text:
שטובער מיט פערסענאלעטי דיסאורדער עלטערן ל"ע
די אחראים: זייער נייגעריג, אחראי, thefact
- בשעה שיש
- שר חמש מאות
- תגובות: 547
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 26, 2018 5:35 pm
- לאקאציע: עולם החלומות
- בשעה שיש
- שר חמש מאות
- תגובות: 547
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 26, 2018 5:35 pm
- לאקאציע: עולם החלומות
- הילולא דצדיקיא
- שר האלף
- תגובות: 1206
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 22, 2014 11:40 am
- לאקאציע: באהלי צדיקים
טשיפקא האט געשריבן:בשעה שיש האט געשריבן:דא איז אן אנדערע מעשה עס גארנישט ציטון מיט א סמארטפאון
מרעד פון א גייסטיש צורידעטן בריא
בשעה, האסט לכאורה נישט פארשטאנען וואס הילולא האט געוואלט שרייבן, ביטע איבערליינען נאך די קאווע.
קוק איבער וועסטו זעהן אז ליידער אמאל איז דער סמארטפאון די איינציגסטע עצה רח"ל (פארשטייט זיך נאר כלפי דעם מענטש עצמו, לגבי די קינדער ארום, איז נאך א שאלה ביי די ממונים און עסקנים און רבנים מיט וועמען איך רעדט, וואס איז מער שעדליך פאר די קינדער).
פאר נאך אינפערמאציע 'אויף יא"צ פון צדיקים' קוקט דא http://www.yuhrzeit.com
- שיך פון גאלד
- שר העשר
- תגובות: 11
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג ינואר 11, 2018 4:40 pm
מיין מיינונג איז אז די חתונה געהאטע קינדער דארפן אנהויבן א קריג. דאס הייסט, אויפהערן רעדן, אויפהערן קומען. די רעאקציע וועט לכאורה זיין א פייער אויסברוך מצד דעם טאטן, ער וועט פארשטייט זיך האלטן אז יעדער איז משוגע נאר ער איז נארמאל. אבער ליידער איז דאס די איינציגע האפענונג אז ער זאל זיך אנהויבן כאפן אז ער איז א מאנסטער.
יעצט, ס'איז יתכן אז ער וועט נישט כאפן, פאראן אסאך אזעלכע פעלער ליידער, אבער ס'איז יתכן אז ער וועט יא כאפן.
די איינציגע וועג מיט אביוזיוו עלטערען איז 'זיך אליינס' צו העלפן! דורכדעם וואס מען העלפט זיך אליינס הייבן אן זאכן זיך צו טוישן.
דער אינגערמאן וואס הא גערעדט צו אייך רב טשיפקא ברויך טערעפי, שטארקע, עס קעןמזיין אז ער וועט נישט פארשטיין פארוואס ווייל לכאורה איז ער דאך נישט דער קראנקער נאר זיין טאטע, אבער ער איז נעבעך אזוי עפעקטעד, אביוזד און טראומטייזד אז עס איז נישט מעגליך צו בלייבן געזונט טיף אינערליך.
מען קען אויף א וועג צושטעלן טערעפי פאר די מאמע, פארשטייט זיך בסוד סודות אז דער פאטער זאל נישט וויסן.
אין אנדערע ווערטער, די מהלך איז, אוועק צושטעלן מיט פראפעסיאנליזם און חכמה דורך לייסענסנד פראפעשענעלס א טיעם אנטקעגן דעם טאטען ביז ער וועט צובראכן ווארן און אנהויבן כאפן. און אמאל וועט דאס פירן צו א גט, איז דאס אויך נישט אלעמאל דאס ארגסטע זאך.
עכ"פ, עס איז דא הילף. עס פאדערט אסאך חכמה און געניטשאפט, געדולד און געפיל. אבער מען קען ראטעווען די ריינע נשמה'לעך פון נפשיותדיגע פיינונגען.
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
-
- שר האלפיים
- תגובות: 2789
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 09, 2015 5:47 pm
- לאקאציע: אינעם אויבערשטענס הענט
שיך פון גאלד האט געשריבן:ווייס איך פון קעיסעס וואס דער פראבלעם איז טאקע נישט פיזיקעל אביוז דהיינו ממש בידים טוהן זאכן, נאר עמאשענעל אביוז אדער נעגלעדזשענס א שטייגער ווי מיס קאמיוניקאציע.
דאס קען און ליידער טוט אויך שטארק אוועק לייגען אסאך דורות פון נישט ריכטיג אויפגעצויגענע קינדער .
א נושא פאר זיך
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
עס איז כדי דורך צו לערנען די סוגיא פון Abusers. עס איז א ברייט דורכגעטוענע פעלד. ס'איז דא אסאך ביכער אויף דעם. ס'איז דא גאנץ קלארע מהלכים אויף דעם.
די פראבלעם איז נאר, און איך בין זיכער אז טייל עולם דא וועט נישט פארשטיין אינגאנצען וואס איך זאג דא, אז זייער אסאך מענטשן ובפרט ביי די היימישע עולם, האבן מורא פון נעמען די ריכטיגע מהלכים. עס קען אסאך מאל פירן צו אמתע קריזיס צושטאנדען. מצבים וואס איז זייער נישט געשמאק. אבער ליידער איז דאס די איינציגע וועג.
צומאל וועלן מיר לאזן זאכן לויפן אזויווי ס'איז ווייל מען וויל נישט טראכטן פון דאס ארגסטע ( איי דאס גייט ברענגן די ישועה)
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
- הילולא דצדיקיא
- שר האלף
- תגובות: 1206
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 22, 2014 11:40 am
- לאקאציע: באהלי צדיקים
ממש אזוי האט געשריבן:מיין מיינונג איז אז די חתונה געהאטע קינדער דארפן אנהויבן א קריג. דאס הייסט, אויפהערן רעדן, אויפהערן קומען. די רעאקציע וועט לכאורה זיין א פייער אויסברוך מצד דעם טאטן, ער וועט פארשטייט זיך האלטן אז יעדער איז משוגע נאר ער איז נארמאל. אבער ליידער איז דאס די איינציגע האפענונג אז ער זאל זיך אנהויבן כאפן אז ער איז א מאנסטער.
אין פאל וואס איך רעדט יעצט דא, האט זיך דאס טאקע אנגעהויבן פון די חתונה געהאטע קינדער, וואס האבן אנגעהויבן דרייען די קאשע, ביז די רבנים האבן זיך אריין געריקט, און ב"ה אנגעהויבן טון צו דער זאך אין א חלק, און אין דעם אנדער חלק, איז טאקע געבליבן אויך די חתונה געהאטע קינדער, מיט א הכוונה פון דעת תורה אויף יעדע טריט און שריט.
פאר נאך אינפערמאציע 'אויף יא"צ פון צדיקים' קוקט דא http://www.yuhrzeit.com
איך אליין ווייס פון אפאר אזעלכע מעשיות. ס'האט גארנישט מיט היטלער. ס'האט מיט זייער אסאך זאכן, דהיינו נאטור פונעם מענטש, זיין אויסגעשטעלט צו אקוראט די זעלבע אכזריות אלץ קינד, און פערסאנעלעטי דיסארדערס.
טשיפקא איך בין fully מיט דיר. איך פיל מיט מיט דיר.
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
- Spokesman
- שר מאה
- תגובות: 180
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג ינואר 08, 2018 4:00 pm
- לאקאציע: ביים בלעק בארד
- שטאלצער יוד
- שר האלף
- תגובות: 1864
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 19, 2016 2:00 pm
קודם כל וועט דאס זיי העלפן ווי אזוי זיי זאלן צוגיין ווען זיי ווערן אבויזד, און אויך וועט עס מיט די צייט אויפטוהן אז די קראנקע, אין אונזער פאל די טאטע, וועט אליין איינזיין אז ער איז נישט בסדר, און זיין גרייט צו ארבעטן אויף זיך און גיין צו טערפעי.
סא, טשפיקא, צו ערשט וואלט כדאי געוון אז די מאמע זאל גיין אויף טערעפי. ווי אויך די קינדער דארפן גיין. וואלטסו זיך געקענט אריילייגן און זעהן אז זיי זאלן גיין פאר הילף?
- שטאלצער יוד
- שר האלף
- תגובות: 1864
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 19, 2016 2:00 pm
ממש אזוי האט געשריבן:ו
מיין מיינונג איז אז די חתונה געהאטע קינדער דארפן אנהויבן א קריג. דאס הייסט, אויפהערן רעדן, אויפהערן קומען. די רעאקציע וועט לכאורה זיין א פייער אויסברוך מצד דעם טאטן, ער וועט פארשטייט זיך האלטן אז יעדער איז משוגע נאר ער איז נארמאל. אבער ליידער איז דאס די איינציגע האפענונג אז ער זאל זיך אנהויבן כאפן אז ער איז א מאנסטער.
חס ושלום צו טוהן אזא שריט אן א הוראה פון א רב. כיבוד אב איז חמורות שבחמורות.
שטאלצער יוד האט געשריבן:ממש אזוי האט געשריבן:ו
מיין מיינונג איז אז די חתונה געהאטע קינדער דארפן אנהויבן א קריג. דאס הייסט, אויפהערן רעדן, אויפהערן קומען. די רעאקציע וועט לכאורה זיין א פייער אויסברוך מצד דעם טאטן, ער וועט פארשטייט זיך האלטן אז יעדער איז משוגע נאר ער איז נארמאל. אבער ליידער איז דאס די איינציגע האפענונג אז ער זאל זיך אנהויבן כאפן אז ער איז א מאנסטער.
חס ושלום צו טוהן אזא שריט אן א הוראה פון א רב. כיבוד אב איז חמורות שבחמורות.
פארשטייט זיך. איך נישט געמיינט צו זאגן קריג בתורת קריג נאר בתורת מרדכי וויינבערגערס מהלך.
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
-
- שר מאה
- תגובות: 176
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 24, 2011 8:52 am
- לאקאציע: אויף מיין פלאץ
Report it Now!
Call our Statewide Toll Free Telephone Number:
1-800-342-3720
If you are deaf or hard of hearing, call TDD/TTY at
1-800-638-5163
or have your Video Relay System provider call
1-800-342-3720
If you believe that a child is in immediate danger,
call 911 or your local police department.
-
- שר מאה
- תגובות: 176
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 24, 2011 8:52 am
- לאקאציע: אויף מיין פלאץ
דאס איז נישט נאמבער 1 נאר ווען עס איז ממש נישט דא קיין ברירה
ממש אזוי האט געשריבן:שטאלצער יוד האט געשריבן:ממש אזוי האט געשריבן:ו
מיין מיינונג איז אז די חתונה געהאטע קינדער דארפן אנהויבן א קריג. דאס הייסט, אויפהערן רעדן, אויפהערן קומען. די רעאקציע וועט לכאורה זיין א פייער אויסברוך מצד דעם טאטן, ער וועט פארשטייט זיך האלטן אז יעדער איז משוגע נאר ער איז נארמאל. אבער ליידער איז דאס די איינציגע האפענונג אז ער זאל זיך אנהויבן כאפן אז ער איז א מאנסטער.
חס ושלום צו טוהן אזא שריט אן א הוראה פון א רב. כיבוד אב איז חמורות שבחמורות.
פארשטייט זיך. איך נישט געמיינט צו זאגן קריג בתורת קריג נאר בתורת מרדכי וויינבערגערס מהלך.
קאטטשקעלע האט געשריבן:נעריש
דאס איז נישט נאמבער 1 נאר ווען עס איז ממש נישט דא קיין ברירהממש אזוי האט געשריבן:שטאלצער יוד האט געשריבן:ממש אזוי האט געשריבן:ו
מיין מיינונג איז אז די חתונה געהאטע קינדער דארפן אנהויבן א קריג. דאס הייסט, אויפהערן רעדן, אויפהערן קומען. די רעאקציע וועט לכאורה זיין א פייער אויסברוך מצד דעם טאטן, ער וועט פארשטייט זיך האלטן אז יעדער איז משוגע נאר ער איז נארמאל. אבער ליידער איז דאס די איינציגע האפענונג אז ער זאל זיך אנהויבן כאפן אז ער איז א מאנסטער.
חס ושלום צו טוהן אזא שריט אן א הוראה פון א רב. כיבוד אב איז חמורות שבחמורות.
פארשטייט זיך. איך נישט געמיינט צו זאגן קריג בתורת קריג נאר בתורת מרדכי וויינבערגערס מהלך.
איז וואס איז יא נומער 1?
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
-
- שר האלף
- תגובות: 1394
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אפריל 25, 2018 11:08 pm
שטאלצער יוד האט געשריבן:מרדכי וויינבערגער ענטפערט שטענדיג אין אזאנע פעלער אז די ארומיגע דארפן גיין אויף טערעפי.
קודם כל וועט דאס זיי העלפן ווי אזוי זיי זאלן צוגיין ווען זיי ווערן אבויזד, און אויך וועט עס מיט די צייט אויפטוהן אז די קראנקע, אין אונזער פאל די טאטע, וועט אליין איינזיין אז ער איז נישט בסדר, און זיין גרייט צו ארבעטן אויף זיך און גיין צו טערפעי.
און אויך וועט דאס העלפן אז מרדכי וויינבערגער וועט האבן פרנסה בריוח....
- אלי' מקוה יוד
- שר האלף
- תגובות: 1404
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 18, 2017 11:52 pm
און ווי שוין דערמאנט דא אויבן בשם מאטי וויינבערגער, אז די ערשטע זאך וואס דער יונגערמאן (די קינד פון די שטוב) דארף טוען איז אליינס גיין צו טערעפי.
אויב נאך איינער קען עפעס טוען, איז משפיע זיין אויף די פון די עלטערן וואס זענען עא געזונט זאל גיין צו טערעפי.
ס'איז נישטא גארנישט אויף דער וועלט וואס מ' קען טוען פאר מ'טוט דאס, און נאך א יאהר צוויי טערעפי, וועט יענער האבן די כוחות צו שטעלן א פוס אין שטוב קעגן דעם קראנקן שותף און טוען עפעס צו ראטעווען די קינדער ה"י.
ער האט געמאכט דעם ווינטער א סעריע (באצאלטע) טרענינג איבער די נושא.
אויף די מצבים ל"ע איז געזאגט געווארן די פסוק אין קהלת ושבתי אני ואראה את כל העשקים אשר נעשים תחת השמש והנה דמעת העשקים ואין להם מנחם ומיד עשקיהם כח ואין להם מנחם.
אסדר לסעודתא האט געשריבן:שטאלצער יוד האט געשריבן:מרדכי וויינבערגער ענטפערט שטענדיג אין אזאנע פעלער אז די ארומיגע דארפן גיין אויף טערעפי.
קודם כל וועט דאס זיי העלפן ווי אזוי זיי זאלן צוגיין ווען זיי ווערן אבויזד, און אויך וועט עס מיט די צייט אויפטוהן אז די קראנקע, אין אונזער פאל די טאטע, וועט אליין איינזיין אז ער איז נישט בסדר, און זיין גרייט צו ארבעטן אויף זיך און גיין צו טערפעי.
און אויך וועט דאס העלפן אז מרדכי וויינבערגער וועט האבן פרנסה בריוח....
און אויך העלפן א משפחה און נויט
http://www.ivelt.com/forum/viewtopic.php?f=25&t=36292
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 422
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג ינואר 16, 2017 8:08 am
- Goodmorning
- שר האלף
- תגובות: 1417
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מארטש 06, 2018 2:32 pm
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 422
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג ינואר 16, 2017 8:08 am
טעם וריח האט געשריבן:כווייס ליידער א משפחה מיט די זעלבע מעשה. דארט איז אויך דא אפגעפארענע, נערוון קראנקע, כווייס פון עטליכע פראמינענטע רבנים וואס האבן געגעבן א קלארע היתר פאר די ארומיגע משפחה צו טוען כל מה שביכולתם אפילו גיין בערכאות עדות זאגן קעגן טאטן און אוועק נעמען די קינדער!
יא אבער מקען נישט מדמה זיין מילתא למילתא! סאיז דאך דיני נפשות ממש!
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 11 געסט


c: text/html

text:
דער אינטערנעץ גיט אַ פּלאַטפאָרמע פֿאַר סך אַקטיוויטעטן. אין דעם פאַל פון E- האַנדל, איינער קענען קענען מאַכן קייפל דיגיטאַל מאַרקעטינג טאַסקס פֿאַר זייער וועבזייַטל. רובֿ וועב הארן פאַרהאַלטן אויף דיגיטאַל מאַרקעטינג סקילז אַזאַ ווי צופרידן פֿאַרקויף און סאציאל מידיאַ מאַרקעטינג (סמם). ווי מענטשן פאָרזעצן צו דורכפירן זייער אָפּזעצערייַ טאַסקס, מענטשן נאָך לעבן אַרויף צו זייער אַספּעקץ פון בעכעסקעם זייער וועבסיטעס לעבן.
זוכן ענגינע אָפּטימיזאַטיאָן ( סעאָ ) איז אַ דיגיטאַל מאַרקעטינג טעכניק וואָס רילייז אויף ראַנגקינג אַ וועבזייטל אויף די זוכן ענדזשאַנז פֿאַר באַזונדער פאַוואָרס - riviera casino coupons las vegas. סעאָ ניצט דיגיטאַל מאַרקעטינג מעטהאָדס אַזאַ ווי טערמינען פאָרשונג, צופרידן שאַפונג און באַקקלינדינג. באַקקלינקינג איז אַ עפעקטיוו סעאָ סטראַטעגיע וואָס קענען זיין זייער נוצלעך. ווען פּערפאָרמינג SEO פֿאַר דיין פירמע, עס איז נייטיק צו וויסן די פאַרשידענע טייפּס פון באַקקלינקס פאָרשטעלן פֿאַר קיין אָנליין מאַסע - מאַטן.
עטלעכע פון די טייפּס פון באַקקלינקס זענען אין דעם גיידליינז צוגעשטעלט דורך די קאַסטאַמער סאַקסעס מאַנאַגער פון סעמאַלט , מאַקס בעל:
נאָפאָללאָוו און טאָן-נאָכפאָלגן באַקקלינקס
מאל, איר זאל וועלן צו באַקומען אַ באַקקלינק פון אַ וועבזייטל אָדער פעלד ניצן אַ פּשוט אָנפֿרעג שטריקל..אין דעם פאַל, אַ "ריל" אַטריביוט אויף Google קענען באַשליסן די טיפּ פון באַקקלינק וואָס איר זענט ניצן אויף דיין וועבזייַטל. טאָן-נאָכפאָלגן לינקס קענען העלפן דיין פּלאַץ ראַנג אין די Google זוכן מאָטאָר פעסט. אָבער, איר קען האָבן עטלעכע ענינים בשעת ניצן עטלעכע קיין נאָכפאָלגן לינקס, ספּעציעל אויף Google. די באַקקלינקס האָבן זייער נוץ אויף די אַלגערידאַם פון אנדערע זוכן ענדזשאַנז אַזאַ ווי בינג אָדער יאַהאָאָ.
נאַטירלעך און סעאָ לינקס
ווען דורכפירן סעאָ, עס איז גוט צו באַטראַכטן די מקור פון לינקס. נאַטירלעך לינקס זייַנען יענע וועלכע זענען אָריגינעל פון לאַדזשיטאַמאַט מקורים. באַקקלינקס קענען געבן דיין וועבזייַטל אַ גוט מקור פון פאַרקער ווי גוט ווי צו מאַכן דעם פּלאַץ דערגרייכן אַ positive מייַלע אין די זוכן ענדזשאַנז. וננאַטוראַל סעאָ לינקס קענען מאַכן אַ פּלאַץ באַקומען שטרענג פּענאַלטיז פון די זוכן קאַנסאָול. די לינקס קומען פון שוואַרץ הוט סעאָ יידזשאַנסיז וואָס צוזאָג באַצאָלט באַקקלינקס צו ריי אַ פּלאַץ שנעל. ויסמיידן אַזאַ לינקס, ווייַל זיי קענען פירן צו די דעקינדירונג פון דיין פּלאַץ פון די סערפּס.
