text:
Am Kreuzberg 10,
Romski Brewěr
środa, 17 kwietnia 2013
Jawerničanska Boža mša
Am Kreuzberg 10,
Jawerniska namša
środa, 6 lutego 2013
wo přebójstwjenju abo deifikaciji
Ale jeli (Knjez) woprawdźe sta so z synem čłowjeka, čini z tebje wěrno syna Božeho. Hdy by woblekł mjaso jenož po zdaću, to dóstali bychmy ducha jenož w zaměrje. Ale we křćeńcy woblečech so w Chrysta nic na zmysłowe (ćělne), ale na duchowne wašnje. Kak tón, kiž je so syna Božeho woblekł, njeby měł stać so z bohom přez hnadu a přiwzanje, wo wědomju, w znajomosći a kontemplaciji? Hby by Bóh-Słowo stał so z čłowjekom w njewědomju, tohorunja ja bych so stał z bohom w njewědomju... Woprawdźe, jak Bóh sta so z čłowjekom w (Jeho) ćěle bjez změny a widźomny za wšěch, tak na podobne wašnje rodźi mje njezwuraznjomno, duchowno. Tak jak Wón w ćěle njebu wot črjódy jako Bóh spóznany, tak tohorunja wšitcy ludźo widźa, štož smy – wšědni ludźo. Kajki dźiwokrasny podawk! Črjóda pak njeje w stawje wohladać, štož smy so přez Božu hnadu stali. To je rezerwowane jenož za tych, kotrychž woči bu derje wučisćenej – woni widźa nas jako přez powjetšowace čóčki. Za nječistych pak ani Bóh, ani my sami njejsmy widźomni. Woni njewěra, njemóža wěrić, zo smy so hižo tajcy stali.


