text:
Krakůw
Krakůw (pol.: Kraków) to je mjasto w pouedńowyj Polsce, stolica wojewůdztwa mauopolskigo, ležy nad Wisuům. Je uůno grodzkym krysem. Jydno s nojwjynkšych mjast w Polsce, uobok Waršawy a Uodźi. Downo stolica Polski a śedźiba krůlůw Polski. Krakůw je mjastym uo přez tyśůncletńij historyji i wysokych walorach kulturalnych a baukůnštowych.
Je znočůncym uostřodkym ůńiwersyteckym, s nojstaršym w Polsce Uńiwersytetym Jagellůńskym.
Je klučowym wynzuem kůmůńikacyjnym, drůgowym i kolejowym. W pobliskych Balicach znojduje śe mjyndzynarodowo hawyna lotńiča.
Plan zabudowy starego Krakowa – uobecńy postřůdmjeśće w uobrymbje Plant – zaličůny zostou do zabytkůw klasy "0", nojwyžšej w skali mjyndzynarodowyj. Do cynnych zabytkůw noležům tyž Wawel, Barbakan, downe mjasto žydowske Kaźimjeř a wjela inkšych.
Dźouajům sam tyž dwa jydne s nojstaršych w Polsce klubůw športowych: Cracovia i Wisua Krakůw.
[Sprowjej] Mjasta bliźńače i partnerske
Mjasta bliźńače:
Mjasta partnerske:
Wspůupraca mjast bes umowy:
[Sprowjej] Připisy


c: text/html

text:
Mjeśůnc
Mjeśůnc to je jydnostka čosu. S anfanga bůu zwjůnzany s cyklym mjeśůnčka, kerygo uokres synodyčny mo 29 a půu źymskij doby. Skiž tygo co roka ńy idźe potajlować gynau růwno na mjyśůnce synodyčne (uokres zwrytńyńćo śe Źymje naobkouo Klary ńy je podźelny bes rešty bez mjeśůnc synodyčny), nojpřůd wkludzano do kalyndořa dodatkowe dńi, ńy připisane do žodnygo mjeśůnca. Ńyskoři potajlowano rok na mjeśůnce we sposůb umowny, bes zwjůnzku s fazuma mjeśůnčka. Terozki momy jeich dwanoście a sům uůne roztůmajtyj dugośći:

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Meksyk
Stany Zjydnočůne Meksyku (hišp. Estados Unidos Mexicanos[1]; nahuatl Mēxihco) – państwo w Americe Půunocnyj, grańičůnce uod půunocy s USA a na pouedńu s Gwatymalům i Belize. Uod zachodu jygo terytorjům uůgrańičůne je wodůma Pacyfiku, a uod wschodu Zatoki Meksykańskij i Mořa Karaibskigo. Třeći co do wjelgośći kraj Ameryki Uaćińskij i nojwjynkšy kraj Ameryki Střodkowyj.
[Sprowjej] Připisy
- ↑ Pisowńo Méjico je powšychńy uznowano we wšyjkych pozostouych krajach hišpańskogodkowych. Nale we Meksyku može być uůna uodbjerano kej uobelžywo abo lekcewažůnco.


text:
Katar
Katar (arab.: قطر), Państwo Katar (دولة قطر) – państwo we Azyje, rozlygowane we wschodńij tajli Arabskigo Půłwyspu, nad Perskům Zatokům. Grańica mo ze Saudyjskům Arabijům.
Srogszo tajla wjyrchu zajmuje sam pustyńijo, woda do pićo je odsalano ze morskij wody. Ńy ma lůndowych wodůw, jeźorůw a rzykůw. Wele wybrzeżo koralowe rafy.
Gospodarka je uoparto na dobywańu naftowyj ropy a źymnygo gazu, krům tygo je sam hutńictwo a inkszo industryja. Festylńe rozwińynty je transzport. Panśtwo dowo socjalno uopjeka a darnowo nauka wszyjskim uobywatelom.
Uod XVIII stolećo władza sam sprawuje růd Al-Thani, krům rokůw we kerych Katar bůł zależny uod Turcyje (1872 - 1916) a Wjelgij Brytańije (1916-1971).
Katar je tyż znůmy skiż tygo, co mo sam śedźiba arabsko telewizyjo Al-Dżazira.


text:
Ogniem i mieczem
Year: 1999
Genres: Adventure,Crime,Drama,History,Romance,War
Countries: Poland
Votes: 1368
Cast: Abramski Tomasz; Bala Piotr; Baranski Wladyslaw; Bat T.; Bednarek Tomasz; Bednarski Wlodzimierz; Bonczak Jerzy; Borysiak Wlodzimierz; Braszka Jerzy; Brodecki Wlodzimierz; Chorosinski Michal; Cichucki Marek; Ciecierski T.; Cieszynski Rafal; Cnota Jerzy; Czapski Maciej; Domogarov Aleksandr; Dukay Jerzy; Dyblik Lech; Ferency Adam; Frackowiak Marek; Frycz Michal; Frykowski Jerzy; Gloskowski Tadeusz; Gnatowski Dariusz; Gosztyla Krzysztof; Grabowski Andrzej; Graziewicz Andrzej; Grochoczynski Tomasz; Gurpienko L.; Halinski Andrzej; Holoubek Gustaw; Jablonski Ryszard; Jakubowski Wojciech; Janczar Krzysztof Artur; Janiak Ryszard; Janowski Mieczyslaw; Jarosz Jyzef; Jurewicz Jan; Kapsa Przemyslaw; Karaszewski Adam; Karaszkiewicz Jerzy; Karpowicz Marek; Kleszcz Pawel; Kobylinski Szymon; Kolbasiuk Krzysztof; Komorowski Piotr; Konarski Michal; Kondrat Marek; Konieczny Tomasz; Kopiczynski Andrzej; Kowalewski Krzysztof; Kozlowski Maciej; Krzaczkowski Kazimierz; Ladysz Bernard; Lasota Czeslaw; Luksza K.; Lutkiewicz Gustaw; Malajkat Wojciech; Marcinkowski Marek; Mieluch Tadeusz; Mir T.; Mirgorodsky Dmitri; Moniak Jerzy; Nowak A.; Obuchowicz Bartosz; Olbrychski Daniel; Pieczynski Andrzej; Pociej Aleksander; Priwieziencew Eugeniusz; Radzinski Jacek; Rosinski Radoslaw; Rozenek Jacek; Seweryn Andrzej; Sieniawski Janusz; Stupka Bogdan; Szajewski Przemyslaw; Szajewski Tomasz; Szczecinski W.; Szczytko Andrzej; Szmidt Stefan; Szymborski Zdzislaw; Talar Ben; Tejkowski Przemyslaw; Teleszynski Leszek; Tumen-Ulzyj Budsuren; Warchol Adam; Warunek Juliusz Krzysztof; Wieckiewicz Robert; Wysocki Aleksander; Zamachowski Zbigniew; Zapasiewicz Zbigniew; Zbierski P.; Zborowski Wiktor; Zebrowski Michal; Zerbst Janusz; Zylkiewski Andrzej; Brodzik Joanna; Feldman Krystyna; Gierlowska Krystyna; Krukywna Agnieszka; Lukaszewicz Karolina; Majcher Anna; Milaszewska Olga; Pysanka Ruslana; Scorupco Izabella; Warzecha Magdalena; Wisniewska Ewa; Hoffman Jerzy; Michaluk Jerzy R.; Krakowski Andrzej; Sienkiewicz Henryk; Kedzierski Grzegorz; Debski Krzesimir; Biernawska-Teslawska Magdalena; Grabarczyk Pawel; Bastkowski Marcin; Grzesiuk Cezary; Pietkiewicz Dawid
Taglines:
Storyline:


text:
skład:
Bramkarze:
Przemysław Jeszke, Kacper Husejko, Krzysztof Skowron
Obrońcy:
Krzysztof Krawczyk, Leszek Obrzut, Daniel Wojciechowski, Tomasz Pydych, Dominik Wróbel, Rafał ¦losko, Łukasz Skibiński, Cezary Majchrzak, Krzysztof Bieniek, Tomasz Laszuk
Pomocnicy:
Marcin Fijołek, Maciej Tarasiewicz, Marek NiedĽwiedzki, Marcin Szopa, Dominik Gliniecki, Krzysztof Więcław, Krzysztof Błanek, Tomasz Makowski, Dariusz Wasylkiewicz, Mateusz Wojciechowski, Przemysław Kamiński, Paweł Kozikowski, Karol Chołtyn, Piotr Sokołowski, Piotr Mroczkowski, Piotr Sulej, Adam Skokowski
Napastnicy:
Piotr Kowalik, Paweł Kowalik , Łukasz Kućma


text:
Kamerůn
Kamerůn, (fr. Cameroun, ang. Cameroon), Republika Kamerůnu, (franc. République du Cameroun, ang. Republic of Cameroon) – państwo we střodkowyj Africe, nad Zatokům Gwinyjskům. Grańica mo s: Ńigeryjům, Čadym, Republikům Střodkowoafrikańskům, Kůngym, Gabůnym a Gwinyjům Růwńikowům. Kamerůn je čuůnkym UoNZ, Uńije Afrykańskij a inkšych uorgańizacyji mjyndzynarodowych.
Mjano państwa wywodźi śe s portůgalskigo mjana nadanygo řyce Wouri, to je Rio de Camarões. Uokreślyńy to uoznačo Řyka Krewetek a ńyskoři zostouo rozćůngńynte na couy kraj ležůncy nad tům řykům.


text:
KOŁO - Dywizjonu 303 - Radiowa - Powstańców Śląskich - al. Reymonta - Broniewskiego - Wólczyńska - Nocznickiego - Zgrupowania AK "Kampinos" - Marymoncka - Słowackiego - p. Wilsona - Mickiewicza - pl. Inwalidów - Mickiewicza - Andersa - Międzyparkowa - Słomińskiego - most Gdański - Starzyńskiego - rondo Starzyńskiego - Jagiellońska - RATUSZOWA-ZOO
RATUSZOWA-ZOO - Jagiellońska - rondo Starzyńskiego - Starzyńskiego - most Gdański - Słomińskiego - Międzyparkowa - Andersa - Mickiewicza - pl. Inwalidów - Mickiewicza - pl. Wilsona - Słowackiego - Marymoncka - Zgrupowania AK "Kampinos" - Nocznickiego - Wólczyńska - Broniewskiego - al. Reymonta - Powstańców Śląskich - Radiowa - Dywizjonu 303 - KOŁO


text:
Dariusz Herbasz Emil Kowalski Piotr Lemanczyk Tomasz Sowinski
Nr SZ01607
Wysyłamy w ciągu: 24h
Cena: 15,00 EUR (Inkl. 19% MwSt.)
nie zaw. kosztów wysyłki
CD - Opis:
CD: Dariusz Herbasz Emil Kowalski Piotr Lemanczyk Tomasz Sowinski
Dariusz Herbasz, Emil Kowalski, Piotr Lemańczyk, Tomasz Sowiński
Sanktoria
jazz
Not Two, 2001Nośnik: CD 1 szt.
Zobacz inne tytuły: Emil Kowalski, Dariusz Herbasz, Piotr Lemańczyk, Tomek Sowiński
Emil Kowalski - clarinet, bass clarinet
Dariusz Herbasz - tenor sax
Piotr Lemańczyk - bass
Tomek Sowiński - drums


text:
Webwerf Hersiening van mariusz.pujszo.filmweb.pl (visit)
of Plaas 'n banner op jou webwerf
Webwerf Review Hier kan u lof, kritiek of persoonlike opinie gee oor hierdie webwerf
Please enable JavaScript to view the
comments powered by Disqus.
Metadata
Domain IP 193.200.227.13
Organisasie
Artegence sp. z o.o.
ISP
Artegence sp. z o.o.
Domain inligting Domain plek Poland - PL , POL Streek: 78 , Mazowieckie Stad: Warsaw Poskode: Latitude: 52.25
, Longitude: 21 Metro-kode: Area kode:
Domain plek op die kaart:
Argief van die webblad Kyk hoe hierdie website kyk in die verlede Skakel na die argief van die werf
DMOZ kategorieë
Skakel na die Open Directory Project - mens-edited directory
verskille
Wys verskille
Verskuil verskille
nariusz.pujszo.filmweb.pl kariusz.pujszo.filmweb.pl jariusz.pujszo.filmweb.pl mzriusz.pujszo.filmweb.pl msriusz.pujszo.filmweb.pl mwriusz.pujszo.filmweb.pl mqriusz.pujszo.filmweb.pl maeiusz.pujszo.filmweb.pl madiusz.pujszo.filmweb.pl mafiusz.pujszo.filmweb.pl matiusz.pujszo.filmweb.pl ma5iusz.pujszo.filmweb.pl ma4iusz.pujszo.filmweb.pl maruusz.pujszo.filmweb.pl marjusz.pujszo.filmweb.pl markusz.pujszo.filmweb.pl marousz.pujszo.filmweb.pl mar9usz.pujszo.filmweb.pl mar8usz.pujszo.filmweb.pl mariysz.pujszo.filmweb.pl marihsz.pujszo.filmweb.pl marijsz.pujszo.filmweb.pl mariisz.pujszo.filmweb.pl mari8sz.pujszo.filmweb.pl mari7sz.pujszo.filmweb.pl mariuaz.pujszo.filmweb.pl mariuzz.pujszo.filmweb.pl mariuxz.pujszo.filmweb.pl mariudz.pujszo.filmweb.pl mariuez.pujszo.filmweb.pl mariuwz.pujszo.filmweb.pl mariusx.pujszo.filmweb.pl mariuss.pujszo.filmweb.pl mariusa.pujszo.filmweb.pl mariusz.oujszo.filmweb.pl mariusz.lujszo.filmweb.pl mariusz.-ujszo.filmweb.pl mariusz.0ujszo.filmweb.pl mariusz.pyjszo.filmweb.pl mariusz.phjszo.filmweb.pl mariusz.pjjszo.filmweb.pl mariusz.pijszo.filmweb.pl mariusz.p8jszo.filmweb.pl mariusz.p7jszo.filmweb.pl mariusz.puhszo.filmweb.pl mariusz.punszo.filmweb.pl mariusz.pumszo.filmweb.pl mariusz.pukszo.filmweb.pl mariusz.puiszo.filmweb.pl mariusz.puuszo.filmweb.pl mariusz.pujazo.filmweb.pl mariusz.pujzzo.filmweb.pl mariusz.pujxzo.filmweb.pl mariusz.pujdzo.filmweb.pl mariusz.pujezo.filmweb.pl mariusz.pujwzo.filmweb.pl mariusz.pujsxo.filmweb.pl mariusz.pujsso.filmweb.pl mariusz.pujsao.filmweb.pl mariusz.pujszi.filmweb.pl mariusz.pujszk.filmweb.pl mariusz.pujszl.filmweb.pl mariusz.pujszp.filmweb.pl mariusz.pujsz0.filmweb.pl mariusz.pujsz9.filmweb.pl mariusz.pujszo.dilmweb.pl mariusz.pujszo.cilmweb.pl mariusz.pujszo.vilmweb.pl mariusz.pujszo.gilmweb.pl mariusz.pujszo.tilmweb.pl mariusz.pujszo.rilmweb.pl mariusz.pujszo.fulmweb.pl mariusz.pujszo.fjlmweb.pl mariusz.pujszo.fklmweb.pl mariusz.pujszo.folmweb.pl mariusz.pujszo.f9lmweb.pl mariusz.pujszo.f8lmweb.pl mariusz.pujszo.fikmweb.pl mariusz.pujszo.fipmweb.pl mariusz.pujszo.fiomweb.pl mariusz.pujszo.filnweb.pl mariusz.pujszo.filkweb.pl mariusz.pujszo.filjweb.pl mariusz.pujszo.filmqeb.pl mariusz.pujszo.filmaeb.pl mariusz.pujszo.filmseb.pl mariusz.pujszo.filmeeb.pl mariusz.pujszo.film3eb.pl mariusz.pujszo.film2eb.pl mariusz.pujszo.filmwwb.pl mariusz.pujszo.filmwsb.pl mariusz.pujszo.filmwdb.pl mariusz.pujszo.filmwrb.pl mariusz.pujszo.filmw4b.pl mariusz.pujszo.filmw3b.pl mariusz.pujszo.filmwev.pl mariusz.pujszo.filmwen.pl mariusz.pujszo.filmweh.pl mariusz.pujszo.filmweg.pl mariusz.pujszo.filmweb.ol mariusz.pujszo.filmweb.ll mariusz.pujszo.filmweb.-l mariusz.pujszo.filmweb.0l mariusz.pujszo.filmweb.pk mariusz.pujszo.filmweb.pp mariusz.pujszo.filmweb.po ariusz.pujszo.filmweb.pl mriusz.pujszo.filmweb.pl maiusz.pujszo.filmweb.pl marusz.pujszo.filmweb.pl marisz.pujszo.filmweb.pl mariuz.pujszo.filmweb.pl marius.pujszo.filmweb.pl mariuszpujszo.filmweb.pl mariusz.ujszo.filmweb.pl mariusz.pjszo.filmweb.pl mariusz.puszo.filmweb.pl mariusz.pujzo.filmweb.pl mariusz.pujso.filmweb.pl mariusz.pujsz.filmweb.pl mariusz.pujszofilmweb.pl mariusz.pujszo.ilmweb.pl mariusz.pujszo.flmweb.pl mariusz.pujszo.fimweb.pl mariusz.pujszo.filweb.pl mariusz.pujszo.filmeb.pl mariusz.pujszo.filmwb.pl mariusz.pujszo.filmwe.pl mariusz.pujszo.filmwebpl mariusz.pujszo.filmweb.l mariusz.pujszo.filmweb.p amriusz.pujszo.filmweb.pl mraiusz.pujszo.filmweb.pl mairusz.pujszo.filmweb.pl maruisz.pujszo.filmweb.pl marisuz.pujszo.filmweb.pl mariuzs.pujszo.filmweb.pl marius.zpujszo.filmweb.pl mariuszp.ujszo.filmweb.pl mariusz.upjszo.filmweb.pl mariusz.pjuszo.filmweb.pl mariusz.pusjzo.filmweb.pl mariusz.pujzso.filmweb.pl mariusz.pujsoz.filmweb.pl mariusz.pujsz.ofilmweb.pl mariusz.pujszof.ilmweb.pl mariusz.pujszo.iflmweb.pl mariusz.pujszo.flimweb.pl mariusz.pujszo.fimlweb.pl mariusz.pujszo.filwmeb.pl mariusz.pujszo.filmewb.pl mariusz.pujszo.filmwbe.pl mariusz.pujszo.filmwe.bpl mariusz.pujszo.filmwebp.l mariusz.pujszo.filmweb.lp mmariusz.pujszo.filmweb.pl maariusz.pujszo.filmweb.pl marriusz.pujszo.filmweb.pl mariiusz.pujszo.filmweb.pl mariuusz.pujszo.filmweb.pl mariussz.pujszo.filmweb.pl mariuszz.pujszo.filmweb.pl mariusz..pujszo.filmweb.pl mariusz.ppujszo.filmweb.pl mariusz.puujszo.filmweb.pl mariusz.pujjszo.filmweb.pl mariusz.pujsszo.filmweb.pl mariusz.pujszzo.filmweb.pl mariusz.pujszoo.filmweb.pl mariusz.pujszo..filmweb.pl mariusz.pujszo.ffilmweb.pl mariusz.pujszo.fiilmweb.pl mariusz.pujszo.fillmweb.pl mariusz.pujszo.filmmweb.pl mariusz.pujszo.filmwweb.pl mariusz.pujszo.filmweeb.pl mariusz.pujszo.filmwebb.pl mariusz.pujszo.filmweb..pl mariusz.pujszo.filmweb.ppl mariusz.pujszo.filmweb.pll
Laaste Global Resensies vir al die ander plekke Hier is 'n kort lys van ander webwerwe wat word nagegaan


