text:
1Tan-taretan jema'at e Tesalonika, se daddi ommadda Allah Rama sareng Guste Isa Almasih! Kaula, sadaja, enggi paneka Paulus, Silas sareng Timotiyus 2ngarep moga-moga Allah Rama sareng Guste Isa Almasih aparenga berkat sareng kataremtemman ka sampeyan. 3Tan-taretan, kaula sadaja wajib asokkor ka Allah polana sampeyan. Ganeka pajat ampon sapantessa sabab sampeyan sajan parcaja ka Almasih, ban sampeyan sadaja padha sajan saleng taresna. 4Ganeka sababba kaula sadaja mon kalerressan entar manggi'i jema'at-jema'adda Allah laenna masthe acaca parkara sampeyan. Kaula sadaja ngedirragi kadi ponapa sampeyan se teptep koko parcaja ka Almasih sanare nanggung panganeyaja'an sareng kasangsara'an. 5Paneka sadaja abukteyagi saponapa adilla Allah e dhalem ahakime: Sampeyan nanggung kasangsara'an polana Dunnyana Allah se Anyar, daddi sampeyan bakal eanggebba pantes maso' ka dhalemmanna. 6Allah bakal alampa'agi sabarang se adil, ban bakal malessa madhatengnga kasangsara'an ka pasera'a saos se masangsara sampeyan. 7Dineng ka sampeyan se samangken nanggung sangsara -- jugan ka kaula sadaja -- Allah bakal marengana kalegga'an e are Guste Isa toron dhari sowarga ban ngaton asareng kat-malaekadda se parjuga 8sarta sareng apoy se rabbang. Salerana toron ngokoma oreng se ta' marduli ka Allah sareng ta' poron odhi' menorot Kabar Bagus parkara Guste Isa. 9Reng-oreng ganeka bakal narema'a okoman tompes salanjangnga, ebuwang kalowar dhari ajunanna Pangeran sareng dhari kobasana se agung; 10ganeka sadaja bakal kadaddiyana pagi', e are Salerana rabu kaangguy eagungngagi sareng ommadda, ban kaangguy ehormadi sareng sadajana oreng se parcaja. Sampeyan jugan bakal badha'a e antarana ommadda Allah ganeka, sabab sampeyan parcaja ka berta se etotorragi kaula sadaja ka sampeyan. 11Ganeka sababba kaula sadaja ros-terrosan adu'a nyo'onnagi sampeyan. E dhalem du'a kaula sadaja nyo'onnagi sopaja sareng Allah sampeyan epadaddi pantes odhi' menorot se ekasokane Salerana; ganeka kaparlowanna Allah se nembali sampeyan sadaja. Moga-moga Allah kalaban kobasana ngabbuli pangaterrona sampeyan kaangguy ngalakone barang se sae, sareng masamporna sadajana lalakon se eastane sampeyan polana parcaja ka Almasih. 12Kalaban sapaneka asmana Guste Isa eagungngagi sareng sampeyan, ban sampeyan jugan eagungngagi sareng Isa polana kasaeyannepon Allah se esemba sampeyan sareng kaula sadaja sarta Guste Isa Almasih.
Copyright
Learn More


c: text/html

text:
Shania Twain
Eilleen Regina Edwards atawa leuwih kasohor ku sebutan Shania Twain nyaéta salah sahiji musisi asal Kanada.[1] Lahir di Windsor Ontario tanggal 28 Agustus 1965.[1]
Lahir ti pasangan Sharon jeung Clarence Edwards.[2] Shania kungsi nikah jeung Robert John Mutt Lange dina tanggal 28 Désémber 1993 nepi ka ngalahirkeun anak nu ngaranna Eja D'Angelo.[2] Tapi teu kungsi lila Twain jeung Lange pipisahan dina tanggal 9 Juni 2010.[2] Shania nikah deui dina tanggal 1 Januari 2011 di Rincón, Puerto Rico ka Frederic Thiebaud, pangusaha asal Swiss.[2]
Ngamimitian karir dina dunya musik ti leuleutik kénéh kalawan ngeusi acara The Tommy Hunter Show nalika umurna 13 taun.[2] Préstasina nu pangnyongcolangna bisa katitén tina albeumna nu katilu nyaéta Come On Over nu jadi albeum panglakuna dina mangsa harita.[1] Leuwih ti 39 juta kopi kajual di sakuliah dunya sarta jadi album nu panglakuna kasalapan di U.S, sedengkeun albeum kaopatna nu judulna Up! Dirilis ahir 2002, kajual leuwih ti 20 juta kopi di sakuliah dunya.[1]
Shania kungsi ninggalkeun dunya musik alatan kudu ngurus adi-adina.[2] Kolotna tilar dunya nalika Shania umurna 22 taun.[2] Taun 1991 Shania meunangkeun kontrak rékaman ti Mercury Nashville.[2] Albeum munggaranana teu ngahasilkeun hiji préstasi nu nyongcolang.[2] Tapi dina albeum kaduana The Woman in Me ngahasilkeun angka jual pangluhungna sarta tina ieu albeum Shania meunangkeun Grammy Award salaku Best Country Album.[2] Shania Twain ogé kacatet salaku hiji-hijina wanoja nu meunangkeun Diamond tina tilu albeumna.[2] Ti mimiti ancrub ka dunya musik, Shania Twain geus boga 5 studio album jeung 1 Greatest Hist.[2]
Daptar eusi
Diskografi[édit | édit sumber]
Album[édit | édit sumber]
- 1993: Shania Twain
- 1995: The Woman in Me
- 1997: Come on Over
- 2002: Up!

