c: text/html

text:
Geus jadi rusiah umum (lamun rusiah umum mah lain rusiah deui atuh, nya?) yén urang Sunda hésé pisan ngabédakeun antara ngomong v, p, sarta f. Jadi cara nulisna ogé mindeng rancu. Kuring kungsi nempo ditukangeun hiji treuk (platna nomer z, hartosna plat nomer Garut) anu tulisanana "oftimis". Padahal pan sakuduna optimis. Atawa aya ogé anu jualan parfum disisi jalan tapi tulisan dikiosna "Sadia sagala rupa Farpum". Nyieun plang anu matak keom nu maca(tapi ngan anu nyaho waé cara nulisna, alatan aya ogé anu nempo anu nganggap yén farpum tulianana bener alatan sarua teu nyaho tea). Naha saderek ogé kungsi nenjo hal kawas kitu???
Enya kitu pisan lamun di Sunda, ngan aya hiji hurup "P" wungkul. Rek huruf 'V' atawa 'F' ogé tetep dibaca "P". Naha enya? Nepi ka ayeuna hal kasebut masih jadi hiji misteri (Wahaha, kaleuleuwihan, emang udah kabiasaan waé kali). Kawas basa Arab ngan aya "F". Naha enya? Nepi ka ayeuna hal éta masih jadi hiji misteri ogé(Kaleuleuwihan deui, padahal emang g aya hurup "P" diditu). Daék vespa, daék Fanta, jadina tetep waé Pespa ama Panta. Masalah penulisan kecap, éta mah emang jelema anu nulisnya teu taueun waé. Kuring ogé kungsi liat tulisan dibengkel sisi jalan anu tulisanana "Serpis husus pespa".
Éta pisan salah sahiji faktor naha Urang Sunda sok diguyonkeun lamun keur ngobrol. Mindeng katukeur antara hurup p, f, sarta v. Kuring kungsi ningali deui tulisan "Narima vermak lepis".(Lamun anu ieu mah tukang jualannya emang beneran teu nyahoeun).
Yeuh kuring boga carita,
Pan kuring téh boga sobat, nyaritakeun, Cenah basa keur sakola, guru fisikana teh ngambek ka babaturanana anu ngaranna Fadli alatan henteu mengerjakan PR. Ambekna kawas ieu. "Padli! manéh pikir kalayan henteu bisa milu ujian? Manéh Fikir rumus PISIKA éta ngan cukup DIAPALKEUN waé? Engké jaga ulah diulang deui enya Padli!" mengerjakan PR PISIKA kau . Padahal ngaranna Fadli. Kacau bener tuh basa.
Ieu kuring boga carita deui: "Hayu urang ameng ka DUPAN...angkatna numpak mobil APP... diditu urang meser inuman PANTA jeung seprit...tong hilap urang meser DANKIN heula..". (Maksudna Dunkin Donut,hohohoho).
Carita deui yeuh: Aya saurang jeger (Nyaho pan jeger? Jeger téh preman) hayang gaya leungeunna ditatoan gambar kalinci. Tapi tulisan dihandapna "Fly Boy". Wakakakakakak. Maksudna Playboy. Wakakakakak. Asalna mah hayang gaya, éh kalahka jadi GHAYYYYAA, Wakakakak.
Ieu kuring boga sawatara conto tulisan anu kungsi kuring taluntik anu katukeur antara hurup p, f, sarta v.
1. Oper Kuantiti
2. Hard Coper
3. Fax: Pax
4. Nongton TIPI
5. Pibre glaas
6. Pormalitas
7. Propit (Kuduna profit pan enya?)
8. Liperpool & Ase Milan
Mangkana sungutna Urang Sunda "kudu dikafut heula meh teu ngacafruk". Kuduna kudu dikaput heula meh teu ngacapruk. Hartina kudu dijait kajeun ngga ngacapruk. Ngacapruk téh naon nya hartina? Hésé ngajelaskeunana. nu nulisna oge ngacafruk...da urang Sunda.
Sumber diropea ti : http://www.indomp3z.us/

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Akar
Akar nyaéta bagian tutuwuhan pikeun anu awakna geus mangrupa kormus.
Sipat-sipat akar:
- mangrupa bagian tutuwuhan anu biasana aya dina jero taneuh, sarta tumuwuhna nuju ka puseur bumi (géotrop) atawa nuju ka cai (hidrotrop), ninggalkeun hawa jeung cahaya.
- henteu ruruasan sarta henteu ngandung daun atawa sisit atawa bagian-bagian lainna.
- warna henteu héjo, biasana semu bodas atawa semu konéng.
- tumuwuh terus tapi ilaharna tumuwuhna masih éléh gancang lamun dibandingkeun jeung bagian nu aya di beungeut taneuh.
- bangun tungtungna remen ogé méncos, sahingga leuwih gampang pikeun nembus taneuh.
Guna akar pikeun tutuwuhan:
- nguatkeun nangtungna tutuwuhan.
- pikeun nyerep cai sarta zat-zat kadaharan anu puyar dina jero cai dina taneuh.
- ngunjalan cai sarta zat-zat kadaharan anu geus diserep ka tempat-tempat dina awak tutuwuhan anu merlukeunana.
- sakapeung minangka tempat pikeun numpukeun kadaharan.
Macem akar[édit | édit sumber]
Sacara umum, aya dua rupa akar nyaéta:
- Akar serabut. Akar ieu ilaharna aya dina tutuwuhan monokotil. Sanajan sakapeung, aya tutuwuhan dikotil ogé nu ngabogaanana (kalayan catetan, tutuwuhan dikotil kasebut dipelakkeun ku cara cangkok, atawa sték). Guna utama akar serabut nyaéta pikeun ngukuhkeun nangtungna tutuwuhan.
- Akar tunggang. Akar ieu umumna aya dina tutuwuhan dikotil. Guna utamana nyaéta pikeun nunda kadaharan.
Robahan akar[édit | édit sumber]
- Akar hawa. Akar naék ka luhur taneuh, hususna ka luhur cai kawas dina genera Mangrove (Avicennia, Soneratia).
- Akar gantung. Akar sapinuhna aya di luhur taneuh. Akar gantung aya dina tutuwuhan epifit Anggrék.
- Akar banir. Akar ieu réa aya dina tutuwuhan wanda tropik.
- Akar pangiseup. Akar ieu aya dina tutuwuhan wanda parasit kawas benalu.
Sesebutan husus pikeun akar[édit | édit sumber]
- Akar pancer: akar lulugu atawa akar poko nu terus ka handap.
- Akar mayang: dahan-dahan laleutik tina akar pancer.
- Beuti: akar anu ngabenggul sarta dagingan.
- Canir: akar nu rubak nyéréngkébéng (upamana caringin, kiara).
- Jangkar: akar nu témbong luhureun taneuh.
Rujukan[édit | édit sumber]
- Hidayat, Rachmat Taufik, spk., Peperenian Urang Sunda, Kiblat, Bandung, 2005.


text:
Adonan (masak)
Adonan nyaéta campuran cairan kentel atawa éncér, nu biasana tina tipung, dicampur jeung cai atawa susu, jeung endog. Sering ogé ragi atawa pamekar dipaké keur ngembangkeun tipung nalika dipasak.
Cara maké[édit | édit sumber]
Adonan bisa dipaké keur nyieun dosai, idli, vadai, puding Yorkshire, fritter, témpura, kuéh, roti, ngalapisan daging atawa sayuran nalika digoréng, atawa keur nyieun surabi, wafel atawa bolu.
Adonan ogé umum dipaké di sababaraha tempat keur ngalapisan lauk méméh digoréng. Contona, adonan mangrupa bahan penting kadaharan Britania nu kasohor, lauk jeung kiripik.


text:
Wikipedia:Bagian bubuka
Bagian bubuka, paragraf bubuka, atawa panganteur hiji artikel Wikipedia téh nyaéta bagian saméméh subjudul kahiji. Daptar eusi, lamun ditémbongkeun kalawan default bakal muncul di antara bagian bubuka jeung subjudul kahiji.
Daptar eusi
Ambahan définisi jeung eusi artikel[édit sumber]
Dina wikipedia, paragraf kahiji umumna mangrupa définisi tina judul artikel. Dina nulis définisi atawa eusi tina hiji artikel anu sipatna global (topik anu dibahas aya ogé di nagara atawa wilayah séjén). Mangka tuliskeun eusi jeung définisi dina bagian awal kalawan global, tuluy tuliskeun définisi atawa eusi artikel di nagara atawa wilayah nu tangtu dina bagian anu mandiri. Wikipédia Basa Sunda téh lain Wikipedia anu dipiboga ku urang Sunda wungkul, nu matak définisi atawa eusina teu meunang dumasar katangtuan anu aya di wewengkon Sunda wungkul. Lamun Anjeun boga niat pikeun nulis eusi ngeunaan hiji artikel tapi ambahanna cukup ngan saukur di wilayah nu tangtu (misalna Sunda), robah judulna jadi leuwih lokal. Misalna tina Sato jadi Sato Sunda atawa tina Sastra jadi Sastra Sunda.
Conto anu salah tina artikel Pamayang:
- 'Pamayang nurutkeun Undang-undang Nomer 31 taun 2004 nyaéta jalma anu pakasabanna ngala lauk.
Conto anu leuwih hadé tina artikel Pamayang:
- Pamayang nya éta pakasaban hiji jelma anu gawéna ngala lauk di basisir atawa sagara.
- Katerangan: Paragraf kahiji anu mangrupa définisi tina artikel Pamayang sakuduna mangrupa définisi pamayang sacara global. Définisi nurutkeun Undang-undang di Indonésia kuduna mah ditulis dina subbagian anu mandiri.
Panjang paragraf bubuka[édit sumber]
Lantaran ngarana ogé paragraf, mangka panjang paragraf bubuka kudu leuwih ti hiji kalimah. Conto tina artikel Pamayang
- Pamayang nya éta pakasaban hiji jelma anu gawéna ngala lauk di basisir atawa sagara.Pakakas anu utama pikeun ngala lauk nya éya parahu mayang anu mangrupa parahu husus pikeun pamayang ngala lauk di sagara, jeung jaring.
Citakan anu patali[édit sumber]
Citakan anu dipaké pikeun nandaan artikel-artikel anu teu miboga bagian bubuka anu jelas: {{paragraf bubuka}}


text:
Pun alo, budak awewe umur 4 taun, keur meujeuhna capetang. Sagala diomongkein, sagala dicaritakeun. Mun sakalieun diajak ka warung atawa jalan-jalan, heg diaropenan, eh da kalah diajakan ngobrol tah nu ngopenan teh. Dasar budak.
Mimiti diajak ka warung, ditanya ku tukang warung, "Mau beli apa Neng?"
"Bade ngagaleuh peremen," pokna. Puguh we tukang warung ngajenghok, majar teh, "Aduh eneng, mani lucu, pinter nyarios basa Sunda.." Har, ari Ceuceu, na marukan aya di mana kitu urang teh? Asana can pindah da Panjalu teh. Masih angger aya di Ciamis, Jawa Barat, di tatar Pasundan.
Rek heran pantes ketang. Kalolobaanana, barudak papantara ki alo teh ku kolotna sok dipirucaan nyarita basa Indonesia. Padahal cicing teh di lembur nu pangeusina ampir kabeh urang Sunda. Tapi nyakitu, jigana loba nu ngarasa kurang 'bergengsi' mun anakna dipapatahan nyarita basa Sunda. Nu matak pantes mun si Ceuceu tukang warung heran oge.
Pun alo ge lain teu kapangaruhan. Mindeng mun tas ulin jeung batur, ari balik sok pirajeunan nyarita basa Indonesia. Ngan sok dipapatahan ku bapana. "Ade, di bumi mah nyariosna kedah basa Sunda nya. Sanes udah, tapi parantos." Eta pedah si Ade ditanya ku indungna geus mandi atawa acan, si Ade ngajawab 'udah'.
Kuring sadudulur memang dilahirkeun di tanah Pasundan. Indung bapa asli urang Sunda. Digedekeun di lingkungan Sunda. Asa lebar mun budak nepi ka teu ngarti basana sorangan. Minimal, di imah mah wajib nyarita ku basa Sunda, sabab eta teh mangrupa fondasi anu nangtukeun jatidiri ka hareupna. Lamun fondasina geus kuat, najan di luar imah pangaruh budaya atawa basa sejen kacida kuatna oge, asana moal nepi ka bobor karahayuan. Moal nepi ka jati kasilih ku junti. Jati dirina baris tetep ajeg tur pengkuh dina kasundaan.
Tadi sore si Ade, pun alo tea, ngaharempoy nyampeurkeun. "Mang, Dede palay diajar basa Inggris ku Emang, wios?" pokna bari ngagigiwing buku pelajaran basa Inggris nu lanceukna. "Naha Ade naros kitu sagala?" cek kuring.
"Pan bilih Emang bendu, bilih teu kenging", tembalna semu sieun.
"Nya kenging atuh bageur. Teu kenging soteh nyarios di bumi atanapi nyarios sareng urang Sunda deui ku basa deungeun."
"Atuh Ade sareng Emang oge engke teu kenging nyarios ku basa Inggris?"
"His, kapan ieu mah nuju diajar, janten teu nanaon," walon teh. Abong budak.
"Papah sareng Mamah moal bendu?" pokna deui.
"Moal, dijamin.." cek kuring bari mesem, kagugu ku celembengna.
Si Ade nyerengeh. Kahariwangna leungit. Panonna herang ngenclong, kebek ku sumanget. Bade diajar saratus basa oge mangga teh teuing geulis, nu penting mah ulah lali ka purwadaksina, ulah poho kana wiwitan. Da urang mah urang Sunda, ngomong sapopoe ge wajib ku basa Sunda, hate kuring ngagerentes. Na implengan kabayang mojang Sunda ampuh timpuh, ngagalindeng, "Hello, my name's Ade, I am a Sundanese, native Sundanese."


