text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
sobota, 31 sierpnia 2013
Żyniaczka....
I wiycie! Tak sie miarkuja, iże po tym wszyjskim, po tyj stopieróńskij gańbie... biskup przeniesie, przekludzi mie kaj indzij, na blank inkszô fara...
piątek, 30 sierpnia 2013
Forant na zima....
Nale, kiejbych tak sam kciôł naszrajbować wszyjskie ółmine szpecyje, to by we côłkim tym cajtóngu niy stykło na isto placu. A ku tymu, te co niy poradzóm po naszymu, po ślónsku gôdać, zółwizół niy spokopióm ło cym jô gôdóm. Zasik te, co naszô gôdka majóm radzi, to i ółmine maszkyty poradzóm narychtować gynał same. Pra?
Latoś to już i cześnie i wiśnie szło zaprawić, i podzimki, johanki abo świyntojónki. Chnet zasik, ani sie cowiek niy spodzieje, kiej bydóm i kobylónki, i nôjlepszejsze do kołocza uherki. A jô już naszoł i lisówki, kiere sóm nôjlepsze zaprawióne we winie. Chocia musza pedzieć, iże latoś jich jesce niy bóło tela, wiela łóńskigo i załóńskigo roku. Coby łostać ino przi grzibach musza rzyknóńć, ize blank dobre – niy ino do gorzôły – sóm zaprawióne we łoccie zielóniôtki i rydze. Łozprawiołech ci kiejsik we „Radiu Piekary” ze jednym dochtorym, kiery sie pierónym rozumiôł na grzibach i miôł je rôd, ale dôł skôzać coby dôwać pozór na nie, bo możno króm laksyry sie i do imyntu łotruć. Nale, kiej już nojńdziecie te rydze, to nôjlepszejsze na zima sóm tak sprawióne: świyże, mode grzibołki ze powyrzinanymi sztynglami wciepnóńć do wrzawyj wody i warzić podwiyl sie niy pokôżóm biôłe szuminy. Wartko je na papiór lebo futerbachowo lapa przeciepnóńć i doczkać aże bydóm blank suche. Niyskorzij trza je usztaplować posute solóm do bóncloka, prziklapnóńć deklym i jakómsik bergóm. Do jôdła idzie je niyskorzij zaprawić łoctym i cwiblym.
czwartek, 29 sierpnia 2013
Kapelónek..
– Anó sóm, czamu miało by jich niy być?
– A sóm take koty, côrne nó przecamć, wele myjtra duge?
– A toć, iże sóm, jakiesik wyżarte abo cosik podanego...
– A take półtora myjtra, côrne?
– Nó, bo jô wiym? Możno kajsik sie nojńdóm pojydińcze egzymplôrze. Ale to cheba niy ma możebne.
– A côrne, dwamyjtrowe?
– Niy, chopie, ło takich ‘ech niy słyszôł!
– Nó, tóż kurwa, przejechołech kapelónka!
środa, 28 sierpnia 2013
Mamulka, baba abo cera...
– Słepôłeś cosik dzisiôj?
– Niy!!!
– Wiysz chopie, niy móm dzisiôj „alkomatu”, tóż tyż zadóm ci ino jedne pytani jako test. Jak łodrzykniesz k’rzeczy, do porzóndku, to cie puszcza.
– Dobra, pytej – łodrzykô tyn karlus.
– Nó, tóż jedziesz chopie drógóm i widzisz dwa światła ze naprociwka. Co to moge być?
– Nó cheba auto, prôwda?
– Nó ja, ale jaki autok? Honda, Suzuki abo Seat? Niyhersko, licho... ale zadóm ci druge pytani. Jedziesz hulicóm i widzisz ino jedne światło. Co to moge być?
– Nóóó, cheba motorcykel, prôwda?
– Nó, ale jaki? Suzuki, Honda abo Kawasaki? Nó, nic,, chopie, byda cie musiôł i zahaltować, prziwrzić.
Karlus sie deczko wkurwiół i pytô tego policajta:
– Panoczku władzo! A czy jô moga wóm zadać tyż jedne pytani?
– A pytej, chopie, pytej!
– Na rancie drógi styrcy blóndina we stopieróńsko krótkij kiecce, ze dekoletym takim iże jij cycki widać i haltuje TIR-a. Fto to jes?
– Nó, przecam to moge być ino jakosik kurwa, prôwda?
– Nó ja! Ale fto? Waszô mamulka, baba lebo cera?
wtorek, 27 sierpnia 2013
Ber i króliczok...
– Misiu! A jô móm do cia sprawa.
– Nó, gôdej!
– Nó, bo miarkujesz... móm klawiyr i musza go wesmycyć na dziesiónty sztok. Sóm tego niy szafna, niy poradza.
– Nó, tóż hilfna ci wesmycyć tyn klawiyr na tyn dziesiónty sztok, eźli na kôżdym sztoku rzykniesz mi jakisik maszkytny wic. Taki, cobych sie pojscôł ze śmiychu.
Króliczok pomedikowôł ździebko i na lostatek sie zgodziół. Tyn ber wtargôł tyn klawiyr na piyrszy sztok i gôdô:
– Nó, a terôzki rzyknij mi tyn wic.
Tyn mycok łopedziôł berowi wic, tyn sie pojscôł ze śmiychu, i tak ci bóło aże do dziewióntego sztoku. Na tym dziesióntym sztoku ber bół ci już na isto festelnie usiotany i zafucany ale rzyknół:
– Nó, a terôzki rzyknij mi na łostatek nôjlepszyjszy wic ze wszyjskich!
– Stary, jak jô ci powiym, to niy ino pojscôsz sie ze śmiychu... ale...
– Dobra, napoczynej łozprawiać!
– Chopie, to niy bóła ta... siyń!
poniedziałek, 26 sierpnia 2013
Filozofijô dlô starych ....
Nó, tóż dejcie pozór, bo niy byda tuplowanie tego eklerowôł!
Eźli cowieku niy przeczytôsz tego do samiuśkigo łostatka, to znacy, iżeś straciół chopie dziyń we swojim życiu. A kiejbyś tak bez cufal skóńczół to czytać, zrób gynał tak jak jô i dej do poczytaniô inkszym.
Eźli sprawujesz se, iże jedzinym łokrysym we naszym życiu, kiej same kcymy sie zestarzeć, kiej kcymu zgrzibieć, jes dzieciyńctwo? Kiej môsz mynij niźli dziesiyńć lôt, jeżeś łozgzukany starzyniym sie, iże myślisz we kategoryjach ułamków.
– Jakiś stary? Móm śtyry a pół roku!
Nigdy ale niy môsz trzidzieści szejść a pół. Môsz śtyry a pół, a już zarôzki piźnie ci piyńć lôt. Tak tyż razinku wtynczôs chopie miarkujesz.
Zatym môsz lôt – nôście. Terôzki już nic cie chopie strzimie. Przeskôkujesz do kolyjnyj ciferki, a czasym bali i ło pôrã do przodku łorôz.
– Jakiś stary? Chnet piźnie mi szesnôście! Mogesz mieć trzinôście, ale ino kwilka i piźnie ci szesnôście! A niyskorzij nôjgalantniyjszy dziyń we twojim życiu ... jeżeś majoryntny, jeżeś pôłnolytni. Już same te słówecka brzmióm nikiej cyrymónijô. Stôwôsz sie łoziymnôstolatkym ... HURAAAA ...
A zatm pizło ci chopie trzidziyści lôt. Uuuu .... Co sie stanóło? Pizło ci już trzidziyści! Modość sie skóńczóła, modość jes chopie forbaj, jużeś chopie spisany na niwery, spisany na straty. Niy ma już takij uciychy – terôzki jeżeś chopie trzidziystolatkym i tela!
Ło co sie rozłajzi? Co sie tak jużcić naprôwda zwekslowało?
Stôwôsz sie majoryntny, kóńczysz chopie trzidziystka. Dej pozór, życie sie tak wartko niy kóńczy! A zatym môsz śtyrdziystka na gyniku .... pizło ci chopie śtyrdziyści lôt.
Hola, hola! Te razinku lata tela niy wôżóm! Niż byś sie chopie łobejzdrzôł dobijôsz do piyńćdziesióntki ... I wszyjskie twoji marzynia znikajóm, idóm na isto fórt ...
Ale, ale ... kwilka! Udało ci chopie dożyć do szejśćdziesióntki. Blank niy myślôłeś, iże to jes możebne!
Tedyć stôwôsz sie pôłnolytni, kónczysz trzidziystka, môsz na gyniku śtyrdziystka, dobijôsz do piyńdziesióntki i dożywôsz do szejśćdziesióntki ...
Tekeś sie chopie rozfechtowôł, iże do siedymdziesióntki udało ci sie wrółz docióngnóńć!
Niyskorzij to już ale chopie życie ze dnia na dziyń, aleś docióngnół do tyj siedymdziesióntki i tela!
Niyskorzij udôwô ci sie przetrowić do łoziymdziesióntki i côłki twój chopie dziyń stôwô sie pôłnym cyklym – docióngniesz do łobiadu, do wieczerzy, do ... prykola. Ale to jesce niy ma szlus – przekroczółeś chopie kolyjnô granica ... dziewiyńćdziesióntka na cyjlerze. I napoczynôsz inkaszij rachować czas. Bo ziścióło sie cosik dziwokigo. Łosobliwie kiej przeskoniesz setka ... stôwôsz sie juzaś maluśkim bajtlym ...
– Móm sto a pół!
Nó, cobychmy wszyjske dożyli, docióngli we zdrówiu do tyj całbrownyj cifry 100 a pół!
Nó, i sam jes terôzki na isto móndre pytani. Jak być wiecznie modym?
Łodciepnij łod sia te wszyjske belakwestrowe ciferki. Wrachujymy w to wiyk, wôga i wzrost. Niych sie tropióm ło to nasze dochtory. Za to jim terôzki przeca mocka bulymy!
Miyj chopie ino radych wszyjskim przocieli, kwiónczki wżynóm cie chopie we srogô depresyjô.
Niy ustôwej do łostatka sie uczyć. Dowiydz sie wiyncyj ło kómputrach, zajimej sie zegródkóm, dziudźganiym ... wszelicym, czymbóńdź. Nigdy niy dej zwóli twojimu filipowi na nuda i zgniylstwo. Zgiyły filip, to werk łod dziobła. A tymu dziobłowi na miano .... Alzheimer.
Raduj sie festnie ze nôjdrobniyjszych zachów, ze kôżdyj bździnki we życiu.
Śmiyj sie dugo, durch i jednym ciyngiym, i na côłki karpyntel. Chichrej sie aże do utraty dychu.
Płaczki sie chopie kôżdymu przitrefiajóm. Poślimtej deczko i ... idź dalszij.
Jedzinóm łosobóm, ftorô jes snami bez côłke życie, sómy my same. Żyj podwiyl jesce żyjesz!
Przestôwej ino ze tymi, ftorym przajesz; cy to familijô, zwiyrzóntka, roztomajte zachy, ptôki, muzyka, flance – niy mô znaczyniô, co to jes. Twoja chałpa, twoji pomiyszkanie jes twojim sróniyniym.
Być rôd ze swojigo zdrowiô. Eźli jeżeś zdrowy, dbej festelnie ło sia. Kiej ci cosik doskwiyrô, zajimej sie zarôzki tym. Eźli niy poradzisz sóm sia spómóc, szukej hilfy u fachmanów.
Niy żyj ze wymiarkowaniym sprôwki. Niy piastuj tego poczucia we sia.
Gôdej ludzióm, ftorym przajesz, że jim przajesz. I to przi kôżdyj przileżitości.
I zawdy tyż pamiyntej: Życia niy mierzi sie ilościóm łoddychów, ino ilościóm łoka mrzików, kiere nóm zapiyrajóm dych w piyrsiach.
sobota, 24 sierpnia 2013
Hółzynsztrymfy...
Jedyn istny ruchôł, dupczół jedna gryfnô dziołcha i już po wszyjskim gôdô:
– Kiejbyś mi rzykła prómp i na doczkaniu, iże jeżeś jesce jónferóm, to bółbych barzij przi tym dupczyniu opaterny, dylikatny....
Na to ta dziołcha:
– Kiejbyś ty bół barzij ciyrpliwy, to doczkoł byś aże syjmna moje... hółzynsztrymfy...
piątek, 23 sierpnia 2013
Wszyjsko Polôki
To jes na isto podle raje tak:
Na dworze wele familoka, tak na śćmiywku (na łodwieczerz) zicli sie Warszawiôk, Ślónzôk i Poznaniôk. Siedzóm se tak dobrô kwilka i łorôz Warszawiôk pado, iże drapko karnie sie do Pyjtrowego szynku po halbecka gorzôły, bo mu sie ckni.
Na to Ślónzôk zarôzki sie biere tyrać po jakosik zagrycha, bo przeca tyż niy wyleciôł staryj Gerliszce z galot.
A Poznaniôk? A Poznaniôk to wartko przikludzi ze sia do kupy ... swojigo szwagra!!!
I łod tego sie cheba wziynła powiadaczka skondziś wandlujóm ci sie Szkoty ? Ano, Szkoty bieróm sie ze tego, co ze Poznania wyciepli Poznaniôków za utyrmaniynie (jak fto niy spokopi: to za rozrzutność).
I to je na zicher prôwda. Nó niy ?
czwartek, 22 sierpnia 2013
Bo mi dziecka łocucisz...
– Trza łyknóńć jedna pila – tuplikowôł – a kiej przijńdzie już do dupczyniô, trza wrzesknóńć „hop” i bydzie ci chopie ciulik stôł jak we śniku tak dugo, jak ino bydziesz kciôł.
– Nó, a kiej jô już byda kciôł zrobisz szlus ze dupczyniym? – pytô tyn istny.
– To jes blank ajnfach. Styknie pedzieć „cicho” i wszyjsko sie wróci do normy.
Uradowany, łocałbrowany chop lajstnół sie trzi take pile, bo byli łóne festelnie geldowne i pogzuł wartko do chałpy. Już na hulicy uzdôł, co wypróbuje tyn nowy medikamynt. Łyknół jedna pila i wrzesknół „hop” a tyn jejigo maluśki ciulicek rozcharatôł mu galoty i zrobiół sie srogi jak palica. Chop muknół „cicho”, zatym, za jakisik łoka mrzik łyknół drugô pila, bo już bół chnetki kole chałpy i pogzuł dalszij. Na jejigo niyszczyńści na bauplacu arbajtery ladowali cegły na lastauto i wrółz pómôgali se krzikym: „hej hop!”.
Juzaś mu sie tyn ciulik sztreknół i chop tyż zarôzki musiôł muknóńć „cicho”. Łostała mu ino jedna pila, tóż tyż już niy powożół sie jij społyknóńć podwiyl niy znod sie we chałpie. Kiej uwidziôł swoja babeczka jak fyrtô, uwijô sie po kuchyni poczuł taki srogi gyfil, poczuł takô chańdź na dupczynie, iże łyknół wartko ta łostatniô pila, zakrôd sie ku babie łod zadku i wrzesknół:
– Hop, hop!
A jego babeczka na to:
– CICHO, cicho bydź łoszkliwcu, bo mi dziecka pobudzisz!
środa, 21 sierpnia 2013
Krakowskô...
Tyn istny wóniô piyrszy talyrz:
– To bydzie pewnikiym knóbloszka!
Trefiół, zgôd. Podstawiyli mu drugi talyrz.
– Aaa, to jes nasz ślónski wuszt...
I juzaś zgod. Jednakowóż jedna z dziołchów na tyj impryzie niy strzimała, syjmła batki i postawióła mu pod kichol swoja cipecka. Tyn istny wóniô, kwilka medikuje i rzóńdzi:
– To pewnikiym bydzie... krakowskô...
A wszyjske naobkoło wrółz zawrzeskli:
– Ja, ja... Krakowskô 5, pomiyszkanie łoziym!
wtorek, 20 sierpnia 2013
Nó, wiedzóm łóni...
– Wiedzóm łóni, panie dochtorze, moja starô blank stracióła szkrabka, chańdź na zeks symnóm. Tak już jes łoziym miesiyncy. Co jô móm terôzki robić?
– Mój panoczku, nôjlepszyjszym łozwiónzaniym bydzie, kiejby tak waszô babeczka mie nawiedzióła... Musicie jóm przeprzić, coby ku mie prziszła!
