text:
Trzyśńa
Trzyśńa, mjanowano tyż amlarům, ptaśům trzyśńům (Prunus avium, Cerasus avium (L.) Moench.) – gatůnek uowocowygo strůmu, kery noleży do familije růżowatych. Rośńe we dźiwokim stańe uod půłnocno-zachodńij Afriki a zachodńij Azyje, bez Brytyjske Wyspy[1] na połedńe dů Maroko a Tůnezyjo do połedńowyj Szwecyje, Ukrajiny aże śyngo na Kaukaz a půłnocny Irůn, s mołymi populacyjůma we zachodńich Himalajach[2][3]. We Polsce trefjo śe ja na teryńe cołkigo kreju, uod ńiźinůw po pogůrze a ńiższe gůrske teryny (po 700 – 900 m n.p.m.), nale znamjyńńy na połedńu kreju.
Treść
Charakterystyka źeliny[Sprowjej]
Trzyśna je to strům śćepujůncy liśće na źima, kery dorosto ańi do 15-32 myjtrůw, s pńym uo szyrzce 1,5 m. Mode strůmki pokozujům śylno apikalno důminancyjo ze prostym pńym a symetrycznům korůnům, kero pomjyńo śe na ńyregularno ino we starych strůmach. Trzyśńa wyrobjo żywica ze swojich ranůw na pńu, kerům lakuje se rany coby ńy wpuśćić do śe chrobokůw a grzibowych infekcyjůw.[4]
Pjyń a liśće[Sprowjej]
Pjyń je lekuśko modro-brůnzowy a mo mołe gůmkowe wćyńća na modych strůmkach, kere stowajům śe ćmawo czorno-brůnzowe a rube na starych uosobńikach. Liśće sům uobłůnczaste a uostre, 7–14 cm duge a 4–7 cm szyroke, gładke a matowe lebo leko śe jarzůnce na wjyrchu, roz za czas tyż uomszůne, ze zůmbkowanym brzygym a szpicatym kůńcym. Sům utwjyrdzůne do sztyngla mołym źylůnym abo czyrwjůnym sztyngelkym uo dugośći uod 2 do 3,5 cm, kery mo na śe jake gruczołki (uod dwůch do pjyńću). A tyż na brzygach liśći wystympujům take gruczouki.[5] Na podźim, liśće stowajům śe apluzinowe, růżowe abo czyrwjůne podwjela ślatujům.
Kwjoty[Sprowjej]
Kwjoty pojowjajům śe na trzyśńi wczesnym zeźimkym tedy, kedy robjům to tyż liśće. Rodzům śe we wjechach od dwůch do szyśću, kożdy kwjotek mo 2,5-3,5 cm wjelgośći a 2-5 cyntymyjtrowo szypułka, 5 śńyżnobjołych płatkůw, żůłte pryńćiki a srogi supek (kwjoty sům uobupłećowe a zapylane uod pszczołůw).
Uowoce[Sprowjej]
Uowoc je 1-2 cyntymyjtrowy we uobwodźe kostkowjec (może być srogszy we chowanych zortach), leko czyrwjůny do ćmawomodry kedy je już dojzdrzały latym), kożdy je zjodliwy, uod słodkich bez ćyrpke, do gorzkich. Amlarowe jagůdki nodajům śe do jedzyńo na surowo. Skłodo śe ze uoźmju- do dwanastumilimyjtrowyj szupy szyrokij na 7–10 mm a rubyj na 6–8 mm, mjůnższowyj uotoczki a samygo źorynka dugigo na 6–8 mm. Uowoc je jydzůny uod moce ptokůw a cyckaczůw, kere trowjům trzyśńa a wydolajům źorynka we uodchodach. Ńykere gryzůńe a pora ptokůw (uosobliwje rubodźůb) uodmykajům szupa coby zeźreć naśůnko. Wszyjske tajle trzyśńe krům dozdrzałych uowocůw sům leko trujůnce skuli tygo, co zawjyrajům glikozydy.[6][7][8]
Jako jodło, amlarowe jagůdki sům zdrzůdłym cukrůw, uorgańicznych kwasůw, pektyny, witaminy C, prowitaminy A, mineralnych solůw a srogij ilośći ryboflawiny.[9]
Uodmjany[Sprowjej]
Postrzůd uodmjan trzyśńi mogymy stworzić podstawowy tajlůng na syrcůwki (uo uowocach mjynkich a pounych soku) a chrzůnstki (uo uowocach twordych, nale lepi przetrzimujůncych transportowańy)[9]. Jagůdki mogům być zbjyrane uod styczńa do wrześńa, zależy to uod uodmjany (kej bajszpil zorta Rivan wytrzimuje do styczńa, mo strzedńo podatność uowocůw na pynkańy, nale jeji jagůdki sům fest moue; půźno zorta Regina zbjyro śe uod śyrpńa do wrześńa, nale sam już uowoce barzi pynkajům, choć sům srogsze). Nojbarzi wytrzimołům zortům amlarowům je Sam, kery jednocześńy mo nojwjynkszo śyła wzrastańo strůmůw.[9]
Nůmynklatura[Sprowjej]
Downo historyjo klasyfikacyje trzyśńe ńy je fest jednoznaczno. We pjyrszyj edycyji Species Plantarum (1753) Karol Linneusz traktuje tyn uowoc ino jako waryjacyjo a ńy jako gatůnek, Prunus #8 cerasus [var.] ι avium, cytujůnc Pinax theatri botanici (1596) Gasparda Bauhina. Jigo uopis, Cerasus racemosa hortensis ("Wiśńa grońasto zygrodowo") dowo bewajs, co uopisańy gatůnku mjouo plac na roślińe uprowjanyj.[10] We drůgij edycyji Flora Suecica ze 1755 roku Linneusz pomjyńo waryjacyjo na uosobliwy gatůnek Prunus avium, co śe tuplikuje "ptaśo wiśńa" s łaćiny[11]. Mjano łaćińske trzyśńi to zaadaptowane a przetumaczone słowo we słowo mjana duńske a mjymjecke (uodpowjydńo: Fugle-Kirsebær, Vogel-Kirsche)[3]. We angelskij godce mjano Bird Cherry (ptaśo wiśńa) je używane lo czeremchy pospolityj (Prunus padus).[12]
Cucht a używańy[Sprowjej]
Uowoce[Sprowjej]
Dźiwoke jagůdki amlarowe skłodoły śe na ludzke jodło juz pora tyśůncůw lot nazod. Skamjylinki uodnejdźůno na roztůmajtych stanowiskach s Epoki Brůnzu, pojstrzůd cołkij Ojropy, a we tym tyż we Wjelgij Brytańiji[13]. We jydnym bajszpilu uod ńich, skamjyńołośći trzyśńe znjedźůno we uodwjyrće uod nygůw spode důma na palach, wywodzůncygo śe ze wczesnyj lebo strzodkowyj Epoki Brůnzu, a stawjůnygo kole jeźora Garda we Italiji. Pri půmocy datowańo radyjowůnglowygo ustalůno, co průnbka pochodźi s przydźouł czasowygo uod 2077 do 10 roku p. Chr. Naturalne lasy bůły wtynczos fest wyplewjůny.[14]
Kole 800 roku p. Chr. trzyśńe bůuy już cylowo cuchtowane we Turcyji, a ńyskorzi potym we Grecyji.[13]
Jako poprzedńik chowanyj suodkij wiśńe, dźiwoko amlara je pod tyn czas jydnym s dwůch gatůnkůw kery dostarczo nojwjyncyj plůnůw pode industryjo a handel zjodliwymi gatůnkůma wiśńe (tyn drůgi to je wiśńa pospolito – Prunus cerasus – używano guůwńy do warzińo; reszta zort mojům sam fest mouy ajnzac)[13]. Roztůmajte uodmjany trzyśńe do chowu sům cichtowane na coukim śwjeće kaj ino klimat na to pozwolo; nůmera uodmjan do chowu je fest wjelgo[13]. Gatůnki tyż a ućyknůuy uode chowu a stouy śe wynaturalizowane we ńykerych uagodnych rygjůnach, wuůnczajůnc sam Kanada, Japůńijo, Nowo Zelandyjo a ańi půunocno-zachodńe a půunocno-wschodńe tajle Stanůw Zjydnoczůnych.[3]
Uobecńy, srogům problymům we chowańu trzyśńi je uobecność muszki trzyśńůwki s gatůnku Rhagoletis cingulata. Skuodo uůna jajca we uowocach, ker stanowjům potym joduo lo larw. Take uowoce sům po wylyngu skurczůne, uodksztoucůne a ńywyrůśńynte. Gibći tyż gńijům a dozdrzewajům, a jejich mjůnższ je wydrůnżůny uod larw. Uobecność Rhagoletis cingulata wymogo uod sadowńikůw kůntrola kożde dźyśyńć dńůw.[15]
Zdobńictwo[Sprowjej]
Trzyśńa je czynsto chowano lo swych kwjotůw. Skiż swygo rozmjaru, je durś używane we parkach, nale tyż myńi czynsto na ulicach. Nojczyńśći ale spotykano uodmjano, kero nadaje śe do tygo cyla to je Plena, skuli tygo, co mo podwůjne kwjoty, uodmjyńńy uod dźiwokich, jednokwjotowych zortůw.[16]
Dwje specyficzne mjyndzygatůnkowe hybrydy, P. x schmittii (P. avium x P. canescens) a P. x fontenesiana (P. avium x P. mahaleb) sům tyż cuchtowany ńyrzodko jako strůmy zdobńicze.[16]
Drzewo trzyśńe[Sprowjej]
Ćymne, czyrwůno-brůnzowe drzewo kere śe pozyskuje uod trzyśńi, je wysoko cyńůne we swyj roli jako uatwo formowalne strům do tokarstwa. Powszechńy wyrabjo śe ś ńigo meble a tyż i instrumenta muzyczne.[4]
Inksze stosowańo[Sprowjej]
Je możność żućo żywicy amlarowyj kej substytut gumy do żućo. Medikamynta mogům być narychtowane sztyngelkůw - mojům uůne tedy dźołońy śćůngajůnce, przećiwkrzipotny a moczopyndny.[17] Ze strůmu do śe ańi pozyskać farba uo uodćyńu źylůnkawym.
Historyjo[Sprowjej]
Już Plińjusz Starszy rozrůżńo gatůnek Prunus, śliwkowy[18], a Cerasus, wiśńowy[19]. We zdrzůduach uode ńigo je cytowane mynga uodmjan, ńykere ale to jedźińy warjanty, a ńykere mogły być uosobnymi gatůnkůma. Wymjyńo uůn take kej Aproniana, Lutatia, Caeciliana atd. Dźeli je podug szmaku, włůnczajůnc sam dulcis (słodke) a acer (ćerpke)[20]
Idźe we swych szrajbůngach ańi dali, kedy godo, co podwjela rzimski kůnsul Lucius Licinius Lucullus pokonoł Mitradytůw we 74 roku p. Chr., Cerasia... non fuere in Italia, “Ńy bůło trziśńowych strůmůw we Italiji”. Podug ńigo, Lucullus sprowadźił je ze Pontu a po 120 lotach rozplywiły śe po cołkij Ojropje a Wjelgij Brytańiji.
Naśůnka kupy zort amlarowych uostoł znejdźůne we Epoce Brůnzu a rzimskich stanowiskach archyjolůgicznych po cołkij Ojropje. Uodńeśyńa do “słodkich” a “gorzkich” wspjyrajům uobecno teza, co “słodko” bůła Prunus avium; ńy mo bowjym inkszych kandydatůw postrzůd znajůmych wiśńi. We 1882 roku Alphonse de Candolle wskozoł co naśůnka Prunus avium trefjůno na na zachach uod kultury Terramare na půłnocy Italije (1500-1100 p. Chr.) a przez warstwůma uod szwajcarskich důmůw na palach[21]. Uo zdańu Plińjusza godo (z. 210):
De Candolle sugeruje, iże to co Lucullus przińůs to bůła zorta Prunus avium s Kaukaza. Pochodzyńy uodmjan Prunus avium je durś problematyczno a uodymkńynto kwestyjo. Ńykere uoźymnasto- a dźewjytnastowjeczńi botańiki przipisujům pochodzeńy amlary ze zachodńij Azyje, bazujůnc na szrajbůngach Plińjusza; zaprzeczajům tymu ale uodkryća archyjolůgiczne a uodnejdźůne naśůnka s prehistorycznyj Ojropy.
Uobecńy cuchtowane trzyśńe růżńům śe uode dźiwokich skiż tygo, co mojům wjynksze uowoce uo uobwodźe 2–3 cm. Strůmy sům chowane na karuowatych kłůnczach coby utrzimać je myńsze a łatwijsze we plonowańu.[22]
Przipisy
- ↑ British Trees Online
- ↑ Euro+Med Plantbase Project: Prunus avium
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Den Virtuella Floran: Prunus avium (po szwedzku; s map)
- ↑ 4,0 4,1 Vedel, H., & Lange, J. (1960). Trees and Bushes in Wood and Hedgerow. Metheun & Co. Ltd., London.
- ↑ Jim Conrad's Newsletter. Cherry leaf glands.
- ↑ Rushforth, K. (1999). Trees of Britain and Europe. Collins ISBN 0-00-220013-9.
- ↑ Mitchell, A. F. (1974). Field Guide to the Trees of Britain and Northern Europe. Collins ISBN 0-00-212035-6.
- ↑ Flora of NW Europe: Prunus avium
- ↑ 9,0 9,1 9,2 http://www.brzezna.pl/CZERESNIA.htm
- ↑ Linnaeus, C. (1753). Species Plantarum 1: 474. Online facsimile.
- ↑ Linnaeus, C. (1755). Flora Suecica, ed. 2: 165.
- ↑ Flora of NW Europe: Prunus padus
- ↑ 13,0 13,1 13,2 13,3 Huxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan ISBN 0-333-47494-5.
- ↑ Marinis, R. C. de, Rapi, M., Ravazzi, C., Arpenti, E., Deaddis, M., & Perego, R. (2005). Lavagnone (Desenzano del Garda): new excavations and palaeoecology of a Bronze Age pile dwelling site in northern Italy. In: DellaCasa, P. & Trachsel, M., eds. Wetland Economies and Societies. Proceedings of the International Conference in Zurich, 10-13 March 2004. Collectio Archæologica 3: 221–232 Available online (pdf file)
- ↑ http://www.virginiafruit.ento.vt.edu/cff.html
- ↑ 16,0 16,1 European Garden Flora; Volume IV
- ↑ Plants for a Future: Prunus avium
- ↑ Natural History Book XV Section XII.
- ↑ Pliny. Natural History Book XV Section XXX.
- ↑ N.H. Book XV Sections XXXI-II.
- ↑ Candolle, A. de (1882). Origine des plantes cultivées. Geneva.
- ↑ Panda, S., Martin, J. P., & Aquinagalde, I. (2003). Chloroplast DNA study in sweet cherry cultivars (Prunus avium L.) using PCR-RFLP method. Genetic Resources and Crop Evolution 50 (5): 489-495. Abstract


