text:
Tés hipotésa statistik
Salah sahiji hal nu pakait jeung meupeuskeun masalah nyaéta nyieun kaputusan nu hadé dumasar kana hipotesa nu teu pasti ngaliwatan panalungtikan. Tes hipotesa statistik, atawa leuwih ilahar disingkat, tes hipotesa, nyaéta algoritma keur nangtukeun alternatip (keur atawa lawan hipotesa) nu ngaminimalkeun resiko kasalahan.
Kaca ieu ngajéntrékeun nu remen digunakeun dina tes hipotesa. Tina panempo Bayesian, mangrupa hal nu pas keur maké tes hipotesa dina kasus teori kaputusan normatip (hususna dina masalah pamilihan model) sarta mungkin keur ngumpulkeun bukti pitulung hipotesa saperti maké konsép rasio likelihood nu disebut Bayes factors.
Aya sababaraha hal nu perlu disiapkeun saméméh nalungtik data.
- Hipotesa kudu ditangtukeun dina watesan matematika/statistik sangkan mungkin ngitung probabiliti hipoetsa sample bener. Conto: Respon mean kana "perlakuan" salila uji sarua jeung respon mean kana "placebo" dina grup kontrol. Respon duanana mibanda sebaran normal nu nilai mean teu dipikanyaho sarta nilai simpangan baku nu sarua tur dipikanyaho.
- Hiji tes statistik kudu dipilih nu bakal nyimpulkeun informasi dina sampel nu pakait jeung hipotesa. Saperti statistik nu dipikanyaho minangka statistik kacukupan. Statistik kacukupan keur hiji paraméter tina sebaran, aya lamun jeung lamun bentuk sebaran-na kaasup kana kulawarga eksponensial. Dina conto dibérékeun di luhur, mungkin bakal aya béda numeris antara dua sampel méan, m1 − m2.
- Sebaran tes statistik dipaké keur ngitung susunan probabiliti nilai nu mungkin (ilaharna hiji interval atawa gabungan intervals). Dina conto ieu, béda antara méans sampel bakal mibanda sebaran normal nu simpangan baku-na sarua jeung faktor waktu simpangan baku nu ilahar nu mana n1 jeung n2 nyaéta ukuran sampel.
- Antara sakabéh susunan nilai mungkin, kudu dipilih hiji nilai nu dianggap ngawakilan kajadian ekstri tinimbang hipotesa. Ieu disebut daerah kritis uji statistik. Sebaran uji statistik aya dina daerah kritis lamun hipotesa bener sarta disebut nilai alpha (atawa ukuran) tina uji statistik.
Sanggeus data aya, uji statistik diitung sarta ditangtukeun dina jero daerah kritis.
Lamun uji statistik aya dina jero daerah kritis, maka kasimpulanna nyaéta
- Hipotesa salah atawa
- Kajadian probibilti kurang atawa sarua jeung alpha geus kajadian.
panalungtik geus milih antara dua logika alternatif ieu. Dina conto bisa disebutkeun: respon observasi kana perlakuan signifikan sacara statistik.
Lamun tes statistik di luar daerah kritis, ngan hiji kasimpulan nyaéta
- Teu cukup kajadian keur nolak hipotesa.
Ieu teu sarua minangka kajadian keur hipotesa. Hal ieu teu bisa dipaké minangka alesan, sabab kurangna kajadian tinimbang hipotesa. Dumasar kana hal ieu, kamajuan pananglutikan sacara statistik ku ngurangan kasalahan, lain ku manggihkeun bebeneran.
Tempo ogé[édit | édit sumber]
falsifiability -- tiori statistik -- statistik terapan -- null hypothesis


c: text/html

text:
Lies Tjandra Kancana Sudarma
Carponpis " Kumaha Lamun ?"
Geus lila kuring niis dihiji tempat anu jauh k kota,. Dihiji tempat anu matak ngahenang ngahening. Unggal poe nu kadenge iwal ti sora cai walungan jeung recetna sora manuk sarta ningali kaendahan alam sakuriling. Diditu pisan kuring niis bari hayoh we ramo teh nguyek din key-board Lap Top kuring bari ngadengekeun sora bangkong tikajauhan ari tengah peuting.
Sore kamari kuring dianteur ku si Bungsu jalan-jalan di Bndung. Leuh asa kacida ramena bari jeung macet. Sababaraha kali kuring nempo aya sababarah nonoman anu make iket mani matak resep katempona. Barudak ngora bari suka seuri ari sirahna make iket model Barangbang Semplak ? Kuring ngan sukur ngarasa reueus,
Kumaha nya lamun..eta iket dijadikeun kabudayaan keur Urang Sunda dimana wae? Geuning lucu, moal eleh ku Urang Bali ?

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci panceg (13)
- Ngawanohkeun: Dalih DjiunSeniman Topeng Cisalak
20 Feb 2006 - 2:31 am
Dina dunya seni hiburan geus moal bireuk ka ngaran Bokir (almarhum), pelawak lenong Betawi, kitu deui ka ngaran Mandra, Omas jeung Mastur, pelawak entragan ngora nu panginditanan tina seni topeng Betawi.
Tapi, mun nyebutkeun ngaran Dalih Djiun, pasti bakal kerung, tangtu bae da ngarana jarang midang dina telvisi, oge profesina lain pelawak. Papadaning kitu di lingkungan kasenian topeng Betawi boh di wilayah Betawi pinggiran saperti Bekasi, Tangerang, jeung Depok, boh di Betawi Tengah (kota) ngarana pada mikawanoh. Pangna dipikawanoh, sabab inyana salasaurang putra pasangan Dalih Djiun bin Dorak jeung Mak Kinang nu gede yasana mekarkeun kasenian "topeng Cisalak" katut topeng Betawi.
- Landong Baeud 2Ku : M. Nana Munajat Dahlan
3 Apr 2005 - 10:29 am
Upami saderek ngagaduhan putra anu bangor jeung badeurna nataku, tong hariwang, Gan Oman gaduh resep anu jetu.
Sayogikeun lawon hideung tilu meter, sisina kaput ku benang koneng, lajeng pilarian kembang samboja seueurna tujuh siki, omat kedah sareng gagangna, teras sayogikeun bata beureun seueurna gumantung kana weton putra Bapa.
- Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang
1 Dec 2004 - 4:14 am
1. KIAMAT TEH TANGTOS BAKAL KAJADIAN (:78/1,2,3,4,5) - rhs, 29 Jumadilawal 1424 H
- Assalamu'alaikum, ka muslimin wal muslimat,
asalamu'alaikum, ka mu'minin wal mu'minat.
- Seja nyanggakeun nadoman, sumberna ayat Al-Qur'an,
juz anu ka tilupuluh, mugia jadi pituduh.
- An-Naba' nami suratna, tujuhdalapan nomerna,
dupi nu jadi ayatna, kahiji dugi kalima,
- Anu kapir teu percaya, yen kiamat bakal aya,
pajar ukur nyingsieunan,nu kapir teh seuseurian,
- Padahal kiamat pasti, bakal cunduk hiji wanci,
nu uninga mung Ilahi, manusa mah moal ngarti.
- Mun kiamat enggeus cunduk, nu kapir bati ngaheruk,
kakara sadar jeung eling, elingna geus elat teuing,
- Nu mawi yeuh kanca mitra, urang teh wajib percaya,
engke dina hiji mangsa, kiamat pasti cundukna.
- Ti ayeuna urang tobat, samemeh dongkap kiamat,
mugi Alloh ngahampura, kana samudaya dosa.
- Assalamu'alaikum, ka muslimin wal muslimat,
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 8)Al Baqarah (Surat Kadua) - ayat 127 d/k 141 (tamat)
19 Apr 2004 - 1:41 am
71. KUDU SABAR (:2/127) - rhs, 4 Syawal 1421 H
- Upama gaduh kahayang, ulah osok rurusuhan,
kudu bari sabar diri, kudu tartib ati-ati.
- Contona ngadegkeun Ka'bah, ku Ibrahim di baladah,
ngentepkeun batu teh nungtut, ku leukeun mah nya ngawujud.
- Mun keur migawe garapan, kudu sabar dileukeunan,
bari muntang ka Ilahi, gawe teh jadi pangbakti.
- Upama gaduh kahayang, ulah osok rurusuhan,
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 7)Al Baqarah (Surat Kadua) - ayat 115 d/k 126
23 Feb 2004 - 7:50 am
61. NURUL HIKMAH (:2/115) - rhs, 4 Syawal 1421 H
- Sapanjang nyanghareup ngulon, ngetan deui ngetan deui,
sapanjang nyanghareup ngidul, ngaler deui ngaler deui,
- Madhab opat sagemblengna, jagat raya sagebarna,
kagungan Alloh Ta'ala, kalimpudan iradah-Na.
- Rahmat kurnia Mantenna, ngalingkupan jagat raya,
jembar teu aya watesna, Alloh Nu Maha Uninga.
- Sabudeurna puter jagat, estu kalampud kalampat,
kacebor ku rahmat ni'mat, ti Alloh Nu Maha Ha'at.
- Sapanjang nyanghareup ngulon, ngetan deui ngetan deui,


text:
"Teu adeuh pisan wartawan téh!" Mang Satja kukulutus. Song manéhna ngasongkeun koran, "Tah baca geura ku Alo!" pokna deui. Rét kana koranna. Geuning koran lokal. Terbitan Tasik. Panasaran diilikan, naon nu matak Si Mamang gegelendeng. Bréh téh aya artikel, topikna: "Kampung Paling Ngeres di Garut".
Béhna mah, duméh éta wartawan manggih tilu ngaran kampung: Sarkanjut, Panunggangan, jeung Cibudug. "Boa-boa éta wartawan loba teuing maca bacaan "ngeres" kitu?" ceuk Si Mamang, "Katambah resep nulis kurang daék maca jeung tatanya?" sambungna, "Kapan tiap ngaran kampung téh aya sajarahna!" Can anggeus ti kukulutus. Teu ieuh diwaro. Ukur diréspon ku mesem.
"Kapan éta téh lembur Alo!" Sugan téh geus leler. "Sasat kanyaah indung-bapa Alo téh ngamalir di ieu lembur. Tong diantep atuh Lo!" sambungna, "tulis kadinyah walonanana!" Meni keukeuh éta Si Mamang. Tayohna mah bakat ku keuheul. "Yeuh Lo, najan Alo lahir di Mekah Al-Mukarommah, ari ukur jadi Abu Jahal mah keur nanahaon!" pungkasna.


text:
Catetan Saémbara • | Senén, 23 Januari 2017 14:25Susunan eusi manuskrip: 1. Judul buku (ngaran pangarang teu kudu ditulis) 2. Daftar eusi (judul-judul fikmin, dibéréndélkeun ka handap maké nomer saluyu jeung susunan fikmin nu jadi eusi manuskrip) 3. Panganteur ti pangarang, minimal 400 kecap. Judulna bébas, eusina, di antarana, ngeunaan pangalaman dina ngarang fiksimini jeung naon nu jadi harepan...
Ku Dadan Sutisna • Catetan Saémbara • | Ahad, 27 Januari 2013 08:57Bubuka Siga nu kungsi diémbarkeun méméhna, Saémbara Ngarang Fiksimini Basa Sunda nu diayakeun di Aula Unpad, 25 Fébruari 2012, ngawengku sawatara aturan. Nu matak “beurat” para patandang, di antarana, téma ditangtukeun harita, tur sakur patandang ngan dibéré waktu 2,5 jam pikeun nulis Fikmin. Dina maluruh idé,...
Ku Dadan Sutisna • Catetan Saémbara • | Ahad, 27 Januari 2013 08:55Dina raraga Miéling Poé Basa Indung Internasional 2012 (21 Fébruari), Paguyuban Panglawungan Sastra Sunda (PP-SS), Universitas Padjadjaran, sareng Grup FBS, seja ngayakeun Saémbara Ngarang Fiksimini Basa Sunda. Waktuna: Dinten Saptu, 25 Fébruari 2012 Tempat: Aula Grha Sanusi Hardjadinata, Universitas Padjadjaran, Jl. Dipatiukur No. 35...
Ku Dadan Sutisna • Catetan Saémbara • | Ahad, 27 Januari 2013 05:55Bubuka Grup Fiksimini Basa Sunda (FBS) dina Facebook nu ditaratas ku Sdrk. Nazarudin Azhar tanggal 16 Séptémber 2011 tabuh 19:22:10. Dugi ka danget ieu, 2 Novémber 2011 tabuh 01:39, tos aya 635 kanca nu ngiring aub, langkung ti 3.000 karya nu midang, jumlah koméntar tos puluhan rébu. Nyakséni aktivitas kanca FBS nu sakitu tanginasna, tangtu...
Ku Godi Suwarna • Catetan Saémbara • | Saptu, 26 Januari 2013 23:35Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa téma, rupa-rupa gaya. Dina jaman werit medalkeun karangan, boh di médiamassa, boh dipedalkeun mangrupa buku, grup Fiksimini Basa Sunda minangka jalan kaluarna pikeun midangkeun karya. Kabandungan, lian ti para pangarang kahot nu geus dipiwanoh, tétéla réa pisan pangarang anyar nu karyana...


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci salamet (10)
- Ngaruat di Ciburuy ku Kaset Ketuk Tilu
20 Feb 2006 - 2:30 am
Mun tas aya nu cilaka di Situ Ciburuy kudu ngaruat bari nanggap ketuk tilu. Ngan ku sabab kasenian ketuk tilu kiwari geus langka, atuh ngaruat teh cukup nyetel kasetna we wungkul.
Sigana pikeun urang Sunda mah pada apal kana lagu "Bubuy Bulan" anu rumpakana : Bubuy bulan, bubuy bulan sangray bentang, panon poe, panon poe disasate, unggal bulan, unggal bulan abdi teang, unggal poe, unggal poe oge hade. Situ Ciburuy laukna hese dipancing.. jeung saterusna.
- Sarsilah Ngaran Patempatan Di Tatar SundaÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:22 am
Oléh-oléh Priangan dilingkung gunung
Majalaya, Soréang, Banjaran Bandung...
Sempalan lagu "Borondong Garing" di luhur téh ngandung déskripsi sawatara ngaran tempat nu aya di Tatar Sunda. Demi nataan ngaran-ngaran tempat téh ilaharna sok disebut toponimi. Nurutkeun kajian folklore, toponimi téh bagian tina élmu onomastika (onomastics), anu ulikanana ngawengku di antarana baé: méré ngaran jalan, ngaran atawa jujuluk jalma, ngaran kadaharan, ngaran bubuahan kaasup asal-usul (legénda) ngaran hiji tempat dumasar kana 'sajarah' ngajanggélékna.
- Landong Baeud 2Ku : M. Nana Munajat Dahlan
3 Apr 2005 - 10:29 am
Upami saderek ngagaduhan putra anu bangor jeung badeurna nataku, tong hariwang, Gan Oman gaduh resep anu jetu.
Sayogikeun lawon hideung tilu meter, sisina kaput ku benang koneng, lajeng pilarian kembang samboja seueurna tujuh siki, omat kedah sareng gagangna, teras sayogikeun bata beureun seueurna gumantung kana weton putra Bapa.
- Karesmen Ngertakeun Bumi Lamba
7 Nov 2003 - 3:44 am
Cikeruh Ulah Rek Kiruh, Kuduna Canembrang Herang.
Nya Ieu Sirah Cai Ci Sempur, Kudu Dirumat Sangkan Hirup Makmur.
Di dieu Tapak Sasaka, Sirah Walungan Jadi Pusaka.
Lamun Hirup Hayang Nanjung, Piara Ieu Sirah Cikapundung.
Ieu Sasaka Jadi Amanat, Sirah Cai Kudu Dirumat.
Sasaka Karaharjaan, Ku Miara Ieu Sungapan.
Ciri Bakti ka Lemah Cai, Ku Miara Ieu Sirah Cai.
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 2)Al Baqarah (Surat Kadua) - Ayat 19 d/k 30
20 Dec 2002 - 1:11 am
11. CAHAYA KILAT SAJORELAT (:2/19) - rhs, 2 Syawal 1421 H
- Pareng leumpang tengah peuting, poek mongkleng sepi jempling,
ngadadak baranyay kilat, serab kilat sajorelat.
- Jelebet sorana tarik, dunya eundeur rek tibalik,
tinggorowok tingkoceak, asa kiamat ngadadak.
- Gelap dor-dar tingjelegur, dunya asa arek lebur,
nu munapek tingjarerit, sieun maot jadi mayit.
- Careurik aluk-alukan, anak bojo dicalukan,
tapi taya nu nembalan, hayang salamet sorangan.
- Kitu misil nu munapek, leumpang ngatog di nu poek,
uyup-ayap rungah-ringeuh, hatena tagiwur riweuh.
- Nu munapek lolong hate, teu apal goreng jeung hade,
cilaka estu cilaka, nu munapek ka naraka.
- Alloh Nu Maha Ngamurba, ngamurba ka sadayana,
sadaya mahluk Mantenna, Alloh Nu Maha Kawasa.
- Pareng leumpang tengah peuting, poek mongkleng sepi jempling,


