text:
Nya lebah mongklengna kahirupan, kuring teu weleh tumanya, naha masih aya tempat kitu pikeun kuring nyicingan sorga? Padahal kahayang, sok komo mun bisa rekes ka Nu Maha Kawasa, kuring teh hayang hirup salilana bari loba harta sugih ku harti, susuganan bisa ngaropea pikeun ngaraksa ngajaga jagat wawayangan, tapi dalah dikumaha, kuring ngan saukur manusa nu teu daya teu upaya, ngan ukur sakeprul kekebul nu taya hartina. Nu aya lebah rasa rumasa, ngan ukur pasrah sumerah, sagala napas mung kagungan anjeunNa, mun bisa ieu napas pikeun kamaslahatan dunya nu teu lana
Geus dua peuting bulan teu némbongan. Imut kareueutna sirna. Poék, peteng béhditueun mongkléng. Bulan leungit siga diteureuy Sandékala. Lisung ditabeuh..kohkol ditakolan, sangkan bulan diutahkeun deui. Lapur…….
Maksakeun leumpang rumanggieung, mupus kakeueung nyuaykeun ludeung muru tajug. Mendeko. Nitirkeun dzikir dina ati, nagdulag rasa. Bareng jeung ratugna jajantung, hp na saku calana ngageter. Bray..dibuka.”Haturan, damang, Kang?” sms na.
Jero tajug ngadadak mabra kasinaran cahya bulan nu kakara lugay.
Peuting geus dirungkup mongkléng, maju kasimpé
Karéta api ngahégak,ngarandeg di stasion pangahirna
Sajongjonan, kumalayang, lelembutan basa rek miang.
Jut turun, ngan sora tinggerendeng, sahéng, teu kaharti.
Euweuh nu mapag, ngan angin nyéor ngagelebug
Sorana, siga simpony lagu Mozart, make gamelan silung
Baheula, aya aksara dina tembok, ngaran urang duaan,
Dipapay, lapur geus kasipuh, dilabur mangsa.
Bongan bangkong ka cai teu dimandikeun
Bongan bohong pasini teu dijadikeun
“Bogoh kitu manéh ka si itu?” Ceuk hiji sora, nanya ka kuring. “Lain bogoh deui. Sok sanajan uing geus boga pamajikan, manéhna geus boga salaki. Asal bisa ngahiji jeung manéhna, pamajikan nu ayeuna gé, isuk pagéto ku uing rék disérahkeun” Témbal kuring, ka hiji sora. “Bogoheun kitu si itu ka manéh?” Hiji sora, nanya deui. “Nyéta puguh, matak uing kawin jeung pamajikan ogé. Manéhna téh teu bogoheun” Kuring, ngahelas. “Naha atuh, ari teu bogoheun mah, manéh sok inget waé ka si itu!” Mun aya panonan mah hiji sora téh sigana molotot. Ambek. “Teuing puguh, uing gé teu ngarti, meni ku bogoh-bogoh teuing ka manéhna téh” Kuring, ngahuleng. “Bogoh mah teu bisa dipaksa deuleu. Sing karunya ka diri. Teu jodo jeung manéh téh di dunya, boa di sawarga mah” Hiji sora, mapatahan. Geus kitu, ujug-ujug caang. Sérab. Teu kuat. “Gugah yank, tos siang!” Ceuk pamajikan, ngomong kituna téh, bari mukakeun jandéla.
Lebah pasampangan. Ngarandeg sakedapan. Geusan nenangkeun pikir dibarung megung pakarepan nu pohara. “Hayoh…tuluykeun léngkah ka lebah kénca!” haréwos hiji sora. “Montong…mending ka katuhu!” sora nu lain ngaharéwos. Silih témpas, silih témbal, tuluyna padurényom. Ngajadi kapahung, sabil. Raga ngalumpuruk, teu wasa nahan rongkahna perang batin. Langit ngadak-ngadak angkeub. Breg, hujan ngagebrét. Keclakna kerep ninggang embun-embunan. Beuki lila…karasa rembes kana jajantung. Meper sabil. Ngajurung pikir.
Sekolah Menengah Lawak Indonesia. Sakola anyar dibuka taun ieu. Nincak poé kaopat, nu dalaptar ka éta sakola rébuan. Daratang ti saban madhab. Rebo ku impian jeung pangharepan. “Nu penting mah ulah éraan. Ulah geuleuhan. Kudu kuat fisik. Manéh mah mo burung teu ditarima. Karék ngajanteng di hareupeun kelas ogé, batur sakelas manéh loba nu sarééleun. Ma Odah mah ngompolan karep basa lalajo manéh maca sajak Agustusan”. Mang Udin ngagelendut ka Si Ujang anakna. Satengah maksa sangkan anakna daék didaptarkeun ka sakola nu anyar dibuka téa. “Emh... Ema téh meureun bisa umroh, bisa muka toko, bisa geugeuleuyeungan numpak mobil méwah”. Indungna mairan. Si Ujang teu némbalan. Anteng lalajo berita dina TV anu keur ngawartakeun kapal udara buatan hiji sakola SMK di Jakarta. Ti imah tatangga Mang Ujang, kadéngé sora nu sareuri patingcakakak. Mang Ujang ngarongkong nyokot rémot. TV nu keur dilalajoan ku Si Ujang gambarna ganti. Bréh adegan pelawak anu roroésan tigebros ngadiukan méja stéréofoam. Pelawak nu séjén keur meresihan beungeutna. Lamokot ku mantéga. Di juru panggung aya pelawak awéwé keur diuk aniprek, pipis di dinya. Dua, tilu, opat puluh imah, peuting éta eundeur ku cakakak. Si Ujang beuki muringgis......
(Haturan kangge Mamah)
“Teu kapendak? Naha tiasa ical? Hayu urang pilarian!”
Unggal rohangan dipapay. Kolong meja dikotektak, mungguhing luhureun meja mah. Ruang rapat. Restroom. Dapur. Gudang. Kabeh rohangan nu aya di kantor di obrak-abrik. Weleh teu kapanggih raratanana.
Wulan geus rek sahinghingeun ceurik. “Pamohalan pisan pami aya nu ngewat teh,” cenah. Tujuh widadari nu sarohangan gawe jeung Wulan kokotetengan. Kukurilingan.
“Ayeuna mah kieu. Pami nu mendakan istri bakal diaku wargi. Pami pameget bakal dipikageugeut.” Wulan jangji.
“Naon kitu nu ical teh Ceu Wulan?” Ger kabeh seuri. “Nembe naroskeun. Milarian naon ti tadi teh?” Wulan ngajawab halon naker. “Konci mobil BMW, hadiah milangkala ti Papap.”
Klek! Panto muka. Jaka nyampeurkeun ka Wulan.
“Leres ieu teh kagungan salira?” Song konci BMW diserahkeun. Wulan ngalenyap sakedapan. Kabeh tingharuleng. “Pendak timana ieu teh Kang Jaka?” Wulan ngaharewos.
“Tina wadah runtah,”Jawab Jaka Tarub, office boy di kantorna Nawang Wulan.
Ayeuna dina jariji anjeun aya lelepen. Lelepen nu aya tulisan ngaran kuring. Kuring nu bagja mihukum anjeun. Anjeun nu ngawurukan tata-titi tanpa kedal. Kedal ati nu pinuh kahariwang pajar bisi ngabarubahkeun, pajar embung ngaruntagkeun tihang-tihang. Tihang leucir meunang nyugu. Nyugu diembratan cai kahuripan meunang ngajiad. Ngajiadna ku do’a indung-bapa jeung karuhun di bale nyungcung. Nyungcung lir pucuk-pucuk tangkal pineus. Pineus-pineus nu di handapeunana urang kungsi sidengdang. Sidengdang nyawang layung nu ayang-ayangan ngajajapkeun kahayang. Kahayang nu kiwari geus kacumponan, cacap ngabudalkeun birahi. Birahi nu ngagalura dipasieup nyambuangna sedep malem. Malem harita urang dirapalan kalayan dua-kalimah sahadat. Sahadat nu mangrupa do’a sangkan urang tetep bageur. Bageur sapapanjangna, salalawasna silih miheman. Miheman ku rasa nu dideangan srangenge nu angger medal. Medal dina hate urang. Urang nu ngamprokkeun duriat. Duriat nu mugi awet ngagalindeng. Ngagalindeng hariring tembang katresna. Katresna nu pageuh siga ayeuna.
[]
Cihcir mitembeyan muka wanci nu geus ngaganti cangra poé ku peteng. Ciang-ciang silih témpas jeung kuang-kuang. Mangratus bangkong nyurakan dina galengan-galengan. Ngan ukur oncor anu maturan peteng. Petengna haté ieu. Ti jauhna, oncor-oncor patingkaretit dina galengan. ngangkleung. Nyieuhkeun cihcir, ciang-ciang, kuang-kuang jeung bangkong. Beuki deukeut beuki atra. Imut ngagelenyu tina kalangkang tiung bodas nu kasorot cahaya oncor tina leungeun kéncana. “Tétéla, keur kuring éta téh!” ceuk angen. Teu kedal kana létah anu ngadak-ngadak pigeu. Oncor beuki ngadeukeutan. Leuhh... pohara lemesna sora “puntenn..”, cenah. Dibarengan ku rérét jeung rengkuh nu ngajejegan gelenyuna. Ngan ukur kedal sakecap. “Mangga”. Mangga, pikeun liwat. Liwat dina haté kuring. Oncor beuki jauh, cahyana beuki leutik. Tuluy ilang. Baganti ku sora cihcir. Enya. Ukur cihcir.