c: text/html

text:
Sezōn na edbery niy je dugi[1] i trza go jak nojbarzi[2] wykorzystać. Idzie je jejś[3] same, idzie sie upiyc[4] jake[5] ciasto, abo sie szczelić[6] na szybko jaki deser. Tyn, co sam ło nim byda pisoł,[7] robi sie raz, dwa, a ta słodko szokoladowo kryjma[8] pasuje do tych edberōw, jak piwo do grillowanego wōsztu[9] 😉 […]
Tag: #szokolada
Babeczki ze bananōma (Bananowe babeczki)
Cojś trza upiyc[1], ale niy[2] chce nōm[3] sie ekstra lecieć do sklepu. Czowiek[4] sie tak rozglōndo[5] po kuchni i kōmbinuje, z czego by sam co wymyślić. Mōm[6] 3 banany. No to szukōm przepisu. Jakiś mōm, ale niy do końca mi się podoboł.[7] Myśla, przerobiōm,[8] ale i tak musza iś[9] po cuker, bo sie skōńczōł.[10] Na […]
Torta citrōłnowo (Tort cytrynowy)
Z tōm[1] tortōm to już eksperymyntuja[2] od jakegojś czasu- cojś może jeszcze kedy mi do łeba przidzie[3]– ale terozki[4] stanyło[5] na taki wersji. Ta torta je tako leko[6], niy za słodkoł, niy za kwaśno, że moja Muter i jyj kamratki[7] bōły bardzo zadowolōne. Co potrza? Biszkopt: 5 jajec 5 łeżek[8] mōnki pszynny 2 […]
Torta łorzechowo-szokoladowoł ze apfylzinōm (Tort orzechowo-czekoladowy z nutką pomarańczy ;) )
Jak wōm sie trefi jaki geburtstag[1], to takoł torta mołcie jak znaloz[2]. Niy powia, że niy ma z niōm[3] roboty, ale jak fajer[4], to fajer. Co potrza? 6 jajcōw 100 g łorzechōw 50 g mōnki pszynny[5] 50 mōnki kartołflanyj 140 g cukru 10 g proszku do pieczynioł 1 apfylzina[6] kapka wōdki Kryjma:[7] […]
Szokoladowe babeczki (Muffiny brownies ;) )
Nierozki czowiek sie leży w dōma na kauczu[1], a tu nołgle[2] bezuch[3]. Co to robić, trza by co upiyc? Na take mômynty sôm te babeczki. Raz, dwa i leżôm na stole. Co potrza? jedna szokolada gorzko jedna szokolada mlyczno (jakbyjście chcieli to mogecie się wziôńć i 2 gorzke) 4 jajca 90 g cukru (jo […]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Strumiyński Betlejym zapraszo 29-12-2015
Żywo Godni szopka - Strumiyński Betlejym uż czako na nawszywym każdy dziyń łod dwacatego grudnia do dziesióntego stycznia łod ósmej rano do dziewióntej wieczór. Żywóm szopkym poświyncił farorz hned po pastyrce w Sanktuarium Świyntej Barbory w Strumiyniu. Łod poru dni miyszkajóm tukej uż zwierzynta, kiere czakały na Świyntóm Familijym. Terazy Strumiyński Betlejym mo uż wszecko co trzeja coby se porozmyślać o Godnich Świyntach. To uż je tradycyj, że po naszej pastyrce świyncymy szopkym. Życzym wszyjstkim, coby w naszym żywym Betlejymie uwidzieli tajymnicym Godnich Świónt. Gor narodzyni Jezusa je tukej nejważniejsze - prawi prałat Oskar Kuśka - farorz na farze Świyntej Barbory we Strumiyniu, dziekan dekanatu strumiyńskigo. W rajczulach sóm sarnioki, króliki, ptoki, łowce, baróny, kuce, łosioł, alpaka a wielbłónd Czesio, kierego majóm wszyjscy przeogrómnie radzi. Przes Godni Świynta Maryja, Jozef a dzieciónto sóm żywi, a grajóm jich ludzie, kierzi miyszkajóm we Strumiyniu.
Od poru roków Godni Świynta sóm we Strumiyniu inaksze jako kiejsi. Do Betlejym przijyżdżo kupa ludzi a wszecko to srobili farorze, Bractwo Świyntej Barbory a ludzie, kierzi miyszkajóm w Strumiyniu a dziedzinach kole niego. Zapraszóm Was do naszej gminy w tym piekny czas - prawi Anna Grygierek - Burmistrz Strumiynio. W Strumiyńskim Betlejym bydóm eszcze śpiywać kolyndy a odgrywać jasełka. Szóstego stycznia przijadóm tukej trze królowie, kierych bydóm grać wychowankowie DPS we Strumiyniu. Dziesióntego stycznia w żywej szopce zagro Orkiestra Dynto s Gogolina, kiery sie kamratym Strumiynio. Bydzie wtynczas aji kolyndowoł Zespół Regiónalny Strumiyń, a inksi kolyndnicy. Zakónczyni szopki bydzie dziesióntego stycznia.
Wiyncyj nowin tukej: Aktualności
Murzinek Bambo - po naszymu
W Afryce miyszko Bambo, Murzinek,
Ganc czorny, mały lokaty synek.
Czornóm mo matkym, fotra czornego,
Ujca a ciotkym, starzika - każdego.
Mo pieknóm chałpym - coby jóm postawić
trzeja mieć patyki a do ziymie wrazić,
Bo przeca lepszej chałupy nie trzeja
Kiej sie rok cały hyc leje s nieba.
Skyrs tego sagi sóm Afrykóny,
A mało kiery je łobleczóny.
Skyrs tego grejcary se uszporujóm
Bo lóntow, mantli - nic nie kupujóm.
Bambo Murzinek to je móndry synek,
Ni mo we szkole żodnych jedynek.
Bo se móndre wieca ciepie do głowy
W swoji afrykońskij szkole s trowy.
We szkole ni ma ławek, stołków ani płota,
Ani łokiyn, bo tam je łokropno duchota.
Wszyscy afrykańscy rechtorzi,
Mają sie od nas troszeczkym gorzij,
Ni majóm blajsztyftów ani taszek s ksiónżkami,
Tóż muszóm po piosku pisać palcami.
Ale skyrs tego też fajnie majóm,
Bo im do chałupy nic nie zadowajóm!
Jak uż Murzinki we szkole głód majóm,
To se pauzym robióm a se śniodajóm.
Ale ni majóm taszek s kapsami,
Ani żodnego kónzumu s kołoczkami.
Głodny Murzinek se do lasa leci,
Coby se na strómie kapkym pomaszkecić.
Może se utargać figi a daktyle,
Lebo po banany na stróm wylyźć.
A jak go suszy to miasto Coli
Na wielkucnóm palmym sie wgramoli,
kany sie kapkym napije zdrowego,
Mlyczka z łorzecha kokosowego.
Przes ostatnich pore miesiyncy cosik było nie echt s mojóm strónkóm, isto jakisi dobieł mi ciepnół wirusa, abo wloz a chciol se sóm cosik porobić. Jakby eszcze co słusznego napisoł, to bych sie nie pogniwoł, ale strónka sie nie chciała włónczyć, a jak uż zaczła sie pokazować to ji to szło przeogrómnie pómału. Dziepro wczora żech wszecko sprawił. Pore ludzi do mie pisało, esi eszcze na strónce bydym pisoł. Fórt robiym słownik, a w Kulturze Materialnej piszym o transporcie. Stronka fórt żyje, nasza cieszyńsko rzecz też, bo jóm każdy dziyń dokoła słyszym. Terazy móm wiyncyj czasu, jako kiejsi, tóż ros na tydziyń bydym pisoł, co nowego na naszej Cieszyńskij Ziymi a eszcze inksze wieca, tak coby każdy tukej naszoł cosi dlo siebie.
Posłuchej - ZŁOTOGŁOWIEC
Posłuchej - UTOPCOWO WDZIYNCZNOŚĆ
Posłuchej - STRZIGÓNIE
Posłuchej - POŁEDNICE
Posłuchej - PODCIEPY
1. Wiesieli sie zaczyno ze zaczóntku, a kóńczy sie, kiej Młoducha a Żynich usnóm.
2. Ci, kierym sie nie podobo kany siedzóm przi stole, bydóm mieć na drugi dziyń całóm salym yny dlo siebie.
3. Gdo przidzie na wiesieli nasrany, to go bydymy roswiesielać. Jednako jak sie nóm nie udo, to wiesielnika bydzie trzeja wykludzić.
4. Wiesielnicy nie śmióm stawiać na stole próznych sztamperlików, każdy wiesielnik musi pić gorzołkym, coby młodym sie darziło.
5. Wiesielnicy nie śmióm kopać w nosie kómusi inkszymu, grzebać mu widelcym w uchu, pić przes słómkym sómsiada, a nie śmióm uciyrać masnych palców w oblyczki kogosi inkszego.
6. Nie śmi sie chodzić pod stołym a chytać wiesielników po nogach, coby nie było za niedługi czas jakigo rozwodu.
7. Sztamperliki nie śmióm być prózne. Dlo tych próznych sie bydzie loć, coby wiesielnicy w nich nie uwidzieli dna.
8. Ci, kierzi bydóm fanzolić, a stracóm temat, bydóm go mógli na drugi dziyń łodebrać, kiej sie bydzie zamiatać salym.
9. Chłopi majóm aspóń roz zatańcować ze swojimi paniczkami. To je yny pore minut zwyrtanio, a jak se zatańcujóm, to sie nie bydóm pote wadzić.
10. Jak gorzołka sie wyleje na oblyczki to sie nic nie robi, doniesymy nastympnóm flaszkym.
11. Nie śmi sie wiyncyj pić gorzołki, kiej nie nie poradzi rzyc: „ciupała siykiyreczka, naciupała szesnost, gdo nie wierzi niech to smierzi, że tego je szesnost”. Pote eszcze musi porachować sylaby.
12. Nie śmi sie sturkać, wywracać oczami, ani kopać pod stołym przocieli, coby sie uż kludzili ku chałupie.
13. S wiesielo wiesielnicy mogóm brać yny dobre wspóminki, nic wiyncyj.
14. Ci, kierzi uż idóm ku chałupie muszóm wziónść ze sobóm swojich chłopów a swoji paniczki. Wiesielnicy nie śmióm sie zamiyniać swojimi połowicami.
15. Jak kiery wiesielnik se wszymnie, że je sóm na sali, to znaczy, że wiesieli sie uż skóńczyło.
16. Ci wiesielnicy, kierzi myślóm, że mógli by srobić lepsze wiesieli, bydóm musieć taki zrobić do pół roku.
17. Każdy wiesielnik musi se to poczytać, a jak bydzie robił wszecko co tukej było popisane, to wiesieli bydzie fajnacki, a żynich s młoduchóm bydóm radzi.
Dlo tych co wolóm posłuchać - audiobook
Od dzisia wszecko to co je tukej napisane na strónce. bydym czytoł a dowoł na youtube. Piyrszy tajl mocie poniży:
Kliknij Tukej
Bulczónka po mojimu
Eszcze jak żech był swobodny, a musiołech se sóm warzić, to żech se wymyśluł takóm polywke, kieróm każdy chłop bes baby se może lachko uwarzić. A aji jak mo babe, to se jóm może uwarzić, jak sie s nióm powadzi. Jo na tóm polywkym prawiym bulczónka, choć recepisów na bulczóne je kupa. Bulczónka to je polywka ze ziymioków, kiero musi se pómału bulkać, na małym łogniu. Na Cieszyńskij Ziymi sie prawiło na takowe jodło – ajntop, bo sie to jodało a nic wiyncyj na łobiod.
Przi niedzieli a przi świyncie sie jadło polywke a drugi. Na każdo ludzie byli zarobióni, tóż gaździnki warziły wartko jodło, kiere miało być ajnfachowe, a chłopóm szmakować. Niży mocie recepis na bulczónke po mojimu, ale każdy se jóm może warzić jako sie mu uzdo.
Narychtujcie:
Garniec – sztyry litry;
Wodym – nejlepszy ze zdrzódła;
Knobloch;
Udko s kurczoka, abo jakisi inksze miynso, jaki kiery mo rod;
Trzi kostki na rosół;
Majyrónek, fynikiel, laurowy listek, pieprz w zorkach, sól;
Pore ziymioków;
Nugle;
Marekwia, pietruzieli.
Do garca wloć trzi litry wody. Minso pokroć, ziymioki, marekwie, pietruzieli też, a pote wciepać do garca s wodóm. Jak się woda zacznie warzić to ujónć gazu, a wciepać wszecko inksze co żeście narychtowali. Warzić pómału, polywka musi bulkać na małym łogniu. Garniec przikryć deklym, ros na jakisi czas pomiyszać warzechóm. Bulczónka je lepszo na drugi dziyń, jak się zoleży. Jak wychłódnie to jóm idzie wrazić do chłódka, baji do szpajski.
Stary kościół
Stareczka se siedli na ryczce kole okna. Rynkóm odsunyli firange, podziwali sie za okno, na polu fukoł jesiynny wiater, ze stróma uż spadły łostatni liści. Na placu żodnego nie było, gowiydź siedziała we chlywie pochowano, bo sie boła zimnicy. Kocury we waszkuchni czakały, aż gazda zachajcuje pod blachóm. Dwiyrze sie łodewrziły, stanyła w nich mało Haniczka a prawi: "starko byłach dzisiok w kościele, a wiysz ón uż je taki stary, że się isto zwali a kiejsi sie doczkóm, aż bydóm stawiać nowy". Stareczka się uśmiychnyli pogłoskali wnuczkym po głowiczce a prawióm: "Wiysz moji dziecko, jo też kiejsi hań downij byłach mało tako jako ty terazy. Też sie mi zdało, że tyn kościół je starucny a że długo nie wydzierży. Ale nejprzód mie w nim łokrzcili, pote żech sie w nim brała ze starzikym, łokrzciłach swoji dziecka, pote óny wydowały sie w nim a żyniły, krzciły zajś swoji dziecka a terazy wiym, że niż mie bydóm chować to mie wniesóm w trówle do tego kościoła, a farorz bydzie w nim rzykoł nady mnóm cobych miała wieczne spoczywani". Haniczka sie yny podziwał na starkym, nie chciała wierzić w to co wyrzóndzo. Pote eszcze starka prawi: "My tukej sóm yny na chwile, a tyn kościół tukej stoł a bydzie eszcze stoł kupa roków. Nasze krziże przi grobach na kierchowie się obalóm, a w tym kościele fórt bydóm krzcić, żynić sie a rzykać nad trówłami".
Kiejsi arynda, terazy fejs...
Jak se spómnym, to kiejsi hań downij, jak człowiek uż wszecko mioł porobióne w chałupie, to sie zazwóniło po kamratach, abo baji sie posłało krótki bryft - SMS, a jak sie gdo ozwoł, to człowiek sie oblyk a obuł a szpacyrcugiym sie szłapało ku aryndzie. W Małych Kóńczyc jich mómy pore: Strażok, Zómek, u Jarziny, a kiejsi była eszcze u Szczyrby kole krziża, a na Karolince. W gospodzie było dycki wiesioło, bo każdy cosik drzisnył nowego: co, kany, a kiej sie stało. Człowiek nie musioł sie łożrać, a i tak było fajnacko. Ty czasy uż sóm za nami. Terazy, jak sie gdo chce s kim widzieć, to wlazuje na fejsa. Oto niedowno mi aji kamrat, s kierym żech kiejsi chodzowoł na piwo, posłoł wirtualny krygiel s browarym a pianóm na dwa palce...
Blajsztyft a arch papióru
Dycki jako pamiyntóm, żech rod rysowoł. Stykło mi żech mioł blajsztyft a kónsek archu papióru. Nejprzód żech rysowoł wojoków, a rostomajte wojny a bitwy, gor kredkami. Pote nieskorzi zaś jakisi zómki, gory a chałupy. Łoto niedowno żech zajś chyciuł blajsztyft do rynki a narysowołech chałupke w goraliji. Jeżech rod że aji mój mały synek chyto się rysowanio, bo jak człowiek rysuje, to odganio łod siebie problymy a smutki. W dziale moji rysunki bydym wciepowoł to co żech rysowoł kiejsi a aji terazy. Obiecujym Wóm że bydym cosi pisoł na strónce, coby na nij było dycki cosik nowego.
Nowo strónka po naszymu !
Posłołu s mojim przocielym Wojtkiym, srobili my nowóm strónke po naszymu:
www.gwara.org
Nie bydzie to żodno kónkuryncyj dlo tej strónki. Powiym tak, czasy sie smiyniajóm, technika idzie do przodku, a mie sie nie chce wszeckigo przenoszać s tej strónki na jakisi inkszy serwer. Ta nowo strónka nie bydzie ani lepszo ani gorszo łod starej - bydzie inakszo. Tukej na gwara.zafriko.pl mocie infórmacyje o etnografiji, folklorze, starych czasach, a na gwara.org bydzie wiyncyj swiyżych "newsów" s naszej Cieszyńskij Ziymi. Bydziecie mógli kómyntować artykuły, dodować swoji wiecy, zdjyncia, łopisy a wszyjstko inksze. Eszcze ros zapraszómy do czytanio.
Cosi mało wiela o ksiónżkach
Łoto niedowno żech se spómnioł, że funguje cosi takigo, co sie mianuje ksiónżkóm. Dlo tych co nie wiedzóm: to je taki sztus archów papióru miyndzy kartónym. Na tym papiórze sóm napisane rostomajte informacyje. Jo eszcze je s tej generacyji, kiero ksiónżki czytała, ale dzisiejszego czasu uż wszecko je na szkle, a młodzi yny palcami zwyrtajóm, coby poczytać co nowego we świecie. Niby sie człowiek może tymu dziwować, ale eszcze ze sto roków tymu ksiónżka to był fórt luksus, a gdo jóm mioł to był tak jak dzisio gdosi s tabletym. Yny je tako róznica miyndzy papiórym a eletrycznym pudełkiym, że coby wychledać jakóm informacyje w ksiónżce to trzeja kapke czasu, bo sie człowiek musi podziwać do elstra, podle abeceda, potym trzeja poswyrtać palcami po archach, czasym dojść kupa, ale jak człowiek uż nóndzie to co chledoł, to je przeogrómnie rod. Je też tak, że jak uż sie cosi dozwiy s ksiónżki, to potym to lepszy lezie do czepani. Ty stare ksiónżki, a gor taki ganc starucne, kiere sie łotwiyro ros za czas, wóniajóm przeszłościóm, a sóm rade, że ich eszcze gdo otwiyro. Tóz móm taki apel do młodej generacyji – technika technikóm, bo świat musi ijść do przodku, a żodyn go nie bydzie haltowoł – ale trzeja kapkym wypostrzodkować tradycjym a nowe wiecy. Chcym sie chycić za dzioł Płyniesz Olzo – tam nóndziecie rostomajte informacyje s etnografije a folkloru. Posdrowióm kamraci.
TVN „Ugotowani” – po naszymu: „Uwarzyni”…
Posłuchejcie kamraci. Dzisio do mie zwóniła paniczka s telewizyji TVN, kiero robi taki pragram „Ugotowani”, po naszymu: „Uwarzyni”. Pytała sie mie esi nie znóm jakisich ludzi, kierzi by chcieli do tego programu iść. Za jakisi czas – ale eszcze w moju – chcóm srobić tyn program u nas kole Cieszyna. To ni ma żodno sranda. Tóż posłuchejcie, gdo umi warzić – gor nasze cieszyński jodło – umi wyrzóndzać po naszymu, a chciołby zarobić jakisi grejcar (główno nagroda je piynć tysiyncy złotych), niech sie do mie głosi. Jo warzić nie umiym – choć cieszyński recepisy znóm – tóż ni móg bych do tego programu iść, bo bych se yny narobiuł ostudy na dziedzinie. Znóm jednako ludzi, a gor paniczki, kierzi s bele czego poradzóm uwarzić taki cuda, że sie wszeckim uszy ruszajóm jak to jedzóm, a niejednymu sie eszcze po brodzie kidze.
Mój telefón je: 696 341 137696 341 137, a mail: tomaszsochacki@wp.pl
I pamiyntejcie: to ni ma sranda, bo apryla uż było, a jo se s ludzi błozna nie robiym.
Winszowani na Nowy Rok. Od Łucyje do Wilije.
Wszeckigo dobrego Wóm przejym na tyn Nowy Rok. Coby był lepszy jako tyn, kiery uż przeszoł. Przejym Wóm gor zdrowio, bo jak je zdrowi to sóm aji grejcary.
Od Łucyje do Wilije
Rok tymu żech sie dziwoł za łokno dwanost dni od Łucyje do Wilije, a pisołech jaki bydzie latojś czas. Terazy oto zajś żech zaglóndoł jako je na polu, a popisołech se to na każdy miesiónc, tóż:
Styczyń – Bydzie bioło, ale śniega bydzie tak ganc akurat. Mróz bydzie, ale śniega nie bydzie kupa padać. Słónko bydzie lyniwe, a nie bydzie chcieć wylazować zza chmor. Na cestach lecy kany zomiynty.
Luty – Śniega miyni, słónko lyniwe, ale barży bydzie świycić jako we styczniu. Ciepło, zacznie sie śniyg topić a na polu bydzie bryja.
Marzec – Słónko fórt lyniwe. Śniyg się stopi, a wszyndy bydzie stoć woda. Rzyki mogóm wylywać – dowejcie pozór. Bydzie cepło, trowa bydzie chcieć pómału wylazować. Bydzie padoł deszcz.
Kwieciyń – Bydzie dojść ciepławo. Wszyndzi bydzie kupa marasu a wody, bo śniyg sie stopi. Słónka bydzie mało, ale bydzie zaglóndać zza chmor. Bydzie padoł deszcz.
Moj – Mało słóńca, kupa chmor. Bydzie padoł deszcz. Mokro a wilgno.
Czerwiec – kupa chmor, mało słóńca, mało deszcza.
Lipiec – Małó słóńca, kupa chmor, bydzie parno. Mało deszcza.
Siyrpiyń – Wiyncyj słóńca, jako chmor. Fórt parno. Bydzie popadowoł deszcz.
Wrzesiyń – Słóńca mało, parno, kupa chmor, kupa mgieł. Zima.
Paździyrnik – Chłódno. Mało słónka, kupa chmor. Mało deszcza.
Listopad – Kupa słóńca, mało chmor. Ciepło, może popadować deszcz. Bes śniega.
Grudziyń – Szpatnie, kupa marasu. Ciepło, czasym wyglóndnie słonko. Bes śniega.
Nejpiekniejsze cieszyński słowo
Jak czytóm rostomajte portale w internecie, to fórt widzym, że gdosi pisze, coby wybrać nejpiekniejsze cieszyński słowo. Naszo rzecz je tak bogato, że mómy same piekne słowa, w tym całym wybiyraniu, idzie raczy o to, coby nónść taki, kiere je nejbarży oryginalne. Słówka s nimieckigo – knefel, ajzybaner, lebo rajfeszlus, to sóm słówka podobne do tych, kiere majóm Niymcy we szlabikorzu. Cesta, maródka, abo szpinawy – sóm s czeskigo. Yny s tymi słowami czeskimi, to se muszymy dować pozór, bo kiejsi hań downij, jak my eszcze żyli w plymiónach, to „Czesi” a „Polocy” mieli tóm swojóm rzecz barży podobnóm. Inakszy Niymcy, bo óni sóm Germanie. Tóż dobre, ale terazy spadki do tych naszych cieszyńskich słówek. Podle mie nejbarży oryginalne słówko to je WYNOTWIAĆ, abo WYNOKWIAĆ. To je taki nasze i isto yny nasze słowo. Ale każdymu sie podobo co inkszego. Piszcie kamraci do ksiyngi gości kiere słówka mocie nejbarży radzi. Srobiymy se s nich pote takóm liste.
Od Łucyje do Wilije
Eszcze terazy ponikierzi starzi ludzie, a Górole w Beskidach dowajóm se pozór, jaki je czas przes trzinost dni – od Łucyje do Wilije. Każdy dziyń je jako jedyn miesiónc w roku. Jo żech se też pisoł, a esi sie to sprawdzi, to uwidzymy na rok.
Styczyń – bydzie suchy, bes śniega a deszczu. Bydzie pieknie, a słóneczko bydzie zaglóndać zza chmor. Bydzie dojść ciepło.
Luty – bydzie szpatny, bydzie padoł deszcz a deszcz ze śniegym, ale bydzie ciepło. Słóneczko bydzie mało świycić.
Marzec – nie bydzie padać, bydzie ciepło, słóneczko bydzie zaglóndać zza chmor.
Kwieciyń – bydzie padoł deszcz, ale słónko bydzie zaglóndać. Może być chłódnij, jako w marcu.
Moj – Bydzie piekny, słónko bydzie świycić, mało deszcza, ciepło.
Czerwiec – bydzie ciepło, bes deszcza, abo mało deszcza, słónko bydzie świycić.
Lipiec – bydzie ciepło, bes deszcza, abo mało deszcza, słónko bydzie świycić.
Siyrpiyń – ciepło, sucho, mało chmor, słóńce świyci.
Wrzesiyń – bydzie zima, bydzie padoł deszcz, słóńca mało.
Pażdziyrnik – bydzie pieknie, słóńce bydzie zaglóndać, mało deszcza, abo ganc nic. Bydzie jednako chłódno. Zacznie padać śniyg.
Listopad – bydzie zima, bes deszcza a śniega, abo mało popadze. Słónko bydzie zaglóndać zza chmory.
Grudziyń – chłódnawo, mało śniega, słóneczko bydzie zaglóndać. Godni Świynta by miały być biołe.
Wszeckigo dobrego na ty Godni Świynta, a na tyn Nowy Rok, coby był lepszy jako tyn, kiery mijo…
Tukej mocie video z youtube kany wyrzóndzóm o moji strónce po naszymu:
KLIKNIJ COBY SIE PODZIWAĆ
Fórt cosi na strónie robiym…
Cobyjście se nie pomyśleli, że yny tak żech cosi srobiuł, a terazy uż yny szmatłóm s rynkami w kapsach, a bambelóm sie po zogrodzie. Bo sóm tacy, co tam prawióm a aji to piszóm po forach. Baji terazy kóńczym dział o Małyszowi, a potym sie bierym za słownik, bo go chcym dopisać, bo kupa ludzi sie do mie głosi, że nie wiedzóm jako je co po naszymu, a chcieli by to skóntrolować. Majóm recht. Jak się cosi pisze po naszymu to trzeja potym ludzióm rzyc co je co, bo nie każdy umi naszóm rzeczóm rzóndzić. Terazy móm wiyncyj czasu, bo żech smiyniuł robote, a nie muszym w nij siedzieć łod rana do wieczora tóż wiyncyj bydzie nowych rzeczy na strónie. Posdrowióm was wszysjtkich pieknie. Tómek.
Wszeckigo nejlepszego na ty Godni Świynta a na Nowy Rok,
Cobyjście sie s familijami po chałupach pospołu radowali,
Cobyjście na rok mieli wszeckigo moc,
Bes uroku, godnie, coby Wóm ziymeczka łobrodziła, reż, łobili, pszyniczke, łowies,
Coby sie Wóm dziecka chowały a Was posłuchały, dobre noty do chałupy se szkoły nosiły,
Coby sie Wóm krowa łocieliła, świnia łoprosiła, koza łokociła,
Coby Waszo gaździno była fórt tako kulato jako je, a dobre jodło Wóm warziła,
Coby Wasz chłop po aryndach kupa nie chodziuł, a przi chałupie robiuł,
Coby sie Wóm cera dobrze wydała, a synek se wzión szykownóm niewiaste,
Cobyjście mieli pełnóm piwnice aji na Grómnice,
Cobyjście mieli pełnóm stodołe aż do prziszłego lata,
Bożego Błogosławiyństwa, niech sie wóm wszyjstkim darzi!
To Wóm winszuje admin – Tómek Sochacki
Witóm Was pieknie na moji strónie o gwarze Ślónska Cieszyńskigo.
Tóm strónke żech srobiuł po to, coby każdy, kiery sie interesuje naszóm cieszyńskóm reczóm móg tu cosi nalyźć dlo siebie, abo cosi dopisać. Myślym se, że ta strónka bydzie poczóntkiym czegosi nowego, możne, że sie nóndóm jacysi ludzie kierzi bydóm tu dopisować swoji opowiadania, abo jakisi inksze rzeczy aji ze swojigo życio. Na strónke cały czas cosi dodowóm i chcym, coby coros barży rosła. Życzym wszyjstkim wszeckigo dobrego, czytejcie, oglóndejcie, a czasym aji do mie napiszcie. Pozdrawióm. Tómek Sochacki.
Moja chałupa na Podlesiu, w Małych Kóńczyc, kany żech sie wychowoł.
Ojcowski dom to istny raj,
Dar Ojca niebieskiego.
Chociażbyś przeszedł cały świat,
Nie znajdziesz piękniejszego.
Tuś się, dziecino, pierwszy raz
Do matki uśmiechnęła,
Tuś się uczyła Boga znać
I modlić się zaczęła
Tutaj na każdym kroku cię
Oczy ojcowskie strzegły,
Tutaj w zabawach ciągłych ci
Dni Twoje młode biegły.
A gdy ci przyjdzie wyjść raz stąd
I odejść w świat daleki,
Ojcowski dom, dziecino miej
W pamięci swej na wieki.