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci babagian (7)
- UPACARA NGARAS INgawasuh Dampal Sampean Ibu & Rama ku Putrana dina Runtuyan Upacara Nikah Adat Sunda
7 Oct 2002 - 1:39 am
Dina danget ayeuna, upacara Ngaras, parantos prah diaranggo, pangpangna ku juru rias, sareng para ahli nu ngajejeran upacara nikah adat Sunda boh di dayeuh boh di pilemburan. Malah parantos ngawitan aya seler bangsa (etnis) non Sunda, anu "kabita" ku upacara ngaras. Dugi ka-anjeunna palay ngalaksanakeun upacara ngaras nalika nikahkeun putra-putrana. Sim kuring pribadi nyiptakeun upacara ngaras teh taun 1983. Ti harita mah kaetang sering ngajejeran acara ngaras di lingkungan urang Sunda, kantos oge ngalaksanakeun upacara ngaras di lingkungan kulawarga (etnis) Betawi, Jawa, Padang, Batak, Menado, Bengkulu, Palembang, malah kantos nu salasawios pangantenna bangsa Perancis, Amerika, Jepang sareng Cina, nanging anu parantos ngagem agama Islam; margi ieu upacara ti awitna mula pamianganana teh tina ajen-inajen anu Islami.
- THE CELESTINE PROPHECY(Manuskrip Celestine anu medar Konsep Evolusi Manusa jeung Kamanusaanana)
25 Apr 2002 - 3:54 am
Buku The Celestine Prophecy, karangan James Redfield ditarjamahkeun ku Alfons Taryadi. diterbitkeun ku Gramedia Pustaka Utama, 1999, citakan ka-3 kaitung buku nu laris, malah loba panganutna, kaasup di Indonesia oge. Ceuk beja mah ieu buku teh gambaran tina pamadeganana kelompok Greenpeace, anu miharep kapiarana lingkungan alam di sakuliah bumi.
Pamadeganana miang tina alam transenden - spiritual - pangpangna kamekaran spiritual personal anu cenah boh ku elmu pangaweruh, ku filsafat malah ku agama oge hal nu transenden spiritual ieu teh can bisa katerangkeun kalawan eces. Aya udagan anu dasar pisan nu rek dihontal ku The Celestine Prophercy nyaeta perlu ayana definisi anyar, pangpangna nu ngeunaan HAKEKAT TUHAN jeung HUBUNGAN URANG JEUNG TUHAN (kaca:51)
- PITUDUH SINGGET TIORI DRAMAKu: Drs. H.R. Hidayat Suryalaga
21 Mar 2002 - 5:55 am
Carita drama mibanda unsur-unsur nu sami sareng karya sastra sanesna, upamina sareng novel, roman atanapi carita pondok. Mung dina naskah drama mah, kumargi kanggo gelarkeuneun, unsur carita teh kedah aya pangropea nu husus, pang-pangna dina plot, sareng watek.
Wangun drama sok disebut oge bagan drama, rarancang, rangka drama, atanapi galur drama (damatic line). Aya sawatara pamendak ngeunaan wangun drama teh, nanging urang ngabantun anu basajan bae nya eta nu disebat wangun Aristotelian, numutkeun pamendakna Aristoteles Budayawan Yunani baheula.
- TATAKRAMA BASA SUNDAKu: Drs. H.R. Hidayat Suryalaga
11 Mar 2002 - 3:42 am
Undak-Usuk Basa Sunda anu dina Kongres Basa Sunda taun 1986 di Cipayung Bogor disebut TATAKRAMA BASA SUNDA teh upama dijumlahkeun mah aya dalapan tahapan (ragam). Sanajan Konferensi Kebudayaan Sunda I di Bandung jeung Kongres Basa Sunda VII di Garut ngusulkeun supaya Tatakrama Basa Sunda (UUBS) cukup dua tahap bae nyaeta RAGAM HORMAT jeung RAGAM LOMA, tapi dina hirup kumbuh sapopoe mah masih keneh digarunakeun TILU TAHAP/RAGAM.
- 100 BABASAN JEUNG PARIBASA SUNDAKu: Drs. Tatang Sumarsono
11 Feb 2002 - 2:21 am
Babasan jeung Paribasa Sunda mangrupa bagian tina kahirupan tur milu ngajembaran Basa Sunda sarta miboga kalungguhan anu penting pikeun panyaturna. Tacan kapaluruh sacara pasti, komo mun tepi kabilangan taunna, ti mimiti iraha gelarna eta rupa-rupa babasan jeung paribasa teh; ngan wae gede kamungkinan henteu sawaktu. Dina harti, mungkin aya anu gelarna geus heubeul pisan jeung deuih anu diduga rada beh dieu. Anu dipake ukuran heubeul jeung anyar teh diantarana ungkara kecap atawa frasa, adegan kalimah, atawa eusi anu dikandungna.


text:
Kaisar Claudius (41-45 CE) keur élékésékéng. Deuk wakca, pimanaeun geunjleungna karajaan. Aib, ieu mah. “Téang Hipokratés!” paréntahna. Sagala gé kudu dibadamikeun jeung ahlina. Hipokratés, mantri kasehatan karajaan rurusuhan nepungan kaisarna. “Aya pamundut naon kaulanun?” Ajrih. Kaisar Claudius ngajak Hipokratés ka kamarna. “Kutan gening?” Hipokratés semu heran campur rada hayang seuri. “Pangawal…” nyalukan badega karajaan. “Téang daun Paederia scandens di Karajaan Sunda!” Bari ngasongkeun palastik kosong.
Sanggeus meunang daun Paederia scandens, laju dijieun lalab. ‘Pelepeeess…’ Aya ku nikmat pisan ningal paromanan Kaisar Claudius. Ti saprak harita, kaluar aturan Kaisar. ‘Sing Saha Jalma nu Nyeungseurikeun atawa Ngambek mun aya Jelema Hitut, di Teukteuk Sirahna’…..*


text:
Wikipedia:Sawala
Wilujeng sumping di kaca Sawala Wikipédia. Tujuan dijieunna ieu kaca téh nyaéta pikeun nyawalakeun hal-hal téknis, kawijakan sarta pangokolaan Wikipedia anu dipilah-pilah kana lima bagian.
Wayahna, ieu kaca mah lain tempat ajang sawalaeun. Mangga tengetan tabél di handap pikeun muka sawala luyu jeung bahaseunna atawa mun katalimeng mah bisa waé nulisna di bagian Nu lian.
Arsip
Sawalaan heubeul mah dipindahkeun ka subkaca tina pilahanna (disebut ngaran pilahan/Arsip n). Sawala nu teu cocog jeung pamilahanna bisa ogé dipindahkeun ka pamilahan anu cocog.