text:
Slaskie wice:))Stare i nowe...
Napisał(a): Gość -
Tu ekstra stronka na wice slaskie,oczywiscie!!!Wto zacyno?Moze jo piyrwszo;)
- Antek! Co ty tak źle wyglądosz?
- Człowieku dziwisz się? Tako robota! Cały dzień na kolanach!
- A długo tam już robisz?
- No, w poniedziałek mom zacząć.
Antek z Franckiem robili roz we wsi. No i dobrze. Robią i robią. No ale naroz sie Antek stracił. Francek go poszoł szukać i patrzy, a Antek stoi nad wychodkiem i kijem tam mieszo a mieszo.
- Antek! Coż ty tu robisz?
- Adyć widzisz, że szukom. Żakiet mi tam wpodł i nie mogę go zność.
- Smol go, przecież i tak go już nosić nie będziesz!
- No prowda godosz, ino widzisz w kabzie mom śniadanie - pado Antek i dalej szuko i szuko.
Do Francka przyszoł roz Antek pra, no i pado mu:
- Francek wejrzyj tam ino przez okno, nie chcę ci som powiedzieć, ale zdaje sie, że twojego psa przejechało!
Francek wyjrzoł, spojrzoł i pado:
- Skąd! To przecież nie jest mój Azor.
- No ale wejrzyj se dobrze - pado Antek - to jest na pewno twój pies. Mo taki som czorny ogon z tymi biołymi plamami.
- Dyć ci padom, że to nie jest mój pies! - pado Francek i jeszcze roz wejrzoł a potem dodał:
- Przecież mój pies nie jest taki plaskaty.
Jesce jedyn wic mi sie teroz przypomniol,slyszalach go juz downo od kolezanki mojyj mamy.
Jedna baba miala stres i poszla do dochtora.Pado:Mom stres,panie dochtorze,co mom robic?
Na to dochtor:Kupcie se dres i jezdzcie do sanatorium...
Tak tyz baba i zrobila.Wroco po miesiacu,leci do dochtora:
Panie dochtorze,teroz juz niy mom stresu,niy mom dresu,niy mom okresu,ani od tego h.u.j.a adresu:)
No i wiersze tyz moga byc!!!
Lokomotywa!
Jest na banhowie ciynszko maszyna
Rubo jak kachlok - niy limuzyna
Stoji i dycho, parsko i zipie,
A hajer jeszcze wongiel w nia sypie.
Potym wagony podopinali
I całym szwongym kajś pojechali.
W piyrszym siedziały se dwa Hanysy
Jeden kudłaty, a drugi łysy,
Prawie do siebie niy godali,
Bo się do kupy jeszcze niy znali.
W drugim jechała banda goroli
Wiyźli ze soba krzinka jaboli
I pełne kofry samych presworsztóf
I kabanina prościutko z rusztu.
Pili i żarli, jeszcze śpiywali,
Potym bez łokno wszyscy rzigali.
W czecim Cygony, Żydy, Araby
A w czwartym jechały zaś same baby.
W piontym zaś Ruski. Ci mieli życie!
Sasza łożarty siedzioł na tricie.
Gwiozda mioł na czopce, stargane łachy,
Krziwiył pycholem i ciepoł machy.
A w szóstym zaś były same armaty,
Co je wachował jakiś puklaty.
W siódmym dwa szranki, pufy, wertikol,
Smyczy maszyna może donikąd.
Jak przejyżdżali bez Śląskie Piekary
Kaj wom to robiom kółka do kary,
Maszyna sztopła! Kufry śleciały
I każdy latoł jak pogupiały.
To jakiś ciućmok i łajza!
Ciupnął i ślimtoł sygnal na glajzach.
Mog iść do haźla abo do lasa,
Niy pokazywać tego mamlasa!
Potym mu ale do szmot nakopali,
Maszyna ruszyła, cug jechoł dali.
Bez pola, lasy, góry, tunele,
Dar za sobom samym te duperele
Aż się zagrzoły te biydne glajzy,
Maszyna sztopła i koniec jazdy.
Chyba se sama do siebie tyn topik stworzylach:(
No,ale co jo poradza?;)
Loto, tyro pan Hilary aże mu do dekla piere
Bo kajś posioł tyn boroczek swoje blank nowiuśke brele.
Szuko we galotach, szaket obmacuje,
Przewroco szczewiki psińco znajduje.
Bajzel we szranku, we byfyju
Tera gibko leci do antryju.
"Kurde" – woło -"kurde bele!
Ftoś mi rombnoł moje brele!"
Wywraco szeslong, pod niego filuje,
Borok sie wnerwio, gnatow już niy czuje.
Sztucho w kachloku, we byfyju kopie,
Glaca mo spocono, wywrocone ślypie.
Pierońskie brele na amyn kajsik wciyło
Za oknym już downo blank ciymno zrobioło
Do zrzadla noroz zaglondo Hilary-
Aż mu po puklu przefurgały ciary.
Spoziyro na kichol, poklupie sie po łebie
ślypiom niy dowiyrzo - Bo znodły sie brele!
Czy to ni ma gańba? -Powiydzcie sami,
Mieć brele na nosie, szukać pod ryczkami.
A tu bych musiala jakims wicem abo wierszym walnac,a gowa mom pusto:(
Jerona kandego,
Niy nerwuj sam tego.
Co tyn topik stworzyl
I na ludzi sie otworzyl.
A loni go kajs maja
I kaj indziyj spoziyraja.
A jo jest tu!
I ryca how do you do!!!:):):)
A tu, to ino Ty sie udzielosz. Podciongom to w gora, bo sie straci. A jak mi sie jaki wic przypomni to tyż napisza.
Krojcok z Nikisza
Powiym Wom wic,co zech lostatni roz slyszala:
Mlode malzenstwo wlazi do swojygo nowygo mieszkania i pon mody pado do swojyj zony:
-Tukej zonko momy kuchnia,i tu chca miec dziynnie o godzinie 17-tyj lobiod na stole,cy byda w doma,cy mnie tyz niy byndzie.
Ida dalyj do izby:
-A tukej moja zonko momy pokoj goscinny,i tu dziynnie chca miec o godzinie 17.30 narychtowane lacie i swiyzo gazyta,cy byda w doma,cy mnie tyz niy byndzie.
Teroz zona biere meza i prowadzi go do szlafsztuby:
-A tukej moj drogi mezu momy sypialnio,i tu dziynnie o godzinie 18-tyj chca miec seks,cy tyz bydzies w doma,cy tyz cie niy bydzie:)
Przyjyżdżo ślonzok w gory, wychodzi przed chatka i godo:
- Ale tu piyknie!!!
A echo z przyzwyczajynia odpowiado:
- mać...mać...mać
GośćKrojcok z Nikisza Przyjyżdżo ślonzok w gory, wychodzi przed chatka i godo:
- Ale tu piyknie!!!
A echo z przyzwyczajynia odpowiado:
- mać...mać...mać
:D:D:D Hehe...haha...hihi...
Dobre!!!Pozdro!:)


text:
Witraże Katowice
Słowa kluczowe:artystyczna pracownia witrażownictwa Katowice, artystyczna pracownia witraży Katowice, cyna Katowice, konserwacja witraży Katowice, lampy witrażowe Katowice, lutowanie Katowice, malowanie witraży Katowice, miedź Katowice, montaż witraży Katowice, oprawa Katowice, oprawa do witraży Katowice, ozdoby witrażowe Katowice, ozdoby ze szkła Katowice, pracownia witraży Katowice, pracownia witraży techniką tiffanyego Katowice, projektowanie witraży Katowice, replika lampy tiffanyego Katowice, sklep witrażowy Katowice, sklepy witrażowe Katowice, studio witraży Katowice, szkło Katowice, szkło artystyczne Katowice, szkło witrażowe Katowice, sztuka robienia witraży Katowice
X
Monika Zuber Witraże Krzemień
Katowice, al. Roździeńskiego 90 | 32 2536634
Branża: Witraże
Katowice, al. Roździeńskiego 90 | 32 2536634
Branża: Witraże


text:
Poland names roster for March 1 US match
Here is the full roster:
Goalkeepers: Jerzy Dudek, Artur Boruc, Wojciech Kowalewski, Tomasz Kuszczak.
Defenders: Marcin Adamski, Marcin Baszczynski, Jacek Bak, Bartosz Bosacki, Mariusz Jop, Tomasz Klos, Marcin Kus, Tomasz Rzasa, Michal Zewlakow.
Midfielders: Piotr Giza, Damian Gorawski, Kamil Kosowski, Jacek Krzynowek, Mariusz Lewandowski, Sebastian Mila, Arkadiusz Radomski, Euzebiusz Smolarek, Radoslaw Sobolewski, Miroslaw Szymkowiak, Maciej Scherfchen, Marcin Zajac.
Forwards: Tomasz Frankowski, Andrzej Niedzielan, Grzegorz Rasiak, Lukasz Sosin, Maciej Zurawski.


text:
Ludu Moj Ludu
Nasze betlyjki, godne betlyjki – audio
WILIJO
WILIJO
Zbliżo sie Wilijo, już za łoknym stoji,
w kożdym pomiyszkaniu chojinka sie stroji.
Kapry już we wannie nerwowo szpluchtajóm,
widać, że swój rychły kóniec przeczuwajóm.
Wszyscy sie radujóm, Syn Boży sie rodzi,
a do mnie ta radość jakoś niy przichodzi.
Bez myśl przelatujóm wspómniynia młodości,
kiedy te świynta bóły połne radości.
Prawdziwo chojinka, z lasu prziniesióno,
papiórzanóm ketóm piyknie przistrojóno,
glaskugle w świetle świyczek sie miechtały,
a pod chojinkóm – gyszynki leżały.
Stół rozcióngnióny na łobie dwie stróny,
a jeszcze do niego stolik przistawióny,
coby pomieścić talyrzy dwanoście,
bo króm nos, na Wiliji byli jeszcze goście.
Ciotka i kuzyn, choć kaj indzij miyszkali,
dycki we Wilijo z nami wieczerzali.
Pamiyntóm, jak wiecerzo dycki sie cióngnyła.
Dyć nos, łod wieczerzy, bardzij ciekawiyła
chojinka i paczki, co pod nióm leżały
i nasze łoczy do nich przicióngały.
Nareszcie my zjedli, paciyrz porzykali,
spod talyrzy pijóndze drap powycióngali
i kożdy, za rajóm, broł spod choinki,
zapakowane w paketach gyszynki.
Jo dycki dostowoł lacie abo zoki,
a roz to nawet nowiutke spodnioki!
Do dziołchów były rozmajte manele,
kere potrzebujóm nostoletnie frele.
Taszyntuchy, co mjały ranty heklowane,
rynczniki, co rok na ałsztojer zbiyrane,
a nikej, kosztym wielgego wydatku,
nelónowe pończochy, ze sztrichym na zadku!
Potym maszkytami i kyjksami ze szpyrki,
łobjodali my sie do samyj pastyrki.
Jak już po wieczerzy bóło posprzóntane,
przi chojince bóły kolyndy śpjywane.
Potym ciotka Mikla, ta, co kota miała,
nóm, dzieciom, to samo zowdy łosprowiała,
że kot we wilijo,cołkim ludzkim głosym,
mrałczy coś po cichu, pod swym kocim nosym!.
Przeca wszyscy ludzie ta prowda znajóm,
że w Wilijo zwierzynta po ludzku godajóm.
Jak my potym w chlywiku koza łodbywali,
to my przed chlywikym uszy szpicowali,
eli koza po ludzku nóm niy nawciepuje,
że i tyn nasz futer niy bardzo smakuje.
Trza prziznać, że niyroz nóm sie rozbeczała,
dyć po ludzku słowa złego niy pedziała.
Take to wspómniynia dzisioj mie nachodzóm,
kej dzieci z wnukami jakoś niy przichodzóm.
Dyć przidóm jutro, opłatkym sie dzielić
i wszyscy, dokupy bydóm sie weselić,
że sie narodziół Pón Jezus tyj nocy,
i nos wyretowoł ze djosieckij mocy.
Autor:B.Śmigała
OBLATEK
OBLATEK
♥
Bioły lekutki
Chlybiczek anielski
Kej sie nim dzielisz
Zdowosz sie wielgi
♥
Tela mo siyły
We swoji kruchtości
Łomiesz go z bliźnim
Tōż serce w miyłości
♥
Żole , utropa
Idōm do ciynia
Zbliżo sie dziyń wielki
Dziyń Bożego Narodzynia!
♥
Jo wasza kamratka
Oblatkym sie dziela
We tym chlybiczku
Na lepsze nadzieja!
♥
autor
Barbara Politaj
Wesołych Świont-opłatek,życzynia
Opłatek
Kolędy : When A Child is Born, With Bells On, Jingle Bells
Bożym Narodzeniem,
Pachnie już choinką,
Świątecznym jedzeniem.
Siądźmy wraz do stołów
Ciepło i rodzinnie…
Odświętnie, w zadumie,
Słowem… Wigilijnie!
Dzielmy się opłatkiem,
Uśmiechem, darami,
I poczujmy w sercach:
Nie jesteśmy sami!
Niech magia Wigilii,
W to Święto Rodzinne
Uczyni dni przyszłe,
Jakie być powinne.
Niech radość zagości
W sercach na dnie wiele,
Niechaj dni powszednie,
Przemieni w niedziele!
Niech tylko takie Święta będą dla Was
W noc wigilijnom
W noc wigilijną
Jest taki dzień nie podobny do innego.
Jest taka jedna noc co raduje każdego.
W noc wigilijną w blasku świec.
Melodia kolęd płynie w mroku.
Choinka lampkami wesoło migocze.
Oświetlając matki, łzami zroszone oczy.
Na dworze dzwony dzwonią radośnie.
Śniegiem sypie zima za oknem.
Matki myśli wspomnieniami płyną .
Kiedy był domowników pełny dom.
Dziś daleko od domu rodzinnego przebywają.
I Wigilię ze swoimi rodzinami przeżywają.
Chociaż los rzucił ich daleko stąd.
W sercu jej zawsze byli i są.
W myślach dzisiaj z nimi jest.
I z głębi serca im śle kolędę.
Jest taka jedna noc, do innej nie podobna.
Jedna cudowna co rozpoczyna święta.
Bo ta noc łączy wszystkich ludzi.
Bo w taką noc, Bóg się rodzi.
Maria Kostrzewa
W lichej szopie
W lichej szopie
W lichej szopie przy bydlyntach ,
dzieciontko tuli matka śwjynto
Dokoła i chłod i noc ciymno
i gwiazda co ośwjytlo rodzina śwjynto.
Zawiniynte w pieluszki dzieciontko śpi cichutko,
Jozef śwjynty czuwoi siedzi przy nich blisko.
Bydlontka na kolanach cud ten oglondajom,
i narodzone dzieciontko oddechym ogrzywajom.
Dziecionteczko śpi i cicho kwili,
kej do szopy przyszli pastuszkowie po chwili.
Anioł im powiedzioł wielko ta nowina
że Maryja w szopie urodziyła syna.
Na tako nowina pszylecieli wszyscy,
Mali i ci wielcy dary mu psziniyśli.
Za pastuszkami , najmnyjszy z nich gnoł
Ale żodnych darow bjydoczek nimjoł.
Jak se mo pokłonić małymu dzieciontku,
zaczon płakac i siod za wrotami w kontku.
Ale ta śwjynta noc pełno cudów była,
bo kaj mu spadła płaczka ,roslinka urosła i zakwitła.
Pszestoł zaroz płakać, kwiotkow biołych natargoł,
i zaros malutkymu dzieciontku pjykny darek doł
A daleko w świecie, trzy króle o dzieciontku sie dowiedzieli
By se mu pokłonić w droga zaroz wyruszyli.
Za mjastym w lichej szopie przy bydlyntach,
narodzone dzieciontko tuli matka śwjynto.
Kładzie go we żłobku na woniawym sianie,
i cichutko szepcze., Panie niech sie wola twoja stanie.
Bo ta śwjynto noc pełno cudów dokoła była,
i cudem była gwiazda kero wszystkich do szopy pszikludziyła.
Maria Kostrzewa
Świonteczno noc
Świonteczno noc
Przikryto biołym puchym śniega
po ciynżkim dniu ziymia zasnyła,
na ciymnym niebie kajś śród gwiozdek
ta Betlejymsko zaświyciła.
W koncie chojinka światłym mrugo,
skrzipi i trzeszczy mroz na dworze,
świonteczno noc radościom blysko,
Bydź pochwalony malućki Boże.
Znikły kajś utropy i bole,
topiom sie serca jak lod twarde,
to miłoś przeca jich złonczyła
złonczyła serca dusze harde.
Mocką łask bożych łobdzielone,
już myślom ło szczynśliwszym świecie,
kaj miłoś wziyna swoj poczontek
kaj prziszło na świat Boże Dziecie.
Dla Wszystkich domownikow SG niy yno życzynia wszystkigo dobrego
Niech cud Wilijnej nocy sprawi że nasze serca bydom kolybkom
w kerej zmiyszko na dycki ta malućko Bożo dziecina Niech do światu
pokój a nom i naszym familijom prziniesie zgoda miłoś i dostatek
Niech przi świontecznym stole nie zabraknie chleba i miejsca dlo spóźnionego
gościa. A tyn rok kiery idzie bydzie dlo kożdego lepszy niż łoński i prziniesie
nom yno to co dobre
Renia Sobik


