text:
בארא פארקער האט געשריבן:כ'האב פאר די נייעס שעפטעל, ער האט געוואלט א פסק, יעצט כהאב נישט געזאגט ער האט געמיינט מ'גייט זאגן פאר רב"צ פאר פעק, אבער ער האט זיך אנגערעדט אז מן התורה קומט עיהם האלב, ממילא האט ער געוואלט האלב פון די ווערד פון אלע באבובער נכסים, משא"כ נישט קיין פשרה.
בארא פארקער האט געשריבן:אז מ'רעדט שוין וועגען דער נושא, ביידע צדדים האבן קלאר געבעטען א פסק, זיי האב ביידע געזאגט זיי ווילן נישט הערן פון קיין פשרה.
זיי האבן ביידע געהאפט אז זיי וועלען ארויס גיין געווינער'ס, אבער זיי האבן אויך געוויסט אז איינער גייט ארויס גיין נאקעט אזוי ווי די מאמע האט עיהם געהאט
שעפטל האט געשריבן:איך גלייב אז רמ"ד האט אין וויסטן חלום נישט געחלומ'ט אז מ'גייט זאגן פאר רב"צ, "פאק פעק און קענסט דינגן בית יעקב"... ער האט פיין געוואלט עפעס א פשרה ובפרט בלייבן מיטן נאמען באבוב
שעפטל האט געשריבן:איך גלייב אז רמ"ד האט אין וויסטן חלום נישט געחלומ'ט אז מ'גייט זאגן פאר רב"צ, "פאק פעק און קענסט דינגן בית יעקב"... ער האט פיין געוואלט עפעס א פשרה ובפרט בלייבן מיטן נאמען באבוב
כנור האט געשריבן:שעפטל האט געשריבן:איך גלייב אז רמ"ד האט אין וויסטן חלום נישט געחלומ'ט אז מ'גייט זאגן פאר רב"צ, "פאק פעק און קענסט דינגן בית יעקב"... ער האט פיין געוואלט עפעס א פשרה ובפרט בלייבן מיטן נאמען באבוב
און זענען טאקע געבליבען מיטען נאמען באבוב וואס מען האט געוואלט צונעמען פון זיי. מען האט זיי נאר געהייסען צולייגען "45" אלץ א היכר. אין מיינע אויגען הייסט עס געווינען די נאמען באבוב.
חסיד האט געשריבן:לויט די צעטלעך פון רא"ב ראזנבערג זעט מען קלאר אז ער האט געהאלטן אז דער עיקר פון דעם נאמען ויכוח איז א שאלה פון 'לעגעטימאציע' און האט געהאלטן אז כדי אז צד א' פון כ"ק מרן אדמו"ר הגרמ"ד שליט"א זאל בלייבן מיט לעגעטעמאציע מוזן זיי קענען זיך רופען באבוב פונקט מיט די זעלבע רעכט ווי צד ב', אנמייסטענס אויב לייגט מען זיי צו א נאמן מוז דאס קומען מיט א פעטע אפוטיקו דערצו און א סימבאלישער בנין צו ווייזן אז ער איז פונקט אזוי לעגעטים צום שלשלת באבוב
יין שרף האט געשריבן:קודם כל די כתבים זענען פון תשס"ח, דאן האט מען נאך אויסגעהערט די טענות פון ביידע צדדים. קען פונק אזוי זיין אז די הייליגע "כתבים" זענען ווען זייער טוען הרב שמחה ראטה האט גערעדט.. עכ"פ דעמאלס האט מען נישט געהאלטן ביי א פיינעל פסק נאר אינמיטן אויסהערן די טענות פון די צוויי צדדים.
און אויב האלטן צד מהרמ"ד אז דאס איז יא זיין דעת תורה, דאן איז ער אסאך מער פסול ווי הרב זלמן גראוז, אלס דיין שחווה דעתו לפני הפסק דין, ווייל הרב זלמן האט ערשט מחליט געווען אין זיין ספר וואס ער האלט, נאכן אויסהערן אלע טענות פון ביידע צדדים משא"כ הרב ראזעבערג האט נאך באמצע הטענות מחליט געווען וואס ער האלט.
ווייט פיש האט געשריבן:ביידע גייען בלייבען באבובע רבי'ס און נאך שענער ווי אין סאטמאר, אין סאטמאר רופט מען די רביים אויפן נאמען, אין באבוב וועט יעדער הייסן באבוב מיט א זנב דערינטער איינער 45 דער צווייטער 48/פלעין/סתם/פשוט/עכט/אריגינעל
עס איז נישט ווי תולדות א''י און כוונת הלב וואס האסען געדארפט אינגאנצען פארגעסן דעם אלטן נאמען
בארא פארקער האט געשריבן:כנור האט געשריבן:שעפטל האט געשריבן:איך גלייב אז רמ"ד האט אין וויסטן חלום נישט געחלומ'ט אז מ'גייט זאגן פאר רב"צ, "פאק פעק און קענסט דינגן בית יעקב"... ער האט פיין געוואלט עפעס א פשרה ובפרט בלייבן מיטן נאמען באבוב
און זענען טאקע געבליבען מיטען נאמען באבוב וואס מען האט געוואלט צונעמען פון זיי. מען האט זיי נאר געהייסען צולייגען "45" אלץ א היכר. אין מיינע אויגען הייסט עס געווינען די נאמען באבוב.
גערעכט גערעכט. דער כנור איז א קלוגע בחור,
יעדער וואס האט געליינט די פסק האט קלאר געזעהן אז ביידע מעגן זיין באבוב נאר אלץ היכר האט מען געבעטען רמ"ד זאל זיין אזוי גוט אין צו לייגן א מספר,
יש אומרים אז מ'האט געבעטען ב"צ זאל צולייגן אלץ היכר אבער ער האט נישט געוואלט לכתחילה, האט מען געבעטן רמ"ד אין האט געזאגט נאו פראבלעם
ווייט פיש האט געשריבן:ביידע גייען בלייבען באבובע רבי'ס און נאך שענער ווי אין סאטמאר, אין סאטמאר רופט מען די רביים אויפן נאמען, אין באבוב וועט יעדער הייסן באבוב מיט א זנב דערינטער איינער 45 דער צווייטער 48/פלעין/סתם/פשוט/עכט/אריגינעל
עס איז נישט ווי תולדות א''י און כוונת הלב וואס האסען געדארפט אינגאנצען פארגעסן דעם אלטן נאמען
יין שרף האט געשריבן:חסיד האט געשריבן:לויט די צעטלעך פון רא"ב ראזנבערג זעט מען קלאר אז ער האט געהאלטן אז דער עיקר פון דעם נאמען ויכוח איז א שאלה פון 'לעגעטימאציע' און האט געהאלטן אז כדי אז צד א' פון כ"ק מרן אדמו"ר הגרמ"ד שליט"א זאל בלייבן מיט לעגעטעמאציע מוזן זיי קענען זיך רופען באבוב פונקט מיט די זעלבע רעכט ווי צד ב', אנמייסטענס אויב לייגט מען זיי צו א נאמן מוז דאס קומען מיט א פעטע אפוטיקו דערצו און א סימבאלישער בנין צו ווייזן אז ער איז פונקט אזוי לעגעטים צום שלשלת באבוביין שרף האט געשריבן:קודם כל די כתבים זענען פון תשס"ח, דאן האט מען נאך אויסגעהערט די טענות פון ביידע צדדים. קען פונק אזוי זיין אז די הייליגע "כתבים" זענען ווען זייער טוען הרב שמחה ראטה האט גערעדט.. עכ"פ דעמאלס האט מען נישט געהאלטן ביי א פיינעל פסק נאר אינמיטן אויסהערן די טענות פון די צוויי צדדים.
און אויב האלטן צד מהרמ"ד אז דאס איז יא זיין דעת תורה, דאן איז ער אסאך מער פסול ווי הרב זלמן גראוז, אלס דיין שחווה דעתו לפני הפסק דין, ווייל הרב זלמן האט ערשט מחליט געווען אין זיין ספר וואס ער האלט, נאכן אויסהערן אלע טענות פון ביידע צדדים משא"כ הרב ראזעבערג האט נאך באמצע הטענות מחליט געווען וואס ער האלט.
ווייט פיש האט געשריבן:ביידע גייען בלייבען באבובע רבי'ס און נאך שענער ווי אין סאטמאר, אין סאטמאר רופט מען די רביים אויפן נאמען, אין באבוב וועט יעדער הייסן באבוב מיט א זנב דערינטער איינער 45 דער צווייטער 48/פלעין/סתם/פשוט/עכט/אריגינעל
עס איז נישט ווי תולדות א''י און כוונת הלב וואס האסען געדארפט אינגאנצען פארגעסן דעם אלטן נאמען
ברוך שאמר האט געשריבן:זיכער אזוי ווייל אין דעם ווענס זיך די גאנצע זאך ווייל אויב ר'נצ איז געווען דע באבעווע רבי איז ר'מד א יורש אין די יורש !!!עמעזאן האט געשריבן:איין זאך כאפ איך בכלל נישט וואס איז די פסק לגבי כתבי אדמו''רי באבוב, באלאנגט דאס פאר קהילת באבוב סוי פארוואס באקומט 45 די רעכט אויף די כתבים פונים לעצטן רב, איז דאס נכסי פרטי סוי פארוואס באקומט 48 די פולי רעכט אויף די כתבים פונים פריעדיגע רב,
וועסטו זאגן אז 48 האט מוותר געווען, לויטן טאן פונעם פסק זעהט עפעס נישט אויס אזוי ס'צו שארף'
כ'האב מורה אז בי''ד מעקט בכלל אויס מהרנ''ץ זיי האלטן אז ער איז באבובער רב קיינמאל געווען...
יעדער לאכט האט געשריבן:פארוואס איז מהרב"ץ ווייניגער יורש ווי מהרנ"ץ?
און פארוואס איז מהרמ"ד ווייניגער יורש ווי מהר"י רובין?
עפעס מאכט נישט קיין סענס דיין פשעטיל
שעפטל האט געשריבן:ווייט פיש האט געשריבן:ביידע גייען בלייבען באבובע רבי'ס און נאך שענער ווי אין סאטמאר, אין סאטמאר רופט מען די רביים אויפן נאמען, אין באבוב וועט יעדער הייסן באבוב מיט א זנב דערינטער איינער 45 דער צווייטער 48/פלעין/סתם/פשוט/עכט/אריגינעל
עס איז נישט ווי תולדות א''י און כוונת הלב וואס האסען געדארפט אינגאנצען פארגעסן דעם אלטן נאמען
מורא'דיגע געווינער, פערטיג מיטן דין תורה, 6 חדשים ארום גייט דיר ניטאמאל מער נישט אויסקומען צו זאגן די ווארט באבוב.... אין סאטמאר רוף זיי וויאזוי דו ווילסט, מאך נאר זעכער צו שרייבן ר' בעפאר... רעדן וועסטו סיי ווי רעדן פון זיי טעגליך.... און ווער איז נאר דער געווינער????
כנור האט געשריבן:און סיוף כ"ח שטייט אז דער מהרנ"ץ'ס איידעמער זענען זיינע יורשים און נאר זיי האבען דער זכות פון דריקען די חדושי תורה פון זייער שווער דער אדמו"ר מהרנ"ץ.
כנור האט געשריבן:אין סיוף ח' שטייט אז דער מהרנ"ץ'ס צוויי איידעמער "מעגען" שרייבען אז זיי זענען איידעמער פון אדמו"ר מהרנ"ץ אזוי ווי רב"צ מעג שרייבען אז ער איז א זוהן פון אדמו"ר מהר"ש. וואס זיי האבען דא מחדש געווען פארשטיי איך נישט, נאר צו זאגען אז די איידעמער זענען די ממלא מקום פונעם שווער. אז נישט, ווער ווייסט דען נישט וועמען'ס איידעמער זיי זענען און צו וואס דארפען זיי "רשות" צו שרייבען ווער זיי זענען.
חסיד האט געשריבן:ווייט פיש האט געשריבן:ביידע גייען בלייבען באבובע רבי'ס און נאך שענער ווי אין סאטמאר, אין סאטמאר רופט מען די רביים אויפן נאמען, אין באבוב וועט יעדער הייסן באבוב מיט א זנב דערינטער איינער 45 דער צווייטער 48/פלעין/סתם/פשוט/עכט/אריגינעל
עס איז נישט ווי תולדות א''י און כוונת הלב וואס האסען געדארפט אינגאנצען פארגעסן דעם אלטן נאמען
דער סיבה פארוואס עס איז דא אזא שטארקע ווייטאגליכער רעאקציע פון צד כ"ק הרמ"ד שליט"א איז וויבאלט עס איז דא אן הרגש ווי בי"ד האט זיך ניטאמאל געגעבן די מיה צוציווארפן א ביינדל צופרידנצושטעלן דעם צד, דער פאקט אז דער פסק לייגט זיי צו מיט תנאים ארוכה מארץ מידה א זנב'דיגן צונאמן לאורך ימים ושנים, ווייזט א גאר שטארקן איינזייטיקייט מצד די רבנים. וויאזוי די גאס וועט רעאגירן למעשה איז א שאלה וואס ימים ידברו
באניצער וואס לייענען דעם פארום: נישטא קיין אנליין באניצער און איין גאסט


