text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
czwartek, 31 maja 2012
Pamiyntôł....
– A rzyknijcie mi roztomiyli, skany‘eście przifurgli?
– Anó ze miymieckigo Bochum – łodpedziôł ze rułóm starzik.
– Co łón kciôł Jorguś, co sie pytôł? – wrzescy do ucha tymu starzikowi festelnie już guchô starecka.
– Anó, Agnys, łón sie pytôł skany my sie sam przikludziyli.
Jadóm tak, kulajóm sie dugszô kwilka i tyn taksiôrz juzaś łobracô sie ku nim i juzaś sie opaternie pytô:
– A sómeście to richticzne Miymce abo możno Ślónzôki?
– Jô jes Ślónzôk, ale moja Agnys to jes po łojcach Miymra. – łodpedziôł juzaś ze rułóm starzik.
– Jorguś, Jorguś, a co juzaś kciôł tyn karlus za lynkiyróm? – pytô sie uwziyńcie guchô starka.
– Łón sie pytô eźli my sóm Ślónzôki abo możno richticzne Miymce.
Jadóm dalszij i łorôz tyn taksiôrz sie juzaś pytô:
– A dobrze wóm sie tam wiydzie we tych Miymcach, ja?
– Ja, panoczku, dobrze, sómy już łoba na pynzyji i beztóż tyż kcieli my terôzki nawiydzić moje miasto i tyż możno przocieli, ftore jesce niy skipli.
– Jorguś, Jorguś a co łón juzaś łod cia kciôł? – pytô sie starecka.
– Łón sie ino spytôł jak nóm sie darzi tam we tych Miymcach...
Za jakisik juzaś łoka mrzik taksiôrz gôdô tak pół do sia, a pół do tego starzika:
– Jô miôłech kiejsik dziôłcha we Bochum... żadnô jak noc przed geltakiym... takô barzij szlóndra i krapyka, ale fest zabranô bóła, pijynżno po łojcach, tela, co nic z tego niy wylazło, bo sie symie kamraty durch i jednym ciyngiym śmiôli, iże sie kca łobabić ze... heksóm...
– Jorguś, Jorguś, a co tyn gryfny synek za lynkiyróm kciôł terôzki łod cia?
– Nic, nic takigo... łón cie... poznôł!!!
środa, 30 maja 2012
Ojtanazyjô...
– Niy dozwól mi żyć we takim stanie, cobych bół zalyżny łod roztomajtych dinksów, drótów i inkszych elekstrycznych fizymatyntów, i ku tymu jesce, coby mie możno futrowali bez szlauch ze jakijsik flaszki. Eźli przijńdzie mi znejść sie we takij zituacyji, lepszij mie łodszaltruj łod tych wszyjskich dinksów, ftore mie trzimióm przi życiu...
Łóna sztrekła sie ze tyj naszyj zofy, wyszaltrowała telewizyjo i kómputra... a piwo wylôła do ausgusa...
wtorek, 29 maja 2012
My stare szoferôki...
– Wiycie, chopy, jô to ci już móm tak licze grace, iże ledwa poradza utrzimać ta szolka ze tyjym...
– A jô, to juzaś móm taki lichy weźrok, iże bali niy poradza ujzdrzij tyj mojijj szolki...
– Nóóó... jô tyż. Niy miarkuja blank na kogo żech przi łostatnim welónku głósowôł... jô blank niy widziôł żôdnych mianów na tyj welónkowyj szkartce...
– Co padosz? Gôdej głóśnij!
– A jô, to móm ci chopy taki reumatyzmus, iże niy poradza sie ku wóm łobrócić...
– Eee tam, jô jes „ciśniyniówiec”, jô móm taki druk, iże kiej isno stana, to mi sie zarôzki we palicy kryńci tak, iże niy poradza zrobić jednego szrita....
– Ja? Jô to poradza zrobić pôrã kroków, ale nigdy niy pamiyntóm kajech miôł pójńść!
– Eee, chopy, to jes wert naszygo podyszłygo wiyku...
– Nó, ale, chopy, niy ma jesce tak blank źle, przeca mómy jesce chocia wszyjske... prawo jazdy, prôwda?
poniedziałek, 28 maja 2012
Karciôrz a... podzimki
Nó, tóż śleciała zima, prziszła wiesna i tyn mój kamrat cosik musiôł ze tóm plancjóm zdziôłać. Ftosik mu doradziół, iże podzimki trza na wiesna powłóczyć i zatym jesce naciepać miyrzwy abo polôć belówóm. Mój kamrat przipnół do trekera nôjprzodzij hoki a zatym maszina do łozciepowania gnoja. Nó, i siôd juzaś na tyn szleper i napocznół krajzować tam a nazôd po tym polu. Łod drógi, do lasa, łod lasa ku dródze, i tak ciyngiym ta samô lajera. A tam pod tym lasym styrcôł ci taki jedyn wsiowy ipta. Spomiarkowaliście, iże we kôżdyj wsi musi być taki jedyn wsiowy gupielok, wsiowy guptaś (nó, we mieście tyż, ale jich tam tak niy zawdy idzie ujzdrzić), ftory ci na zicher żôdnymu niy ukrziwduje, ale na isto poradzi gôdkóm ździwoczyć i do łostatka cowieka łozgzukać.
Tyn mój kamrat dojyżdżôł ku lasowi, treker wyrcy, maszina łozciepuje naobkoło tyn gnój. Larmo i capiynie choby côłki gnojok mu na pukel śleciôł, a tak już ze daleka tyn wsiowy iptak kiwôł ku niymu gracóm i wrzescôł:
– Hej! Ty tam, na tym traktórze! Jak ci leci?
– Dobrze, dobrze, miyrzwa łozciepuja...
Nawróciół i za pôrã minutek juzaś dojyżdżô ku lasowi. A tyn wsiowy gupielok juzaś fómluje ryncami i wrzescy:
– Hej! Ty tam, na tym gryfnistym traktórze! Co robisz?
– Łozciepuja chopie gnój na ta plantacjô...
Za pôrã minutek juzaś jes przi lesie, i juzaś tyn wsiowy ipta i ciubaryk fachluje gracami i wrzescy ku niymu:
– Hej! Ty tam szykowny karlusie na tym nôjgryfniyjszym traktórze! Co robisz?
Mój kamrat już do łostatka łozgzukany wrzescy na côłki karpyntel:
– Posypuja, chopie, podzimki gównym!
– Jezderkusie panoczku! Alech ci jô jes gupi, aże gupi – rzykô ci ku mojimu kamratowi tyn wsiowy gupielok. – Wiedzóm łóni, iże jô zawdy posuwôł podzimki... cukrym!
niedziela, 27 maja 2012
Janiółki, janiółki....
– Siema, ziómolu! – Jarosław Małosrogi-Kaczyński dupiato przibiół górzć ze swojim utrzidupskim Adamym Hofmanym.
– Wiyncyj luzu, chopie – rzycznik prasówy PiS-u pokôzôł, jak wyglóndô modziokowo witaczka.
– Niy wyłajzi mi to, bo pewnikiym móm za knap moje palcyska – tuplikowôł jankornie Kaczyński.
– Tóż prezesie, mogymy sie tyrpnóńć banióma, gymbami.
Hofman prasknół ze byka, aże Jarosław Małosrogi kulnół sie na ściana.
– Co? Jako... Cóż to bóło?! Jakeś sie łopowôżół! – łozjargôł sie prezys PiS-u.
– Łóne, te modzioki majóm takô witaczka! – wymowiôł sie jego podkómyndny. – Musicie panoczku to pochytać, eźli kcecie trefić do tych modzioków, do tych modych welmanów, wybórców!
– Letko ci pedzieć – mrónknół Kaczyński, kiej masiyrówôł czoło. – Jeżeś ino trzidziyści jedyn lôt stary, a mie pizło gynał dwa razy tela!
– Fajniście wóm ale idzie panoczku – tuplikowôł Hofman. – Môcie panoczku wrodzóny talynt szałszpilerski. Nałónczôs łostatnij kampaniji majstersko markiyrowôł pón dobrego ónkla we brylach, tóż tyż terôzki bez problymu zagrôcie panoczku srogigo przociela tych gówniôrzy. Bydziecie panoczku barzij widziany niźli tyn Owsiak!
– I bydóm na mie welować?
– Na zicher, panoczku, na zicher! Na BANK!
Kaczyński smôrszczół brwie.
– Jô niy kca, coby welowali na jakisik bank, łóni majóm na mie welować!
– To tak sie ino gôdô. Musicie panoczku spokopić modziokowô gôdka.
– Móm lepszyjszy knif, moc lepszyjszy pómys – zmyszół sie prezes haźlikowych. Wrajżymy na nasze listy deczko modych ludzi. Nôjlepszij... jake mode dziołchy!
– Szprymnie, grajfnie prezesie! – pochwôlół Hofman. – Już widza nagówki we cajtóngach: Janiółki Kaczyńskigo!
Zmarkotniôł Hofman ale...
– Ino co ze naszymi starymi kamratkami... Nelli, Beta Kympa, Gosiewskô, Wróblinô, Sobeckô... Zyta...
– Take śnich janiółki jak ze cigowyj rzici trómpyjtka – fuknół Kaczyński. – Baji te nowe wrajżymy na łostatnich placach na listach. Przecamć blank niy kcymy, coby ftorôś śnich richtik dokulwitała sienóm do Syjmu?
– Klar, iże niy! – Hofman zatar górzci. – Łostało nóm ino znôjść jake fajniste dupy!
– Coś pedziôł? Suchóm! – smorszczół brwie Jarosław Małosrogi.
– Nó, Laski! Dupyncje! Foczki!
– Co takigo? Blank niy miarkuja!
– Nó... KOCIAKI!
– A! To trza bóło zarôzki tak gôdać!!!
sobota, 26 maja 2012
Gwôłt...
– Nó, i jak tam na wywczasach sómsiôdko – pytóm sie jóm opaternie, bo wiym, iże zółwizół, chobych i niy suchôł napocznie łozprawiać, i sie ku tymu asić.
– Panie Ojgyn! Fajniście, fajniście ci nóm bóło na wywczasach.
– Ja, kôżdy tak gôdo – padóm ji na to cichuśku.
– Panie Ojgyn! Nôjprzodzij we Turcyji Ana, Elza i mie... zgwôciyli!
– Nó, i?.....
– Zatym zakludziyli my sie do Grecyji i tam tyż Ana, Elza i mie zgwôłciyli...
– Jezderkusie! Niy gôdejcie sómsiôdko, tam tyż?
– Ze Grecyji wykludziyli my sie do Szwecji...
– Nó, i co?
– Nó, i tam, panie Ojgyn, zgwôłciyli Ana i mie...
– Niymożebne! A Elza?
– A Elza... niy kciała!
poniedziałek, 21 maja 2012
Blank nowy kapelónek...
„Mój roztomiyły kapelónku!
Nastympnóm razóm dolyj ino pôrã kropek gorzôły do wody, a niy pôrã kropek wody do ... gorzôły ... to za piyrsze!
A terôzki posuchej gynał i zapamiyntej to na zawdy:
Mszô zetwô ino godzina a niy dwie półowy po śtyrdziyści piyńć minut;
Jest dziesiyńć ino przikazaniów boskich a niy dwanôście;
Jes ale dwanôście apostli, a niy dziesiyńciuch;
Krziż trza mianować gynał ... krziż ... a niy gôdać, co to jes sroge „T”;
Na krziżu jes Pónjezusek a niy Lech Kaczyński;
Pónbóczka ukrziżowali, a niy zajebali, i to Żydy a niy ruske łod Putina;
Nie lza tyż gôdać na Judasza, iże to bół skurwysyn;
Juzaś te, co grzyszóm, pójńdóm na isto do piykła a niy ... w pizdu;
Po prôwdzie twoja kóncepcyjô, coby ludzie festelnie klackali i bóła owacyjô, zdô mi sie fascyniyrujóncô, ale coby zarôzki tańcować ku tymu „makarena” i jesce robić cug jak na zabawie, to już bóło przegniyńcie;
Ółblaty sóm dlô wiyrnych, to sóm hostyje, a niy szpajza do wina;
Dej tyż se chopie dalszij pozór:
Maria Magdalyna bóła jawnorzysznicóm a niy ... kurwóm;
Kain niy cióngnół kabla, ino zatrzas Abla;
Przi napoczniyńciu gôdô sie „Niech bydzie pochwôlóny” a niy „kurwa mać”;
Na fajrant juzaś gôdô sie „Bóg zapłać” a niy „ciao, ciao”;
Na łostatek, po kôzaniu ślazuje sie ze kazatelnicy po lekuśku po słodach a niy sjyżdżô sie po gylyndrze;
I jesce jedyn fal:
Tyn przi ółtôrzu, wele ciebie we cerwiónych szatach, to niy bół żôdyn przeskoczek (tranwestyta), ino to bół jô, twój BISKUP. Amynt!”
niedziela, 20 maja 2012
Baby a... chopy....
Blank przi dźwiyrzach do tego składu powiesiyli ale takô insztrukcjô, jak ci tyż to przinoleżi korzystać ze tego modernego sklepu. Napisane tam bóło tak:
– Mogesz babo wlyjźć do sklepu ino jedyn jedziny rółz;
– We tym magazinie jes szejść sztoków, a cychy łosobliwe tamesznych chopów, sóm corôzki lepszyjsze ze kôżdym sztokiym;
– Mogesz tyż łobrać se lecy jakigo chopa na tym razinku sztoku, abo pójńść ło jedyn sztok wyżij;
– Kiej już wlejziesz wyżij, to na zicher niy mogesz sie wrócić nazôd.
Nó, tóż jedna wrazicko baba, możno ino Hamerikóńskô baba (chocia Polski tyż niy sóm lepszyjsze) uzdała sie wlyjźć rajn do sklepu, coby znojść tego jedzinego dlô sia chopecka. I tak na tym piyrszym sztoku przeczytała wiszóncô anónza, na ftoryj jes napisane:
„Sam sóm chopy, ftore majóm dobrô robota!”
Baba pomedikowała deczko i polazła zarôzki drab na wiyrch. Na drugim sztoku juzaś anónza, na ftoryj jes napisane:
„Sam sóm chopy, ftore majóm dobrô robota i ku tymu przajóm dzieckóm!”
To ale babie niy stykło, i polazła jesce wyżij. A na tym trzecim sztoku bóła ci juzaś inkszô anónza, na ftoryj pisało:
„Sam sóm chopy, ftore majóm dobrô robota i ku tymu przajóm dzieckóm, i sóm festelnie urodne i głôdkie!”
Nó, kiej tak to wyglóndô – pomedikowała baba – to pójńda na szczwôrty sztok.
A na tym szczwôrtym sztoku juzaś nowô anónza:
„Sam sóm chopy, ftore majóm dobrô robota i ku tymu przajóm dzieckóm,
i sóm festelnie urodne i głôdkie,
a ku tymu rade pómôgajóm swojim babóm we dómowych robotach!”
– Nó, tóż to ci przecamć niysamówite – myśli se baba – i ze blank ciynżkim sercym popyndalowała wyżij.
Na pióntym sztuku juzaś anónza, na ftoryj stoji napisane:
„Sam sóm chopy, ftore majóm dobrô robota i ku tymu przajóm dzieckóm,
i sóm festelnie urodne i głôdkie,
a ku tymu rade pómôgajóm swojim babóm we dómowych robotach,
nó i jesce ku tymu sóm stopieróńsko rómanticzne!”
Baba festelnie kusi, coby łostać na tym sztoku, ale jednakowóż – jak to baba – musi podeptać dalszij, coby do łostatka wszyjsko sprôwdzić. Nó, wlazła na tyn łostatni, szósty sztok a sam anónza:
„Jeżeś, moja roztomiyło, na tym sztoku już byzuchantkóm nómer 31.647.132. Sam niy ma żôdnego już chopa.
Tyn sztok fónguje ino beztóż, coby pokôzać,
iże babóm nigdy, żôdyn niy wygódzi!
Dziynkujymy gryfnie za nawiydzynie naszego sklepu!”
Ale, coby niy bóło tak blank ajnfach, naprociw tego sklepu dlô babów łozewrzili tyż jesce sklep dlô chopów. I terôzki blank krótko. Na piyrszym sztoku anonza, iże idzie sie sam lajstnóńć babeczki, ftore pierónym radem majóm tyn zeks!
Na drugim sztoku tyż anónza, iże sam razinku idzie sie łobsztalować baba, ftorô mô pierónym rada tyn zeks a ku tymu jes ci jesce moc pijynżno.
Sztoki łod trzecigo do szóstego niy mieli żôdnego byzuchanta!
sobota, 19 maja 2012
A umisz to pływać?
Rółzczasu wykludziółech sie na pôrã dni do tyj Stegny, wlôzech ci do takigo maluśkigo, gryfnego szynku i łorôz ujzdrzôłech ci tego mojigo kamrata Jółzla, ftory uśmiychniynty łod ucha do ucha, choby mu fto nowy fligerek sprawiół, siedziôł przi tiszu pod łoknym ze zajdlym piwa we gracy.
– Jezderkusie! Jółzel, a ty co sie tak sóm do sia chichrôsz, cóżeś jes taki festelnie rôd, chobyś we totka wygrôł?
