text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
sobota, 29 września 2012
Chop ale... blóndin...
– Panie dochtór, panie dochtór, jô ci móm ciyngiym srogô utropa: ani niy móm kamratów, żôdyn gizd niy kce symnóm gôdać. Kiej ino napoczynóm cosik ci łozprawiać, zarôzki wszyjskie pitajóm i łostowóm sóm.
Dochtór go łobadôł, gynał łorugowôł, kôzôł mu jesce pójńść na inksze łobadanie i na łostatek ukazowało sie, co tyn blóndin mô tyn „iloraz inteligyncji” aże 195! Na to tyn nasz dochtór gôdô:
– Wiycie panoczku, jô miarkuja po jakiymy żôdyn niy kce swami gôdać, wyście sóm dlô wszyjskich kamratów we szynku za móndre, za fest „inteligyntne”! Eźli miarkujecie, ło czym jô gôdóm?
– Nó, i co terôzki panie dochtorze, co terôzki?
– Możno jô wôm panoczku wyrzna jakiesik śćwierć filipa, śćwierć mózgu.
Chop sfornie przistôł na to i poszôł na ta łoperacjô.
Jakiesik dwa tydnie po tym wyrzinaniu, po tym lazarycie, tyn istny juzaś depce do tego swojigo dochtora:
– Panie dochtorze, jezderkusie! Jô już móm mojich kamratów, ciyngiym mie pytajóm na roztomajte balangi, ale jesce niy wszyjsko jest tak na zicher richtik. Môżno byście mie jesce śćwierć filipa, tego mózgu wyrznyli, ja?
Niy śleciało juzaś ze trzi tydnie i tyn istny, tyn blóndin uradowany witô sie na ceście ze tym dochtorym, klupie go tak po puklu i gôdô:
– Szykownie, fajniście mi żeście to panie dochtorze zrychtowali. Kôżdydziyń móm nowe frelki, jesce szumniyjsze balangi; bali i nowy ancug musiôłech sie lajstnóńć. Nó ale ... kiejbyście mi jesce wytargali, chlastli jesce śćwiartka, to bóło by gynał.
Co miôł dochtór pedzieć? Wzión go do sia do lazarytu i pajtnół jesce ta śćwiercina jejigo mózgu. Po jakimsik miesióncu dochtór trefiół na dródze tego chopa, tego jejigo pacijynta, ale jakosik takigo markotnego, jankornego. Pytô sie tego istnego tyn dochtór:
– Panoczku, a co to wóm sie stało? Coście taki markotny? Niy kce żôdyn swami gôdać, niy kce sznapsa szluknóńć, dziołchy tyż jakosik wóm niy przajóm ... bo możno sómeście terôzki za gupi, sómeście jakosik ipta, co?
– Niy, to niy ... wszyjsko jes do porzóndku tela, co jô wczorej dostôł ci tyn miesiónczny czôs, ciotka !!!
piątek, 28 września 2012
Bo starô niy mô rada biyru ...
Ale, to przeca jô jes Panym tego dómu i niy dóm zwóli, coby baba, tyn „puch marny”, gôdała mi co móm robić, i beztóż tyż uzdołech kupować se piwo ino wtynczôs, kiej moja starô mô ... nocnô słóżba. Z poczóntku bóło wszyjsko jak przinoleżi ale po jakimsik czasie napoczła cosik podyjzdrzywać, bo już ci niy słepôłech piwa przi nij, a przeca nigdy bych sie go niy łodrzyknół. A i ze gymby mi zawdy capiyło jak ze dylinów we kaczmie na Listopada a terôzki niy. Ftoregoś dnioszka wszyjsko sie wydało. Nôjprzodzij kukła do mojigo szrancka na balkónie a niyskorzij jesce, wrôcajónc ze szychty, pogracała (co za uwziyntość i srogô stanówczość we kroczaniu ku prôwdzie) we naszym hasioku (a miyszkómy we swojij chałpie) i ... znodła dówody zbródni.
Jezderyny! Co sie wtynczôs dziôło! Jużech myślôł, iże jako sprawca dómu, gowa familiji byda musiôł zajmnóńć przinoleżny mi plac na sztrółdeklu przi dźwiyrzach. Efektym tego rómraju bóło to, iżech juzaś napocznół kupować, sprôwiać sie piwo lygalnie, ale ze narôżaniym sie na niychciane efekty „audio” i „wideo”. Ale nôjgorsze w tym wszyjskim jes to, iże jô babów nigdy i blank do łostatka niy spokopia. Móm mniymani, iże dziyń, w kierym chop spomiarkuje, zrozumi kobiyta, bydzie łostatnim dnioszkym naszyj cywilizacyji (eźli by to miôł być tyn 2012 rok, ło kierym sztyjc rzóndzóm roztomajte planieciôrze?).
Po jakiymu take łozwôżani, takô refleksjô? Anó, na mój łostatni gyburstak moja Elza sprawióła mi szejść szykownistych zajdli do piwa i taki kónsztmajsterski, stopieróński strzybny flaszynefner!!!
czwartek, 27 września 2012
Pónbóczek, dzioboł i ... biskup ...
– Mój ty Pónbóczku, jô sie kca nawrócić, hilfuja ludzióm jak ino poradza, ale łóne na mie zółwizół wszyjsko, co łoszkliwe, swolajóm. Chobych niy wiym co dobrygo robiół, to tak by tak bydóm Wóm Pónbóczku dziynkowali a niy mie! Już mie to pierónym dopolóło i tela!
Pónbóczek sie zachichrôł i pedziôł do Lucypera:
– Nó, tóż spróbujymy! Jô cosik zgobia złygo a ty cosik dobrygo; kuknymy co ludzie na to pedzóm.
I kiej tak sie łozprawiajóm idzie sam kole nich baba ze dzieckiym a we gracy dziyrży zbónek mlyka. Pónbóczek szkyrtnółł palcyskiym i ta kanka śleciała na ziym, strzaskała sie i bóło po mlyku.
Baba sie łozjargała, rozciepała i napoczła ryceć:
– Dioski pieróńskie, dziobły cy co, niech to wszyjsko diosi ebnóm, jakisik jancykryst mi szłapa podstawiół lebo co?
Wtynczôs prziloz dzioboł, poślepiôł te szkorupy, nalôł nazôd mlyka do tego zbónka i postawiół babie na dródze. Baba gawcy i blank łogupiała. Praskła na klynczki i rzykô:
– Pónbóczku roztomiyły, srogie dziynki za tyn cud!
A dzioboł tak kuknół i ze takim srogim jankorym pedziôł:
– Nó, i dzisz Pónbóczku jak to jes! A jô roz chocia prôwda pedziôł, pra?
I coby sam niy godać, cy do diosek, cy ftosik inkszy, żôdnymu sie niy wygodzi a już kiejsik żech usłyszôł, co:
Te srogie gôry, kiere nóm we żywobyciu jes nôjbarzij procno ustôć, rychtujóm sie zawdy ze nôjmyńszych ziôrek piôsku (co pedziôł bół już dôwno jedyn móndrok – Friedich Hebbel). I tak mieli my sam i Pónbóczka, i dziobła a terôzki raja na biskupa.
Biskup przikludziół sie do mojij „siedymnôstki” do jednyj katychytki Hanki na katyjmus i napocznół sie tych bajtli pytać:
– Fto jô jes?
Dziecka nic. Nó tóż napoczynô jim tuplikować:
– Łobejrzicie, móm tako srogo kryka, móm goldowy piestrzónek na palcysku, móm tako ci szpicato mycka, tyta na gowie ... nó, to fto jô jes?
Na, to mały Bercik dźwigo graca i gôdô:
– Jô sie tak miarkuja, coście sóm kapelónku na isto srogo kwolno rzić. Pokiel żeście sam ino do nôs wlejźli, ciyngiym sie czymsik kwolicie, pra?
środa, 26 września 2012
Pelcmantel i .... bober!
– Wiysz Ojgyn, moja starô sie zawinszowała, cobych ji spatrzoł na Dziecióntko telki pelcmantel ze afinych łogónów, ze małupicowych chwostów.
– Niy godej? I co Jorguś, poradzisz to ji lajstnóńć? Na isto poradzisz, ja ?
– Wiysz Ojgyn, dugoch medikowôł ażech prziszoł yntlich na te idy. Nale, to ino dô sie możno sporzóńdzić do kupy ze cia.
– Ja? Niy gôdej! Richtik?
– Ja Ojgyn. Ty môsz roztomajte kónszachty i kóndowity, i beztóż tyż bółbyś nôjlepszyjszym kamratym do tego, coch wypokopiół.
– Nó, tóż gôdej, a wartko mi to wytuplikuj! Możno i jô mojij staryj tyż cosik takigo wyłónaca.
– Nó, tóż dôwej pozór Ojgyn! Móm ci już dwa bilety tam a nazôd na fliger do Afriki, jedyn dupny miech, gywera i ... bobera. Miarkujesz, takigo, co to go kiejsik sztyjc we telewizyji pokazowali.
– Jakigo juzaś bobera?
– Nó, takigo ze tymi epnymi, biôłymi a fest łyskajóncymi zymbolami.
– Nó, miarkuja. Ale chopie! Fimlaś chyciół? A dyć każ ty tela małupiców nojńdziesz, coby ci stykło jejich chwostów na pelcmantel?
– Niy fandzol Ojgyn ino dowej dalszij pozór. Kiej my już dofurgnymy do tyj Afriki, karnymy sie zarôzki hań-tam kaj styrcóm te srogie „baobaby” po kierych fórt fyrtajóm te afy. Jô wlejza na sóm wiyrch stroma, blank na wiyrzchowisko i byda tyrpać astami. Małupice bydóm ślatywać na ziym, direkt ci na tego mojigo bobera, łón jim wartko uźre, bajsnie te jejich duge łogóny a ty drab te szwance wciepniesz do miecha. Nó, i to je ino tela, podwiyl niy nafolujesz blank połnygo miecha.
– Nó, ja toch jesce spokopiół. Ale, bo jô wiym?
– Nic sie niy trop Ojgyn wszyjsko bydzie do porzóndku, wartko sie z tym uwinymy.
Nó możno? Nale, rzyknij mi po kiego pieróna ci jesce ze sia ta srogo gywera?
– Anó, to jes nôjważniyjsze ....
– Niy miarkuja! Po jakiymu nôjważniyjsze?
– Wiysz Ojgyn, ta flinta to je skuli tego, iże kiejbych jô śleciôł ze tego „baobabu”, to ty ... zarôzki, wartko, w te pyndy musisz praskóńć ... bobera!
wtorek, 25 września 2012
Naszô gôdka ...
Ślónzôki wziyni sie do kupy i poswali do Pónbóczka delegacyjô, coby sprawiół i wyglajchowôł swój fyjler.
Kiej ino Pónbóczek ujzdrzôł tych naszych ślónskich karlusów festelnie sie zgańbiół. Zatym ździebko pomedikowôł i na doczkaniu pedziół ku tym naszym chopcóm:
– Jezderkusie! Chopy, niy gorszcie sie na mie i wyboczcie mie starymu. To wszyjsko bez tyn pieróński bajzel ze Lucyperym, kiery mi sam we wszyjskim szteruje. Tóż ja, łod dzisioj bydziecie terôzki gôdać gynał tak jak... JO !
poniedziałek, 24 września 2012
Moja życiowô filozofijô...
ale cowiek ze dwióma zygôrkóma nigdy niy ma tego pewny!
Niy filuj tam, kaj żeś sie łobalół,
Kuknij tam, kajś sie kiołzdnół!
Zaziyrej na życie zawdy bez przôdniô szyba, a niy bez zdrzadełko wstyczne !
Ludzie mogóm wóntpić w to, co gôdôsz,
ale uwiyrzóm na zicher w to, co zrobisz.
Bydź miyły dlô ludzi, kiej kletrujesz sie po żdżeblach twojij karijyry,
bo moge być ci jich potrza przi ślazowaniu!
Nigdy cowieku sie niy sprawuj (niy tumacz),
Twojim kamratóm blank tego niy potrza a twoje wrogi tak by tak ci niy uwiyrzóm!
Kiej już na zicher szukôsz pomsty, wyradlij dwa ... groby! Jedyn dlô CIA!
Łopowoga, to niy brak strachu.
To kónszt zachowania sie we jejigo łóbliczu.
Miyj stôrani ło swój wzróst i to bez zglyndu na to, jak srogi bół twój łojciec!
niedziela, 23 września 2012
Ło piwie, ło słepaniu piwa ...
– Môsz copie zimne i poszpluchtane szłapy ... Pewnikiym dziyrżysz ta kufa szago ... Muszisz łobrócić tyn zajdel tak, coby jego gôra zaziyrała ku gipsdece!
– Môsz gorkie i mokre szłapy ... Pewnikiym ci fest po piwie na blaza nacisło ... Stóń se kole jakigosik psa i festelnie jamruj jaki to tyż łón jes niymoreśny!
– Piwo jes dlô cia pierônym za ciynkie, za słabe ... Moge być, co ty chopie môsz już prózny zajdel ... Napasztnij kogosik, coby ci fóndnół jesce jedna laga!
– Ściana na drugij zajcie szynku jes ugarniyrowano neónlampóma ... Prasknółeś na pukel na dyliny i zaziyrôsz terôzki na gipsdeka ... Prziknółtluj sie pociynglym z koplóm do szynkwasu !
– Môsz chopie we pycholu pôłno sztómli ... Prasknółeś, sfalółeś sie pyskiym na dyliny! ... Musisz juzaś przikrymplować pociynglym ze koplóm do tyjki !
– Piwo niy mô dlô cia żôdnego smaku i môsz jesce ku tymu łoszpluchtanô hymda ze przodku ... Niy łozewrziłeś pychola lebo przityknółeś ta szopa piwa niy do tyj richticznyj tajli gymby ... Pokwanckej sie do haźlika i tam ździebko poturnuj jak sie te piwo słepie!
– Dyliny zdôwajóm ci sie deczko niyłostre, niyrichtik je poradzisz ujzdrzić ... Gawcys sie na sóm spodek kufy ... Spytej jakigosik kamrata, coby ci fóndnół jesce jedna laga piwa!
– Te szynkowne dyliny festelnie ci sie kolybiómóm ... Cheba cie już ze tyj knajpy smycóm na luft ... Dej sie festelnie pozór eźli kludzóm cie do inkszego szynku abo kcóm cie wytrzaść na pychol za dźwiyrze !
– Wszandy naobkoło jes dziwocnie ćma ... Szynk już jes pewnikiym zawarty ... Wyszpekuluj, wycyrkluj ze gospodzkim, kaj tak na isto ty terôzki miyszkôsz!
– Taksa łorôz nafolowano jes jakimsik farbistym flapsym ... Wysłepôłeś możno wiyncyj piwa niźli poradzisz szczimać ... Zadekuj, zaszpóntuj na fest swój pychol, coby tego flapsu niy bóło jesce wiyncyj!
– Wszyjskie sie na cia gawcóm i chichrajóm sie choby nôjynte ... Pewnikiym tanciyrujesz na ladzie we tym szynku ... Musisz terôzki dôwać pozór, coby ślecieć gynał na jakigosik fetownego chopa, cobyś sie kostyrów niy szczaskôł!
– Piwo niy mô swojij zwykowyj farby, jes blank klar ... To niy ma piwo, to jes woda; ftosik cie kce blank do trzyźbości dokludzić ... Prasknij zarôzki chopie tego istnego kufóm bez łeb!
– Łómióm cie i targajóm grace, kichol môsz choby klómka łod zôkrysti i ino filip môsz blank klar ... Bóła festelno haja i szarpacka we szynku ... Przeprôszej terôzki wartko wszyjskich, kierych trefisz, coby ci juzaś chopie niy nadubali i niy ściorali cie do imyntu!
– Żôdnego naobkoło niy boczysz, żôdnego niy wiysz, a i tyn plac tyż ci sie zdô blank cudzy ... Trefiółeś niy na tyn fajer na kiery cie napytali ... Spytej sie gibko cy majóm sam piwo za kiere niy musisz bulić ani złocioka!
– Twoje śpiywanie to ino jes charcynie i wiskanie choby fto kota łobdziyrôł ze skóry ... Piwo pewnikiym jes za ciynkie, za słabe ... Szluknij sie dwa lebo trzi razy tela tego piwa i bydzie wszyjsko do porzóndku!
– Niy mogesz sie chopie spómnieć, zaboczółeś blank sztrofki ze tyj śpiywki ... Piwo jes festelnie sztramskie ... Zagrej sie na ciji lebo na luftowyj gitarze!
Kuknijcie! Mocka tego wszyjskigo sam idzie wytuplikować, wyeklerować coby chopy mieli anóng, coby chopy poradziyli sie wystawić – a baby tyż na isto do łostatka spomiarkowali – iże słepanie piwa niy jes tak blank ajnfach nikiej by sie to kómu zdało, prôwda chopy?
sobota, 22 września 2012
Klinika....
Co tam byda wiela tuplikowôł. Przeca kôżdy porzómny chop to miarkuje. I tyż styknie, co rzykna, iże Bercik przipytôł mie na abszicfajer swojigo synka, kiery sie za dwa tydnie bydzie żyniół. Nic, ino cowiekowi sie zdô co zarôzki wykopyrtnie, świtnie abo ... dokulwito sie do Pyjtrowego szynku na piwo.
Łorôz glingo telefółn. Ludzie! Choby fto ściep ze trzecigo sztoku ze piytnôście piyrwyjszych kanków na mlyko. Abo, choby praskli żeleźnianne dźwiyrze we werku. Chnet umrzitniynty, blank niy mónter biera te cedzitko do dakla ... ale ze daleka, coby mi palica niy pukła ...
– Halo! Klinika ...?
– Jezderkusie! Jakô klinika? Cowiek niymocny, po chopsku, po gorzôle, ale coby zarôzki ci ze lazarytu glingali?
Ciepnółech dyć cedzitko na widołki i biera sie coby jakisik ómszlag sie na łeb prziflostrować.
Drrr, drrr, drrr... zasik telefółn.
– Halo, halo! Klinika ...?
– A dyć dejżysz ty pierónie pokój ze tóm klinikóm, bo kiejbych cie scopiół, miôł sam cie przi sia, to jakbych cie prasknół bez pysk, to byś sie na isto swojimi szłapami deknół!!!
I juzaś gichnółech cedzitko na widołki. Kwilka pokój. Możno ci już niy bydzie cowieka tyn diosecki łochyntol szterowôł? Możno udo sie mi trefić zeltrówkóm do szolki, coby chocia ździebko do tego chyrtónia nakidać podwiyl niy lajstna sie sznapsa ze piwym.
Drrr, drrr, drrr ... biera ta suchôwka i już kca gizdowi nazdać choby świni do grotka aże suchóm a tu Bercik zachrapociałym głósym, sztimóm choby tyn côłki Armstrong gôdô:
– Ojgyn, niy łodkłodej, doczkej kwilka. Jô cie ino kciôł spytać eźli szlukniesz jakigosik maluśkigo ... „klinika”?
piątek, 21 września 2012
Jajca na tygliku ...zecaj
Nałónczôs kiej baba rychtuje tymu swojimu chopowi śniôdanie (zecaj, szpigelajery) tyn chop nôgle wlôz do kuchyni i gôdô do tyj swojij babeczki:
– Opaternie ... opaternie! Dociep deczko masła! Ło mój ty Bożycku! Warzisz za tela narôz. Za tela!
Chebnij te jajca! Terôzki je chebnij! Potrza jesce wiyncyj masła! Ło mój ty Bożycku! Kaj terôzki znojdymy wiyncyj masła?
Dej pozór! Zarôzki ci sie te jajca przichycóm!
Łostróżnie! Łostróżnieeee! Pedziołech łostróżnie!
Ty to nigdy mie niy suchôsz, jak warzisz! Nigdy!
Chebnij je, chebnij zarôzki te jajca! Aboś ty łogupła! Sfiksowałaś do imyntu! Piere ci na dekel!
A niy przepómnij te jajca posolić!
Wiysz, iże zawdy przepóminôsz jajca posolić! Posól je, a zarôzki!
Sól babo, sól!
Babeczka tak filuje na swojigo chopa, wyblyszczô gały i rzóndzi:
– Chopie, co ze cia? Co cie chyciyło? Miynisz, co jô niy miarkuja jak sie parscy zecaj?
Na to chop już zmiyrnie i poleku łodrzyk:
– Niy, jô ino kciôłech ci pokôzać jak to wyglóndo, kiej jô lynkiyruja naszym autokiym a ty siedzisz wele!
czwartek, 20 września 2012
Eźli sóm baby łoszkliwe?
Łóńskigo roka fajrowali łóni śtyrdziyści lôt po wiesieli, znacy rubinowe gody. Gościna bóła festelnie wydarzónô. Byli chnet wszyjskie przociele i familijanty. Po łodyjńściu byzuchantów chop tak gynał ci zmustrowoł ta swoja babeczka i rzyknół ku nij:
– Moja ty roztomiyło! Śtyrdziyści lôt tymu nazôd niy mielichmy nicego za tela, mieli my ino maluśke i jesce niy umyjblówane pomiyszkanie, niy mielichmy jesce gryfnistego autoka ani bali i telewizora. Nynali my na takim ci madracu pokładziónym na dylinach ...
Alech miôł ci kôżdô noc szumny zeks ze dwadziestopiyńciolytnióm, gorkóm, napolónóm i łostróm jak paprika chili blóndinóm.
– Nó, i? – pytô sie opaternie ta babeczka swojigo chopa.
– A terôzki mómy szykownisty dóm za trzista tysiyncy złotków – prawi dalszij chop. – Mómy trzi autoki po śtyrdziyści tysiyncy we wercie kôżdy, ku tymu srogi hamerikóński prykol wodny, basing na placu, „sauna” i trzi srogachne plazmówe telewizyjory.
– Nó, i co dalszij kcesz mi pedzieć chopecku? – pyto sie deczko znerwowano tóm gôdkóm baba.
– A terôzki – rzóndzi ze rułóm chop – śpia we nocy ze szejśćdziesiyńciólytnióm, siwiyjóncóm murchlóm we kieryj niy łostało nic ze dôwniyjszyj namiyntnóści...
Baba jak zaobycz pôłno zrozumiyniô dlô chopowych problymów kukła ci na niygo wyrozumie i libeźnie, i rzykła:
– Proszã cie bardzo, deptej kaj kcesz i wysznupej sie nowô, szykownisto, wizgyrno i gorko dwadziestopiyńciolytniô blóndina ...
– Ja? Gôdôsz? Na isto? – uradowôł sie chop.
– ... a jô już ci sie wystaróm ło to, cobyś juzaś nynôł we jakimsik tónim familoku na madracu pokładziónym na dylinach i coby cie juzaś niy bóło stôć ani na autok, ani bali i na blank maluśki telewizyjor !!!
środa, 19 września 2012
Dziynki...
Kiej ftosik na dródze napasztnie Amerikóna i rzyknie do niygo:
– How do you do? To tyn zarôzki luftuje zymbiska, lachnie sie i gôdô:
– Good! Fine! All right! I’m feeling well!
Kiej ftosik juzaś sztopnie Miymca i sie go tyż spytô:
– Wie geht es Ihnen? To taki Miymiec zarôzki tyż gybis pokazuje i ze śmiychym rzóndzi:
– Fein! Gut! GroBartig! Wohl! „Gesund und monter!!!!
A kiej tak nagabnóńć, zaszterować Polôka:
– Co tam u ciebie, co słychać? Tóż zarôzki napocznie łozprawiać, iże go zymbiska targajóm, mô platfus, klamfadry i plynckiyrze, starô go ciyngiym nerwuje i świekra poradzi mu tak dopolić, coby móg jóm na suchyj aście hangnóć. Ku tymy jesce jejigo dziecka niy sóm usuchliwe a we robocie majster dowo mu nôjgorszô robota i pies łod tego łoszkliwca sómsiôda, ciyngiym mu srô na jejigo sztrółdekel.
I wiycie co jô wypokopiół sie kiejsik dôwnij? Ano, skuli tego coch mocka po świycie wandrowôł i moga rzyknóńć ło sia, iżech jest jakisik tam Ojropyjczyk. A juzaś beztóż, coch jes Polôk, musza być i wajała, szkamrała. I kiej tyż mie ftosik na dródze napasztnie:
– Ojgyn, i co tam u cia? Jak ci leci? Wartko mu poradza łodpedzieć:
– Dziynki! Corôzki gorzij!!!
I tak nikiej Miymiec lebo Amerikón krótko, znacy kurz und bindich, i jak echt Polôk – ździebko żech pojamrowôł, pra?
wtorek, 18 września 2012
Dwa ausgangi ....
– Wiysz synek to je tak – napoczynô tuplikowanie łojciec. – Zawdy môsz we swojim żywobyciu dwa ausgangi ze kôżdyj zituacyji. Terôzki tyż:
Abo terôzki sie łożynisz, abo pójńdziesz na stowka i łostaniesz wojôkiym.
I zaś môsz dwa ausgangi:
Kiej sie łożynisz, to môsz na zicher przedrzistane. Ale, kiej ty pójńdziesz ku wojokóm, zasik môsz dwa ausgangi:
Abo bydzie krucafuks chnetki wojna, abo ji blank niy bydzie.
Kiej ciwojny niy bydzie, to môsz przedrzistane. Nó ale, kiejby wojna bóła, juzaś môsz dwa ausgangi:
Abo cie weznóm do lazarytu haźliki pucować, lebo możno cie prziflostrujóm do tych srogich kanółnów.
Kiej cie zebieróm do lazarytu, to môsz juzaś przedrzistane. Ale, kiejby cie tak namiyniyli ku kanółnóm, to tyż juzaś môsz dwa ausgangi:
Abo cie zarôzki zatrzasnóm na wojnie, abo bydziesz jesce żół.
Kiej bydziesz żół, to môsz zółwizół przedrzistane. Ale, kieby cie zatrzaśli, to zaś môsz dwa ausgangi:
Abo cie pochowajóm we piôchu, abo we jakimsik lesie.
Eźli cie pochowajóm kajś we piôchu, to môsz na fest przedrzistane. Nale kiejby cie tak pochowali we lesie, to zasik môsz tuplowane ausgangi:
Abo wyrosnóm tam na cia blumy, abo możno jakisik strom.
Kiejby tak wyróśli na cia blumy, to môsz na zicher przedrzistane. Nó ale, kiej zaflancuje i wyrośnie na cia , twoijich zezwłókach strom, dubelt môsz juzasik dwa ausgangi:
Abo cie przełónacóm na bigelbrety, abo możno przemelajóm na szajspapiór.
Ło wiela ze cia zbajstlujóm bigelbrety, to môsz na zicher przedrzistane. Nó ale, pokiel cie przełónacóm na szjspapiór, zasik môsz dwa ausgangi:
Abo cie łobieszóm we chopskim haźliku abo możno inakszij – we babskim.
Eźli cie wciepnóm do chopskigo aptrytu, to môsz juzaś przedrzistane, a eźli do babskigfo haźlika – to môsz juzaś dwa ausgangi. .....
– Niy chichrać sie mi tam we winklu! Wy tam!
– Abo cie synek wychechlajóm ze zadku, abo wyszkyrtnóm ze ... przodku.
Kiej cie wyłónacóm ze zadku, to môsz na zicher festelnie przedrzistane. Nale, ... kiejby cie tak wymelali do imyntu ze przodku to ... dej sie synek pozór! To gynał tak chobyś sie chopie przodzij łożyniół !!!
poniedziałek, 17 września 2012
Czamu jô wyciep sekrytarka ?
Kiejech jechôł do roboty, czułech sie taki jakisik samótny i taki możno (jak ci to móndroki gôdajóm) – „niydowartościowany”. Kiejech ino wlôz do biura moja sekrytarka szykownie mi powinszowała na tyn mój gyburstak i na doczkaniu poczułech sie ło wiela lepszij. Ftoś jednakowóż łó mie pamiyntôł!
Miôłech mocka roboty i bakołech tak możno do drugij po połedniu. Kole tyj godziny wlazła rajn do biura ta moja sekrytarka i rzykła ku mie:
– Dzisiôj jes taki gryfny dziyń, na przidôwek jes wasz panoczku gyburstak, to możno wykludziyli by my sie tak do kupy do jakigosik restałrantu, zjedli wroz sztramski i szmektny łobiôd?
Zarozki żech sie zgódziół i to ci bóło nôjmilyjszô rzec, jako żech łod rańca usłyszôł. Pokwnckali my sie wroz do takigo na isto całbrownygo restałrantu, zjedlichmy szmektny łobiôd we przijymnyj atmósfyrze i wysłepali my pôrã lampusów wina. We dródze powrótnyj do biura ta moja roztomiyło sekrytarka pedziała mi jesce:
– Dzisiôj jes taki na isto piykny dziyń. Eźli my muszymy sie terôzki wrôcać nazôd do teg łoszkliwego biura?
– Nó, tak po prôwdzie, to niy muszymy! – łodpedziôłech dziołsze.
– Nó, to pódźmy dó mie – dała do wymiarkowaniô sekrytarka.
U nij szluknyli my sie jesce po bómbce kóniaku, połozprawiali deczko a łona na łostatek zasógiyrowała:
– Cheba niy môsz nic na prociw tymu, jeźli jô pójńda do drugij izby i przebleka sie we cosik barzij wygódnygo?
– Jezderkusie, nó przecamć! – zgodziółech sie bez kwilki wahaniô.
Poszła pomaluśku do drugij izby, a łobyrtała ku tymu łogibami jak jakosik Claudia Schiffer abo inkszo Naomi Campbell (tyż ci bóło łopolóno choby razinku przikludziyła sie ze Ygiptu) a po pôruch minutkach wylazła ze tabletym na kierym bóła szykownisto torta do kupy ze ... mojóm staróm, dzieckami i Świekróm. Wszyjskie mi piyknie zaśpiywali „Sto lôt” a jô... a jô... kurwa... siedziołech na zofie we samych fuzeklach !!!
niedziela, 16 września 2012
Sprawónki ...
– Fajniście bóło, prôwda? – zapewnióła azistujóncô mu we tyj eksztrymalnyj impryzie Beata Szydło. – Ino za tela bóło tam dziynnikôrzy.
– Przikludziyli sie naskwoł skuli wôs panoczku prezesie – przipómniała wiceprzewodniczóncô PiS-u. – Kcieli na zicher uwidzieć, jak tyż to ujawniół pón, panoczku prezesie, sago prôwda ło reskiyrowaniu Polskóm Tuska.
– Kilo jabek śtyry złocioki! Tytka cukry 6,60! Dziesiyńć jajec 7,90! – Kaczyński ze szadyndrojńdóm wykłôdôł na tisz kolyjny towôr ze słómiónki. – Za mojich czasów wszyjsko bóło mocka tóńsze!
– Wy, panoczku prezesie, przipómnieliście Tuskowi, na czym tak prôwdóm spolygô ajnfachowe żywobycie – dociepła przichlybnie posłanka ze Chrzanowa. – Niy lajstliście sie ino panoczku prezesie ... gazu!
– Boch blank ci niy wiedziôł, eźli biere sie go do flaszki abo tyż na wôga! – wymówiół sie Małosrogi Kaczyński.
– Ja, ja ... kiejsik bół prózny kilszrank, a dzisiej jes pôłny koszyk! To ci jes richticzny polityczny „marketing”! – fascyniyrowała sie Beata Kempa. – Na zicher we nôjbliższyjszym welónku ludzie wystawióm Tuskowi rechnóng!
– Ale, ale ... kaj jes tyn mój rechnóng za te sprawónki? – przerwôł jij Kaczyński.
– Musza go łoddać naszyj buchalteryji. Wciepnymy go kost finansjyrówaniô partyji politycznych.
– Za Boga niy! – prezes PiS kuknół na ta swoja protygówanô choby na idjółtka. – Przecamć zabulółech ze włóśnyj kabzy, a rechnóng môcie zarôzki poswać ... Tuskowi ... ale tak, coby wszyjske ło tym gynał wiedzieli!
– Spanialiście! – zaszeptłała ze umiyłówaniym Beata Szydło.
– E tam, ganc ajnfach – łodpedziôł pomiyrnie Jarosław Małosrogi Kaczyński.
Posłanka deczko sie zawahała.
– Wybôczóm mi łóni, panie prezesie ... ale jô jednygo niy poradza spokopić. Po jakiego dioska, panoczku, spómnieliście ło tóńszych sprawónkach we „Biedronce”? Przecamć ludzie cheba niy mieli miarkować, iże łobralichmy naskwol nôjdrogszy sklep we dziylnicy ...
– A po jakiymu niy?
– Bo, to wyglóndô na jakosik ryklama roztomajtych markytów. Włóściciyle małych sztandów bydóm sie gorszyć, bydóm mieć żôl, kiej kóntmany ustanóm u nich robić sprawónki....
– A dyć kaj tam! – lachnół sie pod fusiskiym Kaczyński. – „Ciymny lud to wszyjsko ... kupi! – jak pedziôł nasz móndrok Kurski.
A jô juzaś prziszołech na te idy, kiejech przeczytôł artikel Pawła Wakuły we takim cajtóngu „Angora”.
sobota, 15 września 2012
Cygany i inksze miglance ...
„W cyntrum miasta dniô kôżdygo,
Trefisz wdycki co nowygo:
Jedyn żebrze, drugi prosi,
Cygón rzyko, szkartka nosi.
Tyn zbiyrô na łoperacyjô,
Drugi dzieckóm na kolacyjo,
Juzaś inkszy coś sprzedowo
I kasyta wcisko nowo.
Sztyjc promocjo, sztyjc żybranie,
Sprzedowanie, warjowanie!
Już łod tego biere sranie !!!”
Dôwnij to po placach elwry i lajermany łamziyli. Nale łóni to i swój hónor mieli, niy ino coby na fecht gymzić, ale i ludziska przed familokami zabawić.
piątek, 14 września 2012
Ynglyndery...
– A kaj tyż to sie podziôła lady Mary?
– Lady Mary leży kajsik tam na górze – łodpedziôł ze rułóm lord James.
– Tedyć, jô wlejza tam dó nij na kwilka – gôdô Lord John i opaternie wstôwo.
Wlazuje po maluśku po słodach i po łoka mrziku straciół sie za dźwiyrzami jednyj ze izbów we zómku u lorda Jamesa. Po jakisik dugszyj kwilce wrôcô sie nazôd, dyszkretnie poprôwiô swoji prziłodziyni i siadô po milczóncku naprociw lorda Johna. Gôdka jakosik sie niy klyji, totyż dźwigô szolka ku gymbie i szluko kapka tyju. Zatym, wykrziwiô gymba ze łobrzidzyniym i rzóndzi:
– Tyn tyj jes ci jakisik łoziómbióny!
Na to ci tyn côłki lord James łodrzykô ze takim langy lajtóngym:
– Nó niytyboże, nic dziwnygo, przeca śleciało już bez trzi dni jak lady Mary sie ... zemrziło!!!
czwartek, 13 września 2012
Wytrzyźbiôłka ...
– Zwobiajóm cie rajn, do strzodka, a nastympnie przekludzajóm cie do czegosik, co do złudzyniô przipóminô pomieszczynie na jakisik inkszyj planycie. – tak ci mi łozprawiôł kiejsik jedyn mody karlus Michael ze Manchesteru, Brington abo Glassgow, kiery na same spómniynie napoczynô sie jónkać i szwandrusić.
– To na isto prôwdziwo hruza i festelnô sumeryjô – prawi z bobkami w galotach dalszij. – Nôjprzodzij fóndnóm ci brałza, ale woda, kiero śnij ciurlikô jes blank zimnô. Zatym przikrymplujóm ci twoje grace do côrnego prykola skórzannymi pôskami. Bez łoka mrzik ze twogóm, iże to jakisik ekszperimynt biólogicny abo napoczniyńcie jakijsik „sadomasochistycznyj” órgiji. Dalszij to już jes ino jesce gorzij, ganc ajnfach cowiek leży côłkimi godzinóma, kamratctwo take ci barzij łoszkliwe, niy ma piwa ani telewizora. A na przidowek z rańca wystôwiajóm ci za wszyjsko pierónym srogi rechnóng.
– A próbowaliście panoczku dowiedzieć sie, uzdać kaj żeście tak na isto sóm? – pytóm sie tego istnego.
– Plac Jana. Wszyjskie powtôrzali: plac Jana – na dźwiynk tych ci słówecek Michael skulół sie we zeslu. – Na wszeli zdarzyni próbowołech ci sie sóm do wszyjskigo prziznać, ale żôdyn niy rozumiôł, niy miarkowôł po ynglicku. Powtôrzali mi ino ciyngiym: okej, okej. Nôjgorszyjsze, iże mie niy kcieli tamstela wypuścić, niy kcieli mie uwólnić aże do czasu ... kiejech wytrzyźbiôł.
Michael chytô sie za palica i łobyrto nióm ze niydowiyrzaniym:
– To jes łokropiczne, sprzyczne ze prawami cowieka!
– A po jakiymu sprzyczne ze prawami cowieka? – pytóm sie go opaternie.
– A dyć niy błoznujcie panoczku. Fto to widziôł, wypuszczać blank trzyźbygo zagranicznygo, tym barzij ynglickigo turisty na hulica ło siódmyj ło szaroku. Tóż to dyć żysz diosecke bestwiynie sie i krziwdowanie. Przeca jô niy po to sie sam ze mojimi kamratami do waszygo kraju przikulwitôł, coby być ... do kna, blank trzyźby!!! – nerwuje sie festelnie tyn côłki Michael ze Manchesteru, Brington abo Glassgow.
środa, 12 września 2012
Śniôdanie....
– Hej, Bercik, co ty tam tak kwyrlosz? – pytô sie kamrata Antek.
– A dyć dzisz, iże jô sam cosik sznupia, zuchtóm, hledóm – łodpedziôł Bercik. – Szaket mi sam do tego aptrytu skipnół i niy poradza go znojść.
– A smól to, przecamć niy bydziesz go, terôzki po tym jak ci śleciôł do tego haźlika, na sia nosiół, pra?
– Anó, môsz prawie. Ino dzisz, we kabzi tego szaketa miôłech moje śniôdanie – łodpedzioł ze rułóm Bercik i sznupôł dalszij.
wtorek, 11 września 2012
Rozpamiyntej, rozwôż to ... a twoji włôśne życie na isto kiejsik podziynkuje ci za to!
– Dzisiôj mómy srogsze budónki i szyrsze drógi, ale niższyjszô strzimałość i wynższyjsze horizónty.
– Wydôwómy na wszyjsko wiyncyj, ale mynij sie radujymy.
– Mómy srogsze chałupy, ale myńsze familije. Mómy wiyncyj ulekcyniô, ale mynij czasu.
– Na isto wiyncyj wiymy, ale mynij poradzymy spokopić.
– Mómy wiyncyj medikamyntów, ale mynij zdrowiô.
– Powiynkszylichmy już ci to, co posiôdómy, ale pomyńszómy nasze werty.
– Gôdómy mocka, przajymy maluśko – niynôwidzymy ... czynsto.
– Pofurgli my, ludzie ze tyj Ziymi na Miesiónczek tam a nazôd, ale procno nóm przyjńść na drugo zajta hulicy abo na inkszy sztok, coby gynał poznać naszych sómsiôdów.
– Fasnyli my już „Kosmos”, ale procnie nóm zójńść do naszygo wnóntrza.
– Mômy corôzki srogsze geltaki, ale na isto myńsze werty „moralne”.
– Fóngujymy we czasach srogszych lałfpasów i dobrôwóli, ale myńszych uciychów.
– Mómy moc jôdła, ale maluśko wertów łodżywczych.
– Fóngujymy we czasach, kiej potrza dwiuch gyhaltów na wycug, na jôdło i kust naszyj familije, ale szajdóngów jes corozki wiyncyj.
– Żyjymy w czasach gryfnistych chałupów, ale ... corôzki wiyncyj chałpów jes roztrzaskanych.
Beztóż tyż forszlaguja dzisiôj Wóm wszyjskim do kupy, i kôżdymu przedsiã:
– Niy trzimej nicego na niykożdydniówô przileżitość, bo przeca kôżdy dziyń jes ci takóm niykożdydniówóm przileżitościóm.
– Szukej wiydzy, czytej wiyncyj, zicnij sie przed familokiym i dziwej sie na widoki i niy medikuj ło swojich potrzybach.
– Przetrôw, spyndzej wiyncyj czasu ze swojóm familijóm i przocielami, jydz twoji umiyłowane jôdło, nawiydzej miyjsca, place, kiere na isto môsz jesce festelnie rôd. Życie przeca jes takim lyńcuchym łoka mrzików przijymnóści a niy ino gyfechtym ło przeżycie.