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
1Paramitra! Geus dua kali jeung ieu, simkuring nyuratan teh. Eusina mah, sarua maksudna, nya eta tarekah seja mepelingan aranjeun. 2Malakmandar aranjeun areling terus kana pilahir nabi-nabi baheula nu saruci; kitu deui, kana timbalan Gusti Jungjunan urang sarta Juru Salamet, anu ditepikeun ku rasul-rasul anu daratang ka aranjeun. 3Anu kudu pohara diingetkeunana teh, nya eta: Dina mangsa-mangsa jaman ahir, bakal aya tukang-tukang nyacampah anu ngaberung. Maranehna bakal nyarieun lulucon anu eusina ngahina ka urang, basana: 4“Baruk, eta teh enggeus jangji arek datang deui? Ari ayeuna eukeur ka mana heula? Geuning ti sapesna karuhun urang, kaayaan teh angger keneh bae, dunya ngadeg ti baheula henteu robah-robah.” 5Maranehna ngahaja mopohokeun sajarah, yen baheula, sanggeus Allah ngandika, jleg langit jeung bumi ngajadi. 6Mopohokeun, yen bumi anu asal tina cai jeung ku cai; geus dibasmi ku cai oge, nya eta waktu aya caah sadunya tea. 7Mopohokeun, yen langit jeung bumi anu kiwari teh, oge dicawiskeun keur parab seuneu, sakumaha Pangandika Allah; ngan sabot ngadago wancina, nya eta Poean jelema-jelema anu daroraka dipariksa jeung ditibanan hukuman. 8Paramitra masing inget! Mungguh di Pangeran mah, sapoe jeung sarebu taun teh teu beda. Da pikeun Mantenna mah, sarua bae. 9Pangeran mah, kana ngalaksanakeun jangji teh, tara talangke cara ceuk sangkaan jelema. Nu saenyana mah, Mantenna, sabar-Na kalangkung-langkung ka aranjeun teh; dumeh kahoyong-Na mah, ulah aya saurang ge anu cilaka; sabalikna, kahoyong-Na mah, kabeh teh tarobat tina dosa-dosana. 10Demi Wanci pisumpingeuna-Na Gusti Jungjunan urang teh, hamo kataksir iraha, cara urang teu bisa naksir wanci pidatangeunana bangsat. Dina Wanci eta, langit baris ngiles sirna; sorana ngagulugur, unsur-unsur jagat raya lebur ku seuneu; kitu deui, bumi katut sagala eusina baris musna kaduruk. 11Jadi, ku sabab kabeh baris lebur ku jalan kitu; atuh hirup aranjeun teh kudu pohara suci kalawan takwana, 12bari sing manteng dina ngarep-ngarep jeung bajuang pikeun pisumpingeunna-Na eta Poean Gusti. Dina poe eta, langit lebur ku seuneu sarta unsur-unsur jagat buana ajur ku panas. 13Tapi mungguhing urang mah, pan pageuh ngarep-ngarep kana jangji Pangeran, Anu ngajangjikeun langit anyar jeung bumi anyar, pangancikan anu dicita-cita ku urang, anu diereh ku kaadilan. 14Sabab eta, dulur-dulur! Sajeroning nganti-nganti, aranjeun teh kudu bajuang; sangkan aranjeun, kasondongna ku Allah teh, ulah aya dina kaayaan cacad atawa nguciwakeun, malar bisa reureujeungan jeung Mantenna kalawan santosana. 15Kasabaran Pangeran ka urang teh, hartina Mantenna maparin tempo sangkan urang salamet; sakumaha anu geus disaurkeun ku Paulus, mitra simkuring, dina suratna ka aranjeun, dulur-dulur. Anjeunna nyebatkeun kitu teh lantaran kenging hikmat kapinteran ti Allah. 16Dina surat-suratna, unggal-unggal oge anjeunna tara luput, kudu bae nyarioskeun ieu perkara. Surat-surat anjeunna sok dieusi ku sababaraha hal anu muskil, matak hese kahartina. Ku jelema-jelema anu kurang pangarti tur kurang pengkuh imanna mah, hal eta, dihartikeunana teh sok diputerbalikkeun, nepi ka matakkeun maranehna cilaka: Nya cara kana tulisan-tulisan Kitab sejenna bae, maranehna, mun ngahartikeun teh sok diputerbalikkeun. 17Tapi mungguh aranjeun mah, ti samemehna oge, geus terang kana hal eta teh. Kari waspadana bae, malar ulah kasered ku anu salalasar, — nya eta jalma-jalma nu teu tara'at kana hukum — bisi matak poho kana cecekelan. 18Anggur sing leuwih rajin ngagunakeun bakat jeung pangarti kurnia ti Isa Al Masih, Gusti Jungjunan urang, sarta Juru Salamet urang tea. Pikeun Anjeunna bae, kamulyaan teh, ti ayeuna dugi salalanggengna.
Copyright
Learn More


text:
Liechtenstéin
Kapangéranan Liechtenstéin, nu ibu kotana Vaduz, mangrupa hiji nagara kapangéranan salega kirang leuwih 120 kilométer pasagi nu kakurung daratan. Aya di wétaneun Walungan Rhéin di antara nagara Austria jeung Swiss, sagala urusan luar nagri nagara ieu diurus ku Swiss.
Munisipalitas[édit | édit sumber]
Liechtenstéin dibagi kana 11 munisipalitas (gemeinde):
Réferénsi[édit | édit sumber]
Tumbu kaluar[édit | édit sumber]
Tingali ogé Liechtenstéin di Wikivoyage
- (en) Situs wéb resmi Liechtenstéin
- (en) Situs wéb resmi Kapangéranan
- (en) Situs wéb resmi pariwisata


text:
194. Hadé gogog hadé tagog. (Hadé basa hade tata).
195. Hadé ku omong goréng ku omong. (Sagala rupa perkara biasana dianggap
alus jeung goréng ku batur, gumantung kana caritaan urang).
196. Hampang birit. (Daékan).
197. Hampang leungeun. (Babari neunggeul).
198. Handap asor. (Daék ngahormat ka batur).
199. Handap lanyap. (Hornat tapi matak nyéntug kana haté).
200. Hapa hui. (Taya panarimana, teu aya pamales budi ka nu geus nyieun
kahadéan).
201. Harelung jangkung. (Kacida jangkungna).
202. Haréwos bojong. (Omongan nu diharéwoskeun tapi kadéngé ku nu deukeut
ka nu diharéwoskeun).
203. Harigu manukeun. (Nonjol ka hareup hariguna).
204. Haripeut ku teuteureuyeun. (Totoroso pisan kana urusan pirejekieun).
205. Harus omong batan goong. (Béja nu ngandung pituah gancang pisan
nyebarna bari sok ditarambahan nepi ka asalna sajeungkal jadi sadeupa).
206. Haseum budi. (Leuwih loba cemberut jeung baeud tibatan seuri atawa
marahmay).
207. Haseum kawas cuka bibit. (Kurawed haseum, teu méré budi pisan).
208. Hawara biwir. (Resep ngabéjakeun-béjakeun perkara anu tacan tangtu bakal
dilaksanakeun).
209. Hayang leuwih jadi léwéh. (Hayang untung malah rugi).
210. Hayang untung jadi buntung. (Tinimbang untung kalah rugi).
211. Héjo carulang. (Warna kulit awéwé anu alus rada ngoraan tina hideung
santen).
212. Héjo cokor badag sambel. (Dusun pisan).
213. Héjo tihang. (Teu cééhan, resep pipindahan, resep gunta-ganti pagawéan).
214. Henteu cai hérang-hérang acan. (Teu disuguhan naon-naon).
215. Henteu jingjing henteu bawa. (Henteu mawa naon-naon keur oléh-oléh ka
nu dijugjug).
216. Herang caina beunang laukna. (Nu dipikahayang bisa laksana tur teu
nganyenyeri batur).
217. Heueuh-heueuh bueuk. (Nyatujuan ari di.luar mah, ngan bae henteu terus
jeung hatena).
218. Heuras genggerong. (Teu bisa ngangeunahkeun haté batur ku omongan).
219. Heureut pakeun. (Teu réa kaboga, saeutik pangasilan).
220. Heurin ku létah. (Hayang jeung perlu ngabéjakeun hiji perkara ngan sieun
pok kulantaran loba karisi karémpan).
221. Hideung ngabangbara. (Hideung meles sarta hérang).
222. Hideung ogé buah manggu, matak tigurawil bajing. (Nyolong badé, salah
duga).
223. Hirup di nuhun, paéh dirampés. (Tanda geus pasrah).
224. Hirup katunggul ku pati. (Hirup ditungtungan ku maot).
225. Hirup ku ibun gedé ku poé. (Sasat euweuh nu ngurus, hirup kalantar).
226. Hirup ku panyukup gede ku pamere. (Hirup samahi-mahi ku pamere batur
bae, sabab teu purun hojah sorangan dina enggoning nyiar kipayah).
227. Hirup sapait samamanis. (Rukun, sabagja sacilaka).
228. Hirup teu neut, paéh teu hos. (Terus-terusan gering ripuh, tapi teu maot).
229. Huap hiji diduakeun. (Ngirit-ngirit kaperluan sapopoé, supaya bisa
nyumponan kaperluan anak atawa saha baé anu perlu dibélaan).
230. Hujan cipanon. (Loba ceurik).
231. Huleng jentul. (Némbongkeun paroman anu ngandung kasusah, mindeng
ngajentul).
232. Hurip gusti waras abdi. (Salamet raja katut rahayatna).
233. Hutang salaput hulu. (Loba pisan hutangna nepi ka samar bisa kabayar).
234. Hutang uyah bayar uyah. (Amal perbuatan sok aya wawalesna).


text:
Éta tangkal téh kacida gedéna. Perenahna ngaréndéng di sisi sampalan. Ari sampalan téh paranti sato jarah nyatuan. Éta kiara sok dipaké panonoban bangsa manuk. Anu hiji panonoban bangsa gagak, ari anu hiji deui panonoban bangsa merak.