c: text/html

text:
שבעה עשר בתמוז
שבעה עשר בתמוז איז א יידישער פאסט-טאג. די משנה אין מסכת תענית דערמאנט פינף זאכן וואס האבן פאסירט דעם טאג:
- משה רבינו האט צעבראכן די ערשטע לוחות
- די כהנים האבן אויפגעהערט מקריב זיין דעם קרבן תמיד
- די רוימען האבן אויפגעריסן די מויערן פון ירושלים
- אפוסטמוס האט פארברענט א ספר תורה
- מען האט אריינגעשטעלט א צלם אינעם היכל פון בית המקדש
ווען י"ז תמוז געפאלט שבת, וועט דער תענית געהאלטן צומארגן, זונטיק. מען רופט דאס א "נדחה".
אין נביא (און אויך אין די סליחות) וועט דער פאסט גערופן צום הרביעי (דער תענית פונעם פערטן חודש).
מען הייבט אן פאסטן ביי עלות השחר און מען פאסט ביז מען קען זען דריי שטערן (אפילו נישט נאנט איינער צו אנאנד).
אין דעם טאג הייבן אן די "דריי וואכן"; פון דעם טאג אן איז דער מנהג ביי אשכנזים אז מען שערט זיך נישט און מאכט נישט קיין חתונות.
שטאמונג[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אין דעם טאג האבן די בבלים אויפגעריסן דעם מויער פון מלכות יהודה.
לויט ווי עס שטייט אין ספר מלכים א' (כ"ה) האט עס פאסירט ט' תמוז, אבער צוליב-וואס איז אין די יידישע טראדיציע באשטימט געווארן צו פאסטן י"ז תמוז אלס א געדענק-טאג.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
רבי יהודה (יודעלע) הורוויץ זצ"ל מדזיקוב-ירושלים-לונדון - י"א סיון תשמ"ט
די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד
רבי יהודא הורוויץ זצ"ל מדזשיקוב - י"א סיון
אוועק און שנת תשמ"ח ביים זעלבן טאג'ס פטירה פונ'עם ירושליימער'ן רב דער מנחת יצחק זצ"ל
עס איז פארהאנן גאר א סאך שיינע ווערטער און ווערטליך כיד ד' הטובה עליו וכמסורת הקודש אשר לו מבית ראפשיץ דזיקוב, וואס אויכעט דברי תורה בשמו וביותר הגהותיו עלי ספר בכל פינה ומחנה.
היות, אז זמני אין אתי לעת עתה כעת כרגע, האב איך נאר צו געצייכענט זעיר שבזעיר ראשי פרקים בכדי פארפרייטער'ן דעם שמוע'ס ובפרט היינט ביומא דהילולא שלו.
אי"ה עוד חזון למועד בעזרת כל אחד ואחד מהחברים הנה.
הישועות בו מקיפות
- מומחה יוחס
- שר האלפיים
- תגובות: 2847
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג אפריל 11, 2010 1:22 pm
- לאקאציע: דא אינעווייניג
איין זאך וויל יעצט דא שרייבן, אין מעלה זיין את זכרוני, אז וואס עס ליגט מיר נאך אין די ביינער, וואס לעולם לא אשכח את זאת, דאס איז געוועהן ווען איך בין אויסגעקומען צו זיין אין לונדון זימער תשמ"ז, האב איך זוכה געוועהן צו דאווענען ביי איהם פרייטיג צו נאכט, אין נאכן דעווענען האט מען קיינעם נישט אריינגעלאזט צו קענען הערן קידוש, [ער האט נישט געוואלט זיין רבי כידוע, בנוסף וואס ער איז שוין געוועהן גאר שוואך], אין היות אונז זענען געוועהן אויסלענדישער, האט מען אריינגעלאזט מיין טאטע, אין אזוי האב איך זוכה געוועהן מיט צו האלטן בקודש פנימה, ביז נאך קידוש, וואס עס ליגט מיר נאך אין די ביינער, איז ווי אזוי ער איז געזוצען אין אנגעהויבן צו זינגען די באקאנטע וויזניצער "גוט שבת", מיט א רגש קודש,[ער איז דאך געוועהן א אייניקעל פין די הייליגע אהבת ישראל וואס אביו הק' ר' אלטער מדזי'קוב הי"ד איז געוועהן דיין איידעם], אין די פנים האט געפלאמט מיט א אש קודש, אה! איז דאס געוועהן א מעמד נורא וואס דאס ליגט מיר אין די ביינער ממש א זכי' .
אגב איז כידוע האט ער נישט גערעדט סוף ימיו מרוב קדושתו ואכמ"ל
-
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4030
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 25, 2008 7:00 pm
- לאקאציע: נעבן סאטמאר
דער אמרי חיים האט ערשט איין געפירט צו זינגן דעם גוט שבת ליד נאך די צווייטע וועלט קריג (ימים מקדם עמוד נ"ד).מומחה יוחס האט געשריבן:איז ווי אזוי ער איז געזוצען אין אנגעהויבן צו זינגען די באקאנטע וויזניצער "גוט שבת", מיט א רגש קודש,[ער איז דאך געוועהן א אייניקעל פין די הייליגע אהבת ישראל וואס אביו הק' ר' אלטער מדזי'קוב הי"ד איז געוועהן דיין איידעם]
הרה"ק רבי יהודה'לע איז געווען א איידעם ביי זיין פעטער דער אמרי חיים.
- מומחה יוחס
- שר האלפיים
- תגובות: 2847
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג אפריל 11, 2010 1:22 pm
- לאקאציע: דא אינעווייניג
- שוועמל
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 14186
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 19, 2006 8:40 pm
- לאקאציע: גידולו בכל מקום
- שאץ מאץ
- שר האלפיים
- תגובות: 2890
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 15, 2008 5:01 pm
- לאקאציע: איבעראל
- פארבינד זיך:
מומחה יוחס האט געשריבן:אגב איז כידוע האט ער נישט גערעדט סוף ימיו מרוב קדושתו ואכמ"ל
ס'איז נישט אזוי זיכער אז דאס איז די סבה פון זיין נישט רעדן, ער האט געהאט א סטראוק און ס'איז אים שווער אנגעקומען דאס רעדן, בעיני ראיתי אמאל שבת בייטאג ביים עולה זיין צו די תורה בערך תשמ"ז מ"ח, ווי ער האט געמאכט די ערשטע ברכה, אבער נאכן ליינען האט ער נישט געמאכט די ברכה זייענדיג אפגעשוואכט איז ער נישט געוועהן בכח צו מאכן די צווייטע ברכה, בכלל האט ער אין די לעצטע 2 - 3 יאר כמעט נאר געדאוונט במחשבה, ווייל די דיבור האט אים אפגעשוואכט,
אבער עכ"ז איז דא א מקום צו זאגן אז ער האט נישט געוואלט רעדן, ווייל אפי' ווען ער איז געוועהן בכח צו רעדן האט ער ממעט געוועהן בדיבור אין די לעצטערע צייטן,
דו האסט דערמאנט דעם ליל שבת ביים זינגען, דער מנהג איז געוועהן אז נאכן דאווענען האט מען אויסגעדרייט זיין בענקל צום ציבור און מ'האט געזינגען "גוט שבת" און דערנאך דעם "חקו ממתקים" יעדע וואך פלעגט ער לאזן טרערן ביים זה דודי וזה רעי בנות ירושלים...., אונז קינדער פלעג מיר זיצן אויף דער ערד צופיסנס פונעם רבי'ן... איי זיסע הייליגע זכרנות, די לעכטיגע צורה מיט דעי פחד'יגע אויגן...
אונז פלעג מיר אריין גיין מיט א קוויטל ווען דער רבי איז געלעגן אין בעט, רוב מאל האט ער נאר צוגעשאקלט צום גבאי'ן (ר' שלמה טויסיג פון אים אליין קען מען שרייבן א קאפיטל) אויב איז אונז געלונגען צו הערן פון רבי'ן א ווארט ווי כתיבה וחתימה טובה איז געוועהן א שמחה עד לב השמים,
דער רבי האט זייער געגליכן תמימי לב, אין לאנדאן איז געוועהן א איד ר' משה ארי' ראזנבערג ז"ל (פאטער פון ר' חיים בנציון - בתים מאכער) ר' יודא'לע האט זייער געגליכן זיין תמימות און ערליכקייט, ומשום הכי פלעגט ער כמעט יעדע וואך באקומען דאס בענטשן פרייטאג צונאכטס ביים טיש, אבער נישט יעדע וואך האט מען אריין געלאזט אידן, בדרך כלל מוצאי שבת איז געוועהן א זמן וואס מ'האט געקענט דורך גיין זאגן א גוטע וואך,
איך געדענק איין יאר ר"ה האט מען געבויעט א שאטער אין הויף פונעם אכסניא (ר' פיניע ב"ר עליש ענגלענער) יענע יאר בין איך געוועהן ר"ה ביינאכט ווען מ'האט געזינגען ארשת שפתינו נאכן דאווענען, די בכיות און די הרגש איז געוועהן זייער גרויס, א שאד איך בין נאך געוועהן צו יונג תופס צו זיין מער וואס איך זעה און איך הער,
יש לספר הרבה ועוד חזון
הישועות בו מקיפות
- שוועמל
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 14186
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 19, 2006 8:40 pm
- לאקאציע: גידולו בכל מקום
- שוועמל
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 14186
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 19, 2006 8:40 pm
- לאקאציע: גידולו בכל מקום
- שוועמל
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 14186
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 19, 2006 8:40 pm
- לאקאציע: גידולו בכל מקום
- שוועמל
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 14186
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 19, 2006 8:40 pm
- לאקאציע: גידולו בכל מקום
יהיה כן האט געשריבן:היינט איז אויך די יארצייט פון הרבנית הצדקת המפורסמת מסאטמאר ז"ל
א דבר בעתו
הה"ק ר' יודעלע זי"ע האט איינמאל געזאגט א בדיחותא
צוויי פרויען פירן די גאנצע וועלט
גאלדע מאיר פירט איין האלבע וועלט
און די סאטמארע רביצין פירט די אנדערע האלבע וועלט....
נישט מלמד זכות צו זיין אויף די מרשעת גאלדע, אבער כאמיך גע'ישוב'ט צו שרייבן 'להבדיל' ווייל סוכ"ס ניצט מען דאס ווארט נאר בין ישראל לעמים, אבער אז דו האסט געשריבן תבוא עליך ברכה
אלדד האט געשריבן:די שענסטע ספר מזכרונותיו - מעשיות וואס ר' יודא'לע זי"ע האט פארציילט און איז פארשריבן געווארן בשעת מעשה דורך כ"ק מרן אדמו"ר שליט"א מתוא"י איז די ספר זכרון יהודא
כמעט זיכער, דער ספר הייסט 'יהודה מחוקקי' נישט 'זכרון יהודה' כ'דארף עס ערגעץ האבן ביי מיר אריינגעסקענט דעם גאנצן קונטרס
- בןהרחמן
- סעקרעטאר
- תגובות: 1491
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 27, 2006 1:08 am
- לאקאציע: אויפן רעקליינער
- שאץ מאץ
- שר האלפיים
- תגובות: 2890
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 15, 2008 5:01 pm
- לאקאציע: איבעראל
- פארבינד זיך:
יהיה כן האט געשריבן:יהיה כן האט געשריבן:אלדד האט געשריבן:די שענסטע ספר מזכרונותיו - מעשיות וואס ר' יודא'לע זי"ע האט פארציילט און איז פארשריבן געווארן בשעת מעשה דורך כ"ק מרן אדמו"ר שליט"א מתוא"י איז די ספר זכרון יהודא
כמעט זיכער, דער ספר הייסט 'יהודה מחוקקי' נישט 'זכרון יהודה' כ'דארף עס ערגעץ האבן ביי מיר אריינגעסקענט דעם גאנצן קונטרס
איך ווייס קלאר אז די ספר הייסט זכרון יהודא עס איז געשריבן געווארן דורך כ"'ק האדמו"ר מראזלא שליט"א (הרה"צ ר' ישעי' משלום פייש ראטטענבערג שליט"א בהרה"צ ר' ישראל מקאסאני זי"ע - א ברודער פון כ"ק אדמו"ר מקאסאן בארא פארק און כ"ק אדמו"ר מפארשיי שליט"א) מרשימת כ"ק מרן אדמו"ר שליט"א מתולדות אברהם יצחק.
איך געדענק בשעתו ווען די ספר איז ארויגעקומען איז עס געווען אזא 'גאָד גאָאִינג אייטעם' אז נאך אפאר טאג איז עס שוין נישט געווען צו באקומען אין די געשעפטן... איך וועל פראבירן צו אריינסקענען די שער בלאט בקרוב!
צוריק צו “על הצדיקים ועל החסידים”
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 4 געסט


text:
סיאטעל – א פעדעראלע ריכטער אין סיאטעל, וואשינגטאן האט ארויסגעגעבן א צייטווייליגע אפהאלט פארארדענונג צו אפשטעלן דאס ארויסגעבן א בלופרינט וויאזוי צו פראדוצירן גאנס דורך נוצן א טרי-די פרינטער, א שריט וואס וואלט אוממעגליך געמאכט פאר די פאליציי און געזעץ אינפארסירער צו נאכגיין און טרעפן אזעלכע סארט פלעסטיק גאנס.
אטוירני'ס דזשענעראל פון אכט שטאטן וואס ווערט געהאלטן דורך דעמאקראטישע ערוויילטע האבן אריינגעגעבן מאנטאג א פארלאנג אין געריכט צו בלאקירן די אפמאך צווישן די פעדעראלע רעגירונג און די קאמפאני וואס האט געמאכט די פלענער צו ארויסגעבן די סארט בלו פרינטס פאר דעם פובליק. אויסער די קלאגע האבן זיי אויך פארלאנגט א באלדיגע אפהאלט פארארדענונג, זאגנדיג אז די טרי-די גאנס טוען פארשטעלן א זיכערהייט ריזיקע, וויבאלד עס וועט געבן די מעגליכקייט פאר יעדן אינדיווידואל, אפגעזעהן איבער זיין גייסטישע אדער קרימינאלע צושטאנד, צו ארויספרינטען א גאן און דערמיט באדראען די זיכערהייט פון אמעריקאנער. דער ריכטער האט אנגענומען די פארלאנג און ארויסגעגעבן אזא פארארדענונג נעכטן דינסטאג נאכמיטאג.
די קאמפאני וואס שטייט אונטער די פלענער האט דערגרייכט א אפמאך מיט די רעגירונג, אבער אין די זעלבע צייט טוען די קאנגרעס דעמאקראטן בעטן פרעזידענט טראמפ ער זאל צוריקדרייען די באשלוס. דער פרעזידענט האט רעאגירט זאגנדיג אז ער וועט אריינקוקן אין די געדאנק, צולייגנדיג אז די געדאנק צו ערלויבן דאס ארויסדרוקן גאנס, לייגט זיך נישט צופיל אויפן שכל.
אטוירני'ס דזשענעראל פון אכט שטאטן וואס ווערט געהאלטן דורך דעמאקראטישע ערוויילטע האבן אריינגעגעבן מאנטאג א פארלאנג אין געריכט צו בלאקירן די אפמאך צווישן די פעדעראלע רעגירונג און די קאמפאני וואס האט געמאכט די פלענער צו ארויסגעבן די סארט בלו פרינטס פאר דעם פובליק. אויסער די קלאגע האבן זיי אויך פארלאנגט א באלדיגע אפהאלט פארארדענונג, זאגנדיג אז די טרי-די גאנס טוען פארשטעלן א זיכערהייט ריזיקע, וויבאלד עס וועט געבן די מעגליכקייט פאר יעדן אינדיווידואל, אפגעזעהן איבער זיין גייסטישע אדער קרימינאלע צושטאנד, צו ארויספרינטען א גאן און דערמיט באדראען די זיכערהייט פון אמעריקאנער. דער ריכטער האט אנגענומען די פארלאנג און ארויסגעגעבן אזא פארארדענונג נעכטן דינסטאג נאכמיטאג.
די קאמפאני וואס שטייט אונטער די פלענער האט דערגרייכט א אפמאך מיט די רעגירונג, אבער אין די זעלבע צייט טוען די קאנגרעס דעמאקראטן בעטן פרעזידענט טראמפ ער זאל צוריקדרייען די באשלוס. דער פרעזידענט האט רעאגירט זאגנדיג אז ער וועט אריינקוקן אין די געדאנק, צולייגנדיג אז די געדאנק צו ערלויבן דאס ארויסדרוקן גאנס, לייגט זיך נישט צופיל אויפן שכל.


text:
יונתן שווארץ
יונתן שווארץ איז א זינגער אין דער חסידישער וועלט, ער זינגט, גראמט און בדחן'ט אויף פילע חסידישע חתונות און צוזאמענקומען.
ער איז איבערהויפט באקאנט מיט זיינע קאסעטעס וואס ער גיט ארויס אונטערן נאמען א גוטער.
- א גוטער איד
- א גוטע וואך
- א גוטן שבת
- א גוטע בשורה
- אין א גוטער שעה
- א גוטע ניגון
- א גוטע נשמה
- א גוטע הארץ
- א גוטע ברכה
ער האט געשעפטן Toys 2 Discover וואו ער פארקויפט שפילצייג.
אויך האט ער א געשעפט The New Eichlers אויף 13 עוועניו אין בארא פארק וואס פארקויפט ספרים און תשמישי קדושה.
זיינע נינוגים זענען מער צום חסידישן געשמאק, אלע זיינע אלבאמען זענען פול מיט א רייכער אינהאלט. ער פארצייילט מעשיות און השקפות מיט גראמען, ער נעמט באקאנטע חסידישע ניגונים און לייגט דערויף ארויף ווערטער און גראמען. ער איז דערמיט אנדערש פון אנדערע זינגערס וואס זינגען בדרך כלל פסוקים און מאמרי חז"ל, און אין דערמיט האבן זיי איין אבער צוויי אידישע גראמען מעשיות.


