text:
Posted on March 6, 2012 by binadakwah
GOLONGAN lantardho(Yahudi jeung Nashroni) moal eureun merangan ummat Islam satungtung ummat Islam encan serah-bongkokan pikeun nuturkeun agama maranéhna. Sagala cara pasti dilakonan boh ngaliwatan cara anu nyamuni atawa ku gerakan anu terang-terangan, kaasup ku cara ngadu-domba ummat Islam. Éta pisan anu dilakukeun ku Amérika kafir jeung konco-koncona ngaliwatan gerakan nu disebut ‘Deradikalisasi Islam’. Ieu gerakan téh kacida bahayana pikeun ummat Islam sabab bakal ngondang perpecahan di internal ummat Islam. Ieu gerakan téh bahrutengna dikocorkeun ti pihak asing jeung APBN. Maranéhna ngupayakeun sangkan ummat Islam sasar dina ngama’naan jihad, khilafah, thogut jeung réa-réa deui.
Salian ti ngalakukeun Gerakan Deradikalisasi Islam, golongan lanthardo anu ngagunakeun LSM jeung Ormas pro Barat ogé ngarorojok pikeun ngabubarkeun Ormas Islam nu dianggap radikal kayaning Front Pembela Islam (FPI), JAT jeung réa-réa deui. BACA SAMBUNGANNANA !
Filed under: Laporan Utama | Leave a comment »
Posted on January 9, 2012 by binadakwah
SING saha nu ngawasa média informasi nya bakal ngawasa alam dunya. Éta adagium téh karasa pisan benerna dina jaman kiwari mah. Asup kana abad informasi jeung komunikasi, kahirupan jalma jeung opini sarta sikep kana hiji kajadian kacida pisan ditangtukeun ku pangawasaan média massa, ti mimiti televisi, radio, koran, majalah nepika buletin.
Rék diaku atawa henteu, kanyataanana kiwari média massa boh tingkat internasional, nasional atawa régional mayoritasna didominasi ku média sékulér. Bari media Islam mah masih kénéh pabeulit ngurus diri pribadi.
Pikeun ngaronjatkeun kualitas média Islam jeung ngaraketkeun gawé-bareng diantara jurnalis muslim sa-alam dunya, nya Liga Muslim Dunia ngayakeun hiji gempungan nu disebut KMII-2. Continue reading →
Filed under: Laporan Utama | Leave a comment »
Posted on January 9, 2012 by binadakwah
KAWAS nu geus disétting ti anggangna, saminggu saméméh pangsiun, KPK pingpinan Busyro Muqoddas saolah-olah meunang kado istiméwa mangrupa kacerekna buron korupsi kelas kakap, Nunun Nurbaéti, tersangka mahkota kasus suap chék pelawat 24 Milyar dina pemilihan Deputi Gubernur Senior BI Miranda Gultom. Nunun dicerek ku Royal Police Thailand poé Rebo, 7 Desémber 2011 tur dibawa ka lemah cai dina poé Saptu, 10 Desémber 2011. Méh ampir sataun leuwih ieu pamajikan Adang Darojatun téh apruk-aprukan kabur ka sababaraha nagara. Ceuk Busyro, KPK teu bisa néwak Nunun gagancangan téh kusabab manéhna dibacking ku hiji kakuatan anu rongkah.
Continue reading →
Filed under: Ubar Puruluk | Leave a comment »
Posted on December 8, 2011 by binadakwah
ASA cikénéh taun anyar Hijriyah kaalaman ku urang, ayeuna tos tepung deui. Alhamdulillah, hartina urang masih kénéh diwidian ku Mantenna pikeun ngaronjatkeun deui sumanget hijrah ka Alloh SWT. Judul sareng téma édisi ieu ngahaja diwangun ku kalimah provokasi. Enya provokasi. Tapi provokasi keur kahadéan. Maksudna sangkan sakumna anu maca ieu majalah kageuing deui ghirohna pikeun hijrah ka Alloh.
Panyeluk jeung pangajak kieu téh méh ampir unggal taun anyar Hijriyah diaweuhankeun ku para ulama, ustadz jeung kiayi dina raraga ngingetan anu geus poho atawa gaplah. Da rumasa urang mah sok gampang pohoan. Sumaget hijrah ieu teu meunang pareum sabab kondisi umat kiwari keur aya dina titik anu kacida handapna.
Dina Risalah Tabukiyah, Imam Ibnul Qoyyim ngabagi hijrah jadi dua rupa; kahiji, hijrah ku haté nuju ka Alloh jeung Rosulna. Hijrah nu ieu hukumna fardluaén pikeun unggal jalma iraha baé tur dimana waé. Nu kadua hijrah badan ti nagri kapir ka nagri Islam.
Continue reading →
Filed under: Laporan Utama | Tagged: arti hijrah, hijrah, pengertian hijrah | Leave a comment »
Posted on December 8, 2011 by binadakwah
DINA basa Sunda aya papagah anu unggelna “Ulah munjung ka gunung ulah muja ka sagara. Munjung mah kudu ka indung muja mah kudu ka bapa”. Éta papagah téh biasana diucapkeun ku hiji nini atawa ku hiji aki ka incuna. Lain ku kolot ka anakna. Da mémang kitu étikana. Lamun hiji nini atawa hiji aki boga incu geus gedé hég rada carékeun, biasana si nini atawa si aki sok papagah anu kawas kitu. Munjung téh asalna tina kecap punjung. Numutkeun Kamus Umum Basa Sunda Lembaga Basa jeung Sastra Sunda hartina “muja lantaran hayang beunghar jeung sajabana ku jalan kotor”. Ari munjungan nyaéta sasalaman kalawan hormat ka kolot atawa ka saluhureun (404, 1-11).
Continue reading →
Filed under: Laporan Utama | Leave a comment »
Posted on December 8, 2011 by binadakwah
Upami di urang aya anu teu damang atawa anu kamusibatan diwajibkeun pikeun ngalongok sarta kudu ngedalkeun du’a pikeun anu dilongok. Upami urang anu kamusibatanana, aya du’a pikeun nandangan kanyeri?
Ikhwan ti Panjalu
Waleran : Dina hadits riwayat Attirmidzi shahabat Usman bin Ail’ash anjeunna ngalalakonkeun nalika
Continue reading →
Filed under: Hiwar | Leave a comment »
Posted on December 8, 2011 by binadakwah
AYA sababaraha diménsi hijrah nu kudu diwujudkeun ku urang dina kahirupan sapopoé dina jaman modéren ieu, sangkan urang meunang berkah.
Kahiji, diménsi personal, yén unggal mu’min kudu leuwih alus kualitas kaimananna poé ayeuna tibatan poé kamari. Ku kituna dina al-Quran Alloh salawasna ngagunakeun kecap ahsanu amalan (panghadéna amal).
Continue reading →
Filed under: Laporan Utama | Leave a comment »


c: text/html

text:
Doraémon
Doraemon (ドラえもん) nya éta manga anu kasohor dikarang Fujiko F. Fujio ti taun 1970.[1] Caritana ngeunaah budak kelas 4 SD anu ngarana Nobi Nobita, sipat ieu budak téh ngedul alatan kitu manéhna kadatangan ucing anu ngarana Doraemon anu datang ti abad ka-22.[1] Doraémon dikirim pikeun nulungan Nobita sangkan katurunan Nobita bisa ngarasakeun kasuksésana daripada kudu sangsara tina hutang pinansialna nu disababkeun ku kabodoana Nobita.[1]
Sajarah[édit | sunting sumber]
Doraémon nya éta robot ucing anu dijieun tanggal 3 September 2112 di salah sahiji pabrik anu teu jauh ti Tokyo. Produksi massal berbagai macam tipe robot terjadi pada abad ke-22.[2] Alatan kacelakaan dina prosés nyieuna, ngabalukarkeun doraémon henteu sampurna. Doraémon kurang 1 sekrup dibandingkeun robot ucing lainna nepi ka Doraémon jadi barang kelas dua. Sanajan Doraémon henteu hadé dina widang sakolana, ahirna Doraémon dikirim ka Akademi Robot pikeun dilatih jadi robot rumah tangga. Unggal ujian, Doraémon osok meunang penteu goréng, tapi ahirna Doraémon bisa lulus ogé. Balukarna, Doraémon dilélang tuluy aya anu nawar nya éta kulawarga anu kurang mampu. Manéhna kudu gawé jadi babysitter, ahirna Doraémon jadi nagsuh katurunan Nobita. Hiji mangsa, nalika Doraémon eukeur ngeunahna saré aya robot beurit anu ngégél 2 ceulina. Ti saprak éta Doraémon jadi sieun ka beurit. Kajadian éta ngabalukarkeun Doraémon ceurik salila 10 poé. Ku sabab ceurik waé Doraémon jadi rubah jirimna anu asalna warna konéng jadi warna biru alatan kabaseuhan cai panonna. Nepi ka ayeuna Doraémon warnana biru.
catetan[édit | sunting sumber]
- ↑ a b c Sejarah Doraemon(Dicutat tanggal 5 November 2011)
- ↑ Sejarah Awal Terciptanya Doraemon (Dicutat tanggal 5 November 2011)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Mangrupi hiji kreasi ti Ohan BK, nyaeta kolaborasi Musik Nasional Keroncong sinareng Karawitan Sunda, larap tur seger mirigan kawih-kawih sunda klasik anu pernah hirup puluhan taun ka tukang.
Kreasi ieu digarap sasarengan ku Padepokan Seni "Pancaniti" pimpinan Maman S. TH sinareng OK Rapsodhy pimpinan Tan C Piet, kalayan bimbingan Bpk. Rd Ali Djajakusumah.
Mugia postingan Degung Keroncong ieu sing tiasa katampi kalayan kabingahan ku palawargi sadaya.
Cianjuran Lingkung Seni Malati
- Bubuka
- Sedih Pati
- Tali Rasa
- Sedih Asih
- Garutan
- Gunung Sari
- Jeruk Manis
- Sinom Bungur
- Torotot Heong
- Bajigjag
Kacapi Kawih Mang Koko
- Kembang Tanjung Panineungan
- Samoja
- Malati Di Gunung Guntur
- Kalangkang Di Cikamiri
- Girimis Kasorenakeun
- Bulan Bandung Panineungan
- Hariring Kuring
- Imut Malati
- Kembang Balebat
- Karatagan Pahlawan
Kacapi Suling LS. Kancana Sari Bandung


text:
Rwanda
- Keur guna lian ti Rwanda, tempo Rwanda (disambiguasi).
Rwanda, resmina Républik Rwanda (Kinyarwanda: Repubulika y'u Rwanda; Basa Prancis: République du Rwanda; Basa Inggris: Republic of Rwanda), nya éta hiji nagara di Afrika beulah tengah/wétan kalawan populasina kira-kira 11,4 yuta (2011). Rwanda aya sababaraha derajat kiduleun ékuator. Nagara ieu wawatesan jeung Uganda, Tanzania, Burundi, sareng Républik Démokratik Kongo. Saantéro Rwanda aya dina kaluhuran nu luhur, kalawan géografina didominasi ku pagunungan di kulon, savana di wétan, jeung raloba dano. Iklimna sedeng, kalawan 2 panghujan jeung 2 halodo saban taun.
Tempo ogé[édit | sunting sumber]
Cutatan[édit | sunting sumber]
Tumbu kaluar[édit | sunting sumber]
- Pamaréntah
- The Republic of Rwanda loka pamaréntah resmi
- Ilahar
- Éntri Rwanda di CIA World Factbook
- Atlas Rwanda Wikimedia, ngandung peta ngeunaan Rwanda.
-
Tingali ogé Rwanda di Wikivoyage


text:
RE: Sunda Islam jeung Islam Sunda
2013-12-10 01:36:09 GMT
Tah abdi sepakat sareng Kang AD,
Konsep Tauhid oge Ritual Ibadah pasti aya epolusina teras di Al Qur’an oge pan Rosul teh pabalatak hehehe ti mimiti Nabi Adam dugi ka nu panungtung Nabi Muhammad SAW janten memang aya kamungkinan Rosul oge turun di Tatar Sunda anu ngajarkeun ka Urang Sunda Katauhidan tea mung nyakitu pan harita mah jaman Pra Sejarah can mengenal tulisan jadi tradisi-na secara lisan jeung nganggo symbol-2 anu sederhana tea. Diantarana Simbol anu masih keneh ngadeg di Tatar Sunda anu terjaga tetep keaslianna nya Situs Aji Putih Kabuyutan Cipaku, didinya aya Simbol Batu Tunggal tea. Loba anu salah kaprah nyebutkeun karuhun sunda baheula nyembah batu padahal mah henteu kitu Urang Cipaku weh datang ka Situs Aji Putih eta lain rek nyembah batu anu aya didinya tapi pikeun muja ka Nu Kawasa, Nu Ngersakeun Nu Maha Murbeng Alam.