– Anó, wiysz Ojgyn, wczorej żech ci ta moja łódka wiksowôł, nó ... coby blyskała jak nowô ... i łorôz podlazła ci ku mie dziołcha, ryżô ... gryfnô jak Claudia Schiffer abo naszô Anna Mucha ... gôdóm ci chopie ... a cycki ci miała telkie, iżech do siela takich niy widziôł ...
– Nó, i co Jółzel? – pytóm sie go wrazicko dalszij.
– Nó, wiysz, stanóła ci tak łóna wele mie i spytała sie eźli moge symnóm popływać na tyj łódce. Nó, tóż wziónech jóm na ta moja kana i łodpłynyli my dosik sporze łod brzygu ...
– Nó, dobra, Jółzel, i co dalszij?
– Anó, Ojgyn, wyszaltrowôłech motor i gôdóm ku nij, iże terôzki abo do sie szczelić, znacy sie, abo zeks abo ... bydzie musiała do kraja płynóńć sama ...
– Jezderkusie, aleś ty jes łoszkliwiec ...
– I wiysz co Ojgyn! Łóna blank niy poradzióła ... pływać ...
Za jake pôrã dni juzaś wlozech bez cufal do tego samego szynku, i juzaś ujzdrzołech uśmiychniyntego, i jesce barzij radego Jółzla ...
– Widza Jółzel, co dobrô launa cie blank niy łopuszczô, prôwda?
– He, he Ojgyn ... musza ci chopie pedzieć, iżech wczorej juzaś cosik bajstlowôł przi mojim bółcie i podlazła ci ku mie jedna sztramsko, szykownistô blóndina ... a cycki ci miała jesce srogsze jak ta ryżô łóński tydziyń ...
– Niy gôdej Jółzel, ty to môsz ale mazel ... nó i pewnikiym tyż sie zarôzki spytała eźli moge ze cia popływać po tym morzu, prôwda?
– A cobyś wiedziôł, tela iże popłynółech jesce dalij, tyż wyszaltrowôłech motor na tyj mojij kanie ...
– Miarkuja! I juzaś kciołeś sie dupnóńć, znacy sie dołeś ji do wybóru zeks abo pływanie nazôd samyj ...
– Ja, ja Ojgyn , i łóna tyż niy poradzióła pływać, beztóż jô jes dzisiôj taki rôd ...
Nó, i możno niy bółoby lo czym sam gôdać kiejby niy to, iże blank przed mojim wyjazdym ze Stegny do dóm wlozech juzaś do tego szykownistego szynku, i juzaś trefiółech na Jółzla ale festelnie stropiónego, ftory szlukôł po lekuśku piwo ale płaczki mu sie we łocach zwyrtajóm ...
– Sergust Jółzel! A cóżeś to dzisiôj taki zasympióny i jankorny? Stało sie co, umar ci ftosik, abo jesce co gorszyjszego?
– E, dej pokój Ojgyn. Jô juzaś wczorej bajstlowôł cosik wele mojij łódki i łorôz juzaś podlazła ci ku mie szykownistô dziôłcha, côrno jak cygónka, a cycki to ci miała ... Ojgyn, blank sie niy poradzisz wystawić jake ci łóna miała cycki ... Ojgyn, to sie niy do forsztelować .. take cycki, pôłne szóstki i to jesce szpryngujónce ...
– Nó, i co? I ty juzaś w morze, daleko, daleko, wyszaltrowôłeś motor ...
– Ja, Ojgyn, wyszaltrowôłech motor, kuknółech tak na te jeji cycki i gôdóm zwykowo:
– Dziołcha abo dosz mi sie dupnóńć, znacy sie abo zeks abo płyniesz sie sama do brzygu ...
– Nó, i co Jółzel? – pytóm sie już fest ciykôw ...
–– Ojgyn! Łón seblykła batki ... Ojgyn, łóna seblykła batki i miała ci takigo ciulika, takigo srogigo, iżech jesce do siela takigo niy widziôł ....
– Jezderkusie, toś wlôz na mina ...
– Ojgyn, Ojgyn ... miarkujesz? Jó ... niy poradza pływać !!!!
wtorek, 15 maja 2012
Żółte szkartki...
– Hanys! Wiysz ty co, pójńdymy możno dó mie i tam łobalymy ta halbecka, ftoro móm we kabzi ...
– Eee, Bercik, coś ty jaki? Przecamć u cia we chałpie jes i twoja starô, i twoja świekra, a chnet piźnie dwanôście w nocy.
– Cicho być Bercik, wiela niy fandzol, ino pyndalujymy i tela!
Zaklupali, Hanysowô staro wrółz ze jego świekróm łotwiyrajóm dźwiyrze i gibniynte w pół pytajóm kamratów rajn. Świekra stôwiô na tiszu halbecka, a babeczka łod Hanysa sebuwô mu szczewiki.
– Jezderkusie! – dziwô sie Bercik. – Jak ty to chopie robisz, iże te twoje babeczki sóm take moreśne?
– Wiysz Bercik, to jes tak – napoczynô Hanys. – Miôłech ci psa. Przilazuja do dóm, a sam nasrane na tepichu. Nó, tóż pokôzôłech mu ... żółtô szkartka.
– Nó, i ...
– Na drugi dziyń przilazuja juzaś do dóm a sam ci juzaś nasrane jak stodoła. Nó, tóż drugo żółto szkartka pokôzôłech tymu psiokowi. Przilazuja na trzeci dziyń a sam ta samo lajera, juzaś nasrane i to na rzôdko i ku tymu côłki sztrółdekel pojscany.
– Nó, i ... Hanys! I co?
– Nó, pokôzôłech gizdowi czerwiónô szkartka a zatym łapnółech siykiyra i zatrzas’ech gizda.....
– Nó, ja miarkuja, ale rzyknij ty mi ino chopie co mô ze sia spólnego tyn psiôk ze twojóm staróm i świekróm?
– Nó, dzisz Bercik ... łóne majóm już po dwie żółte szkartki....
poniedziałek, 14 maja 2012
Trzi putany...
Wiycie, dziołchy – napoczynô jedna łozprawiać – bółach wczorej ze jednym takim ci maklerym giyłdówym ... za pijóndze, mô sie rozumieć ...
– Nó, i jak bóło? – pytajóm kamratki.
– Anó, tyn istny nic ino tyn jego laptop, jakiesik wykresy, sztrichy na wiyrch, sztrichy na dół ... a łó mie blank przepómniôł.
– Nó, ja ... miarkuja! – gôdô jedna śnich ze wymiarkowaniym. – Tragedyjô dlô kobiyty, prôwda?
– A jô, dziołchy – rzóńdzi drugô – bółach łóński tydziyń ze jednym ci takim dziôłaczym ... PZPN-u .... za pijóndze, za pijóndze ...
– Nó, i co? To musiało być festelnie interesantne – pytajóm sie kamratki.
– E tam, blank niy. Łón ino ciyngiym zaziyrôł na dźwiyrze i tropiół sie, kiej pó niygo przijńdóm!
– Nó, dziołchy, jô toch miała ale cufal! – gôdô łostatniô śnich. – Bółach ci zeszło niydziela ze richticznym bambrym ... za pijóndze, za pijóndze, a jak ....
– I co, prasknół cie możno bicyskiym, ja? – ze spółczuciym pyto sie jedna.
– Niy, to niy, to bych jesce szczimała, ale łón fórt jamrowôł: A to, iże za sucho, a to juzaś, iże za mokro, a na łostatek, iże ... pierónym za drogo!
niedziela, 13 maja 2012
Trómpyjtka....
– Panie dochtorze! Móm pieróńskô utropa ...
– A ło co sie rozłajzi panie Bercik? – spytôł opaternie dochtór.
– Anó, musielibyście mi cosik dać na to, coby tyn mój chopski interes bół deczko dugszy ...
– Nó, na to, panie Bercik, niy ma żôdnyj mediciny, ale moga wôs skiryrówać do takigo lazarytu, kaj wóm tyn ... chopski interes ... przeszczypióm na srogszy ...
– Niy gôdejcie dochtorze ... kaj, i kiej byda tam móg sie zakludzić? – pytô uradowany Bercik.
Dochtór dôł Becikowi skiyrowani na operacjô. Bercik poszôł do lazarytu a tam ci mu zbajstlowali tyn moderny przeszczyp ... przisznajdowali mu miasto jego ciulika trómpyjta łod elefanta. Nó, możno niy takô blank srogô trómpyjta, ale trómpyjtka łod takigo maluśkigo elefantka.
Tak jakosik pôrã dni niyskorzij przikwanckôł sie łón juzaś do naszego knapszaftu, do swojigo dochtora ale ze srogim ślimtaniym.
– Panie dochtorze! Musicie mi panoczku zarôzki, w te piynty uchlastnóńć ta trómpyjtka!
– A czamy? Co sie stanóło? Niy poprawióło sie wóm pożycie ze waszóm staróm, abo co?
– Niy, niy ło to sie rozłajzi ...
– Nó, tóż ło co idzie? – pyto sie dochtór.
– Wszyjsko ze mojóm staróm bóło dobrze, poradziółech ji yntlich wygodzić ...
– Nó, to wszyjsko jes do porzóndku Panie Bercik, prôwda?
– Ja, ale mogecie sie panoczku wystawić wielach jô skorzij jabek ... do rzici nafolowôł?
sobota, 12 maja 2012
Strzybne wiesieli....
– Cóżeś ty Ana łogupła? – neruje sie Bercik. –Chnet dwadzieścia lôt my nikaj na dancingu niy byli i bóło dobrze, pra?
– I skuli tego, Bercik, idymy i szlus! – wrzescy Ana. – Dzisiôj trefióło nóm strzybne wiesieli i jes przileżitóść, coby my kajsik pokwanckali sie na tańcowanie, na gryfny dancing.
Cóż miôł borok robić. Wycióng ze szranku ancug, łoklupôł ze kulków na mole, łogolół fresa, łoblyk świyże fuzekle, zaknółtlowôł se binder i poszliiii ...
Wlazujóm do szynku a już łod dźwiyrzy portiyr, kłaniô sie nisko Bercikowi i gôdô:
– A witóm wôs panie Bercik, tisz na dwiuch, jak zawdy, prôwda?
Ana tak ino kukła na Bercika ale nic niy pedziała. Siedli sie przi tiszu a sam w te piynty przileciôł ółber ...
– A witóm piyknie, panie Bercik, witóm! – ugibô sie we pas. – Winszujecie sie panie Bercik to, co zawdy, ja?
Jego Ana ino zacisła zymbiska, ale nic niy gôdô. Kaj kole północy wylazuje na ta kniajpiannô bina kónfyrancjer i napoczynô sie program artysztycny:
– Witóm gryfnie wszyjskich, terôzki bydzie nasz nôjlepszyjszy sztriptiś! ... Fto ściepuje piyrszy ... galoty?
– Bercik! Bercik! – wrzescy côłki restaurant.
– Ło ty giździe stopieróński, ty berdyjô zatarcónô! – napoczła wrzesceć Bercikowo babeczka i jak ci niy napocznie prać taśkóm Bercika po palicy i kaj jesce popadnie. Ani sie Bercik pozdôł, kiej wylandowôł we taksie.
– Jô ci ty giździe dóm dancing! – wrzescy dalszij Ana, i piere go dalszij kaj ino poradzi go trefić. Łorôz taksiôrz sie łobrôcô ku niym i fałesznym uśmiychym:
– Nó, panie Bercik, takij baby toch jesce przi wôs niy łoglóndôł ...
piątek, 11 maja 2012
Nasze góry i gorzôła ...
Łozprawiali kiejsik przi ladze piwa we gryfnistym restaurańcie u nôs na Wolce we Chorzowie modzioki, ftore dziepiyro co wróciyli sie spode Tater. Jedyn śnich, srogi chop napocznół tak:
– Nałónczôs jednego ze naszych feryjnych szportlagrów we Tatrach pojechalichmy we zóna Morskigo Łoka. Dokludziyli my sie pod ściana, pod taki bergwand. Nasz insztruktor, trajner łod kletrowaniô (jako, iże bylichmy narychtowane na wander pod kôżdym zglyndym) forszlagowôł nóm, cobychmy luchnyli po jednym. Coby sie nóm – jak to wytuplikowôł – ta ściana letko pokładła; bydzie sie lekszij wlazować. Naszô czelodka niy medikowała dugo i napoczli my „kłaść te ściany” dosik intynziwnie. Polekuśku tyż i nasze flaszecki napoczli tajeć jedna po drugij i skóńczóło sie na côłkowitym łożarstwie. Kiej tyż côłko hormijô łocucióła sie równo ze rozwidniokiym, spomiarkowalichmy, iże niy ma snami podżygôcza i prowajdera libacyji, znacy sie insztruktora .....
I sam ci terôzki napoczynô sie wersjô GOPR-owców:
– Gzujymy naszym „gazikiym” jak sto pierónów, wyjyżdżómy zeza zakryntu a sam łorôz jakisik fric na pojstrzodku drógi idzie po styruch, wbijô hoki we tyn asfald i asekurjyruje sie lajnóm do kletrowaniô ...
czwartek, 10 maja 2012
Jak sie pôrzóm (jak sie dupczóm) roztomajte ludzie:
Alpista (abo inkszy bergsztajger) – zawdy ino na ... wiyrchu;
Inżiniyr – ino podug ... colu, podug planu;
Briftryjger – wartko ... dolazuje;
Polityker – mô fajrant już przi łobiyckach abo tyż ino łobiycanki, macanki a gupimu styrcy;
Zymbok (inakszij: canarct) – to idzie wymiarkować, iże zawdy ... gymbóm;
Hadrok lebo szmaciôrz – dolazuje ino ... rółz bez tydziyń;
Policajt – zawdy ze twôrdym knebulcym i szpangami;
Szachista – piere króla bali i przi królowyj;
Dydektiw – ino po ćmoku i blank anónimowo;
Rajter – rajtuje łostro i zawdy kce być piyrszy;
Fusbalok – jak niy hakruje, jak niy świtnie w szinkbajn, to spôlóny i nigdy niy poradzi ... trefić w buda;
Liwerant pizzy – jak sie niy dokulwitô bez piyńć minutek, to blank ... zimny;
Tałcher (norek) – mô srogi druk, łosobliwie kiej jes gymboko;
Gólfista – mô maluśke baliki a fantuje sie, coby heftnóńć łoziymnôście łorôz dziurecek;
Muzikant – mô ci pierónym wizgyrne i zwyrtne palcyska , ale potrza mu ... kapelmajstra;
Arbajter we rajzybiórze – niy jes iste kaj i kómu, bele ino wciś tyn swój klamor i szmelc;
wtorek, 8 maja 2012
Łozprôwka ...
Bóła tesknô listopadowô łodwieczerz. Jarosław Maluśki (po łojcach mianowany Kaczyński) łozewrził do mola dźwiyrze swojigo pomiyszkaniô i łoświyciół rajn wszyjske fóncle. Jak zawdy pomiyszkanie bóło prózne i cichuśke, i ino wiyrny Alik siedziôł zmiyrnie na szeslóngu i wylizywôł swój pelc.
Zmôchany, usiotany prezes PiS-u z procnym wezdychniyńciym zynknół sie we jego fatersztulu.
– Zrobiółech to – pedziôł po kwilce cichóści. – Wyciep żech je łobie wrółz na zbity pychol.
Alik wejzdrzôł tak na niygo, choby blank niy dowiyrzôł.
– Wyciepnółech wrółz Joanna Kluzik-Rostkowskô i Elza Jakubiacka ze mojij partyji – powtórzół sztram Kaczyński. – I proszã, niy zaziyrej tak łoszkliwie na mie, chobych utopiół jakigo maluśkigo kocika.
Alik szajsegal wróciół do lizaniô swojij szłapecki.
– Uwôrzôsz, iże jô jes świnióm, ja? – spytôł dómowygo kamrata Kaczyński tóm swojóm napasztliwóm sztimóm. – Śmiało! Rzyknij mi to direkt do łoczów!
Alik blank niy łodrzykôł.
– Łoch, sto diosków! Niy musisz mi przipóminać, wiym, miarkuja, iże to byli nôjbliższyjsze spółpracowniki Lecha Kaczyńskigo i iże mój świyntyj pamiyńci bracik kopyrto sie we tyj kripcie pod Wawelym.
Kot przeciep sie ze tym lizaniym ze szłapków na swoji basisko.
– Jeżeś cicho, ja! To ci jesce rzykna, co Poncyliusza tyż szmajtna ku dziobłu, doczkóm ino na jakisik sztich do haje i jakô zołgówka. Abo niy ... wuchtna go bez żôdnyj przileżitości, ino skuli tego, co jô móm takô chańdź. Co ty na to?
Nic, blank cicho ...
– Smolisz to? Môsz mie w dupie? Jeżeś blank taki sóm jak tyn côłki rest! Ale jô wydolã, chobych miôł wszyjskich wyciepnóńć i łostać sóm we tym Pis-ie!
