c: text/html

text:
Resep Seblak Kuah Ceker Pedas resep seblak bandung resep membuat seblak seblak ceker seblak bumbu seblak cara membuat seblak ceker resep seblak ceker makanan seblak resep seblak seblak bandung resep seblak kuah seblak kering cara membuat seblak basah resep seblak basah cara membuat seblak mie cara membuat seblak cara buat seblak seblak basah cara bikin… Read More »
Resep Seblak Kuah Pedas Khas Bandung seblak cara membuat seblak mie cara buat seblak seblak kering resep membuat seblak seblak ceker cara membuat seblak ceker cara membuat seblak cara membuat seblak kuah resep seblak cara membuat seblak basah resep seblak basah cara bikin seblak seblak basah resep seblak kuah seblak bandung bumbu seblak makanan seblak… Read More »
Resep Seblak Kuah Pedas Enak cara membuat seblak ceker resep membuat seblak seblak basah seblak resep seblak ceker seblak kering cara bikin seblak makanan seblak resep seblak kuah resep seblak bandung cara membuat seblak basah seblak ceker seblak bandung resep seblak basah resep seblak bumbu seblak cara membuat seblak mie cara buat seblak cara membuat… Read More »
Resep Seblak Kuah Pedas Bandung resep seblak basah bumbu seblak cara bikin seblak seblak basah resep seblak cara buat seblak resep seblak ceker cara membuat seblak seblak cara membuat seblak basah resep seblak kuah makanan seblak seblak kering cara membuat seblak mie resep seblak bandung cara membuat seblak ceker resep membuat seblak cara membuat seblak… Read More »
Cara Membuat Seblak Kuah Yg Enak seblak basah cara bikin seblak resep seblak ceker seblak ceker cara membuat seblak basah makanan seblak resep membuat seblak seblak bandung resep seblak basah resep seblak kuah seblak cara membuat seblak kuah bumbu seblak resep seblak bandung seblak kering cara buat seblak cara membuat seblak ceker cara membuat seblak… Read More »