text:
Już lipiec na puklu – audio
Już lipiec na puklu…
Byli se kiejsik Lech, Czech i Rus… trzi braciki, ftore łosiedlyli sie na zachodzie, połedniu i na wschodzie. Znôcie to? Pewnikiym ja. Ale latoś dokuplowôł sie ku nim jesce Grek. Ja, jô miarkuja, iże pewnikiym môcie pôłnô rzić tego EURO 2012, fusbalu, fanów i tych wszyjskich klugszajsrów i móndroków, kierzi sztyjc i jednym ciyngiym tuplikowali Wóm, iże: „Polôki! Nic sie niy stało!
I naszych ci boroków fusbaloków, kierzi robiyli co mógli, ino, co niy za tela poradziyli cosik zrobić. A jô kciôłbych samtukej (dziepiyro dzisiôj) gorko podziynkować naszym chopcóm łosobliwie za to, iże łóne same tak wartko podziynkowali nóm, polskim kibicóm za sparcie i spómożyni, i iże tak gibko dali nóm laufpas łod tego bolyściwygo i przikrygo łobowiónzku robiynia dobryj machy do złyj (co, tam złyj? usmolónyj do łostatka) – gry! I iże dziynka tyj jejich uprzyjmnóści mógli my blank wartko poschróniać wszyjske biôło-czerwióne aksysorija i przidôwki, i żôdnô nóm ci tam narodowô fana już niy pozaściyrała, niy zasłónióła szykowności, gryfności fusbalu, ło ftorym miarkujymy ino jedne – gryfny fusbal jes ino tam, kaj nôs niy ma. A kiejech usłyszôł Szpakowskiego, kiery rzóńdziół z drukiym, iże „.. to jes razinku piykno fusbalu!” – wiedziôłech, co nasi już wyfurgli ze Euro 2012.
Nó, styknie tego jamrowaniô. Mómy już przecamć lipiec, lato côłkim pyskiym, dziecka już tyż samtukej u mie na Pniokach we tyj mojij „Siedymnôstce” niy wyrobiajóm, zrobióło sie chnet blank cichuśko… nó niy tak do łostatka, bo przecamć terôzki sam u nôs na Ślónsku małowiela kogo ze ślónskich familijów stać na to, coby dziecka wykludzić kajsik na feryje.
I sam mi sie spómniôł jedyn wicny fal. Dôwnij, do mojij szuli smycyli zawdy mlyko (abo łod Any Jóndercynyj ze Krojcki, abo łod staryj Kaczmarkowyj ze Logiewnickij). Jak ci to tam smycyli, to już jes inkszô pôrã galot, bo czasym to i my, coby ino wykluglować sie łod lekcjów, szli zarôzki po łósmyj do mlyczarni po te kany z mlykiym. Jô ino bocza, co rółz kiejsik przijechół fórmón ze maluśkóm rolwagóm, kierô cióngnół gryfny, fajnisty yjzel. A możno, to ci bół i stary Mugenschnabel ze dziołszynnyj szkoły, ze tyj ci dôwniyjszyj „Łoziymnôstki” – już niy bocza.
Ta fóra sztopła kole mojij „Siedymnôstki, kole takij fojerplómpy. Stary fórmón (możno to i bół stary Ceglarski?) poszoł do szule a my – jak to zawdy syncyska – napoczli mierzić, napasztować, szkubać, tyrpać tego biydnego yjzelka przi ojku. Ino jedyn synek, Michôł łod Hajmanki stôł ci sie z kraja i niy szterowôł ci tego zwierzôka. Łorôz wylazuje ze szuli tyn fórmón, łozeźlóny jak sto diosków, i dôwej tyrać ze biczyskiym, ze takim korbaczym za nami, coby nóm po tych rziciach wyszczylać. My citali, śmigali kaj fto móg i ino tyn ślimok Michôł łod Hajmanki łostôł przi fórze, bo myślôł, co jes niywinowaty; przeca łón tego yjzla blank niy szterowôł i… dostôł łod kuczera fanga bez pychol. Ani niy doczkôł, coby go łón prasknół ze drugij zajty, ino tyż zarôzki pitnół drap do szule. A tam ci we dźwiyrzach wrómbôł we naszygo ksiyndza Wale, we tego kapelónka łod katyjmusu.
– Co za szus i grundelok ze cia, synek ? – wrzesknół nasz kapelónek i prasknół ci go tyż juzaś bez pysk.
Festelnie ześlimtany wpôlół Michôł na słody i gynał szczas ci sie ze naszym rechtorym Balcarkym.
– A cóż to tak wrzeszczysz, choby cie fto ze skóry łobdziyrôł łochyntolu? – pytô ci go tyn rechtór.
– A bo, bo ksióndz kapelónek mazli mie bez pysk, a jô… a jô… przeca tymu, tymu… yjzlowi blank nic niy zgobiół – wystynkôł Michôł.
Nó, i Michôł dostôł trzeci rółz we sznupa, po fresie.
A iże to dzisiôj tyż ło fajrnacie dlô szkolorzy, to możno jesce cosik inkszego.
Wiycie, wiynkszóścióm szpasowne cufale przitrefiajóm mi sie, kiej wlejza kajsik do kaczmy abo biyrsztuby na laga i piwo. Łamża lecy kedy do jednego szynku na naszyj Krojce, kaj sztyjc góści jedyn istny, Manek, mianowany Dziamblym. Jes ci już tyż, tak jak jô, na pynzyji ale łostôł do terôzka fyrniokym. Fresa mô nikej siedym grzychów gównych, sztyjc tyż słepie piwo i gorzôła… przed pynzyjóm to i na pómp. Pómôgô gospodzkimu i bez côłki dziyń mu sie pychol niy zawiyrô. Napasztuje wszyjskich, kôżdymu poradzi przisrać, chocia miyni przi tymu, iże jes taki kocynder i szpasownik.
Wlozech do tego szynku łóńskigo tydnia. Łobsztalowôłech se – jak to móm we zwyku – piwo i ku tymu gryfnisty achtlik. A skuli tego, co majóm mie tam za jakigosik srogigo móndroka, tóż tyż przi kôżdyj swadzie zwrôcajóm sie dó mie, coby jich łozsóńdzić. Wtynczôs bóło deczko inakszij. Manek abo niy miôł pijyndzy, abo gospodzki zakôzôł mu szynkować piwo, dosik, iże siedziôł blank cicho i… łozwiónzywôł krojcula.
Jô sie polekuśku szlukôł ta moja laga aże łorôz Manek spytôł ci mie sie:
– Panoczku Ojgyn! A możno wy mi rzykniecie jakô ci to bóła cera Gospodôrza i Gospodyni?
Ludzie, mie choby pierón szczelół. Sztopło ci mie… nó dziura we filipie. Bez pôra łoka mrzików bez moja palica przerajtowało tysiónce myśli. Deszperôcko próbowôłech spomiarkować, kim sóm Gospodôrz i Gospodyni. Cóż tyż to moge być? Piyrszy myślónek: „Chłopi” Reymonta? Gyneralnie jakeś gyszichty ło chopach, pampóniach, bambrach… Ojgyn! Pozbiyrej myślónek, pokôż, co niy darmo cie majóm za móndroka, wykôż sie wiydzóm… Nó ale, trza sie jakosik retować, możno jakô podpowiydź by sie przidała:
– Te, Manek… a ło jakô ci gyszichta, ło jaki utwór ci sie rozłajzi ? – pytóm sie fałesznie.
Ludzie, jego łodpowiydź sprawióła, iże tamesznyj szynkiyrce tyj wyforsknół bez kichol, stary Hajna-gołymbiôrz chnet by łyknół swój achtlik, a mie chnetki by bół ze gymby wyfuknół gybis …
– Nó, panie Ojgyn, bo jô niy pamiyntóm gynał jak to leciało: „Ele mele dudki, gospodôrz malutki, gospodyni puklatô, a ceruszka…” Nó, i razinku niy poradza sie spómnieć jakô bóła ta jejich cerzicka …
Świyntojóński wicny cufal – audio
Świyntojóński wicny cufal…
Ze tym tómpaniym we świyntojóńskô nocka do lasa i smyczyniym tam swojij freli, coby zuchtać za tym paprociannym kwiôtkiym, to na isto tyż trza dować pozór. Miôłech ci taki fal ze jednym mojim kamratym Achimym Bregulóm, kiery kiejsik, hań-dôwnij robiół we „Hajdukach”, kiej to byli jesce Zakłady Koksochemczne, za szoferoka.
Napoczło to sie wszyjsko łod tego, iżech go trefiół na Wolce, kiej żech wlazowôł do banki na Godula. Kulwitôł ci sie, szôł choby niy na swojich szłapach. Wlôz z biydóm do śtrasynbanki, sztopnół ci tak we winklu i styrcy.
– Co ci je Achim, szłapa ci prziklapło, prasknółeś sie w te kostyry abo co, iże tak chrómôsz, kuśtykôsz – pytóm sie go, a gymba mu sie tak krziwi, choby po zymbskach nachytôł.
– Niy, ino móm na szłapie plynckiyrz choby dziesiyńć ceskich – łodpedziôł mi łón na to.
– Nó, tóż trza go wykroć i bydzie pokój.
– Padosz wykroć, wyrznóńć? Ino kaj? Przeca niy pójńda śniym tam do dochtora Ojgyna Kapka, bo mie wyciepnie – trôpiół sie Achim, i jesce barzij sie krziwi.
– Sto pierónów! A byś sie zesrôł sztacheldratym – wrzesknół ci łoroz Achim na jednygo policajta. – Tyn gizd ci mie gynał na ta hinerałga nastómpiół.
Co sie niyskorzij dziôło, jak gorko sie we bance zrobióło, to sie już przeca mogecie forsztelować.
Wylejźli my ze tyj banki, a na Achima na isto gawcyć niy szło. Chop postawny, herski i kiej ino go fto tyknół we ta szłapa zarôzki móg bez pysk nachytać. I tak blank ci już bamóntny kamrat gôdô:
– Ojgyn, pokôż mi kaj i idymy te hinerałgi, te kurzi ślypia wyrznóńć! Ino, kaj?
Nó, toch go zakludziół do takij jednyj gryfnyj „pedikurzystki”, no takij dupnyj macherki łod platfusów, blazów i plynckiyrzy. Ta mu wyrzła tyn srogi kurzi ślyp i pado, coby terôzki pokôzôł drugo szłapa. A łón ci sie naprził i niy dôł ci sie ściepnóńć, seblyc drugij fuzekle. Niy, i już. Tuplikowali my mu, iże kiej jedna szłapa mô do porzóndku, to i drugo tyż może mu ta frela zrychtować.
A łón niy, i szlus. Tóż my wylejźli łod nij, a jô sie juzaś go pytóm po jakiymu niy kciôł tyj drugij szłapy pokôzać.
– A wiysz Ojgyn, bo jô móm ta szłapa blanka côrnô, zmazano.
– Jezderkusie! Cóżeś ty za łochyntol. To ty ino jedna szłapa myjesz a drugo co, na drugi beztydziyń?
– Niy, to niy tak, ino jô móm ta szłapa ze tery …..
– Jak to ze tery, kajś to wlôz, kajś to wdep?
Nó, i napocznół mi łozprawiać co i jak bóło.
Jakech już gôdôł Achim bakoł we tych dôwniyjszych „Hajdukach”, a iże tyż już wszyjsko po maluśku tam zawiyrali (jak we côłkim Chorzowie) i ino jedyn taki „byznesmyn”, kiery miôł pôra betków do stracyniô, kciôł tam cosik sie łod nich lajstnóńć, cosik sprawić. Ale musiôł mieć i plac, i côłkie stawiyni wypucowane, wyglancowane, bo inakszij tego niy szło skalić. Nó, tóż wszyjskie rojmowali tam festelnie i tyn côłki maras trza bóło musowo kajsik wykludzić. Jeździół ci łón takóm kipom i côłki tyn flaps, tyn maras ze „Hajduk” ściepowôł ździebko za „Niydźwiedzińcym”, ale już we tym kochlowickim lesie. A szôł wartko tyn świynt Jón i Achim smówioł ci sie ze jednóm takóm jóngferóm, co pójńdóm we ta świyntojóńsko nocka do lasa posznupać za tym wywołanym paprociannym kwiôtkiym, i … niy ino.
– I wiysz Ojgyn, kiejech ci jóm już dostôł na trowniol, bez szatów, nó, jak ci jóm Pónbóczek stworzół, to żech ci całóm racióm wdep do marasu. Do marasu. Jô sie tak ino medikowôł. A to bóła tera, kieroch wykludziół ze tych „Hajduk” na mojij kipie – bajuko mi Norbet aże mu płacki lecóm.
– A coby bóło jesce maszkiytnij, to łóna ci côłkie szaty, côłki klajd, côłko garnitura i côłkie prodło tyż zmarasióła choby niyboskie stworzyni. Nó, i terôzki już miarkujesz po jakiymu jô niy poradziół tyj drugij fuzekle ściepnóńć, pra?
Tóż dejcie pozór i na take cufale we ta świyntojóńskô nocka.
Co nóm szkłódzi…
I sam my przijnszli terôzki na to, co tak na isto, prôwdóm, nóm Ślónzôkóm festelnie szkłódzi. Szkłódzóm nóm, i to fest, te roztomajte angyjbery, kiere sie juzaś bieróm do bajstlowanio ustawy ło łochrónie zdrowiô. Niy, niy byda sam dzisiôj politykowôł, tela co rzykna, iże te, co ciyngiym tam cosik wekslujóm daliby sie pokój i posuchali Karlika z „Kocyndra”, kiery już festelnie dôwno tymu nazôd wypokopiół, jak to richtik ze tóm medicinóm i dochtórskóm hilfóm jes. Dejcie pozór!
Mómy ci szejść knifów jak przijńść do zdrowiô, kiej już cowiek jes blank niymocny:
Cowiek niymocny niy idzie, i niy dowo skôzać, coby dochtór ku niymu prziszôł –pora dni niyskorzij zółwizół wyzdrowiyje.
Cowiek niymocny dowo skôzać, coby dochtór prziszôł, ale tyn niy przilazuje – za pôra dni cowiek jes lepszy, lebo blank wyzdrowiôł.
Cowiek niymocny woło dochtora, dochtór przilazuje, tela co ino połosprawiô i żôdnyj recypty niy naszkryflo – tyn istny juzaś wyzdrowiyje.
Cowiek niymocny napytô dochtora, dochtór sie przikwanckô, recypt naszkryflô tela, co tyn niymocny niy depto do japtyki – za pôra dni jes ci już lepszyjszy; tyż wyzdrowiôł.
Cowiek niymocny pytô dochtora do sia, dochtór sie przilazuje, recypt jimu naszkryflô, chory posywo do japtyki po pile, ale jich niy łyko – tyż chnet wyzdrowiyje.
Cowiek chory, niymocny wołô wartko dochtora, dochtór gibko przilazuje, szkryflo recypt, tyn istny posywo do japtyki, społyknie pile lebo inkszô jakô medicina – nic mu niy zaszkłódzi i tyż łobstoji, tyż wyzdrowiyje, wydobrzeje.
Chlyb, chlyb nasz powszydni…
Przodzij grydnô sztrofka ze krakowskij śpiywki:
„Za chopa sie napiyrała,
Chleba upiyc niy umiała:
Tak sie ji gryfnie wydarzół –
Pozaskórzu kotek łajziół,
Łogónek szpryngnół do góry –
Jesce niy erbnół do skóry.”
Niy zawdy tak jednakowóż bóło, niy zawdy dyć chlyb to byli te nasze pecynki. Nôjprzodzij, za blank dôwnego piyrwyj, ludziska ćkali reż, pszynica i inksze łobiyli we ziôrkach, krupach lebo nikiej mółka. Niyskorzij wypokopiyl, co idzie to piyc na takich łozhajcowanych srogich bergach lebo we hasiu. Mianowało sie to „podpłómyki” lebo placki (tela, co jesce niy trzite, jako to terôzki Mamulki i Starki piekóm). Wyczytôłech u takigo jednygo srogigo móndroka (kieregoch sam już kiejsik spóminôł) Zygmunta Glogera, iże ze tym chlebym, ze mółkóm sknółtlowane byli roztomajte zwyki i wierzynia. Fto niy słyszôł ło żurze, siymiyńcu, kisiylu (inakszij – żilyju), lemiyszce, roztamajtych jesce krupach, krupicach, pynczokach, zaciyrkach, prażuchach, i… jak by tam jesce to wszyjsko gynał niy mianować. Bocza jesce, kiej moja Starka piykli we hasiu abo kajś na blasze placki, take rajbkuchy bez drożdżów ino posolóne lebo posute cukrym. Ino, coby mi sam żôdyn niy przeciepowôł, iże jô móm rod te moderne dzisiôj „chipsy” i inksze pieróństwo, kiere ćkajóm terôzki dziecka, modzioki a i stare knakry we kinie tyż!
Wiycie, i niy ino u nôs, ale we côłkij Polsce (i kaj indzij na świycie) chlyb bół skuplowany ze roztomajtymi łobrzyndami, świyntami, i tyż pôłno bóło zortów i mianów prziflostrowanych do dni abo fajerów. Byli chleby na wiesioły (kołocze i korowaje), na zapusty (reczuchy, pampuchy, kreple, chróstki), na Wielkanoc (baby, babówki i polskie mazurki), na Wilijô, pogrzyb abo zaduszki (perebuszki, peretyczki – niy wiym tak richtik, co to jes?). Bół tyż dôwnij „chlyb żałobny” lebo żołósny, kiery sie rychtowało na stypa, lajchynszmaus po pochówku. Już we 1674 roku jedyn istny pisôł:
„Czamu chlyb, kiery bez cufal na deliny śleci, całujymy?
– bo chlyb jes świynty!”
a ku tymu:
„Świyntô go urodzióła ziymia”.
I dejcie pozór! Terôzki idzie bele kaj ujzdrzić, łoboczyć roztomajtych soróni, kierzy we copkach, we myckach, we tych ci dioseckich „bejsbolówkach” poradzóm siednóńć do stoła. A dôwniyjsze Ślónzôki nikaj, i nikandy niy siednóm do jôdła we mycce, bo na stole jes chlyb, tyn świynty chlyb, kiery sie kusikuje, kierego sie do hasioka niy wyciepuje, kiery sie we zocy ino do łognia wciepnie, spoli, kiej go jes za tela, kiej pôra sznitków ze wieczerzy łostało. Zawdy tyż, i to u biydnych, i u zabranych, za starego piyrwyj we kómorze leżôł chlyb pod biôłym tisztuchym lebo srogóm, tyż biôłóm sznuptychlóm. Bół taki srogi móndrok – Samuel Adalberg (zemrził we 39 roku zeszłego wiyka), kiery ci bół poskłodôł mocka roztomajtych powiarków, powiadaczek ło chlybie. Pôra sam rzykna, nó, niy tak blank gynał jak Łón, ale po naszymu, bo sóm ci richtik móndre i szykowne:
„Chlebym i solóm ludzie ludzi niewólóm”,
„Kaj chlyb i woda – tam niy ma głoda”,
„Chlyb mô rogi – biyda nogi”,
„Chlyb cudzym pitwokiym króny – niy smakuje”,
„Dôł Pónbóczek chlyb – do i zymby ku tymu”,
nó, i takô jesce gryfnô, staropolskô przipowiarka, co:
„Chlyb, piwo i świca – prziłozdobióm, garnirujóm ślachcica”,
a co kiejsik geldowało, iże richticzny fyrszt musi mieć i dobry dómowy chlyb, zawdy dobre, swojskie piwo (możno i jakosik nôlywka) na stole, i ku tymu światło, zawdy dobre światło a niy kopciuch, jak to dôwnij bywało. Nó, i coby bół szlus ze tymi powiadaczkóma rzykna jesce, iże:
”Fto chlyba niy kce, niy godziyn kołocza”
a to beztóż tego, iże:
„Fto chlebym gardzi, to nim Pónbóczek jesce barzij”.
Bół ci taki dochtór we Krakowie Szymon (Syreniusz) Syreński, na łostatek szesnôstego wiyka, (a zemrziło mu sie już we siedymnôstym wiyku, we 1611 roku), kiery gryfnie ło chlebie pisôł tak:
„(…) hanyż albo kmin polny, u nas bardzo pospolity, używają do chleba (…). Chleb z nim pieczony, nie tylko w smaku przyjemny, ale i pomocny w wielu chorobach”.
Nale tyż ziorka czornuchy piekôrze majóm rade wciepować i do rżannego i do biôłego chleba dlô posilyniô filipa i dlô smaku nôjmilyszego. Tuplikowôł ci łón tyż, iże gorki chlyb wszyjskim szkłódzi a chlyb rżanny na poły ze pszynicnóm mółkóm nôjlepszij smakuje. I to możno jes prôwda, bo wiela razy jô dostôł hiby łod Mamulki, kiej żech przismycół gryfny pecynek chleba łod naszygo piekarza Niysłonego, tela co ze łobiuch zajtów łobgryzióny. Ale, dôwnij, te kiere sie wiela niy ajnbildowali, mieli festelnie radzi chlyb ze takij pytlowanyj mółki upieczóny. Kiej bół srogi głód to i ze eriki, ze bukwie, ze lyskowych łorzechów, ze dymbioków, ze ajchli tyż piykli chlyb, coby ino czymsik szczewa, bachory zasztopować, zaszpóntować. A i wtynczôs, dôwno, dôwno tymu byli take, co ciyngiym jamrowali, iże sóm piekôrze, kierzy chlyba bez drożdżów blank niy poradzóm sprawić, zawdy lejóm – miasto kwasu lebo naciostka – drożdżów łozwodniónych, coby chlyb bół puszyty i festelnie rosnół.
Nale, jakech pedziôł, bezmać po gorkim chlybie moge cowiek zachorzeć. A tyż, jak pisôł jedyn istny, dochtór i krakowski profesor, Szymon Syreński, iże chlyb rżany jes festelnie zdrowy i maszkytny, ale te cudoki ze inkszych krajów, kiere jesce dó niygo sie niy prziłożyli, niy czujóm tego smaku i gôdajóm, co idzie ci śniygo zaniymóc.
Kole ś. Jóna – audio
Fajrant
Wiycie, siedziôłech se ze kamratami przi stole modernyj italijóńskij kaczmie. Bóło mocka wina, talyrz ze roztomajtymi przistôwkami, przidôwkami, artiszoki we łolyju, „carpaccio” i take tam jesce. Klara już cióngła ku zachodowi. Lato! Fajrant! Szlus ze robotóm. Moje bióro bóło już zawarte, redakcjô „Gońca Górnoślaskiego”, wszyjskie banki, nasz magistrat i urzyndy tyż. Uff, yntlich.
We jakimsik mómyncie jedyn ze kamratów – bół tak możno kole śtyrdziyści lôt stary – przeprosiół na kwilka. Jednakowóż niy skuli tego, co kciôł pójńść na stróna, do haźlika ino beztóż, iże kciôł na gwôłt wartko wysłać nôgłygo ymilka. To bół dziepiyro poczóntek. Kôżdy snôs ciepôł niyspokojne wejzdrzynia, kukôł na swój mobilniok, na swoja kómórka i zatym pisôł wartko „esemesa”. Tyż lecy kedy łoroz napoczli glingać telefółny a nasze słówa: Przeprôszom, ale musza … nadziywali sie same na sia we lufcie.
Na przecam, łodbiyrajónc telefółn przinoleżi wzniyś ślypia ku niybu i rzyknóńć: Nó, tyż ci cufal! Muszóm zwónić razinku terôzki. Eźli grónt jes richtik nôgły, przinôleżi sztreknóńć sie łod stoła i kielanôście myjtrów dalszij łozprawiać – lecy kedy przelazować pôrã kroków to we jedna, to we drugo zajta. To take tańcowanie, taki „kontredans” kôżdego modernego miyszkańca srogigo miasta.
I Wiycie co? Zawdyć ci to lepszyjsze niźli na isto frajny wieczór ze dôwnych lôt, ze hańdôwniyjszych czasów kiej po wieczerzy bóły ino szeslóng i dziynnik we telewizorze. A kiej już ftosik zwóniół, to wtynczôs wstôwała Mamulka łod stoła i podnosiyła topórnô côrno abo myszato suchôwka. Zaobycz wykôzało sie tyż, co glingo ciotka abo naszô Starka. Juzaś telefółn po dziesióntyj na wieczór skazywôł, iże ftosik umrził, ftosik poszoł pod sosiynki. I terôzki te łokreślynie „fajrant” brzmi tak archaicznie, staromódnie nikiej „wieczerza”. Wymiyrajónce słówecko, kiere łokryślô blank już przepómniano cyrymónijô.
Ze tyj wieczerzy wróciółech do dóm króciutko przed północkóm. Ze letkim szumym we palicy usiodech do szrajbtisza, coby wartko przeczytać, sprôwdzić internecowe brify, korespóndyncyjô i zarôzki pójńść nynać do prykola. Móm dwa adresy ymilkowe – fachmóński i priwatny. Eźli mie niy ma we robocie (nó, terôzki to mie zawdy niy ma, bo już niy robiã), kamraty miarkujóm, co mie chycóm na włósnym ymilku. A juzaś na moja zawodowô adresa szkryflajóm przociele, kierzy tak by tak wiedzóm, iże côłkimi dniami przesiaduja nad mojóm robotóm. Sprôwdzóm zawdy łobadwa (terôzki to móm aże śtyry). I już ino skuli tego uzdołech, co na isto srogóm gupotóm i szalyństwym bółoby posiôdanie aże dwiuch nómerów telefółnu.
Jedna kamratka napisała mi, iże kciałaby na isto poczytać jedna tako szykownô gyszichta łod jednego internecowego kamrata ale niy poradzi we jeji kómputrze tego znojść. Nó, tóżech posznupôł we mojim, i tyżech go niy znod. Zarôzki tyż żech naszkryfloł do tego internecowego kamrata, coby mi go wciep na ta moja adresa. Wyswoł mi go bez dwie minuty. Bóła to jakosik łozprowka ło latowym rajzowaniu po świycie, festelnie interesantno. Zarôzki tyż wciepech ci ta łozprowka bez internec tyj mojij kamratce, ale coby być pewnym, wysłôłech jesce esemesa bez telefółn. Tak na wszeli wydarzyni. Niy bez słószności, bo to wszyjsko udało mi sie wyrychtować jak przinôleżi bez pôrã minutek. Kamratka łodpedziała mi za łoka mrzik: „Dziynki!” i zarôzki jesce ku tymu dodała: ”Jes już 23,55! Eźli to my niy łogupli, eźli sómy postrzelóne abo co?”
Jesce bez côłko noc szukołech danych ło urwie frajnego czasu. Jedyn kamrat mi pedziół, co frajny czas majóm łosobliwie arbajtery. Piekôrz, taki na tyn przikłôd Antek Kupny ze Maciyjkowic, jużcić niy bydzie glingôł we jakisik rzecy ze chałupy do piekarni. Do pucerki, przóntacki tyż radszy niy bydzie tyrlikać jeji szef, jeji prowajder. Czas frajny to terôzki – tak jak i nadwôga, niyherskô skóra na fresie i kurzynie cygaretów – dómyna klasy niższyjszyj.
Dôwnij tyn, fto miôł mocka frajnego czasu móg robić, co ino kciôł, co mu sie rzywnie uzdało w łodróżniyniu łod miyszczanów, arbajterów, niywólników – tych wszyjskich, kierzy stôwiali ygipskie piramidy abo katyjdra we Kolonii. Łod starożytnóści włôdało uważowanie, iże bakanie, procny chlyb i mordyrka jes na isto przeklyństwym.
Akuratnie istnym jes, iże my sómy przistympne dlô naszych prôcodôwców bez côłki dziyń i côłko noc. Jedyn mój kamrat, ze kierym zawdy my do kupy łajziyli na piwo „Pod Flota” łozprawiôł mi ło jejigo łojcu, kiery bakoł bez śtyrdziyści lôt we fyrmie budówlannyj i ino jedyn, jedziny rółz bół łobsztalowany bez swojigo lajtera po szychcie, kiej pierón rypnół we dach tamesznego kościoła i trza bóło zabezpiyczyć tyn plac przed zbulyniym do łostatka. Jak take coś suchómy, to ci kryncymy łebym z niydowiyrzaniym – podanie jak przi suchaniu łozprôwek ło ludożyrcach ze Kongo, Fidżi abo kaj tam jesce.
Mie sie juzaś spómniało jakech to jo niy poradziół spatrzeć sie bez chnet dwadzieścia lôt telefółnu do dóm. Niy pómógła moja Elza ani mój dyrechtor we werku … niy szło i już. Ale beztóż tyż miołech ci świynty pokój po szychcie, bo jak sie cosik we tyj mojij Hucie „Kościuszko” stanyło, to przodzij wołali do hawaryji tego inżyniyra, kiery telefół w dóma miôł. A pó mie kusieli posywać werkowy autok.
Terôzki już niy sómy panami naszygo czasu. Niy mogymy stracić sie, zniknóńć. Żôdyn snôs niy moge stôć sie niydostympny, stracić sie we cudzym miyście, wandrować ganc ajnfach po spadach, przesiedzieć pôrã godzin nad ksiónżkóm, bez wlazowaniô do interneca i bez wpolyniô do internecowyj kafyji, eźli już muszymy łostawić w dóma nasz kómputer. Jużcić pokôzali sie jakiesik pytania ło to, co łostatnio piszymy, co my już napisali, co my już zrobiyli i niyważne, iże sprawa już zawarto, już jes fertich.
Stôwómy czasym zaskoczóne próznościóm, jakô nôs łobjimô, kiej żôdyn niy szkyrto ani niy prziklechtajóm sie żôdne ymilki bez internec. Wartko chytómy za mobolniok i jesce gibcij posywómy kajsik esemesa – choby ino ze przipómniyniym ło trefie, kiery mô być za kielanôście dni. Na isto, niy mogymy sie nikaj stracić, coby niy łoszydzić przociyli, kamratów i familiji. Ani ci tak bez dziyń, ani na łodwieczerz, a jużcić pewnikiym nie na urlaubie. I blank tego niy kcymy, bo czym bółby tyn świat bez nôs, bez tych TYTANÓW roboty???
Prôwda gôdóm, ja?
Kole św. Jóna
Bydymy mieli nôjkrótszô noc i nôjdugszyjszy dziyń, znacy fajrować bydymy świyntego Jóna, bydymy mieli świyntojóńskô nocka na kierô, kiejsik za starego piyrwyj, modzioki niy poradziyli sie doczkać. I tukej mi gynał klapuje jedna gryfnô powiarka (tela co niy po naszymu):
„Gdy święty Jan łąkę kosi, byle baba deszcz uprosi”.
Łóńskigo roku tyż tak kole świyntego Jóna berôłech sam ło tych wszyjskich na isto szykownistych zwykach skuplowanych ze napoczniyńciym lata i łostatkiym wiesny. Ja, ja za śtyry dni bydymy mieli juzaś lato, a dziepiyro ci niy tak dôwno tropiyli my sie, kiej bydzie wiesna. Nó, jakie łóne, jake te lato bydzie, niy idzie terôzki pedzieć, ale sie napocznie i szlus. A kiej świynty Jón to i sobótki i noc świyntojóńsko we kieryj wszyjsko sie moge przidarzić, wszyjsko jes myjglich, i wszyjskie – dôwnij, dôwnij – na to niy poradziyli sie doczkać.
Już we szesnôstym wiyku jedyn istny, kiery sie mianowôł Marcin z Urzędowa pisôł bół cosik takigo (jô to po naszymu rzykna):
„U nôs we wilijô świyntygo Jóna niywiasty fojery polyli, tańcowli, śpiywali, dziobła w zocy i we rzykaniu mieli”.
I polyli srogie fojery bez kiere niyskorzij modzioki skôkali, bo wszyjskie na isto wierzyli, co po takim skôkaniu bez łogiyń i po tańcowaniu nic, ale to richtik nic niyszczysnego aże na bezrok do świyntego Jóna przidarzić sie niy moge. I jesce jedne. Bez ta fojera nôjlepszij bóło skôkać pôrami. Takô gryfnô pôra, kiej już przekopyrtła bez ta sobótka, bez ta blandera mógła sie niyskorzij na côłko noc stracić we lesie abo we stodole. Miarkujecie ło czym jô sam gôdóm, prôwda? Nó, i jesce ku tymu ciepali na rzyka (ino niy do jakigosik rybnioka!) wiónki ze świyntym łogniym, coby tyn łogiyń poszoł aże do morza podle powiarki:
„We świynty Jónek ciypnym se na wode wiónek.”
Ta nôjkrótszô noc, łod starego piyrwyj, łod zawdy, jesce pokiel Jón Krzciciej sie niy uplóncnół, bóła na iste dziwôcznô, pôłnô uciechy, muzyki, tańcowaniô, i tyż ci chichraniô, szpasu i …zbereźnictwa. A kiej ci już wszandy przikludziyło sie krześcijaństwo, kapelónki w te pyndy zwekslowali te ludowe świynto ze Jónym Krzcicielym, coby jakosik zakôzać, zaszperować te pogańske chacharstwo i – jak to móndroki gôdajóm – „zeksualne łozposanie”. I chocia zwekslowali tego patróna, wiela tam sie niy zmiyniyło. Modzioki dalszij bajstlowali uciechy i take balangi: „biesóm nôjmilyjsze, a Pónbóczkowi łobmierzłe, yjklich”. Gryfniście ci to napisôl taki móndrok-poyta, kiery sie pisôł Kasper Twardowski:
„Wszyscy na rozpust jako wyuzdani
Idą bylicą wpoły przepasani.
Świerkowe drzewa zapalone trzeszczą,
Dudy z bąkami jako co złego wrzeszczą;
Dziewki muzyce po szelągu dali,
Ażeby skoczniej w bęben przybijali.
Włodarz jako wódz przed wszystkimi chodzi,
On sam przodkuje, on sam rej zawodzi.
Za nim jak pszczoły drużyna się roi,
A na murawie beczka piwa stoi.
Co który umie każdy pokazuje,
Ten skacze wierzchem, płomienie strychuje,
Ów pożar pali, drudzy huczą, skaczą,
Aż ich dzień zdybie, to wżdy się obaczą.”
Napoczynali sie tyż roztomajte wróżby. Tela, co jô dzisiôj niy byda tego sam spóminôł a ino byda rzóndziół ło roztomajtych czarach, czarownicach i heksach. Tak ci to już łod starego zawdy bóło, iże wszyjsko, co cowiek niy poradziół spokopić, co niy poradziół sie gynał i do łostatka wytuplikować, te ci choróbska, umiyranie, gradobicie, ulichy lebo łogiyń łod pieróna, łod kierego mógła sie i côłkô dziedzina zgorać, ściepowôł to na te roztomajte czary i czarownice, heksy. Ale tyż te czary mieli cowieka hilfować łode złygo, łod wszyjskigo co festelnie niyszczysne. A heksy, nikiej heksy. Tyż już łod dôwiyn dôwna furgali w lufcie na mietłach, na hercówach, na niyckach na wszyjskie góry, kiere byli glacate, znacy łyse. I cy to bydzie Monte Calwo, Chaumont, Kahlenberg lebo naszô Łysô Góra, wszandy tam te heksy wyrôbiali do kupy z dziobłami breweryje i ludziskóm na paskuda, na łostuda, ale i hilfowali sie słóweckami:
„Płot niy płot, wiyś niy wiyś, ty nôs diosku niyś i niyś”.
Fto bół móndrok, opaterny to suchôł tego Marcina z Urzędowa, kiery na sóm łostatek szesnôstego wiyka rzóndziół, co chabiny, asty ze sztachloków do kupy ze liścióma powtykane bele kaj we łoknach, we dźwiyrzach czary i jake inksze gusła łodegnajóm.
Nó ale, mómy chnet, za pôrã dni ta świyntojóńsko noc i napocznie sie te lato. Napocznie sie wtynczôs, kiej ci jes nôjdugszy dziyń i nôjkrótszô noc. Bez ta noc za dôwnego piyrwyj wszyske frele, dziołchy i samotne ciepały wiónki na woda kaj bóła jako rzyka, a kaj niy – to ciepały bele kaj na trowniol. Terôzki tyż ci poradzóm stracić te wiónki, i to niy ino we ta jedna noc (nó, i niy ino samotne). Niyftore to sie dziepiyro we marcu na bezrok spamiyntajóm po basisku tak wele „Zwiastowanio Pańskigo”, co napochali we świyntego Jóna. Nó, możno króm tych dziołchów, ftore sie za takigo zawalaca – z kierym wiónek straciyły – wydajóm. A i niyskorzij dyciś możno być i tak nikiej u Zefla łod Gerliszki.
– Wiysz Marijko, we śniku zdało mi sie, iżech kipnół – pado Zefel do swojij staryj.
– Niy godej, tocieś cheba zarôzki dostôł sie do piekła, niy?
– A dyć niy Marijko. Bo jak mie ino świynty Pyjter łoboczół, to zarôzki wzión mie peramt, pod paża i pedziôł:
– Ty to Zefel pójńdziesz do nieba, bo jô znóm twoja starô !!!
Nale, fto tam jesce boczy ło tyj świyntojóńskij nocy, ło wiónkach i ło skôkaniu bez fojera? Dzisiôj modzioki to ino nacióngajóm kściuki przi pisaniu tych ci roztomajtych esemesów abo jakisik ymilków bez internec. Ale, cy to za starego piyrwyj, abo i terôzki, zawdy sie tak to wszyjsko napoczynô miyndzy frelami i fyrniokóma i to już łod samego Jadama i Yjwy. Mogecie sie to forsztelować, wystawić: raj, na modrusiyńkim niybie klara ciyngiym blynduje i grzeje choby halbecka starzikowego bimbru, niy ma ani radijoka, ani telewizyji, ino ptôszki ćwiyrkolóm, naobkoło roztomajte farbiste kwiôtki, Jadam i Yjwa blank sage, ani tego fajgowygo liściô na sia niy majóm i … blank nic niy poradziyli zbajstlować, napochać … Dziepiyro kiej jich łobuch Pónbóczek ze tego paradizu wyrzynół, jyni sie robiyniô dziecek. A to tyż ino skuli tego, co ta Yjwa blank zbamóńciół tyn dzioboł, kiery sie we szlanga przemiyniół. I tyn dzioboł, to ci tak na isto bół telim piyrwowzórym świekry, szwigermutry! Ale to już ci jes terôzki blank inkszô pôrã galot.
I możno, coby zrobić fajrant ze tym świyntym Jónym rzykna sam jesce, co już za pierónym starego piyrwyj pedziôł bół poyta Bolesław Leśmian:
„Gdzież me piersi, Czerwcami gorące?
Czemuż nie ma ust moich na łące?
Rwać mi kwiaty rękami obiema!
Czemuż rąk mych tam na kwiatach nie ma?”