Handapeun pineus. Pineus-pineus nu halughug jucung tingpelendoy katebak angin. Angin anu mawa talatah ti jauhna, ti lembur nyingkur nu ngalengkob hejo ngemploh matak tibelat. Tibelat implengan nu gumulung hiber ngajomantara nurunkeun hujan. Hujan kanyaah. Kanyaah geugeut. Geugeut nu leah. Leah lir ngamalirna walungan nu ngamuhara, mencar jadi sarewu susukan. Susukan nu sungapanana kaambayan kembang kananga nu seungit. Seungit ngageuingkeun lamunan. Lamunan ka anjeun. Anjeun nu kungsi nyuuh nyangkere dina dada. Dada kuring nu leber harepan. Harepan ka anjeun. Anjeun nu ngawurkeun imut. Imut basa neuteup. Neuteup nu pinuh kaheman. Kaheman nyebor kagandrung. Kagandrung nu haben ngagegedor panto hate. Hate nu kekejetan. Kekejetan hayang geura ngahiji jeung anjeun. Anjeun nu sieun ku batur. Batur nu teu nyahoeun yen urang kungsi ngipuk binih. Binih katresna urang duaan. Duaan di dieu. Di dieu di handapeun pineus.
[]
Aya kana dua jamna Astri ngudupruk bari ngabangingik téh. Dibarung
ku nginghak nepi ka sisidueun. Patémbalan jeung sora gaang dipipir
imah kontrakanana. Na lalangit kamar, cakcak ukur bisa gagaro
nempo polah Astri. Tingharéwos jeung baturna. Ngomongkeun.
Cengkat téh basa sukuna karasa singsireumeun. Jung nangtung, léos
ka dapur, kot kana kanébo, tuluy ngelap cimata nu ngeyembeng na
ubin. Dipeureut téh meunang sa-émbéreun. Astri ngudupruk deui. Bari
nyarandé kana témbok. Ngahuleng bari ngorong, diulinkeun. Dipurintil-
purintil, tuluy diaclengkeun ka luhur. Plek ! Napel kana lalangit.
Cakcak curinghak, tangginas moro, laju dicapluk. Puah ! dilepéhkeun deui.
"Kunaon ?" baturna norojol.
"Asin !" pokna. Duanana tuluy tingcikikik, saleuseurian.
[Nuluykeun Fikmin
Purnama ngagebur di langit wening. Kumalangkang di bangawan. Tukang Parahu ngabungbang. Nyawang peuting nu gumenclang. Rus-ras. Kana carita cintana nu lampar. Da kungsi ngalanglang jagat. Nutur-nutur panonpoé. “Wilujeng wengi!” kapireng nu gumalindeng. Bréh. Aya wanoja katojo bulan. Ngagulubur. Sidik pisan. “Aphrodite…” manéhna rampang-reumpeung. Meper nu gumedur na jajantung. Sang Déwi ngagelenyu. “Bulanna ageung pisan di dieu mah, nya? ” ceuk Sang Déwi. Tukang Parahu ngaheneng. Aya bulan leuwih ngempur. Nu ngancik dina haténa. Sawatara abad kalarung. “Sumuhun. Langkung moncorong…” témbalna bari tanggah. Kapan bulan éta kénéh nu kungsi nepungkeun asih. Di ditu. Jauh. Di satukangeun srangéngé. “Iraha badé ka ditu deui?” Sang Déwi neuteup. Geugeut. Manéhna gideug. Gilig. Rék bumetah di lemah Indung. Nu teu weléh dipigandrung. Sang Déwi imut. Surti. Ngajak unggah kana parahu. Laju ngangkleung ngambah cahaya nu marakbak di bangawan. Sang Déwi humariring dipirig harpa. Tembang tresna gumalindeng. Tukang Parahu terus ngawelah. Kumalayang. Balayar di awang-awang. Panineungan.
Méméh indit ka kantor, kuring maksakeun heula nelpon ka si Néng, budak nu bungsu. Maksud téh rék ngabéjaan, poé ieu mah kuring rada riweuh. Rék aya rapat jeung pingpinan pausahaan di kantor. Jadi, mun aya naon-naon, nelpona ka si Papih wé. Ulah ka Mamih. Kitu ceuk kuring ka si Néng. Dina tungtung telpon, kadéngé manéhna ngaenyakeun. Héran tuda, sakitu geus boga salaki ogé, angger embung leupas ti indung. Sakapeung mah sok pusing. Saeutik-saeutik, nelpon ka indung. Kungsi ti heula mah disentak. Cik, atuh Néng, da ayeuna mah Néng téh geus rumah tangga. Geus boga salaki. Kudu diajar mandiri, ulah sagala ngandelkeun waé indung. Cekéng, harita. Nepi ka kantor, rapat geus dimimitian. Buru-buru kuring diuk dina korsi nu geus disadiakeun. Basa pingpinan pausahaan keur préséntasi ngeunaan prospék bisnis. Si Néng nelpon. Bingung. Diangkat, kagok. Teu diangkat, gandéng. Kapaksa diangkat “Aya naon?” Ceuk kuring, satengah ngaharéwos. “Ari masak tauco dikumahakeun?” Pokna, tarik.
Gajleng! Luncat tina tonggong kuda. Gayabag, jubah hideung ririaban. Laken, dengdek meueusan. Teuleupas, make teregos. Srog! Kahareupeun Aki Jatma. Ngarenjag. Mireungeuh nu ngabedega. Burilak, tembong matana ngaburilak, galak. "Saha, ieu? Jeung naon maksud andika ngahadang kula." ceuk Aki Jatma, alon. "Tong loba catur, Aki-aki tujuh mulud!. Aya beja, pedang andika rek mapakan pedang kula." Tembal na, ngabedega ajeg. Sret! mesat pedang nu ngagaplek dina cangkeng na. Gurilap, matak serab.
Aki Jatma ngahuleng, teu ngarti. Wik! Wik'! ngulinkeun pedang, huak hiuk bangbaraan. Sret! Aki Jatma taki-taki ngome kuda-kuda."Tembongkeun pedangna" ceuk nu diteregos teugeug. Aki Jatma ukur ngelel. Nyel! amarahna nguniang. Tayohna asa dilelewean. Hiuk! Ngaheumbatkeun pedang nuju hulu angen. Rokaya, Aki Jatma lain Aki-aki tujuh mulud. Sret, ngagiwar, nyingkahan panarajang lawan. Lain oge sijago pedang sadunya, lamun pedangna teu beubeunangan. Wek! Wek! Congo pedang ngoet kampret. Atra, katara. Tapak pedang ngawentuk hurup "Z". Sajongjongan ngaraga meneng,"Boa ieu nu ngaran si Zoro, teh." gerentes Aki Jatma bari kunyam-kunyem mapatkeun aji pangarti. Dumadakan! Logodor, letah na manjangan. Si Zoro ngarenjag. Pedang diheumbatkeun karep nigas letah Si Aki."Belentrang! Pedang potong jadi dua. Logodor! Letah Si Aki nyewuk, niruk jajantung, nembus nguwak-ngawik kana ati. Zoro, bobor karahayuan.
Di tengah jalan basa keur dibawa ka rumah sakit, nyawa kang Yoyo kaburu dirabut pati. Béja mah kang Yoyo aya nu ngaracun! Poé éta kénéh, adina ngamuk, ngamang-ngamang bedog di lawang imah kontrakan. “Saha nu ngaracun lanceuk aing?! Dipeuncit! Dicacag!” Teuing saha jalma nu téga maéhan. Teu kapanggih. Komo asa mustahil aya nu daék ngaku mah. Teungteuingeun. Opat bulan ti harita, najan kajadian geus puyar tina ingétan urang lembur, tapi haté Astri tetep nguyung. Ukur Yaya wé nu sok rajeun datang téh. “Néng téh anom kénéh, kedah tetep sumanget. Teu aya istri nu hoyong dikantunkeun carogé.... Tong teras sedih, tos waktuna muka lambaran anyar deui....” Astri ukur tungkul. Jempling. Yaya narik napas, laju cengkat. Dituturkeun ku Astri ka lawang panto. Teuteup Yaya seukeut norobos panon Astri. Sempet ngusap pipina. Laju ngagidig ninggalkeun imah. Panto hareup ditutup lalaunan. Astri ngudupruk. Ngahuleng. Teu kungsi lila ceurik ngabangingik....
“Hadoooohhh cilaka-cilaka ...” gerendeng haté, “kieu yeuh kajongjonan fb-an bari ngangon domba téh akibatna. Domba areuweuh ti dinya!”
Na ari gorowok téh, "Kang domba Akang mah di ditu tuh keur lalalajo nu ngabedahkeun! Pokna, talatah ka dunungan bosen kuring kudu dahar jukut jeung jukut baé mah unggal poé. Atuh sing aya kamonésan kituh pokna! Hég jukut téh barengkeun jeung goréng lauk!"
"Hadeuww .... Hah? Siah!"
"Marki! Marki! Marki!" beurang mentrang. Marki ngagandeuang luhureun aspal. Janggotna lagedu kebul. Pencrongna mah mencrang. Mengkol ka hiji bengkel. Asup. Nepungan nu nyalukan. Nu luut-leet. Buligir. Keur metot beusi tina durukan. Gampleng. Eta beusi. Beusi atah beureum diteunggeul. Diteunggeul ku palu badag. Jadi bedog. "Marki, naon ari hirup?" cek nu keur ngagulanggaper bedog. "Hirup teh palu nu neunggeul beusi jadi bedog." cek Marki bari imut. Imut nenjo seuneu beureum ngabebela dina hawu. Harita beurang mentrang.
Toktakna sora sapatu Nani, matak jangar jejedudan kana sirah Burhan anu keur numpra teu walakaya. Teu malire kanu sahoseun. "Pap, Aku pergi dulu yah..," Ceuk Nani. Selengseng seungit parfum, kaambeuna ku Burhan mah, bau bangke. Banget ceuceub, nu nyelek dina angena. Beledag, sora panto dijablogkeun. Burhan ngarenjag, jantungna asa rek coplok. Gerung, kadenge diluar sora mobil ngagerung, awor jeung nyikikikna seuri Nani, badis kunti. Beu, geus laas, cinta Anjeun teh Nani..,Gerentes hate Burhan. "Cepet atuh, Ayang..," Ceuk Sora Lalaki. Jedud, jantung Burhan asa didudut, renghapna ngagancangan, lir tatalu kebo jiro. Nani ngampleng. Sora tahmid, ngagerenggeng, cimata juuh, ngeclak maseuhan jalan. Goak, jerit,."Kang Burhan...!!!" Taya nu nolih. Sora tahmid, handaruan,matak keueung, nganteur nu mulang ka kalanggengan.