text:
Jadło sie dycki grochowóm polywke. Troche kapusty też było. Pieczki z gruszkami do grómady, gryzek też. My tu dycki ryby mieli. Sztrucle też były. Tata mioł pół litra rómu.
Papuczami sie chybało, głównie dziełchy. Jabka sie kroły, orzechy sie łupały po sztyry. Szupy z orzechów a kości z ryb musiały leżeć pod strómkym dwa czy trzi dni, a potym pod strómki to dali, aby rodziły.
Na pszczoły sie we Wilije klepało, po ulu, aby miały godnie miodu.
Potym jeszcze było jedno. Światło sie zgasiło, a zapoliło sie świyczke. A na jednym miejscu stoli, musieli jedni za drugim dmuchać a gasić. Kaj tyn dym z te świyczki szoł. Ale nikiery to tak pieknie umioł, że to ku dwiyrzóm mu nie szło, yny szło mu to ku łóżku abo tam ku oknu, abo ku olmaryji. Jak dym szoł ku dwiyrzóm, że umrze do roka. Jak szeł ku łóżku albo ku olmaryji, ku szrańku, jak sie to prawiło, że nie pujdzie nigdzi.
Dziołchy chodziły na pole posłóchać, z kiere stróny psy szczekajóm. Tam stela przidzie galan.
Zwiyrzyntóm sie nosiło to, co sie jadło. Od stołu zbytki. Yny gospodyń mógła odyńść od stołu.
(Na tropach folkloru. Pietwałd. „Zwrot” 1984 nr 1)


text:
"Sonina dešća" (96 min) ==> na DVD pola SKI Budyšin
Słónco, woheń, wětr, zemja a woda wobstražuja naš swět. Ludźo na zemi pak su jara hrozni. Kradnu wšě pokłady zemje a zda so, zo su jim pjenjezy wjace hódne hač přećelstwo a lubosć. Je dałno hižo na času, čłowjekow za jich sebičnosć pochłostać. Tuž pósła słónco suchotu do kraja a po zemi chodźeše dešćownica (sonina dešća) - přewoblekana jako prošerka. Wona nětko rjadowaše, hdy a hdźe woda z njebja pada.
Runočasnje we wsy wulki kwas přihotuja. Nawoženja Juro pak njelubuje njewjestu Bety z piwowarca (z kotrejž chcedźa jeho starši woženić), ale chudu ćeledź Kwětušku. Přećiwo tutej lubosći pak je bohaty starosta a Jurowy nan Skupak. Sonina dešća zetka dobroćiwu Kwětušku a jej přirěčuje, zo ma spjelnić tři ćežke nadawki, jelizo ma so na zemi zaso dešćować ...
rěčna režija: Dr. Toni Bruk (Sorabia-Film-Studio)
přełožk do serbšćiny: Božena Braumanowa
"Karla a Katrina" (83 min) ==> na DVD pola SKI Budyšin
Karla a Katrina běštej jónu najlěpšej přećelce. Ale w poslednim času zajimuje so Katrina přeco bóle za hólcow, swój handy a hudźbu. Karla pak so dale nadźija, zo byštej zaso přećelce byłoj a přeprosy Katrinu na zhromadny dowol ze swójbu. Krótko do wotjězda Katrina woprawdźe přińdźe! Cyle zbožowna ma so Karla při wšěm po woli přećelki. To Katrinu zatrašnje myli a prózdniny bywaja za nju dźeń a wostudliwiše ... doniž njezeznajetej Jonasa, hólca ze susodneje wjeski, do kotrehož so Karla zalubuje. Přećelstwo holcow so znowa pruwuje. Hač přetraje wšě zadźěłki a napjate dyrdomdeje?
Jara žiwy a pisany swójbny film, kotryž wobjednawa temy kaž přećelstwo, prěnju lubosć a swójbne žiwjenje.
Za přihladowarjow wot 8 lět, Danska 2009, kinowy film (83 min), režija: Charlotte Sachs Bostrup, přełožk do serbšćiny: Lubina Hajduk-Wjelikowičowa, rěčna režija serbsce: Michaela Hrjehorjowa
synchronizacija: Michał Cyž, Jonas Šołta - SAEK Budyšin 2012
“Sedmy rapak” - prěni serbski siluetowy animaciski film (60 min) ==> DVD pola DOMOWINA e.V.
Produkciju přewza firma mediahausKreischa pod nawodom dr. Hansjörga Herrmanna w kooperaciji z Domowinu – Zwjazkom Łužiskich Serbow z.t. jako wudźěler nadawka. Synchronizowany bu film w hornjoserbskej a delnjoserbskej rěči. Wo přełožk stej so postarałoj Lubina Hajduk-Veljkovićowa do hornjoserbšćiny a Helga Uhlherrowa + do delnjoserbšćiny. Jako młodeho Krabata słyšiće Alojsa Šołtu z Koćiny w hornjoserbšćinje a Maksimilijana Hasackeho z Choćebuza w delnjoserbšćinje. Rěčnu režiju měještej Marja Krawcec a Christa Elina na starosći. Techniske přesadźenje wobstaraštaj Michał Cyž a Florijan Jurenc w rěčnym nahrawanskim studiju Serbskeho wukubłanskeho a wupruwowanskeho kanala (SAEK) w Budyšinje.
"Kak to jenož přetraju" (90 min) ==> na DVD pola SKI Budyšin
Rosa – 15lětna holca, kotraž je na najlěpšim puću, so dorosćena stać – ma problemy. Staršej staj so dźěliłoj, mać ma noweho muža a Rosa k tomu hišće małkeho połbratra Abelčika. Tomu so přidruži, zo chce mać přećahnyć. Zwučeny socialny wobswět Rosy je z tym fuk, wona dyrbi sebi – chcyjo-nochcyjo – tež nowych přećelow namakać. Jeje najnowši konik je grafiti, jeje nowy wučer – do kotrehož je so njesměrnje zalubowała – je homosexualny. Jeje nowa přećelka chodźi po wobchodach kradnyć, frizer je heroiskej Rosy wjacore tuby čerwjeneje barby do włosow spraskał, a rjany pearcing nad brjowku je sej k tomu tež hišće sčinić dała ... A je nimale bjez dźiwa, zo znaje Rosu tež hižo policija. Haj, žiwjenje młodostnych njeje runjewon jednore. Hdyž znajmjeńša starši njebychu tak napinacy byli … "Mój Božo, kak to jenož přetraju ???"
Holandski film synchronizowaše serbska filmowa firma Sorabia-film-studio Budyšin w nadawku Załožby za serbski lud.
"Gilles" - belgiski hrajny film (85 min) ==> na DVD pola SKI Budyšin
Kóždy kónc tydźenja přiwyskuja tysacy hordych a napjatych nanow swojim kopańcu hrajacym synam. Při tym rozsudy sudnika jara dokładnje wobkedźbuja a wótře komentuja. Jedyn z nich je Bert, kotryž chcyše so jako młodźenc sam z profijom stać, štož pak so jemu njeporadźi. Jeho 12-lětny syn Gilles, jara wobdarjeny a zahority kopar, soni tohorunja wo tym, jónu jako „Čerwjeny čert“ w narodnym mustwje sobu hrać. Zo by so són spjelnił, trenuje nan wšědnje jara zaměrnje ze swojim synom. Cyle njejapcy pak so žiwjenje hólca změni. Za młodeho koparja započina so ćežki čas. Gilles dyrbi wuknyć so rozžohnować, tež wot swojich koparskich sonow …
„Gilles“ je jara čućiwy, wuběrnje hraty dźěćacy film, kotryž wobjednawa temy kaž smjerć, lubosć, přećelstwo a pytanje za swójskim žiwjenskim pućom. Na Mjezynarodnym dźěćacym festiwalu 2006 w Kamjenicy wuznamjeni so film z třomi mytami, mjez druhim z mytom mjezynarodneje dźěćaceje jury.
Dźěčacy hrajny film "RUUDI" (90 min) ==> na DVD pola SKI Budyšin
Estniski dźěčacy film Ruudi jedna wo hólčecu, kotryž pyta noweho nana, zo by z nim zhromadnje na prawej wikingerskej wódźi jědź mohł. Zhromadnje ze swojej přećelku Viku přewjedźe "prěnje wubědźowanje wo papu" a dožiwi najwšelakoriše dyrdomdejstwa. Synchronizował je so film z 20 hrajerjemi serbskeje lajskeje dźiwadłoweje skupiny Chróšćicy a dalšimi serbskimi młodostnymi a dźěčimi. Rěčnu režiju wjedźeštaj Božena Braumanowa a Michaela Rjehorjowa wot Rěčneho centruma Witaj (RCW). Wo techniske přesadźenje tuteho pilotneho projekta postara so SAEK Budyšin (Franc Šołta a Michał Cyž). Synchronizacija traješe nimale cyłe lěto, a tuž so jara wjeselimy, zo wudaše so lětsa naš prěni serbsce synchronizowany dźěčacy hrajny kinofilm RUUDI z podpěru Załožby za serbski lud jako DVD.
W ramiku mediopedagogiskich projektow synchronizuje Rěčny centrum Witaj RCW zhromadnje z SAEK Budyšinom kinowe filmy do serbskeje rěče. K tomu pytamy stajnje zajimowanych młódšich kaž tež staršich rěčnikow, režiserow a zwukotechnikarjow.
Krótkofilm "ROBODAD"
Robodad je 8 min krótkofilm, kotryž zaběra so z tematiku parkinson chorosće - synchronizowany wot "B-šulerjow" ze srjedźneje šule Slepo w ramiku prózdninskeho campa 2009 w Njeswačidle. Hlej k tomu tež wideopřinošk pod Youtube
Film móžeće sebi přez Rěčny centrum Witaj abo SAEK Budyšin (bautzen@saek.de) za njekomercielne abo šulske předstajenja bjezpłatnje wupožčić. W ramiku mediopedagogiskich projektow synchronizuje Rěčny centrum Witaj RCW zhromadnje z SAEK Budyšinom kinowe filmy do serbskeje rěče.


