text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
środa, 29 czerwca 2016
Kōmbinuj, kōmbinuj...
Dognała. Jŏ szczynsny, bula już za ajsbajn, wuszt i wyndzōnŏ szpekzajta.
– Po jakiymuś mi pitnōł? – pytŏ moja starŏ.
– Rōbmy fajrant ze sprawōnkōma i pyndalujymy do dōm. – godōm. – Za dziesiyńć minutek skōńczy sie nasz czas na parkplacu.
– Ale jŏ ci kciała pokŏzać szykownisty piestrzōnek, kery ci mi sie festelnie podobŏł. Rōcznica przeca chnetki.
Jezderkusie! Panika, sztres, powtōrka ze historji. Strzydniowiycze, możno starożytniość. Kurwa kej? Blank niy bocza...
– Łojyjku, to już rōcznica? – rzna gupigo (zawdy mi to dobrze wylazowało). – A kej tyż to, ha, ha, ha... hmmm...
Spokopiōła. Kukła ci na mie ciynżkim weźrokym.
– We czyrwcu!
– Łoo, to już za pŏra dni! Jedynŏstego cheba?
Cicho, miasto kōmyntŏrza (przeca mogōm to dziecka czytać).
–Nō cooo? Pamiyntōm, iże we czyrwcu tego dnia bōła ci jakosik tragedyjŏ!
Rōcznica jes 29-go? W życiy niy przepōmna. Sprawdziōłech to we metryce ... naszygo ślubu!
wtorek, 28 czerwca 2016
Hajna i „striptease”
– Wiysz Hyjdla. W dōma tyż je fajnie. Nō niy?
Nō ale, to bōło dŏwno i Hyjdla tyż boła jake trzidziyści kilo modszŏ.
Terŏzki żech ale juzaś uwidziŏł jak sie Hajna do łostatka łozeźlōł. Chyciōł ci mie kejsik na słodach za knefel łod westy i pado:
– Wiysz Ojgyn, niydŏwno prziszŏłech do dōm ze roboty trocha na fleku. Wlazuja do kuchyni, przicupnōłech sie na zydelku i gŏdōm do Hyjdli, coby gibko wlazowała na stōł i wartko sie seblykała mi sam do saga. A łōna mi na to, iżech jest naprany aboch prziszŏł ło rozum. Forsztelujesz sie to Ojgyn? Łōna mi gŏdŏ, coch prziszŏł ło rozum? Ale jŏ nic, ino sztyjc kazuja ji sie seblykać, bo jak niy to prasknōł bych ci jōm w pychol, coby łōnyj tyn cŏłki puc ze gymby śleciŏł. A wiysz, co symnōm na isto niy ma błoznōw. Nō, tōż wlazła na tyn stōł, seblykła sie i napoczynała ci sie tak blank pomaluśku łobrŏcać naobkoło.
– I wiysz Ojgyn, mało mie pierōn niy szczelōł. Nō rzyknij ty mi ino, co tyż to te wszyjske chopy, ftore łamżōm do tych „agyncjōw towarziskich” widzōm we tym ci wywołanym a dioseckim „sztriptisie”. Powiydz mi, bo jŏ nic niy widziŏł.
poniedziałek, 27 czerwca 2016
Fachmańskŏ dorada...
Łojciec (hajer na pynzyji, i co ważne, mechaniker fyrdermaszinōw) co pŏra minutek wlazowŏł do izby, przisuchowŏł sie klupotaniu (a możno ino sprŏwdzŏł, eźli aby mode zajimajōm sie ino kōmputrym...) i wylazowŏł. Mamulka tyj freli kajsik cichuśko we winklu ślimtała. Deczko to wszyjsko zetwało. Wynikōw ani za Boga. Launa na isto kiyrhōwnŏ. Na łostatku łojciec tyj istnyj niy szczimŏł tyj szpany. Wlŏz juzaś do izby... Postyrcŏł deczko dugszij niźli zwykowo, posuchŏł jesce rōłz tego klupania dysku, pokryńciōł gowōm... zamyślōł sie... Blank łoklapniōnty poszŏł ku dźwiyrzōm ale na łostatku przełōmŏł sie i ciepnōł do cery:
– Dziołcha! Jŏ wiym, iże wy modzioki wiycie wszyjsko nŏjlepszij, ale jŏ ci gŏdōm – jŏ bych we tyj putni wymiyniōł... łolyj!
piątek, 24 czerwca 2016
Przołeś rechtōrce...
– A dyć, iże mi sie i tak przitrefiōło, synek.
– A mogesz mi pedzieć jake to uczucie, jaki to gyfil?
– Synek, to bōło szykowniste...
– I co dalszij tatulku?
– Nō ja, twoja mamulka sie ło tym dowiedziała i beztōż musielichmy cie przekludzić... do inkszyj szkoły!
czwartek, 23 czerwca 2016
Chop ale... blōndin...
– Panie dochtōr, panie dochtōr jŏ ci mōm ciyngiym srogo utropa: ani niy mōm kamratōw, żŏdyn gizd niy kce symnōm gŏdać. Kej ino napoczynōm cosik ci łozprawiać, zarŏzki wszyjske pitajōm i łostowōm sōm.
Dochtōr go łobadŏł, gynał łorugowŏł, kŏzŏł mu jesce pōjńść na inksze łobadanie i na łostatek ukazowało sie, co tyn blōndin mŏ tyn „iloraz inteligyncji” aże 195! Na to tyn nasz dochtōr gŏdŏ:
– Wiycie panoczku, jŏ miarkuja po jakiymy żŏdyn niy kce swami gŏdać, wyście sōm dlŏ wszyjskich kamratōw we szynku za mōndre, za fest „inteligyntne”! Eźli miarkujecie, ło czym jŏ gŏdōm?
– Nō, i co terŏzki panie dochtorze, co terŏzki?
– Możno jŏ wŏm panoczku wyrzna jakesik śćwierć filipa, śćwierć mōzgu.
Chop sfornie przistŏł na to i poszŏł na ta łoperacyjŏ.
Jakiesik dwa tydnie po tym wyrzinaniu, po tym lazarycie, tyn istny juzaś depce do tego swojigo dochtora:
– Panie dochtorze, jezderkusie! Jŏ już mōm mojich kamratōw, ciyngiym mie pytajōm na roztomajte balangi, ale jesce niy wszyjsko je tak na zicher richtik. Mŏżno byście mie jesce śćwierć filipa, tego mōzgu wyrznyli, ja?
Niy śleciało juzaś ze trzi tydnie i tyn istny, tyn blōndin uradowany witŏ sie na ceście ze tym dochtorym, klupie go tak po puklu i gŏdŏ:
– Szykownie, fajniście mi żeście to panie dochtorze zrychtowali. Kŏżdydziyń mōm nowe frelki, jesce szumniyjsze balangi; bali i nowy ancug musiŏłech sie lajstnōńć. Nō ale... kejbyście mi jesce wytargali, chlastli jesce śćwiartka, to bōło by gynał.
Co miŏł dochtōr pedzieć? Wziōn go do sia do lazarytu i pajtnōł jesce ta śćwiercina jejigo mōzgu. Po jakimsik miesiōncu dochtōr trefiōł na drōdze tego chopa, tego jejigo pacijynta, ale jakosik takigo markotnego, jankornego. Pytŏ sie tego istnego tyn dochtōr:
– Panoczku, a co to wōm sie stało? Coście taki markotny? Niy kce żŏdyn swami gŏdać, niy kce sznapsa szluknōńć, dziołchy tyż jakosik wōm niy przajōm... bo możno sōmeście terŏzki za gupi, sōmeście jakosik ipta, co?
– Niy, to niy... wszyjsko je do porzōndku tela, co jŏ wczorej dostŏł ci tyn miesiōnczny czŏs, ciotka !!!
środa, 22 czerwca 2016
Możybności ...
– Eee, karlusie, bōło wczorej balandrowanie, co?
– Anō bōło ..
– Tōż łozprawiej synek... posuchōm, pospōminōm dŏwne dobre czasy...
– Co tam gŏdać panie Ojgyn. Wiycie przecamć jak to zawdy we zwyku majōm sztudynty kej sie bawiōm. Gorzŏły cŏłke morze. I jak sie wszyjske we naszym akadymiku spokopiyli, iże we jednyj izbie je impryza, to napoczli sie ślazować i garli sie jak motylice do lampy. We jednyj izbie siedziało śtyruch fricōw. Szlukali sie gorzŏłecka i – jak to stare kamraty – łozprawiali pewnikiym... ło starych Polŏkach. Corŏzki wiyncyj ludzi przibywało i łorŏz ze niynazdaniŏ do izby wkarowała jakosi blōndina nawalōnŏ jak belōwa. Kajsik kole dwadzieścia lŏt starŏ, we knap galotkach, krałzkowanyj jakelce i latowych zandalach. Wrōmbała do izby kaj zicło tych śtyruch kamratōw. Bez kwilka posuchała ło czym tyż to łōni łozprawiajōm, zatym łozwalōła sie wele nich na szeslōngu i tak zŏlytnie, wŏbiōnco zamrōnczała:
– Mogecie chopcy robić symnōm... co ino kcecie!
– Zapadła cichość. Karlusy kukli po sia łostrzymnie. Na łostatku jedyn śnich wymamrŏł:
– Nō, chopy... to można na poczōntek... wysmycymy jōm do... siyni, coby nōm sam niy zawŏdzała?
wtorek, 21 czerwca 2016
Ziyńcioszek i świgerfater ...
– Antek, a rzyknij ty mi (niy musisz sie gańbić) wiela razy ci sie udało zeszłyj nocy dupnóńć ze tōm mojōm cerōm a twojōm terŏzki babeczkōm?
– Świger, bōło możno... ze... łoziym razy. A wōm łojciec?
– A mie rōłz – pado Bregula.
Tak jakosik za pŏrã tydni siedzōm sie juzaś łoba do kupy przi halbecce i stary Bregula juzaś sie tego swojigo ziyńcioszka pytŏ ło te same:
– Anō, świger, musza pedzieć, co dzisiej ino trzi razy. A wy łojciec?
– A jŏ rōłz – padŏ słōsznie Bregula.
Dugo sie niy trefiali, niy widzieli sie ze sia i tak jakosik po pŏruch latach juzaś sie spichli do kupy, zicli wrōłz przi halbecce i stary Bregula juzaś ta samo lajera, juzaś sie pytŏ ziyńcioszka wiela razy mu we łostatnij nocy udało sie dupnńc ze jego babeczkōm a cerōm Bregule.
Ziyńć sie tak jakosik krziwi i mamlasi, a na łostatek gŏdŏ blank po cichu:
– Świger, wiycie, dzisiŏj ani razu. Robota, zgorszynie, moja starŏ, a wasza cera, tyż stopierōńsko zmierzło. Wiycie jak je? A wōm łojcieć, wiela razy sie udało?
– A jŏ jak zawdy – RŌŁZ !
I tak sie myśla, iże we wszyskim niy nŏleży wyłōlbrzimiać, prŏwda?
poniedziałek, 20 czerwca 2016
Bercik i... kot
– Wiysz Ojgyn, bōła żech skuli mojigo starego, Bercika u dochtora i spytałach sie go, co tyż jŏ mōm ze tym gizdym zrobić, coby przestŏł słepać ta gorzŏła?
– Wiycie – pado mi po jakisik kwilce tyn dochtōr – musicie narychtować we kuchyni srogi waszbek, nalŏć do pŏłna gorzŏły i wciepnōńć rajn zdechłego kota. Niyskorzij musicie zawrzić waszego starego ze tym waszbekiym we kuchyni i doczkać jake możno dwie godziny. Bez tyn czŏs pewnikiym tak mu sie łobrzidnie ta gorzŏła w tym waszbeku, iże już nigdy na ta łopara niy wejzdrzi...
– Nō i co, Ana, zrobiōłaś jak ci dochtōr przikŏzŏł? – pytōm sie jōm.
– Anō ja! Tak żech tyż zrobiōła łōńskij soboty. I wiysz co Ojgyn? Czekōm godzinka, dwie, trzi i jużech blank niy szczimała. Właża do kuchnie i patrza a mōj Bercik cupnōł sie nad tym waszbekiym i wykryncŏ tego kota.
– Nō! Kicia! Nō, chocia jesce ino jedna cyjntla musza ze cia... wykryńcić!
piątek, 17 czerwca 2016
Nasze we Miymcach....
– Eźli łoskarżōny prziznowo sie do tego, iże ukrŏd trzi śtyropaki piwa we tym zupermarkycie? – pytŏ sōndca.
– E tam, zarŏzki habnōł, ukrŏd! Bōło napisane: „Bier”, nō toch se wziōn, i tela, prŏwda!
czwartek, 16 czerwca 2016
Szczysny cufal...
– Wiysz... stary.. jŏ już na zicher musza pōjńść... jŏ już pōjńda...
– A daleko to chopie mŏsz do chałpy?
– Niy, niy... samtukej zarŏzki na Grunwaldzkij, to zarŏzki wele...
– Ja? Jŏ tyż miyszkōm na Grunwaldzkij... dwanŏście...
– Cōżeś ty? Tōż sōmy sōmsiŏdami. Jŏ miyszkōm na piyrszym sztoku pod szczwiōrkōm...
– Ej ty... zarŏzki... to jŏ przecam miyszkōm pod szczwiōrkōm...
– Mōmynt, kwilka.... Jorguś?
– Łojciec???
środa, 15 czerwca 2016
Kej ino sie weźnie...
– Nōōō, wiedzōm łōni paniczko, we tyj zytuacyji, poduk „prawa kanonicznygo”, same łōni miarkujōm, niy moga wōm paniczko dać ślubu...
– Nale, widzōm łōni przewielybny, jŏ bez tyn cŏłki czŏs jeżech czysto... niywinnŏ... jeżech jesce jōngfera...
– A jakōż to?
– Anō, to je dugachno gyszichta. Wyłōża wōm kapelōnku wszyjsko gynał. Mōj piyrszy chop... nō cōż, wydałach sie za niygo skuli mojigo łojca. Antek bōł caułbrownym czowiekym, moc dobrym i poćciwym. Tela ino, iże miŏł 82 lata i już blank niy poradziōł mi wygodzić inakszij, jak ino swojm dobrotōm. Dałach borokowi ino piyńć miesiyncy szczyńściŏ.
– Nō ja, miarkuja. Blank niy wybadane sōm wyroki boske...
– Drugi mōj chop juzaś bōł modym, stopierōńskŏ sztramskim oficyjerym policajtōw. Bildowany, wyszportowany, poradziōł gŏdać we roztomajtych lynzykach, szumnie sie zapowiadŏł, sztajgnōłby wysoko. Ale miŏł szlechtownŏ raja. Na gyszynk ślubny erbnōł łod kamratōw motorcykel. Nō, i kciŏł cie sie sjechać. Wilgłe liściŏ na drōdze, strōm, złōmanŏ podstawa palicy i łozparziste wnōtrzne łobrażyniŏ. Mōj roztomiyły Lojzik przinŏjmni niy ciyrpiŏł.
– Ja, ja... miarkuja – łodrzykŏ kapelōnek. – Herclich, gorko wōm spōłczuja. A tyn trzeci chop? Jak dugo to zetwało?
– Nō, dziesiyńć lŏt.
– Dziesiyńć lŏt? I padocie , iże bez tyn cŏłki czŏs... nic... ?
– Ani rōłz przewielebny. Wiedzōm łōni, mōj chop bōł ze PiS-u... Kŏżdŏ strzoda przilazowŏł ku mojimu prykolowi, zicnōł se tak na rancie i bez duge godziny łozprawiŏł mi jak ci to tyż bydzie spanialiście, fantasticznie i na isto dobrze...
... KEJ INO WEŹNIE SIE DO ROBOTY... kej ino weźnie sie...
wtorek, 14 czerwca 2016
Zuchtanie za babōm...
– Ło, wyboczcie mi panoczku!
– Niy, niy, to wy mi przeboczcie. Zamamlasiōłech sie, bo miarkujōm łōni, sznupia za mojōm starōm, kajsik sam musi we tym markycie być...
– Ach tak ? Jŏ tyż sam zuchtōm za mojōm starōm. – gŏdŏ tyn drugi. – A jak ta waszŏ babeczka wyglōndŏ ?
– Dugo jak lachyta, wosy duge brōnotne, szykowny bubikopf. Take richtik szykowne, duge szłapy, jyndrne pōłrzitki, epne cycki. Miała łobleczōne szykowne „mini” i kwiŏtkowanŏ gryfnŏ kocymajka, jakielka ze takim sporszym, galantnym dykoltym...