Po pôruch dniach bebeczka tego istnego przikwanckała sie do tego zeksuologa i po pôruch minutkach wyznôwo prôwda:
– Panie dochtorze! Jô łod łoźmiuch miesiyncy môm festelnie dobrô i geldownô robota, i coby sie niy zniyskorzić, musza kôżdydziyń we łostatnim łoka mrziku łobsztalować sie taksa. Kiej już dojyżdżóm ku fyrmie, miarkuja, iże niy móm pijyndzy i wtynczôs tyn taksiôrz rzóńdzi:
– Roztomiyło paniczko abo zarôzki zwónia na policyjô, abo... nó, wiedzóm łóni, nó tak po gibku zeks... jedyn nómerek po gibku...
– Nó, i panie dochtorze, musza śniym sie dupnóńć, a to juzaś sprôwiô, iże zatym zniyskorzóm sie do roboty, a wtynczôs juzaś mój szef gôdô:
– Moja roztomiyło paniczko! Abo wpisza wóm do papiórów napómniyni, auspuc, abo... wiedzóm łóni paniczko... nó tak po gibku zeks...
– Nó, i panie dochtorze, juzaś rółz abo dwa sie musza śniym dupnóńć, a to juzaś sprôwiô, iże przilazuja za niyskoro do dóm, i coby zdónżyć narychtować na czas łobiôd, musza łobsztalować juzaś taksi i juzaś ta samô lajera ze taksiôrzym. Tóż tyż panie dochtorze, sóm pón miarkuje, iże blank już niy móm chańdzi na zeks ze mojim chopeczkym, prôwda?
– Ja, już-cić, miarkuja paniczko – łodrzykô dochtór. – I jô móm forszlag:
ABO WYTUPLIKUJA TO WSZYJSKO WASZYMU CHOPOWI, ABO, NÓ WIEDZÓM ŁÓNI...
poniedziałek, 19 sierpnia 2013
Welónkowo kampanijô....
– Witóm gryfnie! Ale przodzij muszymy cosik wyrychtować ... Tak drugda widzymy sam u nôs prymiyrów, iże niy sómy istne, co tyż mómy ze cia zrobić. Szef kce, cobyś spyndziół jedyn dziyń we piekle i jedyn dziyń we niybie. Zatym bydziesz musiôł łobrać sie plac, kaj bydziesz kciôł spyndzić côłko wiyczność.
– Dyć żysz jô już uzdoł kaj kca być. Jô kca być na isto sam w niybie! Przecamć ci u mie jes nôjwiyncyj posłów, ftore sóm barzij papiyske niźli nasz łojciec świynty!
– Żôl mi, ale my mómy sam swoje zakóny.
Świynty Pyjter kludzi Jarosława Srogigo do berkmóńskij szoli, kiero go bydzie wiyźć do piykła. Kiej ino sie łozewrziły dźwiyrza, znod sie łón na srogim, szykownym „polu golfowym” (gynał na takim, jak tyn Miro Drzewiecki na Floridzie). Klara blyndowała na niybie bez jednyj mrokiywki i bóło pieśliwe kajś kole dwacet piyńć gradusów. Hań tam stôł szumny budónek tego „klubu golfowygo”. A wele tego stawiyniô jes jego faterek, kapelónek Rydzyk (mianowany Radiopiernikym) i prymiyr (tyż już wyciepniynty ze wszyjskich szteli) – Jan Olszewski. Jes i kielanôście ludzi ze naszyj polskij prawicy. Wszyjskie sóm szczysne, galantnie łoblecóne i wysztiglowane chocia, ździebko frajnie. Kroczajóm ci ku niymu, łobłopiajóm libeźnie i napoczynajóm sakóm-pakóm spóminać, co tyż to kiejsik bóło, co sie dziôło, chichrajóm sie i rajcujóm. Zbajstlowali sie jakisik szpil we tego „golfa” a niskorzij szumnie łobiadowali i to ze „kawiorym” i inkszymi „homarami”. A dzioboł jim dôł jesce forszlag. Eźli by możno kcieli cosik jesce pomaszkycić i naćkać sie ajzami ...
– A szluknij ino jesce tyj „margherity” i łoddychnij sie jesce po tym łobiedzie !
– Łoch, nó ... , jô niy moga nic szluknóńć. Jô przisióngnół forgot, iże niy byda tak jak mój bracij słepôł te roztomajte „małpki”..
– E tam, kamracie, przeca to jes piykło. Môgesz ćkać i słepać wszyjsko, i niy miyj bobków, bo sam świynty Pyjter nicego niy ujzdrzi. Łod terôzka bydzie ino corôzki lepszij! – skwolajóm kamraty.
Kaczyński wysłepôł ta „margharita” i miarkuje, co tyn côłki Lucyper jes richtik galantny. Jes użyty i moreśny, łozprawiô roztamajte świńskie wice i jes festnie szpasowny, i srogi śniego wicman i kocynder.
Wszyjskie bawiyli sie tak dobrze, co niy dali pozór, kiej jim tyn czas tak wartko ślecioł ... Na łostatek prziszła ta godzina, kiej trza bóło łodyjńść. I juzaś go wszyjskie przociele łobjimali, łobłopiyli i Jarosław Srogi wsiôd juzaś do tyj szoli wjechôł na wiyrch do niyba.
Świynty Pyjter już sie go niy poradziół doczkać i styrczoł we antryju do niyba.
– Nó, tóż terôzki czas na byzuch w niybie – rzyknół mu Starzik i łodewrził dźwiyrze tego niyba do mola.
Bez dwacet śtyry godziny Kaczyński musiôł sie kamracić ze Turowiczem, Giedroyciem, Maciejym Szczepańskim, Kisielewskim i inkszymi takimi. I z całym tym kamractwym, z kierymi szpacyrowali po Polach Elizyjskich i łozprawiali ło czymsik barzij gyszpantnym niźli pijóndze, a ku tymu wszyjskie do sia byli ze srogóm zocóm i reszpektym. Żôdnego przisrowania, żôdnego świńskigo szpasu; żôdnego szykownego budónku jakigosik „klubu” ino ajfachowo jôdłodajnia. A beztóż, co te ludzie niy przinoleżeli do bogôczy, do festelnie zabranych, niy znod sam żôdnego dobrze wywołanego, nifto tyż śniym niy połozprawiôł i niy poznôł, co łón ci jes jakosik isto i wercito perzółna.
Gorzij! Pónbóczek bół podany na jakigosik „hippisa”, kiery fórt ino rzóndzi ło „wieczystym pokoju” powtôrzô sztyjc i jednym ciyngiym stare powiarki:
„Wyrzynóńć handlyrzy ze Świątyni”.
„Procnij bydzie bogoczowi wlyjźć do mojigo królestwa, niźli kameli przeciś sie bez ucho ze sztiknadli”.
Kiej już tyn dziyń miôł zbyte, świynty Pyjter wróciół sie nazôd i rzyknół:
– Nó, Jarosławie, terôzki musisz wybiyrać.
Kaczyński pomedikowôł kwilka i łodpedziôł świyntymu Pyjtrowi:
– Jô nigdy niy miyniół, iże tak wybiera. Ech... dobra. Tak sie miarkuja, co niybo jes gyszpantne, ale rzykna, iże byda barzij szczysny i frajny we piykle, pojstrzód mojich kamratów. Świynty Pyjter łodkludziół bół go aże do tyj grubiannyj szoli i Jarosław Srogi nazôd sjechôł do piykła ...
Kiej ino dźwiyrze tyj szoli sie roztwarłi, znod sie łón na pojstrzodku srogij platy, wygoranyj i próznyj, a naobkolo bóło ino hasie, bele jake habozie i industrijowe abfale. Festelnie przelynknióny ujzdrzôł wszyjskich swojich kamratów sknółtlowanych ketami ze żelazła, jak po klynczóncku zbiyrali te habozie i wciepowali je do takich srogich côrnych miechów. Jak bakali choby nojynte przi nôjgorszyjszyj robocie. Kwiynczeli i wajali na te swoje procne żywobycie a grace i pychole mieli côrne łod marasu i roztomajtego smyndu, kiery wylazowôł ze telich kastrolów we kierych parszczyli sie duszycki inkszych pierónowych chacharów, bezkurcyjów i łoszkliwców. A dzioboł, tyn côłki Lucyper wartko przimyknół sie ku niymu i łobjimôł go za plyco jejigo ciciatóm, szkuciniatóm i smrodlawów gracóm.
– Niy poradza poszkopić – mamrôł zestrachany Kaczyński a wyglóndôł jak rapitółza we giskanie. – Kiejżech sam bół wczorej, bół plac do tego modernego „golfa” i gryfno gospoda ze maszkytnym jôdłym. Ćkali my „kawior”, „homary” i inksze szpecyje, i słepali my roztomajte szykowne gorzôłecki. Podskakowali my choby hazoki na zogónie i szumnie my sie bawiyli ... A terôzki uwidziôłech ino pustynia nafolowano roztomajtóm belówóm i wszyjskie wyglóndajóm jak trzi śćwierci do śmiyrci.
Dzioboł badnół sie ino tak na niygo i szeptnół mu do dakla po cichuśku:
– Wczorej my sam mieli srogo k a m p a n i a w y b o r c z o; a dzisiôj tyś wotowoł (głosowôł) na nôs! Wybrôłeś!
A my tyż bydymy chnet mieli: po kielónku i do welónku, prôwda?
sobota, 17 sierpnia 2013
Bober....
– Te! Krółwa, a co ty to tyż robisz samtukej?
– A dzisz, bober, „jaróm”, kurza trółwa i jes wszyjsko do porzóndku.
– Te, tóż dej mi tyż ździebko, jôch jesce nigdy marihuany niy kurzół.
– Dobra! Môsz! Sztachnij sie, a łostro i poczuj sie jek w niybie!
Bober sztachnół sie, ale zarôzki tyn smónd wypuściół w luft.
Krółwa na to:
– Chopie, niy tak! Kuknij: sztachôsz sie fest i trzimôsz tego sztacha we pucach dugszô kwilka... Abo – wiysz co? W tym czasie jak wcióngniesz do puców smónd, przepłyń kónsek pod wodóm w dół rzyki, wróć sie sam nazôd i wtynczôs dziepiyro wypuść luft. I gôdóm ci... bydzie ci „cool”!
Jak sie ugôdali tak tyż zrobiyli. Bober sie festelnie sztachnół, płynie pod wodóm, ale już po łoka mrziku zrobióło mu sie stopieróńsko dobrze. Wylôz na brzyg, legnół sie na trółwa i – jak to modzioki gôdajóm – orbituje. Podlazuje ku niymu flyspferd, hipopótam i pytô:
– Teee, bober, a co ty to robisz?
– Anó, dzisz hipek, ździebko ‘ech sie zajarôł...
– Tóż boberku, dej mi sie tyż sztachnóńć, jô tyż bych kciôł deczko łodfurgnóńć.
– Tóż musisz chopie podpłynóńć ku krółwie... łóna dô ci sie sztachnóńć tyj trółwy i kapniesz sie jak to jes.
Tyn hipopótam wylazuje po lekuśku na brzyg, a ta krółwa wyblyszczóła ślypia i wrzescy, choby jóm ze skóry łobdziyrali:
– Teeee! Bober! Kurwa! Wypuść już tyn luft!
piątek, 16 sierpnia 2013
Świekra...
– Wiysz, chopie, móm utropa ze mojóm świekróm, zawdy mie sie wrażuje do gôdki, do kôżdyj dyskusyji, sztyjc sie wadzymy; niy poradza przijńść śnióm ku sztamie. Rzyknij mi, chopie, cóż tyż tóż móm robić?
– Wiysz, sprôw jij autok. Terôzki jes mocka autoków, trefiajóm sie roztomajte niyszczysne cufale, możno sie kajsik zatrzaśnie...
– Wiysz, chopie, możno tak zrobia.
Trefiajóm sie juzaś po jakichsik trzech tydniach i tyn piyrszy napoczynô:
– Ło sto pierónów, aleś mi chopie dôł dorada.
– A co sie stało?
– Suchej ino. Niy dosik, iże straciół pijóndze na tyn auto dlô świekry, to jesce ci rzykna, iże łóna żyje, jejździ jak stopieróński Kubica i mô już trzech inkszych szoferoków na sumiyniu.
– A jakiś to autok jij sprawiół?
– Anó, starô syrynka.
– Aleś ty chopie gupielok. Trza bóło sprawić jij jaguara, to pewnikiym by już niy żyła!
– Dobra, lajstna jij tego jaguara.
Spichli sie juzaś po trzech tydniach i tyn piyrszy rzóńdzi:
– Chopie, niy môsz anóngu jakich jo jes szczysny!
– Co, świekra niy żyje? A niy gôdôłech?
– Eee tam, yntlich już niy żyje... ale nôjbarzij mi sie zdało, kiej tyn jaguar jij gowa łogdyzôł!
czwartek, 15 sierpnia 2013
Mój piyrszy rółz...
Bóła ci szykownistô noc. Bylichmy ino we dwióch.
Jeji ślypia byli modre a jeji skóra takô ciepluśkô.
Niy miarkowôłech jesce jak ci hajać, głôskać jeji cycki, alech sie starôł jakech ino poradziół.
Słyszôłech jeji wartki dych, letko przi tymu dyrgotała, a mie serce walóło corôzki gibcij.
Jesce kwilka i biôły „nektar”... popłynół, napocznół ciyc... i ciyc... i ciyc...
Wiedziôłech, iże mi sie udało! Udało mi sie!
Piyrszy rółz wydojółech... krowa!
środa, 14 sierpnia 2013
Wszyjsko Polôki.
To jes na isto podle raje tak:
Na dworze wele familoka, tak na śćmiywku (na łodwieczerz) zicli sie Warszawiôk, Ślónzôk i Poznaniôk. Siedzóm se tak dobrô kwilka i łorôz Warszawiôk pado, iże drapko karnie sie do Pyjtrowego szynku po halbecka gorzôły, bo mu sie ckni.
Na to Ślónzôk zarôzki sie biere tyrać po jakosik zagrycha, bo przeca tyż niy wyleciôł staryj Gerliszce z galot.
A Poznaniôk? A Poznaniôk to wartko przikludzi ze sia do kupy ... swojigo szwagra!!!
I łod tego sie cheba wziynła powiadaczka skondziś wandlujóm ci sie Szkoty ? Ano, Szkoty bieróm sie ze tego, co ze Poznania wyciepli Poznaniôków za utyrmaniynie (jak fto niy spokopi: to za rozrzutność).
I to je na zicher prôwda. Nó niy ?
wtorek, 13 sierpnia 2013
Spomiarkownô przedowacka ...
Dôwnochmy sie już niy widzieli, tóż tyż łozprowki przecióngli sie kajsik niyskoro w noc i ani my sie spodzioli, a sam już szarok i nowy dziyń nastôł.
Jako, iże my sóm „dżyntylmyny” umiyniyli my sie, iże naszym babóm dokludzymy na śnôdanie friszny chlyb, nó i wypuściyli my sie do wsi. Piwa nóm jesce ździebko łostało, tóż tyż szło nóm sie blank dobrze. Na miyjscu pokôzało sie, iże tyn sklep łotwiyrajóm dziepiyro za jakosik możno godzina.
Uburdalichmy sie, co wrôcać sie nóm niy werci ... doczkómy. Zicli my sie na bance przed tym składym i czekalichmy ... ale niyprzespanô noc, te pôranôście piw i gorkô klara, kierô już napoczła blyndować, wszyjsko to do kupy smógło ci nôs i przisnyli my sie ździebko na tyj bance.
Ło pół łósmyj łobudziół ci nôs klang klucy – sklep łotwiyrajóm! Ze niyjakóm biydóm zwlykli my sie ze tyj banki i stanyli my gymba w gymba ze Paniczkóm Przedowaczkóm, ftoro razinku syjmowała ze dźwiyrzy srogo ocelowo sztanga.
Paniczka Przedowaczka zmiyrzóła nôs fachowym weźrokiym, łoświdrzóła nôs, pokiwała gowóm i łodezwała sie ku nóm:
– Niy, niy Panoczki ... Jabola jesce niy ma, niy dowiyźli!!!
poniedziałek, 12 sierpnia 2013
