text:
דו ביסט אן עקסטרעמיסט!
- מה פתאום???
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4403
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 09, 2015 5:16 pm
- לאקאציע: עיה"ק צפת
דו ביסט אן עקסטרעמיסט!
יעדער האט רעאגירט אוף זיין שטייגער, אין די צייט וואס איינער האט געשאלט פאר פרייד איז דער צווייטער געזיצן אויף א תשעה באב בענקל. געווען וואס האבן געזוכט די שנעלסטע וועג קיין קאנאדע ווען אנדערע האבן געזאגט אז די אלע זאכן מיינט גארנישט. מ'גייט אים נאך אימפיטשן...
איך פערזענדליך האב אנגעהויבן טראכטן אביסל וועגן אישו'ס, וויאזוי אמעריקא וועט אויסזען נישט לאנג ארום, און אזוי ווי די מוח פון א בר נש ארבעט זענען מיר געפארן פון דא צו הא, און מיר האבן זיך געטראפן זינקען אין די נושא פון ליבערליזם ווס קאנסערוואטיזם.
אזוי טראכטנדיג בין איך פארפארן... מ'האמיר זיך צומישט. ווען איך האב עס געכאפט בין איך צוריקגעגאנגען נאכאמאל און שטייט איבערגעטראכט די המצאה, און יא! איך האב נישט מער און אודאי נישט ווייניגער, געטראפן א 'באג' אין די סיסטעם...
דעמאקראטיע פאראייניגט אלע סארטן מענטשן, און בארעכטיגט יעדעם בשוה. דער ליבעראל וועט געבויעט אויף די הנחה רחמנות האבן אויף אינוואלידן, פרויען, שווארצע, און אפילו אויף באשעפענישן.
ווידער דער קאנסערוואטיווער קאפ, וואס האלט ער? דא זענען מיר סטאק געווארן, בעסער, מיר האבן זיך געטראפן פאר א שיידוועג. פון איין זייט קען מען זאגן אז דער קאנסערוואטיוו האלט אז וואס די אינסטיטוציע שטעלט נישט אונטער די יסודות פון דעמאקראטיע פעלט נישט אויס צוצולייגן. מען טאר נישט מוסיף זיין און נישט גורע זיין.
פון די אנדערע זייט קען גאר זיין סך טיפער. דער ליבעראל האט דאך רחמנות אויף אלעמען, נישט קיין חילוק פון וואו ער קומט און אין וועלכע מצב ער געפינט זיך. נו, אויב אזוי דארף מען דאך סימפאטיזירן מיט ראסיסטן אויך... זיי זענען דען עפעס נישט קיין מענטשן? און פון צו סימפאטיזירן ביז אמווייניגסטן'ס אויפהערן סימפאטיזירן אזוי שטארק מיט אלע אנדערע גרופעס איז א קאצן שפרונג... און פון דעם האט ארויסגעשפראצט די ווארצלען פון קאנסערוואטיזם.
למעשה איז עס מסתמה א שיינע טעאריע להלכה ולא למעשה, אבער עס וועט נישט זיין קיין חידוש ווען די ארכי ליבעראלן וועלן זיך טרעפן רעדן ווי זייערע קעגנער.
כלפי מה דברים אמורים? די דערמאנטע 'טוויסט' גיבט אביסל צו פארשטיין די מהלך המחשבה פון מענטשן אין יעדע אספעקט.
און אז מיר האבן אנגעהויבן מיט די משל פון ליבעראליזם לאמיר קודם ממשיך זיין מיט דעם:
ווי מיר שטייען היינט זענען די ארכי ליבעראלן קעגן נעמען איידי ביים שטימען ווייל עס איז ראסיזם קעגן די וואס האבן נישט. (אינטערסאנט אז גוגל לאזט מיר נישט אריינסיינען אין מיין חבר'ס אימעיל, כאדעך נישט זיין פעסווארד! ראסיזם בתפארתו).
מוסלעמענער וואס זאגן קלאר אז זיי שטיצן שאריא ווערן אריינגעלאזט אין לאנד מיט די אויסרייד אז פון שאריא ביז טעראר איז א וועג צו גיין און אפהאלטן שאריא שטיצער איז ראסיזם. (דאס מיינט אז מ'שטעלט די הייליגע דעמאקראטיע אין א סכנה טאקע דורך דעם וואס מ'נעמט איר צו א עקסטרעם. והבן).
איינער וואס זיצט און קוקט יו טוב קליפס לילות כימים באקומט פולע שטיצע פון די רעגירונג, דאס רעכנט אריין א הויז, עסן, דאקטוירים, און וואס נישט. ווייל ווען דער פוילער שטריק גייט אין גראסערי וועט חל זיין א ראסיזם אז מ'פארקויפט פאר יעדעם חוץ פאר אים. (למעשה איז דאס זייער א געשמאקע זאך פאר אונז. איך ווייס. מיר קענען לערנען און טוהן רצון השם צוליב דעם. אבער נישט צוליב אונז איז עס געגרינדעט געווארן).
למעשה, נישט אריינצוגיין אין קיין ויכוחים צו די דערמאנטע משלים זענען ריכטיג צו נישט. די פוינט איז אז מ'נעמט א ריכטיגע טעאריע, מ'גלויבט דערין, און צוביסלעך כאפט מען זיך, איין מינוט, איך בין דאך נישט אינגאנצן אויסגעהאלטן לויט די טעאריע וואס איך אליין האלט פאר ריכטיג, און אזוי שטיפט זיך עס ווייטער און ווייטער ביז מ'פארגעסט בכלל וויאזוי זאכן האבן זיך אנגעהויבן און מ'כאפט אליין'ס נישט ווי צומישט מ'איז.
די זעלבע גייט פארקערט אויך. דער ארכי קאנסערוואטיוו איז געקומען צו די מסקנה אז דער ליבעראל איז נישט גערעכט. נעמען זאכן ווייטער ווי די קאנסטיטוציע ברענגט צומישעניש, חורבן, און טיפשות. איז ער געקומען צו די החלטה אז איך ריר מיך נישט אוועק פון די קאנסטיטוציע. יהיה מה שיהיה! למעשה צייטן טוישן זיך, זאכן וואס זענען אמאל נישט געווען קיין פראבלעם צו זיין לעגאל דארפן ווערן אומלעגאל, וכדו'. אבער דער קאנסערוואטיוו שפירט אז מיט'ן טוישן פון די קאנסטיטוציע פאלט זיין גאנצע שיטה אין מיסט אריין.
דאס איז די פסיכאלאגיע אונטער 'עקסטרעמיסטן', און בעצם שכל'דיג איז דער עקסטרעמיסט אלץ גערעכט. ווייל דער וואס איז נישט קיין עסטרעמיסט איז זיך סותר מיניה וביה. אויב האסטו פיינט ציונים דאן וויאזוי האסטו פיינט אראבער. אויב האלטסטו פון גלייכבארעכטיגונג דאן פארוואס איז דיין דירה פארשפארט. און פארוואס טרעטסטו אויף מוריטשקעס?!
קאמוניזם! א ווארט וואס ערוועקט געפילן פון צער און נויט, געפילן פון אינטערדרוקונג. וויאזוי האט זיך עס אנגעהויבן? קאמוניזם איז געבויעט אויף א שיטה אז די וועלט דארף זיין יושר'דיג איינגעטיילט. די שליסל ווארט פון קאמוניזם איז יושר, אבער אין פאקט האט זיך עס ארויסגעשטעלט צו דינען אלס די משל וואס מ'ניצט אויף דייקא די היפך פון יושר. מען האט אנגענומען אלע סארטן אומ'יושר'דיגע טאקטיקן כדי ארויפצוצווינגען אט די אזויגערופענע יושר.
איז די יסוד פון קאמוניזם ריכטיג? אודאי נישט, עס איז נישט תורה'דיג און קעגן די טבע. די וועלט קען נאר שטיין ווען עס איז דא גארבידש קאלעקטארס. און די וועלט דארף די וואס פראדוצירן די גארבידש. די פונקט וואס איז אבער אונז נוגע איז ווי ווייט עקסטרעמיזם קען פירן ביז מ'קומט ממש אן צו ווערן מער עקסטרעם צו די קעגנערס שיטה ווי די קעגנער אליין. די אומ'יושר'דיגע לענדער וואס האבן נישט געדארפט אגאנצן טאג אינפארסירן יושר זענען געווען פיל מער יושר'דיג ווי די לאנד פון יושר, מאמע רוסלאנד והגלילות.
אויב מ'טראכט אריין זעהט מען אז שיטות זענען רינדעכיג, כאטש וואס במושכל ראשון קוקט עס נישט אזוי אויס. עס זעהט אויס ווי ראובן שטייט אויף איין זייט פונעם וואסער און שמעון אויף די אנדערע זייט. אבער נאך א שטיק צייט דערזעהן זיי זיך אויף די צווייטע זייט, און יעצט שטייט ראובן אויף שמעון'ס אלטע פלאץ, ווידער שמעון שטייט פעסט ביי ראובן'ס נעכטיגע שיטה. און מ'טענה'ט זיך אויף כוחות!
דער עקסטרעמיסט פארנעמט רוב פון די וועלטסט פאפולאציע, פון אלע זייטן פון אלע מטבעות. עס איז דא דער עקסטרעמיסטישער ליבעראל, דער עקסטרעמיסטישער קאנסערוואטיוו, דער עקסטרעמער ציוני, און דער עקסטרעמער קנאי.
אבער דאס איז ווייניג נוגע ווען עס קומט צו די דערמאנטע משלים זינט עס מאכט נישט אויס פארן פריוואטן לעבן פונעם מענטש צו שטארק, דער ליבעראל האט געהאט א שווערע נאכט דינסטאג ווען די קאנסערוואטיוו איז געווען אין זיבעטן הימל, אבער ביז אפאר טעג בארואיגט זיך עס, יעדער גייט צוריק אין כולל און דאס לעבן גייט אן על צד היותר טוב...
וואו מ'קען יא שטארק איינקעשן די טעאריע איז דוקא נישט ביי וועלטס דיפערענצן. ווען זרח האט זיך אינטערגענומען מקפיד צו זיין אויף זמן קרי"ש, אבער האט למעשה אויפגעגיבן, האט ער אליין נישט געכאפט וואס פאר א עקסטרעמיסט ער איז.
איר כאפט אויך נישט? נו גוט, איך וועל מיך מסביר'ן:
פארוואס האט ער אויפגעגיבן זיין קבלה? לאמיר זיך נישט וואונדערן, איך גיי צו צו אים און פרעג אים אפנהארציג. די ענטפער: סאצעך נישט אויסגעארבעט...
וואס הייסט? וואס איז געווען דיין פלאן? האסט אמאל געטראכט אז ס'גייט זיך אויסארבעטן?
שאאר! איך האב זיך עס דאך אינטערגענומען, ניין? איך בין עפעס טראמ.. כ'מיין, משוגא?!
דאן וואס איז יעצט געשען אז דו האסט אויפגעגיבן?
דארפסט פארשטיין, דעמאלטס איז געווען ראש השנה, איך בין געווען ווארעם צו די זאך. איך האב אפגעמאכט אז "דאס יאר גיימיר נישט פארשלאפן זמן קרי"ש". פינטל.
און וואס איז למעשה געשען?
איך האב איין טאג געהאט א חתונה פון א שוואגער, פארשלאפן זמן קריאת שמע, שפעטער איז געווען שבע ברכות, נאכדעם איז געווארן אנגעצויגן אין די ארבעט, בקיצור, סאצעך נישט אויסגעארבעט. נא.. וואס זאל איך דיר זאגן. פארשטייסט נישט?
איך פארשטיי שוין איין מאל... דו ביסט א פערפעקשאניסט! אויב ארבעט זיך עס נישט אויס פונקטליך וויאזוי דו האסט זיך אויסגע'חלום'ט איז דערנאך.
איך א פערפעקשאניסט? איך בין פונקט די פארקערטע, מיין הויזן הענגט אלעמאל פון איין זייט, דו ביסט עפעס היינט געבוירן? איך מיין דו זאלסט ארויסגיין פון די דיאגנאזירן ליין, טרעף דיר א דשאב אין בי ענד עידש אסאפ!
פארוואס טאקע הענגט דיין הויזן אלעמאל אויף איין זייט?
ווייל איך האב נישט קיין נערוון יעדע מינוט עס נאכאמאל ארויפצושלעפן. פארשטייסט, איך בין א גברא רבה, און דאס איז א פרייז וואס מ'דארף צאלן פארן זיין א גדול בישראל...
אזוי? און פארוואס גייסטו נישט אויף דייעט?
ווייל איך גיי סייווי דורכפאלן...
אקעי - זאג איך דעם זרח'ן - מיר האבן שוין גענוג געשמועסט, איך שרייב אן אנאליז אויף דיר און דו וועסט מיר זאגן צו ס'שטימט...
די אנאליז איז אזוי:
דער זרח איז א פערפעקשאניסט, און דאס איז די סיבה פארוואס ער קומט נישט אן אין לעבן, ווייל ער טוט נאר אויב עס וועט זיין בשלימות. און זינט עס איז נישט פארהאן אין די בריאה אזא זאך ווי שלימות. נאר דער אויבערשטער איז שלם, טוט ער טאקע גארנישט... ער שלאפט ביז ווען ער שטייט אויף, ער עסט ביז ער דארף נאמאר, ער שמועסט ביז ער ברעכט שוין. ער מאכט געלט נאר ווען די חובות פארשעמען די גרעסטע אנזעצער. אויף אידיש רופט ער זיך "דורכפאל".
מיר האבן פריער געשמועסט וועגן די עקסטרעמיסטן וואס טרעפן זיך אויפן צווייטן זייט פון די ארענע. דער זרח וויל גיין אויף דייעט, ער וויל! ער האלט ביים גיין אויף דייעט. דאן פארוואס גייט ער נישט? ווייל עס גייט נישט זיין בשלימות. דאס הייסט אז זיין ווילן צו גיין אויף דייעט האט געברענגט ער זאל נישט גיין אויף דייעט! ווען ער וויל ווען נישט גיין אויף דייעט נאר פערצופאל האט ער זיך פארשמועסט און פארגעסן צו עסן, דאן געלונגט די דייעט. אבער נאר ווייל ער וויל דייקא "יא" גיין אויף דייעט, דאס איז די סיבה פארוואס ער גייט נישט!
והיינו טעמא דקריאת שמע והיינו טעמא דהויזן והיינו טעמא דדייעט. דער איד איז א פערפעשאניסט, און דאס זינט ער איז א עקסטרעמיסט.
דער קאמוניסט זוכט יושר און ער פייניגט מענטשן צוצוקומען צו יושר.
המשך יבא, עס גייט סך טיפער ווי איר טראכט...
-
- שר האלף
- תגובות: 1432
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג ינואר 18, 2010 10:53 am
- אויסגערעכנט
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6781
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 10, 2015 9:50 pm
- אלט מאנרא
- שר האלף
- תגובות: 1677
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מאי 30, 2016 11:37 am
- לאקאציע: צווישן גראז און ביימער
- טשאלענט
- שר האלפיים
- תגובות: 2125
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג אוגוסט 07, 2016 3:34 pm
- לאקאציע: אין טשאלענט טאפ
אזא קלארער ארטיקל און אזא צומישטע תקופה איז כמים קרים לנפש עייפה....
מה פתאום??? האט געשריבן:אויב מ'טראכט אריין זעהט מען אז שיטות זענען רינדעכיג, כאטש וואס במושכל ראשון קוקט עס נישט אזוי אויס. עס זעהט אויס ווי ראובן שטייט אויף איין זייט פונעם וואסער און שמעון אויף די אנדערע זייט. אבער נאך א שטיק צייט דערזעהן זיי זיך אויף די צווייטע זייט, און יעצט שטייט ראובן אויף שמעון'ס אלטע פלאץ, ווידער שמעון שטייט פעסט ביי ראובן'ס נעכטיגע שיטה. און מ'טענה'ט זיך אויף כוחות!
דאס איז טאקע א שטארקע פוינט וואס איז אין מציאות און מען קען עס נישט לייקענען.
מה פתאום??? האט געשריבן:המשך יבא, עס גייט סך טיפער ווי איר טראכט...
מיר ווארטן אויפן המשך...
- וואוילע שעפעלע
- שר חמשת אלפים
- תגובות: 5664
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג דעצמבער 24, 2015 2:17 pm
- לאקאציע: אין שטאל
טיפע נקודות
וואס יא, ווען דו ברענגסט ווען ארויס מיט דעם ארטיקל א פוינט אין א קאנטרעווערסיאלע ענין ווי למשל משפיעים וכדו', וואלטן שוין געווען אסאך חולקים אויף דיינע הנחות דא...
וואס איך מיין צוזאגו איז, אז דו ברענגסט ארויס שטארקע נקודות למחשבה, וואס איז אמת אסאך מאל ביי אסאך מענטשן אבער נישט אלע מאל ביי אלע מענטשן. עכ"פ, איך ווייס נישט צו דאס איז די פוינט וואס שטימט נישט מיט דעם ארטיקל, אבער עפעס בינעך נישט אינגאנצן מסכים מיט יעדן ווארט דא.
איך בין פשוט נישט גענוג קלאר ביי מיר ארויס צו ברענגען וואס באדערט מיר און מיט וואס איך בין מחולק. (איך האף נאך אז באלד וועט קומען איינער און ארויס ברענגען דאס וואס איך טראכט...)
- מה פתאום???
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4403
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 09, 2015 5:16 pm
- לאקאציע: עיה"ק צפת
@וואוילע שעפעלע, איך בין שוין מיד פון די קאנטרעווערסיאלע נושאים. ס'קאסט כוחות... אבער ווי געשריבן. דער דאזיגער ארטיקל נעמט נישט קיין שטעלונג אין גארנישט, עס איז נאר מסביר אז א שיטה איז א זאך וואס גייט רינדעכיג און אויב ווייסט מען נישט וואו זיך אפצושטעלן דאן ענדיגט מען נישט. עס בלייבט נאר שווער איין פראגע, אויב שטעלט מען זיך יא אפ דאן איז לכאורה די גאנצע שיטה אויס זינט מ'מוז עפ"י דרך הטבע עפעס נאכגיבן כדי נישט צו זיין קיין עקסטרעמיסט. בקיצור וואו שטעלט זיך דאס אפ. המשך יבא...
א שיינעם דאנק אייך, באדאנקערס.
ס'קומט נישט צופיס...
ליינענדיג דיין ארטיקל האב איך מיך דערמאנט אז מיט עטליכע יאר צוריק בין איך אמאל געפארן קיין טאש קאנאדע האב איך מיר אנגעהאנדעלט עטליכע סידי'ס פארן וועג איינס אעז געווען פון הרב ר' ישעי' ווייס שליט"א וואס די תוכן דערפון איז הזהרו שלא תזהרו ביותר און ביים שמועס האט ער געזאגט ממש אות באות וואס די שרייבסט.
נ.ב. איך בין זיכער אז די לערנסט אסאך ליקוטי תורה און אנדערע ספרי חב"ד און מן הסתם אויך חידושי הגר"ח הלוי
- משה מאשקאוויטש
- שר חמש מאות
- תגובות: 839
- זיך איינגעשריבען אום: מוצ"ש דעצמבער 05, 2015 2:47 pm
- אויסגערעכנט
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6781
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 10, 2015 9:50 pm
- נערישער אינגרמאן
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 318
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 20, 2016 11:11 am
- טשאלענט
- שר האלפיים
- תגובות: 2125
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג אוגוסט 07, 2016 3:34 pm
- לאקאציע: אין טשאלענט טאפ
נערישער אינגרמאן האט געשריבן:Pleeeeeeeeeeeeeeas continue
נאאאאאאאא????????
פתאום'ל???????????
איינער האט אים אפשר געזעהן????????
די עולם שטייט מיט אפענע מיילער, ער האלט אינמיטן א געלונגענע דרשה און ער האט גענומען וואקאציע.........
לאז אונז נישט ווארטן אזוי... מיין מויל טוט שוין וויי פון זיין אזוי לאנג אפן........
באלד קומט דא איינער און פאנגט אן אריין צו שפריצן וואסער און אונזער מיילער...........
נא?????
ביסט נאך אלץ נישט דא???
ווי וועיטינג......
Pleeeeeeeeeeeeeeas continue
- נערישער אינגרמאן
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 318
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 20, 2016 11:11 am
- אויסגערעכנט
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6781
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 10, 2015 9:50 pm
- מה פתאום???
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4403
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 09, 2015 5:16 pm
- לאקאציע: עיה"ק צפת
אונזער הויפט מסקנה איז אז אלעס וואס ווערט געטוהן, אדער געפירט דורך א בשר ודם, קען ווערן רינדעכיג. דאס נעמט אריין מחשבות, שיטות, טאהטן, און מעשים.
א שיטה קען געבויעט ווערן ביי א מענטש דורך אסאך מהלכים ווי מיר וועלן נאך אויסשמועסן. די הויפט מהלך איז ווען דער מענטש אנערקענט א געוויסע זאך אלס ריכטיג, ער הויבט אן צו האלטן דערפון. די פראבלעם ווערט ווען די יסוד השיטה פירט אים ווייטער ווי געפלאנט און ער פארלירט זיך אינגאנצן. דאן ווערט ער אן עקסטרעמיסט.
דאס זעלבע איז אויך למעשה ווען א מענטש נעמט זיך עפעס אינטער וועט ער אסאך מאל אזוי שטארק טוהן די זאך ביז עס וועט אים אנהויבן אויסצוקוקן ווי א בארג און ער וועט פארלירן די דרייוו און אויפגיבן.
עס זענען דא צוויי ערליי פערפקשאניסטן, די אפענע פערפעקשאניסט און דער באהאלטענער. דער אפענער פערפעקשאניסט איז א מענטש וואס אלע זיינע ארומיגע אנערקענען אז ער איז א פערפעקשאניסט. כולו אומר פערפעקשאניזם, יעדע קנעפל האט זיך זיין פלאץ, ער איז א פונקטליכער צוזאמגענומענער מענטש, וכו'.
ווידער דער באהאלטענער פערפעקשאניסט איז דער וואס במושכל ראשון איז ער ממש די קעגנזאץ פון די ווארט "פערפעקט". ער איז א פארשלעפטער וואס קען נישט האלטן קיין קביעות פאר מער ווי א וואך. ער קומט אן צו לוויות גלייך נאכן באגראבן... ער איז סעלף עמפלויעד אלס פארט טיים מקוה זיצער און פול טיים וואסער מאלער. ווען איינער וועט זיך וואגן צו זאגן אויף אים "פערפעקשאניסט" וועט מען אים קאנסידערן אלס אנאלפאבעט.
די אמת איז אבער אז אסאך פון די סארט מענטשן וואס קומען נישט אן אין ערגעץ זיי זענען גאר נאך גרעסערע פערפעקשאניסטן ווי די גרעסטע פערפעקשאניסט וואס איר האט אמאל געזען!
יעדע פערפעקשאניסט מוז כסדר אויפגיבן אויף חלקים פון זיינע אמביציעס. איינער וואס שטייט אויף פארטאגס יעדו טאג 3 אזייגער קען נישט נאכקומען דעם פארלאנג פסח נאכן סדר. דער מיט גראדן הוט גייט אויך אמאל אין גאס ווען די ווינט בלאזט, ער לאזט זיך נאר נישט און שטעלט אלעס צוריק אין פלאץ ווי נאר די ווינט בארואיגט זיך.
ווידער דער באהאלטענער פערפעקשאניסט אים פעלט די סקילל וואס רופט זיך "אויפגיבן" ער גייט נישט אויפגיבן אויף די זאכן וואס ער האלט פאר ריכטיג, זאל זיך די וועלט איבערדרייען, "אז איך טוה עס שוין יא זאל עס שוין זיין אינגאנצן" איז די סלאגאן וואס ער חזר'ט כסדר איבער.
די מציאות ווייזט אבר אז שלימות איז נישטא אויף אונזער עולם הזה, און דער באהאלטענער פערפעקשאניסט קען אין פאקט נישט נאכקומען זיינע פארלאנגען, און דאס מאכט ער זאל פארלירן די דרייוו בכלל אנצוהייבן א שיעור קבוע יעדע נאכט ווייל שבת קען מען סייווי נישט לערנען ביינאכט, קומט דאך אויס אז ס'גייט נישט זיין באמת "קבוע" און אויב ס'נישט קבוע איז דאך עס נישט די שיעור וואס איך פלאן אנצוהויבן. איך פלאן דאך צו לערנען "בקביעות" און וועגן דעם הייבט ער קיינמאל נישט אן. אן ווען ער הייבט יא אן פארלירט ער די געשמאק גלייך ווען מ'דארף אויפגיבן א חלק פון די אקוראטע פלענער וואס ער וויל טוהן.
אז מיר פארשטייען שוין וואו די לאך פונעם באהאלטענעם פערפעקשאניסט איז וועלן מיר מחדש זיין אז ער איז גאר בכלל נישט קיין פערפעקשאניסט! א פערפעקשאניסט ווייסט וואו איין און וואו אויס, דאס איז די הויפט באשטאנדטייל אין אים וואס פירט אים צו זיין פערפעקט. ווידער דער באהאלטענער פעפעקשאניסט איז נישט מער ווי א עקסטרעמיסט! א עקסטרעמיסט איז דער וואס וועט נישט אויפגיבן אויף די אנהייב ווען די סוף פירט אנדערש. ער וועט נאר מיטגיין מיט וואס דער אנהייב טראגט אים.
דער עקסטרעמיסט וועט צוליב זיין שיטה רחמנות צו האבן אויף באקריוודעטע מענטשן נישט קענען פועלן ביי זיך פיינט צו האבן דער מענטש וואס וויל אים הרג'נען! דער עקסטרעמיסטישער פערפעקשאניסט וועט צוליב זיין ווילן צו לערנען בקביעות נישט קענען פועלן ביי זיך נאכצוגיבן אויפן קביעות ווען די טבע פארלאנגט, און דאס וועט הרג'נען דעם קביעות.
עס גייט רינדעכיג.
עד כאן אין די יסוד פון פאריגע וואך בתוספת נופך.
יעצט לאמיר זיך נעמען צום צענטעריסט. דער וואס פארשטייט אז רחמנות האבן אויף אומשולדיגע מענטשן איז וויכטיג, אבער ער גייט נישט צוליב דעם רחמנות האבן אויף זיין רוצח.
באמת אויב מ'טראכט אריין, דער צענטעריסט איז זיך סותר מיניה וביה, פון איין זייט האט ער רחמנות אויף מענטשן וואס זענען באהאלפן, פון די אנדערע זייט אבער גייט ער קעגן זייט שיטה און האט נישט קיין רחמנות אויפן רוצח. ווערט שווער דו ביסט יא א בעל רחמנות צו נישט?
די ענטפער אויף דעם איז פשוט, די גמרא זאגט אסאך מאל "זיל בתר טעמא", קוק אויף די טעם הדבר, אויף די סברא וואס ברענגט די שיטה צום טיש. דער טעם פארוואס יעדער אנשטענדיגער מענטש וועטט רחמנות האבן אויף צובראכענע מענטשן איז בעצם א געפיל, אבער די סברא דערצו איז ווייל דער מענטש איז א מענטש מיט געפילן פונקט ווי מיר. איך אין זיין מצב וואלט זיך געשפירט אומבאהאלפן. איך וואלט ווען געהאפט אז מענטשן וועלן אויף מיר רחמנות האבן, מענטשן זאלן פארשטיין מיין מצב און מיר העלפן. וועגן דעם ווען איך זעה א צווייטן אין אזא מצב שפיר איך פאר וויכטיג אים צו העלפן.
וואס טוט זיך אבער מיטן רוצח? ווען איך בין ווען א רוצח וואלט איך נישט געהאט קיין הוה אמינא אז דער נרצח זאל אויף מיר רחמנות האבן, איך וואלט נישט געשפירט בכלל אז עס קומט מיר אזא זאך.
עס קומט אויס לפי זה אז די חילוק צווישן דעם צענטעריסט מיטן עקסטרעמיסט איז אז דער צענטעריסט זעהט אין יעדע זאך די סברא, די קאמען סענס וואס ליגט אונטער יעדע זאך, ווידער די עקסטרעמיסט זעהט נאר די חיצוניות'דיגע הלכה פסוקה וואס קומט ארויס פונעם סברא, און ער ניצט איר צוליב דעם אפילו ווען די סברא וואס איז די יסוד וואס ברענגט צו די הלכה זאגט אנדערש.
נאך דא פיל מאריך צו זיין אי"ה
- טשאלענט
- שר האלפיים
- תגובות: 2125
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג אוגוסט 07, 2016 3:34 pm
- לאקאציע: אין טשאלענט טאפ
אזעלכע קלארע דיבורים, פון אזא הערליך פעדער...........
אבער ביטע לאז אונז נישט ווארטן נאכאמאל אזוי לאנג מיט די פארזעצונג..........
-
- שר האלפיים
- תגובות: 2726
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 09, 2015 5:47 pm
- לאקאציע: אינעם אויבערשטענס הענט
- מה פתאום???
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4403
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 09, 2015 5:16 pm
- לאקאציע: עיה"ק צפת
- משה מאשקאוויטש
- שר חמש מאות
- תגובות: 839
- זיך איינגעשריבען אום: מוצ"ש דעצמבער 05, 2015 2:47 pm