c: text/html

text:
Šupy
Šupy (Procyon) su ród ze swójby małkich mjedwjedźow (Procyonidae). Wot sydom družinow je jedna tež w Europje zdomjacnjowana.
Wopis[wobdźěłać]
Šupy docpěja dołhosć wot něhdźe 40 hač do 70 cm. Barbjenje je šěre hač čornojte, mjeztym zo maja čorny muster we wobliču. Wone su wšožrački a móžeja derje lězć a płuwać.
Rozšěrjenje a žiwjenski rum[wobdźěłać]
Sydom družinow je w sewjernej, srjedźnej a južnej Americe domjace.
Družiny[wobdźěłać]
Ród šupow so do sydom družinow rozdźěli:
- (Sewjeroameriski) šup (Procyon lotor) je najdale rozšěrjeny a najlěpje přeslědźowany zastupnik roda. Prěnjotnje wot južneje Kanady hač Panamy rozšěrjeny, wón je mjeztym tež w Europje domjacy.
- Krabowy šup (Procyon cancrivorus) je w Južnej Americe domjacy.
- de:Tres-Marias-Waschbär (Procyon insularis) je na Tres-Marias-kupach před zapadnym pobrjozom Mexiko endemiski.
- Bahamaski šup (Procyon maynardi) je žiwy jenož na kupje New Providence, kotraž k Bahamam słuša.
- Guadeloupe-šup (Procyon minor) je na Antilowej kupje Guadeloupe endemiski.
- Cozumel-šup (Procyon pygmaeus) je žiwy na kupje Cozumel před mexiskej połkupu Yucatán.
- Barbadosowy šup (Procyon gloveralleni) na Karibiskej kupje Barbadosy wustupowaše. Posledni eksemplar bu w lěće 1964 wuhladany, tak zo družina płaći jako wotemrěta.
Žórła[wobdźěłać]
- Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 3. zwjazk, ISBN 3-411-12033-9, strona 267 (něm.)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
17 maja w Rudzie Sl we Wiśniowym Sadzie zeszli my sie na X Zeflug Ślonskij Fraszki i Rymowanki.Było wjela zocnych gości ,mjyndzy innymi Marian Makula,Bogusław Szygóła,Gerard Trefoń,Teresa Chudziak,Piotr Kucia,kompozytor Grzegorz Brożek,Ludwik Poloczek i jeszcze inksi zocni goście,Wszysko pjyknie pokludziół Bronek Wątroba. Na tym uroczystym spotkaniu były wrynczone dyplomy i bronotne odznaki Pszociel Ślonskij Godki ,jedna […]
Zeflug Ślonskij Fraszki i Rymowanki
Kopa – ciasto naszych wesel i gościn
Kopa – ciasto naszych wesel i gościn na jedna kopa trza upjyc jedna linga–czyli jedna blaszka ciasta biszkoptowego biszkopt 5 jajek 5 łyżek cukru 5 łyżek monki 2 płaski łyżyczki proszku to jest taki najprostszy biszkopt pjyc łod 15 do 20 min ,,,zależy łod pjeca ,temp:180-200 stopni z tego ciasta biszkoptowego wycinomy 3 kółka:wjelki,małe i […]