Tah Situs Aji Putih teh lamun di Baduy mah disebut Sasaka Domas tea… eta mangrupakeun Kabuyutan meureun lamun model ayeuna mah eta teh pasantren tempat karuhun baheula ngajarkeun Katauhidan ka masyarakat pan baheula mah can aya masjid jeung can aya sakola, jadi nya di ajar na nya didinya di alam jeung ti alam.
Sasaka Domas teh saluyu jeung amanah buyut artina ternyata sarua… Sasaka pan tempat suci/ disakralkeun… Domas pan dua omas ~ 2 x 400 = 800. Kitu oge Amanah Buyut anu buyut nitipkeun ka Puun Nagara 33, Bangawan Sawidak Lima jeung Pancer Salawe Nagara. Tah eta ceuk Matematika Sunda Prof Jakob Sumardjo tea… 33 teh artina 1 pusat jeung 32 disabudeureun nana, istilahna mah 1 Nagara Pusatna nyaeta Sunda jeung 32 nagara bagean tah 32 nagara eta tersebar numutkeun arah mata angin jadi di bagi 4 tah… 32/ 4= 8, 8 teh pan mandala. Terus 65 sungai oge sarua eta artina 1 walungan pusat + 64 walungan sabudeureun nana… 64 lamun dibagi 32 ternyata hasilna 2, tah ieu ternyata tiap nagara/ kabuyutan teh selalu di apit ku dua walungan. Terus Pancer Salawe Nagara oge sarua 25 teh 1 pusat jeung 24 sabudeureun nana tah 24 ieu henteu di bagi 4 tapi dibagi 3 nyaeta konsep kampung buhun tri tangtu tea… jadi hasilna 8 (mandala tea).
Jadi Maksud ti Amanah Buyut teh… 1 Nagara Pusatna nyaeta Nagara Sunda sebut weh eta … 32 nagara bagian tah tiap-2 nagara bagian eta boga 25 kampung anu menganut tri tangtu. Tiap-2 Kampung buhun eta masing-2 boga kabuyutan/ Situs-2na disebut Leuweung Sasaka Domas lamun di Baduy… jadi total aya 32x25 = 800 kampung buhun jeung lengkep Situsna oge tersebar di sabudeureun Tatar Sunda. Nu 800 kampung kabuyutan (sebut weh lah kabuyutan = kampung buhun + situsna) eta teh diiket ku 1 Nagara tea anu jadi Pusatna nyaeta Sunda.
Matakna Di Bogor oge Situs Tenjolaya disebut Arca Domas, anu di Gunung Gede oge disebut Arca Domas… di Baduy Sasaka Domas artina kurang leuwih sarua nya eta teh baheulana Kabuyutan tea nya anu jumlahna 800 tea. Sakabeh Sasaka Domas eta diiket ku hiji kayakinan bernegara tea nya eta Sunda tea.
Tah Kabuyutan Cipaku jeung Kabuyutan Kanekes secara prinsip sarua sok sanajan teu persis sarua istilah-2na tapi secara prinsip katauhidan nya sarua nyaeta percaya yen Pangeran Anu Nyiptakeun jeung Ngatur Alam Semesta ieu teh ngan hiji.
Tah Islam pan sarua oge secara pinsip ajaran anu pang utamana pisan pan eta Katauhidan tea, matakna pan Nabi Muhammad SAW dikirim ka Arab teh pikeun nyampurnakeun ajaran anu geus aya ceunah anu meureun samemehna rada mengpar saeutik hehehe. Nya misalna ajaran Kristen anu nganggap Isa jadi anak Alloh SWT pan ieu rada mengpar yeuh tina bag- bag-an Katauhidan matakna muncul ayat- ayat anu nga wartakeun eeeeeh salah yeuh balik deui Alloh SWT mah ngan hiji euweuh deui jeung deuih teu boga budak hehehe. Di Kristen sorangan loba reformasi anu berfikir ulang ngeunaan mempertanyakeun konsep Isa anak Alloh SWT, jadi maranehna oge mikir oge secara akal sehat apanan Isa mah mung Messenger of God alias Rosullulloh tea. Muhammad oge pan dititah malikeun deui kiblat anu tadina ka Yerusallem pindah deui ka Ka’bah, pan didinya pisan baheula Ibrahim ngukuhkeun deui Katauhidan yen euweuh deui Pangeran iwal ti Alloh SWT. Berarti sabenerna geus aya Katauhidan ngan mereun can di declare secara gede. Pan Loba sememeh Ibrahim oge rosul-2na… kitu oge Nabi Muhammad pan sabenerna mengulang mendeclare deui Pangeran teh ngan hiji Alloh SWT.
Nya kunaon Urang Sunda gampang nangkep Islam nya da kitu secara prinsip eta meureun anu jadi JEMBATAN/ Penghubung sarua percaya yen Pangeran teh hiji, ari masalah ritual mah sigana berkembang berevolusi mengikuti zaman tea. Ceuk MJ tea pan… sanajan Hindu asup oge ka Tatar Sunda pan tetep dewa dewi Hindu ngan asup nepi ka level 3 asana mah hehehe. Da nyakitu nu pang luhur na mah tetep weh Pangeran Nu Hiji tea. Kitu oge meureun asup deui ageman Budha… kitu oge Islam jadi nya nga blend weh meureun berinteraksi jeung berevolusi secara alami.
Ngeunaan Ritual Sasajen Habil jeung Kabil anak Adam AS tea, Ceuk Mamang di arab teu mungkin tumbuh berkembang konsep Sasajen ieu, kunaon soalna environment atawa alam jeung lingkungan na beda pisan. Contoh weh bahan- bahan kaperluan keur Sasajen, geus bisa dipastikeun bahan- bahanna hese pisan neangan nana di Arab jadi ceuk Mamang eta anu ngaleungit di Arab eta. Kunaon kaputus ti Habil aya ritual sasajen terus ka Jaman Muhammad teu aya nya jelas da puguh atuh lamun di Arab sok weh ayeuna bayangkeun lamun rek nyieun sasajen hese pisan timana neangan bahanna? Jadi aaah nya meureun baheula teh geus lah teu kudu make sasajen hese neangan nana… langsung weh. Tah naon coba anu ritual ampir sakabeh ageman make nyaeta ritual make cai hehehe da nyakitu cai mah aya dimana- mana, ampir sakabeh ageman nu aya di sakulikbek dunya pasti ngalibatkeun cai pikeun ritualna, contoh mun di Kristen nga baptis make cai pan… kitu oge komo di Islam mah, samemeh sholat pan kudu Wudlu heula make Cai, jrrd. Kitu oge lamun di lembur buhun lamun ngajampe pasti make cai hehehe. Jadi memang sepakat anu disebutkeun Kang AD yen memang ari ritual ibadah mah berevolusi menyesuaikeun kaayaan lingkungan jeung alamna.
Tah ayeuna ceuk Mamang dina perkembangan nana boh Islam oge Ageman nu lain oge sarua ternyata hehehe… loloba n amah jelema teh leuwih ngagegedekeun ritual barijeung teu ngalenyepan eusina atawa prinsipna. Matakna pan anu sholat jeung haji loba korupsi oge tetep dijalanan, jadi ieu teu singkron alias teu konsisten alias ieu midua atawa terjadi dualismeu atawa teu NGAHIJI tea hehehe.
Meureun… sakitu heula ah… Kang Tantan diantos lebet di Grup Kabuyutan euy cocok jadi nara sumber wkkk… kirim email kosong weh ka : kabuyutan-subscibe   yahoogroups.com
nuhuuuns,
mang asep kabayan
www.dkabayan.com
From:
urangsunda   yahoogroups.com [mailto:urangsunda   yahoogroups.com] On Behalf Of Ahmad
Dimyati
Sent: Tuesday, December 10, 2013 6:04 AM
To: urangsunda   yahoogroups.com
Subject: Re: [Urang Sunda] Sunda Islam jeung Islam Sunda
Kang Tantan jeung dulurs sadaya;
Punten ngiring mairan. Sigana boh konsep tauhid boh prakprakan ibadah aya evolusina ti zaman Rosul nu kahiji dugi ka nu pamungkas. Kitu oge dina masing-masing periode aya ragam pemahaman jeung praktekna. Aya kisah nalika Qobil jeung Habil diparentah nyerenkeun sasajen. Praktek kieu teu aya dilakukeun ku Rosululloh Muhammad SAW. Kitu deuih prakprakan solat beda ti hiji kurun waktu ka kurun waktu sejena.
Meureun monoteisme urang Sunda buhun ge asalna ti hiji atawa leuwih Rosul nu sumping ka tatar Sunda baheula. Ngan saha-sahana jeung kumaha riwayatna teu kacatur dina Al Quran. Urang ge teu wajib percaya jadi bagian tina kaimanan, tapi ari jadi saukur hipotesa atawa teori mah sigana teu matak ngaruksak akidah. Satungtung urang nerapkeun dina porsina nu pas.
Bisa jadi oge dina perjalanan sejarah eta kayakinan aya penyimpangan jeung kakaliruan persepsi. Siga nu kajadian ayeuna oge.
Sakitu pairan ti sim kuring.
Hatur nuhun.
AD
On Tuesday, December 10, 2013 12:41 AM, Tantan   gmail.com> wrote:
Baraya,
Ayeuna urang sunda geus mayoritas ngagem Islam salaku agama anu dicangking dina hirup huripna.
Sakanyaho kuring, Islam asup nepi ka Indonesia anyar keneh. Nyaeta nalika rombongan "hajrotu ila habasah" atawa kira2 masih keneh islam vesprsi makiyah. Buktina aya di sumatera, di mana aya makam islam anu diperkirakeun dina abad 7 keneh.
Ngan lain eta anu jadi pasualan anu rek dideres didieu, tapi sunda islam jeung jeung islam sunda.
Sunda Islam nyaeta ngarupakeun hiji realitas kiwari anu nunjukkeun yen kasundaan jeung keislaman geus cair, ngahiji, menginternalisasi. Ti dieu terus jadi samacam icon yen aya Islam Sunda, Islam jawa, islam padang, jeung sajabana.
Tah, mun ditilik deui, cing kunaon bet Kaislaman jeung Kasundaan gampang ngahiji?
Mang Kaby kantos masihan jawaban yen salah sahijina konsep monoteisme anu aya dina ajaran sunda, relatip sarua jeung konsep islam.
Cing, aya anu tiasa ngajelaskeun kumaha prakprakan tauhid urang sunda jaman baheula. Sabab mun geus kapanggih eta konsep, ku urang bisa ditalungtik deui kunaon mun leres monoteismena sarua tapi dina prakprakan ibadahna bet asa patojaiyah.
Htur nuhun,
Baktos
Tantan Hermansah
Sent from my iPad
On 9 Des 2013, at 17:17, "mang kaby"   gmail.com> wrote:
> Inalillahi wa ina ilaihi rojiun, turut berduka cita untuk para korban :(.
>
> nuhuuuuns,
> mang kabayan
> www.udarider.com
>
> -----Original Message-----
> From: "Hirmen Syofyanto"   yahoo.com>
> Sender: ALUMNI-IPB   yahoogroups.com
> Date: Mon, 9 Dec 2013 09:15:09
> To: alumni-ipb   yahoogroups.com  yahoogroups.com>
> Reply-To: ALUMNI-IPB   yahoogroups.com
> Subject: Re: [ALUMNI-IPB] Tabrakan KA di Bintaro
>
> Berikut Nama Korban Kecelakaan Kereta Maut di Bintaro
> Senin, 9 Desember 2013 - 13:57 wib
> JAKARTA - Puluhan korban luka dan beberapa korban jiwa dalam kecelakaan maut kereta api di kawasan Bintaro yang berada di RS Dr Suyoto, Jalan Veteran, Jakarta Selatan.
