text:
Dzień Dziecka w Art-cafe W dniu 03.06.2011r odbył się Dziń Dziecka w Art-cafe w Rybniku gdzie czytałam swoje bajki .Czytanie bajek było przeplatane zabawami dla dzieci i dorosłych .Mimo ,że było wiele imprez w całej okolicy tutaj dzieciarnia bawiła się znakomicie. Nie wszystkie jednak chciały pozować do zdjęć . Poniżej kilka zdjęć Foto I.Majcher
Dzien Dziecka
Dzień Dziecka w Art- cafe
Anka
Anka Jak Anka rano stanyła Do łokna zaro zerknyła Kaj słóneczko już blyskało Bo gymbiczce jóm szmyrało Łóna tymu sie raduje Ptoszek do ni przylatuje Anko Anko Wdziyj bluzeczka ,łoblycz kjecka Bo dzisioj je Dziyń Dziecka Wystrój ty sie jak ta lala Bydziesz przeca śwjyntowała Mama już tukej wlazuje Zaro ciebje powinszuje Łoba s tatóm […]
Mōj psioczek
Jeżech sama, zaślimtano Mamy niy ma dzisiej rano Żebych chociaż psioka miała Tobych ślimtać niy musiała. Jo chca psioka kudłatego Do gōnitwy gotowego Wola jego niźli graczki Ino łōn wysuszy płaczki. Do przitułka poszłach z tatōm Psiok sie bawiōł czornōm szmatōm Łōn bōł mały i kudłaty Wylynkniōny, boł sie taty. Tyn mōj psioczek cały […]
Zaproszenie
Mamy, tatusiowie, babcie i dziadkowie Kto tylko ma chęci i blisko zapraszam do art-caffe na Dzień Dziecka Prosimy o zabranie ze sobą uśmiechu radości i dobrego humoru
Mało Tereśka
Mało Tereśka Mało Tereśka w dóma została Bo do przedszkola iść nie umjała Boloł jóm brzuszek Choć wcale nie jadła gruszek Markotno była,sztyjc wynonkwjała Co by mama koło ni skokała To chciała mlyczko abo herbatka To zajś żymełka i szekuladka Ni możesz tego–mama pedziała Bo byś zajś potym łodchorowała Dóm ci żymełka i mlyczko zrobja […]
Kochane dzieci
Dlo bajtli na ich świynto pora wierszykow
Haja na lotnisku Ale haja na lotnisku mysz w rugzaku sie schowała, bez paszportu i bez wizy do Francyji lecieć miała. Chciała dzieckom geszynk zrobić na Dziyń Bajtla fondnoć wczasy, świat pokozać z wieży Eiffla a ni miała na to kasy. Jak to zrobić,co załatwić bez przerwy sie mysz starała, i z tego wszystkigo schudła […]
IDZIE OLA DO PRZEDSZKOLA
IDZIE OLA DO PRZEDSZKOLA Jorguś idzie do przedszkola, a z Jorgusiym idzie Ola. Mo dziepiyro sztyry lata, dyć móndrzejszo jes łod brata! Jorguś trocha cielepiaty, widać – podoł sie na taty. Za to Ola – cołko mama, wszyndy sie poradzi sama! Gowa mo niy łod parady, tóż w przedszkolu do sie rady. Mógła jeszcze rok […]
Śwjynto Dziecek
Śwjynto Dziecek Olusia dzisio śwjyntuje Geszynki zbjyro i fest sie raduje Mama i tata życzynia skłodajóm I balóniki do ni dmuchajóm Bo to Dziyń Dziecka, trza wszysko szykować Bo po połedniu bydóm balować Przydzie Dawidek,Baśka ,Tereska I jeszcze inksze dońdóm tyż dziecka Wszysko już do nich naszykowane Bo przeca dzieci sóm miłowane Nie yno dzisio […]


c: text/html

text:
Ślonsko Godka to je jo Ślonsko Godko ,Godko nasza jo cie w sercu mojim nosza. Dyć tom godkom to som my Kożdy Ślonzok,jo czy ty. Kej my wszyscy mali byli Matki nasze godać nas uczyli. Na swojich kolanach nas sodzały i pięśniczki nom Ślonske śpjywały. Po robocie to Ojcowie nasi co było pjyrwy nom godali. […]
Ślonsko Godka to je jo
Mamuliczka ôszczegali
Mamuliczka ôszczegali Prawili mi mamuliczka bych se niy brała Zefliczka co bych nōń se pozōr dała dycki sie go wyszczegała A ôn pjyknie przygaduje miłowani ôbjecuje dŏ dziubeczka i pochalŏ nale s kŏżdōm se pozwalŏ Możno ôn sie ustatkuje jak żyniaczki szmak poczuje ? kjej mu Elza bydzie warzyć życi miłowaniym darzyć Gibko na swołōwki […]
Majster tata
Majster tata 1 Kŏżdy bajtel mŏ tatulka to je majster mŏ mamulka Kjejby taty sie niy mjało na śwjat by sie nie dostało Majster tata 2 A kjej majster Łod bajtlikōw Mŏ wihajster Nie trza trikōw Dyć majstrowi dobrze idzie Zajś bajtlikōw wjyncyj bydzie Urszula Oślislok
Wymyślatŏ Olka
Wymyślatŏ Olka Była se rŏz Olka małŏ Co i beleco niy szmakowało Sztyjc we jŏdle wynōnkwjała Kotlety by yno jŏdała Mama pado – wejź kapusta i zimjoczek Nie przewracej mi sam ôczek -Niy chca bo mi nie szmakuje ! Mamuliczka sie nerwuje -Wejź se kitko ze kokota Możno na to mosz ôchota ? Przeca […]
Do mamy
Do mamy Mamo mamo cōż ci dōm moji serce kjere mōm jaki kwjŏtek,bōmbōniera ale to ni ma za wjela i me pszoci ,miłowani za wszyski twoji starani coŏki twoji pośwjyncyni nie przespane noce nadymnom ślynczyni Dzisio wjelki śwjynto twoji przyjmij te winszowani moji chociŏż nie podarne trocha ale jako wjyncyj moga ? Miłuja cie […]
Kochanŏ mamo
Kochanŏ mamo Tyla lŏt żeś już przeżyła Tyla w życiu dośwjadczyła Ale zawsze żeś wesołŏ Miłowaniym dzielisz naôkoło Twoji rynce urobjōne Nogi cŏłki popuchniōne Jak za młodu – ni mŏsz siły Łuśmjych zŏwdy taki miły Dycki tulisz,przygadujesz Swoji dziecka fest miłujesz I w potrzebje cojś doradzisz Bo tak yno ty poradzisz Dzisio ciebje winszujymy […]
BOZE NARODZENIE
BOZE NARODZENIE Jak za bajtla, tak i terozki jest to dlo mie wielge przezycie. Yno teroz jest trocha inakszy. Wtynczos niy musialach sie o nic starac, bo to bolo zadanie od moji Mamy. Jo dostalach od Dzieciontka pod krizbaum skromne gyszynki, radowalach sie niymi bez pora miesiyncy, a maszkety tak se potajlowalach, coby styklo jak […]
WSPOMINOM MOJEGO OJCA cd.
WSPOMNIYNIA O MOIM OJCU Jak juz osprawialach moj Papa jak poszol na pynzyjo to sie mu okropnie mierzlo i wynokwiol bele co, coby yno co robic. Wstowol dycki wczas rano kole szosty i zaczynol gospodarzyc. Przodzi wlaziol do badycimra i do hazla. Jak juz sie oblyk to wzion z byfyja stary mlynek do melynio kawy, […]
MOJ OJCIEC
WSPOMNIYNIA O MOIM OJCU Niy jedyn roz w moich opowiadaniach wspominalach mojego Papy, ale tak richtig o Nim zech jeszcze niy osprawiala. Bol to stary Bergmon, kery na grubie przerobiol prawie colke zycie. Jak poszol na pynzyjo, to niy wiedziol, co robic z czasym, toz sie smykol do zogrody, dopatrywol swinki, dwoch barankow i […]
Już adwynt
Już adwynt Już adwyntu przyszoł czas Grudziyń pjyknie witŏ nŏs I winiuszek ze śwjyczkami Co niydziela bydzie zapŏlany Tako bydzie aż do Godōw Aż Jezusiczek ślezie z niebjeskich schodōw Dziecka lampjōny już se szykujōm Kŏżde rano na roraty powandrujōm We wszyskich sercach radość panuje Jezusiczek na pjyrszy schōdek już wlazuje Kjej ślezie na dōł aż […]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Wjeczne pszoci Pszoła mama tacie S nim życi kludziła A jŏ na chłopeczka Cudzego synka wziynach Chodziōł do mje na zolyty Pjykne słōwka prawjōł A jak przyszło co ô pszociu To sie trocha gańbjōł Jednak kjerojś niydzieliczka Dŏł mi srogigo kusiczka Pukiet kwjotkōw wjelki Padoł – to do moji frelki Bo ci pszaja s cołkij […]
Wjeczne pszoci
Nasze bery i bojki
Nasze bery i bojki Nasze bery ślōnske Jak zowcite gruchy Zmory i utopki Roztomajte duchy W rym sie wybiyrajōm Strzigi, ,Meluzyny Djosek w terze tonko Ze świōnt ôszkrabiny Podciep ze szkutami Rycy wniebogłosy Skarbnik tyn ze gruby Lyniom stawio wosy W stowie zły utopek Na frelka cichtuje Wionek ze sitowio Cołki […]
Czerwono róża – z życio wziynte
Czerwono róża – z życio wziynte Chciałabym Wom naszkryflać historyjo z życio wziynto tako kero zdarzo sie jak by jedni padali yno w bojkach ale się zdarzyła naprowda .Toż zaczna łod tego że zygor na banchowie pokazywoł pionto po połedniu.Młody karlus we ancugu wysztrychniyty jak dorsz na świynto morza przedeptywoł ze jednej […]
FLIDER
Flider Flider majowy Zawōnioł piyknie Karlus gotowy Łodwagi styknie Powiy że przaje, że ta jedyno Flider ech flider jak stare wino. Barbara Politaj (z serii „Zolytne kwiotki”)
MOIKI
Moiki Żōłte moiczki Małe słōneczka Zachciywne bliki W wionku Aneczka Karlus jak w ôbroz zerko na frela Skuli moika chce sie wesela? autor Barbara Politaj Z serii „zolytne kwiotki”
Leśne śpjywani
Rajza na Hameryka
Rajza na Hameryka Ślōnzŏk w rajza sie szykuje Za wjelkōm wodōm wylōnduje Kaj kamrata mŏ dobrego Co wywandrowŏł wjeku łńskigo Ale staroś wjelki mŏ Co sie w kofry wrazić do ? Bo krupnioka niy zawjezie Dyć we rajzie sie rozlezie Cojś tam jednak skōmbinuje Z pustym kofrym niy pogzuje Jak sie zyńdōm wyściskajóm Ło kamratach […]
Jedzie Ślónzok
Jedzie Ślónzok Jedzie Ślónzok jedzie Kajś na Hameryka Kofry już pakuje W rajza sie szykuje ref. Pojedzie ,pojedzie Het za wjelko woda Bo to rajzowani U Ślónzoków moda Poznoł sam Karlusa Fest dobrotliwego W naszym Ślónskim Dómje Tuż jedzie do niego ref. Pojedzie ,pojedzie Ze swojóm babeczkóm Se tak kombinujóm Ło geszynkach myślóm Co w […]
Hej Hameryko!
Hej Hameryko! Ref Wylondowołch we Chikago heja heja ho Ślōnzokowi Hameryka serce swoje do Ślōnzokowi fest tu przajom heja heja ho Szlagry ślōnske niych poznajom heja heja ho!!! ● Patrza ôczy fest przeciyrom aże gowa boli Wielke domy te drapacze kożdy je sam chwoli Kajś we chmurach ôkna majom kto jim to pucuje Klipsna zdjyncia […]
Miłość
Miłość Miłość to matka Która tuli dzieci To ojciec strudzony Miłość to życie To piękny świat To ty i ja I nasze serca dwa Serce mieszkaniem miłości Tam zawsze Znajdziesz ją W duszy cichutko śpiewa I słyszysz Słyszysz Melodię tą Miłość to coś pięknego Co życie daje nam Gdy czujesz ciepło W sercu Nie zliczysz […]


text:
Ślonzok. Ślonzok tak mje wolajom Ludzie niy z tego miasta Niy ulepiyni z tego ciasta Co mje wcale niy znajom No bo my som ze Ślonska I swoja godka sam momy Ci co tego niy rozumiejom I czasym sie z nos smiejom Niych dbajom o swoj nos Bo przykry spotko ich los Bo kej sie […]
Ślonzok
Stary familok
Stary familok. Potrzaskano szyba kole niyj leżom dwa kizloki Bezto chaupa durch sie luftuje couko marnuje Kable z gipsdeki wytargane,drzwi wyrombane Z kachloków nic niy ostało,kupka marasu mało Czerwono farba z okiyn zlazła,biyda sam wlazła Couki komin obalony,inkszy fest je pochylony Stare rynny zwisajom,jedna o drugo trzaskajom Kej na farze dzwony bimbajom,dryny wzywajom Tak rynny […]
Sam i teroz
Sam i teroz. Świat jyj oroz wiruje On jom fest czaruje Jedyn na drugiym Bez końca by wisieli Bez siebie żyć teroz One by już niy umieli U nogi palce splontane Jeich serca barzyj bijom Miłowaniu som oddane Głosy jedyn ton majom Kej do siebie godajom Fest czule i miło drgajom Gały w gały zapatrzone […]
Szajba
Szajba. Wlazła szajba na staro łajba Dugo ona lużno niy siedziała Zaroz wiosłami wartko machała Od brzegu gibko sie oddalała Wartko wody do łajby nabiyrała Myślała że pod wodom sie niy udusi Że bydzie lotać tam kej na placu Do wyleziynia z wody nikt jom niy zmusi Wody juz tela staro łajba nabrała Aże pomau […]
Siymki
Siymki Siymki som Ślonzokom znane Siymki przez niych fest lubjane W łoknie doma na placu dłubane Ciepniynte cygarety nerwy torgajom A siymki te nerwy zaroz uspokajajom Teroz we markecie siymki kupi sie dłubane To niy frajda bo siymki majom być ryncznie skubane Trocha przi tym marasu i niyroz milo spyndzonego czasu Ale wartko mijo ta […]
Szczynki
Szczynki. Take zymby rekina mjeć by my niy chcieli Ale jeich wymjana chyntnie u nos widzieli Tym pieronom czynsto zymby wylatujom Na ich mjyjsce nowe wartko wyrostajom Wytargane korzynje,pysk obolały Couki stow wody wylały gały Take som potym wspomniynja Kej piykno szczynka nom sie marzyła Dochtor pedzioł boleć nic niy bydzie Yno on nos trocha […]
Szpacyr
Szpacyr Z psym kej co wieczor łaża W niekere zakamarki właża Niy roz mje sie wydarzy Wlyjz kaj sie okazjo nadarzy Potym pies mje do dom wlece Niy roz mje smycz z rynki uciece Udaja i ida coukiym wyprostowany Yno trocha zech je ufyfrany W chałpie haja potym mom Zech uświyniył couki dom. Autor : […]
Świynta
Świynta Życza Jo Wom wszystkim W te piykne biołe Świynta Spełniynio swoich marzyń By niy brakowało wraźyń By choinka na opak niy stoła Kupa gyszynków ona mioła We Wilijo ryba smakowała By familia piyknie śpiywała Aby niczego niy brakowało W doma Świyntami woniało. Autor : Stanisław Skiba
Równouprawniynje
Równouprawniynje Dzisioj na drugo zmiana Baby na dół se zjechały Chciały chopom pokozać Że tyż umiom fedrować W przodku jym sie niy podobało Bo mjyjsca do niych boło za mało Do manszaftu tyż boroki niy wlazły Bo niykere fetym za fest oblazły Zalazły te baby aże do ściany Tam trocha łone nawyrobiały Jedno oroz kombajn […]
RanDW
RanDW Dzisioj oba randka momy Łod downa na nja czekomy Durch yno o tym myślymy Kej w tym dnju wypadnymy Czy moja gryfno godka Tyj wysztyglowanyj freli Wpadnje jyj w ucho Czy radjo piekary sucho Czy kulo kluski w niydziela Czy rolad robić umjy wiela Godać bydymy na rózne tematy Spytom czy lubi Ślonskie klimaty […]


text:
Dżakarta
Wspůłrzyndne: 6°10'30" S 106°49'33" E
Džakarta (ind. Jakarta; dowńij: Batawia) – stolica a nojwjynkše mjasto Indůnezyje, 9,0 mln mieszkańców (2004), aglůmeracyjo 18,2 mln (2004). Mjasto je pouožůne we pouedńowo-zachodnij tajli państwa, we půunocno-zachodńij tajli wyspy Jawa.
Zouožůne we XVI wjeku pod mjanym Sunda Kalepa. We 1619 zdobyte bez Holyndrůw kere postowili sam twjerdza "Batavia". Bůua uůna śedźibům Kůmpańije Wschodńoindyjskij a stolicům Ńiderlandzkich Indji Wschodńich. We lotach 1942-1945 mjasto bůuo uokupowane bez Japůńijo. Uod 1949 wlazuje we skuod Indůnezyje, uod 1950 zmjyńůno jygo mjano na Džakarta.