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Antara ramalan jeung kanyataan….
Ieu uga teh eusina ramalan ngeunaan jalan kahirupan politik jeung pamarentahan nagara urang ti kawit tilemna Pajajaran tug dugi ka kiwari. Dina ieu uga urang sarerea bakal bisa nyaksian kumaha kalinuhungan elmu Prabu Siliwangi anu geus bisa nganjang ka pageto saperti anu bisa nganyahoankeun kana kajadian anu bakal tumiba ka sakumna rahayat sunda khususna jeung Indonesia umumna. Kumaha ari sikep urang, naha kudu percaya atawa ulah? Ngeunaan hal ieu mah baralik deui ka pribadi masing-masing. Ngan anu kudu ku urang sarerea diemutan, ieu uga teh salah sahiji warisan karuhun sunda anu kacida berhargana.
Carita Pantun Ngahiangna Pajajaran
Pun, sapun kula jurungkeun
Mukakeun turub mandepun
Nyampeur nu dihandeuleumkeun
Teundeun poho nu baréto
Nu mangkuk di saung butut
Ukireun dina lalangit
Tataheun di jero iga!
Saur Prabu Siliwangi ka balad Pajajaran anu milu mundur dina sateuacana ngahiang : “Lalakon urang ngan nepi ka poe ieu. Najan dia kabehan ka ngaing pada satia, tapi ngaing henteu meunang mawa dia pipiluen, ngilu jadi balangsak, ngilu rudin bari lapar.
(((((Kalalakonkeun Prabu Siliwangi Raja Pajajaran dina waktos bade mundur, tapi satueacana mundur, Prabu Siliwangi masihan amanat ka sakumna wadia balad Pajajaran anu masih keneh satia. Didieu Prabu Siliwangi mintonkeun tanggung jawab sareng kawijaksanaan anu kacida luhung salakuning Raja, anjeuna teu bade ngalibetkeun rahayat pikeun tetep tumut sareng ngabdi mertahankeun Pajajaran tapi bari kaayaan sangsara. Prabu Siliwangi nyarios…………)))))
Dia mudu marilih, pikeun hirup kahareupna, supaya engke jagana jembar senang sugih mukti, bisa ngadegkeun deui Pajajaran. Lain Pajajaran nu kiwari, tapi Pajajaran anu anyar, nu ngadegna digeuingkeun ku obahna jaman;
Pilih: ngaing moal ngahalang-halang. Sabab pikeun ngaing, henteu pantes jadi raja amun somah sakabehna lapar bae jeung balangsak.
Darengekeun:
Nu dek tetep ngilu jeung ngaing, geura misah ka beulah kidul;
Anu hayang balik deui ka dayeuh nu ditinggalkeun, geura misah ka beulah kaler;
Anu dek kumawula ka nu keur jaya, geura misah ka beulah wetan;
Anu moal milih ka saha-saha, geura misah ke beulah kulon;
(((((Prabu Siliwangi masihan papagon ka sakumna wadia balad, pikeun milih geusan hirup lumaku sabadana Pajajaran tilem. Prabu Siliwangi ngabagi wadia balad pikeun milih/misah ka opat arah :
Ka wadia balad anu masih tetap satia, kudu misah ka beulah kidul. Dina ieu uga, aya kamungkinan kidul (selatan) dihartoskeun wilayah priangan timur nyaeta wewengkon Ciamis, Tasikmalaya, Garut sabab ti ieu wewengkon asal lahirna Pajajaran (Galuh Ciamis) terus ngalih ka Tasikmalaya, ti Tasikmalaya teras ka Bogor.
Ka wadia balad anu seja balik ka dayeuh (kota) anu ditinggalkeun, Prabu Siliwangi marentahkeun kanggo misah ka beulah kaler. Dina ieu uga, aya kamungkinan kaler dihartoskeun wilayah Bandung, Bogor jeung Sumedang, nya didieu pisan tempat ngadegna Karajaan Pajajaran (Bogor), anapon Sumedang dugi ka kiwari ieu wewengkon teh masih satia nyekel deleg jeung nanjeurkeun kabudayaan Sunda dina wangun seni, budaya sareng carita kasundaan anu masih keneh asli titinggal Karajaan Pajajaran.
Ka wadia balad anu seja kumawula kanu keur jaya, Prabu Siliwangi marentahkeun misah ka beulah wetan. “Ka nu keur jaya”, ieu kecap teh nunjuk ka karajaan Majapahit di wewengkon Jawa anu mangsa harita keur jaya-jayana ngawasa saantero nusantara. Tug dugi ka kiwari wadia balad Majapahit (urang Jawa) masih tetep ngawasa di Nusantara utamana dina widang politik jeung pamarentahan, nya sabagianna aya oge balad Pajajaran anu milu. Malah nu lain urang Jawa mah sok ngaheureuykeun yen nagara Indonesia mah teu aya, aya ge nagara Jawa, atanapi luar Jawa tapi di Jawakeun (Jawanisasi). Keur jalma nu diajar sajarah katut neuleuman elmu-elmu sosial ieu geus aneh..sabab salah sahiji bibit ruwit muculna masalah separatisme teh nya ieu poko pangkalna.
Ka wadia balad anu moal milih ka saha-saha, geura misah ka beulah kulon.
Kulon didieu nyaeta wewengkon beulah kulon Jawa Barat, utamana Banten. Nya wadia balad anu milih teu milih ka saha-saha antuknya misah tur ngahiji dina ieu wewengkon, aya kamungkinan anu dimaksad ku Prabu Siliwangi teh nyaeta masyarakat Baduy anu dugi ka kiwari masih hirup kalayan nyekel pageuh kana papagon karuhun, malah agamana oge masih agama asli, Sunda Wiwitan.)))))
Darengekeun:
(((((Dina bagean ieu, Prabu Siliwangi masihan pepeling ka sakumna wadia balad Pajajaran.)))))
Dia nu di beulah wetan, masing nyararaho : kajayaan milu jeung dia; nya turunan dia anu engke bakal marentah ka dulur jeung ka batur. Tapi masing nyaraho, arinyana bakal kamalinaan. Engke bakal aya balesna. Jig geura narindak !
(((((Ieu pepeling Prabu Siliwangi teh dugi ka kiwari ku urang bisa kasaksian. Anu jadi pamingpin di nagara urang lolobana urang Jawa. Sukarno, Suharto, Gus Dur, Megawati, SBY sadayana urang wetan (Jawa). Anapon kitu deui anu nyekel kakawasaan marentah di pamarentahan puseur oge kalolobaanna urang Jawa. Ngan hanjakal ieu pamingpin turunan wetan teh memang bener-bener “kamalinaan” jeung goreng tungtung, di ahir kakawasaanna sok dijungkirkeun batur (suul khotimah); Sukarno, Suharto, Gus Dur, Megawati di ahir waktu kakawasaannana ngajuralit ku cara anu teu terhormat. Mun ningali kana sajarah, bangsa urang mah jiga anu disupata, jalma loba nu silih ala pati jeung silih rogahala pikeun marebutkeun kakawasaan. Urang tangtu masih inget kumaa Ken Arok ngala pati empu anu nyieun keris pusaka ku lantaran hayang jadi raja singosari? Anu antukna mah singosarina ancur, manehna nelasan pati ku kerisna sorangan. Ieu jalma ti wetan teh jaradi pamingpin anu luhur tapi kahirupan rahayat susah jeung balangsak wae)))))
Dia nu di belah kulon; papay ku dia lacak Ki Santang! Sabab engkena turunan dia jadi panggeuing ka dulur jeung ka batur. Ka batur urut salembur, ka dulur anu nyorang sauyunan, ka sakabeh nu rancage di hatena.
Engke jaga mun tengah peuting, ti gunung Halimun kadenge sora tutunggulan, tah eta tandana : saturunan dia disasambat ku nu dek kawin di Lebak Cawene. Ulah sina talangke. Sabab talaga bakal bedah; Jig, geura narindak ! Tapi ulah ngalieuk ka tukang !
(((((Wadia balad anu misah ke beulah kulon, bisa ku urang dititenan tug dugi ka kiwari ariyana teu kabawa ku sakaba-kaba, ariyana tetep teguh teu milu jeung teu di parentah ku sasaha. Najan nu marentah ieu nagara wadia balad ti Wetan, ariyana mah teu pernah bener-bener bisa ditalukeun, makana ariyana dina nyorang kahirupan teh pinuh ku katengtreman, jauh tina mumusuhan, cocok mun jadi panggeuing ka batur anu keur ka sasar lampah.
Ari anu dimaksud “papay ku dia lacak ki Santang” ieu ngenaan kana sajarah Kiansantang, putra mahkota Prabu Siliwangi anu lebet Islam. Ki Santang dina uga ieu oge bisa ditafsirkeun umatna Rasulullah SAW ngalangkungan Prabu Kian Santang anu napak tur nagajalankeun ajaran Sunan Kalijaga (Banten) sareng Sunan Gunung Jati (Cirebon). Perlu oge diemut yen alur sajarah Kaislaman di tatar Pasundan teu tiasa di leupaskeun tina dua Kasultanan ieu, Banten jeung Cirebon. Kasultanan Banten ciri utamana Islam kalawan disipuh ku elmu pangaweruh kadigjayaan sedengkeun Cirebon corak Kaislaman anu disipuh ku elmu kabatinan, mirip corak Kaislaman di tanah Jawa. Ku kituna tong heran mun wadia balad Pajajaran anu aya di beulah kulon miboga warisan elmu pangaweruh anu langka dipiboga ku wadia balad anu lian.
Ngan ngeunaan siloka ti gunung halimun…………… eta dugi ka ayeuna can tiasa kabuka maksudna)))))
Dia nu marisah ka beulah kaler; darengekeun!
Dayeuh ku dia moal kasampak, ngan ukur tegal baladeuhan. Turunan dia, lolobana bakal jadi somah. Mun aya nu pangkat, bakal luhur di pangkatna, tapi moal boga kakawasaan. Ariyana engke jaga, bakal kasendeuhan batur. Loba batur tinu anggang tapi batur nu sarusah jeung batur nu nyusahkeun. Sing waspada!
(((((Kecap Prabu Siliwangi ieu geus bisa dibuktikeun dina alam kiwari. Bandung, Bogor, Sumedang, dugi ka Bekasi, depok, Jakarta, tempat wadia balad Pajajaran di beulah kaler ayeuna geus jadi salah sahiji wewengkon pendidikan, pusat bisnis Jawa Barat jeung ibukota nagara. Didieu ngadeg mangrupa-rupa Universitas/Institut/Sekolah Tinggi tingkat Daerah/Nasional/Internasional. Wewengkon kaler ayeuna geus loba kasendeuhan (kadatangan) batur, jutaan mahasiswa jeung pendatang anu ti siklakna ti siklukna, anu ti jero pulau anu ti luar pulau dugi ka luar nagri tumplek ngahiji di wewengkon ieu. Ari wadia balad Pajajarana kamarana? Jaradi somah (semah=nu boga imah tapi teu boga nanaon, ngan saukur bisa ningalikeun batur). Ngeunaan pangkat? Loba terah Pajajaran ti beulah kaler –utamana sumedang– anu luhur di pangkatna, malah aya anu jadi wakil presiden ngan hanjakal teu boga kakawasaan anu nyata, teu bisa mere parentah anu ditumut ku saeusi nagara, sabab kakawasaan tetep di cekel ku urang wetan (Jawa))))).
Sakabeh turunan dia ku ngaing bakal dilanglang. Tapi, ngan di waktu nu perlu. Ngaing bakal datang deui, nulungan nu barutuh, mantuan anu sarusah, tapi ngan anu hade laku lampahna. Mun ngaing datang moal kadeuleu, mun ngaing nyarita moal kadenge.
Memang ngaing bakal datang. Tapi ngan ka nu geus rancage hatena, kanu weruh disemu anu saestu, anu ngarti kana wangi nu sajati jeung nu surti lanti pikirna, nu hade laku lampahna.
(((((Ieu kecap Prabu Siliwangi teh ngagaduhan maksad yen prabu Siliwangi jeung Pajajaran bakal tetep hirup dugi ka kiwari ngan lain dina wujud bungkeuleukan (jasadiah) tapi dina wangun tetap lestarina sajarah jeung elmu pangarti kasundaan warisan ti karuhun-karuhun sunda. Tapi ieu elmu kasundaan teh moal bisa sambarangan dipibanda, teu sakabeh wadia balad Pajajaran bakal mampuh ngawasa sajarah jeung ngarti kana ieu elmu. Ngan saukur jalma anu ngabogaan hate anu bersih tur pinuh ku sumanget (rancage hatena); ngabogaan elmu jeung pangabisa anu luhung (dunya & agama) (weruh disemu); pinter tapi heunteu guminter jeung kabalinger, ngarti kana sajatina elmu, ngabogaan kawijaksanaan anu luhur, jeung ka nu ngabogaan pola pikir anu cerdas tur bener-bener ngarti kana masalah anu aya (surti lanti pikirna) jeung nu hade laku lampahna. Jelas didieu ngan wadia balad anu bisa nyumponan eta syarat anu bakal miboga kakuatan jeung kawijaksanaan sapertos Prabu Siliwangi, jadi ruh Pajajaran moal turun jeung dipiboga ku sambarangan jalma sanajan urang sunda oge, da teu sakabeh urang sunda ngabogaan eta ciri. Singketna ngan wadia balad anu geus kabuka hijabna anu bakal didatangan ku kawijaksanaan Prabu Siliwangi ))))).
Mun ngaing datang : teu ngarupa teu nyawara, tapi mere ciri ku wawangi. Ti mimiti poe ieu, Pajajaran leungit ti alam hirup. Leungit dayeuhna, leungit ngarana. Pajajaran moal ninggalkeun tapak, jaba ti ngaran pikeun nu mapay. Sabab bukti nu kari, bakal rea nu marungkir!
(((((Pajajaran dina wangkit ieu TILEM. Tilem hartina leungit tanpa lebih, ilang tanpa karana. Pajajaran runtuh tapi runtuh lain diancurkeun atawa dielehkeun ku karajaan/bangsa sejen termasuk ku Majapahit (wetan). Pajajaran leungit ku sabab hayang leungit. Ku kituna mun dina sajarah ayeuna disebutkeun yen Mahapatih Gadjah Mada ti karajaan Majapahit geus hasil ngahijikeun Nusantara dina raraga ngawujudkeun sumpah palapa. Eta salah!! Aya hiji karajaan anu teu bisa ditalukeun ku Gadjah Mada nyaeta Pajajaran. Dina naskah Pustaka Rajyarajya i Bhumi Nusantara II/2 dilalakonkeun yen sawaktos Perang Bubat (perang antawis Pajajaran ngalawan Majapahit) Sri Baduga gegentos Prabu Wangi (anu salajengna katurunannana disebat Prabu Siliwangi) seeur ngabinasakeun musuhna, kumargi sang Prabu Maharaja salian ti pinter dina elmu perang oge pinter dina ngagunakeun rupa-rupa elmu senjata, Sang Prabu Maharaja teu hoyong mun nagarana (Pajajaran/Jawa Barat) diparentah tur dijajah ku bangsa lian. Antukna Sang Prabu Maharaja gugur sareng sadaya baladna di medan perang, tapi Mahapatih Gajah Mada oge kawon lantaran tatu ku keris Putri Dyah Pitaloka, anu eta tatu moal bisa dicageurkeun (ngeunaan sajarah Perang Bubat aya fakta anu diputer balik, tapi alhamdulillah geus aya sumber ti salah saurang tokoh Sunda anu menerkeun deui kana jalan sajarah Kasundaan, langkung jelasna mah ku sim kuring bakal diserat ulang dina ieu blog). Tapi kanyataan ieu teh bakal ditampik, bakal loba anu marungkir utamana nu di beulah wetan, sajarah bakal di puter balik, sanajan loba bukti anu kuat teu dipalire )))))
Tapi, engke jaga bakal aya nu nyoba-nyoba, supaya nu laleungit kapanggih deui, nya bisa, ngan mapayna kudu make amparan. Tapi anu marapayna loba nu arieu aing pangpinterna. Mudu aredan heula.
Engke bakal rea nu kapanggih, sabagian-sabagian. Sabab kaburu dilarang ku nu disebut Raja Panyelang.
(((((Dina mangsa ieu, bakal aya anu nyoba-nyoba deui pikeun ngumpulkeun sajarah jeung elmu warisan karuhun, nya bisa bakal kaparanggih deui tapi anu mapay eta elmu karuhun teh kudu jalma anu handap asor teu umaki asa aing pangpinterna (mapayna kudu make amparan). Ieu jadi hiji jawaban ku naon kolot-kolot urang baheula boga elmu anu luhung kadang teu kaharti ku pikir teu kahontal ku akal da meureun waktu diajarna dibarengan ku sikep paripolah jeung hate anu bersih karena Allah (make amparan). Karuhun urang baheula mah boga elmu linuhung tapi leumpang tetap tungkul ka bumi. Ari jalma jaman ayeuna? Boga elmu saeutik ge leumpangna geus dangah ka langit bari nangtang nu kawasa.
Saha ari nu dimaksud raja panyelang? Aya kamungkinan raja-raja ti Karajaan Majapahit, sabab salah sahiji raja anu mashur kalayan ngabogaan karajaan anu bisa ngawasa saantero nusantara ngan karajaan Majapahit. Jeung mun nitenan kecap “raja panyelang”, berarti ieu raja teh moal lila kakawasaana, sabab bakal digantikeun ku raja sejen)))))
Aya nu wani ngorehan terus, teu ngahiding ka panglarang; ngorehan bari ngalawan, ngalawan bari seuri, Nya eta budak angon; imahna di birit leuwi, pantona batu satangtung, kahieuman ku handeuleum, karimbunan ku hanjuang.
Ari ngangona ?
Lain kebo lain embe, lain meong lain banteng, tapi kalakay jeung tutunggul. Iyana jongjon ngorehan, ngumpulkeun anu kapanggih. Sabagian disumputkeun, sabab acan wayah ngalakonkeun. Engke mun wayah jeung mangsana, baris loba nau kabuka jeung rareang marenta dilalakonkeun.
(((((Tapi sanajan dilarang ku raja panyelang, aya anu tetep wani ngorehan sajarah jeung elmu karuhun. Saha? Nyaeta budak angon. Saha ari ieu budak angon…ke bakal coba diterangkeun dina bait anu saterusna, sabab kecap budak angon teh sababaraha kali dikedalkeun ku Prabu Siliwangi. Ieu budak angon teh kacida istimewa, sabab kagolong salah sahiji anu didatangan ku Prabu Siliwangi kusabab ngabogaan ciri-ciri anu disebutkeun ku Prabu Siliwangi)))))
Tapi mudu ngalaman loba lalakon, anggeus nyorang : undur jaman datang jaman, saban jaman mawa lalakon. Lilana saban jaman, sarua jeung waktu nu nyukma, ngusumah jeung nitis, laju nitis dipinda sukma.
(((((Saban jaman aya pangeusina sewang-sewangan, tiap jaman boga lalakon; eta lalakon bakal ganti mun jaman oge ganti (conto : lalakon di tahun 60-an moal sarua jeung di taun 2010 boh dina model pakean, gaya hirup, jll) Ku kituna tinggal pilih urang anu kudu bisa ngigeulan jaman atawa urang anu bisa ngigeulkeun jaman. Naha jaman anu ngatur lalakon atau sabalikna lalakon anu ngatur jaman? Tapi kadang kaayaan di hiji jaman sok kaalaman deui dina jaman sejen. Contona : di taun 60-an rahayat urang loba nu ngantri sembako, kusabab jaman anu werit. Kaayaan itu karandapan dina mangsa reformasi dimana rahayat kudu ngantri minyak jeung sembako)))))
Darengekeun !
Nu kiwari ngamusuhan urang, jaradi rajana ngan bakal nepi ka mangsa : “tanah bugel sisi Cibantaeun dijieun kandang kebo dongkol.”
Tah didinya, sanagara bakal jadi sampalan, sampalan kebo barule, nu diangon ku jalma jangkung nu tutunjuk di alun-alun. Ti harita, raja-raja dibelenggu.
Kebo bule nyekel bubuntut, turunan urang narik wuluku, ngan narikna henteu karasa sabab murah jaman jeung seubeuh hakan.
(((((Dina mangsa ieu, mimiti kaum penjajah datang ka nagara urang, dimimitian ku Portugis, Inggris terus Belanda, mimitina mah ieu penjajah teh ngan datang pikeun dagang tujuana mah rek ka Maluku tapi eureun heula di Banten (tanah bugel sisi Cibantaeun dijieun kandang kebo dongkol). Tapi antukna mah sanagara jadi dijajah (sanagara jadi sampalan, sampalan kebo barule), ieu penjajah teh diparentah ku para menir/gubernur jangkung anu marentah di puseur kota tempat pamarentahan (alun-alun), ti harita raja-raja urang teu bisa walakaya. Para bupati/demang bangsa urang tetep marentah tapi dikendalikeun ku penjajah (kebo bule nyekel bubuntut, turunan urang narik wuluku) tapi bangsa urang pasrah sabab penjajah jeung pamingpin pribumi masih merhatikeun sandang jeung pangan kabutuhan rahayat. Numutkeun ahli-ahli sajarah, Belanda teh salah sahiji penjajah anu pinter, manehna ngajajah tapi awalna rahayat teu loba nu sadar jeung ngalawan kusabab manehna ngajajah ngamangfaatkeun pamimpin-pamimpin pribumi di tingkat handap saperti bupati, wadana, demang, jsb; jadi keur rahayat mah asa teu dijajah. Ieu ngabuka hiji rahasia kunaon elmu-elmu karuhun sunda teh sok jiga anu disumputkeun, karuhun urang tara ngajarkeun elmu sacara terang-terangan, tapi sok dibungkus jeung disumputkeun dina wangun siloka, kawih, pupuh, uga, jrr. Kusabab? Sabab saha wae anu kapanggih ngawariskeun elmuna bakal dirogahala ku penjajah. Jadi, didieu penjajah teh henteu bodo, urang Belanda teh geus apaleun kana bahayana lamun eta elmu-elmu warisan karuhun sunda teh nepi ka sumebar)))))
Ti dinya, wuluku ditumpakan kunyuk; laju turunan urang aya nu lilir. Tapi lilirna cara nu kara hudang tina ngimpi. Ti nu laleungit, tambah loba nu kapangih, tambah loba nu manggihna. Tapi loba nu pahili. Nya kabawa nu lain mudu diala.!
Turunan urang loba nu henteu engeuh, yen jaman ganti lalakon !
Ti dinya gehger sanagara. Panto nutup di buburak ku nu ngalanteur pamuka jalan; tapi jalan nu kasingsal.
Nu tutunjuk nyumput jauh; alun-alun jadi suwung, kebo bule kalalabur : laju sampalan nu diranjah monyet!
(((((Mangsa ieu jaman ganti deui lalakon! Bangsa Jepang (kunyuk) datang, ku bangsa urang dibageakeun, dianggap pahlawan jeung dulur kolot bakal ngabebaskeun tina penjajahan Belanda, Bangsa urang ngadukung Jepang pikeun ngalawan tur ngabuburak Belanda, tapi nyata salah sabab Jepang oge sabenerna sarua datang ka nagara urang teh rek ngajajah (panto nutup di buburak ku nu ngalanteur pamuka jalan; tapi jalan nu kasingsal). Penjajah Belanda kalabur ka nagarana, ayeuna ganti anu ngawasa bangsa urang teh monyet (Jepang))))))
Turunan urang ngareunah seuri, tapi seuri henteu anggeus, sabab kaburu : warung beak ku monyet, leuit beak ku monyet, kebon beak ku monyet, sawah beak ku monyet, huma di acak-acak ku monyet, cawene rereuneuh ku monyet. Sagala-gala diranjah ku monyet. Turunan urang sieun ku niru-niru monyet.
“Panarat” dicekel ku monyet bari diuk dina bubuntut. Wulukuna ditarik ku turunan urang keneh. Loba nu paraeh kalaparan.
(((((Bangsa urang atoh pisan (ngeunah seuri) sabab ku kadatangan Jepang lir ibarat geus bisa bebas tina penjajahan Belanda. (Tapi seuri henteu anggeus) sabab bangsa urang kakara sadar yen ieu bangsa Jepang teh sarua datangna kadieu teh rek ngajajah oge, malahan leuwih garang, sagala anu aya di bangsa urang dibadog, dirampog, tuluy diangkut. Hasil kebon, sawah, huma dipaling. Bangsa urang dijajah tur dikandalikeun deui ku Jepang, nepi ka rahayat urang loba anu nelasan pati lantaran jaradi romusha. Bangsa urang ayeuna ganti anu ngandalikeun, bangsa Jepang anu marentah (panarat dicekel ku monyet) )))))
Ti dinya, turunan urang ngarep-ngarep pelak jagong, sabari nyayahoanan maresek caturangga. Henteu arengeuh, yen jaman geus ganti deui lalakon.
Laju hawar-hawar, ti tungtung sagara kaler ngaguruh, galudra megarkeun endog. Genjlong saamparan jagat!
(((((Ti dinya bangsa urang ngayakeun perlawanan ku cara fisik jeung diplomasi, sabari eta bangsa urang geus mimiti nyobaan nyusun dasar nagara – nyaeta Pancasila ayeuna – lamun engke merdeka (nyanyahoanan maresek caturangga), tapi penjajahan ku ieu Jepang teh teu pati lila ngan saukur 3,5 tahun (ngarep-ngarep pelak jagong, umur jagong dikiaskeun 3,5 bulan = 3,5 taun). Jaman bakal ganti deui lalakon! Iraha? Saeunggeus Sekutu anu dipimpin ku Amerika nurunkeun bom Atom di Hiroshima jeung Nagasaki (ti tungtung sagara kaler ngaguruh = posisi jepang lamun di tingali dina peta ayana dina kalereun Indonesia, jauh di tuntung samudera pasifik) (galudra = lambang nagara Amerika –anu mangsa harita jadi pimpinan sekutu, komandana Laksamana Eisenhower– mangrupa manuk garuda, megarkeun endog = nurunkeun bom atom nepi ka ngaratekeun ieu 2 kota penting kakaisaran Jepang). Numutkeun panuturan saksi anu ngalaman eta mangsa, saking rohakana eta bom atom, gempana nepikeun ka karasa Indonesia = genjlong saamparan jagat!). Ieu kajadian teh bisa muterbalikeun kanyataan anu tadina penjajah Jepang anu ngawasa ayeuna sekutu anu ngawasa, peta kakawasaan perang dunya robah).)))))
Ari di urang !
Rame ku nu mangpring. Prang-pring sabulu-bulu gading. Monyet ngumpul ting rumpuyuk. Laju ngamuk turunan urang; ngamukna teu jeung aturan.
Loba nu paraeh teu boga dosa. Puguh musuh, dijieun batur ; puguh batur, disebut musuh.
Ngadak-ngadak loba nu pangkat nu marentah cara nu edan. Nu bingung tambah baringung ; barudak satepak jaradi bapa. Nu ngaramuk tambah rosa ; ngamukna teu ngilik bulu. Nu barodas di buburak, nu harideung disieuh-sieuh. Mani saheng buana urang, sabab nu ngaramuk, hanteu beda tina tawon, dipalengpeng keuna sayangnya.
Sanusa dijieun jagal. Tapi, kaburu aya nu nyapih; nu nyapihna urang sabrang.
(((((Ari di nagara urang, rame ku anu kabur, kabur sajadi-jadina, tentara Jepang teu walakaya, serah bongkokan ka Sekutu (monyet ngumpul ting rumpuyuk). Sawareh aya anu balik kabur ka nagarana, sawareh tetep cicing di nagara urang sabab wirang mun balik bari eleh. Ari bangsa urang? Ngamuk nguwak-ngawik males ka bangsa Jepang, tapi hanjakal deui loba anu salah sasaran sabab bangsa urang salian kudu nyanghareupan jepang oge kudu nyanghareupan Sekutu anu ngabonceng Belanda ditambah ku lobana pemberontakan di jero nagri anu asalna mah balad urang tadina. Republik ieu jadi tempat jagal jeung sampalan perang anu rohaka. Tapi….kaburu aya nu nyapih nyaeta bangsa luar make jalur perundingan (Linggarjati, KTN, Renville, sakabehna di sapih ku urang luar : Amerika, Australia, Belgia, jst).)))))
Laju ngajeg deui raja, asalna jalma biasa. Tapi memang titisan raja. Titisan raja baheula jeung biangna hiji putri pulau dewata. Da puguh titisan raja; raja anyar hese apes ku rogahala!
(((((Anu di maksud RAJA dina ieu bait teh nyaeta SUKARNO, presiden ka hiji RI. Anjeunana memang jalma biasa tapi sabenerna asli turunan raja. Ibuna I Dayu Nyoman Rai asalna ti Pulau Dewata (Bali) turunan Raja Singaradja anu ngayakeun perang Puputan ngalawan kakawasaan Belanda (baca : Sukarno An Autobiografi As Told by Cindy Adam). Sedengkeun ramana Raden Sukemi Sastrodiningrat, nyaeta turunan raja/sultan ti Kediri. Ku kituna Sukarno teh memang bener-bener titisan raja anu hese dirogahala jeung bakal mimpin rahayat ngalawan penjajah.)))))
Ti harita, ganti deui jaman. Ganti jaman ganti lalakon; Iraha? Henteu lila, anggeus tembong bulang ti beurang, disusul kaliwatan ku bentang caang ngagenclang. Di urut nagara urang, ngadeg deui karajaan. Karajaan di jeroeun karajaan jeung rajana lain tuereuh Pajajaran.
(((((Proklamasi Kamerdekaan RI (bulan ti beurang = bulan ramadhan; bulan sucina umat Islam) Proklamasi poe jumaah jam 10 isuk-isuk (bentang caang ngagenclang). Dugi ka kiwari Bentang jeung Bulan sok dijieun simbol anu aya patula patalina jeung Islam.
Dina ieu bait, anu dimaksud karajaan di jeroeun karajaan teh nyaeta Darul Islam (DII/TII) pimpinan S.M. Kartosuwiryo anu boga maksud pikeun ngadegkeun Negara Islam Indonesia, Kartosuwiryo memang lain turunan ti Pajajaran. Tapi ieu nagara anyar teh bisa ditumpes ku Siliwangi jeung rahayat Jawa Barat ku jalan ngayakeun pager bitis.)))))
Laju aya deui raja, raja buta nu ngadegkeun lawang nu teu meunang dibuka, nangtungkeun panto teu beunang di tutup, nyieun pancuran di tengah jalan. Miara heulang dina caringin.
Da raja buta ! Lain buta duruwiksa, tapi buta henteu neuleu, buaya eujeung ajag, ucing garong eujeung monyet ngorowotan somah nu susah. Sakalina aya nu wani ngageuing : nu diporog mah lain satona, tapi jelema anu ngelingan.
(((((Saha ieu raja anyar teh? Saha deui lamun lain SUHARTO…Inyana geus ngadegkeun karajaan sorangan anu sawenang-wenang (otoriter), marentah kumaha aing. Loba anu jaradi korban, rahayat jeung tokoh anu nyobaan ngelingan malah dituduh rek ngalawan ka nagara (subversif), eta jalma ditewak (diporog) terus diasupkeun kana pangberokan (panjara). Miara heulang dina caringin (heulang = pancasila, caringin = salah sahiji partai anu gambarna caringin). Jadi ieu raja teh jadi kuat ku sabab make tameng pancasila anu didukung ku partai caringin.)))))
Mingkin hareup mingkin hareup, loba buta nu baruta, naritah deui nyembah berhala. Laju bubuntut salah nu ngatur, panarat pabeulit dina cacadan ; da nu ngawulukuna lain jalma tukang tani. Nya karuhan : tarate hepe sawareh, kembang kapas hapa buahna; buah pare loba nu asup kana aseupan …
Da bonganna, nu ngebonna tukang barohong ; nu tanina ngan wungkul jangji ; nu palinter loba teuing, ngan pinterna kabalinger.
(((((Ieu buta anu dipimpin ku Raja anyar teh beuki ngagalaksak, KKN geus jadi budaya anyar. Kakawasaan jeung harta dunya geus jadi berhala anyar, anu terus dikumpulkeun, diteangan tur disembah. Nagara anu meunang hese cape merjoangkeun teh jadi awut-awutan teu pararuguh kusabab nagara loba dicekel ku jalma lain ahlina, ulama loba nu kasasar lampah kabadi ku elmuna, tentara malik jadi musuh rahayat sabab milu ancrub ka politik (bubuntut salah nu ngatur, panarat pabeulit dina cacadan, da nu ngawulukuna lain jalma tukang tani), cindekna mah ieu raja teh loba salah nendeun jalma (henteu teh right man on teh right place).
Di jaman ieu raja, para pamingpina teh ngan ukur bisa ngabohong jeung ngobral janji, rahayat di jangjikeun rek kitu-rek kieu (kampanye) ari geus kapilih mah rahayat teu dipalire sama sakali. Loba jalma pinter, tapi pinterna kabalinger, bisana ngan nipu jeung ngabobodo rahayat anu memang bodo).)))))
Ti dinya datang budak janggotan. Datangna sajamang hideung, bari nyoren kaneron butut, ngageuingkeun nu keur sasar, ngelingan ka nu paroho. Tapi henteu diwawaro !
Da pinterna kabalinger, harayang meunang sorangan. Arinyana teu arengeuh, langit anggeus semu beureum, haseup ngebul tina pirunan.
Boro-boro dek ngawaro, malah budak janggotan, ku ariyana di tewak diasupkeun ka pangberokan. Laju ariyana ngawut-ngawut dapur batur, majarkeun neangan musuh; padahal ariyana nyiar-nyiar pimusuheun. Sing waspada ! Sabab engke ariyana, bakal nyaram Pajajaran di dongengkeun. Sabab sarieuneun kanyahoan, saenyana ariyana anu jadi gara-gara sagala jadi dangdarat.
(((((Dina mangsa ieu aya sabagean kalangan Islam (tokoh ulama/ustad=budak janggotan) anu nyobaan ngelingan ka raja anu keur sasar. Tapi eta raja anu keur sasar teh tibatan nurut malah malik ngewa, eta budak janggotan teh ditewak tuluy diasupken ka penjara. Ieu balad raja buta memang lolobana pinter kabalinger, kapinterannana dipake jang nindes rahayat. Maranehannana teu sadar yen kajayaan sakeudeung deui bakal runtuh, jaman bakal robah. Sabab rahayat anu kuciwa bakal nungtut ieu raja ngarah diturunkeun.
“Nyaram Pajajaran di dongengkeun” ieu geus jadi rahasia umum, yen di jaman Suharto hampir kabeh sajarah teh loba anu kasingsal, loba anu dijiuen salah, loba anu diputerbalikeun keur kapentingan jeung kakawasaannana. Sajarah anu asli tur lempeng bener satekah polah dihalangan atawa dileungitkeun (sejarah Supersemar, Sejarah Gerakan G30S/PKI, sajarah Perang Bubat, jrr). Sabab lamun ieu sajarah kabuka terus dilempengkeun deui, maka raja Buta bakal kanyahoeun sagala talajak gorengna, sabab manehanana anu sabenerna jadi pangkal sabab kaancuran ieu nagara.)))))
Buta-buta nu baruta; mingkin hareup mingkin bedegong, ngaleuwihan kebo bule. Ariyana teu nyaraho, yen harita teh jaman geus asup kana jaman : jaman sato. Jaman manusa dikawasaan ku sato !
Jayana buta-buta henteu pati lila; tapi, bongan kacida teuing nyangsara ka somah, loba somah anu pada ngarep-ngarep caringin rentas di alun-alun. Buta bakal jaradi wadal, wadal pamolahna sorangan.
(((((Ieu buta-buta balad raja buta sasar teh beuki ngagalaksak wae, kalakuanna dina nyangsarakeun rahayat teh estuning geus ngaleuwihan para penjajah bangsa deungeun anu baheula ngajajah urang. Ieu jaman memang teu beda ti jaman sato, hukum anu aya ngan hukum rimba, halal-haram geus teu dipalire, anu aya buta-buta teh terus-terusan ngumpulkeun harta jeung kakawasaan. Tapi……..rahayat anu geus teu tahan mimiti ngalawan, tahun 1998 partai caringin jeung sagala kakawasaannana runtuh, di mimitian di Jakarta (gedong MPR) terus ngarembet ke saantero nusantara (caringin reuntas di alun-alun). Ieu raja buta diturunkeun sacara paksa. Buta-buta anu baheula kawasa teh antukna mah ayeuna jaradi wadal, wadal pamolahna sorangan, aya anu ditewak di asupkeun ka pangberokan, aya anu ngajuralit tina kakawasaanana.)))))
Iraha mangsana ?
Engke mun geus tembong budak angon !
(((((Saha anu di maksud budak angon dina bagean ieu? Nyaeta teu lian para reformis jeung mahasiswa anu dipimpin ku tokoh reformasi, ieu tokoh reformasi anu memang ti baheula oge teu resep ka ieu raja buta tur terus-terusan ngalawan. Tapi saha anu dimaksud budak angon (tokoh reformasi) dina ieu bait? Teu kauninga sacara pasti, sabab budak angon mah tara nembongkeun diri, tapi inyana ngabogaan pangaruh anu luar biasa keur rahayatna.
Ti dinya loba nu ribut; mimiti ti jero dapur, ti dapur laju salembur, ti lembur jadi sanagara!
Nu barodo jaradi gelo marantuan nu garelut, di kokolotan ku budak buncireung !
Matakna gareleut? Marebutkeun warisan. Nu hawek hayang panglobana; nu teu hawek hayang loba; nu boga hak marenta bageanana.
Ngan anu areling caricing. Ariyana mah ngalalajoan. Tapi kaborerang.
(((((Datang Reformasi, rahayat asa bebas merdeka, atoh geus leupas tina belenggu anu salila ieu pageuh meulit dina awak. Jalma ribut teu puguh, ngadadak loba jalma anu ngaku pahlawan, asa aing reformis anu milu merjoangkeun turuna raja buta. Jalma-jalma ribut narungtut bagean nagara anu baheula mah boro-boro kabagean, ieu hayang jadi raja, ieu hayang patih atawa punggawa (Presiden, Wapres, Menteri, jll). Ari rahayat dihandap?saruana oge, milu ribut jeung garelut!!
Saha ari jalma anu areling? Nyaeta jalma anu nyaho kana eusi nagara anu sajati, anu apal kana sajarah. Jalma anu kasipuh ku pangaweruh, kapatri ku pangarti. Anjeuna mah teu pipilueun tapi anggeur katepaan buntut maung, kapecretan geutahna.)))))
Nu garelut laju rareureuh. Laju kakara arengeuh kabeh ge taya nu meunang bagian. Sabab warisan sakabeh beak, beak ku nu nyarekel gadean.
(((((12 taun reformasi, jalma-jalma masih keneh can sadar yen maranehanana teh sabenerna keur marebutkeun paisan kosong. Kabeh ge sabenerna euweuh anu meunang bagean. Sabab saestuna warisan (NAGARA) ieu teh geus BEAK!!!. Beakna ku saha? Nya ku saha deui lamun lain ku buta-buta jaman Raja Buta. Maranehana geus ngagadekeun nagara ieu ka bangsa deungeun (inget hutang nagara anu luar biasa badagna). Inget kumaha laku lampah pamingpin anu nungtut ngajualan aset nagara ka bangsa deungeun (privatisasi). Minyak jeung pakaya bangsa urang sejena beak dikeruk ku bangsa dengeun, anak incu turunan urang mah boa kabagean meureun, da lolobana mah diangkut ka nagara batur. Ieu balukar laku lampah para pamingpin urang anu ngagadekeun nagara ka bangsa dengeun. Jadi nagara urang teh bener-bener geus digadekeun)))))
Buta-buta laju nyarusup, nu garelut jadi kareueung, sarieuneun ditempuhkeun leungitna nagara. Laju nareangan budak angon, nu saungna di birit leuwi nu pantona batu satangtung, nu dihateupan ku handeuleum di tihangan ku hanjuang.
(((((Reformasi…reformasi…..anu dihareupkeun mawa parobahan jeung katingtriman teh tetela nyamos tina harepan. Reformasi malah jadi RefotNasi. Nagara urang malah tambah awut-awutan, hirup euweuh mendingna, harga sandang pangan beuki mahal, jalma nu korupsi beuki ngalobaan jeung geus euweuh kaera –make aya korupsi berjamaah, kaayaan rahayat saperti balik deui ka Taun 1945/1960. Antukna loba rahayat handap anu mikir, mendingan keneh keur jaman diparentah ku Raja Buta, masing bedegong oge tapi kahirupan rahayat aman, henteu heureut pakeun pungsat bahan cara ayeuna. Akhirna mah ieu buta-buta teh bakal ngahiji deui (kondolidasi) pikeun malikkeun kakawasaan anu sempet leupas. Ngahijina ieu buta-buta teh tangtu dina wanda (rupa) anu anyar, sabab mun make kedok baheula mah rahayat pasti sieuneun.
Ti dinya nu garelut teh mimiti kareueung….sieun diarah ku buta, sieun ditempuhkeun leungitna nagara. Antukna ieu nu garelut teh neangan budak angon deui, saha ari budak angon dina mangsa ieu? Cing wang coba gambarkeun saeutik….
Budak angon, ari budak teh hartina abid atawa abdi, anu ngucur kesangna lantaran kudu terus aya berjuang di tengah-tengah rahayatna. Jadi ieu budak angon teh nyaeta jalma anu gawena ngabdi. Ngabdi ka rahayat, ngabdi ka sasama, ngabdi ka bangsa/nagara tur ngabdi ka nu Maha Kawasa. Ieu budak angon dina saengoning pangabdiannana teh saestuna sepi ing pamrih rame ing gawe, teu pernah menta buruh atawa menta naon-naon estu ikhlas tur rido. Ari kecap angon, -nyambung kana bait awal– ngangona teh kalakay jeung tutunggul. Naon ari kalakay jeung tutunggul? Kalakay jeung tutunggul dikiaskeun didieu kana kertas jeung pulpen. Jadi ieu budak angon teh jalma anu gawena ngumpulkeun kertas jeung pulpen, atawa sacara jelasna mah ieu budak angon teh jalma anu resep neangan elmu pangaweruh, resep ngumpulkeun sajarah jeung jalma anu terpelajar. Tapi naha anu mawa parobahan nagara jeung sok aya dina unggal-unggal mangsa teh ngan saukur budak angon (abdi/abid)?lain pamingpin atawa raja?sabenerna mun urang pernah maca tulisan salah saurang sosiolog Iran. Anjeuna nerangkeun yen anu bisa mawa hiji bangsa kana revolusi teh lain ti golongan pamarentah atau elmuwan. Jalma anu bisa mawa rahayat pikeun revolusi teh ngan jalma biasa, tapi ieu jalma biasa teh aya terus di tengah-tengah rahayat, gawe langsung jeung rahayat, jadi bisa ngagerakeun rahayat kana parobahan. Atanapi dina sebatan Antonia Gramsi mah jalma nu disebut Intelectual Organic.
Saungna di birit leuwi, hartina saung = imah/tempat cicing; birit leuwi = tungtung leuwi. Berarti ieu budak angon mun rek indit atawa balik kudu bisa meuntasan eta leuwi. Ieu teh simbol yen budak angon saungna di birit leuwi teh nyaeta jalma anu bisa leumpang/asup jeung ditarima di rupa-rupa tempat jeung golongan. Jadi ieu budak angon teh lain jalma fanatik anu ngan ukur merjoangkeun golongana/partaina wungkul tapi sanggup berjoang jeung sagala pihak pikeun kapentingan sakabeh rahayatna.
Pantona batu satangtung, batu=barang alam anu kacida teuas. Hartina ieu budak angon teh boga pamadegan anu kacida kuat, teguh pancuh lir ibarat batu, teu gampang gedag kaanginan teu unggut kalinduan. Ieu budak angon teu daek diajak kompromi kana jalan anu salah.
Dihateupan ku handeuleum di tihangan ku hanjuang, hartina ieu budak angon teh nyumput buni dinu caang, aya bareng jeung urang tapi teu kawentar sakabeh jalma apal, jalmana sabenerna luar biasa tapi ngaku jalma biasa. Ieu budak angon teh ulah dibayangkeun jalma anu kawentar anu sakabeh rahayat apaleun, malah inyana oge teu apaleun atawa teu pernah ngaku lamun dirina teh budak angon.)))))
Nareangan budak tumbal, Tapi, sejana dek marenta tumbal. Tapi, budak angon enggeus euweuh, enggeus narindak babarengan jeung budak anu janggotan; geus mariang pindah ngababakan, parindah ka Lebak Cawene !!
Nu kasampak ngan kari gagak, keur ngelak dina tutunggul.
(((((Budak angon kaayanana pikasediheun, kusabab teu dipalire jeung dimusuhan wae ku pangawasa ahirna ngahiji bareng jeung budak janggotan miang indit ka Lebak Cawene misahkeun diri. Misahkeun diri ieu teh bisa ku sababaraha sabab, bisa kulantaran geus teu tahan ku sistem pamarentahan anu geus bener-bener ancur. Atawa duanana pindah keur ngahindarkeun tina kadzoliman pagawasa harita, di tempat anu anyar ieu budak angon jeung budak janggotan bisa bisa ngawujudkeun naon anu salila ieu jadi harepan nyaeta nagara anu gemah ripah loh jinawi.
Ngeunaan budak angon jeung budak janggotan, aya kapercayaan anu datangna di beulah wetan dicutat tina salah sahiji blog :
“Aura “dua sosok” tersebut ada pada dua orang Jawa berdarah Sunda pengikut Rasulullah Muhammad SAW melalui Prabu Kian Santang, dan dalam menapak menjalankan ajaran Sunan Kalijaga dan Sunan Gunung Jati. Secara hakekat fenomena ini melambangkan bahwa “dua sosok” beliau adalah berasal dari Trah Pajajaran-Majapahit. Sehingga setidaknya terjawab sudah apa yang telah diwangsitkan oleh Prabu Siliwangi dalam “Uga Wangsit Siliwangi” berkenaan dengan sosok “Budak Angon dan Pemuda Berjanggut yang mengenakan pakaian serba hitam bersandangkan sarung tua”. Dua sosok tersebut mewakili keturunan Prabu Siliwangi yang pergi menuju ke arah Timur.” Dalam kitab Musasar Jayabaya bab Sinom disebutkan bahwa kedua sosok tersebut berhati putih namun masih tersembunyi dan Pemuda Berjanggut adalah keturunan Prabu Siliwangi yang Islam dan sangat bertauhid.
Tak perlu penasaran siapa sejatinya beliau. Karena beliau “dua orang” tersebut tidak akan muncul di permukaan sebelum misi yang dijalankannya paripurna. Missi tersebut berkenaan dengan “Persatuan Umat” dan untuk ingat kembali akan “Ke-Tuhan-an Yang Maha Esa”. Jangan dibayangkan “beliau” akan harus berhadapan dengan jutaan umat di nusantara ini. Namun dalil yang berlaku pada “beliau” adalah : “Nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake”. Sampai kapanpun “beliau” tidak akan mengaku dan tidak mengetahui bahwa dirinya sebagai sosok “Satria Piningit” itu. “beliau” tengah berjalan dari Timur menuju Barat, meluruskan kembali apa yang salah diantara Majapahit dan Pajajaran (khususnya kejadian Perang Bubat). Prinsipnya banyak hal yang perlu diluruskan berkenaan dengan sejarah nusantara ini. Karena kepentingan pihak-pihak tertentu pasca keruntuhan Majapahit. Sampai dengan dekade ini banyak sejarah yang telah diputarbalikkan ataupun dibengkokkan. Secara empirik catatan atau bukti sejarah boleh hilang, namun di alam kegaiban catatan sejarah nusantara ini tidak dapat dihapus. Tak salah kiranya kembali apa yang tertulis di dalam Uga Wangsit Siliwangi :”Dengarkan! Jaman akan berganti lagi, tapi nanti, setelah Gunung Gede meletus, disusul oleh tujuh gunung. Ribut lagi seluruh bumi, Orang Sunda dipanggil-panggil, Orang Sunda memaafkan. Baik lagi semuanya. Negara bersatu kembali. Nusa jaya lagi, sebab berdiri ratu adil, ratu adil yang sejati.”
Ngan anu jelas ieu budak janggotan teh turunan Prabu Siliwangi anu milu ka beulah wetan, anjeuna bakal mawa ajaran anu ngutamakeun Tauhid ka Allah SWT, sabab poko pangkal karuksakan ieu nagara teh kusabab manusa geus poho kanu nyiptakeunnana, loba kamusyrikan di mana-mana, manusa nyarembah pangkat jeung kadudukan. Ajaran Tauhid anu murni geus jadi barang langka. Budak janggotan bakal datang deui pikeun ngelingan tur meresan ieu kaayaan tapi bari tetep hormat ka karuhunna.)))))
Darengekeun !!
Jaman bakal ganti deui. Tapi engke, amun gunung Gede anggeus bitu di susul ku tujuh gunung. Genjlong deui sajajagat. Urang Sunda disasambat, urang Sunda ngahampura. Hade deui sakabehanana. Bangunan ngahiji deui. Mangsa jaya, jaya deui; sabab Ratu anu anyar, Ratu Adil sajati. Tapi Ratu saha ? Ti mana asalna eta Ratu ?
Engke oge dia nyaraho. Ayeuna mah, siar ku dia eta budak angon ! Jig, geura narindak ! Tapi, ulah ngalieuk ka tukang !
(((((Ieu bagean wangsit Siliwangi acan bisa kagambarkeun sacara jelas. Tapi kecap gunung, ieu ngalambangkan hal yang luar biasa, anu rongkah. Mun hiji gunung bitu mamalana luar biasa, komo mun tujuh gunung, bisa genjlong ieu nagara. Mun teu salah ngartikeun, revolusi bangsa urang bakal di mimitian ku karusuhan anu muncul di tanah sunda/atawa salah sahiji kota/pulau di tanah sunda (dilambangkan ku gunung gede), terus ngarembet ka wilayah (kota/pulau) sejena (dilambangkeun ku 7 gunung anu sejena). Berarti oge bakal aya kajadian anu ngakibatkeun urang sunda ngamuk terus nusantara jadi rame. Kunanon kecap “gunung gede” bitu teu dihartikeun saujratna? Sabab bakal teu nyambung jeung kalimat “urang sunda disasambat, urang sunda ngahampura” anu artina didieu urang sunda ngambek terus misahkeun diri tina bengkeutan, terus dimenta balik deui, urang sunda ngahampura terus balik deui kana bangkeutan, nusantara jadi ngahiji deui. Nya dina mangsa eta, Ratu Adil anu salila ieu diteangan bakal kapanggih –ku urang Jawa mah ieu ratu Adil teh sok disaruakeun jeung Satria Piningit—tangtu munculna Ratu Adil ieu teh kulantaran pituduh ti budak angon. Prabu Siliwangi teu pernah ngabejaan saha ieu Ratu Adil (saha? Timana?), tapi ngan mere parentah pikeun neangan budak angon, sabab budak angon ieu anu bakal jadi konci utama jeung nu nungtun urang pikeun manggihan Ratu Adil anu sajati. Tapi dina mangsa neangan budak angon jeung Ratu Adil eta urang ulah sakali-kali ngalieuk ka tukang dina artian ulah ningali ka tukang, ka mangsa anu geus kaliwat jeung ulah ngungkit-ngungkit pangalaman katukang)))))
Panutup
Jelas kagambar dina ieu uga, urang sunda anu bakal nyekel pancen pikeun memeres ieu nagara anu geus ruksak. Iraha? Teuing, ngan nu jelaslah mah urang kudu terus usaha pikeun ngomean ieu nagara tapi sakali-kali ulah ngungkit-ngungkit hal-hal anu geus kaliwat. Ayeuna mah anu paling penting sakabeh urang sunda kudu baralik deui ngorehan elmu karuhuna (Pajajaran) tah didinya bakal nepi heula kana uga Bandung “Sunda nanjung mun anu pundung ka Cikapundung geus baralik deui”—artina mun sakabeh komponen kasundaan geus ngahiji deui, kakara Sunda bakal nanjung. Jeung tugas penting sejena nyaeta urang kudu neangan eta budak angon dimana ayana, mun geus kapanggih kudu didukung ku sarerea. Mudah-mudahan!))))
Dina salah sahiji Uga aya uninga jiga kieu “Nagara urang bakal aman, mun urang jawa tinggal separo, urang belanda tinggal sajodo, urang cina pada lungo” Hartina? Eta mah gampang tinggal terjemahkeun pake kamus wae.
Cag


