c: text/html

text:
Naha kamana miangna kajujuran jeung kaadilan ayeuna, padahal dina mangsa bihari teu weleh ngancik di unggal diri, najan enya aya ceda, tapi teu gudawang jiga ayeuna, naha panon nu katutupan kasarakahan kitu? Enya, baheula unggal wanoja bisa nyieuhkeun cocoba jeung gogoda, cakakakna lalaki alatan aya kasugema lebah kajujuran jeung kaadilannana, tapi ayeuna, dirarampa teuing dimana ayana, dipapay teu kapapay, na dimana kajujuran jeung kaadilan ayana? Padahal balarea ngarasa leungiteun ku kecap kawijaksanaan nu jadi tatapakan kajujuran jeung kaadilan
Kulantaran Marni hayoh wae ngadu’a, Jin rudeteun, ngan celegedeg we nembongan hareupeun Marni, bari pok ngomong “ Yeuh anjeun ngadu’a wae, sok ku kami ditedunan tilu pamenta, ngan saratna, kusabab maneh geus boga salaki, kabeh anu dipenta ku maneh bakal 10 tikel keur salaki maneh, kumaha sanggup?”
Marni ” Sanggem pisan”
Jin ” Sok ayeuna maneh menta naon nu ka hiji?”
Marni ” Kuring hayang beunghar”
Sakedet netra Marni beunghar, komo salakina mah beungharna 10 tikel.
Marni bungah kacida, geus jadi jelema beunghar jeung salakina.
Jin “ Tah maneh ayeuna geus beunghar, sebutkeun pamenta ka dua?”
Marni “ Kuring hayang geulis”
Sakedet netra Marni jadi geulis, komo salakina kasep pisan 10 kali matak kapengpengongan awewe saha bae, Marni reuwas nempo salakina kasep pisan.
Jin : “Sok ayeuna pamenta maneh anu ka tilu?”
Marni “ Kieu Jin, kuring hayang boga kasakit jantung, meujeuhna we ulah parna teuing.
Jin : ?????????
Reg,ngarandeg, ret ka kenca,ret ngatuhu euweuh sasaha.Belenyeh seuri, asa dieleketek ku pangalaman cik keneh.Siga mulangkeun panineunangan paamprok jeung batur sakola nu kungsi jadi bebende.Ka gambar deui mangsa silih baledog keretas di jero kelas.Eusina ngedalkeun eusi hate.Sesa asih nu kasilih wanci meh kawincik deui.Gandrung nu geus katurub waktu karep hayang di tumbu.Boa-boa rasa tresna teu kahalang mangsa.
Kuring geuwat ngagurinjal, basa ngadéngé sora ti luar. Hordéng disuaykeun. Si Kardi geuning. Ampir wé poho ayeuna giliran ngaronda. Sanggeus méré isarah, koloyong deui ka sisi ranjang. Katempo pamajkan keur lewa-lewé, sahing-hingeun pisan.
“Nembé gé sumping, tos angkat deui,” omongna,
“His…kapan ieu mah tugas nagara, lali rabi tur tégang pati …” kuring némpas bari cecengiran.
Dikitukeun téh pamajikan tuluy nangkuban.
Eléh géléng, reup wé peureum, ngumpulkeun ingetan .
Di sisi ranjang, kuring ngagerendengkeun fikmin kayas petingan, marengan inghak pamajikan nu beuki ngerepan.
Ti luar, sora si Kardi kalah beuki narikan.
“kang.... abdi tos cape susulumputan kieu”
“Sing sabar geulis, kapan anjeun terang akang nyaah pisan ka anjeun teh?”
“Muhun akang, terang abdi ge.... ngan...euhhh...”
“Akang ge ngartos geulis, wayahna nya? sing sabar”
“Teu kiat abdi teh akang, salembur geunjleung ngomongkeun urang”
“Nya wayahna, atuda kumaha atuh cinta urang teh tos lalakon na kieu”
“Haduh akang... kumaha atuh abdi isin pisan ku sadayana”
“Nya kapaksa kieu cinta, kedah susulumputan urang teh”
“Bapa sareng ema tos terangeun kang kana cinta urang teh”
“Teras kumaha?”
“Nya diseuseulan abdi.. hiks akang.... abdi teh nyaah ka akang”
“Tos ulah nangis geulis, cep! terang akang ge, sabar nya.....dedeuh teuing”
ceuk Somad bari ngarangkul ka Ujang nu ngagukguk ceurik harita.
Geus saminggu salakina gering di RSHS, ceuk dokter mah panyakitnya rada "kritis" nyaeta gagal ginjaltapi Bi Lilis mihareup salakina sehat deui. Teu sirikna unggal poe ditungguan. Ari di ruangan teh aya sababaraha urang pasien nu sarua katarajang panyakit nu matak pikahariwangeun. Teu jauh ti salakina aya pasien nu umurna teu jauh beda. Kaayanana matak pikawatireun, lian ti begang teh, napasna geus turun naek. Ninggali kaayaan kitu, dulurna geuwat maca surat yasin. Bi Lilis ngan ukur ngadangukeun. Rengse maca Yasin, teu lila eta pasien teh geus papisah roh jeung ragana, atuh kulawargana ceurik balilihan. Bi lilis oge rambisak ninggali loba jalma nu ceurik mah.
Rada keueung sanggeus aya anu maot di eta ruang. Tapi untung isukna aya deui pasien duaan asup. Ngan hanjakal kaayaanana geus renghap ranjuk, tayohna keur sakarat. Atuh geuwat dibaca surat yasin ku dulur-dulurna. Teu lila dua pasien eta maot.
Bi lilis beuki gegebegan bae, lantaran unggal, pasien langsung maot.
Barang aya deui pasien nu kaayaanana geus sakarat, tuluy dibacakeun Yasin, Bi Lilis geuwat ngagorok :"Ulah maca Yasin di ieu ruangan bisi salaki aing maot!" Ceuk Bi Lilis ngambeuk ka jalma nu keur maca Yasin.
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
Z
*emh...aya ku nikmat katingali na teh eta pun bojo kerek....
"Nuhun geus daratang ka dieu. Ari acarana mah nya ngenalkeun kumaha urang walanda bumen-bumen. Tah ieu mun di indonesia mah ruang tamu. Itu ruang makan. Hayu urang ka luhur." Si profesor nangtung terus leumpang kana taraje heureut ka lantey dua, dituturkeun opat mahasiswana.
"Kuring boga anak dua. Awewe wungkul. Tah ieu urut nu cikal, itu kamar urut nu bungsu. Ayeuna maranehna geus galede. Geus pindah ka kota sejen. Bumen-bumen jeung kabogohna."
Si profesor siga nu ngarti kalimahna teu pikahartieun. Manehna neruskeun, ""Kuring jeung indungna baheula kawin resmi di gereja. Tapi barudak ayeuna mah henteu. Cukup bebeja ka kolot, rek pindah ka kota anu, rek saimah jeung kabogoh si anu."
Sorana datar. Paromana biasa. Teu geuneuk teu meuleukmeuk.
Usum ngijih teu jadi masalah, sabab moal hese parab, tapi dina usum halodo siga kieu jukut susah tegalan ngahgar. Sedeng munding mah angger kudu diparaban. Bari ngiuhan handapeun tangkal nangka mang Jumad ngahuleng, mikiran parab keur mundingna. Watireun ku kitu tea mah ningali munding begung kurang parab. Dina hiji poe panggih jeung mang Adnan nu sarua ngangon munding.
''Nan naha munding silaing mah meni rampus kitu ngahakanan jukut garing teh'' ceuk mang Jumad bari ngaluarkeun dompet bakona.
''iiihh... boga resepna dekah Mad... munding anteng nyatuan, dewek anteng ngiuhan'' ceuk mang Jumad bari nyoro bako.
''naon resepna ? menta uing''
''tingali jug sing deukeut munding uing'' tembal mang Adnan. Mang Jumad panasaran, nyampeurkeun munding mang Adnan.
Mang jumad bengong ningali munding mang Adnan make kaca mata hejo...
“Keukeuh!” molotot. “Bongan boga kahayang!” nambalang. Tidinya manéhna mimiti nyiptakeun. Kumaha cék karep jeung kereteg haténa. “Anjeun téh lain Gusti!” ngélingan. Tonggoy. Nyiptakeun. Nyonto nu geus aya. “Moal jadi matak?” tumanya. “Geus diimpleng piakibateunana,” teu kungsi ngarérét. Janggélék jadi wujud. Karémpan. Kasono. Kahariwang. Karungsing. Kapeurih. Mimiti nyaliara. Ngarobéda rasa. Nandasa kabagjaan. “Rumasa,” ngaheruk. Leungeun ditalikung. “Teu beunang diélingan!” nyérangkeun teu bisa nulungan.
Mawa kabogoh ka warung,
bari kuralang-kuriling
Motor mogok na tanjakan,
bensinna pinuh ku reumis.
Ngadagoan babaturan,
silih tangkeup bari kiih.
Bari ceurik balilihan, manéh leumpang muru wahangan. Anjog téh inghakna angger kapireng. Gék diuk dina batu lémpar sisieun wahangan. Bari sideku, leungeun kéncana nyoo cai. Teuing ti mendi datangna. Ka lebah manéhna diuk, ngaléngléong palid hiji barang. Basa disidik-sidik horéng parahu leutik. Éta parahu téh bet nerus nyisi. Kawas ngahaja nyampeurkeun ka manéhna. Antara sadar jeung henteu, parahu téh dirawél, tuluy dihanjatkeun kana batu.
“Na saha nu téga malidkeunana? Dalah kami, sakieu balilihanana basa orok Kami dipaksa dipiceun ka alas bandawasa. Cenah, nu gelar tina rahim Kami orok dina wujud asu. Maranéhna nu lolong bonconong. Kapan anak Kami téh kasépna ciga kieu!”
Ngaharéwos sajeroning indit ka tempat nu jauh. Nyingkahkeun kapeurih. Dua bulan katukang nalika urang duduaan. Ingeut pisan harita kedal ucap pileuleuyan. Paturay-tineung.
Kecapna masing nyangkaruk. Mimiti ngojayan ati tuluy ngajeroan teuleum. Kaasih nu manteng ti waktu ka waktu. Ngagésér beuki paanggang. Kalilaan cacap tembus kana jajantung. Kiwari beulah lir kaca nu peupeus.
Kawasna moal deui karandapan. Calik paduduaan dina bangbarung. Silih asih nembongkeun kaasih. Silih poyok moyokan kaboga. Patukeur carita. Carita hirup nyorang kahirupan.
Sok hayang seuri lamun inget kana cara kang Arga, waktu dagang obat dipinggir jalan. Bari ngabongohan panongton, gap leungeun katuhu ngaragamang kana jero kantong lamak hideung anu atra eusi bedog. Kitu bedog kaluar, ana bras diheumbatkeun kana leungeun kenca. Atuh panongton pada ngagoak kaget, ningali mata bedog tinggaleun dina leungeun kenca. Ku kang Arga leungeun tea dibura ku cai anu diuyup tina gelas. Terus rembes weh getih beureum tina tapak bedog dileungeunna. Bari bedog masih napel dina leungeunna, kang Arga ngurilingan kalangan. Terus ngasupkeun leungeun jeung bedogna kana peti, anu ditutup ku lawon hideung. Kitu leungeun katuhu diasupkeun kana peti, terus dua leungeun kaluar, bari tatu leungeun geus dibungkus ku lawon hideung. Ujung lawon dicabut, leungeun sehat. Bari kang Arga ngajura ka opat panjuru panongton. Tapi dina hiji mangsa, teuing kumaha aya anu salah ngasupkeun bedog kana kantong lawon hideung. Lain bedog anu bonghak saparo tengahna, tapi Ciomas anu weuteuh.
Babasaan bulan april baheula, teuing ayeuna mah asa can ngadenge deui.
Ceuk sakaol, teuing timana-manana mah, cenah mun bulan april, jalma bebas heureuy, malah bisa disebut kana jail, tah, mun jalma nu keuna ku jail, heg ngambek, cukup nyebut april mop, eta jalma teh langsung ngarti, heuheu
cigah ayeuna, pamarentah rek naekeun harga bbm teu jadi, boa april mop nya, padahal teu nyadar yen urang teh geus di jailan ku anu palinter nu ngaku wakil rakyat teh lain bulan april wad, heuheuy deuh, cag ah.
Hujan mimiti pras-pris, teu lila ngagebrét. Teu matak mugagkeun léngkah. Tigin balik. Kajurung rasa kaduhung. Nganteur haté. Mapay jalan dibarung kabingung. Teu rurat-rérét. Teu nolih tincakeun. Cileuncang remen katincak. Pikiran kumalayang. Leumpang nuturkeun indung suku. Leungit jugjugeun. Awak mucicid kabulusan. Teu dirasa. Kajen téh teuing. Sora kelakson mobil patingtémbalan, ngagebahkeun lamunan. Ngeureunkeun léngkah. Ngajengjen di tengah jalan. Ditingker kandaraan nu pagaliwota. Liwung , kudu maju atawa mundur. Kapahung. Kapidangdung. Salah léngkah. Mamala baris kasorang. Teu ku hanteu. Cilaka dua welas.
Ingetan bet sumoreang ka lebah kalangkang bihari, nembus uwung-awang waktu, kabaca dina unggal pahatan linuhung, relief kahirupan bihari nu ngaramal ka mangsa jaga, bihari kudu jadi eunteung kiwari, alatan aya gambaran dina wangun carita: geus diistrenan raja-raja nu nyalikan korsi gading gilang kancana nu teu weleh ngageugeuh dina hate-hate rayat alatan kawijaksanaannana, geus palastra raja-raja dholim, sirna tina nurani rayat nu mibutuh kaadilan.
Jaman Ronggowarsito aya mahakarya kakantun anjeunna, nu pinuh ku siloka cita-cita dina pupuh nu pinuh ku tatapakan hirup jeung kahirupan, ayeuna masih kabaca ku balarea, cenah mangsa jaga bakal ngalaman jaman edan.
Kalangkang-kalangkang bihari, teu weleh ngalangkang na pikiran, rek kumaha mangsa jaga mun parahu di nahodaan ku nu teu amanah? Naha aya jaman kiwari nu kawaris kagagahan jaman kiwari? Geura prak baca relief titinggal bihari ku rasa jeung rumasa, pasti karasa aya baseuh cimata.
