text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
sobota, 31 grudnia 2011
I juzaś ślecioł roczek....
Wiycie! Tyn – już łóński – rok bez pochyby bół dobrym rokiym ... łomijali nôs roztomajte trzynsiynia ziymi, powodzie i ciklóny, cego niy mogóm pedzieć ło sia choby ino Chincyki abo miyszkańcy Karaibów i Połedniowyj Hameryki. Wlejźli my już do tyj „strefy Schengen” (bydzie już pôra lôt) i poradziymy bez paszportu rajzować chnet po côłkij Ojropie. Dała nóm tyż pokój cholyra, ptasiô gripa i te łoszkliwe BSE (nó, ino świńskóm gripóm strachali nôs te łoszkliwce łod Brudzińskigo i corôzki mynij widzianygo Kaczyńskigo) a te ci ferst łoszkliwe prowajdery naszych zwiónzków zawodowych, pokôzali nóm ganc ofyn, iże ta rubô forsa za cosik jednakowóż bieróm. Niy mieli my żôdnych ataków teroristicznych a nasz polski prezidynt szafnół niywymównô grajfka szpasownego ugibaniô sie przed seryjami ruskich maszingywerów i fajniście fajrowôł wszyjske nasze powstanio. Szczyśnie tyż maluśko (inksze godajóm, co za tela) naszych wojôków padło we Afganistanie i Iraku skany my już sie na isto wykludziyli.
Nó, bóło blank ajnfach, obyczajnie i wszyjsko kroczało do przodku... Rółz gibcij, rółz polekutku, jak to zawdy we życiu. I niech ci tak i na te Nowe Lato łostanie!!! Czego Wóm i sobie winszuja.
piątek, 30 grudnia 2011
Miymce ze łodzysku....
– Môcie tómaty ? – pytô sie ta baba łod Georga, ta côłko Dolores ze łodzysku.
– Mómy – pado handlyra.
– Take maluśkie ino? U nôs, to ci sóm dziepiyro tómaty, takeeeeee ...
– A te maluśkie, to co to jes? – pytô sie juzaś ta Miymra ze łodzysku.
– A byrki, gruszki, kiejbyście paniczko niy spokopiyli – padô gryfnie handlyra.
– Byrki, gryszki, take maluśkie? My to u nôs we Miymcach mómy takeee... take ci sroge ... iże ho, ho...
Handlyra polazła na zadek tego jeji sztandu i po jakimsik łoka mrziku smycy gryfnistô, srogo bania...
– A take sroge fandzole nikiej ta, to tyż u wôs we tych zasmolónych Miymcach tyż już môcie ?
czwartek, 29 grudnia 2011
Starowno babeczka....
– Trza by ci bóło Ojgyn kupić jaki nowy ancug! – pedziała uwziyńcie. – Idymy na miasto do składu ze gangolami!
Słówecka te wywółali wy mie jankuryjnô, krymfnô akcyjô łobrónno. We srogim przipływie mojigo łobrzidzyniô do sprawónków, umiyniółech se chycić sie wrółz za łodkłôdane na niyskorzij łod pôruch lôt schrónianie wszyjskigo we pywnicy (te porzóndki, to druge na listecku zniynôwidzóne bezy mie dziôłanie, po sprawónkach łoblyczek). Miôłech nôdziyja, iże wszyjsko sie jakosik łozlejzie po kostyrach. Ale nic z tego. Niy take nómera ze mojóm staróm.
Moja Elza doczkała aże wszyjsko gynał poschrónióm we tyj pywnicy, po czym zagrózióła, co mie łodstawi łod prykola do mómyntu aże lajstna sie nowy ancug. Rôd niy rôd musiôłech ze mojóm staróm pójńść na ta moja maluśkô „nemezis”, ta moja niyubłóganô sprawiydliwóść na Wolka do takigo ci srogigo zalónu ze prziłobleczyniym do chopów. Sumeryjô zetwała bez trzi godziny. Procno bóło – alech wydolół. Kiej’chmy już wylazowali ze tego zalónu, jô lekszyjszy ło jake tysiónc piyńćset złotków, za to ze nowym gangolym, hymdami, ku tymu nowym szlipsym i szczewikami tak mie nic, tobie nic spytołech sie moja Elza:
– A tak po prôwdzie, rzyknij ty mi ino na jakiego pieróna potrza mi bóło tego nowego ancuga?
Na co ci moja roztomiyło, tropióncô sie ło mie babeczka łodrzykła:
– Nóóóó ... przeca musza mieć cie w czymsik ... pochować!
środa, 28 grudnia 2011
Spomiarkowano przedowacka....
Dôwnochmy sie już niy widzieli, tóż tyż łozprowki przecióngli sie kajsik niyskoro w noc i ani my sie spodzioli, a sam już szarok i nowy dziyń nastôł.
Jako, iże my sóm „dżyntylmyny” umiyniyli my sie, iże naszym babóm dokludzymy na śnôdanie friszny chlyb, nó i wypuściyli my sie do wsi. Piwa nóm jesce ździebko łostało, tóż tyż szło nóm sie blank dobrze. Na miyjscu pokôzało sie, iże tyn sklep łotwiyrajóm dziepiyro za jakosik możno godzina.
Uburdalichmy sie, co wrôcać sie nóm niy werci... doczkómy. Zicli my sie na bance przed tym składym i czekalichmy... ale niyprzespanô noc, te pôranôście piw i gorkô klara, kierô już napoczła blyndować, wszyjsko to do kupy smógło ci nôs i przisnyli my sie ździebko na tyj bance.
Ło pół łósmyj łobudziół ci nôs klang klucy – sklep łotwiyrajóm! Ze niyjakóm biydóm zwlykli my sie ze tyj banki i stanyli my gymba w gymba ze Paniczkóm Przedowaczkóm, ftorô razinku syjmowała ze dźwiyrzy srogo ocelowo sztanga.
Paniczka Przedowaczka zmiyrzóła nôs fachowym weźrokiym, łoświdrzóła nôs, pokiwała gowóm i łodezwała sie ku nóm:
– Niy, niy Panoczki... Jabola jesce niy ma, niy dowiyźli!!!
wtorek, 27 grudnia 2011
Dorady dlo chopów...
Festelnie ważne jes, coby być ze babóm, kierô czasym cosik uwarzi a tyż i drugda posprzóntô dóma.
Festelnie ważne, coby być ze babóm, na kieryj mogesz spolygać, i kierô nigdy cie niy łocygani.
Festelnie ważne, coby być ze babóm ze ftoróm mogesz sie mocka pochichrać.
Festelnie ważne, coby być ze babóm moc wizgyrnóm we prykolu, i kiero jesce ku tymu jes rada być ze cia.
Festelnie ważne, nôjważniyjsze, coby te śtyry baby blank sie niy znali !!!
Wilibald...
Wilduś jes dochtorym i stanówi cufal na światówô skala, eźli idzie ło jego popyrtanie i niyprzitómnóść. Kiej łón mô słóżba we walesce, we łośmiuch cufalach na dziesiyńć kómando waleski musi na niygo doczkać, bo Wilduś musi sie wrócić po cosik, cego zapómniôł abo – i to nôjczyńści – po cosik, co wyjmnół ze tyj karytki we dlô sia ino wiadómym cylu. Inkszóm razóm łobsztalowôł, wołôł waleska dlô sia, bo jego autok niy kciôł łodpolić. Powód ... blank ajnfachowy – Wilduś łostawiół łoświycóne światło i bez côłkô noc zdech mu akumulator. A iże niy miôł kaj go podladować, tyn nasz Wilduś poprosiół czelodka ze waleski, coby mu spróbowali postawić zdechły akumulator na szłapy ... ze użyciym tego ichniygo „defibrylatora”. A co? Sztróm to sztróm, i tela, co za mecyje, prôwda?
Króm bezpochybnego niyłogarniyńciô, Wilduś ci kwôli sie ze roztomajtych impryzów wydôwanych na kôżdô możybnô przileżitóść. I tak bawiymy sie u niygo na przileżitóść gyburstaku, żyniacki, Andrzyjków, napoczniyńciô syzónu grillowygo, piyrszygo wiesiynnygo koszynia trółwy, rócznicy ajnwajóngu ... słówym – kôżdô przileżitóść jes galantnô.
Jak tyż przistało na takigo lwa zalónowygo, tyn nasz kamrat Wilduś mô rôd łozprawiać wice. We skuplowaniu ze jego niyprzitómnóścióm (a dodejcie jesce wysłepanô na góścinie gorzôła, bo jak rasowy dochtór Wilduś za kragel niy wylywo) plóncnóm sie niyzapómniane rozinki. Na tyn przikłôd:
Ernie zakciało sie festelnego zeksu. Idzie ku Bercikowi i gôdô:
– Bercik, a mie sie kce łostrygo zeksu!
– Nó ... tóż, co jô móm robić – pytô sie Bercik.
– Nó, zedrzij symie côłke prziłobleczynie!
Nó, i Bercik serwôł ze Erny łobleczyni.
– A terôzki Bercik ciepnij mie na zofa!
Bercik sztuchnół Erna na prykol.
– A terôzki Bercik mie gynał wypierdol!
– Nó, tóż Erna cióng stónd! Wyrywej!
A juzaś kej indzij jedna naszô kamratka łozprawiała tak:
Wiycie, łóńskij soboty Wilduś położół mie na prykol, grajfuje pod kiecka i łorôz sie mie pytô:
– Rzyknij mi Ana, co to je: zielóne i mó biôłe kółecka?
A skuli tego, iżech tyn wic już znała łod łochrónki, a miałach rada te jego côłke gracanie kole mojich cycynhaltrów i stringów, toch nie gôdała nic, i udowałach, co blank niy miarkuja, co to jes. Nó, i Wilduś tak po jakisik kwilce łodrzyko, co to jes ... trółwa ...
– Jezderkusie! Padosz Wilduś, co to jes trółwa, ja? Nó, tóż rzyknij mi a skany sóm te kółecka? – rzykłach mu deczko znerwowano.
Nó, i Wilduś kwilka pomedikowôł, poślynczôł ... i na łostatku rzyknół:
– Nó, ja ... gynał ... skany te kółecka?
Nó i wzión, i poszoł ... a jô leża ...
poniedziałek, 26 grudnia 2011
Słepanie skorzij Pastyrki...
– Suchej no Pyjter, jak jó terôzki razinku wyglóndóm?
Lojzik, coś ty łogup, dobrze wyglódôsz, boś jesce blank trzyźby ...
– No, tóż nalyj mi zarôzki sam śtyry setki – pado Lojzik.
Barman nalôł, Lojzik gichnół i zasik sie pytô:
– Pyjter, jak jô terôzki wyglóndóm?
Ano, dalij dobrze, bo to jesce niy jes twoja miara.
– Nó, tóż lyj, ale terôzki ino trzi cyjntle.
Gospodzki nalôł, Lojzik wypiół i zaś niy dôł pokój ino chce wiedzieć jak już terôzki wyglóndô.
– Lojzik, dej mi pierónie pokój, bo napoczynôsz mieć już letko pod myckóm – barman ździebko znerwowany na to.
– Nó, tóż lyj łostatnio seta – beble już trocha chycóny Lojzik.
Lojzik szluknół a barman zarôzki na doczkaniu gôdô mu, iże łón jes już terôzki blank nadrzistany.
– .... Nóóóóó ... widzisz Pyjterrrr jak ... to symnóm ... jes. Im jô mynij słepia, tym barzij żech jes naprany.
niedziela, 25 grudnia 2011
Pónbóczek i... klachoce...
– Mój ty Bożycku, czamu ty sie niy łoddychniesz? Powiniyneś wykludzić sie kajsik na jakisik dugszy urlałb. Na tyn przikłôd po jakiymu Pónbóczku niy pojedziesz fórt, choby i na Ziymiô? ... Tam ci jes tak gryfnie, tak szykownie ...
– Gôdôsz na ziym ?– rzyknół Pónbóczek. – Na Ziymia to jô ani za boga niy pojada!
– Jezderkusie! A czamu Pónbóczku niy? – pytô sie tyn janiołecek.
– Bo na Ziymi sóm same paploki i klapidziury! Rozczasu, pierónym dôwno tymu nazôd rółz żech sie tam pokludziół i ... do dzisiej ło tym ludzie mocka łozprawiajóm ...
sobota, 24 grudnia 2011
Wilijno łozprowka...
