text:
'אניאגראם'- די 9 סארטן מענטשן און זייערע נאטורן
די אחראים: זייער נייגעריג, אחראי, thefact
- סאכדעס
- שר עשרים אלפים
- תגובות: 20402
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 27, 2006 2:15 pm
- לאקאציע: אלעמאל נאנט צו התאחדות
- פארבינד זיך:
און הלוואי וואלט איך געהאט מער צייט צו שרייבן און געבן מיינע אנאליזן. ליידער ערלויבט מיר נישט די צייט. אבער מתבונן זאגט זייער גוט, און ווי איך ווער ווייסט, מען דארף דאס גוט קענען אז מ'זאל דאס ריכטיג נוצן.
יא, שטארק זיך וואלט איך קיינמאל נישט געלייגט אין קיין 5, און מתבונן וואלט איך נישט אוועקגענומען אזוי שנעל פון 1, און קרעמער איז געוויס א געהעריגע 3 מיט א ווינג פון 2, און שמעקט אריין פון ניין.... ווער ווייסט??? און זייער נייגעריג, וואס זענען געווען די ספיקות??? כ'מיין אז 2 אדער 9, ניין? שוויתי, צו דיר האב איך איין אנטווארט, פארגעס אז דו האסט עס אמאל געליינט...
- סאכדעס
- שר עשרים אלפים
- תגובות: 20402
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 27, 2006 2:15 pm
- לאקאציע: אלעמאל נאנט צו התאחדות
- פארבינד זיך:
DotCom האט געשריבן:איך פארשטיי נישט רב וויווידל'ס טענה וועגן חינוך, כמיין איך בין טאקע נישט קיין בעל מחנך אבער אזויפיל ווייס איך אז ווי אינג דער צווייגל איז קען מען עס גרינגער בייגן, אך און וויי ווען מ'זאל מיר ווען נישט מאכן איינזיצן עטליכע שעה א טאג ברציפות, וויאזוי וואלט איך געקענט איינזיצן ביי מיין היינטיגן דזשאב? וויאזוי וואלט איך געקענט טראכטן פון גיין צום כינוס? וויאזוי וואלט מען בכלל געקענט לעבן צווישן אנדערע נאמבער'ס? און ווער רעדט נאך פון חתונה האבן?
יעצט אז עפעס גייט שווער אין חדר אדער שפעטער אין לעבן ח"ו, גיט מען א לעיבל אפ און פטור אן עסק, אבער וואס וואלט געווען דער תירוץ ווען דער שידוך איז לכתחלה געווען גענאמבערט?
אהה און פאר איך פארגעס, דאט קאם האט עס מיר אויפגעמערקט מיט זיין תגובה... עס איז זייער וויכטיג ביים אנאליזן א מענטש צו קוקען זיין היסטאריע, ווייל פיל מאל בלאפן מענטשן ארום זייער אייגענע רצונות און נטיות, און מ'קען עס אויך בייגן ווען מ'איז אינג, וכו' וכ'ו.
והוא פלאי האט געשריבן:מתבונן האט געשריבן:אויב מנוצט דער שיטה צו סתם האבן 'פאן' ווי אסאך פינעווערס וועלן טון
איך ווער נתפעל פון דיין אנאליז
איך בין מסתם א בולט'דיגע פינעווער,
איך האב קיינמאל נישט געקענט אויספיגערען צו מיט א 4 פליגעל צו מיט א 6, איך האב שטארקע שטריכן פון ביידע
געװענלעך האט מען "ביידע" פליגלען (פון פאר אין פון נאך) טייל מאל איז איינס מער װיא די אנדערע, אבער ביידע (גלייך) איז נארמאל.
- עס עפעס
- שר האלפיים
- תגובות: 2203
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 11, 2009 2:26 pm
- לאקאציע: ביים טעלער
- פארבינד זיך:
אט איז עס:
1- דער רעפארמירער
די פאזיטיווע טייל: 'פערפעקשאניסטן', פאראנטווארטליכע מענטשן.
די נעגאטיווע טייל: גארנישט איז נישט גוט, זיי זוכן נאר בעסער.
מענטשן מיט דעם כאראקטער טיפ –ווי מיר וועלן זיי אנרופן 1'ערס- זוכן אייביג צו מאכן די וועלט בעסער, זיי האלטן אז קיין שום זאך איז נישט דאס בעסטע וואס עס קען ווען זיין; יעדע זאך קען ווערן ארויפגעארבעט צו פרישע און בעסערע שטאפלען. די מדה שטעלט זיי אהער אלס 'פערפעקשאניסטן', וועלכע ווילן און צילן רעפארמירונג און פארבעסערונג אויף יעדע זאך, שטארקע אידעאליסטן, וועלכע שטרעבן צו מאכן ארדענונג אפילו פון נישט גוטע מצבים.
1'ערס האבן א גוט אויג צו באמערקן דעטאלן. זיי זענען אייביג וואכזאם איבער אלעס וואס גייט פאר מיט זיי, מיט זייערע ארומיגע און מיט די סיטואציעס אין וועלכע זיי געפינען זיך, און דאס –אז זיי כאפן אזוי גוט אויף יעדע זאך וואס עס שפילט זיך אפ- לאזט זייער אפט אין גאנג זייער ווילן צו פארבעסערן, וואס אינאמתן איז דאס א גוטע זאך –אזוי איז דא איינער וואס וואכט אז עס זאלן נישט פארקומען קיין עוולות, אבער עס קען אויך היפש גיין אויף די נערווען, צו זיין אין די סביבה פון אזא סארט מענטש, וואס אייביג זעט ער די חלקים וועלכע זענען נאכנישט גוט.
למעשה, קען אזא מענטש צופרידנשטעלן זיין תאוה? קען ער עררייכן אז די וועלט, אין אלע הינזיכטן, מיט אלע דעטאלן, זאל נאך אמאל ווערן דאס בעסטע וואס איז נאר שייך? אוודאי אז נישט! עס איז דאך נישט מעגליך אז די גאנצע וועלט זאל זיין הונדערט פראצענט גוט און אלעמענס מידות זאלן שפיגלען און גלאנצן! און אט דאס איז דער הויפט חורבן פונעם 1'ער!
האלט אייער אטעם, דאס פאלגענדע איז א קייט פון רעאקציעס.
דער געפיל וואס ער באקומט, פארשטייט זיך שטענדיג, אז ער קען נישט צוקומען צו זיין ציל אז די גאנצע וועלט זאל ווערן 'פערפעקט', שאפט אים א ביטערער טעם אין מויל אז ער טויג נישט און ער פאלט אדורך [ווי א שטערקערער 1'ער, וויל ער אלס מער פאררעכטן, און, פארשטייט זיך, אז ער קען נישט, קריגט ער אלס אפטער דעם ביטערן געפיל]. דאס שאפט אין אים א געפערליכע, אינערליכע כעס אויף די 'אומפארשעמטע' און 'אומפערפעקטע' וועלט.
יעצט, וואס טוט מען? –טראכט צו זיך דער 1'ער. "זאל איך זיך בייזערן? נע, כעס איז א שלעכטע זאך". דער 'פערפעקשאניסט' וויל דאך נאר טון גוטע זאכן און אויב כעס –אויף דעם אז ער עררייכט נישט זיין ציל- איז א שלעכטע זאך, וויל ער דאס נישט טון. זיין כעס ווערט דעריבער איינגעהאלטן און צוקוועטשט אין זיך.
דאס איז אבער נישט קיין מעלה, ווייל ענדגילטיג שפריצט יא ארויס זיין כעס, טאקע נישט אין קיין גרויסע כעס אטאקעס, אבער אין שעדליכערע פארמאטן, פון וועלכע זיינע ארומיגע ווערן אפט באליידיגט. ער ווערט, צום ביישפיל, זייער שנעל אומגעדולדיג און פרוסטרירט, ווי אויך וועט ער, אלס אומדירעקטע רעאקציע צו זיין צוקוועטשטן כעס, דערקוטשען אנדערע מענטשן און זיי טשעפען, ווי מיט א ריכטערס האמערל, אויף זייער אויפפירונג.
פאר די סיבה קענען טייל מענטשן זיך אפשאקלען פון אזא סארט מענטש, מענטשן ווילן נישט הערן א גאנצן טאג קריטיק. אבער פון די אנדערע זייט, זענען 1'ערס זייער שטארק לאיאל צו זייערע נאנטע פריינט און משפחה, זיי זענען זייער פאראנטווארטליכע און פעאיגע מענטשן אין די ארבעט און אינדערהיים.
1'ערס זענען ערנסטע, קאמפעטענטע מענטשן, זיי האבן שטארקע פרינציפן אין זייער לעבן און זיי גייען בשום אופן נישט איין אויף קיין קאמפראמיסן עס צו ברעכן. עס מאכט נישט אויס וואו און ווען, וועלן זיי אבער אייביג נאכגיין די אנווייזונגען וואס ווערט פאר זיי געגעבן. בכלל זענען זיי פראקטישע מענטשן, וועלכע וועלן אייביג פארענדיגן זייער ארבעט צייטליך. זיי זענען שטארק-ארגאניזירטע מענטשן, 'ליסטע-מאכער' וועלכע וועלן ענדיגן יעדע קליינטשיגע דעטאל פונעם ליסטע. אין דער ארבעט זענען זיי די ערשטע אנצוקומען אין אפיס, און די לעצטע צו פארלאזן דאס פלאץ.
וויבאלד זיי זענען זייער פארגלייבט אין זייער בליק אויף די וועלט, און זענען דערין גוט אויסגעקאכט, קענען זיי זיין גוטע פירערס פון גרופעס, וואו זיי וועלן אינספירירן און אפקויפן זייערע נאכפאלגער, אז זיי זאלן נאכגיין זייערע אידעאלאגיעס.
פאר די זעלבע סיבה, אז ער איז זייער פארגלייבט אין זיין בליק וויאזוי זאכן דארפן זיין, וועט דער 1'ער טיילמאל ווערן א צעשפילטער און אמביציעזער 'ווארקעהאליק', מערסטנסטייל וועט דאס געשען אויב דער1'ער וועט זען אז ער קען נישט, אויפן רואיגן, נארמאלן וועג, אנקומען צו זיינע צילן, דאן וועט ער ווערן אבנארמאל אקטיוו.
זיין שטענדיגע שטופ, נישט נאכצולאזן פון עררייכן זיינע אידעאלן, קען אויסקלאפן אויף א שטארק נעגאטיוון וועג –אז ער זאל אים זיין זייער שווער צו 'רילעקסן'. בכלל זענען 1'ערס זייער אויסגעשטעלט צו ווערן עמאציאנעל צוקוועטשט, און אומבאקוועם אויסצודריקן געפילן, וויבאלד זיי האלטן אז עמאציאנאליטעט, ווען א מענטש ווערט צו שטארק איבערגענומען, איז א סימן פון שוואכקייט און פון אינערליכע אומקאנטראלירונג, דעריבער וועלן 1'ערס זייער זעלטן ווערן ספאנטאניש און איבערגענומען פון בלויזע געפילן.
2- דער העלפער
די פאזיטיווע טייל: זיי ווילן אייביג העלפן אנדערע
די נעגאטיווע טייל: זיי העלפן נאר ווייל זיי ווילן אז מען זאל זיי דארפן האבן
דער 2'ער שפירט אייביג אז ער איז נאר ווערט וויבאלד ער העלפט אנדערע מענטשן. ליבשפט און פריינטשאפט איז זיין העכסטע פריאריטעט אין לעבן, זעלבסטלאזיקייט [נישט טראכטן פון זיך, נאר פון אנדערע] איז ווי זיין וויכטיגסטע באשעפטיגונג, ער האלט אז ער לעבט נאר צו קענען געבן פאר אנדערע.
בכלל זענען 2'ערס זייער שטארק אין צוזאמענלעבן מיט אנדערע, זיי האבן ליב אייביג צו זיין און פארברענגען צוזאמען מיט אנדערע, זיי זענען די סארט מענטשן וועלכע געדענקען יעדנס געבורטסטאג, און האלטן אז זיי מאכן יענעם גוט פילן ווען זיי לאזן דאס וויסן, די 2'ערס וועלן אויך זיך נישט צוריקהאלטן פון גיין אן עקסטערע מייל ארויסצוהעלפן א מיטארבעטער און פריינט. זיי זענען אויך זייער עמאציאנאלע מענטשן, זיי וועלן אויסהערן א צווייטנס טרערן, מיטוויינען, מיטפילן און פרובירן צו לינדערן יענעמס ווייטאג.
און, דא קומט דער 'אפס כי עז העם'... דער הויפט סוד וואס ליגט אונטער דעם 2'ער, וואס רוב פון זיינע ארומיגע טוען דאס זייער זעלטן אויפכאפן, איז אז דער 2'ער איז א 'משפיע כדי לקבל', ער געבט טאקע אוועק פון זיך צייט, מח און כח פאר אנדערע מענטשן, אבער ער ערווארט אז מען זאל מיט אים טון די זעלבע, אדער כאטש דאנקבאר זיין און אים באווארפן מיט דאנק ווערטער, ער טוט דאס נאר מיט א חשבון אז אפשר אזוי וועט ער קריגן אנערקענונג און ער וועט ווערן ארויפגעקוקט, דאס איז אייגענטליך וואס עס שטופט אים און מאטיווירט אים אז ער זאל קענען אזויפיל ארויסהעלפן אנדערע מענטשן, ער ווייסט, אדער קלערט עכ"פ, אז ער וועט דאדורך עפעס באקומען אויף צוריק.
און אויך זיין גאנצע 'זעלבסטזיכערהייט' איז געבויעט אויף דעם, ער שפירט זיך שטארק וויכטיג פאר די וועלט, און אז אן אים וועלן אסאך מענטשן זיך נישט קענען אן עצה געבן. דעריבער וועט ער שווער טאלערירן סיי וועלכע סארט זאך וואס וועט אים ווייזן אנדערש ווי דאס וואס ער טראכט, ער וועט נישט אויסהאלטן ווען ער וועט אנערקענען אז מען קען זיך אסאך מאל באגיין אנדעם וואס ער לייגט צו א האנט.
אין צוויי ווערטער: עס איז אמת אז דער 2'ער איז באמת א מענטש וואס העלפט אסאך ארויס אנדערע, און ער איז באזארגט אז זיינע ארומיגע זאלן האבן אלעס וואס זיי דארפן און עס זאל זיי גארנישט פעלן, עס איז אויך אמת אז ער טוט דאס מיט ריינע כוונות, כדי ארויסצוהעלפן אנדערע; אבער עס איז אויך אמת אז זיי פאדערן אנערקענונג, זיי דארפן אז מען זאל זיי דארפן, די ליבשאפט וואס זיי געבן פאר זייערע נאנטע איז נישט גענצליך אנע פאדערונג אויף צוריק.
2'ער'ס קענען אפט דעוועלאפן א געפיל אז די גאנצע וועלט איז זיי שולדיג און זיי זענען בארעכטיגט צו פארשידענע זאכן. וויבאלד זיי זענען פארנומען נאר פון טראכטן וויאזוי גוט צו מאכן פאר אנדערע, הויבן זיי אן צו שפירן אז מען זעט נישט איין גענוג אז זיי טוען גרויסע זאכן פאר אנדערע, מען האט נישט די ריכטיגע הכרת הטוב צו זיי. אויב געשעט צום 2'ער אזא זאך –אז ער שפירט אז מען אנערקענט נישט אין אים- וועט ער ווערן זייער וויי געטון, און ער וועט, אלס רעזולטאט, אנהויבן צו פארלאנגען אז מען זאל אים באדאנקען, ער וועט ווערן זייער "אינטראסיוו" (דאס הייסט, אז ער וועט ארויפצווינגען אז מען זאל אים 'ווילקאמען', אפילו אויף א פלאץ אדער אין א צייט וואס ער איז נישט 'וועלקאם').
בכלל קען זיך זייער אפט מאכן אז זיינע ארומיגע זאלן איגנארירן זיינע באדערפענישן, עמאציאנאלע ווי פיזישע, וויבאלד ער רעדט קיינמאל נישט פון זיך, ער איז נאר פארנומען צו העלפן אנדערע, און דאס קען אויך גורם זיין אז דער 2'ער זאל זיך שפירן באקריוודעט, און דאן וועט ער טיילמאל ווערן זייער שלעכט', 'באלעבאטעוועדיג' און מאניפולירנד, שפירנדיג אז זיי האבן א גוטע סיבה דערצו, זיי האבן ערליך פארדינט די רעכטן דאס צו טון, וויבאלד מען האט נישט איינגעזען אז זיי טוען גוטס מיט אנדערע מענטשן. ווער רעדט נאך אויב וועט דער 2'ער איינזען אז ער וועט 'קיינמאל' נישט באקומען פון 'קיינעם' די איינזעעניש אין זיינע כוחות וואס ער לייגט אריין פאר אנדערע, וועט ער ווערן היסטעריש, גערעגט, ער וועט כמעט פארלירן זיין קלארן זינען, און טיילמאל וועט ער אריינפאלן אין א גערעגטע מרה שחורה.
א 2'ער קען אבער ערנסט ליידן קאנסעקווענצן, אפילו ווען ער האט נישט די אלע איינרעדענישן פון וואס מיר האבן ביז יעצט ארומגערעדט. ויבאלד ער איז א גאנצן טאג פארנומען וואס 'אנדערע' דארפן, זיך נאכפרעגן וואס פעלט פון 'אנדערע', קען זיך זייער אפט מאכן אז ער זאל גענצליך פארגעסן פון 'זיך', ער קען ווערן זייער אפגעשוואכט פיזיש, אויך קען געשען ער זאל ווערן עמאציאנעל ערשעפט, וואס דאס קען האבן א ערנסטע אויסווירקונג אויף זיין גייסטישן געזונט צושטאנד, און פארן 2'ער קענסטו נישט זאגן אז ער זאל נעמען 'קעיר' פון זיך; ער לעבט דאך פאר יענעם, מען דארף אים דעריבער אויסלערנען, אז ער וועט נאר קענען העלפן אנדערע אויפן בעסטן פארנעם, אויב וועט ער זיין עטוואס באלאנצירט און טראכטן אביסעלע פון זיך אויך.
א נאנטערן בליק אויפן 2'ער:
א 'בלעקאוט' האט אויסגעבראכן אין שטאט, עס איז פינסטער, חושך מצרים, אינדערהיים הויבט אן דער פריזער ארויסצוגעבן אן אומבאטעמטן גערוך, די 'געז רענטש' האט מען עטוואס שפעט געכאפט אויסצולעשן, ווען ביני לביני האט דאס שוין אנגעשטינקען דאס גאנצע הויז מיט א שווערן גאז גערוך, אויך אויף די גאסן הויבט זיך אן עטוואס כאאס, עס ארבעטן נישט די טראפיק ליכט, קארס בלייבן שטעקן, נישט האבנדיג קיין גאזאלין, עלטערע אידן פאלן אום, נישט קענענדיג זען א טריט פאראויס.
אט אזא סיטואציע, ווי אומבאקוועם עס איז פאר אונז, איז א ברכה פארן 2'ער, מען זעט אים דאן ארומלויפן אין שול אויסטיילן די לעכט, מען זעט אים אונטערלאנען עטליכע עלטערע אומבאהאלפענע אידן, דאן לויפט ער ארום צו די הייזער און טיילט אויס שטיקער אייז פאר יעדן, עס איז זיין חיות פאר א לענגערע צייט דערנאך.
3- דער עררייכער
די פאזיטיווע טייל: זיי צילן צו עררייכן סוקסעס
די נעגאטיווע טייל: זיי צילן אבער די נישט-ריכטיגע סוקסעס; זיי ווילן סוקסעס בלויז ווייל זיי זאלן זיין ארויפגעקוקט
ווען זיי פרעגן ווען מיר, וואלט איך א נאמען געגעבן פאר דעם 3'ער: "דער אקטיאר", אט הערט און איבערצייגט אייך פארוואס.