Meunang béja, Si Parta geus bijil ti Sukamiskinna. Pudigdig! Tuda nyakséni pisan putusan hakim harita: limabelas taun! Kari-kari karék tujuh taun geus bisa nempo panonpoé deui. Geuwat dipaluruh di mana ayeuna ngajedogna éta mangkeluk nu maragatkeun nyawa adi kuring téh. Sanggeus manggih alamatna, séak baé. Waktuna paninggaran moro. Indit dianteur ku réwuan sétan.
Tatanya ka ditu ka dieu. Euweuh nu apaleun. Padahal sidik ieu kampungna nu dituduhkeun ku nu méré alamat téh. Ngadon Lungsé. Wanci geus reupreupan. Los ka masjid, méh bareng jeung sora adan magrib.
“Komat, Jang!” ceuk hiji kolot nu maké sorban bari nepak taktak jalma gigireunana.
Moal kapalingan, manéhna nu komat téh. Cong sarolat. Pagigir-gigir pisan. Haté tagiwur. Bérés solat, manéhna wirid. Gap kana Qur’an. Ngaji. Kuring kaluar ti masjid.
Balik dianteur ku réwuan malaikat. (133 kecap).
Aduh alah iyeung,meni nyeri-nyeri teuing,aduh alah iyeung meni sono-sono teuing,aduh alah iyeung.... Kasono jeung ka nyeuri silih tembrag... (Saha nu meunang?)
Peuting, peuting pisan, manehna ngadatangan kuring di kamar kontrakan. Aya inghak semu balilihan. "Kang..rek nepi ka iraha nyeuitan hate kuring?" dina sela-sela cimatana aya ungkara nu tunggara. "Maneh teu kudu ceurik sagala..uing mah teu tega nenjona. Nyaah uing ka maneh geus ngadaging..ngagetih!" kuring nyingkilkeun leungeun baju, nilepkeun calana ka luhur, ningalikeun tujuh tato, kabehannana ngabentuk ngaran manehna. "Tapi apan abdi apal nyalira, akang lain sakali dua kali ngantelkeun biwir kana biwir manehna.." aya deui ungkara tunggara nu kedal tina hatena. "Biwir Nyi..biwir! Apan hate uing mah ngan keur maneh wungkul."
Lebahing teras kamar kontrakan, aya dua jinis cimata nu ngoleang ragragan. Aya rangkulan nu teu kebat, najan embung pegat..najan embung pegat.
Sanajan umur geus maju ka tunggang gunung, ari salakina mah teu weléh ka bujang ngora bari kasép. Saha nu teu kabongroy atuda. Dangdanan ngota bari kasebut sagala nyampak. Boh gedongna, boh mobilna, pon kitu deui rajakaya sejen na. Keur ukuran di lembur éta mah éstu pangbeungharna téh lain bobohongan.
Asal daék diajak kawin, hirup bakal ngahenang-ngahening. Teu kudu capé barang gawé. Nu aya malah dicukupan sapuratina, nya lahirna, nya batin na.
Nalék jeung nalak, éstu di cekel ku manéhna. Saperti ayeuna, manéhna ngawin Jang Dodo urang Babakan, bujang kasép umur duapuluh taun. Sanggeus sabulan saméméhna ngajurungkeun Jang Dédé, salakina, kateuing nu ka sabaraha.
Angin nu sok ocon dina linduh daun tanjung, burit èta ukur ngaliwat. Manèhna ngarasa teu guna mugurkeun kembang tanjung nu keur alum, sanggeus mojang nu biasa mulunganana, lila teu katèmbong datang.
Di Warung Mang Binting nu ngadeg sisi bénténg, Mat Béntong jeung Mat Bantang keur ngadangukeun Kang Bantung nyarita “Di Kota Bontang, aya banténg nuju bunting, ngamuk dikebon bonténg basa keur caang béntang. Éta mah bonténg, dibuntang-banting ku banténg, nepi ka buntung” ceuk Kang Bantung bari nginum Bintang. Mang Binting, Mat Béntong jeung Mat Bantang sareuri bari nginum Bintang ogé. Si Bentang jeung Si Buntong mah, jarongjon wéh maraén catur di téras imah Pa Bontong. Kadangu aya sora tamu “Bunteeeng” ceunah. “Tunggu sebentaaang” ceuk sora awéwé ti jero imah. Barang ditempo, singhoréng tamu téh Jang Bantong anu keur ngamén bari mawa hitar, kieu sada hitarna “bentang, benting, bentong, bentang, bentang, bentong” beletak, Jang Bantong aya nu malédog. Nu maléngpéngna lain Mang Binting, lain Mat Bantang, tapi Mat Gadil anu keur nyeri huntu.
Rék jung pisan balik, jleg téh manéhna. Awéwé umur tilupuluhan, ngaku ngaran Rukmini, tokoh carita dina buku kumpulan fikmin yasana Udin. “Badé ngalereskeun nami abdi téh. Dina fikmin mah diserat Rukmini, padahal nu leresna mah Sumarni,” pokna bari ngasongkeun akte kelahiran. “Bukuna tos naék citak. Pagéto badé diloncing,” cék kuring.
"Neeeeng."
"Kaaaaah, Akaaaang."
Duh, eta kecap dedengeeun wae. Kecap nu diharewoskeun opat puluh dua taun ka tukang, dina peutingan munggaran pangantenan. Kecap nu ngawurkeun kabagjan dina saban renghap. Ngagederkeun rupa-rupa sora gamelan nu ditabeuh jero dada, pamuka carita katresna di panggung kahirupan.
Galur teu salawasna ngaguluyur. Sakapeung dibalur tagiwur. Jungkrang disorang, tanjakan dilakonan, di nu datar tetep silihtatar. Bras, ka palataran sawarga. Genah tumaninah. tengtrem tingtrim atining kuring.
Waktu lumaku, mangsa lumampah. Maju ka lingsir ngulon. Kekecapan obah,
"Buuu."
"Muhun Paaa. "
Sora gamelan salin jinis jadi kacapi suling, ngaggelik dina wirahma kacinta, nu dipatri ku asihna.
Wanci nirilik, layung lumungsur. Kekecapan deudeuh beuki maneuh,
"Niiii."
"Sumuhun Kiiii."
Geus cacap benang katresna, manteng ti waktu ka waktu. Di kamar ieu, bareto, anjeun jajap kuring kana kani'matan. Ayeuna kuring jajap anjeun muga kana kani'matan.
"Niiii."
Kecap panungtung ti kuring,taya jawaban.
"na iraha kang barna rek ngalamar ka kuring?".. ceuk hate isah bari panon mencrong ka babaturan sakolana nu keur ngasuh budakna diluar, "tok..tok..tok"... Asalamualaikum... Diluar aya nu keketrok ngabuyarkeun lamunan. Kuniang cengkat muka panto bari nembalan salam. Lol jejen kapi adi barna ngelol ti lawang bari ngasongken undangan. "tisaha jen?".. "eu.. Te heni bade nikah..! Mangga teh" jejen indit. Bray ondangan dibuka.. Isah reuwas sangges maca yen nu kawin teh barna ka kapi adina keneh..
Entin, nyekelen leungeun lanceukna bari teu weleh di usapan. " Teh .atos atuh ulah nangis wae, bilih teu damang " Nu diupah-apeh keukeuh ngadingdiut, cipanonna murubut, taktakna oyag, pek manehna nyarande kana anggel anu di-tumpukkeun dina tonggongna....." Tin, Kang Reddy datang deui tadi sore,basa Teteh beres Asar....... Entin ngahuleng, Apan Kang Reddy mah geus lila teu ayana oge. Entin ngrangkul lanceukna bari ngharewos.." Teh istigfar atuh, Teteh siga anu teu ngartos Agama wae...Apan...."' Teu kebat Entin nyaritana... Tetehna ngepeskeun leungeun Entin bari pokna peura balas ceurik " Aya, tadi ay Kang Reddy "
" Tadi kadenge mani jelas Tin, Kang Reddy nyebut " Jungjunan " ka Teteh "
Entin ngahuleng.
Beu... sigana lanceukna jadi deui........... ...
Gurat leungeun nu cenah ceuk dukun mawa kauntungan geus jadi ide manehna, tina ide bet numuwuhkeun ambisi nu ngajaul nepi ka ngajebol kaboodoannana bari pinuh kayakinan, tapi mun geus asor kumaha? Naha bakal jadi owah bari langlang-lingling kamamana atawa gering ngalanglayung alatan harta bandana beak, atawa dengdem nu ngabebela dina dada?
Balik Wisudaan téh, garaya maké jas kénéh, dér, arulin nepi ka tilu mobil. Kompoy. Teu karasa waktu geus mimiti peuting. "Kamana deui yeuh ayeuna?" ceuk si Heru. "Urang ka Ciromed wéh yu!" si Sardam méré ideu. Prung tilu mobil arindit ka Ciromed. Ka hiji warem. "Manéh boga duit sbraha?" si Heru nanya. "Ngan aya gocéng!" témbal kuring. "Dieu lah injeum heula," sor, duit gocéng téh di bikeun. Sup, manéhna ka warem.
Heru :"Short time sbraha?"
PSK : "Goban"
Heru : "Tiasa goceng teu?"
PSK : "Sakitu mah di kebon awi wéh"
Belenyeng si heru ka warung. trus balik deui...
Heru : "Yu ah, wios da tos dibalur Autan...!!!
PSK : *(*^*^&%*. … *2.
Abah katingali keur kumat kemot, siga nu ngagerentes ngomong sorangan basa maca koran, Ambu panasaran, "Ngaos Naon abah? mani khusu pisan sigana?". "Ieu Ambu... geura nya.. yeuh dangukeun, urutan penyebab perceraian di Jawa barat teh nomer hiji kusabab faktor ekonomi, nu kadua kusabab Perselingkuhan, nu katilu persoalan ketidak harmonisan pasangan, nu kaopat yeuh ambu... poligami! ", "Teras?" ceuk ambu bari mencrong ka abah, "enya, kasimpulan abah mah sederhana wee", "Nyaeta??" taros Ambu, " Heu'euh mendingan poligami daripada Selingkuh mah!", "Sae Abah... bade?", "hehehehehehe teu langkung ambu.." ceuk abah bari kalamar kelemer.. "PLAK!!!"
"Geusaaan!!"
"Embung!!!"
"Pokona enggeusan!!!!"
"Embuung!!! "
"Yey! maksa!!!"
"Saha nu maksa!?? didinya!!!"
"Lalaki teu boga ka era !!!"
"Emang!"
"Pantes!!! Pokona enggeusaan!!!!"
"Euweuh carita na!!"
"Sok we!! Tingali we engke!!!"
"Tingali???hahahahaha! "
"Hiih!, dasar jelema gering!!"
"EGP! sok? sok? naon deui?"
"&^%$$
Mimitina mah Mas Tato. Baheula, basa anjeunna mulih moro ti Ghana, ngadon nyandak beurit sajodo. Marontok naker. Ngadarungkuk sagedé méja budak. Diabur kitu baé di buruan anjeunna, diparaban jukut Manila jeung bala-bala. Basa baranahan, tatangga pada marénta. Méh salembur ka bagéan. Nepi ka, mun sakalina rurusuhan téh, motor moal bisa bedas. Kahalangan beurit nu pating lalenghoy.
Ari kamari, barudak hariweuweus. Pajar téh, cai di handapeun jambatan Istiqlal teu bisa laju. “Kahalangan beurit,” ceuk si Odéd, anak tukang roti. “Nya, saha atuh nu ngencarkeun beurit di dinya?,” walon Kang Eri. Kabéh pada kerung, bari terus cukcek satumbakna satumbakna. Treuk nu rék ngangkut geus nungguan ti subuh kénéh.
Nepi ka kolong jembatan, ukur bisa aralohok. Beurit sagedé-gedé domba garut aya ku metet. Patumpuk-tumpuk ngahalangan jalan cai. Panonna pating gurilap di jero poek, sorana ting darehem dibarungan bau hangru jeung cikiih. Mani nyegak.
Leungeun hideng ngodok pésak, ngaluarkeun HP. Nelepon Pentagon. Ménta bantuan.
Pangbalikan. Imah titinggal kolot. Najan pipinding bilik. Karasa haneutna. Handapeun tangkal Jéng-jéng. Tetengger nojo. Sok dipencrong mun pareng bulantok. "Pangbalikan saréréa" Aya ku genah. Panto jeung jandèla nu maruka. Mapag angin, mudalkeun mangpirang harepan sukan jaga.
Lebah tibrana, incu-incuna datang, bari pepeta Jang Roni, incu cikalna ngadongeng maen bal kasawelasan Persib nu ngalawan kasawelasan Persibaya. Aki Darpan ngabandungan kacida dariana.
"Aki...., tadi balik lalajo maen bal, loba bonek ragragan tina treuk, kareta api dibaledogan, sora motor tinggagerung, bandera Persib jeung Persibaya tingkelebet, nu tawuran matak paur nu nempona, bobotoh Persib galungan jeung bonek..." ceuk Jang Roni, ngadongengna kacida dariana dibarengan ku pepeta sagala. "Tapi kunaon nya Ki, Roni nu teu miluan tawuran bet kabacok ku bonek?"
Karek ge reek engab, Aki Darpan nu tibra, kagareuwahkeun ku nu pupuntenan, bari gigisik, kuniang hudang muru panto, "Euh, Jang Apip, aya naon?
"Itu Aki, Jang Roni pupus aya nu ngabacok mulih nongton maen bal..."
Sajongjonan Aki Darpan hareugeueun, percaya teu percaya, berebey cimatana ngalembereh, incu kadeudeuhna nu tadi dina pangimpiannana ngadongeng teh horeng enya.
(Carita pantun, bagian awal tina trilogi, mostingna disakalikeun)
Dalang ngoncrang sindén dengér, hajat gegedéan, najan usum ririweuhan.
“Cuang cacapkeun kasukan!”
Nakleuk ka panglalajoan, nu dagang ngabarak, sacemporna-sadamarna. Tingkuyungkung nu harudum sarung, tingsalingker ti nu suni.
Lalakon pikatajieun: “Ngabedah Bandawasa”. Ari pangantén, ukur tagen sakeudeung. Paralun, lain teu sopan ngantunkeun tatamu, apan aya anu langkung penting, papancén pikeun duaan, sugan parat disawengikeun, ngabedah leuweung tutupan.
Aduh, ieung ….
Sabot pintonan ngegeder, ti kalér kakuping borobot bedil, ditémbalan ku tangara, ti tukangeun panggung.
Paciweuh henteu kaampeuh. Bancang pakewuh datang dadakan.