text:
Pore opowiadań o hań downych zwykach i o tym, jako ludzie kiejsi balandrowali...
Moji downe wilije
Zakiyl eszcze żyli moji starzicy, kierzi s nami gospodarzili na chałupie za miastym, każdo wilija Godnich Świónt była dlo nas pamiyntnym dniym w roku. Joch była wtynczas dzieckiym, alech tyn dziyń godnie przeżywała. Nasza chałupa była pełno życio, roboty i fórt kogosi w rodzinie przibywało, abo i ubywało. Pamiyntóm ty mroźne zimy i wielkucne śniegi. Od naszej chałupy ku ceście musiało sie odsypować śniyg łopaciskami, coby my nie wpadali w zomiynty. Uż przed wilijóm nasza chałupa była do jmyntu wysprzóntano. Drzewiane meble, dwiyrze i dłażki były do czysta wydrzite kartaczami. W oknach wisiały biołe, wyskróbióne gardiny, a wszyndzi wóniało pieczónym ciastym i żywicznym smrekiym, co go nasz Tatulek s pola przismyczyli i postawili w krziżoku we wielkij izbie, kany my wieczerzali. Strómek my szumnie ustroili banieczkami, barewnymi lańcuchami, światełkami i rachetlami. Mamulka zajś na rosłożónym w izbie stole, przikrytym biołym wybiglowanym serwetym, położyła świycznik, kole niego zajś opłatki, miód i orzechy. Na stole w koszyczku leżały też dycki nejlepsze czyrwióne jabuszka s naszej zogrody. Na wieczerze my dycki jodali rybióm polywke i smażónego karpa s jarzinowym sałotym. Bywały też kompoty s pieczek, sztrucle i kołocz s tejym. Kiej moja Stareczka, pieknie obleczóno do nowych szot i wyczepióno, prziniósła i położyła na stole Biblije, Dómbrówke i kancynoły na śpiywani, to my wiedzieli, że uż je wszycko narychtowane, coby siadać ku wieczerzi. To znaczyło, że krowy były uż wydojóne, mlyko było ocedzóne do warzynio i do schłódzynio w glinianych śmietnikach. Wieczerza przi zapolónych świyczkach sie zaczynała dycki głośnym rzykaniym naszego Starzika, kiery też czytoł nóm wersy s Biblije o narodzyniu Pana Jezusa w Betlejem. Nasze śpiywani kolynd i pieśniczek godowych s kancynoła zaczynała dycki naszo Stareczka radosnóm pieśniczkóm: Czas radości, wesołości nastał światu temu. Potym my sie łómali opłatkym i jedyn drugimu my skłodali życzynia. Po wieczerzi zajś nasz Tatulek ze Starzikym obabulili sie w gunioki i baranice, i dycki szli do chlywa i szopki s opłatkym ku krowiczkóm i gowiydzi, coby też i bydlóntka wiedziały, że sóm Gody. My, dziecka też dycki były na to ciekawe, ale Mama i Starzikowie nie chcieli nas tam puszczać, bo, jak pamiyntóm, na polu było dycki pełno śniega. Był też aji mróz, a s chałupy do chlywa był kónszczek cesty, a też godnio chwila mijała, nim sie Tatulkowie wracali spadki do izby, nieros i we fujawicy. Tu zajś, w przestrónnej i ciepłej izbie, czakały na nas narychtowane pod strómkym podarki, bawidełka, a potym nejlepsze, bo moc ciekawe ksiónżeczki, o kierych sie od downa yny słyszało. Czasy sie smiyniły przeogrómnie. Tamci ludzie sie potracili i poumiyrali. Tej starej chałupy, kiero była naszym gniozdym, też uż dzisio ni ma, ale po tych downych naszych wilijach zustały nóm nejmilsze i serdeczne spóminki.
Jako my hań downij ochodzili Gody
W grudniu my sie dycki rychtowali na Gody. Nejprzód było Świyntej Barbary, potym Mikołoj, Paniynki Maryji, każdy dziyń my chodzili na roraty, aż do Wilije. Potym były Gody Świyntego Sczepóna i Świyntego Jóna. We Wilije w każdej chałupie było wiesioło i kupa rejwachu, bo każdy cosi robiuł. Baby i dziołuchy piykły kołocze, wszecko ukludzały i robiły porzóndek. Rychtowały tez wieczerze. S każdego jedzynio musiało być po kapce, co sie przes cały rok na polu urodziło. Na stół sie dowało polywke s grochu, bryje s chlebym, kapuste ze ziymiokami, kasze s masłym i s miodym, abo krupice, opłatki s miodym, kapołke ze ziymiokami, jabka, orzechy, kołocze i cosi ku zapiciu, coby w karku nie szkrobało. Psy, kocury, kónie, dostowały we Wilije cosi lepszego do sjedzynio. Jak sie uż zećmiło, to sie siadowało ku stole. Wszyjscy w chałupie musieli siednónć – dziecka, służba, dziywki i pachołki. Kiery prziszoł ku stole nieskoro, tego móg Pón Bóczek pokorać i całe Gody, abo cały rok sie mu nie darziło. Przed jedzynim, wszecy, wiela ich było klynkali i rzykali „Ojczy Nasz…”, „Wierzym…”, a „Anioł Pański…”. Gazda dycki zaczynoł, a potym wszyjscy za nim na głos, wiela ich było. Po rzykaniu, wszyjscy siedli za stołym, na kierym uż był obrus. Tyn obrus był na stole przes całe Gody, nic sie ś niego nie strzepowało. Potym po Godach sie go brało i wszecki okruszki sie suło pod strómki w zogrodzie, coby lepszy rodziły na rok. Każdymu sie dowało jabka, trzeja było jabko roskroć, a jak było chrobacze to znaczyło, że tyn, co go roskroł bydzie nimocny, jak było zgniłe to znaczyło śmierć. S orzechami też tak było, jak był kiery chrobaczy – to znaczyło chorobe, a jak prózny to śmierć. Dziołuchy na wydaniu, jak roskroły jabko to wylazowały na pole i dziwały sie, esi ni ma po blisku jakigo chłopa. Jakby jakigo uwidziały, to tak jak sie mianowoł, tak sie bydzie mianowoł jejich galan. Podle tego wiedziały aji czym bydzie. Miyńsze dziecka loły ołów i ciepały starymi bótkami. Jak sie bótek obróciuł szpicym ku dwiyrzóm, to znaczyło, że to dziecko póndzie do roku do świata. Esi sie prziszwyndoł we Wilije do kokosi żebrok, to dostoł wszecko tak, jako i inksi aji spani w legierze. Jak baby piykły kołocze, a ukludzały wszecko w chałupie, to nie szło ś nimi ani przerzóndzić. Chłopi we Wilije mieli yny jednóm robote – narychtowaćdrzewa do pieca, a potym sie kansik stracić, coby nie zawadzać. Tóż se możecie pomyśleć, że sie dóma moc nie pokazowali, hned rano narychtowali drzewa, a nie czakali coby jich baby przeganiały. Wytracili sie s chałupy, bes śniodanio, prosto do aryndy. Na wilije dycki był wielki post, ani dziecka nie śmiały jejść, a za to jim obiecywali, że widzóm złotego babućka. Aryndator naloł wilijowego sztamperla i eszcze cosi ku tymu, ale chłopi se dowali pozór, coby prziść przed wieczerzóm ku chałupie. Stało sie też kiejsi, że baji kierysi chłop prziszoł do chałupy, jako złoty babuciek, ale ni ma sie co dziwić – cały dziyń o głodzie, chytnie sie jednóm półke, a potym drugóm, a na głodno to je eszcze silniejsze. Dziecka szły rano do przocieli, wszyjscy robili se ś nich błozna i posyłali ich po suche ryby. Przociele sie śmioli, ale dowali dzieckóm miasto ryb jakisi dobroci – suszone śliwki, abo pieczoki. Przes dziyń dziecka stawiały strómek, a hań downij nie było strómków yny gałónzke smreka powieszóne u powału. Piyrszy strómek na dziedzinie stawiały i Strojiły dziecka s całej dziedziny, a starzi sie szli na niego podziwać. Po Wiliji zajś sie rzykało, a potym wszecy szli spać, bo o pół sztwortej rano trzeja było stować i ijść na jutrznie. Na jutrzni śpiywali śpiywocy, a grali muzykancio. Wachtorz trómbiuł na rogu, a śpiywoł: „Wybiła dwanosto godzina, chwol każdy duch Gospodzina.” Kojściół był cały oświetlóny, śpiywali, grali na bymbnach i wszyjscy byli obleczóni od świynta. Na jutrzni było przeszumnie, starzi i młodzi sie nieros pobeczeli, potym eszcze długo ludzie wyrzóndzali na dziedzinie, jako było na jutrzni. Po jutrzni starzi zustali w kojściele na drugij mszy, a młodzi szli do chałupy na śniodani, a o dziesióntej szli zajś na wielkóm. Po Wielkij i po obiedzie było klynkani i rzykani, a potym sie szło do chałupy, bo w tyn dziyń sie nie balandrowało i aji wszecki aryndy były pozawiyrane. Na drugi dziyń na Świyntego Szczepóna, dziecka i starzi chodzili ze szczyńsciym, a przi tymu aji kolyndowali. Za to Kolyndowali dycki cosi dostowali – poczynstne, sztamper warzónki, kołocz, abo jakisi ciastka. Śpiywali se tak:
1. Winszujym Wóm na Szczepóna, na Jóna, młodziyńczy dziyń,
dej Wóm Pón Bóg dobry dziyń.
2. Winszujym Wóm piekne Gody, cobyjście nie pili piwa ani wody,
yny same wino, coby sie Wóm na polu rodziło:
pszyniczka, jarka, jynczmiyń, poganka, ziymioki, reż, kapusta też.
3. Za tyn mój winszunek dejcie kónszczek babucia,
coby sie moja duszyczka, s waszóm dostała do nieba.
Nieskorzi wieczór sie dycki chodziło śpiywać. Dziecka i starzi śpiywali pod oknami kolyndy.
Jako my sie rychtowali na Wilije
Na piekne to były kiejsi Gody i Wilija. Wiycie, jak sie uż też ta zima sbliżała, to my jako dziecka ni mógli sie tych godów doczkać, a nejbarży Wilije. A zima przichodziła dojść wczas. Pamiyntóm, jak żech była takóm dziołuszkóm, jako baji wy, to uż aji w listopadzie, abo na poczóntku grudnia nawaliło śniega po kolana. Mrozy czasym chyciły taki, że aji móg se człowiek uszy abo nos odmrozić, jak se ich dobrze nie obabuloł. Pore dni przed Wilijóm sie dycki zabijało babucia, bo na Gody musiały być jelita i wieprzowina na obiod. Przi zabijaczce było też uciechy aż hej. Człowiek był ciekawy wszyjstkigo, jako tyn masorz tego kormika guszył i zarżinoł, a potym oporzóndzoł, jako bachora szlamowoł, płókoł, coby były czyste strzewa na jelita. W jednym garcu sie warziła kasza, a w drugim pluca, serce, nyrki i inksze miynsa. Potym sie to mleło, miyszało pospołu s kaszóm i krwióm s tej świnie i to sie nazywało gardawa. Tóm gardawóm sie filowało ty strzewa i tak sie robiło jelita. Choć roboty przi tym było co niemiara, a babraniny też moc, strasznie my radzi w tym pómogali a czasym my aji zawadzali, ale dlo dziecek to było cosikej nowego, bo sie to roz w roku yny robiło. A przi tym pojadło sie też dobrze. Potym sie miynso i szpyrki zasoliło na korycie, a po Nowym Roku sie wyndziło, coby zajś były szónki na Wielkanoc. Jak uż tak było ze dwa dni przed Wilijóm, Tatulek kupowali we folwarku karpy s pogórskich stawów. Ryby dzierżało sie aż do Wilije we wodzie, w laworze, coby sie eszcze s tego glónu stawowego wypłókały. Rano we Wilije Tacik ryby zabiuł, a Mamulka wypitwała i pokroła na koński do smażynio. Pore dni przed Wilijóm Tatulek przyniyśli też s lasa strómek, nejczynści smreczek, abo jedliczke. Ale jakby go gojny chyciuł s jedliczkóm, to by sztrof zapłacił, bo jedle sie nie śmiało ścinać. We Wilije, do połednia, jak Mamulka warziła ty rostomajte jedzynia na wieczerze, dziołuchy stroiły goiczek. To była dlo nas radość. Na strómku sie wieszało rostomajte świycónce bańki, gwiozdki, bómbóny w kolorowych papiórkach i złotkach, lańcuszki, włosy annielski. Wieszali my aji pierniczki, co Mama w trómbie napiykła, taki fajne ze zozworym, orzechy włoski, jabka, a na kóniec zapinało sie na gałónzki żabki ze świyczkami. Lampek elektrycznych, takich jako to dzisio, wtedy eszcze nie było, ani elektryki nie było, a ludzie świycili petryolkami i świyczkami.
O jednej Wiliji i starym zwyku
A było to tak. Była Wilija rano, ale dziyń stanył jakisi straszny, gorszy jako wczora. Fujawica waryjowała, śniyg s wiatrym sie cis przes szpary aż do siyni popod dwiyrze. Mama chodzili, poglóndali przes okno, a yny narzykali, jakóż tam ijść, jakóż w taki czas kozać kómu ijść. Na kóniec cosi se rosmyśleli, zawołali mie i prawióm: – Na oblycz sie, dziywcze, dobrze, bo jakosi nie widać żodnej poprawy na polu, a zaniyś ciotce Zuzce pore jelit i kónszczyczek szpyrki s wczorajszej zabijaczki. Óni nie zabili, a każdymu je zocne, jak cosi mało wiela dostanie, dyć swojigo ni mo. We mnie sie cosi zbuntowało i prawiym: – Jo? Dycki jo? Co nejgorsze, to jo! Dyć je eszcze Zosia, Jewka, Jónek... A Mama: – Na nie byłoby cie gańba, jakby młodsi w taki szpatny czas szli a ty byjś była dóma? Rozmyśliłach se to, bo aspóń żech nie musiała myć garców rostomajtych masnych i przigorzanych, a nigdych tego rada nie robiła. Oblykłach se, coch yny miała nejcieplejszego. Na głowe szatke, a Mama mi jeszcze dali swój czorny kocek wełniany. Skrziżowali na piersiach i zawiónzali na plecach na wynzeł. Było mi wtynczas dwanost roków. Napakowali do taszki, co przed tym umyślili, i szłach. Nie zapómnym do śmierci tego chodnika. Uż zaros po poru krokach porwoł mi wiater szatke, isto mało ścióngniónóm. Ledwoch jóm dopadła, porzóndnie zawiónzała pod brodóm i chcym srobić jaki krok – nie lza. Wiater sie do mnie oprzuł s przodku i ani kroku do przodku. Przi tym prały mi prosto do gymby taki tumany śniega, że ani tchu nie lza było dopajść. Na chwilinke przestało. Wziynach sie s miejsca i idym. Uszłach pore kroków, naros sie cosi przedy mnóm zakrynciło, buchło do mnie i uż leżym. Stanym s biydóm, przed nogami w jednej chwili urosła kupa śniega i ani przekroczyć. Wyzolano po pas, uszłach kónszczyczek, umotano, utropióno, że strach. Taszka mi coros bardzy ciónżyła, a tu ani połówka cesty. Och, mój ty smutku, jakóż jo też tam dóńdym? Ale myślym se – Mama muszóm cosi na wieczerze narychtować, nie byłoby dobre, dyby byli szli. Dziecka młodsze ody mnie byłby isto wiater posbiyroł, a tak przidym do ciotki, przyniesym jelit, ciotka sie uraduje, narychtuje mi ciepłego teju, na chwile posiedzym i pujdym spatki. Beje uż potym pryndzyj Wilija. Fujawica sie piekliła dali. Szłach coroz pumalij, nogi coros ciynżejsze, taszke przekłodóm s rynki do rynki, naros sie mi zachciało spoczónć. Ale kaj se siednóć? Ech, ni ma kany. Muszym ijść dali, gdo wiy, jak dłógo uż idym. Uż nic nie wiym. Na ceście żywego ducha, yny jakisi wyci dokoła. Mój Boże, jak też to wilki... Strach mie poderwoł na nogi, przibyło mi naros siły, pokroczyłach pore kroków kapke warciejszy, ale chałupy, w kierej ciotka mieszkała, nie widać. Zećmiło sie, isto przidzie wiynkszo fujawica. Byłoby trzeja dobiyc, niż mie dopadnie. A tu cosi yny wyje. Wyje przedy mnóm, za mnóm, kole mnie... Naroz sie mi spómniało, że to sie snoci djobli żynióm... Kapke sie mi srobiło wiesielszy, użech wolała, niech by aji djobli, yny coby ni wilki. Na wszystki stróny cosi hóczy, jynczy, płacze, zwóni, gwiżdże. Ni ma isto na świecie głosu, kierego by w tej śniegowej sumeryji nie było słychać. Co tu moc prawić. Tyn chodnik, co by normalnie trwoł pół godziny, żech przeszła ze strasznóm biydóm za dwie godziny. Stanym przed dwiyrzami, uż w duchu widzym, jak sie ciotka ogrómnie uraduje, jak uśmiychnióno dewrze taszke, a potym jak bydzie dziynkować i tak dali. Zaklupkóm na dwiyrze – nic. Zaburzym, gdosi otwiyro, a jo sie jako śniegulok wtoczym ledwo żywo do siyni. Ciotka i wszycki sztyry jeji dziecka kole mnie. Naros sie mi spómniało, że móm taszke z jelitami. Ale kaj je taszka? Straszniech sie zlynkła, że gdo wiy, kanych taszke posbyła. Wystynkała żech yny, że ni móm taszki. Ale ciotka jóm zaros naszła za dwiyrzami, jakoch jóm położyła, jagech burziła do dwiyrzi. Spod mi ze serca taki ciynżor, że zaros sie mi zachciało choć na chwile siednyć. Potym prawiym ciotce, jako mi Mamulka kozali powiedzieć, żech im prziniósła na Wilije pore jelit ze zabijaczki, coby cosi mieli na świynta, ale zdziwiło mnie, że zamiast uśmiychu i dziynkowanio – ciotka płacze i płacze. Słowa ni może wymówić, przicisko mie ku sobie, a jeji lzy sie kulajóm jako groch po moji hacce. Strasznie sie mi srobiło gupie, bo tak chciałach narobić radojści, a tu yny lzy. Nie było ani ciepłego teju, ani uśmiychu, ani dziynkowanio. Ciotka mie eszcze uściskała na chodnik, nic nie prawiła, yny płakała. S ciynżkim sercym żech sie wracała do chałupy. Taszka była lechciejszo, ale cosi mi ciónżyło gorzi, niż bych kamiynie miała w postrzodku. Dyby to było terazy, to bych sie spytała, czymu tela płaczu, ale jako taki dziywczacko głupi eszcze, ni miałach tela opowogi, cobych s ciotkóm słósznie przerzóndziła. Całóm Wilije uż do wieczora było mi jakosi miersko. Nasi se myśleli, żech sie przeziómbiła, dych szła w takóm pogode, ale to nie było to. Jako dycki we Wilije nejwiyncyj roboty mieli Mamulka, tak, że sie ani moc nie dowiadowali, co a jako było. Spytali sie yny, co tam prawili, a jo prawiła, że nic. Potym za chwile sie pytóm Mamy, czy nie wiedzóm, czymu ciotka płakała. A Mama prawiła – a gdóż tam wiy, co mo za mierziónczke – i na tym sie skóńczyło. Ale ni dlo mnie. Ni mógłach przestać o tym myśleć. Co żech srobiła? Coch takigo srobiła, że było trzeba płakać? Czymu ciotka, kieróm żech miała dycki nejraczy, nic nie prawiła? A ty lzy. Ty lzy hrube, co sie hónym kulały po mojim kocku s ciotczynych oczy. Pónbóczku świynty, coch jo też srobiła? Była wieczerza, na kieróm my sie calutki rok radowali, moji siostry i brat byli szczynśliwi, bo my aji strómek mieli, na stole było co my nejraczy jedli, i miód, i jabka, i orzechi, co Tata nasbiyroł po lesie, a mie było smutno i źle. Minył jakisi czas, jo pomalutku przestowała myśleć o tej Wiliji, o strasznej śnieżycy, o strachu s wilków. Pore razy nas ta ciotka nawszczywiła, cosi tam s Mamulkóm dudorziły, ale nigdy żech ni miała opowogi sie spytać o tym, co mie tak dłógo tropiło. Jeji dziecka i my bawilimy sie do kupy, a óny jako baby miały dycki dojść rzeczy. Minyło pore roków. Ros sie zdarziło, że ta ciotka prziszła do nas a Mamulki dóma nie było. Była to strasznie dziwno ciotka. Miała rada wszyjstko, co je piekne, kwiotka, robiła piekne rynczne roboty, pieknie malowała, miała rada zwiyrzynta, ptoszki, umiała pieknie wyrzóndzać, pisała jakisi pamiyntnik, skłodała aji wiersze. Siadła na stołku, wytchnyła se i chciała spoczónć. Jo sie w sobie jakosi zebrała, dy my były same, i prawiym: – Terazy mi, Cioteczko, powiydz, czymujś wtynczas tak strasznie płakała, wiysz, w te Wilije. Pamiyntała! Toż, posłóchej, prawi. To był mój straszny dziyń. Uż całóm noc żech ni mógła spać, bo za jedno Adam nie prziszoł do chałupy. Kansik chodziuł za robotóm, a nie prziszoł na noc. Jak sie zaczło besroboci, to ón jedyn z piyrszych wylecioł s roboty, tóż chodziuł od Magi do Jagi, esi go kany gdo nie wprawi, ale na darmo. Zarobić nie było raziunko kany. Prziszoł we Wilije ku wieczoru bes wszyjstkigo. A za drugi ni mielimy nic, ale to ganc nic do jedzynio. Przedstow se, że nie było dóma ani halyrziczka, ani kónszczulka chleba, ani mónki, ani masła, ani cukru, nó nic. Ani ziymnioków my ni mieli. Nie chciałach eszcze we wilije kansik pojczować, była mie gańba ijść na chałupy, a zdało sie mi, że przeca te biyde jakosi przemogymy. Nie przemógli my, bo zarobić nie było kany. Ranoch stanyła i rosmyślóm, co powiedzieć dzieckóm, że takóm mómy Wilije. Chodzym od okna ku oknu, czakóm, esi chłop nie prziniesie choć pore korón, bo cosi by eszcze kupiuł, ale darmo. Rosmyślóm, co srobić. Na płacz sie mi uż od rana sbiyrało, dziecka widziały, że móm lzy w oczach, tóż też popłakowały po kóntach. Naros sie mi zdało, że nejlepszy by było ze wszyckim skóńczyć. Taki grzyszne myśli mie nachodziły, że ich dzisio ani wypowiedzieć ni mogym. Przedstawiłach se, jako indzi po chałupach rychtuje sie na wieczerze, a jo od wczora nie dała dzieckóm nic do gymby. Co im powiedzieć? Czego sie uchycić? Co robić? Wtedyś prziszła ty, s tymi jelitami. Nie byłach w stanie wymówić ani słowa, yny, wiysz... A wyjście isto nic nie wiedzieli o tym, że u nas sie jodło skóńczyło, że ni ma wyglyndu na jutro, że straszno biyda nad nami rosczapiyrziła pazury. Wyjście wtynczas, starym zwykiym, posłali nóm kapke s tego, cojście mieli, jako sie to dycki przed Wilijóm, abo aji we Wilije robowało, a to mie uratowało isto od strasznego kroku. Pamiyntóm, było to kansik kole połednia. Ale co potym? Kole sztwortej na polu ucichło, przestało fujać śniegiym i do chałupy gdosi burzi. To od Stebla, też starym zwyczajym, przinióśli nóm cały świyżo upieczóny pecynek chleba i szwarny paczek pieczek. Za chwile od Nogi prziniyśli syra i masła, a potym eszcze od Bartosza szklóneczke miodu i cały kołocz s powidłami. Jaki też to były piekne ty stare zwyki. Esi bedym żyć, a bydym kiej mieć, co inksi ni majóm, dyciutki sie bydym we Wilije ze wszyjstkimi dzielić. I eszcze ros sie ciotka Zuzka strasznie rospłakała. Płakałach wros s nióm, ale uż mie przestała mierzieć tamta Wilija.
Wilija pod lasym
Staro Jewka zozdrzila do okna. Śniyg fórt fujo, kole chałupy sie sbiyrajóm wielkucne zomiynty. Strómy w zogródce bieluśki, a krzoków rybiźli ganc nie widać. Chodniczek do dziedziny zasuty. Jewce sie zdo, że sama na ostatek żyje na tym świecie. W zimie sie rychli robi ćma, a gor jak je tako szudera. Jewka sie ani nie obezdrziła a trzeja było rożygać petryolke. Wziyna kónsek trzoski, zapolila jóm pod blachóm, schynyła celinder, zapoliła knut i niechała lampe na stole. Zima nióm dyrbała, tóż zapiyna hónym knefle przi jakli i chynyła na pleca strokatóm hacke. Podziwała sie na spadek do okna, coby aspóń mały janiczek w jaki chałupie pod gróniczkym zaświyciuł. Nale psińco. Za oknym czorno a śniyg fórt suje i suje... Roki żynóm wartko jedyn za drugim bez opamiyntanio. Jewka downo prziwykła na to, że ni ma do kogo przerzóndzić. Na swoji roki je fórt gibko, porobi kole siebie i szmatle sie po chałupie. Poukludzo capart, na obiod uwarzi bulczónke, abo ficuje kopytka. Dzisio je Wilija, nie lza nic robić i wieczór sie strasznucnie cióngnie, a w izbie tak otympnie. Przociele jóm pytali, coby prziszła do nich na wieczerze, prawili „bodej bydziecie sami”. Nale Jewka już tako je, nie chce robić żodnymu utropy i dopalować, dyć tela roków je sama, na to przeca prziwykła. Pumalutku siadła za stołym, pogładziła wyszkróbiónóm i wybiglowanóm biołóm serwete i rosglóndła sie po izbie. Co wieczór posłócho tóm samóm muzyke – ogiyń trzasko pod blachóm, godziny, co wiszóm na modrej ścianie, co na ni sóm strzybne kwiotka, cicho żynóm naprzód, za oknym wiater ruszo gałynzióm i brzinko o szybe. W te Wilije sie Jewce zdo, że je barży samotno niż w inksze dni. Dycki se nóndzie jakómsik robote, tóż ani ni mo czasu, coby rosmyślać. A dzisio szolónto sie s jednego kónta do drugigo. Dziwo sie do zdrzadła, poprawio szury kragiel i strzybne hornodle we włosach, dyć sóm przeca Gody. Rosglóndo sie po kuchyni. Na ścianie wisi obrozek, co go hań downij Mamulka na odpuście kupili i teschno sie ji robi za Ojcami. Siadła na sztokerle koło pieca i spómino, jako kiedysi strojili s siostrami goiczek, a Mamulka piykli kołocze i ciastka. Dziwo sie na prózne stołki i rozmyślo, jako hań downi było wiesioło. Wieczerzali pospołu, śpiywali kolyndy i szli do kojścioła. Wóniało ciepłymi ciastkami, jedliczkóm, co jóm Ojciec dycki s lasa przismyczuł i świyczkami, co sie jich moc rożygało na goiczku. Jewka niechała ty spóminki, bo kocur skoczuł s pieca na deliny i zaczón sie łochlić kole jejich nóg. Prziniósła mu ze szpajski kónsek szpyrki i ciepła ku kredynsce. Zeżroł to ros dwa i fórt mu było mało. Podrobiła mu okrajek s kołocza i naloła mlyka s glinioka. Pumalutku sie zgibała, ba rewma jóm targała i cosi fórt pichało w krziżu. Zakiyl kocur jod, ciepła kapke chebzio pod blache, coby ganc nie wygasło i zaparzila se w gorczku zielin na krzipote. Podziwała sie na godziny – dziepro trzi sztwierci na siedym. Prziniósła buchte, pore jabłek i orzechów, potym na ostatku łopłatki i miód. Rożnyła świyczke i zaczyna śpiywać s kancynoła „Chwała Tobie, Boże miły, żeś nam pożywienie dał”. Głos starej Jewki sie skyrs tych spóminek załómoł i nie lza ji było samej cióngnóć nuty. Porzygała i chyciła sie jedzynio. Uż pore roków nic nie warziła na Wilije. Dyć kiery by to jod a ónej samej starczy tela co ptoszkowi. Eszcze ros sie podziwała do okna. Śniyg przeca przestoł suć a na niebie Jewka uwidziała złote gwiozdki. Całe wielucne niebo sie blyszczy, jakby go kiery ustrojuł na świynta. Za oknym cicho i ćma, kaj sie podziwosz, ale Jewce sie tak lekczy zrobiło na duszy, bo sie ji zdało, że to ozłocóne niebo dostała od Pónbóczka pod goiczek.
Waldusiowo Wilija
Moc my sie radowali s naszego psa Waldigo, kierego my dostali od naszej potki Machejki. Pies był wielki, szumny, umioł sie nóm przilizować w chałupie, a taki s niego był dobry wachtorz, bo szczekoł i góniuł po zogrodzie, tak że wszyjscy sie go boli. Jo zajś musiała dować na niego pozór, coby przez płot nie przeskoczuł i nie srobiuł jaki breweryje, bo i to prugowoł uż robić, a my musieli Karłowi za zaduszónóm i zagryziónóm kaczke zapłacić. Zbliżały sie Godni Świynta i chłopek mój przismyczył do chałupy żywe karpy, a że Wilija miała być jutro, tóż sie hónym wzión za zbijani ryb, a jo ich oprawiała, szkrobała, czyściła i dzieliła, coby były narychtowane na jutro na smażyni. Jakech tego nejwiynkszego karpa przerznyła, postrzodek wyciepała, łebek mu opajtała, potym go pieknie wypłókała i podzieliła na zwónki, zazwóniuł w izbie telefón. Zwóniła moja przociołka. Joch sie uradowała, że aspóń kapke pofulómy, bo jak telefóny terazy tak mocka podrożały, muszym szporować. Czasym mnie biere mankulija za tym telefónicznym fulanim, tóż my se terazy kapke ulżyły. Położyłach słóchawke na widliczkach, idym do kuchynie, na stole leży przewrócóno prózno miska, a tyn lucyper pies dożyro na dłażce uż ostatni kónszczyczek karpa. Ni mógłach uwierzić, że nic nie zustawił, ani jednej łości, ani s głowy oczka. Wszecko zeszrótowoł i eszcze sie beskuryja oblizowoł. Ani sie mie nie poboł, ale sie eszcze ku mnie przigiboł i łasiuł sie ku mie. Coch miała ś nim robić, dyć ani nic nie namarasiuł w kuchyni, dłażke wylizoł, bo sie mu przeca tej Wilijówki tak chciało uż dzisio.
Moc krawalu skyrs Mikołaji
Hań downi sie dziecka boły Mikołoja, że hruza kandy. Ponikiery mo co spóminać na stare roki, jako kiedysi trzóns portkami ze strachu. Dzisio uż ni ma tela srandy skwóli Mikołaji. Spóminóm se jako my jednego roku siedzieli do kupy w kuchyni. Żodyn nie zabył o Mikołajach i mieli my strachu pełne galaty. Fórt żech sie dziwała do okna, coby sie kansik schować zakiyl przidóm. W chałupie dycki była jakosik robota. Matulka robili masło w maśniczce, stareczka ficowali fusekle, a starzik nuchcili po garcach, co stoły od obiadu na piecu. My, dziecka, gónili na postrzodku kuchyni, kapke sie bónckali i dopalowali Starke, coby Powyrzóndzała cosik o utopcach, abo nocznicach. Jak starka szli s kastlikym, co w nim były jegły i knefle, kierysi do ni musioł tyrknóć i wszecki norychta sie wysuły na deliny. Zajś żech zozdrziła do okna, czy nie idóm ty Mikołaje, a potym żech starce pumógła sbiyrać zicherki, szywanice i szpyndliki. Mamulka, tak jako dycki, na śćmiywku podojili krowiczki, odbyli babucie, a jak prziszli na spadek do kuchyni, ocedzili mlyko i zaniyśli w glinioku do piwnice. Kole chałupy sie srobiuł krawal. Pies przi budzie harwosiuł i gdosi klupoł na dwiyrze. Mamulka gibko ukludzili masło i maślónke do szpajski, utrzili rynce do fortucha i hónym idóm ku dwiyrzóm. Zarozinko otwiyróm – prawióm Mamulka i bieróm baterke, coby nie przipajś głowy w siyni, bo tam cima jak stodno. Jak yny odewrziła dwiyrze, tóż w ty pyndy pieróm sie do postrzodka Mikołaj, djobeł i jakisi dwa umazane pumocniki. Jezeryna, toć żech sie wylynkała – prawióm Starka i doista sie zdało, że slecóm ze sztokerle na deliny. A ci holofióm i szczyrkajóm łańcuchami. Dyby to kiery uwidzioł, jako byli obleczóni – piernika kany, tego nie lza opisać. Każdy miół na gymbie maske z papindekla, obleczóne mioł jakisi mantle i kaboty po starzikach. Szróty były stargane i flekate, powiónzane szpagatami, a na nogach mieli łobute stare charboły. Mikołaj dzierżoł dłógóm loske w gorści, a na plecach miyszek s paczkami. Djobeł był cały umazany sadzami z kumina i szczyrkoł lańcuchym od krowy. Mikołoj to był nejwiynkszy heligón. Mioł isto jakómsik chybe, bo go żodno dziołucha nie chciała. Isto był kapke świdraty. Tyn nejmiynszy – pumocnik djobła, stoi tako ślómpeta w dłógim modrym kabocie. Mioł strasznucnóm ryme i fórt smarkoł do rynkowa. Zakiyl sie chłapcy rosglóndali po kuchyni, jo sie z Jyndrysym schowała kansik za łóżkiym i spod zogłówków my sie dziwali, co to bydzie dali. Nale Mikołaje o nas nie stoli. Dwo z nich byli uż tacy holcy, do żyniaczki zdrzali, tóż sie kryncili kole naszej Ciotki, co miała dewatnost roków. Jedyn jóm kapke targoł za binkocz, drugi jóm prugowoł łechtać. Djobeł hópnył kole pieca, podyrboł kapke starzikym i pomazoł go wónglym po rynce. Tyn nejmiynszy uwidzioł, jak my sie trzynśli schowani za strużokym. Jo se ciepła na głowe heklowanóm deczke, co jóm mamulka po połedniu biglowali, coby mnie nie było widać, ale nic to nie pumóglo i wysmyczyli nas chłapczyska na postrzodek kuchyni. Djobeł wreszczy i lańcuchami szczyrko, Mikołoj loskóm klupie o deliny i koże nóm rzykać. Nejprzód beczymy do potarganio, ale potym żech sie kapke opamiyntała i zaczynóm po cichu szeptać „Ojcze nasz...”. Jyndrys fórt beczoł, cały usmarkany i chowoł sie za maminóm suknie. Tóż Mamulka sie nad nami zaczyli lutować, kozali Mikołojowi dać nóm hónym paczki, bo my sóm przeca szykowne dziecka. Chłapcy se s nas radzi robili błozna, ale Mamulka jim przigrozili śmiatokym i zaczli sie sbiyrać ku dwiyrzóm. Jedyn z nich sie ani nie nazdoł i prasnył na deliny w siyni, dyć tela bagna przinióśli na bótkach. Maska mu s gymby spadła i aji my, dziecka, poznali synka łod sómsiada, co gospodorzóm hanej tam pod grapóm. Mikołaj, djobeł i ich pumocniki sie szmatłali w śniegu ku inkszej chałupie, a jo s Jyndrysym naszła w paczku bómbóny, co mi dycki były zocne, tóż my cyckali jakisi sztolwerki i na kóniec radojści a śmiychu było moc.
Jeko kiejsi bywoł post przed Wielkanocóm.
Post sie zaczynoł dycki od strzody popielcowej. Kiejsi tyn post był inkszy jako terazy. Nasi Starzicy go dzierżeli inakszy, jako my. W ostatki, we wtorek, jak pizła północ, to nastoł Popielec, wszecki muzyki trzeja było zastawić i ijść do chałupy, coby rano stanónć do kojścioła, i coby mu farorz napisoł na czole popiołym krziżik. Tyn krziżik s popiołu mu mioł przipóminać, że je prochym i sie zajś w proch obróci. Potym sie szło s kojścioła do chałupy i trzeja było s tego popiołu, co zustoł na czole, srobić krziżik na głowie tymu, co w kojściele nie był. Hań downij byli aji tacy, co w poście sie nie strzigali, nie golili, nie kurzili ani nie pili. Nie używali żodnych przijymnojści tego świata. Przes cały post nigdzi nie grała muzyka, ani sie nie śmiało tańcować – nejwyżyj s mietłóm po izbie, ale ani to bardzo ni. Post trwoł aż do biołej soboty, jak sie rozzwóniły zwóny, a prziszło sie s kojścioła do chałupy, to każdy dowoł do porzóndku, coby na Zmartwychwstani był jako nowo narodzóny. Post trzeja było dzierżąc aż do Zmartwychwstanio, aż sie zaśpiywało Alleluja. Przes cały post sie chodziło do kojścioła na msze i droge krziżowóm, a potym każdy szoł do swoji roboty. Wieczór po robocie sie czytało jakisi kojścielne ksiónżki, słusznie sie wyrzóndzało, rzykało sie bolesny różaniec, a potym sie szło spać. Potym też prziszła czorno niedziela – przedostatnio przed Wielkanocóm. Rano dziołuchy chodziło od chałupy do chałupy z gojiczkiym. To była tako jedliczka s kolorowymi bandliczkami i owieszano malowanymi wajcami. Ty dziołuszki śpiywały: „Ty czorno niedzielo, kajś taj długo była”. Po połedniu ledwo sie poobiadwało, to chłapcy szli polić marca. Mianowało sie go też Marzik, abo Marzyna. Uż downo mieli narychtowane stare handry, s kierych srobili takigo podciepa, wypchali go słomom, a potym go wciśli na długi kónsek drzewa i niyśli go po dziedzinie. Śpiywali przi tymu: „Niesymy Marzika, kany go poniesymy…” zaniyśli go dycki kansik za chałupy, tam go podpolili, skokali kole niego, tańcowali i pómogali mu, coby co nejrychlij sgoroł. Potym wziyni popiół i suli go wszyndy na sztyry stróny swiata. To był taki starucny, pogański zwyk – chowani Marzyny – witani wiosny, a kóniec zimy. Ostatnio niedziela przed Wielkanocóm „Kwietnio”, lebo „Kwietnica”. Chłapcy i dziołuchy szli do kojścioła s palmami. Palma była srobióno s kocianków. Trzeja było ich utargać przed Wielkanocom i styrczyć do glinioka. Tyn gliniak sie postawiło do izby, abo w ciepłym chlywie, coby ty kocianki dozdrzały. W kojściele na Wielkij były dycki poświyncóne palmy, szło sie ś nimi w procesyji i s muzykóm kole kojścioła, a jak sie jich prziniósło spadki do chałupy, to gazda ś nich narobiuł krziżiczków, kiere postyrkoł na zogónach. Postrykoł jich aji w chałupie, po izbach, we chlywie, na wyrchu, a w kumorze jedyn stryczył nad dwiyrze, jako symbol Boskij ochróny i pómocy. Chłapcy i dziołuchy, co niyśli palmy byli szumnie obleczóni, tóż sie uż nie dziwujym Ojcowi, że swojimu synkowi obiecoł, że jak pójdzie s palmom, to mu do uszyć nowe lónty. Na Kwietnice po obiedzie chłapcy i dziołuchy, aji starsi chodzowali do lasa utargać se jałowiec, coby go mieli narychtowany na śmiergust. Nó, tak to kiejsi hań downij bywało. Dzisio uż ludzie ani na tyn post moc nie zważajóm. Ty stare zwyki uż sie zapómino. Sóm eszcze palmy i śmiergust, ale uż to ni ma to co kiejsi.
S goiczkiym
W Pyndziałek Wielkanocny sie słóńce wczas obudziło i gibko zozdrziło do chałupy u Cieślarów za potokym. Nale tam uż wszyjscy byli downo na nogach. Gazda prziniós krowóm siana, a kuróm obilo, gaździno doiła krowy, a dziecka szolóntały sie po chałupie i nuchciły za kónskiym babki, abo murzina. Nejmłodszy bajtel, Karlik, stoł przi łóżku i drził sie jako stare gacie. Dziywczynta Jewka i Zuzka plótły warkocze przed zdrzadłym, wiónzały maszki i oblykały szaty na lepsze, dyć pujdóm do dziedziny s goiczkym, do kupy z Marynkóm od Bujoka. Karlik fórt beczy, tóż mu Jewka dała bóncke i przikozała, coby był po cichu, zakiyl Mamy ni ma dóma. Tyn milijóński gizd sie drził eszcze barży. Jewka naszła w podstolu jakisik bómbón, dała mu do gymby i zakiyl cyckoł, było cicho. Starszo dziołucha, Zuzka, biglowała hónym kabotek, nie dała se pozór i kapke go spoliła. Odewrziła dwiyrze do korzón. Gaździno prziszła s pełnym szkopcym s chlywa, gibko ocedziła mlyko i wloła do glinioka. Tyn mały bymbyn zaś zaczył dopalować i brnieć. Narobił do galot i stoł taki mamlas. Cieślarka naloła wody do laworka, sewlykla chłapca do saga i roz dwa go umyła. Potym go naspadek oblykla, pohusiała, dała mu cumel i szczyrkowke i niechała go na zogłówku. Zuzka ni miała opowogi prziznać sie Mamulce, że kapke popoliła kabotek. Gańba jóm było i poszła na pojczki do Ciotki, co miyszkali ś nimi do kupy. Ciotka wycióngli s trówły oblyczke i dali dziywczyńciu. Zuzka sie śpiychała, a w siyni było cima i zaździoła spodkiym o jakómsik kiśnie, co stoła na delinach w siyni. Rospruła se kónsek lymki. Jewka sie na nióm podziwała i prask do śmiychu: – Tyjś je zgrabno jako Maćków kocur! A tu trzeja sie było hónym sbiyrać, dyć Marynka uż czakała. Zuzka przipiyna od spodku lymke szpyndlikym, wziyny se s Jewkóm po krepliku ze szpajski i idóm s goiczkiym na dziedzine. Goiczek był ustrojóny szumnymi bandlami i malowanymi wajcami. Kole potoka je chałupa, co w ni Ujec s Ciotkóm miyszkajóm, tóż jim Mamulka przikozali, coby o przocielach nie zabyły i przez obyczoj tam zaśpiywały. Dziywczynta tam szły nierade, bo jim łóńskigo roku Ciotka nie dali ani grosza, yny kónsek buchty, ale stanyły pod oknym i zaśpiywały:
Przistympujymy tu pod wasze okiynko,
chcymy was posdrowić, gazdoszku, gaździnko.
Goiczek zielóny, pieknie przistrojóny.
A na tym goiczku jedwabne sznóreczki,
co ich nawiónzały chudobne dziyweczki.
Goiczek zielóny, pieknie przistrojóny.
Nie dowejcie nóm też talarka jednego,
boby my sie biły w polu kole niego.
Goiczek zielóny, pieknie przistrojóny.
Pies zaczón harwosić i Ciotka pumału wylyźli w jakisik strokatej oblyczce na każdo a na plecach mieli staróm hacke s farfoclami. Zuzka se pomyślała, że Ciotka wyglóndajóm jako kupa nieszczyńścio, a dyć sóm świynta. Dziywczynta posdrowiły gaździnóm i chciały aspóń jednóm pieśniczke zaśpiywać, ale Ciotka prawióm: „niechejcie to, jo je nimocno” i dali dzieckóm pore wajec w dicie i kónsek brutwanioka. Dziełuchy szły dali. Rade chodziły s goiczkym do Śliwków pod cestóm, bo tam jim dycki dali kapke grosza na lepszóm, a łóńskigo roku jich gaździno wziyni do chałupy, prziniyśli pełny talyrz kołoczy, a do gorczków naloli dojanki. Tóż dziywczynta latojś dyrdajóm tam na przedbiyżki. Marynka ukielzła, ale sie hónym chyciła stróma kole cesty i nie kopyrtła sie. Pod oknym Śliwków se poprawiły szaty, zaruszały goiczkiym i śpiywajóm:
Dej Pón Bóg dobry dziyń pod wasze okiynko,
prziszłyśmy pocieszyć was miła gaździnko.
Goiczek zielóny, pieknie przistrojóny.
A na tym goiczku malowane wajca,
sóm też tu dziyweczki szykowne do tańca.
Goiczek zielóny, pieknie przistrojóny.
Zdało sie nóm, zdało, że w polu gorzało,
a to gaździneczce liczko zakwitało.
Goiczek zielóny, pieknie przistrojóny.
Chciały śpiywać dali, ale spoza płota wylecioł stary gósior i taki dociyrny leci prosto na dziywczynta. Ty sie poboły i uciekajóm na spadek. Zuzka dzierży wajca w dicie a Marynka goiczek. Jewka zaździoła o jakómsik gałyńź, abo ukielzla i kopyrtła sie prosto do bagna. Złómała se krómflek, a na spodku same fleki, cało zmaraszóno. Piznyła sie do kostki i jowejczała: „jejku kany, jajku kany”. Dziełuchy ji pumógły stanóć i kapke jóm otrzepały s bagna. Stoła tam odulcóno i zabeczano, taki cudok. Ujec dopod gónsiora i chyciuł go za gałgón, ale dziecka sie uż nie chciały wracać i poszły na przejmo kole chrostów ku chałupie, coby jich kiery nie uwidzioł. Jak wlazły do kuchyni i zaszmatlały deliny, byli Mamulka kapke źli, ale hónym naparzili zielin, coby sie dziywczynta nie rosnimógły, dyć były ganc mokre s tego chodnika. Gaździno pumógła sie Jewce sewlyc, pogłoskała jóm po głowiczce i prawi: nie starej sie cerziczko, szróty wypierymy, bolok na nodze pomażymy, do wiesielo sie zagoji. Aspóń na stare roki bydziecie mieć co spóminać.
Dożynki
Po dziedzinie sie roslygo muzyka tako skoczno, że hej! Nie dziwota, dyć sóm przeca dożynki. Kaj kiery idzie wystrójony, tela norodu sie zebrało. Słóneczko pieknie świyci, isto sie raduje pospołu s gazdami. Obili skludzóne do stodoły, podarziły sie latoś ty urody, bydzie szwarny chlebiczek. Terazy sie radujmy – dzisio je świynto wszyckich gazdów, gaździnek, dziywek i pachołków. Jaki to je szumne! Nejprzód idóm dwie szykowne frelki w cieszyńskich sukniach. Strzybne hoczki sie blyszczóm na słóńcu a kwiotki na żywotkach sóm taki piekne, jako chabry, abo maki na zogónach. Na dłógich binkoczach majóm swiónzane na kistke modre i fijołkowe maszki, kiere wiesioło furkajóm. Dziywczynta niesóm pospołu wielkucny winiec s nejszumniejszej pszynice, ustrojóny maszkami i kwiotkami zatarganymi kansik na miedzy. Za nimi jedzie pumału ostatni wóz s pszynicóm zebranóm s pola. Też pieknie przistrojóny na to świynto. Jakisi bandle rostomajte, a pomiyndzy kłóskami kwiotki i kistki jarzymbiny. A kóniczki taki szumne, aż radość sie podziwać. Dali idóm żyńcy s kosami i dziywczynta s grabiami i kosokami. Stanyli przed gazdami, a przodownica prawii:
Nasi gazdoszkowie rostomili
my wóm tyn winiec uwili
z pieknych, obiyranych kłóseczek,
wiela w tym wióneczku ziorneczek,
coby Pónbóg doł na rok tela kopeczek.
Cobyjście byli dobrej myśli
a nóm co dobrego za tyn wiyniec przinióśli.
Gazda dziynkuje za robote i czynstuje wszyckich miodulóm, a gaździno kołoczami. Dziywczynta i pachołcy odgrywajóm, jako trzeja było obili sioć, kosić, stawiać do móndeli, coby uschło, a na kóniec zwożać do stodoły i młócić.
Stóń syneczku z rana, dej kóniczkóm siana,
uż żejś sie móg wyspać przez noc aż do rana.
Stowejcie, dziyweczki, sbiyrejcie siyrpeczki,
zeżenijcie, powiónżcie łostatni snopeczki.
Swiyźcie do stodoły, siadejcie za stoły,
dajóm wóm gazdoszek po dwa, po trzi poły.
A naszo gaździnka nalejóm wóm winka
i s makym kołocza dajóm wóm gaździnka.
Po całej dziedzinie roslygajóm sie taki wiesiołe przyśpiywki, a muzykanci grajóm skoczne kónski, tóż sie radujóm, a tańcujóm wszyjscy. Młodzi i starzi, gazdowie i parobki razym śpiywajóm:
Gazdoszku, gaździnko do was wstympujymy,
wszyjstkigo dobrego wóm też winszujymy.
Wiela to dni trzeja w pocie robić, coby tako szumno pszynica na chlyb urosła, tego terozki żodyn nie spómino. Dziywczynta uśmiychnióne skoczóm s kawalyrami. Maszki przi binkoczach furkajóm, suknie sie kryncóm sie coroz wyżyj, a zgrabne nogi same tańcujóm.
Kozoka bych tańcowala, kozoka mi grejcie,
kierego jo bydym chciała, tego wy mi dejcie.
Bawióm sie i śpiywajóm jedyn przez drugigo. Dzisio sóm dożynki, tóż lyjcie miodule a nie żałujcie! Żodyn przeca terozki nie rosmyślo o tym, że na drugi dziyń zajś trzeja wczas stować, odbywać gowiydź, dojić i pajść krowy, że fórt telkownej roboty czako kole chałupy. Gwiozdki szumnie świycóm na niebie a wszyckim je wiesioło. Eszcze je świynto, eszcze gro muzyka, a stary gazda stoji przi szynkwasie i śpiywo:
Za nic nie zamiyniym tej starucnej chatki,
tu sie mój Ojciec urodziuł, jak i moji dziatki.