A przipóminôcie se jesce ta wilijnô łodwieczerz ze waszego dzieciynctwa? Wrółz ze côłkóm familijóm łoczekiwalichmy ze niyciyrpliwóścióm i szpanóm na tyn wieczór pod chojnóm i kôżdy snôs malowôł se już we myślónku, jaki to tyż dlô niygo gyszynk pod tym łodświyntnie wysztiglowanym stromikym bydzie lezôł. Prawucko niy rółz i niy dwa ze łozrzywniyniym spóminaliście tamte, jakóż terôzki – ze tyj perspektiwy wiykowyj – zarówno szykowne jak i niypowtôrzalne czasy.
Tak se myśla, co godzi sie nóm jużcić czyńścij pomedikować nad cwekiym tych świónt we naszym kôżdydniowym życiu, i to niy ino we tym krótkim czasie Świónt Bożygo Narodzyniô – Godów. We raji łozprowek pokazuje sie nóm iste życiowe problymy, posugujónc sie przipowiyściami, berami i fabulyniym. Tóż tyż terôzki posuchejcie tyj krótkij mojij łozprôwki i dejcie pozór, co tyż to nóm w nij mô do pedzyniô roztomajtô gadzina.
Rółz czasu, krótko skorzij Godów, napoczli roztomajte zwiyrzôki dyskusyjô ło tych świyntach. Zowzitô wadziyli sie pomiyndzy sobóm, co tyż to jes we tym czasie nôjważniyjsze i nôjbarzij kóniyczne.
– Nó dyciś, parszczónô gańś! – pedziôł Fuks-Ryżokudła. – Cóż tyż to by byli za Świynta Bożygo Narodzyniô bez parszczónyj, czyrstwyj i upójnie wónióncyj tustyj gańsi?
– Śniyg! – łodpedziôł na to Polarny Niydźwiydź mianowany kajniykaj Aisber. – Ganc ajnfach mocka śniygu!
A zatym dociep jesce łozmarzónym głósym:
– Łojyjku! Biôłe świynta, tóż to take całbrowne!
Sornik tyż ci miôł swoji miyniyni:
– Mie potrza na zicher ino gryfnistyj i nadóbnyj chojny, bo bez nij niy poradza fajrować richticznego Bożygo Narodzyniô!
– Ale, ale, niy moge być na nij za tela świycek! – zahukała Ojla. – Godzi sie, coby ździebko mrócznie i szykowniście gymitlich wele nij bóło! Gryfnô launa, to przecamć nôjważniyjszô rzec!
– Nó ale, moje szumne i galantne prziłobleczynie musi być przecamć tyż fest widoczne! – zaszprajcowôł na to Pôw. – Moje prziłobleczynie jes ci przecamć dló mie nôjważniyjsze, inakszij sie żôdne świynta niy rachujóm dló mie!
– Ale tyż szmuki, klyjnoty i garniyry! – zaskyrczała Stroka. – Na kôżde Świynta Bożygo Narodzyniô dostôwómn cosik nowygo: piestrzónek, ciaćko, arbant abo goldketka. To jes ci przecamć dló mie nôjważniyjsze we te świynta!
– Nó, piyknie ale prosza, coby niy przepómnieć tyż ło jakichsik miodowych feferkuchach! – zamrónczôł Brónotny Ber. – To ci tak na isto jes przecamć nôjważniyjsze! Kiej jich niy bydzie, ani tyż jakichsik inkszych słódkich zachów i szpecyjów, to moga se blank dać pokój ze świyntami!
– Róbcie tak jak jô! – zawołôł Jaźwiec. – Nynać, nynać, wylegować sie, lyniuchować, gnić we prykolu! To ci jes dló mie nôjważniyjsze! Gody dló mie, to zocnie i tyngo sie wyspać!
– I łożrić sie festelnie! – dopedziôł Woła. – Tak sie richtik do łostatka i porzómnie łożrić ... a niyskorzij nynać! I juzaś słepać, i zatym juzaś spać!
Łorôz zawrzesknół na côłki karpyntel:
– AŁA!!! ...
bo Yjzel świtnół go ze côłkij siyły i dociepnół na łostatek swoji:
– Posuchej ino ty durch gupi i cepiaty Wole, a niy miarkujesz ty blank ło tym Dziecióntku?
Na to duknół swój łeb festelnie zgańbióny Woła i pedziôł:
– Baj tyż to, te Dziecio, te Dzieciónteczko, to jes przecamć z tego wszyjskigo we te Gody na isto nôjważniyjsze!
Tymu tyż – wól niy wól – przikiwli i inksze zwiyrzôki.
– A tak w côłkości, przi przileżitości – dociepnół jesce pytajónco Yjzel – jeżech fest ciykôw, eźli ło tym wiedzóm tyż na zicher i LUDZIE?
piątek, 23 grudnia 2011
Depcóm GODY...
– Nôjprzodzij to bych kciôł, coby we Szwajcarii, we ichnim banku miôł kupa pijyndzy ... jakiesik pôrã milijónów.
Fertik, ta goldowo fisza tak sprawiyła.
– Terôzki jesce kciôłbych mieć – gôdô opaternie tyn mój kamrat – srogo chałpa na Rivierze, abo kajsik we inkszych gorkich krajach!
Drzist, i złoto rybka to zbajstlowała.
– A terôzki ... a terôzki ty ... półfontowy, kurduplowaty kaperze ... zebier se ze sia ... mojã staro, kierô mie sam kôzała przijńść!
Nó ale, Gody, świynta, to jôdło, fetowne jôdło a niyskorzij ???
– Wiysz Erna, jô terozki robia kuracyjô – gôdô jedna kamratka do drugij. – I mie to festelnie biere. Kôżdy dziyń stowóm ło pióntyj, turnowani, szpluchtóm sie we zimnyj wodzie, dugi szpacyr, dałerlałf, do roboty. Niyskorzi, po robocie juzaś seblykóm sie, juzaś turnowani, szpluchtóm sie we zimnyj wodzie i dziepiyro terôzki, na łodwieczerz rychtuja sie, ale po maluśku, jedyn talyrz wodziónki.
– I poradzisz to Rółza tak szczimać? To przeca cie musi festelnie tropić?
– Ja, môsz prawie, co mie to tropi, przeca już zarôzki po świyntach ta kuracyjô napoczynóm!!!
czwartek, 22 grudnia 2011
Dwa gorole a ... żaba...
Idóm se dwa gorole na torg do Nowego Targu. Jedyn idzie skalić krowa, a tyn drugi jakosik sie kalymba lajstnóńć. Tómpióm tak, deptajom aże łoroz tyn, kiery kciôł sie krowa lajstnóńć sie pyto:
– Jyndrek, a niy skalół byś mie ta krowa terôzki, to by my niy musieli tak daleko pyndalować, klechtać dalszij?
– Wiysz Giynek, niy moga ci sam na ceście jij skalić, bo co torg, to torg. Rôz do roka trza tam sie przikludzić, i tam ino mogymy cosik utarżić.
Ale, kiej tak po maluśki se depcóm, klara corôki wyżij blynduje i terôzki tyn, co to ta krowa kciôł skalić szpasownie sie pyto tego drugigo:
– A dzisz ty tam we przikopie ta żaba, co ci tam skoce?
– A widza, i co?
– Anó, kiej jóm łapniesz i wećkosz, to jô ci ta krowa dóm, ale bez tyj mojij kety.
Tyn drugi fuk do przikopy, zdyboł ta żaba i – chocia go ździebko łociepało, łosiywło i na rziganie sie mu zebrało – łyknół ci jóm, społknół ta rapitółza.
Idóm dalszij. Jedyn trzimô krowa za łogón a drugi mô ino swoja keta. Nó i tymu co ta żaba łyknół żôl sie zrobióło tego łod kierego ta krowa bóła i gôdô:
– Kiej terôzki ty łykniesz ta srogszo żaba, kiero tam juzaś skoce, to jô ci dóm ta krowa we cołkości nazôd.
Co miôł borok robić? Fasnół ci tego chrostoka, ta chrostawo żaba, łyknół, nó i zebrôł ta swoja krowa nazôd. Tak ci dokulwitali sie do tego Nowego Targu. Tyn co kciôł kupić – lajstnół sie krowa na łostatku tak by tak łod tego, co szoł na torg jóm skalić; tyn juzaś, co kciôł skalić – skalół jóm tymu, co po krowa na torg szoł, i to do kupy ze ketóm. Idóm sie terozki łobadwa nazôd do dóm, mierznie jim sie i tyn piyrszy gôdô:
– Kuknij se ino. Tyś kciôł kupić krowa, jô kciôł skalić, prôwda?
– Anó, prôwda!
– Nó, tóż rzyknij ty mi ino ... a po jakigo pieróna my tak yntlich łoba te rapitółzy, teżaby wećkali ???
A wszyjsko sie rozłajzi ło pijóndze. Jedyn kce to skalić za pora betków, inkszy juzaś medikuje, co na tym skalyniu bydzie za Rothschilda robiół. I niy poradza ino sam ujzdrzić cweku, coby sie sam znod taki, kierymu by sie kciało kcieć!!
środa, 21 grudnia 2011
Miymce ze łodzysku....
– Môcie tómaty ? – pytô sie ta baba łod Georga, ta côłko Dolores ze łodzysku.
– Mómy – pado handlyra.
– Take maluśkie ino? U nôs, to ci sóm dziepiyro tómaty, takeeeeee ...
– A te maluśkie, to co to jes? – pytô sie juzaś ta Miymra ze łodzysku.
– A byrki, gruszki, kiejbyście paniczko niy spokopiyli – padô gryfnie handlyra.
– Byrki, gryszki, take maluśkie? My to u nôs we Miymcach mómy takeee... take ci sroge ... iże ho, ho...
Handlyra polazła na zadek tego jeji sztandu i po jakimsik łoka mrziku smycy gryfnistô, srogo bania...
– A take sroge fandzole nikiej ta, to tyż u wôs we tych zasmolónych Miymcach tyż już môcie ?
wtorek, 20 grudnia 2011
Buksy kapistranty...
Nó, i prziszôł tyn łodpust, ze srogóm paradóm, dmuchocze trómbióm, ludzie śpiywajóm, kadzidło smyndzi, nó ... tak, jak to zawdy jes we łodpust.
I wszyjskie tyż deptajóm do kómuniji. I jedyn taki istny, Zeflik mu bóło tyż poszôł tela, iże ze tego kościoła wylôz taki jakisik teskliwy i merski. Nic niy gôdôł ino flapicóm, gymbóm mamlôł bez côłkô dróga. Róncz ino wlôz do chałpy, rzóndzi tak jakosik bez zymbole:
– Wiysz ty co Marijko? Tyn nasz Pónbóczek musi byś ci już pieróńsko stary. Nó, gôdóm ci, ta hostyjô, te côłkie „ciało boże” bóło tak festne, tak twôrde, iżech je dziepiyro kole samyj naszyj chałupy społyknół !!!
poniedziałek, 19 grudnia 2011
Srogszy grzych....
– Dej pozór Acik, bo jak cie świtna w rzić, to ci paniynka w ślypiu zarościeje!!!
Usłyszôł to nasz kapelónek, łapnół tego lómpa za dakel i ekleruje mu, co tak sie niy gôdô, bo tak ino żadziole klycóm, a te słówecko rzić, to ci jes w gymbie takigo bajtla srogi grzych !!!
Na to tyn rojber i rozwiynźluch fałesznie ci sie tego kapelónka pytô:
– Pónfraterku roztomiyły, pedzóm mi łóni, co jes wiynkszyjszy grzych: jak sie rzyknie rzić, abo jak sie kómu naświto do rzici ???
Zdrzicie go, jaki śniygo klugszajser?
niedziela, 18 grudnia 2011
Tyż Gody...
– Chnet Boże Narodzynie, Gody, gryfne świynto – pado jedyn śnich.
– Nale „amory”, take „bara-bara”, nó... dupczynie ze staróm, i niy ino ze swojóm... staróm, to tyż szykownô zacha – gôdô tyn drugi łochyntol.
– Nó dyć, ja! Tela co Gody przitrefiajóm sie czyńścij, prôwda?
sobota, 17 grudnia 2011
Kóndowity słósznygo wiyku....
Tyn mody, ftorymu przitrefióło sie kopać ta dziura cosik tam mróncy pod nosym, pierónuje deczko i jedyn z tych na wiyrchu, możno forarbajter łodrzykô:
– Mody! A kopej, kopej a fest! Jak bydziesz we mojim wiyku, to spokopisz, iże czyńścij trza dychnóńć ... ło druk trza mieć stôranie ... he he he ...
