text:
OPINI > Kang MamanGatra
Wah, beurat oge yeuh pamendak salira teh, Kang Sirod. Bangsa deungeun
jadi pamingpin di urang? Beu, beu, beu… Teungteuingeun si Akang mah,
nya. Maenya urang kudu balik deui ngalakonan naon nu dirandapan ku
aki atawa karuhun-karuhun urang. Dipingpim ku urang Walanda? Teuing
sabaraha yuta jalma nu baheula pegat nyawa, ngocorkeun getihna,
sangkan urang bisa megatkeun eta nasib. Pegat tina kakawasaan batur.
Pegat tina parentah-parentah batur, bangsa-bangsa deungeun.
Sanajan, kiwari ge satemenna mah naon nu baheula kalakonan ku karuhun-
karuhun urang teh nya masih keneh karandapan ku urang sarerea. Urang
can satemenna merdeka. Ku mahabuna modal deungeun, kaasup IMF,
satemenna urang teh masih keneh dipingpim ku bangsa deungeun. Komo
pan ayeuna mah urang teh geus ngagem “agama” anyar: Globalisasi.
(Nepi ka mun sakalina ngomong teu nyutat eta kalimah teh asa teu
merenah, teu tumaninah. Bisa-bisa disebut murtad atawa musyrik.
Hahaha…).
Kang Sirod anu ganteng, anu “still mahasiswa di Teknik Industrasi
Pertanian/IPB”…
Naon nu disanggakeun ku salira teh aya leresna. Ti awitan perkara
pamingpin nu teu “cukup dengan label sundanese saja”, nepi ka
kasauran tuang dosen ngeunaan peran salira oge “kalimat renungan” nu
diajengkeun ku salira. Sapuk saratus persen. Pon kitu deui ngeunaan
narkoba,
Nanging, perkawis “Sunda dipingpim ku bangsa Sunda” sim kuring neda
widi kanggo ngebrehkeun sarwa sakedik ngeunaan eta. Kunaon sih, sim
kuring bet pakepuk dina urusan nu kararitu? Kunaon bangsa Sunda kudu
dipingpim ku bangsa Sunda?
Kahiji mah, nya ku kaayaan nu tumiba ku bangsa urang. Sapertos nu
kamari dipisanggem, nu oge dipisapuk ku salira: Disebut-sebut subur
makmur loh jinawi, singhoreng masih loba bangsa urang nu
katalangsara. Contona bae, tong tebih-tebih: Nya di Purwakarta ku
anjeun. Sigana kumaha katulalitan nu aya di wewengkon ieu, Kang Sirod
langkung paos manan sim kuring. Pan Kang Sirod mah urang Purwakarta,
bari jeung “still mahasiswa di Teknik Industrasi Pertanian/IPB”.
Sanes bae katulalitan dina widang pendidikan, tapi oge dina widang
industrialisasi. Naon, sih, manfaat industrialisasi nu mahabu di
wewengkon Akang eta pikeun masyarakat Purwakarta sorangan?
Tangtos bae ari mangpaatna mah aya. Tapi, dugi ka mana? Naha
sabanding heunteu sareng “pengorbanan” masyarakat Purwakarta nyalira?
Sapertos dipisaur ku salira, urang Purwakarta mung sakadar
jadi “pegawai rendahan”. Hartosna, gajihna (buruhna) oge
nya “rendahan” oge. Lian ti jadi buruh, mangpaat nu ditampi ku
masyarakat Purwakarta palin banter ge mung nyewakeun lahan atanapi
kamar-kamar kost/kontrakan. Nu tangtosna ge teu sabaraha hasilna.
Teras kumaha mangpaat nu ditampi masyarakat Purwakarta dina perkawis
kahirupan sosial? Sanes bae narkoba, bank gelap (baca: rentenir) ge
katingalna mah mahabu di dinya teh. Samentawis, widang pendidikan ge
teu undak-undak. Paling heunteu, undakna teu satimpal
sareng “kemajuan pembangunan” nu aya di wewengkon ieu. Cobi bae taros
ka diri salira: Sabaraha paguron luhur nu ngadeg salami ieu di
wewengkon Purwakarta? Lian ti eta, di mana aya, kumaha kualitasna?
(Malih mah sababaraha waktos kapengker, aya renrencangan nu maparin
wartos yen di wewengkon Plered – upami teu lepat – aya SD nu
mung “dieusian” ku hiji guru kadua kapala sakolana. Cobi, galih?).
Tangtosna sanes sim kuring bade nampik industrialisasi. Teu pisan-
pisan. Mangga teh teuing. Nanging, patarosan sim kuring: Naha
industrialisasi eta teh hiji pilihan nu tos merenah kanggo bangsa
urang, utamana bangsa Sunda, nu kawentar bangsa agraris? Kadua, di
mana merenah, naha tos leres struktur industri di urang teh? Teras,
naon antukna kana kahirupan kabudayaan lokal? Kabudayaan Sunda? Ku
ayana industrialisasi nu mahabu di Tatar Sunda, jalma ti mana ti
mendi datang. Daek teu daek. Jeung daek teu daek oge, kabudayaan
urang kadeseh.
Leres. Sadaya eta wangsul deui ka pamingpin-pamingpin urang, nu
notabene nya bangsa Sunda bangsa Sunda keneh. Tapi, kunaon bet
keukeuh kedah bangsa Sunda nu jadi pamingpin, siga nu ku kuring
dikampanyekeun? Kahiji, nya eta mah ngan sakadar panggeuing.
Panggeuing ka ditu ka dieu. Boh ka pamingpinna, boh ka rahayatna.
Pan, ceuk lagu Indonesia Raya ge – kitu ge mun Akang masih
keneh “percanten” kana eta lagu kabangsaan – bangunlah jiwanya,
bangunlah raganya. Nya asa teu kaleuleuwihi mun sim kuring miharep
Sunda dipingpim bangsa Sunda teh. Eukeur mah geus kaleler dina widang
ekonomi, pendidikan, jeung sosial, asa piraku urang kudu kaleler dina
perkara politik jeung kapamingpinan siga kieu. Kituna ge tangtu bae
bangsa Sunda nu hade, anu “kualified”.
Lian ti kitu, atuh ari dipingpim ku bangsa Sunda sorangan mah –
tangtuna ge bangsa Sunda nu bener-bener sadar kana ka-Sunda-annana,
lain ngan saukur getih – asa piraku rek ngaluli-luli bangsana
sorangan. Boh jiwana, boh ragana.
Leuwih jauh deui, nya perkara ngigelan ageman anyar tea, globalisasi.
Lain sim kuring rek antiglobalisasi. Teu pisan-pisan Akang. Ngan,
hayang bae ngageuing sangkan tong kalalanjoan teuing. Pan, sakumaha
tuang dosen, urang teh kudu kritis ka lingkungan? Ku mahabuna
globalisasi, asa teu pamohalan mun kaharep kabeh jalma bakal saragam.
Ti mimiti dahareun (Cocacla, Mc Donalds, KFC, jste), nepi ka
pipikiran jeung gaya hirup (MTV, CNN) kabeh dipaksa kudu sarua. Asa
piraku, ari urang kudu kitu mah? Lain bae perkara karakter, nu
baheula diimpikeun ku Soekarno. Tapi, nya asa teu pantes bae manusa
saalam dunya kudu sarua kabeh mah.
Tah kitu meureun Kang Sirod waleran sim kuring teh. Moal nyugemakeun
tangtuna ge. Lian ti rumasa heureut utek teh, pan sapertos nu
dipisanggem ku salira: “Kita mungkin tidak bisa memainkan alat musik
yang sama, tetapi kita dapat memainkan nada dan irama yang sama”.
Ngan, perkara naon nu bisa dipigawe ku urang, salaku jalma awam,
jalma biasa, nya kaitung loba. Salahsahijina, nya ngawangkong jiga
kieu. Komo, katingalna tina kasauran Kang Siroda ku anjeun, seueur
pisan nu bisa dipigawe ku urang sakabeh. Luyu jeung kamampuan sewang-
sewangan.
Sakitu bae, Kang Sirod. Wilujeng siang, wilujeng diajar.
Salam,
Maman Gantra
PS: Sugan bae aya mangpaatna kanggo Akang, nu kaleresan nuju linggih
di Bogor (leres, kitu?), mangga dibujeng ka: http://www.cikalbogor.20m.com.
Di dinya ku Akang bakal kabaca kumaha satemenna sajarah bangsa Sunda
teh. Sugan bae Akang tiasa langkung paos maca pasoalan nu aya,
utamina kana naon nu nuju dipigawe ku sim kuring sareng rerencangan
sanesna.


c: text/html

text:
Syéikh Hasina
Syéikh Hasina (Basa Benggala: শেখ হাসিনা Shekh Hasina); gumelar di Tungipara, Pakistan Wétan, 28 Séptémber 1947; umur 69 taun) nyaét saurang Perdana Mentri Bangladés kiwari.[rujukan?] Sateuacanna anjeunna minangka Perdana Mentri ti 1996 nepi ka 2001.[rujukan?] Anjeunna minangka Présidén Liga Awami Bangladés saprak 1981.[rujukan?] Dina taun 2007, anjeunna ditahan pikeun tuntutan korupsi ku Pamaréntahan saheulaan Bangladés nalika krisis pulitik Bangladés 2006–2008.[rujukan?]
Tingali ogé[édit | édit sumber]
Rujukan[édit | édit sumber]
Tumbu kaluar[édit | édit sumber]
- Banglapedia - Sheikh Hasina
- Syéikh Hasina nepikeun biantara dina bubukaan konferénsi iklim di Dhaka, Bangladés
Citakan:BangladeshPrimeMinisters Citakan:Current SAARC Leaders Citakan:Presidents of Awami League

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Éléktrolisis
Dina widang kimia jeung manufaktur, éléktrolisis nujul ka métodeu misahkeun unsur-unsur jeung sanyawaan nu kabeungkeut sacara kimia ku cara diasupan arus listrik. Sanyawa ionik dileyurkeun dina hiji pelarut, atawa dilééhkeun ku panas,sahingga ionna aya dina cairan. Arus listrik dialirkeun antara sapasang éléktroda inert nu dikeueum dina cairanana. Unggal éléktroda narik ion-ion anu muatanana sabalikna. Ion nu muatanana positip (kation) kabetot ku éléktroda négatip (katoda), sedengkeun ion nu muatanana négatip (anion) kabetot ku éléktroda positip (anoda)[1]. Énérgi nu dipikabutuh pikeun misahkeun ion-ionna sahingga ngagunduk di éléktroda papasanganana asalna tina listrik. Hasil tina ieu prosés nyaéta kaserep/kabeungkeut atawa dileupaskeunana éléktron ku ion-ion ngabentuk unsur atawa sanyawa anu dipikahayang.
Oksidasi anion bisa lumangsung dina anoda, sedengkeun di katoda bisa lumangsung réduksi kation. Conto oksidasi kation di anoda:
- .
Bisa ogé anion diréduksi di katoda:
- .
Molekul nétral bisa ogé robah dina éta dua éléktroda. Conto:
Jumlah énérgi listrik anu kudu ditambahkeun sarua jeung parobahan énérgi bébas Gibbs réaksina ditambah kaleungitan dina sistemna.
Baca ogé[édit | édit sumber]
Rujukan[édit | édit sumber]
- Wikipédia édisi basa Inggris. Electrolysis. Dibuka 26 Péb. 2007.
Tumbu kaluar[édit | édit sumber]
- ↑ Science Probe 10, 1996, p 234


text:
Nicole Kidman
Nicole Kidman manrupa salasahiji artis Holywoodanu miboga ngaran lengkep Nicole Mary Kidman, anu dibabarkeun di Honolulu, Hawaii,ping 20 Juni 1967[1]. Manéhna nya éta aktris anu dilélér hadiah Academy Award[1]. Lian ti artis manéhna gé jadi penyanyi anu miboga dua kawarganegaraan nya éta Amerika Serikat jeung Australia[1]. Kolotna Kidman nya éta Anthony (saurang ahli biokimia jeung psikolog klinis), indungna Janelle Kidman (saurang instruktur)[2]. Kulawargana pindah ka Washington DC, dimana bapana ngudag panalungtikanna ngeunaan kangker payudara[2].Mimitina kidman resep ka nu Balet, tapi tungtungna nyokot pantomim jeung drama[2]. Nicole anu jangkungna 189 cm ieu ayeuna jadi pamajikan penyanyi Keith Urban anu nikahna ping 25 Juni 2006[1].Saméméhna Nicole pernah kawin jeung Tom Cruise[1].Kidman jeung Cruise nikah nalika ping 24 Desember 1990, tapi duanana tuluy pipirakan ping 25 Mei 1998[2]. Nalika pipirakan, Nicole keur ngandeg 3 bulan[1].
Karir[édit | édit sumber]
Nicole geus pernah meunangkeun sababraha penghargaan di dunya perfilman nya éta Academy Award (Oscar) jang katégori aktris terbaik ngaliwatan aktingna salaku Virginia Woolfdina film The Hours 2003[1]. Lian ti éta ogé pernah meunangkeun Golden Globe Award, BAFTA jeung MTV Movie Awards[1].
Kariernya dimimitian taun 1980an nalika manéhna drop sakola, malah akting dina film munggaranana Bush Christmas[1].Ti harita mingkin loba deui aktingna kusabab ayana bakat anu nyangkaruk dina dirina[1].Karir Kidman meunangkeun hasil anu hadé nalika manéhna akting jeung Tom Cruise salaku dokter, anu satuluyna maranéhna kawin[2].
Tahun 1995 Kidman meunangkeun panglélér anu midunya sabada akting dina film To Die For anu méré piala Golden Globe jang katégori Aktris Terbaik - Film Musikal atawa Komedi[1]. Sabada éta, di taun 2001, Kidman dijagokeun pikeun meunangkeun piala Academy Award munggaranana salaku Aktris Terbaik dina film Moulin Rouge, anu ogé geus méré piala Golden Globe anu kadua pikeun katégori anu sarua[1].Tapi, prédiksi éta salah kusabab nu meunangna lain Kidman tapi Halle Berry[1].Kidman ogé dipikawanoh salaku aktifis sosial, duta UNICEF jeung perdamaian Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB)[1].