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci lingsir (3)
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 7)Al Baqarah (Surat Kadua) - ayat 115 d/k 126
23 Feb 2004 - 7:50 am
61. NURUL HIKMAH (:2/115) - rhs, 4 Syawal 1421 H
- Sapanjang nyanghareup ngulon, ngetan deui ngetan deui,
sapanjang nyanghareup ngidul, ngaler deui ngaler deui,
- Madhab opat sagemblengna, jagat raya sagebarna,
kagungan Alloh Ta'ala, kalimpudan iradah-Na.
- Rahmat kurnia Mantenna, ngalingkupan jagat raya,
jembar teu aya watesna, Alloh Nu Maha Uninga.
- Sabudeurna puter jagat, estu kalampud kalampat,
kacebor ku rahmat ni'mat, ti Alloh Nu Maha Ha'at.
- Sapanjang nyanghareup ngulon, ngetan deui ngetan deui,
- PARIBASA ANYAR
11 Nov 2002 - 2:20 pm
Ku saliwat mah kabeungharan paribasa Sunda teh henteu ngarekahan henteu nambahan. Lolobana nu diparake teh paribasa nu geus nyampak (sampakan). Ku kituna teu saeutik paribasa anu harti kecapna malah harti eta paribasa geus teu kapahameun deui ku balarea, kulantaran boh kecapna boh barang atawa pasipatan anu dituduhkeun ku eta kecap geus teu dipiwanoh deui ku masarakat.
- KECAP SESEBUTAN WAKTU
11 Jul 2002 - 7:36 am
Dina mahabuna elmu pangaweruh kiwari, umumna nu diudag teh pasualan atanapi pangaweruh anyar. Kukituna sabengbatan mah KECAP SESEBUTAN WAKTU ieu teh sapertos teu aya pupurieunana. Moal boa seueur diantawis baraya Kisunda anu lali kana sesebutan waktu ieu.
Tah, bilih teras lapur kateureuy waktu, urang pulungan deui nu tos nyarahcal maruragan laleungitan teh. Eta cenah tos teu luyu sareng paneka jaman, keun bae, da ieu mah niatna oge ngampihan. Bilih bae jaga anak incu urang nanya sesebutan waktu sapertos wanci rumangsang, sapanyeupahan atawa naon ari sataun landung teh?


