text:
Archiw přinoškow
dobre přeća
Lěto 2007 chila so k swojemu kóncej. Za mnohich bě to wuspěšne lěto. Wjele je so pohibowało - tež w Serbach. Něštožkuli je so šlachćiło, druhe wěcy nic tak jara. dale
Studentski chór a Meja
Na swój tradicionalny hodowny koncert přeprošuje chór Meja wšitkich zajimcow wutrobnje dnja 29. decembra 2007 w 17.00 hodź. do Radworskeje wosadneje cyrkwje. dale
Wubědźowanje wo najrjeńše jutrowne jejko
Spěchowanski kruh za serbsku ludowu kulturu z.t. namołwja wšitkich šuleri, młodostnych, wučomnikow a studentow (hač do 24 lět), so na wubědźowanju wo najrjeńše serbske jutrowne jejko 2007 wobdźělić. dale
Přeprošenje Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny
Přichodnu sobotu, dnja 10. měrca w 9 hodź., wotměje so na žurli gmejnskeho doma w Zabrodźe, Wjesna droha 64, přichodne posedźenje Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny. dale
Před 13. hłownej zhromadźiznu Domowinu
13. hłowna zhromadźizna Domowiny, kotraž wotměje so dnja 31. měrca w Kulowje, změje tež nadawk wobzamknyć nowe dźěłowe směrnicy. Aktualizowany naćisk dźěłowych směrnicow je so dźensa na internetowej stronje třěšneho zwjazka www.domowina.de wozjewił. dale
Sorabija swjećiła
Štóž znaje serbsku korčmičku w Lipsku wě, zo njeje w njej poprawom přewjele městna. Štóž pak tutu "Centrifugu" lěpje znaje wě, zo je móžno, wjace hač sto ludźi do njeje natykać. dale
runjewonline.info - diskusija
- Njeje tutón outfit w swojej starodawnej podobje trochu zastarski?
- Njeměła so njewjesćinska drasta tež trochu modernizować?
- Štó smě dźensa scyła w čestnej njewjesćinskej drasće hić?
- Kotry wliw ma wuwiće towaršnostneho měnjenja wo čestnosći na prašenje katolskeje njewjesćinskeje drasty?
Telko prašenjow – a žana wotmołwa … dale
Nawodźa serbskich institucijow wuradźowali
W přihotach na 2. wiki za dorost, kotrež wotměja so dnja 28. januara popołdnju w Domje biskopa Bena w Smochćicach, zetkachu so dźensa w Budyšinje načolniki a zastupjerjo serbskich institucijow. dale
Zbožopřeća
Redakcija runjewonline.info podźakuje so pola swojich čitarjow a přeje žohnowane a radostne swjate dny. dale
Adwentna zabawa
Štóž pyta w hektice dohodowneho časa chwilku měra a wodychnjenja, tón móže 22. decembra wječor w 20.00 hodź. do Budyskeje Bjesady hić. Lydija Jaworkec čita ze swojich tekstow, kotrež prezentuje pod hesłom: "Hody w Błudnikecach. Pójće sobu do wjeski, kotraž chowa we sebi tójšto błudnych stawiznow." dale
Přijeće w Berlinje
Jednaćel Domowiny Bjarnat Cyž wobdźěli so dźensa w Berlinje na přijeću zwjazkoweho prezidenta Horsta Köhlera za zastupjerjow 365 wubranych městnow, kiž su so wuspěšnje na wubědźowanju „Němska – kraj idejow“ wobdźělili. dale
Zwjazkowe předsydstwo Domowiny
Na swojim wosebitym posedźenju sobotu, dnja 18. nowembra 2006 wuzwoli 27 přitomnych čłonow Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny serbskich zastupjerjow ze Sakskeje do noweje Rady Załožby za serbski lud za dobu 2007 do 2011. dale
Serbska wikipedija
Njedawno informowaše runjewonline.info wo załoženju syćoweho leksikona "Wikipedija" w serbšćinje. Serbski kompendij wobsahuje mjeztym wjace hač 100 nastawkow a docpě tak skok na hłownu stronu wikipedia.org. dale
Wědomostna konferenca
Opolska uniwersita, Maćica Serbska, Etnologiski wustaw Praskeje uniwersity a pólsko-serbske towarstwo "Pro Lusatia" zarjaduja zhromadnje wědomostnu konferencu "Słowjanski swět we wočach slědźerjow a publicistow 19. a 20. lětstotka". dale
Do diskusije
W poslednich dźesać lětach smy wjele zhromadnosće a powšitkowneje mjezsobneje dowěry zhubili. Scyła so Serbja do wšelakich kulturnych kruhow a regionow rozeńdu. dale
Zakład stworjeny
Hornjoserbska wikipedija, swobodny online-leksikon je skónčnje pod samostatnej adresu http://hsb.wikipedia.org/ přistupna. Z tym je jedna z něhdźe 250 oficialnych rěčnych wersijow mjezynarodneje syćoweje encyklopedije. dale
„Strelitzia reginae“ - Afriska kwětka ze serbskim mjenim
Eksotiska wěcejbarwna kwětka mjenujo se „rajownicka“ (nimski: Paradiesvogelblume). Wěcej znata jo wóna snaź z mjenim słowjańskego póchada „Strelitzie“. Strelitzia (serbski grońmy „strělicija“) ma swóju staru domownju w pódpołdnjowej Africe. Wóttam jo se rozšyriła a słuša źinsa k nejwoblubowanjejšym suweniram z kupow Kanarow a Madeira.
Tutón tekst eksistuje tež hornjoserbsce! Tu kliknyć! dale
„Strelitzia reginae“ - afriska kwětka ze serbskim mjenom
Eksotiska wjacebarbna kwětka mjenuje so „rajownička“ (němsce: Paradiesvogelblume). Wjace znata je wona snadź z mjenom słowjanskeho pochada „Strelitzie“. Strelitzia (serbski prajmy „strělicija“) ma swoju staru domiznu w južnej Africe. Wottam je so rozšěriła a słuša dźensa k najwoblubowanišim suweniram z kupow Kanarow a Madeira.
Tekst eksistěrujo teke dolnoserbski. How kliknuś! dale
Šwicarski šuler piše wo Serbach
Młody Šwicar Patrick Mächler piše tuchwilu před pruwowanjemi wjetše maturitne dźěło. Jako dźěše wo to, sej temu wubrać, rozsudźi so za to, zo přirunuje situaciju Retoromanow, Serbow a Walizičanow. Na prašenje, čehodla je runje mjenowane mjeńšiny wuzwolił, wotmołwi wón: dale
Stejišćo prezidija Domowiny
Prezidij Zwjazkoweho předsydstwa Domowiny zetka so 20. 9. 2006 w Budyšinje na wurjadne posedźenje, zo by so zaběrał ze stejišćom „Strach rozdwojenja“, kotrež su štyri čłonske towarstwa medijam sposrědkowali. dale
Regensburgska narěč Benedikta XVI.
Krótki, ze zwiska storhnjeny wurězk narěče bamža Benedikta XVI. na uniwersiće w Regensburgu wubudźi pola mnohich populistow protest. dale
Poradźena akcija młodostnych
We wobłuku wopomnjenskich zarjadowanjow składnostnje 150. posmjertnych narodnin Jakuba Barta-Ćišinskeho demonstrowaše tež skupina młodostnych za zdźerženje šule, kotraž nosy mjeno basnika. dale
Kubłanski wopyt
Jutře wječor zahaji so w Budyšinje tydźenska kubłanska jězba organizacije Frizow ze Schleswig-Holsteina Friisk Foriining. Delegaciju z 22 wosobami nawjeduje Jörgen Jensen Hahn, předsyda Friisk Foriining a čłon Rady Frizow (sekcija sewjer). Jej přisłušetej mjez druhim Lars Harms, čłon předsydstwa Friisk Foriining a čłon krajneho sejma Schleswig-Holsteina za SSW kaž tež Thede Boysen, sekretar mjeńšinoweho sekretariata při Zwjazkowym ministerstwje nutřkowneho. dale
Mysle wo spožčenju narodneho myta
W Berlinje bu tutón tydźeń realna šula „Herbert Hoover“ z němskim narodnym mytom wuznamjenjena. To njewšědne wšak je přičina, za čo su ju wuznamjenili. Mjenujce za to, zo so w tutej šuli jenož hišće němsce rěči. Beno Bělk je sej wo tym swoje mysle činił. dale
Kónc za čěske mustwo
Tradicionalnje hori so tež wjele Serbow za mustwo našich čěskich susodow. Tež w młodźinskich forumach bě zašłe dny husto čitać: Čěska budźe swětowy mišter! Bohužel z toho ničo njebu. dale
kniha wušła
Zjednoćenje Europy steji hłownje pod hospodarskimi aspektami. Zo njeje to přeco tak, dopokazachu wědomostnicy a studenća, jako so na projekt „Kultura, nabožina, region“ zwažichu. dale
Głowna zgromaźina studentskego towaristwa w Lipsku
Wałtoru, 13. 6., su se cłonki Lipsčańskeje Sorabije zasej raz na głownu zgromaźinu zmakali. W pśestawce mjazy dwěma graśoma swětowych mejstarstwow, su pśepowědali wšakorake temy. dale
Skóńcnje kompletna
Jo, lube Dolnoserby a pśijaśele dolnoserbšćiny. Dłujko jo warnowało: Cełu chylu jo był jano źěł našych bokow w toś tej rěcy pśistupny. Něnto ale jo tak daloko: Teke impresum a kontaktny bok z kontaktnymi formularami jo wót źinsajšnego dnja dolnoserbski. Z takim mamy dwě rěcnej wersiji runjewonline.info. dale
Tež na Ukrainje spominali
W junijowym čisle jednoho z najpopularnišich ukrainskich literarnych žurnalow "Kurěr Krywbasu", kotryž wuchadźa w měsće Krywyj Rih, wozjewi so "ЩoдeHHиk MaлeHbkoï Takcи" (Dźenik małeho dakla – Hunds Tagebuch) Jurja Brězana w přełožku Boženy Antonjak. dale
Zajimawa konferenca
Srjedu, 28. smažnika 2006 wotměje so na žurli Budyskeho Serbskeho domu konferenca pod hesłom "Serbska rěč w hospodarstwje". Zaměr połdnjowskeho zarjadowanja je, wobswětlić nałožowanje a wužiwanje serbšćiny w hospodarstwje – nic jenož we Łužicy. dale
Móje mysli
W prjatkowanju serbskeje namšy swětkownego pónjeźela jo gronił faraŕ Cyril Pjech mjazy drugim, až jo za někotarych luźi narěcny problem wšakorake słowa na zachopjeńku pisaś z „w“ abo z „h“ (na pś. wutšoba abo hutšoba) problem pšaweje wěry. dale
Z poradnika fachowego poraźowarja
Gano su swěśili w pedagogiskich krejzach jubileum, až jo lětosa 40. raz centralna olympiada serbšćiny. Južo tśi lěta pśed tym su w Dolnej Łužycy take něco wopytali, což jo se derje raźiło: 1964 jo z takim była prědna olympiada dolnoserbskeje rěcy. Gaž su ju pśigótowali, su teke we wšych šulach z dolnoserbskeju rěcu hospitěrowali. Pó jadnej takej hospitaciji jo Pětš Janaš tencas slědujucu rozpšawu napisał: dale
Naprašowanje zakónčene
Pod hesłom "Serbja w syći" předstaji runjewonline.info njedawno projekt rodźeneje Njebjelčanki Felicitas Šefrichec, kotraž zaběra so w swojim wědomostnym dźěle ze zwučenosćemi serbskich wužiwarjow interneta. Jeje online-naprašowanje je mjeztym zakónčene. dale
Srjódki z narodninskeho swjedźenja
Wulka wosadna wjes Hodźij woswjeći lětsa swoje 1000. narodniny. dale
Mailka z Minnesoty/USA
"Sym słyšał, zo je skupina "Silbermond" z Budyšina. Su to Serbja? Moji šulerjo su hižo wjele wo Serbach słyšeli a su sej nětko projekt předewzali wo skupinje Silbermond. Woni Ći bórze foto sčinja a pósćelu." Tole piše Brian Rigwald dnja 7. septembra 2005 w mailce zarjadej Domowiny do Budyšina. Mjeztym su wězo tež fota třoch rjadownjow do Budyšina dóšli.
Štó je Brian Rigwald a kak je kontaktam do Łužicy a k Serbam přišło? dale
K přihotam swjedźenskeho zarjadowanja
Serbske Nowiny rozprawjeja w swojim wudaću dnja 11.05.2006 wo posedźenju wjednistwa Zwjazka serbskich wuměłcow z.t. (ZSW), na kotrymž so kritisce k přihotam swjedźenskeho zarjadowanja na česć J. Barta-Ćišinskeho přez Domowinu wuprajichu. dale
Serbska prawopisna korektura
»Kak da nětko? Ć abo Č? W abo Ł?« – Někotryžkuli ma swoju lubu nuzu ze serbskim prawopisom. Ćeta pisa so ze smužku, hačrunjež wurjekuje so zwuk na započatku jenak, kaž Č w čert, hdźež so hóčka pisa. Tajkich problemow je kopica. Wulki dźěl z nich hodźi so poměrnje jednorje rozrisać. Za program Open Office eksistuje hižo cyłu chwilu prawopisna korektura za serbšćinu. dale
Štó žada změnu towaršnika za SLA a LND?
Dnja 23. nowembra 2005 wobjedna Załožbowa rada w Podstupimje pod dypkom 11 dnjoweho porjada prašenje dwójneje funkcije Załožby za serbski lud jako towaršnik wobeju institucijow a zdobom jako spěchowar (pjenjezydawar). Tutu dwójnu funkciju kritizowaše Sakski zličbowanski dwór w poslednej rozprawje ze žadanjom, zo měła so nanajspěšnišo alternatiwne rozrisanje namakać, kiž dwojenje wotstroni. dale
Slepo a wokolinu wotbagrować?
