text:
WE STARSZYCH KLASACH
We piyrszy klasie pisali my blajsztiftami, ale we drugi kozali nom pisac ronczkom i stalowkom. Stolik miol w pojszczodku dziura, kaj bol tintenfas z tintom. Potym dowiedzialach sie, ze to sie tak smiysznie nazywo „kalamarz” i „atrament”. Toz musieli my we tyj tincie tonkac stalowka, a potym pisac we hefcie. Trza bolo dowac pozor i niy przicisc za fest stalowki, bo sie wykrziwiola i niy szlo pisac. Abo sie tyz i zlomala. Ale jo dycki mialach stalowki na forant , toz sie niy musialach o to troszczyc.
Tak, jak przelaziolach do coroz to starszy klasy, to przibywalo fachow, kere nazywano „przedmioty”. Niy mialach wiynkszych problymow z naukom, ale bolo trocha sztresu z polskim . Bo mie bolo ganba pysk otworzyc coby bajtle zas mie niy wysmioly, toz zech go czimala zawarty. Noty potym boly slabe. Ale za to jak prziszla klasowka abo dyktando, toch sie poradziola wyzyc i dycki dostowalach wysoke noty. Na cynzurze potym bola szczworka z polskego.
Utropa mialach z rachunkami. Niy to, zech niy poradziola rachowac – to prawie robiolo mi szpas. Ale nojgorsze boly zadania tekstowe, bo jo czynsto niy kapowala, o co w tym tekscie idzie. Szpas mialach z geometriom, ale algebra – to bola zoraza!
Potym, jak we pionty klasie doszla fizyka – to bol dziepiyro baccilus!
Z inkszymi fachami niy mialach problymow, po polsku nauczolach sie godac, a pisalach bez fyjlerow i lepij, niz wiela inkszych bajtlow, kere od urodzynio godaly yno po polsku.
I tak, dycki na cynzurze mialach z matematyki i fizyki ledwie troje, a z inkszych szczworki i piontki. No to niy bolo tak zle.
Bardzo rada mialach geografia, chemia, przyroda i biologia – na te lekcje toch sie dycki radowala. Wiela uciechy tyz robioly mi lekcje esperanto, kere boly dwa razy w tydniu poza lekcjami i kosztowaly 20 zl na miesionc.
Roz w tydniu boly prace reczne. Na tych lekcjach uczyli my sie sztrykowac (do dzisiej niy umia), sztikowac, heklowac np. taszyntuchy dookola (umialach, ale juz zapomnialach), sztopowac dziury w fuzeklach itp. Pamiyntom, jak kozdy z nos musiol prziniysc jakos zoka z dziurom, grzibek i jegla z niciami do sztopowanio.Moja Mama szukala dziurawyj fuzekli, ale niy znodla, to my wyrzly nozyczkami w tatowyj zoce dziura jak Berlin! Potym pani nom pokozywala, jak sie sztopuje i bolo zajyncie na colko lekcja.
Gorzij bolo jak my musieli robic take rzeczy, kere synkom robiom szpas. Ale wtynczos pani pozwolola nom, dziolchom, coby w doma ktosik pomog. Roz musieli my robic bez dwa tydnie dzwig, taki jak na budowie. Ludzieee! Co to bola za utropa! Papa pomogol, chopcy pomogali i…dostalach trzi minus!
Piontki i szczworki dostowalach za malowanie i rysunki techniczne. To tyz bol moj swiat!
Bolach tyz zapisano do szkolnego choru, ale niy mom talyntu do spiywania. Jak my sie wszyscy do kupy darli, to to niy podpadlo, ale jak mi rechtor roz kozol spiywac solo, to sie za glowa chyciol:-)
Na wiosna i przi koncu roku szkolnego nasza pani kludziola nos na wycieczki, kajs na pola, do lasu, dycki kajs, kaj szlo obserwowac prziroda. Osprawiala nom o roslinach i zwierzontkach, co zyjom na wolnosci, jak chronic prziroda itd. Wtedy niy mieli my lekcji i to nom sie wszystkim fest podobalo:-)
Dycki pod koniec roku szkolnego grono nauczycielskie i komitet rodzicielski(na kery my musieli co miesionc placic 10 zl) organizowali wycieczki, czasym na dwa dni, czasym na trzi, ale nojczynscij na jedyn. Tak tyz pojechali my na koniec szczworty klasy do Krakowa na jedyn dziyn. Fajnie bolo, ale musialo tyz jechac pora matek coby na nos wachowac. Wtedy tyz moja Mama bola z nami. Tako fajno pamiontka mi zostala z tyj wycieczki…obrozek z wszystkimi kamratami, z naszom paniom i z mojom Mamom…
Na drugim obrozku jest nasza klasa z esperanto.
Barbara Matusiewicz
WE STARSZYCH KLASACH…
WE STARSZYCH KLASACH
JAK JO CHODZIOLA DO SZKOLY
JAK JO CHODZIOLA DO SZKOLY…
Mialach pecha. W moji klasie niy bolo wiyncy Slonzokow, yno jo.
Dziecka mie wysmiywaly, jak pedzialach cos po slonsku, a pani sie obrocala zadkym do klasy i tyz sie smiola.
Pamiyntom, jak pokozala olowek i sie spytala, co to jest, a jo pedziala, ze blajsztift. Colko klasa miala uciecha!
Abo jak jedyn synek, kerego ojciec bol wysokim wojskowym mie sztuchnol i jo glowom walnola o sciana, gwiozdki mi sie w loczach pokozaly i wyskoczola pieronowo bojla. Placzki mi lecialy, bo to przeca bolalo. Pani sie spytala:”dlaczego placzesz”? A jo gupio niy chcialach pedziec, kto mie sztuchnol, bo Mama dycki mie uczola, ze niy wolno klachac na drugich, to yno pedzialach, zech sie sama pizla w glowa. Pani, zamiast mie pozalowac, to sie glosno osmiola i poszla do klasy. Terozki sie sama smieja, jak to pisza:-)))
W naszy szkole dylowki boly z parketu, a na siyni boly kachle. Kozdy bajtel musiol miec miech z papuciami i w siyni zmiyniac szczewiki na papucie. W klasach boly „kaloryfery” (Musialach sie dugo uczyc, coby dobrze to pedziec:-).
Dziolchy musialy miec obleczone granatowe fortuchy z biolymi kraglami, a chopcy take same bluzy i granatowe galoty.
Dziynnie trza bolo miec czysty kragel, toz Mama kupiola mi siedym takich samych, dziynnie przipinala swiyzy, a we sobota prala, szterkowala i biglowala wszystke kragle i fortuchy, coby styklo zas na colki tydziyn. Fortuchy mialach dwa na na zmiana. Wszystke bajtle musialy miec prziszyte do lewego rynkowa tarcze szkolne.
Na przodku pani siedziala gymbom do nos, coby my niy wyrobiali na lekcjach, a za paniom wisiala tablica. Na scianie za paniom wisialy w romkach obrozki od Gomulki i Zawadzkiego a pojszczodku miyndzy niymi Bioly Orzol – Godlo Polski. Po prawy stronie za paniom stol szrank, kaj boly skowane „pomoce naukowe”, kreda na ibrich, gombki do wyciyranio tablic i inksze bele jake klamory. Zarozki wele tego szranku bol waszbek, na kery niy wiedzialach czamu godali „umywalka”, na nim lezalo mydlo, a z kokotka leciala zimno woda. Ryncznik kozdy musiol miec swoj. Do hazla, kery sie nazywol „ubikacja”, wolno bolo isc yno w czasie pauzy. Ale jak kogos richtig przicislo, to mog podniysc dwa palce do wiyrchu i sie spytac: „Czy moge wyjsc do ubikacji?” i pani go puszczala. Jo dycki czimala az do pauzy. A hazle boly na koncu siyni po lewy stronie. Ja, a na blank normalno siyn godali „korytarz”.
We klasie ze zadku boly hoki do powieszynio mantlow, jaklow i miechow na papucie. Tak roz na dwa tydnie przilaziola higienistka, i wtedy wszystke bajtle musialy pokozac, eli majom czyste taszyntuchy, rynce, pazury, zaglondala eli uszy som czyste i kark, abo eli keres niy mo wszow. Czasym kozala tyz seblyc chopcom zoki, eli majom czyste nogi. Do mie sie nigdy niy prziczepiola, ale niykere bajtle musialy zbiyrac manele i sie stracic, a na drugi dziyn przisc z mamom abo ojcym.
We piyrszy klasie mieli my „Elementarz” i ksionzka do rachowanio, 16 kartkowe zeszyty w linijki i w kratka. Pisali my blajsztiftym (abo olowkiem). Procz polskiego i rachunkow mieli my jeszcze gimnastyka (WF), prace reczne, rysunek i spiew. Mieli my tyz dodatkowe lekcje kaligrafii. Jo sie fest prziklodala do tego, bo chcialach fajnie pisac, ale niykere bajtle do konca szkoly pisaly jak kura pazurym.
We heftach od polskego i rachunkow musieli my dziynnie na koniec lekcji malowac kredkami wzorki. Jo se dycki dowala proca, coby to fajnie, rowno namalowac, ale boly bajtle, kere malowaly bele szczasnonc.
Cynzurka z piyrszy klasy mialach niyhersko. Przeca jo sie dziepiyro uczola „mowic i pisac”. Ale na szczynscie przepusciyli mie do drugi klasy. A potym to juz szlo…
Barbara Matusiewicz
MOJ PIYRSZY DZIYN WE SZKOLE
MOJE PIYRSZE KROKI WE SZKOLE
Jak mi bolo niycale siedym lot, to prziszol czas, co musialach isc do szkoly.
Pamiyntom tyn dziyn, jak Mama mie fajnie oblykla w biolo bluza i modry, plisowany rok, a we wlosach mialach tako wielgo, biolo szlajfa. Na ta okazjo kupiola mi tyz Mama nowe szczewiki. Jak tak terozki mysla, to musialach byc dosc gryfno, tako wypucowano i fajnie obleczono…
Dostalach od Mamy tako pieronowo tyta z maszketami, a bola tako ciynzko, ze jak jom dzwiglach, to mie przecieplo do zadku i bolabych sie obalola, yno Mama zdonzola mie lapnonc. Bo jo bolach dycki drobno i nojmynszo ze wszystkich bajtlow w klasie. Niy pamiyntom, co tam wszystko dryny bolo w tyj tycie, ale se przipominom szekulada, tytka orzeszkow w cukrze (kamyczki) i banan z cukru.
Ale nojwiynkszo uciecha mialach, jak mi Mama kupiola pukeltasza, na kero potym musialach godac „tornister”.
Zarozki se wraziolach do nij moj Elementarz i hefty, fyjderbiksa z blajsztiftym, radiyrguminym i kredkami. Musialach sie nauczyc, ze hefty to som zeszyty, fyjderbiksa – piornik, blajsztift to olowek, a radiyrgumin – gumka do gumowania.
No toz wybraly my sie do tyj szkoly. Przodzi wlazly my do takij duuuugij siyni, kaj po prawy stronie bolo polno dzwiyrzow, jedne wele drugich. To boly klasy jak sie potym dowiedzialach. Na kozdych dzwiyrzach bol jakis numer.
Po lewy stronie bolo zas polono oknow.
We tyj siyni laziolo polno cudzych babow, kere czimaly w rynkach take wielge zeszyty i czytaly miana od dzieckow, potym nos ustowialy w pory, musieli my sie chycic za rynce i tak nos zakludziyli do klasow. Potym sie okozalo, ze te cudze baby to boly rechtorki, na kere musieli my godac „Pani”, a te wielge zeszyty to boly dzienniki, w kerych stoly miana wszystkich dziecek. Dziynnie rano „pani” czytala nasze miana, eli tyz wszystke bajtle przilazly na nauka. Ale nojgorsze bolo to, ze tam tyz wpisowala noty, kere dycki boly „niysprawiedliwe”!
Jako ze jo bolach nojmynszo, to musialach isc w porze z jeszcze jednom takom malutkom dziolchom na samym koncu. Yno jo bolach drobno, chudo i blado, a ta drugo bola rubo i czerwono na gymbie, a moja drobno ronczka sie straciola w jeji tusty, wielgi folcie. We klasie boly take male stoliki, a przi kozdym stoly dwa malutke stoleczki. Musialach z mojom nowom kamratkom, kery bolo na miano Malgosia, siedziec na samym przodku, jako ze my boly nojmynsze skrzoty miyndzy wszystkimi bajtlami.
Wszystke mamy tyz wlazly do klasy i stoly dookola pod scianom.
Do tego momyntu jakos szlo. Niyszczynscie sie zaczlo, jak „Pani” zaczla cos godac, cos sie pytala, a jo nic niy poradziola spokopic. Przeca jo niy poradziola „mowic”, yno godac!
„Pani” cos eklerowala, cosik pytala i nogle prawie wszystke bajtle dzwigly rynce do wiyrchu. A ze Mama jeszcze przed wleziyniym do klasy po cichu do ucha mi pedziala, ze mom robic to, co te inksze dzieci, to tyz dzwiglach rynka do gory.
Dobrze, ze Mama sie kapla i mi ta rynka opusciola na dol. Okozalo sie, ze „pani” pedziala, zeby te dzieci, kere chodzioly do przedszkola dzwigly rynce do gory. Jo przeca niy laziola do szkolki, bo Mama mie chowala w doma. A ze my godali, a niy „mowili”, bez toz niy kapowalach, o co tyj „pani” idzie.
I tak skonczolo sie moje zycie bez utropy, a zaczly sie powinnosci.
O tym, jak dalij lecialo moje zycie we szkole, napisza na drugi roz:-)
Barbara Matusiewicz
PRZEKLUDZKA
PRZEKLUDZKA
Jak juz kedys wspominalach, urodziolach sie w miyszkaniu na 3 piyntrze. Jak mi bolo 8 lot, gynal we feryje, przekludziyli my sie do wiynkszego miyszkania jedna chalpa dali. Wlasciwie te dwa domy boly do kupy, mialy jedyn plac, a bramy boly jedna przi drugi. Te domy nolezaly do kopalnie, kaj moj Papa zaczon robic zarozki po wojnie jak prziszol z lagru.
Mialach duzo szpasu przi przekludzce, pomogalach przenosic take leksze klamory, bo meble i ciynzsze rzeczy przenosiyli chopcy z kolegami. Te nowe miyszkanie bolo na piyrszym sztoku i bolo ogromne!