text:
פאַרשטעלן דרוקער אַרבעט פּרינציפּ הקדמה -
1. פּליין פלאַך פאַרשטעלן דרוק מאַשין אַרבעט.
1 פּליין פאַרשטעלן דרוק מאַשין ארבעטן ציקל פּראָגראַם. אין די פאַל פון אַ פלאַך האַלפטאָנע פאַרשטעלן טיפּ מאַנאַקראָומאַטיק האַלב-אָטאַמאַטיק פאַרשטעלן דרוק מאַשין, איינער פון זייַן אַרבעט סייקאַלז איז: קאָרמען → פּאַזישאַנינג → Falling אַוועק → אַראָפּ צו די טינט טעלער, צוריק צו די טינט טעלער → סקרייפּינג די טינט מאַך → רייזינג צו טינט פּלאַטע → קאַפּ צוריק צו טינט טעלער → הייבן ווערסיע → טינט צוריקקומען מאַך → מעלדונג פּאַזישאַנינג → באַקומען.
אין די קעסיידערדיק ציקל אָפּעראַציע, ווי לאַנג ווי די פֿונקציע קענען זיין איינגעזען, די צייַט פאַרנומען דורך יעדער קאַמף זאָל זייַן ווי קורץ ווי מעגלעך, אַזוי ווי צו פאַרקירצן יעדער ארבעטן ציקל און פאַרגרעסערן אַרבעט עפעקטיווקייַט.
3 ימפּרינטינג ליניע. בעשאַס די דרוק פּראָצעס, די טינט טעלער און די פאַרשטעלן טעלער זענען געדריקט צו פֿאָרמירן אַ קאָנטאַקט שורה צווישן די פאַרשטעלן טעלער און די סאַבסטרייט, וואָס איז גערופֿן אַ אָפּדרוק ליניע. דעם שורה איז אין די ברעג פון די סקווידזשי און קאַונטלאַס שורות פאָרעם די דרוק ייבערפלאַך. עס איז שווער צו דערגרייכן אַ ידעאַל פאַרכאַפּן ווייַל די דרוק מאַך איז אַ דינאַמיש פּראָצעס.
3 פאַרשטעלן דרוק מאַשין אַרבעט. גענומען די קאַמאַנלי געניצט האַנט-שייפּט פאַרשטעלן פלאַך פאַרשטעלן דרוק מאַשין ווי אַ משל, די אַרבעט פּרינציפּ פון דעם עקראַן דרוק מאַשין קענען זיין דיסקרייבד ווי גייט: די מאַכט איז טראַנסמיטטעד דורך די טראַנסמיסיע מעקאַניזאַם, אַזוי אַז די טינט סקווידזשי דריקט די טינט און די פאַרשטעלן דרוקן טעלער בעשאַס דער באַוועגונג צו מאַכן די פאַרשטעלן די טעלער און די סאַבסטרייט פאָרעם אַ ימפּרינטינג ליניע. זינט די פאַרשטעלן האט טענטשאַנז נ 1 און נ 2, אַ קראַפט פ2 איז דזשענערייטאַד אויף די סקווידזשי, און די ריזיליאַנס ז די פאַרשטעלן טעלער ניט צו רירן די סאַבסטרייט אַחוץ פֿאַר די ימפּרינטינג ליניע. די טינט איז אונטער די ווירקונג פון די סקווידזשי ס סקוויזינג קראַפט F1, די סקווידזשי איז ליקט פֿון די מאָווינג פאַרכאַפּן צו די סאַבסטרייט דורך די ייגל.
בעשאַס די דרוק פּראָצעס, די פאַרשטעלן דרוקן טעלער און די סקווידזשי זענען באווויגן קאָרעוו צו יעדער אנדערע, און די סקוויזינג קראַפט F1 און די ריזיליאַנס פ2 זענען אויך באווויגן סינטשראָנאָוסלי. אונטער דער קאַמף פון די ריזיליאַנס, די פאַרשטעלן איז אומגעקערט צו קאָנטאַקט מיט די סאַבסטרייט אין מאָל צו ויסמייַדן קאָנטאַקט. ימפּרינטיד גראָב. אַז איז, בעשאַס די דרוק מאַך, די פאַרשטעלן איז כּסדר דעפאָרמעד און רעבאָונדעד.
נאָך די סקווידזשי קאַמפּליץ די ונידירעקטיאָנאַל דרוקן, די סקווידזשי איז דיטאַטשט פון די סאַבסטרייט צוזאַמען מיט די פאַרשטעלן טעלער. אין דער זעלביקער צייַט, די סקווידזשי איז אומגעקערט צו די טינט צו פאַרענדיקן אַ דרוקן ציקל. די דיסטאַנסע צווישן דער אויבערשטער ייבערפלאַך פון די סאַבסטרייט און די צוריק ייבערפלאַך פון די פאַרשטעלן טעלער נאָך טינט קריק איז רעפעררעד צו ווי דער זעלביקער טעלער דיסטאַנסע אָדער נעץ דיסטאַנסע, און בכלל זאָל זייַן 2-5 מם. ווען האַנט-געדרוקט, דער אָפּעראַטאָר ס טעכניק און באַהאַוונטקייַט השפּעה די פאָרמירונג פון די פאַרכאַפּן גלייַך. אין פיר, פאַרשטעלן פּרינטערס האָבן אַקיומיאַלייטיד אַ פּלאַץ פון ווערטפול דערפאַרונג, וואָס קענען זיין סאַמד אַרויף אין זעקס ווייזט, אַז איז, צו ענשור די לינעאַריטי, מונדיר גיכקייַט, גלייַך ווינקל, דרוק יקוואַליזיישאַן, נוטראַלאַטי, און ווערטיקאַליטי פון די סקווידזשי. אין אנדערע ווערטער, די סקווידזשי זאָל זיין גלייַך פאָרויס בעשאַס דרוק, און קענען ניט זיין געטרייסלט רעכט און לינקס; עס קענען ניט זיין שנעל איידער און נאָך עס איז שנעל, און עס קענען זיין פּאַמעלעך אָדער פעסט איידער און נאָך עס איז שנעל; די ווינקל פון יצר צו די טינט טעלער זאָל זיין געהאלטן קעסיידערדיק, און ספּעציעל אכטונג זאָל ווערן באַצאָלט צו אָוווערקאַמינג די טילט ווינקל. ביסלעכווייַז פאַרגרעסערן די פּראָסט פּראָבלעם; דרוקן דרוק זאָל זיין געהאלטן מונדיר; האַלטן די דיסטאַנסע צווישן די סקווידזשי און די ינער זייַט פון די ייגל ראַם גלייַך; און האַלטן די טינט טעלער און ראַם ווערטיקאַל.
2. Flat פאַרשטעלן ייבערפלאַך דרוק מאַשין אַרבעט. פלאַך פאַרשטעלן ייבערפלאַך פאַרשטעלן דרוקן רעפערס צו פאַרשטעלן דרוקן מיט אַ פלאַך פאַרשטעלן אויף אַ סילינדריקאַל אָדער קאַניקאַל ייבערפלאַך. אונטער זיכער באדינגונגען, עס איז אויך מעגלעך צו דורכפירן פאַרשטעלן דרוקן אויף קערווד סורפאַסעס אַזאַ ווי יליפּטיקאַל סורפאַסעס, פּויק סורפאַסעס, און קרייַזבויגן סורפאַסעס.
טרוקן-נעץ קערווד ייבערפלאַך פאַרשטעלן דרוק מאַשין איז אַ מאַשין וואָס אַדאַפּץ אַ פלאַך פאַרשטעלן טעלער צו דרוקן אויף די קערווד ייבערפלאַך.
דער פּרינציפּ פון פלאַך פאַרשטעלן דרוקער מיט אַ קערווד ייבערפלאַך אַ-וואַל שייַכעס ב-אַקס וועט שטיצן C-מאָסאַיק שייַכעס. בעשאַס דרוק, די פלאַך פאַרשטעלן דרוקן טעלער און די סאַבסטרייט באַוועגן בשעת די סקווידזשי איז סטיישאַנערי. די פלאַך פאַרשטעלן דרוקן טעלער איז קלאַמפּט אויף דער עקראַן ראַם און די פלאַך פאַרשטעלן קערווד פאַרשטעלן דרוק מאַשין באוועגט בייַ אַ מונדיר גיכקייַט. דער דרוק מאַטעריאַל געשטעלט אויף די סופּפּאָרטינג מיטל ראָוטייץ רעכט צו דער רייַבונג פון די פאַרשטעלן טעלער. די שורה גיכקייַט פון די קערווד סאַבסטרייט בייַ די פאַרכאַפּן שורה איז די זעלבע ווי די גיכקייַט פון די פלאַך פאַרשטעלן טעלער צו פאַרשטיין די סקווידזשי דרוקן.
טהעאָרעטיקאַללי, די עמבאָססינג שורה זאָל זיין אין דעם העכסטן בוסבאַר פון די ייבערפלאַך דרוקן סאַבסטרייט פֿאַר גרינג ינקריסינג די אַוועק-וועב ווינקל און ינשורינג די דרוקן קוואַליטעט. פֿאַר די קאַנוויניאַנס פון אַדזשאַסטמאַנט, די סקווידזשי בכלל אַדאַפּץ אַ אַפּעקס ווינקל פון 60 ° ± 15 °, און עס איז required צו קענען צו סטרויערן די ווערטיקאַל גראַד און די אַרויף-און-אַראָפּ ויסמעסטונג. אַדזשאַסטמאַנט צו ווערטיקאַל איז צו ענשור אַז די ברעג שורה טוט נישט פּראָדוצירן לאַטעראַל יבעררוק ווען אַדזשאַסטינג אַרויף און אַראָפּ, און שטענדיק אַליינז מיט דעם העכסטן ויטאָבוס א; די סקווידזשי מיט ווערטיקאַל ווינקל פון 60 ° ± 15 ° איז געניצט צו ענשור אַז די סקווידזשי ווינקל איז געגרינדעט נאָך ווערטיקאַל ינסטאַלירונג. a. אין פאַקטיש אַדזשאַסטמאַנט, אין סדר צו ענשור אַז די פלאַך פאַרשטעלן דרוקן טעלער און די ייבערפלאַך דרוקן מאַטעריאַל זענען דיטאַטשט אין צייַט, די ימפּרינטינג שורה זאל זיין אַ ביסל פאָרויס. אין באַזונדער, ווען די סאַבסטרייט דיאַמעטער איז לעפיערעך גרויס, די ימפּרינטינג שורה מוזן זיין ליגן פאָרויס. די שטיצן מיטל פֿאַר די קערווד דרוקן איז אַלע קינדס פון ספּעציעל דיווייסאַז זענען דיזיינד און Manufactured דורך די באַניצער לויט צו די פּראָדוקט רעקווירעמענץ.
סילינדריקאַל קאַנטיינערז אָדער קאַניקאַל קאַנטיינערז קענען ווערן געדרוקט מיט צוויי פּערז פון וואַל בערינגז אויף די קערווד ייבערפלאַך, אַרבל-טיפּ און גלעזל-טיפּ בושינג בערינגז מיט אַ לענג צו דיאַמעטער פאַרהעלטעניש פון ווייניקער ווי 1.5, און Flexible פּוסט קאַנטיינערז קענען ווערן געשטיצט דורך ינפלאַטאַבלע דיווייסאַז. די יליפּס איז בעערעך אַ טייל פון אַ סאַלינדריקאַל ייבערפלאַך אַז קענען זיין שטיצט דורך אַ סאַלינדריקאַל מאָסאַיק.
דער פּרינציפּ פון דרוקן אויף די ייבערפלאַך פון די שישקע איז בייסיקלי די זעלבע ווי די פּרינציפּ פון דרוקן אויף די ייבערפלאַך פון די צילינדער. דער חילוק איז די Graphic פאָרעם פון די פאַרשטעלן דרוקן טעלער און די באַוועגונג פאָרעם פון די פאַרשטעלן דרוקן טעלער. ווען מאכן דעם עקראַן דרוקן טעלער געניצט פֿאַר די ייבערפלאַך דרוקן פון די שישקע, עס איז נייטיק צו ערשטער ציען די ונפאָלדעד מיינונג פון די ייבערפלאַך פון די שישקע, און געפֿינען די צענטער פון דעם סעקטאָר באזירט אויף די ונפאָלדעד מיינונג, און דעמאָלט קלייַבן די צונעמען ראַם צו מאַכן די פאַרשטעלן טעלער.
אויף אַ ווערסיע פון עפגה אַז קענען גאָר אַקאַמאַדייט די פאָכער-שייפּט אַבעד, אַ דרוקן טעלער קאָנפאָרמינג צו די פאָכער פאָרעם איז Produced. פאַרריכטן די רעכט-ווינקל באַר אויף די ווערסיע עפגה און ינסטאַלירן די אָ-אַקס ווי אַ פאָכער-שייפּט ווערסיע. דערנאך, ווי מיט די דרוקן פון די ייבערפלאַך פון דער צילינדער, פיר ראָולערז זענען געניצט צו שטיצן די סאַבסטרייט אונטער די טעלער, די בלייד איז פאַרפעסטיקט, און דער טעלער איז באווויגן אין אַ פאָכער פאָרעם, און די ייבערפלאַך פון די שישקע טעלער קענען ווערן געדרוקט דורך דרינגלעך די בלייד. בעשאַס דרוק, די קאַניקאַל דרוקן איז געבראכט אין שורה קאָנטאַקט מיט די פאַרשטעלן דרוקן טעלער אונטער אַ זיכער סקווידזשי דרוק; ווען די פאַרשטעלן דרוקן טעלער באוועגט כאָריזאַנטאַלי אַרום דעם אַקס פון די פאָכער-שייפּט אַנטוויקלונג צייכענונג, די דרוקן מאַטעריאַל איז ראָוטייטיד סינטשראָנאָוסלי אויף די סופּפּאָרטינג מיטל. ספּאָרט; טינט אונטער די דרוק פון די סקווידזשי, מיסט צו די ייבערפלאַך פון די סאַבסטרייט צו פאַרענדיקן די דרוקן.
Post time: Mar-23-2018


text:
דאס היימישע ישוב אין סטעטן איילענד
דאס היימישע ישוב אין סטעטן איילענד
ווי איינער קען עס זיין איין טאג וועט זיך יעדער ארויס ציען פון ווילאמסבורג קיין סעטען איילענד
אזוי ווי מען האט זיך פאר יארן צוריק געצויגען פון מאנהעטען קיין ווילאמסבורג
די מעלה פון דארט איז באלאנגט נישט פאר קיין איין חסידות און נישט פאר קיין יחידים
א הויז קאסט דארט נישט מער ווי 250K צו קויפן
זייער ביליג
מיר ווארטן ארויס אויף די מערערע פרטים
-
- שר חמישים
- תגובות: 62
- זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג מארטש 01, 2013 1:52 pm
- פאטאקי08
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 11523
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג אוגוסט 09, 2007 1:30 pm
- לאקאציע: בקרוב אין וואשינגטאן
- שנאפס
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 15206
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג סעפטעמבער 12, 2011 9:59 pm
- לאקאציע: אויף די קרעטשמע פאליצעס
- פארבינד זיך:
פאטאקי08 האט געשריבן:סאיז דא א באקאנטע מעשה מיטן רבין ז"ל איבער א שטעטל אין סטעיטן איילענג און די ווערעזאנא בריק
אז?
- מאנ-יימער
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 10552
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך דעצמבער 14, 2011 10:36 am
- לאקאציע: אויפן וועג ארויף
עטליכע גור'ע אינגעלייט און עטליכע בעלזע אינגעלייט פלאנען אהינצומופן, מ'קען דארט באקומען א הויז פאר 400K און די מעלה איז אז ס'איז שוין דא דארט א אידישע קאמיוניטי מיט שוהל'ן און געשעפטן, ס'איז נאנט צו בארא פארק און זיי פלאנען צו שיקן די קינדער לערנען אין בארא פארק.
אויך איז דא גרופע סאטמארע אינגעלייט וואס נעמען זיך צוזאם און פלאנען אהינצומופן, ונזכה ונחי'.
- צייטליך
- מ. ראש הקהל
- תגובות: 12470
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך נובעמבער 01, 2006 6:13 pm
- לאקאציע: ערגעץ דא אין די געגענט.
וואס גייט יא געשעהן? אה!
דושינסקי, זעליג ווייס, אלעזר סטרולאוויטש און יודל ליכטענשטיין גייען אי"ה בויען יעצט - פונקט ווי ביז היינט - אסאך דירות אין ווילי, און קיין איין דירה גייט נישט שטיין ליידיג פאר א טאג! אלעס גייט אי"ה פארקויפט ווערן פאר די טייערסטע - היינטיגע וויליאמסבורגער מארקעט - פרייזן און דער עולם גייט ווייטער שרייבן דא אין קרעטשמע און אויך עפענען נייע אשכולות, יעדע וואך איבער א צווייטע לעזונג פון ביליגע דירות, יעדע חודש אין א צווייטע געגענט, פון נאורט קארליינע ביז מאנסיעלאו.
עס איז געזונט צו חלום'ן, אבער ביטע נישט נעמען זאכן ערענסט ווייל "עס געשעהט נישט"!!!
הצלחה מרובה!
-
- שר האלף
- תגובות: 1081
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג דעצמבער 13, 2009 12:07 pm
- יוראפ
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 18134
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוקטובער 18, 2011 12:16 pm
- לאקאציע: על אדמת נכר
צייטליך האט געשריבן:I hate to say it, אבער מיר קוקט נישט אויס ווי עס גייט זיך נאך אמאל אויסארבייטן אן ארויסוואנדערונג פון ווילי. אויב האט עפעס געהאט א מעגליכקייט איז דאס געווען בלומענבערג און דאס איז אויך ליידער דורכגעפאלן. עס זענען שוין אויפגעקומען אזויפיל פלענער, פלעצער, איך געדענק ווען 50 אידן האבן שוין געגעבן א 5 טויזענט דאלערדיגער דעפאזיט קיין מידעלטאון, אבער דארט האט זיך עס אפגעשטעלט.
וואס גייט יא געשעהן? אה!
דושינסקי, זעליג ווייס, אלעזר סטרולאוויטש און יודל ליכטענשטיין גייען אי"ה בויען יעצט - פונקט ווי ביז היינט - אסאך דירות אין ווילי, און קיין איין דירה גייט נישט שטיין ליידיג פאר א טאג! אלעס גייט אי"ה פארקויפט ווערן פאר די טייערסטע - היינטיגע וויליאמסבורגער מארקעט - פרייזן און דער עולם גייט ווייטער שרייבן דא אין קרעטשמע און אויך עפענען נייע אשכולות, יעדע וואך איבער א צווייטע לעזונג פון ביליגע דירות, יעדע חודש אין א צווייטע געגענט, פון נאורט קארליינע ביז מאנסיעלאו.
עס איז געזונט צו חלום'ן, אבער ביטע נישט נעמען זאכן ערענסט ווייל "עס געשעהט נישט"!!!
הצלחה מרובה!
גר8
- מאנ-יימער
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 10552
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך דעצמבער 14, 2011 10:36 am
- לאקאציע: אויפן וועג ארויף
- שנאפס
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 15206
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג סעפטעמבער 12, 2011 9:59 pm
- לאקאציע: אויף די קרעטשמע פאליצעס
- פארבינד זיך:
- והנה און נון
- שר האלף
- תגובות: 1144
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 24, 2012 3:02 am
- שנאפס
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 15206
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג סעפטעמבער 12, 2011 9:59 pm
- לאקאציע: אויף די קרעטשמע פאליצעס
- פארבינד זיך:
א שטיק צייט צוריק האט ער געמאכט א ברית, און ער האט מכבד געווען אדמו"ר מהרי"י מ'סאטמאר מיט סנדקאות, ביים ברית סעודה האט ער צוגעשטעלט א פיינעם מילכיגן פרישטאג
א צייט שפעטער האט דער רבי אים געזאגט אז ער וויל ענדערש אנדערע פלעצער ווי לעיקוואד, ווייל אויב עס געלונגט נישט מוז מען צוריק מופן און פארטיג, אבער אויב שיקט ער דעם עולם אויף לעיקוואד און עס ארבעט זיך נישט אויס די שטעטל, גייען די אינגעלייט דארט בלייבן און געבן מילכיגס ביים ברית...
ודפח"ח
לענ"ד איז די זעלבע מיט די גזירות וומסב"ג, עס איז בלי שום ספק אז עס גייט קימען צו א א טויש, אבער ווי עס זעט אויס דארף עס נאך ליידער ווערן ערגער איידער עס וועט ווערן בעסער און מען וועט אנהייבען צו אנטלויפן,
מיט מיין שכל זעט עס אויס אז די בעסטע זאך וואס קען געשען אז דער עולם זאל ווערן געהאלפן פון די וומסב"ג צרה איז: 1} מען זאל צירוק איינפירען שליסעל געלט 2} מער בייק לעינס אז מען זאל ניטאמאל און חלום האבן ווי צו פארקען די אדעסיס 3} העכערע רענט פרייזען 4} ערלויבען אז די אידישע דעוועלעפארס זאלן בויען און פארקויפן פאר גוים.
וואס קען מען טיען אז אנדערש האלט מען זיך נישט ביים רירען?
די מצב איז ערגער ווי שלעכט, אבער דער עולם רירט זיכט נישט וויבאלד מען כאפט זיך אן א שטרוי, מען דארף איבער שניידען די שטרוי און זיך לאזען דעם דערטרינקען אויב זיי פאקען נישט פעקליך און ציען נישט אפ פון דא.
- והנה און נון
- שר האלף
- תגובות: 1144
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 24, 2012 3:02 am
שנאפס האט געשריבן:איך האב אמאל געהערט אדער געלייענט אז א סאטמארער אינגערמאן וואס האט געמופט קיין לעיקוואד האט פרובירט צו שטופן אז מען זאל מאכן דארט א שטעטל
א שטיק צייט צוריק האט ער געמאכט א ברית, און ער האט מכבד געווען אדמו"ר מהרי"י מ'סאטמאר מיט סנדקאות, ביים ברית סעודה האט ער צוגעשטעלט א פיינעם מילכיגן פרישטאג
א צייט שפעטער האט דער רבי אים געזאגט אז ער וויל ענדערש אנדערע פלעצער ווי לעיקוואד, ווייל אויב עס געלונגט נישט מוז מען צוריק מופן און פארטיג, אבער אויב שיקט ער דעם עולם אויף לעיקוואד און עס ארבעט זיך נישט אויס די שטעטל, גייען די אינגעלייט דארט בלייבן און געבן מילכיגס ביים ברית...
ודפח"ח
גוט, אבער דער אינגערמאן דארט איז א שה אחד, איז ער נשפע געווארן... אז מ'וועט גיין צוזאמען א עולם וועט מען זיך האלטן
מחותן האט געשריבן:עמער בארגען א סטעטמעינט וואס פרעזידענט בוש האט געזאגט זיבן יאר צירוק לגבי די מדנ"י פאלסטינער פייט/שלום פלענער: עס דארף נאך ווערן ערגער איידער ביידע זייטען וועלן איינזען אז מען דארף מאכען שלום.
לענ"ד איז די זעלבע מיט די גזירות וומסב"ג, עס איז בלי שום ספק אז עס גייט קימען צו א א טויש, אבער ווי עס זעט אויס דארף עס נאך ליידער ווערן ערגער איידער עס וועט ווערן בעסער און מען וועט אנהייבען צו אנטלויפן,
מיט מיין שכל זעט עס אויס אז די בעסטע זאך וואס קען געשען אז דער עולם זאל ווערן געהאלפן פון די וומסב"ג צרה איז: 1} מען זאל צירוק איינפירען שליסעל געלט 2} מער בייק לעינס אז מען זאל ניטאמאל און חלום האבן ווי צו פארקען די אדעסיס 3} העכערע רענט פרייזען 4} ערלויבען אז די אידישע דעוועלעפארס זאלן בויען און פארקויפן פאר גוים.
וואס קען מען טיען אז אנדערש האלט מען זיך נישט ביים רירען?
די מצב איז ערגער ווי שלעכט, אבער דער עולם רירט זיכט נישט וויבאלד מען כאפט זיך אן א שטרוי, מען דארף איבער שניידען די שטרוי און זיך לאזען דעם דערטרינקען אויב זיי פאקען נישט פעקליך און ציען נישט אפ פון דא.
שנאפס האט געשריבן:איך האב אמאל געהערט אדער געלייענט אז א חסידשער אינגערמאן וואס האט געמופט קיין לעיקוואד האט פרובירט צו שטופן אז מען זאל מאכן דארט א שטעטל,
א שטיק צייט צוריק האט ער געמאכט א ברית, און ער האט מכבד געווען זיין רבי מיט סנדקאות, ביים ברית סעודה האט ער צוגעשטעלט א פיינעם מילכיגן פרישטאג,
א צייט שפעטער האט זיין רבי אים געזאגט אז ער וויל ענדערש אנדערע פלעצער ווי לעיקוואד, ווייל אויב עס געלונגט נישט מוז מען צוריק מופן און פארטיג, אבער אויב שיקט ער דעם עולם אויף לעיקוואד און עס ארבעט זיך נישט אויס די שטעטל, גייען די אינגעלייט דארט בלייבן און געבן מילכיגס ביים ברית...
איך בין שוין לאנג מיט מיין קאנסיפראציע אז געוויסע וואס שטייען ביים רידער און זיי האבן אינוועסטירט אין וומסב"ג זייערהאב און גוטס, מאכט און כבוד, זענענן די וואס מישען א קאשע אז אלעס זאל בלייבען ווי עס איז,
פאר די וואס האבן אויסגעצאלטע בנינים אין וומסב"ג און עסטאלבישט זייער ביזנעס/כבוד/געלט אין וומסב"ג וועט זיין א קאסטראפע אויב אנדערע פלעצער ארבייט זיך אויס, פאר זיי איז גוט אזוי ווי עס איז יעצט, און דער עמך יונגערמאן וואס דערטרינקעט זיך קען זיך סיי ווי נישט אליינס העלפן דערפאר וועט זיך די רעדל ווייטער דרייען אויפן זעלבן אויפן ווי ביז יעצט.
- והמבין יבין
- שר האלף
- תגובות: 1018
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג פאברואר 12, 2013 6:31 pm
- לאקאציע: אויפן טעלעפאן
- צייטליך
- מ. ראש הקהל
- תגובות: 12470
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך נובעמבער 01, 2006 6:13 pm
- לאקאציע: ערגעץ דא אין די געגענט.
עס דארף דען פאסירן וואס די שרייבסט?! מ'האלט מיר ממש דא. 1) רענט איז שרעקליך הויעך, עס איז באריכטעט נישט נאר אין קרעטשמע נאר אין אלע בלאגס און גויאישע צייטונגען די לעצטע פאר חדשים אז מיר וואוינען אין די טייערעסטע געגענט. (אייגענטליך, ס'נישטא קיין רענטעלס בכלל) 2) מ'דארף מער ערלויבן צו בויען פאר גיום?? יעדער וואס האט הענט און פיס און האט די מעגליכקייט צו בויען פאר א גוי טוט דאס. די גיום קומען אריין מער און מער ארום אונז. 3) שליסל געלט... הממ... דערווייל טאקע נישט, - וויפיל איך ווייס, אבער גלייב מיר, טויזענטער משפחות זענען נעבעך גרייט צו צאלן די שליסל געלט צו וואוינען אין ווילי. 4) בייק לעינס/פארקינג. ס'קען ארגער נישט ווערן. פינטל.
מיין שכל און לאגיק זאגט אויך ווי אנדערע דא אז פריער אדער שפעטער וועט דאס פאסירן אז דער עולם וועט ארויסמופן. אין ריאליטי זעה איך אבער אז עס גייט נישט, וויפיל מ'האט שוין פראבירט. אין פאקט, יעדע יאר קומען צו פרישע עטליכע הונדערט דירות אין ווילי און דער עולם קויפט עס פאר ריזיג געלט. אנשטאט מופן אויף מאנסי און מאנראו ווי מ'קען היינט האבן שיינע גרויסע דירות פאר נארמאלע אנשטענדליכע פרייזן וואס יעדער נארמאלער ארבייטער קען עפפארדן. און נישט אין קיין מדבר ווי מ'עפענט נייע מוסדות וכדו', ניין, געסעטעלטע געגענטער פאר נארמאלע פרייזן און... גארנישט! יעדער בלייבט אין וויליאמסבורג.
ס'יז קעגן שכל געווען פאריאר, עס איז היינט קעגן לאגיק און שכל און דעריבער האלט איך אז דער עולם וועט שוין קלוגער נישט ווערן און אלעמאל פארט טרעפן א וועג צו וואוינען אין וויליאמסבורג.
- דער תהילים איד
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6353
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג יולי 26, 2009 9:54 pm
- שמעלקא טויב
- שר חמשת אלפים
- תגובות: 5353
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מאי 04, 2010 2:41 pm
- לאקאציע: אויפ'ן באשעפער'ס וועלט'ל!
דו וועסט ווערן אויס גערעכט ווען ס'וועט ארויסגיין פון אונזערע קעפ אז מ'דארף וואוינען לעבן די מאמע און מ'קען נישט איבערלאזן די "סאנדעי שאפינג" וכו'.
אין בלאט איז געווען פסח א אינטערוויאו מיט צוויי אידן וואס האבן געמופט קיין קרית יואל, כ'קען זיי אלע ביידע, זיי זענען ביידע אויפגעראכטן געווארן ווען זיי האבן געמופט.
איינמאל מ'וועט אנאקסירן די נייע שטחים האלט איך אז נאך אסאך וועלן ארויסמופן אין די קומענדיגע פאר יאר, משיח זאל נאר קומען פריער.
נו"נ להחסיד המפורסם רבי שלום טויב ע"ה
shmelketaub@gmail.com
דער תהילים איד האט געשריבן:איך פארשטיי נישט די יאוש דא..
איז דען בלומינבורג צוזאמגעפאלן צוליב מאנגל אין מופער'ס? קען זיין איך ווייס נישט אלעס, אבער לויט ווי מען ווייסט אז די פלאן בטל געווארן צוליב רייבערייען מיטן דעוועלאפער. אם כן דינט דאס נישט אלס באווייז אז עפעס אנדערש גייט זיך נישט אויסאררבעטן.
איך האב א פילינג אז די זייגער און בלומענבערג גייט זיך צוריק דרייען..... לאמיר עס געבן צייט....
צוריק צו “ישוב העולם - דירות און ישובים”
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 4 געסט