text:
Najan rada pamalesan alias ngedul, ucing loba nu mikaresep. Malah cek sakaol, ucing teh cenah sato kameumeut Kangjeng Nabi. Nu jelas, ucing aya di mana-mana. Komo di lembur mah, asana ampir unggal imah pasti aya ucingan. Jeung teu hese deuih ngurus ucing kampung mah. Parabna cukup ku susa-sesa deungeun sangu, galeykeun kana sangu, pasti dihakan. Teu kudu ngahajakeun ucul duit jang meuli parab husus jiga jang ucing menak.
Lamun ucing kampung ogoan jiga ucing menak, beu, cilaka. Duit teh meureun beak we jang parab ucing. Ari jang parab nu bogana rek ti mana? Mun kitu ucingna usaha, boga pacabakan, heg nyumbang ka nu boga ucing. Ieu mah pan boro-boro, da puguh ngaranna ge ucing, lain Tata.
Ti jaman keur budak keneh, di rorompok sok aya bae ucing. Mimitina mah pun lanceuk, ngerewih bae ka pun bapa, hayang boga ucing. Kabeneran Pa Momo, rerencangan pun bapa, loba pisan ucingna. Matak basa pun bapa ngurihit rek ngagentosan, teu hararese ieuh. "Mangga bae bade hiji bade dua oge, teu kedah ngagentosan," saur Pa Momo.
Ki lanceuk mah keukeuh hayang dua, ngan teu digugu ku pun bapa. Hiji oge can puguh kaurus. Ngahaja milih ucing danten, ngarah engkena baranahan. Buluna hiris, jadi digeroanan oge cukup si Hiris bae. Parabna teu hararese, sagala dihakan. Cucuk asin, cucuk lauk, tulang susa sesa, malah ka kurupuk-kurupuk oge dihakan.
Aya nu ngabejaan, cenah ngarah ucingna teu poho balik ka imah, poe mimiti awak ucing kudu dibaluran ku minyak keletik. Duka palakiahna nu metu, duka kabeneran, si Hiris teu kungsi nyasab. Pernah ketang, leungit sapoe, jigana katalimbeng di terminal. Tapi, kabeneran kapanggih ku ki lanceuk. Nya terus we dibawa balik. Ti harita teu kungsi nyasab deui.
Kabeneran di imah teh sarerea resep ka ucing, iwal ti pun biang. Sok rada dedegler anjeunna mah. Mun si Hiris kapanggih nyolong lauk, tara antaparah deui sok dijebred ku sapu nyere. Tapi si Hiris geus betaheun, jadi tara pundungan. Dijebred ge angger we usum nyatu mah balik ka imah, nagih jatah ransum.
Si Hiris anak baranahan. Duka sabaraha generasi. Ngan kadieunakeun, turunanana teu aranakan. Komo nu terahir mah, da puguh jalu, tangtu bae moal anakan. Si Jalu, kitu dingaranan ku kuring. Awakna dedeg, sembada. Bangenan kana newak beurit, malah sok pirajeunan ngala manuk sagala. Eta tuda sok naek kana tangkal cengkeh di pipir nu loba manukan.
Ngan ku matak ngenes ari si Jalu. Paehna katabrak mobil di jalan hareupeun imah pisan. Kuring ceurik, da puguh ucing kameumeut. Ngan dalah dikumaha, nu geus paeh mah moal bisa hirup deui. Ti harita, pleng we rada lila teu boga ucing.
Tapi duka ku naon, najan teu boga ucing, sok aya wae ucing nu ngulampreng. Mun kabeneran aya dahareun, sok pirajeunan diparab. Duka teuing ucing saha, ah pokona mah ucing we. Puguh ucing teh aratoheun (meureun), ma'lum mun ka warteg mah beak sabaraha pan? Komo mun hayang ka restoran siap saji, duit ti mana ari ucing?
Kungsi aya anak ucing, teuing nyasab, teuing dipiceun ku indung bapana nu teu tanggung jawab. Buluna bodas, beresih. Pokona mah teu eleh ku ucing menak lah. Ngan karunya, awakna kuru kabina-bina. Tah si eta mah, sakali diparab teh, teu incah deui, terus we kukulintingan di pipir. Nya tungtungna mah betaheun, da puguh diparab unggal poe, dua kali sapoe malah, isuk sore. Ari diurus mah mimiti katempo mencrangna. Buluna luis, awakna morontod. Mangkaning buluna warna bodas, malah aya hideung jeung koneng saeutik dina hulu jeung dina tonggongna. Cenah ucing bulu tilu (warna) teh disebutna candramawat.
Nu matak heran, pun biang nu tadina galak pisan ka ucing teh ka nu ieu mah kacida nyaaheunana. Malah anjeunna nu masihan ngaranna oge: si Olat. Boro-boro sok dijebred, si Olat mah mindeng dilahun, diusapan, pokona mah dipikanyaah. Ongkoh ucingna deuih pikaresepeun jeung pikanyaaheun. Tara daek cocorokot, najan aya lauk dihareupeunana oge. Mun diasongkeun kakara dihakan.
Kadang-kadang sok dititah nungguan, bisi aya ucing batur nu rek cocorokot. Jeung enyana, jiga nu ngarti kana basa jelema, mun aya ucing sejen nu wani-wani ngadeukeutan, pasti dikaprot ku si Olat. Pun biang beuki nyaaheun bae ka si Olat. Heesna ge tara sina di luar, tapi di jero imah, dipangnyieunkeun kasur leutik. Nu lucu mah mun tengah peuting hayang kiih, si Olat sok riweuh disada ka unggal panto kamar, menta dipangmukakeun panto, rek ka luar. Geus kitu teh kudu ditungguan deuih, sabab rek hees deui di jero imah. Jadi najan ucing timu, si Olat mah apik, tara pararadu ngompol di mana bae.
Ngan aya hiji kahengkeran si Olat mah: Sieun ku guludug! Jadi mun geus ngadenge sora hujan ninggang kenteng, manehna mah sok geus paciweuh nyumput ka kolong meja atawa kolong tempat tidur. Ngahephep we eta teh, geus tara beunang digera-gero. Komo mun guludug pating jeleger, jigana teh ngayekyek we di kolong. Duka ku naon tah, nepi jiga nu trauma kitu :-)
Hanjakal si Olat mah unggal boga anak teu jadian bae. Sok paraeh keur orok keneh. Nu matak euweuh turunan si Olat di imah. Padahal hayang pisan aya turunanana, sugan we iceus tur ngarti jiga indungna.
Basa si Olat gering nepi ka hanteuna, pun biang rambisak. Ucing kameumeut anjeunna paeh, ditungkulan ku sarerea, di jero imah. Sarerea ngaheruk, sedih ditinggalkeun ku ucing nu kacida dipikanyaahna.
Ayeuna aya gagantina si Olat, sarua ieu oge ucing datang sorangan. Jigana ieu oge ucing nu dipiceun ku indung bapana nu teu tanggung jawab. Buluna bodas jiga si Olat, tapi dina huluna aya ponian, warna hideung. Matak ngaranna oge De Poni.
Manawi kalandep, mangga tingali seratan sanesna:


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci rugikeun (2)
- BEREGEJED III
15 May 2002 - 1:56 am
Waktu Ki Sanip keur ngasuh incuna anu umur lima taun, kalayang teh aya langlayangan leupas luhureunana.
"Udag, Ki, Udag!" ceuk incuna bari nyurung-nyurung incuna.
Sabenerna Ki Sanip teh geus kolot, geus bongkok.
Leumpang ge dongko komo ieu kudu lumpat. Tapi dasar nyaah ka incu, ngan beretek we manehna lumpat ngudag langlayangan. Tapi hanjakal teu hasil.
Bari renghap ranjung manehna nyamperkeun incuna.
"Lapur Cu, teu kaudag."
"Tuda Aki mah salah. Lumpatna bari jeung dongko sagala. Pan geus puguh langlayangan mah diluhur, teu kudu dodongkoan siga neangan duit leungit, Ki!" ceuk incuna, ngagelendeng semu nu keuheul pisan.
- 100 BABASAN JEUNG PARIBASA SUNDAKu: Drs. Tatang Sumarsono
11 Feb 2002 - 2:21 am
Babasan jeung Paribasa Sunda mangrupa bagian tina kahirupan tur milu ngajembaran Basa Sunda sarta miboga kalungguhan anu penting pikeun panyaturna. Tacan kapaluruh sacara pasti, komo mun tepi kabilangan taunna, ti mimiti iraha gelarna eta rupa-rupa babasan jeung paribasa teh; ngan wae gede kamungkinan henteu sawaktu. Dina harti, mungkin aya anu gelarna geus heubeul pisan jeung deuih anu diduga rada beh dieu. Anu dipake ukuran heubeul jeung anyar teh diantarana ungkara kecap atawa frasa, adegan kalimah, atawa eusi anu dikandungna.


text:
IKAN HIAS
Eneng: "Ku naon tadi maneh Nung, basa di pasar parea-rea omong jeung tukang ikan hias?"
Enung: "Sebel tuda ngahina, taya rasrasan ka pantar parawan kieu!"
Eneng: "Pedah naon kitu?"
Enung: "Cek tukang ikan hias, mun beuki nongnong, loba nu mikaresep jeung hargana ge mahal pisan!"
Eneng: "Rumasa teu? Jeungna deui maneh mah Nung henteu nongnong, ngan tarang rada leuwih ka hareup!"
Enung: "Puguh Enung ge era, hanas ngesek-ngesekeun."
Eneng: "Ari kitu?"
Enung: "Tukang ikan hias teh lain ngomongkeun Enung, eta cenah nawarkeun Lou Han ka nu rek meulina!"
ANEH TAPI NYATA.
Basa Sunda mah sok araraneh, teuing kumaha baheulana, coba bae tengetkeun:
Kecap anu ditungtungan ku ‘ol’ biasana boga harti ‘kaluar’ atawa ‘buleud panjang”.
Contona: borojol, nonghol, kohkol, pestol, botol, odol, dodol, morojol, benjol, brol,
Kecap anu ditungtungan ku ‘it’ atawa ‘ik’ biasana boga harti ‘leutik’
Contona: alit, bintit, leutik, camperenik, rikrik, pelit, sulit, irit, murilit, sipit,
Abah Tea


text:
Dina itung-itungan atawa milang aya istilah-istilah anu osok dipake, diantarana wae:
- Sasiki, nuduhkeun jumlah anu ngan aya hiji.
- Salayan, nuduhkeun kana jumlahna aya dua, anu dijadikeun papasangan.
- Sapasang, sarua jeung salayan.
- Salosin, nuduhkeun jumlah 12 (dua welas).
- Sakodi, nuduhkeun jumlah 20 (dua puluh).
- Salikur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 21 (dua puluh hiji).
- Dua Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 22 (dua puluh dua).
- Tilu Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 23 (dua puluh tilu).
- Opat Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 24 (dua puluh opat).
- Lima Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 25 (dua puluh lima).
- Salawe, nuduhkeun jumlah atawa itungan 25 (dua puluh lima).
- Genep Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 26 (dua puluh genep).
- Tujuh Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 27 (dua puluh tujuh).
- Dalapan Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 28 (dua puluh dalapan).
- Salapan Likur, nuduhkeun jumlah atawa itungan 29 (dua puluh salapan).
- Saraju, nuduhkeun jumlahna 40 (opat puluh).
- Sawidak, nuduhkeun jumlahna 60 (genep puluh).
- Sagros, nuduhkeun jumlahna 144 (saratus opat puluh opat).
- Salaksa, nuduhkeun jumlahna 10000 (sapuluh rébu)


text:
Rabu, 03 Maret 2010
Kuya Ngagandong Imahna
Jaman baheula aya Kuya imah-imah di sisi muara. Gawena ngahuma, ngahumateh indit isuk datang sore magrib.
Hiji poe Kuya keur di huma, aya hujan geode bari jeung angina. Tatangkalan rarungkad imah Kuya oge kaapungkeun murag ka leuwi brus ti teleum. Sakadang Kuya sedih kacida, isukana manehna ngieun dei anu leuwih keker supaya te kabawa angina.
Hiji poe manehna balik ti hima, Kuya teh masak pikeun dahar sore. Sabot masak Kuya kacai hela, keur di cai katingali hasep ngebul dina suhunan imahna ku Kuya diburu tapi imah geus angus seneuna gede nakeranan. Kuya teh ceurik.
Keur kitu jol bae Monyet kolot. Monyet ngomong ka sakadang Kuya, “tong ceuri sakadang Kuya ngieun deui imahmah!”
“Anu matak sakadang Monyet lain sakali wae kacilakaan imah teh bareto kabawa angina. Kudu kumaha akalnanya supaya imah awet?” cak sakadang Kuya! Sakadang Monyet ngajawab, “gampang atuh, ngarah imah ulah cilakamah dibawa bae, ulah ditinggalkeun. Pek ngieun dei anu alus tur kuat ke lamun geus anggeus arang tangkodkeun kana tonggong anjeun, pantone sakira asup sirah supaya gampang ngelokeun sirah ka jero.
Eta papatah teh ku Kuya diturutkeun, saenggeus anggeus prak ditengkodkeun dina tonggongna, monyet anu memenerna. Nah ti haritamah imah sakadang Kuya teh sok dibabawa bae, digagandong.
Rincian Dongeng:
- Judulna : Kuya Ngagandong Imahna
- Bahasana : Kasar
- Palakuna : Sakadang Kuya jeung sakadang Monyet
- Watek palakuna :
Sakadang Kuya = Getol daek digawe, gampang putus asa an, te kuat kena musibah.
Sakadang Monyet = Daek babantu jeung mere saran
- Tempat/latar : Baheula dihiji kebon deket walungan
- Eusi/hikmah nu bisa di cokot :
Jadi jalma kudu getol kos sakadang Kuya tapi tong gampang putus asa jeung tong bodo. Jeung kudu daek babantu ka batur kos sakadang Monyet.
10 komentar:
dari semua dongeng. maaf nih ! kata-katanya kurang jelas & sulit di menegrti, kaia yg kurang di kelola. trims..BalasHapus
thank'z om . . .BalasHapus
Maaf, ini kata katanya banyak yang salah dan tidak jelas. saya sendiri sebagai orang Sunda merasa sedikit sulit untuk membacanya. Ejaan dan kalimatnya tidak jelas.BalasHapus
Ada yg bisa ngartiin ke bahasa indonesia nggak? aku mohooon :)BalasHapus
Bgus om tapi cuma kurang dikitBalasHapus
Ka anu Ngadamel ieu Dongeng ,BalasHapus
Nuhun pisan nya....
Halo, permisi, bagi yang mengelola blog ini, kata-katanya ada kesalahan. Tapi, saya berterimakasih bagi yang menulis/membuat dongeng ini, karena saya di sekolah ada pelajaran Bahasa Sunda & tugasnya untuk bercerita fabel bahasa sunda. Terimakasih.BalasHapus
Maaf banyak kesalahan ejaanBalasHapus
Tolong di perbaiki!!!