Świński ryj...
– A majóm łóni kurzicowe szłapki?
– Móm, a czamu miôłbych niy mieć?
– A majóm łóni możno kurzicowe krzidwłka?
– Ja! Tyż móm!
– A majóm łóni tyż możno... świński ryjok?
– Ja, ja... tyż móm!
– Nó, to cosik mi sie widzi, iże łóni muszóm na isto cyrkuśnie i iptowato wyglóndać!
sobota, 10 sierpnia 2013
Gyburstak ...
Jak zawdy poszołech wczas z rańca do Pyjtra na piwo. Trefiółech tam poruch sznapskamratów a jedyn z przocieli, szynkiyrz ze tyj kaczmy, dôł mi gyszynk, zaklajstrowano kuwerta i kôzôł mi jóm dziepiyro dóma łotworzić.
Jakech ino wytrzyźbioł, spamiyntôł sie, spómiôł mi sie tyn gyszynk, ta kuwerta łod gospodzkigo nó, tóżech jóm wyjmnół ze kabzy (bóła deczko popuczóno, poskurcano) łobejzdrzołech ci jóm ze wszyjskich zajtów ... możno jake pijóndze bydóm driny, boch przeca niyjedyn geltak (a terôzki i pynzyjô) we tyj kaczmie przetyrmaniół i do łostatka rozfiónkôł. Ale niy, pijyndzy driny niy bóło ino bilet do SPA na trzi godziny. Dlô tych, ftorzi niy do łostatka miarkujóm, co tak na isto jes rzykna ino, iże skrót SPA tuplikuje sie jako „zdrowo woda” łod takigo łacińskigo ausdruka „Sanus per aquam”. Ludzie, przeca kaj by mie tam diosi zakludziyli do jakigosik SPA, przeca to jes ino dlô tych wszyjskich paniczków, ftore majóm zabranych chopów (szaców, absztyfikantów, galantów, nabijacy abo jak to jesce inakszij mianować) abo tych przeskoczków, ftorzi niy blank do łostatka miarkujóm eźli sóm chopami abo babami a niy do takigo porzómnego Ślónzôka nikej jô. Ale, niy dało ci mi to pokój. Wylozech po lekuśku ze chałpy, zakulwitołech sie do biyrsztuby na prociw tego SPA, luchnółech trzi piwa za rajóm, ku tymu jesce możno jakô seta i ... srôł to pies ... deptóm do tego SPA.
Wlazuja rajn a sam marmóry, sztramski parkyt miast dylinów, mesingowe krónlojchtry, zdrzadła na ścianach naobkoło a za takóm toflóm styrcy gryfno dziołcha (ludzie! dykolet, aussznit aże do pympka, pôłno pióntka, i to jesce fedrujóncô, kieculka ledwa do półrzitków) i prziliźnie sie mie pytô, co tyż sam mie prziwiydło.
Pokôzôłech bilet, łóna dała mi dwa take szykowniste paksliki i kôzała mi pójńść do gardyróby sie przeblyc i wlyjźć do drugij izby. We jednym tym paketliku bół badymantel (szarłatny ze biôłóm krauzkóm) i ... stringi ... Próbowôłech praja, taby tak ... wróciółech sie nazôd i pytóm sie eli niy majóm srogszych nómerów. – Tyn badymantel to już bół nôjsrogszy – łodpedziała mi ta gryfnô dziołcha.
Przeca jô niy gôdôł ło badymantlu .... Poszołech do tyj drugij izby. Szôłech tak jakosik sztajfno, wiycie, tyn sznórek mi sie wrzinôł ... nó, tam we tyn szajtlik ... palcyskiym‘ech go tam próbowôł zwekslować ... Wlozech sztram rajn a sam juzaś na ścianach jakesik landszafty, ćmawe fóncle, muzyka choby we lazarycie na porodówce, szislóng ze świytliczkowóm łoblyczóm i driny ci dwie frele we różowych laweryndach, knefle łozepniynte aże do pympka, cycki chnet blank na wiyrchu, a szłapy ci łóne mieli, jezderkusie ... duge aże ... do samyj ziymi ... na fresulkach fajnisty lipynsztift, licka czyrstwe, parfiny tyż ci pewnikiym ze nôjlepszyjszych zortów ... wóniali, iże ... nó, jak we dôwniyjszyj parfineryji łod Krysztafkiewicza na naszyj Krojcce.
Kôzali mi sie legnóńć na ta zofa basiskiym do spodku. I te dwie szwarniste dziołchy napoczli ci mie masjyrować ... gynik, plyca, krziże ... Ludzie! Przeca richticzny chop moge przijńść ło gowa a ku tymu jesce te parfiny ....
Te stringi napoczli mie jesce barzij rznóńć driny we tych półrzitkach ... ze przodku mi sie fest nacióngli ... a łóne kôżóm mi sie łobyrtnóńć na plecy ....
– Niy, niy ... terôzki niy moga – gôdóm po cichuśku ...
– A czamu niy? Musicie! – nôlygajóm i pilóm te frele ...
– Niy ... bo móm taki ... wiedzóm łóni ... krymf (skurcz) ...
– A kaj panoczku? To my to tyż wymasjyrujymy ...
– Jezderkusie! Za minutka! Za minutka łobyrtna sie na plecy. – godóm łostrzymnie.
– Doczkómy! – łodpedziały ze letkim chichraniym łobie wrółz.
Zawarech sztram ślypia i napocznółech sie forsztelować jedna spaśno handlyra ze mojigo warzywniôka, gymizyhandlu na Krojcce. Ujzdrzołech ci jóm (forsztelowołech ci sie jóm) blank sago we blumkółlach i ółberibach. Nó, udało sie, miołech mazel ... łobyrtnółech sie na drugo zajta alech ślypiów niy łozewrził i sztyjc sie wystawióm forszteluja ta spaśno, fetowno i blank sago handlyra we tych blumkółlach i ółberibach ....
Niyskorzij poszołech do jesce inkszyj izby, tyż szykownyj i tam wrajziyli ci mie do takigo srogigo szaflika, zapli mi taki srogachny kragel, ftory mi zadekowôł wszyjsko a rajn wpuściyli maras, flaps ... bali i fajnie mi bóło, tyn flaps bulkoł, klechtoł i gurglowôł, ciepły bół tyn maras, corôzki barzij gorki ... zakciało mi sie słepać, miôłech we gymbie choby we starym tryjtku łod Cieślika.
Napocznółech wrzesceć, coby mi cosik do piciô prziniyśli, bo niy szczimia ... Ale żôdyn sie niy łodzywôł. Zawrzesknółech jesce barzij i... po jakisik kwilce prziszło ci takich dwiuch. Wrajziyli mi trichter do gymby i wlôli ze dwa litry ciepłyj wody ...
I wteda łodezwali sie te trzi piwa, coch skorzij we szynku wysłepôł. Ludzie! Ale ci mi na blaza cisło. Myślôłech, co mi łóna puknie. Przecamć to ino flaps ... tak sie medikuja ... Ulżółech se deczko ... Ale wtynczôs ta skazówka manómyjtra napoczła dźwigać sie aże do czerwiónyj piski i alarm we sómsiydnij izbie ... Strzimołech sie ... wajzerek śleciôł na dół ... Łoroz drzist, prask ... wycyckało tyn côłki maras ze tego szaflika i napoczło sie szpluchtanie, a zatym i suszynie. Nó, i nôjgorzij bóło po tym suszyniu. Te stringi ci mi sie pierónym stómpiyli. To bóła bolónczka! Jużech napocznół wrzesceć choby nôjyntu ale łozewrzili sie dźwiyrze do trzecij izby ... wlozech rajn a tam ci już bóła jesce jedna tako ci fest wizgyrnô frela. Zrobióło mi sie gańba i ustołech ryceć, chocia te stringi corôzki barzij mie rzli ... i ze zadku i ... ze przodku ... tyż. Ta istno we tyj trzecij izbie nôjprzodzij łopytowała mie jakich jô kryjmów używóm na moja gymba. Przeleciôłech we pamiyńci wszyjskie i ... gôdóm, iże żôdnego ...
– To razinku miarkuja – pedziała to frela fałesznie. – Mitesry i pinkle fetowne, pory ścióngnióne ... wypyrsk szmerflusów ...
Łóna miała jedyn taki srogi łogórek, pokroła go i łobciepała mi tymi talarkóma côłko fresa i bez cufal jedna kostka, jónczko ze tego łogórka wlazło ci mi do kichola. Kciołech to jakosik wysmarkać ale sie cheba to tam we tym kicholu łoparło (palcyskami niy mógech wydubać, bo mie ci juzaś dwie inksze dziołchy dziyrżyli za grace i robiyli mi mi tyn côłki „manikir”). Dmuchołech, forskołech ażech wyfukôł tyn kónszczek ale ku tymu łozwôł sie alarm ... jedna dziołcha wtłókła mi nożycki we palcysko ...
Łod tego czasu blank niy móm rôd „mizeryji” ... wyjôdóm ino ze teriny zana.
Za pôra dni deptóm sie tak po tych mojich Pniokach i trefiółech tego mojigo kamrata, ftory dôł mi tyn bilyt do tego stopieróńskigo SPA.
– Witej Ojgyn! I jak sie czujesz po tym byzuchu we tym zalónie SPA ?
– Chopie! Jak nowonarodzóny, i to kwilka po seblecyniu tych ... STRINGÓW !
piątek, 9 sierpnia 2013
Skórkôrze...
– Skórki, skórki skupuja! Łod hazoków, łod mycoków, łod łowiycek ... i łod babów tyż !
Stary Ynst Myrcik i Acik Kopyciok tyż byli takimi skórkorzami. Nó ale, kiejsik jim sie moc zbrzidły te wszyjskie skórki łod hazoków lebo truśków. Chcieli wykludzić sie kajsik na gón i ugónić jakosik rubszô gadzina. Nó i jedyn istny dôł jim dorada, coby sie wykludziyli kajsik do Afriki, bo tam idzie zarôzki i tigra, i kamela, i elefanta ugónić. Posuchali ci go, pojechali i mieli miyszkać na tyj côłkij pustyni. Tela, co przodzij trza jesce bóło jakosik chałpa wystawić. Nó, tóż Ynst gôdô ku Acikowi:
– Tu môsz zerzniynty strom, postôw jakosik dwórnica a jô zatyl pójńda już możno cosik ugónić !
Wylôz i pyndaluje przed sia. Łorôz gawcy ..., Maryjko świyntô, tiger, richticzny tiger! Wrzesknół, zaboczół blank ło gónie, ło skórce, ło wszyjskim i wartko pruje do tyj nowyj dwórnicy. Przekopyrtnół sie bez szwela a tyn tiger na niygo i prask – gynał do pojstrzodka. Ynst drap sie sztreknół, jesce gibcij sie pozbiyrôł, zaklapnół dźwiyrza i bez nuta drzi sie do Acika, ftory łostôł rajn:
– Ej, Acik, tu môsz jednego tigra, łodrzij go ze skóry a jô bez tyn czôs gzuja po drugigo!
czwartek, 8 sierpnia 2013
Rzyka ...
Przi takim dunaju (Brynica cheba sie mianowôł i myśla, iże Wiycie czamu razinku ło tyj rzyce godóm) siedziôł se bajtel, dosik gryfnie łoblecóny, i duldoł woda z tyj rzyki. Wele niygo kackôł sie starzik, kiery wejzdrzoł na niygo i gôdô:
– Suchej ino synek, niy słep tyj wody, bo łóna je côrno, pôłno charpynci i bele jakigo marasu tam pływie. Jesce skuli tego laksyra cie chyci.
Bajtel nic, ino dalszij szluko po malusku ta woda.
– Cy ty giździe niy suchôsz? Gôdóm ci, iże we tyj wodzie same flyje pływióm i ze tego mogesz morzisko abo co łapnónć.
A tyn synek nic, tak kiejby starzik po kitajsku gôdôł, abo łón dakle miôł kyjzom zastyrczóne. I słepie!
Starzik sie już richtik rozkokociół, fusiska pokrynciół i padô do tego najducha:
– Coś ty do imyntu łoguch mamlasie? Przecamć ci już tela razy tuplikuja, iże ta woda niy je do słepaniô, łóna mô pôłno farfocli, ze werku lejóm jakiesik szuminy abo inksze pierónstwo; dzisz, tam delszij roztomajte lómpy jscajóm. Na zicher chycisz jakiesik choróbsko, bydziesz niyskorzij srać i rzigać, i ku tymu jesce cie mamulka bydóm musieli do lazarytu zakludzić. Ustóń, kiej ci gôdóm i już!
Tyn huncwot sie ino tak kuknół na starzika i pado ku niymu:
– Slucham, proszę pana. Nic nie rozumiem, proszę pana.
– Hmmm, ... nic, nic, duldej se synek ta woda dalij. Duldej. Dyć gorolowi przeca nic niy zaszkłódzi.
Nó, i smolić go. Pra?
środa, 7 sierpnia 2013
Ryklama ... do sia ...
– A wiysz Ojgyn! Niy nôjgorzij! Chocia ....
– Nó, niy musisz sie Jorguś gańbić, mie mogesz wszyjsko łopedzieć, chopie.
– Wiysz Ojgyn. Łostatnio przigôdôłech se fajnisto dziołcha ...
– Niy gôdej Jorguś. Tyś se przigruchôł dziołcha? Pewnikiym jako strziga?
– Niy, Ojgyn, dej pozór, co ci rzykna.
– Dobra, suchóm!
– Nó wiysz, ta frela bóła ci tako festelnie napolónô, łozgzukano jak koczka we marcu. Wziónech ci jóm do sia do dóm, mocka my wysłepali ...
– Jezderkusie! Niy poradzisz to gibcij łopedzieć? Przeca niy nastyknie jednego piwa, cobyś to wszyjsko wyeklerowôł...
– Nó, gôdóm ci ... mocka wysłepalichmy i biera sie do tyj roboty ... ale we côłkij chałpie niy poradziółech znojść ani jednygo kóndóna ...
– Nó, ja ... côłki ty ...
– Dobra, dobra ... fuknółech wartko na tanksztela i lajstnółech sie zarozki trzi paksliki „durexów” ... znacy sie trzi gómki ...
– Nó, i ....
– Wkarowołech do dóm ... łóna sie kómpie ... nó, tóż jô czekóm. Śleciało cosik kole dwadzieścia minutek, łóna wylazuje ze badywanny takô ci wónióncô ... sagusiyńkô ...
– Nó, dobra ... i co dalszij chopie, bo mie już mory bieróm ze tyj twojij łozprowki ...
– Nó, tóż Ojgyn napoczynómy ta côło „gra wstympnô” bez jakeś możno juzaś dwadzieścia minutek. Nó, i dokulwitołech sie do ... finôłu ... Łozglóndóm sie tak, kukóm bele kaj za tymi kóndónami. Kurde! Kajech je pokłôd ... sznupia i nic ... niy ma! Wartko do antryja, sznupia po szaketowych kabzach ... niy ma, i tela! By to pierón szczelół! Dziołcha letko sie już niyciyrpliwi, przebiyrô ci już szłapami ... jô druk 180 na 120 ... NIE MA do kurwy nyndzy! Musiôłech pewnikiym stracić tyn pakslik jakech sie wrôcôł do dóm ... z kabzy mi wylecieli abo co? Nic, ino wartko sie łoblykóm i juzaś gzuja na ta tanksztela. Móm poblisku ... ło szrit. Biera ze fachu juzaś pakslik „durexów”. Razinku na tyj tankszteli dwie gryfne dziołszki byli te same, co trzi śćwierci godziny tymu nazôd. Dziyrża fest tyn pakslik w gracy, coby go juzaś niy stracić, kajsik niy zapodziôć. Wypolółech ze tyj tankszteli, pruja do dóm choby gupi .... we siyni potknółech sie ło paket, ftory żech sie kupiół skorzij ... Nó, richtik wylecieli mi te kóndóny ze tych côłkich nerwów ze kabzy. Już do imyntu napolóny śmigóm do dóm!