text:
Lilongwe
Koordinaty: 13°59′0″S 33°47′0″E /  -13.98333, Wurazowy zmylk: Njewočakowany operator *
Lilongwe je stolica južnoafriskeho kraja Malawi. Leži w srjedźišću Malawija, jenož 50 km wot mosambikskeje a sambiskeje hranicy a 80 km wot Malawiskeho jězora zdalene we wysokosći wot 1200 metrow nad hładźinu morja we wysokej runinje a ma wokoło 650.000 wobydlerjow. Dla dobreho měšćanskeho planowanja su dróhi w stolicy relatiwnje šěroke - kaž bulewardy - a jednotliwe ležownosće wulke. Lilongwe je politiske a zarjadniske srjedźišćo Malawija, pak nic hospodarske. Tutu rólu hraje najwjetše a najstarše malawiske město Blantyre w samym juhu kraja.
Město załoži so hakle w lěće 1947 jako wikowanski centrum tehdyšeje britiskeje kolonije Njassaland. Po njewotwisnosći Malawija w lěće 1964 rozsudźichu so dla centralneho połoženja za Lilongwe jako stolicu. Wot lěta 1994 je Lilongwe tež sydło parlamenta, kotrež běše do toho w měsće Zomba - něhdźe 230 km juhowuchodnje wot Lilongwe.
Lilongwe ma mjezynarodne lětanišćo Kamuzu a dwaj wot pjeć institutow malawiskeje uniwersity.


text:
Niezarejestrowane parafie
- Parafia w Dąbkach, Dąbki
- Parafia pw. Wawrzyńca, Chorzów
- Parafia pw. Wawrzyńca i św. Antoniego, Ruda Śląska 10 - Wirek
- Parafia pw. Wawrzyńca, Ligocka Kuźnia
- Parafia pw. Wawrzyńca, Mokre
- Parafia pw. Wawrzyńca, Orzesze
- Parafia pw. Wieczerzy Pańskiej, Lublin
- Parafia pw. Wieczerzy Pańskiej, Warszawa
- Parafia Wigry, Wigry
- Parafia pw. Wilkowice, Wilkowice
- Parafia pw. Wisła Jawornik, Wisła - Jawornik
- Parafia Wisła Jawornik, Wisła - Jawornik
- Parafia pw. Wisła-Zameczek, Wisła-Zameczek
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pana Jezusa, Cygany
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pana Jezusa, Nietkowice
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pana Jezusa, Sanok-Olchowce
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, Bydgoszcz
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, Bytom-Szombierki
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, Czarnowo
- Parafia pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, Czestochowa - Jasna Góra


text:
Luksymburg
Luksymburg, Wjelge Kśůnżynstwo Luksymburga (Lëtzebuerg) – państwo rozlygowane we zachodńij Ojropje. Grańica mo ze Francyjům uod połedńa, Mjymcůma uod wschodu a Belgijům uod zachodu a půłnoce. Ńy mo dostympu do morzo. Je to nojmńyjsze ze trzech krejůw kere wlazujům we skłod Beneluxu. Krům Beneluxu, Luksymburg noleży tyż do Ojropejskij Uńiji a NATO.
Je to krej wysoko rozwińůny, we gospodarce důminuje sektůr usugowańo, a nojbarzi - bankowość. Hůtowo industryjo (nojwyższo na śwjeće produkcyjo stali na mjyszkańca) a tyż spożywczo, cymyntowo a inksze. We bauerstwje nojwjynksze znoczyńy mo chůw bydła a uprowjańy zbożo a burokůw. Coroz srogsze znoczyńy mo turystyka.


text:
Sahara
Sahara je z dźewjeć milionow kwadratnymi kilometrami najwjetša pusćina na zemi. Wupřestrěwa so w sewjernej Africe mjez Atlantiskim oceanom a Čerwjenym morjom a je ze zapada do wuchoda wokoło 5000 km šěroka, ze sewjera do juha wokoło 2000 km. Jeje połoženja dla płaći Sahara kaž jako wobrotnikowa pusćina. Rěčna oaza Nila přetorhuje Saharu w Egyptowskej.
Sewjernje Sahary namaka so Maghreb (arabsce za „zapad“), južnje tak mjenowany sahel („pobrjóh“). Staty w Saharje su Egyptowska, Libyska, Mali, Niger, Čad, Sudan, Mawretanska, Zapadna Sahara, Marokko, Algeriska a Tuneziska.
Najwjetši dźěl Sahary zestaje so z kamjentneje abo skalneje pusćiny (hammada) abo tež ze šćerkoweje pusćiny (serir). Sławna pěskowa pusćina (erg) twori jenož pjećinu cyłeje přestrjenje. Najwyše městno w Saharje je Emi Koussi w horinach Tibesti (3.415 m). Jenička stajna rěka je Nil.
Klima w Saharje je sucha a wodnjo horca, cyłolětnje z pasatowym wětrom. Nocy pak móža być jara zymne, w zymje samo z temperaturami pod nul stopnjemi. Přerězne mnóstwo spadkow je jenož 45 mm; w někotrych lětach so scyła njedešćuje.


text:
ADWYNT WCZORA I DZISIEJ Tak, jak kozdego roku, za pora tydni bydymy fajrowac Gyburtstag od Pana Jezusa, czyli Dzieciontko. Bez toz sztyry niedziele przed tym momy czas przigotowac sie na te wydarzynie. Spominom, jak piyrwy Mama bastlowala piykny wionek adwyntowy ze swiyrkowych chabinkow, kere przismyczola z naszyj zogrody. Rada sie prziglondalach, jak tyn wionek robiola, […]
ADWYNT WCZORA I DZISIEJ
Już gro muzyczka
Już gro muzyczka Już zagrała nóm muzyczka Tańcujymy dokoliczka Szczewiczkami se czaskómy Krómflekami dobijómy Wszyjscy bawjóm sie wesoło Zrobili już wjelki koło We pójszczodku sóm babeczki Zajś za nimi jich chłopeczki A muzyczka dali gro Łodpocznyć wcale nie do Tańcuj,tańcuj jak poradzisz Dej se pozór kaj noga wrazisz Naroz cicho,sztop kapela ! Bo sam idzie […]


text:
Andrzejki – wiersz po ślōnsku pjosynka – Dej serduszko mi dej – śpjywajōm Ślōnski Szwagry
Andrzejki – filmik
Andrzejkowe wróżby
Andrzejkowe wróżby Wosk się leje strumieniami wieczór wróżb jedyny w roku wodę mąci cienką strugą rozpryskując ją na boki Dziś wosk tajemnicą trąci w jego kształcie przeznaczenie panny wdowy i mężatki liczą na marzeń spełnienie Kareta powóz i konie łąka piękne barwne kwiaty cień kołyski owce sanie staropanieństwo czy swaty Klucz nadzieją klucz narzędziem […]
Wrōżby andrzejkowe
Wrōżby andrzejkowe Już Andrzejki radujōm sie frelki wrōżby łukłŏdajōm wosk już rozgrzywajōm woda do waszpeka słuchać – kaj pjes szczekŏ szczewiczki szykować do dwjyrzi łukłŏdać wjelki klucz tyż majōm karty na stōł dajōm rōżaniec,szlajfka,ring i listek do wrōżyniŏ trza to wszystek gałōnzki cześnie jeszcze do wody i kjerej zakwitnōm na Gody to niych do weselŏ […]
Andrzejki
Andrzyjki i katarzyńske – audio
Frelki i Andrzejki
Frelki i Andrzejki Kjej Andrzeja to Andrzejki Już sie bawjōm wszyski frelki Szczewiki już sebuwajōm Ku dwjyrzōm jich łukłodajōm Kŏżdŏ pjyrszŏ by być chciała Kjejby szczewik na progu mjała Co by karlus sie nadarzōł Taki ô jakim dziołchy marzōm Potym wartko do waszpeka Trza loć wosk – aż stwardnie czekać Co wylezie za dziwadło ? […]
Andrzyjki i katarzyńske….
Świynte: Katarzyna i Andrzyj napoczynajóm tak po prôwdzie tyn jagwiynt a jejich fajery to byli : „jyndrzejówki” i „katarzynki” abo „katarzyńskie”. I podle starodôwnych powiarków: „We dziyń świyntyj Katarzyny chopcy pod zegówek dziołszyny”, „Na świyntego Jyndrzeja dziołszannych wróżbów nadziyja”. Świyntyj Katarzyny jes dzisiej, dwadziestego pióntego, a te côłkie „andrzyjki” to przeca miarkujecie, iże terôzki trefióm […]


text:
HALLOWEEN Halloween obchodzi sie dycki z 31 pazdziernika na 1 listopada, przed samym Swiyntym Zmarlych. Tak richtig, to tyn zwyczaj do Europy prziwandrowol z Ameryki dziepiyro na poczontku dziewiencdziesiontych lot zeszlego wieku, a tam przismyczyli to przesiedlyncy z Irlandii. Toz pora dni naprzod kupuja bombony, kyjksy i inksze maszkety, coby obdzielic bandy bajtlow, kere przilazom […]
HALLOWEEN
OPA I BOMBONY
OPA I BOMBONY Przipomino mi sie coroz wiyncyj moich przezyc z dziecinstwa. Widac, ze sie starzeja… Bolo mi tak mozno sztyry – piync lot jak dziynnie po poledniu tyralach z Mamom na Wojtula z konewkom do gospodorza po swiyze mlyko od krowy. To bolo richtig mlyko, niy tako sino woda jako terozki sie w sklepie […]


text:
ADWYNT WCZORA I DZISIEJ Tak, jak kozdego roku, za pora tydni bydymy fajrowac Gyburtstag od Pana Jezusa, czyli Dzieciontko. Bez toz sztyry niedziele przed tym momy czas przigotowac sie na te wydarzynie. Spominom, jak piyrwy Mama bastlowala piykny wionek adwyntowy ze swiyrkowych chabinkow, kere przismyczola z naszyj zogrody. Rada sie prziglondalach, jak tyn wionek robiola, […]
ADWYNT WCZORA I DZISIEJ
Gardiny – szpaska
Nocny wjater
Nocny wjater Za ôknami noc zimny wjater wjeje słyszeć jak rōmpluje czaskŏ,gwizdŏ naôkoło wszysko rozwaluje Gałynzie sie ôgibajōm druty na mastach huśtajōm liści w lufcie tańcujōm chociōż cima w śwjetle ampli widać jak pofurgujōm Wyje wjater za ôknami straszy ludzi nocami czy ôn musi sam tak wjŏć!? by już było tego dojś ! Urszula Oślislok
Idzie nocka
Idzie nocka Idzie nocka ciemna,długa Księżyc do nas blaskiem mruga Gwiazdki świecą i migoczą Całe niebo pęknie złocą Tam na dole,pod gwiazdami Chodzą ludzie ulicami Jeszcze nie śpją,do domu wracają A rodzinki na nich czekają W oknach widać blask światełka Taki blady,jakby mgiełka Inne ciemność ogarnęła Bo nocka już ich do snu wzięła Tak zasypia […]
Idzie nocka
słowa-Urszula Oślislok , muzyka i śpiew Beata Peczek
Śwjynty Mikołoj
Śwjynty Mikołŏj Mikołŏj sie zbliżŏ Dzieci sie radujōm Na niego czekajōm Z łokyn wyglōndajōm Tam daleko widać Cosik sie już dzieje Zwōniōm głośno zwōnki Mikołŏj już jedzie Łón jedzie saniami Razym z aniołkami Wjelki krzynki graczek majōm Wszyskim dzieciōm to rozdajōm Za jedna pjykno zdrowaśka Bydzie paket,a w nim graczka Kjere dzieci nie słuchały Posłuchajōm […]
Do spanio czas
Do spanio czas We sypjalce już luftuja Bo do spanio sie szykuja Wjeczór pjykny chocioż buł We izbje duchota móm Łokna do korzón łotwarte Ale dwjyrze sóm zawarte Bo we izbje śwjatło śwjyci To i komruch wartko wleci A jo sie chca wyspać pjyknie Możno sie co do sztekra wtyrknie Przeca tera […]
Ciotki
Ciotki Moja ciotka Tila dobro gospodyni łona siedzi na wysiadach a gowjydź mo w siyni A ciotka Zaleczka kupiła se beczka kapusta w ni ukisiła ale ji nigdy nie warzyła Grubo ciotka Berta wszyndzi sadzi merta na łokna jóm postawjała a podlywać zapómniała Ciotka Maryj przyjechała szprymy se zajś pozbjyrała nic żodnymu nie pedziała i […]
Przed śwjyntami
Przed śwjyntami Mamulka zawsze mi godała co bych na śwjynta w doma czysto mjała Co by marasu nikaj nie było i choróbsko sie nie przywinyło Trza mjeć wszyndzi powychraniane łokna popucowane , czyste gardiny powjeszane Na hasiok wywalić zajś wszyski graty a szmaciorzowi dać stare szmaty Plac pozamjatać,zgrabić zegródka i posprałować se kożdo furtka Bo […]


text:
HALLOWEEN
Halloween obchodzi sie dycki z 31 pazdziernika na 1 listopada, przed samym Swiyntym Zmarlych. Tak richtig, to tyn zwyczaj do Europy prziwandrowol z Ameryki dziepiyro na poczontku dziewiencdziesiontych lot zeszlego wieku, a tam przismyczyli to przesiedlyncy z Irlandii.
Toz pora dni naprzod kupuja bombony, kyjksy i inksze maszkety, coby obdzielic bandy bajtlow, kere przilazom pod dzwiyrze i chcom co dostac. Niyroz przilezie 5, 6 abo i wiyncy grup synkow i dziolchow, poprzeblykanych w bele jake szmaty za duchy, wampiory abo heksy ,a na dodatek na gymbach majom larwy kosciotrupow, wampiorow, abo tyz te gymby majom pofarbowane jak straszydla. Tyn przebleczony za smierc czimie w rynkach plastikowo kosa i niom wymachuje. Jak tak we siyni jest cima, to idzie sie wystraszyc. Abo idziesz se spokojnie drogom a tukej nogle wyskakuje banda takich przeblykancow! Ale niy ma tak, ze 5 – 6 bajtlow mo jedna torba na te maszkyty i co nazbiyrajom, tym sie podzielom. Kozdy z nich wyciongo rynka ze swojim bojtlym i musisz kozdymu dac gorsc bombonow. I to sprawiedliwie! Nikedy przilazom grupki takich malych, richtig gryfnych bajtlikow z jednym starszym do wachowania. Te niy som frech, bez toz rada dowom im do bojtlikow maszkety. A wybiyrom take co lepsze, male szekuladki abo kyjksy we szekuladzie. Ale jak przilazom take wiynksze odymie i straszom, ze jak nic niy dom to mi bydom robic na bzdury, to wybiyrom take bele jake bombony i zwykle kyjksy, kere juz pora tydni lezaly w barku i zodyn niy chciol ich jesc.
Bardzo wazno na Halloween jest bania. Tako blank normalno, srogo bania. A robi sie to tak:
przodzi nozym trza urznonc na wiyrchu dekel ze sztynglym i rynkom wyciongnonc te colke farfocle do kupy ze kostkami (kostki idzie ususzyc a potym szkubac przi oglondaniu telewizora). Potym lyzkom fajnie wyszkrobac pojszczodek, z kerego idzie zrobic kompot abo dobro zupa, tak, co zostanie skora tak 1 -1,5 cm rubo. Szpiczastym i ostrym nozym we tyj skorce wyrznonc gymba: oczy, nos i zymby. A jak kto mo fantazja i zdolnosci, to moze jeszcze wyrzinac bele jake wzorki, wlosy itp. Potym do tyj wyrzniytyj banie wrazo sie zapolono swiyczka i przikrywo deklym ze sztynglym. W doma stowio sie tako bania na fynstebrecie i jak sie duzy ta swiyczka dryny poli, to fajnie wonio we colkij chalpie. W doma idzie se czimac tako mynszo bania, ale jak kto mo tako fest srogo, to dowo do zogrody, stowio we laubie, przi chalpie, abo kaj na plocie. Nawet szykownie to wyglondo. Niykere, co majom swoje chalpy, strojom je ze dworu w bele jake straszydla, pajonczyny z wielgimi pajonkami, a jak sie zblizyc do takij chalpy, to zwoniom zlowrogo zwonki abo cosik brzynko, ze co bardzij strachliwy sie wystraszy. Wiela tyz wiyszo w oknach zbastlowane figurki abo obrozki heksow na mietle, niytopyrze, pajonczyny z pajonkami abo inksze bele jake swinstwa:-)
Na drugi dziyn juz jest po wszystkim, swiyntujymy 1 listopada – Wszystkich Swiyntych.
Barbara Matusiewicz