לעבן אָדער רענטאַד לינקס
דער מקור פון די באַקקלינקס איז שטענדיק וויכטיק. לעגיטימאַטלי קונה לינקס פאָרשלאָגן די געלעגנהייַט פֿאַר מער, געמאכט אַ לעבן צושטעלן פון באַקקלינקס. דעם אַספּעקט איז דער באַגריף וואָס מצליח געשעפטן נוצן צו באַקומען זייער הצלחה. רענטעד לינקס אָריגינירן פון קוואלן ווי די באַצאָלט לינקס. די באַקקלינקס קאַנסטאַטוט צו אַלע די אנדערע לינקס וואָס האָבן אַ פּראָסט מקור, רעפעראַל ספּאַם דאָומיינז. זיי קענען זיין אַ באָט פאַרקער וואָס טוט נישט מאַכן קיין פאַרקויף.
סאָף
זוכן ענגינע אָפּטימיזאַטיאָן איז אַ וויכטיק טעכניק פון פּערפאָרמינג אָנליין אַקטיוויטעטן. פֿאַר בייַשפּיל, סעאָ אַלאַוז פֿאַר פנים צו האָבן פילע מקורים פון קלייאַנץ אָנליין ווי געזונט ווי געטינג אנדערע וויזאַטערז פון פילע עקן איבער די וועב. סעאָ אַקערז דורך פילע וועגן און פּראָוסידזשערז. אין קיין סעאָ פיר, באַקקלינקס זענען אַ וואָכעדיק באַגעגעניש וואָס וועב-וועבסיטעס קען געפֿינען אין זייער אינטערנעט מאַרקעטינג פּלאַנז. אין

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
ווילד קנאָבל ינדזשויז אַ גראָוינג פּאָפּולאַריטעט ווי אַן עראַמאַטיק קולינאַריש קרייַטעכץ אין די לעצטע יאָרן. די פריש קרויט איז געניצט פֿאַר כערבאַל קוואַרק, אין סופּס און סאָסאַז אָדער אין סאַלאַט. רעכט צו דעם פּאָפּולאַריטעט, מער און מער מענטשן זענען מאָווינג אין די וואַלד צו זאַמלען די האַרציק ליקס זיך.
וואָס איז ווילד קנאָבל?
די קאָרעוו פון קנאָבל, ציבעלע און טשייווז מיט די שטערן-שייפּט ווייַס בלומען איז שוין באקאנט צו די רוימער, טיוטאַנז און קעלץ ווי אַ געווירץ און מאַדיסאַנאַל פאַבריק. ווילד קנאָבל האט עטלעכע נעמען - אין טעכניש טערמינען אַלליום ורסינום, פּאַפּיאַלערלי אויך ווודלאַנד קנאָבל, ווילד קנאָבל, ציגייַנער וואָרצל און הונדסקנאָפעל.
פארוואס ער איז גערופן נאָך דער בער (ורסינום)? פּרעסומאַבלי, ווייַל ברוין טראגט ווי צו עסן עס נאָך כייבערניישאַן צו באַקומען צוריק צו טראָגן פאָרסעס געשווינד. אפֿשר אויך ווייַל, נאָר ווי דער בער נאָך זייַן כייבערניישאַן, עס איז אַ סימבאָל פון דער אַוואַקענינג לעבן אין פרילינג. אין קיין פאַל, דער דייטשישער זענען קאַנווינסט אַז דער בער פון דעם פאַבריק אָוז זייַן מאַכט און גיביקייַט.
פריש ווילד קנאָבל פֿאַר די געזונט
פריש ווילד קנאָבל כּולל אַ פּלאַץ פון וויטאַמין C, יקערדיק אָילס און אנדערע ינגרידיאַנץ ווי מאַגניזיאַם און פּרעסן. ער איז בייַ מינדסטער ווי געזונט ווי זיין קאָרעוו, די קנאָבל, אָבער אָן די ווירקונג פון די גוף רייעך. ווילד קנאָבל איז עפעקטיוו קעגן פערמאַנטיישאַן פּראַסעסאַז אין די קישקע, מיט פארבונדן בלאָוטינג און ספּאַזמאָדיק ווייטיק. עס האט אַ אַפּעטיטלעך, טשאָלאַגאָגוע, קאַלעסטעראָל לאָוערינג און וואַזאָדילאַטאָר.
די הויפּט אַפּלאַקיישאַנז זענען מאָגן און ינטעסטאַנאַל דיסאָרדערס, אָנווער פון אַפּעטיט און שוואַכקייַט. אין אַלגעמיין, ווילד קנאָבל סטרענגטאַנז דעם גוף און זאָל בייַשטייַערן צו די רייניקונג.
ווילד קנאָבל: היט אייך פון צעמישונג
ווען די פרילינג טעג אין אפריל ווערן מער זוניק און ינקריסינגלי וואָרמער און די געוויקסן געבן אַוועק זייער כאַראַקטעריסטיש רייעך, די ווילד קנאָבל צייַט הייבט. טראָץ די קנאָבל-ווי רייעך, די פאַבריק איז ריפּיטידלי צעמישט דורך קאַלעקטערז מיט סאַמיק דופּאַלגאַנגגערס - מיט פּאַטענטשאַלי פאַטאַל פאלגן.
די יונג בלעטער פון ווילד קנאָבל זענען ענלעך צו די פון די גיפט לילי-פון-דעם-טאָל (קאָנוואַללאַריאַ מאַדזשאַליס) און די זייער סאַמיק ווילדפלאָווער (Cholchicum autumnale). דער הויפּט אין די חדשים פון אפריל און מאי, קאַסעס פון ינטאַקסאַקיישאַן זענען ינקריסינג איבער אייראָפּע, ספּעציעל אין עסטרייַך, שווייץ און קראָאַטיאַ, אָבער אויך אין דייַטשלאַנד.
האַרוועסט ווילד קנאָבל
ווילד קנאָבל וואַקסן אין ערביישאַס, שאָטנדיק און נוטריאַנט-רייַך דיסידזשואַס און געמישט פאָראַס, מעדאָוז און פּאַרקס, צוזאמען סטרימז און ריפּאַראַסט פאָראַס. אין פרי פרילינג, די קליין אַניאַנז פּראָדוצירן צוויי זאַפטיק גרין, לאַנס-שייפּט בלעטער וואָס זענען ווערסאַטאַל אין זייער נוצן מיט זייער עראַמאַטיק טעם, אָבער אויך האָבן אַ געזונט-פּראַמאָוטינג ווירקונג. האַרוועסט מאָל איז פון די אויסזען פון בלעטער (וועגן מיטן מאַרץ) צו די ברייקינג אַרויף פון בלום באַדז. נאָך דעם, דער טעם איז זייער שטרענג און פּריקרע.
ווילד קנאָבל מוזן זיין פריש. אזוי אויב איר זענט אין די מאַך, עס איז בעסטער צו שטעלן די כאַרוואַסטיד בלעטער אין אַ טראַנספּעראַנט פריזער זעקל, אין וואָס עס זענען עטלעכע טראפנס פון וואַסער. קלאַפּ אַרויף די זעקל און דעמאָלט פּלאָמבע עס. אַזוי די דעליקאַט בלעטער בלייַבנ לעבן ניט בלויז דיין שפּאַציר, אָבער דעמאָלט אַ ביסל שעה אין די גרינס אָפּטייל פון די פרידזשידער.
דערקענען ווילד קנאָבל
ווילד קנאָבל איז אָפֿט טעות פֿאַר די ליליע-פון-דעם-טאָל, וואָס האט ענלעך בלעטער. הויפּט חילוק: די בלאַט אַנדערער פון די ווילד קנאָבל בלעטער שימערס אַ ביסל מעטאַלליש גרין, די ליליע פון די טאָל פריש גרין. דער שמעקן מוסטער איז סימפּלער: אויב די טיפּיש קנאָבל-ווי רייעך טוט נישט פאַלן ווען ראַבינג די בלאַט צווישן די פינגער, עס איז בעסטער צו פאַרלאָזן די פאַבריק שטייענדיק (און ונ דורך ריין די הענט מיד). אָבער, דעם פּרובירן איז בלויז באַטייַטיק אויב דיין פינגער האָבן נישט אנגענומען די קנאָבל שמעקן פון אַ פרייַ מוסטער.
די קנאָבל קאַלעקטערז פון בער זאָל אויך וויסן די פאַבריק געזונט מיט אַלע זייַן קעראַקטעריסטיקס, אין סדר צו קענען צו פאַרשאַפן די דעלגאַנגגערס עס. פֿאַר די וואס בעסער צו שפּילן עס זיכער: מער און מער גרעענגראָסערס פאָרשלאָגן ווילד קנאָבל פון קאַנטראָולד קראַפּס. עס איז אויך מעגלעך צו קויפן געוויקסן, זאמען אָדער באַלבז פון דילערז און דעמאָלט וואַקסן זיי אויף די ווינדאָווסילל אָדער אין דעם גאָרטן זיך (אונטער ביימער, שראַבז און כעדזשיז) און פרירן אויב עס איז נייטיק.
פֿאַר יענע וואס זענען אינטערעסירט אין דער געזונט-פּראַמאָוטינג ווירקונג, עס איז אַ טייַער אָבער 100% זיכער אָלטערנאַטיוו: ווילד קנאָבל זאַפט פון דער אַפּטייק אָדער געזונט עסנוואַרג קראָם.
אַוואָקאַדאָ ווילד קנאָבל קרעם
ינגרידיאַנץ: 1 לייַם, 1 אַוואַקאַדאָו, 1-2 טבספּ געהאַקט ווילד קנאָבל, זאַלץ, פעפער, 1 באַגועטטע, 30 ג (שעפּס) קעז
צוגרייטונג: קוועק אויס די לייַם, אַראָפּנעמען די פלייש פון די אַוואַקאַדאָו פון די הויט, ענגשאַפט און מישן מיט לייַם זאַפט. לייגן ווילד קנאָבל און צייַט מיט זאַלץ און פעפער. פאַרשפּרייטן די באַגועטטע איבער אים, צעברעקלען די קעז און דינען מיד.


text:
אינטערנאַציאָנאַל דאנעלד טראמפ דזשאבס דיפלאמאטיע וואפן האנדל יאפאן פון דער יוד שינזא אבעי טראמפ קאמפיינט אין יאפאן פאר דזשאבס
וואשינגטאן – דאס ווייסע הויז האט ארויסגעהויבן נעכטן, אז א הויכפונקט פון פרעזידענט טראמפ'ס אנגייענדיגע רייזע לענגאויס אזיע, וועט זיין סיי צו קאנפראנטירן וויכטיגע אויסערן פאליטיק אישוס, אבער אין דער זעלבער צייט וועט עס זיין צו פארזיכערן אז עס קומען צו מיליאנען דזשאבס קיין אמעריקע, דורכדעם וואס מען וועט איבערארבעטן די פארשידענע האנדלס אפמאכן וואס אמעריקע פארמאגט מיט עטליכע אזיאנער לענדער. נעכטן האט מען געזען איין ביישפיל פון טראמפ'ס מיסיע, ווען ער האט געזאגט אז ער האלט אז דער יאפאנעזער פרעמיער מיניסטער שינזא אבעי דארף אפקויפן ספעציעלע אמעריקאנער מיסילס און דאס נוצן אראפצושיסן צפון קארעא'ס טעסט ראקעטן און מיסילס פון דער לופטן. טראמפ האט געזאגט אז אויב וועט יאפאן טאקע קויפן מיסילס, וועט דאס סיי דינען אלס נאך א שיכט פון שוץ קעגן צפון קארעא, און אויך וועט עס ברענגען אמעריקאנער דזשאבס, וויבאלד מען וועט דארפן זיך שטעלן פראדוצירן די מיסילס פאר יאפאן. דערווייל האט די יאפאנעזער רעגירונג בכלל נאכנישט אפיציעל געזאגט אז זי וויל טאקע קויפן אזעלכע מיסילס.
ווי איז דאס געשעהן? זעה Japan אויף גוגל מעפס
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)


text:
- אנדערע יראָן
- געשריבן:
- לייענען: קסנומקס
אויב עס איז נישט אמת, דאָ איז די בוגאַטטי טשיראָן לעגאָ ווערסיע
די מאַשין ס קסנומקס: 1 וואָג האט געארבעט ינקרעדאַבלי שווער, אָבער דאָס איז וואָס עס קוקט ווי.
די $ 2,5 קויפן פּרייַז פון די בוגאַטטי טשיראָן וועט מיסטאָמע זיין באַצאָלט בלויז דורך די געבוירן אונטער עטלעכע אַמייזינגלי אַמייזינג שטערן פאָרעם, אַזוי לעגאָ איז רעכט צו טראַכטן פון פּשוט ערדישע שטאַרביק. זאל ס זאָגן עס איז אמת אַז דאָס איז נישט אַ ביליק זאַך: די קסנומקס קסנומקס קאָמפּאָנענט איז כערטינג פֿאַר $ קסנומקס.
לויט LEGO Technic, די Bugatti Chiron ס W16 מאָטאָר איז ריבילט צו צושטעלן די מערסט סאַפיסטאַקייטיד מאָטאָר אלץ. די האַרץ פון די מאַשין איז געמאכט פון אַ קסנומקס צילינדער, אַלע וואָס זענען גאָר באַוועגלעך - דאַנק צו די צוויי קראַנגקשאַפץ. די אַכט-גיכקייַט גאַנגבאָקס איז גלייַך קאַמפּלעקסיד מיט אַ גאַנץ פון אַ גאַנץ גאָר פאַנגקשאַנאַל גירז. אן אנדער טשיקאַווע זאַך איז אַז די דיזיינערז זענען פילונג צוויי נייַ זאכן צו פּיינט די בוגאַטטי טשיראָן אַעראָדינאַמיקאַללי טעסטעד ווילז. דער ערשטער איז די אָוווערלאַפּינג ווהעעלס וואָס מאַכן די יללוסיאָן פון אַ סטאַנינג נוסח און די רגע איז אַ דיסק עלעמענט וואָס אַלאַוז די ווהעעלס צו זיין אַטאַטשט צו די שאַסי. די באַשטימענדיק אויסדרוק פון ופמערקזאַמקייַט איז אַז LEGO אויך קומט מיט אַ גיכקייַט שליסל, אַזוי מיר קענען קאָנטראָלירן די דערציען ספּוילער - העכער גיכקייַט אָדער בעסער קאַנטראָולאַבילאַטי.
וואָס טאָן מיר באַקומען ווען מיר שנייַדן אַ לייטלי פּעפּפּערי פּרייַז? יעדער מאָדעל קומט מיט אַ "לוקסוס קעסטל פּאַק" און אַ "קאַווע טיש נוסח" זאַמלונג טאָן - די יענער כולל די קאַנסטראַקשאַן פירער. אפילו אויב איר האָט נישט געווינען עס, מיר זענען זיכער אַז LEGO Technic's וועבזייַטל קענען צושטעלן איר מיט מער ספּעציפיש צופרידן פון די מאַזלדיק בויערס.
מקור: LEGO, techspot.com


text:
נייַ
גאַמעס פּאַזאַלז אָנליין
וואָס איז אַ רעטעניש?דאס שטעלן פון באַזונדער עלעמענטן פון דער זעלביקער בילד.כל די יסודות זענען ברעקלעך פון פאַרשידענע שאַפּעס, און צו זען די פול-גרייס בילד, זיי זאָל זייַן שטעלן צוזאַמען.מיר זענען צוגעוווינט צו טראכטן פון ווי אַ רעטעניש שפּיל, אָבער עס טאַקע איז אַ קונסט.מאָדערן פּאַזאַלז זענען זייער ענלעך צו אלטע מאָסאַיק, ווו צו לייגן אַ בילד, פּיקינג אַרויף פילע ברעקלעך פון פאַרשידענע שאַפּעס און פארבן, און מאַטעריאַלס זענען די שטיינער, טעפּערייַ שאַרדז און אנדערע ענלעך קאַמפּאָונאַנץ.באָקע קראַפצמען געניצט דעם טעכנאָלאָגיע פאר אונדזער תקופה, און קענען דינען ווי אַ בייַשפּיל פון די אנטדעקונג פון די אלטע סומעריאַן שטעט פון מעסאָפּאָטאַמיאַ, דער ערשטער אלטע מאָסאַיק פון קארינט.די ווענט און פלאָרז פון פּאַלאַסיז רוימער מאָסאַיק סמאַלטי - דיק גלאז, אָבער אויך געניצט קליין שטיינער און פּעבאַלז.זיי פּאַסיק זייער טייטלי אַזוי אַז צו שאַפֿן אַ איין בילד.שוין אין די אָנהייב פון אונדזער יאָרהונדערט מאָסאַיק געווארן מער סאַפיסטאַקייטיד, עס זענען פלאָוינג שורות און מער סאַטאַל טראַנזישאַנז אין קאָלירן.און בעשאַס די ראָקאָקאָ אין אייראָפּע אנגעהויבן ניצן שאָל מאָללוסקס, וואָס געגעבן אַ שיין מוטער פון פּערל, און געקומען אין שניט מאָסאַיק פון פערל.אין די מזרח, פֿאַר די באַפּוצונג פון פּאַלאַסיז פון די שרים און דיגנאַטעריז געניצט מאָסאַיק פון סטיינד גלאז, און פּיינינגז דיפּיקטינג סינז פון באַטאַלז, גייעג פּאַלאַץ און לאַנד לעבן, דזשיאַמעטריק פּאַטערנז.די באַליבט פארבן אין די מאָסאַיק זענען בלוי, רויט, געל און גאָלד.ניט ספּערד פאַרכאַפּטקייַט מיט מאָוזיייקס און אונדזער טעראַטאָריז.אפילו אין אלטע מאָוזיייקס געניצט דער הויפּט אין ביבלישע טעמעס.הייַנט עס איז די קונסט האט דער פּאָטענציעל צו אַנטוויקלען מיט נייַ אַפּערטונאַטיז און דער געדאַנק פון פּאַזאַלז איז אַ דורך-פּראָדוקט, לייטווייט פאַרווייַלונג און צוטריט צו די מאסע.זיי געווארן, קודם, אַ ברעט שפּיל, און דעמאָלט געווארן פאַראַנען פּאַזאַלז אָנליין שפּילן כמעט.אבער אין דערצו צו די פאַרווייַלונג אַספּעקט, פּאַזאַלז פירן און דיוועלאַפּמענאַל קאָמפּאָנענט.מיט זיי איר אַנטוויקלען מינדפולנעסס, קיין טראכטן, אַססאָסיאַטיווע און וויסואַל זכּרון, אַ זעאונג אין צעוואָרפן, דער פיייקייַט צו געפֿינען די קשר צווישן פאָרעם און קאָלירן, און די קידס באַקומען אַ לעקציע פון האַנט מווומאַנץ בשעת פּלייינג די פּאַפּיר ווערסיע.פּאַזאַלז צושטעלן די פיייקייַט צו שפּילן אָנליין אין פאַרשידענע ווערסיעס, זענען צעטיילט דורך מדרגה פון קאַמפּלעקסיטי, בילדער, און פאָרעם די מאָסאַיק עלעמענטן.די יאַנגגאַסט פּלייַערס וועט געפֿינען די שפּיל מיט אַ מינימום נומער פון ברעקלעך וואָס קענען לייגן אַרויף, אַפֿילו אָן קיין הילף.פֿאַר יענע וואס שוין האָבן דערפאַרונג מיט דעם שפּיל געפֿינט שעפע פון קלענערער זאכן.צו מאָטיווירן קינדער צו לייענען, זיי זענען ענקערידזשד צו שפּילן אָנליין פּאַזאַלז אויף פייע מעשיות, ווו עס זענען זייער פריינט און באַליבט קאַרטון אותיות און קינאָ.סוגיות אַנימאַלס, קאַרס, קנאַל שטערן און פֿילם אויך אנטפלעקט אין דעם זייַל און זענען ווארטן פֿאַר זייער פאַנס.אָנליין רעטעניש גאַמעס פֿאַר אַדאַלץ צוגעגרייט מער קאָמפּליצירט פּיינינגז פון נאַטור, פּיינינגז דורך לעאָנאַרדאָ דאַ ווינטשי, מיטשעלאַנגעלאָ, אַלט מאַפּס און אנדערע ווערסיעס.איצט איר קענען הנאה די שעפעריש פּראָצעס און ניט זאָרג וועגן געפונען אַ פּלאַץ אין דער וווינונג צו קלייַבן און קראָם די געזאמלט בילד.איר קענען נישט זייַן דערשראָקן צו פאַרלירן אַ שטיק און טאָן ניט שפּאַנונג די משפּחה בודזשעט בייינג דער ווייַטער רעטעניש.די מערסט טשיקאַווע און פאַרביק פּיינינגז זענען געזאמלט אויף אונדזער גיימינג וועבזייַטל, און איר זאלט האָבן צו שפּילן פֿרייַ רעטעניש שפּילערייַ.נאָכגעבן אין דעם שפּאַס טעטיקייט קענען סלאָולי און שפּאַס, און איר קענען צולייגן אַ קאָנקורס און פּרובירן די רעטעניש אין אַ צייַט.הנאה דיין צייַט!