Ceu Onah nyingkabkeun hordéng lawang kamarna. Nyampak salakina keur ngaréngkol “kumaha, sakang, gering kénéh?” Nu ditanya ngulisik “Kieu wé, teu genah awak waé. Teu ari panas mah. Wayahna wakilan deui kuring bébérés di imah Pa Kumar nya. Teu kuat” Ceuk Mang Aduy bari muringis. “Heug atuh” ceuk Onah bari ngaléos ka dapur. “Eta wé kadé poho obat nu kamari inum deui. Mun lapar, titah si Elin ngahaneutkeun sangu jeung deungeunna.” Ceuk Onah. Méméh mangkat, Onah nyingkabkeun hordéng kamar budakna “Elin, kadé Bapa manéh bisi rék dahar, panghaneutkeun!” Ceuk Onah bari muka panto hareup. Laju kaluar. Leumpang gagancangan muru péngkolan jalan. Langit cangra. Mang Aduy katempo nyingkabkeun hordéng jandéla. Sora manuk récét di luhur suhunan. Sora angin. Sora ranjang rerekétan. Sora kalakay murag. Jempling sajongjonan. Haseup roko nyerebung ti jandéla kamar Neng Elin, balucat-balicet katebak angin. Sakapeung sora nu nginghak silih tembal jeung sora hayam...
“Bah, pangmarioskeun PR basa Sunda lah!” Incuna nyeuleungkreung nyampeurkeun akina. Ngagigiwing buku.
“Bacakeun wé, sok ku Abah dibandungan!“ Akina jongjon maca koran embung kaganggu.
“Miboga, miéling, micinta, naon deui nya...?Eu...minangsaraya”
“Lepat. Minangsaraya mah, sanés kecap kantétan. Pilarian deui!”
Akina embung kaganggu. Tamba teu nembalan teui
“Miindung, mibapa, mikalandep, mikahayang. Leres nya...?”
“Ih beuki pinter incu aki téh. Sok teraskeun deui...!”
“Atos ah, cekap”. Tembal incuna. Buku PR Basa Sunda ditutupkeun diasupkeun kana tas.
Incuna nyampeurkeun. Gék diuk dina lahunan akina. Milu maca koran. Macana diejah, ditarikkeun.
“Miranda Masuk Panjara KPK. Asik... kenging sakecap deui”.
Incuna atoh. Akina ngabelenyeh. Sarua milu atoh.
Kuli bangunan meunang tilu minggu, ngadon ditipu ku mandor. Batan meunang gajih ngadon nombok kasbon ka Si Amih Warung. Tungtungna balik ka lembur jadi pilihan.
“Har geuning Akang tos mulih?”. Kuring nanya ka Kang Herman nu keur ngahuleng jentul di tepas imah.
“Muhun geulis, hampura akang teu hasil pakasaban, dalah ditipu. Kamana budak..?”.
“Si Enéng tos obo salirana teu rérép-rérép tos tilu minggu Kang!. Nembe ku abdi dibaluran daun bawang. Gas tos séép, listrik bayareun, beas kantun sacangkir, kumaha atuh kang?”. Kang Herman batan ngajawab kalah ngbalieur.
“Enya ké, Akang rek balangsiar heula”. Teu kungsi reureuh, Kang Herman ngingkig indit teuing ka mana.
Tilu pelor nyayang lebah dada kenca. "Mun teu eleh kesit aya bahan kuring tiwas ku bangsat motor nu diincer salila tilu minggu". Gerentes Briptu Rahman. Bugang dipariksa, dibuka KTP tina dompetna, aya ngaran Herman Suherman, S. Pd. I. Alamat Kp. Bantarcaringin. Réngsé laporan ka komandan, gura-giru manehna mulang ka imah manggihan anak pamajikan nu ditinggalkeun tilu minggu melaan tugas nagara.
"Silaing mah, patut teu nganjuk, rupa teu menta..," Ceuk Wa Hasan. Naha bet miyuni hayam kabiri..,!" Pokna deui. Dikitukeun teh, teu hayang nembal, da rumasa. Geus tilu awewe, nu dipikahayang, ngan-lapur jeung lapur. Sugan we, ka Nining mah kabiruyungan. Beda dina teuteupna, dilakna, pasemona bangun nu mere harepan. Kring.., Hp disada, geuwat dibuka. Dumadakan hate ratug tutunggulan. Es,em,es diilo. "Mung Engkang, nu anu teu weleh nyarengan Nining, dina tutung simpe, teu dikebatkeun " Bray, hate cangra, teu kaampeuh, bakat ku bungah, Kuring surak, ajrag-ajragan. Es,em,es diilo deui. "Engkang mah, harianeun, nyasaak hate Nining.., kapaksa Nining nohonan kapalaya sepuh. Sasih payun bade nikah. Hek, aya nonjok kana angen, leketey, pluk, hp murag. Teu karasa aya nu ngamalir haneut maeusahan pipi..
Ambar uyup-ayap kana palang. Gap kana botol minyak. Leungeun mapay-mapay ranjang. Nu nangkub dirurub simbut dicampa palebah suku. Leungeun Ambar ngoléskeun minyak. Dampal suku disasar nepi ka keuneung. Jempolna neueul kana tungtung indung suku. Haté Ambar museur ka nu Murbeng Alam. Ceuk batur manéhna lolong. Manéhna masih bisa nempo ku haté. Leuwih seukeut paningal batan panon. Seukeut pangreungeu. Lain saukur ngadéngé ku ceuli tapi ogé ku haté. Ayeuna ngan hiji nu jadi kahayang Ambar. Mindahkeun nyawa ka diri anakna nu teu hudang-hudang geus tilu poé.
Kahayang manehna pikeun lalayaran geus teu katahan, angen-angenna miheulaan ngajaul ngambah talaga rena, kaendahan sesetra rasa ngambah kalangkang nu jadi indungna, ngeusian harepannana pikeun ngambah rumah tangga jeung nu jadi indungna.
tanaga rosa nu dibarengan ku kasaktiannana nu pinuh ku galura birahina, ngukir parahu ku ungkara katresna, bari dicaangan ku baranangna bentang, manehna terus ngukir parahuna ku salaksa rasa, bari nyieun salaksa pangwelah pikeun muru mumunggang kabagja.
Aya kahariwang ti nu jadi indungna, laju ngebutkeun boeh rarang, angen-angen manehna ngadadak kiabawa gulungan ombak alatan bedahna bendungan, parahu kabubat-babet neumbagan batu-batu karang, laju ditajong bari ninggalkeun birahina nu palid teuing kamana
"Assalamu'alaikum...". kadéngé aya nu uluk salam.
Teu tulus rék ka cai téh, léos ka hareup. Kolotrak, panto dibuka.
Bray. Hawa subuh séséléket. Rét ka tepas, euweuh sasaha.
Los ka buruan, lebeng. Dikotéktak dipipir imah, suwung.
Bari muncicid, balik deui ka jero imah, dituturkeun galindeng
nu iqomah. Kadéngé hawar-hawar.
Panto tuluy dipeundeutkeun deui, bari teu weléh mikiran.
Barang malik, gebeg ! aya nu keur diuk dina korsih.
Beungeutna, awakna, pakéanana, teuteupna, sarupa pisan jeung kuring.
"Kuring balik...," pokna halon bari neuteup. Leleb kacida.
"Wa'alaikum salam...," kuring ngawalon. Sarua halon.
bihari memang teu sarua jeung kiwari
bihari endah bisa jadi bodas nyacas
kiwari endah bisa jadi kulawu abu-abu
kulawu abu-abu bisa jadi matak linu
kulawu alatan aya bodas nyacas
abu-abu teu weleh niruk mamaras
hideung ngotoran ngeplakna bodas
mun bodas hayang tetep nyacas
sangkan nyacas teu jadi koleas
istighfar sangkan hate tetep bodas
Balebat ngabaracak ti belah wetan. Cika-cika ting arenyay nyaangan mongkleng hatena. Itu meureun kingkilaban matapoe. Lamun geus cunduk waktu, naha aing lahir atawa maot? Awal akhir? Sabab angger euweuh anu tahan ku peot, buruk jeung paeh.
Geus leber ku galungan saban usik. Cik atuh..ari dina pangsujudan mah hate ulah milu galungan. Cacakan beungeut anu sakitu dimumulena, dirapetkeun jeung lemah. Ari tempat kaluar kokotor aya diluhur. Euweuh hargaan sabeuleugeunjeur awak manusa. Ukur galindeng jeung bedahna talaga wening anu jadi saksi. Nu bisa ngangkat darajat tulang, daging katut tai-taina.
"Anaking Sangkuriang..geus waktuna anjeun balik. Tong loba deui anu dipikiran. Ambu menta dihampura. Geus ngajadikeun hidep jiga kieu. " lalaunan cengkat. Tapi anu kadenge ngan hiliwir angin janari.
"Dagoan...Ambu...!!!"
Manehna ngabelesat nunggang angin. Karasa hampang. Ari ngalieuk katukang, ragana angger sujud teu incah ti hareupeun Ka’bah.
Tukang angon nuju nutu beas di hareupan bale nyungcung, dipiwarang ku wa haji kanggo pangaosan Rajaban di masjid, diajeng-ajeng na ajengan ti puser dayeuh.
Ti wanci sareureuh kolot nepi ka wanci carangcang tihang lungsur hujan , tuturubun tukang angon sabari mawa kalapa kolot , jalanna leueur , bruk sirah kajeduk tangkal kalapa.
Wayahna Banda tatalang raga....
(lagi belajar basa sunda)


