text:
Aleksandryjo
Wspůłrzyndne: 31°12' N 29°55' E
Aleksandryjo (grc.: ἈλeEάvδpeιa; łac.: Alexandria; arab.: الإسكندرية Al-Iskandrija) – druge podug wjelośći ludźi mjasto we Egipće, rozlygowane nad brzegym Strzůdźymnygo Morza, nojrogszo hawyna morsko we Egipće. Podug tradycyji, zołożůno we 332 p.n.e. uod Macedůńskigo Aleksandra. Podug Alaina Verona mjasto istńoło uod 2686 p.n.e., a Macedůński Aleksander yno je rozbudowoł a doł mu swoje mjano. Za Ptolymyjuszůw Aleksandryjo bůła stolicům Egiptu, ńyskorzi za Rzimskigo Cysorstwa stolicům prowincyje. We 641 zdobyto uod muzułmanůw, kere shajcowoły Aleksandryjsko Biblijoteka, poważano za jedyn ze Śydmju Cudůw Śwjata. Ńyskorzi utraciła znoczyńe skiż coroz srogszyj roli Kajiru. Terozki je srogim uostrzodkem naukowym, kulturalnym a industryjowym.


c: text/html

text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 02 kwiecień 2009
Kokoc moze ta i bydzie, kie kto wceśnij ułomoł pore gałązecek i do flaski w chałpie włozył ale resta to juz hiberhop.
Bo pomoiymu to na prowdziwej bagniątce u dobrych gazdow to ni moze chybiać takik zieloności jak:
Barwinek
Koński zieli
Krowski zieli
Kokoc
Iymioła
Jałowiec
Kocanki
Kopytnik
Lyska
Łoliwny Goj
Serdecnik
Wilce Łyko
Wilcy Łogon
i jako tera po tyk zomiyntak chodzić i to nojś?
Wiadomo ze dziwkoka ktory teraz gazda, i tej zielyniny sukać kce, ba racyj kupi ka gotowy przybrany kłoskami śpyl taki coby go wnet w kieśni stracił, no ale u nos sie jesce bagniotke prowdziwom wije.
Jak sie takom bagniątke uwije wkole lyskowyk prontkow, zawiesi sie na nij piykne cyrwone jabusko to mozna do kościoła iś świyncić.
Tako piyrsozyndno świyncono bagniątka
to piyrsy krok w gazdowski rok.
A co to som ty nojrozniyjse zielo, łod cego i jak pote z tom bagniątkom ? ... to se juz bydymy do Palmowej śpekulować ... myśle tak ;)
Dobrej Nocy:)
Jasiek

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Ślabikŏrz za darmo czy na darmo?
Łōńskigo miesiōnca minister edukacje, Joanna Kluzik-Rostkowskŏ, pokŏzała wszyjskim nowy elymyntŏrz dlŏ piyrszŏkōw. Kupa larma przi tym bōło, sōm prymier ô tym gŏdōł, bo to terŏzki mŏ być jyno jedyn taki elymyntŏrz, kŏżdy bajtel go erbnie, a ôjce niy bydōm musieli za niego nic wybulić. Pomys niy je nowy, bo kejsik, za kōmuny już tak bōło co był jyno jedyn elymyntŏrz i żŏdyn niy miōł wyboru z czego jego bajtel bydzie sie uczyć. Po 1989 roku, jak byli my już fraj, to ôrŏz elymyntŏrzy złōnaczōło sie cōukŏ kupa. Toć, że niykere skuli tego jamrali. Bo to ôd rechtōrki zŏleżało kery elymyntŏrz bydzie tym, ze kerego bajtle sie bydōm uczyć. A że niykerym rechtōrōm i rechtōrkōm bardzij zŏleżało na własnyj kapsie niźli na jakojści nauczaniŏ to tyż brali take podrynczniki, za kere dostali ôd wydawnictwa jakijś gyszynk abo prowizyjŏ. Bo za wszyjsko i tak calowali ôjce. I chociŏż take sytuacyje bōły pewnikym wyjōntkowe to i tak skuli tego poszło w świŏt, że rechtōry majōm kajś to kery ślabikŏrz je lepszy a nŏjważniyjsze je dlŏ nich to kere wydawnictwo wiyncyj jim dŏ do kapsy. No to rzōndzōncy we Warszawie forsztelowali se, że złōnaczōm to czego niby ôd nich ôczekuje społeczyństwo. No i wyciepli wszyjske elymyntŏrze i złōnaczyli jedyn, a na dodatek ôbiecali go za darmo.
Ale – jak gŏdajōm myndrcy – darmo nic niy ma. Dyć to, że piyrszŏki coś dostanōm ôd rzōndu to ôznŏczŏ, że wszyjske podatniki muszōm sie na to ściepnōńć. A akurat tyn rzōndowy ślabikŏrz do tōnich niy nŏleży. Zespōł autorōw za jego treść dostanie praje miliōn zł. Wiela to eli mało? Pro Loquela Silesiana Towarzystwo Kultywowania i Promowania Śląskiej Mowy za narychtowanie treści Gōrnoślōnskigo ślabikŏrza, tyż elymyntŏrza dlŏ piyrszŏkōw jyno że po ślōnsku, cuzamyn z ôpracowaniym graficznym, ilustracyjami i wynagrodzyniym sztyrech naukowcōw-recynzyntōw, wybulōło 19,9 tys. zł bai 50 razy mynij niż Ministerstwo Edukacji Narodowej. Toć, że żŏdyn niy gŏdŏ, co urzyndniki we ministerstwie mieli złōnaczyć elymyntŏrz w takij cynie jak Pro Loquela Silesiana. Ale jak by złōnaczyli 5 razy tōnij to tragedyji by żŏdnyj niy bōło. Ale tak to je jak sie cosik robi na ôstatni driker. Jak ôstało fest mało czasu to trza bulić ekstra. Żŏdyn we ministerstwie niy planowōł ani niy planuje tych wydatkōw. Może niy poradzi a może take bōło zarzōndzynie na „samym wiyrchu”? Take co by na gibko, bez rachowaniŏ wiela to bydzie kosztować, złōnaczyć ślabikŏrz i dziynki tymu zarobić pŏra punktōw u wyborcōw. Ale niy kŏżdymu ze wyborcōw sie to podobŏ. We branży wydawniczyj, kerŏ nŏjwiyncyj na tym ślabikŏrzu straci, porachowali, że wydanie darmowego elymyntŏrza może spowodować likwidacyjŏ 5-6 tys. miejsc roboty. Zaś dojś wielgŏ grupa boji sie co ślabikŏrz bydzie wprowŏdzōł ideôlogijŏ gender. 36,5 tys. chopa szkryftnōło petycjŏ „Nie dla genderowej deprawacji w darmowym podręczniku dla pierwszoklasistów”. 14 tys. inkszych szrajbło sie pod listym do autōrki w podobnyj sprawie. To pokazuje, że kwestie równouprawniynia i tolerancje sōm tymi, na kere wszyjscy bydōm w elymyntŏrzu kukać. Dojś pedzieć co w darmowym ślabikŏrzu bydzie dziouszka niypōłnosprawnŏ a dwa bajtle bydōm inkszego koloru skōry. Szkoda jyno, że autōry elymyntŏrza ani ministerialne urzyndniki nic niy gŏdajōm ô myńszościach, kere w Polsce miyszkajōm w dojś wielgij wielości i kere richtich majōm problymy z tym, że polskŏ wiynkszojś niy poradzi spokopić jejich ôdmiynnojści.
Jŏ akurat je żech w tyj małyj grupie keryj sie bydzie kalić wydanie tego elymyntŏrza. Dyć moja cera idzie 1 września do szkoły. No to niy byda musiōł nic za niego bulić. Ale czy mi sie to podobŏ? Eli jŏ by niy wolōł co moja cera bydzie sie uczyć ze ślabikŏrza, kery wybiere rechtōrka po kōnzultacjach z ôjcami? Zŏwdy lepij jak sie bajtle uczōm tego co je specyficzne w danym regijōnie. Ale terŏzki bydzie jyno jedyn ślabikŏrz. Żŏdne wydawnictwo niy wydŏ podryncznika, w kerym może coś napisać ô Gōrnym Ślōnsku. Nawet jak by to bōła jyno jedna lekcyjŏ. Pod tym wzglyndym wydanie tego darmowego ślabikŏrza to jedyn wielgi krok do zadku. Zajś, jak kejsik, bydzie jyno jedna prŏwda. I zajś to niy ôjce ale rzōnd we Warszawie bydzie decydowōł ô tym czego sie bydōm uczyć bajtle.


text:
Wynezuela
Wynezuela (Boliwarjańsko Republika Wynezueli, República Bolivariana de Venezuela, mjano wprowadzůne bez Hugo Cháveza we 1999 roku) – państwo pouožůne we půunocnyj tajli Ameriki Pouedńowyj.
- Wjynkše mjasta: Caracas, Maracaibo, Valencia, Barquisimeto, Ciudad Guayana, Maracay, Ciudad Bolívar, San Cristobal, Maturín, Barcelůna
- Wynezuela grańičy s nastympujůncymi państwůma:
- Coukowita dugość grańic: 4 993 km
- Nojwyžšy půnkt: Pico Bolivar 5 007 m
- Nojńižšy půnkt: tafla Mořa Karaibskigo 0 m
- Podźou admińistracyjny: 22 kraje zwjůnzkove, jydno terytorjům federalne a 72 depyndyncyje.
- Wyznawcy poščygůlnych religji: 95% katolicy, 2% protestańći
- Klimat: tropikalny, ćepuy, wilgotny, baři ůmjarkowany na wyžynach.


text:
Łacyńsczi jãzëk
Łacyńsczi jãzëk (abò łacëzna, łacëna; łac. lingua Latina) – jindoeùropejsczi jãzëk z pòdrodzëznë italsczich jãzëków.
Wësztôłcëł sã przëpùszczalnie w II tësąclecu p.n.e. jakno jãzëk mieszkańców Lacjum w westrzédny Italie. Béł òn rodnym jãzëkã Rzëmian. Do jegò zapisywaniô brëkòwóno łacyńsczégò alfabétu, chtëren dzysdzéń je nôbarżi rozkòscérzonym alfabétã na swiece. Łacëzna stała sã ùrzãdowim jãzëkã Rzimsczi Repùbliczi, a pózni – Rzimsczégò Césarstwa. W tim w czasu òdbéł sã proces latinizacje Jimperium, a łacëzna bëła jãzëkã mieszkańców wielnëch rzimsczich prowincji w Eùropie i nordowi Africzi. W codniowi gôdczi łacëznë òprzestóno ùżëwac pò ùpôdkù Césarstwa na zôpadze, chòc we wikszoscë państw Eùropë bëła brëkòwónô jakno ùrzãdowi, liturgiczny i lëteracczi jãzëk[1].
Do XVIII st. łacëzna bëła pòwszechno brëkòwónô jakno jãzëk midzënôrodny kòmùnikacje, nôùczi, kùlturë i kùńsztu. W Pòlsce bëła ùrzãdowim jãzëkã do rozbiorów. Liturgia Katolëcczégò Kòscoła òdprôwiónô bëła wnet leno pò łacëznie jaż do II Watikańsczego Sobòru[2].
Pòchòdné jãzëczi[edicëjô | editëjë zdrój]
Z łacëznë wëwòdzą sã dzysdniowé romańsczé jãzëczi, midzë jinszima:
Przëpisczi[edicëjô | editëjë zdrój]
- ↑ Jürgen Leonhardt, Latin: Story of a World Language, Londyn: The Belknap Press of Harvard University Press 2013, s. 7-11. ISBN 0674058070.
- ↑ Jürgen Leonhardt, Latin: Story of a World Language, Londyn: The Belknap Press of Harvard University Press 2013, s. 16-22. ISBN 0674058070.


text:
Wodno hawyna
Wodno hawyna (ze uać. Portus) – plac lo wodnych pojazdůw, kaj może tyż śe uodbywać ładowańy towaru, właźyńy ludźi na szif, tankowańy a inksze[1].
Zorty[edytuj | Edytuj zdrzōdło]
Podle zorty wodnyj skupiny przi keryj nojdźi śe wodno hawyna wyrůżńo śe[1]:
- morsko hawyna
- strzůdlůndowo hawyna
- morsko-rzyczno hawyna
Podle funkcyji jake mogům spełńać wodne hawyny wyrůżńo śe:
- handlowo hawyna
- rybacko hawyna
- wojenno hawyna
- jachtowo hawyna
Ńyskorzi kajńykaj jedno morsko hawyna spełńo wjela funkcyji, kere sům uůnaczůne we uosobnych tajlach[1].