Jak sie wlaziolo przodkym od ulice, to bol taki maly antryjek, z kerego jedne dzwiyrze boly do izby na droga, a druge do izby, z kery wielge okno bolo na plac. Z jedny izby do drugij tyz boly dzwiyrze, tak, ze szlo tyrac dookola bez antryjek. Obie izby boly wielge ok. 30m². Potym, ze ty srodkowy izby ciongnol sie taki duuuugi antryj, na koncu kerego bola wielgo kuchnia. A z kuchnie szlo bez dzwiyrze ze zadku wylyzc na wendetrepy, to boly take kryncone schody, kerymi sie wylaziolo na plac.
We tym drugim antryju boly z prawy strony trzi dzwiyrze: piyrsze do hazla, druge do maly izby i trzecie do bydycimra, kaj bola wieeelgo badywana.
We tym miyszkaniu wszystko bolo jak do wielkoludow: ogromne okna, a te nojwiynksze w tyj izbie w pojszczodku, dzwiyrze boly ponad dwa metry wysoke i jak sie je otwiyralo, to jak wrota na dwie strony, a klamki boly mosiynzne i tak piyknie rzezbione, a dookola gipsdeki bola sztukateria. Nasze meble, kere mieli my na trzecim sztoku nogle sie stracioly w tym ponad 100m² miyszkaniu i trza bolo sie rozejrzec i dokupic nowych. Mie sie ogromnie podobalo te miyszkanie, bo moglach tyrac od okna w ostatnij izbie do kuchnie i nazod.
Miyszkanie bolo wysoke na 3,75 metra. Toz se mozecie przedstawic, jak prziszly swiynta Bozego Narodzynia i my kupowali krizbaum. To bola uciecha! Krizbaum kupowali my do kupy z Pyjtrym, i musiol miec 4 metry, bo jak sie urzlo konsek szpicy i konsek pnia na dole i jak sie go obstrojolo, to bol gynau od zoli do gipsdeki. We piyrsze swiynta musieli my dokupic kulek i graczkow na choinka, bo jak my miyszkali na 3 sztoku, to krizbaumy mieli my male i stowialo sie je na stole i niy trza bolo miec duzo kulek. Kulki trza bolo dokupowac kozdego roku, bo przi strojyniu i potym podczas rozbiyranio krizbauma wiela sie poczaskalo.
We tym miyszkaniu przezywali my bele jake przigody, wyrobiali my tyz wiela sie dalo. My, to znaczy Hanzlik, Pyjter i jo.
Hanzlik kupiol se luk i strzaly. Na boku szranku we srodkowy izbie powiesiol cilszajba na desce, a potym z kuchnie my szczylali z luku. Strzaly lecialy bez colki dugi antryj az do tyj cilszajby. Jak trefioly, to bolo dobrze, ale czasym strzala poleciala jakosik krziwo i trefiola w szrank. No i bola dziura. A zdarzalo sie to przede wszystkim mie. Ale Mama sie wcale niy gorszola, a Papa sie yno smiol.
Potym chopcy kupiyli luftbiksa i tyz szczylali my do takij cilszajby na szranku. Mozecie se przedstawiac, jak tyn szrank wyglondol? Jak nom sie zmierzlo szczylanie, to chopcy zaszpachlowali dziury, pomalowali na biolo colki szrank i nic niy bolo widac.
Jaaa…jo mialach piynciu bracikow, toz robiolach wszystko tak jak chopcy. Nawet ksionzki czytalach do chopcow take, jak: „Winnetou”, „Jezdziec bez glowy”, „Trzej Muszkieterowie”, „Kapitan Blood”, i duzo, duzo inkszych. Pyjter kupowol te wszystke ksionzki, a potym spatrzol taki wielki szrank – biblioteczka i tam je ustawiol. Niy interesowaly mie ksionzki dlo dziolchow take, jak „Ania z zielonego wzgorza”:-)
Wiela z tych ksionzek mom do dzisiej. Czasym keros przeglondom, i w tym momyncie czuja sie, jakby mi bolo 10 – 12 lot.
Piykne wspomniynia!
Na jednym obrozku widzicie mojich kochanych Ojcow (kole 1965 roku), a na drugim som moje braciki i jo (bolo mi dziewiync lot).
Barbara Matusiewicz
DALIJ O MALPCE KASI
DALIJ O MALPCE KASI
Ludzieeee!!! Niy dosc, ze bola msciwo i dycki se znodla pretekst, coby moc kogo uzrac, to bola okropnym zlodziejym! Kradla wszystko co ujrzala!
Papa z bracikami czynsto grali we zogrodzie w szkata. Kozdy miol wele siebie kupka kotlokow. Skonczyli grac i prziszlo do placynio, a tukej zodyn niy mo piniyndzy. Co sie stalo? Jorg sie rozesmiol, lapnol malpica, otwar ji pysk i wyciongnol wszystke drobne. No ale terozki zodyn niy wiedziol, wiela miol. No ja, wszyscy sie smioli, bo przeca karty to tyz bol yno szpas.
Jak kradla swoim, to bolo pol biydy, ale jak brat szol z niom na szpacyr, a tyn baccilus krod babom na drodze z taszow bele co, a chopom do kapsow siyngol i tyz krod, co yno szlo, to Jorgus niyroz musiol przeproszac i sie tlumaczyc, a i tyz zaplacic niyjedna szkoda. Roz baba wylazla od masarza, szla dwa metry przed Jorgym i Kaskom, ta pierona po cichu podleciala i chyciola za koncowka wusztu, potym stanola a baba szla dali. Mozecie sie przedstawic taki obrozek? Szesc abo osiym powionzanych ze sobom wusztow, piyrszy jeszcze w taszy a ostatni w palcach malpy? Jorgus zawolol ta kobiyta, dol ji piniondze na nowe wuszty, a te se musiol zabrac do dom.
Roz byli sie opalac na Dolach. Bolo cieplo i sloneczko swiyciolo, toz takich chyntnych na Doly bolo wiyncy. Kaska skokala po galynziach na dugi lince. Naroz siadla se przi braciku i sie czyms bawi. Tyn sie zdziwiol, ze ona tako grzeczno, bo z tyj strony jom niy znol i pomyslol, eli niy jest choro, i patrzy, a ta juz w akcji. Porwala jakis babie zloto keta i prawie se jom rozrywo. Niy wiadomo, jak ona to ukradla, bo przeca to niy ma tak leko odepnonc keta, kero wisi na czyims karku? I komu jom porwala? Jorg czekol, az sie zrobi larmo i jakos dama bydzie szukac kety. No i jak sie zaczlo, to oddol babie jeji zguba, przeprosiol no i jakos sie sie ta afera lagodnie skonczola.
Kasia rosla, na wodze przibiyrala, bo Oma jom dobrze futrowali, a brat tyz ji dziynnie nosiol maszkety, ale bola coroz bardzij niybezpieczno. Oprocz Jorga wszyscy przed niom mieli strach. Duzyj niy szlo jom czimac i bracik chciol jom oddac do ZOO w Chorzowie. Ale przed tym przijechol do Gliwic cyrkus „ARENA”. Jorg poszol pogodac z derektorym tego cyrkusu, eli by niy chciol malpy za darmo. Tyn tak sceptycznie pojrzol na Jorga, bo kto to za darmo dowo malpa, kero jest wert duzo piniyndzy, ale w koncu jom wzion.
Tak my sie pozbyli „malutkij malpeczki, kero niy urosnie i jest grzeczno”:-)
Na drugi rok do Gliwic zas przijechol cyrkus „ARENA” i Jorg poszol odwiedzic i obejrzec, jako idzie malpce.
Derektor zakludziol go ku wielgij klocie, kaj siedziala Kasia. Bola jeszcze wiynkszo niz przed rokym, a musiala siedziec w pierdlu, bo wszystkich gryzla, niczego sie niy chciala nauczyc, bola frech a ostatnio tak pogryzla derektorowo, ze dostala szmary.
Derektor pedziol, ize ona od malego bola zbestwiono, robiola to, co chciala, bez toz terozki chce byc szefym, przed zodnym niy mo respektu, a jak ktos ji sie sprzeciwi, to gryzie bez litosci.
A bratowka juz nigdy niy zezwolola Jorgusiowi przismyczyc do dom zodnego zwierzoka, nawet chamstra:-)
Na tym obrozku z Jorgusiym Kasia bola jeszcze blank malo.
Barbara Matusiewicz
MALPKA KASIA
MALPKA KASIA
Bolo mi 13 lot jak moj bracik Jorgus ze swojom slubnom pojechali na wczasy nad morze. Minoly dwa tydnie i Jorgus z bratowkom przijechali opolone nazod…we troje!
Jako ze jeszcze niy mieli bajtli, a Jorgusiowi odkond prziszol na swiat to boly yno gupoty w glowie, to se spatrzeli…malpica!
Jakis marynarz w Kolobrzegu sprzedol im malutko malpeczka i pedziol, ze ona nigdy niy urosnie, bo to tako rasa, i ze jest grzeczno!
Jaaa…grzeczno… piyrsze co zrobiola jak jom wypusciyli w doma, to zdemolowala colke miyszkanie: wysula proszek do pranio, cuker i monka do tego dodala, potym odkrynciola kokotek i nalola wody na ta colko kupa, powiesiola sie na gardinie i tyz jom sciepla…styknie pedziec, ze narobiola wiela szkody. Moja bratowka, kero dycki bola pedantka, o malo niy dostala zawalu!
Co bolo robic, Jorgus poszol do naszyj omeczki po ratunek. Oma dycki mieli dobre pomysly, toz kozali Jorgusiowi we starym chlywiku (kaj piyrwy miyszkaly koza Cila, gynsi i reszta gowiedzi), przerobic chlywiki po krolikach na tako wielgo klotka. Tam zamiyszkala Kaska. Dycki rano oma zanosiyli ji we flaszce z nuplym mlyko na sniodanie, a Jorgus przed szychtom i po na mopliku jezdziol jom nafutrowac. Dziynnie tyz kludziol jom na szpacyr na taki dugi lince, coby zwierzontko mialo trocha szpasu. Ale nojwiynkszy szpas mieli ludziska na ulicy, wszyscy sie za Jorgusiym i Kaskom oglondali i sie smioli. Drapko sie roznioslo, ze po Gliwicach lazi chop z malpom:-)
Po zogrodzie i po placu Kaska mogla tyrac bez linki, bo jak jom Jorgus zawolol, to zarozki prziszla.
Nooo….to, ze malpka niy urosnie bolo cyganstwo. A to, ze jest grzeczno, to bolo dziepiyro oszustwo! Tyn marynarz chciol sie pozbyc tego gizda no i zarobic. Kaska rosla jak na drozdzach, a frech bola, ze 10 nojgorszych bajtli by ji niy dorownalo! Na dodatek kradla wszystko, co widziala, no i jak ji sie ktos niy spodobol, to gryzla do krwi! A sprobowolby ji ktos niy dac czegos, co chciala, to zaroz miol odcisniynty jeji gybis na swoim ciele.
Poza Jorgusiym wszyscy my mieli kontakt z jeji zymbiskami. A jak bajsla, to fest bolalo! Na pogotowiu potym juz nos znali, dochtory i siostry juz z daleka sie smioli jak keregos z nos widzieli, ze cisnie po pomoc:-)
Piyrszom ofiarom Kaski padla nasza Mama: czimala na klinie swoja malutko wnuczka, kero miala nupel w gymbiczce. Kaska podleciala, wyciongla dziecku nuplik i zaczla uciekac.Jak Mama chciala ji go nazod zabrac, to ta sie zymsciola i bajsla Jom w wada. Krew sie lola i moj drugi bracik zawioz Mama na pogotowie. Tam niy chcieli uwierzyc, w ta gyszichta z malpom, bo skond w Gliwicach malpa by sie wziona???
Mama dostala szprica, odkaziyli rana, opatrzyli i …do nastympnego razu.
Mojego Papy uzarla w brzuch, bo niy popusciol, jak chciala mu wyrwac fajfka z gymby.
Mie o malo niy zezarla srodkowego palca z lewy rynki, bo chcialach jom chycic, coby niy smiotla na droga. Do dzisiej mom „pamiontka” na tym palcu. Dobrze, ze mi go blank niy uzarla. Oma sie niy zblizali do nij, yno bez krata jak siedziala w klotce we chlywiku, toz tyz sie jakos uchowali przed jeji zymstom. Yno potym, jak tak drapko rosla, to wszyscy mieli strach przed niom. Ta pierona bola okropnie msciwo!
Na tym obrozku jest Jorgus z Kaskom.
Na drugi roz byda dali osprawiac o tym, co Kasia jeszcze nazglobiola, wiela ganby misiol sie Jorgus nazrac, i jak my sie jom pozbyli:-)
Barbara Matusiewicz
MOJ KUZYN PYJTER
MOJ KUZYN PYJTER
Moj kuzyn Pyjter to bol pieronski gizd. Ale my sie zgodzali, bo jo mu dycki ustympowala, coby yno niy poklachol ciotce Angeli, ze jo bardzi przaja ciotce Lyjnie. Bezmas jego ojciec, moj potek ujek Izydor tyz za bajtla bol taki dziobol. Toz po kim Pyjter miol byc lepszy?
Opa osprawiali mi gyszichta, jak ujek Izydor poszol do szkoly i cosik nazglobiol. Rechtor zebrol wszystke bajtle do jedny izby i sie spytol, kto to bol, bo winnego trza ukorac. Wszystke bajtle od moich starzikow ( a bolo ich jedynoscie) dycki godaly prowda, to tyz maly Izydorek sie zarozki zameldowol, ze to on nabrojol. Rechtor sie spytol:
- Jako ci na miano?
- Nooo…Izydor…
Rechtor bez kwila bol cicho, potym sie osmiol i pedziol:
- Siednij sie, Izydor, bez te twoje miano jezes juz dosc ukorany!
Pyjter tyz bol taki chachor, ale on niy dycki prowda godol, tak, jak jego tatulek. Jak co przeszkrobol, to rod zwalol na mie. A jo sie czynsto prziznala do niy swoji winy, bo mie szantazowol tom ciotkom Angelom. Ale starziki i ciotki i tak wiedzialy, ze to on, bo jo niy bola tako frech. A cyganic tyz niy poradziolach.
Bardzo fajno zabawa bola bez lato, po dyszczu. Na placu robiola sie ciaplyta, a my tyrali po nij, mazali my se nogi do
kolan, tak jak boty na zima, i niy jedyn roz keres z nos ujechalo i wywalolo sie to tyj ciaplyty…ale fajnie bolo!
Ostropka mo swoje zrodlo w Ostropie, bez toz sie tak nazywo. Piyrwy Ostropa bola osobno wies, a terozki jest w granicach Gliwic.