text:
Tai
Tai (feces, faeces) téh nyaéta runtah semi-padet pasésaan pencernaan sasatoan nu dikaluarkeun ngaliwatan anus (atawa kloaka) nalika ngising. Dina manusa, ngising téh (gumantung masing-masing jeung kaayaan) bisa unggal dua-tilu poé nepi ka sababaraha kali sapoé. Tai nu neuasan bisa ngabalukarkeun kagangguna siklus/kabiasaan rutin nu disebut konstipasi.
Nu ngabédakeun bauna tai nyaéta alatan peta baktéri. Baktéri téh ngahasilkeun sanyawaan kayaning indol, skatol, jeung mérkaptan (sanyawaan nu ngandung walirang), sarta gas-gas anorganik hidrogén sulfida.
Tai bisa mantuan para élmuwan nalungtik sasatoan, nyaéta tina naon waé kadaharan éta sato. Ku jalan nganalisis kandungan taina, para élmuwan bisa nyaho kandungan jeung bau (nu dibalukarkeunana). Ti dinya panalungtikan téh ngamalir kana kasimpulan ngeunaan pola dahar éta mangkeluk.
Urang gé apal, yén pikeun sababaraha sato mah mun geus modol téh sok diruang, sabab bisa kaambeu ku prédator. Tapi duka dina kasus ucing, sato naon nu sok ngamangsa ucing? Pikeun manusa mah komo deui. Aya paadatan tradisional nu nyebutkeun ulah ngising di tempat nu caina ngeuyeumbeu (teu ngalir), ogé ulah deukeut ka jajalaneun (Sanghyang Siksa Kanda ng Karesian).
Tai sasatoan aya nu sok dipaké pupuk: mangga tingal manur.
Terminologi nu patali[édit | édit sumber]
Ulikan ngeunaan tai disebutna skatologi.
Koprofagi (coprophagia) hartina prakték ngahakan tai. Najan teu ilahar, aya hérbivora nu kadaharanana kurang protéin/loba serat (kawas kelenci) nu ngahakan taina sorangan salaku bagian normal métabolismena. Dahareun tina tutuwuhan dicerna ngaliwatan dua jalan: hasil nyerna nu mimiti dicerna deui langsung tina anus. Sanggeus dicerna ulang, kakara taina dipiceun.
Tai nu mosil disebut koprolit (coprolite), nu mangrupa golongan objék nu diulik dina widang paléontologi.
Kontaminasi[édit | édit sumber]
Kontaminasi tai (fecal contamination) di sumber cai atawa taneuh bisa dipariksa ku aya/henteuna baktéri E. coli maké pisin Petri pelat ager McConkey. Cirina nyaéta yén E. coli mah (nu lian mah ampir euweuh) ngahasilkeun koloni beureum dina temperatur kira 110 F.
Najan sakabéh galur E.coli teu bahya, ayana téh mangrupa tanda kontaminasi, nu kamungkinan gedé dibarengan ku baktéri séjén nu leuwih bahya, misalna hépatitis.
Manusa[édit | édit sumber]
Artikel utama: tai manusa
Tai manusa panémbongna rupa-rupa, gumantung diet jeung kaséhatanana. Normalna mah semipadet nu kabungkus mukus. Warna coklat asalna tina kombinasi ékskrési hampru jeung sél getih beureum paéh. Dina kasus orok nu kakara dibabarkeun, awalna mah konéng/héjo sanggeus meconium. Warna ieu sumberna tina ékskrési hampru wungkul. Sanggeus mimiti ngaluarkeun sél getih beureum paéh, jadi wé coklat sakumaha biasa.
Baca ogé[édit | édit sumber]
Tumbu kaluar & rujukan[édit | édit sumber]
- Feces, Wikipédia édisi basa Inggris per 27 Oktober 2005
- Urobilinogen
- Liver biochemistry
- History of Shit karya Dominique Laporte (ISBN 0-262-62160-6)


