text:
Karlus ze Slaska
Spiewanie w wannie
Szalszpiler
Dieta cud
Crnokosi
Lato z kopruchym -Ri Jo
Jak ci niy być soróniym na wiesieli…
Wiesieli i pochówek to sóm dwie zajty chopskigo (to wiyncyj!) i babskigo (to już mynij!) żywota. I skuli tego musicie zawdy dôwać pozór i gynał miarkować, iże:
– Na weselu baba mô szlajer (coby ji mitesrów na fresie, świdratych ślypiów i puklatego kichola niy bóło widać). Na pogrzybie tyż mô szlajer (coby kôżdy myślôł, iże łóna ślimtô, kiej tak na isto, to sie festelnie chichrô, iże sie tego swojigo chopa-ślimoka pozbóła); inksze sóm ino farby tych szlajerów, chocia to terôzki roztomajcie bywô;
– Na pogrzybie, to sie dowo do beku zarôzki, a na weselu… dziepiyro na bezrok (chocia sóm take boroki, kiere ślimtajóm już na drugi dziyń, kiej ino przijndóm do sia, kiej do imyntu wytrzyźbiyjóm).
Nó ale, miało być nôjprzodzij ło wiesieli, i ło tym jak niy łostać za sorónia, kiery na tym fajerze ślimtô i jamruje a na pogrzybie to by ino tańcowôł. I – co już ci bół dôwno tymu pisôł (i gôdôł) Karlik ze Kocyndra – trza festelnie dôwać pozór, bo ludzie fajrujóm rółz, ino we wiesieli, chocia tak prôwdóm, to przi szajdóngu wiyncyj uciechy mô i baba, i chop a… fajeru niy robióm. Po jakiymu?
Nó, tóż suchejcie i dôwejcie dalszij pozór, bo to, co terôzki rzykna, to jes choby nôciostek do pecynka chlyba i ze bele jakij gymby tego sie niy dowiycie!
Przi wydôwaniu sie, przi żyniaczce nôjważniyjsze jes kimsiś to tyż tam na tym fajerze cowiek jes. Inakszij, kiej sie jes żyniolym, inakszij kiej dróżbóm a jesce blank inakszij, kiej ci ino familijantym, weselniokiym, kamratym łod chopa (niy dej Pónbóczku, iże łod panny modyj!) abo ino takim, co to sie wrył na krziwy pychol na tyn fajer. Juzaś ło tych muzykantach, dmuchoczach, kelnerach i tych, co knipsujóm, ło szoferach i tych niypytanych chacharach ze siyni, niy gôdóm.
Nôjgorzij to mô chop, kiery sie bydzie żyniół, kierymu już łod proga niyftore szydliwie śpiywajóm:
„Bele mómy ziyńcia, bele mómy ziyńcia, co nóm bydzie pranie prôł !”
Badnijcie takigo boroka. Styrcy choby kryka w kiblu, dyrgoce, blady łoszkubek i ze trzitydniowóm szkócinóm na fresie, we blank nowym, możno piyrszym łod kómuniji, czôrnym ancugu, ściśniynty, skrymplowany westóm, ze szlipsym zaknółtlowanym pod karkiym, we nowych lakszułach ździebko za knap (bo take ino dostôł po szwagrze) i kierymu terôzki dziepiyro sie spómniała starzikowô powiarka ło tym, iże jak fto sie kce piwa szluknóńć, to niy przeca musi zarôzki côłkigo browaru sie lajstnóńć.
Nó, tóż styrcy choby leber i ani gracy niy moge do kabzy wrajzić, bo jesce by mu fto pedziôł, iże wiesieli to niy gracka we cymbergaja. Zakurzić sie tyż niy moge, bo już ta jego Yma gawcy, coby sie dziury niy wygorôł we szkecie abo we galotach (możno i ancug mô na borg) abo, coby niy miôł ci smrodlawygo dychu kiej bydzie musiôł (!) kusika dać swojij babeczce, kiej farorz wtyknie mu tyn ring na palcysko. I ani sie piwa szluknóńć tyż niy poradzi, chocia po tym wczorejszym kawalerskim fajerze, kaj ciyngiym dlô niygo tańcowali blank sage, szykowne frele, wyglóndô jak pomamlany kanold, lynzyk miôł choby zola ze cieślikowego tryjtka, a gowa nikiej kastrol na pranie. A naobkoło styrcóm ci te wszyjskie sómsiôdki, wszyjskie stare klafty do kupy ze kamratami-klachocami, kierzy sie prziszli sam pogawcyć na tego ślimoka, kiery sie biere ta krapyka za baba, choby naobkoło we familoku niy bóło inkszyj, gryfniyjszyj. I chocia to niy naskwol, ale kôżdy tak szeredzi, coby wszyjskie gynał słyszeli, co sie ło modym żyniolu i jego freli gôdô. I niy ma sie co dziwać, kiej to niyjedyn poradzi jesce ci łod zôkrystii pitnóńć na łostuda szwigerfatróm, ftorzi sie już radowali, co yntlich ta swoja pokraka już ze chałpy szibli (cheba, iże majóm złocioków côłko kupa, ale to już jes inkszô pôra galot). Tu mi sie spómniôł Adik łod Gerliszki, kiery niy poradziół ściyrpieć tyj côłkij szpicatyj gôdki przi fajerze i na dziyń przodzij, jak wylazowoł na kawalerskie, to pedzioł bół wszyjskim we chałpie:
– Ida terôzki fórt, a kiejbych jutro do kościoła prziszôł za niyskoro, to mogecie napocznóńć wszyjsko bezymie!
A ludzie poradzóm być łoszkliwe i tak dopolić jak mało fto. Przecamć wszyjsko co przi takim cyrkusie gôdajóm, to tak choby fto drzizga za pazursko wrajziół.
– Kuknijcie, jake to śniego borajstwo, taki jesce mlycok a już sie musi żynić. Możno co napochoł, chocia tego po modyj niy widać – gôdô jedna klafta.
– A puklaty sie jakisik zrobiół, chocia śniego zawdy bół śmierdzirobótka – pado inkszô, kierô kiej sie ino wydała, i tak sie żôdnyj roboty niy chyciyła, skuli tego, iże chop jes na tela gupi i może beztóż bakać jak yjzel na grubie.
I bydóm tak dalszij gôdać ło cerwiónyj fresie, ło perkatym kicholu, ło tym iże krómfleki modô pani mô krziwe (a możno niy krómfleki ino szłapy?), ło wianie, kiere mody erbnie (abo i niy). Bydóm łozprawiać roztomajte wice, a to, iże kiej fto sie lajstnie cielnô kalymba, to i cieliczek jes jego, a to, iże we jeji antryju ciżba bóła na łodwieczerz karlusów aże do wczorej, i to, iże modô jes za spaśno, to, iże jes za fest szlang, i take tam roztoliczne gupoty jak zawdy, kiej zowistniki sie ślejzóm do kupy.
Terôzki łojce, abo jak to gôdajóm: szwigerfatry lebo świekry. Łojciec łod modygo żyniola, to mô ino dôwać pozór, coby gorzôły stykło aże na trzeci dziyń, bo wteda ino dziepiyro, mody sie bydzie móg do porzóndku szluknóńć, kiej ci sie na isto kapnie, co za gupota zmachlowôł. I terôzki niy mô kukać do izby kaj sie modô przeblykô, coby ujzdrzić eźli mô wszyjsko, co chopowi do dobrygo życiô potrza.
Zasik łojce łod moduszki, łod modyj pani niy mogóm pokazować, iże yntlich już utropa ze dziołchóm majóm zbyte, iże niy bydóm musieli uważować kaj łóna ci sie na łodwieczerz smykô, wiela karlusów gôdô do sia „szwager”, abo coby przed ślubym nic niy napochała, niy nagóniyła, a kiej już to, coby sie tyn gupi łochyntol, kiery sie jóm weźnie – niy kapnół. Łóni tyż tyn côłki fajer muszóm tak do łostatka zmachlować i festelnie dôwać pozór, coby wszyjskie weselniki swoji gyszynki dali a do kabzów tajlów ze ałsztojeru niy tkali. Bo kiej już ze ceróm majóm pokój, to mogóm sie spómnieć kiej same sie żyniyli.
– Wiysz Antóniczku, za miesiónc bydzie dwadziyścia piyńć lôt kiejech sie cia wziyna za chopa – pado takô jedna istno do swojigo chopa przi wiesieli cery. – A możno my by tak jakigosik wieprzka zatrzaśli i wusztu narobiyli, co?
– A dejżysz ty pokój babo – pado na to jeji chop. – A dyć, co tyn kormik jes tymu winowaty, coch jô sie ze cia dwaszieścia piyńć lôt tymu łożyniół?
Nó i tyż łojce ze łobiuch zajtów muszóm zważować, coby za tela niy łozprawiać roztomajtych wiców, bo łod łozprawianiô wiców, łod błoznów jes taki wigyjc, kiery gynał wiy co i jak we dobryj asiście pedzieć.
Terôzki familijô, byzuchanty, napytane i te co pierón wiy jak sie sam znôdli na tym wiesieli. Wiesieli to jes fajer, za kiery modzi muszóm bulić, a niy tref w szynku na Polnyj lebo u Pyjtra, kaj idzie deczko poszkacić. Tu szkacyniô na zicher niy bydzie!
Do kościoła trza sie przikwanckać, bo terôzki kôżdy mô jakoś widyjokamera, kieróm wszyjsko knipsuje, a nôjbarzij tyn fal, kiej wszyjskie we kościele dôwajóm gyszynki. Bo terôzki jes takô mółda, co i gyszynki musi farorz popyrskać. A na tym widyjo blank gynał idzie ujzdrzić fto i co dowo cheba, iże to jes zalakowany kuwert. Jak już sam miano pokazuje, to jes wiesieli, i na tyn ci fajer majóm przilazować ino take, kierym jes szpaśnie, szpasobliwie, i ftore jesce poradzóm sie chichrać, choby jim ze zôwiści leberka mieli puknóńć choby krupnioki. Zôwiść to jes nôjgorszô choroba. A trza Wóm wiedzieć, iże przi takim fajerze jak wiesieli, to niy ma co zôwiścić. Bo tyn, co sie żyni, niy bydzie sie miôł yntlich lepszij niźli my, jimu starô tyż do wyćwika i to możno zarôzki już na drugi dzień. Jak niy modô pani, to na isto świekra już do pozór, coby mody pón niy miôł nic do śmiychu. A podwiyl co, wszyjskie bydóm udôwać, iże jim sie wszyjsko podobô, torta jes świyżô, a masôrz niy wywarzół we szince swojich fuslapów abo niy wleciôł starce gybis do nudelzupy.
Nó, tóż farorz modych pokropiół, ringi na palcyska wrajziół, łofiara „co łaska” na gibko przerachowôł. Te, co gyszynki mieli dać, to dali i na łostatku już przed kościołym sujóm na tych modych. Kiejsik byli to miedzioki, lebo złocioki ale terôzki, to by wiyncyj chopa gawcóło, coby je zbiyrać niźli by bóło tych, coby klepoki ciepali. I beztóż ciepióm terôzki „konfetti” lebo ryżym, bo po to ci sie pewnikiym żôdyn niy bydzie schylôł.
Mode idóm do autoka i kiej fto srogszy angyjber, to lepszejszy autok biere na borg. U nôs na Pniokach to latoś przikarycyli telo limuzina, kieróm blank niy poradziyli do zegródków na Krojcce wjechać. Rest napytanych depce piechty abo fto tam cym mô sie dokulać. Trza sie ino uwijać, coby tam do tego szynku, gospody, kaj jes te weselisko, niy prziklechtać sie na łostatku, bo możno niy styknóńć dló nôs placu. A przeca kiej my sie już festelnie wykosztowali i na gyszynk, i borgli nowy ancug ze hymdóm i bindrym, to przeca niy pójńdymy do dóm ło suchym pysku.
Kôżdy weselnik musi mieć we gorści jakosik dobrô mietła, znaczy blumy, choby je wzión ze wiyńca, kiery leżôł na grobie przociela, kierego dziepiyro wczorej przed połedniym pochowôł – jak to pisôł kiejsik Karlik z Kocyndra. Takô mietła trza wartko dać modyj pani, coby być piyrszy, bo tych łostatnich zółwizół żôdyn niy boczy i niy miarkuje, co tyż to przismyczyli ze sia. Mô sie rozumieć, iże taki istny, napytany weselnik tyż musi być wysztiglowany, coby go za sorónia, grubeloka abo orgola ludzie niy wziyni.
Nôjważniyjsze ale, coby chycić dobry plac przi stole. Czym bliżyj modych żynioli, tym lepszyjszy plac, bo te, co tam bedinujóm ze kôżdym jôdłym nôjprzodzij targajóm dó nich. Jôdło jes jesce gorkie i na tablecie niy ma jesce ściepków, kiere kuchôrzowi ślecieli na dyliny. I zasik niy lza wrzesceć:
– Dejcie pozór, jô jes sam, jô jesce móm prózny talyrz !
Doczkej czowieku, bo kiejś sie zicnół kole modych, to do cia tak by tak przijńdóm, i ino nôjwyżyj tyn na samym zadku stoła może mieć knap ze roladami abo klóskami. Niy bier tyż chopie piyrszy do gracy lampusa i niy ryc: – Zdrówie modyj pôry! – bo to zawdy na napoczniyńcie gôdô jedyn ze drużbów abo łojciec łod pana modego. Nó, i cobyś sie niy łopowożół brać swoji kwiôtki nazôd, bo ci jôdło niy smakowało, aboś za mało wysłepôł gorzôły.
Ze słepaniym tyż ci jes terôzki roztomajcie. Sóm take angyjbery, kiere ino jakiesik „zekty” abo „drinki” dôwajóm. Niy jamruj, niy wajej, ino trzim sie sztram drużby, bo taki herski drużba, zawdy mô dlô lepszejszych byzuchantów skukanô normalnô gorzôła, coby jim te dioseckie ojropyjskie abo hamerikóńske wynôlôzki lelitów niy szpryngli. Musisz dôwać tyż pozór, cobyś za gibko niy śleciôł pod stół, bo te weselisko może zetrwać i ze dwa dni, i żôl by ci niyskorzij bóło, iżeś niy dotrzimôł do czasu, kiej nawalóny szwigerfater przikludziół ze lauby tyn nôlepszy napitek, bimber, kiery trzimô ino dlô sia na medikamynt. Nó i jesce moge ci przi tym ftoś na palcyska nastómpić.
Nó tó mómy po łobiedzie. Niy hepej, niy żgej widołkóm we zymbolach, niy łobrzinej pitwokiem pazursków, niy ściepuj jesce szaketa, bo przeca bydzie kupa roztomajtych błoznów i uciechy. Możesz deczko rozknótlować binder, ale niy za wiela. I musisz boczyć, iże to jes wiesieli i niy szukej szeslónga, coby sie legnóńć, niy sebuwej szczewików, boś niy w dóma i jesce twoja szwaja ftosik powóniô abo ujzdrzi dziury we fuzeklach i bydziesz miôł gańba i przedrzistane.
Terôzki przijńdzie raja na roztomajte „toasty”. Tu musisz na isto festelnie dôwać pozór, cobyś sie sóm niy zgańbiół i inkszych niy zesrómôł. Po tych wszyjskich ryjdach łod szwigerfatrów, łod ślimtajóncych mamulków i po podziynce łod modych (nó, i po tych poruch szlukach) mogesz coś dlô szpasu i ty pedzieć. Nó ale, niy na tyn przikłôd tak:
– Kaj my terôzki bydymy łajzić, kaj, kiej nasza chopcula sie wydała?
Abo juzaś do tego modego żyniola:
– Nó, tóż witómy łósmego „szwagra” we naszyj ferajnie, bydymy sie mógli szkata na dwa stoły pograć.
A już blank niy idzie pedzieć do tyj co sie wydowo:
– Spómnisz sie jesce Erna, kiej my zawdy tyrali we krzôki na balzamgórce, abo jakech cie brôł na bance we Parku Kultury na piyrszego môja?
Niech cie Pónbóczek bróni! Bo to bóło dôwno a weselnica sómsiôdkóm niy kce wyzdradzić jako jes starô. A i jak mody żyniol bydzie fest nôgły, to cie jesce bez pysk prasknie i zymbska wytrzaśnie. Niy lza tego gôdać, choby wszyjscy, choby to i bóła prôwda. Tyż niy spóminej, coście ze modym pónym na dziyń przed żyniackóm machlowali we „agyncji towarzyskij” abo u modyj Pióntkowyj ze drugigo sztoka.
Mogesz za to pedzieć tak:
– Nó, tóż coby ci sie kamracie dobrze dziôło, a … że dziôło to harmata, to coby ci sie dobrze harmaciyło.
Wszyjskie pewnikiym zmiarkujóm, iże to skuli nocy poślubnyj gôdôsz. Bydóm cie mieli za wigyjca, cheba iże bydziesz gôdôł, cobyś ty poradziół modego żyniola we prykolu zastómpić, kiej tyn już niy bydzie poradziół. Tego sie tyż niy gôdô, chocia wszyjskie gynał miarkujóm, iże we ta noc tyn borok wól niy wól niy bydzie wiedziôł na co mu Pónbóczek tyn wichajster we galotach dôł.
Dej tyż pokój wszyjskim starym ciotkóm, wszyjskim zowitkóm, jóngferóm i jesce inkszym krapykóm i niy gôdej:
– Nó, terôzki żeście sie na isto nażarli i jesce ze śtyry rolady wciepliście do neca pod stołym.
A skuli tego, iże terôzki zawdy fajery bajstlujóm we roztomajtych szynkach, gospodach, tyż niy musisz ryceć na côłki karpyntel:
– Ymil, dej pozór i niy wtykej tych widołek do kabzy, bo łóne niy sóm strzybne ino aluminianne.