W Slepjanskim regionje resp. we wosadźe běži tuchwilu naprašowanje, kak wobydlerjo sami přichodne dobywanje wuhla a bližacu so jamu widźa. K tomu su nimo 18 jara konkretnych prašenjow tež kartu do rukow dóstali, w kotrej časowej dobje so jama bliži (hlej karta z dwurěčnym pomjenjowanjom wjeskow). dale
Něšto k zabawje
Nimale sy so na to zwučił, zo namakaš w swojim mailowym kašćiku někajke hódančko abo hewak wonajku zabawu, kotruž je ći něchtó pósłał. Zwjetša jedna so wo rjećazowe mailki, kotrež so cyłej kopicy ludźi sćelu. A někotryžkuli je tež swojim přećelam dale da, zo bychu wěcku wuspytali. Štóž tajke mailki njedóstawa drje njeje ničo skomdźił. Štóž pak chce so tež raz při ličenju wuspytać – prošu jara! Přelič sćěhowacy nadawk – a dźiwaj so! dale
Serbska kniha w ukrainskim přełožku
Dźěćaca kniha njeboh Jurja Brězana „Wulke dyrdomdejstwa małeho kocora“ (LND 1966), kotraž wuńdźe loni w ukrainskim přełožku Boženy Antoniak, dočaka so lětsa wulkeho myta. Na třećich wšoukrainskich knižnych wikach "Bukvycja" wot 6. do 8. jutrownika 2006 w Dnipropetrowsku doby wona w nominaciskej kategoriji „moja prěnja kniha“ jako najrjeńša dźěćaca kniha. dale
Rozmyslowanje
Hač bě to připad, njewěm, ale zawěsće nic. Před dwěmaj tydźenjomaj zazwoni naš regionalny biskop a wuprosy sej serbski tekst po Janje 12, 20-26. Njebě ćežko próstwu spjelnić – ale te słowa wo symjenju wostachu w pomjatku. dale
Institut za sorabistiku so předstaja
Hišće njedawno bě wopytowar internetowych stronow Instituta za sorabistiku w Lipsku konfrontowany z njepřehladnej měšeńcu informacijow. Nětko prezentuje so serbske uniwersitarne kubłanišćo z nowym šatom w syći. Grafisce jednorje a jasnje spřistupnja so studentam, ale tež wšitkim zajimcam, na serweru Lipšćanskeje uniwersity nakopjena wěda. dale
Cuze město dožiwić
W předpřipowědźenju filma ze samsnym mjenom wot Aleksandarja Manica z lěta 2005 wuwoła so Shutka – njedaloko města Skopje w Makedonskej – jako „hłowne město“ Romow. We wobłuku 1. socialneho dnja w Sakskej 2005, kotryž organizowaše Sakska młodźinska załožba w Drježdźanach zhromadnje ze załožbu „Schüler helfen leben“ w Neumünsteru, nadźěłachu sakscy šulerjo 154.000€. Tute pjenjezy darichu so projektej přez Caritas Essen dale na „Stipendienprogramm für Roma und Bildung durch Straßensozialarbeit in Skopje“ w Makedonskej. dale
Wjele wotewrjenych prašenjow
Wšitke knježerstwa w Europje spytaja hospodarstwo wožiwić a z tym bjezdźěłnosć pomjeńšić. Politikarjo slubjeja a medije sugerěruja, zo budźe lěpje. W samsnym wokomiku słyšimy, zo te abo tamne předewzaće tysacy dźěłowych městnow zalutuje abo jich fabriki do krajow přepołoži, hdźež je dźěło tuńše. Nowe zawody lědma nastanu, jeli tola, potom z awtomatizowanej produkciju. dale
Nowa mp-trójka
Před nimale lětom móžachu sej wopytowarjo našeho online-magacina serbsku słuchohru we formaće mp3 sćahnyć. Nětko dósta redakcija dalši přinošk, kotryž je Regina Korjenkec z Čornec w Sakskim wukubłanskim a wupruwowanskim kanalu (SAEK) w Budyšinje w swójskej režiji produkowała. dale
W Pólskej reaguja
Nastupajo rozsudy wokoło serbskeje šulskeje syće počina so w susodnej Pólskej hibać. dale
Čitanski wječork w młodźinskim klubje
Dźeń po pohrjebje njeboh spisowaćela Jurja Brězana wotměje so we Wotrowskim młodźinskim klubje Ob origem čitanski wječork. Do rumnosćow něhdyšeje wjesneje šule přeprošuja młodostni sami. dale
Zbytne eksemplary
Wšo wupadaše za tym, zo su rědke, ćišćane překasancy (insekty) z mjenom »Šeršeń« dawno wupředate (rozprawjachmy). Nětko, něšto měsacow po 131. schadźowance, dóńdźe do redakcije informacija, zo je so tola hišće něšto žadnych eksemplarow namakało. dale
Spisowaćel na prawdu Božu wotešoł
Hišće před někotrymi dnjemi sedźachu zastupjerjo serbskich institucijow a towarstwow pola Jurja Brězana a wuradźowachu wo tym, kak měli so jeho dźewjećdźesaćiny wotměć. Spisowaćel pokaza přitomnym hordźe nowu knihu – přełožk serbskich bajkow do němčiny. Bohužel wostanje tute dźěło jedne z poslednich, kotremuž móžeše so Brězan wěnować. W žohnowanej starobje nimale 90 lět je nětko na prawdu Božu wotešoł. dale
Podpisarjow škitać
Redakcija www.runjewonline.info je „Zjawny list wo monopolowej poziciji SN“ najprjedy raz ze syće wzała. Přičina toho je, zo je šefredaktor Serbskich Nowin Benedikt Dyrlich přez swojeho prawiznika a SPD-politikarja Haralda Baumann-Hasske spytał, Jana Hančika nuzować zakazowu deklaraciju (Unterlassungserklärung) podpisać. Jurista hrozy z wjace hač 5000 eurami konwencionalneho chłostanja a dalšimi prawniskimi krokami. dale
K nastawkej „Demontažu njedowolić“ w SN srjedu 1.měrca 2006
Rozprawa redaktora SN Alfonsa Wićaza wo zhromadźiznje Zwjazka serbskich wuměłcow, wozjewjena 1.měrca, zawostaja zaćišć, zo mam předwidźanu změnu towaršnika Ludoweho nakładnistwa a ansambla na Domowinu za hubjenu wariantu, kaž předsydstwo Zwjazka wuměłcow tež, kotrež so wyše toho wobroća přećiwo pospytej Domowiny, předsydu ZSW demontować“. dale
Śěžkosći z dorostom
Stwórtk, 2. měrca, wjacor w sedymich jo se zasej dolnoserbske młoźińske radijo Bubak na žwale 94,3 wusćełało. Sobotu, 4. měrca, zeger dwanasćich jo wóspjetowanje a pótom móžo se ceły mjasec w seśi słuchaś. W aktualnem wusćełanju zgóniśo něco wó wobsajźenju Serbskego muzeja pśez Japanarjow a cogodla su žeńske lěpše ako muske, a muske lěpše ako žeńske. dale
Lěto kubłanja
Lěto 2006 steji pod hesłom "lěto kubłanja". Tež my – studenća pedagogiki – chcemy tutu składnosć wužić a přeprošujemy wšitkich studentow pedagogiki, wučerjow, kubłarjow a dalšich zajimcow na zhromadny diskusijny wječork. dale
Zjawny list
W minjenym času su so na skomolene wašnje pozdatnje njedemokratiske zwiski a konstitucije wo čłonach najwyšeho gremija Domowiny w serbskich a němskich medijach rysowali, kotrež su pola zastupjerjow politiskich stronow, kaž tež zastupjerjow dźěłarnistwow Ver.di a Němskeho zwjazka žurnalistow (DJV) wopačne asociacije budźili. dale
Wotrowscy młodostni po puću
Póstnisku wutoru su so Wotrowscy młodostni nawječor na puć podali a po wsy camprowali. Při tym wuspěwachu sej tójšto bleškow toho napoja, do kotrehož je so – směmy-li našemu basnikej Handrijej Zejlerjej wěrić – čert sam zatykał. dale
Klaus a Köhler pokazałoj:
Prezident Čěskeje republiki Václav Klaus a Zwjazkowy prezident ZRN Horst Köhler zetkaštaj so wutoru, dnja 28. februara 2006 w Pirnje, zo byštaj sej mysle wo Europje wuměniłoj. Mjez druhim wopytaštaj prěni němsko-čěski gymnazij a wuzběhowaštaj tak wosebje wažnosć dwurěčnosće. dale
prěnje lěto syćoweho magacina
Runje dźensa – 1. měrca – před lětom roznjese so powěsć po Łužicy: Mamy nowy online-magacin! Tójšto ludźi hižo prěni dźeń poskitk přiwza a čitaše nastawki k najwšelakorišim temam. dale
We Wotrowje swjećili
Wot młodźinskeho towarstwa Pawka 22. februara 2005 zarjadowany Ruski wječor je so wot młodźiny, ale tež wot srjedźneje generacije derje přiwzał. dale
Bój wo dwurěčne tafle w Korutanskej
»Ker iščemo prihodnost v prihodnosti – Dokelž pytamy přichod w přichodźe … přewzamy kmótřistwo za dwurěčne sydlišćowe tafle w Korutanskej«. Pod tutym hesłom je so mjeztym w interneće nimale 30.000 podpismow za připrawjenje tajkich znamjenjow dwurěčnosće w Rakuskej Korutanskej zběrało. dale
Informěruju wukniki wó Serbach
Pód gronidłom "Serby – co pśinjaso pśichod?" angažěrujo se kupka študańcow Europskich studijow Techniskeje uniwersity w Kamjenicy. Póstarcenje za toś to pśedewześe, kótarež mjenujo se teke na nimske "Serbski-Projekt", jo dała z Dolneje Łužyce póchadajuca Katja Siegojc, něgajšna wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma. dale
Póstniski program zahorił
20.30 hodź.: Ludźo tołkaja so před Centrifugu, jeničkej serbskej korčmu w Lipsku. W žołtych barbach prezentuje so póstniska rada chemikarjow, w oranžowych košlach su fyzikarjo dóšli. W šotiskej sukničce su hólcy (!) rady skótnych lěkarjow, biologojo su w swojich łastojčich kitlach přišli. dale
Pśeźěłane internetowe boki
Južo žedne mjasece prezentěrujo se błośańska wjas Smogorjow w interneśe. Wót kóńca nowemberja maju boki něnto teke nowe woblico.
Glědajśo pód www.schmogrow.de! dale
Brošura serbskim staršim
„Předskok z dwěmaj rěčomaj“ rěka brošura z praktiskimi pokiwami k dwurěčnemu kubłanju, kotraž bu za serbske swójby resp. za serbskich staršich w narodnje měšanym mandźelstwje/partnerstwje spisana. dale
Zajimcy pytani
Staru serbsku ludowu hudźbu wožiwić, potajkim pozabyte spěwy šěrić, něhdyše wašnje hry na dudach a (serbskich) huslach zaso do ludu přinjesć – to je sej Towarstwo za staru serbsku ludowu hudźbu předewzało. Hišće w januaru přewjedźe dwaj kursaj hry na dudach za započatkarjow a pokročenych. dale
Pytaja swobodneho redaktora
Budyske studijo MDR pyta swobodneho rozhłosoweho redaktora. dale
Hač do 26. februara 2006: Njewšědna wustajeńca w Choćebuzu
Po słowje zachowana přisaha złotnikarja Jacoba Ernsta Sponholza (1734 – 1809) z Noweho Branibora (Neubrandenburg) swědči wo dostojnym rjemjeslniku města a swěrnym staćanu Mecklenburgskeje: dale
Dalši serbski medij w syći
Z prěnim čisłom lěta 2006 je kulturny časopis Rozhlad nětko tež w syći prezentny. dale
Bilanca prědnego lěta
Wót 1. měrca 2005 jo naš internetowy magacin w seśi. Až do kóńca togo lěta jo se nalicyło dokradnje 9760 woglědowarjow na bokach www.runjewonline.info. dale
Redakcija přeje wšitkim čitarjam
dale
Eksklusiwny přednošk dr. Jurja Brankačka
Małe dźěći a ćěšenki wšitkich kulturow swěta rozeznawaja zynki wšěch rěčow swěta. Hdy zhubja tute kmanosće a čehodla? Je wuknjenje wjacorych rěčow problem za mozy abo problem za wokolinu? Kajku rólu hraja geny a kajku wokolina? Ma čłowjek kmanosć za gramatiku w genach? dale
Přednošk w Serbskim instituće
19. hodownika 2005 přednošowaše dr. Gero Lietz pod hesłom „Dobristroh abo Freienhufen, Horka abo Wehrkirch?“. Něhdźe 40 zajimcam w sydarni Serbskeho instituta powědaše wo gmejnach a wjesnych dźělach w nowych zwjazkowych krajach, kotrež běchu so w nacionalsocialistiskim času „njegermanskosće dla“ přemjenowali a kotrychž přemjenowanje njeje so hač do dźenšnišeho wjace cofnyło. dale
Runjewonline.info pśedstajony
W slědnem mjasecu lěta 2005 jo šefowy casnikar Gregor Wieczorek našomu magacinoju pósćił ceły bok. W pśinosku, kótaryž stoj pód nadpismom Móc interneta k lěpšemu serbskeje rěcy, pišo šefredaktor mj. dr.: dale
Najwjetši leksikon swěta nětko tež serbsce
Smy so dočakali! Wikipedija eksistuje nětko tež (hornjo)serbsce. Prěnja wersija je hižo w syći. (Wćipni? Tu!) Přełožił je powjerch přećel Serbow Michał Wolf. dale
Pśechwatanje pśi wótgłosowanju młoźinskego magacina Bubak
Zachopjeńk nowembra jo młoźinski radijowy magacin BUBAK pśechwatał swójich pśisłucharjow z pšašanim „Chto buźo Dolnoserb lěta 2005?“ Rownocasnje jo MDR (pśedewšym pla Górnoserbow) wuzwólił Handrija Zejlerja (1804–1872) ako njejsławnjejšego Serba. Ale hynac ako pla MDR su dejali te kandidaty pla Bubaka hyšći žywe byś. dale
Na kromje 131. schadźowanki
Zwjazk serbskich studowacych (ZSS) je sobotu dopołdnja w 9.00 hodź. na kofej a całty do Budyskeje „Króny“ přeprosył. dale
Na 131. hornjoserbskej schadźowance
Na lětušej 131. schadźowance wuńdźe dalše čisło satiriskeho časopisa Šeršeń. Na starosći mějachu jón – hačrunjež je to po tradiciji nadawk Drježdźanskich – studenća z Lipska. Štóž njeje sej najnowše wudaće w Krónje kupił drje změje nětko swoju lubu nuzu, sej hišće eksemplar wobstarać. dale
Najsławniši Serb wuzwoleny
Skónčnje mamy wotmołwu na prašenje, kotrež běštaj Serbski rozhłós a Wuhladko w zašłych tydźenjach zaso a zaso stajiłoj. Na wčerawšej 131. hornjoserbskej schadźowance w Budyskej „Krónje“ předstajištaj Beno Bělk a Bogna Korjeńkowa přihladowarjam wuslědki akcije. A je zajimawe, kak su Serbja wothłosowali. dale
Serbšćina na Uniwersiće Komenskeho w Bratisławje
Druhdy maš zbožo – a druhdy kusk mjenje. Ja wšak njemóžu so poprawom na swoju fortunu hóršić. Jenož … je rano napoł pjećich, steju wot połnocy něhdźe w njepřijomnej štwórći hewak přećelneho Lwowa na busowym zastanišću a mrěju zymu. dale
K wotnamakanjam w SLA
Zjawna diskusija wo wotnamakanjach w Serbskim ludowym ansamblu, zahajena hižo před měsacami wot Serbskich Nowin a mjeztym wospjet pokročowana wosebje pod hesłom „wadźeńca w Serbach“ na stronach Sakskich nowin je znowa Załožbu za serbski lud scomter jeje direktorom Markom Suchim do srjedźišća kritiki stajiła. Kaž hižo w zańdźenosći dźe přeco zaso wo pozdatne brojenje dawkowych srědkow. Při tym so kritikarjo rady poćahuja na (njezjawne) posedźenje etatowo-financneho wuběrka Sakskeho krajneho sejma. dale
Wědomostna konferenca w Smochćicach
Budyski Serbski institut z. t., wotrjad Empiriske kulturne slědźenje / ludowěda přewjedźe wot 28. 9. hač do 1. 10. 2005 w Smochćicach konferencu: „Stawizny poćahow. Mjeńšiny – wjetšiny w europskej perspektiwje“. Na interdisciplinarnym mjezynarodnym zjězdźe přednošowachu referenća z tu- a wukraja wo poćahach a problemach mjez mjeńšinami a wjetšinami na najwšelakorišich přikładach z cyłeje Europy. Njeje móžno, wo wšěm tu rozprawjeć, štož je so přednošowało a diskutowało. Skerje hodźa so někotre zaćišće podać. dale
Što wone je a zamóže?
W najnowšim čisle (hladajo na kwalitu poskićenych nastawkow bohužel přemało čitaneho) časopisa "Serbska šula" piše Jürgen Schäfer pod rubriku "Teorija a praksa" wo temje, kotraž měła wšitkich tych putać, kotřiž so za kubłanje swojich dźěći zajimuja. dale
Štó je najsławniši Serb?
Hižo za někotre hodźiny zhonimy, koho smy najsławnišeho Serba sčinili. Na Schadźowance w Budyskej krónje je tak daloko! Wćipni? Wuslědki hišće zjawne njejsu. Hišće! dale
Akcija Serbskeho rozhłósa a WUHLADKA
1. Wuzwolće ze sćěhowaceje lisćiny swojich pjeć faworitow!
2. W lisćinje někoho parujeće? Zdźělće to!
3. Swoju top-five, ewentualne dodawki kaž tež mjeno a adresu pósćelće prošu na: serbski-program@mdr.de dale
Diskusijne přinoški wo šulskej awtonomiji
Na 4. dnju zachowanja serbskeje šulskeje syće wobdźěli so tójšto ludźi tež na diskusijnym forumje. dale
Knižka w přełožku wušła
Přełožki ze serbskeje dźěćaceje literatury bywaja na Ukrainje dźeń a popularniše. Wažny podźěl na tym ma Božena Antoniak. Hižo „Myška w mróčelach“ Jěwy-Marje Čornakec namaka w jeje přełožku wulkich a małych lubowarjow.
