c: text/html

text:
Pawoł Grojlich
Pawoł Grojlich (* 20. septembra 1908 w Njechornju; † 19. septembra 1992 w Bukecach) bě serbski pismikistajer, nawoda ćišćernje „Nowa doba“ a ludowy spisowaćel.
Wón narodźi so w nazymje 1908 w tehdy hišće nimale ryzy serbskim Njechornju do swójby roboćana. Po wopyće ludoweje šule we Worcynje a Budyšinje hač do lěta 1922 nawukny w lětach 1924 do 1928 powołani pismikistajerja a redaktora pola Marka Smolerja a Jana Skale w Serbskich nowinach, hdźež hač do 1933 dźěłaše. W samsnym času bě tež w młodźinskim wotrjedźe Zjednoćenstwa ewangelskich Serbow a w Sokole aktiwny a hromadźe z Měrćinom Nowakom-Njechorńskim z iniciatorom serbskeho klankodźiwadła.
Po wuhnaću z redakcije Serbskich nowin w nalěću 1933 měješe wot meje samsneho lěta papjerniski wobchod a mału ćišćernju w Bukecach. Mjez 1939 a 1945 słuži jako wojak w Druhej swětowej wójnje, bu pak – mjez druhim dla swojich rěčnych znajomosćow – zwjetša we łužiskich lěhwach za wójnskich jatych zasadźeny. Po wójnje dźěłaše w serbskej ćišćerni „Nowa doba“ w Budyšinje, hdźež bě wot 1956 do 1959 tež z techniskim nawodu. W swobodnym času spisa wjacore knihi, za čož dósta w lěće 1963 Literarne myto Domowiny. Wot 1973 běše na wuměnku w Bukecach, hdźež płaći jako najznaćiši a najaktiwniši Serb a Domowinjan. Pawoł Grojlich zemrě dźeń do swojich 84. narodnin w Bukecach a bu na tamnišim kěrchowje pochowany.
Pawoł Grojlich bě nan serbskeho rozhłosownika a awtora Marka Grojlicha.
Spisy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- A tola Serbam lipa kće (sobuawtor). Ludowe nakładnistwo Domowina 1962.
- Na wsy a za wsu. LND 1962.
- Z wusadnym za blidom (sobuawtor). LND 1963.
- Lěto wjesneho hólca. LND 1981.
- Arnošt Simon: Někotre powěsće ze «stareho dobreho časa». LND 1983 (zwuběrał a wobdźěłał)
- Młode lěta wjesneho hólca. LND 1986.
- Lěta ćmy a nadźije. LND 1989.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Je to wěrno, zo bu ćěkanc w Drježdźanach morjeny? – Haj, a wón ma samsne mjeno kaž ty. – Moji syriscy zaći w sakskej stolicy su hižo před tydźenjemi prajili, zo njesměš jako wukrajnik w ćmě wječor po puću być, trjechi to, Marcelo? – Ně, to tak pawšalnje ani w Drježdźanach ani w Budyšinje njetrjechi.
To bě spočatk rozmołwy w awće po njedźelnym wopyće ze štyrjomi syriskimi – jednym arabskim a třomi kurdiskimi – mužemi mojeje skupiny němsce wuknjacych ćěkancow z Holešowa pola mojeju staršeju w Zhorjelcu. Što powědaš dźeń do zakaza wšěch zarjadowanjow pod hołym njebjom pozdatneho stracha islamistiskeho teroristiskeho nadpada dla w Drježdźanach, hdźež ma dale a wjac muslimskich migrantow kóždu póndźelu hladajo na PEGIDA starosće wo wěstotu swojich dźěći?
Haj wšak, je jedotliwych ludźi a skupin, kotrymž radšo z puća dźeš, a maš we wšěch městach kućiki, hdźež pobyt přijomny njeje. Ale njedźiwajcy medijalnje zbudźeneje paniki smy wšědny dźeń w Sakskej jedyn z najměrnišich krajow swěta. Wažne je, zo sebjewědomje a přećelnje wustupujeće, jako samozrozumliwy wobstatk towaršnostneje normality, potom je riziko minimalne, zo so něšto złeho stanje.
My Serbja smy tež mjeńšina. W zwisku z předstajenjom knihi ("Wie man seine Sprache hassen lernt") móžeše w nowinje wo straše čitać, we wobchodźe mjez sobu serbsce rěčeć. Moja mandźelska a ja přeco a wšudźe serbujemoj – wězo bjez wušparanjow. A to płaći tež za was ćěkancow z orienta.
Hač serbscy abo syriscy ludźo, my wšitcy tule w měrje žiwi być móžemy. A jeli jónu wuwzaćnje nic, potom so z podpěru stata wobaramy. A knjez Bachmann bě dźensa w Drježdźanach na zjawnje připowědźenej nowinskej konferency PEGIDA w "azylu" Sakskeje krajneje centrale za politiske kubłanje (!) – bjez škita. 🙂 .