text:
Ieu kumpulan fiksi mini (fikmin) jieunan kuring, nu dikirim ka Grup Fikmin Basa Sunda (FBS) di Facebook.
Fikmin téh, nyutat sagemblengna tina pedaran dina kaca éta grup, “kawitna tina kecap mini-fiction, nu ngawitan hirup di Amérika Latin, abad 20 kamari. Borges, Cortázar, sareng Montérroso, di antawis pangarang kawéntar nu kasebat ngawitan nyerat fiksi mini kalayan daria, bari waktu trétna mah panginten, teu ieuh mikiran istilah fiksimini.
Kiwari, fiksimini jadi kacapangan, utamina saparantos aya jejaring sosial twitter sareng facebook, nu memang ngawatesanan jumlah hurup atawa karakter tulisan nu diposting dina tweets atanapi status. Malih kapan, parantos aya fiksimini nu medal dina wanda buku, dimuat dina majalah sastra, sareng ngawitan ditalungtik ku kalangan akademisi di sababaraha paguron luhur di mancanagara.
Fiksimini dina Basa Sunda mah can pati hirup, malah can réa nu nulisna gé. Sok sanajan sabenerna, wujud fiksimini teh boa teu jauh jeung dongéng pondok nu tatalépa sacara lisan ti keur jaman kolot urang baheula. Dina ieu grup, mugia waé fiksimini teh tiasa janten média éksprési urang, dina nembrakkeun kanyaah kana basa indung urang, Basa Sunda.”
Hatur lumayan, tamba gado ngaburayot téa. Nyanggakeun.
uaduq!
—
#83. Nulad
“Oa…. oa… oa…”. Abdi lapar. Panonpoé sakedap deui aya di luhureun taar. Ngadangu abdi nangis katingal mamah muka sléting kantongna. Nyandak bungkusan kuéh mari. Katingal kuéhna kantun hiji, sésa emam abdi ti énjing tadi. “Cep.. cep… cep. Kasép lapar nya? Aaa… emam kuéh nya,” Abdi nyalangap. Si Mamah ngahuapkeun potongan kuéh. Kuéh dicapék. Énak. Amis. Kuéh téh sakedap gé séép. Patuangan tos teu karaos lapar deui. Katingal palastik bungkus mari téh ku si Mamah dikeupeul-keupeul. Teras, lung waé dialungkeun ka jalan. Liwat jandéla mobil Papah nu teras lumpat.
#82. Pareum Mercusuar
Akuy lila icing di kota. Lemburna, di suku Gunung Halimunan, geus tara ditéang. Lembur nu nganti cau, melak jantung téa. Dipelakan cabé jeung bonténg, ukur bati bandar. Malik ngadaharan.
Ngan, harepan nu kungsi katingali gumubyar ukur ngamercusuar keur Akuy. Pangumbaraan salawasna meredong, taya cicika hiji-hiji acan. Gawé ukur sakasampeurna. Mony, pamajikanna, ngilu tihothat mantuan. Sacabakna. Pikarakacakeun. Beuki karasa basa bati beuki rendey. Ngontrak imah, sakamar, anyar wasa dibayar bulanan. Bari reremenna elat. Imah jero gang badug, patétéép, jeung bau kolombéran. Beuki dieu beuki heureut. Beuki hangru. Eungap! Eungap mamawa kalangkang. “Balik waé kitu? Di lembur, hayang pucuk hui waé mah, teu kudu ka pasar pan.”
Karak bérés ngalamun kitu, hapé, nu lila teu ngambeu pulsa, ngowowong. Pangceu, sobat nu ngajodo ka Umang, randa anak hiji pangbeungharna salembur, ngawénéhan. Hariweusweus. Semu lewa-lewé. “Halow, Kuy! Cilaka lembur cikénéh ngahiang. Kaurug. Jadi dadasar vila, nu lila ngaranjah punclut Halimunan.”
Munara mercusuar rungkad saharita.
#81. Timburu Jandéla Ka Hujan
Jandéla. Haténa bungangang. Ningal susukan uumpalan. Pinuh cileuncang. Lecek. Nyaah. Séah. “Runtah, geura sayaga, cegat ku didinya, ulah nepi ka liwat!” Cileuncang tambah pohara. Mancal susukan. Lébér. Meuntas jalan aspal. Norobos pager. Ngeueum paléster buruan. Sakotéap geus noél panto-panto. “Ah, ari terus dipapaksa mah, anjeun teu burung datang, Jungjunan!” Jandéla mani haroshos.
#80. Nabi di Warung Kopi
“Sun, geuning nabi Ibrohim téh urang Sunda euy.”
“Ah, wadul sia mah, Wa.”
“Bener, Sun. Titingalna anyar kapanggih di Bojongménjé. Jeung cek aing mah asup akal pisan éta téh.”
“Asup akal kumaha ari sia?”
“Enya, pan basa taun 2010 kamari, aya nu nyebut, nabi Sulaéman téh urang Jogja. Jadi asup akal mun nabi Ibrohim urang Bojongménjé téh.”
“Hahaha, aya-aya waé sia mah. Wa, cek cenah nabi téh diturunkeun di tengah kaum nu kalapir siah.”
“Oh kitu? Pantesan atuh loba nabi urang Yahudi nya?”
#79. Ati-ati
Ati-ati! Polisi isukan rék ngayakeun rajia gabungan.
#78. Berséka
Hudang saacan adan subuh. Laju ka buruan, ngosrék nyapuan kalakay nu sapeupeuting maruragan. Dicaangan bulan jeung lampu tepas. Kalakay ngumpul disérokan, diasupkeun kana tolombong wadah runtah. Késang tangka ngoprot. Ngong masigit adan. Gura-giru mandi. Saawak-awak diruru ku budah sabun. Teu poho kuramas jeung ngosok huntu. Rérés mandi rap pakéan meunang nyeuseuh dilicin. Laju dikécrétan parpeum pangondang widadari. Seungit melenghir. Cong salat. Awéh salam, dekul ngawirid. Husu naker, carinakdak, nu ka tukang-tukang bruh-bréh. Teu karasa, sumirat sarangéngé nyélékét tina sesela kaca jandéla nu teu katutup hordéng. Muragkeun sérab kana kongkolakan. Keureuceum. Kuniang. Rérégan hordéng digésér, blak muka jandéla. Hiliwir haneut nembag awak. Sajadah geus ditilepan. Muru deui buruan. Regeyeng tolombong runtah dibawa ka pipir, meuntas buruan, anjog ka sisi walungan. Tolombong ditonggéngkeun. Burusut. Kalakay satolombong ngajarian. Sawaréh kabawa palid cai walungan. Ngangkleung ka hilirkeun. Mamapay bantaran. Aya nu nyangsang pipireun imah batur.
#77. Bungbang Panungtungan
Bulan mabra. Dina lénglang halodo peuting rewah. Buleud pinuhna geus lingsir ti puncer langit. Tebak angin beuki tarik, angot ngagelebug. Séah. Mawa cecep ka sakujur awak. Baseuh dina beungeut nambahan tiris. Heueuh ukur beungeut, anu titadi kakeunaan cinyusu téh. Séké katujuh ogé tinggal keclak. Geus sarwa ilang kecerna. Geuningan.
Ngan, bulan mah angger lingsir. Langit rewah tetep lénglang. Nuluy mépéndé giri anu beuki buligir.
#76. Bubuy Sampeu, Gula Kurud
Liwat sareureuh budak. Panékér geus dicekéskeun. Gundukan kararas mimiti ngelunkeun haseup ipis, laju ngabebela, dihakan si jago mérah. Régang rambutan, pangpung jéngkol, dahan peuteuy, kalakay, nu gararing, nu dikumpulkeun saméméhna, ditumpukeun, di luhureunana. Seuneu, beuki ngabebela. Disongsongan angin peuting, nu liwat, ngiwat silalatu. Raray beuki kahéab. Panas saawak-awak. Sarung geuwat disolémpangkeun. Iket jadi sulampé, nyusut késang nu mimiti ngagarajag. Teu meunang ngejat. Ngemit seuneu, kudu angger hurung. Terus ngaduruk. Agé-agé ngaruhak, ngalebu. Sangkan gancang muruhmuyna beuti sampeu. Sabab, gula kawung geus dikurud.
#75. Ngalicin
Tunggang gunung. Pakéan di pamoéan geus gararing. Cai panyeuseuh basa rumangsang, geus béak diserot morérét panonpoé. Laju dijaitan. Ditumpukeun dina karanjang. Sagunung. Atuda, pakéan salomari diudulkeun. Kabéh diseuseuh. Bréh baju hideung. Kungsi jadi kameumeut. Di puhu leungeun kéncana tangkurak. Dina tonggongna ngalingker naga. Gangas. Ngajak malaweung. Rus-ras. Nyel ambek. Setrikaan gancang dicolokeun. Geus panas, tangkurak jeung naga ngebul. Nyésakeun hangit, areng jeung baju gorowong.
#74. Naléngténg Nu Ngeretas (keur Fikmin)
Samula, kecap-kecap ieu téh ukur énérgi. Galura listrik. Nyéké tina uget jariji, nu asih ka dirina, di luhureun papan nu dipinuhan angka jeung aksara. Tina kabél ngajomantara. Nginternét. Didongkangkeun ka mata liwat sarupaning jandéla. Jandéla cahaya. Ka sakuliah dunya. Laju, réa nu haat mulungan runtuyan kecap-kecap ieu. Dipilah-dipilih. Nu kapilih, diéntépkeun di luhureun Keretas. Keretas nu geus aya ti saacanna. Atuh, kecap-kecap téh beuki sumebar. Nepi ogé ka mata nu masih can kungsi muka jandéla, nu embung muka jandéla, muka jandéla lebah dieu. Nuhun ka Keretas! Jeung, saurna, aya nominal keur kecap-kecap nu ngeretas. Ka mana sareng tos sabaraha? Tuh, tingal, aya kecap hayang ngeretas nyalira.
#73. Milang, keur Pancasila
Tipi 21 inci, jieunan Jepang, nyangsaya luhureun méja réyod–tikelan koran teu cukup ajeg ngaganjel dua suku dingklangna. Tas luga. Kurud jamrud, korsi duit, bal getih, mik potong, coét semplék, bayatak luhur kasur busa nu geus ipis, nu ngagelar teu maké ranjang. Cai hideung, getih beureum, ngalémbéréh dina lanté nu ukur dipaléster. “Hiji, ket… Dua, kem… Tilu, pers…. Opat, ker… Lima, kead…” sorana ngeleter.
#72. Rapat Diréksi, keur Udud
Rohangan nyecep, ‘conditioned air’ ngahiliwir. “Ulah Udud!” ngajeblag dina panto. “Penjualan turun nyeceb!” lapor pemasaran. “Palanggan urang nu umurna di luhureun 40 taun mimiti muruluk, narancebkeun padung”. Data murudul tina proyéktor, Dirut, unggut-unggutan. “Promosi, laporanna!” cenah tandes. “CSR tos ngamalir, seueur gedong sakola nu ku urang diwangun. Aran yayasan urang hibar di unggal buruanna. Kitu deui béasiswa, tos katarima ku hakna. Mudah-mudahan dua-tilu taun deui urang geus tiasa panén. Mung… aya sakedik laporan nu pikuciwaeun. Nyi Gagap gagal manggung, konsérna réa nu teu suka. Artos nu tos lebet mah lapur”. “Teu nanaon, ukur saanu pan? Ayeuna tugas anjeun, néangan béntang séjén nu teu pati kontrovérsial, nu kawéntar di barudak umur 13 taun ka handap”. “Aya, pak, Jang Bibir. Mung mahal pisan. Tilu tikel ti Nyi Gagap”. “Teu nanaon, geuwat telepon promotor, datangkeun sagancangna. Rapat réngsé!” Rohangan angger nyecep, “Ulah Udud!” murungkut.
#71. Nu Udud Di Hareupeun Gang, keur Udud
Poé méngok. Reg, angkot eureun di hareupeun. Ibu-ibu angkaribung turun. Seeeep, puuuuhhh. Haseup nyerebung. Lung, kuntung ka solokan. “Ojég, bu?”. Nu némbalan ukur gideg, jeung telepon keuweuk, “A, jemput mamah nya!”. Balik deui, muru jok. “Eh, kari sabatang!” Angin manggih deui batur ulin. Panon neuteup ka hareup. Ningali motor nu barélok asup gang. Beuki jauh. “Kang, alhamdulilah si ujang UAN-na lulus. Taun hareup ka SMP. Jeung sigana si Nyai geus meujeuhna asup SD”. Beuki jauh. Kadéngé dengér si Bungsu. “Susu béak, kang. Mun balik meuli nya!” Paneuteup balik. Serebung nu panungtung. Lung, kungtung asup solokan deui. Ngadeukeutan warung. “Sun, jarum satengah!” Salambar lima rébuan, séwa sakali-kalina, ninggalkeun pésak.
#70. Nyaba Ka Nagara Beurit
Teu aya leuit.
#69. Singa Jeung Hayéna
Caréhamna ngégép beuheung uncal. Sihungna nembus tikoro uncal. Uncal nu ngabugang, béakeun napas téh digusur, ka nu suni, nu aya handapeun angin, ngajam taya nu bakal ngambeu hangru getih. Nu disinglar koroméoh jalu, ogé gorombolan hayéna. Beuteungna beuki kukurubukan. Ngan hanjakal, angin leuwih rikat, leuwih gancang ngondang gogog hayéna. Manéhna tibang ngahereng. Sukuna nu geus rampohpoy, balas kokodomangan, ngadodoho uncal ti iisuk, beuki ngeleper. Dua anakna ngolébat dina kongkolak panonna. Teu kudu nungguan lila, genep hayéna geus ningker manéhna, bari teu eureun tinggaruik. Beuteung genepanna, atra pisan, kabéh karemplong.
#68. Nu Nunutur Cahaya
Langit béngras. Héjo, kasorot sarangéngé. Jalan geus témbong but-bat. Di luhureunana, geus balawiri nu kamana, nu kamendi. Di antarana, hiji mobil pulas kulawu, nyemprung salsé. Lampu hareupna geus pareum, bareng jeung cékas cahaya panonpoé. Kosong, iwal nu diuk tukangeun setir, nu matana teu weléh rarat-rérét, niténan plang rambu sisieun jalan. Imut tara murag tina lambéna, beuki beukah mun ningali di hareup aya parapatan. “Bélok ngénca, langsung”. “Jakarta 48 km, Bandung 130 km, Surabaya 675 km”. Saeutik-saeutik, sukuna, nu katuhu diangkat, nu kénca didedetkeun. Beureum, aya nu meuntas, nepi ka reg. Héjo, kosong, nu katuhu, nu kénca dibalikeun. Saterusna, kalan-kalan setir téh diputerkeun ka kénca. Teu arang diputerkeun ka katuhu, samalah teu diputerkeun pisan. Ngan saacan biur, ngarérét deui plang rambu. Angger bari imut.
#67. Putri Hérlina
“Ukur sarérét, didelék indung mah”. Tatag pisan. Pondok leungeun kénca kaméjana nutupan leungeun manéhna, mani buni. Tilu jariji leungeun katuhuna mah, nu alit, katingali kaluar tina leungeun pondok hiji deui kaméjana. Dua suku nu geus sarua tapisna, jadi gaganti. Keur noél lamun otél, keur kokosok basa mandi, keur nulis atawa ngagambar. Jeung teu arang, sukuna gé dipaké keur ngahuapan, keur ngusapan, keur mépéndé nu dipikadeudeuh. “Kabéh kuring bisa, iwal ngaréndos”. Imutna leleb.
Kuring tanggah ka Langit, beuki poék.
#66. Kamédi Gajah Acéh
Isuk ieu masih rebun-rebun di Kruéng Ayon. Jalan nu teu weléh dipikahémeng, nu keur dipeuntasan, masih simpé. Ukur rungkun eurih jeung ki paku nu oyag, kasolontod, di sisina. Salian ti éta mah taya nu obah. Tihang listik angger ngabedega. Langit angger tibra. Aduh ieung, geuning sirah beuki lieur. Padaharan beuki murel. Titingalian nu ti tatadi ranyay, ngadadak mongkléng. Cika-cika rabeng ninggalan poék. Satukangeun, leungeun-leungeun sawit terus gugupay. “Pileuleuyan! Iraha-iraha urang tepang deui,” cenah, nyéréngéh.
#65. Balukar Konpérénsi Sél Tunggal
Jauh saméméh aya nu ngalebuan tai kotok, miliaran mangkeluk sél tunggal pangeusi dunya ngayakeun konpérénsi. “Urang geus teu mampu ngokolakeun dunya”, cek Protozoa, nu jadi pupuhu konpérénsi éta. “Urang masih teu bisa ngamangpaatkeun geledegan tangkal di leuweung. Dunya perlu mangkeluk nu leuwih sampurna ti urang”, émbohna.
“Terus urang kudu kumaha, pupuhu?” Baktéri kalah nanya.
“Urang kudu wani ngahiji, kumaha wani?”, cek Protozoa.
“Wani!” jenuk ragem.
Waktu terus nyurulung. Taun geus milang miliar. Di sagara keusik tan tungtungan, hiji-hijina endog kadal ngacingcalang.
#65. MuRS
Joyo Suprono, pamingpin MuRS (omat, tong dibaca murus siah!) émprak, basa nénjo kaca tepas fikminsunda.com, “Horseh! Rékor anyar euy.”
Atuh, sabuana Fikmin inggeung, fikminer rampak surak, “Wilujeng ang Yuséf Muldiyana II! Tulus nyalon di pilkada Jabar téh tah. Pangpopilérna euy!”.
Bangsat sakampung ogé ngilu éak-éakan.
#64. Basa Bapa Néangan Ema
“Hampura, Nawangsih, anaking. Geuning, unggal ningali Indra jeung Surya babarengan, bapa teu panggih jeung indung hidep. Malah, tarajé emas panété turunna gé teu kungsi katingali melengkung.”
Entéh satungtung deuleu. Dibeulah jalan nu jiga léor oray mapay tonggong gunung. Ogé vila, vila, jeung vila, nu terus jlug-jleg, beuki rajeg. Gedé, Pangrango ngasang satukangeunana, paul, tapi geus koléas. Masieup guruh anca Cihaliwung.
Tarub terus tungkul, teu nolih pangbibita alam. Anteng ngumbar lamunan, milang keclak cimata dina tungtung léngkahna.
“Taya di Leuwi Condét, disusul ka Cililitan, ka Dépok, ka Pulo Geulis, nepi ka Puncak. Anjeun angger teu ngawénéhan. Duh, Nawangwulan, kamana ari anjeun atuh? Rujit anjeun ku runtah nu minuhan beungeut leuwi nu kiwari hideung jeung hangru?”
Sukuna nu jibreg teu karasa geus nincak Gedé. Terus nanjak, beuki nanjak. Anjog ka huluwuton. Lamunanana digareuwah handaru susuruputan. Di hareupeunna, botol palastik sagala ukuran: galon, 1,5L, 600mL, jeung 250mL reuteum nyedotan cinyusu. Hararus, haraus jasa.
#63. Ma, Kumaha Ari Soanten Bapa Téh?
Sakapeung, sora Bapa téh ngajanggélék saung basajan, nu camperenik di tengah enay sawah satungtung ténjo. Di jero saung nu blung-blong teu dipindingan, kuring direujeungan babaturan dalit, ngariung amparan daun manggala, nu di luhureunna nambru liwet ngebul diawur goréng jéngkol jeung beuleum peda. Sambel goang nyongclo di hareupeun andekak séwang-séwangan.
Nyeplés halimpu sora indung, nu mépéndé ku dongéng angréngna imah, cur-corna arak jeung madu di taman, tempat Bapa cicing.
Remen, sora Bapa téh, kalah ngajanggélék géng motor, nu riab ngunguah jalan. Nu knalpotna ngaluarkeun sahéng, teu puguh déngé. Nu ukur nyésakeun, pulek haseup 2 tak nu nyesek irung jeung lambaran-lambaran warta di koran-koran konéng.
Persis gelendeng indung, nyaritakeun bésmen imah agréng Bapa nu dina bilikna nyelap hoé ditarapang potélan kulit geunteul, mun kuring elat balik, jongjon teuing ulin.
#62. Budak Leutik
“Teu meunang, Sujang. Teu meunang ditato, éta ngaruksak naon nu geus dicipta ku Gusti”, cek ma Icih, basa anakna, Ujang Dasun, ngarenghik ménta duit keur mayar saurang “Tattoo Artist”.
Saminggu ti harita, sa-Narogong ibur, pabrik Holcim aya nu ngaduruk.
#61. Holik
“Holik Fikri Mintareja tö kungsi salah. Lamun Holik salah, tingali kalimah saméméhna,” cek Holik gandang. Dipangsi hidöng, diiket lohén. Dina angkéng nolol hulu kujang.
Atuh, para Radén Osul, nu ti tatadi ningker kalang, rabul ngajempolan.
#60. Propokator
Ti tengah löwöng geledegan nu gös tö loba döi, ti satukangön hiöm dungus Kiara, ti jero liang cakuöm, Öcö nyölöwöng, “Öy, göra pulangkön Mang Ayat! Göra waluyakön löwöng.”
#59. Tzu
Kukupu ngajopak di luhur jamang hiji kembang. Saré tibra naker. Kalungsén. Sanggeus sapoé jeput ngideran taman. Nyeuseup rupaning amis singsarwa madu. Gelenyu imutna saeutik-saeutik leungit.
Cangra surya geus walatra nyaangan trotoar. Runtah ngabayak, dapon kapiceun. Hiji, hiji, hiji, étalaseu ngajarélékéték. “HUDANG SIAH!” maJal, ngulisik. Panonna masih hésé rék beunta. Létahna terus kumétap. Nyiar giung nu kungsi karasa. Leungeunna ngagayabag. Ngan, geleber téh teu datang. Moal datang. Leungeunna laju nyagap walikat.
“Haruh, kamana jangjang?”
#58. THB Tilu Usum
Aya tilu guru, misah jaman, méré paréntah ka murid-muridna nu keur taréhabé. Bah Eula, “Barudak, buleudan nu bener!” Mang Kukna, “Barudak, corét cakra nu bener!” Ki Wari, “Barudak, pindingan sing kandel nu bener!”
#57. Orok Bulao
Aya tilu budak sadudulur, aranteng ameng, di luhur karpét hareupeun tipi. Amin, budak lalaki, panengah. Enju, budak awéwé, cikal. Jeung si Bungsu, Encép, lalaki.
“Mah, tina sekala hiji nepi ka sapuluh, cek mamah, sabaraha goréng patut ari abdi?” Amin ujug-ujug nanya ka Indung, indung éta tilu budak, nu ti tatadi ngawaskeun, bari diuk dina sopa, tukangeun barudak.
“Hah!?” Indung kagét.
“Muhun, Mah, abdi téh sabaraha goréng patut nya?” Amin nandeskeun.
“ENOL! Kurang ti enol! Saha nu nyebat Amin goréng patut téh?”
“Enju, Mah.”
“Enju, Dangukeun mamah. Amin téh teu goréng patut!” Indung semu bolotot ka Enju.
“Min, anjeun teh putra mamah anu kasép, anu bageur, anu lucu, jeung Amin bakal salawasna kitu,” tambah Indung bari ngusapan sirah Amin. Laju ngaléos ka dapur.
“Haruh, si Mamah mah, padahal Amin mah leuwih resep jadi jalmi goréng patut da,” Amin semu keuheul.
“Mangkana manéh mah untung, Min,” Enju ngéngklokan.
(diropéa tina komik beunang Rick Kirkman/Jerry Scott, nu dimuat koran Kompas, 18 Maret 2012)
#56. Husnul Hotimah
Jalma-jalma nu aranna Éém, Één, Éép, jeung Éét téh arasup ka golongan nu araruntung, nu alus katungtungnakeun.
#55. Tina Hapé Jadul
Pntnkg,rsh.
#54. Nyurahan Jempol
Jiga irung, nu ungsa-angseu, basa di dapur, ngebul haseup, asakan indung. Jiga ceuli, nu ngajak saré, basa pépéndé, ngagalindeng. Jiga mata, nu peureum beunta, basa bawang-keletik ngusap, nyieuhkeun muriang.
Ogé, jiga beuheung, nu rungah-ringeuh, basa digentra, nu can kungsi tepang.
#53. Tulung, Aki Gépéto!
Aki Gépéto anu bageur, simkuring nepangan salira téh badé ngumaha. Badé nyuhunkeun tulung. Jalaran ieu, curuk abdi, tos robih janten pangambung tuang putra. Nambih panjang upami mendak fikmin beuki hédéd.
#52. Prékuél Nu Melak Jantung
Sakadang Monyét ukur seuri maur, ningali sobatna nu pundung ngadingdiut. Hayang ngudag, ngan teu wasa. Rék nyarita naon? Ngaku yén tadi téh ukur heureuy? Ah, karasa ayeuna mah, kaleuleuwihi kalakuan tadi téh. Rét kana tangkal cau, turuyanana kosong, tinggal jantung. Rét ka cangkangna nu bayatak handapeunna. “Eh, sobat. Hampura uing,” ukur gegerendengan. Tangkal cau dituar, disiksik jeung turuyna, jeung jantungna. Ditambrukeun jeung cangkangna dina lombang. Ceb, anakna dipelak di luhureunna.
Geus tujuh bulan. Sakadang Monyét nantung di basisir Leuwi Goong. Cacalukan. “Sakadang Kuya! Sakadang Kuya! Ilaing aya?” Teu aya nu ngawaro. Beungeut cai ogé teu oyag. Nu katingali ukur dua pasang swalow ngambang, ditalian, dijangkaran, ngarah teu kabawa palid, deukeut sédong.
“Ki Sobat téh masih ambek, jigana. Embung nepungan aing”.
“Sakadang Kuya, uing ménta hampura. Uing salah. Heureuy téh kamalinaan. Hampura uing,” dareuda. Ngan tetep combrék, taya tanda Ki Sobat mucunghul. Cimatana terus ngalémbéréh.
Berekbek. Cai leuwi ngaberekbek. Pucunghul hulu Sakadang Kuya, nu terus ngojay ka sisi. Sungut ngégél tali sendal. Can gé hanjat, mata Sakadang Kuya buncelik laju rambisak.
Di sisi leuwi euweuh sasaha, ngan sikatan cau ambon nu nambru. Baleuneur jeung garedé. Alus bérakna.
#51. Sobat nu Melak Jantung
Telepon Si Cikal ti Perancis pasosoré, nu ngiberan geus hasil ngagondol doktor téh ngondang manéhna kana lamunan. Inget kénéh, kumaha leungiteunna kuring, basa dua puluh taun ka tukang kudu papisah. Manéhna nu pinter, nu réa akal téh meunang beasiswa, sakola ka luar nagri.
Ki Sobat nu terus dumuk di nagri tempat sakola téh atra terus ngaléléwaan. Kumaha sieunna basa duaan dicarékan patani bonténg. Seuhahna basa daang goréngan jeung cabé pelak duaan. Runya-renyu nepi ka tingcacakak bareng mun inget papanas-panas melak cau. Hiji-hiji muter lir film dépinisi luhur. Jelas. Béngras. Nepi ka teu karasa kuring kasaréan.
Isukna, pasusubuh, sakoréjat hudang, nu mimiti ditéang téh hapé. Kabiasaan. Bisi aya patani organik langganan nu pesen bérak keur tibra saré. Enya wé, aya tilu telepon jeung lima sms nu asup. Kotak sms nu pangheulana dibuka, bréh opat aran jeung hiji nomer. Nomer anyar, kode luar nagri. “Nomer saha?” Panasaran, sms gancang dibuka, nguni kailo, “Wilujeng nya Niet, ngiring reueus ka Si Cikal. Éh leres pan ieu téh nomer Moniet? Ieu sobat anjeun, Akuy téa.”
#49. Gudang Élmu
daLuang.
(Ieu hasil meuli CamélCase ti Ki Hasan)
#48. Cucungah
aDMIN nANDANG uJIAN.
#47. Tina Dua Carita
1
Urang Pulo Rangkay bungah, masigit anyar geus réngsé diwangun, anegléng tengah pulo. “Nuhun gan Asép,” kabéh urang Rangkay bungangang, nu ngumbara téh masih haat ka lemburna.
Di puseur dayeuh, tina béja majalah Wanci, cenah kapanggih susukan getih, nu nyisusu kana leungeun Asép Rangkay.
2
Beungeut Dono kényos, pias, balas kurang saré. Geus méh tilu bulan, indungna ngalempréh di rumah sakit. Unggal peuting manéhna ngemitan. Atra pisan, nyaahna Dono ka indung téh. Mun indungna hayang miceun, pispot disingkirkeun, dua leungeunna nu diamparan tisu, ihlas nandéan. Babaturan sakolana nyebut Dono, lalaki di panto sawarga.
Di puseur dayeuh, tina béja koran Jugala, cenah céngcéléngan mini Dono ngadadak ragrag, peupeus paburantak. récéh dreum-dreuman mancawura.
#46. Tragedi Hiji Ajengan
Aya hiji ajengan, resep ngadamel prasasti tina batu walungan. Seueur téh, prasastina téh. Aksara Sunda kuno diukir dina teuasna beungeut batu, ku panangan anjeunna nyalira. Atuh kuli tinta jeung nu dipayung rabul nyumpingan ka pasantrénna mama ajengan. Ngadon ngiring marolohok. Hook.
Kamari nyandak béja, saurna, leutak ti Sidoarjo téa, mangkukna, ogé tos tiasa dijantenkeun prasasti emas ku mama ajengan mah.
#45. Nu Muhit Asmarandana
Rét kana pigeulang leungeun, jam lima leuwih lima. Unggal bangku geus aya nu ngadiukan. Kuring nangtung di lawang gerbong. Ngarasakeun angin isuk nu ngahiliwir. Lipetan sapedah disimpen di gigireun bangku. Aman, jam mangkat karéta sapuluh menit deui.
“Tisu. Tisu. Tisuna, A?” cek tukang asong nu ngaliwat. Kuring gideug. Tina saku hareup kantong gandong ngaluarkeun anduk leutik, ngelap késang dina beungeut, buuk, jeung beuheung. Leungeun ngaragamang kana botol, nu nogél ti saku gigir kantong. “Aqua, A?” tukang asong séjén ngaliwat. Kuring gideug deui. Tutup botol dibuka, caina maseuhan tikoro. Namba halabhab. Lumayan nanjak, jalan ka stasion téh.
#44. Ojég Payung
“Naha jang, teu ngajégang?”
#43. Jinmin
Ti jarian, deukeut tampian, manggih téko téh. Téko butut, awakna pinuh ku kentob. Bujurna gé karancang. Dipulung téh bané waas wé. Inget keur budak, halabab balas ulin kaubaran ku nyecepna sacangkir cai, tina téko modél kitu.
Datang ka imah, téko dielapan. Cek pikir, beresih-beresih atuh, henteu alus gé. Las, las, dina elapan katilu, ngadadak ngelun haseup. Nu terus ngajirim mangkeluk. Henteu badag, sapantar wé jeung jelema umum. Gebeg. kuring reuwas. Nénjo beungeutna. Asa kungsi ningali, dina hiji poto profil fb.
“Nuhun, andika nulungan kula tina supata,” cenah. Ngéngkréng. “Keur mulang tarima, kula deuk nedunan tilu paménta andika.”
Bakating ku reuwas, kuring ngajawab gentak ku nu ngolébat saharita, “hayang fikmin!”
“Huéhéhé, gampang éta mah.” Sakédét #nu muter di paciringan# ngadungkuk. “Naeun deui?”
“Hayang fikmin deui.”
“Huéhéhé, teu motékar! tapi heug teu nanaeun.” Janggélék, #nu mulung ruruntuk#. “Hiji deui, naeun?”
Ngadadak inget kanu éta. Teu antaparah deui kuring nyorowok, “Ngénta deui sarebu paménta!”
#42. Nu Mulung Ruruntuk
Méh unggal poé manéhna ngulampreng ka pongpok imah téh. Bari teu eureun gogorowokan. “Talawéngkar, kokorompong, kokodén, cangkorang bongkang, kodi, gagarabah, barabadan, rongsokan, saropsopan,” cenah. “Panci bolong, aki bocor, sendal jeprut”. Terus ngalanglaeung. Édas mémang. Kabéh ruruntukan disebutan. Jigana, manéhna ogé fikminer, mindeng mukaan kamus.
#41. Nu Muter Palebah Paciringan
“Plung! Plung! Plung!”. Récok. Sakotéap gé amring. “Jadol téh elat. Lapar kénéh, euy,” cek jaér. Géboy. Manéhna indit. Nu cengkat tina dua leunjeur awi mah geus teu ditolih deui. “Lakadalah, cacing!” Capluk! Kunyunyud. Gurawil. “Horséh!” Cek nu mecat jeujeur.
Isukna, rebun-rebun aya nu tuturubun. Pésmol jaér céngék guluntungan geus nagih hayang kaluar.
#40. Ukur 40%
“Lain, lain ti Cina atawa Jepang,” cek om Wiki halon. “Teu jiga tahu atawa kécap. Ieu mah asli ti Indonésia. Kamonésan urang Jawa”.
“Kuring reueus!” Mendoan dangah.
“Jaé santen témpé,” mbakyu Chentini haroshos, ngilu ngaharéwos ti ketebihan. “Kadhelé témpé srundéngan,” émbohna. Mageuhan.
“Kuring ngilu agul!” Bacem ogé dangah.
“Hahaha, Indonésia ukur 40%!” Gorowok Haryanto. Ujug-ujug. Handaruan. Ngagareuwahkeun. Terus ngaweuhan.
“Indonésia ukur 40%!”
“Ukur 40%!”
“40%!”
“Hahaha…”
“Duh! Lega lemah Indonésia téh 2 juta km pasagi. Eusina 200 juta hulu punjul,” Ringgit, Orba, Lokon, Darros, jeung Wilis ngagerendeng méh bareng.
#39. Pilih Kasih
“Ayeuna kuring téh végétarian”, cek Dasun. “Manéh apal kumaha ngingu keuyeup soka? Atawa ngingu soang ngarah haténa bisa jadi foei gras?” Carinakdak. Sabari di ranggeuman leungeun kéncana, buah ngora kari sabeulah. Leungeun katuhu ngabar péso ngagurilap.
Di buruan, di tungtung salasahiji dahan, tangkal buah nyakclakeun geutah.
Aya nu seuri maur.
#38. Gara-gara G
“Dipodaran siah! Sakitu geus diongkosan. Aing téh ukur hayang ngajégang deuleu!” Bah Uyan hah héh hoh. Ti mBandung ngungudak tukang ojék nepi ka Cileduk.
#37. Sieun/Sopan=Salah(?)
“Hampura nya Mad, tadi kuring geus dahar jeung beuleum bagong,” cek Kristiani ka Ahmad.
#36. Combro
Mang Dasun, tukang goréngan nu mangkal di trotoar jalan Otista, teu eunggeuh aya nu geulis lungsur tina sédan mérsi pulas hideung métalik nu kakara parkir hareupeun gorobagna. Manéhna anteng malik-malikeun goréngan ngarah teu tutung.
Si geulis laju nyampeurkeun. “Mas, beli goréngannya sepuluh. Tahu isi, bakwan, sama combro,” cenah mamalayon. “Mangga, Néng,” walon Mang Dasun. Laju diladangan.
Néng Mérsi geus indit. Mang Dasun anteng deui, mulak-malik goréng sampeuna. Teu lila, reg deui Férrari pulas beureum. Nu turun teu éléh camperenik jeung nu ti heula. Sarua, nyampeurkeun Mang Dasun. “Mang, mésér gorénganna sapuluh. géhu, bala-bala, sareng combro,” cenah, Sundana mani ngageleser.
“Punten Néng, géhu, bala-bala, sareng naon?” Mang Dasun malik nanya. Ari leungeunna mah terus ngopépang, mungkus géhu jeung bala-bala pesenan si Enéng. “Combro mang”. “Aduh punten Néng, teu aya éta mah. Mamang mah tara ngicalan combro”.
#35. Populér
“Fikmin Sunda tambih euyeub, boh karyana, boh pangarangna. tangtos, ieu téh janten ciri, yén basa jeung sastra Sunda baris teras hirup, tiasa ngayonan jaman, tiasa bumetah dina pakakas téknologi,” cek Néng Fifik ngagalantang.
“Ngan wayahna, tina nu tos euyeub éta téh, rohangan katilu di gédéng kénca mah masih heuseus kanggo kang Prabu,” émboh si Enéng.
#34. Maéhan Manéh
Ngahaja kulit kuring, ku kuring diduruk, keur maranéh hirup.
#33. Heurin Ku Létah
Bakating heurin ku létah, béntang mani baranang.
#32. Emas
Di dinya, emas téh perlambang. Simbol préstasi pangluhurna. Ngan, basa peuting mangkukna, demi emas ogé, dua nyawa paragat, ditincak burulu sarébu dampal suku.
#31. Parangsa!
“Dua batang! Tah duitna,” cek Dasun ka Ujang, panunggu kios luhur trotoar. Sanggeus duit salin jinis dua batang roko, gék Dasun diuk dina bangku gigireun kios. Brak, bungkusan sangu wuduk dibuka di luhureun bangku. Bungkusan téh sosoéhan koran ngalapis keretas nasi. Wuduk, ukur wuduk, nu nambru di luhureunna dihanca. Sosoéhan koran bungkus wuduk téa, koran taun 2009, katingali gegereyeman, “Dina sapoé! Urang dieu meuleuman 644 juta batang roko”.
Wuduk geus béak, nu nyésa kari lunyu hinyay dina dampal leungeun Dasun. Lunyu ogé nyésa dina keretas nasi, nu jeung sosoéhan koran laju ku Dasun dikeupeul-keupeul. Geus semu buled, lung, ku Dasun dialungkeun ka tengah jalan. Gap leungeun Dasun nu masih lunyu téh kana saku kaméja. Roko sabatang jeung korék dikaluarkeun. Roko diseungeut. Pelenyun Dasun udud. Asa ku nikmat.
Lar. Tukang koran ngaliwat hareupeun kios. Koran-koran anyar medal nu aya dina kélékanana, nu diacung-acung ku leungeunna, ribut pating corowok: “Kapolrés Mulya dipergasa gorombolan!”, “Gorong-gorong anyar disiapkeun keur narima runtah!”, “Wartawan teu meunang narima amplop!”, “Nyawa aing siap jadi wadal!”, “Djarum pangbeungharna sakuliah dieu!”, “Ngatimin naék haji non-kuota ti Haji Gufron!”, “ZIS ngan ukur 1,5 trilyun!”, “Haji kudu dimoratorieum!”, “Wapémréd antara naék haji!”.
Tukang koran méngkol di parapatan. Jep, simpé. Kari Dasun nu ngagerentes, “Iraha nya kuring bisa nyémah ka Baituloh?”. Dasun laju ngahuleng. Cukup lila. Nepi ka, Dasun cengkat, ngadeukeutan ka Ujang, “Jang, tah roko nu tadi, sabatang moal jadi dibeuli, kadieu balikeun deui duitna!”, cek Dasun bari ngasongkeun roko nu kari sabatang.
#30. Harepan Tepung jeung Anjeun Téh Peunggas
Sebrot, parpeum nu éta téa, pangondang widadari téa, disebrotkeun. Kana kélék, kana dada, kana beuteung, kana tonggong, ogé kana taeun. “Sugan lain waé widadari, burok gé kapéngpéongan, maksakeun turun, nepungan aing!”
#29. Lénglé
Lila. Iin, Dodo, Nénés jeung Iyah anggur ngajentul. Hésé usik. Leungeun maranéhna masih kénéh nyarenyekel hénpon, nu geus bulukan. Nu dina layarna nguni kénéh sms nu sarua, “Antosan wartos ti Bapak, sakedap deui! Ayeuna Bapak nuju gapléh kénéh sareng koalisi”.
#28. Udud
“Ah, jadol téh padahal karak diseungeut!,” cek Dasun kutuk gendeng. Bari nincak lawang panto élep téh lung kuntung dipiceun.
“Punten nya!”. élep méh pinuh, pangdiukan kosong ukur di jajaran pangtukangna. Atuh Dasun téh sésélékét, ngaliwatan cangkéng panumpang séjén.
Geus merenah diuk, Dasun élékésékéng, nyanyapa saku calana. Ngaluarkeun bungkus roko, sabatang ditarik, pel tungtungna diantelkeun kana biwir, cekés korék, sut, serebung.
Kocéak sora orok ngagorowok. “Jadol téh, jaringao, eungap deuleu!”.
Haseup beuki mulek. Dasun anteng. Melenyun di tukang bari ngalamun, di Bandung digaléntoran Néng Pikmin.
#27. Gelendeng Wadah Runtah
“Mani disapirakeun aing mah. Mun deuk dikikieu mah mending tong dijieun sakalian. Asa diparak. Kuduna lamun jijieunan téh dibarengan jeung tanggung jawab. Aing gé butuh dahar. Mending lamun aing dibéré kabébasan nyiar sorangan. Pan ieu mah suku aing dipanték, teu bisa incah, bari jigana teu inget-inget acan méré leungeun ka aing. Jeung éta deuih nu ngalaliwat, asa ku harianeun. Béréhan, ngan jiga nu ngancunan. Niatna ukur heureuy. Pikasebeleun!”
#26. Jalan
Jalan jeung jalan. Pating laléor. Pahibut moro manéhna.
“Di tungtung kujur kami nungguan kabagjaan!” Gorowok hiji jalan. Nguarkeun pangbibita.
“Lain. Lain di tungtung si éta, tapi di tungtung kuring,” nu séjén teu éléh géléng, ngilu cocorowokan.
Ki Umbara angger anteng, geus embung galideur. Sarung nu ngahaja dibeulitkeun dina beuheungna mimiti ngageleber, dituturkeun ringkangna nu sajorélat mubus ka leuweung sisi jalan. “Pileuleuyan, jeung hampura, kuring milih teu percaya ka aranjeun. Asa mending disarung leuweung,” haténa ngagerentes. Teu kedal.
#25. Hélok
Manéhna molohok. Panon teu ngiceup, ningali waruga nu harelung jangkung di hareupeunana. Gagah, sakaligus éndah. Di handapna, saregep barudak nu karasép, nu gareulis, nu garaya, nu rarapih. Katingali, di beungeut-beungeut barudak sarwa euweuh riuk kasusah komo deui kasieun.
“Leres ieu téh sakola?’ Tanya manéhna, asa-asa, semu teu percaya.
“Bener!” Jawab waruga, tandes, “Kuring sakola!”
Teu kebat. Nu molohok kaburu sumegruk. Anakna, Sukniah, anyar mangkukna maot dipergasa madrasah rémpo.
#24. Sono
“Ay, iraha ameng deui?” SMS jandéla ka hujan nu geus lila teu nganjangan.
#23. Ki Dasun jeung Ki Waja Mais Suwung
Ki Dasun jeung Ki Waja jiga umumna golongan kusu, boga sipat nu sarua, resep nabeuh manéh. Ngarasa pangsaktina, panghadétagoghadégogogna, pokona mah sagala pang-pangna nu haradé, arédun we lah. Teu nanaon sih, cenah geus prah kitu. Ongkoh saha deui nu deuk muji lamun lain maranéhna sorangan lin?
Beuki resep ningalina mun dua atawa leuwih aki-aki golongan kusu paparanggih. Ramé, sok nepi ka silih tincak hulu sagala. Parebut pang-pang.
#22. Ki Dasun
Unggal naék angkot, Ki Dasun mah sok ujug-ujug murang-maring. Komo mun dina angkotna réa wanoja nu diacing lépis nyetrit mah, jigana kabéh geutih naék kana hulu, ngadon ngagulakeun manéh.
Teu pira, Ki Dasun téh ngarasa teu dirérét-rérét acan ku para wanoja téh. Padahal si aki ngarasa geus dangdan sataker kebek. Rarasaanna mah geus jiga Prabu Siliwangi wé. Raja nu kakoncara gagah sakti, kasép mangulang manguling.
Bakating panasaran, bari kumerot nahan wera, si aki téh nalék, “Néng, naha teu bogoh, ka aki anu sakieu kasépna?”
“Atuda kuno kasép kitu mah, Ki. Coba mun aki operasi plastik heula, turutan Lee Min Ho, abdi gé daék unggal waktu melong aki,” témbal si wanoja bari sungar-sengir.
#21. Dosa
Kantos sim indung sasauran, “Dahar mah dahar wé, tong loba dipikiran!” Basa ningali kuring mangmang nyanghareupan goréng jeroan.
#20. Runtah
Aya runtah keur karaokéan. Mik geus dicecekel. Beungeutna disetél sedih. Tina sungutna nyambuang tembang siga Bétharia Sonata. “Pulangkan saja, aku pada tong sampah! Atau didaur ulaaaanggg…ang.”
#19. Ayu Tingting
Yu, anjeun mah geus kaitung untung, anjeun geus mastikeun, alamat nu dibikeun manéhna, kakasih anjeun téh horéng palsu. Sedeng kuring, nepi ka kiwari masih kénéh kasarung, angger kokotéténgan, nyocog-nyocogkeun alamat-alamat nu dititipkeun ku si Manéhna. Jauh tangéh bisa nangtukeun, alamat éta téh palsu atawa asli.
#18. Ratna
Nat, basa kamari patepung deui, kabingung nu sarua jeung basa urang munggaran tepang, datang ngojéngkang deui. “Naha akang téh geus di buruan sawarga?”
#17. Kalangsu
Remen kadéngé gorowok, “ULAH KADINYA! SASAR”.
“Leuh, maenya teuing?” Ngan tambalang téh ukur semet dina pikiran jeung facebook. Di tempat séjén mah, kuring teu wani ku dedeg simbar dada tukang gorowok éta.
Kuring, sorangan, ngagandeuang leumpang mapay-mapay jalan nu loba parapatan bari ngahariring téh teu nyaho keur nuju ka mana.
Cenah, tukang gorowok gé kungsi ngingetan, tujuan pamungkas éta, basa kuring geus opat bulan di Bali. Ngan geuning sakiceup incah ti Bali langsung ucul. Panginget éta téh teu inget sakecap-kecap acan.
Ayeuna mah, geus lah, kuring ukur hayang menikmati kasarung ieu. Éta gé mun bener kuring keur sasar.
#16. Caprés
Manéhna téh tokoh ngora di dunya pulitik nasional. Tapi geus dipikasérab ku babaturan ogé ku musuh, nu sapantar, saumur, malah ku nu saluhureun. Kuring wawuh jeung manéhna téh alatan kungsi dipénta tulung keur mariksa peluang meunang calon bupati dukungan manéhna di hiji kabupatén.
Ti dinya jadi remen teteleponan. Konsultasi kumaha cara sangkan si calon tadi meunang. sanggeus calon nu didukungna jadi bupati gé hubungan jeung manéhna téh nuluy. Kuring jeung manéhna jadi sobat. Malah kungsi deuk usaha bareng nyieun lembaga konsultasi pulitik sorangan. Ngan teu jadi, manéhna kaburu diondang ka Amérika, meunang béasiswa keur sakola jadi doktor. Pleng wéh ngampleng, lila tara deui panggih. Nepi ka hiji mangsa maca warta manéhna nyalon jadi presidén. “Pantes deuk kitu gé,” cek pikir kuring, bari ngawangwang pangalaman ka tukang.
Hiji poé kuring indit ka ondangan nikah patner bisnis. Kasampak manéhna gé aya. Atuh ngobrol kamana-mendi, nyacapkeun kasono. Nepi ka manéhna pamit ti heula, bari nyimpen piring parasmanan nu masih nyésa satengah kadaharan.
Kuring teteg deuk bolay nyorét aran jeung gambarna di kumbung tps engké.
#15. Gerendeng Si Jempol
“Asa beuki lintuh awak téh!” Cek pikirna. Basa isuk-isuk anteng neuteup eunteung. “Ngan asa teu matut. Jiga lintuh diobat Cina. Jeung asa nyareri satulang sandi deuih,” pikirna terus norowéco. Sorangan.
Anteng teuing ngawangwang, teu ningali, da ngan sakilat, jeung deuih teuing ti mana asalna, ujug-ujug aya suku beurit nincak manéhna. “Jadol siah, tong samborong nincak aing atuh!” Goakna.
#14. Arakat
Manéhna kacida kumawasa. Mun aya pangeusi imahna béda jeung aturan manéhna, teu sirik unggal usik Arakat bakal ngaganggayong ku paréntah, “Ulah kitu, teu saé!”
Hiji waktu, aya lalaki cukup umur datang ka imahna. Deuk milu mondok. Imah Arakat téh mémang pamondokan, tempat méh kabéh jalma, nungguan dicaluk Manéhna.
Saméméh ditarima milu mondok, saperti biasa, Arakat ngawawancara heula éta jalma. Ditanya aran, asal ti mana, jeung réa-réa deui. Tina wawancara éta, Arakat nyaho lalaki anyar éta boga kahayang nu mahiwal. Moal deuk kawin! Puguh wé Arakat resep. Asa manggih korban. Si lalaki laju diceramahan. Malah semu-semu dipaksa sangkan ngarobah kahayangna. Kudu sarua jeung aturan Arakat.
Katémbong si Lalaki semu keuheul. Geus teu tahan jigana mah ngadengé ceramah si Arakat. Laju nyarita semu nyeuneu, “MAS, ieu hirup kuring! Jeung kuring bagja boga pilihan ieu. Jadi tong gandéng lah!”
#13. Istiméwa
Mun macaan dongéng, carita ngeunaan anjeun, aya rasa nu teu weléh teterejelan, maksa hayang ka luar. Dolim. Enya, kuring ngarasa didoliman ku Manéhna.
Pan cek éta dongéng, najan anjeun kakara sah jadi manusa istiméwa téh dina umur 40 taun, ngan ti leuleutik anjeun geus diistiméwakeun. Dina umur genep atawa dalapan taun, gumantung nu ngadongéngna, anjeun dibawa nyamuni ku dua malékat, ti dada nepi ka bujal anjeun dibelék, haté anjeun diwasuh cijamjam, ngarah beresih.
Ku kitu, alatan dongéng sarupa éta, rarasaan téh teu adil mun anjeun istiméwa sabab dibakatkeun. Kuring teu bisa narima, anjeun dicipta istiméwa.
Ayeuna, kuring ménta idin ka anjeun, dongéng kitu téh rék diduruk waé. Sina lapur jadi lebu. Keur kuring cukup anjeun istiméwa téh nya alatan anjeun sorangan. Istiméwa nu ku anjeun diwangun saeutik-saeutik.
#12. Amajonia
Bagéan 2
“Néng, aya alat nu antik teu?” Cek Kokom ka nu jaga toko.
“Seueur, Téh. Peryogi nu jiga kumaha?” Walon si Néng Jaga. “Badé nu pameunteuna jiga Bréd Pit, Tom Krus, Ari Sihasalé, Ari Wibowo, atanapi Asép Codét, sadaya aya,” émboh si Enéng, bari nataan lalaki-lalaki nu kawéntar kasep nu hirup rébuan taun ka tukang.
“Tiasa ningalian heula teu?” Kokom ménta.
“Mangga, Teh. Ka palih dieu,” nu jaga ngajak Kokom ka rohangan séjén. Di dinya ngajajar lomari-lomari kaca satangtung, di jero masing-masing ngabedega hiji lalaki. Teu usik-usik, jiga bonéka. Di bagéan luhur lomari ngajeblag katerangan modélna.
Kokom nguriling, nengetan eusi lomari. Hiji-hiji.
“Dasun, Jajaka Sunda. Saacan dianggo panaskeun heula sapuluh menit nganggé maikrowép,” baca haté Kokom. “Jajaka Sunda. Asa inget ka carita nini. Carita Siliwangi,” haté Kokom terus ngagerentes.
“Tah nu ieu, Néng! Tiasa dianteurkeun ka bumi tétéh?” Cek Kokom bari nunjuk lomari hareupeunna.
“Mangga, sadayana tiasa disuhunkeun di kasir, di payun,” walon si Enéng.
Kokom ngagandeuang, muka panto ka luar bari imut kanjut, ninggalkeun wangunan nu di luhureunna ngajeblag papan hurung nu nguni: “Jorang. Sékshop panglengkepna”.
#11. Amajonia
Bagéan 1
Taun 3012. Kokom hayang boga anak. Gap kana cetékan kuku, tungtung kuku cingir dikeureut. Laju muka panto lomari, nyokot hiji wadah gelas sagedé gentong. Wadah nu dieusi sarupaning cai kentel kahéjo-héjoan. Kokom muka tutupna, katingali ovum, indung endogna nu kakara disadap minggu kamari, ngambang. Sup keureutan kuku cingir téh diasupkeun kana wadah. Indung endog nu konéng téh lalaunan jadi beureum. Wadah gelas ku Kokom ditutup deui. Diasupkeun kana lomari deui. Unggal poé eta wadah ku Kokom tara elat dipariksa.
#10. Sasemplék Lalakon Pecinta Alam
“Tong poho, jarum coklat sabos nya!” Cek Dasun, si pencinta alam téa, ka babaturanana. Roko téh keur bekel engké soré Dasun sabatur naék ka punclut Gunung Kembar. Hédéd cenah, di punclut nu tiis sabari ngaroko si coklat mah.
Isukna, rebun-rebun, Dasun sabatur-batur geus anjog ka punclut. Sanggeus ngareureuhkeun palay sabari nénjo ngangsrodna panonpoé mancat bumi jeung nyaksian saeutik-saeutik halimun nyinglar, kasedek cangra jeung héab si raja poé, Dasun sabatur-batur ngajajar, ngabaredega, ngawawaas ka handap, ka lemah nu upluk-aplak, satungtung deuleu.
“Tuh geuning béh ditu komplék pabrik téh, katémbong kénéh ngelun pulek haseup hideung tina carobongna. Pagéto urang jadikeun rarancang nu éta téh. Pabrik urang jorag! Urang démo! Tuman. Keur mah nyieun haseup sakitu mulekna, pan papanggihan urang salila ieu, maranéhna gé miceun limbah teu diolah heula, langsung dikocorkeun ka wahangan!” Cek Dasun panjang lebar. Sumangetna ngagedur. Ari leungeun kédéna mah terus teu cicing. Antara curuk jeung jariji tengah nyelap satengah batang jarum coklat nu terus dihakan seuneu. Tina bahamna, haseup seserebungan. Di tungtung mancung sapatu gunungna, katingali dua kuntung siga nu neuteup Dasun. Bingung.
#9. Eé
“Mang, naha teu dibedakeun?”
“Ayeuna mamang keur leungit papan nomerna, Lo. Jadi jurus alt+130 teu bisa dipake.”
“Naha teu isin ku anu kamari daremo?”
“Mamang mah langkung males manan isin, Lo.”
“Geuning Mamang daek ngabedakeun dina judul nu ieu atuh?”
“Pan ngarah jadi fikmin! Lo.”
“Gampil nya mang, tinggal kopi pasteu pan? Naha teu diteraskeun atuh?”
“Keun eta mah bagean nu langkung daekan ti Mamang lah, Lo.”
(heuheu tamba bingung mikiran fifikmineun)
#8. Panas
Ayeuna, kuring geus ningali di sajuru haté anjeun nyirekem manéhna. Ngancunan bari ngejebian. Pikasebeleun.
#7. Karunya ka Urang Tegal
“Téga urang kulon mah,” cek si Bos.
“Téga kunaon kitu bos?” Anak buahna nanya. Panasaran.
“Enya, kuring karunya ka urang Tegal. Téhnologi nu geus hésé béléké diciptakeun ku maranéhna hayoh diparaling.”
“Téhnologi naon téa kitu, Bos?”
“Éta, téhnologi ketok-gésér kaca. Pan ti baheula gé mun urang ngetok kaca warung urang Tegal sok otomatis ngasor témpé. Ketok deui kacana, sor tahu.”
“Ah, masih teu ngarti kuring mah, Bos!”
“Belegug manéh mah, pantes teu waé jadi bos. Pan Steve Job geus sababara waktu ieu, geus maké téhnologi éta. Coba geura manéh meuli jieunan manéhna hiji mah. Terus ketokan kacana, ngong aya sora “tut…tut…halow”. Ketok deui kacana, jol bijil tulisan “nuju dikintun”.”
#6. Like
Mun ngéjo téh kudu sing asak. Di dieu ukur aya pilihan suka terus teu jadi misuka. Salah pilih, inggis tutung tambaga, manéhna ngarasa dipicua.
#5. Icalan Uteuk
Diical mahal: uteuk banggar, arang kapaké
#4. Harepan
Di awang-awang, kapal hiber ngawur-ngawur uyah luhur méga. Mugya, isukan beuleum leuweung kajait, paré gé agé-agé asak.
#3. Gimir
Persib keur tepung jeung Réal Madrid.
#2. Sintung Kalapa
Abu Hurairoh keur ngadongéngkeun pangalamanana. Tepung jeung rosul.
“Saha nu kudu diheulakeun téh?”
“Sintung!”
“Terus?”
“Sintung!”
“Teras?”
“Sintung!”
“Salajengna?”
“Kalapa…”
#1. Dulur
Unggal juru katimu anjeun.