Co prawie, to prawie – tak se miarkuja – i pyndaluja do mojigo warzywniôka. Po pôruch minutach wrôcóm sie nazôd i widza, co wele tyj dziury stojóm dwie mode, szykowne dziołchy ... zagôdane ze sia. A gorko wtynczôs ci bóło, to tyż i jejich kieculki knap, znacy take mini ... Jedna blank bezwiydnie szczelóła sie gómibandym swojich sztringów (dziołchy! trza dôwać pozór i niy gracać we batkach nałónczôs łozprôwki we jawnych placach). Modymu ze tyj przikopy wystôwô zadrzito palica ze ślypióma choby piyńć złocioków. Rzecy cosik tam kopie, ale to srogi cud, iże sie hercówóm szwaji niy uchlastnół, bo zaziyrô przecamć blank we inkszô stróna. A i te sztarszyjsze arbajtry tyż ci sie jakosik łożywiyli i łorôz wszyjskie sie do tyj dziury ryjóm.
A na to tyn mody:
– Eeee, tam ... panie majster, siedzóm se łóni ze rułóm ... przeca we waszym wiyku, to i dychać trza czyńścij, i ło blutdruk trza mieć stôrani ... Kcecie sam jakisik hercszlag dostać, abo co?
piątek, 16 grudnia 2011
Żółte szkartki....
– Hanys! Wiysz ty co, pójńdymy możno dó mie i tam łobalymy ta halbecka, ftoro móm we kabzi ...
– Eee, Bercik, coś ty jaki? Przecamć u cia we chałpie jes i twoja starô, i twoja świekra, a chnet piźnie dwanôście w nocy.
– Cicho być Bercik, wiela niy fandzol, ino pyndalujymy i tela!
Zaklupali, Hanysowô staro wrółz ze jego świekróm łotwiyrajóm dźwiyrze i gibniynte w pół pytajóm kamratów rajn. Świekra stôwiô na tiszu halbecka, a babeczka łod Hanysa sebuwô mu szczewiki.
– Jezderkusie! – dziwô sie Bercik. – Jak ty to chopie robisz, iże te twoje babeczki sóm take moreśne?
– Wiysz Bercik, to jes tak – napoczynô Hanys. – Miôłech ci psa. Przilazuja do dóm, a sam nasrane na tepichu. Nó, tóż pokôzôłech mu ... żółtô szkartka.
– Nó, i ...
– Na drugi dziyń przilazuja juzaś do dóm a sam ci juzaś nasrane jak stodoła. Nó, tóż drugo żółto szkartka pokôzôłech tymu psiokowi. Przilazuja na trzeci dziyń a sam ta samo lajera, juzaś nasrane i to na rzôdko i ku tymu côłki sztrółdekel pojscany.
– Nó, i ... Hanys! I co?
– Nó, pokôzôłech gizdowi czerwiónô szkartka a zatym łapnółech siykiyra i zatrzas’ech gizda.....
– Nó, ja miarkuja, ale rzyknij ty mi ino chopie co mô ze sia spólnego tyn psiôk ze twojóm staróm i świekróm?
– Nó, dzisz Bercik ... łóne majóm już po dwie żółte szkartki....
czwartek, 15 grudnia 2011
Trzi baby nad rzykóm...
Szli sie rółz trzi mamzele, wiycie, baby blóndiny nó take, co to majóm kónopiaste kudły bez szumny, łogrómnucny las aże tak po półtrzecia godziny doklechtali sie yntlich do srogij rzyki we kieryj byli snozy, i kieryj nijak niy szło przefuknóńć. Nó ale, łóne musieli bez ta rzyka przyjńść na drugo zajta, na tyn drugi kraj tyj rzyki. Piyrszô śnich praskła ci na klynczki i napoczła rzykać:
– Pónbóczku! Dej mi tela siyły, tela druku, cobych ci bez te głymboczyny, bez te snozy mógła przeszwimować!
I łoroz drzist-prask i Pónbóczek dôł ji sztramskie grace i norymne kotyry. Kielanôście minutek to zetrwało ale baba usiotano znôjdła sie na drugim kraju.
Drugô krapyka tyż kiksła na kolańska i dôwej ci festnie rzykać:
– Pónbóczku roztomiyły! Jô by tak kciała, cobyś Ty dló mie łobsztalowôł jakisik srogi bółt abo chocia niy za teli flos, iżbych jô tyż mógła sie na ta drugo zajta rzyki przekludzić !!!
I juzaś: drzist-prask, i Pónbóczek postawiół na kraju rzyki gryfnô kana, i łóna wartko poszłaaaa ....
Terôzki ta trzeciô baba, nôjstarszyjszo, nôjbarzij zgniyło tyż, chocia już niy po klynczóncku napoczła rzykać:
– Pónbóczku! Dej mi możno niy tela siyły, ale moc srogi filip, cobych tyż możno sie na ta drugô zajta, na tyn drugi kraj zicher przekludziyła nikiej moje kamratki !
I łorôz juzaś, jak niy prasknie, jak niy drzistnie, jak pierón ze światłygo niyba niy gruchnie i ... Pónbóczek zwekslowoł ci jóm, blank przemiyniół we móndrygo ... CHOPA.
A tyn ci wzión i poszoł ździebko we góra tyj rzyki, naszôł szykowny most i szykownie, blank zicher przeszôł na drugi rant, na drugô zajta tyj rzyki.
Nó ale, to bół przeca już CHOP (a niy galoty), prôwda?
środa, 14 grudnia 2011
Wizgyrno ółma...
– Jakô żeście sóm starô?
– Pizło mi 86 lôt.
– A mogecie mi to wszyjsko, co sie sam przitrefiyło łopedzieć po swojimu ?
– Cupłach sie tak na bance przed chałupóm. Dziwałach sie na szykownô, ciepluśko łodwieczerz, kiej prziszôł sam ku mie jedyn karlus i zicnół sie blank kole mie.
– A wiedzieliście go możno, ja ?
– Niy, ale bół moreśny, reszpektny i kamratny.
– A co sie stanyło niyskorzij, kiej już zicnół kole wôs?
– Napocznół łociyrać sie ło moja kita, ło moje hudo.
– A niy poradziyliście go zahaltować, zadziyrżyć?
– Niy, niy szło.
– A to po jakiymu?
– Bożycku ty mój, a po jakiymu? – pytô sie zadziwiónô starka. – Boch miała frojńda, uciycha ??? Bóło mi tak przijymnie. Żôdyn mi tego niy robiół łod czasu, kiej mój chopecek kipnół trzidziyści lôt tymu nazôd.
– A co sie niyskorzij stanyło?
– Napocznół głoskać moje cycki...
– A niy próbowali łóni sie prociwić?
– Nie, razinku niy !
– A po czamu ?
– Bożycku ty mój, po czamu? Bóło mi tak dobrze, czułach iże prawucko żyja!!!
– A co sie jesce zatym stanyło?
– Nó cóż, łozfaklowôł ci mie do cerwióności, tożech tyż łozcióngła klepyty i zadrziłach sie:
– Bier mie synek, bier mie ... a gibko!
– Nó, i co ? Zrobiół to, ja ?
– Niy, niy do dioska! Wrzesknół ino „Prima Aprilis” I wtynczós żech tego łochyntola pieróńskigo do imyntu ... zapukała, zastrzelóła!!!
wtorek, 13 grudnia 2011
Sakramyncki kac...
„Fto niy miôł kaca, niy wiy co to jankor,
Kiej kufa drzewniannô a na ślypiach charboł.
Kiej koty tómpiom raciami ło blachy,
A dziamble w szlagcojg walóm i dziurawióm dachy.
Suchość we cowieku łod gymby do duszy,
I bolóm cie pazury, i kudły, i uszy.
Niy pogymzisz, niy legniesz ... a nójgorzij siedzieć,
Co kwilka ci sie chepnie przedwczorejszym śledziym.
ółoni w życiu culi, cóż łóni widzieli ?”
Nasz dôwniyjszy wikary ze „Jozefki” to by ci pewnikiym pedziôł, że na kaca to nôjlepszij... blank niy słepać gorzôły. Nó ale, widzioł fto chopa ze Pnioków, kiery by niy miôł rôd gorzôłecki? Jô niy znóm żôdnego takigo. Cheba, iże Bercik łod Majzlinyj, kiery już niy mô leberek a nyrki smycy we bojtlu plastikowym kole rzici. Ino, co to za chop? To stare galoty a niy chop, prôwda?
We wszyskich cajtongach ciyngiym bez côłki rok szkryflajôm, co możno robić coby niy mieć – jak śpiywoł Gołas – „tupotu białych mew”?
Dać potrza tymu swojimu „organizmowi” – jak kiejsik szkryflôł „Dziennik Zachodni” – to, co tyż zebrôł tyn ankohol. Mie to tam nic niy zebrôł a dôł dobro lałna, bółech wizgyrny i miôłech łod aże sto pierónów uciechy. I tu żech jes śnimi zgodliwy – niy pić mlyka (przeca nôs, chopôw już dôwno łod cycka łodstawiyli). Cheba, iże ftoś wypokopi, iże mô to być richtik kiszka. Możno to i jesce harynek abo dobre piwo z jajcym. Na łostatek omszlak z modych cycków, ale ino łod dziołchów kiere ci majóm ino dwadziyścia lôt i ... do tego blank modo wyglóndajóm. To wszysko inksze, to sóm berdyje i jakiesik medikamynty łod goroli; Ślónzôk, nasz chop to wiy. Na kaca jes ino klin. Przeca nic tak niy lycy, ani Apap, ani Aszpiryna, ani Alka Prim i ani te inksze moderne pile, ino dobry, zimny sznaps i szopa piwa. Tu możno bydzie i łostuda. Niyftore to niyskorzij majóm kaca „szpiralnygo”. Niy wiycie co to jes? To jes tak: eźli Wy môcie kaca chopy, a tyn wasz kac mô tyż jesce kaca, i niyskorzij tyn kac, tego waszygo kaca, tyż ci mô kaca, to to ci jes na isto kac „szpiralny”.
A jô Wóm musza pedzieć, iże po gyburstaku mojij Elzy, i po Wielkanocy, to jô już móm zawdy aże trzi „szpirale”. Dalszij to już bez szpasu aże wytrzyźbiyja.
Viagra i silikón...
We terôźniyjszym świycie wydôwô sie wiyncyj pijyndzy na strzodki zwiynkszajónce gyfil, potyncjô i na silikón dlô babów, niźli na medikamynty prociw niymócy Alzheimera. I wszyjsko skludzô sie terôzki ku tymu, iże za pôrã lôt bydymy mieli krojcset starych bôb ze srogimi cyckami a ku tymu starych chopów ze fórt twôrdymi ciulikóma, za to żôdyn śnich niy bydzie poradziół sie spómnieć skuli cego to wszyjsko... majóm.
poniedziałek, 12 grudnia 2011
Srogi pech...
– Wiysz, tyn szif na kierym żech sie miôł do Hameryki dostać rypnół ło góra lodowô jak tyn „Titanic” i tyż ci wartko napocznół sie topić.
– Nó, i co?
– Trza mieć takigo pieróńsko tragedyjo, srogigo i łoszkliwego pecha ...
– Po jakiymu tak gôdôsz?
– Uwidziôłech ci we wodzie gryfno kiecka, taki szachowany, kraciaty faltynrok. Fuknółech nazôd do tyj wody i wycióng żech, wysmycół ci na piosek .... Szkota!
Bo kiej tak cowiek gawcy naobkoło, to na isto zdo sie co tyn côłki Bertold Brecht miôł prawie:
„Niy wiadómo co jest srogszóm zbródnióm – gróntować, postawić jakisik bank, abo go łobrabować.”
I klapuje to wszyjsko sam u nôs, pra ? Cy dziyrżyć to, co ludzie przi welónku dali, lebo nachapać sie podwiyl sie jesce zdo?
Nale tyż sie idzie drzistnóńć festelnie jak jedyn mój kamrat;
– Słyszôłeś, słyszôłeś? Bazmać Zefel za kusika, kiery dôł Rółzie łod Majzlinyj erbnół, skôzali go we naszym gyrichcie aże na śtyry tydnie heresztu!!!
– Co to jes śtyry tydnie? Mie do pieróna za te same skôzali we mojim kościyle, we „Józefce” na ciynżkie dożywocie, na ... „małżyństwo”!!!!
niedziela, 11 grudnia 2011
Papagaj i... polityka...
– Fórt ze Kaczyńskim! Weg ze Kaczyńskim!
Jakisik jedyn łoszkliwy sómsiôd naskargowôł u policajtów i hnedki klupióm na dźwiyrze policajty.