c: text/html

text:
אימיגראציע אלדזשיריע אפריקע פון דער יוד פליטים טויט מארשן אין אלזשיריע?!
אפריקע – א פרישער אינטערנאציאנאלער שטורעם קאכט זיך, נאכדעם וואס עס איז אויפגעדעקט געווארן אז די רעגירונג אין אלזשיריע פירט שוין אן א סיסטעמאטישן קאמפיין אין די לעצטע פערצן מאנאטן, ארויסטרייבנדיג פליטים און אימיגראנטן וועלכע וואנדערן צו איר פון אנדערע ארימערע אפריקאנער לענדער, זוכנדיג שוץ און א בעסערן צוקונפט. די אויפדעקונג צייגט, אז אין די לעצטע 14 מאנאטן, האט שוין אלזשיריע ארויסגעטריבן פון אירע גרעניצן 13 טויזנט פליטים און אימיגראנטן, אריינגערעכנט שוואכע פרויען און פיצלעך קינדער, צווינגענדיג זיי צו מארשירן ביז אינעם בריעדיגן מדבר סאהארא, וואו זיי פארבלייבן געשטראנדעט אונטער'ן זון. פילע זענען שוין דארט לאנגע מאנאטן, און עטליכע קליינע קינדער זענען שוין אויסגעגאנגען פון די היצן.
ווי איז דאס געשעהן? זעה Algeria אויף גוגל מעפס
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
אדאלף היטלער אונגארן אנטיסעמעטיזם האלאקאוסט היסטאריע פון דער יוד ראסיזם פרא-היטלער ראלי אפגעשאפן
בודאפעסט – א ספעציעלע ראלי וואס האט געזאלט פארקומען אין בודאפעסט שבת – ווען עס ווערט אפגעצייכנט דער אלגעמיינער "אינטערנאציאנאלער האלאקאוסט געדענקמאל טאג" – צו באעהרן א פרא-היטלעריסטישן פיגור, איז אפגעשאפן געווארן, נאכדעם וואס אידישע גרופעס האבן זיך באקלאגט איבער דעם. דער פארשוין וועם מ'האט געזאלט באעהרן ביי די ראלי, איז מיקלאש האורטי, וועלכער איז געווען אונגארן'ס פרעזידענט כמעט פונעם ענדע פון דער ערשטער וועלט קריג ביז נאך דער צווייטער וועלט קריג. האורטי איז געווען באקאנט אלס וויסטער אנטיסעמיט און אליאירטער פון דעם היטלעריסטישן רעזשים, וועלכער האט אונטערגעשריבן העסליכע אנטיסעמיטישע געזעצן אין די יארן פון 938' און 939', און וועלכער האט געהאט א דירעקטן אויפזיכט אויפ'ן מארד פון פופציג טויזנט אונגארישע אידן ביים צווייטן וועלט קריג.
ווי איז דאס געשעהן? זעה Budapest, Hungary אויף גוגל מעפס
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)


text:
דאס עסטרײַך (דײַטשיש: Österreich) , אפיציעל די רעפובליק פֿון עסטרײַך (דײַטשיש: Republik Österreich) איז אַ פעדעראלע רעפובליק וואס איז א לאנד איינגעשלאסן לאַנד אין צענטראל-אײראָפּע. זיין הויפטשטאָט איז וויען. עס וואוינען דאָרט מער ווי 8.5 מיליאָן מענטשן, פון זיי עטליכע טויזנט יידן. (רוב פון די אידן וואוינען אין דער הויפטשטאט וויען).עסטרייך גרענעצט מיט אכט לענדער: דייטשלאנד און טשעכיי פון דרום, סלאוואקיי און אונגארן פון מזרח, סלאוועניע און איטאליע פון דרום, און שווייץ און ליכטנשטיין פון מערב.עסטרייך באדעקט א שטח פון 83,879 קוואדראט ק"מ. דאס לאנד ליגט אין די אלפן און איז איבעראל בערגיק; נאר 32% פון לאנד איז נידריגער ווי 500 מעטער, און דער העכסטער פונקט איז 3,798 מעטער איבערן ים-פלאך. די מערהייט פון דער באפעלקערונג רעדט א בייערישן דיאלעקט פון דייטש ווי זייער מוטערשפראך, און די אפיציעלע שפראך איז עסטרייכישע דייטש. אויך אונגאריש און סלאוועניש זענען אפיציעלע שפראכן אין טייל פון לאנד.
עסטרייך האט א היסטאריע וואס גייט צוריק מער ווי טויזנט יאר, פונעם 9טן יארהונדערט.אין דעם 19טן יארהונדערט האט געהערשט אין עסטרייך די האפסבורג דינאסטיע, און עסטרייך איז געווארן איינער פון די גרויסער קראפטן פון אייראפע. אין 1867, האט דער קייסער פראנץ יאזעף פארוואנדלט די עסטרייכישע אימפעריע אין דער עסטרייך-אונגארישער אימפעריע. די עסטרייך-אונגארישע אימפעריע איז איינגעפאלן אין 1918 ביים סוף פון דער ערשטער וועלט מלחמה. די ערשטע עסטרייכישע רעפובליק איז געגרינדעט אין 1919, מיט א קלענערן שטח לאנד. אין 1938 האט עסטרייך זיך באהאפטן צו נאצי דייטשלאנד אינעם אנשלוס, וואס האט געצויגן ביז דער ענדע פון דער צווייטער וועלט מלחמה אין 1945, ווען די אליאירטע כוחות האבן אקופירט דאס לאנד. די אקופאציע האט געענדיגט אין 1955 ווען דער עסטרייכישער שטאַט אפמאך האט ווידער אויפגעשטעלט עסטרייך ווי א סואוורענער שטאַט. אין יענעם יאר האט דער עסטרייכישער פארלאמענט דערקלערט די אייביגע נייטראלקייט פון עסטרייך.
היינט איז עסטרייך א פארלאמענטארע דעמאקראטיע וואס באשטייט ניין פעדעראלע שטאטן. די הויפטשטאט און גרעסטע שטאט איז ווין, מיט א באפעלקערונג העכער פון 1.7 מיליאן. עסטרייך איז איינע פון די רייכסטע לענדער אין דער וועלט, מיט א ברוטא אינלענדישן פראדוקט א מענטש פון $52,216 (געשאצט 2014). דאס לאנד האט א הויכן לעבן סטאנדארט. עסטרייך איז א מיטגליד פון די פאראייניגטע פעלקער זייט 1955, פונעם אייראפעישן פארבאנד זייט 1995, און האט אדאפטירט די אייראפעאישע וואלוטע , די איירא, אין 1999.
עסטרייך געהערט צו דער שענגען זאנע. אזוי אויך געהערן אלע שכנותדיקע לענדער, קומט אויס אז ביי די גרענעצן פון עסטרייך עקסזיסטירט נישט קיין קאנטראל.