Jak prziszol gywiter, blice i grzmoty, to my musieli isc do izby i przeczekac ta wija. Ale zarozki jak sie skonczola burza, to lecieli my oglondac, wiela wody jest w rzyce. Choc deska, co opa przeciepli bez Ostropka bola na kecie prziwionzano do takego rubego pala, to czynsto jom woda porwala. Bo woda podciongala az do zogrody, niy bolo widac beszongu. Zrobiola sie richtig niybezpieczno rzyka, zbiyrala wszystko po drodze z beszongu, niykerym ludziom wlazla do zogrody i narobiola szkody, pozwalala slabsze galynzie abo porwala krzoczki. Woda szla fest bystro i jakby kery do nij wleciol, to by go juz niy bolo. Ostropka wplywala w miescie do rzyki Klodnicy. Na drugi dziyn woda opadla, trowa na beszongu bola tako „uczosano”. Opa potym musieli spatrzec nowo decha i zas przeciepnonc bez rzyka.
Jak my juz laziyli do szkoly, to Pyjtrowi niy chcialo sie za fest uczyc, bo to bol pieronski lyn. Przilaziol do nos do dom, cobych mu „pomogla”. A ta pomoc to wyglondala tak: jako ze Pyjter juz mie niy mog straszyc ciotkom Angelom, boch bola juz starszo i mondrzejszo, to brol mie na litosc i wymyslol bele jake wykrynty, np. ze go boli glowa, abo colko noc niy spol, bo go bolol zomb i poszol sie legnonc na zofa. A Berbla niy poradziola pedziec „NIY!” i …robiola mu zadanie.
Niy bolo to take ciynzke, bo Pyjterek w czworty klasie zostol siedziec, a jo juz bola dali, toch gibko mu to napisala. Ale pamiyntom jak roz jedyn rysunek techniczny robiolach mu trzi wieczory, a tyn baccilus sie wykryncol jak yno mog. Moja sluzba skonczola sie dziepiyro wtedy, jak Pyjter pora razy podpod rechtorom. Kozali mu opisac, jak tyn rysunek zrobiol, abo strescic opowiadanie z polskego. A tyn gizd ani niy przeczytol tego, coch mu napisala w hefcie. A jeszcze im podpadlo, ze w tych zadaniach niy bolo fyjlerow, a przeca Pyjter walol byki jedyn przi drugim:-).
No i tak mialach potym pokoj.
Ale my sie dycki rozumieli i pomogali jak keres bolo w opresyji. A jak mie ktos zaczepiol, to Pyjter brol mie zarozki w obrona.
Pyjter sie ozyniol, mo dwie cery, zostol opom…a wspomniynia zostaly.
Jako ze byli my jak cwilingi, bo jo jest mlodszo od Pyjtra yno o pora tydni, to wszystke wydarzynia przezywali my do kupy. Tak tyz w tym samym czasie mieli my I Komunia. Na tym obrozku som my oba z naszom wspolnom potkom ciotkom Lyjnom.
Barbara Matusiewicz
BEZ ZIMA
BEZ ZIMA
Opa suli hasiym na te sciezki, kaj sie laziolo: do hazla, do furtki i przed chalpom, coby sie kto niy obalol i niy zlomol szlapy. Jak ktos rombnol na sniegu w drodze z hazla, to bolo pol biydy, ale gorzij bolo, jak drapko leciol do hazlika i sie wywalol, a potym niy poradziol wstac. To bolo niyszczynscie!
We zima bolo fajnie na Wojtuli. My, wszystke bajtle z chalpy, a jeszcze doszlo pora od somsiadow, rade kiolzali sie na zamarzniyntyj Ostropce. Z beszongu sie zjyzdzalo na sankach do rzyki, a po rzyce kiolzali my sie na lyzwach, abo na szczewikach.
Czasym lod na rzyce bol trocha ciynszy i sie zalomol, a keres z nos wlecialo do wody. Jak prawie mie sie to przidarzolo, toch gibko leciala do Omy sie przeblyc. Bolach bez to poszkodowano, bo potym musialach siedziec w doma wele pieca i sie grzoc. Oma zgrzoli mi KOZIEGO MLYKA i musialach to wypic! A ta reszta mogla sie dali bawic na beszongu i na rzyce.
Moj kuzyn Pyjter mie szantazowol. Kedys sie mie spytol, eli bardzi przaja ciotce Lyjnie abo ciotce Angeli. Jo gupio prziznalach sie, ze ciotce Lyjnie.
Ciotka Lyjna bola spokojno, lagodno, nigdy nos niy przezywala, a ciotka Angela bola tako raptowno, jak ji sie cos niy spodobalo, abo my co nazglobiyli, to zarozki ryczala po nos. Choc nigdy nos niy pizla ani niy zrobiola nic zlego, to jo sie jom trocha bola. Tyn pieron Pyjter kozol mi sie ciongnonc na moich sankach, bo jak niy, to powiy ciotce Angeli, ze jo przaja bardzij ciotce Lyjnie! I tak wycyganiol wiela bombonow , obrozeczkow, graczkow odymie….
Jak nom bolo po 18 lot, to ujek Izydor z colkom familijom wyjechol do Niymiec. Od tego czasu my sie niy widzieli.
Trefiyli my sie z dziesiync lot tymu, wysciskali sie i zaczli wspominac nasze dziecinstwo. Posmioli my sie, ale tyn gizd udowol, ze niy pamiynto, jak mie robiol za blozna:-)
Jaaa…to bolo richtig fajne dziecinstwo. Szkoda, ze to juz niy przidzie nazod…ale aby idzie powspominac.
Terozki we chalpie juz zodyn niy miyszko, dach sie polomol, zogroda jest zarosniynto unkraltym, dachy od laubow sie pozapadaly, niy mo kto sie o to starac. Z rzyczki Ostropki zrobiol sie jedyn wielgi, smierdzoncy sciek. Po drugij stronie beszongu niy ma tyz juz naszyj zogrody – miasto zbudowalo tam droga jednokierunkowo – drugi kierunek leci tam, kaj my z ciotkom Lyjnom liczoly auta przed spaniym.
Ale jedne zostalo na pamiontka po naszy zogrodzie – ogromne krizbaumy, kere moj Papa posadziol jak boly blank malutke. Stojom sztolc wele drogi przi Ostropce.
Niy wiym, eli jeszcze kedys byda mogla tam pojechac, bez toz w 2010 roku, jak bolach na Slonsku, odwiedziolach ta moja ukochano Ziymia – moja Ojcowizna. Tak mi bolo markotno, jak ujrzalach to wszystko take zaniydbane. Ta Ziymia, po kery moje Starziki deptali, moja Mama ze swoim rodzenstwem, ta Ziymia, po kery jo po bosoku tyrala, niyroz kolano szczaskalach abo se bojla na czole nawalolach, teraz jest niczyja.
Jedne, co moglach zrobic, to porobic pora obrozkow na pamiontka i zabrac we krauzie trocha tyj Ziymi, konsek mojego Heimatu. Moji rodzinie przikozalach, ze jak umrza, to ta krauza majom mi dac do truly. Bo to jest nojdrogszo Ziymia na swiecie.
Barbara Matusiewicz
JAK BERBLA DOSTALA KLAPSA OD SOMSIADA
JAK BERBLA DOSTALA KLAPSA OD SOMSIADA
Z chalpy u moich starzikow wylaziolo sie od strony zogrody na plac, potym dziepiyro bez fortka szlo sie na droga. Fortka bola dycki zawarto i na wiyrchu zahaczono, coby kery bajtel abo zwierzynto niy wylazlo na droga. Bo choc autow malo jezdziolo, to jednak wypadki tyz sie trefioly, bo to i pod formanka szlo wleciec.
Jak sie wylazlo na plac, to po lewy stronie boly chlywiki, kaj starziki i ujki czimali wongel i drzewo do pieca. Bo starziki i te dwie ciotki – frele miyszkaly na dole, a naprzeciwko ujek Izydor (moj potek, tyn, co sie tak naprol jak jo sie urodziola) z familijom, a zas na wiyrchu miyszkol ujek Leo z familijom. Na wiyrchu bola tyz cudzo rodzina, co miala sztyry cery. Ta jedna bola Basia, rok starszo odymie, Ula bola tak jak jo staro, Monika i Ewa – obie mlodsze. Z moimi kuzynami i z tymi dziolchami my sie dycki bawiyli na placu. Ojciec od tych dziolchow nazywol sie Karlik i jezdziol takim ciynzkim motoradym. Roz przijechol z roboty wykonczony, bo robiol na grubie, a trzi starsze ciongly mie na wiyrch do siebie, cobych se z niymi grala w doma. Nojmlodszo Ewa chyba spala w izbie. No i my robioly larmo, a Karlik przodzi nos uciszol, a potym poustawiol w rzyndzie od nojwiynkszy do nojmynszy i kozdo z nos dostala klapsa. Policzol: sztyry koperytle, sztyry klapsy. Dziepiyro potym sie kapnol, ze ta jedna to niy jego. To wcale niy bolalo, i nic takego sie niy stalo, ale on zarozki poszol do moji Omy sie tlumaczyc, przeproszol, bo on bol pewny, ze to wszystko jego dziolchy. Wszyscy sie jeszcze dugo smioli z Karlika i z moji przigody.
Moj kuzyn Pyjter (synek od ujka Izydora) bol tak stary jak jo. Ale to bol gizd! Dycki mie robiol za blozna i wykorzystowol, kaj yno szlo.
Ciotka Lyjna w drodze z roboty kupowala dlo nos lizoki. To boly take duge, kolorowe szkloki na patyku. Niy boly jednake wielke i jak ciotka dala nom te lizoki, to Pyjter drapko lapnol tyn wiynkszy. Jo se moj mynszy pomalu lizala, boch se go szanowala, coby na duzy styknol, a Pyjter gibko swoj zezar, a potym mie na sumiynie wlaziol, ze on niy mo lizoka, a jo mom, powinnach sie z nim podzielic, jak jo moga tak sama jesc… No ja, Berbla dycki bola miynko, wziona, przelomala swoj lizok, ale na niyszczynscie jedyn konsek bol mynszy, a drugi wiynkszy. No i co??? Pyjter jak dycki frech lapnol se tyn wiynkszy i zarozki zezar!
Jaaa…gyszichty, co jo przezola z moim kuzynym to byda Wom jeszcze osprawiac.
Na placu, tak trocha z prawy strony stola plompa – tako z prawdziwego zdarzynio. Chodziolo sie z kiblami, kere wiyszalo sie na takim dziubku, a potym plompowalo woda. Woda bola czysto, zrodlano. W latach szescdziesiontych ujek Izydor doprowadziol woda do chalpy, i plompa bola juz niypotrzebno, ale stola dalij, bo fajnie wyglondala.
Za chlywikami po lewyj stronie stoly dwa hazle drzewiane. Jak sie tam siedzialo w lato i otwarlo dzwiyrze, to bol widok na zogroda, fajnie zielono, kwiotki wonialy…. We zima to sie drapko swoj interes w hazliku zalatwialo i smiatalo do chalpy.
Barbara Matusiewicz
OPA UTOPLEC
OPA UTOPLEC
Bolach blank malo jeszcze wtedy, toz niy pamiyntom, ale skuli tego, ze to jest rodzinno gyszichta i przi kozdyj okazji wszyscy jom osprawiajom, to jo tyz moga wom opowiedziec.
Choc wszyske miyszkance Wojtowyj Wsi laziyli do szkoly, poradziyli czytac i pisac, to jednak yno moj Opa byli bardzij uczyni i colko wies przilaziola do nich, jak trza bolo napisac jake pismo do Urzyndu, abo pomoc przeczytac jake bardzij skomplikowane urzyndowe pismo. Oni tyz wszystkim pomogali i colko Wojtula ich szanowala.
Opa byli pomocnikym we Sondzie, wieczorami smykali sie po wsi i zaglondali, eli wszysko jest w porzondku, eli kaj jake chachary sie niy bijom, niy robiom haje, eli sie kaj niy poli…itp, a jak niy bolo komu, to i za kopidola robiyli. Bo mojymu starzikowi nic niy bolo za ciynzko. Dycki piyrsi wiedzieli, kerego gospodorza mo na drugi dziyn odwiedzic komornik. Toz niyskoro we wieczor po cichu zaklupali do dzwiyrzy tego istnego i pedzieli mu, ze jutro przidom, coby se skrol jak mo co wartosciowego, krowa, abo konia…a potym na drugi dziyn tak, jakby nigdy nic, z komornikym szli do tego dluznika, bo byli od onego sekretarzym, ale juz niy bolo co fantowac.
Wszystke we wsi mieli rade mojich starzikow.
Po drugij stronie rzyki Ostropki bol taki stowek, w kerym baby dycki praly pranie. Roz Opa robiyli wieczorny obchod i ujrzeli, ze we tym stowku plywo zdechniynty kot. Toz drapko polezli do dom, pogniytli ze starych gazetow kule (bo Opa dycki wszystke gazety musieli poczytac) i take pogniecione zabrali nad stow. Wziyni tyz taki dugi drong z hokym na koncu. No i zapolyli te pogniecone gazety, wciepali je na woda, coby bolo co widac i tym hokym prziciongli niyboszczyka kota na rand stowka. Potym pod starom wierzbom wykopali dziura i zrobiyli tymu kotowi pogrzyb.
Musiol im sie ktos prziglondac, bo na drugi dziyn colko wies godala yno o tym, ze we stowku bol Utoplec, podpolol woda, utopiol kota, a potym go jeszcze zakopol pod starom wierzbom. No i baby bez dugszy czos niy praly pranio we stowku, bo sie boly Utopca.
Opa byli tako „zloto ronczka”. Poradziyli wszystko zreperowac, wyrzezbic w drzewie figurki, grac na gajdze i organkach, a mie zrobiyli z drzewa wozek dlo lalki. Potym jeszcze kolybka, a lalka zmajstrowala mi ciotka Lyjna: kupiola glowa a brzuch, nogi i rynce uszola sama. Nawciskala do pojszczodka jakes konski starych latkow, potym jeszcze uszola szatki dlo tyj lalki, zoglowek do wozka i Berbelka miala graczki. Ujek Leo (brat od Mamy) wystrugol mi pupensztuba i take wielke auto ciynzarowe, bana z wagonami i lokomotywom, wszystko drzewiane i fajnie pomalowane.
Niyroz spalach u moich starzikow. Chalpa od moich starzikow stola tak, ze przodek bol na droga, a zadek w strona zogrody. Spalach z ciotkom Lyjnom od strony drogi, toz przodzi my porzykaly, a potym z lozka liczoly my auta, kere przejyzdzaly wele chalpy. Czasym przejechaly dwa, i dziesiync formankow, a czasym zodne. To bol poczontek piyncdziesiontych lot, to jeszcze autow bolo malo. A mozno jo juz niy doczekala wiyncy yno uslach? Niy wiym.
Na tym obrozku siedzom moje Starziki ze wszystkiymi dzieckami, nojstarszo cera trzimie swojego synka, wele nij stoji jeji chop. Przi Omie stoji jejich nojmlodszo cera Angela, a z drugi strony Lyjna, ta, z kerom wiela lot niyskorzij dycki spalach . Moja Mama trzimie za rynka cera od swoji siostry.
Te zdjyncie jest zrobione w 1923 roku.
Barbara Matusiewicz