– A waszŏ babeczka ?
– To jes niy iste, to mŏ czas! Sznupiymy za waszōm babom !!!
poniedziałek, 13 czerwca 2016
Uwziynty kibic...
– Panoczku, a jes możno tyn plac kole wŏs frajny?
– Ja.
– Niysamōwite! Tōż to niymożybne, iże ftosik mŏ take szykowne miyjsce i niy prziszŏł na tyn szpil.
– Nō, cōż .... tyn zic przinŏleżi dō mie. Miała sam symnōm przijńść moja starŏ ale ... jij sie zemrziło. To, wiedzōm łōni panoczku, jes to piyrszy taki szpil na kierym niy sōmy do kupy.
– Wyboczōm mi łōni panoczku, festelnie mi miersko, ale ... przecamć mōgliście panoczku kogosik znojść na tyn jeji plac: przociela, pociotka, sōmsiŏda... kumuś skalić tyn bilet, abo co...
– Ja, myślŏłech ło tym, kciŏłech tak zrobić, forszlagowŏłech, ale blank rady se niy wiedziŏłech... wszyjske sōm terŏzki... na pogrzybie.
piątek, 10 czerwca 2016
Kapelōnki i burdel ...
– Wiedzōm łōni, farorzycku –pado tyn kapelōnek – jŏ, to je sztyjc za tym, coby te wszyjske agyncje „zalygalizować”, coby łōne za prawyn fōngowali jak to niyftore łoszkliwce kcōm.
– Ale, chopie, po jakiymu? Skuli czego? – pytŏ sie tyn farorz.
– Anō, beztōż farorzycku, iże kej ci już te agyncje, te burdele bydōm fōngować porzōmnie, lygalnie, tōż tyż przeca bydōm musie mieć ci swojigo... kapelana!
Bo ordnōng musi być. Terŏzki jak kaj ci je srogi bajzel to gŏdajōm, iże to je festelny burdel. Nale, kej przed wojnōm starŏ Majzlinŏ miała taki cichy burdel, to ci dziepiyro bōł porzōndek.
czwartek, 9 czerwca 2016
Rapitōłza...
– Serwus chopie! Jeżech goldowŏ rapitōłza i moga spŏłnić jedyn twōj winsz, jedne życzyni. Jedne i ino jedne. Pouwŏżej festelnie, zastanōw sie, bo mŏsz ino jedna, jedzinŏ szanza; łostatniŏ i niypowtŏrzalnŏ. Tyn fric tak kuknōł ino na nia i rzyknōł:
– Zbajstluj, zrōb mi sam ino „mostek”!!!
A na to ta goldowŏ rapitōłza, ta żaba stanōła na zadnich szłapach i napoczynŏ sie wyginać do zadku.
– Tōż żeś to kurwa, chopie, wypokopiōł...
środa, 8 czerwca 2016
Ciyrpiyntnik...
– A jak sie tyn twōj chop mianowŏł? – pytŏ św. Pyjter.
– Anō Jorg, Jorguś Kozidupa.
Świynty Pyjter zuchtŏ tak we tych swojich papiōrach, ale niy poradzi tego istnego znŏjść.
– A bōł ci łōn na isto pobōżny? Chodziōł do kościoła?
– Ja, nō dyć, bōł. Kŏżdŏ niydziela deptalichmy do kupy do kościoła.
– Nō, dobra, szukōm pod „pobōżny”! – pedziŏł świynty Pyjter.
Sznupie tak, zuchtŏ, ale tyż niy poradzi tego chopa znŏjść.
– Tyn wasz chopecek na zicher zemrził, bo jŏ go na isto niy poradza samtukej we mojich papiōrach znŏjść.
– Nō, świynty Pyjtrze! Byli my ze sia bez piyńćdziesiōnt lŏt ze sia do kupy, tōż tyż gynał miarkuja, iże łōn na zicher umrził. – łodrzykŏ baba.
– Nō, tōż gŏdejcie tak zarŏzki! Piyńćdziesiōnt lŏt do kupy, tōż tyż musza go szukać pod... CIYRPIYNTNIKŌMA!
wtorek, 7 czerwca 2016
Ruskŏ szczyrōść...
– Wiycie chopy, Ruske to sōm na isto nŏjbarzij do porzōndku ludzie – napocznōł ujek Bonuś. – Przocielske, wylywne... Polŏkōw, a tym tuplym Ślōnzŏkōw, majōm festelnie radzi. Pamiyntōm jak kejsik bez zima jakosik tajla (cheba szwinga) mi sie serwała we mojim autoku. Jakisik ichni bamber srogōm cugmaszinōm dociōng mie do wsi, pijyndzy żŏdnych łodymie niy kciŏł, zatym zakludziōł do ichniego sołtysa, kedy jedziny we tyj dziydzinie miŏł telefōłn... Dŏł mi zazwōnić... Tajle mōgli przijńść dziepiyro za trzi tydnie, tōż tyż zarŏzki, na doczkaniu forszlagowŏł mi gōścina. Autok łodkludziyli my do kowŏla. Tyn ci przi dwadziestogradusowym mrozie wymōntowŏł stary „wahacz” (ta szwinga)... Nō, i tak musieli my, musiŏłech doczkać. Cuciōłech sie ło szaroku a tu ci już na mie czekała srogŏ glaska bimbru i szisel kapusty. I takech se chopy siedziŏł trzi tydnie u tego sołtysa... Na łostatek tajle przijńszli, kowŏl autok zrychtowŏł. Pijyndzy juzaś wziōńć niy kcieli, piyńciolitrowŏ kanka bimbru na drōga mi dali...
– A rzyknijcie ino ujku, a bōło to chocia dobre? – spytŏł jedyn snŏs.
Ujek tak kuknōł na nŏs zamglōnym weźrokiym i pedziŏł:
– Dobre? Chopy... Po powrocie do Polski bez pōł roku mi wosy i pazurska po tym nŏpitku niy rośli... ale dobre to bōło... szmektne jak sto dioskōw!
poniedziałek, 6 czerwca 2016
Szczewiki...
– Suchej ino Ernst. Po jakymu ty zawdy mŏsz na sia szczewiki ło dwa nōmery za knap?
– Anō, wiysz Ymil, to je tak: robia za elwra, znaczy jeżech na bezrobociu, mōm pierōnym żadnŏ baba, synek mŏ we szuli same jedynki, moja świekra łod rozwidnioka wrzescy na wszyjskich, łosobliwie na mie...
– Nō dobra, ale co to mŏ spōlnygo ze twojimi szczewikōma?
– Bo dzisz, jedzinōm uciychōm we mojim życiu jest tyn augynblik, kej na łodwieczerz ściepuja ze szłapōw te szczewiki!
piątek, 3 czerwca 2016
Filip, Yjwa, filip...
– Mōm dlŏ wŏs dwa gyszynki. Jednym śnich je kōnsztik jscana po stojōnku... Wtynczŏs Jadam fuknōł do przodku i wrzesknōł:
– Jŏ, jŏ jŏ! Jŏ to kca Pōnbōczku! To mi pierōnym poprawi moje życie.
Yjwa przichwŏlōła, i pedziała, co take zachy niy majōm dlō nij żŏdnego znŏczyniŏ. Wtynczŏs Pōnbōczek dŏł Jadamowi jejigo gyszynk, a tyn ze uciychy napocznōł wrzesceć ze uciychy. Tyrŏł po rajskim łogrodzie i łobejscŏł wszyjske strōmy i krzŏki. Lotŏł po plaży i wyjscŏwŏł roztomajte łobrŏzki na piŏsku. Nō, i niy ustŏwŏł sie ze tym ciulikym łobnosić, paradzić sie.
Yjwa na łostatku spytała:
– Mōj ty Pōnbōczku, a jaki je tyn gyszynk dlō mie?
Pōnbōczek łodpedziŏł ze rułōm i zaziyrŏł ze politōwaniym na kasprujōncygo jak dziecio Jadama:
– Dlŏ cia mōm filip Yjwa, mōzg...
czwartek, 2 czerwca 2016
Możno gorzŏły...
– Nō, kciŏłbych mocny, ale przi tymu tyż łagōdny, ftory by uczyniōł moje wnōtrze gryfniyjszym. Coby tyn kafyj łobalōł mie do gōry szłapami i łozewrził dlō mie cŏłki świat pokusy, wŏbikōw, pieśliwōści i cŏłkŏ norywnŏ siyła...
– Tyyy! To możno jŏ ci zarŏzki ganc ajnfach gorzŏły naleja, co?
środa, 1 czerwca 2016
Targej trōłwa...
– Dyż żysz! Panoczlu! Jŏ na zicher łoddōm wōm panoczku pijōndze za ta rajza ale prosza, cobyście mi panoczku niczego złygo niy robiyli... jŏ mōm dziecka, chopa... – gŏdŏ, jōnkŏ sie ze płaczkami we ślypiach ta istnŏ.
– A jŏ... a jŏ... – łodrzykŏ tyn taksiŏrz – mōm śtyrdziyści mycokōw, krōlikōw... Bier sie! Targej ta trōłwa, ale wartko!


c: text/html

text:
Sudety
Sudety (němsce Sudeten, pólsce Sudety) su dołhi horinski rjećaz mjez Čechami w juhu a Šleskej w sewjeru, kotryž zwjazuje Rudne horiny na zapadźe z Karpatami na wuchodźe. Wone su dźěl Čěskich namjeznych horin, kiž wobdawaja Čechi na třoch bokach. Přez horinski hrjebjeń běži čěsko-pólska mjeza. Sudety wobsteja z wjacorych masiwow, z kotrychž su Kyrkonoše a Worjołske horiny najmarkantniše. Najwyši wjeršk Sudetow je Sněžka (1603 metrow) w Kyrkonošach.
Cyłkowny rjećaz je něhdźe 310 kilometrow dołhi a mjez 30 a 50 km šěroki.
Na spadki bohate Sudety su dźěl hłowneho wódneho rozwoda w Europje mjez Sewjernym a Baltiskim morjom. Najwažnišej ze Sudetow pochadźacej rěce stej Łobjo a Wódra. Juhowuchodny dźěl Sudetow wotwódnja přez Morawu a Dunaj do Čorneho morja.
Rozrjadowanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Sudety wobsteja z třoch wotrězkow:
- Zapadne Sudety su najzapadniši dźěl horinskeho rjećaza a nadeńdu so we Łužicy, Čěskej a Pólskej. Najwyša hora je Sněžka (1603 m). Na samym zapadźe Sudetow leža Zapadołužiska pahórčina, Łužiske hory (Hornjołužiska pahórčina) a Łužiske horiny ze Žitawskimi horinami. Mjez Łužiskimi horinami a Kyrkonošemi leža Jizerske horiny.
- Srjedźne Sudety su dźěl rjećaza wokoło města Wałbrzych w Delnjej Šleskej. Tam namakaja so wuznamne łožišća kamjentneho wuhla. Najwyša hora je Velká Deštná (1115 m) w čěskich Worjołskich horinach. K Srjedźnym Sudetam słušeja tež Sowjace horiny.
- Wuchodne Sudety (čěsce Jeseníky) su dźělne horiny w Šleskej a Morawsko-Šleskej. Jich najwyši wjeršk je Praděd (němsce Altvater) w horinach Hrubý Jeseník z 1492 metrami.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
poniedziałek, 30 czerwca 2014
Mónotónijô...
– Wiycie, iże Arabery mogóm mieć pôra babów? I to sie mianuje „poligamia”. My, krześcijóny jednakowóż mómy, mogymy mieć ino jedna babeczka. A to sie mianyje... Możno kieryś swôs to wiy?
W klasie cichuśko, żôdyn niy dźwigô rynki.
– To sie mianuje – podpowiadô kapelónek – mono... mono...
Hanysek dźwigô graca:
– Mónotónijô!
sobota, 28 czerwca 2014
Tiry...
– Cerzicko! Widza iżeś ślazła na festelnie złô dróga!
Ta frela festelnie zdymbiôłô i zadziwanô łobziyrô sie, kukô tak naobkoło i gôdô opaternie:
– A co? To już TIR-y samtukej niy jejżdżóm, ja?
piątek, 27 czerwca 2014
Dwa kamraty wele siyni...
– Te, kurwa, a ty ta Marika to, kurwa, znôsz?
– Nó ja, znóm!
– A wiysz, kurwa, iże napytała mie wczorej do sia do chałpy?
– Eee tam, fandzolisz...
– Nó, kurwa, niy fandzola inô gôdóm, kurwa, jak bóło.
– Ja? Nó i, co zatym?
– Anó wysłepalichmy, kurwa, cosik, cheba, kurwa, halba...
– Eee, juzaś fandzolisz i pociskôsz fleki...
– Niy, kurwa, niy fandzola, gôdóm ino przeca jak richtik bóło, kurwa.
– Tóż gôdej dalszij...
– Łóna mi zatym, kurwa, legła sie na zofie blank sebleczónô...
– Chopie! Dalszij fandzolisz...
– Niy, kurwa, niy fandzola, ino gôdóm, kurwa, jak bóło.
– Nó i...
– Nó, tóż łóna mi pedziała, kurwa, cobych zrobiół to, co, kurwa, poradza zrobić nôjlepszij.
– Eee, juzaś fandzolisz... I co zrobiółeś?
– Niy, kurwa, niy fandzola, gôdóm jak richtik bóło. Tóż tyż podlozech ku nij i prasknółech jóm gorzcióm we pychol!
czwartek, 26 czerwca 2014
Nowy kapelónek...
– Farorzycku, jô sie festelnie boja mojigo piyrszego kôzaniô, tóż tyż kiejbych pedziôł cosik niy richtik, to dejcie mi farorzycku jakisik zignal, cobych ustôł gôdać, cobych dalszij niy fandzolół.
Farorz kuknół tak ino na tego swojigo nowygo kapelónka i rzóńdzi:
– Mój synu! Idź ze Pónbóczkym, bo jô wiyrza we ciebie!
Kej prziszôł czas na kôzanie kapelónek wlôz na kôzatelnica, podziwôł sie, badnół tak po kościele i napocznół:
– Niych bydzie pochwôlóny Jezus Krystus...
Na to wszyjske parafijany:
– Na wiyki, wiyków amynt!
Nó i kapelónek rzóńdzi dalszij:
– Moje we roztomiyłe parafijóny, widza, iże wôs sam mocka zebrało sie na tym mojim piyrszym kôzaniu.Wiela łojców, wiela mamulków... Ale, moje wy roztomiyłe parafijóny, kaj sóm wasze dziecka? Kaj wasze dziecka? We kinach, tyjatrach, na balangach, we burdelach...
Farorz, kej to usłyszôł chyciół sie za gowa a tyn kapelónek ustôł prawić kôzanie i wartko pogzuł ku farorzowi.
– Farorzycku! Farorzucku... chebach pedziôł cosik niy jak przinôleżi, prôwda?
– Niy, niy mój synu! Wszyjsko bóło do porzóndku. Ino kiejś pedziôł słówecka ło burdelu, to mi sie spómniało kajech łostawiół łóński tydziyń mój paryzol!
środa, 25 czerwca 2014
Zapodziónô dziołszka...
– Anó, boch sie na zicher straciółach, zapodziôłach sie.
– A jak sie dziołszko mianujesz?
– Niy wiym, niy miarkuja...
– A jak sie mianuje twoja mamulka?
– Tyż niy wiym!
– A znôsz swoja adresa?
– Ja: wu-wu-wu-kropka-basia-kropka-pe-el!
wtorek, 24 czerwca 2014
Fto kogo dupczy...
– Suchej ino Richat... Kiej już sie dupczysz ze swojóm staróm, to jeji krziki słychać we côłkim naszym wółnbloku, we naszym betóniôku. Zrób cosik ze tym, tak przeca niy lza!
– Nó, ale co móm zrobić Jorg?
– Anó, zaflostruj jij gymba klyjbynbandym abo jakimsik flostrym...
Nastympnô noc. Richat zaflostrowôł swojij babie gymba i napoczynô sie dupczynie. Po piyrszym „orgaźmie” i swojim głóśnym stynkaniu Richar wołô:
– Jorg! Jorg! Jes już wszyjsko do porzóndku, ja?
– Ja, ja – wrzesce zeza ściany sómsiôd.
Po drugim „orgaźmie” Richat juzaś wrezescy:
– I co? Moge być?
– Ja, ja! – łodrzyko sómsiôd.
I tak pôra razy za rajóm. Na łostatku tyn sómsiôd pynzjónista Jorg niy strzimôł:
– Richat! Do sto pierónów! Łodklyjbuj tyn floster!