– Witómy gryfnie, sam policyjô. Dostali my łobsztalowanie, iże wasz papagaj ubliżuje naszymu prezidyntowi i prymierowi. Pokażcie nóm sam w te piynty tego ptôka !
Baba przismycyła klôtka ze tym papagajym, a tyn ci już łod proga łozdziyrô sie:
– Fórt ze Kaczyńskim! Weg ze Kaczyńskim!
Policajt dowo babie egzorta i gôdô:
– Eźli bydzie tak tyn ptôk łoździyrôł sie dalszij, to bydymy musieli go zaciukać abo uśpić a wôs wrajżymy do heresztu, za festne ubliżowanie niyboszczykowi prezidyntowi.
Baba, kiej ino policajty wylejźli, prosi tego łoszkliwego papagaja:
– Suchej ino Acik, Acicku, niy gôdej tak już wiyncyj, bo mie zawrzóm a ciebie zagorgolóm, i na co nóm ta łostuda.
Pôra dni bóło we chałpie cichuśko nale, papagaj sie spómniôł i juzaś napocznół swoji:
– Fórt ze Kaczyńskim! Weg ze Kaczyńskim!
Na drugi dziyń baba dostała listecek, co mô sie stawić we gyrichcie i wrółz przismycyć ze sia tego papagaja na „dowód rzeczowy”. Baba zarôzki zatyrała do kościoła i we suchatelnicy wszyjsko łopedziała farorzowi. A farożycek ji na to ganc ajfach :
– Suchej ino babo, jô móm tyż jednego papagaja, kiery gôdô i jes blank podany do twojigo. Do tego gyrichtu zwekslujymy jich i żôdyn sie niy kapnie co jes na zicher lółz.
Nó i jak wypokopiyli, tak tyż zrobiyli. Baba przikwanckała sie do tego gyrichtu ze tym farskim papagajym i na tyj rozprawie sóndca gôdô:
– Dowejcie sam na stół tego ptôka i posuchómy!
Klôtka ze tym papagajym jes już na tym gyrichtowym fajlbanku a papagaj nic. Niy łodzywô sie ani słóweckiym. Łoskarżyciel podpuszczô papagaja:
– Abo tyn papagaj gôdôł „weg ze Kaczyńskim!” ?
A papagaj ciyngiym nic. Sóndca podpowiadô:
– Fórt ze Kaczyńskim!
Łoskarżyciel i łoskarżyciel „posiłkowy” tyż powiydzajóm, animujóm:
– Weg ze Kaczyńskim!
Na łostatek côłki zol napoczynô gôdać wrółz:
– Fórt ze Kaczyńskim! Weg ze Kaczyńskim!
Nó, i yntlich papagaj napoczynô kościelnóm sztimóm :
– Suuuucheeeej Jeeezuuu jak cię błaagaa luuud ....
sobota, 10 grudnia 2011
Motorad....
– Te, Bercik wiysz ty co? Pódź, sjadymy sie na tym pieróństwie.
– Cóżeś ty blank łogup? Jak to sie sjadymy, kiej my blank i do łostatka niy wiymy jak tyn dinks fónguje?
– Dej pokój Bercik, jô tam zawdy sie dóm w dupie rady, przecach jes ślósôrz i niy take fizymatynta żech bajstlowôł!
Nó, tóż jak pedzieli tak zrobiyli. Achim siednół na zic tego motorcykla a Bercik fuknół do prziczepy. Achim pomachlowôł, połónacół tymi kneflóma, wajchami, maszina zawyrcała, drzistła smyndym i poszli... Przekulali tak dobre pôranôście kilomyjtrów, aże sam do nôs na Pnioki i łoroz motor zdech, maszina blank sztopła, zabrymzowała. Bercik zafucany, usiotany, zgrzóny jak sto diosków, blank ci dychu niy poradziół łapnóńć.
– Bercik, co to? Zmochanyś jak sto pierónów, jeżeś blank ab, chobyś siedym tón wónglô ściep do pywnice?
– Ło ty giździe, ło ty pieróński łoszkliwcu, łochyntolu, a coby cie sam zarôzki pierón ze światłygo niyba szczelół! Taki ze cia kamrat. I jesce sie choby ipta pytôsz co mi sie stało? Przeca we tyj dioseckij prziczepie niy bóło spodka, niy bóło zoli i... beztóż bez côłkô dróga ze Piekor aże sam na Pnioki musiołech piechty
piątek, 9 grudnia 2011
Łozprowianie wiców...
– Wiycie, panie Ojgyn – pado ci łóna kiejsik ku mie – tyn istny na tyj balandze, kaj jô bóła ze mojim Bercikiym, to ciyngiym brôł sie do łozprawiania wiców, ale już po piyrszym ludzie tak tómpali, taki prask robiyli, coby zarôzki ślazowoł ze tyj biny i dôł sie pokój ze łozprawianiym. Niy to co wy, panie Ojgyn.
– A dyć niy gôdejcie Majzlino, niy godejcie, bo jesce fto usłyszy i byda jô musiôł deptać tam kaj mie niy napytajóm. A wôs to sie ino błozny trzimióm. A przeca do błoznów, do wiców to trza mieć grajfka. Znać wszyjskie knify przi łozprawianiu.
– Tyż mi mecyje, knify, grajfka. A jake ci to knify sóm przi bajdurzyniu wiców, szpasu? – pytô sie mie Majzlinô.
– Kiej byście niy mieli pod górka do szuli, to byście wiedzieli, iże już za starego piyrwyj, za staryj Polski jedyn istny, Stanisław Ligoń gynał wytuplikowoł jakie sóm zorty tych, kiere wice łozprawiajom.
– To aże pôra zortów jes tych beroków, panie Ojgyn, ja?
– Ja, sóm ci śtyry zorty tych co wice łozprawiajóm. Piyrszô zorta to te wigyjce, kiere przi łozprawianiu majóm fresa sztram, ze powôgóm, a juzaś te co suchajóm, poradzóm puknóńć łod śmiychu lebo trzimóm sie za basika, coby sie niy pojscać. Drugo zorta, to sóm take, kiere sie chichrajóm do kupy ze tymi, kiere suchajóm takigo kocyndra. Trzeciô zorta to wicmany, kiere same sie chichrajóm choby yjzle a te co suchajóm, majóm jankorne i smutne fresy, choby byli na smyntorzu przi pochówku. Łostatnio zorta, to szpasowniki (lebo jim sie ino tak zdô, iże sóm szpasownikóma) przi kierych ludziska chytajóm za zesle, szolki, szklónki i co jim tam w grace wlejzie, i ciepióm tym we łozprawiôcza.
czwartek, 8 grudnia 2011
Halba na dwiuch....
– Majster, wy tak gryfnie po waszymu (znacy po naszymu, pra?) gôdôcie a jô bych sie tyż kciôł przibadać, naumieć tyż tak gôdać. Mogã przijńść do Wôs, to byście mi ździebko wyeklerowali, wytuplikowali?
– Dobra, synek – pado majster. – Wejźniesz jakô dobrô halba, przijńdziesz ku mie, nó i bydymy po ślónsku gôdać.
– Raduja sie festelnie, panie majster, ino... rzyknijcie mi co to jes ta halba?
– Jezderkusie! Môsz prawie synek. Co to jes halba na dwiuch? Przismyc zarôzki côłki côłki liter i bydzie klar!
środa, 7 grudnia 2011
Auryóla....
– Panie dochtorze, mie ci ciyngiym pieronym boli gowa – pado Ecik.
– To pewnikiym słepiecie za tela gorzôły – łodrzyknół mu dochtór.
– A kaj tam, jô blank gorzôły niy tintóm, jô niy ciyrpia gorzôły.
– Nó, tóż pewnikiym festelnie kurzicie cygarety – pytô dalszij dociyrny dochtór.
– A dyć kaj tam! Jô w życiy niy zakurzół żôdnyj cygarety, niy móm rôd tabaki.
– Nó, tóż możno idziecie za niyskoro we wieczór spać i jesce wyrobiocie ze staróm po pierzinóm.
– A dyć jô jes samotny i już ło dziesióntyj na łodwieczerz nynóm nikiej bajtel, choby śpikol po kómpaniu.
– Nó, to cosik mi sie widzi – rzóndzi ze rułóm dochtór – iże tym tuplym waszô „aureola” jes pewnikiym za knap i i we palica wôs festelnie ciśnie!!!
wtorek, 6 grudnia 2011
Aptryt...
„Polôki majóm ci tako nôtura, taki zwyk, iże kiejby sam dó nôs, tu na ziymia śleciôł janioł direkt ze niyba, to zarôzki by my mieli jejimu cosik dlô przigany”.
Przeca styknie kuknóńć terôzki we telewizyjô, a tam ci ino labiydzynie, molyndzynie i wszyjsko wszyjskim niy jes rade, pra? Móm prawie? Nó! Móm! Choby ino na tyn przikłôd taki fal:
Pyndaluje wartko chop na banchowie (kaj? to Wóm niy rzykna). Tyrô ci tam a nazôd i łorôzki wkarowôł do haźlika. Lechuśko dychnół i czyto na dźwiyrzach:
– Kuknij na lewo!
Kuknół, a tam naszkryflane:
– Kuknij we prawo!
Gawcy sie we prawo a tam jak byk naszrajbowane:
– Co sie tak gupolu wiertosz, coś taki bizygón, kierymu sie wszyjsko niy zdô? Dlo ftorego wszyjsko niy ma dobre? Kcesz sie zadek łotrzić ło tyn aptryt ????
poniedziałek, 5 grudnia 2011
Adresa....
– Farorzyczku, jô sie pôrzół, swadźbiółech sie ...
– Ło jezderkusie! To na isto ciynżki grzych. A z kimeś sie to pôrzół?
– A tego, to wóm farorzyczku niy moga pedzieć!
– Możno ze Kristóm łod Kopycioków? – pytô dociyrny farorz.
– Niy, niy ...
– Nó, tóż możno ze Kowolików Hanóm?
– Niy, niy ... tyż niy!
– Nó, nó to możno ze Ernóm łod Jóndercynyj? – niy dowo pokój farorz.
– Niy, na isto niy śnióm!
– Godej karlusie, bo niy dóm ci łozgrzyszyniô!!!
– Nó ale, kiej jô na isto niy moga tego wyzdradzić, niy moga tego pedzieć!
– Nó, pytóm łostatni rółz! To możno swadźbiółeś sie ze Cilóm łod Kulików?
– Niy, niy farorzyczku ... tyż niy śnióm ...
– Nó, tóż cióng fórt, łozgrzyszyniô niy bydzie, i tela!
Wylazuje tyn karlus ze kościoła a sam czekajóm ci na niygo kamraty ..
– I co?Godej! Dostôłeś te łozgrzyszynie?
– He, he, he ... Niy, niy dostôłech chopy łozgrzyszyniô ale móm pôra fajnistych adrysów!!!
niedziela, 4 grudnia 2011
Dorada...
– Mamulko przełożónô, mamulko przełożónô, zgwôłciyli mie! Co jô biydnô móm terôzki robić?
– Wartko zjejść citrółna! – łodpedziała ta starô muter ółberin.
– A to mamulko przełożónô cosik spómoże?
– Spómoże, niy spómoże ... Ale przinôjmnij tyn twój uśmiych ci sie z fresy straci!!!
sobota, 3 grudnia 2011
Berkmón na wsi....
– Cygarety móm?
– Môsz!
– Sztrachecle móm?
– Môsz!
– Bicysko móm?
– Môsz!
– Kwarytka móm narychtowanô?
– Jes! Môsz narychtowanô!!
– Nó tóż ... wiooo!
Ale kiej już sie dokulwitôł na te pole spomiarkowôł, iże ci blank ... haka, płóga zapómniôł ...
piątek, 2 grudnia 2011
Berkmón....
Poszôł se szpóngym jak mamlas po glajzach a sam na zakryncie dupła w niego ajza. Kiejby sie łobejzdrzôł za siebie do zadku, to by ból uniknół przikrygo wypadku.
Stanół i nadepnół na kulok urzniynty i gwóźdź zarościały wlôz mu aż do piynty. Musiôł borok siednóńć na łokorków kupie, zarôz poczuł drzizga w swojij chudyj dupie.
Berkmón aże skoczół, helm mu śleciôł z gowy i ciulnół tóm gowom w ring łod łobudowy. Buła mu wylazla na pojstrzodku glacy, straciół równowôga i ciulnół na cacy.