text:
Anu meryogikeun contoh naskah pidato bahasa sunda nampi panganten tiasa diawos dina seratan di handap ieu. Ka para wargi anu maksad bade nyutat atanapi ngopi, dihaturanan sareng link na.
----------------
muqoddimah
Hadirin anu dimulyakeun, para tamu /rombongan anu jajap panganten pameget anu dipihormat!
Alhamdulillah kalayan rahmat Allah anu Agung urang sadaya parantos tiasa riung mungpulung, anging takdir ti Ilahi, urang tiasa silaturahmi dina ieu wanci anu mustari, pangersa Allah anu maha Kawasa, tepang rasa, tepang basa, sareng kanca mitra sadaya.
Teu aya sanes anu janten cukang lantaran, ku tepungna tantung, pacangreudna deudeuh, patalina asih, tug dugika jatukramina laki rabi tuang putra Nyi ........... ka pun anak ............ anu kalayan takdir Ilahi parantos waluya bagja rahayu anu dituju, tinekanan diwalimahan dina dinten ieu .........
Hadirin anu mulya, para tamu rombongan panganten, utamina sepuh panganten pameget! Langkung ti payun seja sanduk-sanduk, mugia agung cukup lumur, jembar hapunten anu kasuhun rehing dina tata titi, duduga peryoga, tata cara kumaha kedahna nampi tamu, estu tumamu, tebih tina nyumponan kautamian, estuning walurat pisan. Hapunten sanes henteu ngutami, atanapi kirang hormat, namung nya sakieu kabuktosannana anu kadada kaduga. Ari karep mah hoyong nyugemakan, namung pakeun anu henteu tiasa dipinding-pinding, estu nya sakieu kabuktosanana.
Para hadirin anu mulya, rombongan panganten pameget, kalih sepuh panganten pameget sarimbit!
Jisim kuring kalayan asmana pun anak seja nyambung saur, ngadugikeun gerentes ati anu kagungan maksad, nyatana sepuh panganten istri geusan nampi papasrahan ti pihak sepuh panganten pameget anu parantos ngadugikeun kalayan jentre merele, atra nyata, anu direka ku basa anu ngahudang rasa, estu kahartos pisan sartas saluyu sareng lelembutan, naon anu dipimaksad.
Kukituna dina ieu wanci anu mustari mugi disaksi sim kuring seja nampi, kalayan Nyebat asma Allah anu welas asih, ting silumanting, baeu anaking, ditampi ku asih wening trang silumejang, si ujang muga kenging kabagjaan, sadami renghapna, sakujur jasadna, getihna satetes, buukna salambar. Gumulung tangtung hirup huripna. Sumanding jirim raga badag jeung lembutna Seja disanggakeun ka anu kagungan sareng anu nyiptakeun Allah Robbul Alamin. Diraksa dijaring ku welas asihna Gusti Nu Maha Suci tur Maha Rohman Maha Rohim. Muga pinareng panjang punjung kalayan ridho Anu Maha Agung, rumah tangga bagja waluya, di dunya tug dugi ka alam baqa, Amin Ya Robbal ‘alamin.
Dirina ditampi, maksadna ditarima, oge ruruba pangjajap, cacandakan anu sakitu seueurna, sareng nyugemakannana, ditampi ku asta kalih, tumamprak panangan muji syukur, tasyakur bini’mah, kana rizki welas asihna Gusti, anu kalayan karidoan galih pinuh ku kaiklasan manah parantos dipasihkeun/ dipasrahkeun ka pihak sepuh panganten istri.
Mudah-mudahan sing jadi barokah, jadi amal kasaean kanggo anu masrahkeunana, muga jadi kamangfaatan dunya aherat kanggo anu nampina. satemenna kakangen ati kalayan sareng kareueus ku parantos cunduk waktu sareng dipasrahkeun.
Anaking! anak bapa teu wasa ngagambarkeun ku basa, teu mahi kumaha kedahna males budi ka nu janten sepuhna panganten pameget sareng rombogan, anu sami-sami jajap, anu parantos masihan ajen pinuji ka sim kuring sakulawarga, utamina ka pun anak. Sadaya kasaean seja disanggakeun ka Anu Maha Adil, maha Wijaksana, ka Allah Anu welas asih, mugia dijantenkeun amal kasaean. Amiin.
Rupina lisan panampian dicekapkeun sakieu, Atuh salajengna oge sakedik amanat anu mangrupikeun tali asih simpay kanyaah, mudah-mudahan sing jadi pamatri enggoning laki rabi, pangrumat rumah tangga, jadi obor dimana poek, jadi kamudi bahterana laki rabi.
Mugi diregepkeun ku Ujang Nyai Panganten jeler istri. Anaking! Poe ieu hidep narima amanat. Pek buktikeun tangungjawab hidep kana ieu amanat. Anu hakekatna amanat ti Gusti Allah. Pek geura tatan-tatan, tarik jangkah beber layar, ngajugjug kana pulo pangharepan hidep duaan.
Anaking! Coba lenyepan ieu amanat Luqmaul Hakim ka putrana. Wahai anaking! Kahirupan teh lir ibarat samudra, jerona satunjang jagat, legana parat ka langit. Pengeusina salaksa haq, saketi batil, hade goreng bagja cilaka pagaliwota, sorangeun piliheun hidep duaan. Anaking perhatikeun munggaran lesotna jangkar, bral miang nyandang harepan. Kapalna wujuding taqwa, eusina wajaning iman, umbul-umbulna Dinul Islam, padomananan nurut dawuh sunah Rasulullah SAW. Balabuhna lebah palataran katengtreman (tawakal alal Loh) Insya Allah kapal hidep baka kuat norobos lambak anu kuat di tengah-tengah sagara kahirupan.
Anaking, Prak geura lengkahkeun suku hidup duaan dina ngambah kahirupan anyar, kahirupan rumah tangga. Hiliwir angin kaasih, hulowatan kabagjaan mugia tinekaan bari ulah hilap ucapkeun.
Tutug anu dituju, tuntas anu diseja. Sakitu nya kedalna ieu rasa, anu kapaksa satiasa-tiasa diolah ku basa, anu tuna pangabisa, sih hapunten tangtos pakusut nyebut, pasolengkrah pasalia, caturna teu ka ukur ku ugeran, engangna teu di ungang engang, tata titina tebih ti utami, sih haksami anu dipamrih, mugia agung cukup lumur, jembar pangaputen tina sagala rupi kakiranganana.
wassalaamu'alaikum warohmatulloh...
Link ieu peryogi dibaca oge mangrupi : runtuyan acara nikah lengkep ti kawit dugi ka akhir.
Nampi Panganten | Contoh Pidato Bahasa Sunda
Anu meryogikeun contoh naskah pidato bahasa sunda nampi panganten tiasa diawos dina seratan di handap ieu. Ka para wargi anu maksad bade nyutat atanapi ngopi, dihaturanan sareng link na.


text:
Wilujeng Sumping di Blog Simkuring ASK Tea !! Jaya di Buwana, Bagja di Aherat silih asah, asih, asuh
Selasa, 09 November 2010
Ratu Adil
Kabeh budaya di Dunya pasti ngabogaan budaya nu ngadagoan Ratu Adil atawa Imam Mahdi jeung rea-rea deui ngaran-ngaran nu boga sipat pamingpin adil nu mawa umat manusa balik deui tina kajahiliyahan ka pitrahna salaku mahluk Alloh nu sampurna.Kuring salaku Muslim tangtu kudu percaya bakal aya Imam Mahdi mun di bangsa Sunda mah disebut ratu Adil, soal timana asalna Ratu Adil teu jadi masalah da tos takdir ti Pangeran. Tapi dina kereteg hate mah bangsa sunda ge meureun aya urus campurna jeung datangna Ratu Adil. Nu pasti Ratu Adil teh lalaki nu Islam panerus sunnah Rosul. Hubungan Jeung bangsa Sunda, yen Sunda ge boga patali getih jeung bangsa Arab (katrurunan Rosul) ti Sunan Gunung Djati nu asli incuna Prabu Siliwangi. Ieu teh geus asup kana tanda kiamat. Memeh kiamat loba tanda-tanda nu geus barijil. Ti mimiti lalaki jiga awewe jeung sabalikna, kajahatan atawa dosa geus dianggap biasa, perang dimana-mana, bencana dimana-mana. Pokona dunya geus euweuh tentremna. Ceuk bangsa Sunda mah tandana rek datang Ratu Adil teh yen Gunung Gede bitu heula (wallohu alam). Tah wayah kieu Pangeran nurunkeun pamingpin nu bisa mawa umat manusa balik deui kana pitrahna salaku mahluk Aloh nu sampurna nu numutkeun ajaran Islam.
Kiamat tereh datang kitu deui Ratu Adil. Kuatkeun iman jeung takwa. Kade ayeuna mah keur usum pitnah. Nu bener disariksa, nu salah jadi kuasa.
Wallohu Alam.
1 komentar:
-
-
RATU ADIL / IMAM MAHDI AS... Bermula kemasukan agama Islam
bertapak dipulau Jawa adalah diSunda berkisar diGunung Salak...
- 21 September 2013 11.00


text:
Assalaamu’alaikum wrwb
Hatur nuhun tos tiasa kersa rurumpaheun ka blog simkuring. Mugi para saderek ditangtayungan ku Alloh Swt. Dina ieu kintunan di blog, simkuring bade masihan link download ceramah basa Sunda anu judulna: “Kisah Kyai Achmad”. Dicarioskeun ku Ki Balap (setrip miring) KH Mohd Arief Soleh. Mangga di download dina link di handap ieu:
- Kisah Kyai Achmad (bagian 1)
- Kisah Kyai Achmad (bagian 2)
Mugi aya mangpaatna. Sumangga bilih bade didangukeun 🙂
Salam,
O. Solihin
===
Tertarik membeli buku-buku terbaru saya di bawah ini?
Silakan hubungi GERAI SAUSAN (WA/SMS: 0857-1078-2955). Ada diskon menarik!


text:
1- 3Tan-taretan jema'at-jema'at e dhaera Galatia, Kaula, Paulus, sareng sadajana taretan Kristen se asareng kaula, ngarep moga-moga Allah Ramana sampeyan sareng kaula sadaja sareng Guste Isa aparenga berkat sareng kataremtemman ka sampeyan sadaja. Kaula daddi rasul banne dhari parantara'anna manossa, otabana polana eangkat sareng manossa; se ngangkat kaula Isa Almasih sareng Allah Ramana kaula sareng sampeyan sadaja se maodhi' pole Guste Isa Almasih dhari sedana. 4Polana atoro' ka kasokanna Allah Ramana sampeyan sareng kaula sadaja, Almasih massra'agi Salerana daddi kurbanna sa-dusana sampeyan sareng kaula sadaja, sopaja sampeyan sareng kaula sadaja epasalamet dhari jaman se jahat paneka. 5Moga-moga Allah emolja'agiya salanjangnga. Amin. 6Kaula heran ka sampeyan paneka! Sampeyan etembali Allah polana rahmadda Almasih, nangeng samangken sampeyan ce' lekkassa mongkore Allah sareng atoro' ka "kabar bagus" se banneyan dhari Kabar Bagus se dhari Allah. 7Salerressa tadha' "kabar bagus" laen. Coma badha reng-oreng se notorragi ka sampeyan "kabar bagus" parkara Almasih se elik-balik kantos mabingong sampeyan. 8Oreng se notorragi "kabar bagus" se banneyan sareng Kabar Bagus se ampon eberta'agi kaula sareng tan-taretan laenna, moga-moga sareng Allah eokoma sareng apoy naraka, sanare oreng gapaneka kaula sadaja dibi' otabana malaekat dhari sowarga! 9Kaula sadaja ampon ngoca' gi' dhimen, ban samangken ngoca'a pole: Oreng se aberta'agi ka sampeyan "kabar bagus" se banneyan sareng Kabar Bagus se ampon etarema sampeyan dhari kaula sadaja, oreng gapaneka moga-moga eokoma e apoy naraka sareng Allah! 10Ponapa kalaban cara se kadi paneka kaula katon ngarep sopaja eakowa sareng manossa? Bunten! Kaula namong ngarep pangakowan dhari Allah. Ponapa kaula ngala'a atena manossa polana terro ekaleburana oreng? Manabi sapaneka, kaula banne abdina Almasih. 11Tan-taretan, sampeyan kodu ngagali ja' Kabar Bagus se eberta'agi kaula paneka banne dhari manossa asalla. 12Kaula ta' narema kabar ganeka dhari manossa, jugan tadha' oreng se ngajarragi kabar ganeka ka kaula. Almasih dibi' se manapa' Kabar Bagus ganeka ka kaula. 13Tantona sampeyan ampon meyarsa kadi ponapa odhi'na kaula gi' dhimen e bakto kaula gi' noro' agama Yahudi. Sampeyan oneng kadi ponapa kakejjemmanna kaula ka jema'adda Allah, sareng saponapa kaula aehteyar maancora jema'at ganeka. 14E dhalem ajalannagi agama Yahudi, kaula ngalebbi'i kabannya'an oreng Yahudi dha'-padha'anna kaula. Kaula atoro' ongguwan ka sadajana adattepon bangatowana Yahudi. 15Nangeng dhari kabecce'anna Allah, kaula sareng Allah epele sabellunna kaula lahir, sareng etembali epakona aladine Salerana. 16Allah anyata'agi Pottrana ka kaula sopaja Kabar Bagus parkara Pottrana ganeka sareng kaula kengenga eberta'agi ka reng-oreng se banne Yahudi. E bakto ganeka kaula ta' menta petodu ka pasera'a saos; 17jugan kaula ta' entar ka Yerusalim manggi'i reng-oreng se epele daddi rasul sabellunna kaula. Kaula entar ka Arab, ban dhari ka'issa' abali ka Damsyik pole. 18Tello taon saamponna gapaneka kaula entar ka Yerusalim terro kennala ka Petrus. Kaula akompol e ka'issa' sareng Petrus lema bellas are abittepon. 19Kaula ta' apanggi sareng sul-rasul laenna, kajabana Yakobus, taretanna Guste Isa. 20Se etoles kaula paneka salerressa. Allah ngagali ja' kaula ta' lecegan! 21Saamponna ganeka kaula entar ka pan-saponapan kennengngan e Siria sareng Kilikiya. 22Kantos bakto ganeka sadajana jema'at Kristen e Yudea gi' ta' oneng ka kaula. 23Reng-oreng ganeka namong mereng oreng ngoca', "Oreng se lamba' nganeyaja sengko' ban reng-oreng Kristen laenna, sateya aberta'agi kaparcaja'an se sabbanna epamosna'a." 24Daddi reng-oreng ganeka amolja'agi Allah polana kaula.
Copyright
Learn More


text:
Tambaga
Tambaga nyaéta unsur kimia anu nomber atomna 29 jeung nomber nomor massa 63,54, mangrupa unsur logam, anu warnana kabeureum-beureuman. Unsur ieu miboga titik lebur 1.803° Celcius jeung titik didih 2.595° C[1] . Dipikawanoh ti mimiti zaman prasejarah.Tambaga kaasup unsur kimia anu langka jeung jarang kapanggih dina wangun murni[1]. Babari dipanggihkeun dina rupa-rupa senyawa jeung mineral[1]. Pamakéan tambaga nyaéta dina wangun logam anu mangrupa gabungan penting dina wangun kuningan,perunggu sarta campuran emas jeung pérak. Loba dipaké dina nyieun pelat, alat-alat listrik, pipa, kawat, pamatrian, duit logam, alat-alat dapur, jeung industri[1]. Senyawa tambaga ogé dipaké dina kimia analitik jang ngahérangkeun cai, salaku unsur dina inséktida, cét, oba-obatan jeung pigmén[1]. Mangpaat biologis jang runtutan dina organisme hirup mangrupa unsur penting dina getih sato anu kulitna teuas[1]. Sajarahna (tina basa Latin, cuprum, ti pulo Cyprus)[2]. Tambaga dipercaya geus diala salila 5000 taun. Anapon sipat-sipat tambaga nyaéta warnana kabeureum-beureuman, Unsur ieu babari dibentuk, teu teuas, jeung mangrupa konduktor anu alus jang aliran elektron(kadua sabada pérak)[2]. Sumber-sumber tambaga kadang-kadang bisa kapanggih sacara alami, jiga anu kapanggih dina mineral-mineral kayaning cuprite, malachite, azurite, chalcopyrite, jeung bornite[2]. Deposit bijih tambaga anu loba kapanggih di AS, Chile, Zambia, Zaire, Peru, jeung Kanada[2]. Bijih-bijih tambaga anu penting nyaéta sulfida, oxida-oxidanya, jeung karbonat[2]. Ti maranéhna, tambaga dicokot ku cara smelting, leaching, jeung elektrolisis[2].