Jes ci tyż gryfny zwyk, iże tyn, co ta ryjda trzimie, szluknie deczko ze lampusa i rzóńdzi: gorzko, gorzko! A to skuli tego, coby sie modzi kusika dali, niby dlô łosłódy tego côłkigo żywota. Nó ale, tu tyż trza dôwać pozór. Kiej sie już rycy: gorzko, gorzko, to niy bier sie do kusikowania modyj sómsiôdki (staryj tyż niy, bo sie jesce Bóg wiy co sie ubzdô).
Wrôcô sie tyż szykowny zwyk „oczepiny”. Tu chopy musicie uważować coby sie tam niy ryć, bo jedziny chop, to mody pón, kierego wszyjskie dziołchy, co sie go niy doczkały prziwlyc do ółtôrza, pieróm po gracach aże wiónek łozknółtluje ze gowy modyj pani. Jes przi tymu ździebko uciechy, bo idzie grajfnóńć kierô modo dziołcha (tam kaj wy wiycie, a jô rozumia). Ino te już żyniate muszóm to robić tak, coby jejich starô to niy ujzdrzała, bo moge być już na wiesieli chaja.
Spóminóm „kómuna” i hamerikónów….
Bół to paździyrnik 1984 roku. Rychtowali my we Poznaniu szykowny sztand na takich miyndzynarodowych targach, ftore sie tak ze ynglicka „Interrail” mianowali. Bóło już po tym, kiej świtnół we kalyndôrz Jurij Andropow (to bóło we môju) a Rusami reskiyrowôł Konstantin Czernienko. Plac, kaj my sztalowali tyn sztand, bół ci blank kole srogachnego ruskigo sztandu. A Ruske, jak zawdy, rychtowali wszyjsko wiynkszyjsze, srogsze niźli inksi. Tak tyż bóło wtynczôs. Ino, co łóni nazgłobiyli na tyn sztand niy tela glajzów, maszinów, werkcojgów – jak inksze wystôwce – ale wyrychtowali ci taki srogi szrank, takô biblijotyka, kaj fest wyglancowane, wypucowane, rzóndkiym, rajóm ustawióne byli roztomajte ksiónżki. A bół snami jedyn szykowny karlus ze Huty Zobrze, Józek Pluta, kiery poradziół gôdać we poruch lynzykach, a kierego sie sztyjc ino błozny trzimali, ciyngiym kómuś coś na łostuda poradziół zbajstlować, kogoś wciś za bolek. Tak jakiesik dwa dni deptôł kole tego ruskigo sztandu (côłkie targi zetwali jakiesik piyńć-szejść dni) i łorôz przilazuje ku mie i rzóńdzi:
– Panie Ojgyn, panie Ojgyn, te Rusy majóm tam we tyj jejich biblijótyce gryfne ksiónżki, ale nôjważniyjsze, nôjszykowniyjsze, nôjbarzi wyflyjgowane, to sóm take, kiere napisôł Bryżniew, Andropow i… Czernienko. – tuplikowôł mi Józek Pluta. – I jô, panie Ojgyn, kciôłbych sie je łod nich na jedyn chocia dziyń do hotylu borgnóńć, wypożyczyć.
– Dobra – gôdóm mu na to – pódź symnóm, to możno cosik sie udo!
Idymy, a tam sztramski dyrechtór (wiycie, łóni już wteda na bele jakim sztandzie, na bele czym mieli dyrechtora, jak my terôzki). Dyrechtór nôs gryfnie przijón, nalôł po glasce ichniygo gruzińskigo koniaku, dziołcha prziniysła bonkafyju i napoczynómy gôdka.
– A my by kcieli borgnóńć łod wôs na jedyn dziyń pôra ksiónżek – napoczynô tyn mój kamrat Józek, kiery gynał po rusku poradziół tyż gôdać.
– A pażałsta, tawariszczi, pażałsta – gôdô tyn dyrechtór. – A kakije, kakije knigi wy chatieli?
I, ludzie! Mało mie pierón niy szczelół! Tyn Jółzel kciôł borgnóńć ino te ichnie „knigi” kiere naszkryflôł Andropow i Czernienko. Niy byda gôdôł, co sie tam dziôło, tela, co dziepiyro po jakisik dwióch godzinach tyn dyrechtór dôł zwól i nasz dolmczer móg sie do hotylu zebrać dwie ksiónżki. Suchejcie! I sam ci sie dziepiyro napoczło. Na drugi dziyń rano, dziesiónta, Jółzel przilazuje na nasz sztand, dwie ksiónżki mô po parzóm.
– Ojgyn, pódź, idymy do tego ruskigo dyrechtóra.
Nale, dyrechtóra jesce niy bóło. Prziszôł dziepiyro kole połednia, tak ździebko chycóny, nawalóny, nó… możno ino na srogim kacynjamrze. Idymy do niygo i Wiycie… tegoch sie niy bół spodzioł. Jółzel nic, ino kce ze tym dyrechtorym (abo ze bele jakim na tym sztandzie Ruskim) dyszkutiyrować ło tym, co tam we tych jejich ksiónżkach wyczytôł. Ludzie! Co tam sie dziôło (Jółzel na isto bez noc łobie „knigi” przeczytôł). Przeca żôdyn ze tych Ruskich do kupy ze jejich dyrechtorym żôdnyj ksiónżki tych wywołanych sekretôrzy niy czytôł!!! Poradzicie sie to wystawić. Przeca małowiela a byli by nôs łobuch do heresztu zawarli (a Wiycie, to bół łoziymdziesiónty szczwôrty rok).
Jesce my sie dobrze ze wszyjskimi kamratami niy spamiyntali a sam jak niy prasknie taki gruf (i to ino bez miymieckie radijo), co nasze UB-yjoki zatrzaśli tego ksiyndza Jerzego Popiełuszki. Napoczło sie sznupanie, nuchcynie; jedyn gôdôł to, drugi cosik blank inkszego, a te Ruskie to sie niyskorzij bali i na sznapsa dó nôs niy dali napytać.
Gôdôłech, spóminôłech tego mojigo kamrata, inżiniera (i dolmeczra) Jółzla, kiery poradziół gynał gôdać po miymiecku, anglicku, szpanielsku i po rusku. I jes ci to tak ździebko skuplowane ze inkszóm gyszichtóm, kierô mie ci sie tyż przitrefiyła na targach tela, iże we dôwnyj NRD. Pojechôłech tam ze takimi modziokami na targi do Lipska, kiere sie mianowali „Messe der Meister vom Morgen”. Mieli my tam maluśki sztand, jakiesik tam fizymatynta zbajstlowane bez szkolorzy ze roztomajtych naszych techników i zawodówek. Nó, i prziszli ci kiejsik ku nóm mode dziołchy i karlusy, kiere przikludziyli sie aże ze Hameriki i Kanady. Połoglóndali te nasze „ekszpónaty”, połozprawiali snami ło bele czym i ciyngiym tam do sia cosik gôdali takigo jak: kaskijaskooo. Niy poradziyli my spokopić, ło czym ci łóni tam fandzolóm aże pokôzali nóm na miano naszego werku „Huta Kościuszko”. A, iże to byli tyż modzioki (możno i kiery miôł we familiji Polôka) już blank niy miarkowali fto to bół Kościuszko, ino czytali to po ichniymu, tak jak sie to tam u nich idzie wygôdać. Bo richticznyHamerikón, kiej niy poradzi spokopić fto to bół tyn srogi (nó, możno niy taki srogi, co ważny tyż i dlô Hamerikónów) Tadeusz Kosciuszko bydzie czytôł gynał: kaskijaskoo. I to mi blank klapuje do tych móndroków, kiere mi fest tuplikowali, co jô móm szkryflać po ślónsku, ale tak, coby to Hamerikóny poradziyli czytać. A dyciś Miymce piszóm po ichniymu, Ruske tyż, Szwedy, Greki i inksze nôrody tyż, ino hamerikóńskie Ślónzôki (możno niy wszyjskie, ale pôra angyjberów sie tam spichło), ciyngiym kole naszyj godki bajstlujóm (a i niyftore małupice sam u nôs tyż) i sztyjc sie ciepióm, kiej jô po tym wysztudiyrowanym, fimlowatym fandzolyniu niy kca szkryflać. Nale, styknie tego wynokwianiô, a coby juzaś jakisik łostudy sam niy rozfechtować, wciepna ino jedyn hamerikóński wic.
Wiycie! Jedyn Galicyjok, Krakus wykludziół sie bół, już na blank, do Hameriki. A, iże słepôł jak nôjynty, kôzali mu tam pójńść na „łodwykówka”. Côłkô ta kuracyjô gynał klapła, chyciyła, Krakus już niy tintôł, nó, tóż go ze tego lazarytu wypisali. Łoblyk sie gryfnie i kce wylazować, ale trefiół dochtora, kiery go tam we tyj klinice flyjgowôł i tyn dochtór gôdô:
– Panoczku, panoczku, ale wyście blank przepómnieli, coby sam za ta kuracyjô zabulić!
– Nó, ja, panie dochtorze, nó ja – łodrzykô tyn Galicyjôk. – Ale przecamć jô tela dôwnij słepôł, coby tak na isto, na zicher wszyjsko… zapómnieć!
Sómsiôd, majster pypka po stojóncku srôł…
Kiejsik to cowiekowi (gôdóm łó mie, kiejech miôł dwadzieścia-trzidziyści i pôra lôt) stykło, kiej spôł jakiesik dwie-trzi godziny. Balanga, dziołchy, do dóm, do prykola i za trzi godziny do roboty! Niyskorzij trza bóło ździebko wiyncyj (ta gorzôła jakosik pomaluśku sie ze tyj palicy luftowała). Terôzki juzaś, abo sie nynô dwanôście godzin na dziyń, abo blank cowiek niy poradzi usnóńć, bo ci mu sie ciyngiym we palicy metlajóm bele jake gupoty. I dejcie terôzki pozór! Kiej cowiek miôł pôranôście lôt i niy poradziół nynać, to gawcół we gipsdeka. A tam… a tam na tyj gipsdece choby na jakisik binie, choby kajsik we tyjatrze, pokazôwali ci mu sie roztomajte cudoki. Stykło, co jakisik autok przejechôł a już na gipsdece pokazôwali sie roztomajte stroszki, roztomajte strzigi lebo inksze maszkary. Ździebko tam niyskorzij, to już szło uwidzieć na tyj gipsdece inksze cufale; lecy kedy jakosik baba sie pokôzała… nó, wszyjsko co cowiekowi sie we palicy belóntało. A terôzki? Terôzki to jô ino sztyjc kukóm na ta naszô „Józefka”, kierô ze daleka blynduje (nikiej chnet wszyjskie terôzki kościoły) i gawca kiej jakiesik auto przejedzie. Jes gryfnie, tela co nôjbarzij to ci mie poradzóm wnerwić, poradzóm dopolić te autokowe alarmy. Przeca wszyjskie wiedzóm, co po dziesióntyj na wieczór niy lza larmować, niy możnô zubrować, wiertać we ścianach, klupać po dylinach i take tam takie inksze. Tela, co do sto pierónów, żôdyn niy zakôzôł szkyrtaniô tych alarmów. Pół dwanostyj, moja sztreka jes krótko, ino piyć siyni a sam môsz: „ping-ping” – przijechôł chop, i coby baba jego już sie kapła, iże łón jes, i sie rychtowała…. nó rychtowała ci mu wieczerzô. Piyńć minut i juzaś „ping-ping”, drugi łochyntol sie nazôd do chałpy przikarycół. Juzaś pôra minut i fóncla na côłkô gipsdeka (to u mie); jakisik naprany taksóm ci sie sam do dóm przikarycół. Niy, coby zarôzki zabulół i drab wylôz śnij, niy! Łón – jak to kôżdy naprany chop – jesce musi sie wygôdać, pogôdać sie, musi jesce połozprawiać ło świekrze, ło tym, co mu cheba starô zarôzki prasknie bez łeb kopyścióm. Abo, kieli to śniygo „gieroj”, kiery we tyj chałpie sóm i do imyntu reskiyruje!
Jesce taksa niy łodjechała a sam juzaś inkszô bezkurcyjo titô choby gupiô, bo mu ta taksa zawôdzô. Łodjechała – mie blynduje po gipsdece – tyn istny stôwiô ci ta swoja karyta kole mojij siyni i… drzist dźwiyrzami; za kwilka „ping-ping”, szaltruje alarm we tym starym gracie. Deczko pokój, a sam inkszy jakisik buc, łoszkliwiec podjyżdżô pod jedna siyń dalszij, i tak ze jakiesik piyńć minut gazuje, gazuje, wyrcy tyn motor i wyrcy. Łorôz … zgas, i po kwilce „ping-ping”. Ludzie! Pół nocy: „ping-ping”, „ping-ping”. Jesce tak kole szczwôrtyj na ranym jakisik „nowobogacki”, „biznesmyn”, taki co to fitulityngyszeft łotwar, karycy sie ze – jak to sie terôzki modernie gôdô – „integracyjnyj” wieczerzy, nó i jużciś tyż jesce gôdka na côłki karpyntel ze szoferokym (przeca wszyjskie muszóm miarkować, iże to dupny „biznesmyn” wrôcô sie do dóm ze roboty). To, iże szofera mô na isto pierón szczelić, iże łón sóm jesce niy jes we chałpie, to takigo gorola gówno łobłajzi. Nó, pojechôł – blyndło na gipsdece. Terôzki ino nynać… i juzaś „ping-ping”, anich niy usłyszôł kiej jesce ftoś przijechôł. I tak bez kôżdô noc, ganc egal: pióntek, świóntek czy niydziela. Nale, to niy wszyjsko. Kôżdy przeca ma jakisik tam sómsiadów, prôwda?
Jedyn sómsiôd durch na palcu myje, toplô, glancuje te swoje auto, chocia ino rółz za miesionc kajsik wyjedzie, i to ino kiej jes gryfnô pogoda. Inkszy sómsiôd mô rôd sie dobrze szluknóńć (co jô gôdóm?) mocka wysłepać. Przijndzie kajś ło drugij na ranym, mało-wiela powyrôbiô, ślegnie do prykola, nynô! Inkszy juzaś ciyngiym sóm przi autoku bajstluje. Mô starucnego grata, ale sztyjc bajstluje, choby to bóło jakiesik „Ferrari”. Nale, nôjgorszy jes sómsiôd „złotô rónczka”. Taki poradzi sómsiadóm życie łoszeredzić do imyntu.
Nôjprzodzij rychtuje dyliny. Côłkô chałpa aże bucy łod szlajfmasziny, zyjgi, piyły. Narychtowôł, sprawiół. Niy śleciôł jesce tydziyń, a tyn istny juzaś niy poradzi szczimać, juzaś mô glizdy w rzici i napoczynô bajstlować. Kuchynia mu sie niy zdô. Trza juzaś cosik bajstlować, markiyrować. A sómsiady łod siódmyj (przeca wolno!) za ścianóm suchajóm: majzle, motki, bormasziny – łón kafelki kładzie i musi wszyjsko wyklupać. Śleciôł tydziyn, abo dwa, bo tyn majster jes akuratny, taki majster pyprok po stojóncku srôł. Ludzie przecamć ło dziesióntyj na wieczór już wycióngajóm wszyjskie farfocle, szpónty i inksze frópy z dakli, kiere sie powtykali, coby tego tydniowego larma niy suchać. Nó, jakiesik możno dwa dni spokój. A tyn istny, taki frechowny „majsterdupa” i sroła-bajstlyrz napoczynô juzaś. Ściany mu sie niy zdajóm, trza je łoklupać i blank łod nowa posztrajchować. I zaś napoczynô sie bajzel. Bajzel u niygo a… larmo u nôs, sómsiadów. I… juzaś sómsiady majóm przedzrzistane. Klupanie po ścianach, tómpanie drabinóm po dylinach, baba ciyngiym kible nalywô i wylywô, drugda prasknie kiblym ło zol (wiycie jakie to larmo, kiej taki ajmer śleci na kachle we haźlu, we sroczu?). Szlus, fajrant? Niy, baba sie zawinszowała nowy gysztel, fach na huty we antryju. I juzaś borowanie, klupanie… a wiycie wiela larma poradzi zrobić ta modernô bormaszina ze „widióm”, kieróm sie we starych familokach (a jesce gorzij we tych betóniannych pomiyszkaniach ze srogij platy) – boruje .
I poradziół bych tak jesce dugo wynokwiać, ale spómna możno ino jedyn wicny fal. Taki – jakech skorzij spómniôł – majster pyprok po stojóncku srôł – miôł ci fucha u jednego byamtra. Zrobiół swoji i na łostatku ze gospodôrzym deczko wysłepali. Tyn istny, nadrzistany jak belówa, uzdôł, iże lajstnie sie jesce kwarytka do chałpy. Bóło już festelnie niyskoro, tóż tyż kciôł wlyjź cichym duchym, po kryjóncku do chałpy, tak, coby niy łobudzić swojij staryj. Przed tym swojim familokym wrajziół ta kwarytka do zadnij kabzy galotów, a iże bół naprany w śtyry dupy, przed samóm swojóm chałpóm potknół sie i drzistnół jak dugi. Przi tymu roztrzaskôł ta flaszecka, ta kwarytka, i pokalyczół festelnie swoja rzić. Wlôz po cichuśku rajn do pomiyszkaniô i direkt na palcyskach poszôł do badycimra, coby se zbajstlować facz, coby se ta rzić zabindować a niy pokwawić łobleczyniô prykola. Seblyk galoty, wypnół te swoji zakwawióne półrzitki we stróna zdrzadła, nó i robi te powijadło, tyn łopatrónek. Klyjmuje jedyn floster, drugi… i jesce pôra…. Zatym pokłôd sie po cichuśku do prykola. Wczas ło rozwidnioku jejigo babeczka wrzeskliwóm mordóm cuci go:
– Ty stopieróński giździe! Ty łożarciuchu zapierónowany! Niy dosik, iżeś przikwanckôł sie jutrznióm, ło szaroku, to jesce côłkô sztepdeka jes we kwi!
A jô już na isto, ty giździe stopieróński, blank niy miarkuja, po jakiego dioska prziklyjmowôłeś te wszyjske flôstry na tym… zdrzadle?


