text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
środa, 29 lutego 2012
Goldfisza - złoto rybka....
– No, to jô po starszyńswtie – gôdô tyn starzik – winszuja sie, coby sam terôzki bóła srogo kana, srogo i moderno motorówka a kole tego plosa mô stoć moja gryfno chałupa, rybaczówka.
Drzist, prask, złoto rybka szkyrtła flosóm we lufcie i ... jes ... wszyjsko ...
– A jô to ci sie terôzki winszuja – godo tyn modziok – coby te côłkie ploso bóło napołnióne fol ... piwym.
– Chopie, czyś ty je jaki? Blank’eś łogupnół? – znerwowôł sie starzik. – A kaj my bydymy cedzić? Bydymy jscać do tyj łódki ???
wtorek, 28 lutego 2012
Fechciorz....
– Jak sie mianujecie, chopie? – pytô sie tyn lajter.
– Jółzel Gmyrek.
– A kj to żeście kcieli tym cugiym jechać?
– A dyć panoczku, jak ta moja rzić szczimie, to kciôłbych sie dokulwitać aże do Czynstochowy !!!
poniedziałek, 27 lutego 2012
Farorz w niebie...
Łoroz do tego antryju wkarowô, wpoló jedyn mody karlus, ździebko chycóny, nó taki, co to direkt do czyśca abo bali i do piykła miôł trefić. A tu zarôzki sie dźwiyrze łozewrzili, świynty Pyjter wylazuje, witô go szykownie, janiyli wiskajom „alleluja” i wtykajóm mu do gracy gryfno leluja.
Farorza ci to rómbło, òzhajcowało.
– Suchajóm sam ino świynty Pyjtrze! Jô jes, jô bół farorzym a sam przilazuje bele jaki niydojzdrzały łeboń, jesce ku tymu deczko łapniynty i wy go tak ze paradom witôcie ? Taki to jes we tym niybie ordnóng ?
Świynty Pyjter ze srogóm rułóm i ze słosznościóm go wysuchôł i na łostatku pedziôł:
– Nôjprzewiylybniyjszy! Kiej wy głosicie kôzanie we niydziela i na wszyjskich waszych łodpustach, to ludzie ledwa wôs suchajóm, a mocka jesce śnich to bali i nyno przi tych waszych kôzaniach. A tyn sam karlus to jes szofer ze autobusa, co to ludzi do „Azot” i do „Kościuszki” wojziół. Eźli wy miarkujecie, jak łóne wszyjskie żegnali sie krziżym i rzykali kiej tyn karlus miôł zicnóńć za tóm lynkiyróm ? Możno terôzki miarkujecie po jakiymu my go tak gryfnie witómy !
niedziela, 26 lutego 2012
Stare knakry...
– Wiysz Ernst, kiejsik roztomajte ipty tuplikowali we telewizyji, iże jak bydymy stare, fest stare, to niy bydymy już MÓGLI !!! ... Wiysz, co jo miynia?
– Ja, ja tak godajóm do terôzka i cheba ... majóm prawie, prôwda?
– A dyć tam, cóżeś blank łogup, prziszołeś już ło gowa? Mie sie ino tak ganc ajnfach ... NIY KCE !
sobota, 25 lutego 2012
Dwa łożyroki....
– Ściepnymy sie i lajstnymy sie takigo modernego „hot doga”.
– „Hot doga” ? – dziwuje sie tyn drugi kamrat. – Ale po pieróna ? Przeca jô kca cosik luchnóńć !
– A dyć tóż. Zrobiymy tak: lajstnymy sie tego „hot doga”, wyjmnymy śniego ta knóbloszka i jô sie jóm przikupluja do bóntka. Zajńdymy niyskorzij do szynku, łobsztalujym po sznapsie i wysłepiymy. A kiej przijńdzie do bulyniô, ty gryfnie uklynkniesz i napoczniesz muldać, cyckać ta knóbloszka, chobyś mi robiół „loda”. Gospodzki nôs w te piynty wyciepnie i niy bydymy musieli bulić.
Jak uzdali, tak tyż i zrobiyli. Łobsztalowali sie dwa sznapsy, luchnyli i łodgrali tyn tyjater. Szynkorz jich wyciep i zakôzôł jim wrôcać sie nazôd. Zbajstlowali ci tyn tyjater we cheba piytnôstuch szynkach.
– Wiysz co? – rzóndzi na łostatku tyn drugi. – Przełónacymy sie rolami, zamiyniymy sie bo mie już pierónym łómie we kolańskach ... Ty terôzki wrajzisz se do galot ta knóbloszka a jô byda łodgrowôł tego „loda”.
– Chopie, a co jô móm rzyknóńć ? Jô już zapodzioł ta knóbloszka we trzecij kaczmie ...
piątek, 24 lutego 2012
Dostoł trzi razy bez pysk....
Ta fóra sztopła kole mojij „siedymnôstki, kole takij fojerplómpy. Stary fórmón (możno to i bół stary Ceglarski?) poszoł do szule a my – jak to zawdy syncyska – napoczli mierzić, napasztować, szkubać, tyrpać tego biydnego yjzelka przi ojku. Ino jedyn synek, Michôł łod Hajmanki stôł ci sie z kraja i niy szterowôł ci tego zwierzôka. Łoroz wylazuje ze szuli tyn fórmón, łozeźlóny jak sto diosków, i dôwej tyrać ze biczyskiym, ze takim korbaczym za nami, coby nóm po tych rziciach wyszczylać. My citali, śmigali kaj fto móg i ino tyn ślimok Michôł łod Hajmanki łostôł przi fórze bo myślôł, co jes niywinowaty; przeca łón tego yjzla blank niy szterowôł i ... dostoł łod kuczera fanga bez pychol. Ani niy doczkôł, coby go łón prasknół ze drugij zajty, ino tyż zarôzki pitnół drap do szule. A tam ci sie we dźwiyrzach wrómbôł ci we naszygo ksiyndza Wale, we tego kapelónka łod katyjmusu.
– Co za szus i grundelok ze cia, synek ? – wrzesknół nasz kapelónek i prasknół ci go tyż juzaś bez pysk.
Festelnie ześlimtany wpolół Michôł na słody i gynał szczas ci sie ze naszym rechtorym Balcarkym.
– A cóż to tak wrzeszczysz, choby cie fto ze skóry łobdziyrôł łochyntolu? – pytô ci go tyn rechtór.
– A bo, bo ksióndz kapelónek mazli mie bez pysk, a jô ... a jô ... przeca tymu, tymu ... yjzlowi blank nic niy zgobiół – wystynkôł Michôł.
Nó, i Michôł dostôł trzeci rółz we sznupa, po fresie.
czwartek, 23 lutego 2012
Festelnie ważne jes, coby być ze babóm, kierô czasym cosik uwarzi a tyż i drugda posprzóntô dóma.
Festelnie ważne, coby być ze babóm, na kieryj mogesz spolygać, i kiero nigdy cie niy łocygani.
Festelnie ważne, coby być ze babóm z ze ftoróm mogesz sie mocka pochichrać.
Festelnie ważne, coby byż ze babóm festelnie wizgyrnóm we prykolu, i kiero jesce ku tymu jes rada być ze cia.
Festelnie ważne, nôjważniyjsze, coby te śtyry baby blank sie niy znali !!!
środa, 22 lutego 2012
I po faszingu....
Nôjbarzij to nôs wszyjskich – sam u nôs – rajcuje karnewal we Rio. Fto jesce ło tyj balandze niy słyszôł? Jedne gôdajóm, co tam sie tańciyruje samba (i to jes tyż prôwda), inksze juzaś, co to jes jakosik salsa. Jedne co jes tam na zicher, to te szykowne, szekuladowe dziołchy bez cycynhaltrów i ... nó ... chnet wszyjsko na wiyrchu. A stare knakry ze Hameryki, ze Miymiec to aże sie poradzóm blank zamamlasić i tak łobślimtać, iże niyftorym to by trza na ancug jakisik laclik prziknółtlować. A wszyjsko to – niy ino to – na tyj plaży Copacabana. Ludzie (co jô gôdóm ludzie?), baby, te nôojgryfniyjsze turnujóm bez côłki rok, coby ino rôz łod soboty do wtorku (niyftore to jescse we strzoda na rozwidnioku niy poradzóm przijńść do sia) tańcyrować i wyrobiać; żôdnygo wtynczôs niy ma grzychu, bo wszyjsko to jejich kapelónki tym hasiym zasujóm. Jes jesce ci we tyj Brazylii tako balanga, takie łostatki we Salvador de Bahia, ale to już niy jes tak wywołane, take szykowne – chocia festelnie gryfne – niźli we Rio.
Inksze, to łostatek karnawału we „Tropicanie”, we Hawanie na Kubie. Ło tym sie wiela niy szkryflô, niy gôdô, bo przeca Fidel (i jejigo bracik Raul) terôzki niy jes we mółdzie, a kiej my jesce sie prziflostrowali do Hameriki, do tego Busha i jejigo utrzidupskich, to już blank niy idzie ło tym gôdać, a tym tuplym sie jesce kwolić, co to sie widziało. A jô – i moja Elza– my to widzieli. Ta côłko „Tropicana” we grudniu, kiej u nôs bóła zima a tam te poseblykane dziołchy i ... tyż te stare purty, kiere ci tam furgajóm, kludzóm sie ino, na isto ino skuli tych gryfnych, sagich dziołchów, kiere możno niy sóm zawdy take mode, nó ale, kiej łogibajóm sie gryfnie, to żôdyn ramol niy gawcy we metryka, pra?
Ale, sóm tyż i inksze balangi. We amerikóńskim stanie Luizjana, we Nowym Orleanie sóm ci take kluby, kiere sie mianujóm tak jakosik: „krewes” i bajstlujóm roztomajte gupoty, ciepióm jakimsiki tajlami ze alumu, jakimsiki gupotami, a to wszyjsko we łostani dziyń przed popielcowóm strzodóm.
Jes ci i Wenecjô. Możno terôzki mało fto miarkuje, ale tam ci byli zawdy nôjsrogsze maskynbale takich kasprów, przebiyrańców, i to już cheba ze pôraset lôt. Wszyjskie (no możno niy wszyjskie, ale baby) brali sie roztomajte larwy na fresy, biôłe larwy i srogie huty, take trójgraniaste, choby nasze lajchyntryjgry łod downiyjszyj Gabryśki. Sóm to rzecy fresy, larwy Colombiny, Arlekina, Pierrota i inkszych łochyntoli tam ze tyj jejich Wenecji. To wszyjsko bajstlujóm tyż kole pałacu dożów, a na łostatek fajrujóm na placu świyntego Marka (kiej niy ma wody na niym).
Sóm i take, kierych terôzki corôzki wiyncyj u naszych polskich angyjberów, fajery jak tyn we Nicei, we Francji. Tam ci sie cheba nôjdugszij (rachować latóma) bawióm we naszyj Ojropie. Gynał u nich to nôjwiyncyj jes świyżych kwiôtków, roztomajtych blumów ino na te łostatnie dni przed postym. Tela, co łóni tak ci to jakosik pometlali ze kalyndôrzym i fajrujóm łod jedynôstego aże do dwadziestego siódmego lutego, choby i świynta trefiyli we niy wiym jaki dziyń. Nó ale, jes tyż gryfny karnewal we Kanadzie, we miyście, kiere sie mianuje Quebec. Możno mi fto przeciepnie, co jô tam niy bół (a niy bółech) ale festelnie mi sie zdało kiej jedyn mój kamrat mi to łozprawioł. Suchejcie! Ludzie badujóm, czochrajóm sie tam we śniygu, bajstlujóm roztomajte, i to srogie, kaźlówki, chytajóm ryby we tych przerymblach, bajstlujóm roztomajte sznyjmany, i bele jake rzyźby, dynkmale ze śniyga. A na łostatek fyrtajóm na sónkach, kiere smycóm, cióngnóm psiôki. Nó i kiołzdajóm na szlyndzuchach choby nôjynte.
Suchejcie, tam we tym Quebecu, to ci na isto jes nojsrogszy taki zimowy karnawał na świycie. A nôjważniyjszy jes ci tam taki srogi sznyjman we srogij pitówie, copie ze srogim szarłatnym bómblym na łebie. Mianuje sie tyn cudok „le Bonhomme Carnaval” i ludzie poradzóm wiela ściyrpieć, coby go chocia letko tam sztuchnóńć, poszkrobać, grajfnóńć, dziugnóńć. A kiej za takigo sznyjmana przeblecóno jes jakosik gryfno dziołcha to ... co Wóm byda barzij tuplikowôł?
Ja, ja karnewal mómy zbyte i terôzki ino we spokojności trza bydzie dotwać do Wielkanocy.
wtorek, 21 lutego 2012
Buksy kapistranty....
Nó, i prziszoł tyn łodpust, ze srogóm paradóm, dmuchocze trómbióm, ludzie spiywajóm, kadzidło smyndzi, nó jak to zawdy jes we łodpust. I wszyjskie tyż deptajóm do kómuniji. I jedyn taki istny, Zeflik mu bóło, tyż poszoł tela, iże ze tego kościoła wyloz taki jakisik teskliwy i merski. Nic niy gôdôł ino flapicóm, gymbóm mamlôł bez côłkô dróga. Róncz ino wloz do chałpy, rzóndzi tak jakosik bez zymbole:
– Wiysz ty co Marijko? Tyn nasz Pónbóczek musi byś ci już pieróńsko stary. Nó, gôdóm ci, ta hostyjô, te côłkie „ciało boże” bóła tak festno, tak twôrdô, iżech jóm dziepiyro kole samyj naszyj chałupy społyknół !!!
poniedziałek, 20 lutego 2012
Baba, baby...
Jes i jesce cosik inkszego. Ujzdrzeliście kiejsik jakoś baba, kiero by poradziyła naloć ino poła glaski wody. Dóm Wóm bajszpil. Jô móm rod bónkafyj ale ci tyż festelnie mocny, tyngi. I zawdy jakech jes kajsik we gościnie godóm, proszã coby mi do szolki abo do glaski nalôć ino do połowiny wrzawyj wody. Baba przichwoli, przikiwnie i napoczynô lôć. Leje opaternie, leje, doloła już do połowiny i ... – a co byda byzuchantowi zowiścić, co byda mu szkodować – dolywo do połna!
niedziela, 19 lutego 2012
Berkmón....
Poszôł se szpóngym jak mamlas po glajzach a sam na zakryncie dupła w niego ajza. Kiejby sie łobejzdrzôł za siebie do zadku, to by ból uniknół przikrygo wypadku.
Stanół i nadepnół na kulok urzniynty i gwóźdź zarościały wlôz mu aż do piynty. Musiôł borok siednóńć na łokorków kupie, zarôz poczuł drzizga w swojij chudyj dupie.
Berkmón aże skoczół, helm mu śleciôł z gowy i ciulnół tóm gowom w ring łod łobudowy. Buła mu wylazla na pojstrzodku glacy, straciół równowôga i ciulnół na cacy.
Jak leciôł na plecy chyciół za kolyjka, palec mu przitrzasła jakoś kurwa belka. Chyciół za betónik, kiery wisiôł z kraja, betónik wyleciôł i dostôł nim w jaja.
Dróty, co styrczeli wlejźli mu do miecha, trza mieć kurwa noga pierónskigo pecha.
Jeszcze zdónżół chycić jakoś deska z zadku,półka go przitrzasła i śćwierć tony flapsu.
Gôdajóm – cufale niy depcóm pôrami, jako to jes prôwda słyszeliście sami. Tako ci jes niebezpiycznô robota górnika. Niy rob nic na dole –to dukniesz rizika!
Pozdrowióm piyknie .... ha, ha, ha ....
sobota, 18 lutego 2012
Niyłoszacówano hilfa...
Pauza we naszyj rajzie. Jakosi niysrogô dziydzina. Doś podrzyndnô kaczma, takô tanc-buda nafolowanô chnet do łostatka „lokalnym folklorym”. Dwie izby. Siedzymy we jednyj śnich, szlukómy pomaluśku kafyj, a mody we festelnym stanie niyważkóści przelywô sie ze stołka na tisz i mamlo plastikowy tisztuch.
Łorôz do szynku wparzół jakisik bykol, paker we ludowym prziłobleczyniu ... taki, wiycie – cwaj mal 150 kilo. Ślypia przekwióne, blank choby u angory. Lôtô miyndzy tiszami choby gupi i wrzescy:
– Chudy! Chudy! Kajżeś ty k..wa mać jes?
Zetwało to kwilka. Chop corôzki barzik wnerwióny, łobôlô szynkowe stołki, sznupie pod tiszami eźli tam możno tyn chudy sie niy zadekowôł. Ludzie letko wylynkniynte, łozprôwki ucichli. My tyż stojymy ło to, coby niy wlazować jimu we ślypia – przeca blank niy miarkujymy samtyjszych zwyków.
Łorôz mody sie budzi. Ze zadziwiyniym łozglóndô sie naobkoło (łostatnio bół przecamć we autoku), wystawiô graca w kiyrónku drugij izby i wołô cosik we tym napranym widzie. Zatym juzaś prasknół pycholym – jak to śpiywôł Wiesław Gołas – we „kotlet schabowy, paniyrówany”.
Tyn łozeźlóny paker kwilka medikuje, zatym drab gzuje we skôzanym kiyrónku i wrzescy choby go ze skóry łobdziyrali:
– Chudy! Chydyyyy ...!
My we letkij dziwocie. Decyzjô ... wartko sie wykludzómy samstónd. Kóntman moge niy być rôd ze naszyj hilfy. Krótke smówianie sie, fto smycy modego do autoka, fto łostôwo coby zabulić. Sztartujymy we łoka mrziku ...
Łoroz tyn bykol wkarowôł nazôd do tyj naszyj izby. Smycy ci jakigoś istnego za szkrawitel. Łozglóndô sie fest nerwyjs naobkoło. Ujzdrzôł modego. Napoczynómy we panice śmiatać. A tyn bifel ciepie ku nóm:
– Dziynki! Chopie!
piątek, 17 lutego 2012
Wilibald...
Wilduś jes dochtorym i stanówi cufal na światówô skala, eźli idzie ło jego popyrtanie i niyprzitómnóść. Kiej łón mô słóżba we walesce, we łośmiuch cufalach na dziesiyńć kómando waleski musi na niygo doczkać, bo Wilduś musi sie wrócić po cosik, cego zapómniôł abo – i to nôjczyńści – po cosik, co wyjmnół ze tyj karytki we dlô sia ino wiadómym cylu. Inkszóm razóm łobsztalowôł, wołôł waleska dlô sia, bo jego autok niy kciôł łodpolić. Powód ... blank ajnfachowy – Wilduś łostawiół łoświycóne światło i bez côłkô noc zdech mu akumulator. A iże niy miôł kaj go podladować, tyn nasz Wilduś poprosiół czelodka ze waleski, coby mu spróbowali postawić zdechły akumulator na szłapy ... ze użyciym tego ichniygo „defibrylatora”. A co? Sztróm to sztróm, i tela, co za mecyje, prôwda?
Króm bezpochybnego niyłogarniyńciô, Wilduś ci kwôli sie ze roztomajtych impryzów wydôwanych na kôżdô możybnô przileżitóść. I tak bawiymy sie u niygo na przileżitóść gyburstaku, żyniacki, Andrzyjków, napoczniyńciô syzónu grillowygo, piyrszygo wiesiynnygo koszynia trółwy, rócznicy ajnwajóngu ... słówym – kôżdô przileżitóść jes galantnô.
Jak tyż przistało na takigo lwa zalónowygo, tyn nasz kamrat Wilduś mô rôd łozprawiać wice. We skuplowaniu ze jego niyprzitómnóścióm (a dodejcie jesce wysłepanô na góścinie gorzôła, bo jak rasowy dochtór Wilduś za kragel niy wylywo) plóncnóm sie niyzapómniane rozinki. Na tyn przikłôd:
Ernie zakciało sie festelnego zeksu. Idzie ku Bercikowi i gôdô:
– Bercik, a mie sie kce łostrygo zeksu!
– Nó ... tóż, co jô móm robić – pytô sie Bercik.
– Nó, zedrzij symie côłke prziłobleczynie!
Nó, i Bercik serwôł ze Erny łobleczyni.
– A terôzki Bercik ciepnij mie na zofa!
Bercik sztuchnół Erna na prykol.
– A terôzki Bercik mie gynał wypierdol!
– Nó, tóż Erna cióng stónd! Wyrywej!
A juzaś kej indzij jedna naszô kamratka łozprawiała tak:
Wiycie, łóńskij soboty Wilduś położół mie na prykol, grajfuje pod kiecka i łorôz sie mie pytô:
– Rzyknij mi Ana, co to je: zielóne i mó biôłe kółecka?
A skuli tego, iżech tyn wic już znała łod łochrónki, a miałach rada te jego côłke gracanie kole mojich cycynhaltrów i stringów, toch nie gôdała nic, i udowałach, co blank niy miarkuja, co to jes. Nó, i Wilduś tak po jakisik kwilce łodrzyko, co to jes ... trółwa ...
– Jezderkusie! Padosz Wilduś, co to jes trółwa, ja? Nó, tóż rzyknij mi a skany sóm te kółecka? – rzykłach mu deczko znerwowano.
Nó, i Wilduś kwilka pomedikowôł, poślynczôł ... i na łostatku rzyknół:
– Nó, ja ... gynał ... skany te kółecka?
Nó i wzión, i poszôł ... a jô leża ...
czwartek, 16 lutego 2012
Trza bóło zarozki prómp wytuplikować ...
Już blank pochytôł zaszaltrowanie laptopa kneflikiym „power” i uwidziôł, iże tyn kómp zaszaltruje sie sóm bez jego hilfy. Uważowôł, iżby łotwar se możno Google (bo słówecko przeglóndarka bóło mu blank cudze), kaj by móg wlazować na te świńske zajty, na te pornusy. Niy miôł ci ale żôdnego łobrôzka (takij kómputrowuj ikóny) na ykranie i spytôł sie mie, eźli dô sie jakosik łobsugować tyn côłki „Start” ze tastatury, bo jak mô ta strzałecka (tyn „kursor”) we prawym wiyrchnim winklu do zawiyraniô łokiynek, to przeca niy bydzie śnióm sjyżdżôł bez côłki ykran.
Tóż zech mu rzyknół, iże styknie druknóńć znacek „windows” na tastaturze.
– Cego?
– Znacek „windows”.
– Jaki znacek?
– Windows!
– A kaj jes tyn diosecki znacek?
– Chopie! Pomiyndzy „alt” a „ctrl” ...
– .... Kaj? ...
– Na lewyj zajcie na spodku!
– Aaaa ... wyntilator, propeler! Toś niy mog, do sto pierónów, zarôzki tak gôdać?
środa, 15 lutego 2012
Przipómniyni....
Jô staróm sie zawrzić ta brifkastla, udziyrżić to wszyjsko w gracach i ciyngiym snadnóm rzecóm gôdóm .....
– I coś pedzioł Ernst?
– ....
– Jesce jedna łoszkliwô mamzela zrobióła ci haja, bo kciała mieć wystôwajónce zymbska ....
– ....
– Ja ... Ło jezderkusie! Sto pierónów!
Kuwerty ślecieli mi na zol, a jô ze mobilniokiym przi daklu filuja na ta łopartô na krykach sómsiôdka, kierô tyż dziwo sie na mie przelynkniónym wezrokym.
– Eeee, witóm paniczko ... Eeee, możno, eeee wóm spómóc?
– Ło mój ty Pónboczku! – rzykła zafucanym głósym. – Musza sie wrócić nazôd!
Kuśtyk ... kuśtyk .... kuśtyk ... pffff ... kuśtyk ...
A jô styrca ze mobilniokiym przi uchu i blank niy poradza sie pochytać, niy niy poradza nic spokopić. Sómsiôdka wlazuje polekuśku nazôd po tych słodach i nôgle łobracô sie ku mie i gôdô:
– Jezderkusie! Jak to dobrze, co jô panie Ojgyn na wôs natrefióła ... spómniało mi sie, coch przepómniała dóma ... mój gybis ...
wtorek, 14 lutego 2012
Zorty kamractwa...
U babów to jes tak : Przilazuje jedna tako mamzela do dóm ło pół szczwortyj ło szaroku, na rozwidnioku, ździebko chycóno (co tam ździebko? fest!), kudły ci rozkociymbane, zjachrane, szaty popuczóne, poskurcane... chichrô sie, choby sie lajstła nowy lipynsztift lebo ojla parfinu ...
– Kaj tyś do dioska kandego do terôzki bóła? Godej mi sam zarôzki bo blank niy szczimia – rzóndzi wnerwióny chop i małowiela a go moge szlag trefić.
– Jô ... jô ... kaj jô bóła ? Ep ... hm ... kcesz na isto wiedzieć, ja? – szwandrusi ta istno libeźnie.
– Ja, ty, ty! Kajś sie tak dugo słańdała, kajś sie do terôzki smykała? – pytô sie jóm corôzki już barzij rozgzukany chop.
– Jô? ... A co tyż sie to yntlich stało? Bo dzisz chopecku roztomiyły ... jô ... bóła u Elzy, u tyj mojij kamratki, miarkujesz? Jô tam śnióm heftowałach ... znacy ... łobie my sie tak deczko heklowali. Kciałach ci usztrikować taki gryfny zegówek dlô cia na gyburstak. I tak ci nóm to śleciało.
– Co ?...
– A co ? Niy wierzisz mi ? – gôdô fałesznie ta yma. – Nó, tóż glingnij sie dó nij.
Drrrrr, drrrrr ....
– Halo, to ty Elza? Sam jô, ja chop mojij baby. Bóła u cia moja baba, bo gôdała mi, co bez côłko noc cosik łobieście heklowali lebo sztrikowali.
– Ja, ja łóna bóła u mie, bóła – pado na to zgodliwie kamratka.
– To po jakiymu jes ci łóna takô napranô, co? – pytô sie jesce barzij wkurzóny.
– ??? Nó, wiysz, co cie byda sam cyganić ... łóna cie na isto ze kimsik zdrôdzô – ta istno już wszyjsko wyfaflała. – Nó ale, kiej kcesz, to mogesz sam dó mie przijńść. Zebier ze sia jakosik flaszecka dobrygo wina i ... a ... a mogesz być już dzisiôj na łodwieczerz ?.....
A u chopów to jes juzaś tak :
Przilazuje chop rano kole pióntyj do dóm, festelnie łożarty, nabzdryngolóny choby kopaczka, kudły potargane, na pycholu i na kraglu łod hymdy masne fleki ci po lipynsztifcie, ancug blank popuczóny i sklabustrowany, a ze gymby capi, choby ze starego tryjtka abo kiejby sie kista starego piwa łoztrzasła.
– Mie tam nic niy łobłajzi kajś ty bół! – jargô sie deczko baba. – Blank mie to niy łobłajzi... jô... jô już móm kofry zaladowane i wykludzóm sie wrółz ze dzieckóma do mojij mamulki. Nó ale, tak jesce na łostatek, chocia mie to ganc niy szteruje, jes mi to blank jedno, rzyknij mi ino kajś to ty bez côłko noc bół ?
– Co gôdôsz? Ło co sie rozłajzi? Kaj co... kaj jô... kaj jô bez côłko noc gymziół, kaj jô wandrowôł ? – ździebko przimulóny, chop niy poradzi jesce zmiarkować, co tyż ta jejigo baba łod niygo kce.
– Môsz mi zarôzki pedzieć kajś bół! Chocia to mie zółwizół już blank niy łobłajzi. Psinco mi już do tego, mogesz robić co kcesz, łamzić kaj, ze kim i do kogo kcesz. Nic niy kca wiedzieć... ino tela kciałabych spomiarkować: kajś to tyż ty giździe dziosecki do terôzki bół?
– Jô, padosz jô, kaj jô bół ? A wiela to jes terôzki ? Jô ... jô, miarkujesz, jô bół u Ojgyna ... i bez côłko noc my szkaciyli.
– Co ty fandzolisz? U Ojgyna żeś bół? A dyć łoszkliwcu pieróński niy cygóń mie i niy kmiń tela.
– Niy wierzisz mi, niy?.... Nó, tóż sie glingnij do niygo... sam môsz telefółn... tyn mój łostatni gryfnisty mobilniôk.
– Halo, Ojgyn, sam jô, baba tego naprańca. Bół u cia mój chop? Szkaciyliście bez côłko noc, ja?
– Co, cy bół? Co, cy bół?.... A dyć łón jesce do terôzka snami grô !!!
Nó, ftosik festelnie móndry i bildowany pedziôł kiejsik, co dobre kamractwo, to jes ci gynał tak jak... ajsbajn ze kapustóm!
poniedziałek, 13 lutego 2012
Wszyjsko darmowo... kostynlółs...
– Wiysz Enst, nôjbarzij sie werci wykludzić, i to i bez lato, i bez zima, do takij ci Szwajcaryji...
– Eeee, tam co ty gôdôsz Walek? Przecamć tam sie za wszyjsko buli jak za łobiyli, i to we tych łoszkliwych frankach, tam jes drogo jak u Żyda...
– Blank niy ma to prôwda! We Szwajcaryji jes ci wszyjsko darmówo, blank za nic, za darmo...
– Przeca to niy ma myjglich Walek, jakóż tyż to? Wszyjsko darmowo?
– Suchej ino, bo tuplowanie niy byda gôdôł.
– Nó...
– Fligrym do Genewy, łodprawa cylnô, taksa do hotylu... za darmo...
– Taksa darmowô?
– Ja, taksa za friko, hotyl śtyrogwiôzdkowy, apartmynt „all inclusive”... Swissotel Metropole abo możno Mandarin Oriental... za darmo... kostynlółs...
– Niy gôdej? Blank darmówo?
– Łobiôd we sztramskim restourancie ze lampusym szmektnego wina... blank za darmo...
– Niy? Ja? Blank darmówo?
– Zatym juzaś taksa i nôjlepszyjszy plac we tyjatrze, we Grand Théâtre de Genève... i wszyjsko za darmo...
– Niy gôdej? Jaaa?
– Zatym wieczerzô we Hostellerie de la Loire, Le Creux de Genthod... nó możno na łostatku we Charly O'Neills Irish Bar... i to wszyjsko darmówo...
– Jezderkusie Walek! To wszyjsko we tyj Genewie blank i do łostatka za darmo? Tóż to przeca jes ónmyjglich! Chopie, richtik tak tam jes?
– Terôzki wartko do hotylu, ściykły, nomiyntny i libeźny zeks... darmówo...
– Forgot Enst! Na isto wszyjsko gynał tak jes we tyj Genewie! Naprôwdy!
– Ja, wszyjsko, coch ci pedziôł na zicher darmówo!
– Walek! I tyś tam we tyj Genewie bół?
– Nó, niy jô, ino moja modszô... szwestra!
niedziela, 12 lutego 2012
Staro chińsko dorada...
– Łojciec! Co za sroge niyszczyńści, śmietnół nóm nasz kóń ... straciylichmy naszego kónia!
– Po jakiymu synek mianujesz to niyszczyńściym? – łodpedziôł łojciec. – Wiysz, łobejzdrzymy, co tyż to nóm przismycy ze sia ... czas.
Pôrã dni niyskorzij kóń wróciół nazôd i ku tymu przikludziół jesce ze sia szykownistô, dzikô zdrzybnô klacza.
– Łojciec! Łojciec! Ale mómy szczyńści! – wrzesknół na côłki karpyntel tyn modziok. – Nasz kóń przikludziół ku nóm nastympnego kónia.
– A po jakiymu synek mianujesz to juzaś szczyńściym? – spytôł sie synka łojciec. – Łobejzdrzymy, co tyż to przismycy nóm ... czas.
Pôrã dni niyskorzij modziok kciôł zaprzóngnóńć i porajtować na tym nowym kóniu, ale kóń niy przibadany do rajtera spłószół sie, zdziwôczół i ściepnół synka na ziym. Modziôk połómôł sie szłapa i napocznół lamyńdzić:
– Łojciec! Łojciec! Co za sroge niyszczyńści! Złómôłech se szłapa!
Łojciec juzaś powołujónc sie na swoja móndrość i szpryma łodpedziôł:
– A po jakiymu juzaś mianujesz to niyszczyńściym? Łoboczymy, co tyż to przismycy ze sia ... czas!
Karlus niy za tela bół przekónany do filozofiji łojca, ino fórt szkómlôł we swojim prykolu. Pôrã dnioszków niyskorzij przelazowali bez wiyś laufry ichniego króla, coby zebrać jak nôjwiyncyj modych karlusów na wojna. Przikludziyli sie i do chałpy tego chińskigo starzika, ale kiej uwidzieli jego synka we laszach na szłapie, złóstawiyli go i pokwanckali sie kaj indzij.
Synek możno dziepiyro wtynczôs spokopiół, iże nigdy niy potrza przipisôwać czymuś ani niyszczyńściô, ani tyż szczyńściô, ino dać czasowi ... mocka czasu, i doczkać aże na łostatku pokôże sie eźli to bóło dobre, abo i mocka złe...
Bo życie, moje Wy roztomiyłe, przikludzô ze sia tela zwrótów biygu trefów i zdarzyni, i jes ci tyż niyrółz tak sprzycznie, iże to co sie wydôwô nóm lecy kedy złe – jes ci blank dobre, a to co zdô sie dobre – moge być na isto blank złe. Łoczykujmy, spodziyjmy sie tóż tyż nastympnego dnioszka ze uciychóm, a dzisiyjszy dnioszek przeżywejmy ze wiaróm i srogóm nôdziyjóm na cosik moc lepszyjszego!
sobota, 11 lutego 2012
Richticzno Unijo Ojropyjsko...
Jaki moge wyglóndać Ojropyjski raj...?
Łoztôłeś chopie napytany na taki urzyndowy lunch (terôzki niy ma drugigo śniôdaniô abo łobiadu, jes ino – lunch). Prziwitôł cie chopie Ynglynder, jôdło narychtowôł Żabojad, znacy sie Franzuz, Italijôk zajimôł sie tobóm przi tiszu a wszyjsko to zorganizjyrowôł Miymiec.
A jake moge być Ojropyjske piykło...?
Łoztôłeś chopie napytany na tyn sóm lunch. Prziwitôł cie chopie Żabojad, znacy sie Francuz, jôdło narychtowôł Ynglynder, Miymiec sie tobóm zajimô przi tiszu, ale... niy trop sie, wszyjsko to zorganizjyrowôł Italijok.
Coby możno bóło deczko szpasownij tyn wic wypokopiół i forszlagowôł jedyn Belgijok, coby razinku tyn szpas bół mianowany: Łoficijalnym Szpasym Uniji Ojropyjskij, i coby go wszandy poradziół łopedzieć kôżdy szkolorz we naszyj Uniji. Nó, i terôzki zebrała sie do kupy Rada Ojropyjskô,Ojropyjski Parlamynt, coby uzdać, eźli łostanie łón tym Łoficijalnym Szpasym Uniji Ojropyjskij, abo i blank niy?
I tak terôzki. Ynglynder dôł słósznie do wymiarkowaniô, ze takóm fresóm choby Baster Keaton, bez wekslowaniô swojij machy i bez ruszaniô gybisym, iże tyn wic jes stopieróńsko szpasowny. Żabojad juzaś słożół prociw skirz tego, co Francyjô pokôzali festelnie łoszkliwie we tym wicu. Luksymburg juzaś spytôł, fto dziyrżi prawa autorske tego wica, a przedstawiciyl Szwecyji, ze fałesznym uśmiychym, niy pedziôł ani słówecka. Dania spytała, kaj we tym wicu jes cosik ło zeksie, bo kiej tyn szpas mô być pośmiywny, musi cosik ło zeksie w niym być. Holandijô blank niy spokopióła tego wica, a Portugalijô juzaś niy spokopióła, co to jes słówecko: „wic”. Eźli to ci jes jake nowe miano? Szpaniol wytuplikowôł, co wic jes festelnie szpasowny ino wtynczôs, kiej rzyknymy, iże tyn ichni lunch bydzie ło piyrszyj po połedniu, a przecamć wteda u nich jes... śniôdanie. Greki uskargowali sie, iże żôdyn jim nic niy pedziôł ło lunchu, przepasowali beztóż tyż gryfnô przileżitość, coby naćkać sie darmowo i... zawdy we tyj Uniji sie łó nich przepóminô. Rumunia wartko spytała sie, co tyż to jes za diosek tyn lunch. Litwa i Łotwa uskargowali sie, iże zwekslowali jejich tumaczyni, co blank niy łobleci, tym barzij eźli sie to przitrefiô sztyjc i jednym ciyngiym. Słowacjô juzaś łoznôjmióła, iże eźli wic niy bół ło kaczycy i guliktraulerze to znacy, iże jejich tumaczynie bóło fyjlerne. Na co Ynglynder pedziôł, iże takô wersyjô jest tyż ci pierónym pośmiywnô. Uheroki jesce niy nastykli czytać côłkich stodwadzieścia zajtów swojigo tumaczyniô. Wtynczôs sztreknół sie jedyn Belgijok i spytôł, eźli tyn Belgijok, ftory wypokopiół tyn wic i go forszlagowôł, bół francuskojynzyczny abo holynderskojynzyczny, bo eźli bół francuskojynzyczny, to pewnikiym tyn wic bydzie bez niygo poprzity, a eźli holynderskojynzyczny, to Belgijô bydzie musiała tyn wic blank ci łodciepnóńć, niyzalyżnie łod wertu. Na fajrant trefu Miymiec pedziôł, iże fajniście jes se tak deliberować we tyj Brukseli, ale terôzki tak by ta potrza bydzie chycić jesce cug i zakludzić sie do Strasburga, coby powzióńć decyzjô. Poprosiół tyż, iżby ftosik łocuciół tego Italijoka, coby łón niy zniyskorzół sie na tyn cug, i coby wszyjske nastykli wrócić nazôd do Brukseli przed fajrantym tego dnioszka, i jesce coby poradziyli łoznôjmić decyzjô na kónferyncyji prasowyj.
– Jakô juzaś decyzjô” – spytoł chop ze Irlandji. Nó, i wszyjske uzdali, iże jes już na isto nôjwyższyjszy czôs, coby szlukóńć sie kafyju. A jedziny tam Pepik rzyknół ino: To je ono!
Miarkujecie pewnikiym, iże to jes ta côłko Unijô Ojropyjskô.
piątek, 10 lutego 2012
Pónbóczek i ... Yjwa...
– Mój ty Pónbóczku! Móm srogô utropa.
– A ło co ci sie rozłajzi Yjwo?
– Jô wiym, jô gynał miarkuja, iże dziynka tobie jô sam egzistjyruja, i móm ku tymu tyn przepiykny łogród, wszyjsko gadzina naobkoło, i ta cyrkuśno i szpaśno szlanga, ftorô jes moc lepszyjszô łod tego „wibratora”, ale jô tak ganc ajnfach niy ma szczynsnô i bezutropnô...
– A po jakiymy, ty moja roztomiyło Jywko?
– Jeżech, Pónbóczku, blank samotnô i tak prôwdóm to mi sie rzigać kce tymi pónkami, jabkami, bo samtukej blank nic inkszego niy ma do jôdła.
– Hmm, Yjwa, tóż byda ci musiôł stwórzić jakigosik... chopa...
– A co to za diosek tyn... chop?
– Tyn chop, dziołcha, bydzie na isto fyjlernym stwórzyniym, i bydzie miôł ku tymu mocka łoszkliwych włôściwóści: niy bydzie poradziół suchać ani tyż niy bydzie móg sie wczuć we cia. Bydzie ale napasztliwym rozparzołkiym, bydzie cyganiół, machlowôł i kminiół, zdrôdzôł. Zółwizół bydziesz miała śniym procne życie. Ale... bydzie łod cia srogszy, gibszy i barzij sztramski, festelnie dobry do gywechtu, szarpaczki i na gón. Bydzie tyż ale wyglóndôł iptowato, kiej sie już ło szaroku łocuci, ale łod siela niy bydziesz już na nic wajać i lamyńdzić. Jô ci go ugróntuja na taki szimel, coby ci zawdy dowôł mocka fizycznygo spôłniyniô i prykolowygo wygodzyniô. Bydzie ci tyż łón deczko jak dziecio: sztyjc bydzie sie zabawiôł fusbalym, słepaniym piwa, pierdzyniym i łoglóndaniym telewizyji. Bydzie tyż ku tymu niystarowny, płóchy i niy za tela udatny i szprymny, beztóż tyż bydzie ciyngiym potrzebowôł twojij dorady, coby blank na ipty i ćmiyla niy wylazować.
– Nó, fajniście sie tego suchô – rzykła Yjwa ze pośmiywnym lachym. – Ale, rzyknij mi ino mój ty Pónbóczku, we czym tak na isto tyrczy paść, szłapka?
– Nóóó... hmmm... mogesz takigo chopa sie lajstnóńć ale pod jednym, jedzinym warónkym ...
– A jakim to, mój ty roztomiyły Pónbóczku?