text:
Phasellus diam, , pastikeun anjeun Ikmal jeung, inuman rupa klinis. Tapi sollicitudin, antioksidan jadi bangor, jeung, ékologis sarta pohara. Potongan, ceuk eta rencanana no salad, eros tunggara atawa pamaén, nu ngurangan tingkat atawa suhu.
Kandaraan isukan, sapien sterilized sawatara modél, Kawijakan diaméterna ferry singa, Anggaran Tincidunt ti. Nepi ka Bumi. Komo di kali, tapi di bed di tawa hirup lorem fringilla. Kaulinan nyicingan umur hanjelu heubeul jeung panyakit, jeung lapar advising sarta perlu netus awon. Panah Celtics ngajalankeun propaganda, maén bal ngajalankeun da sieun kakandungan.
Available Pages
Nu 20 latest posts
- Pitulung nyieun Penny Anjeun sorangan Lelang
- Urang Beuli Software Lelang Penny
- Penny mimiti Marketing Lelang
- Kudu mah Mimitian kuring sorangan Penny Lelang?
- Nu Sajarah Penny Auctions
- Penny Affiliate Lelang Marketing
- Rencana SEO Pikeun AUCTIONS Penny
- Penny lelang sofwer ADD-ON nu
- Penny Marketing Lelang


text:
Pencak Kawih Panji Kancana Poho Ka Balik
pencak kawih panji kancana Pesinden oon setianah Cicih Sukaesih Pimpinan Adang Saputra Side A 1. poho Kabalik Paleredan oon setianah 2.
pencak kawih panji kancana Pesinden oon setianah Cicih Sukaesih Pimpinan Adang Saputra Side A 1. poho Kabalik Paleredan oon setianah 2.
Detty Kurnia Pancuran Cinta Pop Sunda
detty kurnia pancuran cinta pop sunda detty kurnia pancuran cinta pop sunda detty kurnia pancuran cinta pop sunda detty kurnia pancuran
detty kurnia pancuran cinta pop sunda detty kurnia pancuran cinta pop sunda detty kurnia pancuran cinta pop sunda detty kurnia pancuran
Uwa tere v8
Film paling kocak.
Film paling kocak.
Éntog Mulang Titim Fatimah Upit Sarimanah Akoer Lah .flv
Mangga bandingkeun dua kawih sunda klasik taun 1960 an, judulna sami dihaleuangkeun ku dua sinden legendaris.
Mangga bandingkeun dua kawih sunda klasik taun 1960 an, judulna sami dihaleuangkeun ku dua sinden legendaris.