text:
די “V” וואָרט האלט זייַן סימכע פון וועגאַנמאָפאָ, דער חודש פון וועגאַן עסנוואַרג, מיט זייַן טעמע, “אויב טעלעוויזיע רום שעפס ווענט וועגאַן.” הייַנט אונדזער גאַסט איז רי דרוממאָנד, אַנדערש באקאנט ווי דער פּיאָניר פרוי. אויב איר וועט נאָכגעבן מיר, איך טאַקע דאַרפֿן רי צו באַקענען זיך צו איר. איך וועט זיין איבער אין די ווינקל טריינג נישט צו לאָזן מיין אויגן זעמל אַלע די וועג צוריק אין מיין קאָפּ. איך טאָן, אָבער, רעזערוו די רעכט צו אַרייַנשפּריצן מיין באַמערקונגען אויב איך פילן איך וועט פּלאַצן אַנדערש.
“מייַן נאָמען איז רי. עטלעכע פאָלקס וויסן מיר ווי דער פּיאָניר פרוי. איך בין אַ פאַרצווייפלט באַלעבאָסטע. איך לעבן אין די מדינה. איך קאַנאַל לוסיל באַלל, סילוויאַ פּלאַט, און עטאַל מערמאַן. באַגריסונג צו מיין פראָנטיער!”
(זי טשאַנאַלז לוסי, סילוויאַ פּלאַט און עטאַל מערמאַן? וואָס די גענעם טוט אַז מיינען? זי ס אַ סואַסיידאַל סקרעוובאַלל וואס סינגס “אלץ ס קומענדיק אַרויף רויזן” בשעת איר קאָפּ איז אין די ויוון???? מאל זי סוואַפּס אויס סילוויאַ פּלאַט מיט וויוויאַן לי…ווייַל זיי זענען סאָאָאָ ינטערטשיינדזשאַבאַל. געזונט, פידלען-די-די.)
“איך בין אַ מיטן קינד וואס געוואקסן אַרויף אויף די זיבעט פערוויי פון אַ גאָלף קורס אין אַ קאָרפּראַט שטאָט. נאָך הויך שולע, איך טראַכט מיין כערייזאַנז דארף בראָדאַנינג. איך אַטענדאַד קאָלעגע אין קאַליפאָרניאַ, דעמאָלט גאַט אַ אַרבעט און וואָר שווארצע פּאַמפּס צו ווערק יעדער טאָג. איך געגעסן סושי און באהאנדלט זיך צו פּעדיקורעס אויף אַ האַלב-רעגולער יקער. איך אפילו געקושט יעקב גאַרנער אין אַ ליפט אַמאָל. איך ליב געהאט אים דיפּלי, טראָץ דער פאַקט אַז אונדזער שייכות בלויז לאַסטיד 47 סעקונדעס.”
(און איך טראַכט מיין ליבע פֿאַר ריטשארד גיר באָרדערד אויף די פּאַטאַלאַדזשיקאַל. איך פילן פיל בעסער איצט.)
“יאר צוריק, נאָך לעבעדיק און ארבעטן דאָרט פֿאַר עטלעכע יאָרן, איך לינקס דער גרויסער שטאָט פון לאס אנדזשעלעס . פליינג אַ טויט-סוף שייכות מיט אַ סורפער, איך פּלאַננעד אַ פיל-דארף גרוב האַלטן אין מיין אָקלאַהאָמאַ כאָומטאַון איידער אָנהייב מיין נייַ לעבן אין טשיקאַגאָ. עס איז געווען בעשאַס מיין בלייַבן אין שטוב, אז איך באגעגנט מאַרלבאָראָ מענטש, אַ מיסטעריעז, Wrangler-wearing cowboy with steely, ייַזיק-בלוי אויגן און אַ מאַסקיאַלער, work-honed body who made me forget myself.”
(טאַקע? מאַרלבאָראָ מענטש? אויסערדעם דעם באָכער אין די פּאַפּיראָס קאַמערשאַלז, isn’t that the name of a serial killer? טאַקע וואַרטן, אַז ס בופלאָקס ביל. זעלביקער חילוק. האַלטן לייענען אויב איר נאָך האָבן דיין אַפּעטיט.)
“א שטרענג וועגעטאַריער, איך געפאלן שווער און פעסט, און איידער איך געוואוסט עס, איך'ד קאַנסאַלד מיין טשיקאַגאָ פּלאַנז, באהעפט דעם קאָוובוי, און איז געווען שייַכעס זיינע קינדער און טשייסינג קאַוז אַוועק מיין גאַניק אויף זיין פיך ראַנטש אין דער מיטן פון ינ ערגעצ ניט. איך געהאט קיין געדאַנק ווי איך איר'ד ווונד אַרויף דאָרט, אָבער איך געוואוסט עס איז געווען פּונקט ווו איך געהערט. פיר קינדער און דרייַצן יאר שפּעטער, איך נאָך טאָן ניט וויסן וואָס איך בין טאן דאָ. אבער איך טאָן וויסן דעם: איך בין פּונקט ווו איך געהערן.”
(דורך “שטרענג וועגעטאַריער,” זי מיינט זי ליב געהאט סושי. און וואס זאגט “שייַכעס זיינע קינדער” ענימאָר? אַז סאָונדס אַזוי ביבליקאַל – זי ביגאַט די פרוכט פון זיין לענדן. איך קענען הערן פאולוס אַנקאַ געזאַנג “ווייל מיין בעיבי” אין דער הינטערגרונט – אויב איר טאָן ניט וויסן די ליד, איר 'רע אויך יונג. גיין קוקן עס אַרויף!)
איך ערשטער געלערנט וועגן רי דרוממאָנד ווען איך געזען איר בוך, שווארצע העעלס צו טראַקטאָר ווהעעלס, אין די בוקסטאָר. איך לייענען די רעקל און איז דיסכאַרטאַנד אַז עמעצער וואס באטראכט זיך אַ “שטרענג וועגעטאַריער” was now part of the exploitation and slaughter of cows and calves. Ree was first seen on TV when she beat Bobby Flay in a Thanksgiving dinner throwdown. איר בלאָג איז וויילדלי פאָלקס און אַזוי איז איר פוד נעטוואָרק ווייַזן, פּיאָניר פרוי. קלאַנג האט עס אַז ריס וויטערספּאָן וועט זיין פּלייינג רי אין אַ פֿילם וועגן איר לעבן. אוי ריס, ערשטער די עלאַפאַנץ, איצט דעם?
איך 'ווע וואָטשט איר ווייַזן אַ פּאָר פון מאל (פֿאַר פאָרשונג, אַוואַדע) און איך האָבן צו זאָגן, זי יריטייץ מיר צו קיין סוף. אפֿשר עס ס איר קול אַז סאָונדס סקריפּטיד און שווינדל קיין ענין וואָס זי ס גערעדט וועגן. אפֿשר עס ס וואַטשינג איר שקלאַף אַוועק אין דער קיך אַזוי זי קענען קאָרמען די מענטשן וואס זענען אַזוי פאַרנומען טאן די “פאַקטיש אַרבעט” אויף די ראַנטש.
אפֿשר עס ס אַז עס מאכט מיר טרויעריק צו היטן איר 4 היים-סטשאָאָלעד קינדער זייַענדיק געלערנט אַז אַנימאַלס זענען קאַמאַדאַטיז. איך מיינען, זיי רעדן אַ פּלאַץ וועגן זייער ליבע פון שיין חיות (יוזשאַוואַלי פערד) און רי ס וועב פּלאַץ איז אָנגעפילט מיט פּרעכטיק פאָטאָגראַפיע פון די מערסט אַמייזינג לעבעדיק (פֿאַר איצט) beings.
אבער סאַדלי, יענע אַנימאַלס זענען אַלע וועגן געלט און אויב עס איז קיין קשיא וועגן אַז, לייענען דעם פּאָסטן דורך רי ס מאַן, “מאַרלבאָראָ מענטש,” גערופן די קאַו-קאַף אָפּעראַטיאָן. עס וועט לערנען איר אַלץ איר קיינמאָל געוואלט צו וויסן וועגן ווי צו קאַנטיניואַסלי האָדעווען די קאַוז, ווען צו באַזייַטיקן די קאַווז פון זייער מוטערס און ווי צו ברעכן עס אַלע אַראָפּ אין וואָס טאַקע זאכן: דאָללאַרס און סענס.
אזוי ווי וועגן רי ס רעסאַפּיז? געזונט, זיי זענען פּשוט, זיי קוקן האַרציק און געשמאַק און וואָלט אַוואַדע זיין מאַסע-פּלעאַסערס, ספּעציעל פֿאַר פלייש-און-פּאַטייטאָוז ליבהאבערס. אבער עס איז גאָרנישט אַפֿילו רימאָוטלי געזונט וועגן זיי. אַפ אַנ עמעס, מען געבן פּאַולאַ דין אַ שווער צייַט? געזונט, איר סאַקסעסער האט אנגעקומען און איר נאָמען איז רי (געזונט, אַקשלי איר נאָמען איז אַן מערי; רי איז אַ צונעמעניש). איך בין גערעדט קייפל סטיקס פון פּוטער פּלוס שווער קרעם פּלוס גאַנץ מילך פּלוס ביפסטייק פּלוס מער פּוטער און ייל. מייַן אַרטעריעס זענען כאַרדאַנינג נאָר שרייַבן וועגן עס.
פֿאַר דעם פּאָסטן, איך טראַכט איך זאָל שטעקן מיט אַ קלאַסיש אַזוי איך אויסדערוויילט צו וועגאַניזע רי ס טשיקקען-פרייד סטייק און קרימי מאַשט פּאַטייטאָוז מיט ווייסע גראַווי פון איר “היים אויף די ראַנגע” עפּיזאָד. צוריק אין די אָנהייב פון די “V” וואָרט, איך געמאכט “Chicken-Fried” סעיטאַן סטייקס but now I needed a gluten-free version. Ree’s recipe uses 5 1/2 טעפּלעך פון גאַנץ מילך, 2 עגגס, 1 גלעזל פון שווער קרעם, 8 אַז. פון קרעם קעז, 17 Tbs. פון פּוטער (נעמען אַז, פּאַולאַ!), 1/2 גלעזל פון בוימל און 1/4 גלעזל פון שמירן לעפטאָוווער פון קוקינג די סטייקס.
מייַן “Chicken-Fried” טאָפו סטייקס און קרימי מאַשט פּאַטייטאָוז מיט ווייסע גראַווי ניצט 4 1/2 טעפּלעך פון גויים-מילכיק מילך, קיין עגגס, קיין קרעם, 2 Tbs. פון ניט-מילכיק קרעם קעז, 2 Tbs. פון וועגאַן פּוטער (וואָס איז אַפּשאַנאַל) און 2 Tbs. of organic unrefined vegetable oil. אַזוי עס ס אַ ביסל לייטער אָבער גלויבן מיר, עס ס ניט פעלנדיק קיין פון דעם אַראָמאַט.
די “Chicken-Fried” טאָפו סטייקס זענען אַזוי אַמייזינג. קריספּי ברעאַדינג אויף די אַרויס און ווייך, זאַפטיק טאָפו אויף דער אינעווייניק.
די מאַשט פּאַטייטאָוז זענען רייַך, קרימי און דעקאַדענט. איר קענען מאַכן זיי אַפֿילו מער קרימי און ינדאַלדזשאַנט אויב איר ווילן אָדער איר קען לייטאַן זיי אַרויף דורך אָומיטינג די קרעם קעז.
האָנעסטלי, איך האָבן קיינמאָל געווען אַ פאָכער פון ווייַס יויך אָבער דעם איז געווען געשמאַק ווי געזונט. מייַן יויך איז גלאַט און לאַגזשעריאַס, אַ גאנץ טאַפּינג פֿאַר דעם קאָווגירל גרוב.
איך וויסן דעם פּאָסטן איז סנאַרקיער ווי מיין געוויינטלעך. אפֿשר איך בין אַ ביסל ייפערטזיכטיק. נאָך אַלע, איך איז געווען אַ שטאָט מיידל אויך וואס געענדיקט אַרויף טראַנספּלאַנטיד צו אַ אָרט אַז ס וועג אויס פון מיין עלעמענט. ניט ענלעך רי דרוממאָנד, איך בין נישט דיקלערינג זיך “די ווודסטאַק פרוי” און בשעת איך בין נישט זיכער וואָס איך בין טאן דאָ יעדער, איך בין ניט קאַנווינסט אַז איך בין “פּונקט ווו איך געהערן.” נאָך, איך בין ניט דזשאַמפּינג אויף דער פֿרייַ-קייט באַנדוואַגאַן און פּרייסינג טשיקאַנז פֿאַר מיין באַקיאַרד.
וועלכער. שטאָט אָדער מדינה, שטאָטיש אָדער ראַנטש, איר וויסן איר ווילן דעם מאָלצייַט. און זאל איך פֿאָרשלאָגן, פֿאַר דיין לייענען פאַרגעניגן, אַז איר באַזוכן די וועגאַן פעמיניסט אַגיטאַטאָר, אַ בלאָג געשריבן דורך מיין פרייַנד, די ניט צו גלייבן מאַרלאַ רויז. איר נעמען אויף די פּיאָניר פרוי איז די סינפוללי גאנץ פאַרבייַסן פֿאַר דעם מאָלצייַט. האַנאָע האָבן!
"טשיקקען-פרייד" טאָפו סטייק מיט קרימי מאַשט פּאַטייטאָוז און ווייסע גראַווי
פֿאַר די קרימי מאַשט פּאַטייטאָוז:
קוקינג בוימל שפּריץ אָדער גרינס ייל
2 -3 לבס. יוקאָן גאָלד פּאַטייטאָוז (וועגן 12 קליין פּאַטייטאָוז)
קאָשער זאַלץ
2 Tbs. וועגאַן קרעם קעז
½ טעפּל נישט-מילכיק קרעם אָדער מילך
½ צפּ. קנאָבל פּודער
½ צפּ. דאַר קראָפּ
1 tsp. קאָשער זאַלץ
½ צפּ. שוואַרץ פעפער
3 סקאַליאַנז, chopped, ווייַס און גרין פּאַרץ
פּרעהעאַט די ויוון צו 350 דיגריז. ספּרייַ אַ באַקינג שיסל מיט קוקינג בוימל (אָדער שמירן עס מיט אַ וילד שטיק פון פּאַפּיר האַנטעך). קאַט די פּאַטייטאָוז אין אפילו טשאַנגקס אַזוי זיי וועט אַלע האָבן די זעלבע קוקינג צייַט. שטעלן זיי אין אַ גרויס פאַן, פּלאָמבירן מיט קאַלט וואַסער, און לייגן עטלעכע קאָשער זאַלץ. דעקן און ברענגען צו אַ קאָכן איבער מיטל-הויך היץ. ופדעקן, נידעריקער די היץ און לאָזן קאָכן ביז די פּאַטייטאָוז זענען גאָפּל-ווייך, וועגן 20 מינוט.
פליסן די פּאַטייטאָוז אין אַ קאַלאַנדער און קריק זיי צו דער וואַרעם פאַן. צעקוועטשן דעם פּאַטייטאָוז איבער נידעריק היץ. קער אַוועק די היץ, לייגן די קרעם קעז, קרעם אָדער מילך, בשמים און סקאַלליאָנס און מישן עס געזונט.
אַריבערפירן די פּאַטייטאָוז צו די וילד באַקינג שיסל. שטעלן אַ ביסל טראפנס פון ייל (אָדער עטלעכע פּאַץ פון פּוטער) אויף די שפּיץ פון די פּאַטייטאָוז. דאס וועט העלפן זיי ברוין. באַקן ביז גילדענע-ברוין, 20 – 30 מינוט.
פֿאַר די "טשיקקען-פרייד" טאָפו סטייק:
1 בלאָק עקסטרע-פעסט טאָפו, געדריקט און ויסגעשעפּט
1 גלעזל ניט-מילכיק מילך
2 Tbs. ערד פלאַקסיד
6 Tbs. וואַרעם וואַסער
2 טעפּלעך טשיקקפּעאַ מעל
1 tsp. קנאָבל פּודער
1 tsp. דאַר אָרעגאַנאָ
1 tsp. קומין
1 tsp. פּאַפּריקאַ
1 tsp. ציבעלע פּודער
½ צפּ. קאָשער זאַלץ
½ צפּ. שוואַרץ פעפער
2 Tbs. גרינס ייל
Mix the water with the flaxseed in a cup or small bowl. זאל זיצן פֿאַר 10 מינוט ביז עס טיקאַנז. שטעלן די מילך אין אַ פּליטקע שיסל. לייג די טיקאַנד פלאַקסיד צו די מילך און קאָך. אין אן אנדער פּליטקע שיסל אָדער שיסל, פאַרבינדן די מעל מיט די בשמים. האָבן אַ ריין טעלער גרייט צו באַקומען די ברעאַדעד טאָפו סטייקס.
ארבעטן מיט איינער רעפטל פון טאָפו בייַ אַ מאָל, טונקען עס אין די מעל געמיש. עפענט צו מאַנטל. שאָקל אַוועק קיין וידעפדיק מעל און טונקען די טאָפו אין די מילך / פלאַקסיד געמיש. עפענט צו מאַנטל. לעסאָף, טונקען עס צוריק אין די מעל ווידער און ווענדן צו מאַנטל. אָרט די ברעאַדעד רעפטל פון טאָפו אַנטו די ריין טעלער. איבערחזרן מיט די מנוחה פון די טאָפו.
פּרעהעאַט די ויוון צו 200 דיגריז. היץ די ייל אין אַ גרויס סקילאַט איבער מיטל-הויך היץ. דעפּענדינג אויף די גרייס פון דיין סקילאַט, איר זאלט דאַרפֿן צו קאָכן די טאָפו אין באַטשאַז. צי ניט שטופּן די פּאַן אָדער די טאָפו וועט ניט באַקומען בראַונד און קריספּי. איר וויסן די ייל איז הייס גענוג ווען איר שפּריצן אַ ביסל פון מעל אין די ייל און עס סיזזלעס. קוק די טאָפו ביז עס געץ גילדענע ברוין, וועגן 4 מינוט. קאַרעפוללי פליפּ די טאָפו סטייקס און קאָכן די אנדערע זייַט. די רגע זייַט יוזשאַוואַלי קוקס פאַסטער ווי די ערשטער זייַט. אַריבערפירן די טאָפו סטייקס צו אַ באַקינג בויגן טאַפּט מיט אַ קאָאָלינג געשטעל אָדער אַן אויוון-זיכער טאַץ און שטעלן אין די ויוון צו האַלטן וואַרעם בשעת איר מאַכן די מנוחה פון די מאָלצייַט.
פֿאַר די ווייסע גראַווי:
2 Tbs. ייל אָדער וועגאַן פּוטער
1/3 גלעזל טשיקקפּעאַ מעל
3 טעפּלעך ניט-מילכיק מילך
1 גלעזל נידעריק-סאָדיום גרינס יויך
½ צפּ. קאָשער זאַלץ
שווארצע פעפער צו פאַרזוכן
אין דער זעלביקער סקילאַט ווו איר געפּרעגלט די טאָפו סטייקס, היץ די ייל אָדער פּוטער איבער מיטל-הויך היץ. לייג די מעל און וויסק פֿאַר וועגן אַ מינוט אָדער צוויי. איר ווילן די מעל צו קאָכן אַזוי דער יויך טוט נישט טעם ווי פּאַפּ. די רו זאָל זיין אַ גאלדענער קאָליר. שיטן די מילך אין די פּאַן, סלאָולי, בשעת ווהיסקינג קעסיידער. אויב איר ניטאָ ווי מיר, איר וועט האָבן די מילך אין דיין רעכט האַנט, דעמאָלט פאַרשטיין איר קענען ניט וויסק מיט דיין לינקס האַנט, און האָבן צו האַלטן און באַשטימען הענט. וויסק אין די יויך ווייַטער. לייג די זאַלץ און פעפער. פאָרזעצן ווהיסקינג ביז די יויך איז גלאַט און גראָב, וועגן 5 מינוט. אויב עס געץ אויך דיק, לייגן מער מילך אָדער יויך. טעם פֿאַר געווירץ.
צו דינען: סערוו די טאָפו סטייקס ווייַטער צו אַ זייַט פון מאַשט פּאַטייטאָוז. Top ביידע מיט די יויך. Have it with some salad 🙂
די “V” וואָרט: זאָגן אים. עסן עס. לעבן אים.