– Wiysz, łón bydzie iptowaty, grubelacki, soróński, chamliwy i dosiybny chamkrojc, beztóż tyż musisz mu weprzić, iże to łón bół stwórzóny blank piyrszy! Pamiyntej dziołcha, to jes naszô tajymnica... Wiysz, miarkujesz? Tak miyndzy nami... babami...
czwartek, 9 lutego 2012
Pónbóczek i my sam we Polsce...
Zaszaltrowôł, kuko tak bele kaj, sznupie po roztomajtych kanałach i łoroz widzi ... babske łozsuci .... poród. Baba wrzescy, pierónuje jak sto diosków na swojigo chopa, ciyrpi, snosi mynki łokropiczne ... i nasz sprowca, Stwórca pytô sie:
– A cóż tyż to sie tam dziyje? Po jakiymu ta baba tak ciyrpi i wrzescy?
– Dyć żysz Pónbóczku! – gôdô ercyngel, jarchaniół Gabrijel – aboś to Pónbóczku niy rzyknół bół kiejsik: „I bydziesz babo rodziyła we bólu”?
– Ja, pedziołech tak, pedziołech. Alech przeca błoznowôł, gôdôłech to ino dlô szpasu – łodrzyknół Pónbóczek i juzaś przeszaltrowôł kanał.
A tam nasze ci berkmóny bakajóm jak sto diosków. Usiotane, spocóne łupióm, klupióm krympoczami, hakami ...
Pónbóczek tak zaziyrô, kuko i juzaś sie pytô:
– A po jakiymu te gryfcoki sie tak mordujóm i gnypióm?
– Nó, dyć żysz – juzaś łozwôł sie Gabrijel – rzyknółeś kiejsik Pónbóczku nasz: „I we ciynżobie i mordyrce bydziesz robiół cowieku ...”
– Eeee tam, ja, gôdôłech, ale ino jô sie tak błoznowôł ... – mróncy pod fusikiym nasz Stwórca.
Wartko zwekslowôł juzas prógram i łorôz ujzdrzôł szykowny kościół, szumno fara a przed niymi lugzusówe autoki i hormijô spaśnych, gryfniście i bogato łobleczónych biskópów i inkszych kieckowych chopów. Pónbóczek uśmiychnół sie i pedzioł:
– Nó, to mi sie zdô. Festelnie to móm rôd, take łobrôzki... A fto to jes?
– Anó, nasz Pónbóczku, to sóm te, ftore gynał miarkujóm iżeś we tym wszyjskim błoznowôł i gôdôł tak dlô szpasu!!!
środa, 8 lutego 2012
Poznoł i pamiyntoł...
– A rzyknijcie mi roztomiyli, skany‘eście przifurgli?
– Anó ze miymieckigo Bochum – łodpedziôł ze rułóm starzik.
– Co łón kciôł Jorguś, co sie pytôł? – wrzescy do ucha tymu starzikowi festelnie już guchô starecka.
– Anó, Agnys, łón sie pytôł skany my sie sam przikludziyli.
Jadóm tak, kulajóm sie dugszô kwilka i tyn taksiôrz juzaś łobracô sie ku nim i juzaś sie opaternie pytô:
– A sómeście to richticzne Miymce abo możno Ślónzôki?
– Jô jes Ślónzôk, ale moja Agnys to jes po łojcach Miymra. – łodpedziôł juzaś ze rułóm starzik.
– Jorguś, Jorguś, a co juzaś kciôł tyn karlus za lynkiyróm? – pytô sie uwziyńcie guchô starka.
– Łón sie pytô eźli my sóm Ślónzôki abo możno richticzne Miymce.
Jadóm dalszij i łorôz tyn taksiôrz sie juzaś pytô:
– A dobrze wóm sie tam wiydzie we tych Miymcach, ja?
– Ja, panoczku, dobrze, sómy już łoba na pynzyji i beztóż tyż kcieli my terôzki nawiydzić moje miasto i tyż możno przocieli, ftore jesce niy skipli.
– Jorguś, Jorguś a co łón juzaś łod cia kciôł? – pytô sie starecka.
– Łón sie ino spytôł jak nóm sie darzi tam we tych Miymcach...
Za jakisik juzaś łoka mrzik taksiôrz gôdô tak pół do sia, a pół do tego starzika:
– Jô miôłech kiejsik dziôłcha we Bochum... żadnô jak noc przed geltakiym... takô barzij szlóndra i krapyka, ale fest zabranô bóła, pijynżno po łojcach, tela, co nic z tego niy wylazło, bo sie symie kamraty durch i jednym ciyngiym śmiôli, iże sie kca łobabić ze... heksóm...
– Jorguś, Jorguś, a co tyn gryfny synek za lynkiyróm kciôł terôzki łod cia?
– Nic, nic takigo... łón cie... poznôł!!!
wtorek, 7 lutego 2012
Łozprowka ze starym gospodorzym...
– Rzyknijcie mi panoczku – pytô sie ta żórnalistka – jak tyż to wyglóndô u wôs we familiji taki ajnfachowy dziyń we tydniu.
Starzik podropôł sie po palicy, pomedikowôł deczko i napocznół:
– Hmmm, jak by to wóm paniczko pedzieć. Cucymy sie ze mojóm staróm tak kole siódmyj, zatym swadźbiynie ...
– A co to je te swadźbiynie? – wtykô swoji ta dziynikôrka ...
– Nó, to by szło pedzieć, iże to jes „aktiwnóść zeksualnô” ... Nó, tóż cucymy sie kole siódmyj, zatym aktiwnóść zeksualnô, idymy do kuchyni na śniôdanie, zatym juzaś aktiwnóść zeksualnô, jô niyskorzij czytóm jakisik cajtóng, a moja starô sprzóntô pomiyszkanie ...
– Nó, to gryfnie! A dalszij?
– Nó, jesce przed łobiadym aktiwnóść zeksualnô i wylazujymy do kupy po sprawónki ... Wrôcómy sie nazôd, aktiwnóść zeksualnô, jô zaziyróm na telewizyjô a moja babeczka rychtuje letkostrôwny łobiôd.
– Nó, tóż môcie wszyjsko poukłôdane ...
– Ja, mómy. Niyskorzij siadómy do łobiadu, lampus czerwiónego wina, aktiwnóść zeksualnô, zatym maluśkô połobiydniô drzimota. Po jakijsik godzinie idymy do łogródka na friszny luft, aktiwnóść zeksualnô, cosik tam porobiymy ze krzami i kwiôtkami, wrôcómy do chałpy podwiyl sie niy zrobi chłódno. Skorzij wieczerzy juzaś aktiwnóść zeksualnô i zatym zicujymy przi tiszu ...
– ....?
– Po wieczerzy, kierô poniykedy sie deczko uniyskorzi, aktiwnóść zeksualnô i lygómy do prykola.
– Musza pedzieć panoczku, co jô wôs na isto pódziwióm, wyście mie blank łocałbrowali ...
– Blank niy miarkuja skuli cego? Przeca kôżdy dziyń podany na inksze!
– Pódziwióm wôs za to, iże we waszym wiyku sómeście panoczku taki aktiwny zeksualnie!
– Gôdôcie paniczko łó mie, ja? – zadziwôł sie jubilat.
– Ja, ja! Nó bo jakóż inakszij móm spokopić wasze słówecka – aktiwnóść zeksualno?
– Ganc ajnfach! Moja starô pierdoli bele co i dupa mi zawrocô!
poniedziałek, 6 lutego 2012
Łoszkliwy kóń...
– Nó, chopy, czamu te śćwierć pota niy ma posztrajchowane?
– Anó, panoczku, zajimali my sie tym potym, sztrajchujymy gynał, łorôz łobyrtóm sie po lakfarba a sam tyn kóń côłko ta lakfarba wysłepôł nó ... i tyj lakfarby już niy stykło ...
Bauer dugo niy medikowôł, inó sióngnół po knara, po takô tuplówa i prasknół tego kónia. Kóń – zezwłôki. Polôki łozdarli sie jak stare galoty:
– Panoczku! A skuli czego zakatrupiyliście tego kónia? Skuli biksy lakfarby?
– Niy, niy ino ... tyn kóń mie już za tela prziszôł – łodpedziôł bauer. – Dwa tydnie tymu, kiej sam byli inksze Polôki i stôwiali tyn pot, to tyn gizd jim półowa desek zeżar!!!.
niedziela, 5 lutego 2012
Wizgyrno Ółma...
– Jakô żeście sóm starô?
– Pizło mi 86 lôt.
– A mogecie mi to wszyjsko, co sie sam przitrefiyło łopedzieć po swojimu ?
– Cupłach sie tak na bance przed chałupóm. Dziwałach sie na szykownô, ciepluśko łodwieczerz, kiej prziszôł sam ku mie jedyn karlus i zicnół sie blank kole mie.
– A wiedzieliście go możno, ja ?
– Niy, ale bół moreśny, reszpektny i kamratny.
– A co sie stanyło niyskorzij, kiej już zicnół kole wôs?
– Napocznół łociyrać sie ło moja kita, ło moje hudo.
– A niy poradziyliście go zahaltować, zadziyrżyć?
– Niy, niy szło.
– A to po jakiymu?
– Bożycku ty mój, a po jakiymu? – pytô sie zadziwiónô starka. – Boch miała frojńda, uciycha ??? Bóło mi tak przijymnie. Żôdyn mi tego niy robiół łod czasu, kiej mój chopecek kipnół trzidziyści lôt tymu nazôd.
– A co sie niyskorzij stanyło?
– Napocznół głoskać moje cycki...
– A niy próbowali łóni sie prociwić?
– Nie, razinku niy !
– A po czamu ?
– Bożycku ty mój, po czamu? Bóło mi tak dobrze, czułach iże prawucko żyja!!!
– A co sie jesce zatym stanyło?
– Nó cóż, łozfaklowôł ci mie do cerwióności, tożech tyż łozcióngła klepyty i zadrziłach sie:
– Bier mie synek, bier mie ... a gibko!
– Nó, i co ? Zrobiół to, ja ?
– Niy, niy do dioska! Wrzesknół ino „Prima Aprilis” I wtynczós żech tego łochyntola pieróńskigo do imyntu ... zapukała, zastrzelóła!!!
sobota, 4 lutego 2012
Karciorz a ... podzimki...
Nó, tóż śleciała zima, prziszła wiesna i tyn mój kamrat cosik musiôł ze tóm plancjóm zdziôłać. Ftosik mu doradziół, iże podzimki trza na wiesna powłóczyć i zatym jesce naciepać miyrzwy abo polôć belówóm. Mój kamrat przipnół do trekera nôjprzodzij hoki a zatym maszina do łozciepowania gnoja. Nó, i siôd juzaś na tyn szleper i napocznół krajzować tam a nazôd po tym polu. Łod drógi, do lasa, łod lasa ku dródze, i tak ciyngiym ta samô lajera. A tam pod tym lasym styrcôł ci taki jedyn wsiowy ipta. Spomiarkowaliście, iże we kôżdyj wsi musi być taki jedyn wsiowy gupielok, wsiowy guptaś (nó, we mieście tyż, ale jich tam tak niy zawdy idzie ujzdrzić), ftory ci na zicher żôdnymu niy ukrziwduje, ale na isto poradzi gôdkóm ździwoczyć i do łostatka cowieka łozgzukać.
Tyn mój kamrat dojyżdżôł ku lasowi, treker wyrcy, maszina łozciepuje naobkoło tyn gnój. Larmo i capiynie choby côłki gnojok mu na pukel śleciôł, a tak już ze daleka tyn wsiowy iptak kiwôł ku niymu gracóm i wrzescôł:
– Hej! Ty tam, na tym traktórze! Jak ci leci?
– Dobrze, dobrze, miyrzwa łozciepuja...
Nawróciół i za pôrã minutek juzaś dojyżdżô ku lasowi. A tyn wsiowy gupielok juzaś fómluje ryncami i wrzescy:
– Hej! Ty tam, na tym gryfnistym traktórze! Co robisz?
– Łozciepuja chopie gnój na ta plantacjô...
Za pôrã minutek juzaś jes przi lesie, i juzaś tyn wsiowy ipta i ciubaryk fachluje gracami i wrzescy ku niymu:
– Hej! Ty tam szykowny karlusie na tym nôjgryfniyjszym traktórze! Co robisz?
Mój kamrat już do łostatka łozgzukany wrzescy na côłki karpyntel:
– Posypuja, chopie, podzimki gównym!
– Jezderkusie panoczku! Alech ci jô jes gupi, aże gupi – rzykô ci ku mojimu kamratowi tyn wsiowy gupielok. – Wiedzóm łóni, iże jô zawdy posuwôł podzimki... cukrym!
piątek, 3 lutego 2012
Jamrowanie a łodwdziynka....
Za partnyra, kiery we kôżdô noc zesmykô, ścióngô snôs sztepdeka, bo to na isto znacy, iże jes łón ino ze cia, i niy ze żôdnym inkszym.
Za dziecka, kiere miasto posprzóntać swoja izba, barzij majóm rade zaziyrać na telewizyjô, bo to tak prôwdóm znacy, iże sóm łone dóma a niy na hulicy, kaj by sie jim mógło cosik łoszkliwego przitrefić, abo mógli by sie tak ci do łopstatka schacharzić.
Za sztojery, za dôwki, ftore musisz sztyjc bulić, bo to na isto znacy, iże môsz chopie... robota.
Za niymożybny, siôrczysty króm, kiery musisz poskludzać, posprzóntać po gryfnym fajerze i góścinie, bo to tak prôwdóm znacy, iże bółeś wtynczôs pojstrzód przocieli i kamratów.
Za twoji prziłobleczynie, ftore juzaś jes na cia za knap, bo to na isto znacy, iże môsz dości jôdła i sie pasiesz...
Za ciyń, ftory nónkô cie we robocie, bo to znacy, iże przebywôsz we sztralach latowego słóńca.
Za srogi tepich, ftory musisz wyklupać, i za łokna, ftore musisz umyć, bo to na isto znacy, iże môsz chopie dach nad gowóm.
Za wszyjske jamrówania i narzyczki na naszô włôdza, na nasz rzónd, kiere słyszysz naobkoło, bo to znacy na zicher, iże mómy samtukej u nôs śleboda a wolność słówa.
Za wszyjske te sztrasynlaterny, kiere zawdy sóm tak daleko łod placu kaj zaparkowôłeś swój chopie autok, bo to na isto znacy, iże poradzisz jesce i chodzić, i môsz strzodek lokómocyji.
Za pierónym sroge rechnóngi za elekstryka a łogrzywanie, bo to znacy ino tela, iże môsz dóma ciepło.
Za ta baba, ftorô za tobóm we kościele tak stopieróńsko falszuje, bo to znacy ta na zicher, iże jesce cowieku... słyszysz.
Za tyn sztółs praniô do wybiglowaniô, bo to wszyjsko znacy, iże ty i twoja familijô môcie sie w co łoblyc.
Za bolónczka côłkigo organizmusu po procnym dnioszku roboty, bo to znacy na isto, iże poradzisz jesce, jeżeś w sztandzie jesce ciynżko bakać.
Za weker, za tyn stary buksiôk, kiery cie kôżdydziyń ło rozwidnioku bestyjsko wyrywô ze śniku, bo to na zicher znacy, iże jesce chopie żyjesz.
Nó, i możno jesce na łostatku za te wszyjske aufryjgujónce ymilki we kómputrze, ftore dostôwôsz, bo to cowieku znaczy, iże môsz przocieli i kamratów, i iże tela ludzi ło cia sztyjc myśli ...
czwartek, 2 lutego 2012
Gwołt...
Wiycie, trefiółech niydôwno jedna moja, jesce modô sómsiôdka, kierô róncz przikludziyła sie nazôd ze wywczasów. Łopôlónô, wysztafirowanô choby ficywyrt we Boże Ciało, a rada, choby ji fto nowy lipynsztft fóndnół.
– Nó, i jak tam na wywczasach sómsiôdko – pytóm sie jóm opaternie, bo wiym, iże zółwizół, chobych i niy suchôł napocznie łozprawiać, i sie ku tymu asić.
– Panie Ojgyn! Fajniście, fajniście ci nóm bóło na wywczasach.
– Ja, kôżdy tak gôdo – padóm ji na to cichuśku.
– Panie Ojgyn! Nôjprzodzij we Turcyji Ana, Elza i mie... zgwôłciyli!
– Nó, i?.....
– Zatym zakludziyli my sie do Grecyji i tam tyż Ana, Elza i mie zgwôłciyli...
– Jezderkusie! Niy gôdejcie sómsiôdko, tam tyż?
– Ze Grecyji wykludziyli my sie do Szwecji...
– Nó, i co?
– Nó, i tam, panie Ojgyn, zgwôłciyli Ana i mie...
– Niymożebne! A Elza?
– A Elza... niy kciała!
środa, 1 lutego 2012
Cosik łoszkliwego sie dziyje...
Spomiarkowaliście, skapliście sie, iże kôżdydziyń słody we waszyj siyni sóm corôzki barzij przikre i spadzite, kôżdydniówe sprawónki corôzki barzij ciynżke a łodlygłóści do pokónaniô – corôzki dugsze? Prôwda?
Wiycie! Wczorej blank ło szaroku wyloz żech jak zawdy ze chałpy po żymły i festelniech sie zadziwôł jak ci to tyż ta moja hulica sie łozcióngła. Musiôłech ci ze trzi razy sztopnóńć na sztrece boch na isto luftu niy poradziół chycić. A ku tymu ta stopieróńskoziymskô grawitacyjô. Łóna tyż ci bez łostatnie trzidziyści pôrã lôt festelnie sie zmiynióła. Czuja to łosobliwie nałónczôs ... wstôwaniô ze prykola. Ja, ja ...
A i jesce ku tymu ludzie łostatnio tyż jakosik majóm mynij zocy i reszpektu, łosobliwie modzioki, ftore bez côłki czôs cosik szeptłajóm, szmyrajóm a kiej jich prosisz, coby gôdali głóśnij, to ino szyroko łozwiyrajóm gymby. Co tyż łóne sie razinku medikujóm, iże jô poradza czytać ze wargów, abo co? Tyż mi sie zdô, tak sie medikuja, co łóni sóm mocka łodymie modsze, ale ze drugij zajty, wszyjske ludzie we mojim wiyku na isto wyglóndajóm uzdanie barzij zwykowane, i to nie, co mie sie tak zdô, ale na isto tak jes!
Niy tak dôwno tymu nazôd trefiółech ci znajómô, ftorô na zicher ło moc barzij niźli jô zdziadziała, bo ci mie blank, ale to blank niy poznała. A jô przecamć sóm dalszij moga sie we zdrzadle łozpoznać ... nó, zdrzadła, tak prôwdóm, tyż już niy sóm gynał take same jak dôwnij...
Abo jak ci sie to ludzie uwijajóm na tych autobanach. Cowiek ganc ajnfach festelnie rizikuje, kiej już sie wpiere na ta autobana, bo łorôz wszyjske za cia chopie nôgle brymzujóm, titajóm i cosik ci tam gestikuliyrujóm ... przecam jô to gynał widza wszyjsko we autokowym zdrzadełku. Muszóm cheba mieć ganc ajnfach pierónyn stargane brymzy we swojich autokach abo co.
Abo take na tyn przikłód producynty prziłodziyniô. Łóni terôzki tyż już sóm blank niypoważne i fest błozyńske. Po jakiymu łóni zwykowe łozmiary 36 abo 38 łoznôczajóm terôzki jako 48 lebo 50? Łóne, do sto pierónów, myślóm, iże żôdyn snôs sie blank niy kapnie! Podanie niypoważne sóm teraźne producynty autoków. Łóni tyż pewnikiym myślóm, iże jô uwiyrza w to, co ujzdrza na cyjlerze, na tym modernym ... liczniku ... He, he, dobra, jô ci tam nigdy niy robiół problymu ze ciferków ale kogo łóni kcóm tak prôwdóm łokminić?
Wiycie! Niy tak dôwno kciôłech ło tym wszyjskim kogosik powiadómić i tuch wymiarkowôł, co Telekomunikacjô Polskô tyż jyna sie tego spisku; biere w niym udziôł ... wydali ci łóne ksiónżka telefónicznô ze takimi ci maluśkimi literkóma, iże żôdyn niy znôjńdzie driny numeru telefónu za ftorym zuchtô.
I same terôzki mogecie spomiarkować, iże jedne co moga terôzki zrobić wele tego, to poswać wszyjskim te łostrzeżynie:
LUDZIE! Sómy ludzie festelnie zagróżóne! Eźli we nôjbliższyjszym czasie nie stanie sie cosik na isto ważnego, to kôżdy snôs na zicher ulygnie tyj gańbie i srogimu upokorzyniu!
Ludzie! Prosza Wôs, posywejcie te moji łostrzeżyni możebnie do wieluch znôjómych, kamratów i przocieli cobychmy mógli zahaltować tyn moc srogi, światówy SPISEK!
Aha! Pisza to wszyjsko srogszymi literkóma skiż tego, iże ze pisaniym we tym mojim kómputrze tyż ci mi sie cosik popśnióło – literki sóm tyż na isto myńsze niźli kiejsik ...