text:
Category Archives: Dongeng
Carpon
DAUN SENTE JADI SAKSI DURIAT URANG
Ku: Asep JS
Balik ka imah, brus kuring mandi di Leuwi Kuda tukangeun imah. Mun pareng genah gegejeburan, sok poho ka batur nu ngantay rék milu ka cai. Geus rényom kadéngéna. Si bibi rék nyeuseuh mah, Mang Jae rék miceun mah, Nyi Mimin rék ngisikan mah, jeung nu séjénna. Atuh réngsé mandi téh kabéh pada ngékéak. Puguhing Mang Jae mah, teu weléh bari nyindir.
“Abong lila bubujangan, Sep, mandi gé lila. Iraha kawin, Jang?” pokna bari seuri ngahahah. Geus remen nu nanya, komo Mang Jae mah, tapi sok tara dilayanan. Bubuhan kakeuheul. Mun seug Mang Jae lain kolot, geus titatadi ditalian di tangakal balingbing pipir imah. Katempo kopéahna ngaleos, sengit haseup bakona néjéh liang irung.
Di jero kamar kuring ngarahuh. Panon anteng melong eunteung. Geuning nyaan katempo pisan geus kuduna mungkas lalagasan. Umur sakieu di lembur mah moal teu pada nganaha-naha can boga pamajikan téh. Tapi da nepika ayeuna, mumul kawin téh. Lain teu payu, geus aya nu harayangeun mah. Mumun mah, randa Isah mah, Téh Ninih mah, Kokom mah, Vera mah, Dedeh mah. Kabéh gé saropan tur gareulis manis. Nya kuring resep kénéh léléngohan. Lain sieun, lain teu boga biaya. Puguh wé gawé mah geus kawilang lumayan. Tabungan di bank geus meujeuhna keur rumah tangga mah. Kumaha deui, haté embung baé méréan. Teu bisa dipaksa-paksa.
Kadieunakeun, geus tara aya deui nu nganaha-naha, iwal Mang Jae wé nu bangor kénéh ngaheureuyan kuring sual kawin mah. Mang Jae, kitu deui nu di imah, geus sieun mun nanyakeun sual kawin téh. Éta gé tisaprak kuring mudalkeun kaambek kanu di imah lantaran hayoh ditanya iraha kawin. Murang-maring sagala disépak. Adat kuring gedé ambek. Tisaprak kajadian éta, urang imah teu wani-wani deui nyeungeut amarah kuring. Sensitip ngomong sual kawin mah.
****
Awéwé-awéwé nu mimitina ngadeukeutan kuring ge ayeuna mah geus tara datang ka imah deui. Kabéh geus ngarasa bosen nungguan kuring. Béja mah Mumun can lila kawin jeung Kang Dadang, urang Majaléngka. Randa Isah teu kuat hayang rumah tangga, antukna kawin jeung mandor Kamya. Téh Ninih béjana keur deukeut jeung urang Ciketug. Vera geus tara deui ulin ka imah, bejana Dedi mikahayang. Kokom geus pindah ka Cilebak. Dedeh béjana kapincut deui ku lalaki séjén. Kabéh gé lus-les pada néang jalan séwang-séwang, bakating ku cangkeul nungguan jeung miharep kuring meureun. Mang Rosid mah ngahanjakalkeun kana lalampahan kuring. Cenah mah awéwé geus dina lawang panto, kari unggeuk. Nya ayeuna mah kabéh pada bedo kudu lila nungguan kuring unggeuk daék tumarima rumah tangga. Jadi iraha rék kawin? Teuing atuh!
****
“Sep! Geus siap, Sep?!” kadéngé aya nu ngageroan di luar imah, meupeus lamunan kuring. Rikat kuring maké baju. Inget poé ayeuna Mang Rosid hayang dianteur ka Subang, ngadon rék neangan sorabi di pasar. Teuing keur naon! Keur nini Mimih meureun.
***
Dina jalan kuring amprok jeung Agus, babaturan és ém pé. Atuh sono geus lila teu tepung. Nya sajajalan téh ngawangkong. Manéhna geus boga budak hiji. Cenah kawin jeun urang Ciberung, urut babaturan sakelas pisan. Enya, jeung Ida. Kuring inget kénéh.
“Sep, kamari pisan panggih jeung Dedi. Jadi ogé nya rék kawin. Jodona mah geuning jeung Kokom nya…” Ceuk Agus. Kuring ngaranjug.
Jeung Kokom?
“Béja mah rék ka Vera?” kuring kerung. Agus malik kerung.
“Har, karék apal ilaing? Atawa api-api teu apal?” Agus heran.
“Keur naon kuring api-api teu apal. Apanan Dedi gé geus lila tara ulin deui ka imah.”
Témbal kuring. Agus katangen gogodeg.
“Vera teu nyarita?”
“Nyarita nanahaon, Vera gé ayeuna mah tara ulin deui ka imah. Sugan téh geus kawin
jeung Dedi di Bandung.” Tembal kuring. Jempé sakeudeung.
“Sep, Ceuk Dedi mah manéhna téh mikahayang Vera, tapi Vera nampik. Nya ayeuna jadina mah jeung Kokom. Milu hiber rumah tangga di Palembang. Beu, ilaing babaturan ulin keur leutik Dedi malah teu apal..” Agus ngajéntrékeun. Kuring ngahuleng.
“Ilaing nyaho kunanon Vera nampik Dedi?” Agus nanya.
“Naon?”
“Ceuk Dedi mah Vera miharep rumah tangga jeung ilaing. Vera sorangan nu balaka ka Dedi, yén manehéhna rék satia nungguan ilaing. Beu ilaing bet téga mihukum Vera. Malahan ceuk beja kamari-kamari indungna geuring parna, mikiran budakna can kawin-kawin…”
****
Leng pikiran asa rinyay ngadéngéna, nyéah kana jero dada. Di Sukasari Dedi pisah. Babaku poé minggu mah di jalan téh sok rame. Pangpangna mah di pasar Subang, paciweuh ku nu lalar liwat rék ulin ka pasar mingguan . Panon poé geus karasa panas. Hawa beuki bayeungyang. Pikiran jeung haté noroweco teu pupuguh. Baruk Vera nungguan kuring?
Hawar-hawar ti kajauhan kadéngé haleuang tembang sunda di nu hajatan. Nya ngadéngé tembang téh jadi aya dédéngéeun dina kaayaan kitu mah. Rey karasa aya nu ngeleketey dina lelembutan. Deng tembang marengan panineungan nu teu karasa kumalayang. Haleuang tembang karasa kana puhu kalbu…
asih urang…
diapungkeun ka langit
muntang kana mega
ucang-angge duaan…
asih hurang…
dipentangkeun ka langit
manteng dina bulan
ayang-ayangan duaan…
asih urang…
tingkaretip jiga bentang1
…..
Ser, haté nu simpé dumadak haneut ngadéngéna. Tembang bieu lir ungkara basa nu ngusapan mapay-mapay garingna rasa. Tembangna nyaritakeun wanoja nu keur geugeut panineungan ku rasa cinta. Kumalayang haté sajongjonan. Ngarasa bagja teu pupuguh, ngarasa ngemplong pikiran, tapi sakapeung hariwang teu puguh. Kuring ngarérét ka Mang Rosid nu titatadi teu usik-usik. Bet haté sakapeung ngarasa keueung. Enya, Dedi gé ditampik bubuhan Vera hayang satia nungguan kuring. Teuing geus sabaraha taun. Tapi naha Vera tara ulin ka imah deui? Teu kungsi lila, kadéngé deui tembang anyar tina Toa..
…..
hate ngarasa geugeut
hayang geura geura deukeut
rasa liwung gandrung
diri kapidangdung
semu ngalanglayung
hayang geura geura tepung
sawangan kumalayang ngawang-ngawang
nyipta rasa tinu anggang jeung manehna
implengan gumalindeng anteng mayeng
namperkeun rasa katineung kadirina
harepan geus jadi ampihan rasa
moal laas najan anggang jeung manehna2
…..
Bener tangtu Vera masih kénéh kangen ka kuring? Bener tangtu manéhna teu pundung kawas nu lian? Bener ceuk Agus, kuring téga nganyenyeri manéhna. Sok jadi hanjakal geus kasar ka Vera. Kuring nu kungsi kasar ka manéhna. Kuring nu kungsi nyentak manéhna. Babakuna teu ditarima teu ditakon unggal manéhna nganjang ka imah. Geuning Vera mah tetep satia, tetep miharep. Teu karasa tembang dina kasét ganti deui…
…..
dina lambaran katrésna
aya ringkang can kasorang
diri kapidangdung
dipapareng kuciptaan
mugia nyorang kabancang
sumerahna ieu diri
tumarima demi cinta
najan diri kudu nandangan tunggara
najan ukur saliwatan
najan ukur sakedapan
abdi pasrah moal robah pamadegan…3
…..
Duh tangtu Vera nungguan kuring téh. Palangsiang, boa manéhna tara ka imah deui téh sieun ku kuring, tisaprak kuring ngamuk sual kawin, kabeneran manéhna harita keur aya di imah kuring. Jigana Vera nyeri haté. Jigana Vera éra. Jigana ayeuna gé Vera tara manggihan indung kuring ka imah téh lantaran sieun kuring nyangka nu lian-lian. Padahal Vera mah tibaheula gé baku sok ngadon nganteuran ka indung kuring mawa sarupaning buah-buahan. Vera nu éstuning nyaah ka indung kuring nu geus kolot…
*******
Tapi ayeuna mah Vera geus jiga nu sieun datang ka imah gé. Nu di imah gé geus tara ngomong-ngomong sual Vera. Kabéh sieun ku ambek kuring. Indung sorangan gé geus tara nyabit-nyabit sual kawin, sual Vera. Haleuang tembang teu eureun-eureun minuhan pikiran kuring, ngusapan haté kuring.
Geuning, tos dugi Tarikolot.. Kuring jeung Mang Rosid ngarénjag reuwas. Tuluy silih pelong. Geuning sarua jeung kuring, sihoréng sihoreng Mang Rosid gé titatadi anteng ngalamun, poho rék eureun di Subang mah.
“Eta geura genah ngarasa dipépéndé kawih sunda sajajalan. Sedih jeung bungah karasana panineungan…” Mang Rosid gagaro sirah nu teu ateul.
Sajajalan eta lagu di nu hajat digeder, béak diputer deui, béak diputer deui. Teu eureun-eureun. Atuh kuring gé nepika apal. Kuring jeung Mang Rosid mupakat balik deui ka Sukasari ngabélaan hayang tuluy ngadangukeun tembang. Meuli sorabi ka Subang mah teu jadi. Sapanjang balik mah euweuh nu cacarita.
Ukur haleuang tembang. Duh, sajeroning dipépénde tembang, ingetan ka Vera. Tibaheula manéhna nungguan kuring.
Teu karasa balikeunna mah gancang, geus tepi deui ka Kadupugur. Can ge lila dating, kaset pajeujeut!”
Mang Rosid ngadadak hayang buru-buru balik. Inget ka si Nini cenah. Antukna kuring leumpang sorangan. Sajajalan pikiran ngarasa sasab ka awang-awang, asa teu manggih arah. Haté norowéco ngarasa diturih wanci nu can pasti. Di tengah sawah celepuk silih udag. Kuring leumpang luhur galengan, dumadak ngarasa hariwang ku hirup…
*******
Di imah, kabéh keur kumpul. Kaayaan tengah imah jiga nu geus kaanjogan sémah. Aya bubuahan dipiringan deukeut panto.
“Aya sémah, Mah?” kuring nanya bari muka jaket. Jempé sakeudeung.
“Enya, aya Vera. Bieu pisan mulang.” Tembal indung. Kuring neuteup Mang Jae, ret ka lanceuk. Si bibi ngaléos ka dapur. Aéh aya naon asa beda tisasari. Kuring diuk ngahuleng sajongjonan deukeut jandéla kamar. Duh, Vera nganjang deui…Karasa haté nitah cengkat ngudag Vera nu jigana can mulang jauh. Kuring ngarawél jakét rék kaluar.
******
Sajajalan dada karasa beurat. Hawar kadéngé deui tembang nu tadi dina sapeker, piligenti nyiwitan ati…
lamun enya jodona
lamun enya kuduna
moal rék aya nu bisa misahkeunnana…
lamun enya cintana
lamun enya hayangna
ulah rek aya nu nyoba misahkeunnana…4
Katémbong tikajauhan Vera rék balik meuntas cukang Kanyere. Leumpang kuring digancangan. Mingkin deukuet, dada karasa mingkin heureut. Tilu lengkah ka Vera kuring ngarandeg.
“Vera…”
Vera ngalieuk, semu reuwas amprok jeung kuring. Sakeudeung silih teuteup anteub. Vera ngeluk tungkul, jiga nu teu wasa paadu teuteup jeung kuring. Kuring ngadeukeutan manehéhna. Gap teu asa-asa nyekel leungeun Vera. Kuring teu nyaho naon nu ngalamuk dina haté Vera ayeuna. Kuring nungtun manéhna mapay galengan muru saung, da harita hujan turun ngaririncik. Sajajalan kuring duaan di tiung ku daun Sente meunang nilas ti pinggir balong bapa Dayat. Gék kuring duaan dariuk di saung jiga baheula keur leutik. Nya di saung eta pisan, Vera babarengan deui jeung kuring. Lila paheneng-heneng. Duaan pabetem-betem. Kuring ujug-ujug bingung rék ngomong naon. Vera tanggah lalaunan, neuteup ka kuring sakedapan. Duh, Lis, geus lila teu tepung. Angin karasa humaliwir. Kuring jeung Vera silih teuteup. Teu karasa haté ngangkat leungeun sorangan ngaranggeum leungeun Vera.
*****
“Lis, hapunten Akang, “ pok téh,” Tong jadi pundung. Haté mah teu bisa dibobodo gening. Kuring teh gening teu bisa hirup sorangan…” ceuk kuring halon. Vera neuteup panon kuring. Duh, bulu panonna mingkin carentik baé. Vera nu geulis, kuat nandangan tunggara satia nungguan haté kuring léah tumarima. Kuring ujug-ujug ngarasa deudeuh jeung geugeut ka Vera. Katémbong aya nu ngeyembeng lebah kongkolak panonna.
“Vera bakal satia salawasna…” pokna. Teu kungsi lila manéhna ceurik. Cipanonna nyakclak kana leungeun kuring. Haneut. Teu karasa Vera nyangsaya kana dada. Cipanonna beueus karasa dina dada kuring.
********
“Horeeee!!!” kadéngé aya sora nu kareprok tukangeun saung. Kuring jeung Vera ngarénjag bareng. Reuwas naker. Katémbong Mang Jae jeung Mang Rosid saparakanca tingtorojol muru saung. Nyi Mimin, lanceuk, si bibi jeung indung kuring nuturkeun ti tukang, sareuri jiga nu bungah. Mang Udeh ajarg-ajragan atoh. Kuring jeung Vera silih pelong, tuluy Vera imut ngagelenyu.
*****
“Sep, ilaing jadi rék kawin jeung Vera téh?” Mang Jae nanya saklek jiga nanya ka maling. Kuring neuteup Vera sakeudeung. Vera imut surti. Kuring unggeuk. Sakur nu aya didinya kabéh keprok deui. Mang Udeh ajrag-ajragan. Indung kuring ngagabruk Vera jeung kuring bari ngagukguk ceurik, bakating ku bungah. Indung kuring nangtung bari nyusutan cipanon. Teu eureun-eureun syukur ka Gusti. Duh, gening salila ieu téh kuring lain nganyeuneyuri Vera hungkul, tapi nganyeunyeuri indung, ngariripuh diri sorangan…
Kuring jeung Vera silih teuteup geugeut. Barang rék nangkeup pisan Vera, Mang Udeh nyekelan taktak kuring.
“Eit, ke heula! Méméh nangkeup Vera, ilaing kudu panco heula jeung kuring!” ceuk Mang Udeh.
“Ilaing mah Udeh, baku sok maén sengsor waé!” ceuk Mang Rosid nyereng. Kabéh nu aya didinya seuri akey-akeyan ngadéngé mamang-mamang silih haok. Vera tungkul bari imut ipis. Saung jeung daun Sente jadi saksina. Duh, Lis, kakara nyadar Akang mah, raray anjeun mun pareng kaisinan estuning katingalna ipis geulis…
SAKADANG KUYA SILIHDURUK JEUNG MAUNG
DINA hiji poé Sakadang Kuya ulin ka sisi basisir. Manéhna cicing handapeun tangkal kalapa, katebak ku angin laut. Aya ku nimat. Bakating ku genah, nepi ka nundutan.
Keur kitu, teu kanyahoan ti tadina, torojol Sakadang Maung, ngomong tarik ngagareuwahkeun anu keur anteng nundutan.
“Ha ha ha, kabeneran, aing keur lapar manggih hakaneun!” pokna bari ngadeukeutan Sakadang Kuya.
Sakadang Kuya reuwas kacida. Tapi teu bisa nyumput atawa lumpat. Dina biasa ogé kétang, kateuteu ari, da angger bakal katéwak ku Sakadang Maung anu kaceluk tarik lumpatna.
“Naon deui? Anu jelas, sia bakal jadi eusi kadut aing!” ceuk Sakadang Maung, ngomongna angger bedas dibarung ku ngagerem sagala. “Ti kamari aing can baranghakan. Lumayan kuya kolot ogé!”
“Sabar, Sakadang Maung, sabar,” ceuk Sakadang Kuya, ngomongna leuleuy, “Lamun mémang geus waktuna jadi hakaneun anjeun, uing mah rido. Katambah uing sorangan geus kolot, geus bosen hirup. Ngan anjeun kudu nyaho, daging uing téh tiis jeung hampos. Lamun hayang ngeunah jeung gurih, euweuh deui carana, uing kudu diduruk heula.”
“Diduruk heula? Kumaha carana?” ceuk Sakadang Maung.
“Gampang atuh. Awak uing bugbrugan ku suluh, tuluy duruk.”
“Ari suluhna ti mana?”
“Ngala ka leuweung!”
“Ngala ka leuweung? Ha ha ha aing apal kana akal licik sia, dasar kuya! Waktu aing ka leuweung néangan suluh, sia rék kabur! Aing moal bisa katipo deuleu!” ceuk Sakadang Maung.
“Bisi anjeun teu percaya mah, pék tah talian awak uing, tuluy cangcang kana tangkal!” témbal Sakadang Kuya.
“Heug atuh ari kitu mah!” ceuk Sakadang Maung. Tuluy néangan areuy keur nalian kuya. Geus manggih, reketek awak Sakadang Kuya téh ditalian. Tungtung talina ditalikeun kana tangkal kalapa. Ngahaja talina dipanjangan, da kitu paménta Sakadang Kuya téh. Sanggeus yakin talina pageuh, Sakadang Maung indit ka leuweung rék ngala suluh.
Sabot Sakadang Maung ka leuweung, buru-buru Sakadang Kuya nyieun liang dina keusik. Liangna kawilang jero ogé, gedéna sapaseun awakna. Tuluy manéhna cicing dina luhureun éta liang, nepi ka henteu kaciri aya liang.
Jol Sakadang Maung manggul suluh, tuluy dibugbrugkeun kana awak Sakadang Kuya. Gur baé sukuh téh diseungeut. Teu hésé teurakna seuneu téh, kawantu suluh gararing. Sakeudeung ogé seuneuna geus ngabebela, teu bina ti nu keur nyieun api unggun. Ari Sakadang Kuya, barang durukan hurung téh, terus baé mubus kana liang anu aya di handapeunana.
“Sakadang Kuya!” ceuk Sakadang Maung.
“Kuk!”
“Can paéh?”
“Encan, seuneuna kurang gedé.”
Suluhna ditambahan deui.
“Sakadang Kuya!”
“Kuk!”
“Can paéh kénéh?”
“Encan, anéh di dieu mah seuneu téh bet haneut!” témbal Sakadang Kuya.
Suluhna ditambahan deui.
“Sakadang Kuya!”
Sakadang Kuya teu némbalan.
“Ah, jigana ayeuna mah geus paéh Sakadang Kuya téh.”
Barang durukan geus pareum, Sakadang Maung kurah-koréh kana durukan, néangan daging kuya. Keur kitu, Sakadang Kuya ngurumuy tina jero lebu durukan. Awakna jadi bodas ku lebu.
“Sakadang Kuya, geuning sia hirup kénéh?” ceul Sakadang Maung kacida kagétna.
“Puguh ceuk uing gé tadi, seuneuna téh jadi haneut di lebah dieu mah!” témbal Sakadang Kuya kalem.
“Baruk tiis nya?” ceuk Sakadang Maung deui bari nilik-nilik awak Sakadang Kuya. “Jeung deui awak silaing jadi bodas kitu? Asa leuwih kasép euy!”
Sakadang Kuya mésem. Pok ngomong, “Sakadang Maung hayang siga kuring?”
“Ih, puguh wé, ti baheula aing téh hayang boga kulit bodas. Meureun bakal leuwih tegep, nya!”
“Tangtu wé atuh. Komo Sakadang Maung mah, lamun boga kulit bodas téh, bakal leuwih gagah jeung kasép. Ayeuna ogé cacakan coréléng geus tegep.”
“Bisa kitu mun kulit uing hayang bodas kawas siliang ayeuna?” ceuk Sakadang Maung, rada sopan ayeuna ngomongna téh, teu uang-aing teuing.
“Nya bisa atuh, asal daék diduruk wé siga uing tadi,” ceuk Sakadang Kuya.
“Diduruk? Moal panas kitu?”
“Moal. Apan uing ogé henteu nanaon, malah kulit jadi bodas,” témbal Sakadang Kuya. “Lamun arék, jung atuh néangan suluhna heula!”
Teu loba tatanya deui, Sakadang Maung indit ka leuweung rék ngala suluh. Meunang sawatara lilana, Sakadang Maung datang bari manggul suluh gararing.
“Pék ngagolér di dinya, ku uing urang bugbrugan ku suluh!” ceuk Sakadang Kuya.
Sakadang Maung ngagolér, tuluy dibugbrugan ku suluh. Sut atuh suluh diseungeut. Jegur baé hurung, tangka ngabebela.
“Sakadang Maung!”
“Heuy!”
“Hirup kénéh?”
“Hirup, euy, ngan panas geuning!”
“Panas sotéh mimitina, engké mah moal geura.”
Suluhna ditambahan deui. Geus sawatara lilana, ditanya deui ku Sakadang Kuya.
“Sakadang Maung, hirup kénéh?”
“Hirup euy, ngan panas,” témbal Sakadang Maung, sorana ngalaunan.
Suluhna ditambahan deui. Geus sawatara lilana, ditanya deui ku Sakadang Kuya.
“Sakadang Maung, hirup kénéh?”
“Iup, han hanas heuy …,” Sakadang Maung némbal, sorana beuki teu kadéngé baé.
Teu talangké, suluhna dibugbrugan deui. Sanggeus sawatara lilana, pok ditanya deui ku Sakadang Kuya.
“Sakadang Maung, hirup kénéh euy?”
Sakadang Maung teu némbalan.
“Lah, kawasna mah geus paéh Si Belang téh,” ceuk Sakadang Kuya.
Teu lila kadéngé sora tingbeletuk tina durukan. Sirah jeung awak Sakadang Maung baritu. Kambeu deuih bau hangit daging jeung kulit anu kaduruk.
“Yakin geus paéh Si Belang téh. Keun, itung-itung wawalesna ka sato anu sok ngahakanan sato laleutik,” ceuk Sakadang Kuya.