text:
Nó, tóż możno terôzki blank ze inkszyj zajty. Bo, kuknijcie ino, im jô jes barzij zdziadziały, tym barzij mi we śniku (i niy ino) roztomajte gupoty przilazujóm. Na tyn przikłôd: dziewiytnôstego paździyrnika bóła ci półniô miesiónczka. Pół drugij nad ranym, a mie ci tyn miesiónczek napocznół we łokno, i we ślypia, blyndować. I tak jakosik, […]
Jesteś tutaj:Strona główna / Archiwum dlaNasz ślónski dómb dymbiok
Nasz ślónski dómb, dymbiok…
13 listopada 2013 przez Eugeniusz Kosmała
W kategorii:Eugeniusz Kosmała, J, K, L, Opowiadania i gawędy, Piszemy, Prozą, Tematycznie, Wszystkie wpisy, Wykonawca/Autor Tagi:dowcipy po śląsku, dymbiok, eugeniusz kosmala, gwara śląska, gyszichty, humor, humor śląski, Nasz ślónski dómb dymbiok, ojgyn, Ojgyn z Pnioków, śląskie historyjki, śląskô gôdka, slonskogodka, szpas, wice, łozprowki


text:
Beboki. Piykne stare kamjenice Niy spełnione objetnice Ze bydom rymontowane Wszystko w nich odnowjone Dalyj stojom widokiym straszom Ci kere wyjechali i sam wracajom Kej szpacyrujom i oglondajom Niy roz za łeb sie chytajom Te domy yno ich odstraszajom Kamjenice przez niymca budowane Przez niych najbarzyj szanowane Glancowane,malowane i pucowane Yno tera tynki odpadajoim Na […]
Beboki
Bajtel
Bajtel Tyn mój bajtel beksa je Kej mu czego niy dom To tyn pychol on dre Loto skoko larma je kupa Kej sie wy mje zawarzy To łoberwie w ta mało dupa Wszyndzie gizda je pełno W szranku na strychu i byfyju Ściany mi kryklo,targo tapeta Kej w świynta stoł christbaum Zerwoł bombki i całko […]
Było minyło
Było minyło Gruby som pozawjyrane Mjyjsce po nich zaorane Starziki kere odeszli Teroz by to widzieli Ślypia pełne wody by mjeli Tam na dole zdrowje ostawili O Skarbniku wnukom rozprawiali Kej go na dole niyroz widzieli Ze szczyńścio sie fest radowali Bo w spokoju szychta przerobiali Coukimi familiami na grubach robili Na niykeryj nawet pokolyniami […]
Autobana
Autobana. Jada do Zabrza na robota A i zaiwaniom autobanom Tam kaj gryfne frele stojom Gołom ziciom przyciongajom. Ruskie,polki i tyż wietnamki Blank krotkie kiecki majom Cycki gołe prawie na wiyrchu Sex za kasa kierowcom dajom. Te chopy zwalniajom i titajom W ruchu inkszym zawodzajom Co niykery z niymi trocha godo Potym w krzokach one […]
Adi
Adi. Na skraju piekla Adi se siedzi Nikaj tego pierona niy chcom Gizda znajom i sie obawiajom Anioly tyz szans mu niy dajom Siedzi som borok fest zamyślony Pot sie z niego leje,na zola kapie A czort w pysk mu sie durch lacho Adi oroz wstaje,fest rycy i sapie Szuko wzrokiym Heinricha Himmlera Symnoł czopka […]
Ambitny
Ambitny Wojsko już downo odbymbnione I trzi drzewa tyż som posadzone Chałpa przez mje wybudowano Couko familia dryny je schowano Teroz sie som za tyn basyn biera Kopia dziura i marasu je za wiela Moje synki nic mje niy pomogajom Durch na kompie w chałpie grajom A Jo kopia i żech je fest spocony Niyroz […]
Fraszki
Fraszki. I dzwony na farze bimbajom i nos tam zowdy wzywajom Kufle w szynku trzaskajom,chopy świyntych tam udajom. Kole klopsztangi baby se stojom i kożdego tam obgadujom Chopy na ławce halba majom,wygrano Polonii oblywajom. Gumiklyjzy baby ukulały za duzo monki jym nasypaly Chopy je juz godzina zujom przi tym fest kur…..jom. Karczma piwno downo sie […]
Happy Birthday Stani !!!
Kliknij na linka: http://slonskogodka.com/Winszujymy/?p=434 i doloncz sie do zyczyn.


text:
Flaps Skład: Fasola Jaś 0,5kg Ziemniaki 60dkg Kapusta kiszona 50dkg Marchew 1 szt. Seler 1 szt. Pietruszka 1 szt. Por 1 szt. Cebula 1 szt. Boczek wędzony 15 dkg Wuszt śląski 15 dkg Mąka pszenna 2 łyżki Sól, pieprz Wykonanie: Fandzole łopłukać i namoczyć w uwarzonej i łostudzonej wodzie na ok. 10 godzin. Fandzole uwarziyć […]
Flaps
LIRYKA
Liryka Piykno ta liryka Ło przoniu tak prawi Niy jedne serduszko Nom sam ujawi Serce połne przonio I te fest zbolałe Dusza uskrzydlono I ta zniywolono Te gorke kusinki I te słone płaczki Ściskanie lekutke Te nogłe i mocne W LIRYKA wpisane Te strofy zocne. Barbara Politaj
Flidrowy maj
Flidrowy maj We maju we gaju flidrowym Tak piyknie słonko zaś grzeje We maju fest kolorowym Ciepły wiater nóm wieje Siednymy se na ławeczce We cichym flidrowym gaju Pospominomy tyż młodość Eli było jak w raju? Woń flidra zakrynci Ci w gowie Tak żyć sie chce zaś ze wiosny Niy boja sie żodny burzy Dyć […]
Boski flider
Boski flider Lila i biel flidra boskego Zakrynci w gowie niy jednego Niy jedny freli serce sie zbudzi Jak karlus ze flidra Buket przykludzi I zacznie sie te wielke przonie We gaju we lesie ach upragnione A wszysko bez te flidra wonianie Bez te szkowronki bez te ćwiyrkanie Barbara Politaj
PIYKNO ZIMA
PIYKNO ZIMA Doczkomy zimy Kej śniegu wiela Stromów biolutkich Klojzdówek w niydziela? Wielgachnych bałwanów Z kneflami czornymi Gwiozdeczek lodowych Kej szklom sie na ziymi? Górek zacióngłych Śniygowym t epichym Kaj mroźny szrón Za lasym cichym? Ech tako zima Marzyniym kozdego Bajtla starzika Pisorza zocnego Barbara Politaj
BAŁWAN
Bałwan Śniyżyk sypie już ôd rana Zasypało plac i pola Dziecka z tego sie radujōm I śpiywajōm hyjże hola. Rynkawiczki , szalik , mycka Ciepły mantlik ôblykajom Lecōm na dwor ze uciechom Markew ,wongel w kapsi majom Jedna kula drugo , trzecio Teroz trza to poukłodać Stoji bałwan jak panisko Śmiychu pisku szkoda godać Małe […]
Wspomnienie z Jasnej Góry
Wspomnienie z Jasnej Góry Zapłonęło niebo uśmiechem modlitwy wypełniając serca radosnymi tony hebanowych oczu blask otulił ciepłem różańca paciorki na papieskich dłoniach Gdy przecudnej pieśni uleciały struny ukląkł wierny sługa przed obliczem Matki Tej której zawierzył oddając w opiekę Ojczyznę kochaną i wszystkie Jej dziatki O Czarna Madonno Jasnogórska Pani przytul dziś do Siebie Syna […]
Chca słonka
Chca słonka Jo chca już słonka Na modrym niebie Ciepłego wiatru Tak żle bez Ciebie Promyczków Twojich Co pieszczom skora Bo tyś jest Te Co budzi natura Woni kwiotuszkow Zielonyj trowy Z rana szkowronka Świyrgolyń majowych Tych drobnych listeczkow Co na gałynzi Zielyniom sie miyniom I niy som w uwiynzi Jo chca już słonka Po […]
Śnik o jesiyni
Śnik ło jesiyni Piykno jesiyń mi sie śnioła Łoblecono w czerwiyń, złoto Kajś po polach gibko gnała Dyć freliczka już niymodo Hut ze liści farbowanych Na gowiczce swoji miała Wosy siwe, platynowe Kasztanami fest ciepała Babie lato rozciongała Kajś miyndzy strómami Wiatrym ciepłym nadmuchała Sypła wartko dymbiokami Wele stawu przystanoła We wodzie przejrzała Rynkom machła […]
Dla Ciebie-Muzykanty
Kolejna piosenka z CD „Muzykanty grajom Wom” Dla Ciebie o milosci dla Swojej dziewczyny . Kolejno spiywka z CD „Muzykanty grajom Wom”Dla Ciebie spiywo Lukasz o milosci dlo Swoji lipsty.


text:
Peru
Peru (Perú, Republika Peru - República del Perú) – państwo we zachodńij tajli Ameriki Pouedńowyj, nad Uoceanym Spokojnym. Je to třeće co do wjelgośći państwo kůntynyntu a nojwjynkšy kraj andyjski. Stolicům Peru je Lima.
Peru je krajym uo bůgatej, wjelowjekowyj historyji. Na teryńy uobecnygo Peru we uokreśe prekolůmbijskym istńouy rozwińynte cywilizacyje indjanerske. Po zdobyću Peru bez hišpańskych kůnkwistadorůw na čele s Francisco Pizarro, utwořůno sam nojwjynkše a nojbůgatše wicekrůlestwo. Mimo zrywůw powstańčych Inkůw ńy udouo im śe pokůnać hišpańskych kolůńizatorůw. We XIX wjeku we coukej Americe Pouedńowyj pojawiuy śe důnžyńo ńypodlyguośćowe uod hišpańskij metropoliji. Dźepjyro we 1821 roku dźynki uobcym bojowńikům Peru proklamowouo ńypodlyguość.
Mimo mocy bůgactw naturalnych Peru we XIX a XX wjeku ńy můguo uzyskać uodpowjadajůncyj mu pozycyji mjyndzynarodowyj. Sytuacyjo wewnyntřno kraju bůua ńystabilno, a šyroke řeše spouečne ćerpjouy bjyda. Wjelokrotńy armja, na dužše abo krůtše uokresy, přejmowoua wuadza abo mjoua ajnflus na polityčno sytuacyjo we kraju.
Po uokreśe po tajli dyktatorskych řůndůw Alberto Fujimoriygo, we dymokratyčnych wyborach wuadza zdobůu Alejandro Toledo, pjyršy prezydynt indjanerskigo pochodzyńo we historyji kraju a coukej Ameriki Pouedńowyj. Mimo pewnych uośůngńyńć na polu gospodarki a wzglyndnygo uspokojyńo sytuacyje we Peru, kraj tyn nadal boryko śe s ličnymi problymůma spouečno-polityčnymi. Uod paźdźerńika 2006 prezydyntym půnowńy je Alan Garcia Perez, kerygo popředńy řůndy doprowadźiuy kraj do zapaśći gospodarčyj.


text:
Co, medikujecie, iże byda Wóm sam eklerowôł jak sie kreple parscy? A dyć jô już łod łóńskigo szczwôrtku blank gawcyć sie na nie niy poradza, bo mi sie jesce dzisiej pierónym po nich chepie. Niyftore to ci byli take chapich, take fest przepadzite, iże na tyn tusty szczwôrtek naforantowali tych krepli tela, iże jejich niyskorzij […]
Faszing, zapusty, miynsopust i – audio
Faszing, zapusty, miynsopust i…
Łostatki, zapusty, kuse dni, faszing, bakusy i jak by to tam jesce mianować – audio
Łostatki, zapusty, kuse dni, faszing, bakusy i jak by to tam jesce mianować …
Łostatki abo inakszij: zapusty, miynsopust, faszing, bakusy cy kuse dni, to blank łostatnie dnioszki karnewalu. Tak po prôwdzie łostatki to wtorek skorzij Strzody Popiylcowyj ale tyż kajniykaj côłki tydziyń łod Tustego Szczwôrtku to tegóż ci tyż wtorku. A już ci ta Strzoda Popiylcowô, to napoczniyńcie tego ci Srogigo Postu i łoczekowania na Wielkanoc. Werci sie […]
ZAPUSTY – abo Tusty sztwortek
ZAPUSTY – abo tusty sztwortek Jedyn, jedyny dziyń taki mómy, w kerym łobżarstwo jest dozwolóne! W tym dniu kreplami sie łobżyrómy, bo łobyczajym to uświyncóne. Ruby czy chudy, mody czy stary, a nawet ci, co dieta czimajóm, w jedzyniu krepli niy majóm miary i diety wcale niy przestrzegajóm! Godajóm na niego – sztwortek tusty, inksi […]
Tłosty sztwortek
Tłosty sztwortek Maryjka se dzisiej rano skapowała , że momy tłosty sztwortek,a krepli ni mjała. Pryntko kabot na siebie oblykała i do społdzielni […]
Dobry krepel
Dobry krepel Krepel zawsze dobry je Na mjynsopust przydŏ sie Bo to dzisio czwortek tłusty Je karnewal i zapusty Tuż już ciasto zamjynszōne Kreple też już sōm pjeczōne Do pjekŏrza jedni lecōm Inksi w dōma kreple pjeczōm Co by były wydarzōne Dobrze muszōm być zrobjōne Ciasto dobrze wyboksować Potym dziepjyr jich formować Już wyciōngłach fet […]
Olympiada a tusty szczwortek – audio
Olympiada a tusty szczwortek…
Nó, tóż mómy (bydymy mieli) dzisiej fajrant ze tóm zimowóm olympiadóm. Jakech już sam gôdôł, jôch tam niy ma srogi kibic i beztóż tyż nicech ło tym Wóm, moje Wy roztomiyłe, przi śniôdaniu niy fandzolół. Chopy yntlich łod jutra przipómnóm sie, iże majóm w dóma i swoje babeczki, i swoje dziecka. Baby juzaś bydóm mieli […]