“Gorombolan …, gorombolan …!”
Singhoréng nu diharudum, geuning nyulagrangkeun bedil, ngahaja nyusup ti heula, nyamur jeung para panongton.
Sersan Adang ngembang kadu, OKD harareugeueun, teu nyangka baris dirurug ku urang gunung.
Bubar katawuran, waditra paburisat, haroong balandongan.
Di enggon, anu keur oléng pangantén, carug-ceg kana anggoan, rurusuhan sarawélna, sangkan teu buligir teuing.
Cul kana garapan, nyukakeun sawah sakotak, ku doran culagug belang.
Bating ….
***
Fikmin
Hiji: Pancasila.
Dua: Ketuhanan yang Mahaesa.
Tilu: Kemanusiaan yang adil dan beradab.
Opat: Persatuan Indonesia.
Lima: Kerakyatan yang dipimpin oleh hikmah kebijaksanaan… jste.
Genep: Keadilan sosial…. (“Haahh? Naha jadi genep nya?” cék gerentes haténa.)
Laju dibalikan deui macana, bari tetep ditarikkeun. Nepi ka tilu balikan angger waé jumlahna aya genep. Késang tiis beuki ngagurujug. Kelepek ….***
Ulah salah! Marga urang Batak teh bisa nerap ka urang Sunda. Lain bae lantaran awewe urang Sunda dikawin ku lalaki urang Batak. Tapi bisa oge dilarapkeun kana pasipatan nu dikiratakeun. Contona
Situmorang= si tukang molor beurang2
Simorangkir= sima-pamorna borangan jeung telat mikir
Siregar=Sisa remaja garut
Sitompul=awak ngeusi hanjakal tompelan na dengkul
Manik=manusa unik
Harahap=harepan jeung usaha satahap-satahap
Sirait=si jorang ngongome sirit
Simatupang=si males tukang numpang
Simbolon= si tukang mabok lontong
tobing = tukang oncom jeung bolu kuriling
Simanjuntak= Si Manusa jujur jeung takwa
Dina hiji poe di kelas di foto babarengan sarerea, Saenggeus foto jadi, Bu Guru ngolo barudakna supaya meuli fotona saurang hiji. Bu Guru nyarita “Maraneh kudu meuli foto ieu teh, meungpeung aya ngariung kabeh. Foto ieu teh bakal jadi panineungan anu endah pisan. Barudak repeh caricing. Bu Guru nuluyeun “ Geura cipta ku maraneh, oh ieu Si Dadang, ayeuna geus jadi dokter, oh ieu si Wiwin ayeuna jadi pengacara, tah nu ieu si Tuteng, ayeuna jadi tantara. Barudak repeh keneh. Aya nu nyelengkeung budak loyor titukang” Tah ieu Bu Guru, hanjakal ayeuna geus maot, teu kaburu mulang tarima heula”
tina jandela kamar, panon neuteup uwung-awang nu baranang bentang, ku endah mongklengna jagat wawayangan dipapaes kiceup-kiceup nyari bari ngadongeng bulan nu aya dina kalara, padahal anjeun teh teu weleh marengan imutna bulan, tapi kunaon bulan bangun nu sedih kingkin, enya, kunaon bulan jiga nu nandang kalara, pameunteuna bet nyumput tukangeun mega-mega kulawu, bentang, coba ku aranjeun bubungah, malahmandar bulan imut nyari dina mabrana rasa nu pinuh katresna
Hajjah Jubaédah keur ngawurukan murid-murid pangajian anu kabéhanna abégé, di Madrasah Al Jahilul, diwangun sisieun balong buleud. “Bé sin jéér , biiis. Mim, Alif, Elam, Elam tasjid jéér, mill. Lam jabar, laaa.... Ha jéér, hi. Bismillaahi,” laju ditarurutan ku murid-muridna. “Tah, barudak, diajar iqro, réngsé. Ayeuna kumpulkeun artos iuran listrik, béas, cai sareng telepon. Énjing kedah nyarandak artos iuran deui kanggé ngagaleuh, gitar éléktrik, jimbé sareng babycry. Sok geura naretepan Isa sasarengan.Réngse netepan teu kenging langsung aruih, wayahna kedah ngawirid heula. Tah, tos bérés ngawirid, ulah wara aruih, cuang karokéan heula sasarengan. Nanging, anu teu resep karoké mah, pék baé rék balik gé,” ceuk Hajjjah Jubaédah ka murid-muridna. “Sadayana badé karokéan, Bu Ustadjah, iwal ti Irman sareng Meila anu moal mah, aranjeunna mah karesepna dugem,” ceuk Kobir, anak Mat Gadil. “Sok Dadan, geura pasang sound sistemna, tong ageung-ageung teuing, cekap 20,000 Watt wéh ” ceuk Hajjah Jubaédah.
“Pa..., mulih teh urang ngantosan sepi, di luar masih keneh seuuer batur”
ceuk pamaijan bari nyekel leungeun katuhu.
“Naha kunaon kitu Mah?” ceuk kuring bari kerung.
“Di luar seuuer rerencangan sakola kapungkur, abdi isin gaduh salaki siga gegetuk”.
Meg kana hate meni nyentug, abong pamajikan menang maksa ti calon mitoha baheula .....ah.
Basa manéhna anjog kana golodog, aya fikmin ngagolér dina bangbarung. Kabaca ti saha, gep diteueulkeun kana dada, laju digaléntoran mangkali-kali. Gagang sosi méh teu bener asupna, kahalangan ku kabungah nu ngabudah. Lampu 30 watt asa mabra kabina-bina, ongkoh diémbohan caang mércury nu moncorong ti luar waktu hordéng jandéla disingraykeun. Manéhna nyarandé kana sofa. Fikmin dibébérkeun. Ana bray dibuka, pung, tikukur jeung japati pating arapung, lauk koki ngaracleng tina jero akuarium. Gutak-gitek dina ubin, hayang ngarilu ngapung. Seungit malati -- enya seungit malati -- mijah di sakuliah imah. “Moal codéka, moal kuciwa: Katrésna Marwan ukur kanggé salira,” ceuk méja nepikeun béja ka vas kembang – bari ajrag-ajragan. “Marwan ahirna kedal,” séndok ngajawab pananya sendal. Béja ditépakeun, patétépa, sakuliah imah pabéja-béja. Saruka bungah.
Di enggon, nu biasana combrék, sepré gading tambah béngras, bordir daun bakung dina bantal aya ku nyacas. Mawar ngabebengkang di luhur ranjang, dikeukeupan haté nu bungangang. Sapatu masih napel dina sukuna.
"Asa empuk, Jok Mobil teh, hanjakal can kungsi ngadiukkan !?". Ceuk Bujur, nu geus nampuyak, balas terus-terusan nyengcle dina jojodog. Jojodog, bati ngaheruk, ret ka gigir, katempo Songsong keur nahan seuri, gigireun hawu . " Baku, sia mah !, ari geus nyengseurikeun teh !". Sentakna. " Seuri soteh, uing mah nyengseurikeun nasib sorangan !". Tembal songsong, ngabela diri. " Menggeus gandeng !" Bujur hahaok, bari ngaluarkeun sora. Jojodog ngan ukur bisa ngelel bari meungpeukan irungna nu meh rumpung. Isukna. Bujur culang-cileung siga nu leungiteun beuheung. Gebeg. Manehna ngaranjug. Jojodog geus kari ruhakna, di jero hawu. “ Kamari wengi, anjeuna meuleum maneh “, Songsong laporan. “ Naha ku sia teu di carek !”, porongosna. “ Apan jadwal abdi mah, dinten ieu !” ceuk Songsong cumalimba. Bujur guplak-giplek, laju diuk luhureun hawu, bari meletet ngabayangkeun empukna jok mobil.
Suanah, Acéng, ÉNé--------------------------------------------------------
(hiji mangsa dararia kudu maca ieu)
Leumpang suku, nunutur bingung, ngungudag hayang, teu eureun ngimpleng harepan, moro bungah hayang ceuyah ambarayah.
Dina rungkun pangirutan, dina pasir pangimpian, jero alam Gantarawang. Digiligan, naon baé pisarateun, deuk dicumponan, diayonan.
Geus capé linyok pamoyok, bosen nanggap rahuh ngangluh, ema, acéng ogé éné.
Lepus jasa éta tempat, teu kungsi mangtaun-taun. Aing, urang, pada mikahormat. Ngadadak Abah dijatahan pidato, di podium balé désa, dina rapat sakolaan. Samalah, dina mimbar Masigit suci.
Seneb jasa. Tapi kieu kanyataan. Horéng kahormatan, kudu dibayar ku pakaya.
Padahal Abah teu mikeun, Acéng hiji jadi wadal. Éwé lapur saban malem Juma’ah (hampura Suanah).
Hirup Aing ukur wadag, demi kahormatan dunya, ngabélaan senang raga, asal deungeun pada tungkul, asal éwé bérégégéh, neuleu sérab kulawarga urang.
Céng, wayahna indit tiheula, abah jagisuk baris nyusul, mun seubeuh diugung-ugung.
Bongan dunya, bongan wayah, bongan dararia hayang beunghar jeung jugala.
------------------------------------------------------diary book Abah Dararia
Éné rambisak macaan surat.
Ngan direretan we. Ret deui, ret deui. Ngahaja dikemplongkeun. Tapi taya nu ngarongheap. Angin we jeung angin. Sok hayang mendetkeun, ngajablogkeun malah. Sakapeung reketna sok matak nyereset. Ah, panto. Panto ngemplong tina adan kana salam.
Hanjakal ucap teu kedal padahal rasa ngagalura,
hanjakal katresna teu wani wakca, padahal kaasih geus ngancik na diri..
enya eta ge salira nunda isyarat na camara tapi masih risi ku jamparing sieun pites dialak paul.....
Reke...t.! sora panto ngareket matak ngoet pating seleket kana hate.Sieup jeung pangeusina.Aki-aki jeung Nini-nini puluhan taun hirup paduduaan teu anak teu incu boga baraya teuing dimana lebeng taya laratan.
Si Aki keur cinutrung nangkeup tuur bari ngadeangkeun tonggongna di buruan."NI,anak hayam teu kadeuleu ti isuk, paeh kitu,?" tanya si Aki sora geus rada rero."Ngaing ge sidik rek nanyakeun ka dia,tikamari teu kadeuleu" tembal si Nini bari ngagejlig tina golodog nyekelan boboko geus euweuh weungkuna di eusi beas beureum sa canggeum, tayohna rek ngisikan di pancuran nu aya tukangeun imah na."Euy,sakalian pangumbahkeun ngaing hayang beuleum roay," si Aki bari ngasongkeun roay tujuh siki,meunang metik ti pipir.
Luhur ranjang. Lawas raga nyangsaya. Milang harepan nu leupas ti rénghap ka rénghap napas. Sedeng lalakon palid dina selang nu pajuranteng. Keclak demi keclak infusan. Ketug jajantung ngerepan. Sarta jarum suntik langgeng matri saban usik. “Tong rémpan, Kang. Perjuangan urang bakal terus ngagedur.” Mawar. Sora anjeun angger ngagalindeng. Laju lelemes réma jeung iipis lambéy nyaliara dina tarang. Lalaunan ieu awak dicengkatkeun. Didiukkeun dina korsi roda. Kebat mapay-mapay buruan rumah sakit. “Tong salempang, Kang. Nu darémo beuki ngagugudag sumangetna.” Mawar. Anjeun ngarandeg sakedapan. Metik sagagang mawar nu karék ligar. Diasongkeun sangkan diseuseup duaan. Kebat deui nyusud lulurung. Rohang-rohang humaregung. Kamar-kamar humarurung. Jeung pirang-pirang raga nu dirurub. Urang anjog ka kamar nu panungtung. “Tong hariwang, Kang. Kapan takdir salawasna ngaruhit.” Mawar. Galindeng anjeun nyidem kapeurih. Rekét muka panto. Kasampak bugang-bugang tan ngaran jeung titimangsa. Naha aya bugang nu sarupa jeung anjeun? Geuning bugang sorangan gé aya di dieu? Gudawang tapak pélor dina tarang.
(revisi)
Tepung tauna lawang goah muka. Remeng-remeng nampeu lebah juru di haruduman sarung butut. "Lebar temenan nya gaplah, padahal masih wedel, geura pasang deui atuh di palang tepas!" kahayang ngaharéwos. Simpé muter-muter kurung nu ngungun, di jerona témbong suwung ukur bulu-bulu katineung pasoléngkrah nalimbeng. "Aeh, aeh, lain gagéh los nya kaditu indit mungpung isuk kénéh, siar gantina, balatak nu leuwih alus gé geura!" sambung kahayang kumejot beuki rosa. Simpé nyéréngéh mireungeuh haté léah ngoléséd teu ngulét muru kamarna. Dangdan!
jtwg
Nini2 naek lift ka lantai 6...
Di lt 3, aya gadis asup mani sareungit,
Nini : "Duh Neng mani seungit!"
Gadis : "BULGARI nini.. 2 jt perbotol !
Agul eta si gadis...
Di lt 4, aya deui gadis asup leuwih seungit ti nu tadi.
Nini : "Neng ge mani seungit!"
Gadis II : "GUCCI nini..5 jt sabotol!"
Agul deui wae...
Nepi ka lt 6 nini kaluar, bari hitut melekbek kacida bauna.. gadis2 nu dijero lift ampir2 kapiuhan.
Ceuk si Nini bari kaluar :
"CILEMBU neng.. 20 rb sakilo!!"
(revisi)
Tepung tauna lawang goah muka. Remeng-remeng nampeu lebah juru di haruduman sarung butut. "Lebar temenan nya gaplah! Gancang atuh geura pasang deui di palang tepas!" kahayang ngaharéwos. Simpé muter-muter kurung nu ngungun, di jerona tembong suwung ukur bulu-bulu katineung pasoléngkrah nalimbeng. "Aéh, aéh, lain los nya indit kaditu mungpung isuk kénéh, siar gantina, balatak nu leuwih alus gé géura!" sambung kahayang kumejot beuki rosa. Simpé nyéréngéh mireungeuh haté léah ngoléséd teu ngulét muru kamarna. Dangdan!
jtwg
Tilu poe ti tas dicarekan bebeakan, laklak dasar, beak ka tai ngorana, manehna ngareunggeuy. Ambek tuda, meni euweuh guam pisan. Gajih teh gajih, euweuh upaya sejen. Sakitu dicontoan, usaha itu ieu ge, tonggoy we. Pan nyaho, boga itu boga ieu teh alatan tisusut tidungdung, belaan ninggal-ninggalkeun imah, demi duit. Geus hasil mah pan ngeunah.