text:
Ta zygrōdka[1] łod[2] Teściowyj to mie jakosik tak inspiruje, że aż sōm[3] sie dziwia. Już łod wiosny korciōła mie czerwōno ćwikla[4]. Moja Baba niy lubi warzōnyj,[5] ale pedziała, że surowo moge zjejś.[6] Kedyjś[7] my prōbowali i bōła[8] richtig[9] dobro. Do zołzy[10] dołech[11] borōwki amerykańskie, a do samego szałołtu chciołech dać pozimki,[12] ale łoblecioł[13] żech całe pole […]
Kategoria: Eksperymynty europejske
Szokoladowy biszkopt ze czornymi jagōdkōma (Czekoladowy biszkopt z czarną porzeczką)
[1]Lubia sie pomaszkycić,[2] ale niy lubia, kedy[3] ciasto abo jaki deser je za słodki. Nojlepi, keby[4] sie połōnczōło w nim słodke i kwaśne, bo bez tyn kōntrast czowiek lepi czuje wszyske smaki. I jak łostatnio na zygrōdce[5] u Teściowyj jołd[6] żech sie te czorne jagōdki, to mie tak prziszła chyńć[7] na take ciasto: Co potrza? […]
Ōłberiba trefiōła kōnsek wōsztu (Kalarepka duszona z warzywami i kiełbaską)
Jak czowiek1 przijedzie do Teściowyj, co mo srogi łogrōdek2 i do tego jeszcze połno3 w nim gryfnych4 warzyw, to pomysły aż same cisnōm5 sie do gorka.6 Ołberiba7 moł8 fajno niy yno9 nazwa, ale i bardzo dobry smak. Jak żech jeszcze łobejrzoł10 zdrzała11 cukinia, to przepis bōł12 we mojim łebie13 już prawie fertich.14 Co potrza? 2 […]
Kyjksy (Ciasteczka maślane)
Jak żech już wciep[1] sam mirbetajg,[2] to terozki[3] prziszła kolyj na kyjksy. Moja Muter robi je bez[4] maszynka do miysa[5] (w tych starych je takoł[6] nakładka), ale joł[7] taki niy mioł[8] i żech sie je pokuloł nudelkulōm.[9] Przepis podstawowy to je jedno, ale potyn idzie sie zrobić roztomajte[10] wersje. Idzie dać arōmat waniliowy (abo cuker […]
Fandzołle i gruszka pod pierzinōm (Fasolka z gruszką pod śmietanową pierzynką)
Jak Wasz bezuch[1] łobejrzy na talyrzu[2] take dzieło, to sie zaro[3] poczuje, jak w jaki elegancki restauracji. Do tego idzie dać[4] jake miyso[5]– styknie[6] pieczōny kurczak abo[7] jaki uduszōny schab- i mołcie[8] szpan na talyrzu. Co potrza?[9] śmiytōnka[10]– 30 abo 36% fandzołle szparagowe gruszki zeler naciowy[11] pieprz Kedyjś[12] żech to robiōł[13] yno[14] z gruszkōw i […]
Szałołt ze pozimkōma (Sałatka z truskawkami)
Kupiōłech[1] się pozimki- tak na truskawki gołdała moja Ōłma, choć sōm na Ślōnsku take sztele[2], kaj gołdajōm[3] na nie edbery, np. w takim Świbiu. Miały być na deser, ale cojś mie tak naszło, żeby sie z nich zrobić szałołt[4] do pieczōnego wōsztu.[5] Do tego jeszcze wymyślōłech[6] sie fajno zōłza[7] i…żech to wszysko zezar.[8] Sam na […]
Edbery i szokoladowy iberaszung (Truskawki i czekoladowa niespodzianka)
Sezōn na edbery niy je dugi[1] i trza go jak nojbarzi[2] wykorzystać. Idzie je jejś[3] same, idzie sie upiyc[4] jake[5] ciasto, abo sie szczelić[6] na szybko jaki deser. Tyn, co sam ło nim byda pisoł,[7] robi sie raz, dwa, a ta słodko szokoladowo kryjma[8] pasuje do tych edberōw, jak piwo do grillowanego wōsztu[9] 😉 […]
Szpinat i inksi (Sałatka ze szpinakiem ;) )
[1]Pomału[2] idzie lato, a razym ze nim i sezōm[3] na badeancugi[4]. A jak czowiek[5] mo być łoblecōny[6] yno w takoł[7] mało szmatka, to już połra[8] tydni pryndzy[9] myśli jakoby sam ściepnōńć[10] tyn szpek[11]. A sam pomogajōm[12] nōm roztomajte[13] szałołty, co je mogymy[14] jejś[15] zamiast kartołfli, nudli[16] abo chleba. Co potrza?[17] połra[18] gorści[19] szpinatu[20] (nojlepsze sōm[21] […]
Gańsipampki w szałołcie (Sałatka ze stokrotkami)
Jak żech pojechoł do Teściowyj, to mie coś wziyno[1] na jedzynie kwiołtkōw[2]. Nie żeby tam bōła[3] aż tako biyda[4], ale na wiosna bōło tam tyla kwiołtkôw, że czowiek chcioł sie nimi radować jeszcze jednym zmysłym. Kedyjś już żech takego gańsipamka jołd[5] i je łōn[6] richtig[7] delikatny, ale już taki kwiołtek łod szczypiorku to żech prōbowoł […]
Babeczki ze bananōma (Bananowe babeczki)
Cojś trza upiyc[1], ale niy[2] chce nōm[3] sie ekstra lecieć do sklepu. Czowiek[4] sie tak rozglōndo[5] po kuchni i kōmbinuje, z czego by sam co wymyślić. Mōm[6] 3 banany. No to szukōm przepisu. Jakiś mōm, ale niy do końca mi się podoboł.[7] Myśla, przerobiōm,[8] ale i tak musza iś[9] po cuker, bo sie skōńczōł.[10] Na […]


text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 05 czerwiec 2011
Na tegorocznym rozdaniu nagród V edycji konkursu "Piykno jest nasa Ziymia Żywiecko" Mariusz "Harnaś" Kąkol z Cięciny miał podwójny powód do radości. Jego prace zajęły: I miejsce (proza) i II miejsce (poezja). W imieniu całego zespołu ciecina.eu serdecznie gratulujemy sukcesów i życzymy dalszej pomyślności w pisaniu pięknych tekstów naszą gwarą. Warte odnotowania również jest, że kolega Brodas, który debiutował w tym konkursie w kategorii proza zajął V miejsce a III miejsce również w prozie zdobyła Agnieszka Czulak z Gimnazjum w Cięcinie.
Poniżej zapraszamy do zapoznania się ze zwycięskimi pracami Harnasia, a na koniec kilka zdjęć z wręczenia nagród, które miało miejsce 27. maja br. w Miejskim Centrum Kultury w Żywcu
Świynty Scepon
Nad Beskidym ciemno nocka, pomalućku zapalowała gwiozdki na granatowym niebie .W małej chałpce na Jabranowie chłopcyska sie sykujom . Przece to dziś Świyntego Scepona ! Trza iś po chałpak po kolyndowaj i łogłosij dobrom nowine ze sie nom Jezusek narodził w holi przy łowieckak na sianku!!
Łobrali chłopcy wałaski portki na nogi kopytka i kiyrpce mocnie rzymiyniym łoposane . Na głowe porwali kapelusek abo ta jakom wełnianom copecke ,co ka pod rynkom było . Na siebie jesce wełnianne swetry co babka po pletli bo przece mroz na polu jaze sie skrzyło. Ale kto ta patrzoł ze mrozi jak sie wesoło na dusy robiło na samom myśl ze sie piyknie zakolynduje . Porwoł starsy jesce po drodze heligonke co to nie zawse stroiła ale cosik ta wdy zapiscoł i było weselsi . Rusyli przez śniegi a po drodze juz ugwarzowali ka piyrse pujdom i komu nojpryndzyj poza łokna nowine wesołom łogłosom .
Rusyli piyrw ku Fabisiom do potki bo wiedzieli ze tam bydzie gościna i placki rozne co to potka wdy na świynta na piekli . Śli pomalutku bo śniega nakurzyło walnie . Wreście prześli za dolinke i z daleka widzieli ze sie ta juz u potki w łoknie światełko łyzgo . Dośli pocichućku ku łoknom i zacyni kolyndowaj .
Starsy pociognył na heligonce znajomom nute a młodsy piyknym wysokim głosym zaśpiywoł , a miyndzy casie ino poziyrali do małyk łokiynek co sie ta robi w środku . A w środku mont sie zrobił i juz sie cisnom wsyćka do siyni ,bo przece cekali na tyk kolyndnikow jako na dobryk prorkow. Juz ujek u dźwiyrzy skoblym burto i łotwiyro chłopcom coby ik do chałpy puścij. Dźwiyrze sie łotwarły i razym z gynstom parom z nagrzotej chałpy buchło przyjemne ciepło a ujek do chałpy woło a zadowolony ze to do niego piyrse kolyndnicy przyśli .
Młodsy piyrsy do chałpy wloz ,po witoł wsyćkik Boskim słowym i zacon winsowaj piyknie i tak jak go to babka ucyli tej starodownej winsowacki. Kie juz piyknie zawinsowoł to jesce trzy razy podskocył do gory i trzasnął nogami ło dyliny jaze łostopiony śniyg bryznył z pod kiyrpiec ,a na koniec zawołoł . Tak to Boze dej!! Po całym kolyndowaniu potka zacyni nosić placki , ciostka i co ta kany mieli a chłopcy łod potki w siyni sie juz łodziywali i rzymiyncki przy kiyrpcak wionzali bo sie trza było przece do kolyndnikow dołoncyj .
I tak juz łod potki we śtyrok rusyli dali po somsiadak, a co chałpa to jedyn abo dwok sie śnimi pobiyrali i śli zaś dali i dali . Kie juz ku łostatni chałpie przyśli a była to duzo chałpa co tam nazywali do swoka , to było ik juz kasik ze śternosu .
Śpiywani i muzyke swok juz z daleka swyseli bo ta juz nawet pora skrzypiec przybyła i dwie heligonki to ik z daleka swysno było jak łod chałpy do chałpy idom i drogom śpiwajom . Kie dośli przed swokowe hyza to un juz w dźwiyrzak stoł i do izby ik pytoł . A izba u swoka była duzo i jasno a widno było ze i sie ta baby zezwijały bo Ździorty były po kontak łozstawione .
I tam sie dopiro zacynało to co chłopcy mieli nojbardzi radzi ! Muzyka z pocontku grała kolyndy a chłopcy siedzieli ka kto mog na ławak na progu i u pieca . Muzyke z daleka było swysno to i ta dziywcynta ciekawe co to kany bydzie przychodziły popatrzej a wiadome było ze sie wdy u swoka na kojcu schłodzom i pote sie ta weselom nie rzodko do rania.
I teraz tez tak było. Chłopcy z pocontku nie smiało leko grali ale z casym zacyni sie cosik cyrwiynić i coroz głosni hejkać a swok co kwila ino z jakomsik łobońkom gonił i cosik im ta do lampek nalywoł . I juz za kwilecke kie muzykanci nie pociognom na baciarskom nute a chłopcyska chip!! Łap dziywki co sie ta na kludziły z kond jenond i dawaj tajcowaj a śpasy rozne wycyniaj .
Nawet sie starej swokuli nie udało do kumory skryć bo jom ta juz ktorysik dopatrzoł i łapnył do łobyrtki .
Tak sie to zakojcyło kolyndowani . A u swoka wnet do rana dyliny trzescały a un nikogo nie wyganioł ba sie razym śnimi wieselił i stare casy swoi kawalerki w łocak mu stoły . Tacy byli ludzie, taki były casy kie cłowiek cłowiekowi bratym był a świontecny cas był casym pojednanio i wesołości co grała tym młodym górolom w sercak jak gro holny na gałynziak stuletnik jodeł co jesce ty starodawne casy bocom i przy jego muzyce ło nik śpiywajom, ino sie trza dobrze przyposuchaj coby wyrozumiej.
Stworzył Bog Górola
Siedzioł se roz Pan Bog w chałpie pod przycynom
siedzioł se i dumoł nad ziymskom krainom.
Patrzoł z nieba na ziym, na pola, na hole
na strzeliste jedle, na smreki, na skole.
Un to wszystko stworzył i tak sie mu zdało
ze mu tam w tyk gorak cosik brakowało.
Tak myśloł i dumoł, puscoł dym z cybucha
az tu nogle Janioł septo mu do ucha.
Moj Ponbocku złoty tako moja rada
stworz w ty gory chłopa, hyrnego, nie dziada!
Niek łowiecki pasi, po holak sałasi
niek piyknom kraine do resty łokrasi!
Stworz takiego cłeka by mioł z łorła duse
przece wiys co myślym, godaj ci nie muse.
Ponbocek pomyśloł nad janioła radom
i pado. Jo cłeka takigo po składom!
Po niedzieli zaroz zabroł sie do tego.
Kozoł ściąć w Romance jawora starego
i ztego pniocyska twardego jak skała
górolsko postura po trochu powstała.
Jak z tego jaworu cłeka wyciupowoł
postawił Janioła co by mu pozowoł.
Romboł toporzyskiym, poprawioł dłotami
jaz piyj jaworowy popatrzoł łocami.
Po łocak zaś reste piyknie po sprawowoł
co klupnył toporym to sie przypatrowoł
cy sie mu rzeźbiyni bogacie udało.
Jak robote skojcył zamiynił kloc w ciało.
Kie juz zrobił a piyknie mu wysło
teraz zaś łozywić do resty go przysło.
Wzion duse łod łorła, jak mu janioł radził
i w te pierś górolskom razym z sercym wraził.
Wzion holnego wiatru, trosinke, nie wiela
i z janielskim głosym wcis mu do gordziela
doł piykne łodzianko, kapelus na głowe
do roncki ustrugoł skrzypce jaworowe.
Struny do skrzypeckow z janielskiego włosu
zeby pasowała melodia do głosu.
Do roncek zaś porwoł łod niedźwiedzia siły
zeby se na ziymi z robotom radziły.
I tak stanoł przed nim chłop jak jedla śmigły
łocy wesołościom ino sie w nim migły
włozył se skrzypecki lekućko za cuske
porusoł na głowie cornym kapeluskiem.
I zaroz sie śmiało pyto Pana Boga.
Co mom teraz robić? Kany mi jes droga?
A Ponbocek na to. Droga ci ku ziymi
tam w piykne Beskidy ka sie tak zieleni!
Tam łod dzisia bydzies w tyk gorak gazdowoł
bydzies łowce posoł ziym swojom miłowoł.
W górolu sie ino błyskały corne łocy
jak se nie zaśpiwo, jak se nie podskocy.
I juz Pana Boga łobłapio za nogi
Dziynkujym Ci piyknie ty moj Boze drogi!
Ześ mi takom rajskom darowoł kraine!
Bydym Cie wykwoloł w kaździuśkom godzine.
Ponbocka pozegnoł, w rynke pocałowoł
i poseł se w gory. Długo tam gazdowoł.
Bogu sie ta jego robota widziała
i stworzył mu babe by mu pomogała.
Pote se juz razym gory zasiedlali
ziym swojom nad zyci uni miłowali!
I chłodź casym ciynzko robić trzeba było
zawse poradzili, nic sie nie krzywdziło
bo cuwoł nad nimi na niebieski holi
gazda co kocho nad zyci góroli!
Fot. Marek Jurasz
{yoogallery src=[/images/stories/arts/2011-zlote-pioro-rozdanie-nagrod/slajdy] }
Więcej zdjęć z tego wydarzenia autorstwa Marka Jurasza z Grojcowian można znaleźć tutaj
Zobacz także:
Prace Harnasia z IV edycji konkursu
Komentarze
oraz dla Agnieszki;-)),, ,oby więcej takiej młodzieży było ;-)),,,
Byde se dali pisoł a kto kce niek godo co kce :-)
I tak na marginesie to trza tu dopisać tom nasom koleżanke z ciynciny co zajyna bardzo dobre miyjsce i trzeba tez po gratulować a po kwolić za taki pasje w tym wieku. Tu prośba do redakcji o dopisanie uczestniczki do grona nagrodzonyk a Agnieszkę Czulak prosimy o wysłanie pracy do redakcji ciecina.eu .
Pozdrowienia i ino tak dalij!
Trza teraz dali pisać bo gwara i tradycja to siła!!
Pozdrowiom:-)