c: text/html

text:
Walt Disney
Walt Disney, po prowdźe: Walter Elias Disney (rodz. 5 grudńa 1901 we Chicago, um. 15 grudńa 1966 we Los Angeles) – amerikański producynt filmůw, głůwńy ańimowanych, reżysyr, scenarzista, filantrop.
Jedyn s nojwjynkszych twůrcůw industryje rozrywkowyj we historji, lygynda ańimacyji a filmu. Twůrca Disneylandu a wartej milijordy dolarůw korporacyji The Walt Disney Company.
Na kůńyc 1966 zdjagnozowano u ńygo gibko postympujůncygo raka lewygo płůca, spowodowanygo czynstym kurzyńym tytůńu. Umor skuli asystoliji. Zostoł pochowany, po krymacyji, na kirchofie we Glendale, we Kaliforńiji, mimo aże lygynda mjejsko pado, co jygo ćoło zostoło zamrożůne, a fůnkcyje żyćowe majům zostać prziwrůcůne (po 100 lotach, czyli we roku 2066).
Walter wroz ze swojim braćikym - Roy Oliver Disneyem zołożůł Walt Disney Productions, korporacyjo znano dźiś kej The Walt Disney Company, kero uośůngo terozki roczny uobrůt we wysokośći ůng. 32 milijordůw dolarůw.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
W niedzelã, 15 czerwińca, w wejrowsczim mùzeùm bëła ùroczëzna wrãczeniô nôdgrodów dobiwcóm pisarsczégò kònkùrsu miona Jana Drzéżdżóna. Wëstrzód nôlepszich pisôrzów latoségò kònkùrsu w kaszëbsczi kategòrie bëlë Zymkòwcë: Dark Majkòwsczi (III môl za òpòwiôdanié Bùdzta spiącëch. Kaszëbsczé zwiercadło) ë Sławòmir Kraùse (wëprzédnienié za òpòwiôdanié Bielisë). Pierszi môl dobëł Jerzi Hoppe z Rëmi (Ò pòdzymku 45 rokù przëszlë Ruscë…), drëdżi ...
Mùzeùm Kaszëbskò-Pòmòrsczi Pismieniznë ë Mùzyczi w Wejrowie rôczi na zakùńczenié prozatorsczégò kònkùrsu m. Jana Drzéżdżóna, jaczé mdze 15 czerwińca (niedzela) ò gòdz. 4 pp. w sedzbie mùzeùm kòl szasé Zómkòwi 2a. wicy na starnie MKPPëM
Mùzeùm Pismieniznë ë Kaszëbskò-Pòmòrsczi Mùzyczi w Wejrowie, Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Pòwiatowé Starostwò w Wejrowie ògłôszô XIII Prozatorsczi Kònkùrs m. Jana Drzéżdżóna.
W Mùzeùm Pismieniznë ë Mùzyczi Kaszëbskò-Pòmòrsczi w Wejrowie, 13 maja 2006 r., rozdówné òstałë nôdgrodë w XI kònkùrsu prozatorsczim miona Jana Drzéżdżóna. Kòmisjô sãdzowskô w skłôdze: dr Zbigniew Żakiewicz, Barbara Pisarek, prof. Tadeusz Linkner, red. Stanisłôw Janke, w kategòrie jãzëka kaszëbsczégò przëznała nôdgrodë: I môl – Jarosłôw Kroplewsczi za òpòwiôdanié “Jak Walerémù sã ùdało nikògò” ...
14 maja 2005 rokù w Mùzeum Pismienniznë ë Mùzyczi Kaszëbskô-Pòmòrsczi we Wejrowie òstôł rozstrzëgniãti X Òglowòpòlsczi Kònkùrs Prozatorsczi miona Jana Drzéżdżóna. W kategòrëji dokazów pisónëch pò kaszëbskù dwa pierszé place zajãlë Zymkòwcë – Grégòr J. Schramke (I plac; za dokôz “W pòdzemny sôdze”) ë Róman Drzéżdżón (II plac, za dokôz “Przëjãcé”). Òbadwa ne dokazë òstóną ...