Ih, hariwang ku uncuing di tukangeun imah, teu beurang teu peuting ngelak. Sakitu geus diusir ge, belaan muruhkeun, aya deui aya deui.
"Hayu Pah urang opname, pan saur dokter kedah."
"Cekap mah, landong kamari ge seueur keneh. Teu kedah ngarepotkeun Mamah. Sakadugana Papah we, hawatos ladang kesang Mamah bilih ngirangan. Papah moal kiat ngupingkeun tungtungna."
"Kumaha dinya we ah !" bari ngaleos, nyaah bisnis hiji deui can kagarap.
Peuting katilu, uncuing jempling, bareng jeung cicingna renghap si Papah. Bral nya pah, langkung sae Papah mulang, Mamah kahalangan.
Ukur bisa neuteup sobat-sobat ti kajauhan dina jarak dua meter ka gerbang Rumentang Siang. Kuring ninggalkeun tapak nu gugupay nyesakeun panineungan. Aya asih jeung kaheman kuring keur anjeunna nu nyampay tikaanggangan di gedung Rumentang Siang....
"Héy, manusa! Poma lamun nyieun fikmin ulah leuwih ti 150 kecap, ogé nyieun kecap é ulah poho maké curek" ceuk Gajah Biru bari tutunjuk.
Datang téh ti Pulo Peucang, Kang Sudi lain baé ngiringkeun uncal jeung kuda. Tapi, bari ngéngélék monyét. Sadua-dua. Kitu deui Kang Mukti, angkaribung ku monyét satilu-tilu. Begogna anjeucleu dina taktak, si bikang nangkeup pageuh kana tonggong, ditukurkeun ku nu jalu, nu bangun apet, ngadedod di tukang bari muntang kana tungtung baju si Akang. Cacakan kakara budak umur tujuh taun, Kang Mukti teu ieuh kaciri mopo geus lumampah sakitu jauhna. Malah katingalna téh jigrah pisan.
Orokaya, aya kana sabulanna, batur mah pahibut ngerepan pager jeung gedogan, Kang Mukti anteng nyonyoo monyét. Dinangna-néngné, alahbatan ka adi sorangan. Dahar gé mani sok dihuapan. Nepi ka si Ambu bendu, da Kang Mukti hayoh baé ulin jeung monyét. Poho dahar, poho ngaji. “Sudi, bawa ka dituh éta monyét téh, ka Senayan. Manan ngahalangan laku si Mukti,” saur Ambu. Sanajan Kang Mukti ceurik lolongséran, teu ieuh didéngé, monyét dikencarkeun di Senayan. Dihijikeun jeung mandahong nu abreg-abregan.
Kacaturkeun di kampung Cisitu, aya hansip, anu ngarangkep tukang kusén. Nyaéta Mang Ujang. Sanajan hansip, manéhna mah katelah borangan. Hiji mangsa keur ngaronda jeung baturna si Aris, nempo aya nu nyurigakeun di imahna Bu Jaksa, Katelah Bu Jaksa téh, da salakina pangsiunan Jaksa. “Urang tingker Jang!” ceuk si Aris bari nyebrut ka béh wetan. Mang Ujang mah ngahephep wéh, nyerangkeun ti kajauhan. “Rampog…!” gorowok si Aris. Jungjleng tilu urang jelema, jarangkung badag ti jero imah. Lumpat ka kulonkeun. Si Aris ngudag. “Ari maneh Jang, naha teu milu ngudag!” si Aris balik deui, bari beungeutna bengep. “Haarr, ari maneh, naha teu nempo ieu kusen panto ruksak!”.. *1.
Panasaran ku polah salakina nu geus robah, Marni ngahaja ngareka-reka carita. "Kang, hapunten abdi... Dalah dikumaha deui da cinta mah geuning teu tuah teu dosa ngurunyungna. Estuning ngamalir kana jero rasa bari nampikna teu wasa. Abdi nuju kapentang cinta,kang...." Ceuk Marni ka Tarya bari ngagabrug. "Ieu teh bener,Marni?" Tanya Tarya bari neuteup. Marni unggeuk. "Ehm...alhamdulillaah...." Marni kerung. "Naha alhamdulillaah,kang?" Tanya Marni. "Ari kitu onaman. Akang geus sababaraha poe bingung kumaha nepikeunnana ka anjeun, yen akang geus kawin siri ka Neng Ita anak Bi Esih nu boga warteg dipengkolan." Walon Tarya tanpa dosa. Marni neuteup...reumbay cimata.
Basa dada Rahwana kapanggang ku panah Guawijaya kagungan Batara Rama, dirina sasadu menta dihampura
"Rama...! Hampura sagala kasalahan kaula ka Anjeun...! Ti semet ayna kaula nyerenkeun deui Sinta ka Anjeun..., sa...bab kau...la geus meunangkeun babaturanna..., jojo.... Hhh...!"
Kereles Rahwana ngaleupaskeun nyawana.
Alah paul pinuh ku umbul-umbul. Mega tatan-tatan seja ngampar, peupeujeuh ka angin ulah teu kaopan. Rahayat angkasa rek nyakseni pangeusi bumi.
Di handap, nu keur satru ngatur siasat. Berebet, ngabejer beaskeun ka pasukan nu geus samakta sapakarangna, pancen nu kudu dilaksanakeun.
"Siap kumendan, kumaha pun nini teu aya nu ngurus ? Mangkaning di rorompok mung nyalira." ceuk salasaurang perjurit.
"Gandong ! Bawa ka pangperangan ! Tandonkeun !"
Tandonkeun ? Piraku nandonkeun nu ngurus ti orok beureum ? Apan nepi ka bisa kieu teh alatan nini. Beu ! Ayeuna nini-nini soteh, bareto anjeuna ge perjurit nu toh pati bebela ka kuring.
"Maaf kumendan, kuring mundur." bari nanggeuy sagala parabot perang, jeung pakean seragam, masrahkeun.
Rahayat angkasa der sarurak, eak-eakan. Langit milu susuitan, mega mere jalan ka nu datang heheotan, panonpoe laju antare.
Kamari, sobat kuring dongeng ,yen besanna keur gering. Sanajan cape cenah balik ti Bandung, manehna kapaksa tunggon di Rumah Sakit, kulantaran besanna gering tea. Ku kuring di upah-apeh we da sigana manehna cape pisan kurang istirahat. Ceuk kuring kieu : " Kang sabar, Saur Allah anu kudu ku urang di perlukeun datang teh, ka anu Akad nikah, ka anu gering jeung k anu maot',wayahna sing sabar atuh" Manehna nurut,
Teu lila manehna dongeng deui ka kuring teh ,yen Besanna koma. Duka kumaha ieu " Six of sense " kuring bet sok neumbag kana rasa kuring nu pang jerona,teu meunang di singkir-singkirkeun !!
Kuring nyarita kieu,plos we : "Kang antosan we dua dinten deui. Allah swa terang yang terbaik untuk beliau " Tuluy kuring mah tos Isha teh sare tibra
Tadi isuk-isuk, sobat kuring laporan...." Lies, Besan teh maot "
Inalilahi wa'ina Illahi roji'un......... malah leuwih cepet sapoe.....!
Jantung kuring ngageber............ reuwas !
Teu karasa geuning, ayeuna geus balabuh deui ka darmaga tanggal dua, ngagidig muru anak pamajikan bari mawa tiiran teri sesa hiu, romanna alum kacida, geus kacipta anak pamajikannana nungguan di imahna, ngarep-ngarep tiiran kakap, hanjakal nu kabawa ngan saukur tiiran teri sesa hiu, teu kacipta kumaha sedihna nu jadi anak pamajikan mun nempo manehna teu jingjing teu bawa. Sajajalan manehna uleng, kudu kamana miang sangkan dirina jadi pamayang bari mucekil beubeunangan, Gusti, pasihan jiisim abdi jalan caang...., gerendengna peura
Kakapeungan sok aya wae, kenalan make nomer sejen anu salah kirim sms. Terus aya bewara, “hapunten bah, abdi salah ngintun sms.” Tapi lolobana mah tara aya kabar susulan. Kukituna sok diantep weh, kapan nomerna oge teu dikenal. Makana sok tara dipikiran, lajuna eta sms langsung diapus bae. Bisi memang bener teu dihaja manehna salah kirim. Pikiran teh, lamun dihaja mah tangtu bakal ngahubungan deui. Sanajan enya sok jadi pikiran, bakal ninggang kana naon. Tapi ngarana oge jalma, sokan aya anu owah gingsir, teuing anu beuki lila asa beuki ngaco. Tapi naha enya?
Rumah tangga teh geus lila. Kuring jeung pamajikan silih mikacinta lahir batin. Basa tilu taun katukang pamajikan katarajang panyakit nepi ka struk ge, tetep satia najan kabutuh batin kuring teu kasumadaan. Keur ngabantuan ngabeberes imah, pamajikan ngahaja ngajak adina, Inah, ambeh teu ragab cenah ari diurusanan ku adi sorangan mah. Inah teh randa, masih ngora tur geulis, siga pamajikan. Tapi kuring geus nganggap adi sorangan, jadi moal aya masalah. Basa kuring gering rada parna, nya Inah nu ngurus teh, tulaten pisan. Manehna nu nyadiakeun obat jeung sagala kaperluan kuring teh, unggal poe salila leuwih ti saminggu pagilinggisik, di kamer gigireun kamer pamajikan. Ahirna, anu kudu disinglar teh kajadian. Kuring geus tilu taun teu manggih kaasih pamajikan, sedengkeun Inah ge teu beda,,,,,, Pertahanan kuring bobol. Ngawitan mah asa dosa, geus hianat ka pamajikan, tapi isukna kalakonan deui! Di kamer sabeulah aya nu humaregung nahan kanyeri, di kamer ieu humarurung sugema. Hampura, geulis, Akang geung hianat.....
Basa Sinta ngagandeuang ka pasar caket terminal, keupat lempayna matak moho nu ningalna, sok komo basa lambey salira imut manis bari neuteup balebat giwangkara, duh, manisna.... Namung hanjakal basa hiji satria nyaketan lajeng sasalaman, diteraskeun ku uplek guntreng duaan, ti lebah jongko baso sapasang soca Rahwana neuteup pinuh timburuan, sok komo basa ningal Sinta sareng eta satria ngalengkah lumebet ka karaton nu pinuh ku rupi-rupi anggoan, napsu angkara Rahwana ngagugudag ngarerab dada, Rahwana teu tiasa pajar kumaha, jalaran satria nu ngagendeng Sinta teu aya sanes Sri Rama nu ngajak balanja ka Swalayan Ramayana
Basa pelor pating harieng aya nu kena kana dada awak tiis kawas di tangkodan es.
"Kuring teu paeh..."
Aya nu ngajepat hanapeun kai dadana bor boran geutih, baju jeung beunget siga kuring.
"Kuring teu paeh ... Kuring teu paeh ... "
Awak asa harampang bisa ngalayang, temong hiji gedong gede naker tapi naha pageurna di arendeuk eundeuk nepi ka runtuh.
" Ulah... Ulah karunya ...!" Ceuk kuring bari megatan jalma nu diteungeulan ku hoe kunu make saragam katingali nudi teunggeulan geutihan, maranehna siga nu teu ningali ka kuring.
"Enya kuring teh paeh kitu ...? Pan nu paehmah ngajepat cicing. " Kuring keneh nu ngajawab.
Ret kanu rada jauh saabrulan jalma dibombardir make water kenon, gas airmata, kembang api jeng batu.
" Perang... Perang " ceu Kuring
Kuring lempang lalaunan ka gedong anu kacida gedena sarta dijaga kunu marake saragam helem jeung tameng.
"Punten... Punten " ceuk Kuring tapi maranehna teu narembalan siga nu teu awaseun.
Dijero gedong anu gede tadi loba jalma dariuk nakorsi hipu bari marake dasi sarta di hareup sabaraha urang dariuk tapi irungna ditunjuk tunjuk
" Penghianat bangsa jeung nagara ... Penghianat bangsa jeng Nagara ..." Pokna bari aya nu ngamera.
" Oh ... Keur nyieun sinetron..."
Langit mendUNG,hate bingUNG, Pikiran lingLUNG, kabogoh pundUNG, hp teu hurung, usaha teu untUNg, hayang udud neangan kuntUNG, tapi masih untUNG, aya lutUNG, daek maca nepi ka TUNGTUNG...! :D
Geus saminggu pamajikanana balik ti pasar sok beurang waè. Kajurung timburu hiji isuk Jang Dudi nuturkeun pamajikanana ka pasar. Nyèrangkeun pamajikanana ti mimiti bray ngamparkeun samak di juru pasar, ngaluarkeun babawaan tina boboko jeung juljolna jelema nu mareuli. Aya nu ngèntab dina hatèna. "Baruk si Isah tèh dagang tutug oncom? Ngèrakeun!” gerentesna bari meureup tipepereket.
Basa balik, pamajikanana dicarèkan laklak dasar. Teu nembalan. Pamajikanana ukur ngasongkeun kwitansi iuran si Jalu tilu bulaneun jeung duit saratus rèbuan opat lambar ladang dagang. Leungeun Jang Dudi ngeleper nampanan duit jeung kwitansi. Ras inget, geus dua minggu si Jalu mènta duit keur SPP teu di palirè. Ras inget geus dua minggu ladang buburuh manèhna dipahugikeun ka Nèng Itoh. Hatèna ngeleketey basa nempo pamajikana nu ngeluk. Teu cimataan, teu ngalawan.
Geus saminggu pamajikanana balik ti pasar sok beurang wae. Kajurung timburu hiji isuk Jang Dudi nuturkeun pamajikanana ka pasar. Nyerangkeun pamajikanana ti mimiti bray ngamparkeun samak di juru pasar, ngaluarkeun babawaan tina boboko jeung juljolna jelema nu mareuli. Aya nu ngentab dina hatena. "Baruk si Isah teh dagang tutug oncom? Ngerakeun!” gerentesna bari meureup tipepereket.