Alik ze rułóm napocznół wylizywać swoji ... klyjnoty ...
Kaczyński zrobiół sie szarłatny na fresie ze swojij uwziyntości.
– Ty niywdziyncznô bezkurcyjô! Ciś ze mojij chałpy! Fórt stela! – chyciół kota za szkrawitel i wyciep go za dźwiyrze.
Noc bóła zimnô i mokrô. Niyszczysny Alik bez łoka mrzik siedziôł skulóny na szweli, a niyskorzij skludziół sie we sia i zrobiół na sztrółdeklu to, na co łod dôwna miôł szkrabka ... wysrôł sie!
poniedziałek, 7 maja 2012
Idymy ze staróm do kina...
Łorôz cosik ci jóm letko przebudzióło i gôdô ci ku mie takim zaspanym głósym:
– Te, Ojgyn, przicisz deczko tyn telewizyjor, bo naszô mamulka już nynô we izbie wele i jóm na łostatku tym głóśnym telewizyjorym łobudzisz...
A jô sie siedza i dalszij zaziyróm na ykran, i ino festelnie śmiôć mi sie z tego kce... Ale tak po kielanôstuch sekundach moja starô, spomiarkowała, iże jô blank niy ryaguja na jeji gôdka, zawrzeskła na côłki karpyntel:
– Ojgyn, ty stopieróński mamlasie, wyszaltruj tyn diosecki telewizyjor!
Wiycie, jô sie do terôzki lachóm, chichróm sie choby mie ze skóry łobdziyrali, kiej sie spómna, iże łóna wylazowała ze kina blank na samym łostatku, bo ji tak gańba bóło! ...
niedziela, 6 maja 2012
Fotoradary...
Za pôrã minutek przikludziół sie policajt i tego mojigo kamrata... wyśmiôł, i gôdô, co ustawiyli naskwol tyn fotoradar tak, coby kôżdego ci sam knipsnół, bo sprôwdzajóm tym tuplym eźli ludzie majóm pasy zapniynte.
Nó, ludzie... kamrat erbnół szejść mandatów za te niyzapniynte pasy, bo przeca jesce ze swojóm staróm jechôł...
sobota, 5 maja 2012
Bercik świtnół...
– Niy miarkujesz? Bercik świtnół, blank niy żyje!
– Nó, cóżeś ty? Jak to sie stanóło?
– Anó, Bercik wróciół łonegda do dóm, szluknół jednego abo dwa, legnół sie do prykola, zakurzól cygareta, łoblycze sie chycióło ....
– I co? Spolół sie?
– Niy ... zdónżół łozewrzić łokno i wyfuknół bez nie ...
– Jaaa ... miarkuja ... i połómôł sie côłki, blank na śmiyrć?
– Niy! Skorzij zaglingôł po fojerwera. Fojermaniô łozpostrzili take góminianne koło i tam fuknół.
– Pukło? Łozpraskło sie te koło?
– Niyyy ... Jakosik sie tak łod niygo łodbiół i nazôd czympnół do chałpy.
– Nó, i terôzki, to sie już cheba na zicher spôlół!
– Niy, niy! Łodbiół sie łod futrziny i ... śleciôł ...
– Jezderkusie! Gynał na sztreka?
– Niy, blank niy! Stôła ci tam ta łobsztalowanô fojerwera. Ze plałóm. Trefiół na ta plandeka, łodbiół sie i juzaś wskoknół do swojigo łokna.
– Zatrzas sie na amynt, prôwda?
– Niy ... Śleciôł nazôd, łodbiół sie juzaś łod tego góminiannego kółka i wleciôł rajn do pomiyszkaniô!
– Ło sto pierónów! ...Nó, tóż jak tyż to na isto tyn Bercik sie zatrzas?
– A ... zastrzylyli go policajty, ftore już tyż sie tam przikludziyli ... bo jich festelnie napocznół wkurwiać!
piątek, 4 maja 2012
Dziyń Hutnika (ale i Fojermana)...
Nó ale, to już jes juzaś srogo polityka i niy ma sam co dalszij jamrować i wajać, bo jes môj côłkim pyskiym, gryfnie sie wszandy porobiyło, zazielynióło sie we zegródkach, na tych naszych wszyjskich plantach i we panaziyntkowym Parku Kultury przemianowanym terôzki na Park Ślónski, kaj łod mocki lôt – niy ino chorzowioki – zwyrtajom côłkimi familijami. Ptôki wyrobiajóm na stromach, we krzach wiela ino wlejzie i ćwiyrkolóm na côłki karpyntel.
Zawdy sie tyż gôdało:
„Kiej przifurgli boczónie, to i świynty Florek za dźwiyrzami.”
A i Leopold Staff napisôł gryfne sztrofki ze kierych jô ino taki ci sam kónszczyczek wciepna:
„ ... poważny bocianie,
Polskich słomianych strzech święty Florianie”.
Zdôwało by sie, co tyn Staff tyż ino ło fojermanach gôdôł. Nale to niy jes na isto prôwda, bo zawdy smelcyrze, hutniki fajrowali we tyn dziyń, a przi nich to i tyż fojermany i inksze, kiere arbajtowali przi goróncym, przi żeleźle, kajsiś tam we łodlywniach i kaj tam jesce. Ale tyż byli gryfne powiarki ze Florkiym. Choby ino take:
Kiej poleje we świyntego Florijana,
Zetrwo jesce dugi czôs pogoda zakichana”
Bóła tyż i inkszo powiadaczka, kiero idzie tak:
„Na świyntego Florijana dysc rzynsisty,
Bydzie latoś plon okwity, dobry i czysty.”
Dobra, dobra, świyntego Florijana mómy dzisiôj a jô terôzki winszuja wszyjskim skuplowanym ze werkami, ze hutami mocka zdrowiô, coby szczimać na tych lichuśkim gyhaltach i pynzyjach. Bo tyn świynty to przecamć môj, a môj mô swoji zwyki. Môj, to dziołcha i synek, stary knaker i jejigo starô, stary purt i ... baba ze „agyncji”, jedna takô raszpla i ... pypeć na modego karlusa. Co jô sam Wóm byda berôł? Wszyjsko sie idzie wystawić, forsztelować.
czwartek, 3 maja 2012
Baba ze mobilniokiym...
Nó, tóż jadymy tak se dalszij, wszyjske we tyj bance ściykłe na tego babsztyla, już do łostatka łocucóne i ... łorôz haltynsztela. Zbiyróm sie do wyjńścia, zaziyróm, a sam tako maluśkô starecka tyż kce wyjńść ze wózykiym. Ftosik ji już ale pómogô, tóż tyż ino czekóm aże wysiednie, cobych i jô móg wylejźć. A tu łoroz tyn erzac nyjgerki nôgle mi sie na plecy ryje i wrzescy na côłki karpyntel:
– Gibcij! Gibcij! Mie sie pierónym ścigo, uwijóm sie jak sto diosków!
Nó, i wtynczôs niy szczimôłech. Łobracóm sie ku nij fresómi, i nôjbarzij ci zgrzyndliwie jak ino poradza, ciepia ku nij:
– A kajżysz sie to mamzelo spiychosz, kaj ci sie szlóndro jedna tak uwijô?
Przecamć ... plastik rozkłôdô sie bez 1000 lôt!
Nó, a rest tego dnioszka miôłech na isto szykowny ...
środa, 2 maja 2012
Kamractwo....
U babów to jes tak : Przilazuje jedna takô mamzela do dóm ło pół szczwôrtyj ło szaroku, na rozwidnioku, ździebko chycóno, kudły rozkociymbane, zjachrane, szaty popuczóne, poskurcane ... chichrô sie choby sie lajstła nowy lipynsztift lebo ojla parfinu ...
– Kaj tyś do dioska kandego do terôzki bóła ? Godej mi sam zarôzki bo niy szczimia – rzóndzi wnerwióny chop i małowiela a go moge szlak trefić.
– Jô ... jô ... kaj jô bóła ? Ep, kcesz na isto wiedzieć, ja? – szwandrusi ta istno.
– Ja, ty, ty! Kajś sie tak dugo słańdała, kajś sie do terôzki smykała? – pytô sie jóm corôzki już barzij rozgzukany chop.
– Jô? ... A co tyż sie to yntlich stało? Bo dzisz chopecku roztomiyły ... jô ... bóła u Elzy, u tyj mojij kamratki miarkujesz? Jô tam śnióm heftowałach ... znacy ... łobie my sie tak deczko heklowali. Kciałach ci usztrikować taki gryfny zegówek dlo cia na gyburstak. I tak ci nóm to śleciało.
– Co ?...
– A co ? Niy wierzisz mi ? – gôdô fałesznie ta yma. – Nó, tóż glingnij sie dó nij.
– Halo, to ty Elza? Sam jô, ja chop mojij staryj. Bóła u cia moja baba, bo gôdała mi, co bez cołko noc cosik łobieście heklowali lebo sztrikowali.
– Ja, ja łóna bóła u mie, bóła – pado na to zgodliwie kamratka.
– To po jakiymu jes ci łóna takô napranô, co? – pyto sie jesce barzij wkurzóny.
– ???
– Nó, wiysz, co cie byda sam cyganić ... łóna cie na isto ze kimsik zdrôdzô – ta istnô już wszyjsko wyfaflała. – Nale, kiej kcesz, to mogesz sam dó mie przijńść. Zebier ze sia jakosik flaszeckã dobrygo wina i ... a ... a mogesz być już dzisiôj na łodwieczerz ?
A u chopów to jes juzaś tak : Przilazuje chop rano kole pióntyj do dóm, festelnie łożarty, nabzdryngolóny choby kopaczka, kudły potargane, na pycholu i na kraglu łod hymdy fleki po lipynsztifcie, ancug blank popuczóny, sflekowany i sklabustrowany, a ze gymby capi choby ze starego tryjtka abo kiejby sie kista starego piwa łoztrzasła.
– Mie tam nic niy łobłajzi kajś ty bół ! – jargô sie deczko baba. – Blank mie to niy łobłajzi ... jô ... jô już móm kofry zaladowane i wykludzóm sie ze dzieckóma do mojij mamulki. Nale, tak jesce na łostatek, chocia mie to ganc już niy szteruje, jes mi to blank jedno, rzyknij mi ino kajś to ty bez côłko noc bół ?
– Co gôdôsz? Ło co sie rozłajzi? Kaj co ... kaj jô ... kaj jô bez cołko noc gymziół, kaj jô wandrowôł ? – ździebko przimulóny, chop niy poradzi jesce zmiarkować, co tyż ta jejigo baba łod niygo kce.
– Mosz mi zarôzki pedzieć kajś bół ! Chocia to mie zółwizół już blank niy łobłajzi. Psinco mi już do tego, mogesz robić co kcesz, łamzić kaj, ze kim i do kogo kcesz. Nic niy kca wiedziec, ino tela : kajś ty giździe dziosecki do terôzki bół ?
– Jô, padosz jô, kaj jô bół ? A wiela to jes terôzki ? Jô ... jô, miarkujesz, jô bół u Ojgyna ... i bez cołko noc my szkaciyli.
– Co ty fandzolisz ? U Ojgyna żeś bół ? A dyć łoszkliwcu pieróński niy cygóń mie i niy kmiń tela.
– Niy wierzisz mi, niy ? Nó, tóż sie glingnij do niygo ... sam môsz telefółn ...
– Halo, Ojgyn, sam jô, baba tego naprańca. Bół u cia mój chop ? Szkaciyliście bez cołko noc, ja ?
– Co, co cy bół ? Co, cy bół ? A dyć łón jesce do terôka snami grô !!!
wtorek, 1 maja 2012
Môjowe fajery ...
„Ukochany kraj, umiłowany kraj ...”
abo inkszô:
„Tysiące rąk, miliony rąk... „ ?
Wszyjskie my jóm wiskali. I niech mi sam żôdyn berów niy fandzoli, iże bóło inakszij. My wszyjskie, i dziecka, i łojce, i starziki-powstańce, richtik w to kiejsik wierzyli, co nóm moge sam we Polsce, a ku tymu i na Ślónsku być na isto lepszij. I iże po tym côłkim przeciepowaniu nôs ze Polski do Miymców, i nazôd, po tym tajlowaniu, chatruszyniu sie wszyjskich, i ło wszyjsko, bydzie yntlich pokój. Nó ale, niy wszyjskie to razinku tak bydóm spóminać.
Nôjprzodzij Piyrszy Môj. Zawdy bół to szykownisty fajer. Terozki mómy ci Trzecigo Môja i jesce srogszy fajer. A miyndzy niymi blank nowe świynto, Świynto Flagi mianowane kajniykaj – fanafest. Niy wiym po jakiymu, ale my wszyjskie fajrowanie mómy skuli roztomajtych haji, rómraji lebo łostudy. Bo tyż jesce we tyn gryfnistym môju mómy szejśćdziesiónt siedym lôt jak Adolf kipnół i zmachlowali szlus ze tóm drugóm wojnóm światowóm. I nikiej zawdy u nôs, juzaś bydymy mieli dwa fajery. Bo kuknijcie ino. Zawdy my fajrowali dziewióntego môja, jak ruskie wlejźli do Berlina. A terôzki wypokopiyli, iże to tak na isto bóło łósmego, po Amerikónach. I co? I psinco! Fajrować bydymy i we wtorek i we strzoda za tydziyń. A co! Niy stôć nôs? A dyć, iże stôć nôs. Bo tak wszyjskie majóm to do porzóndku poskłôdane. Nóóó, ... my tyż. Tela, iże u nôs ci wszyjsko jes na swojim placu... to znacy, iże pierón wiy kaj!
Latoś to je ździebko inakszij, chocia przileżytości do fajrowanio tyż ci mómy choby Rus wancków. Bo dzisiôj mómy Piyrszygo a we szczwortek Trzecigo Môja. Dzisiôj, jak zawdy, fajrować ci bydóm ci u nôs we Chorzowie SLD-yjoki kole tego dynkmalu przi piyrwyjszym szlachthauzie i kole tego dupnego badyhauzu. A we szczwortek juzaś pón prezidynt ze jejigo czelodkóm bydzie skłôdôł kwiôtki na tyn (już we nocy pośmiatany) dynkmal naprociw dôwniyjszego sztalwerku we Hucie „Kościuszko”. I sam ci terôzki spómniôł mi sie jedyn wicny fal, co jô już go sam możno kiejsik gôdôł. Wiycie, iże jô przebakôł chnet śtyrdziyści lôt we tym werku, we tyj chorzowskij Hucie „Kościuszko”. I kiejsik razinku trefiółech mojich kamratów ze tego werku i pokwanckali my sie do kupy do kaczmy na „Flocie” na maluśkigo sznapsa. Nó, i jak my to mómy we zwyku: tyn jedna laga, tyn drugô, trzeciô i ... zasik łod nowa: tyn jedna raja, tyn drugô raja, i jesce rółz ta samô lajera aże... wiyncyj grzychów niy pamiyntóm... i toć niy za wszyskie żałuja!
Troszycka zetrwało aż tu łorozki jak cosik niy gruchnie, jak cosik niy tómpnie, jak ci niy dupnie choby ze karbidówy abo kanóny. Gawca sie, a tu ze tego naszygo dynkmala, tego, kiery styrcy kole werku, rzicióm do chorzowskij dôwniyjszyj masarni, ślazuje tyn powstaniec ślónski, kiery mô fresa łod Stanika Ligonia. Jezderkusie ! Miarkuja, iże na isto bydzie u nôs szczwôrte powstanie ślonskie (a wiycie, iże w nocy ze 2 na 3 moja trefi na dicht dziewiyńćdziesiónt jedyn lôt łod tego łostatnigo). Bo dejcie ino pozór. Postawiyli tego Powstańca gynał naprociw mojigo werku, co to sie „Kościuszko”, „Królewsko” abo jak tam jesce inakszij sie po tym Hindusie Lakshmi Narayanie Mittalu mianuje, coby durch i jednym ciyngiym wachowoł eli by tyj huty fto niy ebnół. Ale, tyn srogi powstaniec ślónski tak ci sie zamamlasiół, iże mu spode kichola côłko huta zachachmynciyli a do kupy śnióm to jesce naszô chorzowsko masarnia.
Nó toć. Wierza, iże szczwôrte powstanie musi możno skuli tego być i tela. Nic, ino trza gywery, rebuliki i pistółle ze chlywików lebo spode wónglo skludzić do dóm, bo możebnie, co na isto moge być richtik gorko we Chorzowie.
I... tu mie moja Elza łocucióła:
– Wstôwej mi tu zarôzki ty gizdzie pieróński, môsz tu bónclok maślónki, giskana zeltra i ustóń śpiywać na cołki karpyntel: „Do bytońskich strzelców wojsko zacióngajóm..”
Wiycie, Piyrszy, drugi (tyn wypokopióny Dziyń Polskij Fany), Trzeci Môja a i jesce we pióntek zwykowy Dziyń Hutnika terôzki przemianowany u nôs ino na Dziyń Fojermana.