c: text/html

text:
Nó, tóż mómy już łod dwióch tydni na isto wiesna. Kiejsik gôdali takô powiarka: „I wiesna by nóm tak niy smakowała, kiejby przodzij zimy niy bóło.” Nale, mielichmy latoś jakosik zima samtukej u nôs? Blank, ale to blank zimy niy bóło. Ku tymu jesce i dyszcza tyż jakosik mało we lutym i marcu bóło, tak, […]
Pozór przi wieśnie…
Kocianki, bagnióntka i ciciki…
Starszyjsze – co jô gôdóm? – te, co sie wczas urodziyli Chorzowioki, to jesce boczóm, spómnóm sie szynk ze bilijardym łod Kosmalinyj na Pudlerskij. Miyszkôł ci tyż tam, antryj w antryj, stary Pilawa u kierego zawdy bóło knap ze złociokóma, a smacysko na gorzôła, abo chocia kufa piwa, miôł zawdy sroge. Prziszôł ci łón kiejsik […]
Wielkonocni czos abo Wielkanoc…
Nó, tóż mómy już dzisiôj te piyrsze świynto Wielkanocy. Wielkanoc, (Pascha, Niydziela Wielkanocnô). Na soborze nicyjskim we 325 roku wyszpekulowali, co ta Niydziela Wielkanocnô bydzie sie zawdy fajrowało we piyrszô niydziela po piyrszyj wiesiynnyj pôłni miesiónczka. Ta skómplikówanô regla jes ci tak po prôwdzie przełożyniym na słónyczny we swoji nôturze kalyndôrz julijański kónkrytnyj daty 14 […]
Śwjyncelnik wjelkanocny
Śwjyncelnik wielkanocy Śwjyncelnik przywandrowŏł do naszej familiji s Pomomje bo tyż stōnd pochodziôł mōj tata,a tam bezmała tradycyjŏ pjeczynia śwjyncelnika je już ponad 700 lŏt.Przepis tyn je ôd moji kuzynki Zale s Połomje u kjerej w dōma pjyk go Remigiusz Rączka u mje w dōma pjecze sie tak samo yno,że niy dowōmy szynki a za […]
Świąteczne spotkanie w Przedszkolu nr 13 w Rybniku
Na zaproszenie Dyrektor Przedszkola nr 13 w Rybniku p.Joanny Cichecki dwie przedstawicielki Koła Gospodyń nr 1 w Jankowicach gościły na uroczystym świątecznym śniadaniu .Panie opowiadały dzieciom o tradycjach związanych ze Świętami Wielkanocnymi a szczególnie o tradycjach związanych z jajkiem . Poniżej parę fotek z tego spotkania oraz wierszyk o jajku wielkanocnym . Jajko Wielkanocne Poszło […]
Palmowo Niydziela latoś…
Nó, tóż mómy już chnet półowa kwiytnia, tego szykownistego wiesiynnygo miesiónca we kierym latoś trefi sie nóm i Wielkanoc, i wiela, wiela uciychy, i to niy ino skuli tego, iżechmy mieli przi napoczniyńciu wicny, szpasowny „prima aprilis”. Ale, dzisiôj jes tyż ci gryfnisty fajer. Dzisiôj mómy Palmowô Niydziela. Chocia samtukej u nôs, to barzij sie […]
Móndro gyszichta….
Nó, tóż terôzki możno blank ze inkszyj faski (jak gôdôł Pón Jezusek we Kanie Galilyjskij)! Kiejsik bez noc jechali we jednym cugowym kupyju, cudze dlô sia: blank niy stary chop i szwarnô babeczka. Zapoznali sie, pôra minutek połozprawiali i widać bóło, iże tyn sztramski chop festnie spodobôł sie tyj babeczce. Babeczka deczko pomedikowała i na […]
A mie sie ckni za kómunóm…
Miôłech już dzisiôj blank nic niy szkryflać, alech sie niymożebnie rozkokociół! Ja, rozgzukołech sie i tela!! Taki ci listecek prziszôł niydôwno ku mie. „Musza ździebko łotuchnóńć. Wyboczcież mi fyjlery i powszychny mónd, ale móm to w rzici. Niech to wszyjsko pierón szczeli, diosecki dr Oetker. Nó, i cóż ci mie to tyż potytlało, coby sie […]
Promocja Antologii „Lustro wody błękitem słowa”
Promocja twórców Antologii” Lustro wody błękitem słowa” skupionych wokół Koła Poetów „Wena” działającego w Klubie Miejskiego Ośrodka Kultury Rebus która odbyła się 1 kwietnia br przy współudziale Miejskiej Biblioteki Publicznej w Żorach .Poniżej kilka fotek z tego wydarzenia Regina Sobik
Łozprôwka podug Leona Wyrwicza….
Tyż ło łogniu, poduk jednygo ze nôjbarzij wywołanych szałszpilerów i kabaryciôrzy krakowskich Leona Wyrwicza ( Leona Haraschina 1885-1951r). Ludzie! Ludzie! Ludzie!… Ludzieee! Pôli sie! Nó, prôwdóm… pôli sie… nó i cóż sie tak gupio chichrôcie? Tam ci sie pôli! Nó, co sie chichrôsz kasprze jedyn z drugim? Pôli sie! Gôdóm wóm! Niy filuj tak, niy […]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
„Ojcze nasz” keryś jest w niebie I my kedyś przidymy do Ciebie Ale do tego czasu Niy rob nom sam „marasu” Autor : Roman Labiak
Ojcze nasz
Na Wilijo!
Na Wilijo! We Wilijo przepadzity gość Przi jedzyniu łyknoł ość W gardzieli ość siedzi Gość – tym sie biedzi Że bez jedzynio schudnie na kość. * Na Wilijo, miała baba zabić ryba! Mie sie zdowo karpia chyba Coby boło gdyby? Na Wilijo niy boło ryby Wszyscy czekajom – a baba durś gdyba. Autor : Roman […]
Łoni!
Łoni! Kleruje łonymu – łona Łon mo w gorku kartoflona Łon, stoł sie blady Łona, łobiecała mu rolady Tuplikuja: łona, to boła łod tego żona. * Dzisioj z rana modo frela Poszła szukać pewno sztela Fest pijano wczoraj boła Szlipry swoje tam stracioła Pewno uciechy – miała tam wiela. * Znołech tak spokojnego karlusa Kerego […]
Ło przoniu!
Ło przoniu! Zaszeptał na ławce pannie na uszko Dlaczego, smutne twoje serduszko Miała życzenia Nie do spełnienia Chciała by w parku postawił jej łóżko. * Bo nawet męszczyzny serce Żałośnie puka w rozterce Nikt nie doradzi Gdy miła cię zdradzi Chyba, że inna pokocha cię wielce. * Gdybyś nie zdradziła, moja miła Może żoną moją […]
Ło Rudzie!
Ło Rudzie! Pewiyn hajer ze Halymby We Barborka wybioł zymby Fest popijoł Fest wywijoł Dzisioj, już niy wsadzi nic do gymby. * U jednego grubego na Ślonski Rudzie Śleciały galoty i wisiały na udzie Tryjgry niy strzymały Baby to widziały Teroz z gołym dupskym – dali niy pódzie. * Jedyn chachor z Familoka Pioł, wyrobioł […]
Ło Chorzowie!
Ło Chorzowie! Bo jo jes chop z Chorzowa Yno do boznow mom gowa Gupoty robia Pierdoły szkrobia Ciongym w doma, ło tym jest mowa. * Pewno frelka z miasta Chorzowa Do miłostek, boła zowdy gotowa Przijmowała panów Z różnych stanów Teroz to gdowa – pani doktorowa. * W chorzowskim parku w naszy „Dolinie” Jeździ kolyjka […]
Limeryki
Jedyn babsztyl kajś na Rudzie Yno myśli ło łostudzie Haje i klachy robi Zowdy kajsik coś nazgobi A możno by jom wysiudać, godajom już ludzie. * „Ślonski wandrus z familoka” W kerym boło coś ze ćmoka Wandrować chcioł Ale sie boł Coby nie godali, że dostoł ptoka. * Cołkiym “prosto” baba z Chorzowa Boła cnotom, […]
Zowiść!
Zowiść! Zefek sztyjc gyszefty robi Kożdy mu sie dziwo Niy posiedzi z żodnym w szynku Niy wypije piwo Już łod downa mu godajom Coby doł sie pozor Bo go babska pokazujom I bierom na łozor Inksi mu zowiszczom Auta i chałupy Dyć, se ciongym popijajom W szynku grzejom dupy. Autor : Roman Labiak
Zaharowany Bercik!
Zaharowany Bercik! Bercik to robotno skora Mo roboty ciongym fora Jego baba sie niy tropi We chałupie nic niy robi Nic niy robi w pryku gnije Żre torciki – kafyj pije Kiej na grubie Bercik gnypi W telewitor baba ślypi No a cery tak jak matka Z łojcym majom srogo gratka Niy skludzajom bajzel robiom […]
Zaradny!
Zaradny! Chciała baba dałerwele Beztóż do golaca mele Przedtym chopa ustawioła Że niy bydzie dziś warzoła Chop tyż pichcić musi umieć Na warzyniu sie rozumieć Zrobisz chopie sie wodzionka I smacznego życzy żonka Chopa downo krupniok kusi Tyn dziepiyro prziwlyc musi Kupioł żymły i krupnioki I do tego dwa żymloki Kista piwa trzi cyjntelki Bo […]