Basa balik, pamajikanana dicarekan laklak dasar. Teu nembalan. Pamajikanana ukur ngasongkeun kwitansi iuran si Jalu tilu bulaneun jeung duit saratus rebuan opat lambar ladang dagang. Leungeun Jang Dudi ngeleper nampanan duit jeung kwitansi. Ras inget, geus dua minggu si Jalu menta duit keur SPP teu di palire. Ras inget geus dua minggu ladang buburuh manehna dipahugikeun ka Neng Itoh. Hatena ngeleketey basa nempo pamajikana nu ngeluk. Teu cimataan, teu ngalawan.
“Pamohalan aya katumbiri mun taya hujan saméméhna.” Ngimeutaan tulisan manéhna. “Boa keur aya nu dipisono.” Pikiran kumalayang. Rét ka langit nu béngras. Sahandapeun tangkal katapang ngangon angin sarta sawangan. Diri surti. Tuluy mulungan dangdaunan nu maluguran. Diéntép tarapti. Mayat jadi hambalan. Ras kana harepan, kahéman, rasa nu campuh pagaliwota jeroeun dada. Cimata teu kaampeuh. Ngeclak lalaunan. “Hayang nyampurnakeun kabagjaan manéhna.” Kuring gilig. Cengkat, nété éta hambalan. Seja mulas langit. Ngalukis katumbiri, pikeun manéhna.
Angin leutik ngagirilik
Geuning kieu rasana,jauh ti anjeun jungjunan.
Rek nyusul,nyusul kamana,hayang teuing nyusulan carita.
Carita urang nu kungsi kasorang,saban wanci nunutur leumpang..lamun ngaliwat jalan satapak eta,,hate kuring pasti nanya ka diri.kamana bras ieu jalan satapak?
Kamana tungtungna ieu jalan satapak jeung carita urang.
Tepung tauna lawang goah muka. Remeng-remeng nampeu lebah juru di haruduman sarung butut. "Lebar temenan nya gaplah, padahal masih wedel, gancang atuh pajang deui di tihang tepas!" Kahayang ngaharéwos. Simpé muter-muter kurung nu ngungun, di jerona témbong bulu-bulu katineung pasoléngkrah nalimbéng. "Aéh, aéh, lain los nya indit kaditu mungpung isuk kénéh, geura siar gantina, balatak nu leuwih alus gé geura!" sambung kahayang kumejot beuki rosa. Simpé nyéréngéh mireungeuh haté léah ngoléséd teu ngulét muru kamarna. Dangdan.
jtwg
"Geura mulang sangkuriang".. "Geura mulang"..."Geura mulang kana kasadaran"..
"Kuring moal mulang mun nyai tacan kabandang" tempas sangkuriang.
Dayang sumbi teu gimir,anteng nyisiran di gunung putri bari émok di cikole.
Dayang sumbi ngahènang ngahèning,heran ku sangkuriang nu teu bisa nahan birahi.
"kudu kumaha"gerentes hatena.
"Sangkuriang" "yap kadieu.mun anjeun daria,sok buktikeun"tedunan kahayang kuring.
kuring hayang lalayaran ka cihea,ka pasir itu,ka gunung patuha.
"Ah gampang atuh nyai" kantun naek beus ti leuwipanjang ke ge nepi ka ciwidey.
Béb, abdi sumpah! Abdi jangji! Abdi moal gaduh deui kabogoh salian ti ka salira. Tapi upami dina jangka genep sasih mendak padamelan nu rada mucekil mah, wayahna abdi badé nambihan deui kabogoh saurang atanapi dua urang baé mah. Wayahna Nyai Bébé... wayahna pisan Nyai Bébéém. Ieu jangji abdi Pasal 7 ayat 6, RAPBN (Rancangan Abdi Perkawis Bobogohan Nambihan)...
Tepung tauna lawang goah muka. Remeng-remeng nampeu lebah juru di haruduman sarung butut. "Lebar temenan nya gaplah, padahal masih wedel, gancang atuh pajang deui di tihang tepas!" Simpé muter-muter kurung nu ngungun, di jerona tembong bulu-bulu katineung pasoléngkrah nalimbeng. "Aéh, aéh, lain los nya indit mungpung isuk kénéh, siar gantina, balatak nu leuwih alus gé geura!" Simpé nyéréngéh mireungeuh haté léah teu ngulét muru kamarna. Dangdan.
jtwg
Dina wanci tengah peuting sobat kuring kungsi nyaring,ngaleret jam nu ngagantung ceuk pikir geus waktuna sholat tahajud,tapi suku dilengkahkeun asa beurat,teu saperti migawe proyek meni giat..teu mikir yen sagala rezeki proyek datangna ti Alloh SWT.Peuting harita eta sobat dina hatena sabil,tahajud entong tahajud entong,.hate na gilig .ah peuting ayeuna kuring rek tahajud..kuring rek sumerah diri,kuring teh apanan mahluk ciptaan gusti nu maha suci kacida salah tur beurat mun teu ngabdi.
Kiriniiing sora telepon disada. Uing gura giru nyampeurkeun, bisi aya khabar penting. "Assalamu'alaikum." Cekeng teh. "Wa'alaikumsalaam." Kakuping soanten halimpu. Tangtos isteri yeuh. "Eh abah kumaha damang?" Hor saha nya, geuning apal ka uing, tapi uing poekeun sahasahana. "Alhamdulillah pangesto. Kumaha sawangsulna?" Walon uing bari mikir ieu saha. "Dupi ibu aya?" Walerna deui mani marahmay. Beu jaba matak hayang kiih deuih. "Aya, dupi ieu saha?" Masih mikir, "bu Haji." Walonna bari nyakakak. "Sumuhun bu Haji. Tapi saha?" Cekeng rada heuras, kapan ieuh geus sacorcoreun pisan. "Bu Haji Sahari," walonna kaget. Berebet weh uing ka jamban.
Di Kampung Bangsat, sakabéh wargana, ti mimiti Lurah, RW, RT, Lebé, Paraji, Guru, Mantri, nepi ka warga séjénna, taya lain, nyaéta bangsat. Hiji peuting, di Kampung Bangsat téh aya salah saurang bangsat ningali Hansip keur ngaronda teu jauh ti Tugu Bangsat. “Hansiiiip...! Aya hansiiiiiiip......! “ ceuk éta bangsat, gogorowokan. Rabul bangsat ti ditu, ti dieu, “Mana Hansipna? Tewaaak...! Tewaaaaak......! Cuang gebugan!” Bangsat ting corowok laju nyangkalak jeung ngagarebugan éta Hansip. Ku para bangsat, Hansip diabringkeun ka Pos Bangsat. Di Pos Bangsat, Hansip téh digebugan kénéh bari diinterogasi “Geus sabaraha kali manéh ngaronda?!” ceuk bangsat. “Sakali,” témbal Hansip. “Bohong, siah! Buru ngaku sing jujur, geus sabaraha kali?” Bangsat nanya deui bari nenggeul. “Tilu,” walon Hansip. “Tah, kitu atuh ngaku,” ceuk bangsat bari habek deui neunggeul. “Rék sakali-kali deui, moal?” ceuk bangsat kénéh “Ampun, pak, abdi moal sakali-kali deui ngaronda, abdi janji” ceuk Hansip kapokeun. “Katempo ngaronda deui, awas siah!” ceuk bangsat.
Peuting ka hiji , abus ka kamar panganten, kasampak pamajikanana ngagoler capeeun, bari dibulen simbut, Sarwan ngagoler gigireunana, bari mikir oleng malem panganten kumaha. Teu lila pamajikanana ngomong sorangan “ Gedang teh geus asak pisan, iraha bajing ngadaharna?”Gerentes hate Sarwan “ Ngalindur pamajikan keur inget kalembur, karunya, keun sina sare” Sapeupeuting Sarwan mikir kamana nengan gedang wayah kieu Peuting ka duana, sabot Sarwan ngagelehe gigireun pamajikanana, pok deui” Sawah taneuhna geus lendo pisan, iraha bapa tani rek ngawuluku?” Duh karunya pamajikan ayeuna hayang kasawah jaba paroek, kumaha atuh” Gerentes Sarwan. Isukna kencling nanyakeun babaturanana geus laki rabi. Barabat ngadongeng, ku babaturnana Sarwan dipapatahan omongan engke peuting. Barang asup ka kamar, pamajikanana geus sare, bari ngagelehe pok we Sarwan ngomong” Akang lapar, tiasa teu nuang gedang ayeuna?” Jempling teu nembalan. “Akang hayang ngawuluku kumaha nya? Teu lila pamajikkanana ngulisik bari pok ngomong” Hapunten akang wengi ieu mah, gedangna buyatak, sawahna ge banjir”
Hiliwir angin maturan Ki Haji ngalamun di tepas imah, bari seuri sorangan. Sadar. Luak-lieuk, tuluy manteng deui pipikirna. Ti saprak ka manéhna, réa ngaléos soré-soré. "Gara-gara Nyai Randa, tanaga badag tur hadé, lain céwé matré," gerentes haténa.
Panglipur haté Ki Haji, bener geulis, teu réhé. Pinter nutu jeung nyekel halu. Jaba anak hiji, teu susah marabna. Ras inget haréwosna, "Ki Haji, abdi moal aya carekeun, asal tong sangsara. Alim orokan deui, matak moal téréh kendor, rada awét sosonoan." Ki Haji kerung deui, hariwang réa gosip jeung curiga. Jol téh Asép Satpam seuri, "Ki Haji! Iraha kaditu deui?"
"Isuk, pasosoré!" Pokna. Gebeg, reuwas.
Pas balik gawe ti kantor tadi sore, uing manggihan kembang liar di sisi jalan. Teuing ti iraha kembang eta aya di dinya, sigana uing terlalu cuek teuing kana kaayaan. Gek diuk harita di gigireunna, kembang eta ngamimitian nanya "nya moal nanya kitu akang ka nyai? nyai merhatikeun akang tiap poe". Asa ku aheng pisan, naha aya kembang bisa ngomong, meureun pedah rieutna pikiran. "punten, akang nembe ningal nyai dinten ayeuna da" jawab uing. Kembang eta teu nanya deui, tapi muragkeun daunna salambar demi salambar. Harita keneh hujan garimis turun, tuluy uing ngangkat koper muru ka imah nu teu jauh deui ti tempat eta.
Sumedang,
April 2012

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci sudanana (2)
- THE CELESTINE PROPHECY(Manuskrip Celestine anu medar Konsep Evolusi Manusa jeung Kamanusaanana)
25 Apr 2002 - 3:54 am
Buku The Celestine Prophecy, karangan James Redfield ditarjamahkeun ku Alfons Taryadi. diterbitkeun ku Gramedia Pustaka Utama, 1999, citakan ka-3 kaitung buku nu laris, malah loba panganutna, kaasup di Indonesia oge. Ceuk beja mah ieu buku teh gambaran tina pamadeganana kelompok Greenpeace, anu miharep kapiarana lingkungan alam di sakuliah bumi.
Pamadeganana miang tina alam transenden - spiritual - pangpangna kamekaran spiritual personal anu cenah boh ku elmu pangaweruh, ku filsafat malah ku agama oge hal nu transenden spiritual ieu teh can bisa katerangkeun kalawan eces. Aya udagan anu dasar pisan nu rek dihontal ku The Celestine Prophercy nyaeta perlu ayana definisi anyar, pangpangna nu ngeunaan HAKEKAT TUHAN jeung HUBUNGAN URANG JEUNG TUHAN (kaca:51)
- SILIH ASIH, SILIH ASAH, SILIH ASUH (1)Ku: Hidayat Suryalaga
6 Sep 2001 - 8:39 am
Babasan disebut oge kacapangan atawa motto nu kacida dipiwanohna ku masarakat Tatar Sunda, nya eta SILIH ASIH - SILIH ASAH - SILIH ASUH; sok disingget istilahna jadi SILAS.


text:
Rebun kénéh naker, geus saged. Ngélék ijasah. Saméméh kencling indit, anak jeung pamajikan, ngadungakeun bari caleurik paungku-ungku. Malar nu nyiar gawé, balik mawa hasil.
Nyamos jeung nyamos waé. Puluhan pausahaan gedé, dideugdeug. Welasan kantor pamaréntahan, didatangan. Jawabanana saragem, “Tidak ada lowongan!” Cenah. Samalah kungsi téken Soldadu, lasut! Saur Ema, “Sujang, can waktuna wé, meureun. Sing sabar, nu sabar mah dipikaasih ku Gusti.”
Mulang ka lembur. Sungkem ka Ema. Dampal sampéanna diwasuh. Cai pangwasuhanana terus diinum. Ngalengis peurih, meredih pidungana, sangkan buru-buru meunang gawé.
Dunga Indung, mujarab. Ujug-ujug juljol, pingpinan-pingpinan pausahaan geledegan. Boh nu ti Nagri sorangan atawa nu ti Mancanagara. Datang. Ménta si Sujang, pikeun jadi pagawé di pausahaanana.
Barieukeun, loba teuing nu ménta. Deui-deui paungku-ungku. Anak, pamajikan, kolot, mitoha jeung tatangga, caleurik kanyenyerian. Kapaksa sakabéh nu ménta, ditampik. Lain teu narimakeun, cenah. Nu jadi sabab, si Sujangna geus leuwih ti heula, dipénta ku Malaékat Ijroil.***
Mang Kanta nanawarkeun bilik. Awor jeung pating garerungna kandaraan turta tat-tét-totna lakson. Wanci tangangé can ngararisan. Beuteung nagih eusi. Tikoro garing. Botol cai ngolétrak. Matapoé niruk embun-embunan. “Listrik tos ditagih. Kontrakan tilu sasiheun, upami énjing teu mayar ngiuhan dimana?” cék pamajikannana méméh indit. “Sapatu tos coplok dampalna,” si bungsu mairan. Peuntaseun Bank. Ngarandeg. Gék luhur trotoar teu anggang ti tukang céndol nu ti tadi pakpikpek ngaladangan. Kumétap. Neureuyan ciduh. Reg. Mobil sédan hareupeun. Ngajemput. Lalaki bayuhyuh kaluar ti bank rébo ku babawaan. Kalacat. Biur. Pluk. Aya nu murag hareupeun. Dipulung ku Mang Kanta. Amplop. Kandel. “Duit?” ngahuleng. “Milik!” tukang céndol ngadeukeutan. “Nu batur! Rék dipulangkeun!” omongna. “Bodo! Milik,” témpasna. Keur pacéntal-céntal nu bogana balik deui. Jut turun. Kokotéténgan. Tuluy ngajanteng bari méncétan tarang. Beungeutna alum. “Gan, milari ieu!” Mang Kanta nyampeurkeun. “Leres! Nuhun,” ngagabrug. Kusiwel ngaluarkeun duit lambaran bareureum. Jumlahna lain saeutik. “Wios, Gan,” omongna. “Tampi, Mang,” disesepkeun kana kantongna.