מענטשן מיט דעם כאראקטער ווילן אז מענטשן זאלן זיי שעצן און רעספעקטירן, און נאר אזוי שפירן זיי אז זיי זענען עפעס ווערד, דעריבער צילן זיי צו סוקסעס –ווייל א סוקסעספולער מענטש איז רעספעקטירט ביי די מענטשהייט- אזוי ארום, קלערן זיי, וועלן זיי זיין אקצעפטירט ביי די מענטשהייט.
דער 3'ער איז א גוטער ארבעטער, ער איז שטארק קאנצעטרירט צו עררייכן זיינע צילן, אזוי אויך קען ער זייער גוט אויספירן זאכן גענצליך אליינס, און געווענליך טרעפט ער טאקע א ארבעט וואס ער קען זיך אויסצייכענען דערין, און אזוי ארום באקומען זיין געפיל אז ער איז... סוקסעספול, נע, נישט גענוג, וויאזוי רופט מען נאר דאס?... אה יא, 'מעכטיג'...
די 3'ער'ס קומען זיך זייער גוט אויס מיט מענטשן, זיי זענען זייער פריינטליכע און פראקטישע, מיט א נישקשהדיגן 'סעלף-קאנפידענץ' . טיילמאל זענען די 3'ער'ס אויך גאר כאריזמאטישע מענטשן, זיי ווייסן גוט וויאזוי זיך זעלבסט צו פרעזענטירן פאר אנדערע מענטשן, און דאדורך צו שטייגן אין ראנג, מאכט נישט אויס אין וועלכן פעלד זיי צילן.
אבער אין די זעלבע צייט וואס דער 3'ער איז אזא געלונגענער מענטש -וועלכער פארשטייט זיך מיט זיינע ארומיגע, לעבט גוט מיט זיי, טוט גוט זיין ארבעט און זוכט צו שטייגן- באהאלט ער אין זיך א געפערליכע פחד פון 'פארלירן', ער ציטערט אימת מות, אז ער זאל נישט פארלירן זיין גוטן אנזען און זיך ארויסשטעלן אלס 'לוזער'.
דער 3'ער האט אויך א שטארקער פראבלעם מיט זיינע גאר נאנטע מענטשן, מיט די מענטשן מיט וועמען ער וואוינט אינאיינעם, וויבאלד זיין ציל איז דאך צו 'פרעזענטירן' ווי א געלונגענער פערזאן, נישט אזוי ווייט ווי באמת זיין גוט, און דעריבער האט ער א שטענדיגע פחד אז אויב ער וועט זיין שטארק נאנט מיט איינעם, וועט זיין 'אמתע' פנים -וואס גלאנצט נישט אזוי שטארק ווי זיין 'פרעזענטירטע'- אויפגעדעקט ווערן. דאס מאכט אז אפילו דער 3'ער איז א ארנטליכער, פאראנטווארטליכער מענטש, איז אבער זייער שווער אים גוט ארויסצוהאבן.
דא ווערט גענצליך קאלט און טונקל אינעם טונעל... אויב איז אייך ביז איצט נישט געווען צום הארצן דאס געפירעכץ פונעם 3'ער, נאט אייך פרישע ברענשטאף.
וויבאלד זיין הויפט ציל איז צו 'הייסן' סוקסעספול; נישט צו 'זיין' באמת סוקסעספול, וועט ער טיילמאל פארציכטן אויף זאכן וואס ער וויל באמת, ער וועט אוועקקוקן פון זיין ריכטיגע גליק, און ענדערש טון וואס עס הייסט גוט ביי זיין סביבה. צום ביישפיל, אויב הייסט א סוקסעספולע דזשאב צו זיין א 'אינשורענס אגענט', ער וויל באמת נישט טון אזא סארט ארבעט, אבער וויבאלד ער צילט צו הייסן סוקסעספול, וועט ער ווערן א 'אינשורענס אגענט', כדי ער זאל ארויפגיין אין אלעמענס מיילער אלס סוקסעס, אפילו ער וועט זיך 'עסן דאס געזונט' און נישט אויסהאלטן יעדן איינציגן טאג פונעם דזשאב, ווייל 'סטאטוס סוקסעס' איז אים נויטיגער ווי 'ריכטיגע סוקסעס'.
א נאנטערן בליק אויפן 3'ער:
כ'מיין אז יעדער קען דא אריינשרייבן זיין אייגענע געשיכטע, יעדער האט פארט עטוואס 3'ערישקייט אין זיך, כוועל אבער פארט ברענגען א שטיקל ביישפיל.
ר' זרח דער גביר האלט ביים טון א שידוך מיט זיין טאכטער, זיין טאכטער איז באמת א געראטענע און קלוגע, און טייל שדכנים האבן אנגעטראגן שמואל דער שוחט'ס זון, א איידעלער און געשמאקער בחור.
זרח וויל אבער נישט הערן דערפון, ער ווארט אויפן שדכן וואס וועט אים אנטראגן דעם זון פון קלמן דער שטאטס גביר, הגם יענעמס בחור איז 'נישט אזוי איי איי איי', איז אבער וויכטיגער פאר זרח אז זיין 'אנזען' זאל נישט געשעדיגט, פיל וויכטיגער ווי זיין טאכטערס אמתע צופרידנהייט.
4- דער אינדיווידועליסט
די פאזיטיווע טייל: זיי זענען זייער געפילבארע מענטשן
די נעגאטיווע טייל: טיילמאל פירן זיי זיך אויף מאדנע און אנדערש פון אנדערע
א-י-נ-ד-י-ו-ו-י-ד-ו-ע-ל-י-ס-ט... א מאדנער ווארט? טא האבן מיר געגרייכט אין ציל! דער 4'ער צילט דאך צו זיין מאדנע... נישט ממש מאדנע, נאר עטוואס 'דיפערענט' פון אנדערע.
מענטשן מיטן 4'ערישן כאראקטער בויען זייער גאנצע וועזן אויף דעם אז זיי זענען אביסל 'אנדערש' און 'יחיד-במינו'דיג' פון אנדערע מענטשן, און דאס בויט זיי זייער גאנצע 'סעלף-קאנפידענץ', זיי שפירן זיך 'עפעס' נאר מיט דעם אז זיי טוען געוויסע זאכן וואס א 'נארמאלער' מענטש טוט נישט.
זיי ווייסן אבער גאנץ גוט אז זייער אנדערשקייט איז נישט אייביג א ברכה פאר זיי. עס איז טאקע א גוטע זאך, ווייל זיי קענען זיך שפירן עטוואס העכער פונעם 'פשוטן' מענטש, וועלכער גייט מיטן שטראם און האט נישט קיין אייגענע נייגונגען, זיי זענען דאך פון די 'העכער אריסטאקראטיע'; אבער זיי קענען דערפון האבן גרויסע שוועריקייטן, ווייל אפטמאל שטעלט זיך ארויס אז זייער אנדערשקייט האלט זיי צוריק פון געשמאקע הנאות וואס דער פשוטער המון עם האט, ווי למשל גיין צו א מסיבה ווי 'יעדער' גייט, וועט דער 4'ער נישט ציען צו גיין, ער וויל דאך נישט זיין 'פלעין'; ער איז 'אביסל אנדערש'.
און דער זאך, אז ביי פארשידענע זאכן לאזט ער זיך נישט הנאה האבן צוזאמען מיטן גאנצן עולם, קען שאפן אינעם 4'ער א געפיל אז עפעס פעלט אים, א געפיל פון דארשט און זוכעניש במשך זיין גאנצן לעבן. בכלל באהאלט יעדער 4'ער –ד.מ. יעדער וואס שפירט זיך ווי א טייל פון די 'העכערע און הימלישע אריסטאקראטיע'- טיפע געפילן פון זעלבסט-באשולדיגונגען און פחדים אז ער איז נישט גוט און דעפעקטיוו.
4'ערס זענען שטארק עמאציאנעל, פאר א 4'ער צו וויינען, איז אזוי ווי פאר א פשוטן מענטש צו עסן טשאקאלאד... ער וועט זיין די שנעלסטע צו וויינען הערנדיג א הארציגן ניגון, ווער רעדט נאך אויב האט עס הארציגע גראמען, און עס איז אים אויך א געשמאקע זאך, ער ווערט נישט צובראכן פון דעם, אדרבה, ער 'ענזשויעט' עס.
אויך זענען 4'ערס פול מיט 'קאמפלעקסן' און געפערליך 'סענסיטיוו'. זיי האבן א טיפע געפיל וואס פארלאנגט אז מענטשן זאלן זיי פארשטיין, אבער, ווי פארשטענדליך, באקומען זיי זייער גרינג דעם געפיל אז מען פארשטייט זיי נישט, זיי ווערן דעריבער אויפגעברויזט אויף די וועלט, און ווערן פארזינקען אין זייער עולם הדמיון.
זיי ווילן אייביג אנטלויפן פון די וועלט, א וועלט וועלכע זיי קוקן אן אלס אומברחמנותדיג און שלעכט. זיי ווערן געווארפן דורך זייערע גיסטעס, פון פרייד צו טרויער, פון אנגעזעצטקייט צו געהויבנקייט, און רוב צייט פון זייער לעבן פארברענגען זיי אין זייערע אינעווייניג-אויפגעבויטע 'שטעט' פון געפילן און נאכאמאל געפילן, זיי קענען זיצן און אוועק'דמיונ'ען לאנגע שעות אין איין צי, ווייל אין זייער דמיון איז קיינער נישט באלעבאס, זיי קענען דאס קאנטראלירן.
דער דארשטיגער געפיל פון עפעס 'העכערס' און עפעס 'מער אינעווייניגס', שאפט פארן 4'ער א אינטערעסע אין 'אַרט', ווי מוזיק און מאלערייען. גרויסע פאעטער אין די היסטאריע זענען אויך קאטעגאריזירט געווארן אלס 4'ערס.
דער 4'ער ווערט זייער שוואך ווען עס קומט צו זיין דיספאזיציע, און ער ברעכט שנעל אונטער ווען ער האט דאס מינדעסטע 'פרעשור' אדער 'סטרעס', טיילמאל קען ער, דורך זיינע פראבלעמען, אפילו אריינפאלן אין א דעפרעסיע, און אנשטאט צו זוכן א פראקטישע לעזונג צו זיינע פראבלעמען, וועט דער 4'ער שטיין הילפסלאז און ליבערשט פאנטאזירן ווי עס גייט קומען עפעס א סארט 'גואל' מיט פליגלען און אים ארויסנעמען פון אלע זיינע צרות.
5- דער פארשער
די פאזיטיווע טייל: טיפע טראכטערס
די נעגאטיווע טייל: א פחד זיך צו טרעפן 'פנים אל פנים' מיט די וועלט
איר פארשטייט אוודאי נישט די קאמבינאציע פונעם 5'ערס נעגאטיווע טייל מיט זיין פאזיטיווע, לאמיר גיין צושטאטליך און פארשטיין דעם 5'ער אדורך און אדורך.
מענטשן וועלכע באזיצן דעם כאראקטער, האבן א שטענדיגע פחד אז זיי האבן נישט גענוג אינערליכע שטארקייט צו 'פעיסן' די וועלט פנים אל פנים, דעריבער זוכן זיי אייביג זיך צו דערווייטערן און זיך אריינציען אין די זיכערקייט און באשיצטקייט פון זיין מח און מחשבה, וואו ער קען רואיג דורכטראכטן יעדע זאך און פלאנירן גענוי וויאזוי ער וועט דאס דורכמאכן און אריבערגיין.
זיי שפירן זיך זייער שטארק באקוועם און ווי אינדערהיים אין זייער מחשבה. אויך זענען רוב 5'ערס קלוגע, אינטעליגענטע מענטשן', און דאס העלפט זיי אז זיי באקומען זייער שנעל א עקספערטיז, אין סיי וועלכע פעלד זיי לייגן זיך נאר אריין.
זיי זענען אויך די סארט מענטשן וועלכע ליינען אסאך, זיי זענען די וועלכע ליינען אדורך יעדעס שילדל אין עירפארט, און יעדע בראשור און ליפלעט אינעם דאקטארס אפיס, 5'ערס ליינען א גאנצן טאג ביכער פון אינפארמאציע איבער דאס און יענץ; אפשר וועט זיי דאס ארויסהעלפן אין זיך אויסקומען מיט זייער לעבן.
5'ערס זענען –אפילו מיט זייער שטארקן אינטעליגענץ און געלונגענקייט- זייער עקסצענטריש און זיי שטייען אוועק פון צענטער פון יעדע זאך; ער וועט ענדערש שטיין אין ווינקל און אבזערווירן. אויך האט דער 5'ער א שטארקער פראבלעם, ווייל ער האלט אז ער דארף טוישן זיין געדאנקענגאנג, כדי אז אנדערע מענטשן זאלן דאס אויך אקצעפטירן, אינדערצייט וואס ער זאגט זיך אפ פון די פרייהייט צו קענען טראכטן וויאזוי ער וויל, און נישט עס דארפן טוישן לויט די מענטשן.
אין די זעלבע צייט וואס ער איז אזוי באקוועם אין זיין וועלטעלע פון מח און מחשבה, האט אבער דער 5'ער א געפערליכע פראבלעם וויאזוי צו האנדלען מיט זיינע עמאציעס און עמאציאנאלע פראבלעמען', זיי זענען שטארק שעמעוודיג און צוריקגעצויגן, זיי וועלן טראכטן טויזנט מאל איידער זיי גייען ערגעץ, צי זיי זענען גענוג 'וועלקאם' דארטן, צי נישט, אזוי אויך זענען זיי זייער זעלבסטשטענדיג, און זיי וועלן זייער זעלטן בעטן הילף פון אנדערע, וועלכע ווילן זיי גאנץ מעגליך גאר שטארק העלפן, נאר זייער שטארקע צוריקגעצויגנקייט און אומבאקוועמליכקייט מיט אנדערע מענטשן, ווייזט דאס אויטאמאטיש צוריק.
אויב האט איר זיך דערזען אלס א 5'ער, גרייט אייך מיט שפאנונג, דא ליגט דער שווארצער סוד און די נישט-גוטע זייט פון אים: דער 5'ער איז גאר סענסיטיוו, ווייל ער שפירט אז ער איז נישט גענוג בכח צו קעמפן מיט די שוועריקייטן פון די וועלט, און צו מאכן א קאמפראמיס, אז זיין שוואכקייט –די סענסיטיוויטעט- זאל אים נישט מאכן שפירן ווייניגער ווערד, וועט דער 5'ער טיילמאל אדאפטירן א געפירעכץ פון 'וועם גייט עס אן' אויף יעדע זאך, אדער גאר וועט ער זיך אנהייבן פירן מיט אינטעלעקטועלער אראגאנץ און אנגעבלאזנקייט, טיילמאל וועלן מיר אפילו ווערן וויי געטון פון זיין אויפפירונג, אבער מיר ווייסן שוין אז ער טוט דאס בלויז ווייל דאס העלפט אים לעבן; דאס טיילט אים אפ פון די וועלט אין וועלכע ער האט אזוי מורא אנצוגיין, אנדערש וואלט ער געהאט א פחד צו לעבן מיט מענטשן.
און די שווערסטע וועט טאקע זיין פארן 5'ער ווען ער וועט פרובירן צו פאררעכטן דעם דערווייטערונג –וואס אנדערע מענטשן האבן זיך דערווייטערט פון אים- וועלכע קומט דורך זיין אראגאנץ, ווייל, ווי שוין פריער געשמועסט, ער האט זייער שוואכע סאציאלע באהאוונטקייט, אבער ווען ער ווערט יא נאנט מיט איינעם, און פאר יענעם עפנט ער זיך דאס הארץ, קען ער זיין זייער א נאנטער און איבערגעגעבענער פריינט.
6- דער לאיאליסט
די פאזיטיווע טייל:זיי האבן שטענדיגע פאביעס אז גארנישט איז נישט גוט און פארזיכערט, דעריבער זענען זיי גאר וואכזאם איבער פראבלעמען
די נעגאטיווע טייל:זיי געטרויען נישט קיין שום זאך אדער מענטש
"אבער אפשר וועט ער מיר אויסשפילן און נעמען א צווייטן?", "אפשר קען מען זיך אפילו נישט פארלאזן אויף זיי?", "ווער ווייסט וואס עס קען נאך געשען?!", "דער באשעפער זאל שומר ומציל זיין!".
דאס זענען די מחשבות וועלכע לויפן דעם 6'ער א גאנצן טאג אין קאפ. מענטשן מיטן נומער 6 כאראקטער טיפ, שפירן אייביג אומזיכער, און זיי האלטן אז קיין שום זאך איז נישט גענוג סטאביל און נארמאל אז מען זאל זיך קענען דערויף פארלאזן.
דער צענטראל-פונקט פונעם 6'ער, איז פחד און ענקזייעטי, און טאקע דערפאר, איז זייער שווער צו קענען גענוי אנווייזן און ארויסהאבן אז 'דער און דער איז א נומער 6', ווייל ענקזייעטי קען אויסקלאפן אויף פארשידענע אופנים, וואס איז ביי קיינעם נישט די זעלבע, וואס איז אבער יא די זעלבע ביי אלע 6'ערס איז, יא איר האט צוגעטראפן, אז אלע האבן זיי א געפערליכע פחד, וואס קאנטראלירט זיי און מאניפולירט זיי א מיט א משונהדיגע קראפט, און עס מאכט אז זיי זאלן זיך נישט אויפהערן צו זארגן און זארגן, און כסדר אויסדמיונען פון אלע זאכן וואס קענען אלץ פאסירן.
עס איז טאקע א שטיקעלע מתנה אז זיי זענען אזוי וואכזאם צו מעגליכע פראבלעמען, ווייל פאקטיש דערשמעקן זיי שנעל אויב עס רוקט זיך אן א ערנסטער פראבלעם, און מען קען עס דאדורך ראטעווען, אבער עס נעמט זיי אוועק דאס מנוחת הנפש און רואיגקייט, וואס א מענטש דארף אזוי וויכטיג האבן.
די שטענדיגע פחד, אז עפעס שרעקליכעס קען און גייט זייער מעגליך פאסירן, שאפט אינעם 6'ער א שטארקע געפיל פון חשד אויף יעדע זאך צו זיין דיספאזיציע. דער 6'ער וועט נישט אזוי שנעל שענקען צוטרוי פאר א צווייטן מענטש, ער וועט זיין אומזיכער מיט יעדן, אפילו יענער מיינט באמת זיין גוטס. ער וועט בלויז אויסוועלן א פריינט, נאכן אים פעסטשטעלן אלס לאיאל און טרויבאר, און אט די נקודה קען זיך ארויסשטעלן ווי א צוויי-זייט-שפיציגער שווערד פארן צווייטן, ערשטנס, ביז ער 'אפראווד' אז מען קען דיר טראסטן און דו וועסט אים נישט פארראטן און אים נישט טון קיין שלעכטס. צווייטנס, אז ווען ער ווערט שוין יא גוט מיט איינעם, וועט ער יענעם נישט אפלאזן, אפילו ווען יענער וועט שוין נישט האבן קיין געדולד צו אים, און די סיבה דערצו איז וויבאלד ער ווייסט אליינס אז צו טרעפן א טרויבארער מענטש איז נישט פון די גרינגע זאכן, און דעריבער איז פארלירן אזא פריינט, אויך פון די נישט געשמאקע זאכן, וועט ער אלס רעזולטאט נודנען יענעם און אים נישט אפלאזן.
דער 6'ער האט אויך אין זיך זעלבסט א שטארקע קאנפליקט, וויאזוי אויפצונעמען אויטאריטעט העכער זיך, ווייל פון איין זייט שענקט ער טאקע נישט קיין צוטרוי פאר קיינעם נישט און ער איז חושד אלץ און אלעמען, אבער פון די אנדערע זייט זוכט ער יא איינעם וואס ער קען זיך אויף יענעם שטארק פארלאזן, און אננעמען יענעמס אויטאריטעט אויף זיך.