– Ale czamy Jorg? Czamu?
– Bo, kurwa, côłki nasz betóniôk myśli, iże to mie dupczysz Richat!
poniedziałek, 23 czerwca 2014
Napraniec we raju...
Łorôz tyn jego śnik przerwôł wrzesk jejigo staryj:
– Ty stopieróński łoszkliwcu i naprańcu! Niy stykło ci, coś łobsrôł côłki madrac, to mi jesce na łostatku wosy wyrywôsz!
sobota, 21 czerwca 2014
Juzaś klôsztornô panna...
– Seta gorzôły, a wartko!
Barman tak ino ci na nia kuknół, nic niy pedziôł, ale nalôł. Po jakisik kwilce ta klôsztornô panna juzaś sztaluje:
– Seta gorzôły, ale wartko!
Na to tyn szynkiyrz niy strzimôł i rzóńdzi:
– Ale, jakóż to szwesterô, eźli to sie gódzi?
Na to ta klôsztornô panna łodrzykô:
– Jô to, wiedzóm łóni, wszysjko ze miłosiyrdziô ludzkigo, bo naszô muter ółberin mô łod dwióch tydni sztopszajsn, a kiej ino mie, tak napranô, łoboczy, to na isto dostanie zarôzki... laksyra!
piątek, 20 czerwca 2014
Synek szefa...
– Ty, Jónie Paulku II, za swoji zasugi dlô ludzkóści i kościoła erbniesz samtukej ferrari i nôjlepszyjszô chałpa we niybiesiech!
JP II rôd jak sto diosków jedzie se niyskorzij po tyj niybieskij autobanie, prześcigô wszyjskich nôjredszy ze sia, aże sam łorôz prześcigło go take ci sroge czerwióne lamborghini, kiere jechało mocka gibcij, a we ftorym siedziôł mody, festelnie zaszlóndrany karlus ze dugimi wosami.
Tyn nasz JP II zawrôcô ze piskaniym mantli na kółkach. Wrôcô do św. Pyjtra i łod proga wrzescy:
– Jô tu, świynty Pyjtrze, poczyniółech sroge zasugi dlô ludzkóści i naszyj mamulki kościoła, a sam ci mie jakisik łochyntol we dioseckim lamborghini na tyj niybieskij autobanie prześcigô. Zrób cosik ze tym świynty Pyjterku!
Św. Pyjter pomedikowôł deczko i ze zastôraniym we głósie rzykô:
– Nó, procno zacha... to synek naszego Szefa!
czwartek, 19 czerwca 2014
Guchy chop...
– Musiecie panoczku ciepnóńć do imyntu gorzôła i piwo, bo blank łoguchniecie – pedziôł mu dochtór.
Pôra tydni Biadacz niy słepôł. Po jakimsik czasie ale, juzaś napocznół słepać ta gorzôła. Trefiół go bół na Krziżowyj dochtór, kiery mu zakôzôł słapaniô gorzôły. Wołô za niym a tyn nic. Doleciôł ci ku niymu, chytô go za szaket i pado:
– Widza co za nic môcie moja gôdka, jużeście blank łoguchli, bo słepiecie!
– A słepia, słepia – pado Biadacz – bo kiejżech ustôł słepać, to to, côch jô usłyszôł ło sia, niy bóło take dobre jak... sznaps i zimne piwo!
środa, 18 czerwca 2014
Nyjer we Moskwie...
Tego murzina łolśnióło i wrzescy na côłki karpyntel:
– Dló mie, panie ółber, gynał te same!
Gospodzki juzaś wycióngô flaszka szpyróniu ze kilruły, ze zamrôżarki, nalywô pôłnô szklónka. Muszin tyż wysłepôł ta glaska na eks i łorôz napoczynô sie skryncać, forskać, kucać i rzigać, płaczki mu ze ślypiów ciecóm, i na łostatku prasknół palicóm ło tyn blat szynkwasu.
Tyn Ruski go tak opaternie poklepôł po plecyskach i gôdô ze spółczuciym:
– Te! Murzin! Pewnikym to bóło za... zimne, ja?
wtorek, 17 czerwca 2014
Klôsztorne panny...
– Dziyń dobry dziołszki, niych Pónbóczek bydzie swami.
– A dziyń dobry muter ółberin, Bóg ze cia!
Kiej już te dziywki wartko łodlazywali, ta muter ółberin usłyszała jak jedna śnich rzykła do drugij:
– Pewnikym naszo mutra ółberin sztrekła sie ze złyj zajty swojigo prykola.
Deczko to ta muter ółberin wyprościóło ale uzdała, co niy bydzie ło tym za tela medikować i poszła dalszij. Kiej tak szła klôsztornóm siynióm trefióła inksze dwie szwestery, kiere już bedinowli we klôsztorze pôra lôt. Po wymianie powitaniów ta muter ółberin juzaś usłyszała jak jedna pedziała do drugij:
– Naszô muter ółberin sztrekła sie dzisiej ze prykola niy ze tyj richticznyj zajty.
Zmiyszanô, deczko zgańbiónô muter ółberin napoczła medikować eźli niy pedziała czegosik bucowato, abo jeji weźrok bół niy taki jak by przinôleżało... Szła po lekuśku do kapelki i sumowała sie. Wtynczôs tyż uwidziała szwestera Marika, kierô bóła nôjstarszyjszóm we tym klôsztorze i ku tymu bóła deczko guchawô. Ta szwestera Marika po lekuśku, po maluśku, słodek po słódku wlazowała na góra. Ta muter ółberin miała mocka czasu, coby sie uśmiychnóńć i wyglóndać na festelnie szczysnô nałónczôs pozdrôwianiô szwestery Mariki.
– Siestro Mariko, jeżech festelnie rada, iże widza cie we tyn moc szykownisty rozwidniok. Byda rzykała do Pónbóczka, cobyś miała dzisiej piykny dnioszek.
– Witóm wôs muter ółberin i festelnie dziynkuja. Widza, iżeście muter wstali dzisiej ze prykola ze złyj zajty...
Ta uwôga powalóła muter ółberin na kolana.
– Siestro Mariko, coch jô takigo zrobióła? Staróm sie być miyłô i libeźnô, a już trzeci rółz dziesiej słysza, iżech wstała niy ze tyj dobryj zajty prykola.
Starô szwestera Marika sztopła, kukła tak tyj muter ółberin we ślypia i rzykła:
– Ale... niy bier sie tego do sia! Ganc ajnfach łoblykłaś dziesiej pyntofle, lacie łojca Michôła!
poniedziałek, 16 czerwca 2014
Pile na bolónczka...
– Panoczku! A na co wóm takô srogachnô dôwka? – pytô sie dochtór.
– Wiedzóm łóni, panie dochtorze, jô móm schôdzka, randka ze dwióma modymi „nimfomankóma” i potrza mi tyj viagry, coby jim wydôlić, coby jim łobióm moc nastyknóńć.
Dochtór mu ta viagra przepisôł, tyn istny poszôł. Po pôruch dnioszkach ty istny prziszôł juzaś do tego samego dochtora i prosi go festelnie ło nôjmocniyjsze pile na bolónczka, na srogachny ból.
– A czamu wóm panoczku dzisiej potrza takij srogachnyj dôwki? Eźli by bez cufal wasz ciulik bół tak łobolały?
– Niy, niy – łodrzykô tyn istny. – Mie to potrza te pile na moje gorzcie, bo te dwie dziołchy sie u mie... niy pokôzali!
piątek, 13 czerwca 2014
Claudia...
Wygrôł tyn kónkurs Hanysek Drzistała ze Zôbrzô... lôt 10.
Jedyn, fest już zwiykowany, zgórzkniôły i łozżôlóny czytelnik napisôł do tyj redakcji:
„To jes na istno szpasowne. Jeżech 65 lôt stary, piyrsze wiadómości ło babach erbowôłech już kiej mi pizło 12 lôt a sam taki jscoch i śpikol dostôł piyrszô nadgróda.”
Łodpowiydź redakcyji:
Nasz roztomiyły czytelniku!
Piyrsze pytanie kónkursu bóło take:
„Kaj baby majóm nôjbarzij poskryncane wosy?” – Hanysek łodpedziôł richtik, iże we pojstrzodku Arfiki.
Druge pytani bóło take:
„Kej baba mô szuminy miyndzy szłapami?” – Hanysek łodrzyknół trefnie, iże wtynczôs, kej łóna doji krowa.
A wasze panoczku wytuplikowanie? Niy miyszej chopie do tego twojij babeczki! I tyn wasz grubelocki i zbereźny malónek... fuj!
A łostatnie pytani bóło take:
„Na co baby niy poradzóm sie doczkać kôżdy miesiónc?” – Hanysek łodpedziôł na szlag, iże na nowe wydanie „Claudii”.
A wyście panoczku, co łodpedzieli? Dziynka Bogu, iżeście niy dociepli ku tymu jesce waszego żadnego malónku!
czwartek, 12 czerwca 2014
Pôra Hamerikónów...
Po meldónku we hotylu spomiarkowôł, iże we izbie jes kómputer i uzdôł, iże pośle swojij babie ymilka. Nó ja, szajsnół sie ale ło jedna literka we adresie. Ymilek znôd sie tóż tyż tym knifym we Houston u gdowy po jednym pastorze, kierô dziepiyro co wróciyła razinku do dóm ze pogrzybu swojigo chopa i kciała wartko sprôwdzić eźli we krzince pocztowyj sóm jakiesik kóndólyncyje łod familiji i przocieli.
Jeji synek, deczko niyskorzij znôd ci jóm zymglóno przed kómputrym a na ykranie przeczytôł:
Do: Moja umiyłowanô babeczka!
Tyma: Jeżech już na miyjscu...
Wiym, miarkuja na isto, iże jeżeś zadziwanô wiadómościóm łodymie. Terôzki majóm tu kómputry i idzie posywać ymilki dlô nôjbliższyjszych. Razinku żech sie zameldowôł. Wszyjsko jes narychtowane na twoji przikludzynie sie jutro. Już ci sie festelnie raduja na tref ze cia. Móm nôdziyja, iże twoja rajza bydzie tak samo bezproblymówô, jak moja.
PS: Samtukej na dole jest richtik festelnie gorko!
środa, 11 czerwca 2014
Gryfnô baba...
– babeczka yśmiychniyntô szapceruje ze jakimsik fricym po parku;
– łobłyndnô jazda na góndli;
– całbrownô wieczerzô przi świyckach we szynku na molo;
– tanc i festelne balandrowanie do rozwidnioka...
Tyn istny szluknół jesce jednego sznapsa i yntlich już niy szczimôł, zacis gorzcie na lyjnie fatersztula i wyszeptłôł:
– Niy wiyrza!... Direkt niy poradza uwiyrzić!...
– Eee, tam, panoczku, przecamć môcie sam to wszyjsko na bandzie – jóntrzi go tyn dedektiw.
– Niy idzie mi ło to, iże niy poradza uwiyrzić we to coch łobejzdrzôł, ino ło to, coch blank niy miarkowôł jakô jô móm gryfnô i szykownistô... babeczka!
wtorek, 10 czerwca 2014
Hanysek i Margot....
Nôjprzodzij napocznół sie spówiadać Hanysek:
– Jôch rółz zgrzyszół ze naszóm Margotkóm, kiej szlichmy bez las.
Zatym napoczła sie spówiadać Margotka:
– Jôch zgrzyszóła dawa razy ze naszym Hanyskym.
Na to kapelónek zadziwany:
– Dwa razy? A łón przecamć gôdôł, co ino rółz!
– Ja, ale łón pewnikiy zapómniôł, iże wrôcómy nazôd bez tyn las!
poniedziałek, 9 czerwca 2014
Wilk a czerwióny kapturek...
– Zjym cie! – wrzesknół tyn wilk.
– Wilku roztomiyły, zanim mie zjysz, pokochej mie deczko, podupcz sie symnóm małowiela – prosi Czerwióny Kapturek.
Tak tyż sie i stało. Zatym wilk biere sie do wećkaniô tego Czerwiónego Kapturka...
– Wilku! Wilku roztomiyły! Bóło tak dobrze! Tak fajniście! Dupnij sie jesce rółz symnóm! – prosi juzaś Czerwióny Kapturek.
Nó, tóż tyż tyn wilk juzaś sie ze tym Kapturkym dupnół... zatym jesce rółz, i jesce rółz... nó pôra razy za rajóm...
Na drugi dziyń nad mogiyłóm wilka ryjda ciepnół srogi, stary ber:
– Łodszôł łod nôs nasz drogi brat... A niych mi sam, ftosik jesce rółz wpuści do lasa ta stopieróńskô... kurwa we czerwiónym kapturku!
piątek, 6 czerwca 2014
Pijóndze...
– Ty, dziesiyńciozłocioku niy wlejziesz do niyba. Ty pójńdziesz do piykła!
Zatym idzie notgeld 50 złocioków i słyszy blank te same. Za niymi depce 100 złocioków i tyż tyn notgeld wyciepli do piykła. Na łostatku wkulało sie prze tyn niybieski tor 50 grosików.
– Ja, ty pójdziesz do niyba. – słychać głós. – Ty zasugujesz na niybo!
Te inksze pijóndze napoczynajóm sie bańtować:
– Jakóż to? My mómy srogszy wert, a take 50 ceskich idzie do niyba?
Łorôz słychać głós:
– A rzyknijcie mi kiej jô wôs uwidziôł łostatni rółz we kościele?
czwartek, 5 czerwca 2014
Piwo...
– Móm dlô wôs paniczko zlô wiadómość. We naszym brówôrze przitrefiół sie niyszczysny cufal i wasz chopecek padnół, zatrzas sie.
– Ło mój ty Pónbóczku! A jakóż to tyż sie stało?
– Śleciôł ci łón do fasy ze piwym i sie utopiół na amynt.
Baba ze płaczkami we łoczach pytô jesce opaternie:
– A miôł ci chocia gibko śmiyrć?
– Eee, cheba niy. Zaczym sie utopiół, wylazowôł ze tyj fasy, ze tyj srogij kany aże piyńć razy, coby sie... wyjscać!
środa, 4 czerwca 2014
Mamulka, a tatulek...
– Tatulku! My tak mogymy nawiydzać jedna łochrónka za drugóm, ale jô sie zniyskorza dzisiôj do... szkoły!
wtorek, 3 czerwca 2014
Handel...
„Sprzedóm swoja baba za 360 złocioków!”
– Aboś ty jaki, ługup’eś, kcesz mie skalić i to za ino 360 złocioków? Skanyś wzión ta cifra?
– Ano, to ganc ajnfach: 80 kilo żywca po dwa złote i ku tymu twój goldowy ring za dwiesta złocioków.
Na drugi dziyń wrôcô ze roboty chop i tyż ujzdrzôł na dźwiyrzach szkartka:
„Sprzedóm swojigo chopa za złoty i dziesiyńć ceskich!”
Chop przeczytôł, znerwowôł sie i pytô sie swojij staryj:
– Jô poradza wszyjsko spokopić, ale rzyknij mi ino skany wziynaś tyn złoty i dziesiyńć ceskich?
– Przecamć to mój ty chopecku jes blank ajnfach: dwa jajca po trzidziyćsci groszy i ku tymu rułka bez filóngu za 50 ceskich...


text:
Krzest
Krzest – to je sakramynt praktykowany we mocce religijůw krześćijańskich. Udźelo śe uůnygo na uodpuszczyńe grzychůw. To rytuał, we kerym leje śe woda, abo śe toplo krzczůno perzůna. Krzest we wodźe to je sakramynt, kery uodradzo. Perzůna, kero uostała okrzczůno we wodźe a we Duchu Śwjyntym przijmuje krzest we mjańy Pana Jezusa Kristusa.
Etymologijo słowa[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Pochodzyńe ńy je blank jasne. Wywodzi śe uůne we ostatecznym rechnůngu uod mjana Kristusa (łać. Christus, grecke Khristos – od khrein – namaszczać).
Zwyki[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Na Gůrnym Ślůnsku skirz krztu familijo urzůndzo fajer, mjanowany radośnik.


text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
piątek, 31 sierpnia 2012
Chop sie skapnół....
– Kcesz chopie przidubnóńć jakosik stówa?
– A czamu by niy? – łodmawiô na to szoferôk. – Ino mi rzyknijcie, co jô móm zrobić, coby ta stówa erbnóńć ?
– Wlejziesz chopie do tyj agyncji, zebieresz ze sia ta moja szantrapa, ta moja baba, wstyrczysz jóm tu, do tego twojigo ałta i zakludzisz nôs łobiuch do kupy do chałpy.