text:
Słowo wekend jak dobrze pamiyntom, weszło u nos w życie za późnego Gierka, bo przed tym godało sie wolno sobota. Wolno sobota była jedna w miesioncu, a przed Gierkiem to w ogóle wolnych sobot niy było.
Robiyło sie wtedy na okrongło, łod poniedziałku do niedzieli i na trzy zmiany. W górnictwie był taki okres, że i trza było robić w niedziela. Na te niedziele godało sie planowe, a mało kero z niedziel niy była planowo. We wolne niedziele abo sie siedziało przed telewizorym, abo na ławce przed familokym, abo sie szło na piwo, czasami na szpil czy do kina. Bywało tyż , że sie szło nad woda, do lasu, na łonka, hołda planty czy do łogrodka. W Rudzie Ślonski było sporo zielonych miejsc kaj szło rozłożyć deka czy nawet sie w stawie wykompać. Do lot 60 tych nawet Kochłowka i Kłodnica boła na tyla czysto że szło sie w ni schłodzić. Dzisioj rudzkie cieki wodne przypominajom raczyj szamba i trza bydzie jeszcze sporo czasu, aby wrociyły do normalnego stanu.
W Bielszowicach miejscym wypoczynkowych eskapad była Strzelnica i powiym ino tyla że za złych czasow realnego socjalizmu boł tam niy ino basyn, ale w zima i lodowisko i tor saneczkowy, i wyciong narciarski w dolinie. Bez lato harcerze rozbijali we ty dolinie namioty, a porki zakochanych kulały sie w badziewiu przy miłosnych harcach. Na Wiyrku boł Zdebel. Tyn relikt minionego czasu dugo opieroł sie kapitalistycznym realiom, no ale niystety wykończoło go myślynie na krotko meta i lichy budżet miasta. Na Halymbie ludzie łaziyli na Borowka tam tyż odbywały sie zakladowe festyny, podobnie jak na Przystani we Kochlowicach.
Na te majowe eskapady godało sie majowki, było nawet takie powiedzynie ''bierymy wałowka i na majowka''. Wałowka to była kista piwa, ewentualnie dwie a juz ostatecznie 3 kisty jak boło gorko, jedna flaszka tyju, pora sznitow z bajlagom i tytka z bombonami abo kreplami. Podstawowe wyposażynie stanowiyla deka, bal, karty. W formie balastu żyniole zabierali swoje ślubne. Kery ślubny niy mioł to abo broł halba abo taszczył lipsta. W bala grało sie na małe budki abo w kepki a w karty: w szkata, jokra abo dupka. Ze ślubnymi trzeba sie było użyrać, a z lipstami ciciać. Niyroz take cicianie kończyło sie w krzokach i było potym przez kolejnych dziewiyć miesiyncy bardzo ucionżliwe. Wiynksze majowki organizowały zakłady pracy i godało sie na nie festyny. Prawdziwo feta była zawsze na 1 i 9 maja. Po pochodach w amfiteatrach, szło łobejrzeć sporo atrakcyjnych zespołow. Przez 30 pora lot pazernego kapitalizmu czyńść naszych miejskich amfiteatrow ulegla likwidacji i zniszczeniu, a te pozostałe świecom pustkami. Po 1989 roku uległ zniszczyniu amfiteatr we Halymbie i muszla koncertowo na rynku we Kochlowicach. Natomiast wyremontowany amfiteatr w Bielszowicach jest niszczony przez miejscowych chacharow, a po za tym mało co tam sie dzieje, bo piniondzy i pomysłu brakuje. Brakuje tych piniyndzy niy ino na utrzymanie tych obiektow ale tyż na kultura, a kiedyś sie dziolo oj dziolo.
Na niylicznych estradach, kerych postawienie kosztuje tyla co jedyn dobry zespół z dwugodzinnym koncertym, z braku finansow na dobrych artystow łoto sie program różnymi chałturnikami, a dyplomowani wykonawcy siedzom w doma na bułach. Ludzi faszeruje sie kulturom niskich lotow, kero schlebio niewybrednym gustom konsumpcyjnie nastawionego spoleczyństwa i słuzy interesom wyborczym samorzondowcow. Reasumujonc dzisiejszy felieton stwierdzom że pomimo tych trudności ciongle noleżymy do nojbogatszych państw po byłym obozie socjalistycznym i stać nos na to, by weekyndy były coroz dłuższe. Nikerzy twierdzom, że długe weekendy som jednom z form zmniyjszanio bezrobocia. Bezrobocie biere sie skiż tego, że jest za mało roboty, a za dużo ludzi. Mało roboty jest przez to, że mało ludzi robi za dużo i zaczyno brakować roboty innym. Jak ci co robiom dużo roboty bydom mieć długie weekendy, to zrobiom myni i może roboty starczyć do bezrobotnych. Poza tym te pora milionow bezrobotnych tyla sie naloto za robotom w dni robocze, że im sie słusznie te pora dni wolnego należy. Muszom przeca nabrać sił i chynci przed czekającom ich w przyszłości robotom.
A jako ze maj to miesionc komunijnych fajerow, poniży wiersz .
Komunio
Było to w maju zaroz z poranka
Jak łoblykała oma Marianka
A uroczysto to była niedziela
Toż mu kryńciyła na gowie wela
Mama z koszuli wyciongła szpyndliki
Opa glansowoł mu nowe szczewiki
Tak łoblykali pod łokiym ciotuni
Małego Marianka do pierwszy komunii.
Leżoł różaniec na wertikole
I skarbczyk z łobrozkiym leżoł na stole
Łobrozek był piykny jak ze stary biblii
Ciotka go przyniyśli bo mieli na ibrich
W talyrzu strzyżono moczyła sie merta
Co Oma dostali jom łod ficywerta
A w izbie woniało świontecznym łobiadym
Kucharka już piykła w brytfanie rolady
Stoł se Marianek we izbie na ryczce
Ciotka poprawiali mu merta przy świeczce
Krótkie mioł galotki i bioło koszula
Na rynce zygarek znany firmy Ruhla
Szaket granatowy,chustka w butonierce
I podkolanowki po leki przepiyrce
I szlajfka ze zamszu, na samym łostatku
Wszyscy łoglondali go z przodku i ze zadku.


text:
Lěćo
Lěćo je najćopliši ze štyri počasow w měrnej a arktiskej klimowej conje. Za tym hač wono na sewjernej abo južnej połkuli knježi, rozeznawaja mjez sewjernym a južnym lěćom. Sewjerne lěćo so runočasnje z južnej zymu wotměwa. Dla pućowaceho cenitoweho stawa słónca mjez južnym a sewjernym wobrotnikom wospjetuje so lěćo w kóždej hemisferje w lětnym turnusu.
Astronomisce započina so lěćo z lětnim zawrótom słónca: časowym dypkom, na kotrymž słónco padorunje nad wobrotnikom steji a dny najdlěše su. Na sewjernej połkuli stanje so to 21. junija, na južnej połkuli 21. abo 22. decembra. Po tym bywaja dny zaso krótše a nocy dlěše. Lěćo kónči z nazymskim runonócnosću 22. abo 23. septembra w sewjerje a 20. měrca abo w nocy k 21. měrcej w juhu.
Dokelž je wobkružna čara zemje wokoło słónca lochko eliptiska, wot eksaktneho kruhoweho orbita wotchilaca, njejsu wšě štyri počasy dokładnje samsne dołhe. Sewjerne lěćo je snadnje dlěše a miliše hač južne lěćo, dokelž za čas sewjerneho lěća so směr ze zemje k słóncu tróšku pomałšo změni a zemja tróšku dalešo wot słónca zdalena je.
Fenologiski spočatk lěća móže so wot astronomiskeho njesnadnje wotchilować a so nimo krajo-morjoweho rozdźělenja (maritimny vs. kontinentalny klima) tež přez spočatne wjedrowe wulkosituacije a mnohe regionalne faktory wobwliwuje. Rozeznawa so nimo toho mjez zažnym lěćom, wysokim lěćom a pózdnym lěćom. W lodowcowych regionach wotwisuje ablacija rozsudnje wot toho, hdy (zwjetša w septembrje) prěni sněh pada.
Meteorologisce so sewjernemu lěću měsacy junij, julij a awgust přirjaduja, južnemu lěću měsacy december, januar a februar. Při geografiskich čopach knježi poł lěta dołho tak mjenowany polarny dźeń, w arktiskich regionach po tydźenjach połnócne słónco a běłe nocy.
We wjele kulturach su ze spočatkom lěća nałožki a rity zwjazane, w Němskej na přikład woheń zawróta słónca abo swjatojanski woheń.
Lěćo liči tež jako počas stopnjowaneje žiwjenskeje radosće. To so wosebje na, přez wyše temperatury wabjene, přebytkach pod hołym njebjom pokaza, přez čož čłowjek přirodu sylnišo zaznawa.


text:
Myślowy eksperymynt
Myślowy eksperymynt (ôd niymieckigo Gedankenexperiment, użytygo piyrszy rŏz ôd Hansa Christiana Ørsteda) we nŏjszyrszym znaczyniu je użyciym hipotetycznygo scynariusza ku uproszczyniu spokopiyniŏ niykerych rzeczy abo zjŏwisk. Eksperymynty take przekludzŏ sie we roztōmajtych dziedzinach, ôd filozofije do fizyki, nŏjwiyncyj we przipŏdku, kej na pytaniy niy idzie znŏjś ôdpowiydzi spōmŏganyj naukowymi faktami abo przekludzyniy prōbowaniŏ je możebne teoretycznie ale niy praktycznie; btp. we twiyrdzyniu ô niyskōńczōnyj liczbie afōw teoretycznie idzie przekludzić eksperymynt z afami, praktycznie ale je to niymożebne (potrzebnŏ je niyskōńczōnŏ liczba afōw i maszin do pisaniŏ abo niyskōńczyniy moc czasu).
Znōme myślowe prōbowania[Sprowjej]
Fizyka[Sprowjej]
Myślowe eksperymynty we fizyce to m.in.:
Filozofijŏ[Sprowjej]
We filozofiji porzōnd stosuje sie myślowe eksperymynty:
- Chińskŏ izba (filozofijŏ filipa, sztucznŏ inteligyncyjŏ, kognitywistyka)
- Dylymat wagōnika (tyż dylymat zwrotnicy) (etyka)
- Dylymat heresztanta
- Mōzg we nŏczyniu (epistemologijŏ, filozofijŏ filipa)
- Paradoksy Zenona z Elei
- Szif ôd Tezeusza
- Teleportacjyjŏ (metafizyka)