און בכלל איז פאראן צוויי פונדאמענטאליסטישע דיפערענצן אינעם וועג וויאזוי דער 6'ער וועט אויפנעמען און האנדלען מיט זיינע שטענדיגע פחדים. טייל 6'ערס אדאפטירן א געווענליכע סטיל פאביע, וואס מאכט זיך ביי אסאך מענטשן, און דערפאר קענען זיי –טראץ זייערע שוועריקייטן- זיך אויפפירן פארהעלטניסמעסיג נארמאל צווישן אנדערע מענטשן, און אנדערע ליידן נישט אזוי שטארק דערפון; אבער עס זענען פאראן 6'ערס וועלכע אדאפטירן א אבנארמאלע וועג וויאזוי צו האנדלען מיט זייערע פחדים, און דאס ווערט אנגערופן 'קאנטראפאביע', ד.מ. אז ער גייט ארויס אין א קאמף קעגן זיינע פחדים, און ער ווערט אגרעסיוו קעגן יעדע זאך אדער מענטש וואס קען אים מעגליך שעדיגן. 6'ערס וועלכע זענען 'קאנטראפאביק' ווערן שלעכט, זייער אויפפירונג וועט זיין 'ביטער ווי א זית', און אנשטאט צו נעמען אויף זיך אן אויטאריטעט פון אנדערע, וועט ער זיך אויפפירן רעבעליעז און אנטי-אויטאריטעט.
רוב פון די 'קאנטראפאביק' 6'ערס, כאפן זיך אפילו נישט אז פחד און ענקזייעטי איז דאס וואס ברענגט אז זיי זאלן זיך אויפפירן מיט דעם סארט שלעכטע געפירעכטס, אין פאקט ווייסט נישט קיין איין 6'ער געהעריג וואס גענוי עס מאטיווירט אים צו טון וואס ער טוט, ער ווייסט נישט אז ווען ער געטרויעט נישט קיינעם, קומט דאס פון פשוטע פחד, און דעריבער קענען זיי זיך גרינג איינרעדן אז זיי זענען נישט קיין 6'ערס. למשל, א אינטעלעקטועלער נומער 6, וועט טראכטן אז ער איז א נומער5, ווייל אין פאקט האט דער 5'ער אויך א שטענדיגע פחד פון די וועלט, אבער אנדערש פונעם 5'ער, האט דער 6'ער -אין רוב פעלער- א פראקטישן צוגאנג צו יעדע זאך אין זיין לעבן.
7- דער ענטוזיאסטישער
די פאזיטיווע טייל: זיי זענען שטענדיג פארנומען מיט טראכטן וויאזוי מען קען מאכן א לעבן
די נעגאטיווע טייל:זיי טוען דאס נאר ווייל זיי ווילן דערמיט אנטלויפן פון נעגאטיווע געפילן און רעאליטעט
די מענטשן וועלכע פארקערפערן אין זיך דעם 7'ער כאראקטער פערזענליכקייט, זארגן אייביג אז זייער לעבן זאל זיין פאר זיי פול מיט חיות און אינטערעסאנטקייט. זיי זענען די סארט מענטשן וועלכע קוקן שטענדיג אויפן צוקונפט, זיי רוען דערפאר קיינמאל נישט, ווייל שטענדיג טראכטן זיי אז עפעס בעסערס ווי יעצט, ערווארט זיי 'עראונד דע קארנער'.
זיי זענען אויך איבערגעפילט מיט מעלות און גוטע חלקים. זיי זענען זייער שנעלע טראכטער. זיי זענען אייביג פארנומען מיט מאכן און אויסשטעלן וואס און וויאזוי עס וועט זיין. א גרויס חלק פון 7'ערס זענען פול מיט טאלאנטן, שעפעריש און אויסטרעפעריש. אלס ענטוזיאסטן טראכטן זיי נאר פון די גוטע חלקים פון יעדע זאך; זיי ווילן נישט זען –אויף קיין שום וועג- ווי מענטשן קוקן אויף די שלעכטע חלקים פון דער מענטשהייט.
זיי זענען זייער פראקטישע מענטשן, און זיי קענען זייער גוט פארקויפן און מסביר זיין פאר אנדערע מענטשן זייער שיטה און מהלך, און דערמיט אריינברענגען זייער ענטוזיאזם אין די מענטשן מיט וועמען זיי קומען אין באריר.
ווען דער 7'ער זאל ווען קאנצעטרירן זיינע טאלאנטן אין א געוויסע ביזנעס פעלד, וואלט ער געווען גאר שטארק סוקסעספול, דער פראבלעם איז נאר אז קאנצעטרירן און צילן צו א ציל איז נישט גרינג פארן 7'ער; ער גלייבט דאך אז עפעס בעסער קען קומען 'יעדע ליאדע מינוט', עס איז אים שווער צו פארשמעלערן זיינע אפציעס און אויפארבעטן וויפיל ער האט יעצט, ווייל "פארוואס זאל איך זיך פלאגן פאר אומזיסט? כ'גיי דאך באקומען פרישע מעגליכקייטן באלד!".
דער הויפט פראבלעם פונעם 7'ער איז אז זיין שטופ צו פארגעניגן און 'ענזשוימענט' איז קאמפולסיוו. דער 7'ער האט אין זיך א שטענדיגע פחד פון נעגאטיווע מחשבות איבער זיך, זיי ווילן נישט קיינמאל טראכטן אז זיי זענען נישט גוט, און דעריבער זוכן זיי דאס אויסצומיידן דורך אוועקלויפן פון מחשבה און זיין פארנומען, אזוי ארום נישט צו דארפן טראכטן. זיי וועלן דעריבער לויפן א גאנצן טאג און פרובירן צו בארואיגן זייער שרעק פון דארפן טראכטן, און דאס איז טאקע די סיבה פארוואס 7'ערס זענען מער אויסגעשטעלט צו ווערן 'עדיקטעד' צו סיי וועלכע זאך, צי איז דאס 'שאפינג', 'געמבלען', 'דראגס' און ארגערס.
7'ערס האבן א שטארקע מיינונג איבער זיך. זיי צילן נאר צו זייערע מעלות און טאלאנטן, און זיי פרובירן צו באהאלטן זייערע שוואכקייטן. וויבאלד זיי זענען אזוי, קענען זיי שווער פארשטיין אנדערע מענטשן וועלכע פלאגן זיך מיט פראבלעמען, פיזישע ווי גייסטישע, ווייל זיי האבן דאך –כלומרשט נישט קיין שום פראבלעמען, זיי פארהוילן דאך פון רעאליטעט. דאס אוועקפליען פונעם רעאליטעט פון נעגאטיווע עמאציעס און שלעכטע געפילן, איז דער באראמעטער איבער די גייסטישע געזונט מצב פונעם 7'ער: ווי שטארקער ער זוכט צו אנטלויפן פון רעאליטעט, און זוכט זיך צו בויען אויף לופט און צייטווייליגע פארוויילונג, אלס שטארקער וועט זיין דער אויסברוך ווען ער וועט, מיט געוואלד, אריינפאלן אין רעאליטעט; עס קען אים פירן צו שטארקע דעפרעסיעס און 'ענקזייעטי'.
8- דער דאמינירער
די פאזיטיווע טייל:זיי נעמען אייביג איבער דעם רעדל
די נעגאטיווע טייל:זיי טוען דאס ווייל זיי ווילן נישט ווערן געפירט דורך אנדערע
אנטשולדיגט, דו וועסט מיר נישט זאגן וואס צו טון! קענסט זיין א צווייטנס באלעבאס! די און ענליכע ווערטער וועט איר זייער אפט הערן פונעם 8'ער, ווייל דער 8'ער וויל נישט ווערן קאנטראלירט דורך אנדערע. אבער נישט ווייל ער וויל זיך אויפפירן ווי א חיה פון וואלד; ער האלט אז ער קען אליינס.
אבער נישט נאר דורך אנדערע מענטשן וויל ער נישט קאנטראלירט ווערן; ער האט אויך נישט ליב ווען זיינע מצבים קאנטראלירן אים, ער וויל זיין גענצליך בעה"ב און אין קאנטראל אויף זיין מצב.
זייער שטארקע פחד אז אנדערע זאלן זיי נישט קאנטראלירן, וועט ברענגען דערצו –אלס קאנטער-רעאקציע- אז ער זאל קאנטראלירן אנדערע. אויב דער 8'ער איז א געזונטער מענטש –פון גייסטישן שטאנדפונקט- וועט ער דאס נישט ארויסווייזן, אבער עס ליגט אין אים און עס קען יעדע ליאדע מינוט אויסברעכן, וואס דאן ווערט ער דאמינירנד און פארלאנגעריש אויף גאר א שלעכטן אופן.
8'ערס האבן זייער שטארקע אינסטינקטן און פיזישע אפעטיטן, וואס זיי ווייזן ארויס אנע בושה אדער שולד געפילן. זיי ווילן זייער אסאך ארויסנעמען פון זייער לעבן און זיי האלטן אייביג אז זיי זענען פולקאם גרייט צו עררייכן אלעס וואס פארשמעקט זיי. זיי דארפן דעריבער זיין פינאנציעל-אומאפהענגיג, דאס מיינט אז זיי דארפן אליינס פארדינען זייער געלט, פון ארבעטן פאר זיך; נישט אונטער א צווייטן –זיי קענען נישט ארבעטן אונטער א בעה"ב.
ליבשאפט און צו שטארקע נאנטקייט איז סם פארן 8'ער, ווייל ביי ליבשאפט פארלאנגט זיך אפט צו לאזן געפירט ווערן דורך א צווייטנס געפילן, און דאס איז דאך איינס פון די שטערקסטע פחדים פונעם 8'ער. אבער ווען ער געטרויעט איינעם, און –פארשטייט זיך- ער ווייסט קלאר אז יענער איז אונטער אים; נישט פארקערט, וועט ער ווערן זייער נאנט מיט יענעם, און יענער וועט בענעפיטירן דערפון אויך, ווייל ווען דער 8'ער איז אין קאנטראל, נעמט ער זייער גוט 'קעיר' פון זיינע מענטשן.
דער 8'ער איז זייער אויסגעשטעלט צו ווערן שנעל אין כעס. ווען ער ווערט וויי געטון, פארלירט ער זיין באלאנס און ער ווערט אויפגערעגט אזש ס'איז א פחד צו שטיין אין זיינע ד' אמות. עס זענען בכלל דא 8'ערס וואס זענען גרוילליך-אגרעסיווע מענטשן [וואס דאס קומט פון זייער שטענדיג פחדים אז א צווייטער זאל זיך נישט וואגן זיי צו קאנטראלירן] און זיי האבן א הנאה פון טשעפען מיט אנדערע מענטשן וועמען זיי קוקן אן אלס שוואך און נאריש. די סארט 8'ערס קענען זיין ברוטאל און סכנהדיג.
איך מיין אז אין די תורה איז דא א נאמען פאר אים: פרא אדם
9- דער שלום-מאכער
די פאזיטיווע טייל: ער זוכט שלום און הארמאניע
די נעגאטיווע טייל: 'טשעינזש' קענען זיי נישט פארנעמען, עס שטערט די רואיגקייט
מענטשן פון דעם סארט כאראקטער, וויל אייביג זיין רואיג און בשלום, ער האט נישט ליב קיין קאנפליקטן. נישט נאר מיט אנדערע מענטשן זוכט ער צו לעבן אין הארמאניע, נאר אין זיך זעלבסט זוכט ער אויך אייביג נישט אנצואווערטשאפטן קאנפליקטן און ספיקות, אזוי צו טון אדער אזי צו טון. אלס רעזולטאט דערפון וועט ער –ווען ער וועט זען אז עס קומט א מצב וואו עס וועט אויסברעכן א קאנפליקט [סיי אין זיין אייגענעם מח, סיי מיט אנדערע] וועט ער אויפהערן צו לעבן, פשוט און פראסט, ער וועט נישט זוכן א לעזונג דערפאר, ווייל אויב עס איז אריינגערעכנט קאנפליקטן קען ער דאס נישט אויסהאלטן, ער וועט ענדערש אויפגעבן אינגאנצן.
אמת, עס זענען דא 9'ערס וואס פירן מער א אקטיווע און סאציאלע לעבנסשטייגער, אבער דאך וועלן זיי אייביג זיין 'ארויסגעסיינט' און נישט-צום-באקומען ווען עס קומט א קאמפליצירטע מצב, כאילו דאס וועט זיי ראטעווען פון שווערע מצבים אין זייער לעבן און זיי דערלאנגען 'פיס-אוו-מיינד'.
אויב די וועלט איז צעטיילט אין צוויי סארטן מענטשן. אזעלכע וואס גייען מיטן שטראם און אזעלכע וואס גייען קעגן שטראם, איז דער 9'ער איינער וואס גייט מיטן שטראם. ער טוט דאס וויבאלד אזוי איז ער מער באשיצט פון אינערליכע און אויסערליכע קאנפליקטן, אבער דאס שטעלט זיך ארויס אלס מעלה פאר אים, ווייל ער לעבט דעריבער זייער גוט מיט אנדערע מענטשן.
בכלל איז דער 9'ער היפש באליבט ביי זיינע ארומיגע און נאנטע פריינט. ער געטרויעט אזעלכע מענטשן וועלכע זעען נאר גוטס אין אנדערע. ער האט אן אפטימיסטישן ציל אין לעבן, ער האלט אז אלעס וועט זיך אויסארבעטן און פאלן אין פלאץ. ער האט ער זייער ליב נאטור, וועלדער און פעלדער, און ער האט א סאלידע און רואיגע צוגאנג צו אנדערע, רוב 9'ערס זענען דעריבער געלונגענע עלטערן פאר זייערע קינדער.
דאס ערגסטע איז פארן 9'ער ווען עס קומט צו 'טשעינזש', ווען עפעס, א מצב, א צייט, א סביבה טוישט זיך קען ער עס גאר שווער פארנעמען, ווייל ער האט דאך מורא אז מיטן נייעם מצב וועט קומען פרישע קאנפליקטן. ווען דער 9'ער איז שוואך, אין גייסטישן זין פון ווארט, קען 'טויש' אים זייער שווער אפעקטירן.
מען קען זיך טועה זיין און טראכטן אז דער 9'ער איז אזוי ווי דער 4'ער. אבער ווען מען וועט גוט אריינטראכטן, וועט מען זען אז דאס וואס דער 9'ער האט ליב נאטור און שטילקייט איז נישט ווייל ער וויל דערמיט עפעס אויסמיידן און דאס איז זיין לעבנססטיל; ער האט דאס ליב ווייל דארטן איז רואיג און הארמאנירט. אין צוגאב צום פאקט אז 9'ער –ווי געשריבן- איז א מענטש וועלכער גייט מיטן שטראם, אנדערש ווי דעם 4'ער וועלכער גייט –אומווילנדיג- קעגן דעם שטראם.
- צום זאך
- שר האלפיים
- תגובות: 2827
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 25, 2009 3:31 pm
- לאקאציע: רעסט עריע
איינסער מה הוא אומר?
דער איינסער האט געשריבן:די גאנצע זאך איז שטותים והבלים. כ'גלייב אז די רבי וואלט נישט געהאלטן דערפון, די ביכל איז אריגינעל געשריבן אויף העברעאיש, מ'טאר עס נישט ליינען! (דער עקסטרימער איינסער: מנהלים שפארטס אפ דעם אשכול!
דער צווייער האט געשריבן:כ'האב די ביכל ביי מיר, כ'וועל שפעטער ארויפלייגן א PDF אויב איינער דארף עס.
דער דרייער האט געשריבן:כ'קען די נושא דורך און אדורך, ווער ס'קען נישט די נושא האט נישט וואס אריינצורעדן דא!
דער פירער האט געשריבן:אה ב"ה איינער האט געעפנט אזא אשכול, יעצט וועט מיך שוין אפשר איינער פארשטיין...
דער פינפער האט געשריבן: קוקט אויס אינטערעסאנט, כ'האב קיינמאל נישט געהערט פון דעם, ווי קען
איך זעהן מער דערוועגן?
דער זעקסער האט געשריבן:פארוואס מאכן נישט די מנהלים א אפציע ס'זאל שטיין ביי יעדע ניק וועלכע נומבער ער איז? וויאזוי דארף איך וויסן וועלכע נומבער איך בין? ווי איז ארענדער ווען מ'דארף עם?
דער זיבענער האט געשריבן:א באנדע אנגעזאטלטע חברה דא... הו קעיר'ס וועלכע נומבער דו ביסט? סטאפ צו רעדן פון דעי אנגעזעצטע טאפיק און מאך א לעבן...
דער אכטער האט געשריבן:צום זאך איז נחסם פארן פרובירן צו דערגרינטעוון די נומבער פון א מנהל.
דער ניינער האט געשריבן: לאמיך מאכן א קאווע, פארייכערן א ציגרעטעל, קום ארויס אויפן פארטש און לאמיר הערן וויאזוי די אניגאראם'ס ארבעט...
די בעסטע "ערשטער קורצער בליק" דערויף איז די צװיי משלים װאס זי געט און די הקדמה פינעם בוך איינס פון א שניי, אין איינס פון א פיקניק אין יעדער איינער פון די ניין נומערענס רעאקציע דערצו (אפשר אויב עלעך אמאל האבען צייט געדולט דערצו עלעך עס אראפברענגען, אויב איינער װיל זיך מקדים זיין מה טוב)
- לכתחילה אריבער
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 19987
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 09, 2010 7:20 pm
- לאקאציע: למטה מעשרה
1 - דער פערפעקטער
דאס לעבן פון דעם סארט טיפ איז געצילט צו דערגרייכן גענצליכקייט. זיי באמערקן גרייזן און פעלערן זייער גרינג און זיי זוכן און גריבלען צו פאררעכטן און פארבעסערן - זיך, יענעם און די גאנצע וועלט. זיי פארמאגן שטארקע גלייכקייט, אויפריכטיגקייט און א ברייטע פאראנטווארטליכקייט. זיי זענען איינגעארדנט, מערקן אויף קליינע איינצעלהייטן וואס דאס פארען זיך מיט דעם איז אסאך מאל מינדערוויכטיג און זיי פראבירן צו אויספירן יעדע פליכט מיט פונקטליכקייט אן קיין גרייזן און פעלערן. זיי זענען מענטשן וואס וועלן קעמפפן אן קיין ציטער פאר ריכטיגקייט און פאר זייערע אידיאלן. זיי שפירן אליין וויאזוי עס איז ריכטיג צו טוהן א זאך, זיי ווייסן וואס מען מעג און וואס מען טאר נישט און זיי נייגן צו זיין קריטיקירער און קריטיקירן אנדערע. עס איז זיי שווער צו נעמען צייט צו פארגעניגנס, זיי פילן א שולד אויף דעם און דערפאר וועלן זיי קודם מאכן וואס זיי 'דארפן' טוהן און דערנאך וואס זיי 'ווילן' טוהן. זיי וועלן אלעמאל פראבירן צו טוהן וואס עס איז ריכטיג, וואס מען דארף און וואס מען מוז, - זיי באנוצן זיך אסאך מיט די ווערטער 'מ'דארף' און 'מ'מוז'. זיי זענען ערנסע מענטשן און זיי נעמען דעם לעבן מיט צו פיל ערנסקייט. זיי נייגן צו נעמען אויף זיך צופיל ווייל נישט אלעמאל וועלן זיי זיך פארלאזן אויף אנדערע אז זיי וועלן טוהן די זאכן אזוי ווי מען דארף. די סארט מענטשן וואס זענען איינסערס (טיפן נומער 1) זענען מענטשן וואס אלץ איז אין זייערע אויגן שווארץ אדער ווייס [גוט אדער שלעכט] נישטא אינמיטן. דער אינמיטן איז א פלאץ וואס ברענגט צו גרייזן, דערפאר דארפן זיי קלארע זאכן אזוי ווי: געזעצן, קאלענדער-צייטן, כללים א. א. וו. .זיי זענען געשווינד, טויגליכע, טוהענדיגע און שפארעדיגע. באשטימען זאכן ברענגט זיי צו זארגן - דער זארג פון מאכן א גרייז. זיי מאכן זיך נישט וויסנדיג פון זייערע אומאציאנעלע און נאטורליכע געברויכן, כדי צו אויספאלגן וואס עס זאגט זיי זייער מוח וואס וויזט זיי וואס איז ריכטיג צו טוהן און וויאזוי מען דארף טוהן. זיי וועלן זיך נישט פרעגן וויאזוי שפיר איך נאר וויאזוי דארף איך שפירן. מיט זייער בליק איז דא נאר איין ריכטיגע וועג וויאזוי צו טוהן יעדע זאך און זיי ווייסן די וועג. זיי נייגן צו זיין הארטעניק און עס פעלט אין זיי די פילפארביגקייט. זיי דארפן אלעמאל שפירן אז זיי זענען גערעכט. זייער גרעסטע שרעק איז פון קריטיק וואס ווערט געווענדעט קעגן זיי און זיי קענען שפירן קריטיק קעגן זיי אפילו אין ווערטער וואס נישט דאס איז זייער ציהל וועגן זייער גרויס עמפפינדליכקייט צו קריטיק.