text: MceImię i nazwiskoZbigniew NowakowskiAndrzej SędłakLeszek LipkaMałgorzata LipkaElżbieta KupczykBogumił KupczykAndrzej MilewskiKazimierz NamysłLeszek KawskiAleksander CzarneckiMarian ŚliwińskiWitold ŚwidzińskiAnna LeśniewskaZbigniew LeśniewskiAndrzej WojnowskiSylwia SzczepańskaKazimierz BuchalskiAlbin BorkowskiEugeniusz ChudzińskiJerzy RudzińskiMarcin PiotrowskiPiotr IwanusAndrzej CiółkowskiAndrzej MichalskiZbigniew RychlikJózef AdamskiWiesław KurowskiAndrzej RywockiPaweł JankiewiczWincenty TęgowskiWiesław GorczewskiZbigniew SowińskiCezary MiodyńskiDanuta Iwanus Jacek NowakMarian MarciniakPiotr Tęgowski Henryk BrzoskaAnna KowalskaRyszard IwanusGrzegorz MilewskiWacław Jankowski Robert SzulejewskiHalina KorytkoJan BerentJózef MarchlewiczSuma pktKrzysztof BielickiMichał WantkeMikołaj PiotrowskiMirosław OkrutnyIlość parJarosław StachowiakMaciej MiodyńskiMarian PawlikSławomir MalanowskiPiotr WatenborskiGrzegorz GóreckiMarek KrowickiAndrzej KretkowskiSławomir RednerskiDariusz PiotrkiewiczAndrzej SokołowskiKazimierz MilewskiMarek HimiczGrzegorz SzelenbaumSzymon DutkiewiczTadeusz WiśniewskiW1 2.07.18W2 9.07.18Brydż Brodnica - III kwartał 2018