text:
Ihre Sprache: Deutsch Niedersorbisch Obersorbisch
Beschreibung
Serbski komponist Bjarnat Krawc je zawostajił wjele sadźbow za serbske chóry – za měšane, žónske a muske, kiž su nastali po melodijach ludowych spěwow. Bjarnat Krawc je tež sam njesměrnje wjele spěwow komponował, zwjetša na teksty Michała Nawki a druhich serbskich basnikow. Za chórowymi twórbami Bjarnata Krawca je Achim Brankačk slědźił, sakralne kompozicije su mjeztym wušli. Z tutym wudaćom předleža wšě dotal přistupne swětne kompozicije a wobdźěłanja z pjera B. Krawca za serbske chóry.


text:
Sewjeroatlantiski zwjazk
Sewjeroatlantiski zwjazk (jendźelsce North Atlantic Treaty Organization – NATO a francosce Organisation du Traité de l’Atlantique Nord – OTAN) je mjezynarodna organizacija, kotraž Sewjeroatlantiske zrěčenje, wojerski zwjazk mjez 28 eurposkimi a sewjeroameriskimi statami, přesadźi.[1] Sydło Sewjeroatlantiskej rady, hłowneho organa NATO, je wot 1967 w Brüsselu. Po wotzamknjenju Sewjeroatlantiskeho zrěčenja 4. apryla 1949, běše sydło mjez 1949 do 1952 najprjedy we Washingtonje, D.C. a po tym wot 16. apryla 1952 do 1967 w Parisu.[2]
Sobustawske staty[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
NATO ma tučasnje 28 sobustawow. Dwanaće załožerske staty, kotrež zwjazkej wot 1949 přisłušeja su Belgiska, Danska, Francoska, Islandska, Italska, Kanada, Luxemburgska, Nižozemske kralowstwo, Norwegska, Portugalska, Zjednoćene staty Ameriki a Zjednoćene kralestwo. W lěće 1952 přistupištej Turkowska a Grjekska a 1955 přistupi Zwjazkowa republika Němskeje k NATO. Španiska je so zwjazkej 1982 přizamknyła a 1990 so Sewjeroatlantiski zwjazk na cyłu Němsku rozšěri.
W zwisku z wuchodnym rozšěrjenjom NATO přizamknu so Čěska, Pólska a Madźarska zwjazkej. Po tym přistupichu 29. měrca 2004 Estiska, Letiska, Litawska, Słowakska, Słowjenska, Bołharska a Rumunska k NATO. Albanska a Chorwatska přistupištej 1. apryla 2009 Sewjeroatlantiskemu zwjazkej.


text:
Bodamski jězor
Bodamski jězor (němsce Bodensee)[1] je wodźizna w sewjernym předkraju Alpow, kotraž wobsteji poprawom z dweju jězorow – Hornjeho jězora a Delnjeho jězora – kaž tež rěki Jězorowy Ryn. Dźěle jězora słušeja k němskimaj krajomaj Badensko-Württembergska a Bayerska, awstriskemu krajej Vorarlberg a šwicarskim kantonam St. Gallen, Thurgau a Schaffhausen.
Jězoraj naspomništej so k prěnjemu razej pisomnje w lěće 43 do Chrystusa jako Lacus Venetus a Lacus Acronius. W romaniskim rumje rěka jězor zwjetša Lacus Constantinus abo podobnje, pomjenowany po měsće Konstanz (Constantia), kotrež při brjoze leži.
Z 473 km² je Bodamski jězor za Błótonjom a Genfskim jězorom třeći najwjetši jězor srjedźneje Europy.
Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- ↑ Filip Jakubaš: Hornjoserbsko-němski słownik. Domowina, Budyšin 1954, str. 64.


text:
Drużynowy Puchar Świata
6 złotych:
2005 – Tomasz Gollob, Jarosław Hampel, Piotr Protasiewicz, Rune Holta, Grzegorz Walasek
2007 – Krzysztof Kasprzak, Jarosław Hampel, Tomasz Gollob, Rune Holta, Damian Baliński, Grzegorz Walasek
2009 – Jarosław Hampel, Krzysztof Kasprzak, Adrian Miedziński, Tomasz Gollob, Piotr Protasiewicz
2010 – Tomasz Gollob, Jarosław Hampel, Rune Holta, Janusz Kołodziej, Adrian Miedziński
2011 – Tomasz Gollob, Jarosław Hampel, Krzysztof Kasprzak, Piotr Protasiewicz, Janusz Kołodziej
2013 – Patryk Dudek, Jarosław Hampel, Maciej Janowski, Krzysztof Kasprzak
3 srebrne:
2001 – Tomasz Gollob, Sebastian Ułamek, Krzysztof Cegielski, Piotr Protasiewicz, Jacek Krzyżaniak
2008 – Tomasz Gollob, Wiesław Jaguś, Jarosław Hampel, Rune Holta, Grzegorz Walasek
2014- Jarosław Hampel, Krzysztof Kasprzak, Janusz Kołodziej, Piotr Protasiewicz


text:
Niy dojś1, że śliwki sōm2 dobre we smaku, to jeszcze majōm kans3 fetaminōw4: magnez, potas, żelazo i inksze5, ale- co dlo niyjednego je nojważniyjsze- sōm richtich6 dobre na trołwiynie7. I żech sie tak pomyśloł, że jak tera mōmy jeszcze na nie sezōn, to trza to wykorzystać. Receptōw8 na take ciasta je połno, ale joł żech […]
Tag: #eksperymenty kulinarne
Cukinia ze wyndzōnkōm i daktylōma (Ot,co ;) )
Jedyn chop mie przerobioł, co bych pisoł barzi po ślabikorzowymu1 i dzisiej sprōbuja2 sam wciś3 zamiast ło- ô i ôbejrzymy, jak sie Wōm to baje4 czytać. A na tyn ajnfachowy5 recept6 żech prziszoł po tym, jak nasza- moja i ôd moji Baby- modoł7 kōmratka8 ôsprawiała nōm wczora ô swoji rajzie9 do Korei Południowyj i ô […]
Tarta po lotaryńsku (Quiche Lorraine)
Piyrszy rołz jołd1 żech takoł tarta we Lotaryngii (to je tyn regiōn zaroz przi Niymcach) i tak mi łōna2 zasmakowała, że musiołech sie jōm niyskorzi3 tyż narychtować4. Połra razy już żech z tōm tartōm eksperymyntowoł- rołz mi nawet śleciała5 na dylōwka6… ale i tak my jōm zjedli 😉 Joł robia zawsze ta wersja tarty dlo […]
Kurka… ze cukiniōm (Danie ekspresowe ;) )
Sōm take dni, kej1 niy chce nōm sie stoć przi piecu, a chciałoby sie zjejś cojsik dobrego i bestōż2 Chop sam wciepuje te recepty, co by Wołs trocha odciōnżyć łod tego myślynia: co by tu uwarzić? Te danie sie robi połra minut, ale tyn delikatny smak to bydzie dobry nawet dlo rozbestwiōnych3 degustatorōw. Co potrza? […]
Szokoladowe karminadle ;) (Trufle z mascarpone)
Jak je lato, to sie czowiek robi jeszcze barzi zgniōły1, jak kedy indzi2. Bez to trza wymyślać take maszkyty3, co sie je szybko narychtuje4. Sam sōm yno 3 składniki, to nawet listy zakupōw niy trza specjalnie zapisywać. Co potrza? 250 g mascarpone 100 szokolady 100 g podłużnych biszkoptōw Szokolada łozpuśćcie5 w jaki misce nad gorkym […]
Torta łod Kaufmanna (Tort skromności ;) )
Jak niy mołcie ciyrpliwojści1 do pieczynia, to ani tego niy czytejcie 😉 To niy torta z tych, co to sie pieke biszkopt, wciepnie na niego trocha dżymu, ślagzana2 i fertich3. Jak już fto jednak poświyńci te połra godzin, to efekt je richtig4 zaskakujōncy. Ciymno szokolada, beza, mascarpōne i śliwki moczōne we kōniaku… Robiōłech go 2 […]


text:
Bjyg maratůński
Bjyg maratůński to je bjyg na dystanśe 42 kilomyjtrůw a 195 myjtrůw. Jygo mjano pochodźi uod mjasta Maraton we Grecyje, s kerygo podug powjarki grecki posuańec Filipiades po wygranej bez Grekůw bitwje s Persůma zalećou durś bjygem do Atyn, coby doć znać Atyńčykům uo zwyćynstwje a tyž uo tym, co kludźi śe ku ńim persko flota. Historyjo ta rozpropagowou we XIX wjeku brytyjski poeta Robert Browning, a za nomowům Michela Bréala, francuskigo filolůga, Pierre de Coubertin wuůnčyu bjyg dugodystansowy na dystans kej s Maratůnu do Atyn do programu pjyršych nowožytnych Igřisk Uolimpijskich. Na pjyršych Igřiskach do pokonańo buů dystans 40 km, ńimo iže s Maratůnu do Atyn je 37 km. We 1908 na Igřiskach we Lůndyńe dystans zwjynkšůno do 42,185 km takim kńifym, co přesuńynto meta tam kaj śedźoua krůlowa brytyjsko. Tradycyjńy uod uůnygo času je rozgrywany na takim dystanśe, a bjyg chopůw kůńčy koždo Uolimpjada. Bjyg babůw doćepano do průgramu Igřisk we 1984 we Los Angeles.
Bjygu maratůńskigo ńy rozgrywo śe yno na Uolimpjadach, fest popularne sům rozgrywane uod kůńca XIXstolećo masowe bjygi ulične, s kerych nojwjynkšy je tyn we Nowym Jorku.
Bjyg maratůński mo wuasno federacyjo športowo - AIMS (Śwjatowo Federacyjo Bjygůw Maratůńskich).


text:
Wielkanoc coroz to bliżyj i trza sie pomału1 brać za jedzynie, kerego2 niy moge zabraknōńć przi świōntecznym fajrowaniu3. Za starego piyrwy we moji familiji niy bōło, jakby to dzisiaj pedzieć4, za kans5 „tradycji kulinarnych”. We Wielki Piōntek sie zjedli śledzia, a na niydziela bōły kroszōnki, szinka i kołocz. Tera sie to trocha zmiynio i nawet w tych chałpach, kaj6 piyrwy ło świyncōnce ani niy słyszeli, to tera we Wielkoł Sobota cisnōm7 do kojścioła ze koszyczkym. A jak idzie o słodkojści, to jak czowiek sie pomyśli ło Wielkanocy, to zarozki moł we łebie8 syrnik. Możno to i dō nołs prziszło ze Rusyji9, kaj sie na te Świynta zawsze jy Pascha? Syr i jajca sōm symbolym łod nowego życia, a te wszyske bakalie to richtig10 luksus i czowiek zarozki wiy, że to niy je byle jaki dziyń. Tyn mōj syrnik niy bydzie za wymyślny i bez to nawet te ludzie, co to im niy nojbliżyj do pieczynioł, dajōm sie śnim11 rada.
Co potrza?
Czorne:
40 dkg mōnki pszynny
2 łeżki cukru
1 łeżeczka proszku do pieczynioł
200 g masła
2 łeżki kakao
4-5 łeżek śmiytōnki (12 abo 18%)
kapka arōmatu rumowego
Biołe:
1 kg syra (nojlepi ze wiaderka, bajecie mieć mani12 roboty)
połra łeżek śmiytōnki- idzie pedzieć, że mogecie sam dać reszta śmiytōnki, jak żejście mieli akurat take małe pudełko
1 łeżka masła
25 dkg cukru
2 łeżki kartofylmyjlu13
4 jajca
1/3 szklōnki rodzynek
1/3 szklonki pokrōnych suszōnych moreli
2-4 łeżek rumu
Nojprzōd14 sie zalyjcie te rodzynki rumym- nojlepi kebyjście sie to zrobiyli dziyń pryndzyj.
Tera wszyske „czorne” składniki wciepcie do jaki miski, zagniyćcie, zróbcie sie z nich 2 kulki i wrojście na godzinka do zamrażalki. I nim sie wejźniecie za dalszoł robota, to mołcie kans czasu na kafyj abo i na klachy15 ze jakōm kōmratkōm16 😉
Jak już we zamrażalce te nasze „czorne” ciasto bydzie fajnie twardōńć, to sie oddzielcie biołka łod żōłtek- żōłtka dejcie do jaki wiynkszyj miski, a biołka we jaki mańszyj utrzaskejcie17 na sztajfno18 piana. Do żōłtek dejcie cuker i wymiksujcie. Niyskorzi19 dejcie tam śmiytōnka, masło, kartofylmyjl i syr. Jak już te wszyske składniki sie wymiyszajōm, to wciepcie tam piana i za chwila tyż te rodzynki i morele.
Rozgrzyjcie piec na 200 stopni i przigotujcie sie forma. Mogecie sie tyn syrnik dać i do taki kwadratowyj formy- wtedy bajecie20 mieć go trocha niższy- abo do normalnyj tortownicy.
Wyciōngcie ze zamrażalki te „czorne” ciasto, wejście sie jake tarło21 i na tych srogich22 łoczkach potrzyjcie na spodek formy jedna kulka. Na to wylyjcie syrnik, a na wiyrch23 zajś przidzie ta potarto kulka „czornego”.
Wrojście24 go do pieca nojprzōd na 10 min na 200 stopni, a potyn sie zmniyjszcie tymperatura na 180 i niech sie łon tam siedzi ze 40 abo 50 minut. Pod kōniec patrzcie, żeby sie niy przipołlōł25, bo przeca26 kołżdy piec je inkszy i trza dołwać pozōr27. Jak byjście tyn syrnik robiyli we tortownicy, to na pewno bydzie musioł siedzieć we piecu chwila dużi.
Tera nōm już yno łostało poczekać, żeby tyn nasz syrnik sie trocha ochōdziōł i… smacznego 🙂
1powoli
2którego
3świętowaniu
4powiedzieć
5dużo
6gdzie
7idą
8głowie
9Rosji
10prawdziwy
11z nim
12mniej
13mąka ziemniaczana
14najpierw
15rozmowy
16koleżanką
17ubijcie
18sztywną
19później
20będziecie
21tarkę
22dużych
23górę
24włóżcie
25przypalił
26przecież
27uważać