text:
אלי' מקוה יוד האט געשריבן:הכל הבל האט געשריבן:פאר א לענגערע וויילע הערשט א צומישעניש אין וועלכע ריכטונג די ווייסע הויז וויל נעמען איבער אומלעגאלע געווירצן געזעצן
דעמאקראטן זענען שוין לאנג קעמפער עס צו לעגאליזירן אויךף געוויסע אופנים און ליבערטעריען געשטימטע רעפובליקאנער זענען אויך אין שטיצע דערפון און זייער איינפלוס וואקסט מער און מער אז אמווייניגסטנס זאל די פראגע צוריקגיין צו די סטעיטס אן קיין פעדעראלע איבערזיכט דערויף
פרעזידענט טראמפ אלייו האט דורכאויס זיין קאמפיין אויסגעדרוקט קלארע שטיצע צוריקצושענקן אויטאריטעט איבער די פראגע אויסשליסליך פאר די סטעיטס
אין די לעצטע צוויי יאר איז אבער קלאר געווארן אז אזא פלאן גייט דערווייל נישט אין ערגעץ און וויפיל מען האט פרובירט צו דערשנאפן וואס עס האט פאסירט האט מען אנגעקלאפט אין מער נעפל און אנדעקט אז א געוויסעקערפערשאפט אינערהאלב די אדמינסטראציע איז געשאפן געווארן און איר אומאפיציעלע אויפגאבע איז גאר צו דערשטיקן די געווירצן רעפארם באוועגונג איבערן לאנד און פארזיכערן אז זי בלייבט פארבאטן פעדעראל
נאך מער גרונטליכע ארבעט טייטלען פילע אין ריכטונג פונעם יוסטיץ דעפארטמענט און פלארידא רעפובליקאנער קאנגרעסמאן און שטארקע טראמפ שטיצער מעט געטץ באשולדיגט אפן אז סעשאנס שטייט קלאר דערונטער
אין נעוואדע איז די באוועגונג גאר גרויס און אזוי אויך אין קאלאראדא ווי דער רעפובליקאנער סענאטאר קארי גארדנער האט געסטראשעט טראמפ אז אויב ער ווייכט אפ אויף די אישו וועט ער שטימען אקעגן דעם פרעזידענטס פריאריטעטן אויף קריטישע אישוס און לויט באריכטן א צייט צוריק האט אים טראמפ פארשפראכן אקעגנצוקומען
איצט הערט מען אז די רעפארם אויף די אישו וועט קומען קורץ נאך די מידטוירמס
איינמאהל ער וועט עס לעגאליזירן נאציאנאל, וועט א פרייליכע שטימונג באהערשן דאס לאנד פון ברעג צו ברעג.. און ס'וועט זיך שיין אפרופן אויף די צופרידנהייט ראטע..
טראמפ אדמיניסטראציע - נייעס און נאטיצן
הכל הבל האט געשריבן:איבערן אויפזאגן סעשאנס און ראזנסטיין: איך טוה נישט גארנישט, איך וויל זעהן די וואלן פאריבער, מען וועט זעהן וואס עס וועט פאסירן
הכל הבל האט געשריבן: איבער אומלעגאלע געווירצן געזעצן אין די לעצטע צוויי יאר איז אבער קלאר געווארן אז אזא פלאן גייט דערווייל נישט אין ערגעץ און וויפיל מען האט פרובירט צו דערשנאפן וואס עס האט פאסירט האט מען אנגעקלאפט אין מער נעפל און אנדעקט אז א געוויסעקערפערשאפט אינערהאלב די אדמינסטראציע איז געשאפן געווארן און איר אומאפיציעלע אויפגאבע איז גאר צו דערשטיקן די געווירצן רעפארם באוועגונג איבערן לאנד און פארזיכערן אז זי בלייבט פארבאטן פעדעראל
נאך מער גרונטליכע ארבעט טייטלען פילע אין ריכטונג פונעם יוסטיץ דעפארטמענט און פלארידא רעפובליקאנער קאנגרעסמאן און שטארקע טראמפ שטיצער מעט געטץ באשולדיגט אפן אז סעשאנס שטייט קלאר דערונטער
אין נעוואדע איז די באוועגונג גאר גרויס און אזוי אויך אין קאלאראדא ווי דער רעפובליקאנער סענאטאר קארי גארדנער האט געסטראשעט טראמפ און לויט באריכטן א צייט צוריק האט אים טראמפ פארשפראכן אקעגנצוקומען
איצט הערט מען אז די רעפארם אויף די אישו וועט קומען קורץ נאך די מידטוירמס
הכל הבל האט געשריבן:טראמפ זאגט אז אויב סעשאנס וויל נישט קיין טורמע רעפארם וועט זיין קעגנערשאפט באזיגט ווערן דורך מיין שטיצע דערפאר
גייט סעשאנס פליען נאכן די מידטוירמס?
- שמשון הגיבור
- שר מאה
- תגובות: 166
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג סעפטעמבער 20, 2018 9:01 am
- לאקאציע: אויפן פראנט
משה11 האט געשריבן:הכל הבל האט געשריבן:איבערן אויפזאגן סעשאנס און ראזנסטיין: איך טוה נישט גארנישט, איך וויל זעהן די וואלן פאריבער, מען וועט זעהן וואס עס וועט פאסירןהכל הבל האט געשריבן: איבער אומלעגאלע געווירצן געזעצן אין די לעצטע צוויי יאר איז אבער קלאר געווארן אז אזא פלאן גייט דערווייל נישט אין ערגעץ און וויפיל מען האט פרובירט צו דערשנאפן וואס עס האט פאסירט האט מען אנגעקלאפט אין מער נעפל און אנדעקט אז א געוויסעקערפערשאפט אינערהאלב די אדמינסטראציע איז געשאפן געווארן און איר אומאפיציעלע אויפגאבע איז גאר צו דערשטיקן די געווירצן רעפארם באוועגונג איבערן לאנד און פארזיכערן אז זי בלייבט פארבאטן פעדעראל
נאך מער גרונטליכע ארבעט טייטלען פילע אין ריכטונג פונעם יוסטיץ דעפארטמענט און פלארידא רעפובליקאנער קאנגרעסמאן און שטארקע טראמפ שטיצער מעט געטץ באשולדיגט אפן אז סעשאנס שטייט קלאר דערונטער
אין נעוואדע איז די באוועגונג גאר גרויס און אזוי אויך אין קאלאראדא ווי דער רעפובליקאנער סענאטאר קארי גארדנער האט געסטראשעט טראמפ און לויט באריכטן א צייט צוריק האט אים טראמפ פארשפראכן אקעגנצוקומען
איצט הערט מען אז די רעפארם אויף די אישו וועט קומען קורץ נאך די מידטוירמסהכל הבל האט געשריבן:טראמפ זאגט אז אויב סעשאנס וויל נישט קיין טורמע רעפארם וועט זיין קעגנערשאפט באזיגט ווערן דורך מיין שטיצע דערפאר
גייט סעשאנס פליען נאכן די מידטוירמס?
ער ווייסט נישט!
- גארנישט מיט נישט
- שר האלפיים
- תגובות: 2009
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מאי 15, 2017 4:30 pm
-
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 11995
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג יוני 06, 2011 11:01 am
- לאקאציע: בתוך עמי אנכי ישבת
נאך פונדערהיים האט געשריבן:נאכנישט געזען דא די לעצטיגע קאמענטס פון די קארפן קעפ פון די פארטיי פון טאלעראנץ.
הילערי קלינטאן: די קענסט נישט זיין ציוויל ווען די אנדערע זייט וויל צושטערן אלעס וואס דו שטייסט פאר.
עריק האולדער: מיסיס אבאמא זאגט אלץ "ווען זיי גייען נידריג גייען מיר הויעך", ניין, ניין, ווען זיי גייען נידריג שטויסן מיר זיי.
נו וואס קען מען שוין עקספעקטען פון די צוויי דיפלארעבעלס.
מיסעס קלינטאן טוהט אויס די הענטשקעס ביי די 70 און וויל שוין נישט זיין ציוויל;
און מיסטער (גרויס) האלטער וויל אז שטויסען (די רעכטע) זאל זיין ליגאל.
פינקט אזוי האט זיך נאציזם אנטוויקעלט. די לינקע (א.ג. ציוויליזירטע) פון דענמאלט האבען דזאסטיפייד היטלער'ס בייזע פלענער.
היסטארי ריפיעטס איטסעלף; אבער דאס מאל גייט בעזהשי"ת באלד זיין 6 רעכטע דזאסטיסיס צוריק צו האלטען די אלע לעפטיסט און (פר)אגרעסיוו משוגעים.
SPUSMN האט געשריבן:נאך פונדערהיים האט געשריבן:נאכנישט געזען דא די לעצטיגע קאמענטס פון די קארפן קעפ פון די פארטיי פון טאלעראנץ.
הילערי קלינטאן: די קענסט נישט זיין ציוויל ווען די אנדערע זייט וויל צושטערן אלעס וואס דו שטייסט פאר.
עריק האולדער: מיסיס אבאמא זאגט אלץ "ווען זיי גייען נידריג גייען מיר הויעך", ניין, ניין, ווען זיי גייען נידריג שטויסן מיר זיי.
נו וואס קען מען שוין עקספעקטען פון די צוויי דיפלארעבעלס.
מיסעס קלינטאן טוהט אויס די הענטשקעס ביי די 70 און וויל שוין נישט זיין ציוויל;
און מיסטער (גרויס) האלטער וויל אז שטויסען (די רעכטע) זאל זיין ליגאל.
פינקט אזוי האט זיך נאציזם אנטוויקעלט. די לינקע (א.ג. ציוויליזירטע) פון דענמאלט האבען דזאסטיפייד היטלער'ס בייזע פלענער.
היסטארי ריפיעטס איטסעלף; אבער דאס מאל גייט בעזהשי"ת באלד זיין 6 רעכטע דזאסטיסיס צוריק צו האלטען די אלע לעפטיסט און (פר)אגרעסיוו משוגעים.
פרוי אבאמא האלט זיך ביי דאס איריגע זאגנדיג אז איר 2016 למספרם קאמפיין סלאגאן איז ווייטער רעלעוואנט
- להגדיל שמו
- שר האלף
- תגובות: 1817
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג נובעמבער 03, 2013 8:40 pm
- לאקאציע: אין פלאץ
- א נייער
- שר חמש מאות
- תגובות: 507
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג דעצמבער 18, 2017 4:05 pm
- לאקאציע: ניי מאשין
- א נייער
- שר חמש מאות
- תגובות: 507
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג דעצמבער 18, 2017 4:05 pm
- לאקאציע: ניי מאשין
הכל הבל האט געשריבן:איצט ליגט אויף אונזערע אייוועלט גרופע אויפצודעקן די דעטאלן פון עפעס וואס ווערט באריכטעט צו זיין א "געהיימע אפמאך"
שארטס ענק ארויף די ארבל און ברעכטס די געהיימניס
נאך די ערשטע זיצונג, האט מען באשלאסן צי שיקען ''''הכל הבל''' פאר א אויספארשונג מיסיע, גא פאערד
קרעדיט וויכי
- Goodmorning
- שר האלף
- תגובות: 1428
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מארטש 06, 2018 2:32 pm
קען זיין אז עס טאקע דא עפעס אבער לאו דוקא
- פעיק נוז
- שר האלף
- תגובות: 1639
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 13, 2017 8:49 pm
- לאקאציע: אנאנימע סאורסעס
- פעיק נוז
- שר האלף
- תגובות: 1639
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 13, 2017 8:49 pm
- לאקאציע: אנאנימע סאורסעס
SPUSMN האט געשריבן:נאך פונדערהיים האט געשריבן:נאכנישט געזען דא די לעצטיגע קאמענטס פון די קארפן קעפ פון די פארטיי פון טאלעראנץ.
הילערי קלינטאן: די קענסט נישט זיין ציוויל ווען די אנדערע זייט וויל צושטערן אלעס וואס דו שטייסט פאר.
עריק האולדער: מיסיס אבאמא זאגט אלץ "ווען זיי גייען נידריג גייען מיר הויעך", ניין, ניין, ווען זיי גייען נידריג שטויסן מיר זיי.
נו וואס קען מען שוין עקספעקטען פון די צוויי דיפלארעבעלס.
מיסעס קלינטאן טוהט אויס די הענטשקעס ביי די 70 און וויל שוין נישט זיין ציוויל;
און מיסטער (גרויס) האלטער וויל אז שטויסען (די רעכטע) זאל זיין ליגאל.
פינקט אזוי האט זיך נאציזם אנטוויקעלט. די לינקע (א.ג. ציוויליזירטע) פון דענמאלט האבען דזאסטיפייד היטלער'ס בייזע פלענער.
היסטארי ריפיעטס איטסעלף; אבער דאס מאל גייט בעזהשי"ת באלד זיין 6 רעכטע דזאסטיסיס צוריק צו האלטען די אלע לעפטיסט און (פר)אגרעסיוו משוגעים.
עטליכע מינוט שפעטער האט האלדער קלארגעשטעלט:
“Now, when I say, you know, we kick ’em, I don’t mean we do anything inappropriate,” Holder said. “We don’t do anything illegal, but we got to be tough.
אבער אויב איר קויפט יא אויף עמעזאן ביטע ניצט דעם לינק. א דאנק.
-
- שר שלשת אלפים
- תגובות: 3192
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 20, 2011 5:39 pm
- לאקאציע: דארט
ער איז געווארן באשטעטיגט מיט 50-47
מקעין האט דאן באארבעט מענשין צוליב זיין ראלע און די בוש פיינוגונג מעטאדן מעמא
קאלינס האט געשטימט יא בלויז מיטן חשבון אז זיין פאזיציע וועט נישט אנרירן סיי וועלכע מעגליכקייט אריינצורעדן אין אויספארשונג פאליסי
צוריק צו “אידישע און וועלטליכע נייעס”
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: New Jersey, police, Potus, private, אהרן הלוי, אזוי וויל איך, גוט זאגער, וימאןX3, טשיינע רב, נודניק, עולם האמת, פסיקתא, פריינד, קאפ און אקסל, שטיל און 53 געסט


text:
די רעפובליקאנער סענאטארן האבן געזאגט אז זיי געבן נישט אויף, און וועלן ווייטער פרובירן אפצושאפן אבאמאקעיר, טראץ וואס פון יעצט און ווייטער וועלן זיי עס נישט קענען טאן נאר מיט שטיצע פון דעמאקראטן, וויבאלד סענאט רעגולאציעס, וואס גייען שבת אריין אין קראפט, וועט פארלאנגען זעכציג שטימען פאר אזא סארט ביל. א דעמאקראטישער סענאטאר האט נעכטן טאקע געזאגט אז פרעזידענט טראמפ איז גרייט צו ארבעטן מיט די דעמאקראטן אויף צו פאררעכטן דעם העלט קעיר סיסטעם אין לאנד.
אין דער זעלבער צייט האט מען געהערט פון ווייסע הויז באאמטע, אז דער פרעזידענט וויל דערווייל לייגן אין א זייט די אישו פון העלט-קעיר און זיך קאנצענטרירן אויף שטייער רעפארם, וואס די רעפובליקאנער זאגן אז זיי האבן א בעסערן שאנס עס דורכצופירן. פרעזידענט טראמפ איז דערווארט היינט מיטוואך צו געבן א לענגערע רעדע, וואו ער וועט ארויסשטעלן ספעציפישע פלענער און ציפערן וויאזוי ער וויל רעפארמירן דעם אמעריקאנער שטייער סיסטעם, צום ערשטן מאל אין דרייסיג יאר.


text: אין דעם צייַט, ניט ענלעך אין די טעג ווען עס זענען געווען פאַרשידן פאָלקס קאַנסאָולז, זייער ווייניק גאַמעס אַז איר קענען שפּילן צוזאַמען מיט איין קלאַוויאַטור. פון קורס, איר קענען קלאָץ אויף קיין סערווער און אָנהייב פליסנדיק די מדינה עלווז. אבער ניט אַלעמען ליב די שפּילערייַ, ווייַל זיי דאַרפֿן אַ לאַנג צייַט צו שפּילן. קעסיידערדיק לעוועלינג וועט ניט לאָזן איר צו ווייַזן פלינקייַט, שטאַרקייַט און בקיעס, אָבער בלויז פּראָוועס דיין געדולד. אין רובֿ גאַמעס, די קעגנערס צו קעמפן אויסגעקליבן דורך טראַפ - צופאַל. אין דעם קשר, דער געוואלט דועל מיט אנדערן קענען נישט פאַלן. גליק פֿאַר פילע, די אינטערנעט איז אַ ריזיק נומער פון פּשוט בליץ גאַמעס, זיי שטיצן די סיימאַלטייניאַס טאָפּל, פייץ צווישן זיי די רובֿ פאָלקס שפּילערייַ. אין עטלעכע פון די גאַמעס צו זייַן געהאלטן אין קאַנדזשאַנגקשאַן קוועסץ און באַקומען ינקריסינגלי שווער לעוועלס. אָדער צו קעמפן קעגן די פייַנט אין דער זעלביקער קאָלעקטיוו. פייטינג גאַמעס פֿאַר צוויי גלייַך אָריענטיד צו פאַרמעסט נאָר צוויי מענטשן וואס זענען אלנגעזאמלט דעם אָוונט אין פראָנט פון אַ קאָמפּיוטער. קלייַבן די מערסט צונעמען פֿאָרמאַט. זינט דער אַלט סלאווישע מסורה אַלאַוז מענטשן צו באַווייַזן זייער שטאַרקייַט איז אין אַ פויסט קאַמף. זעלטן, אָבער עס זענען גאַמעס אין אלטע סטיל. אבער, אין רובֿ אַזאַ פייץ פּרימיטיוויזעד צולייגן טעקניקס ציען פון אַ פאַרשיידנקייַט פון מאַרשאַל קונסט. מיט אַ ביסל פּשוט קאָנטראָלס - זיי זענען דאַבאַלד מיט 2-זייַט קלאַוויאַטור - איר האָבן די געלעגנהייט צו שטעלן זייַן קעגנער שלאָגן אַ האַנט אָדער פֿיס. אויך, אין זיכער גאַמעס קענען זייַן קאַמביינד ימפּאַקץ און פאַרגרעסערן זייער מאַכט. אין אנדערע גאַמעס, עס דעפּענדס אויף די מנוחה פון דיין לעבן. כל גאַמעס זענען דיזיינד פֿאַר צוויי פייץ אין פאַרשידענע וועגן, אָבער די כּללים זענען פּשוט בליץ גאַמעס, אַזוי דעם לערנען פון די שפּילערייַ, די רייוואַלז וועט נעמען ניט מער ווי אַ מינוט. גאַמעס פֿאַר צוויי פייץ זענען זייער פאָלקס צווישן מענטשן. דעם קאַמף קענען לעצטע אַ גאַנץ אָוונט. זינט געוועטן איז 2 מאל מער - איר טאָן ניט קאַמף מיט די קאָמפּיוטער, מיט אַ פאַקטיש מענטש, וועמען איר וויסן געזונט. און עס איז ניט טויזנטער פון מייל אַוועק אין אן אנדער מאָניטאָר, אָבער רעכט דאָ, נאָענט צו איר. איר שער פאַרשידענע ימאָושאַנז געגאנגען דורך אַ שטורעם, ווען פעלנדיק אָדער צולייגן אַ גוט פּילקע. רעדן וועגן וואָס איר און אייער כאַראַקטער - אַ וו, וואס וואַן ניט שייַנען, עס איז אַנלייקלי צו הנאה. אין די ווערטער, איר אָנהייבן צו קאָכן די בלוט און עס איז אַ באַלדיק פאַרלאַנג פֿאַר נעקאָמע. די הויפּט זאַך מיט די באַטאַלז - בעשאַס די שפּיל איר טאָן ניט ברעכן די קלאַוויאַטור. אויך, טאָן ניט ניאַניע אַ אַוולע בייַ יעדער אַנדערער נאָך אַ פּלוצעמדיק אָנווער. דורך די וועג, די גאַמעס קענען זייַן אַ גוט פּרובירן פֿאַר פֿרייַנדשאַפֿט. זינט אַ מענטש קענען לערנען אַ פּלאַץ אויב איר טרעפן אים אין אַ קאַמף.