text:
Historyczne miasto nad Czornom Przymszom w Trójkoncie Trzech Cysorzy. Fest znane tyż ze Stacji Emigracyjnyj kaj we XIX wieku ludziska z Polski, Rosji, Wengier i Galicji wyjyżdzali „za chlebym” do Hameryki i Zachodnij Europy. Tukej tyż sie urodzioł piyrszy prymas Odrodzonyj Polski – ksiondz kardynał August Hlond. Łoboczyć idzie tyż nojwiynksze Muzeum Pożarnictwa a i blank blisko s tond na Giszowiec i Nikiszowiec.
Rybnik – Baba, Fojerman i Roman
Tychy – Johanek
Johanek – Wszyjsko co mi wiadomo o mojim mieście!
Miastow wybudowanych cołkiym od nowa jest wiela.
Do takich tyż przinoleżom Tychy, w kierych pomiyszkuja od 70-tych rokow minionego wieka. I chocioż kaj sie niy obroca trefiom Gorola, to „mojigo miasta”, bo mi sie zdo, iże tak moga już go mianować, niy pomiyniołbych na rzodne inksze.
Kaj, nikaj do sie jeszcze słyszeć „Nowe Tychy”, jednako takich nima, som same Tychy, zaś łatka „nowe” przilepili kej miasto napoczło sie prowdziwie rozrostać.
Ale po kolyjce!
We 2014 r. Tychy obchodziły 80 rokow od nadanio jim bez Ślonsko Rada Wojewodzko praw gminy miyjskij. Od tego czasu za naszymi miedzami stoły gminy: Paprocany, Urbanowice, Jaroszowice i Wilkowyje. Downi nasi rzondziciele, za sia wziyni taki herb:
Prowdziwe prawa miyjskie Tychy dostały dopiyro ze Nowym 1951 r., ftynczos tyż ku nom doszlusowały: Paprocany i Wilkowyje. A od roku 1973 do Tychow napoczły nadto przinoleżeć: Cielmice, Jaroszowice, Urbanowice i konsek orżniyntego Bieronia Starego, o kiery do dzisiaj jes chaja.
A czamu?
Politycznie lepsij boło, iże nowo fabryka autokow we Tychach powstowo, a niy kajś we Bieroniu.
Ze Szopynic, do Tychow przekludzili my sie wiosnom 1977 roku. Zaś dziyń jak’ech moja ślubno poroz piyrszy tukej prziwlok keby ji pokozać nowo wystawiono wysoko chałpa, spoinom jak dziś.
Ze autobusa wyleźli my we pojstrzodku miasta, bo dalij nic niy jeździło, a ostoł nom jeszcze doś konsek. Dzisioj to ino trzi przistanki, jednako ftynczos to boło hen za torami, za nowym kościołym Jona Krzściciela, kery se stoł som we polu na krańcu Tychow.
I kej my tak leźli, zatroskano ślubno pedziała mi coś, co mi do dzisioj dudni we ucholach: „kajś ty mje chopie wywlok”.
Osiedle na kerym teroski pomiyszkujymy stanyło jeszcze dali ku Kobiorze na placu mianowanym skałkom, tj. na zasutych dołach po downym kamieniołomie. Dobrych noście rokow za nami stoł ino kobiorski las, zaś za niydugo mo stanońć nojnowszy „park wodny”, kaj pudzie sie we prowdziwym piwsku obulać.
Hameryka – Tereska ze Świyntochłowic.
Miyjscowość,w kieryj żyja, mo miano NAUGATUCK.Jest łona w stanie Connecticut na wschodnim wybrzeżu,w tzw.Nowyj Anglii.
To małe miasto,w kierym miyszko niycałe 32 tys miyszkańców.Klimat tukej jest subtropikalny,latym momy srogi upały ,z jeszcze wiynkszom wilgotnościom i niy ma czym dychać.Zima zaś jest fest mroźno i czynsto fest śnieżno,jak latoś.
Miasto jest położone po lobu stronach rzyki Naugatuck.Miyjsce to ludziska pieszczotliwie nazywajom „Naugy”.Miyjscowość istnieje lod 1702 roku.Kiedys w czasach prosperity było to przemysłowe miasto,ale terozki jest tzw „sypialniom” dlo klasy średniyj.Nałokoło jest dużo lasów.My z mojim chopym miyszkomy na łosiedlu condominiów ło fajnyj nazwie” Lantern Park”,czyli Latarynkowy Park.To spokojne miasto,żyje sie bezpiecznie.Moji miasteczko w naszym stanie jest unikatowe,bo jest razym skonsolidowane miasto i gmina,mo podwojnych urzyndników ale jedyn zarząd.
W Naugatuck,jak wszyndy w USA poza metropoliami, komunikacjo jest ino po mieście,i aby kajs dojechać trza mieć auto.Auto,to piyrwszo rzecz,jako tu trza mieć,to niy jest żodyn luksus.
W naszyj miyjscowości jest polski kościół pod wezwaniem św.Jadwigi Ślonskij,kaj jest msza po polsku.Szkryflom polski kościół,bo budowali go Poloki i zawdy jest tam ksiondz,kiery godo po polsku.W całym stanie Connecticut przyznowo sie do polskigo pochodzynio 8,3% ludności ale jo myśla,że jest ich wiyncyj.W naszym stanie jest sporo polskich sklepów,wkierych z mojim chopym robiymy sprawunki.


text:
Jak już termōmetr sie zbliżo do 30 stopni, to idzie pedzieć,[1] że je hic, a co dopiyro, jak ta czerwono abo niybiesko kryska[2] idzie sie jeszcze barzi[3] w gōra. O gorkim jołdle[4] idzie zapōmnieć, ale tako chōdno[5] zupa je jak skok do morza po smażyniu sie na plaży. Robi sie jōm[6] gipko[7], ale nojlepi sie […]
Tag: #zupa
Grochōwka (Grochówka)
Na pōniydziałek- jak komu niy łostało[1] nic z niydzieli- werciōłoby[2] sie uwarzić[3] cojś einfachowego[4], co by bōło tōnie- bo to sie czowiek wykosztowoł na tyn niydzielny łobiołd[5]– i nie trza by bōło mudzić[6] bez godzina. To je barzi taki eintopf[7] i jak zjycie porzōndny talyrz taki zupy, to sie nie bajecie[8] łoglōndać za drugim. […]


text:
Gynsipympki abo husipupki
Poleku wonio już wiosnom, a downe Ślonzoki używały na określynie wiosny fest starego słowka – jor. Bestoż na zboża sione na wiosna godo sie jeszcze dzisioj zboża jare.
A jak kto mo jaki zogrodek, zogrodeczek abo yno balkon, to skiż mody na regionalizm mom na wiosna tako propozycjo. Dyć na grzondkach kole kwiotuszkow abo krzoczkow porobcie se take małe karteczki, kaj naszkryflejcie jak sie jako zielina nazywo po polsku i po ślonsku. Bo przeca ludzie, a już dziecka na blank, to niy wiedzom jak sie jaki kwiotek mianuje. Bydzie to tako kwiotkowo edukacjo. A dlo ułatwiynio trza terozki te ślonskie miana przipomnieć. A dyć za rajom: farbiczki to chabry, mlycz – mniszek lekarski, bolioczka – jaskry, gynsipympki to stokrotki, siyrotki – bratki, gladiole – mieczyki, flider – bez, jadwiżki – astry, johanki – czorno porzyczka, margaretki – złocienie, piwowońki – piwonie, ponboczkowo krew – dziurawiec, kamelki – rumianek, dziywanna – dziewanna, pozimki – poziomki, łostryngi – jeżyny, wieprzki – agrest, wojoki – rudbekia, lipina – łubin, kapucynka – nasturcja, żabiełoczka – niezapominajki, dombki – złocień ogrodowy, muszkaty – pelargonie, leluje – lilie, kokocie galoty – irysy i jeszcze moc inkszych. Ale dejcie pozor, bo miana te po roztomajtych czynściach Ślonska mogom być inaksze. Bestoż mogymy se podyszkutyrować i powspominać jeszcze jake inksze nazwanie. Przikłodowo na stokrotki godo sie niy yno gynsipympki, ale tyż gusipampki, gansipampki, husipupki abo jeszcze jakoś?
tekst i zdjęcie: Marek Szołtysek
szoltysek@szoltysek.com.pl
Słowniczek:
wonio, woniać – pachnie, pachnieć
niykere – niektóre
miano, miana – nazwa, nazwy
mianować – nazywać, nadawać imię lub nazwę
zieliny – rośliny, zioła
jor – wiosna (archaizm)
fest – bardzo, mocno
godo, godać – mówi, mówić
naszkryflać – napisać
na blank – zupełnie
bestoż – dlatego, z tego powodu
przeca – przecież
za rajom – po kolei, według kolejności
raja – kolejność, kolejka (w sklepie)


text:
Dzisiej czowiek nigdy niy mo szasu[1] (tak gołdała śp. Pani Liska, co to szybko jejźdźōła[2] na swojim kōłku[3] i niyroz[4] niy miała kedy poklachać[5], bo „niy miała szasu”). I jak nōm sie trefi[6] taki dziyń, kedy[7] niy mōmy szasu na nic, to moge[8] nōm[9] sie przidać tako gibkoł[10] zōłza do nudli. Raz, dwa, trzi i […]
Tag: #wyndzonka
Hańdyk po prowansalsku (Indyk po prowansalsku)
[1]abo przynajmni joł go tak nazwoł i po prołwdzie, to mo łōn[2] wiyncy wspōlnego ze prowansjōm, niż fandzołle po bretōńsku z Bretaniōm, bo w nim sōm aby ziela, co żech sie sōm stamtōnd prziwiōz. Na niydziela nojlepi narychtować cojś lepszego i bez to taki hańdyk bōłby idealny. Co potrza? Pierś z hańdyka- a może […]


text:
ul. Słowackiego 37 / lokal 106
90447 Katowice
Tel. stacjonarny: (32) 353 30 89 Komórkowy: 694655870
fotoserwiskatowice@wp.pl
serwis aparatów Canon Katowice, serwis aparatów Sony Katowice, serwis Nikon Katowice, serwis Fuji Katowice, serwis Olympus Katowice, serwis Panasonic Katowice, serwis Samsung Katowice, serwis Leica Katowice, naprawa Canon Katowice, naprawa Sony Katowice, naprawa Nikon Katowice, naprawa Fuji Katowice, naprawa Olympus Katowice, naprawa Panasonic Katowice, naprawa Samsung Katowice, naprawa Leica Katowice, serwis aparatów cyfrowych Katowice, Katowice serwis aparatów cyfrowych, serwis aparatu fotograficznego Katowice, aparaty foto serwis Katowice, naprawa aparatów Katowice, foto aparaty cyfrowe serwis Katowice, aparaty cyfrowe naprawa Katowice


text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 24 październik 2010
Kie by nie sanobliwoś i mondroś nasyk przodkow to mało by my wiedzieli jacy tu ludzie na tyk Ciyncijskik groniak zyli i kto ka z kim z nojstarsyk rodow w Ciyncinie pochodzi .Jo kcioł byk sie z wami podzielić tym co som wiym ło ludziak co tu zyli po tyk krajcak Ciynciny i co zyci swoje zdarli po tyk łobdolnyk robaniskak , co ik z lasa wydarli .
Downo tymu tu po gornej cynści Ciynciny niebyło nic jeno okropne lasy a po tyk lasak nic jeno kupa zwiyrza i kicokow wsielijakik . Ktoregosik razu dotar tu cowiek co ziym te dostoł łod jakigosik ta pana za zasługi wojynne cy ta jakisik inne jesce wymiany, bo bywało i tak ze jak folwark robili to ludzi z dołow do gor wyganiali. Z papiorow i pergaminow cok ik w skrzyni w nasej starej chałpie z naseł a skrzynia ta przysła z moimi pradziadkami jesce ze starsej chałpy co pod samym wiyrchym Jabranowa kiesik stoła, dowiedziołek sie ze przysiółek co se tu teraz mieszkom wykorcył z lasa chłop co mioł na nazwisko Kolus a pochodził z Bystrej . Było to kasik moze w 1600 roku abo kasik koło tego.
Zył se tyn Kolus na tej polanie spokojnie a za somsiadow mioł Gałuszkow i Pieronkow co to w tym casie na Kziynzorce siedzieli. Stary Kolus sie minył a po nim zostoł syn . Syn sie ta długo nie ciesył zywotym bo ciynsko zachłorowoł i umar.
Kie młody Kolus umar to po sobie zostawił babe co jom jako to samo za sie godo nazywali Koluskom . Ciynzko i było samej zyć bo i dziecyskow walnie było i pola nie mało . Musiała sie tez zaporzycyć u tego moigo pra przodka Pieronka na walny gros i u notara spisali testamyn ze jak by sie przypodkiym nie wypłaciła to te polane co jom zwiom Koluskom dostanie Pieronek za dług. Pismo to mom i podpisani som na nim pot przypiskiem „Przytomni Świadkowie „ Michał Biegun, Jakub Figura, Jan Chowaniec, Grzegorz Nowak i Regina Koluska , wdowa co sie z umowy wywionzała i polane Koluske w zamian za dług łoddała Pieronkowi.
Tak to polana Koluska przesła w posiadani moik przodkow ponad dwiesta rokow tymu w 1798 roku. Dali to juz spokojnie se zyli a co sie stało z Reginom Koluskom i jeji dzieciami tego niewiy nik . Cas płynył a rodzina nasa pomału sie rozrostała bo jako to wtedy bywało bogaty gazda wydawoł córki ino u bogatego coby sie w kupe łoncyć i w siłe roś a siłom w tym casie było kupa pola i sopa bydła. Tak i stary Pieronek ze mioł córke na wydoj zacon sie zgadywaj ze Stopkom ,bo wiadome było ze synow mioł a gazda był chruby i statecny . I tak se na przepatrzowiny posłali i młodyk wspolnie pożynili . I tak sie połoncyły ty dwa rody Pieronkow i Stopkow . Pole do kupy po przyczyniali i bogacie młodyk wywianowali. Młodzi gazdowali na Ksiynzorce i Kolusce dzieci im porosły i teraz uni myśleli juz jako by tu bogacie dzieci wydać . Łobmyśleli ze wydadzom dziywke Barbarke za Morcina Kupcoka co łojciec jego okropny majątek mioł i hole dwie bogate. Śpekulowali jaze dziywke wydali .Tu juz śmiało mogę pedziej ze Barbarka ze Stopkow i Morcin Kupcok co go Jabranowskim zwali to moje pra pra dziadki . Uni dostali łod łojcow Prastarom chałpe pod samym wiyrchym Jabranowa co jesce kurno była i komina ni miała . Tam siedzieli długi casy i piynć dzieci mieli . Ciynzko sie im tam zyło i łobmyśleli zeby kupić chałpe łod Syguta co w Bachorzu stoła i przeniś jom na Koluske . Tak tez zrobili i na Kolusce blizyj wsi i łojcow sie osiedlili. Chałpa ta do dzisioj stoi i trzymie sie twardo jako i tyn nas rod. Zyli se juz teraz spokojnie na Kolusi polanie dzieci rosły i w polu pomogały jaze sie przykludziła pirso wojna i moj pradziadek Michoł Kupcok kartke do poboru dostoł i na wojne pojechoł . Tam na froncie Włoskim wojowoł i ranny w głowe zostoł . Kie przyjechoł do chałpy kurowoł sie długo a ze łodszkodowani dostoł nie małe to Prapradziadek Kupcok pola dokupił i dwok synow i córke do Kanady posłoł a moigo Pradziadka i jego siostre na Kolusce zostawił i gazdować kozoł …
I tak do dzisioj gazdujymy i my na łojcowski ziymi a rod nas rozroz sie po całym świecie. Moze tymu cowiek tak przyros do tego Kolusigo przyłogu i nika sie śniego rusaj nie kce bo wiy ze go przodkowie z lasa wydarli a ziym ta słono jes jaze łod jejik potu co go przez wieki w niom wloli. Co sie ta stało z tymi Gałuszkami co tu siedzieli i tez po troche musieli z nasego rodu pochodzić tego nie wiym bo nika znojś nic ło nik nimoge. W Staryk papiorak przewijajom się tes nazwiska Ficoń , Juraszek i Biegun pewnie tez po cynści ty rody som z spokrewnione. Kto by ka co jesce w chałpie znaseł niek dochynie trzy grose to moze połoncymy to w jakom ciekawom całoś.
Wszystko cok tu łopisoł wiym dziynki starym pergaminom cok ik w skrzyni znaloz a tez dziynki łopowiadaniom moi babki i staryk ujkow i ciotek cok ik wdy z ciekawością posłuchoł . Kozdy z wos moze pogrzebaj w staryk skrzyniak i roznyk papiorow posukaj . Przez to i wy mozecie znaj przesłoś wasego rodu i z nami sie tym podzielić. Mogby to byś ciekawy kawałek historie ło starodownyk Cincijskik rodak …
Bywojcie!
HARNAŚ
Komentarze
Napisane trafnie tylko nie trafnie umieszczone :-)
Ale cóż myślenie nie boli:-))