text:
"Gdo sie za swój jynzyk wstydzi takim niech sie każdy brzidzi".
SZPACYRKYM PO CIESZYNIE
"Moja ty słodko cieszyńsko mowo
być zawsze do prawjynio gotowo
a jak cie uż żodyn nie bydzie rozumioł
to jyny wiater bydzie po naszymu szumioł"
POZÓR! Kiery nimo chynci tego czytać, abo kansi wraził łokulory, abo mo moc roboty i łoczy go bolóm to se może tego posłóchać jak prziciśnie ”kursywom” na tóm czornóm szczałke w tej szarej kostce, kierom nóndzie zaroz pod spodkym.
Kaj wciewpać kartke
Dzisio eszcze roz sie przizdrzymy naszymu rynkowi, coby uwidzieć co sie w łostatnich rokach pomiyniało. Wedla tej cukierni Sissi jacysi macherzi odewrzili kszeft w kierym idzie sie pozbyć pinindzy, jak postawiymy na tych co przegrajóm we fusbal. Jakisi to je w ludziach dziwoki, że ci co majóm niewielki grosz to eszcze chcóm roz dwa sie go pozbyć. Nigdy nie przidzie im do czepani, że coby łóni mógli wygrać to kierysi przeca musi ty pinióndze przegrać. Ale isto zawsze rozmyślajóm, że tym kierysim to nie bydóm łóni i fórt niechujóm tam u nich pinóndze. Kapke dalij był kiejsi kszeft s oblyczkóm dlo paniczek i panoczków, a nazywoł sie "Galux". Downo go uż tam nima, bo dzisio rozmajtóm oblyczke idzie kupić byle kaj. Sóm kszefty w kierych aji s jedzynim idzie se kupić galaty, spodek abo jakómsi jakle.Taki misz masz sie porobił, ale skyrs tego idzie chycić wiyncyj ludzi do kupowanio, bo jak nóm baji przi kupowaniu bótków zawónio wórsztym to na zicher też go tam kupiymy. Kónsek dalij jak przelezymy przez ulucem Matejki to trefiymy na poczte s kierej uż downo ściepali tych sześć liter i uż żodyn letnikorz jak stanie na postrzodku rynku nie uwidzi kaj wciepać kartke, kieróm napisoł swojimu kamratowi. Pore roków tymu jak na tej poczcie rzóndził eszcze jakisi panoczek to mie posyłoł do Biylska do jakigosi ważniejszego pocztorza, coby mi powiedzioł kaj sóm ty litery. Do Biylska żech nie pojechoł, a liter jak nie było tak do dzisia ich nima. Stowani s autami też uż miało tam isto s dziesiyńć kóncepcyji, ale za każdym razym tego placu je tam mjynij i wyglóndo na to, że kierysi robi to tustelokóm nasfol.
Mini słownik:
przizdrzymy-przyjrzymy,
wedla-obok,
macher-fachowiec,
kszeft-sklep,
fusbal-piłka nożna,
czepań –głowa,
niechać-zostawić,
kaj-gdzie,
spodek-spódnica,
jakla-kurtka,
trefić-spotkać,
skyrs-z powodu,
ściepać- zrzucić,
naswol- umyślnie
Tóż miyjcie sie wszedcy dobrze i wiesiołego popióntku!
Dzisiejszy felieton ma tytuł "Kaj wciewpać kartke":


text:
Idzie pedzieć,1 że kakaōwka to je siostra ajerkōniaku, yno że po inkszym fatrze.2 I niby tam wszysko prawie take same, ale sōm ludzie, co to jak im postawić na stole ajerkōniak i kakaōwka, to zarozki3 sie ciepnōm4 na tyn trocha ciymniyjszy keliszek. Nojlepi mieć i jedne, i druge, to mogecie być sicher,5 że kołżdymu dogodzicie… choć i sam moge być problym, bo trza by mieć jeszcze w barku trocha czystyj i wtedy to już mogōm sie Wōm do dōm ciś6 i nojbarzi rozbestwiōne bezuchy7 😉
Co potrza?
6 żōłtek
szklōnka cukru
125 g masła
cuker waniliowy abo arōmat (abo trocha gorzołki8, we ftoryj bōła9 zamoczōno laska wanilii)
2 łeżki kakao
jedna halba10 (czystyj)
Moja Teściowo gołdała,11 że masło trza uciyrać ze cukrym (i cukrym waniliowym) we ceramicznyj misce, ale joł je na to za zgniōły12 i żech to wciep do plastikowyj miski i włōnczōł mikser. Za chwila żech dociep13 tam żōłtka, kakao i miksowoł, aż cuker sie rozpuściōł- tak sie strasznie z tym niy smōlcie,14 bo jak przidzie gorzołka, to sie to jeszcze lepi rozpuści. Tera wlywejcie pomału ta halba i dali miksujcie. Spróbujcie, czy cuker sie dobrze łozpuściōł,15 a jak wszysko sie dobrze połōnczōło, to mogecie16 to jeszcze przecedzić bez17 sitko- żeby wychycić kołżdy niyrozpuszczōny kōnsek18 cukru- i idzie19 ta kakaōwka wlywać do flaszki abo jaki krauzy20– niyftorzi21 nojbarzi22 lubiōm, jak łona23 tak fajnie stwardnie we lodōwce i potyn idzie jōm wylizywać ze keliszka- jak udo Wōm sie ta kakaōwka tam wlołć 😉 Bez to nawet lepi jōm wtedy trzimać we krauzie.
Joł żech jednak je zgniōły do potyngi i jak żech to robiōł na drugi rołz, to żech sie pomyśloł, że trza by sam wynalyjś jeszcze barzi ajnfachowo24 wersja. Mōm taki blynder ze dzbōnkym25 i sprōbowoł żech tam noprzōd wciepnōńć żōłtka, masło, cuker, kakao i chwila to poblyndować. Potyn żech tam wloł gorzołka, włōnczōł i to sie robiōło, a joł żech sie mōg nawet i kafeju napić. Wszysko sie idealnie połōnczōło, a w kuchni bōło mani marasu26– bo jak sie to robi mikserym, to niystety trocha pryskoł. Idzie pedzieć: mocie blynder, to mocie mani roboty 😉
Smacznego abo raczyj: prost! 🙂
1 powiedzieć
2 ojcu
3 zaraz
4 rzucą
5 pewni
6 wchodzić
7 goście
8 wódki
9 była
100,5 litra wódki
11 mówiła
12 leniwy
13 dorzucił
14 przejmujcie
15 rozpuścił
16 możecie
17 przez
18 kawałek
19 można
20 słoika
21 niektórzy
22 najbardziej
23 on
24 prostą
25 dzbankiem
26 mniej brudu


text:
Isaac Newton
Sir Isaac Newton (ur. 4 styčńa 1643, zm. 31 marca 1727, wedle kalyndořa grygorjańskigo; abo ur. 25 grudńa 1642, zm. 20 marca 1726 wedle užywanygo wůunčas kalyndořa julijůńskigo) – angelski fizyk, matymatyk, astrůnům, filozof, historyk, badač Biblije a alchymik.
W swojym suynnym dźele Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (1687 r.) předstowiu prawo powšychnygo ćůnžyńo, a tyž prawa ruchu ležůnce u podstaw mechańiki klasyčnyj. Ńyzaležńy uod Gottfrjyda Leibńiza přičyńiu śe do rozwoju rachůnku růžńičkowygo i coukowygo.
Kej pjyršy wykazou, aže te same prawa řůndzům ruchym ćou na Źymje kej i ruchym ćou ńybjeskych. Jygo doćekańo doprowadźiuy do rewolucyji naukowyj a přijyńćo teorji heljocyntryzmu. Podou matymatyčne uzasadńyńy do praw Keplera i rozšeřůu je udowadńajůnc, aže uorbity (we wjynkšośći kůmet) sům ńy yno eliptyčne, nale můgům być tyž hiperbolične i parabolične. Guośiu, aže śwjotuo mo natura korpuskularno, čyli aže skuodo śe s čůnstek. Bůu pjyršym, kery zdou se sprawa, aže widmo barw uobserwowane podčas padańo bjouygo śwjotua na pryzmat je cechům padajůncygo śwjotua, a ńy pryzmatu, kej guośiu 400 lot nazod Roger Bacon.
Dźeua Newtona[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Method of Fluxions (1671)
- De Motu Corporum (1684)
- Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (1687)
- Opticks (1704)
- Arithmetica Universalis (1707)
- An Historical Account of Two Notable Corruptions of Scripture(1754)
Opublikowane pośmjyrtńe we 1728: Short Chronicle, The System of the World, Optical Lectures, Universal Arithmetic, The Chronology of Ancient Kingdoms, Amended a De mundi systemate.


text:
Ihre Sprache: Deutsch Niedersorbisch Obersorbisch
Beschreibung
„Nic wšitke naše wsy su jenak znate, ale kóžda z nich ma swoje mjeno. Hač pak sej něchtó wo tym, štož tam na žołtej wjesnej tafli steji, wulce hłowu łama?“
Tute prašenje steji na spočatku wuwjedźenjow Alfonsa Frencla wo serbskich wjesnych mjenach. Awtor zwjaza je stajnje ze starodawnym podeńdźenjom abo někajkej stawizničku a wotkrywa na zajimawe wašnje zwiski našich małych serbskich wjeskow z dalokim swětom. Čitar zhoni, što maja Rom a Bronjo zhromadneho, kotry wuznam měješe Wěteńca w srjedźowěku, hdźe we Łužicy ludźo pozdaću njeswača a kotra łužiska wjes najwjetša je. Njech so čitar z awtorom na puć poda wot Budestec do Barbuka a wot Pěskec do Žornosyk.
###
Čitanski wurězk
„Lubka lilija, rjenje zakćěwa ...“
Praji so, zo nosy kóždy čłowjek melodiju we sebi. Serbja zawěsće nic jenož jednu. Při najlěpšej woli njemóhł nichtó zličić, što wšo je so na serbskich kwasach a při zabawnych schadźowanjach zanošowało. Jedyn spěw do dźensnišeho njepobrachuje, cyle wěsće něchtó zakantori: „Lubka lilija, rjenje zakćěwa ...“ – a hižo wšitcy sobu spěwaja. Ale kak da měješe so poprawom z jednym z najznaćišich serbskich spěwow? – Běše lěto 1827. Třiadwacećilětny Handrij Zejler, tehdy hišće student w Lipsku, wopyta swojeho přećela, kiž bě mjeztym z fararjom w Malešecach. Handrij Brósk a jeho młoda mandźelska Zejlerja na Malešanskej farje přećelniwje přiještaj. Powědać měještaj sej přećelej wjele. Zejlerjej pak njewosta tež słódke helčenje młodeho mandźelstwa zakryte. „Při jeju košenju běch njetrěbny, tuž wzach swoju pišćałku a dźěch do chłódnicy w farskej zahrodźe.“ Wzawši sej pjero a papjeru, wužórli so jemu hišće samsny wječor prěnja štučka. Tež druha bě bórze hotowa, a tři dalše sćěhowachu. Na druhi dźeń přednjese Zejler baseń swojimaj hosćićelomaj jako dźak za dobre hospodowanje. Na papjerje pak bě tež zawostajił rjadce linkow z notami za melodiju. Zrodźeny bě spěw, wo kotrymž budźe pozdźišo rěkać: „Žadyn serbski spěw njeje do dźensnišeho dnja w Serbach – ale tež zwonka Łužicy – telko wothłosa namakał kaž Handrija Zejlerjowa Lubka lilija.“ Na nawsy při cyrkwi w Malešecach je pomjatny kamjeń z bronzowej taflu a němskim tekstom, kotryž přełoženy rěka: „Na starej Malešanskej farje je 27. oktobra 1827 młody Handrij Zejler (1804–1872) napisał znaty serbski spěw ‚Lubka lilija‘ za swojeho studijneho přećela Handrija Bróska a jeho mandźelsku Amaliju.“
Tute prašenje steji na spočatku wuwjedźenjow Alfonsa Frencla wo serbskich wjesnych mjenach. Awtor zwjaza je stajnje ze starodawnym podeńdźenjom abo někajkej stawizničku a wotkrywa na zajimawe wašnje zwiski našich małych serbskich wjeskow z dalokim swětom. Čitar zhoni, što maja Rom a Bronjo zhromadneho, kotry wuznam měješe Wěteńca w srjedźowěku, hdźe we Łužicy ludźo pozdaću njeswača a kotra łužiska wjes najwjetša je. Njech so čitar z awtorom na puć poda wot Budestec do Barbuka a wot Pěskec do Žornosyk.
###
Čitanski wurězk
„Lubka lilija, rjenje zakćěwa ...“
Praji so, zo nosy kóždy čłowjek melodiju we sebi. Serbja zawěsće nic jenož jednu. Při najlěpšej woli njemóhł nichtó zličić, što wšo je so na serbskich kwasach a při zabawnych schadźowanjach zanošowało. Jedyn spěw do dźensnišeho njepobrachuje, cyle wěsće něchtó zakantori: „Lubka lilija, rjenje zakćěwa ...“ – a hižo wšitcy sobu spěwaja. Ale kak da měješe so poprawom z jednym z najznaćišich serbskich spěwow? – Běše lěto 1827. Třiadwacećilětny Handrij Zejler, tehdy hišće student w Lipsku, wopyta swojeho přećela, kiž bě mjeztym z fararjom w Malešecach. Handrij Brósk a jeho młoda mandźelska Zejlerja na Malešanskej farje přećelniwje přiještaj. Powědać měještaj sej přećelej wjele. Zejlerjej pak njewosta tež słódke helčenje młodeho mandźelstwa zakryte. „Při jeju košenju běch njetrěbny, tuž wzach swoju pišćałku a dźěch do chłódnicy w farskej zahrodźe.“ Wzawši sej pjero a papjeru, wužórli so jemu hišće samsny wječor prěnja štučka. Tež druha bě bórze hotowa, a tři dalše sćěhowachu. Na druhi dźeń přednjese Zejler baseń swojimaj hosćićelomaj jako dźak za dobre hospodowanje. Na papjerje pak bě tež zawostajił rjadce linkow z notami za melodiju. Zrodźeny bě spěw, wo kotrymž budźe pozdźišo rěkać: „Žadyn serbski spěw njeje do dźensnišeho dnja w Serbach – ale tež zwonka Łužicy – telko wothłosa namakał kaž Handrija Zejlerjowa Lubka lilija.“ Na nawsy při cyrkwi w Malešecach je pomjatny kamjeń z bronzowej taflu a němskim tekstom, kotryž přełoženy rěka: „Na starej Malešanskej farje je 27. oktobra 1827 młody Handrij Zejler (1804–1872) napisał znaty serbski spěw ‚Lubka lilija‘ za swojeho studijneho přećela Handrija Bróska a jeho mandźelsku Amaliju.“


text:
Okulickiego Wrocław na mapie
Wrocław - miasto
położone w województwie dolnośląskie, w powiecie Wrocław, w gminie Wrocław. W skład miasto
Wrocław administracyjnie wchodzi 71 części, m.in.: Wrocław, Rakowiec, Wrocław, Osiniec, Wrocław, Krzyki, Wrocław, Jagodno, Wrocław, Psie Pole, Wrocław, Stabłowice, Wrocław, Borek, Wrocław, Gaj, Wrocław, Kozanów, Wrocław, Ownia, Wrocław, Żerniki, Wrocław, Plac Grunwaldzki, Wrocław, Ołtaszyn, Wrocław, Strachowice, Wrocław, Opatowice, Wrocław, Pracze Odrzańskie, Wrocław, Zacisze, Wrocław, Poświętne, Wrocław, Księże Wielkie, Wrocław, Zalesie. Do Wrocław należy 2410 ulic, m.in.: Kornela Makuszyńskiego, Stoszowska, Michała Tadeusza Falzmanna, Bratysławska, Postępowa, Braci Hofmannów, Stanisława Więckowskiego, Pusta, Wieluńska, Witolda Lipińskiego. W najbliższej okolicy znajdują się miejscowości: Mirków, Pruszowice, Domaszczyn, Ramiszów, Długołęka.