Kacaritakeun di antara bangsa gagak, aya hiji gagak ngora, gagak jalu keur meujeuhna belekesenteng. Ngaranna Si Candrika. Sanajan umurna ngora kénéh, Si Candrika mah loba onjoyna. Awakna leuwih kuat jeung keker, uteukna ogé leuwih pinter deuih. Sakabéh gagak di éta leuweung geus boga sangka yén dina hiji mangsa Si Candrika téh bakal jadi kokolot gagak. Gaganti kokolot gagak anu ayeuna, anu umurna geus kacida kolotna. Anu matak Si Candrika padangajénan, padangalem jeung ngadama-dama.
Tapi dina hiji mangsa mah aya nu anéh, Si Candrika téh béda ti sasari. Anu tadina lincah luluncatan dina kiara, ayeuna mah jadi cicingeun. Anu tadina hégar ngelak, malah sorana ogé sok pangtarikna, ayeuna mah tara kadéngé sorana. Ngabetem siga nu keur puasa nyarita. Gawéna ngan ukur cindeten, mencilkeun manéh di nu buni. Kabéh bangsa gagak ngarasa héran. Ku naon atuh Si Candrika téh? Hiji ogé taya nu nyahoeun sabab-musababna. Ari sababna Si Candrika teu daék betus ka sasaha, ditanya ku itu ku ieu téh anggur ngabetem.
“Keun baé antepkeun ulah diganggu, meureun keur mangsana mangkat birahi!” ceuk kokolot gagak.
“Teu umum Olot,” ceuk gagak séjén. “Anu keur mangkat birahi mah, biasana sok leuwih motah!”
“Sing inget, Si Candrika mah lain gagak biasa, tong disaruakeun jeung gagak biasa-biasa atuh!”
Kokolot gagak nétélakeun, yén anu boga kaleuwihan mah, biasana sok loba kaanéhanana.
Gagak-gagak séjén ngahaminan.
“Enya ari kitu téa mah,” cenah.
Antukna mah Si Candrika padangantep.
“Keun, engké ogé cageur sorangan!” ceuk kokolot gagak, yakin pisan.
Padangantep téh Si Candrika taya robahna, kalah beuki resep nyorangan. Lamun keur cinutrun dina dahan anu suni, gawéna ngan nyérangkeun bangsa merak. Komo mun isuk-isuk atawa pasosoré mah, dina mangsana bangsa manuk midang. Panonna terus melong ka merak jalu anu keur mébérkeun buntutna.
“Leuh, tada teuing resepna lamun aing jadi gagak. Bulu éndah, patinggurilap mun katojo panonpoé. Na ari aing, bulu hideung lestreng, suku pacér pamatuk gedé, meni teu mararatut!”
ceuk Si Candrika dina jero haténa. “Naha atuh aing téh bet jadi gagak? Naha atuh henteu jadi merak baé?”
Tétéla Si Candrika téh hayang jadi merak. Geus lila manéhna teu sugema ku kaayaan dirina, anu ceuk pangrasana mah manuk goréng patut, manuk panggoréng-goréngna saalam dunya. Manuk pangsial-sialna salam dunya. Tong boroning bangsa manuk deui, malah bangsa manusa ogé loba anu teu resepeun. Éta wé basa manéhna teu ngahaja ngaliwat ka lembur, jelema-jelema patingjorowok, “Ka ditu sing jauh, ka Sabrang ka Palémbang!” Malah aya anu ditungtungan ku, “Balikna mawa kurupuuuk!” Nyel wé aya rasa keuheul, aya rasa ambek ka bangsana sorangan. “Aing kudu jadi merak!” ceuk pikir Si Candrika.
Hayang jadi merak, kudu jadi merak, terus jadi panyileukan Si Candrika, anu mangaruhan kana tingkah paripolahna sapopoé. Lamun keur nyorangan, manéhna sok nurutan paripolah merak. Leumpang rada diaced-aced, terus mébérkeun buntutna. Buntutna kalah ka rancung teu puguh. “Leuh, lamun seug aing jadi merak!” Beuki ambek baé ka dirina, antukna ambék ka Déwata, anu nakdirkeun manéhna jadi bangsa gagak. “Naha atuh aing téh bet kudu jadi gagak? Déwata henteu adil, henteu adil!” ceuk Si Candrika.
Hiji poé Si Candrika hiber néangan kahakanan, bari angger mikiran kahayangna: hayang jadi merak.Barang ngaliwat ka hiji walungan, manéhna nénjo baju merak, nambru di sisi walungan. “Lakadalah, itu geuning aya baju merak!” Ku manéhna dideukeutan. “Ka mana anu bogana, nya?” Si Candrika ngomong sorangan. Luak-lieuk euweuh sasaha. Buru-buru baé baju merak téh disamber, dibawa hiber ka nu jauh ti dinya. Niatna rék dipaké ku manéhna. Haténa kacida bungahna Clé dina tangkal anu suni. Rap baju merak téh dipaké. Tétéla logor teuing. Waktu dicobaan dipaké hiber téh, kokoplokan.“Kawasna mah kudu dirapet!” Ceuk pamikirna, lamun éta baju dirapet, tangtu bakal pageuh napelna. Manéhna bakal laksana jadi merak.
Henteu talangké, manéhna ngala leugeut teureup. Éta leugeut diulas-olés kana awakna,
tuluy diulas-ales kana baju merak téa. Rap baju merak dipaké deui. Pel baé napel rapet pisan. Dicobaan dipaké hiber, najan karasana beurat, tapi leuwih ngeunaheun ti batan tadi.
“Laksana ayeuna aing jadi merak!” ceuk Si Candrika, paromanna marahmay. Clé kana dahan pangluhurna. Terus ngahuleng mikiran lampah saterusna. Keur kitu torojol aya gagak, clé hareupeunana. Tétéla Si Culindra, batur ulinna ti leuleutik. Si Culindra ngadeukeutan ka Si Candrika.
“Keur naon Sakadang Merak, hulang-huleng di dieu?” ceuk Si Culindra nanya ka nu keur cinutrun.
Ngadéngé omongan Si Culindra kitu, Si Candrika ngomong dina jero haténa,
“Si Culindra teu apaleun ka aing, padahal batur ulin aing ti leuleutik. Nyebutna ogé Sakadang Merak. Ayeuna aing lain Si Candrika, aing merak! Merak!”
“Tunya-tanya teuing atuh!”
“Pilakadar nanya, wajar wé da urang téh tatangga,” témbal Si Culindra.
“Tatangga sih tatangga, tapi bangsa andika mah teu pantes cacampuran jeung bangsa merak,” témbal Si Candrika teugeug. Si Candrika neruskeun caritaanana, “Sing ngarumasakeun manéh wé atuh, boga rupa goréng patut, bulu hideung lestreng teu béda ti areng! Béda pisan jeung bangsa kuring mah. Sirah dimakuta kukuncung, buntut hurung-hérang éndah!” Ngomong kituna téh bari ucad-aced.
“Na andika téh sombong-sombong teuing!” témbal Si Culindra, haténa nyeri dihina kitu.
“Ari geus, da kitu buktina atuh!” ceuk Si Candrika teugeug.
“Ngahina ka sasama mahluk!”
“Da bangsa andika mah mémang hinaeun!”
Si Culindra teu ngomong deui, geleber baé hiber ninggalkeun Si Candrika, anu ayeuna mah geus maké baju merak.
Si Candrika kacida bungahna. Ceuk pikirna, “Enya, ayeuna mah, aing téh geus jadi merak.” Buktina Si Culindra ogé, batur ulinna ti leuleutik, teu apaleun. Malah nyebutna ogé Sakadang Merak!“Aing geus jadi merak! Aing merak! Merak!” Si Candrika igel-igelan dina dahan. Buntutna patinggurilap katojo ku panonpoé.