text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 20 maj 2010
Ło Kubicku, co śpiywokiem był.
Downij, to ta ludzie wiedzieli kto jes kto ji ka jes do niego. Bo jak komu byłodejmy na to Józef, no to godali: do Józofa, abo tes do Józulka, Józika, a jak ji tego było mało, to był dejmy na to Józof spod Boru. Podobnie było z Janym, Jaśkiem, Jonkiem, Janickiym abo tes Jancikiym. Jak sie jino wiedziało jaki kto mo śpicmiano, to nie trzeja było adresu, a wiedziało sie kto jes kto ji kany jes do niego. Byłi tez łu nas Jakub, co jik nazywali Kubickiym. Bez to, ze jik ta Pon Bocek nie wyciongnyli zbyt po długości, to ji to do nik pasowało.
Ktoz to byli tyn Kubicek? Byli łuni gazdom, co to mieli kole poł sosta morgow pola z młakami ji ubocom, konia ji krowy. Nale nie bez to ludzie jik znali. A widziani byli bez to, bo byli śpiywokiym. Ji ło takim Kubie, co jik ludzie nazywali Kubickiym, kcym wom łopowiedzieć.
Coz to tyn śpiywok mioł do roboty, ze kcym ło nim napisaj? Nojwiyncyj to chodził na pogrzeby. Bo downij to ksiondz wyseł naprzeciw pogrzebu kawałek łod kościoła, a casym jino przed kościoł ji nie zawse łumartego nieśli do kościoła, ba jino ksiondz pokropił trugle ji śli dalij na smyntorz. Całom droge jaz na smyntorz, pogrzyb prowadził śpiywok. Przepowiadoł rozne lankorne pieśni ji zacynoł śpiywać, a ludzie spiywali za nim. Tak samo było w chałpie w ktorej był łumarty. Ludzie sie wiecorami schodzili ji razym ze śpiywokiym śpiywali za duse łumartego. Ji wiycie Kubicek to mieli takom piyknom nute, ze jak śli z pogrzebym to ji tymu łumartymu moze było kapke w trugli weselij.
We Wielgi Post to zaś śpiywok łotprawioł Stacje, to jes jak teroz godajom Droge Krzyzowom. Tak nojbardzyj to se zbocujym jak na pocontku Kubicek śpiywali: „A w rynke Mu trzcine dali, a potym sie ś Niego śmioli……”. Przy dwanostej Stacji było zaś: „Już wise na krzyzu ji do Łojca wołom, wise za grzysnego cłowieka łumyrom, Jezusie Kryste, Dobro wiecyste, śmiłuj sie nad nami”. Na kojcu zaś, jak jus przyśli ku łontorzowi, to śpiywali: „W tej tu cymboryji Świyntym Sakramencie radze nos posilać w łostanim momyncie….”.
Dzisiok jak ludzie jadom na jaki łodpust, abo jinnom wyciecke, to siadajom do takigo autobusu co go nazywajom autokar, a kieruje nim siofer. Ludziskami co jadom tym autokarym kieruje ji daje bocyni przewodnik abo ji pilot. Downij zaś jak my chodzowali s kompaniom na łodpusty, to nos zawse prowadził śpiywok. Śpiywok musioł łumieć śpiywać nojroźnijse pieśni, co by pasowały na kozdom łokazyjom ji na kozde świynto. A takigo śpiywoka coby mioł takom piyknom nute, ji tak łumioł śpiywać jak Kubicek, to w całej nasej wielgij parafii, a było w ni piyńć wsi, nie było. Byli nojroźniejsi wywołani śpiywocy, nale takigo jak byli Kubicek to by nie znaloz. Nojwiyncyj to my chodzowali na łodpusty do Rykwołdu, na Kalwaryje, abo tez do Przyjynkowa abo do Kameśnicy. Casym to s takom kompanijom sło walnie ludzi ji śpiywok musioł dować pozor coby sie nik nie stracił, jani coby sie tez nikomu nic nie stało. Kubiczek, to ta byli hecnym chłopym ji radzi pośpasowali. Na tyn przykłod jak my śli a była kany dziura w moście, to ta Kubicek zaśpiywali : „łuuwaaga bo dziuraa w mooście”- a ludziska mało myślonc, bo ta casym śli śpionckiym łumordowani z całego tydnia, tak samo śpiywali za nimi. A wsyćko poto, co by kto kany nie wpod ji nie połomoł hośli.
Jak my chodzili do Rykwołdu, to z miasta, koło Przemiyniynio ji bez Moscanice, bo tak było nojblizyj. Kiej my jus dochodzili blisko kościoła w Rykwołdzie, to przy kaplicce jako jes kole drogi nad kościołym trzeba sie było przyryktować coby my jako tako wyglondali. Ludziska wzuwali boty, bo całom droge my śli w bosu, zeby sie boty niepotrzebnie nie darły. Łopucowali tez łobrazy ji figorki świyntyk jaki my nosili. Jak my sie jus tak wyryktowali a jinse kompanije tez tak robiły, to dopiyro przyseł nojwaźnijsy cas na śpiywoka. Bo jak śpiywok prowadził swojom kompanijom ku samymu kościele, to śpiywoł co najpiyknij łumioł ji co tez łumiała śpiywać cało kompanijo. Kole kościoła to zawse juz było walnie ludzi co sie patrzeli ji posłuchali ktoro kompanijo piyknie śpiywo ji cy jes piyknie łubrano. A nojwiyncyj to łoglondali ji posłuchali śpiywoka. Z nasej parafije, to zawse duzo chodziło na łodpust do Rykwołdu. Śpiywać to my tez piyknie śpiywali, a śpiywoka to my mieli nad śpiywoki. Jak my jus tak dochodzili miyndzy ludzi co stoli z boku ji wchodzili na plac przy kościele, ta jas radoś było posłuchać jak godali: parcie, parcie, Kubicek jidom ze swojom kompanijom, bo tak piyknie śpiywajom.
Na łodpusty na Kalwaryje to my zaś jechali kolejom, bo jes daleko. Całom kompanijom tez łopiekowoł sie śpiywok. Bocyni ji pozor musioł dawać wiynkse, bo to było ji daleko ji jechało sie na pore dni. Jakby sie kto stracił, to ta nie bardzo som by trefił nazod ku chałpie ji byłoby na śpiywoka. Na Kalwaryji to my spowali po roznych chyzak na słomie łu gospodorzy, nojcynścij to tam kany sie jidzie na Bugaj. Śpiywok to nawet musioł dawaj pozor na swojik ludzi ji w nocy, zeby ta casym komu sie nie zakciało kurzyć, abo jak byli na łodpuście młodzi, to zeby ta na nocligu cego nie nabrewerzyli. A jak trzeja było, to ta łumieli skonierować, kogo trzeba było. Skoro jino rano tak kasik trzy ćwierci na piontom, to nos starsi budzili ji śli my juz na cały dziyj. Najpiyrw na godzinki do klostoru, a potym na droski. Calutki cos to nojwoźnijsy był śpiywok, bo łun łumioł wsyćki pieśni ji pociyrze. Wiedzioł jak po droskak chodzić, zeby było po koleji a nie byle jako. Powiym wom, ze roz na Kalwaryji nas śpiywok to stracili duse. Wiycie ji nie swojom ji nie jednom duse, ba walnie dus, co jik mieli napisanyk na papiorku na wypominki. Moze ta ji nie stracili, ba jaki holcy bezecniki tom kartke schowali, zeby Kubickowi zrobnić na besperot, jak ta łod nik co łoberwali. Potym jak my mowili pociyrze, to śpiywok godali, ze za tyk co jik bocym ji za duse co sie z kartkom straciły tes.
Ej duzo by było pisać. Jedno wom powiym, ze kiedysik downij to ludzie duzo ji piyknie śpiywali. Moze ta ji bez to, ze byli śpiywocy co łumieli ji łucyli ludzi śpiywać, a moze jak sie śpiywo Panu Bogu ji Matce Nojświyntsej, to jakby cłowiek mowił najpiyknijsy pociyrz. Nale takik śpiywokow jak byli Kubicek - Panie świyć nad jejik dusom - to jus nima. A skoda.
P.S.
Nie napisolek jak sie Kubicek nazywali, bo ta co robili to na kwałe Bogu ji moze by nie kcieli coby ło nik pisaj.
Zapraszamy do naszego oryginalnego cyklu pisanego gwarą żywiecką a tworzonego przez Czytelników portalu ciecina.eu. Gwara na ciecina.eu
Komentarze
był Kubicek , ale pamjyntom za chłopca
jak zek jesce u babki mieszokł , chodzowoł
na samym pocontku pogrzbu taki wielki siwy
chłop a tak głośno śpjywoł ze wszyscy
w łoknak byli i słuchali i kozdy godoł
wiecne łodpocywani rac mu daj Panie .
Pjyknie to łopisoł dziadek Stasek kwała mu za to
niek młodzi cytajom i wiedzom jak to downij było .
Pozdrowiom dziadka Staska i wszystkik Ciyncinianów
ktorzy przekazujom gware i łobycaje nzsyk przodków ......
bardzo piyknie nom to Dziadek Staś łopisoł i jako zwykle starodowne casy nom łopisoł jako to kiesik bywało.
A co do śpiywokow w Ciyncinie to jesce ik ta poru jes ino ze nie po pogrzebak śpiywajom ba po weselak i przy muzykak:-)
Pozdrowiom:-)