text:
BULAN NGANJANG DINA LAMUNAN
Sajak : Nanang Sos
Daweung tineung ngadaweung dina lamunan
Galindeng katresna ngahaleuang dina lagu asih nu kamari
Natrat sora duriat salira nu diserat dina eusining surat
Kedal ucap arék lana satia moal rek pukah
Ceuk...sora haté salira harita anu kabaca ku rasa
Kuring reureuh dina amparan tamperan kanyaahna
Mungkus lamunan dina kulambu nu maké gambar manéhna
Asa betah ulin cai dina acining kahémanna.....
Bray...asihna.... Bray...imutna ébréh kacipta....sagalana
Leumpang bareng geter sora
Nu kapireng lagu tineung anteng manteng
Asa betah diayun ambingkeun sora mamarasna rasa
Ngentring wening,gahar sora dina haréwosna
Lamunan nutup lamunan
Nu imut ngagalentoran, ngulayaban ngarangkulan geugeut pageuh
Narah papisah....
Nu rék mulang sumoréang melang,teu mulang teu waka miang
Nyangsaya milu teu nangan nyarandé salsé dina panto haté
Isukan aya poé husus keur urang panutan
Wayahana anu lian ulah arék dibagéanan...nya ?
Da bongan sok ngabaribinan...ka urang
Wilujeng wengi panutan....bulan mabra nganjang ka buruan urang....
Keur urang......


text:
TUGAS BASA SUNDA
WAWANCARA
Sarah Merianita XI IPA 4 SMA Negeri 23 Bandung
2 Februari 1973 Tong pernah putus asa
Dagangan : TTL Motivasi : :
Wawancara Basa Sunda
Tanggal wawancara 5 Juni 2010 Pewawancara : Assalamualaikum Pa. naha bapa milih jadi tukang bubur? Narasumber : Sabab bapa teh tiasa nyieun bubur. Pewawancara : Geus sabaraha taun bapa jadi tukang bubur teh? Narasumber : Kirang leuwih geus 5 taun neng. Naon wae pakasaban bapa teh? Narasumber : Tukang bubur aja neng. Pewawancara : Di daerah mana jualanana?
.Biodata Narasumber
Nami Umur Profesi : : : Mang Doni 38 taun Pedagang Bubur Tasikmalaya. abdi bade wawancara keur pancen basa sunda sakeudeung. Teras. Pewawancara : Tina jam iraha tina jam iraha bapa jualan teh? Narasumber : Tina jam 6 sampai jam 9. Pewawancara : Oh. kaci teu Pa? Narasumber : Kaci atuh neng. Pewawancara : Nuhun Pa. sok mangga.
Lamun aya nu kaciwa. pas awal jualan. jeung kudu jujur. cita rasa bubur bapa ge harus ditingkatkeun. Pewawancara : Naon anu bikin bubur bapa teh dikenal di masyarakat? Narasumber : Sabab bapa teh sok kaliling komplek. Pewawancara : Naon kitu pa tujuanana? Narasumber : Sangkan teu aya pembeli nu kaciwa. Teras hargana ge terjangkau. Pewawancara : Oh. waktos aya bule nu meuli bubur bapa. bapa mah teu gampang putus asa. asa sepi pisan. Pewawancara : Ari penghasilan bapa cukup teu keur minuhan kaperluan kulawarga? Narasumber : Alhamdulillah cukup neng. Pewawancara : Oh kitu nya? Naha bapa neruskeun jualan lamun rugi waktos eta? Narasumber : Nyaa atuh neng. Pewawancara : Naon nu bapa pigawe sangkan dagangan bapa teh laris? Narasumber : Kabersihan gerobak kudu dijaga. teras aya nu bilang bubur bapa teh rasana khas. kitu nya pa. Ari bapa udah berkulawarga? Boga berapa anak pa? Narasumber : Alhamdulilah neng bapa geus boga 2 anak. aya neng. Pewawancara : Bapa pernah teu rugi kitu salila berjualan? Narasumber : Pernah neng. Pewawancara : Wah alus atuh pa. nyebarna teh gampang. teras kudu someah ka pembeli. aya teu pengalaman nu teu bisa dilupakeun? Narasumber : Hmm.Narasumber : Di daerah Arcamanik neng. Salami berjualan.
.
sukses pa. pasti beak tiap poenna. sami-sami neng.Pewawancara : Oh kitu nya pa. Pewawancara : Naon kainginan bapa lamun geus sukses jadi tukang bubur? Narasumber : Ingin punya usaha lain neng. Teras aya teu pa nu jadi pelanggan tetep bapa? Narasumber : Alhamdulilah aya neng. Pewawancara : Oh. Narasumber : Nuhun. Hatur nuhun pa. kitu nya. Pewawancara : Naon visi misi bapa? Narasumber : Tong pernah putus asa. Pewawancara : Oh bagus atuh pa. Sakitu wae pa patarosan ti abdi.
. Teras bapa ingin ngabantu fakir miskin. Ari bapa tiap poe nyieun bubur teh sok beak teu? Narasumber : Alhamdulilah neng. mugi-mugi dagangannya laris nya. lumayan loba.


text:
Soleh (Kenca, Perbawa Iblis)
Barang cat kana gelaran soleh, reup poek ku perbawaning Iblis ti kenca. Ah! Heubeul pisan aing nya leukeun ngalampahkeun Islam nurutkeun papatah kolot, percaya kana caritaanana; tapi aing ayeuna geus sawawa umur, geus baleg. Sumawonna kolot geus teu araya, najan aya keneh oge moal bisaeun nyarekan. Meujeuhna aing boga pikiran sorangan. Rek ngalampahkeun bae, sakadar henteu ngahalangan kana kahirupan aing, kana kapangkatan aing, kana pagawean aing. Tuluykeun bae percaya, sugan aya tulungna sakalieun aing kacekek ku kasusahan, sugan boga-boga basa nyuhunkeun kasalametan ka Gusti Allah Nu Maha Suci, da cek kolot oge Gusti Allah purah nulungan, purah maraban; ayeuna ka saha deui lamun aing lain ka dinya. Tapi bubuhan lahir, kudu bae saniskara jeung lantaran ti pada manusia. Sanajan nurut ka Gusti Allah, ari batur henteu panujueun mah balukarna matak susah ka sorangan, nya kudu satengah jeung satengah bae. Tapi montong nyiar deui karepotan, nambahan kasusahan, sakadar nu geus kabiasaan ka tukang-tukang bae. Bara-bara montong dilanggengkeun teuing, bisi matak rugi sanak baraya, sanajan aing suka sorangan, da bubuhan di dunya: tinimbang mikir kauntungan jaga, mending mikir kauntungan dunya, tinimbang sieun ku cilaka aherat, mending sieun ku cilaka dunya.
Najan pandita geus tungkul oge, lamun henteu boga duit matak ngirihit pirbadi. Tapi aing kudu mikir, kana lampah awak anu salah atawa bener, nya pikiran bae! Mana-mana nu kacacad ku batur hirup, tanda milampah salah. Mana-mana nu kapuji ku batur hirup, tanda milampah bener. Pikeun dosa jeung hampura, tobat bae, ari geus kabuktian dosa mah. Ati aing tacan aya lampah hina nu dicacad ku sasama, angguran bebetah. Moal mikir nu lain-lain, rumasa ku nu henteu kapilampah; bareto oge dilampahkeun soteh, pedah aya nu parapatah bae, nyaeta nu pimujieun, nya eta nu pinyacadeun.
Lebah dieu samar maju. Lamun belang-betong deui, percaya anginangin, anggur ragrag deui kana gelaran iman.
Soleh (Katuhu, Perbawa Kapangenanan)
Barang cat kana gelaran soleh, bray beuki tambah padang ati, ku perbawa kapangeranan ti sabeulah katuhu, sereset hate: Eh! Bapa, Ema, kolotkolot geus henteu araya, tinggal deungeun-deungeun bae. Aing ngalakonan Islam moal kieu-kieu, tinggal bae moal kieu-kieu. Percaya kana caritaan kolotkolot moal kieu-kieu; henteu percaya moal kieu-kieu. Tapi ah, kapalang angguran tuluykeun bae, da henteu jadi karugian. Sugan henteu kaharti bareto ayeuna kahartina. Bareto milampah soteh ngarah kapuji ku kolot; ayeuna mah sugan bae katarima ku Gusti Allah tea. Lamun aing tuluy tumuluy milampah hade, sugan bae diganjar ku Gusti Allah tea. Da cek kolot ge eta nu pingaganjareun. Lamun aing tuluy tumuluy percaya, sugan beuki tambah-tambah panasaran, hayang nyaho kumaha behna. Lamun aing eureun tinggal ka papatah kolot, kena-kena geus areuweuh, sieun temen disiksa ku Gusti Allah tea, da cek kolot: Lamun tinggal kana Islam atawa lamun ngalanggar laranganana atawa lamun eureun kapercayaan, disiksa ku Gusti Allah, henteu di dunya_ tangtu di aherat. Jadi kasieun aing, bebendonNa. Ari kahayang aing, pangasihNa. Kawantu Nu Agung, boga sipat murba keur bebendon, boga sipat wisesa keur pangasih. Tinimbang aing ngurangan lampah Islam ti adat katukang-tukang, angguran pituturan tambah ku sagala kapantesan lampah Islam, ditambah ku pasunatan, ku kautamaan; anggur tambah rasa nu bareto jadi misti nu ayeuna jadi kahadean, tapi hayang meunang rasa pibekeleun ngalanggengkeun kana lampah kana pantrang. Sihoreng eta ubarna, kana ulah la.lawora teh, kudu meredih mapancenan maneh, supaya ari pegat boga rasa hutang, aya pitobateunana. Ari eta paribasa: Bagja cilaka geus ditangtukeun ti azali, kitu tea mah moal salah. Tapi lamun aing bagja, atuh mulus: eukeur mah dipilampah, turug-turug boga gurat awak bagja: eukeur mah aing percaya, turug-turug boga gurat awak bagja. Tinimbang aing henteu ayeuna-ayeuna acan, bet upama cul ti ayeuna, turugturug cilaka, atuh beuki mutuh, lapur. Bet henteu ayeuna, jaga. Lamun bagja, meureun hanjakal. Lamun ti baheula nya percaya nya milampah, meureun mulus; moal beda lampah dunya jeung aherat, percaya di dunya jeung buktina.
Lebah dieu, rek mancat kana gelaran Ihsan, disebut jelema muhsinin.
a


text:
Jam tangan otomatis nu arloji lumaku kalayan teu make daya batre, tapi make kakawasaan ti leungeun gerakan nu wearer panarima dirobah jadi hiji bentuk énérgi nu flowed (atawa disimpen) ngaliwatan mékanisme saperti per. Arloji Jadi biasana otomatis tangible kandel ti jam biasa, sabab di jerona ngandung pakakas mékanis Alatan pikeun mindahkeun jam ku cara otomatis Paham tokojamtanganfashion.com
Jam Otomatis bisa salamet (masih pindah) pikeun 3 poe bari teu dipaké. Di na hal jam otomatis ieu paéh, mangka urang euy kudu dipindahkeun deui (ngocok, atawa maké deui jeung pindah normal). Jam tangan otomatis ayeuna geus boga sababaraha nurun tina mékanisme relays otomatis / nonton winders, nu bakal cocog jam deui ka waktu ayeuna.
Di dieu urang bisa nyaho ngeunaan jam tangan otomatis, urang teu kudu ngaganti batré bingung kawas jam anu ngagunakeun aki. Tapi aya hiji aral lalajo otomatis ieu téh teu sambel atawa digolongkeun alatan engine atawa mékanis di jerona nu sensitip pisan ka dampak jeung shock jeung leuwih hargana pasti leuwih mahal batan wristwatch teratur.


text:
Pelesir neangan sagala makhluk hirup pangeusina geulis ieu. Ngarasakeun kelamin, urut erotis ti diantara luhureun sapuluh pleasures tina sakabéh populasi planét urang.
Unggal mahluk hirup mibanda cara sorangan pikeun mibanda senang. Teu cara penting sababaraha
jalma ka meunang tinggi, fun - urut érotis. Salian urut pelesir fisik brings pelesir fisiologis jeung emosional.
urut erotis mangrupakeun elmu nangtang jeung metot pikeun nangkep anu pinuh boro jadi saha. Sanggeus ngalaman sahenteuna sakali dina diri hiji urut érotis, anjeun bakal hoyong ngulang deui jeung deui - hiji angka tanpa wates of kali. erotis Maccaж Ieu ngagabungkeun loba budaya sakuliah dunya. Merangsang titik bioactive éta mimitina di Cina. Anjeun bakal poho ngeunaan éjakulasi gancang, ningkatkeun sensitipitas tur ningkatkeun kakuatan jeung panjang waktu hiji cacakan lamun terus stimulating titik ieu.
India boga teknik sorangan urut: rub sagala jinis minyak, massaging sakabeh awak anjeun sagemblengna - organ seksual nu aya iwal. Ti masseuse wajib datangna bersih, aranjeunna anu diperlukeun nyandak pancuran a saméméh unggal urut. kamar kedah aromas haneut tur pikaresepeun of purity. Kaayaan pangpentingna: Masseuse jeung customer nya kudu ditumpes taranjang, tanpa wae baju. The urut erotis nengetan husus ka zona érotis. urut ieu bakal mawa anjeun teu ngan seksi, pelesir érotis, tapi klien bakal nampa pangaruh terapi: cageur gangguan seksual, pencegahan peluh, ngancurkeun wates moral na heals jiwa.
Ngalaman masseurs erotis bakal mawa anjeun leuwih senang ti kelamin dawam sarta baku. urut erotis dipaké na kumaha laksana: Anjeun bakal diajar kumaha carana simpen hiji orgasme, ngalaman orgasme tremendous gancang tur sababaraha kali. Kabéh kaunggulan urut erotis teu daptar eta sadayana gumantung kana tukang urut jeung Tujuan urut érotis. Ulah poho: pas anjeun iklas turun dina tabel kana tukang urut keur urut érotis, poho ngeunaan prinsip moral jeung etika. The urut erotis aya euweuh wates, aya ukur kabebasan lengkep nudity. Liberated tur pinuh percanten ka tukang urut ngalaman: sababaraha orgasms anjeun bakal disadiakeun unequivocally.