Pasosoré, wanci bangsa manuk baralik. Balik ka panonobanana masing-masing, Si Candrika ogé balik. Ngan ayeuna mah balikna béda. Balikna kana tangkal kiara panonoban merak. Lain kana kiara panonoban gagak, anu perenahna pahareup-hareup. Si Candrika eunteup di dinya, ngahiji merak-merak séjén. Mimitina mah euweuh anu ngaharu-biru, da mémang mun diténjo saliwat mah, Si Candrika téh méh taya bédana jeung merak séjén. Kukuncungna, kitu deui bulu buntutna, sarua baé jeung merak jalu lianna.
Saperti biasa, unggal soré merak-merak jalu sok némbongkeun kamonésanana, adu manis mébérkeun buntutna, pangpangna pikeun ngirut merak bikang. Hiji-hiji merak jalu ngibing,
buntutna patinggurilap éndah, katojo panonpoé nu geus tunggang gunung. Si Candrika ogé teu tinggaleun. Malah mah aya leuwihna. Manéhna hayang némbongkeun kabungahna, pédah ayeuna geus jadi merak. Bari sari-sari mupuas ka bangsa gagak, bangsana sorangan anu dipikaijid, pédah buluna henteu éndah. Si Candrika leuwih motah ti merak-merak séjén.
Tayohna mah sagala tindak-tanduk Si Candrika, disérangkeun ku kokolot merak di dinya.
Kokolot merak nyampeurkeun Si Candrika. Pokna, “Ké heula, Lur, ari andika téh merak ti mana?”
Si Candrika kacida reuwasna, “Ti dieu, ti ieu leuweung!” témbal Si Candrika gugup.
“Lain, Lur, salila nyunyuhun kuncung, kuring kakara nénjo merak kawas andika. Suku pacér, pamatuk konéng, sora serak, henteu jauh bédana ti bangsa gagak.”
“Kuring merak Indo, puguh keur serak ieu téh!”
“Lain, andika mah lain bangsa merak! Salila kuring nyunyuhun kuncung, can kabéjakeun di dieu aya merak Indo!”
Si Candrika keukeuh ngaku yén manéhna merak. Keur kitu, rob atuh merak-merak sejenna daratang, kabéh ngaronom ka Si Candrika.
“Andika mah lain bangsa merak, sigana mah bangsa gagak anu maké baju merak!”
ceuk kokolot merak.
“Rék ngacowkeun bangsa merak éta mah!” ceuk merak séjén, sorana teugeug.
“Laan bajuna! Usir! Usir!” paramerak raong, tuluy ngepung Si Candrika.
Si Candrika dipaksa kudu ngalaan bajuna. Si Candrika nurut, bajuna rék diporosotkeun. Tapi hésé, lantaran geus rapet pisan jeung awakna. Kawantu dirapet ku leugeut teureup kacida lobana. Baju Si Candrika padametot ku paramerak. Tapi angger henteu bisa lesot, malah henteu ungger-ungger acan. Kalah buluna baé anu caroplok téh.
Lantaran tanagana leuwih bedas, Si Candrika bisa leupas tina kepungan paramerak. Geleber hiber, kalayang kakalangan sakeudeung, clé baé dina kiara panonoban gagak.
“Aya merak, euy!” ceuk hiji gagak. Gebeg Si Candrika ngagebek, pok ngomong,
“Kuring lain merak, kuring Si Candrika, batur andika, bangsa gagak kénéh!”
“Ah, maenya aya bangsa gagak kukuncungan!”
Keur kitu, torojol kokolot gagak,
“Rék naon andika los-los ka dieu? Tuh, di ditu panonoban merak mah! Rék ngacowkeun bangsa gagak di dieu?”
Témbal Si Candrika, “Kuring lain merak, kuring gagak. Kuring téh Si Candrika, piraku Olot poho ka kuring?”
Kokolot gagak nelek-nelek Si Candrika.
“Sorana mah enya, sora Si Candrika. Matana, mata Si Candrika deuih,” kokolot gagak ngahuleng salila-lila Sanggeus ngahuleng, pok kokolot gagak ngomong,
“Lain, andika mah lain Si Candrika. Si Candrika mah bangsa gagak. Buluna hideung cara bulu kuring. Andika mah bangsa merak anu nyamur. Andika mah rék ngacowkeun di dieu téh, nya? Rék ngacowkeun bangsa gagak? Hayo jawab!” Najan Si Candrika nyaritana nepi ka susumpahan, kokolot gagak angger henteu percayaeun.
Torojol Si Culindra, pok ngomong semu ambek, “Tah, ieu merak anu tadi ngahina bangsa gagak téh!”
“Culindra, kuring sobat anjeun, Si Candrika!”
“Teu bisa! Si Candrika mah bangsa gagak. Kuring apal enya ka Si Candrika, manéhna mah moal ngahampas bangsana sorangan!”
“Kuring Si Candrika!” ceuk Si Candrika bari ugal-ugil rék ngalaan baju merakna, tapi teu bisa, da geus pageuh napelna.
“Éta mah pangacow!”
“Usir! Usir!”
“Podaran wé sakalian!”
Gagak-gagak réang bari rék ngarempug Si Candrika. Nénjo galagat kitu, Si Candrika buru-buru hiber. Tuluy hiber teu eureun-eureun. Wanci sareupna nepi ka sisi lembur. Clé waé di dinya.
Si Candrika kacida nalangsana. Diusir ti ditu ti dieu. Ku bangsa merak teu diaku, sumawonna ku bangsana sorangan mah. Anu matak peurih mah teu diaku jeung diusir ku bangsana sorangan, bangsa gagak anu ngagedékeun manéhna. Bangsa anu miharep ka manéhna, sangkan dina hiji mangsa jadi kokolot gagak. Ka mana kudu lumampah? Ras inget ka bangsa manusa. Manusa mah teu resepeun téh ka bangsa gagak, ari ka bangsa merak mah kacida resepeunana. Haténa kaubaran. Geus gilig dina haténa, manéhna rék nepungan bangsa manusa, itung-itung ngabuang manéh.
“Aya merak! Aya merak!” ceuk hiji budak.
Teu lila rob atuh jelema ka dinya, ningali Si Candrika. Kabéh ogé raresepeun kana merak mah. Teu cara ka bangsa gagak. Nyaho kitu, Si Candrika jadi loba ceta. Ucad-aced, buntutna dibébérkeun.
“Euleuh, itu mani éndah kitu!”
“Patinggurilap nya, euy, kawas berlian!”
“Nyaho kitu silaing berlian?”
“Henteu!”
Si Candrika beuki cetaan.
Keur kitu torojol kokolot lembur, bari mawa bedil angin.
“Halik barudak, ulah ngahalangan, urang témbak!”
“Kadé ulah keuna kana buntutna, lebar!”
“Moal atuh,” ceuk kokolot lembur bari nyengir.
Dikécéng sakeudeung, ceplék bedil anginna dibekaskeun. Mimisna keuna pisan kana hulu Si Candrika. Koléang Si Candrika ragrag, leng teu inget di bumi alam.
Barudak sarurak ramé pisan.


text:
Iklan / pub
Waco CTO Mailwing FSX & P3D
biplane Old ti saméméh Kadua Perang Dunya boh dipercaya jeung tahan. Ngawengku tékstur jeung sora luhung. Jeung VC. Maca file readme.txt. Cobian.
Weaver Pesawat Company of Ohio atawa WACO nyaéta urut produsén pesawat American dumasar dina Troy (Ohio). Antara 1919 jeung 1946, pausahaan ngahasilkeun rupa-rupa biplanes pesawat sipil.
Nguji sora Waco CTO
Weaver Pesawat Company of Ohio atawa WACO nyaéta urut produsén pesawat American dumasar dina Troy (Ohio). Antara 1919 jeung 1946, pausahaan ngahasilkeun rupa-rupa biplanes pesawat sipil.