text:
שקלאפעריי
שקלאַפֿערײַ איז אן עקאנאמישע סיסטעם וואו א מענטש, דער שקלאַף, ווערט דער אייגענטום פון א צווייטן מענטש, און מוז ארבעטן פאר זיין האר אן געהאלט. דער שקלאף איז נישט בעל-הבית אויף זיין צייט נאר מוז טון וואס זיין האר הייסט אים. אפטמאל האט ער איבערהויפט נישט קיין רעכט.
דער פערטער פאראגראף פון דער אלוועלטלעכער דעקלאראציע פון מענטשרעכט אסרט שקלאפעריי און האנדלען מיט שקלאפן. היינט האבן אלע לענדער געזעצן קעגן שקלאפעריי, אבער דאך זענען מענטשן געהאלטן ווי שקלאפן אין א טייל דריטע וועלט לענדער.
שקלאפעריי אין אוראלט גריכנלאנד אין רוים[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אין אוראלט גריכנלאנד און רוים איז געווען איינגעפירט די סיסטעם פון שקלאפעריי. ווען איינער האט געהאט א שקלאף האט ער געקענט אים פארקויפן צו א צווייטן אדער איבערלאזן א ירושה פאר זיינע קינדער. ס'איז געווען מעגלעך אפצוקויפן אלס שקלאפן מלחמה געפאנגענע און מענטשן געכאפט דורך פיראטן. קינדער געבוירן צו שקלאפן האבן געהערט צו די אייגנטימער פון די עלטערן.
ס'איז געווען א מעגלעכקייט פאר א שקלאף צו ווערן באפרייט. דער רוימישער קייסער פערטינאקס איז געווען א זון פון א באפרייטן שקלאף.
שקלאפעריי אין אפריקע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
מיטן פארשפרייטן פון איסלאם אין אפריקע האבן די אראבישע שקלאף-הענדלער געפירט א מסחר פון אפריקאנער שקלאפן וואס זיי האבן אימפארטירט אין דעם אראבישן האלבאינזל. אויך שווארצע האבן געכאפט אנדערע שווארצע צו ווערן שקלאפן.
אין יידישקייט[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אין הלכה זענען דא די באגריפן פון עבד עברי און עבד כנעני.
עבד עברי[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אן עבד עברי איז נישט קיין שקלאף. ער איז א ייד וואס האט זיך פארקויפט צו ארבעטן ווייל עס פעלט אים געלט, אדער וואס בית דין האבן אים פארקויפט צוליב דעם וואס ער האט געגנבעט און האט נישט מיט וואס צו באצאלן. אן עבד עברי איז באגרענעצט צו ארבעטן זעקס יאר, דערנאך גייט ער ארויס פריי. זיין האר טאר נישט געבן אויף אים מער ארבעט ווי א געדינגענעם ארבעטער, און מוז אים אויסהאלטן, מיט זיינע ווייב און קינדער, אין גאנץ גוטע צושטאנדן.
עבד כנעני[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אנדערש איז דער עבד כנעני, וואס איז דער אייגנטום פון זיין האר, און די תורה זאגט "לעולם בהם תעבודו", מען טאר נישט באפרייען אן עבד כנעני. דאך האט דער עבד געוויסע רעכטן. טאמער זיין האר שעדיגט אים און צעקלאפט זיין אויג, צאן, פינגער, אא"וו, ווערט דער עבד באפרייט. אויך האט דער האר נישט קיין רעכט צו הרגענען זיינס אן עבד, און ער וועט ווערן געמשפטעט אויף דעם.
די תורה הייסט מגייר זיין לשם עבדות אן עבד, ד"ה ער מוז אים מלען און דער עבד ווערט באפליכטעט אין אלע מצוות וואס א פרוי דארף האלטן.
כדי אויס לייזן דעם קנעכט דארף זיין האר שרייבן אים א שטר. אויב מ'האט נישט געשריבן קיין שטר, נאר דער האַר (אדון) האט זיך מתייאש געווען, ווערט נפקע נאר דער קניין ממון פון דעם קנעכט, אבער נישט דער קניין איסור, און דער יורה דיעה'דיקער דין פון דער עבד בלייבט, אבער ער איז נישט מחויב צו ארבעטן פארן אדון.
די גמרא[1] זאגט אויף אים "אותו העבד אין לו תקנה". לויט דער שיטה פון רש"י, דאס מיינט אז ער איז א "מקצת עבד", און וועגן דעם טאר ער נישט חתונה האבן נישט מיט א שפחה און נישט מיט א "בת חורין" א יידענע. דער אדון קען שרייבן א שטר אים צו ארויס לאזן, אבער די קינדער ירשנען נישט, ווייל דער איסור איז צו א שוואכע זאך צו ירשענען, ס'איז א קנין וואס האט נישט קיין אחיזה פאר זיך, און וועגן דעם קענען די קינדער נישט ארויסלאזן דער קנעכט דורך א שטר.
לויט תוספות שיטה, איז ער א נארמאלער עבד און דיני יורה דיעה, און מעג חתונה האבן מיט א שפחה.
אין מצרים[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
די תורה ברענגט אז ווען די יידן זענען געווען אין מצרים, האבן די מצריים געהאלטן זיי ווי שקלאפן צו בויען שטעט און סקלאדן.
זעט אויך[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
רעפערענצן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- ↑ מסכת גיטין


text:
ישראל מוזיי
דער ישראל מוזיי, ירושלים (העברעיִש: מוזיאון ישראל, ירושלים) איז געגרינדעט געווארן אין 1965 ווי ישראל'ס נאציאנאלער מוזיי. ער געפינט זיך אויף אַ בערגל אין דעם גבעת רם קוואַרטאַל פון ירושלים, בייַם ביבל לענדער מוזיי, דער נאציאנאלער קאַמפּוס פֿאַר דער ארכעאלאגיע פון ארץ ישראל, דעם כנסת , דאס ישראל העכסטע געריכט, און דער העברעאישער אוניווערסיטעט אין ירושלים.
דאס היכל פון דעם ספר[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
דאס היכל פון דעם ספר באהויזט די ים-המלח מגילות, אנטפלעקט צווישן 1947-56 אין 11 היילן אין און אַרום דער וואַדי קומראַן. עווענטואַל אין 1965 האט מען געבויט די געביידע וואָס איז פינאנצירט געווארן דורך דער משפּחה פון דוד שמואל גאָטטעסמאַן, אן אונגערישער בעל צדקה וואס האט געקויפט די מגילות ווי אַ מתנה צו מדינת ישראל.
צווייטער בית המקדש מאָדעל[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
גאַלעריע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
וועבלינקען[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- ישראל מוזיי (אויף העברעיש)
קאארדינאטן: 31°46′20.56″N 35°12′16.29″E / 31.7723778°N 35.2045250°E


text:
ספינקס
דער ספֿינקס (פון אוראלט גריכיש: σφίYE; "דערשטיקן") איז א מיטאלאגישער מאנסטער צונויפגעשטעלט פון א לייב מיט א קאפ פון א מענטש (זעט די בילד).
ביי די גריכישע מיטאלאגיע איז ער געזעצן ביים טויער פון דער שטאט טעביי און האט געפרעגט יעדער דורכגייהער א רעטעניש: "וואס פאר א באשעפעניש גייט אויף פיר פיס אין דער פרי, צוויי פיס ביי טאג און דריי פיס אין אוונט?" אויב דער דורכגייער האט נישט געוווסט די ענטפער, האט אים דער מאנסטער פארשטיקט גערן.
ביי די געשיכטע פן עדיפוס, איז עדיפוס געווען דער ערשטער וואס האט געוווסט דעם ענטפער אויף דעם רעטעניש (אז דאס איז א קינד), און דער מאנסטער האט זיך דאן אראפגעווארפן פון דער מויער צום טויט. נאך דעם האבן די שטאט טעביי אים באקרוינט אלס זייער קעניג.


text:
ווארען באפעט
ווארען באפעט איז דער דריטע-רייכסטער מעטנש איבער דער וועלט. מיט א געשאצטע פארמעגן וואס ציילט זיך איבער 87.5 ביליאן דאלאר אויף דער פארבס ליסטע.
ווארען באפעט איז דער ערפינדער און אייגענטימער פון די בערקשייער העטעוועי סטאק און זיין ספעציאליטעט צייכענט זיך אויס מיט'ן אויסרעכענען פון פאראויס ווי די בערזע צילט אין די קומענדע מאנאטן און יארן, און לויט דעם אינוועסטירט ער זיינע ביליאנען.
די בערקשייער A סטאק איז די טייערסטע סטאק וואס איז פאראן אין דער בערזע. היינט צו טאג (דעם 4טן אפריל 2018) האלט עס ביי $296,850.00. צוויי הונדערט זעקס און ניינציג טויזנט און אכט הונדערט פופציג דאלאר, איין אקציע.


text:
באב גרענט
באב גרענט (14טן מערץ 1929 - 2טן יאנואר 2014) איז פון די ערשטע קאנסערוואטיווע ראדיא טאק שוי האסט.
ער איז געווען יארן לאנג אויף פארשידענע ראדיא קאנאלן, ביז ער האט זיך אויפגעארבעט צו ווערן ביי די גרויסע 770 ABC אין ניו יארק, ער האט גערעדט פון 3:00 נאכמיטאג ביז 7:00 ביינאכט, ער האט געהאט מיליאנער צוהערער, איינמאהל ווען איינער פון די קאבינעט מיטגלידער פון ביל קלינטאן איז אומגעקומען אויף א עראפלאן, ער איז געווען א שווארצער, האט זיך באב גרענט געווערטעלט אויף זיין חשבון, און מען האט אים באשולדיגט מיט ראסיזם, זייט דאן האט מען אים אראפגענומען פון ראדיא. עס האט אים דאן איבערגענומען שאן הענעטי. און ער איז געגאנגען רעדן אויף א צווייטע טשענעל.
גאר לעצטענס האט זיך די קאמפאני איבערגעבטען מיט אים און ער איז צוריק אויף די ראדיא, יעדע נאכט פון אכט אזייגער ביז צען אזייגער.
ער איז א קלוגער געלערענטער מענטש, ער קען זייער אסאך היסטאריע, עס איז נישט דא קיין סאנאטער און קאנגרעס מאן, א גאווערנאר, אדער סתם א וויכטיג מאכער אין די אמעריקאנער פאליטיק די לעצטע פופציג יאהר וואס ער קען אהים נישט, מיט אלע זיינע שוואכטקייטן און שטארקייטן.
ער האקט אסאך מאל אראפ די טעל. פאר מענטשן וואס רעדן לויט אים נישט צו די זאך, און טאקע דערפאר גלייכט מען אים. ער איז וואול באקאנט מיט זיינע פראזען: געט אוט מיי פאון. אדער יא אייר א פאנוי באלאנו פראד.
ער איז א קאנסערוואטיווער, ער איז שטארק גענויגט צו יידן, אלעס וואס האט א שייכות צו אידן קען ער און ווייסט ער, ער גלייכט ספעציעל די ארטאדאקסישע יידן, און אפילו גאנץ עקסטרעמע קהילות פון וויליאמסבארג ווי סאטמאר גלייכט ער און ווייסט אלעס פון זיי. ווען ער ווערט געוואור פון א סאטמאר חסיד וואס קאלט איר אריין פרעגט ער אים אסאך מאל מיט פאטאס: ווי אזוי זעט אויס די סאטמארער מקוה? א גרוב מיט וואסער אין דער ערד און מען טובל'ט זיך דעם קאפ דערין ?