2 - דער געבער
די נומער 2 טיפן זענען ליבליכע מענטשן, וואלענטורן, ווארעמע און גוט-הארציגע. אמערסטנס פון זייער באשעפטיגונג איז צו טרעפן די באדעפענישן פון זייערע ארומיגע און געבן א ענטפער אויף זיי. אויך פאר פרעמדע מענטשן וועלן זיי זיך איילן צו געבן הילף. עס איז פאר זיי וויכטיג צו זיך פילן וויכטיג פאר אנדערע און אז אנדערע דארפן אנקומען צו זיי. עס איז זיי וויכטיג צו האלטן זייער שטאנד אלץ וויכטיגע אין דעם לעבן פון אנדערע. דאס געבן און דאס דארפן אנקומען צו זיי איז זייער מיטל צו פארזיכערן זייערע באציהונגען מען זאל זיי נישט פארלאזן. זיי נייגן צו פארלאזן זייערע אייגענע געברויכן און צומאל אינגאנצן נישט איינערקענען אין זייער אנוועזנהייט. די סארט מענטשן זענען זייער געזעלשאפטליכע, עס איז גרינג פאר זיי זיך צו באליבן ביי מענטשן און צו מאכן פארבינדונגען גרינג. זיי האבן ליב געזעלשאפט און גי פארבינדונג מיט מענשן איז זיי זייער וויכטיג. זיי האבן נישט ליב צו זיין אליין און טוהן זאכן אליין, דערפאר וועלן זיי כמעט שטענדיג זיין ארומגענומען מיט געזעלשאפט. ווען זיי וועלן טרעפן אז מען שעצט נישט זייער געבן און זייערע באמיהונגען קענען זיי רעאגירן מיט א אמוציאנעלע דראמאטישע אויסברוך און זיך זעהן אלץ א "פארפייניגטע געהייליגטע". זיי זענען זייער עמפפינדליך און זיי וועלן נישט קווענקלען צו אונטערשפארן אנדערע גייסטליך. זיי וועלן פארגינען און קאמפלימענטירן זייערע נאנטע און וועלן פילן זייער באגליק. דאס געבן און הילף ברענגט זיי צו גרויס צופרידנהייט, ווען די גאנצע וואס זיי ווילן אויף צוריק איז שעצונג. זיי זענען שטאלץ מיט זייער זעלבסטשטענדיגקייט און גלייבן אז זייערע ארומיגע דארפן אנקומען צו זיי און צו זייער הילף, ווען אין אמת'ן אריין זענען זיי די וואס דארפן א באשטעטיגונג און שוץ. זיי וועלן נישט בעטן הילף דירעקט, זיי וועלן ענדערש ווארטן אז אנדערע זאלן איינערקענען זייער ווילן און געברויכן אליין. די צווייערס [טיפן נומער 2] שפירן נישט אז מען ניצט זיי אויס. דורכן מיטל פון געבן און שענקען באנוצן זיי זיך צו דערגרייכן ליבשאפט. זיי ווערן זייער געטשעפעט און פילן זיך פארשטופט ווען מען זאגט אפ זייער הילף און זייער געשאנק. זיי נייגן צו אריינדרינגען אין יענעמס פערזענליכע זאכן ווען זיי העלפן און עצה'ן אויך ווען מען האט זיי נישט געבעטן קיין הילף אדער אפילו מען דארף נישט זייער הילף. זיי שפירן אז זיי ווייסן בעסער פון יענעם וואס איז גוט פאר איהם און וואס ער דארף און דערפאר וועלן זיי ארויפצווינגען זייער הילף אויף יענעם און נעמען אויפזיכטן אויף יענעמ'ס לעבן. עס איז זיי שווער צו זאגן 'ניין', און אפזאגן יענעם. צומאל פילן זיי אז צופיל מענטשן דארפן אנקומען צו זיי.
3 - דער דערגרייכער
די דרייער טיפן זענען טויגליכע און פוהלטעטיג. זייער לעבן איז פול מיט טעטיגקייטן און באשעפטיגונגען און זייער צענטראלער ציהל איז – באגליקן!. רוב פון זייער ענערגיע וועלן זיי אריינטאהן צו פאראויס שטופן זייערע ציהלן און צו דערגרייכן די ענדגילטיגע זאכן וואס זיי האבן זיך אוועקגעשטעלט אנצוקומען אהין ביזן באגליקן און אזוי גיין ווייטער צו די קומענדיגע ציהל און קומענדיגן פראיעקט. זיי וועלן פארשטעלן גרייזן און 'מסדר' זיין דער אמת כדי נישט אפצוהאלטן די פליכטן צו ווערן אויסגעפירט – די ציהל הייליגט די מיטלען!. זייער זעלבסט-פערזענליכקייט (ווי אזוי זיי נעמען ארויס אין מענטשן'ס אויגן) איז זיי זייער חשוב און זיי זענען זייער זעלבסט וויסנד צו דעם, ביז אזוי ווייט אז זיי אליין זעהען זיך אלס אזעלכע מענטשן ווי זיי ווילן אויסקוקן ביי אנדערע. עס איז דא ביי זיי א אומאטענטישקייט. זיי וועלן וויסן וויאזוי זיך צוצופאסן צו יעדע סיטואציע און ארויסרופן דעם ריכטיגן אויסקוק (רושם). זיי האבן א שטארקע כאריזמע און זענען זייער ציענד און זיי ווייסן זיך צו באנוצן מיט דעם צו פארבינדן נייע פארבינדונגען מיט מענטשן און צו פאראויסשטופן זייערע ציהלן. זיי שאפן פארבינדונגען גרינג, זיי זענען איינגענעם און עמפפינדליך בעזונדער צו מענטשן און צו דעם אופן וויאזוי די מענטשן קוקן אויף זיי, (וויאזוי זיי נעמען ארויס ביי מענטשן). זיי גייען פון איין ציהל צו די צווייטע און זיי קענען פאראויסרוקן אפאר פראיעקטן אויפאמאל. זיי ווייסן צו צונעמען טיף-איינגעדרייטע פראבלעמען און צוקומען צום עיקר, ווען אין שפיץ פון זייער באשעפטיגונג ליגט די וועג צו באגליקן. זיי וועלן זיך קיינמאל נישט באגענוגענען מיט דעם צווייטן פלאץ – די ערשטע פלאץ איז אלעמאל זייערע!. זיי האלטן חשוב א שטאנד און א סטאטוס, זיי האבן ליב איינערקענונג אין זיי, אז מען רעדט פון זיי און אז אלע ווייסן פון זיי (פרסום). זיי זענען טאלאנטפוהל, און זיי האבן נאטורליכע קענטעניסן צו פארקויפן און האנדלען, און דאס צוליב זייער קענטעניס צו דערקענען פון יענעמ'ס אויגן. טראצדעם וואס זיי זענען עמפפינדליך באשעפטיגן זיי זיך נישט מיט געפילן אדער מיטן פארגאנגענהייט. זיי זענען נישט קיין מענטשן וואס מען קען רעדן מיט זיי הארץ-שמועסן (ווי זיך אויסרעדן די הארץ א. א. וו.) און די פארשידנארטיגע קווענקלענישן. זיי מישן נישט אריין געפילן אין די ארבעט און בכלל כאפט די אבעט ביי זיי א גרויסן טייל פונעם לעבן, ביז אזוי ווייט ויי א נייגונג צו ווערן איינגעקויפט צו די ארבעט. זיי נייגן צו פארלאזן זייער פאמיליע און נאנטע געזעלשאפט ווי אויך זייער זעלבסט וויסנשאפט (ווי צום ביישפיל: זיי וועלן נישט פרובירן איינזעהן אדער וויסן וואס עס איז זייער סארט נאטור [זיי וועלן נישט וויסן צו זאגן פון אזא סארט זאך ווי די טעאריע פון די 9 טיפן]).
4 – דער געפיל-פולער
די פיר-טיפן זענען זייער עמפפינדליך, אויסערגעווינליכע, סענטיטיוו און נאסטאלגישע. זיי ציען צו די מעלענכאליע און טראגישקייט פון דעם לעבן און צו אלץ וואס איז ווייט און נישט דערגרייכבאר. זיי שפרינגען פון א גרויסע פרייד צו א טיפע טרויער און ס'קוקט זיי אויס אז דאס איז די וועג צו שפירן די טיפקייט פון לעבן. דער מיטל וועג איז נישט קיין איינערקענטער פלאץ פאר זיי און עס טוהט זיי אפילו דערשרעקן, וויבאלד דאס איז ביי זיי דער רוטינער-נארמאלער–טרוקענער – לעבן, אן קיין שטורעם און לוסטיגקייט. זיי שפירן א טיפער פעלערהאפט אין זייער לעבן און זיי נייגן צו זיך פארגלייכן צו אנדערע. אנדערע האבן עפעס וואס זיי האבן נישט און זיי לעבן מיט א שטענדיגע דארשט צו דערגרייכן דעם 'עפעס'. עס איז וויכטיג פאר זיי צו זיין אויסער ווי געוויינליך און טוהן זאכן מיט זייער אייגנארטיג אויסערגעוויינליכע וועג. זיי האבן א טאלאנט צו צונעמען זאכן און זענען באשאנקען מיט א אויסגעארבעטער דמיון-קראפט (כוח הדמיון), צו מאל ביזן צוטומלען צווישן דמיון און פאקט. זייער געדאנקען-גאנג (מהלך המחשבה) איז אייגנארטיג און פילפארביג און זיי זענען באשאנקען מיט שטארק-אויסגאערבעטע עסטעטיק (Aesthetic). זיי האבן ליב הארצ-שמועסן (שיחות נפש) און בכלל צו רעדן אויף געפילן. זיי האלטן זיך צוריק און שרעקן זיך זיך באשעפטיגן אין די נארמאלע לעבנסשטייגער און פון סתם-שמועסן (שיחות חולין). זיי ווערן גרינג פארליבט [אין מענטשן] און די ליבשאפט כאפט ביי זיי א צענטראלער טייל פונעם לעבן. אמערסטנס פון זייער לעבן זענען זיי באשעפטיגט צו זוכן די צווילינג-זעהל וואס מיט איר הילף וועלן זיי זיך שפירן פארפולקאמט און גאנץ. זיי זענען זייער אינטואטיווע און זיי זענען באשעפטיגט מיטן זיך זעלבסט זוכן און מיטן זוכן נאך דעם משמעות פון לעבן. זיי זענען קאנצעטרירט אין זיך און זייער לעבן פירט זיך ארום זייערע געפילן. זיי ווערן דרינג געטשעפעט און זיי נייגן צו רעאגירן דראמאטיש און אומפראפארציאנעל. עס איז זיי זייער שווער ווען מען מאכט זיך אומוויסנדיג פון זיי און זיי דארפן האבן אסאך אויפווייזונגען אז מען האט זיי ליב. יי זענען פילפארביג, און די מערסטנס טייל פון זיי זענען באשאנקען מיט א געוויסער פאכמאנישקייט (ווי צום ביישפיל: שרייבן, מאלעווען א. א. וו.) און דערפאר זענען אסאך פון זיי פאכלייט.
5 – דער פארשער
די פינפערס זענען די מענטשן וואס טראכטן אריין און פרובירן פארשטיין. זיי פירן זיך צו קוקן אויפן לעבן אזויווי זייטיגע צוקוקערס און צו צונעמען דעם לעבן מיט זייער קלארע פארשטאנד אנשטאט צו נעמען א טייל אין דעם לעבן. זיי האבן ליב זיך צו אפזונדערן פון מענשן און זיי דארפן האבן פריוואטקייט און אייגענעם פלאץ כדי צו צונעמען, פארשן און זיך אריינטיפן אין פארשידנארטיגע טעמעס, גלייבנדיג אז ווען זיי וועלן אפלערנען דעם לעבן דעמאלטס וועלן זיי ערשט קענען נעמען א טייל אינעם. די פינעפערס זענען זייער איידל און עמפפינדליך טראץ זייער דערווייטעטע און קאלטע אויסזען. זיי ווייזן נישט ארויס זייערע געפילן אינדרויסן און בכלל נייגן זיי נישט צו זיך פארען און באשעפטיגן מיט געפילן. עס פעלט זיי געזעלשאפטליכע טאלאנטן און קענען נישט פירן סתם-געשפרעכן (שיחות חולין). זיי זענען קלוגע, אינטעלעקטועלן, שעצן וויסנשאפט און דערקענען איין אין זיין וויכטיגקייט. זיי זענען שטילע און שעמעוודיגע און וועלן ענדערש נישט נעמען א טייל אין צוזאמקומס און מסיבות וואס עס איז דא דארט אסאך מענטשן, אבער זיי וועלן זיך פרייען צו זיין אין א קליינע געזעלשאפט פון באקאנטע מענטשן, ווי אויך פירן אינטעלעקטועלע געשפרעכן און זיך איינטיילן מיט די ברייטע וויסנשאפט וואס זיי האבן זיך איינגעשאפט. זיי נייגן צו אנכאפן א שטעלונג אפילו זיי גלייבן נישט אין דעם נאר כדי צו שאפן א דיון און הערן רעאגירונגען פון דעם צווייטנס פראקטיק אין לעבן. מיט די וועג פארברייטערן זיי זייער וויסנשאפט און פארשן די וועלט. די טיפן טראכטן אייגנארטיג, און מיט א אייגענע טראכטן גאנג און זענען טאלאנט פון אין צונעמען זאכן וואס דאס אלעס גיבט זיי די קענטעניס אויסצוטרעפן נייע זאכן (המצאות). זיי פירן נישט אויס פאקטיש מערסטנס פון זייערע בייפאלן ווייל דורכדעם וועלן זיי צוקומען צו זיך רייבן מיט די וועלט – א זאך וואס דערשרעקט זיי זייער און פון דעם האלטן זיי זיך אפ דורך צוריקגעהאלטנהייט.
6 – דער קווענקלדיגער
די זעקסערס זענען פאראנווארטליכע, איבערגעגעבענע, פארלעסליכע און טעטיגע. זיי זענען זייער פארזיכטיגע און איבערגערכנטע און ארבעטן לויט די אנגענומענע כללים און געזעצן אלץ זייער פארלעסליכקייט צו די ראמען. זיי זענען פעסימיסטישע און קווענקלדיגע און ווערן געפירט דורך א שרעקליך גרויסע ציטער טאמער עפעס וועט זיך פארדרייען. זיי וועלן גלייבן אין עפעס און באלד דערנאך זיך קווענקלען אין די ריכטיגקייט פון דעם. דערפאר איז באשטימען עפעס איז נישט קיין פשוט'ע זאך ביי זיי. שרעק איז א נאטורליכע סיטואציע וואס באגלייט זיי אין דעם טעגליכן לעבן. זיי ווייסן פון דעם שרעק און זיי רעדן דאס ארויס אפענערהייט. די זעקס-טיפן האבן ליב צו געהערן צו א גרופע און צו געהערן צו א מסגרת בכלל. זיי זענען פארלעסליך און זייער איבערגעגעבן צו זייער פאמיליע און נאנטע געזעלשאפט און בכלל צו די גרופע אדער פאייניגונג וואס צו איר געהערן זיי. זיי זענען פול מיט חשדות און וועלן שטענדיג זוכן נאך באהאלטענע כוונות פון מענטשן. אויך ווען מען באציהט זיך צו זיי איינגענעם און נאנט, וועלן זיי מורא האבן אז אפשר איז דא א באהאלטענע סיבה פון אונטער דעם. זיי זענען נישט ספאנטאנישע און וועלן נישט אריינגיין אין באציאונגען אדער א געוויסע סיטואציע אן צו גוט נאכפרעגן און נאכפארשן מיט פונקטליכקייט און מיט א איבערגערעכטנטקייט. זייער באציאונג צו מאכטיגע מענטשן איז צוויי-זייטיג: פון איין זייט געבן זיי די מענטשן זיכערקייט און שטאנדהאפטיגקייט און פון צווייטן זיי זענען זיי מסופק אין זייערע כוונות און זייערע וועגן וויאזוי זיי האנדלען. זיי שפירן די וועלט ווי שטארק סטראשענדיג. די זאך שאפט ביי זיי א געפיל פון אוממעכטיגקייט, און און זיי זאלן זיך נישט קענען פארמעסטן מיט די וועלט, וואס קען זיך דערפירן צו א דעפרעסיע און א פארביטערונג. זיי האבן א גרויסע קענטעניס צו לערנען און צונעמען. זיי זענען פלייסיגע, טויגליכע, פונקטליכע און טלאנטפול צו ארגאניזירן. זיי האבן נישט ליב צו זיין אליין און שעפן זייער גאנצע מעכטיגקייט און זעלבסטזיכערונג פון אינדרויסן. דער זיין צווישן מענטשן פאקלענערט זייער שרעק און אומזיכערונג וואס זיי פילן. עס זענען דא 2 סארטן זעקסערס: 1. די ציטערדיגע, וואס ציען זיך אויף צוריק פון דעם שרעק. 2. די אומציטערדיגע, וואס שלאגן זיך דירעקט און דרייסט מיטן שרעק
- סאכדעס
- שר עשרים אלפים
- תגובות: 20402
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יוני 27, 2006 2:15 pm
- לאקאציע: אלעמאל נאנט צו התאחדות
- פארבינד זיך:
- לכתחילה אריבער
- שר עשרת אלפים
- תגובות: 19987
- זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 09, 2010 7:20 pm
- לאקאציע: למטה מעשרה
סאכדעס האט געשריבן:צום זאך, כאב זייער זייער הנאה געהאט..... האסט מיך געמאכט רילי שמייכלן.... (וואס פאר א נומער איז דאס?)
לכתחילה, מ'האט דיך געפאקט ביי די גניבה פאר 7?
ניין דער בעל הבית האלט נאר אינדערהיים א חלק פארמעגן, אזוי זעהט אויס, ווייל מער ווי דעם האבעך נישט געזען דארט!! (אפשר האט מיך א צווייטע גנב שוין אויסגעכאפט פון 7 און אראפ?)
- yield
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 463
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך דעצמבער 30, 2009 6:05 pm
- לאקאציע: Latitude North 40.7111 Longitude West 73.9565
- יואל שווארטץ
- שר האלף
- תגובות: 1203
- זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 19, 2011 11:17 pm
- צום זאך
- שר האלפיים
- תגובות: 2827
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 25, 2009 3:31 pm
- לאקאציע: רעסט עריע
- מתבונן
- שר חמש מאות
- תגובות: 924
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג יולי 04, 2011 12:54 pm
- לאקאציע: פארמאכט אליינס אין א צימער און זיך מתבונן.
שטארק זיך האט געשריבן:אבער ילמדינו רבינו! וואס - פאר א גוט יאר - האט דאס מיט אנאגראם?
אודך כי עניתני מר שטארק זיך. דו פארשטייסט נישט וואס דער אניאגראם איז. ליין איבער די ביך און נאכדים קום צירוק. קענסט אנהויבען א נייע אשכול.
- yield
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 463
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך דעצמבער 30, 2009 6:05 pm
- לאקאציע: Latitude North 40.7111 Longitude West 73.9565
- מתבונן
- שר חמש מאות
- תגובות: 924
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג יולי 04, 2011 12:54 pm
- לאקאציע: פארמאכט אליינס אין א צימער און זיך מתבונן.
yield האט געשריבן:איך האב אמאל געהערט פון א גראפאלוג אז די גאנצע חכמה איז שטותים ווייל א מענטש טוישט כסדר זיין שריפט די זעלבע קען מען זאגן כלפי אונזער נושא הגם א מענטשנס מידות איז מער static אבער ווען מעסט מען די אניאגראם אלץ בעבי, אלץ יונגל, בחור, אינגערמאן? איך האלט א מענטש טוישט זיך כסדר און מוז זיך טוישן לויט די אומשטענדן so ס'קומט צו פליגלען מיט כתף ונטף איך פערסאנעל האב געלייינט די בוך פון אדהאן כ'האב דעמאלטס געהאלטן אז ס'יז ריכטיג אבער כ'בין שוין נישט איבערצייגט.