>
> Untuk korban meninggal dunia belum dapat diidentifikasi. Namun yang pasti satu orang perempuan dan satu laki-laki," ungkap perawat RS DR Suyoto, Dita kepada wartawan, Jakarta, Senin (9/12/2013).
>
> Berikut nama korban yang ada di RS Suyoto :
> 1. Titi Nurbaiti (57)
> 2. Ucu (26)
> 3. Aslinda (32)
> 4. Salvin (29)
> 5. Arina (21)
> 6. Dewi Sartika (23)
> 7. Reni (23)
> 8. Ratna Agustina (24)
> 9. Sri Endayani (62) rujuk ke RS Premier Bintaro
> 10. Sri Hardina (66) rujuk ke RS Premier Bintaro.
> 11. Trully Handarini (59) rujuk ke RS Premier Bintaro
> 12. Arina (21)
> 13. Mariani (60) rujuk ke RS Premier Bintaro
> 14. Linda
> 15. Sri Hartinah (66)
> 16. Talita (6)
> 17. Renita
> 18. Jumirah
> 19. Reni (31)
> 20. Leni Dayu (26)
> 21. Tika Juliani (35)
> 22. Mefiera (21)
> 23. Darno
> 24. Ms x mengalami luka berat tangan kanan dan di rujuk ke RS Fatmawati
> 25. Rachmad Arifandi (29)
> 26. Hastuti (27)
> 27. Yulian S (60)
> 28. Lilis Setyawati (42).
> 29. Ms x, lika sekucur tubuh di bawa ke RS Fatmawati.
> 30. Mr x (masinis) korban meninggal dunia di ruang Jenazah
> 31. Rosa korban meninggal dunia di ruang jenazah.
> 32. Jimlah (31)
> 33. Dwi Prayetni (27)
> 34. Pupo Negoro
> 35. Nurmila
> 36. Putri Lestari
> 37. Amelia (14)
> 38. Dinda Irmawati (21)
> 39. Dinda Irawati (21)
> 40. Mursani (48)
> 41. Enny Rustini (26)
> 42. Nani Nurhasanah (48)
> 43. Nurhayati
> 44. Nani
> 45. Sugiarti (43)
> 46. Ratna Ria Kamal (33)
> 47. Sri Rahayu (39)
> 48. Lina (41)
> 49. Duhifa (32)
> 50. Edvi (25)
> 51. Cahya (39)
> 52. Eka (25)
> 53. Satinah (65)
> 54. Aruh Haryati (45)
> 55. M. Apoh (43)
> 56. Eni Rustin (34)
> 57. M Mursai (48).
> 58. Sadar (40)
> 59. Yoseph di bawa ke RS BSD Serpong.
> "Rata-rata mereka mengalami luka bakar dan lebam"
> Mohon diBC lanjut siapa tau ada kluarga korban yg membaca berita ini
> Hi
>
> -----Original Message-----
> From: "Kopral Jabrik"   yahoo.com>
> Sender: ALUMNI-IPB   yahoogroups.com
> Date: Mon, 9 Dec 2013 08:41:50
> To: Agrin IPB  yahoogroups.com>; Alumni IPB  yahoogroups.com>; Alumni FTP UGM  yahoogroups.com>; FTP 74 UGM  yahoogroups.com>; Milis Liputan  yahoogroups.com>; PKPA 2012  yahoogroups.com>; Katekumen  yahoogroups.com>; Milis Gregorius  yahoogroups.com>
> Reply-To: ALUMNI-IPB   yahoogroups.com
> Subject: [ALUMNI-IPB] Tabrakan KA di Bintaro
>
> Teman2
>
> Senin 9/12 siang ini, baru saja terjadi tabrakan antara kereta api dan truk tangki bbm di persilangan bintaro (lokasi tragedi bintaro dulu). Kabarnya banyak yg meninggal karena saat terjadi tabrakan truk tangki meledak dan situasi jalan sedang macet parah.
>
> Menurut saksi mata sd pk 14 korban terbakar dg berbagai kondisi 7 orang. Blm termsk penumpang yg di dlm gerbong KA yg luka2.
>
> Listrik di kantor saya (di Bintaro Jaksel) sedang mati shg saya tdk bs mengakses komputer.
>
> Ada info lain?
>
>
>
> ______
>
>
> Sent by Kopral Jabrik®
> Powered by Arendi™
>
>
> ------------------------------------
>
> Memperkuat Silaturahmi dan Informasi Alumni IPB
>
> Mencari dan Memberi yang Terbaik
>
>
> To unsubscribe from this group, send an email to:
> ALUMNI-IPB-unsubscribe   yahoogroups.comYahoo Groups Links
>
>
>
>
>
> ------------------------------------
>
> Memperkuat Silaturahmi dan Informasi Alumni IPB
>
> Mencari dan Memberi yang Terbaik
>
>
> To unsubscribe from this group, send an email to:
> ALUMNI-IPB-unsubscribe   yahoogroups.comYahoo Groups Links
>
>
>
>
>
> ------------------------------------
>
> ngala dollar >> http://profitclickers.info/buburuh-ngeklik.php?urang=sundaYahoo Groups Links
>
>
>
__._,_.___
http://groups.yahoo.com/group/baraya_sunda/
[Ti urang, nu urang, ku urang jeung keur urang balarea]
Change settings via the Web (Yahoo! ID required)
Change settings via email: Switch delivery to Daily Digest | Switch to Fully Featured
Visit Your Group | Yahoo! Groups Terms of Use | Unsubscribe
__,_._,___


text:
Kapuloan Maluku
Kapuloan Maluku nyaéta kumpulan pulo di Indonésia. Kapuloan Maluku aya dina lémpéng Australia. Kapuloan ieu wawatesan jeung Pulo Sulawesi di beuah kulon, Nugini di wétan, sarta Timor di beulah kiduleunnana. Jaman baheulana, bangsa Éropa ngaranan "Kapuloan Rempah-Rempah" — istilah ieu ogé ngarujuk kana sakumpulan pulo di Afrika.
Ti taun 1950 - 1999, Kapuloan Maluku sacara administratif mangrupakeun bagéan ti Propinsi Maluku. Kabupatén Maluku Utara satuluyna ditetepkeun jadi Propinsi Maluku Utara.


text:
Papais
Papais nyaèta hiji nami katuangan anu didamel tina tipung bèas. Papais aya nu asin jeung aya oge nu semu amis. Papais asin mah biasana tara aya eusian, tapi papais nu teu amis teuing, mung semu amis mah, di tengah-tengah papaisna aya potongan cau, biasana mah cau nangka atawa cau sejenna gè sok dianggo. Terus ditèmpèlan daun pandan saalit ditengahna, nu ngajadikeun seungit kana papaisna. Papais amis jiga kieu, sering disebut oge nagasari.
Papais sok disuguhkeun dina acara-acara raramèan, sapertos hajat nikah, Nyunatan, Tahlilan, Muludan, Rajaban, jeung sajabana. Tapi sok aya ogè anu jualan èta katuangan, umumna mah nu sok masih kènèh ngadamelan èta papais tèh ayana di pilemburan.


text:
Belajar Sunda
Selasa, 20 November 2012
R.E Martadinata
K.H Mustafa
KH Zainal Mustafa lahir di Desa Cimerah, Kecamatan Singaparna, Tasikmalaya pada tahun 1899 (pendapat lain menyebut ia lahir tahun 1901 dan 1907) dari pasangan Nawapi dan Ny. Ratmah. Sewaktu masih kecil ia bernama Umri dan sepulang dari pesantren berganti nama menjadi Hudaemi. Selain memperoleh pendidikan formal di Sekolah Rakyat, ia belajar agama dari berbagai pesantren di Jawa Barat yang membuatnya memiliki pengetahuan agama yang luas dan mahir berbahasa Arab. Diantaranya Pesantren Gunung Pari selama 7 tahun, Pesantren Cilenga, Singaparna selama 3 tahun, Pesantren Sukaraja, Garut selama 3 tahun, Pesantren Sukamiskin, Bandung selama 3 tahun, dan Pesantren Jamanis selama 1 tahun
Pada 1927 KH Zainal Mustafa mendirikan pesantren yang merupakan cita-citanya. Pesantren yaang ia dirikan dinamai Persantren Sukamanah, bertempat di Kampung Cikembang Girang Desa Cimerah (sekarang Kampung Sukamanah Desa Sukarapih), Kecamatan Singaparna, Tasikmalaya. Nama Sukamanah merupakan nama pemberian dari orang yang mewakafkan tanah pesantren tersebut. Beberapa tahun kemudian, tahun 1933 KH Zainal Mustafa bergabung dengan organisasi yang didirikan oleh KH Hasyim Asy'ari, Nahdhatul Ulama (NU), dan diangkat sebagai wakil ro’is Syuriah NU Cabang Tasikmalaya.
Zainal Mustafa merupakan kiai muda yang berjiwa revolusioner. Ia menganut paham pendidikan yang sifatnya "Non Cooperation", tidak mau bekerja sama dengan pemerintah Belanda. Secara terang-terangan ia mengadakan kegiatan yang membangkitkan semangat kebangsaan dan sikap perlawanan terhadap pendudukan penjajah. Melalui khutbah-khutbahnya ia selalu menyerang kebijakan politik kolonial Belanda.
Akibatnya pada 17 November 1941, KH. Zaenal Mustafa bersama Kiai Rukhiyat (dari Pesantren Cipasung), Haji Syirod, dan Hambali Syafei ditangkap pemerintah dengan tuduhan telah menghasut rakyat untuk memberontak terhadap pemerintah Hindia Belanda. Mereka ditahan di Penjara Tasikmalaya dan sehari kemudian dipindahkan ke penjara Sukamiskin Bandung. Baru bebas pada 10 Januari 1942, namun sebulan kemudian ditangkap lagi bersama Kiai Rukhiyat atas tuduhan yang sama dan dimasukkan ke penjara Ciamis.
Pemerintah Jepang yang menggantikan kekuasaan Belanda di Indonesia Maret 1942 membebaskan Zainal Mustafa dengan harapan ia dapat membantu Jepang. Namun ia malah memperingatkan para pengikut dan santrinya bahwa fasisme Jepang itu lebih berbahaya dari imperialisme Belanda. Ia juga menolak melakukan seikerei, yaitu memberi hormat kepada kaisar Jepang dengan membungkukkan diri 90 derajat (seperti ruku dalam shalat) kearah matahari terbit. Perbuatan tersebut dianggap bertentangan dengan ajaran Islam.
Pernah dalam suatu upacara di lapangan Singaparna, para peserta yang diundang termasuk KH Zainal Mustafa dipaksa untuk melakukan seikerei dibawah todongan senjata Jepang. Semua peserta upacara tidak kuasa menolak karena nyawa yang terancam. Namun K.H. Zainal Mustafa dengan tegas menolak dan tetap duduk dengan tenang. Akibat perbuatan tersebut telah menimbulkan ketegangan antara penguasa Jepang dengan K.H. Zainal Mustafa serta para pengikutnya.
Dalam setiap dakwahnya KH Zainal Mustafa selalu menekankan pentingnya berjuang melawan penjajah kafir Jepang yang lebih kejam dari Belanda dengan mendengungkan perang jihad. K.H. Zaenal Mustafa juga menggiatkan santrinya untuk melakukan latihan fisik dengan melakukan latihan beladiri pencak silat. Setiap hari di pesantren Sukamanah sibuk dengan latihan perang-perangan dan pengajian untuk mempertebal semangat berjuang.
Secara diam-diam santri Sukamanah telah merencanakan untuk melakukan tindakan sabotase terhadap pemerintah Jepang. Sekelompok kecil santri yang terlatih akan dikirim ke kota Tasikmalaya untuk melakukan gerakan yang merugikan pemerintah Jepang. Misalnya, penculikan para pembesar Jepang, membebaskan tahanan politik, merusak dan menghancurkan sarana-sarana umum seperti kawat telepon dan sarana penting yang kemungkinan dapat dipergunakan oleh tentara Jepang.
Persiapan para santri ini tercium Jepang hingga mereka mengirim camat Singaparna disertai 11 orang staf dan dikawal oleh beberapa anggota polisi untuk melakukan penangkapan. Usaha ini tidak berhasil, bahkan mereka ditahan di rumah KH Zainal Mustafa. Keesokan harinya, pukul 8 pagi tanggal 25 Februari 1944, mereka dilepaskan dan hanya senjatanya yang dirampas.