text:
די טיפע וועג פון טויש. קאוהירענס טערעפי
די אחראים: זייער נייגעריג, אחראי, thefact
- מה פתאום???
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4403
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 09, 2015 5:16 pm
- לאקאציע: עיה"ק צפת
ער האלט אז אלע נפשיות'דיגע פראבלעמען נעמען זיך פון איין יסוד וואס קלאפט אויס אויף אסאך וועגן. אויב איך וועל עס הערן וועל איך בל"נ שרייבן אן ארטיקל דערוועגן. אין מיין עקסטרעמיסט אשכול איז דאס שוין מרומז
אויך קען מען פארשטיין פון הרב גרין, וויא אזוי דער צוגאנג איז צו יעדן יסוד, און אז מען דארף פארשטיין אז מיט א טבע וואס א מענטש ווערט געבוירן קען מען נישט צופיל משנה זיין.
סתם אינטרעסאנט, ווער צוטיילט שוין די תכונות האדם עפ"י ד' יסודות הבריאה?
- fiena nieas
- שר האלף
- תגובות: 1817
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג ינואר 23, 2011 8:56 am
קוטיג האט געשריבן:איך ווייס נישט צו ער איז דער ערשטער וואס צוטיילט די תכונות פון מענטשען עפ"י פיר יסודות הבריאה ארמ"ע, אבער דורך זיינע שיעורים באקומט מען א בליק וויא אזוי צו דערקענען ווער איז פון יסוד העפר [דאס הייסט, אז דער יסוד איז שולט אויף איהם בעיקר, הגם אז ער קען האבן פון די אנדערע יסודות, אבער עפ"י רוב איז דא איין יסוד וואס דאס איז שולט אויפען מענטש] און ווער איז פון יסוד האש אא"ו.
אויך קען מען פארשטיין פון הרב גרין, וויא אזוי דער צוגאנג איז צו יעדן יסוד, און אז מען דארף פארשטיין אז מיט א טבע וואס א מענטש ווערט געבוירן קען מען נישט צופיל משנה זיין.
סתם אינטרעסאנט, ווער צוטיילט שוין די תכונות האדם עפ"י ד' יסודות הבריאה?
fiena nieas האט געשריבן:געהערט אמאל א שיעור פון מרדכי וויינבערגער וועגן דעם
- מה פתאום???
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4403
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 09, 2015 5:16 pm
- לאקאציע: עיה"ק צפת
- נשמה
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4672
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 03, 2009 8:12 pm
- לאקאציע: אינעם קערפער ביז די הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט
קאוהירענס טערעפי איז א וועג פון טון טערעפי. און ס'איז נישט געבן "עצות". און אונז האב מיר קלאר געזען אז מתבונן זאגט די זעלבע ווי פליישמאן. אז אלעס קומט פון איגאו. מ'דארף ארבעטן מיט גרויס געניטקייט צו כאפן "ווען מאכט דער מענטש א פאלשע מציאותיות און ער איז סטאק דערמיט, און ווען ס'איז די עכטע הוה'דיגע מציאותיות" דאס איז א חכמה ואינה מלאכה. מ'דארף קענען אנטדעקן, און אטאקירן די פאלשע מציאותיות, און עס אויסמעקן דורכ'ן טרעפן א דשאקסטעפאזישן, אין אונזער פאל, די עכטע מציאותיות. ס'איז די "ציהל" וואס מ'וויל צוקומען, און די ציהל איז צו כאפן וואו מאכט דער מענטש אומריכטיג די אופן פון וואו צו שעפן זיין מציאותיות און וואס דער מענטש האט זיך אויסגעלערנט פארוואס ס'מוז זיךאים מאכן אזא אומריכטיגע מציאותיות.
די עמאושענאל לערנונגען וואס ליגן אין די אינטערנבאוויסטזיין זענען די וואס מאכן מציאותיות דמיוניית. אדער אז מ'זאל נישט פילן אז מ'איז בכלל א מציאותיות. א מענטש כאפט אליין נישט ווי ווייט זיין מיינד נארט אים אויס, און מאכט יא א מציאותיות דמיוניית, אדער אז זיין מיינד וויל משום א טיפע סיבה נישט נוצן די דחפים וואס קומען פונעם נפש. ערגעץ ווען אונטער שטארקע עמאושענס האט זיך דער מענטש אויסגעלערנט צו געבן ענדערש א מציאותיות דמיונית. מ'דארף אריינקריכן אינעם אינטערבאוויסטזיין צו כאפן וואס ער האט זיך אויסגעלערנט.
וואס וויל איך דא?
איך וויל דא זאגן, אז פליישמאן איז זייער גערעכט אז די סיבה פארוואס א מענטש ליידט קומט פון געבן א מיינונג צו די נישט ריכטיגע מציאותיות, אז דאס איז פון וואו צו שעפן זיין מציאותיות, אלע פראבלעמען קומען ווייל א מענטש ווערט געבוירן און אפגעטיילט פון זיין נאנט מיטן ריכטיגן אמת'דיגן מציאות הקב"ה. אלע פראבלעמען קומען פונעם איגאו. אבער פליישמאנס מהלך איז קאונטעראקטיוו. און קאונטעראקטיוו ארבעט, ס'ארבעט פיין. אבער ס'איז אויסגעשטעלט צוריקצופאלן. אויב ס'דא שטארקע עמאושענעל לערנונגען וואס דער מענטש מוז דערפאר געבן אזא מיינונג פאר די מציאות וואס ברענגט א אומריכטיגער מציאותיות.
בקיצור אונטערשטע שורה איז אז ווען מ'גייט מיט מעמארי ריקאנסאלידעשאן, און דער מענטש מעקט אויס און זעהט איין די ריכטיגע באדייט אויף א געוויסע מציאות האלט זיך עס ב"ה.
- נשמה
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4672
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 03, 2009 8:12 pm
- לאקאציע: אינעם קערפער ביז די הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט
Haklal האט געשריבן:Can somebody help me to read this post? the English and yiddish in same sentence is messing up the entire paragraph.. what is the solution?
I'm referring to the post where you describe your session with Misboynen
Hebrew is probably not installed or not supported in the OS you are using
-
- שר העשר
- תגובות: 35
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 01, 2016 2:01 pm
קוטיג האט געשריבן:סתם אינטרעסאנט, ווער צוטיילט שוין די תכונות האדם עפ"י ד' יסודות הבריאה?
אור החיים הק' פרשת בראשית פרק פסוק ה' איז זייער שיין מבאר, איז סתם אזוי א שטיק חיזוק, וז"ל
וירא ה' כי רבה רעת האדם וגו' וינחם ה' כיעשה וגו'. צריך לדעת אומרו רעת האדם בארץ, למה ייחס הרעה בארץ, שנראה שרעתם היתה בגוף הארץ, ואחר האמת רשעת הרשעים ההם היתה בזנות ומפורש בכתוב ובחמס וגזל, ואף שיוצדק לומר בארץ על בחינת גזל הארץ עם כל זה יהיה זה פרט מהפרט. עוד למה דקדק לומר וינחם [ה' כי עשה את האדם] בארץ למה אמר תיבת בארץ שנראה שאם עשאו במקום אחר לא ינחם לעולם ואין משמעות לזה. עוד איך יוצדק לומר וינחם ה' כי לא איש אל וגו'. עוד אומרו ויתעצב עצבון זה למה שאחר שהוא נוקם נקמתו מהם ומוחה כל מורד. ולזה אפשר לומר על הפסד הבדיאה:
אכן כוונת הכתובים הוא להיות כי האדם הוא מורכב מד' יסודות אש, רוח, מים, עפר, והם בהדרגות, הדרגה הפחותה שבד' הוא העפר כי הוא עכור וגס מכולם, למעלה ממנו יסוד המים, למעלה ממנו יסוד האש, למעלה מהאש יסוד הרוח, שהוא הרוחני שבכולן, ותמצא כי כל הנבראים שבעולם הגם שכולן מד' יסודות בראם עם כל זה כל בריה עיקר בניינה מיסוד א' והוא יסוד היסוד והג' סניפים לו. יש בריה שעיקר יסודה הוא המים כדגים הגדילים במים, ויש שעיקר יסודם מן הרוח כעופות והגם שמן הרקק נבראו עם כל זה ה' הגביר בהם יסוד הרוח ולזה לא ינוחו הציפורים עפות הן כבחינת הרוח. ויש בריה שעיקרה מן האש כסלמנדרא. והן האדם יסוד שעליו נבנו בו היסודות הוא יסוד העפר דכתיב (ב' ז') וייצר ה' וגו' את האדם עפר מן האדמה שהוא יסוד הגס והעב שבד' יסודות, ולזה ישיבתו ומנוחתו באדמה ולא יסבול דירה במים ולא באויר ולא באש, ועשה ה' כן לסיבות הרבה, ואחת מהנה כי הוא הסולם אשר בו עולות המדרגות ממטה למעלה והמדרגה התחתונה היא יסוד העפר וצריך להיות בארץ, ואם היה נבנה יסודו מן הג' האחרים הרוחניות בערך העפר לא היתה הכונה שלימה בבריאתו, והמשכיל יבין כי הוא סוד הבירור, והבן. ולזה כאשר ראה ה' כי רבה רעת האדם הכיר כי רוב התיעוב הוא לצד יסודו שהוא בנוי מן הארץ וגם מקום הנחתו וחיותו בארץ, והוא אומרו וירא ה' כי רבה רעת האדם בארץ כי הוא יסוד הגם ונגדי לרוחני בתכלית, ולזה ניחם ה' כי עשה את האדם בארץ ולא עשאו בנוי משאר היסודות הדקים שבזה לא היה רק רע כל היום. ולהיות שמעשהו משאר יסודות לא תצא כוונת היצירה שחשב ה' בלבו לפועל, והוא אומרו ויתעצב אל לבו ולא אמר בלבו פירוש אל רצונו ומחשבתו אשר חשב בבריאת האדם, ומצד זה לא הפך ה' הבריאה שאם לא כן היה ה' סותר ובונה בנין חדש בהרכבה מג' יסודות, ולזה הגם שהביא מבול ואבד הכל הניח הבריאה כמות שהיתה לטעם כמוס בלבו יתברך, והגם שבאדון יתברך לא יוצדק לומר וינחם כי הוא צופה ומביט עד סוף כל הדורות, אמר כן, להיות, כי האדון יתברך מדותיו מדות הרחמים, גם בו יתברך צד הדין, ובזמן שהנבראים הולכים בדרך ישר ה' הוא האלהים מסכמת מדת הדין למדת רחמים, וכשהרשעים מכעיסים מדת הרחמים תרחיק הרחמים ותחפוץ בשלילת ההויה מעשות דין בהם, והוא אומרו וינחם ה', פירוש בחינת הרחמים תחפוץ שלא תהיה הבריאה כדי שלא להפך המדה ולא מפני זה תושלל הבריאה:
- נשמה
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4672
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 03, 2009 8:12 pm
- לאקאציע: אינעם קערפער ביז די הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט
וואס האב איך געוואלט. יא, מתבונן.
איך דערמאן מיך ווען איך בין געזיצן ביי מתבונן אויף טערעפי, געדענק איך, פלעג איך מיך אלעמאל וואונדערן, "פארוואס ארבעט ער נישט אויף מיין סעלף-עסטים?" איך וויל פילן סעלף-עסטטים, היינט נאכן פארשטיין אזא מושג ווי איגו דיפענסעס, פארשטיי איך וואס דארט איז פארגעגאנגען.
איך פארשטיי? אפשר.
א סימפטאם באשטייט פון דריי זאכן, איינס, presupposition דאס איז די וועג וויאזוי א קינד קוקט אן די וועלט. פארוואס ער קוקט אזוי אויף די וועלט, ווייל אזוי איז אים גרינגער, א מענטש לערנט אפ די וועלט די גרינגסטע אופן. א קינד טראכט נישט, איין רגע, מיין טאטע האט דאס און דאס געטון צו מיר, ער האט מיך נישט געוואלט ענטפערן ווען איך האב אים געפרעגט עפעס, ער האט מיך נישט ליב. פארוואס? ווייל אזוי. ווייל דאס איז די גרינגסטע פארן קינד צו טראכטן. מענטשן קומען אריין אין ביהמ"ד, טראכטן די גרינגסטע.
נאכדעם קומט emotional wound. די קינד האט יעצט אן עמאושענעל לערנונג אז ער איז נישט באליבט. איז עס אמת. ניין ס'איז נישט אמת. ווייטער וואס קומט, protective action. און דאס איז די זעלבע ווי איגו דיפענס. ווייל איך וויל נישט פילן אומבאליבט, וועל איך ווערן שלעכט. אז איך דארף דיך נישט טאטי. רח"ל וויפיל מ'דארף געראטעוועט ווערן פונעם שטן. ותצילינו משטן מיינט אז ווען איך בין אנגעשטרענגט זאל מיין קינד נישט מיינען אז איך בין נישט באליבט.
יעצט, וועלן האבן סעלף עסטים, איז א איגו דיפענס. א מענטש האט נאטורליך סעלף עסטים. אויב אלעס גייט כשורה. אויב ס'איז נישטא קיין נישט ריכטיגע עמאושענעל לערנונגען, האט דער מענטש סעלף עסטים נאטורליך. סעלף עסטים מיינט אז דער מענטש דארף נישט צוקומען צו א שאץ וואס ער איז. ער איז צופרידן וויאזוי ער איז, ס'ווערט בא'נעם נישט געשטעלט קיין ספק אויף זיין סעלף.
אויב מ'זאל קענען אוועקנעמען די protective action זיך אפצוהיטן פון ווייטאג, און דערנאך אוועקנעמען די ווייטאג, מיט דעם וואס מ'ווייזט אים אויף אז נישט וועגן דעם האט דיין טאטע נישט גערעדט צו דיר ווייל דו ביסט נישט באליבט, נאר איך ווייס, צוליב בזיעת אפך תאכל לחם. דאן ווערט אלעס בעסער.
איך האב גוט געשריבן? איך וויל בעיקר ארויסברענגען, אז היינט ווען איך פארשטיי די וויכטיגקייט פון נאכלאזן די איגו-דיפענסעס, און לאזן דעם איגו אפשטארבן, פארשטיי איך אביסל טיפער וואו מתבונן האט אלץ געציהלט. דער עיקר איז "זיי מוחל", זיי מוחל. און באשיץ דיך נישט. ווייל ס'איז נישטא פון וועם שרייבט דער פאעט אויפן קעצל, פון וועם אנטלויפסטו? איך גיי דיך נישט כאפן. און איך וויל דיך נישט כאפן.
והשי"ת יעזור אז דער רע זאל באמת זיין דערווייטערט און פאר'עקלט און פארפיינטעט אין מיין הארץ.
-
- שר מאה
- תגובות: 117
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג ינואר 01, 2018 2:46 pm
נשמה האט געשריבן:שמה און 0 געסט. חחח. האלצערנע פאדלאגע, אלטע גרוך, שפין געוועבעכץ, א אטעם אריין. א בענקל דא אין די זייט. א רויטע בענקל, א זעץ אראפ. אטעם און שמעק, אטעם און שמעק. אטעם און שמעק. יא, אמאל בין איך דא געווען. אינטערעסאנט. ס'איז איבערגעבליבן אזוי ווי איך האב עס איבערגעלאזט.
גראדע האב איך פונקט נעכטן דאס ערשטע באזיכט דא און געלייענט דיינע זאכן, און איך מוז דיר זאגן, זייער א שיינע ארבעט!!!
אך האב גארנישט געוויסט צו וואס דו פארשטייסט אלץ!
ווער ווייסט ווי נאך אינעם וועלטל איך קען דיך נאך אנטרעפן! אפשר וועל איך דיך נאך באגעגענען ביי פאליטישע נייעס! {ווער ווייסט אפשר ביסטו שוין דארט מיט אן אנדערע ניק, ווער ווייסט...}
חינוך מיינט: משפיע זיין כדי מחנך צו זיין! און נישט: מחנך זיין כדי משפיע צו זיין!
נשמה האט געשריבן:נשמה און 0 געסט. חחח. האלצערנע פאדלאגע, אלטע גרוך, שפין געוועבעכץ, א אטעם אריין. א בענקל דא אין די זייט. א רויטע בענקל, א זעץ אראפ. אטעם און שמעק, אטעם און שמעק. אטעם און שמעק. יא, אמאל בין איך דא געווען. אינטערעסאנט. ס'איז איבערגעבליבן אזוי ווי איך האב עס איבערגעלאזט. דאס איז די געזעץ פון פיזיקס. זאכן בלייבן אזוי ווי דו שטעלסט עס אוועק. אויב גארנישט רירט עס נישט פון פלאץ.
.
זייער גיט, קום אריין עפטער אין זיי אונז מהנה
- נשמה
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4672
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 03, 2009 8:12 pm
- לאקאציע: אינעם קערפער ביז די הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט
גארנישט טוישט זיך נישט אן עקספיריענס. אויב איך פיל ווען איך דאווען פארן עמוד, אז יעדער טראכט פון מיר אויב נישט אז מ'לאכט ווי נישט גוט איך דאווען, גייט יעדער טראכטן פון מיר אין מיין קאפ, ביז איך גיי מיך איבערצייגן אין מיין עקפיריענס, אז קיינער טראכט נישט. אדער אז איך גיי מיך איבערצייגן אין מיין עקספיריענס אז ס'געשעהט גארנישט אויב איך טראכט נישט וואס יענער טראכט. לויט ווי איך פארשטיי גייט זיך גארנישט טוישן, נאר מ'דארף פרובירן יא צו דאווענען פארן עמוד און זיך איבערצייגן אין עקספיריענס אז ס'געשעהט גארנישט אויב איך טראכט נישט וואס אנדערע טראכטן אויף מיר.
טויש געשעהט אין א מענטש (וויפיל איך פארשטיי) נאר דורך יעצט עקספיריענסן אנדערש ווי מען ערווארטעט אז מ'גייט אט ממש יעצט עקספיריענסן. איך דארף ערווארטן אז איך גיי שוין יעצט עקספיריענסן אזוי און אזוי, און זיך איבערצייגן אז איך עקספיריענס נישט אזוי און אזוי נאר מיין עקספיריענס איז אנדערש ווי איך האב געמיינט אז ס'גייט יעצט געשעהן. דאס איז די וועג וויאזוי מ'האט זיך אויסגעלערנט עפעס, און דאס איז די וועג וויאזוי די אינערליכקייטן טוישן זיך בעזרת השי"ת. נאר דורך עקספיריענסן אנדערש ווי מען מיינט אז ס'גייט יעצט געשעהן, געשעהט טויש. "אויב איך גיי אויפהערן רייכערן גיי איך פילן בארד". אקעי, סאו, איך פארשטיי, אז טויש קען נאר געשעהן, ווען מ'איבערצייגט זיך אז איך פיל נישט בארד, אויב איך רייכער נישט. ווי מער מ'עקספיריענסד, אלץ מער טוישט מען זיך ב"ה. אז איך גיי יא האבן וואס צו טון אויב איך רייכער נישט. אז איך גיי יא קענען זיך אויסבלאזן מיין כעס... אז איך גיי יא זיין א זאך. וכו'
וויסן די טיפסטע חלקים אין מיין נפש, טוישט נישט. טויש געשעהט נאר דורך יעצט עקספיריענסן אנדערש ווי מ'ערווארטעט אז מ'גייט אט יעצט עקספיריענסן. נאך אמאל, טויש געשעהט ווען מ'עקספיריענסד אנדערש ווי מ'ערווארטעט אז מ'גייט אט יעצט עקספיריענסן. א גוטע ביישפיהל איז ווען איך שיס א קערל און ס'געלונגט נישט דארט ווי איך האב געמיינט אז ס'גייט לאנדן, וואס געשעהט אין מיין עקספיריענס? וואס עקספיריענס איך? איך טויש. definitely. נישט איך טראכט "טאמער איך גיי עסן די קיפעלעך, גיי איך ווערן איבערוואגיג, דאס מיינט גארנישט פארן emotional brain. ס'דארף זיין "יעצט גייט געשעהן דאס און דאס, און זיך איבערצייגן אז ס'געשעהט נישט". די איבערצייגן, איז די טויש.