(runjewonline.info rozprawješe)
Nětko wuńdźe tež Jurja Brězanowa knižka „Wulke dyrdomdejstwa małeho kocora“ (LND 1966) w ukrainskej wersiji. dale
Pjaty lětnik nachwilnje móžny
Sakske wyše zarjadniske sudnistwo je rozsudźiło, zo smě so w Radworju nachwilnje pjaty lětnik zarjadować! Z tym wotstorči so „hnydomne wuwjedźenje“ rozsuda sakskeho statneho ministerstwa za kultus, doniž so wo skóržbje Radworskeje gmejny njerozsudźi. dale
Wobdźělnicy foruma na dnju zachowanja serbskeje šulskeje syće:
Składnostnje 4. dnja zachowanja serbskeje šulskeje syće pjatk, dnja 2. septembra 2005, w Chrósćicach wupraji so předsyda Domowiny Jan Nuk k perspektiwje serbskeho šulstwa, kotraž rěka serbska kubłanska awtonomija. Něhdźe sto přitomnych na forumje w Chrósčan „Jednoće“ čile wo tematice diskutowaše. dale
Referat předsydy Domowiny wo šulstwje
Předsyda Domowiny přednjese na 4. dnju zachowanja serbskeje šulskeje syće dnja 02.09.2005 w Chrósćicach referat, w kotrymž analyzuje tuchwilny staw serbskeho šulstwa a poda dwě alternatiwje. Jeho mysle, kotrež maja zdobom pohnuwać do rozmyslowanja a produktiwneje diskusije čitaće tu: dale
Informacija Domowiny na 4. dnju zachowanja šulskeje syće
Z časa Chrósčanskeho zběžka před štyrjomi lětami skorža potrjecheni starši přećiwo zawrjenju Serbskeje srjedźneje šule „Jurij Chěžka” Chrósćicy. Prawiznik Torsten Schmidt staršich juristisce zastupuje. dale
Młodźinska přiłoha Serbskich Nowin
Dnja 26. meje wozjewi so w Serbskich Nowinach přinošk sobustawow młodźinskeje redakcije serbskeho dźenika, kotryž je na měrcowskej 12. hłownej zhromadźiznje Domowiny zaklinčał. Diana Korjeńkec a Marko Rjeda w nim nimale ponižnje prosytej wo wjacore drobne polěpšenja na polu młodźinskeho dźěła. Mjez druhim chcyła chětro aktiwna młodźinska redakcija rady nowu, modernišu a čitarskim předstawam bóle wotpowědowacu formu młodźinskeje přiłohi wudawać; w tutym nastupanju su tući entuziasća pječa hižo tójšto (inkluziwnje layouta) podźěłali a přihotowali. Po dlěšim času by so tak zaso kročel do směra natwara falowaceho serbskeho młodźinskeho žurnala sčiniła. Hižo připrajeny start projekta so pak (pječa z financnych přičin) njezwoprawdźi. dale
Šansa za kulturne herbstwo: kultura wjesela
Wšitcy pytaja za wulkej ideju. Politikarjo, kotřiž su spóznali, zo ze zapřijećemi z dźěłarničkow wabjenskich agenturow, kaž na přikład „agenda 2010“ abo „dawkowa reforma na piwowym podstawku“, dale njepřińdźeš. Cyrkwinska wyšnosć, kotraž pytnje, zo wičnohospodarsce wusměrjena „nabožina derječuća“ nikoho njezajimuje. Wjednicy wulkich koncernow, kotrymž swita, zo njemóžeš jenož zepěrajo so na „shareholder value“ dołhodobnje wuspěšnje hospodarić. Nic naposledk zastupjerjo kultury, kiž dawno wědźa, zo njeda so zjawnosć hižo z ryzy zabawu zdobyć. dale
Serbski braška so praša
To je běh časa, zo mamy dale mjenje žonow, kotrež wšědnje w serbskej narodnej drasće chodźa. Wězo so wona tola hišće na swjedźenjach dostojnje wužiwa, derje tak! Sym dlěje hač 50 lět braška, a to cyle rady. Mamy dorost, štož je jara chwalobne. dale
runjewonline – koło čo. II
pjatk 24.6., 19.00 hodź. pola Krawčikec w Chrósćicach
Brunica je daloko preč, ale połojca Łužicy je běły blak. Vattenfall přesydlenje derje zapłaći. Tola što je mi abo Vattenfallej abo Domowinje serbska domizna hódna? Hodźi so tajkele něšto docyła wotpłaćić? ... wo wšěm tym a wo wjele wjac dyrbi so rěčeć! dale
Galisku wjesku horjedać nichtó nochce
Zo njesłuša tuta sada do skupiny hołych bladow wopokaza so na Łakomskim swjedźenju wot 10.-12.6.2005. Na swjedźenju knježeše wjesołe a pisane žiwjenje a wjacore stotki młodych a starych z bliska a daloka běchu do małeje galiskeje wsy blisko Choćebuza přichwatali. Ze swjećenjom pokazachu, zo so struchłym myslam so bližaceho wotbagrowanja njepodadźa. Program bě tak pisany, zo njebě chwile za wostudu: dale
Mysle k nastawkej dr. Měrćina Wałdy
Hižo napis budźe snano někotremužkuli - dźiwajo na politisku situaciju w Europje dźensa a čerpajo z politiskich nazhonjenow poslednich lět - z wótrej prowokaciju. Moje mysle pak njejsu razna wotmołwa na awtora dr. Měrćina Wałdu a jeho přinošk w Rozhledźe w měrcu 2005 „Kak móže serbska identita wobstać“. Měnju pak, zo je dalše wobšěrne přemyslowanje k tutej za nas Serbow bjez dwěla wažnej tematice trěbne a tuž chcu na někotre hesła w nastawku nawjazać z tym, zo swoje mysle podam. dale
Po puću w Sewjernej Koreji
Dwaj měsacaj mamoj hižo za sobu, moja žona a ja: Po Balkanje, wot Istanbula po wšěch něhdyšich sowjetskich republikach Srjedźneje Azije, potom prěki po Chinje hač do Pekinga. Nětko njech ma naju ŠKODA FABIA tróšku wotpočinka. Wulećimoj sej na tydźeń do Sewjerneje Koreje. Přewjele Serbow drje tu hišće było njeje. Na poslednim wulkim mjezynarodnym podawku, kotryž je kraj dožiwił, poby tu tež njeboh serbski žurnalist Beno Rječka. To bě 1989 na swětowym festiwalu młodźiny. Tehdy dźěše so krajej hišće poměrnje derje. Ale dźensa? dale
Najjužniši dźěl historiskeje Łužicy
Chcemy na hród Grabštejn w sewjernych Čechach abo skerje w južnej Łužicy. Historiski region wšak so wo dźensniše statne hranicy mało stara … Kaž so za wćipneho turistu słuša dźemy hnydom k informaciskej tafli wo stawiznach hrodu a wokoliny. Naraz nas nimale „šlag trafi“ … dale
Wo zaměrje runjewonline-diskusijow
Bóle hač hdy prjedy pyta čłowjek dźensa za identifikaciju, za sebjezrozumjenjom, za něčim, čehož móže so dźeržeć. Jara derje móžachmy tole po smjerći bamža Jana Pawoła II. wobkedźbować. Něhdyši bamž bě jako wosobina fenomen, a to nic jenož za medije. Njeńdźe scyła wo pastoralne abo dogmatiske nastajenja, ale wo jeho charisma, kotryž prudźeše přez wšě nabožne a konfesionelne hranicy. Mnozy činja sej mysle, kak je tónle bamž móhł ludźi a wosebje tež młodostnych takle fascinować. Jedna wotmołwa móhła rěkać: Jan Pawoł II. bě něchtó, kotryž njeje ze swojim charisma jenož za přeswědčiwosć a sprawnosć stał, ale kotryž je z tutej swojej přeswědčenosću tež ludźi chutnje brał. Tak to tež Serbja začuwachu. Žanomu politikarjej so dotal něšto podobneho poradźiło njeje. To rěka, ludźo pytaja za ryzosću, za woprawdźitosću a za něčim bóle přesahowacym hač jenož za zwjeršnymi, so wospjetowacymi podawkami. Za něčim, štož so tak spěšnje njepřetrjeba. Zwjeršnosć a wěste přetrjebane stereotypy wostudźeja. dale
Přełožkaj dźěćaceje literatury do ukrainšćiny
Mjeztym zo čakaja europscy šlagrowi spěwarjo na Grand-Prix d' Eurovision w Kiewje, přihotuje so tež serbska myška na swój wulki wustup w ukrainskich njebjesach. Hišće w meji ma w literarnej agenturje ПиpaMидa (Pyramida) wuńć přełožk dźěćaceje knižki Jěwy-Marje Čornakec „Myška w mróčelach“. dale
Swoje ludarske wašnje dokumentowali
Hižo chwilku sedźi w Sakskim krajnym sejmje prawicarska strona, kotrejež zapósłancy skedźbnja hłownje ze skandalemi na so. Jich parole namydlichu tež wobydlerjam Łužicy woči. Hesła kaž „Němske dźěło Němcam!“ zaslepichu w času bjezdźěłnosće tež někotrehožkuli Serba. dale
Zajimawa serbska słuchohra [mp3-download]
We wobłuku swojeho wukubłanja jako asistentka za medijowy design mějach nadawk swoje domjace dźĕło na jednym polu medijow zhotowić. Rozsud so na serbsku produkciju zwažić njebĕ ćežki, wšako kóždy serbski młodostny wĕ, kak mało wubĕrka mamy. W rozmołwach steješe přeco zaso ideja za serbsku słuchohru. dale
Serbja jako kulturna komunikaciska zhromadnosć
Nastork za tutón nastawk je diskusija na temu „Serbja a ja” w Haslowskej Bróžni pjatk, dnja 22. jutrownika 2005, kotruž je redakcija runjewonline.info zarjadowała. Prjedy hač wo swojich zaćišćach wo tutym wječoru něšto praju, bych chcyła někotre myslički z runiny sociologije předstajić, kotrež su so we mni na Haslowskim zetkanju wuwili. dale
Dopis k Haslowskej diskusiji
dale
Rozmołwa w „škitanym rumje“
dale
Pawk pyta …
Z jadriwymi a tež zabawnymi serbskimi sloganami, słowami, hrónčkami, wuprajenjemi chcemy pyšić t-shirty, nalěpki, paski za kluče, hornčki etc. dale
Naš aprylski žort: Serbska synchronizacija swětoweho formata
Po njeličomnych zwrěšćenjach při stworjenju serbskorěčnych hrajnych filmow je so filmowcam wokoło dr. Tonija Bruka tola njewšědny wuspěch poradźił. Při tym wopokazachu so – kaž tak husto w Serbach – přećelske styki, w tymle padźe k prof. Jeanej Kudeli z Parisa, jako přewšo płódne. Kudela a Bruk přeswědčištaj znateho francoskeho režisera Clauda Chabrola, Serbam prawa za synchronizaciju jeho najnowšeho psycho-thrillera „La Demoiselle D´Honneur“ přewostajić. dale
Statistika prěnjeho měsaca
Žadyn žort a tola zwjeselace: Prěni měsac njewotwisneho serbskeho online-magacina je so minył. Wot 1. hač do 31. měrca wopyta 1639 hosći nowu stronu. RUNJEWONLINE.info móže potajkim wšědnje přerěznje 53 wopytowarjow witać. dale
Z redakcije
Redakcija „runjewonline.info“ přeje wšěm jeje přećelkam a přećelam rjane, wočerstwjace a žohnowane jutry 2005! Zapřijeće „jutry, jutro...“ ma w słowjanskich rěčach wšelake bytostne woznamy. Jedna so wo ranje, přichod, wokrasnjenje abo horjestaće, potajkim wo započatk, wo nowe puće, w dźensnišim modernym zmysle bychmy prajili – wo start. dale
Zeńdźenje młodźinskich klubow a PAWKa w Chrósćicach
Přichwatali su z Wotrowa, Nuknicy a Prawoćic, z Hórkow kaž tež Worklec, Njebjelčic, Konjec a Noweje Wjeski: něhdźe 40 zastupjerjow a přećelow młodźinskich klubow. Zeńdźechu so pjatk, 18. měrca 2005, wječor w Chrósčanskej „Jednoće“. Župa „Michał Hórnik“ bě jich a zdobom towarstwo PAWK na rozmołwu přeprosyła, zo by so towarstwo młodostnym předstajiło. Kaž bě ze stron młodostnych słyšeć, je wjesna młodźina tutomu towarstwu pječa hišće kusk daloka, byrnjež so mnohe wěcki, kiž PAWK organizuje, hižo „přimnyli“. Hač je so napletła nitka k dalšim zhromadnym aktiwitam – kaž silwesterskej party w Chrósčan šuli – so w přichodźe pokaza. dale
Pozadk
Hižo dlěje so w Serbach wo tym přemysluje, kak móžemy naše wosebite zajimy, na přikład na kulturnym a kubłanskim polu, politisce skutkownišo artikulować a přetłóčić. Hdys a hdys je so w tutej naležnosći tež do zjawneje diskusije namołwjało, na přikład pod hesłom „zjawnoprawniski status Domowiny“, „serbske samozarjadnistwo po madźarskim modelu“ abo „serbski parlament“. Z dobreje přičiny njejsu w serbskim narodnym skutkowanju zakótwjeni diskutanća ideju „serbskeje strony“ preferowali. Na rozdźěl k Šleswigsko-Holsteinskej abo Južnemu Tirolej nimamy w Serbach ani tamniše historiske pozadki wutworjenja mjeńšinoweje strony ani wolerski potencial. dale
12. hłowna zhromadźizna Domowiny
Na čole Domowiny steji zaso Jan Nuk. Wón bu sobotu, dnja 5. měrca 2005 na hłownej zhromadźiznje Domowiny w Budyšinje znowa do tuteje funkcije wuzwoleny. Dósta dowěru 259 z cyłkownje 281 wolerjow; to je 92 procentow. Po boku staj jemu městopředsydaj Pětš Petrik (68 procentow hłosow), namjetowany wot župy Delnja Łužica, a dr. Pětr Brězan (58 procentow hłosow), kandidat TCM. Dalšej kandidataj za tute zastojnstwo – Měto Benada (kandidat Zwjazka serbskich wuměłcow) a Fryco Kšamar (kandidat župy Delnja Łužica) dόstaštaj kόždy 91 hłosow. dale
Serbske słowo posoł serbskeho ducha
Němski njeboh filozof Heidegger je nam mjez druhim tule sadu zawostajił: Rěč je dom byća. Z tym je prajene, zo su słowa stołpy našeje eksistency. Kóžda rěč ma swójski raz, posrědkuje wosebitu atmosferu a jónkrótne wašnje komunikacije. W dobje přełožowanskich mašinow w interneće a simultaneho tołmačenja na mjezynarodnych konferencach so rady praji, zo njeńdźe wo jednotliwe słowo, ale wo zmysł. A zo je wšojedne, hač čłowjek swoju mysl němsce, jendźelsce, chinsce abo serbsce formuluje. Zo tomu scyła tak njeje, pokazuje so wosebje w mjezyčłowjeskich poćahach, ale tež w towaršnosći. dale
Statistika prěnjeho dnja
Statistiki dyrbiš sam falšować, zo by jim wěrić móhł: Za tym hač na wěcku hladaš zdawaja so pak pozitiwne pak negatiwne, druhdy scyła ničo njewupraja. Strózbe daty čakaja na interpretaciju … dale
Serbske samozarjadnistwo
Hdyž Domowinu přeproša, so na někajkim zetkanju towarstwow ze swójskim stejnišćom prezentować, skutkuje wona tam někak dźiwnje deplacěrowana, hdyž ma mjez wuměłskimi kowarjemi a łužiskimi hornčerjemi w susodstwje piwopičkow a pražene-kołbaski-jědźkow wabić z njepředajnymi ideelnymi produktami. Jeli pak so w tajkich z.t.-kruhach njeprezentuje, je chětře měnjenje hotowe: Ach, wy Serbja to wěsće trjeba nimaće?! dale
Nowe časy w Casniku
Łužica je – njech sej to čłowjek wjerći kaž chce – čwak Europy, někotrym samo najrjeńši čwak. Wosrjedź Delnjeje Łužicy pak nadeńdźe njedawno redaktor Noweho Casnika běły blak na karće: Terra incognita – Turnow! dale
Wo identiće
W definiciji identity wopisuja so najwšelakoriše aspekty. To móža być elementy kaž stawizny, legendy, mytosy, konfesija, rěč, teritorij, tradicije, a nic naposledk wuznaće atd. Identita, abo móhli za to tež zapřijeće zhromadneho „my“ wužiwać, złožuje so potajkim na wěsty amalgam, kotryž hraje w sebjezrozumjenju čłowjekow wulku rólu. dale
Rozgrono wó pśistojnosći a serbskem ekstremizmje
Turnow w lěśe 2005. Wjeliki źěl Dolneje Łužyce se wuznawa k serbskim kórjenjam a spěchujo serbsku rěc. Jano Turnow se zmužnje a njewomucnje wobara śišćoju, kenž se do teje jsy ze susednych gmejnow zadobywa. dale
Rozgronko wó serbskej rěcy
Njeměniśo, až rěc, kótaraž jo wobgrozona, dej se teke zjawnje powědaś móc, aby se jeje pśipóznaśe pówušyło? A snaź njeby dejali wumjatowaś luźam, kenž se wěrje w zjawnosći na serbski wulicowaś, samo gaž sćo Wy pódla abo druge, ako tu rěc njewobkněže?! dale
Pozadk
Sorabija Lipsk je bjezdwěla najstarše skutkowace serbske towarstwo. Załožena bu 10. hodownika jako ‚Prědarske towarstwo‘ 1716 wot łužiskich studentow bohosłowstwa na Alma Mater Lipsinensis. dale
Poradźene Póstnicy přez cyłe lěto zwjazuja
Tak husće wobsydleny ani Tokio njeje: tři wćipne duše na jeničkim kwadratnym metru. Je póstniska sobota a na laminaće „Centrifugi“, jeničkeje serbskeje korčmy w Lipsku, je so syła zadkow wusydała. dale
Nižozemčanka spřistupnja nimale zabyty rukopis
Su wosudy a rozsudy, kotrež mje zajimuja. Někotre bóle. K poslednim słuša žiwjenje Hanza Nepile, rjeka a tragiskeje figury kopicy powědančkow z hole Mužakec. dale
Což mě mucy
W našom casu jo kuždy „ekspert“, kenž možo do mikrofona kwasliś abo swojo woblico pśed kameru pokazaś. Zwětšego se wuznaju take eksperty jano na swojom polu, jolic až scełego. Ale na žeden pad njeglědaju na wuspěch swojogo statka. dale


c: text/html

text:
niedziela, 14 lutego 2016
Daś Kněz ten Bog da tu serskej/serbskej rěcy dalej traś!/ Niech Pan Bóg pozwoli językowi dolnołużyckiemu dalej trwać!