text:
Jada z gory na pazury
100 lot Rita !!!!
Pamiyntom
Slaski Blues
Slonsko Godka
Josiu-Nigdy niy przestana godac (Slonsko Godka 2013)
Mlodziezowy styl muzyki ,zas cos innego ,ale jest uciecha ze mlode pokolynie utrzymuje nasze gwara .
Jak ci niy być soróniym na wiesieli…
Wiesieli i pochówek to sóm dwie zajty chopskigo (to wiyncyj!) i babskigo (to już mynij!) żywota. I skuli tego musicie zawdy dôwać pozór i gynał miarkować, iże:
– Na weselu baba mô szlajer (coby ji mitesrów na fresie, świdratych ślypiów i puklatego kichola niy bóło widać). Na pogrzybie tyż mô szlajer (coby kôżdy myślôł, iże łóna ślimtô, kiej tak na isto, to sie festelnie chichrô, iże sie tego swojigo chopa-ślimoka pozbóła); inksze sóm ino farby tych szlajerów, chocia to terôzki roztomajcie bywô;
– Na pogrzybie, to sie dowo do beku zarôzki, a na weselu… dziepiyro na bezrok (chocia sóm take boroki, kiere ślimtajóm już na drugi dziyń, kiej ino przijndóm do sia, kiej do imyntu wytrzyźbiyjóm).
Nó ale, miało być nôjprzodzij ło wiesieli, i ło tym jak niy łostać za sorónia, kiery na tym fajerze ślimtô i jamruje a na pogrzybie to by ino tańcowôł. I – co już ci bół dôwno tymu pisôł (i gôdôł) Karlik ze Kocyndra – trza festelnie dôwać pozór, bo ludzie fajrujóm rółz, ino we wiesieli, chocia tak prôwdóm, to przi szajdóngu wiyncyj uciechy mô i baba, i chop a… fajeru niy robióm. Po jakiymu?
Nó, tóż suchejcie i dôwejcie dalszij pozór, bo to, co terôzki rzykna, to jes choby nôciostek do pecynka chlyba i ze bele jakij gymby tego sie niy dowiycie!
Przi wydôwaniu sie, przi żyniaczce nôjważniyjsze jes kimsiś to tyż tam na tym fajerze cowiek jes. Inakszij, kiej sie jes żyniolym, inakszij kiej dróżbóm a jesce blank inakszij, kiej ci ino familijantym, weselniokiym, kamratym łod chopa (niy dej Pónbóczku, iże łod panny modyj!) abo ino takim, co to sie wrył na krziwy pychol na tyn fajer. Juzaś ło tych muzykantach, dmuchoczach, kelnerach i tych, co knipsujóm, ło szoferach i tych niypytanych chacharach ze siyni, niy gôdóm.
Nôjgorzij to mô chop, kiery sie bydzie żyniół, kierymu już łod proga niyftore szydliwie śpiywajóm:
„Bele mómy ziyńcia, bele mómy ziyńcia, co nóm bydzie pranie prôł !”
Badnijcie takigo boroka. Styrcy choby kryka w kiblu, dyrgoce, blady łoszkubek i ze trzitydniowóm szkócinóm na fresie, we blank nowym, możno piyrszym łod kómuniji, czôrnym ancugu, ściśniynty, skrymplowany westóm, ze szlipsym zaknółtlowanym pod karkiym, we nowych lakszułach ździebko za knap (bo take ino dostôł po szwagrze) i kierymu terôzki dziepiyro sie spómniała starzikowô powiarka ło tym, iże jak fto sie kce piwa szluknóńć, to niy przeca musi zarôzki côłkigo browaru sie lajstnóńć.
Nó, tóż styrcy choby leber i ani gracy niy moge do kabzy wrajzić, bo jesce by mu fto pedziôł, iże wiesieli to niy gracka we cymbergaja. Zakurzić sie tyż niy moge, bo już ta jego Yma gawcy, coby sie dziury niy wygorôł we szkecie abo we galotach (możno i ancug mô na borg) abo, coby niy miôł ci smrodlawygo dychu kiej bydzie musiôł (!) kusika dać swojij babeczce, kiej farorz wtyknie mu tyn ring na palcysko. I ani sie piwa szluknóńć tyż niy poradzi, chocia po tym wczorejszym kawalerskim fajerze, kaj ciyngiym dlô niygo tańcowali blank sage, szykowne frele, wyglóndô jak pomamlany kanold, lynzyk miôł choby zola ze cieślikowego tryjtka, a gowa nikiej kastrol na pranie. A naobkoło styrcóm ci te wszyjskie sómsiôdki, wszyjskie stare klafty do kupy ze kamratami-klachocami, kierzy sie prziszli sam pogawcyć na tego ślimoka, kiery sie biere ta krapyka za baba, choby naobkoło we familoku niy bóło inkszyj, gryfniyjszyj. I chocia to niy naskwol, ale kôżdy tak szeredzi, coby wszyjskie gynał słyszeli, co sie ło modym żyniolu i jego freli gôdô. I niy ma sie co dziwać, kiej to niyjedyn poradzi jesce ci łod zôkrystii pitnóńć na łostuda szwigerfatróm, ftorzi sie już radowali, co yntlich ta swoja pokraka już ze chałpy szibli (cheba, iże majóm złocioków côłko kupa, ale to już jes inkszô pôra galot). Tu mi sie spómniôł Adik łod Gerliszki, kiery niy poradziół ściyrpieć tyj côłkij szpicatyj gôdki przi fajerze i na dziyń przodzij, jak wylazowoł na kawalerskie, to pedzioł bół wszyjskim we chałpie:
– Ida terôzki fórt, a kiejbych jutro do kościoła prziszôł za niyskoro, to mogecie napocznóńć wszyjsko bezymie!
A ludzie poradzóm być łoszkliwe i tak dopolić jak mało fto. Przecamć wszyjsko co przi takim cyrkusie gôdajóm, to tak choby fto drzizga za pazursko wrajziół.
– Kuknijcie, jake to śniego borajstwo, taki jesce mlycok a już sie musi żynić. Możno co napochoł, chocia tego po modyj niy widać – gôdô jedna klafta.
– A puklaty sie jakisik zrobiół, chocia śniego zawdy bół śmierdzirobótka – pado inkszô, kierô kiej sie ino wydała, i tak sie żôdnyj roboty niy chyciyła, skuli tego, iże chop jes na tela gupi i może beztóż bakać jak yjzel na grubie.
I bydóm tak dalszij gôdać ło cerwiónyj fresie, ło perkatym kicholu, ło tym iże krómfleki modô pani mô krziwe (a możno niy krómfleki ino szłapy?), ło wianie, kiere mody erbnie (abo i niy). Bydóm łozprawiać roztomajte wice, a to, iże kiej fto sie lajstnie cielnô kalymba, to i cieliczek jes jego, a to, iże we jeji antryju ciżba bóła na łodwieczerz karlusów aże do wczorej, i to, iże modô jes za spaśno, to, iże jes za fest szlang, i take tam roztoliczne gupoty jak zawdy, kiej zowistniki sie ślejzóm do kupy.
Terôzki łojce, abo jak to gôdajóm: szwigerfatry lebo świekry. Łojciec łod modygo żyniola, to mô ino dôwać pozór, coby gorzôły stykło aże na trzeci dziyń, bo wteda ino dziepiyro, mody sie bydzie móg do porzóndku szluknóńć, kiej ci sie na isto kapnie, co za gupota zmachlowôł. I terôzki niy mô kukać do izby kaj sie modô przeblykô, coby ujzdrzić eźli mô wszyjsko, co chopowi do dobrygo życiô potrza.
Zasik łojce łod moduszki, łod modyj pani niy mogóm pokazować, iże yntlich już utropa ze dziołchóm majóm zbyte, iże niy bydóm musieli uważować kaj łóna ci sie na łodwieczerz smykô, wiela karlusów gôdô do sia „szwager”, abo coby przed ślubym nic niy napochała, niy nagóniyła, a kiej już to, coby sie tyn gupi łochyntol, kiery sie jóm weźnie – niy kapnół. Łóni tyż tyn côłki fajer muszóm tak do łostatka zmachlować i festelnie dôwać pozór, coby wszyjskie weselniki swoji gyszynki dali a do kabzów tajlów ze ałsztojeru niy tkali. Bo kiej już ze ceróm majóm pokój, to mogóm sie spómnieć kiej same sie żyniyli.
– Wiysz Antóniczku, za miesiónc bydzie dwadziyścia piyńć lôt kiejech sie cia wziyna za chopa – pado takô jedna istno do swojigo chopa przi wiesieli cery. – A możno my by tak jakigosik wieprzka zatrzaśli i wusztu narobiyli, co?
– A dejżysz ty pokój babo – pado na to jeji chop. – A dyć, co tyn kormik jes tymu winowaty, coch jô sie ze cia dwaszieścia piyńć lôt tymu łożyniół?
Nó i tyż łojce ze łobiuch zajtów muszóm zważować, coby za tela niy łozprawiać roztomajtych wiców, bo łod łozprawianiô wiców, łod błoznów jes taki wigyjc, kiery gynał wiy co i jak we dobryj asiście pedzieć.
Terôzki familijô, byzuchanty, napytane i te co pierón wiy jak sie sam znôdli na tym wiesieli. Wiesieli to jes fajer, za kiery modzi muszóm bulić, a niy tref w szynku na Polnyj lebo u Pyjtra, kaj idzie deczko poszkacić. Tu szkacyniô na zicher niy bydzie!
Do kościoła trza sie przikwanckać, bo terôzki kôżdy mô jakoś widyjokamera, kieróm wszyjsko knipsuje, a nôjbarzij tyn fal, kiej wszyjskie we kościele dôwajóm gyszynki. Bo terôzki jes takô mółda, co i gyszynki musi farorz popyrskać. A na tym widyjo blank gynał idzie ujzdrzić fto i co dowo cheba, iże to jes zalakowany kuwert. Jak już sam miano pokazuje, to jes wiesieli, i na tyn ci fajer majóm przilazować ino take, kierym jes szpaśnie, szpasobliwie, i ftore jesce poradzóm sie chichrać, choby jim ze zôwiści leberka mieli puknóńć choby krupnioki. Zôwiść to jes nôjgorszô choroba. A trza Wóm wiedzieć, iże przi takim fajerze jak wiesieli, to niy ma co zôwiścić. Bo tyn, co sie żyni, niy bydzie sie miôł yntlich lepszij niźli my, jimu starô tyż do wyćwika i to możno zarôzki już na drugi dzień. Jak niy modô pani, to na isto świekra już do pozór, coby mody pón niy miôł nic do śmiychu. A podwiyl co, wszyjskie bydóm udôwać, iże jim sie wszyjsko podobô, torta jes świyżô, a masôrz niy wywarzół we szince swojich fuslapów abo niy wleciôł starce gybis do nudelzupy.
Nó, tóż farorz modych pokropiół, ringi na palcyska wrajziół, łofiara „co łaska” na gibko przerachowôł. Te, co gyszynki mieli dać, to dali i na łostatku już przed kościołym sujóm na tych modych. Kiejsik byli to miedzioki, lebo złocioki ale terôzki, to by wiyncyj chopa gawcóło, coby je zbiyrać niźli by bóło tych, coby klepoki ciepali. I beztóż ciepióm terôzki „konfetti” lebo ryżym, bo po to ci sie pewnikiym żôdyn niy bydzie schylôł.
Mode idóm do autoka i kiej fto srogszy angyjber, to lepszejszy autok biere na borg. U nôs na Pniokach to latoś przikarycyli telo limuzina, kieróm blank niy poradziyli do zegródków na Krojcce wjechać. Rest napytanych depce piechty abo fto tam cym mô sie dokulać. Trza sie ino uwijać, coby tam do tego szynku, gospody, kaj jes te weselisko, niy prziklechtać sie na łostatku, bo możno niy styknóńć dló nôs placu. A przeca kiej my sie już festelnie wykosztowali i na gyszynk, i borgli nowy ancug ze hymdóm i bindrym, to przeca niy pójńdymy do dóm ło suchym pysku.
Kôżdy weselnik musi mieć we gorści jakosik dobrô mietła, znaczy blumy, choby je wzión ze wiyńca, kiery leżôł na grobie przociela, kierego dziepiyro wczorej przed połedniym pochowôł – jak to pisôł kiejsik Karlik z Kocyndra. Takô mietła trza wartko dać modyj pani, coby być piyrszy, bo tych łostatnich zółwizół żôdyn niy boczy i niy miarkuje, co tyż to przismyczyli ze sia. Mô sie rozumieć, iże taki istny, napytany weselnik tyż musi być wysztiglowany, coby go za sorónia, grubeloka abo orgola ludzie niy wziyni.
Nôjważniyjsze ale, coby chycić dobry plac przi stole. Czym bliżyj modych żynioli, tym lepszyjszy plac, bo te, co tam bedinujóm ze kôżdym jôdłym nôjprzodzij targajóm dó nich. Jôdło jes jesce gorkie i na tablecie niy ma jesce ściepków, kiere kuchôrzowi ślecieli na dyliny. I zasik niy lza wrzesceć:
– Dejcie pozór, jô jes sam, jô jesce móm prózny talyrz !
Doczkej czowieku, bo kiejś sie zicnół kole modych, to do cia tak by tak przijńdóm, i ino nôjwyżyj tyn na samym zadku stoła może mieć knap ze roladami abo klóskami. Niy bier tyż chopie piyrszy do gracy lampusa i niy ryc: – Zdrówie modyj pôry! – bo to zawdy na napoczniyńcie gôdô jedyn ze drużbów abo łojciec łod pana modego. Nó, i cobyś sie niy łopowożół brać swoji kwiôtki nazôd, bo ci jôdło niy smakowało, aboś za mało wysłepôł gorzôły.
Ze słepaniym tyż ci jes terôzki roztomajcie. Sóm take angyjbery, kiere ino jakiesik „zekty” abo „drinki” dôwajóm. Niy jamruj, niy wajej, ino trzim sie sztram drużby, bo taki herski drużba, zawdy mô dlô lepszejszych byzuchantów skukanô normalnô gorzôła, coby jim te dioseckie ojropyjskie abo hamerikóńske wynôlôzki lelitów niy szpryngli. Musisz dôwać tyż pozór, cobyś za gibko niy śleciôł pod stół, bo te weselisko może zetrwać i ze dwa dni, i żôl by ci niyskorzij bóło, iżeś niy dotrzimôł do czasu, kiej nawalóny szwigerfater przikludziół ze lauby tyn nôlepszy napitek, bimber, kiery trzimô ino dlô sia na medikamynt. Nó i jesce moge ci przi tym ftoś na palcyska nastómpić.
Nó tó mómy po łobiedzie. Niy hepej, niy żgej widołkóm we zymbolach, niy łobrzinej pitwokiem pazursków, niy ściepuj jesce szaketa, bo przeca bydzie kupa roztomajtych błoznów i uciechy. Możesz deczko rozknótlować binder, ale niy za wiela. I musisz boczyć, iże to jes wiesieli i niy szukej szeslónga, coby sie legnóńć, niy sebuwej szczewików, boś niy w dóma i jesce twoja szwaja ftosik powóniô abo ujzdrzi dziury we fuzeklach i bydziesz miôł gańba i przedrzistane.
Terôzki przijńdzie raja na roztomajte „toasty”. Tu musisz na isto festelnie dôwać pozór, cobyś sie sóm niy zgańbiół i inkszych niy zesrómôł. Po tych wszyjskich ryjdach łod szwigerfatrów, łod ślimtajóncych mamulków i po podziynce łod modych (nó, i po tych poruch szlukach) mogesz coś dlô szpasu i ty pedzieć. Nó ale, niy na tyn przikłôd tak:
– Kaj my terôzki bydymy łajzić, kaj, kiej nasza chopcula sie wydała?
Abo juzaś do tego modego żyniola:
– Nó, tóż witómy łósmego „szwagra” we naszyj ferajnie, bydymy sie mógli szkata na dwa stoły pograć.
A już blank niy idzie pedzieć do tyj co sie wydowo:
– Spómnisz sie jesce Erna, kiej my zawdy tyrali we krzôki na balzamgórce, abo jakech cie brôł na bance we Parku Kultury na piyrszego môja?
Niech cie Pónbóczek bróni! Bo to bóło dôwno a weselnica sómsiôdkóm niy kce wyzdradzić jako jes starô. A i jak mody żyniol bydzie fest nôgły, to cie jesce bez pysk prasknie i zymbska wytrzaśnie. Niy lza tego gôdać, choby wszyjscy, choby to i bóła prôwda. Tyż niy spóminej, coście ze modym pónym na dziyń przed żyniackóm machlowali we „agyncji towarzyskij” abo u modyj Pióntkowyj ze drugigo sztoka.
Mogesz za to pedzieć tak:
– Nó, tóż coby ci sie kamracie dobrze dziôło, a … że dziôło to harmata, to coby ci sie dobrze harmaciyło.
Wszyjskie pewnikiym zmiarkujóm, iże to skuli nocy poślubnyj gôdôsz. Bydóm cie mieli za wigyjca, cheba iże bydziesz gôdôł, cobyś ty poradziół modego żyniola we prykolu zastómpić, kiej tyn już niy bydzie poradziół. Tego sie tyż niy gôdô, chocia wszyjskie gynał miarkujóm, iże we ta noc tyn borok wól niy wól niy bydzie wiedziôł na co mu Pónbóczek tyn wichajster we galotach dôł.
Dej tyż pokój wszyjskim starym ciotkóm, wszyjskim zowitkóm, jóngferóm i jesce inkszym krapykóm i niy gôdej:
– Nó, terôzki żeście sie na isto nażarli i jesce ze śtyry rolady wciepliście do neca pod stołym.
A skuli tego, iże terôzki zawdy fajery bajstlujóm we roztomajtych szynkach, gospodach, tyż niy musisz ryceć na côłki karpyntel:
– Ymil, dej pozór i niy wtykej tych widołek do kabzy, bo łóne niy sóm strzybne ino aluminianne.
Jes ci tyż gryfny zwyk, iże tyn, co ta ryjda trzimie, szluknie deczko ze lampusa i rzóńdzi: gorzko, gorzko! A to skuli tego, coby sie modzi kusika dali, niby dlô łosłódy tego côłkigo żywota. Nó ale, tu tyż trza dôwać pozór. Kiej sie już rycy: gorzko, gorzko, to niy bier sie do kusikowania modyj sómsiôdki (staryj tyż niy, bo sie jesce Bóg wiy co sie ubzdô).
Wrôcô sie tyż szykowny zwyk „oczepiny”. Tu chopy musicie uważować coby sie tam niy ryć, bo jedziny chop, to mody pón, kierego wszyjskie dziołchy, co sie go niy doczkały prziwlyc do ółtôrza, pieróm po gracach aże wiónek łozknółtluje ze gowy modyj pani. Jes przi tymu ździebko uciechy, bo idzie grajfnóńć kierô modo dziołcha (tam kaj wy wiycie, a jô rozumia). Ino te już żyniate muszóm to robić tak, coby jejich starô to niy ujzdrzała, bo moge być już na wiesieli chaja.
Spóminóm „kómuna” i hamerikónów….
Bół to paździyrnik 1984 roku. Rychtowali my we Poznaniu szykowny sztand na takich miyndzynarodowych targach, ftore sie tak ze ynglicka „Interrail” mianowali. Bóło już po tym, kiej świtnół we kalyndôrz Jurij Andropow (to bóło we môju) a Rusami reskiyrowôł Konstantin Czernienko. Plac, kaj my sztalowali tyn sztand, bół ci blank kole srogachnego ruskigo sztandu. A Ruske, jak zawdy, rychtowali wszyjsko wiynkszyjsze, srogsze niźli inksi. Tak tyż bóło wtynczôs. Ino, co łóni nazgłobiyli na tyn sztand niy tela glajzów, maszinów, werkcojgów – jak inksze wystôwce – ale wyrychtowali ci taki srogi szrank, takô biblijotyka, kaj fest wyglancowane, wypucowane, rzóndkiym, rajóm ustawióne byli roztomajte ksiónżki. A bół snami jedyn szykowny karlus ze Huty Zobrze, Józek Pluta, kiery poradziół gôdać we poruch lynzykach, a kierego sie sztyjc ino błozny trzimali, ciyngiym kómuś coś na łostuda poradziół zbajstlować, kogoś wciś za bolek. Tak jakiesik dwa dni deptôł kole tego ruskigo sztandu (côłkie targi zetwali jakiesik piyńć-szejść dni) i łorôz przilazuje ku mie i rzóńdzi:
– Panie Ojgyn, panie Ojgyn, te Rusy majóm tam we tyj jejich biblijótyce gryfne ksiónżki, ale nôjważniyjsze, nôjszykowniyjsze, nôjbarzi wyflyjgowane, to sóm take, kiere napisôł Bryżniew, Andropow i… Czernienko. – tuplikowôł mi Józek Pluta. – I jô, panie Ojgyn, kciôłbych sie je łod nich na jedyn chocia dziyń do hotylu borgnóńć, wypożyczyć.
– Dobra – gôdóm mu na to – pódź symnóm, to możno cosik sie udo!
Idymy, a tam sztramski dyrechtór (wiycie, łóni już wteda na bele jakim sztandzie, na bele czym mieli dyrechtora, jak my terôzki). Dyrechtór nôs gryfnie przijón, nalôł po glasce ichniygo gruzińskigo koniaku, dziołcha prziniysła bonkafyju i napoczynómy gôdka.
– A my by kcieli borgnóńć łod wôs na jedyn dziyń pôra ksiónżek – napoczynô tyn mój kamrat Józek, kiery gynał po rusku poradziół tyż gôdać.
– A pażałsta, tawariszczi, pażałsta – gôdô tyn dyrechtór. – A kakije, kakije knigi wy chatieli?
I, ludzie! Mało mie pierón niy szczelół! Tyn Jółzel kciôł borgnóńć ino te ichnie „knigi” kiere naszkryflôł Andropow i Czernienko. Niy byda gôdôł, co sie tam dziôło, tela, co dziepiyro po jakisik dwióch godzinach tyn dyrechtór dôł zwól i nasz dolmczer móg sie do hotylu zebrać dwie ksiónżki. Suchejcie! I sam ci sie dziepiyro napoczło. Na drugi dziyń rano, dziesiónta, Jółzel przilazuje na nasz sztand, dwie ksiónżki mô po parzóm.
– Ojgyn, pódź, idymy do tego ruskigo dyrechtóra.
Nale, dyrechtóra jesce niy bóło. Prziszôł dziepiyro kole połednia, tak ździebko chycóny, nawalóny, nó… możno ino na srogim kacynjamrze. Idymy do niygo i Wiycie… tegoch sie niy bół spodzioł. Jółzel nic, ino kce ze tym dyrechtorym (abo ze bele jakim na tym sztandzie Ruskim) dyszkutiyrować ło tym, co tam we tych jejich ksiónżkach wyczytôł. Ludzie! Co tam sie dziôło (Jółzel na isto bez noc łobie „knigi” przeczytôł). Przeca żôdyn ze tych Ruskich do kupy ze jejich dyrechtorym żôdnyj ksiónżki tych wywołanych sekretôrzy niy czytôł!!! Poradzicie sie to wystawić. Przeca małowiela a byli by nôs łobuch do heresztu zawarli (a Wiycie, to bół łoziymdziesiónty szczwôrty rok).
Jesce my sie dobrze ze wszyjskimi kamratami niy spamiyntali a sam jak niy prasknie taki gruf (i to ino bez miymieckie radijo), co nasze UB-yjoki zatrzaśli tego ksiyndza Jerzego Popiełuszki. Napoczło sie sznupanie, nuchcynie; jedyn gôdôł to, drugi cosik blank inkszego, a te Ruskie to sie niyskorzij bali i na sznapsa dó nôs niy dali napytać.
Gôdôłech, spóminôłech tego mojigo kamrata, inżiniera (i dolmeczra) Jółzla, kiery poradziół gynał gôdać po miymiecku, anglicku, szpanielsku i po rusku. I jes ci to tak ździebko skuplowane ze inkszóm gyszichtóm, kierô mie ci sie tyż przitrefiyła na targach tela, iże we dôwnyj NRD. Pojechôłech tam ze takimi modziokami na targi do Lipska, kiere sie mianowali „Messe der Meister vom Morgen”. Mieli my tam maluśki sztand, jakiesik tam fizymatynta zbajstlowane bez szkolorzy ze roztomajtych naszych techników i zawodówek. Nó, i prziszli ci kiejsik ku nóm mode dziołchy i karlusy, kiere przikludziyli sie aże ze Hameriki i Kanady. Połoglóndali te nasze „ekszpónaty”, połozprawiali snami ło bele czym i ciyngiym tam do sia cosik gôdali takigo jak: kaskijaskooo. Niy poradziyli my spokopić, ło czym ci łóni tam fandzolóm aże pokôzali nóm na miano naszego werku „Huta Kościuszko”. A, iże to byli tyż modzioki (możno i kiery miôł we familiji Polôka) już blank niy miarkowali fto to bół Kościuszko, ino czytali to po ichniymu, tak jak sie to tam u nich idzie wygôdać. Bo richticznyHamerikón, kiej niy poradzi spokopić fto to bół tyn srogi (nó, możno niy taki srogi, co ważny tyż i dlô Hamerikónów) Tadeusz Kosciuszko bydzie czytôł gynał: kaskijaskoo. I to mi blank klapuje do tych móndroków, kiere mi fest tuplikowali, co jô móm szkryflać po ślónsku, ale tak, coby to Hamerikóny poradziyli czytać. A dyciś Miymce piszóm po ichniymu, Ruske tyż, Szwedy, Greki i inksze nôrody tyż, ino hamerikóńskie Ślónzôki (możno niy wszyjskie, ale pôra angyjberów sie tam spichło), ciyngiym kole naszyj godki bajstlujóm (a i niyftore małupice sam u nôs tyż) i sztyjc sie ciepióm, kiej jô po tym wysztudiyrowanym, fimlowatym fandzolyniu niy kca szkryflać. Nale, styknie tego wynokwianiô, a coby juzaś jakisik łostudy sam niy rozfechtować, wciepna ino jedyn hamerikóński wic.
Wiycie! Jedyn Galicyjok, Krakus wykludziół sie bół, już na blank, do Hameriki. A, iże słepôł jak nôjynty, kôzali mu tam pójńść na „łodwykówka”. Côłkô ta kuracyjô gynał klapła, chyciyła, Krakus już niy tintôł, nó, tóż go ze tego lazarytu wypisali. Łoblyk sie gryfnie i kce wylazować, ale trefiół dochtora, kiery go tam we tyj klinice flyjgowôł i tyn dochtór gôdô:
– Panoczku, panoczku, ale wyście blank przepómnieli, coby sam za ta kuracyjô zabulić!
– Nó, ja, panie dochtorze, nó ja – łodrzykô tyn Galicyjôk. – Ale przecamć jô tela dôwnij słepôł, coby tak na isto, na zicher wszyjsko… zapómnieć!
Sómsiôd, majster pypka po stojóncku srôł…
Kiejsik to cowiekowi (gôdóm łó mie, kiejech miôł dwadzieścia-trzidziyści i pôra lôt) stykło, kiej spôł jakiesik dwie-trzi godziny. Balanga, dziołchy, do dóm, do prykola i za trzi godziny do roboty! Niyskorzij trza bóło ździebko wiyncyj (ta gorzôła jakosik pomaluśku sie ze tyj palicy luftowała). Terôzki juzaś, abo sie nynô dwanôście godzin na dziyń, abo blank cowiek niy poradzi usnóńć, bo ci mu sie ciyngiym we palicy metlajóm bele jake gupoty. I dejcie terôzki pozór! Kiej cowiek miôł pôranôście lôt i niy poradziół nynać, to gawcół we gipsdeka. A tam… a tam na tyj gipsdece choby na jakisik binie, choby kajsik we tyjatrze, pokazôwali ci mu sie roztomajte cudoki. Stykło, co jakisik autok przejechôł a już na gipsdece pokazôwali sie roztomajte stroszki, roztomajte strzigi lebo inksze maszkary. Ździebko tam niyskorzij, to już szło uwidzieć na tyj gipsdece inksze cufale; lecy kedy jakosik baba sie pokôzała… nó, wszyjsko co cowiekowi sie we palicy belóntało. A terôzki? Terôzki to jô ino sztyjc kukóm na ta naszô „Józefka”, kierô ze daleka blynduje (nikiej chnet wszyjskie terôzki kościoły) i gawca kiej jakiesik auto przejedzie. Jes gryfnie, tela co nôjbarzij to ci mie poradzóm wnerwić, poradzóm dopolić te autokowe alarmy. Przeca wszyjskie wiedzóm, co po dziesióntyj na wieczór niy lza larmować, niy możnô zubrować, wiertać we ścianach, klupać po dylinach i take tam takie inksze. Tela, co do sto pierónów, żôdyn niy zakôzôł szkyrtaniô tych alarmów. Pół dwanostyj, moja sztreka jes krótko, ino piyć siyni a sam môsz: „ping-ping” – przijechôł chop, i coby baba jego już sie kapła, iże łón jes, i sie rychtowała…. nó rychtowała ci mu wieczerzô. Piyńć minut i juzaś „ping-ping”, drugi łochyntol sie nazôd do chałpy przikarycół. Juzaś pôra minut i fóncla na côłkô gipsdeka (to u mie); jakisik naprany taksóm ci sie sam do dóm przikarycół. Niy, coby zarôzki zabulół i drab wylôz śnij, niy! Łón – jak to kôżdy naprany chop – jesce musi sie wygôdać, pogôdać sie, musi jesce połozprawiać ło świekrze, ło tym, co mu cheba starô zarôzki prasknie bez łeb kopyścióm. Abo, kieli to śniygo „gieroj”, kiery we tyj chałpie sóm i do imyntu reskiyruje!
Jesce taksa niy łodjechała a sam juzaś inkszô bezkurcyjo titô choby gupiô, bo mu ta taksa zawôdzô. Łodjechała – mie blynduje po gipsdece – tyn istny stôwiô ci ta swoja karyta kole mojij siyni i… drzist dźwiyrzami; za kwilka „ping-ping”, szaltruje alarm we tym starym gracie. Deczko pokój, a sam inkszy jakisik buc, łoszkliwiec podjyżdżô pod jedna siyń dalszij, i tak ze jakiesik piyńć minut gazuje, gazuje, wyrcy tyn motor i wyrcy. Łorôz … zgas, i po kwilce „ping-ping”. Ludzie! Pół nocy: „ping-ping”, „ping-ping”. Jesce tak kole szczwôrtyj na ranym jakisik „nowobogacki”, „biznesmyn”, taki co to fitulityngyszeft łotwar, karycy sie ze – jak to sie terôzki modernie gôdô – „integracyjnyj” wieczerzy, nó i jużciś tyż jesce gôdka na côłki karpyntel ze szoferokym (przeca wszyjskie muszóm miarkować, iże to dupny „biznesmyn” wrôcô sie do dóm ze roboty). To, iże szofera mô na isto pierón szczelić, iże łón sóm jesce niy jes we chałpie, to takigo gorola gówno łobłajzi. Nó, pojechôł – blyndło na gipsdece. Terôzki ino nynać… i juzaś „ping-ping”, anich niy usłyszôł kiej jesce ftoś przijechôł. I tak bez kôżdô noc, ganc egal: pióntek, świóntek czy niydziela. Nale, to niy wszyjsko. Kôżdy przeca ma jakisik tam sómsiadów, prôwda?
Jedyn sómsiôd durch na palcu myje, toplô, glancuje te swoje auto, chocia ino rółz za miesionc kajsik wyjedzie, i to ino kiej jes gryfnô pogoda. Inkszy sómsiôd mô rôd sie dobrze szluknóńć (co jô gôdóm?) mocka wysłepać. Przijndzie kajś ło drugij na ranym, mało-wiela powyrôbiô, ślegnie do prykola, nynô! Inkszy juzaś ciyngiym sóm przi autoku bajstluje. Mô starucnego grata, ale sztyjc bajstluje, choby to bóło jakiesik „Ferrari”. Nale, nôjgorszy jes sómsiôd „złotô rónczka”. Taki poradzi sómsiadóm życie łoszeredzić do imyntu.
Nôjprzodzij rychtuje dyliny. Côłkô chałpa aże bucy łod szlajfmasziny, zyjgi, piyły. Narychtowôł, sprawiół. Niy śleciôł jesce tydziyń, a tyn istny juzaś niy poradzi szczimać, juzaś mô glizdy w rzici i napoczynô bajstlować. Kuchynia mu sie niy zdô. Trza juzaś cosik bajstlować, markiyrować. A sómsiady łod siódmyj (przeca wolno!) za ścianóm suchajóm: majzle, motki, bormasziny – łón kafelki kładzie i musi wszyjsko wyklupać. Śleciôł tydziyn, abo dwa, bo tyn majster jes akuratny, taki majster pyprok po stojóncku srôł. Ludzie przecamć ło dziesióntyj na wieczór już wycióngajóm wszyjskie farfocle, szpónty i inksze frópy z dakli, kiere sie powtykali, coby tego tydniowego larma niy suchać. Nó, jakiesik możno dwa dni spokój. A tyn istny, taki frechowny „majsterdupa” i sroła-bajstlyrz napoczynô juzaś. Ściany mu sie niy zdajóm, trza je łoklupać i blank łod nowa posztrajchować. I zaś napoczynô sie bajzel. Bajzel u niygo a… larmo u nôs, sómsiadów. I… juzaś sómsiady majóm przedzrzistane. Klupanie po ścianach, tómpanie drabinóm po dylinach, baba ciyngiym kible nalywô i wylywô, drugda prasknie kiblym ło zol (wiycie jakie to larmo, kiej taki ajmer śleci na kachle we haźlu, we sroczu?). Szlus, fajrant? Niy, baba sie zawinszowała nowy gysztel, fach na huty we antryju. I juzaś borowanie, klupanie… a wiycie wiela larma poradzi zrobić ta modernô bormaszina ze „widióm”, kieróm sie we starych familokach (a jesce gorzij we tych betóniannych pomiyszkaniach ze srogij platy) – boruje .
I poradziół bych tak jesce dugo wynokwiać, ale spómna możno ino jedyn wicny fal. Taki – jakech skorzij spómniôł – majster pyprok po stojóncku srôł – miôł ci fucha u jednego byamtra. Zrobiół swoji i na łostatku ze gospodôrzym deczko wysłepali. Tyn istny, nadrzistany jak belówa, uzdôł, iże lajstnie sie jesce kwarytka do chałpy. Bóło już festelnie niyskoro, tóż tyż kciôł wlyjź cichym duchym, po kryjóncku do chałpy, tak, coby niy łobudzić swojij staryj. Przed tym swojim familokym wrajziół ta kwarytka do zadnij kabzy galotów, a iże bół naprany w śtyry dupy, przed samóm swojóm chałpóm potknół sie i drzistnół jak dugi. Przi tymu roztrzaskôł ta flaszecka, ta kwarytka, i pokalyczół festelnie swoja rzić. Wlôz po cichuśku rajn do pomiyszkaniô i direkt na palcyskach poszôł do badycimra, coby se zbajstlować facz, coby se ta rzić zabindować a niy pokwawić łobleczyniô prykola. Seblyk galoty, wypnół te swoji zakwawióne półrzitki we stróna zdrzadła, nó i robi te powijadło, tyn łopatrónek. Klyjmuje jedyn floster, drugi… i jesce pôra…. Zatym pokłôd sie po cichuśku do prykola. Wczas ło rozwidnioku jejigo babeczka wrzeskliwóm mordóm cuci go:
– Ty stopieróński giździe! Ty łożarciuchu zapierónowany! Niy dosik, iżeś przikwanckôł sie jutrznióm, ło szaroku, to jesce côłkô sztepdeka jes we kwi!
A jô już na isto, ty giździe stopieróński, blank niy miarkuja, po jakiego dioska prziklyjmowôłeś te wszyjske flôstry na tym… zdrzadle?