Peristiwa ini merupakan awal dari peristiwa bersejarah yaitu perlawanan terbuka santri Pesantren Sukamanah yang mengakibatkan gugurnya puluhan santri Sukamanah. Para santri yang gugur dalam pertempuran itu berjumlah 86 orang. Meninggal di Singaparna karena disiksa sebanyak 4 orang. Meninggal di penjara Tasikmalaya karena disiksa sebanyak 2 orang. Meninggal di Penjara Sukamiskin Bandung sebanyak 38 orang, dan yang mengalami cacat (kehilangan mata atau ingatan) sebanyak 10 orang.
Selain itu sekitar 700-900 orang ditangkap dan dimasukkan ke dalam penjara di Tasikmalaya. KH. Zainal Mustafa sempat memberi instruksi secara rahasia kepada para santri dan seluruh pengikutnya yang ditahan agar tidak mengaku terlibat dalam pertempuran melawan Jepang, termasuk dalam kematian para opsir Jepang, dan pertanggungjawaban tentang pemberontakan Singaparna dipikul sepenuhnya oleh KH. Zainal Mustafa. Akibatnya, sebanyak 23 orang yang dianggap bersalah, termasuk KH. Zainal Mustafa sendiri, dibawa ke Jakarta untuk diadili. Namun mereka hilang tak tentu rimbanya.
Belakangan, Kepala Erevele Belanda Ancol, Jakarta memberi kabar bahwa KH. Zainal Mustafa telah dieksekusi pada 25 Oktober 1944 dan dimakamkan di Taman Pahlawan Belanda Ancol, Jakarta. Melalui penelusuran salah seorang santrinya, Kolonel Syarif Hidayat, pada tahun 1973 keberadaan makamnya itu ditemukan di daerah Ancol, Jakarta Utara, bersama makam-makam para santrinya yang berada di antara makam-makam tentara Belanda. Pada 25 Agustus 1973, semua makam itu dipindahkan ke Sukamanah, Tasikmalaya.
terjemahan ka sunda:
KH Zainal Mustafa nyaéta saurang ajengan asal Tasikmalaya, Jawa Kulon anu gugur sabot ngalakonan pemberontakan dina mangsa pendudukan Jepang. Pamaréntah RI mengangkatnya minangka pahlawan nasional dina 6 Nopémber 1972 ngaliwatan Surat Kaputusan Présidén Republik Indonésia No. 064/TK/Tahun 1972.
KH Zainal Mustafa lahir di Désa Cimerah, Kacamatan Singaparna, Tasikmalaya dina warsih 1899 (pamadegan séjén nyebutkeun manéhna lahir warsih 1901 sarta 1907) ti pasangan Nawapi sarta Ny. Ratmah. Sawaktu leutik kénéh manéhna ngaranna Umri sarta sabalikna ti pasantrén baganti ngaran jadi Hudaemi. Sajaba nampa atikan formal di Sakola Rahayat, manéhna diajar ageman ti sagala rupa pasantrén di Jawa Kulon anu nyieunana ngabogaan kanyaho ageman anu lega sarta mahér berbahasa Arab. Diantarana Pasantrén Gunung Pari salila 7 warsih, Pasantrén Cilenga, Singaparna salila 3 warsih, Pasantrén Sukaraja, Garut salila 3 warsih, Pasantrén Sukamiskin, Bandung salila 3 warsih, sarta Pasantrén Jamanis salila 1 warsih
Dina 1927 KH Zainal Mustafa ngadegkeun pasantrén anu mangrupa cita-citanya. Pasantrén yaang manéhna dirikan dinamai Persantren Sukamanah, bertempat di Kampung Cikembang Girang Désa Cimerah (ayeuna Kampung Sukamanah Désa Sukarapih), Kacamatan Singaparna, Tasikmalaya. Ngaran Sukamanah mangrupa ngaran pemberian ti jelema anu mewakafkan taneuh pasantrén kasebut. Sawatara warsih saterusna, warsih 1933 KH Zainal Mustafa ngagabung kalayan organisasi anu didirikan ku KH Hasyim Asy'ari, Nahdhatul Ajengan (NU), sarta diangkat minangka wawakil ro’is Syuriah NU Cabang Tasikmalaya.
Zainal Mustafa mangrupa kiai ngora anu berjiwa revolusioner. Manéhna ngagem paham atikan anu sipatna "Non Cooperation", henteu daék digawé babarengan jeung pamaréntah Walanda. Sacara jelas manéhna ngayakeun kagiatan anu membangkitkan sumanget kabangsaan sarta dangong lalawanan ka pendudukan pangjajah. Ngaliwatan khutbah-khutbahnya manéhna sok narajang kawijakan pulitik kolonial Walanda.
Balukarna dina 17 Nopémber 1941, KH. Zaenal Mustafa babarengan Kiai Rukhiyat (ti Pasantrén Cipasung), Haji Syirod, sarta Hambali Syafei ditéwak pamaréntah kalayan tuduhan geus ngangson rahayat pikeun memberontak ka pamaréntah Hindia Walanda. Maranéhanana ditahan di Panjara Tasikmalaya sarta sapoé saterusna dipindahkan ka panjara Sukamiskin Bandung. Kakara leupas dina 10 Januari 1942, tapi sabulan saterusna ditéwak deui babarengan Kiai Rukhiyat luhur tuduhan anu sarua sarta diasupkeun ka panjara Ciamis.
Pamaréntah Jepang anu ngagantikeun kakawasaan Walanda di Indonésia Maret 1942 ngaleupaskeun Zainal Mustafa jeung harepan manéhna bisa mantuan Jepang. Tapi manéhna kalahka ngawanti-wanti para pamilu sarta santrinya yén fasisme Jepang éta leuwih picilakaeun ti imperialisme Walanda. Manéhna ogé nampik ngalakonan seikerei, nyaéta méré hormat ka kaisar Jepang kalayan membungkukkan diri 90 derajat (kawas ruku dina solat) kaarah panonpoé medal. Gawéna kasebut dianggap teu saluyu jeung ajaran Islam.
Kungsi dina hiji upacara di lapang Singaparna, para peserta anu diondang kaasup KH Zainal Mustafa dipaksa pikeun ngalakonan seikerei dihandap todongan pakarang Jepang. Kabéh peserta upacara henteu kawasa nampik alatan nyawa anu kaancam. Tapi K.H. Zainal Mustafa kalayan teges nampik sarta tetep diuk kalayan tenang. Alatan gawéna kasebut geus ngabalukarkeun ketegangan antara pangawasa Jepang jeung K.H. Zainal Mustafa sarta para pamiluna.
Dina saban dakwahnya KH Zainal Mustafa sok menekankan pentingna bajoang ngalawan pangjajah kafir Jepang anu leuwih telenges ti Walanda kalayan mendengungkan perang jihad. K.H. Zaenal Mustafa ogé menggiatkan santrinya pikeun ngalakonan latihan fisik kalayan ngalakonan latihan beladiri pencak silat. Saban poé di pasantrén Sukamanah riweuh kalayan latihan perang-perangan sarta pengajian pikeun ngandelan sumanget bajoang.
Sacara reureunceupan santri Sukamanah geus merencanakan pikeun ngalakonan tindakan sabotase ka pamaréntah Jepang. Sajumplukan leutik santri anu kalatih baris dikirim ka dayeuh Tasikmalaya pikeun ngalakonan gerakan anu ngarugikeun pamaréntah Jepang. Contona, penculikan para pembesar Jepang, ngaleupaskeun tahanan pulitik, ngarusak sarta ngancurkeun sarana-sarana umum kawas kawat telepon sarta sarana penting anu kamungkinan bisa dipaké ku soldadu Jepang.
Persiapan para santri ieu tercium Jepang nepi ka maranéhanana ngirim camat Singaparna dibiruyungan 11 jelema staf sarta dikawal ku sawatara anggota pulisi pikeun ngalakonan prosés néwak. Usaha ieu henteu junun, komo maranéhanana ditahan di imah KH Zainal Mustafa. Isuk poéna, jam 8 isuk-isuk tanggal 25 Pebruari 1944, maranéhanana dilepaskan sarta ngan pakarangna anu dirampas.
Kajadian ieu mangrupa mimiti ti kajadian bersejarah nyaéta lalawanan kabuka santri Pasantrén Sukamanah anu ngabalukarkeun gugurnya puluhan santri Sukamanah. Para santri anu gugur dina perang éta berjumlah 86 jelema. Maot di Singaparna alatan disiksa saloba 4 jelema. Maot di panjara Tasikmalaya alatan disiksa saloba 2 jelema. Maot di Panjara Sukamiskin Bandung saloba 38 jelema, sarta anu ngalaman cacad (kaleungitan panon atawa ingatan) saloba 10 jelema.
Sajaba ti éta kira-kira 700-900 jelema ditéwak sarta diasupkeun ka dina panjara di Tasikmalaya. KH. Zainal Mustafa sempet méré instruksi sacara rusiah ka para santri sarta sakumna pamiluna anu ditahan ambéh henteu ngaku kalibet dina perang ngalawan Jepang, kaasup dina pati para opsir Jepang, sarta pertanggungjawaban ngeunaan pemberontakan Singaparna dipikul sapinuhna ku KH. Zainal Mustafa. Balukarna, saloba 23 jelema anu dianggap boga salah, kaasup KH. Zainal Mustafa sorangan, dibawa ka Jakarta pikeun diadilan. Tapi maranéhanana leungit teu tangtu rimbanya.
Pandeuri, Sirah Erevele Walanda Ancol, Jakarta méré béja yén KH. Zainal Mustafa geus dieksekusi dina 25 Oktober 1944 sarta dimakamkan di Taman Pahlawan Walanda Ancol, Jakarta. Ngaliwatan penelusuran salah saurang santrinya, Kolonél Syarif Hidayat, dina warsih 1973 ayana astanana éta kapanggih di wewengkon Ancol, Jakarta Kalér, babarengan astana-astana para santrinya anu aya di antara astana-astana soldadu Walanda. Dina 25 Agustus 1973, kabéh astana éta dipindahkan ka Sukamanah, Tasikmalaya.
kecap serepan
Kecap Serepan
a. Kecap Serepan tina Basa Indonesia
Umumna urang Sunda téh nggunakeun dua basa (dwibahasawan) dina hirup kumbuh sapopoéna, nyaéta basa Sunda jeung basa Indonesia. Munasabah upama loba kecap-kecap basa Idonesia anu asup kana basa Sunda. Kecap-kecap anu diserep sagemblengna, biasana mangrupa istilah anu euweuh sasaruanana dina basa Sunda.
Kecap-kecap basa Sunda nu mangrupa serepan tina basa Indonesia, diantarana: arus, obat bius, jabatan, jatah, mandiri, rumah sakit, ganjil, perkebunan, perairan, tabungan, persatuan, canggih, pertandingan, penjaga sakola, penyair, percitakan, taun baru, cabang, banjir, liburan, manis, rumah makan, mérah jambu, serah terima, perikanan, nada, ruang tunggu, limbah, perumahan, pembantu, siaran (radio), nyuci (poto), penerbit, jst.
b. Kecap Serepan tina Basa Daérah Séjén
Tatar Sunda kungsi diéréh ku Karajaan Mataram (Islam) kira-kira abad ka-17. Munasabah upama pangaruh basa Jawa téh asup kana basa Sunda. Kecap-kecap basa Sunda nu mangrupa serepan tina basa Jawa, diantarana: kocak, luruh, natus, pamong, pungkas, sima, céték, gabah, pirimis, kangen, lemah, mangkat, pancén, saking, jst.
c. Kecap Serepan tina Basa Asing
Basa asing nu gedé pangaruhna kana basa Sunda ku cara ngabeungharkeun kosa kecapna nyaéta basa Arab, Walanda, jeung Sangsekerta. Tina basa séjén ogé loba, saperti tina basa Kawi, Cina, Portugis, Jepang, Inggris, Spanyol, jeung Prancis. Tapi jumlahna henteu loba cara nu asalna tina tilu basa tadi.
1. Serepan tina Basa Arab
Asupna pangaruh basa Arab kana basa Sunda marng jeung asup sarta mekarna agama Islam di Tatar Sunda. Komo deui umumna urang Sunda ngagem agama Islam. Conto serepan tina basa Arab, di antarana: ahir, akal, batal, gaib, hadiah, hajat, halal, hasil, iblis, kiblat, lahir, mahluk, ajaib, badan, darurat, hidayah, hakim, haram, hilap, ibadah, idin, jubah, kamus, kitab, lisan, makam, maksud, mupakat, pasal, rijki, salat, sukur, malarat, pikir, rahim, saréat, saum, tawakup, jst.