– Nó, i ... – pytóm kej Jorg szluknół se piwa ...
– Wiysz Ojgyn! A we uszach mi zwóni jak dziołcha na tyj tankszteli gôdô do tyj drugij (myśleli, co niy słysza):
– Niyzły hyńszt (jebaka) musi śniego być!
– Chopie ... gôdej, co dalszij bóło a nie, co jakeś dziołchy rzóńdziyli ...
– Nó, tóż Ojgyn ... wkarowôłech do mojij chałpy a ta gizdula ... gryfnie nynô. I telach se podupczół!
wtorek, 6 sierpnia 2013
Tatulku! Sprôw mi koło...
– Koło, padosz? Synek, dej pokój, smól te koło. Doczkej a chnetki bydziesz móg jejździć na piździku! Niy môsz barzij rôd takigo moplika?
– A dyciś tatulku!
Śleciało deczko czasu i synek napoczynô:
– Tatulku! Tatulku! A lajstniesz mi takigo gryfnego moplika?
– Synek, niy jamruj! Mopliki sóm dlô pampóni, dlô wsioków. Doczkej rok, dwa a sprawia ci motoroler, taki moderny „szkuter”. Niy miôłbyś barzij rôd takigo motorolera?
– A dyciś tatulku, móm motoroler barzij rôd.
Juzaś śleciało ździebko czasu i synek juzaś rzóńdzi:
– Tatulku! Tatulku! A kup tym i tyn motoroler, tyn – jakeś to pedziôł – szkuter!
– Wiysz synek! Taki motoroler, taki szkuter jes dobry dlô buzerantów, dlô tych co to niy majóm rade przoć dziołchóm... nó... gejóm. Doczkej jakiesik dwa-trzi lata a na isto sprawia ci srogi, hamerikóński motorcykel. Motorcykel! Niy kciôłbyś takigo szykownego motorcykla?
– Ja, tatulku, ja! Kciôłbych taki srogi motorcykel!
Śleciało te pôra lôt i synek przipóminô swojimu tatulkowi:
– Łojciec! Nó, i co ze tym mojim motorcyklym?
– Synek! Rzykna ci prómp i szczyrze, niy ma cweku kupować terôzki motorcykla, kiej możno za jakisik rok bydziesz już móg jejździć autokym. Takim richticznym sztramskim autokym! Prôwda?
– Nó, dyciś, iże prôwda...
Śleciało juzaś deczko czasu i karlus niy dowo pokój łojcu:
– Łojciec! Nó tóż sprôw mi tyn gryfny autok!
– Chopie, autok? A na chuj ci autok, kiej ty bali i na kole niy poradzisz fyrtać?
poniedziałek, 5 sierpnia 2013
Letarga ...
Wiysz Ojgyn, wiycie chopy – napocznół kiej my sie już zicli tam u Breka i ździebko szlukli, a zawdy tak choby ino dó mie godôł – miôłech ci kiejsik ujka (taki festelnie dalyki ujec) fest starego fyrnioka ale tyż i wicmana, kocyndra i szpasownika. Zawdy na maluśkim palcu nosiół piestrzónek taki goldowy sztamski zignet.
– Znacy, zabrany taki tyn twój ónkel bół, prôwda?
– Niy, niy za tela – rzóndziół dalszij Richat i blank na mie niy zważowôł. Tyn mój ujek kiejsik sztopnół ci tak pojstrzodku srogij izby we jejigo pomiyszkaniu (bóło to przi jejigo gyburstaku) wzdychnół ... ahhhh i ... padnół ci, gichnół ło zol jak dugi na pychol; zimny trup, blank tółt !
– Jezderkusie! Tak przi fajerze, przi gyburstaku – pytóm sie Richata. – A wiela ci mu to wtynczôs pizło?
– Ja, przi jejigo gyburstaku a pizło ci mu razinku łoziymdziesiónt lôt. Côłkô familijô uzdała, coby go – chocia bół pierónowô skómpidusza, krupno baba i srogi żadnik – pochować jak przinoleżi we jejich familijnym grobowcu, we zarkofagu.
– Tela, co nôjprzodzij we truchle, prôwda? – dopytowôł sie stary Ziga.
– Ja, we truchle ale ... łón bół we letardze ...
– We le...co? W ancugu możno ? – Niy dôwôł pokój Ziga Kacmarcyk.
– Łón, tyn mój ònkel bół we letardze, we takim festelnym, sztramskim śniku ...
– Ja, ja – weprôł sie juzaś wrazicki Ziga (rest chopów suchôł ino). – Jo przeca już taki śnik widziôł ... we naszym Syjmie, prôwda ?
– Dej pokój, rzóndza dalszij, bo nigdy niy dójńda do łostatka – znerwowôł sie ździebko Richat. – Pochowali my go jak przinoleżi, jak to we naszyj familiji jes we prziwyku.
– We tyj letardze, i we ancugu, ja? – Ziga wrazipyrtek juzaś sie musiôł iptowato łodezwać.
– Ja, we ancugu, we letardze – niy suchôł już Richat Zigi ino cióng dalszij. – I wylejźli już wszyjskie ze tego zarkofagu, podeptali do dóm a sam ci na ujek sie łocuciół, jakosik mu sie sztram we tyj truchle zrobiyło, ćma, luftu neści cosik knap ... i łoroz słyszy jak sie pomaluśku, blank opaternie dekel ze tyj trómny łotwiyrô ... jakosik graca rajn, za palcyska ujka ... a łón pokiel co, nic ... i ... ta pazura biere sie do jejigo goldowygo zignetu
– Nó, i co, i co co terôzki ? – niy szczimoł juzaś Ziga.
– A co miało być? Ujek cap za ta gorść, łup, dup i ... trup!
– Fto? Twój ònkel ?
– Niy!!! Tyn ZŁODZIYJ tółd !
piątek, 2 sierpnia 2013
Kopruch....
– Kopruchy, kopruchy, jedzine we swojij zorcie kopruchy, ino piyńć złocioków za jednego koprucha!
Zadziwiónô baba podlazuje ku tymu wrzeskliwymu handlyrzowi i pytô sie:
– Panoczku! A co wy sam za nudle ludzióm wiyszocie na dakle? Kopruchy po piyńć złocioków! Łogup’eś chopie, prziszołeś ło gowa, abo co?
A tyn istny ze rułóm:
– Suchejcie ino paniczko! To sóm szpecijalne kopruchy, tresowane kopruchy. Jak se paniczko takigo jednego lajstniecie, weźniecie go do dóm, legniecie sie na zofie i wypuścicie w luft tego koprucha, to łón wóm paniczko zrobi tak dobrze, jakeście paniczko jesce nigdy niy mieli, jak niy poradzi tego żôdyn chop...
– Panoczku! Za bozna mie robicie! Za balek cisniecie? Tresowany kopruch, tyż mi mecyje!
– Gôdóm wóm paniczko – rzóńdzi dalszij miglanc-handlyrz – iże to jes szczyrô prôwda, a niy robiynie za bozna. Jak wóm sie paniczko niy spodobô, to wróca za tego koprucha pijóndze.
Baba pomedikowała deczko... e tam, piyńć złocioków niy pijóndze, łoboczymy. Tyn fric zapakowôł jij tego koprucha do krauzki. Baba pokwanckała sie do dóm, seblykła sie do saga, legła sie na zofa, wypuściyła ze krauzy tego koprucha a tyn pitnół i siednół se na krómlojchtrze. Baba napolónô jak sto diosków czekô, a sam blank nic sie niy dziyje. Łozgzukanô, stopieróńsko ściykłô glingô do handlyrza:
– Panoczku, co to za cygaństwo i machlójstwo? Miało być dobrze, a sam tyn kopruch siednół na krómlojchtrze i nic! Co to za tresowanie bóło?
– Niymożebne! Cosik musieliście paniczko zrobić niy do porzóndku. Za piyńć minut ku wóm przijada.
Tyn istny przijechôł i zaziyrô... richtik – baba leży na prykolu sebleczónô a kopruch jak siedziôł, tak siedzi na tym krómlojchtrze...
Handlyrz zrezignówany, napoczynô łozepinać galoty i gôdô ze złóścióm do koprucha:
– Suchej ino giździe! Łostatni rółz ci pokazuja, jak sie to robi!
czwartek, 1 sierpnia 2013
Lato, lato ... i inksze lata ...
Beztóż tyż prziszołech na blank inksze idy. Spómniało mi sie jakech to gynał piyńdziesiónt lôt tymu nazôd we czyrwniu wyloz ze podstawówki, śtyrdziyści lôt tymu nazôd prziszołech ło gowa i łobabiółech sie, łożyniółech sie ze mojóm Elzóm i jesce jedne ... jakech sie, do kupy ze wszyjskimi chnet ludźmi na côłkim świycie, ekscytjyrowôł piyrszym flugym cowieka na nasz Miesiónczek.
Ale podle raje. Łożyniółech sie we sobota 28 czyrwnia, zatym mieli my wiesieli we takim szykownistym restaurancie, ftory sie „Przystań” mianowôł we naszym panaziyntkowym Wojywódzkim Parku Kultury i Wypoczynku. Musza sam ino dociepnóńć, co wtynczôs jesce tyn nasz srogi Ślónzôk, stary Jorg (jak ci Go sam gryfnie Ślónzôki mianowali), bół jesce przewodniczóncym Wojywódzkij Rady Narodowyj (we 1973 dziepiyro łostôł wojywodóm katowickim). Ale nasz park już fóngowôł jak sto diosków.
Mieli my ze mojóm Elzóm ździebko inksze wiesieli niźli to sam u nôs bóło we zwyku, bo niy bóło poprawinów, a my wartko wykludziyli sie na wywczasy do Krynice. Tela, co już wszyjskie ludzie gôdali, szpekulowali ło tym, iże chnet te Hamerikóny wylandujóm na tym naszym Miesiónczku. Kiej my ino ze tych wywczasów przikwanckali sie nazôd do Chorzowa, ło niczym inkszym niy bóło już gôdki, ino ło rajzie srogachnyj rakety Saturn V a rajza to bóła Apollo 11 (tak sie łóna mianowała) do naszygo Twardowskigo. Telewizyjo i nasze radijoki za tela ło tym niy gôdali (za tela, blank niy gôdali). Wszyjskigo ale dowiedzieć szło sie ze Wolnyj Ojropy, Głosu Ameryki abo ze wywołanego Radia Luksemburg. Ale telewizyjô, ino telewizyjô (kôzôł to Gomułka) pokazôwała.
Spómniôłech sam ło Majstrze Twardowskim. Cheba piyrszy rółz spómniôł Go taki jedyn móndrok Łukasz Górnicki we swojim „Dwórzaninie polskim” we 1566 roku. Bół ci to – jak wtynczôs prawiyli – czôrnoksiónża i nadwórny planeciôrz króla Zygmunta Augusta. I wiycie, iże skuli podszrajbowanego bez Majstra Twardowskigo „cyrografu” ze dziobłym, przi kierym przekajplowôł, skalół ci Łón bół, ta swoja duszycka, żôdyn do dzisiôj niy miarkuj, jake ci Łón miôł richtik miano. Ale wszyjske gymnał miarkujóm, iże to razinku tyn Majster Twardowski postawiół szpicóm ku ziymi ta srogo berga, Pieskowo Skała we wsi Sułoszowa, zebrôł ci strzybło ze côłkij Polski i wsuł je pod ziym kajsik wele Olkusza. A kiej Go już diosi dopadli i mieli ci naszygo ślachcica wykludzić do sia ze tyj kaczmy Rzym, pitnół ci jim na kokocie na tyn gryfnisty Miesiónczek.
Nó ale, jô dzisiôj niy ło tym kciôł gôwyńdzić. Przeca terôz we lipcu pizło gynał śtyrdziyści lôt, kiej te Hamerikóny pofurgli na tyn Miesiónczek. Jakech sam już pedziôł, wykludziyli my sie ze mojóm Elzóm do Krynice, przebómlowali my ci tam bez dwa tydnie i wróciyli sie nazôd we strzoda szesnôstego lipca niyskoro na wieczór do dóm. Już ło szaroku, rano dowiedzieli my sie, iże Hamerikóny we rómach takigo programu Apollo 11 na rakecie Saturn V sztartli ze Floridy, ze tego jejich przilóndka Canaveral we ta strzoda trzi śćwierci na trzeciô po połedniu naszygo czasu. Bóło to trzech śmiôłych i norymnych chopa: Neil Armstrong (latoś pizło mu 78 lôt), Buzz Aldrin (79), Mike Collins (79). Szpicato kabina (command module) miała jesce cilindricznô tajla (service module) i landownik LM (lunar module). Tyn landownik ze tymi dwióma kosmonautóma siednół opaternie na takim Morzu Spokoju (Mare Tranquillitatis) we niydziela śćwierć na dziewióntô na łodwieczerz. Juzaś blank ło szaroku (u nôs bóło wtynczôs za śtyry minutki szczwortô) wylôz ci na tyn Miesiónczek piyrszy chop Neil Armstrong, a tak po jakichsik dwadziestuch minutach drugi – Buzz Aldrin. Tyn trzeci śnich furgoł ci tak naobkoło tego Miesiónczka i czekôł, kiej sie te dwa chopy wrócóm nazôd. Po dwadziestuch jedyn i pół godzinie na tym Miesiónczku, tak jakosik piyńć minutek przed siódmóm, tyn landownik sztartnół nazôd ku tymu Apollo, kaj doczkôł na nich Mike Collins. To, jak ci wylazowali za rajóm te kosmonauty na tyn Miesiónczek, widzieli my już wszyjskie, ale i u nôs, bo to ci nasza telewizyjô gynał wszyjsko pokôzała. Wszyjske my tyn rano we robocie byli niywyspane, bo przeca żôdyn snôs niy kciôł takij przileżitości przepasować. We szczwortek 24 lipca juzaś kajsik kole szóstyj po połedniu naszego czasu (we Hameryce bóło dwanôście) ta kapsla landuje na falszirmach we Pacyfiku. Tak tyż tych trzech chopa ze tego Apollo 11 wróciyli na ziym po łośmiuch dnioszkach i trzech godzinach łod sztartu na tyj Floridzie. I wiycie, wyczytołech, co ta raketa Saturn V kiej sztartowała, to wôżóła bez trzi tysiónce tón, a niyskorzij na Pacyfiku na tych ci falszirmach landowało ino szejść tón, i to jesce ci do kupy ze 23 kilo tych miesiónczowych bergów.
A na zawdy łostali szykowniste słówecka, ftore pedziôł Neil Armstrong kiej ślôz po drabinie i postawiół szłapa na ukurzónyj niżynie Strzybnygo Globu: „To jest mały krok człowieka, ale wielki krok ludzkości.” Ale tyż zarôzki znodli sie łoszkliwce, kiere tuplikowali, co przejynty Armstrong przepómniôł ło jednym słówecku, bez co côłke zdani stracióło cwek: miast pedzieć „It's one small step for a man, but one giant leap for mankind" rzyknół ci „It's one small step for man (bez tyj buchsztaby „a"), bez co te zdani tak po prowdzie łoznaczało tela: „to mały krok dla ludzkości, ale wielki skok dla ludzkości".
Ale tu sie już niy byda wadziół, i niy stoja ło to. Tela, coch nikaj niy wyczytôł eźli te dwa Hamerikóny trefiyli na tym Strzybnym Globie tego naszego Majstra Twardowskigo lebo niy. A możni ino nic niy pedzieli tym naszym dôwniyjszym ruskim „przocielóm”. I takech ci gryfnie skuplowôł ze sia moja żyniacka, rajza Hemerikónów na nasz Miesiónczek i naszego wywołanego we côłkim świecie Majstra Twardowskigo.