text:
Ò snôżność naszyj môwy
Kiej
spóminómy dzisiôj rocznicã krztu Ślónska, to trza spómnieć tyż świyntych
Kosztanta i Metodego (podug słownika ze Św. Anny, miano Cyryl, abo
Konstantin, po ślónsku wymôwiô sie „Kosztant”). Ci to świynci majóm wielkõ
zasugã dlô wszyskich nôrodów słowiańskich, bo piyrsi przetumaczyli Pismo
Św. na słowiańskõ môwã. Beztóż nasze òjce poradzili Słowo Boże zrozumieć,
a jak poradziyli jy zrozumieć, to mógli tyż uwierzić i jy przijóńć. Tak
sie chrześcijańskô wiara mógła rozprzestrzynić miyndzy Słowianami.
Coby szło
przetumaczyć i zapisać Pismo Św., świynci Kosztant i Metody musieli
wymyśleć słowiańskiy pismo, òd poczóntku słożyć òrtografijõ i
nôjważniejsze reguły gramatyki. Z wiaróm chrześcijańskóm i pismym prziszły
na słowiańskiy ziymie prawo, ksiyngi i kultura. Idzie pedzieć, że òd pisma
zaczła sie na słowiańskij ziymi cywilizacyjô i że prziszła óna na na
Ślónsk razym ze krztym.
Zdô mi sie,
iże dzisiôj rozumiyniy tego, że trzeba nóm zapisować naszã ślónskõ môwã,
rozprzestrzyniyło sie miyndzy Ślónzkôkami i bezmała żôdyn już tymu niy jes
przeciwny.
Muszymy se to ale rozwôżyć,
jakô ta ślónskô môwa mô być. Jes moc ludzi, co myślóm, iże coby gôdać po
ślónsku, styknie ino leda jak beblać po polsku. Niyjednymu sie zdô, iże to
jes blank po ślónsku, jak se tã swojã gôdkã ómaści pôrma ślónskimi
kóńcówkami, pôróma „ausdrukami dlô szpasu”. Jes tyż moc ludzi, co ślónskõ
môwã miyszajóm z przeklyństwym, bo padajóm, że to dycki była môwa
prostôków i lómpów i skirz tego prawô ślónszczyzna musi być takô soróńskô.
Ci to ludzie czynióm naszyj môwie nôjwiynkszõ krziwdã.
Tak dôwnij
niy było! Nasze starziki poradziyli niy ino òzprawiać po ślónsku wice, ale
tyż sie w tyj môwie radować, gniywać, rzykać do Pana Boga i pozdrôwiać
ludzi z uszanowaniym.
Kôżdy
czowiek, tak jak jôdła, spaniô i czystego luftu do dychaniô, potrzebuje
tyż snôżności i piykności. Słowa idzie przirownać do cegłów, co ś nich
kôżdy buduje wszyskiy swojy myśli, nawet te, co ich nigdy niy wymówi
głośno. Jak czyjaś môwa jes niydbałô, niypoukłôdanô, leda jakô, tak tyż
côłki czowiek bydzie niypoukłôdany i leda jaki. Tóż idzie pedzieć: „Dej mi
posuchać, jakô jes twoja môwa, a powiym ci, jaki jes twój rozum!”
„Skónd móm
wiedzieć, jak mie żôdyn niy nauczy!” – niy jedyn sie tak òdezwie. Coby
świadómie, z rozumym piastować prawõ ślónskõ môwã, potrzebujymy słowników,
poradników z gramatykóm i tymu podobnych uczydłów. Potrzebujymy tyż
autorów, co nóm na nowo pokôżóm, jak nasza môwa może być szumnô, szykownô
i eleganckô. Potrzebujymy wierszów, poezyje, piyknyj literatury, żeby sie
ś nich uczyć i w rzóndzyniu po ślónsku sie wydoskónalać.
Jak
stawiómy se nowõ chałpã, òbsztalujymy se dobrego majstra, co sie na
mularstwie wyznôwô. W dobrym dómu wszysko musi być po porzóndku
zaplanowane i musi jedno do drugigo pasować. Budónek musi mieć mocne
fóndamynta w ziymi, a na wiyrchu dobry dach. Tak samo, jak chcymy, coby
nasza môwa niy była jakimś powichłanym dziwolóngiym, ale żeby w nij
wszysko było słożóne jak sie nôleży, muszymy dzieło ukłôdaniô słowników i
òporzóndzaniô gramatyki powierzić fachmanóm lingwistóm, co sie na ludzkich
môwach znajóm.
Twardym
gróntym, co na nim ślónski jynzyk mô być postawióny, powinna być môwa
naszych starzików. W teraźnim czasie niy mogiymy sie już spuścić ino na
naszã dziurawõ pamiyńć.
Móndrzi
ludzie padajóm „Fto dbô, tyn mô!” Podwiela słowników i uczydłów napisanych
òd fachmanów jeszcze niy mómy, sami muszymy sie starać, coby rzóndzić po
ślónsku prawie i snôżnie. Przipóminejmy se, jak sie dôwnij Ślónzôki
poradziyli piyknie pozdrôwiać. Nauczmy sie, jak sie w ślónskij môwie
pokazowało drugim ludzióm uszanowaniy. Do kogo sie nôleży, gôdejmy za
dwoje i a do kogo trza to i za troje. Jak trefiymy jaki piykny ślónski
wiersz, abo śpiywkã, nauczmy sie go na spamiyńć! Spróbujmy słożyć piyknie
po ślónsku powiynszowania na geburstag, na wesely, abo na Gody. Jak bydymy
poradziyli wrócić naszyj môwie snôżność i piykność, to óna sie bydzie
brónić sama.
Niy jes to
wszysko lekie i proste, ale przecã ftóż lepij jak Ślónzóki rozumiy, że
bezmała niy ma na tym świecie rzeczy dobrych, coby nôs niy kosztowały.
Trza nóm sie ò naszã ślónskõ rzecz starać, trza nóm ò niã dbać. Muszymy
sie w tyj môwie sami bildować, coby jóm corôz to lepij umieć, coby
rzóndzić corôz to piyknij. I, jeszcze rôz to powiym: niy po to, coby z
kimś wojować, abo kogoś ze Ślónska wyganiać, ino po to, żeby my sami byli
lepszymi, pełniejszymi i piykniejszymi ludźmi. Po to, coby kultura i
cywilizacyjô, co jy naszym
òjcóm przinióśli
świynci Kosztant i Metody, niy zginyły, ale żyły i wyrôbiały
sie ku lepszymu i coby bezto nasz Ślónsk był corôz to lepszy i piykniejszy.
Porzykiejmy
do Kosztanta i Metodego, coby pómógli nóm uprosić u Pónbóczka łaskã
snôżnyj i piyknyj ślónskij môwy.
Dr. Józef Kulisz, prezes Tôwarzistwa Piastowaniô Ślónskij Môwy DANGA
(przeczytane na mszy w Kościele Mariackim w Mysłowicach, 22. siyrpnia
2009)
Kóntakt: jozef.kulisz@gmail.com; tel.: 609 09 68 86


text:
Michaela Hrjehorjowa – projektowa wobdźěłarka w RCW
Jedyn z nadawkow Rěčneho centruma WITAJ je iniciěrowanje a přewjedźenje rěčnopedagogiskich projektow za wšě starobne skupiny. Přez dobry kontakt k zamołwitym filmoweho festiwala „Schlingel“ w Kamjenicy nasta ideja, naročne dźěćace a młodźinske filmy do hornjoserbšćiny přełožić a z lajkami synchronizować.
Mój nadawk při tym je, z wulkeho wuběra filmow tón kmany namakać, kotryž hodźi so za wjacore starobne skupiny a žiwjensku situaciju wotrosćaceje młodźiny we Łužicy. Přez casting abo wosobinske rozmołwy pytamy za rěčnikami, kotrež su po typje podobne hrajerjam w filmje. Smy nazhonili, zo wotpowěduje čłowječi hłós hustodosć charakterej a zaćuću wosoby. Přez aktiwne rozestajenje z rěču a wjeselo při dźěle namakaja rěčnicy jara wosobinski a pozitiwny poćah k rěči. Jara zajimawe za nich wězo je, zo dožiwja připódla jednotliwe kročele při nastaću noweho medija.
Dźakujemy so wšěm, kotřiž su zwólniwi a so z nami podadźa na dyrdomdej synchronizowanja.
Dźiwadłowa skupina Chrósćicy – Gabriela Lebzyna
Na naprašowanje ze stron SAEK Budyšin připrajichu 1o čłonojo serbskeje lajskeje dźiwadłoweje skupiny Chrósćicy z.t. swoje sobudźěło při synchronizowanju filma „Ruudi“. Časowje so to hodźeše, wšako běchmy runje z našej inscenaciju „Hdyž Kocor kamor ćazaše“ na kóncu. Za sobuskutkowacych bě to zdobom jedne cyle nowe wužadanje, wšako dyrbjachu so cyle na swój hłós a zwukowu techniku koncentrować a tola róle połnje wupjelnić. Koordinacija rěčnikow ležeše w rukach G. Lebzyneje.
Zo je so tute dźěło tež za našu skupinu wudaniło, dožiwichmy wšitcy na premjernym předstajenju filma. Reakcije a dźakowne připoznaće prěz młody filmowy publikum pokazachu, zo móže a dyrbi so na tutym polu dale dźěłać. Za to wostanje tež naša skupina stajnje wotewrjena.
Madlenka Šołćic – referentka synchro campa 2009
Jako „rěčna režiserka“ mějach na to dźiwać, zo su serbscy rěčnicy tak blisko kaž móžno swojim wotpowědnikam we filmje. To rěka, šulerjo projekta dyrbjachu so do zaćućow filmowych figurow zamyslić, zo móžachu runje tak rěčeć kaž woni – po wótřosći, po spěšnosći, po začuću. A to wšo dyrbješe so potom tež na wobrazy we filmje hodźeć, štož mjenuje so tež synchronosć hubow. Suma sumarum: smy wjele dźěła a wjele wjesela při nastaću synchronizowaneho filma ROBODAD měli.


text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 29 maj 2012
Łod Babi gory zacynało świtaj a ptoski jesce cichućko ale już wyraźnie zacynany sie budzić ze snu i swoim popiskiwaniym witały nowy dziyj który dany im był łod Pana Boga. Na siwym niebie znaj jesce było pojedynce migotliwe gwiozdki a nojaśniyjso miyndzy nimi znano syćkim jutrzynka migotała nojwyraźni a górole zwali jom Boskom gwiozdom.
Stary gazda patrzoł z łozka przez małe łokiynecko na te migotliwom gwizdecke i dumoł nad roznymi rzecami z młodości i nad teraźniyjsymi casami . Jego usom dolatywało roz po razie pioci kochota a stary zygor miarowym cykanim łodmiyrzył bezustanku lecący do przodu niemiłosiernie cas. Gazda lezoł jak by uśpiony tym miarowym cykanim zygara a jego myśli wyndrowały po nieznanyk dlo nikogo miyjscak. Nogle z tej zadumy wyrwało go rownie miarowe uderzyni tego samego zygara ktory wte łodbijoł pełnom godzine. Chłop wzdrygnył sie na łozku i pocon licyć mimowoli dzwiycne stukania . Nalicył piynć razy i pocon sie rusać z pościeli. Wstoł i piyrse co zrobił coby dobrze dziyj zacąć przezegnoł sie i klyknył przed łobrazym Matki Boski coby wyśpiywaj godzinki. Bez tego dziyj nimog sie zaconć. Zanim zaroz pocyni sie rusaj baba i dzieci . Un głośno śpiywoł naucone jesce łod swoich łojcow słowa modlitwy a dzieci i baba tez jus klynceli i mruceli z cicha nabozne słowa godzinek. Kie kojcyli poranne witani dnia z Panym Bogiym, na polu wstawoł juz na całego rześki poranek . Ptoski wyśpiywowały swoje modlitwy juz pełnym głosym a dziyj zapowiadoł sie przecudny.
Gazda wstoł z kolon i pocon sie łoblykaj i sykowaj sie ku łoporządzaniu gowiedzi. Jedyn z synow juz klyncoł przy piecu i składoł łogiynek. Po malućki kwilce z pomiyndzy blachow zacyna sie snuć chybotliwo smuzka dymu a po izbie cuć było miłom woń polonego drewna. Mama naloli do gorckow mlyka i ukroli po bogatej skibce chleba coby se syćka pojedli, chłopcy skocyli ku stole ale zanim chycili sie jedzynio zaś piyknie sie przezegnali i dopiyro pocyni jeś.
Gazda nie patrzoł jedzynio ba porwoł skopiec i wyseł do pola . Kie ino zaskrzypiały dźwiyrze łod siyni to jak by na przywitani zacyny sie łodzywaj głosy gowiedzi co cuła ze i dlo nik śniodani idzie. Za becały łowiecki a krowy i cielynta pomogały im do wtóru. Duzy siwy woł burtoł łajcuchym i łobziyroł sie kie uwidzi swoigo gazde z kłackiym siana i skopcym wody. Zaskrzypioł kołowrot przy studni i skopiec za skopcym gazda roz sie pojawioł a roz znikoł w ciymnej sopie. Kie juz napoił cały dobytek pocon schybowaj wonne sianko a łowiecki i krowy z cielyntami zarły ze smakiym zielny przysmak co pachnioł maciyrzankom i dziurawcym . Kie juz jaśla były pełne a krowy spokojnie chrustały siano wzion sie chłop za dojyni . Krowicki stoły spokojnie a un sprawnie wartkimi ruchami napełnioł skopce ciepłym pachnoncym mlyckiym . Nie było go duzo bo co dopiyro sie wiosna zrobiła i na suchym futrze krowy tez przysusyły ale wdy starcyło coby sie napić i syrka masełka swoigo narobić .
Kie juz nadoił gazda mlyka, wloz do chałpy ze skopcami a baba wziyna mlyko cedzić do gorkow. Chłopcy poskocyli z gorckami coby im mama naloli a łojciec dopiyro teroz zasiod do jedzynio, kie ranny obrządek koło bydła był zrobiony. Kroł skibki z duzego łokrągłego chleba i zaś zanim siod i zacon śniodać przezegnoł sie poboznie. Jod chlyb ze świyżym masłym i przypijoł ciepłe jesce mlyko co go kwilke tymu udoił . A mrucoł przy tym jedzyniu z lubosciom bo nic mu tak nie smakowało jak chlyb z mlykiym , bo po prowdzie to i tak co innego nie było. Kie pojod zacon sie zbiyrać do polnej roboty bo wiosna juz doś długo gościła na Beskidzie a przyłogi i niwecki łobeskły juz piyknie i mozna było łorać. Tak tez pozbiyroł ździorty na rafiocka a ze sopy wywiod swoigo wiernego pomocnika . Wielkigo siwego woła co go jaze kiesik z łorawy przywiod coby w robocie ulzył. Zawołoł na chłopcow i pojechali coby polnom robote zacąć .
Zaprzągnoł wołu do pługa i dawaj przyłog łoraj. Starsy syn woła poganioł łociec za pugiem chłodził a młody skiby chytoł kie sie waliły ,bo we walnej kympce łorali. Woł niby to lyniwym krokiym seł spokojnie tam a na zod. Skiby sie łodwalowały a wilgotno ziym woniała wiosnom. Saro pliszka co jo tom górole nazywali pastyreckom skokała ze skiby na skibe i zbiyrała robocki co sie z pod ziymie za pługiem ukazowały. Tak łorali jaze kasik w łoddali usłyseli dzwiynk dzwonka na kościelnej wieży . Chłopiec co woła poganioł na tyn dźwiynk zaroz wstrzymoł łorani i copke sjon z głowy za nim tak samo zrobiła resta. To Janioł Pajski dzwonek na wieży łoznajmił i trza było robote wstrzymać i modlitwe wiernie łodmowić. Dali juz pote do popołednia łorali jaze skojcyli i zjechali ku hyzom. W chałpie na stole już dymiła miska z masconymi ziomniockami a w gorku stoło kwaśne mlyko. Chłopcy wziyni sie za jedzyni a łociec poseł zaś na popołedni zafutrować bydłu i woła po robocie łodfutrować i na poić bo wdy to było na pirsym miejscu a pote dopiyro som jod . I tak sie gazdowsko robota ściągała jaze ku wiecoru. I po ciynzkim ale łowocnym dniu zaś przysła cicho spokojno beskidzko noc. Zmordowani robotom siedzieli na ławach a ciotka co to wiecorami przychodzili na pogodki łopowiadali ło staryk casak jeji młodości i ło roznyk dziwak co widzieli w zyciu.
Kie sie juz pogodki skojcyły a ciotka pośli to syćka klynkli do wiecornej modlitwy a pote pokładli sie spaj. Gazda jesce długo ni mog usnyj i zaś patrzoł w łokiynko na łozgwiezdzone niebo a na myśl przychodziły mu casy kie razym ze swoim łojcym te ziym łobrobiali i kie som sie ucył gazdowskigo zwyku . W piecu tlił sie dogosajoncy łogiynek a zygor wybijoł nieustannie swoje sekundy co małymi krokami wiedły syćkik do wiecności...Mariusz "Harnaś" Kąkol
Trza tez łobocyć:
Wiersz (I miejsce) i proza (III miejsce) Harnasia z konkrusu w 2010
"Świynty Scepon" i "Stworzył Bog Górola" Wiersz (I miejsce) i proza (II miejsce) Harnasia z konkrusu w 2011
Gwara - dział ciecina.eu z tekstami pisanymi Żywiecką gwarą m. in. przez Harnasia
"Świniobici" - Brodas I miejsce w kategorii wiersz w konkrusie w 2012