text:
ניגונים אדער חלק פין ניגונים וואס סאונד די זעלבע
אחראי: אחראי
-
- שר מאה
- תגובות: 182
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 07, 2014 4:03 pm
-
- שר חמש מאות
- תגובות: 706
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 26, 2016 10:49 pm
- וואוילע שעפעלע
- שר חמשת אלפים
- תגובות: 5663
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג דעצמבער 24, 2015 2:17 pm
- לאקאציע: אין שטאל
אברהם שמואל לעמברגער האט געשריבן:מכה בפטיש האט געשריבן:כנשר (מ. גאלדמאן)
אוי שמחתי באומרים לי (מ. גאלדמאן)
ס'איז די זעלבע בעל מנגן
ער האט גע'גנב'ט פון זיך?
פערפעקט האט געשריבן:דער קאמפאזער אליין כאפט געוויינליך נישט בשעתן קאמפאזן אז ס'איז נישט ניי.
- א גראם מיט טעם
- שר שלשת אלפים
- תגובות: 3665
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 23, 2013 8:40 pm
- לאקאציע: אויף א שפאציר, פונעם מח צום פאפיר
די זעלבע דא, אז מ'זעהט אז א ניגון איז געלונגען, מאכט מען נאכאיינס די סעים...
זיכט איר א פאסיגע פאום מיט צו שיקען מיט א מתנה?
מיר קענען עס צושטעלען פאר אייך,
ווי אויך שרייבען מיר גראמען פאר דיננערס, זינגערס ועוד,
שיקט אן אישי אדער אימעיל צו gram.mit.tam@gmail.com
- ליידיג גייער
- שר מאה
- תגובות: 229
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 09, 2013 4:31 pm
- רביש
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 429
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג נובעמבער 01, 2015 4:21 pm
- לאקאציע: איינגעזינקען אין מחשבות...
אברהם שמואל לעמברגער האט געשריבן:מכה בפטיש האט געשריבן:כנשר (מ. גאלדמאן)
אוי שמחתי באומרים לי (מ. גאלדמאן)
ס'איז די זעלבע בעל מנגן
ער האט גע'גנב'ט פון זיך?
ער האט אמאל געזאגט אויף דעם "פון זיך מעג מען גנב'נען..."
בדרכם נלך...
-
- שר האלפיים
- תגובות: 2799
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג ינואר 07, 2008 8:22 am
- לאקאציע: וויליאמסבורג בריק
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 487
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 07, 2015 1:46 am
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 487
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 07, 2015 1:46 am
איך האב גארנישט קעגן דעם נייעם אשכול אבער וואס פעלט עס אויס ווען מ'שמועסט שוין דא דערפון אין גרויסן?
ווי זאגט פינקי? דער לעלובער רבי פון ביתר פארט אויף שבת קיין ירושלים און דער לעלובער רבי פון ירושלים פארט אויף שבת קיין ביתר ווער ברויך עס? גייטס ענק ביידע פון ווי עטס קומטס והכל על מקומו יבא בשלום.
Socrates-
- קברנה סובניון
- שר חמש מאות
- תגובות: 693
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מאי 20, 2015 10:38 am
- לאקאציע: אין וויין גארטן
- א גראם מיט טעם
- שר שלשת אלפים
- תגובות: 3665
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 23, 2013 8:40 pm
- לאקאציע: אויף א שפאציר, פונעם מח צום פאפיר
זיכט איר א פאסיגע פאום מיט צו שיקען מיט א מתנה?
מיר קענען עס צושטעלען פאר אייך,
ווי אויך שרייבען מיר גראמען פאר דיננערס, זינגערס ועוד,
שיקט אן אישי אדער אימעיל צו gram.mit.tam@gmail.com
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 487
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 07, 2015 1:46 am
פון דעם קען מען רעדן און רעדן און נישט אויפהערן סינס ס'איז דא אזויפיל דופליקעטס אז מ'קען פון זינען אראפגיין.. ס'איז שוין צייט פאר נאך אזא מעש-אפ זאל ארויסקומען
נאדיר נאך צוויי, לאו דוקא די וואס איך ברענג יעצט האט צוטוהן מיטן ערשטן חלק תגובה, ס'איז נאך פארהאן גענוג און נאך וואס יא.
1) לוי פאלקאוויטש - אברהם מרדכי שווארץ בייגעלע ניגון די לעצטע סענטעס פון די ערשטע פאל וואס פארט אזוי אויף ארויף פירנדיג צום צווייטן פאל, איז גענוי די זעלבע ווי דוד גבאי'ס ענגלישע ניגון daven for me ביים זעלבן שטיקל סוף ערשטע פאל פארנדיג צום צווייטן.
2) נישט אזוי אויפפאלנד, ווייל ס'איז 2 אנדערע ביטס. אייזיק האניג - יוסי גרין והביאנו לציון עירך די ערשטע 8 נאוטס איז די זעלבע ווי די ערשטע 9 נאוטס פון די וועלטס ניגון אויף וואס מ'טאנצט קעדאטשקע, זינגטס עס אין קאפ וועט עטס גראד כאפן די צוגלייך. איינער ווייסט פון ווי ס'קומט ארגינעל און ווער די מחבר איז?
Socrates-
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 487
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 07, 2015 1:46 am
elmonsey האט געשריבן:
מיין נעקסטע שטיקעל לייג איך די אינטרא פין די לעצטע סצענע פין די לעצטע געדאנק מיט א אלטע ניגון פין לייבלה השל ז"ל די ניגון הייסט "הנה אנוכי" איך האב מיך געמיטשעט יארן צי וייסן פין ווי די ניגון קימט אבער א שכויעך פאר יוסי גיל וואס האט מיך געעפנט מיינע אויגן צי ניגונים פין לייבלה השל אין דארט האב איך געטראפן די ניגון.
אינטרא די לעצטע געדאנק
הנה אנוכי לייבלה השל ז"ל
אויב איינער ווייסט פין נאך שטיקלעך זאל שרייבן אין אויס איך האב די ניגונים וועל איך עס אויסשניידען אין אויפלייגן דא.
איז די אינטרא פון די לעצטע געדאנק לעצטע צענע נישט פון ?Someday איך מיין די האסט א טעות אדער קען איך נישט דעם ניגון פון לייבל השל? אדער רעד מיר פון צוויי אנדערע זאכן
ס'קוקט אויס ווי די אינטרא איז אריין אין די קאטעגאריע פון דראמא בימים ההם ווייל מ'האט עס שפעטער נאכגעמאכט ביי סליחות נאכט אין קיעוו די צענע אין תפיסה ווי מ'פארשט אויס חיים דער רב פון ליאן (חנינא)
שפיאן!!! פאר וועם האסטו געארבעט!!!!
Socrates-
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 487
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 07, 2015 1:46 am
צדק תרדוף האט געשריבן:אין די ניגון פון רש"ש- מיכאל'ס טעיפ ווען די רש"ש וויל טוהן דעם שידוך:
אויב אזוי ..
כבודו מלא עולם- ניגון וויזניץ
איך וואלט געזאגט אויף דעם דוחק גדול, ס'איז דא א ניגון וואס האט איינס אדער צוויי נאוטס וואס עדנלט לאו דוקא די זעלבע נאכדעם נעם א ניגון ווי המלך פון ידידים וואס איז א ברייטע פארציע געלחקנט פון קאך... דערנאך איז דא מיטעלע.
איך זאג אז דאס איז די קלענסטע קאטעגאריע
Socrates-
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 487
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוקטובער 07, 2015 1:46 am
גייט אריין און ארויס פון הלל הזקן (ר'יו"ט ערליך) בעיקר ביים פזמון.
מעגליך מיכאל האט דוקא דאס געוואלט ווייל ס'משונה'דיג אבוויעס ס'קוקט אויס ממש ווי איינער וואס קאט יעדע מינוט פון איין לעין צום צווייטן נישט זיכער וועלכע איז בעסער...
Socrates-
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 11 געסט


text:
זכרו חק לישראל - מפעל חזק ואמץ
די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד
זכרו חק לישראל - מפעל חזק ואמץ
צו ווייסט איינער מער פרטים?
טוען זיי עפעס למעשה, ווי למשל שיעורים ברבים? אויפן טעלעפאן וכדו'?
- שיעור בבא מציעא
- שר מאה
- תגובות: 101
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג אוגוסט 25, 2016 2:20 pm
- נא_שכל
- שר ארבעת האלפים
- תגובות: 4570
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג יולי 14, 2008 10:44 pm
- לאקאציע: עולם הדמיון
פורים קטן האט געשריבן:
דער שיעור האט עפעס מיט חק? אדער מיט די פרשת השבוע?
בכל אופן איז עס א גוטע זאך, און כ'בין זיכער אז דער ציבור וועט הנאה האבן.
גראדע דער מגיד שיער איז א ידען נפלא, שייף עייל שייף נפיק. געהערט פון אים אמאל א הערליכע באלערענדע שיעור איבער "הגדת מהר"ל" פון ר' יודל ראזענבערג והמסתעף, זייער ברייט און שיין אראפגעלייגט.
- farshlufen
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 19487
- זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
- לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק
ווערעצקי האט געשריבן:אבער פארוואס מאכן זיי א באזונדערע שיעור נאר פאר נביאים וכתובים?
פון מיין עקספחריענס, פילע חק לערנער דאווענען אפ די נביאים / הפטורה חלק, זיי פארשטייען שוין באלד גרינגער דעם זוה"ק אווי דעם נביא, ס'פעלט די יסודות וואו דאס געהערט לויטן סדר השנים און אויף וואס עס גייט ארויף וכו'.
לויט ווי איך קען דעם מג"ש איז ער דער רעכטער אויסוואל אריינצוברענגען דעם המון אין נביא.
לכאורה האט געשריבן:איך האב אנגערופן דעם זכרו טעלעפאן ליניע און אנגעהויבן אויסהערן דעם הקדמה וואס ר' צבי אהרן גיבט אויף די הפטרת השבוע, עס געדויערט אומגעפער א האלבע שעה און עפנט די אויגן צו די גאנצע עפאכע ארום און ארום דעם קאפיטל. זייער קלאר און שיין!
יאפס! אויך אזוי געטוהן, וואס זאל איך אייך זאגן, הפלא ופלא, געדענק נישט צו איך האב שוין אזאנס געהערט אמאל, שיין קלאר מיט פילע ידיעות ארום און ארום. איז ער טאקע פאסיג אויף דעם פאזיציע. לאמיר האפן אז ער וועט אנגיין דאס גאנצע יאר מיט די זעלבע פרישקייט.
פ' במדבר - הושע בן בארי
אויך זייער שיין אויפגעוויזן אז די ווערטער פונעם אר"י הק' אז די מערה אויפן בארג אין צפת איז "נישט" פון הושע בן בארי, איז מוכרח לפי ידיעת קורות הימים, ווען הושע בן בארי איז נפטר געווארן.
ווערעצקי האט געשריבן:אויסגעהערט די הקדמה! הערליך שיין! בתוך הדברים אדרעסירט ער אויך די "סגולה" פון א סעודה פאר תלמידי חכמים לע"נ הושע בן בארי.
אויך זייער שיין אויפגעוויזן אז די ווערטער פונעם אר"י הק' אז די מערה אויפן בארג אין צפת איז "נישט" פון הושע בן בארי, איז מוכרח לפי ידיעת קורות הימים, ווען הושע בן בארי איז נפטר געווארן.
http://www.hebrewbooks.org/pdfpager.asp ... &pgnum=176
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 496
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג דעצמבער 06, 2011 4:37 pm
- פארבינד זיך:
עבודת_הבורא האט געשריבן:געוואלט פארשלאגן, עס איז אמאל ארויס געקומען פון ר' שמעון ווייס ז"ל (תמר יפרח) א משניות מיטן נאמען יוסיף לחק, וואס דארט האט ער איינגעטיילט אלע אנדערע פרקי משניות וואס עס פעלט פונעם חק און א באנד אדער צוויי, מיט א סדר פון לערנען בערך נאך איין פרק א טאג, אזוי ארום ענדיגן יעדעס יאר ששה סדרי משנה, עס וואלט אפשר געווען א גוטע געדאנק פארן מפעל דאס אויף צו ארבעטן, סיי אויף די טעל שיעורים און סיי אויף שיעורים אין בית מדרש, שטייצעך אלס אפשענעל ווער עס וויל עס.
געראדע ווייס איך אז ר' אהרן וויינשטאק ע"ה לע"נ וועם די חזק ואמץ איז נתנדב געווארן האט ארויסגעגעבן אזא משניות וואס פעלט פונעם חק מיטן נאמען לחם חק
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 496
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג דעצמבער 06, 2011 4:37 pm
- פארבינד זיך:
אדיר איום האט געשריבן:עבודת_הבורא האט געשריבן:געוואלט פארשלאגן, עס איז אמאל ארויס געקומען פון ר' שמעון ווייס ז"ל (תמר יפרח) א משניות מיטן נאמען יוסיף לחק, וואס דארט האט ער איינגעטיילט אלע אנדערע פרקי משניות וואס עס פעלט פונעם חק און א באנד אדער צוויי, מיט א סדר פון לערנען בערך נאך איין פרק א טאג, אזוי ארום ענדיגן יעדעס יאר ששה סדרי משנה, עס וואלט אפשר געווען א גוטע געדאנק פארן מפעל דאס אויף צו ארבעטן, סיי אויף די טעל שיעורים און סיי אויף שיעורים אין בית מדרש, שטייצעך אלס אפשענעל ווער עס וויל עס.
געראדע ווייס איך אז ר' אהרן וויינשטאק ע"ה לע"נ וועם די חזק ואמץ איז נתנדב געווארן האט ארויסגעגעבן אזא משניות וואס פעלט פונעם חק מיטן נאמען לחם חק
יא איך האב געזעהן דעם משניות פון ר' אהרן וואס ער האט געמאכט לע"נ זיין ווייב, ער מאכט דעם חשבון אז מיטן צו לערנען יעדן טאג א האלבע פרק און יעדן שבת א גאנצע פרק קען מען ענדיגן ששה סדרי משנה יעדעס יאר.
אז מען וועט נאך מאכן דעם זעלבן חשבון מיט תהילים וועט מען ענדיגן יעדעס יאר
גאנץ חמישה חומשי תורה מיט אלע הפטורת
גאנץ משלי
גאנץ תהלים
גאנץ ששה סדרי משנה
א הערליכע קנין
פרשת מטות
(אין די שבע דנחמתא קוקט אויס וועט נישט זיין קיין גרויסע חידושים אין די הקדמות, ס'איז דאך אלעס בערך די זעלבע ענין, אבער ווער ווייסט, אפשר וועט ער עפעס אויפקומען, וועלן מיר עס דא מודיע זיין).
פרשת ראה
צום סוף האט ער מיך געלאזט מיטן צונג אינדרויסן, ווען ער איז מסיים די הקדמה זאגנדיג אז די גאנצע זאך איז נאר "בדרך אפשר" און ער האט נישט געטראפן קיין ראי' לדבריו, ס'איז נאר "יגדיל תורה ויאדיר". האט ער מיך גענומען אויף א רייד, און צום סוף ארויסגעלאזט די לופט פון די רעדער...
ווערטלעך אין די זייט, ביי אונז איז די גאנצע הפטרה עפעס ווי א אלט-מאדישע זאך, וואס געהערט נאר פאר די עלטערע אידן, ווער רעדט נאך ווען ס'איז דא צוויי הפטרות אין חומש, און ס'דא א שורה מיט אנווייזונגען וועלכע מ'זאל זאגן, דאן איז געווענליך די גרינגע אויסוועג נישט צו זאגן קיין איינס, לא כן ביי די ליטווישע (אדער אפשר נאר ירושלימ'ער פרושים) וועלכע ליינען די הפטרה געהעריג אין קלף, דארטן איז די הפטרה א גאנצע טוציך, שוין באלד מער ווי די קריאת התורה. אבער כ'מיין נאכן אויסהערן די הקדמה די וואך, הייב איך אן באקומען עפעס א שטיקל געשמאק צו וויסן טאקע ווען און וויאזוי די מנהגי הפטרה זענען איינגעשטעלט געווארן, וועלן מיר פרובירן זעהן נעקסטע וואך ווייטער.
שבת שובה
אויב זענט איר א חק לערנער, וועט איר דארט געוואויר ווערן אויך פארוואס אין חק לערנט מען פ' וילך נאר די האלבע הפטרה פון שבת שובה, און די צווייטע האלב איז די הפטרה פון צום גדליה ביי מנחה.
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 2 געסט


text:
געזעץ פאליטיק פון דער יוד קובא קובא וועט רעפארמירן קאנסטיטוציע
האוואנא – די קובאנער רעגירונג האט געמאלדן, אז זיי וועלן איבערארבעטן זייער קאנסטיטוציע, צו ברענגען פילע רעפארמען און פרייהייטן פאר די בירגער, וואס דאס איז אויפגענומען געווארן אלס א פאזיטיווער צייכן, שטייענדיג בלויז געציילטע וואכן נאכדעם וואס מיגועל דיאז-קאנאל האט איבערגענומען די פירערשאפט אין לאנד, ברענגענדיג צו א פארמאלע ענדע די ראלע פון די קאסטרא רעזשים. געוועזענער פרעזידענט ראאול קאסטרא האט שוין אין יאר 11' אביסל רעפארמירט די עקאנאמיע, צו געבן מער שאנסן פאר מענטשן צו האבן אייגענע ביזנעסער, אבער עס האט נישט געהאלפן ראטעווען די פארשלאפענע ארטיגע עקאנאמיע. אצינד זאגט דיאז-קאנאל אז מ'וועט נאכמער רעפארמירן, אבער ער האט געזאגט אז די קאנסטיטוציע וועט פארבלייבן מיט די "אומטוישבארע כאראקטער פון סאציאליזם".
ווי איז דאס געשעהן? זעה Cuba אויף גוגל מעפס
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)


text:
דייַטש פעדעראלע טשאַנסעללאָר אַנגעלאַ מערקעל גערופן אויף אייראָפּע צו פּערסאַוויר אין פרווון פון יו. עס. פּרעזידענט דאָנאַלד טראַמפּ צו טוישן דעם געגרינדעט וועלט.
די קאַשעלער, אין באַזונדער, האט אנגעוויזן די יו. עס. ווידדראָאַל פון די פּאַריזער קלימאַט העסקעם און די קראַנט סיטואַציע אַרום די האַנדל דוטיז ימפּאָוזד דורך וואַשינגטאָן אויף אנדערע לענדער, רט ריפּאָרץ מיט דערמאָנען צו בלומבערג.
די צייטונג ווזגליאַד פריער דיסקרייבד אין דעטאַל וועגן די "ויסגעצייכנט ברייטהאַרציק פאָרשלאָגן" צו באַקומען באַפרייַען פון די יו. עס., וואָס געמאכט אייראָפּע וולאדימיר פּוטין בייַ די סט פעטערבורג ינטערנאַטיאָנאַל עקאָנאָמיק פורום.
פּרעזידענט וולאדימיר פּוטין אויך געזאגט אַז ער איז נישט דיסאַפּויניד אין די אמעריקאנער פירער דאָנאַלד טראַמפּע, מיט וואָס עס איז מעגלעך צו פאַרהאַנדלען און זוכן קאַמפּראַמייזיז, ניט ענלעך דעם אַנפּרידיקטאַבאַל אמעריקאנער סיסטעם.