text:
Gwara
- Szczegóły
- Efes
-
Był ta kiedysik taki Gierek,co go piyrsym nazywali. I tyn Gierek wybroł się na wiyrchy sukać miyjsca na letniom chałpe dlo swoigo syna.Roz wylondowoł tym swoim europlanym -wiatrokym na holi w Mgurze.A na tej holi Morcin łod Fabisi pos łowce i siedzioł se na pnioku.Gierek podeseł do Morcina i godo - gazdo nie przedocie tej holi?Gazda na to - nie przedom panocku,bo byk ni mioł kany łowiecek poposać.
Gierek do gazdy - ale wiycie,rozumiycie - do mnie sie godo towarzysu, bez panocku.
Gazda na to - dobre, towarzysu bezpanocku.Dalij Gierek - a wy tak gazdo kochocie,te Polske Ludowom ?
Morcin - a pewnie ze kochom - towarzysu bezpanocku.
A tak lo tej Polski - na kontygynt jakom krowine docie ?
- A pewnie ze dom.
A tak konika tez docie?
- A dom towarzysu bezpanocku.
- A łowiecek pore -pyto Gierek docie ?
- O łowiecek nie dom !
- A to cymu ?Pyto Gierek
- A bo łowiecki mom!
Efes
- Szczegóły
- Harnaś
-
Był roz jedyn chłp na Słowiance itak sie mu przydarzyło ze mu straśni baba zachorzała.Ale coz mioł robić jak wsyndy było daleko i grajcarow na maściorza tes nimioł.Siedzioł biydok i cekoł jeno na nojgorse.Co mog to zrobił a co sie wymodlił to ino un wiedzioł.I jednego razu śli trzo panowie co to po gorak spacyrowali, trefiło sie ze śli koło chałpy tego chłopa a un sidzioł biydok pod przicynom i strśnie był markotny zwola tej baby.Jedyn z tyk panockow pyto sie tego chłopa tak .Dejciez nom gazdo mlyka sie napić bo my straśnie zdrozyni,idymy jaze z wiyrchow i kcielibymy krapke dychnyć.Chłop jako chłop wzion panow do izby ugoscił jako mog i cym ta kany mioł.Jedyn z tyk panow całe casy przipatrowoł sie na te chłorom babe co lezała w łozku pod łoknym. Nareście wstoł podsed do tego łozka i godo.Widzym zeście bardzo gazdzinko chłorzi ale jo jes lykarzym i jo wom pomoge.Wybadoł łopatrzoł wystawił diagnoze ale godo tak ze sie tu bez lykarstwa nie łobyjdzie i ze musi pisaj recepte. chłop do pisanio w chałpie nimioł nic bo nawet pisaj nie umioł lykarz ani ci panowie tez nimieli.Chłop siod i łozmyśluje i zacon trufać ze mo kasik krede świynconom co mu to ksiądz doł kiesik.Pisaj było juz cym ino niebyło nacym.Chłop sie zezwyrtoł i godo,panie doktorze łoto som dzwiyrze do kumory pisojcie na tyk dzwiyrzak.Lykarz łopisoł piyknie recepture lyku na dzwiyrzak panowie dali chłopu za gościne jakigosik grajcara.Chłop łapnył dzwiyrze zchynył ze zowiawsow i wio ze Słwianki do japtyki do Żywca z tymi dzwiyrzami na plecak.Całom drogom sie biydok modlił zeby nie prziseł desc i mu tego pisanio nie zmył z tyk dzwiyrzi.Dosel do japtyki i lykarstwo dlo baby dostoł ale ponoć kupa śmiychu tam była.Na słowianke sie wrocił i baba sie scynśliwie wylycyła i jesce dugi roki z tego zyła.Tak sie to chłopu udało babe łod śmierci wyratowć...A ty dzwiyrze nazod z Żywca nios do chałpy bo przeciez bogate były iskoda mu ik było zostawij.
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
Jo znom takom ło deble co mi jom kiesik łopwiadoł Stefan Ficoń.A był to tak.....Seł chłop z Żywca z jarmaku ku chałpie do Ciynciny i po drodze myśli-Wleze do karcmy wypijym ze dwa śtample gorzołki coby mi sie lepi sło ku chałpie .Ja wloz tak napotkoł chłopow znajomyk i kazdy po jakimsik kielusku wzion.Tak sie przy tej gorzołce zaśiedzieli ze sie mu ta i na reśćie zećmiło.Wyseł przed karcme i myśli-Kielo tez ta droga przedymnom a jo walnie przinapity.Nale co, małomyśloncy rusył ku chałpie.Seł pore godzin jaze dosed do Gornej Ciynciny.A wtym casie jakosik prawie dwa tydnie loło i Ciyncinka sła duzo a un mieszkoł na Gadzionkak i musioł ku chałpie przechłodzic bez taki mostek .Dosed do brzegu patrzy a mostek woda zabrała ino jedna deska łostała.Dopatruje a na drugi stronie tej deski siedzi chłop,nogi mo spuscone nad wode i se nimi ruso.Chłop doseł blizyj patrzy a to deboł.Poznoł go bo mu było widno kopyta i łogon mu z pod portek stopyrcoł.Chłop myśli-Jako jo tu teraz przyjdym , do rana cekoł nie byde bo mie baba bykowcym łobarasy kak był.To sie wzion w sobie i idzie na tego debła.Deboł pdskocył na desce i pyto sie go tak-Chłopie kto jes lepsy jo cy Matkabosko.Tyn sie podropoł po glowie i myśli -Jak powiym ze Matkabosko lepso to mie tyn deboł z tej deski sturzi wpadne do wody i pomnie a jak powiym ze un lepsy to mie Bog skoro i tez bydzie po mnie.Namyśloł sie i godo -Moj piykny debołku matka bosko jes bardzo dobro ale i na ciebie tez nic złego nimoge powiedziej.Jak powiedzioł ty słowa to deboł zbił kopytami do bondziora skocył i chłop bez wode przeseł .Łod tego teraz podobno godujom ze casami i debła trzeba strykiym nazywać...
Harnaś
- Szczegóły
- Efes
-
Dzioło sie to moze 100 roków tymu a moze downij.W Ciyncinie jako tez i somsiednik wsiak była biyda.Chłopy chłodziły w takik płótnianyk kosulak.Piyrse gacie dostawoł kawalyr,jak mioł iś do wojska.Był u nos na Dolince taki Jontek,co łumizgoł sie do Hanki z Ficóńki.Jak dostoł to pozwani do asynterunku,to mu łojce sprawili ty gacie .Kupili półtora metra materyje i zanieśli do ujka krawca,zeby usył.Ujek wzion z Jontka miare,i kozoł przyś po gacie w sobote.A ze Jontek nie był za wielgi,to z tej materyji jesce kawołek łostoł.W niedziele Jontek wybroł sie do Hanki po łobiedzie i kcioł sie pozegnać.Idzie przez las,a tu nogle pocuł potrzebe...Wsed do gojki,ściongnół gacie,zawiesił na smrecku i zrobił,co trza.Pote wstoł,kosule łopuścił i posed dalij a ło gaciak zabocył.Jak wloz do chałpy Hanki,to sie zacon paradować po kuchni i pyto sie Hanki : ty Hanka nic nie widzis?Hanka na to, a co mom widzieć,ciebie widze.Jontek stanół pośrodku kuchni, dżwignął kosule i godo : popar sie co mom,a jesce mi tego kawołek w chałpie łostało.Hanka w kwik i do izby,matka łodwraco sie do łokna,a łojciec do Jontka : ty gidzie to tak sie przysedeś zegnać? Dopiyro Jontek sie kapnoł,ze nimo gaci,łobyrtnoł sie na piyncie i hajda z chały.Jak wracoł,naloz swoje gacie na smrecku nale jus do Hanki nie wrócił.A jak pojechoł do wojska,to nawet na łurlop stydził sie pokozać w Ciyncinie i ponoć łostoł w wojsku na łoficyjera.To tela,a wyboccie,ze troche ło takik brzydkik zdarzyniak zek napisoł..
Efes
- Szczegóły
- Harnaś
-
Dziś jak kazdy wiy momy Matki Boski Gromnicnej.D Gromnicnej wdy mozna było kolyndowaj i jak sie połaznice na dobrym ksiynżycu uciyno i nie łobleciała z cecyny to do Gromnicnej mogła pod powałym wisiej.Pote sie juz jom musialo łozebraj.A teraz jesce powiym taki stare przysłowi do dzisiyjsego świynta...JAK W GROMICNOM Z DACHOW CIECE ZIMA DUGO SIE POWLECE.To jak sie tak patrze dzisioj na pole to chyba nom jesce zima zymby wilce pokoze
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
Mom tu jesce taki rozne stare wspominki moi babki co mi nieroz jak se siadnymy to mi spomino rozne downe łopowiadania a nieroz to sie i biydno przy tym po krzicy.Spomino dziakow i downe jejik nauki i starodowne wychowani.Jako to sie do Łojca i do Mamy we dwoje godalo i nik nieśmioł inacyj pedzieć,jak łojciec dziywcynta ucył ze \\\"dziywecka mo byś jak łowiecka na poł gymby goać i na połdupku siodać\\\" to znacyło ze mo byś skromno i za duzo gupie nie godać pilnować se chałpy i za długo nie wysiadowaj byle ka.Tak to dziadki przestrzygały swojom pocynć.Casami jak posuchom tyk wspominek to sie mi samymu licho na sercu robi.Łopowiadali mi tez babka jak dziadek godali dzieciom ze w boze narodzyni jak chłopcyska z kościoła śli zeby sie nika nie zatrzimowali i zeby nojpryndzyj byli w chałpie to sie wtedy miało znacyć ze nojpryndzyj pozbiyrajom z pola przed wszyskimi.I taki ty stare wspominki a tez i bojki stare ło strachak i duchak a tez i ło carak co zaś moze kiedy ktorom łopisać
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
Ej jak se tak casami cłowiek siadnie i spomni jako to starzy ludzie łopowiadali jako to bywało downi jak jesce nie było prondu i świat nie lecioł tak do przodku jako teraz.w zimowe wiecory schłodzili sie na posiady po chałpak,tajcowali, śpiywali stare śpiywki,jak ta ktory umioł grać to na skrzypcak za brzyncoł cy ta łościągnoł jakom heligonke.Bywało ze grywali w rozne gry co ik to sami zmyślali.Jednom tu łopise takom co sie mi nawet za kawalera trefiło w niom grać.Nazywo sie una troche nie piyknie ale myśle ze sie nic nie stanie jak to napise bo to zaś nie taki fest nie piykne słowo.Nazywało sie to gra w dupy:))Polygało to na tym ze zbiyrało sie walnie młodyk dziywek i kawalerow i zacynali tak.Brali piyrsom dziywke cy kawalercoka łobracoł sie do ściany i zakrywoł łocy kapelusym abo wionzoł hustkom.Musioł sie schylić a zaś nastympny kawaler cy dziywka brali sajtke abo gołom rynkom pras go w zadek!! A un musioł łodgadnoć kto mu to sasnoł , jag zgod to tyn co bił zaś był bity.Dziywek za mocnie nie bijali ale kawalerzy to casami z siwymi zadkami ku chłpie śli.Tak sie to nase dziadki za młodyk rokow bawili.Jak minyła zima a zazilyniły sie listecki na buku to sie roboty na niwkak zacynały i dopiyro był gwar.Kolca w puzkak kwicały ludzie sie zbekowali siedzieli po miedzak na śwacynie łopowiadali śpiywali.Ej wesoło to musiało byś.Kto zaś nie robił na niwkak to seł w hole a tam dopiyro było wesoło .Śli z muzykom i śpiywanim wesoli byli chodz do ciynzki roboty śli.I tom wesołościom zyli,bo jak jedyn stary górol godoł \\\"ze cłowiek co smutek w sobie nosi to jes jak tyn niedzwiydz co mu ropśnik kulke w noge strzeli, bydzie chłodził i zył ale wdy te kulke bydzie cuł i bydzie mu zawadzać i tak cowiekowi w zyciu zawadzo smutek\\\".I tak w tym ciynzkim Górolskim zywobyciu ratowali sie ludzie tom wesołościom co ik lycyła jak nojlepse lykarstwo.Teraz ty casy minyły i świat prziśpiesył sakramyncko,nima kiedy zaśpiywaj zatajcowaj i zacyno w nos troche kiełkowaj tyn smutek i starojmy sie znalyś jak nojwiyncyj casu zeby tyn smutek wesołściom zadusić, to sie nom bydzie lepi zyło w tym pyndzoncym świecie.
Harnaś
- Szczegóły
- Jasiek
-
ej jazek podskocył z tej uciechy kiek uwidzioł ze Dziadek Staś staś sie ku portalu przikludził.
Ciynzko mom rod ty wase pogodki.
Teraz nom bydzie weselsij.
A do redakcyji tako prośba i zapytanie bydzie taki kont dlo gwary i zwykow na tym portalu.
Po po moimu tu sie tu juz walnie ciekawyk pogodek, spiywek, łopisanyk zwykow uzbiyrało.
Jasiek
- Szczegóły
- Dziadek Staś
-
Kciołek napisaj po tym, kiej ktosik sie pytoł co to som gnaty abo gnatki. Bo wiycie, to jes jinacyj jak to było napisane. Nale kiomputer mi sie popsuł, ji dopiyrz teroz moge to napisaj.
Gnoj woziło sie niy na gantak ba na gnojowkak. Na gnatak woziło sie jino tromy z lasu. Widzicie, sonki nie skryncajom tak jak woz, w ktorym skrynco sie przednio łoś. A jak wozili wielgi tromy na dwok gnatak, to na skryncie nie dało by sie wykryncić, bo konie by złomały dysel. Gnaty miały kołowrot, zeby dało sie skryncić. Droga było wąsko, to ji tak na zokryncie nie dało sie wyrobić, ba trzeba było sforować. Gnaty zadni miały sfore, ktorom sie łodpinało i niom skryncało gnaty, coby zadek troche nadrobił skryntu. Tak samo robiło sie z zadniom korom jak tromy wieźli na wozie.
Miyjcie sie ta zdrowo ji piscie jak nojwiyncyj gwarom, bo to dlo mnie starego wielgo łuciecha, ze sie niy wstydzicie łojcowskij godki.
Dziadek Staś
- Szczegóły
- Harnaś
-
Pokiel corny jastrząb nad romankom furgo mo se górol portki w kapelusu piorko. Pokiel gory stojom i Ciyncinka płyni to górolski honor nigdy nie zaginie. To som taki stare śpiywki co juz ik moze nie kazdy zno i jak kto zno jaki stare śpiywki to mogymy ik tu po pisaj i po spominaj.
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
Witoj ze Jasiek piyknie!Dobrze to godos bo mi nieroz babka łopowiado jaki sakramyncki zimy bywały ale powiym ci ze i jo juz zapamiyntoł bogate zimy chłodz zek nie stary.Pamiyntom w łosiymdziesiątyk rokak jak my jesce w starej chałpie siedzieli.Małym zek był chłopcym ale pamiyntom jak krokwie na strychu trzescały tak ze do chałpy było swysno ,tego trzescynio to nigdy niezapomne . A śniyg był teli ze do somsiada toś wysoko ponad płot przechodził bo było rowno zasute.Roz my z moim łojcym pośli z jedzynim do moigo ujka co mieszko tam wysoko na łonce i mało kiedy schłodzi na doł.W lecie idzie sie do niego dwajścia minut a wtedy był taki śniyg ze my śli przesło trzy godziny.Dzisioj tez ta pujdymy to moze sie mi udo zrobić jaki zdiyncia bo juz tego kwapu nawaliło koło metra.
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
downo tymu mioł gazda ze Zabnice kawołek pola w Ciecinie Górnej zaroz wele chałp.
Roz kiesik w jesiyni namyślił pszynice ta posioć na tyk niwkak bo piykne rowniutki były. Na wiosne po Wielkij Nocy przised nabił głowiynki, poświyncił i pote drugi roz przised juz w lecie, patrzeć cy zboze juz źrzałe.
Wchodzi na niwke, łobziyro się dokoła, chyto się z głowe i klnie na cym świat stoi.
Pszynica zdeptano, zmeresono, ziorka łobite przez kury tak ze ino miyrwa została.
Zaroz leci do piyrsej nojblizsej chałpy i pado do gaździny ze mu skode kurami zroblili.
Gaździna zaś godo ze kury nie ij bo una mo zawarte i pilnuje coby nie wychodziły nika z podworca.
Gazda znerwiony polecioł na niwke pieronym i łobchodzi tyn meres jece roz i naroz się chyto za głowe i woło:\"co tez tu jajek na gniozdak! musiały sie tu cyjesik kury walnie naniyś!\" na to zaroz leci ta gaździna i woło to \"moje jajka, moje!\"
Gazda się łobraco trzimajyncy się za przirodzyni i pado tej gaździnie: \"podze poć! mom tu jajka ale w gaciak, teraz to twoje kury bestyjo!\"
pozdrowienia :)
Jasiek
- Szczegóły
- Harnaś
-
Taki zimy i śniegi to kiesik bywały co zime.Łopowiadoł mi roz jedyn chłop co juz niezyje jak przysła roz tako strasno zima.Dzieci i łojcowie w chałpie pokładli sie do spanio bo co ta mieli robij wiecorami jak śniegi były strasne i nik do nikogo na posiady nie chłodził.Łojciec cosik kasik bydlądka łoporządził pogasili nafciorki i po bechali ka ktorymu lepi do spanio.Spali i spali jaze ik popudziły krowy po straśnie rycały.no ale łojciec godo .Nie wstawojcie spijcie bo przecie jesce pierojsko ćma mozek ta tym krowom mało na wiecor doł co tak rycom.No i jako łociec pedzieli to spali nie godali nic.No ale dzieciom tez juz sie to zdało cosik nie rek ze to tela spiom.Nic nie godały bo co sie bydom z łojcym spiyraj.A tu wysło tak ze w nocy przysła łokropno kurniawa i zawikrzyło im te chałpecke po samutki dach.Dopiyro jejik ujek kasik koło połednia na nartak przysed i łodkopoł ik kiela tela i światło do chałpy puścił.Taki bywały zimy...Prowdziwe zdarzyni
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
Jak se pomyśle nieroz nad tymi starymi casami i pomyśle se jaki twarde i ciynzki zyci mieli ci downi ludzie co nieznali techniki i kazdom jednom robote musieli robij rynkami.Do lasa chłopy chłodziły z rybiorami a jak juz upitwali jaki drzewo to go toporami z konorzy łobijali.Śniegi były strasne zanim sie ta ka dostali do lasa to juz kiela ik to kostowało a tu jesce cekała ik tako ciynzko robota.Jak na polowacke śli to ik nieroz po dwa dni w chałpie niebyło po lasak spali zmarznioni nieroz do kości ,nale cos dzieci jeś kciały i ino patrzały kiedy ka łociec z wiyrchow przydom.A uni nieroz abo co przynieśli abo nic.I trza było iś zaś.Baby jak ka miała ktoro jaki gros to sła z tego lasa do miasta na jarmak.Casami co ka miała to sprzedała jajek cy masła a zaś kupiła gajzu cy zopołek.Pote co ka kupiły to wlekły to na plecak w pinklak ze Zywca jaze tu do lasa.My juz tu teraz nimomy tak ciynzko jak wtedy ale jak casami na feryje do mnie miastowi przyjadom to sie dziwiom jako my se tu dajymy rade jak nawali śniega i niedo sie nicym ku chałpie wyjechaj.Nieroz widze jak wyjdom s pod syguci do gory to tak wyglondajom jak byś ik z krzyza zdion.Niedej Boze jak by ktorymu przysło dziyj na dziyj do roboty chłodzij to by uciekoł do miasta jeno by furcało.Ale jo wole to ciynzki zyci i mojom Gornom Ciyncine moje przepiykne lasy i gorecki i jak se rano wstane a popatrze na te Magore łowikrzonom abo na wiosne ubranom zielonymi buckami to mi juz ta nic do scynścio nie trza.I kiebyk tak łodeseł z tąd ka do miastow to byk sie chyba wściyk a dusa to by mi tak z zolu wyła za tymi wiyrsckami jako tyn wilk w Romance.Moze kto pomyśli zek dziwok ale takom mom kasik nature ze cinzko by mi było bez tyk moik piyknyk gor.Tu se napole w lecie łogiyj zaśpiywom głos sie mi po wiyrchak łodbije, idym se do wiyrchow łodwiydze stary jawor co mo dziure do siebie wielgom,wyjdym ku Romance popatrzym se ku Łorawskim wiyrchom i ku Tatrom.I zyć mi sie kce a w mieście to byk do cna z pleśnioł.
Harnaś
- Szczegóły
- Harnaś
-
witojcie wsytka! Harnaś cosik ło tym zdarzyniu zimowym Ci powiym.
Dziadek mi to łopowiadali ze była roz tako zima ciynzko w śterdziystym cwortym nojpewnij. To jak chyciło na Wszyskik Świyntyk to kidało i kidało. Juze na Świynta ludie musieli wela chałp i sop tunele łodchybować do góry bo sie nie dało nijak gowiedzi połodbywać. Abyła to robota ciynzko pieterno bo co nie łodchybali na wiecor a przisła kurniawa to na rano było to samo.
Tak minyły Godni Świynta a ludzie z gory z Koluski ani po kolyndzie nie byli ani słychu dychu nie dajom znać ło sobie. Myśleli ktorysik dziyj i umyśleli tak ze posłali jednego młodego z chałpy co był krotko przed wojskiym coby rodzine łodwiedził, zawinsowoł i uwidzioł cy ta zyjom.
Młody mioł taki syrse bednory dobrze posmarowane, na plecak lzyjsy ruksok skije w rynce no i poseł po raniu Ciyncinom do gory.
Caluśki dzij seł do góry i nikogo nie widzioł, po północy był nazod i godo nie widać zodnyk chałp ba ino jedna bioło polana dobrze ze pod blachom przepolili tok komin uwidzioł i znased.
Było to zdarzyni w czasie wojny nojpewnij w 44 roku.
A jesce dziadek wspominali ze kiesik przed wojnom taki mrozy były ze jak sie z nagrzotej chałpy wysło na pole, cy do kinety wody nabraj to się za cłowiekym tako mgła robiła, jak wiater nie wioł to walnom kwile się tyn ślad po przyjściu człowieka trzimoł w powietrzu.
Taki to drzewij zimy bywały.
Jasiek
- Szczegóły
- Harnaś
-
No moja babka robiom taki dobre bukty i przepis mo bardzo starodowny.dobry pomys z tym promowanim Ciynciny w taki sposob.ino jes jesce taki problym ze trzeba by było utworzij taki towarzystwo miłośnikow wsi CIYNCINA i samymu wzionś sie za promowani nasej wsi.TU PROŚBA DO REDAKJI.Moze by sie nom udało taki cosik w Ciyncinie złorganizowaj.Wtedy jak by my byli w kupie to mogli by my duzo zrobij.Pisojcie co myślicie ło moim pomyśle a jo pote jesce napise jak byg to widzioł i jaki by my z tego mogli miej plusy.Bok juz ło tym wiele myśloł i zdo mi sie ze jak by my sie zebrali kupom Ciyncinianow to straśnie by my pomogli nasej piyknej wsi pomoz.Przecytojcie ,pomyście i mogymy zacąć cosik działać.
HARNAŚ
- Szczegóły
- Harnaś
-
Zrobiymyry tak, jo tu po pise gwarowe słowa zaroz to przetumace na pajski tak jako jo umiym pote podzielymy zdania z Efesym i Jaśkiym ktore sie nom trzom bydom zgodzać to chłopoki se wpisom do słownika bo inacyj to tu bydymy mieć sakramyncki giebuzd... CHAMERDZI\\to takie gęste zarośla\\GRUNDOL\\niezdara łamaga\\WANDRUS\\wędrowiec włuczęga\\BANOWAĆ\\tęsknić\\GAJZ\\dawna nazwa nafty do lamp\\JAŚLE\\drabinki na siano dla bydła\\JAFERY\\borówki,czarne jagody\\JUZYNA\\posiłek dla furmana na zakończenie pracy\\KLYNCEK\\kawałek krzyweo drzewa materjał na sanie\\WAŁASKI portki\\tradycyjne haftowane portki góralskie\\WYWAŁASONY\\wykastrowany koń\\KŁOBUK\\kapelusz\\BLYCHY\\miejsce nad wodą gdzie kobiety bieliły płótno/ BISAGI\\drewniany kij do noszenia wiader z wodą\\NOMOWINY\\sfaty\\PYTAC\\człowiek na polecenie kawalera wysyłany w sfaty\\SKIJE\\narty\\ŚTAMPEL\\przesadnie duży kieliszek\\MOŻISKO\\ból brzucha\\ZIAJOK\\chorowity marny chłop , słaby bez kondycji\\ZAMROCONY\\człowiek o ponurym wzroku\\SKOTNIA\\kamienista droga prowadząca z gronia do wsi\\ŁOCIYREK\\snopek obity np cepami z ziarna\\PRZICYNA\\miejsce w szałasie pasterskim gdzie wędzone były oscypki\\KICOKI\\cienkie zarośla np leszczynowe lub wierzbowe\\JADWIGA\\żelazny hak do wieszania kotła nad ogniem w szałsie pasterskim\\PRZILYPEK\\kahel w staryk piecak kamiennych\\ŁOCYDZACKA\\drewniana deska z dziurkami do odcedzania np ziemniaków\\ŁOSOD\\rozejście owiec na koniec sezonu wypasów w Świetego Michała\\REJDYK\\wygon owiec wiosną na hale\\ PATRUNY\\dawne naboje do strzelby\\GYNŚLE abo ZŁOBCOKI\\rodzaj małych skrzypiec\\GRAJFAĆ SIE\\spieszyć sie\\HOWADA\\paskuda brzydak\\PASIONEK\\pole do wypasu krów\\MASTOL\\stajnia dla konia\\NIEPILEC\\człowiek skąpy nieużyty\\GAJCORKA\\brudna szmata do mycia podłogi\\PYNCOK\\gruboziarnista kasza\\RYCHLINY\\dzwonki używane do kuligów\\PINKIEL\\tobołek\\GIEBUZD\\nieład niepożądek\\NAROBIĆ POKAZI\\zrobić coś złego.\\JARMACNO dziywka,BABA\\kobieta w ciąży\\ŁOPACNIOK\\człowiek robiący wszystko na odwrót\\MIYRWA\\pozostalość po zebranym np owsie\\JESIYNKA\\ostatni jesienny wypas owiec przed zakończeniem sezonu\\BYRKI\\owce\\MONT\\zamięszanie nieład\\....Narazie telak se spomnioł jak se jesce spomne to dołoze.
HARNAŚ
- Szczegóły
- Harnaś
-
Napise tu jesce pore słow ło barzo staryk tradycjak wigilijnyk co to jesce som przekozane przez moigo pradziadka nieboscyka Panie łodpuś mu ta grzychy.Pradziadek moj sie urodził w 1888 roku to jesce za nieboski Austryje jak to starzi godowali.Jo go ta niepamiyntom ale ty stare zwyki przekozała mi babka.Było to tak ze w dziyj wilije dziadek stawiali w koncie izby łokocek\\\\snopek\\\\łowsiany musioł byś piykny z bogatymi kłoskami taki co sie łopstoł nie łobity cepami.Pote po wiliji kłod na dyliny\\\\deski na podłdze\\\\ łobroncke takom co sie na becke nabijo i puscoł do ni kochota i ze dwie nojpiykniyjse kury , a pto zeby sie piyknie w kupecce pasły i zeby ik kochot dobrze pilnowoł.Pote jak zostało jedzyni łod wilije to broł to co zostało i łostry topor i seł ku psu, na tym toporzisku podawoł psu to zarci zeby pies był łostry i zeby dobrze pilnowoł hyzow\\\\zabudowań gospodarczych\\\\.Pod stoł kładli jabka ziomnioki i co ta kto mioł ale musiały byś piykne wybiyrane gładziutki nie ropate a Boze broj nie przignite bo by sie w gospodarce nie darziło .Taki to rozne zwyki bywały co juz sie tracą...
HARNAŚ
- Szczegóły
- Harnaś
-
Kciołbyk wos tu troche jesce po nudzić i powiedzieć skąd bierom sie taki rozne znacynia słow gwarowyk.Duzo słow wziyno sie z naleciałości Austryjackik bo my przecie byli teli roki pod zaborym, drugo sprawa to nasi somsiedzi Słowocy Łorawcy co masa słow jes zo tamtej strony granicy np.Dej se pozor cy skoblica, dzwiyże.A pote wreście ty naleciałości i inne słowa som przeunacane przes setki rokow przez ludziska po wsiak.Jak to nawet godowali \"Co wieś to inno pieśń\".Jo nawet zaówozył ze jes roznica miyndzy ludziami tu łod nas z gory z Ficojki cy z Koluski a ludziami ze wsi jak to u nas godujom na ludzi co mieszkajom po nizyj szkoły numer dwa.A nie godom nawet ło Sopotnianak co juz cołkiym inacyj łod nas godajom i ik godke mozna zblizyć pod łorawskom.poparmy tez za miedze do Żabnice ka majom cołkiym podobnom gware do nasej ale nie te samom, bo ze Żabnice jak sie ktory na dworcu w Warszawie łodezwie to go poznom ze un z tamtond:)My tu co mieszkomy na krańcak Ciynciny granicymy z Żabnicom z Bystrom z juscynom i na małom Sopotnie momy kawołek i walnie ludzi sie tu pożyniło z tyk wsi i dziadki na posiady i na muzyki łod nas ta do nik chłodzili i my tu momy tela tyk slow roznyk ze świat niepojynty.Tymu ty niektóre słowa sie miynsajom i roznie sie ik tłomacy.Powodym tego jes tes bacowani po holak nawet po Łorawski stronie i ka ino z tego tez przysły do Cinciny rozne słowa z łopcej gwary.Redakcji radze wpisowaj do słownika taki słowa co sie nom wszystkim trzom zgodzajom.A nazwy tyk staryk sprzyntow do robiynio becek i tyk furmajskik i łowcorskik mozecie śmiał pisaj do słownika bo to jes wsio dobrze...
HARNAŚ
- Szczegóły
- Harnaś
-
Nasa gwara to cosik takigo co musymy pielyngnować pamiyntać i nie wstydzić sie tego jak godomy .Dobro by była tako strona coby sie ino pisało na ni gwarom ,mozna by było tez pisać słowa staryk śpiywek co juz som przez niektoryk pozapominane. Znom tyk śpiywek mase i jak bydzie tako strona to po pisymy ik tu tela co bydzie cytanio na cały dziyj abo jesce duzyj.Tu pewnie byde mog licyć na Jaśka i Eesa to mi pomogom. Pozdro dlo wos.
HARNAŚ