– Używej kristalówych lampusów. Niy łostawiej swojich nôjlepszyjszych parfinów na lepszyjszo przileżitość. Używej jich, kiej ino môsz na to szkrabka.
– Wyciep ze swojigo słównika take ałsdruki jak: „kieregoś dnia” abo „kiejsik”.
– Naszkryflej yntlich tyn brif, kiery kciôłeś już „kiejsik” napisać.
– Rzyknij swojij familiji i przocielóm jak festelnie môsz jich wszyjskich rôd.
– Niy łodkłôdej niczego, co ci poradzi prziniyść uśmiych i zadowolynie.
– Kôżdy dziyń, kôżdô godzina, kôżdô minutka jes naprôwda niypotkanô. I blank niy przijńdziesz na to, podwiyl niy bydzie to twoja łostaniô minutka.
– Eźli jeżeś k’tymu fest zajimany, coby podziylić sie tym ze kimsik, kogo môsz na isto rôd i gôdôsz terôzki do sia: „wyprôwia to kiej indzij”, to pomedikuj ino, iże te „kiej indzij” moge już nigdy niy nadyjńść!
poniedziałek, 10 września 2012
Pónbóczek, dzioboł i ... biskup ...
– Mój ty Pónbóczku, jô sie kca nawrócić, hilfuja ludzióm jak ino poradza, ale łóne na mie zółwizół wszyjsko co łoszkliwe, swolajóm. Chobych niy wiym co dobrygo robiół, to tak by tak bydółm Wóm Pónbóczku dziynkowali a niy mie! Już mie to pierónym dopolóło i tela!
Pónbóczek sie zachichrôł i pedziôł do Lucypera:
– Nó, óoż spróbujymy! Jô cosik zgobia złygo a ty cosik dobrygo; kuknymy co ludzie na to pedzóm.
I kiej tak sie łozprawiajóm idzie sam kole nich baba ze dzieckiym a we gracy dziyrży zbónek mlyka. Pónbóczek szkyrtnółł palcyskiym i ta kanka śleciała na ziym, strzaskała sie i bóło po mlyku.
Baba sie łozjargała, rozciepała i napoczła ryceć:
– Dioski pieróńskie, dziobły cy co, niech to wszyjsko diosi ebnóm, jakisik jancykryst mi szłapa podstawiół lebo co?
Wtynczôs prziloz dzioboł, poślepiôł te szkorupy, nalôł nazôd mlyka do tego zbónka i postawiół babie na dródze. Baba gawcy i blank łogupiała. Praskła na klynczki i rzykô:
– Pónbóczku roztomiyły, srogie dziynki za tyn cud!
A dzioboł tak kuknół i ze tel]]akim srogim jankorym pedziôł:
– Nó, i dzisz Pónbóczku jak to jes! A jô roz chocia prôwda pedziôł, pra?
I coby sam niy godać, cy do diosek, cy ftosik inkszy, żôdnymu sie niy wygodzi a już kiejsik żech usłyszôł, co:
Te srogie gôry, kiere nóm we żywobyciu jes nôjbarzij procno ustôć, rychtujóm sie zawdy ze nôjmyńszych ziôrek piôsku (co pedziôł bół już dôweno jedyn móndrok – Friedich Hebbel). Iat mieli mysam i Pónbóczka, i dziobła a terôzki raja na biskupa.
Biskup przikludziół sie do mojij „siedymnôstki” do jednyj katychytki Hanki na katyjmus i napocznół sie tych bajtli pytać:
– Fto jô jes?
Dziecka nic. Nó tóż napoczynô jim tuplikować:
– Łobejrzicie, móm tako srogo kryka, móm goldowy piestrzónek na palcysku, móm tako ci szpicato mycka, tyta na gowie ... nó, to fto jô jes?
Na, to mały Bercik dźwigo graca i gôdô:
– Jô sie tak miarkuja, coście sóm kapelónku na isto srogo kwolno rzić. Pokiel żeście sam ino do nôs wlejźli, ciyngiym sie czymsik kwolicie, pra?
niedziela, 9 września 2012
Pônbóczek .... i Żyd
– Jaki jes u wôs zizdym hiyrarchii – pytô sie rabin.
– A po jakiymu sie łóni mie ło to pytajóm? – gôdô tyn nasz katolicki kapelónek.
– Nó, jake sóm u wôs słody do karijyry, cym idzie u wôs łostać? – pytô Żyd.
– Nôjprzodzij sam u nôs to idzie być wikarym, takim kapelónkiym do wszyjskigo.
– A niyskorzij, to kim jesce ? – pytô sie juzaś Żyd.
– Anó, niyskorzij to idzie łostać farorzym, kiej ino tak bydzie kciôł nasz biskup. – gôdô na to kapelónek.
– Gôdajóm łóni farorzym, ja? – niy dôwo pokój tyn rabin. – A jesce niyskorzij, po farorzowaniu, to cym ?
– A niyskorzij to idzie łostać u nôs biskupym – wiedzóm łóni, ja? – gôdô ci tyn nasz kapelónek.
– Tyż gryfnie, tyż szykownie, nó ale jesce niyskorzij to cym ? – pytô dociyrny rabin.
– Nó, po biskupie to już ino kardynałym !
– He, he, a zatym cym jesce? – frechownie sie pyto tyn rabin.
– Nó, jesce niyskorzij to mogóm takigo kardynôła wywelować bali i na samygo papiyża ! – miarkujóm łóni?
– Na papiyża, na papiyża ... a jesce niyskorzij to co ? – tyn rabin jes już festelnie łoszkliwy i wrazidlaty.
– Nó, cheba łóni niy miarkujóm, co nasz ksiynżoszek, nasz kapelónek, biskup, kardynôł i na łostatek papiyż moge łostać samym Pónbóczkiym ? – pytô sie kapelónek i już ci go mory bieróm.
– A dzisz go, a miarkujecie kapelónku, a ... u nôs to sie jednymu przitrefiyło !!!
sobota, 8 września 2012
Pouczka...
– Seblykej sie! A zarôzki mi sie sam do kna seblykej!
Dziołcha, ździebko zlynkniónô zituacjóm, tóm côłkóm gôdkóm tego istnego, a jesce barzij dwadziestopiyńciogradusowym mrózym, wartko zrobiyła, co ci ji tyn istny kôzôł. Kiej już stôła sagusinkô i po bosoku na śniygu tyn szarmski chop, tyn istny łozkôzôł:
– A terôzki gibko kulej sznyjmana (bałwana)! – I skuli tego, coby niy prociwiała sie za tela, prasknół dwa razy ze tyj gywery w luft.
Dziołcha ciepła sie do turlikaniô śniygowych kuglów, i tak możno po godzinie, stôł już szykowny sznyjman, i to jak malówany. Miôł ci tyż łón jesce i śniygowe grace, i kichol ze kóńska gôłyńzi. Za to ta dziołcha blank ci ściyrpła łod tego mróza. Jeji kónszaft („klient”) skukôł, schróniół ta gywera, łowinół frela rubóm dekóm i zebrôł nazôd do tyj swoji wili. A tam ci juzaś gorzyjóncy kóminek, kawiyr, wrzawy grzóniec i mankulinô muzyka. Kiej ci już ta frela, ta szykownô świyrgołuszka łodzyskała mółwa piyrsze, co zrobiyła to bóło festelnie wyrycane pytani:
– A co to do dioska miało wszyjsko geldować!?
– Dzisz, moja ty roztomiyło i szykownô – łodpedziôł ze rułóm tyn istny chop. – Jô już ci jes lichy jak na chopa, jô już niy ma taki wizgryny, jô niy jeżech już ci taki sztramski we prykolu nale, dziynka tymu sznyjmanowi miynia, iże ta noc dzisiyjszô, ta piyknô noc łostanie ci we pamiyńci na côłke życie!
piątek, 7 września 2012
Pies...
– Suchej ino Bercik, kuknij sam drabko bez łokno, bo cosik mi sie zdô, iże twojigo psiôka ałtok na śmiyrć przejechôł !
Bercik kuknół bez te łokno i gôdô:
– A dyś skany? To przeca niy jes mój Azor.
– Nó, ale przifiluj, podziwej se gynał! – pado na to Jorguś. – To juścić jes twój pies. Przeca mô taki sóm côrny chwost ze biôłymi flekami, flekaty dakle....
– Jezderkusie Jorguś. Dyć ci gôdóm, co to niy ma mój Azor ! – pado Bercik już fest znerwowany.
Kuknół ale jesce rółz i ze rułóm gôdô:
– Nó, możno to i sztimuje, mój Azor miôł côrny trółdel, côrny łogón ze biôłymi flekami, miôł tyż flekaty dakle, ale niy bół ci aże taki ... plaskaty!
czwartek, 6 września 2012
Idzie sie dogôdać.
– Poleku, poleku – pado na to Acik. – a po jakiymu razinku tyś sie tyn sporszy nafolowôł na twój talyrz?
– A ty, a ty jak byś zrobiół, kiejbyś bół na mojim placu? – pyto sie Lojzik.
– Nó, jo to bych pewnikiym wzión sie przodzij tyn myńszy !
– Nó, i dzisz! Coż to kcesz? Jô sie zarôzki tak spomiarkowôł i beztoch zarôzki –coby sam miyndzy nami niy bóło bajzlu – wziónech sie tyn sporszy!
środa, 5 września 2012
Fto sam reskiyruje
– Przeca to klar, iże jô – mrónknół filip. – Jô to wszycka ruguja, łobadóm.
– Belafastry, plytnie ! – szprajcli grace. – My sam robiymy nôjwiyncyj ... zarobiómy, przismycymy do dóm geltak ...
– A, kaj tam – westchnyli szłapy. – Przeca to my tu reskiyrujymy, uzdowómy kaj pójńdymy, we jakim kiyrónku i tam tyż zawdy kroczómy.
– A psinco prôwda! – łodezwali sie ślypia. – My sam sóm szefóma, my ino wszyjsko poradzymy ujzdrzić i tak po prôwdzie nic nóm niy sorknie, ani niy śmietnie.
– To wszyjsko gówno prôwda – rzykła na to trownica. – To jô tu byda sprawiała, regirowôła, bo jô wyrôbióm wóm wszyjskim enyrgiô, procnie bakóm i wszyjsko, co wećkocie – trôwiã. Bezymie padniecie jak sznity na asfalcie ...
– O niy! Jô sam byda na isto szefym – nôgle łodezwała sie dupa, ftorô do terôzka blank nic niy gôdała. – Pedziałach, i tela!
Śmiych ci sie zrobiół taki, iże côłke ciało niy poradziyło sie do kupy pozbiyrać, niy poradzióło ze tego chichranio przijńść do sia.
– Nó, tóż dobra – łodpedziała na te chichry rzić. – Kiej tak, kiej sie wóm to niy zdô, to bydzie sztrejk i tela!
Nó, i tyż ci ta rzić ustała robić, co dó nij przinôleżało. Śleciało pôrã godzin. Filipa chyciół fiber, dostôł gorónczki. Grace blank łoklapnyli. Szłapy zegli sie we kolanach. Gały wylejźli côłkiym na wiyrch. Trownica napoczła belować i blank łobaniała ze wysiyłku, ze ansztryngowaniô sie. Wartko tyż wszyjskie sie dogôdali i rozmówiyli. Nôjważniyszym, znacy szefym łostała DUPA!
Bo, moji roztomiyli. Tak to już na tym świycie jes, iże na isto tyn ino moge być szefym, co gówno robi! Prôwda? Miarkujecie to?
wtorek, 4 września 2012
Mosztrich....
Lojzik tak kuko, tak zaziyro na tego chopa kole jejich stoła i gôdô do Bercika:
– Ty, Bercik, kuknij se ino, co tyn chop tam ćko? To musi być pieronym dobre, kiej tego tak maluśko na tyn talyrz dowajóm. Jô bych tak kciôł tego ździebko liznóńć, wzióńć na skosztónek !
– Coś ty! Jô móm jesce ino jedna marka, to jóm sie niy werci wydôwać, pra?
– Ja, werci sie, werci – łopdedziôł Lojzik. Weznymy sie ino tego tam gelbowego i sie ździebko pomaszkycymy.
Jak uzdali, tak tyż i zrobiyli. Podeptali do szynkwasu i łobsztalowali sie u tyj kaczmorki za côłko marka tego żółtygo, co to miôł tyn istny tam na talyrzu. Kaczmorka wziyna srogi talyrz i chlastła jim tam tako côłko kelnia, côłko miarka tego, co sie chopy łobsztalowali. Lojzik piyrszy wzión srogo łeżka i łyknół sie tego maszkytu, ale tak do porzóndku. A, iże to boło pieronym łostre, to mu aże płaczki ze slypiów polecieli. Bercik, jak to ujzdrzoł, to tyż pedziôł Lojzikowi:
– Niy trôp sie, niy musisz ślimtać skuli tyj gupij marki. Zółwizół niy bóła to twoja marka ino m o j a !
poniedziałek, 3 września 2012
Moja „Siedymnôstka”
I blank wtynczôs niy miarkowôłech, co tyż to mie sie tam we tyj szuli przitrefi tela, co nôjważniyjsze to dló mie bóło ino to, co tyż to Mamulka wrajzióła do tyj łogrómnucnyj tyty? I ... kiej tak na isto we tyj szuli napocznymy ze tego nowygo elemyntôrza przi rechtorze cosik czytać? Bo jô już we łochrónce, we tyj naszyj szkółce przi szkole mocka poradziółech ślabikować.
Nó ale, wszyjske my nôjprzodzij niy poradziyli sie doczkać kiej zaglingô tyn piyrszy dló nôs szkólny zwónek. I yntlich zaglingôł a kwilka niyskorzij wlôz do izby maluśki rechtór, kiery sie Richat Depta mianowôł. Trza ino dopedzieć, co żôdnyj mamulki we klasie wtynczôs już niy bóło, żôdnô śnich rechtóra niy szterowała jak to jes terôzki.
Dló nôs siydmiólytnich bajtli Rechtór bół nikiej nasz starzik i tela ino ze tyj piyrszyj we mojim życiu lekcyji bocza, iże tyn nasz rechtór miôł ci diosecko szarłatny kichol, kiery łobciyrôł sznyptychlóm srogóm choby deka na starcynnym wertiko. Pôrã kwilek zetwało podwiyl naszô czelodka niy ucichła, i kiej tyn nasz – łod terôzka już wychówawca – napocznół gôdać. Niy za tela my to, same chopcy, jesce poradziyli spomiarkować ale czuli my, to wisiało we lufcie, iże we naszym życiu napoczło sie cosik blank nowygo, cosik festelnie na isto ważnego, cosik, co terôzki bez pôrã lôt bydzie snami szło podwiyl my niy dokulómy sie do łostatka siódmyj klasy. Tego ale my sie jesce tak do łostatka niy poradziyli wystawić. Przeca my same mieli dziepiyro siedym lôt a sam ci na nôs czekało jesce côłke niyskorzyjsze siedym lôt, pokiel sie ta naszô przigoda we nowyj szuli niy skóńcy, pokiel niy bydymy mieli tego zbyte i kiej bydymy już na tela sroge, coby już blank we krótkich galotkach niy lôtać ino łoblyc duge jak nasze łojce i starziki.
Nó, a niyskorzij, już po piyrszych lekcyjach trza sie bóło przed kamratóma tóm srogóm tytóm poasić. Jedna starka wtykła do kabzy jakiesik piyńć złotków, takich brónotnych, papiyrzannych a drugô juzaś jakosik szekulada abo apluzina. I jesce na łostatek przed, choby niydzielnym, łobiadym poszôłech ze Mamulkóm do tego samego Frónckowiaka na sroge, ale to richtik sroge lody wanilowe.
Niy miarkuja do łostatka eźli wszyjske szkolorze tak spóminajóm szkoła jak jô, ale do dzisiej, kiej przi łostatku czyrwnia dziecka sie ze szulplacu przi mojij „Siedymnostce” tracóm, robi mi sie tak jakosik jankornie i teskliwe. I niy poradza sie doczkać tego piyknego dnioszka we wrzyśniu kiej te wszyjske łochyntole przikludzóm sie po feryjach nazôd na tyn plac. Możno za mojich czasów inakszij to bóło, cowiek miôł mynij roztomajtych gracek jak terôzki iskuli tego tyż moc dziecek, pewnikiym wiynkszóścióm niy poradziyło sie doczkać na tyn piyrszy szkolny zwónek.
Wczorej tyż napocznół sie nowy szkolny rok niy ino we tyj mojij szuli ale wszandy naobkoło i we côłki Polsce. Mamulki prziwiydli wysztiglowane swoji dziecka do tyj „Siedymnôstki” tela, co już niy we krótkich galotkach, ale tyż niy ma już takigo ordnóngu jak kiejsik. Terôzki wszyjske te „moderne” mamulki muszóm sie wryć do klasy, muszóm styrceć pod ścianóm aże do łostatka piyrszych lekcyji, muszóm tym rechtoróm i rechtórkóm zawodzać jak plynckiyrz na szłapie, muszóm przimôwiać rechtoróm, bo przeca już łóne same wszyjske filipy pozjôdali i niy bydzie jim rechtor tuplikowôł, iże côrne jes côrne, bo przeca „Polska jes ... „ tfu! Moje dziecko jes nôjważniyjsze i niy bydzie bele lebioda rechtor rzóńdziół jak we szuli mô być! Mô być tak jak kcóm mamulki, a iże jes jich kielanôście tóż tyż kielanôście roztomajtych szimli wychowaniô bydzie sie tam roztopiyrzać.
Nó ale, niy ma co wynokwiać ino brać życie takim jakim łóne jes. A dziecka swojóm drógóm tak by tak bydóm gynał take same jak wszyjske dziecka łod czasu kiej ftosik wypokopiół ... szkoła. Bydóm wyrobiać, bydóm rechtoróm robić na łostuda, bydóm sie bawić a za kielanôście lôt przijńdzie jim na myślónek to co i mie: to byli nôjgryfniyjsze w życiu lata!!!
I czy to bydzie ta moja „Siedymnôstka”, abo lecy jakô inkszô szkoła, zawdy bydzie na stare lata cowiek wrôcôł do tych piyrszych lôt we piyrszyj swojij życiowyj szkole.
niedziela, 2 września 2012
Co to jes sukcys, mieć wziyńci? Abo: życie sztrichuje ring...
– Dlô śpikola trzi lata starego, sukcysym jes niy naprać już do galot!
– Dlô dzieciôka dwanôście lôt starego, sukcysym jes mieć mocka przocieli.
– Dlô modzioka łoziymnôście lôt starego, sukcysym jes mieć już „prawo jazdy”.
– Dlô modzioka dwadzieścia lôt starego, sukcysym jes swadźbiynie, pôrzynie sie (uprawianie seksu).
– Dlô cowieka kajsik kole trzidziyści piyńć lôt starego, sukcysym jes mieć już moc pijyndzy.
I sztrichujymy terôzki ring naobkoło ...
– Dlô cowieka piyńćdziesiónt lôt starego, sukcysym jes ... jesce mieć pijóndze.
– Dlô knakra szejśćdziesiónt lôt starego sukcysym, jes jesce swadźbiynie, porzynie sie (uprawianie seksu).
– Dlô starego purta siedymdziesiónt lôt starego sukcysym, jes mieć jesce „prawo jazdy”.
– Dlô starzika siedymdziesiónt piyńć lôt starego sukcysym, jes mieć jesce (żywych) przocieli.
– Dlô zwiykowanygo cowieka łoziymdziesiónt lôt starego sukcysym, jes ... niy naprać do galot!
I tak ci nasze życie zakryńcióło kółecko, prôwda?
sobota, 1 września 2012
Wic... polityczny...
– Jô wylazuja!
Dónald Tusk:
– To jô na zicher tyż!
Łoba dokulwitali sie do jakisik wyspy. Nó, i Pón Jezusek pytô sie Tuska:
– A co ze... papiyżym?
Tusk ino zruszół ramiynióma i rzyknół:
– Niy miarkuja! Pewnikym sie bulknół, sie utopiół...
– To tyś niy pedziôł jimu, swojimu papiyżowi – pytô Pón Jezusek – kaj sóm te bergi, po kierych idzie przyjńść?
– Jake bergi? Pón Jezusku, jake bergi? – pytô Tusk.