text:
Pyndzyjo Łoj pyndzyjo moja kochano Prziłaź gibko, boś łoczekiwano Zarobioł żech sie na ciebie A możno i plac – fajny we niebie. Autor : Roman Labiak
Pyndzyjo
Ojcze nasz
„Ojcze nasz” keryś jest w niebie I my kedyś przidymy do Ciebie Ale do tego czasu Niy rob nom sam „marasu” Autor : Roman Labiak
Na Wilijo!
Na Wilijo! We Wilijo przepadzity gość Przi jedzyniu łyknoł ość W gardzieli ość siedzi Gość – tym sie biedzi Że bez jedzynio schudnie na kość. * Na Wilijo, miała baba zabić ryba! Mie sie zdowo karpia chyba Coby boło gdyby? Na Wilijo niy boło ryby Wszyscy czekajom – a baba durś gdyba. Autor : Roman […]
Łoni!
Łoni! Kleruje łonymu – łona Łon mo w gorku kartoflona Łon, stoł sie blady Łona, łobiecała mu rolady Tuplikuja: łona, to boła łod tego żona. * Dzisioj z rana modo frela Poszła szukać pewno sztela Fest pijano wczoraj boła Szlipry swoje tam stracioła Pewno uciechy – miała tam wiela. * Znołech tak spokojnego karlusa Kerego […]
Ło przoniu!
Ło przoniu! Zaszeptał na ławce pannie na uszko Dlaczego, smutne twoje serduszko Miała życzenia Nie do spełnienia Chciała by w parku postawił jej łóżko. * Bo nawet męszczyzny serce Żałośnie puka w rozterce Nikt nie doradzi Gdy miła cię zdradzi Chyba, że inna pokocha cię wielce. * Gdybyś nie zdradziła, moja miła Może żoną moją […]
Ło Rudzie!
Ło Rudzie! Pewiyn hajer ze Halymby We Barborka wybioł zymby Fest popijoł Fest wywijoł Dzisioj, już niy wsadzi nic do gymby. * U jednego grubego na Ślonski Rudzie Śleciały galoty i wisiały na udzie Tryjgry niy strzymały Baby to widziały Teroz z gołym dupskym – dali niy pódzie. * Jedyn chachor z Familoka Pioł, wyrobioł […]
Ło Chorzowie!
Ło Chorzowie! Bo jo jes chop z Chorzowa Yno do boznow mom gowa Gupoty robia Pierdoły szkrobia Ciongym w doma, ło tym jest mowa. * Pewno frelka z miasta Chorzowa Do miłostek, boła zowdy gotowa Przijmowała panów Z różnych stanów Teroz to gdowa – pani doktorowa. * W chorzowskim parku w naszy „Dolinie” Jeździ kolyjka […]
Limeryki
Jedyn babsztyl kajś na Rudzie Yno myśli ło łostudzie Haje i klachy robi Zowdy kajsik coś nazgobi A możno by jom wysiudać, godajom już ludzie. * „Ślonski wandrus z familoka” W kerym boło coś ze ćmoka Wandrować chcioł Ale sie boł Coby nie godali, że dostoł ptoka. * Cołkiym “prosto” baba z Chorzowa Boła cnotom, […]
Zowiść!
Zowiść! Zefek sztyjc gyszefty robi Kożdy mu sie dziwo Niy posiedzi z żodnym w szynku Niy wypije piwo Już łod downa mu godajom Coby doł sie pozor Bo go babska pokazujom I bierom na łozor Inksi mu zowiszczom Auta i chałupy Dyć, se ciongym popijajom W szynku grzejom dupy. Autor : Roman Labiak
Zaharowany Bercik!
Zaharowany Bercik! Bercik to robotno skora Mo roboty ciongym fora Jego baba sie niy tropi We chałupie nic niy robi Nic niy robi w pryku gnije Żre torciki – kafyj pije Kiej na grubie Bercik gnypi W telewitor baba ślypi No a cery tak jak matka Z łojcym majom srogo gratka Niy skludzajom bajzel robiom […]


text:
Mapa kodów pocztowych Niemyje StareMiejscowość: Niemyje Stare
Gmina: Rudka
Powiat: bielski
Województwo: podlaskie
Kod pocztowy: 17-123
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Dąbrowa Górnicza kody pocztowe, Terespol kod pocztowy, Tynkarska 107 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 108 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 109 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 110 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 111 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 112 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 113 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 114 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 115 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 116 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 117 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 118 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 119 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 120 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 121 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 122 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 123 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 124 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 125 Warszawa kod pocztowy, Tynkarska 126 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 1 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 2 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 3 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 4 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 5 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 6 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 7 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 8 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 9 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 10 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 11 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 12 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 13 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 14 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 15 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 16 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 17 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 18 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 19 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 20 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 21 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 22 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 23 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 24 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 25 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 26 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 27 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 28 Warszawa kod pocztowy, Wojnicka 29 Warszawa kod pocztowy
Mapa strony


text:
Wiosna idzie Na gałonzkach kocianki podnoszom głowki do słonka na łonkach i w lasach słyszeć nieśmiałe śpiywani skowronka Ziymia wyciongo ramiona do ciepłych marcowych promiyni czeko żeby ji popszoć nim trowa sie zazielyni A kiedy szczebit ptoszkow do życio poranek zbudzioł boczoń do gniozda na stromie swoja żoneczka przikludzioł Wiosna idzie ,budzi sie życi Regina […]
Wiosna idzie
SMUTNE WIDOKI WE PROMYKU SŁOJNCA
SMUTNE WIDOKI WE PROMYKU SŁOJNCA Łoch jak tyn promyk, tyn promyk słojnca, We smutku rozjaśnio naszo Ziymjo Ślonsko. Te wszystki bergi tu łusypane, No i te doły wodom zalone. Tyż i te Gruby, kere nom pozawjyrali, I to czego już niy ma, bo na złom to dali. Kuminy, Wieże Szybowe, to już siy wali, A […]
Wiesna, ptôki i stary knaker – audio
Wiesna, ptôki i stary knaker…
Nó, tóż mómy już za piyńć dni wiesna, i fajrant ze zimóm. Ale, eźli to latoś na isto bóła zima? Szłoby sam mocka ło tych wszyjskich pogodowych falach gôdać, ino po jakiego dioska? Wszyjskie sam u nôs na Ślónsku ta zima jakosik przetrzimali (chocia, tak po prowdzie to niy bóło co przetrzimać) a terôzki ludzie […]
Ku wjośnie
Ku wjośnie – szpaska
Robotno Wiosna
Jeszcze Zima śniegym fujo, a mrōz fest nos w lica szczypie I choć słōnko nic niy grzeje, to przi lesie pod nasypym… Budzōm sie biołe śniygotki, pod liściym z łōńskigo roku Bo poczuły, że już Wiosna chnet sie zacznie tego roku Nō i prziszła. Zima żegno, a tyj trocha dziecek szkoda W kōńcu wziyna śniyg, […]
Szukanie Wiosny
Szukanie Wiosny Festelnie zmarznióne cimple Wadzióły sie na wielkim brzimie Jedyn swiyrgoli – wiosna chnet przidzie Inny zaś – zima jeszcze fest trzimie Godały, skokały i uradzióły Że pudóm poszukać wiosny Jedyn ś nich padoł – Jak jóm znojdziecie To mi na szłapce kaktus wyrośnie I rozfurgnóły sie wszyske ptoki, Wiosny, poszukać leciały Przi stawie, […]
ZEFEK Z FRYNCITY
ZEFEK Z FRYNCITY Dwie rzeczy dlo Zefka nojważniyjsze były, za kere dołby pochlastać sie żyły! Piyrszo to gołymbie, co erbnół po łojcu i piwo, bo piół już w niymowlyncym kojcu! Pół dnia przesiadywoł w szynku na Rasiku, druge pół w łogródku, w swoim gołymbniku. Gołymbi bezmała, tam ze setka było, dyć richtich z dwadzieścia […]
Kasztōn
Kasztōn Kwitnie majym Kej matura Podzim rajym Ryżych fura Sztyjc we liściach sie kulajōm Chowanego z bajtlym grajōm Barbara Politaj
Już idzie
Już idzie Wjosna idzie pomalutku zaro bydzie już cieplutko Dyć nieskoro sam terfiła Zajś sie kajś zabamōnciła Urszula Oślislok


text:
Stary Nowgorodski dialekt (rusojski: ДpeBHeHoBropoдckий диaлekT) mjenjujo se słowjański dialekt, kótaryž jo na rěcnych pomnikach z brjazoweje škóry wužywał, kótarež su se w Nowgorodskem regionje Rusojskeje nadejšli. Dialekt jo se až do 15. lětstotka w Nowgorodskej federalnej republice wužywał. Zapśimjeśe stwórił jo Andrej Zaliznjak. Staronowgorodski dialekt wótchyla se we wjele pozicijach wót starorušćiny. W dokumentach wužywana rěc ma wjele znamjenjow, kótarež njejsu typiske za druge pódzajtšnosłowjańske dialekty (a teke howacej za druge słowjańske rěcy).
Stary Nowgorodski jo se pó dobyśu Nowgoroda pśez Moskowitow w lěśe 1478 zgubił. Někotare narěcne wósebnosći pak se hyšći dłujko na Nowgorodskem teritoriju su źaržali (cokanje, pismik яTb (ѣ) město ы w genitiwje sg. a-zdonkow atd.).
Rěcne pśiznamjenjaBearbeiten
Staronowgorodski dialekt wuznamjenijo se mjaz drugim pśez slědujuce rěcne wósebnosći:
- Modus relativus, kótaryž eksistěrujo howacej jano w krotkozajtšnej kupce pódpołdnjosłowjańskich rěcow.
Morfologiske pśiznamjenja
- nominatiw singular o-zdonkow ma kóńcowku -e (město starorusojskego -ъ), na pś. brate "bratš" (pśir. rusojski бpaT (brat)), ИBaHe (rusojski: 'ИBaH', pśir. starorusojski ИBaHъ), cTape "stary" (rusojski: 'cTapый', pśirownaj starorusojski cTapъ), keTo "chto" (rusojski: 'kTo', pśirownaj starorusojski k-ъ-To);
- genitiw singular a-deklinacije jo měł kóńcowku -ѣ město starorusojskego -ы (y жeHѣ město rusojskeje formy y жeHы "pla žony").
- Pódawanje směra z pomocu datiwa bźez prepozicije, na pś. idi Pliskovu "źi do Pskowa".
Fonologiske pśiznamjenja
- njepśewjeźona druga palatalizacija, kótaraž jo howacej pśiznamje wšyknych słowjańskich rěcow, (w zdonkach — kѣлe 'ceły' (pśir. rusojski цeлый, starorusojski: цѣлъ), xѣдe 'šery' (pśir. rusojski ceдoй, starorusojski: cѣдъ), pśed kóńcowkami — na pś. datiw sg. rěkě "(k) rěce" (pśir. rusojski (k) peke), Horѣ "noze" (pśir. rusojski Hore, starorusojski: Hoзѣ), pykѣ "ruce" (pśir. rusojski pyke, starorusojski: pyцѣ) atd.);
- zdźaržanje protosłowjańskego *kv, *gv (kaž w pódwjacornosłowjańskich rěcach). Toś tej kupce njejstej pótakem pśed prědnymi wokalami do cv resp. zv pśejšłej. Na pś. květ "barwa", rBѣздa [gvězda] "gwězda" (pśirownaj rusojski цBeT [cvet], зBeздa [zvezda], starorusojski: зBѣздa);
- źělne njepśewjeźenje tśeśeje palatalizacije /x/, na pś. vbx- "wš-" (w słowach kaž wšo, wšykno, wše), pśirownaj Bc- w modernej rušćinje a starorusojske Bbc);
- Wótpóranje fonologiskego rozdźěla mjaz c a č, na pś. Hoцb "noc" (pśirownaj starorusojske Hoчb).
- Změna *tl a *dl na kл, rл, na pś. kлeщb (rusojski: 'лeщ'), пpиBerлe (rusojski: 'пpиBëл', pśirownaj starorusojski пpиBeлъ). W rušćinje stej se kupce, kaž pokazuju górne pśikłady, howacej na l zjadnoriłej. Pódobne wuwiśe kaž w Starem Nowgorodskem dialekśe eksistěrujo w dolnoserbskich dialektach: tłušty > kłusty, pśir. teke górnoserbske klama pla tlama.
PśikładaBearbeiten
Kriminalny pad: Nowgorodne wopismo na brjazowej škórje, c. 109Bearbeiten
(Mjaz kóńcom 11. lětstotka a lětom 1110, wuryte w 1954)
Originalny tekst (z pśidatnymi proznymi znamjenjami mjazy słowami)Bearbeiten
PśełožkBearbeiten
'Pismo (wót) Žiznomira (k) Mikuli: Sy w Pskowje njewólnicu kupił, a za to jo mě Kněni (za)jała. [Nejskerjej jo była wóna njewólnicu spóznała ako jadnu, kótaraž jo była se jej kšadnuła a Žiznoměr jo někak do teje wěcy spleśony, snaź ako swójźbny Mikule abo jogo wikowański partner.] Ale pótom jo družyna (swójźba, žona) za mnjo rukowała. A něnto pósćel tomu mužoju [wót kótaregož sy njewólnicu kupił] list, až ma (dalšu) njewólnicu. [Toś ta druga njewólnica by se musała pśepódaś kněni za cas, w kótaremž by rubjona njewólnica ako "corpus delicti" trěbna była, tak dłujko ako njejo wujasnjone, chto jo był paduch.] A com, ako som konja kupił a kněžojskego muža na njogo sadnuł, k napśeśiwostajenju pśiś. A ty, jolic hyšći njejsy pjenjeze wzeł, njewzej nic wót njogo [wót wikowarja njewólnikow, howacej mógł se plan mimo kuliś.].'
Pśepšosenje: Nowgorodne wopismo na brjazowej škórje c. 497Bearbeiten
(mjazy 1340 a 1380; wuryte w 1972)
Originalny tekst (z pśidatnymi proznymi znamjenjami mjazy słowami)Bearbeiten
PśełožkBearbeiten
Póstrow wót Gawrile Posenje k mójomu swakoju, kmótšoju Grigori a k mójej sotše Ulita. Jolic wej tola k mójej radosći stej do města jěłej, a stej naše słowo (abo naše rozgrono?) njezabydnułej. Daś Bog wam radosć da. My wšykne njezabydnjomy waše słowo (abo waše rozgrono?).
StawiznyBearbeiten
Stary Nowgorodski dialekt wěcej jo njewužywał pó dobyśu Nowgoroda pśez Moskowitow w lěśe 1478. (Pśi tom su někotare wósebnosći južo jěsnjej zgubili. Na pśikład jo gustosć wužyśa kóńcowki -e wóteběrał, pśi nominatiwje muskego genusa.).
Někotare narěcne wósebnosći pak se hyšći dłujko w pódpołnocnej rusojskej narěcy su źaržali (cokanje, pismik яTb (ѣ) město ы w genitiwje atd.).
Znate su pśedewšym wopisma na brjazowych škórach (rusojski: бepecTяHыe rpaMoTы), kótarež su zwětšego w cystej narěcy napisane a jano wótergi jawi se naddialektalny wliw a wótbłyšć cerkwinosłowjańskich normow, a wopisma na drjewjanych "cylindriskich zamkach" měchow běricow[5]. Někotare stare Nowgorodske dialektizmy se su teke do śišćanych rěcnych pomnikow dostali. Pomocne pśi rekonstrukciji narěcy jo był źiwanje a pśeslěźenje nacasnych pódpołnocnorusojskich narěcow k pśirownowanju.
NožkiBearbeiten
- ↑ Swójske mě njejo znate
- ↑ Wó wopismje na rusojskej stronje (rus.)
- ↑ Informacije wó teksće 109 z rusojskim pśełožkom (rus.)
- ↑ Informacija wó teksće 497 z rusojskim pśełožkom (rus.)
- ↑ ЯHиH B. Л.: Oчepkи иcTopии cpeдHeBekoBoro HoBropoдa. 2008.
- ↑ ЗaлизHяk A. A.: ДpeBHeHoBropoдckий диaлekT. 2004.
ŽrědłaBearbeiten
Wědomnostna literatura wó Starem Nowgorodskem dialekśe eksistěrujo dotal jano w Rušćinje:
- A. A. ЗaлизHяk. ДpeBHeHoBropoдckий диaлekT. M., 1995 (2-e изд., M., 2004).
- Janin, Walentin Lawrentjevič. Я пocлaл Teбe бepecTy... (Ja poslal tebe berestu...) ("Ja sym tebje wopismo na brjazowej škórje pósłał ...") 3. nakł, z dosłowom wót A.A. Zaliznyak. Moskwa 1998.
- ДpeBHepycckиe бepecTяHыe rpaMoTы Bok wó wopismach na brjazowej škórje