text:
Nó, tóż mómy dzisiôj możno tyn nôjbarzij szpasowny dziyń, drugi dziyń Wielkijnocy, znacy sie… śmiyrgust. Pewnikiym wszyjske, naszym ślónskim zwykiym, przetrowiylichmy piyrszy dziyń Wielaknocy do kupy ze naszymi familiantóm, przocielóma… we dómowyj atmósfyrze. Dôwnij to gospodôrz gościół byzuchy tych, kierzi u sia niy robiyli „świyncónygo”. Ale – i gôdóm to poduk Lucjana Siemieńskigo – pyndziałek wielkanocny napoczynô sie wobec festelnie łosobliwym zwykiym, łozpowszychniónym i pojstrzód ludu, i u zorty wyższyjszyj. Ledwaś cowieku ślypia łotwar, a możno miôłeś je jesce sklyjóne śnikiym, kiej cuci cie fest zimnô kómpiyl. Szklónka wody wylónô na twoja palica, zmuszô cie cobyś sie serwôł z prykola; kciôłbyś cowieku farónić, spierónować zgłobnika – darmo! Śmiych ino wzbudzisz i musisz na isto ugnóńć sie przed tym starym prziwykiym – boć to przecamć łóny pyndziałek, boć to – Śmiyrgust.
Mocka móndroków już próbowało wypokopić kiej sie tyn polski dyngus napocznół; roztomajcie miyniyli, ale widać, iże to tak pierónym stary łobyczôj, iże żôdne bôjcynie, a tym tuplym drukowane ksiónżki nic łó niym niy wiedzóm. Dyć żysz i Jyndrzyj Kitowicz, kiej kryślół łobyczaje za Sasów, niy spóminô ło tym dyngusie. Rzóńdzi łón we jejigo pisaniu, iże „… kiej (bywało) łozweselóła sie kómpanijô, panoczki i dwórzany, baby i freliczki, lôli jedne drugich wszeljakimi statkami, jakich poradziyli dopaść, hajduki i lókaje dónosiyli cebrami woda a kómpanijô nabiyrała śnich, gónióła sie i łoblywała łod szłapów po palice, tak, aże wszyjskie utoplane byli, choby ze potopu wylejźli.”
Dzisiôj my sóm (dalszij beróm za tym Lucjanym Siemieńskim) deczko mynij możno swawólne i błôzyńske; flaszecka parfinu styknie na tyn dyngus. Tyn sóm tyż Kitowicz biydzi sie glyndzyniym prziczyny i spóminô jóm dwójakô. Poduk niygo datuje sie to jesce łod jerózolimskich czasów, kiej wiyrne zbiyrali sie na hulicach i łozprawiali ło Krystusowym Mortwychwstaniu. Żydy juzasik, zaziyrali krziwym ślypiym na te schôdzki krześcijónów, łoblywali jich wodóm i tym tuplym poradziyli łozegnać tulmy. To pokazuje, iże już wtynczôs znali szimel uśmiyrzaniô hulicznych rebelijów. Wicny wynôlôzek marszala Lobau’a (Georges Mouton grof Lobau, ordónanc Napoleóna), tak pódziwiany we łónym czasie, bół ganc ajnfach plagiatym.
Inkszy grónt tygo côłkigo dyngusa widziôł Kitowicz we pamióntce wkludzyniô krześcijóństwa do Polski, kiej dlô łokrzczyniô srogich tulmów ludzi, trza jich bóło wżynóńć wrółz do wody.
I szłoby sam jesce mocka gróntów dyngusa wyrachować, ale spómna ino ło jednym cufalu, jak ci to kiejsik jedyn oficyjer ynglynderski, major Michael Symes (1753?–1809), po srogij rajzie do Bengalu i Birmy (terôzki Związek Myanmar), kaj pojechôł jako poseł do miast Awa i Pegu, łopisôł niyskorzij gryfnisty zwyk. Tameszne wyznôwcy buddyzmu łod 10 kwiytnia fajrujóm bez trzi dni fajrant ichniygo starego roku. We tym łostatnim dniu dlô łoszpluchtaniô sie ze niysnożności kóńczóncygo sie roku, prziwykli baby lôć kôżdego chopa wodóm (łóne, te chopy, ale majóm prawo jim pómścić). Jes ci to deczko inakszij niźli zwykowo u nôs. I niy bóło smiyłuj sie. Bali i tameszny król musiôł dôwać pozór, bo baby ta zimno woda lôli ze łokiyn i dachów na palice piechciôrzy. We pałacu birmańskigo króla, po blank poważnyj cyrymóniji i wyjńściu króla, byzuchanty łostôwali na pastwie trzidziystuch freli, ftore po wparzyniu na zol ze kónewkóma i polywaczkóma, lôli równo wszyjskich stopieróńsko.
„Łoddôwalichmy jim za swoje, aże wody niy nastykło tela, co wszyjske byli utoplane, uszlóndrane do suchyj nitki” – pisôł tyn Symes. Nó, i zdało by sie, iże sóm ci jakiesik podobiyństwa miyndzy Słówiańszczyznóm a Hindustanym, skuli tego, iże i u Słówianów na wiesna, tónkali Marzanna, znacy sie śmiyrć, a sóm dyngus, to forsztelowanie sie łodmłódzónygo życiô.
Ludek wiyjski, ftory dziyrżi sie wiyrnie starodôwnego zwyku, razinku w tym dniu wyprôwiô pociyszne kónsztiki, zawdy kajsik wele studni. Tam chaśniki, gabczoki już łod rozwidnioka zbiyrajóm sie i cichtujóm na dziołchy, kiere łażóm tam po woda. Zarôzki, kiej ino napasujóm i scôpióm jakô frela, lejóm na nia woda côłkimi kiblami, abo tyż utónkajóm jóm kajsik we sztauwajerze lebo plosie. I bółbych możno srogim jakimsik paradziôrzym ważnym jak magiwyrfel we zupie mlycznyj, kiejbych sam kciôł dzisiôj tuplikować nasze gryfniste ślónske prziwyki. Beztóż tyż spómna deczko ło inkszych nôcyjach, ftore tyż piastujóm tyn wielkanocny zwyk, tyn côłki – po naszymu –śmiyrgust.
Po miastach, cióngna dalszij za Siemieńskim, a łosobliwie we Krakowie, we piyrszy pyndziałek wylazuje, co żyje na Emaus. Emaus, to miano krakowskigo łodpustu, kiery łodbywô sie we pyndziałek wielkanocny (zawdy po Wielkim) wele klôsztoru Norbetanków na Zwierzyńcu, a gynał to na Salwatorze nad rzykóm Rudawóm. Jes ci to na pamióntka łobjawiynia sie Krystusa swojim ucznióm, kierzi kulwitali sie do miasta Emaus. We Krakowie cylym szpacyru jes Salwator. Ludzie piechty, kóniami i roztomajtymi landałerami i kuczami kludzóm sie, coby poasić sie nowym mantlym, nowym modernym hutym abo gryfnistóm kieckóm. I łostôł mi sam jesce jedyn zwyk. Jô już kiejsik ło tym gôdôł i pytôłech sie Wôs, moje roztomiyłe, co tyż to jes za zwyk. Idzie mi sam ło „Rękawka”, krakowski prziwyk, ło kierym Wincynty Pol napisôł ci takô sztrofka:
„Ej sama ja, sama
Jak lipina w polu,
Ej nie ma mię, nie ma
Pożałować komu.
Zielona trawa, zielona
A stara Wisła spieniona!
Hen na podgórzu Rękawka –
Wielkanocna zabawka!”
Fajrowanie tyj „rękawki” trefiô we wtorek po Wielkanocy, i cheba niy mô nic do kupy ze naszóm krześcijóńskóm kónfesyjóm, ale dowo nóm jakisik tajymny zabytek festelnie ci starego rodnygo zwyku.
Mogiyła Krakusa, tego wódza ze łodlygłych wiyków, a inkszy jesce móndrok wandluje to jesce łod ilirijskigo Gracha lebo Bardyla, a we mogiyle ftosik ujzdrzôł dynkmal wystawióny na czyść Heraklesa. I ta mogiyła jes binóm niyłodgôdniónygo zwyku. Tulmy zalygajóm gróniczek mianowany Krzymiónki: jednych wôbi kapelka św. Benedykta, inkszych mogiyła, ftorô sióngô wyżij, a wszyjskich do kupy pociyszny szpas ciepaniô ze spadzityj, przikryj góry jajec, żymeł, łorzychów, pierników i inkszych szpecyjów, kiere te biydoki, co wlazujóm po spadzitóści wyrywajóm sobie i we łogniu chaji ło pragliwy fang tyrpióm sie, sztuchajóm i we szkopyrtkach ślatujóm z góry na dół… Gôdajóm tyż jesce niyftore, iże ta „rękawka” wandluje sie łod tego, iże we rynkôwach ludzie nosiyli ziymiô przi sypaniu mogiyły srogimu Krakusowi.
I juzaś Śmiyrgust…
Nó, tóż mómy dzisiôj możno tyn nôjbarzij szpasowny dziyń, drugi dziyń Wielkijnocy, znacy sie… śmiyrgust. Pewnikiym wszyjske, naszym ślónskim zwykiym, przetrowiylichmy piyrszy dziyń Wielaknocy do kupy ze naszymi familiantóm, przocielóma… we dómowyj atmósfyrze. Dôwnij to gospodôrz gościół byzuchy tych, kierzi u sia niy robiyli „świyncónygo”. Ale – i gôdóm to poduk Lucjana Siemieńskigo – pyndziałek wielkanocny napoczynô sie wobec festelnie łosobliwym zwykiym, łozpowszychniónym i pojstrzód ludu, i u zorty wyższyjszyj. Ledwaś cowieku ślypia łotwar, a możno miôłeś je jesce sklyjóne śnikiym, kiej cuci cie fest zimnô kómpiyl. Szklónka wody wylónô na twoja palica, zmuszô cie cobyś sie serwôł z prykola; kciôłbyś cowieku farónić, spierónować zgłobnika – darmo! Śmiych ino wzbudzisz i musisz na isto ugnóńć sie przed tym starym prziwykiym – boć to przecamć łóny pyndziałek, boć to – Śmiyrgust.
I juzaś Śmiyrgust…. – audio
Śmigus dyngus
Śmigus dyngus moje Panie
Gwałtu rety co się dzieje
dziadek panny wodą leje
goni z wiadrem już od rana
śmigus dyngus proszę Pana
Kiedy tylko idą święta
dla mnie to rzecz niepojęta
na strych dziadek się gramoli
ciężko dyszy noga boli
Lata nie te bo już stary
czy wytrzyma nie do wiary
On udaje młodzieniaszka
a drabina nie igraszka
Złaź mi dziadzie z tej drabiny
nie denerwuj swej rodziny
zostaw te stare rupiecie
wiader dużo na tym świecie
Do rozpuku dziad się śmieje
no i kto tu wodę leje
chyba Wam się w oczach dwoi
nowe wiadro w kącie stoi
A ja szedłem po konewkę
muszę przecież polać dziewkę
przy okazji też sąsiadkę
no i żonę Waszą babkę
W śmigus dyngus moje Panie
dziadek w domu nie zostanie
będzie lał panny i wdowy
dla tradycji dla urody
R.Sobik