c: text/html

text:
O tym, że Chop lubi eksperymynty, to już chyba wiycie. Ta kura prziszła do mie tak od samojści, jak żech we jednym sklepie na tydniu oriyntalnym znołd trołwa citrōłnowo. Noprzōd żech znoł yno suszōnoł, ale ta świyżo niy moł z niom porównania: delikatny smak, a do tego tak fajnie chrupie. Te danie robi sie szybko, a mlyko kokosowe (w tym sklepie na „L” je za niycałe 5 złoty- niy ma co przepłacać) doł wszyskymu słodkojści i wejźnie Wołs w dalekoł rajza1… chyba aż do samyj Tajlandii.
Co potrza?
1 kg kurczaka (mogōm być piersi abo filety ze podudziōw)
1 cebula
1-2 zōmbki czosku
puszka mlyka kokosowego
czerwōnoł papryka
0,5- 1 szklōnki zielōnego mrożōnego groszku
2 łodygi trołwy citrōłnowyj
trocha chili, pieprzu i soli
kapka oliwy
troszka masła klarowanego
połra listkōw kolyndry
Kurczaka sie podpiyczcie na patelni- ale niy dołwejcie za kans2 tego masła, żeby Wōm niy pryskało. We jakim wiynkszym gorku na kapce oliwy sie zeszklijcie cebula i czosnek. Wciepcie tam podpieczōnego kurczaka, pokrōnoł papryka i trołwa citrōłnowo. Za jake pó3 minuty wciepcie groszek, wlyjcie mlyko, dejcie prziprawy i niech sie to trocha podusi. Jak groszek i papryka bydōm miynke, mogecie sie to jeszcze dosmakować, wciepnōńć na wiyrch trocha pokrōnyj kolyndry i biercie sie za jedzynie. Takoł kura moge być dobroł ze ryżym, ale tyż ze nudlami abo i jakōm bōłkōm. Smacznego 🙂
1podróż
2dużo
3pół