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci runtah (3)
- Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang
20 Feb 2006 - 2:34 am
Ku sabab bareto panganten awewe diiwat ku dalang wayang, atuh ti harita karuhun Kampung Kuta ragrag ucap, cadu di lembur nanggap wayang.
Kampung Kuta sacara administratif kaasup ka Desa Pasir angin, Kacamatan Tambaksari, Kabupaten Ciamis. Lemburna teu pati lega, kitu deui jumlah pendudukna. Kahirupan wargana tina tatanen jeung nyadap kawung. Nu ngatur kahirupan warga, keur kapentingan pamarentahan diatur ku RT, RW jeung Kepala Dusun, sedengkeun urusan adat dipupuhuan ku Kuncen jeung kepala adat.
- Si Magrib
27 May 2003 - 2:11 am
Tepi ka taun 60 mah rea keneh tegal di Bandung teh. Lapangan bal oge loba deuih. Iwal ti Tegallega nu dibagi jadi sabaraha lapangan bal, aya lapang GB (tukangeun Gedong Sate), Gasibu, Jatayu, Cicendo, Dokter Rum, Brombek (Sukajadi), jeung sajabana. Ari tegal nu sok diparake arulin barudak mah, di antara Taman Maluku, Kebonkawung, Merbabu, jeung sajabana.
- SAWANGAN KANA AJEN INAJEN NU DIKANDUNG DINA KECAP SUNDANumutkeun Leksikografis, Etimologis, Semantis, Heurmanetik
14 Sep 2001 - 12:00 am
Upami dietang kecap Sunda teh numutkeun papayan etimologi aya 25 hartos. Tiasa jadi baris nambihan deui saupami leukeun mapay kamus basa sanesna, upami bae dina kamus Basa Kawi-Perancis, hartos kecap Sunda nya eta Kacida pisan endahna tur hejo ngemploh (Viviane Sukanda Tessier, dina diskusi pengamat Kabudayaan, 1990).