text:
Awalnya, Abah mau menulis surat cinta dalam bahasa Sunda yang keren, tapi melihat contoh-contohya susah sekali.
Akhirnya, yang ada saja ditulis untuk melepas kepenatan karena pohon lada Abah diserang tikus. Hihi
"Kapincut Imut Cidaun Cianjur"
Duka kunaon ieu emutan teu weleh kumalayang. Bruy bray raray salira nu teu weleh nembongan.
Kapungkur Akang nuju remaja, nganaha-naha kapilanceuk ngudag-ngudag kalangkang tresna dugi kersa meuntas rawayan.
Horeng simanahoreng, amis malati Cidaun sanes saukur wartos. Ayeuna Akang nyalira kapincut salira mojang Cidaun Cianjur nu matak uruy.
Eta atuda imut salira nu ngagelenyu. Lambey beureum saheab sanes pupulasan.
Kembang desa nuju mekar seungitna awun-awunan. Nyambuang meuntas rawayan dugi ka Akang nu aya di kota.
Duh, Akang kumejot hoyong tepang sareng salira...


text:
Drama bahasa sunda untuk 6 orang pemain
NYADAR KARENA HUKUM
Tokoh :
1. Dadan
2. Didin
3. Dudun
4. Km
5. Guru bp
6. Pak udin
Dina hiji poe hirup 3 dudulran. Maranehna teh sakolah babarengan, jeung dei maranehna the sakelas. Anu naramina nyaeta Dadan, idin sareng Dudun. Maranehnateh murid pang badungna di kelas.
Dina hiji poe di jero kelas, maranehna keur di ajar di jero kelas. Tapi guruna teu asup.
(di jero kelas)
Dudun : dan, din bosen yeuh di kelas, mungpung euweuh guruna urang pada bolosweh yuk !
Dadan : jeeeehhh..... urang mah hayuh wae, tanya weh tuh kasi didin ! daekkeun teu ?
Didin : dih, piraku urang saminggu rek bolos wae !
Dadan : hayu din, kagok lah sapoe dei, isukan pere iyeuh !
Dudun : tah heueuh, bener isukan pere iyeuh !
Didin : hayulah hayu !
Tuluy maranehna sipa-siap rek mangkat bolos tapi di tegor ku km !
Km : heh, maraneh rek mangkat kamarana ?
dadan : naon maneh? Kumaha urang weh, urang rek kamana ke ! lain urusan maneh !
Dudun : awas siah lamun maneh bebeja ka guru, lamun bebeja maneh moal aman di kelas !
Dadan dudun : bener !
Tulu maranehna marangkat bari geus di caram ge ! tapi km boga pikiran rek di bejakeun tah barudak tteh ka guru bp.
Km : ku urang bejakeun weh ah, dari pada beuki badeg wae barudak teh !
Km terus mangkat ka ruang bp, kabeneran di guru bp kkeur aya di ruanganna .
(di ruang bp)
Km : assaamualaikum !
Guru bp : waalaikumsallam ! mangga asup
Km : nuhun pak !
Guru bp : mannnga calik jang ! aya naon !
Km : kieu pak, di kelas simkuring tek aya barudak anu baradung pisan, maranehna bbolos wae, cikeneh ge maranehna kaluar pak bolos. Da pedah teu aya guruna.
Guru bp : saha, di kelas mana !
Km : ti kelas 9z pak nyaeta dadan, didin, sareng dudun pak !
Guru bp : het budak eta dei !
Km : muhun pak !
Guru bp : nya entos nuhun laporanna, ke rek di urus weh ku bapak !
Km : owh..nuhun atuh pak !
Guru bp : muhun jang !
Km : assalamualaikum pak !
Guru bp : waalaikum salam....!!
Dijalan rek bolos, maranehna neangan tempat sakeur bolos.
(DIJALAN REK BOLOS)
Dudun : Dan, Din urang bolos kamana yeuh !
Dadan : kumaha lamun ka tempat bilyard!
Dudun : urang mah hayu ! kumaha din !
Didin : hayulah!(bari kapaksa)
Dudun : dih nyantaiweh moal kanyahoan iyeuh didinyamah ! bawa santai weh poe ayeunamah !
Dadan : hayu urang mangkat, cbut bray !
Tuluy maranehna teh marangkat ka tempat anu di tuju nyaeta tempat bilyar tea. Pas poe senenna te maranehna asup sakola dei, tuluy km merebeja ka maranehna yen maranehnateh di pannggil kku guru BP !
(di kelas)
Km : dadan, didin, dudun. Maneh titah ka ruang bp !
Dudun : emang urang aya masalah naon jeung guru bp ?
km : kadi tu weh lamun teu percaya mah !
Didin : nu bener maneh !
Km : bener, lamun teu kaditu ke maneh di kaluarkeun ti sakola !
Dadan : maneh bebejanya kamri uurang barolos !
Km : emang lamun heueuh kunaon ?
Dudun : maneh geus wani kaarurang ?
Dadan : bray dari pada urang di kaluarkeuh, hayu weh uurang pada kaditu.
Didin : bener dan, hayu weh urang pada kaditu !
Dudun : hayulah hayu !
Dadan : awas siahhhh...!!!!
Tuluy maranehnateh mangkat ka ruang BP. Bari maranehna ge sieuneun.
(diruang bp)
Dadan : assalamualaikum !
Guru bp : waalaiikuum salam, arasup maneh !
Didin : aya naon yeuh pa abdi sadaya di ppiwarang kadieu !
Guru bp : maneh nu ngarana DADAN, DIDIN, jeung DUDUN lain ?
3an : muhun pak !
Guru bp : maneh barolos wae nya?
3an : heunteu pak !
Guru Bp : nu bener maneh ! aya laporanna yeuh !
Dadan : nya muhun pak, arurang emang sok bolos, tapi abdimah tara ngajakan pak!
Guru bp : ah...ayeunamah tong silih salah keun, tos loba bukti jeung laporana da !, yeuh surat berekeun ka kolot maneh, pokona isukan maneh kudu datang jeung kolot maneh.
Dudun : nya entos atuh pak, abdi tiluan menta hampura weh pak ! janji moal kitu dei !
Guru bp : geu ulah loba omong, kaluar weh geura, tong poho isukan !
Dadan : nya pak, assalamu alikum pak ? (bari salim3an)
Enjingna, pas maranehna di jero kelas, maranehna di pangggil ka ruangan guru bp, da kolotna datang !
(diruang bp)
Dadan : assalamualaikum !
Guru bp : waalaikumsalam, asup !
Guru bp : punten pak ! bapak wali ti saha !
Pak Udin : owhh...kieu yeuh pak, maranehna teh duduluran abdi, kabenerean bapakna si dudun jeung si deden ramana tos almarhum ! jadi abdi ngawalian budak ttiluuan, ngmong-ngomong aya naon yeuh pak !
Guru bp : kieu pak, maranehna tiluan tara asup sakola, tos saminggu maranehna bolos wae !
Pak Udin : nu bener pak, da unggal poe mah mranehna teh sok mangkatt wae ti bumimah !
Guru bp : abdi ngagaduhan laporan ti budak osis sareng kmna yen manehnateh ceunah sok bolos di tempat bilyard !
Pak udin : nu bener maneh dan !
Dadan : eeee.....nya pak ! hampuraweh pak !
Pak udin : astagfirullan, maneh tos di bayaran mmal-mahal sakola didieu, tapi sikap maneh ayeuna kieu ! bapak teh teu hanyang manneh kos bapak, Cuma jadi kuli pabrik !
Dadan : NYA HAMPURA WEH NYA PAK !
Pak udin : Tah ayeunamah simkuring serah keun weh ka bapak ! bade di kumaha keun yeuh pak !
Guru bp : kieu yeuh pak, abdi sareng gguru atos nggarundingkeu yen iyeu budak tiluan teh rk di DO wae ti sakola iyeu !
3an : pak, beri keringanan atuh pak!
Dadan : abdi janji bade ngarubah sikap abdi !
Guru bp : bener maneh jannji
Dadan : demi allah pak abdi bade nagrubah sikap !
Guru bp : nya entos atuh pak, ayeunamah kieu weh iyeu budak tiluan teu jadi di do tapi iyeu budak bade di skor weh saminngu teu meunag sakola heula !
Pak udin : nya nuhun atuh pak !
Guru bp : nuhun tos datang pak !
Pak udin : nya sami’’ pah, hampurakeun anak abdi pak, assalamualaikum !
Guru bp : waalaikum sallam :
Tuluy senggeus maranehna di skor maranehna asup dei ka kelas 9z rek nyokot tas da rek balik jeung bapkna si dadan.
(nyokot tas di kelas)
Km : yih rek kamarana dei maneh !
Dadan : simkuring di skor m !
Km : tah ceuk urangge jadi budak tong sok badeg geh, tong sok bolos wae !
Didin : hamppuranya m !
Maranehna teh senggeus di skor saminngu asup dei ka sakola, tapi ayeunamah maranehna geus saladar. Tara barolos dei.
sumber :
Drama bahasa sunda untuk 6 orang pemain
Drama bahasa sunda untuk 6 orang pemain


text:
1Anu kuat imanna, wajib ngadeudeul ka anu kurang kuat, ulah genah-genah sorangan bae. 2Kamampuhan urang masing-masing kudu dimangpa'atkeun pikeun batur, supaya imanna dikuatkeun. 3Kapan Al Masih oge tara mentingkeun salira ku anjeun, sakumaha cek Kitab: ‘Pamoyokna jalma-jalma ka maraneh, keunana ka Kami.’ 4Sabab anu ditulis baheula teh, maksudna, keur pepeling ka urang kiwari. Upama dibaca, eta Kitab Suci teh, bisa nguatkeun pangharepan urang ku lantaran pangajaranana tea, nya eta ngeunaan katawekalan jeung panglipur. 5Mugia Allah anu jadi sumber kapengkuhan jeung lautan panglipur, marengkeun aranjeun runtut-raut sauyunan, — luyu jeung pangersa Isa Al Masih — 6supaya aranjeun bisa ragem, sasora sabiwir, ngamulyakeun ka Allah nu jadi Rama Isa Al Masih, Gusti Jungjunan urang. 7Ku sabab eta kudu silih tembrakeun hate, sakumaha Al Masih oge geus nembrakkeun manah-Na ka aranjeun, supaya jadi kamulyaan ka Allah. 8Nu dimaksud ku simkuring tegesna kieu: Pikeun ngabuktikeun kasaestuan Allah, Isa Al Masih teh geus kumawula ka bangsa anu disunat, pikeun ngayakinkeun eta bangsa tina hal perjangjian Allah ka karuhun-karuhunna. 9Jaba ti eta, supaya bangsa-bangsa lianna oge ngamulyakeun Allah, anu sakitu welas asih-Na ka maranehna. Cek Kitab: ‘Abdi sumeja ngagung-ngagung Anjeun di kalangan bangsa-bangsa lian. Pajenengan Gusti sumeja dipuji-puji.’ 10Saterusna: ‘He bangsa-bangsa, masing suka bungah, babarengan jeung umat Mantenna!’ 11Saterusna deui: ‘He bangsa-bangsa kabeh, paruji Pangeran! Sakabeh umat mangka ngamulyakeun ka Mantenna.’ 12Terus saur Nabi Yesaya: ‘Tina bongkot Isai, engke bijil hiji seuweu, baris ngereh bangsa-bangsa, sarta jadi pangharepan pikeun bangsa-bangsa lian.’ 13Mugia iman aranjeun ginanjar kabagjaan jeung katengtreman ti Allah, supaya ku kawasaning Ruh Allah pangharepan aranjeun tambah manteng jeung tambah manteng bae. 14Dulur-dulur! Saenyana simkuring percaya, yen aranjeun teh geus kaancikan ku watek-watek anu hade, asak pangalaman, tur sanggup silih geuing. 15Hanas kitu, simkuring teh, ngawani-wanikeun maneh nyuratan ka aranjeun. Lantaran kajurung ku karumasaan yen, simkuring geus dikersakeun ku Gusti jadi rasul jeung awahing ku keyeng hayang ngingetan. 16Bubuhanana simkuring teh dikersakeun jadi rasul anu kudu ngawawarkeun Injil ti Allah ka bangsa-bangsa luareun bangsa Yahudi. Maksud simkuring mah, ngan seja nyanggakeun bangsa-bangsa luareun bangsa Yahudi tea ka pangkon Allah, sanggeus maranehna disucikeun ku Ruh Allah. 17Enggoning ngawula ka Allah ku kersaning Al Masih, simkuring teh asa agul. 18Ari nyaritakeun nu sejen-sejen mah, simkuring teh, teu wani. Nyaritakeun soteh nu kaalaman ku sorangan, perkara padamelan Anjeunna anu dipercayakeun ka simkuring, nya eta nungtun anut bangsa-bangsa luareun bangsa Yahudi tea. Eta ku simkuring parantos dilakonan boh ku ucap, boh ku lampah, 19sarta ku tanda-tanda ajaib, mujijat-mujijat, jeung pangawasaning Ruh Allah. Simkuring ngawawarkeun Injil Kasalametan teh, estu nepi ka tutugna: Mimiti ti Yerusalem jeung sakurilingeunana, tug nepi ka Ilirikum. 20Ngawawarkeunana ge ka tempat-tempat anu sama sakali can ngadenge jenengan Al Masih. Atuh simkuring teh, pohara ngarasa agulna lantaran tetela, ngawangun teh di tempat anu sama sakali can aya tapak batur. 21Eta teh saluyu jeung tulisan dina Kitab Suci: ‘Jelema-jelema anu tadina can kasumpingan, malah eta nu baris diparengkeun narenjo ka Anjeunna. Anu tadina can kawawaran, malah eta nu baris diparengkeun ngadarenge jeung ngalarti kana hal eta.’ 22Tah kitu sababna, nu matak unggal rek ngalongok ka aranjeun, aya bae halanganana. 23Tapi ayeuna mah, pagawean di dieu teh geus teu perlu ditungkulan deui. Jaba ti kitu, ongkoh geus mangtaun-taun simkuring hayang nepungan aranjeun. Atuh pohara kumejotna. 24Mudah-mudahan engke, ari rek ka tanah Sepanyol, simkuring bisa nyimpang heula ka aranjeun. Kahayang mah, sanggeus urang sosonoan, hayang dianteurkeun ku aranjeun ka ditu, ka Sepanyol tea. 25Ayeuna simkuring teh keur di jalan rek ka Yerusalem, mawa kiriman keur ka jamaah di dinya. 26Nya eta kikiriman ti urang Makedoni jeung Ahaya, sidekahna beunang maranehna iuran, sumbangkeuneun ka anggota-anggota jamaah anu mariskin di Yerusalem. 27Maranehna teh ngarasa wajib; nya kitu itung-itung mulang tarima, dumeh ngarasa kahutangan budi ku urang Yerusalem. Maranehna nu lain urang Yahudi, rumasa geus ngabogaan harta anu sipat rohani ti urang Yahudi. Jadi, ngarasa wajib ngabantu ku harta anu sipat jasmani. 28Di mana ieu urusan masrahkeun eta sumbangan ti bangsa-bangsa sejen geus beres dilakonanana ku simkuring, simkuring rek terus ka Sepanyol sarta tangtu nyimpang ka aranjeun. 29Simkuring yakin datang ka aranjeun teh baris rebo ku berkah-berkah ti Al Masih. 30Sajeroning kitu, dulur-dulur, — demi Isa Al Masih sarta demi kanyaah anu asal ti Ruh Allah — simkuring teh menta dibantu dipangnedakeun ka Allah. 31Mugi-mugi simkuring ulah kungsi meunang gangguan naon-naon ti jelema-jelema anu marantangul di Yudea; kitu deui jeung tugas simkuring nepikeun kikiriman, bisa lungsur-langsar katarima sakumaha mistina ku umat-umat suci di Yerusalem. 32Supaya di mana geus diparengkeun ku Allah bisa tepung jeung aranjeun teh, urang masing-masing bisa sosonoan kalawan senang jeung gumbira. 33Mugi-mugi Allah, anu jadi sumber kabagjaan, nyarengan ka aranjeun.
Copyright
Learn More