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Kśynga Powtůrzůnygo Prawa
Kśynga Powtůřůnygo Prawa [Pwt], Pjůnto Kśynga Mojžešowo [5 Mojž] zawjyro Tora, je růwnočeśńy pjůntům kśyngům Starygo Testamyntu a Biblije. Mjano kśyngi we hebrajskij godce to Dvarim דברים, eli "suowa", uod pjyršygo wyrazu tyj kśyngi, we grece (Septuaginta - Aeutepovόuιov) a uaćińy (Wulgata - Deuteronomium) mjano tumačy śe kej "powtůřůne prawo". Pwt zawjero moc nawjůnzań do půpředńich šterech kśůng, we tym l.b. powtůřyńy Dekalůgu a inkšych přepisůw. W kśyndze tyj ůmješčůny je tyž hymn Mojžeša.


text:
Zmień miasto dla prognozy pogody
Wybierz miasto:
Ale jaki rychtik te militarne fōnsy były, to yno moga miarkować, bo kożdy godoł mi co inkszego, bezto do dzisio porzad niy wiym, eli miarkuja dobrze.
Mōj starzik mioł fōnsy panoczkowe, a fest ô nich dboł. Chocio za modu wosy mioł ciymny blōnd, to fōnsy mioł praje czorne, ale co jo go pamiyntōm, to gowa a fōnsy mioł już troszyczka siwawe. Jak mi było ze dwa lata, toch słyszała jak jedyn chop, co za modu we cyrku wystympowoł, godoł, że zaczynoł ta robota jako mody szpik, bezto fōnsōw ni mioł, to se ich nalepioł! Prziszło mi do gowy, że mōj starzik tyż możnej robi tak samo, a ynoch czekała na tako przileżitość, coby to rozeznać! Jak starzik prziszoł roz ku nōm, to wziōn mie na rynce. Jo yno na to czakała, a zaczłach go za te fōnsy targać! Ôjcowie zaroz mi padali, że jo je „niygrzeczny bajtel”, a starzik niy bydzie mi przoł! Ale ôn mi przoł dali, bo jo wtynczos była jego jedino wnuczka, a wnukōw mioł już sztyrech!
Roz żech sie jednako starzika wylynkała, a było to tak: Spałach u starzikōw we łōżku, co stoło we kuchyni, boch na drugi dziyń miała śnimi kajś iść. Starzik prziszoł niyskoro we wieczōr i przi świyczce se urychtowoł wieczerzo, a potym siodł se ku zdrzadle a poczosoł se fōnsy takim maluśkim grzebiyniym, a co było dali jo już niy widziała, boch sie zdrzimła! Za tyn czos ôn se na gymba załōżył tako lapka ze jelyni skōry, co sie jōm wiōnzało ze zadku gowy, coby mu sie te wyflyjgowane fōnsy niy pokudłaczyły, a potym prziszoł ku łōżku a podziwoł, eli jo śpia? Jak na ujma jo sie praje przebudziła i jak żech ujrzała nad sobōm takigo strasznego chopa, toch rykła na cołki głos, a wszyscy w dōma mieli pobudka!
Kejś starzik był sie strzic u frizjera i przi tej prziwiliji doł se fōnsy hynnōm wyszwarcować, ale potym musioł ich ôgolić, bo mioł taki sztyjhary, co mu styrczały jako mietły! Jak mu fōnsy porosły nazod, to już wiyncy niy eksperymyntowoł!
Tutaj dodasz i opłacisz
ogłoszenie drobne
do Tygodnika Regionalnego
NOWINY »
SPRAWDŹ, TO NIGDY NIE BYŁO ŁATWIEJSZE!
Przeglądaj ogłoszenia drobne »
Motoryzacja » Nieruchomości » Lokale » Handel » Usługi » Finanse » Zdrowie i Uroda » Turystyka » Nauka » Praca » Szukam pracy » Zwierzęta » Podaruję » Różne »


text:
TVN Style Online Stream – TVN Style HD Telewizja za darmo na żywo
TVN Style Polska, TVN Style darmo Telewizja Online, Telewizja online, Telewizja internetowa, TVN Style Live Streaming, TVN Style Online Free, Telewizja kanały. TVN Style przez internet, TVN Style na zywo za darmo, TVN Style online na zywo, tvn style na zywo w internecie, tvn style przez internet, tvn style online na żywo free, tvn style online za darmo, Telewizja internetowa – tvn style Polska Telewizja internetowa kanały na żywo i polska telewizja. tvn style za darmo Popularne TV kanały na żywo live online, Telewizja tvn style online za darmo przez internet – oglądaj za free.
Wyszukiwania podobne do tvn style : tvn style program, tvn player, tvn style online, polsat cafe, tvn style przepisy, tvn style gotuj i chudnij, tvn style wiem co jem, tvn style program tv, tvn style online na zywo, tvn style online na żywo, tvn style online za darmo, tvn style online tv, tvn style online free, tvn style online bez limitu, tvn style online weeb, tvn player


text:
KAREL ŠIMŮNEK – Ženský akt
May 02, 2016 | Categories: GRAFIKA a KRESBA, novinky / news | Tags: český malíř karel šimůnek, galerie českého klasického umění, google images, karel šimůnek, karel šimůnek 1937, karel šimůnek aukce, karel šimůnek galerie praha, karel šimůnek google engine, karel šimůnek google images, karel šimůnek google search, karel šimůnek kresba aktu, karel šimůnek kresba na papíře, karel šimůnek kresba papír, karel šimůnek kresby, karel šimůnek malíř, karel šimůnek obrazy, karel šimůnek prodej cena, karel šimůnek prodej děl, karel šimůnek prodej galerie, karel šimůnek výstava, karel šimůnek ženský akt, malíř karel šimůnek, prodej děl karla šimůnka, prodej kreseb karla šimůnka, prodej obrazů karla šimůnka, výtvarník karel šimůnek | Leave A Comment »


text:
Parabola GNU/Linux
Parabola GNU/Linux – zorta linuksowo uoparta uo Arch Linux, je mogebne uodpalić uůnom na kůmputer s architekturůma i686, x86 64 a tyż, we uodrůżńyńu od Arch Linuksa na mips64, uůżywa uůna ino swobodnygo uoprogramowańa. Kej we Archu Parabola GNU/Linux to dystrybucyjo, kera mo być łatwa we konfiguracyji a we użytkowańu. Łatwość ta ńy je uośůngana bez sroga wjelość graficznych konfiguratorůw, a bez dobrze rozmjyszczůne a konstruowane pliki konfiguracyjne, skrypty a programy. Parabola GNU/Linux to jedna ze dystrybucyji wymjyńonych uod Free Software Foundation kej fest do porzůndku swobodne dystrybucyje[1].
Treść
Umowa społeczno projektu Parabola GNU/Linux[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Uo cwekach projektu Parabola godo dolszo umowa społeczno:
"Umowa społeczno projektu Parabola GNU/Linux je wyrozem zaangażowańo we tworzyńe dystrybucyji uoprogramowańo cuzamen ze społecznośćům swobodnygo uoprogramowańa uoraz uůnyj używoczomi we szczygůlnośći. Ze tygo powodu, naszo umowa społeczno durś bydźe lazła za filozofijům swobodnyj wjedzy. Wszyjske sprowyjyńa do tyj umowy społecznyj muszům być zgodne s duchym Ruchu Swobodnygo Uoprogramowańo.
- Parabola GNU/Linux je swobodnym uoprogramowańym. Bydźe zgodna s Wytycznymi lo swobodnygo systymů uoperacyjnygo, wjync ńy bydźe zawjeroła, sugerowała, ani zalecała użyćo własnośćowygo uoprogramowańo abo własnośćowyj dokumentacyji uoroz ńy bydźe we żodyn kńif podporowoła uůnych instalacyji abo fungowańa. Noleżům do uůnych: własnośćowe uoprogramowańy, firmware dostympny ino we wersyji binornyj, bloby binorne.
- Parabola GNU/Linux a inksze dystrybucyje. Cwekym projektu Parabola je podporowańe ruchu swobodnygo uoprogramowańo tak, kejby konkurencyjo skupjoła śe ino we wyśiłkach przećiwko uoprogramowańu ńyswobodnymu. Projekt Parabola bydźe robjůł starańo, by wspjyroć inksze projekty swobodnygo uoprogramowania nojlepjyj kej poradźi a kożda informacyjo we naszym projekće bydźe dostupna lo kożdygo, kery bydźe tygo chćoł. Dotyczy to tyż naszych repozytoryjůw uoraz paketůw uoprogramowańo.
- Parabola GNU/Linux a uůnyj społeczność. Naszo społeczność je demokratyczno we tym znoczyńo, aże społeczność bjere udźoł we kożdyj sprawje, we keryj potrzebno je decyzyjo. Zachyncůmy społeczność do wspůłroboty przi rozwoju projektu.
- Parabola GNU/Linux a Arch Linux. Dystrybucyjo Parabola GNU/Linux je swobodnům wersyjům dystrybucyji Arch Linux. Dowůmy repozytoryjo uoroz uobrozy instalacyjne ze śymńyntym ńyswobodnym uoprogramowańym. Szanujemy filozofija KISS (ang. Keep It Simple, Stupid) uobowiůnzujůncům we dystrybucyji Arch Linux uoroz uůnyj proces rozwoju. We tym znoczyńu dystrybucyjo Parabola utrzimuje zgodność ze titla pochodzyńo po to, by ułatwić migracyja egzistujůncych instalacyj ArchLinux do zawjyrajůncych ino swobodne uoprogramowańy."[2]
Růżńice we stosunku do Arch Linux[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Parabola użiwo ino blank swobodnygo uoprogramowańo ze uoficjalnych repozytoryjůw Archa lo architektur i686 a x86_64. Krům tygo lo ńy blank swobodnych paketów, tam gdźe to możebne użiwo własnych zamjenńikůw, lo bajszpila kernel Linux-libre mjast standardowygo kernela Linux.
We proceśe filtrowańo uostoło śymńyntych ůngyfer 400 paketůw ze repozytoryjůw Archa kere ńy poradzům wymagańům FSF dotyczůncych swobodnygo uoprogramowańo[3].
Uod anfanga roku 2011[4] hakery Paraboli zapoczůnkowoli wywijoć wersyjo tyj dystrybucyji lo kůmputrůw, kere użiwajům rozwijanygo we Chinach procesora Loongson[5].
Insztalacyjo[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Sům dwa kńify nainsztalowańo Paraboli: systym tyn możebne je nainsztalować ze uobrozůw ISO abo eli systym Arch Linux je uż nainsztalowůny, je mogebne przemigrować do Paraboli bez půmjana repozytoryjůw Archa na repozytoryjo Paraboli, uoroz insztalujůnc paket your-freedom, kery konfliktuje ze kożdym znůmym ńyswobodnym paketem, kery ńy mo swojygo uodpowiedńika we repozytoryjach Paraboli[6][7].
Przipisy
- ↑ List of Free GNU/Linux Distributions
- ↑ Parabola/GNU Linux Social Contract
- ↑ blacklist.git - Unfree packages found in ArchLinux repos
- ↑ Parabola MIPS Port - Update and current status
- ↑ Package Differences between i686 and mips64el
- ↑ Download Parabola GNU/Linux
- ↑ Liberate Arch Linux with Parabola GNU/Linux


text:
Zaloguj się, by zobaczyć współrzędne. (WGS84)
Wysokość: 258 m n.p.m.
Województwo: Polska > śląskie
Typ skrzynki: Multicache
Wielkość: Mała
Status: Zarchiwizowana
Czas: 0:30 h Długość trasy: b.d.
Data ukrycia: 08-11-2008
Data utworzenia: 08-11-2008
Ostatnio zmodyfikowano: 09-10-2010
Atrybuty skrzynki
Opis PL
"Dziadku, a my po co my tu przyjechali..?"
"Bo jo tu 30 lot robioł, tu sam kiedyś normalno huta była..., terozki tygo niy widać, ale godom ci była..tak żech ci chcioł ino pokozać"
"Ale jako huta dziadku, tako co tu ludzie do roboty przichodzili?"
"No ja! To sie godało cynkownia Szopienice, ale normalnie w papierach stoło Huta Metali Nieżelaznych, łona bardzo staro była, jeśli dobrze pamiyntom to z 1834 roku. A piykno, cało z czyrwonej cegły, najwiynkszo na Śloncku, godom ci... Terozki jak na to patrza to jo som tego nie poznaja..."
"Dziadku, a co łoni tam robiom, czymu łoni kradnom te cegły...?"
"Bo takich cegieł to już terozki ni ma, mocne, dobre, stare cegły...Bydom siy mogli piykne domy pobudować. Terozki jak ludzie robota stracili to przyłażom tukej na czorno robić i rozbierajom wszisko co zostało, robiom sam jeszcze złomiarze, ale tak jak patrza to już niy ma co..."
"Dziadku a tam co stoi, co to za wieża...?"
"Tako jedna.To jest wieża wodno, tyż staro, chyba z 1913, tyż sie cało rozpado, pieruńskie złomiarze nawet schody zabrali, ale co tu dużo godać, jak mogli wlyźć to i mogli zabrać, jakby te pieruny krawociorze z Warszawy niy wymyślili se że Huta zamykajom to by to wszisko dalyj takie piykne było...Akcjonariusze niby, ach że sie niy moga przi tobie zaklonć..."
"Dziadku a tu jeszcze jakiś jeden budynek stoi - tyż go rozbiorom?"
"No jo myśla że niy. Przecież to zabytek jest, ale gowy siy niy dom obcionć. Może sam chcom jekieś centrum handlowe zaś wybudować, nastypnego pieruńckigo Aldika... Zobocz sie na dach tygo budynku, widzisz to, ja? Cołki dach jest przikryty drewnem, mo takie jakby dachówki drewniane - jak siy to godo...hmm... gonty chyba..., a tyn zygor jaki gryfny, jo go pamiyntom jak żech tu robota zaczinoł to już z daleka żech widzioł żech się spóźnioł i że zaś majster bydzie ryceć... ach jak sie to wspomino..."
"Dziadku, a tam sie chyba światło świyci, tam coś jeszcze jest?"
"Ja, tam chyba jeszcze coś jest, do niedowna tu byli strażoki, jednostka ratownicza, jakby sie coś w hucie stało, bo wiysz tam piece, łogiyń, to o pożar łatwo... to łoni zarozki na miyjscu byli... Zobocz siy sam jeszcze tabliczka jest ..."
"Mie sie tu podobo, szkoda że już za niedugo nikt tygo nie zoboczy..."
"Mosz recht, rozbiorom wszistko. Jo żech czytoł w tym twoim internecie niy dawno że jest taki dings, co go można sam schować jak sie chce komuś coś fajnygo pokozać... jo niy pamiyntom jak to sie godo po angiylsku, ale po naszymu to normalno krzinka jest... To sie potym wysyło kaś tam do tego internytu i jak kogoś to interesuje to sie może przijechać, zdjyncia porobić no i ta krzinka znaleźć..."
"I ty byś chcioł ta krzinka tu schować, jo to wiydzioł, że chodzi o giepsa, bo ty ni mosz...dowej dziadek chowomy..."
"Ja,to możesz tu zaznaczyć kaj my autem stoneli...mosz, ja?"
"Mom..."
"To napisz że tu tyż siy mogom stanonć, a reszta to już muszom wykombinować..."
"Ja dziadek, ale tak to niy znajdom, jo im tu napisza drugo wskazówka..."
"Kaj?"
"Sam przi aucie, na metalu jak napisza te nastypne współrzyndne to kożdy znojdzie, ani się schylać, ano wspinać niy trzeba..."
"Dobra to pisz i puć dali, pokoża ci, bo teroz niy widać, ale sam tu kiedyś piece były, zobocz tam kaj ten komin stoi..."
"Tu dziadku moga nastypno zagadka zrobić, ino kaj to zapisać...?"
"Czekej jo to zarozki wymyśla, jak prawdziwy Indiana Dżons, pacz sie za tom cegłom... "
"Dziadku ty mosz jednak łeb...!"
"Puć terozki dali - tam schowomy prawdziwo krzinka, tako nie za dużo, żeby wlazła to tej dziury...Zrobimy tak żeby jom mozna było z dwóch stron wyjonć, żeby siy komuś na łeb nic posypało..."
Geokrety
Koreańska zakładka - Całkowity dystans: 563 km
Obrazki/zdjęcia
Wpisy do logu 18x 1x 3x 5x Galeria Wszystkie wpisy Nowy wpis