c: text/html

text:
Idzie to tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Moje Wy roztomiyłe. Mŏcie możno dobrych i cichych sōmsiŏdōw, kierzi wrōłz łoblykajōm lacie, folcoki, kiej szpacyrujōm po waszyj gipsdece? Sōmsiŏdōw, kierzi nigdy niy uzywajōm bormasziny i motkōw? Kierzi niy dozwōlajōm swojim dzieckōm wrzesceć na cŏłki karpyntel i tyrać łod łokna do łokna. łod dźwiyrzy do dźwiyrzy? Sōmsiŏdōw, ftorzi po wysłepaniu halbecki abo litra nie lygajōm na waszym sztrōłdeklu, na słōmiōnce? Jŏ na isto takich sōmsiŏdōw niy mōm. Jŏ mōm wrażyni, mie sie sztyjc i jednym ciyngym zdŏ, iże moje sōmsiŏdy, chocia zajimajōm sroge pomiyszkanie, majōm ci stopierōńsko rade przebywać cŏłki czŏs we... mojij ścianie. We moji ścianie, bo mozno inksze jejich ściany niy sōm mozno tak interesantne i szpanowne. Słysza tōż tyż fōrt fluchcyni, pierōnowani pod adrysōm gospodŏrza dōmu, fatra cŏłkij familiji i starszyjszego dziecka. A kiej wrzesknie modszy synek abo dziołszka, to mi grace same ślatujōm ze tastatury kōmputra. Procno tyż szczimać wrzeskliwŏ muzyka, larmo nałōnczŏs fōrt sprŏwianiŏ i rychtowaniŏ pomiyszkaniŏ abo zaszaltrowanych na cŏłki karpyntel telewizorōw. Przeca wszyjske na isto miarkujōm, iże larmo dźwigŏ druk i sprŏwiajōm hercklekoty.
Nale, drugda te cŏłke larmowanie zetwŏ do pōłnocki z zatym idzie sie już legnōńć i prōboać nynać. Bez tyn tyż czŏs czowiekowi przilazujōm do filipa roztomahjte myślonki. Wrŏcŏ sie ku dzieciynctwu.
Fto snŏs niy przeżywŏł tego za dziecka, iże kiej ino zawrzili sie dźwiyrze za majoryntnymi, blank przepōminało sie ło łobiyckach, słōbōnkach, iże bydymu moreśne, łodrobiymi lekcyje a zatym pōjńdymy nynać ze ryncami na sztepdece. Wlazowało sie kajsik do szranku, jużcić zawrzitym na klucz ale... Wyciōngalichmy stare albumy pŏłne fotkōw dziwokich pōstaci we cylindrach i dugachnych do ziymi kieckach. A nasz dzieckowy ajnbildōng przikozywali nōm domalōwać tym ludziōm fōnsy, brody, bryle i co tam jesce. Kiej tyż już yntlich wkletrowało na sōm wiyrch szranku, szło tam znŏjść wercite dinksy, blank niy przeznaczōne dlŏ naszych łoczōw: kruchke, gańbliwe, niybezpiyczne i opaśne. A juzaś ausflug do kuchyni dozwōlała badnōńć gynał, iże łojce przepōmnieli ło skukaniu przed nami sztachecli. I to ci bōł jejich srogi fyjler, bochmy już robiyli malusko fojerka na bpasze kuchyniannygo pieca do kierego wciepowalichmy, co ino nōm wlazło w grace.
Śleci kieladziesiōnt minutek, możno godzina, dwie i czowiekowi blank inkszy myślōnek przilazuje do palicy. Kajsik blank ze zadku filipa brzyncy, bzuczy czowiekowi ta starŏ śpiywka:
„Upływa szybko życie,
Jak potok płynie czas,
Za rok, za dzień, za chwilę,
Razem nie będzie nas.
I nasze młode lata
Upłyną szybko w dal,
A w sercu pozostanie
Tęsknota, smutek, żal.”
Ja, ja... przecamć czowiek już zwiykowany, corŏzki dalszij mu do tych gryfnych dzieckowych, szpasownych lŏt. A jŏch już jes zwiykowany. I terŏzki mi inksze zachy przilazujōm we nocy do mojigo filipa.
Wiycie! Kiejsik, za starego piyrwyj... Ludzie! Jak tyn czŏs leci, kiej jŏ ło mojich modych latach gŏdōm... za starego piyrwyj... we kŏżdŏ niydziela do śniŏdaniŏ musowo bōł Dziynnik Zachodni i jego łostatniŏ zajta ze wicnymi łobrŏzkōma, malōnkōma Gwidona Miklaszewskigo. Terŏzki czekōm na moja Haźbiytka, kiej przikulwitŏ sie ze kościoła, i ku śniŏdaniu wartko czytōm naszŏ farnŏ gazytka „Oremus”, coby spomiarkować gynał, fto tyż to ze mojich kamratōw, przocieli i sōmsiadōw poszoł fōrt ku wiycznōści. Kogo już niy trefia na naszyj Krojcce, ze kim już niy wysłepia lagi biyru i fajnistego sznapsa, ze kim sie tyż już nigdy niy powadza ło polityce, i naszych (Pōnbōczku łodpuść mi tyn grzych) wybrańcach nŏrodu. Już niy przijńdzie – jak to miŏł we zwyku – stary koker Francik Kąkol na seta i piwo po sprawōnkach dlŏ swojij festelnie niymocnyj babeczki. A i już nigdy niy usłysza jak klupie krykōm na słodach Gogolinōw Hajna. Stary Alojz, tyn, kiery zawdy sie zicnōł we naszyj „Jōzefce” ze lewej zajty wele filŏra... tyż sie jakosik wartko straciōł. A i synek – dwadzieścia lŏt mu latoś pizło – tyż już poszoł pod sosiynki... bezmać jakiesik łoszklistwa społyknōł, narkotiki. Niy bydōm tyż już fōrt mrōnceć: starŏ Ana Jōndercynŏ, abo Erna łod Moskalikōw, ftorym ciyngiym ci doskwiyrała rojmatyka. Niy bydzie sie paradziyła we kŏżde niydziylne popołednie, jak zawdy wysztafirowanŏ, Elza łod Sznapcynyj, a i tyż starŏ Gōminiorka niy bydzie styrceć przi swojij gardinie na trzecim sztoku przi kŏżdych świyntach, kiej niy poradziyła sie doczkać swojich dziecek, kiere mieli jōm nawiydzić; zawdy jij to łobiecowali, ale nigdy sie ku swojij staryj mamulce niy przikludziyli. Stary Maks Myncner tyż kajsik sie zapodziŏł, wykludziyli go do altyshajmu, i kaj go żŏdnŏ jego cera (a i synek łochlapus tyż) niy mieli czasu nawiydzić.
A my samtukej, wele kaczmy, poblisku naszyj „Jōzefki” wrōłz ze ze kamratami jak śtyry wbite we dyliny zarościałe szpernole, czekōmy na siwego kamrata Karlika, kiery zawdy łoznōjmiŏ nōm... fto tyż to we tym tydniu zemrził. Ja, to na isto jes nasz jedziny kamrat, ftory wiy wszyjsko i ło wszyjskich, kierzi zemrzili, kierych już pochowali, abo kierych bydōm na naszym, i niy ino, smyntŏrzu chować. Kiej ale bez cufal przelazuje wele nŏs Gmyrcynŏ, poradzymy tyż jesce łoszkliwie przisrŏwać:
Dejcie pozōr chopy! Łōna... już niy wyglōndŏ jak upulwrowanŏ smŏrszczka, ino gynał, jak posmŏrszczany... pulwer...
Styknōm ku tymu trzi słōwecka, coby jōm łokryślić: słepie, kurzi i starzyje sie!
Bo te nasze życie, to na isto życie wyciepniynte za dźwiyrze szynku, bez łokno chałpy, direkt pod kōłka lastauta. A upływ czasu, kiery we młōdości jes ci blank wolniuśki i niyciyrpliwy, na starōść gzuje niypostrzimanie ze wartkōściōm wrōłz i szpasownōm i tragicznōm. Jŏ tyż drugda bez dugszŏ kwilka poradza przipatrŏwać sie sōm na sia we zdrzadle ze uśmiychym. Kukōm tak na tego niyznŏjōmygo dlō mie starucnego czowieka, blank inkszego chopa jakim jŏch jes, abo bōł, i kiery depce ze głymbokości zdrzadła na tref symnōm. Poradza ci tak zaziyrać na smŏrszczki na mojich licach, zwiyngłe wole, dziwucnie szpicate dakle, miechy pod łoczami, siwe wosy, kiere styrcōm wszandy, na gowie, we daklach, naobkoło gymby, jak zamrōżōne siano; wyglōndōm jak richtik stary buk, stopierōńsko starŏ buczyna.
A buczyny, buki to sōm stromy, kiere zawdych miŏł nŏjbarzij rŏd, chocia jich sam kole mie za tela niy bōło. Im wyżij łōne rosnōm (we gōrach), tym barzij ci te stromy przipominajōm, sōm podane na ludzi, tym barzij sie trzimiōm ziymi takimi szpotlawymi, powykrziwianymi korzyniōma, nikiej te zbakane, usiotane ryncyska naszych starek i staroszkōw. Korzyniōma, kiere wystŏwajōm ci nad ta ziymiŏ, ftore wylazujōm ze pnioka abo ze podziymka grace, ryncyska zwalitego chopa, łolbrzima, wielgoluda i rizoka. I te srogie stromy dŏwajōm take maluśkie ajchle, ajchelki z kierych juzaś nowe wyrosnōm, i to jesce srogsze stromy. A na podzim cheba ino buki majōm tak gryfne liście, iże idzie gawcyć sie na nie cŏłkimi godzinōma. A i żŏdyn malyrz tak gryfnie niy bydzie na isto malowŏł.
Z tym mi sie sam kupluje jedyn kunstmaler, wywołany kunstmaler, ftory sie mianowŏł Rembrandt Harmenszoon van Rijn (ur. 15 lipca 1606 w Lejdzie, zm. 4 paździyrnika 1669 w Amsterdamie). Tyn Rembrandt malowŏł sōm sia we wszyjskich absznitach, we kŏżdym czasie: łod modości aże po starōść. Na isto niy ma barzij rzywnego, zrōszajōncygo łorŏzka niźli autoportryt tego srogigo artisty, kunstmalera, kiery poradzi kuknōńć na sia bez złudzyniŏ we roztomajtym czasie swojigo życiŏ, i na łostatku namalować portryt grajzika, starego dziada we ftorego weźroku znŏjndymy czowieka ze wszyjskich poprzydnich, skorzyjszych portrytōw, wszyjskich we cŏłkości, choby ino starōść poradziōła ukŏzać niy ino jedne życie jako cŏłkość, ale kŏżde łodrymbne życie, kierych tak wiela skłŏdŏ sie na masze żywobyci, na naszŏ ziymskŏ egzistyncyjŏ.
Na jednym ze chnet łostatnich jego portrytōw (namalowŏł go we 1669 roka, na krōtko przed śmierciōm) zaziyrŏ na nŏs stary, myszaty i – pōmimo uśmiychu – usiotany, ustōny czowiek, ftory zapŏdŏ sie we ćmok. Tyn Rymbrandt mŏ łoczy niyspŏłna zawrzite pod jego starucnymi podwiyczkōma. Te łoczy sōm pŏłne płaczkōw, i to niy ze ymocyji, szpanōngu, ale skuli tego, iże z wiykym nasze wejzdrzynie, nasz blik stowajōm sie płaczkowate. Styknie, co jŏ sōm kukna we zdrzadle na sia. Wyglōndōm chobych bōł sztyjc i jednym ciyngym zasmarkany. Łōn, tyn kunstmaler, na tym malōnku pokŏzŏł chnet do łostatka, i to na isto bez myrgniyńciŏ łokym, co poradzi snami zrobić czŏs. Poradzymy tyż ale znŏjść we maluśkich ślypiach tego starucnego, pogodzōnygo ze życiym, grajfnego starego czowieka, przipōmniyni tego, co łōn przeżōł we dŏwniyjszych , skorzyjszych czasach, we jejigo modych latach.
Łostatni autoportryt Rembrandta idzie łobejzdrzić we holynderskim myzyjōm Mauritshuis (Koninklijk Kabinet van Schilderijen, Dom Maurycego, Krōlewska Galeria Malarstwa) we Hadze. A my, ze mojōm Elzōm, mieli ta przileżitość połoglōndać sie malōnki Rembrandta Harmenszoona van Rijn i we Moskwie we Muzeum Sztuk Pięknych miana A.S. Puszkina (Myзeй изoбpaзиTeлbHыx иckyccTB иM. A.C. ПyшkиHa), i we Galerii Uffizi we Florencji, i jesce we Muzeum Historii Sztuki we Wiydniu (KHM, Kunsthistorisches Museum Wien), we muzyjōm pod mianym Stara Pinakoteka (niem. Alte Pinakothek) – muzeum sztuki w Monachium, i jesce we Galerii Malarstwa w Berlinie (Gemäldegalerie) Kupferstichkabinett (Gabinet Rycin) oraz Kunstbibliothek (Biblioteka Sztuki). Budōnek miyści sie na terynie modernego cyntrōm centrum kultōry znanygo jako Kulturforum poblisku placu Poczdamskiego we dziylnicy Tiergarten.
Mōm ci tyż kamrata (niy byda go sam terŏzki mianowŏł) ło kierym my zawdy we szynku, przi ladze biyru mocka łozprawiōmy. I przi tych łzprowkach cosik my mu zawdy zŏwiściyli. Tyn istny, tyn starucny już terŏzki chop, stary knaker, kiery swojim wyglōndym festelnie ci gorszōł Pōnbōczka, ale za to łożyniōł sie ze szykownistōm, gryfnistōm frelōm kajsik niy ze Ślōnska, jednōm ze tych, co to sōm we sztandzie skusić i papiyża, abo dokludzić do bigamiji świyntego Jōzefa. Abo i świyntygo Maciyja, kiery bōł łostatnim apostlym, ftory zastōmpiōł łodstympce Judŏsza po ukrziżowaniu Krystusa, coby jich juzaś bōło gynał, ale to gynał dwanŏstuch. Tyn świynty Maciyj we swojich naukach kłŏd łosobliwie druk na umŏrtwianie ciała i panōwanie nad zmysłōwymi, nad zeksualnymi chuciskōma, pragliwōściami, a do życiŏ fraterskigo i kościylnego wkludziōł ta wywołano „asceza”, ftorŏ niyskorzij łozwijŏł. Gŏdajōm, iże baba ze czasym stowo sie podanŏ na świekra: takŏ baba, jakŏ i szwigermuter. A ta świekra bōła – jak to rzōńdziōł jedyn ze mojich kamratōw – „apetycznŏ”... łōna we cŏłkości wylywała sie bez dekolet! A łōn sōm, tyn kamrat, ftoregoch niy kciŏł mianować, siōngŏł juzaś po kufa i napoczynŏł słepać piwo jak kamela, kierŏ przed łoka mrzikiym wybadała, znodła woda na pustyni.
Mockach sam dzisiŏj roztomajtych belakwastrōw nawynokwiŏł. Ale, to coch sam nałosprawiŏł, to richtik prŏwda, bo prŏwda jes na isto samotnŏ i żyje we cylibacie, beztōż tyż ludzie majōm rade cygaństwo; kupluje nŏs, łozweselŏ, czyni snŏs spōłuczystnikōw i spōlnikōw. Natōmiast prŏwda nŏs izoliyruje i zmiyniŏ we wyspy łokolōne morzym zŏwiści i podyjzdrzałōści. Skuli tego tyż wybiyrōmy te cygańske giyrki, coby niy snoszać samōtnōści prŏwdy.
A tak by tak wszyjsko przeca idzie ze wszyjskim skuplować, sknōłtlować. Tak ci tyż kiejsik, za dŏwnych lŏt, bōło symnōm we Wiydniu, we takim jednym gryfnym i sztramskim szynku na Grünzügu, kaj zawdy sie szło (a pewnikiym i dalszij idzie) festelnie, szykownie i fajniście ubawić. Nŏjprzodzij trza ździebko poszpacyrować nad modrym Dunajym, łobejrzeć Hofburg, Schönbrunn, Ring i Prater, katyjdra św. Sztefana. Idzie tyż tompać nad takim kanałym dunajskim, a kiej już szłapy niy kcōm tyrać, trza sie szykownie zicnōńć we takij – jak to te Cyzaroki, Austrijŏki gŏdajōm – biyrsztubie, łobsztalować gryfny, srogi zajdel piwa lebo lampus wina „Prinz Stefan”, i posuchać muzikantōw, kierzy na isto poradzōm ci wszyjskie melodije, wiydyńskie śpiywki wszyjskich łōnych trzech Staussōw grać. Wiedyń, miasto kaj miała rada wandrować moja Mamulka, miasto dlō mie nŏjgryfniyjsze. Miasto, kiere mie poradziyło zacałbrować do imyntu. Nale czy same miasto moge wiedzieć, iże jes szykowne, abo czy taki srogi „Kanion Colorado” sōm ze sia wiy, co jes na isto galantny, paradny?
Jŏ pierōnym mŏm rod i Wiedyń i tyn cŏłki Dunaj, kiery polekuśku płynie bez niygo, ale terŏzki, kiej wiym, co tam już sie niy wykludza, niy pojada, bydzie ci łōn dlō jak przōnie, ło kierym sie gŏdŏ, co: przōnie, „miłość” bez seksu, to jes choby jajco bez soli! I tyn, co to pedziŏł, miŏł na isto prawie!
Nō ja... chnet bydzie dzisiŏj ćma. Jŏ sie zicna przi łoknie i kukna na ta moja „Jōzefka” i na mōj smyntŏrz, kaj już mŏ swōj plac i Starka Klara, i mōj Tatulek Jorg, i Mamulka Rōłza, i już łod śtyruch lŏt moja roztomiyło Świekra, i kaj – tak sie terŏzki medikuja – tyż mie kiejsik pochowiōm. A cŏłki smyntŏrz, choby ci te gwiŏzdki na niybie, blynduje tymi maluśkimi światełkōma, te wszyjskie świycki tyn jejich swōnd ciōngnie aże sam do mie na trzeci sztok, tyn nowy krziż, ze świyckami naobkoło, i wszyjsko to blikuje choby te Pōnbōczkowe gwiŏzdki na tym cŏrnym niybie i corŏzki cichszij, corŏzki tyż srogszy jankor, tela sam jich bōło, a już niy ma, już wykludziyli sie na ta drugo zajta, tam skondyś sie już niy wrŏcŏ, kaj jes i możno lepszyjsze życie niźli sam nōm zrychtowali... kaj bydzie lepszij... eeee tam, stary dziamdziała...