text:
Ku Ki Umbara
Pédah kuring igel-igelan jeung ceuceuleuweungan, barudak awéwé lalaki ramé aréak-éakan salusurakan, sawaréh patingcorowok: “Mang Dipdip gélo! Mang Dipdip gélo!” Ari kolot-kolot nu ngarégrég ti kajauhan, teu kendat garogodeg bangun nu haréraneun pisan. Malah nu narangtungna rada dareukeut mah, kadéngé alistigfar nyarebut jenengan Alloh.
“Emh, deudeuh. Karunya teuing ngora-ngora tur kasép, ari taeun bet kurang saeundan.” Ceuk Bi Aning nu nangtung teu jauh, bari ngusapan dadana. Tapi kurimg teu paduli, mangsa bodo, kuring teu rék ambil pusing: rék disarbut gélo – rék disarebut kurang saaeundan . Da kuring pribadi mah ni’mat pisan igel-igelan jeung tetembangan téh. Padahal maranéhna ogé mun manggih kabungah jeung kani’matan téh, réa nu sok réréngkénékan jeung hahariringan; tapi tara disarebut gélo, komo maké disarurakan mah. Naha, naon bédana jeung kuring, pada sarua mahluk Pangéran? Moal gana-gana kuring igel-igelan jeung tetembangan, mun teu manggih kabungah jeung kani’matan paparin Pangéran. Ku lantaran kitu kuring teu paduli, kuring terus-terusan ngigel jeung ceuceuleuweungan:
Kuring lain ngaji kosar,
nya biko nya kasar,
Kuring lain ngaji dosar,
nya bodo nya sasar,
Tapi kuring ngaji gosar,
digogo bari disasar,
Ngaji rasa,
bodo!
Ngaran kuring Dipa, sok di-Dip-dip-Dip-dip. Ti leuleutik ngaran Dipa téh. Béjana, hartina Dipa téh tai munding. Kungsi ku kuring ditanyakeun ka Ema, basa anjeunna aya kénéh dikieuna. Kieu waleranana téh: “Réa jelema nu ngaranna alus, upamana: Haji Sobar, tapi manéhna barangasan: “Haji Ma’mur tapi hirupna kékéréhét: “Radén Darmawan, tapi korétna udubillah, ka musapir ogé kolu ngusir.
Nya kitu deui aya nu nyieun perusahaan Rikrik-Gemi, tapi nu bogana nya awuntah nya rucah. Aya nu nyieun ngaran gedong Répéh-rapih, tapi ripuh, da usaha teu kaur ku paséa. Tah, nu matak Awak mah dingaranan téh Dipa. Enya Dipa téh tai munding, barang kotor luyu jeung asal manusa. Tapi muga-muga ku maké ngaran kotor téh jadi sabalikna Awak jadi jelema beresih haté.”
Waktu umur kuring nincak ka sapuluh taun, Ema téh pupus. Sapupusna Ema, Bapa cruk-crek baé. Éta baé nepi ka kuring bujang téh, ngalaman tilu indung téré. Ari indung téré téa réréana mah nya kitu. Tapi kuring teu ngaleungitkeun kana kanyaahna, kuring disakolakeun jeung dipasantrénkeun, najan ukur tamat sakola dasar jeung khatam Kur’an.
Waktu kuring “disapih” ku Bapa jeung indung téré, kuring teu boga naon-naon, lungah-lingeuh teu puguh gawé. Rék tani teu boga sawah, rék dagang teu boga modal. Hirup di lembur asa sundul, dunya asa jadi heureut. Beng kuring indit milu jeung batur usaha ka peuntas, ka Jambi. Tapi najan cenah di Jambi téh réa duit, ari keur jelema bodo cara kuring mah di mana-mana ogé sarua baé. Éta baé dagang és genep bulan téh ukur boga saongkoseun balik ka lembur.
Hiji mangsa kuring ditéang ku Mang Haji paman kuring adina Bapa. Anjeunna nganaséhatan, kieu pokna téh: “Diténjokeunana ku Emang, Ujang téh bangun teu maju-maju. Maksud téh tina kahirupan, di dieu susah, di peuntas ogé susah. Kieu ayeuna mah, turutkeun omongan Emang. Ti ayeuna Ujang kudu ngisat diri. Ujang geura meresihan awak. Muga-muga Allah maparin pijalaneun Ujang mulya.”
“Kumaha carana, Mang? Hoyong ti kapengker abdi téh.”
“Sukur atuh ari aya karep sorangan mah, leuwih utama. Kieu carana, sakumaha anu dilakonan ku Emang, basa Emang keur prihatin kawas Ujang ayeuna. Mimiti salila opat puluh poé Ujang kudu mutih, hartina teu meunang ngadahar naon-naon, iwal ti cai hérang jeung sangu. Ari sanguna méméh didahar téh tinyuh heula ku cai. Tamat éta, geura mandi unggal tengah peuting di balong sarta maju ka hareup. Hartina peuting kahiji di balong nu pangdeukeutna, peuting kadua maju di nu ditueunana deui, jeung saterusna. Beuki jauh, beuki jauh, nepi ka opat puluh peuting. Omat ulah kapanggih ku jelema.
Sanggeus tamat sarta teu aya halangan naon-naon, Ujang kudu nutup manéh di kamar, ulah kaluar-luar sarta kudu mati geni teu meunang dahar teu meunang nginum, saminggu lilana. Mun anu sakitu henteu batal, insya Allah sagala pamaksudan Ujang baris dikabul.” Tuluy Mang Haji téh miwarang nyatetkeun babacaan-babacaanana., sarta kudu diapalkeun.
Poé isukna ogé kuring geus prung ngalakonan papagah Emang. Malah matuh ogé henteu di Bapa, tapi di bumi anjeunna. Nu kahiji nya éta mutih opat puluh poé téa, berekah teu aya halangan harungan nanaon, tamat. Nya kitu deui nu kadua, mandi unggal peuting di unggal balong téh, teu kungsi panggih jeung jelema, kari anu beuratna nya éta ngaringkeb manéh di kamar bari mati geni. Sapeuting, dua, tilu, nepi ka peuting kalima mah, ripuh pisan. Panas bayeungyang, peujit asa dirérab, keselna lain lumayan, sapeuting téh ngan henteu asa sapuluh taun mah. Titingalan rupa-rupa, pikasieuneun, pikaseurieun, pikarujiteun, jeung rupa-rupa deui.
Tah dina peuting kagenep, rupana mah tanaga jeung napsu téh geus béak, awak tiis teu panas teu hareudang, teu halabhab teu lapar, haté manteng ka Nu Hiji. Titingalan nu teu paruguh teu aya deui, langit pinuh ku béntang nu tingkariceup,cahyana aya nu héjo, aya nu konéng emas, kayas, bungur, jeung bodas malati; tingsirorot maruragan kana sirah, tiis ni’mat teu aya babandinganana. Peuting katujuh, awak geus teu bisa walakaya, haté pasrah ka Nu Kagungan. Jempling, teu aya nu kadéngé, teu aya nu karasa, tiis dingin paripurna, suwung, nu aya ngan ka-Akbaran Nu Maha Kawasa…
Katingal leungeun Mang Haji ngarampa dada kuring, tuluy tonggong leungeunna diantelkeun kana liang irung kuring. Lalaunan awak kuring ngangkat, pung ngapung beuki lila beuki muluk. Mang Haji katingalna beuki leutik, nepi ka lesna pisan.
Bus kuring ka karaton sigrong. Gulang-gulang nu ngajaga kabéh maréré hormat. Kuring leumpang di tengah-tengah barisan mojang gareulis, anu teu eureun-eureun ngalawuran kembang malati ka kuring bari rampak ngarawih, sorana halimpu angin-anginan:
Kuring lain ngaji kosar,
nya biko nya kasar,
Kuring lain ngaji dosar,
nya bodo nya sasar,
Tapi kuring ngaji gosar,
digogo bari disasar,
Ngaji rasa,
bodo!
Burudul para gegedén nu mapag, kuring dideuheuskeun ka nu boga karaton. Pameget anu linggih dina korsi gading éstu matak sérab ningalna. Lain baé panganggona anu hurung hérang sarwa héjo, tapi pameunteuna hurung mancur pinuh ku wibawa jeung komara. Anjeunna ngahiap-hiap, miwarang kuring ngadeuheusan. Kuring didiukkeun milu hémpak jeung gegedén anu caralik di handap di payuneunana. Breng istri-istri téh rampak ngarawih. Pok-pokanana persis saperti anu dikarawihkeun ku mojang-mojang tadi.
Jep nu ngarawih, jung Raja ngadeg, tuluy lungsur nyampeurkeun ka kuring. Ceg pananganana duanana nyepeng kana sirah, bari deku anjeunna niupan embun-embunan. Tuluy sasauran ditompokeun kana ceuli:
“Muga hidep sing jadi jelema soléh. Keun ku Éyang diaping-dijaring.”
Ari nyah beunta, kuring pohara kagétna, da geuning keur pada ngariung-riung. Kadéngé hawar-hawar Bapa kuring nyarita ka Mang Haji, “Lain atuh Ki Haji, kumaha mun urang inuman citajén baé sugan budak téh?”
“Ulah Ka, kapalang, kapan ngan sababaraha jam deui baé. Moal, moal nanaon.”
“Enya, kapan geus sakitu ripuhna. Malah kapan tadi mah sugan téh geus tuluy. Bisi kumaonam Kaka mah, sieun katempuhan ku indungna.”
Ngadéngé kasauran Bapa kitu, kuring maksakeun imut. Atuda kapan Ema téh geus lila taya dikieuna.
Tapi Mang Haji keukeuh teu mikeun. Najan mikeun ogé, kuring nu moal daék, atuda ceuk kuring gé tadi ayeuna kuring téh geus teu ngarasa halabhab teu ngarasa lapar, teu boga-boga acan parasaan. Komo maké aya kahayang mah.
Gelendung Magrib, kawas nu papaheula pada hayang ngahuapan citajén ka kuring. Mang Haji nadahkeun panangan ka luhur, bari ngucap Alhamdulillah.
Saminggu ti harita, kuring geus jagjag waringkas deui sakumaha sasari. Saminggu deui ti dinya, ka kuring aya nu ngajak nganemer ka Jambi. Beng kuring indit deui ka Jambi ngadua-kalian. Ku nu boga duit pohara kuring dipercayana. Kauntungan kawas nu dikedukkeun baé. Sataun borongan téh kakara anggeus. Kuring balik ka lembur téh rébo ku babawaan. Barang sipat nyamu, wol mah wol. Aya lima koperna. Barang-barang emas perhiasan, aya dua kilona. Duit ngan teu pinuh baé sakoper.
Tepi ka lembur, ngendék popoéan, kuring kawin. Kabéh babawaan dipasrahkeun ka pamajikan., sanggeus misahkeun keur Bapa jeung Mang Haji, itung-itung pamulang tamba kana kahadéanana. Malah indung téré ogé disalinan ku perhiasan-perhiasan. Pohara aratoheunana. Pamajikan téh koloteun, maké meuli imah sawah, meuli balong ogé, aya tiluna, komo domba mah mani gereyek.
Hiji mangsa karék pisan awéh salam tas salat Subuh, aya sora kana ceuli mani atra pisan: “Hidep téh lain rék jadi jalma soléh téa?”
“Sumuhun.”
“Rék ti iraha ngamimitian?”
“Raraosan mah parantos.”
“Enya rarasaan wungkul. Ti poé ieu, nya!”
“Mangga”
“Bedahkeun balong nu di girang. Pilihan laukna nu galedé, tuluy bawa ka pasar. Nitah mawana ka nu séjén, buruhan baé sing peryoga.”
“Mangga.”
“Sasauran sareng saha, Akang?” ceuk pamajikan nu geus nangtung di panto musolah.
“Ah, teu nyarita jeung sasaha!”
“Geuning…?”
“Geus tong réa cacarita awéwé mah. Anggur sadiakeun cikopi. Akang rék ka sawah.”
Sanggeus dangdan jeung réngsé ngopi, kencling kuring ka balong, der ngabedahkeun dibantuan ku barudak tatangga anu disampeuran sapanjang jalan. Pamajikan mah teu nyahoeun kuring ngabedahkeun téh. Laukna diakut dina karamba ka pasar aya tilu tanggunganana. Nepi ka pasar, ceuk nu nelepon kana ceuli téh kudu dibagikeun ka nu teu baroga jeung ka tukang baramaén.
Nya dibagikeun, aya nu dua aya nu tilu, pohara aratoheunana. Narampanana ogé réréana bari ngadarégdég, tayohna bawaning ku atoh. Kacipta ku haté mana teuing nari’mateunana engké ngadalaharna, atuda meureun saumur-umur kakara rék ngadahar lauk pungkil. Haté kuring jadi kebek ku kabungah jeung kani’matan, lantaran geus bisa méré kabungah jeung kani’matan ka sasama kaula. Nepi ka éta rasa téh ku kuring teu katahan deui, réngkénék kuring igel-igelan jeung ceuceuleuweungan.
Kuring lain ngaji kosar,
nya biko nya kasar,
Kuring lain ngaji dosar,
nya bodo nya sasar,
Tapi kuring ngaji gosar,
digogo bari disasar,
Ngaji rasa,
bodo!
Jelema sapasar kabéh ngadeugdeug, barudakna pating corowok: “Mang Dipdip gélo! Mang Dipdip gélo!” Tapi kuring teu paduli, sungut-sungutna ieuh.
Isukna, der deui balong nu tengah dibedahkeun. Laukna, nya kitu dibagikeun deui. Ni’mat rarasaan téh, réngkénék deui kuring igel-igelan bari ceuceuleuweungan cara kamari. Barudak ngéak-ngéak jeung nyurakan beuki réa ti kamari, tapi nu aratoheun ogé, aratoh baris dalahar jeung lauk pungkil.
“Ku naon balong téh, bet laukna dibagikeun? Kapan éta téh meunang meulian burayakna ogé?” ceuk pamajikan bangun keuheuleun naker.
“Na, balong saha kituh?”
“Kapan balong urang.”
“Ceuk saha, hah balong urang?” Bari ngomong kitu téh ngan gampleng-gampleng baé pamajikan ditampilingan. “Bisi teu nyaho, éta téh balong titipan Pangéran., nya kitu deui eusina. Urang mah darma katitipan.”
Naringal kuring nampilingan pamajikan, tatangga-tatangga paring jarerit sing éling sing éling. Breg ngarogrog.
Tapi nu ditampilinganana mah teu naha- teu néhé, ditanya naon nu nyeri ogé ku tatangga, kalah ku rungah-ringeuh.
“Baruk naon nu nyeri?” Nyeri ku naha>”
“Rék naon arandika ka dieu?” ceuk kuring morongos ka nu araya, bari dipelong beungeutna saurang-saurang. “Pamajikan-pamajikan kuring…!”
“Iiih, abong-abong nu burung,” témbalna bari tinglaléos ngajarauhan.
Réngkénék kuring igel-igelan bari ceuceuleuweungan, haté ni’mat ku geus bisa ngawarah pamajikan nu geus wani-wani aku-angga kana barang-barang titipan Pangéran.
Tah kajadian harita nu ku kuring dicaritakeun dina awal ieu carita téh.
Keur ni’mat-ni’matna motah, aya telepon kana ceuli: “Tuh barudak nu ingkud-ingkudan parieuskeun sukuna nu cacad téh!” Kabireungeuh ti kajauhan Si Odon anak tatangga budak lalaki umur welasan taun, ingkud-ingudan ka lebah dieu. Meureun di dituna mah rék milu jeung babaturanana ngaréak-réak kuring. Sakanyaho, Si Odon téh geus tanpadaksa ti leuleutik, dampal sukuna anu katuhu teu bisa napak kana taneuh, tapi nyangigir nyanghareup ka jero. Atuh ari leumpang téh nya pengkéh nya ingkud-ingkudan, da nincakna suku nu katuhu mah lain ku dampalna téa, tapi ku gigirna.
Bari terus igel-igelan jeung tetembangan, kuring ngadeukeutan gumplukan barudak. Geus deukeut pisan, buriak barudak téh lalumpatan bari salusurakan. Ku lantaran Si Odon mah teu bisa lumpat tarik, atuh ceg baé pundukna ku kuring ditéwak. Manéhna teterejelan bari jejeritan. Kolot-kolot anu tadi narangtung baé di kajauhan, ayeuna ngambreg nyalampeurkeun, tingcorowok nitah ngalésorkeun Si Odon. Persis waktu maranéhna daratang ka hareupeun kuring, nu paparahna mah rék narulungan, dampal suku Si Odon ku kuring diparieuskeun, satakerna. Lain ukur ngaderekdek, tapi sorana pating beletok, sada tulang potong. Atuh jelema-jelema anu ngadeugdeug téh pohara rareuwaseunana, malah réa nu tingjarerit. Anéhna, Si Odonna mah anu tadi teterejelan jeung tilung-tulungan ogé, kalah ka cicing, bangun teu nyeri-nyerieun sukuna diparieuskeun nepi ka ngabeletok téh.
Ajaib, kuring ogé da ngarasa anéh, sanggeus Si Odon ku kuring dilésotkeun, manéhna lumpat cara nu séjén. Sukuna nu tanpadaksa téh, ngadak-ngadak cageur teu béda jeung sukuna nu kénca, teu béda jeung suku urang.
Naringal suku Si Odon jadi cageur téh, nu araya di dinya euweuh nu lémék sungutna marolongo nangtang laleur. Ari kuring tuluy igel-igelan jeung ceuceuleuweungan deui, atuda haté ni’mat ku geus bisa nyageurkeun budak anu tanpadaksa, anu saumurna jadi pamoyokan babaturanana.
Isukna waktu manceran, kencling kuring indit ka pasar, da aya telepon kana ceuli ngabéjaan harita pisan kudu lalajo nu balanja. Datang téh ka pasar, nénjo nu keur oray-orayan ngantri béas. Awéwé lalaki, di antarana réa aki-aki-nini-nini jeung barudak, mangkaning di nu panas nongtoréng. Jorojoy haté karunya. Buru-buru kuring asup ka toko béas langganan, trét nyieun bon dua kintaleun, mayarna kumaha pamajikan. Tara sok teu percayaeun, da nyahoeun kuring réa duit bawa ti Jambi.
Nu keur alantri ku kuring dicalukan, leut ngabrul nyampeurkeun. Béas nu dua kintal téh ku kuring dibagikeun, aya nu tilu léter, aya nu opat léter. Henteu meuli, gratis. Ngan sajongjongan geus amrin. Ningal maranéhna aratoheun, atra kagambar dina beungeut-beungeutna anu sarepa, haté kuring pohara ni’matna.Réngkénék kuring igel-igelan bari ceuceuleuweungan. Anu tadi dibaréré béas ogé, komo barudakna, bari naranggeuy boboko béas téh milu nyarurakan jeung maroyokan: “Mang Dipdip gélo! Mang Dipdip gélo.
Datang ka imah pamajikan nganaha-naha, saha cenah ngebon béas réa-réa teuing, keur naon. Teu dijawab ieuh, malah kuring malik nanya: “Kumaha geus dibayar?”
“Parantos,” walonna.
“Ku duit saha?”
“Ku artos…titipan Pangéran.”
Réngkénék kuring igel-igelan, da ni’mat atuh ngadéngé jawab pamajikan anu sakitu simpatikna.
Ngéng telepon kana ceuli, kudu indit ka tatangga désa, nepungan Ki Jaya, nanyakeun imahna téh imah saha. Ki Jaya téh jelema beunghar jeung pamingpin. Malah beunghar téh, nyieun gedong sagala sanggeus manéhna jadi pamingpin, da saméméhna mah jelema kokoro nyoso. Kencling kuring nepungan. Sanggeus pahareup-hareup, pok kuring nanya:
“Ieu téh bumi saha, Ka?”
“Naha kitu?” jawabna morongos.
“Ah, hayang terang baé.”
Imah déwék!”
Ngéng deui telepon: “Jelemana mah tong dinanaon, imahna baé duruk!”
Kuring ngaléos bari teu pemisi-permisi acan. Kadéngé Ka Jaya gegelendeng: “Abong-abong nu gélo…”
Balik deui kuring ngajingjing minyak tanah sakaléng meunang ngebon ti Si Bopéng. Bur-bur minyak ku kuring diséblok-séblokkeun kana imah Ki Jaya, méméh nu bogana jeung tatangga-tatanggana bisa ngahalangan, geus gur mantén ku kuring disundut. Seuneu ngabela-bela….Réngkénék kuring igel-igelan, teuing da rarasaan téh ni’mat téh. Jelema-jelema jeung Ki Jaya, lain ribut mareuman seuneu, tapi kalah ka ngaraponan kuring. Atuh gedong jeung eusina téh ledis jadi lebu.
Kana awak mimiti bak-buk-bek nu nonjok, nu neunggeul, malah aya nu ku batu sagala. Tapi teuing bet teu karasa nyeri. “Ulah ngalawan! Turutkeun baé kana kahayang maranéhna,” ceuk telepon kana ceuli téh. Reketek-reketek kuring diborogod, leungeun dibakeukeung ditalian kana tangkal buah, suku dibeungkeut dicangcang kana tangkal jambu, bari hantem pada neunggeulan. Kuring peureum bari ngahénén, rarasaan pohara ni’matna.
Nyah beunta, katingal aya pulisi tiluan, tukangeunana jelema-jelema anu tadi ngaraponan mani ngarégrég.
“Udaran panyangcangna, tuluy gotong asupkeun kana jip!” salasaurang pulisi ti nu tiluan maréntah ka nu araya di dinya.
“Lawan!” ceuk telepon téh kana ceuli kuring.
Kuring usik, brét-brét tambang-tambang nu nalian téh paregat sorangan. Pulisi jeung nu araya kabéh arolohok, areungeuheun sotéh sanggeus ku kuring ditangtang. Breg maranéhanana rampak maju, ngangseg ngoroyok. Sebrut kuring narajang, ngamuk nguwak-ngawik. Nu disépak ngajengkang, nu ditajong ngajolopong, nu dijejek ngajehjer.
…Batu jeung paneunggeul bak-bik-bek kana awak jeung kana sirah, tapi taya nu karasa nyeri. Ningal kitu jelema-jelema réa nu mimiti nungtutan lalumpatan, tapi ku kuring terus dibeledig diubrak-abrik. Dor! Dor! Pulisi ngabekaskeun péstolna, tapi taya nu keuna. Némbak ka luhur meureun nyingsieunan. Ayeuna jelema-jelema birat, malah pulisi-pulisi ogé ngalacir. Kadéngé jipna ngagerung, baralik kawasna mah… Kuring balik ka lembur bari igel-igelan jeung ceuceuleuweungan.
Isukna janari kénéh, kuring gé can hudang-hudang acan geus aya nu pupuntenan. Nyah kuring beunta, ngéng telepon kana ceuli: “Turutkeun kahayang tamu téh, da ieu mah pamingpin bener.”
Teu mandi-mandi acan, ukur sibeungeut, buru-buru kuring nepungan tamu téa ka hareup. Kasampak téh Bapa Bupati geus calik. Dicalikkeun ku pamajikan tayohna mah.
“Cageur Mang Dipa téh?” Saur bari ngasongkeun pananganana ngajak sasalaman.
“Pangésto, nun,” témbal kuring bari munjungan.
“Tadina mah kuring ka dieu téh rék engké pabeubeurang, tapi lantaran ngadadak aya interlokal jam tujuh kudu ka Jakarta, nya maksakeun ayeuna subuh-subuh. Ku kuring gé kapikir, tangtu baris ngabarubahkeunana ka Mang Dipa téh, tapi, kumaha da kapaksa téa.
“Teu sawios, malah nuhun baé nu aya kanggo abdi mah, Bapa parantos rurumpaheun ka rorompok butut.”
“Malah ti baréto aya maksud nepungan téh, basa Mang Dipa kakara datang ti Jambi, rék ménta oléh-oléh béjana rada mucekil usaha téh?”
“Kaleresan baé abdi téh dipercanten katitipan dunya ku Pangéran. Teu bénten sareng Bapa., kaleresan ku Alloh swt, dipercanten katitipan pangkat.”
Bapa Bupati ngahuleng bari unggut-unggutan. Tuluy neuteup seukeut pisan ka kuring, tapi bari teu lémék.
Ayeuna kuring nu réa nyarita, nyaritakeun pangalaman babakuna mah.
Dina tungtung obrolan, Bapa Bupati ngajak kuring sangkan daék dibawa ka dayeuh. Ku lantaran cék telepon ogé kudu nurut kana kapalayna, nya kuring daék milu. Sihoréng anjeunna téh dikawal ku pulisi anu samagréng, satilu-tilu, ngadaragoan dina jip. Caritana dius kuring milu ka dayeuh. Nepi ka dayeuh, kuring diasupkeun kana sél paranti nutup nu gélo.
“Poé kaopat kuring ditahan, kira-kira pecat sawed… ngéng baé aya telepon kana ceuli: “Geura balik, pamajikan mamataeun!”
“Enya, kumaha kaluarna, da sél disosi pageuh, jeungna mun bisa kaluar ogé tina ieu sél, moal bisa kaluar ka jalan, nu jaraga sakitu ngarégrégna.”
“Hayang henteu balik?”
“Puguh hayang mah.”
”Sok atuh meungpeung isuk kénéh.”
Jung kuring nangtung, ceg kana panto sél digujrag-gujrag, bray muka. Tuluy kaluar, nu jaraga bangun api lain pisan. Datang kana panto kaluar, golotrak anu ngajaga panto téh mangmukakeun, léos kuring ka jalan. Clak kana oplét nu kabeneran keur nurunkeun panumpang saurang.
Datang ka imah. Pamajikan nyarita tas mayar parurugi ka Ki Jya, nu imahna diduruk téa. Teu dijawab ieuh, da kitu alusna.
Kabeneran harita téh poé Jumaah. Jelema-jelema anu rék Juma’ahan geus mimiti ngaleut. Réngkénék kuring igel-igelan bari ceuceuleuweungan, ngadatangan jelema-jelema nu teu arindit ka Masjid. Nu katéwak, gampleng-gampleng diteunggeulan, nu séjénna birat lalumpatan arindit ka masigit jumaahan. Unggal poé Jumaah kuring sok ngeleyeng baé, mapayan imah-imah, bisi aya nu teu jumaahan. Nu teu boga samping jeung kerepus, ku kuring dipangmeulikeun. Mun kabéh jelema-jelema sadésa awéwé lalaki kolot budak geus arindit ka masigit, haté ngarasa pohara ni’matna…réngkénék kuring igel-igelan bari tétémbangan:
Kuring lain ngaji kosar,
nya biko nya kasar,
Kuring lain ngaji dosar,
nya bodo nya sasar,
Tapi kuring ngaji gosar,
digogo bari disasar,
Ngaji rasa,
bodo!.***
Tina Sawidak Carita Pondok