ווייטער אומפארשטענדעניש. דער אניאגראם לייגט אראפ א מטרה פונעם מענטש. דער מטרה ברענגט מיט זיך פארשידענע מעשים וואס טוישען זיך ווי מער דער מענטש דיוועלעפט זיך. זאג פאר יענעם גרפולוג זאל ליינען די בוך וואס האט צאמגעשטעלט גרופולוגיה מיט די אניאגראם http://ushamullan.com/books/.
- מתבונן
- שר חמש מאות
- תגובות: 924
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג יולי 04, 2011 12:54 pm
- לאקאציע: פארמאכט אליינס אין א צימער און זיך מתבונן.
סאכדעס האט געשריבן:און מתבונן וואלט איך נישט אוועקגענומען אזוי שנעל פון 1
Off track!!
- מתבונן
- שר חמש מאות
- תגובות: 924
- זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג יולי 04, 2011 12:54 pm
- לאקאציע: פארמאכט אליינס אין א צימער און זיך מתבונן.
- צום זאך
- שר האלפיים
- תגובות: 2827
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 25, 2009 3:31 pm
- לאקאציע: רעסט עריע
- yield
- שר חמישים ומאתים
- תגובות: 463
- זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך דעצמבער 30, 2009 6:05 pm
- לאקאציע: Latitude North 40.7111 Longitude West 73.9565
מתבונן האט געשריבן:yield האט געשריבן:איך האב אמאל געהערט פון א גראפאלוג אז די גאנצע חכמה איז שטותים ווייל א מענטש טוישט כסדר זיין שריפט די זעלבע קען מען זאגן כלפי אונזער נושא הגם א מענטשנס מידות איז מער static אבער ווען מעסט מען די אניאגראם אלץ בעבי, אלץ יונגל, בחור, אינגערמאן? איך האלט א מענטש טוישט זיך כסדר און מוז זיך טוישן לויט די אומשטענדן so ס'קומט צו פליגלען מיט כתף ונטף איך פערסאנעל האב געלייינט די בוך פון אדהאן כ'האב דעמאלטס געהאלטן אז ס'יז ריכטיג אבער כ'בין שוין נישט איבערצייגט.
ווייטער אומפארשטענדעניש. דער אניאגראם לייגט אראפ א מטרה פונעם מענטש. דער מטרה ברענגט מיט זיך פארשידענע מעשים וואס טוישען זיך ווי מער דער מענטש דיוועלעפט זיך. זאג פאר יענעם גרפולוג זאל ליינען די בוך וואס האט צאמגעשטעלט גרופולוגיה מיט די אניאגראם http://ushamullan.com/books/.
איך האב צוגעשטעלט די גרפולוג צו די אניאגראם כ'זע די ביסט גוט אויסגעקאכט כ'ווארט צו הערן מער
ווער איז אונליין
באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 3 געסט


c: text/html

text:
ס'איז דא א באקאנט ווערטל, „דאס גראז איז תּמיד גרינער בײ יענעם”. דער באגריף איז מיר לעצטנס געקומען אין זינען, וויסנדיק אַז פרויען באקלאגן זיך אָפט אויף די מענער און די מענער — אויף די פרויען. האָב איך באשלאסן אנצושרײבן אן עסיי, ווי וואלטן ביידע מינים רעאַגירט אויף דער קשיא: בײ וועמען איז בעסער — בײ מענער אדער בײ פרויען?
אָט אַזוי וואָלט א פרוי מסתמא געענטפערט:
„זיכער איז בעסער צו זײן אַ זכר. ער האט גארנישט קיין אחריות אין שטוב, צופרי לויפט ער אין בית המדרש, ביינאכט ווען עס איז די מערסטע פארנומען אין שטוב, לויפט ער ארויס פון שטוב צו דאווענען מנחה-מעריב…
און דו ווייסט וויאזוי עס זעט אויס די שול?
א הויכער הערליכער בנין, געמאכט מיט שיינע מארמאר שטיינער, שטיבלעך אין אלע ווינקלעך, מיט אלע באקוועמליכקייטן, זומער מיט געשמאקע לופט-קילונג. קאווע און קוכען איז דא צו באקומען א גאנצן טאג, חברים און שמועסער פעלן נישט, אלע נייעסן פון דער גאנצע וועלט הערט מען זיך איין אין א רגע.
אויב דארף מען א טובה פון א חבר, אויב זוכט איינער אינפארמאציע איז די ערשטע אדרעס דאס צו טרעפען אין שול. און אויב דער מענטש פערזענדליך האט אמאל א שווערן טאג, וועט ער גלייך לויפן אין שול, צו לערנען אבער הערן א גוט ווארט, „זיך אויסלופטערן”.
און די מקוה ? מענטשן מאכן זיך ריין, מען ווייקט זיך אין ווארים וואסער, און מען שמועסט פון אלעם, א מחיה.
תורה שבעל פה, די קלוגע גמרא מיט אירע קאמאנטערן, וואס איז דער יסוד פון אידישן פאלק, טארן מיר נישט לערנען. פון וואנען זאלן מיר שעפען חיות און נאנטקייט צו געטליכקייט? ווען איך מעג וואלט איך געלערנט די גמרא און דעם שולחן ערוך אכצן שעה א טאג, די תורה האט דאך אזא רייכן אינהאלט !
און אפשר קען איך וויסן פארוואס האבן מענער אזויפיל מיצוות, און פרויען נישט? איז עס נישט קיין דיסקראמינאציע? פארוואס לייגן מענער טלית און תפילין אלע טאג, שיינע הערליכע מיצוות ווי שאקלען לולב, זיצען אין סוכה, דאווענען דריי מאל א טאג? אייביג זאגט מען פאר פרויען: עס איז נישט פאר אייך. עס זעט עפעס אויס ווי די מענער זענען אייביג צו ערשט, און מיר זענען בלויז די באדינערס.
מענער פירן אויטאס און פרויען נישט, מיר מוזן אייביג צוקומען צו זייערע טובות ווען עס קומט צו פירן. זיי גייען ארויס ארבייטן, טרעפן זיך מיט אזויפיל מענטשן, בשעת די פרוי זיצט איינגעמויערט אין שטוב, פארנומען מיטן קאכן, באקען, רוימען, אויסרושען די קינדער, טעגליכע זאכן וואס איז גאר לאנגווייליג.
אונזערע קליידער, ווייסטו דאך אליין, מען מוז גיין אינגאנצען צוגעדעקט, גארנישט פון מיר טאר זיך נישט ארויסזען, אלעס מוז זיין צניעות'דיג. זיך אנטון דויערט א לאנגע צייט, אלעס מוז קלאפען, מיין קלייד, מיין טיכל, מיין שייטל, אזוי ווי מען איז געגאנגען פאר טויזנט יאר צוריק, יעדע זאך מוז אויסזען ביי מיר ווי איך וואלט געווען די טאכטער פון א פרעזידענט. די מענער טוען זיך אן אין א רגע, זיי כאפן בלויז אן דאס רעקל און הוט.
ווען עס קומט א שמחה, וועט מען אונז נישט הערן זינגען. מיר מעגן נאר טאנצען, און אויך טאר מען אונז נישט אנקוקען. די מענער זענען די וואס זינגען, די פרויען קוקען פון ווייבער שול, וואס די מענער טוען.
נו, פארוואס זאל איך זיין פארשקלאפט ווי א בירגער פון צווייטן קלאס? ווען איך האב א ברירה וואלט איך זיכער אויסגעוויילט צו זיין א מאן!
און וואס וואלט א מאן געענטפערט? מסתמא אזוי: „ס'איז גוט צו זײן אַ פֿרוי. לויט דער הלכה איז א פרוי כמעט נישט מחויב צו טון מיצוות, נאר קאכן, באקן און אנגרייטן פאר אירע קינדער אלעס גוטס. אויב א מיידל לערנט נישט איז עס נישט קיין עבירה, קיין ראש ישיבה אדער מלמד אין חדר שטייט איר נישט אויפן קאפ צו פארטיגן אירע לימודים. אמת, זיי דארפן באקומען גוטע צייכנס אין שול, אבער וואס וועט זיין אז נישט? גארנישט.
אנדערש איז דער בחור, אויב וויל ער נישט לערנען אדער די ישיבה געפעלט אים נישט, איז יעדען איינציגן טאג אים ביטער. פארוואס מיינסטו פאלן בחורים אוועק פון די פרומע קרייזן? ווייל זיי זענען געצוואונגען צו זיצן אין ישיבה.
הלוואי וואלט איך געווען א מיידל! א מיידל דארף נישט אויפשטיין פארטאגס לויפן אין בית המדרש, זי קען שלאפן ביז 7:30. זי דארף נישט לויפן אין בית המדרש דאווענען דריי מאל א טאג. ווען זי וויל יא דאווענען כאפט זי א תהלים'ל, א סידור און זאגט ווערטער פאר גאט.
פארוואס מיינסטו דאווענען נישט אזויפיל מענער אין שול? זיי טוען נישט אן קיין תפילין, ווייל זיי באטראכטן עס פאר אן עול.
הלוואי וואלט איך געווען א מיידל! א מיידל האט א טעלעפאן, זי רעדט מיט אירע חברט'עס רוב טאג, מען שמועסט פון אלעס און פון אלעם. זי טראגט נישט קיין אחריות צו ברענגען געלט, צאלן די חשבונות. א חסידישע פרוי דארף זיך גארנישט זארגן פון ווי צו באצאלן דאס עסן, טרינקען, דירה-געלט, ווייל דער מאן האט זיך מחייב געווען אין זיין כתובה: „איך וועל דיך שפייזען און געבן קליידער דיין גאנץ לעבן”, דאס איז א מיצווה פארן מאן, דער מאן זאגט איר צו, אז אייביג וועט ער שטיין ביי איר זייט. אפילו ווען ער האט נישט קיין פרוטה ביי זיין נשמה, איז ער מחויב אפילו זי אויסלייזען פון תפיסה. אפילו נאכן טויט מוז ער זיך זארגן פאר איר צו טרעפן א רואיג פלאץ און א מקום מנוחה.
[זיכער וועט יעדער מאן דאס אויך טון אין דער סעקולערער וועלט דאס טאן פֿאר זיין ווייב אבער ער „מוז” עס נישט טון. אויב ער זאגט: „איך האב נישט קיין געלט”, איז ער פטור. ביי פרומע אידן איז עס א חוב. ז. ח.]
איך בין מקנא די פרויען — וואלט דער מאן געזאגט — ווייל זיי מוזען נישט טון די מיצוות אזוי שווער ווי א מאן, אויב האבן זיי נישט קיין סוכה, לולב, מוזן זיי נישט. זיי מוזען נישט לייגן תפילין יעדן טאג, זיי זענען פטור פון דאווענען מיט א ציבור אידן.
די גמרא באשטייט נישט פון א פאר שיינע פראזען און גוטע לערנוגנען, זי איז א גאר טיפע ווערק, וואס פארלאנגט זיך דערויף א סך טיפע פארשטאנד. די קלוגסטע לייט פון די מענטשהייט האבן עס קוים פארשטאנען, און איך מוז קוועטשן די באנק לאנגע שעהן, יעדן טאג בין איך מחויב צו לערנען והגית בו יומם ולילה: איהר זאלט לערנען די תורה בייטאג און ביינאכט.
און די פרויען? גארנישט! זיי קענען נאר זיצען אויף דער סאפע, שמעוסן אויפן טעלעפאן, לאכן און ווארטן ביז די מענער קומען אהיים!
איך קוק מיט קנאה פאר די דריי הערליכע מצות, ווי צינדען ליכט יעדען ערב שבת און יום טוב. די ליכטלעך ברענגען אריין דעם שבת אין שטוב, דאן האבן די פרויען אזא עת רצון, קענען זיך אויסבעטען פון גאט וואס זיי ווילן. די צווייטע הערליכע מצוה איז נעמען חלה פון א טייג וואס מען באקט. די דריטע מצוה צו גיין אין מקוה און זיך רייניגען אייננמאל א חודש צו זיין "טהור", דאן שיינען זיי און זענען הייליג, און אויך סעקסי פאר זייערע מענער, די מענער שפרינגען צו זיי ווי זיי וואלטן זיך געטראפען צום ערשטן מאל!
איך בין פארחלש'ט, הלוואי וואלט איך געווען א פרוי, זיך אנגעטוען שיין, מיט אן איידעלן ריח, אז מענער זאלן מיך נאכקוקען און מיך גלייכן, עס איז אזא גוט געפיל.
פרויען זעען אויס אייביג שיין, צוזאם גענומען, מיט די טייערסטע קליידער, די בעסטע מאטעריאל, זי איז ווערט עטליכע טויזענט דאלער סתם איהרע קליינער, און מענער גייט קיינער נישט אהן ווי אזוי זיין גייען. עס איז בלויז א שווארצעr אנצוג און א שווארצע הוט.
ווי א מאן און א טאטע פון קינדער מוז איך לויפן ארבייטן שוין גאנץ פרי נאכן דאווענען און לערנען אין שול עטליכע שעה, איך בין פארנומען מיט מיין ארבעט, מיט די פילע עגמת נפש. מיין ווייב מוז טאקע קאכן און רוימען, אבער דאס קומט אויף איר אייגענע צייט, זי האט א גרויסע שיינע קיך און קאכט און באקט, גוטע געשמאקע עסן פונקט ווי עס שמעקט איר. קיינער טיילט איר נישט איין וואס צו מאכן, אלעס מאכט זיך לויט איר געשמאק פאר אירע טייערע עופה'לעך. ווען עס גלוסט זיך איר וועט זי עפעס קויפן אין גראסערי צו אין א רעסטאראן.
איך בין איינגעשטעלט אין א ביזנעס ווי א שרייפל אין א מאשין, איך מוז נאכקומען און טון פונקטליך וואס מיין בעל הבית וועט מיר הייסן, אדער פינקטליך וואס איך מוז טון, צו פארדינען.
אזוי ווי מיין ווייב האט נישט קיין קאר, בין איך איר שאפער, איך פיר זי ארום ווי זי וויל, איך ווארט אויף איר נעבן דעם געשעפט, איך פיר זי אהיים, עס קען זיך מאכן, צום ביישפיל, א זונטאג וואס איך וועל איר ארומדרייווען 4 אדער 5 שעה, זי לייגט נישט אריין קיין פינגער אין קאלט וואסער, איך בין דער דרייווער און זי שפאצריט רואיג ארום אינעם געשעפט.
עס זעט עפעס אויס ווי אלעס פון די מענער דרייעט זיך ארום דער פרוי, זי איז דער עיקר, און דער מאן דארף זי באדינען, איך פיל זיך ווי איך בין דער קנעכט, מיין ווייב איז די פרינצעסן. נו, פארוואס זאל איך זיין פארשקלאפט ווי א בירגער פון צווייטן קלאס? ווען איך האב א ברירה וואלט איך ווען זיכער אויסגעוויילט צו זיין א פרוי.
מיין איינציגער ענטפער פאר ביידע מענטשן איז איבערזאגן א פסוק פון תורה: הוא אביך קנך, גאט איז דיין טאטע ער האט דיך באשאפען, הוא עשך ויכוננך, ער האט דיך געמאכט ווי די ביסט. דער מדרש דערקלערט: ווען אן ארכיטעקט בויט א הויז וועט אים א פראסטער מענטש נישט פרעגן פארוואס האסטו דא געמאכט גראד און דא שיף? דער ארכיטעקט ווייסט בעסער וויאזוי צו בויען, דאס זעלבע קען מען נישט פרעגן גאט פארוואס האט ער אייך באשאפען אזוי. ער ווייסט בעסער.
The Yiddish Daily Forward welcomes reader comments in order to promote thoughtful discussion on issues of importance to the Jewish community. In the interest of maintaining a civil forum, The Yiddish Daily Forwardrequires that all commenters be appropriately respectful toward our writers, other commenters and the subjects of the articles. Vigorous debate and reasoned critique are welcome; name-calling and personal invective are not. While we generally do not seek to edit or actively moderate comments, our spam filter prevents most links and certain key words from being posted and The Yiddish Daily Forward reserves the right to remove comments for any reason.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
קריגן SMS אַרטיקלען אויף די וועב
אויף דעם וועב פּלאַץ איר וועט קענען צו באַקומען SMS טעקסט אַרטיקלען. עס כולל עטלעכע טעלעפאָן נומערן וואָס קענען זייַן געניצט צו שיקן SMS אַרטיקלען צו. די SMS אָנזאָג וועט דעמאָלט אנטפלעקט אויף דעם וועב זייטל. עס איז פֿרייַ צו נוצן דעם פּלאַץ און עס טוט ניט דאַרפן פאַרשרייַבונג צו נוצן עס. דאס איז נוציק פֿאַר ריסיווינג אַ SMS אָנזאָג אָן געבן אויס דיין פאַקטיש טעלעפאָנירן נומער.
צו אָנהייבן ניצן דעם נאָר שיקן אַ אָנזאָג צו די טעלעפאָן נומערן ליסטעד אויף די פראָנט בלאַט.
ביטע אָננעמען אַן אַנטשולדיקונג אויב דעם טעקסט איז ניט ריכטיק געשריבן. דעם טעקסט האט איבערגעזעצט פון ענגליש דורך Google זעץ.


text:
אט דער פאקט האט גורם געווען אז עס האט זיך געפאדערט קריטיש וויכטיג צו אדרעסירן דעם פראבלעם; באהאנדלען די דעטאלן דערפון; און שאפן א שטארקע באזע און "סופפארט גרופע" געווידמעט דירעקט פארן היימישן ציבור, מיטצוטיילן אינפארמאציע איינער פארן צווייטן; און וויסן וואו אנצופרעגן א יעדע פראגע/ספק וואס איז אזוי נוגע אויפן טאג טעגליכן לעבן.
מיט השי"ת'ס הילף האבן זיך אריינגעווארפן אינעם ענין א קבוצה פון חשובע היימישע עסקנים, און נאך עטליכע שווערע יארן פון פארשונג – און פראפעסיאנאלע הילף און באגלייטונג פון נאציאנאלע ארגאניזאציעס און לאנגיעריגע דאקטוירים – איז פארמירט געווארן א לעבנסוויכטיגע און העכסט-געוואונטשענע ארגאניזאציע, אונטערן נאמען עול"ם - ע'זרה ו'חיזוק ל'חולי מ'עיים ~ Jewish Crohn's & Colitis Support Group - JCCSG", ספעציעל פארן היימישן ציבור, וועלכע זאל זיך מטפל זיין מיט אלע ענינים אמבאלאנגט דעם געביט פון "קראונס און קאלייטעס".
זינט דער גרינדונג -פאר אריבער דריי יאר צוריק- פון די געוואונטשענע ארגאניזאציע זענען שוין אריבער 1,400 טעלעפאן-רופן געענטפערט געווארן; פילצאליגע מעדיקל-אפוינטמענטס זענען שוין ערלעדיגט געווארן און אראנדזשירט געווארן פאר גאר ביליגע פרייזן; אומצאליגע היימישע משפחות האבן שוין גענאסן דערפון חיזוק והדרכה; פארשידענע אינפארמאציע איז שוין אויסגעטוישט געווארן צווישן היימישע משפחות וועלכע ספראווען זיך דערמיט; און פילע קריטיש וויכטיגע פארבינדונגען זענען שוין געמאכט געווארן צו בארימטע דאקטוירים פון איבער גאנץ אמעריקע.