Jak leciôł na plecy chyciół za kolyjka, palec mu przitrzasła jakoś kurwa belka. Chyciół za betónik, kiery wisiôł z kraja, betónik wyleciôł i dostôł nim w jaja.
Dróty, co styrczeli wlejźli mu do miecha, trza mieć kurwa noga pierónskigo pecha.
Jeszcze zdónżół chycić jakoś deska z zadku, półka go przitrzasła i śćwierć tony flapsu.
Gôdajóm – cufale niy depcóm pôrami, jako to jes prôwda słyszeliście sami. Tako ci jes niebezpiycznô robota górnika. Niy rob nic na dole – to dukniesz rizika!
Pozdrowióm piyknie .... ha, ha, ha ....
czwartek, 1 grudnia 2011
Berkmón na wsi...
– Cygarety móm?
– Môsz!
– Sztrachecle móm?
– Môsz!
– Bicysko móm?
– Môsz!
– Kwarytka móm narychtowanô?
– Jes! Môsz narychtowanô!!
– Nó tóż ... wiooo!
Ale kiej już sie dokulwitôł na te pole spomiarkowôł, iże ci blank ... haka, płóga zapómniôł ...


c: text/html

text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
czwartek, 25 sierpnia 2016
Ze dzieckowygo tagebucha ...
– I co myjńszy – pytŏ tatulek. – Znodeś coś?
– Aaaa, ino jedna starŏ purchŏwka ...
– Eźli jŏ ci mody kŏzŏł szukać mamulki? – łodpedziŏł tatulek.
Mamulka ino cosik zamrōncała, smorszczyła czoło ... ale nic ... podeptali my dalszij ... Po jakimsik łoka mrziku tatulek uciyszōny, bo yntlich znod jednego grziba:
– Pokŏż, pokŏż! Eeee, taki maluśki – rzyknōłech tatulkowi.
– Maluśki, bo maluśki ale zawdy jes! Lepszy maluśki, niźli żŏdyn, synek!
– Ja, ja... – przituplowała mamulka. – Łod trzidziystu piyńciuch lŏt i to ciyngiym wmŏwiŏ ...
środa, 24 sierpnia 2016
Możno na połednie....
Inakszij niźli łōńske lata uzdali, iże latoś wybierōm sie, wypuszczōm ci sie blank na połednie naszygo kōntinyntu. Nō, i bez cufal podsuchołech jejich gŏdka ło tych planiyrōwanych wywczasach:
– Wiysz starŏ, to możno wykludzymy sie latoś do Szpaniylska?
– Ja, moge być... ale dlŏ bajtla bydzie to możno za dalekŏ rajza...
– Nō, a do Italijokōw?
– Bylichmy tam przeca dwa lata tymu nazŏd.
– Aaa... to możno Austriŏ abo Szwajcariŏ?
– Coś ty jaki? Tam przeca lepszij zimōm pojechać... nō, łokrōm tego bylichmy tam we poślubnyj rajzie.
– Nō, tōż możno Słōwacjŏ? W gōry sie wykludzymy...
– Ja, w gōry, fajnisto idyjŏ... ale możno bliżyj by bōło wykludzić sie we nasze Tatry, przeca to tyż szykowniste gōry.
– Nō, dobra, niych bydzie! Ale, wiysz co? Tam moge być deczko za zimno dlŏ naszygo synecka ... w gōrach przeca moge sie roztomajcie przitrzefić. Możno i lepszij kajś na Mazury?
– Eee tam, na Mazury jejżdżymy doś czynsto... Stamtōnd już przeca blank blisko nad Bałtyk... ciepnōńć kapelkōm. He, he... to możno richtik kajś nad morze?
– Morze, padosz? Moge być... ale kaj?
– Bornholm?
Nō, i tak moje przociele mieli szlus ze planiyrōwaniym wywczasōw na połedniu Ojropy...
wtorek, 23 sierpnia 2016
Łogrodnik...
– Joch je lepszyjszōm kucharyjōm niźli wy paniczko. Sprzōntōm waszŏ chałpa lepszij niźli łōni paniczko.
– A fto tak pedziŏł? – pyto sie ta gryjfini.
– Anō, pōn grof... i jezech tyż mocka lepszyjszŏ we prykolu niźli wy paniczko!
Gryjfini sie tak ino łoszydnie lachła i pedziała:
– Co? Mōj chop ci tak pedziōł, ja?
– Niy!... wasz łogrodnik!
poniedziałek, 22 sierpnia 2016
Anōnza....
– Wiysz! dŏłech do naszego cajtōnga anōnza, logłoszyni, iże na gwŏłt szukōm baby idostołech ci na isto setki forszlagōw, łofyrtōw.
– Na zicher? Ja?
– Na zicher. Wszyjske napoczynajōł sie łod słówecek: WEŹ chopie MOJA baba!
piątek, 19 sierpnia 2016
Wiela idzie wysłepać...
– Suchej nō Pyjter, jak jō terŏzki razinku wyglōndōm?
Lojzik, coś ty łogup, dobrze wyglōdŏsz, boś jesce blank trzyźby...
– No, tōż nalyj mi zarŏzki sam śtyry setki – pado Lojzik.
Barman nalŏł, Lojzik gichnōł i zasik sie pytŏ:
– Pyjter, a jak jŏ terŏzki wyglōndōm?
Ano, dalij dobrze, bo to jesce niy ma twoja miara.
– Nō, tōż lyj, ale terŏzki ino trzi cyjntle.
Gospodzki nalŏł, Lojzik wypiōł i zaś niy dŏł pokōj ino chce wiedzieć jak już terŏzki wyglōndŏ.
– Lojzik, dej mi pierōnie pokōj, bo napoczynŏsz mieć już letko pod myckōm – łodrzykŏ na to barman ździebko znerwowany.
– Nō, tōż lyj łostatnio seta – beble już festnie chycōny Lojzik.
Lojzik szluknōł a barman zarŏzki na doczkaniu gŏdŏ mu, iże łōn je już terŏzki blank nadrzistany.
– .... Nōōōōō... widzisz Pyjterrrr jak... to symnōm... je. Im jŏ mynij słepia, tym barzij żech je naprany.
czwartek, 18 sierpnia 2016
Po balandze....
– Hanysku, a rzyknij tym mi jak łotwiyrajōm sie dźwiyrze we mojim autoku? Łotwiyrajóm sie do wiyrchu, ja?
– Niy, niy... jak wszyjske inksze autokowe dźiyrze...
– Ło sto pierōnōw... pewnikym mie juzaś przikludziyli do dōm we koferraumie, we bagażniku!
środa, 17 sierpnia 2016
Samotny karlus...
– Panoczku! Panoczku! A to łōni miyszkajōm we tym zōmku, mja?
– Anō, jŏ miyszkōm we tym palaście.
– A sōm tam możno, pokazujōm sie we tym zōmku jakesik heksy, strzigi?
– Niky, niy... jŏch sie jescwe niy łożyniōł, jŏch je samotny karlus.
wtorek, 16 sierpnia 2016
We burdelu...
– Wiysz Ojgyn, poszŏłech zeszło sobota do... niy gorsz sie Ojgyn... burdelu. Jak to przi sobocie, wykōmpany, wypachniōny i pod bindrym i gŏdōm do tyj pufmuter, coby mi narajōła jakosik modŏ, gryfnŏ i blank... cichŏ dziołcha. Łōna ci tak ino na mie wejzdrzała, przifilowała i poswała mie do izby we keryj już fiks ōnd fertik leżała (blank sago) takŏ jedna niymōłwa. Trocha mi sie łōna dziwocnŏ wydŏwała nale co tam, biera sie wartkochopie do roboty.
– Hajnuś, ty to tak gŏdŏsz kiejby to bōła sznita z tustym. – gŏdōm ci jŏ do niygo. – Niy bōło cie gańba? Co ty naszymu Farorzowi powiysz na spowiydzi wielkanocnyj?
– Niy Ojgyn, takŏ ci łōna bōła cichŏ i takŏ niyruchawŏ. Cosik mi sie w nij niy podobało. I wiysz co? – gŏdŏ dalij Hajnuś i aże go febrzisko trzynsie – Pogłŏskŏł żech ci jōm deczko i lekuśko żech jōm użar w kark. I tu mie ło mało pierōn niy szczelōł. Łōna ci ino gwizdła, pierdła i bez łokno wyfukła!
– Hajnuś czyś ty łogup, co ty mi za pierdoły wciskŏsz? Bez łokno wyfukła?
– Ja Ojgyn. Dziepiyro wteda żech sie kapnōł, iże bōła to takŏ gumipupa, taki luftbalōng dlŏ chopōw, co ci je terŏzki ze Miymiec prziwożōm.
Tak ci sie medikuja, iże dobry czowiek to i we burdelu sie może drzistnōńć.
piątek, 12 sierpnia 2016
Viagra i inksze medikamamynty dlŏ chopōw...
– Wiycie panie Ojgyn – pado mi tyn miglanc – starzik dali mi tysiōnc złotych. Cŏłke tysiōnc złociokōw.
– Tysiōnc złotkōw? A za cōż to? Cożeś to takigo mu zbajstlowoł juzaś?
– Ano, zeszły tydziyń wołŏ mie do antryja starzik i po cichu kŏże mi pyndalować do japtyki kupić pŏrã pilōw tyj „viagry”. Jak to bydzie take dobre jak gŏdajōm te hamerikōny, to dom ci synek sto złotych ze mojij pynzyji. Dzisiŏj widza, iże idzie do starzika briftryjger, toch do niego zarozicki polŏz. Patrza a starzik wciskajōm mi do kabzy tysiōnc złotych. Już żech myślŏł, iże starzikowi ta sklerołza piere na dekel ale łōn mi do ucha gŏdo:
– Sto złotych, synek, jes łody mie a dziewiyńć setek to starka dociepli!
Widać dobro je ta „wiagra” , nō i tyn nowy medikamynt tyż, chocia majōm te pile i take ubōczne dziŏłani. Terŏzki sie miarkuja, iże tak na podzim łońskigo roku uniyskorzōł sie pogrzyb starego Myrcika ło cŏłki tydziyń (pizło mu tydziyń skorzij łoziymdziesiōnt piyńć lŏt), bo bez śtyry dni niy poradziyli familijanty truchły zawrzić bez ta „viagra”, co jōm Myrcik zjŏd podwiyl niy kipnōł.
Bōł ci jesce jedyn fal, kej na skryncie drōgi ze Chorzowa do Piekŏr łobalōła sie kipa, ftoro wiōzła ladōng tyj modernyj viagry. Łod tego czasu drōga ci sie blank samtukej... wyprościōła!!!
czwartek, 11 sierpnia 2016
Tyrpniōno...
Dziydzina maluśkŏ, lasy i maluśke hyrbliki, na przidŏwek przedwiyśnie, tōż tyż jesce ździebko śniyga i flapsu bōło – słōwym teryn idyalny do sprawdzyniŏ nowygo sprawōnku. Do autoka wziyni jesce jednego kamrata, ftory miyszkŏł we tyj łokolicy... pŏra piw (nō, przeca procno je kajś we lesie trefić na drogōwka, prŏwda?) i jadōm. Gōrki, dolinki, maras, flaps i śniyg – Jeep dowŏ rada. Ćmawo sie już zrobiyło, uzdali wrŏcać nazŏd do dōm; skrŏciyli drōga bez maluśkŏ bystrzina (ftorŏ ganc ajnfach idzie przyjńść bez lato suchōm nogōm). Kej już mieli wjechać do tyj wody leflektor we łostatnim łoka mrziku wychyciōł ci jakiesik farbiste gałgōnki, haderki, ftore leżeli we rzyczce i cosik, co na zicher bōło maluśkōm rōnczkōm... Za niyskoro...
Pisk brymzy, sztopera, sklinanie dziywiyrza i „mantra” mojigo kamrata:
„Łomōjbożełomōjboże... Przejechołech dziecio...” – zlŏli sie we jedne. Wszyjscy we szoku... Yntlich dziywiyrz zebrŏł sie w kupa i wylŏz sprŏwdzić...
– Żyje? – spytŏł blady jak tisztuch po manglowaniu mōj kamrat.
– Eeee, niy bōj sie, cheba we łōński piōntek utoplanŏ! – łodrzyknōł po kwilce rułowaty dziywiyrz.
– Co? Cōżysz takigo?
– Nō, dziecka we łōński piontek ze cŏłkōm klasōm jōm utōnkali. Nō, znaczy sie ta Marzanna. Po popuście, łoztopach musiało być wiyncyj wody i jōm aże tukej zniysło...