text:
Kocapkeun di Karajaan Majapahit, Prabu Brawijaya anu ngaheuyeuk eta nagara keur anteng neuteup bulan purnama. Nginget-nginget kajadian mangsa ka tukang, kajadian anu ngabengkahkeun dua karajaan, Karajaan Majapahit jeung Karajaan Pajajaran. Kajadianana memang geus lila pisan, geus kaliwat sapuluh kitu taun ka tukang. Nyaeta kajadian anu katelah Perang Bubat.
Timbul niat anu luhung dina manahna. Niat pikeun nyambungkeun deui duduluran anu kungsi kapegat ku rasa ceuceub. Sabab dihenteu-henteu oge, upama dijujut ka puhu mah, Raja Majapahit jeung Raja Pajajaran teh ti karuhunna mah tunggal sakocoran. Carana mah bisa ngaliwatan pertikahan. Kabeneran Prabu Brawijaya lalagasan keneh.
Sang Prabu Brawijaya enggal nyaur Patih. Barabat atuh nyaritakeun pamaksudannana, nyaeta ngalamar putri Karajaan Pajajaran, anu geulis Putri Kencana Rarang. Tujuanana, taya lian pikeun nyambungkeun tali silaturahmi anu kungsi pegat pisan.
“Kasalahan karuhun urang baheula, henteu hade lamun akibatna terus dikukut, sarta henteu perlu diwariskeun ka anak-incu.”
Patih sapuk kana pamaksudan Sang Prabu.
Poe eta keneh Patih tatan-tatan, ngumpulkeun balad sarta nyadiakeun bekel pikeun indit ngajugjug ka Karajaan Pajajaran. Eta rombongan diluluguan ku hiji Mantri. Dina waktu anu geus ditangtukeun, eta rombongan utusan Majapahit teh indit ninggalkeun nagarana maju ngulon. Lalampahan anu henteu gampang lantaran nyorang leuweung geledegan.
Kacaturkeun eta rombongan utusan teh geus tepi bae ka puseur dayeuh Nagara Pajajaran anu perenahna di Dayeuh Kawali. Utusan Majapahit meunang pangbagea anu hade, boh ti rahayat Pajajaran, boh ti Raja Pajajaran. Mantri anu jadi kokolot utusan Majapahit masrahkeun surat ti Prabu Brawijaya anu unggelna seja ngalamar Putri Kencana Rarang bari sakantenan maheutkeun deui tali silaturahmi antara Karajaan Majapahit jeung Pajajaran.
Raja Pajajaran nampi eta lamaran, ngingetkeun kana niat luhung Raja Majapahit. Ajakan pikeun hirup sauyunan memang kudu ditarima kalawan jembar. Manakomo, Sang Prabu Brawijaya teh yuswana teu sabaraha geseh sareng Nyi Putri. Tumut kana kapalay sepuhna, Nyi Putri oge kersa dipihukum ku Raja Majapahit. Malah harita keneh oge ditangtukeun waktuna. Wanci anu mustari pikeun jatukrami.
Dina waktu anu geus ditangtukeun, Sang Prabu Brawijaya sareng rombonganana angkat ka Pajajaran kanggo rendengan. Sadugina ka Pajajaran, teras bae direndengankeun nyandingkeun kembang Pajajaran Kencana Rarang. Munggah nurub cupu, nu kasep sareng nu geulis. Der atuh ngayakeun pesta kacida ramena. Pesta nagara tujuh poe tujuh peuting. Sagala tatabeuhan ngageder taya reureuhna, lir anu nembongkeun kabungah nyacapkeun kasono.
Sanggeus rengse pesta jeung sukan-sukan, Putri Kencana Rarang dicandak ka Majapahit. Ngiring ka ingkang caroge ngaheuyeuk dayeuh. Rumah tanggana estuning reugreug pageuh, ditilaman ku kanyaah dipupuk ku kadeudeuh. Sawatara bulan ti harita Putri Kencana Rarang wawartos ka carogena yen anjeunna ngandeg. Sang Prabu Brawijaya kalintang suka manahna.
Nalika bobotna bade majeng ka salapan sasih, bet jorojoy we dina manah Nyi Putri aya kapalay nyelang mulih ka Pajajaran, ku margi palay babar di bali geusanna ngajadi, disakaikeun ku ibu ramana katut kadang wargi. Kawitna mah ku Sang Prabu teu kawidian. Komo deui Nyi Putri dina kaayaan bobot, anu ceuk itungan indung beurang mah, moal dugi ka sasasih oge orok baris medal.
Nanging ku margi Nyi Putri keukeuh, sareng nyariosna dibarung ku merebey mili, ahirna mah Sang Prabu teh leah manahna.
“Mangga atuh ari Rai maksa angkat mah. Mung hapunten, Engkang teu tiasa ngajajapkeun, ku margi nuju pameng mayunan nagara,” saur Sang Prabu Brawijaya. Anjeunna ngutus hiji Mantri kapetengan, kanggo ngajajapkeun Nyi Putri ka Pajajaran.
Sanggeus bekel katut para pangiringna sadia, bring atuh rombongan Putri Kencana Rarang angkat ti Majapahit seja ngajugjug ka Pajajaran. Angkat nyacat nyorang leuweung geledegan, mipir-mipir pasir mapay-mapay jungkrang. Nyi Putri angkatna ditandu kana joli. Diaping ku Mantri katut para ponggawa. Sanaos kedah nyorang jalan rarumpil, Nyi Putri katingal paromanna bear marahmay, kumargi bade tepang sareng ibu ramana.
Sanggeus sababaraha puluh poe lumampah, rombongan Nyi Putri anjog ka hiji tempat di suku Gunung Sawal, kuloneun Ciamis ayeuna. Nyi Putri ngaraos nahnay sareng lalesu. Sering karaos patuangan sapertos nu bade babar. Terus bae pupuhu rombongan teh paparentah supaya rombongan eureun di dinya sarta nyieun sasaungan pikeun Nyi Putri reureuh, jeung bisi enya deuih Nyi Putri babar di dinya.
Mantri pupuhu rombongan paparentah deui, supaya ngadegkeun wawangunan anu tohaga. Sabab Ki Mantri ningali galagat Nyi Putri, kana bakal lami reureuhna di dinya. Pikeun nyieun eta wawangunan tea, loba tangkal kai anu rubuh ditaluaran, anu ku urang wetan mah disebutna “tumbang”. Eta tempat dingaranan bae Panumbangan. Kiwari jadi ngaran kacamatan di Ciamis kulon.
Henteu lepat tina panyangka sadayana, teu lami ti harita Nyi Putri ngalahirkeun. Orokna kembar sapasang: istri-pameget. Anu mimiti medal teh orok anu pameget, anu matak dianggap bae rakana. Ari anu istri, dianggap raina. Ari balina dilebetkeun kana pendil sarta dikubur di handapeun tangkal kai, kai badag sarta dahanna ngarampidak.
Saparantos Nyi Putri salirana jagjag, rombongan neruskeun deui lalampahanana, ngajugjug ka Kawali, puseur dayeuh Pajajaran. Sababaraha poe ti harita rombongan geus tepi. Nyi Putri dibageakeun ku ibu ramana, dibarung ku kabungah anu taya hinggana. Komo deui ieu mulihna bari nyandak murangkalih, kembar sapasang anu kasep jeung geulis, estu mulus sarta taya kuciwana.
Nyi Putri nyaritakeun lalampahanana, Ti kawit angkat ti Majapahit dugi ka babarna di Panumbangan. Mung eta murangkalih anu dua tea, teu acan dipaparin jenengan. Saparantos dietang sagala rupina, eta dua murangkalih dipaparin jenengan ku eyangna, nyaeta Raja Pajajaran. Anu pameget jenenganana Bongbang Rarang, ari anu istri jenenganana Bongbang Kancana.
Eta murangkalih dirorok ku eyangna, kitu deui ibuna, Kencana Rarang. Anjeunna henteu mulih deui ka carogena di Majapahit, nyaeta ka Sang Prabu Brawijaya tea. Dua murangkalih teh morontod pisan. Beuki gede teh beuki tembong cahayana. Bongbang Rarang kasep lir Dewa Kamajaya. Bongbang Kancana geulis lir Dewi Ratih. Kacida pisan dipikanyaahna ku nu jadi eyang, kawantu putu ti putra istri kameumeut.
Tapi nepi ka umurna nincak rumaja, eta barudak teh henteu nyahoeun bapa lantaran kacida dibunianana ku akina. Kitu deui sakabeh pangeusi karaton, diwanti-wanti ulah aya anu nyaritakeun bapana eta barudak anu aya di Majapahit. Lain ku nanaon, akina kacida risina, sieun incu anu kacida dipikanyaahna, indit nepungan bapana di Majapahit, sasatna mah lunta ti Karajaan Pajajaran.
Bongbang Rarang jeung Bongbang Kancana panasaran hayang nyaho bapana anu saestu. Unggal nanyakeun ka sing saha bae, jawabanana sarua, bapana teh Raja Pajajaran. Eta jawaban henteu nyugemakeun hatena. Sabab ibuna ka Raja Pajajaran teh nyebat Ama, meureun ka maranehna teh perenah incu. Bongbang Rarang jeung Bongbang Kancana beuki gede teh beuki tambah panasaran bae.
Nepi ka hiji mangsa mah, eta dua budak teh ngadesek hiji emban, emban kapercayaan ibuna ti bubudak supaya ngabejakeun bapana anu sajati. Ku lantaran terus diguliksek, ditanya ku duaan meh unggal usik. Ahirna eta emban teh eleh deet. Pok bae atuh ngomong halon, “Rama Raden teh anu saleresna mah Sang Prabu Brawijaya Raja Majapahit.”
Ayeuna Bongbang Rarang nyahoeun bapana. Tangtu we eta hal teh matak kaget Sang Raja. Ditanya saha anu mere nyaho, Bongbang Rarang, kitu deui Bongbang Kancana, henteu daek betus lantaran inget kana jangjina, moal ngabejakeun jalma anu mere nyahona. Ngan ti harita Bongbang Rarang terus ngurihit, sangkan akina ngidinan pikeun indit ka Majapahit. Tapi Raja Pajajaran henteu ngidinan bae, lantaran melang bisi kuma onam di jalanna.
Ahirna dina hiji peuting jemplang-jempling, Bongbang Rarang ngalolos ti karaton, niatna geus gilig rek indit ka Majapahit, nepungan bapana anu jadi raja di Majapahit. Isukna, sapangeusi karaton ibur, Bongbang Rarang teu aya di karaton. Bur-ber anu nareangan ka ditu ka dieu. Weleh anu diteanganana henteu kapanggih, leungit lir anu diteureuy ku poekna bumi.
Kocapkeun adina, Bongbang Kancana, sanggeus nyaho nu jadi lanceuk ngalolos, rerencepan nyusul ngalolos ti karaton. Henteu lila oge Bongbang Rarang kasusul, lantaran samemehna geus pasini jangji, tepung di hiji tempat anu dirusiahkeun. Terus atuh duanana neruskeun lalampahan, maksudna rek ngajugjug ka Majapahit, nepungan bapana anu jadi raja di ditu.
Barang nepi ka hiji tempat, anu kiwari katelah Panumbangan tea, Bongbang Larang kacida hanaangna. Kokotetengan neangan cai ka ditu ka dieu, weleh henteu manggih. Breh bae ningali pendil handapeun tangkal, ditingali ku Bongbang Larang aya caian, caina herang ngagenclang bangun tiis. Matak uruy nu keur meujeuhna hanaang.
Henteu diengkekeun deui, cai dina pendil teh ditotor nepi ka beak. Teuing kumaha mimitina, pendil milepas. Blus teh asup kana sirah Bongbang Larang. Sirah Bongbang Larang seret beuheung, katutupan ku pendil anu dijieunna tina beusi. Dicoba dilaan, malah ku duaan, hese pisan. Ti dinya Bongbang Larang indit, leumpangna ditungtun ku Bongbang Kancana, maksudna rek menta tulung ka nu lian.
Sakur jalma anu dipentaan tulung, euweuh anu bisaeun ngalaan eta pendil. Ti dinya aya jalma anu ngabejaan, sangkan Bongbang Larang dibawa ka dukun, dukun kaceluk sakti, ngaranna Aki Garahang. Barang tepung jeung Aki Garahang, barabat atuh Bongbang Kancana nyaritakeun lalampahanana ti awal nepi ka ahir. Ditetek taya nu kaliwat.
Sanggeus ngadenge caritaan Bongbang Kancana, pok Aki Garahang ngomong antare.
“Eta teh pangajaran keur hidep duaan, yen sagala kalakuan anu henteu diidinan ku kolot, sok matak aya balukarna anu henteu ngeunah. Jeung deuih, Ujang, Nyai, ari nginum notor tina pendil teh kalakuan anu teu hade.”
Aki Garahang karunyaeun ka Bongbang Larang. Pokna, “Keun sugan bisa urang akalan ku Aki.”
Sup Aki Garahang ka kamarna, metakeun tatali paranti ngukus ka karuhun. Aki Garahang sidakep sinuku tunggal, neneda pituduh ka Hyang Widi. Aki Garahang meunang ilapat, yen eta pendil kudu dibeulah ku kujang pusaka. Aki Garahang nyokot kujang pusaka, pek dikadekkeun kana pendil beusi. Teu sakara-kara, pendil bencar sapada harita.
Bongbang Larang jeung Bongbang Kancana dititah nganjrek heula di dinya, ulah wara neruskeun lalampahanana. Eta dua rumaja teh nurut ka Aki Garahang. Dina hiji poe, Aki Garahang rek iinditan. Samemeh Aki Garahang indit papadon heula, sangkan Bongbang Larang Bongbang Kancana ulah wani-wani ulin ka Cipangbuangan. Ari Cibangbuangan teh mangrupa talaga, anu caina canembrang herang.
Abong nonoman keur meujeuhna belekesenteng, dicaram teh lain nurut tapi kalah ka panasaran. Bongbang Larang jeung Bongbang Kancana siga anu ngahajakeun ulin ka Cibangbuangan. Breh ningali cai talaga anu sakitu herangna. Jorojoy bae lanceukna aya karep hayang kokojayan. Teu loba carita, gebrus Bongbang Larang ancrub, terus kokojayan bangun nu ngeunaheun naker. Bongbang Kancana kabitaeun, brus ka talaga. Duaan arulin kokojayan sukan-sukan dina cai.
Lila-lila dina saluar awak eta dua nonoman barijil bulu belang koneng jeung hideung. Janggelek bae duanana jadi maung. Maung lodaya jalu jeung bikang. Barang duanana saladar kana eta kajadian, terus silihrangkul bari ceurik paungku-ungku. Duanana kaduhung geus ngarempak larangan. Tapi kaduhung ti pandeuri mah taya gunana.
Dua maung kajajaden teh balik deui nepi ka pangajrekanana di imah Aki Garahang. Aki Garahang geus nyampak deui di dinya. Ges teg bae eta maung teh maung kajajaden, Bongbang Larang jeung Bongbang Kancana, anu geus ngadon mandi di Cipangbuangan. Pok Aki Garahang ngomong bari dareuda, “Ayeuna mah Aki henteu bisa nulungan lantaran hidep duaan geus ngarempak larangan jeung henteu nurut kana papatah kolot.”
Dua maung kajajaden teu panjang tatanya. Sanggeus amitan ka Aki Garahang, duanana neruskeun deui lalampahanana. Barang meuntas di Walungan Cimuntur, duanana ampir-ampiran keuna ku ajal lantaran kajiret ku akar oyong. Sanggeus leupas tina eta bahaya, Bongbang Larang kabawa palid ku Walungan Cimuntur anu caina tarik.
Bongbang Larang kabawa palid ka hilir, terus kasedot asup kana gawul tataheunan, nyaeta tangkal kawung anu dibobok tengahna, tataheunan paranti ngala lauk di walungan. Untungna bae ditulungan ku hiji patani. Bongbang Larang katut gawulna, dihanjatkeun ka darat ku eta patani. Tuluy eta gawul teh dibeulah ku kampak. Sakali dua kali, nepi ka puluhan kalian, tapi gawul teh teu daek beulah bae.
Ku lantaran geus ngarasa taak, Bongbang Larang dibawa ka Raja Panjalu anu harita mah linggihna di Dayeuhluhur. Bongbang Kancana ngiclik di tukangeunana. Srog ka payuneun Raja Panjalu, barabat eta dua maung teh nyaritakeun lalampahanana ti awal nepi ka ahir. Raja Panjalu kacida pisan karunyaeunana. Gawul dilaan tina awak Bongbang Larang, molonyon siga anu babarieun pisan.
Minangka mulang tarimana ka Raja Panjalu, Bongbang Larang jeung Bongbang Kancana jangji moal ngaganggu ka turunan Panjalu iwal anu ngalampahkeun tilu perkara. Kahiji, anu nginum ditotor tina pendil. Kadua, anu melak tangkal oyong. Katilu, anu nyieun gawul tina kawung bari henteu dibeulah heula. Eta jangji maung kajajaden teh dikuatan ku jampe pamake Raja Panjalu.
Ti dinya eta dua maung kakajaden teh neruskeun deui lalampahannana, nyorang leuweung-leuweung geledegan, mipir-mipir pasir, mapay-mapay jungkrang, ngaraas teuing sabaraha walungan. Ahirna anjog bae ka Karajaan Majapahit, maksudna rek nepungan bapana.
Barang srog ka lawang saketeng karaton, gulang-gulang anu ngajaga lawang pahibut bari nyangking pakarangna. Lantaran disampeurkeun ku maung, maung sadua-dua jeung galede deuih. Tuluy bae atuh maung teh pada ngepung. Gancang dihuit ku Bongbang Larang. Anu ngarepung karaget tingraringeuh, mireungeuh aya maung bisa cacarita.
Bongbang Larang nyaritakeun, saenyana manehna duaan teh putra Raja Majapahit, Sang Prabu Brawijaya, ti Putri Kencana Rarang ti Pajajaran. Geus kitu mah, eta dua maung teh dianteurkeun ka jero karaton, ngadeuheus ka Sang Prabu Brawijaya anu harita nuju aya di paseban, ngempel sareng abdi-abdi karaton.
Sang Prabu Brawijaya kaget manahna nampi dua tatamu aneh anu ngadeuheus. Barabat atuh Bongbang Larang nyaritakeun lalakonna ti mimiti ngalolos ti Pajajaran, robah wujudna jadi maung di perjalanan, tug dugi ka ayeuna aya di payuneun ramana. Ngadangu kitu, Sang Prabu ngagabrug. Dua maung kembar teh digalentoran, nyacapkeun kasono ka nu nembe tepang. Tapi ku lantaran ayeuna mah geus beda, wujudna geus robah jadi maung lodaya, pok bae Sang Prabu Brawijaya sasauran.
“Ujang, Nyai, sanajan ayeuna geus robah, tapi taya bayana pikeun nyieun kahadean, taya salahna pikeun meunang kabagjaan.”
Bongbang Larang ditimbalan jadi raja di sakuliah leuweung Majapahit. Ari Bongbang Kancana ditimbalan jadi ratu di sakuliah leuweung Pajajaran.
Ceuk sakaol, sataun sakali unggal Mulud, eta dua maung sok ngahajakeun papendak. Ari tempatna matuh di Panjalu. Nya ti harita deuih aya pacaduan pikeun sakabeh turunan Panjalu, nyaeta teu meunang notor cai tina pendil, teu meunang melak oyong, jeung teu meunang nyieun kuluwung tina kawung anu henteu dibeulah heula.
“RKK”
· · Bagikan