c: text/html

text:
Ku : MAMAT SASMITA
Ngaranna Amung, méh sarua jeung ngaran dalang wayang golék. Bareng digawé sababaraha taun, lain bareng kétah da béda bagian ngan sakantor, ari kuring mah di bagian transmisi satelit, ari manéhna di bagian jaringan kabel. Urang Garut manéhna téh. Wekel pisan kana gawé, tara kadéngé baha kana paréntah dunungan. Istuning paréntah dunungan téh lir tugas suci nu kudu dilakonan najan sakumaha héséna. Teu béda jeung Ua Léngsér dina carita pantun. Naon paréntah raja kudu dilaksanakeun najan kudu nandonkeun nyawa. Sarua deuih hirupna teu weléh jigrah, rada orongoh, optimis cék istilah jaman ayeuna mah. „Gawé mah ulah diwawaas héséna, sok ngarasula“ kitu pokna téh.
Ari papakéan teu weléh nécis, matak sieup kacirina, awakna rada pendék jeung rada mongkoy. Mun leumpang leungeun teu weléh ngajérébébéng, siga binaragawan nu teu bisa ngarapetkeun puhu leungeun. Aya deui kabiasaan séjén nu jadi ciri dirina, sapopoé sok maké kacamata ribén, kacamata nu semu hideung téa. Kungsi ditanya perkara kacamata mah, cenah mah panonna sok babari beueus mun langsung keuna ku cahaya. Sapopoéna kuring sok ngaakangkeun ka manéhna, da boh umur boh dina kapangkatan inyana leuwih senior batan kuring.
Dasar Kang Amung, aya wé pulunganeunana dina kahirupanana, ka kantor téh teu weléh mekel sangu keur dahar beurang, nimbel istilah manéhna mah. „Mekel sangu téh sarua jeung ngahargaan pamajikan, naon nu didahar ku urang sarua jeung nu didahar ku anak pamajikan. Dahareun téh pan nu méré getih ka awak urang, sedengkeun getih téh hirup urang. Tah ieu nu jadi runtut raut dina kulawarga, sareundeuk saigel, sabobot sapihanéan, sabata sarimbagan, jeung deuih dahareun téh kudu halal“.
„Geuning akang sok kapendak tuang di restoran“ cek kuring nempas. Méméh ngajawab manéhna ngagakgak heula seuri bari ngajawab :“Harita mah euceuna kabeurangan hudang, teu kaburu nyangu isuk-isuk“.
Jadi dina mangsa istirahat gawé téh, antara tabuh 12.00 nepi ka tabuh 13,00, sabada solat lohor téh manéhna mah tetep wé di rohangan kantor murak timbel siga nu ni’mat. Kana udud dipahing pisan, makruh éta téh, cék manéhna deui pangpangna mah duit keur meuli roko téh kawilang gedé, mending dipaké ongkos budak ka sakola.
Hiji poé manéhna ngajak kuring dahar di luar, kitu lah di réstoran leutik, najan leutik réstoran téh kajojo pisan, pédah murah jeung ngeunah tur sagala aya. Néangan méja persis hareupeun lawang. Cék kuring mah diuk didinya téh asa teu merenah, keur mah deukeut ka lawang jeung kaganggu deuih ku nu lalar liwat, tapi da keukeuh manéhna hayang diuk didinya. Sugan téh manéhna rék diuk nukangan lawang, ieu mah ngahaja nyanghareup ka lawang, majarkeun strategis diuk didinya mah.
Sor dahareun, anteng ngahenggoy, teu lila cék manéhna semu ngaharéwos „Transparaaan...“. Ngomong kitu téh bari rada ngasorkeun kacamata ribén kana cukang irungna, jeung teu riuk-riuk, siga nu angger wé ngahénggoy dahareun.
Mimitina kuring teu ngarti kana maksudna, leuh sihoréng nu disebut transparan téh ngalangkang. Enya ngalangkang, geura lamun pabeubeurang keur panas poé mentrang, urang aya di jero rohangan, ningali ka luar tina panto, tangtu bakal rada sérab da aya béda intensitas cahaya. Tah lamun kabeneran dina lawang panto aya nu nangtung bakal kaciri ngalangkang, komo lamun nu nangtungna ukur maké baju atawa erok rada ipis, pan matak kaciri sabeuleugeunjeur.
Ningali kitu téh kuring mah rada ngabalieur bari rada kéom. Ari cék Kang Amung mah bisa ningali nu kitu téh kulantaran urang aya dina posisi nu strategis, sedengkeun posisi strategis téh kudu dirarancang jeung diupayakeun. „Voyeurism éta téh kang, béhna make ribén téh keur kitu wé nyah...“ cek kuring ngaharéwos, manéhna ukur ngahéhéh..
Bérés dahar, tuluy balik ka kantor, leumpang wé da deukeut ieuh. Kuring nanya ka manéhna „Kang ari tuang ka réstoran sareng euceuna sok milari tempat nu startegis kitu?, manéhna ngagakgak seuri bari ngajawab „Tara atuh,...akang mah jadi lalaki idéal keur euceuna“. Terus manéhna ngabamblam soal transparansi. Nyeueung transparansi téh ulah ngan ukur ningali nu ngalangkang siga tadi, tapi kudu leuwih lega ngama’naanana. Transparansi téh hartina méré lolongkrang sangkan bisa diaksés ku batur kana pagawéan urang nu aya pakaitna jeung kapentingan publik. Lain hartina pacorok kokod tapi leuwih nyoko kana nalingakeun pagawéan, cék basa ayeuna mah pengawasan téa, bisi aya kakurangan atawa kasalahan tuluy bisa digeuing sangkan bener.
Contona mun urang nyieun imah di kota Bandung, kapan kudu boga ijin ngadegkeun bangunan (IMB), éta hartina urang anut kana aturan tata ruang kota. Ngajukeun ijin téh apan kudu aya rencana anggaran biaya, gambar rencana bangunan jeung sajabana ti éta. Dina derna digawé urang téh kudu badami jeung kulawarga, boh biayana boh rarancang imahna, ambih silih geuing bisi aya kasalahan, éta hartina tranparan, euweuh nu disebut sumput salindung téh. Kitu deui pamaréntah, mun rék nyieun bangunan atawa ngoméan sarana publik kudu transparan, boh biaya boh kualitas bahan atawa rarancang gawé. Komo keur pamaréntah mah kudu pisan transparan téh da nu dikokolakeunana lain duit pribadi, tapi duit ti rahayat, duit tina pajeg gegedéna mah, duit tina késang rahayat. Carana, nu panggampangna, maké plang nu nyebutkeun sabaraha biayana, sabaraha lila pagawéanana, saha nu migawéna, saha nu tanggung jawabna jeung sajabana ti éta. Jadi lamun rahayat hayang apal gedéna biaya jeung saha nu migawéna kari ningali plang éta, meureun rahayat bisa ngajudi kana kualitas pagawéan.
Hanjakal ngawangkong téh teu kebat, kaburu nepi ka kantor.
*
Pasosoré, waktuna balik ka imah, hujan ngagebrét, rék balik téh mandeg mayong, tapi mun ngadagoan raat pisan mah sieun kaburu macét di jalan. Ngabelesur maké sapédah motor, kapaksa maké jas hujan. Di jalan cileuncang ngageledeg, jalan aspal nu kuduna leucir ku aspal jadi walungan dadakan, ngajalankeun motor téh lalaunan, lantaran loba jalan garékgok, gorowakna jero, galedé deuih jeung teu kaciri da kalimpudan ku cileuncang, matak jadi bahla mun teu ati-ati. Numpak motor téh bari ngawawaas omongan kang Amung, naha ieu cileuncang sakieu gedéna, mustahil pamaréntah kota teu nyahoeun mah, naha gorong-gorong tara diberesihan, boa boa geus katutupan ku leutak. Kitu deui garékgokna jalan, naha teu buru-buru dioméan, atawa boa boa kualitas ngoméanana teu luyu jeung spésipikasi téhnis. Mun unggal pagawéan keur kapentingan publik tranparan dina biaya, kualitas bahan jeung pagawéanana, meureun moal kieu-kieu teuing. Padahal rék transparan mah teu hésé, asal aya niat wé ti nu boga hadas.
(Dimuat dina majalah Cupumanik No.87 bulan Oktober 2010)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Naon teu datang nepi diréktur maén, pikeun nyered ka pagelaran na panongton. artis Jalur sarta aktor anu masih satengah tina kasus nu bener. Kiwari éta palaku jadi anonizmom kalibet di panggung. Téater anonizm - éta trend anyar dina seni téater.
Ningali video erotis handap:
- kaméra disumputkeun pamajikan pancuran
- Badag lanceukna kelamin
- sex acara
- Erotica dina TV Itali
- Kaulinan sawawa
- Lalajo Teater Online nudists
- aktor taranjang
judul video: téater anonizm
waktos Sightseeing: 05: 19
Video Kategori: téater taranjang
Tampilan: pintonan 79 346