Hm… Som kśěł piśku na serski napisaś, ale njejsom wěm kak jo to wam hobjasniś abo rozkładowaś by teke kněza Tobias a Torsen – ceptary to rozměli. A pśecej njejo wšednje jano tego pśeśiwnego Nimcam Pólaka wiźěli. Bóžko wóni teke njejo rozměju, co to jo źěłanje mimo serskego ducha. Co jo ten Serski duch? Chto wě? Togodla wjaselim se na młode luźe kenž mógu na serski pisaś a lazowaś/ cytaś. Weto derje było, gaby drugu młoźinu angažerowali do huknjenja a nałožowanja serskej/ serbskej rěcy. Wót zachopjenja mojego wójowania njejo wo móju wójowanje mimo a pśeśiw Nimcow wó sersku rěc šło. Toś jano wó nimske „byś”! Wóni (Nimce) maju pšawo Serby/Serske byś. Teke (Nimce) ako te Serby/Serske (po pśěmjenjenju) wěźeś co jo za Serbow/Serskich dobre a co ně! Wěźu teke kak a w kakej rěcy Serby/ Serske maju groniś. Dalej glědajucy maju pšawo hubjerka, lěc cu na serski/serbski sobu rozgraniaś abo ně. Po mójom mjenju demokratiski hubjerk rozgrona na nimski abo serski jo mógał byś, gaby Serby/Serske z doma, a po korjenjach nic narodnu mnjeńšynu, ale wětšynu byli. Teke móžna tak równo groniś było, gaby serska/serbska mjeńšyna móc Kašubow abo Slěskich w Pólskej měła. W situaciju pšawje cełego zgubjenja maminej serskej/serbskej rěcy pśez młoźinu, toś twari jano směch z takej demokraciji. Něchten groni, co ma mója komentara do artilkla?! Wótegrono jo, až wjaselim se na luźi, kótarež zaběraju se z sersku/serbsku kulturu (nałogi, drastwa a rěc), ale za mnjo wjelgin poźiwabne jo zakładne sobuźěłanje w młoźińskich kupkach pśi huknjenju serskej/ serbskej rěcy ako blandriśe, lěc maju Nimce pšawo měniś se Serbami/ Serskimi abo ně! Njejsom budu pśichoźe špatnje wó Nimcach (Serbach) tych ceptarach pisaś ga doglědnu, a po šuli (źěle) angažuju sersku/ serbsku abo měšanu sersko-nimsku młoźinu do huknjenja a nałožowanja serskej rěcy, teke doma. Weto rozsuźćo samske , lěc jo cas na demokraciju pśi nałožowanju serskej rěcy? Jo serska/serbska młoźina na swóje barki wzaś brěmje huśměrśenja seršćiny/serbšćiny?! Cogodla tak gronim? A kak groniś na „demokratiski” huběrk nimšćiny ako seršćiny/serbšćiny. Źinsajšne demokratiske pšawo w Nimskej dajo móžnosći huknjenja serskej rěcy, ale serska/serbska młoźina we Dolnej Łužycy jo serska jano po mě a na serski powědajucych starkich. Móžo cas pitśku tógo nimskego hubjerka w powědanju jano na nimski pśeměniś? Daś Kněz ten Bog da tu serskej/serbskej rěcy dalej traś!
Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Wopisowanje
Za nowe lěto drje sej wšitcy přejemy, zo by wone na swěće měrliwiše było hač zańdźene. Hač so tuta nadźija spjelni? Što wočakuje nas w lěće 2017? Što wočakujemy sami? A što druzy wot nas wočakuja? By tola derje było, wšědnje z małym impulsom startować, z bibliskim słowom, kotrež w Ochranowskich hesłach namakamy. Z nimi zmóžnja Ochranowska bratrowska jednota, zo móža so wěriwi z Božim słowom a jeho ludźi přeměnjowacej mocu na wosebite wašnje zetkawać. Ludźi najwšelakorišich wěrywuznaćow, ludźi w najwšelakorišich krajach z wjace hač 50 maćeršćinami tute krótke, jadriwe słowa narěča. Tak zwjazuje knižka z hesłami kóždy dźeń čitacu wosadu po wšěm swěće.


text:
Te Europejczyki we Indiach na wszyske gynste1 zōłzy2 gołdali3 curry- bo sami Hindusi kołżdo4 mianowali5 inaczyj. To trocha tak, jakby na wszysko, czym sie hajcuje6 we piecy, gołdać wyngel7 😉 Anglikōm- bo ich tam przeca bōło nojwiyncyj- tak te prziprawy zasmakowały, że sie chcieli je zawiyś8 do dōm i tak sie narodziōła prziprawa curry, co to jōm idzie kupić u nos9 we sklepie. Ze ftoryj czyńści Indii je tyn recept, co go sam na dole mołcie, to ciynżko pedzieć, a jeszcze ciynżyj by bōło znojś łod niego hindusko nazwa. Jedno je pewne: smakuje jak we Indiach, a wiym, jak tam te roztomajte10 jołdła11 smakujōm, bo żech sie już tam 2 razy smykoł12 😉
Co potrza?
2 piersi ze kury abo kokota13
1 cebula
3 zōmbki czosku
2 krauzki kōncyntratu ze tōmatōw14
2-3 łeżki15 klarowanego masła (we Indiach gołdajōm na nie masło ghi)
kapka16 oliwy
0,5 szklônki wrzōntku
4 łeżki mlyka skōndynsowanego (abo ze 8 normalnego- niy musi być świyżo dojōne, moge być ze sklepu 😉 )
Prziprawy:
2 łyżeczki garam masala *
1 łyżeczka zmielōnych goździkōw
1 łyżeczka cynamōnu
1 łyżeczka mielōnych nasiōn kolyndry
1 łyżeczka kminu rzymskego
1 łyżeczka kurkumy
trocha pieprzu i chili
Do tego curry Hindusi niy dołwajōm soli, a je tam tyla inkszych arōmatōw, że nawet mi jyj niy brakuje. Na końcu mogecie sie tego dania sprōbować i keby Wōłs dali ciōngło do tego biołego proszku, to mogecie go ździebko17 dać.
Na patelnia dejcie18 masło klarowane i zeszklijcie na nim pokrōno19 cebula. Dociepcie20 wyciśniynty czosnek i prziprawy- kapnijcie do tego jeszcze trocha oliwy, żeby niy bōło za suche. Jak już prziprawy napocznōm21 fajnie wōniać,22 wrołźcie23 do tego tyż tego pokrōnego kurczaka i niech sie łon z tymi prziprawōma przegryzie. Dejcie pozōr,24 żeby sie Wōm to niy przipołlōło.25 Potyn wciepcie kōncyntrat, dolyjcie wrzōntek, pomiyszejcie, przikryjcie i niech sie to chwila na małym łogniu podusi- 10-15 min. Na koniec wlyjcie26 mlyko, wymiyszejcie i fertich.
Tyn placek na zdjyńciu to je czapati- smakuje i wyglōndo podobnie jak pszynne tortille. Idzie27 je kupić we sklepie oriyntalnym, ale take curry mogecie sie zjejś tyż ze ryżym abo jakōm dobrōm bōłkōm. Smacznego 🙂
*Garam masala to we jynzyku hindi znaczy gorke28 prziprawy i tak sie je tyż rychtuje-29 na gorko i bez to łone po tyn tak dobrze czowieka rozgrzywajōm. Takoł miyszanka mogecie sie narychtować30 sami. Zrōbcie sie ji31 wiyncyj, a bajecie32 mieć jōm33 na dugo.
Na patelnia wciepcie:
6 łeżek pieprzu, 5 łeżek kminu rzymskego, 2 łeżki cynamōnu, 1,5 łeżki goździkōw, 2,5 łeżki kardamonu, 6 łeżek nasiōn kolyndry, 2 łeżki pokruszōnych bobkowych34 liści i łyżeczka zmielōnyj gałki muszkatołowyj. Podpiyczcie ze 30 sekund na średnim łogniu i łodstołwcie do ochōdzynia.35 Tera zmielcie i zawrzyjcie36 w jaki krauzce.37 Niech Wōm dugo pomołgo38 we warzyniu 🙂
1gęste
2sosy
3mówili
4każdą
5nazywali
6pali
7węgiel
8zawieść
9nas
10różne
11dania
12włóczył
13koguta
14pomidorów
15łyżki
16odrobinę
17trochę
18dajcie
19pokrojoną
20dorzućcie
21zaczną
22pachnieć
23włóżcie
24uważajcie
25przypaliło
26wlejcie
27można
28gorące
29przygotowuje
30przygotować
31jej
32będziecie
33ją
34laurowe
35ostudzenia
36zamknijcie
37słoiczku
38pomaga


text:
Łaćina
Łaćina (łać. lingua Latina) je indoojropejsko godka używano we Starożytnym Rzimje, kero wywodźi śe ze rygjůnu Lacyjům. Bůła to znamjynno a urzyndowo godka Imperyjům Rzimskigo. Łaćina, jako godka latynofalisko, dało anfang familiji godek růmańskich, eli mjyndzy inkszymi szpańelskij, francuskij, portugalskij a italskij. Bez dugi czas łaćina fůngowała we Ojropje jako lingua franca, ńyskorzi zastůmpjůno jům atoli godkům francuskům.
Dźiśej łaćina je już umarto a lo ńikogo ńy je uojczystům godkům. Je atoli używano we medycyńe, bjologiji a prawje, beztůż ńykedy uokryślo śe ja mjanym "wygetujůncyj godki".


text:
Dadajizm
Dadajizm to bůł artystyczny nurt we sztuce XX stoleća, kery mjoł anfang we 1916 roku. Same mjano pochodźi, podug szyroko przyjmowanyj wersyji, uod "dada" co uoznaczo drzewjanne bawidołko abo beblańy bajtla, kery ńy zno jeszcze żodnyj godki. Dadajizm negowoł artyzm a twůrczy wysiłek artysty, kej dźeła sztuki dadajisty przedstowjali gotowe wyroby, l. b. pisuar abo reprodukcyjo uobrozu s domalowanymi wůnsoma a brodům. Tworzyli collage, uobrozy na kerych przedstowjali roztomajte ukłody tajli uod maszynůw a gydichty ze losowo dobranych słůw. Kůmponowali tyż "muzyka larma". Skiż tygo dadajizm bywoł mjanowany "antysztukům", keryj cechůma bůły absurdalność a przipadkowość. Dadajisty wydowali pisma: Cabaret Voltaire a Dada (we Zurichu), Litterature (Paryż), Dada Club a Der Dada (Berlin) a tyż The Blind Man (Nowy Jork). Kůńec dadajizmu uogłoszůno we maju 1922 we Weimarze na "Kůnferencyje we sprowje kůńca dada". Ńyskorzi srogo tajla dadajistůw zwjůnzoła śe ze surrealizmym.
Dadajisty[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Necowe uodwołańa[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- "Sztuka czy antysztuka" we magazyńe Histmag (we polskij godce)


text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
wtorek, 31 grudnia 2013
Zilwestrowe łozwôżani....
Byli tyż i gryfne Zilwestry kajsik u kamratów we chałpie, kajsik u tych, kierzy mieli sroge chałupy, coby tam szło sie gryfnire potańcować i... deczko tyż ku tymu szluknóńć i niy zważować na to, coby inksze niyskorzij niy łoszeredziyli, niy łobgôdali. Jô to skorzij kôżdego Zilwestra musiôłech sie nasłepać gansinego fetu, coby bez côłkô noc szczimać wiyncyj niźli moje kamraty, kiere mi zawdy niyskorzij zôwiściyli taki „mocnyj gowy”. Nale, to już bóło blank dôwno i tyż możno już niy prôwda.
Zilwester tak kole szóstyj po połedniu. Na biglu już świyżo wybiglowanô biôłô hymda, ancug wyklupany już ze kulków na mole i ze równymi, blank łostrymi bigelfaltami, nowe zoki, gryfnô fliga do ancuga, szuły richtik wywiksowane i fest wyglancowane (to zawdy moja Elza robi). Terôzki ino do badywanny, łoszpluchtać sie gynał, gryfnie sie łoraziyrować, łogolić, łoblyc friszne batki i dowej rychtować sie na zilwestrowy bal.
Zatym gryfny zol, szlukli my już ze kamratami pôra lagów, bo przeca niy idzie tańcować bez nałoliwiyniô (inakszij to cowiekowi przi tańcowaniu kolańska zgrzipióm jak sto diosków). Fóncle sie ściymniyli, ino we winklu gryfnô chojna blyskała. Jôch już bół po piyrszym kónsku, kiery żech ze mojóm Haźbiytkóm zatańcowôł (zawdy tańcuja ino piyrszy kónsek dlô zwyku i łostatni, kiej mie moja babeczka musi pomaluśku do chałpy zakludzić) i terôzki kukóm tak naobkoło ze kieróm gryfnóm dziołchóm by sam zatańcować. Ja, ja, przed dwanostóm, to cowiek jesce gawcy ino na te gryfniyjsze, szykowniyjsze, bo po tym ci takim szaumwajnie (kiejsik to jesce szło sie lajstnóńć dobry ruski, gruziński lebo bali i francuski „szampan”), to już napoczynô być cowiekowi, znacy chopowi – jedno.