text:
WALTPOKER Situs Domino Poker Online Terpercaya Indonesia nyaéta runtuyan kalimat nu keyword nu keur dioptimalkeun ku loba blogger, utamana ku blogger Indonesia. Optimizing konci geus lumangsung saprak pamungkas Pébruari 1, 2016 nepi ka ayeuna. Jutaan rupiah ieu nungguan dihontal ku 20 blogger anu ngasuh judul meunangna dina usaha optimizing konci ieu. Hadiah siap ngaku ku winners diwangun ku 7 kategori hadiah nu hadiah grand nu dijudulan ka jumlah duit tunai 10 Million. Nu kadua meunangna meunang duit tunai jumlahna 8 Million bari juara katilu meunangkeun duit pikeun 6 Million. duit Hadiah sajumlah 4 Million jeung 2 Million dijudulan dipiboga ku nu meunangna nu meunangna kaopat jeung kalima. Hadiag duit pikeun 1 Million sebaran ka winners tina kagenep ka meunangna kasapuluh. Sapuluh winners séjén nu winners tina eleventh ngaliwatan winners ka narima jumlah duit tunai tina Lima Saratus Kepulauan.
Tungguan naon? Lamun ngan saukur percaya kaahlian tulisan, mangga ngadaptar website Anjeun atawa blog AYEUNA pangalusna jeung meunang rupa-rupa hadiah sadia ti WALTPOKER Situs Domino Poker Online Terpercaya Indonesia.