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Już za połra1 dni bydzie Dziyń Nauczyciela i bez to czowiek sie tak barzi myśli ô2 tych roztomajtych rechtōrach3 i profesorach, co to ich na tyj swoji drōdze spotkoł. Jak żech sztudiyrowoł4 we Warszawie, to poznoł żech tam take dwie profesorki, co to im do dzisiej nojbarzi pszaja5. I ta jedna niy dojś6, że nauczoła […]
Kategoria: Na srogi gōd abo druge danie
Cukinia ze wyndzōnkōm i daktylōma (Ot,co ;) )
Jedyn chop mie przerobioł, co bych pisoł barzi po ślabikorzowymu1 i dzisiej sprōbuja2 sam wciś3 zamiast ło- ô i ôbejrzymy, jak sie Wōm to baje4 czytać. A na tyn ajnfachowy5 recept6 żech prziszoł po tym, jak nasza- moja i ôd moji Baby- modoł7 kōmratka8 ôsprawiała nōm wczora ô swoji rajzie9 do Korei Południowyj i ô […]
Hiszpańskoł smażōnka (Tortilla de patatas)
Tak po prołwdzie, to niy je takoł richtig1 smażōnka, yno ōmlet, ale jakosik mi sie ta nazwa barzi spodobała. Żeby bōło jeszcze ciekawiyj, to żech sie te hiszpańske danie nauczōł robić we Francji. Tortilla [czyt.: tortija] ze kartołflōma2 je klasycznoł, bo rajn3 idzie tyż wciepōńć i wōszt4, i inksze warzywa. Robi sie to trocha dużyj5 […]
Francuski Ajntopf (Ratatouille/Ratatuj)
Tym daniym to żech sie piyrszy rołz zainteresowoł, jak żech łoglōndoł tako bajka, we ftoryj małe zwierzynta- co to normalnie ich niy lubiymy, ale we bajkach nawet ja- robiōły we restauracji za kuchorzy i narychtowały jednymu ważnymu chopowi właśnie take danie. Potyn żech pojechoł do Prowansji, a to właśnie stamtōnd pochodzi te danie i żech […]
Tarta po lotaryńsku (Quiche Lorraine)
Piyrszy rołz jołd1 żech takoł tarta we Lotaryngii (to je tyn regiōn zaroz przi Niymcach) i tak mi łōna2 zasmakowała, że musiołech sie jōm niyskorzi3 tyż narychtować4. Połra razy już żech z tōm tartōm eksperymyntowoł- rołz mi nawet śleciała5 na dylōwka6… ale i tak my jōm zjedli 😉 Joł robia zawsze ta wersja tarty dlo […]
Kurka… ze cukiniōm (Danie ekspresowe ;) )
Sōm take dni, kej1 niy chce nōm sie stoć przi piecu, a chciałoby sie zjejś cojsik dobrego i bestōż2 Chop sam wciepuje te recepty, co by Wołs trocha odciōnżyć łod tego myślynia: co by tu uwarzić? Te danie sie robi połra minut, ale tyn delikatny smak to bydzie dobry nawet dlo rozbestwiōnych3 degustatorōw. Co potrza? […]


text:
Tak po prołwdzie, to niy je takoł richtig1 smażōnka, yno ōmlet, ale jakosik mi sie ta nazwa barzi spodobała. Żeby bōło jeszcze ciekawiyj, to żech sie te hiszpańske danie nauczōł robić we Francji. Tortilla [czyt.: tortija] ze kartołflōma2 je klasycznoł, bo rajn3 idzie tyż wciepōńć i wōszt4, i inksze warzywa. Robi sie to trocha dużyj5 […]
Tag: #cebula
Francuski Ajntopf (Ratatouille/Ratatuj)
Tym daniym to żech sie piyrszy rołz zainteresowoł, jak żech łoglōndoł tako bajka, we ftoryj małe zwierzynta- co to normalnie ich niy lubiymy, ale we bajkach nawet ja- robiōły we restauracji za kuchorzy i narychtowały jednymu ważnymu chopowi właśnie take danie. Potyn żech pojechoł do Prowansji, a to właśnie stamtōnd pochodzi te danie i żech […]
Bananowy hańdyk na gibko (Bananowy indyk na szybko)
Czowiek leci gibko1 z roboty do dōm narychtować jaki mitag2, bo za chwila zajś moł jaki termin i co tu uwarzić? W gowie robiymy przeglōnd tego, co mōmy we lodōwce i okolicach… sōm jakeś banany… ,a moge by tak szczelić miyso ze bananōma?…, ze curry?…, to jeszcze szybko po miyso…, kura?…, niy…, hańdyk? Moge być…, […]
Karminadle cyganiōne (Klopsiki z grochu)
Pōnojś to niy je wcale take zdrowe, żeby durś1 jejś miyso i bez to (choby yno we piōntek) idzie sie wymyślić tyż co inkszego. Po zimie jeszcze możno Wōm łostało kajś2 w jakim szranczku3 trocha grochu, to sie mogecie zrobić take cyganiōne karminadle. Yno sie dejcie pozōr,4 jak we piōntek bajecie5 wołać Wasze bajtle6 na […]
Hekele (Śląska sałatka śledziowa- czasami w postaci pasty ;) )
Ło recept1 na hekele to sie mie sam niyftorzi2 pytali już połra3 miesiyncy tymu. Trocha czasu mi to wziyno, nim żech sie za to chyciōł. U mie w doma sie tego niy robioło, bo moja Muter niy znała tego ze swoji chałpy4– w tyj czyńści łopolskego tego niy znali. Ponojś5 hekele robiōła moja Ōłma ze […]
Karminadle jak dlo grołfa (Kotleciki hrabiowskie)
Łostatnio żech robiōł1 kans2 ajerkōniaku i inkszych kakaōwkōw, a jak byjście przesztudiyrowali3 te recepty,4 to zarozki byjście sie pomyśleli, co tyn borołk5 robi z tymi wszyskimi biołkami- przeca porzōndny Ślōnzok niy wyciepnie6 jedzynia, a świniōw ani inkszyj zwierzyny niy mōm. To żech sie pomyśloł, że trza tym wyfutrować dōmownikōw- bōłech wtedy u Teściowyj, a wiadomo, […]


text:
Rio de Janeiro
Wspůłrzyndne: 22°54'30" S 43°11'47" W
Rio de Janeiro (port. Styczńowo Rzyka) – mjasto we połedńowo-wschodńij tajli Brazylije nad Atlantykym. Rozlygowane na kraju wyżki, postrzůd wjyrchůw, m. in. znůmo "Gowa Cukru" - Pão de Açúcar, nad zatokům Guanabara. Głowne mjasto sztatu Rio de Janeiro. Uod 1808 do 1821 roku prawe głowne mjasto Portugalije - krůlewsko familijo ze Jůnym VI na przodku schrůńůła śe tukej przed inwazyjům armije napoleůńskych. We lotach 1822-1960 Rio de Janeiro bůło głownym jastym ńypodlygłyj Brazylije, podwjela powstała Brasilia.
Mjasto je znůme skiż gryfnych plażůw (l.b. Copacabana, Ipanema), srogigo dynkmala Kristusa Zbawićela (Cristo Redentor) na gůrze Corcovado, nale przede wszyjskym ze kożdoroczńy uobchodzůnygo bakusa.
We 2016 roku bydźe gospodorzym Uolimpijskich Igrziskůw.


text:
Wikipedyjo:Cyntrum prasowe
Witejće.
Skuli wjelgigo zainteresowańo Ślůnskům Wikipedyjům, stworzili my sam prowizoryczne cyntrům prasowe, we kerym idźe dostać kůntakt ze zołożićelůma szl.wiki a tyż skorzistać ze materjołůw kere můmy narychtowane.
Jeli żeś je s cajtůnga abo radyja, szkryflej e-brifa ku: mieclawii(afa)wp.pl, abo naćiś tyn link i sprowjej zajta godki.
Jeli żeś je s telewizje, naćiś tyn link.
Uobejrzij tyž: fto już uo nos szkryfloł abo godoł, historyjo Ślůnski Wikipedyje, abo tyż tekst na licencyje Public Domain uo nos, we polski godce: [1].
Uoficyjolńe, uod kontaktůw s medjůma je Rzeczńik Prasowy Stowarzyszyńo Wikimedia Polska, Paweł Zienowicz
Kůntakt:
- Telefon: (+48) 0 515 235 656
- e-brif: mailto:pawel.zienowicz@wikimedia.pl
Pytańo mogeće tyż szkryflać niżyj:


text:
Macie swoich poetów. Liryka polska urodzona po 1960 roku. Wypisy
Krzysztof Jaworski, Krzysztof Koehler, Andrzej Stasiuk, Tomasz Majeran, Tadeusz Pióro, Wojciech Bonowicz, Sławomir Matusz, Wojciech Kuczok, Jarosław Klejnocki, Jacek Podsiadło, Krzysztof Siwczyk, Jacek Gutorow, Krzysztof Świerkosz, Darek Foks, Marcin Świetlicki, Bartłomiej Majzel, Mariusz Grzebalski, Jarosław Mikołajewski, Dariusz Suska, Maciej Pisuk, Dariusz Bugalski, Grzegorz Wróblewski, Jakub Winiarski, Janusz Koryl, Adam Wiedemann, Marzena Broda, Karol Maliszewski, Krzysztof Ćwikliński, Paweł Konnak, Anna Piwkowska, Krzysztof Śliwka, Zbigniew Sajnóg, Piotr Szewc, Marek Karcerowicz, Cezary Domarus, Jacek Sierpiński, Roman Honet, Paweł Dunin-Wąsowicz, Wojciech Wencel, Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki, Maria Cyranowicz, Marzanna Bogumiła Kielar, Ewa Sonnenberg, Maciej Melecki, Wojciech Stamm, Agnieszka Herman, Jan Sobczak, Piotr Gociek, Andrzej Niewiadomski, Dariusz Sośnicki, Marcin Baran, Marcin Sendecki, Miłosz Biedrzycki, Marek K. E. Baczewski,
Paweł Paulus Mazur,
Artur Szlosarek, Grzegorz Kaźmierczak, Wojciech Wilczyk, Marek Zgaiński, Filip Zawada, Stanisław Dłuski, Robert Tekieli, Jakub Ekier, Piotr Jasek, Bartosz Muszyński, Juliusz Erazm Bolek, Danuta Błaszak, Zbigniew Chojnowski, Artur Kozdrowski, Robert Mielhorski, Dariusz Eckert, Marian Kisiel, Dariusz Brzóska Brzóskiewicz, Robert Adamczak, Mariusz Baryła, Roman Dziadkiewicz, Mirosław Dzień, Tomasz Hrynacz, Szymon Kantorski, Robert Krajewski, Norbert Kulesza, Paweł Marcinkiewicz, Lesław Nowara, Grzegorz Olszański, Piotr Pawlak, Rafał Rżany, Przemysław Szubartowicz, Marcin Wieczorek, Michał Kaczyński, Tomasz Konrad Augustyniak, Paweł Berkowski, Sławomir Burszewski, Jacek Hans Dachtera, Jacek Dobrzyniecki, Mirosław Drabczyk, Paweł Filas, Jacek Katos Katarzyński, Arek Kobus, Bogusław Kopiec, Marcin Kornak, Wojciech Maria Koronkiewicz, Wojtek Kozak, Artur Cezar Krasicki, Dariusz Łukaszewski, Kazik Malinowski, Monika Kopiec, Maciej Mazurek, Yewhen Michnowsky, Grzegorz Midak, Zbigniew Milewski, Marcin Niemojewski, Adrianna Kowalska, Robert Pawlak, Wojciech Płocharski, Andrzej Stefan Rodys, Inga Sieprawska, Andrzej Tokarski, Muniek Staszczyk, Jarek Suszek, Paweł Szwed, Mirosław Tarasewicz, Tomasz Titkow, Ewa Zielińska, Sławomir Żuberek
7,25
(8 ocen i 0 opinii)