text:
anie prameswari: "Warta sunda news cobi liput berita sukabumi,, naha ti palih barat wae??mung sakitu hatr nuhun........ Gemah ripah repeh dan rapih"
Tung Ting Aw: "pokona mah ceuk emang oge.... ceuk emang oge... oge ceuk emang... PERSIB pijuaraeun mah...."
Usef Roji: "Pikeun akang mah Persib teh harga diri, mun Persib juara akang mah rek adzan can waktuna oge, Hidup Persib !"
Nana Baros: "Merdeka atau Persib, Rahayu !"
Ceu Nani Gardu: "Sok atuh Persib sing jadi juara musim ieu mah, hidup Persib !"
Dadan Sukendar: "Sib, mun eleh wae uing weh nya nu maen ! Ulah nyerakeun Karuhun atuh Maung Bandung teh ! Maju terus Sib, keun uing nu mundur mah ! Bravo Persib Bandung !!!"
Maung Lugay: "Persib Nasionalisme Jawa Barat,Banten jeung Garut, oge Ciamis, Tasik jrrd...."
Sam Jeef: "Meunang euy meunang.... 300x...!!!!"
Icha Bachdim: "Mun Persib juara abi rek salto !"
Heri Nyaah Ka Persib: "Kajeun teu boga kabogoh oge, nu penting Persib meunang !"
Agus Urban: "Piraku Setadion Gede Bage ngaran setadion Dada Rosada ?mun disingget jadi Gelora DADOS ? lieur atuh uing !"
Didon Viking Jakarta: "Sok lah Kang Jajang, Bah Indra hudangkeun deui Persib teh !!"
Lia Ladys Vikers: "Kang Atep sok atuh sing optimal maena, aku selalu mendukungmu muaaaaaaah....!!"
Lia Ladys Vikers: "Kang Atep sok atuh sing optimal maena, aku selalu mendukungmu muaaaaaaah....!!"
Bobotoh Persib Sumedang: "Sib eta stadion SUS tong diaranan, Dada Rosada, mening stadio PERSIB we, meh aya kabanggan. atawa bisa oge stadion SANGKURIANG, ngan kade ulah resep ka awewe pemainna tong nurutan bah Enyus. hehehe pis ah bah ..."
BUDI VIKING GALUH: "Pokona Persib kudu juaraaaaa ! Bagimu PERSIB, Jiwa Raga Uing !"
Iwan Bobotoh Curug 7 Panjalu: "Mudah-mudahan di latih ku Kang Jajang mah PERSIB teh juaraaaaa euy ! Bobotoh Curug 7 Panjalu, siap ngadukung PERSIB SABUBUKNA !!!!! HidUp PERSIIBBBBBBBBB !"
Asep si Viking Sumedang: "Sib Iraha Ngajajal Perses Sumedang deui, hayu ah samemeh maen urang adu jajaten deui"
Linda. R: "Iraha nya PERSIB maen deui di Kuningan..? Ramekeun deui Stadion Mashud Wisnu Saputra Kuningan atuh Sib...!"
Rasa persib: "Lamun teu jadi JAWARA lain PERSIB ngarana!!!! Der maung Bandung"
Fendy Sy Citrawarga: "SIRIB (Sisindiran Persib): ''Meuli sirib ka Cianjur, kangkung mah pan ti Balubur. Persib dilatih Kang Janur, mugia sing langkung mujur.'' (Mending ge targetna maen nu hade, tong jawara bilih teu walakaya deui. Maen hade mah baris kapake ku sing saha bae, sanes ku pa lebe bae)"
Siti Susilawati: "sekali Persib tetap Persib hala ieung....."
Ina: "hidupp Persiiiiiibbbbb/// Hayo Kang Janur ah...."
cinta_persib: "teu aya deui nu dipikacinta iwal persib.... panggagahna sadunya panggantengna sadunya iwal PERSIB... Hidup Persib!!!!"
resta nurani: "hayoooo kang janur.... jadikan Persib JAWARA LIGA "
Tina Sulastri: "abdi mah moal ngagorowok, bade ngaharewos bae Bah... teu sawios2 Bah enyus??? Kieu ngarewosna:... Persib..... Persib.... (punten moal tarerang, pan ngaharewos)"
Reni Haerani: "Hidup Persiiiib>>> Pamaenna karasep... komo Kang Atep... :-)"
TAta Suanta: "tah enya bener si djumafo rekrut kang Janur.... hade si eta mah nyerangna..."
Soni_Sunata: "jung maju maung bandung, eleh meunang urang bandung moal pundung... asal maenna sing hebat, sing bebeakan, siga pamaen persib jaman ajat sudrajat, wawan karnawan, jajang nurjaman, asep sumantri, hedooood pokona mah"
kang-umar: "eta pamaen persib nu harade cokotan deui, lebarrr.... Hilton, Gonzaes kalah dibikeun ka tim batur..."
Jumaah, 05 Désémber 2014 02:44
Kemis, 04 Séptémber 2014 09:19
Jumaah, 18 Juli 2014 02:37
Rebo, 28 Méi 2014 01:32
Rebo, 28 Méi 2014 01:09


text:
Karnaval penari Nyiapkeun pikeun tari dina karnaval dina. Nalika wawancara operator nu inspected sakabéh jas penari ngora jeung dijieun fokus operator dina henteuna panties. Brasil karnaval penari kalayan sagemblengna tanpa panties. Di dieu nyaeta TV Brasil - boldly némbongkeun laporan ti model nari dina karnaval nu tanpa panties. Senang nempo klip video Nari tanpa panties dina karnaval dina.
Ningali video erotis handap:teu kapanggih
judul video: Nari tanpa panties dina karnaval nu
waktos Sightseeing: 01: 45
Video Kategori: TV bulistir
Tampilan: pintonan 2 462


text:
Sasat jeujeuh diri teh urang Sunda puguh we salilana teu jauh ti sora kocapi, sora suling nu marengan sajeuroning hate. Geus kumna we meureun urang Sunda nu loba heureuy jeung carita, lumrah ayana. Pamadegan diri teh lain di aya-aya tapi asli kereteg hate nu geus teu bisa di bebenjokeun ku naon bae. Dumeh laku hirup euweuh nu menta tuda, gumeular ka alam dunya teh kabeneran lahir jadi urang Sunda.
Asa ku waas tuda geus lila hirup joledar kana sagalarupa sifat jeung martabat urang Sunda. Kamari mulang deui ka lembur…. pangangguran balik deui nyintreukan kocapi, balik deui niupan suling pelog nu salila ieu ngagantung we na paku nu cindek di kamar butut karuhun. Ret ka gamelan nu pinuh peledug hate ngarakacak lain bohong, rasa salah beuki manceuh joledar kabina-bina. Ngeng sora Ki Sunda nu baheula kungsi nyarita “Jang! Rek saha deui nu ngamumule budaya urang iwal ti diri urang sorangan.”
Geubeug hate asa digeuingkeun, bray laku lampah hirup nu geus joledar ingkar tina tali paranti papagon hirup urang Sunda anu dzuhud, jujur, handap asor, hormat ka saluhureun, berehan ka sahandapeun, silih hargaan ka saumureun, mun nyarita ngentep seureuh, jauh tina sifat hiri dengki jail kaniaya, tapi berehan ka sasama.
Emmh… rumaos laku hirup teh geus jauh nyimpang tina papagon hirup nu geus di tangtukeun ku karuhun Ki Sunda. Teu karasa cipanon ngeclak teu kabendung…. waas balik deui kana lampah hirup nu saluyu jeung papagon hirup nu saestuna. Waas ku sagala harepan hirup nu teu bisa tuntas ngan saukur ku carita.
Filed under: Jembar Emutan |


text:
Dina raraga ngareuah-reuah milangkalana nagri Indonésia anu ka-68, sababaraha waktu ka tukang Komunitas Kamonésan Lédeng Bandung ngayakeun lomba kaulinan barudak. Ieu lomba téh dilaksanakeun dina poéan milangkana kamerdikaan Indonésia 17 Agustus 2013 kalawan tempatna di Jalan Sérsan Surip Lédeng.
Salian ti pikeun ngareuah-reuang kamerdikaan Indonésia, lomba kaulinan barudak ieu miboga maksud pikeun miara budaya Sunda hususna rupa-rupa kaulinan anu bisa dipaké kaulinan barudak baheula, anu aya geus kadongsok ku kaulinan modérn (digital).
Jinis kaulinan barudak anu dilombakeun téh diantarana waé: boy-boyan, galah asin, sorodot gaplok, gatrik, pochesan katut maén rebutan. Salian ti anu dilombakeun, diayakeun ogé kaulinan anu henteu dilombakeun kayaning sumpit jeung bedil lodong.
Saacanna lomba dilumangsungkeun, acarana dieusi heula ku diayakeunana pintonan budaya saperti pencak silat, oray-orayan, jeung anu séjénna. Panitia katut pamilon ieu acara ragem maraké baju adat Sunda. Pakakas anu dipaké dina lombana, ilaharna waé saayana. Pon kitu deui reujeung hadiah panglélérna, basajan pisan. Anu jadi jawara ieu lomba dilélér hadiah mangrupa béas reujeung hayam.
Pikeun inpo, Komunitas Kamonésan mangrupakeun riungan jalma anu aya di Jl. Sersan Surip RW 04 Lédeng Bandung anu dijieun tina gunem catur di warung anu tujuanana pikeun miara kaulinan jaman baheula supaya henteu leungit.
(Inpo katut gambar meunang nyutat ti Pikiran Rakyat)