Jes, widza jóm, tak jakiesik dwadzieścia kilo modszô łod mojij Elzy, we takim szykownym klajdzie (côłkie cycki na wiyrchu a i szłapy ze tego szlica aże do półrzitków wylazujóm take, iże normalny chop moge ło gowa przijńść). Ida, ida corôzki gibcij, coby mie fto niy ścignół. Muzykanty grajóm cosik ze Ray’a Charlesa: „Georgia on My Mind” lebo „I can’t Stop Loving You”. Już żech jes kole nij, już jóm móm napytać do tańcowaniô (niy zważuja na chopa, kiery bół na Gołoty podany i tak jakosik krziwo na mie świdrzół), juz widza kiej śnióm napoczynóm tańcować, trzimóm za blank sage plecy tyj dziołchy i...
– Łobudź sie stary purcie. Co tak szłapami przebiyrôsz i chichrosz sie choby ipta pod fusiskiym – rzóndzi ci moja starô. – Szluknij sie „Amolu” lebo „Melisany Klosterfrau” bo zarôzki wkarujóm sam sómsiôdy, coby nóm powinszować Nowego Roku a na łostatek (ino niy łodszpóntuj tyj gorzôłecki, coś jóm skukôł na balkónie, cobych jô niy ujzdrzała) przeblyc sie we szlafancug, deptej do prykola.
„Nowy Rok, nie patrz w bok, tylko prosto w oczy nasze, pogodzim sie wzajem Wasze” – tak kiejsik za blank starego piyrwyj gôdali do sia bali i te co sie bez côłki rok wadziyli, kiere sie niy poradziyli skuplować, bo przeca Nowy Rok witali ino w dóma, we familiji a dziepiyro po Trzech Królach napoczynali tyn côłki „karnawał”, napoczynali fajrować, bawić sie, tańcować i wyrôbiać na côłki karpyntel. Przeca jesce niy tak dôwno miarkowali nasze starziki i staroszki, co jóngfera, kierô dotrwô przi dwióch świyckach i gawcyniu sie we zdrzadło aże do północki, ujzdrzi w niym za sia tego, kiery moge być na bezrok jeji chopym. Nale, tyż we Zilwestra ludzie spóminali côłki rok, medikowali jak to tyż bydzie na bezrok i... take tam inksze winszbildy.
Tyjka, szynkwas we „Breku”. Zicnół sie tam jedyn mój kamrat Walduś. Cheba bół już – jak to mô we zwyku – po śtyruch „żubrówkach”, bo miôł ci take kalne, fest zaszlómióne i maślanne ślypia. Cosik tam mróncôł pod fusiskiym a jô ino tela usłyszôł:
– Rod bych tak jesce rółz pojechôł do Paryża – gôdô ździebko ci już natintany Walduś. – Wiycie, tak bych sie poszpacyrowôł bez tyn plac Pigalle, bez te Pola Elizejskie, na Montmartre. Kuknół bych tyż gern do Moulin Rouge, Lido lebo do Crazy Horse....
Jô tak suchóm, i niy poradza zmiarkować eźli łón nôs za bozna niy robi, bo przeca ze tych jego Pnioków, to łón sie dalszij niy wykludziół niźli do tego Koszęcina.
– A bółeś Walduś już kiejsik we tym Paryżu? – pytóm sie tak opaternie.
– Niy, jôch tam jesce niy bół, nale rółz żech już KCIÔŁ BYĆ! – łodpedziôł Walduś i palica mu śleciala na blat i tak łostôł spać.
Juzaś inkszy kamrat, kiejech go tak na trzi dni przodzij Zilwestra trefół na naszyj Krojcce, poasiół mi sie, co latoś ino dwadziyścia śtyry razy bół u dochtora. Ino dwadzieścia śtyry razy!
– Wiysz Ojgyn – gôdô i trzimô mie za knefel z jakli – jô sóm ci niy poradza zmiarkować jak to jes, co jô bez tyn rok tak mało bół niymocny. Wiysz, tak ze dwa dni przed Wilijóm wylazuja na balkón, kukóm tak na tyn nasz krankynhałs i... wiysz Ojgyn! Nic mie niy boli.
– Nó, to przeca dobrze przed świyntóma, pra?
– Niy, niy – łozciepôł sie tyn kamrat (niy byda mianowôł, bo tak by tak wszyjskie u nôs na Pniokach miarkujóm ło kim gôdóm). – Przeca, kiej ci już cowiekowi piźnie siedymdziesiónt lôt i łocuci sie rano a łónego nic niy boli, to bezmać już blank wykopyrtnół, już na isto umrził, prôwda?
– Możno i ja – gôdóm tak opaternie, ale chichrać mi sie kce jak sto diosków.
– Nó, tóż dej pozór Ojgyn, kôża staryj narychtować świyże batki, podblyczka i nowe, niy posztopowane fuzekle i deptóm do tyj mojij dochtórki. Dugo mie badała, badała aże cosik znodła... móm dwa nowe gryfne plynckiyrze !!!
poniedziałek, 30 grudnia 2013
Dlô Elizy...
– Dzisiej bydymy łomówiać dziyła Beethovena. Ale, coby bóło gyszpantnie, to jedyn swôs namaluje na tabuli łobrôzek, a reszt bydzie zgadować jaki tyż ci to jes kónsek tego Beethovena.
Ku tabuli podlazuje Marika i szkryflô srogi miesiónczek. Dziecka wrzescóm:
– Wiymy! Wiymiy! To przecamć „Sonata księżycowa”!
– Nó, gryfnie! Brawo! – rzykô rechtórka .
Zatym ku tabuli podlazuje Zuska i szkryflô srogachny „pastorał”, takô ci biskupskô kryka. Dziecka juzaś wrółz wrzescóm:
– Wiymy! Wiymy! To „Symfonia pastoralna”!
– Wybórnie! Galantnie! – rzóńdzi juzaś rechtórka.
Terôzki ku tabuli podlazuje po lekuśku mały Hanysek i szkryflô łogrómnucny ciulik. W klasie cichuśko sie zrobióło jak we kościele. fest szarłatnô na fresie rechtórka pytô:
Hanysku! A to co mô znacyć? Przecamć to niy ma nic do kupy ze kónskami Beethovena!
Na to Hanysek ze uskargowaniym we głósie:
– To, to przecamć... „Dla Elizy”!
sobota, 28 grudnia 2013
Baby... po naszymu...
Po pôruch tydniach dziołcha wróciyła sie nazôd. Wylazuje ze fligra i wrzescy ku swojimu chopowi:
– Heloł bejbi! Heloł bejbi!
– Ło, dzisz jóm jak gryfnie! – medikuje jeji chop.
A łóna wrzescy dalszij:
– Heloł bejbi! Juści jezdem nazad!
piątek, 27 grudnia 2013
Jak gróntowała sie mółda?
Mółda, to jes na isto srogi tropiduch ludzkóści, a możno nôjbarzij dlô utropy biydnych żynioli, chopecków, co to majóm w dóma pieróńskie machmarajdy, mamzele i szlajerojle, kiere strugajóm gryfnioczki abo sztajfiyry i markiyrujóm gryjfinie. Żôdyn tak po prôwdzie niy boczy (i niy idzie tego nikaj wyczytać) kaj, kiej i łod cego napoczło sie te włôdanie i „diktatura” mółdy. Bezmać mógło sie to dziôć we telij krajinie kyns drógi łod nôs, kaj klara wisi na szpagacie, i to blank przi ziymie, a grzeje choby piyńć litrów starzikowego bimbru, i kaj jesce żyje roztomajto gadzina, kiero mogymy ujzdrzić ino we naszym chorzowskim łogrodzie zoologicnym. Tóż tyż kiejsik zakrôd sie fuks, ryżokudła do jednyj nyjgerskij chałupy, coby wydusić tameszne kurze. Ale ichni kokot, sztramski, prôwdziwy mantekler narobiół teligo larma i łostudy, iże tyn gizd łocuciół ci bół wszyjskie psiska we łobyjńściu, a kiere kiej ino wparzyli do chlywika, wziyny zarôzki ryżokudły we łobroty. Tyn fuks bezkurcyjô swijôł sie choby mu fto terpentiny nakidoł pod łogón, skôkôł, charcôł, forskôł aże sie berdyji udało spopod psowych zymbisków wykuglować. Ino jedyn bakan, jakosik barzij łod inkszych uwziynty, chyciół ci tego lisa za podłogónie i blank przi samyj rzici użar mu tyn jejigo łogón, tego jejigo lónta.
Tyn ryżokudła radowôł sie łokropicznie, iże wytargôł sie bez pochyby łod śmiyrci, ale tyż festelnie mierzióło go to, iże niy mo ci łogóna, kierym sie zawdy festelnie asiół i skuli cego bóło mu terôzki pierónym gańba. Cichym duchym, po kryjóncku śmiatôł do lasa i medikowôł ci bół, jak by tyż ta swoja srogo ujma i sróm zadekować abo bodej szykownie łocyganić, co tak musi być, aże tu łorôz zaszuszcało mu cosik nad łebym i srogi, na côłki karpyntel śmiych łozlygnół sie miyndzy sztamami i astami.
Gawcy sie a sam na stromie siedzi côłko hormijô małupic i aże niy poradzi sie spamiyntać, niy poradzi przijńść do sia łod śmiychu.
– Nó, i cóż sie tak afy pieróńskie dziwocie, cożysz tak te gały wyszczyrzocie? – pytô sie sie lis zegzioły jak sto diosków.
– Anó, ze cia lebrze i ślimôku! Kajeś to tyn swój chwost podziôł?
– Łogón, lónta? Kajech mój chwost zapodziôł? A cóż tyż to za iptowate, cepiate pytani? Wyście to szlómpy, szmodry stopieróńskie wiyrza łobżarły sie blekotu, iże sie gupio pytôcie, co tyż ci sie stało ze mojim łogónym. Iże take swos ynty i piternogi, gupie jak fónt kudeł paniuchny, to bych sam nigdy niy wypokopiół!
Zgańbiyły sie te afy i byli blank we sztichu po takij łostryj łodpowiydzi podwiyl niy napoczli pilić i nôlygać na ryżokudły, coby jim to wszyjsko gynał wyłożół i wyeklerowôł.
– A dyć żysz to jes gańba i srómota – zawrzesknół fuks ze pogardóm . – To wy, sztramske w gymbie, rajcule diosecke blank niy miarkujecie, co to jest terôzki nôjnowszô mółda. Żôdnô terôzki małupica i żôdnô inkszo gadzina, kierô kce być wysztafirowanô niy nosi łogóna. Dyć żysz i gupie hazoki już tyż ci sie blank dôwno pozbyli łogónów. A wy usmolóne wypierdki, mie sie môcie łopowôga pytać, kajech to tyn swój chwost zapochóniół? Do dioska ze takóm gupotóm i dupówatóścióm.
Pyrsknół bez zymbole ze pogardóm, zwyrtnół sie ku nim rzicióm i poszooooł...
A kiej na dygi dziyń ło szaroku wyloz ze lasa, ujzdrzôł, co żôdnô małupica niy miała łogóna. Wszyjskie sie go same połodgryzali. I tym tuplym mómy terôzki mółda łod kieryj niy poradzóm sie łodchlastnóń ani mode, ani – tym barzij – stare baby i możno tyż chopy.
czwartek, 26 grudnia 2013
Gody ... II Godne Świynto
Chojna, krisbaum mô nóm garantjyrować szczyńści i darzyni. Tym sporzij, im gryfnij jes ugarniyrowanô. Sztiblowanie, galancyni chojnów na Dziecióntko, na Gody wlazło już do świóntycznych regli blank niydôwno. We XIX w prezidynty Hameriki, królewskô familijô u Ynglynderów i ruske cary napoczli szacić sroge zole we swojich palastach zielónymi chijnami – zimbolami nowo narodzónygo Synka Pónbóczkowygo. Skorzij tradycjô garnirowania jedli i świyrcoków na świynta utwôlóła sie we Skandynawii i Miymcach, kaj srogim miyłóśnikym prziłozdobiyniô, urychtowaniô chojny bół Marcin Luter. A jesce skorzij, za blank starego piyrwyj, we czasach przedkrześcijôńskich, wiycznie zielóne stromy uważowali pogóny, niyznobogi.
Kajsik kole 150 lôt tymu nazôd, kiej ludzie niy byli tak nabónckane wszelijakim jôdłym i roztomajtymi dobrami jak terôzki, krisbaum garniyrowali maszkytami i roztomajtymi ółbstami. Na zielónych astach wiyszali roztomajte ci feferkuchy i futermyjloki, pónki (zimbole rajskigo jabka Jadama i Yjwy, i łodkupiyniô piyrworódnygo grzychu beż Pónjezuska), łorzychy (zaobych posztrajchowane na goldowo i strzybno – jako zimbol bogajstwa i dobrobytu), kyjkse na szimel gwiôzdków (gwiôzdki mieli pokazôweać dróga wandrusóm). A wszyjske do kupy łozdoby i garniyry geldowali gyszynkóma dlô tego ci nowo narodzónygo Krystusa. Szpica chojny prziłozdóbiano zilwetóm janioła (miôł sie łopatrować dziydzinóm) abo srogóm gwiôzdóm na pamióntka gwiôzdy betlejymskij, kierô wiydła króli i pastyrzy do betlyjki. Ku tymu przidôwali dwanôście świycek – tela, wiela jes miesiyncy we roku. Postymp techniczny blank łodmiyniół niy ino styl życiô ludzi, ale i ku tymu godne prziwyki. Świycki łostali wyprzite bez lampecki krisbaumowe a plac pónków, jabek zajyni glaskugle.
Chnet we kôżdym kraju istniyjóm inaksze tradycyje garniyrowania godnych stromów. We Hamerice widziane sóm łozdoby, ftore niyskorzij idzie wećkać; do regli przinoleżóm cerwióno-biôłe fefermynckowe bómbóny na gysztalt ajcapów abo tyż i kryków. Hamerikóny łobwiyszajóm chojna tyż jesce apluzinóma, łorzechami a bali i tym ichnim ... popcornym. Sroge chojny trefić idzie niy ino we dómach ale tyż i na wszyjskich hulicach hamerykóńskich miast. Szprymne Jankesy gôdajóm, iże wiyszajóm na tych ulicnych stromikach garniyry, ftore nadôwajóm sie do jedzyniô, co płużyli za jôdło dlô przefyrgajóncych ptôków.
We Japónii miasto czynstych we Ojropie i Hamerice jedli i świyrcoków garniyruje sie na Gody cwergowate sośniczki. Na kruchkich astkach wiyszô sie roztomajte gracki ze papióru zbajstlowane poduch ichnigo kómsztu „origami”. Nôjczyńści używanymi zimbolami sóm żurawie i żółwie, ftore majóm ludzióm garantjyrować darzyni i zdrówie.
Ojropyjskô juzaś ci mółda na łozdoby chojnowe diktyruje łokryślóne regle – nôjważniyjsze, coby krisbaum łobrychtowany bół we jednakim sznicie. Zwykowy sznit zakłôdô użycie roztomajtych fliterków, ciaćkow, janiołków abo klinglików jadnakij farby. Moderny terozki sznit elekstrycny – blank inkaszij, na prociw – dowo pole do popisowaniô sie, do fantazjyrowaniô. Na krisbaumach prziłozdobiónych na tyn szimel wiyszô sie nie ino roztomajte siekate, farbiste glaskugle ale ku tymu tyż jesce zbajstlowane bez sia papiyrzanne kety, łozdoby ze słómy, pirórecek abo wydmuszków. We mółdzie sóm tyż roztomajte betlyjki, żłóbecki ze słómy.
Łogrómnucne chojny ustôwiane sóm zwykowo przed Bazylikóm św. Piotr na Watykanie, kôzdyrok przijyżdżajóm ze inkszych zajtów świata (łóńskigo roka chojna jes łod Belgijoków ze Ardynów, ftoro jes srogô na trzidziyści myjtrów i wôży śtyrnôście tón). Brazylijskô sztucno chojna, ftoro postawiyli łóńskigo roka we Rio de Janeiro bóła 82 myjtry srogô, wôżóła 530 tón i trefióła ci do Ksiyngi Guinnessa. Pozstawiyli ci jóm na pojstrzodku jyziora Rodrigo de Freitas i kôżdy wieczór rozblyskuje na nij chnet 3 mln krisbaumowych lampecków.