text:
Půłnocno Amerika
Amerika Půunocno - kůntynynt, kery leży na půukuli zachodńij, na půunoc uod růwńika. Uod wschodu grańiczy s Uoceanym Atlantyckym, uod zachodu s Uoceanym Spokojnym, a uod půunocy s Uoceanym Arktycznym. Powjyrzchńo Ameriki Půunocnyj wynośi 24,242 mln km2. Bez Ojropejczykůw, uobje Ameriki sům tyż nazywane Nowym Śwjatym. Nojwjynkše pod wzglyndym placu państwa Ameriki Půunocnyj to Kanada, Stany Zjydnoczůne, Meksyk a tyż autůnůmiczno tajla Dańije - Grynlandyjo. Pozostouo tajla zajmujům państwa Ameriki Strzodkowyj a leżůnce na wyspach Morza Karaibskigo.


text:
Zygmuntowo
8 miejscowości w Polsce:
- Zygmuntowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Glinojeck
- Zygmuntowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Opinogóra Górna
- Zygmuntowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Długosiodło
- Zygmuntowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Skulsk
- Zygmuntowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Wilczyn
- Zygmuntowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kościańskim, w gminie Śmigiel
- Zygmuntowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. nowotomyskim, w gminie Lwówek
- Zygmuntowo – osada w woj. wielkopolskim, w pow. rawickim, w gminie Jutrosin
Zobacz też: Zygmuntów


text:
Uopole
Wspůłrzyndne: 50°40' N 17°56' E
Uopole (pol.: Opole, śl-mjym.: Uppeln, mjym.: Oppeln) - mjasto w Polsce, na Górnym Ślůnsku, na prawach powjatu. Główny ostřodek gospodarczy, naukowy, kulturalny a admińistracyjny a stolica uopolskigo województwa; jydno s nojstarszych mjast w Polsce, stolica Uopolszczyzny. Od wczesnygo středńowjecza do poczůnku wjeku dwudziestygo, stolica Gůrnygo Ślůnska.
Pjerwotńy uopole oznoczouo zwjůnzano wspólnymi prawůma i uobowjůnzkůma wspůlnota rodowo a terytorjalno. Jedna s takych wspůlnot doła anfang mjastu.
Bez Uopole przepływo Uodra, na krůtkich uodćinkach Moua Panew i Sworńica, lokalne rzyki: Malina, Průszkowski Potok, Uolszanka i Czarnka, 2 kanoły: Kanou Wiński a Kanou Ulgi do Uodry, a tyż Młynůwka. Wysokość nojwyższygo punktu – 183,1 m n.p.m. (wzgůrze przi ulicy Stara Drůga, ůngyfer 3 km od grańicy s Winowym w Gmińy Průszkůw). Wroz s przilygłymi gminůma mjasto tworzi 265-tyśynczno aglůmeracyjo.
[Sprowjej] Przipisy
[Sprowjej] Linki zewnyntrzne
- Mapy: Autopilot | Google Maps | Szukacz | Targeo | Zumi
- Zdjynća satelitarne: Google Maps | Wikimapia | Zumi


text:
Woplěwanje serbskeje kultury
Serbska rěc, kultura a serbske stawizny se wot wšakorakich wědomnostnych a praktiskich institucijow woplěwaju a dalej wuwijaju.
Tak mamy na pśikład w Chóśebuzu w Serbskem domje domicyl za Domowinu, Załožbu za serbski lud, Serbski institut, Ludowe nakładnistwo Domowina, Serbsku kulturnu informaciju „Lodka“ a biblioteku. Kradu blisko možośo Serbski muzej a Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu, kotarejž stej w nosarstwje Chóśebuza, namakaś. W regionalnem studiu RBB w Chóśebuzu se dolnoserbske rozgłosowe a teliwizijne wusćełanja produkuju.
K zdźarźanju respektiwnje rewitalizaciji serbskeje rěce jo se 1998 w Chóśebuzu prědna Witaj-źiśownja w cełej Łužyce wotworiła. Po metoźe imerzije wuknu źiśi w źiśownjach serbsku rěc pśi grajkanju. Mimo doněntejšneje wucby serbsćiny se pokšacujo Witaj-projekt južo na jadnej zakładnej šuli tak teke na Dolnoserbskem gymnaziumje w Chóśebuzu. Rěcny centrum Witaj koordiněrujo Witaj-projekt, pod jogo wjednistwom psédstaja mjazy drugim źiwadłowe graśe. Teke Dolnoserbski gymnazium porucyjo wobšyrny serbski kulturny program.
Pśez stolěśa woplěwaju Serby w Dolnej Łužyce swoje tradicije a nałogi. K rědnosći toś tych serbskich swěźenjow słušaju serbske narodne drastwy. Wjele z wjelgin starych nałogow su tatańskego pochada a su zwězane z pśirodu a burskim źělom.


text:
Bjołoruś
Bjołoruś, Republika Bjołoruśi (bjoł. Бeлapycb, Pэcпyблika Бeлapycb, rus. Бeлopyccия, Бeлapycb, Pecпyблиka Бeлapycb) – państwo we Ojropje Wschodńij. Grańica mo s Polskům (na zachodźe), Litwům, Łotwům (na půłnocy), Rusyjům (na wschodźe) a Ukrajinům (na połedńu). Ńy mo dostympu do morza.
[Sprowjej] Przipisy
- ↑ Mińisteryjo statystyki a analiz Republiki Bjołoruś, szac. 1 styczńo 2008, U.S. Census Bureau (International Data Base) szac. na 1 styczńo 2008 na ůng. 9 705 000 [1], CIA The World Factbook szac. na lipjec 2008 na ůng. 9 685 768 [2]


text:
Czorno Gůra (czornogůrsko godka ЦpHa Гopa / Crna Gora, ńysłowjańske godki: Montenegro) - państwo we połedńowyj Ojropje, na Bałkanach. Je rozlygowane na wybrzyżu Adryjatyckigo Morzo, lůndowo grańica mo ze Syrbijům, Kosowym, Chorwacyjům, Bośńům a Hercegowinům a Albańijům.
Je to nojmodsze ze ńypodległych państw Ojropy (jak ńy rachować Kosowa, kere ńy mo połnygo mjyndzynarodowygo uznańo). Powstało po absztimůngu we sprowje samostanowjyńo, kery mjoł plac 21 maja 2006. Ńypodległość uogłoszůno 3 czyrwca 2006. Podug postanowjyńůw zwjůnzku Syrbije a Czornyj Gůry, jygo prownym nastypcům uostała Syrbijo a Czorno Gůra jako nowe państwo samodźelńy muśała storać śe uo przyjyńćy do mjyndzynorodowych uorgańizacyjůw. Uod 2006 noleży do UZN, a uod 2007 do Rady Ojropy.


text:
Růmůńijo
Růmůńijo (rům.: România, IPA: /ro.mɨ'ni.a/) - kraj w pouedńowo-wschodńij tajli Ojropy. Grańičy s Madźarůma a Syrbijům na zachodźe, Bůugaryjům na pouedńu wzduž Důnaju, a Ůkrajinům i Republikům Moudawije na půunocy. Kraj mo tyž dostymp do Mořa Čornygo. Bukarešt (rům. Bucureşti, IPA: /bu.ku'reʃtʲ/) je stolicům i nojwjynkšym mjastym Růmůńije.
Uod 29 marca 2004 roku Růmůńijo je čuůnkym NATO, a uod 1 styčńa 2007 tyž Uńji Ojropejskij. Po přijyńću do uorgańizacyji, Růmůńja stoua śe śůdmym wedle ličby ludnośći krajym wspůlnoty.


text:
Liechtenstein
Liechtenstein, Kśůnżynstwo Liechtenstein (mjym. Fürstentum Liechtenstein) to je ńywjelge państwo rozlygowane we zachodńij Ojropje, mjyndzy Austrijům a Szwajcaryjům, we gůrnym bjygu Rynu, we Alpach . Ńy mo dostympu do morzo.
Kwestyjo mjanowańo państwa ńy je we ślůnszczyźńe rozwjůnzano; je problyma ze tym, eli to mjůno trza by bůło blank ześlůnszczyć, eli ńy.
We strzedńich wjekach fůngowały sam dwa kśůnżynstwa - jedne ze stolicům we Vaduz, druge ze stolicům we Schellenbergu. Uobadwa kupił růd Liechtenstein, a we 1719 Austrijo uznała, iże je samodźelne kśůnżynstwo mjydzy krejůma Mjymjyckigo Cysarstwa. We 1866 Liechtenstein wyloz sy Mjymjyckigo Zwjůnzku a stoł śe blank ńypodlygły. Uod 1924 celno ůńijo ze Szwajcaryjům, ńyskorzi tyż walutowo a pocztowo uńijo. We absztimůngu we 2003 uobywatele dali srogszo władza fysztowi, bezcůż Liechtenstein mo terozki nojbarzi ze wszyjskich państw Ojropy podany na tradycyjno můnarchijo ůstrůj.
Państwowům religijům je sam rzimski katolicyzm, kery wyznowo 75% uobywatelůw.
Je to jedne sy nojbogatszych państw na śwjeće, skiż liberalnyj dowkowyj a bankowyj polityki.


text:
ДлиTeлbHocTb: 13 MиH 5 cek
ПpocMoTpoB: 41
Tэrи: Ruch Autonomii Śląska RAŚ Łowcy Felerów Auschwitz Birkenau Oświęcim Brzezinka Preußen Schlesien Oberschlesien Oberschlesier Śląsk Silesia Awans cywilizacyjny Polityka historyczna śląska historia Germans Germany German Culture History Alemania alemanos Tugenden Deutschen Deutschland Deutschekulturtum Deutsche Kultur Ciwilisazion Geschichte Niemcy Cywilzacja niemiecka Nemacko
ДлиTeлbHocTb: 5 MиH 46 cek
ПpocMoTpoB: 4549
Tэrи: taniec klub dakini akademia tańca muzykalność jak tańczyć instruktaż tutorial lekcja
ДлиTeлbHocTb: 4 MиH 57 cek
ПpocMoTpoB: 337
Tэrи: interview to the Polish Radio Warsaw December 2010
ДлиTeлbHocTb: 7 MиH 46 cek
ПpocMoTpoB: 55
Tэrи: muzyka tradycja podkarpacie kisielów wieś władysława hady dzieduszycki jarosław hrabia dwór opowieść
ДлиTeлbHocTb: 0 MиH 58 cek
ПpocMoTpoB: 157
Tэrи: muzyka tradycja podkarpacie kisielów wieś władysława hady
ДлиTeлbHocTb: 2 MиH 56 cek
ПpocMoTpoB: 1229
Tэrи: Carmen TV
ДлиTeлbHocTb: 2 MиH 42 cek
ПpocMoTpoB: 189
Tэrи: Turban Braders
CTpaHиц: 1 of 3
Дaлbшe


text:
ДлиTeлbHocTb: 2 MиH 1 cek
ПpocMoTpoB:
Tэrи: huta kryształowa lubaczów horyniec zdrój podkarpackie basznia dolna basznia górna polska poland tourism
ДлиTeлbHocTb: 2 MиH 1 cek
ПpocMoTpoB:
Tэrи: Stara Huta Złomy Roztocze zamojszczyzna polska poland narol polanka horyniecka bike
ДлиTeлbHocTb: 1 MиH 39 cek
ПpocMoTpoB: 1
Tэrи: bieniaszówka huta lubycka zamojsczyzna narol roztocze polaks poland
ДлиTeлbHocTb: 3 MиH 3 cek
ПpocMoTpoB: 1
Tэrи: rebizanty tanew rzeka roztosze szumy rezerwat huta Zamojszczyzna susiec wodospad przyrody roztocze południowe rezerwat przyrody zwierzyniec
ДлиTeлbHocTb: 4 MиH 26 cek
ПpocMoTpoB: 4
Tэrи:
ДлиTeлbHocTb: 0 MиH 32 cek
ПpocMoTpoB: 402
Tэrи: Wisla Slask Lechia Unia Polonia Hooligans Sharks Poland
ДлиTeлbHocTb: 4 MиH 12 cek
ПpocMoTpoB: 14
Tэrи: spływ kajaki youtube editor spływ kajakowy na Kaszubach Kaszuby Polska Wdzydze Kiszewskie Stanica PTTK Jezioro Radolne Morze Kaszubskie Trzebiocha Grzybowski Młyn kajak Kaszuby Kaszuby spływ film gopro Activitas Tourism Outdoor Sports
CTpaHиц: 1 of 404
Дaлbшe


text:
Smyntorz
Smyntorz (abo kyrchof, kerchůw) to je mjejsce wydźelůne do gracańo umartych. Mjano te pochodźi uod łaćińskigo słowa coemeterium, uo gynau tym znoczyńu, kere je zlatyńizowanům formům greckigo koimeterion = plac (wjecznygo) spoczynku (we inkszych wersyjach Kirchof uod uokreślyńo mjymjeckigo). Na ksztołt a ůmjejscowjyńy smyntorza mjoła zawdy ajnflus tradycyjo religijno, wzglyndy sańitarne, położyńy geograficzne, skłod lokalnyj społecznośći. Smyntorz bywo traktowany kej mjejsce uśwjyncůne a mjejsce kultu, bywo tyż placym uopuszczůnym a takim, kere budźi przestrach.
Tradycyjńy uobowjůnzek gracańo umartych spoczywo na barkach jejich familijůw, a jak umarty familije ńy mo, to na władzach lokalnych.