עס איז בכלל נישט קיין חידוש אז נאך לאנגע יארן וואס עס איז קיינמאל נישט געטון געווען קיין ערנסטע שריט אין די נושא ביים היימישן ציבור, איז דער אפקלאנג איבערן "געבורטסטאג" פון די ארגאניזאציע געווען אזוי הילכיג; אומצאליגע טעלעפאן רופן האבן אנגעהויבן אריינצושטראמען אין אפיס; פילצאליגע פראגעס; עצות און חיזוק; און אלע האבן אויסגעשריגן, כולם כאחד: "החייתנו! איר האט אונז מחי' געווען!".
איבער אלעמען האט זיך שוין ארויסגעוויזן מיט צענדליגע עפיזאדען ווי קריטיש וויכטיג די אווענטן זענען, די פארגאנגענע אווענטן –וואס די ערשטע צוויי און די פערטע זענען פארגעקומען אין וויליאמסבורג און די דריטע אין קרית יואל, און פינפטע אין בארא פארק- האבן צוזאמען געברענגט נאנטע משפחה און גאר גוטע פריינד נישט וויסענדיג בעפאר אז זיי גייען אויך אדורך מיט די שוועריקייטן, וואס ווי עס פארשטייט זיך אליין איז דאס געווען א געוואלדיגע ישועה, דאס האט געגעבן א גרויסע שטיפ פאר די עסקנים צו גיין ווייטער.
די 'עול"ם' ארגענעזאציע האט זיך בעיקר ארויסגעוויזן אויף עטליכע אופנים:
- מעדיקל ריפורלס: פשוט, מיט זייערע גאר גוטע באציאונגן מיט גרויסע דאקטוירים, געבן זיי דעם ריכטיגן אדרעס אין יעדן קעיס, און העלפן ארויס גאר שטארק צו באקומען אן אפוינטמענט ווי פריער.
- עדיוקעישאן: ווי די געטרייע וואלאנטירן זיצן מיט די ליידענדע צו זייערע משפחות און גייען איבער די קעיס, זיי פשוט אויסצולערנען וואס דאס איז און וואס ס'קען און דארף געטוהן ווערן צו פארגרינגערן די מצב.
- אווענטן: איינער פון די באקאנסטע גרעסטע אויפטוען זענען טאקע די אווענטן ווי דערמאנט
- הילף: איינער וואס גייט דאס אדורך, אין אנפאנג זיכער ברויכן זיי אסאך הילף, מיט דאקטוירים, עסן, צו מעדיקעישאן. איינע פון די זאכן וואס 'עול"ם' שטעלט צו, איינע פון די מעדיקעישאן'ס וואס געוויסע ליידענדע נעמען דארף מען נעמען אלס אינדזשעקשאן, די ארגענעזאציע האט א וואולאנטיר, א מעמבער אין די חברה הצלה וואס גייט ארום עס געבן פאר די וואס קענען עס נישט אליינס נעמען.
- סופפארט: די ארגענעזאציע שטעלט צו סופפארט פאר די חולה ומשפחה סיי ווען, צו מ'איז אינדערהיים, צו אין שפיטאל
- אינשורענס: נע, פרייט אייך נאכנישט מ'צאלט נאך נישט... וואס יא? אזוי ווי א גרויס חלק פון די מעדעצינען זענען גאר טייערע, און זייער אסאך אינשורענס קאמפעני'ס ווילן דאס נישט באצאלן, שלאגן זיך די עסקנים מיט די קאמפעני'ס ווי ווייט מעגליך אז זיי זאלן דאס יא קאווערן
~~~
נא פארוואס באשרייב איך דאס יעצט? אונז מאכן מיר אן אפיעל? ניין! זאג איך דיר! נאר וואס דען?
ווי איך פארשטיי, און ס'קוקט טאקע אויס, דרייען זיך דא נאר מענער אויף דעם זייטל דא, אבער כ'שטעל מיך פאר אז די אינגעלייט דא ווייזן פאר זייערע בני בית צו דערציילן וואס דא טיצעך...
דעריבער מעלד איך דא איבער אונזער נעקסטע "פרויאישע אווענט" וואס וועט פארקומען אי"ה אין די נעקסטע פאר חדשים.
אונזערע אווענטן האבן געדינט אלס שטארקע חיזוק פארברענג און גאר אינפארמעטיווע צוזאמקום, דאס מאל גייען מיר מיט א שטאפל העכער, און מ'וועל מיר מאכן איינס פון נאר נשים צדקניות, נאכדעם וואס איז אריינגעקומען קריטיש וויכטיגע פארלאנגן איבער געוויסע ענינים וואס זענען באקוועמער און אויסגעהאלטענער אויסצושמועסן נאר צווישן פרויען...
גראדע האבן מיר נאכנישט באשלאסן ווי מ'זאלן מיר דאס מאכן, צו אין וויליאמסבורג אדער בארא פארק, און דאס איז טאקע איינע פון די זאכן וואס מיר ווילן הערן פון די האפענטליכע באטייליגטע ווי ס'איז זיי באקוועמער.
פארצושלאגן אייערע פארשלאנגן און הערות קען מען זיך פארבינדן מיטן אפיס, אויף 718-635-2274 אדער אן אימייל, Info@JCCSG.org
מיט דאנק, און ביטע איבערגעבן אין שטוב (אויב זענט איר אדער זי אדער א קינד פון אונזערע אויסדערוועלטע גרופע...)


text:
דניאל פארענהייט
דניאל גבריאל פארענהייט (דייטשיש: Daniel Gabriel Fahrenheit; 24סטן מיי 1686 – 16טן סעפטעמבער 1736) איז געווען א האלענדיש-דייטש-פוילישער פיזיקער, אינזשעניר און גלאז אויפבלאזער.
פארענהייט האט ערפינדן די גראד סקאלע אויף זיין נאמען, די פארענהייט סקאלע.
לעבנסגעשיכטע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
דניאל פארענהייט איז געבוירן געווארן אין דאנציג (דעמאלסט א טייל פון דער פויליש-ליטווישער קאמאנוועלט אין א פאמיליע פון דייטשע סוחרים. נאכן טויט פון זיינע עלטערן, האט ער אנגעהויבן עקספארטירן סחורה צו רוסלאנד. צוליב זיין אינטערעס זיך אנטוויקלען אין וויסנשאפט, האט ער זיך געצויגן קיין דען האג אין 1717. ער האט געעפנט א געשעפט צו פארקויפן גלעזערנע זאכן, באראמעטערן, טערמאמעטערן אא"וו. זיינע ערשטע טערמאמעטערן זענען געווען אנגעפילט מיט עטאנאל אבער שפעטער איז ער אריבערגעגאנגען צו קוועקזילבער.
אין 1718 האט ער אנגעהויבן צו האלטן לעקציעס אין כעמיע אין אמסטערדאם.
אין 1724 האט ער באזוכט ענגלאנד וואו מען האט אים אויפגענומען אלס מיטגליד אין דער קעניגלעכער געזעלשאפט.
ער איז געשטארבן אין דען האג.


text:
שאול אלטער
רבי שאול אלטער (געב' ז' תמוז תשי"ז) איז דער ראש ישיבה פון שפת אמת, די הויפט ישיבה פון גער, אין ירושלים.
ביאגראפיע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
רבי שאול איז געבוירן געווארן אין ירושלים אין תשי"ז צו זיין פאטער רבי פינחס מנחם אלטער (דעמאלסט ראש ישיבה פון שפת אמת, און שפעטער גערער רבי) און צו זיין מוטער צפורה, אן אייניקל פון רבי משה בצלאל אלטער און דעם וויערשאווער רב.
ער האט געהייראט מרת נעמי, א טאכטער פון ר' חיים דוב רובינשטיין. אין תשנ"ו האט מען אים באשטימט ראש ישיבה פון שפת אמת.
ספרים[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- עברא דדשא (דרשות)[1]


text:
עס זענען פאראן קשיות אויף וואס מיר קענען געפינען תירוצים. מיר קענען אבער נישט פארענטפערן דעם ענדגילטיגן פארוואס; ד"ה, די ערשטע סיבה פון עקזיסטענץ. די וויסנשאפט פארשט וואס מיר זעען; די דערפינדט זיך אבער נישט קיין "וואס" אויף וועלכן צו דערנאך גיין זוכן א "פארוואס". סייענס לויפט אויף א סיסטעם פון דערקלערן איין וואס מיט א צווייטן וואס. זי זון גיט ארויס ליכט און היץ, ווייל אטאמען אין איר ווערן צונויפגעצוואונגען און לאזן דערביי ארויס די "איבעריגע" ענערגיע. די דאזיגע די אטאמען ווערן צוזאמגעשמאלצן פון דער דרוק וואס די אומגעהויערע היץ אין איר צענטער לייגט אויף זיי ארויף. און אזוי ווייטער.
סייענס זוכט נישט, פרואווט נישט, און פרעטענדירט נישט צו ענטפערן דעם ערשטן אבסטראקטן "פארוואס". ווער זענען מיר? וואס זוכן מיר דא? פארוואס זענען מיר דא? וואוהין גייען מיר? וויסנשאפט שיקט אייך אנפרעגן די קשיות ביי פילאסאפיע -- אפשר אפילו טעאלאגיע. איך פארקויף שיך; מילך וועט איר געפינען אינעם גראסערי אויף דער נעקסטער גאס.
פאראן מענטשן וואס אין די צענערלינג אדער דערוואקסענע יארן פירן ביי זיך אין געדאנק דורך א רעוויזיע אויף זאכן וואס די עלטערן און מחנכים האבן זיי געזאגט. זיי שטויסן זיך אן -- אין מערערע פעלער, צום ערשטן מאל אין לעבן -- אין דער וועלט פון וויסנשאפט, און טרעפן דארט זאכן וואס זענען סותר קאנצעפטן מיט וועלכע זיי זענען אויפגעברענגט געווארן. במסקנא קומען א סך פון די צו דער החלטה צו אפווארפן אלעס וואס זיי האבן ביז היינט געוואוסט. אויב נומער 5 איז נישט אמת, זענען אלע אנדערע מסתמא אויך שקר.
יענע מוזן אבער דערביי געדענקען אז ער מוז געפינען אנדערע תירוצים פאר אלע קשיות פון לעבן, אריינגערעכנט דעם ערשטן, יסודות'דיגן פארוואס. די וויסנשאפט פרעטענדירט אבער אפילו נישט צו באציען זיך צו דער פראגע. סייענס גיט זיך אפ מיט מסביר זיין וואס זי זעט -- זאכן וואס קומען שוין נאך דעם וואס עקזיסטענץ איז צושטאנד געקומען. דער אויסרייד פון "לאזן מיר ווארטן ביז סייענס וועט צו דעם אויך אנקומען" איז אויך נישט בארעכטיגט, ווייל סייענס זוכט דאס נישט.
אויב איז דיר איז גוט וואס דיין טאטע האט דיר איבערגעגעבן די זאך ווי ער האט זי געהערט פון זיין טאטן, וויאזוי יענער האט עס באקומען פון זיין טאטן, דעמאלט לאזט זיך פארשטיין אז דו זאלסט אפווארפן א פרט וואס האט זיך דיר ארויסגעשטעלט צו זיין פאלש. אזא מסורה-צוגאנג איז אפשר זיכער, אבער לאזט פלאץ פאר טעותים. אויב אבער דו ווילסט אלעס אפווארפן און זיך אליין ארויסלאזן אויפ'ן וועג פון דערגיין דעם אמת, מוזטו געפינען תירוצים פאר אלע קשיות וואס זענען יעצט צוריק שווער געווארן.
די תנאי פון טעאלאגיע צו פשוט גלייבן, ביז א געוויסן פונקט, האסטו אפגעווארפן. ניץ אנשטאט דעם "סייענטיפישן מעטאד" פון שטודירן די דאטאבאזע און באשליסן אויף דעם. אנדערש לעבסטו אין א סתירה, און סתירות איז א זאך וואס די מאדערנע וויסנשאפט טאלערירט בשום אופן נישט.


text:
נאָך יאָרן פון שרייבן, דענקן, קרענקן, האָט עס ענדלעך פּאַסירט. דער בחור וועט אי"ה מקדש זיין בשעה טובה ומוצלחת און אין אַ מזלדיקע שעה וועט מען שטעלן חופה פאַר אים און זיין בת זוג וואָס מען האָט אים באַשערט זייט פערציק טעג איידער ער איז באַשאַפן געוואָרן. וועט איר מיר פרעגן, און אַז דאָס קינד איז נאָך נישט באַשאַפן ווי איז שייך עס משדך צו זיין? וועל איך אייך ענטפערן אַז איר קענט נישט אנזערע שדכנים.
ומעשה שהיה כך היה.
אַז איר האַלט מיט מיין סעריע פון האיש מקדש וועט איר שוין וויסן אַז ילד יולד לנו, גאָט מיט זיין גרויס גענאָד האָט אונז געשאָנקן אַ זון, מען האָט אים געייִדישט, ויגדל הילד ויגמל און מען האָט אים געשוירן, געפירט אין חדר, דערנאָך בר-מצווה געמאַכט, געשיקט אין ישיבה אַריין, און אַז גאָט צו דאַנקן ער איז אָנגעקומען צו די יאָרן האָט דער עולם זיך גענומען ווינטשן, שדכנים האָבן גערופן, מיר האָבן אָנגעויבן צו 'הערן' (אָדער אויף ענגליש, ליסענינג), מען האָט אָנגעטראָגן 'זאַכן', פון זיי האָבן אַפּאָר אונז נישט געוואָלט אן ביי אַנדערע האָבן זיי נישט געוואָלט, מען האָט נאָך אָנגעטראָגן, ער איז מיט איר אַרויסגעגאַנגן איין מאָל, און נאָכאַמאָל, און ווידער אַמאָל און אַלץ שפּעטער אַהיים געקומען, ער האָט שוין נישט אַלעס איבערדערציילט, ער האָט ארומשפּאַצירט אין דער היים אָן צו רעדן און בלויז זיך ציען דאָס בערדל, און אין אַ שיינעם טאָג, אָדער בעסער געזאָגט, אָווענט, האָט מען געבראָכן טעלער, דער עולם האָט אויסגערופן מזל טוב און מיר זענען געוואָרן אַ מחותן.
וואָס זאָל איך אייך זאָגן? דאָס מחותנשאַפט איז אינגאַנצן עפּעס אַנדערש. שבת גריסט מען אייך, גוט שבת ר' מחותן! ייִדן קומען צו אייך צו אַז מהיום והלאה איז מען שוין אַריבער צום צווייטן זייט. כלומר ווי דער וועלט איז צוטיילט אויף צווייען: די וואָס האָבן נאָך נישט חתונה געמאַכט און די וואָס יאָ. כאָטש זיי זאָגן נישט בפירוש קלער איך אַז זיי מיינען אַז דאָ ענדיקט זיך דער שטראָז פון דער טראַכט און עס הייבט זיך אָן דער שאָסיי פונעם קבר. "ברוך הבא" זאָגן ייִדן מיט גרויע בערד וואָס שפּראָצן אויף זייערע אוירן און אין דער נאָז.
מיינט אָבער נישט אַז מען איז אַהער לייכט אָנגעקומען. עס איז שווער צופיל צו דערציילן אָן אַריינצוקריכן אין מיין זונס אהבה רבה אָדער זיך צו פאַרפּלאָנטערן מיטן מחותן זאָל זיין געזונט. אין אמתן האָט איך גאָרנישט אַזויפיל צו דערציילן ווייל נאָך איין צוויי מאָל האָט דער זון שוין נישט איבערדערציילט. עראָס האָט געשאָסן זיינע פיילן, די האַרצן האָבן אָנגעהויבן צו קלעבן און צו אונז האָט זיך זיין מויל געגעבן אַ פאַרקלעם. פּראָסט אַזוי האָט זיך אָנגעהויבן דעם על כן יעזוב. מיר די עלטערן זיצן אויף שפּילקעס צי מה' יצא הדבר און צי די בת-קול האָט טאַקע זיי געמיינט און זיי זיצן זיך אין אַ באַר און פאַרבערנגן שעות אויף שעות און ער קומט דערנאָך אַהיים אַז "ער ווייסט נישט". נאָר ער דאַרף נאָך און נאָך און נאָך.
איז לאָמיר איבערלאָזן דעם בחור און דער בתולה צו זייערס. אַז זיי ווילן באַשרייבן זייערע חולת אהבה, געזונטערהייט, אָבער דאָס איז נישט פאַר אונז. גלייבט מיר נאָר אַזויפיל אַז המקרא הזה אומר דרשוני. זייט אליעזר עבד אברהם האָט געמאַכט קניען די קעמלען ביי דער קאָרעטע חזרט מען כסדר איבער פרשת שידוכים און בלויז דאָרט זאָגט רש"י יפה שיחתן של עבדי אבות. די אבות אַליין רעדן פון ייחוס און געלט און אַ דאַך איבערן קאָפּ און ווען און וווּ מען וועט שטעלן חופה און ווער וועט מסדר קידושין זיין און וועם זאָל מען געבן ברכה אחריתא.
אָבער די עבדי אבות זיי רעדן צו דער זאַך. זיי דערציילן פון דער ערשטער טעלעפאָן פון דעם שדכן ביז מען איז געלאָפן צום שכן באַרגן אַ וויסקי ווייל דער לחיים איז אויסגעלאָפן ביים שלום זכר מיט צוויי וואָכן פריער און דאָ וואַרטן צען פעטערס און מען וויל שוין 'שליסן' ולרש אין כל בלויז אַן איי קאָניאַק צי אַ בנאַנאַ ליקער ואָס צוברעקלט זיך ווען מען דרייט אויף דאָס דעקל וואָס מען האָט נישט געעפנט זייט דער אָפּשערן, טאַקע פון דעם חתן דינן, ווען דער זיידע וואָס קען נישט טרונקן האָט געבעטן מען זאָל אים אַריינגיסן אַביסל 'פון דער געלע' 'אויף יוצא צו זיין'. די עבדי אבות זיי רעדן אויך פון די באַשויען, ווי לאַנג זיי האָבן געדויערט, און וואָס זיי האָבן געשמועסט.
איך זאָג 'זיי' כאילו בעל כרחך איז געווען מער ווי איין באַשוי, און מיר ווייסן אַלע אַז מען קען מיט איין באַשוי אויך, כאָטש מיר נייטן חלילה נישט די קינדער און טאָמער ווילן זיי דווקא נאָך איין מאָל איז אין מוחין בידם. נאָר וואָס דען, דבר הכתוב בהווה און בדרך כלל ביי היימישע ייִדן נאָך דער ערשטער באַשוי טרעפט מען זיך נאָכאַמאָל אויף פעסט צו שטעלן אַז די פּאָר געציילטע ספיקות זענען נישט מער ווי איינרעדענישן ווי די מאַמע האָט געזאָגט און אַלע גיין עס דורך און כּל זמן דער שמועס איז געפאָרן איז אַ ראיה אַז מאת ה' היתה זאת.
ממילא פון דער צווייטער באַשוי ביז צום לחיים קען זיין דער לענג פון אַן אשרי ובא לציון אָן למנצח. דאָס הייסט קוים זענען זיי אַריין אינעם צימער מיט דער טיר אָפן אַ שפּאַרע מחמת ייחוד, הייבן שוין אָן די טעלעפאָנען מיט אנעים זמירות און מען זאָגט פאַר יעדן 'נאָך נישט' און פאַר דעם בחור זאָגן מען ער קען נאָך רעדן צוויי מינוט ווי מען זאָגט פאַר אַ בר-מצווה בחור ער קען זאָגן נאָך צוויי אַ האַלב ווערטר פון זיין פּשעטל איידער מען זינגט אים נאָכאַמאָל אַריין און מען זעצט אים אַוועק. און דערנאָך שטוינט מען אַז יעדער ווייסט שוין אַזוי שנעל און בדיעבד נעמט מען אָפּ די מזל טובס און מען האַקט אַריין דאָס פּאָר פאָלקל אַז דער לחיים שטייט שוין גרייט.