W dziydzinach, kaj chojny niy rosnóm, ludzie wypokopiyli inksze knify. Chińcyki garniyrujóm cwergowate drzywka mandarinowe abo apluzinowe kandiyrowanymi ółbstami, ółbstami we cukrze. We Meksiku – podanie jak i we inkszych gorkich krajach – chojna zastympuje palma. We Kolumbii blank niy sztigluje sie stromów, natómiast girlandóma lampecek, ftore pôlóm sie bez côłki dziyń, łobwiyszô sie chałpy, łogrodzynia, kościoły i zwónice. Lyńcuchy strokatych fóncelków przibiyrajóm gysztalt janiołków, klinglików abo gwiôzdecków.
We Nowyj Zelandii takim ichnim krisbaumym jes „pohutukawa”, tako zorta merty, kiero napoczyno kwiść we grudniu. Wyjzdrzitocerwióne kwiôtki pohutukawy sóm gryfniste same we sia. Na Filipinach łozpowszychniónóm godnóm garniyróm sóm girlandy ze palmiannych liściów i kwiotkow, ftorymi garniyruje sie dźwiyrza i lokna chałupów.
We Japónii tyż jesce ze przileżitości Godnich Świónt i Nowego Lata robi sie take „kadomatsu” – zbytkównie szpricowane kómpozicje ustôwiane kole wchodu do chałupów. Te kadomatsu majóm garantjyrować szczyńści i darzyni wszyjskim dómownikóm. Tóńsze i pomiyrniyjsze warijanty godnych stromików robi sie ze astków wiyrby i bambusa. Kómpozycyje garniyruje sie kuglikóma ze rajsowyj mółki. We Africe bożonaródzyniówe gracki wiyszô sie na tamesznych baobabach, a we Wietnamie – na bambusach. We Izraelu we szpecijalnych chowaniach flancuje sie jatelinki, klôsztorne chojki, kiere niyskorzij sóm łozdôwane wszyjskim chyntliwym na świynta.
Trza sam jesce na łostatek dopedzieć, iże chojny prziłochyndożóne gwiôzdkóma i śiyckóma idzie ujzdrzić na takim „miedziorycie” miymieckigo malyrza i grafika ypoki łodrodzyniô Lukasa Cranacha Starszego (1472-1553r) a tak na isto piyrszy rółz we 1597 r we Bremie tameszne rzymiyśniki ugarniyrowali miyjsko chojna, coby przi nij fajrować Gody. Do Francyji tyn zwyk przikludzióła miymieckô ksiynżnô Helena Meklemburska kiej sie wydała za ksiónża Orleanu. Do Polski tradycyjô godnyj chojny przikludziyli miymiecke ... protystanty na przełómie XIX i XX wiyka.
wtorek, 24 grudnia 2013
Pies i ... basztard
Bóło ci to we łóńskô Wilijô. Suło, fujało fest śniygym, bóła srogachno kurniawa i strzympióło mrozym. Ździebko zetrwało, kiej my ze bracikiym wykulwitali sie ze naszyj „Józefki” ... niy, niy coby my byli już na sztajfnych szłapach, chocia deczko my tam przi wieczerzy szlukli, ino niy kcieli my sie ryć choby sorónie nikiej te, co jejim bóło drap, kierzy sie wartko uwijali do szinki lebo szołdry i do sznapsa, a kierym jich zółwizół bóło już cuć. Tómpali my sie blank pomaluśku kole płota łod smyntorza przi „Józefce”, eknyli my sie na zegródki, a iże mieli my ze sia gryfnô halbecka, kcieli my sie zicnóńć kole lałby kaj Józik Gmyrek do kupy ze starym Neumanym, cichtowôł briwy, pulty, cukrówy i inkszo gadzina. Sznuptychlóm ściepnółech ta kupa śniega ze gnotków, bo śniyg przi dźwiyrzach bół ci już łodszałflowany, blyndnółech fónclóm eźli bez cufal ftosik sie sam niy skukoł i już my mieli wlajzować rajn, kiej łoroz słysza zachrapociały głós:
– I cóż wôs sam gizdy pieróńskie prziwlykło???
Wejzdrzołech sie na bracika, ale łón ci przeca takigo sznapsbarytóna niy mô. Kuknółech w lewo, kuknółech we prawo, nikogo żech niy uwidziôł, nó tóż ryja sie do lałby...
– Pytołech cie ciarachu, co wôs łobuch sam wlece? Zasik bydzicie słepać ta łoszkliwô gorzôła jak zawdy przi szkacie, a niyskorzij to ino bydziecie sie wadzić i spiyrać choby wôs fto ze skory łodziyrôł?
Troszka ci mie to nerwło, dopolóło. Gawca juzaś wele siebie naobkoło, ale nic niy poradza ujzdrzić, żôdnego sam przi nôs niy ma. Niy ma, i szlus!
– Ustóń gupieć Bogdan – gôdóm do bracika – przeca someś kciôł, coby my sam po pastyrce prziszli (bo sie przeca staryj strachosz!) i ta halbecka łobalyli.
– Przeca jô do pieróna nic niy gôdôł – pado mi na to bracik.
Nó nic, niy byda zważowoł, ino deptóm rajn.
– Niy gupiyjcie karlusy, niy tropcie sie. To jô, Kónda, pies łod Józka, coście zaboczyli, iże jô sam côłki czôs wachuja?
Richtik, gawca a przi budzie zicniynty na łogónie Kónda, łoblizuje pychol, ślypiami przewrôcô i dalić prawi:
– Bół sam tyn mój gospodôrz, wciepnół mi do grotka jakigosik flapsu i myśli, iże mi to przi Wiliji styknie. Kiej ino łón sóm sam przidepto, to mu dziepiyro rzykna, co jô łó niym tak na isto medikuja.
A z wiyrchu szło usłyszeć nôjprzodzij gurglowanie, a niyskorzij napoczli już fest skyrczeć józkowe briwy we gołymbniku:
– Ja, ja łó nôs tyn Jółzel tyż ci blank przepómniôł przi tyj Wiliji! Siedzi ze staróm pod jedlóm, ćko sam maszkyty a nóm wciep ino pôrã ziorek i medikuje, co nóm to na Gody styknie!!!
Ździebko mi sie gupio zrobióło, iżech zaboczół, co we Wilijô gadzina – króm możno mojij staryj – gôdô ludzkóm sztimóm, i napocznółech do niygo ze inkszyj faski:
– A dyć sie Kónda niy trop, niy starej, przijńdzie Jółzel, to ci co ze wilije do garca wciepnie ... wóm zwadliwe ptôki pewnikiym tyż ... a podwiyl co, môsz sam tyn kranc wusztu, kiery my sie ze bracikiym na zagrycha pod mantlym przismycyli.
Briwóm podrobiyli, pokruszyli my tyż tyn kónsek kranckucha, kierych majtnół staryj ze kómory.
– A kiej już my przi tym sóm, to co tyż tak Józkowi kcesz pedzieć Kónda?
– Nó, nó ... tóż moga mu pedzieć, co sam we tyj lałbie, na tym szeslóngu, kiery jejigo starô kôzała mu tukej przitargać – łóna sama wyrobiała ze tym glacatym pampóniym, kiej Gmyrek miôł szychta na noc a jij kôzôł briwy wachować, co to mieli ze flugu wrôcać. Abo ...
– Dej pokój Kónda, co go tam bydziesz ałfryjgować, jesce go hercszlag chyci abo ji prasknie jakómsik kopyścióm i łostuda gotowô.
Pies napocznół ćkać tyn wuszt, kierych mu wciepnół do budy, my zasik wartko, coby niy doczkać sie Józka, wysłepali ta halbecka, ale jakosik nóm za tela niy podłajzióła. Możno to skuli tego psigo gôdaniô, pierón wiy.
Tyż my drap potyrali nazôd do dóm a sam już łod proga łobie, staro i moja świekra ze pycholym na nôs:
– Wy gizdy dioseckie, wy łochyntole. Jô zawdy tak sie medikowała po jakiymu ciebie durch sie ślypia blyndujóm i ciyngiym fulosz choby naprany. A tyś na isto, richtik zawdyś bół chycóny. Wdyckiś ino deptôł do szrancku na balkón. Terôzki dziepiyro żech wypokopióła, co tam môsz skukano i gorzôła, i zaobycz jakiejsik piwo.
Co prôwda, to prôwda. Jô richtik na zadku we szrancku, za srogimi krałzami naforantowôłech sie pôrã flaszecek (to mi jesce, tyn zwyk, łostoł łod tyj trzecij wojny, łod tego „stanu wojennego”, kiej cowiek musiôł naściubić, co sie ino dało, coby ło suchym pysku nie łajziś nynać). Nó ale, fto ji to pedziôł? Przecamć wiyrza, iże łod samości by ci tego niy wysztudiyrowała.
– A dyć niy górsz sie dziubecku, jô to tam ino dziyrżół skuli gripy, kucanio lebo inkszego choróbska, abo kiej by sam do cia, moja roztomiyło, jakiesik kamratki przilejźli, przikwanckali abo co – gôdóm i gryfnie sie pod fusiskiym lachóm.
– A fto ci tyż to pokôzôł? Przeca świekra niy je tako monter, coby sama to wypokopióła.
– A dyć to mi pedziôł tyn twój basztard, kiery niy poradzi sie doczkać kiej ci sóm nazdô, jak mu bydziesz dalszij tyn stary futer łod Majzlinyj dôwôł do jôdła.
Tegoch już niy kciôł suchać i wartko wlejźli my ze bracikiym do małyj izby. Achtliki my już mieli we kabzi (te, co po pastyrce) i ino żech staryj pedziôł, coby nóm narychtowała cosik do jôdła, bo chyciół ci nôs głód a i ta szykownie wyziómbióno halbecka tyż we zocy miała pôrã talarków szinki, prawoków we łoccie, abo co tam jesce...
– A dyć Elza, niy dôwejcie jim jesce jôdła, bo jak zawdy napocznom niyskorzij we nocy, kiej już prasknóm do prykola, pierdzieć nikiej przeżgany luftbalóng – zaskrzecało cosik ze antryja.
Nic, ino gizdowi byda musiôł łeb ukryńcić. Przeca tyn pieróński basztard, niy dosik iże z rańca nynać niy do, to jesce terôzki mi sam moja Haźbiytka bydzie bańtować. I to przi takich srogich świyntach. Przi Wiliji.
I beztoż tyż latoś byda dowoł pozór, coby mi gadzina Godów, nikiej łóńskigo roku, niy popśniyła.
poniedziałek, 23 grudnia 2013
Kocik...
– Spierdalaj chopie! – wrzeskła baba i praskła dźwiyrzami mu przed kicholym.
Jednakowóż te dźwiyrze sie niy zawarli, letko sie uwrziły, tóż tyż tn wandrowny handlyrz dalszij fandzoli jak nôjynty.
Kobiyta już blank nerwyjs, niy rzykła już nic, ino juzaś praskła tymi dźwiyrzami. Nó, ale jak za piyrszóm razóm dźwiyrze juzaś łostali deczko uwrzite. Tóż tyż tyn akwizytôrz jesce gibcij rzóńdzi ło tym jejigo produkcie. Baba już niy strzimała, wziyna szwóng i juzaś ze côłkij siyły praskła tymi dźwiyrzami. Jednakowóż i terôzki te dźwiyrze sie niy zawarli ino łostali letko uwrzite. A na to tyn handlyrz pokazuje palcyskiym na próg i gôdô ze rułóm:
– A możno byście paniczko nôjprzodzij wziyni tego kocika spode dźwiyrzy!
niedziela, 22 grudnia 2013
Janiółek na szpicy jedli ...
Bóło to razinku kiejskik skorzij Bożygo Narodzyniô ale jesce za pierónym starego piyrwyj. Ichni Świynty Mikołôj rychtowôł sie do swojij kôżdorocznyj rajzy. Jednakowóż wszandy przed niym mnóżyli sie roztomajte problymy ...
Nôjprzodzij ze jejigo „elfów” śtyruch sie rozniymógło, a jejich zastympce niy poradziyli robić gracek tak wartko jak te „elfy”, tóż tyż tyn Mikołôj napocznół podejzdrzywać, co moge niy zdónżyć ... Nastympnie jesce jejigo babeczka, paniczka Mikołojôwo, dała mu do wymiarkowaniô, iże jeji Mamulka kce jich chnetki nawiydzić, co juzaś jesce barzij dopolóło Mikołôja. Króm tego złygo, kiej poszoł zaprzóngnóńć rynifery do sônek wykôzało sie, co trzi śnich sóm nabite, napochali a juzaś dwa inksze przefukli bez pot i pitli Pónbóczek jedyn wiy kandyż. Mikołôj łozgzukôł sie jesce barzij ... Kiej ci zaś napocznół pakówać te sónki, jedna szuła, spłóza (płóza) złómała sie. Miech ze gyszynkóma prasknół ło ziym a gracki rozsuli sie naobkoło. Łozhajcowany do łostatka, Mikołôj uzdôł, co wróci sie nazôd do dóm szluknóńć sie kafyju i glaska whisky.
Kiej jednakowóż łozewrził szybónek, pokôzało sie, co elfy wysłepali côłki ankohol i już blank nic niy łostało do wysłepaniô ... Mory ci go wziyny i blank ci już łoztrzynsióny, łozdyrgotany upuściół ci zbónek ze kafyjzerwisu, kierzy łoztrzaskôł sie na blank maluśke kónszczyczki na dylinach we kuchyni. Poszôł ci dyć tyż po mietła, szipa i śmiatek ale i sam tyż ci miôł pycha, bo myszy wećkali włósie ze kierego bół zrobióny śmiatek. I wtynczôs ci zaglingôł zwónek, taki klinglicek do dźwiyrzy ... Mikołôj poszoł łotworzić. Przi dźwiyrzach styrcôł maluśki janiołek ze szykownistóm, srogóm chojnóm. Janiołek ci radóśnie zawrzesknół:
– Wesołych Świónt Mikołôju! Katać niy jes to dzisiôj piykniy dziyń? Przismycółech dlô cia Mikołôju szykownisto, sztramsko jedla. Prôwda, iże łona jes szumnô i galantô? Kaj kciôłbyś, cobych ci jóm wrajziół?
.....
I stela wziyna sie tradycjô janiołka na samyj szpicy chojny ...
piątek, 20 grudnia 2013
Kamela...
– Panoczku! Zrobióm łóni cosik, coby tyn bydlôk napocznół mie suchać i deptać tam, kaj jô mu kôża!
– Wkludź go chopie na kanal – rzóńdzi tyn automechaniker.
Kiej już łoba wcióngli ta kamela na tyn kanal, mechaniker wzión srogi fajzel, taki motek i ze côłkij siyły prasknół ta kamela w jajca. Ta kamela wrzeskła ze bólu i sztartła, pogzuła fórt, we sinô dal. Tyn Beduin napoczyno beceć, ślimtać i wrzescy:
– A jak jô terôzki ta kamela zgónia, jak jô ci jóm dognóm?
– Nó, tóż wlazuj pón.. na tyn mój kanal!
czwartek, 19 grudnia 2013
Habozie...
– Mój ty roztomiyły chopecku, prosza cie, wyciep te habozie do hasioka.
Tyn istny bez tyn czôs drapsnół po kryjóncku, cichym duchym i kiej tak ci już szôł drógóm do dóm myślôł ło tyj swojij flamie we samych ino przichlybstwach:
Ale ci tam moja libsta, ta moja kóchanka jes inteligyntno, sposobno i szprymno. Jak ci łóna to wszyjsko fajniście wypokopióła...
Wlazuje tyn istny do swojigo pomiyszkaniô, a sam ci jejigo baba dowo mu miech ze haboziami i rzóńdzi:
– Mój ty roztomiyły chopecku, festelnie cie prosza, cobyś poszôł i wyciep te habozie na hasiok.