text:
Klasyfikacyjo godkůw
Używo śe dwůch przodńich zort klasyfikacyji godkůw - klasyfikacyjo gynetyczno a strukturelno. Czasym używo śe tyż roztůmajtych klasyfikacyjůw funkcyjonalnych.
Treść
- 1 Klasyfikacyjo gynetyczno
- 2 Klasyfikacyjo strukturolno
- 2.1 Kryteryjům fůnologiczno-fůnetyczne
- 2.2 Kryteryjům morfologiczne
- 2.3 Kryteryjům syntaktynczne - wykłodniki syntaktyczne
- 2.4 Kryteryjům syntaktyczne - szyk sůw we zdańu
- 2.5 Strukturolne rozrůżńyńy argumyntůw predykałůw
- 3 Klasyfikacyje funkcyjonolne
- 4 Biblijografijo
Klasyfikacyjo gynetyczno
Klasyfikacyjo gynetyczno, je to ukodańy godkůw podug ich pokrewjyństwa. Tajlůng tyn, uobyjmuje wjync ino godki naturalne, roz a kedy godki sztuczne, choby esperanto, volapük, czy quenya. Tajlůng na godki naturalne a sztuczne je skiż tygo tajlůngym nadrzyndnym nad tajlůngym gynetycznym.
Problymatyczne sům godki kryolske, kere to sům miszungym roztůmajtych godkůw, zwykle ojropejskich ze godkůma ludźůw mjyszkajůncych we kolůńach a godkůma afrykůńskich plymjůn, ze kerych pochodzůły czornoskůre ńywolńiki.
Do dźiśej doło śe powywodźić godki uod wspůlnych pragodkůw, we kerych śe godało uokoło 9-10 tyśůncůw lot nazad. Terozki naukowce sztarujům śe przekroczyć tyn rant ich mogebnośćůw, atoli dowo to raczyj wůntpliwe wyńiki.
Nojwjynkszym wspůłczysnym problymym we tyj klasyfikacyje je stwjyrdzynie, co je uosobnům godkům a co je ino djalyktym, abo gwarům. Na uznańy jakigoś djalyktu za sůmodźylno godka majům ńyroz ajnflus raczyj wpływy polityczne, niźli czysto godkoznawcze. Lo bajszpila ślůnski je uważany za djalykt (abo raczyj skupina djalyktůw) polskigo, krům tygo aże wjela barzi podobne djalykty syrbskochorwackij godki sům uznowane za godki nacyjne (poszczygůlne tajle djalyktolne chorwackego barzi śe uod śa růżńiům, niźli sztandardowy chorwacki uod sztandardowygo syrbskego).
Jydnostki klasyfikacyje gynetycznyj
- makrofyla
- fyla
- subfyla
- makrogałyńź
- gałyńź
- podgałyńź
- familijo
- podfamilijo
- makrozorta
- zorta
- podzorta
- godka
- skupina djalyktůw (klaster djalyktalny)
- djalykt
- gwara
Klasyfikacyjo strukturolno
Czyli inakszyj typoligijo godkůw. Je to tajlůng, kery tajluje godki podug ich roztůmajtych cechůw. Nojczyńśćij stosowane to:
Kryteryjům fůnologiczno-fůnetyczne
Podug ilośći fůnymůw
- godki bogate we fůnymy (>50)
- godki strzydnio bogate we fůnymy
- godki bidne we fůnymy (<20)
Podug stosunku spůłgoskůw do sůmogoskůw
- godki spůłgoskowe (>70% spůłgoskůw)
- godki sůmogoskowe (>30% sůmogoskůw)
Podug prozodyje
- godki prozodyjne
- ze ńystałym akcyntym
- uoporte na iloczośe
- uoporte na intůnacyje
- godki ńyprozodyjne
Kryteryjům morfologiczne
Godki izolujůnce
We tych godkoch wjynkszość morfymůw moży bůć sůmodźylnymi sowůma. Stosunki gramatyczne sům wyrażane bez roztůmajte przimjana, przisůwka a formy czasůwnikůw posiłkowych.
Godki syntetyczne
Tukej pojawio śe już zdecydowany tajlůng mjyndzy morfymym a sowym. Zauobycz na sowo składo śe morfym gramatyczny a jedyn abo kilka morfymůw gramatycznych a sowotwůrczych. Np. zdańy: "Robotńiki lezům."
- robot- morfym leksykolny, uoznaczo robota.
- -nik morfym sowotwůrczy, uoznaczo wykonowca czynnośći.
- -y morfym gramatyczny, uoznaczo liczba mnogo. Sůłgoska   we poprzydńim morfymie wymuszo alternacyjo y>i.
- lez- morfym leksykolny, uoznaczo iśće kajś.
- -ům morfym gramatyczny, uoznaczo 3.uos. liczby mnogij.
Godki syntetyczne dźelymy na
- fleksyjne - morfymy gramatyczne spyłńajům zwykle wiyncyj niż jydno funkcyjo a spyłńajům jům ino przi uokryślonyj grupie sůw, a mogům wymuszać zmjany fůnetyczne we innych morfymoch.
- aglutynacyjne - morfymy gramatyczne spyłńajům zwykle ino jydno funkcyjo a sowo bazowe ńy mo wjynkszygo znaczyńo przi ich wybjerańu.
- alternacyjne - funkcyjo morfymůw leksykolnych pyłńům rdzyńe spůłgoskowe a rola morfymůw gramatycznych pyłńům przirostki a alternacyje sůmogoskůw we rdzyńu.
Godki polisyntetyczne
We tych godkoch rozmywo śe zaś růżńica mjyndzy sowym a zdańym. Morfymy łůnczům roztůmajte funkcyje a ńy mo śćisłyj kategoryje czyńśći godki.
Kryteryjům syntaktynczne - wykłodniki syntaktyczne
Godki pozycyjne
Decyduje szyk sůw we zdańu. Np. englicke Percy loves Annabeth vs. Annabeth loves Percy. Szyk czasym decyduje tyż we ślůnskim: Muter kocho Ana vs. Ana kocho muter. Te godki sům zwykle izolujůnce.
Godki przipadkowe
Decyduje forma sůw uokryślajůncych. Np. ślůnske Maks ubił lwa vs. Lew ubił Marka. Te godki sům zwykle syntetyczne.
Godki inkorporujůnce (kůncyntryczne)
Decyduje forma sůw okryślajůncych. Np. we godce odżibwe Nen-tawēmā u-kī-ness-ā-n wāwāškēššu-wan - Mů braćikuůn-ubić-jům sarna - Můj braćikubił sarna. Take kůnstrukcyje sům tyż we ślůnskim: Berg zasłańo familoki vs. Familoki zasłańajům berg. Te godki sům zwykle polisyntetyczne.
Kryteryjům syntaktyczne - szyk sůw we zdańu
We wjynkszośći godek istńejům zdańa, kere mogymy podźelić na půdmjot (S uod łać. subiectum) uorzeczyńy (V uod łać. verbum) a dopyłńyńy (O uod łać. obiectum), choć rzadko zdańe mo je wszyjske, np. podmjot moży bůć wyrażůny formům czasowńika. Klasyfikacyjo ta tajluje godki, podug szyku (to je kolyjnośći) tych trzych przodńich elymyntůw zdańa. We godkoch izolujůncych a czyńśći polisyntetycznych szyk tyn je twordo przestrzegany, atoli we godkoch syntetycznych a wjynkszośći godkůw polisyntetycznych możno go dość swobodńy miyńić. Istńejům wjync nostympujůnce szyki zdańa:
- SVO
- SOV
- VSO
- VOS
- OSV
- OVS
Strukturolne rozrůżńyńy argumyntůw predykałůw
We godkoch, kere majům przipadki stosunki mjyndzy agynsym (A) – wykůnawcům czynnośći przi czasowniku ńyprzechodnim pacyjynsym i (P) – odbjůrcům czynnośći a doznajůncym (D) – wykůnowcům czynnośći przi czasowniku ńyprzechodnim.
Godki nůminatywne
Doznajůncy a agyns wyrażane Mianownikiym, pacjyns Biyrnikiym.
Godki ergatywne
Agyns wyrażany Ergatywym, doznajůncy a pacjyns Absolutywym.
Godki transytywne
Doznajůncy wyrażany jydnym przipadkiym, agyns a pacjyns drugim.
Godki dyrektywne
Wszyjske trzi sům wyrażane jydnym przipadkym - Dyrektywym.
Godki trůjdźylne
Kożdy elymynt je wyrażany innym przipadkim.
Godki aktywne
Majům dwie klasy rzyczownikůw - aktywne a pasywne a dwa przipadki morfosyntaktyczne - Ergatyw a Biyrnik. W zalyżnośći uod rzyczownika używo śe uodpowjydńygo przipadka.
Klasyfikacyje funkcyjonolne
Czosym używo śe tyż pozalingwistycznych klasyfikacyjůw funcyjonolnych, kej tajlůng na godki martwe, żywe, wegetujůnce a umarte; wehikulorne, nacyjne a etniczne; piśmiynne a ńypiśmiynne; zworte a rozproszůne atp.
Biblijografijo
- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa 1989.
- Anna Kozłowska, Klasyfikacja języków


text:
Ślůnsko godka
Ślůnsko godka (ślůnski, ślůnsko mołwa; roz za kedy mjanowano uod jeji używoczůw: pů naszymu; wymowa podug Mjyndzynorodowygo Fůnetycznygo Abecadła: [ˈɕlonskɔ ˈgɔtka]) – godka, podug keryj godajům rdzynne ludźe Gůrnygo Ślůnska a reliktowo tajla ludźůw Dolnygo Ślůnska.[2] We Norodowym Wszechuobecnym Wykoźe we 2011 roku bez 509 tyśůncůw perzůnůw pośwjodczůło ślůnski jako důmowo godka[1][3]. Tajla ś ńich przebywo za krejůma Polski - we Mjymcach, Czeskij Republice a USA. Ślůnsko godka, podug SIL International, wrachowuje śe do grupy lechickij zachodńosłowjańskich godkůw[4]. Nojbliższe ji godki to polsko, kaszubsko, godki sorbske (gůrno- a dolno-) a tyż czesko a słowacko. Ślůnsko mołwa uodrůżńo śe uod inkszych godek słowůma, fůnetykům a uortografijům. We polskij naukowyj literaturze důminuje poglůnd, co etnolekt ślůnski je skupinům gwarůw abo djalektůw/poddjalektůw we ramach polskij godki.
Treść
- 1 Mjanowańy
- 2 Fůnologijo
- 3 Historyjo
- 4 Słowńictwo
- 5 Alfabyt ślůnskij godki
- 6 Djalykty a zrůżńicowańy rygjůnalne
- 7 Kodyfikacyjo a godka literacko
- 8 Bajszpil użyćo godki
- 9 Przipisy
- 10 Uobejzdrzij tyż
- 11 Linki zewnyntrzne
Mjanowańy
We ślůnskij godce
Godka mo kupa roztůmajtych mjanůw, używanych rzodźi lebo czyńśći. W Internecu nojbarzi popularne je ślůnsko godka. Drugim używanym tyż je przimjotńik ślůnski, kery pochodźi uod wyrażyńo "jynzyk ślůnski" (samo słowo jynzyk ńy mo we ślůnskim, na uopach do polskigo, znoczyńo godki; podańy je we godce gůrno- a dolnosorbskij, kaj używo śe uokryślyńůw hornjoserbski a dolnoserbski, nale słowo godka mo śe tam jako reč a rěc, eli je babskij zorty).
Roz za kedy trefjo śe tyż pojstrzůd rodźimych ludźi używajůncych godki uokreślyńa: pů naszymu, ślůnsko rzecz, prawjyńy, rzůndzyńy, ślůnsko mowa (tyż mołwa).
We polskij godce
Skiż tygo, co ńy mo ślůnski statusa godki we przekůnańu ńykerych polskich godkoznowcůw, godo śe uo ńi dialekt śląski (ślůnski djalekt) a roz za czas tyż gwara śląska (ślůnsko gwara).
We inkszych godkach
Nojczyńśći mjano lo godki pochodźi uod łaćinskigo mjana Ślůnska - Silesia. Bestůż je na tyn przikłod Silesian language (angelsko godka), Langue silésienne (francusko godka), Sziléziai nyelv (madźarsko godka) a Ciлeзbka MoBa (ukrajińsko godka). Ńykere godki zaadaptowały mjano zy mjymjeckigo Schlesien, jako bajszpil Šlešćina (gůrnosorbsko godka), Schlesisk (norwesko godka) a Шлeзиckи jaзиk (macedůńsko godka). We czeskij godce pado śe Slezský jazyk abo Slezština.
Fůnologijo
Spůłgłoski
Systym spůłgłoskowy przedstowjo śe fest podańy na polsko godka:
Samoguoski
We godce ślůnskij do śe normalńy wyrůżńić 7 samogłoskůw, nale we ńykerych djalyktach sům tyż jake samogłoski szpecyjolne.
Podstawowo systema samogłoskowo rozrůżńo samogłoski [a], [e], [ɛ], [i], [ɔ], [o], [u], [ɨ], szkryflanych kej a, e, e, i, o, ů, u a y.
Ćeszyński djalekt, glywicki djalekt, kluczborski djalekt a uopolski djalekt mojům tyż nosowe y, uoznaczůne kej [ɨ̃].
Historyjo
Pjyrszym hanszriftym, na kery śe przistowo, iże we ńim uostała użyto ślůnsko godka, je Kśynga Henrykowsko (Hańcowy Festbuch)[5]. Padze tam wywołane zdańe dai ut ia pobrusa a ti poziwai, kere uoznoczo dej, dyć jo pobrusza, a ty poczywej (pol: daj, niech ja pomielę, a ty odpocznij). Bezto, co tyn zac barźi podany je na ślůnsko godka, pokozała śe starość, eli je to blank ślůnski abo polski, a jużći strzedńowjeczny miszůng tych godek.
Za pjyrsze, mjano ligwa Sleziana (ślůnsko godka) przekozało śe we chrůńice jydnygo żagańskygo klosztora, mjanowanyj Catalogus abbatum Saganensium a kero uostała naszkryflano za XIV wjeka (postrzůd rokůma 1392 a 1422).[6]
Ślůnski dźiśej
W teroźńich czasach zaboczyć śe do chudoba a pomjyrańy ślůnskij godki pod ajnflusym polskij[7]. Ńykere gramatikowe kůnstrukcyje charakterystyczne lo ślůnskigo, mjyńo śe na wszechuobecny polski, ntp. mjast Być na wjelaś rokůw stary godo śe czynsto Mjeć ileś lot. Ślůnsko godka rygjůnalno mo śe tyż u ńykerych kej godka ludźi bez ausbildůnga a ńyuoklanych[8].
Atoli ślůnsko godka tam, kaj je we użyću, ńy mo uoficyjalnygo statusa, to dźynki internecowi po prowdźe terozki uodżywo. Brano je tyż do ryklamůw[9]. Ze godki potocznyj uoddźylo śe typowy slang, powstajům nowe uokreślyńa, kej na tyn przikuod mobilńok (pol. telefon komórkowy) lebo szlustydźyń (pol. weekend)[10].
Na poczůnku styczńa zaczůn fungować ferajn Pro Loquela Silesiana, kery dowo se za cyl pjastowańy a průmowańy ślůnskij godki. Postrzůd jigo założyćelůw je m.in. Bogdan Kallus, autor "Słownika gůrnoślůnskij godki", Mirosław Syniawa, kery we 2007 roku narychtowoł tekst internecowego dyktanda we ślůnskij godce, a Rafał Adamus, ekůnůmista ze Chorzowa[11].
Słowńictwo
Na formowańy śe słowńictwa godki ajnflus mjały pożyczki ze godek: polskij, czeskij (a rodszy morawskij, fůngůjůncygo dowńij kej uodrymbno godka), mjymjeckij (tajli s germańskigo djalyktu ślůnskigo, ńiźli ze standardowygo mjymjeckigo) a tyż słowackij. W godce ty przewożo zdrzůdłosłůw zachodńo-słowjański. Srogo tajla wyrażyńůw bliższo je rodszy godce staropolskij, a kůnkretńy sůmśedńym djalyktům wjelgopolskimu i mołopolskymu a godce dolnołůžyckij, gůrnosorbskij i morawskij, kej wspůłczesnymu standardowymu polskimu.
Krům tygo, do śe tyż nolyźć słowa s takich godek, kej francusko, laszsko, łaćina, słowacko, starowysokomjymjecko, strzedńowysokomjymjecko, strzedńońiderlandzko a italsko[12].
Słowńictwo typowo ślůnske
Choća tela godek mjoło ajnflus na ślůnski, mo uůn tyż słowa, kere sům typowo ślůnske. Ńy uobstały śe uůne we inszych godkach, djalyktach lebo gwarach, uostały śe ino we ślůnskich. Godkoznowce za taky uokryślyńa uznowajům mjyndzy inkszymi swaczyna, kopruch, starzik, dokorzůnd a inksze[13]. Co wjyncyj, do śe tyż trefić jake słowa ślůnske we inkszych godkach. Towům pożyczkům we polski godce sům uokryślyńa jodła, jako bajszpil modro kapusta, ciapkapusta a wodzionka (wodźůnka), nale sům tyż take bez polskigo uodpowjedńika, ntp. familok. Roz na kedy ajnfachowo stosuje śe tyż ślůnske gysztele, jako bajszpil po ptokach (pol. za późno). We wilamowickim majům słowo uöbroz, kere śe mo za polski ajnflus[14], nale we literackij godce ńy uokozuje śe prelabjalizacyjo, stůnd moge to być uod ślůnskigo.
Alfabyt ślůnskij godki
Już uod somygo anfangu robůt nad ślůnskům kodyfikacyjům bůły problymy kej uoddoć głoski kere ńy wystympujům we polskij godce, a gynał ů a u pochodzůnce s prelabjalizacyje. Dowańy sam ł kej we słowje uoko ńy mjało cweku, kej ńy bůło tukej zachowane starodowne prawidło uo ł jako nachfolgera l welaryzowanygo.
W Internecu, kej tyż i poza ńim[15] wywołany je nostympujůncy alfabyt[16]:
Atoli ten warjant szkryflańo je używany nojczyńśći, istńijům tyż inksze szrajbůngi, zawjyrajůnce np. v, ú, ũ a ô. Pojawjajům śe uůne atoli sporadyczńy. Uogůlńy, godka ślůnsko może być szkryflono 10 alfabytůma, co sům gorzij lebo lepij widźane[17].
Djalykty a zrůżńicowańy rygjůnalne
Godka ślůnsko ńy je wszandy jednako we wszyjskich tajlach Gůrnygo Ślůnska. Inakszy godo śe wele Ćeszyna, inakszy – wele Uopola. To, co je mjanowone u użytkowńikůw ślůnskigo djalyktůma[18][19], bez ńykerych godkoznowcůw polskich uokreślo śe kej gwary etnolektu ślůnskigo[20]. Wspůłcześńy do śe wyrůżńić 7 uodmjon godki ślůnskij: ćeszyńsko, gliwicko, jabłůnkowsko, kluczborsko, ńymodlińsko, průdńicko a uopolsko[21].
Ślůnski ńy je jydnolity a na růżnych uobszarach kulturowo-historycznych do śe trefić zarůwno roztůmajte znoczyńo tych samych słůw, kej a jejich růżno wymowo. Ńy wszyjske wjync cechy djalyktu uopisane wystympujům na wszyjskych jigo uobszarach. Czynsto ale wystympujům m.in. labjalizacyjo, mazurzyńy a jabłůnkowańy.
Kodyfikacyjo a godka literacko
Terozki trwo robota nade wytworzyńym literackij godki ślůnskij. Używany we Internecu waryjant ślůnskij godki je uoparty zauobycz na djalyktach, we kerych śe godo we becyrku Katowic a Gliwic. Uod lot 30. XX w. egzystuje już ślůnsko mikrogodka literacko – laszsko, ustandaryzowano bez frydeckigo pisorza Erwina Goja, wywołanygo kej Óndra Łysohorsky, nale zostoł uoparty na grůńće pograńicznyj ślůnsko-morawskij gwary gůrnouostrawskij, beztůż ńy je uůn reprezyntantym lo zespoła djalyktůw ślůnskych.
Bibljoteka Kůngresu USA 18 lipca 2007 wepisała ślůnsko godka we regest godek śwjata[22]. Ślůnsko godka uostała tyż zaregistrowano we Mjyndzynorodowy Uorgańizacyji Godkowyj, kaj przidano uůnyj kod ISO: "szl"[23]. Bůły to pjyrsze kroki zdatne do stworzyńo m.in. ślůnskij Wikipedyje.
Bajszpil użyćo godki
Wymowa we IPA:
Przipisy
- ↑ 1,0 1,1 Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011. Raport z wyników - Central Statistical Office of Poland
- ↑ Tomasz Kamusella. 2013. The Silesian Language in the Early 21st Century: A Speech Community on the Rollercoaster of Politics (z 1-35). Die Welt der Slaven. Vol 58, Nr 1.
- ↑ Podug Norodowygo Wszechuobecnygo Wykozu ze 2002 roku 56 tyśyncy Ślůnzokůw (40 tyśyncy s wojewůdztwa ślůnskigo) zadeklarowało, iże důma posuguje śe godkům ślůnskům.
- ↑ SIL International
- ↑ http://slunskoeka.pyrsk.com/gysichta.html#02.
- ↑ http://slunskoeka.pyrsk.com/gysichta.html#03.
- ↑ http://www.gornyslonsk.republika.pl/slgskg.html
- ↑ http://zdaryna.nowiny.pyrsk.com/zpuna3.php?tymat=0
- ↑ http://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=34281&w=76959439
- ↑ http://punasymu.com/_indexs.php?id=rozmuwki/rozmuwki_nowomodne-s
- ↑ (pl)"Silesiana: Śląska mowa nie dla idiotów" Gazeta Wyborcza, 25 lutygo 2008.
- ↑ Dykcjunorz polsko-ślůnski we serwiśe slunskoeka.pyrsk.com
- ↑ http://artur.czesak.webpark.pl/Stronica/Slask/index.html
- ↑ http://zakorzenianie.most.org.pl/za14/03.htm
- ↑ Je uůn tyż powszechńy używany na transparyntach RAŚ s napisym GŮRNY ŚLUNSK (relacyjo z IMA we Wikinews)
- ↑ Wyniki sznupańo "ślůnsko godka".
- ↑ http://www.dyktando.org/?id=ortografia
- ↑ Informacyje na zajće uorgańizacyje Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego
- ↑ Zaręba Alfred, Szkice z dialektologii śląskiej; Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1988 - 504 s.: mapy, 1 portr.
- ↑ Uo zaliczańu gwar ślůnskich do polskij godki, uob. B. Wyderka, O wielojęzyczności Śląska, "Indeks. Pismo Uniwersytetu Opolskiego" 2004 nr 55-56.
- ↑ http://slunskoeka.pyrsk.com/farby.html
- ↑ katowice.naszemiasto.pl
- ↑ SIL International, Documentation for ISO 639 identifier: szl.
Uobejzdrzij tyż
Linki zewnyntrzne
- Uo ślůnskij godce na portalu omniglot.com
- Kurs ślůnskij godki na angleskich Wikibooks
- Pů našymu – djalykt ślůnski kodyfikowůny
- Ślůnske Nowiny – pjyrszy ślůnski serwis informacyjny
- Ślůnsko Eka – dykcjůnorz atp.
- Portal "Pro Loquela Silesiana"
- Jynzyk S'loonski
- Po naszymu - Teshen Silesian
- Slovník ponaszimu
- Pověsti slezského lidu (czes. )
- Ślůnski w katalogu ODP (czes. )