Nguji sora Waco CTO
Ukuran 12.5 MB
Undeuran 6 040
Dijieun 15-11-2012 23: 50: 32
Robah 16-11-2012 05: 07: 06
ngidinan
freeware
3D Virtual kabina
Port-Sora FS2004 (no DXT10)
Tambah-on cocog jeung FSX-SP2 & FSX-uap & Prepar3D v1 (v2 & 3 pikeun nguji)
Iklan / pub


text:
Manusa dijieun keur mikir.Lantaran dibere otak jeung hate keur
nyaimbangkeun.Mun teu mikir saeutik2 acan lain kaasup jelema.Mikir ge
tong kaleuleuwihan.Aya batas pamikiran nu moal bsa kajangkau ku oak
manusa.Siga pangciptaan Ruh,Wujud Gusti Alloh.mun dipikiran maak sasab
akal,gelo kasupan setan.Pamikiran manusa moal bisa ngahontal nu
nyiptakeun alam samesta.Mikir kudu dibarengan iman meh teu sasab dina
kapoekan.Loba elmuwan barat,pinter kacida ahirna gelo nepi maehan maneh
pedah eu manggih jawaban.
ASK-PASUNDAN JAYA


text:
Ini adalah Jawaban Tersertifikasi
agus : enya ayeunamah geus loba bencana
maman : enya salah sahijinya banjir
agus : bener pisan man, kuduna urang salaku anu hirup teh kudu ngajaga alam
maman : kudunamah, apal ayeuna jalema geus teu paduli kanu lingkungan
agus : bener man ayeunamah loba anu miceun runtah ka solokan
maman : kudu namah pemerintah nyieun paraturan anu sanksi na pikasieun
agus : jeung oge kudu aya pengawasan meh eta rencana teh hade
maman : bener gus urang satuju
b:"alhamdulillah damang"
a:"eh nguping nguping mah, di sakola teh aya acara melak tutumbuhan nya?"
b:"muhun, a. anjeun bade ngiringan?"
a:"dupinamah abdi bade ngiring, lantaran eta acara teh sae pisan kanggo kahirupan urang sadaya"
b:"muhun, eta acara teh seuer pisan mangpaatna. eh punten a, abdi bade ka rumah c, abdi tipayunnya, wassalamualaikum"
a:"waalaikumsalam"


text:
Boson
Boson, nu ngaranna dicokot tina ngaran Satyendra Nath Bose, nyaéta partikel-partikel anu ngawangun kaayaan kuantum komposit simétrik-total. Minangka hasilna, ieu partikel taat kana statistik Bose-einstein. Téorema spin-statistik nganyatakeun yén boson ngabogaan spin bilangan buleud. Boson ogé hiji-hijina partikel anu bisa nempatan kaayaan anu sarua jeung anu séjénna.
Sakumna partikel dasar mangrupa boson atawa fermion.
Gauge boson nyaéta partikel dasar anu boga fungsi mawa gaya fundaméntal kawas boson véktor W dina gaya lemah, gluon dina gaya kuat, foton dina gaya éléktromagnétik, sarta graviton dina gaya gravitasi.
Partikel nu kawangun ku sajumlah partikel séjén (kawas proton atawa nuklei) bisa mangrupa fermion atawa boson, gumantung kana spin totalna. Ku alatan éta, réa nuklei mangrupa boson.
Conto boson:
- atom Helium-4
- atom Sodium-23
- Nuklei kalawan spin bilangan buleud
- foton
- boson W sarta Z
- gluon
- boson Higgs
- fonon
Tempo ogé[édit | édit sumber]
Rujukan[édit | édit sumber]
- Sakurai, J.J. (1994). Modern Quantum Mechanics (Revised Edition), pp 361–363. Addison-wesley Publishing Company. ISBN 0-201-53929-2.


text:
Seni Jeung Budaya Sunda Bangreng
– Sunda eunges dekeut tina seni jeung budaya anu ngajadi ciri khas tina daerah, sarua tina halna satiap daerah di Indonesia anu ngabogaan ragam kasenian jeung budaya. Seni jeung budaya di satiap daerah anu nunjukeun eukeur mempereratkeun kabeh masyarakat tina pagelaran seni jeung budaya anu sering ditampilkeun satiap tahunna. Anu siga kesenian khas Sunda nyaeta Seni Bangreng.
Seni Bangreng nyaeta ngembangkeun tina seni “terbang” jeung “ronggeng”. Seni terbang ieu ngarupakeun kasenian anu ngagunakeun “terbang” nyaeta samacam rebana tapi gedena tilu kali tina alat rebana anu biasa di pake umum na. Seni Bangreng dimaenkeun ku lima pemaen jeung dua jelema nu nakol gendang anu ukuranana gede jeung letik.
Tina awalna kasenian ieu muncul basa waktu penyebaran Agama Islam anu dilakukan ku Wangsa Kusumah, tina kasenian terbang dijadikan media eukeur berdakwah. Sedengkeun “ronggeng” Tina kasenian ieu nyaeta sebutan eukeur si penari jeung sekaligus penyanyi atawa anu biasa disebut oge “Nyi Ronggeng”, anu di sebutna “Nyi” nyaeta seaorang awewe atawa perempuan.
Anu nurutkeun para ahli seniman, seni bangreng ieu asalna ti Kabupaten Sumedang jeung biasana anu dipertunjukkeun tina acara-acara hiburan jeung acara khusus nyaeta ruatan rumah, ngadirikeun bangunan anyar atawa acara syukuran jeung lain lainna.
Tapi samakin berkembangna zaman, meren ayeuna ngarasa jarang ningali pertunjukan seni bangreng anu di wilayah perkotaan, naha perkotaan dominan na jeung hal-hal jeung musik atawa pertunjukan modern. Tapi sababaraha hiji diwilayah pedesaan, masih aya anu ngalestarikeun kasenian ieu. jeung ngalestarikeun seni jeung budaya khas Sunda, anu sacara heunteu langsung.
Urang oge sabagai urang sunda kudu ngabantuan ngenalkeun kasenian daerah khas Sunda ka masyarakat anu kurang paham tina seni jeung budayaan khas daerah, jeung kudu di mumule kasenian sunda ku urang sabagai urang sunda.