text:
The Beatles
The Beatles (czyt. De Bityls) to bůła brytyjsko muzyczno skupina ze Liverpoolu, podug wjynkszośće notůw nojzocńyjszy a nojsrogszy we gyszichće, kery fůngowoł uod 1960 (kej The Quarry Men uod 1957) do 1970.
Skłod[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Zac zespůła we kerym uodńůs uůn sukces:
- John Lennon – gitara, śpjyw
- Paul McCartney – gitara basowo, śpjyw
- George Harrison – gitara, śpjyw
- Ringo Starr – szlagcojg, śpjyw
Pjyrwy we zespole:
- Stuart Sutcliffe – basgitara
- Pete Best – szlagcojg
Ansamblowo gyszichta[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Zespůł napoczynoł uod wystympůw we liverpoolskym ferajńe The Cavern. Autorstwo jejigo mjana je przipisowane Lennonowi a Sutcliffe'owi. Za namowům menadżyra, Briana Epsteina zespůł zmjyńůł swůj uobroz a lajermůny uoblykli śe we ancugi. W uůny czas podpisali kůntrakt ze wytwůrńům EMI. Jejich pjyrszy albům, Please Please Me, wypuszczůny uostoł 11 lutygo 1963. Na jejich kůncertach zaczyno dołaźić do scynůw grupowyj histeryje, czymu dane uostoło mjano Beatlemańijo. Lajergyszeft USA grupa zrobjůła rok ńyskorzi, pjeśńiczkům I Want To Hold Your Hand. We aprilu 1964 pjyńć pjyrszych placůw za rajům na liśće Billboardu zajyny szlagry The Beatles. Aże do dźiśoj żodyn zespůł ńy powtůrzůł tygo uośůngńyńćo.
We rokach 1965-1966 zespůł dozdrzoł lajerowo, a jygo teksta stały śe uwożńiyjsze. Skiż zapatrzyno śe na Harrisonowo lajera indyjsko we nograńach pokozały śe exotiszinsztrumynta. 6 śyrpńa 1965 uodbůła śe prymjera singla Yesterday, kero je jydnům ze nojczyńśći puszczanych we radijoku a nojczyńśći coverowanům pjůsynkům we historyji. Ku gyszichće przeloz tyż kůncert 15 śyrpńo 1965 na stadijůńy She Stadium we Nowym Jorku, na kery przilazło 55 600 jejich fanůw. 26 paźdźerńika 1965 człůnki zespoła erbły uod krůlowy Hażbjyty II Uorder Imperyjům Brytyjskigo. We roku 1966 John Lennon pedźoł we jydnym ze wywjadůw, co "Beatlesi sům barzi popularńi kej Jezus Kristus". Ta wyrwano ze kůnteksta wypowjydź stała śe powodym polyńo jejich platůw, a sprawa stoła śe fest uwożno, kej Ku-Klux-Klan zapedźoł "zajůńć śe problyjmům". Uostatńi kůncert grupa doła 29 śyrpńo, a uodtůnd zajůna śe ino sztudyjowům robotům. Plata Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, wydano 1 czyrwca 1967 je uznowano za prekursorsko lo zorty progresivrocka. Dolsze zdorzyńy, to pjyrszo transmisyjo satylitowo na cołkej źymji, we keryj wystůmpjůły tyż Beatleśi. Pokozali wtyczos pjůsynka "All You Need Is Love", kero ńyskorzi stoła śe hymnym hippisowskigo gmyra. Anfangym rozlecyńo śe grupy bůła śmjyrć jeji menadżyra, skupina ńy umjoa sům dać se rada we lajergyszefće. Człůnkowje pohatruśůły śe uo to, fto mo być nowym menadyrym. Po prowdźe, kůńcym trwńo zespołu bůo uodyńśće Johna Lennona we wrześńu 1969, nale uoficjalńy podowo śe datům 10 kwytńa 1970, kej ze grupy poszoł Paul McCartney.
Dyskografijo (yno albůmy)[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Please Please Me - 1963
- With the Beatles - 1963
- A Hard Day's Night - 1964
- Beatles for Sale - 1964
- Help! - 1965
- Rubber Soul - 1965
- Revolver - 1966
- Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band - 1967
- Magical Mystery Tour - 1967
- The Beatles (podwůjny LP) – 1968
- Yellow Submarine - 1969
- Abbey Road - 1969
- Let It Be - 1970
Linki zewnyntrzne[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Przipisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 The Beatles Biography www.allmusic.com/


text:
Media Control Charts
Media Control Charts – uoficyjalno lista szlagerůw uobowjůnzujůnco na tereńy Mjymjec. Lista pjyrszy roz uostoła uopublikowano bez magazin Der Automatenmarkt we 1953. Terozki (2009) zestawjeńa sům publikowane bez firma Media Control GfK International. Lista je tyż emitowano za pośredńictwem telewizyji i interneca (lb. stacyjo VIVA założono we 1993[1] a witryny internecowe MusicLoad[2] i MIX 1[3], publikujůnce wyńiki cotydńowo ze strzodkůw Media Control GfK International).
Zorty notowań[4][edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- 100 nojlepszich singli
- 100 nojlepszich albůmůw
- 50 nojlepszich albůmůw dance
- 20 nojlepszich albůmůw poważnyj muzyki
- 30 nojlepszich albůmůw jazzowych
- Nojlepsze Kompilacyje
- 20 nojlepszich wydań DVD
Przipisy
- ↑ "Official_Charts_Presented_by_VIVA".viva.tv.
- ↑ "Official_Charts_Presented_by_musicload".musicload.de.
- ↑ "Official_Charts_Presented_by_MIX1".mix1.de'.
- ↑ Musik-charts – Charts