c: text/html

text:
Serdecznie Witom …….
Serdecznie Witom wszystkich gości odwiedzajacych ta strona
Myśla że kej yno sie Wom trocha spodobo co Jo sam pisza
To bydziecie sam zaglondać niy roz a Jo byda z tego rod
I może inkszych tyz zachyncili do włazynio niy yno do mje
A do pozostałych co sam som i piyknie Oni piszom.
Jeszcze roz piyknie dziynkuja za odwiedziny i zaproszom zaś.
Pozdrowiom serdecznie Stani.
O mie ……..
Łod piynciu pokolyń u mje same Ślonzoki
Niy ukrywom że boly tyż te krojcoki
Łod bajtla fest hołdy mje interesowaly
Tam tyż póżniyj frelkom cnotki pynkały
Uczyłech sie Jo krótko za tapicera
Ale to mje przyjymności niy dowało wiela
Łostolem elektrykiym z małym yno wtykiym
Bo aże na siedmiu grubach Jo fedrowolem
Miołech 22 lata i juz som se miyszkołem
Somymu miyszkać mje sie fest spodobało
Damskich gości u mje boło wcale niy malo
Potym juz cza sie boło oroz ustatkować
Wszystkie fantazje w jednyj babie schować
Mom juz drugo baba za nja obciołbych graba
Robota mje sie zmjyniła,na drodze pasy maluja
Kupa ludzi tym kej sie nerwujom łobserwuja
Teroz sie bawia w wierszy sklodanie i pisanie
Kej kejś wykorkuja,prócz bajtli to po mje łostanje.
Dziynkuja że na mje kukosz
Za pamjyńć i pocieszynje
To wszystko sprawjo
O przyjażni wołanje
A Jo niy byda obojyntny
Polubiłech Wos i szanuja
Za to żech Wos sam poznoł
Jeszcze roz piyknie dziynkuja
Dziynkuja za te kusiole
I za fura fajnych slow
Czekom aze Wos zobocza
Do akcji wtedy wkrocza
A i usciskom i pychola dom
W szynku sie kajs zicnymy
Powspominomy te stare czasy
Po browarku se wypijymy
Kej sie yno my rozgodomy
Piwo nom rozplonto jynzyki
Obalymy razym jedna halba
Bydymy tancowac w rytm muzyki.
[author]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
DZIYŃ MATKI
Dziyń Matki! Kery już bez Ciebie?
My jeszcze tukej, a Ty już tam, w niebie.
Niy tak downo my sie u Ciebie trefiali,
we ańcli na Lechu życzynia skłodali,
cobyś nóm, mamulko, jeszcze sto lot żyła!
A Ty żeś, z dnia na dziyń, nos łosiyrociyła!
Miast jak dycki, przichodzić do Ciebie z kwiotkami,
przi Twym grobie stojymy dzisio, ze zniczami!
Dziyń wczora radosny – dzisio dniym żałoby,
bo niy ma już z nami nojbliższyj osoby!
Już niy poczujymy Twoji ciepłyj dłóni
i już niy pochalosz nos nigdy po skróni!
Niy uściskosz nos już, do Sia niy przytulisz,
już nos niy łodwiydzisz tukej, na Goduli!
Taki los czowieczy i niy ma co biadać,
ino do siyroctwa tak ciynżko przibadać.
Autor:Bernard Śmigała


text:
Mom 56 lot,urodziyłach sie we Rudzie Slonski i sercym jest żech tam do dzisioj! ale wychowywałach sie we Wrocławiu i ze Slonskym łonczy mie yno rodzina kero teroz coroz rzodzi już odwiedzom.
Z zawodu żech Kuchmistrz i wiela lot żech tyż w tym robjyła.Do Niymiec przyjechałach sześć lot tymu jako opiekunka chorych abo tyż starszych ludzi.
Pracuja w GesundhejtZentrum Lang we Dinslaken a dodatkowo opiekuja sie syniorkom Lang z kerom miyszkom.
Mom trzech dorosłych synów,jedna wnusia. Moje życie njy było za kolorowe.
Po życiowej tragedi znodłach ulga w pisaniu wierszy,krutkich opowiastek. Tematym som moje emocje,obserwacje z życia i wszysko co warte pisanio.
Czasym to co pisza publikowane je w gazecie Samo Zycie.