text:
Contoh Naskah Drama 7 Orang Bahasa Sunda
KABIASAAN BOLOS SAKOLA
Tokoh :
1. Iwan
2. Yadi
3. Asep
4. Bu Dian
5. Ma Tini
6. Ma Idah
7. Urang
Yada hiji poe tilu murid. Maranehna teh sakola babarengan, jeung dei maranehna teh sakelas. Anu naramina nyaeta Iwan, Yadi sareng Asep. Maranehnateh murid pang badungna di kelas.
Yada hiji poe di jero kelas, maranehna keur di ajar di jero kelas. Tapi guruna teu asup.
(di jero kelas)
Asep : wan, yad bosen yeuh di kelas, mungpung euweuh guruna urang bolos weh yap !
Iwan : jeeeehhh….. urang mah hayuh wae, tanya weh tuh kasi Yadi ! daekkeun teu ?
Yadi : idih, piraku urang saminggu rek bolos wae !
Iwan : hayu yad, kagok lah sapoe dei, isukan pere iyeuh !
Asep : tah heueuh, bener isukan pere iyeuh !
Yadi : hayulah hayu !
Tuluy maranehna sibu-siap rek mangkat bolos tapi di tegor ku Urang !
Urang : heeeeeeh, maraneh rek mangkat kamarana ?
Iwan : naon maneh? Kumaha urang weh, urang rek kamana ke ! lain urusan maneh !
Asep : awas siah lamun maneh bebeja ka guru, lamun bebeja maneh moal aman di kelas !
Iwan Asep : bener !
Tulu maranehna marangkat bari geus di caram ge ! tapi Urang boga pikiran rek di bejakeun tah barudak tteh ka Ibu Dian.
Urang : ku urang bejakeun weh ah, dari beuki badeg wae barudak teh !
Urang terus mangkat ka ruang bp, kabeneran Ibu Dian keur aya di ruanganna .
(di ruang bp)
Urang : assaamualaikum !
Ibu Dian : waalaikumsallam ! mangga kalebet
Urang : nuhun bu !
Ibu Dian : mangga calik jang ! aya naon !
Urang : kieu bu, di kelas simkuring teh aya barudak anu baradung pisan, maranehna bolos wae, cikeneh ge maranehna kaluar bu bolos. Da pedah teu aya guruna.
Ibu Dian : saha, di kelas mana !
Urang : ti kelas 9z bu nyaeta Iwan, Yadi, sareng Asep bu !
Ibu Dian : heuuh barudak eta dei nya!
Urang : muhun bu !
Ibu Dian : nya entos nuhun laporanna, ke rek di urus weh ku ibu !
Urang : owh..nuhun atuh bu !
Ibu Dian : muhun jang !
Urang : assalamualaikum bu !
Ibu Dian : waalaikum salam….!!
Dijalan rek bolos, maranehna neangan tembut sakeur bolos.
(DIJALAN REK BOLOS)
Asep : Dan, Yad urang bolos kamana yeuh !
Iwan : kumaha lamun ka tembut bilyard!
Asep : urang mah hayu ! kumaha yad !
Yadi : hayulah!(bari kabusa)
Asep : nyantaiweh moal kanyahoan iyeuh ayeunamah ! bawa santai weh poe ayeunamah !
Iwan : hayu urang mangkat, cbut bray !
Tuluy maranehna teh marangkat ka tembut anu di tuju nyaeta tembut bilyar tea. Bus poe senenna te maranehna asup sakola dei, tuluy Urang merebeja ka maranehna yen maranehnateh di bunnggil kku Ibu Dian !
(di kelas)
Urang : Iwan, Yadi, Asep. Maneh titah ka ruang bp !
Asep : emang urang aya masalah naon jeung Ibu Dian ?
Urang : kaditu weh lamun teu percaya mah !
Yadi : nu bener maneh !
Urang : bener, lamun teu kaditu ke maneh di kaluarkeun ti sakola !
Iwan : maneh bebejanya kamri arurang barolos !
Urang : emang lamun heueuh kunaon ?
Asep : maneh geus wani kaarurang ?
Iwan : bray dari urang di kaluarkeun, hayu weh urang kaditu.
Yadi : bener wan, hayu weh urang kaditu !
Asep : hayulah hayu !
Iwan : awas siahhhh…!!!!
Tuluy maranehnateh mangkat ka ruang BP. Bari maranehna ge sarieuneun.
(diruang bp)
Iwan : assalamualaikum !
Ibu Dian : waalaiikuum salam, arasup maneh !
Yadi : aya naon yeuh bu abdi sadaya di ppiwarang kadieu !
Ibu Dian : maneh nu ngarana IWAN, YADI, jeung ASEP lain ?
3an : muhun bu !
Ibu Dian : maneh barolos wae nya?
3an : heunteu bu !
Ibu Dian : nu bener maneh ! aya laporanna yeuh !
Iwan : nya muhun bu, arurang emang sok bolos, tapi abdimah tara ngajakan bu!
Ibu Dian : ah…ayeunamah tong silih salah keun, tos loba bukti jeung laporana da !, yeuh surat
bikeun ka kolot maraneh, pokona isukan maneh kudu datang jeung kolot maneh.
Asep : nya entos atuh bu, abdi tiluan menta hampura weh bu ! janji moal kitu dei !
Ibu Dian : geu ulah loba omong, kaluar weh geura, tong poho isukan !
Iwan : nya bu, assalamu alikum bu ? (bari sasalaman)
Enjingna, bus maranehna di jero kelas, maranehna di pangggil ka ruangan Ibu Dian, da kolotna datang !
(diruang bp)
Iwan : assalamualaikum !
Ibu Dian : waalaikumsalam, asup !
Ibu Dian : punten bu ! euma’ wali ti saha !
Ma Tini : owhh…kieu yeuh bu, maranehna teh duduluran abdi, kabenerean emana si Asep
jeung si deden ramana tos almarhum ! jadi abdi ngawalian k tiluuan, ngmong-
ngomong aya naon bu !
Ibu Dian : kieu bu, maranehna tiluan tara asup sakola, tos saminggu maranehna bolos wae !
Ma Tini : nu leres bu, da unggal poe mah maranehna teh sok mangkat wae ti bumi na mah !
Ma Idah : dasar barudak bangor ..!
Ibu Dian : abdi ngagaduhan laporan ti k osis sareng Urangna yen manehnateh ceunah sok
bolos di tempat bilyard !
Ma Tini : nu leres wan !
Iwan : eeee…..enya ma’ ! hampuraweh ma’ !
Ma Idah : astagfirullah, maraneh tos di bayaran mahal-mahal sakola didieu, tapi sikap
maranehmah ayeuna kieu ! Ibu teh teu hayang anjeun kos Euma, ngan jadi kuli pabrik !
Iwan : NYA HAMPURA WEH NYA MA’!
Bu uyad : Tah ayeunamah simkuring serah keun weh ka euma ! bade di kumaha keun
wae ge bu !
Ibu Dian : kieu yeuh ma’, abdi sareng guru atos baradami yen iyeu k tiluan teh rek
di DO wae ti sakola iyeu !
3an : buuuuu, beri keringanan atuh bu!
Iwan : abdi janji bade ngarubah sikap abdi !
Ibu Dian : bener maneh janji
Iwan : demi allah bu abdi bade nagrubah sikap !
Ibu Dian : nya entos atuh bu, ayeunamah kieu weh iyeu k tiluan teu jadi di DO tapi iyeu
bade di skor weh saminngu teu meunag sakola heula !
Ma Idah : nya nuhun atuh bu !
Ibu Dian : nuhun tos datang ma !
Ma Tini : nya sami’’ bu, hampurawe anak abdi bu, assalamualaikum !
Ibu Dian : waalaikum sallam
Tuluy senggeus maranehna di skor maranehna asup dei ka kelas 9z rek nyokot tas da rek balik jeung bapkna si Iwan.
(nyokot tas di kelas)
Urang : yih rek kamarana dei maneh !
Iwan : arurang di skor !
Urang : tah ceuk urangge jadi tong sok badeg geh, tong sok bolos wae !
Yadi : hamppuranya m !
Maranehna teh senggeus di skor saminngu asup dei ka sakola, tapi ayeunamah maranehna geus saladar. Tara barolos dei.


text:
FortiAnalyzer Pelatihan Kursus & sertifikasi
gambaran
Panongton & Prerequisites
tangtu Outline
Jadwal & waragad
sertipikasi
FortiAnalyzer Pelatihan Kursus
Dina kelas ieu, anjeun bakal diajar kumaha ngagunakeun FortiAnalyzer. Anjeun bakal ngajajah setelan, ngadaptar Alat dirojong tur securing komunikasi, menata log sarta arsip, sarta Konfigurasi duanana laporan siap pake na ngaropéa. Tangtu ieu nyadiakeun pamahaman padet cara ngahijikeun FortiAnalyzer kana infrastruktur kasadaran jaringan Anjeun.
Dimaksudkeun pamiarsa tinaPelatihan FortiAnalyzer
nu tangtu FortiAnalyzer dimaksudkeun keur jejaring tur professional kaamanan anu aub dina manajemen dinten-ka-poé anu FortiAnalyzer Perkakas sarta informasi kaamanan FortiGate. Ieu ngawengku manajer jaringan, sarta pangurus, kumaha installers, insinyur jualan, sistem insinyur, jasa profésional insinyur (presales na jualan pos) jeung rojongan teknis professional ogé bisa ngabantuan ti Tangtu ieu.
Prerequisites pikeun FortiAnalyzer sertifikasi
- NSE-4 Paper-I & Paper-II réngsé
Tangtu Outline Lilana: 1 Poé
- Modul-1: Kapercayaan
- Modul-2: Konfigurasi & Administrasi
- Modul-3: Pendaftaran Alat
- Modul-4: Gawe Ku log & Achieves
- Modul-5: Laporan
Mangga nulis ka kami di info@itstechschool.com & Ngahubungan kami di + 91-9870480053 pikeun harga Tangtu & sertifikasi ongkos, jadwal & lokasi
Pikeun inpo leuwih lengkep bageur nawaran reureuh di Taros Kami.


text:
Beranda » Dongeng Sunda
Salian dongéng ti nini, aya ogé dongéng anu asalna tina radio. Dongéng tina radio mah biasana leuwih ramé jeung campuh pisan. Komo la...
Carita Wayang Pandawa Lima Dina Bahasa Sunda
Pandawa Lima Dina carita wayang, aya anu disebut Pandawa Lima. Ieu téh jujuluk pikeun lima satria, Putra Prabu Pandu Déwata. Éta satri...
Carpon Sunda Si Misnem Katinggang Halu
Rusdi jeung Misnem Cilaka Duanana Rusdi ngomong ka adina: "Misnem ! urang ngangon domba hayu, geus beurang!" Éta dua ...
Dongeng Sunda Jaman Baheula Nyai Putri Punianjung
Nyai Putri Punianjung Kacarita aya sahiji putri jenenganana Nyi Punianjung. Éta putri putra raja, geulisna kawanti-wanti. Dina ja...
Dongeng Sunda Sasakala Situ Cikuda Gunung Manglayang
Sasakala Situ Cikuda Di tutugan gunung Manglayang aya situ harieum jaba jauh ti lembur bar é to mah matak langka pisan kasaba. Cin...
Wawacan Panji Wulung
Wawacan Panji Wulung Kacaritakeun aya hiji karajaan, katelah ngaranna Nagara Sokadana. Karajaan anu kamashur ma’mur, kawéntar beunghar...
Dongeng Sunda Si Rawing
Dongeng Sunda Dina Radio Taun 90an Ngeunaan dongéng dina radio, lumayan loba lalakon anu dicaritakeun. Anu masih kénéh kainget mah di...
Dongeng Sunda Sasakala Situ Bagendit
Dongeng Sunda Sasakala Situ Bagendit Baheula, geus r é buan taun ka tukang, aya hiji randa beunghar katelah Nyi Endit. Ieu t é h sae...
Dongeng Sunda Budak Teuneung
Kampung di Priangan jaman baheula Dongeng Sunda Budak Teuneung Geus lila Maman ditinggalkeun maot ku indung bapana. Manéhna...
Langganan: Postingan (Atom)


text:
Kenging Lies Tjandra Kancana
Hujan ngaririncik basa Aisah datang ka imah indungna, bajuna rancucut, nempo indungna keur diuk dina balé di dapur bari nyisig, Aisah langsung nyuuh kana lahunan indungna. Nyegruk ceurik kanyenyerian dina lahunan indungna. Awakna ngagibrig siga anu kabulusan. Bari pinuh ku kanyaah ku indungna sirahna diusapan. Pok ngomong leuleuy “Aya naon deui Nyai?”
Aisah nenggak nempo paroman indungna bari cipanona merebes mili, bari nyaritana dareuda “Kang Iwan mawa awéwé deui ka kamar Nyai, Ema.”
Indungna ngusapan buuk anakna bari teu weléh némbongkeun kasabaran, “Lain kakarak sakali pan kituna téh Nyai, keun engké ogé eureun sorangan. Anggap wé jelema mabok. Ke ogé aya eureunna”
Aisah unggeuk “Enya Ema sigana mah moal sakali-kali deui kikituanana téh”
Aisah nyuuh deui kana lahunan Indungna. Rét indungna ngarérét kana kantong kérésék hideung gedé anu masih dikeukeuweuk ku anakna. Manéhna nanya “Mawa naon éta keur Ema Nyai?
Aisah cengkat pék eusi kérésék dibukakeun, aya nu dibungkus ku samping Sido Mukti urut maké manéhna basa ngadahup ka Iwan.
“Naon éta téh Nyai?” Indungna nanya bari neges-neges anu ngagolér hareupeunana.
“Jantung Kang Iwan Ema…”
(LTK, Sentul City jam 23 tgl 26-12-012)
(Gambar meunang nginjeum ti http://www.cosarosta.com/)