c: text/html

text:
Tym daniym to żech sie piyrszy rołz zainteresowoł, jak żech łoglōndoł tako bajka, we ftoryj małe zwierzynta- co to normalnie ich niy lubiymy, ale we bajkach nawet ja- robiōły we restauracji za kuchorzy i narychtowały jednymu ważnymu chopowi właśnie take danie. Potyn żech pojechoł do Prowansji, a to właśnie stamtōnd pochodzi te danie i żech […]
Tag: #bazylia
Grillowane szpargle ze pesto (Zielono mi ze szparagami)
Pesto, jak chyba wszyjscy wiycie, prziciōngło1 dō nołs2 ze Włoch. We sklepie sie je idzie kupić we małyj krauzce3, ale jak fto sie rołz sprōbuje je zrobić sōm, to na te kupne niy bydzie chcioł ani wejrzeć. Robi sie je gibko4, a potyn idzie trzimać we lodōwce i zjejś sie je ze nudlami5 abo i […]
Nadziywane kwiołtki cukinii (Nadziewane kwiaty cukinii)
Wakacje sie skōńczōły, ale łostało[1] nōm kans[2] wspōmniyń, zdjyńć i urlopowych smakōw. Tak tyż je u mie z tymi kwiołtkami cukinii. T,e co je widać na zdjyńcu, uprowadziōł żech ze zygrōdki[3] łod Teściowyj i bōły to piyrsze kwiołtki cukinii, ftore żech jołd w życiu. Te sam nadziywołech mozzarellōm i suszōnymi tōmatami[4] i tōnkołech[5] je we […]
Szpinat i inksi (Sałatka ze szpinakiem ;) )
[1]Pomału[2] idzie lato, a razym ze nim i sezōm[3] na badeancugi[4]. A jak czowiek[5] mo być łoblecōny[6] yno w takoł[7] mało szmatka, to już połra[8] tydni pryndzy[9] myśli jakoby sam ściepnōńć[10] tyn szpek[11]. A sam pomogajōm[12] nōm roztomajte[13] szałołty, co je mogymy[14] jejś[15] zamiast kartołfli, nudli[16] abo chleba. Co potrza?[17] połra[18] gorści[19] szpinatu[20] (nojlepsze sōm[21] […]
Grillowane wōsztliki i włoski szałołt
W taki dugi weekynd to fto yno poradzi1, tyn grilluje. A jak na grill wciepniecie2 konsek wôsztu3, to żeby tak sōm4 niy leżoł potyn5 na talyrzu6, przido7 Wōm sie jaki szałołt8. Joł tam sie lubią tyż pogrillować i w dōma9, na gyburtstag10 żech kedyjś dostoł11 tako grillowo patelnia i to je richtig12 co dobrego. Nierozki13 […]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Gjhyj Hjkbrb Cvjnhtnm Jykfqy Tcgkfnyj Ha caйTe vlulke.ru
CMoTpeTb ДoMaшHee - Google+gjhyj cvjnhtnm gjhyj jykfqy cvjnhtnm cvjnhtnm ,tcgkfnyjt gjhyj gjhyj cvjnhtnm ,tcgkfnyj ,tcgkfnyj cvjnhtnm ,tcgkfnyjt gjhyj ,tcgkfnyjt gjhyj jykfqy cvjnhtnm ,tcgkfnyj ...
Gjhyj ctrc tcgkfnyj . Gjhyj free . Crfxfnm gjhyj hjkbrb ...Gjcvjnhtnm gjhyj jykfqy tcgkfnyj Tcgkfnysq gjhyj jykfqy Tcgkfnyjt gjhyj tp htubcnhfwbb Ctrc gjhyj jykfqy Gjhyj cnfhs Gjhyj ... Cvjnhtnm ljvfiytt gjhyj jykfqy
Image Cvjnhtnm Gjhyj Jykfqy Tccgkfnyj Tcgkfnyj Ajnj DownloadCvjnhtnm Gjhyj Jykfqy Tccgkfnyj Tcgkfnyj Ajnj Download image. Wallpapers and Pictures Desktop, Free Backgrounds, Widescreen Wallpapers. Download Free Pictures, Images ...
#video Cvjnhtnm gjhyj abkmvs - gjhyj_ublcvfnhtnm tcgkfnyj jykfqy gjhyj gjhyj gbplf cvjnhtnm heccrjt gjhyj dbltj gjhyj jykfqqy tcgkfnyst gjhyj dbltj hjkbrb cjnhtnm gjhyj tcgkfnyj gjhyj ghbrjks jykfqy:
#video Cfqn gjhyj tcgkfnyj - gjhyj_ubl3d gjhyj jykfqy cvfnhtnm tcgkfnyj jykfqy gjhyj tcgkfnyst gjhyj dbltj hjkbrb ... crfxfnm gp gjhyj dbltj gjhyj ajnj gjlhjcnrjd cvjnhtnm heccrjt gjhyj dbltj
Gjhyj lbcytq . Gjhyj com . Gjcvjnhtnm tcgkfnyj gjhyj ...3gp gjhyj tcgkfnyj ... Gjhyj c bdjnysvb jykfqy Gjhyj hjkbrb Tcrjt gjhyj Gjhyj rfyfks ... Gjhyj dbltj tcgkfnyj cvjnhtnm ...
Gjhyj jykf . Gjhyj tcgkfnyj tp htubcnhfwbb . Gjhyj jy ...Dbltj hjkbrb gjhyj ... Gjhyj ajnj Gjhyj c bdjnysvb jykfqy Cvjnhtnm gjhyj ajnj tcgkfnyj ... Gjhyj jykfqy tcgkfnyj tp cvc Gjhyj d
ajnj dbltj cvjnhtnm ,tcgkfnyj - бecплaTHoe пopHoMapcиaHaM ajnj cvjnhtnm ,tcgkfnyj ... paбoTy MHe б aббM и ckaзaл jykfqy ,tcgkfnyj gjhyj ... crfxfnm ,tcgkfnyj ctrc dbltj ">gjhyj hjkbrb ...
crfxfnm ,tcgkfnyj gjhyj gjhyj - бecплaTHoe пopHo... gjhyj gjhyj crfxfnm ,tcgkfnyj я ,tcgkfnyjt gjhyj hjkbrb vfkjktnrb jykfqy rлaBHыM gjhyj ,tcgkfnyj gjhyj ... cvjnhtnm heccrjt gjhyj jykfqy ,tcgkfnyj
Cvjnhtnm Gjhyj Dbltj CMoTpeTb ... - blog.meta.ua... tcgkfnyj tcgkfnyj cvjnhtnm hjkbrb gjhyj cvjnhtnm jy tp cvjnhtnm jykfqy cvjnhtnm tcgkfnyj tcgkfnyj tcgkfnyj rfhnbyrb ljvfiyttt jykfqy gjhyj jykfqy cvc kexitt ...


text:
reż. Maciej Ślesicki, chor. Krzysztof Kris Adamski
Bogusław Linda, Agnieszka Włodarczyk
I'm Your Man 1996r.
reż. Maciej Ślesicki, chor. Krzysztof Kris Adamski
wyk. Bogusław Linda, Krzysztof Kris Adamski, Agnieszka Perzyna, Maciej Ślesicki, Przemysław Gintrowski
Reż. Bruce Parramore, Barbara Borkala, Wojciech Adamczyk
DOP. Tomasz Dobrowolski, Piotr Wojtowicz
Produkcja TVP2, ATM Studio
Choreografia- Krzysztof Kris Adamski
kliknij na fotę, aby oglądać
reż. Bolek Pawica
DOP. Jarek Szoda
chor. Krzysztof Kris Adamski


text:
Skuter
Skuter, roler – leki jednoślad motorowy uo szportowyj budowje. Zauobycz sům to mopliki, nale ńykedy sům tak tyż mjanowane motocykle (jak majům uobjyntość motora wjynkszo kej 50 cm³). Nojczyńśći pośadajům dwusuwowe motory, rzadźyj sztyrosuwowe. Terozki jich nojczynstszym regjůnym pochodzyńo sům kreje take kej: Chiny, Tajwan, zaś ze ojropejskich Italijo
Bibljografijo[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Phil Mather Skutery chińskie, tajwańskie i koreańskie, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, rok 2010, ISBN 978-83-206-1763-4.


text:
Ihre Sprache: Deutsch Niedersorbisch Obersorbisch
Beschreibung
Pawl je mały šibały hólc. Wón změje bórze narodniny a přeje sej zwěrjećeho přećela – cyle wosebiteho wězo, kaž to pola hólcow takle je. Pawl přeje sej elefanta. Staršimaj so přeće scyła njelubi. Tež Hanka, Pawlowa wulka sotra, chce jemu to wurěčeć, dokelž je tajki elefant jara, jara wulki, trjeba wjele městna a tu pola nas we Łužicy spěšnje zymu mrěje. Hmm, što nětko? Pawl ma sej něšto nowe přemyslić. Njetraje dołho a Pawl ma nowu ideju. Tola tež ta, tak staršej a Hanka, njeje wjele lěpša hač prěnja. Pawl je zrudny. Što budźa to do narodnin? A što Pawl k narodninam dóstanje? Wotmołwu na te prašenja dóstanjeće w nowej knižce Thomasa Bindera.


text:
Ihre Sprache: Deutsch Niedersorbisch Obersorbisch
Beschreibung
Ze stwórtym zwězkom cełkownego wudawka Kosykowych spisow wótzamknjo se edicija jogo twórbow z Wjerbańskego casa. Zwězk wopśimjejo gronka, pśisłowa a gódańka, casnikarske pśinoski basnikarja za Casnik a Pratyju, wulicowańka a korespondencu až k jogo wudrogowanju, wšykno z wótpowědnymi wobšyrnymi pśispomnjeśami. Wósebna pśechwatanka jo wótśišć dopomnjeńkow Kosykowego śeśka, kótarež jo rozgłosownica Roža Šenkarjowa w lěśe 1956 zapópadnuła. Ediciski wjerašk togo zwězka jo pśeglěd casowych a žywjeńskich tšojenjow, zachopinajucy z wudaśim Willowych spiwarskich 1786 až do wónego 1. nowembra 1883, ako jo Mato Kosyk do Ameriki wudrogował.


text:
Pyreneje
Pyreneje (špański Pirineos, francojski Pyrénées, baskiski Pirinioak a katalański Pirineus) su něźi 430 km dłujka smuga górow w krotkowjacornej Europje, kenž se wupśestrěwaju mjaz Atlantiskim oceanom na pódwjacorje a Srjejźnym mórjom na pódzajtšu a wótgranicuju Pyrenejsku połkupu z wóstatneje Europy. Na grjebjenju Pyrenejow běžy statna granica mjaz Špańskeju a Francojskeju; wósrjejź górinow namaka se wušej togo małostat Andorra.
Nejwušy dypk Pyrenejow jo Pico de Aneto (3.404 m) pśisamem dokładnje w srjejźišću górskego rjećaza, něźi 170 kilometrow dłujkowjacornje Barcelony.


text:
Lew Wladimirowič Ščerba
Lew Wladimirowič Ščerba (rusce ЛeB BлaдиMиpoBич Щepбa;[A 1] 3. měrca 1880 w Pětrohrodźe; † 26. decembra 1944 w Moskwje) běše rusko-sowjetski slawist, rěčespytnik a uniwersitny profesor.
Jeho Pětrohródski uniwersitny profesor Jan Ignacy Niecisław Baudouin de Courtenay namjetuje jemu, wobwliwowanje dweju rěčow přepytować a doporuči jemu za to serbske dialekty. Arnošt Muka skedźbni jeho na Mužakowski dialekt, na čož so Ščerba w lěće 1907 do Łužicy poda a so we Wuskidźu, južnje Mužakowa zaměstni. Wuslědki předstaji Ščerba 1915 w swojej disertaciji pod titulom Južnodelnjoserbski dialekt (BocToчHoлyжицkoe Hapѣчie), w kotrejž so słowjanski dialekt k prěnjemu razej systematisce přeslědźi.
Wotkazaj[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- Shcherba L.V., (1880-1944), linguist. w encyklopediji Saint Petersburg Encyclopaedia (jendź.)
- Lew Wladimirowič Ščerba – Literatura w katalogu Němskeje narodneje biblioteki (něm.)
Přispomnjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- ↑ Wědomostna transliteracija Lev Vladimirovič Ščerba.


text:
Bůg
Bůg abo bůstwo – pojyńće leżůnce u podstaw wjynkszośći wjerzyń religijnych. Zajmuje śe ńim teolůgijo, a tyż filozofijo i je uůno uwożane za zagadńyńy metafizyczno-ygzystyncyjolne. Skuli wjelkigo zrůżńicowańo rozůmjyńo tygo pojyńćo, ćynżko je uo jygo jydnoznaczno defińicyjo. Kej nojbarźi růżńůnce śe uod śebje, noleżi wyuodrymbńić defińicyje używane bez popularne religije politeistyczne a můnotejistyczne, dejizm, pantejizm a panyntejizm. Postrzůd religiji můnotejistycznych noleży wyrůżńić můnotejizm tryńitarny.
Nojbardźij powszychńe pod pojynćym bůg (bůstwo) rozůmi śe uokreślyńy istot bydůncych przedmjotym kultu religijnygo. Czasym bůgůma uokreślo śe yno ńykere (nojważńijsze) s tych istot, do inkszych rezerwujůnc inksze uokreślyńo (půłbůgowje, herośi, śwjyńći, duchy przodkůw, ańoły atd.).