Tyn istny nic nie pedziôł, biere tyn miech, idzie ku hasiokowi i mróncy sóm do sia ze złóścióm pod fusiskiym:
– Kurwa mać, côłki dziyń ta moja starô siedzi dóma i bali habozi na hasiok niy poradzi wyniyś!
środa, 18 grudnia 2013
Dwie stare mamzele...
– Wiedzóm łóni, moja wy roztomiyłô, te modzioki sóm ci terôzki pierónym niywychowane, łozwiezióne i niymoreśne! Cóż łóni terôzki machlujóm, jakô łostuda siejóm. Łamżóm, wiedzóm łóni, moja roztomiyłô, po hulicach, po cestach, za rynce sie trzimióm, łobścikujóm sie jawnie! Sodóma i Gómora, moja wy roztomiyłô! Łostatniô to już bali, wiedzóm łóni, moja wy roztomiyłô, kusikujóm sie na haltynsztelach i ku tymu blank niy majóm na boczyniu ludzi starych i dziecka.
A drugô mamzela na to:
– Moja wy roztomiyłô! To jesce ale psinco, blank nic. Jô wczorej ślazuja po słodach u sia w familoku i słysza, iże na dole, we pywnicy, wiedzóm łóni, moja we roztomiyłô, cosik sie dziyje, cosik sie wyrôbiô. Ślazuja niżyj i strziga daklami, nasuchuja, moja wy roztomiyłô, a tam we tym ćmoku jakisik karlus ze dziołchóm łozprawiajóm. I łona, ta dziołcha gôdô ku niymu, wiedzóm łóni, moja we roztomiyłô, coby łón wykryńciół byrna a łóna weźnie jóm do gymby...
Wiedzóm łoni, moja we roztomiyło, łóni terôzki już żróm... szkło!
wtorek, 17 grudnia 2013
Cudze cycki...
– Wyboczóm mi łóni, iże wôs szteruja – rzóńdzi zastarany i mocka stropióny Hanys – alech niy poradziół sie łoprzić, coby niy pedzieć wóm panoczku, iże môcie na isto szykownô, gryfnistô baba.
– Ja? Nó i co z tego? – łodmrónknół gospodôrz.
– Nó, tak prôwdóm, to łogrómnucne wrażyni na mie robióm piykniste, rajcowne cycki waszyj, panoczku, babeczki. Dóm wóm panoczku sto tysiyncy złocioków, eźli byda móg pokusikować te... cycki.
Gospodôrz już kciôł ci tymu naszymu Hanysowi prasknóńć bez pysk, ale sztopła go jejigo babeczka. Łodcióngła ci łona swojigo chopa na bok i bez pôra minutek ło czymsik śniym dyszkutjyrowała. Na łostatku wróciyli sie łoba ku Hanysowi, zaprosiyli go rajn do chałpy...
– Dobra! – rzóńdzi wkurwióny deczko chop. – Za sto tysiyncy złocioków dóm ci zwólô cobyś pokusikowôł cycki mojij staryj.
Baba seblykła jakelka i cycnhalter, i łoswóbodzióła te gryfne, sroge łobiykty pragliwóści i chuciska naszego Hanysa.
Tyn wzión ci te szykowniste i łogrómniaste cycki we gorzci i napocznół sie dó nich tulić, migdolić je i głôskać we srogachnym chopskim byrauszu i upojyniu. Zetwało to tak pôra minutek aże na łostatku ściykły chop tyj cycatyj babeczki rzóńdzi ze złóścióm:
– Nó, dôwej chopie, gibko kusikuj a niy macej, i niy głoskej tych cycków!
– Niy moga, panoczku! Niy moga! – łodrzyko Hanys ciyngiym jednakowóż tulół te cycki, migdolół je i głôskôł.
– A po jakiymy? Do sto pierónów, po jakiymu? – wrzesknół sómsiôd.
– Anó, bo wiedzóm łóni panoczku, jô niy móm sto tysiyncy złocioków!
poniedziałek, 16 grudnia 2013
Referat 1-go sekretôrza Episko... czegóś tam ....
Przi napoczniyńciu kciôłbych Wóm sam terôzki pedzieć zwykowe „Bóg zapłać” za rygularne płacynie sztojerów, dowków kónkórdatówych i łogrómnistych, blank niyłopodatkówanych dochodów ze przedeju „jednorazówych ajntritkartów do raju” na kónto watikańskij cyntrali. Jak rzóńdzi starożytniô powiarka:
„Wszyjske drógi wiedóm ku Rzymowi, a kónta bankowe ku Watikanowi”.
Episkopat juzaś stanół na wysokóści zadaniôw biyżóncyj dykady. Skaźniki produkcyjne Kościoła Katolickigo we tyj dykadzie sóm łogrómnucne. Polska stowo sie potyngóm religijnóm we Ojropie.... (sam festelnô owacyjô)....
Ze zadowolyniym kca Wóm słożić meldóng, iże we teraźnij dykadzie – ku łóńskim dykadóm – ilóść łoddanych do użytkowaniô miyjsc błógosłôwiónych i świyntych festelnie przekróczóła nasze docylowe plyjny.
Watikan procnie i ze srogim poświyncyniym zaspokôjô rosnónce potrzyby rynku religijnygo na świyntych i błógosłôwiónych bez móbilizacyjô nowych szwóngów przerobowych, bez wkludzanie wieloszychtowego zizdymu rzykaniô, bez spółzawódnictwo kómandów póńciowych i różańcowych. Niyłodzównóm tyż zachóm przi produkcyji świyntych jes „cudotwórstwo” łosobliwie we Polsce (choby ino we Sokółce). Watikan do kupy wrółz ze wszyjskimi sztandóma terynówymi przelazuje ze chałupnicych do nówatórskich, srogoprzemysłówych zizdymów produkcyji zjôwisk nadprziródzónych wertych cywilizacyji XXI wiyku. Skuli snotwianiô, modernizówaniô metodów rzykaniô i zwiynkszónyj przepustowóści cudotwórczyj, kôżdy miesiónc ze tych brantranszporterów Watikanu ślazujóm nowe świynte i błógosłôwióne. Tyn intynzywny, zakróny na szyrokô skala procys produkcyjny łodbywô sie tyż gynał ze zachówaniym nôjwyższyjszych sztandardów kóntroli jakóści nowych byatyfikówanych i kanónizówanych niyboszczyków, ftorym zapewniómy pośmiyrtnô garantyjô.
Fórt i jednym ciyngiym zezwłóki tych wszyjskich świyntych i błógosłôwiónych rychtujymy ku roztomajtym impryzóm widówiskowo-rajzyndrowym. Łostało to napoczniynte bez błógosłôwiónygo Karola Wojtyły, pod ftorego niyłómylnym prziwództwym i dozórym technicnym, wyrobióno ci wiyncyj świyntych i błógosłôwiónych, niźli to zrobiyli bez łostatnie śtyrysta lôt wszyjske papiyże skorzij niygo. I trza sam jesce ze słósznościóm dociepnóńć, iże we côłkij historyji KK niy przitrefióło sie nóm ani rółz, coby bóła jakosik skuli tego ryklamacyjô. Świynte „Made in Vatican” wykazujóm sie niyzawódnóścióm i czyście, gynał sprôwdzajóm sie we fedrónku we kôżdych ci warónkach klimatycnych, terynówych i pod kôżdóm szyrokościóm gyjograficznóm: we Africe, Hamerice Łacińskij a łosobliwie we połedniowo-wschódnij Polsce, kaj już napoczynajóm rzykać do św. Lecha. Spomiarkowalichmy tyż srogi wzróst produkcyji dynkmalów Jezusa Krystusa i Jana Pawła II, aji tyż świyntych/ błógosłôwiónych na côłkim świycie, jednakowóż nôjsrogszy spółczynnik „udynkmalowiyniô” przinoleżi Polsce. Strzydniô przipôdô samtukej u nôs 1.14 Krystusa i 1.67 Jana Pawła II na hektar. Chnetki tyż już na kwadratmyjter naszyj dziydziny bydzie przipôdać ci 1.3 krziża. Gratuliyrujymy naszymu łoddanymu kolektiwówi kapelónkowymu zwinkszyniô wydajnóści roboty, ftore łobrodziyło tak szumnymi przedterminówymi łosióngniyńcióma produkcyjnymi. Côłki aktiw kapelónkowy, a łosobliwie szpiclajterów roboty duszpastyrskij forszlaguja łodznaczyć Złotym Krziżym Zasugi Krystusa Króla Polski Piyrszyj Klasy i Betlejymskóm Gwiôzdóm ze szlajfkami. Kraków – umiyłówane miasto Karola Wojtyły – antraguja przemianować na Wojtyłogród, a na krakowskim Rynku postawić jego mauzolyjóm. Chocia mómy łoczywiste, bezpochybne wziyńci a zukcysy, niy mogymy ustôwać we ringowaniu sie ło serca i filipy Polôków, Filipińcyków, Afrikanerów i Latinosów – tym tuplym modych pokolyniów. Muszymy zewrzić, skuplować nasze raje we walce ze świyckim „liberalizmym”, ftory direkt wiydzie nôs ku zatracyniu, a bali i ku anarchiji. Muszymy tyż ci bezzglyndnie łopiyrać sie, prociwiać sie bezidyjówymu ateistycznymu „nihilizmowi” i zatracyniu cweku życiô, tyj „łże-dymokracyji”, kierô hebuje i łobôlô jedzinie słósznô i prawo wólo Bóżô (ftoryj bali i my, filzajtich bildowane teologi niy poradzymy zgłymbić), ze kosmolitycznóm dekadyncjóm, ze tym ci łoszkliwym globalizmym i usmolónymi pokusóma, wôbikóma tyj modernyj terôzki rywolucyji infórmatycznyj, tego jadliwygo, trujóncygo zdrzódła cygaństwa i niyprôwdy, niyusuchliwóści Pónbóczkowi i moc grzysznych pomyślónków, ftore łodbiyrajóm nóm kónfesyjnô tóżsamóść, wymiarkowani jednoty i letkóści kolektiwnygo krześcijóńskigo myślyniô. Łosobliwie muszymy dôwać pozór przed śmiyrtylnym grzychym „humanistyczno-racjonalistyczno-naukowyj” herezyji – króm „apostazji” – nôjsrogszego aktu zdrady prôwdy łobjawiónyj. Bezzglyndnie, uwziyńcie muszymy sie prociwstôwiać wrogóm słósznych „dogmatów” krześcijóńskij kónfesyji: wszelijakij zorty kaceróm i heretikóm, a ku tymu małżyństwóm miyszanym wyznaniówo, kiere podkopujóm autorityjt Kościoła, niyłodwrôcalnie kalyczóm, haratajóm umysły dziecek śnich spłódzónych. Rada Kardinôłów Ludowych na łostatnim plynóm episkopatu we côłkości i łostro łodrzykła sie łod ledy jakigo gôwyndzyniô ze liberalnymi „intelektualistami”, łże-Polôkóma, ftorzi ciepióm swoji ryjdy głósym lucypera. Siejóm łóni ino ziôrka niyzgódy miyndzy nami i bulóm ta naszô usiotanô a fest ścioranô Dómowina. Próbujóm ku tymu zahaltować misyjô dziyjowô Kościoła Katolickigo, Mamulki naszyj przenôjświyntszyj.
Nôjbarzij wziynte i wywołane nasze spółczysne Polôki: Piotr Natanek, Stanisław Dziwisz i Tadeusz Rydzyk, duchówe dziydzice i erbnery Jana XII, Benedykta IX, Aleksandra VI, Juliusza II, Piusów XII i XIII, Jana XXIII, Jana Pawła II, niy dopuszczóm do pokónskowaniô i niyzgody we naszym Kościyle Powszychnym. Polskojynzycznym szlóndrôkóm i szterownikóm Konfederacjô Prôwdziwych Polôków gôdô: „Schizma niy przyjńdzie!” Dosik już tych gupich berów i klepetów ło świyckim humaniźmie. Eźli Polôkóm na isto potrza „praw cowieka”, kiej majóm „Prawa Pónbóczkowe”? Naszym prawym bydóm fórt Dziesiyńć Przikôzaniów, a Pónbóczkowô wólô – sprawiydliwóścióm!
Chopy, arbajtery, inteligyncjô pracujóncô, a łosobliwie po-łokróngłotiszowe milijónery pod reskiyróngiym KK dadzóm bezzglyndnô łodpóra zacharkanym pyrtkóm anty-kościylnyj ryakcyji reprezintowanych bez Tuska, Polsat, TVN24, Michnika, Owsiaka, Harry Potera, Palikota, Nieznalskô, Nergala i wszyjskich jejich sprawców. Niy dómy wóm zwóli łobrócić, hebnóńć łod wiary wszyjskich tych Polôków, kierzi procnie bakajóm na kôżdy ceski, i niy dómy wóm zwóli, cobyście weprali klin, żelozko miyndzy Kościół a KASA robotniczô... wyboczóm mi łóni, klasa robotniczô. Rzykna kurc ónd bindich. Kôżdô graca podniysiónô na Kościół Katolicki bydzie łodchlastniyntô. Zadbajóm ło to nasze fajniście przirychtowane idyjologicznie dewocyjne kómanda sztórmowe moherówych kapelków, kiere tak hersko i norymnie stawiôły czoła dziobelskim siyłóm na Krakowskim Przedmiyściu we Warszawie. Ino Polska katolickô moge być na isto państwym niypodlygłym....
– Karol Wojtyła jes Łojcym i rechtórym wszyjskich narodów. Jego idyje sóm wiecznie żywe!
– Watikan – przewódnióm siyłóm wszyjskich narodów!
– Prógram Kościoła Katolickigo – prógramym ludzkóści!
– Niych żyje „internacjónalizmus” ... kónfesyjny!
– Raus, fórt stela ze lewacko-prawicowymi łodchylynióma łod jedzinie słósznyj liniji niyłochybnego Jezusa Krystusa! Niych żyje walka ludu wiyrzóncygo ło religijny postymp i ... katolicyzmus!
– Niych żyje niyłozerwalny sojusz polsko-watikański!
– Niych żyje Posuszyństwo i Świyntobliwóść!
– Eźli sómeście fertik umrzić za wiara, hónor i dómowina jak nasz śp. brat Lech Prezidynt Tysiónclyciô?
– Kcecie wojny na côłki karpyntel ze bezbóżnikóma i kabociorzami?
– Pómogecie? ... (spóntanicznô owacyjô po klynczóncku)...
– Niych żyje dyktatura Episkopatu!
– Niych żyje walka ludu wiyrzóncygo pod prziwództwym Kómitetu Cyntralnygo Polskigo Zjednoczónygo Parijarchatu Rzymsko-katolickigo!
– Religijne yntuzjasty wszyjskich frakcyji krześcijóństwa kuplujcie sie!
– Muszymy być łodcajne i pozórne! Bezbóżne jancykrysty niy śpióm!
– Jedyn Pónbóczek, jedyn Kościół, jedyn Papiyż! ... (spóntaniczny łokrzik póblikóm): – Benedikt XVI Krystusym dnia dzisiyjszygo!
– Przeôjświyntszyj trójcy – drajmal JA!
Kiej richticzne Polôki dójńdóm na łostatku ku włôdzy, satanisty Nergala i tego drugigo łochyntola Palikota, trefi nôjsrogszô sztrofa przewidzianô artiklym 196 Kościoła Katolickigo... wyboczóm mi łóni... Kodeksu Karnego.
A na łostatku łodśpiywali wszyjske: „Wiyrzóncy klynknij ludu ziymi....” i „Bóg to jes nasz łostatni...”.
piątek, 13 grudnia 2013
Czyjô baba...
Chop wyglóndôł choby rapitółza we giskanie i gôdo do taksiôrza:
– Chcesz pón przidubnóńć jakosik stówa ?
– A dyciś kciôłbych! Fto by niy kciôł? Ino co jô móm terôzki robić?
– Wlejziesz do tyj sam agyncji i zebieresz moja starô, wrajzisz jóm do taksy i zakludzisz nôs łobiuch do chałupy.