text:
Witanje / Begrüßung
Serbski muski chór Delany
DELANY - serbski, katolski kraj - hač do powójnskich lět burski, chěžkarski, w kotrymž sej ludźo do dźěła spěwachu. Hižo 1876 załoži so w Šunowje muske spěwarske towarstwo z mjenom „Róža“, kotrež bě z nastorkom za pozdźiše „Spěwarske towarstwo za Ralbičansku wosadu“. Spočatnje mějachu přistup jeničce mužojo „dobreho a čestneho mjena“, kotřiž su 18. žiwjenske lěto docpěli.
Na iniciatiwu literarneho wědomostnika a basnika dr. Jurja Młynka Šunowskeho wozrodźi horstka horliwych delanskich muži spěwarske tradicije a załoži 1971 musku spěwnu skupinu w Konjecach. Wodnjo wukonjachu swoje dźěło jako ratar, dźěłaćer, wučer abo přistajeny, wječor pak zwjedźeštej jich lóšt a lubosć k spěwej do zhromadneho zwučowanja. Jich prěni dirigent bu Alfons Hrjehor, młody wučer na wjesnej Ralbičanskej šuli. Wušiknje zamó muske hłosy kubłać a formować.
Hižo z prěnimi koncertami w domjacej wokolinje zdobychu sej mužojo přichilnosć ludnosće. Dale a bóle so do wutrobow ludnosće zaspěwachu. Woblubowany chór wuhotowa tradicionalne nazymske koncerty po wšej Łužicy a bu kruće zapřijaty do kulturnych programow na wokrjesnych a centralnych festiwalach serbskeje kultury. Jedyn z wjerškow bě sobuskutkowanje na předstajenju oratorija Handrija Zejlerja a Korle Awgusta Kocora „Serbski kwas“ na župnym festiwalu 1978 w Ralbicach.
Składnostnje swojeho 10lětneho wobstaća da sej chór mjeno „Serbski muski chór Delany“. Hižo 1974 poda so spěwny cyłk na prěnju wukrajnu turneju do susodneje Póskeje. 1979 wobdźěli so chór na Mjeńšinowym festiwalu w městačku Sanct Gotthard w Madźarskej. Dožiwjenja pola w třikrajowym Madźarsko-Awstrisko-Južnosłowjanskim róžku sydlacych wobydlerjo narodneje mjeńšiny Słowjeńcow su nam njezapomnite. Pozdźišo, w lěće 1985, nawjazachmy styki k měšanemu chórej „Křižkovski“ do susodneje Słowakskeje. W kulturnym domje „Petra Bezruča“ w Opavje mějachmy runje tak njezapomnite zhromadne koncerty kaž w Šunowskej Fabrikskej hospodźe w našich łužiskich Delanach.
Njezapomnity je spěwarjam je tež wustup chóra 1991 w Narodnym muzeju w Praze.
Po nahłej smjerći našeho dirigenta Alfonsa Hrjehorja přewza 1990 wušikny a nazhonity wučer za hudźbu Pawołw Šołta – Kulowski wuměłstwowe nawodnistwo chóra.
Bórze po politiskim přewroće nawjazachmy přećelske styki k dujerskemu orchestrej w Saerbecku njedaloko Münstera. Tak mějachmy wurjadnu składnosć, našu serbsku spěwnu kulturu prěni króć tež w starych zwjazkowych krajach Němskeje reprezentować. Lěto pozdźišo hižo móžachmy partnerski Kolpingowy orchester pola nas w Delanach witać. Na zhromadnym koncerće w Šunowskej Fabrikskej hospodźe a při wobrubjenju swjedźenskeje božeje mšě w Róžeńčanskej putniskej swjatnicy Swjateje Marije na Lipje nas serbscy a němscy wobydlerjo ze zahoristosću dožiwichu.
Za swoje zasłužbne ludowuměłske skutkowanje bu Serbski muski chór Delany 1984 z Mytom Ćišinskeho a 1989 z Wuměłskim mytom Domowiny wuznamjenjeny.
W lěće 2005 so dirigent Pawoł Šołta – Kulowski ze słužby rozžohnowa a přepoda taktowy kij Wolfgangej Fristerej. Jeho běchu mužojo wuspěšnje za noweho wuměłstwoweho nawodu nawabili. Swoju 15lětnu słužbu jako hłowny dirigent Serbskeho muskeho chóra Delany zakónči Pawoł Šołta – Kulowski ze swojim mišterskim dźěłom. Delanscy mužojo předstajichu na koncerće k zazběhej swjedźnskeho lěta k 35lětnmu wobstaću spěwneho cyłka w nowembru 2005 w Šunowskej Fabrikskej hospodźe swoju prěnju CD. Na zarjadowanju so Pawoł Šołta – Kulowski oficialnje z chórom rozžohnowa, slubjo mužam wupomhać, hdyž je nuza wulka. Swój slub wón dźensa hišće swěru dodźeržuje. Wot lěta 2006 do 2009 dirigowaše chór Wolfgang Frister. Wot lěta 2009 do 2012 wukonješe to chórowy spěwar Serbskeho ludoweho ansambla Michał Janca. Wot měrca 2012 rěka nowy wuměłstwowy nawoda Serbskeho muskeho chóra Delany Handrij Henčl. Wón je kaž jeho předchadnik spěwar Serbskeho ludoweho ansambla a so ze zapalom za muski chór angažuje.
Serbski muski chór Delany ma tuchwilu 50 čłonow. Z nich je 33 aktiwnych spěwarjow w starobje 29 do 85 lět z cyłkownje 14 wjeskow podłu Klóšterskeje wody.
Wutrobnje strowi předsydstwo Serbskeho muskeho chóra Delany.
weiter zu:


text:
Mount Everest
Wspůłrzyndne: 27°59'16" N 86°56'40" E
Mount Everest, inksze mjana: Czůmolůngma, Sagarmatha – nojwyższo gůra na Źymje, keryj wjyrch je wysoki na 8848 myjtrůw n.p.m. Leży uůna we Azyji, we Himalajach na grańicy Nepalu a Chinůw. Je zbudowano ze grańitůw, gnejsůw, wapjyńůw a łupkůw. Uod trzech strůn jeji masyw je podćynty lodowcůma, s kerych nojdugsze majům 17 kilomyjtrůw. Pjyrszy roz bůła zdobyto 29 maja 1953 bez Edmunda Hillary'ego a Tenzinga Norgaya. Bez uokoliczno ludność je powożano ze śedźiba bogůw.


text:
2013
Andrzej Dębski, Piotr Jakub Fereński, Marta Klekotko, Katarzyna E. Kość-Ryżko, Małgorzata Kozubek, Wojciech Kruszelnicki, Anna Kubczak, Arkadiusz Lewicki, Anna Nacher, Marek Pawlak, Tadeusz Sozański
2012
Piotr Badyna, Piotr Jakub Fereński, Łukasz Kaczmarek, Leszek Kleszcz, Katarzyna Emilia Kość-Ryżko, Małgorzata Kozubek, Wojciech Kruszelnicki, Amanda Krzyworzeka, Jan Galant, Zbigniew Kopeć, Tomasz Rakowski, Elżbieta Rybicka, Patrycja Trzeszczyńska, Piotr Zwierzchowski
2011
Łukasz Afeltowicz, Ewa Banasiewicz-Ossowska, Sławomir Barć, Stefan Bednarek, Wojciech J. Burszta, Wojciech Charchalis, Dariusz Czaja, Wioleta Dąbrowska, Piotr Jakub Fereński, Michał Januszkiewicz, Marcin Kafar, Andrzej M. Kaniowski, Mirosław Kocur, Zbigniew Kopeć, Małgorzata Kozubek, Andrzej Małkiewicz, Michał Mokrzan, Bożena Muszkalska, Waldemar Okoń, Barbara Ostafin, Petr Skaník, Antoni Smuszkiewicz, Łukasz Smyrski, Radosław Sojak, Piotr Stankiewicz, Roch Sulima, Joanna Szalacha, Tomasz Tomaszewski
2010
Stefan Bednarek, Wioleta Dąbrowska, Barbara Fatyga, Katarzyna Kaniowska, Leon Miodoński, Barbara Ostafin
2009
Marek Abramowicz, Stefa Bednarek, Włodzimierz Wysoczański
2008
Stefan Bednarek
2007
Bożena Płonka-Syroka


text:
Idzie to tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Pisza do Cia tych pŏra szkryfkōw, cobyś wiedziŏł, iże ku Cia pisza. Kej ty tyn brif dostaniesz, to bydzie znaczōło, iże łōn do Cia doszŏł. Jak go niy dostaniesz, dej mi znać, to go pośla jesce rōłz. Pisza do Cia blank polekutku, bo jŏ ci gynał miarkuja, iże Ty niy poradzisz wartko czytać.
Niydŏwno fater przeczytŏł we jakimsik cajtōngu, iże nŏjwiyncyj niyszczysnych cufali przitrefiŏ sie ło jakisik kilomyjter łod włōśnyj chałpy, tōż tyż gibko wrōłz przekludziylichmy sie ździebko dalszij. Miyszkōmy terŏzki wszyjske we na isto szykownistyj chałpie. Je ci tu waszmaszina, chocia niy jeżech istŏ, eźli sie łōna niy popsowała. Wczoraj wciepłach rajn pranie, pociōngłach za sznōrek i pranie ci kajsik sie zapodziŏło. Nale, przecamć sie skuli tego niy łobiysza...
Pogoda, launa niy ma u nŏs nŏjgorszyjszŏ. We łōńskim tydniu siōmpiōło ino ze dwa razy. Za piyrszōm razōm bez trzi dni, a za drugōm – bez śtyry dni. Co do jakli kerōm żeś kciŏł. Ujek Pyjkter pedziŏł, iże kej jŏ ci jōm pośla ze kneflami, to bydzie mocka kosztować, bo knefle sōm diosecko ciynżke. Beztōż tyż łoberwałach te knefle i wrajziōłach ci je do kabzy.
Fater dostŏł yntlich robota. Je ci skuli tego hyrny jak pŏw, bo mŏ pod sia jakesik piyńćset ludzi... wysiywŏ trōłwa na kiyrchowie. Twoja szwestra, Julka, kerŏ sie już wydała na łostatku śległa, urodziōła. Niy miarkujymy jesce eźli to synek abo dziołszka, tōż tyż Ci niy rzykna eźliś je ujkym abo tantōm. Jak to bydzie dziołszka, to ta Twoja szwestra do łōnyj miano pō mie, nale bydzie to fest dziwoczne, coby gŏdać na swoja cera – mama. Gorzij je ze Twojim bracikym, Hanyskym. Zawar ci łōn auto i łostawiōł klucyki driny. Musiŏł pōjńść do dōm po drugi kōmplyt, coby nŏs wyciōngnōńć ze pojstrzodka autoka.
Kej sie bydziesz widziŏł, kej sie spichniesz ze Gryjtōm, pozdrōw jōm łodymie, a eźli byś sie śniōm niy trefiōł, to łōnyj nic niy gŏdej.
Twoja mamulka Zofija
P.S. Kciałach ci do tego brifu wciepnōńć pŏra złociokōw, alech już na zicher zaklyjbowała kuwerta.


text:
Brytyjsko Kolůmbijo
Brytyjsko Kolůmbijo (ynglicko godka: British Columbia /bɹɪ.tɪʃ kə.lʌm.bi.ə/), BC (francusko godka: la Colombie-Britannique) je prowincyjo we Kanadźe, kero leży na zachodźe uůnygo państwa. Do kanadyjskij kůnfederacyje wźyli ja jako szůsto. Stolica Brytyjskij Kolůmbije je Victoria a ji nojwjynksze mjasto je Vancouver. We prowincyji půmjyszkuje 4 381 603 ludźůw[1], zaś ji wjyrch je 944 735 km².
Brytyjsko Kolůmbijo leży wele Pokojnygo Uoceana. Grańica mo uod půłnoce ze Alaskům, kero je stanym USA a tyż ze inkszymi prowincyjůma Kanady - Jukůnym a Půłnocno-Zachodńimi Terytoryjůma. Uode wschodu grańica mo ze prowincyjům Alberta a uod połedńo ze amerikańskymi stanůma Washington, Idaho a Montana. Teroźne grańice Brytyjskij Kolůmbije ustanowjyli we 1846, kedy podpisali uoregůńsko umołwa.
Przipisy
- ↑ Statistics Kanda. Canada's population estimates 2008-11-17. Dane ze dńa: 05.02.2009.


text:
Wotrowska wosada swj. Bena je ze swojimi něhdźe 500 wěriwymi najmjeńša serbska katolska wosada a leži na južnej kromje dwurěčneho teritorija we Łužicy. Srjedźišćo wosady je Wotrow. Něhdźe dwě třećinje wobydlerjow wužiwaja wšědnje serbšćinu jako maćeršćinu, wšo jedne hač doma, na puću, ze susodami, w šuli abo w cyrkwi. Serbsce rěči so nimo toho w Kašecach, Žuricach a Kanecach, zdźěla tež w Krěpjecach a Nowym Dworje. Hač na jednotliwe wuwzaća swjeća so Bože mšě jenož w serbskej rěči. Wot septembra 2010 nima naša wosada hižo swójskeho fararja. Administrator je Chróšćanski farar Měrćin Deleńk, wo dušepastyrske zastaranje pak staraja so wjacori měšnicy. Přez čestnohamtske skutkowanje wjele wosadnych wochowa sej wosada žiwe wosadne žiwjenje. K wosebitym składnosám spěwa cyrkwinski chór abo holčaca šola.
Do wosady słušeja sćěhowace wsy: Wotrow, Kanecy, Kašecy, Krěpjecy, Žuricy, Horni Wujězd, Mały Wosyk, Jědlica, Wulki Wosyk, Hłupońca, Bukowc, Nowy Dwór, Njeradecy, Ledźborecy, Panecy.
Z Wotrowskeje wosady je wušło dotal 31 měšnikow a 24 knježnow.


text:
Free Backlinks - More Visit
Just copy this banner code to your website or blog, ...
If you don't place the HTML code below in your Home Page, your website will be removed for the Catalog.
... andSubmit Your URL To The Catalog
Web Pages From The Catalog
- Zespůł na wesele Toruń
- Zespůł weselny Toruń
- Zespůł muzyczny Toruń
- Zespůł muzyczny na wesele Toruń
- Zespůł na wesele z wodzirejem Toruń
- Zespůł weselny z wodzirejem Toruń
- Zespůł muzyczny na wesele z wodzirejem Toruń
- Zespůł muzyczny na wesele Toruń zespoły weselne Toruń
- Zespůł na wesele Bydgoszcz
- Zespůł weselny Bydgoszcz
- Zespůł muzyczny Bydgoszcz
- Zespůł muzyczny na wesele Bydgoszcz
- Zespůł na wesele z wodzirejem Bydgoszcz
- Zespůł weselny z wodzirejem Bydgoszcz
- Zespůł muzyczny na wesele z wodzirejem Bydgoszcz
- Zespůł muzyczny na wesele Bydgoszcz zespoły weselne Bydgoszcz
- Zespůł na wesele Włocławek
- Zespůł weselny Włocławek
- Zespůł muzyczny Włocławek
- Zespůł muzyczny na wesele Włocławek
- Zespůł na wesele z wodzirejem Włocławek
- Zespůł weselny z wodzirejem Włocławek
- Zespůł muzyczny na wesele z wodzirejem Włocławek
- Zespůł muzyczny na wesele Włocławek zespoły weselne Włocławek
- Zespůł na wesele Grudziądz
- Zespůł weselny Grudziądz
- Zespůł muzyczny Grudziądz
- Zespůł muzyczny na wesele Grudziądz
- Zespůł na wesele z wodzirejem Grudziądz
- Zespůł weselny z wodzirejem Grudziądz
- Zespůł muzyczny na wesele z wodzirejem Grudziądz
- Zespůł muzyczny na wesele Grudziądz zespoły weselne Grudziądz
- Zespůł na wesele Kujawsko Pomorskie
- Zespůł weselny Kujawsko Pomorskie
- Zespůł muzyczny Kujawsko Pomorskie
- Zespůł muzyczny na wesele Kujawsko Pomorskie
- Zespůł na wesele z wodzirejem Kujawsko Pomorskie
- Zespůł weselny z wodzirejem Kujawsko Pomorskie
- Zespůł muzyczny na wesele z wodzirejem Kujawsko Pomorskie
- Zespůł muzyczny na wesele Kujawsko Pomorskie zespoły weselne Kujawsko Pomorskie
- Zespůł na wesele Brodnica
- Zespůł weselny Brodnica
- Zespůł muzyczny Brodnica
- Zespůł muzyczny na wesele Brodnica
- Zespůł na wesele z wodzirejem Brodnica
- Zespůł weselny z wodzirejem Brodnica
- Zespůł muzyczny na wesele z wodzirejem Brodnica
- Zespůł muzyczny na wesele Brodnica zespoły weselne Brodnica
- Lekcje muzyki
- Wodzirej
- web-link-exchange
- terminarz
- video


text:
Ihre Sprache: Deutsch Niedersorbisch Obersorbisch
Beschreibung
Sedymy zwězk cełkownego wudawka Spisow Mata Kosyka jo slědny z literarnym twórjenim dolnoserbskego klasikarja, a to z jogo slědneje twóriśelskeje faze wót 1923 do 1937. Basni a fragmenty Kosykoweje awtobiografije wótbłyšćuju, kak jo wiźeł awtor něgajšny Wjerbański swět, tšojenja pó wudrogowanju do Ameriki do kóńca 19. stolěśa a amerikański swět w prědnej połojcy 20. stolěśa, ako jo statkował Kosyk ako farmaŕ a literat w Oklahomje. Rowno tak su Serby a europski swět, žywjenje we Weimarskej republice a cas nacizma tema jogo basnjow. Mato Kosyk pokazujo teke w swójich slědnych poetiskich twórbach nabóžnu mysl a pśiwobrośijo se mócnje filozofiskim rozmyslowanjam.