text:
לבנון
לבֿנון (ארויסרעד: לעװאָנען) איז אַ לאַנד אין מערבֿ-אַזיע. זײַן הױפּטשטאָט איז בײרוט. די פרעזידענטליכע רעזידענץ איז אין באאבדע.
זיין היסטאריע איז גאר אן אלטע, מיר געפונען אין תנ"ך אז שלמה המלך, האט געהאט א פארבינדונגען מיט חירם, קעניג פון צור, דורכאויס דעם צווייטן ביהמ"ק איז איר היסטאריע געווען גאנץ ענליך צו די יידן, אנגעהויבן מיט די גריכן די סירישע, עגיפטישע, און די רוימישע, אסאך יידן האבן געוווינט אין לבנון אין יענער צייט, צוזאמען מיט די פיניקער, און נאך אנדערע פעלקער, די שפראך פונעם לאנד איז געווען אראמיש, ווי אין די לענדער פון דעם ראיאן, וואס אפילו מיט דעם הערשאפט פון די גריכן האט מען געמוזט רעדן גריכיש, אדער לאטייניש, מיט די רוימער, האט די גאס גערעדט אראמיש,
היסטאריע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
ווען די קריסטליכע רעליגיע, איז געווארן פארשפרייט, איז דאס אנגעקומען גלייך אויף לבנון ווי א שכן צום גליל, און די פעלקער האב צוביסלעך פארלאזט די געצנדינעריי, ווען די רוימישע אימפעריע האט אנגעהויבן צעפאלן, און די מוסולמענער זענען ארויפגעקומען אויף דער מאפע, איז דאס פאלק אין לבנון געווען שטארק קריסטליך, און געהערט צו דער מאַראנישער קירכע, גריכיש ארטאדאקסן, און קאטוילישע גריכן, דאן איז עס געווען די ביזאנטישע קירכע.
די דרוזן זענען אנגעקומען קיין לבנון אין דעם עלפטן יארהונדערט, נאך רדיפות וואס זיי האבן געהאט אין עגיפטן, די דרוזן זעען זיך נישט ווי קיין אראבער, נאר ווי א פאלק פאר זיך.
די מוסולמענער האבן איינגענומען דעם אראבישן האלבאינדזל און געצווינגען די אנדערע פעלקער צו אריבערגיין צו דער רעליגיע פון מוכאמאד, אי מיטן שווערד אי מיט געוואלד, אסאך יידן און קריסטן זענען אנטלאפן קיין צפון, סיריע לבנון און פאלעסטינע, די וואס האבן זיך נישט געקענט ערלויבן צו אנטלויפן, זענען אין מערסטנטייל אויסגעשחטן געווארן.
ווען די אראבער זענען אנגעקומען צו לבנון, האבן זיי נישט געקענט בייקומען די קריסטן, וואס האבן דארט געוווינט, די מיליטער פון די אראבער, האט דערגרייכט שפאניע, און ביז טיף אין אייראפע, און ביזן ווייטן אזיע, אבער דאס קליינע לאנד האבן זיי נישט געקענט אייננעמען, פארקערט די קריסטן אין לבנון, האבן באוויזן צו מאכן גרויסע שאדן פאר די אראבישע לענדער אין די געגנט ווי דמשק, טערקיי, די אראבערס האבן געצאלט א שטייער פאר די קריסטן אין לבנון, אז זיי זאלן זיך צוריק האלטן פון אנפאלן אראבישע געגנטער, זייער קעניגרייך האט געוויסט פון גוטע צייטן, ווען זיי זענען אנגעקומען ביז ירושלים, און עכו חיפה, און צייטן ווען די אראבער האבן איינגענומען די שטעט אין לבנון ביים וואסער, צור צידון אבער דאס רוב פון די קריסטן האבן געוווינט אויף די בערג, וואס מען רופט די לבנון בארג, עס האט אנגעהאלטן 650 יאר, ווען די אראבער האבן נישט געקענט איינשטימען, אויף דער ביין אין זייער האלדז, און זעענדיק אז אייננעמען וועט נישט זיין גרינג, האבן זיי אונטערגענומען א נייע סטראטעגיע, פון יעדן שטח וואס זיי האבן איינגענומען, האבן זיי געברענגט אראבער פון איראק, צו דער געגנט, ווען די עגיפטישע האבן איינגענומען געגנטער אין לבנון, האבן זיי געברענגט אראבער פון עגיפטן, אזוי זענען שיאטן, און סוני אראבער אנגעקומען אין די געגנט, צום סוף איז דער קריסטליכע מלוכה צעפאלן, און אראבישע כאליפן האבן געהערשט אויף דעם לאנד.
פון דעמאלסט אן האט זיך אנגעפאנגען די אויסהרגנען פון די קריסטן אויף א מאסנווייזע סיסטעם,
עס איז כדי צו דערמאנען, אז די אייראפעישע קירכעס, האבן נישט געהאט צופיל אין קאנטאקט, מיט די קריסטן אין לבנון, מחמת פארשידענע סיבות.
איין סיבה איז די אייראפער האבן געהאלטן יאשקע פאר גאט, ווען די מארונישע האלטן אים פאר א נביא, וואס דאס האט צוגעברענגט צו א האס צווישן די קריסטן אין אייראפע קעגן דער לבנונער, און ווען די אראבער האבן אנגעפאנגען רופן די קריסטן אין לבנון אראבישע קריסטן, האט עס גאנץ ווייניג אינטערסירט אייראפע, אפילו ווען די געשיכטע איז ארויסגעזויגן פון פינגער, און זיי זענען נישט אראבערס.
זיי האלטן זיך פאר אראמישע, און שטאלצירן מיט זייער קולטור, און ווייזן אן אז דאס גרעסטע יידישע ווערק, איז געשריבן אין אראמיש, ווי גמרא, תלמוד ירושלמי, זוהר, און ביז פאר הונדערט יאר צוריק בערך, האבן זיי גערעדט אראמיש צווישן זיך, ווי א געהעריגע שפראך,
די אראבער האבן דערקלערט לבנון אלס אראביש לאנד, ווען עס פאנגט זיך נישט אן, דאס מערהייט דעמאלסט זענען געווען קריסטן, וואס זענען קיינמאל נישט געווען אראבער,
אין יאר 1860 האט אויסגעבראכן די ערשטע ברודער קריג אין לבנון, און די טערקן וואס האבן געהערשט אינעם ראיאן, צוזאמען מיט די דרוזן האבן זיי אומגעברענגט טויזנטער קריסטן, ביז דאן האבן די קריסטן, און די דרוזן, געהאט א געמיינזאמע שפראך, וויבאלד ביידע זענען גערודפט געווארן, דורך זייערע מוסולמענער שכנים, אבער עס האט זיך דעמאלסט געענדיגט, און א אנגעצויגענע שטימונג הערשט צווישן די צוויי עטנישע גרופעס אין לבנון, וואס האלט אן ביז היינט,
ביי דער ערשטער וועלט מלחמה, האבן ענגלאנד און פראנקרייך אונטערגעשריבן דעם סייקס-פיקא פארשטענדעניש, וואס צווישן אנדערע, ווערט לבנון איבערגעגעבן אונטער דעם פראנצויזישן מאנדאט, צוזאמען מיט סיריע, די קריסטן אין לבנון האבן באקומען א האפענונג, אז פראנקרייך וועט זיי ארויסהעלפן.
די פראנצויזן האבן זייער שנעל איינגעזען, דעם עטנישע פראבלעם וואס שלאגט דאס קליינע לאנד, און סיריע האט אנגעפאנגען זען לבנון ווי א טייל פון גרויס-סיריע, עס האט אנגעהאלטן ביז אינמיטן דער צווייטער וועלט מלחמה, און לבנון איז געווארן זעלבשטענדיג.
זעלבשטענדיקייט[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אין 1943 איז געווען וואלן, און א מערהייט וואס האט געשטיצט זעלבשטענדיגקייט פון פראנקרייך, האבן באשלאסן זיך אפצוטיילן, פראנקרייך איז נישט געווען גרייט אויף דעם, אבער נאך סטראשונגען פון די בריטישע, האבן זיי נאכגעגעבן.
אין דעם פארלאמענט האט ערוויילט א קריסטליכן פרעזידענט, און א מוסולמאן פרעמיער מיניסטער, לויט א פארגלייך צווישן די עטנישע גרופעס, לויטן פארגלייך איז לבנון א טייל פון די אראבישע מדינות, און די אראבערס אנערקענען און א 55 פראצענט פון די פארלאמענט מיטגלידער געהערט פאר די קריסטן, (אין לבנון ווערן די פארלאמענט מיטגלידער, ערוויילט עקסטער דורך יעדע עטנישע גרופע באזונדער, דאס מיינט, אז פון די ניין און ניינציג מיטגלידער אין פארלאמענט, צוטיילט מען צו יעדע גרופע א באשטימטע נומער, און די גרופע וויילט אויס אירע דעפוטאטן).
נאך דער זעלבטשטענדיגקייט, זענען די שיאטן פון לבנון, אריבערגעגאנגען פון דרום לבנון קיין ביירוט, א קריסטליכע פעסטונג ביז דאן, און די הויכע געבורטן צווישן די מוסולמענער, און דאס זייער אריבערציען זיך צו קריסטליכע געגנטער, האט געברענגט די קריסטן וואס זענען אמאל געווען א מאיאריטעט, צו א מינאריטעט, און אסאך האבן דערפאר אויסגעוואנדערט קיין אייראפע, און אמעריקע, אזוי האט עס אנגעהאלטן ביז 1975.
ווען ישראל איז געגרינדעט געווארן, זענען אסאך פאלעסטינע פליטים אנגעקומען קיין לבנון, זיי זענען נישט געווארן קיין בירגער, און זיי זענען פלאצירט געווארן אין לאגערן, ווי אין אנדערע לענדער וואס האבן באקומען פליטים. די קריסטן אין לבנון, האבן אסאך ארויסגעהאלפן יידן, וואס האבן געוואלט אנקומען קיין ארץ ישראל, און די בריטישע האבן נישט אריינגעלאזט, דורכן טרוקעניש, די יידישע פירערשאפט, האבן געוויסט פון די הילף, וואס די קריסטן שטעלן צו פאר זיי, און זיי האבן פרובירט ארויסצוהעלפן, די קריסטן מיט וואס זיי האבו געקענט, אין די נאכפאלגענדע יארן.
דער לבנון ברודער קריג[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
דער לבנון ברודער קריג האט אנגעהאלטן פון 1975 ביז 1990, הונדערטער טויזנטער זענען אומגעקומען, איבער א מיליאן פליטים זענען אנטלאפן, און די עקאנאמיע האט געקראכט, און נישט אויסגעהיילט געווארן ביז היינט, די מוסולמענער, און בעיקר די שיאטן זענען זייער שטארק געווארן, ובראשם די כעזבאלא, ישראל איז ארויס פון דרום לבנון אין 2000, און די כעזבאלע איז דארט אריין, און עס האט צוגעפירט צו דערר צווייטער לבנון מלחמה, די מצב דארט איז אומסטאביל, און די איינוווינער פון דער לאנד פאר טויזנטע יארן, עמיגרירן צו אנדערע לענדער, נאכדעם וואס די וועלט טראכט נאר פון די מוסולמענער, און די כלל פון כל דאלים גביר, געוועלטיגט היינט אין לבנון.
אין יאר 1990, איז אונטערגעשריבן געווארן די טייף אפמאך, וואס האט אפגעשטעלט די כאאס צושטאנד, וואס האט געהערשט דורכאויס די ברודער קריג, און א שלום וואס אויפן פאפיר איז דאס גילטיק, אבער עס איז גענוג א קליין שוועבעלע צוריק אנצוצינדן די פייער.
דער פאריז פונעם מיטל מזרח, איז אין חורבנות, נאך די בלוטיקע מלחמות, וואס זענען דארט אריבער, און די לאנד האט נישט קיין געלט צו פאריכטן.
וועבלינקען[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
די מדינת ישראל לבנון קאנפליקט היסטאריע


text:
חיים יעקב הורוויץ
רבי חיים יעקב הורוויץ זצ"ל (ה'תרי"א - ה'תרע"ה), פון אולינוב.
אפשטאם[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
רבי חיים יעקב איז געבוירן אין יאר ה'תרי"א, צו זיין פאטער הרב חנינא הורוויץ, רב אין אולינוב, א זון פון הרב יעקב הורוויץ, רב אין מעליץ, א זון פון הרב נפתלי צבי הורוויץ, דער ראפשיצער רב. און צו זיין מוטער א טאכטער פון הרב אליעזר הורוויץ, רב אין דזשיקאוו, באקאנט אלס רבי אליעזר'ל דזשיקאווער, א זון פון הרב נפתלי צבי הורוויץ, דער ראפשיצער רב.
הסתלקות[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
רבי חיים יעקב איז נפטר געווארן אין יאר ה'תרע"ה (אומגעפער).
פאמיליע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
רבי חיים יעקב האט געהייראט מרת רחמה א טאכטער פון הרב משה אונגאר, אן איידעם פון הרב חיים האלבערשטאם דער צאנזער רב. זייערע קינדער:
- הרב מרדכי דוד הורוויץ (ה'תרכ"ו - ה'תש"ב), רב אין אלפין, און נאכעהר ממלא מקום פון פאטער, רב אין אולינוב.
- די ווייב פון הרב מרדכי דוד טייטלבוים ( - ו' כסלו ה'תר"ף), דיין אין סטוטשין, א זון פון הרב נחום צבי טייטלבוים פון דראהאביטש.
- מרת חיה בינה, די ווייב פון הרב יצחק ראזענפעלד, רבי אין ריישא, א זון פון הרב שלום ראזענפעלד (דער צווייטער) , רב אין קאמינקא.
- מרת שפרה די ווייב פון הרב אברהם רוקח, א זון פון הרב פנחס רוקח פון דאלינא.
רעפערענצן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- אנציקלופדיה לחכמי גליציה, מאיר וונדר
- מדרכ"י דוד, נחום מאיר גערמאן