text:
Kiej by my chcieli pedzieć, że ta amerykańsko artystka, ło kierej teroz godomy, gro ino muzyka elektroniczno, to to byłoby niyprowdom bo Holly niy ino gro to, co sama se napisze. Jeji poświyncyni je tak wieli, że to niy ino słychać, kiej je na binie, ale kiej godo ło tym, co gro. A może se na to pozwolić – bo mo tytuł magistra w dziedzinie Muzyki Elektronicznyj, zdobyty na niezależnyj uczelni Mills College w San Fransisco, kiero je szpecym w naukach artystycznych. Terozki sie staro ło tytuł doktora na uniwersytecie w Kalifornii.
W swojij działalności muzycznyj Herndon kłanio sie i oddowo hołd laptopowi. Godo ło nim, jako ło czymś osobistym, na kierym idzie łonaczyć muzyka ale tyż inksze rzeczy, jak dejmy na to scenariusze do swoich wystympów. To, co do teroz pokozała i zrobiła idzie zoboczyć na dwóch wydawnictwach – w roku 2011 złonaczyła… kaseta Car, na kierom pomysł wziyna, kiej szukała wytwórni, kiero by ji wydała muzyka na tym nośniku.
Dowiedziała sie wdycki, że mocka kaset magnetofonowych puszczo sie dalij we autach, a to skisz tego łobmyśliła umilić rajza swojim zmotoryzowanym fanom. Na bezrok wydała już tradycyjny longplay Movement, w klimacie eksperymentalnego techno, wyśrubowanego bez pełnom pasji Holly.