text:
PRIMA APRILIS Francik mo dzisioj na drugo zmiana, bezto niy wadzi mu dyszcz na dworze. Niy zeszterujóm go dzisioj z rana, tóż dłużyj w łóżku poleżeć może. A tukej Wili klupie we dźwiyrze i łod samego proga jamruje: „…ty sie tu wylegujesz we wyrze, a złodziyj działek ci łopyndzluje!” „Przi fórtce wisi urżniónto kotka, w […]
PRIMA – APRILIS
REFLEKSJA Z OKAZJI DNIA POEZJI (21.03.)
REFLEKSJA Z OKAZJI DNIA POEZJI Wszystko co dotąd napisałem, raz jeszcze dzisiaj przeczytałem i myślę czy moje rymowanie, poezją może być nazwane? Uświadomiłem sobie, niestety, jak bardzo daleko mi do poety. Poeta to ktoś kto ma ”dar Boży”, a ja ledwo umiem rym ułożyć! Po co więc piszę, pomyślałem i zaraz sobie odpowiedziałem: jeśli przyjemność […]
KONCERT JANKIELA
KÓNCERT JANKIELA Bóło cymbalistów wielu, ale żodyn s nich niy śmioł zagrać przi Jankielu! (Jankiel, bez cołko zima, kajsik sie dekowoł, teroz, ze sztabym wojska, nogle prziwandrowoł). Wszyscy ło tym wiedzóm, że na tym insztrumyncie, żodyn mu niy poradzi, w grajfce czy w talyncie! Proszóm coby zagroł, już mu smyczóm cymbały: Żyd sie wymiguje, że […]
ZAPUSTY – abo Tusty sztwortek
ZAPUSTY – abo tusty sztwortek Jedyn, jedyny dziyń taki mómy, w kerym łobżarstwo jest dozwolóne! W tym dniu kreplami sie łobżyrómy, bo łobyczajym to uświyncóne. Ruby czy chudy, mody czy stary, a nawet ci, co dieta czimajóm, w jedzyniu krepli niy majóm miary i diety wcale niy przestrzegajóm! Godajóm na niego – sztwortek tusty, inksi […]
NOJWAŻNIYJSZO
NOJWAŻNIYJSZO Tyś jes cołkim mojim życiym, dychym mojim, serca biciem, mym schróniyniym, móm podporóm, ucieczkóm przed nocnóm moróm! Mojóm wynóm, mym natchniyniym, tyś jes mojim przeznaczyniym! Czy we zdrowiu, czy w chorobie, dycki byda stoł przi Tobie! Boś jes dlo mnie nojważniejszo! Fest Ci przaja, nojmilejszo! Autor: Bernard Śmigała
KLACHULE Z GODULE
KLACHULE Z GODULE Ryjza już schrónio w kuchni klamoty, łobiod już prawie mo uwarzóny, Józek zarozki przidzie z roboty, jak dycki głodny i narobióny. Klózki do wody powciepowała, komport ze wisni wyloła z krałzy i na sóm koniec sie skapowała, że i zabrakło mónki do zółzy! Cołko na nudle spotrzebowała, nic niy łostało, ani na […]
MODERNE MIANA
MODERNE MIANA Eli wos tyż nerwujóm i tak jak mie – szterujóm, miana dziecek, co teroz sóm w modzie? Te Alany,Patryki, Angeliki,Jessiki… Wiyncyj u nos ich, niż na Zachodzie! Przikładowo, w niydziela – krzcinów było niywiela – możno sztyry, czy piyńć – niy pamiyntóm. Dyć same cudze miana: Sara,Daria,Dajana… Fto z wos słyszoł, że jes […]
ÓMA ANA
ÓMA ANA (skrócóno wersjo Sagi rodzinnyj) Przeminół dziewiytnosty, prziszół wiek nowy, jak s podrybnickij wioski Gogołowy, mój ópa Ludwik przijechoł w te stróny, by sie chycić roboty i poszukać żóny… Robota znod drapko, na dole, na grubie, dyć musioł na razie zapómnieć ło ślubie. W ańcli na Krajcówie bardzo mu sie ckniyło, na porzóndno dziołcha […]
WALYNTYNKOWY GYSZYNK
WALYNTYNKOWY GYSZYNK Niy poradza godać, jak inksi godajóm, swojim żónkóm co dziyń, jak fest im przajóm. Choć tego niy godóm, to wiysz, nojmilejszo, że Ty w mojim życiu, jest żeś nojważniyjszo! Możno piwo bardzij troszyczka gelduje, wiysz przeca, jak bardzo mi „Tyskie” smakuje! Ło gołymbiach niy spómna, przeca wiysz sama, żech do tyj gowiedzi, jak […]
KÓNIEC ŚWIATA?
KÓNIEC ŚWIATA? Cołki świat żyje we sztresie, co tyn nowy rok prziniesie? Czy Ojropa sie uzdrowi, abo kryzys nos udowi? Wszyscy przyndóm coroz ciyni, eli sie na lepsze zmiyni? Już ze Meksyku Majowie, zbelóntalili nóm we gowie i na grudziyń przewidzieli, że to wszystko – pierón szczeli! Wszyndzie pomp normy przekroczo, polski złotek – durś […]


text:
Jedź pomali !! Jedzie chłopek drōgōm Kjerownicōm krynci Trocha sie zapōmniŏł Cyknyli mu zdjynci Niy twało to wjela Jak mu brif posłali Co tam napisane ? Posłuchejcie dali Ôtwjyrŏ koperta Czytŏ znerwowany A tam – jego zdjynci I szrofa-mandat pisany Punkty mu wlepili ! Bo za wartko jechŏł ! A ôn ô tym przeca Wcale […]
Jedź pomali !!
List do małego dzieciątka
List do małego dzieciątka Niech w dzień Twych narodzin mój Jezu malutki odejdą od dzieci kłopoty i smutki Niech w naszej rodzinie na zawsze zagości zgoda pojednanie i uśmiech radości By na stole była zawsze kromka chleba i błogosławieństwo Pana Boga z nieba By mama i siostra zawsze zdrowe były kłopoty z pieniędzmi wreszcie się […]
BRIF DO PONBÓCZKA
BRIF DO PONBÓCZKA Pisza jo do Ciebie PONBÓCZKU kochany Brif mój choć lichutki to łod serca dany Pozdrowiom Cie piyknie we kożdy dzionek Slysza jo Twój głos kej śpiywo szkowronek Dej mi znać PONBÓCZKU jako tam jest w niebie Eli moje bliske siedzom już u Ciebie Eli moja mama i łojciec kochany Przyszli i łotwarli […]
Brif do Świynty Barbary – 04. 12 .2010
Brif do Świynty Barbary – 04. 12 .2010 Świynto Barbaro szkryflom brif do Ciebie Wejrzyj na Bergmónów tam w tym wielkim niebie Na ciynżko robota , na grubie na dole Na te nasze życie , na ziemskim padole Wspomóż nas we wierze , w serca wlyj radości By była w nos siyła , mocka wytrwałości […]


text:
Niy kciôłech popsować Wóm piyrszego miesiónca po Nowym Roku, tyż blank nie kciôłech wlazować we charbołach we Wasze noworóczne łobiycki, i beztóż dziepiyro dzisiôj kciôłbych połozprawiać ło takim kôżdyrócznym cufalu, ło kôżdyrócznych łobiyckach chnet wszyjskich ludzi. Medikujesz, zastanôwiôsz sie chopie (babo), coby sam łosmolić, na co by sie wypnóńć we tym nowym roku? Niy byda […]
Ze łobiycków psinco…
Abo fasziing, abo balanga – audio
Abo faszing, abo balanga
Suchejcie ino! Faszing, to faszing i tela. Napocznół nóm sie zarôzki po Godach i terôzki niy łostało nic ino brać sie za hałdamasze i inksze bómse. A jô tyż ci sam dzisiôj poberóm ździebko ło tych czasach kiejech rôd, w te pyndy deptôł na te wszyjskie roztomajte muzyki, na roztomajte tańcowaczki i… to niy zawdy […]
Mecyje ze familijóm…
Nó ale… Cosik mi sie zdo, iże to już możno tyż łozprawiôł a możno i niy. Gynał niy bocza, boch już deczko zwiykowany i ta diosecko ci sklerółza tyż mie już na isto zdrapióła. Miołech ci kiejsik jedzinego takigo kamrata, kiery ci sie tak szpasownie, a możno ino fest dziwocznie mianowôł : Eustachy, Józefat Drzistoń. […]
Łod Zilwestra do Trzech Króli
A mie sie sam terôzki spómniało (dopytowali sie ło to moje niyftore suchôcze) jak ci to tyż kiejsik, dôwno tymu nazôd, bóło symnóm po zilwestrowym masknbalu. Boczycie to jesce, ja? Nó, tóż posuchejcie jesce rółz! Jezderkusie! Pieróna kandego! Co to sie richtik dzieje? Pomaluśku, pomaluśku … nôjprzodzij jedyn ślyp, ale niy tak wartko, bo cosik […]
Fajfka, gryfno fajfka…
Wiycie, mockach już sam pisôł ło roztomajtych uciychach dlô ludzi, ło gorzôle (i za to mie spierónióła moja Dyrechtorka), ło piwie, ło chlebie, ło kartoflach i wieluch jesce inkszych zachach. I terôzki prziszołech na te idy, coby samtukej połozprawiać deczko ło fajfkach. Ja, ło fajfkach, bo przecamć ludzie tak możno zwiykowane jak jô, boczóm jesce […]


text:
Świonteczno noc Przikryto biołym puchym śniega po ciynżkim dniu ziymia zasnyła, na ciymnym niebie kajś śród gwiozdek ta Betlejymsko zaświyciła. W koncie chojinka światłym mrugo, skrzipi i trzeszczy mroz na dworze, świonteczno noc radościom blysko, Bydź pochwalony malućki Boże. Znikły kajś utropy i bole, topiom sie serca jak lod twarde, to miłoś przeca jich złonczyła […]
Świonteczno noc
Zakludź mje do Betlejym
Zakludź mje do Betlejym Gwiozdeczko Betlejymsko co na wysokim niebie, świycisz jak słonko złote tak żech czakoł na ciebie. Zakludź mje do Betlejym, tam kaj stajnia ubogo, kaj na sianeczku ślimto dziecina fest mi drogo. Mamulka jom piastuje, i do serduszka tuli, – no spij moji dziyciontko luli malućki luli. Noc Ci koloynda zaśpiywo, żeby […]
Zakochana w śląskiej ziemi
-Zakochana w śląskiej ziemi- po takim tytułem ukazał się wywiad z Marią Kostrzewa w NowinachRybnickich
Dzieciontko – wspomnienia
DZIECIONTKO Juzas prziszol taki czas, ze czlowieka nachodzom wspomniynia. Wspomniynia z dziecinstwa, jak przichodziolo do nos Dzieciontko. Pamiyntom, ze dycki czekalach niyciyrpliwie, kedy te Dziyciontko przidzie, liczolach dni, a potym godziny do strojynia krizbauma. Krizbaum strojyli my dycki we wilijo rano we dwojka: moj bracik Pyjter i jo. Nasza Mama w tym czasie rychtowala w […]
MALUĆKE SERDUSZKA
MALUĆKE SERDUSZKA Już grudniowe Świynta, Jezusek sie rodzi, idōm Go nawiedzić i starzi i modzi. Hej, nōm czas już sie weselić! Gwiozdeczka na niebie, pokazuje kerōm drōgōm nojbliży do Ciebie. Idōm do kościoła Franek i Maryjka ôglōndać Jezuska i Jego betlyjka. Hej… Dzieciōntko tam czeko na bajtliki grzeczne, bo yno z grzecznymi czuje sie bezpieczne. […]
Wilijo
Wilijo Betlejymsko gwoizdka blysknyła na niebie mroz szyby łozdobioł jak artysta malyrz chojinka czaruje bajtle geszynkami na wyndrowca czako stołek pusty talyrz Na świontecznym stole serwet sie bieleje moczka i makowka i ryba smażono łopłatek tyż czako żeby go połomać a nasza mamulka piyknie łobleczyno Zaszczekoł przi budzie Burek łod somsiada łobudzioł w kolybce bajtla […]
Śwjynto noc
Śwjynto noc Noc sie już zrobiła Gwjozdeczki blyskajóm Jozef i Maryja W Betlejym mjyjsca szukajóm Wszyndzi je ciasnota Do nich mjyjsca ni ma Co terozki pocznóm Jak już noc i cima Kajś tam kole mjasta Szopka uwidzieli Chocioż je niechersko Łodpoczynek bydóm mjeli Nie twało to wjela Aniół łoznajmuje Że Pónbóczek s nieba Na śwjat […]
Winszowani
Śwjynto noc
Rodzi sie dziecina
Rodzi sie dziecina Rodzi Bożo sie dziecina Mamuliczka hulo syna W betlyjymce ,we żłóbeczku Przykryła go na sianeczku Jezusiczek malutyńki Na śwjat przyszoł golusiynki Ni mo cieplutkij izbetki Ani w kolybce sztebdeczki Baranki go łogrzywajóm Wół i łosioł pomogajóm Wachujóm Jozef i Maryja I cołko bosko familijo Na niebje gwjozdy blyskajóm Pastuszki sie dziwowajóm Co […]