text:
אוויאציע ניו דזשערסי עקסידענט פון דער יושב ראש יונייטעד-פליגער האט עקסידענט מיט א קעיטערינג-טראק
א יונייטעד עראפּלאן און אן עסן (קעיטערינג) סערוויס-טראק האבן זיך צוזאמענגעקראכט אין נוארק אינטערנעשאנעל ליבערטי עירפּארט אין ניו דזשערזי פרייטאג מיטאג. קיינער פון די פּאסאזשירן אויפ’ן פליגער און די מאנשאפט אויפ'ן טראק איז נישט געשעדיגט געווארן. עס האט פּאסירט ווען מען האט ארויסגעשטופּט יונייטעד עקספּרעס פלייט 4080 פון געיט 26 צו פארלאזן און עס האט אנגעטראפן אין א קעיטערינג טראק. מען A טערמינעל האט אלע פּאסאזשירן אראפּגענומען און זיי ארויפגעשטעלט אויף אן אנדערן עראפּלאן.
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)


text:
ברוך הבא! מנשה איז צוריק דא..
אחראי: אחראי
-
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 379
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 15, 2017 11:53 am
~ מ'דארף אנהייבן טרוימען, איין טאג וועט פאסירן די נמשל.
~ מזל און יושר האבן זיך נישט באשוואוירן.
~ מ'מוז משוגע ווערן, כדי צו מצליח זיין.
~ מ'מעג זיך אמאל אויסוויינען, אבער זיך נישט דערין איינגעוויינען..
~ מ'קען נישט וויסן פון וועלכע פארזעעניש עס וואקסט ארויס דאס יופי. הזהרו בבני עניים שמהן תצא תורה [נדרים פא ע''א]
השגחה תמידית ע''י הרבנים לענייני צפייה
-
- שר האלף
- תגובות: 1478
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 18, 2016 6:44 pm
- שלומה
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 279
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוגוסט 09, 2017 8:16 pm
- פארבינד זיך:
דאנציגער האט געשריבן:~ לערן דיר א משוגעת, ס'וועט דיר צוניץ קומען אין נויט..
אזוי דוד המלך ע"ה
האלט אייך געזינט!
-
- שר האלפיים
- תגובות: 2725
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 09, 2015 5:47 pm
- לאקאציע: אינעם אויבערשטענס הענט
א וועלטעלע פון זון און פרישע לופט, ריינע קלימאט און לעכטיגע פרימארגן, און די טוי אויף זיין פנימ'ל גלאנצט – דאס יונגע זאנג, א תוצאה פון אויסווארטן חדשים לאנג, ווען ס'וועט קומען די פרילינג און ס'וועט זיך נעמען שפראצן, מ'וועט פלוצים קענען זען די הארוואניע און שווערע האפענונג, אז די נייע תבואה באווייזן זיך מיט איר יונגע צויבער שיינהייט.
אירע בלעטערלעך איידל ווי זיידן גלאט, און מילעך הארעלעך אויפן שפיץ פונעם זאנגעלע, וואס פון דארט וועט ערשיינען מיט די צייט פירות.
יעדע קליינע ווינטעלע וויגט איר – דאס זאנגעלע, און דאס עצם ניי געבוירענעם ריטל, בייגט זיך מיטן ווינט, און קרעכצט מיט א שטילע תנועה, א אטעם און א דערלייכטערונג, ווען די זון שיינט איבער די וואלקענעס, און גלעט די נייע געוואקסענע ביימעלע.
און עס ווערט נישט יונגער, ווען די זומער ווערט מער אין קראפט, און די קליינע בלעטער-ציינדעלעך פאלן אראפ, און איר ארט ערפילן קאלירטע גרעזעלעך און בלעטער, און דאס קנאפ פונעם קערל, פון דארט קוקט ארויס דער איינפלאנצער מיט האפענונג, אז עס וועט אויסוואקסן א פרוכט, א שלימות, א תוצאה לברכה וואס אויף דעם האט ער מיט טרערן איינגעזייעט און געהאפט און אויסגעווארט.
ס'דאך נישט דווקא אז ס'וואקסט און ס'שפראצט, אז מ'איז שוין צופרידן, ניין. מ'ווארט אויפן עצם פרוכט זאל וואקסן, ווייל דאס עיקר פרי איז דאס עיקר האפענונג, און נישט בלויז די בלעטערלעך און בלומעלעך ארום, און אויך נישט דאס זאנגעלע און ריטעלע וואס ווערט וואס א טאג שטייפער און העכער.
אוודאי איז מען צופרידן אז עס וואקסט, און נישט אז ס'פארפאלן געווארן נאך פאר'ן שפראצן צו חלילה שפעטער ביים בליען – אינעם פרילינג, און נאך שפעטער ביים קליינעם קערעלע וואס צייגט אלץ יסוד פונעם פרוכט וואס ווערט וואס אמאל גרעסער.
און דאס זאנגעלע ווערט שטערקער, עס אנטוויקלט זיך אלץ ביימעלע, און זיין שטאם ווערט דיקער, זיינע הענטעלעך גרעסער, און צווייגעלעך ווערן אליינס שטאמען – פון פארצווייגטע הענגלעך פונעם גרויסן שטאם, און אלע טראגן אויף זיך אומ'צאליגע בלעטער, און די בלעטער הערעלעך, און די פיצל קליינע קערעלעך וואקסן אויף פרוכטעלעך זיסע און געשמאקע.
און דאס גרויסן שטאם האלטן אויף זיינע ברייטע חוט השדרה דעם גאנצן משפחה, ס'איז עהם נישט שוווער, אדרבה ס'איז זיין נחת לרוב, אז ער געדענק ער האט אנגעהויבן מיט א זאנגעלע, און ער איז א ביימעלע געווארן, און געווען אנגעוויזן אויף אנדערע זאלן עהם גלעטן, הוטן, באוואסערן און צערטלן טאג און נאכט, אין זון און אין רעגן טעג.
ס'איז שוין היבש הייס, די זומער האט אויסגעשטערקט אירע פליגלען, און דער זון פון אויבן באקט אויפן העכסטן גראד, די קליינע צווייגעלעך און בלעטער טאנצן און שפרונגען ארום, ווייל זיי פליען מיטן ווינט און ווערן רויט פארקאכט מיטן היץ, ווען ס'איז פיין זומער, און ס'איז אמאל פאר זיי פארשוויצט צו ווערן, און אמאל דווקא פארגעניגן.
און דער גרויסער שטאם איז עהם קיל, ס'איז באשיצט פון אומצאליגע גראבע צווייגן און א שפע בלעטער פרוכט, און די שאטן פון אלע צווייגן, צווייגעלעך, בלעטער און בלומעלעך, אלע צוזאמען זענען באזעצט ווי א ריזן מיליטער, דאס איז זיין תוצאה.
די תוצאה פון טעג און וואכן ארויפברענגן פרישע יניקה פון די ערד קוואלן, מפרנס זיין מיט זאפט און קראפט די אלע צווייגן און בלעטער בלומעלעך און פאקטישע פרוכטן לתפארת, מיט די ריין זיסע וואסער וואס דאס שטאם ציט חיונה פון קוועלער און געבט ארויף לדורות אחריו, און לעומת זה טוען די יונגע חברה אויפן שפיץ בוים זאמלען די זונען שטראלן און רעגן און ווינטען וואס געבן לעבהאפט צוריק פארן שטאם פון אונטן, וואס האלט אויס דאס געוויכט פון זיי אלע.
און אז ס'קומט סוף זומער, און די פרוכטן וואקסן אויף ווי עס האט זיך געוואלט, זיי זענען פעטע זיסע סחורה, א נחת און א פרייד פאר די פלאנצער און די וואס טראגן בעול, און זיי שיידן זיך פונעם בוים און לויפן ווייטער אנזייען פרישע ביימעלעך. נו פאר דעם האט מען אלץ געהאפט, אז זיי זאלן ממשיך זיין ווייטער און טון זייער פליכט כי לכך נוצרת.
אלול בלאזט א ווינטל, און שליידערט לייכט אראפ די דיקע שווערע פארבליבענע פרוכטן אויפן בוים, און דער שטאם קען נישט אריינרעדן, די צווייגן קענען זיי נישט צוריק אויפהענגן אויף זיך, זיי זענען זעלבסשטענדיג, זאלן זיי זיך אליינס אנפלאנצן זייער משפחה.
און תשרי חשון טרייבן שוין אראפ – נישט נאר די קלענערע פארבליבענע פרוכטן בלעטער און צווייגעלעך, נאר אויך די וועטער ווארפט ארונטער גראבע שטיקער צווייגן, וואס זענען נישט אומשטאנד זיך צו האלטן קעגן די מאורעות הזמן, און זיי ווערן פריצייטיג פארפאלגט פארפוילט צובראכן און באזייטיגט פונעם בוים.
און דער עצם בוים, דער דיקער שטאם, ער ווייסט גוט, אז ס'קומט ווינטער האט ער קיין ברירה נישט, ער ווערט אנטבלויזט פון אלע תענוגים, ס'מער נישט די זונען שטראלן אזוי שטענדיג, און די צווייגן באשיצן עהם שוואך, זיי אליינס זענען אנטבלויזט פון בלעטער פרוכט און זאנגעלעך.
זיי האבן אפגעטון זייער פליכט פארן יאר, און פעלצן זיך איין מיט א דיקן געפלאכטענעם קארע, וואס ווערט א דיקע שאלעכטץ ארום זייער הארטע קערפער, און האפן איבערלעבן דאס ווינטער און דערלעבן פרישע דורות ווי די השגחה וועט זיי באשערן.
דער שטאם האלט זיך פעסט אן אין די פארפרוירענע ערד, ווען אלע רוחות שבעולם שטופן עהם ארום, און אויף א הויעכע שיכט שניי לייגט זיך אויף זיין קאפ און רוקן צו לאסט, און וויל עהם איינברעכן, אראפקלאפן, און ער בייגט זיך טאקע, דאס בוים קריגט א הויקער, אבער לאזט נישט נאך, און האלט אויס דאס ווינטער עד הסוף, אז ער איז זוכה.
זיינע שכנים האבן נישט אלע אויסגעשטאנען דעם ווינטער, באלד נאך ט''ו בשבט ווען ס'קומט א פרישע יניקה פארן נייעם יאר, און א טייל שכנים זענען טיילווייז געבראכן, עטליכע סתם אונטערגעבראכן און עמטליך אויסגעלייגט ווי א באגראבענער.
אבער ס'איז עהם א נחת צו זען, אז ווי נאר אדר בלעטערט אראפ צום סוף חודש, האבן זיך זיינע פאריעריגע אייניקלעך פארוויקעלט אין זייערע ערד קאמערן, און כאטש זיינע קינדער וואס האבן די פרוכטעלעך געבוירן, און אויך זייערע צווייגן זענען נישט געבליבן דערלעבן די פרישע דורות, אבער די אייניקלעך די פארוועלקטע און עמטליך פארפוילטע פרוכט לאזן איבער קערעלעך למשמרת, פאר א פרישע יאר מיט חיות, און די קערעלעך כאפן זיך צו מיט הערעלעך צו ווארצעלעך און צו ווייכע פעטע ערד.
די פעטע ערד ווייסט פון חודש ניסן, און הייבט זיך אויף א קעפעלע, און שטעקט ארויס פון לעכעלע, און א קליינע זאנגעלע לייגט ארויס א צונג, און אטעמט די פרילינג..
און אודך...
אזוי זיס און לעכטיג, און די נאז אזוי בא'חנ'ט.. וכו'
א קליינע בלומעלע ביים הארצן, און ס'קוקט ארויס צום נייעם וועלטל.. וכו'.
אירע בלעטערלעך איידל ווי זיידן גלאט, און מילעך הארעלעך אויפן שפיץ פונעם זאנגעלע, וואס פון דארט וועט ערשיינען מיט די צייט פירות. וכו'.
דור הולך ודור בא, והארץ לעולם עומדת..
השגחה תמידית ע''י הרבנים לענייני צפייה
- פאראינטערסירט
- שר האלף
- תגובות: 1098
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יוני 30, 2016 10:49 am
פאראינטערסירט האט געשריבן:דאנציגער האט א פעדער פון גאלד!
כ'ווייס נישט צו די פעדער איז טאקע גאלד
אבער ס'גיסט גאלד !
מיין בליק אויף איי וועלט
- פרוביר אויך
- שר חמש מאות
- תגובות: 905
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 09, 2013 11:02 pm
- שטאלצער יוד
- שר האלף
- תגובות: 1744
- זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 19, 2016 2:00 pm
דאנציגער האט געשריבן:פיר מענטשן האבן הנאה געהאט.. קוקט אויס
פון מיין אישי האטסו אינגאנצן פארגעסן?
שוין, עמיר זיך דא בשער בת רבים באדאנקען פאר ידידנו הנעלה שיחי' פאר'ן מהנה זיין דעם עולם מיט זיינע טאלטנטן. הן בכתיבה הן בדיבור הן במראה ואי אפשר לפרטם כי רבים ויהיו נא בעינכם כאילו הייתי פורטם. הכל יודך והכל ישבחוך.
- חזון-איש'ניק
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 295
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מאי 08, 2017 9:48 am
~ נאך יעדע קאכעריי בלייבט צייכענס, ווענדט זיך נאר וויאזוי ס'האט זיך פארקאכט.
ס]
~ ס'אמאל בעסער א הווא אמינא פון א ישועה, ווי א מסקנה פון א פראסק.
~ ס'נישטא אזא שלעפער, ווי א געיאגטער רוח.
~ ס'נישט אזוי געפערליך די שריפה, ווי דאס גערוך וואס עס לאזט איבער.
השגחה תמידית ע''י הרבנים לענייני צפייה
אך! א בארג גרעיט און קויטיקע וועש, און צווישן זיי ליגט עס.. ווי קומט דאס אפילו אן אהער?.. וואס קען מען טון, אזא טייערע חפץ און אזוי שמוציג געווארן, שטויביג צעקנייטשט, שוויציג שווארץ און פארשמעקט, כ'וויל עס אוודאי נישט איבערלאזן אזוי, חלילה נישט אוועקווארפן, זיכער נישט! ס'ווארט פשוט אויפן וואש-מאשין זאל עס איינשלונגען, און ארויסגעבן א בריה חדשה; אזויווי ס'איז לכתחילה געווען - שיין ריין און מכובד'דיג.
ס'דאך אזא טייערע ארטיקל, ס'דאך ממקור טייערער פון זיידענעם סאמעט, און איידעלער פון כאטש וועלכע ווייעכער פעלצל. וואס קען מען דערמיט מאכן, און וויאזוי מאכט דאס צוריק ריין צום באנוץ.
נישט איינער האט געשריגן, ווארף עס אוועק, ס'נישט ווערד זיך פאטשקענען דערמיט מער, א שמאטע געווארן, ס'מער נישט קיין כבוד פאר דיר דאס האלטן.
אין קאפ אריין האט מען מיר געהאקט און געמוטשעט, אמאל איז עס געווען א יחוס – ווען מ'האט זיך דערמיט געטראגן מיט שטאלץ אונטער חופה שטאנגן, ס'האט שימערירט פון גלאנץ איידל און פראכט, אבער היינט איז עס פארזינדיגט און שמוציג, מה אנוש כי תזכרנו..
ס'קומט מיר אפילו נישט אין באטראכט! כ'ווייס אז ס'מיר נישט געשמאק צו דארפן פאטשקענען דערמיט, ווער ווייסט, אז כ'וועל דערמיט זיך באגיין מיט די שטערקסטע זייף, וועט עס דען צוריק ריין ווערן ווי כ'האב עס דאן געקויפט? כי אם תכבסי בנתר ותרבי לך בורית.. ס'ליגט ווי א פארשעמטע שמאטע, און כ'זאל ווען זיך באגיין דערמיט ווילד, וועט עס דען אויסדויערן דעם רייניגונג פראצעדור – ביז ס'זאל נישט טאקע בלייבן א שמאטע אן קיין נוצן?
יא, די בעסטע פארשלאג וועט זיין דערפאר, אז מ'וועט עס איינווייקן פאר כאטש א גאנצער מאנאט, און אפשר מער.. זאל זיך עס גוט אויסווייקן אין וואסער פון תורה און אין בלעטער געווירצן פון תהילים כאהלות; און וועט מען דעמאלטס זען אויב ס'וועט גרייט זיין אריינצוגיין אינעם גרויסן וואש מאשין.
הערשט נאך א חודש, אז ס'וועט זוכה זיין און געלונגען, אז ס'וועט אדורכגיין דעם פראבע, און וועט טיילווייז זיין שוין אויסגעווייקט ריינער, מעגליך ס'וועט זיין גרייט איינצושטעלן עס אריינלייגן אינעם גרויסן עלעקטראנישן וואש פאס, און ס'וועט עס גוט אויפשאקלען, גוט אויסרייבן, או אז יכנע לבבם..
דאס זייד-פלושענעם סחורה טאר מען נישט ווילד וואשן, נאר איידל דעליקאט עס אפרייבן ביי האנט, צוביסלעך נישט געכאפט און געווארפן, נאר מיט רחמנות אפקראצן א פלעקל נאך א פלעקל, די שמאלץ פעטיגע פלעקן אפווייכן פונעם קליידל, און עס נאכאמאל און נאכאמאל וואשן, אז ס'זאל ארויסקומען כאטש דאס שלעכטן גערוך, דאס איינגעגעסענעם קלעבאכץ, און דאן נאך א סעסיע א גוטע פון סור מרע, קען מען האפן אז דאס עשה טוב פונעם מעכאנישער וואש טאפ וועט עס ברענגן ריינער פון כאטש א צייט צוריק.
זאל איך ערווארטן ס'זאל ווערן ממש ווי ניי? איז עס מעגליך? איז דא האפענונג אז ס'זאל נישט בלייבן קיין שאטן פון א פלעק, קיין קנייטש אדער ריס ביי די שפאלטן – צו חלילה אינדערמיט? ס'יתכן.. מיט נאך השתדלות כסדר און אומ'ערמידליכע עבודה. נישט געכאפט, אבער נישט אפגעשטעלט!
ס'קומט א נייע יאר, מ'וויל דאך דאס טייערקייט האבן אויפן גרויסן זמן, מוז עס געוואשן זיין, און אפשר דווקא יעצט איז די זמן ווען אלע ווילן די סחורה וואשן, וועט זיין ביי די האנט גרינגערע מיטלען פאר מיר אויך איינצוהאנדלען, צו הערן עצות פון ערפארונג און גוטע מעטאדן וויאזוי דאס ריין צו וואשן, אז ס'זאל צוריק קומען דאס יופי כבתחילה.
כ'טוה שוין דעם וואש מאשין אנציען און דרייען – מאכנדיג גרייט צום עמטליכער רייניגונג פראצעס, און מ'הערט שוין וואויען און קרייען, ווי דאס שטימע פונעם מעכאנישער וואש מאשין בלאזט ווי מיט שופרות, שובו בנים.. מאכט אייך גרייט צום גינסטיגן טאג פון קדושה וטהרה, כי ביום הזה יכפר עליכם לטהר אתכם..
מיט ציטערדיגע הענט און פלאטערנ'דיגע הערצעלע, כאפט איך אן מיט פאטערליכקייט דיר מיין טייערע חפצא, דאס זיס חנ'וודיגע טייערקייט, און כ'שטופ עהם אריין אינעם גרויסן וואש טאפ, ווען ס'פאלט הייסע וואסער פונעם מאשין וואס מישט זיך אויס מיט דיינע טרערן און כביכול מיינע טרערן.. איך וויל אזוי שטארק דיר זען ריין ווי די טאג וואס כ'האב דיר איינגעהאנדעלט אלץ חמדה גנוזה.
פון אלע זייטן רעגנט טרערן, און הייסע קאכעדיגע וואסער נישט סתם, וואס קאכט אויף יעדע מעגליכע פלעק וואס האט זיך פאר'עקשנ'ט אין דיר אנצוכאפן מיט שרצים פינגער, זאל עס פון דיר אראפגיין, עליך לא יצלח וכל לשון תקום אתך.. אראפ פון דיר, די מאשין וועט זיך דרייען און דיר אויפקאכן, און אראפשווענקן יעדעס פינטעלע פון פרעמדע אנשיקעניש, אראפ אינעם אפלויף ביזן טיפן גרונד, ותשליך במצולות ים..
ס'דרייעט זיך אהער ס'דרייעט זיך אהין, די מאשין שפריצט ווידער וואסער, און דרייעט זיך נאכאמאל לויפט ווידער ארום, א מקוה'לע א נטילת ידים, א תפילה בכוונה מיט טרערן, אפאר בלעטער גמרא, א גלעזעלע חסידות פולווער, א לעפעלע מוסר, און ס'גליטשט אראפ א שיכט שמוץ, גרויע געדעכטע אלטע פלעקן שלענגלן זיך ארונטער אן מאכט, ומלאך רע בעל כרחו יענה אמן.
ס'שטעלט זיך אפ, מ'גייט הפסקה, מ'מאכט א הויעכע ברכה אויף א שטיקל לעיקאך – א גוט יאר א זיס יאר, א גמר חתימה טובה.. מיט אהבת הבריות, מיט אהבת האמת, מיט אהבת התורה הקדושה, אין די צייט וואס עס ווערט דאס טייערסטע הייליגסטע חפץ אויסגעזויבערט פריש און ריין.
א לויף צו א מצוה, א סעודת יו''ט, א הייסע תפילה, די מאשין דרייעט זיך, עס שווענקט אפ, לאז ארונטער די אלטע וואסער, א פלייץ טרערן א לאנגע שמונה עשרה – מלכיות זכרונות שופרות, א טינק אין האניג, ס'שמעקט א מחיה, די פאסיגע זייף פאר די נשמה, מחיתי כעב וכענן.. ס'ממש צום הארצן, מ'כאפט שוין די סוכה ברעטער, מ'האנדעלט שוין ארבע מינים, מ'איז מקדש הלבנה – אזוי ריין שפיגלדיג – מתרפקת על דודה.
אז ס'קומט שוין צום קלימאקס, ווען שוין געשוואנקן און געשוואנקן, געגלעט און געריבן, געווארפן און געדרייעט, אויסגעמוטשעט און צעקנייטשט, שטייט דאס חפצא'לע נאך אויס דאס נעילה, ווען די מאשין דרייעט עהם שנעלער און שנעלער, און ער ווערט טרוקענער און דארשטיגער, און מ'הערט א גערויש.. דאס מאשין ארבעט אויפן העכסטן טעמפא, און דאס געשריי גייט איבער אלע כוחות, שמע ישראל ה' הוא האלוקים.. און עס געבט זיך א האסטיגער שטעל אפ.
ויאמר ה' סלחתי כדבריך, דאס נשמה'לע איז צעטראסקעט און פארקאטשעט, אבער ריין! ציכטיג ווייס אז עס פארבלענדעט יעדעס קרומע אויג, עס קומט ארויס גאר שיין, ווייל אפילו אויב יבוקש את-עוון ישראל ואיננו, ואת-חטאות יהודה ולא תימצאינה כי אסלח לאשר אשאיר.
און אצינד מיט שמחה איר אויסשפרייטן און לאזן טאנצן אויפן לעכטיגע זון, זאלן אירע שטראלן אויך איר גלעטן און אויסגראדן, אויסביגלען און ארומנעמען מיט פרישקייט – פיין שמעקעדיג פון די פיינסטע רויזן און געוואוקסן, די הדסים די ערבות די אתרוג ולולב, יעדע שפירט זיך ווי איינס געבינדן אינעם כלל.
ס'טאנצט זיך אויפן קילן הערבסט ווינטל, און טרוקענט זיך אויס פונעם שטראם טרערן וואס זי האט פארגאסן פאר די לעצטע תקופה נאכאנאנד, יעצט איז עס זיעה דקדושה, ווארעמקייט אויפן קאלטן ווינטער, אייגעהילט תחת כנפי השכינה בצילא דמהימנותא, פון זי שטאמט לכתחילה, יבוא דודי לגנו, און זען דאס גלאנץ און שיין פון זיין אוצר'ל.
אויסגערייניגט אויסגעגלעט, ריין ציכטיג זויבער, און שיינט און ס'געבט נחת רוח ליוצרו וקונו, וואס איז מעביר אשמות בכל שנה ושנה. מלך על כל הארץ מקדש השבת וישראל ויום הכיפורים.
א גוטע יאר...
השגחה תמידית ע''י הרבנים לענייני צפייה
-
- שר האלפיים
- תגובות: 2725
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 09, 2015 5:47 pm
- לאקאציע: אינעם אויבערשטענס הענט
-
- שר האלפיים
- תגובות: 2725
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 09, 2015 5:47 pm
- לאקאציע: אינעם אויבערשטענס הענט
דאנציגער האט געשריבן:...
viewtopic.php?f=3&t=35125&p=1526549#p1526547
השגחה תמידית ע''י הרבנים לענייני צפייה
-
- שר מאה
- תגובות: 118
- זיך איינגעשריבען אום: מוצ"ש מאי 31, 2014 10:45 pm
נישט נארמאל גוט
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 3 געסט