text:
Portoryko
Portoryko, szpańelsko godka Puerto Rico – terytorjum zuorganizowane ńyinkorporowane Zjednoczůnych Sztatůw uo sztatusie spůlnoty (US Commonwealth), rozlygowane na wyspie uo jednakim mjańe (a poru mjyńszych) we Strzodkowyj Americe, nad Atlantyckim Uoceanym a Karajibskim Morzym.
S anfange půmjyszkiwane bez Indjanerůw, lo Ojropejczykůw uoddekńůne we 1493 roku bez Krzisztofa Kolůmba. Uod 1521 uosadńictwo szpańelske. Szpańelsko kolońijo, we 1898 przejynto bez USA. We 1917 Kůngres Zjednoczůnych Sztatůw nadoł wszyjskim mjyszkańcům Portoryko uobywatelstwo USA.


text:
Jan Nuk z Radworja so praša: Euforija Serbow po schwalenju nowele šulskeho zakonja woprawnjena?
W nowinskim wozjewjenju wupraja předsyda Domowiny Dawid Statnik składnostnje schwalenja nowele šulskeho zakonja dźak kubłanskopolitiskimaj rěčnikomaj Lotharej Bienstej (CDU) a Sabinje Friedel (SPD) za podpěru při zdźěłanju zakonja. Je tónle dźak woprawnjeny?
Wězo jewi so w zakonju za Serbow wjace prawow, směć w šulskich naležnosćach słyšani być. Słyšany być pak njerěka sobu postajeć. Ani w jednym postajenju zakonja njeje zapisane prawo weta. Nastupajo šulske stejnišća rěka pod § 23a, zo maja so planowanja šulskeje syće stać „im Benehmen“ ze zastupjerku zajimow Serbow po § 5 Serbskeho zakonja. Rěka „im Benehmen“ w přezjednosći abo w dojednanju? Čehodla so to potom konkretnje tak njezapisa?
Předewzaće Łužiska energija a milinarnje (LEAG) je so ze swojim přichodnym konceptom łužiskeho brunicoweho rewěra wo wulku rozbudźenosć postarało. Najwšelakoriše stejišća a měnjenja su na to w běhu krótkeho časa dóšli. Bianka Šeferowa je je znosyła a zestajała.
Sakski hospodarski minister Martin Dulig (SPD): Sym wjesoły, zo mamy z rozsudom LEAG skónčnje planowansku wěstotu – za ludźi we Łužicy, za přistajenych we łužiskim brunicowym rewěrje a za energijowy kraj Saksku. Lěta smy čakali, kak dale póńdźe. Nětko mamy wěstotu, a to je dobra powěsć. Wězo njejsu z rozsudom jenož nadźije zwjazane, ale tež přesłapjenosć. Tohodla apeluju na LEAG, zamołwitosć za region dale přewzać. Wotzamknjene zrěčenja maja so samozrozumliwje spjelnić. W zašłych lětach su so wěste infrastrukturne naprawy do přichoda přesunyli, dokelž njebě wěste, kak dale. Nětko je LEAG rozsudźiła, a sakske knježerstwo ma so z wuskutkami rozestajeć a naprawy zahajić.
Křesćan Krawc prosy Serbske Nowiny w naležnosći „cyłoserbskeho zetkanja“, kotruž je na hłownej zhromadźiznje Domowiny we Wojerecach přednjesł, wozjewić pasaže, kotrež dyrbješe pobrachowaceho časa dla wuwostajić. Wón pisa:
Swój diskusijny přinošk zahajich mjez druhim ze sadu: „Trjebamy cyłoserbske zetkanje, mojedla Serbsku zhromadźiznu abo Dźeń Serbow abo mojedla tež – njech rěka, kaž chce!“ W małym pismje w manuskripće steji, ale wosta njewuprajene: „Zjězd Serbow je mi přewysoko přimane.“
Dźensa dodawam tu k wujasnjenju: Folklorny festiwal w Chrósćicach je mjezynarodna show, za nas Serbow kulturny swjedźeń, na kotrymž wukony našich skupin z hóstnymi přirunujemy. Cyłoserbske zetkanje by chcyjo nochcyjo dóstało narodnopolitiski raz. Prajach: „W fokusu za mnje steji: Njehladajo na wšě rozkory dyrbjeli so zetkać k rozmyslowanju, k rozmołwje.“ A wězo tež k zawjeselenju!
Předewzaće LEAG je minjeny štwórtk wozjewiło, zo nowa brunicowa jama Janšojce-sewjer njebudźe, za jamu Wochozy II ma so „jenož“ Miłoraz přesydlić. Što z Wjelceje a Prožyma budźe, jasne njeje. Kak tam ludźo wo tym mysla? Serbske Nowiny su so wobhonili.
Reinhild Martin, korčmarka Miłoraskeho hosćenca „K wočerstwjenju“: Skónčnje je rozsudźene a wěmy, na čim smy. Wšako mje tež zrudźa so z Miłorazom rozžohnować. Samo našej wnučce, kotrejž w Hessenskej bydlitej, stej zrudnej. Prěnich „turistow“ smy kónc tydźenja hižo měli. Woni chcychu sej našu wjes wobhladać, dołhož hišće je. Młode swójby pak praja, zo nětko doprědka póńdźe a zo móža skónčnje twarić. Pola nas dyrbi so najprjedy swójbna rada schadźować, zo bychmy zhromadnje rozsudźili, što budźe a dokal potom póńdźemy.
Manfred Nikel, předsyda Rownjanskeho towarstwa Njepilic dwór: Sym jara wjesoły. Naš statok je žiwy a njebudźe na druhe městno přesadźeny. To je žiwjenske dźěło, štož bu tu natwarjene. Wuprajenje LEAG bě nětko wulka překwapjenka. Ja běch přeco optimistiski, nětko je so moje přeće zwoprawdźiło.
Serbske volleyballistki a serbscy volleyballisća su sobotu zhromadnje z dalšimi volleyballowymi přećelemi w Budyšinje 35. raz wo pokal Domowiny hrali. Po turněrje staj Jan Hrjehor a Kilian Hrjehor někotre měnjenja nazběrałoj.
Kathrin Spiesec, Dźiwje micki:
Smy wospjet jako jeničke ryzy holče mustwo nastupili, dokelž běchu Marijine hwězdźički krótkodobnje wotprajili. Wjeselimy so stajnje na kóždy duel, dokelž přinjesu nam trěbnu hrajnu praksu. Kwalita hrow běše wysoka, přećiwo cyłkam muži dobyć bě chětro ćežko. Woni běchu tež wšitcy znajmjeńša hłowu wjetši hač my. Jednu sadźbu pak móžachmy samo my dobyć. Finale je so mi lubiło, bě napjate a měješe ze Sokołom Budyšin zasłužbneho dobyćerja.
Jan Budar, Rapaki:
Organizacija turněra je jara dobra. Přińdźeš rano do hale, wšo je spřihotowane, časowy plan trjechi, zastaranje funguje, nalada je dobra, přewjedźenje turněra so Sokołkam a Sokołam přeco zaso derje radźi. Štož so nam Rapakam tež spodoba, su fairne a napjate hry. Přeco zaso su překwapjace wuslědki a překwapjace kónčne zaměstnjenja.
Serbska zhromadnosć je Křesćanej Krawcej z Hrubjelčic přewšo wažna. Ze swojimi słowami na 18. hłownej zhromadźiznje Domowiny minjenu sobotu we Wojerecach chcyše wón přitomnych „z wirusom natyknyć“: „Njehladajo na wšě zwady“ namjetowaše Krawc „serbski dźeń“ wuhotować, na kotrymž móhli Serbja z Delnjeje, srjedźneje a Hornjeje Łužicy zhromadnosć pěstować a sej z druhimi mysle wuměnjeć. Axel Arlt wopraša so někotrych delegatow, što k tomu měnja.
Diana Wowčerjowa z Nuknicy, Zwjazk serbskich spěwarskich towarstwow: Tajki serbski dźeń, to sej myslu, je přeće mnohich Serbow. Jónu začuwać, kak to je, woprawdźe jónu cyły dźeń abo wěsty čas w jednym wšoserbskim kruhu być, jeno serbske zynki słyšeć a so w swojej maćeršćinje rozmołwjeć – ideja njeje špatna. Wězo bě wona tu tróšku ironisce měnjena z chutnym žrom. Mje by to wabiło, bych o k tomu chilała sobu skutkować, by-li wo organizaciju tajkeho dnja šło.
Stefan Cuška z Budyšina, Serbski Sokoł: To je wulkotny namjet, ta ideja so mi lubi. Ale kak so to zwoprawdźi, je hišće prašenje.
W lěće 1987 zastupich do Domowiny, dokelž su so tehdy w jeje Lubinskej skupinje starali wo serbstwo w socializmje a wo serbsku folkloru, bohužel pak jenož jara skromnje wo serbsku rěč. Po 1990 běch wjele lět z čłonom Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny respektiwnje předsydstwa župy Delnja Łužica, wosom lět běch čestnohamtski zamołwity za serbske naležnosće wokrjesa Dubja-Błóta. Loni sej prajach, zo běch nětk dołho dosć w serbskich gremijach. Wšako mjeztym zaso wjele młodych Serbow za swój lud dźěła. Ale na kóncu tejele doby swojeho žiwjenja dóstawam naraz fawcy za swoje skutkowanje. Zjawnje twjerdźa přisłušnicy Iniciatiwneje skupiny za serbske ludowe zastupnistwo Serbski sejm, zo je Domowina wšitko wopak činiła a zo dźěła po systemje Němskeje demokratiskeje republiki. Dźensniši předsyda Domowiny, zastupowacy jednaćel třěšneho zwjazka, nowy župan župy Delnja Łužica a čłonojo młodźinskeho towarstwa Pawk běchu za čas NDR hišće jara mali abo njejsu scyła hišće na swěće byli. Sym zrudny!
Powołanske wiki su dobra składnosć, wo móžnosćach wukubłanja w našim regionje so wobhonić. Derje, zo tajke zarjadowanja kaž Kamjenske powołanske wiki sylnišo poskićeja a zo je šulerjo, kotřiž maja so bórze rozsudźić, što chcedźa wuknyć, přiwozmu. Jan Kral je so někotrych šulerjow Ralbičanskeje a Worklečanskeje wyšeje šule na Kamjenskich powołanskich wikach za jich wočakowanjemi prašał.
Rafaela Domaškec: Chcu něšto noweho nazhonić, předewšěm nastupajo poskitk za mnje móžnych powołanjow. Dale chcu móžnosć wužiwać so we wšelakich mje zajimowacych powołanjach wuspytać, štož je na tajkich wikach móžno. Njejsym sej hišće cyle wěsta, što chcyła wuknyć, ale myslu sej, zo to po wikach konkretnišo wěm.
Křesćan Chěžka: Chcu so z ratarjom stać, to je wěste. Na wikach so wobhonju, kajke dalše powołanske poskitki su a kak wukubłanje wotběži. Za wukubłanski zawod so hišće rozsudźił njejsym.
Lětuše prěnje čisło časopisa Česko-lužický věstník podawa wobšěrny přinošk k stawiznam „Centralneje šulskeje maćicy“ (Ústrědní matice školské – ÚMŠ) w lětach 1870 do 1951. Institucija bu jako wuslědk rosćaceho narodneho wědomja w Čěskej, na Morawje a w Šleskej załožena. Patrioća mějachu „děti za majetek národa“, piše awtorka Eva Lukešová. „Zo by sej je narod za sebje zdźeržał, štož dźě bě za dalše jeho přetraće wažne, dyrbješe so jim wukubłanje w ródnej rěči poskićeć.“ ÚMŠ zdoby sej připóznaće za čas monarchije a potom w młodej Čěskosłowakskej. Ale maćica měješe tež wuznam za nas Serbow: Čitar zhoni, zo załoži ÚMŠ w Českej Lípje serbski gymnazij, we Varnsdorfje zmóžni so młodym Serbam wukubłanje z wusměrjenjom na powołanske a ratarske skutkowanje. (Přispomnjenje: Korektnosće dla dyrbi so rjec, zo přećahny spočatk lěta 1947 gymnazialne wukubłanje tež do Varnsdorfa – M.K.).
Pod tymle nadpismom z dodawkom „konfrontacija iniciatiwneje skupiny Serbski sejm Serbam njetyje“ dawa předsyda Domowiny Dawid Statnik slědowace linki do diskusije:
Něhdźe 15 wosobow wopřijaca sejmikowa iniciatiwna skupina Serbski sejm přepóznawa (verkennt) bazowu demokratiju třěšneho zwjazka ze 7 300 čłonami w Domowinje přisłušacych towarstwach a zwjazkach. Iniciatiwa tohorunja nochce připóznać, zo je zajim mjez towaršnostnje angažowanymi Serbowkami a Serbami na aktiwitach „sejma“ nadal snadny. Ze 46 adresatow (sobustawske towarstwa a čłonojo Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny), kotrymž smy přeće iniciatiwy wo rozmołwu posrědkowali, reagowachu jeno dźesaćo, a ći su krótkodobny termin bjez konkretneje temy přewažnje wotpokazali.