środa, 10 sierpnia 2016
Trza direkt wyeklerować...
Już blank pochytŏł zaszaltrowanie laptopa kneflikiym „power” i uwidziŏł, iże tyn kōmp zaszaltruje sie sōm bez jego hilfy. Uważowŏł, iżby łotwar se możno Google (bo słōwecko przeglōndarka bōło mu blank cudze), kaj by mōg wlazować na te świńske zajty, na te pornusy. Niy miŏł ci ale żŏdnego łobrŏzka (takij kōmputrowuj ikōny) na ykranie i spytŏł sie mie, eźli dŏ sie jakosik łobsugować tyn cŏłki „Start” ze tastatury, bo jak mŏ ta strzałecka (tyn „kursor”) we prawym wiyrchnim winklu do zawiyraniŏ łokiynek, to przeca niy bydzie śniōm sjyżdżŏł bez cŏłki ykran.
Tōż zech mu rzyknōł, iże styknie druknōńć znacek „windows” na tastaturze.
– Cego?
– Znacek „windows”.
– Jaki znacek?
– Windows!
– A kaj jes tyn diosecki znacek?
– Chopie! Pomiyndzy „alt” a „ctrl”...
– .... Kaj? ...
– Na lewyj zajcie na spodku!
– Aaaa... wyntilator, propeler! Toś niy mog, do sto pierōnōw, zarŏzki tak gŏdać?
wtorek, 9 sierpnia 2016
Spomiarkowanŏ przedowacka...
Dŏwnochmy sie już niy widzieli, tōż tyż łozprŏwki przeciōngli sie kajsik niyskoro w noc i ani my sie spodzioli, a sam już szarok i nowy dziyń nastŏł.
Jako, iże my sōm „dżyntylmyny” umiyniyli my sie, iże naszym babōm dokludzymy na śnŏdanie friszny chlyb, nō i wypuściyli my sie do wsi. Piwa nōm jesce ździebko łostało, tōż tyż szło nōm sie blank dobrze. Na miyjscu pokŏzało sie, iże tyn sklep łotwiyrajōm dziepiyro za jakosik możno godzina.
Uburdalichmy sie, co wrŏcać sie nōm niy werci... doczkōmy. Zicli my sie na bance przed tym składym i czekalichmy... ale niyprzespanŏ noc, te pŏranŏście piw i gorkŏ klara, kerŏ już napoczła blyndować, wszyjsko to do kupy smōgło ci nŏs i przisnyli my sie ździebko na tyj bance.
Ło pōł łōsmyj łobudziōł ci nŏs klang klucy – sklep łotwiyrajōm! Ze niyjakōm biydōm zwlykli my sie ze tyj banki i stanyli my gymba w gymba ze Paniczkōm Przedowaczkōm, ftoro razinku syjmowała ze dźwiyrzy srogo ocelowo sztanga.
Paniczka Przedowaczka zmiyrzōła nŏs fachowym weźrokiym, łoświdrzōła nŏs, pokiwała gowōm i łodezwała sie ku nōm:
– Niy, niy Panoczki... Jabola jesce niy ma, niy dowiyźli!!!
poniedziałek, 8 sierpnia 2016
Ryklama... do sia...
– A wiysz Ojgyn! Niy nŏjgorzij! Chocia...
– Nō, niy musisz sie Jorguś gańbić, mie mogesz wszyjsko łopedzieć, chopie.
– Wiysz Ojgyn. Łostatnio przigŏdŏłech se fajnisto dziołcha...
– Niy gŏdej Jorguś. Tyś se przigruchŏł dziołcha? Pewnikiym jako strziga?
– Niy, Ojgyn, dej pozōr, co ci rzykna.
– Dobra, suchōm!
– Nō wiysz, ta frela bōła ci takŏ festelnie napolōnŏ, łozgzukano jak koczka we marcu. Wziōnech ci jōm do sia do dōm, mocka my wysłepal...
– Jezderkusie! Niy poradzisz to gibcij łopedzieć? Przeca niy nastyknie jednego piwa, cobyś to wszyjsko wyeklerowŏł...
– Nō, gŏdōm ci... mocka wysłepalichmy i biera sie do tyj roboty... ale we cŏłkij chałpie niy poradziōłech znojść ani jednygo kōndōna...
– Nō, ja... cŏłki ty...
– Dobra, dobra... fuknōłech wartko na tanksztela i lajstnōłech sie zarŏzki trzi paksliki „durexōw”... znacy sie trzi gōmki...
– Nō, i...
– Wkarowołech do dōm... łōna sie kōmpie... nō, tōż jŏ czekōm. Śleciało cosik kole dwadzieścia minutek, łōna wylazuje ze badywanny takŏ ci wōniōncŏ... sagusiyńkŏ...
– Nō, dobra... i co dalszij chopie, bo mie już mory bierōm ze tyj twojij łozprŏwki...
– Nō, tōż Ojgyn napoczynōmy ta cŏłkŏ „gra wstympnŏ” bez jakeś możno juzaś dwadzieścia minutek. Nō, i dokulwitołech sie do... finŏłu... Łozglōndōm sie tak, kukōm bele kaj za tymi kōndōnami. Kurde! Kajech je pokłŏd... sznupia i nic... niy ma! Wartko do antryja, sznupia po szaketowych kabzach... niy ma, i tela! By to pierōn szczelōł! Dziołcha letko sie już niyciyrpliwi, przebiyrŏ ci już szłapami... jŏ druk 180 na 120... NIE MA do kurwy nyndzy! Musiŏłech pewnikiym stracić tyn pakslik jakech sie wrŏcŏł do dōm... z kabzy mi wylecieli abo co? Nic, ino wartko sie łoblykōm i juzaś gzuja na ta tanksztela. Mōm poblisku... ło szrit. Biera ze fachu juzaś pakslik „durexōw”. Razinku na tyj tankszteli dwie gryfne dziołszki byli te same, co trzi śćwierci godziny tymu nazŏd. Dziyrża fest tyn pakslik w gracy, coby go juzaś niy stracić, kajsik niy zapodziŏć. Wypolōłech ze tyj tankszteli, pruja do dōm choby gupi... we siyni potknōłech sie ło paket, ftory żech sie kupiōł skorzij... Nō, richtik wylecieli mi te kōndōny ze tych cŏłkich nerwōw ze kabzy. Już do imyntu napolōny śmigōm do dōm!
– Nō, i... – pytōm kej Jorg szluknōł se piwa...
– Wiysz Ojgyn! A we uszach mi zwōni jak dziołcha na tyj tankszteli gŏdŏ do tyj drugij (myśleli, co niy słysza):
– Niyzły hyńszt (jebaka) musi śniego być!
– Chopie... gŏdej, co dalszij bōło a nie, co jakeś dziołchy rzōńdziyli...
– Nō, tōż Ojgyn... wkarowŏłech do mojij chałpy a ta gizdula... gryfnie nynŏ. I telach se podupczōł!
piątek, 5 sierpnia 2016
Ritmajster
Kejsik prziwiyzła łōnym do lazarytu waleska na łostry dyżōr starzika, tak kole dziewiyńdziesiōnt lŏt starego i niyprzitōmnygo. I, coby bōło szpasownij, starzik miŏł łobleczōny na sia wafynrok lansjyra, kawalerzisty. Niy lecy jaki, ceskowy – kraglik biyluśki, szebla przi boku, sztible wyglancowane tak, iże mōgli za zdrzadło posugować. Rogatiwka na piyrsi sie spiyrŏ – kej to uwidzieli, tak ci zarŏzki kcieli go ze fest hōnorami do truły przekłŏdać. Na co tyn starzik sie serwŏł, mōndur poprawiŏ i salutjyruje:
– Panie dochtōr, ritmajster taki a taki, melduje sie na rozkaz!
Wykŏzało sie, iże starzik walczōł jesce ze bolszywikōma, łostatni rōłz bōł u dochtora kej przenosiyli go do rezerwy (tak wele, circa, ungefähr, about poła lōt siedymdziesiōntych), a prima zort zdrōwie zawdziynczŏ nŏlywce swojij babeczki (pochowŏł jōm ze trzidziyści lŏt tymu nazŏd, ale ryceptura mu łostała), i ku tymu jesce miyrne, szporobliwe dŏwkowanie chopsko-babskich uciychōw.
I tu przyjńdymy do grōntu. Dochtōrske „kōnzyliōm” sie zebrało, dało do wymiarkowaniŏ, co zasłabniyńcie w tym wiyku to je norma, ale werci sie starzika łostawić we lazarycie na jake 2-3 dni na łobcichtowani. Na co nasz starzik łodrzyknōł:
– Niy ma rzecy! Za Boga niy! Za dwie godzinki mōm regimyntowy tref! A to pewnikiym już jedna ze łostatnich przileżitōści łoboczyć mojich chopokōw... Wiedzōm łōni, dzisiyjszŏ modziyż to jakosik ci chaternŏ, ciynkŏ je. Ledwa siedymdziesiōnt piyńć lŏt dożywajōm i już pod sosiynki...
Bezmać dochtory na tym łoddziyle prziłobiycali se, iże eźli ftorymuś śnich przijńdzie kejsik wypisować Ritmajstrowi „akt zgōnu” to wpiszōm we „przyczyna bezpośrednia” nic inkszego ino: gorzŏłecka i... baby!
czwartek, 4 sierpnia 2016
Roztomajte kōnfesyje a... ajnfachowe gōwno...
TAOIZM – Przidarzi sie wlyjźć we gōwno...
KONFUCJANIZM – A Konfucjusz powiadŏ: „Przitrefiŏ sie wlyjźć we gōwno”
ISLAM – Eźli sie wdepnie we gōwno, to je ci to wōla Allacha...
BUDDYZM – Eźli sie wlejźie we gōwno, to niy ma to pewnikiym... gōwno...
KATOLICYZM – Wlazujesz we gōwno, bo jeżeś festelnie grzyszny...
KALWINIZM – Wlazujesz we gōwno, bo pewnikiym jeżeś zgniyluch...
JUDAIZM – A po jakiymu we te gōwno wlazujymy razinku ino... my...
LUTERANIZM – Eźli wlazujesz we gōwno, uwiyrz! a niy wdepniesz wiyncyj!
PREZBITERIANIZM – Eźli już ftoś mŏ wlyjźć we gōwno, to niych to byda jŏ.
ZEN – A czym tak na isto je te gōwno...
JEZUITYZM – Eźli już ci wdepniesz we gōwno i żŏdyn tego niy poczuje, to eźli łōne na zicher cap ...
CHRISTIAN SCIENCE – Eźli wlejziesz we gōwno, niy trŏp sie – tyn cuch sōm ci przyjńdzie...
HEDONIZM – Kej już wlejziesz we gōwno – raduj sie stopierōńsko...
HARE KRISZNA – Rōwno we gōwno. Rama, rama, om, om...
RASTAFARIANIZM – A sztachnij sie chopie tym gōwnym...
HINDUIZM – A wlazowało sie już niyrōłz we gōwno...
MORMONIZM – Wlazowało sie już we te gōwno i... wlazować bydzie...
ATEIZM – Niy ma na isto w co wlyjźć...
AGNOSTYCYZM – Możno idzie w co wdepnōńć, a możno i niy...
STOICYZM – Nō, i wlazuje sie we te gōwno. I co z tego? Blank mie to niy rajcuje...
ŚWIADKOWIE JEHOWY – Wpuść nŏs rajn a rzyknymy ci, po jakiymu wlazujesz we gōwno...
ADWENTYŚCI DNIA SIŌDMEGO – Jedzinie we soboty niy wlazuje sie we gōwno...
środa, 3 sierpnia 2016
Przipōmniyni...
Jŏ starōm sie zawrzić ta brifkastla, udziyrżić to wszyjsko w gracach i ciyngiym snadnōm rzecōm gŏdōm...
– I coś pedziŏł Ernst?
– ....
– Jesce jedna łoszkliwŏ mamzela zrobiōła ci haja, bo kciała mieć wystŏwajōnce zymbska...
– ....
– Ja... Ło jezderkusie! Sto pierōnōw!
Kuwerty ślecieli mi na zol, a jŏ ze mobilniokiym przi daklu filuja na ta łopartŏ na krykach sōmsiŏdka, kerŏ tyż dziwo sie na mie przelynkniōnym wezrokym.
– Eeee, witōm paniczko... Eeee, możno, eeee wōm spōmōc?
– Ło mōj ty Pōnboczku! – rzykła zafucanym głōsym. – Musza sie wrōcić nazŏd!