text:
שנעל באַזוכן פריעדסטשיון קאַסטלע ... די שלאָס איז דאַמאַנייטאַד דורך אַ גרויס שלאָס טורעם, געבויט אויף דעם העכסטן סאַנדסטאָון שטיין, ווו עס קענען זייַן געזען אין די טאָל. דער טורעם איז קסנומקס מעטער הויך, עס האט אַ דורכשניטלעך פון קסנומקס מעטער און די מאַסאָנרי האט די מאַכט פון קסנומקס מעטער. Pojizeří איז פון 15. יאָרהונדערט פאַרמאָג פון מאַרקוואַטיקס. קסנומקס איז דערמאנט ווי די באַזיצער פון די געגנט אַרום האָדקאָוויק [...]
פרידסטעדזשן
-
-
קליין ראַק און פרידסטעדזשן
רוינס פון שלאָס פרýדšטעדזשן איז איינער פון דרייַ קאַסאַלז אין די Jablonec דיסטריקט. פֿאַר ערשטן וויסן פּונקט. מיר טאָן נישט וויסן פּונקט ווען עס איז געווען Created פרýדšטעדזשנסקé נחלה. אבער מיר וויסן אַז עס איז געווען די פאַרמאָג מאַרקוואַטיסע. אין קסנומקס זענען די הארן פון דראַžיסע קסנומקס יאָרן שפּעטער (ר. קסנומקס) פון Jan ביברšטעדזשן און אַזוי עס איז געדאַנק אַז די ימערדזשאַנס פון פרýדšטעדזשן איז [...]by PetrPikora.com


text:
קאליום
קאַליום (ענגליש: Potassium, ניילאַטיין: Kalium) איז א כעמישער עלעמענט פון דער משפּחה פון אַלקאַלי מעטאַלן מיט סימבאל K און אטאם נומער 19.
מעטאלישער קאליום רעאגירט שטארק און מ'דארף אים האלטן אין בוימל. ווען קאליום רירט און וואסער הייבט ער אן צו ברענען. מען טאר נישט אנטאפן קאליום מיט די נאקעטע הענט. אלס א גרופּע איינס מעטאל ווי ליטיום און נאטריום איז עס פאראן נאר איין עלעקטראן אין זיין אויסערן עלעקטראן שאל ארביטאל וואס איז אין דעם דאזיגן פאל "4s1" אלס די עלעקטראנען-קאנפיגוראציע. כדי צו שאפן אן ענערגיע-שטאבילן צושטאנד, וועט קאליום גרינג פארלירן דעם "4s1" עלעקטראן אין א סאך כעמישע רעאקציעס.