הקב"ה האט באשאפן דעם מענטש, אז ער זאל זיך אויסלערנען מיט ערווארטונגען. אויב דאס און דאס, געשעהט דאס און דאס. למשל איך גיי שלאפן נאכט נאך נאכט שפעט, און איינמאל מאך איך אפ "פארוואס גיי איך שלאפן שפעט, ווייל איך פיל אז מ'קען נאך אויפטון מיטן טאג, און איך האב נאך נישט 'אויפגעטוהן' איך קען נאכנישט גיין שלאפן. צו א שווערע געפיל צו פילן אריינצוגיין אין בעט, מיט א געפיל פון א טאג גארנישט געטון" אבער אויב איך טו פארקערט, און איך גיי יא שלאפן, מיטן והאיש משתאה לה, "גייט זיך עס יעצט פילן אזוי געפערליך? ווי געפערליך?, אה, נישט אזוי געפערליך". און דאס איז אויך אויף אן אופן פון יעצט. איך טראכט אז ס'גייט זיך אט פילן געפערליך. און איך זעה באלד איין אז ס'פילט זיך נישט אזוי געפערליך. נאר גאר פארקערט, ס'פילט זיך זייער באקוועם.
מ'הייבט אן צו עקספיריענסן אז ס'איז נישט דאס וואס מ'האט געמיינט אז מ'גייט עקספיריענסן. אוודאי איז דא forth orders. מיט גאנצעטע "א version of reality וואס שאפט א צוועק פארוואס איך מוז געבן אזא און אזא מיינונג אויף א סיטועשאן, וואס דאס מאכט דעם ריספאנס וואס מ'רופט סימפטאם". אבער טויש געשעהט נאר דורך עקספיריענסן אנדערש ווי מ'מיינט אז מ'גייט עקספיריענסן. ס'איז אמת, (אמת וויפיל מ'פארשטייט) אז א מענטש קען גא-ט ב"ה זאל באהיטן עקספיריענסן פיזישע ווייטאג, ווייל זיין מח וויל נישט דילן מיט די ווייטאג. אדער ווייל מ'דארף אויפגעבן קאנטראל. אבער אויב איך וויל אויפהערן צו האבן פיזישע ווייטאגן, מוז איך actually "אויפגעבן קאנטראל". און אנזעהן אז ס'געשעהט גארנישט ווען מ'געט אויף קאנטראל. ווען מ'געט זיך איבער אין די האנט פון הקב"ה completely.
באמת קומט עס צו שרייבן fourth order. ווען איך האב באמערקט אז איך האב געשריבן forth order, האב איך מיך אליין פארשעמט. און איך האב עס געוואלט פאררעכטן. אבער מיט דעם אז איך פאררעכט עס נישט, עקספיריענס איך "וואס גייט געשעהן אויב איך גיי עס לאזן?" איך אינוועסט! טויש קען נאר געשעהן, ווען מ'טרייט. "אויב איך גיי עס נישט פאררעכטן גיי איך יעצט פילן דאס און דאס" פיין, לאמיר זעהן. "איך פיל עס"?
אויב איך וואלט געהאט א צעטיל פון מתבונן וואס ליינט זיך "אויב איך גיי רעדן צו מענטשן וועגן מיינע פראבלעמען גייען זאכן ווערן ערגער נישט בעסער". וויאזוי טראכסטו גייט געשעהן טויש? אויב איך גיי יא טרייען צו רעדן. און קוקן צו זאכן ווערן ערגער צו נישט. פרובירן צו טון אנדערש ווי ס'שטייט אין די צעטיל. איך גיי מיך נישט טוישן מיט לאגיק, מיט טראכטן, מיט פארשטיין, מיט איינזעהן. איך גיי מיך טוישן ווען איך רעד צו מיך אליין, "גייט טאקע געשעהן וואס איך מיין אז ס'גייט געשעהן. גיי איך טאקע עקספיריענסן דאס וואס איך מיין אז איך גיי עקספיריענסן, לאמיר זעהן...".
יעדע טויש וואס געשעהט צו סיי וועלעכע מענטש אויפן כדור הארץ זייט די וועלט שטייט, (חחחח) איז נאר געשעהן ווייל דער מענטש האט זיך איבערצייגט אז ער עקספיריענסד אנדערש ווי ער האט געמיינט אז ער גייט אט אט עקספיריענסן. וואס פונקטליך מ'דארף טוישן אינעם מענטש, דאס איז פארשטייט זיך, אז קאוהירענס טערעפי האלט, אז מ'דארף טוישן "די version of reality, וואס שאפט א צוועק, צו געבן א מיינונג פאר א געוויסע סיטואציע". אבער אויב איך וויל עקספיריענסן טויש, דארף איך אינוועסטן, גייט געשעהן דאס וואס איך מיין אז ס'גייט געשעהן. וויאזוי קען געשעהן טויש אן טרייען? אן זיך איבערצייגן? נישט מיין לאגיק. מיין felt experience, זאל זיך איבערצייגן, אז ס'איז אנדערש ווי ער האט ערווארטעט.
איך האלט אזוי. די ערשטע זאך, א מענטש קען זיך נישט טוישן. פארטיג. וואס איך בין, דאס בלייב איך. איך קען יא טוישן, אזאך וואס איך קען מיך איבערצייגן אין באלדיגע עקספיריענס אז ס'איז נישט אזוי. איך האלט אז יעדע סעשאן דארף האבן אין זיך די expectation פון די פראבלעם. וואס ווייסט דער מענטש גייט געשעהן אויפן באלדיגן מינוט. נישט וואס ווייסט דער מענטש גייט געשעהן "אין א שעה ארום אלץ א קאנסעקווענץ". די emotional brain, ארבעט נישט אזוי. ס'ארבעט מיט immediate consequence. עכ"פ. כדי זיך צו טוישן. מוז מען טרייען. טרייען צו עקספיריענסן אנדערש. און זיך אליין איבערצייגן אז ס'געשעהט גארנישט ווי מ'האט געמיינט.
(נאך אזאך וואס איך בין זייער נייגעריג. ווער זאגט אז אן emotional learning גייט אריין אין א פיזישע ניוראן אין די מח? ווער זאגט אז ניוראנס אין די מח אנטהאלטן אין זיך לערנונגען. דאס איז אזאך וואס איך וויל עקסטער וויסן פון וואו זיי ווייסן אז דאס האט צו טון מיט די פיזישע ניוראנס. אפשר האט עס צו טון מיט די consciousness פון א מענטש. אדער פון א בעל חי. ער ווייסט אזוי און אזוי. און דאס ווערט updated, ווען ער זעהט א סתירה! ער טראכט אין זיין מחשבה, אז דאס און דאס גייט ממש יעצט געשעהן, און ער ווארט... און ער זעהט קלאר אז ניין, ס'געשעהט נישט. סאו, יעצט "ווייסט" ער אנדערש. אבער דאס איז נאר א קליינע זייטיגע זאך וואס איך בין נייגעריג.)
והשם הטוב יעזור.
- נשמה
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4672
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 03, 2009 8:12 pm
- לאקאציע: אינעם קערפער ביז די הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט
ס'דא צוויי וועגן וויאזוי מ'קען ליינען צעטליך וואס מתבונן שיקט. איך בין געזיצן ביי מתבונן. ס'דא עטליכע וועגן. איינס די נישט ריכטיגע וועג איז פאסיוו. און די צווייטע איז, מ'ליינט עס מיט חכמה.
די סיבה פארוואס מ'האט א סימפטאם איז, ווייל מ'טוט נישט א געוויסע זאך וואס וואלט אוועקגענומען דעם סימפטאם. אדער מ'טוט יא א געוויסע זאך וואס דאס האלט אן דעם סימפטאם. און די סיבה פארוואס מ'טוט נישט, אדער מ'טוט יא, שטעלט זיך אלעמאל ארויס איז ווייל די קלייענט האט מורא, "אויב איך גיי נישט טון אזוי און אזוי, ערווארט איך אז אזוי און אזוי גייט זיכער געשעהן".!!! אויב איך גיי נישט טון אזוי און אזוי גייט געשעהן א סכנה.
יעדע צעטיל וואס מתבונן געט האט אין זיך די פאטענציאל צו טוישן די באוואוסטזיניגקייט פון א מענטש, וואס דער מענטש האט אין די סעשאן געזאגט אז ער ערווארטעט טאמער ער גייט טון אזוי און אזוי, גייט אזוי און אזוי געשעהן. און יעדע צעטיל האט אין זיך די פאטענציאל עס צו טוישן אדער שוואכער מאכן. איך קען יעצט אויפבאבלען א צעטיל. "אויב איך טו אן טראכטן (אן טראכטן מיין איך צו זאגן אויף א וועג וואס מ'דארף נישט, נישט על פי הלכה און נישט על פי געזונט) גיי איך מאכן א מיסטעק". פיין. איך באקום די צעטיל פון מתבונן. און איך קען ליינען די צעטיל, (דעס איז נישט די גוטע וועג) "אויב איך טו אן טראכטן גיי איך מאכן א מיסטעק". דאס גייט לכאורה גארנישט טוישן, און זיכער נישט שנעל. ווייל איך בין מסכים צו די צעטיל!!!. "אויב איך טו אן טראכטן גיי איך מאכן א מיסטעק" איז דא איינער וואס האלט אנדערש? יעדער פארשטייט, אז אויב איך טו אן טראכטן בין איך בארעכטיגט מורא צו האבן אז איך גיי מאכן א מיסטעק, אויב נישט יעצט, איז קומענדיגע מאל, עכ"פ וואס טו איך אויף מיטן ליינען די צעטיל?
אבער איך קען ליינען די צעטיל אזוי, "איך פיהל יעצט אינעווייניג אין מיר, אז אויב איך גיי יעצט טון אן די געוויסע אופן פון טראכטן גיי איך זיכער מאכן די און די מיסטעק!" איך פיל אז ס'גייט זיכער באלד געשעהן אלץ תוצאה פון נישט טראכטן אויף די געוויסע אופן. אזוי פיהל איך גייט באלד געשעהן אלץ תוצאה. יעצט וויאזוי געשעהט טויש? נאר דורכן פרובירן צו "אפשר פרוביר איך נישט צו טראכטן, נאר דאס מאל", און לאמיר זעהן וואס ס'גייט געשעהן? לאמיר זעהן וואס ס'גייט געשעהן, לאמיר זעהן וואס ס'גייט געשעהן? לאמיר וואס ס'גייט געשעהן? איז עס געשעהן???
איך פארשטיי אז יעדע צעטיל דארף האבן אין זיך, די באלדיגע ערווארטונג וואס די מענטש ערווארטעט אז ס'גייט געשעהן אויב ער גייט דאס מאל טון די געוויסע זאך. לאמיר דיר עפעס פרעגן? ווען דו ווילסט אנכאפן א אייזן וואס דו האסט מורא אנצוכאפן, וואס טוסטו? דו געסט עס א שנעלע כאפ אן, און דו איבערצייגסט דיך "איז עס הייס, איז עס טאקע א סכנה???" דו פרובירסט דיך צו איבערצייגן, "איז עס טאקע א סכנה"? גייט טאקע עפעס געשעהן? לאמיר זעהן, אויב איינער זאל דיר מסביר זיין מיט לאגיק, ניין, ס'טאקע הייס, אבער ס'גארנישט, ס'וועט נישט העלפן, דו ווילסט דיך איבערצייגן.
לאמיר דיר געבן א משל, א מענטש האט מורא צו פארן אליין מיט די באס. ער וויל האבן קאמפעני. איינמאל איז ער געפארן אליין, און זיך איבערצייגט אז ס'געשעהט גארנישט. אונז אלע לערנען זיך די וועלט, דורכן וויסן, "אויב איך גיי טון דעס און דעס, גייט דעס און דעס געשעהן. אויב א מענטש קוקט מיך אן שטרענג, גייט מיך די מענטש שלעכטס טון, חוץ אויב איך בין וואויל! שטעל דיך פאר איך באקום אזא צעטיל פון מתבונן "אויב איך זעה א הויעכע מענטש, גייט ער מיך זיכער עפעס טון, חוץ אויב איך ברענג ארויף אין מיר א פחד, וואס די פחד מאכט אז איך זאל מיך היטן פון אים" וויאזוי קען געשעהן טויש אין מיר אויב איך ליין דעם צעטיל? די תירוץ: פרוביר, איך גיי נעבן זייער א הויעכער מענטש און איך טראכט דעם צעטיל, און איך פרוביר זיך צו האלטן דוקא רואיג, אן פחד, און איך איבערצייג מיך קלאר אז הויעכע מענטשן ווארפן נישט אראפ, אפילו מ'ברענגט נישט ארויף קיין פחד אין זיך ווען מ'שטייט נעבן זיי. פארטיג. געטוישט.
והשם הטוב יעזור
- נשמה
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4672
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 03, 2009 8:12 pm
- לאקאציע: אינעם קערפער ביז די הונדערט און צוואנציג געזונטערהייט
איך געדענק נאך די ערשטע פאר מאל וואס איך בין געזיצן ביי מתבונן און ער פרעגט מיך קשיות, וויאזוי פילסטו ווען דו זאגסט אים דעס? און איך זאג אים איך פיל גארנישט. "איך וויל זאלסט דיך פארשטעלן ווי דו שטייסט נעבן אים און איך וויל זאלסט אים זאגן, וכו' וכו'". אבער איך זאג אים, "ס'פילט זיך זייער גוט אזוי צוזאגן". וואס וויל מתבונן מיט די "איך וויל זאלסט דיך פארשטעלן, און איך וויל זאלסט אים זאגן"? ער וויל אז דער מענטש זאל זאגן וואס ער פילט ווערט אומבאקוועם מיטן זאגן די דיבורים וואס ער שלאגט פאר אז מ'זאל זאגן.
די שאלה איז, פארוואס האב איך געפילט באקוועם צו זאגן וואס ער האט מיך געהייסן זאגן, אפילו ווען איך ווייס היינט וואלט נישט געווען באקוועם דאס צו זאגן? די תירוץ איז דער שוחט מיטן חלף. א שוחט ווען ער לערנט זיך שחיטה, זאגט אים דער וואס לערנט אים אויס צו דערשפירן מיטן נאגל דעם הייקלסטן פגם אינעם מעסער. "איך געב דיך א מעסער, און גיי עס דורך מיט דיין נעגל, און זאג מיר צו דו שפירסט עפעס א פגם, א קריץ?" דער וואס לערנט זיך די ערשטע פאר מאל, זאגט אים "איך שפיר נישט גארנישט! ס'איז אלעס גלאט, חד וחלק" די פראגע איז "איז די מעסער באמת חד וחלק" ניין! אויסדרוקליך נישט. נו, אויב אזוי פארוואס טאקע פילט ער נישט קיין "אומבאקוועמליכקייט" דורכגייענדיג דעם פגם? די תירוץ איז, "זיינע חושים זענען נאכנישט אויסגעשארפט".
ווען מתבונן זיצט מיט א קלייענט, דארף דער קלייענט אויסשארפן זיין אטענשן, צו אויפכאפן אפילו קליינע אומבאקוועמליכקייטן מיטן זאגן פארגעשלאגענע סטעטמענטס, אדער פארשטעלנדיג זיך זאכן, ווייל נאר די אטענשאן פונעם קלייענט איז דער וואס קען אים געבן דעם עכטן תירוץ וואס עס קומט פאר, נאר די אטענשאן פונעם קלייענט. אנדערש קען מתבונן קלאפן און זעצן. ס'איז מיין אטענשאן וואס דארף ווערן שארף, און אנהייבן פילן אפילו קליינע אומבאקוועמליכקייטן. א קלייענט פארן קומען צו טערעפי איז נישט איינגעוואוינט צו פילן וואס ער פילט. אדער ערגער, איך בין געווען צוגעוואוינט אוועקצומאכן מיינע אייגענע געפילן.
וואס מיינט אטענשאן? ווען איך פרעג דיר, זאג מיר, די ערשטע סקונדע ווען דו באגעגענסט גרונם, וואס פילסטו? דאס מיינט אז איך דארף טראכטן וואס איך פיל ווען איך זעה אים. דאס מיינט איך דארף צולייגן קאפ צו וואס איך פיל ווען איך זעה אים. סתם אזוי לייג איך נישט צו קיין קאפ. אבער יעצט וויל ער אז איך זאל יא צולייגן קאפ. דאס מיינט, אז איך זאל צולייגן מיין אטענשאן צו מיינע אייגענע אינערליכע פאסירונגען. איך זאל ווערן באוואוסטזיניג אויף מיינע אייגענע אינערליכע פאסירונגען.
- צוגעלייגטע
-
- פארוואס ס'פעלט אויס אז ווען ס'געשעהט די פראבלעם, צו זיין באוואוסטזיניג אויף די טיפע זאכן וואס איז ארויסגעקומען אין די סעשאן.
- פאר אייוועלט.JPG (389.93 KiB) געזעהן 634 מאל
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 336
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 02, 2018 1:04 pm
- לאקאציע: ערגעץ וואו, נאכנישט באשטימט...
- מחשב
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 314
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 17, 2018 3:57 pm
- לאקאציע: איך געפין זיך? דער עולם געפינט זיך ביי מיר.
די וועג צו טויש
- הודו להשם
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 343
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג אוגוסט 17, 2017 3:44 pm
- לאקאציע: בבית מדרשו של רבינו
מחשב האט געשריבן:איך האב מיר געמאכט א פ.ד.עף. איך לייג עס ארויף ווער עס וויל, איך האב געלאזט טייל פון די שמועסעריי דא, אן קיין פונקטליכע הגדרות ווען יא און ווען נישט. איך קען זיך נישט אזוי גוט אויס עס איז א אויבערפלעכליכע ארבייט.
די וועג צו טויש
יישר כחכם


text:
אייראפע אינטערנאַציאָנאַל דיפלאמאטיע האלאקאוסט פוילן פון דער יוד ראסיזם פרישער פוילן-אנטיסעמיטיזם שטורעם
ווארשא – די פוילישע רעגירונג האט שארף אראפגעריסן קאמענטארן וואס די נאמינירטע נייע אמעריקאנער אמבאסאדארשע האט געלאזט פאלן. די קאמענטארן זענען געזאגט געווארן דורך זשארדזשעט מאסבאטשער (Georgette Mosbacher), א ביזנעס פרוי וועמען פרעזידענט טראמפ האט נאמינירט צו זיין אמעריקע'ס נייע אמבאסאדאר אין פוילן. מאסבאטשער האט געזאגט אז דער פאקט אז אנטיסעמיטיזם אין מזרח אייראפע שטייגט לעצטנס, איז א דירעקטע רעזולטאט פון פוילן'ס נייע געזעץ, וועלכע טוט איינצוימען וויפיל מען מעג רעדן פונעם האלאקאוסט און פון פוילן'ס ראלע ביים האלאקאוסט. מאסבאטשער'ס קאמענטארן האבן געברענגט גרויס אויפברויז פון פוילישן אויסערן מיניסטעריום, וועלכע האט געזאגט אז דאס איז נישט אקצעפטירבאר, און זיי האבן פארלאנגט אז מאסבאטשער מוז זיך אנטשולדיגן.