text:
Nó, tóż mómy dzisiôj możno tyn nôjbarzij szpasowny dziyń, drugi dziyń Wielkijnocy, znacy sie… śmiyrgust. Pewnikiym wszyjske, naszym ślónskim zwykiym, przetrowiylichmy piyrszy dziyń Wielaknocy do kupy ze naszymi familiantóm, przocielóma… we dómowyj atmósfyrze. Dôwnij to gospodôrz gościół byzuchy tych, kierzi u sia niy robiyli „świyncónygo”. Ale – i gôdóm to poduk Lucjana Siemieńskigo – pyndziałek wielkanocny napoczynô sie wobec festelnie łosobliwym zwykiym, łozpowszychniónym i pojstrzód ludu, i u zorty wyższyjszyj. Ledwaś cowieku ślypia łotwar, a możno miôłeś je jesce sklyjóne śnikiym, kiej cuci cie fest zimnô kómpiyl. Szklónka wody wylónô na twoja palica, zmuszô cie cobyś sie serwôł z prykola; kciôłbyś cowieku farónić, spierónować zgłobnika – darmo! Śmiych ino wzbudzisz i musisz na isto ugnóńć sie przed tym starym prziwykiym – boć to przecamć łóny pyndziałek, boć to – Śmiyrgust.
Mocka móndroków już próbowało wypokopić kiej sie tyn polski dyngus napocznół; roztomajcie miyniyli, ale widać, iże to tak pierónym stary łobyczôj, iże żôdne bôjcynie, a tym tuplym drukowane ksiónżki nic łó niym niy wiedzóm. Dyć żysz i Jyndrzyj Kitowicz, kiej kryślół łobyczaje za Sasów, niy spóminô ło tym dyngusie. Rzóńdzi łón we jejigo pisaniu, iże „… kiej (bywało) łozweselóła sie kómpanijô, panoczki i dwórzany, baby i freliczki, lôli jedne drugich wszeljakimi statkami, jakich poradziyli dopaść, hajduki i lókaje dónosiyli cebrami woda a kómpanijô nabiyrała śnich, gónióła sie i łoblywała łod szłapów po palice, tak, aże wszyjskie utoplane byli, choby ze potopu wylejźli.”
Dzisiôj my sóm (dalszij beróm za tym Lucjanym Siemieńskim) deczko mynij możno swawólne i błôzyńske; flaszecka parfinu styknie na tyn dyngus. Tyn sóm tyż Kitowicz biydzi sie glyndzyniym prziczyny i spóminô jóm dwójakô. Poduk niygo datuje sie to jesce łod jerózolimskich czasów, kiej wiyrne zbiyrali sie na hulicach i łozprawiali ło Krystusowym Mortwychwstaniu. Żydy juzasik, zaziyrali krziwym ślypiym na te schôdzki krześcijónów, łoblywali jich wodóm i tym tuplym poradziyli łozegnać tulmy. To pokazuje, iże już wtynczôs znali szimel uśmiyrzaniô hulicznych rebelijów. Wicny wynôlôzek marszala Lobau’a (Georges Mouton grof Lobau, ordónanc Napoleóna), tak pódziwiany we łónym czasie, bół ganc ajnfach plagiatym.
Inkszy grónt tygo côłkigo dyngusa widziôł Kitowicz we pamióntce wkludzyniô krześcijóństwa do Polski, kiej dlô łokrzczyniô srogich tulmów ludzi, trza jich bóło wżynóńć wrółz do wody.
I szłoby sam jesce mocka gróntów dyngusa wyrachować, ale spómna ino ło jednym cufalu, jak ci to kiejsik jedyn oficyjer ynglynderski, major Michael Symes (1753?–1809), po srogij rajzie do Bengalu i Birmy (terôzki Związek Myanmar), kaj pojechôł jako poseł do miast Awa i Pegu, łopisôł niyskorzij gryfnisty zwyk. Tameszne wyznôwcy buddyzmu łod 10 kwiytnia fajrujóm bez trzi dni fajrant ichniygo starego roku. We tym łostatnim dniu dlô łoszpluchtaniô sie ze niysnożności kóńczóncygo sie roku, prziwykli baby lôć kôżdego chopa wodóm (łóne, te chopy, ale majóm prawo jim pómścić). Jes ci to deczko inakszij niźli zwykowo u nôs. I niy bóło smiyłuj sie. Bali i tameszny król musiôł dôwać pozór, bo baby ta zimno woda lôli ze łokiyn i dachów na palice piechciôrzy. We pałacu birmańskigo króla, po blank poważnyj cyrymóniji i wyjńściu króla, byzuchanty łostôwali na pastwie trzidziystuch freli, ftore po wparzyniu na zol ze kónewkóma i polywaczkóma, lôli równo wszyjskich stopieróńsko.
„Łoddôwalichmy jim za swoje, aże wody niy nastykło tela, co wszyjske byli utoplane, uszlóndrane do suchyj nitki” – pisôł tyn Symes. Nó, i zdało by sie, iże sóm ci jakiesik podobiyństwa miyndzy Słówiańszczyznóm a Hindustanym, skuli tego, iże i u Słówianów na wiesna, tónkali Marzanna, znacy sie śmiyrć, a sóm dyngus, to forsztelowanie sie łodmłódzónygo życiô.
Ludek wiyjski, ftory dziyrżi sie wiyrnie starodôwnego zwyku, razinku w tym dniu wyprôwiô pociyszne kónsztiki, zawdy kajsik wele studni. Tam chaśniki, gabczoki już łod rozwidnioka zbiyrajóm sie i cichtujóm na dziołchy, kiere łażóm tam po woda. Zarôzki, kiej ino napasujóm i scôpióm jakô frela, lejóm na nia woda côłkimi kiblami, abo tyż utónkajóm jóm kajsik we sztauwajerze lebo plosie. I bółbych możno srogim jakimsik paradziôrzym ważnym jak magiwyrfel we zupie mlycznyj, kiejbych sam kciôł dzisiôj tuplikować nasze gryfniste ślónske prziwyki. Beztóż tyż spómna deczko ło inkszych nôcyjach, ftore tyż piastujóm tyn wielkanocny zwyk, tyn côłki – po naszymu –śmiyrgust.
Po miastach, cióngna dalszij za Siemieńskim, a łosobliwie we Krakowie, we piyrszy pyndziałek wylazuje, co żyje na Emaus. Emaus, to miano krakowskigo łodpustu, kiery łodbywô sie we pyndziałek wielkanocny (zawdy po Wielkim) wele klôsztoru Norbetanków na Zwierzyńcu, a gynał to na Salwatorze nad rzykóm Rudawóm. Jes ci to na pamióntka łobjawiynia sie Krystusa swojim ucznióm, kierzi kulwitali sie do miasta Emaus. We Krakowie cylym szpacyru jes Salwator. Ludzie piechty, kóniami i roztomajtymi landałerami i kuczami kludzóm sie, coby poasić sie nowym mantlym, nowym modernym hutym abo gryfnistóm kieckóm. I łostôł mi sam jesce jedyn zwyk. Jô już kiejsik ło tym gôdôł i pytôłech sie Wôs, moje roztomiyłe, co tyż to jes za zwyk. Idzie mi sam ło „Rękawka”, krakowski prziwyk, ło kierym Wincynty Pol napisôł ci takô sztrofka:
„Ej sama ja, sama
Jak lipina w polu,
Ej nie ma mię, nie ma
Pożałować komu.
Zielona trawa, zielona
A stara Wisła spieniona!
Hen na podgórzu Rękawka –
Wielkanocna zabawka!”
Fajrowanie tyj „rękawki” trefiô we wtorek po Wielkanocy, i cheba niy mô nic do kupy ze naszóm krześcijóńskóm kónfesyjóm, ale dowo nóm jakisik tajymny zabytek festelnie ci starego rodnygo zwyku.
Mogiyła Krakusa, tego wódza ze łodlygłych wiyków, a inkszy jesce móndrok wandluje to jesce łod ilirijskigo Gracha lebo Bardyla, a we mogiyle ftosik ujzdrzôł dynkmal wystawióny na czyść Heraklesa. I ta mogiyła jes binóm niyłodgôdniónygo zwyku. Tulmy zalygajóm gróniczek mianowany Krzymiónki: jednych wôbi kapelka św. Benedykta, inkszych mogiyła, ftorô sióngô wyżij, a wszyjskich do kupy pociyszny szpas ciepaniô ze spadzityj, przikryj góry jajec, żymeł, łorzychów, pierników i inkszych szpecyjów, kiere te biydoki, co wlazujóm po spadzitóści wyrywajóm sobie i we łogniu chaji ło pragliwy fang tyrpióm sie, sztuchajóm i we szkopyrtkach ślatujóm z góry na dół… Gôdajóm tyż jesce niyftore, iże ta „rękawka” wandluje sie łod tego, iże we rynkôwach ludzie nosiyli ziymiô przi sypaniu mogiyły srogimu Krakusowi.
I juzaś Śmiyrgust…
Nó, tóż mómy dzisiôj możno tyn nôjbarzij szpasowny dziyń, drugi dziyń Wielkijnocy, znacy sie… śmiyrgust. Pewnikiym wszyjske, naszym ślónskim zwykiym, przetrowiylichmy piyrszy dziyń Wielaknocy do kupy ze naszymi familiantóm, przocielóma… we dómowyj atmósfyrze. Dôwnij to gospodôrz gościół byzuchy tych, kierzi u sia niy robiyli „świyncónygo”. Ale – i gôdóm to poduk Lucjana Siemieńskigo – pyndziałek wielkanocny napoczynô sie wobec festelnie łosobliwym zwykiym, łozpowszychniónym i pojstrzód ludu, i u zorty wyższyjszyj. Ledwaś cowieku ślypia łotwar, a możno miôłeś je jesce sklyjóne śnikiym, kiej cuci cie fest zimnô kómpiyl. Szklónka wody wylónô na twoja palica, zmuszô cie cobyś sie serwôł z prykola; kciôłbyś cowieku farónić, spierónować zgłobnika – darmo! Śmiych ino wzbudzisz i musisz na isto ugnóńć sie przed tym starym prziwykiym – boć to przecamć łóny pyndziałek, boć to – Śmiyrgust.
I juzaś Śmiyrgust…. – audio
Śmigus dyngus
Śmigus dyngus moje Panie
Gwałtu rety co się dzieje
dziadek panny wodą leje
goni z wiadrem już od rana
śmigus dyngus proszę Pana
Kiedy tylko idą święta
dla mnie to rzecz niepojęta
na strych dziadek się gramoli
ciężko dyszy noga boli
Lata nie te bo już stary
czy wytrzyma nie do wiary
On udaje młodzieniaszka
a drabina nie igraszka
Złaź mi dziadzie z tej drabiny
nie denerwuj swej rodziny
zostaw te stare rupiecie
wiader dużo na tym świecie
Do rozpuku dziad się śmieje
no i kto tu wodę leje
chyba Wam się w oczach dwoi
nowe wiadro w kącie stoi
A ja szedłem po konewkę
muszę przecież polać dziewkę
przy okazji też sąsiadkę
no i żonę Waszą babkę
W śmigus dyngus moje Panie
dziadek w domu nie zostanie
będzie lał panny i wdowy
dla tradycji dla urody
R.Sobik


text:
Jamajsko godka
Jamajsko godka (po jamajsku Patois abo Patwa) - je kreol używany we Jamajce. Powstowoł przi ynglickij godce, nale mo sroge anflusy godki akan a skupiny godek bantu użiwanych we Africe.
Pjyrszo kśůnżka we ty godce szrajbnůł Claude McKay we 1912 a bůła to Songs of Jamaica (po naszymu: Śpjywki Jamajki). Je nale problyma za abecadłem, bo Patois ńy mo jednygo ustalony alfabetu. Do bajszpilu słowo sam (sztandardowy angelski: there) idzie zapisować de, deh abo dere. Nojbarzi popularno je zistyma Cassidy-LePage


text:
MAREK SMYKOWSKI PRYWATNE PRZEDSIĘBIORSTWO USŁUGOWO-HANDLOWE AUTO-GRAND
Słowa kluczowe: serwis aut amerykańskich Katowice, serwis Dodge Katowice, serwis Chrysler Katowice, serwis Chevrolet Katowice, serwis Jeep Katowice, serwis Pontiac Katowice, mechanika pojazdowa Katowice, blacharstwo Katowice, lakiernictwo Katowice, naprawy powypadkowe Katowice, elektryka Katowice, elektromechanika Katowice, elektronika aut amerykańskich Katowice, wymiana opon Katowice, naprawa klimatyzacji Katowice, napełnianie klimatyzacji Katowice, odgrzybianie klimatyzacji Katowice, diagnostyka komputerowa Katowice, naprawy zderzaków Katowice, naprawy skrzyń automatycznych Katowice, remonty silników Katowice


text:
proszę czekać, trwa wysyłanie formularza...
Komentarz zgłaszany do moderacji:
2011-08-04 20:15:41, eda
No Alan, nareszcie mondry felieton. Niy wiym jaki bydzie skutek atwojego pisanio, ale jo popiyrom akcja staranio sie o zainteresowanie sie gospodorzy naszyj gminy tymi wieżami szybowymi, bo som łone symbolyn Świyntochlowic i jako take muszom być konserwowane na co muszom tyż znoleźć sie piniondze. Popiyrom idea ich zachowanio dlo potomnych i szkoda, że tyn co mo ta wieża wodno niy może załatwić wszystkich formalności jake zwionzane som z prawym własności terynu i możliwościom uzyskanio dotacji na jyj remont i udostympniynie.
podzdrowiom eda


text:
Mekůng
Mekůng (chiń.: 瀾滄江, Láncāng Jiāng, taj.: Me Nam Khong, tybet.: Dza-cza, Me Kong, Me Nam Kong, wjet.: Mê Kông) - rzyka we połedńowo-wschodńij Azyji, nojdugszo na Indochińskim Půłwyspje, sztworto podug dugośći we Azyje a 9. na śwjeće. Je 4880 km dugo. Zdrzůdła mo na wyżce 5224 m n.p.m. na Tybetańskij Wyżce, uchodźi do Połedńowochińskigo Morzo. Jeji ujśće je deltowate. Przepływo bez 6 krajůw: Chiny, Birma, Tajlandyjo, Laos, Kambodża a Wjetnam. We jeji dolnyj tajli wahańa stanu wody poradzům dolyźć do 12 myjtrůw. Rzyka je żeglowno lů morskich statkůw uod ujśćo aże po stolica Kambodży, Phnom Penh. Mekůng je nojwożńijszům kůmůńikacyjnům cestům we Indochinach. Wele rzyki we dolińe uprowjo śe ryż.