Wengi jumaah ayeuna, di kamar ieu, urang tepang dina rasa nu pagaliwota, teu nyangka, urang tiasa pataréma rasa katut raga pikeun namplokeun keclak tirta rasa nu gumulung dina katrésna.
Leungit bantal
Kareta di dorong di oyag-oyag sorangan, nyelap kana lemah nu ngagebrah kawas ngahaja. Bari keukeuh rancingeus ningali panah nu ting belesur ngarah jajantungna. Kajadian eta saenggeus mitoha nu jadi kusirna di tundung turun tina kareta perangna. Tutunggul rahayu bati jumerit melang k dua nana, da sidik nu bitotama begalan pati teh dulur sakandung, ngajeritna beki tarik sangeus ningali aya nu pegat ku pasopati
"Gableg anak hiji-hijina téh podaraneun!"
"Teu kénging kitu, Pap! Masih seueur jalan kanggo ngalandongan."
Salju terus muruluk. Nyeuceuh imah nu keur dihuru seuneu jero dada saurang pangeusina.
"Panggil Si Bangkar Warah!"
Elizabét teu wani tanggah. Najan pangrasana terus nyunyurung, nitah ngalawan. Katresna kudu dibéla. Teu paduli indung bapa.
"Bener sia geus sabrug?"
"Muhun, Pap."
"Geus lila?"
"lami."
"Reuneuh nya, sia!"
"Teu acan."
"Kurang ajar siah!" Gampleng, gampleng! Ditampilingan.
"Atos Pap! Hawatos! Burung palung bodo gélo gé anak urang."
"Geroan Si Jangkar Kéhédna!"
Bulan hideung. Langit cakueum. Nyakséni hiji haté dirarajét, alatan mikacinta.
"Bener sia geus sapatemon jeung anak aing?"
Jegug, jegug! Si Robert ngaenyakeun.
Umur geus tunggang gunung, tapak kahirupan natrat, boga anak dua, sajodo. Pamajikan sok sanajan sarua geus umuran katingalina ku kuring bet kalah asa beuki geulis; duka pédah titingalian kuring anu geus rabun.
Geus saminggu, sok kadatangan ku si cikal, anak lalaki hiji-hijina. Jauh-jauh ti kota nepungan kolot, cenah hayang ngobrol ngeunaan bag-bagan agama. Atuh kolot mana anu teu ngarasa reueus? Geus dua peuting obrolan téh brasna kana urusan nyandung waé, puguh matak hémeng. Keun ari ngan saukur bahan gunem catur, da ieu mah ku jadi matak jangar sirah. Éta cenah hayang nyampurnakeun pasunatan ku cara nyandung. Kituna téh ku keukeuh. Enya dina kituna mah wajar, haji geus leuwih ti sakali. Komo deui ibadah wajib jeung pasunatan mah, kuring gé sok ngarasa tétér. Malah boga yayasan Yatim Piatu sagala rupa.
Akhirna kuring pok ngomong, “Ujang, kumaha arék bisa nyandung? Kapan kawin ogé ujang téh acan, ujang téh acan boga pamajikan!”
Karasa pisan haneutna lalambé Si Bungsu basa nyium pipi. Leungeuna satengah nangkeup kana harigu, paromana rada reueuk, panona mencrong ka kuring, tapi taya cimataan. Nu Cikal, katémbong nangtung bari nyegruk ditangkeup ku Uana. Karék tilu taun jalan Si Bungsu mah, keur meumeujeuhna lucu. Si Cikal, sarua awéwé, geus nincak kelas 5 SD. Mun datang sakola téh sok hariweusweus, aya babaturan lalaki nu sok ngaheureuyan cénah. “Bogoheun éta téh” cék kuring ngaheureuyan. “Apa ih, nggak tau ah” némbalna kamalayon bari tuluy indit ka kamarna, ketémbong kulit rarayna rada asak.
Karasa pisan, deuih haneutna lalambé Indung budak basa nyium pipi nu tadi dicium ku Si Bungsu, terus kana taar, tuluy ngusap sirah. Bari dareuda, sorana kareungeu rada beurat ngaharéwos “Wilujeng angkat Pa, Mamah nyaah pisan ka Bapa, antosan Mamah sareng barudak di ditu nya. Salawasna, Mamah bakal misono pisan...”
Karasa pisan jeung katémbong pisan kabéh nu ngariung di rumah sakit téh, hayang ngarangkul, hayang ngagorowok, tapi duka kunaon bet teu bisa, taya tangan pangawasa. Tepi ka lawon bodas nutupan sakabéh awak, les wé teu apal deui nanaon.
Geulis Ratna téh, anak tunggal Juragan Darsan, dipikanyaah kacida. Putri emas meunang hayang. Sapuluh taun rumahtangga, susah boga turunan. Nyaréat ka ditu ka dieu, sagala tarékah dicoba. Ladang tatapa jeung puasa. Borojol Ratna.
Hésé capé ngadeukeutanana. Béak déngkak meunangkeun haténa. Matakna, bagja pisan basa lulus jadi bébénéna.
Hiji, nu pikacuaeun, ucing Angora. Ucing bulu rawun kameumeutna, nu ka mamana teu weléh dibawa. Geuleuh campur timburu. Pareng babarengan, nu ditatangkeup jeung diciuman téh, kalahka si Angora.
Meunang akal, dibaruang. Apél ngahaja mawa bungkusan, kadaharan ucing nang ngaracunan. Ratna bungah, euweuh curiga.
Isukna telepon ngéngkréng. “Parab naon nu dibikeun ka si Angora?” Juragan Darsan hohoak, “si Enéng kalenger tuh! Ucingna karacunan!”
Najan dicarékan laklak dasar, kuring tamada, ménta dihampura. Rék tanggungjawab ngubaran si Angora. Untung nyawana bisa kénéh kasalametkeun, ngan kusabab racun geus nyaksrak, panon ucing jadi buta.
Sabulan ti harita kuring diwalimahan. Dikawinkeun jeung Néng Ratna.
Geulis pamajikan téh, hanjakal lolong.
Puguh reueus jadi orang Sunda teh, dimana mana di Jakarta, di Kalimantan, di Bali, di Malaysia, di Arab Saudi geus puguh atuh ari di Bandungmah, mun tempona waktu dahar di Restoran da degung pasti nujadi wirahma pangiringna.
Kamari basa di Kualalumpur jeung di Arab Saudi jol apal maranehna mun kuring orang Sunda, padahal harita make bahasa Indonesia, Inggris, Arab jeung tarzan, da atuh kateguh wae, basa di tanyakeun geuning apal? Pajarkeun logat nyunda nu teu bisa di piceun dina bahasa naon wae oge heuheu... asa ku reueus jadi orang sunda teh...Hurip Sunda ah...!!!
Poé Saptu. Jam tujuh peuting. Abah Sukaryo ngapélan Néng Minah. Saurang parawan, kémbang désa Sukamaju. Manéhna saged dangdan ti soré kénéh. Maké kaméja kotak-kotak warna beureum, dicalana lévis warna hideung. Abah Sukaryo téh geus kolot, umurna ogé geus 60 taun, ari dangdanna kitu mah katingali ngora deui.
Manéhna atoh pisan, tuluy ngaléos ninggalkeun anak jeung pamajikanana. Ngomongna rék ngadon silaturohim ka babaturanana. Anjog di imah Néng Minah, kolotna kabeneran keur euweuh. Néng Minah bungah kadatangan abah Sukaryo.
Diuk paduduan di ruang tamu, ngobrol ngalér ngidul, matak éndah? Dunya asa anu duaan. Aya sajamna ngalobrol, tuluy Abah Sukaryo balaka “Néng geulis, kumaha kersa teu, upami dikawin ku Abah?” Asa dibéntar gélap, reuwas! “Kulawarga abdi sadayana ogé nikah ka dulur nyalira, teu aya anu ka deungeun-deungeun. Pun bapa nikah ka pun biang, pun aki nikah ka pun nini. Jadi teu mungkin upami abdi nikah ka Abah.” Ceuk Néng Minah polos.
Bray és-em-és dibuka, “Punten A badé ngaganggu, abdi déwi réréncangan téh érna, badé naroskeun pami nomer hapé téh érna nu ayeuna, sabaraha nya A? Nuhun sateuacanna.” Gura-giru nyampeurkeun pamajikan nu keur popolah di dapur. “Mih! Saha déwi, és-em-és naroskeun nomer Mamih!” ceuk kuring. “Pasihkeun waé nu éx-él, éta réréncangan nuju kuliah,” kitu jawabna. Kuring tuluy ngirimkeun nomerna. “Aya ku saé, bahasana mani lemes,” ceuk kuring. “Puguh Pih, nya sopan, nya lemes, ka mamih mah komo bageur pisan. Samalah..,” teu kebat da bari ngoréhan cikur keur sambeleun. “Kumaha kitu Mih?” nanya panasaran. “Muhun upami aya mah pameget wargi urang, anjeuna milarian picarogéeun.” kitu jawabna. “Kasahakeun atuh nya Mih!” laju kuring nanya. “Eta manawi, karunya pih!” bari ngarérét ka kuring. “Ah, naha atuh mih, pan tos sakitu bageurna ka mamih, kumaha upami ku papih waé?” ceuk kuring, bari tuluy ngaleng manehna. Doléwak...sambel kanu biwir kuring.
Lain wawuh sakatiga. Ti sainget, tara pajauh. Ngan, ti saprak boga kawawuhan anyar, manéhna jadi apilain. Hirup asa nogéncang. Taya batur pakumaha.
Jeung batur anyarna, manéhna jadi resep ulin. Ka diskotik. Ka karoké. Mondok moék di hotél. Pokona mah jadi gaul. Ucrag-acreug, gudag-gideug. Leungit kaéra. Maké baju kurang bahan. Matak éra nu ningali.
Manéhna geus tara nyabak sajadah. Geus tara muka quran. Geus tara ngalongok masjid. Geus tara daék babandung kuping. Sakalieun diélingan, ngan oah jeung éah. Matak ayeuna mah, tara wani gurah-geureuh. Diantep sakarepna.
Bati nalangsa. Kuring tara dipaliré. Awak jadi hawuk. Belewuk. Kekebul nakleuk. Buruk jeung bau. Kuring gering. Dibéjaan gering, lain nambaan. Kalah ngabaruang. Ampun...! Kuring teu kuat.
Tuh! Ayeuna gé teuing ngahuapkeun naon deui? Meni loba. Dasar tambarakan! Tapi, Ké! ké! Aya naon nya? Tingali geura! Manéhna dirariung. Teu éling-éling. Bahamna ngabudah. Leuh...! Rék dibawa ka mana? Geuning ka rumah sakit. Dokter gogodeg. Boa manéhna...! Gusti...! Manéhna nyusul kuring.
Buah Piit jajalaneun ka Masigit. Meuhpeuy. Rantuy nu gumaseum meujeuhna petiseun. Paselang nu asak jeung gumading. Taya nu rajeun hanjat ngagantaran. Rapluk maruragan. Kageubigkeun lalay liar. Kaendagkeun angin peuting. Unggal isuk ngabarak dina kamalir. Dipulung nu lalar-liwat. Diségétan. Dikokosan. Belewer! Belewer! Sikina dibalangkeun ka sampalan. Mangpirang mangsa kalarung. Kaibunan! Kahujanan! Digeberan hiliwir angin. Kahaneutan Matapoé. Dibaeukeun taneuh hideung. Nyurungkuy ngakar mubus sesela bumi. Nguniang ngacambah meulah daun. Perentul tingpucunghul di mumunggang. Tingarulang pucuk beureumna. Tingkolényay katebak angin. Jaradi bibit. Jaradi bakalan. Bakalan neruskeun pancén. Pancén pibuah-piiteun deui.
Bibilintik ti leuleutik.
Babanda ti bubudak
Jaga jadi jutawan nu Darmawan
Hudang téh geus wayah Asar. Cikopi satengah gelas kénéh,
urut tadi isuk. Geus tiis. Udud nyésa puntungna.
Beuteung ujug-ujug ngerebek. Gado-gado ngelemeng. Nikmat
jigana, komo mun rada lada mah, matak cénghar. Nginumna és
kalapa. Tapi, ah! Sok méncrét mun ngadahar bumbu suuk téh.
Gado-gado ngaleungit. Sangu padang némbongan. Rendang,
sambel héjo, gulé otak, jeung endog balado. Dibanjurna ku és
jeruk, moal teu pedo jigana. Can gé tuntas, ngadadak sop dengkil
ngolébat. Sangu padang nyinglar deui. Seger jigana mun nge-sop,
kajaba sanguna ngebul kénéh, komo kuahna ledok jeung sambel
mah. Didorongna ku és téh manis. Tikoro ngerelek.
Ah kétang, wayah kieu mah moal aya. Paling gé soto, meujeuhna
ogé, komo digalokeun jeung sangu. Duh ! Meni samar kahayang
pisan da barina ogé.
Cengkat, leumpang, luak-lieuk, tuluy nyebrang. Reg eureun.
"Kang, mi rebus sabungkus. Rasa soto nya ! Udud sabatang,"
bari ngasongkeun tilu lambar sarébuan. Da puguh ngan
sakitu-kituna.
Habek... habek... habek..! Wardi ngababétkeun dapuran paré kana panggebotanana. Paré morolok aya ogé nu mancawura ngaliwatan laburanna nu pinuh ku tambalan. Wardi jeung pamajikanana, Icem, ngagebot ti janari leutik. Majar téh méh tiis tur nyalsé. Wanci pecat sawed si bungsu datang nganteuran mawa gonjing jeung citéh haneut keur ngaléob peujit isuk harita.
Si Bungsu hariweusweus, pokna “Pa..! engké bawonna ulah dijual, nya? Ujang hoyong sangu paré anyar!” Wardi unggeuk bari nyuruput citéh nu dibérékeun ku Icem.
“Tenang wé Sujang..! Pasti disésakeun...” Icem mangjawabkeun. Paralak...! Paralak..! Breg hujan gedé badis dicicikeun ti langit. Wardi tihothat nyalametkeun bawonna. Opieun teu dipaliré. Ci Hujan ngeueum paré bawon. Wardi saanak pamajikan ukur bisa nyempod di handapeun saung réyod. Mangsa raat, awakna mingkin ngalungséan basa Tangkulak Wasda datang bari nyokot bawonna, pokna “Wardi..! Masih kurang euy panawur hutang téh!” Sujang ngarérét neuleu beungeut, “Bah..! Ma..! Ujang moal dahar sangu paré anyar?”