text:
Nad Beskidym ciemno nocka, pomalućku zapalowała gwiozdki na granatowym niebie .W małej chałpce na Jabranowie chłopcyska sie sykujom . Przece to dziś Świyntego Scepona ! Trza iś po chałpak po kolyndowaj i łogłosij dobrom nowine ze sie nom Jezusek narodził w holi przy łowieckak na sianku!!
Łobrali chłopcy wałaski portki na nogi kopytka i kiyrpce mocnie rzymiyniym łoposane . Na głowe porwali kapelusek abo ta jakom wełnianom copecke ,co ka pod rynkom było . Na siebie jesce wełnianne swetry co babka po pletli bo przece mroz na polu jaze sie skrzyło. Ale kto ta patrzoł ze mrozi jak sie wesoło na dusy robiło na samom myśl ze sie piyknie zakolynduje . Porwoł starsy jesce po drodze heligonke co to nie zawse stroiła ale cosik ta wdy zapiscoł i było weselsi . Rusyli przez śniegi a po drodze juz ugwarzowali ka piyrse pujdom i komu nojpryndzyj poza łokna nowine wesołom łogłosom .
Rusyli piyrw ku Fabisiom do potki bo wiedzieli ze tam bydzie gościna i placki rozne co to potka wdy na świynta na piekli . Śli pomalutku bo śniega nakurzyło walnie . Wreście prześli za dolinke i z daleka widzieli ze sie ta juz u potki w łoknie światełko łyzgo . Dośli pocichućku ku łoknom i zacyni kolyndowaj .
Starsy pociognył na heligonce znajomom nute a młodsy piyknym wysokim głosym zaśpiywoł , a miyndzy casie ino poziyrali do małyk łokiynek co sie ta robi w środku . A w środku mont sie zrobił i juz sie cisnom wsyćka do siyni ,bo przece cekali na tyk kolyndnikow jako na dobryk prorkow. Juz ujek u dźwiyrzy skoblym burto i łotwiyro chłopcom coby ik do chałpy puścij. Dźwiyrze sie łotwarły i razym z gynstom parom z nagrzotej chałpy buchło przyjemne ciepło a ujek do chałpy woło a zadowolony ze to do niego piyrse kolyndnicy przyśli .
Młodsy piyrsy do chałpy wloz ,po witoł wsyćkik Boskim słowym i zacon winsowaj piyknie i tak jak go to babka ucyli tej starodownej winsowacki. Kie juz piyknie zawinsowoł to jesce trzy razy podskocył do gory i trzasnął nogami ło dyliny jaze łostopiony śniyg bryznył z pod kiyrpiec ,a na koniec zawołoł . Tak to Boze dej!! Po całym kolyndowaniu potka zacyni nosić placki , ciostka i co ta kany mieli a chłopcy łod potki w siyni sie juz łodziywali i rzymiyncki przy kiyrpcak wionzali bo sie trza było przece do kolyndnikow dołoncyj .
I tak juz łod potki we śtyrok rusyli dali po somsiadak, a co chałpa to jedyn abo dwok sie śnimi pobiyrali i śli zaś dali i dali . Kie juz ku łostatni chałpie przyśli a była to duzo chałpa co tam nazywali do swoka , to było ik juz kasik ze śternosu .
Śpiywani i muzyke swok juz z daleka swyseli bo ta juz nawet pora skrzypiec przybyła i dwie heligonki to ik z daleka swysno było jak łod chałpy do chałpy idom i drogom śpiwajom . Kie dośli przed swokowe hyza to un juz w dźwiyrzak stoł i do izby ik pytoł . A izba u swoka była duzo i jasno a widno było ze i sie ta baby zezwijały bo Ździorty były po kontak łozstawione .
I tam sie dopiro zacynało to co chłopcy mieli nojbardzi radzi ! Muzyka z pocontku grała kolyndy a chłopcy siedzieli ka kto mog na ławak na progu i u pieca . Muzyke z daleka było swysno to i ta dziywcynta ciekawe co to kany bydzie przychodziły popatrzej a wiadome było ze sie wdy u swoka na kojcu schłodzom i pote sie ta weselom nie rzodko do rania.
I teraz tez tak było. Chłopcy z pocontku nie smiało leko grali ale z casym zacyni sie cosik cyrwiynić i coroz głosni hejkać a swok co kwila ino z jakomsik łobońkom gonił i cosik im ta do lampek nalywoł . I juz za kwilecke kie muzykanci nie pociognom na baciarskom nute a chłopcyska chip!! Łap dziywki co sie ta na kludziły z kond jenond i dawaj tajcowaj a śpasy rozne wycyniaj .
Nawet sie starej swokuli nie udało do kumory skryć bo jom ta juz ktorysik dopatrzoł i łapnył do łobyrtki .
Tak sie to zakojcyło kolyndowani . A u swoka wnet do rana dyliny trzescały a un nikogo nie wyganioł ba sie razym śnimi wieselił i stare casy swoi kawalerki w łocak mu stoły . Tacy byli ludzie, taki były casy kie cłowiek cłowiekowi bratym był a świontecny cas był casym pojednanio i wesołości co grała tym młodym górolom w sercak jak gro holny na gałynziak stuletnik jodeł co jesce ty starodawne casy bocom i przy jego muzyce ło nik śpiywajom, ino sie trza dobrze przyposuchaj coby wyrozumiej.
Stworzył Bog Górola
Siedzioł se roz Pan Bog w chałpie pod przycynom
siedzioł se i dumoł nad ziymskom krainom.
Patrzoł z nieba na ziym, na pola, na hole
na strzeliste jedle, na smreki, na skole.
Un to wszystko stworzył i tak sie mu zdało
ze mu tam w tyk gorak cosik brakowało.
Tak myśloł i dumoł, puscoł dym z cybucha
az tu nogle Janioł septo mu do ucha.
Moj Ponbocku złoty tako moja rada
stworz w ty gory chłopa, hyrnego, nie dziada!
Niek łowiecki pasi, po holak sałasi
niek piyknom kraine do resty łokrasi!
Stworz takiego cłeka by mioł z łorła duse
przece wiys co myślym, godaj ci nie muse.
Ponbocek pomyśloł nad janioła radom
i pado. Jo cłeka takigo po składom!
Po niedzieli zaroz zabroł sie do tego.
Kozoł ściąć w Romance jawora starego
i ztego pniocyska twardego jak skała
górolsko postura po trochu powstała.
Jak z tego jaworu cłeka wyciupowoł
postawił Janioła co by mu pozowoł.
Romboł toporzyskiym, poprawioł dłotami
jaz piyj jaworowy popatrzoł łocami.
Po łocak zaś reste piyknie po sprawowoł
co klupnył toporym to sie przypatrowoł
cy sie mu rzeźbiyni bogacie udało.
Jak robote skojcył zamiynił kloc w ciało.
Kie juz zrobił a piyknie mu wysło
teraz zaś łozywić do resty go przysło.
Wzion duse łod łorła, jak mu janioł radził
i w te pierś górolskom razym z sercym wraził.
Wzion holnego wiatru, trosinke, nie wiela
i z janielskim głosym wcis mu do gordziela
doł piykne łodzianko, kapelus na głowe
do roncki ustrugoł skrzypce jaworowe.
Struny do skrzypeckow z janielskiego włosu
zeby pasowała melodia do głosu.
Do roncek zaś porwoł łod niedźwiedzia siły
zeby se na ziymi z robotom radziły.
I tak stanoł przed nim chłop jak jedla śmigły
łocy wesołościom ino sie w nim migły
włozył se skrzypecki lekućko za cuske
porusoł na głowie cornym kapeluskiem.
I zaroz sie śmiało pyto Pana Boga.
Co mom teraz robić? Kany mi jes droga?
A Ponbocek na to. Droga ci ku ziymi
tam w piykne Beskidy ka sie tak zieleni!
Tam łod dzisia bydzies w tyk gorak gazdowoł
bydzies łowce posoł ziym swojom miłowoł.
W górolu sie ino błyskały corne łocy
jak se nie zaśpiwo, jak se nie podskocy.
I juz Pana Boga łobłapio za nogi
Dziynkujym Ci piyknie ty moj Boze drogi!
Ześ mi takom rajskom darowoł kraine!
Bydym Cie wykwoloł w kaździuśkom godzine.
Ponbocka pozegnoł, w rynke pocałowoł
i poseł se w gory. Długo tam gazdowoł.
Bogu sie ta jego robota widziała
i stworzył mu babe by mu pomogała.
Pote se juz razym gory zasiedlali
ziym swojom nad zyci uni miłowali!
I chłodź casym ciynzko robić trzeba było
zawse poradzili, nic sie nie krzywdziło
bo cuwoł nad nimi na niebieski holi
gazda co kocho nad zyci góroli!
Fot. Marek Jurasz
{yoogallery src=[/images/stories/arts/2011-zlote-pioro-rozdanie-nagrod/slajdy] }
Więcej zdjęć z tego wydarzenia autorstwa Marka Jurasza z Grojcowian można znaleźć tutaj
Zobacz także:
Prace Harnasia z IV edycji konkursu


text:
Złoto
Złoto je chemiski element ze symbolom Au a rjadowej ličbu 79. Wone słuša k přechodnym metalam. W periodowym systemje steji słěbro w šestej periodźe a prěnjej pódlanskej skupinje (skupinje 11) resp. koporowej skupinje. Elementowy symbol Au je wotwodźeny wot łaćonskeho słowa aurum za „złoto“. Złoto je jedyn z drohometalow a słuša hromadźe z koporom k pisanym metalam.
Mjechke a derje formujomny kow wužiwa so hižo lěttysacy dołho za rituelne graty a debiznu kaž tež wot 6. lětstotka do Chrystusa we formje pjenjezow jako płaćidło.
Najwažniše złoto produkowace kraje su China, Awstralska, Ruska (předewšěm Sibirska), Zjednoćene staty, Kanada a Južna Afrika.


text:
W antiknem měsće Rom su patricijarje a plebejarje žywe byli. To stej byłej dwa rozdźělnej stawa, mjazy kótarymiž su pśecej problemy byli a jo zwada kněžyła.
Wukniki a wuknice našych 6. rědownjow zaběraju se we wucbje stawiznow z teju problematiku a wugótuju k tomu jadno rolowe graśe. Na kšuśe instalěrowanem jawišću we wobcerku awle našeje šule graju wukniki a wuknice sceny mjazy tyma stawoma.
Wukniki a wuknice pśi tom sami wumysliju teksty a su sami za dekoraciju jawišća a za drastwu zagronite.
W antiknem měsće Rom su patricijarje a plebejarje žywe byli. To stej byłej dwa rozdźělnej stawa, mjazy kótarymiž su pśecej problemy byli a jo zwada kněžyła.