text:
TROCHA ZA WYSOKO
Za kawalera Antek bół chudy,
możno by pedzieć – karlus sztram!
Jak sie zalycać zaczón do Trudy,
łoroz przibyło mu tukej i tam.
Bo Truda dziołcha postawno bóła,
możno by pedzieć – frela przi kości!
Kucharstwa w szkole sie wyuczyła
i z matkóm warzyła dlo weselnych gości.
Łod malutkości w dóma słyszała:
„Chopu trza dycki dobrze jeść dować”!
Niy dziw że rady sie tyj czimała,
jak zaczła ze Antkym ferkyrować.
Tkała mu jodła, wiela sie dało
i maszkytami go futrowała.
Dyć gibko jednak sie wyznało-
-wiela pociechy z tego niy miała!
Po roku niy wloz w ślubne galoty,
jak herestancko kelnia mioł brzuch!
Do przónio tyż niy mioł wiela ochoty,
ino by leżoł i jod za dwóch!
Wyglóndo karlus jak mjech łosucio,
ruby jak bania, ledwo co chodzi!
Tak jest jak baba niy mo wyczucio
i niy wiy jak trza chopu dogodzić!
„Bez żołóndek do serca”- tyj zasady,
czimióm sie nasze baby, w nia wierzóm!
Tóż jo im terozki udzielóm rady,
że za wysoko mierzóm!
Autor:B.Śmigała
karlus sztram – postawny kawaler
frela – dziewczyna
ferkyrować – chodzić ze sobą
maszkety – słodycze
futrować – karmić
gibko – szybko
herestancko kelnia – hochla w więziennej kuchni
miech łosucio – worek razowej mąki


text:
Juro Surowin
Georg Julius Justus Sauerwein (*15. januara 1831 w Hannoverje; † 16. decembra 1904 w Kristianiji, dźensa Oslo) bě němski publicist, rěčny wědomostnik a humanist zakitowar mjeńšinowych rěčow (delnjoserbski, litawski) w Němskim kejžorstwje.
[wobdźěłać] Žiwjenje
Georg Sauerwein (serbsce: Juro Surowin) je so narodźił jako syn fararja w Hannoverje a je w Gronauje (Leine) wotrostł. Ze 17 lětami je złožił maturu a je šoł na studij rěčnych wědomosćow a teologije do Göttingena. Je pak chodźił tež na čitanja fyziki, chemije a botaniki. Po třoch lětach je studij bjez wotzamknjenja přetorhnył a je por lět we Walesu a Jendźelskej přežiwił. Tam je pytnył swój rěčny talent. Za čas swojeho žiwjenja je nawuknył wjace hač 60 rěčow a dialektow.
Ze 24 lětami je wozjewił jendźelsko-turkowski słownik. Wot 1857 je był priwatny wučer princesny Elisabethy z Neuwieda, kotraž je była pozdźišo kralowna Rumunskeje a znata jako spisowaćelka pod pseudonymom Carmen Sylwa. Powěda so, zo je zwjazało jeju někotre lěta potajene lubosćinska afera.
Wot 1856 do 1896 je skutkował jako swobodny sobudźěłaćer w Britaniskim bibliskim towarstwje a je so wobdźělił na wjele přełožkach biblije do wjacorych rěčow a dialektow. 29. meje 1873 su 42 lětnemu spožčili titul doktora filozofije a magistra swobodnych wuměłstwow. Wot 1874 je Surowin často přebywał w Norwegskej, wosebje w Dovre, a je so tam zasadźował za wobnowjenje a wotžiwjenje norwegšćiny.
1879 a 1881 je kandidował jako wotpósłanc za Pruski krajny sejm a 1898 za Němski Reichstag. Dla tehdomnišeho třiklasoweho wólbneho prawa njeje so jeho wólba poradźiła. Dnja 16. decembra je Juro Surowin w Kristianiji (Oslo) wumrěł. W Gronauje (Leine) su jeho pódla staršeju zakopali. W měšćanskim archiwje Gronau je dźensa centralny archiw Surowina zaměstnjeny. Gronauska realna šula je so po nim pomjenowała a tež drohi w Gronauje, Hannoverje, Dovre, Klaipedźe (Memel), Siluće (Heydekrug) a Borkowach.
[wobdźěłać] Skutkownosć
Surowin je płaćił jako najwjetši rěčny wučeny swojeho časa. Jako so wuznawajucy pacifist je so angažował přećiwo imperializmej kejžorstwa a je wozjewił mjezy druhim dwurěčne basnje składnostnje měroweho kongresa 1899 w Parisu, w kotrychž je napominał k měrej.


text:
Nojbardzij dołujónco baśń ever?
Mało poszła do przedszkola. Mo sztres i doła, bezto, coby sie wpasować w te klimaty, propónuja dzisioj na bojka tego tydnio tekst "Ło Olynie kochajóncyj złoto".
To uralsko baśń, kiero znojdziecie w tómie „Baśnie z sztyrech strón świata”, a wydoł go Papilón.
Tytułowo Olyna to dziołcha, kiero smoliła wszyskich, kierzy łazili dó nij na zolyty. Czymu? Bo ji sie durch śniło, że przijadóm pó nia jakieś bogocze w karetach i łostanie babóm ksiyńcia. Żodnymu we wsi niy chciało sie w to wierzyć, ale roz richtig tak sie stało.
No to dziołcha pojechała z wyśniónym ksiyńciym, kiery miyszkoł w pałacu. Ino że tyn pałac – cołki ze złota - był schowany w środku wielkij góry, w kieryj rósły tyż srybne dżewa, a chałpy usugujóncych mu cwergów były zrobióne z miedzi.
Dziołcha była happy, że sie za takigo bogocza wydała. Problymy sie zaczyły, jak jóm chycił głód. Chlyb, syr, wuszt i inksze takie tyż były zrobióne z miedzi, srybra i złota...
Chciała bogactw, to je mo. A jak sie chciała pojyść, to tyż mógła. Ale ino czi razy w roku.
Ksiónże i cwergi puszczali jóm wtedy w świat i bez czi dni mógła żebrać w świecie ludzi ło kóncek chleba.
To by było na dzisioj tyla. I niych nóm NIYżyje nerwica szkolno, kiero w naszyj rodzinie kultywujym łod pokolyń :)


text: Google je wulke internetowe předewzaće, kotrež je wosebje znate přez swoju pytawu (pytansku mašinu). Předewzaće financěruje so hłownje přez wabjenje. Wažnu rolu hraje při tym rjadowanje wotkazow na strony, w kotrychž so wot wužiwarja pytane słowa namakaja. Hłowne sydło Google je w Mountain Viewje w Kaliforniskej. Załožiło je so předewzaće 7. septembra 1998 wot Larryja Paga a Sergeyja Brina. Hišće samsny dźeń stej přinjesłej prěnju testowu wersiju programa na wiki a samsne lěto je šła pytawa oficialnje do syće.


text:
Walt Disney
Walt Disney, po prowdźe: Walter Elias Disney (rodz. 5 grudńa 1901 we Chicago, um. 15 grudńa 1966 we Los Angeles) - amerikański producynt filmůw, guůwńy ańimowanych, režysyr, scenařista, filantrop.
Jedyn s nojwjynkšych twůrcůw industryje rozrywkowyj we historji, lygynda ańimacyji a filmu. Twůrca Disneylandu a wartej milijordy dolarůw korporacyji The Walt Disney Company.
Na kůńyc 1966 zdjagnozowano u ńygo gibko postympujůncygo raka lewygo puůca, spowodowanygo čynstym kuřyńym tytůńu. Umor skuli asystoliji. Zostou pochowany, po krymacyji, na kirchofie w Glendale, w Kaliforńji, mimo aže lygynda mjejsko pado, co jygo ćouo zostouo zamrožůne, a fůnkcyje žyćowe majům zostać přiwrůcůne (po 100 lotach, čyli w roku 2066).
Walter a jygo braćik – Roy Oliver Disney – zouožyli cuzamyn Walt Disney Productions, korporacyjo znano dźiś kej The Walt Disney Company, kero uośůngo terozki ročny uobrůt we wysokośći ůng. 32 milijordůw dolarůw.


text:
Nasz tata
Nasz tata to je chłop z marzyniami.
Zolyt se mu zachciało, pomyście sami.
Dłogie roky z mamom dokupy przeżyli.
Roz se pszoli , a roz se wadziyli.
Kożde rano tata na kole po rzymły gnoł.
Zrobić mamie śniodani uciecha mioł.
Jak mioł zły dziyń z mamom nie godoł.
Koło zostawjył i pieszky do szynku uciekoł.
Jak wrocoł ,larma była pełno chałupa.
Był na cyku,i wadziył se że mama spolyła zupa.
Na drigi dziyń z kwiotkym przed mamom stoł.
I godoł , wybacz mi Marika jo zły dziyń mioł.
Tak na okrongło mjyndzy nimi było.
Prziszła choroba i wszystko sie skończyło.
Po śmierci mamy miejsca znejść se nie umioł.
Czymuś mi jom Pomboczku wzion , cołki czas narzykoł.
Na cmyntorz chodziył, lampky zapoloł.
Tam sie przed Pomboczkym głośno użaloł.
Na cmyntorzu poznoł roz gryfno wdowa.
Placzky obetrzył i chyciył se zolyt od nowa.
Choć tata je siwy i swoje lata mo.
Wysztrychnie sie , wyparfinuje i do wdowki gno.
Kej se go pytomy czy pszaje jeszcze mamie , godo jaa.
Ala mam nie żyje , a życie za rogi brać trza.
Nasz tata to je chłop z marzyniami.
Zakochać sie w jego wieku ,pomyślcie sami
Maria Kostrzewa


text:
Serbski muzej ma charakter narodneho muzeja ze zběrkami k stawiznam, ludowědźe, literaturje a tworjacemu wuměłstwu. Stajne kaž tež wosebite wustajeńcy, wjedźenja, přednoški.
Jeničke binacionalne dźiwadło Němskeje. Ze Serbskim ludowym dźiwadłom nasta 1948 prěnje powołanske jewišćo mjeńšiny. 1963 zjednoći so wone z lěta 1796 załoženym Budyskim Měšćanskim dźiwadłom k Němsko-Serbskemu ludowemu dźiwadłu, kotrež přećahny po wottorhanju prjedawšeho dźiwadłoweho domu při Lawskich hrjebjach 1975 do dźensnišeho twarjenja. Činohry w němčinje a serbšćinje (kotraž so simultanje přełožuje), hornjo- a delnjoserbske předstajenja zwonka domu w cyłej Łužicy. Wot 1996 tež wuspěšne předstajenja pod hołym njebjom jako Budyske lěćne dźiwadło na dworje hrodu Ortenburg. Přizamknjene je klankodźiwadło, kotrež němsko- a serbskorěčne hry pokazuje.
Wuznamny powołanski folklorny ansambl ze spartami orchester, chór a balet. Mnohe wukrajne turneje wjedźechu jón dotal do něhdźe 40 krajow. Přerěznje 210 předstajenjow lětnje, z nich někak połojca we Łužicy. Tradicionelne předstajenja kóždolětnje k Ptačemu kwasej a Zapustej. Wosebite programy k wulkozarjadowanjam a ludowym swjedźenjam z temami ze serbskich kulturnych stawiznow. Wjedźenja a wosebite předstajenja za turistiske skupiny su z přizjewjenjom móžne.