text:
Minggu, 20 Mei 2012
Carpon Sunda
Dijemput Pati
Kring… Kring .. sora telepon isuk isuk ngagetkeun urang nu keur sasarean keneh. Keuheul oge urang teh da jarang hudang rada beurang kieu, tapi nya saha deui nu rek nelepon ka telepon imah isuk-isuk lamun lain si eta, si Robert ti ditu na mah ngahudangkeun urang meh sms na dibalesan.
“Teteh, itu angkat heula telepon Ibu nuju masak tempe bisi angus” sora pun Ibu meni tarik ngagetkeun nu keur lulungngu keneh
“Ah, keun lah bu sina pareum sorangan paling ge si Robert”
Ibu ngajawab tapi duka teuing ngomong naon teu jelas paling nanya kunaon teu diangkat. Ninggali kana jam weker warna koneng pinggireun tempat sare hadiah ti si Robert basa ulang taun ka 19 urang bulan kamari sok hayang seuri ninggalina maksud manehna meureun sina urang teu kabeurangan sabab jaman SMA baheula urang sering pisan kabeurangan. Tanda perhatian ti manehna tapi sabenerna 4 taun bobogohan teh aya titik jenuh oge, aya rasa nu munggaran beda dina manah jeung urang teu ngarti maksudna naon. Urang mandi tuluy siap-siap mangkat ka kampus.
Datang ka kampus urang teu langsung asup ka kelas tapi mampir heula ka fakultas Akuntansi rek papanggih jeung si Robert. Teu panggih hareupeun fakultas urang nanya ka baturna si Ema.
“Ma, ninggali si Robert teu?”
“Tadi mah aya didieu nungguan maneh lila pisan ceunah, ayeuna keur ka luar neangan sarapan”
“Oh, geus lila tacan kaluarna?”
“Nya aya 15 menit mah. Naha teu bebeja sugan?”
“Ambek jigana mah nungguan urang lila, urang teu mawa hp deui pang smskeun wae urang aya didieu kitu”
“Geus 4 taun masih keneh ambek kunu kitu sugan Zah? Yeuh ketik bae sorangan”. Urang padu seuri ditanya kitu mah emang adatna si Robert urangna keding salah nganteupkeun manehna. Teu lila disms si Robert datang.
“Tos lila didieu?” Jol bae urang teh tenang ari manehna geus datang mah
“Lumayan, hampura nya lami ngantosana urangna teu nyandak hp ”
“Nya teu nanaon. Aya kelas jam sabaraha?”
“Jam 10, salirana jam sabaraha?”
“Jam 1, ke uihna sareng nya” tidinya urang ngobrol ngaler ngidul nu teu puguh tuluy urang pamit rek asup ka kelas. Dikelas si horeng mah dosen na teh teu datang urang kalah milu ngarumpi di tukang baso jeung si Imah, si Wawan sobat urang ti jaman SMA.
“Zah, sms bae si Robert na suruh kadieu pan asa keur reuni SMA urangna” si Wawan nyuruh
“Teu usah deuh, manehna aya kelas ayeuna mah. Sering teuing bareng teh males euy Wan”
“Naha? Keur ambekan sugan?” si Imah nimbrung
“Teu Mah, urang kapikiran bae omongan indung urang euy. Kalah jadi galau urangna”
“Urang apal. Pasti masalah beda agama nya?”
Urang padu unggeuk
“Emang aya kemungkinan teu sih salah sahiji aya nu pindah agama?” pertanyaan si Wawan ngieun hate urang tambah norogtog tariis.
“Urang mah teu mungkin pindah Wan, lamun si Robert oge teu mungkin keluargana mah pageuh kana Kristen. Ceuk indung urang ayeuna mah lain masana nyobaan bobogohan komo diumur urang nu geus 20 jalan. Beuki lila hubungan tangtu bakal tambah hese pegatna. Tapi lamun kudu putus ayeuna urang can siap, can siap poho!”
“Lamun emang euweuh kemungkinan salah sahiji pindah agama mah emang mending pisah ayeuna Mah, bisi engke na tambah pabeulit. Ari maneh apal keluargana teu?”
“Urang apal, tapi da nya teu resmi apal na geh”
“Ceuk urang mah mending maneh istikharah bae Zah, menta patunjuk ka Gusti Alloh numana nu bener”
Obrolan beuki ngusik kana uneuk uneuk hate, salila ieu urang mbung mikiran soal agama tapi ayeuna meureun geus wayahna urang mikir pamisah urang jeung si Robert nu moal aya jembatana. Anggeus kuliah urang balik bareng jeung si Robert, teu langsung ka imah urang menta anteur ka Gramedia heula rek meuli buku. Mantare urang milihan buku sangaja urang neteup sekeut raray manehna, urang ngarasa nyaman, tentrem, pinuh rasa nyaah, pikiran urang ngalayang kamana-mana naha urang kudu dipisahkeun ku benteng anu hese dirubuhkeunana? Naha baheula urang kudu bobogohan teu kapikir ujungna pasti bakal nyeuri? jeung loba deui pertanyaan anu ku urang teu bisa jawab dina hate. Teu karasa nepi ka cai mata urang ngabaseuhan pipi, laun laun ngeclak murag kana buku nu keur di cekelan. Manehna balik neteup, urang langsung tungkul tapi manehna nyaho yen urang ceurik. Manehna teu langsung nanya urang naha ngan ngeupeul lengeun urang tur kaluar ti Gramedia mawa urang ka tempat biasa urang duaan taman pinggireun gereja Catredal.
“Aya naon? Naha geuning cenggeng?” manehna mere pertanyaan anu teu bisa ku urang jawab
“Heunteu”
“Tong bohong, jujur sok” kata-katana meni halus, tulus.
“Bert, Zahra teh alim pami kedah kaleungitan maneh mah, urang teh sasarengan ti jaman urang masih bodo, culun nepi ka ayeuna dewasa. Tapi urang oge dipisahkeun ku tembok nu kalawan jangkung hese dirobohkeun. Ceuk Zahra mah ayeuna atawa engke oge sami wae bakal nyeuri”
“Maksud maneh urang teh kedah putus ayeuna?”
“Ayeuna atawa engke oge sami wae Bert, sami! Sami bakal peurih bakal nyeuri!”
Robert heunteu ngajawab mung ninggali ka langit terus narik napas panjang, urang pusing hate urang tambah gamang. Urang dianteur balik ku si Robert tapi sapanjang jalan teu aya omongan nanaon. Peutingna urang teu bisa sare, ninggalikeun bae jam weker koneng nunjukeun masih jam 01.00 peuting teuing naon ku urang rasakeun ayeuna seneng leupas tina beban pikiran atawa keur nganyeunyeuri diri sorangan. Aya samingguna ti kajadian poe eta urang teu komunikasi jeung si Robert, tara papanggihan atawa ulin bareng. Pernah panggih manehna aya di Fakultas Ekonomi jeung si Ema tapi urang teu nyampeurkeun. Kaleungitan nya ngan rasa eta hiji anu ku urang rasakeun ayeuna, biasana unggal poe bareng unggal poe panggih unggal poe sampe asa bosen tur ayeuna jadi teu aya, jadi sorangan jadi asa aya nu leungit aya nu kurang. Bert, maneh ngarasakeun nu ku urang rasakeun teu? Kieu sugan patah hati teh?
Sabulan, dua bulan, tilu bulan, waktu maksa urang mohokeun si Robert tapi hate mah anggeur nyimpen rasa anu teu pernah leungit ti awal urang papanggih 4 taun katukang. Poe ieu ulang taun ka-20 si Robert ti jauh jauh poe urang geus pesen sapu tangan keur kado jeung manehna biasana mun salah sahiji ulang taun urang bakal datang ka tempat anu sarua ka taman pinggir gereja. Poe ieu urang teu kuliah hoream da awak ge rada teu arenak, urang datang ka taman ieu deui sorangan. Urang diuk ditempat kamari ieu duaan jeung si Robert. Dina jeroeun hate urang teu munafek, urang sono ka manehna urang ngarep manehna inget tempat ieu.
Disebrangeun urang diuk aya tangkal caringin gede pisan diditu katenjona rame tur urang nimukeun raray raray anu teu asing diditu aya Imah, Wawan, Ema, Riki, Entin, jeung.. Robert enya itu si Robert. Urang hudang rek nyampeurkeun kaditu tapi hate urang asa kasodetan ku silet basa katempo ku mata sorangan si Ema nangkeup si Robert jeung si Robert na cicing bae katempona mah si Ema mere kado warna biru kotakna teh. Teu loba ngomong urang malangkeun kotak kado nu ku urang bawa tur lumpat ka jauh mawa beban nu leuwih beurat, mawa kanyeuri anu hebat jeung kahadang ku loba tanda tanya dina hate urang hate anu nyeuri kacida. Balik tidinya awak urang asa ringsek tapi anggeur leuwih ringsek hate urang, meureun kuduna urang seneng yen Robert geus menangkeun nu anyar, nu leuwih hade jeung nu leuwih penting nu sa-agama! Ibu urang teu nyaho naon nu ku urang rasakeun tapi poe iyeu Ibu nimukeun peurih hate urang tinu sorot mata urang. Urang geuring, geuring lahir tur geuring batin.
“Zahra, tong nyiksa diri. Upami hoyong ngaleupaskeun sok tong nanggung tapi upami hoyong manjang sok keupeul sing pageuh” sora Ibu meni halus asup kana jero hate urang
“Zahra lieur Bu, ayeuna atawa engke oge pan sami bae urang bakal papisah jiga kieu”
“Tong satengah satengah mun bade dipertahankeun sok pertahankeun”
Obrolan sareng ibu tadi ngieun urang galau, tapi naon ku urang tempo tadi beurang asa geus cukup jadi bukti yen Robert teh teu kabeuratan putus jeung urang. Satacan sare urang ngetik sms ka Robert
Enjing tiasa pendak sakedap ditempat biasa jam 10?
Samenit dua menit sajam dua jam teu aya balesan nepi ka urang kasarean nungguanana. Isukna urang hudang isuk-isuk samemeh adan subuh ninggali kana hp teu aya balesan ti si Robert tapi urang geus niat yen poe iyeu rek nungguan manehna di taman. Jam nunjukeun kakara jam 9 tapi urang geus siap mangkat ka taman sangaja bolos heula kuliah alesana mah geuring. Urang diuk dina korsi dekeut lampu taman. Kakara jam satengah 10 urang diuk bari maca buku psykologi jang bahan uas minggu hareup. Teu karasa geus adan dzuhur, langit nu tadina cerah berubah poek da ditutupan ku mendung. Urang nahan sakuatna meh cimata teu kaluar, nahan nyoba ngahibur diri sorangan, urang leumpang ka mushala nu rada jauh ti Taman. Hujan turun jiga cai na ember nu dibahekeun langsung gede kaluar ti mushala urang ngaluarkeun payung rek balik ka imah mawa kapeurih tapi urang hayang mastikeun deui ka taman bener kitu si Robert teu datang. Urang belok deui ka taman dina korsi nu tadi urang diuk aya saurang nu geus teu asing, jangkung, make baju hideung keur huhujanan. Urang nyampeurkeun bari mayungan manehna
“Robert?”
“Hampura nya Zah, urang tadi ka gereja heula heunteu langsung kadieu”
“Muhun, teu nanaon. Tong didieu hujan”
“Zah, urang teu bisa lamun kudu jauh ti maneh deui. Urang teu bisa terus munafek”
Ngadenge kitu urang teu bisa nahan cimata, brug bae urang nangkeup awak baseuh nu aya hareupeun
“Zahra, kumaha lamun urang nikah bae”
Dagdigdug hate teu puguh rasa ditanya kitu mah, urang hayang, hayang pisan jadi pamajikan manehna tapi kumaha tembok pamisah urang sakitu jangkungna
“Zahra teu tiasa nolak, tapi kumaha jeung pamisah urang nu moal aya jembatanana?”
“Tong hariwang, urang bakal pisah ku hiji alesan”
“Naon eta Bert?”
“Pati”
Urang nangkeup beuki pageuh asa urang moal boga kasempetan deui nangkeup manehna sakitu pageuhna. Urang sieun kaleungitan manehna. Poe eta urang huhujanan tapi teu karasa tiris kusabab hate teu ngarasa sepi deui didieu dina hate urang ngan aya hiji ngaran nyaeta ngaran si Robert. Poe poe kahareupna kaliwatan ku uas jeung ngumpulkeun tugas tugas ahir nu kalayan lancar unggal poe urang bareng jeung si Robert. Ahirna urang nyampe kana liburan semester. Minggu pertama liburan urang ngondang babaturan sarerea kusabab aya acara sukuran pun Ibu buka cabang catring deui. Aya si best friend urang si Wawan, si Imah jeung teu kalewan si Robert oge datang.
“Zahra, kersa heunteu maneh jadi Ibu ti anak-anak Obet?” Pertanyaan si Robert ngagetkeun urang soalna urang keur ngarumpul jeung pada babaturan.
“Zahra teu tiasa nolak Bet. Tapi ijin heula ka Ibu da Zahra mah tos teu gaduh Apa”
Ngan sakitu jawaban urang sadayana ninggali ka arah ibu, pun ibu ukur unggeuk bari imut. Hatur nuhun Bu, hatur nuhun pisan.
“Berarti tinggal hiji deui, ijin ka apana Obet” ceuk wawan bari seuri
“Beu atuh Bet ek iraha?” Imah milu nguyahan
“Ayeuna atuh beu, wios heunteu tanteu dewi” ceuk obet nanya ka Ibu
“Mangga kasep, kahade nya kamari Zahra nuju teu damang”
“Heunteu Ibu ayeuna mah tos sehat” tembal urang bari sura-seuri
“Sehat pedah dilamar ku Obet” Wawan ngaheureuyan, geur nu aya didinya sasaleurian.
Teu lila tas aremam urang sadaya der ka imahna Robert rek ngalamar resmi tidituna mah kabeneran oge iyeu teh weekend jadi Apa sareng Ibuna oge aya dirompok. Sabenerna urang teu ngarti naon nu aya dina alan pikirana si Robert, asa teu aya beban pisan atawa poho yen urang teh beda agama, ah da asa teu mungkin. Sapanjang jalan urang neteup seukeut raray si Obet nu teu lila bakal jadi salaki urang.
“Tong ninggalikeun bae atuh ah, era jadina teh” Disindir kitu mah urang the kalah beureum pipina
“Hoyong ninggalikeun si Robert satacan manehna gaduh pamajikan”
Manehna seuseurian tapi seurina teu lila langsung rubah jadi pucet. Urang aya dina pertigaan lampu merah antri panghareupna dituturkeun ku mobil-mobil sejen ditukangeun. Urang kaget dihareupeun urang aya 2 bus ti 2 arah nu papalingpang, 5 detik brug mobil 2 tabrakan pas dihareupeun mata urang bakating ku tarik bus nu hijina ngaguling ka arah kiri, ka arah urang. Urang teu bisa kamana-mana, urang nangkeup si Robert nu ka terakhir kali na enya terakhir kalian, bus nindihan mobil si Robert ngancurkeun kaca hareup jeung ngaringsekeun mobil Honda City nu platna D 193333 RZ. Ayeuna urang apal kana maksud Gusti Allah, Allah bakal ngahijikeun urang jeung si Robert di akherat nu abadi. Urang bagja ayeuna bisa duaan jeung si Robert unggal detik unggal menit seuri nu abadi ninggali raga urang jeung si Robert disandingkeun duaan. Urang di kafanan, si Robert di kamejaan urang abadi duduaan dina dunya anu beda.
Ket : Cerita ini hanya fiktif belaka dan dilindungi Undang-Undang Hak Cipta. Dibuat untuk memenuhi tugas Bahasa Sunda kelas XI semester 2. Jika mau mengcopy sertakan pengarangnya yaaa :))
Langganan: Poskan Komentar (Atom)