text:
"שלומיאל און צורישדי" חלק ב' ימי השבע ברכות.
כ'וויל דיסקלעמירן. געווענליך געב איך מיינע ארטיקלען בעפארן ארויפשטעלן צו הערן פון אנדערע וואס עס איז יא, אדער נישט גוט. לעצטענס זענען מיינע מגיהים אלט געווארן, אדער אפשר אנגעשטעקט מיט די זיקא וויירוס ל"ע, אדער איז עס עפעס אנדערש, כ'באקום נישט קיין איבריגע צייט פון זיי, איז איך וועל דאסמאל ברויכן אפעלירן פאר פרישע הילף, ווער עס קען איבערקוקן ארטיקלען און וועט האבן צייט צו זיך אפגעבן, קען מיר אישי'ען און מען וועט דאס נעמען פון דארט. געוויס ווער עס האט צו זאגן איז געבעטן צו זאגן, מיין אישי איז אלעמאל אפן צו הערן קריטיק ווי קאמפלימענטן, הערות און געדאנקען, און אזוי ווייטער. אויף יעצט ביטע האט הנאה פון מיינע פריש-ארגינעלע שרייבווערק, מ'האמיר געהאלטן אין שלומיאל און צורישדי חלק א' נאך די מצוה טאנץ, כ'וואלט געראטן אויב ווילט איר ליינען און איר זענט נישט באקאנט מיטן ערשטן חלק, לערנט דאס דורך בעפאר, איר וועט אנדערש ארויסהאבן דאס בילד. און יעצט ליינט מיט פארגעניגן.
****
שלומיאל און צורישדי האבן זיך צוגעשטעלט צו די קאפריזן פון יעדע פעטער און עלטער פעטער, זיך אויפגעשטעלט און אראפגעזעצט, שלומיאל האט געוויזן קענטעניס און פראקטיצירונג האנדלענדיג מיט די קאמפליצירטע "איבערגעבן-און איבערנעמען" די גארטל, זיי האבן אפגעטאנצן אשת חיל, און זיך דאן אריינגעזעצט אין די קאר וואס האט זיי געפירט צו א לעכל עטליכע שטאק אונטער דער ערד, ווי עס האט שוין אויף זיי געווארט זייער איין צימער'דיגע הויז, א בעסקיסע, און זייער נייע פוירניטשור סעט, א שטייגער ווי דער ריזיגער ספרים שראנק אזוי גרויס ווי דער גאנצער דיינונג-רום, שלומיאל האט זיך פון גרויס סורפרייז אנגערופן ביים עפענען דעם שראנק ..."פשיהא", אונז האבן דא נאך א צימער, איך האב געמיינט אונזער דירה באשטייט פון איין שטוב, דאן זיך כאפנדיג אז זיין כלה/ווייב/שבע-ברכות סעלעברעטי שטייט און שמייכלט זיך אונטער, עס איז א שאנק פאר די ספרים רופט זי זיך אן זייער דערשראקן רעדנדיג צו א פרעמדע מאן.
יע, זאגט שלומיאל פארטרויטלט, עס איז א ריזיגע שאפע, עס איז אזוי גרויס ווי דער טיטאניק און די אינטרעפיד צוזאמען... "פארוואס קען מען נישט מאכן קלענערע שאפעס אויב וואוינט מען אין אזעלכע לעכער?", טראכט שלומיאל צו זיך.
צורישדי, אה צורישדי טראכט יעצט פון גאר עפעס אנדערש, זי דערמאנט זיך פון יענע שמועס מיט חוה רחל, די אויפגעקלערטע מיידל פון שולע, זי געדענקט קלאר וואס חוה רחל האט איר געזאגט, זיי האבן דאן גערעדט ארויס פון אלע באקסעס און קאנטעינערס, יא, זי שעמט זיך צוריקצוטראכטן, אבער זיי האבן דעבאטירט פארשידענע מאוויס, חוה רחל האט איר געזאגט וועגן טיטאניק, א שמוציגע נישטפאר-א-איד-צו-קוקן מאווי וועלכע עפעס איז נישט איידל דערמיט, הוי-וויי, הוי, פארוואס רעדט מיין מאן דא פון שמוץ די ערשטע נאכט?
די ערשטע זאך וואס איך גיי זאגן מיין טאטע איז אז מיין חתן האט געזאגט טיטאניק.
שלומיאל איז שוין לאנג פארטיג צו אנאליזירן די שאפע און גלאנציגע מגילה האלטער וואס זיצט און נעסטיגט אן קיין קאמפאני אויפן צווייטן שעלוו, "לייג מיר כאטש אויפן דריטן שעלוו נעבן די לייכטער פאמיליע" האט אויסגעקוקט ווי די מגילה וויל זאגן, שלומיאל זעט זיין צווייטער-טייל איז גאר פארגלאצט, ער שעמט זיך צו זאגן איר נאמען, ער געדענקט נישט אויב ער מעג, "הערסט"? געט ער א שיס ארויס א דאס ווארט פון 5 בוכשטאבן אין פרואוו צו באקומען איר אינטערעסע, צורישדי הערט שוין איינמאל, ווען מיטן האנט פרובירט זי צו פארעכטן א פארהאנקערטן אויעררינגל וואס ברענגט איר שוין ווייטאג זינטן באדעקן ביים חתונה, מורמלט זי יא, שלומיאל פארגעסט אבער וואס ער וויל איר זאגן, עס איז גארנישט טראכט ער צו זיך, "יעדער גייט עס דורך", די פרויען זענען סתם משוגעים, אלע דזשאוקס גייען אויף זיי, זיי זענען סתם דא אז די וועלט זאל קענען אנגיין און זיך צו פארפליכטן די מענער זאלן קענען לעבן און אנגיין, וואס האב איך זיך צו שעמען פון איר.
עניוועיס לאמיר טון תכלית, מיר האבן א פולע טאג מארגן, קום גיין שלאפן. -...
דעם קומענדיגן מארגן, שלומיאל און צורישדי וועקן זיך אויף צו א נייע רעאליטעט, זיי האבן געמיינט די אז די וועלט גייט טוישן קאליר, די זון וועט נישט אויפשיינען מער, אלעס גייט זיך אפשטעלן, אבער זיי ווערן ערשטוינט דורך זיך אויפוועקן פון שווערע טראפיק און קאר פייפערייען, ווי כאילו די יוניווערס זאל האבן פארפאקט זייער מערידזש, שלומיאל וואלט יעצט פון אויסברוך גענומען זיין נייע טלית, ארומגעוויקלט די וועלט דערמיט, און עס פארפאקט ביי זיך אין בייטל, ער וואלט א ביס געטון דעם לבנה פארן געבן דעם זון פלאץ אויפצושיינען, און געלייגט די וועלט אויף פארק, האלוי! איך האב חתונה געהאט.
צורישדי איז אין געלעגער, זי רייבט די אויגן, ווייסט נישט נעקסט-סטעפ, שלומיאל מאכט א טור ארום זיין קוך, ער פארברייטערט זיין אפעטיט מיטן זיך אנגרייטן א גלעזל פון די פעקל פענסי קאווע-גלעזלעך, ער מאכט זיך א קאווע, ער גלייכט די שיין אנגעפולטן הייס-וואסער טשייניק, נעמט צוקער און דאן באווייזט זיך צורישדי אין קאך, גוט מארגן, איך קען דיר מאכן א קאווע? פרעגט דער געטרייע שלומיאל פון צורישדי, צו וועלכע זי ענטפערט נישט, נאר שמייכלט מיט קענטיגע שעמעוודיגקייט.
ווייסטו וואס שטעלט שלומיאל אן די געזיכט ווי דער "גרויסער ברודער", נעם מיין קאווע איך וועל שוין מאכן א נייע, א מחשבה'לע גנב'עט זיך אריין צו שלומיאל, ער איז צופרידן ווי גרינג עס גייט אים די שלום בית, לויט וויפיל די רבי'ס און פריינט האבן אים אנגעזאגט איז שלום בית א שרעקעדיגע מיסטריעזע טיקינג טיים באמבע וואס ווי מען רירט דאס צו שיסט עס אויף, ער האט זיך באמת גערישט אז עס גייען שיסן נידלעך און שפיזן פון זיין ווייב, דא האט ער א גאלדענע טאץ, ער וואונטשט זיך זאלן זיינע חברים האבן א לייוו ווידעאו פון זיין מעגא באציאונג עקספיריענס, זיי וואלטן אלע געשטוינט ווי די אלעמאל באקאנטע שלומיאל וואס שלאגט זיך מיט יעדעם האט דא אזא רויטע קארפעט צום גן עדן מיט א ריכטיגע גאנג צו זיין צוגעלאזן און וואויל, אקעי אקעי הייבן זיינע קאמפלעקס רעדלעך אנהויבן פארפירן, האסט בסך הכל געגעבן א גענוצטע קאווע פאר דיין ווייב, וואס האלטסטו זיך שוין אזוי בא'גדול'ט.
צורישדי פון איר זייט איז אויך נישט אינגאנצן צופרידן, פוי טראכט זי, איך דארף נישט פון זיין מויל קיין קאווע, וואס מיינט ער איך בין? א מיסט קאסטן? און פארוואס האט מען אים נישט אויסגערעדט אז איך לייד אויף דייעביטיס און טאר נישט נעמען קיין צוקער אין מויל. אקעי צווייטע קאמפלעין שוין אין ערשטן טאג.
שלומיאל מאכט אפ נאך א קאווע און בנוסח הישיבה לאזט ער אלעס איבער אויפן טיש, גייט אריין אין דיינונג רום נעמען זיין יומאנגעס טאטע-תפלין, ער פארגעסט אז ער דארף גיין מיט א שותף, פראלט אויף דער טיר און שפרונגט ארויף די 80 שטיגן אויפאיינמאל, ערווארטנדיג צו טרעפן רויטע גראז אינדרויסן. ער איז פשוט זיכער אז עפעס האט זיך געזאלט טוישן לכבוד די חתונה פון אים און פון עקרת ביתו.
שלומיאל עסט מיט געשמאק די בליקן און פולע אויגן צו זיין ריכטונג, שפאצירט אין שול ווי אלע זענען זיינע קנעכט, ער דאוונט, שמועסט, לאכט, ראולט פאפירן, פירט זיך אויף ווי א חתן נאך די חתונה, פליעט מיט פליגלען, טרעפט חברים און ציעט פון זיי ארויס אז זיין חתונה איז געווען די ערשטע זינט וועלט-באשאף וואס די "אינטרא" פון די דריטע מאל, צווייטע טאנץ, ביי די צווייטע פאל פון די ערשטע ניגון האט מען געמאכט די נידריגע הארמאני פלעט מיינער צוזאמען מיט א הויכע שאאאארפע בייג, שלומיאל לאכט א גוטס פון זיין קענטעניס אין מוזיק אויסגעמישט מיט זיין טאג נאך די חתונה סוקסעס, אפגערעדט פון דעם אז יעדער הערט אים אויס און איז מסכים מיט זיינע הנחות, פארפאלן, "אז מען טוט פארן אויבערשטן, טוט ער צוריק, דערפאר האב איך זיך אוועקגעגעבן פאר די חק"ס פון די ישיבה וואו איך האב געלערנט"... שלומיאל האט זיך צוגעזעצט צו א לחיים נאכן דאווענען, ..."גיי אויבן-אן", האט אים א עלטערע איד מכבד געווען, "ביסט דאך א קעניג", שלומיאל איז זיך מכבד מיט א אומאפציעלע רעדע זייענדיג גאר מונטער, ער רוקט אריין הערינג ווי נאך אן אויספאסטן, א שנירל שמאלץ רינט אים פון די מויל, ער דערקלערט האסטיג זיין שטייפע שטעלונג פארוואס עס איז קלאר אז מארקוס רוביא איז גוט פאר פרעזידענט פון די יונייטעד סטעיטס, ער האלט אז רוביא זאל אפילו נעמען טראמפ פאר א וויצע אזוי וועט רוביא ווערן פאפולער, הא? צושמייכלט זיך א אנוועזנדער וועלכע נעמט ארויס זיין כלי, שרייבנדיג די פרישע וויץ אויף זיין גרופע, "כ'האב דא א חתן וועלכע רעדט פון מארקא רוביא, נישט וואוסנדיג אז ער איז שוין ארויס פונעם פארמעסט... א פלייץ פון רינדעכיגע געלע עמאודזשיס מיט בלויע שפיזיגע טרערן האבן נאכגעפאלגט פון מערסטנסטייל פערטיסיפענטס אין די גרופע וואס האבן אלע קלאר אראפגעשטעלט אז זיי כאפן די וויץ.
שלומיאל שטעלט זיך אויף א אנגעפאשעטער, נישט בעפאר אראפשלונגען א פולע גלעזל סעלצער פארשטייט זיך אין א פאומענע קאווע גלעזל, דאן מיט אויליגע האנט לייגט ער צוזאם זיין טלית זיך אפגעבנדיג מיט איין האנט אויף צו ארויסנעמען די הערינג פליישעלעך וואס זיצן אים ווי צווישן די ציין.
אקעי חברה, איך מוז גיין כ'האב שוין א ווייב היינטצוטאגס, איך קען נישט מער טון וואסעכוויל, רופט זיך אן שלומיאלקעלע אין א גאר ערנסטע טאן צו זיינע געערטע פריינט וואס ווילן אויספרעגן שלומיאל, האלאו! זאגט חזקי א באבערדלטער שלאנקער בחור'ל, עס איז גארנישט, לאז אפ, געב נישט יעצט קיין עטיטוד ווייל מיר זענען אלטע בחורים, פילסט דיך גרויס? מעגסט אונז נאך אנקוקן.
עס האט געארבעט, און שלומיאל שמועסט געמיטלעך ביז ווען זיין געשוירנס רופט אים אן עטליכע מאל זאגן אז ער זאל אהיימקומען, "פרישטאג איז רעדי", איין מינוט נאך יאגט זיך נתן צו כאפן שלומיאל אים צו באגלייטן אויפן וועג אהיים, לאז מיר וויסן אויף אן אמת פאראינטערסירט זיך נתן מיט א שארף-ערנסטע מינע, איז חתונה האבן טאקע אזוי שלעכט ווי אלע אינגעלייט מאכן עס? חעעע קומט די ספאנטאנע צוריקשיס פון שלומיאל, ער הייבט אן רעדן עטליכע מפ"ש ווי היימיש, גוט, געלונגען, יאממי, אנגענעם, עמעיזינג-סעיווינג, צודרייט-גוט עס איז, וועסט נישט גלייבן וואספארא טויש עס איז, באקומסט דיין אייגענע שטריימל, אוועק מיט די נארישע ביבער היט וואס מ'דארף איבערמאכן יעדע שני וחמישי, איך האב זיך שוין מיינע אייגענע זאכן, מיין אייגענע הויז, שליסלעך, קרעדיט קארד, אימעיל אדרעס, קאם-אן! זאג נישט אפ קיין שידוך! רעדט שלומיאל מיט זאפט אזש שפייאכץ צעפליעט זיך אין אלע ריכטונגען, ... עז סאאן מען זאגט דיר וועגן עניטינג אן די טעיבל, נעם עס אן! וועסט נישט חרטה האבן, און געדענק אז די עדווייס קומט פון מיר. נתן איז פארגאפט און פארשוויצט, קען שוין קוים ווארטן צו אהיימגיין אנזאגן די מאמע אז ער טוישט מיינד וועגן סטראבאוויטש, ער וויל שוין יעצט גיין צום ברעכן גלעזער אדער וויאזוי עס הייסט, טערסירט אים מער נישט די פימפלס און שלעכטע נאמען וועגן די 4 גע'גט'ע און נאך איין צוטיילטע. נו, שוין, קומט נתן צוריק פאר א רגע אויף דעם עולם, זיי געזונט שלומי' מעמער זיך זען ביי די שבע ברכות.
שלומיאל גרייכט זיין הייזל אנדערגראונד, און איז צופרידן אויסצוטון די עטליכע פופצן מאנטלען, בעקיטשעס, רעזשוואולקעס, און טיש-פידזשאמעס וואס מען האט אויף אים ארויפגעהאנגען אן פארשטיין וואס מען וויל פון אים, אלעס גייט אויפן גרויסן בענקל מיט די צוויי אנלענער ווי שלומיאל און צורישדי קענען זיצן אינאיינעם בהרחוה, ווי שלומיאל האט זיך דערויף אויסגעדרוקט "א מיני-קאוטש".
נו, שלומיאל הייבט אן דעם פראגראם, עוד הפעם, זאט און איבערגעפולט, וואשט ער זיך אן צופיל קימערן וואס זי טוט.
צורישדי וועלכע מאנעוורירט די לויזע בצים אין טאפ האט זיך שיער נישט אפגעבריט געבנדיג פולע אויפמערקזאמקייט צו יעדע ריר וואס איר שטאלץ טוט, באטראכטנדיג וויאזוי ער וואשט זיך און הייבט אן פארציקן אלעס ביזן טישטעך.
זי זעצט זיך צו א שעמעוודיגער צום טיש, שלומיאל פרובירט ציען א שמועס. ער לאזט זיך אריין אין א אנאליז איבער פארשידענע טיווי-שויס, צורישדי שפירט ווי זי שלאפט איין פון דעם שיעור, זי ווערט צוריק וואך ווען שלומיאל דערציילט איר אז ער חלום'ט נאך פון גיין אמאל אויף שארק-טענק מיט פארשידענע איידיעס, ער וויל אפילו זי זאל מיטקומען ווייל ער קען נישט אזוי גוט די ענגלישע שפראך, איינס פון זיינע איידיעס זענען די געדאנק פון לאזן פראדוצירן ממש מיני סייז ציצית, פאר ניי געבוירענע פיצלעך, ער פארשטייט אז לכאורה האבן די קליינע קינדער נישט קיין ציצית ווייל עס איז נישט פאראן זייער מאס.
אז מען רעדט שוין פון וואס דו פלאנסט, ברעכט זיך צורישדי פון איר שטילקייט, "וואס איז דיין פלאן אויף די קומענדיגע יארן?".
שלומיאל געבט א טיעפע אטעם, "עכט" זאגט ער "האט מען זיך אויסגענומען אז איך זיץ אין כולל פאר 5 יאר, באט ווייסט דאך, 5 מיינט 2, אבער אויסער כולל פלאן איך ערנסט פון לויפן.
לויפן וואו? פרעגט צורישדי צוריק, "אה" זאגט שלומיאל, לאמיך אויסרעדן. לויפן אויף הצלה קאלס, איך האב ליב חסד, איך קען נישט שלאפן ביינאכט ווען אידן גייען דורך שווערע צייטן, איך מוז זיין עקוויפטעד, איך בין אויף עטליכע באפף גרופס, דער עולם האלט איך בין פאסיג, איך האב די סקילס צו שלעפן א סטרעטשער, איך פארשטיי צו מצב, פארשטייסט וואס איך זאג... א בלינצל מיטן רעכטן אויג ברענגט זיין שטילקייט, ער נעמט אפיר א גלעזל פאקאטשינאו וואס זי האט א-ל-י-י-נ-ס געמאכט, ער זיפט אריין אביסל שוים און דערקלערט מיט א חצי רחמנות חצי פארענטפערונג "איך קען זיך נישט רירן מער", אפווישנדיג די שוים וואס ער האט באוויזן צו אריינברענגען תחת כנפי ה'שנויצן, דורך א נעפקין וואס איז געווען אזוי שיין אויסגעפארעמט ווי א פויגל אויב-מען-קוקט-גוט, צוזאמגעשטעלט דורך צורישדי.
פארטיג מיט פרישטאג, שוין דא דישעס אין די סינק, די קאפל לייגט אראפ א ערליכע בענטשן, און א שטילקייט קומט אראפ אין שטוב.
שלומיאל און צורישדי זענען אזוי העפי, זיי ווייסן נישט אפילו וואס זיי האבן יעצט צוטון, עס איז א בחינה פון איינס, צוויי, דריי, -חתונה געהאט- און וואס יעצט.
שלומיאל, די קעניג פון זיבן טעג פארארדנט א שפאציר, זיין מאגן קען נוצן לופט, א באהאלטענע צופרידנקייט אז זיינע חברים וועלן אים זען מיט א ווייב שטופן זיין שפאציר-אגענדע, צורישדי וועלכע פארמאגט נאכנישט קיין טראפ קענטעניס מיטן אנטון א שייטל און מוז באקומען הילף פון די מוטער, וואלט אים דערווארגן פארן איר ארויסשלעפן פון לעכל אבער זי געדענקט גוט וואס רעבעצין הורוויץ האט איר געזאגט "די מאן איז אלעס" "עושה רצון בעלה" געדענקט זי אפילו א שטיקל פסוק מסתם פון תהלים, זי שיסט ארויף איר מאנטל והנה און נון, זי איז שוין אויבן אויפן גאס ווארטנדיג ביז שלומיאל קומט צו טשוכעפאכירן ארויף די שטיגן, שלומיאל שלעפט שווערליך ארויף דאס געוויכטפולע קערפער אנגעקליידעט מיט צענדליגע פונט מאנטלען, אטעמענדיג ווי א ראקעט אויפן וועג צום ספעיס.
זיי לאזן זיך ארויס אויפן שפאציר, שמעקעדיגע און געביגלטע אנצוגן, קנאקעדיגע שיך, ציכטיגע שמייכעלעך, און פרישע גלעזער, שלומיאל שפירט די היץ, ער באמערקט פולע בליקן אין זיין ריכטונג, בליצט אים אויף אז מען דארף די וויליאמסבורג-ב"פ באס אנקלעבן מיט קאמפיין ליפלעטן אויף שמירת עינים, וואס אזוי אינטערסאנט צו זען א פרישע-קאפל מיט שבת'דיגע וועש?
יעדער באטראכט זיי, טייל מיט רחמנות'דיגע בליקן, ער פארשטייט נישט פארוואס.
זיי שפאצירן ארום די שטאט, ביז ווען שלומיאל באשלוסט אז דאס איז עס. נאכאביסל ברויך מען גיין צו די שעיווע ברכות. לאמיר זיך צוריקדרייען.
מען ערשיינט אין שטוב, דארט ווארט שוין צורישדי'ס באזארגטע מוטער. זי קלאפט שוין א לאנגע צייט. זי האלט נישט אויס די לייכטזיניגקייט אז די פארפאלק האט נישט אריינגענומען אין שטוב די מתנות וואס ליגן אנגעזאמלט ביים טיר, צעווארפן ווי שמות אין טראק.
זי אטעמט אפ ווען די קאפל באווייזט זיך, יויש קוקסט אויס אזוי גוט! קאמפלימענטירט זי איר מיניטשער, דארפסט פיקסן דיין שייטל, און אויך נעמטס אריין די בעיוטעפעל פרעזנטעס, מען קען נישט איבערלאזן אזעלכע טייערע מתנות אינדרויסן אין די האול-וועי.
די פאמיליע שפאצירט אריין אין דירה, יעדער האלט איין מתנה אין די האנט, די שוויגער ווערט בלאס באמערקנדיג אז צורישדי האט נישט געמאכט די בעטן. זי וויל איר געבן אין קאפ, "איך האב דאך איר געבעטן. נו, שוין. מסתם איז עפעס אונטערגעקומען.
בעת ווען צורישדי איז פארנומען זיך צופיקסן מיט די הילף פון איר מאמע. די ענטואזיסטישע און עמאציאנאלע נייע שוויגער, זעצט זיך שלומיאל צום טיש, ארויסנעמענדיג א בייגל פון פריזער, אנהויבנדיג טונקען אביסל לאנטש, ער עסט חריף, טונא, און שיריים פון פרישטאג. זיין חתן רבי האט אים גארנישט געזאגט אז מען דארף עסן אינאיינעם. ער האט אים נאר אויסגעלערנט די הלכות פון צינדן ליכט ערב שבת.
די צייט פליעט, אט זעצט זיך דער קאפל אריין אין נטע'ס אויטא, די ערשטע מעלדונג וואס נטע האט צו מיטטיילן איז אז ער האט שוין די שטריימל דא אין טראנק! שלומיאל איז ווייס פון עקסייטמענט. נטע דרוקט די געז, מען פארט צו נומער 2 פון 7 שבע ברכות, פאררופן דורך די מאמע פון די באבע ביי די צד החתן, אויסער א ווידערקול קלאנג און שמעק פון די קענטעלאופן (יואב אלערט) זענען נישט פאראן קיין שום ווארימע אביעקטן אין דעם זאל, אויסער די יונגע פארפאלק וועלכע זענען שוין אויסגעהונגערט צו עסן די היינט נאכטיגע מעניו.
בילקעס, זאלץ, געפילטע פיש, רייז, באדעמס, און קאול סלאו, מען עסט צו דער זעט, די פראגראם וועפט, פארשידענע זיידעס זענען דא אויף מיסיעס פון שאו-אףף, יעדער וויל צייגן ווי גוט מען קען פארדרייען די תורה מיט אייגענע רעיונות און גימטריאות, אט האט איינער פון די רעדנערס די גימטריא פון די חתן'ס נאמען מיט א כולל און א עפל, וועלכע שטימט מיט די כלה'ס לעצטע נאמען עלימינירנדיג דעם כולל אויף א ראדיקאלע צעשטערונג.
שלומיאל ווערט צעפלאצט און וואונקט זיך מיט נטע זאל אים קומען קיפן קאמפאני, נטע צעגערט נישט און ראולט ארויף אויבן אן, געב אהער דיין סמארטפאון, כ'מוז זען מיינע אימעילס, בעט זיך שלומיאל, האסט נישט קיין בעסערע צייט ווי יעצט? פרעגט נטע צוריק, אזוי אינאיינעם מיטן אויפמישן די אימעיל אפליקאציע, אט האסטו, וואס דיין אימעיל אדרעס? הע! איך האב עטליכע זאגט שלומיאל מיט די געפיל פון א מאן העכער ווי יעדן, לייג אריין מיין פערזענליכע. "לינזן-פוכעס-שלומיאל-77-שטרודל ו'דאט קאם. די אויבנאן ווירבלט שוין יעצט אויסער מיט רעדעס און גימטראות, אויך מיט ספעלינג, פעסווארדס, און בוכשטאבן.
צוויי נייע אימעילס ערווארטן שלומיאל אין נטע'ס מאשין, איינס פון בי-ענד-עידזש, אז "סארי מיר נעמען יעצט נישט אויף קיין פרישע ארבעטער אין די סעילס דעפארטמענט", און די צווייטע אימעיל איז א קלארשטעלונג אז א גרויסע דיעל ווארט אים אין סערביע, מיטן סווייפן 150 דאלער האט ער א געלעגנהייט צו פארן אויף וואקאציע מיט 2 מענטשן, אלעס אויסגעצאלט, אה-וואו! סווייפ עס יעצט, שיק מיין קארד נומער. צורישדי פרעגט מיר וואו מען גייט האנימון, כ'פארשטיי אויך אביסל צו פרייזן. צדיק'ל הייבט נטע אן א שמועס מיט א זארגפעליגע טאן, איך בין שוין דורך אזא זאך, דאס איז א שווינדל. דו וואלטסט עס געמעגט וויסן אלץ א געלערנטע מאן! ביסט טאקע גרייט צו אנזעצן דיין נאמען א טאג נאכן חתונה האבן? ---...איז דערפאר ווען אונזער חתן, וואס איז מלא וגדוש מיט תורה, עבודה, יראת שמים, און חסד, נו, און זיין נאמען איז נאך די צאל פון 417 שטימט אלעס אריינגעפלאכטן איינס און דאס אנדערע, -פששש הערן זיך די דיקע מורמלערייען אין חלל פון זאל- איז דאס איז מיין געדאנק פון היינט אויפן וועג צום זאל, ענבי הגפן בענבי הגפן אן די כולל, באטרעפט במספר קטן, שששש ביטע איין מינוט בעט זיך דער רעדנער ווי א גזלן, נטע דערלאנגט עטליכע זעצן אויף די מחיצה, שא מ'בעט די נשים, ביטע רעדן שטילער.
שלומיאל קייעט מארבל קעיק וואס קען נאך רואיג ליגן אין אויוון, ער האט שוין נישט קיין טראפ כח.
רבותי מיר וועלן בענטשן, מאכט מען קלאר אז דער פראגראם האט זיך פארענדיגט, שמח תשמח גארגלען זיך די זיידעס אין פארשידענע אנדערע ריכטונגען, שלומיאל טאנצט מיט אלע זיידעס, האט א מינוט צו שפירן פארשידענע הענט, קאלטע און ווארימע, הארטע און ווייעכע, אוי לשנה הבא בירושלים הבנויה. גוט שבת לייגט צו נטע מיטן טאן פונעם ניגון.
קאפל, מ'קען נעמען א פיקטשער? עטליכע צוואנציג קאמארעס שטייען קעגן די געזיכטער פון חתן כלה, מ'בליצט, און האקט בילדער.
פיינעלי איז מען אויפן וועג צום שטוב, מען דערגרייכט, שלומיאל שטויסט זיך אן אין א הויפן פאפירן און ליפלעטן אויסגעשטעלט צו מו"ה שלומיאל. וואפף, פיינעלי האב איך טיטלען.
ער קומט אריין אין שטוב ווערט פארטיפט אין די פארשידענע פאפירן, די ערשטע איז א מזל טוב וואונטש פון כולל חבת סיביר, א צערייס, מיסט. קומענדיגע קעפל שרייעט אין גרויס כולל מסירת נפש, איז א טייל פון אלע אייערע שמחות, מיטן אונז פאטראניזירן אין צייט פון דערהויבנקייט, עפענען מיר אונזער ישועה קראן אייך צו באגיסן מיט געשיכטעס, און אינאיינוועיגס שטיצט איר הונדערטער ארבעטסלאזע אינגעלייט וואס זענען זיך מוסר נפש צו מאכן גלגול שלג און באקומען 40 מכות אויף אייערע זכותים, און צו פארמעקן אייערע זונד, שלומיאל איז ברוגז אויף דעם עד, זינט ווען נעמען זיי אנטייל אין אלע שמחות? באלד וועלן זיי נאך אנטיילנעמען אין די געבורט פון מיין זון, לאזט מיר אפ, צוריסן דעם ליפלעט, כולל חצות איז אייער שמחה! שטייט אין ריזיג אויפן דריטער פאשקעוויל, ווען איר שטייט דא אין א זמן פון אריינברענגען אייער קינד לעול התורה והמצות, שרייבט אונז אויס א טשעקל, מיר קענען עס נוצן, חאחאחא שיסט שלומיאל אויס אין א היסטערישע אויסברוך... זיי האבן מיר געשיקט א אנדערע שמחה צעטל, יויש איז דאס גוט, ער רייבט זיך די אויגן מיט א גערויש און געפילדער.
לאזט מיר אפ, ווערט ער אויפגערעגט, ביים זען נאך פארשידענע שמחה מיטטיילונג בריוועלעך אין אלע מאסן, פארמען, און קאלירן, פון ווייטן ארגענטינע, ביז צו די לאקאלע שעטנז ארגענעזאציע, כ'בין נישט קיין פילאנטראפ, שלומיאל לייגט אריין דעם גאנצן הויפן אין מיסט, באגראבנדיג זיין אזוי אויסגעווארטן דרייווער-פערמיט, און נאך צאללאזע וויכטיגע פאפירן וואס האבן אויסגעזען אין זיינע אויגן צו זיין ווערדלאז.
די טעג גייען פארביי, אבער קוקן אויס גענוי די זעלבע, קאפי-פעיסט. די טעגליכע געשפרעכן באשטייען פון אן ערך די זעלבע ווערטער, ...וואו קומט פאר די היינטיגע שבע ברכות? ווער מאכט עס? וויפיל אזייגער איז "עס" גערופן? און אזוי ווייטער, מען ראולט ארום אין לאקאלע זאלן, מען קאלעקט ברכות לרוב, מען זאפט איין תורה פארן גאנצן לעבן, די פראגראמען זענען פילפארביג, אלעס איז צוגעשטעלט, א הייסע זאל, אומבאקוועמע זיצערלעך, ווארימע טרינקען, און געוויס נישט דא קיין טראפ סערוויס, פונקט אין דעם פאל האבן די מייקראפאונען באוויזן צו זיין די סוקסעס-געשיכטעס, ארבעטנדיג הויעך און שארף, נישט מאכנדיג קיין פראבלעמען און אזוי ארום כאטש ברענגענדיג די ריכטיגע דיבורים אריין אין די הערצער.
עס איז שוין פרייטאג, שלומיאל שוויצט אריין אין קאך, ער האלט שוין נאכן דאווענען, ער איז פארטון מיט א ערנסטע אפעראציע ביי די האנט נעגל, ביי זיי אין די פאמיליע איז דא די פרייטאג טראדיציע פון מאכן א סענזאציע איבער די נעגל, אזוי גייט עס שוין ארויף דורי דורות, און מיינט נישט אז שלומיאל איז זעלבסטיש (נייע ווארט אלערט, לייען: סעלפיש) ער האט צוגעגרייט די גאנצע פעקל אויך פארן רעבעצין, אויפן טיש זיצן איינגעלייגט עטליכע טישו-פאפיר, א נעגל שניידער, א גלעזל צו אריינלייגן די ברוכווארג, און אפילו א צינדער צו מקיים זיין די מצוה בשלימות, שלומיאל פארענדיגט זיין ארבעט, ווישט אפ זיין גלאנציגע שטערן און נעמט די גראסערי בעג וואס ער האט יעצט אהיימגעברענגט נאכן דאווענען, לייגט זיך ארויס אויפן קאוטש מיט א קאלט גלעזל מאראנצןזאפט, ארויסנעמענדיג עטליכע אויסגאבעס מיט העדליינס פון נייעס וואס האבן פאסירט נאך פאר די גרויסע חתונה.
צורישדי וועלכע האט פיינעלי קאנפירמירט מיט איר נשמה אז זי איז דא צוריק, רייבט אראפ די געהענגלעך שעוה וואס קלעבן איר ארום די אויגן, וואשט נעגל וואסער, טוט זיך איבער און קריכט ארויס פון געלעגער אריין אין קאך, ערשטוינט צו טרעפן א טיש אנגעפולט מיט נעגל, ספרים, בעגס, נעגל-שניידערס, פייער, און וואסער, זי פלאצט, און הייבט אן קארדינירן אלעס צוריקצושטעלן אויפן פלאץ נישט איידער זי כאפט א בליק ווי איר מאן ליגט אויסגעבעט ווי אין א פייגל נעסט מיט באקוועמע פעדערן, עס קוקט איר אויס מיטן ערשטן בליק אז ער שלאפט, אבער זי קען דאס נישט באשטעטיגן.
זי רוימט אויף די קאך, דאס נעמט אריין א בעזים און שאוול צוזאמענצוקלייבן די עטליכע נעגלעך וואס ליגן אויף דער ערד. ניין, ער שלאפט נישט, זי איז שוין יעצט זיכער, שלומיאל'ס שטימע הערט זיך קלאר, שלומיאל איז פארכאפט אין א היסטערישע געלעכטער קוים כאפנדיג די אטעם, עס איז נישט נארמאל, יויש ער רייסט זיך די גארגלען, וואס האט דא פאסירט?! צורישדי הייבט אן שפאנען צום דיינונג רום אין שנעלע טריט, און טרעפט שלומיאל קייכן פאר געלעכטער, ער איז ממש בלוי, שפייאכץ רינט אים פון מויל, זיך אויסמישנדיג מיט די טרערן וואס שפריצן ווי א קוואל, רעכטס און לינקס, פון ביידע אויגן. יויש, זאגט שלומיאל אינמיטן לאכן יויש, דאס איז גוט, אבנארמאל, ווען א פרישע לאכן אטאקע באפאלט זיין קערפער. א סעריע נאז-געווישעכטס ברענגען אים צוריק אראפ אויף די וועלט, ער הייבט אן מסביר זיין פאר צורישדי פונקטלעך וואס עס האט אים געכאפט איצט.
יויש האסט נישט קיינאנונג, דער בלאט איז פיינע פריקן נייעס; יעדע וואך האבן זיי אזעלכע פאני בריוון וואס הייסט פון בלאט צום פענע, משיגעדיג פאני, זיי מאכן חוזק פון יעדן איינעם, הע.. מיזט עס זען, קוק דא דער בריוול, א אינגערמאן רעדט זיך אפ אז זיין שווער דרייווט נישט קיין האנדא-אדעסי, חחח און האהא, קוק וואס ער שרייבט דא ווייטער, אזא פאני ווארט וואטסעפפעטייטעס, די חברה זענען ליייצצצצים, מיין גאט זאל באהיטן, זיי טרייבן אקטאוועס און קאליווערס, פרעג מיך נישט וואס די ווערטער מיינען, איך מיין אז עס מיינט אז זיי רייסן אראפ. עניוועיס, איך דארף וואסער, חחח, כ'מוז ליינען ווייטער די מעסיוו שטיקער ליצי, ס'דאך ארויס פון דעם פלאנעט, ווער שרייבט די בלאט? איך מיין טעלער איינער, כ'האב עפעס געהערט, איך טו אביסל אין שרייבן, לאמיר אוועקלייגן דעם שמועס אויף שפעטער, די בלאט איז עי מאס"ט נאו... שפרודלט שלומיאל מיט א שפרודלדיגער אויסוואל ווערטער פון ענגלישן וואקאבולאר.
צורישדי ווערט איבערגעפולט מיט עמאציעס, ס'הייסט, א מאן א שרייבער, מסתם ווייסט ער וואס קאנגרעס און דיסטריקט מיינען, ער טוט לכאורה אין פאליטיק, כ'מוז אים פרעגן צו ס'איז אמת אז אבאמא איז געבוירן אין קעניע, אקעי, כ'העל אים נישט יעצט שטערן פון ליינען, איך וועל זיך צולייגן, שינה בערב שבת טאניג, ווייסט זי פון א מאמר וואס טיטשער האניג האט אריינגעקארמעט אין זיבעטע קלאס.
שלומיאל וואס איז פארטיפט אין די העדליינס פון די אויסגאבעס, ערשיינט מיט א טוץ רעאגיראציעס (כ'וויל דא ערפונדן א פריש ווארט, קיש מיר) און געזיכט-מינעס ער טוישט קאלירן, מישט בלעטער, און ווילדעוועט מיט זיינע הגהות, ער שפינט פלענער צו רופן די ארויסגעבער פונעם דזשורנאל "דער צעטל", נעמליך זיי ספעלן נישט גוט די נאמען פון זיין שול, ער האלט אז די פענע נאמען א. חלוף, שרייבט ווי א קעצעלע, ווי א נאר, הייבט זיך נישט אן צו קענען אויסדרוקן גוט, אנשטאט שיסט ער פון בויך א ליסטע ליידיגע זאצן און פראזן. סארא טפשות פארן אים האלטן, שלומיאל ליינט און גרימאסירט, יעדע וויילע טאנצט ער צוריק אראפ אין דעם יוניווערס צו זיך אומקוקן, אינאיינוועגס פילט ער איבער די צייטונג פאפיר מיט זיינע נישט געצייטיגטע הויט פון קאפ, ער פירט אומאפציעל דורך א מאסיווע רייניגונג אפעראציע, זאל דער נעקסטער וואס נעמט אריין די צייטונג אין האנט אבאכט געבן נישט צו ווייס מאכן די הויזן. נעמט נישט לאנג, און פון אזויפיל פרישע ידיעות כאפט אן שלומיאל א טיפע נעפץ, ער דרימלט איין מיט א אפן מויל, איין האנט אויפ'ן צייטונג, און דער אנדערער נאך שטעקן געבליבן אין אויער, האלטנדיג אינמיטן ארויסברענגען פון דארט די שיריים וואס ער דארף נישט מער. אופס! נאך א מזל קיינער איז נישט מיט אים אין צימער, מען וואלט זייער געלאכט פון אזא סצענע, זיין האנט איז ארויסגעפאלן ווי פון זיך אליינס, הארט נעבן די פולע גלעזל טרונקען מיט אייז, דער גלעזל אן א ווידערשטאנד האט געפאלגט זיין אויבערהאר, און אויסגעשפרייט איר אינהאלט איבער שלומיאל'ס פוס, און איבער די גאנצע קאוטש, זזז... הערט זיך די מוזיק, משפחת "שלומיאל וצורישדי שלאפן טיף, אלע מלאכים קוקן זיך צו און שמייכלען און די גאנצע יקום איז יעצט אויף אפשטעל.
שלומיאל ערוועקט זיך אן אגעגאסענער א האלבע שעה שפעטער, און הייבט אן פארפירן מיט ווילדע געשרייען. פוי, כ'בין אינגאנצן אנגעגאסן! צורישדי וואס האט זיך קוים באוויזן צו באפריינדן מיטן שר שינה, כאפט זיך אויף אין אנגסט, קומענדיג צו לויפן מיט ווילדע טריט, ווי לויפנדיג אינמיטן חלום, 'וואס איז געשען'?! פרעגט זי א דערשראקענער, באקומענדיג איר ענטפער תיקף ביים דורכשפאצירן דעם דיינונג-רום שוועל, זי כאפט שוין אלעס, עס איז גוטע בזיונות, זי ברענגט א האנטוך. שלומיאל טוישט קליידער, און צורישדי טוט נעבעך אפווישן די קלעפיגע מאטריאל ווי זי זאל דא זיין א שקלאפטע.
די קלאפעריי אויפן טיר מאכט קלאר אז די טועמיה איז ערשינען, נו וואס דען, שלומיאל וועט נישט אויסלאזן א וואך מיט קוגל, דאס איז דאך ביי אים גשמיות. שלומיאל שפאנט מיט שנעלע טריט צום טיר, נישט באהאלטנדיג זיין עקסייטמענט צו איבערנעמען די בעקעלע, ער דרייט שוין די הענטל, ווען צו זיין אנטוישונג שטייט ביים טיר א אינגערמאן מיט אנדערע פליכטן ווי ברענגען טועמיה. "כ'בין געקומען אפנעמען די שמחה-ענוועלאופ, און אייער ברייטהארציגע נתינה לכבוד אייער חתונה". שטעלט דער אינגערמאן פאר זיין ציל. אה די אלע בריוון ליגן אין מיסט, איים ווערי סארי אבער כ'בין נישט קיין גביר, און פון מיין זייט זאלן די אלע אינגעלייט גיין ארבעטן. ענדיגט שלומיאל זיין סטעיטמענט מיט א "הצלחה", און "גוט שבת", צומאכנדיג דעם טיר אויפן נישט ווייניג שאקירטן גבאי.
ווער איז עס געווען? פרעגט צורישדי גראד. שלומיאל טראכט א רגע און נוצט אויס די געלעגנהייט זיך א קלאפ צוטון אין די אייגענע פלייצע, "גארנישט", עס האט איינער געוואלט רעדן צו מיר איבער מיר הייערן צו ווערן זייער סעילסמאן. כ'האב זיי פארשיקט, און געזאגט אז זיי קענען קומען נאך שבע ברכות.
טועמיה העז פיינעלי ערייווד. די קאפל עסט קוגל, שלומיאל ערצייגט זיין מאדנע טעיס"ט מיטן ברענגען צום טיש פארשידנארטיגע מאכלים וואס קלעבן נישט און שטימען נישט. צורישדי ווייזט איר ליבע צום סעלצער געטראנק, שאשקענדיג אן אויפהער צו יעדע בייס און סלייס.
שלומיאל איז פארטיג ערשט, ער נעמט א פלעסטיק בעג, לייגט אריין זיינע זויבערע וועש. און גייט אין מקוה. צו דער זעלבער צייט מאכט צורישדי גרייט איר לייכטער מיט גרויס טאראראם. זי איז גאר הויעך אנצוטון איר שבת-קלייד, און מאכט פראקטיצירונג ביים שפיגל וויאזוי צו פארקניפן די פארשידענע נייע אביעקטן וואס גייען איר אנהויבן באגלייטן יעדע שבת, ווי שירצלעך, טורבאנען, און אנדערע זאכן וועלכע הערן זיך ווי זיי זאלן זיין מלחמה צוגעהערן, עס פארדרוסט איר א גאנצע טוץ פון סיטואציעס אויף איר מאן, זי שטיפט אוועק די בייזע מחשבות, "קיין רחמנות וויל איך דאך נישט זיין".
ווי א ריכטיגע יענטע שטייט זי גרייט צום שבת. אלעס איז גרייט, זי פרובירט נאכטון וואס זי פלעגט זען ביי איר טאטן. אריינגערעכנט דאס אריינלייגן א גרעיפ-דזשוס אין פרידזש, כאטש וואס עס איז נישט אין פלאן דאס צו נוצן. דאן נעמט זי דער בעזים צום וויפלטן מאל, און רוימט אויף די גלאנציגע ערד וואס פאר קיין גרויסגעלט וועט מען נישט געפונען א שמיצל אדער קריצל, זי טוט עס לכבוד שבת, לכבוד שלום בית, לכבוד איר כלה טיטשער און געוויס לכבוד דעם וואס זי האט נישט בעסערס וואס צו טוהן.
שלומיאל ערשיינט ווי א קעניג מיט א נשמה יתירה און א קאפ העכער ווי געווענליך, די נאסע פיאות ווארפן ארום טראפן מקוה וואסער ווי אימער ער מאכט זיין וועג. עקלדיגע משמש דא אין זיבאוויטש, קען נישט רייניגן די מקוה נארמאל, מורמלט שלומיאל ביים עפענען א טעצל בראוני-קעיק, כ'בין אלל סעט פאר שבת, כ'דארף נאר אנטון מיין טאשן זייגער ברוך אתה... --- ...בורא מיני מזונות, און קאלן זיידי זאגן גוט שבת, פארענדיגט ער זיין זאץ פארבלענדנדיג דעם שטיקל בראוני אן א טראפ געפיל.
ווען די פייף פון די שבת-בעל האט זיך צעפיפן, איז שוין שלומיאל ווידעראמאל געווען איינגעקורטשעט אין זיין נייע געלעגער, לאזנדיג צורישדי אליינס באשליסן וואס זי וויל טון, און אייגנטליך איז זי געגאנגען אויפן קאוטש און דארט איינגעדרימלט.
א רייע האקערייען האבן זיך געהערט אויפן טיר, צורישדי האט זיך ערוועקט און דאן דערוועקט שלומיאל "איך מיין דיין טאטע וויל גיין אין שול שוין", שלומיאל האט זיך פלינק אנגעטון און געדזשוינט די חבורה שול-גייערס לכבודו ולכבוד השבת שבע ברכות.
אין זאל שטייען די וועטעראנען קעלנער, און לייגן די נעפקינס אין די גלעזלעך. מרס צורישדי שטייט א שטאלצער אין זאל ווערנדיג אפגעמאסטן דורך קליין און גרויס, עס שטראלן די געזיכטער פול מיט נחת, סארא שאלה אפילו, צורישדי איז שוין א ווייבל.
יוווייים השיישי, שששש.... א דערהויבענע געפיל לאזט זיך אראפ ווען שלומיאל הייבט אויף דעם גרעיפ-דזשוס גלעזל צו דורכפירן זיין אזוי פראקטיצירטע קידוש. ער איז דערפאלגרייך און מאכט עס מיט סוקסעס. די געטרייע עסקנים מאכן שוין זיכער אפצושיקן פאר צורישדי איר שעיר מיץ-ענבים, זיצנדיג אין פארכט אזוי האלב אומלעגאל, האלב בתערובות צווישן די מענער, אבער קיינער זאגט גארנישט, עס איז פארט איר שמחה.
אויב האט שלומיאל געמיינט אז פיש קען זיין שלעכט, איז ער יעצט געוואויר געווארן אז עס קען טאקע זיין גאר שלעכט, און אויב האט ער געמיינט אז ביי די שבע ברכות איז זיין נאמען אויסגעקומען בגימטריא מיט ענבי הגפן בענבי בגפן, ווערט ער דא געוואויר יעצט אז אינאיינעם מיט נשמה יתירה, קען מען שוין ציען א זעלטן שארפע פאראלעל מיט שמחה שלימה, אדער משיח בן דוד, עס גרייכט אפילו גאר נאנט צו יום שבת שבע ברכות באולם עטרת חינטשא, אבער דא גראדע פעלט זיך אויס 3 כוללים פירט די רעדנער אויס בדרך צחות.
שריידזשע אידעלעך גוט שבת...זאגדזשע, געב אכטונג די זופ איז הייס! אויש... געב אכטונג האסט אויסגעגאסן דא, ברענג נעפקינס שנעל, וואטש סחיטה, קוועטשן! הייליגע שבת לעכטיגע שבת שריידזשעט אלע גוט שבת, יוסי הער אויף ארומלויפן אין זאל ווייל נעקסטע שמחה וועסטו נישט מיטקומען! שוין ווייטער "יעדער", הער אויף בורדענען. העי סויר! קען יו ברינג מי ענאטער פלעיט פליז? טענקס יור די בעסט, וואטס יור נעים ביידעוועי? אה פיטער, ווערי נייס נעים... ניין חזקי בשום אין אופן! הייב נישט אן ווייל איך ברעך שוין פונעם בהסתרה ניגון, גענוג דערמיט, שששששאאאא די זיידע פון די כלה'ס שוויגער וועט זאגן דברי תורה.
שטייט אין די וואכעדיגע סדרה---...במהרה בימנו אמן. שכח שכח!
גוט גערעדט די זיידע, ווי אלט איז ער שוין? קיין איין הרע. וועלכע ניגון הייב מיר אן, קוק! די אנדערע זייט האלט אין איין זינגען יעצט איז אונזער רייע צו ווייזן, אקעי גראד נאך די פלייש, אה זיי האבן אנגעהויבן שוין עפעס. ויהי רחמיך, אכך כ'האב דאס געהאט במחשבה צו זינגען, נטע מ'קען נישט זיי לאזן דא פירן די שמחה.
פתח לההההעעעאעעעאםם, אוי פתח להם נועם ורצון, נועם ורצון, ס'איינעמ'ס פלאץ יא, אנטשולדיגט, אוי טאראראם אויאויאוי, טיריראראראם אויאויאוי, שוין ווייטער זינגען זיי אפף-טאן, כ'זאג דיר ווי שלעכט קען מען זינגען. א באנדע שוסטערס, כ'האף אז שלומיאל זאל זיך אויסקומען מיט זיי.
גוט שבת, הערליכע שמחה שלומיאל! עפעס וואס איז נישט געווען און וועט נישט זיין, זאל זיך עס נאר ציען ווייטער צו א גוטע שלום בית. יא אה די כלה איז דא, מזל טוב צורישדי, וואט עי ביוטעפעל שמחה! אנבעליוועבל! ענד יור חתן קיין איין הרע. מזל טוב באבי, מזל טוב, די יאנג קאפל איז לייק עי קאפל-אוו-בירדס, עס האט זיך געלוינט איבערצולעבן בערגן-בעלזן, שור יא, אוודאי, דא א קיש גוט שבת.
שבע ברכות איז אין פולן קראפט, די מיטגעמאכט און אביוזטן בעכערל פליעט פון איין עק צום אנדערן, פארשידענע קלאנגען און ברכות ווערן דערויף סעלעברירט. יעדע זיידע מיט זיינע קנייטשן, א שיינע טענצל ווערט פארמירט. די דראנג דערצו איז נערווירנד, די יונגע דור יאגט פון זאל, בעת ווען די עלטערע שלאפן-האסער דור וויל נישט לאזן דעם חתן לעבן, אוי עד הנא. אוי עד הנה. אוי עזרוני רחמיך... אוי, די לעקטער פון זאל האט זיך פארלאשן...