text:
ליקוטים וענינים על פרשת ויקהל
די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד
דער אור החיים הק' פרעגט אז די ווערטער "מלפני משה" זעט לכאורה אויס איבריג? נאר מען קען ענטפערן לויט ווי עס ווערט גע'פסק'נט אין שלחן ערוך יורה דעה סימן רמ"ב, אז ווען א תלמיד גייט אוועק פון זיין רבי זאל ער גיין צוריקצווועגס מיט'ן פנים צום רבי'ן און נישט מיט די ריקן צו דער רבי אלס די מדה פון דרך ארץ, דאס איז אונז דער פסוק מרמז דא, "ויצאו כל עדת בני ישראל מלפני משה", ווען די אידן זענען ארויס געגאנגען, זענען זיי געגאנגען פון פאר משה מיט די פנים צו משה אזוי ווי די הלכה איז.
(נועם אליעזר)
אין די שטאט באריסלאוו, האבן געוואוינט רייכע אידן וואס האבן דארט געהאט נאפט קוואלן, אמאהל איז דער שינאווא רב געוועהן אין באריסלאוו אויף שבת און האט געזעהן ווי גויעשע ארבייטער גראבו אויס אין שבת די קוואלן און אידעשע אויפזעהר געבן אכטונג אויף זיי, די שינאווא רב האט זיך זייער אויפגערעגט אויף זיי און פון גרויס צער האט ער זיך פארשלאסען אין א שטוב און איז נישט ארויס גאנץ שבת.
מוצאי שבת איז דער שינאווא רב אוועק געפארן און ער האט אנגעשריבן א שארפע בריוו קיין באריסלאוו, היתכן, מ'איז מחלל שבת, און ער האט געווארענט אז אויב מען וועט ווייטער אזוי טוהן, וועט ער מתפלל זיין אז עס זאל מער נישט זיין קיין נאפט אין די גריבער, ווען די אידן האבן דערהאלטען דעם בריוו האבען זיי מורא באקומען פון דעם שינאווא רב און האבן געשלאסן די קוואלן אויף שבת.
נאך דעם הסתלקות פון דיאווא רב, זענען געוועהן עזות פנימ'ער וואס האבן ווידער אינגעפירט דעס גראבן אין שבת, און פלוצלונג האבען זייערע קוועלער זיך אויסגעטריקנט פון נאפט.
דאס איז א רמז אויפן איסור פון פירן מחלוקת און זיך קריגן, ווייל אז מען הייבט זיך אן צו קריגן אפילו איבער גאר א קלייניגקייט, צושפרייט זיך עס זייער שטארק אזוי ווי א פייער, און עס פארלענדט אלעם רח"ל.
די גמרא זאגט: א מחלוקה איז געגליכן צו א וואסער וואס רינט איבער, דאס אויב מען שטעלט עס אפ תיכף ביים אנפאנג קען עס בלייבן אפגעשטעלט, אויב אבער מען לאזט עס פליסן א שטיק צייט פארפלייצט עס אלעס ארום און מען קען עס מער נישט אפשטעלן.
די גרעסטע שלעכטץ וואס עס איז דא אויף דער וועלט איז "מחלוקת" קריגערייען, וואס דאס איז ערגער ווי דינען עבודה זרה. די גמרא זאגט: דער דור פון "אחאב הרשע" האט געזיגט אלע מלחמות וואס זיי האבן געפירט כאטש זיי האבן געדינט עבודה זרה ווייל עס איז געווען שלום צווישן זיי, קיינער האט זיך נישט געקריגט. אבער דער דור פון "שאול המלך" האט נישט מצליח געווען אין זייערע מלחמות כאטש זיי האבן נישט געהאט קיין שום עבירה, וויבאלד זיי האבן זיך געקריגט צווישן זיך און איינער האט גע'מסר'ט דעם צווייטן, און געזוכט ווי מער יענעם צו טשעפען.
דעם דור הפלגה האט השי"ת נישט אומגעברענגט פון די וועלט, כאטש זיי האבן געדינט עבודה זרה, וויבאלד זיי האבן זיך נישט געקריגט אבער דער דור המבול כאטש זיי האבן נישט געהאט אזוי פיל עבירות ווי דער דור הפלגה, דאך האט השי"ת זיי נישט מוחל געווען, ווייל זיי האבן זיך געקריגט איינער האט בארויבט דעם צווייטן א.א.וו.
ווען די אידן האבן דעזינדיגט ביים "עגל" האט השי"ת מוחל געוועהן און נישט אומגעברענגט דעם כלל ישראל ח"ו, ווייל זיי האבן זיך דאן נישט געקריגט, אבער ביים חטא פון מרגלים האט שוין השי"ת נישט מוחל געוועהן ווייל זיי האבן זיך געקריגט מיט משה און אהרן.
"יעצט הערט אויס ווייטער" האט דער יעב"ץ געזאגט "קומט א שטעקן און שלאגט דעם הונט, פארוואס קומט דעם הונט שלעק? ער האט דאך זייער גוט געטוען". האבן די מענטשן געענטפערט: "צוליב דעם האט טאקע דער פייער פארברענט דעם שטעקן". "נו, אויב אזוי" זאגט דער יעב"ץ ווייטער, איז דאך דער וואסער נישט גערעכט מיט דעם וואס ער האט אויסגעלאשן דעם פייער, איז דאך דער אקס וואס האט אויסגעטרינקען דעם וואסער יא גערעכט, און אז דער אקס איז גערעכט איז דער שוחט נישט גערעכט מיט דעם וואס ער האט גע'שחט'ן דעם אקס, במילא איז דער מלאך המות יא גערעכט אז ער האט גע'הרג'ט דעם שוחט. קומט דאך אויס דער אויספיר אז השי"ת איז חלילה נישט גערעכט מיט דעם וואס ער האט גע'הרג'ט דעם מלאך המות. קען דאס דען זיין ?
ווען די חברה האבן דעהערט די קשיא, האבן זיי זיך גענומען קנייטשן דעם שטערן און פרובירן אלע ערליי נער'ישע תירוצים, אבער זיי האבן צום סוף געזאגט: מיר האבן נישט קיין תירוץ! אפשר קענט איר אונז זאגן א גוטען תירוץ? האט זיי דער יעב"ץ געענטפערט: הערט מיך אויס, די ציג מיט די קאץ האבן געהאט א מחלוקה, אבער דו הונט פארוואס האסטו דיך אריין געמישט אין יענעמס מחלוקה? דערפאר איז דער הונט אומגערעכט און עס קומט אים יא אז מען זאל אים גוט אנשלאגן, איז דער שטעקן יא גערעכט, און די פייער איז נישט גערעכט, דאס וואסער איז יא גערעכט, דער אקס נישט, דער שוחט יא, דער מלאך המות איז נישט גערעכט, און השי"ת איז טאקע גערעכט. ווייל אז איינער מישט זיך אריין אין יענעמס מחלוקה איז ער א הונט און עס קומט אים טאקע שלעק!
די חברה האבן פארשטאנען דעם ווינק און האבן אראפגעלאזט די קעפ פאר בושה, און מער נישט גערעדט פון די מחלוקה.
מדרש תנחומא ויקהל פרק ח
(עוללות אפרים)
(מהר"ש מבעלזא)
(ר.י.פ. בשם הפרדס יוסף)
(ספרים)
- scy4851
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6651
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 29, 2008 11:57 am
- לאקאציע: אפשר קען איינער מיר זאגען וויא!
- scy4851
- שר ששת אלפים
- תגובות: 6651
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 29, 2008 11:57 am
- לאקאציע: אפשר קען איינער מיר זאגען וויא!
דער רמב"ן ברענגט אן אבן עזרא די וואך ביי דעם כיור וואס איז גיווען גימאכט פון מראות הצובאות
וזל"ק של האבן עזרא
והנה היו בישראל נשים עובדות השם שסרו מתאות זה העולם, ונתנו מראותיהן נדבה, כי אין להם צורך עוד להתיפות, רק באות יום יום אל פתח אוהל מועד להתפלל ולשמוע דברי המצות, וזהו אשר צבאו פתח אוהל מועד, כי היו רבות.
- מרן אדמו"ר
- שר מאה
- תגובות: 134
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך נובעמבער 22, 2006 12:40 pm
מען קען מפרש זיין די סמיכות פון די צוויי פסוקים מיט א ווארט וואס די תולדות יעקב יוסף (פר' ויחי) ברענגט פון די מהרי"ל פיסטנר ז"ל צו מפרש זיין די פסוק (מלאכי ג. ו) אני ד' לא שניתי ואתם בני יעקב לא כליתם, ווייל די גמ' זאגט (קידושין לא:) א משל אז אמאל איז א פשוטע כלי פון א גרויסע ארימאן אריין געפאלן אין די גרוב וואס מען שעפט וואסער, און די ארימאן איז געווען זייער טרויעדיג ווייל ער האט עס נישט געקענט ארויסנעמען און ער האט געזאגט אז פאר אזא ביליגע כלי וועט קיינער זיך נישט מטריח זיין עס ארויס צו נעמען, נאכדעם האט פאסירט אז די קעניג'ס טאכטער איז געקומען שעפן וואסער און איר טייערע כלי איז אויך אריין געפאלן האט זיך די ארימאן זייער געפריידט און ער האט געזאגט אז ער איז פרייליך ווייל ווען מען וועט ארויסנעמען די טייערע כלי וועט מען שוין ארויס נעמען זיין ביליגע כלי.
עס שטייט (ישעי' ס"ג, ט) בכל צרתם לא צר עס שטייט "לא" מיט א "אלף" אז השי"ת שפירט נישט מיט א איד'ס צער, אבער די קרי דאס מיינט מען ליינט עס "לו" מיט "וואו" אז השי"ת שפירט יא מיט א איד'ס צער, און ווען השי"ת שפירט מיט די צער דעמאלט איז דא האפענונג אז מען וועט באפרייט ווערן ווייל השי"ת וועט זיך אויסלייזן פון די צער וועלן די אידן אויך ווערן באפרייט, אזוי ווי ביי די קריגל פון די קעניג'ס טאכטער, דאס איז פשט אין פסוק אני ד' "לא" שניתי, איך השי"ת האב געטוישט די ווארט "לא" מיט א אלף און אנשטאט דעם געזאגט "לו" מיט א וואו, און וועגן דעם ואתם בני יעקב לא כליתם, ענק זענען נישט געווארן פאלענדעט וויבאלד השי"ת שפירט מיט די צער פון די אידן און עס איז דא א האפענונג אז מיר וועלן אויסגעלייזט ווערן.
די גמ' זאגט (סוטה ח:) במדה שאדם מודד מודדין לו, מיט די מאס וואס א מענטש מעסט מיט די זעלבע מאס מעסט מען אים, וועגן דעם אויב א מענטש לערנט און ליינט די תורה אויב אזוי איז די זעלבע ביי אים ליינט מען די תורה און ער איז מעורר די קריאה און מען גייט נאך די קרי וואס איז "לו" צר אז השי"ת שפירט יא מיט א איד'ס צער, און דעמאלט איז דא א האפענונג אז מען וועט אויסגעלייזט ווערן, אבער אויב איינער לערנט נישט די תורה נאר ער לאזט עס געשריבן דעמאלט גייט מען נאך די כתיב וואס שטייט "לא" צר אז השי"ת שפירט נישט מיט א איד'ס צער.
עס שטייט אין תנא דבי אליהו (פרק א' ד"ה ימים) אז השי"ת האט געזאגט פאר כלל ישראל אז אפי' ענק טוען א מלאכה די גאנצע 6 טעג פון די וואך אבער שבת זאלט איר רוען און לערנען תורה, פון דא זעהן מיר אז אז א איד דארף אויפשטיין שבת פרי און גיין אין בית הכנסת און אין בית המדרש און לערנען תורה עכ"ד.
דאס איז פשט אין פסוק ששת ימים תעשה מלאכה וביום השביעי יהי' לכם קודש אז 6 טעג פון די וואך ארבעט מען אבער שבת קודש זאל זיין הייליג און מען זאל לערנען תורה, און דורך דעם וועט זיין "לא תבערו" אז מען וועט פארברענען די ווארט "לא" מיט א אלף און עס וועט נאר זיין "לו" מיט א וואו וואס דאס מיינט אז השי"ת שפירט מיט א איד'ס צער און דורך דעם וועלן די אידן ווערן אויסגעלייזט.
-
- שר חמש מאות
- תגובות: 687
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג ינואר 11, 2009 2:33 pm
- יודל מענדלזאהן
- שר שלשת אלפים
- תגובות: 3054
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג נובעמבער 09, 2008 4:19 pm
- לאקאציע: ואנה מפניך אברח?
רש"י: למחרת יום הכפורים. הקדים להם אזהרת שבת לציווי מלאכת המשכן לומר שאינו דוחה את השבת:
מען קען מפרש זיין די שייכות פון די ווערטער פון רש"י אז עס איז געווען ממחרת יום הכפורים, מיט די נעקסטע רש"י אז מלאכת המשכן איז נישט דוחה שבת, לויט די גמרא אין מגילה אז "משה תיקן להם לישראל שיהי' שואלין ודורשין בענינו של יום, הלכות פסח בפסח, הלכות עצרת בעצרת, וכו'." ווייל לכאו' איז שווער, פון וואנעט נעמט רש"י אז דער פסוק קומט אונז לאזן הערן אז די מלאכת המשכן איז נישט דוחה שבת? עס קען זיין אז דערפאר שטייט קודם אין פסוק הלכות שבת, ווייל יענער טאג איז פונקט אויסגעפאלן אום שב"ק, און דערפאר האט משה רבינו געדרשנ'ט פאר די אידן מהלכות היום אזוי ווי ער האט איינגעפירט?
דערפאר זאגט אונז רש"י קודם אז עס איז אויסגעפאלן א טאג נאך יום כיפור, און שבת און יו"כ קענען דאך נישט אויספאלן איינס נאכ'ן אנדערן. ממילא קען דאך נישט זיין אז יענע טאג איז געווען שב"ק, טא פארוואס האט משה רבינו גערעדט פון הלכות שבת איידער מלאכת המשכן? האט רש"י פון דאנעט געדרינגען, אז ער האט געוואלט דערמיט פסק'נען פאר די אידן, אז מלאכת המשכן איז נישט דוחה שבת.
שני המאורות – בשם הגאון ר' יהודא לייב מפאלאנאי זצ"ל
--
שֵׁשֶׁת יָמִים תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה וגו' (לה, ב)
רש"י: הקדים להם אזהרת שבת לציווי מלאכת המשכן לומר שאינו דוחה את השבת:
משה רבינו ע"ה האט דא געוואלט ווייזן פאר די אידישע קינדער ווי שטארק זיי זענען באליבט אויפ'ן אויבערשטען. ווייל ביי די מלאכת המשכן האבן זיי נישט געטארט מחלל שבת זיין, כאטש די משכן איז געבויעט געווארן לכבוד השי"ת, אבער אין פאל פון פיקוח נפש פון א איד, איז אפילו א ספק פיקוח נפש דוחה דעם שב"ק.
חתם סופר
--
לֹא תְבַעֲרוּ אֵשׁ בְּכֹל משְׁבֹתֵיכֶם בְּיוֹם הַשַּׁבָּת: (לה, ג)
פארוואס פונקט די מלאכה פון אנצינדן א פייער ווערט דא דערמאנט געווארן אלס מלאכה, און נישט קיין אנדערע מלאכה?
ווייל אין די ערשטע לוחות איז דאך געשטאנען די טעם פונעם שב"ק, ווייל די בריאה איז געווען אין זעקס טעג (כי ששת ימים עשה ה' וגו'). לויט דעם וואלט מען דאך געקענט מיינען, אז שבת איז נאר אסור אזעלכע מלאכות וואס זייער באשאף איז פארגעקומען אין די ערשטע זעקס טעג, אבער אנצינדן א פיייער וועלכע איז באשאפן געווארן מוצאי שבת (ווען אדם הראשון האט געריבן איין שטיין אינעם אנדערן) וואלט מען געקענט מיינען אז דאס איז נישט אסור צו טוהן שבת.
דעריבער האט די פסוק דאס באזונדער ארויסגעשריבן, כדי צו אסר'ן אויך די מלאכה.
תפארת יהונתן
--
וַיֹּאמְרוּ אֶל משֶׁה לֵּאמֹר מַרְבִּים הָעָם לְהָבִיא מִדֵּי הָעֲבֹדָה וגו'. וַיְצַו משֶׁה וַיַּעֲבִירוּ קוֹל בַּמַּחֲנֶה וגו'. וְהַמְּלָאכָה הָיְתָה דַיָּם וגו' וְהוֹתֵר: (לו, ו-ז-ח)
וואס האבן די בויער'ס פון די משכן געדאגה'ט אז דער עולם ברענגט צו פיל? וואס איז דען דער פראבלעם אזוי גרויס, אז מען האט געמוזט לאזן אויסרופן אינעם מחנה אז מען זאל מער נישט ברענגען?
אויך איז שווער די באקאנטע קשיא, ווי קען זיין אז עס איז געווען "דים והותר", ממה נפשך, אויב איז געווען פונקט גענוג, איז דאך נישט געווען איבריג?
נאר די עוסקים במלאכת הקודש האבן חושש געווען, אז אויב עס וועט איבערבלייבן פון די נדבות צום משכן, וועלן זיין אזעלכע וואס וועלן האבן חלישות הדעת און קלערן אז "מעגליך פונקט מיין נדבה איז נישט אריין אין די מלאכת המשכן, און איז נישט אנגענומען געווארן פאר'ן אויבערשטען?" דערפאר האט מען געלאזט אויסרופן מען זאל מער נישט ברענגען, כדי אז עס זאל גארנישט איבערבלייבן, און אזוי וועט יעדער איד וויסן אז יא, "איך האב א שייכות צום משכן השכינה".
דאס איז אויך פשט "דים והותר", אז כאטש עס איז אייגענטליך געווען איבריג, איז געשעהן א נס אז אלעס איז אריין אינעם משכן און עס איז געווען פונקט "דים".
חידושי הרי"ם – (היארצייט - כ"ג אדר, תרכ"ו)
--
וַיַּעֲשׂוּ כָל חֲכַם לֵב בְּעֹשֵׂי הַמְּלָאכָה אֶת הַמִּשְׁכָּן וגו'. (לו, ח)
די ווארט "כל" איז לכאורה איבריג, עס וואלט דאך געקענט שטיין "ויעשו חכם לב" וגו'. אויך איז שווער פארוואס שטייט "בְּעֹשֵׂי הַמְּלָאכָה" און נישט "עֹשֵׂי הַמְּלָאכָה".
ונראה דאיתא בספר הקדוש עבודת ישראל אויף די גמרא אין יומא, אז אמאל האט פאסירט אז די אידן האבן ארויסבאגלייט דעם כהן גדול מוצאי יום כיפור, אבער ווען זיי האבן דערזעהן די גדולי ישראל שמעי' און אבטליון, האבן זיי אפגעלאזט דעם כהן גדול און באגלייט די תנאים. האט זיך דער כהן גדול באקלאגט און געזאגט, אז מען לאזט אפ דעם אייניקל פון אהרן הכהן, און מען באגלייט די אייניקלעך פון גוים, (שמעי' און אבטליון האבן געשטאמט פון גרים). האבן שמעי' און אבטליון געענטפערט, אז טאקע דערפאר, די אידן באגלייטן די אייניקלעך פון גוים, וועלכע זענען 'עושים מעשי אהרן'.
איז דער עבודת ישראל מסביר, אז כאטש דער כהן גדול איז דער וואס גייט אריין אינעם קדשי קדשים טוהן די הייליגע עבודה פון יום כיפור, איז עס אבער אין זכות פון די הייליגע צדיקים - די תנאים וועלכע שטייען אינדרויסן און זענען מכוון די פאסיגע הייליגע כוונות - אז די עבודה ווערט אנגענומען לרצון, לריח ניחוח אשה לד'.
דאס האבן שמעי' או אבטליון געענטפערט, אז די בני הנכרים, זענען גאר די ריכטיגע "עושה מעשה אהרן", ווייל דורך זייער כח, זענען זיי מעלה די עבודה פונעם כהן אז עס זאל אנגענומען ווערן פאר הקב"ה, און דערפאר זענען זיי חשוב'ער פונעם כהן גדול אליין. עכד"ה.
אויך דא זענען געווען מייסטער ארבעטער וועלכע האבן פיזיש עוסק געווען אינעם מלאכת המשכן, אבער אין אמת'ן איז עס געווען די "חכמי לב" די הייליגע אידן וואס זענען געשטאנען פון דער זייט און מכוון געווען די פאסיגע כוונות, וועלכע האבן אריינגעברענגט א קדושה אין די כלים אזוי ווי עס ברויך צו זיין.
דאס זאגט די פסוק: ויעשו כל חכם לב, אלע חכמים, אויך די וואס האבן נישט פערזענליך געארבעט מיט די הענט, האבן געהאט א חלק אין די עשי' און מתקן געווען די כלים. דאס מיינט אויך: בְּעֹשֵׂי הַמְּלָאכָה, ווייל זיי האבן משפיע געווען זייערע כוחות אין די עושה המלאכה, אין די מייסטער וועלכע האבן פיזיש געארבעט ביים משכן, און זיי האבן צוגעהאלפן דורך זייערע הייליגע מחשבות צום בויען פונעם משכן.
תפארת שלמה – (יארצייט כ"ט אדר, תרכ"ו)
-
- שר חמש מאות
- תגובות: 687
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג ינואר 11, 2009 2:33 pm
- יודל מענדלזאהן
- שר שלשת אלפים
- תגובות: 3054
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג נובעמבער 09, 2008 4:19 pm
- לאקאציע: ואנה מפניך אברח?
משה רבינו ע"ה האט איינגעזאמלט דעם גאנצן אידישן פאלק און זיי געזאגט: אֵלֶּה הַדְּבָרִים – אט די זאכן, אז אלע זאלן זיך צוזאמנעמען באחדות, דאס איז דער רצון פון באשעפער אֲשֶׁר צִוָּה ה' לַעֲשׂת אֹתָם.
הרה"ק ר' שמעון מיערוסלאב זי"ע
--
ויקהל משה - למחרת יום הכפורים כשירד מן ההר - רש"י
משה רבינו האט געוואלט מרמז זיין פאר די אידישע קינדער, אז נישט נאר אום יום כיפור דארף מען זיין באחדות, מוחל זיין און לעבן גוט מיט יעדן. נאר אויך למחרת יום הכיפורים דארף מען ממשיך זיין מיט די שיינע מידות.
הרה"ק ר' משה מקאברין זי"ע
--
וַיַּקְהֵל משֶׁה וגו' אֲשֶׁר צִוָּה ה' לַעֲשׂת אֹתָם, שֵׁשֶׁת יָמִים תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי יִהְיֶה לָכֶם קֹדֶשׁ וגו'. (לה, א-ב)
וואס איז פשט אין די ווערטער לַעֲשׂת אֹתָם? שבת קודש רוהט מען דאך, מען טוט נישט גארנישט? וואלט בעסער געדארפט שטיין שלא לַעֲשׂת אֹתָם. מ'קען דאך נישט זאגן אז די לַעֲשׂת איז א ציווי צו ארבעטן זעקס טעג.
נאר יעדע מצוה האט אין זיך דריי חלקים, מחשבה, דיבור און מעשה. די מחשבה איז די כוונה ביים טוהן די מצוה און דאס גרייטן זיך במחשבה עס צו טוהן. דער דיבור איז דאס לערנען די דיני המצוה. די מעשה המצוה איז ווען מען טוט די מצוה. דאס איז אבער מעגליך נאר ביי א מצות עשה, וואו עס איז שייך עס צו טוהן למעשה. ווי וועט אבער זיין ביי א מצות לא תעשה, ווי אזוי קען מען עס מקיים זיין למעשה? ענטפערט שוין דער אר"י הק' אז ווען א מענטש שערט זיך אפ, און לאזט איבער די בארד און פאות, איז ער מיט דעם מקיים דעם לא תעשה פון "לא תקיפו." און אזוי יעדע זאך וואס ווען ער טוהט דעם היתר און איז זיך פורש ווען ער קומט צו אן איסור, איז ער דארום מקיים די לא תעשה.
דאס זאגט דער פסוק, אֲשֶׁר צִוָּה ה' לַעֲשׂת אֹתָם, אז אויך די לא תעשה פון נישט טוהן א מלאכה אום שב"ק, קען מען אויך מקיים זיין טאמער שֵׁשֶׁת יָמִים תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה - זעקס טעג ארבעט מען, וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי יִהְיֶה לָכֶם קֹדֶשׁ - ווען עס קומט שב"ק שטעלט מען אפ דאס ארבעט, מען רוהט! דאן הייסט דאס רוען זעלבסט אן עשייה, לַעֲשׂת אֹתָם, און מיט דעם איז מען מקיים דעם לא תעשה.
בני יששכר
--
שֵׁשֶׁת יָמִים תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי יִהְיֶה לָכֶם קֹדֶשׁ שַׁבַּת שַׁבָּתוֹן לַה' (לה, ב)
פרעגט די וועלט א קשיא, פארוואס זאגט די פסוק תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה – זאל געטוהן ווערן אן ארבעט, נישט תַּעֲשֶׂה מְלָאכָה – זעקס טעג זאלסטו טוהן א מלאכה?
מ'קען עס פארענטפערן לויט דעם באקאנטן זוה"ק אז פון דעם שבת'דיגן טאג ווערן געבענטשט אלע זעקס טעג פון די וואך. און וויבאלד עס רוהט די ברכה, ווערט די מלאכה געטוהן ווי פון זיך אליין, אן קיין באזונדערע אנשטרענגונג פון דעם מענטש.
דאס איז טייטש: שֵׁשֶׁת יָמִים תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה – פון זיך אליין וועט די ארבעט געטוהן ווערן. דאס איז אבער נאר בתנאי אז "וּבַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי יִהְיֶה לָכֶם קֹדֶשׁ," דאן וועט די ששת ימי המעשה באקומען דעם ברכה פון שבת.
אפריון עה"ת
--
דער חפץ חיים זי"ע ענטפערט, אז פאר א מענטש וואס רעדט זיך איין אז ער טוט אליין די ארבעט, כחי ועוצם ידי עשה לי את החיל הזה, ער ווייסט נישט אז דער באשעפער איז אים זן ומפרנס, פאר אזא איינעם איז שווער צו רוען אום שב"ק. ער האט מורא אז ער וועט דערלייגן זיין געלט, זיין פרנסה.
אבער דער אמת איז אז פון הימל האט מען אים שוין פארשריבן ראש השנה וויפיל ער זאל פארדינען היי יאר. דעריבער וועט אים נישט העלפן טאמער ער וועט ארבעטן א גאנצע וואך. משל למה"ד, א מענטש וואס האט א פאס וואסער, און די פאס האט א קראן. קלערט ער זיך, אז כדי ארויסצונעמען מער וואסער פונעם פאס, וועט ער אריינלייגן נאך א קראן. פארשטייט דאך יעדער אז דאס איז א שטות, ווייל מער וואסער פון וואס די פאס אנטהאלט, וועט דאך נישט ארויסקומען.
דערפאר זאגט די תורה דייקא דעם לשון פון תֵּעָשֶׂה מְלָאכָה, אז נאר טאמער דו ווייסט אז פון אויבן ווערט געטוהן דיין ארבעט, דאן קענסטו גרינג פועל'ן ביי זיך אז בַיּוֹם הַשְּׁבִיעִי יִהְיֶה לָכֶם קֹדֶשׁ שַׁבַּת שַׁבָּתוֹן לַה'.
--
קְחוּ מֵאִתְּכֶם תְּרוּמָה לַה' (לה, ה)
דער עיקר פון מצות צדקה איז ווען א איד געבט אפילו עס איז אים שווער, ער איז אליין אויך געדרוקט אין פרנסה, דאך שטארקט ער זיך און גיבט פאר א צווייטן איד. דאס מיינט קְחוּ מֵאִתְּכֶם, אויך ווען צוליב דעם קְחוּ – נעמען, וועט איר דארפן פון די אייגענע באדערפענישן, אראפציפן מֵאִתְּכֶם. ווייל דער וואס גיבט נאר דאן ווען ער האט פולע טאשן, דאס הייסט נישט מֵאִתְּכֶם.
דאס איז פשט אין די גמרא (בבא בתרא י:) וא"ר אבהו שאלו את שלמה בן דוד עד היכן כחה של צדקה אמר להן צאו וראו מה פירש דוד אבא: פזר נתן לאביונים צדקתו עומדת לעד קרנו תרום בכבוד... ווייל אין די צייטן פון שלמה המלך, זענען אלע אידן געווען אויסערגעווענליך רייך, איש תחת גפנו ברחבות'דיג, דערפאר האבן זיי נישט געקענט משיג זיין די גרויסקייט פון צדקה. האט זיי שלמה המלך געזאגט אז מען זאל קוקן אין תהילים וואס דוד המלך האט געשריבן, וואס אין זיינע צייטן איז געווען אסאך ארימעלייט אין לאנד צוליב די שטענדיגע מלחמות וואס זענען פארגעקומען. דערפאר איז דאן געווען שטארק די כח פון צדקה, אזוי ווי פריער דערמאנט.
פרדס יוסף
--
וַיֵּצְאוּ כָּל עֲדַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל מִלִּפְנֵי משֶׁה: (לה, כ)
פריער אין פסוק שטייט דאך שוין וַיַּקְהֵל משֶׁה אֶת כָּל עֲדַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, ווייסן מיר שוין וואו זיי זענען געווען. וואס קומט אונז דא דער פסוק לאזן הערן? אוודאי זענען זיי ארויסגעגאנגען פון פאר משה רבינו.
נאר ווען א שיכור קומט ארויס פון ווערץ-הויז, דארף ער קיינעם נישט דערציילן פון וואו ער קומט איצט, מען זעהט דאך אויף זיין פנים... להבדיל די אידן, ווען זיי זענען ארויסגעקומען פון הערן א דרשה פון משה רבינו, האט זיך אנגעזעהן אויף זייער פנים און גאנצן וועזן אז זיי קומען איצט מִלִּפְנֵי משֶׁה!
בשם הגה"צ ר' אלי' לאפיאן זצ"ל
--
וּלְהוֹרֹת נָתַן בְּלִבּוֹ (לה, לד)
פון דא זעהט מען, אז כאטש איינער האט געלערנט און פארשטייט לערנען, דאך איז ער נישט זוכה צו לערנען מיט אנדערע, ביז ווילאנג דער אויבערשטער געבט אים נישט אריין אין הארץ די פארשטאנד צו לערנען פאר א צווייטן.
חתם סופר
--
וְהֵם הֵבִיאוּ אֵלָיו עוֹד נְדָבָה בַּבֹּקֶר בַּבֹּקֶר: (לו, ג)
נישט אזוי ווי געווענליך ביי עסקנים וועלכע דרייען זיך ארויס פון געבן אליין פון זייער טאש מיט'ן תירוץ אז זיי זענען דאך עוסק במצוה ממילא זענען זיי אליין פטור פון זיך באטייליגן (און גדול המעשה יותר מן העושה וכדו' תירוצים).
דערפאר דערציילט די תורה אונז זאלן זעהן א דוגמא ווי אזוי עס זעהט אויס אן עוסק בצרכי ציבור, אז וְהֵם – די עוסקים במלאכת הקודש, הֵבִיאוּ אֵלָיו עוֹד נְדָבָה בַּבֹּקֶר בַּבֹּקֶר - נאך גאר אינדערפרי האבן זיי זיך מזרז געווען, פאר'ן אנהויבן זייער ארבעט, צו ברענגען די אייגענע נדבות פאר די עבודת המשכן.
אמרי שפר
--
וָוֵי הָעַמֻּדִים וַחֲשׁוּקֵיהֶם כָּסֶף: (לח, י)
מען דערציילט אז אמאל האט דער תפארת שלמה זי"ע (יומא דהילולא כ"ט אדר) געזעהן א איד א תלמיד חכם ווי ער הארעוועט אריין שעות נאכאנאנד און געלערנט מיט התמדה, ברציפות, און אזוי אפגעלערנט 3 בלאט גמרא. דער איד איז אבער געווען באקאנט אלס איינער וואס האט שטארק ליב געהאט געלט. האט אים דער תפארת שלמה געזאגט בדרך צחות, וָוֵי הָעַמֻּדִים – זעקס עמודים האסטו געלערנט, אבער וַחֲשׁוּקֵיהֶם כָּסֶף – האסט נאך אלס א חשק צום געלט...
עטרת שלמה
--
צוריק צו “מדי שבת בשבתו ומועד במועדו”
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 2 געסט


text:
אויפפיר
אויפֿפֿיר מאלט אויס די אקציעס און רעאקציעס פון אן ארגאניזם אדער אן אביעקט. די רעאקציע קען זיין סיי באוואוסטזיניק סיי אונטערוויסיק, סיי אפן סיי באהאלטן און סיי ווילנדיק סיי אומווילנדיק (ספאנטאן).
ביאלאגיע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
דער אויפפיר פון אן ארגאניזם ווערט געפירט דורך די הארמאן און נערוון סיסטעמען. די קאמפליצירטקייט פון דעם אויפפיר פון אן ארגאניזם ווענדט זיך אין דער קאמפליצירטקייט פון זיין נערוון-סיסטעם. אין אלגעמיין, אן ארגאניזם מיט א מער קאמפליצירטער נערוון-סיסטעם האט האט א גרעסערער פעאיקייט צו לערנען נייע רעאקציעס.
דער אויפפיר קען זיין סיי נאטירלעך סיי געלערנט.
דער אויפפיר פון בעלי חיים ווערט שטודירט אין פסיכאלאגיע, עטאלאגיע און סאציא-ביאלאגיע.
פסיכאלאגיע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
מענטשלעכער אויפפיר קען זיין נארמאל אדער אומגעוויינטלעך, פאסיק אדער אומפאסיק.