text:
[1]Lubia sie pomaszkycić,[2] ale niy lubia, kedy[3] ciasto abo jaki deser je za słodki. Nojlepi, keby[4] sie połōnczōło w nim słodke i kwaśne, bo bez tyn kōntrast czowiek lepi czuje wszyske smaki. I jak łostatnio na zygrōdce[5] u Teściowyj jołd[6] żech sie te czorne jagōdki, to mie tak prziszła chyńć[7] na take ciasto: Co potrza? […]
Tag: #mascarpone
Edbery i szokoladowy iberaszung (Truskawki i czekoladowa niespodzianka)
Sezōn na edbery niy je dugi[1] i trza go jak nojbarzi[2] wykorzystać. Idzie je jejś[3] same, idzie sie upiyc[4] jake[5] ciasto, abo sie szczelić[6] na szybko jaki deser. Tyn, co sam ło nim byda pisoł,[7] robi sie raz, dwa, a ta słodko szokoladowo kryjma[8] pasuje do tych edberōw, jak piwo do grillowanego wōsztu[9] 😉 […]


text:
Kupiōłech[1] się pozimki- tak na truskawki gołdała moja Ōłma, choć sōm na Ślōnsku take sztele[2], kaj gołdajōm[3] na nie edbery, np. w takim Świbiu. Miały być na deser, ale cojś mie tak naszło, żeby sie z nich zrobić szałołt[4] do pieczōnego wōsztu.[5] Do tego jeszcze wymyślōłech[6] sie fajno zōłza[7] i…żech to wszysko zezar.[8] Sam na […]
Tag: #rukola
Gańsipampki w szałołcie (Sałatka ze stokrotkami)
Jak żech pojechoł do Teściowyj, to mie coś wziyno[1] na jedzynie kwiołtkōw[2]. Nie żeby tam bōła[3] aż tako biyda[4], ale na wiosna bōło tam tyla kwiołtkôw, że czowiek chcioł sie nimi radować jeszcze jednym zmysłym. Kedyjś już żech takego gańsipamka jołd[5] i je łōn[6] richtig[7] delikatny, ale już taki kwiołtek łod szczypiorku to żech prōbowoł […]


text:
Boboszewo
Sołtys: Aleksander Zaręba
Rada Sołecka: Anna Lisowska, Kazimierz Lisowski, Alfreda Ryszkowska, Rafał Ryszkowsk
Buchowo
Sołtys: Sobczak Karol
Rada Sołecka:Walus Stanisława, Cieciura Dorota, Reszczyńska Hanna, Reszczyński Damian, Reszka Marzena
Cierznie
Sołtys: Maria Ławrów
Rada Sołecka: Andrzej Ciompała, Sylwester Kaszubowski, Piotr Krawców, Wioletta Mastalerz, Edyta Obarzanek, Lucyna Zblewska
Buka
Sołtys: Elżbieta Gonia-Lasek
Rada Sołecka: Bartosz Kowal, Łucja Mianowska, Wiesław Strzelecki
Drozdowo
Sołtys: Lidia Korzeniowska
Rada Sołecka: Aleksandra Baliniak, Andrzej Krajnik, Anna Szostak
Główna
Sołtys: Kubiak Stanisław
Rada Sołecka: Rek Wiesław, Rybacka Renata, Kowalewska Róża, Marcula Sylwia, Rybacka Kinga, Rudziński Jan
Grzymisław
Sołtys: Zdzisław Marek
Rada Sołecka: Krystyna Adamiak, Mariusz Marzec, Urszula Nalepa, Grzegorz Piątkowski, Tomasz Szalewski
Myśligoszcz
Sołtys: Stanisław Drobek
Rada Sołecka: Iwona Palacz, Dawid Świerczyński, Bogumiła Zatorska, Krzysztof Żandarski
Nowe Gronowo
Sołtys: Zdzisław Teter
Rada Sołecka: Marcin Hałucha, Robert Kalla, Krzysztof Kosiarkiewicz, Maria Kutek, Wioletta Mazur
Prusinowo
Sołtys: Stanisław Mulik
Rada Sołecka: Iwona Smagieł, Janusz Smagieł, Lidia Szymańska, Elilia Wruszczak, Agnieszka Zwierzchowska, Krystian Zwierzchowski
Rozwory
Sołtys: Irena Kaszubowska
Rada Sołecka: Władysława Barbara Milewska, Irena Nowak, Roman Skwiercz
Skowarnki
Sołtys: Krzysztof Wieczorek
Rada Sołecka: Beata Guzowska, Danuta Lewczuk, Patrycja Nowakowska, Jolanta Polaszek, Maria Wójcik
Słupia
Sołtys: Barbara Lewińska
Rada Sołecka: Waldemar Bonin, Dorota Homiszczak, Bogdan Maślanyk, Robert Mudyna, Maciej Paprota, Agnieszka Zelek
Stare Gronowo
Sołtys: Wioletta Fierek
Rada Sołecka: Krystyna Bartoszek, Dubicka Elżbieta, Osiadło Zbigniew, Andrearczyk Zygmunt, Nowicki Franciszek, Brohs Beata, Bogacz Kamila
Strzeczona
Sołtys: Dorota Rybicka
Rada Sołecka: Iwona Kaczmarczyk, Krzysztof Pyda, Jerzy Sawicki, Łukasz Świerczyński, Kazimierz Wnuk, Andrzej Ziemnicki
Uniechów
Sołtys: Mirosław Kawczak
Rada Sołecka: Jan Gajdamowicz, Bożena Halków, Elżbieta Hnatczak, Tadeusz Kabatek, Łukasz Malmon
Uniechówek
Sołtys: Anna Morgulec
Rada Sołecka: Bożena Bączkowska, Kat


text:
Stary Górnik
ul. Oławska 1B
55-200 Oława
woj. dolnośląskie
Grupa: Dom
Branża: Kominki i piece
Słowa kluczowe: kominki Andrzej Słoninka, wyroby z kamienia Andrzej Słoninka, kominki Wrocław Dolny Śląsk, wyroby z kamienia Wrocław Dolny Śląsk, montaż kominków dolnośląskie, montaż kominków Wrocław Dolny Śląsk, schody kamienne dolnośląskie, schody kamienne Wrocław Dolny Śląsk, parapety dolnośląskie, parapety Wrocław Dolny Śląsk, blaty kuchenne Wrocław Dolny Śląsk, blaty kuchenne dolnośląskie, kamienne portale kominkowe Wrocław Dolny Śląsk, kamienne portale kominkowe dolnośląskie, blaty łazienkowe dolnośląskie Wrocław Dolny Śląsk, płytki kamienne dolnośląskie, projektowanie kominków, kominki marmurowe, kominki granitowe, grille ogrodowe
Ostatnie odwiedziny vCarda: 2015-08-15.
vCard odwiedzono 8851 razy.


text:
Òpiartô na Slackware francëskô distribùcëjô Zenwalk Linux (przódë Minislack) je ju przistãpnô w wersëji 4.2, z jądrã 2.6.18.6 ë X.ORG 7.1.1. Pòprôwiony òstôł m.jin. “Zenpanel” jaczi dôwô mòżnotã prostegò dopasowaniô wëzdrzatkù graficznegò òkrãżô XFCE jaczé je w paczéce Zenwalk (dô téż wersëjã “Zenwalk-core” jakô je mniéjszô, bò nie zamëkô w se graficznegò òkrążô ë programów sparłączonëch z serwerama X).
Distribùcëjô je kòl 400 MB wiôlgô (core – blós 230 MB) ë zamëkô w se blós wëbróné programë, jaczé zezwôlają równak na swòbòdné brëkòwanié biurkòwégò kòmpùtra – n.p. bënë je le blós Firefox jakno przezérnik. KDE, GNOME czë jinszé programë je mòżno zladowac dodôwno z sécë.
Zenwalk Linux je czérowóny do barżi awansowónëch, w instalacëji systemë Linux, brëkòwników ë dô sã zrëszëc ju na kòmpùtrach ze 128 MB robòczi pamiãcë.


text:
Pośmiywne ślónsko-polski godki Hanysów z Gorolami – familije i kamratów Achima z sómsiadami Szczebrzeszyńskimi. Jedni godajóm, a drudzy mówióm, o chopach, babach, dzieckach, warzyniu i kurzyniu, ino żodyn niy poradzi pokapować, ło czymu tyn drugi łozprawio. Je tam kupa kolorowych łobrozków do śmiychu i idzie sie tyż cosik nauczyć. Fajny gyszynk, i do Hanysów, i do Goroli. Ino u nos idzie kupić ksiónżka z autografym autorki.
Autor: Joanna Furgalińska
Wydowca: Wydawnictwo Naukowe PWN. 2014
Wielość strón: 256
Oprawa: twarda
Wielgość: 235 x 165 mm
Papiór: kryjda satyna 130 g


text:
Sezōn na edbery niy je dugi[1] i trza go jak nojbarzi[2] wykorzystać. Idzie je jejś[3] same, idzie sie upiyc[4] jake[5] ciasto, abo sie szczelić[6] na szybko jaki deser. Tyn, co sam ło nim byda pisoł,[7] robi sie raz, dwa, a ta słodko szokoladowo kryjma[8] pasuje do tych edberōw, jak piwo do grillowanego wōsztu[9] 😉 […]
Tag: #śmiytana
Torta łorzechowo-szokoladowoł ze apfylzinōm (Tort orzechowo-czekoladowy z nutką pomarańczy ;) )
Jak wōm sie trefi jaki geburtstag[1], to takoł torta mołcie jak znaloz[2]. Niy powia, że niy ma z niōm[3] roboty, ale jak fajer[4], to fajer. Co potrza? 6 jajcōw 100 g łorzechōw 50 g mōnki pszynny[5] 50 mōnki kartołflanyj 140 g cukru 10 g proszku do pieczynioł 1 apfylzina[6] kapka wōdki Kryjma:[7] […]


text:
Zapraszamy do obejrzenia programów festiwalu, znajdują się tu szczegółowe informacje o poszczególnych koncertach, notki biograficzne wykonawców itp.
I Festiwal Kompozytorów Polskich - Henryk Mikołaj Górecki - 1996
II Festiwal Kompozytorów Polskich - Wojciech Kilar - 1997
III Festiwal Kompozytorów Polskich - Stanisław Moniuszko - 1998
IV Festiwal Kompozytorów Polskich - Fryderyk Chopin - 1999
V Festiwal Kompozytorów Polskich - Karol Szymanowski - 2000
VI Festiwal Kompozytorów Polskich - Zygmunt Konieczny, Andrzej Kurylewicz i Zbigniew Preisner - 2001
VII Festiwal Kompozytorów Polskich - Mieczysław Karłowicz - 2002
VIII Festiwal Kompozytorów Polskich - Henryk Mikołaj Górecki - 2003
IX Festiwal Kompozytorów Polskich - Witold Lutosławski - 2004
X Festiwal Kompozytorów Polskich - Krzysztof Penderecki - 2005
XI Festiwal Kompozytorów Polskich -Henryk Wieniawski i Grażyna Bacewicz - 2006
XII Festiwal Kompozytorów Polskich - Jan Krenz - 2007
XIII Festiwal Kompozytorów Polskich - Ignacy Jan Paderewski 2008
XIV Festiwal Kompozytorów Polskich - Krzesimir Dębski - 2009
XV Festiwal Kompozytorów Polskich - Fryderyk Chopini - 2010
XVI Festiwal Kompozytorów Polskich - Polscy kompozytorzy muzyki filmowej - 2011
XVII Festiwal Kompozytorów Polskich - Muzyka inspirowana górami - 2012
XVIII Festiwal Kompozytorów Polskich - Muzyka Henryka Mikołaja Góreckiego, Witolda Lutosławskiego i Krzysztofa Pendereckiego - 2013
XIX Festiwal Kompozytorów Polskich - 2014


text:
Firma Terra Soft Solutions zapòwiôdôła ju kòl kùńca lëstopadnika, że òddô do zladënkù darmôk (a nié jakno płatné zapisanié – jak to bëło przódë) wersëjã swòji distribùcëji Yellow Dog Linux 5.0 dlô Playstation 3 ë tã je ju mòżno pòbrac jakno òbrôz ISO ze szpédżélowich serwerów.
Yellow Dog Linux 5.0 je narô blós w wersëji dlô kònsolë Playstation 3, chòc je czëc ò tim, że mô sã pòkôzac téż wersëjô dlô PPC/Maca. Wersëjô 5.0 ùsôdzonô je w wikszim dzélu na Fedora Core 5 ë brëkùje jakno graficznegò òkrãzô desktopù Enlightenment e17, jaczé nié mô tak wiôldżich wëmògów jakno GNOME czë KDE.


text:
26 maja wëstartowóné mô Szląskô Wikipedia, co sparłączoné je z przëznanim szląsczi mòwie kòdu ISO 693-3 (szl). Jak narô dérô przenoszenié artiklów z inkùbatora, téj do czasu zakùńczeniô mòże jesz nalezc drobné techniczné felë. Na przédny starnié mòże nalézc m.jin. lënczi do artiklów pòswiãcónëch szląsczi gôdce czë zasadów pisënkù.
Próbë ùsôdzeniô ti jãzëkòwi wersëji dérałë ju wicy jak 2 lata. Pòmòcnô bëła bëlna robòta wiôldżégò karna aktiwnëch szląskich wikipedistów, chtërni pòswiãcôlë swój czas na editowanié artiklów w inkùbatorze.