No, i taksiôrz wlôz rajn do tyj agyncji, tak jak sie ugôdali. Za jakiesik pôrã minutków dźwiyrze sie ze srogim gruchym roztwiyrajóm i wypôlół śnich tyn taksiôrz, kiery dziyrżôł za kudły baba, ftorô sie stopieróńsko szprajcowała, bańtowała. Łodewrził do krzóna dźwiyrka ze tego jejigo ałtoka, wciep ta baba rajn i wrzesknół :
– Trzimejcie jóm panoczku, fest jóm trzimejcie !
Tyn chop tak kukô, gawcy na ta baba i łorozki zawrzesknół ku tymu taksiôrzowi:
– Aleć przeca to niy jes moja starô, to niy jes moja baba!!!
– Wiym, wiym kura, to jes moja! Terôzki dziepiyro ida rajn po waszô!!!
czwartek, 30 sierpnia 2012
Błôzny
Wybrali my sie ze kamratami we piyńciórka do Berlina. Szło już wteda tyrać po dôwniyjszyj Deutsche Dramatische Republik ino ze dowodym osobistym. Wiycie, jak to bóło: rukzaki, gitary, pôrã marek w kabzi, kielanoście flaszek piwa na dróga i hajda...
Przejechali my już Wrocław, dojyżdzómy do Zgorzelca a sam łoroz wlazuje do naszygo kupyju szafnerka .. gryfno bóła i ... modo. Łobejzdrzała ci gynał nasze bilety, dała nóm je nazod, zasalutiyrowała nóm, wylazuje ze kupyju a jedyn nasz kamrat Jorguś Bajcyk po cichuśku, pod fusiskiym gôdô:
– Darzi nóm sie... udało sie nóm....
Ta szykowno szafnerka ino sie na piyńcie łobyrtała, wlazła rajn do naszygo kupyju i dôwej juzaś kce łod nôs te bilety. Połoglóndała je jesce barzij gynał, datum sprôwdziyła, pokiwała gowóm i dała nóm je nazôd. Zasalutiyrowała i wylazuje na wagónowy flur. Jesce bóła we dźwiyrzach kupyju jak Jorguś juzaś szeptłym godo:
– Podarziło nóm sie. Udało sie...
Ale szafnerka juzaś to usłyszała, łobejzdrzała sie, wróciyła sie nazôd i ze takim fałesznym uśmiychym kôzała nóm juzaś pokôzać swoji bilety.
A my ja, chyntnie, czamu by niy, już wycióngómy bilety ze briftasiów i ze chichraniym sie dowómy tyj szumnyj dziołsze, tyj szafnerce.
Łóna ci te bilety jesce rółz, jesce barzij prawie, akuratnie łobadała. Kukła i na tego naszego òrła ze sztympla i ze letkim niydowiyrzaniym dała ci nóm je nazôd. Już, już miała juzaś wylyjźć ze naszego kupyju, już bóła we dźwiyrzach, jesce roz sie tak na nos jakosik łostrzymnie kukła ale we tych dźwiyrkach sztopła, łobejzdrzała ci sie na nôs, zwyrtła sie na piyńcie i wróciyła sie rajn do tego naszygo kupyju. Gymba ji sie tako szykowno, czyrstwo zrobiyła, we łocach szło uwidzieć jakosik uciycha i łóna ze herskim uśmiychym na swojij urodnyj fresulce tak jakosik opaternie napoczyno:
– Suchejcie karlusy, jô wóm na isto nic na łujmie niy zrobia, nic niy rzykna złygo i niy dóm żôdnyj sztrofy, ale rzyknijcie mi ino, ło czymeście medikowali jak wasz jedyn kamrat fórt gôdôł, co wóm sie udało ???
Co mielichmy robić? Trza bóło dziołsze razinku pedzieć, co my zrobiyli. Wiedzóm łoni paniczko my... my sie ciupnyli, pozamiyniali biletóma !!!
środa, 29 sierpnia 2012
Bezludnô wyspa i piwo...
Bezludnô wyspa a na nij jedyn, jedziny chop. Broda i kudły na łebie chnet aże do pôsa, schacharzóny, borajstwo ledwo na szłapach styrczy, klara nad niym świyci choby sto diosków i grzeje nikiej starzikowy bimber; nó nic, ino idzie ło gowa przijńść. Łorôzki do tyj bezludnyj wyspy przipłynyła jedna gryfnô, modô i wizgyrnô frela. Knap prziłoblecóno, cycki na wiyrchu (połnô szóstka i to fest fedrujóncô), giyry choby Klaudia Schifer, półrzitkóma gibie, choby dwie do kupy te dziołchy, kiere sie na miss rychtowali we telewizyji dwa tydnie tymu nazôd, nó cudo niy kobiyta. Ujzdrzała tego boroka i stropióno pytô sie go:
– A dugo to wy sam chopecku jezdeście na tyj wyspie?
– Bydzie już możno kole piytnôście lôt.
– Jezderkusie, i niy mierznie wóm sie sam samymu?
– A dyć, co sie mierznie.
– Nó, tóż terôzki bydziecie mieli to, co wóm cheba nôjbarzij brakowało, już moja w tym gowa i... niy ino gowa!!!
– A dyć niy gôdejcie, richtik? We tyj kiście na kieryj wôs sam paniczko prziwiôło na isto jes ... PIWO?
wtorek, 28 sierpnia 2012
Baby, baby....
Bo kuknijcie sie ino, wszyjskie baby, te wydane baby, bez połowina swojigo małżyństwa poradzóm bele paś tego swojigo chopecka, kormić a juzaś bez drugo tajla jejich pożyciô, ciyngiym przeciepować mu, wyszkańtować (jakóż by inakszij), iże jes spaśny i ruby nikej kormik.
Jes i jesce cosik inkszego. Ujzdrzeliście kiejsik jakoś baba, kierô by poradziyła nalôć ino poła glaski wody. Dóm Wóm bajszpil. Jô móm rôd bónkafyj ale ci tyż festelnie mocny, tyngi. I zawdy jakech jes kajsik we gościnie, godóm, prosza, coby mi do szolki abo do glaski nalôć ino do półowy wrzawyj wody. I zawdy baba przichwoli, przikiwnie i napoczynô lôć. Leje opaternie, leje, dolôła już do półowy i ...
– A co, byda byzuchantowi zowiścić, co byda mu szkodować – dolywô do pôłna!
poniedziałek, 27 sierpnia 2012
A jô móm pytani ...
– Po jakiymu do niyftorych ludzi gibcij prziniesóm „pizza” niźli dokulwito sie dó nich retóng, waleska?
– Poczamu parkplac dlô niypôłnosprawnych jest tyż ci przi ... ajsbanie?
– Po pierónie ludzie, modziôki do tuplowanego „cheesburgera” i srogij porcyji frytków, prażoków łobsztalujóm sie zawdy Coca-Cola Light?
A terôzki możno jesce ze blank inkszyj faski:
– Po jakiymu baby niy nakłôdajóm tusz do brwjów ze zawartóm gymbóm?
– Skiż cego chop przi golyniu śmigô afki do zdrzadła?
– Przecz take polske słówecko „skrótowiec” jes ci take duge?
– Po jakiymu, coby zawrzić we kómputrze „Windows”, trza druknóńć knefel „start”?
– Zgwoli cego citrółnowy zôft zawiyrô we sia roztomajte kónsztne arómy a juzaś niyftore towôry do praniô, majóm we sia richticzny citrółnowy zôft?
– Skiż cego niy ma ci blank nikaj futru dlô kotów ło gyszmaku myszy?
– A skuli cego juzaś, futer dlô psów, mô jakisik ulypszóny gyszmak – fto to już wypróbowôł?
– Czamu tyż jegły do „eutanazji”, takij bezbólysnyj śmiyrci, sóm wywarzóne i „wysterylizowane”?
– Kej żyś furganie, lôtanie fligrym jes take bezpiyczne, to po jakiego dioska hala przilotów fligrów mianuje sie „terminal”, co we medicinie znacy gynał takô faza blank skorzij śmiyrci, umrzitniyńciô?
– A po jakiymu cowiek corôzki barzij drikuje knefel „pilota” łod telewizyjora zamiast wymiynić w niym bateriô?
– Zgwoli cego zawdy wszyjskie baby pieróm handtuchy – przeca bezmać po wyszpluchtaniu sie sómy ci blank snożne?
– A fto mi rzyknie, cy analfabyty na isto radujóm sie kiej jim fto naleje zupy ze nudlami literkowymi?
– Kiej już pierónym dôwno tymu nazôd cowiek łodkrół, wymiarkowôł mlyko, to co tyż jesce tela sznupie i zuchto za czymsik inkszym?
– A po jakiymu tyn pradôwny Noe niy prasknół klapackóm tyj pôry łoszkliwych kopruchów we tyj jejigo arce?
– Czamu tyż łowiyczki niy wylazujóm same na dyszcz, na srogo ulicha?
– A kiejbych sie tak lajstnół blank nowy bumerang, to jak tyż móm wyciepnóńć tyn ... stary?
– A po czamu te wszyjske insztytucyje, kiere sóm łozewrzite bez dwadzieścia śtyry godziny, majóm mocka kluczy?
– I po jakiymuś chopie wróciół sie nazôd do dóm ze urlałbu???
– Nó, i po jakiego pieróna zawdy we siyrpniu łogłoszajóm „miesiónc trzyźbości” kiej tak by tak wszyjskie miarkujóm, iże wtynczôs słepie sie we Polsce nôjwiyncyj gorzôły?
Nó, i terôzki na łostatek. Eźli chopie chocia roz lachnółeś sie przi cytaniu, to możno miarkujesz richticznô łodmowa, łodpowiydź na te życiowe paradoksy i bezsyns naszygo życiô, tego naszygo życiô bez cweku !!!
niedziela, 26 sierpnia 2012
Baba i dziesiyńć chopa...
Nó i stało sie. Miarkujecie, prôwda? Wszyjskie chopy ślecieli a baba łostała i ino łóna samiuśkô sie retła.
I tu trza zawdy chopy dôwać pozór ! Na isto chopy niy idzie zawdy i wszandy prziklaskować wszyjskimu, co tyż to baby wypokopióm, co tyż baby we jejich palicach wyśtudiyrujóm! Miarkujecie to chopy?
sobota, 25 sierpnia 2012
Chopskô logika
Piyrszô dziołcha pogzuła w te pyndy na sprawónki: klajdy, szmuk, klyjnoty, zalón łodnowy biologicznyj i take tam jesce inksze ficikółkle. Wróciyła nazôd do tego istnego, do tego swojigo szaca i rzóndzi:
– Udałach wszyjske twoji pijóndze, wyszypłałach sie dokumyntnie ... dlô Cia mój ty roztomiyły, coby ci sie przipobobać. Bo jô ci festelnie przaja!
Drugo frela wypuścióła sie tyż na sprawónki: nowy telewizyjor plazmówy, radijok sztrereło, dwie pôry nartów, jakiesik ci tam moderne kije do „golfa” i jesce inksze fizymatynta.
Wróciyła nazôd do tego istnego i łozprómiyniónô, łozhajcowanô gôdô:
– Wiysz, mój ty roztomiyły, udałach wszyjske twoji pijóndze, coby cie festelnie uszczyńśliwić, coby ci wygódzić i przipochlybić. A wszyjsko to skuli tego, iże jô ci festelnie przaja!
Trzeciô tyż wziyna pijóndze i zainwestiyrowała je na giyłdzie ... bez pôrã dni miała już tuplikowanie tych pijyndzy (a możno i wiyncyj), wróciyła karlusowi te jejigo piyńć tysiyncy i rzykła:
– Zainwestiyrowałach twoji pijóndze i zarobiółach włôśne. Terôzki moga sie je po leku i sztabilnie udać, na co ty ino żywnie byś se uzdôł. Zrobiółach na isto to wszyjsko, bo naprôwdã jô ci festelnie przaja!!!
Nó, i wtynczôs tyn istny, tyn chop napocznół myśleć ..., myśleć ..., myśleć (chopy mocka myślóm i medikujóm), ... myśleć ..., myśleć ..., myśleć (chopy na isto festelnie mocka myślóm), myśleć ..., myśleć ..., myśleć ... (jezderkusie, cosik dugo to zetwo), myśleć ... myśleć ..., myśleć ...
I chop na łostatku łożyniół sie z tóm frelóm, ftoro miała nôjsrogsze ... cycki!!
piątek, 24 sierpnia 2012
Czamu mynij dziecek w Polsce?
Ano, baby bieróm sztyjc te pile tak, coby chopy niy miarkowali, a niyskorzij ani sie spodziejóm, jak wszyjsko, co w tych pilach jes nôjważniyjszego, wyjscajóm. To wszyjsko, co baby wyjscali ciurliko pomaluśku do wody kaj żyjóm rapitółzy cy jak móndroki po polskimu gôdajóm – żaby. Juzaś boczónie, te nasze buski kiej ci już przifurgnóm na wiesna do Polski, sznupióm i zuchtajóm po tych roztomajtych mokrziskach i bażołach, niy poradzóm nojść tych rapitółzów, Beztóż tyż kipujóm ze głódu. A kiej boczónie kipujóm ze głodu i jes jich corôzki mynij, i skuli tego tyż niy mô fto sam nóm przismycyć, przikludzić tych dziecek, prôwda?
czwartek, 23 sierpnia 2012
Blank krótkô historyjô Polski..
Chnetki tyż wykludziół, wyprawiół na Stolica Pyjtrowô srogigo Polôka, coby łogłósiół nôrodowi :” Niy lynkejcie sie!” A coby tyn istny miôł deczko lekszij ku hilfie poswôł mu ajnfachowego elektrykôrza, łobdarówanygo niypodobnóm łopowôgóm , coby tyn sztichwort sporzóńdzić do łostatka. Elektrykôrz stanół na szpicy 10 milijółnów arbajterów, zbajstlowôł na isto srogi kurcszlus we pôruch miyjscach i ta łoszkliwô kómuna padła na pychol.
Kiej ci juzaś dzioboł to wszyjsko spokopiół wartko wykludziół na ziym takich dwiuch, kierzi pichli miesiónczek i jednego pómagiera we reweryndzie, coby festelnie szlóndrali, czachmarzyli i wiydli ku zwadzie Polôków. A iże te dwa cwergi byli bojónczkami i zabździgorstkami, siedzieli łóne po cichuśku skukane we biblijótykach i kajsik na uniwerzityjtach aże do czasu wyzwolyniô Polski łod ruskich. Kiej ci już bóło po wszyjskim, te dwa gizdy powylazowali ze dukli i tyż ci zarôzki łogłosiyli śmiôłygo bohatyrza-elektrykôrza łodstympcóm i judôszym, a siebie juzaś łopowożyli sie mianować srogimi bohatyrzami i napoczli metlać ludzióm we palicach. Tak dugo metlali, aże sie zakółtlowało, zamelało, iże przejyni włôdzô, dalszij szlóndrali i chachmyńciyli, naplyniyli Polsce wrogów, i tak ci byli we sia zadufane i spyśniałe, iże jedyn śnich bół isty, co ani smónd i mgła niy bydzie mu zawôdzać, niy przebródzi mu landowania fligra – tak ci sie uwijôł, coby wywrzesceć na ruskij ziymi swoja côłkô uwziyntóść i niynôwiść. Reszta miarkujymy. Nasz srogi Polôk bez dwadzieścia szejść lôt nauczôł, iże:
„Solidarnie, znacy do kupy, a niy jedyn prociw drugimu!”
Wszyjske go suchali, wiyrzyli i zaziyrali. Ale kajsik kole 30% suchało, i blank ci nic niy poradzióło spokopić. A dzioboł sie raduje. Bo Polôki sóm potajlowane a niyftorzi używajóm krziża za politycznô laga i palica!
środa, 22 sierpnia 2012
Żyniol
– A za co to, moja ty roztomiyło? – pytô sie tyn istny.
– Robiółach pranie i ze twojich galot wyjmnółach szkartka, na kieryj naszkryflane bóły jakiesik ciferki i miano Erna.
– Môsz ty rozum moja nôjmilyjszô? Jô bół na wetlałfie kóni i ta Erna, to jes miano kónia a te ciferki to nómery kóńskich gónitwów – tuplikuje wszyjsko tyn chop.
Śleciôł jakisik możno tydziyń i chop juzaś przilazuje do chałupy na łodwieczerz i tyż zarôzki przi dźwiyrzach chyciół tyglikiym po palicy.
– Ale za co to, moja ty roztomiyło babeczko ?
– Tyn twój kóń dzisioj do cia g l i n g ô ł!
wtorek, 21 sierpnia 2012
Szukanie baby....