text:
וויאזוי מאכט מען א בעקאפ פונעם קאמפיוטער?
די אחראים: זייער נייגעריג, אחראי, thefact
- אלץ-ווייסער
- שר חמש מאות
- תגובות: 861
- זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג אפריל 27, 2007 11:35 am
- לאקאציע: נע ונד
- הרבטייטעלבוים
- שר האלף
- תגובות: 1656
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג פאברואר 20, 2012 5:52 pm
- לאקאציע: שתולים בבית ד'
הרבטייטעלבוים האט געשריבן:מיין דעלל לעפטאפ ווינאס 8.1האט עפעס נישט קיין אפציע פאר בעקאפ, נאר א זאך וואס הייסט פייל היסטערי
כווייס נישט וואספארא בריה דאס איז , עס מאכט נישט ווי אאויף די אלטע קאמפיוטער פול בעקאפ מיט א סיסטעם אימידזש,
וואס ברויך איך טוען
זעה דא אז ס'איז נאך דארט.
-
- שר מאה
- תגובות: 225
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מארטש 29, 2017 12:17 pm
צוריק צו “הארדווער, פראגרעמס, און פארשידענס”
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 5 געסט


text:
לחם לשובע האט געשריבן:האב איך געלייגט נאך בילדער, אפשר וועלן מיר זוכה זיין צי נאך פערל ווערטער פון ר' חאצקל.
א ריזן ריזן ריזן ייש"כ! אפי' ביי די נעכטיגע האב איך געשריבן נאר בתכלית הקיצור אויס מורא ס'זאל נישט ברענגען א ווידער-אויפבלי פון די אלטע קריטיק אקעגן מיר איבערן אריינהאקן שלא לענין.
נאר איין קלייניקייט יא, בבחרותי בינעך אמאל געשטאנען נעבן טישל פונעם מגי"ש (א חשוב'ער ת"ח) און עטליכע בחורים האבן זיך געדינגען מיט אים צי מען דארף דאנקען השי"ת פאר כבוד וואס מען באקומט, אפשר איז עס גאר אין כלל פון אין זה מברך אלא מנאץ ווייל ביי צדיקים איז דער גאנצער באגריף פון כבוד געווען אפגעפרעגט בבחינת גועל נפש עד תכלית המיאוס, אבער דער מגי"ש האט פעסט גע'טענה'ט אויב באקומסטו כבוד בדרך איסור ווי למשל פאר דיין טיפע חכמה ווראס האט זיך שטארק געגעבן צום דעקענען ביים געלונגענעם שפיצל וואס דו האסט אזוי כיטרע אפגעטון דיינס א חבר וכדומה איז אן אנדערע מעשה, אבער כבוד בדרך היתר גמור אין הכי נמי אז צדיקים האבן ניטאמאל נהנה געווען דערפון ווייל זיי זענען געווען אסאך אסאך אסאך העכער פון די קליינע השגות אדער האבן זיי בתחילת עבודתם געארבעט אויף זיך מיט עצות ותחבולות נישט נתפעל צו ווערן דערפון, אבער ווילאנג דו האסט נאך יא הנאה (נאך ווי), דאנק דעם באשעפער וואס האט דיר געגעבן די גוטע געפיל און די וועג עס צו עררייכן.
לעניני, אפשר איז א שטיקל חסרון אזוי משוגע צו ווערן פאר בילדער, אבער למעשה רעדט דאך נישט דא פון ציורי כיעור שצריך הרחק אדער אפי' הדומה לה (כ'רעד נישט יעצט פונעם אינטערנעט פראבלעם, נאר פון די חלק ראיית תמונות) נאר אזעלכע בילדער וואס שטעלן מיט זיך פאר גאר גאר טיף אידישע היסטאריע פון די נישט ווייטע פארגאנגענהייט - א זאך פאר וואס איך גיי אויס - דאנק איך השי"ת בכל לבבי, און א הארציגן ייש"כ פאר זיין געטרייען שליח! הוא נותן לחם כי לעולם חסדו, וכן בקשתי להלאה שבעינו עוד מטובך ונתן לי לחם לשבוע ובגד (כדוגמת שטריימל עתיק) ללבוש, ברענג נאך און נאך ביטע.
בן ישי, ריכטיג! א גרויסן ייש"כ, שוין אדורך רוב שנותי (ח"ו חס ושלום! אכנישט קיין למעלה מששים דמתקריא אהבת קדומים, אבער לויטן חשבון פון ימי שנותינו בהם שבעים שנה), און מעודי יעדן שב"ק ביים זאגן דבתריסר נהמי כאפ איך אזא בליק אויפן חלה דעקל די לחם משנה, איגנארירנדיג די איבריגע צען (וואס איך האב סייווי נישט, אבער חוץ צזה האב איך נישט אינאכט גענומען אז ס'מיינט צוועלף). נו לפי מה שכתבתי למעלה וואס קען שוין שאטן נאך א מנין גלעזעלעך? ביי אייך חסידים רעדט מען נאר פון ד' כוסות, ביי אונז (פאר מער זע אוועטאר) זאגט מען עס אביסל אין אן אנדערן אקצענט - ד' קעיסעס. בן ישי, הערסט? ווען דו וועסט אי"ה קומען בקרוב וועלן מיר דיר אנטקעגן גיין מיט א פלעשעלע דבתריסר חמרי לכל הפחות! אבער קום שוין, אבער "שוין"! אוי וועלן מיר מאכן א לחיים און זיין פרעהלאך און גיין א קאראהוד. גלייבסט אונז נישט? קום וועסטו זיך עס אליין איבערצייגן! מיר ווארטן אויף דיר! קאמאן, דו קענסט אונז נישט לאזן ווארטן אזוי לאנג! וואס מיינסטו, אז מיר שלאפן? אז כ'האב פריער שוין דערמאנט דעם אהבת קדומים לאמיר שוין צו ענדיגן: זכור אהבת קדומים, והחי' נרדמים, וקרב הימים אשר בן ישי חי!
געגאנגען ווייטער מיטן קראקאווער שמועס, איך וויל חלילה ח" ו נישט פארדרייען קיין שנירלעך, אמת'דיג.
לחם ברענג ביטע נאך און נאך כדי שביעה ויותר מכדי אכילת בן דרוסאי, א געוואלדיגן יישר כח!!!


text:
לאמיר צונעמען יעדע טענה באזונדער,
טענה 1)
לחם לשובע האט געשריבן:1) דער רמב"ם איז טאקע אמת, און יעדער קען עס ב"ה. אבער דאס איז אלעס ווען מען זאגט א יענקל וועט מוזען גיין דינען אין מיליטער, טון משה און זרח וועלן בלייבען לערנען, אבער אויב מען גיבט נישט ארויס קיין נעמען, דער וואס וויל בלייבען לרנען קען בלייבען לערנען, ווער עס קומט נאך די לעגאלע פראצעדורען איז ב"ה מסודר, נאר ווער ס'איז אליינס מחליט נישט צי לערנען, דער האט פראבלעמן,
תשובה: עפ"י התורה איז נישט דא קיין חילוק צווישן איינער וואס לערנט און איינער וואס האט נישט קיין געדולד איינצוזיצן, אויף ביידע דארף מען זיך שלאגן די זעלבע,
די חילוק וואס איר ווילט מאכן צווישן זאגן א "נאמען" אדער איבערגעבן א געוויסע צאל אומספעציפישע יודן איז א זאך וואס איז נישט מסתבר.
די הסכם וואס די 'אגודה' האט געמאכט איז קלאר געווען מיט די חשבון אז סכ"ס וועט יעדער זיך קענען ארויסדרייען, אבער קיינמאל איז מען נישט איינגעגאנגען
בפועל צו לאזן נעמען שוואכערע בחורים אין מיליטער, און ווי די מציאות איז טאקע געווען אז בדרך כלל האט זיך יעדער א עצה געגעבן, סיי צו מ'האט יא געלערנט אדער נישט.
טענה 2)
אבן יקרה האט געשריבן:
1) די רמב"ם איז באקאנט. אבער כמו שאמרנו, נישט די פרומע דארפן זיי געבן איימעצער, נאר זיי וועלן נעמען. אהן א חוק וועלן זיי נעמען מערער, און מיט א חוק וועלן זיי נעמען ווייניגער. וואס איז בעסער? קלאר אז מיט א חוק איז בעסער. צו וועגן דעם מעג א פרומע איד שטומען בעד די חוק וואס רעד קלאר אז מ'מוז אנקומען צו געוויסע מכסות כדי די אנדערע זאלן באקומען די דיחוי? איך ווייס טאקע נישט. ס'איז גאר א הארבע שאלה. אבער צום רמב"ם האט דאס נישט.
תשובה: וויל איך פרעגן א שאלה, טאמער זאגן די גוים אז זיי ווילן "אליינס" אריינגיין און נעמען איינעם, נאר איר זאלט נישט שטערן, דארף מען יא לאזן?
פשוט לכל אחד אז די עיקר נקודה איז, אז מיר דארפן טוען וואס מיר קענען נישט צו לאזן איין יוד פארפאלן גיין, און מיר דארפן זיך נישט זארגן וואס עס וועט זיין מיט די אנדערע,
(ווי לאנג יענער איז נאכנישט "בפועל" אין זייער הענט).
טענה 3)
אבן יקרה האט געשריבן:2) קען איך גיט די היסטאריע. אבער דארף מען געדענקן, אז ביז תשנ"ח איז בכלל נישט געוועהן קיין געזעץ אויף די פרומע אדער ישיבה בחורים, לויט די טרוקענע געזעץ אלע האבן געדארפט גיין דינען, נאר די שר הבטחון האט געקענט טיילן דיחויים. אין טאקע געוועהן יאהרן וואס זיי האבן געוואלט מאכן מכסות, אין געוועהן יאהרן וואס איז געוועהן מכסות [פארקערט ווי די היינטיגע מכסות, ד"ה אז דעמאלטס האבן זיי געזאגט אז נאר געוויסע צאל פון ישיבה בחורים אדער געוויסע צאל פון ישיבות וועלן קענען באקומען דיחוי]. נאר אין תשל"ז האט מען איינגעפירט אז אלע קענען באקומען א דיחוי. אבער אין תשנ"ח האט די בג"ץ געפסקנט אז אהן קיין געזעץ, אלע ישיבה בחורים מיז'ן גיין דינען. אין זייט דעמאלטס גייט מען פון חוק צו חוק. א מהלך פון אהן קיין חוק, א מהלך פון א "מלחמת חרמה" איז נאכנישט פראבירט געווארן, מן הסתם ווייל ס'איז בלתי ידוע וואס וועט ארויס קומען פון אזא שווערע מהלך.
תשובה: גראד נאך די הקמת המדינה איז שוין געווען די הסדר פון תורתו אומנתו, אנפאנג איז יעדער געווען פטור, שפעטער האט מען אנגעפאנגען צו מאכן מכסות ווי איר האט דערמאנט, און עס זענען יא געווען געריכטליכע טענות קעגן דעם ווי איך האב אראפגעברענגט, דא האט איר די טעקסט, וויקיפדיה.
ב-9 במרץ 1948, בשלב הראשון של מלחמת העצמאות, טרם הקמת המדינה, הורה ראש המפקדה הארצית של ההגנה ישראל גלילי כי "נתקבלה החלטה כי בני הישיבות, לפי רשימות מאושרות, פטורים משירות בצבא. לתלמידים המסוגלים יינתן אימון להגנה עצמית במקום תלמודם". הסכם ברוח זו נחתם בין הרבנים הראשיים דאז, גאב"ד העדה החרדית, וראשי ישיבות בירושלים מטעם ועד הישיבות לבין המפקד לשירות העם בירושלים 4 ימים לפני קום המדינה, בו התחייבו ראשי הישיבות מצידם שלא לרשום בישיבות תלמידים שלא מגיעים מתוך המסגרת הישיבתית ושלא יפגעו בזכויות בחורים שבחרו להתגייס. הסדר זה התקבל בשיתוף ועד הישיבות בהתנגדות גורמים חרדים קיצונים שיוצגו על ידי "איחוד הישיבות" שהיה שותף להסכמות קודמות, אולם סירב לקבל את ההסדר החדש.[דרוש מקור]באוקטובר 1948 השיב בן-גוריון בוועדת הביטחון של מועצת המדינה ש"יש 400 בחורי ישיבה, שהם כולם בגיל צעיר ושאם הם יתחייבו בגיוס יהיה צריך לסגור את בתי הישיבות, ושהם גם בארצות אחרות שוחררו מגיוס", ועל כן הוסכם לשחררם[4]. ב-9 בינואר 1951 כתב דוד בן-גוריון למנהל משרד הביטחון ולרמטכ"ל: "על יסוד סעיף 12 בחוק שירות בטחון, שחררתי בחורי הישיבה משירות סדיר. שחרור זה חל רק על בחורי הישיבה העוסקים בפועל בלימוד תורה בישיבות, וכל עוד הם עוסקים בלימוד תורה בישיבות.
"
בשנת 1970 הוגשה עתירה לבית המשפט העליון נגד אי-גיוסם של כ-5,000 בני ישיבות אז. בפסק הדין שכתב אלפרד ויתקון נאמר כי בית המשפט אינו רואה לנכון לקיים הליך שיפוטי בשל טענת מי שאינו צד לדיון, וכן משום שמדובר בנושא ציבורי ש"מוטב להשאירו בידי הגורמים הפוליטיים האחראים לכך
"[7].בשנת 1975 ביטל שר הביטחון שמעון פרס את ההגבלה על הצטרפות ישיבות חדשות, אולם נקבעה מכסה שנתית מקסימלית של 800 מקבלי דיחוי בלבד.בשנת 1977, כאשר הליכוד עלה לשלטון ומנחם בגין הקים קואליציה שבה השתתפה אגודת ישראל החרדית, הוסרה המכסה למצטרפים להסדר "תורתו אומנותו", כחלק מההסכם הקואליציוני[8]. גם קודם לכן לא נעשה שימוש מעשי במכסה כדי לחייב בני ישיבות להתגייס[דרוש מקור].בשנים 1970–1986 הוגשו שלוש עתירות לבג"ץ נגד ההסדר, וכולן נדחו. בנימוקו לדחיית האחרונה שבהן כתב השופט אהרן ברק כי "לשר הביטחון סמכות ליתן דחיית שירות ביטחון לבחורי ישיבה, ולא הוכח כי השימוש בשיקול הדעת הינו, בנסיבות העניין, בלתי סביר.
"
טענה 4)
אבן יקרה האט געשריבן:3) חוק גיוס חובה איז דא. האבן מיר שוין מסכים געוועהן אז אויף וויז'ניץ מיט פאנעוועז' גייט דאס נישט ווערן אויסגעפירט. אבער אויף פילע אנדערע פלעצער ליידער יא. אין דאס איז א געוואלדיגע אחריות.
לחם לשובע האט געשריבן:3) האב איך געזאגט אז עס גייט אוטאמאטיש אריין אין קראפט דער חוק גיוס חובה, און די פראבלעם איז מיט בחורים וואס זעהן נישט אין מיליטער אזא פראבלעם.
תשובה: די טענה גייט דא איבער און איבער, איז נאכאמאל, אין לפיד'ס צייטן איז אויך נישט געווען קיין חוק בכלל, און אעפ"כ האט מען עס נישט אויסגעפירט,
און אפי' לפיד האט פארשטאנען אז מ'קען נישט מאכן אזא חוק און מ'מיז גיין מיט יעדים, ממילא איז אומלאגיש צוזאגן אז עס וועט בכלל זיין א "געזעץ" פון חוק גיוס חובה, פאר יעדן,
און ווי איינער דא האט דערמאנט אז גיוס בנות איז אויך בטל געווארן כאטש זיי האבן געקענט נעמען שוואכע.
מיין נאמען סימבאליזירט נישט מיין אלגעמיינע וועזן, נאר א שוואכקייט אין די מינוט פון זיך ברעכן קאפ פאר א 'ניק'...


text:
נוארק
נואַרק (ענגליש: Newark) איז די גרעסטע שטאט (לויט באפעלקערונג) אין דעם אמעריקאנישן שטאַט ניו זשערסי, און די צוויטע גרעסט שטאט אינעם ניו יארק מעטראפאליטען שטח, 8 ק"מ מערב פון מאנהעטן. פארט נוארק איז דער גרעסטער פארט אויפן מזרח בארטן פון די פאראייניגטע שטאטן.
אין נוארק זענען הויפטקווארטירט פרודענדטשל פינאנציאל און אנדערע גרויסע פירמעס. אויך געפינען זיך אין נוארק די אוניווערסיטעטן ראטגערס-נוארק און דער ניו זשערסי אינסטיטוט פון טעכנאלאגיע.
יידישקייט[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
אין די 1950ער יארן האבן געוואוינט אין נוארק צווישן 70,000 און 80,000 יידן, דעמאלסט די זעקסטע גרעסטע יידישע באפעלקערונג אין די פאראייניגטע שטאטן, מיט 50 שולן. דעם 9טן דעצעמבער 2007, האט געעפנט אין דער אהבת שלום שול דער יידישער מוזיי פון ניו זשערסי.