text:
Budyšin je jako moderne, do přichoda orientowane hospodarske stejnišćo najwažniši dźěłodawar cyłeho regiona – z poskitkom 516 dźěłowych městnow na 1000 wobydlerjow steji město na čole wšěch sakskich komunow. Dwě třećinje tutych dźěłowych městnow wužiwaja so wot ludźi z wokoliny. Wažne wuměnjenje za to je zasadnje polěpšena infrastruktura. Při transeuropskej wuwićowej wósce, zwjazkowej awtodróze 4, zawěsćeja tři wot- a dojězdy krótke puće, runje tak wjacore zwjazkowe dróhi do wšěch směrow a železnica. Derje wutwarjene lětanišćo Budyšin-Lětoń zwjazuje město ze swětom. Global Player kaž Bombardier Transportation (CA), AFT-Transportne připrawy (CH), edding abo Sphairon Access Systems tzwr maja swoje produkciske stejnišća w našim měsće, wone su wodźace marki abo produkuja Brand Marks „made in Budyšin“. Jadrowe kompetency leža w našich klučowych branžach kolijo- a wozydłotwarstwa, dodawanskeje industrije za motorske jězdźidła, graty- a formotwarstwa, předźěłanja plasty, produkcije pisanskich nastrojow abo připrawytwarstwa. Lukratiwne industrijowe a přemysłowe přestrjenje a přihódne kóštowe struktury činja přisydlenje w Budyšinje wosebje efektiwne – jenož 25 minutow jězby wot krajneje stolicy zdalene, móža předewzaća tule z najwyšim spěchowanjom swojich inwesticijow ličić.
Budyšin prezentuje so z přeswědčacej branžowej paletu jako wažne stejnišćo mašino-, připrawy- a gratytwarstwa, twarstwa kolijowych jězdźidłow a zhotowjenja plastowych dźělow. Mjezynarodnje agěrowace předewzaća kaž Philips Röntgentechnik, Bombardier Transportation z wagonotwarom (zawod Budyšin) abo zhotowjenje pisanskich nastrojow Edding postajeja hospodarsku strukturu runje tak kaž wukonliwa twarska industrija a sylne rjemjesło. Nowe firmy inowatiwneje informaciskeje techniki a předźěłanja datow kaž na př. Vodafone etablěruja Budyšin jako stejnišćo za technologije přichoda.
Zaměry
Měšćanske zarjadnistwo Budyšin Zarjad za hospodarske spěchowanje
Mjasowe wiki 1
02625 Budyšin
Telefon: 0 35 91 / 5 34 - 5 90 /-91
Telefaks: 0 35 91 / 5 34 - 5 99
E-Mail: wirtschafts-
foerderung@bautzen.de


text: Michał Wójcik,Łukasz Mieszkowski,Tobiasz Piątkowski,Grzegorz Janusz,Tomasz Niewiadomski,Dennis Wojda,Rafał Betlejewski,Tomasz Kołodziejczak,Piotr GENE Kowalski,Alex Kłoś,Tomasz Kwaśniewski,Jacek Staniszewski,Barbara Seidler,Rafał Skarżycki,Joanna Sanecka,Benedykt Szneider,Robert Adler,Jacek Frąś,Krzysztof Ostrowski,Jakub Rebelka,Przemysław Truścinski,Rafał Gosieniecki,Berenika Kołomycka,Marek Oleksicki,Nowicka Agata,Adrian Madej,Ireneusz Konior,Ernesto Gonzales,Sylwia Restecka,Krzysztof Gawronkiewicz


text:
Bytůń
Wspůłrzyndne: 50°23' N 18°54' E
Bytůń (tyž Bytům, pol.: Bytom, śl-mjym. Beuthn abo tyż Beuthn Oberschläsing, ńym Beuthen Oberschlesien, čes. Bitom, uać. Bithomia, Bethania) - mjasto pouožůne we pouedńowyj Polsce, we wojewůdztwje ślůnskym. Je uůno powjatym grodzkym.
Jydno s nojstaršych mjast Gůrnygo Ślůnska, wzmjankowane we 1123, we 1179 uodůunčůne uod Mouopolski a přiuůnčůne do Kśynstwa Raćiborskigo, uod 1254 prawa mjejske. W XIX wjeku industrjalizacyjo, powstajům huty i gruby wůngla kamjynnygo. Po plebiscyće pozostouo w grańicach Ńymjec, uod 1945 w Polsce.
[Sprowjej] Necowe uodwołańa
- Mapy: Autopilot | Google Maps | Szukacz | Targeo | Zumi
- Zdjynća satelitarne: Google Maps | Wikimapia | Zumi


text:
Zaszafie.pl Wydawnictwo
Słowa kluczowe: Proza Kraków małopolskie, Opowiadania Kraków małopolskie, Proza Poetycka Kraków małopolskie, Powieść Kraków małopolskie, Scenariusze Kraków małopolskie, Twórczość Dziecięca Kraków małopolskie, Myśli Kraków małopolskie, motta Kraków małopolskie, sentencje Kraków małopolskie, Wiersze Kraków małopolskie, Poezja Kraków małopolskie, Haiku Kraków małopolskie, Limeryki Kraków małopolskie, Fraszki Kraków małopolskie, Felietony Felietony Kraków małopolskie, Mozaiki Kraków małopolskie, Eseje Kraków małopolskie, Listy Palindromisty Kraków małopolskie, Humor Kraków małopolskie, Muzyka Kraków małopolskie, Teksty piosenek Kraków małopolskie, Książki Kraków małopolskie, czasopisma Kraków małopolskie


text:
Na Kampie Agroturystyka Kazimerz Konkol
Słowa kluczowe: pokoje gościnne Kaszuby, wczasy Kaszuby, gospodarstwa agroturystyczne Kaszuby, noclegi Kaszuby, nocleg na Kaszubach, wypoczynek Kaszuby, tanie pokoje Kaszuby, tanie noclegi Kaszuby, odpoczynek Kaszuby, odpoczynek na łonie natury Kaszuby, aktywny wypoczynek Kaszuby, wolne pokoje Kaszuby, odpoczynek nad jeziorem Kaszuby, gospodarstwo agroturystyczne Kaszuby, Na Kampie Kaszuby ,łowienie ryb Kaszuby,jezioro Kaszuby,pokoje gościnne Kaszuby,piękny zakątek Kaszuby,kwatery Kaszuby,tanie noclegi Kaszuby,


text:
fot. Andrzej Trepczyński
fot. Andrzej Trepczyński
fot. Andrzej Trepczyński
Fot. Sopala Harald
Cmentarz niemiecki, fot. Andrzej Trepczyński
Wiatrowskaz na kościele, fot. Andrzej Trepczyński
Centrum wsi, fot. Andrzej Trepczyński
Wiejskie kąpielisko, fot. Andrzej Trepczyński
Droga z Puszczy Rzepińskiej, fot. Andrzej Trepczyński
Droga do Puszczy Rzepińskiej, fot. Andrzej Trepczyński
Ujeżdżalnia koni, fot. Andrzej Trepczyński
Polna droga, fot. Andrzej Trepczyński
Pola uprawne, fot. Andrzej Trepczyński
Polny mak, fot. Andrzej Trepczyński
Polny chaber, fot. Andrzej Trepczyński
Secesyjna brama do zabudowań przedwojennego majątku. Fot. Andrzej Trepczyński
Fot. Andrzej Trepczyński
Neogotycka wieża kościoła, fot. Andrzej Trepczyński
Miłorząb przy pałacu. Fot. Andrzej Trepczyński
Jesienna wieś. Fot. Andrzej Trepczyński
Lipy przy wiejskiej drodze. Fot. Andrzej Trepczyński
Jesień nad jez. Garbicz. Fot. Andrzej Trepczyński


text:
Splažny wobchad
Splažny wobchad (tež splažny akt, koitus, přilěhwo, wulg. tež zlěhanje) je we wuskim zmysle seksualne zjednoćenje cycakow, při kotrymž so erigowany muski penis zadobywa do žónskeje waginy, potajkim waginalny wobchad. Dźensa wužiwa so zapřijeće dźeń a bóle tež za druhe seksualne praktiki, kotrychž zaměr njeje jenož rozpłodźowanje. Wobchadnorěčnje mjenuje so splažny wobchad tež krótko jako seks, štož pak eksaktne njeje, dokelž ma tute zapřijeće šěrši woznam.
Pola wobeju splahow móže přez splažny wobchad k orgazmej (wjerškej rozbudźenja) přińć, kotryž je pola mužow w normalnym padźe zwjazany z ejakulaciju. Waginalny splažny wobchad z wupławjenjom symjenja je zwjetša wuměnjenje za přirodne płodźenje potomnikow. Woprawdźite wopłodźenje žónskeje jejkoweje bańki přez musku symjentnu bańku stawa so wěsty čas (druhdy něšto dnjow) po splažnym wobchadźe w ćěle žony.
W tradicionalnym moralnym systemje mnohich kulturow a nabožinow je splažny wobchad jenož w mandźelstwje mjez mužom a žonu dowoleny.


text: Wynus – to je drugo podug uodlyguośći uod Słůńca planeta we Ukuadźe Słůnecznym. Tak jak Merkury, Źymja a Mars je to planeta skalisto. Wynus je jydnům s pjyńću planet, kere idźe uobezdrzeć gołymi ślypjůma. Bez to, co Wynus idźe uoglůndać jyno rano a na uodwjeczyrz mjanowano je tyż Gwjazdům Porannům Gwjazdům Wjeczornům (starożytne Greki mjanowali jům Phosphorus a Hesperos). Jeji gynste chmury uodbijajům wjynkszość śwjatło a jejch żůłto farba je spowodowano wystympujůncym tam kwasym śarkowym. Wynus ńy mo kśynżyca. Mjano planety je uod rzimskij bogińi Wynus a jej symbol astrůnůmiczny to znak babůw.


text:
Amatl
Amatl (godka Nahuatl: āmatl, hišp.: amate abo papel amate) - zorta papjůru, kero bůua užywano we Americe Střodkowyj we časach prekolůmbijskich. Šykowany bůu ze wařůnyj wewnyntřnyj strůny (tyj uode pńa) kory ńykerych gatůnkůw strůmůw, nojčyńśći ze familije figowcůw. Uotřimany s wařyńo matyrjou bůu ńyskoři přećerany bez kamjyńe. Gotowy amatl mjou farba jasnobrůnzowo a bůu delikatny. Užywany bůu jednako do celůw religijnych a śwjyckich. Gotowe dokůmynta třimane bůuy we zwojach. Terozki amatlu uůnačonygo rynčńy užywajům ńykere artysty we Meksyku.


text:
MOJ KAMRAT JAREK
Jarek bol z tzw. „dobrego domu”. W colkim miyszkaniu na dylowce boly rozlozone tepichy, kere gosposia dziynnie pucowala jak pan z paniom poszli do biura, tyrala ze szmatom i sciyrala kurze z wszystkich meblow i drogich figurek. Jarek dziynnie cwiczol granie na klawiyrze, bo musiol lazic do szkoly muzycznyj. A tyn klawiyr bol czorny i sie swiyciol jak zdrzadlo, bo gosposia tyz go pucowala. Jak Jarek skonczol grac, to dycki zaczasli klapa, polozyli heklowano deczka i postawiyli na nij elefanta z porcelany – tako figurka, tyz pucowano na okronglo, jak zresztom wszystko w tym domu.
Potym gosposia warzola obiod, coby pan z paniom, jak przidom z biura mogli sie najesc. Bo przeca mieli glod, pra?
Na obiod dycki bola zupa, druge danie i deser, talyrze boly z porcelany a lyzki, widolki i noze szczybne.
Jak my sie z Jarkym bawiyli to jo bolach take piync minut na malym zygarku, a on krepelek. Bo jak jo niy chcialach jesc, to Mama mie niy zmuszala, jadlach jak mialach glod i to, co mi smakowalo, a biydny Jarek musiol jesc 1 sniodanie, 2 sniodanie, obiod z deserym, podwieczorek i wieczerzo. Bez toz go we szkole przezywali „kregoslupek”.
Na gimnastyce dycki tyz bol na koncu, bo bol za ruby i niy nadonzol za inkszymi, a skokac tyz niy poradziol. Toz jo niy bolach sama na koncu. Ale za to z inkszych fachow miol same piontki, niy tak jak jo.
Jak Jarek miol gyburtstag to urzondzali wielgi fajer. Mie tyz dycki zaprosiyli. Kule, to bol fajer! Kakau piyli my z prawdziwych porcelanowych szolek ze zlotymi rantami i kwiotkami po bokach, a konski torty dostali my na takich samych talyrzikach. Na stole boly jeszcze inksze maszkyty, take, co jeszcze nigdy niy widzialach! Lyzeczki boly szczybne. Trza bolo dowac pozor, coby czego niy szczaskac abo niy zmarasic tisztucha! Potym my sie bawiyli i zas nos wolali „do stolu”, bo podano wieczerzo.
Na wieczerzo dostali my kartofelzalat, grzone wuszty, a jak kto chciol, to mog se zjesc kanapki. Do tego postawiyli zas te fajne szolki i talyrziki ze szczybnymi widolkami i nozami i dzbonku tyj ze cetronom.
Na tych fajerach bolo dycki duzo bajtlow, kere yno „mowily” i jo sie czula tako trocha stracono, ale potym sie to jakos ulezalo.
Mama od Jarka miala bele kaj dobre znajomosci, toz tyz nom pomogala. Zalatwiola nom piyrszo pralka „Frania”, bo Mama prala na waszbrecie. Mama zas dowala ji gymiza, owoce i kwiotki z naszy zogrody. Moje braciki tyz pomogali i naprawiali, jak sie co u nich w doma zepsulo, abo trza bolo jaki mebel kaj indzi postawic.
Dycki na feryje Jarek wyjyzdzol w gory do rodziny od ojca. Na jedyn miesionc pojechala z niym mama, a na drugi sie wymiyniola z ojcym i gosposiom. Tak, ze Jarek bol dycki colke dwa miesionce w gorach. Przijechol opolony i wypoczniynty i dycki dostalach od niego jako pamiontka. Przewaznie boly to jakes rzezbione figurki z drzewa, ale piyrszy gyszynk to bol pamiyntnik, kery mom do dzisiej.
Jak prziszla jesiyn, to moj papa majstrowol z nami wielke drachy. Spatrzol take duge lajsty, dratwa i papior do pakowanio paczek, taki richtig ruby, coby sie niy stargol na wietrze. Potym papa zrobiol trzi szkelety z lajstow (trzi, bo moj kuzyn Pyjter bol tyz do tego), a jak juz tyn ruby papior bol na lajstach przimocowany, to my z kolorowych papiorow prziklejali tym drachom gymby i ogony, coby fajnie wyglondaly. Potym my wszyscy z papom szli na Doly i puszczali blank wysoko. Chopcy sami se trzimali sznura, a mie musiol papa pomoc, bo by mie wiater porwol razym z drachym.
Jaaa….zas se trocha powspominalach…ale to fajnie…jeszcze roz byc dzieckym i przezywac te chwile…
Dorosli my, Jarek sie ozyniol, jo sie wydala, ale my sie niy zapomnieli. Pamiyntomy o naszych gyburtstagach i o swiyntach, dycki wysylomy se kartki z zyczeniami, a nasze Mamy tyz sie kamracioly do konca…
Moga pedziec, ze mieli my richtig fajnych somsiadow. A dobry somsiod to jest wielgi Skarb!
Na jednym obrozku jestech na rolerze z mojom ciotkom Angelom, bolo mi tu siedym lot, a na tym drugim na kole bolach juz dwanoscie lot staro.
Barbara Matusiewicz