2. Serepan tina Basa Walanda
Sanajana Walanda geus asup ka urang ti awal abad ka-17, tapi meuwuhna pangaruh basa Walanda kana basa Sunda mah dina awal abad ka-20. Éta pangaruh asup sabada loba bangsa urang anu sakola. Conto serepan tina basa Walanda, diantarana: akte, aspal, baki, ban, baud, bohlam, bulao, anduk, bak, balok, bangku, baskom, béngkél, buku, buncis,dasi, dongkrak, émbér, gelas, hélem, kasur, kenék, laci, montir, pas, panik, setir, selang, setrum, dines, duit, elap, elat, erok, got, istal, kelas, kompor, lédeng, modél, peunteun, bor, sekrup, setrip, treuk, jst.
3. Serepan tina Basa Sangsekerta
Dina basa Sunda mah tina basa Sangsekerta téh kawilang loba. Bisa jadi lantaran dina hiji mangsa basa Sangsekerta kungsi jadi basa resmi sawatara karajaan di Tatar Sunda, saperti nu katembong dina prasasti-prasasti. Conto serepan tina basa Sangsekerta, di antarana: agama, angka, asmara, banda, ganda, garuda, guha, jaksa, jiwa, mangsa, méga, murka, naraka, nyata, paripurna, pidana, saksi, upacara, usaha, wacana, aksara, angkasa, budaya, cahaya, gapura, jagat, kuta, mastaka, mitra, nagara, nila, pahala, perkara, sukma, tresna, utama, jasa, jst.
4. Serepan tina Basa Kawi
Dumasar kana Kamus Umum Basa Sunda wedalan LBSS (1981), kecap serepan tina basa Kawi téh, di antarana: angkara, déwangga, doraka, hiang, layu, ménak, sarana, wibawa, daya, hingga, lalu, maya, sekar, wisma, jst.
5. Serepan tina Basa Portugis, diantara: baju, dadu, garpuh, karéta, korsi, méja, bako, bonéka, jandéla, mantéga, pésta, péstol, roda, sapatu, rénda, ronda, onar, jst.
6. Serepan tina Basa Perancis, di antarana: akur, komisi, losmén, medali, supir, karantina, kliseu, kongkur, perangko, sabun, kado, jst.
7. Serepan tina Basa Cina, di antarana: angpaw, cap, cét, emih, kecap, kuéh, loténg, tauco, bapaw, capcay, cingcaw, ginséng, lihay, pécay, moci, siomay, tahu, jst.
8. Serepan tina Basa Inggris, di antarana: bodi, hen, pinalti, serial, pérs, komputer, spiker, mik-ap, fotokopi, tip, terminal, diskét, bodigar, televisi, robot, jst.
Ir. H Juanda
Dengan titel sarjana tersebut beliau menjadi guru di MULO Kramat Jakarta. Dan karir selanjutnya pada tahun 1939 Ir. H. Djuanda diangkat menjadi Staf Ahli pada Jawatan Pengairan Propinsi Jawa Barat (DPU berkantor di Kramat Jakarta).
Berdasarkan Maklumat Kementerian Perhubungan Nomor : 1/KAI1 946 tanggal 23 Januari 1946 beliau diangkat sebagai Menteri Kemakmuran. Dalam masa baktinya ini banyak hasil karya Sipil Arsitekiur yang dibangun antara lain: Lapangan Terbang ALRI di
Waru dan Waduk Jatiluhur di Purwakarta. Pada tanggal 24 maret 1946 beliau diangkat sebagai Direktur Bitt Perancang Negara dalam Kabinet Ali Sastroamijoyo (Kabinet II RI), beliau adalah salah satu Menteri yang tidak berpartai. Pada tanggal 8 April 1957 berdasarkan Putusan Presiden Nomor: 3 tahun 1957 Ir. H. Djuanda diangkat oleh
Presiden Soekarno sebagai Perdana Menteri sekaligus memimpin Kementerian Pertahanan.
Pada 7 Nopember 1963 Ir. H. Djuanda dipanggil ke Rahmatullah karena serangan jantung dan dengan Surat Keputusan Presiden Nomor 244 tahun 1963 Ir. H. Djuanda diangkat menjadi Tokoh / Pahlawan Kemerdekaan Nasional.
terjemahan ka sunda:
Ir. H. Djuanda dilahirkan di Dayeuh Tasikmalaya dina tanggal 14 Januari 1911, miboga 3 adi lalaki sarta 2 awéwé; bapana saurang Guru Ngora sarta indungna minangka Ibu Laki-rabi. Anjeunna sakola HIS (Sakola Rahayat Pribumi) di Tasikmalaya saterusna meloncat ka ELS (Sakola Rahayat Walanda) lulus dina warsih 1924. Tuluy nuluykeun sakola ka HBS di Jalan Belitung Bandung kalayan prestasi Iulus kalayan alus dina tanggal 1 Méi 1929. saterusna anjeunna nuluykeun atikanana di Technische Hogeschool Bandung (ITB) lulus minangka Civil Ingineur dina tanggal 6 Méi 1933.
Kalayan titel sarjana kasebut anjeunna jadi guru di MULO Kramat Jakarta. Sarta karir saterusna dina warsih 1939 Ir. H. Djuanda diangkat jadi Staf Ahli dina Jawatan Pengairan Propinsi Jawa Kulon (DPU berkantor di Kramat Jakarta).
Dumasar Maklumat Kementerian Perhubungan Nomer: 1/KAI1 946 tanggal 23 Januari 1946 anjeunna diangkat minangka Menteri Kamakmuran. Dina mangsa baktosna ieu loba hasil karya Sipil Arsitekiur anu diwangun antara séjén: Lapang Hiber ALRI di
Waru sarta Waduk Jatiluhur di Purwakarta. Dina tanggal 24 maret 1946 anjeunna diangkat minangka Diréktur Bitt Perancang Nagara dina Kabinét Ali Sastroamijoyo (Kabinét II RI), anjeunna nyaéta salah sahiji Menteri anu henteu berpartai. Dina tanggal 8 April 1957 dumasar Putusan Présidén Nomer: 3 warsih 1957 Ir. H. Djuanda diangkat ku
Présidén Soekarno minangka Perdana Menteri sakaligus mingpin Kementerian Pertahanan.
Dina 7 Nopémber 1963 Ir. H. Djuanda digeroan ka Rahmatullah alatan serangan jantung sarta jeung Surat Kaputusan Présidén Nomer 244 warsih 1963 Ir. H. Djuanda diangkat jadi Inohong / Pahlawan Kamerdikaan Nasional.
Otto Iskandar Dinata
Oto Iskandar di Nata merupakan sosok pejuang yang pantang menyerah, berjiwa nasionalis, dan antipenjajah. Tetapi akhir hidupnya justru terbunuh oleh pihak-pihak yang mengaku sebagai RI. Dalam menjalankan tugasnya diperkirakan menimbulkan ketidakpuasan pihak lain. Hingga akhirnya menjadi korban penculikan pada 10 Desember 1945 oleh para pemuda yang mengaku dari Laskar Hitam, dan dibunuh pada 20 Desember 1945 di daerah Mauk, Tangerang.


text:
Kota Jakarta Pusat
Jakarta Pusat nyaéta hiji kota di puseur Daérah Khusus Ibukota Jakarta. Di kaléreun Jakarta Pusat wawatesan jeung Jakarta Utara, di beulah wétan jeung Jakarta Timur, di beulah kidul jeung Jakarta Selatan sarta di beulah kulonna wawatesan jeung Jakarta Barat.
Jakarta Pusat mangrupakeun kota pangleutikna di DKI.
Daptar kacamatan:[édit | sunting sumber]
- Cempaka Putih, Jakarta Pusat
- Gambir, Jakarta Pusat
- Johar Baru, Jakarta Pusat
- Kemayoran, Jakarta Pusat
- Ménténg, Jakarta Pusat
- Sawah Besar, Jakarta Pusat
- Senén, Jakarta Pusat
- Tanah Abang, Jakarta Pusat


text:
Kawung Ratu
Posted by bujanggamanik dina Pébruari 8, 2008
Di sadésa Mandalasari jigana mah ngan kawung Aki nu pangjuuhna téh. Lain si sombong, sanajan dibandingkeun jeung kawung bogana Ki Jumsi gé. Ari kawung Ki Jumsi, enya jugrah, tapi lahangna kos nu atah raru, sok haseum baé.
Mokaha da, dina usum kieu, ari kana saratus pérak mah sapoéna éta kawung téh bisa méré, teu hésé-hésé. Lakar daék baé ngaropéana.
Ku Aki éta kawung dibéré ngaran peringetan ka Kangjeng Dalem Wira Tanu Ningrat. Minangka pangéling-ngéling ka anjeunna, disebut waé Kawung Ratu.
Riwayatna mah kieu éta téh: Baheula, waktu Aki ngora kénéh, can jaman merdéka harita téh, éta kawung jeunah kénéh, can diropéa. Ari carulukna mah geus aya, ngan leungeunna can nongtot.
Harita Aki boga deui kawung tilu, nu jadi di sisi walungan Cilonggan. Nu éta mah geus lila bisa disadapna, ngan teu pati matut.
Saban Aki rék nagenkeun lodong kana kawung nu tilu téa, Aki ngarandeg heula di handapeun tangkal kawung jeunah. Da enya, éstu jadi angen-angen pisan, sangkan éta kawung bisa méré pakasaban anu lumayan. Ku Aki sok diajak nyarita kieu: ”Hé Nyi Mas Pohaci Jubleg Ireng, parawan Mandalasari nu ngadeg di sisi jalan liliwatan, geura pintonkeun panangan salira, mancer geutah madu tina réma salira….
Teuing kalah ku mindeng, teuing mémang geus waktuna, leungeun éta kawung téh teu lila nongtot. Ari geus nongtot bet jadi bingung Aki téh, sok sieun salah nyigayanana. Da éta kawung téh pelak Aki jaman budak. Poho deui karuh, nyanghareup ka mana waktu Aki melak éta kawung, asa ngalér asa ngidul. Apan sok pundung mun salah nyigayanaa mah. Jadi nyigayanana kudu lebah tempat melakna. Upama teu kitu, hamo. Lain omong bebenjon ieu téh, enya, sidik, nurutkeun pangalaman Aki kitu soténan.
Ku lantaran poho terus, nya Aki téh tahajud heula, hayang dibéré ngimpi ku Pangéran. Hayang kaimpikeun deui tah kalakuan jaman Aki melak kawung éta. Kaliasan bet kaparengkeun. Aki ngimpi. Jeung Aki percaya pisan kana éta impian téh. Dina itungan, Aki melak kawung nyanghareup ka beulah kalér. Jadi nyigayan kawungna ogé kudu di beulah kalér. Aya deui nu jadi pikiran harita téh. Naha ditinggurna kudu keur guméar atawa gumucrak-konéng. Apan béda-béda sipatna kawung téh, aya nu kudu ditinggur waktu kembangna gumucrak-cibéas, gumucrak-konéng, tumereb, guméar, huméor, lumeucir, humangit, malah aya nu kudu geus beukah. Tah éta Aki can nyaho. Tapi nya tungtungna mah dipaparah baé. Waktu keur gumucrak-konéng, mimiti ditinggur.
Ku lantaran marawanan, basa ceg kana leungeunna Aki ngomong kieu: “Nyi Parawan Mandalasari, montong géték montong ngépéskeun, poé ieu téh poé panganténan urang, perlu cisusu jangeun turunan…”
Ninggurna ati-ati pisan, bakuna mah sieun katinggur henteu careuhna. Kumaha kéh mun kitu, kana pundung deui baé. Taktagé kawung mah kos jelema—éh kos parawan meureun—kudu asak ngolona.
Sanggeus ditinggurna lita, hég diayun. Jeung sanggeus katimbang waktuna, si kembang téh tuluy waé dipagas, dipopok ku legoh tangkalak sabiasa.
Nyéta atuh ari mimitina mah éta kawung téh bet matak rudet baé. Keur lahangna saeutik téh, haseum béak karep. Ku taksiran Aki, éta kawung keur gering. Éta wé da kalah gegedoh nu kaluar téh, rujit.