text:
Mapa kodów pocztowych AndrespolMiejscowość: Andrespol
Gmina: Andrespol
Powiat: łódzki wschodni
Województwo: łódzkie
Kod pocztowy: 95-020
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Mysłowice kody pocztowe, Pasażerska Ostrów Mazowiecka kod pocztowy, Morawa 246 Katowice kod pocztowy, Morawa 247 Katowice kod pocztowy, Morawa 248 Katowice kod pocztowy, Morawa 249 Katowice kod pocztowy, Morawa 250 Katowice kod pocztowy, Morawa 251 Katowice kod pocztowy, Morawa 252 Katowice kod pocztowy, Morawa 253 Katowice kod pocztowy, Morawa 254 Katowice kod pocztowy, Morawa 255 Katowice kod pocztowy, Morawa 256 Katowice kod pocztowy, Morawa 257 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 1 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 2 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 3 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 4 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 5 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 6 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 7 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 8 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 9 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 10 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 11 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 12 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 13 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 14 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 15 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 16 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 17 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 18 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 19 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 20 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 21 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 22 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 23 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 24 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 25 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 26 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 27 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 28 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 29 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 30 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 31 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 32 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 33 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 34 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 35 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 36 Katowice kod pocztowy, Niedurnego Piotra 37 Katowice kod pocztowy
Mapa strony


text:
Mapa kodów pocztowych BysinaMiejscowość: Bysina
Gmina: Myślenice
Powiat: myślenicki
Województwo: małopolskie
Kod pocztowy: 32-400
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Rzeszów kody pocztowe, Ziemiańska Łódź kod pocztowy, Anczyca Władysława 102 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 103 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 104 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 105 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 106 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 107 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 108 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 109 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 110 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 111 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 112 Jaworzno kod pocztowy, Anczyca Władysława 113 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 1 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 2 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 3 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 4 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 5 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 6 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 7 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 8 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 9 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 10 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 11 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 12 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 13 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 14 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 15 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 16 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 17 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 18 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 19 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 20 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 21 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 22 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 23 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 24 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 25 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 26 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 32 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 35 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 36 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 37 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 38 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 39 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 40 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 45 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 49 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 50 Jaworzno kod pocztowy, Wojska Polskiego 51 Jaworzno kod pocztowy
Mapa strony


text:
Poszli w zaśwjaty Poszoł w zaśwjaty już tata Wzión ze sobóm mi i brata Starziki już pomrzyli Wszyjscy nóm w sercach Wjelko pustka zostawili Ni ma już ujca ani ciotki Śmjerć wziyna potka i potki W sercach naszych yno zostali Tam dycki bydóm mjyszkali A kjedy na groby pudymy I śwjyczki zapolymy Zakrynci sie płaczka […]
Poszli w zaśwjaty
Wszyjscy Śwjynci
Wszjyscy Śwjynci Dzisioj mómy Wszyskich Śwjyntych A śwjat jak sie krynciół Tak dali sie krynci To co było, zostowo yno w naszej pamjynci Pamjyntómy ło tych Co s nami kjeś byli Ale już sie s tego śwjata stracili Na kerchowach jich tera łodwjedzomy Śwjyczki ji znicze do nich zapolómy Blask wjelki s nich bije A […]


text:
Śwjyrklański gospodynie My śwjyrklański gospodynie Swoji koło mōmy Tam sie spotykōmy rade Fajnie se beblōmy Już 60 lŏt istniyniŏ My tyż śwjyntowały Wszyski baby wysztryndzōne Na gościnie sie spotkały A szefowŏ nasza Lidka Gości pjyknie przywitała Winszowania były pjykne Kwjŏtkōw do gospodyń moc dostała I gościny i muzyki Pjykne wyprawjōmy W karnywale tańcujymy W […]
Śwjyrklański gospodynie
Babski comber – Dzień Kobiet – audio
Niych sie kożdy dowjy,że dzisio Dziyń Kobjyt
Najpjykniyjszy kwjotek
Śwjyntujymy
Śwjyntujymy Pjykny puket żech dostała Fest żech sie uradowała Wyściskoł mje mój chłopeczek Taki słodki doł dziubeczek Bo dzisio łósmego marca Kto bydzie fyrloł we garcach ? Kto tyn łobjod narychtuje ? Kożdo baba fajeruje ! Przeca chocioż roz we roku Zostawjymy chłopów z boku My se fajer fest zrobjymy Wszyski baby – śwjyntujymy ! […]
8 III – Dziyń Kobiyt
Dla wszystkich kobiet-Jak sie bronic przed rakiem
Video w fomie paru rad z doswiadcenia ,jak pomoc Sobie w leczeniu RAKA Filmik z obrozkami i napisami jak sie dac rada w chorobie ,moze to smiyszne ,ale wyprobowane.