text:
Wiosna Po śniku zimowym ziymia jeszcze się nie łobudziła a już szlajerym jak mlyko gynsto mgła pola przikryła Pojstrzodku suchego stroma jakiś ptoszek ćwiczy trele fest sie staro bo do wiosny łostało czasu niewiela Piyrszy jasny promyk słońca strzepnoł sczybne płaczki rosy brzoza ślimce nad krzikopom wiater ji potargoł włosy Na łonce bioły przebiśnieg kej […]
Wiosna
Wiosna idzie
Wiosna idzie Na gałonzkach kocianki podnoszom głowki do słonka na łonkach i w lasach słyszeć nieśmiałe śpiywani skowronka Ziymia wyciongo ramiona do ciepłych marcowych promiyni czeko żeby ji popszoć nim trowa sie zazielyni A kiedy szczebit ptoszkow do życio poranek zbudzioł boczoń do gniozda na stromie swoja żoneczka przikludzioł Wiosna idzie ,budzi sie życi Regina […]
Ku wjośnie
Ku wjośnie – szpaska
Robotno Wiosna
Jeszcze Zima śniegym fujo, a mrōz fest nos w lica szczypie I choć słōnko nic niy grzeje, to przi lesie pod nasypym… Budzōm sie biołe śniygotki, pod liściym z łōńskigo roku Bo poczuły, że już Wiosna chnet sie zacznie tego roku Nō i prziszła. Zima żegno, a tyj trocha dziecek szkoda W kōńcu wziyna śniyg, […]
Już idzie
Już idzie Wjosna idzie pomalutku zaro bydzie już cieplutko Dyć nieskoro sam terfiła Zajś sie kajś zabamōnciła Urszula Oślislok
Czy zima ?
CZY ZIMA ? Jeszcze zima szaro wszyndzi wjosny niy ma dyć sie sztryndzi Jak zakwitnie wszyski kwjyci Zima klapnie ,wjosna wleci Urszula Oślislok
Ze wiosny
Wjosyneczko dej słōneczko
Wjosyneczko dej słōneczko Ôj ty wjosno wjosyneczko Zajś skukałaś nōm słōneczko Deszczym kropisz po tym śwjecie Co by pryndzyj kwitło kwjeci Chcesz po strōmach spłukać kurz Poôbmywać krzŏki rōż Tuż sie śpjychej wjosyneczko A potym dej zajś słōneczko Niych nōm mrugŏ prōmyczkami Cŏluśkimi łuzajś dniami Tak do życiŏ nōm go czeba Jak dziynnie krajiczki chleba […]
Stracono Wiosna
Stracono wiosna Kwjyciyń dokoła , a zamiast kwiotkow, musza zamiatać śniyg ze schodkow. Wiosna downo miała tu być, a jo musza jeszcze odgarniać śniyg. Coś se mi nie podobo z tom Wiosnom, ptoki ćwjyrkajom i na zimie marznom. Słonecznika do budki ida im dać, boroki ni majom co w tym śniegu dziubać. Myśla że […]
Bracik Marzec
Bracik Marzec Mōj braciku , mōj kochany Czamuś taki je ôklany Wciskosz ciyngym zimne dzionki I sztrabujesz nōm szkowronki W gorku miyszosz i welujesz Śniyg ze dyszczym zaś „serwujesz” Niebo zaciōngosz chmurami Kondzisz wiatrym nad gōrami Wypuś na wiyrch te śniygotki Te krokuski ,bazie kotki Nale cie przimurowało Zimy ,mrozu sztyjc ci mało? Ustoń prosza […]


text:
Bruksela
Wspůłrzyndne: 50°50' N 04°21' E
Bruksela (fr. Bruxelles, niderl. Brussel, mjym. Brüssel) – mjasto a stolica Belgije a Uńje Ojropejskij, pouožůne we střodkowyj tajli kraju nad řykům Senne.
Krům mjasta na prawach gminy, mjanym Bruksela uokreślo śe tyž rygjůn stouečny Bruksela, kery skupjo tyž 18 inkšych gmin (mjyndzy inkšymi Anderlecht, Etterbeek, Sint-Gillis, Uokkel, Schaarbeek) a mo ůngyfer 1 mln. mjyškańcůw. Aglůmeracyjo brukselsko (w syńśe geůgrafičnym) uobejmowo tyž pewno ličba gmin flamandzkych.