text:
Wiycie, kiejech miôł tak wele dwadziyścia, trzidziyści lót myślôłech se, iże kipna blank modo, możno we jakimsik niyszczysnym cufalu autokowym, we autoónfalu podanie, jak tyn hamerikóński szauszpiler James Dean i skróny tego byda niyśmiyrtylny. Na łostatek lôt szejśćdziesióntyn napoczli przeca ci u nôs robić fiaty 125, a we latach siedymdziesióntych fiaty 126. Ale dyć tyż z czasym zrobiółech sie jednakowóż deczko za stary, coby umrzić za modu, a tyż niy szafnółech nic takigo, coby mi to garantjyrówało niyśmiyrtylność, tóż tyż ło wszyjskim przepómniôłech. Do łoka mrziku, kiej mie dopôd hercszlag (jak mi pizło śtyrdziyści piyńć lôt) i pitnółech śmiyrtce spod łopaty – napocznółech sie wtynczôs interesjyrówać dogowiycznóścióm. Niy mielichmy ze mojóm Elzóm dziecek, i beztóż niy mógech medikować ło prziszłóści nastympnygo pokolyniô, chocia chowôł sie u mie brataniec tak, choby mój synecek. Terôzki ale, kiej łón mô bez śtyrdziyści już lôt, a mie chnetki piźnie siedymdziesiónt, jesce barzij interesjyruje mie ta wywołanô dugowiycznóść.
Jô już jakisik czôs tymu nazôd pedziôłech mojimu dochtorowi, coby dôł pozór bych dożół łoziymdziesiónt piyńć lôt. Podwiyl co idzie mu to niyźle, strôwnie. Dwadzieścia lôt tymu nazôd ciepnółech kurzynie cygaretów, cigarów i fajfki, a po jednym takim srogim balandrowaniu, festelnym łożarstwie pożygnôłech sie ze mojim umiyłówanym whisky, i ze wszyjskimi inkszymi zortami gorzôły. Biera terôzki (moja Haźbiytka mi rychtuje) roztomajte medikamynty na łozrzydzynie, łoztworzynie kwi, a kajsik we 2002 roku profesor Woś, i jego docynt Jasiński ze Ochojca pogracali we mojim syrcu i heftli mi piyńć jakichsik ci tam by-passów. Kiejby niy te, już by mie sam pewnikiym niy bóło.
Moje starziki niy mieli tela szczyńściô, bo łoba zemrzili wele siedymdziesióntki. Tatulek miôł ino śtyrdziyści lôt, kiej mu sie zemrziło, mamulka łoziymdziesiónt, i kiejchmy chowali naszô bez dziewiyńćdziesiyńciolytniô świekra, łopowożółech ci sie pomyśleć, iże możno i jô docióngna do tyj dziewiyńćdziesióntki, a fto wiy, możno i do 95 lôt. Podszukowacze, wizynszaftlery łoznôjmiyli niydôwno, iże szafniyńcie setki chnet ustanie być czymsik nadzwykównym. Fajniście. Zdô mi sie, coch już jes na to fertik.
A zagrożyni skuplowane ze podyszłym wiykym? Anó, znómy je gynał, czyście ze familijnych łobiadków, gyburstakowych fajerów. Familijanty, ze ftorymi kiejsik, piyrwyj rojbrowalichmy, zbytkowali, sóm terôzki doskwiyrne, nudne i moc rułowate. Kiej ino wlejzóm szurlatym szritym do izby, zarôzki klapnóm na zofa i zaćmiywajóm sie, zapodajóm we drzymota. Łozprôwki sóm corôzki barzij wycichniynte i pôłno w nich mróncyniô, mamraniô. Bali kiej chopie usiyłujesz utrzimać łozprawianie, gôwyndzynie we takim szpasownym tónie i trzimôsz sie jak nôjdalszij łod wszyjskich choróbsków i lecy jakij niymocy, pryndzyj abo niyskorzij ftosik poruszy ta tyma. A wtynczôs ino strzaskanie wercitego talyrza ze porcylanowygo tafelzerwisu abo załknyńcie sie psa kostyróm, moge nôs retnóńć przed poznaniym tajymnicy czyjiś plynckyrzy abo kramffadrów. Jô, kiej już móm chnet ta siedymdziesióntka na gyniku, sóm rółz za kedy doświôdczóm mierskigo i bolyściwygo szczypaniô mojigo zgrajziałygo, zdziadziałygo JÔ. Kiej próbuja przelecieć bez śtyropasmówô farbana przed autokami, kiere ruszajóm spode świateł, chytóm sie na tym, iże mój szrit niy ma już taki dugi i sztram jak we czasach, kiej miôłech dwadzieścia lôt i lecy kedy grôłech fusbal na dôwniyjszyj „Chorzowiance”, i kiejech poradziół ścignóńć wszyjskich tych mojich kamratów. Terôzki gzuja już jak kaczyca i przekrziwióm gowa, kiej ftosik dó mie gôdô a kiej wlazuja, abo ślazuja po słodach, musza dziyrżić sie festelnie gylyndra.
Bydzie dalszij…


text:
Mapa kodów pocztowych Leszczawa GórnaMiejscowość: Leszczawa Górna
Gmina: Bircza
Powiat: przemyski
Województwo: podkarpackie
Kod pocztowy: 37-740
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Kędzierzyn-Koźle kody pocztowe, Bieżuń kod pocztowy, Akermańska 45 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 46 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 47 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 48 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 49 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 50 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 51 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 52 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 53 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 54 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 55 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 56 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 57 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 58 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 59 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 60 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 61 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 62 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 63 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 64 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 65 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 66 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 67 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 68 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 69 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 70 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 71 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 72 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 73 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 74 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 75 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 76 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 77 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 78 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 79 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 80 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 81 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 82 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 83 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 84 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 85 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 86 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 87 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 88 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 89 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 90 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 91 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 92 Warszawa kod pocztowy, Akermańska 93 Warszawa kod pocztowy
Mapa strony


text:
- Mazowieckie = 42
- Łódzkie = 15
- Małopolskie = 11
- Śląskie = 5
- Wielkopolskie = 4
- Warmińsko-mazurskie = 3
- Kujawsko-pomorskie = 2
- Lubuskie = 1
- Lubelskie = 1
- Dolnośląskie = 1
» Top Global
» Ranking
The popularity rank in Poland is #N/A (rare name)
Worldwide there are 108+ people named Wyszogrodzki
» Popular firstnames for surname Wyszogrodzki
Andrzej Wyszogrodzki (10) Zbigniew Wyszogrodzki (6) Grzegorz Wyszogrodzki (5) Jan Wyszogrodzki (5) Ryszard Wyszogrodzki (3) Wieslaw Wyszogrodzki (3) Stanislaw Wyszogrodzki (3) Krzysztof Wyszogrodzki (3) Wojciech Wyszogrodzki (3) Michal Wyszogrodzki (3) Marian Wyszogrodzki (3) Czeslaw Wyszogrodzki (3) Stefan Wyszogrodzki (2) Daniel Wyszogrodzki (2) Zygmunt Wyszogrodzki (2) Boguslaw Wyszogrodzki (2) Marek Wyszogrodzki (2) Dariusz Wyszogrodzki (2) Eugeniusz Wyszogrodzki (1) Jedrzej Wyszogrodzki (1) Kazimierz Wyszogrodzki (1) Rajmund Wyszogrodzki (1) Walenty Wyszogrodzki (1) Lucjan Wyszogrodzki (1) Jerzy Wyszogrodzki (1) Tadeusz Wyszogrodzki (1) Waldemar Wyszogrodzki (1) Robert Wyszogrodzki (1) Higin Wyszogrodzki (1) Jacek Wyszogrodzki (1) Bartlomiej Wyszogrodzki (1) Zdzislaw Wyszogrodzki (1) Leon Wyszogrodzki (1) Julian Wyszogrodzki (1) Artur Wyszogrodzki (1) Karol Wyszogrodzki (1) Henryk Wyszogrodzki (1) Piotr Wyszogrodzki (1) Mieczyslaw Wyszogrodzki (1) Waclaw Wyszogrodzki (1)


text:
-
Znamy nowych mistrzów Śląska amatorów!
Kategoria: Zawodnicy - Amatorzy / 21 Października 2013
Danuta Nowczkiewicz (Katowice), Adam Kopeć (Chorzów), Bartłomiej Bzdak (Chorzów), Paweł Gąsiorski (Cisie), Marek Kaczorek (Wodzisław Śląski) i Marian Kołodziejczyk (Katowice) wygrali 30. Indywidualne Mistrzostwa Śląska Amatorów w tenisie stołowym.
Tagi: Paweł Gąsiorski, amatorzy, mistrzostwa Śląska amatorów, Bartłomiej Bzdak, Marek Kaczorek, Danuta Nowczkiewicz, Adam Kopeć, Marian Kołodziejczyk
-
Jesienne granie w Wodzisławiu Śląskim
Kategoria: Turnieje w Polsce - Pozostałe turnieje / 14 Października 2013
Krzysztof Marciniec, Grzegorz Marciniec, Andrzej Matczak i Marek Kaczorek wygrali jesienny turniej tenisa stołowego w Wodzisławiu Śląskim.
Tagi: turniej, Krzysztof Marciniec, Wodzisław Śląski, Marek Kaczorek, Grzegorz Marciniec, Andrzej Matczak
-
Znamy zwycięzców turnieju w Wodzisławiu Śląskim
Kategoria: Turnieje w Polsce - Pozostałe turnieje / 18 Września 2013
Krzysztof Marciniec, Wojciech Wajda, Marek Kaczorek, Jerzy Wrzód i Roman Wiża wygrali turniej tenisa stołowego o Puchar Prezesa MTKKF w Wodzisławiu Śląskim.
Tagi: turniej, Roman Wiża, Krzysztof Marciniec, Wodzisław Śląski, Wojciech Wajda, Marek Kaczorek, Jerzy Wrzód


text:
Tasmańijo
Tasmańijo to je wyspa kero ležy na pouedńe uod pouedńowo-wschodńigo krańca kůntynynta australijskigo a je uod ńygo uoddźelůno Ćyśńinům Bassa. Do kupy s myńšymi wyspůma we tyj ćyśńyńe a tyž wyspům Macquarie we pouedńowyj tajli Uoceanu Indyjskigo stanowi stan Tasmańijo we skuodźe Zwjůnzku Australiskigo. Je ůuna nojmyńšym stanym tygo kraju, zajmuje 90 758 km² placu a mjyško na ńi 478 400 ludźi.
S anfanga zamjyškano bez Jaborygynůw Tasmańskich, kerych mynga wytympjůno we Čornyj Wojńe we I pouowje XIX wjeku. Uostatńo Jaborygynka Tasmańsko umřyua we 1876 roku. Uosadńictwo brytyjske uod 1803. Uod 1901 mo status stanu Zwjůnzku Australijskigo.


text:
Wypracowanie Jak Zocha boła modo, łazioła do szkoły Uczyli tam same ” polske” rechtory Roz rechtorka zadała nom tymat Dlo Zochy wielgi to boł dylymat „Proszę opisać ostatnią niedzielę” Zocha w tymacie, kompletne ciele Bo zamiast łazić do kościoła Lotała z chopcami kurzyć za stodoła Coś jednak Zocha pogłowkowała Wypracowanie take napisala „W kościele […]
Wypracowanie
Dziyń Rechtora
Dziyń Rechtora Dzisioj wielke świynto Rechtory łobchodzóm Ło tym pamiyntajóm bajtle Co do szkoły chodzóm Piyknie dziynkujymy Za nasze szkolynie Za Wasze nauki I za poświyncynie Przeproszómy za to Że czasym zgłobiymy Łobiecómy,że już dobrze Uczyć sie bydymy Bo we naszyj szkole Dużo śmiychu,larma Za to Wos przeproszo My – szkolno dzieciarnia Te piykne kwioteczki […]
Ranne wstowaniy
Ranne wstowaniy Telefon dzwoni brym brym brym, a jo jeszcze fajnie śpim. Biera telefon godom jaaa, a w telefonie odzywa się mama. Stowej synu już je czas lonty naszykowane mosz. Zrob se zaroz też śniodanie, wszystko mosz poszykowane. Telefon dzwoni dzyń dzyń dzyń, otwjyrom oczy, co za dzyń. Ani pospać mi nie dają, cały czas […]
Wspomnień czar…
Pamiyntocie????
Szkoła czeko
Szkoła czeko Czeko na nas nasza szkoła Pućcie dzieci ! – zwónek woło Bydymy sie sam uczyli Na gimnastyce szkopyrtki robili Pusto bez wos tukej było Ni ma butlu ani szumu Ze uczniami dycki miło Tera ni ma sam bańtować kómu Szkoła stoji tak jak stoła Wysztryndzóne,wyciaciane Zwónek dali glingo,woło Dwjyrze już sóm łotwjyrane Pućcie […]
Ślōnsko klasa
Ślōnsko klasa Ôma , ōpa Starzik , starka Bydzie nowo wyliczanka Dioboł , diosek Zaś w tym jest I tu „pochowany pies” Ze ślōnskigo na ślōnske Klarować nōm przydzie Kto sie niy pochyto Tyn zaś bydzie w biydzie Uczyć jo sie moga W naszyj ślōnskij klasie Bele niy kozajōm Grać na „kontrabasie” . Barbara Politaj
Wierszyki o szkole
Wierszyki o szkole Pięcioletnia siostra Kasi poważny dylemat miała, jak to w takim wieku bywa R wymówić nie umiała. Babcia wzięła się na sposób, wciąż zadaje jej pytania -co to za ptak na podwórku grzebie w ziemi już od rana Znosi jajka i ma pierze, i zanim słoneczko wstaje robi sobie toaletę i na spacer […]
Wrzesiyń – szkoła czeko
Wrzesiyń – szkoła czeko I zajś przyszoł wartko wrzesiyń Dyć za chwila bydzie jesiyń Dziecka nauka zaczynajóm I do szkoły sie śpjychajóm Łobleczóny kożdy pjyknie Kamrat na kamrata bliknie Czy sie zmjyniół,uros trocha We tyn pjyrszy wrzesiyń wjelko radocha Wszyjscy pjyrsze sie ściskajóm Ło feryjach łosprowjajóm A rechtory sie dziwajóm Nie jednego nie poznajóm Kożdy […]
Szkolne lyniuchy
Szkolne lyniuchy Roztomańte ludzie se na świecie rodzą, w tym tez lyniuchy co do szkoły nieradzi chodzą. Uczyć se im nie chce, zadań nigdy ni majom, cygarety kurzom, po wieczorach se smykajom. Ze dwa razy kożdo klasa powtorzać muszą, godajom jeszcze dokoła, że rechtory źle uczą. Jak rechtory zadanie im do dom zadowają, to […]
1 wrzesień, czas do szkoły
1 wrzesień, czas do szkoły Czas do szkoły czas 1 wrzesień wito nas. W piórniku gumka do ołowka przytulono, wjy że bydzie do pomocy używano. Tymperowka złośliwie na ołowek zaglondo nieraz popalić mu swoim ostrzym do. Pióro z okrongłym brzuszkym, syte, odpoczywo w przedziałce skryte. W pogotowiu długopis jedyn i drugi, raduje se i czeko […]


text:
Wuhlikowy monoksid
Wuhlikowy monoksid (chemiska formula: CO) je (pod normalnych wuměnjenjach) bjezbarbny, njewonjaty płun. Wón je tróšku ćeši hač powětr, ale ma samsnu molekularnu wahu kaž dusyk. Skapalnjuje so při temperaturje wot -192 °C (81 K) při atmosferiskim ćišću a stwjerdnje při temperaturje wot -205 °C (68 K), a we wodźe lědma so pušće.
Zapalo, pali z módrojtym płomjenju k wuhlikowemu dioksidej.
2 CO + O2 -> 2 CO2
Wón je dobre redukowadło, wužiwany we metalurgiji. W organometaliskej chemiji wuhlikowy monoksid funguje kaž ligand na př. k metalam kaž rodium, wolfram a wjele druhe.
Za čłowjeki a zwěrjata wuhlikowy monoksid je smjertny jěd, dokelž so zwjazuje k hemoglobinej wjele sylnišo hač přaty kislik, a tak transport kislika w ćěle blokuje. To je strašnje jeli hdźe wo kachle złe wothladowane, dokelž njekompletne palenje palidło móže wuhlikowy monoksid twori. Nacisća su židow z nim zamordowali prjedy hač wužiwali wodźikowy cyanid.