– Ło, wyboczcie mi panoczku!
– Niy, niy, to wy mi przeboczcie. Zamamlasiółech sie, bo miarkujóm łóni, sznupia za mojóm staróm, kajsik sam musi we tym markycie być ...
– Ach tak ? Jô tyż sam zuchtóm za mojóm staróm. – gôdô tyn drugi. – A jak ta waszô babeczka wyglóndô ?
– Dugo jak lachyta, wosy duge brónotne, szykowny bubikopf. Take richtik szykowne, duge szłapy, jyndrne półrzitki, epne cycki. Miała łobleczóne szykowne „mini” i kwiôtkowanô gryfnô kocymajka, jakielka ze takim sporszym, galantnym dykoltym ...
– A waszô babeczka ?
– To jes niy iste, to mô czas! Sznupiymy za waszóm babom !!!
poniedziałek, 20 sierpnia 2012
Srogszy niźli „mercedes”...
– Rzyknijcie mi kumo a co tyż to na Mikołôja erbła waszo wnucka łod tego Italijóńca, co to go bez lato na wywczasach chyciyła?
– Nó, wiycie, łóna mi pedziała, iże erbła jakisik ci tam „syfilis”!
– Jezderkusie, kumo, niy gôdejcie? A co to tak na isto jes ci tyn „syfilis”?
– Anó, jô tak gynał to niy miarkuja ale jes ci to mocka cheba srogsze niźli ... „mercedes” !!!
– Ja? Gôdôcie, iże srogsze niźli „mercedes”?
– Cheba ja, bo mi tuplikowała we srogij tajymnicy, co na tym to sie côłko naszô wieś ... przejedzie!!!
niedziela, 19 sierpnia 2012
Wizgyrnô ółma
– Jakô żeście sóm starô?
– Pizło mi 86 lôt.
– A mogecie mi to wszyjsko, co sie sam przitrefiyło łopedzieć po swojimu ?
– Cupłach sie tak na bance przed chałupóm. Dziwałach sie na szykownô, ciepluśko łodwieczerz, kiej prziszôł sam ku mie jedyn karlus i zicnół sie blank kole mie.
– A wiedzieliście go możno, ja ?
– Niy, ale bół moreśny, reszpektny i kamratny.
– A co sie stanyło niyskorzij, kiej już zicnół kole wôs?
– Napocznół łociyrać sie ło moja kita, ło moje hudo.
– A niy poradziyliście go zahaltować, zadziyrżyć?
– Niy, niy szło.
– A to po jakiymu?
– Bożycku ty mój, a po jakiymu? – pytô sie zadziwiónô starka. – Boch miała frojńda, uciycha ??? Bóło mi tak przijymnie. Żôdyn mi tego niy robiół łod czasu, kiej mój chopecek kipnół trzidziyści lôt tymu nazôd.
– A co sie niyskorzij stanyło?
– Napocznół głoskać moje cycki...
– A niy próbowali łóni sie prociwić?
– Nie, razinku niy !
– A po czamu ?
– Bożycku ty mój, po czamu? Bóło mi tak dobrze, czułach iże prawucko żyja!!!
– A co sie jesce zatym stanyło?
– Nó cóż, łozfaklowôł ci mie do cerwióności, tożech tyż łozcióngła klepyty i zadrziłach sie:
– Bier mie synek, bier mie ... a gibko!
– Nó, i co ? Zrobiół to, ja ?
– Niy, niy do dioska! Wrzesknół ino „Prima Aprilis” I wtynczós żech tego łochyntola pieróńskigo do imyntu ... zapukała, zastrzelóła!!!
sobota, 18 sierpnia 2012
Rzić i... srogi grzych...
– Cóż ci sie to stało Zeflik? Czamu tak ślimtôsz?
– Bo pón rechtór piźli sie motkiym we palec – ślimtô dalszij tyn najduch.
– Przeca skuli tego ty niy musisz sie tak mazać – padóm mu na to.
– Nó ja, panie Ojgyn. Jô tyż nôjprzodzij żech sie festelnie chichrôł. Ale po tym chichraniu to mi rechtór zeprali rzić.
I kiejech już dokuloł sie do tyj rzici, to mi sie sam terôzki jesce spómniało jak ci to kiejsik nasz maluśki kapelónek ze mojij „Józefki” prawiół egzorta dwióm bajtlóm z naszyj ulicy, kierych scôpiół jak jedyn drugimu łozprawiôł ło... rzici.
– Wiycie gizdy, gôdanie tych wszyskich szpetnych ałsdruków to wielgi, aże srogi grzych. Cobych już wiyncyj tych łoszkliwych słówek niy słyszôł. Miarkujecie to?
Na to jedyn z tych śpików pytô sie kapelónka a pod nosym sie lacho:
– Prosza ksiyndza, cy dupniyjszy grzych to gôdać rzić, cy nakopać do rzici?
piątek, 17 sierpnia 2012
Juzaś ło gorzôle
Dóm Wóm bajszpil. Dejmy na to taki Japóńcyk abo inkszy, co to mô szage ślypia. Wyduldô taki istny liter i zarôzki ci świtnie w kalyndôrz. Niy ma Japóńca – niy ma problyma, pra? A Polôk? Polôk luchnie tyż liter-dwa na łeb i możno wykopyrtnie, ale jesce do imyntu, jesce blank ci przeca niy świtnół. Łón ci dziepiyro medikuje kaj by sam jesce jedna gryfnô halbecka, abo i dwie, spatrzeć?
Niykierzy, to sie latośniyskoro na wiesna ani niy spomiarkowali, iże na sztandach szło sie juń lajstnóńć latośne łogórki, tómaty, cześnie, sztachloki lebo zimioki, bo przefajrowali aże côłki môj aże do „Dnia Dziecek”. Tak ci tyż bóło i ze naszym Bercikiym łod Majzlinyj, kiery sie spamiyntôł dziepiyro we czerwiyniu.
– Ty giździe diosecki, ty ślywoku, łożyroku – larmowała łod rańca jejigo starô na côłkô siyń i tyrała za Bercikiym ze nudelkulóm.
– Tyś bół wczorej taki naprany, iżeś nupel łod naszygo maluśkigo Hanyska tónkôł we piwie i kazywôłeś mu go ciyngiym cyckać. Tego je już za tela. Musisz sie sam terozki łobiyrać: abo jô... abo piwo!!!
– Aaa, ep, aaa... wiela to tyż mô być tego piwa ???
Tropióm sie niyftorzy, iże jô durch szktyflóm ło gorzôle. Nó ale, tak ci to już u nôs jes. Jes możebny u Poloków tref bez gorzôły? Niy! Bo, co to tak richtik jes taki tref bez machmolu?
Anó przilazujóm ludzie wrółz, gawcóm sie, kukajóm. Niy ma gorzôły, to i niy poradzóm ci sie... trefić. Napoczynajóm sznupać bele kaj za gorzôłóm. Eźli nojńdóm, to sie spichnóm, to sie trefióm i bydzie trefóng. A eźli niy nojńdóm? To bydzie... „konferencyjô”. Nó, i môcie już terôzki wszyjsko gynał wytuplikowane!
czwartek, 16 sierpnia 2012
Gorol i... pijóndze...
Boczycie, jak to goroli za Giyrka gnali do nôs na gruby abo do werków? Takigo, istnego Jóntka tyż starô wyrzynyła na Ślónsk do roboty. Bół ci we jednym werku, drugim i bali we Hucie Katowice, a wszandy ci sie go pytali eźli poradzi czytać i pisać. A tyn istny blank niy poradziół. Skuli tego pojechôł ci łon na łostatku aże do tyj Hameryki.
Kiej sie już we tyj Hamerice łobrobiół, przidubnół tych dularow, chciôł sprawić swojij staryj jakisik szykowny i wercity gyszynk. Wlôz do jubilyrza, wybrôł sie tako rubachno keta ze goldu i napoczynô za nia bulić tymi dularami. Jubilyrz, tyż taki srogi Hamerikón ze łodzysku, nó Wiycie, Żyd łod nôs, kiery jesce naszô gôdka spokopiół, blank łogup, wystrachôł sie na fest i pado ci do tego naszygo Jóntka:
– Jezderkusie! Chopie, fto terôzki w Hamerice tela betków smycy we kabzi? Przeca mogom cowieka łobrabować, łokraść i niy dej Ponbóczku, zaciukać na śmiyrć. Terôzki to sie ino taki „czek” wycióngo, szkryflô sie wiela sie przinoleżi, podszriftuje i fertik. Abo wrażuje sie takô szkarta „bankómatowô” do tego wihajstra wele banku, klikô sie pôra ciferków i pijóndze same wylatujóm.
Jóntek tak sie gawcy na niego, szarłatni sie robi na gymbie i blank nerwyjs gôdô do Żyda:
– Kiejbych pierónie, poradziół czytać i pisać, to bych terôzki we Hucie Katowice robiół a niy tyrôł we tyj łoszkliwyj Hamerice!
Nó i môcie côłkigo gorola!
środa, 15 sierpnia 2012
Forcugi...
Tatulek trefiyli sie ze kamratym już po wojnie na dródze, kiej łoba mieli już te „warszawy” i pytô sie go cy już ze takóm frelóm sie spichnół?
– O, ja! – pado tatulkowy kamrat – Znodech, kiejech ci w nia wkarowôł na cerwiónym świytle, tela ino, co te wszyjskie forcugi mô ździebko na łopach.
– Niy godej – dziwujóm sie mój Tatulek – a po jakiymu na łopach?
– Anó, Georg, dzisz to je tak... we dobryj asiście, towarzystwie to łóna je richtik szykowno zolytnica, we kuchnie juzaś to ci je łóna srogo, pieróńsko paniczka, polsko „dama”, a kiej my sóm same we prykolu, to łóna jes na isto festelnie dobro ... kucharyjô.
wtorek, 14 sierpnia 2012
Cudze lynzyki...
– Suchejcie gizdy – pado sóndca – môcie mi tu zarôzki, jak na spowiydzi, pedzieć skuli cego żeście sie tak pochatrasiyli?
– Abo, panie syndzio – gôdô Bercik – tyn gorol mie sponiywiyrôł. Łón mie ganc łobraziół; jak sto pierónów sponiywiyrôł i sprzezywôł.
– A jak wôm panie Bercik ubliżowôł?
– Anó, pedzioł mi przi ludziach „hałdujudu”.
– Nó przeca to niy jes łobraza. Łón wôs panie Bercik ino pozdrowiół po ynglicku (how du you du?). Myśla, iże niy ma łobrazy i mogecie sie zgodliwie grace podać i dalij sie już niy gorszyć na sia.
Tak tyż łóni zrobiyli, ale już przi dźwiyrzach Bercik sie tak medikuje:
– Możno łón mie i pozdrowiół tyn gorol, ale czamu pedziôł mi na łostatek ty... „złómany”?
Nale, tak to już jes, co niy jedyn słyszy, iże gloki glingajóm, ino niy poradzi spokopić we ftorym kościyle, prôwda?
poniedziałek, 13 sierpnia 2012
Burdel....
– Wiysz Ojgyn, poszołech zeszło sobota do burdelu. Jak to przi sobocie, festelnie łoszpluchtany, wykompany, wypachniony i pod bindrym i gôdóm do tyj pufmuter, coby mi narajóła jakosik modô, gryfnô i blank cicho dziołcha; niy ciyrpia rajculów ani sekutniców. Łóna, ta pufmuter, ci tak ino na mie kukła i poswała ci mie do izby w kieryj już gotowo leżała (côłkiym sago) takô jedna niymówa. Trocha ci mi sie łona dziwocno wydôwała, ale co tam, biera sie wartko do roboty.
– Hajnuś, ty to tak gôdôsz jakby to bóła sznita ze fetym – gôdóm ci jô do niygo – niy bóło cie gańba? Co ty terôzki naszymu Farorzowi bydziesz rzóndziół we tyj suchatelnicy na spowiydzi wielkanocnyj?
– Niy Ojgyn, takô ci łóna boła cicho i takô jakosik niyruchawô. Cosik mi sie w niyj niy spodobało. I wiysz co? – gôdô dalij Hajnuś i aże go febrzisko tyrpie – pogłôskôł, pohajôł żech ci jóm troszycka i lekuśko żech jóm bajsnoł we gynik. I tu mie ło mało pierón niy szczelół. Łóna ci ino gwizdła, pierdła i wartko bez łokno wypyrtła, wyfukła.
Hajnuś cyś ty łogup, co ty mi za pierdoły wciskôsz? Bez łokno ci łona wyskocóła?
– Ja Ojgyn. Dziepiyro wtynczos żech ci sie kapnół, iże bóła to takô gumipupa, taki luftbalóng dlô chopów, co ci je terôzki z Miymiec prziwożóm.
niedziela, 12 sierpnia 2012
Cygón....
Szoł ci rółz bez wieś Cygón i trefiół chopa, kiery styrcôł przed chałupóm i ciyngiym gawcół w niybo.
– A cóż wy tak kukocie we te niybo? – pyto Cygón.
– A dyć móm ci siano na polu i tak sie gawca eźli sie te chmury do jutra stracóm, eli niy? Wisi to wszyjsko w lufcie dosik dugo już.
– Wiycie, moga wôs hilfnóńć bo poradza wróżyć, planetować. I kiejbych tak móg wlyjźć do wôs na góra, to możno bych móg cosik wiyncyj pedzieć – gôdô tyn Cygón.
Chop uradowany zgodziył sie, Cygón wlôz na góra, gawcy a sam same szpyrki, szołdry, wuszty i co tam jesce. Łobejzdrzôł sie to wszyjsko gynał, ślôz i gôdô:
– Wisieć to wisi, ale tak sie medikuja, co do jutra to sie na isto straci. Bali wiym, iże na zicher sie straci.
Pampóń rôd festelnie, napytôł Cygóna na wieczerzô a niyskorzij dozwolół mu przespać sie we stodole. Wczas rano rychtuje sie chop do świeziyniô, skludzyniô tego siana, co to je miôł na polu a sam ci jego baba napoczynô jamrować, wajać, iże wszyjskie szynki, szpyrki, szołdry i wuszty straciyli sie z góry, dziobli je cheba wziyni. Na isto prawie miôł tyn Cygón, kiery jejim wróżół, iże to co wisi, to sie na isto straci, pra?
sobota, 11 sierpnia 2012
Po wiesieli....
Co gôdô chop do swojij staryj, kiej przelazujóm bez dróga, a sam ciyngiym fyrtajóm (downij fóry) a terozki ałtoki:
Zarôzki po żyniaczce:
– Doczkej, doczkej dzióbecku, aże te fóry przejadóm. Przeca nigdy cowiek niy moge dować dosik pozór.
We drugim roku:
– Erna, doczkej ździebko bo fóra jedzie ...
Po piyńciuch latach:
– Fóra! Doczkej, dej pozór!
We dziesióntym roku:
– A dyć dôwej pozór kaj lejziesz, jesce pod koła furgniesz!
Po piytnôstuch latach łod żyniacki:
– Pierónie, cóżeś ty ślepo, abo co, fóry niy widzisz? Jesce cie prasknie i fto bydzie na dochtora bulół?
A tak już, kiej piznie dwadzieścia lôt łod wieseli: .... chop nic niy gôdô, bo se medikuje, iże babsko yntlich wkarycy sie pod kółka i blank tónio ci jóm diosi weznóm, pra?
piątek, 10 sierpnia 2012
Jółzel mô buła, srogô ojla....
– Co jes Jółzel ? Fto ci tako buła przirychtowôł ?
– Wiysz, miôłech gyburstak i trocha żech ze kamratóma potintôł. Niyskorzij przikwanckołech sie do dóm, a we siyni ćma nikiej u nyjgra w dupie, i takech sie zamamlasiół, iżech śtyry godziny medikowôł: przeca stoja sam przed mojimi dźwiyrzami... ino blank ci niy miarkuja cych jes jesce we siyni, cy jużech jes we mojim antryju ?
– I łod tego môsz ta buła na palicy ?
– Niy, niy łod tego, ino beztóż, iże mie moja starô chlistła maślónkóm !
– Maślónkóm ? I łod tyj maślónki môsz ta ojla i srogachny kalniok?
– Nó ja. Ino żech ci niy pedziôł, co ta maślónka bóła we bóncloku !
Terozki już wiycie, iże na wiesna możno sie bele co przidarzić, bo sie te nasze baby take jakiesik diosecko dopolóne i nerwyjs porobiyli !
czwartek, 9 sierpnia 2012
Ściykłô briwa ...