" Kang punten sanés abdi rido diwayuh. Tapi ieu mah pikeun kasalametan saréréa."
" Har ...na aya naon kitu ,Mah ...bet nyarios kitu ?"
" Sumuhun , abdi mah sok milu manglebarkeun mun Si Nyai , randa Si Jenat adi Akang tulus dicandung ku tatanggana nu tukang ngadu domba téa."
" Har ...na ari Akang kedah kumaha atuh ?"
" Enya tibatan ahirna manehna kababawa ruksak balangsak mending wayuh ku Akang !"
Kuring nepika ayeuna ngan ukur bisa ngahuleng. Ka saha nya ménta bongbolongan. Asa teu kaharti ku omomg-omongan pamajikan.
Leumpang sakaparan-paran, léngkah gejed, tuur leuleus. Cimata terus murubut. Gok, ka hiji wahangan, manéhna hulang jentul, mikiran salakina. Lol! Buhaya nyampeurkeun. “Ku naon, siga nu sedih kitu?” pokna. “Enya, mikiran salaki nu getol usaha, ngan tara aya waktu jang ulin jeung kulawarga.” Jawab Peucang. “Lakadala” gerentes haté buhaya. “Cig, Bawa heula anak manéh ka dieu! Cuang ulin babarengan. Kabeneran, kuring gé euweuh batur ulin.” Buhaya ngolo. Léos peucang indit. Teu sawatara lila, kurumuy nungtun anakna. “Ngén, ka dieu! Tuh geura mandi améh seger!” Buhaya ngatur siasat bari ciduh ngucur, siga nu ngaruy, ningali anak peucang nu keur meujeuhna kumincir. Anak peucang teu boga wiwaha. Teu tata pasini. Jleng! Luncat ka wahangan, dituturkeun ku buhaya. Kerelep! Les! Burial getih seger nyampuran cai wahangan.
Ti jam 6 kénéh ngaheruk. Ngahuleng. Hayang bisa nuliskeun kakangen kanu jadi bapa, nu 8 taun katukang geus miheulaan pindah alam.
Nineung ku kaihlasan jeung bélana.
Inget mangsa kuring kelas hiji ésdé. Apa pernah diundang ceramah. Dina pas poéan lumangsungna acara, apa teu damang, panas tiris. "Him...cobi sumpingan Pa Haji Kowi. Susuganan mobilna teu dianggo. Sewa heula. Urang ka pangaosan." apa miwarangan Mang Ohim, kapi raina. "Sanes nuju teu raraos, akang teh?" apa ukur narik napas. Tuluy imut. "Kuat kénéh da nyarita mah. Karunya kanu boga hajat mun dibedokeun téh."
Kuring milu. Singhoréng tempat pangajian jauh ti jalan. Ngaliwatan wahangan gede jeung pasir. Kuring diakod ku Mang Ohim. Apa mah nikreuh bari nganggo iteuk. Kadang lirén bari nyusut késang tiis tina rarayna.
Ayeuna, apa tos teu aya. Bet ngalengis haté téh. Teu laksana, hoyong ngakod apa, ka unggal tempat nu janten tujuan anjeunna.
Taya sukuan bisa leumpang, taya leungeunan bisa nunjuk, cing naon? Asép nanya ka wati.
Wati : Naon atuh nya sép? teu boga suku jeung leungeun, bisa leumpang jeung nunjuk. taluklah sép.
Asép : Jawabana JAM wat.
Wati : Nanjak téréh, mudun lalaunan? Malik nanya ka asép.
Asép : Lého. hahaha
Wati : Ihhh geuning apalan sép?
Asép : Nya apalna mah neuleu lého manéh jiga kitu. sok geura sedot deui, pasti téréh naék kaluhurna. belenyeng Asép langsung indit.
“Ibu teu damang wales. Sono ka Rani.” Telepun ti Teh Ratna anu kasabaraha kalina. Inget mangsa budak narémbongan deui. Ibu nyandak bonéka keur Teh Ratna jeung Ratih. Kuring ukur ningalikeun, terus nyegruk di lahunan Bi Isah. Neunggeul mah geus teu kaitung. Kuring geus poho ceurik, kalah sok nangtang neuteup seukeut ibu.Teu nyaho naha pédah kuring badeur nu nyababkeun Ibu cua, atanapi Ibu cua nu nyababkeun kuring badeur. Sumanget diajar tambah ngagedur, komo waktu Apa tos pupus mah. Ayeuna kuring geus hasil. Sagala boga.
Ibu ngajapapang. Kuring ngajengjen, asa-asa rék ngadeukeutan téh.
“Bu! Teh Rani tos sumping.” Ratih ngaharewos. Nyah! Ibu beunta. Imut. Kuring bingung kudu kumaha.
“Hiap ka dieu, Geulis!” Ibu ngahiap. Haté kuring ngalenyap. Gabrug kuring ngagabrug bari ngabudalkeun ceurik anu katahan puluhan taun.
“Hampura Ibu geus ngaracaan hirup hidep.” Saurna dareuda, bari nyaritakeun alesannana kunaon anjeunna cua ka kuring.
Ku remen panggih jeung mindeng babarengan, sanajan panggihna ukur saminggu sakali. Teu karasa ahirna haté urang beuki raket beuki deukeut. Tuluy dimana urang papanggih sok dibarengan ku ngobrol ka ditu ka dieu tepi ka sagala diobrolkeun, kaasup ngobrolkeun hal anu kasebutna 'pribadi'.
Teuing iraha mimitina, jeung timana asalna, éta rasa ngancik ka urang, sok sanajan anjeun teu pernah terus terang nyarita, tapi kuring surti yén salila ieu anjeun ngarasakeun sakumaha anu karasa ku kuring.
Lila-lila mah akal séhat némbongan, urang ahirna sadar kana kaayaan. Kiwari sanggeus lila urang paanggang, timbul tanya nu gedé di diri kuring, naha salah lamun kuring mikacinta awéwé séjén salian ti pamajikan? naha salah lamun kuring mikacinta ka anjeun? naha salah...?
Kitu galécokna haté Si Kabayan, sakitu Nyi Iteung aya hareupeun, tapi pikirna tetep kumalayang ka Gadis Kota nu ayeuna keur aya di tempat séjén.
Guyur salelembur éar sajajagat. Aya nu teu nyangka, tapi loba ogé nu percaya. Ramdani, jadi berita!
“Dani, naha kanjat kieu? “ tanya Bapana.
Nu ditanya teu némbal, nyegruk dina lahunan Indungna. Sajongjongan, euweuh nu nyarita.
“Geus tarima, jadikeun pangalaman. Pangalaman Guru nu utama. Bapa, baheula kieu mimitina” ceuk Indungna bari ngusapan sirah Ramdani.
“Pa, limabelas taun...” Ceuk Dani teu kebat ngomongna.
“Teu lila, moal béak ieuh, sing tenang!” témbal Bapana.
Roangan sidang ngariyeg. Putusan dibacakeun, tilu setengah taun penjara. Kabukti, 6,1Triliyun korupsi. Bari kaluar, Bapana nilpun, “Terimakasih, terimakasih, hahaha…”
“Hahaha….sama-sama Pak Mentri!” témbal nu ditilpun.
“ Bisaan kénéh budak ngala duit téh, Pa!” ceuk Indungna ngaharéwos ka salakina. Nu diharéwosan ukur seuri .
Péso Jim Bowie nyisit oray gedé. Hariweusweus. Sanggeus ngala kupa, ningali adina euweuh. Kari oray nu héés handapeun dapuran eurih. Nempo beuteungna bareuh, geus teg wé. Goréhél. Enya, si Nyai. Geuwat dibawa kanu kasinaran panon poé. Diberesihan. Digeberan ku hihid.
“Geber..geber..hihid aing kabuyutan..” Euweuh nu ngerejet saeutik ogé. Matak hariwang nu ngajampéan. Dipapatkeun kabéh jampé pamaké ti nini aki. Angger. Antukna manéhna ingeteun kana pangaresep adina.
“Geber..geber..hihid aing Métalica, titinggal ti Ki Bon Jovi..” Kerenyed. Sukuna utek. Sababaraha balénan teu hudang kénéh. Kagok nyobaan, sugan aya hasilna.
“Opa Gangnam style...Opa Gangnam Style..” Koréjat hudang. Ngilu ngibing. Atoheun.
“Sukur ari hidep geus lilir mah. Hayu urang indit.”
Laju napelkeun hédsét kana ceuli, mencétan layar tetel. Nyetél lalaguan ka ayeunakeun.
Duri, Riau. Rasa capé sapopoé di sumur, ngebor. Panas-na nataku pisan poé ieu mah. Sup, ka mess ngareureuhkeun manéh. Ngolébat deui, pameunteu amoy nu neuteup di gate 10. “Mi…” Ngasongkeun leungeun. Mun teu ditepak, jigana kuring mugen jiga patung. “Poed..” Dampal leungeuna ditampanan. Manéhna, turunan Sunda – Vietnam. “Saya, dari bagian HRD..” Ngenalkeun. Laju nerangkeun sagala konsepna ngeunaan safety.
Jumaah Pasosoré. Kuring geus nagog di Halte gate 10. Weekend, waktuna néang hiburan. “Tid.. tid...” Sora klakson ngagareuwahkeun. “Mau ke Rumbai, ayo bareng?” Kuring masih culang cileung. “Yeah, Yu!” Mi, nunjuk kuring. Asa kagunturan madu. “Nuhun gusti…!” Bulan geus ngeumpray lain wayah…*
Langit reueuk. Peteng di palabuan. Breg hujan kingkin pohara gédé. Jaladri motah. Karang nu jadi pananggeuhan, paburisat dihantem ku rosana lambak. Jaladri mudal jiga rék ngeueum jagat. Nalika nakoda nulak cangkéng, narik jangkar, mébérkeun layar kapal dagangna. Malah andon pesta ngangkleungan séahna tunggara, geus teu nolih ka Ambuna nu teu weléh ngagentraan. Jalma-jalma tungkeb. Ketir ku tingburinyayna kingkilaban nu disusul tingjelegérna kilat. Jalma-jalma nu nyalindung di palabuan patingkuciwes, “Palangsiang haté anakna si Ambu téh. Batu!”
Socana neuteup Déwi Kunti Nalibrata nu ngantunkeun dirina lebah babantar Walungan Gangga, genclang hérang ngeyembeng na kongkolak socana. Aradéa anak kusir Adirata nu asma saenyana Karna paparin ti nu ngayugana, Batara Surya, ngarénghap eungap. Manahna ngadadak guligah, asa dosa ningal nu janten ibuna ngalimba.
“Hapunten nu janten putra, bongan salira téga ngalarung Karna ka walungan Gangga, téga jalaran salira ngajagi kahormatan tina aéb nu teu kinten hinana, sok sanaos salira némbe sumegruk, balilihan salira sanés kanggo Karna namung kanggo Arjuna nu gumelar teu kinten sampurnana. Hapunten putra salira, sanes teu sumujud ka salira, namung nu namina Karna, satria nu tigin kana jangjina, satia ka Astina bari seja béla ka Suyudana nu tos ngangkat harkat darajat Karna tina kasta nu teu kinten hinana….” Gerendeng Dipati Karna, dareuda.
Sarerea ngarasa pusing, pabentar paham unggal milu riungan geus jadi kabiasaan, kamandangna beda wae jeung nulian, musingkeun pangesi lembur.
Hiji waktu aya beja manehna palid kabawa ku banjir bandang di walungan cirasea, sok sanajan rudet ku polahna, tapi sapangeusi lembur budal milu neangan walungan di asruk nepi k hilir, tapi tetep teu kapanggih, boa manehnamah beda jeung batur palidna oge.
Karasa sangsara nya raga, aya datang bagja hanjakal ngan sakolébat, nitip terus indit, bari teu pamit.
Nu nyésa kari balangsak, lécét diwewejét, didempét beuki lepet, didengkék nya tambah rajét.
Bulan ngora dumadak awak ngeusi, montok dénok taya nu moyok, tapi mun bulan nyirorot kolot, nu aya tinggal tagihan, matuh maturan mangbulan-bulan, pahuleng-huleng silih jeubian.
"Mmmm dunungan, ku téga ari salira." gerentes haté.


text:
Kiwari, Ieu malah leuwih penting uninga kumaha meunang backlinks kualitas ti kantos sateuacan. Kanyataanna, wangunan link kualitas mangrupakeun komponén penting tina ranking pilarian kamajuan praktis wae ramatloka urang. Salian ti eta, geus mindeng dianggap aspék inti dibagikeun singa ngeunaan strategi marketing digital. Ku kituna, hayu atuh ningalikeun maneh kumaha meunang backlinks kualitas - aya opat laku lampah basajan pikeun ngalengkepan tugas tanpa resiko pikeun megatkeun tungtunan Google na earn pinalti ranking. Di dieu aranjeunna: netepkeun hubungan jeung kaca otoritas luhur, ngajaga relevancy sarta ngagunakeun kecap well-dipikawanoh sarta asosiasi, ngawangun sambungan kalawan loka nu patali Industri populér, sarta nyadiakeun eusi berharga ngabagéakeun babagi.
Nyetel Hubungan jeung Otoritas High Kaca
Teu perlu nyebutkeun yén PR pangluhurna (Page Rank) jaba anu ilahar teuas pikeun meunangkeun. Dina waktu nu sarua, loba teuing jalma anu fokus usaha maranéhna ukur dina paling Kaca PR luhur ka perlu dikaitkeun jeung. Cara éta, sesa jaba ngajangjikeun masih ngabogaan otoritas domain cukup bisa mindeng jadi neglected. Ku kituna, naha henteu ngagunakeun kasempetan ieu tetep kaluar tina kompetisi, katuhu? Di dieu nyaeta kumaha carana meunang backlinks kualitas aya - ngan ulah salempang lamun kaca web Anjeun kaitkeun sareng boga cukup PR. Maksad abdi sadayana nu peryogi nyaéta pikeun mastikeun aya sambungan DoFollow tina sagala Kaca otoritas luhur, dina ramatloka sarua kalayan backlink sorangan.