text:
Soba
Soba (蕎麦 atau そば?) nyaéta salah sahiji jinis emih Jepang anu dijieuna tina tipung buckwheat (gandum buk).[1] Dina bahasa Jepang, tuwuhan sereal buckwheat anu sok disebut soba.[1] Salain ti éta, istilah soba osok dihartikeun emih endog nu asalna ti Tiongkok anu dipasak jadi yakisoba atawa ramén.[1] soba miboga kandungan tipung soba (buckwheat) 30%.[1]
Rupa-rupa soba[édit | édit sumber]
- Soba seger :Setelahanggeus dibeulahan, soba dipurulakn tipung sangkan teu rapet tuluy di asupkeun kana kantong plastik.[2]
- Soba garing :Soba seger anu geus digaringkeun, di jual dina kantong plastik.[2]
- Soba rebus :Soba anu kri di tinyuh, sasét jeung saos, daun bawang,biasana aya tempura atawa aburage.[2]
- Soba instan : Soba digaringkeun kalayan udara panas atawa digoréng, saencan didahar kari ditinyuh ku cai panas.[2]
- Soba beku :Soba seger anu dibekukeun tuluy dijual pikeun kadaharan beku di pasar swalayan.[2]
Cara Nyieun Soba[édit | édit sumber]
Emih soba tradisional Jepang ilaharna ngan dijieun tina bahan dasar tipung gandum, tipung tarigu jeung cai.[3] Pikeun hasilna alus campuran tipung gandum jeung tipung tarigu alusna 4:1, kalayan ukuran caina 38-40 persén.[3] Bahan dasar: 400gr tipung gandum (soba-ko), 100gr tipung tarigu (komugi-ko), 1 cup cai, saséndok entéh tipung tarigu pikeun murulukan.[3] Cara nyieuna : Campurkeun tipung kana baskom anu gedé, galokeun ku leungeun nepi ka rata.[3] Tambahkeun 1 cup cai.[3] Sanggeus galo, bentuk gulung-gulung adonan jadi sagedé bola.[3] Terus kocékeun adonan kalayan gaya muter, tina bagian luar bola.[3] Gaya ngocékeunna anu sok disebut Kikuneri.[3] Nalika adonan bola ges padet, tendeun dina wadah saperti papan anu geus diwuran tipung. Bentuk adonan jadi silinder.[3] Sanggeus rata, balikeun adonan tuluy saperti nu tadi deui nepi ka bentuk adonan nabentuk kotak kalayan kandelna sarua saperti kertas karton.[3] Beulah adonan jadi dua, tuluy awurkeun tipung kana potongan nu tadi kalayan rata.[3] Tilep masing-masing potongan tilu kali, nepika jadi dalapan lapisan.[3] Potong adonan ku péso anu seukeut.[3] Kulub unggal 100gr emih kana saliter cai.Alusna mah emih diasupkeun sangeus caina ngagolak.[3] Kulub emih salila 45 detik nepi ka samenit.[3]


text:
Tilu puluh Mei dua rebu genep welas
Ema kungsi nyarita anu panungtungan
Ema kungsi wasiat anu panungtungan
Ema kungsi nedunan sagala kahayang anu panungtungan
Ema kungsi ngedalkeun eusi hate anu tugenah
Ema kungsi ngabudalkeun sagara rasa
Ema kungsi cumarita
“Ema can boga bekel keur maot”
Teuteup ema katingal pondok
Teuteup ema katingal geus teu seukeut deui
Renghap ranjug ema katingal beda ti sasari
Ema kungsi nyarita
“Nafas ema karasa engap”
Hate kuring galecok
“Duh ema….”(sarebu basa dina jero hate anu teu bisa dikedalkeun)
Jumaah, jam 12 tilu Juni
Ema ngaluarkeun nafas anu panungtungan
Ema nutup perjuangan ngadidik para putra anu panungtungan
Ema nutup conto kahirupan pikeun para puta anu panungtungan
Ema kungsi nyarita…. anu panungtungan
Ema hapunten abdi mung tiasa jajap ku dunga
Mugia ema khusnul khotimah, amiin.
(Bandung , 3 Juni 2016 jam 12.45 bada solat Jumaah ditelepon ku Bapa)


text:
Enya, aya genahna keur kuring mah anu geus teu boga pagawean anu maneuh, sapopoe ngan ukur ulukutek diimah, kalan-kalan kurunyung “tamu”.
Minggu ieu diimah teh aya tukang ngecet, da kabeneran ningali cet imah geus rada bulukan, atuh dina saminggu mah diimah teh ngawangkong jeung tukang cet, sanggeus sababaraha poe digawe tukang cet teh isuk-isuk memeh prak digawe nanya, ceuk inyana eta katingalna sok aya bae tamu, sareng sok uplek ngobrol, eta teh bade naon..?.
Atuh kuring nerangkeun yen eta tamu teh anu nareangan buku buku basa Sunda atawa buku buku ngeunaan Sunda. Ceuk manehna deui……euh manawi teh aya kaperyogian naon we anu sanes….., kuring rada kerung nampa jawaban kitu, terus diseleksek, ari breh teh panyangka manehna kuring teh jadi tempat pananyaan hal-hal kahirupan,….atuh kuring rada ngagakgak, ceuk kuring naha disangka paranormal atawa dukun kitu..?. Tukang cet teh seuri bari jeung unggeuk. Dina hate kuring melengek baruk nepi ka disangka kitu..?.
Tamu teh enya rupa-rupa anu datang, ti barudak sakola nepi ka anu kolot geus kundang iteuk,tujuanana mah apan geus jelas hayang maca buku basa Sunda atawa buku ngeunaan Sunda. Eta cenah osok ngobrol uplek apan eta mah bagian tina silaturahim, wawanohan tur silih kanyahokeun.
Geura urang nyokot we tiluan tamu keur conto mah, kahiji Pa Andi, dedeganana rada pendek bayuhyuh, urang Rancaekek, mindeng ulin ka kuring teh pangpangna neangan buku bag-bagan agama dina basa Sunda, pedah anjeuna sok ngajar di Diklat Pos, majarkeun hayang nyonto-nyontokeun dina kahirupan urang Sunda anu saluyu jeung agama. Buku kieu teh keur kuring mah saeutik, maksud teh anu togmol asup kana bag-bagan agama, tapi kapan kabeh carita oge anu dina basa Sunda dasarna mah apan saluyu jeung agama. Lamun majalah iwal ti Langlangmitra anu dasarna agama Kristen. Jadi rek kerewek kana buku basa Sunda naon oge eta tangtu aya hubunganana sok sanajan teu langsung jeung agama Islam. Rek bacaeun barudak, rek novel, kumpulan carpon, wawacan atawa carita pantunna oge. Tah didinya sok uplekna ngobrol teh. Jeung ongkoh deuih Pa Andi teh nurutan muka Rumah Baca diimahna, ti mimiti ngan ukur puluhan buku ayeuna mah geus aya kana sarebu leuwih buku, eta buku buku teh lolobana sumbangan ti papada tatanggana. Jadi ngobrol teh silih simbeuhan pangalaman ngarumat Rumah Baca.
Tamu kadua nyaeta Kang Adi Raksanagara, tah nu ieu mah munggaran ulin ka kuring, ka Rumah Baca, datangna bada lohor. Dedeganana jangkung rada begang, can kolot-kolot teuing ceuk taksiran umurna aya kana 40 taun.
Barang datang teh langsung ningalian buku buku basa Sunda, terus nanya aya henteu buku Sunda anu bisa mere inspirasi keur kompetisi, utamana dina wangun panalungtikan. Puguh we kuring rada pungak pinguk ditanya kitu mah, terus nanya deui buku anu aya pakaitna jeung usaha tina falsapah Sunda, kadenge kitu ge tetep kuring hulang huleng. Kudu buku naon anu diasongkeun.
Tungtungna ngobrol sabulangbentor, geuning inyana teh pimpinan tabloid Bobotoh, ningali ngaranna nu make Raksanagara nya kuring nanya hubunganana jeung Ami Raksanagara garwana Pa Yus Rusyana, ari pek teh Ibu Ami teh lanceukna, kitu deui jeung istrina Pa Ahmad Rustandi. Paingan atuh mani norolang nyaritakeun perkara Sunda, da geuning aya teureuh tidituna.
Ngobrol nepi ka bada magrib, bari jeung teu disuguhan ngan ukur cai herang we tamba garingeun tikoro.
Maksudna neangan buku buku kitu teh pedah rek mere motivasi ka para pegiat kreatif di sabudeureun Suci, ka tukang kaos. Kahayang inyana kreatifitas anu basisna budaya setempat, tah ngompa eta sumanget neangan buku buku keur mere conto. Ku kuring dicoba dibere buku Bujangga Manik, Siksa Kandang Karesian, atuh teu kaliwat Pandangan Hidup orang Sunda, tapi kitu geuning teu payu keur inyanana mah. Tapi aya hiji buku anu diinjeum nyaeta Kabudayaan Sunda Edi S Ekajati.
Jadi enya geuning can aya buku anu ngabahas elmu ekonomi tina jihad ugeran hirup manusa Sunda, can aya buku ragam hias Sunda, can aya buku Estetika Sunda, can aya buku elmu komunikasi anu dadasarna budaya Sunda. Ceuk kuring ka Kang Adi, hampura nun, kuring can boga bukuna, maksud teh can ngoleksi bukuna. ( tapi aya teu nya bukuna..?).
Inyana ge nyaritakeun hal Bobotoh Persib, cenah inyana kungsi ngobrol jeung jalma ti Balai Bahasa, terus inyana ngusulkeun supaya kecap bobotoh diasupkeun kana KBBI lantaran ieu teh tarjamah tina kecap asing suporter, lamun kecap bobotoh asup kana KBBI rek meuncit hayam. Tujuanana nyieun tabloid Bobotoh sangkan para bobotoh teh jadi nyakola tur nyunda, atuh ka Persibna sangkan maen alus, keun ari soal eleh jeung meunang mah lain hal eta mah. Ceuk inyana ngan Persib anu bisa ngahijikeun jelema nepi ka puluhan rebu bari jeung kabeh ngomong Sunda. Kitu tah nyaritakeun tamu anu kadua. Aeh aya nu kaliwat ceuk Kang Adi lamun diacak aksara INDONESIA teh sarua jeung INI SOENDA, he he kuring seuri heueuh we nya.
Tamu katilu tah nu ieu mah tamu maneuh, da geus rada mindeng ulin ka kuring, jelemana ngora keneh, dedeganana jangkung henteu pendek henteu, imbang we lah jeung awakna, teu lintuh teu begang. Nyaeta Kang Iip D Yahya, enyaan ngobrol jeung Kang Iip mah rada hese rek ngudagna, lantaran lumpatna tarik pisan, loba kamandangna hal Sunda. Ari ngaku dina tulisanana mah inyana sok ngaku pengamat pasantren, da enya hirupna lila di pasantren, kuliahna kungsi di IAIN ayeuna mah UIN tea. Sapopoe nya jadi penulis, budakna kakara hiji kakara umur opat taun, teu di asupkeun ka TK tapi ngayakeun home scholing, istrina dosen di STSI.
Ayeuna unggal ngobrol jeung Kang Iip pasti nyokona kana pikiran pikiran Oto Iskandar Dinata, sabab inyana keur nulis perkara Oto, hayang nulis buku Oto, ceuk inyana sabab buku anu aya ayeuna teu kabeh hal Oto kakemot, aya nu kaliwatna. Duka teuing palebah mana kaliwatna, ngan ceuk inyana loba pikiran-pikiran Oto anu sabenerna gede pisan hartina kana kamekaran Sunda harita. Sabab ceuk Oto lamun ngomong Sunda hartina ngomong Indonesia, lain bae keur kamajuan Sunda tapi keur kamajuan Indonesia.
Nyucruk pikiran pikiran Oto, kang Iip mindeng ngadekul di Pusnas, hanjakal sok beakeun bekel cenah, basa minggu kamari ge sarena di Kantor PN NU pedah aya kenalan didinya, mimitina mah nghubungi kang Kandar (kumincir) tapi kapan kang kandar kudu kilir ka Bandung.
Nyucrukna neangan tulisan Oto atawa warta ngeunaan Oto tina koran Supatahunan, ceuk Kang Iip neangan hal Oto teh sok kabengbat ku tulisan sejen, saperti Tajuk dina Sipatahunan, geuning cenah anu dipadurenyomkeun soal Sunda meh sarua jeung anu sok dipadurenyomkeun jaman kiwari. Ceuk Kang Iip naha bet teu anggeus-anggeus, sola kapamingpinan, kabanjiran kakurangan dahareun jste.
Kalan-kalan ngobrol jeung Kang Iip sok loba luak leokna, samisal nyaritakeun sajarah Sunda, Sunda teu kungsi diereh nepi ka jaman Pajajaran. Ku Majaphit anu majarkeun saIndonesia geus kaereh kapan Sunda mah henteu, tapi naha waktu ku Mataram bet bisa kajajah, naha..?. Naha Mataram boga naon harita, kucara kumaha bet pangaruhna masih aya keneh nepi ka ayeuna. Nu kudu ditalungtik naha Mataram harita make elmu naon, nepi ka Sunda awut-awutan. Atawa Sunda geus teu malire dirina, keuna supata ku Wastukancana pedah geus teu ngamumule kabuyutan.
Naon hartina kabuyutan didinya, ceuk rarasaan lamun ngan sakadar tempat heug disebut kabuyutan asa leutik teuing, sigana kabuyutan didinya dina harti ide, gagasan atawa naon..?
Balik deui ka Oto, lamun tea mah rek mere sesebutan Bapa Urang Sunda keur hiji inohong dina mangsa kiwari, lain mangsa bihari, mana anu pantes Oto, Juanda atawa saha..?
Lamun tea mah Oto, kumaha lamun nyieun Museum Oto Iskandar Dinata, asana urang Sunda can boga inohong anu kudu ditalungtik nepi ka bubuk leutikna utamana pikiran-pikiranana dina ngamajukeun Sunda (Oto teh anu mimiti ngajukeun dina Sidang BPUPKI sangkan Sukarno Hatta jadi Presiden tur Wakilna anu disatujuan ku balarea anu sidang harita, tapi tragis ahirna Oto aya nu nelasan).
Sakitu tah dongeng “tamu” teh, nulis kieu teh pedah we sok aya tamu ka imah, disangka weh kuring teh paranormal ku tukang nge-cet.