Jeung éta harita, néangan kecembeng, kuat kukulintiran ka ditu ka dieu, weléh teu manggih. Nya kapaksa waé ku daun kanyéré. Éta leungeun kawung nu geus dipagas téh, hég disusut ku daun kanyéré, aya ulah loba teuing gegedohna. Miangka obat doktorna meureun mun ayeuna mah.
Jaba ti éta, lahangna diraru. Sok akar kawao diasupkeun kana lodongna sanggeus dipuput téh. Gen ditagenkeun dina leungeun kawung. Enya rada saleuheung lahangna teu haseum teuing.
Beuki lila éta kawung téh beuki pikalucueun. Lahangna teu haseum sarta beuki jugrah baé. Sapoé sapeuting dua lodong téh aya kana dua bonjoreun mah, nitih salodong sabonjor. Mucekil pisan sakitu téh.
Tah harita aya pamundut ti Ratu di nagara téh. Punduh Cakra dina hiji poé datang ka Aki. Cenah, Kangjeng Dalem Wira Tanu Ningrat mundut dipangdamelkeun gula ka unggal somahan ti wewengkon Taraju jeung Salawu nu sok nyadap. Di Désa Mandalasari nu kapeto téh nya Aki pisan. Tangtu Juragan Kuwu nu nuduhkeunana téh, da piraku Kangjeng Dalem uningaeun onamaning.
Beu ambeu. Aki téh dipundutan ku Ratu geuning, kudu nyieun gula sireum jeung gula kerenceng. Pagawéan nu bangga éta téh.Tapi sakumaha banggana ogé, da dawuh Ratu, piraku bet dipagak, tangtu diéstokeun pisan. Apan cenah “guru ratu wong atua karo, wajib sinembah.”
Tegesna Ratu nu boga nagara katut uteuk-tongo-walang-tagana, piraanan mundut gula sireum jeung gula kerenceng, cék Aki téh. Malah bungah nu aya, duméh kapercaya ku ménak ti dayeuh.
Éh poho, éta, nu dipundutan gula di désa Mandalasari téh lain Aki wungkul. Duaan jeung Ki Tasrip nu boga kebon kawung pohara legana. Kawung nu jadi kaagulanana, ku manéhna dingaranan Kawung Juuh, éta meureun pédah lahangna juuh pisan, jugrah.
Jigana rék dipriskeun Aki jeung Tasrip téh, mana nu leuwih bisa nyadap jeung nu bisa nyieun gula. Atuh tangtu waé Aki enya-enya mah, sieun éléh, sieun isin ku ratu.
Kabeneran kawung nu tadi téh keur purug, leungeunna kuat satilu-tilu. Disadap kabéhanana. Atuh Aki téh aya harepan, lantaran lahangna geus beunang dipercaya téa. Jadi baris meunang lahang nu hadé tur loba. Cék angkanan harita, upama Aki meunang pris ti Ratu Kangjeng Dalem, éta kawung téh rék dingaranan Kawung Ratu.
Dina enggoning nyadapna harita, éstu sagala élmu Aki paméré ti nini-aki diketrukkeun kabéh boh jangjawokan boh kiat tarékahna sangkan meunang lahang loba tur alus, kabéh dijalankeun. Ieu téh awahing hayang kaanggo ku Ratu baé.
Waktu lahang nu ditaheur keur nyengka, pok Aki ngaharéwoskeun jangjawokan. Kitu deui waktu geur rumamat. Tuluy dijait. Ti dinya terus diguis. Terus diguis henteu dicitak, lantaran apan rék nyieun gula kerenceng jeung gula sireum téa.
Sajeroning ngaguis, Aki teu poho mapatkeun jangjawokan karuhun, ménta sangkan gulana kamanah ku Ratu, sing bodas-ngeplak gula sireumna, sing ulah tutung-atahan gula kerencengna.
Taksiran paneda Aki téh diijabah. Éta baé hasilna cék Aki mah éstu nyugemakeun pisan. Tuluy ditorosan, dihadé-hadé, sangkan engké di mana aya nu ti désa, kari sok.
Waktu Ki Punduh Cakra datang rék nyokot gula haturan Kangjeng téa, bari ngasongkeun téh teu poho Aki mapatkeun jangjawokan minangka pangjajapna, ambéh gulana dipiasih ku Ratu, kamanah ku ménak.
Lila Aki ngadagoan béja ti dayeuh. Aya kana dua Jumaahna, sarta dina hiji poé Punduh Cakra datang deui.
Pokna: “Ki Sukarma, gula kerenceng jeung gula sireum téh geus katampi ku Kangjeng Dalem. Jigana mah kapuji ku anjeunna. Ieu kuring masrahkeun suratna….”
Bari ngadeg seg Aki nampanan éta surat. Aksarana aksara Sunda. Hég ku Aki dibaca. Mun teu salah kieu unina téh:
“Ki Sukarma di Babakan Kiara, Désa Mandalasari. Ieu kula Dalem Tasikmalaya, Wira Tanu Ningrat, méré béja yén gula ti anjeun geus katampa sarta kapuji hadéna.
Dina ieu surat kaula méré duit, lumayan pikeun dipaké jimat….”
Kitu asana éta eusi surat téh. Enya éta surat téh dibarengan ku duit sabénggol. Bener sabénggol, teu kurang teu leuwih.
Upama diitung ku harga gula mah, duit sabénggol téh, wah teu kabual. Rugi malah. Tapi ngingetkeun, yén éta duit téh—sanajan ngan pangaji sabénggol—citresna ti nu jadi ratu, bungah nu aya. Sarta sakumaha dawuhanana yén éta duit kudu dijieun jimat, ku Aki teu digasab, diteundeun didama-dama pisan.
Ti harita kawung anu tadi téh dibéré ngaran Kawung Ratu. Kabéh urang Désa Mandalasari, nepi ka Désa Puspahiang ogé geus nyarahoeun, yén Aki meunang pris. Pris kahiji malah di sa-Salawu ogé.
Dina hiji peuting bet éta kawung téh kaimpikeun. Dina itungan nu kadeuleu harita, éta kawung téh bet leungeunna sarta sirahna saperti awéwé, pohara geulisna. Kitu lah jiga burok, ngan awakna lain kuda, tapi kawung. Ngong éta burok kawung téh ngawih anu maksudna ménta ka Aki persénan ti Ratu.
Anggeus ngawih, ana koréjat Aki hudang. Bet maké muringkak bulu punduk. Inget harita malem Jumaah kira wanci janari leutik.
Kaganggu ku mikiran impian, Aki teu saré deui nyileuk baé. Ceuk haté: Enya Nyi Mas Pohaci Jubleg Ireng téh mundut persénan ti Ratu geuning. Jeung ahirna, sanggeus dipikir dibulak-balik gilig wé haté téh, yén duit sabénggol nu ti Ratu téa, rék dibikeun ka Kawung Ratu. Da enya mana kitu ogé, hakna.
Kacaritakeun isukna, rebun-rebun kénéh, Aki geus indit, bari mawa duit bénggol, rék ngajalankeun niat téa. Tah harita meunang kareuwas nu pohara téh.Ti kajauhan gé geus katémbong, yén di handapeun Kawung Ratu aya jelema. Ana ditelek-telek, geuning éta jelema téh nu rék deleka, da keur ngagedék baé nuar Kawung Ratu. Nataku Aki séwotna, sérépét nyabut bedog panjang bari ngagorowok.
“Sia rék nuar kawung aing, hah?” Hayang dicacag?”
Jelema nu aya di handapeun kawung gancang ngalieuk. Masya Allah geuning manéhna téh Ki Tasrip téa. Enya Ki Tasrip nu éléh pris téa. Tah barang manéhna neuleu beungeut Aki, gancang manéhna mabur, lumpat tipaparétot. Ku Aki meunang sawatara pentangan mah diudag, tapi teu kebat, da cék ingetan karo-karo burung. Tuluy wé balik deui kana kawung.
Diilikan tapak kampak dina tangkal Kawung Ratu téh, hadéna can pati jero. Leuh diwaaskeun upama Aki teu gancang-gancang ka dinya, kana lapur tah kawung téh. Mangkaning kawung geus ngaronjatkeun darajat Aki di Désa, malah julukan Kawung Ratu ogé geus kawangikeun. Piraku wé mun teu mentegeg upama aya nu nuar téh.
Kaharti ku Aki, Ki Tasrip téh sirik, pédah kawungna teu meunang pris. Kawung Juuhna éléh ku Kawung Ratu. Ari kituna mah, nya sarua waé meureun jeung Aki, manéhna ogé hayang kamanah ku ménak, hayang kaanggo. Tapi nasib hadé aya di Aki. Banget-banget Aki nganuhunkeun ka Pangéran jeung ka para karuhun nu ngawaris jangjawokan jeung élmuning kias tarékah téa.
Éstu jadi udagan Aki, jadi udagan saréréa, hayang jadi somahan anu hadé téh. Da ngarumasakeun hirup digeugeuh ku ménak. Maksud Aki téh di dunya. Jadi taya barang kinasihan, upama dipundut atawa dipikapalay ku nu ngaheueyeuk nagara mah, tangtu disanggakeun kalawan kabungahan.
Katurug-turug Aki percaya pisan, yén dawuh Ratu mah sok saciduh sametu, sabda ménak sok saucap nyata téa. Aki yakin, ku kaanggona gula kerenceng jeung gula sireum, tina Kawung Ratu, bakal aya karasa kana kahirupan Aki. Buktina éta Kawung Ratu téh beuki jugrah baé lahangna.
Tah nya kacaritakeun duit bénggol nu ti Kangjeng Dalem ku Aki diasupkeun kana haté Kawung Ratu. Mimitina mah rék di béh handap baé, kabeneran aya urut kampak téa. Ngan dipikir, bisi aya nu manggihan. Ku lantaran kitu, térékél naék kana sigay; kira sadeupa deui ti pucuk, hég molongoan tangkalna, bes si bénggol téh diasupkeun bari ngomong: “Ieu Nyi Mas Pohaci Jubleg Ireng, kuring nyanggakeun kagungan, mugi ditampi…”
Ti harita Kawung Ratu téh dieusi bénggol jimat. Anéh karasana ku Aki asa aya komaraan sanggeus kitu téh. Euh tangtu perbawa jimat ti Ratu, cék haté.
Isukna Aki meunang béja pikareuwaseun. Majah Ki Tasrip geus maot ngagantung manéh dina tangkal Kawung Juuh. Innalillahi, cék haté. Manéhna maot lantaran éléh pris meureun. Éléh berjuang cék basa ayeuna mah, berjuang sangkan kaasih ku Ratu. Teu ngabibisani, cacak mun Aki éléh ogé, kana kawas manéhna. Ngan teuing kétang ari kudu ngagantung manéh mah. Nu tangtu, boga perasaan teu bisa jadi somahan nu hadé mah, pasti aya.
Ujang, Nyai, geuning maranéh téh ngabandungan omongan Aki bangun pogot kitu? Naha ramé pangalaman Aki téh? Asa teu pira pilakadar ngadongéngkeun kawung! Panjang soténan dipanjangkeun ku Aki. Itung-itung Aki mulangkeun deui panineungan ka mangsa baheula. Da ari lalakonna mah pondok pisan.
Jigana, tangtu Ujang Nyai ogé boga kahayang cara Aki. Hayang jadi somahan—rayat meureun cék basa ayeuna mah—nu hadé. Enya? Piraku baé mun henteu téh. Ari lantaranana apan urang hirup téh éstu kapurba ku ménak. Cék ayeuna mah meureun ku Bapa-bapa Pamingpin. Tina hal ieu, Aki yakin pisan, yén tangtu sarua, mo béda. Upama geus béda, nya béngkok sembah tangtu bakal aya mamala. Nagara bakal kacrut werit jeung ilang dangiang, lantaran somahanana geus malungkir ka nu jadi ratuna. Naudubillahi mindalik!
Ku lantaran kitu, waktu dina hiji poé Aki kadatangan jurungan ti Kacamatan, yén Juragan, éh Bapa Camat, mundut gula galeuheun, ku Aki téh éstu disanggupan pisan. Ras inget ka jaman baheula. Ieuh, Aki mah teu ngawiji-wiji ka nu jadi ménak téh. Teu pédah jaman baheula teu sarua jeung jaman ayeuna. Sarua baé. Ménak mah ménak baé, sanajan ayeuna geus ganti ngaran ogé, da hakékatna mah moal béda.