text:
Njebjelčanska gmejna na wulkim nakładnym awće prezentna
Njebjelčicy (SN/MWj). W Nižozemskej, Awstriskej, Pólskej, Čěskej a dalšich krajach Europy móhła Njebjelčanska gmejna nětko na sebje skedźbnjeć. Jeje wabjenje je mjenujcy widźeć na wulkim nakładnym awće Miłočanskeje firmy Misala, kotrež su wčera předstajili. „Předewzaća a serbska gmejna Njebjelčicy – Zhromadnje tworimy přichod“ móžeš na jězdźidle němsce čitać a wuhladaš k tomu wobraz Mareka a Isabell Bjedrichec ze Serbskich Pazlic jako nawoženje a njewjesty.


text:
Chóśebuz
Chóśebuz (nimski: Cottbus, čes. Chotěbuz, pólski: Chociebuż[2], górnoserbski: Choćebuz) jo nejwětše město Dolneje Łužyce a wažne město za wědomnosć, kulturu a słužby w zwězkowem kraju Bramborskej. To móžośo zgóniś nic jano pśi cytanju studijnych pórucenjow, pśi wuchójźowanju pó modelowem měsćańskem źělu abo pśi błyšćatych premjerach statnego źiwadła. Teke nowo wugótowane internetowe boki Łužyskego wušego centruma gótuju zaśišć žywego duchno-kulturnego žywjenja, wobšyrnych turistiskich pórucenjow a słužbow zjawnego zastojnstwa. Wirtuelny měsćański běrow ma až do źinsajšnego dnja južo wěcej ako 150 słužbow a wušej 60 dokumentow za was pśigótowanych. Internet móžo derje póraźowaś a pomogaś, weto njamóžo wón Chóśebuzarkam a Chóśebuzarjam kuždy woglěd do zastojnstwa zežariś.
Geografija[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
Chóśebuz lažy něźi 125 km na krotke zajtšo wót Barlinja pśi Sprjewi. Serby su wobsednuli wokolinu wokoło źinsajšnego Chóśebuza w źasetem stolěśu, ako su natwarili grod na pěskatej kupje w Sprjewi. Nimce bydle pódla Serbow w Chóśebuzu wót tśinastego stolěśa. Chóśebuz jo był prědny raz dokumentariski naspomnjony 30. nowembra 1156.
Chóśebuz jo kulturny centrum Dolnoserbow, sedło Dolnoserbskego gymnaziuma a Serbskego muzeja. Wšykne nadrozne tofle a oficielne napise měsćańskich institucijow su mimo někotarych wuwześow dwójorěcne: w nimšćinje a dolnoserbšćinje.
Měsćańske źěle[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
- Srjejź • Mitte
- Chmjelow • Schmellwitz
- Žandow • Sandow
- Grodkojske pśedměsto • Spremberger Vorstadt
- Strobice • Ströbitz
- Žylow • Sielow
- Zaspy • Saspow
- Žylowk • Merzdorf
- Dešank • Dissenchen
- Rogeńc • Branitz
- Módłej • Madlow
- Knorawa • Sachsendorf
- Depsk • Döbbrick
- Škódow • Skadow
- Rogozno • Willmersdorf
- Kórjeń(Chóśebuz) • Kahren
- Kibuš • Kiekebusch
- Gołynk • Gallinchen
- Gogolow • Groß Gaglow
Partnarske města[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
- Villingen-Schwenningen (Nimska)
- Saarbrücken (Nimska)
- Gelsenkirchen (Nimska)
- Turgovište (Bulgarska)
- Zielona Góra (Pólska)
- Lipeck (Rusojska)
- Grosseto (Italska)
Žrědła[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]
- ↑ Amt za statistiku Barliń-Bramborska: Wobydlarstwo w kraju Bramborska 31. decembra 2010 pó gmejnach bźez amta, amtach a gmejnach (PDF; 31,71 KB, nimski), staw 31. decembra 2010.
- ↑ Chociebuż, właściwie po dolnołużycku Chosiebuz, także Chosiobuz, po górnołużycku Khociebuz w Geografiskem Słowniku Pólskego Kralojstwa a drugich słowjańskich krajow, tom I (Aa — Dereneczna) rok 1880


text:
PRZEGLĄDAJ OGŁOSZENIA W OKOLICY
Częstochowa (pow. m. Częstochowa w woj. śląskim), Radomsko (pow. radomszczański w woj. łódzkim), Blachownia (pow. częstochowski w woj. śląskim), Gomunice (pow. radomszczański w woj. łódzkim), Blok Dobryszyce (pow. radomszczański w woj. łódzkim), Popów (pow. kłobucki w woj. śląskim), Włoszczowa (pow. włoszczowski w woj. świętokrzyskim), Kamieńsk (pow. radomszczański w woj. łódzkim), Kłomnice (pow. częstochowski w woj. śląskim), Kościelec (pow. częstochowski w woj. śląskim)