text:
MAHA Agung Allóh anu parantos maparin ni’mat hirup jeung kahirupan ka urang sadaya, nepi ka dina wanci haneut moyan ieu urang tiasa ngantengkeun haté jeung haténa papada muslim. Maha Luhur Allóh, anu nyiptakeun sagala perkara, anu Esa dina wujud, pangawasa, gagah sareng kagagahan-Na. Maha Gagah Allóh, anu kagungan karajaan, anu kagungan kadali paréntah jeung panyaram, henteu aya anu maréntah atanapi ngabantah ka Mantenna. Maha Asih Allóh, anu ngatur sakabéh mahluk katut kahirupanana, anu aya saméméh diayakeunana sagala perkara. Maha Mulya Allóh anu henteu aya hiji perkara ogé anu nyarupaan Mantenna, suci tina sagala sipat-sipat anu lemah. Maha Esa Allóh, Esa kaagungan katut kalungguhan, pikeun kaagungan katut kakawasaanna henteu aya awal sareng ahirna. Maha Murah Allóh, anu henteu aya mimitina sareng henteu aya tungtungna, puncak hakékat anu sajati, anu hamo bisa dihontal ku akal manusa. Maha Jembar ku Pangampurana, anu ginuluran kurnia sareng pangampura ka abdi-abdi-Na anu tobat.
Filed under: Khutbah Iedul Adha | Tagged: Khutbah Bahasa SUnda, Khutbah Iedul Adha, Khutbah qurban | 3 Comments »


text:
Buah
Buah nyaéta bagian tina tutuwuhan kembangan anu mangrupa robahan satuluyna tina bakal buah (ovarium). Buah biasana ngabungkus sarta nangtayungan siki. Définisi ieu henteu ngawengku buah dina harti tatanén (hortikultura) atawa pangan. Alatan éta sakapeung buah kalawan harti nu ieu disebut buah sajati pikeun ngabédakeun jeung buah anu kabentuk ti bagian séjén tutuwuhan. Buah remen ogé ngabogaan ajén ékonomi minangka bahan pangan atawa bahan baku industri alatan di jerona disimpen sagala rupa produk métabolisme tutuwuhan, mimiti ti karbohidrat, protéin, lemak, vitamin, mineral, alkaloid, nepi ka terpéna sarta terpénoid. Élmu anu ngulik sagala hal ngeunaan buah dingaranan pomologi.
Daptar eusi
Buah dina harti botani jeung harti tatanén atawa pangan[édit | édit sumber]
Harti botani[édit | édit sumber]
Dina panempo botani, buah nyaéta buah sajati sakumaha anu disebutkeun di luhur. Dina watesan ieu, rupa-rupa buah bisa pohara jembar, ngawengku buah manggah, buah apel, buah tomat, cabé, paré, 'siki' jagong, 'siki' kembang srangéngé, 'siki' pedes, atawa peuteuy kacang taneuh. Dumasar watesan ieu, buah jambu monyét atawa buah nangka henteu kaasup buah sajati.
Harti hortikultura atawa pangan[édit | édit sumber]
Buah dina harti hortikultura atawa pangan mangrupa harti anu dipaké ku balaréa. Dina harti ieu, watesan buah jadi leuwih logor. Saban bagian tutuwuhan dina kulit taneuh anu tumuwuh ngagedéan sarta (biasana) boga daging atawa réa ngandung cai bisa disebut buah. Dina harti ieu, urang bisa manggihan buah dina harti botani anu digolongkan sasayuran, kawas buah tomat, buah cabé, peuteuy kacang panjang, sarta buah bonténg. Urang ogé bisa manggihan buah henteu sajati anu digolongkan minangka bungbuahan, kawas "buah" jambu monyét (anu sabenerna mangrupa dasar kembang anu ngagedéan; buah anu sajatina mah nyaéta bagian tungtung anu ngabentuk kawas monyét dongko), "buah" nangka (tongkol kembang anu ngagedéan); buah anu sajatina mah nyaéta eusi buah nangka anu boga warna bodas, geutahan, sedengkeun bagian "daging buah" anu didahar jelema nyaéta hateup kembang), atawa "buah" ganas.
Sebutan husus pikeun buah[édit | édit sumber]
Ngaran pentil[édit | édit sumber]
- Biruluk: buah kalapa anu kira-kira sagedé curuluk, méméh jadi cengkir.
- Pentil: bubuahan nu ngora kénéh pisan.
- Semi: pentil jagong.
- Tongtolang: pentil nangka.
Ngaran buah ngora[édit | édit sumber]
- Cengkir: kalapa ngora.
- Cicipir: buah jaat nu ngora kénéh.
- Duwegan: kalapa ngora.
- Keceprek: hiris ngora.
- Kétéwél / lentud: nangka ngora.
- Pakél: buah manggah nu ngora kénéh.
Ngaran buah[édit | édit sumber]
- Benda: buah teureup.
- Caruluk: buah kawung (eusi caruluk: cangkaléng).
- Gadog: buah gintung.
- Jebug: buah jambé
- Kamal: buah asem
- Langgoko: buah kiray
Sesebutan buah séjénna (buah nu aya dina tangkalna)[édit | édit sumber]
- Pala gumantung: bubuahan nu biasa ngagantung dina tangkalna saperti balingbing, kadongdong, jambu, jst.
- Pala kasimpar: bubuahan nu sok ngagolér dina taneuh, saperti bonténg, kukuk, samangka, jst.
- Pala kapendem: sarupaning beubeutian, saperti suuk, boléd, sampeu, bangkuan, jst.
Sifat bubuahan[édit | édit sumber]
- Bareubeu: jambu aér nu geus téréh asak.
- Cumolat: manggu nu geus coklat, téréh asak.
- Dumewegan: tangkil anu eusina keur meujeuhna siga duwegan.
- Gumading: gedang nu warnana semu gading nyirikeun rék asak.
- Humaseum: buah jeung sajabana nu haseum kénéh tapi téréh asak.
- Kumapalang: peuteuy atawa sélong anu ngora kénéh.
- Kumecrot: buah paré nu eusina éncér kénéh mun dipencét sok ngecrot.
- Lumayung: buah nu nyirikeun geus térh asak.
- Lumého: duwegan nu keur meujeuhna siga lého.
- Lumiat: jéngkol nu keur meujeuhna liat.
- Rumangu: pakél atawa hiris nu keur meujeuhna rangu.
- Rumegang: cau nu keur meujeuhna.
- Sumagol: hui nu keur meujeuhna.
- Tumoké: cabé nu warnana héjo semu beureum kawas warna toké nyirikeun téréh asak.
- Umanis: jagong ngora nu keur meujeuhna amis.
Tempo ogé[édit | édit sumber]
Rujukan[édit | édit sumber]
Hidayat, Rachmat Taufik, spk., Peperenian Urang Sunda, Kiblat, Bandung, 2005.


text:
Jampe sareng Watak + Wirid Hari Kelahiran (Wewedalan Jalmi)
Jampe-jampe
· Jampe Asihan
Asihan aing siruncang kunang, diruncang sariring datang, dikukut sarinding mangku, pangirut isun ku awaking …. Bin …..
· Jampe Pamulang Pamake Batur
Papag sanggul tihulueun, papag sungsang ti tunjangeun, papapag papulang-pulang, mulih kajati mulang kaasal
· Jampe Nguseup
Jeujeur sanggal tali cacing beungbeurat timbul, ieu tampanan pangirim aing, katepi kusia sanggut, teu katepi balikan deui. Anu merul tiparung, anu liar tibantar, peureut danta peureut danti, pureut ku sri puasih, asih ku useup aing
· Jampe Kajayaan Cai
Bayu kukus bayu nungku, bayu herang kajayaan, jaya aing jaya cai, jaya aing batan cai
Wewedalan sareng Wiridna
1) Jumaah (cai):
Rendah sok ngalaipkeun diri, imah nyanghareup wetan, dina gering dzikir jeung Sholawat Nabi, wiridna YA KHAFIDH YA MUGHNIY 600 X (Nabi Muhammad SAW)
2) Sabtu (bumi):
Reug-reug, imah nyanghareup ka Kaler, dina gering balur ku bawang bodas, wiridna YA FATAHU YA ROZAKU 900 X (Nabi Musa)
3) Ahad (mega):
Sok mere penerangan, berehan, imah nyanghareup ka Wetan, dina gering ubarna daun cabe make minyak seungit, wiridna YAHAYYU YA KOYYUM 500 X (Nabi Adam)
4) Senen (kembang):
Loba anu asih, imah nyanghareup ka Kaler atau Kulon, dina gering ubarna daun turi beureum + kayu manis + papagan asem dirieus dibalurkeun, wiridna YA ROHMAN YA ROHIM 400 X (Nabi Ibrahim)
5) Salasa (seuneu):
Gede ambek, berehan, imah nyanghareup Kaler, dina gering ubarna bawang bodas balurkeun, wiridna YA MALIKUL KUDDUS 300 X (Nabi Yunus)
6) Rebo (daun):
Rendah hate, akur jeung babaturan, rumah nyanghareup ka Kaler atau Kulon, dina gering ubarna dibalur minyak kalapa hejo, wiridna YA KATSIRU YA MUNTAHA 700 X (Nabi Nuh)


text:
kumpulan carita/dongeng pikaseurieun pikeun saha wae anu resep tur daek kana ngamumule budaya sunda
Kamis, 14 Juli 2011
NU SUING
Wa haji : Cing jang sebutkeun alif
Ardasim : aliiiiip
Wa Haji : baaaa
Ardasim : mpaaa
Wa Haji : lain mpa tapi baaaa, perhatikeun ku maneh dina harkat jeung tajwidna (si uwa rada muncereng)
Wa Haji : sok sakali deui....baaaa..!!
Ardasim : mmmmpaa..
Wa Haji : ( keuheul jeung ngamaklum) sok tuluykeun..!!
Wa Haji : jim..
Ardasim : jiiiip..
Wa Haji (ambeek) lain jip atuh, tapi jim..cing sok sebutkeun..!
Wa Haji : jiiiim
Ardasim : Jiiiiip
Wa Haji : lain jip!!eta mah treuk goblog..!!!