text:
REBO kaopat bulan puasa. Panon poé nété tarajé langit simpé. Lénglang. Lewang. Matak jauh panineungan. Méga bodas ukur ngaliwat digiringkeun ku dalingding angin. Lembur langka ti sora manusa. Éstu jauh ti imah tatangga. Kalan-kalan sora hayam bikang keketok, rék ngendog. Hayam jagona kongkorongok.
“Jang, cing beresihan jukut nu ngahunyud na témbok hareupeun imah téh. Tilu poé deui lebaran. Dulur ti kota tangtu ngaranjang, najan bapa manéh geus teu aya di kieuna. Pan geus biasa kitu unggal taun. Ari resik mah batur bakal betah. Urang gé moal éra,” hawar-hawar sora indung ti jero imah.
Kunial Nima hudang. Saré isuk teu weléh karasa ni’matna. Komo bulan puasa. Saéstuna kitu kagiatan Nima mun balik ti kota. Rék beurang, rék peuting. Najan teu meneran bulan puasa, sarua waé beuki saré. Lembur nyingkur katut angin ngahiliwir, sora cai nu ngaracak, matak betah nganyam bulu panon. Lain cék béja, dalah nu ngadon nganjang gé sok rajeun milu saré.
Harita minangka poé kadua cundukna di lembur. Mun lain paréntah indung mah, wegah teuing kudu ngejat nyingkahan simbut. Tapi teu bisa majar kumaha. Léos ka tampian hareupeun imah, pagigir-gigir jeung balong. Ngumbah beungeut. Mérésan buuk nu kusut.
Lieuk ka kénca, ngabagi paneuteup ka sabudeureun balong nu ngan sagowok. Enya wé témbokna geus dipapaés ku rupa-rupa jukut. Kangaranan geus bubulanan ditinggalkeun, tangtu taya nu miara. Indungna geus rémpo. Moal kaduga mun kudu meresihan jukut. Pon kitu kénéh lanceukna, béak waktu ku ngaropéa sawah manéhna.
Brus ancrub ka balong. Teu lila ngulang-ngulangkeun parang, ngababad jukut nu ngajejembrung. Suku karasa renyem ku sungut nilem nu ngagerenyem. Nalika datang bawal nyampeurkeun, gura-giru ngejatkeun suku. Cai jadi kiruh. Cilaka mun digégél ku bawal mah, pikir Nima. Sakitu huntuna ranggéténg blég huntu jelema. Malah leuwih seukeut.
Bérés mabad jukut, indungna ngahiap ka makam bapana. “Geus sataun teu ngalongok makam bapa manéh, Jang. Jigana geus bala. Hayu atuh urang téang sakalian beberesih.” Geus jadi adat rayat pilemburan, mun nyanghareupan lebaran ngadon meresihan sabudeureun makam.
Kalacat kana tambakan. Gék diuk na téras. “Ké, Mah, reureuh heula sakedap,” cék Nima bari ngalungsar, lungsé. Sawatara waktu ngararasakeun beuteung kosong. Leuleus karasana. Panas ongkoh matak halabhab. Mun teu éra, boh ku kolot pon kitu kénéh ku Pangéran, hayang lumpat ka dapur nguyup cai sawaregna. Di kota mah iraha teuing kudu nyabutan jukut, dalah ngarampa gé tara.
$
Nima nyawang ka jauhna. Amparan sawah nu ngeplak héjo ukur dijieun cukang. Cukang nu nganteur sawanganana ka mangsa opat taun nu geus kaliwat. Mangsa nu mustahil kasorang deui. Saéstuna, perkara nu pohara jauhna téh nya mangsa ka tukang pisan. Najan cikénéh ngajorélat moal kudu kaalaman deui. Jauh pisan.
Kalangkang penineungan eunteup na lamunan. Ras inget mangsa sok ilubiung nyawah jeung bapana, nu makamna rék dilongok. Ti mimiti ngoréd galengan, mendetan, katut ngagaru. Kitu téh pédah sok kabeneran keur peré sakola datangna wanci nyawah téh. Kalan-kalan sok ngebon tomat, bonténg, cabé, kacang, jeung jagong.
Tanaga kolot teu kawas tanaga pamuda. Mun gawé tara kuat lila. Sagecruk dua gecruk gé sok buru-buru nyisi kana galengan. Ngan meunang na urusan pangalaman. Kusiwel ngaluarkeun bako. Gék diuk dinu iuh, sisieun walungan. Terus ngalinting, kelepus udud bangun ni’mat pisan.
Nima surti, mun bapana geus kitu cicirén ngajak ngawangkong. “Gawé mah sahayuna wé, Jang. Capé mah reureuh heula di dieu,” bapana ngahiap. Sok disampeurkeun bari pipilueun ngalinting. “Aya mahasiswa ngalinting bako. Matak gé tong hayang udud mun can bisa naék tangkal kawung,” bapana ngalédék bari ngéhkéh.
“Naha silaing mah macul téh katingali bari igel-igelan, Jang,” bapana muka wangkongan. Nima teu langsung ngajawab. Peledug ududna diseungeut. Haseup linting dikepuhkeun alon pisan. Bray kupluk leupas tina sirahna. Écés katempo nu nyocokan ceuli. “Horéng silaing téh bari ngadéngékeun tembang,” cék bapana hélok.
“Wokmén, Béh,” walon Nima.
“Cing ngajaran. Saumur nyunyuhun ieu hulu Apa mah can wawuh ka nu kitu téh. Ti mana boga wokmén?”
“Mésér ti réréncangan, Béh. Lumayan batur simpé.” Nima nyodorkeun wokmén. Rap ku bapana dipaké. “Bedul téh, teu kaharti laguna gé. Nanahaon ieu mah. Cing ménta lagu Darso, aya teu?” Bapana nyentak bari ngépéskeun hédsét.
“Teu aya, Béh, Darso mah. Bongan sok ngelélan tuda.” Anak jeung bapa ngadu seuri, ngadu haseup linting, terus simpé sawatara waktu.
Unggal ngobrol, bapana sok ménta hampura. Majarkeun téh teu bisa nyugemakeun nu jadi anakna. Najan disakolakeun ka paguron luhur, bapana can bisa mekelan. “Da bongan silaing éta mah , Jang. Geus nyaho kolot sakieu buktina, anéh-anéh waé bet hayang kuliah. Saha atuh di urang nu sakola ka paguron luhur. Dalah nu beunghar gé teu kadugaeun. Apa mah teu bisa nyarék. Bagja wé mun budak nanjung. Hampura, unggal manéh miang ngan dianteur tur dilongok ku do’a.”
“Nuhun ku kitu gé, Béh. Do’a ti sepuh mah buktos kanyaah, panginten. Mun hoyong hirup nanjung mah da kudu nyandung, Béh,” Nima ngawalon bari mésem.
“Asal ulah munjung wé, Jang. Lian ti goréng ku tatangga, Gusti baris bendu. Ari nyandung mah pék waé. Asal silaing payu ka awéwé bari boga selegeng leuwihna,” cék bapana bari ngabarakatak.
Antengna lamunan kagebah sora marmot nu lapar. Ari rét ka indungna, geus jauh ninggalkeun. Mapay galengan. Meuntas walungan. Nyorang leuweung. Astana téh jauh ti pilemburan. Nima gura-giru ngudag indungna, semu lumpat. Sieun leungiteun tapak. Teu maliré jukut nu carinakdak.
$
Cunduk ka astana. Indungna ngajengjen nyanghareupan hiji kuburan, kuburan salakina. Kuburan bapana Nima. Sapu nyéré dikeukeuweuk kénéh, can dipaké.
“Naha tos beresih geuning, Mah?”
“Teuing, Jang. Ku saha nya? Da ti imah mah tacan aya nu ngaropéa, lanceuk manéh gé boa.”
“Seueur nu sumping ka makam pa ajengan mah, Ceu,” sora jalma datang ti tukangeun dapuran awi beulah wétan. Bréh lalaki kolot némbongan. Anyar pinanggih. “Ampir unggal sasih gé aya waé nu sumping. Jalmina mah rupi-rupi, gentos-gentos. Malah sok nyébor sareng ngawurkeun kekembangan,” pokna deui.
“Urang mana?”
“Duka. Rupina mah ti lembur séjén. Sapertos nu tebih da. Abdi gé kirang wanoh,” cék éta lalaki anyar pinanggih bari ngaléos, leungit diteleg pépéngkolan jeung tatangkalan.
Ragamang leungeun katuhu Nima kana dada kénca. Kerewek dirames rada tarik. Peurih. Lir aya nu nurih ku hinis, disisit ku daun eurih. Rék ceurik éra ku indung. Sirahna ngeluk tungkul, neuteup tetengger. Cindek lebah sirah kuburan.
Gék cingogo. Leungeun kénca ngusapan témbok kuburan alon pisan, blég jiga ngusapan awak bapana basa keur gering ripuh. Tilu minggu lilana, Nima ngaulaan bapana nepi ka tilar dunya. Nya basa gering pisan bapana kungsi nyarita. “Gering jeung maot téh dua perkara bawaan hirup, Jang. Tong hariwang. Dalah satékah polah ngejat gé tetep bakal datang. Tinggal tarimakeun. Sabab éta téh tandana urang hirup. Narimakeun sarua jeung sukuran. Meureun manéh leuwih nyaho. Apa mah da teu kungsi sakola. Kungsi ngaji gé saukur ngalong.”
“Hampura, Béh,” gerendeng haténa. “Kainget nu jadi anak jauh teu sagedé kainget batur. Padahal boa saha, datang ti mana, tur naon pamaksudanana.” Haté Nima terus galécok, gandéng. Ngan manéhna nu bisa ngadéngé. Indung nu dihareupeun teu apal gumuruhna haté Nima.
Bareng jeung galécokna haté, sawangan leuwih jauh ngalayang. Tangtu ku kitu na téh. Sabab, bapana minangka guru pang bijaksanana. Boh na urusan agama. Boh urusan falsafah kahirupan. Boh cara nangtukeun sikep diri kahareupna. Bapana pisan nu nyieun nineung ka lembur téh. Sabab weléh manggih atikan hirup nu teu kapanggih di paguron luhur.
Sabenerna, lain ukur éta nu matak nyeri. Tapi sieun. Palangsiang. Réa jalma nu datang pikeun ngalap élmu. Miharep berkah. Ménta kakuatan. Néangan dunya, jsb. Dalah keur hirup gé sok loba sémah nu teu pararuguh.
Nima yakin, lain harepan nu jadi bapa mun éta bener kajadian. Sabab bapana pisan nu nyarék manéhna munjung. Najan teu sagala boga, sikep narima kanu dipibanda tangtu nganteur manusa kana kabagjaan. Asal ihtiar, asal iyatna néang dunya kalayan halal.
“Lamun téa naréangan barang nu dianggap jimat, naha teu datang wé atu ka kuring?” Galécok haténa deui. “Sabab écés kabéh gé aya di kuring. Milaur beurat mamawa. Da ngampihan téh lain ku hayang. Ngan saméméh tilar dunya, bapa maksa kudu narima.”
Bari nyanghereup ka kulon, Nima sidakep mapatkeun do’a. Indungna ngaaminan di gigireun. Teu lila duanana balik ninggalkeun kuburan. “Hayu ah, Béh, uih heula. Bilih lebaran sepi mah, nganjang atu ka bumi,” cék nima bari ngaléngkah. “Gagabah manéh mah ari nyarita téh,” indungna ngagebés. Nima saukur mésem.
Poé geus nepi ka tengahna. Panon poé mencrong lebah emun-emunan. Tangkal awi sing rarekét silih dedet, katebak ku gelebugna angin. Nganteur dua manusa balik ti astana bari mawa carita séwang-séwangan.
“Cing ngarit jukut saeutik, Jang, karunya marmot. Geus dua poé teu pangaritkeun. Nu bogana pan ka Cianjur.” Indungna ngasongkeun arit jeung karung. Ngahaja mawa basa inditkeun. Haté mah embung ngarit téh da teu bisa. Tapi karunya ka marmot. Piraku deui indung nu rémpo kudu ngarit, téga.
Daun jukut nu tadi carinakdak téh marisah jeung akarna, paragat nyawa disabet arit. Haréjo pisan. Matak sugemaeun marmot. Sawatara ngarit, indungna mah geus tiheula balik.
Karék gé meunang sababaraha keupeul, bret leungeunna kaarit. Burial getih kaluar gancang pisan. Beureum tur seger. Nima teu kungsi muringgis. Panonna mencrong neuteup nu raheut. Clak, clak, getih ngeclak diantepkeun. “Raheutna ieu leungeun moal sabanding jeung raheutna haté kuring,” cék Nima na haté. Guragiru ngagayem pucuk sampeu. Pel ditapelkeun kana raheut. Saeutik-saeutik getihna eureun. Terus balik, teu nolih deui ka tukang.
Carpon Amin R Iskandar