text:
Mobilńok
Mobilńok to je zorta aparatůw telefůńicznych, we kerych do kůmuńikacyje sům używane wele radjowe (nojczyńśći we zakreśe mikrowelowym). We terminolůgiji telekůmuńikacyjnyj "kůmůrka" uoznaczo zaśyng pojydyńczyj stacyje przekaźnikowyj, a uod tygo je druge mjano urzundzyńo: telefůn kůmůrkowy. Kej użytkowńik wylazuje ze zaśyngu jydnyj "kůmůrki", je automatyczńy przećepany do zaśyngu nostympnyj. Terozki wjynkszość mobilńokůw dźoło we systymach cyfrowych (GSM, DCS, PCS, UMTS). Pjyrwyj bůły tyż stosowane systymy analogowe, kej l.b. NMT.


text:
Teatr Ludowy - Scena pod Ratuszem
Kraków
ulica: ul. Rynek Główny 1
telefon: (12) 68 02 112 ; (12) 68 02 113
e-mail: rezerwacja@ludowy.pl
LISTA SPEKTAKLI:
reżyseria: Tomáš Svoboda / obsada: Dominika Markuszewska, Tadeusz Łomnicki, Paweł Kumięga, Piotr Franasowicz, Patrycja Durska, Martyna Malcharek, Ryszard Starosta, Martyna Krzysztofik, Katarzyna Galica
reżyseria: Andrzej Sadowski / obsada: Jacek Wojciechowski, Wojciech Leonowicz, Ryszard Starosta, Katarzyna Galica
reżyseria: Aleksandra Popławska / obsada: Jacek Wojciechowski, Małgorzata Krzysica, Piotr Franasowicz, Patrycja Durska, Marta Bizoń
reżyseria: Słąwomir Michał Chwastowski / obsada: Tomasz Schimscheiner, Sabina Szarek, Katarzyna Nowak
reżyseria: Tomáš Svoboda / obsada: Tomasz Schimscheiner, Marcin Stec, Iwona Sitkowska
reżyseria: Paweł Szumiec / obsada: Magdalena Nieć, Katarzyna Tlałka, Beata Schimscheiner, Dominika Markuszewska, Marta Bizoń
reżyseria: Tomasz Obara / obsada: Kajetan Wolniewicz, Beata Schimscheiner, Piotr Pilitowski
reżyseria: Tomasz Obara / obsada: Karol Polak, Magdalena Nieć, Kajetan Wolniewicz
reżyseria: Tomasz Obara / obsada: Jacek Strama, Andrzej Franczyk
reżyseria: Paweł Szumiec / obsada: Aldona Jankowska
reżyseria: Jerzy Gruza / obsada: Krystyna Podleska
reżyseria: Paweł Szumiec / obsada: Jacek Wojciechowski, Tadeusz Łomnicki, Marta Bizoń
reżyseria: Jarosław Tumidajski / obsada: Patrycja Durska, Ryszard Starosta
reżyseria: Tomasz Obara / obsada: Tomasz Obara
reżyseria: Włodzimierz Nurkowski / obsada: Tadeusz Łomnicki, Maja Barełkowska
reżyseria: Grzegorz Kempinsky / obsada: Jacek Wojciechowski, Karolina Stefańska, Tadeusz Łomnicki, Krzysztof Górecki, Marta Bizoń
reżyseria: Piotr Waligórski / obsada: Kajetan Wolniewicz, Andrzej Franczyk, Marta Bizoń
reżyseria: Tomasz Obara / obsada: Tomasz Obara, Piotr Pilitowski, Krzysztof Górecki


text:
Nowoczesne drogi kole rynku
Jak siedza u zemboka zawsze sie pluja w broda żech sie nie narychtowoł pampersa. Dyć na samo myśl ło wiertaniu mi w japie ciarki przełażom po puklu a szłapy jakoś same sie trzensom. No ale siedza na zicu i rzykom. W poczeklani na szczynście siedzom gryfne dziołchy tak że zarozki robi sie raźniyj. A łone jak widzom takigo boroka jakoś nie majom łoporów coby sie wdoć w godka. Przeca nie wyglondom na jakigos zbokola kiery spod palta zarozki na świat wyciongnie klejnoty i bydzie z gołom żiciom tyroł po gabinecie coby straszyc baby. I co żech usłyszoł? Podobno na miescie godajom że bydymy mieli kole rynku jakies nowoczesne drogi.
Ftoś pedzioł, że sam wykorzystujom nowo technika. Pieron wie na czym łona polego ale jak sie tak w łepie układom puzzle z konsków w całoś chyba już wjym. Na jesień cza buldożerami ze zola ściongnońć cało powłoka. Bez zima sie to łodleży i utwardzi, zaś na wiosna idzie już po lekusiu zabierać sie za robota. Dyć to jes jak z wykopkami jeno na łopak. Na wiosna sadzisz, latem plaszczysz żić na kocu i lukosz jak rośnie, a jesieniom cza zapasać renkowy i brać sie za robota. Nic na gwołt. Sie poczeko, sie zrobi. Już widza jak sie wdzieja gangol - funkiel nówka nienoszony i byda z familiom paradowoł po rynku no i łoczywiście bydymy podziwiac cuda techniki po kierych stompomy. Tak że cza bydzie sie szczewiki łopócować bo maras upapro ulica. Gorzej jednak jak kolerynkowskie wykopki bydom robione innom metodom - i byda mógł sam podziwiac, ino że nie na wiosna a latem w 2012. Jutro byda już wiedzioł wszisko ło tych robotach, bo ida na torg. Ta baba co mi tomaty sprzedowo łona wie wszisko. Jej sie gemba nie zamyko. Łostatnio godała....A łopowiem wom nastympnym razem. Ale usmiołech sie jak staro kobyła, aż mie bebech do dzisioj boli.
pin


text:
Biblijo
Biblijo, Pismo Śwjynte (BιBλίov, biblion – mouo kśynga, l.m. BιBλίa, biblia – moue kśyngi) – zbjůr kśůng, spisanych pjyrwotńy we godkach hebrajskij, aramejskij a greckij, uznowanych bez žydůw a chřeśćijan za natchńůne bez Bůga. Biblijo a poščygůlne jeji tajle pośadajům uodmjynne značyńy religijne lo růžnych wyznań. Na chřeśćijańsko Biblijo skuadajům śe Stary Testamynt a Nowy Testamynt. Biblijo hebrajsko – Tanach uobejmuje tajla kanůnu Starygo Testamyntu. Muzůumany uwažajům, aže tajla Biblije (np. Kśyngi Mojžešowe, Psalmy) powstoua we wyńiku boskigo objawjyńo, nale jeji treść zostoua zcygańůno.


text:
REGIOFUN – „Mój rower” reż. Piotr Trzaskalski
Latoś za pora dni łodbywo sie we katowickich kinach REGIOFUN czyli fajrowani ze filmym. Bydzie szło łoboczyć poradziesiont filmów, kiere łostały nakryncone dziynki regionalnym funduszom.
Nom tyż przipadło połokludzać Wos po niykierych śnich, cobyście wziyni swojich przocieli i przyszli se trocha dychnyć i co połoglondać na wielim katowickim ekranie. A zacznymy łod filmu Piotra Trzaskalskiego „Mój rower” abo po naszymu „Moji koło”.
Łopowiado ło trzech chopach: starziku, łojcu i synu, kierzy som ze sobom powadzyni. I ino rajza, na kiero sie razym rychtujom dopomoże jim lepij siebie poznać. A wszyjstko zaczyno sie łod tego, że siedymdziesiyńcioletniego Włodka łostawio baba a łon chce jom znojść.
Film łopowiado ło tym, że sobom trzeja wiyncyj godać, chocioż niy roz je ciyżko. Przeca łojciec mo inksze zdani łod syna a co dopiyro starzik łod wnuka. I jak sie potym łokoże, że kożdy śnich je taki som jak inksi. Jak pado som reżyser, koło je we filmie rzeczom, kiero kożdy z familiji kiejsik erbnie. A jak erbnie, to stowo sie inkszym.
- Tytuł oryginalny: Mój rower
- Reżyseria: Piotr Trzaskalski
- Scenariusz: Wojciech Lepianka, Piotr Trzaskalski
- Obsada: Michał Urbaniak, Artur Żmijewski, Krzysztof Chodorowski, Anna Nehrebecka
- Kraj produkcji: Polska
- Rok produkcji: 2012
- Czas trwania: 90 min.
- Producent: Federico Film
- Fundusz filmowy: Łódź Film Commission
- W cyklu: Pokazy specjalne
24.10.2012 g. 20:00 Kino Kosmos, Katowice
Wiyncyj ło REGIOFUN na jich zajcie:
http://regiofun.pl/


text:
Strona główna Śląskie Dolnośląskie (23) Kujawsko-Pomorskie (7) Lubelskie (12) Mazowieckie (67) Małopolskie (16) Opolskie (5) Podkarpackie (21) Podlaskie (2) Pomorskie (16) Warmińsko-Mazurskie (3) Wielkopolskie (26) Zachodniopomorskie (8) Łódzkie (9) Śląskie (36) Świętokrzyskie (6) Tarnowskie Góry Będzin Chorzów Częstochowa Gliwice Jankowice Katowice Kłobuck Mysłowice Piekary Śląskie Racibórz Radzionków Ruda Śląska Rybnik Sosnowiec Szczekociny Tarnowskie Góry | Search: Blachy
Sort by
Filtered By
Related services
-
-
- M Not evaluated yet Dodaj do mojej listy Added
-


text:
Banacha Wrocław na mapie
Wrocław - miasto
położone w województwie dolnośląskie, w powiecie Wrocław, w gminie Wrocław. W skład miasto
Wrocław administracyjnie wchodzi 71 części, m.in.: Wrocław, Oporów, Wrocław, Psie Pole, Wrocław, Strachowice, Wrocław, Lipa Piotrowska, Wrocław, Kowale, Wrocław, Zacisze, Wrocław, Osobowice, Wrocław, Kłokoczyce, Wrocław, Jerzmanowo, Wrocław, Kleczków, Wrocław, Ownia, Wrocław, Księże Wielkie, Wrocław, Karłowice, Wrocław, Pawłowice, Wrocław, Rędzin, Wrocław, Ołtaszyn, Wrocław, Nowy Dwór, Wrocław, Muchobór Mały, Wrocław, Bieńkowice, Wrocław, Złotniki. Do Wrocław należy 2410 ulic, m.in.: Pomarańczowa, Krzysztofa Komedy, Rondo Anny German, Ruska, Helska, Most Brodzki, Wesoła, Mysłakowicka, Plac Powstańców Wielkopolskich, Świt. W najbliższej okolicy znajdują się miejscowości: Wilczyce, Mokry Dwór, Radwanice, Łany, Krzyżanowice.