text:
Antologia 11 autorów skupionych wokół Koła Poetów „Wena’ działającego w Klubie Miejskiego Ośrodka Kultury „Rebus” w Żorach .Poniżej 1 z wierszy umieszczony w Antologii Dziecka ni majom Co wom dolygo co szteruje kej zestarani siedzicie gymba pomarszczono jak brozdy na polu Wyglondocie jak ta boroczka abo żebroczka na miedzy co liczy złociszki czy styknie na […]
Antologia „Lustro wody błękitem słowa „
kolo !!!
Idzie Antek do Francka w odwiedziny potknol se na placu -peronie co sam to mosz? no rzic od mojej tesciowej… to czamus jom zakopol rziciom do gory? no bo to choc mom teraz kaj kolo postawic Haaaaaaaaaaaa (( ◐̃_◐̃ ))
Na majowka
Starzik
Mila i placki
Mila i placki Jak dzisio Mila łobjod warzyła Fest sie przy tym namynczyła Placki pichcić chciała A zimjoków już ni mjała Tuż wartko sie łoblykała I do sklepu gibym gnała Toć już wszysko płacić mjała A portómela w dóma zapómniała Zajś w te pyndy nazot sie wróciła A potym płacić i sprawunki wziyna Cołko dróga […]
Mila i placki
Koło
Koło Jak ech jeszcze bajtlym bóła Łojcu koło podiwaniółach Bóło wysoke,miało wielke koła Do zica, żech niy dostała Nojpiyrw jeżdża na pyndali Gówkuja,co robić dali Dałach szłapka,na ta drugo Yntka szczelółach,jak dugo Przewróciółach sie co chwila Alech łokropnie uparto bóła Co,że móm szczaskano pupa Tako na kole,je ta nauka Coroz lepi bóło potym Choć somsiod,śmioł […]
Starzikowe łosprowjani
Starzikowe łosprowjani Czy to straszki czy potwory ?sama nie wjym co za mory ! Kjejś sam u nos grasowały tak mi starzik łosprowjali Jak kjejś jeszcze młodzi byli i na zolyty łazili Było to kjeroś niydzieliczka jak przybrali se troszyczka Na kole se pyndalujóm i ku chałpje swoji drałujóm Aż tu naroz cojś sie stało […]
Słóneczko
Słoneczko Jako fajnie sie zrobiło Jak słóneczko wyśwjyciło Wjater przegnoł chmury czorne I tera już je pogodnie Tak je gryfnie,tak wesoło Jak to słónko śwjyci w koło Ptoszki z gniozdów wyleciały Na drutach se posiodały Słóneczka nóm brakowało Sztyjc no w dóma sie siedziało Tera na dwór wylezymy I sie w słónku […]
Wybiyro sie Franc we rajza
Wybiyro sie Franc we rajza Wybiyro sie Franc na kole w rajza dołokoła świata, mo czas bo je na pyndzyji pojedzie se na dwa lata. W markecie kupioł se koło, kejby ta rajza strzimało, musi mieć mocne jak diobli jak by sie coś w drodze stało Trzi czopki na łyso gowa za poł cyny sie […]


text:
Urodziłach sie i dali mjyszkom w mojich pjyknych Swjyrklanach.Tu mom swoja familijo chłopeczka i sztworo dzieci,jedna wnuczka i dwóch wnuków.Dwoje starszych dzieci Beata i Darek som na swojim,a Łukasz i Izabela som przy nas czyli przy łojcach.Mjyszkomy jedyn kole drugigo i dobrze nom sam razym.Życi to jo mom sztyjc w gangu,łopjekuja sie mojom chorom mamuliczkomi pomogom mojimu we jego fyrmje,łaża po rozmajtych bjurach i łurzyndachbo mom te wszyski papjórkowe sprawy na głowje.A zamiłowań tyż mom dojś trocha i potym na wszysko czasu brakuje,a wszyskoje pjykne i ciekawe.Tuż lubja pisać te wjerszyki,rymowanki,a szczególnie po ślonsku,choć ji po polsku pisza wjersze.Zaglondom na ludzi,przyroda i z tond bjere sie potymtyż natchniyni,Lubja bez lato deptać po bosoku po trowje i czuja jak ta ziymja drgo i przyciongo.Narura je pjykno i z tond tyż moji zamiłowani do rzeczy naturalnychzwjonzanych z tom naturom czyli kamjyniami.Uzbjyrało mi sie tego już dojś trochai kjedy nic mi do głowy nie włazi bjera se ametyst i trzymja w rynce i tak se siedza.Lubja tyż we zygródce przy kwjotkach se porobić i radować sie jak wszysko pjyknierośnie,a mom dojś trocha tych kwjotków i krzoczków,Siadom se w lato do altany,popijom bonkaweczka i fajne sie wtedy pisze wjersze co szepce natura.A pisza te wjersze po ślonsku bo pszaja tyj slonskij godce i tak sie to wszyskopokulało,że sie sam na SG znodłach.Z poczontku było nas malutko i wjersze na SG mjeściłysie na jedna strona,a potym Karlus zaprosiół me ,a jo sie zgodziła i zrobjół nom nasze stronki na SG i tak już tu zostałach,a zaczło sie wszysko na NK kaj poznałach SG inaszego Karlusa.Tera sie rozrostomy i karlus nom nowe stronki szykuje.Tuż tyż zaproszom was na ni wszyskich serdecznie,tych co po ślonsku godajomi tych co nie poradzom na te nasze stronki SG ,tu sie wszysko zacznyło i z tondmożecie tyż iś dali na inksze nasze stronki SD,SF,SZ i Winszujymy.Pisza do was co by wom wszyskim przybliżyć tyn nasz Ślonsk i nasza pjykno godka,nasze tradycje i łobyczaje,pokazuja wom to mojimi wjerszami co czuja i co mom w sercu.
Przydź poczytać – zaproszomy
Pjykne stronki tukej momy
Bo ślonskij godce pszajymy
Do ciebje kamracie to szykujymy
Znojdziesz tukej rymowanki
Pjykne wjersze,wyliczanki
Filmy,jodło i muzyka
Tu je ślonsko tymatyka


text:
Mój I marsz – moji wrażynia
16 lipca w tym roku wybrałach sie tyż do Katowic na V Marsz Ruchu Autonomii Śląska,chciałsch se to połoglóndać
jak tyż to je.Przeżycia były niesamowite ani łopisać tego nie poradza.Ludzi było dużo,przeważnie mjeli lónty łobleczóne
we ślónski farby abo koszulki z napisami po ślónsku,a jedni tak jak i jo co ni mjeli takich lóntów to normalnie sie łoblykli.
Nióśli fany,balóny i rozmańte tabule-transparynty z napisami.W tym marszu szli młodzi,starsi i dziecka,a tych ganc małych
wjóźli we wózkach.Jedni nawet na kołach jechali,mjeli jich cołki łobstrojóne balónami i fankami.S przodku i ze zadku jechały auta i motorcykle ,tak samo były pjyknie przystrojóne.Rychtyk pjyknie to wszysko wyglóndało.Ludzie szli i co jakijś czas wołali
,,,,,pódzcie s nami,,,poradzymy,,,,,Górny Ślónsk,,,,autonomia,,,
Marsz buł pjykny,spokojny bez żodnyj haje,szło sie poczuć jak we familiji.Szli my łod Placu Wolności do Placu Sejmu Ślónskigo.
W marszu było widać fany ślónski,polski,s inkszych regjónów polski jak i tyż s inkszych regjónów krajów .Na Placu Sejmu Ślónskigo
było wszysko naszykowane co by ludzie mógli se siednyć i łodpocznyć,tam tyż były przemówjynia rozmajtych osobistości i gości
co przyjechali na marsz spoza Ślónska i Polski.Potym były wystympy rozmańtych zespołów,a nowt była pokozano walka
wojoka s rycerzym,alech mjała strach,ze sie zaczasnóm tym mjeczym i siykyróm.Na placu stoły budy ze rozmajtymi rzeczami
co mjały ślónski napisy.Dziecka tyż mjały łuciecha ,czekoł na nich karasol,jakijśchałpy do skokanio i taki wjelki kule do kjerych
bajtle lazły i sie jich po wodzie kulało.Szło se tyż pojejś i spłokać kurz po tym marszu,czyli napić sie fajnego piwka abo inkszego
napoja.Spotkałach tam dużo zocnych ludzi i znajómych.Wert iś na taki marsz i poczuć ta atmosfera,było czuć jak Ślónsk żyje,
jak ludzie mu pszajóm.Wszyndzi było słyszeć nasza godka bo ludzie sie nie gańbjóm godać po naszymu.
Po skóńczónym marszu wszyjscy dobrze sie bawili na Placu Sejmu Ślónskigo w takij rodzinnej-familijnej atmosferze.
Urszula Oślislok


text:
Graczki ze ślonskom godkom w Spodku
Mocie radzi ksiożki i czytani? Toż przidźcie w ta sobota abo niedziela (21-22 września) do Spodka na Targi Ksiożki. Bydzie tam wielki fajrowani z ksiożkom!
Bydom ksiożki, kiere już wcześnij sie pokozały i tyż taki, kierych żodyn jeszcze niy widzioł. Bydzie szło sie trefić z tymi, kierzy jich napisali.
Dlo rechtorów zrychtowane bydom szkolynio, kaj dowiedzom sie co zrobić, coby bajtle wiyncyj czytały ksiożki.
Bydzie tyż coś gryfnego dlo bajtli. A bez tyn czas, kiej bajtle bydom sie bawiły, łojce bydom sie mogli dowiedzieć, kiero ksiożka nojlepij dać do przeczytanio swojimu bajtlowi.
A wto mo kapka geltu w bajtliku coby se sprawić jako ksiożka na jesinne wieczory, bydzie móg, bo przyjedzie moc wydawnictw.
Bydymy tyż z naszymi gryfnymi rzeczami.
Toż jak ni mocie co z sobom jutro zrobić, to zapraszomy Wos do Spodka.
Trzimcie sie! Pyrsk!
Co i kaj? Targi Książki w Spodku w Katowicach
Kiedy? 20-22 września 2013
Ło kierej? Łod 10:00-18:00
Tukyj wiyncyj ło tym, co sie bydzie dzioło: http://www.exposilesia.pl/targiksiazki/14/0/pl/


text:
Hej Hameryko! Ref Wylondowołch we Chikago heja heja ho Ślōnzokowi Hameryka serce swoje do Ślōnzokowi fest tu przajom heja heja ho Szlagry ślōnske niych poznajom heja heja ho!!! ● Patrza ôczy fest przeciyrom aże gowa boli Wielke domy te drapacze kożdy je sam chwoli Kajś we chmurach ôkna majom kto jim to pucuje Klipsna zdjyncia […]
Hej Hameryko!
Ło człowieku kerymu było yno mało
Ło człowieku kerymu było yno mało Zawołoł Ponboczek do sia człowieka i tak mu prawi że to łod Niego, yno zależy wiela dostanie tych lot szczynśliwych życio ziymskigo . -Człowieku dowom Ci lot szterdziyści, żoł bydziesz jak jakiś bogate panisko, koń, krowa dojno i pies przi budzie bydom Ci słożyć i bydom blisko-. Koń boże […]


text:
Już po feryjach Już feryje sie skōńczyły I do szkoły trza by gnać Roczek minie, wartko sleci I feryje bydōm zajś Kjery robi,do roboty Chociŏż ni mŏ sie ôchoty Bo tera se ôdpoczywŏł I robota be….nazywŏł Tera wszysko sie zmjyniło Markerowani sie skōńczyło Bo już wrzesiyń klupje w dwjyrze Musisz robić bo nadbydziesz Bo […]
Już po feryjach
Nasza szkoła
Nasza szkoła Nasze starziki cie murowali Cegła za cegłōm procnie dŏwali Jeszcze przed wojnōm cie postawili By jejich dziecka sie sam uczli I za patrōnka ôbrali św Jadwiga Co by żŏdyn ôd nauki sie sam nie migŏł Już dużo rokōw ciebje klupnyło Dziecek dużo sie wyszkoliło Rechtorōw tyż żeś zŏcnych wydała I dyrechtorōw sie […]
POZÓR NA GRZIBY!
POZÓR NA GRZIBY! Znod siniorki pod brzózkami i muszorka pod jedlami. W dóma z tego zrobiół zupa i„do gliny” wraziół d…! Autor:Bernard Śmigała
Rontym
Rontym siedzioł we Krakowie przi modej i szwarnej wdowie fajne miała ciało stracioł rynta cało tera wali sie po gowie Regina Sobik


text:
Mapa kodów pocztowych MłodzieszynekMiejscowość: Młodzieszynek
Gmina: Młodzieszyn
Powiat: sochaczewski
Województwo: mazowieckie
Kod pocztowy: 96-512
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Kraków kody pocztowe, Skorupki Ignacego Bydgoszcz kod pocztowy, Marymoncka 234 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 235 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 236 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 237 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 238 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 239 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 240 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 241 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 242 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 243 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 244 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 245 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 246 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 247 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 248 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 249 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 250 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 251 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 252 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 253 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 254 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 255 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 256 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 257 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 258 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 259 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 260 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 261 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 262 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 263 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 264 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 265 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 266 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 267 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 268 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 269 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 270 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 271 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 272 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 273 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 274 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 275 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 276 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 277 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 278 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 279 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 280 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 281 Warszawa kod pocztowy, Marymoncka 282 Warszawa kod pocztowy
Mapa strony


text:
Mapa kodów pocztowych MoskurniaMiejscowość: Moskurnia
Gmina: Koźminek
Powiat: kaliski
Województwo: wielkopolskie
Kod pocztowy: 62-840
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Gliwice kody pocztowe, Związku Orła Białego Dąbrowa Górnicza kod pocztowy, Myśliwiecka 17 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 18 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 19 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 20 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 21 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 22 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 23 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 24 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 25 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 26 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 27 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 28 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 29 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 30 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 31 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 32 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 33 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 34 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 36 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 37 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 38 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 39 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 40 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 41 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 42 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 43 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 44 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 45 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 46 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 47 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 48 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 49 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 50 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 51 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 52 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 53 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 54 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 55 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 56 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 58 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 59 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 60 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 61 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 62 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 63 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 64 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 65 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 66 Warszawa kod pocztowy, Myśliwiecka 67 Warszawa kod pocztowy
Mapa strony


text:
Szymon Majewski Show Sezon 12 Odcinek 1
Gośćmi byli Patricia Kazadi i Jarosław KuźniarTagi: Szymon Majewski Show, Szymon Majewski Show bez limitow, Szymon Majewski Show chomikuj, Szymon Majewski Show download, Szymon Majewski Show filmweb, Szymon Majewski Show hotfile, Szymon Majewski Show ipla, Szymon Majewski Show lektor Szymon Majewski Show iitv Szymon Majewski Show kino pecetowiec Szymon Majewski Show playtube, Szymon Majewski Show megavideo, Szymon Majewski Show napisy, Szymon Majewski Show napisy pl, Szymon Majewski Show ogladaj, Szymon Majewski Show online, Szymon Majewski Show opis, Szymon Majewski Show p2m, Szymon Majewski Show peb, Szymon Majewski Show playtube Szymon Majewski Show rapidshare, Szymon Majewski Show pobierz, Szymon Majewski Show polsat, Szymon Majewski Show ściągnij, Szymon Majewski Show serial, Szymon Majewski Show streszczenie, Szymon Majewski Show tvn, Szymon Majewski Show tvp, Szymon Majewski Show vod, Szymon Majewski Show za darmo


text:
Latowo wyliczanka Wyliczanka wyliczómy pjykne słówka łukłodómy a kjej lato se dychniecie u wos bydzie wypoczniecie kofry już stojóm ,lónty rychtujóm u wos w walizki wszysko spakujóm tera do rajzy trza sie szykować u wos na podróż trza przygotować potym wywczasy a u wos wczasy inksi zajś w dóma bo ni ma kasy nie byda […]
Latowo wyliczanka
Kómbajn
Kómbajn
Żniwa
Żniwa
Kómbajn
Kómbajn Jedzie kómbajn drogóm Bo już sie żniwuje Ale je za szyroki To kożdy płot psuje Nie dojś jeszcze tego Że płota se przybroł To zahoczół jeszcze Kabel s masta wyrwoł Bo tyn kómbajn je wysoki A ji pjedrón je szyroki Nie mjeści sie nikaj potym Jako mo jechać mjyndzy płotym ? […]


text:
Ius soli
Ius soli (śl. prawo źymje) to je knif, jakim dostowo śe uobywatelstwo jakigo kreju. Podug ńigo uobywatelstwo dostowo tyn, kery bůł rodzůny na terytorjům tygo państwa, przi tymu wrachowuje śe tyż rodzůnych na statku, we fligrze abo ambasadźe uůnygo państwa. Ius soli je stosowane we USA, ńykerych państwach Połedńowyj Ameriki, Meksyku, Pakistańy a inkszych. We ńykerych krejach kere używajům ius sanguinis dowo śe tyż uobywatelstwo podug ius soli tym, kere ńy majům inkszego a bůły rodzůne na uůnygo terytorjům.