text:
Mezopotamiska
Mezopotamiska (grjeksce: Meσoπotauίa Mesopotamia, aramejsce: ܒܝܬܢܗܪܝܢ Beth Nahrin, kurdisce: Mezopotamya arabsce: بلاد مابين النهرين Bilād mā bain an-Nahrain) woznamjenja (kraj) mjez (dwěmaj) rěkomaj abo tež krótko Mjezyrěčina a woznamjenja w historiskim zmysle kónčinu dólnych runinow mjez rěkomaj Eufratom a Tigrisom, w kotrejž měšćanske staty Sumeričanow, Babylonjanow, Aramejčanow a Assyričanow ležachu.
Wobsah
- 1 Zapřijeće a definicija
- 2 Geografija
- 3 Předstawizny
- 4 Wot Sumera hač ke kóncej nowobabylonskeho mócnarstwa
- 5 Naslědnicy Stareje Mezopotamiskeje
- 6 Kultura a towaršnosć
- 7 Žórła
- 8 Eksterne wotkazy
Zapřijeće a definicija[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Dźensniše wužiće mjena Mezopotamiska za kraj mjez rěkomaj zapřijima kónčinje wot Sumer a Akkad, kotrejuž dólne runiny su znate pod mjenom Južna Mezopotamiska.[1] Prěnjotnje so kónčina Mezopotamiskeje we wysokosći dźensnišeho Bagdada započa a rozpřěstrě so hač do regionow sewjerneje Syriskeje.[1]
Geografija[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Z Mezopotamiskej jako Mjezyrěčina su geografisce dźensniše kónčiny Iraka sewjerowuchodneje Syriskeje kaž tež juhowuchodneje Turkowskeje definowane.[2] Za přirodne mjezy maja wuchodne dólne nakromne kónčiny horinow Zagros a Taurus, pobrjóžna kónčina Persiskeho golfa a započinaca so syrisko-arabska pusćina.[3] Žórłowe regiony Eufrata a Tigrisa pak geografisce k Mezopotamiskej njesłušachu.[3] Z kóncom nowowbabylonskeho mócnarstwa so tež historiske stawizniske zapřijeće Mezopotamiska kónčeše. Slědowace epochi z jich nowymi politiskimi statnymi wutworami tohodla pod historiske mjeno Mezopotamiska njesłušeja.[3]
Politiske wliwowe kónčiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Assyriska, Babyloniska a Sumer pěstowachu dalokosahace politiske poćahi k susodnym krajam, kotrež buchu tež zdźěla za prowincy mezopotamiskich jadrowych krajow deklarowane. Mjez krajemi starowěka, kotrež njesłušeja k historisce definowanym geografiskim kónčinam Mezopotamiskeje, su mj. dr. Armenska, Urartu, Mittani, Mediska, Elam a zažne persiske mócnarstwo, prjedy hač wot lěta 539 př. n. l. prěni naslědny stat stareje Mezopotamiskeje tworješe.[3]
Předstawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Najstarše archeologiske wobsydlenske sćěhi hodźa so za połojcu 11. lěttysaca př. n. l. při srjedźnmy Eufraće w Murejbeće dopokazać, hdźež su so pochowane byče nopy w kulojtych domach namakali. Hodźi so z wěstotu předpokładować, zo běchu podobne poměry w susodnych regionach, dokelž družina namakankow typiske znamjenja cyłkowneje Mezopotamiskeje reprezentuje.[4] Wot 10. lěttysaca př. n. l. hodźa so wumodelowane žónske figuriny namakać. Obsidian w małych mnóstwach pokazuje na wikowanje z Kapadociskej. Namakane obsidianowe brjenki su dopokaz zažneho wikowanja.
Hač do 8700 př. n. l. móžemy architektoniski pokrok wobkedźbować. Něhdy kulojte bydlišća přeměnjachu so do róžkatych domow, kotrež nětko tež nad wjacorymi rumnosćemi disponowachu. Žitne zbytki w silach pokazuja na prěnje ratarkse činitosće. Něhdźe wot 7700 př. n. l. pokazuja wšě domy, w kotrychž buchu čłowjeske nopy namkane, róžkaty stil. Specialny porjad pokazuje podobnosće na kult mortwych Jericha. Z 7. lěttysaca př. n. l. pochadźeja najstarše dokłady za keramiku. Objekty pokazuja měnjace so motiwy a techniki, kotrež pokazuja na dołhi wuwiwanski proces přez wjacore lětstotki. Wot 6. lěttysaca př. n. l. hodźi so prěni raz palena hlina z prehistoriskimi modelemi hornčerskeje tačele dopokazać.[4]
Južna Mezopotamiska[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Wobsydlenje započa so mjez 5000 a 4000 př. n. l. w Obejdskej dobje. Ratarjo wobsydlachu kraj mjez Babylonom a Persiskim golfom, wjedźechu prěnje ratarstwo. Dźělenje dźěła nasta, hornčerska tačel bu wunamakana, Temple z hlinjanych cyhelow su nastate. Wot Urukoweje doby (4000–3100 př. n. l.) namakachu města a spočatki pisma, kotrež so ze systema piktogramow k sumeriskemu klinowemu pismu wuwiwaše.
Srjedźna Mezopotamiska[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
W dólnych runinach srjedźneje Mezopotamiskeje ležachu jako najwuznamniše městnosće Sippar, Dur-Kurigalzu a Opis. Kónčina bě přez rěku Dijala a horni běh Delnjeho Zaba wobmjezowana. Plahowachu hłownje žito. Najwažniša hospodarska hałza wšak bě zhotowjenje smoły a kołmaza w regionje Opis.
Sewjerna Mezopotamiska[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Wosebitu rólu hraješe w 4. a 3. lěttysacomaj př. n. l. tež sewjerna Mezopotamiska, kotrež so wobchadnje druhdy tež Hornja Mezopotamiska mjenuje. K njej słušachu kónčiny při hornim běhu Eufrata, Tigrisa a Habura. Wuznamne města su tam nastali, kaž Mari, Ebla, Hama, Hamukar, Tell Halaf/Aleppo, Nabada, Niniwa a tež Assur.
W druhej połojcy 3. lěttysaca př. n. l. da so nimo toho jednotna kultura w tutej kónčinje zwěsćić, kotraž so mjez druhim přez standardizowany załožk Akropolisa z palastom a templemi w srjedźišću sydlenskeje hórki wuznamjeni.
Wot Sumera hač ke kóncej nowobabylonskeho mócnarstwa[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Najwjetši dźěl znatych stawiznow Mezopotamiskeje je přez připućowanja po skupinach charakterizowany. Zwjetša rozpadny region do wjele měšćanskich statow, podobnje kaž w starowěkowskej Grjekskej, pod kralemi, kotřiž nachwilu jedny přećiwo druhemu wojowachu. Běchu fazy, kotrež buchu přez wulke mócnarstwa dominowane a druhe, w kotrychž mócy ze susodnych regionow dobywanske wójnske wuprawy wjedźechu.
Chronologija zepěra so na assyrisku lisćinu kralow, lisćinu eponymow a chroniku eponymow. Přez rjad synchronizmow hodźi so najwjace babylonskich kralow (po sumeriskej a babylonskej lisćinje kralow A) do systema zasunyć. W Babylonskej so lětnje mjěna (po wažnym podawkom) hač do časa knjejstwa krala Kurigalzu I. wužiwachu, po tym wužiwa so zwjetša jenož lěto knjejstwa krala jako referencu.
Nimo toho su synchronizmy znate: Šamši-Adad I. z Assyriskeje zemrě w 17. lěće knjejstwa krala Hammurabi, Ammiṣaduqa, kral Babylona knježeše 146 lět po stupjenju krala Hammurabi. Babylon připadny w lěće 31 krala Šamšu-ditana k Hetitam pod Muršili I. Z wobkedźbowanjow Wenusy w času krala Ammiṣaduqa spytachu, absolutne daty wotwodźić. Wotpowědny podawk wospjetowaše so kóžde wosme lěto. Nimo toho je rozprawa wo dwěmaj zaćmićomaj měsačka za čas UR-III-dynastiju.
Tež archelogoiske namakanki su snadne. Wjele starobabylonskich sydlišćow bu rozpušćeno. Po Gasche et al. (1998, 7) je so tutón proces wšak hižo před padom Babylona započał a zda so, zo to bě ze změnu hydrologiskeho systema w času knjejstwa Samsuiluny zwjazane. Ur, Uruk a Larsa nad Eufratom běchu potrjechene, ale tež Girsu a Lagaš buštej rozpušćenej, w 30. lěto knjejstwa Samsuiluny potom tež Isin a Nippur. Tež rozpjeće keramikowych formow jasnje woteběra (Gasche et al. 1996, 43). Zda so, zo bě kónčina na wuchod Tigrisa mjenje potrjechena.
Sumeričenjo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Prěnje pisomne dopokazy w južnej Mezopotamiskej su w sumeriskej rěči spisane. Někotři rěčespytnicy měnja, zo sumeriska rěč móhła z mongolšćinu, finšćinu, madźaršćinu abo z turkowšćinu přiwuzna być a wotwodźeja z toho připućowanje Sumeričanow do Mezopotamiskeje z wuchoda, měnjo, zo tam su korjenja tutych rěčow. Njejsu žane archeologiske dokłady za tajke připućowanje. Teorija, zo južna Mezopotamiska w neolitikumje hišće pod mórskej hładźinu ležeše, njeda so mjeztym wjace dźeržeć, chibazo přińdźe přez eroziju w sćěwku rólniskeho wužiwanja a přepasenja w Taurusu a Zagrosu k sylnemu nanjesenju pódy.
Kónc 4. lěttysaca př. n. l. buchu technologije za efektiwniše powodźenje polow wuwite a etablěrowane, tak zo móhli so prěni raz města tworić. Rozhałžkowany kanalowy system bu wot tak mjenowanych měšniskich wjerchow zorganizowany a zhromadnje wobtwarjeny („templowe hospodarstwo“).
Rjemjesło a wikowanje nabywaštej dale a bóle wuznam a města buchu dale a bóle zamóžite. Kóžde z tutych sydlišćow bě politisce samostatne.
Přiběrace žadanja na organizaciju a tež templowe hospodarstwo wuměnjachu a spěchowaštej wuwiwanje pisma. Na spočatku słužeše pismo jenož knihiwjedstwu- Najwažniše město Sumeričanow bě Uruk, jedyn z jeho knježićelow bě Gilgameš. Epos wo tutym rjeku maja so za najstarši wobchowany literarny dokument čłowjestwa. Wokoło lěta 2700 př. n. l. bě klinowe pismo w swojich móžnosćach dospołnje wuwite.
Wot lěta 3000 př. n. l. připućowachu nomadźa ze sewjera do južneho Mezopotamiskeje. Sumeriska lisćina kralow, kotraž tež wo lijeńcy powěda, dokumentuje tute pućowanja přez mjenowanje semitiskich mjenow. Historikarjo mjenuja tutu dobu zažnodynastisku periodu, kotraž so w 23. lětstotku př. n. l. skónči.
W tutej dobje rozłama jednota duchowneje a swětneje mocy. Palasty buchu za kralow natwarjene, kotrež nic jenož reprezentaciji słužachu. Kralojo tuteje doby mjenowachu so lugal (= „wulki čłowjek“). Swój mócnarski narok pokazachu knježićeljo tež přez swoje rowy, dajo so z swojej družbinu pohrjebać. Wjacore tutych kralowskich rowow namakachu blisko města Ur.
Dalše namakanki, kotrež mějachu za hospodarstwo rozsudny wuznam, běštej koleso a hornčerska tačel (pózdnja Uruk-doba).
Zjednoćenje a čas rozkćěwa pod Akkadom[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Ze Sargonom z Akkada so nowa epocha započa (wokoło 2235-2094 př. n. l.). Załoži prěnje wulke prědnjoaziske mócnarstwo, zjednoćejo wjele měšćanskich statow. K swojemu mócnarskemu wobwodej słušeše cyłu Mezopotamisku, dźele Syriskeje, Irana a Małeje Azije. Město Akkad, kotrehož zbytki hišće njebuchu namakane, bu knježerstwowe sydło. Akkadska rěč wutłóči sumerišćinu jako rěčanu rěč; sumerišćinu wšak wužiwachu dale jako sakralnu, ceremonialnu, literarnu rěc a jako rěč wědomosće. Dobywanja Sargona wjedźechu k hospodarskim a kulturelnymi zwiskam z podćisnjenymi ludami a z nowymi susodami. Přistup k Persiskemu golfej daše florěrowace mórske wikowanje nastać.
Mócnarstwo Akkada žane dołhe wobstaće njeměješe. Mnoholičbne zběžki a předewšěm přupućowacy hórski lud Gutejčanow skónčichu tutu epochu.
Tute prěnje wulke mócnarstwo zwosta w mytach regiona žiwe. Tak wjele pozdźišo samo Assyričenjo w swojich stawiznach wo Sargonje rozprawichu.
Nowosumeriske mócnarstwo dynastije Ur III[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Po nic cyle 100 lětach buchu Gutejčenjo wuhnaći, a sumeriske měšćanske staty dóńdźechu zaso k mocy a wulkosći. Město Ur bu znowa srjedźišćo. Sumerišćina bu zarjadniska rěč. prěnje cikuraty nastawaja.
Tuta doba wuznamjeni so přez krute zarjadnistwo a přez wudawanje prawniskich wukazow (Kodeks Ur-Nammu). Je to poslednja wot Sumeričanow charakerizowana epocha. Jich rozpad je přez zańdźenje mocy městow wuznamjeny. přez to měł dalši nomadny lud swoju šansu k postupej dóstać (hlej tež: Lisćina kralow z Ura).
Starobabylonska doba[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Pod kralom Hammurabi, w starobabylonskej periodźe (2000 př. n. l. - 1595 př. n. l.), so město Babylon do srjedźišća tehdyšich podawkow dósta a bu tak wuznamne za region, zo Grjekojo pozdźišo cyłu Mezopotamisku Babylonsku mjenowachu. Hammurabi je znaty, dokelž spisa jednu z prěnich traděrowanych zběrkow zakonjow, tak mjenowany kodeks Hammurabi. W 280 paragrafach prawidłowaše aspekty ciwilneho prawa, chłostanske prawo a zarjadniske prawo. Poda nam wjele rozsudźenjow jednotliwych padow, kotrež so často přez wulku krutosć wuznamjenjachu. Historikarjo njejsu sej wěsći, kak dołho so tuta zběrka zakonjow wobkedźbowaše.
Assyriska doba[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
We 18. lětstotku př. n. l. knježeše Šamši-Adad I. wjetše mócnarstwo na sewjer wot Mezopotamiskeje, ale w prěnjej połojcy 17. lětstotka Assyriska zaso rozpada a staroassyriske mócnarstwo so skónči.
W 14. lětstotku př. n. l. Assyriska zaso na mocy naby. Stolica Aššur ležeše při hornim Tigrisu. Historikarjo měnja, zo tute město najprjedy bě pod knjejstwom Akkada, mjeztym zo prěni Assyričenjo běchu nomadźa.
Na čole Assyričanow steješe kral, kiž so tež za zastupjerja bóha Aššur měješe. Pódla kupnicy wulku móc w kraju wukonjachu. Assur, geografisce ležo při wažnych wikowanskich pućach, wikowaše z Babylonom, Anatolskej a dźensnišim Iranom.
Pod Aššur-uballit I.om (1353-1318 př. n. l.) naby Assyriska swój wliw wróćo. Mnoholičbne dobywanja wjedźechu k hospodarskemu rozmachej. Kral Tukulti-Ninurta I. zrozumi so zaso jako zastupjer boha Assur. Mjenowaše so tež "knježićel štyrjoch zemjedźělow”. Z jeho smjerću so tak mjenowane srjedźoassyriske mócnarstwo skónči.
Posledni rozmach dožiwi mócnarstwo z kralom Aššur-danom III. (935-912 př. n. l.), kiž wjele aramejskich městow doby. Assyričenjo poněčim pismo a rěč wot Aramejčanow přejimachu.
Kralej Aššur-nasir-apli II. (883-859 př. n. l..) a Šulmanu-ašared III. (858-824 př. n. l.) rozšěrištaj assyriski mócnarski wobwod hač do Syriskeje. Po někotrych poražkach a nutřkownych wadźeńcach je so Tukulti-apil-Ešarrje III. (745-727 př. n. l.) poradźiło, Fenicisku, Palestinu a Israel dobyć. Babylon dobywachu w lěće 689 př. n. l. Dobywanska žadosć namaka swój wjeršk w dobywanju Egyptowskeje přez Aššur-ahhe-iddina (681-669 př. n. l.). Aššur-bani-apli (669-627 př. n. l.) bě posledni wuznamny knježićel. Wón bě nazhonity politikar, kiž bě jara wobčitany. Jeho knihownja je wuznamne žórło za stawizny Mezopotamiskeje.
Nowobabylonska doba[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Po spadźe Assyriskeje Babylon zaso na mocy naby. Kral Nabopolassar dobywa naposledk nad Assyriskej. 18 lět po smjerći Assurbanipala dobychu zjednoćeni Medojo a Babylonjenjo wójska Assyriskeje (609 př. n. l.). Potom bu Babylon znowa kulturelny centrum Mezopotamiskeje. Assur a Niniwa buštej dospołnje zničenej a Assyričenjo so skónčnje z pomjatka naslědnych generacijow zhubjachu, doniž so tute mjeno z politisko-socialnych přičinow znutřka assyriskeho luda na wuchodźe w 19. lětstotku n. l. zaso njewožiwi.
Naslědnicy Stareje Mezopotamiskeje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Achejmenidźa dobywachu wot 550 př. n. l. Bliski wuchod a Mału Aziju. W Babylonje zawostaji Cyrus II. 539 př. n. l. swoju proklamaciju na Cyrusowym cylindrje a Mezopotamiska bu dźěl mócnje ekspandowaceho Persiskeho mócnarstwa. W času persiskeho knjejstwa bu aramejšćina mócnarstwowa rěč, t. mj. mócnarstwowa aramejšćina. W lěće 330 př. n. l. dobywaše Aleksander Wulki persiske mócnarstwo a po jeho smjerći přewza jeho něhdyši wójnski wjednik Seleukos móc a załoži dynastiju Seleukidow.
Kultura a towaršnosć[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Hospodarstwo a wikowanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
W 3. lěttysacu (za Sumeričanow) knježachu měšniscy wjerchojo, kotřiž politisku a nabožnu móc w swojich rukach dźeržachu. Organizowachu tež kanalizowanje kraja a rólnistwo. Etat stata bě identiski z tym knježićela, tutón hospodarski system rěka oikosowe hospodarstwo. Organizacija trjebaše za to wulki zarjadniski aparat. Njewólnicy, kotřiž za měšniskich wjerchow dźěłachu, dóstachu za to naturalije. Priwatne swójstwo hakle w Babylonskej dobje nasta. Nadawki stata su so w běhu časa zdźěla “priwatizowali”, t. r. najenk přewza dźěła a dyrbješe za to wukon (na př. slěbro) přinjesć.
Ratarjo w 2. a 1. lěttysacu př. n. l. wšak wuměnjachu swoje produkty za trěbne žiwidła a tekstilije. Temple a jich měšnicy mějachu w Assyriskej wjele mjenje wliwa na hospodarstwo. Assyriski stat dopušći priwatne swójstwo a financowaše so přez tributy a dawki. Ležownosće běchu we wobsydstwje zemjanskich swójbow, kotrež małych ratarjow dale bóle k wotwisnym činjachu. Wulku lěpšinu měješe wobsydstwo na pódźe - wono bě bjezdawkowe. Nimo pódy wobsedźechu tute zemjanske swójby zwjetša hišće wulke wikowanske předewzaća.
Tež w Babylonje běchu wliwapołni překupcy, kotřiž ze swojimi swójbami hotowe dynastije tworjachu. Nic jenož přez wikowanje powjetšachu swoje zamóženje, ale tež přez pjenježne wobchody. Přećiwo wšemu wočakowanju njeběchu po wšěm zdaću žane wiki (bazary), kaž by so poprawom wot orientaliskeho kraja wočakowało. Ale namakane dokumenty wo tutej wikowanskej formje ničo njerozprawjeja.
Mezopotamiska wikowaše ze susodnymi krajemi. Poćahi dalokowikowanja sahachu samo wot Baltiskeho morja hač k Indusowej delće. Twory přinjesechu přez lódź abo karawanu do kraja. Karawany najprjedy swoje wikowanske twory z wosołami transportowachu, wot 1. lěttysaca př. n. l. wjelbłudy twory njesechu. W snadnej měrje su so tež konje a wozy wužiwali. Dróhi běchu hakle wot nowoassyriskeho mócnarstwa.
Rěč, pismo a ličby[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Do 4. lěttysaca př. n. l. wužiwachu wobydlerjo Mezopotamiskeje tak mjenowane ličenske kamuški za ličenske nadawki wšědneho dnja. Rozrostowace wikowanje wjedźeše w 3. lěttysacu k wuwiću klinoweho pisma. Najprjedy klinowe pismo zestaji so hłownje z wobrazowych symbolow. Pozdźišo bu wono abstrakniše. Dokelž wjele ludźi njemóžeše pisać, wužiwachu za swoje zaměry słužby pisarjow. Pisar sta so tak z nahladnej wosobu w towaršnosći.
Znamješka buchu z pisakami do hlinjanych taflow zadrapane. Najprjedy so na hlinjanej tafli padorune a wodorune linije ćahachu. Potom zapisuja symbole do nastatych kašćikow, zatłóčujo je z třiróžkatym kónčkom ćeńkeho drjewjaneho kuska do mjechkeje hlinjaneje tafle. Pisachu a čitachu wotlěwa doprawa. Klinowe pismo docpě wo 2700 př. n. l. swoju dokonjanosć. Klinowe pismo bu 2500 lět w Mezopotamiskej nałožene a namaka so tež w Syriskej a pola Hetitow kaž tež w diplomatiskich archiwach Egyptowskeje.
Pola Sumeričanow jednotliwe znamješka najprjedy cyłe słowa předstajichu, kotrež móžachu tež woznamy měć. Druhdy so znamješka kombinowachu, zo bychu činitosće předstajili. Tak zapřijeće "jěsć" předstaji so přez symbolej „huba“ a „chlěb“. Tute wobrazowe pismo dowoli ludźom, wšědne wěcy lěpje organizować.
Pismo bu w běhu časa kompleksniše, jednotliwe symbole móžachu nětko tež zwuki resp. wjacore symbole móžachu cyłe sady předstajic. To zmóžni narod literatury, kaž so tež na př. w Gilgamešowym eposu wotbłyšćowaše, kotryž je w cyłym region znaty był. Do 2. lěttysaca w Mezopotamiskej žana z wužitych rěčow dominowaše. Rěčachu sumerišćinu a akkadšćinu runoprawnje. Lětstotki dołhe zasydlowanje a rozšěrjowanje najrozdźělnišich aramejskich kmjenow po cyłym Płódnym měsačku činjachu aramejšćinu k nawodnej rěči Bliskeho wuchoda.
Sumeriska rěč wosta hač k přewrótej časow rěč zdźěłanych ludźi, podobnje kaž bě to grjekšćina za Romske mócnarstwo abo łaćonšćina w srjedźowěku. Wot Aramejčanow bu tež pismikowe pismo, kotrež su wot Feničanow přewzali, zawjedźene. Při tym pisachu jenož konsonanty, wokale so w přisłušnym pismje njepisaše (samsne płaći za prapisma Biblije kaž tež hieroglyfowe pismo Egyptowčanow). W tutej dobje pisachu na papyrusu a pergamenće.
Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- ↑ 1,0 1,1 Gebhard Selz: Sumerer und Akkader. C.H. Beck, München 2005, S. 11-13.
- ↑ Dietz-Otto Edzard: Geschichte Mesopotamiens. C.H. Beck, München 2004, S. 10.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Dietz-Otto Edzard: Geschichte Mesopotamiens. C.H. Beck, München 2004, S. 13-16.
- ↑ 4,0 4,1 Dietz-Otto Edzard: Geschichte Mesopotamiens. C.H. Beck, München 2004, S. 16-20.
Eksterne wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- Josef Klíma, "Ludźo Mezopotamiskeje" (hornjoserbsce, přełožk ze słowakšćiny, PDF-dataja: 1.786 KB)
- Zur Frühgeschichte Mesopotamiens (PDF-dataja; 1,32 MB)
- Deutsches Archäologisches Institut: Übersicht über archäologische Grabungen in Mesopotamien
- Geschichte Mesopotamiens