text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 31 marzec 2009
Siedzi se baca na holi BORACEJ i pasie byrki.Dopatruje dołu a ta łod polany idzie jakiśik chłop z teckom ku niymu.Chłop ku bacy wyseł a zdysany był jak smok i w jednej wodzie.siod wela bace i siedzi.Wreście po dugsej kwili baca sie go dopytuje.Cegoz to panocku kcecie po mnie ześ cie se tu wyśli?Baco-Godo panocek-Jak wom powiym kiela mocie łowiec to docie mi jednom?No pewnie jak ino docie rady porachowaj a bydzie sie zgodzaj to na mojdusu wom dom.Panocek dostoł z tecki laptopa po przyciskoł po gmyroł i godo bacy tak.Baco mocie sto śterdziyści trzy łowce z tego dwajścia jorek.Bacy jaze kudły kapelus na głowie dzwigły i godo.No co do jednej zdechliny pasuje,wygrołeś symnom to haj jes piykno kurnuta to jom bier.Tyn panocek poseł wybroł ktoro mu ta pasowała chynył na pleca i niesie na doł do auta.Ale jesce nie łodsed moze ani piynciuk metrow a baca woło jak by go kto wałasył.Panocku!!!Panocku stojcie!!!Tyn stanył a baca leci ku niymu, dolecioł i godo mu tak.Powiydzcie mi panocku jak jo teraz zgadne jaki mocie zawod to mi łoddocie to coście wziyni.Panocek sie zgodził i godo bacy.To zgaduj jak zgadnies to łoddom.Baca stanył łoko przymruzył i godo mu tak.Wy panocku bydziecie pewnie agyntym restrukturyzacyji rolnictwa.Panocek z cyrwiynił i pyto sie bacy. No jakozeście to wiedzieli ze jo jes tym agyntym.A baca mu na to.No tymu wiym ze zamiast łowiecki to zeście mi wziyni łowcarka i nie lecioł byk za wami ale mom ino jednego i kto mi bydzie łowiec pilnowoł.Panocek psa bacy łoddoł i ze wstydym łospajyndzony pojechoł...
Harnaś


text:
Rada naukowa
- prof. Zbigniew Cieślak, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- ks. prof. Antoni Dębiński, Katolicki Uniwersytet Lubelski
- ks. abp prof. Andrzej Dzięga, Katolicki Uniwersytet Lubelski
- prof. Jarosław Majewski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- prof. Marek Michalski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- prof. Krzysztof Pietrzykowski (Uniwersytet Warszawski)
- dr hab. Justyn Piskorski
- prof. Zbigniew Rau, Uniwersytet Łódzki
- ks. prof. Krzysztof Warchałowski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego


text:
Starjejšyński list wót 26.09.2018 šulskego lěta 2018/2019
Cesćone starjejše,
w tom lisće dostanjośo, ako pśecej na zachopjeńku nowego šulskego lěta, někotare wažne informacije:
- wariabelnej prozninskej dnja stej w tom lěśe tak, ako wót MBJS póstajonej (21.12.2018 a 31.05.2019).
- Gaž se Wašo góle ze strowotnych pśicyn abo woglěda pla gójca dla na wucbje wobźěliś njamóžo, musy se góle na samskem dnju do 7.30 telefoniski wótzjawiś! Gaž góle zasej do šule pśiźo, musyśo weto pisne zagronjenje na separatnem cedliku sobu daś. Pšosby wó wulichowanje wót wucby, na pśikład termina pla fachowego gójca abo zubnego gójca dla, muse se scasom pla rědowniskego ceptarja/rědowniskeje ceptaŕki (respektiwnje wót casowego wótrězka wót 4 dnjow pśi šulskem wjednistwje) stajiś! Gaž Wašo góle musy se chórosći dla, abo z drugich pśicyn, wót sportoweje wucby wulichowaś, musy se wótpowědna pšosba pla wucabnika/wucabnice za sport stajiś. Wy ako starjejše njamóžośo góle sami wulichowaś. Pśi wulichowanju rozsuźijo wucabnik/wucabnica za sport, lěc góle sobu do sportoweje hale pójźo, snaź pózdźej k wucbje pśiś abo jěsnjej domoj hyś smějo.
- Gaž se pówołańskich pśicyn dla pokazujo, až dowolowe zajězdy se jano w šulskem casu zwopšawdniś daju a góle dej se dla togo wulichowaś, zapódajśo zawcasa ako pšosbu na wulichowanje tak teke pisne wobtwarźenje źěłodawarja pśi šulskem wjednistwje pśed planowanim drogowanja! Dowolowe zajězdy wob šulski cas by dejali wuwześe wóstaś!
- Šulske knigły a wucbnice su skóro jano póžycone eksemplary šule a muse se zawobalowaś. Někotare źiśi až doněnta hyšći njamaju zawobalenje. Kontrolěrujśo pšosym wucbnice Wašogo góleśa hyšći raz! Teke gaž někotare knigły južo radne wužywańske slědy maju, musy se weto z nimi wobglědniwje wobchadaś. Gaž Wašo góle wóstaja swóje knigły w šuli, na pśikład aby lažčejšu tobołu měło, jo a wośtanjo góle zagronite za knigły. Gaž se knigły na kóńcu šulskego lěta njewótedaju, muse se knigły dopołnje abo źělnje wuměniś. Šulska konferenca jo k tomu w lěśe 2013 teke wobzamknuła: w prědnem lěśe wužywanja: 75%, w drugem lěśe wužywanja: 50%, w tśeśem lěśe wužywanja: 25% a pśi zgubjenju: 100% abo narownanje knigłow!
- Wobej tśeśej rědowni buźotej pśigótowaś a wugótowaś program za zašulowanje, dnja 03.08.2019. Pětk do togo se pśecej wótměwa generalna proba. Lube starjejše wuknikow a wuknicow tśeśeje rědownje, źiwajśo pšosym na toś ten datum pśi planowanju dowola, aby nowacki, tak samo ako Waše źiśi, rědny program dožywiś mógali!
- My planujomy projektowy źeń (29.05.2019) pód motom „1. Kindernotfalltag”. Pśi toś tom projekśe planujomy źěło pśi stacionach k rozdźělnym temam, kótarež wótpowěduju starstwoju wuknikow a wuknicow. Take temy budu: 1. pomoc, prewentacija namócy, bus, tšachoty w a pśi LKWjach, zaźaržanje w wobchaźe na droze, wognjowy šćit. Za źěło pśi stacijach trjebamy Wašu pódpěru. Chto móžo nam wótpołdnja pomagaś? Chto źěła we firmje, kótaraž móžo nas financielnje pódprěś?
Z pśijaznymi póstrowami
I. Götze
šulska wjednica
Wótedajśo pšosym dołojcny wótrězk nejpózdźej do 30.11.2018 pla rědowniskego wjednika/ rědowniskeje wjednice .
————————————————————————————————————————————
Zakładna šula Lutki, Chóśebuska droga 6a, 03055 Cottbus – Tel: 873154 – E-Mail: sielow-grundschule.cottbus@schulen.brandenburg.de
swójźbne mě: ________________________________________________
mě a rědownja góleśa: _______________________________________
Ja mógu šulu, dnja 29.05.2019, ze swójeju pśibytnosću pódpěrowaś.
Firma _______________________________buźo 29.05.2019 financielnje we formje sponsoring i.H.v. _________________________ pódpěrowaś.
Ja njamógu se na projektowem dnju, dnja 29.05.2019, wobźěliś.


text:
1 - 19.03.1961: Zawisza - Odra Opole 1 - 0 samobójcza (3 - Henryk Brejza) -
Zawisza: Henryk Rosiński (46, Edmund Rychlewicz) - Ryszard Harmata, Hubert Fiałkowski, Jerzy Sułkowski - Józef Rembecki, Jan Góral, Waldemar Chmara, Zygmunt Marciniak, Bronisław Waligóra, Bogdan Szmyt, Kazimierz Frąckiewicz.
25 - 29.10.1961: Polonia Bytom - Zawisza 2 - 1 - Jan Góral (19) Zawisza: Edmund Rychlewicz - Bronisław Szlinter, Kazimierz Biernacki, Ryszard Harmata, Mirosław Ziółkowski - Jan Góral, Bogdan Szmyt, Jerzy Sułkowski, Józef Rembecki, Bronisław Waligóra, Waldemar Chmara.
50 - 17.06.1965: Szombierki Bytom - Zawisza 2 - 0 Zawisza: Edmund Rychlewicz - Augustyn Sobolewski, Bolesław Szadkowski, Kazimierz Zgoda, Ryszard Harmata - Bronisław Waligóra, Jerzy Fiodorow, Mirosław Ziółkowski, Zdzisław Kostrzewiński, Jerzy Krasucki, Jacek Kowarski.
100 - 25.05.1967: Zagłębie Sosnowiec - Zawisza 4 - 0 Zawisza: Edmund Rychlewicz - Augustyn Sobolewski, Jerzy Fiodorow, Kazimierz Zgoda, Ryszard Harmata, Zbigniew Czerwiński (Stanisław Kaczmarek), Zdzisław Kostrzewiński, Paweł Miller, Jan Pieszko, Roman Armknecht, Zbigniew Unton.
150 - 08.03.1980: Lech Poznań - Zawisza 2 - 0 Zawisza: Andrzej Brończyk - Marek Czerniawski, Adam Kwaśniewski, Benedykt Nielipowicz, Marek Ostrowski - Andrzej Bianga, Adam Kensy, Jerzy Banaszak (82, Bogdan Kwapisz), Andrzej Burchacki, Jarosław Nowicki (55, Jacek Sierant), Andrzej Milczarski.
200 - 26.08.1989: Górnik Zabrze - Zawisza 2 - 0 Zawisza: Andrzej Brończyk - Adam Kwaśniewski, Dariusz Pasieka, Franciszek Jarosz - Mirosław Rzepa, Paweł Straszewski, Mariusz Modracki, Dariusz Durda, Krzysztof Arndt, Piotr Nowak, Jacek Kot.
250 - 26.05.1991: Zawisza - Legia Warszawa 0 - 0 Zawisza: Andrzej Brończyk - Maciej Bierwagen (46, Dariusz Porbes), Mirosław Rzepa, Grzegorz Wódkiewicz, Franciszek Jarosz - Dariusz Durda, Robert Wilk, Krzysztof Arndt, Dariusz Kołacki, Jacek Kot, Radosław Marut (69, Mirosław Mazur).
300 - 17.10.1992: Zawisza - Jagiellonia Białystok 4 - 3 Krzysztof Arndt 2 (35, 90), Jurij Malejew (5), Tomasz Szuflita (72) Zawisza: Arkadiusz Onyszko - Tomasz Szuflita, Dariusz Pasieka, Mirosław Rzepa, Franciszek Jarosz - Jurij Malejew, Mariusz Modracki, Michaił Smirnow (64, Dariusz Malagowski), Jarosław Chwiałkowski, Krzysztof Arndt, Jacek Kot
350 - 14.05.1994: Stal Mielec - Zawisza 1 - 0 Zawisza: Krystyn Hilscher - Mirosław Rzepa, Grzegorz Wesołowski, Grzegorz Wódkiewicz, Tomasz Szuflita - Krzysztof Arndt, Robert Stankiewicz, Maciej Mizia (67, Mirosław Drączkowski), Sławomir Wojciechowski, Jacek Kot, Grzegorz Pawłuszek (46, Krzysztof Stefański).
400 - 29.08.2014: Piast Gliwice - Zawisza 3 - 0
Ostatni mecz (do awansu w sezonie 2012/2013): 15.06.1994: Pogoń Szczecin - Zawisza 3 - 0 Zawisza: Dariusz Piechota - Piotr Grzelak, Grzegorz Wesołowski, Tomasz Szuflita - Krzysztof Arndt, Grzegorz Wódkiewicz (54, Maciej Nuckowski), Mirosław Rzepa, Maciej Mizia, Jacek Kot, Robert Stankiewicz, Grzegorz Pawłuszek.


text:
Montreux
Wspůłrzyndne: 46°26' N 6°55' E
Montreux je sztad we Szwajcaryji. Je uůn rozlygowane nade Genewskim Jeziorym, przi jigo wschodńim brzygu. Miyszko tam 23 010, co dowo Montreux trzeci plac podug wjelość ludźi postrzůd sztadůw kantůnu Vaud (za Lausanne a Yverdon-les-Bains).
Kożdygo roku sům sam dwa znůme na cołkim świecie festiwale: jazzowy festival de Jazz de Montreux (piyrszy bůł we 1967) a telewizyjny The Golden Rose Festival (uod 1961). Krům tego sztad je znůmy skirz dynkmala Freddiego Mercury'ego, kery stoji na strzodku rynku.