ווי איז דאס געשעהן?
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)


text:
דער ייִדישער קעניג ליר
קטלאַ קניא
ר' אפֿרים איז געװען װאָס מען רופֿט אַ פֿאַרצײַטישער ייִד. אַז מען האָט אױף אים געזאָגט אַז ער איז אַ מדקדק על קלה כּבֿחמורה איז עס נישט געװען קײן שאַבלאָן --- װאָס פֿאַר אַ חומרא עס איז נאָר פֿאַראַן האָט ר' אפֿרים אױף זיך מקבל געװען. ער איז אָבער נישט געװען קײן ליטװאַק און אַװדאי נישט קײן בריסקער. ער האָט נישט געקענט מסביר זײַן אַלע זײַנע חומרות. ער האָט נישט געװוּסט צי ער פֿאָלגט דעם רמבם צי דעם ראבֿ"ד אַיעדער אין דער פֿרי װען גײענדיק אין מקװה פֿאַרן אױסזאָגן תּהילים פֿאַר שחרית האָט ער אַרױסגענומען דעם השך-שטאָפּער װען ער האָט זיך געטובֿלט. ער האָט זיך נישט געטובֿלט ש"אי טבֿילות; קײן משוגענער איז ער נישט געװען. פֿאַרקערט, טראָץ אַלע זײַנע חומרות האָט ער געשפּעט פֿון די פֿרומאַקעס, װי ער פֿלעג זײ אָנרופֿן. אָבער קײן סך האָט ער זײ אַזױ נישט גערופֿן װײַל קײן סך האָט ר' אפֿרים נישט גערעדט. שבת איז ר' אפֿרים געגאַנגען אָנגעטאָן אין די ברילן אױפֿן גאַס. זײַן טלית-קטן איז נישט געװען קײן שיִער חזון איש און שבת איז ער נישט געלאָפֿן אין פֿופֿצן שולן יוצא זײַן זכור דאורײתא. דאָס אַלץ איז הלכהיש פֿרום, די מאָדערנע פֿרומקײטן אימפּאָרטירט פֿון בני ברק דורך לײקװאָד און פֿלעטבוש. ביז זײ זענען אָנגעקומען קײן װיליאַמסבורג װוּ ר' אפֿרים איז געװען אַן אײַנװױנער האָבן זײ פֿאַרלױרן זײערע ישיבֿהשן טעם, װיפֿל טעם דאָס איז שױן, און זײַנען געװען װי חוקת הגױים אין די װיליאַמסבורגער אױגן. קלײן אינדזעלעך פֿון תּורה אין אַ ים פֿון חסידות. די מאָדערנע פֿרומקײטן װי נישט אױפֿמאַכן קײן פֿריזשידער שבת זענען אין װיליאַמסבורג נישט נאָר װי גופֿים אָן נשמות נאָר אַפֿילו דער גוף האָט נישט קײן הענט און פֿיס. אַרײַנגעברענגט דורך די פּױערישע סאַטמערער בחורים װאָס גײען לערנען אין ליטװישע ישיבֿות --- די אײדעלע, ערלעכע בלײַבן אין די הײמישע ישיבֿות --- און קומען אַהײם אָנגעבלאָזן. האַקן אַ טשײַניק װעגן מינחה פֿאַר שקיעה, מאַכן אַװעק רבינו תּמס זמן און דער מגן אַבֿרהמס סוף זמן קרי"ש איז זײ שױן נישט גוט. נאָר דער גר"א-זמן טױג זײ. אַ װעלט מײנען זײ אַז זײ האָבן אַנטדעקט. װײניק װײסן זײ אַז אין אײן װינקעלע װיליאַמסבורג ליגט מער װעלט װי אין פֿופֿצן רחובֿ חזון אישן און רבי עקיבֿאס צונױפֿגעשטעלט. לא כן ר' אפֿרים. זײַנע חומרות זײַנען אַלע געװען פֿון דער הײם, װי די טאַטעס און זײדעס האָבן זיך געפֿירט דורי דורות. די עופֿות האָט די בני בית אַלײן כּשר געמאַכט, בלעטער סאַלאַט האָט ער נישט געגעסן חוץ פּסח בײַ נאַכט אױף מרור. װען די געקליבענע סאַלאַטן מיט אַ הכשר זענען אָנגעקומען איז ר' אפֿרים נישט נתפּעל געװאָרן. ער האָט זיך געהאַלטן בײַ זײַנעם. אין דער הײם האָט מען עס נישט געגעסן און ער עסט װײַטער נישט.
כּמעשׂהו בחול כּך מעשׂהו בשבת. שבת בײַ ר' אפֿרים איז נישט באַשטאַנען אין דעם, צי מען מעג אױפֿמאַכן פֿלעשער צי אַ פּעקל צוקער. שבת בײַ ר' אפֿרים האָט זיך אָנגעהױבן פֿרײַטיק בײַ חצות מיטן מעבֿיר סדרה זײַן. דערנאָך איז ער געגאַנגען אין מקװה, זיך צוגעלײגט און באַלד צוריק אין שול אַרײַן. שיר השירים איז געװען אַ שטרעבונג. "שובֿי שובֿי השולמית שובֿי שובֿי ונחזה בך" פֿלעגט ער זיך אַיעדע װאָך צעװײנען אינעם זידעטשױװן נוסח װאָס די סאַטמערער האָבן מיט די יאָרן אַקצענטירט מיט זײערע װיליאַמסבורגער טענער. דער מתיקות װאָס פֿלעג אים קומען אין מױל נאָך אַזױ פֿיל זאָגן האָט ר' אפֿרים געהאַלטן איז דער טעם פֿונעם מן. ער האָט עס קײנעם נישט דערצײלט אָבער ער האָט געװוּסט און געשפּירט אַז ס'קען קײן אַנדער טעם נישט זײַן. און אַז שפּעטער האָט ער אָפּגעזונגען "שלום-עליכם" מיטן רבינס ניגון, קידוש געמאַכט, און געמאַכט המוצאי איבער זײַן רביצינס פֿריש געבאַקענע חלות פֿלעג ער זיך צוריקזעצן און בשעתן קײַען זאָגן מיט אַ זעטיקײט "אַ לכּבֿוד שבת קודש", און אַזױ האָט ער געשלונגען דעם טעם גן עדן אין זײַן ייִדענעס חלות. נישט אומזיסט האָט דער סאַטמערער רבֿ געזאָגט אַז װען דער באַשאַפֿער זאָל נאָר האָבן אַ מנין ר' אפֿרימלעך װאָלט ער שױן לאַנג געברענגט משיחן. אַזױ האָט ר' אפֿרים אָפּגעלעבט זײַנע יאָרן פֿון װען ער איז אָנגעקומען פֿון אונגאַרן אין זעקס און פֿופֿציק. אַ מלמד דרדקי װען ער איז געװען יונגער און אױף דער עלטער איז ער געװען אַ שטיקל שמש, זיך געפּאָרעט מיט די ליכט און די האַנטעכער וכדומה און אַזױ אָפּגעפֿירט אַ ייִדיש לעבן.
חוץ די אײַנװױנער פֿון װיליאַמסבורג און דער סאַטמערער רבֿ האָט אָבער נאָך אײנער אױך געװוּסט פֿון ר' אפֿרים צו זאָגן. דער בעל דבֿר האָט איבער אים געהאַלטן אַן אױג. אַזאַ פֿישל קומט נישט אונטער אַיעדן טאָג.
פֿיל קלוגער װי אין איובֿס צײַטן, װעט זיך שױן הײַנט נישט דער בעל דבֿר מיטן באַשאַפֿער. ער הרגעט שױן אױך נישט װײַבער און קינדער. ער האָט בלױז געטאָן װאָס ער האָט געהאַט צו טאָן און צו דעם איז ר' אפֿרים נישט מער אַ מחותּן װי אַ צװײטן.
אין בני ברק מעגן די פֿרױען גײן אין לענגערע שײטלען װי אין װיליאַמסבורג, די מאָדעס מעגן זײַן שפּעטערע (כאָטש די װיליאַמסבורגער װײסן אױך דעם טעם פֿון אַ שאַנעל) און דער מוזיק פֿון בן דוד און די אַנדערע צדיקים מעג שרײַען פֿון אַיעדן פֿענצטער, אין בני ברק שטיקט אָבער די לופֿט. נישט פֿון דער סרחון פֿון מיסט אױף יעדן װינקל װאָס עיפּושט אין די זומערהיצן, כאָטש פֿון דעם אױך. אין בני ברק שטיקט פֿון גדולים. אַ תּפֿיסה פֿון מחשבֿה און אַ װיסטעניש פֿון געדאַנקען. ר' אפֿרים האָט דאָס נישט געװוּסט אָבער ער האָט אַלץ נישט ליב געהאַט די פֿרישע מאָדערנע חומרות אין אײן װינקל װיליאַמסבורג מיט די פֿאַרבונדענע קעפּ, צעװילדעװעטע בערד און געגרײַזלטע פּאות ליגט אָבער אַ װעלט. װײַל בכל מקום שאתּה מוצא חסידות שם אתּה מוצא אַפּיקורסות. די װעלט זאָל מײנען אַז די חסידים זענען פֿאַנאַטיש, פּרימיטיװ און צוריקגעבליבן. די װעלט איז אָבער עולם גולם. אמתע חסידים זענען פֿאַרגלײבט אין זײערע רבײם אָבער חוץ דעם גלײבן זײ אין גאָרנישט. דער תּורה צוה פֿון אַ חסידיש ייִנגל איז נישט דעם לא תסור מכּל אַשר יורוך, דעת תּורה און אמונת חכמים. אַדרבא אַ סאַטמערער ייִנגלס מודה אני איז אַז די בעלזער זענען שקצים, די גערער גױים און די ליטװאַקעס דאָס אױך נישט. װוּ חוץ פֿון װיליאַמסבורג װעט איר הערן אַז איגרות משה איז נישט װערט אַ רעטעך? אַ באָבאָװער ייִנגל װערט אױפֿגעצױגן װיסנדיק אַז באָבובֿ איז ראשי תּיבֿות באָבאָװ איז בעסער װי בעלז, און װײַטער די בעלזער קינדער זינגען אין דער כּתּה װען דער רבי גײט אַרױס זיך מאַכן אַ קאַװע יעקע יעקע תּחת-שמעקער. און דאָס איז בלױז די קינדער. די דערװאַקעסענע װיסן שױן צו פֿאַרפּאַקן דעם באַשאַפֿער אױך. אַז דער רבי דאַװנט שחרית נאָך מיטאָג און מינחה בײַ נאַכט מוז דער באַשאַפֿער מוחל זײַן און אָננעמען זײערע תּפֿילות "out of hours" און אַז דער באַשאַפֿער װעט אױף דעם פֿאַרלאַנגען אַ העכערן פּרײַז װעלן זײ אים רופֿן אין דין תּורה. װער האָט זיך דען געטרױערט פֿירן אַ דין תּורה מיט גאָט חוץ דער באַרדיטשעװער צדיק? זאָל זײ אַ ליטװאַק װײַזן אַ סעיף אין אורח חײם אױף דער צײַט פֿון תּפֿילה, האָבן זײ באַלד אַ תּשובֿה: "אין װאָס איז מיטן סעיף פֿין התפּשטות הגשמיות?" נאָר אַ חסיד װעט אױסטײַטשן אַ פּסוק "אין לאָז דער פּסוק פּלאַצן" װי פֿאַרגלײבט זײ זאָלן נישט זײַן אינעם רבין, באַלאַנגט כּפֿירה צו די חסידים. און חסידישע כּפֿיריאַקן זײַנען מסוכּן.
ס'איז געװען אַ װינטערנאַכט נאָך מינחה-מעריבֿ. דער שטיבל איז געװען שטיל און לײדיק חוץ פֿון ר' אפֿרים בײַ זײַן מקום קבֿוע װען ער האָט אַלײן געלערנט משניות פֿאַר די נשמות פֿון זײַנע אומגעקומענע עלטערן און געשװיסטער, און אױך פֿאַר דער ערשטער פֿרױ און קינדער װאָס אױף זײ האָט ער קײן מאָל נישט געזאָגט דעם קל מלא רחמים נאָכן לערנען; ער האָט זײ בלױז אין זינען געהאַט. דער מנהג איז דאָך אַז מען גײט נישט אױפֿן קבֿר פֿון דער ערשטער פֿרױ אַז מען האָט זוכה געװען צו אַ זיװג שני. די ערשטע פֿרױ און די עופֿעלעך האָבן טאַקע נישט קײן קבֿר װײַל אױך זײערע גופֿים זענען אַרױף אין הימל דורכן אױשװיצער קױמען. ר' אפֿרים האָט אָבער געהאַלטן דעם מנהג דורך נישט דערמאָנען זײערע נעמען בײַ יזכּור און נאָך משניות לערנען. אינעם שטיבל בײַ אַ צװײטן טיש זענען געזעסן יונגע בחורים און געשמועסט. באמת זענען זײ געװען נישט מער װי ייִנגלעך פֿון דרײַצן-פֿערצן יאָר, אָבער אַז זײ זענען שױן געגאַנגען אין קאַפּעליושן, װײַסע העמדער, װעסטלעך און רעקלעך איז ויקרא שמם "בחורים". זײ האָבן אױך שױן געלערנט אין ישיבֿה קטנה. דערפֿאַר אַז דאָס לערנען איז זײ שװער געװאָרן אין תּם און מועד, צי חצי נזק און נזק שלם איז זײ אַרױס פֿון נאָז איז פֿאַר זײ לײַכטער געװען זיך אַרױסצוכאַפּן פֿונעם ישיבֿה װי מען איז געװען אין חדר בײַם רבין. אַזױ זענען זײ געזעסן בײַם טיש און געשמועסט. ס'קען זײַן אַז אײנער האָט אַפֿילו געהאַט אַ ציגערעטל אונטערן טיש בצנעא און אײנער האָט זיכער אָנגעצונדן שװעבלעך און אַרײַנגעצױגן דעם רױך און אים אַרױסגעבלאָזן דורכן נאָז. ר' אפֿרים בײַ זײַן טיש װאָלט געװען דער לעצטער זײ עפּעס צו זאָגן אָדער זײ פֿאַרמסרן צום משגיח. זײער שמועס האָט זיך פֿאַרצױגן צו אַ בחור פֿון זײערע כּתּה און בתּוך הדבֿרים רופֿט זיך אָן אײנער פֿון די בחורים, אַזױ מסיח לפֿי תּומו, "ער איז סתּם אַ משוגענער --- ער גלײַבט נישט אין קריעת ים סוף". די אַנדערע האָבן זיך צעלאַכט, דער שמועס האָט זיך װײַטער ערגעץ פֿאַרצױגן און נאָך אַ שטיק צײַט זײַנען די בחורים זיך צעגאַנגען. ר' אפֿרים איז דאַן געבליבן אַלײן אינעם שטיבל. ר' אפֿרים האָט אױך געהערט דעם שמועס, ער האָט נישט אונטערגעהערט נאָר נישט װילנדיקערהײט זענען די װערטער אים אַרײַן אין אױער. מיט די װערטער איז אַרײַן דעם בעל דבֿר אױך. און אָט האָט זיך אָנגעהױבן אַ קריעת ים סוף.
ער איז אַװעק אַהײם צו זײַן װעטשערע װאָס די פֿרױ האָט אים צוגעגרײט אײדער זי איז אַװעק ממלא מקום זײַן פֿאַר דער מקװה-פֿרױ װאָס װעט די נאַכט נישט זײַן. בשעתן עסן האָבן זיך די װערטער "ער איז סתּם אַ משוגענער --- ער גלײַבט נישט אין קריעת ים סוף" גענומען דרײען בײַ אים אין קאָפּ. כאָטש עס קען קײנער נישט חושד זײַן ר' אפֿרים אַז ער איז געװען אַ דענקער, האָבן זיך פֿונדעסטװעגן די װערטער זיך צעקײַט בײַ אים אין מוח אָן אױפֿהער. פֿאַרװאָס אַ משוגענער? װען יענער זאָל נישט לײגן תּפֿילין צי מחלל שבת זײַן װאָלט מען געזאָגט אַז ער איז אַ שגץ. איז פֿאַר װאָס אױף נישט גלײבן זאָגט אַז מיז אַ משוגענער? פֿאַרװאָס אַ משוגענער?, פֿאַרװאָס אַ משוגענער? האָט זיך אים געהאַלטן אין אײן פֿרעגן.
אמת איז, אַז ר' אפֿרים איז נישט קײן מבֿין געװען אױפֿן װיליאַמסבורגער שפּראַך. ס'װאָלט אים נישט אײַנגעפֿאַלן אַז אין זײַן ייִדיש זײַנען עקצענטרישע, אידיִיאָסינקראַטישע, נערװן-קראַנקע, מוח-געשעדיקטער, מרה-שחורהניקעס, תזריעס און מצורעס אַלע באַצײכנט מיטן זעלבן טיטל: "משוגענער". אײן װאָרט פֿאַר אַלע צושטענדער. דאָס װאָלט אָבער ר' אפֿרים נישט צופֿרידן געשטעלט. זײ האָבן נישט געזאָגט "לא עלינו אַ משוגענע" װי מען זאָגט אױף אַ קראַנקן. זײ האָבן געשפּעט. זײ האָבן אױך נישט אַזױ געמײנט, װײַל קריעת ים סוף האָט דאָך זיכער פּאַסירט און ס'איז כּאילו יענער לײקנט אַז ס'איז טאָג װען דער זון שײַנט. נײן, נישט אַזױ האָט עס יענער געזאָגט און נישט אַזױ האָבן די אַנדערע געלאַכט. ר' אפֿרים האָט אָנגעהױבן צו פֿאַרשטײן. יענער איז אַ משוגענער װײַל ער פֿאַרמעמט זיך בכלל מיט אַזעלכע זאַכן. ער איז משוגע װײַל ס'אינטערעסירט אים צי מען קען שפּאַלטן אַ ים צי נישט. "װאָס גײט עס אים אָן?" האָט ער זיך דערמאָנט אַז אײנער פֿון די ייִנגלעך האָט געפֿרעגט.
צי תּורה איז פֿון סיני אָדער די עלטער פֿון דער װעלט זענען אױך פֿון די מאָדערנע פֿאַרשטיקטע חומרות. אין בני ברק זענען זײ מער באַזאָרגט מיט אַ שול צענדליקער קילאָמעטער אַװעק װאָס געהערט די רעפֿאָרם-ייִדן װי די װיליאַמסבורגער אינטערעסירט װאָס טוט זיך אױפֿן צװײטן זײַט װיליאַמסבורגער בריק. און צען פֿרײַער ייִדן אַפֿילו אין מיטן װיליאַמסבורג איז אַלץ בעסער װי אײן לובאַװיטשער אָדער אַפֿילו אַ האַלבער ציוני. די װעלטלעכע ייִדן זענען די גנבֿים װאָס אין װיליאַמסבורג הענגט מען קײן מאָל נישט אױף אױפֿן תּליה. דער רלב"ג האָט געמעגט לײקענען אַז יהושוע האָט אָפּגעשטעלט דעם זון און דאָך האָט מען אים קאַנאָניזירט אינעם מקראות גדולות נ"ך. טאַקע, די סאַטמערער פֿאַרנעמען זיך מיט ציוניסטן, אָבער צו האָבן אַ דאגה צי גאָט האָט געשפּאָלטן דעם ים-סוף איז גלאַט אַ משוגעת. ס'קאָסט דען געלט צו זאָגן דער שירה פּסוק בפּסוק אױף שבת שירה אָדער צו זינגען "בבֿקעך ים סוף" שבֿיעי של פּסח נאָך חצות?
דעם בעל דבֿר איז נישט גענוג געװען אַז ר' אפֿרים זאָל בלױז פֿאַרשטײן די בחורים. אים איז נײטיק געװען אַצינד אַז ר' אפֿרים זאָל פֿאַרשטײן דעם משוגענעם אױך. לכתּחילה האָט ער אױך נישט פֿאַרשטאַנען. "נו, און לאָמיר שױן זאָגן ס'אינטערעסירט אים יאָ, ס'שטײט דאָך אָבער אין דער תּורה מיז עס דאָך זײַן אמת." און דאָס האָט ער איבערגעקײט און איבערגעדראָשן אין מוח אָבער דער קושיא האָט זיך נישט פֿאַרענטפֿערט.