Kuśtyk... kuśtyk... kuśtyk... pffff ... kuśtyk...
A jŏ styrca ze mobilniokiym przi uchu i blank niy poradza sie pochytać, niy poradza nic spokopić. Sōmsiŏdka wlazuje polekuśku nazŏd po tych słodach i nŏgle łobracŏ sie ku mie i gŏdŏ:
– Jezderkusie! Jak to dobrze, co jŏ panie Ojgyn na wŏs natrefiōła... spōmniało mi sie coch przepōmniała dōma... mōj gybis...
wtorek, 2 sierpnia 2016
Knapszaft po refōrmie...
– Pōnie dochtorze, kej jŏ nagniŏtōm mōj brust, moja klŏtka piyrsiowŏ, to ci mie wszyjsko boli i targŏ. Co by mi pōn przikŏzŏł?
– Panoczku! Niy nagniŏtać, tōż tyż niy bydzie bolało. Nastympny!
Wlazuje mamulka ze cerōm.
– Panoczku dochtorze, eźli to je możebne, coby już po piyńciuch miesiōncach urodziyło sie dziecio?
– Możebne, możebne, druge przidōm już we terminie. Nastympny!
– Pōnie dochtorze, wrŏcŏłech ze wywczasōw i na łostatku cosik łapnōłech łoszkliwego. Eźli mi to przyjńdzie?
– Przyjńdzie, przyjńdzie... na starŏ i na dziecka! Nastympny!
– Panoczku dochtorze, jŏ jeżech jesce samotnŏ alech nagōniōła, zaciōnżōła. Cōż jŏ terŏzki boroka mōm robić?
– Niy jscać tak ze trzi tydnie, możno sie to utopi. Nastympny!
Wlazuje juzaś jakoś samotnŏ dziołcha.
– Panoczku dochtorze! Mŏm ci jŏ karlusa we siyle wiyku, futruja ci go klōskōma, ściyrkōma, żymełkōma a łōn... dalszij niy poradzi mie wydupczyć...
– Łod szkrōbka to ino kragliki styrcōm! Nastympny!
– Pōnie dochtorze! Tym mōj ciulik blank ci zrobiōł maluśki. Co jŏ moga zrobić?
– Łowinōńć go we gazyta wyborczŏ, łōna wszyjsko wyłolbrzimiŏ. Nastympny!
– Panoczku dochtorze! Jeżech śtyrdziyści lŏt stary. Kamrat we mojich latach gŏdŏ, ize jesce poradzi, a jŏ już blank niy!
– Gŏdej pōn, iże pōn tyż poradzi. Nastympny!
– Pōnie dochtorze! Jŏ już kajś łod dwiōch dnioszkōw niy poradza jscać...
– Jakiście sōm stary, panoczku?
– Pizło mi łoziymdziesiōnt lŏt!
– Toś już pŏn swoji wyjscŏł i tela. Nastympny!
– Pŏnie dochtorze! Mie ci tak jakosik łod dugszego czasu cosik tak we basisku jeździ tam a nazŏd. Co to moge być?
– Mŏsz pōn dwie dupy i gōwno niy miarkuje keryndy mŏ wylyź. Nastympny!
– Panoczku dochtorze, tragedyjŏ! Moja starŏ społyknōła pŏra jegli, pŏra nadli szwockowych. Co robić?
– Zakłŏdać na ciulik nŏparstek, taki fingerhut. Nastympny!
– Panoczku dochtorze. A mōj maluśki synecek społyknōł piōrko. Co robić?
– Niych łōn wysłepie liter tinty, to bydzie miŏł swōj włōśny filok. Nastympny!
– Panoczku dochtorze! A mie to wszyjske ludzie blank łolywajōm, majōm mie we rzici!
– Nastympny prosza!
I co? To już wszyjske pacijynty? Chwała Pōnbōczkowi, boch sie stopierōńsko ugnypiōł, festelnie usiotŏł. Szwester Elza, a terŏzki bych sie zawinszowŏł szolka dobrygo, sztramskigo kafyju!
poniedziałek, 1 sierpnia 2016
Trzi kamratki...
Piyrszŏ gŏdŏ:
– Już we piyrszy wieczōr poznałach ci jednego byamtra. Trzinŏście dni zolyciōł, przistŏwiŏł ci sie ku mie, nō ale już we śtyrnŏsty dziyń przespalichmy sie, gryfnie mie wydupczōł.
Drugŏ na to:
– A jŏch poznała we tyn piyrszy dziyń jednego politykera. Przedupczōł mie już we piyrszŏ noc a zatym bez trzinŏście dnioszkōw łamziōł za mnōm i szkōmlŏł jak sto dioskōw, cobych żŏdnymu ło tym nic niy gŏdała.
Prziszło dran na trzeciŏ:
– W tyn piyrszy wieczōr na takij diskotyce we tancbudzie zatańcowałach ze jednym sztudyntym. Zatym zakulwitalichmy sie ku mie, coby deczko pomaszkycić tego zeksu, deczko podupczyć i kej ci łōn śtyrnŏstego dnioszka wylŏz ze mojigo prykola wrzesknōł na cŏłki karpyntel:
– Ło kurwa! To sam tyż je... MORZE?

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Czesko Republika
Czesko Republika (czes.:Česká republika, Česko; ČR) – państwo we Postrzodkowyj Ojropje, bez dostympu do morzo. Uod 1918 do 1939 a uod 1945 do 1993 bůło tajlům Czechosłowacyje. Uode 2004 roku Czesko Republika je we Ojropejskij Uńiji.
Teroźno Czesko Republika skłodo śe ze trzech gyszichtowych regijůnůw, kerymi sům Czechy (czes. Čechy), Morawijo (czes. Morava) a Ślůnsk (czes. Slezsko). We 1920 przikuplowali do Czechosłowacyje małe kraje Dolnyj Austryje a sům uůne bestůż tyż we teroźnyj Czeskij Republice. Godłym państwowym Republiki je Czeski Lew a dwa uorły - ślůnski a morawski. Stolicům państwa je Praga.
Nojwjynkszo gůra Czeskij Republiki je Śńyżka we Sudetach.
Mjano[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Czesko Republika je we ńykerych państwach felerńy mjanowano "Czechůma"[2], choćoż Czechy to je ino jedyn s regijůnůw CZR a ńyma to mjano uode państwa. Mjyszkańcy Czeskij Republiki fest růżńicujům mjano Czechy uod Czeskij Republiki a nojbarzi godajům cołkym mjanym: Česká republika ("U nás, v České republice" abo krůcyj "U nás, v Republice")[zdrzůdło?].
Co by bůło jeszcze krůcyj průmujům uůńi we swojij godce nowe mjano państwa Česko (analogiczńy jako "Polsko", "Slovensko", "Německo" atp.), nale ńyma to powszechńy we stosowańu.[zdrzůdło?]
Przipisy
- ↑ Český statistický úřad - 2015
- ↑ Bez tyn przikłod we Litwje, Ńiderlandach, Polsce, Rusyji a Gwinyji


text:
Kaszubsko godka
Kašubsko godka (kaš. kaszëbsczi jãzëk) – godka s grupy zachodńosuowjańskij godek suowjańskych, kerym posůguje śe we Polsce koždy dźyń přez 50 tys. Kašubůw. Kašubsko godka je jydnům s godek půmorskych – uo uodrymbnej godce do śe godoć juž we wjeku XIV. Za nojstarše druki kašubske uwažane sům Duchowne piesnie Dra Marcina Luthera i inszich naboznich męzow Šymůna Krofeya s roku 1586. Užywano uobecńy forma pisano kašubskij godki je ewolucyjům zapropůnowanyj we 1879 roku bez Floriana Ceynowe we wydanyj we 1879 roku we Poznańu kśůnžce Zarés do Grammatikj Kašébsko-Słovjnskjè Mòvé. Podšukowoč kašubskigo Friedrich Lorentz wyuodrymbńiu we tyj godce 47 guoskůw, kere terozki śe zapisuje 34 buchštabůma, tajla ś ńich (ch, cz, dz, dż, rz, sz) bez pouůnčeńy dwůch buchštab, podańy na polsko godka.
Treść
Užyće[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Zaśyng kašubskigo uode downa bez přerwy śe půmyńšo (uobezdřij: Kašuby).
Do ńydowna panowouo, a postřůd tajli godkoznawcůw we Polsce panuje šyroko rozpowšychńůne překůnańy uo tym, co kašubski stanowi djalykt abo gwara polskij godki.
We roku 2003 dano kašubskij godce třibuchštabowy mjyndzynarodowy kod CSB podug normy ISO 639-2.
Terozki we Polsce istńije kilkadźeśůnt šuli, we kerych bajtle učům śe kašubskigo. Uod 2005 roku istńije možebność zdawańo ś ńigo ygzamina maturalnygo. We kašubskim wydawane sům kśůnžki a cajtůngi, ymitowane sům rygjůnalne průgramy radyjowe a telewizyjne.
Podug ustawy s dńa 6 styčńa 2005 r. uo myńšośćach narodowych a etńičnych a uo rygjůnalnych godkach, do śe užywać před uorganůma gminy, kole godki uřyndowyj, kašubskigo kej půmocńičo godka – pjyršo dokůnoua tygo pouožůno we kryśe bytowskym gmina Parchowo.
Uopińije[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
We 2005 we ůsmym tomje yncyklopedyje douůnčanyj do Gazety Wyborczyj nolozua śe nastympujůnco treść (tumačeńy na ślůnski): "kašubski djalykt, [to] djalykt užywany bez Kašubůw na Půmořu Gdańskim a we wsch. tajli Půmořa Zach.; nojbaři uodrymbny s djalektůw polslij godki (choć śilńy gynet. ś ńim zwjůnzany), uznowany tyž za godka lebo djalykt přejśćowy mjyndzy polskim a wymaruymi godkůma Ranůw, Uobodrytůw a Dřewjan [...]"
Hanna Dalewska-Gryń myśli, iže literacko godka uoparto na djalyktach kašubskich do śe uznoć za mikrogodka[1].
Alfabyt kašubski[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Alfabyt kašubski mo we śe mastympujůnce buchštaby:
- Aa Ąą Ãã Bb Cc Dd Ee Éé Ëë Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Łł
- Mm Nn Ńń Oo Òò Óó Ôô Pp Rr Ss Tt Uu Ùù Ww Yy Zz Żż
We ślůnskij godce s tygo nie wystympujům
- ą [ą] (IPA: [õ]) (ó nosowe)
- ã [an] (IPA: [ã]) (tzw. a ze blewiązką)
- é [yj] (IPA: [e], [ej]) (tzw. e ze striszkã)
- ë [e/a] (IPA: [ə]) (tzw. "šwa")
- ł [u] (IPA: [w]) ("u" ńyzguoskotwůrče)
- ò [łe] (IPA: [wɛ]) (tzw. labializacyjo)
- ô [o/e] (IPA: [ɞ]) (tzw. o ze dakã)
- ù [łu/łi] (IPA: [wu]).
Buchštaba "u" je ńykedy čytano kej postředńo mjyndzy u a i, kej mjymjecke "ü".
Na uodwyrtka do ślůnskij godki, guoski cz, sz, ż, dż, rz wymawjo śe baři mjynko, kej [ʧ], [ʃ], [ʒ], [ʤ], [ʒ] (jak we angelskij godce).
Djalykty[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Wyrůžńo śe 4 zespouy djalyktalne kašubskigo, we ramach kerych wystympuje ůngyfer 50 gwar.
- Djalykt půunocny (krys pucki a půunocno tajla wyjherowskigo)
- Djalykt střodkowy (pouedńowo tajla krysa wyjherowskigo a krys kartuski)
- Djalykt pouedńowo-wschodńi (teryny na pouedńy uod Kośćeřiny)
- Djalykt pouedńowo-zachodńi (uokolice Bořiškůw, Břeźna Šlacheckigo we kryśe chojńickym a ńylične wśe we bytowskim).
Wuaściwośći kašubskij godki[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Tajlowe utřimańy formy TarT s prasuowjańskigo TărT,: ntp. kaš: gard, parmiń, szl: grůd, průmjyń.