text:
W ŁOGRÔDKU
Patrza na tulpy, co wycisły nelki,
wtore na świynto dostowały frelki,
nelki czerwône szlajfôm zwiônzane,
biołe, rôżowe i pomiyszane.
Teraz sôm w modzie blank inksze kwiotki.
W bukety sie wiônże ziele jak scotki.
Co sie nôm jesce powekslůwało?
Myśla, że tego bydzie niymało.
W kônt poszły ryle, kopacki, giskany,
bo łogrôdek niy jest przekopywany,
ino trowa rôwno jest zasiôno
i łod casu do casu siecôno.
Grzôndki z łogrôdkôw sie potraciyły,
na wtorych fajnie zasiône były
łogôrki, radiski, sroge banie,
sznitloch do chleba na druge śniodanie.
W gymiza łogrôdek był bogaty,
w blumkule, sznitbôłny i tômaty.
A jakby tego było za mało
na kômport rabarber jesce sie miało,
dwie zorty jagôdkôw i wieprzki były,
kajniykaj podzimki sie rozplyniyły.
Wrocôm do nelkôw z tym wspôminaniym.
W łogrôdku było tyz miejsce na nie.
Wôniały jak mało wtorek kwiotki.
Lepi nawet jak parfin łod ciotki.
Niy były sroge tak jak sznyjbale,
bo łône niy wôniały wcale.
Niy miały tyz sztynglôw jak gladiole,
czy jôzeflilie w blumwazie na stole.
Gynsi pympki zaś były łod nich myńsze
i zamciki niy były tyż wiynksze.
W łogrôdku było fest kolorowo,
że niych szmaterlok z barwami sie schowo.
I choć po robocie krziże bolały,
to z wiosnôm łogrôdki sie łotwiyrały
i wszyscy jak te piscoły lotali,
ryli, kopali i wysiywali.
A może jesce kajś sie take prawdziwe łogrôdki łostały? Może wtoś cichtůje take kwiotki ło wtôrych pisałach?
H.L.


text:
List przeczytany na mszy 22.10.2010 r. w Kościele Mysłowicach
SZCZYŃŚĆ WŌM BOŻE,
Tak jak jakiś czas tymu, tak i dzisioj trefiła mi sie sposobność, coby przeczytać wōm list „Tôwarzistwa Piastowaniô Ślónskij Môwy DANGA” nakerowany do wszyskich wiernych, kerzi żyjōm na Ślōnsku i mu dobrze życzōm, a nojbardzi do tych, co chcōm uchować naszã ślōnskõ mŏwã.
Ôd jakigoś czasu doś wiela słyszy sie ô budowaniu mostōw. Mostōw niy ynoś ze zielaza i betōnu, ale takich pobudowanych słowym. Mosty pobudowane słowym, w tym i słowym ślōnskim sōm nojpiykniyjsze. Poradzōm nojdużyj przetwać. Ze spōminaniŏ starych ludzi i z badań uczōnych wiymy, że dŏwnij ludzie gŏdali po ślōnsku wszyndzie: niy ynoś w dōma, ale na drōdze, na placu, we sklepie i robocie. Nawet w urzyndzie i kościele. Kościōł w zgodzie z tym, co pedziŏł sōm Pōn Jezus do apostołōw, – „Idźcie i uauczejcie Wszyski Nŏrody tego świata”, był piyrszy, kery zaczōn sie starać ô ôbchowani naszyj mŏwy.
Już na poczōntku XV wieku w klŏsztornyj krōnice Augustianōw w Żaganiu, poradzymy znojść zŏpisek, we kerym zakōnniki namōwiajōm wszyskich, kerzi głoszōm Słowo Boże i Ewangelijõ na ślōnsku, coby głosili jy w „lingua Slesiana” co na dzisiyjsze znaczy „w jynzyku ślōnskim”, a nojlepi je, jak Słowo Boże głosi sie we „ydeoma Saganense” co dzisioj trzeja by pedzieć „w miejscowym dialekcie żagańskim”. Sōm to nojstarsze zŏpiski ô mŏwie ślōnskij jaki sie uchowały do dzisiyjszych czasōw.
(…)
Wszyskiy uczydła, tôwarzistwa i kōmisyje kodyfikacyjne, na nic sie niy zdajōm, jak ludzie sami niy bydōm chcieli po ślōnsku rzōndzić. Tōż niy mogiymy sie lynkać i zawiyrać naszã môwã za dźwiyrzami pōmiyszkaniŏ. Niy mogymy sie skirz nij gańbić! Nojważniejszy przikłŏd pokŏzŏł nōm sōm Pōn Jezus. W nojciynżyjszych godzinach swojygo ziymskigo życiŏ, tam we ôliwnyj zŏgrōdce, Pōn Jezus niy rzykŏł, ani w mŏwie hebrajskij, co to je mŏwōm świyntych ksiyngōw żydowskich, ani w mŏwie greckij, kerŏ była mŏwōm wielkij literatury i kulturalnych elitōw, niy rzykŏł tyż w mŏwie łacińskij, co była mŏwōm politycznych rzōndzicieli. Nasz Pōn Jezus wołŏł do swojygo Ôjca w niebie „Abba!” – Abba w mŏwie aramejskij, tak jak sie nauczył w dōma ôd Maryje i Józefa (Mk 14, 36)
Jak przestanymy sie gańbić skirz byciŏ Ślōnzŏkami, to i lżyj nōm bydzie ôpowŏżyć sie, coby po ślōnsku gŏdać w jawności miyndzy ludziami. Jak nasza mŏwa bydzie ôkludnŏ i piyknŏ, to i inksi zacznōm nŏs i naszã mowã szanować. Tego nōm żŏdyn zakŏzać niy może! A jak fto, chocia poradzi, a niy gŏdŏ po ślōnsku i niy uczy swoich dzieci, to kładzie naszã mŏwã do truły! Zdrzōdłym prawyj ślōnszczyzny, powinna być dlŏ nŏs mŏwa naszych starzikōw bo pamiyntajōm ślōnszczyznã z czasōw, jak jeszcze ludzie niy znali telewizyje i inkszych mediōw. Nowŏ technika dŏwo nōm do rynki nŏczyniy, kerym łacno poradzymy gŏdkã i ynksze dźwiynki registrować. Tōż nagrŏwejmy gŏdkã naszych starzikōw! Mogymy ku tymu przidać pŏrã fotografijek i tak bydymy mieli po naszych starzikach pamiōntkã, a ś niōm ôbchowiymy kōnsek prawyj staryj ślōnszczyzny, nawet jak już ôni zymrzōm.
Nōm Ślōnzŏkōm, dŏł dobry Pōn Bōg mŏwã ślōnskõ. Czy mogymy w tyj mŏwie przemōwiać do Pana Boga? – Powiym, nō toć! Tak jak gŏdōmy we swoij dōmowyj mŏwie do ôjca i matki, tak tyż mogymy, a nawet powinni my gŏdać po ślōnsku do naszego Ôjca w niebie. Bo ynoś we swoij mŏwie serca poradzymy być przed Bogym do kōnca szczyrzi i prawdziwi!
Ôjcowŏ mŏwa, tak jak biblijne talynty, je nōm ôd Boga niy ynoś danŏ, ale tyż i zadanŏ. Trzeja nōm sie starać, coby nasza mŏwa wyrŏbiała sie ku lepszymu, coby była corŏz to piykniyjszŏ i sami muszymy sie porzōnd ji uczyć. Na te prŏcne dzieło niych nōm wszyskim dobry Pōn Bōg błogosławi.
A Wōm, Bōg zapłać za pozorne wysłuchani.
Leōn Sładek, wiceprezes Dangi


text:
Djalekt
Djalekt (uode greckigo słowa διάλektoς, dialektos) – zorta godki kero je charakterystyczno lo danyj skupiny społecznyj używoczůw jakij godki. Słowo to je używane do rygjůnalnych wzorcůw godki, nale djalekt moge śe tyż wyrůžńić bez inksze czyńńiki, kej ntp. socjalno klasa.
We popularnym użyću, słowo djalekt je uodnoszůne tyż do myńi-znůmyj godki (uokryślanyj tyż kej rygjůnalno godka), uosobliwje kej ńy je uůna usztandaryzowano a ńy mo uoficjalnyj formy szrajbůnku (taki przipadek je lo ślůnskij godki). To znoczyńy je brane kej pejoratywne uod godajůncych we takij rzeczy, iże uokryślyńy wespůłidźe zy myślyńym, co tako godka je wybrakowano we słowach, gramatyce a ważnośći.


text:
William Shakespeare
William Shakespeare (rodz. wjerza 23 kwjetńa 1564 [1] we Stratford-upon-Avon, um. 23 kwjetńa 1616) – ynglicki dichter, pisorz a dramaturg, reformator tyjatru, zauobycz powożany za jydnygo ze nojwybitńyjszych ynglickich pisorzůw. Napisoł ůng. 40 tyjatralnych szpilůw, 154 sůnety, a inksze dźeła. Je poważany jako norodowy dichter Ynglandu. Podug ekszpertůw, nojwjyncy pisoł we lotach 1586-1612, nale uo daty powstowańo cońykerych utworůw a jejich chrůnologijo je durch zwada.
Jygo tyjatralne szpile tumaczůno na bezma wszyjske nowożytne godki, a lista słůw kere uůn uworził a wlozły ńyskorzi do angelskij godki mo 600 pozycyjůw.
Ńykere dźeła[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Kůmedyje[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- All's Well That Ends Well
- As You Like It
- The Comedy of Errors
- Love's Labour's Lost
- Measure for Measure
- The Merchant of Venice
- The Merry Wives of Windsor
- A Midsummer Night's Dream
- Much Ado About Nothing
- Pericles, Prince of Tyre
- The Taming of the Shrew
- The Tempest
- Twelfth Night, or What You Will
- The Two Gentlemen of Verona
- The Two Noble Kinsmen
- The Winter's Tale
Tragedyje[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Romeo and Juliet
- Coriolanus
- Titus Andronicus
- Timon of Athens
- Julius Caesar
- Macbeth
- Hamlet
- Troilus and Cressida
- King Lear
- Othello
- Antony and Cleopatra
- Cymbeline
Przipisy
- ↑ Znůmo je data krztu: 26 kwjetńa 1564


text:
cxv g ht ty t yj tyjtyj tuy cxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuycxv g ht ty t yj tyjtyj tuy
Etiketler: mehemmed
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)


text:
Tym daniym to żech sie piyrszy rołz zainteresowoł, jak żech łoglōndoł tako bajka, we ftoryj małe zwierzynta- co to normalnie ich niy lubiymy, ale we bajkach nawet ja- robiōły we restauracji za kuchorzy i narychtowały jednymu ważnymu chopowi właśnie take danie. Potyn żech pojechoł do Prowansji, a to właśnie stamtōnd pochodzi te danie i żech sie pomyśloł, że trza by sam na miejscu sie szczelić takego prawdziwego ratatuja. Narychtowoł żech go cały srogi1 gar i wszysko my tam wmōciyli2. Niy ma sam nic skōmplikowanego, a prziszpanować ze nazwōm przi bezuchu3 idzie 😉
Co potrza?
2 cukinie
2 bakłażany
2 papryki
2 cebule
2-3 zōmbki czosku
6 tōmatōw4
12 łeżek5 oliwy
4 łeżki łoctu6
1 łeżka cukru
Prziprawy:
jak niy mołcie ziōł we łogrōdku ani dōniczce, to mogecie wciepnōńć 4 łeżki zielōw prowansalskich, ale nojlepi jakbyjście sie do tego dociepli tyż trocha świyżyj bazylii abo tymianku, oregano, majeranku, szałwi, gałōnzka rozmarynu abo i trocha miynty 🙂
Bakłażana- tymu to trza by wymyślić jake ślōnsko miano7– pokrejcie8 ze skōrōm we kostka, posypcie solōm i łodstołwcie,9 żeby puściōł sok i bez10 to niy bōł gorzki. Tōmaty łobiercie ze skōry. Do gorka wlyjcie oliwa, wciepcie wyciśniynty czosnek, pokrōno cebula i nich sie tam łona11 fajnie zeszkli. Bakłażana opukejcie12 i osuszcie. Pokrejcie we kostka cukinia, papryka, tōmaty i wszyske te warzywa (razym ze bakłażanym) wciepcie ze prziprawōma do gorka. Na sōm poczōntek papryka, bo je nojtwardszo, a potyn nastympne13 i niech sie to tera fajnie podusi, aże zmiynknie. Na koniec wlyjcie tam łocet, niech sie to połra razy bluknie14 i fertich.15
Takigo ratatuja abo francuski ajntopf16, bo to przeca wszysko we jednym gorku sie warzi, idzie sie zjejś samego, ze jakim wōsztym abo i bōłkom… smacznego 🙂
1duży
2zjedliśmy
3goście
4 pomidorów
5 łyżek
6 octu
7 nazwę
8 pokrójcie
9 odstawcie
10 przez
11ona
12 opłuczcie
13 następne
14 zabulgocze
15 gotowe
16danie jednogarnkowe


text:
Beschreibung
Z předležacym materialom maja wučerjo na serbskich zakładnych šulach móžnosć, wažne a dotal njewobkedźbowane informacije k wuknjenskim ćežam w pisanju a čitanju pola jednotliwych maćernorěčnych serbskich dźěći zaměrnje zběrać a zestajeć. Zmysł materiala leži w prěnim rjedźe w tym, maćernorěčnych šulerjow 2. lětnika, kotřiž su na zakładźe wuknjenskich ćežow za LRS-přepytowanje předwidźane, hladajo na jich rěčnu situaciju wosebitosće pruwować, tak zo móhła so diagnostika za potrjecheneho šulerja hišće polěpšić.


text:
Otto von Bismarck
Otto von Bismarck (1815 – 1898) - béł prësczim kanclérzã, ùtwórcą sparłãczonégò państwa, Miemiecczi Rzeszë. Ten ksyżã miôł swòje priwatné zrzeszenia z Kaszëbama bò pisôł, że w Bëtowszczi Zemi w rozcygający sã wkół pùstoce czëc je le „wëcé wilków i Kaszëbów”. Dzélã prësczégò i bismarckòwsczégò na Pòmòrsce mitu béł ùrëchlony pò wòjnie freńcëskò-prësczi, dzãka złotu wëgrónëch, gòspòdarczi rozwij Prës, òsoblëwò jegò wschódnëch, junczerzczich prowincëji, do chtërnëch barżi nôleżała Zôpadnô Pòmòrskô, miéj Zôpadné Prësë. Òn béł junkrem.
Derdowsczi mòże pòd amerikańsczim cëskiem napisôł: "Na wieczné czasë darząc gò fòlwarkã/ Ònã pòsadłosc przezwalë Bismarkã"
- To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.