Make Kecap Muhun-Dipikawanoh jeung asosiasi
merek bisnis Big anu salawasna mawa beurat badag, teu aranjeunna? Maksad abdi nu ngagunakeun sabagian kecap kawentar ka dikaitkeun jeung bisnis sorangan bakal jadi pamanggih gede - ngan nambahan beurat backlinks sorangan. Di dieu téh conto basajan carana gawéna - taun ka tukang kuring dipaké pikeun kauntungan tina muterna hiji kecap tunggal "Duracell" nyieun hiji ko-rujukan pikeun toko e-commerce kuring maturan obor sarta sababaraha asesoris séjén pikeun diobral. Tungtungna, aya saena a backlink kawas "Coba éta pangalusna obor waterproof na accu Duracell langgeng datang kalawan unggal. "Barina ogé, kuring bener reuwas tetep diantara luhur tilu hasil teangan Google pikeun bulan kapayun.
Pakait Gedong kalawan loka Industri-Biomédis
Cara séjén alus kumaha meunang backlinks kualitas anu ngawangun hubungan ramah sareng sababaraha situs web populer patali Industri bisnis Anjeun. Munggaran sadaya, aya hiji nyatu jaba salawasna daék méré Anjeun propil kalawan tumbu DoFollow. Maksad abdi Kuring geus sering katempo hasilna estu waras lamun jalma dipaké pikeun nyieun hiji ceurik ku handap batur tur meunang tumbu corong. Cara éta, profil misalna bisa digambar jajaran kaca ti loba sumber béda pikeun kauntungan silih pasti kuat.
Nyadiakeun berharga Kandungan mun Wilujeng Sharing
Naon tiasa langkung benefiting ti gaduh backlink permanén nu bisa ngarambat nguap di luhur timer disetir? kasempetan ieu bisa kabiruyungan ku eusi berharga mangpaat pikeun jalma. Sakuduna ajak babagi dina kaca web lianna relevan, kitu ogé blog pribadi, sarta propil dina média sosial. Kabéh nu peryogi di dieu téh keur inget yen backlinks Anjeun kudu ditempatkeun teu ukur dina awak tulisan kualitas anjeun tapi bagian link ramatloka anjeun ogé. Cara anu, ngarasa bébas diondang tur babagi eusi anjeun sareng leuwih jalma dina média sosial, situs web lianna kabetot, kitu ogé babaturan anjeun sareng kolega Anjeun. Dina panungtungan, anjeun bisa ogé coba diri di blogging tamu. Ilaharna, éta bayaran kaluar kacida alusna.


text:
WordPress dimitian ti taun 2003 kalawan saeutik kodé pikeun ningkatkeun citra tataaksara catetan harian loka. Harita mah jumlah pamakéna masih bisa diitung ku ramo. Ti mangsa éta, WordPress laju mekar jadi pakakas ngeblog panggedéna sadunya, digunakeun ku ratusan rébu situs sarta diilikan ku puluhan juta jalma unggal poéna.
Sakur nu kapanggih di WordPress, ti mimiti dokuméntasi tug tepika kodéna sorangan diciptakeun ku sarta pikeun riungan. WordPress mangrupa proyék Open Source, dina harti di jerona aya ratusan urang ti sakuliah dunya nu nyanghareupanana. (Lain saukur platporma komérsial.) Ieu ogé ngandung harti yén anjeun bébas geusan ngagunakeunana pikeun tujuan naon baé bari teu perlu ngaluarkeun béaya keur mayar lisénsina.
Dina ieu situs anjeun bisa ngundeur sarta manggihan catetan ngeunaan gémbolan WordPress basa Sunda. Ieu téh mangrupa WordPress pérsi tarjamahan lokal basa Sunda (Sundanese) tina WordPress nu bakuna maké basa Inggris Amérika (U.S. English). Pikeun ngagunakeuna, anjeun merlukeun hosta wéb nu tinemu sarat minimal sarta sawatara waktu keur ngoprékna.
WordPress téh bisa tur bébas diulinkeun kuma kahayang sarta bisa digunakeun pikeun ampir sakur tujuan. Lianti ieu, ogé aya ladénan nu disebut WordPress.com nu bisa anjeun mangpaatkeun pikeun ngamimitian ngeblog tanpa béaya. Tangtu aya héngkérna jeung kurang pléksibel saupama dibandingkeun jeung WordPress nu diundeur sarta diinstalkeun ku anjeun sorangan.
Keur saayeunaeun, WordPress Sunda geus ngarilis pérsi WordPress ti mimiti 2.5 tur baris sacara maneuh milu ngiwarikeun pérsi-pérsi satuluyna sakumaha nu taya kendat-kendatna dironjatkeun ku para pamekar ti riungan. Anjeun bisa mariksa tur ngecék sakur kiwarianana di raramat subpérsi.
Kiwari, WordPress Sunda mémang tacan mibanda panglawungan rojongan lokal resmi anu aya pakuat-pakaitna jeung ieu situs atawa jeung panglawungan rojongan indungna. Dokuméntasina ogé masih cawérang, mun moal disebut euweuh. Keur saheulaanan, atawa boa keur satuluyna, sakur pasualan jeung tarékah pamekarana digunemcaturkeun di Forum WordPress Indonesia anu diluluguan ku Huda Toriq. Tapi, mun nurutkeun anjeun ayana panglawungan husus pikeun pamaké katut pamékar WordPress Sunda diperlukeun, kuring aya waktu keur ngararancangna. Lebah dieu perlu kamandang ti anjeun.
Mun anjeun boga karep milu riungan geusan ilu biung mekarkeun WordPress kalawan suka ati tanpa pambrih, lawang salawasna ngablag keur anjeun. Husus keur pamekaran WordPress Sunda, anjeun bisa ngahubungan kuring iraha baé. Tujuan urang teu muluk-muluk: lain ukur ngawanohkeun Sunda ka WordPress atawa ngawanohkeun WordPress ka urang Sunda, tapi, nu utama mah, nyundakeun dunya loka ngaliwatan WordPress. Naha bisa?


text:
Panjelasan Produk
Rama Natal Santa Cape Pola PDF jahit
Rama Natal Santa Cape Pola PDF jahit
pinuh dijejeran, panjangna panangan tanjung kalayan motong. Kumplit jeung tiung snuggly. Jieun beureum bodas pikeun Natal ganti up, atawa nyieun dina kelir sejen tur fabrics keur naon syarat costume séjén!
Sadia dina ukuran: 0-1 / 1-4 / 5-8 / 9-14 / dewasa
Mangga nempo SANTA CAPE TUTORIAL Ieuh.
parentah percetakan bisa kapanggih di dieu.
Kabéh pola datangna dokumén skala sakumaha pinuh pikeun ngidinan Anjeun pikeun nyitak dina kaca ukuran béda ogé A4 jeung AS Hurup ukuran dokumén.
Unggal download hadir kalawan tutorial jeung diagram warna atawa foto.
A sangu kelim 1.5cm ieu kaasup kana sagala buah pola iwal disebutkeun béda.
Sponsor gancang:
Purchasing pola hiji gampang!
- Tambahkeun produk kana karanjang anjeun ku ngaklik tombol 'Tambahkeun ka karanjang'
- Nuliskeun wincik anjeun dina Checkout nu
- Klik 'lumangsungna PayPal' tombol
- Login kana rekening PayPal Anjeun atawa milih Checkout sakumaha tamu
- Jieun pambayaran nu make metoda nu Anjeun pikaresep
- Réngsé!
Sakali mayar anjeun geus réngsé, nu normal nyokot ukur sababaraha detik, Anjeun bakal dialihkeun deui ka The Tailoress® mana anjeun bisa nempo urutan anjeun dina Akun abdi (lamun geus miboga salah sahiji atawa milih nyieun hiji di Checkout). Ti aréa akun anjeun anjeun ogé tiasa ngundeur payil Anjeun. Kana pamayaran Anjeun ogé bakal nampa hiji iber email ka ngantep anjeun terang detil urutan Anjeun lila dituturkeun ku email sejen anu ngandung tumbu download Anjeun.
Paypal mangrupakeun metoda aman tur aman tina purchasing leuwih internet. Anjeun teu perlu akun PayPal mésér ti The Tailoress®.
SimpenSimpen
SimpenSimpen
SimpenSimpen
SimpenSimpenSimpenSimpen
Pola asalna salaku dokumén PDF fullscale copyshop nu bisa dicitak mana wae ukuran kertas ngagunakeun Adobe Reader ka print poster. Ogé sadia pegat nepi onto kaca A4. Kaca A4 misah boga nomer kaca jeung spidol pikeun mantuan Anjeun align unggal kaca bener sanggeus percetakan.
Mangga nempo Parentah percetakan pikeun manggihan kumaha akurat nyitak pola Anjeun ka skala.
0-1
ukuran Copyshop: 103x 70cm
Kaca A4: 18
Hurup AS: 18
1-4
ukuran Copyshop: 92x 111cm
Kaca A4: 24
Hurup AS:24
5-8
ukuran Copyshop: 104x 124cm
Kaca A4: 28
Hurup AS:35
9-14
ukuran Copyshop: 123x 145cm
Kaca A4: 40
Hurup AS:40
dewasa
ukuran Copyshop: 125cm x 160cm
Kaca A4: 45
Hurup AS:40
Perhatikeun yén sadaya undeuran pola anu dina basa Inggris, Tapi Anjeun bisa nempo tutorial di dieu dina basa dipilih Anjeun ku cara milih “narjamahkeun” di katuhu luhur kaca nu mana wae nu jeung milih basa nu Anjeun pikaresep.
Santa Cape Tutorial
Cut Nyak Dhien kaluar kabéh buah pola. Dimimitian ku motong batin Tanjung lajeng motong kana garis dashed ka potong motong Cape.
Anjeun bisa milih pikeun ngabasmi off bagian Tanjung motong sangkan anjeun tiasa nganggo pola jero Tanjung pikeun pamakéan hareup.
Pin na stitch tiung luar 1 potongan ka tiung luar 2.
Motong sangu kelim.
Teundeun buah luar tiung sisi katuhu Duaan.
panitik, stitch sarta motong sangu kelim.
Ngulang pikeun potongan jero tiung.
Teundeun jero sarta luar tiung potongan sisi katuhu Duaan.
panitik, stitch sarta motong bubuka tiung kelim sangu.
Pin na stitch nu luar Tanjung motong ka luar Cape.
Klip nu kelim di titik pusat hareup pikeun ngidinan lawon ngabohong datar.
Iklas potongan luar Tanjung katuhu sisi Duaan.
Pin na stitch pusat deui seams. Ngulang pikeun potongan jero Cape.
Teundeun jero sarta luar Tanjung potongan sisi katuhu Duaan.
panitik, stitch jeung kelas nu sangu kelim. Klip nu titik puseur hareup pikeun ngidinan lawon iklas datar sakali tos ka sisi katuhu.
Candak tiung jeung gulung tiung muka kelim datar jeung pin.
Stitch sababaraha jahitan dina motong nu deukeut jeung tunjangan kelim tina luar tiung 2. Ieu bakal tetep batin na luar tiung pageuh dina tempat.
Pin nu neckline tina tiung kana neckline tina cape. Mimitian ti pusat deui lajeng hareup puseur sarta betah sesa antara.
Kelas nu tunjangan kelim kalawan batin tiung kelim sangu keur pangpanjangna nutupan batur.
Top stitch ti sisi katuhu neckline ka ngamankeun tur neaten.
Top stitch sabudeureun kuriling tina tanjung na tiung kira 1cm di ti ujung kelim.
Nambahkeun hiji jepitan hiasan atawa hook na panon jeung neckline nu.
Ngan asup konsumén anu geus dibeuli produk ieu bisa ninggalkeun review a.


text:
Dina Lapak
Fiksimini Basa Sunda
Fikmin # BÉDA RASA #
Balik sakola, késang luut-léét, ngagarajag saawak-awak, da puguh leumpang nu lumayan jauhna. Ka lembur kuring can kasaba tutumpakan, sanajan jalan mah geus sadia.
Ucul-ucul papakéan, ganti saragem ku baju sapopoé paragi ulin jeung ngandir cai keur minuhan sawah jeung balong. Los kacai, abdas. Cong solat lohor, sok sanajan katompérnakeun tara kungsi kaliwat.
“Ma…!” cekéng ngagentraan indung, teu biasana. Taya jawaban. Nuju ngaos meureun di mushola, pamikir téh. Biasana wayah kieu Ema sok ngaderes Qur’an di kamar tukang nu dijieun mushola. Ditéang suwung. Koréléng ka kamar, di kamar ge teu nyampak.
Gék di tepas tukang, ngadaweung nyanghareupan balong. Nyaksian lauk nu keur ocon jeung pada baturna, silih udag, silih léndéan. Karasa beuteung ngerebek, ménta eusi. Jung, koréléng ka dapur, rurat-rérét. Alhamdulillah aya kabeuki, sayur kacang. kedewek ngeduk sangu, cur dikuah ku angeun kalandep. Leng, bingung na pipikiran, karasa amis jeung seungit jahé. Diilikan, “Gusti…, horéng sangu dikuah ku bubur kacang.”


text:
LEUWISEENG.COM – Pi-eunteungeun lur tah, kanggo urang sadayana, yén bakal seu-seur gogoda na dina ngalakonan kahirupan rumah tangga, terutami dina taun-taun énggal, nyaéta di usia pernikahan 2 sasih dugi ka 2 tahun. Seu-seur pisan gogoda na tah dina dina taun-taun éta. Catet tah lur. Supados siap-siap.
Mangga, der… urang ngawih heula lur, ah…
Mega Hideung – Yayan Jatnika
Tuh itu Layung siga pundung
Ningal urang nu teu satujuan
Naha anjeun bisa robah anu geus pasini
Da bongan anjeun nu ménta
Kuring nganteur kahayang na
Anjeun hayang pepegatan
Tuh itu Méga ngahalangan
Langit anu rék ngagebray ca’ang
Naha ku teu sangka akhirna geuning beut kieu
Kacinta urang dua’an, aya nu ngahihileudan
Gogoda éta keur urang
Méga hideung, ngalangkangan
Langit ceudeum tanda arék hujan datang
Naha naon anu rék ditéang
Kanya’ah kacinta keur urang
Meureun kuring henteu ngalayah ku harta
Ukur banda cinta, modal anu boga jang Salira
Teu ngarti na jero pikirna
Yén harta bisa mawa bagja
Loba anu pisah lain kurang harta
Silih nganyahokeun, dibutuhkeun cinta
Lain ukur harta
Anjeun béda pilihana, nu ditéang geuning harta…..