מיר זענען פאַרפאָרן ווייל אונז האָלטן מיר נאָך ווען דער שדכן האָט גערופן. אייגנטלעך איז עס געווען אַ שדכנטע, און דאָ בין איך אויך עפעס געווויר געוואָרן. אַז ביי די שטאַרקע חסידים זענען בדרך כלל די שדכנים מענער משא"כ ביי ווייניקער חסידישער און אַזוי גערופענע "מאָדערנע" איז עס בעיקר פרויען. פרעגט מיר נישט פאַרוואָס און דער כלל האָט גענוג יוצא מן הכללס אָבער כן נראה לי. ביי חסידים ברענגט מען אויך בעיקר דעם שידוך צום פאָטער. איך קען אייך נישט זאָגן צי ביי נישט חסידישע ברענגט מען די שידוכים צו דער מוטער אָבער אַזוי איז געווען ביי מיר. איך האָב איבערגעלאָזט דער גאַנצער מסכת קידושין צו מיין אשת חיל. זי האָט געפרעגט אויסקומף, חוקר געווען מה טובן, געפרעגט שאלות און געזוכט תשובות און בלויז ווען עס איז געקומען צו די דיני ממונות האָט מען מיר געברענגט צום טיש - כמעט צו מאַכן אַ חורבן פון אַלעס.
ווען מען פרעגט אויסקומף קומען די תשובות אויף אַלע אופנים. אויף איינעם האָט מען אונז געזאָגט אַז די עלטערן זענען צובראַקעוועט און עס איז דאָ אַ קלאַנג אַז אַזוי ווי זיי מאַכן חתונה וועלן זיי זיך צוטיילן, אויף נאָך איינער אַז דער פאָטער האַלט שוין ביים צווייטן, די איז אַ מיאוסע, די, זאָגט מען אונז, איז שווער געברוסטעט, די איז באמת אַ געשיקטע נאָר אירע קליידער זענען פון די פיר אינטש קאַטעגאָריע, כלומר צו פרום. די איז פון אויסלאַנד און מיר ווילן לכתחילה פון דאָ הי. די שדכנטע לאָזט זיך אָבער נישט און איז מסביר אַז טאָמער איז די אַנדערע צד אין דער ווייטענס מוז מען פאַר יו"ט זיך נישט דינגן מיט די מחותנים און דאָס פּאָר פאָלק צווישן זיך צו וועם זיי זאָלן גיין אויף יו"ט. האָט איר אַ שדכנטע.
אויף איין מדוברת האָבן מיר נישט געהאַט וועם צו פרעגן נאָר אַ פּלעמעניצן וואָס קען אַ חברטע און נקוט כללא בידך אַז אויף אויסקומף רופט מען נישט אַ פרעמדע. מען מוז געטרויען דעם וואָס מען פרעגט אַז זיי זאָלן ענטפערן דברים כהוייתן און נישט זאָגן גוטס ווייל זיי מיינען 'אייער טובה' אָדער ווייל זיי ווילן נישט 'קאַליע מאַכן'. אפילו אַזוי איז מען נישט פאַרזיכערט ווייל עס זענען פאַרהאַן די מצווה ייִדן און ייִדענעס וואָס האַלטן עס איז אַ 'גוטער זאַך' און מען דאַרף עס 'שטיפּן', אָדער סתם קליינע מבינים אויף כאַראַקטער און ביי זיי איז כולם אהובים כולם גבורים, יעדער איז פיין און ווויל און זיי ווילן נאָר זאָגן גוטס אויף אַ ייִדן. די ערגסטע פון אַלע זענען די גוטע ייִדן וואָס ביים ערשטן טעלעפאָן מעלקן זיי פון אייך אויס דאָס זאַפטיקע און דערנאָך זענען זיי אַזוי פאַרנומען אַז אפילו פינף איבעריקע מינוטן אין צוויי וואָכן פאַרמאָגן זיי נישט.
נו, אַז די שדכנטע האָט גערופן עפעס פריש אָנצוטראָגן נתמלא הבית כולו אורה. און אַז מיין פרוי האָט געהערט במה דברים אמורים איז עס איר געפאָלן. זי קען די פאַמיליע און זענען בעל-הביתשע מענטשן, נישט איבערגטעריבן נאָר באַשיידן אָבער דאָך מיט טעם. און איצט דאַרף מען הערן אויפן סחורה. שטעלט זיך אויס אַ פיין מיידל. האָט מען זיך געטראָפן און געטראָפן און איך האָב אָנגערייצט מיין זון ער זאָל איר בעטן איר צעל און אַזוי אַרום קען ער פטור ווערן די שדכנטע און פירן די זאַך אַליין אָבער סיי מיין פרוי און סיי מיין זון זענען צו דעם נישט גרייט.
און דאָ, מיינע פריינט, קום איך אַריין. אני הקטן, מעגט איר וויסן, איז נישט שטאַרק באַהאַווענט אין אהבה רבה. כלומר אַזוי: אנכי בדרך נחני ה'. אַז איך בין אַלט געוואָרן אַכצן יאָר האָט מען מיר גערעדט אַפּאָר שידוכים, מיט איינעם האָב איך מיך געטראָפן אין איין שיינעם אָווענט נאָך האָבן געטראָפן אירע עלטערן און מיינע עלטערן איר. מיט צוויי טעג שפעטער האָב איך איר ווידער געטראָפן אויף אַ פרייטיק אינדערפרי אויף בערך אַ שעה על מנת אַז טאָמער געפעלן מיר זיך וועט מען מאַכן דער לחיים נאָך פאַר שבת.
וכך הוה. שוואָגערס און פעטערס און באַבעס און זיידעס זענען זיך צאַמגעקומען, מען האָט אָנגפילט די שטאָמפּיקלעך מיט וויסקי און ליקערן און זיך געווינטשן מזל טוב און אין די ערב שבתדיקע מרחצאות האָט מען זיך דערציילט פון דער לייטעסט שידוך. אַ האַלב יאָר שפּעטער נאָך זען מיין כלה בגניבה בלויז אויפן תנאים בילד וואָס איך האָב אין ישיבה באַהאַלטן אונטער מיינע וועש האָט מען געשטעלט חופה. פאַרשטייט זיך די פאַרטיידיקע וועלן זאָגן אַז חלילה מען נייט קיינעם נישט, אַראַנזירטע שידוכים זענען נישט געצווינגענע, מיר מאַכן נישט חתונה יונגע מיידלעך צו גראָבע בייכלעך אין די פערציקע יאָרן, מען פרעגט אָן ביים בחור ובתולה צי זיי ווילן און סך הכל געט מען זיי אַ קליינער שטיפּ ווייל פאָרט איז קשה זיווגו של אדם כקריעת ים סוף.
איך בין אָבער נישט אויסן זיך מיט זיי צו דינגן. איך מיט מיין פרוי זענען נאָך צוזאַמען און איך רעד מיך נישט אָפּ נאָר פאַרפעלט האָב איך. ווען איך בין ענדלעך אָנגעקומען צום פרק פון חולת אהבה האָב איך שוין געהאַלטן נאָך חופה וקידושין. צו דודי בין הבנות האָב איך נישט זוכה געווען ווייל איך האָב פון אַנדערע בנות גאָרנישט געוויסט. מיינס האָט מען מיר געוויזן, איך האָב געזאָגט יאָ און מיט אַ האַלב יאָר שפּעטער איר אָנגעטון אַ קידושין רינגל. ווען עס איז אָבער געקומען צו מיין זונס שידוך מצא לו בעל חוב מקום לגבות את חובו.
אים וועט קיינער נישט שטיפּן, נישט איינטיילן, נישט צואיילן, נישט אָנווייזן כזה ראה וקדש. זאָל ער איר טרעפן אויף האַלבע נעכט און גאַנצע טעג. זאָלן זיי זיך דורכשמועסן ביים ערשטן מאָל זיך טרעפן מער ווי אַנדערע פּאָר פאָלקן יאָגן אָן איידער זייערע ערשטער באַהעפטונג, זאָל עראָס אים לעכערן דאָס האַרץ און זאָל זי נאָך אים לעכצן. זאָלן זיי זיך צושמעטערן די הערצער אויף קרישלעך אָבער ידיד נפש זאָל ער אָפּלערנען מיט אַלע פירושים.
איך דער קליינער מבין האָב מסית ומדיח געווען. אַז מיין פרוי האָט געוואָלט אַסאַך אויסקומף האָב איך געזאָגט, זאָלן זיי אַרויסגיין. איך האָב אים נאָכאַמאָל און ווידעראַמאָל געזאָגט קום נישט אַהיים אָן איר צעל נומער און נאָכאַמאָל און נאָכאַמאָל איז ער אַהיים געקומען מיט ליידיקע הענט. מיין פרוי איז נישט געווען זיכער, מיין זון האָט מציע געווען אָנפרעגן דער שדכנטע, זיי האָבן פון מיר געשפּעט פון וווּ איך בין מיטאַמאָל געוואָן דער גרויסער מבין אויף ליבע אָבער איך האָב מיך געהאַלטן ביי מיינס. אַז מען פרעגט נישט באַקומט מען נישט, האָב איך אים געראָטן.
וזה חלקי מכל עמלי, דער אַנשטאָטיקע נחת וואָס איך האָב דורך אים געשעפּט און די קרענקן פון ליבע וואָס איך האָב מיטגעלעבט ע"י שליח. זיי זענען זיך נישט געווען פרעמד, זיי האָבן זיך אַליין דורך גערעדט זייערע ספיקות, זיי האָבן זיך געזען און גערעדט און פאַרבערנגט און געלאַכט און געוויינט זיי צווישן זיך אַליין. די נומער טעלעפאָנען האָבן זיי זיך אויך סוף סוף איינגעטוישט און זיך געואָטסאַפּט אין אַלע שעות. איך האָב מיך נישט געפרייט צו זען ווי ער קרענקט אָבער איך האָב עס באַטראַכט ווי יסורין של אהבה. אַז איך מוז מודה זיין על האמת האָב איך געשפּירט אַ נקמה אויף וואָס מען האָט פון מיר אָפּגעהאַלטן. אָבער מער ווי דעם האָט מיין האַרץ געקוועלט צו זען ווי פון אַ אפשר ווערט אַ זיכער און פון זיין גאַנץ פרעמד איז געוואָרן צו גלייכן און דערנאָך צו ליבן.
און צום סוף איז ער נישט אַ חתן געוואָרן ביי אַ שבתדיקן עס טיש מיט גלאַנצן פון זילבער און קלאַנגן פון בעכערלעך נאָר אויף איין קני מיט אַ בוקעט פון בלומען. מען האָט נישט געשלאָסן מיט אַ מזל טוב און הענט שאָקלערייען איבער אַ לחיים מיט די זקני המשפחה נאָר אין אַ פּאַרק אונטער אַ זוניקע בלויע הימל צווישן פיר אויגן. און אונז האָט מען מודיע געווען מיט אַ פשוטער מעסעדז, "שי סעד יעס!" ממש ווי אין דער נוסח התנאים, "ובשאילת פיה ואמרה הן".
רבותי, דאָס הייסט ייִדיש נחת!


text:
דבילה האט געשריבן:די עיקר שילדערט זי ווי אין פאל פון א גט טוט די געריכטליכע אונסטאנצן שטארק ארויס העלפן פאר די היימישע קונדן צו בלייבן מיט די קינדער און טון שלא במתכוין ערלויבן פאר די היימישע עסקנים צו גענצליך אפרייסן די קינדער פון די נישט פרומע עלטערן. די עיקר טענות וואס זי האט איז קעגן די אינסטאנצן און לגבי זיי טענה'ט זי מיט א שטארקייט אז פון א סעקולארן קוק ווינקל איז די מהלך נישט אויסגעהאלטן.
איך וואונדער זיך בעיקר פון א אידישן קוק ווינקל. איז דאס אויסגעהאלטן צו באראבעווען קינדער פון זייערע עלטערן ווייל מיר ווילן "ראטעווען" די קינדער?
דבילה האט געשריבן:זענען נישט רוב גדולים פונ'ם פריערדיקן דור געווען דערגעגן די "יאסעלע שוכמאכער" סומאטאכע? זענען נישט די שטיצער פון די דעמאלטצדיקע אקציע געווען יחידים עקסטרעמיסטן?
בדחן האט געשריבן:דבילה האט געשריבן:זענען נישט רוב גדולים פונ'ם פריערדיקן דור געווען דערגעגן די "יאסעלע שוכמאכער" סומאטאכע? זענען נישט די שטיצער פון די דעמאלטצדיקע אקציע געווען יחידים עקסטרעמיסטן?
אמת'דיג? דאס איז ניעס פאר מיר, ווער איז געווען דערקעגן? אביסל מער פרטים אויב מעגליך.
דבילה האט געשריבן:די עיקר שילדערט זי ווי אין פאל פון א גט טוט די געריכטליכע אונסטאנצן שטארק ארויס העלפן פאר די היימישע קונדן צו בלייבן מיט די קינדער און טון שלא במתכוין ערלויבן פאר די היימישע עסקנים צו גענצליך אפרייסן די קינדער פון די נישט פרומע עלטערן. די עיקר טענות וואס זי האט איז קעגן די אינסטאנצן און לגבי זיי טענה'ט זי מיט א שטארקייט אז פון א סעקולארן קוק ווינקל איז די מהלך נישט אויסגעהאלטן.
איך וואונדער זיך בעיקר פון א אידישן קוק ווינקל. איז דאס אויסגעהאלטן צו באראבעווען קינדער פון זייערע עלטערן ווייל מיר ווילן "ראטעווען" די קינדער?
קופערניקוס האט געשריבן:איך זעה שוין אז די דאזיגע וויכוח קען זיך ציען פאר לאנגע יארן. אבער פאלגענד עטליכע נקודות:
עס איז נישטא קיין הלכה צו אוועקכאפן קינדער פון זייערע עלטערן.
די הלכה איז אז מען מעג מחלל שבת זיין צו ראטעווען א איד פון אראפגיין פון וועג. דאס קענסטו אויסטשעקן אין שולחן ערוך. יעצט לויט דעם פרעגסטו דאך א גוטע קשיא, פארוואס טאקע זאל מען נישט אויפשטעלן א מאסיווע קידנעפינג אפאראט און פארכאפן אלע קינדער פון פרייע עלטערן? מאמענטאל ווייס איך דיר נישט וואס צו ענטפערן. אבער דאס איז גאנץ זיכער - ביי מיר - אז די עלטערן'ס "רעכט" צו ערציען קינדער וויאזוי זיי ווילן, איז נישט די סיבה פארוואס מען זאל עס נישט טאן. ברור כשמש אז די הלכה אנערקענט נישט די עלטערן'ס רעכטן צו ערציען פרייע קינדער. און טאקע דערפאר, וועסטו נישט טרעפן א ארטאדאקסישן בית דין וועלכע זאל סיידן מיט דעם בן זוג וועלכער איז אפגעפארן. נישט קיין חילוק די אומשטענדן. איך זע נישט אזא גרויסע דיפערענץ צווישן העלפן א בן זוג מיט זיין מערכה קעגן די/עם אנדערע/ן, און העלפן א זיידע און א שטוב מיט פעטערס ראטעווען א אייניקל / נעפיו.
יאסעלע'ס עלטערן האבן נישט געפלאנט צו גיין קיין רוסלאנד.
קיינער קען נישט איצט וויסן וואס זיי האבן געפלאנט בעפארן שטורעם; דאס איז זיכער אז לאחר מעשה זענען זיי נישט געפארן. איצט די נאנטע משפחה - די זיידע, מאמע'ס ברודערס, האבן געטענה'ט אז זיי ווילן יא אהין פארן. פריוואט בין איך נוטה זיי צו גלייבן, פשוט ווייל אויב נישט וועט מיר זייער שווער זיין פארוואס זי האבן אין א שיינעם טאג פלוצלינג מחליט געווען צו פארכאפן א קינד און אוועקפארן מיט אים. אבער אויב דו זאגס מיט א זיכערקייט אז זיי האבן נישט געפלאנט צו פארן אויף רוסלאנד, וואלט איך נייגעריג געווען צו וויסן וואס דיינע באווייזן זענען.
י
אסעלע וואלט קיינמאל נישט געבליבן ביי אן אלטן זיידן א גוסס קעגן זיינע עלטערנס רצון.
וואס הייסט ער "וואלט נישט"? אין פאקט האט ער זיך געדרייט בקביעות ביים זיידן אין שטוב, וועלכער האט - לטענת המשפחה - מער געקעירט פאר אים ווי זיינע ביידע עלטערן אינאיינעם. און ווי ווייט איך ווייס האט ער נישט גע'גוסס'ט דאן. מסתמא שפעטער - פארן שטארבן - יא. און דער אלטער זיידע האט אויך געהאט זון וועלכע האבן זיכער נישט גע'גוסס'ט בשעת מעשה.
די מערכה איז נישט געפירט געווארן דורך גדולי ישראל.
אמת, עס איז געווען א פריוואטע אונטערנעמונג פון די משפחה, הגם מען קען נישט אויסשליסן די מעגליכקייט אז זיי האבן זיך דורך גערעדט מיט מורי הוראה וואס מען מעג און מען דארף טון. די גדולי ישראל האבן נישט געפירט די אקציע פונקט ווי זיי פירן נישט אן מיט אנדערע אקציעס, און פונקט ווי זיי האבן נישט אויפגעשטעלט די א.ד. קידנעפינג ארגאניזאציע. אפילו יד לאחים'ס אקציעס פירן אויך נישט אן גדולי ישראל, זיי שטיצן עס נאר. אקוראט דאס זעלבע האבן זיי דא געטאן.
די מערכה איז געווען א גרויסע שאדן, און האט פארמערט שנאת ישראל און מרחיק געווען אידן פון דת ישראל.
מעגליך. בהחלט יתכן אז מען דארף נעמען אזא טענה אין קאנסידעראציע, חוץ אויב די הלכה פארלאנגט קלאר אז מען זאל טאן די און די פעולה וואס דאן קען מען נאר טון וואס די הלכה פארלאנגט. אין דעם פאל, וואס אויבנאויף דארף זיין די הלכה אז מען דארף דאס קינד פארכאפן פון די עלטערן, קען מען זיך נישט רעכענען מיט אזא סברא.
איך בין נישט אין די גוסטע פון זיך טענה'ן, ואידך זיל גמור.
דבילה האט געשריבן:זענען נישט רוב גדולים פונ'ם פריערדיקן דור געווען דערגעגן די "יאסעלע שוכמאכער" סומאטאכע? זענען נישט די שטיצער פון די דעמאלטצדיקע אקציע געווען יחידים עקסטרעמיסטן?
איך אויך האט געשריבן:ידי שאלה איז נאר געווען לאחר המעשה ווי אזוי עס צו באהאנדלען נאך וואס אפאר אומאויסגערעכענטע טיפשים האבן עס פארוואנדעלט אין א מלחמה מיט די גאנצע מדינה.
באניצער וואס לייענען דעם פארום: Google [Bot], דענקער און 3 געסט


text:
האָב איך דאָך געזאָגט אַז מיר גיין בלויז אַביסל אַראָפּ אויף דער זייט און איצט איז טאַקע צייט צוריק אַרויפגיין אויפן שאָסיי פון דרכיה דרכי נועם און וווּ עס האַלט ביי אונז. מען האָט אונז געקלינגן נישקשהדיק. איין מאָל ביי די אַכצן, נאָך אַמאָל מיט אַ האַלב יאָר שפּעטער און ביים דריטן מאָל איז עס געווען ווייל דער שדכן האָט נישט א גוטן דרוק געטאָן. מען איז צו מיר צוגעקומען אַפּאָר מאָל אין בית המדרש, מיין פרוי האָט מען אויך געפרעגט, אָבער די שדכנים זענען ווי מעקלער און אַז מע זאָגט אַז מען איז נישט אינטערסירט ווייזן זיי נישט זייערע סחורה. די שוועגערן האָט געזאָגט אַז מען דאַרף זיך נישט וואַרפן און מען זאָל יאָ פרעגן ווער אָבער וואָס זאָל איך טון אַז עס האָט מיך נישט אינטערסירט. ווען איך גיי איינקויפן אַן אתרוג איז עס ביי מיר דער זעלבער. אַנדערע דאַרפן זען דער שענסטער און דער בעסטער און וויסן ווער האָט געקופט וואָס מה שאין כן איך זוך מיך אַ מענטשלעכער גידול, איך קוק עס שנעל איבער, באַצאָל און פטור אַן עסק.