text:
Haturan, Kanggo Kang Endang A. Sutisna, urang Pajambon di Jakarta, tong sedih ah..! Nuhun Kang, upami saban dinten ngintip ieu blog mah. Sareng nuhun upami cinta Kuningan. Wilujeng Sumping, salam tepang deui ti simkuring.
Kang guru (Pa Rudi) di SMKN 3 Kuningan kamana wae..? Eta Kang Idik Nursidik naroskeun daftar alumni lulusan taun 2000.
He..! Kang on2hood, nuhun postingan sajakna. Deudeuh, rupina mah nuju kabungbulengan dugika Hanjuang oge ngabatu. He..hee..hee..
Kanggo Kang Uha Samsuha di Palembang , Insya Allah saran sareng salam akang tiasa dugi ka bapa bupati.. Sok saha nu bade ngawaler tatarucingan kang Uha..!
Kang T. Saidin, leres Kang Arif teh bade munggah haji..
Teh Maudi Kusnaedi, wilujeng sumping. Perkawis Kuda jengke nu di Plaza tos teu aya. Margi Kuningan Plaza dirobih janten tTaman Kota Kuningan,.mung teu acan rengse. Enya, iraha-iraha mah urang ririungan.
Wilujeng sumping Urang manis Lor ..!
Kang Jaja Bewok, di mana ?
Hatur nuhun Kanggo Kang Asep Darma. Hatur nuhun ka sadayana
Teh Nenen Gunadi, Kang Tarso, O. Solihin, Mang Jasu, Kang Awan, Kang Rudi, Kang Dodi sareng nu sanesna kamarana nya..?
Hatur Nuhun


text:
Ku AMIN R. ISKANDAR
DUKA teuing iraha, ti mana, jeung kumaha mimitina. Ujug-ujug sabiwir hiji baé. Lain ngan di lembur Pasirtungtung deuih, sumebarna téh. Leuwih lega. Geus meuntas ka lembur Pasirtengah pon lembur Pasirawal. Béja pabéja-béja baé jigana mah. Ti biwir ka biwir. Nu ngaliwat nepikeun deui bari ngaliwat. Katarima ku nu ngaliwat. Geus kitu mah teuing nu mana béja nu bener téh.
Ari béja nu matak ibur unggal lembur, jadi jejer unggal nu ngariung téh; majar ajengan Dulloh jalma sakti. Sual ajengan kahot, nu beunghar ku élmu panemu jembar ku pangabisa, boh élmu lahirna boh élmu batinna, sabenerna mah teu anéh. Teu kudu matak guyur. Geus réa buktina nu kasaksian ku sakumna urang lembur. Malah réa budak ngora nu ngahaja guguru. Merih diri jadi ahli warisna élmu guru.
Ari perkara ajengan Dulloh mah béda deui. Éstu taya nu nyangka ti anggalna. Éta wé, salila ngumbara ka lembur Pasirtengah téh ngan dipikawanoh minangka patani. Teu leuwih. Sapopoéna ngagugulung kariweuh mulak-malik taneuh. Disebut ajengan sotéh pédah sok ngawuruk ngaji di imahna. Bada magrib jeung bada subuh.
Nu guguru ka ajengan Dulloh mah berenyit wungkul. Kituna téh tara lila deuih. Bisa nalar rarakatan salat jeung maca Kur’an gé, lus-les teu embol deui. Entragan handapeunna wéh minangka murid gagantina téh. Kitu jeung kitu baé salila mangtaun-taun. Atuh élmu nu népa ka muridna gé ngan rarakatan salat jeung maca Kur’an. Piwuruk sangkan milampah pagawéan hadé dina kahirupan wéh, émbohna. Jajauheun kana ngajar ngaji kitab jeung nurunkeun kanuragan katut kasaktén lianna mah.
Ku sakitu gé geus bisa kabandungan saha saenyana ajengan Dulloh. Lain jawara. Lain ajengan kahot nu gedé pasantrénna. Lain pajabat nu luhur kalungguhanna. Da sakalieun rék dipercaya jadi ketua RT gé nampik sapajodogan. “Teu bisa,” jawabna téh. Singget. Panceg.
Puguh gé matak ahéng, sumebar béja ngeunaan kasaktén ajengan Dulloh téh. Pangpangna keur urang lembur nu geus lila sagulung-sagalang jeung anjeunna. Cék sakaol mah ajengan Dulloh téh boga élmu halimunan. Kieu nu ngadarongéng téh:
Dina hiji mangsa, basa Désa Pasirjejeg hajat pamilihan kuwu, ajengan Dulloh rék pada ngarogahala ku usung-ésangna unggal calon. Panyangka unggal usung-ésang téh bet alakur deuih; ajengan Dulloh geus ngahasut masarakat sangkan tong milih jagoanana. Jeung dina enyana atuh, da taya nu nyaho ajengan Dulloh biluk ka calon nu mana. Teu jiga ajengan séjén nu geus arécés sikepna, malah milu toh-tohan kampanyeu dina unggal pidato.
Méh unggal peuting, imah ajengan Dulloh aya nu ngepung. Patingsalingker di nu poék. Jiga nu bagilir kituna téh. Peuting ieu usung-ésangna calon ieu. Peuting isuk lain deui. Tapi da ari langsung ngontrog ka imah mah bangun teu waranieun. Kitu baé nungguan bongoh di luar. Di nu poék pantesna téh.
Kabeneran, dina maleman Jumaah kira wanci bada isa, ajengan Dulloh kaluar imah, muru kandang munding inguanana. Poho can marab munding tadi burit, tayohna mah. Duka teu kaburu alatan réa kariweuh baé, kétang. Kabeneran harita gé aya nu singsalingker. Dalapan urang bari jarangkung gedé.
Nénjo kitu, nu boga niat goréng téh bangun manggih jalan. Hayoh naluturkeun ka lebah kandang munding. Tapi tetep ti kaanggangan. Bisi ngagareuwahkeun dicerek deukeut imah mah, jigana. Terus ngawaskeun ti nu poék. Katénjo ajengan Dulloh nambrukeun jarami kana pamakanan.
Beuki lila nu ngincer mingkin deukeut. Ari geus deukeut pisan, bet matak hélok, nu ngepung leungiteun laratan. Dikuriling gé tetep nyamos, ajengan Dulloh teu timu. Tungtungna nu ngepung bubar sorangan.
“Harita téh, cénah, ajengan Dulloh cingogo tambakan balong. Tepi pira, kahieuman ku daun jambu. Sakitu bulak-balik nu ngaliwat ka lebah dinya bari nyarorotkeun sénter, da taya nu manggihan. Dasar geus mapatkeun ajianana wé meureun,” cék nu keur ngobrol di warung Ma Icih bari gogodeg.
Cék nu lian, ajengan Dulloh téh nyangking élmu pileumpeuhan. Rék jalma gagah sakumaha songongna gé, diteuteup ku ajengan Dulloh mah moal teu langsung ngeluk. Komo mun dihaok. Moal wanieun poporongos komo bari jeung bekna.
“Ongkoh harita basa Si Tuyul nyeungeut petasan deukeut imah Nini Erum, basa maleman lebaran téa ning, teu wanieun malik nyereng tah basa ajengan Dulloh ngambek téh. Kapan pada nyaho, euy, Si Tuyul mah saprak mulang ti Sumatra téh jadi paréman nu sakitu dipikagimirna. Teu kolot teu budak, sarua baé gigis ku si éta mah. Da watekna téh sahaok kadua gaplok, teu kaop kasigeung saeutik,” cék nu ngobrol deui di tempat séjén.
“Heueuh nya, euy, da harita téh ajengan Dulloh jeung nangtang sagala, ‘Sing maké uteuk wé atuh, euy, nyeungeut petasan téh. Kapan éta téh imahna nini-nini. Reuwasan deuih. Kumaha mun coplok jajantung? Jiga nu euweuh tempat séjén, nu leuwih lega! Déwék mah teu sieun éléh tanaga pédah manéh budak ngora tur kungsi meuntas lautan, deuleu! Bisi panasaran mah beunang dicobaan,’ cénah. Ari Si Tuyul, harita kénéh ménta hampura bari terus ngaléos. Nyeungeut petasanana gé dadak sakala eureun,” baladna mairan. Jep wéh duanana jarempé, bangun nu dipépéndé ku lamunan séwang-séwangan.
Béak jejer ajian jampé pamaké, bras kana jimat-perjimatanna. Majarkeun téh ajengan Dulloh mah beunghar ku batu nu nyangking kakuatan goib. Rupa-rupa deuih, boh warna boh bentukna. Beureum, hideung, kayas, coklat, bodas, péang, héjo, biru, belang, totol-totol. Nu buleud, lonjong, segi tilu, segi opat, nepi ka nu nyarupaan hulu raja leuweung. Kabéh ditataan taya nu kaliwat.
“Diwadahanana gé kana kaos kaki, deuleu! Pinuh deuih tatéh. Kapan kaos kaki mah meral bahanna gé. Komo ali nu nyarupaan hulu raja leuweung mah, mun tinggaleun di nu jauh atawa murag di jalan téh sok balik sorangan. Ujug-ujug aya dina pamidangan wéh ké na téh,” cék nu mawa béja.
Unggal wayah: isuk, beurang, soré, peuting; unggal tempat: di warung, di tampian, di sawah, di pangajian, di pasar, dina kandaraan; nu ngupat ajengan Dulloh bangun taya reureuhna. Taya bosenna. Taya béakna. Ganti poé beuki lega ambahanana. Ka kalérna terus ngalér. Ka kidulna terus ngidul. Ka wétanna terus ngétan. Ka kulonna nya kitu deui, terus ngulon. Meuntas lembur. Meuntas désa. Meuntas kacamatan. Meuntas kota. Nu henteu téh meuntas nagara wungkul.
Beuki jauh beuki réa bumbuna. Beuki payus basana. Beuki rekah kembangna. Beuki amis sarina. Beuki kataji nu ngabandunganana. Beuki teu kahontal tungtungna.
Lir panonpoé nu medal jeung tilem. Nu tadina ngomongkeun batur téh lila-lila mah ngésér jadi ngaromongkeun dirina. Babakuna mah kumaha carana sangkan bisa tepung jeung ajengan nu sakti kacida téa. Niatna rupa-rupa. Nu hayang saktén. Nu hanyang beunghar. Nu hayang tatamba. Nu miharep kalungguhan kayaning nyaleg, nyawalkot, nyagup, nyaprés. Nu hayang lulus-banglus nyorang ujian. Kabéh nyidem karep geusan nepungan ajengan Dulloh.
Mimitina mah kahayang tepung jeung ajengan téh nyumput buni dina ati séwang-séwangan. Taya nu betus ka nu lian. Éra tayohna mah ku tatangga, duméh jaman kiwari masih percaya ka nu kitu. Tapi dalah dikumaha deui atuh, da hirup sakitu dikubeng ku karipuh.
Lila-lila mah, da bingung rék ka mana nya pilampaheun geusan nepungan ajengan téa, nu dikemu téh mimiti mudal. Nu jauh mah ngamimitianana téh ku cara nanyakeun di mana lebah-lebahna panganjrekkan ajengan Dulloh? Naon sarat-saratna sangkan katarima jadi murid ajengan? Jeung réa-réa deui, sakumaha ilaharna nu panasaran mun keur tatanya.
Nu boga maksud tepung jeung ajengan nanya ka nu mawa béja. Nu mawa béja teu boga jawaban, nanyakeun deui ka nu mawa béja saméméhna. Kitu jeung kitu deui baé silih téma. Silih pihapékeun. Kabawa ku nu ngaliwat, nepi deui ka nu ngaliwat. Teuing ka mana deui losna tah kalimah kapanasaran nu dipihapékeun téh.
Heuleut sawatara waktu, jol deui aya béja nu patéma-téma. Jejerna tacan ingkah tina urusan ajengan Dulloh. Sarua teuing iraha, ti mana, jeung kumaha mimitina datangna téh. Ujug-ujug geus sabiwir hiji baé. Ari eusining béja téa, cénah, mun hayang tepung jeung ajengan Dulloh, saratna ngan hiji. Taya sarat nu kadua. Lain harta. Lain banda. Lain raja-kaya. Mun bener-bener boga karep sarta tékad nu kuat pikeun nepungan éta ajengan, saratna téh nyaéta kudu disorang ku cara badarat. Teu meunang tutumpakan. Rék nu deukeut rék nu jauh, sarua baé.
Ngadéngé éta béja, nu tadina boga sumanget ngagedur téh, sawaréh mah dadak sakala leumpeuh. Niatna teu kebat. Tungtungna bolay. “Jadol téh, paingan atuh arang nu nyaho sakti ti méméhna, da saratna gé beurat kacida. Jigana mah karunyaeun tah ajengan téh ka nu rék guguru ka manéhna, matak teu ngacirikeun manéh jalma sakti gé,” cék nu aral.
Nu teu peunggas harepan gé lain saeutik. Cék pikirna, teu kitu-kitu acan mah lain gé rék ngalap élmu nu luhung.
“Hayang pareng maksud mah kudu keyeng, deuleu! Moal samata-mata méré sarat, éta ajengan téh, mun taya jalma nu mampuh naékanana mah. Matak sakti gé ajengan Dulloh téh kitu meureun keur ngorana, mampuh nyumponan saratna jeung keyeng dina guguruna. Nawaétu wé, rék mangkat mimiti isuk mah!” cék nu tetep sumanget.
Bral wéh nu rék ngajugjug imah ajengan Dulloh téh miang. Teuing sabara urang réana. Tayohna mah sarua baé jeung nu bolay. Di jalan pareng guk-gok jeung nu muru lembur Pasirtengah, panganjrekan ajengan Dulloh.
Tadina gé lalampahanana téh kajurung ku béja, atuh salila lumampah gé teu weléh tatanya. Nu lumampah nanya ka nu sarua lumampah. Bruk-brak silih kedalkeun pamaksudan. Sanggeus pada sidik satujuan mah, najan béda paniatan, bring baé barareng. Nyorang leuweung, bras ka pasawahan, jol ka jalan raya.
Kitu jeung kitu baé nguah poé, béak minggu jeung bulan. Beuki deukeut ka lembur Pasirtengah, abringan beuki ngaleut ngabandaleut. Hantem katambahan ku nu patepung di jalan.
Ari jog ka imah ajengan Dulloh, nu ngabagéakeun téh awéwé tengah tuwuh jeung jajaka kasép naker. Nu awéwé panajikan ajengan, nu jajaka budakna. Sujana, ngaran budakna téh. Bungsu. Ari lanceuk-laceuk Sujana, tiluan, keur di karota. Geus pada-pada carekel gawé.
Nu carapé lumampah kacida bungahna, hasil cunduk ka nu dituju téh. Jarak nu sakitu jauh geus taya hartina. Teu handeueul cul kasab, cul kulawarga, cul harta banda gé.
Teu talangké. Teu maliré kacapé. Unggal sémah tanpa ondangan téh buru-buru ngetrok panto. Teu lila gé geus aya nu norojol ti jero. Ari panto muka, bréh katénjo di imah téh geus réa sémah. Sarua wé meureun sémah nu datang kabenyéng ku béja ahéng. Nu di jero kaluar, blus nu di luar arasup.
Ari gék dariuk, sémah téh disuguhan ku paroman pribumi nu bangun ngemu kajéngkél jeung kaambek. Kituna téh pantes da nu naramu téh bangun teu ngaritung waktu jeung bangun taya béakna. Sasat léos ieu jol deui itu. Leuwihna ti éta, pribumi téh ngarasa éra, sabab geus euweuh deui lalawuh suguhkeuneun, da kabéh gé sasat marawa beuteung kosong.
Ari nu pangpentingna, mana pribumi bangun nu ambek téh, balas ku teu nyaho nanaon ti dituna, ujug-ujug jul-jol baé tamu. Turug-turug ajengan Dulloh geus méh sabulan gering ripuh. Geus teu bisa beunta-beunta acan. Nu nyésa iwal engapan nu geus ngendoran.