text:
1Sakali deui, Isa nembongan ka murid-murid-Na di basisir Tiberias. Kieu kajadianana teh: 2Harita, di eta basisir teh aya Simon, Tomas anu katelah Didimus, Natanael urang Kana Galilea, anak-anak Sebedeus jeung dua urang murid sejenna. 3Cek Simon Petrus, “Urang mah rek ngala lauk.” Ditempas ku batur-baturna, “Urang oge arek, hayu urang bareng!” Clak, sarerea, unggah kana parahu. Balangsiarna sapeuting jeput, tapi luput teu beubeunangan pisan. 4Ari geus bray, beurang; Isa ngadeg di basisir, tapi maranehna paranglingeun; samarukna, lain Anjeunna. 5Anjeunna ngagentraan, “Barudak, geus beubeunangan?” Dijarawab, “Nu mawi, teu acan!” 6Anjeunna ngagentra deui, “Coba rungkupkeun heurapna ka katuhueun parahu, tangtu aya nu beunang.” Pruk, heurap dirungkupkeun; barang dipulut meh-meh teu kabawa, ku loba-lobana lauk nu beunang. 7Murid anu dipikaasih ku Isa tea, ngomong ka Petrus, “Euleuh, geuning Jungjunan eta teh!” Dibejaan yen eta teh Jungjunan; rap bae, Petrus dibaju lantaran keur bubulucunan tea; geus kitu, manehna teh, brus ka cai, tuluy ngojay. 8Nu sejenna naluturkeun dina parahu, — anu ngan kari kira-kira kurang ti saratus meter deui ti darat — bari ngagusur heurap anu pinuh ku lauk. 9Di darat, kasampak aya pirunan ruhay keur dipake manggang lauk jeung roti. 10Saur Isa, “Cik lauk beunang bieu teh ka dieukeun sababaraha siki mah.” 11Heurapna terus dipulut ku Petrus, laukna diitung, aya saratus lima puluh tilu siki. Beubeunangan sakitu lobana teh, heurapna henteu nepi ka bedah. 12Saur Isa, “Hayu urang sasarap.” Murid-murid henteu aya anu wani nyasaha ka Anjeunna, sugan nanya, “Saha tea Anjeun teh?” Ongkoh geus nyarahoeun yen Anjeunna teh Isa. 13Isa ngarongkong nyandak roti jeung panggang lauk, tuluy disodorkeun ka murid-murid. 14Harita teh, anu katilu kalina, Anjeunna nembongan ka murid-murid-Na sanggeus gugah tina pupus-Na. 15Rengse salasarapan, Isa mariksa ka Simon Petrus, “Simon bin Yonas, bener maneh nyaah ka Kami leuwih ti nu sejen?” Jawab Petrus, “Sumuhun Jungjunan, Jungjunan nu langkung uninga yen abdi nyaah ka Salira?” 16Saur Isa, “Panguruskeun anak-anak domba Kami.” Geus kitu, kadua kalina mariksa ka Petrus, “Simon bin Yonas, bener maneh nyaah ka Kami?” “Sumuhun Jungjunan,” jawab Petrus, “Jungjunan nu langkung uninga yen abdi nyaah ka Jungjunan.” Saur Isa, “Panguruskeun domba-domba Kami.” 17Katilu kalina Isa mariksa deui, “Simon bin Yonas, bener maneh nyaah ka Kami?” Dipariksa nyaah henteuna nepi ka tilu kali kitu teh, Simon jadi pohara nalangsana sarta pok, ngajawab deui, “Duh Jungjunan, anu uninga kana sagala perkawis, Jungjunan anu langkung uninga kumaha kanyaah abdi ka Jungjunan.” Saur Isa, “Panguruskeun kabeh domba-domba Kami. 18Cek Kami ayeuna, kieu: Maneh keur ngora mah bisa indit-inditan ka mana bae, dangdan ku sorangan. Geus kakolotnakeun mah dangdan oge ku batur, leungeun digusur ku nu sejen. Indit teu bisa sakahayang, kari kumaha cek nu mawa.” 19Kasauran Anjeunna kitu teh, ngagambarkeun baris kumaha Petrus nekanan ajalna enggoning babakti ngamulyakeun ka Gusti Allah. Sanggeus sasauran kitu, Simon ku Anjeunna dipiwarang ngiring, saur-Na, “Hayu, tuturkeun Kami!” 20Barang Petrus ngalieuk ka tukang, katenjo yen dituturkeun ku murid nu dipikaasih ku Isa, nya eta murid anu dina peutingan riungan tuang, diukna ngalendean ka Isa sarta naroskeun ka Anjeunna saha-sahana nu niat hianat ka Anjeunna. 21Ku Petrus ditaroskeun ka Isa, “Jungjunan, dupi murid anu itu kumaha engkena?” 22Waler Isa, “Upama manehna ku Kami diparengkeun hirup keneh nepi ka Kami datang, eta lain urusan maneh. Maneh mah tuturkeun bae Kami.” 23Geus kitu, di kalangan panganut-panganut Isa, jadi rame yen eta murid anu saurang moal maot-maot. Padahal, Isa mah henteu nyaurkeun yen manehna moal maot. Nyaurkeun soteh, “Upama manehna ku Kami diparengkeun hirup keneh nepi ka mangsana Kami datang, eta lain urusan maneh.” 24Nya murid eta pisan anu geus mere panyaksen sarta geus nyatetkeun sakur anu geus kajadian. Urang oge yakin, yen panyaksenna teh beunang dipercaya. 25Loba keneh perkara-perkara sejenna anu dipidamel ku Isa teh. Upama sakabeh kajadian dicatet kalawan taliti sarta dibukukeun, kawasna mah dunya teh moal pimahieun keur nyimpenna.
Copyright
Learn More


text:
Jalma, mikaboga rasa. Rasa bagja nu gumbira kaselang ku rasa duka nu lara. Teu jauh tina seuri jeung ceurik. Aya seuri nu sajatina aya oge seuri nu balukar tina ceurik. Kitu oge jeung ceurik balukar tina seuri. Wajarna mun keur rame kudu seuri lain ceurik. Kitu deui mun sepi wajarna kudu ceurik lain seuri.Bagja ku gawe jeung awewe.Duka oge bisa tina gawe jeung awewe.Hirup pasti aya rasa.Ngan moal rasa eta2 keneh da hirup mah pasti aya robahna.Kadang bagja kadang duka.Mun keur bagja sing inget duka jsblikn.
ASK-PASUNDAN JAYA


text:
Ku. M. Nana Munajat Dachlan
Tatalu
Sisingaan kiwari geus jadi ciri mandiri masyarakat Subang, mun ditilik tina jirim mungguh ahéng,rupa sato anu kurudukna ti nagri deungeun (baca Inggris jeung Walanda) bet jadi bandana urang Subang, lebah dieu luhungna luluhur urang Subang nu parigel tur seukeut uteukna bisa matéakeun bandana deungeun jadi banda sorangan, sarta merenah dina nempatkeun, teu tumarumpang, dalit ngahiji, gumulung jeung lelembutan. Ku karancagéan seniman Subang kamari jeung bihari, jirim singa, ngajangélék jadi pakakas kasenian anu mibanda warna local (local color), jeung warna kapribadian (local genius).
Kasangtukang
Sisingaan asal kecap tina “singa”, éta kecap dirajék, atawa make kecap rajékan jadi “Sisingaan” anu hartina lain singa saujratna, lain singa anu sabenerna, tapi bonéka atawa patung kawas singa. Aya sawatara masarakat anu nyebut kana ieu kasenian téh ku istilah odong-odong Citot, Kuda dépok,Kuda ungkleuk,Kukudaan, Singa dépok. Ti iraha kasenian Sisingaaan medalna?, tepi ka danget ieu taya bukti, boh dina wangun catetan, boh dina wangun gambar nu bisa nuduhkeun kasangtukang kasenian Sisingaan. Mun ditilik tina jirimna mah kasenian Sisingaan warisan tina budaya totem, ieu kagambar tina jirim anu kabandungan ku anu nulis, dina taun 1960-an saméméh jirim jampana bonéka Sisingaan kawas kiwari, jirimna téh rupa-rupa kayaning sosoangan, gagajahan, mamaungan, mamanukan jeung jampana anu jirim bonékana niron tina sato. Tina jirim kawas kitu, karasa, karampa adekna jeung budaya “totémisme”. Budaya heubeul, anu pakait jeung kapercayaan ayana kakuatan tina jirim sato, anu baris nyinglarkeun rupa-rupa gangguan ti mahluk anu ngageugeuh buana peteng.
Di wewengkon Subang Pagunungan, wujud jampana sosoangan, gagajahan, mamaungan, mamanukan masih katémbong tepi ka taun 1966, disebutna ogé iring-iringan. Harita mah can aya grup kasenian Sisingaan, nu naranggung jampana dulur jeung tatangga anu boga hajat. Jampana Sisingaanna dijieun ngadadak , rahab atawa bahan keur nyieun awak tina carangka dibungkus ku karung goni, minangka buluna ku daun manjah, daun kaso jeung daun pineus. Pamanggulna ku awi. Pamirigna make waditra anu aya di lembur, kayaning dogdog, angklung jeung kendang penca. Anu dikariakeunna mun budak lalaki anu geus disunatan, mun awéwé anu geus digusaran, budak awéwé digotong dina jampana, atawa mamanukan, anapon budak lalaki dina mamaungan atawa Sisingaan. Éta Sisingaan diarak mapay jalan ngurilingan lembur, anu ngilu ngareuah-reuah ti mimiti budak satepak tepi ka kolot sajebrod, waktu Sisingaan diadukeun, sakumna anu aub kana iring-iringan surak bari ragem nyebut “héy-héy, hoyah-hoyah-hoyah”. Aya kalana Sisingaan, mamanukan, mamaungan, jeung sosoangan mun diadukeun téh tepi ka huluna ruksak. Anu ngarak ku salasaurang calagara beungeutna dicorengan ku bulao, cnah éta téh sangkan teu kaeunteupan ku jurig jarian.