text:
Tuste
Tuste to je přetopjůny fet uod zwjyřůnt, nojčyńśći ze szpyrki uod świńe, kery śe wykořistuje do přigotowywańo jodua lebo tyž do bezpostředńigo jedzyńo.
Wzbůgaco śe tuste čysto uo źdźebko soli, kůnski rozdrobńůnygo wůštu a cwibla abo skwarki, roz na kedy tyž inkše, myńi kůnwyncjůnalne zulagi jak np. kůnski drobno pokrojůnygo jabka. Fest dobře kůmpůnujům śe s tustym uogůrki kišůne lebo kůnserwowe. Čynsto kanapki s tustym do śe kupić na jarmarkach śwjůntečnych, kej bajšpil dožynkowych, eli na přiležytość Ńydźeli Palmowyj. Kanapki s tustym sprawdzajům śe tyž dobře kej zakůnska do gożołki eli přygryzka do bjyra.
Guůwnym skuadńikym tustygo (přez 99%) sům roztůmańte fety, postřůd kerych přewažajům nasycůne, choć krům uobjygowych uopińji zawjero uůno tyž mynga fetůw ńynasycůnych, kerych udźou može dochodźić ańi do 40%. Uodźou ńynasycůnych kwasůw fetowych zaležy uod pašy, kerům bůuy karmjůne zwjyřynta, s kerych wytopjůno tuste a uod sposobu wytapjańo. Krům tygo tuste mo normalńy tyž ńywjelge ilośći cholesterolu a ślady soli mineralnych a fragmynty tkanek mjynkych (muskli, skůry, itp.) zwjyřůnt, s kerych uostou wytopjůny. Mo śe to durś ščygůlńy do tustygo ze skwarkůma.


text:
PRZEKLUDZKA
Jak juz kedys wspominalach, urodziolach sie w miyszkaniu na 3 piyntrze. Jak mi bolo 8 lot, gynal we feryje, przekludziyli my sie do wiynkszego miyszkania jedna chalpa dali. Wlasciwie te dwa domy boly do kupy, mialy jedyn plac, a bramy boly jedna przi drugi. Te domy nolezaly do kopalnie, kaj moj Papa zaczon robic zarozki po wojnie jak prziszol z lagru.
Mialach duzo szpasu przi przekludzce, pomogalach przenosic take leksze klamory, bo meble i ciynzsze rzeczy przenosiyli chopcy z kolegami. Te nowe miyszkanie bolo na piyrszym sztoku i bolo ogromne!
Jak sie wlaziolo przodkym od ulice, to bol taki maly antryjek, z kerego jedne dzwiyrze boly do izby na droga, a druge do izby, z kery wielge okno bolo na plac. Z jedny izby do drugij tyz boly dzwiyrze, tak, ze szlo tyrac dookola bez antryjek. Obie izby boly wielge ok. 30m². Potym, ze ty srodkowy izby ciongnol sie taki duuuugi antryj, na koncu kerego bola wielgo kuchnia. A z kuchnie szlo bez dzwiyrze ze zadku wylyzc na wendetrepy, to boly take kryncone schody, kerymi sie wylaziolo na plac.
We tym drugim antryju boly z prawy strony trzi dzwiyrze: piyrsze do hazla, druge do maly izby i trzecie do bydycimra, kaj bola wieeelgo badywana.
We tym miyszkaniu wszystko bolo jak do wielkoludow: ogromne okna, a te nojwiynksze w tyj izbie w pojszczodku, dzwiyrze boly ponad dwa metry wysoke i jak sie je otwiyralo, to jak wrota na dwie strony, a klamki boly mosiynzne i tak piyknie rzezbione, a dookola gipsdeki bola sztukateria. Nasze meble, kere mieli my na trzecim sztoku nogle sie stracioly w tym ponad 100m² miyszkaniu i trza bolo sie rozejrzec i dokupic nowych. Mie sie ogromnie podobalo te miyszkanie, bo moglach tyrac od okna w ostatnij izbie do kuchnie i nazod.
Miyszkanie bolo wysoke na 3,75 metra. Toz se mozecie przedstawic, jak prziszly swiynta Bozego Narodzynia i my kupowali krizbaum. To bola uciecha! Krizbaum kupowali my do kupy z Pyjtrym, i musiol miec 4 metry, bo jak sie urzlo konsek szpicy i konsek pnia na dole i jak sie go obstrojolo, to bol gynau od zoli do gipsdeki. We piyrsze swiynta musieli my dokupic kulek i graczkow na choinka, bo jak my miyszkali na 3 sztoku, to krizbaumy mieli my male i stowialo sie je na stole i niy trza bolo miec duzo kulek. Kulki trza bolo dokupowac kozdego roku, bo przi strojyniu i potym podczas rozbiyranio krizbauma wiela sie poczaskalo.
We tym miyszkaniu przezywali my bele jake przigody, wyrobiali my tyz wiela sie dalo. My, to znaczy Hanzlik, Pyjter i jo.
Hanzlik kupiol se luk i strzaly. Na boku szranku we srodkowy izbie powiesiol cilszajba na desce, a potym z kuchnie my szczylali z luku. Strzaly lecialy bez colki dugi antryj az do tyj cilszajby. Jak trefioly, to bolo dobrze, ale czasym strzala poleciala jakosik krziwo i trefiola w szrank. No i bola dziura. A zdarzalo sie to przede wszystkim mie. Ale Mama sie wcale niy gorszola, a Papa sie yno smiol.
Potym chopcy kupiyli luftbiksa i tyz szczylali my do takij cilszajby na szranku. Mozecie se przedstawiac, jak tyn szrank wyglondol? Jak nom sie zmierzlo szczylanie, to chopcy zaszpachlowali dziury, pomalowali na biolo colki szrank i nic niy bolo widac.
Jaaa…jo mialach piynciu bracikow, toz robiolach wszystko tak jak chopcy. Nawet ksionzki czytalach do chopcow take, jak: „Winnetou”, „Jezdziec bez glowy”, „Trzej Muszkieterowie”, „Kapitan Blood”, i duzo, duzo inkszych. Pyjter kupowol te wszystke ksionzki, a potym spatrzol taki wielki szrank – biblioteczka i tam je ustawiol. Niy interesowaly mie ksionzki dlo dziolchow take, jak „Ania z zielonego wzgorza”:-)
Wiela z tych ksionzek mom do dzisiej. Czasym keros przeglondom, i w tym momyncie czuja sie, jakby mi bolo 10 – 12 lot.
Piykne wspomniynia!
Na jednym obrozku widzicie mojich kochanych Ojcow (kole 1965 roku), a na drugim som moje braciki i jo (bolo mi dziewiync lot).
Barbara Matusiewicz


text:
Restauracja Pod Lipami
Słowa kluczowe: kawiarnia wrocław dolnośląskie, pod lipami wrocław dolnośląskie, restauracje wrocław dolnośląskie, organizacja imprez wrocław dolnośląskie, noclegi wrocław dolnośląskie, pizzeria wrocław dolnośląskie, kuchnia tradycyjna wrocław dolnośląskie, kuchnia polska wrocław dolnośląskie, catering wrocław dolnośląskie, wynajem sal wrocław dolnośląskie, bankiety wrocław dolnośląskie, imprezy firmowe wrocław dolnośląskie, restauracja pod lipami wrocław dolnośląskie, wrocław dolnośląskie


text:
Podstupim
Podstupim (němsce Potsdam) je stolica zwjazkoweho kraja Braniborskeje a wědowe město Němskeje. Z něhdźe 150.000 wobydlerjemi na 187 km² je wone na wobydlerjow najbohatše město zwjazkoweho kraja. Podstupim leži nad Habolu a mjezuje z Berlinom na sewjerowuchodźe.
[wobdźěłać] Stawizny
Prěni raz naspomni so město w lěće 993 jako město "Poztupimi". Wot 17. lětstotka Podstupim bě lětna rezidenca wšelakich regentow: Hród Sanssouci z jeho parkom, kotryž je twarjeny wot 18. lětstotka z Friedrich der 2. von Preußen, nětčišo je wažna zajimawostka města. Po Druhej swětnej wójnje, w lěće 1945, aliěrowani su w hrodźe Cäcilienhof wo přichodźe Němskeje rozsudźili.


text:
Tank
Čoug (abo tank) - gůńśyńicowy wůz bojowy, přeznačůny do walki s śiuůma přećiwńika na krůtkych i średńich dystansach za půmocům prowadzyńo uogńo na wprost. Ćynžki pancyř i dužo mobilność zapewńajům čougům přetrwańy na polu bitwy, a napynd gůńśyńicowy pozwalo na přymješčańy śe s dužům pryndkośćům w trudnym teryńy. Čoug je zasadńičym środkym prowadzyńo walki lůndowyj, zwašča natarća.
Wjynkšość wspůučesnych čougůw je uzbrojůnych w pojydynčo armata čougowo, ůmješčůno w uobrotowyj wježy a w jydyn abo wjyncyj karabinůw mašynowych. Korpus čougu wykůnany je s pancernych puyt uo zrůžńicowanyj grubośći. Pjyrše čougi ńy pośadouy wježy, a jejich uzbrojyńy artyleryjske bůuo ůmješčůne w spůnsůnach, pjyršym čougym uo klasyčnyj i užywanyj uobecńy kůnstrukcyji (obrotowo wježa na kadubje) bůu francuski Renault FT-17.


text:
Zofija
Moja dobro potka,było ji Zofija
Miała złote rynce,wszysko poradziła
Cwitry,fuzekle i szale sztrykować umiała
A szajbki i gardiny,juzaś heklowała
Maszyna do szycio sie niy marnowała
Nojmodniejsze klajdy szyć na ni umiała
Jak potek mioł dziura,aboch co stargała
Piyknie wszyske dziury cwistym sztopowała
Umiała prać i warzyć,piyc kołocz,makróny
W bradruli suszóła grziby i jabka pokróne
We chórze śpiywała,we tyjatrze grała
Dziecióm piykne bojki na wieczór czytała
Zawsze dała rada,jak coś ktoś niy umioł
Tak wyklarowała,że wszysko zrozumioł
Downo już ji niy ma,lata gibko lecóm
Dzisioj takij potki,trza szukać ze świycóm
Autor : Maria Kotula


text:
Ech…babske problymy z latym
Co Wy Karlusy o lecie wiycie…
wy yno w golotki krótke włazicie,
na pukel łod biydy nic wsadzać niy musicie,
i już łod wiosny sie radujecie na te zimne piwko
i te dziołchy półgołe za kerymi cołke lato ślypiami wodzicie.
A baba…baba skuli Wos w lato strys mo cołki czos.
Niy wiycie nawet wiela zdrowio a nerwów kosztuje
nim sie baba do lata narychgtuje.
Nojpiyrw łod wiosny ciynżko dieta stosuje
bo inaczy sie w szatki abo badyancug niy wpasuje,
a co by to jeszcze jako wyglondało
bo dycki tu czegoś za wiela,tam za mało.
Godziny mijajom ji przy żdżadle coby skryć
to co trocha sie pomorszczyło abo w szpek sie obróciyło.
Łonckigo roku w pierony piyndzy wydała
bo modno na lato być chciała.
W szranku przewroco i …biyda wielko sie pokazuje
bo dzisioj nic już niy pasuje.
J.D.
No tyż widzicie karlusy słodke, co baba zrobić gotowo
cobyście yno łeba niy obracali jak zoboczycie latym
frelka na pół sebleczono, na szekulodowo opalono .