Kira dua minggu ka tukang, waktu Aki néang leungeun Kawung Ratu, manggih pangalaman anu matak ngajenghok. Nya éta deukeut tangkal kawung geus aya calécér . Beu, cék haté, tangtu ieu téh calécér ti Désa nu rék ngalegaan jalan. Ari disidik-sidik, sihoréng calécér téh ayana béh ditueun kawung. Harita Aki ngaheruk lila pisan, rét kana Kawung Ratu, rét kana calécér.
“Emh, deudeuh teuing Kawung Ratu, meureun manéh téh bakal dituar da jalan rék digedéan,” cék haté. Nya éta atuh, ku hanjakal Kawung Ratu téh jadina méh dina kuta pisan, jadi kasipat ku calécér téa.
Pohara Aki sabilna. Ras inget kana pamundut ti Juragan Camat. Ras inget deui kana paréntah ti Désa. Mangkaning kawung Aki téh ngan tinggal Kawung Ratu wungkul. Jadi pikeun nedunan pamundut ti Kacamatan, Aki satadina mah ngandelkeun ti Kawung Ratu. Tapi harita rék dituar, titahan ti Désa.
Ari nu matak sabil, ka ditu kumaha ka dieu kumaha. Apan Désa jeung Kacamatan téh sarua baé kudu diturut paréntahna. Boh Juragan Kuwu, boh Juragan Camat, sarua ménak nu wajib sinembah téa.
Aya nu matak ngarugikeun Aki téh. Nya éta upama paréntah ti Désa diturut. Atuh meureun mun dituar, kana leungit pakasaban Aki nu baku. Tapi kumaha da éta paréntah nu kudu diturut.
Upama teu diturut, beu aya kudua atuh Aki téh nyontoan ka nu ngarora. Apan tadi ku Aki geus dicaritakeun, yén upama kitu, béngkok sembah téa. Éta aki teu niat, bararaid teuing!
Tapi Aki perlu ku éta kawung. Kahiji keur pakasaban Aki, kadua keur nedunan pamundut ti Kacamatan téa. Keun ari pakasaban Aki mah, teu penting, tapi éta pamundut ti Kacamatan.
Ieuh Ujang-Nyai, karasa bohongna omongan Aki nu pangahirna bieu? Majar keun ari pakasaban Aki… Ah, nyaéta atuh Ujang, Nyai, sabenerna Aki butuh pisan ku éta kawung téh. Éta téh hirup Aki, Ujang, Nyai. Upama euweuh éta kawung meureun Aki beuki kokoro.
Jadi sarua pentingna, boh pikeun nedunan pamundut ti Kacamatan boh pikeun kahirupan Aki sorangan.
Beuki dieu pamundut ti Kacamatan beuki mereg bareng jeung paréntah ti Désa sangkan Kawung Ratu gancang dituar. Duanana paréntah ti ménak, duanana kudu diturut.
Ari peuting tadi bet éta Kawung Ratu téh kaimpikeun deui. Da enya atuh, nepi ka Aki mah boga anggapan, yén éta kawung téh lain sakawung-kawungna, éstu titisan Nyi Mas Jubleg Ireng nu asalna tina daging jeung getih Déwi Sri urang kayangan. Ku lantaran kitu pangrumat Aki terhadap éta kawung, pohara enya-enyana, dipusti-pusti pisan, cara ka jelema baé.
Enya, éta kawung téh peuting tadi kaimpikeun deui. Dina itungan, manéhna némbongan ngarupakeun hiji putri nu maké pakéan sing sarwa bodas. Hég ngagupayan ka Aki. Ari disampeurkeun bet kadéngé manéhna ngawih, pokna:
“Pileuleuyan, pileuleuyan,
Kuring digupay ku langit,
Pileuleuyan, pileuleuyan,
kuring ditundung ku bumi.”
Jigana mah geus terus rasa ka manéhna, yén moal lila deui manéhna rék dituar mana kaimpikeun kitu ogé. Geus boga wirasat, yén lalakonna téréh tamat..
Impian peuting kamari meureun minangka iber pileuleuyanana.
Aki jeung manéhna téréh papisah. Beurat puguh gé. Ngingetkeun geus kalilaan babarengan, sakaduka-sakasuka, asa jeung dulur pet ku hinis baé.
Ayeuna Aki pohara baluwengna, sabil nu taya papadana. Ras inget Kawung Ratu daék teu daék kudu dituar. Leuh, mun dituar téh meureun sarua jeung maéhan jelema, cék Aki mah. Dosa jeung teu kaduga.
Coba kumaha timbangan Ujang jeung Nyai, lamun maranéh nyanghareupan perkara kieu? Inget kana papatah “guru, ratu wong atua karo wajib sinembah.” Inget kana pangabutuh sorangan jeung inget yén nu kudu dituar téh Kawung Ratu pisan nu ku Aki dianggap jelema nu boga nyawa.
Ayeuna lalay geus mimiti kaluar. Geus méh sareupna. Nyanghareupan peuting, engké, pohara wegahna, lantaran isuk kudu aya putusan. Isuk gagasan leungeun kawung geus waktuna dibuka, lahangna geus kerep nyakclakanana. Pamundut ti Kacamatan bisa ditedunan upama Kawung Ratu teu kudu dituar.
Rék kumaha ieu leungeun Aki isukan? Naha ngecékkeun kampak kana tangkalna nepi ka kawung jadi pogor atawa nagenkeun lodong kana leungeun kawung … Éta can kapikir ku Aki, tapi kuma isuk baé. Engké peuting Aki rék mikir.
Kitu kira-kira obrolan Aki Sukarma ka kuring kamari téh. Nyaritana éstu binarung rasa jeung dareuda haté. Persualan anu disanghareupanana pohara beuratna. Kuring gé teu bisa mutuskeun kudu kumaha manéhna téh, naha kudu nyadap atawa kudu nuar kawung.
Tapi poé ieu pisan, tadi isuk-isuk, manéhna geus mutuskeun sorangan. Manéhna geus ngajawab persoalanana pribadi. Jigana mah meunang mikir sapeupeuting. Yén kudu kitu.
Tadi isuk-isuk, kuring bareng jeung urang kampung Babakan Kiara ngahaja nepungan manéhna ka Kawung Ratu. Barang datang ka handapeun kawung, méh kabéh taya nu kuat tanggah. Kabéh ngaheruk.
Rét kuring kana tangkal kawung. Aya tapak ngadék, tapi can pati jero. Kampakna ngagolér dina taneuh, teu jauh tina puhu sigay. Sanggeus kitu lalaunan panénjo kuring mapay sigay ka luhur, suku Aki Sukarma geus ngagulayun.
Cék haté: Poé ieu geus leungit hiji tukang nyadap kahot nu geus kakoncara di Désa Mandalasari anu ngaran Aki Sukarma.
Jeroning kitu kuring asa ngadéngé nu ngawih ti lebah tangkal kawung. Sorana gaib naker:
“Pileuleuyan, pileuleuyan,
Kuring digupay ku langit,
Pileuleuyan, pileuleuyan,
Kuring ditundung ku bumi…”***
Tina Sawidak Carita Pondok
5 Balesan to “Kawung Ratu”
-
Pébruari 10, 2008 pukul 1:48 pm
Abdi deui yeuh Teh. Hehehe…
Pameng ah Teh, kumaha upami ditungtut weh sadayana tina buku “Sawidak Carita Pondok” tea teh dipintonkeun di dieu. Katingalna bakal seueur nu resep, utamina abdi :)
Hatur nuhun ah Teh
-
Nopémber 22, 2011 pukul 5:09 pm
unsur intrinsik na teh naon ?
-
Méi 15, 2013 pukul 4:03 pm
My brother recommended I might like this blog.
He was totally right. This post actually made my day.
You can not imagine simply how much time I had spent for this information!
Thanks!
-
Juni 8, 2013 pukul 6:11 pm
I am regular reader, how are you everybody? This post posted
at this website is actually pleasant.
-
Oktober 1, 2014 pukul 8:21 am
Thanks for your marvelous posting! I quite enjoyed reading it, you may be a great author.
I will ensure that I bookmark your blog and will come back very
soon. I want to encourage you to ultimately continue
your great posts, have a nice weekend!


text:
Sabtu, 28 Januari 2012
Carpon Basa Sunda kenging Rani Indriani
JODO
keu, Akeu, Keu… kunaon? Hudang atuh Keu!”, kadéngé samar samar sora ribut loba jelema, ngan awak ngarasa teu paya digerakkeun . Geus lila nahan kanyeri dina beteung , ayeuna karasana asa geus dina klimaks na . “Hey, tulungan ! ieu Akeu kunaon , jol jol ngajoprak”, kadéngé deui sora jelema tadi sora anu cempréng awéwé nu geus wawuh. “Aya naon, kunaon ieu téh?”, ayeuna sorana béda jeung nu tadi, kadéngéna sora lalaki anu kabur beuki jauh.
Jubah bodas nu dipaké, nyirikeun yén manéhna téh dokter . Èta jelema kaluar ti rohangan nu aya kuring nu keur teu inget. Lalaki kacapanon bodas jeung maké baju kaméja hejo palem cukup pikeun ngagambarkeun jelema anu rék méré kelas matéri di hiji Perguruan Tinggi. Èta lalaki sorangan diuk di hareupeun rohangan nu di jerona aya kuring. Lalaki éta tuluy nungguan bari némbongkeun rasa ka was was, siga aya hiji perkara anu matak ngahariwangkeun manéhna. Saha waé nu ninggali lalaki éta pasti bakal nyaho yén éta jelema keur hariwang jeung bingung. Krekekk trek …sora panto muka, koréjat lalaki éta malik . “Kumaha dok? “, éta lalaki langsung nyampeurkeun dokter nu karék kaluar. “Bapa téh sahana ibu nu di lebet?” tanya éta dokter. “kunaon kitu dok? “, beuki ngagebeg manah manéhna téh. “kieu Pa, Ibu nu dilebet téh kedah énggal énggal di operasi “, jéntré éta dokter. “dioperasi? Na panyawat naon?” , tanya éta lalaki ka dokter teu sabar. “bapa ,mangga urang carioskeunana di rohangan kuring”, jurung éta dokter. Pas nepi rohangan éta dokter, si lalaki beuki sepa hariwang sieun kumaonam awéwé anu keur teu sadar nu kumanéhna dibawa ti Kampus ka rumah sakit . “bapa, sahana pasien, kulawargana sanés?”, tanya éta dokter. Teu kungsi lila lalaki éta ngajawab , “mm..muhun, kuring carogéna”. Dokter ngajelaskeun yén awéwé nu kumanéhna dipariksa teh ngabogaan panyakit usus buntu anu geus kronis. Awéwé éta kudu buru buru di operasi , pokna éta dokter.
Pas muka panon, katinggali para anu dicét warna bodas. Sirah nu lieur saeutik saeutik ngaleungit. Rasa kanyeri dina beuteung masih nyésakeun urutna , ngan rada mendingan lamun dibandingkeun jeung tadi mah. Luak lieuk , katempo hiji lalaki keur diuk di gigireun risbang nu aya kuring. “Pa Pépén?”, sora peura nu dipaksakeun kaluar. Manéhna ukur némbongkeun seurina . “Néng téh urang mana?” , éta lalaki nanya ku sora nu halimpu kadéngéna. “urang Garut”, jawab kuring. “Ari didieu sareng saha? Na aya kulawarga anu tiasa di hubungi?”, tanyana deui. “abi téh mung nyalira, nga kos di Bandung téh, ibu rama kuring mah ayana di Garut sareng kulawarga, mmm Bapa naha tiasa didieu?”, tanya kuring. “Neng Akeu téh tadi kapaéhan di Kampus, Bapa téh reuwas, atos wé énggal énggal di candak kadieu” . “Duh, hatur nuhun bapa , kuring téh sok karaos waé, mung tadi mah teu kiat…”, waler kuring.”sst…keun, kumaha ayeuna ? naha masih nyeri?”, taros pa Pépén mastikeun. “ Alhamdulillah, tos langkung saé”, bari ngarampa beteung kuring sorangan. “Alhamdulillah, kumaha atuh wartosan waé ibu bapa anu di Garut?”, tarosna. Kuring cukup ku unggeuk, tuluy mikeun hapé kuring ka Pa Pépén.