text:
Haji Gofur. Bandar béas. Jegud. Harita, sa-Kawadanaan Bojong mah, nu pangheulana boga treuk téh nya manéhna. Campur gaulna jeung papada pangusaha, tokoh partéy, ulama, pejabat sipil katut militér. Najan kitu, teu poho ka nu leutik. Mindeng jadi pamuntangan. Mun aya organisasi nu ngayakeun kagiatan, teu weléh jadi donatur. Teu pulah-pilih, rék organisasi mana waé gé, créng. Mun teu duit, nya nyumbang ku béas.
PNI rapat akbar, PKI kerja bakti, NU milangkala, manéhna milu nyumbang. Mun aya nu ngabringkeun massa, treukna nu sok diinjeum téh. Manéhna mah tara pupulitikan. “Sakabéhna téh dulur kuring. Ieu mah éstu nulungan wé sabisa-bisa,” pokna.
Jelegur kajadian 1965. “Kang Haji aya dina daptaran nu sok ngabantu PKI. Hampura, abdi teu tiasa nulungan,” ceuk pejabat militér, nu ogé babaturanana.
Ti harita, gudang jeung tokona dijadikeun tangsi militér. Imahna dirampas nagara. Euweuh nu ngabéla. Haji Gofur kaaniaya tepi ka maotna. Anak incuna gé katalangsara, tepi kiwari.
Ngarang teu anggeus-anggeus. Uleng mikir, mikmin.
Lila néangan kecap nu pas. Anu ngaweuhan. Wayang leungiteun dalang. Aktor leungiteun peran. Susah ngagambarkeun kajadian.
Hulang-huleng. Euweuh deui ideu. Ngarapung duka ka mana. Tokoh carita parundung. Embung maraén dina carita. "Uing kapok..!" salah sahiji tokoh nyorowok.
Ma Unah geus balik deui ka nagrina. "Ulah nyambat deui Ema, nya?!" amanatna saméméh mulang. Loba nu nuturkeun. Arindit. Ngarapung. Galumbira.
"Kumaha alusna ieu téh?" ramo jeung panon méh bareng nanya. Ideu ngelol, ngelélkeun létahna. "Wayahna wé ngagantung," pokna. "Anjeun teu tanggung jawab!" ceuk panon ka ideu. Ramo tipepereket hayang ngetik. Ideu ukur mesem, ngaléos.
Buuk ngadadak rancung. Awak ngagidir. Leungeun ngagibrig. Indung leungeun geus teu kuateun hayang ngajempolan. Komputer disiksa.
Dor-dar ngetik. Embung tinggaleun adegan. Ungkara laluncatan kana carita, ngaruntuy. Ideu ucang-anggé dina monitor.
"Urang rék kabur..."datang-datang bari rambisak.
"Jug wé naha bet bébéja atuh rék kabur mah,kabiasaan énté mah,karunya ieuh...nini didinya,kamari gé nénéangan ka imah,
"aya,ayu...néng Tini punten,pang milarikeun,bilih di réréncangan na.."jam sabelas peuting éta téh!
Boga sobat sadua-dua,duanana ku geulis kayungyun,hanjakal kahirupan maranéhna teu surup jeung rupa,
Ceuk bahasa gaulna broken home,cenah,kuring nu jadi sobat maranéhna duaan,milu ceurik bareng,mun kaayaan di imahna mancawura jiga bom nu saenyana,nu hiji deui wanian moal aya,sampe kuring tinggaleun di nagri batur gara-gara manéhna,ampir-ampiran,nyawa ngalayang!
"Néng Rindi,sanés anjeun nu maturan Tini Mariani ka Brunai téh?"
"Anjeun teu bisa ngangles deui,Neng Rahayu tos janten saksi ngaberatkeun anjeun!"ceuk pulisi ka Ndi,nu ngeluk,teu walakaya,,kulawarga kuring nungtut manéhna,kulantaran kaleungitan anak hiji-hijina béntang kelas,ngan hanjakal mangrébu-rébu mill jauhna,kuring Tini maké baju bodas jadi pasen rumah sakit jiwa
Na gerenyemna ngan ngahariring,,"sobat dimana anjeun"
Panto ruang komputer kapireng ngarekét. Pa Indra asup. Léngkahna ngendagkeun angen, jantung jadi tatalu. Komo basa ngadeukeutan tuluy melong. Haté beuki teu puguh. “Kumaha Rat, kinten-kintenna iraha Ratna badé nampi Bapa?” Teu bisa ngajawab. Tagiwur, kalahka rampang-reumpeung. Asa katohyan, kapan ti tadi ngahuleng nyanghareupan monitor téh, lain ngagawéan tugas ieuh, éstu keur nyipta-nyipta manéhna.
Balik sakola, di gerbang. Mobil Pa Indra geus ngadangong, “hayu!” mukakeun panto. Teu bisa kumaha. Diuk gigireun, bari teu ngobrol sakecap-kecap acan. Tepi ka hareupeun imah, turun, “ka lebet heula Pa?”
“Bapa moal waka ka bumi, sateuacan Ratna tiasa nampi.”
“Insya Alloh ayeuna mah tiasa,” unggek bari maksakeun seuri.
Sabulan ti harita, Pa Indra resmi diwalimahan. Sedeng kuring nginghak di kamar. Ngadadak inget ka Bapa, nu geus dua taun pupus. Mun aya kénéh mah, jigana nu diwalimahan téh kuring. Lain Mamah.
Naha haté téh sok ngarep-ngarep. Mangsa capé gawé mah kuat, tapi mun geus datang capé haté, aral teu bisa dipangpalérkeun.
Ngan nungguan hiji kalimah. Nu bisa ngabalikeun tanaga, nu bisa nambahan sumanget, nu matak gawé leuwih rancagé. Ngan hiji kalimah.
Ah salah haté kuring wéh bet aya dina pangawakan jelema. Jelemana téh deuih awéwé nu teu payaan. Kalan-kalan ngubaran manéh ku kecap iklas téa, tapi ngan sakeudeungeun. Kadituna haté galécok deui nganti-nganti nu can purun.
Rék kedal teu wasa. Kawas baramaén waé. Dikeueum sorangan capé haté. Mun seug anjeun ngarti. Kuring teu ménta loba.
Akang, abdi hoyong dihargaan.
Mang Sahdi (MS) REBUN~REBUN keneh geus rengse NYADAP, tuluy manehna marinkeun LAHANG kana PANAHEURAN.
MS : MANEHNA,cik pangalaskeun!
Bi Uti (BU): heug, naha deuk wayah kumaha kitu ka GIRANG teh?
MS: ayeuna, tah PANGMUPUTKEUN, ngarah teu beurang teuing.
BU: naha moal bareng jeung KAMI kitu?
MS; moal atuh pan kami deuk NINGGUR heula nu deukeut TAMPIAN tea.
BU: sok MODEL taeun teh, maenya kami kudu NGAJINGJING jeung NUNGTUN mah?
MS: keun si jalu mah ku kami, pan ba'da asar deuk mulang heula.
BU: atuh urang teh bakal MANGKALAN nyah?
MS; enya bet ku heueuh, pan TOLAB heula, tah PANGARAWATANKEUN kami deuk MIANG ayeuna. assalamu 'alaikum...
BU: wa 'alaikum salam....
"Kunaon jiga nu ngarasula, baraya?" Si Belang tumanya.
"Keur kareuheul!" témbalna. Pondok. Awakna digibrigkeun. Ngabrul.
"Boa ka uing! Pédah mindeng ulin!" ceuk Si Hawuk. Répéh.
''Paling ka balad uing! Sok ngagandéngan! Nyoro kadaharan, ngaheurinan milu haréés!" Anis mairan. Baturna ngahaminan.
"Lain! Arandika mah balad kula! Batur keueung!" témbalna. Nguliat. Si Hawuk luncat, ampir kababuk. Anis jeung baturna mubul. Sieun kabarérang.
"Keuheul ka saha atuh? Béjakeun! Supaya kami teu kaéraan!" Si Belang nyeleksek.
"Tuh geuning daratang!" témbalna. Saréréa ngalieuk. Bréh. Aya nu datang tiluan. Saréréa surti.
"Urang warah, lur!" Si Belang ngomando.
"Sok geura tatahar!" ceuk nu maké iket maréntah. Kukus ngelun, sasajén geus ngabarak.
"Sampurasun! Incu nyanggakeun pangabakti, kalawan neda diijabah sapaneja, nun...!" nu maké iket acong-acongan. Si Belang ngagerem. Méré tanggara. Nu duaan ngompod.
"Montong ngompod! Nu ngageugeuh tos sumping!" nu maké iket ngahuit. Hémpak sarujud. Angin ngagelebug. Nu ngarasula suka haté. Ngagibrigkeun awakna. Rabeng. Nuruban tilu layon.
Basa keur lumangsung perang teluk, aya tilu urang tentara Arab adu hareupan jeung tilu urang tentara Amerika di tengah gurun keusik. Jarakna ukur 20 meter, masing-masing nyumput di tukangeun tumpukan karung keusik.
"Ahmed !" ceuk tentara Amerika ngageroan.
"Ana," ceuk tentara Arab nu ngaranna Ahmed bari mucunghul ti tukangeun tumpukan karung keusik. Beledag Ahmed ditembak.
"Busro !" ceuk tentara Amerika ngageroan deui.
"Ana," ceuk tentara Arab nu ngaranna Busro bari mucunghul ti tukangeun tumpukan karung keusik. Beledag Busro ditembak.
Nempo dua baturna geus maot, tentara Arab nu tinggal saurang deui rek nyobaan ngageroan tentara Amerika.
"James !" ceuk tentara Arab ngageroan. Tapi euweuh nu ngajawab.
"Hendrik !" ceuk tentara Arab ngageroan deui. Tapi angger euweuh nu nembalan jeung euweuh nu mucunghul ti tukangeun karung keusik.
Waktu tentara Arab keur ngahuleng, ujug-ujug kadenge tentara Amerika ngagorowok.
"Tadi anu ngageroan James jeung Hendrik, saha sih ?" ceuk tentara Amerika.
"Ana," tembal tentara Arab bari mucunghul ti tukangeun karung keusik. Beledag eta tentara Arab ditembak.
Pasosoré di lembur gujrud aya wanoja ngajentul di sisi wahangan. Bajuna rudak-radig. "Nu gélo anyar! Nu gélo...!" Barudak raéng ngahoyah-hoyah. Kurumuy Karwan jeung Jali. "Anjrit...! Lumayan recaheun engké peuting!" ceuk Karwan bari nyieuhkeun barudak. Sanggeus sepi, Jali nyampeurkeun ka wanoja. Terus nanya. "Saha nami?" pokna. "Dénok!" jawab wanoja. Karék gé rék engab nanya deui, Karwan ngaharéwos. "Mandian heula!" Jali ngarérét. "Mana sabunna, plok?" "Meuli, tah duitna!" Karwan ngasongkeun duit. "Kadé, ulah waka dipurak!" ceuk Jali bari ngaléos.
Sajeroning Jali indit, Karwan ngarayu Dénok. "Meni geulis!" pokna bari nyawél gadona. Dénok ngabalieur. Ragamang leungeun Karwan kana cangkéng Dénok. "Cicing Kang, pamali!" Dénok ngised. Karwan teu kuat nahan napsu birahina. Teu tata pasini, kerewek Dénok ditangkeup. Barang antel. "Aw...! Sétan...!" Karwan ngajengkang bari nyabakan dadana nu karasa panas. Jung, Dénok nangtung. "Teu sadayana istri tiasa digadabah, Kang!" ceuk Dénok, panonna beureum neundeun kaceuceub. Léos, indit ninggalkeun Karwan nu ngabebengkang.
"Oray-orayan loar-leor ka sawah..." sora barudak, basa sore, layung geus rek sumebar. Sakadang oray asruk-asrukan dina sawah. Ngaleor handapeun pare nu geus karoneng. Antugna sakadang oray geus bobolokot leutak. Teuing rek kamana. Teuing rek neang jalan balik meureun. Sreeet, kaluar tinu sawah. "Aeh, ngan sakitu-kituna gening sawah teh". Katempo jalan tol di hareupeunana. Tukangeun tembok. Tuluy sakadang oray panggih jeung budak nu keur arulin deukeut cukang pameuntasan tol. "Oraaaay!!!" ngagorowok naker salah saurang budak, "manaaa??" nu sejen pating gorowok. Ti ditu, ti dieu. "Tewaaak.." ceuk abar. Sakadang oray reuwas. Apal manehna keur teu aman. Rek diincer. Beuki tarik ngaleorna. Kabur ka ditu, aya nu jaga. Kabur ka beh dituna deui, aya nu jaga. Rek balik deui ka sawah, teu bisa, sarua. Geus katingker. Ngaberecet, beuki tarik naker. "Tewaaak!!!". "Beledag!", aya nu nenggeulkeun gantar. Teu beunang. Si oray nubruk tembok imah. "belentrng!!" maledogeun batu, beunang tihang listrik. Si oray nubruk dreum. Nubruk tangkal kersen. Benteng pabrik, ditubruk oge. Bapa-bapa oge milu ngungudag. Jalma nu ngudag beuki rea naker. Teu kawilang jumlahna. Layung geus sumebar di luhur. Nutupan awan bodas jeung biruna langit. "Ka mana deui, ieung?" gerentes hate si oray. "Tewaaak!". Teu lila, si oray manggih liang dina handap tembok pangwates jalan tol. Set, asup kana jero liang. Kaluar. Leor deui. "huuwh, salamet", ceuk oray. "Wuuuuusssssssy" mobil ngaliwat. Si oray paeh. Huluna kagiles.
"Toong ka sawah, sawahna geus dijarualan..." ceuk barudak, ngahaleang. Gigireun pabrik kaen. "Baralik, geus burit!". Ngong adan maghrib..
Dua sajoli keur ngabarungsinang dina pameunteu langit. Wanoja cumalimba, rambisak, lalanjung tangtungna muyung.
Jajaka :"enung, disabaran teh purnama bulan teu ragrag kana lahunan geningan. Ecagkeun uga, tos tong ngantos deui, hawatos. Geura milari gaganti caangna, wios akang ngeupeul bulan sapotong, asal enung lesot tina samagaha bulan". Ngadangu kitu wanoja beuki banjir cimata. Upaya dua sajoli reuntas jalan. Sok sanajan beurat, si jajaka gancang indit mapayan pipir wanci.
Beurang sumedeng mentrang. Ngawur-ngawurkeun hareuyheuyna hawa. Ngangkalungkeun seunggah ka sakumna nu hirup di jalan. Patalimarga pasuliwer, teu reureuh. Demi lumangsungna kahirupan.
Sret.... Suku luméngkah. Jejem nanggeuy awak nu ngoprot késang. Jumarigjeug. Lumaku mapay-mapay gurat takdir. Leungeun teu weléh ngopépang, nyingraykeun lalangsé. Sugan manggih sakeprul kabagjaan. Teuing sabaraha parapatan nu geus kasorang. Teu hayang nyaho!
"Di hareup bakal tinemu karahayuan." Yakin. Lumpat. Muru parapatan. Nu pinuh ku kekembangan. Warna-warni. Laligar, nyambuangkeun seuseungitan. Reg! Panon hurung, cahayaan. Patepung teuteup jeung dirina sorangan. Nu dianti-anti saban wanci. Silih rangkul. Silih cacapkeun kasono. Di langit, kuwung-kuwung melengkung. Ngébréhkeun kabungah, mangrupa warna nu éndah.
“Ibu tur Bapa sanés asli séké-sélér di dieu, teu patos terang kabiasaan sabagéan urang dieu, upami teu sapagodos, sok nganggo werejit. Biasana nganggo getih hayam leuweung,” ceuk Syahdani, minangka tokoh masyarakat di Tiyuh Lunik, basa manéhna nyaho Ludwina jeung Yan keur ngagarap perkara tanah. Silih aku antara klienna jeung Yarna. Saminggu saeunggeus wangkongan, mobil katabrak motor, ruksak palebah panto tengah. Mobil dikabéngkélkeun. Opat poé saeunggeus mobil katabrak, motor nu dipaké ampir katabrak ambulance, nu keuna motor tukangeun, jalmana maot saharita. Balik sidang, Ludwina jeung asisténna kacilakaan, motor ka luar ti bahu jalan.
“Hidep ulah poho ngadu’a.” Ludwina inget ka papatah bapana. Rumasa talédor, gerentesna, bari nahan awak anu nyareri. Istirahat sabulan.
Mobil ngajugjug ka lokasi tanah anu diparebutkeun. Ludwina jeung Yan uplek ngabahas perkara.
“Astaghfirullah,” bareng istighfar, teu pupuguh aya kumpulan keusik apung-apungan di hareupeun kaca mobil.
“Hasbunallah-wa-ni’mal-wakiil....” Ngadu’a. Kumpulan keusik ngaléngléong ngajauhan, teuing rék ka mana.
Catetan :
Tiyuh = kampung ; Lunik = leutik (basa Lampung)
Apal pisan manéhna geus rimbitan. Budakna gé tilu. Tapi haté keukeuh teu bisa dibohongan. Bogoh, nyaah, na saha nu hayang salah tempat? Matak naon cenah lamun naksir si Réndi, idola para mahasiswi, ganteng, gaul jeung beunghar deuih. Moal henteu daékeun da kuring béntang kampus. Tapi manéhna, dosén kalem umur tilugenep nu geus ngabandang haté kuring. Éstuning peureum kadeuleu beunta karasa. Matak gering nangtung ngalanglayung, guling gasahan unggal peuting ngabayangkeun si manéhna tibra na tangkeupan pamajikannana. Gusti, lain teu ngarampa haté sasama awéwé, ngan ieu rasa hésé mapalérkeunnana. Paniatan gilig, poé ieu jadwal bimbingan. Oléh-oléh kadaharan jeung inuman nu geus dipurulukan obat geus tarapti dina tas basa hapé ngageter. Sms ti babaturan, bray dibuka, "Ni, tong tulus ka kampus, urang ka imahna Si Ganteng kalem idolamu. Tadi isuk pamajikanna maot ngadadak."
Poek mongkléng taya nu ngulampreng. Iwal Darong nu ngadéngklak, tonggoy mapay wanci balik. Hawar-hawar sora motor paudag-udag, beuki deukeut mingkin tarik. Geprak! Koléang, gubrag! Motor nu hareup ditabrak ti tukang. Sorodot! Jalmana ngagolosor, seragamna saroék. Darong muntir dina iteuk, ngabalicet ka birit gang anu meredong. Opat jalma turun tina motor, tuluy buk-bek ngababukan nu diseragam.
Darong dongko, mulungan batu opat siki. Nangtung, nyorot nu ngahurup. Lung batu hiji, ka saluhureun sirah. Beletak! Dibabuk ku iteuk, hieng...! jeprét! Bangkieung! Lung nu kadua, beletak! Hieng..! Jeprét! Katilu, hieng...! Jeprét! Kaopat, jeprét! Golépak! Opatan tinggalolér ngeukeuweuk sirah.
Kuniang harudang, carindekul. Nyalengir, nyarekelan tarang balencenur. Nu diseragam ogé hudang, cungas-cingeus. Melong sakeudeung ka lebah anu poék meredong, tuluy nyangkalak nu opatan, bari teu weléh culak-cileuk. Darong nuluykeun déngklak, muru gowok.
Isukna, di terminal rarécok, tutunjuk kana koran : “Briptu Dudung nalukkeun Géng Motor, dibantuan ku Mahluk Gaib”
Lalakon hirup beuki dieu beuki ngandelan, salah jeung bener geus kasorang, nu karasa loba nyalahan batan meneran. nya..!!! Bongan sorangan teu ngagedekeun maneh ku ngulik pangarti ti leuleutik, rasa maneh panjang lalakon, hare² kana papatah teu paduli kanu ngadidik, sagala pantrangan diasaan sagala panyaram di lakonan istuning jauh tina sifat kamanusaan. Geuning,,!!! ayeuna karasana mah, umur geus tunggang gunung bororaah bisa nyieun kahadean, dalah manyaran hutang urut lalakon katukang oge biheung kabayar biheung hanteu. tapi..!!! sanajan kitu, teu kendat nya usaha bae sangkan hirup nincak dina bener. da sidik geus puguh, keur budak mah sok nyusahkeun nu jadi kolot, sugan geus kolot mah tong nyusahkeun nu jadi budak.
Poek mongkléng taya nu ngulampreng. Iwal Darong nu ngadéngklak, tonggoy mapay wanci balik. Hawar-hawar sora motor paudag-udag, beuki deukeut mingkin tarik. Geprak! Koléang, gubrag! Motor nu hareup ditabrak ti tukang. Sorodot! Jalmana ngagolosor, seragamna saroék. Darong muntir dina iteuk, ngabalicet ka birit gang anu meredong. Opat jalma turun tina motor, tuluy buk-bek ngababukan nu diseragam.
Darong dongko, mulungan batu opat siki. Nangtung, nyorot nu ngahurup. Lung batu hiji, ka saluhureun sirah. Beletak! Dibabuk ku iteuk, hieng...! jeprét! Bangkieung! Lung nu kadua, beletak! Hieng..! Jeprét! Katilu, hieng...! Jeprét! Kaopat, jeprét! Golépak! Opatan tinggalolér ngeukeuweuk sirah.
Kuniang harudang, carindekul. Nyalengir, nyarekel tarang balencenur. Nu diseragam ogé hudang, cungas-cingeus. Melong sakeudeung ka lebah anu poék meredong, tuluy nyangkalak nu opatan, bari teu weléh culak-cileuk. Darong nuluykeun déngklak, muru gowok.
Isukna, di terminal rarécok, tutunjuk kana koran : “Briptu Dudung nalukkeun Géng Motor, dibantuan ku Mahluk Gaib”
Duka ti iraha kuring ngait jeung Si Akang téh. Wanoh di lapak FBS. Ngobrol téh sok nuluy kana inbok. Tembus kana és-ém-és jeung telepon. Ari pék bet asa katalian. Bener Si Akang mah lain lalaki samanéa. Siga anu heueuh wéh lalaki satia. Ka Kuring jeung ka pamajikana. Tapi kuring teu ngarasa dicoo atawa disapirakeun. Puguh asa dijelemakeun. Salah puguh gé resep ka nu geus boga pamajikan. Tapi da duriat mah teu pipilih. Éta mah éstuning fitrah Alloh. Kadieunakeun mindeng panggih. Geus teu kaitung pamahugina mah. Resep gening ucing sumput jiga kieu téh. Soré ieu kuring dijemput di kantor. Sajajalan Si Akang teu loba cumarita. Jongjon nyetir. Sup, ka réstoran tempat biasa jangjian. Di méja nu biasa. Kasampak aya awéwé keur diuk. "May, nepangkeun ieu Tétéh!" Si Akang ngenalkeun. Tuluy sasalaman. Tamat jigana poé ieu. Kabongkar. Kuring pasrah. "Maya, kersa nya pami janten bojona Akang! Urang sasarengan ngurusanan. Tétéh rido." Daria naker.
Satengah lumpat. Adim. Ngagigiwing buku gambar. Gambar imahna tungtung tanjung. Diiuhan satiung layung. Tempat jengkar jeung balabuhna asih pangrungrum. Hayang buru-buru aléwoh. Némbongkeun ka indung-bapana. Kulutrak. Muka panto. Suwung. Kasampak patulayah pancarakén. Katut bebejad ambén tapak ragotna jogol. Ngarahuh. Ngalangkang sakabéhna. Naon-naon nu geus kajadian. Lumpat ka luar. Jeung gambar nu ditangkeup jero saragam. Jeung inghak nu ngebekan dada.
“Tuh, apa sia mah keur ngeplék!” Maneuh mapag ronghéap. Ukur nyérangkeun ti lawang warung. Bapana. Keur ijén jeung gambar joker dina ranggeuman. Di antara botol-botol kosong nu nyaabkeun gambar imahna. Ngingkig deui. Mapay-mapay basisir. Nadah gumuruh angin tanjung. Ngeteyep. Mipir bédéng teriplék. Tina sesela jandélana. Atra. Indungna. Keur ngagambar umpalan ombak. Handapeun taranjang lalaki. Nyilih gambar imahna. Nu beuki lantis cikésang.
Gék. Sisi ruruntuk parahu. Nyawang kikiruh tanjung ka jauhna. Taya layung. Kusiwel. Buku gambarna. Lalaunan. Dibuka. Imahna nu luntur. Digambar deui ku rokrak luhur kikisik. Laju sirna kaséblok salantisan lambak.
Rap, kaftan bodas mungkus awak nyamunikeun guligah nu rongkah. Dina eunteung, kalangkang katembong beueus. Marojéngja ningker rasa. "Naha yakin ieu nu rék dilakonan téh? Rék balikan deui? Pan geus euweuh rasa cinta ka manéhna saprak teu suda-suda ngakaya?" gerentes haté. Mun seug lain pameredih si bungsu, teu hayang ngahiji laki-rabi deui jeung manéhna. Bray, mukakeun panto kamar. Hamham marengan saban léngkah ka rohangan tengah. Katémbong geus ngumpul. Na'ib, manéhna jeung para saksi. Manéhna ngarérét. Sorot matana ngempur, beungeut beureum ngalangkang murka nu ngagegedur. Dua tanduk mucunghul tina sirahna. Nyéréngéh, sihung ranggéténg tuluy nyakakak, handaruan.
Pinokio neuteup Geppeto nu tibra. Bapana. Poé ieu ulangtaun. Galécok dada Pinokio. Kanyaah nu jadi bapa. Sataun hirup jadi manusa. Kudu kumaha méré hadiah kanu haat nyipta jeung ngahirupkeun. Bagja. Jadi manusa. Bagja geus lain boneka kai. Bagja. Naon ari bagja. Nu diteuteup boa keur lumampah dina pangimpian. Ukur dadana nu usik ku rénghap. Tambah galécok dada Pinokio. Pirang lalampahan saprak jadi manusa narémbongan. Ngolébat mangsa keur silihtangkeup jeroeun beuteung hiu. Kanyaah bapana. Kumaha ayeuna mulangkeun kanyaah. Hadiah naon. Pinokio ngadeukeutan anu kérék. Pék diusapan. Bangun beurat, ngaharéwos, “ Bapa, abdi nyaah pisan ka bapa. Bagja tos janten manusa. Wilujeng ulang taun!” Pinokio cengkat deui. Imut. Laju nungkup irung. Laun-laun irungna manjangan. Ditungkup. Nerejel. Nyurungkeun nu nungkup. Beuki panjang. Congo irungna nyeukeutan. Méh antel kana dada Geppeto. Pinokio undur-unduran. Tapi irungna tuluy ngincer dada Geppeto. Dada bapana.
Rumah tangga méh tilupuluhdalapan taun, barudak geus marisah. Angin lilinduan geus mindeng kaalaman. Pamajikan tetep tigin tur satia. Awak geus mimiti rumanggieung. Bet aya hariring asih nu ngagalindeng jeroeun dada. Hariring asih nu kacatet ngaranna dina haté, rikip. Manéhna moal apaleun. Yén na diri kuring kiwari boga pangabutuh nu hésé dicaritakeunana. Kuring butuh ku manéhna, nu tepung dina hiji panglawungan. Sa-karesep, sa-kabungah, papada butuh panggeuing haté nu karasa tiiseun tur hanaang sanggeus pangsiun. Pamajikan kaluli-luli. Rumasa, kaayeunakeun kuring kabongroy, nyenangkeun haté sorangan batan inget tanggung jawab. Malah asa rék aya udagan, jeung manéhna. Mindeng ngararancang kahirupan kuring saterusna, komo sanggeus manéhna karasa getén merhatikeun.
Hapé disada. Kurunyung pamajikan ngasongkeun nu hurung jeung kacamata, ditampanan. Paneuteup pamajikan asa ngananaha. Dina layar hapé atra ngaran nu keur dipigandrung. Hariring Asih. Bréh kabaca.
“Inna sholaati wanusuki, wa mahyaya wamamati lillahi Robbil Alamin “
Sms panggeuing, nu ngahaja di setél dina haté unggal waktu.
Di ruang hareup geruh ngaheureuyan Marni nu carpon na dimuat dina koran. Carpon munggaran. Marni umat-imut bakating ku bungah tuluy ngoléséd ka ruang ngetik. Reuwas, ampir paadu beungeut jeung Holis dina lawang panto. Marni langsung baketut, tapi teu langsung ngahoak ayeuna mah. Teu anéh, Holis bisa lar sup ka ruang ieu da manéhna mah bagéan tehnisi di dieu téh. Holis ogé nu mindeng guntreng jeung Marni. Teu sakali dua kali Marni reumbay alatan adu omong jeung Holis. Aya waé nu matak dor dar paséa téh, teu kaop tepung. Tapi ayeuna duka kunaon bet asa ahéng. Holis teu loba peta sakitu di jebian ku Marni gé, langsung wé kaluar. Marni diuk na korsi hareupeun computer, teu lila tuluy kerung. Ngahuleng. Lila naker. Hayang ngudag, tapi duka geus kamana. Marni maca deui tulisan dina desktop, “Aya mangsana impian ligar jadi kembang, wilujeng…”
Ayeuna geus ampir genep taun Holis tilem. Ninggalikeun Marni. Ninggalkeun dunya.
Teuing dihaja, teuing hanteu. Satutas diyugakeun ku manéhna, kuring sawaruga jeung anjeunna. Campleng mangbulan-bulan. Gumelar. Dirorok. Dijadikeun endog beubeureumna. Dinangna-néngné. Mangsana cumoo. Teu petot-petot ngaléndot. Teu jauh ti bujur. Teu sirikna pabeulit bitis embung ingkah.
Diaping, dijaring. Dihariringan dangding pépéling. Dibungbuan tuladan dongéng kahirupan. “Samalah hidep mah diinangan nepika aya dalapan taunna!” tandesna saméméh miang. Ayeuna karasa pisan, lintang ti ngawaris rupaning pasipatan biologis ogé ngawurukkeun watek romantis dina tresna nu saéstuna.
Dorokdoook...! Gebut! Bru! Haté dumadakan peunggas. Pites sapada harita. Katinggang dodoja wanoja. Teu wasa malikan. Nahan nalangsa nu taya wates wangenna. Cimata salaput sirah. Éra. Embung saruana.
Sasadu. Dédéngéun kénéh wasiatna. “Mun ngarasa kurang asih, hartina hidep geus nguciwakeun. Mun ngarasa gagal nyangking asih kahirupan, tandaning geus nganyerikeun. Mun hidep ngarasa hirup teu pinanggih jeung kaasih, nyata pisan anjeun geus nganiaya jalma nu kungsi ngakandung!” Nyuuh mingkin nyuksruk, bari muntang kana tetenggerna.