text:
דעבלאזיא אין א געבעט צו עסקנים: איך וויל זיין ביים דיבעיט
- שמואל בארג
- שר האלפיים
- תגובות: 2424
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 18, 2016 6:44 pm
שנאפס האט געשריבן:פליגל האט געשריבן:פאליטיק און פאליסיס און שטאטישע אויפטוהן אין א זייט געלייגט, ער האט חסיד'ישע אינגעלייט וואס זענען זיינע גוטע פריינט, ער האט אמאל געדינט אלס קאונסילמאן אין א טייל פון בארא פארק, ער קען זיך מיט'ן היימישן ציבור און שפירט זיך היבש באקוועם מיט זיי. צי דאס איז מציצה בפה אדער כפרות, און אפילו אנהויב פון די מערכה איבער חינוך האט ער זיך תמיד ארויסגעשטעלט לטובת דעם היימישן ציבור. ער האט אפילו פערזענליך אינטערווינט אין די לאקאלע בארא פארק'ע אינטערעסן ביי די גארביש טראק מערכה וואו ער האט געמאכט עפעס א סדר וואס איז עכ"פ היינט צוטאגס בעסער ווי עטליכע יאר צוריק.
גוט אז דו דערמאנסט כפרות, די סיטי האט פאראיאר צו צוויי יאר צוריק פארטיידיגט די מנהג כפרות אין געריכט און געוואונען
די ליבעראלן האבן געוואלט צווינגען די סיטי אפצושטעלן די מנהג כפרות און דעבלאזיא האט עס פארטיידיגט
ער איז טאקע אן עכטער ליבעראל אבער ער פארשטייט אונזערע געברויכן
אויך, ער איז נישט א "שלעכטע" ליבעראל וואס מיינט צו טעראריזירן די רעכטע. ער איז אייביג גוט געווען צו אונז כאטש זיין פאנאטישע ליבעראלקייט.
-
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6629
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אפריל 25, 2018 11:08 pm
-
- שר שלשת אלפים
- תגובות: 3117
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג דעצמבער 29, 2011 10:41 pm
-
- שר האלף
- תגובות: 1602
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 11, 2018 8:30 pm
- לאקאציע: צווישן קענט און בראדוועי
אמסטערדאם האט געשריבן:עסקנים דרייען זיך אין די קאנטריס און נעמען צוזאם דאלערס מיט חתימות פאר די קאמפיין אנצוקומען צו די צען טויזענט נומבער די אלע ווערט נישט געזעהן אויפן ספעציעלן סייט
זיך משתתף געווען היינט דא אין קאנטרי, נר איש וביתו, אבער נאר נאך דער עסקן האט מיך גאראנטירט אז דעבלאזיא האט נישט קיין שאנס אין די וואלן און אז מיין ברייטע נדבה וועט אים נישט העלפן אנקומען צום ווייסן בודקע.
שטומפיג האט געשריבן:אמסטערדאם האט געשריבן:עסקנים דרייען זיך אין די קאנטריס און נעמען צוזאם דאלערס מיט חתימות פאר די קאמפיין אנצוקומען צו די צען טויזענט נומבער די אלע ווערט נישט געזעהן אויפן ספעציעלן סייט
זיך משתתף געווען היינט דא אין קאנטרי, נר איש וביתו, אבער נאר נאך דער עסקן האט מיך גאראנטירט אז דעבלאזיא האט נישט קיין שאנס אין די וואלן און אז מיין ברייטע נדבה וועט אים נישט העלפן אנקומען צום ווייסן בודקע.
דו ברויכסט צוקומען צום עסקן גאראנטי? בדרך הטבע זענען זיינע שאנסן בערך 100 בעלאו זערא, און אין פאל ער מאכט דאס יא איז דאס א זיכערע געווינס פאר טראמפ, ווייטער אויב כביכול דעסיידט אז ער וויל אים האבן פאר פרעזידענט, וועק קיין גאראנטיע פון דיין עסקן נישט אויסמאכן.. צייט צו סטאפן די נאנסענס
- פאראינטערסירט
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4166
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 30, 2016 10:49 am
אבער זינט דאן האבעך אנגעהויבן באקומען אימעילס פון איהם....
- כאפצעם
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 12195
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 10, 2014 9:28 am
- לאקאציע: לויפט
Tahares hakodesh האט געשריבן:שלא נבוש האט געשריבן:Tahares hakodesh האט געשריבן:יא, לאמיר ארויסוויזן אן הכרת הטוב פאר די געשמאקע ליביראלע געזעצן.
זעהט נישט אויס ווי דו ביזט באקאנט, אבער ווילאנג די חינוך אישו איז געווען אין זיין טאש איז געווען מנוחה.
יכול להיות, אבער דאס קען נישט זיין א ריכטיגע און לאנג טערם הצלה, ווייל ער איז בשיטה אויף די אנדערע זייט.
- אורח הכבוד
- שר האלף
- תגובות: 1312
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 27, 2016 10:21 am
- לאקאציע: פרוזדור (עולם הזה)
(מסילת ישרים פרק א')
orechhakuved@gmail.com
- איינפאכער איד
- שר האלף
- תגובות: 1131
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מארטש 28, 2017 12:52 pm
- לאקאציע: ווערמאנט
- גיב א שמייכל
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 423
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יוני 12, 2019 2:27 pm
- למעלה משבעים
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 10470
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מארטש 02, 2008 10:17 pm
- לאקאציע: ערגעץ פארבלאנדזשעט אויף די גראדע וואסערן
- לפנות בוקר
- שר האלף
- תגובות: 1376
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 04, 2019 7:58 pm
- שמואל בארג
- שר האלפיים
- תגובות: 2424
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 18, 2016 6:44 pm
- לעגאו מענטשעלע
- שר האלף
- תגובות: 1577
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 09, 2019 3:44 pm
- לאקאציע: אין דזשים
HelpMe האט געשריבן:אורח הכבוד האט געשריבן:SatmarHQ: Urgent: on request of Askunim call 9292290070 and donate 1$ for pres. campaign of Mayor DeBlasio. Leave your info to pick up $ and complete form!
מערכת סאטמאר שוין אריינגברענגט איבער 1000 חתימות?
#שמועות איך נעם נישט קיין אחריות
צוריק צו “אידישע און וועלטליכע נייעס”
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: maybeeynot, א גולם, יישר כח, ניסן איש חדש, שואלכענין און 48 געסט