Mój kamrat ze Warszawy przikludziół ci kiejsik dó nôs do Chorzowa i jak przejyżdżôł bez Katowickô uwidziôł na sztrece łoszkapiónô, fest poharatanô briwa. Zahaltowôł autok, bo mu sie żôl zrobiyło tego ptôka i uzdôł, co mu spómoże. Zadzwónioł beztóż tyż do sztadwachy, do miyjskich szucmanów i rzóńdzi:
– Witóm gryfnie! Jes taki próblym, móm poharatanego gołymbia, i potrza, coby go fto zebrôł, bo inakszij pewnikiym zdechnie.
Na to tameszny dispozitor:
– Dobra, szafnółech, zmiarkowôłech, postarómy sie kogoś tam poswać ... dużo môcie panoczku czasu?
– Nó, razinku niy za tela, jada piyrszy rółz sam do roboty, uwijô mi sie ...
– Tóż ja, zarozinki do wôs panoczku kogosik wyprôwióm ...
Zatym ablyjzowôł jesce bez mobilniok wszyjsko łod mojigo kamrata do kupy ze tóm poharatanóm briwóm i pociep suchôwka. Kamrat pomedikowôł deczko i uzdôł, iże moge pôra minutek doczkać. Wele bół tyn moderny „kebab”, tóż tyż wlôz rajn, zebrôł pôra papyndeklowych tabletów na jôdło, zbajstlowôł śnich taki treglik dlô gołymbia, coby ci mu lekszij bóło tego ptôka trzimać w gości.
Richtik, śleciało możno ze piyńć minutek i łorôz na zignale, ze piskaniym rajfów zajyżdżô autok sztadwachy z kierego wyskakuje dwiuch szucmanów, ftorzi wyglóndali tak, choby szli na gón na jakigosik ściykłygo elefanta. Łobleczóne ci łóni byli we łochrónne kómbinezóny i łopatrzóne we szpecijalne nece i norychty do chytaniô ściykłyj gadziny. Chybnyli ku mojimu kamratowi i ze srogim przejyńciym we głósie wrzeskli:
– Kaj jes ta berdyjo?
Kamrat, deczko we szoku, gôdô, iże blank przi niymu. Te pakery zlynknióne do łostatka juzaś wrzescóm:
– Wszyjskie łodyjńść! Raus! ... a wyrcy ?
Kamrat blank niy miarkuje ło co sie rozłajzi i gôdô:
– Radszi ... burgô ...
Te istne sóm już na zicher przerażóne i jedyn śnich woło:
– A w morda i nożym! Bydle musi być na isto ściykłe! Gôdocie panoczku, iże kaj ta berdyjô jes?
Na to tyn mój kamrat wycióngo zeza pleców zawiniyntego we papyndeklowe tablety na kebab gołymbia, ftory ino po cichuśku poburguje i filuje na boki jakby sóm bół zadziwióny tym côłkim rómrajym.
Szucmany śmigajóm jakesik iptowate afki, blank niy poradzóm pokapować, co sie dziyje i jedyn śnich juzaś pytô:
– To pó niygo my sam przijechali?
Kamrat ze rułóm tuplikuje, iże ja. Na co tyn szucman łostro:
– Doczkejcie sam łoka mrzik ...
Idzie ku radijokowi we autoku i ino słychać ze pojstrzodka łozprowka:
– Jorguś, k..wa, ło co idzie, co jes lółz? Miôł być srogi, ściykły rottweiler a sam jakisik kasper styrcy ze côrnóm briwóm w gości.
Na to juzaś dispozitor:
– Ja, jô wiym, wyboczcie chopy, ale tymu istnymu sie festelnie sie uwijało, i inakszij byście tak gibko niy przijechali ...
środa, 8 sierpnia 2012
Jesce rółz ło sklerółzie ...
– Wiysz – pado jedyn istny do kamrata – mój dochtór mi pedzioł, co jô móm dupne luki we pamiyńci.
– Ja? Gôdôsz? A ftory dochtór ci to pedziôł? – pytô sie tego istnego kamrat.
– Nó, jak by ci to pedzieć? To bydzie ździebko dugszô gôdka, ale posuchej. Wiysz kajsik tam we tyj naszyj Ojropie jes taki gryfny kraj, kaj jes zawdy fest gorko, sóm gryfne dziołchy i...
– Ja, wiym, Chorwacjô, pra?
– Niy, niy, dalszij na zachód ...
– Wiym, wiym Grecja!
– Ja, môsz prawie, Grecja – pado tyn istny – i tam ci żół taki srogi poyta... jezderkusie jak go mianowali?
– Homer – podpowiadô kamrat.
– Ja, ja, môsz prawie, to bół Homer, i łón naszkryflôł cosik ło takij srogij wojnie, i pierónym dugim wandrowaniu do dóm...
– Nó, naszkryflôł bół „Iliada” i „Odyseja” ...
– Ja, ja, już sie spóminóm, bo to bóło ło tyj wojnie trojańskij, pra? – pytô sie tyn istny. – A ta wojna trojańsko to bóła skuli jakisik baby, pra?
– Nó, ja. Skuli piyknyj Helyny.
– Nó, widzisz... Helyna, Hela ... Hela – wrzesknół tyn istny do antryja – a rzyknij mi ino jak sie mianuje tyn dochtór, kiery mi pedziôł, co to jô móm te luki we pamiyńci!!!
Bo na isto możno to i prôwda, co los, życie zawiyrô nóm przed sznupóm jedne dźwiyrze, coby zarôzki juzaś łozewrzić druge. Tela, co nôjgorszy jes wtynczôs tyn diosecki przecióng, pra?
wtorek, 7 sierpnia 2012
Pech....
Bezludnô wyspa na kieryj łozprawiajóm dwa utropiyńce:
– Wiysz, tyn szif na kierym żech sie miôł do Hameryki dostać, rypnół ło góra lodowô jak tyn „Titanic” i tyż ci wartko napocznół sie topić.
– Nó, i co?
– Trza mieć stopieróńskigo pecha coby trefić na takô przileżitość...
– Po jakiymu tak gôdôsz?
– Uwidziôłech ci we wodzie gryfno kiecka, taki szachowany, kraciaty faltynrok. Fuknółech nazôd do tyj wody i wycióng żech, wysmycółech ci na piosek... Szkota!
Bo kiej tak cowiek gawcy naobkoło, to na isto zdô sie co tyn côłki Bertold Brecht miôł prawie:
„Niy wieda, co jest srogszóm zbródnióm – gróntować, postawić jakisik bank, abo go łobrabować.”
I klapuje to wszyjsko sam u nôs, pra ? Czy dziyrżyć to, co ludzie przi welónku dali, lebo nachapać sie podwiyl sie jesce zdo?
Nale tyż sie idzie drzistnóńć festelnie jak jedyn mój kamrat;
– Słyszôłeś, słyszôłeś? Bezmać Zefel za kusika, kiery dôł Rółzie łod Majzlinyj erbnół, co tam erbnół? Skôzali go we naszym gyrichcie aże na côłke śtyry tydnie heresztu!!!
– Co to jes śtyry tydnie? Mie do pieróna za te same skôzali we mojim kościyle, we „Józefce” na ciynżkie dożywocie, na... „małżyństwo”!!!!
poniedziałek, 6 sierpnia 2012
Banka ze "kasównikym"....
– Możno fto mô jakisik bilet, cobych mógła dalszij jechać? – pytô sie we tyj bance starô Myrcikowo.
– Jô sam móm jedyn, moga wóm skalić! – pado jedna istno.
– A co jô móm ze tym biletym sam zrobić, kiej niy ujzdrzałach żôdnyj jesce szafnerki?
– Sam go dejcie! – pedziała ta istnô i skôzała na „kasownik”.
Myrcicka tak kukła, pogawcóła, podlazła ku kasownikowi... i jak ji ta drugô baba kôzała, napoczła gôdać:
– Jô jada do mojij siostry Rółzy, do Chorzowa na Pnioki... – pedziała na côłki karpyntel do tego ci kasównika.
niedziela, 5 sierpnia 2012
Żyniol skómpidusza...
– A łóni, to możno we interesach, za gyszeftym na tym szifie, pra?
– A dyć, kaj tam. To jes moja rajza poślubnô, naobkoło świata. Jô côłkie życie medikowôłech ło takij rajzie.
– A to do kupy ze babóm, pra? A kaj łóna jes? Możno legła sie coby deczko łoddychnóńć?
– Kaj tam, kaj, moja starô łostała w dóma.
– Niy gôdejcie! Baba łostała dóma, a łóni we poślubnyj rajzie? Niy moge być!
– Moge być, moge. Łóna już rółz bóła we poślubnyj rajzie!... Jô sie łożyniół ze gdowóm!
sobota, 4 sierpnia 2012
Viagra i silikón
We terôźniyjszym świycie wydôwô sie wiyncyj pijyndzy na strzodki zwiynkszajónce gyfil, potyncjô i na silikón dlô babów, niźli na medikamynty prociw niymócy Alzheimera. I wszyjsko skludzô sie terôzki ku tymu, iże za pôrã lôt bydymy mieli krojcset starych bôb ze srogimi cyckami a ku tymu starych chopów ze fórt twôrdymi ciulikóma, za to żôdyn śnich niy bydzie poradziół sie spómnieć skuli cego to wszyjsko... majóm.
piątek, 3 sierpnia 2012
Kapelónek i kóndón...
– Wiycie kapelónku, jak by to wóm pedzieć, chyciyliście ksiynżoszku łoszkliwo niymoc wenerycno!
Kapelónek zrobiół sie szarłatny na fresie i napocznół sie jynkać:
– Nó ja, tak jakosik trzi tydnie tymu nazôd jedna modo dziołcha kómpała sie sam we tym rybniku kole fary, kaj zawdy pływajóm moje kacyce. Róncz moja farno gospodyni uparszczóła mi jedna kacyca i pewnikiym łod tego sie to wziyno ...
– Nó, możno i ja – przikiwnół dochtór. – Ale musza wóm ksiynżószku pedzieć cobyście nastympnym razym na widołka nacióngli ... kóndóna ...
czwartek, 2 sierpnia 2012
Latowy śnik....
... Kukóm ci tak zgnióło choby jakisik luftinszpektor, a sam, ku mie idzie ci frela, zgorano, łopolóno choby łojca Nyjgra miała, duge wosy, blóndina ... a jak gryfnie tymi łogibami fyrtała, jak sie gryfnie zwyrtała ... te szłapy, dugaśne „wydepilowane” (jak to terôzki je we mółdzie). Lejzie ci ku mie, kroczo, a na tablecie gryfny „drink” ze lodym i apluzinóm. A łona ci tyż wónio jakimiś francuskimi parfinami i cymsik tam jesce. Szluknółech rółz, drugi, i jesce tuplowanie, a łóna ci mie biere pod parza i smycy do morza. Wele na tym morzu choby u nôs we Parku Kultury na dôwniyjszyj „Fali”, lekuśki wiaterek, modrô wodzicka... Wlazujymy ci łoba polekuśku do wody, opaternie, jô ździebko przodzij, łóna pieślawo deczko za mnóm. Łóna ale niy kce na ibera i beztóż jô jóm lewóm rynkóm grajfuja pod brzuch, jezderkusie aże sztróm bezymie przeleciôł. Łóna tak mi sie jakosik łoszibła, spôłzła, iżech – coby sie niy tónkła, niy bulkła – chyciół ci jóm za te jeji dychanie. Jezderkusie, pewnikiym te Arabery, kiere pyndalujóm po śmiyrci do tego ichnigo niyba – kiej prasknóm jakigoś Żyda lebo Amerikóna – muszóm tak sie cuć, abo cosik wele tego... Nó, tóż przekuldypła sie na plecy, jô tyż, cycki sztram nad woda wystowajóm, a skuli tyj klary, ftorô grzôła jak halbecka starzikowego bimbru, pokôzało sie deczko soli na tym jeji sztramskim brzuchu, richtik moc szykownym brzuchu...
– Jerónie! Ojgyn! Ustóń diosecki łochyntolu tymi klapytami przebiyrać, gracami w lufcie wywijać chobyś kajsik na basingu szwimowôł, abo miôł sie tónknóńć. Jesce pieróńsko krapyko Mamulce łobalisz tyn kafyj i ściepniesz ta terinka ze zistóm na tepich. Śnik jakisik miôłeś, abo co?
Nó, ja. Możno to i jakisik śnik bół, a to na isto skuli tego, iże latoś na żôdne wywczasy niy jadymu i tela. Śnik, niy śnik, ale gryfny. I Wy tyż dejcie pozór, bo przi takij hicy, jako bóła we lipcu i tydziyn tymu nazôd, to przeca kôżdymu mógło prasknóńć na palica, kiej zawczasu jakigosik piwa, abo inkszego „drinka” cowiek niy szluknie dlô łorzyźwiyniô. Nó, co jôWóm byda sam tela tuplikowôł, eklerowoł. Same wiycie, co dlô obyczajnygo chopa, i niy ino, jes dobre.
środa, 1 sierpnia 2012
Śnik...
Gôdô sie, co piyrwyj bóło na isto lepszij. I ja, i niy. Zawdy cowiekowi sie zdo, iże jejigo mode lata byli lepszyjsze, inakszij sie żyło ... a możno to ino bóło to, co cowiek bół modszy, bół ło jakiesik dwadzieścia kilo wizgyrniyjszy, i co by tam jesce. Przeca zawdy sie spómino mode lata a niy te dwa, trzi abo i piyńć łostatnich, kiej już i na trzeci sztok procno jes wlazować, a i te dioseckie nece ze sprawónkami sóm corôzki ciynżyjsze chocia, ze drugij zajty, cowiek corôzki mynij moge sie we składzie lajstnóńć. Ja toć, bóło skorzij lepij abo i niy? To wszyjsko monej, jak na to wejzdrzić. Pewnikiym niy poradzymy już ze sia gôdać do porzóndku, dogadywać sie, rozmówić sie. Chocia ... terôzki mómy te côłkie moderne mobilnioki bez kiere rółz-dwa, w te pyndy mogymy wszyjskie klachy łopedzieć wszyjskim naobkoło, cy fto jes interesantny, abo i niy. Jô tyż móm tyn diosecki mobilniok ale biera go do gracy ino wtynczôs, kiej musza na isto dać znać, iże sie zniyskorza, abo kiej trza łobsztalować retóng ze waleskóm. A te mobilnioki we côłkości łobjimali nôs, i nasze kôżdydniowe życie, a dlô niyftorych – jakóż by inakszij – sóm ci na isto nôjważniyjsze. Kajby sie cowiek niy ruszół, kajby niy zwyrtnół – na banhowie, flugplacu, we zupermarkycie, we bance i cugu wszandy idzie trefić ludzi, – co jô gôdóm ludzi? – łochyntoli, kierzy bez tyn mobilniok łozprawiajóm ło swojich nôjintymniyjszych, takich łosobliwych zachach, falach, cufalach i ... durchfalach, i wrółz jesce poradzóm sprawiać se, kupować markwie abo i ziymiôki.
Wiela ze tych ludzi niy przijńdzie na to, niy wymiarkuje, iże wszyjskie naobkoło suchajóm tego, co tyn istny fandzoli. A możno tyż jesce jim to sprawiô jakosik frojńda, abo co? Drugda mi sie zdô, móm taki gyfil, wrażyni, co niyftore ludzie świadómie gôdajóm na tela gośno, coby jich kôżdy, fto styrcy wedle, móg jich gynał posuchać. Łod tego czasu, kiej pokôzali sie sam u nôs (i niy ino u nôs) na hulicach te mobilnioki idzie ucichtować corôzki wiyncyj ludzi gôdajóncych – tak by sie zdôwało – samych do sia. Dôwnij, jesce za blank starego piyrwyj, take gôdanie do sia bóło dziwokie, bóło to jakisik cudajstwo, wydowało sie niyrichtik, a taki ipta wyglóndôł nikiej rapitółza we giskanie. Po wsiach, a i po we miastach, take ludzie, kiere gôdali same do sia jak ipty, take ci dupkowate ćmiyle, dekowali sie kajsik po ekach, tyrali po zapłociach, coby jich ludzie niy szterowali i niy napasztowali. Ale tyż przeca same poradzicie ujzdrzić, iże sam u nôs na Ślónsku, tyż i we côłkij Polsce, te mobilnioki sóm wobec. Ludzie tyrajóm ze suchôwkami we daklach i łozprawiajóm bez te telefółny. Tela, co zewnóntrz, ze wiyrchu niy idzie tego ujdrzić na piyrszy łoka mrzik. Widno ino cowieka, kiery gôdô sóm do sia.