text:
Eee tam,Arab fajno ta stronka:)Wcieplach se ja do zakladek,a ta salatka gyros-pycha!!!Jadlach,polecom:)
Właza do dom i sie pytom,co dzisioj na łobiod? Nic. Jako to nic,wcora tyz nic niy było.Ja uwarzyłach na dwa dni.
Re: Slaskie wice:))Stare i nowe...
Napisał(a): DJARAB -
Pacza i niy wierza! Mysza to richtig Ty, abo mi sie zdo?
Siedzi chop we izbie, pije piwko, przegryzo łorzeszki, łoglondo TV, a tu mu naroz baba zaczyno sie drzić do ucha, że to, że tamto. Łobroco sie do nij i z uśmiychem manifestacyjnie wcisko sie łorzeszki do uszow.
Baba ło mało niy wybuchła ze złości i wylazła, a łon chce te łorzeszki wyciongnąć, ale sie niy do.
Woło baba, rycy choby gupi. Na to włażom do
dom jego cera z szacym i pytajom, co sie dzieje. Matka pado:
- muszymy jechać do szpitala, bo łojcowi utknył łorzech w uchu.
Na to synek pado, że wye, jak sie z tym poradzić.
Wkłodo dwa palce łojcowi do nosa i korze dmuchać.
I faktycznie, łorzeszki wylatujom! Matka jest wniebowziynto, ze synek jest taki inteligyntny i pyta go, kim chce łostać w przyszłości. Na to fater:
- miarkuja po zapachu jego palców, że naszym ziynciym.
Hehehe...Jeronie Arab skond Ty te wice bieres?Richtig dobre:DMusza tyn wic zaroz sprzedac:)
Re: Slaskie wice:))Stare i nowe...
Napisał(a): SpokoBillySpod4c -
wiecie może z jakiej miejscowości i kto wykonuje ten kabaret
http://www.youtube.com/watch?v=7ciLV39KIJ8
Hehe...Richtig dobre:)Piyrwszy roz to widza,nie powiem Ci skond tyn kabaret jest,bo niy wiym.
Ale dziynki za wciepa:)
Pora lot nazod take programy nadowała Telewizja Katowice,ale to widza piyrszy roz.Podobo mi sie,a fto chce posuchać naszych pieśniczek,niych pyknie na "Patefon ujka Ericha".Jes co wybiyrać do posuchanio.
Mnie sie tysz podobo:)Mysza dodalach se tego patefona do zakladek,tak ze wkrotce se pooglondom,jak ino znojda czas:)A tak apropo,to moj opa miol Erich na imie,zginol borok na wojnie,sluzyl w Wehrmachcie,tak ze jo go niy znom,ino ze zdjync i moj fater tysz byl Erich,ale po wojnie musieli mu wartko imie zmiyniac z Horsta Ericha na Jozef:(
Ja,te czasy z zamianami imion dobrze pamiyntom.Moj starosek mioł dobre imie,nigdy niy musioł go zmiyniać,nawet jak służył w wojsku u Wilusia,z pikkelhaubom na gowie,zresztom mom zdjyncia z 1915r. potym jak siedzioł we niywoli we Anglii,potym jak boł powstańcym slonskym i jak za Adolfa boł prześladowany,mimo że jego syn,a moj ujek zginoł we Rumunii jako niymiecki wojok.Tak to było.A dzisioj fto mo chyńć,może sie jechac kaj chce.No cza mieć forsa,wiadomo. Kurde ale mi wyszoł wic! Jo niy moga.
Re: Slaskie wice:))Stare i nowe...
Napisał(a): DJARAB -
W pewnyj zabityj dechoma wsi miyszkoł chop o imieniu Jozek.
W okolicy był traktowany jako wielki znawca kobiyt i taki swoisty "arbiter elegantiarum" w sprawach seksu.
Kiedyś na potańcowce we rymizie do Józka popijajoncego spokojnie mózgojeba podłazi kolega ze somsiednij wsi i sie pyto:
- Jozek, widzisz tamta dziołcha? Jak myślisz czy łona klynko do bata?
Jozek wstoł zza stoła, poszed w kierunku dziołchy, obejrzoł jom dokładnie z kożdej strony, wrociył i pado:
- Biere.
- Jozek, tyś to jednak jes ekspert! - ale pedź mi ino po czym ty żeś to poznoł?
- To je blank proste. Pysk mo, znaczy biere.


text:
Warta Poznań - Piast Gliwice 1:0 (1:0)
Bramka - Krzysztof Gajtkowski (27).
Żółte kartki: Tomasz Magdziarz, Maciej Scherfchen, Piotr Reiss, Krzysztof Gajtkowski - Maycon, Jan Buryan, Mariusz Zganiacz.
Sędzia: Wojciech Krztoń (Olsztyn).
Widzów 14 000
Warta: Andrzej Bledzewski - Maciej Wichtowski, Adrian Bartkowiak (84. Arkadiusz Miklosik), Łukasz Jasiński, Rafał Kosznik, Maciej Scherfchen, Artur Marciniak (58. Alain Ngamayama), Tomasz Magdziarz (67. Zbigniew Zakrzewski), Paweł Iwanicki, Piotr Reiss, Krzysztof Gajtkowski.
Piast: Jakub Szmatuła - Adrian Klepczyński, Łukasz Krzycki, Mateusz Matras (46. Jakub Smetkała), Jan Buryan, Paweł Gamla (46. Bartosz Iwan), Marcin Pietroń (74. Mariusz Muszalik), Bartłomiej Sielewski, Mariusz Zganiacz, Jarosław Kaszkowski, Maycon.


text:
Nepal (nep. trl. Nepāl, přijynto w 2007 roku nowa tymčasowo kůnstytucyjo ńy wprowadzo do kraju dugij formy mjana) – dymokratyčno republika federalno w Azyji Pouedńowyj, w środkowyj tajli Himalajůw, grańičůnca na půunocy s Chinůma a na pouedńu, wschodźe w zachodźe s Indjůma; bez dostympu do mořa.
Přez 80% placu pokrywajům sam gůry uo středńij wysokośći ůng. 6000 m n.p.m.
Pouedńowo tajla kraju zajmujům wyžyny a teryny pagůrkowate pokryte džůnglům, a půunocny kraj Ńiźiny Hindustańskij (tzw. Teraj). Na půunocy rozćůngo śe gůuwny uańcuch Himalajůw (Himalaje Wysoke) s nojwyžšym ščytym śwjata, Čůmolůngmům (Moůnt Everest) – 8850 m n.p.m. a śedmjůma inkšymi uośmjotyśynčńikůma. W środkowyj tajli kraju ležům Himalaje Moue uo středńij wysokośći 2400-4300 m n.p.m. s ličnymi kotlinůma (Dolina Katmandu je wśrůd ńich nojwjynkšo).


text:
TROCHA ŁO ŚLÓNSKU !
Kedyjś, jak na Ślónsku przemysł powstowoł,
Kożdy robota, no i kożdy miyszkani dostowoł.
Przi kożdej Grubie, zrazu budowali „Familoki”
Zajsik jak prziszoł Gerek, tyn postawiył bloki.
Łod tego czasu miyszkajom tu ni jyno Hanysy, ale i Gorole,
Dyć przed wybudowaniym łu nas Grubow, było jyno tu samo pole.
I tak to pospołu, miyszkomy sie tukej,
Inkszego miejsca Ty sie szukej.
Gruby tu już też ledwo fedrują,
Ale „Hołdy” to ci tu jeszcze sujom.
Luft to tu momy taki jak s kumina,
I jak to czowiek mo tu wytrzymać?
A tu jeszcze s tom „Pyndzyjom”
Ślónzoki już i tak krotko żyjom.
Jeżeli w tej ciynżkij robocie, dożyjesz do 67 lot,
To bydziesz wyglondoł jak tyn stary dziod.
Mało kto tej „Pyndzyje” dożyje,
Wiynkszojść s nas, pewnikom ziymia przikryje.
I MAJOM NAS Z GŁOWY !
Hubert Mojżesz


text:
OPA I BOMBONY
Przipomino mi sie coroz wiyncyj moich przezyc z dziecinstwa. Widac, ze sie starzeja…
Bolo mi tak mozno sztyry – piync lot jak dziynnie po poledniu tyralach z Mamom na Wojtula z konewkom do gospodorza po swiyze mlyko od krowy. To bolo richtig mlyko, niy tako sino woda jako terozki sie w sklepie kupuje. Te mlyko mialo smak, Mama dycki polowa przewarzola, a drugo polowa rozlywala do cwierclitrowych gorczkow i odstawiala na kiszka. Warzola tyz puding, a rano dycki dostalach grysek na sniodanie, bo to bezmas bolo zdrowe! Grysek posula cimtym i cukrym a na pojszczodek kladla konsek swiyzego masla, tyz kupowanego u tego samego gospodorza. Ale nojbardzi mi smakowala ta kiszka, kero na wiyrchu miala taki ruby placek smietonki.
Roz tyz my szly se po mlyko, a jo, taki maly tolpacz jakosik zech sie obrociola pechowo i wlazlach Mamie pod nogi. No i Mama sie skuli mie sie obalola. Do dzisiej mom wyrzuty sumiynio, bo Mama se rozczasla kolano i na pewno Jom to bardzo bolalo. Dobrze, ze my szly po mlyko, a niy nazod, bo wszystko by sie wylolo i bolaby jeszcze wiynkszo strata…
Ale Mama sie na mie niy gorszola, ani mie niy przezywala, a wolalabych, coby mi jedna wlepiola, to mozno by mie tak te rozczaskane kolano od Mamy niy bolalo…
Potym, jak juz bolach tak z dziewiync lot staro, to sama lotalach po mlyko.
Jo rada lotalach po te mlyko na Wojtula, bo dycki, przodzi z Mamom, a potym sama odwiedzalach mojich starzikow i obie ciotki – frele Lyjna i Angela.
Pamiyntom, jak moj Opa siodali na zeslu, na kerym lezol dopasowany zoglowek, coby im bolo miynko, a kery uszola im ciotka Lyjna.
Opa mieli skowane bombony w taki okronglyj, blaszanyj pucince, kero czimali we szranku za zeslym. I dycki, jak bolach u nich na byzuchu, to sie obrocali, otwiyrali szrank, wyciongali ta putnia, otwiyrali i dowali mi bombon. Bo Opa mi przoli, a jo im tyz.
Jak bolach dziesiync lot staro, to Opa umarli…bardzo mi ich brakowalo…
Moje starziki mieli starego kanarka Hanzlika. On bol juz taki stary, ze juz od downa niy spiywol. Ale w ta noc, co Opa umiyrali zaspiywol…ostatni roz…
Moja Oma przezyli Opy o osiym lot..fajrowali jeszcze 88 gyburtstag.
Mialach bardzo fajne zycie przi moich starzikach. Fest im przolach, i teraz, jak ich wspominom, zawiyrom oczy i widza ich, jak chodzom po placu, miyndzy swojom gowiedziom, jak se z tymi zwierzontkami osprawiajom, Oma sypiom kurkom ziorka, Opa cosik tam majstrujom z drutym przi dziurze we plocie…och…jak te zycie drapko ucieko…ale wspomnien zodyn niy zabiere.
Barbara Matusiewicz


text:
Rzyka
Rzyka - naturalny, wjyrchńi wodny ćek, co uůn płyńe we wyżłobjůnyj bez rzyczno erozyjo krzikopje a uokresowo zalewo rzyczno dolina. Ćek tyn muśi mjeć uokreślůno dugość albo wjyrch dorzyczo - ćeki půńiży umołwjůnygo kreju (roztomajće, znoleżńy na państwo, we Polsce dorzycze uo wjyrchu ńy myńi jak 100 km²) uznowo śe za potoki abo strůmjyńy.
Rzyka może zoczynać śe uod zdrzůdła abo powstować bez połůnczyńy poru potokůw eli tyż wypływać ze jeźora.
Stało rzyka mo ujśće do inkszej rzyki, jeźora abo morzo. Rzyki, co uůne uchodzům do wodnygo grůmadńika mjanuje śe znamjynnymi rzykůma, inksze to jejich dopływy. Znamjynno rzyka do kupy ze dopływůma tworzi rzyczn systyma.
Bjyg rzyki mo nojczyńśći trzi wożne tajle: wjyrchńi, strzodkowy a dolny. Ujśće rzyki może być trichterowate (estuaryjům) abo szyroke (delta). Inakszy je u czasowych rzykůw, kere ujśćo ńy majům, a ajnfach krok we krok śe zatrocajům, wśůnkajůnc we grůnt.
Rzyki majům znoczyńy lo gospodarki, sům wykorzistowane jako zdrzůdła pijalnyj wody a do transportu. Sům tyż naturalnym śedliskym roztomajtych gatůnkůw źelinůw a gadźiny.
Nojwjynksze rzyki na śwjeće to: Amazůnka (ze Ukajali), Ńil, Jangcy, Missisipi - Missouri, Huang He a Uob (ze Irtyszym).


text:
Josif Stalin
Josif Stalin (rus.: Иocиф CTaлиH), po prowdźe Ioseb Besarionis dze Dżughaszwili, gruź.: ბესარიონის ძე ჯუღაშვილი, dekmjano Stalin (rus. CTaлиH), rodz. 8 grudńa 1878 (6 grudńa podug starego stylu) w Gori, zm. 5 marca 1953 we Moskwje - formalńy fůngowou kej uobjyralny kadyncyjowo gynyralsekretoř KPZR a jeji pjyrwyjek a tyž prymjera ZSRR, a faktyčńy bůu dyktatorym Zwjůnzku Radźeckigo do yjmynta, majůncym ńyukrůcůny macht a używou go dlo cwekůw wyznowany idyje walki klasowyj kej kńifym reskjyrowańo bůu myngowy, drinštatowy a ausynterror, kery pochowou podug rostomajtych uocyn uod pora do pora dźeśůntkůw milijůnůw ńyboščykůw. Podpisujůnc sojuš s III Řešům, ůmožliwiu Ńymcům rozpočynće agresyji zbrojnyj na Polska, beztůž mjou udźou we wybuchu II wojny śwjatowyj.
Stalin pora razy trefjůu śe s prymjerym Wjelgij Brytańje Winstonym Churchillym a prezydyntůma USA Franklinym Delano Rooseveltym a Harrym Trumanym (kůnferyncyjo teherańsko, kůnferyncyjo joutańsko, kůnferyncyjo počdamsko) deklarujůnc přiwjůnzańy do dymakracyje a wola wspůudźouańo po wojńy w zamjan za realne ustympstwa partnerůw. Po wojńy zerwou ale ůmowy, nařucajůnc důminacyjo ekůnůmično, ideolůgično, a polityčno ZSRR krajům Europy Wschodńij, "wyzwolůnym" bez Armjo Čerwůno. W připadku Polski, Stalin ingerowou w treść kůnstytucyje PRL s 1952, uosobiśće wprowadzajůnc do uůnyj šeryg zmjan a uzupeuńyń.