text:
- Szczegóły
- Opublikowano: 20 maj 2010
Ło Kubicku, co śpiywokiem był.
Downij, to ta ludzie wiedzieli kto jes kto ji ka jes do niego. Bo jak komu byłodejmy na to Józef, no to godali: do Józofa, abo tes do Józulka, Józika, a jak ji tego było mało, to był dejmy na to Józof spod Boru. Podobnie było z Janym, Jaśkiem, Jonkiem, Janickiym abo tes Jancikiym. Jak sie jino wiedziało jaki kto mo śpicmiano, to nie trzeja było adresu, a wiedziało sie kto jes kto ji kany jes do niego. Byłi tez łu nas Jakub, co jik nazywali Kubickiym. Bez to, ze jik ta Pon Bocek nie wyciongnyli zbyt po długości, to ji to do nik pasowało.
Ktoz to byli tyn Kubicek? Byli łuni gazdom, co to mieli kole poł sosta morgow pola z młakami ji ubocom, konia ji krowy. Nale nie bez to ludzie jik znali. A widziani byli bez to, bo byli śpiywokiym. Ji ło takim Kubie, co jik ludzie nazywali Kubickiym, kcym wom łopowiedzieć.
Coz to tyn śpiywok mioł do roboty, ze kcym ło nim napisaj? Nojwiyncyj to chodził na pogrzeby. Bo downij to ksiondz wyseł naprzeciw pogrzebu kawałek łod kościoła, a casym jino przed kościoł ji nie zawse łumartego nieśli do kościoła, ba jino ksiondz pokropił trugle ji śli dalij na smyntorz. Całom droge jaz na smyntorz, pogrzyb prowadził śpiywok. Przepowiadoł rozne lankorne pieśni ji zacynoł śpiywać, a ludzie spiywali za nim. Tak samo było w chałpie w ktorej był łumarty. Ludzie sie wiecorami schodzili ji razym ze śpiywokiym śpiywali za duse łumartego. Ji wiycie Kubicek to mieli takom piyknom nute, ze jak śli z pogrzebym to ji tymu łumartymu moze było kapke w trugli weselij.
We Wielgi Post to zaś śpiywok łotprawioł Stacje, to jes jak teroz godajom Droge Krzyzowom. Tak nojbardzyj to se zbocujym jak na pocontku Kubicek śpiywali: „A w rynke Mu trzcine dali, a potym sie ś Niego śmioli……”. Przy dwanostej Stacji było zaś: „Już wise na krzyzu ji do Łojca wołom, wise za grzysnego cłowieka łumyrom, Jezusie Kryste, Dobro wiecyste, śmiłuj sie nad nami”. Na kojcu zaś, jak jus przyśli ku łontorzowi, to śpiywali: „W tej tu cymboryji Świyntym Sakramencie radze nos posilać w łostanim momyncie….”.
Dzisiok jak ludzie jadom na jaki łodpust, abo jinnom wyciecke, to siadajom do takigo autobusu co go nazywajom autokar, a kieruje nim siofer. Ludziskami co jadom tym autokarym kieruje ji daje bocyni przewodnik abo ji pilot. Downij zaś jak my chodzowali s kompaniom na łodpusty, to nos zawse prowadził śpiywok. Śpiywok musioł łumieć śpiywać nojroźnijse pieśni, co by pasowały na kozdom łokazyjom ji na kozde świynto. A takigo śpiywoka coby mioł takom piyknom nute, ji tak łumioł śpiywać jak Kubicek, to w całej nasej wielgij parafii, a było w ni piyńć wsi, nie było. Byli nojroźniejsi wywołani śpiywocy, nale takigo jak byli Kubicek to by nie znaloz. Nojwiyncyj to my chodzowali na łodpusty do Rykwołdu, na Kalwaryje, abo tez do Przyjynkowa abo do Kameśnicy. Casym to s takom kompanijom sło walnie ludzi ji śpiywok musioł dować pozor coby sie nik nie stracił, jani coby sie tez nikomu nic nie stało. Kubiczek, to ta byli hecnym chłopym ji radzi pośpasowali. Na tyn przykłod jak my śli a była kany dziura w moście, to ta Kubicek zaśpiywali : „łuuwaaga bo dziuraa w mooście”- a ludziska mało myślonc, bo ta casym śli śpionckiym łumordowani z całego tydnia, tak samo śpiywali za nimi. A wsyćko poto, co by kto kany nie wpod ji nie połomoł hośli.
Jak my chodzili do Rykwołdu, to z miasta, koło Przemiyniynio ji bez Moscanice, bo tak było nojblizyj. Kiej my jus dochodzili blisko kościoła w Rykwołdzie, to przy kaplicce jako jes kole drogi nad kościołym trzeba sie było przyryktować coby my jako tako wyglondali. Ludziska wzuwali boty, bo całom droge my śli w bosu, zeby sie boty niepotrzebnie nie darły. Łopucowali tez łobrazy ji figorki świyntyk jaki my nosili. Jak my sie jus tak wyryktowali a jinse kompanije tez tak robiły, to dopiyro przyseł nojwaźnijsy cas na śpiywoka. Bo jak śpiywok prowadził swojom kompanijom ku samymu kościele, to śpiywoł co najpiyknij łumioł ji co tez łumiała śpiywać cało kompanijo. Kole kościoła to zawse juz było walnie ludzi co sie patrzeli ji posłuchali ktoro kompanijo piyknie śpiywo ji cy jes piyknie łubrano. A nojwiyncyj to łoglondali ji posłuchali śpiywoka. Z nasej parafije, to zawse duzo chodziło na łodpust do Rykwołdu. Śpiywać to my tez piyknie śpiywali, a śpiywoka to my mieli nad śpiywoki. Jak my jus tak dochodzili miyndzy ludzi co stoli z boku ji wchodzili na plac przy kościele, ta jas radoś było posłuchać jak godali: parcie, parcie, Kubicek jidom ze swojom kompanijom, bo tak piyknie śpiywajom.
Na łodpusty na Kalwaryje to my zaś jechali kolejom, bo jes daleko. Całom kompanijom tez łopiekowoł sie śpiywok. Bocyni ji pozor musioł dawać wiynkse, bo to było ji daleko ji jechało sie na pore dni. Jakby sie kto stracił, to ta nie bardzo som by trefił nazod ku chałpie ji byłoby na śpiywoka. Na Kalwaryji to my spowali po roznych chyzak na słomie łu gospodorzy, nojcynścij to tam kany sie jidzie na Bugaj. Śpiywok to nawet musioł dawaj pozor na swojik ludzi ji w nocy, zeby ta casym komu sie nie zakciało kurzyć, abo jak byli na łodpuście młodzi, to zeby ta na nocligu cego nie nabrewerzyli. A jak trzeja było, to ta łumieli skonierować, kogo trzeba było. Skoro jino rano tak kasik trzy ćwierci na piontom, to nos starsi budzili ji śli my juz na cały dziyj. Najpiyrw na godzinki do klostoru, a potym na droski. Calutki cos to nojwoźnijsy był śpiywok, bo łun łumioł wsyćki pieśni ji pociyrze. Wiedzioł jak po droskak chodzić, zeby było po koleji a nie byle jako. Powiym wom, ze roz na Kalwaryji nas śpiywok to stracili duse. Wiycie ji nie swojom ji nie jednom duse, ba walnie dus, co jik mieli napisanyk na papiorku na wypominki. Moze ta ji nie stracili, ba jaki holcy bezecniki tom kartke schowali, zeby Kubickowi zrobnić na besperot, jak ta łod nik co łoberwali. Potym jak my mowili pociyrze, to śpiywok godali, ze za tyk co jik bocym ji za duse co sie z kartkom straciły tes.
Ej duzo by było pisać. Jedno wom powiym, ze kiedysik downij to ludzie duzo ji piyknie śpiywali. Moze ta ji bez to, ze byli śpiywocy co łumieli ji łucyli ludzi śpiywać, a moze jak sie śpiywo Panu Bogu ji Matce Nojświyntsej, to jakby cłowiek mowił najpiyknijsy pociyrz. Nale takik śpiywokow jak byli Kubicek - Panie świyć nad jejik dusom - to jus nima. A skoda.
P.S.
Nie napisolek jak sie Kubicek nazywali, bo ta co robili to na kwałe Bogu ji moze by nie kcieli coby ło nik pisaj.
Zapraszamy do naszego oryginalnego cyklu pisanego gwarą żywiecką a tworzonego przez Czytelników portalu ciecina.eu. Gwara na ciecina.eu
Komentarze
był Kubicek , ale pamjyntom za chłopca
jak zek jesce u babki mieszokł , chodzowoł
na samym pocontku pogrzbu taki wielki siwy
chłop a tak głośno śpjywoł ze wszyscy
w łoknak byli i słuchali i kozdy godoł
wiecne łodpocywani rac mu daj Panie .
Pjyknie to łopisoł dziadek Stasek kwała mu za to
niek młodzi cytajom i wiedzom jak to downij było .
Pozdrowiom dziadka Staska i wszystkik Ciyncinianów
ktorzy przekazujom gware i łobycaje nzsyk przodków ......
bardzo piyknie nom to Dziadek Staś łopisoł i jako zwykle starodowne casy nom łopisoł jako to kiesik bywało.
A co do śpiywokow w Ciyncinie to jesce ik ta poru jes ino ze nie po pogrzebak śpiywajom ba po weselak i przy muzykak:-)
Pozdrowiom:-)


text:
Atlantiski ocean
Atlantiski ocean abo Atlantik jo wódowa płoń mjaz Afriku, Europu a Ameriku. Jo to drugi nejwětšy z 5 swětowych oceanow.
Jogo cełkowna płoń wopśimjejo něźi pěśinu zemskego pówjercha, což jo dogromady z nakšomnymi mórjami něźi 106,4 mil. km2 a 82,4 mil. km2 bźez nakšomnych mórjow. Dłujkosć jogo pśibrjoga jo 111 866 km. Šyrokosć jo wót 2 848 km mjaz Brazilskej a Liberiskej do 4 830 km mjaz Zjadnośonymi statami Ameriki a pódpołnocnej Afriku. Nejdłymše městno w Atlantiskem oceanje jo dłymina Milwaukee w Portorikoskej grobli we dłymokosći 8 648 metrow pód głaźinu oceana. Pśerězna dłymokosć jo 3 332 m, resp. 3 926 m bźez nakšomnych mórjow.


text:
Ubuntu
Ubuntu jo dermotna distribucija Linuxa, kenž bazěrujo na distribuciji Debian a wužywa swójski grafiski pówjerch Unity. Wuwija se wót firmy Canonical pódpołdnjoafrikańskego pśedewześarja Marka Shuttlewortha. Mě distribucije jo słowo w afrikańskej rěcy zulu, źož wóznamjenijo "cłowjecnosć za drugich".
Prědne wudaśe systema jo było w oktoberje 2004. Pódla plana, nowa finalna wersija Ubuntu wuchada kužde połlěto. Numer wersije wobstoj z lěta a mjaseca wudaśa, na pśikład Ubuntu 13.10 jo wujšło w oktoberje 2013. Wersije Ubuntu maju teke kodowe mjenja, kótarež wobstoje z dweju słowowu, kótarejž zachopijotej se z tym samskim pismikom a pomjenjuju zwěrjeta: 13.10 jo "Saucy Salamander", to jo na engelski "njeplecny salamander".
Ubuntu słuša k nejpopularnjejšym distribucijam Linuxa za PC. Pó pódaśach wó woglědach na bokach załožby Wikimedia Foundation z oktobera 2013, mjazy distribucijami Linuxa, kenž jo se dało wopóznaś, Ubuntu jo był na prědnem městnje.[1]
Aby rozšyrjował Ubuntu, Canonical jo póbitował dermo CD z rozesłanim na ceły swět; w ten cas pó takej samej wašni jo se dało CD Kubuntu skazaś. Akcija jo se w aprylu 2011 zakóńcyła; něnto w wobchoźe na websedle Ubuntu dej se płaśiś za CD (sam system jo dermotny).
Wobraze .iso Ubuntu daju se wupaliś na CD abo DVD. Su to teke live-CD, to groni, wužywaŕ móžo zastartowaś Ubuntu z CD, bźez instalacije. Instalaciju systema dajo se zachopiś mjazy drugim z CD abo USB.
Warianty[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
Ubuntu za serwery jo Ubuntu Server, źož instalacija w normalnem modusu wótměwa se bźez grafiskego pówjercha. Canonical zaběra se teke ze systemom Ubuntu Phone, kenž jo planowany za mobilne telefony. Testowa wersija jo wujšła 17 oktobera zrazom z Ubuntu 13.10.
Mimo Ubuntu Canonical wuwijaju se distribucije, kenž źěle se software a systemowe źěłowe rědy z Ubuntu, ale wužywaju druge grafiske pówjerchy abo specifisku software. Su to mjazy drugim Kubuntu (KDE), Xubuntu (Xfce), Lubuntu (LXDE), Edubuntu (za šule).


text:
Czowiek sie smyko1 po świecie, prōbuje2 roztomajte3 smaki, a potyn idzie do Teściowyj na zygrōdka,4 widzi świyże liście winogrōn i zarozki5 chce je narychtować6 na ôbiołd. Na Bliskim Wschodzie ôni7 zawijajōm do tych liści ryż, joł już tyż to robiōł, ale nojprzōd sie weznymy8 za cojsik9 barzi10 ajnfachowego11. Połra12 składnikōw, trocha roboty, a do karminadli abo kotleta mołcie13 blank14 inkszy15 dodatek. Te liście majōm taki fajnie kwaskowaty smak i mōm nadzieja, że Wōm tyż posmakujōm.
Co potrza?
połra kartołfli
1 cukinia abo 2 mańsze16
połra liści ze winogrōn
sōl i pieprz
łeżka masła klarowanego
2-3 łeżki oliwy
natka pietruszki do posucia17 po wiyrchu18
Pokrejcie19 kartołfle na mańsze kōnski i ze oliwōm wciepcie20 na patelnia. Dodejcie do tego jeszcze łeżka masła klarowanego, sōl i pieprz. Jak już kartołfle sie bydōm21 robiōły miynke22, to dociepcie23 do tego pokrōnoł cukinia i liście ze winogrōn. Jak idzie ô liście , to wybiyrejcie zawsze te najświyższe, nojbarzi zielōne. Tera to mogecie na chwila przikryć, żeby sie podusiōło, a potyn czeko Wołs już yno24 jedzynie. Na talyrzu posujcie to jeszcze natkōm i… smacznego 🙂
1włóczy
2ō- samogłoska w wymowie między o i u
3różne
4ogród
5zaraz
6przygotować
7ô= ło
8weźmiemy
9coś
10bardziej
11prostego
12kilka
13macie
14całkiem
15inny
16mniejsze
17posypania
18na górze
19pokrójcie
20wrzućcie
21będą
22miękkie
23dorzućcie
24tylko


text:
Skōntaktuj sie z nami, jak widzisz feler, je jakiś projekt, co chcesz, żeby my nad niym robiyli, abo chcesz pōmōc.
Kanał IRC
Nojgibszŏ drōga do skōntaktowaniŏ sie z nami idzie bez dołōnczynie do naszego kanału IRC, #apertium na irc.freenode.net, kaj sie trefiajōm używŏcze i deweloperzi Apertium. Ani niy trza klijynta IRC; możesz użyć webchatu freenode.
Lista mailingowŏ
Subskrybuj tyż listã mailingowõ apertium-stuff, kaj możesz wysyłać dugsze propozycyje abo pisać ô problymach, jak tyż śledzić ôgōlnõ dyskusyjõ Apertium.
Kōntakt
Skōntaktuj sie z nami bez listã mailingowõ apertium-contact jak widzisz feler, je jakiś projekt, co chcesz, żeby my nad niym robiyli, abo chcesz pōmōc.


text:
Bhutan
Bhutan (Dzongkha: Krůlestwo Bhutanu - འབྲུག་ཡུལ་, "Druk Jul") – państwo we Azyji, we wschodńich Himalajach. Sůnśaduje uod půłnocy, zachůdu a wschůdu s Chinůma, a uod połedńa ze Indjami; krej ńy mo dostympu do morza.
Bhutan je gůrzistym krejem. Jigo 20 szczytůw je rozlygowane na wysokośći srogszyj uod 7000 m n.p.m., a nojwyższi wjyrch - Gangkhar Puensum je na 7570 m wysoki. Na tych terenach je wjele rzyk, wszyjske wlatujům do rzyki Brahmaputry, kero płyńe bez Indje. Klimat zwrotńikowy wilgotny, můnsunowy; tropikalny na połedńu.
PKB Bhutanu wynośi[1] 2,1 mld USD, co je we przyliczyńu na jedno perzůna 6664 USD[2]


text:
Gdo dugo lygo, tego śniodani łodbiygo!
Gdo dugo lygo, tego śniodani łodbiygo! Tak godali na wsi, bo tam sie dycki wczas rano stowało, coby cołko robota zrobić do wieczora.
Szporobliwi ludzie chodzili spać rowno ze słoneczkiym, abo jako kajindzi godajom : „ze kurami”. Bo petronela do lampy wiela kosztowała! Jednako bez zima trza se było poświycić petronelkom przi rannym dojyniu. Za to we wieczor szło uszporować. Jak sie nic wielgigo niy robiło, stykło siednońć se przi zieleźnioku!
Siostra łod moji starki,
Tekla dycki piyrszo w doma stowała, skłodała łogiyń pod blachom, grzoła woda do dobytku a warziła do wszystkich kawa ze cygoryjom abo leśny tyj. Potym szła do chlywa, a starka rychtowali śniodani do cołki familiji. Jadło sie to, co było we chałpie na podłoryndziu: syr, jajka, swojski chlyb, czasym konsek wyndzonki abo troszka miodu łod swojich pszczołow! Nikedy warziło sie tyż mlyczne zupy, ale to yno wtynczos, jak keryś był chory abo komu co na żełondku leżało.
Bez piyrszo wojna ludzie warzili tyż na rano kiszony żur na „rzodko”. Jodało sie go ze chlebym, ale jak Niymce zaczli brać te „kontigynty” do wojska, a Ślonzokom kozowali warzić yny „ajntop”, to sie nasz norod postawił a do żuru ludziska zaczłi dokłodać ziymioki, to samo było tyż ze wodzionkom, a jo za bajtla se myślała, że tak było dycki, bo jo wodzionki bez kartofli niy znała!
Po śniodaniu gibko sie ze stoła schraniało a zaroz myło sie szkorupy, bo starka Paulka musiała mieć miejsce, coby łobiod przirychtować! Bezto jak Zuzka, nojmodszo siostra łod moji starki, na śniodani zaspała, to do łobiadu głodno chodziła, a że czynsto sie i to przitrefiało, skuli tego godali na nia „paniczka ze miasta”!
Ale we mieście tyż dugo ludzie niy lygali,
bo piekorz ze swojom babom stowali już kole drugi we nocy, coby chlyb na rano upiyc! Starki, co miały leki spani ło szostej rano meldowały sie we kościele. Mój starzik Johan, co we hucie robił ło piontej już musioł być przi maszynie a niyroz, jak była robota ,to robił potym do wieczora, a do dom to sie yno wyspać przichodził!
Jo bych se tyż rada trocha pospała, ale potym dziyń je taki krotki, że tego coch naplanowała, zrobić niy poradza!
Grymlino.
Słowniczek:
szporobliwy – oszczędny,
petronelka – lampa naftowa,
leśny tyj – herbata ziołowa,
Cygoryjo – cykoria,
podłoryndzie – pod ręką.
Fotografia z zbiorów archiwum NAC
Zapraszam do czytania innych artykułów z serii po naszymu.