text:
Co za dziołszyska Krōtkŏ jaczka,pympek sagi z załośniczkōm Tak paradzōm frelki kjej idōm uliczkōm Dyć modne być chciały ,na nic nie zwŏżały Yno co by synkōm sie fest podobały Co to za dziołszyska! choby Sowizdrzoły ! Mamulka padali – dyć chore bydziecie A ône sie śmjoły Łutropa Sztyjc po sklepach lŏtŏ Ana Wszysko ciasne […]
Fraszki s kōnkursu Sowizdrzoła
Pszociel Ślonskij Godki
Pszociel Ślónskij Godki Do kónkursu mje zgłosili co na Pszociela Ślónskij Godki robili potym mje nominowali i żech poszła jeszcze dali Mjesiónc wszysko to zetwało ludków dużo głosowało Szczynści mjałach,no i tela bo mje wziyni na pszociela Drugi mjyjsce żech dostała i żech sie fest radowała Bo dzieśynć nas nominowali a pjynciu yno medal dali […]


text:
Pizza
Pizza — jodło italskigo kuchńa, na terozki fest powszychno na cołkim śwjeće. We wersyji podstawowyj je to plaskaty placek ze wytrawnygo ćasto drożdżowygo, pomazany zozům tůmatowům, posuty tartům kyjzům a źołůma, pjeczůny we mocno gorkim pjecu. Pizza podowo śe na gorko, nale źimno tyż idźe zjeść.
Je kupa zortůw pizze ze roztomajtymi skłodńikůma. Můgům to być szampańoki, cwibla, szynka, tůmaty, paprika, wuszt, uoliwki, salami, lebo ańi uowoce abo brokůły. Krům tygo do pizze dowo śe roztomajte zorty zoze.


text:
Dwa Slonzoki Jak poleca za ocean zaproszyni w kapsie mom dlo Karlusa z ślonski godki jakiś geszynk wieza stond Chciołech mu prziwiyź goś ziymi czornej ze rodzinnych stron kaj żyli łojciec i matka kaj za bajtla mioł swoj dom Ref….I jo Ślonzok i Łon Ślonzok w żyłach jedna płynie krew w Ameryce czy we Nimcach […]
Dwa Slonzoki
Ślonsko Godka – stronki w necie – już 3 latka
Ślonsko Godka już z nami je 3 latka w necie,Ślonzoki jom w sercach majom i fest ji pszajom, we śwjat już ruszyła kaj Ślonzoki i go bez te 3 lata już łokronżyłai ,zaproszo na swoji stronki tukej we necie,,,


text:
Po sprawunki Marta pokupić se towŏr chciała Tuż do mjasta sie wybrała Bo tam wjelki sklepy majōm Marketami jich nazywajōm Chłopa na to nakusiła Bo sama by tam nie trefiła Jako towŏr do dōm by tachała Kjejby autym niy jechała Depce Marta w tym markecie Jak baby kupujōm – sami wjycie Wszyski rygały przeleciała […]
Po sprawunki
Moji kreple
Moji kreple Już żech ciasto zamjynsiła bo kreple byda robiła Dobry filóng już szykuja Co nim kreple nafiluja Już we garcu fet bulgoto kreple smażóm sie na złoto Wydarzyły mi sie fest ze łuciechóm byda jejś Jaki wjelki ! pulchłe taki jedne s syrym,drugi s makym Z marmóladóm jeszcze móm zarozki wóm wszyskim dóm Bjercie,jydzcie […]
Sałatka
Sałatka składniki dowolno ilosć wjela sie chce zjejś pokroć w kostka wuszt ogórka z krałzy cebula dać groszek konserwowy pokroć troszka kyjzy dodać majonez ,jak trza to przyprawy wg uznanio i wszysko razym wymjyszać,smacznego
Syrnik z czornym ciastym
Syrnik z czornym ciastym Skład: Mąka pszenna 40 dag Śmietonka kwaśno 4 łyżki Kakao 2 łyżki Masło 20 dag Cukier 1 łyżka Proszek do pieczenio 1 łyżeczka Wykonanie: Masło roztopić i przestudzić, dodać przesianą mąka i pozostałe składniki(kakao, cukier, śmietonka, proszek do pieczynio), po czym pryntko i dokładnie zagnieść. Ciasto podzielić na 2 czyści, uklackać […]


text:
- Oferty Pracy
- Wyniki wyszukiwania
Szukaj też: Hr Manager Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Hr Director Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Hr Specialist Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Specjalista Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Kadry Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Konsultant Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Praktyki Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Asystent Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Sap Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz, Staż Hr Poznań Warszawa Katowice Szczecin Gdańsk Przemyśl Wrocław Kalisz


text:
TAKI FAL Gris na gynsto z cimtym zjod, załknył sie, po gymbie zblod, chepnył czosnkym roz i drugi i pod stół prasknył jak dugi! Juścić do jego grysiku, ftosik nasuł arszyniku! Bernard Śmigała
TAKI FAL
JO – TWÓJ DZIYŃ I
JO – TWÓJ DZIYŃ Klup!Klup!To jo!Twój dziyń dzisiejszy, chciołbych być dlo Ciebie dzisio nojpiykniyjszy! Przeca mómy dzisio już poczóntek wiosny, bezto żech skowroźny, szwarny i radosny! Jak byś jeszcze ty sie do mie uśmiychnyła, to byś mi nojwiynkszo uciecha sprawiyła! Przeca móm nadzieja, że Ci sie podobóm, bo słóneczko dzisio jes mojóm ozdobóm. Ino doczkej […]
JO – TWÓJ DZIYŃ II
JO – TWÓJ DZIYŃ II Klup,klup! To jo, twój dziyń dzisiejszy! Jak wczora dyszczowy, dyć jeszcze zimniyjszy! Wczora, z „mokróm Zośkóm”, prziszła tyż Nadzieja, toż, jak wyschna do jutra, trocha Cie łogrzeja! Bernard Śmigała
Wiersz
Wiersz Szukom cie wyno w zegrodzie marzyń We gorkim sercu i snożny duszy Niy trza mi przeca festelnych wrażyń Jyno słōneczka po wielgi burzy Coby sie strofy tak ukłodały Jako pod tiulym wele paniczki Coby na krzidłach janiołōw leciały Huśtały na uszach jak zauszniczki Wszysko we jedyn wiersz poskłodōm Jako te sznitki w powszednim chlebie […]
CHWOLIPIYNTA
CHWOLIPIYNTA „Dycki moga!”-Tak się chwolół. Prziszła pora-niy wydolół! Autor:B.Śmigała
KATZYNJAMER
KATZYNJAMER Kożdy gnat inakszy boli, hyrtóń suchy,w gymbie-poli! Ftosik szczylo ze flakówy, gynał wele moji gowy! I rajtuje ze sto koni! Niy!To chyba budzik dzwóni! Autor:Bernard Śmigała
SZANZA
SZANZA Baba cołkim jes bezbronno, niy ukrziwdzi nawet muchy, podwiel na jeji pazurach, lak niy bydzie cołkim suchy! Autor:Bernard Śmigała
CO Z TYM PIWYM?
CO Z TYM PIWYM? Eli ftoś zmiarkowoł, czamu chopy tak majóm, że po poru piwach, zamiast godać – beblajóm? Abo czamu po piwie jeżdżóm autym jak baby, eli ftosik z wos, chopy, pomyśloł roz aby?! A mie po palicy to dycki łaziyło, ale już niy łazi, już sie wyjaśniyło. Dokumyntnie to zbadoł mondrok ze Sorbóny […]
OPACZNIE ZROZUMJANO
OPACZNIE ZROZUMJANO Pedziała w półfinale: „dowóm za wygrano”! Możno skiż tego została wybrano? Autor: B.Śmigała
SOWIZDRZOŁ W CHUDOWIE
SOWIZDRZOŁ W CHUDOWIE W łoziymnostym wieku, tak w drugi połowie, prziwandrowoł skondsiś do zómku w Chudowie. A że chop s niego bół sztramski, łobrotny i mody, najón sie, by łobrobiać grofowske łogrody. Dyć do dziś dnia ło istnym cióngnie sie opinio, iże, króm łogrodów,”łobrobioł” grofinio! Autor:Bernard Śmigała


text:
ŚMIERGUST
Augustowi podobała sie jedna frela
Co jom dycki trefiył przi kościele w niedziela
Ona już downo sie mu podobała
Coż kej sie na niego ani nie podziwała
Chciołby August przerzeknyć z tom frelkom dwa słowa
Durch zawrocono mioł skuli nij głowa
Nie umioł jejś ani spać skuli tej frelki
Wykopy ze sobom mioł rychtyk wielki
Fest ciynżki żywot borok August mioł
Frelki nie znoł ale ji przoł
Spać nie umioł ani jedzyni mu nie szmakowało
Utropy skuli tego przocio mioł nie mało
Roz w palmowo niedziela
Nie rozważowoł za wiela
Po mszy za tom frelkom szoł
Kaj miyszko wiedzieć chcioł
We wielkim familoku miyszkała ta frela
Dowiedzioł sie August że nazywo sie Amela
Bo spotkoł kamrata co prawie z kościoła szoł
A tyn kamrat Francek ta Amelka znoł
Już chocioż tela sie Augustowi polepszyło
Że wiedzioł jako szwarnej freli na miano było
August z Franckym se pogodali
Coż kej August mioł żrowka dali
Nie umioł spać ani jejś mu nie szmakowało
Skuli tego przocio wszysko go mierziało
Padoł co mu je – swojij starce co sie nazywala Kornela
A ona mu tak rzekła we wielkanocno niedziela :
„- Wiysz co mosz zrobić Auguście ?
Idź posikać ta Amelka jutro przi śmierguście „
August z tej dobrej starczynej rady fest uradowany
We śmiergust stanył wczas – już nad ranym
Ogolył sie , wysztryndziył wzion z parfinym sikowka
Zrobiył se opowoga – możno skończy sie jego żrowka
Gynał Amelka chciała iść do kościoła
Prawie we dwiyrzach stoła
Jak prziszoł August po nieprzespanej nocy
Wzion se Francka do pomocy
Bo przeca Francek z Amelkom sie znali
Karlusy frelka parfinym posikali
Amelka dała im po kroszonce trocha piszczała i sie śmioła
Potym szli fszyjscy w kupie do kościoła
Tak dziynki Franckowej pomocy
Poznoł August Amelka przi Wielkanocy
Wielko żrowka sie mu skończyła
Bo Amelka z nim na szpacyry chodziyła
A potym chodziył August na zolyty
Dycki rod i uśmiychnyty
Na bezrok już było po Auguście
Wzion z Amelkom ślub zaroz po śmierguście
Marietta Nikel


text:
Mapa kodów pocztowych Bolesław, powiat dąbrowskiMiejscowość: Bolesław
Gmina: Bolesław
Powiat: dąbrowski
Województwo: małopolskie
Kod pocztowy: 33-220
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Radom kody pocztowe, Szosa Lubelska Otwock kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 38 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 39 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 40 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 41 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 42 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 43 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 44 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 45 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 47 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 48 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 49 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 50 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 51 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 53 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 54 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 55 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 56 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 57 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 58 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 59 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 63 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 93 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 94 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 95 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 96 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 97 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 98 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 99 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 101 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 103 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 104 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 105 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 106 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 107 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 108 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 109 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 110 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 111 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 113 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 123 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 124 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 125 Czeladź kod pocztowy, Kościuszki Tadeusza 126 Czeladź kod pocztowy, Curie-Skłodowskiej Marii 1 Czeladź kod pocztowy, Curie-Skłodowskiej Marii 2 Czeladź kod pocztowy, Curie-Skłodowskiej Marii 3 Czeladź kod pocztowy, Curie-Skłodowskiej Marii 4 Czeladź kod pocztowy, Curie-Skłodowskiej Marii 5 Czeladź kod pocztowy, Curie-Skłodowskiej Marii 6 Czeladź kod pocztowy
Mapa strony