text:
Pomyśloł żech sie, że trza by sam wciepnōńć1 tyż jaki recept2 do tych, co to majōm dwie lewe rynce do warzynia.3 Coś ajnfachowego,4 a przi tym- jeszcze jak sie moł5 jajca łod szczyńśliwych kurōw- tak dobrego, że niyjedna baba abo chop bydzie chcioł łostać6 na taki frisztik.7 Dać sam idzie8 i szinka, i wōszt,9 i […]
Tag: #jajka
Hekele (Śląska sałatka śledziowa- czasami w postaci pasty ;) )
Ło recept1 na hekele to sie mie sam niyftorzi2 pytali już połra3 miesiyncy tymu. Trocha czasu mi to wziyno, nim żech sie za to chyciōł. U mie w doma sie tego niy robioło, bo moja Muter niy znała tego ze swoji chałpy4– w tyj czyńści łopolskego tego niy znali. Ponojś5 hekele robiōła moja Ōłma ze […]
Kakaōwka (Kakaowy likier jajeczny)
Idzie pedzieć,1 że kakaōwka to je siostra ajerkōniaku, yno że po inkszym fatrze.2 I niby tam wszysko prawie take same, ale sōm ludzie, co to jak im postawić na stole ajerkōniak i kakaōwka, to zarozki3 sie ciepnōm4 na tyn trocha ciymniyjszy keliszek. Nojlepi mieć i jedne, i druge, to mogecie być sicher,5 że kołżdymu dogodzicie… […]
Babka ze starego receptu (Kobieta ze… chyba się zagalopowałem w tych tłumaczeniach ;) )
Już 2 tydnie1 tymu spominoł2 żech sam3 ło staryj ksiōnżce,4 co mi jōm5 porzyczała kōmratka6 łod moji Mutry.7 Driny8 we tyj ksiōnżce bōła tako trocha mańszo,9 kero10 niy miała umszlagu11 i bez to ciynżko bōło12 pedzieć,13 co to za jedna. We receptach14 bōł ale wypisany proszek do pieczynioł jednyj staryj firmy, co to do dzisiej […]
Ajerkōniak (Likier jajeczny)
Połra1 dni tymu ciotka ze Niymiec sie mie zapytała, jak sie robi ajerkōniak. Joł niy wiedziōł, ale niyrozki dobrze je2 mieć pod rynkom Teściowoł i tak mi się przipōmniały te stare smaki. Pamiyntōm jak piyrwy moja Muter3 go robiōła i joł4 potyn- jeszcze mały bajtel5– tyn palec żech sie niyrozki tōnknōł6 w tyj misce abo […]
Pierniki (na północ i wschód od Śląska występują pod taką samą nazwą ;)
Roztomajte mōndre1 ludzie sie spiyrajōm,2 fto3 wynalołz pierniki. Joł tam to smola4 i wia yno,5 że tyn recept6 dała moji Mutrze7 pani Truda, a ta zajś dostała go ze 40 lołt8 tymu łod jaki kōmratki we robocie, a łod kogo ta go miała, to już wiy tera yno sōm Pōn Bōczek. Przez lata piykła9 je […]


text:
Rwanda
Rwanda, Republika Rwandy – ńywjelge państwo we střodkowo-wschodńij Africe, pouožůne mjyndzy Dymokratycznům Republikům Kůnga (dowńij Zajirym) na zachodźe a Tanzańijům na wschodźe. Krům tygo granica mo s Ůgandům na půunocy a Burůndi na pouedńu. Je pouožůna na fest pofoudowanym teryńe, skiž tygo mo přidůmek Kraj tyśůnca wzgůř (fr. Pays des Mille Collines /ˈpei də mil kolin/; Igihugu cy'Imisozi Igihumbi we godce kiniarwanda). Jydna s nojsrogšych gynstośći zaludńyńo we Africe, uzaležńyńy uod bauerstwa, felerńy uprowjano źymja a suchy klimat sprowjajům, co Rwanda durś mo ńydostatek jodua a je sam bjyda.
Kraj je nojbaři znajůmy s ludobůjstwa we 1994 roku, we kerym zginyuo ńy myńi kej 800 000 ludźi.


text:
Rabarbar ze Azji do Europy przikludziōł1 pōnojś2 we XVI wieku Marko Polo. Tyn rabarbar moł kans roztomajtych3 fetaminōw, ale i moł tyż kwas szczawiowy, co to wypłukuje wapń ze łorganizmu i bez to niy idzie go za kans jejś. Ale dyć jak sie rołz4 za jaki czas czowiek szczeli jake ciasto ze rabarbarym, to sie przeca nic niy stanie- no chyba, że idzie nōm ło te połra kalorii, jak wpierymy5 pó6 blachy 😉
Co potrza?
Spodek:
100-150 g masła (zależy, jak chcecie mieć to maślane we smaku)
250 g mōnki pszynny
2 żółtka
50 g cukru
Środek: 1 kg rabarbaru
keliszek czerwōnego wytrawnego wina
3 łeżki cukru
Beza:
2 biołka
100 g cukru (pó szklōnki)
łeżka kartofylmyjlu7
Łobiercie rabarbar i potnijcie na 1 cm kōnski8. Wciepcie go na patelnia, dejcie cuker, wino i podgrzywejcie tak dugo, aż wyparuje woda i zrobi sie z niego takoł gynstoł kōnfitura.
Piec rozgrzyjcie na 180 stopni. Do jaki miski wciepcie składniki na spodek i wyrōbcie na jednolitoł masa. Wejście sie forma na tarta i wyłōżcie jōm ciastym. Na kōniec mogecie je jeszcze podzióbać widołkōm9 i wrojście do pieca na 15-20 minut, żeby się leko przibrōnołciōło10.
Bez tyn czas ubijcie biołka na piana, dejcie tam cuker i dali ubijejcie. Na sōm kōniec wmiyszejcie11 1 łeżka kartofylmyjlu.
Na upieczōny spodek wyłōżcie rabarbar, a na wiyrch dejcie piana. Mogecie tyż nożym abo jakōm łyżkōm porobić tam take szpice (podźwigać ta piana do gōry), bo bydzie to potyn fajnie wyglōndać.
Potyn wrojście to do bratruły12 na 15 min na 180 stopni, a niyskorzi13 zmniyjszcie na 60 stopni, uchylcie leko drzwiczki i niech sie to tak ze pó godziny posuszi14.
Ta tarta je idealno: trocha słodkoł, trocha kwaśnoł… smacznego 🙂
1sprowadził
2podobno
3dużo różnych
4raz
5zjemy
6pół
7mąka ziemniaczana
8kawałki
9widelcem
10zrumieniło
11wmieszajcie
12piekarnika
13później
14posuszy


text:
Gaźńik
Gaźńik – urzůndzyńe sztosowane we maszinach ze hajcownym motorym uo iskrowym zapalyńu. Je tajlům uodpowjedźalnům za zaśilańy motora, miksuje uůne paliwo ze luftym, a ńyskorzi dowo go do cylindra. Pjyrszy gaźńik zbajstlowoł we 1876 Gottlieb Daimler. Dźiśoj gaźnik je fest używany we moplikach, skuterach a inkszych ńywjelgich maszinach.
Bibljografijo[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Phil Mather Skutery chińskie, tajwańskie i koreańskie, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, rok 2010, ISBN 978-83-206-1763-4.


text:
Szport
Szport to sům roztomajte formy fizycznyj a filipowyj aktywnośći, kere sům podejmowane lo szpasu abo lo rywalizacyje. Uode rekreacyje uodrůżńo śe tym, co jygo dyscypliny majům richtich uokryślůne regle. We ńykerych dyscyplinach rywalizuje śe samymu ze sobům (alpińizm, ekstrymalne szporty). Szporty idźe potajlować na indywidualne a manszaftowe, a podug inkszygo kryteryjům szport tajluje śe na amatorski a zawodowy. Uosobliwe dyscypliny sům zuorgańizowane we krajowe a mjyndzynorodowe federacyje, kere uorgańizujům szportowe zawody. Ibůngi a szkolyńa uorgańizujům szportowe kluby, abo szportowe szule.


text:
Kwantowŏ mechanika
Kwantowŏ mechanika (znōmŏ tyż jako kwantowŏ fizyka abo kwantowŏ teoryjŏ) to je part fizyki, kery tykŏ sie fizycznych zdŏrzyń we skali mikroskopowyj, kaj akcyjŏ trefiŏ sie podle ôbstōnyj Plancka. Kwantowŏ mechanika ôdłazi ôd klasycznyj mechaniki nŏjbarzij we kwantowyj sferze skal atōmowyj i subatōmowyj. Kwantowŏ mechanika lifruje matymatyczny ôpis interakcyjōw energije i materyje.
Matymatyczne formulacyje kwantowyj mechaniki sōm abstrakcyjne. Funkcyjŏ matymatycznŏ mianowanŏ funkcyjōm wele lifruje informacyjõ ô amplitudzie prŏwdopodobności pozycyje, gibkości i inkszych fizycznych włŏsności ôd tajlikōw. Matymatyczne manipulacyje funkcyje wele porzōnd ôbjymujōm notacyjõ Diraca, kerŏ wymŏgŏ pokopiyniŏ kōmpleksowych nōmerōw i linijowych formōw. Funkcyjŏ wele uznŏwŏ obiekt za linyarny harmōniczny oscylŏtōr, a matymatyka je skuplowanŏ ze tōm, kerŏ ôpisuje akustyczny rezōnans. Mocy wynikōw kwantowyj mechaniki niy idzie pokŏzać podle klasycznyj mechaniki, btp. podstawowy stan we kwantowym mechanicznym modelu je stanym niyzerowym, kery je nŏjniższym stanym energije systymu. Je to ôpaczne do "tradycyjnygo" systymu, w kerym podstawowy stan to ańfach pokōj ze zerowōm kinetycznōm energijōm.
Piyrsze wersyje kwantowyj mechaniki bōły sformułowane we piyrszyj dekadzie XX stoleciŏ. We tym samym czasie atōmowŏ teoryjŏ i korpuskularnŏ teoryjŏ światła (rozszyrzowanŏ ôd Einsteina) ôstały przijmniynte za naukowy fakt. Na piyrszõ z nich idzie patrzeć jak na teoryjõ materyje, a na drugõ jak na teoryjõ elektromagnetycznygo prōmiyniowaniŏ. Starŏ kwantowŏ teoryjŏ była moc zmiyniōnŏ we postrzodku lŏt 20. ôd Wernera Heisenberga, Maksa Borna i Pascuala Jordana, kerzi złōnaczyli maciyrzowõ mechanikã; Louisa de Broglie'a i Erwina Schrödingera (welowŏ mechanika); i Wolfganga Pauligo i Satyendry Nath Bosygo (statystyki subatōmowych tajlikōw). Kopynhaskŏ interpretacyjŏ ôd Nielsa Bohra ôstała szyroko zaakceptowanŏ. Przed 1930 rokym, kwantowŏ mechanika była ulicōnŏ i sformalizowanŏ prŏcami Davida Hilberta, Paula Diraca i Johna von Neumanna, ze srogszym naciskym na mierzyniy we kwantowyj mechanice, statystycznõ naturã naszyj wiedzy ô realności i filozoficznõ spekulacyjõ ô roli cichtyrza. Ôd tego czasu kwantowŏ mechanika rozkrziła sie do bezma kŏżdygo aspektu fizyki XX stoleciŏ, a tyż inkszych dyscyplin, jako kwantowŏ chymijŏ, kwantowŏ elektrōnika, kwantowŏ optyka i kwantowŏ informatyka. Moc fizyki XIX stoleciŏ ôstała ôsztrychowanŏ za "klasyczny limit" kwantowyj mechaniki i ôd niyj rozszyrzowań we kategoryjach kwantowyj teoryje pola, teoryje zajtōw i spekulatywnych teoryjōw kwantowyj grawitacyje.
Bibliografijŏ[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Richard P. Feynman: Feynmana wykłady z fizyki. T. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004.
- Michał Gryziński: Sprawa Atomu. Warszawa: Homo sapiens, 2001.
- Ramamurti Shankar: Mechanika kwantowa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007.


text:
Ojropa
Ojropa – tajla śwjata, zauobycz uokryślano (ńyakuratńy) kej kůntynynt. Leży na půłkuli půłnocnyj, na půgrańiczu půłkul wschodńij a zachodńij. Wroz ze Azyjům tworzi kůntynynt: Ojroazyjo.
Ojropa mo 10,5 mln km² placu. Mo festylńy rozwińynto lyńijo brzygowo, kero je dugo na kole 38000 km (bez wyspůw). 25% jeji powjyrzchńe zajmujům půłwyspy, a 7,5% wyspy. Nojdugszům rzykům je Důnaj. Wjynkszo tajla powjyrzchńe je ńiźinno, nojwyższy wjyrch: Mont Blanc (4808 m n.p.m.) we Alpach.
Pjyrsze istoty czowjekowate mjyszkały sam 800 000 lot nazod. czowjek wspůłczesny prziloz sam 40 000 lot nazod. We II tyśůncleću p.n.e. zaczůn śe uokres historyczny. Na terozki půmjyszkuje sam kole 712 milijůnůw ludźůw.


text:
Beschreibung
Dróha, kiž wjedźe na wyšinu Hórčan skały, pólko pódla njeje, dołha smuha wólšow a topołow při Klóšterskej wodźe, Kochec hórka, Róžeńčan hnadowna cyrkej, gmejnska wjes Worklecy – kaž z wulkim dalokowidom zhladuje Beno Pětška, wučer z Borkow, na swoje dźěćatstwo w Nowej Wjesce. Wě, što rěka přetrać wójnu. Na hnujace wašnje je zwoprawdźił swój plan, to wšo z dawno zašłeho časa napisać za tych, kiž wo tehdyšich lětach jenož mało wědźa. W swojej knize „Moje wójnske dźěćatstwo“ dopomni so na kónc wójny w ródnej wsy, na bjezstarostne dožiwjenja runje tak kaž na struchłe podawki w surowych wójnskich lětach. Před čitarjom nastawaja wobrazy wonych dźěćacych dnjow – čiste, jasne a realne. Kaž by je awtor hišće raz dožiwił a z nim čitar.
Čitanski wurězk
Wěrnosć po kapkach
Nan je doma. Ma dowol. Mój hólcaj so wjeselimoj, zo budźemoj z nim wonka hrać. Je tola jasne nazymske wjedro. Wón sej zawěsće něšto zajimawe wumysli. Ale nan nima chwile za naju. Za tři dny dyrbi zaso preč. A wšelake mužace dźěła su ležo wostali a dyrbja so najprjedy zrychtować.
K našemu mjerzanju so nan bóle wo dźowčičku Leńku stara hač wo naju. Ta je nětko skoro pjeć lět stara a wón je ju jeno jara zrědka widźał. Přeco zaso so dźiwa, kak je wona zboha přibywała a kak mudrje hižo rěči.
Ale nan naju cyle njezabudźe. Wot blidarja, hdźež je naš wozyčk reparować dał, je por kiješkow sobu přinjesł. Twarimy z nim zmijej. Za kóždeho jedyn. Na kóncu nimamy dosć šnóry. A prjedy hač sej tu wobstaramy, bjerje nam wětřik naše paranje za zło abo jemu so wostudźi dlěje na nas čakać, a wón so lehnje spać.
„Nětko to ničo wjace njebudźe!“, praji nan zrudny. „Ach, tak zlě to njeje“, měni Franc. „Budźemy zmija pušćeć, hdyž zaso přińdźeš. Wójny tla budźe skoro kónc, nic?“ A tón wojak-nan wotmołwi na to jenož: „Štó wě! Štó wě!“


text:
Alzacyjo
Alzacyjo – (fr. Alsace, mjym. Elsass, al. Elsàss) – regijůn ferwaltůngowy a gyszichtowo kraina we Francyji. Zajmuje 8 280 km² wjyrchu a na 2012 rok mjyszkało sam 1 857 477 ludźůw. Nojsrogsze mjasto a stolica je Strasbourg.
Alzacyjo je rozlygowano na půłnocnym wschodźe Francyji, mjyndzy Rynym a Wogezůma a je rozćůngńůno ze połedńo na půłnoc. Je potajlowano na 2 departamynty: Bas-Rhin na půłnocy a Haut-Rhin na połedńu.
We gyszichće pora razůw przelazywała pode władza Francyji a Mjymcůw. Kupa ludźůw używo sam alzackij godki, kero je podano na mjymjecko godka nale ze francuskim ajnflusym.


text:
Linux
Kaszëbskô klawiatura dlô Linuksa
Kaszëbskô klawiatura je we wszëtczich nowich distribùcëjach ju bënë . Òsta òna zrëchtowónô ë zgłoszonô do freedesktop.org, przez naju (Michôła Òstrowsczégò ë Marka Kwidzińsczégò) w pòłowie 2006 rokù. Òd tegò czasu (przez aktualizacëjã nôslédnëch distribùcëjów) sta òna sã prakticzno ju dzélã wszëtczich ùniksowich sytemów. Aktiwòwanié ji taczé sómé jakno dlô kòżdegò jinegò jãzëka – wëdowiédzé ò tim dô baro wiele w sécë.
Przëmiôrë pòpùlarnëch linuksowich distriùcëjów zamëkającëch w se kaszëbska klawiaturã: Debian GNU/Linux – òd 4.0 (etch), Fedora – òd wersëji 8, OpenSUSE òd wersëji 10.2, Ubuntu (Edubuntu, Kubuntu, Ubuntu, Xubuntu) òd wersëji 7.04.