text:
Šuaditšćina
Šuaditšćina (šuadit, שואדית, druhdy tež Shuadit, Chouhadite, Chouhadit, Chouadite, Chouadit abo Shuhadit pisane) běše romanska rěč, kotruž wosebje w srjedźowěku židowscy wobydlerjo Okcitanskeje wužiwachu. Kaž ladino (lengua djudeo-espanyola) słušeše wona k židowskim rěčam, kotrež běchu so z romanskich rěčow křesćanskeje wokoliny wuwili. Zakład šuaditšćiny bě potajkim okcitanski. Mjeno šuadit bu wotwodźene z hebrejskeho słowa jehudit (יהודית), to rěka židowska (rěč). Okcitanscy Židźa mjenujcy j kaž š wurjekowachu, h pak woni docyła njewurjekowachu. We francoskich tekstach je šuaditšćina znata tež jako "židowska prowensalšćina" (Judæo-Provençal), Judéo-Comtadin abo Hébraïco-Comtadin.
Wobsah
Šuaditske teksty[wobdźěłać]
Šuaditske teksty dźěla so do nabožinskich a swětnych. Nabožinske teksty wužiwachu wjele hebrejskich, aramejskich, grjekskich, łaćonskich a starofrancoskich słowow, rěč swětnych tekstow pak běše bliska městnej prowensalskej narěči. K nabožinskim tekstam słuša poem wo kralownje Ester ze 14. lětstotka, kotryž bě Crescas de Caylar napisał. Ze samsneho lětstotka pochadźa modlitwowa kniha (sidur) za žonow, kotraž je zajimawa nic jenož za rěčespytnikow, ale tež za religionistow, kiž so z judaizmom zaběraja. Tuta kniha mjenujcy wobsahuje žohnowanje, w kotrymž žona dźakuje so Bohu, zo wón ju jako žónsku stwori. (Hewak ortodoksny Žid kóždy dźeń dźakuje so Bohu, zo wón jeho jako muskeho stwori, dokelž muž ma wjace nadobnych nabožinskich nadawkow hač žona.) Najstarše swětne teksty pochadźeja z 16. lětstotka. K nim słuša komedija Harcanot et Barcanot a tež komiski poem Lou sermoun di Jusiou (Židowa přisaha), tón pak bě najskerje křesćanski awtor napisał, dokelž tekst židowsku rěč wusměšuje.
Wosebitosće wurjekowanja šuaditšćiny[wobdźěłać]
Štož wurjekowanje okcitanskich słowow nastupa, wurjekowachu rěčnicy šuaditšćiny /ʎ/ kaž /j/. Dale woni konsonanty /ʒ/, /ʃ/, /dʒ/ a /tʃ/ kaž /ʃ/ wurjekowachu. Tohodla prowensalske słowa plus (wjace), filho (dźowka) a juge (sudnik) klinčachu w šuaditšćinje pjüs, fejo a šüše. We słowach hebrejskeho pochada pismiki samech (ס), śin (ש), cade (צ) a taw (ת) čitachu so kaž fe (פ), pismik chet (ח) čitaše so kaž reš (ר). Hebrejske słowa cura (wobraz, podoba), chochma (mudrosć), emet (prawda), mesila (dróha), śechel (rozum) wurjekowachu so potajkim fura, rorma, emef, mefila, fechel.
Dóńt rěčnikow šuaditšćiny[wobdźěłać]
W lěće 1498 buchu Židźa z južneje Francoskeje wućěrjeni, woprawdźe pak dyrbjachu domiznu hakle w lěće 1501 wopušćić. Wjele rěčnikow šuaditšćiny rozpjeršichu so do sewjerneje Italskeje (Genoa) a do němskich krajow. Židźa smědźachu zwostać jenož w prowensalskim kraju Comtat Venaicin (francosce Comtat-Venaissin) we wokolinje Avignona, kotryž bamž kontrolowaše. Tam woni dale šuaditsce rěčachu. Hdyž francoska rewolucija da Židam prawo, hdźežkuli we Francoskej so zasydlić, započa ličba rěčnikow šuaditšćiny spěšnje woteběrać.
Šuaditšćina dospołnje so zhubi w čase holocausta. Powšitkownje so měni, zo posledni rěčnik šuaditšćiny bě francoski spisowaćel Armand Lunel (1892–1977), kiž we swojich knihach wo žiwjenju Židow w Prowensalskej swojeje młodosće pisaše. Zda so wšak, zo po druhej swětowej wójnje znajmjeńša dwě dalšej wosobje šuaditsce móžeštej: knjeni Blanche Mossé, kotraž w synagozy w měsće Carpentras dźěłaše, a knjeni Amado (rodźena Nasquet). Wot jeje syna Pierra Amada pak Haim Vidal Sephiha, profesor na uniwersiće Sorbonne, hódnotne informacije zhoni.
Literatura[wobdźěłać]
- Banitt, M. 1963. Une langue fantôme: le judéo-français. Revue de linguistique romane 27: 245-294.
- Blondheim, D. S. 1928. Notes étymologiques et lexicographiques. Mélanges de linguistique et de littérature offerts à M. Alfred Jeanroy par ses élèves et ses amis. Paris: Champion. 71-80.
- Iancu, D. et Iancu, C., Les juifs du Midi, une histoire millénaire, éd. A. Barthélemy, Avignon, 1995.
- Pansier, P. 1925. Une comédie en argot hébraïco-provençal de la fin du XVIIIe siècle. Revue des études juives 81: 113-145.
Eksterne wotkazy[wobdźěłać]
- SZAJKOWSKI, Zosa; WEINREICH, Max, Dos loshn fun di Yidn in di arbe ḳehiles̀ fun Ḳomṭa-Ṿenesen, zarys šuaditšćiny nałožowaneje w štyrjoch gmejnach Okcitanskeje (w jidišćinje, z jendźelskim rezumej)


text:
Teksas (ang.: Texas) – stůn we pouedńowyj tajli USA, nad Zatokům Meksykańskům. Grańica mo uod wschodu s Luizjanům a Arkansas, uod půunocy s Uoklahomům a uod zachodu s Nowym Meksykym. Je we wjynkšyj tajli wyžynny (Wjelge Růwńiny), na pouedńowym zachodźe mo trocha wjyrchůw a na pouedńowym wchodźe Niźina Zatokowo. Nojsrogše mjasta: Houston, Dallas, San Antonio, Austin a El Paso.
We 1519 Alonso Alvarez de Pineda uoguośiu zajyńce Teksasu bez Hišpańijo. Jak Meksyk we 1821 uzyskou ńypodlyguość, Teksas s anfanga wlazowou we jygo skuod. Bez lota 20. XIX wjeku uośedlili śe sam Amerikůny, guůwn Negry s poedńowych stanůw, kaj bůuo ńywolńictwo. Řůnd Meksyku dou wuůnčas autůnůmijo lo Taksasu. We 1829 řůnd Meksyku zakozou ńywolńictwa a tyž dolšyj imigracyje s USA, bez cůž jygo stosůnki s Teksasym śe fest pogoršyuy. 1 marca 1836 uoguošůno pwstańy Republiki Teksasu, na co Meksyk zareagowou interwencyjům armije, keryj kulminacyjům bůua bitwa pode Alamo. We 1836 po pokanańu armije meksykańskij Teksas uostowo republikům. Gowům państwa uostowo Sam Houston a kraj lygalizuje ńywolńictwo. We 1845 John Tyler, prezydynt Teksasu, podpisou rezolucyjo uo aneksyje Teksasu bez USA. 29 grudńa 1845 Teksas uostou přijynty do Ůńije kej 28. stan. We 1861 Teksas wystůmpiu s Ůńije a přistou do Kůnfederacyje. Bůu tymu přećiwny Sam Houston, nale ńy skiž tygo co bůu zwolyńńikym Ůńije abo wrogym ńywolńictwa, nale chćou přiwrůcyńo ńypodleguośći.


text:
Keltiske rěče
Keltiske rěče tworja staru skupinu indoeuropskich rěčow. Na přewróće ličenja časa rěčeše je wobydlerstwo wulkeho dźěla zapadneje, srjedźneje a juhowuchodneje Europy. Hač do 21. lětstotka su jenož štyri z nich přetrali, wužiwane w Bretani, w Irskej a w Wulkej Britaniskej. Wšě su na swojich teritorijach mjeńšinowe rěče, wustajene ćišćej jendźelšćiny respektiwnje francošćiny.
Wobsah
Rozdźělenje[wobdźěłać]
- keltiske rěče na kupje
- goideliske (geliske) rěče
- prairšćina
- staroiršćina
- srjedźnoiršćina
- iršćina
- šotiska gelišćina
- manšćina - mortwa rěč na kupje Man
- britanske rěče
- kumbrijšćina
- piktšćina
- starowalizišćina
- srjedźnowalizišćina
- walizišćina (tež kymrišćina[1])
- britišćina
- juhozapadne britanske rěče
- bretonšćina - rěč rozšěrjena w Bretanji we Francoskej
- kornišćina - rěč na jendźelskej połkupje Cornwall
- goideliske (geliske) rěče
- keltiske rěče na twjerdźi
- gallišćina - mortwa rěč na historiskim teritoriju Galliska - dźensniša Francoska, zapadna Němska a sewjerna Italska
- keltoiberišćina - mortwa rěč, rěčana na sewjernym dźěle Pyrenejskeje połkupy
Přikłady[wobdźěłać]
Nota[wobdźěłać]
- ↑ Němsko-hornjoserbski słownik noweje leksiki, ISBN 978-3-7420-2012-3, strona 93 při hesle "Kymrisch"


text:
Atům
Atům to je nojmńyjszy skłodńik materyje, kerygo ńy idźe potajlować metodůma chymicznymi.
Atům je zbudowany ze jůndra a uobtaczajůncych go elektrůnůw. Jůndro je zbudowane ze nuklyjůnůw: protůnůw na nyjutrůnůw. We kożdym uobojyntnym atůmje protůnůw a elektrůnůw je tela samo; kej jejich liczba je roztomajto, taki atům mjanuje śe jůnym. Zorta elymyntu chymicznygo uokryślo śe podug liczby protonůw we jůndrze. Atůmy uo jednakij liczbje protonůw, nale růżnyj nyjutrůnůw, mjanuje śe izotopůma elymyntu chymicznygo.
Wjelgość atůmůw to ůng. 10−10 myjtra, nale ńy mo to gynau uokreślůne skiż jejich kwantowośći. Jejich masa zależńy uod masy atomowyj je uod 10−27 do 10−25 kilograma.


text:
Wodno hawyna
Wodno hawyna (ze uać. Portus) – plac lo wodnych pojazdůw, kaj może tyż śe uodbywać ładowańy towaru, właźyńy ludźůw na szif, tankowańy a inksze[1].
Zorty[Sprowjej]
Podle zorty wodnyj skupiny przi keryj nojdźi śe wodno hawyna wyrůżńo śe[1]:
- morsko hawyna
- strzůdlůndowo hawyna
- morsko-rzyczno hawyna
Podle funkcyji jake mogům spełńać wodne hawyny wyrůżńo śe:
- handlowo hawyna
- rybacko hawyna
- wojenno hawyna
- jachtowo hawyna
Ńyskorzi kajńykaj jedno morsko hawyna spełńo wjela funkcyji, kere sům uůnaczůne we uosobnych tajlach[1].


text:
Ćěrjak (informatika)
Ćěrjaki su małe programy abo moduly, kotrež interakciju mjez zwjazanymi hardwarowymi komponentami zmóžnja. K tomu wužiwaja so komunikaciske busy abo druhe komunikaciske systemy zwjazanych interfejsow, zo bychu so regulowace signaly a daty k hardwarowej komponenće posłali abo wot njej přijimali. Zdruha su ćěrjaki interfejsy za wužiwanje hardwaroweje komponenty přez dźěłowy system abo druheje softwary. Wuměnjene přez jich funkcije su ćěrjaki we wulkej měrje wotwisni wot hardwary a dźěłoweho systema. Bjez wotpowědneho ćěrjaka njehodźa so hardwarowe komponenty wužiwać, jeli zo awtonomni njedźěłaja a na podpěru softwary pokazani su.


text:
GNIOZDKO WIELKANOCNE Z wielkim szwongym lotały po łonce Antek i Francek – dwa zajonce . Antek był trocha ryszawy bo mioł po zimie liche futerko Francek też był piykny yno mioł głowa trocha za wielko . Oba kulali przed sobom malowanymi jajcami Wszystkim nom znanymi czyli kroszonkami . Do nich kurka Fridka dołonczyła Też […]
GNIOZDKO WIELKANOCNE
KROSZONKI
KROSZONKI DWA ZAJONCE, ANTEK I FRANCEK RADZI ŻE ZIMA JAKOŚ PRZECZIMALI NA WIOSNA POD KRZOKYM NA ŁONCE SIE SPOTKALI OBA MIELI SIERŚ RYSZAWO , POJEŻONO ;SZPETNIE WYGLONDAŁA BO ZIMA WE ZNAKI DOBRZE IM SIE DAŁA BYŁ MROZ, ŚNIEGA MOCKA NAFUJAŁO FUTRU MIELI MAŁO JAK ICH ŚCISŁO TO ŻRALI KORZYNIE MIELI NADZIEJA ŻE ZIMA WARTKO […]
WESOŁEGO ALLELUJA!
Robota – szpaska
Gardiny – szpaska
Jak fajrujóm Wielkanoc – audio
Post – szpaska
Jak fajrujymy Wielkanoc….
Wiycie, jô już mocka razy pisôł ło wszyjskim, co jes skuplowane ze gryfnymi świyntami, ze wiesiynnóm Wielkanocóm. Ale łostatnioch prziszôł na te idy (po przeczytaniu szykownistego artikla Wilhelma Karuda), coby połozprawiać ło deczko inkszych prziwykach, i ździebko inkszym fajrowaniu tyj Wielkanocy. Nôjprzodzij spytóm: Co ze sia do kupy majóm ukraińske perepyczki, szwedzke påskkaerringar i nasze […]
I juzaś Niydziela Palmowo – audio
I juzaś Niydziela Palmowo…
Dzisiôj mómy Niydziela Palmowô abo – jak to dôwnij gôdali – Wiyrbnô eźli tyż Kwiytnô. Fajruje sie ta niydziela skuli zmiarkowaniô, skuli boczyniô jak to Pónbóczek wjyżdżôł do Jerozolimy na takim maluśkim yjzelku. Zawdy tyż jes przi tym robiónô takô procesyjô i świyncynie palymków. Napoczli to fajrować, to robić kajsik we szczwôrtym wiyku we Jerozolimie. […]