איך ווייס שוין אַז מיינע מקטרגים וועלן זאָגן אַז איך שפּעט נאָר ווייל עס געלונגט מיר נישט. איז לאָמיך טאַקע מקדים זיין רפואה למכה און זאָגן הויך און קלאָר אַז זיי זענען כשר גערעכט. איך ווייס שוין פון לאַנג אַז מיט אונזערע מקטרגים קען מען נישט געווינען. טוט מען אַ שידוך ביי דער זיבעצן אַ האַלב איז ער סתם אַ היפּאָקריט. דאָ לאַכט ער פון אונז אָבער ווען עס קומט צו זיינע אייגענע חברה האָט ער שוין גאַנץ גוט געכאַפּט. ווייטער אַז איר ווילט אַביסל וואַרטן איז עס, וואָס מיינסטו? ער חלשט ווי אונז אַלע אָבער ווער וויל אים דען האָבן? ביי די דרייסיקער יאָרן מיינט מען אַז דער וועלט איז הפקר און מען קען אַרומלויפן אין אַ באָמבער דזאַקעט. קומען אָבער די פערציקער יאָרן איז בן ארבעים לבינה און מען ווערט שנעל געווויער אַז על כל אלה יביאך אלקים במשפט. אָדער טוסט דו דיך אָן ווי אַ לייט און אַז נישט וועלן דיר די קינדער בלייבן אויפן פּאָליצע.
און אַז די קינדער ווערן מבן עשרים שנה ומעלה און עס ברענט אַלץ נישט ווערט עס, אַ גרויסער חכם איז ער געווען. ער וואָלט שוין געקענט מאַכן אַן אָפּשערן פאַר די אייניקלעך און דאָ זוכט ער נאָך נעבעך זיין גליק. און וואָס מיינסטו, פון זיין זייט אויס וואָלט ער שוין לאַנג חתונה געמאַכט נאָר אַז מען לאָזט די קינדער עלטער ווערן ווערן זיי שוין אליין אויך מבינים.
און אַז דאָס קינד ווערט נאָך עלטער איז עס, דו האָסט אַ מושג ווי ער האָט חרטה נאָר פשוט די גאווה לאָזט אים נישט מודה זיין. דו ווייסט ווי ער בעט זיך ביי שדכנים? ער מאַכט זיך אַזוי קול כאילו עס איז אַלעס מהיכי תיתידיק, אַז מען וועט אים ברענגן אַ שיינע זאַך וועט ער אַ טובה טון און צובייגן אַן אויער. אָבער למעשה אינערווייניק עסט ער זיך אויף. שבת איז ביי זיי לא עלינו תשעה באב מיט די אַלע חברה ארום דער טיש.
און ווען דאָס גייט אויך נישט איז שניידט מען אויס די עלטערן אינגאַנצן. אַ משוגענער אויפגעקלערטער אויפן חשבון פון זיינע קינדער נעבעך. גיי רעד מיטן בחור אַליין וועט ער דיר שוין זאָגן סאַראַ צרות מען טיילט אים אויס. זיי מיינען זיי זענען עפּעס גראַפן און פירשטן. פּישערס ווי אונז אַלע נאָר אין נאָז האָבן זיי עפּעס באַקומען פלוי.
ווי שלמה המלך האָט געזאָגט ואל תתחכם יותר, זיי נישט אַן אויבער חכם. דריי דיך נישט אויס ביי לא תבושי און קוק נישט אויפן ארון קודש ביי בואי בשלום, שטיי נישט ביי תחנון און זיץ נישט ביי נקדישך, ביי די הקפות טאַנץ, ביי די הושענות שמייס און ביי שידוכים ברעך. בני ישראל לא יעשו עוולה און ווען אַלע זאָלן זיין פאַרקרומט ווי דו כמה יאָסעלעך איכא בשוקא.
ואחרי ככלות הכל זיץ איך מיר דאָ איינער אַליין מיט אַ קלאַוויאַטור און אַ בחור צו די הענט און דאָס טאָר מען אויך נישט. ווי איך האָב אָנגעהויבן, איך גלייב נישט אַז איך וועל מער שרייבן אויך דעם נושא, נישט ווייל איך וויל עפּעס באַהאַלטן נאָר פשוט איך ווייס נישט צי עס וועט זיין פון וואָס צו שרייבן.
כלומר אַזוי. כל זמן מען איז צו מיר צוגעגאַנגן ווי אויפן חסידישן שטייגער האָט עס מיר געגעבן סחורה פאַרן פּענע. טעלעפאָנען, ציען ביים אַרבעל אין שיל, א קלאַפּ אויפן רוקן ביי אַ שמחה וכדומה. אָבער איצט אַז לויט ווי עס זעט אויס וועט ער אַרויסגיין מיט אַ מיידל נוסח דייטינג, און לויט ווי עס זעט אויס וועט עס אויך נישט זיין אין דער לאָבי פון א פינף שטערן האָטעל, און איך גלייב אויך נישט אַז נאָך צוויי און אַ האָלב מאָל וועט ער שוין מוזן געבן אַ תשובה ביז אינדערפרי און אַז נישט ווער ווייסט, און אַז ער וועט אַרויס גיין מיט מער ווי איינס איז נאָך בעסער וכל המרבה הרי זה משובח, איז וואָס האָב איך דען צו דערציילן? דער וועלט איז גרויס און אויף די עקסטאַזן און אַנטוישונגן פון ליבשאַפט זענען דאָ בעסערע שרייבער ווי איך איז וואָס דאַרפט איר פון מיר הערן אַ שיעור אויף כי יבעל בחור בתולה. איך האָב מיך געטראָפן מיט מיינס כמנהג אבותינו הקדושים און איך פאַרגין מיינע קינדער מיטן גאַנצן האַרץ אַז זיי זאָל זיך פאַרפּלאָנטערן אין דער פרשה פון נפשי חולת אהבתך. אדרבה זאָלן זיי מיך מוצא זיי און דער מסכת וואָס מיין זוגתי אין איך זענען עס איבערגעשפּרינגן ווי די יוצרות פאַר קדושה.
אויף דערווייל רופט מיין פרוי שדכניתטעס ווייל מיר קומט דעם גאַנצן ענין אָן שווער. און אויך דאָ ווער איך געווויער עפּעס פריש. עס זעט מיר אויס אַז ביי חסידים זענען די שדכנים על פי רוב מענער כאָטש עס זענען דאָ אַ פּאָר פרויען אויך, מה שאין כן ביי מער 'מאָדערנע' שידוכים זענען זיי על פּי רוב פרויען. ביי די חסידים איז עס בת פלוני לבן פלוני און ביי זיי איז עס מער פלוני לפלונית. דאָס מיינט אָבער נישט אַז זיי זענען מוסטער אין פאָרגעשריטנקייט. מיין זון דערציילט אַז די שדכנטע מיט וועם מיר האָבן געהאַנדלט האָט געפרעגט זיינס אַ חבר צי ער קוקט די ווי דיס...
אף על פי כן זעט מיר אויס אַז זיי דרייען נישט אויס די הענט ווי ביי חסידישע שדכנים. ווילסט נישט איז נישט און גיי דיר ווייטער מה שאין כן ביי די חסידים קען מען אייך אַראָפּלאָזן אַ מי שבירך, ווער מיינסטו דו ביסט, פאַרשעמסט אַ בחור צי אַ מיידל מיט זאָגן ניין, היתכן מען מאַכט משוגע די עלטערן און זיידעס, גיין אויף אַ באַשוי און נישט אויספירן אַ שידוך איז לכשעצמו אַ דורכפאַל און אַז דו וועלסט דיך וועט מען דיר גאָרנישט אָנטראָגן.
ממילא האַלט מען דאָרט וווּ מען האַלט. אַז עפּעס וועט אונטערקומען בקרוב און עס וועט ווערן הרי טוב און אַז נישט וועט מען אַביסל וואַרטן. בעתה אחישנה, זכו בעתה לא זכו אחשנה.
נאָר אַז דער בחור קען שוין באַשטיין און מיין פרוי איז עטוואָס באַזאָרגט בין איך דאָך נישט אַ שטיין. איז כל זמן זי מאַכט די טעלעפאָנען איז עס צו פאַרדייען. דער זיידע פרעגט שוין, אפשר איז צייט, די באַבע זאָגט ער זאָל גיין שבת צו אַ קידוש אַז דער שטאָט זאָל אים זען, די שוועסטער פרעגט צי ער וועט גיין אַ שטריימל, די שדכנטע זאָגט אַז דער בעקיטשע און אויך דאָס בערדל, ווי קורץ עס זאָל נישט זיין, קענען זיין אַ פּראָבלעם, דער ברודער פרעגט, נו, און דער אַנדערע שוואָגער איז נישט צופרידן. זיין ערשטער זון איז געווען אַכצן און ער זאָגט עס איז געווען אַ טעות וואַרטן אַזוי לאַנג און ער האָט טענות אַז איך לויף נישט אַרום ווי אַ פאַרסמטע מויז.
ושכינה מה אומרת? האָב איך דאָך שוין געזאָגט: איך זיץ מיר דאָ אינגאַנצן אַליין מיט אַ קלאַוויאַטור און אַ בחור צו די הענט און דאָס איז אויך אַן עבירה.


text:
אנטיסעמעטיזם פון דער יוד קאליפארניע קרימינאל ראסיזם מער איבער מערדער פון איד-סטודענט
קאליפארניע – פרישע דעטאלן זענען אפירגעקומען איבער'ן פארשוין וועלכער ווערט באשולדיגט אין אומברענגען דעם אידישן קאליפארניע סטודענט, בלעיז בערנשטיין. לויט די פרישע באריכטן, איז דער פארדעכטיגטער סעמיועל וואדווארד אן אפענער און באקאנטער אנטיסעמיט, און ער האט דאס געזאגט פאר די פאליציי נישט לאנג נאכדעם וואס מ'האט אים ארעסטירט עטליכע טעג צוריק. אויך איז וואודווארד טרענירט געווארן מיט וואפן באנוץ און מארד טאקטיקן, דורך די "אטאמוואַפען" גרופע, וועלכע איז א באוואפנטע אפטיילונג פון א נעא-נאצישער באוועגונג, וועלכע צילט אומצואווארפן די פעדעראלע רעגירונג, און מיטגלידער פון דער גרופע זענען שוין באשולדיגט געווארן אין 4 באזונדערע מארדן אין לויף פון די לעצטע אכט מאנאטן. אויך האט מען געטראפן פארשידענע ארטיקלען און מעסעדזשעס וואס וואדווארד האט געשריבן, אין וועלכע ער באצייכנט זיך אפן אלס א נאציאנאליסט און אנטיסעמיט.
ווי איז דאס געשעהן? זעה Newport Beach, CA, USA אויף גוגל מעפס
קומענדיגע
« פאריגע נייעס
« פאריגע נייעס
פאריגע
קומענדיגע נייעס »
קומענדיגע נייעס »
הירשם ל- תגובות לפרסום (Atom)


text:
תגובהדורך פליגל » מיטוואך מאי 16, 2018 12:13 pm
א באנדע לצים דאס.. איך האב זיי כמה פעמים געבעטן זאכן, טייל האבן זיי אפגעזאגט און טייל האבן זיי געשלעפט ביז'ן ווערן צעזעצט (ועד בכלל).
אני הצעיר האב שוין געבעטן פון זיי אז מען זאל מאכן ביי לארימער, קומענדיג פון מארסי צו ליע, א ספעציעלע עקסטרע גרינע עראו און עטליכע צעקונדעס דעזעגנירט פאר די וואס מוזן זיך איינדרייען לינקס אז מען זאל נישט חלילה וחס זיך אנשטויסן און קעגנקומענדיגע טראפיק. זייער ענטפער דאן איז געווען מען קען נישט צוליב דעם וואס ביי די סיידוואלק איז א באס סטאפ און מען קען נישט יענס מאכן פאר א לעין וואס פארט גראד.
כ'האב זיי אויך ערווענט אז פארבאטן א לינקע דריי דארט קעניש קומען אין באטראכט ווייל דאן שפארט מען איין דעם גאנצן עולם אין א גריד לאק. עכ'פ דאס האבן זיי יא אנגענומען (עי' ערך די פליגער זאל 'נישט' קראכן...). ממילא איז'ס מיר א פרייד צו זען אז מיין האראוואניע איז יא אנגעקומען ערגעץ.
אנאנדערע מאל האב'ך זיי געבעטן עפעס און פארשפראכן אז ביז יוני גיי'ך הערן פון זיי.. ווען אום סעפט. האב'ך געזען אז זיי האבן מיר געפירט ביי די נאז האב'ך זיי נאכאמאל געבעטן האבן זיי מיר נאכאמאל געבעטן און דאן פארשפראכן אז ביז מאי גיי'ך הערן פון זיי... און א צייט דערויף ווען כ'אב איינגעזען אז זיי האלטן ביי גארנישט האב'ך אנגעהויבן אין אפיס פון א לאקאלער פאליטישען פון יענע געגענט, וואס האט מיר פארשפראכן אז ער האט און גייט רעדן מיט זיי דערוועגן... שטייצעך אז כ'האב זיי נאכאמאל געשריבן א בריוו און זיי געזאגט אז ס'יז שוין עטליכע יאר וואס מ'פארשפרעכט מיר אז מ'גייט צוריקקומען צו מיר און מען לאזט מיר הענגן.. זעט אויס אז עפעס האט די צוויי זאכן אויפגעטאהן און זאכן האבן זיך אנגעהויבן רורן ב"ה. זיי האבן מיר פארשפראכן דארט צו טאהן ווי מיין פארלאנג נאכדעם וואס א געוויסע געפלאנטע קאנסטרוקציע גייט פארענדיגט ווערן.
אנאנדערע פלאץ האט עס גענומען אזוי לאנג ביז עס'ז געווארן עפעס אז ווען עס'ז געשען האב'ך שוין געהאט שיעור פארגעסן אז ס'יז געווען מיין ארבייט...
די מעשה איז מיט די חברה, אז זיי האבן זייער אסאך איבעריגע צייט וואס מיר שטייערצאהלער שענקן זיי בפנים זועפות. ווען עס קומט אריין א פארלאנג צו פארבעסערן עפעס לייגן זיי עס אריין אין א וועיטינג ליסט, און ווען די באטעל קאווע ניצט זיך אויס שיקט מען אראפ א קאר מיט עטליכע פעשע פערזאנען, מיט א בענקל און א שירעם, און שטודירן דאס פלאץ וויזוי טראפיק לויפט דארט, און שרייבן באריכטן איבער אלעם וואס קומט פאר דארט, אלע אקטיוויטעטן, פונקטליך וויפיל מענטשן שפאצירן דארט אדורך א שעה, וויפיל און ווי שנעל קארס פארן אדורך, וויפיל טראפיק אנשטויסענישן זענען דא און אלעס סארט דאטא וואס מען קען נאר צוזאמשטעלן. נאכדעם גייט מען וואקאציע און ווען מ'קומט צוריק מאכט מען אויף א פרישע באטל קאווע און ווען יענס ניצט זיך אויס זעצט מען זיך אראפ (אויב קיינער האט נישט אריינגערופן 'סיק' יענעם טאג.. אויך נאר ווייל זיין טאוסטער-אווען אינדערהיים האט נישט געהעריג גאבאקן די פיצא נעכטן נאכט און מען ברויך דאס טראגן פיקסן) און מען שטודירט די דאטא און לויט ווי פויל מען איז פסק'נט מען אפ אויב מ'זאל זיך נעמען ארבייטן דערויף.
טאמער אבער איז די רעדע פון בלאקירן טראפיק, אפשפארן אפאר לעינס, מאכן א בייק לעין, אוועקנעמען פארקינג אדער וואס, דאן קומען זיי צו פארן אויפ א קאוד-וואן מיט אפאר גוטע קעמערעס, און מען שטעלט זיך אויס פאר בילדער וואס מען שיקט ארויס צו צייגן אז די פאטעיטא טשיפס איז שוין געענדיג, והא ראי' זיי זיצן נישט דערנעבן..


text:
1857
1857 איז דאס 57סטע יאר אינעם 19טן יארהונדערט. א געוויינטלעך יאר, וואס איז לאנג 365 טעג. דעם 1טן יאנואר 1857 לויטן גרעגאריאנישן קאלענדאר פֿעדערט דעם 1טן יאנואר לויטן יוליאנישן קאלענדאר מיט 12 טעג.
אלע דאטעס דא זענען לויטן גרעגאריאנישן קאַלענדאַר.
געשעענישן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- 21סטן מערץ - ערדציטערניש אין טאקיא הרג'עט מער ווי 100,000 מענטשן
- 23סטן מערץ - דער ערשטער ליפט פון אלישע אטיס אינסטאלירט אין ניו יארק סיטי
געבוירן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]
- 22סטן פעברואר - ראבערט באדן-פאועל, גרינדער פון דער סקויטן באוועגונג (געש' 1941)
- 2טן יוני - עדווארד עלגאר, בריטישער קאמפאזיטאר (געש' 1934)
- 3טן דעצעמבער - זשאזעף קאנראד, בריטישער שרייבער געבוירן אין פוילן (געש' 1924)


text:
אונדזער לייַדנשאַפט פֿאַר פוטבאָל בילדונג
פּסק יוואַלווד צו בריק די גאַפּס וואָס עקסיסטירן צווישן וויסנשאַפֿט טעאָריע און פיר אין דער אינטערעס פון די אַנטוויקלונג פון הויך מדרגה פוטבאָל פּלייַערס. צו שאַפֿן אַ סטימיאַלייטינג שפּילפּלאַץ פֿאַר פּלייַערס מיט עפעקטיוו נוצן פון טריינינג צייַט. מיט דעם לעצט ציל פון אַ שאַפונג פון אַ גאַנג פון האַרץ פאַונדע עקסערסייזיז וואָס צושטעלן אַ עפעקטיוו אופֿן פון שאפן ינטעליגענט און עפעקטיוו פאָאָטבאַללער. מיט פאַקטיש פּלייַערס אין פאַקטיש פיר ינווייראַנמאַנץ. עססענטיאַללי גענומען ביאָמעטשאַניקס און נעוראָססיענסע אַנטו די פוטבאָל פּעך און מאָלדינג זייער פּרינציפּן אין פּראַקטיש עקסערסייזיז. מיסיע צושטעלן עפעקטיוו און עפעקטיוו טראַינינג סעשאַנז דיזיינד אויף די פּרינציפּן פון וויסנשאַפֿט פֿאַר פאַקטיש פוטבאָל ינווייראַנמאַנץ.
דאַראַן פּיטפיעלד
סעאָ פון פּסק
פאַכמאַן קאָוטש און מחבר געארבעט אין די ו-קסנומקס פּראַפעשאַנאַל טימז און אַקאַדעמי טימז אין די וק און יו. מסק & בסק לובערבאָראָוגה גראַדואַטע מיט פאַרשידן דיגריז אַרייַנגערעכנט פיזיקאַל בילדונג און ספּאָרט ספורט וויסנשאַפֿט.
ברעט דזשאַקאָבס
עלטער פוטבאָל קאָנסולטאַנט און אַדווייזער
פאַכמאַן קאַרעטע האט קאָוטשעד עלטער פּראַפעשאַנאַל טימז אין ביידע די וק, ספּאַין און יו. געגרינדעט אין עטלעכע פאַכמאַן אַקאַדעמיעס אין די יו. עס. און ווי אַ נאַשאַנאַל קאָוטשינג ינסטראַקטער.
פיסיאָלאָגי
מעקאַניזאַמז פון די גוף
גלאָובאַלי ינקיאַבייט סטאַנדאַרדס קאָנסיאַנט טשאַנאַלז איידער סקאַלאַבלע בענעפיץ. געשווינד פארשפרייטן העכער דעליוועראַבלעס כוועראַז וועב-ינייבאַלד אַפּלאַקיישאַנז. געשווינד פאָרן קליקס-און-מאָרטער קאַטאַלאַסיס פֿאַר טוישן איידער ווערטיקאַל אַרקאַטעקטשערז.