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci lubar (2)
- Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang
1 Dec 2004 - 4:14 am
1. KIAMAT TEH TANGTOS BAKAL KAJADIAN (:78/1,2,3,4,5) - rhs, 29 Jumadilawal 1424 H
- Assalamu'alaikum, ka muslimin wal muslimat,
asalamu'alaikum, ka mu'minin wal mu'minat.
- Seja nyanggakeun nadoman, sumberna ayat Al-Qur'an,
juz anu ka tilupuluh, mugia jadi pituduh.
- An-Naba' nami suratna, tujuhdalapan nomerna,
dupi nu jadi ayatna, kahiji dugi kalima,
- Anu kapir teu percaya, yen kiamat bakal aya,
pajar ukur nyingsieunan,nu kapir teh seuseurian,
- Padahal kiamat pasti, bakal cunduk hiji wanci,
nu uninga mung Ilahi, manusa mah moal ngarti.
- Mun kiamat enggeus cunduk, nu kapir bati ngaheruk,
kakara sadar jeung eling, elingna geus elat teuing,
- Nu mawi yeuh kanca mitra, urang teh wajib percaya,
engke dina hiji mangsa, kiamat pasti cundukna.
- Ti ayeuna urang tobat, samemeh dongkap kiamat,
mugi Alloh ngahampura, kana samudaya dosa.
- Assalamu'alaikum, ka muslimin wal muslimat,
- UPACARA NGARAS INgawasuh Dampal Sampean Ibu & Rama ku Putrana dina Runtuyan Upacara Nikah Adat Sunda
7 Oct 2002 - 1:39 am
Dina danget ayeuna, upacara Ngaras, parantos prah diaranggo, pangpangna ku juru rias, sareng para ahli nu ngajejeran upacara nikah adat Sunda boh di dayeuh boh di pilemburan. Malah parantos ngawitan aya seler bangsa (etnis) non Sunda, anu "kabita" ku upacara ngaras. Dugi ka-anjeunna palay ngalaksanakeun upacara ngaras nalika nikahkeun putra-putrana. Sim kuring pribadi nyiptakeun upacara ngaras teh taun 1983. Ti harita mah kaetang sering ngajejeran acara ngaras di lingkungan urang Sunda, kantos oge ngalaksanakeun upacara ngaras di lingkungan kulawarga (etnis) Betawi, Jawa, Padang, Batak, Menado, Bengkulu, Palembang, malah kantos nu salasawios pangantenna bangsa Perancis, Amerika, Jepang sareng Cina, nanging anu parantos ngagem agama Islam; margi ieu upacara ti awitna mula pamianganana teh tina ajen-inajen anu Islami.


text:
Éléktrolisis
Dina widang kimia jeung manufaktur, éléktrolisis nujul ka métodeu misahkeun unsur-unsur jeung sanyawaan nu kabeungkeut sacara kimia ku cara diasupan arus listrik. Sanyawa ionik dileyurkeun dina hiji pelarut, atawa dilééhkeun ku panas,antukna ionna aya dina cairan. Arus listrik dialirkeun antara sapasang éléktroda inert nu dikeueum dina cairanana. Unggal éléktroda narik ion-ion anu muatanana sabalikna. Ion nu muatanana positip (kation) kabetot ku éléktroda négatip (katoda), sedengkeun ion nu muatanana négatip (anion) kabetot ku éléktroda positip (anoda)[1]. Énérgi nu dipikabutuh pikeun misahkeun ion-ionna antukna ngagunduk di éléktroda papasanganana asalna tina listrik. Hasil tina ieu prosés nyaéta kaserep/kabeungkeut atawa dileupaskeunana éléktron ku ion-ion ngabentuk unsur atawa sanyawa anu dipikahayang.
Oksidasi anion bisa lumangsung dina anoda, sedengkeun di katoda bisa lumangsung réduksi kation. Conto oksidasi kation di anoda:
- .
Bisa ogé anion diréduksi di katoda:
- .
Molekul nétral bisa ogé robah dina éta dua éléktroda. Conto:
Jumlah énérgi listrik anu kudu ditambahkeun sarua jeung parobahan énérgi bébas Gibbs réaksina ditambah kaleungitan dina sistemna.
Baca ogé[édit | édit sumber]
Rujukan[édit | édit sumber]
- Wikipédia édisi basa Inggris. Electrolysis. Dibuka 26 Péb. 2007.
Tumbu kaluar[édit | édit sumber]
- ↑ Science Probe 10, 1996, p 234


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci gebrus (3)
- Sarsilah Ngaran Patempatan Di Tatar SundaÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:22 am
Oléh-oléh Priangan dilingkung gunung
Majalaya, Soréang, Banjaran Bandung...
Sempalan lagu "Borondong Garing" di luhur téh ngandung déskripsi sawatara ngaran tempat nu aya di Tatar Sunda. Demi nataan ngaran-ngaran tempat téh ilaharna sok disebut toponimi. Nurutkeun kajian folklore, toponimi téh bagian tina élmu onomastika (onomastics), anu ulikanana ngawengku di antarana baé: méré ngaran jalan, ngaran atawa jujuluk jalma, ngaran kadaharan, ngaran bubuahan kaasup asal-usul (legénda) ngaran hiji tempat dumasar kana 'sajarah' ngajanggélékna.
- SAHA ARI URANG SUNDA TEHH.R. Hidayat Suryalaga
23 Jul 2003 - 10:57 pm
Hiji waktu nu geus kalaiwat dina riungan para tokoh Urang Sunda jeung sawatara anggota DPRD Prop. Jabar basa ngabahas "milih pigupernureun/wagup Prop. Jabar", ti antara anu hadir aya nu nanyakeun ka anggota DPRD Prop. Jabar tea, saha jeung nu kumaha anu disebut SUNDA teh. Ti antara anggota DPRD Prop. Jabar nu aya harita saurang oge taya nu bisa nerangkeun kalawan jentre. Ieu kaaayan teh ngagambarkeun yen wawakil rayat Sunda teh dina buktina mah henteu apaleun kana saha jeung naon anu diwakilanana. Estu pikasediheun pisan. wawakil urang Sunda teu ngartieun kana saha jeung naon ari SUNDA teh.
- Dongeng Sasakala: GAGAK JADI HIDEUNG
11 Feb 2002 - 2:29 am
Jaman baheula aya oray sanca keur nawu balong. Sungutna ngegel kana tangkal huni, buntutna beulah dieu dibeulitkeun kana pancuh tambakan. Awakna malang dina balong tea, tuluy diayunkeun…geblok, geblok we caina ditawu, cara nawu ku gobang panjang.


text:
momotoran ka kantor
Cuapeee!
Si hedjo masih harus diberesin lagi, neh. Susah panas, kalo dah panas… panas pisan. Ngawalin selahan, gak bisa lepas choke. Ngagerung teu puguh, kayak kurang aliran bensin… ato angin?
Digeber, kurang brebet. Pindah gigi, karagok. Teuing atuh naon deui, nya???
Dibawa malem mah gak masalah. Sepi… dingin… nuikmaaattt!! Ngan pan, kudu siap kondisi siang yang macet, panas dan rea sulap-selip, susulapan. Tah, ini masalah si Hedjo. Rada kurang uyah, dianggo siang!
Ntar ada duit pasti sayah ke kang toha. Beberes lagi.. ngoprek lagi. Tapi, kayaknya gak bisa lebih lagi deh. Yaaa… kita testing dulu aja PP ke Bandung. Biar lebih ketauan apa2nya.
Kalo bagus, sayah kukut terus. Mun teu beres2… teuing oge nya? Rek naek kelas… sigana can waktuna. Nya duit, nya kondisi hate. Lebar keneh!
Sok weh lah, ayeuna mah dijajal heula.
Bismilah. Ayo hedjoooo!


text:
Wilujeng Sumping di Blog Simkuring ASK Tea !! Jaya di Buwana, Bagja di Aherat silih asah, asih, asuh
Sabtu, 13 November 2010
Mapatahan Jurnalis Belegug
ASK-PASUNDAN JAYA
Sok kesel ai geus ngadenge reporter nu salah nyebut ngaran tempat/daerah.Ngaran daerah moal bisa dirubah atawa dialih bahasakeun.Conto: basa liputan mudik kamari, si reporter keukeuh nyebut daerah NAGREG ku Nagrek, padahal sajajalan aya tulisan Nagreg jang nuduhkeun ngaran ieu daerah.Terus KARAWANG sok diejah jeung dibaca Kerawang. TANGKUBAN PARAHU jadi Tangkuban Perahu(sakalian we rubah jadi Perahu Terbalik).Jrd. Gebloh tah jurnalis nu siga kieu mah, hal dasar oge geus salah. Kaelehkeun ku Budak klas 3 SD


text:
Want to listen to the broadcast or online from all over Indonesia, can be done!
With two conditions: internet and radio.
Example radio online at radioindonesia, there are :
Madu FM Sidoarjo, Madu FM Ponorogo, Delta FM Makassar, Jusyan FM Sumedang, Memora FM Manado, 99ers FM Bandung, Smart FM Balikpapan, Smart FM Banjarmasin, Smart FM Makassar, Smart FM Manado, C Radio Jakarta, Radio Inspira, Suara Bima Perdana FM Bima, Green Radio, Prosa FM Probolinggo,
Radio Tobaonline, Demajors Radio, Mandala FM Banyuwangi, Radio Al-Azhar, Radio Komedi, Radio Healthy, Radio Komunitas Sepeda Indonesia, Radio Samhan Bekasi, Radio Finance Indonesia, Alhidayah FM Solo, Gaya FM Bekasi, Prambors FM Surabaya, Galuh FM Tasikmalaya, Voice of Indonesia, Senaputra FM Malang, RRI Pro 2 Jakarta, Rama FM, Rama FM Cianjur, NEWCRB FM Tangerang, ON FM Bandung, Radio Primavera Tasikmalaya, GISS FM Pare Pare, EBS FM Surabaya, Onix FM Balikpapan, Radio Lantabur, Canisa FM Palangkaraya, Idola FM Semarang, Swara Jepara FM, Citra Wanodya Angkasa Jombang, Smart FM Banjarmasin, MTA FM Solo, Radio Rodja, Trax FM Semarang, Radio Bandidos, The Beat Radio Plus Bali, Dahlia FM Bandung, Radio Kereta Api, MBS FM Gresik, Arzaquna FM Tulungagung, B FM Surabaya, Solo Radio, Most FM Medan, Duta FM Ponorogo, Swaragama FM Yogya, Citra FM Singkawang, Harley Radio dan I-Radio FM Bandung
Choose and then listen
Dengar di WINAMP
Pasang Seperti In
Dengarkan di WINAMP (Stereo)
Streaming Radio R22A FM Kediri, Jawa Timur
Streaming Provider By : KLIKHOST.com