text:
Ńiderlandy
Ńiderlandy lebo Holandyjo (ńiderl. Nederland) to ojropejsko tajla Krůlestwa Ńiderlandůw (ńiderl. Koninkrijk der Nederlanden), tworzůnygo tyż bez Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius a Sint Maarten (kere dowńij do kupy mjanowoły śe Ńiderlandzke Antyle). Ńiderlandy sům můnarchijům kůnstytucyjnům pouožůnům w zachodńij tajli Ojropy nad Mořym Půunocnym, kere uoblewo jům uod půunocy i zachodu. Grańičy uod pouedńa s Belgijům a uod wschodu s Ńymcůma. Aktualne grańice zostouy wytyčůne w roku 1839.
Ńiderlandy sům krajym gynsto zaludńůnym. Přez pouowa jeji terytorjům ležy půńižej poźůmu mořa. Państwo je znůne ze swojich wjatrokůw, kyjzy, chodokůw, tulipanůw, kouůw a wysokigo poźůmu tolerancyji do růžnych uodmjynnośći wśrůd spouečyństwa – liberalnych praw dotyčůncych narkotykůw, prostytucyji, aborcyje, eutanazyje a zwjůnzkůw mjyndzy uosobůma tej samej pueći. W Ńiderlandach swojo śedźiba mo Mjyndzynarodowy Trybůnou Karny do bůuej Jůgosuawje, Mjyndzynarodowy Trybůnou Sprawjydliwośći a Mjyndzynarodowy Trybůnou Karny.
Je tyž inkše dopuščalne ze wzglyndu na čynste užywańy mjano Krůlestwo Ńiderlandůw - Holandyjo.
[Sprowjej] Připisy
- ↑ 1999, za The World Factbook


text:
Usama ibn Ladin
Usama ibn Ladin (arabsko godka أسامة بن لادن, rodz. 10 marca 1957 we Dżuddzie - um. 2 maja 2011 we Abbottabadzie), znůmy tyż jako Osama bin Laden - to bůł saudyjski milijůner a prziwůdca Al-Kaidy, uorgańizacyje kero je powożano za terrorystyczno. Broł udźoł we walkach we Afgańistańe we lotach 80. XX stolećo. We lotach 90. wspjyroł islamski rzůnd we Sudůńe. Skiż wspjyrańo uorgańizacyje, kere rzůnd USA uznowoł za terrorystyczne, citnůł nazod do Afgańistanu a wspjyroł tam rzůnd Talibůw. Uznoł wuůnczas USA za swojygo nojwjynkszygo wroga. Je uoskorżany uo uorgańizowańy terrorystycznych zamachůw, we tym na ambasady USA we Najirobi a Dar es Salaam, a tyż uo kerowńicze sprawstwo zamachu na World Trade Center a Pentagůn, nale ńy mo na to mocnych dowodůw. Za jygo gowa rzůnd USA dowoł 50 mln dolarůw. Zginůł 1 maja 2011 zabity uod wojokůw United States Navy SEALs.


text:
Panorámicas de Radosław Sobik
Kościół pw św. Barbary w Chorzowie
Kościół pw św. Barbary w Chorzowie
Kościół pw. św Piotra i Pawła w Tyńcu
Klasztor w Tyńcu / Muzeum
Kościół pw. św Piotra i Pawła w Tyńcu
Kraków ul. Grodzka (4)
Kraków Wawel (3)
Krakowski rynek - przed Bazyliką Mariacką (2)
Krakowski rynek (1)
Plac klasztorny w Tyńcu - przy studni - Benedyktyni
Plac klasztorny w Tyńcu - Benedyktyni
Zamek Orawski / Oravsky Hrad
Kościół parafialny Rybnik Chwałowice / pw. św Teresy
Sanktuarium Matki Boskiej Rudzkiej / Kaplica /
Poprawiona / fixed


text:
Szwalbkowate
Šwalbkowate (uać. Hirundinidae) to je familijo ptokůw s řůndu ćwirblowatych. Uobejmuje gatůnki chrobokožerne kere pomjyškujům couki śwjot krům uokolicůw podbjygůnowych. Majům uůne krůtke dźuby, duge a uostro zakońčůne křidua, ńy ma wyraźnygo dymorfizma puećowygo. Chroboki chytajům furgajůnc, a wysokość jejich furgańo je zaležy na wilgotnośći luftu. Gńozda šykujům na budynkach abo na skauach, majům jedyn abo dwa lyngi do roku, we kerych wykluwo śe uod 4 do 6 modych. Gatůnki pomjyškujůnce na půunocy sům wandrusůma, na pouedńu sům uośodue.
Šwalbka je symbolym Ruchu Autůnůmije Ślůnska.


text:
Gwjozda
Gwjozda to je ćouo ńybjeske kere je skupiskym materji třimanyj w kupje bez grawitacyjo, we kerym zachodzům reakcyje syntezy jůndrowyj. Ynergijo kero śe při tymu wyzwalo je ymitowano kej průmjyńowańy, we tym śwjotuo widźalne. Gwjozdy majům kštout podany na kugla a skouodajům śe guůwńy s wodoru a helu. Nojbližšo Źymje gwjozda, krům Klary, to Proxima Centauri uoddalůno uo 4,2 lot śwjetlnych. Mynga gwjozdůw je zwjůnzanych bez grawitacyjo s inkšymi gwjazdůma, a twořům ś ńimi ůkuody podwůjne abo wjelokrotne. Gwjozdy ńy sům rozćepane jednako gynsto po coukim wšechśwjeće, nale istńejům jeich skupiska mjanowane galaktykůma we kerych je uod miljůnůw do setek miljordůw gwjozd. Doobkoua ńykerych gwjozd zwyrtajům śe planyty, inkše uotačajům dyski protoplanetarne. Gwjozdy, kere idźe zobejřeć s Źymje, sům umowńy poukuodane we gwjozdozbjory.


text:
Maćeršćina
Jako maćeršćinu woznamjenja w zažnym dźěćatstwje bjez formalneje wučby wuknjenu rěč, prěnju rěč. Tuta zašćěpi w jeje zwukowej podobje a gramatiskej strukturje tak hłuboko, zo rěčnicy jich maćeršćina do dalokeje měry zawtomatizowanje wobknježa. W cyłku njemóže něhdźe wot puberty žana druha rěč tute městno wjace wobsadźić. Kóždy nic na wosebje rěčnu słabosć chorowacy čłowjek nawuknje w tutym času w jeho wokolinje přewažowacu rěč w samsnej perfektnosći kaž předchadna generacija.
Psycholog Steven Pinker a linguist Noam Chomsky měnitaj, zo młody čłowjek nad přinarodźenymi strukturami disponuje (Uniwersalna gramatika), kotrež rěčne přiswojenje aktiwnje podpěraja (přirunaj Generatiwna gramatika). Tutu nasadu rozšěri Jerome Bruner wo staršiski podpěranski system za rěčne přiswojenje, kotryž k tomu wjedźe, zo interakcija z mjeńšimi dźěćimi jich wuknjenje wosebje pohnuwa. Nowše přepytowanja pokazaja, zo rěčne přiswojenje tež bjez připušćenja přinarodźenymi rěčospecifiskich mozowych strukturow je wujasnjomne (konnektionizm, kulturne teorije); neokorteks pokaza wysoke plasticitu w zažnych lětach a dźěćo je regularnje jara pohnuwace wuknjenske wokoliny přez dlěši čas wustajene. Wažne je při tym, zo druzy ludźo nad přirunajomnymi duchownymi strukturami (wotpohlady, zaměry) disponuja, kotrež dźěćo z nimi přez rěču dźělić móže („Theory of Mind“, kulturna teorija wot Tomasello). Zhromadne činjenje we wjetšich skupinach so zda tež z ewolucionarneho hladanišća nastork k wutworjenju rěče był być (Dunbar).
W Zjednoćenych statow Ameriki, ale tež w druhich dźělach swěta, so hodźi tendenca wobkedźbować, kóždu wosobu, kotraž ma chětro wužitne znajomosće w cuzej rěči, jako „bilingualna“ abo „multilingualna“ woznamjenić. Rěčopolitisce to so móže jako pospyt wobhladać, woprawdźitu wjacerěčnosć wulkich skupin wobydlerstwa, kotrež nimo rěče majority druhu maćeršćinu rěča, w poměrje k jako idealizowanje zapřijomnej a jenož myslenej jednorěčnosći powyšić. W Němskej to mjez druhim na migrantowych skupin powójnoweje doby přitrjechi.
Bilingualnosć w eksaktnym woznamje rěka, zo so druha rěč z runje tajkej wysokej kompetencu kaž maćeršćina rěči.
Po spóznaćach neurowědomostneho instituta w La Jolla pječa hudźba komponista rěčnu melodiju jeho maćeršćiny wotražuje. Maćeršćina da jeje charakteristiski raz po tutym slědźenskim wuslědku tuž tež hudźbje kraja. Jeli so rozeznawa na přikład wysokosć tona jedyn na druhi sćěhowaceju złóžkow we potrjechenej rěči sylnje, da pokaza tež hudźba wurazne skoki tonow.


text:
Lukas Podolski
Lukas Podolski (ur. 4 czyrwca 1985 we Gliwicach) – fusbalszpiler wystympujůncy we reprezentacyji Mjymjec a we Bundeslidze kej je napadźorzym. Rodzůny we Gůrnym Szlůnzku, we familiji uo szportowych tradycyjach. Uod 1987 mjyško we Mjymcach.
We rokach 2003-2006 grou we 1. FC Köln, kaj zagrou 81 špilůw a wbjůu 46 torůw. Uod 2006 gro we Bayerńe Monachjum, kaj zagrou (do czyrwca 2008) 38 szpilůw a wbjůu 4 tory.
We pjyrszy reprezentacyji Mjymjec we fusbalu napoczynou grać we 2004 roku, a do 9 czyrwca 2008 zagrou w ńji 83 szpilůw a wbjůu 42 torůw.


text:
Chicago
Wspůłrzyndne: 41°54' N 87°39' W
Chicago - mjasto w USA, pouožůne nad jeźorym Michigan w stańe Illinois. Chicago je třećym co do wjelgośći a zaludńyńo mjastym w Stanach Zjydnočůnych zarozki pů Los Angeles a Nowym Jorku.
Chicago wroz s předmjeśćůma twoři guůwno metropolijo mjejsko pouožůno na střodkowym wschodźe Stanůw Zjydnočůnych. Je tyž guůwnym cyntrům biznesowym, kulturalnym a naukowym, a samo mjasto a uokolice přežywajům uokres gwoutownygo rozwoju a ekspansyje. Nojbližšymi a nojwjynkšymi předmjeśćůma sům mjasta Niles, Elmhurst, Melrose Park, Franklin Park, Cicero, Joliet, Addison, Evanston, Schaumburg i Wood Dale.
Chicago je uokreślane mjanym "Wjetřne mjasto" (ang. Windy City).
Nojwjynkše poza Polskům skupisko Poloków a ludnośći pochodzyńo polskigo (ůng. 1,1 mln osůb polskigo pochodzyńo, w tym ůngyfer 250 tyś. godajůncych na co dźyń we polskij godce). Uobezdřij tyž: Jackowo.


text:
ДлиTeлbHocTb: 0 MиH 33 cek
ПpocMoTpoB: 49
Tэrи: Donald Tusk Jarosław Lech Kaczyński Zbigniew Ziobro Janusz Palikot Anna Grodzka Wojciech Jaruzelski Lech Wałęsa Bronisław Komorowski Prezydent Premier Leszek Miller Tomasz Lis Monika Olejnik Aleksander Kwaśniewski Kwaśniewska tvn24 pierwsza dama europarlament sejm polski Nigel Farage pl.UE unia europejska tvp bruksela Janusz Korwin Mikke szkło kontaktowe Sekielski Morozowski Grzegorz Miecugow Ewa Drzyzga Wojciech Cejrowski islam islamizacja
ДлиTeлbHocTb: 1 MиH 18 cek
ПpocMoTpoB: 30
Tэrи: Sparta Wrocław Polonia Bydgoszcz Tomasz Jędrzejak Krzysztof Buczkowski Sebastian Ułamek Mikołaj Curyło
ДлиTeлbHocTb: 2 MиH 24 cek
ПpocMoTpoB: 6
Tэrи: GTŻ Grudziądz Lublin KMŻ Hans Andersen Davey Watt Łukasz Cyran
ДлиTeлbHocTb: 0 MиH 18 cek
ПpocMoTpoB: 220
Tэrи: Upadek Ronnie Jamrożego
ДлиTeлbHocTb: 4 MиH 0 cek
ПpocMoTpoB: 60
Tэrи: feveria szczechu matura pwr polibuda analiza algebra fizyka matma matematyka oke cke liceum życie śmierć
ДлиTeлbHocTb: 2 MиH 16 cek
ПpocMoTpoB: 1144
Tэrи: Skillz-up Łagówek Kai Hass Wypadek Upadek Motocross II EXTREME Show 2012
ДлиTeлbHocTb: 3 MиH 3 cek
ПpocMoTpoB: 51
Tэrи: Szczepson Własny Rytm Hip Hop Polska Poland Rap rapdialog Dialog
CTpaHиц: 1 of 491
Дaлbшe


text:
-
Agata Uchnast i Maciej Łuczyk wygrali III WTK kadetów na Dolnym Śląsku
Kategoria: Turnieje w Polsce - WTK / 05 Lutego 2012
Agata Uchnast (MKS Rokita Brzeg Dolny) i Maciej Łuczyk (KU AZS UE Wrocław) wygrali III WTK kadetów w woj. dolnośląskim.
Tagi: WTK, kadeci, Dolny Śląsk, Agata Uchnast, dolnośląski, Maciej Łuczyk
-
Agata Uchnast i Karol Kozak wygrali I WTK żaków na Dolnym Śląsku
Kategoria: Turnieje w Polsce - WTK / 04 Października 2009
Agata Uchnast (MKS Rokita Brzeg Dolny) i Karol Kozak (ULKS Ursus Złotoryja) wygrali I WTK żaków w woj. dolnośląskim.
Tagi: WTK, żacy, Dolny Śląsk, dolnośląskie, Agata Uchnast, Karol Kozak


text:
Wjelgo Brytańijo
Wjelgo Brytańijo, Zjydnočůne Krůlestwo Wjelgij Brytańije i Irlandyje Půunocny (The United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Britain, UK) - ůńitarne państwo wyspjarske pouožůne w Ojropje Zachodńij. W skuod Wjelgij Brytańije wuažům: Yngland, Walijo i Škocyjo pouožůne na wyspje Wjelgo Brytańijo, Irlandyjo Půunocno ležůnco w půunocnej tajli wyspy Irlandyjo. Guernsey, Jersey a Wyspa Man, pośadajům uodrymbny status depyndyncyje Korůny brytyjskij. Terytorjůma zaležnymi uod Wjelgij Brytańije sům: Gibraltar, Anguilla, Bermudy, Brytyjske Wyspy Dźewiče, Falklandy, Georgja Pouedńowo a Sandwich Pouedńowy, Kajmany, Můntserrat, Turks i Caicos, Św. Helyna, Brytyjske Terytorjům Uoceanu Indyjskigo a Pitcairn.
Wjelgo Brytańijo je tyž čuůnkym-zouožyćelym Wspůlnoty Norodůw zřešajůncyj bůue kolůńy, důmińo i inkše pośadośći brytyjske, wchodźi tyž w skuad G8. Noležy do Rady Bezpječyństwa UoNZ, w kerej pośada prawo veta. Wjelgo Brytańijo to jydno s guůwnych mocarstw uobecnych časůw. Jeji śyuy zbrojne stacjůnujům w 80 krajach śwjata (nojwjynkše stoue garńizůny sům w Ńymčech, na Cypře, na Falklandach, w Gibraltaře i w Kanadźe). Zjydnočůne Krůlestwo mo tyž ůngyfer 200 guowicůw atůmowych. Kraj tyn je tyž zaličany do nojbaři ajnflusowych w Uńiji Ojropejskij.


text:
Wuhlikowy monoksid
Wuhlikowy monoksid (chemiska formula: CO) je (pod normalnych wuměnjenjach) bjezbarbny, njewonjaty płun. Wón je tróšku ćeši hač powětr, ale ma samsnu molekularnu wahu kaž dusyk. Skapalnjuje so při temperaturje wot -192 °C (81 K) při atmosferiskim ćišću a stwjerdnje při temperaturje wot -205 °C (68 K), a we wodźe lědma so pušće.
Zapalo, pali z módrojtym płomjenju k wuhlikowemu dioksidej.
2 CO + O2 -> 2 CO2
Wón je dobre redukowadło, wužiwany we metalurgiji. W organometaliskej chemiji wuhlikowy monoksid funguje kaž ligand na př. k metalam kaž rodium, wolfram a wjele druhe.
Za čłowjeki a zwěrjata wuhlikowy monoksid je smjertny jěd, dokelž so zwjazuje k hemoglobinej wjele sylnišo hač přaty kislik, a tak transport kislika w ćěle blokuje. To je strašnje jeli hdźe wo kachle złe wothladowane, dokelž njekompletne palenje palidło móže wuhlikowy monoksid twori. Nacisća su židow z nim zamordowali prjedy hač wužiwali wodźikowy cyanid.