Jes ci tyż jesce terôzki taki moderny, i to niy ino u modzioków, ale i u starych knakrów i lampucerów, internec. Ja, jô miarkuja, co tego terôzki jes pierónym potrza i, iże wysztudiyrowanie internecu, to bóła srogo ci technicznô rewolucjô. Rewolucjô podano na wypokopiynie ałtoka. Móndre ludzie jyjźdżóm ałtokami ino wteda, kiej już na isto muszóm, bo przeca trefiô sie, iże nasze sztreki, cesty, autobany sóm blank zafrópowane. Tyż i we tym szykownym internecu jes gynał podanie. Informacyjów jes ci zadoś, w pigóły, iże cowiek ci sie blank podziyje i blank do imyntu potraci.
A jô sie tak gymża po mojich Pniokach i zdo mi sie, iżech nazôd jes we tych mojich modych latach, zdo mi sie co jesce we krótkich galotkach lotóm i nic, ale to blank nic mie niy szteruje. Wiesna, môj, kwiôtki napoczli gryfnie kwiść i ...
tu żech ci sie łocuciół, spamiyntôł i gôdóm ło tym nie skuli tego, cobych miôł cosik prociw tymu internecowi, to blank niy. Ale niy poradza spokopić, kiere grufy sóm richticzne a kiere sóm nadbytnie. Tyn internec mô mocka forcugów, zalyt. Jes ci takóm epnóm biblijotykóm babilóńskóm. Trza sie ino pierónym narobić, coby łodciepnóńć wszyjskie fleki, wszyjskie darymne gyszichty. Na przimier wciepna na przeglóndarka Google słówecko „Goethe” a zarôzki, za pora sekundów wypyrsknie mi, pokoże sie piytnôście milijónów zajtów (ja, 15 mln). Nó ale, kiere sóm te nôjbarzij przidajne, schopne? Kiere mi sie richtik na co przidajóm? To jes interesantne pytani, prôwda? Nó, i jesce.
Jô sóm niy môm tego modernego iPoda, bo zdo mi sie to pierónym iptowate. Sóm ci to na isto belery a mój świyntyj pamiyńci łojciec pedziôł by pewnikiym za starkóm, iże
– Ojgyn! Ty môsz ała i dwa boloki a twoje dzieci sóm glacoki! I tela.
Ale juzaś, kiej sie mô srogo pamiyńć we kómputrze, idzie sie rajn wrajzić côłko biblijotyka i kajsik we rajzie, we cugu, fligrze abo we hotylu idzie sie poczytać wszyjsko to, na co cowiek mô szkrabka i niy trza sie na inkszych łobziyrać.


text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
piątek, 29 sierpnia 2014
To jô...
– Możno jakisik fojercojg nojńdziesz we wiyrchnij szuflôdzie? – łodrzykła.
Łozewrził ta szufloda we nachtiszu i znod pakslik, kiery leżôł gynał direkt łoprawiónyj we rómki fotografiji jakigosik chopa. Tóż toć karlus festelnie sie strôpiół i napocznół wypytować:
– Te! A to jes możno twój chop?
– Niy, gupieloku! – łopedziała dziołcha i fest karlusa łobłopiyła.
– A możno to twój szac, ja? – pytô dalszij tyn karlus.
– Niy, kaj tam mój szac! – łodrzykła i jakosik tak moc libeźnie bajsła synka we jejigo dakel.
– Nó, tóż rzyknij ty mi, fto to yntlich jes? – pytô skółczały karlus.
Na to dziołcha łodrzukô ze rułóm:
– Toch jes jô... przed łoperacyjóm!
czwartek, 28 sierpnia 2014
Pónbóczkowe cuda...
– Wiycie! Idymy se kejsik bez pustyniô i łorôz łozfechtowała sie srogô burza piôskowô. Już ci nôs miało blank zasuć, kiejech zawołôł mojigo Allacha i stôł sie cud – wszandy srogachnô piôskowô sumeryjô, a naobkoło nôs spokój i blank cichuśko... ze rułóm dokludziyli my sie do dóm.
Na to łodrzykô katolicki kapelónek:
– To jesce chopy wszyjsko nic. Kiejsik wykludziółech sie na misyje do Afriki. Płynymy szifym i łorôz łozfaklowôł sie niy do wystawiyniô, srogi, łokropiczny sztórm. Jużechmy myśleli, iże jes pó nôs, kiejech zawrzesknół na côłki karpyntel: „Pónbóczku! Eźli ty dôsz zwólô, cobych tu zginół i niy nawróciół tych zatracónych duszycków na twoja dróga?” Nó, i stôł sie richtik cud, wszandy sztórm a naobkoło nôs gryfnistô klara świycióła i bóła gryfnô launa. I tak tyż dokulwitalichmy sie do tyj Afriki.
Na to łozwôł sie po cichuśku rabin:
– To jesce blank nic. Ida jô sie rółzczasu bez Lubartów we szabas. Łorôz uwidziôłech szykownisty, srogi kofer na dródze. Bółech ciykôw, co jes driny, ale niy moga sie ku tymu kofrowi ugibać, bo jes przecamć szabas. Ale kofer, gôdóm wóm chopy, richtik gryfnisty, skórzanny, ze mesingowymi zómkóma....
Świtnółech tyn kofer, łón sie łobalół i wysuli sie śniego goldowe dulary. Jô jich niy moga pozbiyrać, bo przecamć jes szabas. Wtynczôs zawołôłech: „Boże! Eźli ty dozwólisz, coby tak na pojstrzodku miasta we szabas marniyli sie goldowe dulary?” Nó, i stôł sie richtik srogi cud. Wszandy naobkoło bół szabas a we kółecku kole 30 myjtrów strzydnicy ze kofrym pojstrzodku – bóła... strzoda!
środa, 27 sierpnia 2014
Dwadziyścia kilomyjtrów...
– Synek! A co wy to tak jakosik dziwocznie, tak... miarkujesz... tak niy po bożymu, żeście to robiyli?
– Anó, wiedzóm łóni starziku, wtynczôs tyn mój ciulik wlazuje jakiesik dwa cyntimyjtry gymbij!
– Łoo, toch niy wiedziôł – strôpiół sie starzik.
Bez dwa dni starzika żôdyn niy widziôł. A łón zicnół sie we izbie, łobciepôł sie jakimisik starymi kalyndôrzami, papiórami, blajsztiftami...
Na łostatku trzecigo dnioszka ło rozwidnioku wlazuje do kuchyni i rzóńdzi:
– Starô! – gôdo doswojij babeczki. – Cosik mi sie zdô, iżeś ty jes na jakiesik dwadzieścia kilomyjtrów... niydojebanô!
wtorek, 26 sierpnia 2014
Dwa starziki i chlyb...
– Ty! Stary! A jak ty to robisz, iże sie blank niy usiotôsz przi tych ćwiczyniach, przi tych twojich procnych krafttrajningach?
– Anó, to beztóż, iże kôżdydziyń jym czôrny chlyb, chlyb razowy. A cobyś jesce miarkowôł, to tyż po tym chlebie lepszij mi ta moja laga... stowo i dugszij poradza ze babóm wyrobiać...
Mody na fleku, w te piynty pogzuł do piekarni i łod proga wrzescy:
– Majóm łóni paniczko czôrny chlyb?
– Ja, mómy!
– To jô bych sie zawinszôwôł... piyńć pecynków!
– Panoczku, aże piyńć? Przecamć nim dójńdziecie do tego pióntego, to już łón bydzie blank twôrdy!
– Ło sto pierónów... to wszyjske wiedzóm ło tym chlebie, inoch jô taki... niydouczóny!
poniedziałek, 25 sierpnia 2014
Tragedyjô...
– Mój ty Pónbóczku roztomiyły! Jeżech na isto już retniynty! – wrzescôł tyn chop i tańcowôł ze uciychy.
Jednakowóż ludzie ze tyj retónkowyj ekszpedycyji byli nôjbarzij zajimane łobadowaniym terynu tyj katastrófy i polekuśku, i ze czasym corozki barzij dociyrała dó nich straszliwô prôwda ło tym, co tyż to tam sie musiało dziôć. Wszandy poniywiyrały sie połobgryzane kostyry. Wyglóndało na to, iże cufalowo retniynty czowiek wećkôł wszyjskich swojich kamratów. Tych chop, kiej uwidziôł we łoczach ludzi ze tyj ekszpedycyji take niyme łoskarżyni, ściykle wrzesknół:
– Niy mogecie mie ludzie łosóndzać, szacówać...! Eźli to jes cosik złygo, iżech kciôł przeżyć, kciôłech być mónter?
Na to łozwôł sie szef tyj ekszpedycyji:
– Chopie! My blank niy kcymy cie szacówać i łosóndzać za to, coś zrobiół, coby przeżyć. Ale jô pierdola chopie... tyn fliger sie łoztrzaskôł dziepiyro przedwczorej!
piątek, 22 sierpnia 2014
Taszynlampa....
– A kaj tyż to sie wybiyrôsz? – pyto sie łojciec.
– A, na zolyty – pedziôł tyn karlus.
– He, he! Kiej jô pyndalowôł na zolyty w twojim wiyku, toch niy potrzebowôł żôdnyj blyndki, taszynlampy – lachnół sie fater.
– Nó, i dzisz terôzki ... na co żeś wtynczôs trefiół!!!
czwartek, 21 sierpnia 2014
Mody łojciec....
Tak jakosik latoś po Wielkanocy Hanys styrcy przed lazarytym, przed ichnim krajszolym (porodówkóm) i drzi sie choby go ze skóry łobdziyrali do swojij babeczki, kierô wychylóła sie ze łokna na szczwôrtym sztoku:
– Urodziyło sie już, ja?
– Anó, urodziyło sie ...
– A co? Synecek abo dziołszka?
– Synecek ...
– A rzyknij mi ino wartko na kogo jes podany ...
Hanysowô starô machła rynkóm ....
– Niy znôsz chopie ...
środa, 20 sierpnia 2014
Ło chopach...
– Chopy do łoziymnôstuch lôt stare sóm jak kelner... kcieli by łobsużyć, łobskôkać wszyjske baby tela, co niy zawdy poradzóm;
– Chopy tak łod dziewiytnôście aże do trzidziyści lôt stare sóm jak sióngorze ... rznóm wszyjsko co jim wlejzie we grace;
– Chopy juzaś łod trzidziyści do Abrahama sóm jak kómpónisty ... sztimujóm sie bez piyńć godzinów a tak richtik grajóm ino trzi minutecki;
– Juzaś chopy, knakry tak kajsik bez piyńdziesiónt lôt stare sóm jak młynôrze ... łóne już ino miechy ze sia smycóm!
wtorek, 19 sierpnia 2014
Nôjgryfniyjszô
– Łotwórz mi ty moja nôjmilyjszô, przismycółech ze sia szykowny bukiyt kwiôtków, szarłatnych rółzów dlô ... nôjgryfniyjszyj babeczki na świycie ...
Baba łozewrziła dźwiyrze, chop wlazuje rajn ... baba sie pytô łoszkliwie:
– A kaj żysz do dioska sóm te gryfne rółzy?
– A kaj to tyż jes ta nôjgryfniyjszô baba na świycie???
poniedziałek, 18 sierpnia 2014
Doskwiyrność...
– A cóż tyż to wóm panoczku doskwiyrô?
Chop sie deczko snerwowôł, iże przi ludziach ze raji musi łodrzykać na take pytani wrazickij szwestery, tóż tyż łodrzyko tak rubym głósym :
– Móm stopieróńskô utropa ze... dupóm!
– Ale, prosza wôs panoczku, tukej sóm wszandy ludzie... jak wy sie słówicie... Niy bółoby lepszij pedzieć, iże môcie problym ze czymsik blank inkszym, na tyn przikłôd ze daklym, a zatym dziepiyro we kabinycie dochtora gynał wyeklerować wszysjko do porzóndku? Niy zmuszalibyście panoczku tych samtukej ludzi do suchaniô takich deszpektów.
Chop moreśny, skrószóny wylazuje za dźwiyrze i po jakimsik łoka mrziku wlazuje nazôd rajn.
– Witóm gryfnie!
– Anó, witómy tyż! I cóż wóm to doskwiyrô?
– Móm, wiedzóm łóni paniczko, cosik ze mojim lewym daklym.
– Ja? Gôdôcie? – kiwła gowóm flyjgera, rada ze tego, iże tyn pacijynt posuchôł jeji dorady. – A cóż tyż to takigo dziyje sie ze tym waszym daklym?
– Ano, paniczko, jak bez nie SRÓM, to mie stopieróńsko targo!
piątek, 15 sierpnia 2014
Ojgyn łozprawio: Uwziyntô baba....
Uwziyntô baba....
Wylazła baba tak na łodwieczerz przed chałupa. Blank po leku pokwanckała sie ku dźwiyrzóm łod zegrody. Podcióngła se te swoji „silikóny” i styrcy, i fest ci ku tymu medikuje:
– Możno fto przyjńdzie cestóm kole mojij chałupy ... abo i niy. Doczkóm kwilkã i spomiarkujã sie, cy fto bydzie cosik kciôł łodymie abo niy?
Styrcy i filuje. Filuje i styrcy, ale nikaj żôdyn sam niy tómpie. Łozglóndô sie, zaziyrô, wytykô gowã za łogrodzyni. Nic. A cni ji sie gynał choby przi jôdle hawerfloków bez łomasty.
– Jeee, ftosik depto. Fto tyż to moge być? Możno ftoś, kierego znóm? Abo i niy? Możno bydzie cosik chciôł łodymie ... abo i niy?
Gawcy, gawcy, ale skuli tego, iże niy mô przi sia breli i tak wiela niy dojzdrzi przed śćmiywkiym.
– Możno tyn ftoś przijńdzie ku mie ... abo i niy? Kiej przijńdzie, to ci sie go spytóm, co chce ... Abo i niy. Bydzie kciôł pedzieć, to sóm rzyknie. Niy bydzie kciôł, to jô niy byda przecamć takô wrazitko.
Idzie Bercik, tyn łod lasa, Tako cielepa i ślimôk.
– Ciekawość. Spytóm sie kaj depce... abo i niy? Możno bydzie kciôł pedzieć? Abo i niy. Doczkôm aże dojńdzie.
Bercik dokulôł sie, łostôł stôć przi sztachytach i gawcy sie babie gynał w ślypia.
– Ciekawe co tyż łón kce? Spytóm sie go ... abo i niy. Bydzie kciôł pedzieć, co kce, to powiy. A kiej niy, to niy.
Bercik łozewrził dźwiyrka, wlôz rajn na plac, wyrzynół wespa, kiero kole niygo furgała i stanół sie kole baby.
– Ciekawe. Wlôz na mój dwór. A jô niy wiym co chce? Spytóm go ... abo i niy. Bydzie kciôł pedzieć co kce, to rzyknie. A kiej niy bydzie kciôł, to niy. Jô tam tak po prôwdzie niy musza tego miarkować!
– Pójńdź babo symnóm do kómory – gôdô Bercik.
I biere ci jóm pod parza.
– Ciekawe. Po kiego diôska łón kce cobych śniym pomajtała, polazła do tyj kómory? Spytôm sie go ... abo i niy. Bydzie kciôł gôdać to powiy, a kiej niy bydzie kciôł, to niy.
Bercik wkarycół sie za babóm do kómory, chyciół jóm za łogiby i kôzôł ji sie gibko seblykać.
– Ciekawość. Bercik trzimie mie za półrzitki i kôże sie seblyc. Spytóm sie po jakiymu jô móm ściepnóńć i zapaska, i kiecka, i ku tymu cycynhalter? ... Abo i niy. Bydzie kciôł skôzać, to powiy, a kiej niy, to niy ... niy byda sie pytać.
Bercik ciepnół baba na prykol, wlôz na nia i ...
– Ciekawość, zgwóli cego łón ci mie sfalół na tyn prykol i wlôz ci na mie? Spytóm sie go... abo i niy. Bydzie kciôł pedzieć, to sôm mi rzyknie. A niy bydzie kciôł, to niy bydzie gôdać i szlus.
Bercik jak na chopa przistało zwyrtnół baba ze trzi razy jak chopowi przinoleżi, łoblyk se hymda, galoty i westa, majtnół sie na piyńcie i wylôz ze chałupy. Baba tyż sie blank wartko nazôd prziłodziôła, wylazła przed chałupa, podcióngła sie juzaś te jeji „silikóny”, stanyła, jesce rôz podciepła sie te „silikóny” do góry i tak ci medikuje:
– Wejrzicie sie ino ludzie! Jô ci na isto dalszij niy wiym, dalszij niy miarkuja, co tyż tyn Bercik tak na richtik łodymie chciôł? A wy wiycie?
czwartek, 14 sierpnia 2014
We PRL-u....