text:
Po naszymu
28-09-2016
Dzioło sie to we naszych strōnach we 60. latach. Ta historyjo kupiłach ze drugi rynki, bo jo wtynczos była jeszcze za modo, coby sie politykōm zajmować, bezto mianami żodnymi ciepać niy byda, a sprzedōm tak, jak żech kupiła!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [1]
21-09-2016
Mōj starzik Paweł, co był fesztrym, ôd modych lot mioł fōnsy, bo tako moda była! Jednako fōns- fōnsowi ni ma rowny, bo godało sie, że jedyn chop mo fōnsy niywielgi a końce zakryncōne jak panoczek, drugi – wielgi, chopskie, a jeszcze inkszy taki, jak keta ze pancra!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [1]
14-09-2016
Dzisio bydzie ô babskim ôblyczu! Teroz to se idzie tych roztōmańtych lōntōw nakupować, jak niy we sklepie to bez internet, ale jak rychtik chcesz se czowieku co kōnkretnego kupić, to sie jednako musisz nałazić abo naszukać we necie.
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [24]
07-09-2016
Wczora potkałach starka Kucharsko, co ji już je bez ôziymdziesiônt. Ôgromnie sie uradowała jak mie yno uwidziała, chytła mie pod parza, a ôdkludziła na bok!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [7]
31-08-2016„Ło gupi rechtorce”
Kasia: Po co mie starziku mama statom do szkoły posyłajom, jak my momy strasznie gupio rechtorka!
Starzik: Coż tyż wom tam łona robi, że tak na nia godosz?
Kasia: Starziku, łosondźcie! Łona nic niy wiy, yno sie sztyjc pyto!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [0]
24-08-2016
Jo se myślała, żech już downo skończyła tyn tymat, ale łon zaś prziszoł nazod! Niyspodzianie przijechała ku mie kamratka ze swojim chopym a nagodali mi takich rzeczy, co sie we gowie niy mieści!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [0]
17-08-2016
Starka Kyniszka cołki lata miyszkała we ańcli u Richata Belgijoka. Po woda chodziła na plac do studnie a do wychodka aże za chlyw, ale i to niy wadziło, bo miała we izbie kachlok, spać chodziła ze kurami, ciepłe jodło rychtowała co drugi dziyń, a na tyj a na przigrzoci wiela tego sztromu niy szło. I łostała by tam możnej do końca życio, ale jeji wnuczka Basia szła do szkołow i jeji łojcowie wykombinowali, że zamiyniom starczyno izba na wiosce na wiynksze pomiyszkani we mieście. Potym wzieni starka, jeji wszyski manule a zawioźli do miasta. Kyniszce sie nawet widziało te pomiyszkani: mało izba, wielgo kuchyń, konsek antryju, ausgus z wodom na siyni a hajźlik na podeście we połowie schodow, ani na dwor wyłazić niy trza było! Modzi sie poła do płatu dołożyli za izba do swoji cery. Starce było wszystek jedno, bo jeji stare, przedwojynne łożko bez korowodow do tyj wielgi kuchynie wlazło. Wnuczka miała przijechać na drugi dziyń, to starka se lygła we jeji izbie na wersalka. Jeszcze na takim noczyniu niy spała, bezto chciała go wyprobować, jednako w nocy sie łobudziła, bo zachciało sie i sikać, a kibla se niy narychtowała. Poszła ze świyczkom do hajźlika, bo we wieczor niy dała pozor kaj som szaltry, a po cimoku łazić we nowym miejscu sie boła! Za kwilka była nazod i jak lazła do antryju zakopła ło prog. Świyczka i wyleciała ze rynki a zagasła i choć doś kwila macała po delinie, niy poradziła i znojś! Zaparła dźwiyrze a poszła do kuchynie, a tam na stołku przi stole siedzioł jakiś ciyń! Wyglondoł cołkiym jak starzik Kynig, bo był niywielki a troszka puklaty! Nojprzod sie starka wylynkała, ale potym se padała, że jeji chopeczek i przeca nic niy zrobi, bo se za żywota fest przoli! Siadła se na proci niego, a zaczła śnim godać. Łon, co prowda nic niy łodpowiadoł, ale zdało sie, że i przikiwowoł. Jak sie troszka tom godkom umordowała, łoparła łobie rynce na stole a se drzimła. Jak sie łobudziła, to starzik jeszcze był! Kyniszka łodciongła łokno, coby mu sie lepi przijrzeć, a potym sie łośmioła w głos: Na stole stoł tyn dziwoki kwiotek łod wnuczki, co mu bonsai godajom, a że był trocha krziwy, to po cimoku za starzika robioł!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [0]
10-08-2016
Jedni godajom, ze to je wic, ale nasz ujek Lyjonard, co przed drugom wojnom fest po świecie za robotom wandrowoł, padoł kejś, że to je prowda, a że to sie prawie onymu a jego kamratowi przidarziło.
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [0]
03-08-2016
Nikerzi se myślom, że ślonsko kuchnyń je masno a libeźno, ale to ni ma prowda, bo ślonski warzyni, mo rade łostre korzyni!
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [0]
27-07-2016
Za modu robiłach we jednej budowlanej firmie kaj my baby były yno trzi a reszta same chopy. Za dobro robota roz za czos szefy nom łobiecali wycieczka do bratnich norodow, bo tam szło jechać za darmo.
› przeczytaj cały artykuł
› komentarze [0]


text:
KOMITET POPARCIA POSŁA ROBERTA KROPIWNICKIEGO
Grzegorz Schetyna, Piotr Borys, Jacek Głomb, Jadwiga Szeląg, Jarosław Rabczenko, Krystyna Barcik, Jan Szynalski, Jarosław Lewków, Jerzy Paluch, Katarzyna Kaźmierczak, Janusz Prus, Benedykt Ksiądzyna, Emilian Bera, Maciej Kupaj, Mariusz Foryś, Tomasz Sybis, Zdzisław Tersa, Danuta Barcewicz, Ignacy Bochenek, Leszek Rozbaczyło, Marta Chmielewska, Mirosław Jankowski, Paweł Palcat, Agnieszka Kłopotowska, Franciszek Grzywacz, Aleksandra Lesiak, Andrzej Bednarz, Anna Mokhtari, Grzegorz Kościelniak, Barbara Kuczkowska, Daniel Rzepa Bogusława Radecka – Bych, Franciszek Łoś, Janina Kowalska, Jakub Jagiełło, Jerzy Janicki, Janina Tumaszewicz, Piotr Szymański, Katarzyna Matijczak, Mariusz Kołodziej, Krystyna Czarny, Leszek Czarny, Krystyna Mirończyk, Krzysztof Chopcian, Krystyna Zajko-Minkiewicz, Krzysztof Kobylak, Magdalena Marciniak, Leszek Sanocki, Małgorzata Bulanda – Głomb, Łukasz Sobieski, Urszula Kwiatkowska – Sznerch, Mariusz Barański, Radosława Janowska – Lascar, Paweł Frost, Wiesława Habiak, Przemysław Grześkowiak, Zdzisława Przybylak, Zbigniew Dudek, Robert Kozak, Wojciech Sokołowski, Grzegorz Wala
Emilian Bera - Burmistrz Miasta Jawora
Jan Szynalski
Jadwiga Szeląg, Jerzy Paluch
Krzysztof Dereń
Jacek Głomb
Maciej Kupaj
Jarosław Rabczenko
Józef Pinior
Krystyna Barcik
Grzegorz Kościelniak
Aleksandra Lesiak
Jarosław Lewków
Grzegorz Wala
Robert Kozak
Paweł Palcat
Benedykt Ksiądzyna


text:
Mobilńok
Mobilńok to je zorta aparatůw telefůńicznych, we kerych do kůmuńikacyje sům używane wele radjowe (nojczyńśći we zakreśe mikrowelowym). We terminolůgiji telekůmuńikacyjnyj "kůmůrka" uoznaczo zaśyng pojydyńczyj stacyje przekaźnikowyj, a uod tygo je druge mjano urzundzyńo: telefůn kůmůrkowy. Kej użytkowńik wylazuje ze zaśyngu jydnyj "kůmůrki", je automatyczńy przećepany do zaśyngu nostympnyj. Terozki wjynkszość mobilńokůw dźoło we systymach cyfrowych (GSM, DCS, PCS, UMTS). Pjyrwyj bůły tyż stosowane systymy analogowe, kej l.b. NMT.


text:
Coś fajnygó
Rogale świytomarcińskie
Poznej, stetrej, spucnij rogole świytomarcińskie
Poznańskie rogole świytomarcińskie to nie sóm takie zwykłe rogole, nie. Takie zrobić to nie jes tag ajnfach. To sóm szlachetne rogole zez nadziyniym zez biołygo maku. Te rogole sóm ci od ponad 150 lat nojważniejszym poznańskim słodkiym (znaczy ciastym). Dzisiej majóm óne specjalny status Chronióygo Łoznaczenio Geograficznego ? mogóm powstawać ino wew Wielkopolsce i to weduk ściśle określony receptury. Jak sie już jes wew Poznaniu, to trzebno przynojmni jednygó so spucnóńć, a i dó famuły jakigóś zabrać!
Dowiydz się wiyncy
Wew Rogalowym Muzeum łopowiymy wóm legyndy ło tym, skiyndy sie wziyny rogole, pokożymy wóm jak i zez czegó sie je robi, a zaś wóm je dómy dó spucniyńcio. Ale czym bydziecie je mogli spucnóńć, to bydziecie je tetrać razym zez Rogalowym Mistrzym, przy użyciu tradycyjnych porzóndków cukierniczych. Po dródze zoboczycie tyż fotegrafki i reklamy zwiunzane zez historióm rogoli.
Gwara poznańsko
Chcecie godać po poznańsku?
Gwara poznańsko to jes gwara miejsko. Godali nióm mieszkańcy miasta i hubów od XIX wieku. Wew ty naszy gwarze sóm wymyrdane cuzamen do kupy: jynzyk łogólnopolski, wielkopolskie gwary ludowe i nimieckie szprechanie zez czasu zaboru pruskiygo. Do dzisiej jeszczy możno tóm gware usłyszeć wew Poznaniu, jak sie dobrze klapioki nastawi.
Wew Rogalowym Muzeum poznocie wiele charakterystycznych do Poznanio ausdrucków ? nie ino: “tej”, “wiara” czy “pyry”, ale jeszczy wiyncy. Tu dowiycie się m.in., co to są “młodzie”, chto jes “szplin” i co to sie znaczy “mieć fifa”. Nauczycie się tyż śpiywać po naszymu, czyli godać zez charakterystycznóm poznańskóm intonacjóm.
Rogalowo historia Poznanio
Dumy Poznania? wew rogalowy wersji
Co buło nojważniejsze wew dziejach Poznanio? Co dzisiej jes wew niym takiygó wyjątkowygó? Tego wszystkiego wew skrócie sie dowiycie zez Rogalowy historii Poznanio ? jedyny na świecie ?rogalowy? ? jak to pozywajóm ? animacji. Tóm animacjóm możecie so obglondnońć ino wew Rogalowym Muzuem Poznanio ? nigdzie wiency ji nie zoboczycie. Nawet wew Luwrze, Museo del Prado abo Ermitażu, czy dzie tam byście sie jeszczy nie zatrajtali!
Poznański renesans
Perły poznańskiygo renesansu
Rogalowe Muzeum Poznanio sie mieści wew zabytkowy kaminicy na Starym Rynku, jedny zez nojlepi zachowanych łod zniszczyń wojynnych. Te chate to ci zbudowali jeszczy wew złoty epoce naszygó miasta ? znaczy wew renesansie, nie. Wew środku możecie se poszpycować m.in. na łorginalny drzewianny strop kasetónowy, na łobrazy co sóm namalowane na ścianach jag na płótnie, nie. Możecie so obglondnoć, jakie ci kiedyś buły jadalki, sypialki, bawialki itd. Zoboczycie tyż to, co majstry znojdły jag robiuły remónt ty chaty: np. malusińkóm ciżemke ? znaczy sie taki paputek do gzubka. Bez łokno można szpycnóńć na ratusz i kolorowe kaminiczki budnicze.
Poznańskie koziołki
Zbliżynie na koziołki
Zez łokiyn Muzeum rychtyk widać wieże ratuszowom, co sie na ni bómbióm te koziołki, co je zno świat cołki. Jag bydziecie szpycować na te koziołki bez łokno Muzeum, to nawet jagby buł nojwiynkszy gis, to wóm na glace woda nie poleci. I jeszczy so możecie kiknóńć na nie bez lornetkę, nie, to sie wóm bydzie zdawało, że sie óne bómbióm u nos na parapecie. A jagbyście sie usiedli abo ustawili u nos wew łoknie i sie odebrali na tle tych koziołków (znaczy se zrobili fotegrafke, nie), to już wogle!
A jak sie bydziecie szpycować na te koziołki i sie na jych tle łodbiyrać, to wóm łopowiymy legende ło tym, skiendy sie łóne wziyny.


text:
Zjednoczůne Sztaty
Zjednoczůne Sztaty, Zjednoczůne Sztaty Ameriki (ang.: United States, United States of America, we abrewjacyji: US, USA) – państwo rozlygowane we Půłnocnyj Americe. Grańica mo s Kanadům na půłnocy a Meksykym na połedńu; uod wschodu grańica kraju stanowi Atlantycki Uocean, uod půłnocnygo wschodu Arktyczny Uocean, a uod zachodu Pokojny Uocean. Je to trzeće państwo śwjata jeli chodźi uo terytoryjům (po Rusyji a Kanadźe), a tyż trzeće we wjelośći ludźůw (po Chinach a Indyjach).
Zjednoczůne Sztaty powstały pod kůńec XVIII stolećo, Deklaracyjo Samostanowjyńo uogłoszůno we 1776 roku. Na poczůntku mode państwo toczůło wojny, wpjyrw ze Ynglandym, do kerygo zawczasu uosobne sztaty noleżały jako kolůńije, ńyskorzi we rokach 1861-1865 bůła secesyjno wojna, mjyndzy půłnocnymi sztatůma, kere bůły za zńyśyńym ńywolńictwa, a połedńowymi, kere chćały je utrzimać, a tyż we tym samym XIX stoleću ze Meksykym.
Terozki Zjednoczůne Sztaty sům nojwjynkszům ekůnůmicznům a armijnům potyngům śwjata. We zagrańicznyj polityce uod wrześńa 2001, po terrorystycznych zamachach na World Trade Center a Pentagůn, kůncyntrujům śe na wojńe s terroryzmym.
Admińistracyjńy sům potajlowane na 50 sztatůw a dystrykt Kolůmbijo, s czygo 2 sztaty - Alaska a Hawaje - leżům poza zasadńiczym uobszarym kůntynyntalnyj tajli USA - Alaska na půłnoc uod ńygo a Hawaje furt na zachůd, na Pokojnym Uoceańe.


text:
Šleska
Šleska (němsce Schlesien, šlesce Ślůnsk, delnjošl. Schläsing, pólsce Śląsk, čěsce Slezsko) je historiski region w srjedźnej Europje na woběmaj stronomaj Wódry. Najwjetši dźěl Šleskeje leži dźensa w Pólskej, mjeńšej dźělej słušatej do Čěskeje a Němskeje.
Wot lěta 1815 słušachu tež wulke dźěle Hornjeje Łužicy do pruskeje prowincy Šleska, kaž na přikład města Wojerecy, Běła Woda, Zhorjelc a Lubań. Hač do kónca Druheje swětoweje wójny w lěće 1945 słušeše nimale cyły kraj do Němskeje, štož so po Podstupimskej konferency změni, jako přeńdu wšitke teritorije wuchodnje Łužiskeje Nysy pod pólsku kontrolu. Němskorěčni wobydlerjo Šleskeje so zwjetša wuhnachu a wjele z nich namakachu tež we Łužicy nowu domiznu, štož přinošowaše runje w ewangelskich kónčinach Hornjeje Łužicy k spěšnej germanizaciji prjedy serbskich wsow.
Najwyši wjeršk Šleskeje a zdobom jedyn ze symbolow regiona je Sněžka (1602 m) w Kyrkonošach, kiž tworja jako dźěl Sudetow přirodnu hranicu Šleskeje z Čechami.
Pólska Šleska[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Wjetšina wobydlerjow pólskeje Šleskeje su Polacy, ale je tež mała němska mjeńšina.


text:
Epòka bronzë
Epòka bronzë – je pò epòce kaminia, a bëła na Kaszëbach w latach 1700–700 r. przed Chr.. W tich latach lëdze robile np. seczerã ze stoplënë kòpru i cënë to je bronzë - w propòrcji 9:1. W ti epòce bëła łużickô kùltura. Ti lëdze żëlë z gbùrzeniô, ale téż rëbaczëlë, jachtowelë a zbiérelë, co jima dôwa nôtëra. Czej chto ùmarł, jegò cało pôlëlë. To, co pò nim òstało, kłedlë razã z darënkama zrëchtowónyma z metalu i keramiczi do grobów.
- To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.


text:
Cvjnhtnm Xfcyjt Gjhyj Dsltj Ha caйTe domuytmsk.ru
Cvjnhtnm Xfcyjt Gjhyj Dsltj - 293293.ruCvjnhtnm Xfcyjt Gjhyj Dsltj Ha caйTe 293293.ru Related results. Image Gjhyj Dsltj Vfvfib Yfcjc Cvjnhtnm Abkmv Jykfqy Download Download image Gjhyj Dsltj Vfvfib ...
crfxfnm gjhyj abkmv tcgkfnyj - Naruto Hentai Islandcvjnhtnm gjhyj jykfy ... xfcyjt gjhyj gjhyj pyfrjvcndf gjhyj nd gjhyj jykqy ... dsltj gjhyj crfxfnm tcgkfnyj gjhyj 3gp vfnm b csy gjhyj gjhyj hjnbrf
Tcrjt gjhyj . Gjhyj vfvfib . Gjhyj njkcnst . Gjhyj ctrc ...Xfcyjt gjhyj Cfvjt kexitt gjhyj Gjhyj jukb Cvjnhtnm gjhyj dbltj jykfqy tcgkfnyj ... Gjhyj cvjnhtnm rfinfyrf Dsltj gjhyj Gjhyj dbltj jykfqy tp htubcnhfwbb
Gjhyj gjhyj dtctkj pfljhyj . Heccrbt gjhyj hjkbrb . E hfnm ...Xfcyjt gjhyj Gjhyj c cj frjq Rhfcyfz ifgjxrf gjhyj ... Crfxfnm gjhyj tcgkfnyj tp htubcnhfwbb Cvjnhtnm gjhyj jy kfqy tcgkfnyj Dsltj gjhyj Gjhyj dbltjhjkbrb