text:
Assalamu’alaikum Wr. Wb.
Sadaya puji sanggakeun kahadirat Allah SWT, anu parantos maparin mangpirang-pirang ni’mat iman miwah ni’mat Islam. Sholawat sareng salam kahormatan mugi tetep disanggakeun ka panutan urang kangjeng Nabi Muhammad SAW, ka kulawargana ka para sahabatna sareng kasadaya panganutna dugi ka akhir jaman.
Girang pangajen nu ku sim kuring dipihormat dina danget ieu sim kuring bade ngadugikeun biantara anu judulna BUDAK SOLEH, sanes sim kuring tiasa cumarios namung estuning kadorong ku kahoyong, hoyong tiasa biantara sakantenanan ngancatan ngamumule basa sunda, supados langkung nanjeur.
Mung seug nitenan kaayaan jaman ayeuna, nupatali jeung kahirupan budak ayeuna, estu seueur kajadian jeung paripolah anu dianggap teu sapagodos jeung tingkah laku anu ngagambarkeun jeung ciri budak sholeh. Kacida hesena ngadidik budak sangkan bisa menang sebutan budak sholeh teh.
Teu kurang tarekah mah nu jadi kolotna tur komo di lingkunganana, hal ieu tinangtu teu bisa leupas kitu bae, upamana ditinggal sapopoena tina bahasa, tingkah laku jeung dina pergaulanana oge bakal katingali.
Jadi pantes mun seug kurang kuat dadasar didikan ti indung bapana anu alus dina diri eta budak tinangtu hirup sapopoena bakal gampang kapangaruhan kunu hal-hal anu teu luyu jeung papagon agama atawa nagara. Ngawujudkeun budak anu sholeh teh teu cukup dibiantarakeun wungkul, tapi perlu dibere conto oge ku jalma-jalma anu tos apal ciri-ciri jalma anu sholeh.
Kusabab kitu nu kasebut budak sholeh teh luyu pisan jeung katerangan agama, yen budak sholeh teh kaasup kana salah sahiji anu tilu perkara anu bakal nyalametkeun indung bapana anu tos tilar ti alam dunya bakal asup ka surga. Kacida bagja upami sim kuring kalebet kana golongan budak anu sholeh, nanging sanaos mung gampil disebatna wungkul. Mudah-mudahan sim kuring tiasa janten jalmi anu sholeh.
Sakitu anu kapihatur, hapunten anu kasuhun mugia aya manfaatna.
Wassalamu’alaikum Wr. Wb.