text:
Oślepiony. Na fest wielkiym jeziorze Łowił yno som wegorze Na chwila sie zapomnioł Cosik sie on wspomnioł Że niydowno boł wesoly Mijały go wszystkie doły I ksiynzyc swoje zrobiył I wspomniynia wyłowiył Siedzioł teroz fest skulony Na tyn ksiynżyc obrażony Że blaskiym go on oślepiyl Do wspomniyń zaszczepiył Mysli go teroz niy opuszczały Myśli łowić […]
Oślepiony
ONe
ONe. Dwie baby sie całujom Czasu one niy marnujom Slypia majom zawarte Kolana narazie zwarte W gowie fantazje załonczyło Jeich wstyd kajś przegoniyło Kej dwie kotki na sia skoczyły Atmosfera oroz fest je miło Kiecki, szpile,bluzki furgały Gały yno jedno teroz widziały Jeich piykne ciała sie ociyrały Wszystkie blokady oroz popynkały Dugie jeich kudły splontane […]
Opa
Opa. Obalył sie, niy mioł on już siyły Chynci do życio go opuściyły Legnył sie teroz opa spokojnie Zaczoł godać o drugiyj wojnie Kej go kula w ramie tam trefiła Mało brakło by go ona zabiyła Ślypia mu sie oroz przewrocały Oroz opa jynknoł,zblod nom cały Za chwila zaś sie coś wspomnyło Kej fest downo […]
Oma i Opa
Oma i Opa Lata lecom czas ucieko Znajdymy chwila, zicnymy Otwieromy pamiyńć,wspominomy Key niydawno kindry piyly mleko. Kej larmowali i zgobili Rosnyli i do szkoly dreptali Niy roz wszyscy razym Na besuch do raichu jechali. W gory do lasa abo nad woda Czasym byla tyz niyzgoda Wszystko wartko zlecialo Yno kupa zdjync sie ostalo. Teroz […]
Nigdy wiyncyj
Nigdy wiyncyj. Te bombowce nad łebami lotaly I jeich silniki kupa larma robiyly Na dol bomba za bombom ciepaly Niy pomagaly piwnice glymbokie Ni fest schowane tunele szerokie Wszyndzie sie yno oberwalo Kej szczynscio mialo sie malo Te grananty w lufcie furgały I niykerych ciała rozrywały Kule karabinów durch gwizdaly I one o niykerych sie […]
Niyma lekko
Niyma lekko. Już teroz niyma co sie łudzić Że w niebie bydymy sie nudzić Tam tyż czeko nos robota Za naszo na ziymi gupota Za grzechy i przeklyństwa Tam bydymy pokutować Kupa potu z siebie dować Dostanymy fest biołe szaty Ciymniyjsze yno kamraty Duchami sie tam stanymy Srogie chaupy zbudujymy Tyn kery fest sie zmarasi […]
Niynazarty
Niynazarty. Grilowane dugie wuszty Chop wcino je fest tusty Bokami wampa mu wypływo On sie z tym nic niy ukrywo Wyglondo kej koncek skały Miynśnie mu downo poznikały Yno by jod i mlaskoł pycholym Dobrze że chopisko je gorolym Rynce durch papu pchajom Wcale pychola niy ociyrajom Do tego ze dwa,trzy browary Pózniyj idom fest […]
Majom go
Majom go. Puk! Puk! Puk! Diobły w dźwiyrza klupajom Żodyn jiym niy łotwiyro Bez dźwiyrza włażom o zdanje niy pytajom Zgobnika za kark chytajom Tyn fest rycy,becy,skamlo i sie jiym wyrywo Z cornom mocom niy wygrywo W życiu nawyrobioł i nieczyste miol sumiynje Na gorkiyj lawie do piekła spłynie Bydzie sie tam smażył i ło […]
Mosz Ci los
Mosz Ci los. Łza sie w jyj oku zakrynciyła Kej zdanio swojygo niy zmiyniła Nic z miłowanio już sie niy ostało Po niym yno pustka bydzie mało Fest mało On dlo niyj znaczył Że Ona żle robi jyj tłumaczył Ona słuchać tego niy chcioła Bo w gowie już inkszego miola Po licu łza końcowo jyj […]
Milioner
„Milioner” Kejś kej Norbert boł mody i chudy Niy miol gowy do łażynio do budy Wartko edukacjo swoja zakończył Gbko On pod sklepym piwo sonczył Uczyć tymu synkowi sie niy wertało Bo kasy z tyj nauki bolo mu za mało Jego miastym boła fest srogo Ruda Przyjoł sie tam synek oroz na gruba Z kamratami […]


text:
HANEK Moj Papa robiol na grubie za sztajgra. Dycki ze wszystkimi kamratami zol we zgodzie, niy wadziol sie z zodnym, jak jedyn abo drugi bol w potrzebie, to piyrszy wyciongol rynka do pomocy, a jak kery niy miol co jesc, to Papa oddowol mu pola swojego chleba. Ale onego tyz wszyscy mieli radzi i jak […]
Moj kamrat Hanek
OSKAR OSPRAWIO: Nowy dom.
OSKAR OSPRAWIO: Urodziny i nowy dom. Jestech ptoszek, wszystke piorka mom niybieske yno dokola dziubka biole, na lebku piorka ulozoly sie jak fale na morzu, bez toz nazwali mie „PAPUZKA FALISTA”. Wyklul zech sie bez lato w 2002 roku do kupy z inkszymi pisklokami. Jak nom bolo tak kole 6 tydni, to nasz hodowca […]
Szczęśliwego Nowego Roku 2014!!!
Konkurs Sowizdrzoła Ślonskij Fraszki – V edycjo
Co za dziołszyska Krōtko jaczka,pympek sagi z załośniczkōm Tak paradzōm frelki kjej idōm uliczkōm Dyć modne być chciały ,na nic nie zwŏżały Yno co by synkōm sie fest podobały Co to za dziołszyska! choby Sowizdrzoły ! Mamulka padali – dyć chore bydziecie A ône sie śmjoły Łutropa Sztyjc po sklepach loto Ana Wszysko ciasne , […]
MOJE SZKOLNE PRZIGODY
MOJE PRZEZYCIA WE SZKOLE c.d. Tak, jak zaczlach lazic do szkoly to skonczolo sie moje beztroske zycie. Z pryka Mama wyciepowala mie dycki wczas rano o 7.00. Ktoz to widziol, coby tak wczas budzic biydne dziecko! No ja, inkszym bajtlom niy szlo lepij. Przodzi musialach isc umyc gymba i zymby, a potym sie oblykalach i […]
PRZEKLUDZKA
PRZEKLUDZKA Jak juz kedys wspominalach, urodziolach sie w miyszkaniu na 3 piyntrze. Jak mi bolo 8 lot, gynal we feryje, przekludziyli my sie do wiynkszego miyszkania jedna chalpa dali. Wlasciwie te dwa domy boly do kupy, mialy jedyn plac, a bramy boly jedna przi drugi. Te domy nolezaly do kopalnie, kaj moj Papa zaczon robic […]
Ola i kotki
Ola i kotki Dwa kotki Ola mo Broji s nimi ,że ho ho ! Po chałupje s nióm lotajóm Wełna mamje szyjc matłajóm Kulo kulka sie po izbje Mama chyba nie wytrzymje Jak śłóneczko yno śwjyci Góni na dwór koty,dzieci A na dworze je wesoło Koty locóm nałokoło Na stróm Oli wyskoczyły Łóna ni mo […]
Mikołoj już jedzie
Mikołoj już jedzie Trocha sie już zećmiło W dōma śwjatło łośwjyciło Narŏz tela szumu wszyndzi Ktojś saniami tukej pyndzi Zwōnki zwōniōm,kōnie gnajōm A dzieci w kōntkach siodajōm Trocha widać wystraszōne A zwōnki zwōniōm jak szŏlōne To Mikołŏj z aniołkami ! Stanōł tukej przed dwjyrzami ! Już ze sani wylazujōm ! Już do chałpy sie pakujōm […]
Cōż ci dōm
Cōż ci dōm ❤ Nic ci niy dōm moja frelko Bo jŏ biydny robol jyno Ty piestrzōnki chcesz z rubinym Mie styknie na lepsze wino ❤ Ciebie marzi sie zegrōdka Chałpa bioło ze basynym Jŏ mōm jyno mało ańcla Kaj słōnko wygrywo z ciyniym ❤ Ty chcesz limuzyna czŏrno Mie w chlywiku moplik stoji We […]
Kjej bych mjała moc
Kjej bych mjała moc Kjej bych poradziła Kjej bych ta moc mjała To colutki Ślónzek Bych sam skuplowała Kamrat do kamrata Hanys do Gorola Żodyn by nie padoł Jo to wszysko smola Razym na tym Ślónsku Przeca sam mjyszkómy Na tyj czornej ziymi Swoji chałpy mómy Jedni łod korzyni Łojcowizna majóm Inksi sam za chlebym […]


text:
Mapa kodów pocztowych Annopol MałyMiejscowość: Annopol Mały
Gmina: Czerniewice
Powiat: tomaszowski
Województwo: łódzkie
Kod pocztowy: 97-216
Kody pocztowe
Kody pocztowe w innych miejscowościach: Gliwice kody pocztowe, Piłsudskiego Józefa Poznań kod pocztowy, Piotrowicka 86 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 91 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 93 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 94 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 95 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 97 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 99 Katowice kod pocztowy, Piotrowicka 101 Katowice kod pocztowy, Józefowska 1 Katowice kod pocztowy, Józefowska 2 Katowice kod pocztowy, Józefowska 5 Katowice kod pocztowy, Józefowska 6 Katowice kod pocztowy, Józefowska 7 Katowice kod pocztowy, Józefowska 8 Katowice kod pocztowy, Józefowska 9 Katowice kod pocztowy, Józefowska 10 Katowice kod pocztowy, Józefowska 11 Katowice kod pocztowy, Józefowska 12 Katowice kod pocztowy, Józefowska 13 Katowice kod pocztowy, Józefowska 14 Katowice kod pocztowy, Józefowska 15 Katowice kod pocztowy, Józefowska 16 Katowice kod pocztowy, Józefowska 17 Katowice kod pocztowy, Józefowska 18 Katowice kod pocztowy, Józefowska 19 Katowice kod pocztowy, Józefowska 20 Katowice kod pocztowy, Józefowska 21 Katowice kod pocztowy, Józefowska 22 Katowice kod pocztowy, Józefowska 23 Katowice kod pocztowy, Józefowska 24 Katowice kod pocztowy, Józefowska 25 Katowice kod pocztowy, Józefowska 26 Katowice kod pocztowy, Józefowska 27 Katowice kod pocztowy, Józefowska 28 Katowice kod pocztowy, Józefowska 29 Katowice kod pocztowy, Józefowska 30 Katowice kod pocztowy, Józefowska 31 Katowice kod pocztowy, Józefowska 32 Katowice kod pocztowy, Józefowska 33 Katowice kod pocztowy, Józefowska 34 Katowice kod pocztowy, Józefowska 35 Katowice kod pocztowy, Józefowska 36 Katowice kod pocztowy, Józefowska 37 Katowice kod pocztowy, Józefowska 38 Katowice kod pocztowy, Józefowska 39 Katowice kod pocztowy, Józefowska 40 Katowice kod pocztowy, Józefowska 41 Katowice kod pocztowy, Józefowska 42 Katowice kod pocztowy, Józefowska 43 Katowice kod pocztowy
Mapa strony


text:
Kobjyr
Wspůłrzyndne: 50°03'37" N 18°56'22" E
Kobjyr[zdrzůdło?] (pol. Kobiór, mjym. Kobier) – wjeś we połedńowyj Polsce, we ślůnskim wojewůdztwje, we pszczyńskim kryśe. Tworzi jednowjoskowo gmina Kobjyr.
Zołożůno we XV stoleću na polańy postrzodku pszczyński kńeje. We 1870 doprowadzůno sam bana, s Kobjůra idźe śe ńům dostać do Katowicůw, Bjelska-Bjołyj a Zebrzydowicůw. Bez Kobjůr wjedźe tyż krajowo cesta nr 1.
We 2002 we czas powszechnygo wykoza bůło we Kobjyrze nojwjyncy we cołkij Polsce pośwjodczyńůw ślůnski norodowośći (21.93% - 990 ludźůw)[1].


text:
SZKUBANIE PIYRZO Jak juz osprawialach, kolegowali my sie z Hankym od bajtla. Wiela razy Hanek przijyzdzol do nos yno po to, coby nom prziwiyzc co ze swiniobicio, pora jajec, abo grzibow czy jagodow, kere jego Mama uzbiyrala w lesie. Przi chalpie mieli konsek pola, kaj sadziyli kartofle i gymiza, a we chlywiku czimali pora gynsi, […]
Szkubanie piyrzo
Wiater z zimom tańcowali
Wiater z zimom tańcowali Zatańcowoł wiater z zimom Zaszeleściył brzózkom krziwom Polecieli oba chnet do lasu Tam ośnieżyli chojinki do szpasu Wroble ze strachu pouciekali Jak zima z wiatrym tańcowali A tym dwom rady nie było Bo tak fajnie se im tańczyło Zawioli pola i wszystkie drogi Zomjynta narobjyli i głośno se śmioli Zima piszczała, […]
Kej sie trefiymy?
ZIMA
ZIMA Wycie jak jo lubia zima To chyba kożdy bajtel je rod kej śniegym suje. Zaroz leca do pywnicy coby wypucować sanki , bo skurzoły sie bez te wszyske miesiōnce. Jo mom wielgo uciecha posjyżdżać ze gōrek chocioż niyroz i rzić poczaskom nale co tam idzie strzimać. Jeszcze kej na placu szkolnym wylejōm woda […]
JESIENNE WIECZORY…
JESIYNNE WIECZORY… Na dworze padze dyszcz, siwo, ponuro, pogoda yno do spanio, a mie sie zas przipominajom jesiynne i zimowe wieczory z dziecinstwa, kere wcale niy boly take markotne. Jak juz prziszla jesiyn i krotke dni a duge wieczory, to jo se dycki robiola gymitlich w kuchni przi zeleznioku. Bo na jesiyn i zima Papa […]
Przemijanie
Przemijanie Trzimej sie tato Dekom usnytych liści przikryty idzie spać kiyrchow ćmokiym kolybany, chocioż tu pusto przi świyżym grobie stoji som jedyn fest zastarany. I wto mu tera wczas rano podo gorkigo tyju szolka na śniodani, i ciepłe żymły prosto łod piekorza, powiy: stary stowej doś tego spanio . Łostoł som jak ta sztacheta w […]
Lipa
Lipa Lipa wónio na zygrodzie Kwjeciym łobciepano Pełno na ni pszczołów siedzi Na mjodek zbjyrajóm Brzynczóm i furgajóm Przelyjź sam nie dajóm Bo taki robotne I sie sztyjc zmjyniajóm Chciałach narwać kwjecio Na tyjek wysuszyć Wszyndzi pszczoły siedzóm ! Kjero gałynź ruszyć ? Jednak żech narwała Na tyjek byda mjała Wysusza,do kajsterki schowja S sokym […]


text:
Lilongwe
Koordinaty: 13°59′0″S 33°47′0″E /  -13.98333, Wurazowy zmylk: Njewočakowany operator *
Lilongwe je stolica južnoafriskeho kraja Malawi. Leži w srjedźišću Malawija, jenož 50 km wot mosambikskeje a sambiskeje hranicy a 80 km wot Malawiskeho jězora zdalene we wysokosći wot 1200 metrow nad hładźinu morja we wysokej runinje a ma wokoło 650.000 wobydlerjow. Dla dobreho měšćanskeho planowanja su dróhi w stolicy relatiwnje šěroke - kaž bulewardy - a jednotliwe ležownosće wulke. Lilongwe je politiske a zarjadniske srjedźišćo Malawija, pak nic hospodarske. Tutu rólu hraje najwjetše a najstarše malawiske město Blantyre w samym juhu kraja.
Město załoži so hakle w lěće 1947 jako wikowanski centrum tehdyšeje britiskeje kolonije Njassaland. Po njewotwisnosći Malawija w lěće 1964 rozsudźichu so dla centralneho połoženja za Lilongwe jako stolicu. Wot lěta 1994 je Lilongwe tež sydło parlamenta, kotrež běše do toho w měsće Zomba - něhdźe 230 km juhowuchodnje wot Lilongwe.
Lilongwe ma mjezynarodne lětanišćo Kamuzu a dwaj wot pjeć institutow malawiskeje uniwersity.