text:
Jak niy mołcie ciyrpliwojści1 do pieczynia, to ani tego niy czytejcie 😉 To niy torta z tych, co to sie pieke biszkopt, wciepnie na niego trocha dżymu, ślagzana2 i fertich3. Jak już fto jednak poświyńci te połra godzin, to efekt je richtig4 zaskakujōncy. Ciymno szokolada, beza, mascarpōne i śliwki moczōne we kōniaku… Robiōłech go 2 […]
Tag: #śmietōnka
Windbojtle (Ptysie)
Już dołwno żech niy zaglōndoł do tyj staryj ksiōnżki ze receptami1, kero mi pożyczōła kōmratka2 od moji Mutry3. Ksiōnżka ta moł w tym roku 90 lołt i bez to werciōłoby4 sie cojsik z ni upiyc, tym barzi, że nawet Pani Truda- bo tak sie nazywo ta kōmratka- gołdała mi, że sie mōm zrobić te windbojtle. […]
KRUPNIOK RAJZUJE. Czyńść 3.: Krupniociosa (Podróże z kaszanką: Pizza z kaszanką)
Niy dojś1, że żech we łostatnim miesiōncu eksperymyntowoł ze pizzōm w dōma, to żech jeszcze pojechoł do Włoch, coby tam te roztomajte pizze pokosztować. I musza Wōm pedzieć, że niby składniki majōm podobne, ale w smaku to niyrołz jedna kole drugi sie niy moge stanōńć… to trocha jak ze babōma, na jedne niy idzie patrzeć, […]
Rolady ze granatym (Wybuchowe zrazy wołowe ;) )
Potyn1 mogecie2 pedzieć:3 mōm4 rolady i niy zawachōm sie ich użyć! Ale niy bojcie5 sie, niy o handgranat6 sam idzie,7 yno8 o te łokrōngłe owoce, co to dō nos prziszły ze dzikich landōw9– jakby to Babka Marii padała. Joł10 lubia- jak sam już niyftorzi11 niyrołz12 widzieli- eksperymynty we kuchni. Ta moja borołka13 Baba musi to […]
Tarta 3B- Brokuł, Boczek i Boryj (po polsku nie będzie 3B ;) )
Tarty robia łod1 jakegojś czasu. Niy biere2 to kans3 czasu, na wiyrch4 idzie powciepować5 roztomajte6 rzeczy i do tego wcale niy7 je droge. Kebyście8 czytali te recepty9 we ksiōnżkach, kaj10 kołżōm11 zrobiōne ciasto trzimać bez12 godzina we lodōwce, potyn- nim wrazicie13 je do pieca- na wiyrch wysuć14 specjalne fasolki… – to sie idzie przestraszyć. Joł15 […]
Mule ze śmiytōnkōm i wyndzōnkōm (Mule w sosie śmietanowym aromatyzowanym boczkiem)
Je żech ciekawy, co by na to pedziała[1] moja Ōłma. Tak się myśla, czy łōna[2] aby kedy[3] widziała je kaj[4] na jakim łobrołzku.[5] Dyć wia,[6] że kans[7] ludzi, co żyje dzisiej, tyż nigdy łonych niy jadło. Joł i moja Baba je fest[8] lubiymy i bez to jak je kaj znojdymy, to lōndujōm[9] we naszym koszyku. […]


text:
Snorri Sturluson
Snorre Sturluson (rodz. 1179, um. 23 wrześńa 1241) – islandzki poeta, historyk, polityker a prziwůdca. Je autorym "Eddy prozaicznyj", geszychty norweskich władcůw "Heimskringla" a możebne co tyż "Sagi uo Edilu". Bůł ńy yno poetům nale tyż prziwůdcům a politykerym, dwa razy bůł lögsögumaðr - przewůdńiczůncym islandzkigo parlamyntu, althinga. S anfanga popjyroł plany norweskigo krůla Haakůna IV podporzůndkowańo Islandyje norweskij władzy, nale potym uwikłoł śe we rebelijo przećiw tymu władcy a sjygo polycyńo zaszlachtowany 23 wrześńa 1241 we swoji chałpje we Reykholt. Kej historyk, postowił hipoteza, aże nordycke bogi bůły s anfanga umartymi wodzůma kerych ńyskorzi zaczynto czćić kej bogůw.


text:
Cysorka abo naturalnie? - Kůnferyncjo a edukacjo
We cołki Polsce je coroz wiyncy cysorek. Ô tym s czym trza sie rachować przi ciyńciu cysorskim uosprawiane bůło we Śląskiej Izbie Lekarskiej.
Podle statistikůw we Polsce ôstatnio je bezmaś dwa razy wiyncy cysorek jak 15 lot do zadku. Jednako niý wszyske bůły medicznie uzasadniůne. Mocka ze wszyskich cysorek bůło skiż takigo uzdanio samych pacjyntek.
Kobiyty coroz wiyncy a coroz barzi rada uzdowajům ô cysorskich ciyńciach. Chyba jednako niý zowdy wiedzům, iże moge to niý być blank take dobre, jako sie forsztelujům. Przi cysorkach, jako uosprawiajům szpecjalisty, je srogsze ryzyko powikłanio i u bajtla i u matki. Ku tymu trza pamiyntać, iże dlo samego bajtla lepszo je naturalno drůga rodzynio. Podle doświadczynio, bajtle ze cysorki mogům być barzi cherlawe, abo mieć problymy ze dychaniym.
Niýstety przi tym wszyskim, to downij cysorek bůło poranoście procynt, a teroski poradzi sie snojś lazaryty, we kerych wele 70 procynt wszyskich porodůw je robiůnych bez ciyńciý brzucha. Beztuż, coby edukować a pokozować zagrożynia, kere sům swiůnzane ze cysorkům, bůł sbajslowany tref we Śląskiej Izbie Lekarskiej, na kerym uosprawiali widziane szpecjalisty ze ginekologie, neonatologie a perinatologie. My sam juże nauczyni spůminůmy: uzdowejcie dobrze, ze przifilowaniým na zdrowie swoje a swojigo bajtla.
Dni Rudy Ślůnski - Fajernie na poczůntek czyrwnio
Fajer sztada juże za nami. Jednako werci sie jeszcze spůmnieć jako to bůło latosi bez dwa dni Rudy Ślůnski, bo bůło na prowda interesantnie.Hołda ludzi mo na prowda we zocy fajer Dni Rudy Ślůnski. Cuż sie sam dziwować. Dwa dni fajeru, ze muzikami a inkszymi artistami na scynie, ekstra zabawy a roztomajte akcyje.Latosi bůło myni tych widzianych artistůw, nale pokozać sie za to můgli Ci modzi, kerzi dziepiyro napoczynajům. Na binie bůły jednako tyż gwiazdy, a szło posuchać na prowda fajnyj muziki. We drugi dziyń to mielimy zaś muzika taneczno. Jednako publika můgła tyż uoboczyć Pyjtra Herdziny.
Na Dniach Rudy Ślůnski kludzůno tyż bůła akcyjo MOTOSERCE. Dziynka nij udało sie zgrůmadzić nostympne 17 litrůw krwie. Co interesant, je to ô 10 litrůw wiyncy jako łůńskigo roka.
Miyjmy nodziyjo, iże na bezrok bydzie jeszcze lepi. A ze spůminkům fajnego fajeru, czekůmy na nostympne Dni Rudy Ślůnski zaś za rok.
Hołda - bydzie atrakcjo?
Hołdy to u nos normalny kůnsek cołkigo lanszaftu. Idzie pedzieć, iże hołdy to take nosze bliske gůry. Niý kożdo jednako tako hołda nadowała sie na co inkszego jak stůnie a dymiynie. Teroźnie sie to pomiynio. Uoboczcie sami.
Hołda na Ślůnsku to nic dziwnego. Můmy je sam juże ôd downa a dugo jeszcze s nami bydům. Take hołdy sům tyż we Rudzie Ślůnski. Sam jednako poleku przestowajům być ýno industryjnům hołdům. Nostympno juże hołda bydzie rewitalizowano. Teroski bydzie to ta, kero je miydzy Wiyrkiym a Szwarcwaldym.
Rewitalizować ja chcieli downij juże pora razy. Nawet 30 lot do zadku. Cuż kej nic s tego niý wylazło. Teroski jednako je idyjo a sům na to piniůndze, bo sztad dostoł dofinansowaniý na rewitalizacjo hołdy przi ceście 1-go Maja. Sům ku tymu nowoczysne tychnologie a innowacyjne knify na to, coby hołda bůła za jakiś czos atrakcjům. Jakům? Przekůnůmy sie kajś za 3 lata, kej robota tam sie mo skůńczyć.
Światowe Dni Młodzieży - na Ślůnsku tyż juże czekajům
Juże niýdugo bydymy mieli Światowe Dni Młodziyży. Beztuż ślůnsko rejyncjo tyż przirychtowała sie na ta ôkazjo. Wiyncy we materiale.
Światowe Dni Młodziyży bydymy mieli tak rýchtých we Krakowie, jednako i bliży nos bydzie sie tyż co niýco dzioło. Jako godali Marszołek ślůnski rejyncji Wojciech Saługa a Metropolita Katowicki Arcybiskup Wiktor Skworc, wszysko buło rychtowane tak, coby tukej pielgrzimy tyż mieli co robić.
Nojwiyncy uwagi bydzie skludzać sie na 28 lipco, kej to na Jasnyj Górze, Papiyż Franciszek ôdprowi Mszo Świynto. Jednako przi tymu trza tyż buło pomyśleć ô hołdzie inkszych sprow, choby dejmy na to ô transporcie. Jednako niý ýno wtedy bydům udogodniynia we rajzowaniu. Miyndzy 20 a 23 lipcym Koleje Śląskie sztartnům dodatkowe składy do Ôświyncimio a Radziůnkowa. Ku tymu aże 15 nodbytnich cugów pojedzie na Mszo Świynto a Kůncert na Muchowcu 23 lipco.
We tym wszystkim niý łazi ýno ô transport. Chce sie bezto tyż pokozać ślůnsko rejyncjo pielgrzimům a przekůnać, iże sam tyż moge być gryfnie. Na ta ôkazjo sztartnůła tyż nawet ekstra nec zajta, na kery pudzie snojś program wydorzyń, informacyje a atrakcje noszego rejůnu.
Nowy sztad Prezydynt - Bajtel na stołku we Rudzie Ślůnski
Ruda Ślůnsko bez jedyn dziyń miała nowego Sztad Prezydynta. Bůła nim dziouszka, kero wygrała kůnkurs na nojlepsze ôblycze we Dziyń Dziecka.
Dziynka wygranymu kůnkursowi Alicja Kresowsko – szkolorka I klasy SP8 na Wiyrku – můgła być bez jedyn dziyń Sztad Prezydyntym Rudy Ślůnski. Taki prajs wygrała skiż tego, co bůła na tyla kreatywno a uopowożno, coby na festyn skiż Dnio Bajtla przeblyc sie za „fajno zielůno ruda“.
We Rudzie Ślůnski taki kůnkurs niý mielimy piyrszy roz. Kożdy rok prajsym je możebnoś uostanio Sztad Prezydyntym Rudy. Wtedy bez jedyn dziyń bajtel moge posiedzieć sie na zicu ôd prezydynta, pouoglůndać jako Sztad Urzynd wyglůndo a funkcjůniruje ai być na roztomajtych trefach.
Alicja - jak bezmaś kożdy bajtel - prziznała, iże tako robota niý ma leko. Pedziała jednako ku tymu, iże chyntnie kejsik by uostała takim rýchtých Sztad Prezydyntym. Beztuż gratulujymy sam wygranyj, a winszujymy nojlepszego we tych ambitnych planach.
Schrůn we Miechowicach - Uodestarty dlo turistůw
4 czyrwnio uodestarty uostoł schrůn, czy jako to idzie pedzieć luftszuckeler na Miechowicach we Bytůniu. Bůło na prowda interesantnie.
Hołda czosu, roboty a zaangażirowanio trza bůło, coby wyrychtować podziymny schrůn, kery postawiůny uostoł na Miechowicach we Bytůniu. Interesant je to, iże je to taki rýchtýćh luftszuckeler, czyli bůnker przeciw bůmbardowaniu bez fligry. Teroski jednako schrůn je przirychtowany do zwiedzanio. Dziynka tymu poradzi sie tam rajn uoboczyć ekstra wystowka, ai posuchać jako to je, kej fligry lecům ze bůmbami.
Sům bůnker mo juże doś trocha swoij historyje. Toć je łůn tam juże ôd II Światowy Wojny, a bůł postawiůny, coby ôchrůnić przed bůmbardowaniym szkolorzy a rechtorůw ze szule wele niego. Potyn bůło roztomajcie, jednako dziynka Ferajnie Pro Fortalicium, kero łůńskigo roka napoczła rychtůng, teroźnie je juże zabezpieczůny przed niszczyniym.
Jako same ferajnioki nům pedzieli, cołki tyn efekt niý bůło leko sprowić. Jednako teroski na prowda idzie pedzieć, iże sie werciůło. I godůmy to niý ýno my, bo podobało sie tyż tym, co tam prziszli to wszysko juże pouoglůndać. A trza sam jeszcze spůmnieć, iże sie werci tyż skuli tego, co Bytůń mo ô co wiyncy interesantnyj historyje. Schrůn na Miechowicach to ýno kůnsek cołki tyj gýszýchty.


text:
Hanowery
Wspůłrzyndne: 52°22' N 9°43' E
Hanowery, (mjym.: Hannover) to je mjasto we Mjymcach, stolica landu Dolno Saksůńijo. Leży nad rzykům Leine. Mo rozwińynto industryjo strzodkůw transportu (auta, lokomotywy a wagůny), elektrotechńiczny (Telefunken) a inksze. Wspůminane we 1022 kej uosada targowo. Prawa mjejske uod 1241. We XIV stoleću noleżoł do Hanzy. We lotach 1814 - 1860 stolica krůlestwa Hanowerůw, ńyskorzi prziłůnczunygo ku Prusům. Uod 1946 stolica landu. Terozki mjasto targowe: targi Hannover Messe, targi IT CeBIT. We 2000 Hanower bůł gospodorzym Śwjatowygo Ausztelůngu EXPO 2000.


text:
Mały princ
Mały princ, francojski Le Petit Prince, jo nejwěcej cytane francojske knigły na swěse. Spisał jo ju francojski pilot a spisowaśel Antoine de Saint-Exupéry. Wóni bu do wěcej ako 170 rěcow pśełožone. W oktobrje 2006 jo prědny pśełožk do serbšćiny wušeł. Knigły su w lěśe 1943 nastali – za cas Drugeje swětoweje wójny – pó tom až jo Saint-Exupéry do USA emigrěrował. Tam jo se prědny raz w New Yorku pśedstajił. W lěśe 1950 jo nimski pśełožk wušeł. Original wopśimjejo wóterych pisanych akwarelow, kenž jo awtor sam kreslił.
Jolic wobglědujoš se knigły zwjeršnje, mógł měniś, až jadnaju se how wó jadnore źiśece knigły. Ale wopšawdu namakaš w njej wótegrona na pšašanja za zmysłom žywjenja a k póšěgoju mjaz luźimy – knigły su pótakem filozofiski spis.