text:
Liechtenstein
Liechtenstein, Kśůnżynstwo Liechtenstein (mjym. Fürstentum Liechtenstein) to je ńywjelge państwo rozlygowane we zachodńij Ojropje, mjyndzy Austrijům a Szwajcaryjům, we gůrnym bjygu Rynu, we Alpach . Ńy mo dostympu do morzo.
Kwestyjo mjanowańo państwa ńy je we ślůnszczyźńe rozwjůnzano; je problyma ze tym, eli to mjůno trza by bůło blank ześlůnszczyć, eli ńy.
We strzedńich wjekach fůngowały sam dwa kśůnżynstwa - jedne ze stolicům we Vaduz, druge ze stolicům we Schellenbergu. Uobadwa kupił růd Liechtenstein, a we 1719 Austrijo uznała, iże je samodźelne kśůnżynstwo mjydzy krejůma Mjymjyckigo Cysarstwa. We 1866 Liechtenstein wyloz sy Mjymjyckigo Zwjůnzku a stoł śe blank ńypodlygły. Uod 1924 celno ůńijo ze Szwajcaryjům, ńyskorzi tyż walutowo a pocztowo uńijo. We absztimůngu we 2003 uobywatele dali srogszo władza fysztowi, bezcůż Liechtenstein mo terozki nojbarzi ze wszyjskich państw Ojropy podany na tradycyjno můnarchijo ůstrůj.
Państwowům religijům je sam rzimski katolicyzm, kery wyznowo 75% uobywatelůw.
Je to jedne sy nojbogatszych państw na śwjeće, skiż liberalnyj dowkowyj a bankowyj polityki.


text:
DZIYN KOBIYT – wspominom fajne czasy… Tak se siedza i spominom, jak zaczlach robic we moji firmie, to co roku na Dziyn Kobiyt przijyzdzol z derekcji jakis fetryjter i wszystke kobiyty dostowaly szekulada i kwiotek. Nojczynscij bol to nelka abo tulpa. Wele polednia szef naszego oddzialu , jego zastympca i magazynier urzondzali nom fajer. […]
DZIYN KOBIYT – wspominom fajne czasy…
Zaproszyni do Jankowickiej Studziynki
Zaproszenie do Jankowickij Studziynki Tak zaroz po łobiedzie na szpacyr sie wybiera do naszej kochanej Studziynki bo dzisioj je niedziela Wezna ze sobom w taszce żymły i orynżada łone bydom dlo bajtli do mie bydzie bonkawa W ciyniu na szumnej polanie na dece sie siednymy chocioż w lipcu spóźniono majowka se odprawiymy Porzykomy Zdrowaśki świyżym […]


text:
Namowy Moja mamuliczka Wydać mje rŏz chciała Za jednego synka Co se ubzdurała Mje sie nie podobŏł Bo za dużo gŏdŏł A jŏ robić bych musiała Prawa głosu bych niy mjała Tuż Karlika mi rajiła Co bych sie s nim łożyniła Nie chca jŏ Karlika ! Łōn mŏ w łepje bzika ! Wejź se dziołcho […]
Namowy
Zolytnik
Zolytnik W ôczka zaglōndoł Szkamroł do uszka Tortynsztik fōndnoł Zaciōng do łōżka Terozki bawi nasz mody tata Frela mu biere cołko wypłata. autor Barbara Politaj
Wjeczne pszoci
Wjeczne pszoci Pszoła mama tacie S nim życi kludziła A jŏ na chłopeczka Cudzego synka wziynach Chodziōł do mje na zolyty Pjykne słōwka prawjōł A jak przyszło co ô pszociu To sie trocha gańbjōł Jednak kjerojś niydzieliczka Dŏł mi srogigo kusiczka Pukiet kwjotkōw wjelki Padoł – to do moji frelki Bo ci pszaja s cołkij […]
„Chycony na fraszki”
Chycony na miesionczka? – – – Do miesionczka szkamro frelka Blynduj we izbetka Felka Niych wylezie ku mie przidzie W strzybno nocka przonie bydzie. – – – Chycony na krepla? – – – Krepel z marmeladom lukrym oblywany Maszkyt na zolytach u wyzgerny Any Dyć cie zymdli synku biadoli matula Bliknij roz za kej na […]
„Chycony na fraszki”
Szpaski piwne
MOIKI
Moiki Żōłte moiczki Małe słōneczka Zachciywne bliki W wionku Aneczka Karlus jak w ôbroz zerko na frela Skuli moika chce sie wesela? autor Barbara Politaj Z serii „zolytne kwiotki”
GYNSIPYMPKI
Gynsipympki Pympuszkym asi Wyzgerno Hela W zegrōdce Basi Znolozła sztela Pympek wystawio na gorke słōnko We gynsipympkach gowisia tonko. autor Barbara Politaj Z serii „zolytne kwiotki”
Gorko Noc
Gorko noc Kaj żeś była frelko Kej w duszy mi grało Kej płaczki leciały We gowie aż wrało Chciolżech ci pedzieć W tyn czos w ta nocka Że przaja ci gorko I wejrzeć w te ôczka Chycić za rynce Pognać przed siebie Pedzieć ci w uszko Że mōm jak w niebie Miołżech ta siyła I […]
Miłość
Miłość Miłość to matka Która tuli dzieci To ojciec strudzony Miłość to życie To piękny świat To ty i ja I nasze serca dwa Serce mieszkaniem miłości Tam zawsze Znajdziesz ją W duszy cichutko śpiewa I słyszysz Słyszysz Melodię tą Miłość to coś pięknego Co życie daje nam Gdy czujesz ciepło W sercu Nie zliczysz […]


text:
IDZIE NOWE.
Pora lot twało, nim mie przekónali,
króliki, kury mi porozdowali,
nareszcie kupiół żech tyn kómputer,
po kurach, królikach łostoł mi futer.
Nim żech pochytoł, pół roku zetwało,
kery knefel wcisnóńć, by to działało.
Spokopiół żech to przi wnuków pomocy,
teroz przi kómpku psuja swoje łoczy.
Roz na dziyń właża do „Naszyj Klasy”
by se przipómnieć stare, dobre czasy.
Na zdjynciach widza moja staro szkoła,
kero na Wiyrku duge lata stoła.
Dzisioj jóm nie ma, bo jóm wyburzyli,
jeszcze do tego, pół Wiyrka zniszczyli!
Żol mi tych dómów, dwa-trzisztokowych,
ciynżko przibadać sie do tych nowych.
A niyroz w miejscu, kaj dóm rozebrany,
plac pusty stoji, niyzabudowany!
Brakuje mi sklepów, kaj sie kupowało
na pómp, jak mamie piniyndzy niy stało.
Cuker mółka, krupy – do tytek sypali
szpicatych, a wszystko szipóm nabiyrali
ze szuflod, kaj towor bół wysypany
z miechów, bo przeca niy bół pakowany!
Dzisioj sóm markety: Kaufland czy Plaza,
jo na to godóm – handlowo zaraza!
Wszystko fajniyjsze, wszystko wystawióne,
w osobnych fachach równo ułożóne.
W krzinki, biksy, krałzy towór spakowali,
coby my czasami coś niy skosztowali!
Drapko i wygodnie wszystko sie kupuje,
przekónosz sie w dóma, eli ci smakuje!
Sóm tacy, co wolóm take kupowanie,
jo móm co do tego, cołkim inksze zdanie!
Jo wola powóniać, pomacać, skosztować,
a jak mi spasuje – dziepiyro kupować.
Wiym, że nowego niy zahamujymy,
na drzewo nazot przeca niy wlezymy.
Niy móm nic przeciwko, jak nowe budujóm,
ale co wercite, niych nóm niy rujnujóm!
Bezto, że mómy starego tak mało,
trza nóm dbać ło to, co jeszcze zostało!
Autor:B.Śmigała
futer – karma dla zwierząt
pochytać – nauczyć się, zrozumieć
knefel – guzik
sztok – piętro
tytka – torebka
szipa – szufelka
fach – tu-regał
miech – worek
krałza – słoik
biksa – puszka
drapko – szybko


text:
ZAPUSTY – abo tusty sztwortek Jedyn, jedyny dziyń taki mómy, w kerym łobżarstwo jest dozwolóne! W tym dniu kreplami sie łobżyrómy, bo łobyczajym to uświyncóne. Ruby czy chudy, mody czy stary, a nawet ci, co dieta czimajóm, w jedzyniu krepli niy majóm miary i diety wcale niy przestrzegajóm! Godajóm na niego – sztwortek tusty, inksi […]
ZAPUSTY – abo Tusty sztwortek
UTOPEK „SZUSTEK BANIA”
UTOPEK „SZUSTEK BANIA” Antek i Francek dwa najwiynksze we wsi wandrusy Znane nierobisze i chlebusy Robić im sie nic nie chciało Za to gorzołki mieli sztyjc mało Mało kedy sie myli i mieli szwajsfusy Te dwa chachary i ochlapusy Oba miyszkali i na kuście byli u mamy i taty Antek był chudy a Francek bachraty […]
blondyna !!!
Blondynka w piekarni: – Poproszę chleb. – Jasny, czy ciemny? – Obojętne. To dla niewidomego.


text:
Mapa kodów pocztowych ulica TruskawkowaUlica: Truskawkowa
Miejscowość: Iława
Gmina: Iława
Powiat: iławski
Województwo: warmińsko-mazurskie
Kod pocztowy: 14-200
Kody pocztowe
Kędzierzyn-Koźle kody pocztowe
Skarżysko-Kamienna kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 12 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 13 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 14 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 15 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 16 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 17 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 18 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 19 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 20 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 21 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 22 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 23 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 24 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 25 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 26 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 27 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 28 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 29 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 30 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 31 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 32 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 33 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 34 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 35 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 36 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 37 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 38 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 39 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 40 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 41 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 42 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 43 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 44 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 45 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 46 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 47 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 48 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 49 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 50 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 51 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 52 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 53 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 54 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 55 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 56 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 57 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 58 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 59 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Skłodowskiej-Curie Marii 60 Ostrów Mazowiecka kod pocztowy
Mapa strony


text:
ANKA BEZ WIANKA Zrywała kwiotuszki, splotała wionuszki. Przipytoł sie Jónek i ukrod i „wiónek”! Autor:Bernard Śmigała
ANKA BEZ WIANKA
Serwoł boliłoczka
Serwoł boliłoczka Serwoł boliłoczka doł w geszynku freli kej uciechy mocka bydom s dziołchom mieli boliłoczka zgwiyndły bo pozor niy dali za to bydom łobaj dziyciontko hulali Autor: Regina Sobik
SZIMEL NA MAKSA
SZIMEL NA MAKSA Maks zatela niy kónduje, bo go Ela sztyjc wachuje. A jo swoje wiym, niy fulóm, reszpekt mo przed nudelkulóm! Autor:Bernard Śmigała
CHOP DO ZGODY
CHOP DO ZGODY Z nikim Stanik sie niy wadzi, niy chce ani niy poradzi. Jak sie bije, to na macie, jak rajcuje, to przi szkacie! Autor:Bernard Śmigała
Chojinka
Chojinka Szpica mjała, Korzyń w ziymi, W niebo gnała, Cojś sie mjyni. Porki pod niom siadowały, Kusiki tam smakowały. Autor: Urszula Oślislok
Grzyby
Grzyby Mechy leżom, Kozok rośnie, Ludzie idom, Rwać radośnie. Kjejby sie na grzybach znali, Gaduwów by niy targali. Autor: Urszula Oślislok
Domb
Domb Szumi w lesie Domb zgrzibjały, Echo niesie, Że zmurszały. Łod starości chrobaczywy, Ale jeszcze żywotliwy. Autor: Urszula Oślislok
„Szpaska z kwiotkym”
Zolytne kwiotki Gynsipympki Pympuszkym asi Wyzgerno Hela W zegrōdce Basi Znolozła sztela Pympek wystawio na gorke słōnko We gynsipympkach gowisia tonko. Nelki Piykne czyrwōne Kwiotki dlo frelki W puket słożone Z listkym– dlo Nelki W ôczkach Kornelki krynci sie płaczka Trza doować pozōr miyłość niy graczka Moiki Żōłte moiczki Małe słōneczka Zachciywne bliki W […]
Rymowane mostki – szpaski
Rymowane mostki – szpaski Słonka niy ma Nocka idzie Smak na ryma Wyna przidzie? Eli słonko eli gwiozdki Rymek stawio swoje mostki Most ku słonku Złotym blysko W piyknym dzionku Widzisz wszysko Modre niebo biołe chmurki Na filorach trzi przepiórki Strzybny mostek Blyszczy w nocy Milion gwiozdek Mrugo w łoczy Porajzujesz mlycznom drogom Kej luneta […]