קריעת ים סוף אַלײן האָט דעם בעל דבֿר אױך נישט צופֿרידן געשטעלט. "און אַז די ייִדן זענען נישט אַריבער דעם ים װי קען זײַן אַז די מצרייִם האָבן זײ נישט אומגעבראַכט? און װי אַזױ זענען זײ אָנגעקומען צו באַרג סיני אױף מקבל צו זײַן די תּורה?" און אַזױ זיצנדיק בײַם טיש, דאָס נאַכטמאָל אָפּגעגעסן, איז ר' אפֿרים געזעסן און געקראָכן צוריקװעגנס דורך די צען מכּות, די זיבן קי און זיבן זאַנגען, מכירת יוסף, יעקבֿס ראַנגלענישן מיט עשׂון און צוריק נאָך מער דורך דער עקדה מיטן ברית בין הבתרים, צוריק צו נח און בריאת העולם. און ער איז געקראָכן אױף פֿאָרױס אױך. דורך קבלת התורה, דעם מן, דעם שׂלו, און דעם גאַנצן דור המדבר. נאָך אַ מזל װאָס ר' אפֿרים האָט נישט צו גוט געקענט נ"ך, האָט זיך עס ערגעץ אָפּגעשטעלט. אױף צוריק האָט ער אױך זיך אָפּגעשטעלט בײַ בריאת העולם, װײַל קײן גרױסער חקרן איז ר' אפֿרים נישט געװען ביז יענעם אָװנט. פֿון דאַרװין האָט ער קײן סך נישט געװוּסט, כאָטש געהערט האָט ער אַז די גױיִם זאָגן אַז מענטשן קומען פֿון מאַלפּעס און אַז דער װעלט איז אַלט מיליאָנען יאָרן, באַשאַפֿן דורך עפּעס אַ קראַך. בײדע אידײען, האָט ער שטענדיק געװוּסט, זענען נאַרישקײטן. "כ'מײן, װי װערט פֿון אַ מאַלפּע אַ מענטש? און װי װערט פֿון אַ קראַך אַ װעלט? אַ קראַך מאַכט חרובֿ, נישט ס'בױט", האָט ער שױן עטלעכע מאָל געהאַט געטראַכט. דער בעל דבֿר איז באַשטאַנען אַז אין דעם זאָל ער זיך האַלטן בײַ זײַנס. אָנקומענדיק צו אבֿרהם אבֿינו האָט זיך ר' אפֿרים דערמאָנט אינעם מדרש װי אבֿרהם איז אַרױפֿגעקוקט אױפֿן הימל און געזען דעם זון מיט דער לבֿנה, און דערפֿון פֿאַרשטאַנען אַז דאָס קרעמל האָט אַ בעל הבית. בריאת העולם איז טאַקע געװען דאָס לײַכסטע צו פֿאַרשטײן. "עמעצער האָט עס דאָך געמוזט אַהערשטעלן," האָט ער געטראַכט. אױפֿן רעשט אָבער האָט ער קײן תּירוץ נישט געהאַט.
ר' אפֿרים האָט חלילה נישט געלײקנט. קײן כּופֿר בעיקר איז ער נישט געװאָרן. פֿאַרקערט: װען ער איז אָנגעקומען צו טראַכטן אַז אפֿשר איז אַלץ אױסגעטראַכט --- דאָס װאָרט "בלאָף" האָט ער זיך נישט געװאַגט צו טראַכטן --- האָט ער געזען אַזאַ פֿינצטערניש אַז ער האָט זיך באַלד צוריקגעברענגט. אָבער אודך ער האָט נאָכאַמאָל אָנגעהױבן פֿון קריעת ים סוף. און אַהין און צוריק. ער האָט זיך אַלײן נישט געגלײבט. ער האָט געטראַכט, "און דער רבי איז נישט געװען אַזױ קלוג װי איך?" "און רבי רב מלך?" "און דער בעל שם הקדוש?" און איז פֿאַרקראָכן ביז ר' עקיבֿא, די תּנאים, און אמוראים און נישט אױפֿגעהערט צו טראַכטן. דער בעל דבֿר איז אים געשטאַנען אױף דער רעכטער האַנט --- "און אפֿשר האָבן זײ אױך נישט!"
ער האָט נישט פֿאַרשטאַנען װאָס מיט אים טוט זיך, װי קען ער טראַכטן אַזעלכע שרעקלעכע מחשבֿות. "דער רבי, דער רבי." ער האָט זיך דערמאָנט אין די הושענא רבה דרשות, די הקפֿות, דעם רבינס עבֿודה און איז דערציטערט געװאָרן. דער בעל דבֿר האָט אָבער אױף אַלץ אַ תּשובֿה. "ר' אפֿרים, און איר גײט אײַך דען נישט װאַשן מים אחרונים, זיך אָנטאָן דעם קאַפּעליוש און בענטשן? װאָס האָט דאָס דען מיט גלײבן?" ר' אפֿרים האָט טאַקע אַזױ געטאָן. ער האָט אָפּגעבענטשט אָבער געבליבן אױף און װײַטער געטראַכט. ער האָט שױן געטראַכט גאַנץ אַנדערע זאַכן. דער קריג איז אים אַרײַן אין מוח. ער האָט איבערגעלעבט די באַנרײַזע פֿון זײַן אונגאַרישן שטעטל קײן אױשװיץ װי מען האָט געהאַט מאַרשירט צו דער באַן-סטאַנציע און אַלע גױיִשע שכנים האָבן געקוקט פֿון די פֿענסטערס. ער האָט זיך דערמאָנט װי מען האָט געדאַװענט הלל אױף ראש חודש סיװן אױפֿן באַן און װי זײַן חנחלע האָט געװײנט אין מיטן שמנה-עשׂרה און אײנער האָט געזאָגט "ש." די ערשטע פֿרױ און זײַנע צװײ טעכטער זענען אים אופֿגעקומען פֿאַר די אױגן, עופֿעלעך פֿון פֿינעף און צװײ, און ער האָט זיך דערמאָנט אין לאהלעס שײנע צעפּ. פֿון טראַכטן און צװײפֿלן האָט זיך אָנגעהױבן אַ כּעס.
אײַ איז דאָס אַ בחור דער בעל דבֿר. װען דער בחורישער שמועס זאָל האָבן פּאַסירט פֿאַר מיטאָג אָדער אַ צװײטן אָװנט װאָלט ר' אפֿרים אַהײמגעקומען אױף מיטאָג צי אױף װעטשערע און װאָלט געטראָפֿן פֿײגען אין דער הײם, װאָלט זיך עס דאָרט געענדיקט. זײַן אשת חיל, װעמען ער האָט קײן מאָל בײַם נאָמען נישט גערופֿן, װאָלט אים אָפּגעװאַרט מיט אַ שמײכל און אים צוגעברענגט אַ פֿאַרטיקע סעודה. זי װאָלט אים דערצײלט די מצוות ומעשׂים טובֿים װאָס זי האָט געטאָן דעם טאָג. ביקור חולים. אַ צדקה-פֿרישטיק, אַ הכנסת כּלה-טײ און נאָך אַזעלכע גוטע זאַכן. זי פֿלעג אים אױך דערצײלן די שמועסן װאָס זי האָט געהאַט מיט פֿריש פֿאַרהײראַטע יונגע װײַבלעך. חוץ פֿון אַ ממלא מקום בײַם מקװה פֿלעג זי אױך לערנען מיט כּלות די הלכות װאָס אַיעדע ייִדישע פֿרױ באַדאַרף צו װיסן. נאָכן חתונה פֿלעגן אַ סך צוריקקומען זיך אַדורכשמועסן װי אַזױ עס איז געגאַנגען און זיכער מאַכן אַז זײ האָבן אַלץ גוט פֿאַרשטאַנען. כאָטש פֿײגע האָט נישט גערעדט בפֿירוש מיט ר' אפֿרימען װעגן די אײדעלע ענינים, פֿלעג זי אָבער גענוג זאָגן אױף צו מאַכן ר' אפֿרימען עפּעס מער הנאה האָבן פֿון אַזעלכע שמועסן װי פֿון אַנדערע. פֿאַרשטײט זיך אַז ר' אפֿרים האָט חלילה נישט געהאַט קײן בײזע מחשבֿות בײַ הערן די סאָרט רײד. פֿאַרקערט, נאָכן אױסהערן האָט ער זיך פֿיל מאָל אױסגעדרוקט, "ס'איז אַ גרױסער ענין צו העלפֿן אױפֿשטעלן רײנע ייִדישע דורות." פֿײגע האָט זיך אַמאָל אָפּגערעדט אױף אײן יונגן װײַבל אַז זי איז מער נישט צוריקגעקומען נאָך דער חתונה. זי האָט איר געזען גײן אױף דער גאַס אָן די "seams" אױף די שטרימפּ. "זי מײנט אַז מען האָט חתונה, איז הותּרה הרצועה." ר' אפֿרים האָט אױף דעם אַװעקגעמאַכט מיט דער האַנט, "איך האָב געקענט איר זײַדן, זאַ ציפֿרידן אַז זי שערט זיך." אַזױ פֿלעג ער שמועסן מיט פֿײגען װאָס עס טוט זיך בכלל אין שטעטל. װאָס די קראַנקע מאַכן, װער ס'האָט אַ שידוך געטאָן, די קינדער װאָס זענען געבױרן געװאָרן און נאָך כנה וכנה. און נאָך אַזעלכע שמועסן פֿאַלט דען עמעצן אײַן צו צװײפֿלען אױפֿן אַתּה בחרתּנו? אַז מען שפּירט דעם טעם פֿון ייִדישן נחת און דעם תּענוג פֿון ייִדישקײט און מצוות ומעשׂים טובֿים פֿאַלט דאָך קײן מאָל נישט אײַן צו קלערן צי היש אַלה בישׂראל. איז דער בעל דבֿר אָבער אַ בעלן און האָט אונטערגערוקט דעם שמועס פֿון די בחורים פּונקט אַזױ אַז ר' אפֿרים זאָל אַהײמקומען צו אַ לײדיקער שטוב, צו אַ פֿינצטערער שטוב, צו אַ שטוב אָן פֿײגען. און אַזױ האַלט ער אָנגעטשאַדעט אַז ביז פֿײגע איז אַהײמגעקומען האָט זי געפֿונען אין גאַנצן אַן אַנדער ר' אפֿרימען. נישט אַז זי האָט דאָס געװוּסט אָבער װי דער װעלט זאָגט, "דעם באַשאַפֿער און די פֿרױ קען מען נישט אָפּנאַרן." אַזױ האָט נישט געדױערט לאַנג אַז פֿײגע זאָל דערקענען אַן ענדערונג.
פֿײגע האָט זיך אַלײן אַרײַנגעלאָזט אין שטוב. זי האָט זיך גערעכנט אַז ר' אפֿרים, אָדער "פֿרים" װי זי האָט אים גערופֿן, איז צוריק אין שול נאָך װעטשערע. זי האָט אים געפֿונען זיצן בײַם טיש פֿון קיך מיט די לײדיקע טעלער נאָך אַלץ פֿאַר אים. "װאָ איז --- שפּירסט דיך נישט גוט? פֿאַרװאָס ביסט די נישט געגאַנגען אין בית המדרש אַראַן?" האָט זי אים געפֿרעגט. ר' אפֿרים האָט אָבער געטראַכט פֿון דער ערשטער פֿרױ זײַנער. מלא טענות איז ער געװען אױפֿן באַשאַפֿער. און ס'האָט זיך שױן יעצט איבערגעביטן אױף כּעס אַז אַזױ פֿיל יאָר האָט ער זיך געלאָזט נאַרן, אַז אַזױ פֿיל יאָר האָט ער נישט נישט מקבל געװען די יסורים באהבֿה נאָר ער האָט זײ גאָרנישט מקבל געװען. ס'איז בײַ אים געװען װי אַ פּרשה סתּומה װוּ ער איז קײן מאָל נישט אַרײַן. און דאָס האָט אים פֿאַרדראָסן און אױפֿגעקאָכט. "הלמאי זײ מעג מען רצחנען און איך טאָר ניטאַמאָל טראַכטן דערפֿון?" ער האָט געפֿילט דעם חובֿ פֿון געראַטעװעטע צו די אומגעקומענע און זיך גערעגט פֿאַרװאָס ער האָט ביז הײַנט נישט געשפּירט אַפֿילו אַ חובֿ. און אױף אַלץ האָט ער באַשולדיקט דעם בעל קריעת ים סוף. ס'האָט אים שױן יעצט נישט אינטערעסירט צי עס האָט פּאַסירט צי נישט. "און אַז ס'האָט פּאַסירט װאָס האָב איך דערפֿון?" האָט ער בײַ זיך געטראַכט. מלכּה מרים װעט דען אױפֿשטײן תּחית המתים? דער נאָמען מלכּה מרים --- װאָס ער האָט קײן מאָל נישט אַרױסגעזאָגט במשך די לאַנגע יאָרן און אַפֿילו טראַכטן האָט ער פֿון איר נישט געטראַכט בײַם נאָמען. (אפֿשר איז עס נישט אַזאַ חידוש היות ער האָט איר בײַם לעבן אױך קײן מאָל נישט גערופֿן אַנדערש װי "הער נאָר" אָדער "האַלאָ".) אַצינד זאָגנדיק איר נאָמען האָט אים אָנגעצונדן װי אַ הבֿדלה. פֿון צװײפֿלען און כּעס איז אַצינד געװאָרן נקמה. "איך װעל מיך נוקם זײַן", האָט ער באַשלאָסן. "איך װעל אים לערנען בלק."
פֿײגעס אײדל גערעדעכץ האָט אױף אים נישט געמאַכט דעם געװײנטלעכן אײַנדרוק. ער האָט געזאָגט אַז עס טוט אים אַ ביסל װײ און ער גײט זיך צולײגן. פֿײגע האָט באַמערקט אַז עפּעס טוט זיך. אָבער ס'איז שױן געװען דערנאָך. ר' אפֿרימען איז געלעגן אױפֿן קאָפּ דער באַשאַפֿער און מלכּה מרים. ר' אפֿרים און פֿײגע זענען װײַטער געבליבן װי מאַן און פֿרױ, מהיכי תּיתי, זײ האָבן זיך נישט צופֿיל געקריגט. ס'איז אָבער געװען אַן אַנדערער ר' אפֿרים, אַ ר' אפֿרים פֿון נקמה.
װי לערנט מען דעם באַשאַפֿער בלק? דאָס איז געװען די אײנציקע קשיא װאָס האָט דערקוטשעט ר' אפֿרימען. ר' אפֿרים האָט געקלערט פֿון פֿאַרשײדענע עבֿירות, אָבער װעלכע עבֿירה האָט אים שױן געקענט אײַנפֿאַלן? פֿון די גאָר גראָבע עבֿירות האָט ר' אפֿרים קײן מאָל נישט געקלערט. קײן שמוציאַן איז ער דאָך נישט געװען. ער װאָלט זיך געשעמט זיך אַזױ צו נידעריקן. און װען דער באַשאַפֿער זאָל אים כאַפּן בײַ אַזעלכע מעשׂים טובֿים װאָלט ער דאָך פֿון אים געלאַכט. נו, איז װער װאָלט פֿון װעם געהאַט נקמה? עבֿודה זרה צי שפֿיכות דמים איז אױך אַ שװאַך שטיקל קעגן רבונו של עולם. װאָס, ער זאָל זיך בוקן צו אַ שטײנענעם גאָט? "פּה להם ולא ידברו" איז אים אַרױף אױפֿן געדאַנק. און מערדער? װאָס האָט דען יענער געזינדיקט, און װעמען זאָל ער דערװײלן אױף זײַן קאָרבן? חילול שבת איז אױך געװען אַ שװאַכע ברירה. שיר השירים האָט ער נאָך געזאָגט מדי שבת בשבתו, כאָטש דעם טעם איז טאַקע נישט געװען דאָס פֿון אַמאָל, איז װי װעט ער גײן פֿאַרשװעכן דעם שבת? און װאָס װעט ער דען טאָן? אָנצינדן און פֿאַרלעשן אַ לאָמפּ? ס'קען דאָך עמעצער זען. רעדן אױפֿן טעלעפֿאָן? מיט װעמען האָט ער דען צו רעדן? זײ היטן דאָך אַלע שבת. זיך בײַסן די נעגל אױף להכעיס? "און פֿון דעם װעט זיך דער באַשאַפֿער פֿאַרדאַרבן?" האָט ער געטראַכט. נײן, ר' אפֿרים האָט געדאַרפֿט עפּעס אַזױנס װאָס ס'האָט אים נאָך קײנער נישט געטאָן. איך דאַרף אם גײבן אַ האַרץ-אַטאַק", האָט ער בײַ זיך געטראַכט. עסן אױף יום קודש איז אים אױך אײַנגעפֿאַלן אָבער דאָס איז אים נישט גענוג געװען. ער האָט געװוּסט אַז גענוג ייִדן עסן לא עלינו יום קודש און דער װעלט פֿירט זיך װײַטער. ער האָט געזוכט אַזױנס װאָס דער באַשאַפֿער האָט נאָך קײן מאָל נישט בײַגעלעבט, אַזױנס װאָס אַפֿילו דער באַשאַפֿער װײסט נישט דעם טעם דערפֿון.
אַרום די סליחות-טעג, װען פֿאַרשטײט זיך ר' אפֿרים האָט װײַטער אָפּגעזאָגט גאַנץ תּהילים פֿאַרן ערשטן טאָג סליחות און פֿאַר זכור-ברית, דעמאָלטס איז עס אים אײַנגעפֿאַלן. "איך װײַס שױן," האָט ער געטראַכט. "איך װעל לײַגן תּפֿילין אױף יום קודש. דאָס האָט נאָך קײַנער נישט געטון." ער האָט געהאַלטן אין מיטן סליחות בײַ דעם אײַנפֿאַל און ער האָט מיט דעם פֿריש אױפֿגעלעבט. ער האָט צוגעענדיקט סליחות און דערנאָך געדאַװענט מיט אַ פֿרישן פֿײַער. ער האָט שױן אױף װאָס צו לעבן. ער האָט שױן געקענט דעם באַשאַפֿער פֿאַרגינען אַ װאַרעם דאַװענען װײַל "אַזאַ פּאַטש האָט ער קײן מאָל נישט געכאַפּט."
ר' אפֿרים, ר' אפֿרים בײַ ננתּך האַלסטו טאַקע נישט, אמת דו ביסט װײַט דערפֿון, אָבער געדענק זשע דעם אַנדערן פּסוק טאַקע אינעם זעלבן קאַפּיטל. "יושבֿ בשמים אישׂחק" שטײט דאָך אױך דאָרט. מלכּה מרים האָט ער געקענט אַװעקלײגן טראָץ דעם "ומי כּעמך ישׂראל" אין זײַנע תּפֿילין און פֿון דײַן "קדש לי" װאָס דו װעסט זאָגן בחדרי חדרים נאָכן זיך אַרױסגנבֿענען פֿון שול יום הקדוש --- פֿון דעם װעט גאָט ברוך הוא נתפּעל װערן? און דו בעל דבֿר װאָס זיצטו דאָרט און לאַכסט? בשלמא אַז דו װילסט נישט ייִדן מאמינים פֿאַרשטײ איך אָבער װאָס מאַכסטו פֿון מענטשן לצנות? לאָז שױן אָפּ ר' אפֿרימען און גײ זוך דיר עפּעס בעסערס. דער באַשאַפֿער איז אָבער רצון יראיו יעשׂה און אַז ר' אפֿרים האָט דאָס געװאָלט איז אים קײנער נישט געשטאַנען אין װעג.