– Panoczku! A uprôwiali już łóni kiesjik... zeks?
– Niy, niy! – łodrzykô tyn bamber i côłki czôs gdyzie ździebło trółwy. – Latoś to ino kartofle a żyto!
środa, 13 sierpnia 2014
Starucnô baba....
Podlazuje terôzki ku swojij babeczce, libeźnie hajô, głôsko jóm po wosach i gôdô ze jankorym:
– Wiysz, moja ty roztomiyło, cosik mi sie zdô, iże blank sie już starzyjesz!
wtorek, 12 sierpnia 2014
Riter...
Jedyn srogachny król prziwołôł ku sia moc wywołanego ritera i rzóńdzi:
– Suchej ino Ty! Bydziesz poradziół zakatrupić tego dracha (smoka), kiery sam u nôs mocka wyrobiô, haratô i buli nasze królestwo?
Tyn riter wartko fuknół na swojigo kónia łoblyk swoji chelmisko, prasknół bodzicami kónia, sztartnół i puściół sieeee...
– Ej, ty! Niy doczkôsz aże ci powia jakô bydzie nadgroda? – wrzescy za niym krół.
Na to tyn riter:
– Sam niy ma na co doczkać, sam potrza gibko spierdalać!
poniedziałek, 11 sierpnia 2014
Pobożny chop...
Tyn żebrôk, tyż wiyczny fechciôrz pytô ze zadziwiyniym:
– Panoczku! Przecamć zawdy wciepowaliście mi do huta 10 złocioków. Czamu dziesiej ino 5?
– Anó, wiedzóm łóni – łodrzykô tyn pobożny chop – Poswołech mojigo synka na studia.
– Nó, i bardzo dobrze! Ale czamu panoczku mojim kosztym?
piątek, 8 sierpnia 2014
Jóntrzynie, prowokacyjô...
Zaobycz Jarosław Kaczyński chróniół sie, kuglowôł sie łod trefu ze Donaldym Tuskiem jak łod jakigosik morowego luftu. Ale co miôł chop zrobić, kiej cowiek ze kwióm na ryncach zastawiół mu durchgang, przyjńście we festelnie knap syjmowyj siyni.?
– Jarek! Cóżeś ty juzaś wypokopiół? – rozgzukôł sie prymiyr. – Naprôwda miarkujesz, iże do kupy ze ONZ wysztudiyrowôłech datum Szczytu Klimatycznego na 11 listopada, naskwol po to, coby ci zrobić na deszpekt, na paskuda?
– Mie niy, ale wszyjskim polskim patrijotóm – łodrzyknół ze gódnościóm prezes PiS-u. – Prziznej sie! Kcesz prziwiyść ku srogij haji we dniu Świynta Niypodlygłóści! Blyndzi ci sie stopieróński rozlyw kwi!
– Coś ty łogup? Pizło ci na dekel? – łodmrónknół Tusk. – Tóż to jakisik chorobliwy fant!
– Już jô cie chopie znóm – pogroziół mu palcyskiym Kaczyński. – Przecamć dobrze wiysz, iże we tym dniu przikludzóm sie do Warszawy roztomajtyj zorty „antyglobaliści”, anarchisty, ekologi, pedały i „cyklisty” ze côłkigo świata! Bydóm wyrywać flizy chódnikówe, trzaskać szaufynstry i ciepać bergami we richticznych Polôków! Na łostatek jesce podpolóm transmisyjny autok TVN-u i ciepnóm sie na „rekónstrukcyjnô” kolóna przebleczónô za wojów Chrobrygo!
– Przisiyngóm forgot! – Prymiyr prasknół sie we klôta, aże zadudnióło. – Zrobia wszyjsko, coby fajrowanie Świynta 11 Listopada łozgrywôło sie we spokojności!
Kaczyński forsknół ze pogardóm.
– Nó, klar! A jak sie napocznie zadyma, to jóm bohatyrsko stulmisz, do imyntu przidłówisz! Niydoczekani twoje!
– Nó, tóż co jô móm robić? – spytôł łoklapniónóm sztimóm Tusk. – Kcesz, to szibna data tego „szczytu” ło jedyn dziyń, tak jak to forszlaguje Witold Waszczykowski...
– Co? Na dziesióntego listopada? Coby pokrojcować, zaszterować miesiyncznica smolyńskô! – lachnół sie prześmiywnie prezes PiS-u.
– Nó, to przeciepnymy to na dwanostego... – zapropónowôł Tusk.
– Dwanostego listopada 1962 roku bóła prymiyra filmu: „Ło dwóch takich, co ukradli księżyc”! – zawrzesknół hyrnie Kaczyński. – Juzaś kcesz mi dopolić, a przi tyj przileżitóści mojimu świyntyj pamiyńci bracikowi! Taki jeżeś chopie niyczystny, niygódziwy!
– Nó, tóż co jô yntlich móm zrobić? – prymiyr bezradnie łozpostrził grace.
– Anó, nic! – łodrzyknół hyrnie Kaczyński. – Cobyś chopie niy zrobiół, bydzie ŹLE!
Łominół, fiksnół załómanygo prymiyra i straciół sie za winklym gangu.
Donald Tusk łodprowadziół go weźrokym, a niyskorzij wzniós łoczy ku górze, tam, kaj łod pôruch już dni przebywôł, gościół srogi polski dramatiker i poyta. Wzdychnół procnie i mrónknół pod kicholym:
– Tego to by ani Sławomir Mrożek niy wypokopiół!
czwartek, 7 sierpnia 2014
Fałeszny dżinn....
Plaża, kajsik we Tunezyji, gorki piôsek, klara ci blynduje jak sto diosków, ludzie poseblykane, baby bali i bez cycynhaltrów, a kajsik kole jednyj palmy auflauf choby jakisik wywołany polityker na festin do mojigo Chorzowa sie przikarycół, i idzie po gôdce spomiarkować, poznać, co to możno sóm nasze Poznaniôki (a możno kamraty łod tego Gowina, znacy Krakusy). I jedna baba gôdô:
– Co? Stało sie co, utopielec, tónknół sie tam fto?
– E, tam. To ino mój synek znod jednego dinara (to taki ichni pijóndz) a rest Poznanioków sznupie w piôsku, bo możno jesce cosik nojńdóm.
Nale, kiejech gôwyńdziół ło araberskij dziydzinie, to cosik możno jesce cosik ze tymi araberskimi powiarkóma skuplowane.
Chop wzión swoja babeczka na piyrszy we jeji życiu szpil we golfa. Babeczka piyrszy rółz pizła i balik wytrzas szyba we łoknie chałpy, kierô stôła blank wele golfowego pola. Chop sie deczko znerwowôł i łozgzukany rzóńdzi:
– Gôdôłech ci, cobyś dôwała pozór, a terôzki bydymy musieli tam pójńść, przeprôszać, nó i możno i za ta szyba zabulić.
Idóm ku tyj chałupce, klupióm na dźwiyrze. Miyły, całbrowny chopski głós zaprôszô jich rajn. Wlazujóm. Potrzaskane łokno, zeszrótowanô, szczaskanô starucnô waza a na szeslóngu siedzi chop.
– To wyście szczaskali mi ta szyba we łoknie?
– Przeprôszómy panoczku festelnie!
– Tak prôwdóm to niy ma za co. Jôch jes takim ci araberskim dżinnym, kiery bół uwiynzióny, zawarty we tyj wazie już jakiesik kielaset lôt. Terôzki ale jô musiôłbych spôłnić trzi wasze winsze, trzi życzyniô... Niy pogorszycie sie na mie eźli spôłnia wóm po jednym, a na łostatek łostawia sie jedne dló mie?
– Niy! Jes gryfnie! – łodrzykô wartko chop. – Jô kciôłbych dostôwać kôżdyrok milijółn dularów.
– Żôdyn problym! – łodrzykô dżinn. – Ku tymu garantjyruja ci, iże bydziesz festelnie dugo żół.
– A ty, gryfnô paniczko, co byś kciała? – gôdô dalszij tyn dżinn.
– Jô bych kciała mieć we kôżdyj dziydzinie fajnistô chałpa ze nôjlepszyjszóm sużbóm, ze nôjlepszyjszymi sużóncymi na świycie.
– Jakeś se dziołcha zawinszowała, tak môsz! – łodpedziôł tyn dżinn. – Króm tego moga ci łobiycać, iże do żôdnyj ze tych twojich chałpów nigdy sie żôdych rabsik niy włómie...
– A jaki jes twój winsz, roztomiyły dżinnie? – pytajóm wrółz baba ze chopym.
– Skuli tego, iże bół tak dugo uwiynzióny, zawrzity we tyj wazie, niy marza ło niczym inkszym, jak ino ło łostrym zeksie ze cia, moja ty gryfnô paniczko.
– I co ty na to, moja roztomiyłô? – pytô sie chop ta swoja babeczka.
– Wiysz! Mómy tela pijyndzy, mómy chałpa we kôżdym kraju.... Wiysz, jô sie zgodzóm!
Babeczka idzie ze tym dżinnym na wiyrchni sztok... Côłke popołednie łostro sie kochajóm. Tyn dżinn na isto niy miôł dosik. Tak po śtyruch godzinach zeksu sztyjc i jednym ciyngiym, tyn dżinn ślazuje ze tyj baby, zaziyrô jij tak do łócz i pytô:
– A rzyknij mi ino, jakeście to wy sóm stare, moje wy roztomiyłe?
– Anó, łobióm nóm pizło już 35 lôt! – gôdô ta babeczka.
– E, fulôsz dziołcha! 35 lôt sómeście stare a jesce we dżinny wierzicie?
środa, 6 sierpnia 2014
Dociyrne starziki....
– Wiysz, a jô by sie kciôł ciebie cosik spytać. Niy gorsz sie, bo mocka lôt my ze sia szczimali a jô ciyngiym medikuja eliś ty mie kiejsik zdradzióła ze jakimsik inkszym chopym.
– A ustóń gupieloku – łodmrónkła starecka. – Co cie dzisiôj chyciyło?
– Nó, niy gorsz sie, przeca my już sóm siaróńsko stare, to przeca mogesz mi pedzieć, eźli żeś mie zdradziyła... i wiela razy to bóło.
– Kiejżeś taki dociyrny to ci rzykna, coch cie zdradziyła ze inkszym chopym trzi razy. Kciôłeś, to môsz – łodmrónkła juzaś starka i dalszij ćkała te rozinki.
– Nó, nó, przeca jô ci niy byda terôzki sam nic przeciepywôł, niy byda ci nic wytyczać. Niy, blank mi to już jes jedno. Nale... rzyknij mi jesce ino (przeca ino tak dlô dociyrnóści, ino skuli tego, co jô zawdy bół wrazidlaty) – pedzioł po jakisik śćwierci godziny starzik i dalszij sie ta fajfka bakôł. – A ze jakim chopym to bóło tyn piyrszy rółz?
– Eeeee, tyż cie juzaś cosik chyciyło.
– Już niy byda wiyncyj pytôł, ale po tyluch latach, przi Wiliji to mi cheba mogesz pedzieć fto to bół? Przeca to jes już mi terôzki blank egal. Rzyknij mi to! Przeca mogesz mi to pedzieć.
– Boczysz, kiej dôwno tymu niy zdało ci sie nasze pomiyszkanie. Deptôłeś sóm po roztomajtych urzyndach, spółdziylniach i nic ?
– Nó, i ? Co to mô ze sia do kupy?
– Anó, bół we magistracie jedyn taki byamter, kiery na isto wszyjsko poradziół zeżynóńć, załatwić. To bóło śniym.
– Nó, ja. To ci moga wybôczyć, bo to bóło wszyjsko dlô naszyj familiji, pra?
– A, a... tyn drugi rółz ? – niy dowo pokój starzik.
– Tyn drugi rółz to bóło wtynczôs, kiej ci bóło potrza betków na borg ze banku. Bół taki jedyn prezes... i niyskorzij aniś sie niy spodzioł, kiejeś erbnół srogô, szykownô „pożyczka” ze tego banku.
– Nó, ja. Niy byda sie gorszół, niy byda ci tego przeciepowôł, bo to tyż bóło na to, cobychmy mógli sie lajstnóńć takô gryfnô rajza do Egiptu. – łopedziôł zgodliwie starzik.
– Nale, tóż rzyknij mi jesce na łostatek, kiejś tela mi już pedziała, fto to bół tyn trzeci ? – rzóndzi dalszij uwziynty przi tyj wiliji starzik.
– Tyn trzeci rółz? Tyn trzeci rółz to bóło kiej cie ludzie wywelowali na rajce miyjskigo. Kciôłeś we tyj radzie, coby ci uchwôlyli jedna takô twoja „uchwała”, tela... co ci brakowało do tego uchwolyniô... śtyrnôście głosów !!!
Gôdôłech sam przodzij ło zôwistnym starziku. Tyn sóm starzik ze starkóm legli sie we Zilwestra, kiej już wszyjskie medikamynta łykli, do prykola. Starecka sie tak kulô ze jednyj zajty na drugô, wiertô sie i łorôz pytô sie swojigo chopa, starzika:
– A rzyknij ty mi chopie eźliś ty mie kiejsik zdradziół ze jakómsik inkszóm mamzelóm, jakómsik lampuceróm lebo inkszóm kamelóm?
– Dej pokój. Co cie dzisiôj chyciyło? – mróncy starzik, kiery już napocznół nynać.
– Jô ci wszyjsko we Wilijô pedziała a ty mie niy kcesz pedzieć, po jakiymu?
– Nó, dobra, jedyn rółz żech cie zdradziół kiejech bół we zanatorium.
Baba chlast go bez pysk, chlast go drugi rółz ...
– Jezderkusie, co sie stało? Przeca jô ci we Wilijô nic niy przeciepowôł a ty mie sam pieresz po fresie choby modego synka?
– A niy miarkujesz tego, coby sie możno terôzki tyn jedyn rółz ... przidôł ????
wtorek, 5 sierpnia 2014
Cudze jynzyki
– Suchejcie gizdy – pado sóndca – môcie mi tu zarôzki, jak na spowiydzi, pedzieć skuli cego żeście sie tak pochatrasiyli?
– Abo, panie syndzio – gôdô Bercik – tyn gorol mie sponiywiyrôł. Łón mie ganc łobraziół; jak sto pierónów sponiywiyrôł i sprzezywôł.
– A jak wôm panie Bercik ubliżowôł?
– Anó, pedzioł mi przi ludziach „hałdujudu”.
– Nó przeca to niy jes łobraza. Łón wôs panie Bercik ino pozdrowiół po ynglicku (how du you du?). Myśla, iże niy ma łobrazy i mogecie sie zgodliwie grace podać i dalij sie już niy gorszyć na sia.
Tak tyż łóni zrobiyli, ale już przi dźwiyrzach Bercik sie tak medikuje:
– Możno łón mie i pozdrowiół tyn gorol, ale czamu pedziôł mi na łostatek ty... „złómany”?
Nale, tak to już jes, co niy jedyn słyszy, iże gloki glingajóm, ino niy poradzi spokopić we ftorym kościyle, prôwda?
poniedziałek, 4 sierpnia 2014
Bajtle i powiarki....
Nójprzodzij wstowo Jorguś i gôdô:
– Fto rano wstowo, tymu Pónbóczek dowo !
Dalszij sztreknół sie Ecik i pado:
– Dyszcz leje jak z grotka!
Na to wstowo na łostatku Handzlik i tak rzóndzi:
– Jak sie pościelesz, tak sie wyśpisz !
Ino Holdek dubie, gracô we kicholu i blank ci niy dowo pozór co inksi pedzieli. Rechtór to uwidziôł i kôzôł Holdkowi pedzieć, co tyż po tych swojich kamratach spamiyntôł. Holdek stanół i wybulkôł:
– Jak sie fto pościele i z rańca stanie, to cedzi jak z grotka!
Môcie anóng kaj łón we tym swojim śniku bół?
piątek, 1 sierpnia 2014
Baba i dziesiyń chopa...
Nó i stało sie. Miarkujecie, prôwda? Wszyjskie chopy ślecieli a baba łostała i ino łóna samiuśkô sie retła.
I tu trza zawdy chopy dôwać pozór ! Na isto chopy niy idzie zawdy i wszandy prziklaskować wszyjskimu, co tyż to baby wypokopióm, co tyż baby we jejich palicach wyśtudiyrujóm! Miarkujecie to chopy?