text:
Randu
ngaranna, lalaki langit lalanang jagat. Jajaka leubeut angen-angen.
Buktina, peuting tadi sirahna teu weléh tanggah. Aya nu tingkaretip
lebah matana, kalangkang béntang, rasi béntang langlayangan lebah
sorotna bangun nuduhkeun jalan ngembat ngalér, sawirahma jeung
kasapihna buuk ti béh kidul. Sedeng leungeun keukeuh nineung mulang
deui ka wétan, mangsa suku lingsir ngulon.
Teu
apal ka sabaraha kalina béntang patingbelesat lebah kongkolak, nepi ka
basa cahya srangéngé nojo kamar jandélana, katémbong atra tapak-tapakna
nu ngagurat beureum sakuriling jagat hideungna basa manéhna ngeunteung.
Ana ngeunteung, nu katémbong ukur awakna sorangan nu kacida
dipikaceuceubna.
Jeung
Randu ngantep kaayaanana kawas kitu. Kawas nu teu bisa ninggalkeun
kabiasaanana. Biasana ogé nu nyaring sanggeus manéhna sok tuluy mérésan
buukna, sok tuluy ngagaléntoran beuheungna. Sok tuluy... Nu matak nepi
ka ayeuna Randu ngantep kaayanana kawas kitu.
"Kiara!" Teuteupna pindah kana hand phone,
saharita tatit patingjalegér dina haténa. Bag-bagan awak paséa deui
kawas sasari. Leungeun keukeuh hayang ngarongkong, haté keukeuh
ngabadé-badé, sedeng uteuk bet kalah tonggoy méré tinimbangan. Kulit
mimiti ngaringhik, ngaluarkeun cikésang beueus, leuwih beueus batan
késang Kiara basa ngaringhik bedah kanikmatan. Antukna kalah teu laju,
duméh teuteup Kiara beuki seukeut lebah kanvas nu keur diulas.
Randu
neuteup sakuriling bungking; gelas, séndok, eunteung, lamari, lukisan,
potrét, taya nu béda ti sasari, iwal Kiara. Enya, kawas kitu. Satutasna
dilelemu, disurahan leuwih anteb antara Randu jeung Kiara jadi anggang pédah kahayang, pédah impian. Kiara miharep Randu robah, sedeng Randu miharep Kiara tetep.
Belewer
eunteung diténggor, katémbong beungeut Randu dina unggal beling nu
pareupeus. Cat unggah, laju muru kamar cai, muragkeun reumis liwat
beuratna tina daun mata teu apal nu ka sabaraha keclakna.
Manéhna tuluy miang nuturkeun indung suku, laju ngadaweung dina bangku panjang di warung nu biasa dianjangan.
"Purnama sabungkus." Sora Randu rada peura bati méakeun peuting.
"Lah, nu kamari ogé." Cék nu ngawarung, kerung.
"Isuk éta mah dibayarna." Randu beuki kerung.
Najan saranggeuk, ibu warung ngasongkeun Purnama sabungkus.
"Kadé, ulah jalir." Ibu warung nandeskeun.
Ukur
imut leutik, saheulaanan huruf-huruf j-a-l-i-r patinghaliber jeroning
sirahna. Randu cengkat, ninggalkeun sajuta patalékan ka Ibu Warung.
"Kiara." Randu semu ngarahuh.
Randu mulang deui ka kamarna, padahal Si Jalu mah geus ngencar ka mana boa.
Di kamarna, Randu nanangkeup tuur, deui. Bungkus Purnama dibuka, kop panékér dicokot, purnama laju diseuseup salila-lila.
Bet
kagagas deui manéhna ku Kiara, basa nyeuseup purnama babarengan. Lain
Randu nu maksa kiara, éstuning kahayang Kiarana sorangan nyeuseup
Purnama.
"Ulah! Bisi ruksak haté ké." Cék Randu basa taun baru.
"Baé, da bagja." Kitu némbalna saban dicaram, bari imut ngagelenyu.
Sakapeung haseup purnama saab jadi méga di buana kota, nu sakapeung nyacas béngras, sakapeung reueuk ceudeum sacurcureun bedah.
"Kapan
éta mah résiko urang duaan, Ra. Urang duaan nu nyeuseup, nya urang
duaan nu keuna ku ugana. Basa haseup ngaméga reueuk tuluy bedah jadi
cihujan, kapan urang duaan gé tuluy huhujanan kawas dina film India.
Tapi da urang duaan apan wani nyanghareupanana, nyampuhkeun cimata
jeung cihujan, sangkan teu katémbong." Randu gegelendeng jero haténa.
Manéhna
nuluykeun deui ngalukisna, ngalukis Kiara tina potrét nu salawasna
bagja. Hémeng mémang, lukisan téh can anggeus-anggeus. Randu teu bisa
ngalukis biwir. Biwir Kiara nu hésé diungkarakeun wungkul ku gurat
jeung ku warna. Nu katémbong ku manéhna, sakapeung Kiara imut, seuri
konéng, seuri maur, sakapeung nyakakak, tapi disidik-sidik mah kawas nu
nyidem kaketir. Enigma kitu?
Randu
hayang ninggalkeun alam dunya, mapag lana di alam mana boa, tapi kapan
manéhna mah teu wasa nénjo getih najan sakeclak, liwat saking sieun
kana kanyeri.
Manéhna laju nyokot deui purnama, diseuseup deui. Beuki diseuseup bayah karasa beuki eungap.
Kitu
jeung kitu lampah Randu saban poé, saprak Kiara miang ngajingjing bosen
ngabéngkot ceuceub. Beurang manéhna nyeuseup purnama, peutingna purnama
kari kuntung jero asbak, teu mulang deui ka langit, tempat nu samistina. Langit leungiteun purnama, jagat leungiteun purnama. Jalma-jalma pada hémeng, pada kaweur;
"Purnama kuring dimana?"
Jalma-jalma kakara engeuh leungiteun Purnama, ti saprak Ibu warung
ngabéjaan yén Randu nu geus nyokot Purnama ti warungna. Ngan jalma
bangun teu bisa majar kumaha, basa nénjo Randu, bet kasampak rarayna
séwang-séwang. Kitu ogé jeung Randu, nu ningali dirina sorangan dina
raray supir angkot, raray tukang béca, raray artis sinétron, dina
eunteung...
Ngan
waktu nu ngéléhkeun sagalana, najan ketir, najan peuting leungiteun
purnama, panggal angger muih dina puseurna. Randu beuki léah, beuki
surti, biwir Kiara kaulas sampurna. Randu ngarénghap jero.
"Kiara!"
Randu imut bari neuteup anteb lukisanana. Ngalieuk kana HP gigireunana,
kop dicokot, jempolna mencétan nomer, kapireng nada sambung. Haténa
ngagalura, antara bagja jeung kaweur.
"Halo." Sora tina HP.
Teu kebat.
"Halo." Beuki alon.
Teu kebat. Teu laju. Télepon ditutup.
Randu
teu bisa ngarangkéy ungkara, teu bisa nyulam kalimah. Kecap demi kecap
ukur malang lebah genggerong. Kop Randu nyokot deui purnama pamungkas
tina bungkusna, purnama ka dua belas, laju diseuseup jero naker.
Haseupna ngamalir dina liang irung, méré kanikmatan nu pohara.
Kalan-kalan mumbul kana panon, ngaluarkeun cimata, deui. Kalan-kalan
mumbul ka langit, jadi méga. Kalan-kalan jadi haseup ganja, maksa
sangkan nyakakak nyeungseurikeun lampahna nu beuki leumpeuh.
Purnama
ngabangkarak jero asbak, nyésakeun silalatu nu geus ngalayang biheung
kamana. Basa purnama kasilih mata poé nu nojokeun cahyana ti béh wétan,
matana beuki beureum. Ngalieuk deui kana HP, kana eunteung, kana
Kanvas, kana HP deui, kana eunteung, kana kanvas. HP,eunteung, Kanvas,
nepi itungan waktu nu teu kaukur. Nepi ka éta sora léngkah téh
hawar-hawar narikan.
"Kiara."
Cék manéhna jero haté. Tuluy lumpat muru lawang panto. Sérélék jandéla
dibuka, bet kasampak; Kiara. Taya nu kebat sajongjonan, ukur teuteup
paadu teuteup.
"Di dieu mah purnama teu dikéténg." Cék Kiara bari nyokot sabatang purnama dina bungkusna, laju diseuseup jero naker.
Randu imut, kop leungeunna nyokot purnama tina leungeun Kiara.
“Punten.” Kiara ceurik bari nginghak. “Ieu lain purnama kuring jeung anjeun.”
Randu nyekel pageuh leungeunna ku tanaga nu masih nyésa. Samagaha na jariji Kiara rubah jadi purnama anyar.
Lalaunan
Kiara ninggalkeun Randu. Sakumaha biasa, itungan léngkah nu ka sapuluh
manéhna ngalieuk, tuluy imut, imut nu kaliwat purba, nu teu bisa
disuluran ku ungkara sarébu sajak.


text:
Nining Meida – Bubuy Bulan
Bubuy bulan, bubuy bulan sangray bentangPanon poe, panon poe di sasate…Unggal bulan, unggal bulan abdi teangUnggal poe, unggal poe oge hade… (#)Situ Ciburuy laukna hese dipancingNyeredet hate ningali Ngampla cainaDuh eta saha nu ngalangkung unggal enjingNyeredet hate ningali...
Nining Meida – Pileuleuyan
Hayu batur, hayu baturUrang kumpul sarereaHayu batur, hayu baturUrang sosonoan heula… Reff:Pileuleuyan pileuleuyanSapu nyere pegat simpayPileuleuyan pileuleuyanPaturay patepang deui… Amit mundur amit mundurAmit ka jalma nu reaAmit mundur amit mundurKuring teh arek ngumbara… Repeat: Reff,
Nining Meida – Tisaprak
Tisaprak ngawitan tepangHate jadi hariwangInggis anjeun teu surtiDa abdi mah nganti-nganti… Harepan tinggal lamunanAnteb dina impianAnjeun panutan atiPasini mikait asih…Reff:Kumaha atuh kumahaTeu wasa abdi balakaSok inggis di pulang basaTunggara salalawasna… Again to: Again to: , , Reff, Anjeun...
Nining Meida – Mojang Priangan (feat. Andang Cengos)
Angkat ngagandeuang, bangun taya karingrangNganggo sinjang dilamban mojang prianganUmat-imut lucu, sura-seuri nyariLarak-lirik keupat mojang priangan…Reff:Diraksukan kabaya nambihan cahayanaDangdosan sederhana mojang prianganDiraksukan kabaya nambihan cahayanaDangdosan sederhana mojang priangan… Mojang anu donto matak sono nu nempoMun tepung sono ka mojang...
Nining Meida – Sorban Palid
Akang haji sorban palidPalidna ka CikamiriAkang haji kunaon balikUlah osok da nganyenyeri… Akang haji sorban palidPalidna ka CilamayaAkang haji sumangga calikNyanggakeun mah (kang haji) saaya-aya… (#)(Kaso pondok kaso panjangKaso ngaroyom ka jalan)Najan sono, najan hemanTeu sae ngobrol di...
Nining Meida – Rame-Rame
Yu batur rame-rame,Hayu urang suka bungah galumbiraGotong royong sauyunan,Digarawe babarengan… Ulah sok loba catur,Sok komo lamun bari ngomongkeun baturHilangkeung pangangguran,Hayu urang ciptakeun pangwangunan(Good day pembangunan, good day…) (#)Sistim kaamanan jeung lingkungan eta hiji kewajibanProgram keluarga berencana cukup boga...
Nining Meida – Potret Manehna
Potret manehna nu katampa minggu kamariDipiguraan disimpen di hade-hade…(Hanteum diteuteup,jadi batur dina simpeAduh endahna mapaesan taman hate…) (#)Potret manehna, potret manehnaDitilik disidik-sidik, diteuteup dibulak-balikKumanis bae…(Potret manehna, potret manehnaSocana, imutna, teuteupna sagalanaNgan keur kurig bae…) Potret manehna wawakil jirim...
Nining Meida – Peuyeum Bandung
Dimana-mana, di kampung di kotaTos kakoncara ku nikmat rasana… Sampeu asalna, teu direka-rekaNaon namina duh matak kabita… (#)Peuyeum Bandung kamashur, pangaosna teu luhurKu sadaya kagaleuh, sepuh jeung murangkalih… Mangga cobian, bilih panasaranPeuyeum ti Bandung henteu sambarangan… Repeat: ,...
Nining Meida – Kalangkang
Mungguhing dina impenanGeuning sakitu deudeuhnaKanyaah nu wening bersihSatia jadi kakasih… Mungguhing dina impenanGeuning sakitu leahnaPameunteu marahmay manisTeu isin ka ambung damis… (#)Rambut panjang nu ngarumbayDisangke panangan ngambayLalaunan raray tanggahRangkulan karaos pageuhLuhur pasir tepung deudeuhPerlambang asih nu mekarKabagjaan nu...
Nining Meida – Ngalamun
Waktu peuting pareng caang bulanAbdi anteng ngumbarkeun lamunanNgantosan nu lawas henteu mulangKa panutan nu di medan juang… Duh engkang panutan nu sajati,Naha engkang tos hilap ka abdiSiang wengi abdi nganti-nganti,Na iraha pasini ngajadi…Reff:Teu kendat-kendat abdi mumuntangKa Pangeran anu...