text:
Ksiōnżka Marcina Szewczyka Silesia Noir, to lektōra musowo dlo tych, kerzy majōm upodobanie ku czornym kryminalgyszichtōm. Nale dejcie pozōr, bo kej uż napoczniecie czytać, to blank gibko przepōmnicie ô cołkim świocie, kery je wele wos. Przepōmnicie se ô wychłodniyntym tyju we szolce, ô tym co sie uż downo zećmiło a na kościele hned piźnie drugo w nocy. Przepōmnicie, co za sztyry godziny zaś trza bydzie stanōnć na szychta, a wasza połōwka sie zwyrto uż trzidziesty roz we prōznym łōżku.
Bo ta gyszichta poradzi wos wciōngnōnć jako barzoły, urzyc jako gryfny landszaft eli melodyjo, zbamōncić fest jako gryfno frela eli karlus, co fto woli. I dobrze, bo po to ôstała zrychtowano.
Autōr je świadōm kożdego zdanio, kożdego wyrażynio, kożdyj szkryfy kero stawio. Kludzi nos sprownie kej rozwożny fater, bez tyn swōj wyônaczōny, wyforsztelowany a akuratnie naszkryflany świot. Świot czorny, grobski, zmaraszōny mordyrstwym, zgłobōm a felernymi persōnami, nale tyż świot fest powobny, tajymny a bez to po swojimu urodny.
Momy sam wszysko, co przizwolo nom na wciepanie ônego romana na zorta, kero sie mianuje noir. Mōmy sam umrzika, a bodej i pora inkszych tyż. Mōmy podszukōnek ze gyszichtōm ze zadku. Mōmy lagramynckigo mordyrza, kery niy reszpektuje żodnych prawideł. Mōmy sznupoka fest ścioranego bez żywobyci, kerego ku tymu tropi jeszcze pora felernych zwykōw. Mōmy jego kamratōw ze pozwyrtanymi życiorysami. Mōmy roztomajtych szandarōw, żydowsko familijo, wrazidlatego awisorza a powabno frela. Mōmy pragliwoś, stratne idyje, pofyrtanie, tragedyjo a przajanie.
Nale ôsobliwie momy Gōrny Ślōnsk ze poczōntku dwadziestego storocza. Ze kalnym luftym, poharatany po Srogij Wojnie, potajlowany szlogami na sztrasach. Gōrny Ślōnsk, kery Autōr ôpisuje tak lekuśko, choby szpacyrōwoł tedy w tamtyn czos ze swojimi bohatyrami. Ôpisuje cołko gyszichta we naszyj mowie, co yno przidowo jeszcze wiyncyj wiary tymu, co je naszrajbowane.
Jo widza buch Marcina Szewczyka we kożdyj bibliotyce na fachu wele takich szkryflokōw jako Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Ross Mcdonald.
Irek Widera


text:
Ò snôżność naszyj môwy
Kiej
spóminómy dzisiôj rocznicã krztu Ślónska, to trza spómnieć tyż świyntych
Kosztanta i Metodego (podug słownika ze Św. Anny, miano Cyryl, abo
Konstantin, po ślónsku wymôwiô sie „Kosztant”). Ci to świynci majóm wielkõ
zasugã dlô wszyskich nôrodów słowiańskich, bo piyrsi przetumaczyli Pismo
Św. na słowiańskõ môwã. Beztóż nasze òjce poradzili Słowo Boże zrozumieć,
a jak poradziyli jy zrozumieć, to mógli tyż uwierzić i jy przijóńć. Tak
sie chrześcijańskô wiara mógła rozprzestrzynić miyndzy Słowianami.
Coby szło
przetumaczyć i zapisać Pismo Św., świynci Kosztant i Metody musieli
wymyśleć słowiańskiy pismo, òd poczóntku słożyć òrtografijõ i
nôjważniejsze reguły gramatyki. Z wiaróm chrześcijańskóm i pismym prziszły
na słowiańskiy ziymie prawo, ksiyngi i kultura. Idzie pedzieć, że òd pisma
zaczła sie na słowiańskij ziymi cywilizacyjô i że prziszła óna na na
Ślónsk razym ze krztym.
Zdô mi sie,
iże dzisiôj rozumiyniy tego, że trzeba nóm zapisować naszã ślónskõ môwã,
rozprzestrzyniyło sie miyndzy Ślónzkôkami i bezmała żôdyn już tymu niy jes
przeciwny.
Muszymy se to ale rozwôżyć,
jakô ta ślónskô môwa mô być. Jes moc ludzi, co myślóm, iże coby gôdać po
ślónsku, styknie ino leda jak beblać po polsku. Niyjednymu sie zdô, iże to
jes blank po ślónsku, jak se tã swojã gôdkã ómaści pôrma ślónskimi
kóńcówkami, pôróma „ausdrukami dlô szpasu”. Jes tyż moc ludzi, co ślónskõ
môwã miyszajóm z przeklyństwym, bo padajóm, że to dycki była môwa
prostôków i lómpów i skirz tego prawô ślónszczyzna musi być takô soróńskô.
Ci to ludzie czynióm naszyj môwie nôjwiynkszõ krziwdã.
Tak dôwnij
niy było! Nasze starziki poradziyli niy ino òzprawiać po ślónsku wice, ale
tyż sie w tyj môwie radować, gniywać, rzykać do Pana Boga i pozdrôwiać
ludzi z uszanowaniym.
Kôżdy
czowiek, tak jak jôdła, spaniô i czystego luftu do dychaniô, potrzebuje
tyż snôżności i piykności. Słowa idzie przirownać do cegłów, co ś nich
kôżdy buduje wszyskiy swojy myśli, nawet te, co ich nigdy niy wymówi
głośno. Jak czyjaś môwa jes niydbałô, niypoukłôdanô, leda jakô, tak tyż
côłki czowiek bydzie niypoukłôdany i leda jaki. Tóż idzie pedzieć: „Dej mi
posuchać, jakô jes twoja môwa, a powiym ci, jaki jes twój rozum!”
„Skónd móm
wiedzieć, jak mie żôdyn niy nauczy!” – niy jedyn sie tak òdezwie. Coby
świadómie, z rozumym piastować prawõ ślónskõ môwã, potrzebujymy słowników,
poradników z gramatykóm i tymu podobnych uczydłów. Potrzebujymy tyż
autorów, co nóm na nowo pokôżóm, jak nasza môwa może być szumnô, szykownô
i eleganckô. Potrzebujymy wierszów, poezyje, piyknyj literatury, żeby sie
ś nich uczyć i w rzóndzyniu po ślónsku sie wydoskónalać.
Jak
stawiómy se nowõ chałpã, òbsztalujymy se dobrego majstra, co sie na
mularstwie wyznôwô. W dobrym dómu wszysko musi być po porzóndku
zaplanowane i musi jedno do drugigo pasować. Budónek musi mieć mocne
fóndamynta w ziymi, a na wiyrchu dobry dach. Tak samo, jak chcymy, coby
nasza môwa niy była jakimś powichłanym dziwolóngiym, ale żeby w nij
wszysko było słożóne jak sie nôleży, muszymy dzieło ukłôdaniô słowników i
òporzóndzaniô gramatyki powierzić fachmanóm lingwistóm, co sie na ludzkich
môwach znajóm.
Twardym
gróntym, co na nim ślónski jynzyk mô być postawióny, powinna być môwa
naszych starzików. W teraźnim czasie niy mogiymy sie już spuścić ino na
naszã dziurawõ pamiyńć.
Móndrzi
ludzie padajóm „Fto dbô, tyn mô!” Podwiela słowników i uczydłów napisanych
òd fachmanów jeszcze niy mómy, sami muszymy sie starać, coby rzóndzić po
ślónsku prawie i snôżnie. Przipóminejmy se, jak sie dôwnij Ślónzôki
poradziyli piyknie pozdrôwiać. Nauczmy sie, jak sie w ślónskij môwie
pokazowało drugim ludzióm uszanowaniy. Do kogo sie nôleży, gôdejmy za
dwoje i a do kogo trza to i za troje. Jak trefiymy jaki piykny ślónski
wiersz, abo śpiywkã, nauczmy sie go na spamiyńć! Spróbujmy słożyć piyknie
po ślónsku powiynszowania na geburstag, na wesely, abo na Gody. Jak bydymy
poradziyli wrócić naszyj môwie snôżność i piykność, to óna sie bydzie
brónić sama.
Niy jes to
wszysko lekie i proste, ale przecã ftóż lepij jak Ślónzóki rozumiy, że
bezmała niy ma na tym świecie rzeczy dobrych, coby nôs niy kosztowały.
Trza nóm sie ò naszã ślónskõ rzecz starać, trza nóm ò niã dbać. Muszymy
sie w tyj môwie sami bildować, coby jóm corôz to lepij umieć, coby
rzóndzić corôz to piyknij. I, jeszcze rôz to powiym: niy po to, coby z
kimś wojować, abo kogoś ze Ślónska wyganiać, ino po to, żeby my sami byli
lepszymi, pełniejszymi i piykniejszymi ludźmi. Po to, coby kultura i
cywilizacyjô, co jy naszym
òjcóm przinióśli
świynci Kosztant i Metody, niy zginyły, ale żyły i wyrôbiały
sie ku lepszymu i coby bezto nasz Ślónsk był corôz to lepszy i piykniejszy.
Porzykiejmy
do Kosztanta i Metodego, coby pómógli nóm uprosić u Pónbóczka łaskã
snôżnyj i piyknyj ślónskij môwy.
Dr. Józef Kulisz, prezes Tôwarzistwa Piastowaniô Ślónskij Môwy DANGA
(przeczytane na mszy w Kościele Mariackim w Mysłowicach, 22. siyrpnia
2009)
Kóntakt: jozef.kulisz@gmail.com; tel.: 609 09 68 86


text:
Wikipedija
Wikipedija (kumštne słowo: hawajan. wiki wiki, spěšnje; jendź. Encyclopedia) je mjezynarodny projekt, kiž chce zestajić swobodnu encyklopediju we wšěch rěčach, kotrejež nastawki so njeposrědnje wobdźěłać móžeja. Jendźelske wudaće wobsteji wot lěta 2001, hornjoserbske wot 2006. Wot lěta 2003 je cyłkowny projekt w nošerstwje załožby Wikimedia Foundation. W lěće 2017 wobsahuje Wikipedija cyłkownje něhdźe 40 milionow zapiskow w 295 rěčach.
Wikipedija je nastała na zakładźe tak mjenowaneje "Wiki" (softwarowy interfejs za wužiwarjow syće za aktiwne a pasiwne wužiwanje). Za přinoški płaći GNU-licenca za swobodnu dokumentaciju, kotraž dowoli změnjenja a komercielne wužiwanje.
Hornjoserbska rěčna wersija Wikipedije wobsteji wot lěta 2006 a ma tuchwilu 13.385 artiklow. Tuž steji wona na 128. městnje wot 299 rěčnych wudaćow.
Wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- Wikipedija
- Fabian Kaulfürst: Wěda na wiki! W Rozhledźe 1/2007 (webarchiw)
- Julian Nyča: Serbska wikipedija – krok do přichoda. W Rozhledźe 1/2016


text:
Ô fyrmie
Ślōnski Dōm Brokerski to licencjōnowany broker ôd ubezpieczyń, kery ôbsuguje Kliyntōw instytucjōnalnych i indywidualnych.
Dziynki wielgimu doświadczyniu naszych fachmanōw, poradzymy ôdpedzieć na nŏjwiynksze wymōgania Kliyntōw, kerych reprezentujymy w relacyjach ze Ubezpieczycielami. Sōm my profesjōnalnymi doradzŏczami. Ôferujymy nŏjlepsze, przifasowane do kōnkretnych potrzeb knify, a Kliyntōm ôstawiōmy pōłno zwola decyzyje.
Broker ubezpieczyniōwy za Kliynta negocjuje nŏjlepsze warōnki i nŏjniższe pokłŏdki. Dowŏmy tyż kupa darmowych ekstra usug, takich jak kōntrola ratōw i ekspiracyji polis, likwidowanie szkōd, prowadzynie procedury ôdwoławczyj w przipadku ôdkŏzaniŏ abo zaniżyniŏ rykōmpynsaty.
Zaznaczōmy, co usuga brokera ôd ubezpieczyń je fol darmowŏ.
Ôferta
Ôferujymy Wōm profesjōnalnŏ pōmoc we ôbraniu dostympnych i tworzyniu nowatorskich knifōw ubezpieczyniowych, m.in.:
- Ôkreślynie ryzyk,
- Narychtowanie indywidualnego programu ubezpieczyniowego, kery bydzie uwzglydniać ôbrane ryzyka i bydzie przifasōwany do specyfiki podmiotōw,
- Negocjowanie kōnkretnych warōnkōw ubezpieczyniŏ w celu uzyskaniŏ pasownyj ôchrōny ubezpieczyniowyj przi minimalizacyji kosztōw,
- Ôbsugi ôbranego programu i analizy potrzeb ubezpieczyniowych,
- Pōmocy w likwidacyji szkōd ubezpieczyniowych.