Nincak ka taun 1967 di wewengkon Tambakan medal singa abrug, hasil kamotékaran Ukat Mulyana alias Robot, jampana na geus ngaharib-harib Sisingaan, ngan bahanna masih basajan, piriganna maké waditra angklung pentatonik laras salendro, anu diwaangun ku:2 angklung galimer,2 angklung indung,2 angklung pancer, 2 angklung roél, 2 angklung ambrug,2 angklung éngklok, 1 tarompét, 2 dodog lojor, 1 bedug, jeung 3 terbang. lagu nu sok dipidangkeun badud, samping butut, manuk hideung, sireum beureum, jeung sajaba ti éta. Anapon lagu bubukana nyaéta tunggul kawung. Kitu deui koréografina basajan pisan ngan ukur mincid, jeung dorong sapi. Dangdanan anu maraénna make baju kamprét, calana pangsi jeung iket, karéréanna mah make baju nu sok dipaké sapopoé.
Méh sawirahma jeung singa abrug, di wewengkon Rawabadak Subang muncunghul Singa Dépok Abah Éman Rawabadak Subang, anu tukang kendangna Mang Endik, Rohdi, jeungan Mista, piriganna maké kendang penca. Pangna disebut singa dépok, pédah dina garapanna make gerakan dépok.
Boh din iring-iringan, boh dina singa abrug, témbong ayana pola papasangan, dina wangun pahareup-hareup jeung patukang tonggong. Nurutkeun Jakob Sumardjo, ayana konsép papasangan, warisan tina budaya pahumaan “ Ayana konsép papasangan biner jeung paradoks, hiji cicirén masih paadekna jeung budaya tatanén, anu eusina perlambang kasuburan. Tumuwuhna kasuburan, alatan ayana unsur awéwé jeung lalaki anu gumulung ngahiji”. (1997 : 7).
Wangun jampana kasenian Sisingaan anu jirimna kawas sasatoan mangrupa artéfak budaya urang Subang warisan nilai arkeologis ti karuhunna. Nu disebut artéfak nyaéta arkéologi pikiran lokal. Nu nyampak dina pikiran-pikiran sopan santun (etiket), pikiran bener-salah (etika), pikiran duduluran, pikiran-pikiran kaéndahan (estetika), Jsb. Pikiran-pikiran primodial lokal éta téh beunang ngundeur tina pangalaman jeung dongéng ti luluhurna. Pikiran-pikiran nu nyamuni tina éta pangalaman jadi kabeungharaan lelembutan masarakat panyanggana.” (Jakob Sumardjo2009 : 4). Jampana patung mamanukan, mamaungan, perlambang paradoks, maung symbol taneuh, manuk symbol langit atawa hujan/cai, ogé perlambangna wanoja. Éta dua wujud, gambaran tina konsép papasangan, anu pahareup-hareup jeung patukang tonggong, tapi dalit ngahiji atawa harmoni. Tina konsép papasangan saperti kitu, nyandingna ajén-inajén alam pikiran Sunda heubeul, anu migandrung ayana papasangan nu harmoni. Sabab tina harmoni anuparadoks ngancikna anu Tunggal Mutlak téh. (Ibid, hal : 16).
Kamekaran Sisingaan
Ayana pola ibing Sisingaan, medal tina kamotékaran, ku gawé rancagé Ukat Mulayana alias si Robot, lahir warna anu anyar. Harita téh Ukat katotol mahér nabeuh kendang digupay ku wakil Arma warga Kampung Nyimplung pikeun nagdeudeul grup Sisingaan anu dikokolakeunna. Jorojoy hayang ngasupkeun pola-pola ibingan jeung pirigan ketuk tilu, dogér, jeung penca kana garapan Sisingaan. Hasil gawé rancagé Ukat kaambeu ku Amin pajabat Pemkab Subang widang Kesra. Grup kasenian anu diasuh ku Wakil Arma diondang ka pendopo, kalawan disakséni ku para inohong. Hasil garapan Ukat diropéa deui, anu hasilna dipaké ngabagéakeun Présidén Suharto, dina hari krida pertanian. Éta kajadian dina taun 1968, minangka titik pamiangan pola ibing Sisingaan.
Keur leuwih ngaronjatkeun garapan kasenian Sisingaan, dina taun 1970-an, Édih Aziz Sukanta, Armin Asdi, Idit Supardi Madiana ngaréka kasenian Sisingaan, kalawan ngamaneuhkeun pola-pola ibing jeung pirigan katut ngadangdanan bonéka Sisingaanna. Kalawan sumber garapanna nyoko kana patokan ibing ketuk tilu, dogér, jeung penca. Bonéka Sisingaanna diropéa deui ku Onong Nugraha. Hasilna dipintonkeun dina Festival Kesenian Rakyat Tingkat Nasional di Jakarta, Tahun 1978. Keur mageuhanna sabada festival digelar seminar Sisingaan, pola anu dijieun harita, dipaké tepi ka ayeuna. Anu pola garapanna diwangun ku : Bubuka (tatalu), naékeun (pasang, gobyog. najong , penca tepak tilu, dépok tungkul, Kidung, éwag, mincid ,solor mincid badag helaran, jeung atraksi. Waditrana kendang indung, kendang kemprang, kulanter, penclon, tarompét, kecrék, kempul jeung goong. Lagu anu dipidangkeun Koléar, m Kidung, m Gondang, Kangsréng, Awi ngarambat, Kembang beureum, Buahkawung, Arang-arang, Siuh, Séenggot, Géboy, Sinur, , Kulu-kulu sadunya, Lagu-lagu Jaipongan Marsan ( Mapay Rokok, Tumbila Di Adu Boksen). Nu midangkeun laguna sindén atawa juru kawih. Dangdanna maké baju kamprét, calana Pangsi, Iket, beubeur, sapatu, kaos jeung kaki. Mingka sound sistemna make toa.
Kiwari boh korégrafi, boh waditra, boh dangdanan geus leuwih réa modélna, kaasup ayana pangibing pangeuyeub (penari latar), rupa-rupa property, soud sistemna ogé leuwih canggih, sarta teu dipapanggul, geus maké roda husus. Nilik kana kamekaran Sisingaan ti mangsa ka mangsa, Sisingaan tina basajan undak jadi leuwih euyeub. Modél kamekaran saperti kitu nurutkeun ahli antropologi Tylor, teu leupas tina kamekaran budaya masarakatna. Kabudayaan manusa tina basajan mekar jadi leuwih kompléks (Ihroni, ed,1999: 54).
Ajén Inajén
Konsep papasangan dina kesenian Sisingaan gambaran tina wadah jeung eusi, atawa kosong eusi, kawas keris jeungw arangkana, kawas congkrang kujang papasangan. Cangkang jeung eusi kudu sarua lobana. Wadah téh kosong nyaéta bumi watekna lalaki ( garing) sdengkeun kosong téh eusi jirimna langit watekna awéwé(baseuh). Beuti hartina hirup manusa salawasna papasangan dina amparan harmoni.
Pasangaan Pa – hartina alat – Sanga - hartina salapan Maksudna supaya urang salawasna waspada ngajaga lawang dosa anu Salapan. Pasangan bisa oge di hartikeun papasangan , dina lakuning hirup urang nyinghareupan dua pasualan anu beda - Beurang peuting –Awewe – Lalaki - jeung saterusna. Anu leuwih penting kawaspadaan dina diri urang pikeun nyinghareupan musuh atawa serangan ti luar jeung ti jero, anu ngabahayakeun ka diri urang. Lawang dosa anu Salapan. Mata ningali, zinah mata, baham cumarita, pitnah, baham barangtuang, ngadahar barang anu teu halal - anu lain hak. Akal -- Nipu, Cepil ngarungu - ngahudangkeun nafsu, atawa niat anu kotor anu henteu luyu reujeung ajaran agama atawa kayakinan. Panangan - Mateni, Sampean - Sasar atawa linglung dina lakuning hirup. Syahwat Zinah / Ranyed. Pikeun nyinghareupan hal- hal anu kasebut diluhur, kudu aya parobahan anu total dina diri urang, kudu waspada dina ngajaga atawa nitenan sagala rupa pasualan anu aya dina diri urang, carana – Taat – Tumut kana parentah Alloh Ta’alla. ( Taubatan nasuha ).