text:
15טן יאנואר
דעם 15טן יאנואר איז דער פֿופֿצעטער טאג פון יאר אינעם גרעגאריאנישן קאלענדאר. ביז צום סוף יאר, בלייבן נאך 350 טעג (351 אין אן עיבור-יאר).
היסטארישע געשעענישן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- 588 פאר דער ציווילער רעכענונג (לויט די היסטאריקערס) - אנגהויבן די בבלישע באלעגערונג אויף ירושלים.
- 1559 - עליזאבעט די ערשטע באקרוינט מלכה פון ענגלאנד.
- 1759 - דער בריטישער מוזיי געעפנט צום פובליקום.
- 1975 - אנגאלא באקומט זעלבשטענדיקייט פון פארטוגאל.
- 1992 - די אינטערנאציאנאלע געמיינדע אנערקענט די זעלבשטענדיקייט פון סלאוועניע און קראאטיע.
- 2001 - די ערשטע ווערסיע פון וויקיפעדיע (אויף ענגליש) גייט ארויס אויפן וועב.
געבוירן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- 1622 - מאליער, פראנצויזישער דראמאטורג (געב' 1673)
- 1908 - עדווארד טעלער, אמריקאנער פיזיקער (געש' 2003)
- 1918 - גאמאל אבדעל נאסער, פרעזידענט פון עגיפטן (געש' 1970)
געשטארבן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]