text:
Senin, 07 Mei 2012
Runtuy Ati
: keur kadeudeuh maneuh
Kembang malati ngaruntuy kaéndahan tina kondé kana haté
Béar tembus kana raray. Sumekar teu layulayu. Kembang langit. Tingburicak katojo gulidagna rasarosa. Anjeun?
Lalabmé gegep. Gumeulis rékép ajngkeuneun ka saha
Kembang jiga karamba. Lauk émas noong sono tina sela sarigsig awi.
Tétéréjél rasa neneda wakca. Naha teu dipaliré.
Pameunteu cepel ku kageuegeut. Deuedeuh teuing!
Sorot panempo capétang ngabagéakeun. Deudeuh teuing!
Panutan lawas.
: Ih, yaktos pisan. Kuciwa, kuciwa kusaha
Naon anu dipikemba. Jig bedog atah asah.
Sono ku dilakna. Seukeut tungtung matabalati
nurih batin katitiwasan. Peureudeuy. Langit ceudeum
Langit jungjunan. Sorotna soca melempemna beureng sedang alam nedeng cangra
:sedeng ari salira?
Naha isin ngawakcakeun kasono. Nu lawas.
Kuduna mah nedeng leubeut. Ku kageugeut.
Ngariaankeun panumbra haté
Bulan gé jeung panon poé dibagéa tutunggulan
Taya méga pihujaneun
Taya angin puyuh ngagélungan kakayon
Taya lini ngeundeuk kadeudeuh nu sakitu
Gademolna. Diaprésiasi pencrongsono.
Ano Karsana
Langganan: Poskan Komentar (Atom)


text:
Search Restaurant
Search Location
Most Popular
Jl Danau Tondano Bl E-5/8 Kompl Duta Pakuan RT 05/07,Tegal Lega,Bogor Timur, BOGOR, Indonesia
Jl Pajajaran 32,Tegal Lega,Bogor Timur, BOGOR, Indonesia
Jl Raya Puncak RT 001/02,,Cisarua, BOGOR, Indonesia
Jl Gajah Mada Kompl Cimanggu Permai Bl B-5/12,Ciwaringin,Bogor Barat, BOGOR, Indonesia
Jl Pajajaran 29,Empang,Bogor Selatan, BOGOR, Indonesia
Jl Pajajaran Raya 8,Babakan,Bogor Utara, BOGOR, Indonesia
Jl Bangbarung Raya 35, BOGOR, Indonesia
Jl Raya Puncak,,Cisarua, BOGOR, Indonesia
Jl Raya Arco RT 002/01,Bojong Gede,Bojong Gede, BOGOR, Indonesia
Jl Citeko RT 004/02,,Cisarua, BOGOR, Indonesia


text:
Wilujeng boboran shiam.
Mugi ngahapunten samudaya kalepatan Abah nu mindeng heureuy.
Insya Allah urang tepang deui 7 Okt 2008.
Wassamu’alaikum Wr Wb.
Kajeun barudak santri, ari ngarana budak mah tetep waé baladeur.
Hiji peuting di masigit keur sar o lat tarawéhan.
Imamna mama ajengan Zarkasih nu parant o s sepuh pisan.
Santri anu rada déwasa meueusan diharareup, nu budak kénéh ditarukang.
Mama ajengan ngangg o f o rmula o pat- o pat-tilu, tapi suratna maniiii paranjang !
Opat nu mimiti mah barudak khusyu, tapi na ari o pat nu kadua, mimiti arusil.
Barudak mimiti silih suntrungkeun, patingcirihil, malah aya nu nyeuleukeuteuk sagala.
Palebah al Fatihah raka’at katilu, siga na mah mama ajengan teu kiat nahan amarah deui,
Anjeuna ngabentak, namung s o anten na alit pisan, maklum parant o s sepuh:
“Maranéh téh lain balad arulin”, tapi s o anten na méh kaéléhkeun ku s o ra barudak.
Naaa ari bareng téh barudak ngag o r o w o k mani bareng:
“Aaaaammiiiinnnn…!!!!”
Siga na mah kadéngéna ku barudak wa ladh o o lliinnn……
Abah Téa.


text:
"Mangga bapa-bapa ibu-ibu ieu landong soca anu pangsaéna sa dunya!"
"Jang, éta téh obat mata ?"
"Sumuhun Ibu ! Sadaya gangguan soca tiasa dilandongan ku ieu obat"
"Cikan meuli hiji !"
Saminggu ti harita si Ibu datang deui.
"Jang, gening obat téh henteu matih ?"
"Ah piraku ! Na kumaha kasawat socana ?"
"Enya, salaki kuring mata karanjang......"
"Oh....atuh éta mah teu lebet kana daftar matihna landong ieu !"
"Cenah ceuk manéh bisa keur sagala rupa panyakit mata !"
"Meuli jang saplés mah ! Kumaha cara makéna ?"
"Gampil bapa. Oléskeun kana lambey, tapi kedah lambey bagian lebetna"
"Atuh kuring kudu nyengir terus ?"
"Jamak atuh bapa da mung sakedap, mung dua jam"
"Naon deui anu kudu diperhatikeun ?"
"Obat ieu teu kénging kana waos, margi janten teu matih deui"
Dongkap ka bumi si bapa ngolésan lambey lebet nganggo obat kumis téa.
Saminggu ti harita si bapa nepangan tukang obat di pasar.
"Jang, gening teu jadi kumisna ?"
"Pasti obatna kana waos nya ?"
"Enya saeutik. Atuda mani bau tikotok medok !"
(da enya, bahana tina bujur hayam ! Puas siah !)
Abah Téa


text:
kumaha daramang, Abdi mah teu damang dompet, Aaaaaaaaahhhh meni asa tradisi hahaha, jadi kieu lur ai pelaut lila di darat gawe na ngurus blog weh nyaa... haha, langsung wae ah ka pembahasan judul Database Pelaut Indonesia, Database Pelaut Indonesia atawa Indonesian Seaferer Database nyaeta Data2 ngenaan Sertifikat keahlian Kepelautan sareng Ijasah Kepelautan nu tos di damel ku Pelaut Indonesia, Jadi pelaut nu teu gaduh sertifikat teu tiasa muka da muka na ge nganggo no sertifikat, Atuh naha cenah pelaut tapi teu gaduh sertifikat hihihihi...
3. Terus klik Search Now
4. Selesei
Gampang nya lur, ah ieu mah eweuh gawe weh lur, dari pada ngalamun jorok sokkk...hihihi
nuhun ah lur atos mampir ditulisan pribados, parantos karaos?
Wassalamualaikum Duluuuurrrr....


text:
Aboe Akbar Abi
KATUMBIRI
Kacaturken aya dua pamuda nu ker anteng ngadu bako dijero pos ronda jajalanen ka lembur cikahuripan. harita teh mangsa pasosore.
Emod : cik ja, kira-kira anjeun rek kawin iraha ?
Aja : ah, mod can aya hiji oge awewe nu kapilih ku kuring mah.
Emod : naha nu kumaha kitu, eta si emeh, si enok, si icih kurang kumaha gumelengna. mun seg mah diantara manehna aya nu naksir ka kuring moal diantep warah deui, langsung menta dirapalan tah...hehehe
Aja : ah mod, kudu nu sesuai jeung beungeut kuring atuh, paling rendah jiga widadari.
ker jongjon maranehna ngobrol. ujug-ujug hujan poyan murudul ti langit. ngadadak maranehna simpe nyakseni hujan.
Emod : ja, ceuk kolot mun hujan poyan kudu ngegel ceuli saeutik.
Aja : ah nu bener mod ! emangna kumaha kitu ?
Emod : tah mun maneh hayang panggih jeung widadari, engke saeeungges hujan bakal aya katumbiri, ceuk beja eta tungtung katumbiri aya widadari keur mandi.
Aja : ah, nu bener mod, kuring mah kara ngadenge.
Emod : sok we atuh cobaan teangan eta tungtung katumbiri
teu kungsi lila hujan poyan raat, katumbiri nembongan ti lebah wetan.
Emod : tuh ja, katumbiri nembongan, mun anjeun hayang panggih gancang teang bisi kaburu naek deui kalangit.
Aja : Heuuh nya, permios atuh mod, kuring rek neang calon bebene hate yeuh. ceuk aja bari lumpat
Singkat carita ti harita Aja teu pernah balik deui kalembur. ceuk beja loba nu manggihan si Aja gawena lulumpatan ngudag-ngudag katumbiri nu anggapan nana aya widadari pijodoeun manehna.
Cag ah...
Wassalam ...AAA


text:
1Nomer hiji bapa menta malar hidep mangnedakeun, mangdoakeun, mangnyuhunkeun, jeung mangnuhunkeun sakabeh jelema, 2kapala-kapala nagara jeung anu nyarangking pamarentahan. Sambat, suhunkeun ka Allah, mugi-mugi urang bisa hirup ayem tengtrem tur bisa nekanan hirup saleh kalawan mulya. 3Paneda kitu tangtu didangu ku Allah, Juru Salamet urang, 4anu mikersa sangkan sakabeh jelema salamet jeung aranut kana kayaktian Mantenna. 5Sabab pikeun datang ka Allah anu tunggal teh, jalanna oge tunggal, nya ngan ka manusa anu jenengan Isa Al Masih tea. 6Anjeunna geus ngorbankeun salira jadi panebus, pikeun nebus sakabeh manusa. 7Ieu amanat iman jeung kayaktian teh, kudu ditepikeun ka bangsa-bangsa luareun Yahudi. Guna kaperluan eta, bapa teh dijieun rasul sarta diutus pikeun ngaguruan maranehna. 8Saterusna, kahayang bapa mah, jelema teh di mana bae oge kudu neneda. Kaom lalaki anu ngabdi ka Allah ari neneda kudu nadahkeun leungeun kalawan hate anu beresih, ulah aya geuneuk-maleukmeuk; ulah mawa unek-unek atawa ambek. 9Ka kaom wanita, pamenta bapa mah barang pake teh kudu sarwa merenah. Dangdan sapantesna bae, anu sopan; ulah kaleuleuwihi: Buuk ulah dimodel-model; pakean teu kudu nu mararahal; ulah reuceum ku perhiasan, emas, inten, jeung sajabana. 10Diri mah mending ge didangdanan ku tingkah laku anu hade, sakumaha layakna wanita anu ibadah. 11Wanita mah, kudu diajar lungguh ampuh andalemi; 12kudu pantrang mamatahan atawa marentah ka lalaki, jeung kudu sareh sumerah. 13Sabab manusa anu pangheulana dipidamel ku Allah teh, nya eta Adam; geus kitu, kakara Hawa. 14Anu beunang ku pangwujuk Iblis nepi ka ragragna kana dosa oge, nya eta wanita, lain lalaki. 15Papadaning kitu, wanita oge, baris disalametkeun; ku sabab maranehna geus nyorang kanyeri dina ngajuru; jaba ti eta, maranehna ge kudu pengkuh iman, boga kanyaah, jeung laku-lampahna ge kudu basajan.
Copyright
Learn More


text:
94. Landung kandungan laér aisan. (Gede timbangan).
95. Lauk buruk milu mijah, piritan milu endogan. (Pipilueun nyarita atawa
ilubiung kana sarupaning urusan, padahal lain ahlina).
96. Legok tapak genténg kadék. (Loba luang jeung pangalaman).
97. Leuleus jeujeur liat tali. (Gedé timbangan, sabar darana).
98. Leuleus kéjo poéna. (Mimitina bengis, tapi beuki lila beuki bageur).
99. Leutik-leutik ngagalatik. (Leutik waruga, tapi wanian atawa loba kabisa).
100. Lieuk euweuh ragap taya. (Teu boga naon-naon, malarat).
101. Lodong kosong ngagelentrung. (Jelema bodo nu loba omong).
102. Luhur kuta gedé dunya. (Beunghar sarta gedé pangaruh).
103. Lungguh tutut bodo kéong, sawah sakotak kaider kabéh. (Lungguh atawa
cicing di.hareupeun jalma réa, tapi mun teu aya sasaha loba tingkahna).


text:
G-test
Dina statistik, tes-G nyaeta tes rasio likelihood atawa maximum likelihood nu loba dipake dina statistical significance sarta samemehna disarankeun make tes chi-kuadrat.
Ilaharna make tes chi-kuadrat keur goodness of fit tina hiji sebaran sarta keur kabebasan dina contingency table nu dina kanyataanna dideukeutan ku log-likelihood ratio keur tes G ieu. Perkiraan ieu diwanohkeun ku Karl Pearson alatan perluna waktu lila keur ngitung log-likelihood. Ku mecenghulna kalkulator sarta komputer pribadi éléktronik, hal ieu henteu jadi masalah deui. Tes-G mucunghul tur loba dipake, saprak direkomendasikan di édisi 1994 dina sababaraha buku teks statistika ku Sokal sarta Rohlf.
Rumus umum keur tes statistik chi-kuadrat Pearson's nyaeta
numana O nyaeta frekuensi observasi dina sel, E nyaeta ekspektasi frekuensi dina null hipotesa, sarta jumlah dina sakabeh sel. Rumus pakait nu ilahar dipake keur G nyaeta
numana ln ngalambangkeun logaritma alami (log dina e) sarta jumlah dina sakabeh sel.
Dina null hipotesa yen hasil frekuesni observasi tina nyokot sampel sacara acak tina hiji sebaran ditangtukeun ku ekspektasi frekuensi nu dipikanyaho, sebaran G meh sarua jeung chi-kuadrat, numana jumlah wilangan tingkat kabebasan saperti dina tes chi-kuadrat.
Keur sampel nu meh sarua, tes-G jeung tes chi kuadrat bakal ngahasilkeun kasimpulan nu sarua. Sanajan kitu, pendekatan kana teori sebaran chi-kuadrat keur tes-G leuwih hade tina tes chi-kuadrat Pearson dina pasualan dimana keur sakabeh sel |O − E| > E, sarta dina sababaraha pasualan tesG geus ilahar dipake.
Keur sampel nu saeutik tes binomial keur goodness of fit, sarta tes kapastian Fisher keur contingency tables, leuwih hade make tes chi-kuadrat atawa tes-G.
Rujukan[édit | édit sumber]
- Sokal, R. R., & Rohlf, F. J. (1994). Biometry: the principles and practice of statistics in biological research., 3rd edition. New York: Freeman. ISBN 0-7167-2411-1.


text:
Daimyo
Daimyo (大名 daimyō?) (daimyō ) ngabogaan pangaruh feodal anu kacida kuatna dina abad ka-12 nepi ka abad ka-19 dina sajarah Jepang. Harti daimyo nyaeta "ngaran gedé". Ti daimyo shugo dina periode Kamakura terus ka daimyo sengoku nepi ka daimyo dina periode Edo, ngarupakeun sajarah panjang jeung rupa-rupa kaayaan. Watesan daimyo oge kadangkala dipake keur nembongkeun gambaran kapamingpinan saperti klan, disebutna "warlords". Ilaharna, sanajan teu salawasna, tina warlords ieu dipilih shogun atawa bupati.