text:
Babaturan sakampus tapi beda angkatan,da kalahiran 60an awal.Maklum beda
jurusan,kuring di Statistik,manehna di Kebersihan.Kusabab kuring sok
ngendong di kmpus,jdi sok mineng ngobrol ngaler ngidul.Kadang diajak
ngopi di BEM atawa maen PS, tapi jwabna "Uing mah teu bisa".Jadi katelah
we Mang Andi teh si Uing,maklum pituin Jatiluhur.Basa geus lulus,kuring
dkk bancakan,itung2 perpisahan rek balik k lmbur.Mang Andi+Aki Ucu ge
ngariung.Kuring geus dilembur.Teu lila ti eta,Mg Andi katabrak nepi koma
trus maot.
ASK-PASUNDAN JAYA


text:
Wikiquote:Wilujeng sumping
Wikiquote atawa Wikicutatan téh nyaéta kumpulan cutatan anu ditulis ku sakumna pamaké siga Anjeun, ari anu ngayakeunana téh nyaéta Yayasan tanpabati tur nembrak Wikimédia Foundation. Pikeun nyieun akun mangga buka Kauntungan boga akun.
Umumna mah aya 3 hal anu bisa Anjeun lakukeun di Wikiquote téh. Anjeun bisa maca, Anjeun ogé bisa ngédit tur Anjeun ogé bisa nulis di Wikiquote.
Daptar eusi
Maca[édit]
Maca mah kagiatan anu pangbasajanna pisan. Indit baé ka kaca Tepas, paluruh subyék anu kataji. Aya ogè kotak sungsi di béh katuhu luhur di unggal kaca.
Mun Anjeun maca hiji cutatan, tur Anjeun mikaresepna, kumaha tah lamun anjeun mèrè komèntar kana kaca sawala dina èta cutatan tèh? Klik wé tutumbu Sawala anu béh katuhueun tulisan Kaca nu di luhur. Mun aya cutatan anu keur ku Anjeun ditéangan, pék téh euweuh, sok pénta éta cutatan téh sangkan aya anu ngéntri di Pamundutan cutatan
Saumpamana aya pitanyaeun ngeunaan sagala rupa hal anu patula-patali jeung Wikiquote mangga ajukeun pananyana di kaca Sawala.
Ngédit[édit]
Saha baé ogé bisa ngédit kaca di Wikicutatan, kawengku ogé kaca ieu, tinggal klik wé Édit anu aya di bagian luhur kaca ieu mun nurutkeun pamikiran Anjeun téh perlu diéécés. Anjeun teu kudu widi husus, Anjeun gé sabenerna mah teu kudu asup log, tapi supaya leuwih merenah baca Kauntungan boga akun. Anjeun bisa nyobaan ngédit sorangan dina kaca Kotrétan tur ulah poho pikeun neundeun tawisan hambéh dipikanyaho saha nu nyieun kotrétan téh.
Cara basajan pikeun ngamimitian dina Wikicutatan sakumaha réhna kamus cutatan wé, tapi nalika Anjeun manggihan perkaran naon baé anu kurang merenah boh dina éjaahn, boh kalimah anu kurang jelas, sok anjeun asup log terus benerkeun wéh. Kudu wani menerkeun hiji artikel sangkan leuwih hadé kualitasna.
Nulis[édit]
Mun geus biasa ngédit mah tangtuna baé bakal leuwih lancat, tapi alusna mah lian ti ngèdit tèh Anjeun ogè ngadeudeul pangaweruh anu dipimilik. Anjeun bisa Ngamimitian kaca anyar, atawa panggihan kaca anu aya terus tambahan wéh bagéan anu masih kénéh beureum tutumbuna. Ulah sieun ku salah, mun ninggang salahna ogé pasti aya nu ngabenerkeun.
Catetan: Mun anjeun embung tulisan Anjeun ditulis tur disumebarkeun, mangka tong ditulis. Sakabéh pangdeudeul ka Wikicutatan dianggap bakal ditangtayungan ku Creative Commons Atribusi/Lisénsi Babagi Sarupa (CC-BY-SA) jeung lisénsi Dokuméntasi Bébas GNU (GFDL). Ieu téh mastikeun yén Wikicutatan bakal tetep nyumebarkeun sacara gratis salawasna. Ulah ngirimkeun karya nu hak ciptaan iwal Anjeun boga widi ti panulis pikeun lisénsi ditangtayung CC-BY-SA kasebut téa. Tempo Wikiquote:Hak cipta pikeun informasi leuwih jero.
Cag!


text:
Ozzy Osbourne
John Michael Osbourne atawa anu kasohor Ozzy Osbourne nya éta vokalis grup musik heavy metal Black Sabbath anu kakoncara dina éra 70an[1]. Ozzy lahir di Aston, Birmingham, Inggris tanggal 3 Désémber 1948[1]. Bapana nya éta tukang nyieun pakakas, sedengkeun Indungna gawé di pausahaan mobil, Lucas[2]. Ozzy nya éta anak ka 4 ti 6 sadulur, manéhna meunangkeun landian Ozzy nalika SD[2]. Osbourne anu boga masalah dyslexia ieu kaluar ti sakola nalika umur 15 taun, tuluy manéhna digawé, Ozzy ogé kungsi dipenjara alatan ngarampok[2]. Ozzy asup grup musik babaturanna, Earth, anu engkéna jadi Black Sabbath[2]. Salila hirupna, Ozzy ngalaman masalah jeung narkoba katut narkotika anu nyababkeun Ozzy kudu direhabilitasi[1].
Ngeunaan kahirupan pribadina, Ozzy geus nikah 2 kali[1]. Pertama, Ozzy nikah jeung Thelma Mayfair (1971-1981) anu disinugrahan 2 anak, diantarana: Louis Osbourne jeung Jessica Starshine Osbourne[1]. Istri kaduana nya éta Sharon Osbourne anu ditikah taun 1982, tina ieu hubungan, Ozzy disinugrahan 2 anak, diantarana: Aimee Osbourne, Kelly Osbourne jeung Jack Osbourne[1]. Sabada teu produktip di Black Sabbath, debut karir solo Ozzy dimulai dina taun 1979[1]. Albumna Blizzard of Ozz (1980), Diary of a Madman jeung No More Tears (1991), jadi album suksésna salila karir solo[1]. Dua album ieu kajual leuwih ti 4 juta kopi di Amerika[1].