text:
Mały lud. Bohata kultura.
Jimace stawizny a žiwa přitomnosć z bohatej kulturu a rjanymi nałožkami – to woznamjenja serbski lud.
Zeznajće lud bohaty na tradicijach – tu w Serbskim muzeju w Budyšinje.
Zajimawe wustajeńcy za cyłu swójbu pokazaja Wam serbske stawizny, rjemjesło, narodnu drastu, hudźbu a literaturu kaž tež wuměłstwo.
Witajće wutrobnje do serbskeho swěta!
Wabjenski film
Wonkowny link k wabjenskemu filmej na youtube.com :
Wuhlad
W nalěću 2017
„Pjeć lětstotkow. Serbja a reformacija“
26.3.2017 – 27.8.2016
We wobłuku spěchowanskeho projekta „Wobliča reformacije w Hornjej Łužicy, Čěskej a Šleskej“ Kulturneho ruma Hornja Łužica/Delnja Šleska pokazuje wustajeńca, kotry wliw reformacija specielnje na Serbow měješe. Wona bě wuchadźišćo za nastaće serbskeho pismowstwa a najwšelakorišich dalšich kulturnych wosebitosćow. Publikacija Ludoweho nakładnistwa Domowina přehladku wjacorych lětstotkow přewodźuje. Tuta njebudźe jenož w Serbskim muzeju na Budyskim hrodźe, ale zdźěla tež w Michałskej cyrkwi prezentowana. W srjedźišću steji žadanje Martina Luthera za Božim słowom w maćernej rěči a jeho wuznam hač do přitomnosće. Jako wobličo reformacije předstaja so farar Wjacsław Warichius z Hodźija, kotryž je Lutherowy katechizm prěni raz do hornjoserbšćiny přełožił. Łužica je přez mnohe pobožne hibanja znata, w kotrychž Serbja wosebitu róla hrajachu. Tak tež we wobłuku Ochranowskeje bratrowskeje wosady po wšěm swěće misionarisce skutkowachu.
Wobraz:
Serbsko-němski hodowny spěwnik z Grodkowskeje kónčiny, 17. lětstotk
© Serbski muzej
Wosebita wustajeńca
“Wotmolowane. – Mit Licht gemalt.”
“Wotmolowane. Historiske fotografije ze serbskeje Łužicy. Wot swojich spočatkow hač do 1930tych lět.”
09.10.2016 – 05.03.2017
Přichodna wosebita wustajeńca pokazuje započatki fotografiskeho tworjenja w serbskej Łužicy, wosebje hdy a kak so serbskosć při zwobraznjenju jewi. Wustajene wobrazy dokumentuja prěnje 80 lět fotografiskich stawiznow. Mnoholičbne fotografije we wšelakich archiwach Horneje a Delneje Łužicy su so přehladali a wuhodnoćeli, zo by so wobšěrne zasopodaće zažneje fotografije radźiło. Tak předleža fotografije z 1850ych lět, kotrež so k prěnjemu razej zjawnje wustaja.
Nimo přibližnje 180 originalnych wobrazow, pokazujetej so tež digitalizowanej albumaj na monitoromaj. Historiska fotografiska technika a fotografiski atelier z časa wokoło 1900 wudospołnjetaj wustajeńcu.
Kurator wustajeńcy je znaty fotografikar Jürgen Maćij.
Dźakujemy so: Serbskemu kulturnemu archiwej Budyšin, Muzejej Budyšin, Farskemu archiwej Swj. Mikławš Budyšin, archiwej Klóštra Marijna Hwězda w Pančicach, Muzejej Hroda Wojerecy, Serbskemu muzejej Chóśebuz, Měšćanskemu muzejej/ archiwej města Chóśebuz, muzejej “Hród a twjerdźizna Zły Komorow”, Měšćanskemu muzejej Połčnica, Měšćanskemu archiwej Kamjenc, “Fotoatelier Steffen” Bórk/ Błóta a wšitkim priwatnym wupožčowarjam.
„Kusk žiwjenja. K 100. narodninam spisowaćela Jurja Brězana. “
08.06.2016 – 01.01.2017
Wosebita wustajeńca předstaja čłowjeka, spisowaćela a filozofa Jurja Brězan, kiž překroči ze swojim tworjenjom wuske mjezy serbskeje narodneje literatury a swojeho časa. W rumnosći ručneje biblioteki na žurli muzeja su Brězanowe knihi čitarjampřistupne. Nimo toho wustaja so wuběr přełožkow jeho twórbow do 25 rěčow swěta, dokumenty a wěcy ze swójbneho wobsydstwa. Kulojte blido přeprošuje na dialog.
Aktualnosće
Namołwa!
Prěni raz wěnuje Serbski muzej w Budyšinje wot 09.10.2016 hač do 01.03.2017 wosebitu wustajeńcu stawiznam fotografije we Łužicy a prašenju, hdy jewjachu so w fotografijach serbske elementy jako wotmolowanja hódny motiw. (Hlej: http://sorbisches-museum.de/?lang=wen) K tomu přehladachu so we łužiskich archiwach a muzejach kaž tež pola priwatnych wosobow njesměrnje wjele originalnych fotografijow. Wobsedźiće tež wy zajimawe […]
Přichodny muzejowy kofej so kónc nazymnika wotměje.
Dla wjacorych próstwow našeho “kruteho kruha” wopytowarjow smy so rozsudźili přichodny muzejowy kofej hižo na srjedu, dnja 30.11.16 w třoch přepołožić. Tónraz je tema “„Postrow ze Serbow“ – Serbske motiwy na historiskich fotach a pohladnicach. Přednošuje naša kuratorka Andrea Pawlikowa. Z organizatoriskich přičin prosymy po móžnosći wo přizjewjenje. Štóž chce, smě rady tež swójske pohladnicy […]


text:
Sojusz Socjalistycznych Sowjeckich Republik
Sojusz Socjalistycznych Sowjeckich Republik (ros. Coюз CoBeTckиx CoциaлиcTичeckиx Pecпyблиk, CCCP, trb. Sojuz Sowjetskich Socjalističeskich Rjespublik, trl. Soûz Sovetskih Socialističeskih Respublik) inakszy SSSR, Sojusz Sowjecki – historyczne, totalitarne państwo socjalistyczne we Ojropje půłnocnyj a wschodńij a Azyje půłnocnyj a strzodkowyj.
Uobjymowoło plac kole 22 mln km² uod Bałtyckego Morza a Czornygo do Pacyfiku (nojsrogsze we historyji nowożytnyj śwjata), istńoło uod 30 grudńa 1922 do 26 grudńa 1991.
Republiki sojuszu[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
S kůńcym swojigo istńyńo, we 1991, SSSR mjoł do kupy pjyntnośće republik (Zakałkasko FSSR we 1936 roku podźelůno na Armyńsko SSR, Azyrbejdżańsko SSR a Gruźińsko SSR; Karelo-Fińsko SSR wklůdzono do Ruskij FSSR we 1956 roku). Nojsrogszo s republik, tako skuli ludnośći, placu, jako śyły polityczno-ekůnůmicznyj, bůła to Rusko FSSR. S kůńcym istńyńo tygo państwa we SSSR kole uůnych 15 republik bůuo tyż 20 republik autonomicznych, 8 uobwodůw autonomicznych, 10 uokryngůw, a jeszcze 6 krajůw a 123 uobwodůw.


text:
Niy, tyn ajerkōniak niy bōł wymyślōny bez hobbitōw ze „Władcy pieszczōnkōw” (abo ringōw- bo tak by sie to musiało mianować po ślōnsku), co miyszkali we Shire [czyt. szajer]. To je ajerkōniak ze biołōm szokoladōm, a że roztomajte sznapsy1 niy mogōm mieć za dugich2 nazwōw, to tak żech prziszoł na szajerkōniak. Naszło mie tak na to we Dziyń Kobiyt, a że trocha to trza bōło potestować, to dopiyro dzisiej moga Wōm zdradzić tyn recept3.
Co potrza?
6 żōłtek
0,5 szklōnki cukru
100 g masła
2 rozpuszczōne biołe szokolady
jedna halba 4(czystyj)
keliszek rumu
Joł mōm blynder i w takim łonym to kołżdy ajerkōniak, kakaōwka abo szajerkōniak sie zrobiōm raz-dwa. Wciepcie5 tam masło, żōłtka, cuker i włōnczcie blynder- pamiyntejcie, żeby na wiyrch6 dać pokrywka, chyba, że lubicie maras7 we kuchni 😉 Jak sie to trocha wymiyszo, to wlywołcie tam rozpuszczōno (we jaki misce nad gorkym ze wrzōntkym|) szokolada, trocha gorzołki8 i włōnczołcie. Potyn reszta halby, rum i niech sie to tam połra9 minut fajnie pomiyszoł.
Jak niy mołcie blyndera, to wciepcie masło i cuker do plastikowyj miski i włōnczcie sie mikser. Za chwila dociepcie10 tam żōłtka i miksujcie, aż cuker sie rozmiyszoł- tak sie strasznie z tym niy smōlcie11, bo jak przidzie gorzołka, to sie to jeszcze lepi łozpuści12. Tera wlywejcie pomału ta halba, rum i dali miksujcie. Sprōbujcie, czy cuker sie dobrze łozpuściōł, a jak wszysko sie dobrze połōnczōło, to idzie13 tyn szajerkōniak wlywać do flaszki abo jaki krauzy14.
Z szajerkōniakym je jak ze ajekōniakym- niyftorzi15 nojbarzi16 lubiōm, jak łon17 tak fajnie stwardnie we lodōwce i potyn idzie go wylizywać ze keliszka abo wybiyrać go łeżeczkōm i bez to lepi go trzimać we krauzie. Smacznego
1alkohole
2długich
3przepis
40,5 litra wódki
5wrzućcie
6górę
7brud
8wódka
9kilka
10dorzućcie
11przejmujcie
12rozpuści
13 można
14 słoika
15 niektórzy
16 najbardziej
17 on


text:
Fusbal
Fusbal (ang. football, mjym. Fußball, pol. piłka nożna) – manszaftszpil, wywůłano we weldźe szportzorta. We fusbalowych wetkach (szpilach) 2 manszafty szpilajům. Wbiće bala do tora spůrńika je szpilowym cfekym. Wygrywo ta manszafta, kero sprawi to mer razůw. Szpile skłodajům śe ze dwjůch tajlůw, kere majům po 45 minutůw. Sům uůne szpilane na rechtekym, trowjastym szpilplacu. Mjary szpilplaca to uod 45 m do 90 m szyrzce na uod 90 m do 120 m lang. Tory majům mjary 244 na 732 cyntimetrůw.
11 fusbalokůw skłodo śe na kożdo manszafta, posztrzůd kerych ukozyma tego we torze - tormana (kery moge chytać bal do rankůw), tych na zadku - uobrůńcůw, tych we posztrzodku půmocńikůw a tych we napadźe - napadźorůw.
Historyjo[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Fusbal wynojdli we Ynglandźe, kaj pjyrsze szpile szpilali uż bezma we III w. Pjyrszy angelski fusbalowy ferajn - Sheffjeld Club - erygowany bůł we 1855 g. 8 rokůw ńyskorzi stanůł już pjyrszy angelski fusbalowy ferajn, kery wprowadźůł jednake prawidła lo wšyjskych. We 1904 g. stanůła Pojsztrzůdnacyjowo Fusbalfederacyjo (FIFA).
Fusbal na Ślůnsku[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Reprezentacyjo ślůnsko[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Ńyformalny manszaft fusbalowy, we kerym szpilujům fusbaloki s wojewůdztwa ślůnskigo, ńy noleży do FIFA ńy UEFA. Ńy bjere udźůłu we uoficjalnych turńejach. Na uostatku szpilali ze Polokůma (1:1, Stadjůn Ślůnski we Chorzowje, 9 grudńa 2006).


text:
Maurytańijo
Maurytańijo(arab. موريتانيا Muritanija, uoficjolne mjano Islamsko Republika Maurytańsko arab. الجمهورية الإسلامية الموريتانية Al-Dżumhurija al-Islamija al-Muritanija) – państwo we půłnocno-zachodńij Africe, nad Atlantyckim Uoceanem. Grańica mo s Synegalem, Mali, Algeryjům a Zachodńům Saharům. Wjynkszo tajla kraju to pustynne teryny Sahary.
Prawo sam je miszůngem islamskigo prawa a francuskigo Cywilnygo Kodeksu.
Maurytańijo je ubogim krajym, kerygo gospodarka je uoparto o bauerstwo (we dolińe rzyki Synegal) a łowjyńy rybůw, dochody dowo tyż fedrowańy rudůw żyloza. Krům żyloza, dobywo śe sam naftowo ropa (ze podmorskich złożůw), złoto, mjydź a gips.


text:
Zinedine Zidane
Zinedine Zidane - (arab. زين الدين زيدان, rodz. 23 czyrwca 1972 r. we Marsylii) - francuski fusbalszpiler, kery je pōmocnikym. Jego pseudonimym je Zizou. Szpilŏ ôn we reprezentacyji Francyje. Wygroł z reprezyntacyjōm Mistrzostwa Świata we Fusbalu 1998 a Mistrzostwa Ojropy we Fusbalu 2000. Nŏjlepszy fusbalok we Ojropie w 1998 (Ballon d'Or) a nŏjlepszy na Mistrzostwach Świata 2006.
Szpiloł ze klubami AS Cannes, Girondins Bordeaux, Juventus Turyn a Real Madryt, z kerym w 2002 roku wygroł Ligã Majstrōw. Trzi razy ôbrany Fusbalokym Roku FIFA. We 2004 roku Pelé wybroł go do stu najlepszych fusbalokōw na świecie.
Skończył swojã karierã po Mistrzostwach Świata we Fusbalu we 2006 roku.


text:
Gringòlandëjô
Czëtając, ju jaczic czas temù nazôd, wiadło Michôła ùsôdzoné pò kòncercé Cockney Rejects w Gdini móm sã ù niegò natkniãté na klip Dead Kennedys “Nazi Punks Fuck Off“. Sztëczk je pëszny ë je téż jednim z tich sztëczków co mie baro lubią, jakno ë karno co gò graje.
Jo … – przë ti leżnoscë przëszed mie ma mëszlã jinszi klip jaczi mòże òbôczëc na YouTube: Mano Negra z Jello Biafrą ë Sidi’H’B – klôrowny przekôz wespółdzejaniô lëdzi z róznëch placów Zémi.
Szëkôjta za tim na przëmiôr na youtube.com.