װי ס'האָט זיך דערנענטערט יום כּיפּור האָט ר' אפֿרים אַלץ מער געטראַכט פֿון זײַן אידײ. ראש השנה האָט ער געברענט מיט דעם און במשך די עשׂרת ימי תּשובֿה האָט ער געפּלאָטעװעט איבער דעם. װען װעט פֿײגע גײן אין שול? װען איז דער בעסטער צײַט זיך אַרױסצוכאַפּן פֿון שול? װאָס ער זאָל טאָן נאָך ער האָט זײ אָנגעטאָן? און צי ער זאָל לײגן בלױז רשיס תּפֿילין צי רבינו תּמס אױך? בײַ כּפּרות עירובֿ יום קודש באַשמורת הבוקר איז אים עפּעס אַנדערש נישט געלעגן אױפֿן קאָפּ װי די תּפֿילין.
אָפּגעדאַװענט עירובֿ יום כּיפּור אין דער פֿרי האָט ער אַ קוש געטון די תּפֿילין פֿאַרן אַװעקלײגן װי געװײנטלעך אָבער דאָס מאָל האָט ער זײ װי אַ װוּנק געטון, כּלומר "מיר װעלן זיך מערטשעם מאָרגן זען." זײַענדיק אַ שטיקל שמשׂ האָט ער אױסגעטײלט לעקעך און לחייִם פֿאַרן עולם װי דער מנהג איז עירובֿ יום כּיפּור און דערנאָך האָט ער אױסגעלײגט די צדקה-טעלער אױף מנחה.
ר' אפֿרים האָט נאָך אַלץ אױפֿגעפּאַסט אױף אַיעדן ייִדישן מנהג און געגעסן די כּפּרה בײַ דער דער ערשטער סעודה, פֿײגע האָט אױך געקאָכט קרעפּלעך אין דער יױך. ר' אפֿרים האָט זיך דערנאָך געטובֿלט װי אַיעדער ייִד דאַרף טאָן עירובֿ יום כּיפּור. ער האָט געזאָגט װידוי בײַ מינחה און אַהײמגעגאַנגען צו דער סעודת המפֿסקת. דערנאָך איז ער געקומען אײַנגעהילט אינעם קיטל און טלית, צו כּל נדרי געזאָגט תּפֿלת זך מיט אַ פֿײַער װי אַלע יאָרן און אַלץ געטאָן כּדת וכּדין. צו מאָרגנס נאָך "המלך" האָט ער זיך אַרױסגעכאַפּט און די פֿיס האָבן אים װי געטראָגן. אַהײמגעקומען האָט ער צוגעריגלט די טיר און איז אַרײַן אין אַ זײַטיקן צימער און דאָרט אױך צוגעשלאָסן דעם טיר. שטײענדיק אין די שטרימפּ --- ר' אפֿרים האָט נישט געהאַלטן פֿון גומענע שיך --- האָט ער געזאָגט אַ פֿײַערדיקן לשם יחוד, אַרױסגענומען דעם של-יד און אַ קוש געטאָן דאָס ביתל און אַראָפּגעדרײט די רציעות. אַז ער האָט זיך געװאָלט אַרױפֿציִען דעם אַרבל האָט ער זיך געכאַפּט אַז ער שטײט אין אַ קיטל און אַ בעקעשע און נישט מיטן װאָכעדיקן רעקל. טאָמער אָבער אין דעם מאָמענט איז אים אײַנגעפֿאַלן אַ ספֿק איבער דעם װאָס ער טוט איז עס שױן געװען צו שפּעט. דער בעל דבֿר װאָלט אים אַצינד נישט אַזױ לײַכט אױפֿגעגעבן זײַן שׂעיר לעזאזל דאָ בעצומו של יום. ר' אפֿרים האָט אַרױפֿגעלײגט דעם בית אױפֿן בשׂר תּפּוח און געמאַכט אַזאַ ברכה װי דער באַרדיטשעװער האָט געמאַכט אױפֿן לולבֿ דעם ערשטן טאָג סוכּות נאָכן צעברעכן די גלעזערנע שאַפֿע. דעם בעל דבֿרס "אָמן" האָט ר' אפֿרים נישט געהערט. דערנאָך האָט ער אַרױסגענומען דעם של-ראָש, ער האָט געטאַפּט דעם קאָפּ און אָנגעכאַפּט דעם װײַסן קאַפּל װאָס אין דעם פֿלעג ער גײן בלױז יום קודש. דאָס האָט ער געהאַט בירושה פֿונעם רבין. דאָס האָט אַ ציפּ געטאָן. בײַ ר' אפֿרים איז דער רבי געװען מער פֿונעם באַשאַפֿער. די ד פּרשיות האָבן זיך שױן נישט געזאָגט װי ער האָט געמײנט. די תּפֿילין זענען אױף אים שװער געװאָרן װי אַ לאַסט. ער האָט פֿאַרגעסן פֿאַרװאָס ער שטײט מיט זײ און װאָס ער האָט געמײנט דערמיט אױפֿצוטאָן. ער האָט אין זינען געהאַט צו זאָגן יזכּור פֿאַר מלכּה מרים און די צװײ עופֿעלעך זײַנע שטײענדיק מי די תּפֿילין. ס'איז אָבער דערפֿון גאָרנישט געװאָרן. "שעמסט דיך נישט?" האָט ער געהאַלטן אין אײן טראַכטן. אַזױ װי דער רבי אין חדר פֿלעג עס אים זאָגן און װי ער פֿלעג עס זאָגן פֿאַר זײַנע תּלמידים דעם זעלבן נוסח האָט אים געדולט אין קאָפּ. "ביסט פֿאַרנערט? ביסט משוגע?" ער האָט זײ אַראָפּגעצױגן פֿון זיך, קײן מאָל נישט געקושט, צוזאַמענגעפּאַקט און אַרײַגעװאָרפֿן אינעם טלית-בײַטל אַבי זײ פּטור צו װערן. ס'איז אים אײַנגעפֿאַלן צו די תּפֿילין זענען נישט מוקצה און האָט זײ איבערגעלאָזט װי זײ זענען געװען. "פֿײגע װעט נישט באַמערקן", האָט ער געטראַכט. צי ער זאָל לײגן רבינו תּם אױך איז שױן אַצינד נישט געװען קײן שאלה. ער האָט נאָר געװאָלט צוריק זײַן אין שול. דער ערד אונטער אים האָט געברענט. ס'האָט זיך אים געדאַכט אַז די שכנות און די קינדער רעדן אַלע אַז ער איז אַהײמגעקומן בשעתן דאַװענען. ער האָט נישט געװאָלט פֿײגע זאָל געװױר װערן; זי פֿרעגט שױן אַזױ אױך צו פֿיל.
צוריקקומענדיק אין שול איז ער אַרײַן אײַנגעהילט אינעם טלית מען זאָל אים נישט דערקענען. דער יום כּיפּורדיקער שחרית מיט די פֿילע ובֿכן מי לא יראכס איז גענוג לאַנג אױסצוּװאַרטן אַפֿילו אַ נקמהדיקן תּפֿילין לײגן און ר' אפֿרים האָט נאָך אָנגעיאָגט צו די על חטאס פֿונעם שחריתדיקן הױכע שמנה-עשׂרה. דעם טעם פֿון יום קודש איז אָבער שױן געװאָרן צו נישט. ער האָט שױן נישט געברענט אױף נקמה, ער האָט שױן נישט געברענט פֿון כּעס, ער האָט שױן בכלל נישט געברענט. דער בעל קורא האָט געװײנט בײַ "אחרי מות שני בני אהרן", װעגן דער סגולה נישט צו פֿאַרלירן קינדער בײַם לעבן. מיט אַ שטיק צײַט פֿריִער װאָלט ר' אפֿרים זיך געבײזערט און װאָלט געקלערט װיפֿל אַזעלכע בעל קוראס זענען אומגעקומען מיט די קינדער צוזאַמען. ער װאָלט געטראַכט צי די עלטערן זענען אױך געשטאָרבן מיט די קינדער אַז די סגולה זאָל נישט האָבן געפֿעלשעװעט. אַצינד האָט ער אָבער נאָר געטראַכט פֿון זײַן אײגענעם חורבן. ער האָט נישט נאָר מלכּה מרים און די צװײ עופֿעלעך פֿאַרלױרן נאָר אַצינד האָט ער שױן פֿײגע אױך נישט. זי איז אים פֿרעמד געװאָרן אין די אױגן. דער באַשאַפֿער טױג אים שױן אױך נישט און ר' אפֿרים איז שױן אױך נישט געװען ר' אפֿרים אין די אײגענע אױגן. ער האָט זיך פֿײַנט באַקומען אױפֿן מעשׂה שטות און ער האָט געהאַסט דעם באַשאַפֿער אַז ער האָט אים דערצו געברענגט. נאָר די דערמאָנונג פֿון דעם רבינס קרעכצן װאָס אַלע בעלי תּפֿילות האָבן געזוכט נאָכצומאַכן האָט אים אױפֿגעהאַלטן דורך מוסף און די עבֿודה. "היה עם פּיפּיות" װאָס דער בעל תּפֿלה האָט געזונגען מיטן רבינס שלום עליכם-ניגון האָט אים צעשיטערט אָבער װײנען האָט ער נישט געקענט. אַזױ איז דורכן טאָג ביז נעילה װען ר' אפֿרים האָט זיך װי אױפֿגעכאַפּט.
ער איז געשטאַנען גאַנץ נעילה װי זײַן שטײגער איז געװען. בײַ "פּתח לנו שער בעת נעילת שער" האָט ער זיך דערמאָנט אינעם משל װאָס איז געשטאַנען איז זײַן ייִדיש-טײַטש-מחזור פֿון זײַנע קינדעריאָרן. דער משל איז פֿון אַן אַרעסטאַנט װאָס מען לאָזט אַרױס פֿון תּפֿיסה אױף יום כּיפּור ער זאָל קענען גײן אין שול דאַװענען און ער זעט אַז דער זון גײט שױן אונטער און ער דאַרף צוריק גײן אונטערן פֿאַרשלאָסענעם טױער. ר' אפֿרים האָט געדענקט דעם נמשל אױך פֿון דער נשמה װאָס איז נישט אינעם תּפֿיסה פֿונעם יצר הרע װײַל דעם טאָג האָט דער בעל דבֿר קײן שליטה נישט. אפֿשר װאָלט ר' אפֿרים געדאַרפֿט שמײכלן אױף דער נישט-שליטה פֿונעם יצר הרע דעם טאָג אָבער ר' אפֿרים האָט אַצינד נישט געשמײכלט. פֿאַרקערט, ער האָט געדענקט װי אַלע ימים טובֿים פֿלעג ער בלױז לײענען די משלים אָנעם נמשל אָבער ראש השנה און יום כּיפּור האָט ער תּשובֿה געטאָן און געלײנט דעם נמשל אױך. די סליחות און די פֿילע שם השמס האָבן אין אים אױפֿגעװעקט געדענקענישן פֿון זײַנע קינדעריאָרן װען ער האָט נישט געװוּסט װוּ מען שטעלט זיך צו װאַרטן אױף שלש עשׂרה מידות און דער טאַטע, לעבן װעמען ער איז געשטאַנען, האָט אים אױפֿגעמישט דאָס מחזורל און געװיזן דעם פּלאַץ. צי האַשײם איז טאַקע "רחום וחנון" האָט ער פֿיל מאָל געטראַכט אינעם לעצטן זומער אָבער נישט יעצט.
בײַם פּזמון פֿון שלש עשׂרה מידות װי מען בעט אַז גאָט זאָל זיך אַװעקלײגן אַ ביסל פֿון אונזערע טרערן אין אַ סלױ האָט זיך געהערט שלוכעצן פֿון װײַבערשול. ס'האָט ר' אפֿרימען צוריקגעטראָגן צו דער מאַמען װי זי האָט אױסגעזען יום קודש מיט אירע װײַסן טיכל און שירצל. ער האָט געדענקט אַז אַמאָל אַלץ קינד האָט ער געטראַקט אַז ס'מוז זײַן אַז מלאָכים קענען אױך זײַן פֿרױען װײַל די מאַמע זעט אױס װי אַ מלאכטע. דאָס לעצטע מאָל װאָס ער האָט זי געזען איז געװען נאָכן אַראָפּגײן פֿון דער באַן אין אױשװיץ. אַצינד איז זי אים װי געשטאַנען פֿאַר די אױגן.
נעילה איז אױך פֿאַראיבער און דער בעל תּפֿילה האָט אױסגעשריגן "שמע ישׂראל" און דער עולם האָט נאָכגעשריגן "שמע ישׂראל". נאָך אַזאַ לאַנגן שװערן טאָג ליגט אין דעם "שמע ישׂראל" דער װידער-קול פֿון ייִדן װאָס האָבן עס געשריגן בײַם אומקומען על קידוש השם. בײַ די לעצטע פּאָר מינוט פֿונעם תּענית שפּירן פֿיל װי זײ זענען זיך מוסר נפֿש. אַז זײ רײַסן זײער קול ביז עס גײט שױן נישט איז עס בײַ זײ װי די נשמה ענדיקט זיך שױן. זײ זענען זיך אױך מוסר נפֿש.
ר' אפֿרים האָט מיטגעשריגן "שמע ישׂראל" און די טרערן האָבן זיך בײַ אים אױפֿגעמאַכט. "ברוך שם.." האָט ער אױך געשריגן דרײַ און די אױגן זענען גערונען. דער בעל תּפֿילה האָט געשריגן "ה הוא האלקים" זיבן מאָל. בײַם זיבעטן מאָל איז שױן ממש קידוש השם (כאָטש צײלן ביז זיבן פֿאַרזיכערט אַז די פֿיס בלײַבן אױף דער ערד). דער עולם װאַרט אױס און שרײַט נאָך "ה הוא האלקים." בײַ ר' אפֿרים האָבן די אױגן געפֿליסט. ער האָט געװײנט אױף זײַן לעבן. אױף מלכּה מרים, אױף לאהלע און אױף חנחלע װעמען ער האָט נישט געטאָרט געדענקען. "ה הוא האלקים" --- די הײליקע מאַמע װי זי האָט זיך געשלעפּט פֿון דער באַן האַלטנדיק אַ צװײטן קינד אױפֿן אָרעם. "ה הוא האלקים" --- ער האָט זיך געװאָרפֿן אױף זײַן פֿאַרקראָכנקײט. ער האָט צוריק געװאָלט זײַן קרעכץ פֿון "שובֿי שובֿי השולמית," ער האָט װידער געװאָלט זען אין פֿײגען װאָס ער האָט אַמאָל געזען. "ה הוא האלקים" --- ער האָט זיך נישט מוחל געװען אױפֿן תּפֿילין לײגן פֿון יענעם אינדערפֿרי. "ה הוא האלקים" --- ער איז באַשטאַנען מוחל זײַן דעם באַשאַפֿער אױף אַלץ אַבי ער זאָל אים צוריקשטעלן װוּ ער איז געװען פֿאַר יענער נאַכט. ר' אפֿרים האָט יאָמערלעך געװײנט און געשריגן "ה הוא האלקים" צום זעקסטן מאָל. דעם רבינס עבֿודה פֿון יום קודש איז פֿאַר אים געשטאַנען און ער האָט ביטער געװײנט אַז אַפֿילו די זכרונות ברענגען מער נישט צוריק דעם זעלבן טעם. װאָס װאָלט ר' אפֿרים נאָר נישט געגעבן אױף צוריק צו זײַן װאָס ער איז דעמאָלטס געװען. מען האַלט שױן דעם זיבעטן "ה הוא האלקים." די קולות רײַסן זיך. מען קומט שױן ממש אום. ר' אפֿרים האָט געגאָסן אַזױ פֿיל טרערן. ער האָט געדענקט די מעשׂה פֿון ר' אליעזער בן דורדיא װאָס ער האָט געלערנט אין עין יעקבֿ. װי ער האָט געלײגט זײַן קאָפּ אין זײַן שױס און אַזױ געיאָמערט און אַזױ געװײנט אַז נאָך בעטן דעם הימל מיט דער ערד און דעם זון מיט דער לבֿנה זאָלן אױף אים מתפּלל זײַן איז זײַן נשמה אַרױס. ר' אפֿרים האָט שױן אױף דעם אױך זיך געװוּנטשן. ר' אפֿרים האָט זיך געזען װידער מיט מלכּה מרים און די צװײ קינדער װי מען האָט זײ אַװעקגעפֿירט נאָך דער סעלעקציע און װי ער האָט זײ געװאָלט נאָכגײן און מען האָט אים נישט געלאָזט. ער האָט זײ יעצט װידער געװאָלט נאָכגײן.
דער עולם האָט זיך צוריקגעװאָרפֿן די טליתים אױף צו הערן דעם קדיש תּתקבל. אַ װײכן שמײכל ליגט בײַ יעדן אױפֿן פּנים. מען שפּירט אַז "ס'איז געלונגען," מען האָט עפּעס אױפֿגעטאָן. אין דעם מאָמענט שפּירט זיך עס װי די גאַנצע װעלט עקזיסטירט נאָר אין דעם בית המדרש און פֿון דאַנען דורכן הימל קאָנטראָלירט מען אַלץ. ר' אפֿרים איז אָבער נאָך אײַנגעהילט אינעם טלית. די טרערן האָבן זיך נאָך נישט אָפּגעשטעלט. דער בעל מקריא שרײַט "תּקיעה" און דער בעל תּוקע בלאָזט. ר' אפֿרימס טאַטע האָט געהאַט דעם כּיבוד פֿון אױסרופֿן די תּקיעות. מען רופֿט אױס "תּקיעה גדולה" און דער בעל תּוקע איז מאריך בײַם בלאָזן. ר' אפֿרים האָט זיך געברענגט, נײן, געצװוּנגען זיך אין מיטן לאַנגן תּקיעה און אַרױסגעזאָגט די נעמען װאָס ער האָט קײן מאָל ביז יעצט נישט געזאָגט. "מלכּה מרים בת חײם שלמה דוד." "לאה בת אפֿרים." "חנח בת אפֿרים." דער בעל תּפֿלה האָט געשריגן "לשנה הבאה בירושלים." ר' אפֿרימס שכן איז צוריקגעשפּרונגען און אַ שרײַ געטאָן: "אױ, ר' אפֿרים." דער יונגעמאַן װאָס איז געזעסן אױף דער שורה אונטער ר' אפֿרימען איז אָרױפֿגעטאַנצט אױפֿן באַנק און געשריגן "װאַסער! הצלה!"
צו מאָרגנס אױף דער לװיה האָבן אַלע מספּידים דערמאָנט דעם גמרא אַז יום כּיפּור איז עצומו של יום מכפּר און אַז ר' אפֿרים האָט געהאַט אַ זכייִה אַװעקצוגײן דעם הײליקסטן טאָג פֿון יאָר. אײן מספּיד האָט אױך געמערקט אַז ער איז אַװעק באַלד נאָך קבלת עול מלכות שמים, און ער האָט דערמאָנט דעם בת קול װאָס איז אַרױסגעגאַנגען נאָך ר' עקיבֿאס יציאת נשמה: "אשריך ר' עקיבֿא שיצתה נשמתך באחד." דער עולם איז אָבער צום מערסטנס דערשיטערט געװאָרן װען מען האָט דערמאָנט װאָס דער רבי האָט געזאָגט, אַז װען דער באַשאַפֿער האָט נאָך צען ר' אפֿרימלעך װאָלט די גאולה שױן דאָ געװען. װען דער ארון האָט אָנגעהױבן צו גײן האָט אײנער פֿון די יונגעלײַט װאָס װײסן תּמיד אַלץ און װעמען מען הערט אַלץ אױס דערצײלט עפּעס פֿאַר אַן עולם צוהערערס װאָס איז אַלץ גרעסער און ענגער געװאָרן --- װײַל יעדער האָט געװאָלט הערן און די זאַכן דערצײלט מען אין אַ נידעריקערער שטימע. נעכטן האָט פֿײגע דערצײלט פֿאַר איר שכנטע בײַם דאַװענען אַז זי האָט זיך דערמאָנט אַז נעכטן ערבֿ יום קודש האָט זי בטעות אַרױסגעװאָרפֿן דאָס איבערגעבליבענע פֿון ר' אפֿרימס כּפּרות הינדל און ס'איז נישט געבליבן אַ שטיקל אױף מוצאי יום טוב װי דער מנהג איז. דער עולם צוהערערס האָבן צוגשאָקלט מיטן קאָפּ אױף דעם רמז מן השמים און שטילערהײט באַגלײט דעם ארון.