Tina ibing Sisingaan aya jurus kelid, gunana keur ngagiwar, sangkan teu keuna ku panarajang musuh. Kelid keur nyalametkeun diri. Dina masang jurusna ulah hareup teuing jeung ulah tukang teuing, kudu panceg dina garis kasaimbangan. Anu eusina hirup kudu sineger tengah. Adeg-adeg kelid kudu panceg,(panceg dina tangtungan alif), kudu nangtung dina tangtungan, sarta kudu istiqomah, dibarung ku “cageur, bageur, pinter, jeung bener. Lian ti kelid, aya jurus selup.Tina basa Sunda selup hartina nukeuran, paselup –patukeur. Eusina yén dina lakuning hirup, ulah patukeur antara nu salah jeung nu bener, nu enya ulah dilain-lain, nu lain ulah dienya-enya. Ngadék kudu sacékna, nilas saplasna. Jurus selup dimimitian ku nyumputkeun leungeun dina kélék atawa ingkab. Hartina mun boga élmu ulah hayang katanggar, jeung ulah ujub ria takabur. Selup wancahan (akronim) tina kecap daser-lep. Ser datangnna hawa napsu, lep lelepkeun kana cai kahuripan sangkan hirup tentrem jeung tingtrim.
Léngkah tina Sisingaan maju, jeung mundur, beuti hartina “Ka hareup ngala sajeujeuh, ka tukang ngala saléngkah, ka kamri pulang anting, tumpa tempo ka pagéto, isukan purug anjangan” . Eusina ngingetan ka urang kiwari sangkan ulah jauh teuing neuteup ka hareup, anggang teuing nyawang ka tukang, udagan téh kudu anu baris kadongkasng, diluyukeun jeung kamampuh diri.
Kuda-kuda atawa adeg-adeg dina ibing Sisingaan kudu pageuh jeung panceg , eusina kudu nangtung dina tangtungan, ngadeg dina pangadegan”. wawuh ka tangtung ingsun, dalit kasanubari, wanoh ka lelembutan. .
Pola lantai beulit kacang, ider naga jeung ider munding, ider naga arah jarum jam, ider munding sabalikna. Mibanda harti manusa gelar ka Buana Panca tengah teu lana, baris mulang deui ka alam padang poé panjang. Tina ider munding manusa kudu “kia” jeung “mideur” kudu motékar ngrah mekar, dibarung ku inget kapurwadaksina.
Ti sagédengeun konsép papasangan, dina kasenian Sisingaan nyangkaruk pola tilu, dina wangun “tilu sapamulu, dua sakarupa, hiji éta kénéh”. Atawa konsép “Tri tangtu”. Anu eusina “Tékad, Ucap, Lampah”, Siliasih, aliasah, jeungsiliasuh, ratu rama jeung resi. Tékad (kahayang), ucap (pikiran), lampah (kalakuan) ulah méngpar tina tetekon agama jeung darigama. Siliasih, siliasah jeung siliasuh, parigeuing sangkan urang Subang hirup silipikanyaah, silibelaan, silisimbeuhan kaweruh, jeung siliasping. Ratu diri kudu bisa ngadalikeun hawa napsu, kudu bisa mingpin diri sorangan atawa kudu ngajénan ka anu jadi pamingpin, rama kudu weuruh jeung ngamalkeun bag-bagan agama, atawa kudu taat ka anu jadi kolot, resi hartina kudu mibanda kaahlian, atawa kudu ngajénan, hormat ka guru.
Budak jeung payung dina kasenian Sisingaan perlambang generasi ngora anu baris neruskeun perjuangan, kukituna, anu leuwih kolot kudu mayungan, ngaping, ngajaring, budak sangkan jadi jalma anu weruh disemuna, rancagé haténa.
Warna dina dangdanan Sisingaan mibanda harti sangkan bisa ngajaga biwir, panon, ceuli jeung irung. Éta parigeuing kaunggel tina rajah saméméh Sisingaan digelar. Anus ok ditepikeun ku kokolot lembur. Kieu ungkarana “Nyanggakeun pangabakti, kana bakal anu opat, nu bakal jadi manusa, ceuk sakaol guru kaulanun, kana bumi, kana geni, kana banyu, kana angin, bumi metukeun cahaya hideung, nu nyata jadi pangucap, geni metukeun cahaya beureum, nu nyata jadi panguping, angin metukeun cahaya kuning, nu jadi pangangseu, banyu metukeun cahaya bodas nu nyata jadi paninggal.Paralun, ka gunung bakal kacatur, ka lebak bakal kasaba, ka curug bakal cunduk, ka batu bakal kasebut, ka cai bakal kasungsi, ka tangkal bakal kapahpral. Kakabéh anu katincak, kaliliwatan, neda agung nya paralun.
Ayana budak Sunat jeung kolot anu mayungan eusina ngagambarkeun” dina kiwari aya kamari, tinu kamari aya bihari, seja ayeuna sampeureun jaga”, Éta ungkaran leuwih ditandeskeun ku karuhun Kisunda, sakumaha kaunggel dina naskah kuna Amanat Galunggung Kropak 632 “ Hana nguni hana mangké, tan hana nguni tan hana mangké, aya ma baheula hanteu tu ayeuna, hana tunggak hana watang, hana ma tunggulna aya tu catangna. Hartina ayana kiwari kusabab ayana kamari, moal aya kiwari mun teu aya kamari, moal aya tangkal mun taya dahan, moal aya tungtul mun taya catangna. Eusina ngélingan urang Sunda, sangkan éling purwadaksi, sarta kudu migawé pagawéan anu gedé mangpaatna, anu baris karasa karampa ku urang ayeuna, jeung kaala mangpaatna ku katuranan urang jaga.
Nu ngagotong Sisingaan mibanda harti hirup kudu sareundeuk saigel, sabobot sapihanéan, sabata sarimbagan.
Eksistensi Sisingaan
Sisingaan baris ngadeg, ngajega tepi ka jaga, satungtung karasa, karampa mangpaatna ku masarakat panyanggana..
Sumber Bacaan
Edi Sedyawati
1981 Pertumbuhan Seni Pertunjukan, Sinar Harapan, Jakarta.
Heri Herdini
2005 Seni dan Ritual Sebuah Pengantar, dalam Panggung Jurnal STSI,Bandung.
Ihroni,T.O. Ed.
1999 Antropologi Budaya, Yayasan Obor Indonesia, Jakarta
Jakob Sumardjo
1997 Perkembangan Teater dan Drama Indonesia, STSI Press, Bandung
--------------------
2009 Simbol-Simbol Artefak Budaya Sunda, Tafsir-Tafsir Pantun Sunda, Buku Tiga, Kelir, Bandung
---------------------
2011 Sunda Pola Rasionalitas Budaya, Kelir, Bandung
Khadar Hendarsyah M, dkk.
2008 Ragam Budaya Kabupaten Subang, Dinas Kebudayaan, Pariwisata, Pemuda dan Olahraga Kabupaten Subang
Koentjaraningrat
2003 Pengantar Antropologi I, Rineka Cipta, Jakarta
Mas Nanu Munajar
2005 Upacara Nyeukeutan Pada Bulan Maulud Di Kampung Palabuan Desa Sukamelang Kabupaten Subang, dalam Jurnal STSI Bandung.
Sal Murgiyanto
2004 Tradisi dan Inovasi Beberapa Masalah Tari Di Indonesia, Wedatama Widya Sastra, Jakarta