text:
SPORT TO ZDROWIE czyli plusy gimnastyki Po tyj mojyj wizycie u dochtora zaczoł żech myśleć o tyj gimastyce, co mi o niyj dochtor godoł. Za młodu to sie grało i w fuzbal, i w siatka. Jak żech sie ożyniył, trza było izby do nos przyrychtować. Potym dziecka były małe. Cały czos robota, a po robocie […]
SPORT TO ZDROWIE
BÓL W KRZIŻU
BÓL W KRZIŻU czyli jak mi wlazła heksa Jakiś czas tymu budza sie rano, a tu w krziżu niymożliwy ból. Myśla se, musioł żech sie wczoraj przemożyć. Bo dziyń pryndzy przywiyźli nom muł na zima i trza go było trocha podciepać. Ale nic. Jakoś żech sie zwlykł z wyrka i ida taki pokrziwiony do łaziynki. […]
PRZESONDY
PRZESONDY czyli o wróżkach i ludzki ciekawości Taki tu u nos sie zwyczaj zrobiył, że jak baby idom rano do kościoła, bo jest mszo za kogoś znajomego akurat, to potym jak idom nazot, to tyla majom do godki, że muszom se do kieryjś zonść na kawa. Na szczyńście niy jest to za czynsto. Siadajom se […]
WYCIECZKA DO CZYNSTOCHOWY
WYCIECZKA DO CZYNSTOCHOWY czyli chłopskie mynki W niydziela po mszy farorz ogłosiył, że parafia organizuje wyjazd do Czynstochowy i mogymy sie zapisywać. Jako że obiycoł żech Maryjce, że z okazji tych naszych złotych godów pojadymy do Matki Boskiej Czynstochowskiej, zaros po mszy leca do zakrystyji, coby niy brakło miejsc. Farorz biere ta lista, patrza, a […]
NIEDZIELNO MSZO ŚWIYNTO
NIEDZIELNO MSZO ŚWIYNTO czyli o katolickim obowionzku Ci, co mie znajom, to wiedzom, że może nojpobożniejszy we wsi to jo niy jest, ale som rzeczy zwionzane z wiarom, kerych całe życie se pilnuja. Niy było na tyn przykład roku, co bych niy wpuściył do chałupy ksiyndza z kolyndom (ale o kolyndzie to wom opowiym kiedy […]
TELEFON
TELEFON czyli komórkowe wariactwo Jak już wiycie, łońskiego roku mielimy z Maryjkom te nasze Złote Gody. Wtedy tyż nasze dzieci przyszły na pomysł, że muszymy mieć swoje telefony. Padali, że som my już niy nojmłodsi (fajnie to wymyślyli, zamiast pedzieć starzy, padali niy nojmłodsi) i jak kaj idymy albo jadymy muszymy mieć przy sobie telefon. […]
RINGI I OBROZKI
RINGI I OBROZKI czyli o dziurkowaniu i malowaniu Dwa tydnie tymu, w niydziela, była nos odwiedzić nasza Anka z chłopym i dzieciami. Na te odwiedziny to jo sie nojbardziyj raduja dwa razy. Piyrszy roz jak przijeżdżajom, że moga se te moje dzieci wyściskać. I drugi roz jak już jadom do dom, bo zawsze po poru […]
12 opowieści Starego Bugle z Gorzyc
Nazywam się Piotr Będziński. Mieszkam w Gorzycach k/Wodzisławia Śl. Jestem autorem książki „12 opowieści Starego Bugle z Gorzyc”. Książka napisana jest w gwarze śląskiej jakiej używają mieszkańcy Gorzyc. Książka ukazała się w księgarni Orbita Rybnik.
Piotr Będziński
Nazywam się Piotr Będziński. Mieszkam w Gorzycach k/Wodzisławia Śl. Jestem autorem książki „12 opowieści Starego Bugle z Gorzyc”. Książka napisana jest w gwarze śląskiej jakiej używają mieszkańcy Gorzyc. Książka ukazała się drukiem przed miesiącem. All posts by Piotr Będziński
ZŁOTE GODY
ZŁOTE GODY czyli małżyński fajer Z tym ożynkiym, to jo mioł problym od bajtla. Nojpiyrw, to jo myśloł se tak: ojciec, to mo sie fajnie, bo sie ożyniył z mamom. A jo mom wzionć se cudzo baba? Nigdy! Potym, jako mody synek, to żech durch myśloł, że jak już mi sie jakoś dziołszka spodobo, […]


text:
Kazimir Malewicz
Kazimir Siewjerinowicz Malewicz (ros. KaзиMиp CeBepиHoBич MaлeBич; rodz. 23 lutego 1879 we Kijowje, um. 15 maja 1935 we Lyńingradźe) – ruski malyrz a znowca sztuki.
Porodźůł śe we Kijowje, jigo fater Siewjeryn bůł Polokym a robjůł we fabrice zukru. Kazimir bůł pjyrszy ze sztyrnostu rodzyństwa. Jigo familijo czansto sie przekludzała, za bajtla mjyszkoł na roztůmajtych Ukrajińskich dźedźinach ze gryfnym landszaftym, kery joł ajnflus na jigo uobrozy. Sztudjyrowoł rysowańi we Kijowje we rokach 1895-1896. Uod 1896 půmjyszkiwoł we Kursku, kaj chajtnył sie we 1899.
We rokach 1905-1910 sztudjyrowoł sztrajchowańi u Iwana Rerberga we Moskwje. We tym czaśe przekludźůł śe do Moskwy a chajtnył drugi roz. Uod 1910 malowoł ze moskewskům awangardům, ntp. ze skupinami Bubnowyj Walet, Gołubaja rosa, Oslinnyj chwost. Za pjyrwa przi ajnfluśe Paula Cézanne'a, ruskich postimpresjůnistůw, fowismu, ekspresjůńismu a kubismu. We 1915 we Pyjtergrodzie zaczůn suprematysm, nojbardzi radykalno forma abstrakcjůnismu. Uznowoł prosto lyńijo a kwadrat za symbole wygrany czowjeka nade chaosym, a skirz tego to uůnych poużywoł na uobrozach.
Po oktobrowyj rewolucyje rzůńdźůł Państwowym Insztytutym Artystyczny Kultury we Pyjtergrodźe. Ńyskorzi mjyszkoł we Warszawje a Berlińe. Tedy uopublikowoł traktat Bezprzedmiotowy świat, skirz czego stoł sie autoritetym ojropejskij awangardy. Ńyskorzi rozwijoł suprematism a sznupoł zastosowańo swoij teoryje we urbańistyce. Przi krańcu żywobyćo skůńczoł ze absztrakcjůńismym a wrůćůł do sztrajchowańo pejzażůw, uobrozůw ze figurami. We podźim 1930 haresztowało go NKWD za bycie mjymjeckym szpjegym. We hareszcie bůł aże do 1930. Umrził 15 maja 1935 we Lyńingradźe.
Malyrz ten mjoł epny ajnflus na kůnstruktywistów a polsko awangarda.
Do jigo nojbardzi znůmych uobrozůw wrachowuje sie Czorny kwadrat na bjołym tle, pokozany pjyrw roz we 1915 roku we Sankt Petersburgu. Ajnfal na tyn uobroz powstoł we 1913, wczas roboty przi scynografiji do uopery.
Nedowe uodwołańa[Sprowjej]
- "Shishanov V.A.Vitebsk museum of the modern art history of creation and collection. 1918-1941. - Minsk: Medisont, 2007. - 144 p.[1]
- Bjografijo po rusku
- DA Collection


text:
Katar
Katar (arab.: قطر), Państwo Katar (دولة قطر) – państwo we Azyje, rozlygowane we wschodńij tajli Arabskigo Půłwyspu, nad Perskům Zatokům. Grańica mo ze Saudyjskům Arabijům.
Srogszo tajla wjyrchu zajmuje sam pustyńijo, woda do pićo je odsalano ze morskij wody. Ńy ma lůndowych wodůw, jeźorůw a rzykůw. Wele wybrzeżo koralowe rafy.
Gospodarka je uoparto na dobywańu naftowyj ropy a źymnygo gazu, krům tygo je sam hutńictwo a inkszo industryja. Festylńe rozwińynty je transzport. Panśtwo dowo socjalno uopjeka a darnowo nauka wszyjskim uobywatelom.
Uod XVIII stolećo władza sam sprawuje růd Al-Thani, krům rokůw we kerych Katar bůł zależny uod Turcyje (1872 - 1916) a Wjelgij Brytańije (1916-1971).
Katar je tyż znůmy skiż tygo, co mo sam śedźiba arabsko telewizyjo Al-Dżazira.


text:
Zolytne kwiotki Gynsipympki Pympuszkym asi Wyzgerno Hela W zegrōdce Basi Znolozła sztela Pympek wystawio na gorke słōnko We gynsipympkach gowisia tonko. Nelki Piykne czyrwōne Kwiotki dlo frelki W puket słożone Z listkym– dlo Nelki W ôczkach Kornelki krynci sie płaczka Trza doować pozōr miyłość niy graczka Moiki Żōłte moiczki Małe słōneczka Zachciywne bliki W […]
„Szpaska z kwiotkym”
Fraszki s kōnkursu Sowizdrzoła
Co za dziołszyska Krōtkŏ jaczka,pympek sagi z załośniczkōm Tak paradzōm frelki kjej idōm uliczkōm Dyć modne być chciały ,na nic nie zwŏżały Yno co by synkōm sie fest podobały Co to za dziołszyska! choby Sowizdrzoły ! Mamulka padali – dyć chore bydziecie A ône sie śmjoły Łutropa Sztyjc po sklepach lŏtŏ Ana Wszysko ciasne […]
Szpaska s kwjŏtkym – kōnkurs literacki
Tulpy Tulpy kwitnōm Chłop mi ryknie Zaro kitnōm Chociŏż pjykne Kjejby dłuży wyczymały Sztyngli sagich by ni mjały Siyrotki Jŏ siyrotki Zasadziłach Mōm ôd potki Flance wziynach Pjyknie już se rozkwitały Dyć ślimokōm szmakowały Gynsipympki Gynsipympki Rosnōm w trŏwje Sagi pympki Dziołchōm w głowje Lepszy targać gynsipympki Niż sie chwŏlić sagim pympkym Filomyna Urszula […]
Slōnsko godka w przedszkolu
Nasza piykno ślōnsko godka We przedszkolu paradziyła Znodła tam uciechy mocka Kożde słōwko popieściyła.
Ślązaczki górą!
Ślązaczki górą! Aż trzy mieszkanki ziemi Rybnicko -Żorskiej zostały nagrodzone w konkursie im.J.Pocka w Lublinie. Wszystkie utwory były pisane w gwarze śląskiej . Ślązaczki górą !! Okazuje się ,że to nie pierwszy raz brałyśm razem udział w konkursach gwarowych .W 2006 r. w konkursie Szkryflomy po śląsku w Żorach wszystkie 3 zostałyśmy nagrodzone a w […]
Dyplom – Ruda Śląska 04.04.2013r.
Ruda Śląska – Rostrzygnięcie konkursu szpaski : „Szpaska ślōnsko z treści ducha”
Laureaci konkursu – „Szpaska ślōnsko z treści ducha”
Laureaci konkursu – od lewej Regina Sobik ,Barbara Politaj ,Helena Leśniewska, Henryk Polok, Bernard Śmigała „Wiśniowy Sad” Ruda Sląska 04.04.2013r. Fot. Tadeusz Czerniawski Ślonzek w duszy Ciyngym momy W rymach ruszy? W szpaskach domy! Ło klopsztandze wele siyni Kaj Jorg śpiywoł gryfny Gyni
Szpaska ślōnskŏ
Szpaski ślōnski Pole Zwyrcōm się na grubje koła Francik zyrkŏ, medytuje Dyć tam jego chałpa stŏła Tera gruba luft sam truje Tam kaj hŏłda jego pole,sztyjc sam kopci kōmin grubski Już nie bydzie Francik ôrŏł i wypinŏł na nim dupski Gŏdka Pjyknie sam na Ślōnsku mōmy Chociŏż jedni wyjyżdżajōm Kwitnie gŏdka s wjosny strōmy Inksi […]
DYPLOM – III Konkurs Ślōnskich Limerykōw
III Konkurs Ślōnskich Limerykōw Dnia 23 01 2013r.W restauracji „Wiśniowy Sad”zostały wrynczone dyplomy i wyrōżniynia ze III Konkursu Ślōnskich Limerykōw, Trefiyli sie tam ludki ze ślonskigo forum – „Ruda Śląska – nagrodzony notgelem śląskim” Forum miało gyburstag – 5 lot Som my jako jedna ślōnsko familijo kero fest przaje ślōnski godce!
Lyki z inkszy aptyki
Lyki z inkszy aptyki Lyk na gripa? Łapła baba gripa Tako boła klipa Ciyngym psikała Po nocach charlała Zadzwonioła po Filipa. Lyk dlo duszy? Napisała limeryki Lepsze istne niż pierniki Tonkała je w mlyku Szukała w nich lyku Dusza śpiywo – som wyniki! Lyk na nyrki? Jedyn chop z miasta Szombiyrki Durś chorowoł , bolały […]


text:
Polski SlonskoGodka.com (SG) i wszystkie inne strony obsługiwane przez SlonskoGodka.com, nasze blogi, artykuły, komentarze i inne strony, są do celów informacyjnych tylko i dostarczone „tak jak jest” bez gwarancji, oświadczeń lub innej gwarancji jakiegokolwiek rodzaju. Treści przedstawione na wszystkich stronach , prowadzonych przez SlonskoGodka.com nigdy nie powinny być stosowane jako substytut porady z wykwalifikowanym specjalistą. […]
UWAGA ….
Napoczynajóm sie feryje …
Nó, tóż dziecka i modzioki łod soboty 29 czyrwnia majóm laba, majóm feryje na kiere – jak zawdy – bez côłke dziesiyńć miesiyncy niy poradziyli sie doczkać. Łostatnie blumy dali swojim rechtórkóm i rechtoróm za te dziesiyńć miesiyncy jejich utropy śniymi. A te, ftore prziniyśli do dóm fajniste cynzórki, erbli łod łojców jakiesik szykowniste gyszynki […]
Dziecka, feryje i… cygarety…
Kiejsik ło tym czasie dziecka i modzioki rychtowali sie już łostro do swojich feryji. Latoś łostatni dziyń we szuli trefi dziepiyro 28 czyrwnia i łod nastympnego dnioszka, dziecka już bydóm niymożebnie szczysne. To, tak prôwdóm, jesce chnet trzi tydnie do tego, ale kiejech łóński tydziyń rzóńdziół ło Dniu Dziecka, to terôzki możno deczko ze inkszyj […]
Wymyślatŏ Olka
Wymyślatŏ Olka Była se rŏz Olka małŏ Co i beleco niy szmakowało Sztyjc we jŏdle wynōnkwjała Kotlety by yno jŏdała Mama pado – wejź kapusta i zimjoczek Nie przewracej mi sam ôczek -Niy chca bo mi nie szmakuje ! Mamuliczka sie nerwuje -Wejź se kitko ze kokota Możno na to mosz ôchota ? Przeca […]


text:
Ksiōnżka Jest mojōm pszojacielkōm roz dowo radość roz ś niōm markotno. Zagarła moja dusza pocieszo płaczki suszy. Czasym jest dlō mie świynto ś niōm śpiywōm i rzykōm. Czas leci, a jo ô niczym niy pamiyntōm bo czytōm. Ty tyż możesz tak miłować zatracić sie przepōmnieć. Weź jōm do rynki ôtwōrz weź ksiōnżka. autor – Urszula […]
Ksiōnżka
Farby
ŻōłtyŻōłte sōm taśki, cipki i pilki A we warkoczach szlajfki Emilki Słōnko mo żōłto wesoło maska Fest jōm wykrziwi, jak pije kwaska Do tego miodek, kery ber chce Mosz graczki żōłte, wyniyń ze dwie. Modry Modre papućki i twoja zoczka Byrki ze lasu i lalki łoczka U policmajstra uniform, czopka Mosz tyż we klockach takigo […]
KROKUS
Wyloz z ziymi mały krokus, pedzioł zrobia hokus-pokus, bo jo niy mōm nic ze lynia, zima w wiosna dzisiej zmiynia. Migym sie bracików zwołoł i łokwieciōł wszystko wkoło. autor – Urszula Pilny
Pożegnanie zimy
Zimo – twoje gwiozdki perlowe już niy tak urodne siyły ci zmarniały i mosz szaty czorne. Dzisiej słōnko świyciyło ty z gowōm spuszczōnōm cofinosz swoje moce jakby zagańbiōno. Ziymi, co nōm rodzi dychnōńć ty sie dałaś i szczybrzystym kwapym śniku wachowałaś. Niy bydzie tu prōzno jak po kimś co skōnoł uradujesz nōm dziecka i przidziesz […]
Rrr…
rrr… Roz struś straciōł piōrko w trowie Keryj krowa gryzła mrowie Piōrko dropsła drap jynzorym Dropie piōrko w karku sporym Krowie grozi teraz chrypa Kruk wykrakoł ôstro grypa. autor – Urszula Pilny


text:
OBJAWIYNIE PANSKE czyli swiynto „Trzech Kroli.” Kej Dziyciontko prziszlo na swiat na niebie ukozala sie Gwiozda Betlejymsko. Ujrzalo jom trzech Myndrcow ze Wschodu. Byli to Kacper, Melchor i Baltazar. Fest sie uradowali kej sie dowiedzieli, ze prawie narodziolo sie Dziyciontko Jezus, toz sie zgodali i kozdy z nich narychtowol jakis gyszynk na prziwitanie nowo narodzonego […]
OBJAWIYNIE PANSKE, czyli swiynto „Trzech Kroli”
Refleksyjo
Refleksyjo Klyncza przed Tobom jak marny chrobok myśli się matlom nic niy rozumia Twoji wielkości w tyj hostyji skrytej chopskim rozumym pojonć niy umia Tyś życi za mje łoddoł na krziżu a tera skryty w tym Sakramyncie tak jakoś strasznie i ciynżko na sercu jak se rozworza ło Twoji mynce Czyż taki ofiary łod Cia […]