Geus dua poé di rawat di rumah sakit, kuring geus bisa balik. Beuki gedé hutang budi ka pa Pépén, sanggeus kaluar ti rumah sakit kuring dianteur balik ka Garut ku anjeunna . Padahal anjeunan lain sasaha kuring , anjeuna mung Dosén anu biasa ngawulang kuring di kelas. Kuring ngan ukur mahasiswa ajeunna. Sajajalan kuring teu ngomong nanaon, kuring boga rasa kaéra ka anjeunna . Pa Pépén katinggali siga jelema anu sifatna tara beuki loba ngomong. Pas nepi ka Garut , ema jeung abah nyangkana pa Pépén téh kabogoh kuring. Tuluy ku kuring dijelaskeun yén anjeunna saukur dosén di kampus anu geus nulungan kuring basa gering usus buntu , malahan mah biaya rumah sakit kuring sagalana geus dibayar ku anjeuna .
Selang saminggu leuwih sanggeus kajadian usus buntu téa, pa Pépén ménta tulung ka kuring. Anjeuna téh rék dijodokeun ku kolotna .Tapi, anjeuna embungeun. Manéhna ménta tulung ka kuring sangkan api api jadi kabogohna di hareupeun indung jeung bapana. Kusabab anjeuna geus bageur pisan ka kuring, ku kuring di tulungan. Ah, baé wé da pa Pépén geus loba jasana ka kuring. Teu salah lamun kuring mulang tarima kahadéan anjeunna. Anjeuna gé nyaho kuring téh geus aya nu boga. Kabogoh kuring anu ti zaman sakola kelas 5 SD nepi ka kiwari. Kuring mung wawuh lalaki dina kahirupan kuring téh ngan hiji, nyaéta kabogoh kuring anu ti kelas 5 SD téa. Lalaki anu ku kuring pikacinta ti harita nepi ka wanci ayeuna. Ngan saprak kuliah, lantaran tempat kuliahna anu beda , kuring di Bandung jeung kabogoh kuring di Jakarta, kuring jeung manéhna ngan saukur hubungan kontak jauh. Kuring percanten pisan ka kabogoh kuring ,kitu ogé sabalikna.
Kuring dibawa ku pa Pépén ka imahna poé Minggu pikeun papanggih jeung indung bapana. Diditu kuring némbongkeun paripolah saalusnu di hareupen kolotna pa Pépén. “Mah, Pa, Pépén mah sanés nolak teu pupuguh kana jodo anu ku mamah pilihkeun kanggé Pépén, tapi Pépén atos gaduh Neng Akeu didieu”, saur pa Pépén nyarita ka kolotna. Kuring ukur seuri, dina manah mah aya ngarasa dosa. “Bohong, Pépén mah. Teu percaya mamah éta téh kabogoh Pépén”, pok indungna. Deg téh éta haté mimiti ratug. Kuring ngamaklum lamun kolotna pa Pépén teu narima ka kuring. “nyaan mamah, piraku waé Pépén ngabohong, Pépén téh atos nyaah pisan ka Néng Akeu”, pa Pépén ngayakinkeun kolotna. “Mana buktina?”, indungna nangtang. Naha beuki teu ngeunah firasat téh. Kudu kumaha, kuring teu nyaho , kuring ukur jempé teu wani ngomong nanaon. “kudu kumaha ngabuktikeun ka mamah? Pan atos di candak jalmina ka payuneun mamah didieu”, ditinggali bengeutna pa Pépén geus ngucurkeun kesang tiis. “Lamun enya téh Akeu kabogoh Pépén, sok jarak dua poe ayeuna geura kawin! ”, pok indungna. “Hah?”kawin ? kereteg hati reuwas. Lup deb lup deb, sora jantung beuki téréh. Pa Pépén ngadadak jempé. Lamun kuring bébéja nu sabenerna, karunya ka pa Pépén. Tapi lamun teu ngomong nu sabenerna, naon nu bakal kajadian dua poé kahareupna ka kuring?. Bener, hésé gening rék ngabohong waé ogé . “Mangga , lamun mamah teu percanten waé ka Pépén mah, isuk ku Pépén lamar Néng Akeu téh”, pok na teu disangka sangka. Kuring mun ukur colohok siga jelema anu bingung pas pa Pépén narima tantangan kolotna.
Kuring balik dianteurkeun pa Pépén kana mobilna. Di jalan pa Pépén ngan ukur jempe teu ngabadamikeun nanaon pikeun nu saterusna deui ,tina omongannana tadi ka kolotna. Kuring jiga nu teu wawuh sajajalan jeung pa Pépén , ngadadak pégo duanana. Di imah, kuring hulang huleng. Ku Ema jeung Abah ditanya , kuring can bisa ngajawab.
Isukna , pa Pépén datang ka imah rék nanyaan caritana téh. Kuring reuwas, teu daék nepungan pa Pépén, ngonci di kamar sorangan. Naha jadi kieu ? ceuk manah kana diri. Kuring diolo bébéakan ku indung kuring kudu narima lamaran pa Pépén. Tapi sim kurng kukukeuh embung.“Keu, tong kitu waé, kaluar!”, olo Ema. Ema asup ka kamar tuluy ngobrol jeung kuring. “Akeu, tinggali jang Pépén téh geus bageur ka Akeu ,karunya. Ema mah teu téga nolakna”, ema tuluy ngolo. Kuring tetep teu ngajawab, ukur gideug jeung gideug. Ari teu bogoh kumaha, piraku kudu dipaksa hirup rumah tangga jeung pa Pépén. Masing pa Pépén bageur, pantes rupana, jeung mapan lamun haté teu ngait ka anjeuna kudu kumaha?.”Ma, Akeu téh teu bogoh ka pa Pépén, jabaning Akeu masih hubungan sareng kabogoh Akeu nu di Jakarta , kumaha ngomongna ka itu?”, béla kuring. “Èta mah bisa diomongkeun, pasti ngarti kabogoh nu diditu mah, kumaha kaayaan ayeuna”, jawab ema. Tuluy teu eureun kuring dipaksa. Ahirna kuring ngéléhan ka kolot, ngaenyakeun. Tiharita kuring kawin jeung pa Pépén.
Kabayang? Salila sapuluh tahun kuring jeung pa Pépén can pernah ngalakukeun nanaon nu disebut suami istri sawajarna. Saré mung saukur saré. Kuring nyaho yén pa Pépén teu boga rasa ka kuring, kitu ogé sabalikna. Kuring jeung pa Pépén kawin anu kapaksa téa. Masing kitu, salila dua taun éta pa Pépén bageurna moal aya ka kuring. Tiap kuring ménta ijin rék ulin kaluar jeung babaturan kuring , pa Pépén can pernah nyarék. Malahan mah basa kuring jeung babaturan rék nonton ka bioskop , kuring jeung babaturan di anteurkeun kana mobilna. Di bioskop anjeunna nungguan kuring nonton ku sabarna. Anjeunna tara pipilueun pas ulinna , anjeuna sok misahkeun sorangan nungguan kuring nepi ka anggeusna. Tuluy balik babarengan. Kamamana siap waé nganteur jeung ngajemput kuring. Cacakan anjeunna dosén anu sibuk, jeung kuring téh lain jelema anu dipikacinta nusabenerna ku manah anjeunna . Tapi anjeuna pasti aya pikeun kuring. Geus sapuluh taun kawin kuring can ngabogaan anak . Kolotna pa Pépén geus nyangka kuring mandul kusabab salila sapuluh taun kawin teu ngabogaan anak waé. Tuluy, gonjang ganjing dititah disérahkeun kuring ku kolotna pa Pépén. Tapi pa Pépén tetep ngadeg kana kayakinan sorangan rék mertahankeun ieu rumah tangga. Geus sapuluh taun lewih, haté kuring kabuka ninggali kanyaah pa Pépén anu euweuh dua. Di taun ka lima belas, Alhamdulillah kuring jeung pa Pépén dipasihan budak lalaki ku Gusti anu pohara lucuna. Tidinya mimiti mesra mesrana kuring jeung pa Pépén. Kamamana duaan, ngalakukeun sagala rupana ku duaan, dunya téh asa anu duaan , nulain ngan saukur ngontrak sigana téh. Karék karasa ayeuna éndahna dunya. Kuring teu kaduhung pernah api api jadi kabogoh pa Pépén baréto. Teu kaduhung ogé, kudu ngarasaan masa masa bobogohanana sanggeus lima belas taun kawin. J justru leuwih afdol. Haha ;D
Diposkan oleh Rani_Indriani di 18.37
Langganan: Poskan Komentar (Atom)


text:
Daptar nagara dumasar populasi (grafis)
Artikel ngeunaan daptar nagara dumasar kana jumlah pendudukna sacara grafik, estimasi taun 2005. Keur nu leuwih jelas, daptar dina versi non-grapik, kaasup catetan jeung rujukan, tempo Daptar nagara dumasar kana jumlah penduduk. Keur daptar dumasar kana buana, tempo Daptar kontinen dumasar kana jumlah penduduk
Dina grapik di handap, dunya dina warna ungu, kontinen hejo, nagara coklat jeung wilayahna hejo.
Daptar eusi
Leuwih ti 500 juta[édit | sunting sumber]
Antara 50 nepi ka 500 juta[édit | sunting sumber]
Antara 10 nepi ka 50 juta[édit | sunting sumber]
Antara 1 nepi ka 10 juta[édit | sunting sumber]
Kurang ti 1 juta[édit | sunting sumber]
Rujukan[édit | sunting sumber]
Wikipedia Basa Inggris, Juli 2006.


text:
SMK NEGERI 1 PURWAKARTA REK JADI SAKOLA RSBI
Jumat, 16 September 2011 Leave a comment
Kenging Jawara
Rabu, 03 Agustus 2011 Leave a comment
Budak Bengkel
Bersambung…..^^
Riwayat Hirup
- Wasta abddi Nugraha anus sok dipanggil Nunu, Nunu mangrupa jajaka asli Karawang kalahiran 05 Desember 1993, Nunu mangrupa Putra kadua tipasangan Ibu Mariah sareng Bapa Rahman, Abdi gaduh lanceuk Cikal anu wastana Nuryasin, sareng rai bungsu anu wastana Ajeng Mega Julia, Abdi gaduh dulur lalaki wastana Yoga ,yoga mangrupa anak angkat Ibu Rama abdi, Yoga geus kawas adi beuteung abdi sorangan sabab tileuleutik waktos ti orok beureum geus bareng jeung abdi Yoga geus kawas musuh abdi, sobat abdi, rai abdi. Tapi anu remen mah jadi musuh bebuyutan gkgkgkg naha kitu sabab umurna ge teu jauh benten pirage benten sataun dua taun.
Ari dipoyokan kitu the era pisan hadena weh pinter silat,,,,(silat lidah maksudna heheh), pas smp kelas 3 parantos UN abdi ngarasakeun prustasi palaur teu lulus UN..parantos ngadagoan hasil UN ahirna lulus oge NEm na teu ngerakeun teuing lah,,paranto eta masih keneh prustasi bingung rek neraskeun akola kamana. Asalnamah rek ka SMA 1 Klari. Tapi aya nungusulkeun ka STM wae . tungtungamah asup STM oge ayeunamah SMK ketang anu tepatna di SMK 1 Purwakarta angkatan 2010 asup ka jurusan Komputer JAringan. Abdi masih keneh pusing hanjakal malah asup kajurusan ieu da kapaksa nuturkeun kahayang kolot katambah di bumi teu gaduh computer (hikhiks), asa kumaha kitu nempo babaturan ngajarinjing leptop (curhat kabita heu). Parantos babara bulan abdi ditawaran ngendong di bengkel Komputer, abdi mikir heula paurna teu diijinan ku kolot tapi Alhamdulillah kolotmah ngijinan bae..#jengjengjeng tungtungnamah ayeuna nyanghareupan computer sakieu lobana, asalna hoyong meser computer kusabab ayeunamah tos cicing di bengkel computer jadi teu kahoyongeu deui meser computer the hahaha.
Kusabab cicing di Purwakarta jadi asa jadi urang Purwakarta, jujur weh abdi mah apalan keneh jalan-jalan anu aya di Purwakarta daripada di Karawang sorangan, insya aloh abdi mah hoyong ngarir di Purwakarta hoyong cicing di purwakarta. Tapi etamah ngan cita-cita salawasna eta mah rasia gusti Aloh.