text:
Waktu Prabu Hayam Wuruk dijenengkeun jadi Raja di Karajaan Majapait, yuswana kaétang anom kénéh pisan. Malah nepi ka sawatara taun ti harita, tetep baé henteu kagungan praméswari. Éta hal téh ku sapangeusi karaton, katut abdi-abdina di Karajaan Majapait, dianggap ngurangan komara nu jeneng raja.
Ku sabab kitu, parasepuh jeung parayogi, geus ngémutan kalayan hormat, sangkan Kangjeng Raja énggal kagungan garwa. Ari walerna, sanés teu kersa kagungan garwa,nanging teu acan aya anu cop sareng manahna.Pirang-pirang putri anu gareulis,putra bupati, malah aya putra raja,anu sasatna mah bari dibaktikeun ka Sang Raja,henteu aya hiji ogé anu kamanah.
Kocapkeun di Karajaan Sunda,aya putri anu geulis taya babandinganana,geulis kawanti-wanti, éndah kabina-bina.Kageulisanana kaceluk ka awun-awun,kawéntar ka janapria.Jaba kageulisanana, éta putri téh,kamashurkeun pinter sareng saé manah deuih.Ari jenenganana Putri Citraresmi,putra Prabu Linggabuana ti Karajaan Sunda.
Kageulisan jeung kapercékaan Putri Citraresmi,kaémpér-émpér ka Prabu Hayam Wuruk.Teras baé atuh anjeunna miwarang juru tekin,supados ngagambar Putri Citraresmi.Juru tekin harita kénéh angkat ka Pajajaran.Kawantu juru tekin petingan di Majapait,teu kantos lami ogé gambar putri téh janten.Ti dinya énggal dicandak ka Majapait,disanggakeun ka Prabu Hayam Wuruk.
Barang bréh ningal gambar Nyi Putri,Sang Prabu Anom raos kadudut kalbu,kapentang panah Déwa Kamajaya.Prabu Hayam Wuruk tos teteg manahna,yén Putri Citraresmi surup janten garwana.Komo deui saparantosna ngadangu cariosan juru telik perkawis pribadi Nyi Putri.Éstu pinunjul sarta taya cawadeunana.Geulisna téh cenah, sanés geulis rupina baé,nanging geulis parat dugi ka haté-haténa.
Énggal baé Prabu Hayam Wuruk ngempelkeun parasepuh katut paramantri, ngabadantenkeun niatna migarwa Nyi Putri. Sadayana sapuk kana niat Sang Prabu, sarta harita kénéh ditangtoskeun utusan kanggo ngalamar Nyi Putri ka Karajaan Sunda.Anu kapeto dina éta babandenan,nyaéta Patih Madu anu dipisepuh ku sadayana,seueur luangna sareng tutur panata jatnika.
Dina waktos anu tos ditangtoskeun, Patih Madu angkat ka Karajaan Sunda, seja ngalamar Putri Citaresmi, kanggo garwa Prabu Anom Majapait. Angkatna disarengan ku paraponggawa, sareng sababaraha mantri kapetengan, nyandak rupi-rupi barang aranéh, kintunkeuneun ka Raja Karajaan Sunda. Henteu kantun dibahanan serat panglamar, anu diserat langsung ku Prabu Hayam Wuruk.
Teu kacatur lalampahan di jalanna, caturkeun Patih Madu katut rombonganana, tos dugi baé ka dayeuh Nagara Sunda di Kawali. Sasumpingna ka dayeuh Nagara Sunda, tumut kana panata jatnika anu ilahar, Patih Madu teu wanton tumorojog ka karaton. Anjeunna ngabujeng heula ka kapatihan, teras ngadeuheus ka Prabu Linggabuana, disarengan ku Patih Anépaken.
Sanggeus munjung sarta ngahormat, Patih Madu nyanggakeun kikintunan, bari sakantenan masihkeun serat, ti Raja Majapait, Prabu Hayam Wuruk. Serat ditampi ku Kangjeng Raja, teras diilo gemet pisan. Ungelna serat ngunjukkeun panuhun, Prabu Hayam Wuruk kagungan maksad, palay migarwa Putri Citraresmi.
Kangjeng Raja nyaur praméswari, serat diaos sakali deui di payuneun garwana. Digerendengkeun kalawan antaré. Ungelna tétéla sareng kahartos pisan, réhna Raja Majapait, Prabu Hayam Wuruk, seja mileuleuheungkeun Putri Citraresmi. Kangjeng Raja pameunteuna marahmay, manahna langkung-langkung bingahna, kitu deui sareng praméswari.
Lajeng Kangjeng Raja nyaur putri, ditaros kersa henteuna kagungan carogé, ka Prabu Hayam Wuruk ti Majapait. Kawitna mah Sang Putri semu nu éwed. Lami-lami, pok sasauran antaré naker, basana sadaya-daya ngiringan sakersa rama. Namung aya panuhunna, palay diréndéngankeun di Majapait.
Sang Raja ngadawuhan ka Patih Anépaken, supados nampi Patih Madu saréncangna. Ku Patih Anépaken diperenahkeun di kapatihan. Ditampi kalayan hormat sakumaha mistina. Saparantos sababaraha dinten ngaso, parautusan ti Majapait kawidian mulih. Sasumpingna ka Nagara Majapait, teras unjukan ka Prabu Hayam Wuruk, yén panglamarna ditampi ku Raja Sunda, dibagéakeun ku kabagjaan tan wangenan.
Patih Madu ogé ngunjukkeun, réhna Putri Citraresmi aya pamundut, palay diréndéngankeun di Majapait. Ku margi kitu, dina waktosna engké, Putri Galuh baris dijajapkeun ka Majapait, ku ibu-ramana ku anjeun. Ngadangu cariosan Patih Madu kitu, Sang Prabu Hayam Wuruk kalintang bingahna. Moal lami deui ogé kapalayna tinekanan, migarwa istri anu janten panyileukanana.
Teu kacatur tatan-tatan jeung sasadianana, kacaturkeun geus sadia samaktana, Raja Sunda saputra-garwa angkat ka Majapait. Nanging henteu sadayana ngiring, aya anu dikantunkeun di Dayeuh Sunda, nyaéta putrana anu burey kénéh, anu jenenganana Wastu Kancana, sareng Mangkubumi Bunisora, raina Raja Sunda anu pangdeuheusna.
Rombongan Raja Sunda nganggo jalan darat, dugi ka Amparan Jati, ayeuna mah Cirebon. Ti dinya diteraskeun nganggo jalan laut. Ku margi niatna ogé badé nikahkeun téa, Rombongan Karajaan Sunda téh henteu seueur. Sadayana téh mung saya saratus urang. Kalebet Sang Raja, praméswari, sareng Nyi Putri. Aya éta ogé Pasukan Bélamati anu ngiring, nanging mung kanggo ngajaga kaamanan baé, bilih aya bancang pakéwuh di perjalanan.
Jauh dijugjug anggang ditéang, Raja Sunda sabaladna tos dugi ka Majapait. Ngerereb saheulanan di tepis wiring Majapait, nyaéta di tempat anu kiwari nelah Bubat téa. Énggal baé ngadamel pirang-pirang ténda. Anu pangageungna ténda Kangjeng Raja, ditéma ku tenda praméswari sareng Nyi Putri, teu tebih ti dinya ténda parapangagung, dilingkung ku ténda Pasukan Bélamati, sareng ténda parapangiring sanésna.
Kuwu Bubat gesat-gesut indit ka dayeuh, teras ngadeuheusan ka Patih Majapait, teras sasarengan unjukan ka Sang Prabu, yén tatamu ti Pajajaran parantos sumping. Sang Prabu babadantenan sareng parasepuh, énggalna baé diputus harita kénéh, yén Sang Prabu kersa mapag pigarwaeun, Kuwu Bubat énggal baé ditimbalan, supaya nguningakeun hal éta ka Ratu Sunda.
Kacaritakeun Patih Agung Gajahmada, Patih Majapait anu kawéntar kongas gagah. Patih anu boga karep ngawasa jeung ngeréhnagara-nagara anu aya di sakulian Nusantara. Malah éta Patih geus ngangkat sumpah, “Moal ngadahar buah palapa, lamun tacan bisa nalukkeun nagara-nagara, anu aya di sakuliah Nusantara.”
Patih Gajahmada henteu ngarujukan kana kersa Sang Prabu badé mapag pigarwaeun ka Bubat. Patih Gajahmada boga anggapan, kalungguhan Raja Sunda henteu béda jeung raja-raja lianna anu geus taluk ka Majapait. Ku lantaran kitu, Raja Sunda kudu dianggap, datangna ka Majapait téh rék pasrah sumerah, sarta ngabaktikeun putrina ka Raja Majapait. Upama Raja Majapait kersa mapag ku anjeun, sarua jeung nurunkeun komara katut wibawana.
Patih Gajahmada ngadadarkeun akibatna, anu cenah baris ngarugikeun citra Raja Majapait, upama Ratu Sunda dianggap satata. Ku margi dugi ka danget harita, Ratu Sunda teu kersa baé taluk ka Majapait. Sang Prabu Hayam Wuruk mindel sakedap, semu éwed ngagalih piunjuk Patih Gajahmada. Nanging ku margi anjeunna alim kapapanjangan, pok baé sasauran, “Nya ari kitu mah atuh, kumaha Bapa Patih baé.”
Patih Gajahmada mundur ti payuneun Ratu, maréntahkeun tatan-tatan metakeun barisan, cenah geusan kahormatan mapag tatamu. Ari pasang petana, jauh tina maksud mimiti. Ratu Sunda rék dipapagkeun di kapatihan, terus diajak babarengan ngadeuheus ka karaton, nepangan Sang Prabu Hayam Wuruk, sakumaha ilaharna raja-raja lian di Nusantara, anu geus jadi patalukan Karajaan Majapait.
Ari Ratu Sunda di palataran Bubat, ngantos-ngantos anu mapag henteu jol baé. Énggal baé anjeunna miwarangan utusan, angkat ka dayeuh Nagara Majapait, nyarioskeun yén rombongan Nagara Sunda, parantos sayogi nampi anu mapag. Anu diutusna Patih Anépaken, Demang Caho, Panghulu Borang, jeung Patih Pitar, disarengan ku tilu ratus Pasukan Bélamati.
Éta utusan ngajugjug heula ka kapatihan. Patih Gajahmada kasampak keur aya. Gulang-gulang anu ngajaga kapatihan, henteu miroséa ka rombongan tatamu téh, kawas anu geus diparéntahkeun kudu kitu. Atuh tatamu kapaksa tumorojog, langsung ngadeuheus ka Patih Gajahmada. Énggal baé Patih Anépaken unjukan, yén Ratu Sunda parantos ngantos anu mapag.
Patih Gajahmada kacida ambekna, nganaha-naha ka urang Sunda, pédah kakara nepungan ayeuna. Omongna, “Sang Prabu Hayam Wuruk téh raja agung anu taya sasamina di Nusantara. Pararatu ti mana-mana geus biasa ngadeuheus, bari nyanggakeun pangbakti tanda satuhu. Ratu Sunda rék ngabaktikeun putrana, ayeuna pisan ditunggu di kapatihan, rék disarengan ngadeuheus ka karaton.”
Ngadangu omongan Patih Gajahmada kitu, Patih Anépaken salirana ngagidir, teu kiat nahan kateuraos manahna.Anjeunna ngawalon sugal ka Patih Gajahmada. “Ratu Sunda pangna datang ka Majapait téh, lain rék ngabaktikeun putrana, lain rék pasrah sumerah ka Raja Majapait. Sabab Ratu Sunda lain patalukan Majapait, henteu bisa disaruakeun jeung ratu-ratu séjén!”
Dua Patih patorong-torong, sami-sami ngabéla pupundénna. Duanana sami teuneung sami ludeung. Patih Gajahmada boga rasa ieu aing, Patih Anépaken teu gedag bulu salambar. Nepi ka méh baé tarung patutunggulan. Hadéna kaburu kasapih ku Sang Resi. Saur Sang Resi, utusan téh leuwih hadé marulih deui baé ka Bubat, ngantos putusan Sang Prabu Hayam Wuruk.
Sasumpingna ka Bubat, Patih Anépaken unjukan ka Ratu Sunda,nguningakeun kajadian di kapatihan, ditéték henteu aya anu kalangkung. Sang Ratu henteu mindel bawaning ku éwed, panampian urang Majapait tebih tina panyangka. Majarkeun badé tumut ngangken rama, ari kabuktianana mah Raja Majapait téh jalir kana jangji, cidra kana subaya.
Henteu lami Sang Ratu Sunda ngalahir, “Basa urang kakara turun ti kapal, cai laut di basisir semu beureum, jeung raong sora gagak patémbalan. Tah éta téh tangtu aya kila-kilana. Ku sabab éta ayeuna urang kudu taki-taki. Saperkara anu kudu dikuatkeun dina haté, nyaéta hal kahormatan Karajaan Sunda. Kajeun ajur tutumpuran, manna hirup nandangan kahinaan.”
Salajengna Sang Ratu Sunda ngawawadian, wadia balad kabéh ulah aya anu kaliwat, kudu digeuing ku Patih Anépaken, sangkan iatna nyanghareupan sagala kajadian. Patih Anépaken ngumpulkeun paraponggawa, masing-masing kénging papancén, kedah ngageuing sakabéh wadya balad, supaya engké dimana datang bancang pakéwuh, geus sayaga pikeun nyanghareupanana.
Wadya balad Sunda geus kumpul, bari mawa pakarang cangkinganana. Pok Patih Anépaken sasauran kalawan tatag, “Saha-saha anu teu wani narohkeun pati, leuwih hadé mundur ti anggalna kénéh, ulah mundur ti pakalangan.” Sakabéh prajurit Sunda henteu galideur, saur manuk niat ngabéla kahormatan ratuna, moal mundur satunjang béas.
Kocapkeun Patih Gajahmada, anu maksudna rék nalukkeun urang Sunda, nyuhunkeun widi ka Prabu Hayam Wuruk, supaya nyariosan ka Ratu Sunda, yén Putri Citraresmi kudu dibaktikeun. Sarta lamun Ratu Sunda henteu nurut, Ratu Sunda bakal dirurug ku pasukan Majapait. Anu tangtu baé leuwih loba jumlahna, jeung leuwih samakta pakarangna.
Nurut kana kahayang Patih Gajahmada, Prabu Hayam Wuruk ngirim utusan ka Bubat. Anu maksudna, supaya Ratu Sunda taluk. Tapi Ratu Sunda henteu gedah bulu salambar, kajeun gépéng kaya pépéték, ti batan kudu serah bongkokan. Anjeunna sadar, prajuritna éléh tohaga, boh jumlahna boh pakarangna. Margi sumpingna ka Majapait téh sanés niat perang, nanging badé nikahkeun putrana ka Raja Majapait.
Isukna ngaleugeudeut balad Majapait, ngarurug wadia balad Sunda di Bubat. Lobana prajurit Majapait tanpa wilangan, aya sababaraha tikeleun wadia balad Sunda. Tapi wadia balad Sunda henteu gimir, teuneung ludeung lali rabi tégang pati, rampak kabéh mapag musuh. Der baé atuh perang campuh. Boh prajuritna boh kapalana, ti dua pihakanana geus patinggolépak.
Balad Majapahit anu leuwih loba jumlahna, sarta leuwih samakta pakarangna, kawantu meunang nyadiakeun keur perang, henteu bisa ngayonan prajurit Sunda. Patih Anépaken perangna lir banténg bayangan. Kitu deui parapatinggi Sunda lianna. Tékadna geus buleud pageuh, kajeun ajur tutumpuran di pangperangan, ti batan hirup kudu nyandang wiwirang.
Ku lantaran prajuritna loba anu jadi korban, Patih Gajahmada langsung milu perang, bari baladna ditambahan deui leuwih loba. Ngalawan prajurit anu leuwih seger, prajurit Sunda geus mimiti coréngcang. Malah Patih Anépaken geus perlaya, kasambut dikurubut ku Patih Gajahmada jeung sababaraha raja anu biluk ka Majapait. Kitu deui jeung patinggi Sunda lianna.
Ningali kitu, Ratu Sunda énggal nitih gajah, diaping ku kapetengan maju ka pangperangan. Prajurit Majapait dicacar bolang ku Ratu Sunda. Pasukan Majapait katétér henteu kiat, ngayonan kadigjayaan Sang Prabu Linggabuana. Ahirna Ratu Sunda perang patutunggulan, dihurup ku Ratu Daha jeung Ratu Kahuripan. Ratu Sunda henteu tahan, dugi ka pupusna, kasambut di pangperangan anu teu saimbang.
Uninga Ratu Sunda parantos perlaya, praméswari sareng Putri Galuh, katut paragarwa ponggawa anu kasambut, énggal susuci nganggo anggoan sarwa bodas, sami-sami seja béla ka panutan. Sadayana geus nyepeng keris, teras arangkat ka pakalangan. Crub-creb narewek patuanganana, maot di gédéngeun carogéna masing-masing.
Putri Citraresmi teu ngiring ka pakalangan, diwagel ku ibuna bisi kacerek ku musuh. Anjeunna nganggo anggoan sarwa bodas, teras baé newek anjeun ku keris, harita kénéh ogé Putri Galuh téh palastra. Layonna diébogkeun lalaunan, dituruban ku lawon sutra héjo, dikemitan ku emban-emban anu satia, anu nariat béla pati mun geus cunduk waktuna.
Kacarita Sang Prabu Hayam Wuruk, geus palay énggal-énggal patepang sareng buah atina, Putri Citraresmi. Barang anjeunna ngadangu wartos, yén Putri Citraresmi parantos pupus, nyeblak manahna sarta lebet ka pasanggrahan. Ningali nu geulis tos janten layon, layon digaléntor bari midangdam, rarayna baseuh ku cisoca Sang Prabu. Sang Prabu kaleleban dugi ka teu damangna.
Saparantos lumangsungna éta kajadian, Patih Gajahmada dicopot tina kalungguhanana. Sarta sumpahna dianggap geus cambal. Sumpah Palapa cupar sapada harita. Henteu saeutik raja-raja di Nusantara, anu harita kénéh ngejat tina kakawasaan Majapait. Malah Patih Gajahmadana ogé kabur ti Majapait, lantaran rék ditangkep ku Prabu Hayam Wuruk, pikeun dipénta tanggung jawabna.
Nurutkeun naskah kuno Kidung Sunda, urang Sunda nu jadi korban di Bubat 93 urang. Ari korban ti pihak Majapait 3748 urang, gajah anu paéh aya 14, kuda wé 27. Raja Sunda anu kasambut di Bubat, katelah baé jujulukna nyaéta Prabu Wangi, lantaran jenenganana jadi seungit sumeleber nyambuang ka sakuliah Nusantara. Kalungguhanana di Karajaan Sunda, diteraskeun ku putrana, Prabu Wastu Kancana.