- Zmjynkčůno spůuguoska bez ar,ntp. kaš: cwiardi, czwiôrtk, szl: twordy, štwortek
- Ńy mo "ruchůmygo" e, ntp. kaš: pòrénk, kùńc, szl: poranek, kůńec
- Stwordńyńy ś,ź,ć,dź, ntp. kaš: swjat, zëma, zymia, rodzëc pl: śwjot, źima, źymja, rodźić
- Tajlowe utřimańy formy TłoT we plac ślůnskigo TleT, np.: młoc, płoc, szl: mleć, pleć
- Zachowańy akcyntu ruchůmygo we djalykće půunocnym
- Akcynt ińicjalny we djalyktach pouedńowych
Bajšpil (Uojčynaš)[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Òjcze nasz, jaczi jes w niebie,
niech sã swiãcy Twòje miono,
niech przińdze Twòje królestwò,
niech mdze Twòja wòlô
jakno w niebie tak téż na zemi.
Chleba najégò pòwszednégò dôj nóm dzysô
i òdpùscë nóm naje winë,
jak i më òdpùszcziwómë naszim winowajcóm.
A nie dopùscë na nas pòkùszeniô,
ale nas zbawi òde złégò. Amen
Literatura[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Aleksander Labuda : Słownik polsko-kaszubski/Słowôrz kaszëbskò-pòlsczi Gdańsk 1981
- Fryderyk Lorentz : Gramatyka pomorska t. 1-3 Wrocuaw 1958-1962
- Bernard Sychta : Słownik gwar kaszubskich na tle kultury ludowej. t. 1-6 Wrocuaw – Waršawa – Krakůw 1967 – 1976
- Gustaw Pobłocki: Słownik kaszubski z dodatkiem idjotyzmów chełmińskich i kociewskich, Cheumno 1887
- Hanna Popowska-Taborska, Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny kaszubszczyzny t.1-4 Waršawa 1994 – 2002 (Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy ) ISBN 83-901394-9-9, ISBN 83-86619-81-3, ISBN 83-86619-28-7, ISBN 83-86619-74-0
- Stefan Ramułt: Słownik języka pomorskiego czyli kaszubskiego, Krakůw 1893
- Jerzy Treder : Język kaszubski. Poradnik encyklopedyczny. Gdańsk 2002 ISBN 83-7326-037-4
- Jan Trepczyk : Słownik polsko-kaszubski t. 1-2 Gdańsk 1994 ISBN 83-85011-73-0
Denkmale šrajbowańo kašubsko-půmorskigo[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- 1536 Kronika T. Kantzowa o wendyjskich ludach zwanych Wendami a między nimi Kaszuby. Chronik von Pommern in Hohdeutscher, hrsg. v. G. Gaebel, Stettin 1897.
- 1586 Duchowne piesnie D. Marcina Luthera y ynßich naboznich męzow. Zniemieckiego w Slawięsky ięzik wilozone Przes Szymana Krofea... w Gdainsku: przes Jacuba Rhode, Tetzner 1896: s tumačeńo bytowskigo pastora S. Krofeja, Suowińca (?) s Důmbja
- 1643 Mały Catechism D. Marciná Lutherá Niemiecko-Wándalski ábo Slowięski to jestá z Niemieckiego języká w Słowięski wystáwiony na jáwnosc wydan..., w Gdaińsku przes Jerzego Rhetá, Gdańsk 1643. Pastor smoudźiński M. Mostnika (Michał Pontanus), rodem ze Suůpska.
- Perykopy smołdzinskie, uopracowane a wydane bez Friedhelma Hinze, Berlin (wschodńi) 1967
- Śpiewnik starokaszubski, uopracowany a wydany bez Friedhelma Hinze, Berlin (wschodńi) 1967
- Przysięgi słowińskie z Wierzchocina
Linki zewnętrzne[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Kašubsko Wikipedyjo
- Projekt swobodńy dostympnygo dykcjůnořa kašubskigo
- Kašubske Werkštaty Literacke
- Òdroda ònlajn – kašubski cajtůng internecowy
- serwis Nasze Kaszuby
- serwis Kaszubia.com
- Kašubsko katygoryjo Uodymkńyntygo Kataloga ODP
- Muzyjům Šrajbowańo a Muzyki Kašubsko-Půmorskij we Wejherowje
- Kaszubi.pl – uoficjalno zajta ZK-P
- Cassubia Slavica
- Projekt Rastko Kaszuby
- Radio Kaszëbë – pjyrše radyjo pů kašubsku
- Kašubski Linux
Przipisy
- ↑ Dalewska-Greń H., Języki słowiańskie, PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-12391-8, str. 586


text:
Słowacko godka
Słowacko godka (słow. slovenský jazyk, slovenčina) przinoleży do zachodńosłowjańskij godkowyj czelodki. Godkům tům godo przez 6 mln ludźůw - przede wszyjskim na Słowacyji a we przinoleżnyj do Syrbije Wojwodińe, kaj je urzyndowům godkům. Używajům uůnyj tyż Słowoki půmjyszkałe we Polsce, Růmůńiji, we Madźarach, we USA a Kanadźe. We Polsce słowacko godka moge być zdowano przi maturze jako jedno zy nowobytnych godkůw.
Słowacko godka je fest blisko spowinowacůno ze czeskům. Djalekty słowacke sům mjyndzy sobům fest rostoliczne, wnůntrz wyrůżńo śe 3 jejich grupy:
- wschodńosłowacki (nojbliższy polskij godce),
- strzodkowosłowacki (majůncy moc znakůw wzajymnych ze godkůma połedńowosuowjańskymi, uosobliwje słowyńskům),
- zachodńosłowacki (po blisku czeskij godce).


text:
Tak po prołwdzie, to niy je takoł richtig1 smażōnka, yno ōmlet, ale jakosik mi sie ta nazwa barzi spodobała. Żeby bōło jeszcze ciekawiyj, to żech sie te hiszpańske danie nauczōł robić we Francji. Tortilla [czyt.: tortija] ze kartołflōma2 je klasycznoł, bo rajn3 idzie tyż wciepōńć i wōszt4, i inksze warzywa. Robi sie to trocha dużyj5 […]
Tag: #jajka
Szpajza francuskoł (Mousse au chocolat)
Ludzie sie bez wakacje smykajōm1 po cołkim świecie, próbujōm roztomajtego jedzynia, a potyn jadōm do dōm i sie myślōm, że zjedli by sie tego łōnego abo i tyj łōnyj 😉 I bez to żech sie pomyśloł, co by sam tera trocha powspōminać roztomajte rajzy2 i te wakacyjne smaki. Na poczōntek cojsik do pomaszkycynia3 ze Francji: […]
Ło śliwce, co niy macała gorzołki, ale sie zegziōła ze szokoladōm (Likier czekoladowy aromatyzowany śliwką)
Ciynżko pedzieć1, czy to jeszcze je sznaps2, czy już kryjm, ale jedno je pewne- ta wersja je yno dlo ciyrpliwych. Śliwki muszōm wisieć nad wōdkōm aby ze 2 tydnie3, a jak fto by chcioł pryndzyj4, to mu z tego wyjdzie czorny szajerkōniak (recept5 na bioły znojdziecie sam: http://chopwkuchni.pl/?p=492 ) . Co potrza? 6 żōłtek 0,5 […]
Drożdżowe Hydraulika (i wszystko jasne ;) )
A z tym drożdżowym to bōło tak: prziszoł rołz1 hydraulik sprawdzić instalacja i jak łobejrzoł pustoł blacha, to jakosik my sie dali do gołdki2 ło pieczyniu. I łon tu narozki padoł3, że moł taki recept4 na drożdżowe, co to jego „babcia robiła 100 lat przed wojną”- pedzioł tak, bo to bōł hadziaj5, ale że recept […]
Szajerkōniak (Likier jajeczny z białą czekoladą)
Niy, tyn ajerkōniak niy bōł wymyślōny bez hobbitōw ze „Władcy pieszczōnkōw” (abo ringōw- bo tak by sie to musiało mianować po ślōnsku), co miyszkali we Shire [czyt. szajer]. To je ajerkōniak ze biołōm szokoladōm, a że roztomajte sznapsy1 niy mogōm mieć za dugich2 nazwōw, to tak żech prziszoł na szajerkōniak. Naszło mie tak na to […]
Armeriter (Danie recyklingujące czerstwe bułki)
Jak żech bōł bajtlym1, to mi Muter niyrozki to robiōła, bo przeca cojś trza bōło ze tymi starymi bōłkami zrobić, ale że to sie nazywo armeriter, to żech sie dowiedzioł dopiyro niydowno, bo piyrwy my przypiykali bōłki tōnkane2 we jajku i mlyku i żodnych nazwōw to niy potrzebowało. Terozki to żech sie nawet posprawdzoł historia […]


text:
Laos
Laos (Lao, Laotańsko Republika Ludowo-Dymokratyčno – Sathalanalat Paxathipatai Paxaxôn Lao) – państwo we pouedńowo-wschodńij Azyje, na Půuwyspje Indochińskim, bes dostympu do mořa. Grańica mo s Birmům a Chinůma na půunocy, Wjetnamym na wschodźe, Kambodžům na pouedńu a Tajlandyjům na zachodźe. Bez Laos puyńy m. in. řyka Mekůng. Bezma couki kraj je pokryty lasůma. Kilmat sam je můnsůnowy ze srogimi uopadůma uod moja do paźdźerńika.
Polityčńy uobowjůnzuje sam ůstrůj dymokracyje ludowyj a jedynům legalnům partyjům polityčnům je Laotańsko Partyjo Ludowo-Rewolucyjno.


text:
Jak sie dō nŏs zapisać? Blank prosto! Nŏprzōd musisz przeczytać sztatut a potym wypołnić formulŏrz Ôświadczynie przistōmpiyniŏ do Dangi (patrz niżyj). Jak se go już ściōngniesz, wydrukujesz, wypołnisz i podpiszesz, to mŏsz trzi możliwości:
1.wyślesz formulŏrz pocztōm na adresã Dangi:
Tôwarzistwo Piastowaniô Ślónskij Môwy
47-253 Czyszki (Cisek)
Nadodrze 10
2. prziwieziesz go ze sobōm na nastōmpne zgrōmadzynie w Czyszkach,
3. abo dŏsz go do ranki kōmuś z forsztandu. Jak sie skōntaktować z rzōndzicielami, dowiysz sie sam → link: Nasi rzōndziciele.
Do Dangi idzie przistōmpić jako człōnek zwyczajny abo jako człōnek-pōmŏgacz.
Człōnkowie zwyczajni płacōm skłŏdki, majōm połne prawo głosu na zgrōmadzyniach i bierōm udziŏł we wszyskich aktywnościach Dangi. Człōnkowie-pōmŏgacze pōmŏgajōm Dandze tak, jak chcōm i umiōm – to mogōm być dobrowolne dŏwki, dary abo fachowŏ pōmoc. Ôni bierōm udziŏł w życiu tŏwarzistwa, ale niy majōm prawa głosu na zgrōmadzyniach, choć śmiōm dyskutować i dorŏdzać. Niy płacōm tyż żŏdnych skłŏdkōw, ale powinni wykōnać to, do czego sie ôbowiōnzali. Wiyncyj ô prawach i ôbowiōnzkach człōnkōw dowiysz sie ze sztatutu (artykuły 6 – 15).
Potrzebne dokumynty:
Ôświadczynie przistōmpiyniŏ do Dangi
Ôświadczynie przistōmpiyniŏ do Dangi dlŏ człōnkōw-pōmŏgaczy
Skłŏdki
Człōnkowie zwyczajni płacōm rocznõ skłŏdkã we wysokości 10 zł na miesiōnc. Sztudynci, szkolŏrze, pynzjōniści i bezrobotni płacōm yno 50%, to znaczy 5 zł na miesiōnc. Każdy może krōm tego podarować Dandze dobrowolnõ dŏwkã podug swojigo uznaniŏ.


text:
P2P
P2P (s ang. Peer-to-peer - růwny s růwnym) – model kůmuńikacyje we kůmputrowym necu, kery gwarantuje uobydwu zajtům růwnorzyndne prowa (na uopy do modela klijent-serwer).
We necach P2P kożdy kůmputer moge we jednym czaśe być klijyntym a serwerym. We nojbarzi popularnyj implymyntacyji modela P2P, kerům sům programy do mjyńyńo ze plikůma we Internecu kożdy wynzeł neca (kůmputer użytkowńika) uodgrywo rola serwera przijmujůnc kuplowańo uod inkszch użytkownikůw jakigo neca, a tyż klijynta, kej pobjyro dane s inkszych machinůw kere dźołajům we jednym necu. Půmjana danych je zowdy prowadzono bez pośredńictwa centralnygo serwera. Nec P2P mo płynno struktura, kero půmjyńo śe znoleżńy uod tygo, jake kůmputry sům we ńij terozki zalogowane.