text:
Tayub
Ibing Tayub nyaéta salah sahiji ragem ibingan anu hirup di Jawa Kulon. Istilah Tayub dina Ibing Tayub, sajalan jeung sajarah ayana, asalna ti basa Jawa sayub atawa anayub.[1] Ibingan ieu muncul di Jawa Kulon, utamana Sumedang, nalika Sumedang diparentah ku Bupatina nu ka-18 nyaéta Pangeran Suria Kusumah Adinata (1836-1882)[1] Ibing Tayub mangrupa pagawéan ngigel lalaki dikebat bari dibendo, dibaju alus nyanghareupan sababaraha urang ronggéng.[1] Nayub di jaman baheula téh kalangenan priyayi, para ménak, para gegedén.[1] Nayub cara babah papakéanana dicalana pantolan panjang, di baju dibédahan tutup jeung bubudugulan ari soderna dikarémbongkeun, dina nayub biasana nu dipaké gamelan sarupan pélog.[2]
Sajarah[édit | édit sumber]
Saperti halna Tembang Sunda Cianjuran jeung Seni Degung, Ibing Tayub ogé mangrupa kasenian ménak.[1] Mimitina Ibingan ieu mangrupa Ibingan husus keur priyayi pendopo kabupaten salaku Ibing kalangenan lalaki menak.[1]
Dini mimiti kamunculanna, Ibingan ieu ngan saukur gerak-gerak Ibing saayana nurutkeun kaparigelan sewang-sewangan nu ngibing.[1] Ku kituna gerakna sakapeung bébas asal saluyu jeung sora gamelan anu nyarenganna.[1] Salajengna mekar ka gerak anu geus dianggep saluyu. Nyampurnakeun Ibingan ieu ku sabab unggal nu ngibing, pajabat-pajabat lingkungan gupermen (pamaréntahan), hayang nembongkeun kaéndahan gerak-gerak ibingna ka majikanna.[1] Keur ngaronjatkeun kaéndahan gerak tarina, ku kituna Ibingan Tayub ieu dilengkepan ku gerak-gerak ibing nu aya di Ibing Topeng Cirebon, disagigireun gerak ibing ti pencak silat.[1] Ku sabab kitu, dina Ibing tayub nu hirup ayeuna, katempo ayana gerak ibing campuran antara Ibing Wayang, Ibing Topeng Cirebon, Ibing Penca Silat, jrr.[rujukan?] ogé salaku Ibingan ti golongan ningrat Ibingan ieu ditampilkeun dina suasana resmi jeung tata krama nu tartib.[1]
Ibingan anu dibawakeun ku lalaki ieu, tema gerakna ngagambarkeun sikep tanggeuh jeung satria.[1] Gagah, luwes, tartib jeung sopan keur ngaekspresikeun menak golongan karajaan di mangsa harita.[1]
Ibing tayub mangrupa kabudayaan urang sunda saméméh perang sabagé pangaruh ti kabudayaan Jawa, biasana diayakeun ku nu hajatan atawa acara - acara di Kabupatén.Dina jaman Hindia Belanda ménak kudu bisa ngibing alatan ibing nangtukeun kalungguhan hiji ménak. Dina tayuban ogé idéntik jeung mabok - mabokan , dina jaman kamerdekaan tayuban ngaleungit.[3]
Catetan[édit | édit sumber]
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Sopandi, Atik, Kartakusamah, dkk.1994.Ragam Cipta.Jakarta: Dinas Kebudayaan.
- ↑ K.A Danadibrata.2006. Kamus Basa Sunda.Bandung:Kiblat.
- ↑ (id)Hj.Patimah,spk. Ensiklopedi Sunda : Alam, Manusia dan Budaya termasuk Budaya Cirebonan dan Betawi. PT Dunia Pustaka Jaya. Jakarta 2000.