text:
FICYWERT Z WERDÓNU Dycki ficywert we familoku bół tym, kery wszystko mo na łoku. Dboł ło porzóndek, beztóż bez lato, kożdo sobota plac pozamiatoł. Bez zima piyrszy stowoł ze pryka, by połodgarniać śniyg ze chodnika. Wrzeszczoł po bajtlach jak fusbal grali, abo sie na klopsztandze huśtali… Wstyrkoł sie niymalże do wszystkego, nic sie niy mógło […]
FICYWERT Z WERDÓNU
BARBÓRKA
BARBÓRKA Za niydugo Barbórka, świynto górników, już mundury luftujóm, połne mydalików. Zaś ich bydóm kwolić, kożdy z kożdyj stróny, zaś co drugi górnik bydzie łodznaczóny! Fajnie jes tak co rok Barbórka fajrować, coż, kej po Barbórce, trza juzaś fedrować! Skóńczy sie za chwila po plecach klepanie, gorzołkóm ze sztajgrym „na ty”przepijanie… Sztajger, jak to sztajger, […]
ZEFEK Z FRYNCITY
ZEFEK Z FRYNCITY Dwie rzeczy dlo Zefka nojważniyjsze były, za kere dołby pochlastać sie żyły! Piyrszo to gołymbie, co erbnół po łojcu i piwo, bo piół już w niymowlyncym kojcu! Pół dnia przesiadywoł w szynku na Rasiku, druge pół w łogródku, w swoim gołymbniku. Gołymbi bezmała, tam ze setka było, dyć richtich z dwadzieścia […]
GOŁĄBKI
Gołombki Piykne ptoszki to gołymbie Znak pokoju ducha Już niy godom ło tych flugach Tam Ślonzoka duma Bo tradycjo jest Ślonzoka Gołymbnik w zegrodzie Tyn kto serce mo dlo ptoszków Gołomb go niy bodzie Kto gołymbie fest szkaluje Bez serca czowiekym? Nawet starzik ci to powiy Ty doświadczysz z wiekym Ach gołymbie mieć serduszko Marzy […]
Złoto-modrŏ fana
Złoto- modrŏ fana Złoto-modrŏ ślōnskŏ fano Takŏś nōm ôd wjekōw danŏ Ty pasujesz do Ślōnzŏka Inkszych bodziesz fest po ôkach Jak na marsze cie bjerymy Kjej na sztilu tobōm fechtujymy Ty se furgŏsz w lufcie leko Ślōnzŏk bjere cie we śwjat daleko Chce pokŏzać ,że sie niy gańbuje Że fana mŏ w zocy a […]
Sowizdrzoła Konkurs Fraszki V – edycjo
Sowizdrzoła Konkurs Fraszki V – edycjo
Sowizdrzoła Konkurs Fraszki Ślonski – V edycjo
Zoziyrok Ujzdrzeć jōm sagato Istnego marzynie Cōż kej napolyniec Widzi yno ciynie Chyrlawo Kej go widza we alkowie Rzykōm gorko – dej mi zdrowie Dej zdrōweczko i Amorka Kery wlezie w ciało Florka Na gripa Smarko, psiko, kucnoł roz Fiber tyrpie, zdrzity nos „Nalot” bydzie na aptyka Yno podzoluje kryka. „Johanka” Barbara Politaj
Piękna Ziemio Jankowicka
Piękna Ziemio Jankowicka Jest takie miejsce na naszej ziemi gdzie bieg historii zaznaczył ślad myślami wracam do lat młodości tam jest mój mały dziecięcy świat W dębowej dziupli cud hostii świętej pilnował mądrych pszczół leśnych rój gotowe walczyć żądłem rozpaczy ruszyć dla Boga w ostatni bój Tu serce dzwonu biciem obwieszcza życia ziemskiego znaczące dni […]
ŚLÓNSKO FANA
Ślonsko fana Fano nasza złoto-modro Łod wjeków żeś s nami Kjej Władysław II Opolczyk Nacechowoł cie tymi farbami Szła żeś bić sie s Ślónzokami Ło nosz kónsek ziymje We tych pjyknych farbach Wjelgachno siła dżymje I nacyjo ślónsko Za sobóm pocióngosz Taszczóm cie na marsze Ty nod nimi furgosz Dziyń radości dzisio S tobóm łobchodzymy […]


text:
FICYWERT Z WERDÓNU Dycki ficywert we familoku bół tym, kery wszystko mo na łoku. Dboł ło porzóndek, beztóż bez lato, kożdo sobota plac pozamiatoł. Bez zima piyrszy stowoł ze pryka, by połodgarniać śniyg ze chodnika. Wrzeszczoł po bajtlach jak fusbal grali, abo sie na klopsztandze huśtali… Wstyrkoł sie niymalże do wszystkego, nic sie niy mógło […]
FICYWERT Z WERDÓNU
ZEFEK Z FRYNCITY
ZEFEK Z FRYNCITY Dwie rzeczy dlo Zefka nojważniyjsze były, za kere dołby pochlastać sie żyły! Piyrszo to gołymbie, co erbnół po łojcu i piwo, bo piół już w niymowlyncym kojcu! Pół dnia przesiadywoł w szynku na Rasiku, druge pół w łogródku, w swoim gołymbniku. Gołymbi bezmała, tam ze setka było, dyć richtich z dwadzieścia […]
Starzików plac
kjej zajś bydzie wjosna i na dworze pjyknie to nasz starzik dycki na ławeczce ciupnie a kjej tera śwjynto to mu winszujymy i trocha tabaki do fajfki kupjymy niych se tam popyko kjej mu to szmakuje a s wnukami dycki se pofajeruje


text:
Kiejsik ci już braciki Jakub i Wilym Grimm napisali takô gryfnô bôjka ło Jasiu i Małgosi, tela, co to przodzij niy bóła ci to na isto bôjka dlô dziecek, ino powiadaczka dlô starych knakrów ło modziokach, kiere wytargali do lasa, coby tam ździebko ze szpasym pobuksować, pozolycić i blank jim niy bóło skoro do sznupaniô […]
Jesteś tutaj:Strona główna / 2013 / Czerwiec / Archiwum dla25th
Po świyntym Jónie…
25 czerwca 2013 przez Eugeniusz Kosmała
W kategorii:Eugeniusz Kosmała, Wszystkie wpisy Tagi:dowcipy po śląsku, gwara śląska, gyszichty, humor, humor śląski, ojgyn, Ojgyn z Pnioków, Po świyntym Jónie, śląskie historyjki, śląskô gôdka, slonskogodka, szpas, wice, łozprowki


text:
ADWYNT WCZORA I DZISIEJ Tak, jak kozdego roku, za pora tydni bydymy fajrowac Gyburtstag od Pana Jezusa, czyli Dzieciontko. Bez toz sztyry niedziele przed tym momy czas przigotowac sie na te wydarzynie. Spominom, jak piyrwy Mama bastlowala piykny wionek adwyntowy ze swiyrkowych chabinkow, kere przismyczola z naszyj zogrody. Rada sie prziglondalach, jak tyn wionek robiola, […]
ADWYNT WCZORA I DZISIEJ
LEGENDA O SWIETYM MARCINIE
LEGENDA O SWIETYM MARCINIE Dziolo sie to we czwortym wieku po Chrystusie. Bola wtynczos siarczysto zima, nasulo moc sniega, mroz szczypol po gymbie, a na galynziach i rantach dachow wisialy lodowe sople. We glymbokim sniegu siedziol ubogi zebrok i trzons sie ze zimna. Po drodze rajtowol na koniu rzymski wojok owiniynty we cieply, czerwony mantel, […]
WSZYSTKICH SWIETYCH
DZIYN WSZYSTKICH SWIYNTYCH Jak co roku, tak i dzisiej swiyntujymy Dziyn Zmarlych. W tyn szczegolny dziyn wspominomy naszych Bliskich, Przijocieli i Znajomych, kerzy odeszli. Kozdy z nos musiol kedys pozegnac kogos kochanego, kozdy z nos przezywol zaloba w sercu. Piyrwy laziolo sie na kerchow, strojolo groby zielonymi astami, stowialo kwiotki i swiyciolo swiyczki, blank normalne […]
1Listopad – Wszyskich Świyntych
1 LISTOPAD – WSZYSKICH ŚWIYNTYCH Małe i wielke smyntorze Kwieciem łodzione , wiyńcami Znicze i małe świycuszki blyszczom ku niebie łunami Dzisioj jest wielke świynto Tych co poszli w zaświaty Dyć przekroczyli próg życio Rodzina, cudze, kamraty Wszyscy przy grobach stojom Rzykanie słyszy Ponbócek Prośby ło niebo dlo nich A dlo nos by lekszy boł […]


text:
Nó, tóż mómy juń luty, abo jak gôdali blank dôwno, dôwno tymu – „strąpacz”, kiery strzympiół, ścinôł mrozym. Tak dlô śmiychu rzykna, iże na Podhalu i na Kaszubach gôdali na niygo „grómnicznik” lebo „miynsopustnik”. Nó, a do dzisiôj rzóńdzi sie take powiarki: „Kiej luty fest niy wymrózi, to môj śniygiym nóm pogrózi”, „Luty, łostro blank […]
Łostatki karnewalu inakszij….
Zapusty, znacy – karnewal…
Nó, tóż mómy już côłkim pyskiym faszing, „karnawał” abo jak gôdali za starego piyrwyj – zapusty. Ja, dôwnij na côłki karnewal gôdali zapusty abo faszing. A co terôzki ino sie tak gôdô ło tych łostatnich trzech dniach skorzij popiylcowyj strzody. Faszing, karnawał, nasz karnewal. Karnawał, to tak richtik napoczynô sie dziepiyro łod Trzech Króli a […]
Śmiychu worte – audio
Ino, chopie,bez miana…
Wiycie, jô tak lecy kedy sznupia po tym modernym internecu (chnet choby jaki iptowaty modziok, a niy stary knaker) i znodech ci tam rółzczasu jedyn fajnisty kónsek, bezmać samego Leona Wyrwicza, szauszpilera i wigyjca, ftory na binie gôdôł Andrzej Grabowski, a jô jesce tyn kónsek boczół ze mojich modych lôt, kiejech miôł pierónym rôd kopiyrować […]
Ze łobiycków psinco… – audio
Abo fasziing, abo balanga – audio
Abo faszing, abo balanga
Suchejcie ino! Faszing, to faszing i tela. Napocznół nóm sie zarôzki po Godach i terôzki niy łostało nic ino brać sie za hałdamasze i inksze bómse. A jô tyż ci sam dzisiôj poberóm ździebko ło tych czasach kiejech rôd, w te pyndy deptôł na te wszyjskie roztomajte muzyki, na roztomajte tańcowaczki i… to niy zawdy […]


text:
Mapa kodów pocztowych KosnowiecMiejscowość: Kosnowiec
Gmina: Fajsławice
Powiat: krasnostawski
Województwo: lubelskie
Kod pocztowy: 21-060
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Radom kody pocztowe, Gilarska Warszawa kod pocztowy, Otwocka 47 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 48 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 49 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 50 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 51 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 53 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 54 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 55 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 56 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 57 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 58 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 59 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 60 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 61 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 62 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 63 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 64 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 65 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 66 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 67 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 68 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 69 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 70 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 71 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 72 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 73 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 74 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 75 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 76 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 77 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 78 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 79 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 80 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 81 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 82 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 83 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 84 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 85 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 86 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 87 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 88 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 89 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 90 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 91 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 92 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 93 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 94 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 95 Warszawa kod pocztowy, Otwocka 96 Warszawa kod pocztowy
Mapa strony


text:
Mapa kodów pocztowych LubiczówMiejscowość: Lubiczów
Gmina: Stare Babice
Powiat: warszawski zachodni
Województwo: mazowieckie
Kod pocztowy: 05-082
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Warszawa kody pocztowe, Młynka kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 103 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 104 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 105 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 106 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 107 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 108 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 109 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 110 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 111 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 112 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 113 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 114 Warszawa kod pocztowy, Kulisiewicza Tadeusza 115 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 1 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 2 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 3 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 4 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 5 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 6 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 7 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 8 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 9 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 10 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 11 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 12 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 13 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 14 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 15 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 16 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 17 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 18 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 19 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 20 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 21 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 22 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 23 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 24 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 26 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 28 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 30 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 32 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 34 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 36 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 37 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 38 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 39 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 40 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 41 Warszawa kod pocztowy, Paca Michała 42 Warszawa kod pocztowy
Mapa strony


text:
Gości dziś u nas Klaudia Roksela, redaktorka strony gryfnie.com która przygotowała gryfny opis trasy naszego maratonu. Dziękujemy i zapraszamy do lektury:
Kryska startowo namalowano je przy Aleji Korfantego na jezdni wschodnij kole Spodka. Piyrszo komynda, pora gibkich wdechów i zaczynomy. Nojprzód Spodek, miyjsce kiere futruje nos gryfnom muzykom, szportym a fajnistymi wydarzyniami. Dalij cisnymy kusek Alejom Roździyńskigo, mijomy blokowiska „Gwiozdy” w kierunku Sosnowca i skręcomy na ulica Uniwersytecko, Moniuszki, Szkolno, Warszawsko, Mielęckigo, Mariacko, Francusko, Wojewódzko, Damrota. Tukyj je gmach biblioteki, naszyj śląskij kopalni wiedzy czyli Biblioteki Śląskij. Jeji zbiory som tak łogromne i bogate, że kożdy znajdzie tu cosik dlo siebie.
Kole pięć kilometrów trzeja, coby przelecieć przez stolica Śląska. Spokojniyszym miyjscym na trasie są Sztauwajery, pora kroków łod Muchowca, kaj przilatują i łodlatują fligry.
Latoś trefiła się łokazjo, że trasa bydzie przebiygała przez Nikiszowiec. Naprowda piykne miyjsce, inkszy świat, choby z bojki. Zdaje się, że wszysko mo tu swój porządek, czuje się w tym ręka człowieka, kierom pokierowoł som Pon Boczek.
Dalij wlatujymy do Szopiynic, dzielnicy kolejarzy, grubiorzy i hutników. I nazod do cyntrum Katowic Alejom Roździyńskigo. Trzeja się trocha namachać. Ale wort dlo takigo widoku. Hań po lewyj widać kopuła katowickij Archikatedry, po prawej stronie Spodek a na przodku Rondo Sztuki.
Fest wysoko górka i wlatujymy na ulica Telewizyjno, Katowicko i Staszica w Siymianowicach Śląskich. We centrum trzeja se dać pozór coby niy usnyć. Między kamiynicami wonio już śląskim łobiadym: roladom, gałuszkami i modrą kapustą. Niy usnymy, bo niy dadzą nom bajtle z siymianowickich szkół, kiere zagrzywają do gibszego lotanio. A potym zaś bydzie pod górka, skąd kaj wejrzymy na lewo, to uwidzymy zachacharzone miyjsca po grubach. A po prawyj inkszy świat, łąki i łosiedla. Lecymy dalij.
Terozki my są we Chorzowie Starym. Wto tu niy miyszko,ł niy poradzi se wyłobrazić, co się tukyj dzioło. Wiela szycht łobrobiło. Łostały ino sebleczone hale ze Huty Kościuszko i hołdy, na kierych czasym widać skokające jak sorniki bajtle. Świyczka kero się tukyj tlyła już downo zgasła.
Łostało yno 2 km plaskatyj trasy w szykownym Wojewódzkim Parku Kultury i Rozrywki we Chorzowie. Tukyj je raj dlo tych, kierzy radzi szpacyrują. We Planetarium idzie połoglądać gwiozdki na gipsdece, we Łogrodzie Zoologicznym podziwać się afom. A potym pobrusić we Wesołym Miasteczku na kecioku, abo poszczylać ze flinty. Dalij na trasie momy Rosarium kaj idzie się powoniać i łoboczyć nojwiększo kolekcja rołzy we Europie. A potym jeszcze Chorzowski skansyn, kiery pokazuje jak downij ludzie żyli na Śląsku. Po drodze momy tyż Stadion Śląski, kaj richtik chopy grają w bala. Jeszcze ino pora metrów i fajrant. Bydzie się już szło dychnyć.


text:
Czeski Ślůnsk
Ślůnsk Česki, dowńij tyż Morawski Ślůnsk, do 1918 Austrijacki Ślůnsk, mjyndzy 1918 a 1945 tyż Sudecki Ślůnsk – je to geszichtowo krajina położůna na wschodźe Czeskij Republiki uo wjyrchu 4 452 km2 zamjyszkana bez ůngyfer 1 miljůn ludźi. Historyczno stolica to Uopawa. Krům teroźnygo uobwodu Jeseník (kery je tajlům Olmickigo Kreju), terytorjům noleży do Ślůnskomorawskigo Kreju. Na połedńu Czeski Ślůnsk sůmśaduje ze Morawijům; na połedńowym wschodźe ze Słowacyjům; na wschodźe, půłnocy a połedńowym zachodźe ze polskům tajlům Ślůnska (gynau s wojewůdztwůma dolnoślůnskim, ślůnskim a uopolskim).