text:
Szlangi
Szlangi (łać. Serpentes) to je podraja gadůw s raje łuskonośnych. Majům uůne duge ćoło bes szłapůw a szczynkowy aparat kery dozwalo jeim fest a fest szyroko rozwjyrać szczynki, bez cůż poradzům uůne połykać uofjara we całośći. Ńy majům strzodkowygo ucha ańi bymbynkowyj błůny. Liczba kryngůw poradźi dolyźć u ńich do 400. Do terozki porachowano bezma 3000 gatůnkůw szlangůw. Ńykere ś nich sům jadowite (10-25% wszyjstkich gatůnkůw) a wszyjstke sům mjynsożerne a połykajům uofjary we całośći. Dźoł zoologiji kery zajmuje śe szlangůma je mjanowany uofjologijo.


text:
Indyje
Indje, Republika Indii (w hindi, भारत – trl.: Bhārat posuchej po hindi, Bhārat Gaṇarājya, trb.: Bharat, Bharat Ganaradźja; ang. India, Republic of India) – państwo we Azyji Pouedńowy, zajmujůnce wjynkšość subkůntynyntu indyjskigo.
Uod půunocy Indje sům uůgrańičůne bez pasma gůrske: Karakorům i Himalaje. S Indiůma grańičům: Pakistan na půunocnym zachodźe, Afgańistan na bardzo mouym uodćinku i Chiny, Nepal a Bhutan na půunocy, Birma i Bangladeš na půunocnym wschodźe, Sri Lanka bez zatoka Mannar i ćeśńina Palk na pouedńowym wschodźe. Uod pouedńowygo zachodu kraj uotačajům wody Mořa Arabskigo, zaś uod pouudńowygo wschodu Zatoki Byngalskij i Mořa Andamańskigo. Do Indii noležy archipelag Lakkadiwůw ležůncy na Mořu Arabskym 450 km na zachůd uod wybřežy kraju, a ležůnce we Zatoce Byngalskej archipelagi Andamanůw i Ńikobarůw.


text:
Wino
Wino jo alkoholiski napoj ze z droždźejami pśeźěłaneje mězgi winowych jagodow. Jagody rostu w granjatych kisćach na winowem pšuśe. Toś te póchadaju zwětšego wót europskego dobrego winowego krja (Vitis vinifera subsp. vinifera), kótaryž pak njejo rezistentny pśeśiwo winowej šmicy. Togodla se na druge družyny, kaž na pś. brjogowy winowy keŕ (Vitis riparia, nimski Uferrebe), Vitis rupestris, kalkowy winowy keŕ (Vitis berlandieri, nimski Kalk-Rebe) a jich hybridy našćěpi.
Etymologija[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
„Wino“ jo klasiske drogowańske słowo, kótarež jo było w cełem mediteranem rumje rozšyrjone. Arabske wayn, łatyńske vinum, grichiske oἶvoς [oínos] resp. *ϝoῖvoς [woínos] – wót myk. wo-no – su jaden z drugim pśiswójźbne, bźez togo až se móžo konkludowaś, z kótareje rěcy originalnje póchada. Nejskerjej se móžo pódobny póśěg k georgiskemu słowu ღვინო [ghwino] měniś.
Wusokonimske słowo Wein, starowusokonimske wîn abo winam, francojske słowo vin a engelske słowo wine su wše z łatyńskego słowa vinum wupóžycone. Teke waliziske słowo gwin ale teke irske fion su samskego póchada. To se pśez fakt wujasni, až Germany ale teke Kelty su prědny raz pśez Romarjow we wětšem rozměrje z winje do dotyknjenja pśišli a z tym łatyńske słowo pśewzeli.
Pśez pózdźejše wikowańske póśěgi se dosta zapśimjeśe wina wót Germanow až do Słowjanow (glědaj serbske zapśimjeśe wino a rusojske słowo vinó) a až do Baltow, pśi comž na pś. w Litawskej zapśimjeśe vynas a w Letiskej słowo vins stej znatej.
Glědaj teke[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
- winowa jagoda (płod)
- winowa grana (płodnistwo)
- winowy keŕ (rod)
- winowy pšut (družyna)
- dobry winowy keŕ (nejwažnjejša póddružyna)
- winowy pšut (družyna)


text:
Roman Labiak: "KWYRLOK"
„Paskuda”
„Paskuda”
W srogi chałupie, zowitka miyszkała
Co synka żyrnego, na kuście miała
A z tego synka, bōł ancymōnek
Wyrobioł tyn zgobnik, bez cołki dziōnek
Na dole we chałpie, starziki miyszkali
Skiż, tego gizga, ciyngym rzykali
Na mszo w kościele dali już niyros
Coby, tyn hōncwot na ludzi wyros
Kejsik, sie starzyk pociōngoł z gwinta
A tu ze wiyrchu, leje sie tinta
A co ta tinta, cerwōno bōła
Chnet „indjanera” z niego zrobiōła
Łotfarła starka, z kapustōm faska
A tam sie toplo, jeji zopaska
Krauzy z kōmpotym, połotwiyrane
Wszystko, co lepsze, powyżyrane
Chcioł kotu zrobić, na puklu wela
Poloł go wodōm i wcis w mikrowela
Już niyroz nasroł, do malty w kalfasie
A pranie ze sznōra, bōło w marasie
Wykrodoł jojka i gōnioł kury
Wybijoł szyby i robiōł dziury
I już niy jedyn ze szlojdra dostoł
A bez kopniyńcio, pies sie niy łostoł
Somsiady już downo fest sie gorszyli
Zebrali sie razym i tak ustalyli
Kożdy go bydzie jodłym czynstowoł
A kiej nazgobiōł - „rycyny” dodowoł
Tu zjod torciki, tam ślōnskie szałoty
Nim wloz na haziel, to nasroł w galoty
Chnet cołko wioska uciecha miała
I łosranego, go dziynnie widziała
I jak niy ustoł z tym wyrobianiym
Musi zowitka, użyrać sie z praniym.
Autor: Roman Labiak


text:
Firmy z kategorii Klub nocny w Pomorskie
Pełna lista miast w Pomorskie, gdzie znajdują się firmy z kategorii Klub nocny
- Klub nocnyPastfaKlub nocny w Gdańsk9 Mieczysława Boguckiego, Gdańsk, Pomorskie
- Klub nocnyPapaya StreetKlub nocny w Krynica Morska18 Świerczewskiego, Krynica Morska, Pomorskie
- Klub nocnyJust! the clubKlub nocny w Łeba20 Wojska Polskiego, Łeba, Pomorskie
- Klub nocnyNamioty LechaKlub nocny w Władysławowo15 Hryniewieckiego, Władysławowo, Pomorskie
- Klub nocnyLaPlageKlub nocny w Władysławowo15 Hryniewieckiego, Władysławowo, Pomorskie
- Klub nocnyHUNA BAR ChałupyKlub nocny w Władysławowo1 Kaperska, Władysławowo, Pomorskie


text:
Francusko godka
Francusko godka (français, la langue française) – godka ze zorty godek růmańskich familije godek indoojropejskich. Je to uojčysto godka lo ůng. 65 mln. ludźi, a ůng. 280 mln. ludźi mjyško we krajach, kaj francusko godka je godkům uřyndowům. Mo ůuna taki status we 32 krajach, wjynkšość ś nich noležy do Frankofůńije - wspůlnoty krajůw francuskogodkowych. Je tyž jydnům ze uoficjalnych godek we uorgańizacyjach mjyndzynarodowych, l.b. Uńije Ojropejskij, NATO a UoNZ.
Francusko godka pochodźi uod uaćiny a je jydnům ze nojbaři do ńyj zbližůnych godek pod wzglyndym gramatyki a suowńictwa, nale ajnflus na ńa mjouy tyž godki celtycke a germańske. Uod XVIII wjeku aže do pjyršyj pouowy XX wjeku peuńiua funkcyjo lingua franca, a bůu užiwany m. in. bez dwory krůlewske a arystokracyjo. Do dźiśej mo tako rola we terminolůgiji počtowyj, šermjerce, ruletce a inkšych.
Alfabyt francuskij godki mo 26 buchštabůw:
a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z;
a tyž 2 ekstra ligatůry: œ, æ.
Ńykere buchštaby majům tyž znoki djakrytyčne: à, â, ç, é, è, ê, ë, î, ï, ô, û, ù, ü, ÿ.
Wystympujům tyž dwu- a třiznoki: ai, ais, ait, aî, ay, on, om, an, am, en, em, in, im.


text:
NA STARYM RYNKU
"Na Starym Rynku" to tytuł autorskiego programu Jacka Babiela. Program można było oglądać w Telewizji Łomża od maja 2006r. do lutego 2009r. Zobacz zdjęcia.
Gośćmi programu "Na Starym Rynku" byli:
Jerzy Engel jr, Marek Przeździecki, Jarosław Cholewicki, Jan Jarota, Lech Antoni Kołakowski, Tomasz Wysocki, Jan Miłosz Zarzycki, Artur Filipkowski, Bronisław Komorowski, Anna Ogrodnik-Wycik, Henryk Trojanowski, Maciej Zajkowski, Sławomir Szulc, Stanisław Kaseja, Elżbieta Gadomska, Leszek Taborski, Wiesław Jemielity, Mieczysław Bieniek, Wojciech Winko i Zenon Piechociński, Zygmunt Zdanowicz, Roman Borawski, ks. biskup Stanisław Stefanek, Jerzy Brzeziński i Lech Antoni Kołakowski, Andrzej Kiełczewski, Jerzy Brzeziński, Teresa Steckiewicz, Andrzej Chojnowski, Jolanta Supińska, Marek Olbryś i Jacek Piorunek, Krzysztof Sychowicz, Marcin Brunon Sroczyński, Stefan Kwiatkowski, Tadeusz Zaremba, ksiądz Andrzej Święciński, Krzysztof Kozicki, Robert Tyszkiewicz, Krzysztof Babiński, Maciej Zajkowski, Stanisław Kaseja i Andrzej Supryniuk, Tadeusz Zysik, Aleutyna Kołos i Janusz Żebrowski, Jacek Saryusz Wolski, Janusz Korwin-Mikke, Gniewomir Rokosz Kuczyński i Janusz Wojciechowski, Jarosław Schabieński, Marcin Wiliński, Jerzy Dołęgowski, Jan Rokita, Andrzej Lepper, Leszek Kołakowski, Krystyna Hoffman, Henryk Krajewski, Marek Olbryś, Władysław Tocki, Barbara Porwoł, Lech Antoni Kołakowski, Jacek Nowakowski, Marian Jaszewski, ks. Marian Mieczkowski, Mieczysław Czerniawski, Maciej Zajkowski, Jan Miłosz Zarzycki, Krzysztof Choiński, Józef Staniaszek i Andrzej Kraszewski, Mariusz Kamiński, Mirosław Skawski, Robert Tyszkiewicz, Leszek Kołakowski, Jerzy Dołęgowski, Jerzy Brodziuk i Bogumiła Olbryś, Roman Borawski, Roman Engler, Donata Godlewska, Katarzyna Patalan, Sławomir Zgrzywa, Maciej Andrzej Borysewicz, Mieczysław Mazur, Andrzej Grzymała, Kamila Łada, Grzegorz Mackiewicz, Marek Olbryś i Jacek Piorunek, ks. Andrzej Święciński, Edward Łada i Jacek Albin Nowakowski, Marcin Brunon Sroczyński, Arkadiusz Kułaga, Krzysztof Kozicki, Irena Zwornicka, Adam Ołdziejewski, Maciej Żywno, Teresa Steckiewicz, Jerzy Robert Nowak, Kazimierz Pieńkowski, Jerzy Kierażyński, Kazimierz Pawczyński, Jacek Piorunek, Wojciech Staszewski, Mirosław Oliferuk, Bogumiła Olbryś, Wacław Jastrzębski, Henryk Gała, Wojciech Dzierzgowski, Jadwiga Korytkowska Eryng, Jacek Szymański, Leszek Gołaszewski, Krzysztof Jankowski, Anna Ogrodnik-Wycik i Emilia Balik, Jarosław Zieliński, Urszula Kuczyńska, Dariusz Sipowski, Jan Miłosz Zarzycki, Maciej Zajkowsk, Marzena Rafalska, Zygmunt Zdanowicz, Roman Borawski, Marcin Sroczyński i Marian Nieciecki, Jacek Piorunek, Marian Jaszewski, Jarosław Antoniuk, Piotr Grabani, Henryk Piekarski, Krystyna Michalczyk-Kondratowicz i Mariusz Chrzanowsk, Jerzy Brzeziński Lech Antoni Kołakowski i Maciej Głaz, Krystyna Sobocińska, Maciej Zajkowski, Rafał Boguski, Krzysztof Sychowicz i Remigiusz Fabiański, Maciej Żywno, ks. Andrzej Godlewski, Kazimierz Dąbrowski, Janusz Nowakowski, Wiesław Jagielak i Sacita Chumaidova, Mieczysław Czerniawski, Jarosław Kaczyński.
- Jacek Babiel


text:
Adolf Hitler
Adolf Hitler (* 20. apryla 1889 w Braunau am Inn, Awstriska; † 30. apryla 1945 w Berlinje přez suicid) bě wot lěta 1921 stronski šef NSDAP, wot lěta 1933 mócnarstwowy kancler a wot lěta 1934 (po smjerći němskostatneho prezidenta Paul von Hindenburg) kaž „Führer a Reichskanzler“ zdobom knježerstwo šef a hłowa stata Němskeho reicha.
Pod wjednistwom Hitlera su nacionalsocialisća zawjedowali w Němskim reichu diktaturu „Třećeho reicha“. Woni dachu wšě opoziciske strony zakazować, politiske přećiwnicy přesćěhać a zamordować. Rozputachu Druhu swětowu wójnu a systematisce wšitke prawa rubachu a zamordowachu europskich Židow kaž tež hinaše religiozne, etniske a towaršnostne skupiny. Přez tutu politika zahinychu w Europje něhdźe 30–35 milionow ludźi. Němska a Europa buštej we wulkich dźělach rozbiwanej. Bě čas bipolarneho swětoweho porjada a horceje wójny započał.