Taksiôrz chyciół sie za robota i po jakisik kielanostuch minuteckach dźwiyrze tyj agyncji sie łozewrziły za srogim gruchniyńciym i pokôzôł sie tyn taksiôrz, kiery dziyrżół jakosik baba za kudły, kierô sie wygibała na wszyjskie zajty. Łozewrził dźwiyrze łod ałtoka, wciep ta baba rajn i rzyknół po gibku do tego istnego, kiery go narajół:
– Trzymejcie jóm panocku!
A tyn istny kuknół i łozdar sie jak stare galoty:
– Przeca to do stu dzioskow niy ma moja BABA !
– To jô miarkuja, to jô wiym kurde mol – rycy taksiôrz. – To jes moja baba! I dziepiyro terôzki ida po ta waszô!!!
czwartek, 12 grudnia 2013
Gorke...
– A co to jes panoczku?
– Anó, to jes termosflasza... termos...
– A ku czymu to jes? – pytô blóndina dalszij.
– Anó, to pómôgô utrzimać gorke rzecy gorkimi, a zimne zimnymi.
Blóndina sie lajstła taki termo i na drugi dziyń przilazuje do roboty ze tym termosym we gorzci. Uwidziôł to jeji szef, tyż blóndin i pytô:
– A cóż tyż to ty môsz takigo blyszczóncygo, mechcóncygo we ryncach?
– Anó, to jes... termos.
– A ku czymu łón jes? – pytô dalszij blóndin.
– Anó, to jes ku tymu, coby gorke zachy łostali gorke, a zimne, coby byli fórt zimne.
– A co môsz dziołcha driny?
– Anó, móm dwie szolki kafyju i jedna glaska apluzinowego zoftu...
środa, 11 grudnia 2013
Fto sam rzóńdzi...
– Kôżdydziyń z rańca mô być śniôdanie do prykola!
– Zgupiôłeś chopie? – łodrzykô na to świekra.
– Ale, mamulko, łón sam terôzki miyszkô, i łón sam terôzki reskiyruje! – gôdô na to jego babeczka.
– Kôżdydziyń tyż majóm być wypucowane moje szczewiki do glancu! – rzóńdzi dalszij mody żyniol.
– Coś ty jaki chopie, blankeś łogup, abo co? – nerwuje sie świekra.
– Mamulko, dejcie pokój, łón sam terôzki miyszkô i łón sam terôzki reskiyruje!
– Nó, i ku tymu – rzóńdzi dalszij tyn istny, tyn mody żyniol – rółz śpia ze mojóm babeczkóm, a rółz ze mojóm, niy takóm staróm, szwigermutróm!
Na to jego babeczka ze złóścióm:
– Abo ty mój chopecku łogup do imyntu? Na dekel ci pizło, abo co?
Nó, a na to ze ryłóm szwigermuter:
– Łón sam miyszkô, moja cerzicko, łón sam... reskiyruje wszyjskim!
wtorek, 10 grudnia 2013
Całbrownik...
– A jô sie winszuja seta czystyj gorzoły, a ku tymu piyńćdziesióntka dlô mojigo kamrata.
Gospodzki leje, ale ku tymu wrazicko sie pytô:
– A skanyście panoczku wziyni takigo szkóta, takigo cudôka?
– Dej pón jesce jedna laga, to wóm to byda łozprawiôł.
Szynkiyrz wartko nalôł drugô laga...
– To bóło, wiedzóm łóni, na taki zafari... Idymy ze kamratym bez dżóngel, wylazujymy na świetlok, na takô łónka na kieryj naobkoło srogij fojery styrcy pôłno murzinów, a na pojstrzodku taki jedyn ze srogachnym fyjderpuszym na gowie tańcuje jakiesik łómańce... taki ichni całbrownik...
W tym tyż łoka mrziku tyn istny przerwôł swoja gôdka i pytô sie tego cwerga na swojim ramiu:
– I jakeś ty to Hajna mu wtynczôs pedziół... że łón jes srogi chuj a niy żôdyn całbrownik?
poniedziałek, 9 grudnia 2013
Raja...
– Sóm łóni łostatni, ja? – zagôdała baba.
– Niy paniczko! Taki blank łostatni to jô niy ma! Widziôłech gorszyjszych!
– Ale czekôcie we raji?
– Niy, niy paniczko, jô czekóm we poczykalni...
– Pytóm sie wos panoczku eźli styrcycie na ... kóńcu?
– Skany to wóm paniczko przilazło do gowy? Stoja przecamć na mojich szłapach!
– Gnyp i soróń! – wrzescy zaufryjgowanô baba. – Nie łóni mie panoczku we rzić pocałujóm!
– Prosza wôs paniczko – wzdychô tyn istny – jôch sam prziszôł po recept dlô mojij staryj, a nie coby sie swami samtukej hajać abo i dupczyć!
piątek, 6 grudnia 2013
Niy taki świynty Mikołôj...
– Świynty Mikołôju! A łostaniesz ty sam terôzki symnóm, ja? – pytô łona.
– Ho, ho, ho! – wrzesknół, jak to mô we zwyku, tyn świynty. – Musza jesce wartko dostarczyć te wszyjske gryfniste gracki moreśnym, grzycznym synkóm i dziołchóm.
Ta frela seblykła klajd i łostała ino we cycnhaltrze i we „stringach”, i juzaś ie go gryfnie pytô:
– Świynty Mikołôju! A łostaniesz tym samtukej symnóm, ja?
– Ho, ho, ho! Musza jesce wartko dostarczyć te wszyjske gryfniste gracki moreśnym, grzycznym synkóm i dziołchóm. – łodrzyknół juzaś tyn świynty.
Tak gryfnô i modô frela ściepła ze sia blank wszyjsko i juzaś pytô:
– Świynty Mikołôju! A terôzki to już łostaniesz samtukej symnóm?
– Ho, ho, ho! – wrzesknół, jak to mô we zwyku, tyn świynty. – Terôzki to już na zicher musza ze cia dziołcha łostać, bo ze takóm lagóm we galotach niy przelyjza bez tyn... kómin!
czwartek, 5 grudnia 2013
W dupie...
– Nó, nó, po teluch latach roboty, to pewnikiym môcie to panoczku wszyjsko we gowie, prôwda?
– Niy, synek, niy! Móm to w dupie!
środa, 4 grudnia 2013
Barbórka....
Musowo bóły wszandy roztomajte biesiady, i to niy jakiesik wysztudiyrowane, ale te nasze ślóńskie, dlo samych chopów. Piwo ci sie lôło choby ze kokotka. Na talyrzach gryfne ajsbajny, i to take srogie, iże kostyry za łoknym wystowali.
Nó i dalszij: krupnioki i żymloki, ślónski wuszt ze mosztrichym, berkmóński gorczek i wiela, wiela piwa; scyganiółbych, kiejbych pedziôł, iże gorzôły blank niy bóło. Niyskorzij to furgały wice, szpasy i roztomajte gôdki łod starych sztajgrów, kierzy modzioków, sztiftów uczyli grubelokowego fachu. Kiej już niyftorzi mieli sztajfne szłapy dyrdali nazôd do dóm a tam jejich stare i dziecka szykownie wysztiglowane niy poradziyli sie doczkać na łojca lebo starzika, dowali jim ciepłe lacie, rychtowali fajfka i kôzali sie zicnóńć na zofie abo i na szeslóngu. Dobro kobiyta to jesce narychtowała chopowi już przodzij warzónka. Wiycie, taki gorki sznaps na szpricie, miodzie ze citrołnóm i korzynióma. A to wszyjsko skorzij wlywało sie go rubych szolek, coby za wcas niy łoziómbło.
Lata tak zetrwało podwiyl terôzki to wszyjsko diosi niy wziyni, i niy praskło to wszyjsko na łostuda. I komu to zawôdzało? Fto tego ci niy miôł rôd?
Barbórka, to jes ci tyż przeca gryfne miano dlo dziołszek samtyjszych, kierym dowali to na krzcie. W kôżdyj dôwniyjszyj hajerskij familiji musiała chocia tako jedna Barbórka być. Bo to jes patrónka wszyjskich berkmónów, ale tyż i kamiyniôrzy, wojôków i – możno mało fto ło tym wiy – zyjmanów i rybôków. Tela, co nôjbarzij we zocy majóm jóm berkmóny i ... możno to bydzie blank fółglowate ... drukôrze.
Nó ale, Barbórka, to przeca jes dziołszynne miano. W kôżdyj famili hajerskij – jakech już spóminôł – bóła zawdy jakosik Barbórka. I te wszyjskie gryfne dziołchy, kiere sie wydôwali za berkmónów, to tyż na isto byli takimi świyntymi „Barbórkami”. Kiej sie tak spómnieć i posuchać naszych Starecek, Ółmów to niy jedna poradzi łopedzieć mocka fali, co to tyż kiejsik ze jejimi chopami lebo synkami sie sam u nos dziôło. Niy jedna płaczka po licu skapnie, kiej sie tak spómnieć tych, kierzy już nigdy ze gruby nazôd do chałpy sie nie wróciyli, kiere abo tam na dole łostali (nikiej we piyńćdziesióntym szczwortym we Chorzowie sam u nôs na „Barbarze”) abo jejich przikludziyli we truchle. abo tych, kierych załóńskigo roka na „Halymbie” zatrzasło. Stôli nasze Starecki, jejich cery i tak ci kukali bez łokno za gardinóm ... idzie chop ze gruby nazôd, eźli niy. Terôzki jes srogi „ajwaj” kiej tam cosik wyprasknie na grubie, a byli czasy, kiej żôdyn ło tym niy gôdôł i ino łozprawiali pierónym niy gryfne wice (jesce za Giyrka):
– Widzisz giździe, dzisz ty pierónie – pado jedna baba do swojigo chopa hajera. – Kiejbyś sie wczorej niy naprôł i niy wzión byś sie wolnego u sztajgra, to jô bych dostała łodszkodowanie po tym falu na grubie dzisiôj rano!!!
Nó, i możno jeste terôzki inkszy wic, barzij szpasowny: nikiej to downij bywało. Jedzie berkmón do kupy ze swojóm staróm na podzim na wywczasy. Wtynczôs takie tyż dowali. Jadóm cugiym i łoroz tyn grubiôrz sie pytô jejigo staryj:
– Jes ci tam dobrze na tym zeslu?
– Dobrze – łodpedziała jejigo starô.
– A niy jes ci tam za zimno przi tym łoknie?
– Niy, niy jes mi za zimno, tak richticznie.
– A możno ci tam łod tego łokna jakisik przecióńg leci? – pytô sie jesce rôz tyn berkmón.
– A dyć tam, dobrze mi sam jes! – pado baba łod tego berkmóna.
– Nó, tóż pójńdź sam ino, zwekslujymy sie ze tymi naszymi placami!!! Siednij sie na mój plac.
wtorek, 3 grudnia 2013
Słepanie...
– Co byście sie panoczku zawinszowali? – pytô gospodzki.
– Anó, trzi piwa... i wszyjske łorôz!
– Gôdôcie łorôz? A ło co sie rozłajzi? Kcecie sie wartko naprać, abo kogoś łocałbrować?
– Niy, to takô tradycyjô. Kiejsik do kupy ze mojimi bracikóma deptalichmy wrółz do szynku na piwo we kôżdy pióntkowy wieczór, a terôzki, kiejech sie przekludziół samtukej, piastuja ta tradycyjô i słepia te piwa za nich.
Śleciôł tydziyń, do szynku wlazuje tyn sóm chop..
– Co byście se panoczku zawinszowali?
– Trzi piwa, i wszyjske łorôz!
– Ja, ja pamiyntóm, wy panoczku słepiecie te piwo za waszych bracików...
– Ja, gynał, trza piastować tradycyjô!
Śleciôł juzaś tydziyń, do tego samygo szynku wlazuje tyn sóm fric, gospodzki go poznôł i pytô:
– Jak zawdy trzi piwa! Dlô tradycyji!
– Niy, niy! Dzisiej ino dwa piwa...
– A co sie stało? Kieryś ze waszych bracików umrził, abo co?
– Co? ... aaa, niy, niy... Joch ino ciepnół słepanie piwska!
poniedziałek, 2 grudnia 2013
Logistyka...
– Anó, rada sie swami pogôdóm. Ale ło czym tak na isto bydymy terôzki łozprawiać?
Tyn istny, dupny manager, na to:
– Możno ło... ło... „logistyce”?
– Nó, dobra, panoczku, pogôdejmy ło tyj waszyj „logistyce”. – łodpedziała dziołszka. – Ale móm do wôs pytani: jak to tyż sie dziyje, iże kóń, krowa i lelyń jedzóm te same, znacy sie, trółwa ale lelyń srô maluśkimi suchymi kuleckóma, krółwa wysrowô rzôdke, rozkisłe placki a kóń srô srogachnymi kulkóma. Poradzicie mi to panoczku gynał wyeklerować?
– Nó, nó... blank niy móm anóngu, blank niy poradza tego ci terôzki dziołszko wytuplikować! – łodpedziôł tyn dupny manager.
Na to ta dziołszka juzaś ze rułóm łodrzykła:
– Eźli sóm łóni na isto richtik „kómpetyntni”, coby połozprawiać ło „logistyce” kedy tymat ajnfachowego gówna przekrôczô wasze możybności?


text:
Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
piątek, 30 września 2016
Nowy japtykŏrz...
– Wiedzōm łōni panoczku, u nŏs we japtyce niy robi żŏdyn chop. Włŏściciylkōm japtyki je moja szwestra, a jŏch tyż je farmacyutkōm. W czym mōgłabych wōm panoczku spōmōc?
– Mōm jedna takŏ zacha ło keryj miŏłbych rŏd pogŏdać... ze chopym...
– Suchejcie panoczku, joch je diplōmowanōm japtykŏrkōm i zapewniōm wŏs, iże podyjńda do waszyj sprawy wyjōntkowo diszkretnie.
– Ja, jŏ miarkuja. Ale mie procno ło tym gŏdać... Mōm srogachnŏ utropa, skuli tego, co mie sztyjc i jednym ciyngym styrcy ciulik. Co mōgliście paniczko mi na to dać?
– Hmmm... doczkejcie kwilka, musza sie spytać mojij szwestry.
Po pŏruch minutkach wrŏcŏ sie ta istnŏ nazŏd i rzōńdzi:
– Mŏj roztomiyły panoczku, ugŏdali my sie ze szwestrōm i wszyjsko, co mogymy wōm dać panoczku, to pōłowa udziałōw we japtyce, sużbowy autok i piyńć tysiyncy miesiyncznygo gyhaltu!


text:
Uopole
Wspůłrzyndne: 50°40' N 17°56' E
Uopole (pol.: Opole, śl-mjym.: Uppeln, mjym.: Oppeln) – mjasto we Polsce, na Górnym Ślůnsku, na prawach powjatu. Główny ostřodek gospodarczy, naukowy, kulturalny a ferwaltůngowy a stolica uopolskigo województwa; jydno s nojstarszych mjast we Polsce, stolica Uopolszczyzny. Od wczesnygo středńowjecza do poczůnku stolećo dwudziestygo, stolica Gůrnygo Ślůnska.
Pjerwotńy uopole oznoczouo zwjůnzano wspólnymi prawůma i uobowjůnzkůma wspůlnota rodowo a terytorjalno. Jedna s takych wspůlnot doła anfang mjastu.
Bez Uopole przepływo Uodra, na krůtkich uodćinkach Moua Panew i Sworńica, lokalne rzyki: Malina, Průszkowski Potok, Uolszanka i Czarnka, 2 kanoły: Kanou Wiński a Kanou Ulgi do Uodry, a tyż Młynůwka. Wysokość nojwyższygo punktu – 183,1 m n.p.m. (wzgůrze przi ulicy Stara Drůga, ůngyfer 3 km od grańicy s Winowym we Gmińy Průszkůw). Wroz s przilygłymi gminůma mjasto tworzi 265-tyśynczno aglůmeracyjo.
Przipisy[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
Linki zewnyntrzne[edytuj | sprowjej zdrzůdło]
- Mapy: Autopilot | Google Maps | Szukacz | Targeo | Zumi
- Zdjynća satelitarne: Google Maps | Wikimapia | Zumi