text:
Mimiti Sadaya No Cool Hipster Punk kaos oblong
- Tetep tiis di ieu Kahiji Sadaya No Cool Hipster Punk kaos oblong.
- katun Bahan
- Busana Panjang biasa
- sleeves pondok
- Babak-kerah
- Kahiji sakabeh NO. Kadua ALL.NO Hurup
- punk Style
- 1 PC pikeun 1 Pac
- Sadia dina warna hideung / bodas
- Saperti katempo ON @LA_KUKUTSCH
Ngabalikeun duit na Sarat jeung Kaayaan Balik deuiMun aya masalah kualitas. Ieu gé satuju balik atawa ngabalikeun duit nurutkeun kaayaan spésifik.
1.Returns pikeun ngabalikeun duit kudu anjog dina 7 poé tanggal narima.
2.When anjeun nyieun balik a, punten kaasup catetan jeung ngaran anjeun, alamat, jeung jumlah Cipondoh, Tangerang, katerangan ringkes tina alesan pikeun balik deui ka.
Mangga nunjukkeun lamun resep hiji bursa atawa ngabalikeun duit.
Sarat jeung Kaayaan pengiriman barang1. Kabéh pesenan bakal dikirim dina poé gawé 1-2 sanggeus mayar anu dikonfirmasi. waktos pengiriman barang nyangsang alatan libur nasional wungkul. Urang coba pangalusna kami nyadiakeun Anjeun layanan alus.
2.We kapal unggal urutan kalawan Jumlah nyukcruk, sarta anjeun bisa ningali staus kiriman dina ramatloka alkana.
Ngarasa Luncat ngahubungan kami lamun gaduh patarosan wae.


text:
Pangajaran 4
MACA (Maca Tenget)
Baca ieu wacana sing imeut
Geus ti béh ditu mula, nagara urang katelah nagara agraris anu ngandelkeun dévisa tina widang pertanian jeung perkebunan. Lahan-lahan tatanén kawilang lega, malah panglegana di wilayah Asia Tenggara mah. Upama ditilik tina legana lahan, meujeuhna lamun nagara urang pangnyongcolangna dina widang pertanian téh. Tapi naha enya kitu? Naha enya Indonésia kaasup nagara anu unggul dina hasil pertanian?
Kawasna baé henteu kitu. Urang apan sok mindeng ngadéngé béja dina koran, yén pamaréntah sok ngimpor béas ti nagara séjén, ti Thailand atawa ti Viétnam, keur nyumponan kabutuh béas nasional. Ieu hiji bukti yén hasil panén paré patani di nagara urang henteu bisa nyumponan kabutuh sakumna rahayat.
Rupa-rupa aru nu ngalantarankeunana mah. Uapamana baé lahan subur beuki ngurangan, lahan pertanian beuki loba kacocéng ku pangwangunan industri, jumlah patani beuki ngurangan lantaran beuki loba rahayat anu jadi buruh di pabrik-pabrik, jsb.
Pikeun ngungkulan éta pasualan téh pamaréntah henteu cicingeun. Rupa-rupa tarékah geus dipigawé sangkan hasil pertanian bisa ngaronjat. Upamana baé ku cara ngadegkeun KUD, ngayakeun penyuluhan ka para patani, nyadiakeun binih unggul, ngayakeun program réboisasi, nyadiakeun gemuk anu murah, jsb.
Dina raraga nyadiakeun binih unggul, pamaréntah geus ngadegkeun lembaga Balai Teknologi Perbenihan di unggal daérah. Ieu lembaga téh garapanana wungkul ngan mikiran sual binih. Naha ku cara ngayakeun panalungtikan ngeunaan binih, ngayakeun percobaan, atawa nyebarkeun binih ka para patani.
Di Bogor, ieu lembaga téh ngaranna Balai Teknologi Perbenihan Bogor, nu aya dina panangtayungan Badan Penelitian dan Pengembangan Kehutanan dan Perkebunan – Departemen Kehutanan dan Perkebunan. Kantorna aya di Jalan Pakuan Ciheuleut, Bogor.
Minangka papancén poko BTP Bogor, nyaéta ngarakit jeung ngayakeun uji téknik binih. Pikeun ngalaksanakeun pancénna, ieu BPT ngabogaan sawatara program, kayaning; ngokolakeun sarana uji coba; ngarakit sarta nguji téknik binih jeung sertifikasi binih; nyebarkeun hasil uji coba ka para patani sarta ngaévaluasi hasilna.
Sangkan kagiatan uji coba hasilna bisa nyugemakeun, BTP Bogor miboga rupa-rupa sarana pangrojong. Upamana baé Laboratorium pikeun nyimpen binih anu dilengkepan ku Dry Cold Storage (DCS), Cold Storage (CS) jeung Conditioning Room, pikeun ngatur suhu rohangan anu dipaké uji coba. Aya deui laboratorium keur nguji binih anu ngagunakeun alat-alat modéren. Sarana séjénna nyaéta rumah kaca anu kawilang badag anu perenahna di lokasi BTP jeung di Parung Panjang.
Ku ayana BTP, dipiharep para patani (pangpangna nu aya di wewengkon Bogor), bisa barang pelak kalawan ngagunakeun binih unggul. Sagédéngeun éta para patani bisa nambahan pangaweruhna ku cara konsultasi ka BTP saban waktu. Ngaronjatna pangweruh patani ogé kawilang penting, lantaran apan ku élmu pangaweruh pisan hiji jalma atawa hiji bangsa bisa maju téh. Upama éta kacumponan, hasil tatanén téh sugan bisa leuwih ngaronjat tur nyugemakeun.
(tina buku Sabasa 2A kaca 74 – 76)
Jawab pananya di handap!
1. Nagara urang téh sakuduna mah pangnyongcolangna dina hasil pertanian. Naon sababna?
2. Hal naon baé anu ngalantarankeun hasil pertanian di nagara urang henteu nyugemakeun?
3. Naon baé tarékah pamaréntah pikeun ngaronjatkeun hasil pertanian?
4. Naon maksudna pamaréntah ngadegkeun BTP di saban daérah?
5. Program naon baé anu dilaksanakeun ku BTP Bogor téh?
6. Naon sababna para patani kudu boga pangaweruh?
Diserat deui ku Hĕrni Hĕrningsih (nu ngurus blog), tina buku : Sabasa 2A (Pangajaran Basa Sunda Pikeun Siswa SMP di Kota Bogor), MGMP Basa Sunda Kota Bogor, Drs. Ahmad Hadi (Editor), Tangerang:Pamulang, citakan munggaran, 2004.
Tinggalkan komentar
Belum ada komentar.
Comments RSS TrackBack Identifier URI


text:
Spice up the pictures on your phone with this award winning photo editor. Sharpen, dipiceun panon beureum, panen & ngalempengkeun, distort, ngalebetkeun cutouts tina gambar séjén, cet, nyieun warna Santika kaluar tina gambar hideung-na-bodas, nambahkeun téks, balon kecap, nerapkeun épék kawas Palang Prosés, Lomo, vignette, faux setelan HDR, Dengdekkeun-shift, pensil sketsa, tur leuwih.
Ngarojong resolusi luhur ngédit nepi ka 13MP pikeun alat nu tiasa ngadamel eta. Ieu salawasna aplikasi munggaran I install dina alat anyar. Ieu nu pangalusna manipulasi poto aplikasi kaluar aya. pamekar nu salawasna balesan keur queries. Anjeun tiasa ngalakukeun gelembung pamikiran geus.
PicSay Pro 1.8.0.5 APK
Ogé pikeun nuliskeun sababaraha garis tina téks. milih “gelar”, ngetik sababaraha téks. teras pencet “kasumpingan”. Ketik sababaraha téks beuki. Hei Presto, garis kadua téks mucunghul handap kahiji. ngan pencét “kasumpingan” sanggeus unggal garis. Anjeun oge bisa ngatur ukuran tina spasi garis. Persis sarua jeung dimimitian ayat anyar dina sagala pangropéa téksu. Tempo? Aplikasi finest kadua sadayana waktos.
Upami anjeun hoyong program na rohangan ngédit hébat éta basajan tur gampang ngagunakeun, meunang aplikasi ieu. Kuring pernah meuli aktip tapi meuli ieu sanggeus nyobian versi bébas nu stinks, paruk. Vérsi nu dibayar téh Heboh!! Hayu urang dibayar for didinya sajuta kali leuwih dina poto hébat sarta kavling laughs, oge. pamayaran Hiji waktos, euweuh Iklan, éta wungkul $3.99 na patut unggal Penny.