text:
Bakauheni
Bakauheni nyaéta hiji kota palabuan nu aya di propinsi Lampung, perenahna di tungtung kidul Pulo Sumatera. Minangka hiji kota nu aya di tungtung kidul Jalan Raya Lintas Sumatera, palabuan Bakauheni ngahubungkeun Sumatera jeung Jawa via perhubungan laut.
Mangratus-ratus perjalanan féri kalayan 24 kapal féri ti sababaraha operator balayar di Selat Sunda nu ngahubungkeun Bakauheni jeung Merak di Propinsi Banten, Pulo Jawa. Féri-féri ieu utamana ngaladénan jasa nyabrangkeun angkutan darat saperti beus-beus panumpang antar kota antar propinsi, treuk-treuk barang katut mobil pribadi.
Rata-rata lilana perjalanan nu diperlukeun antara Bakauheni - Merak atawa sabalikna maké féri nyaéta kurang leuwih 2 jam.


text:
Logan ngundeur pilem pinuh
Logan 2017 download pilem Perancis lengkep
📅 release Tanggal : 1 Mars 2017 📅
📺 ti : James Mangold, Hugh Jackman, Patrick Stewart 📺
🎦genre : aksi, fiksi ilmiah, pangalalanaan 🎦
🇺🇸nationalities : Amerika 🇺🇸
tos rengse Logan 2017 Ngundeur Full Movie Free
pilem Logan 2017 ngundeur kualitas alus pilem HD 720p jeung online. Urang ngajak anjeun didatangan ramatloka kami telechargerfilm24.com
Ningali pilem panganyarna Logan 2017. unggal poé, anjeun bakal manggihan di pilem munggaran urang anyar. Urang nawiskeun pilem na “AVI” / “mp4”. Urang nawarkeun panganyarna dina pilem kualitas super. Gabung group urang tina pemirsa kiwari!
Inpo mangpaat ngeunaan film, klik di dieu
Synopsis
Stewart Patrick mangrupakeun hiji-hijina anggota Pilihan ti séri ka fraksi film, Nu lumangsung dina tatangga hareup, Nalika ampir kabéh mutants béda Muji massacred. Antrian ngora Daphne getol X-23, Wolverine clone moal tina orok, infantile, fromage Hoyd Holbrook Donald Pierce. Keur manusa non mi-mi-cyborg, sarta pamustunganana Stephen Merchant Caliban, mutants PBB bisa nembongkeun ka mutants séjén. Tanggal Logan ngundeur kaluaran pilem pinuh 1 Mars 2017.
streaming
- Film Logan streaming,
- Logan na streaming VF
- tos rengse Logan 2017 telecharger,
- torrent Logan Film,
- Logan 2017 streaming vf,
- Logan 2017 terjemahan,
- streaming Logan vf ,
- Logan 2017 ngundeur vF,
- pilem Logan 2017 telecharger,
- Logan download,
- pilem Logan 2017 nu maca,
- Logan pilem streaming vf


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci katelah (9)
- Sarsilah Ngaran Patempatan Di Tatar SundaÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:22 am
Oléh-oléh Priangan dilingkung gunung
Majalaya, Soréang, Banjaran Bandung...
Sempalan lagu "Borondong Garing" di luhur téh ngandung déskripsi sawatara ngaran tempat nu aya di Tatar Sunda. Demi nataan ngaran-ngaran tempat téh ilaharna sok disebut toponimi. Nurutkeun kajian folklore, toponimi téh bagian tina élmu onomastika (onomastics), anu ulikanana ngawengku di antarana baé: méré ngaran jalan, ngaran atawa jujuluk jalma, ngaran kadaharan, ngaran bubuahan kaasup asal-usul (legénda) ngaran hiji tempat dumasar kana 'sajarah' ngajanggélékna.
- PAPAGON HIRUP URANG SUNDA YANG BERSUMBER DARI KEARIFAN BUDAYA CIANJUROleh : H.R. Hidayat Suryalaga
28 Jun 2005 - 2:31 pm
Berkisah tentang wilayah Cianjur, akan membawa kita kembali ke masa-masa awal, ketika kearifan para leluhur Tatar Cianjur sangat mewarnai pandangan hidup dan memberi arah perjalanan peradaban masyarakat Tatar Sunda pada umumnya. Keadaan ini terjadi terutama ketika dayeuh Cianjur ditentukan sebagai Ibu Kota Karesidenan Priangan (tahun 1816 s/d 1864 M)*). Untuk menentukan suatu tempat menjadi ibu kota Karesidenan, tentu setelah diadakan penelitian yang cermat mengenai potensi yang dikandung wilayah tsb. Pontensi itu mungkin saja di berbagai bidang, yang pada masa belum lama berselang disebut kajian berdasarkan ipoleksosbudhankam - religi serta pada masa otonomi daerah seperti sekarang mengacu kepada Visi dan Misi Prov. Jawa Barat tahun 2010 dengan 6 core kebijakan.
- ABAH IWAN (Ir. Iwan Abdulrahman)"Balik ka Leuweung, indit ti Leuweung"
27 Aug 2003 - 2:59 am
Bandung teh hiji kota anu kacida unikna nu mibanda karakter sarta sipat anu mandiri. Dina hirup kumbuhna kota, Bandung geus mere "inspirasi" henteu ngan ukur ka nagara urang wae, tapi oge umumna ka sakuliah dunya. Kacida lobana gerakan kapamudaan lahir, mekar sarta ngawujud di Kota Bandung, sarta jadi "inspirasi" pikeun kota-kota sejenna di Indonesia. Teu kaitung tokoh formal sarta informal nu digedekeun ku kasomeahan kota Bandung. Diantarana sebut wae: ti Ir. Soekarno nepi ka Aa Gym.
Salahsahiji Icon dayeuh Bandung dina widang kapamudaan, di antarana moal lesot tina peran Ir. Iwan Abdulrahman. Sebut wae komunitas Wanadri, Damas, PMB, UNPAD, kasenian (salahsahijina ngaliwatan BIMBO), widang kamiliteran (Instruktur Militer), tokoh "lingkungan hidup" sarta widang-widang sejenna.
- Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang
9 Jan 2003 - 10:19 pm
Dina raraga nyoreang alam katukang, mulangkeun panineungan kaayaan dayeuh Bandung antawis taun 1950-an dugi ka taun '60-an nu tangtos kaayaan harita kalintang tebih pisan bentenna sareng Bandung ayeuna. Dina seratan ieu dicobi dipedar seratan saderek Us Tiarsa R nu sadidintenna mancen tugas salaku redaksi "Pikiran Rakyat Grup" hususna di mingguan "Galura" Bandung nu urang moal bireuk deui, dicutat tina buku "Basa Bandung Halimunan" nu diterbitkeun ku Penerbit Yayasan Galura.
- TALAGA BAGENDITKu: R. Satjadibrata
11 Jul 2002 - 7:40 am
Baheula, geus rebuan taun ka tukang, aya hiji randa beunghar katelah Nyi Endit. Ieu the saenyana mah nenehna, da ngaranna sajati mah Nyi Bagendit. Manehna the kacida pisan kumedna. Geus taya nu bireuk deui kana kakumedanana. Salian ti pakacar-pakacarna mah tara aya nu lar sup ka imahna. Estuning lain babasan eta mah nirup nyorangan the. Kajaba ti teu aya nu ngawawuhan, Nyi Endit the memang jalma nunggul pinang, geus teu kadang warga, hirup the estu nunggelis. Ari beungharna tea mah tetela. Beh kebonna beh sawahna, imahna ge panggedena di salembur eta mah. Turug-turug ngahaja mencilkeun maneh, ngababakan di tengah pasawahan, nu upluk-aplak. Maksudna teu aya lain, ku bawaning embung campur jeung babaturan, da sieun kasoro tea. Teu kitu mah atuh moal disebut medit.


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci lantip (8)
- Poyok UngkalÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:19 am
Ungkal téh lembur di wewengkon Conggéang, Sumedang. Mun Maronggé sohor ku pélétna. Ungkal mah kaceluk ku poyokna. Kapan aya nu disebut poyok Ungkal. Paribasa, tukang cegékan urang Ungkal mah.
Naha bener kitu éta téh? Sigana, puyak-poyok mah saréréa gé osok. Naha urang Ungkal naha urang Tagogapu, sahanteuna kungsi moyok. Ngan, poyokna kawas kumaha?
Rada nenggang ti nu séjén. Urang Ungkal miboga tradisi anu mandiri tumali jeung carana ngedalkeun pamoyokna kalawan simbolis. Ari eusi pamoyokna biasana tara leupas tina kekecapan anu lega rambat kamaléna. Ana pok moyok, bet teu jiga-jiga.
- UPACARA NGARAS INgawasuh Dampal Sampean Ibu & Rama ku Putrana dina Runtuyan Upacara Nikah Adat Sunda
7 Oct 2002 - 1:39 am
Dina danget ayeuna, upacara Ngaras, parantos prah diaranggo, pangpangna ku juru rias, sareng para ahli nu ngajejeran upacara nikah adat Sunda boh di dayeuh boh di pilemburan. Malah parantos ngawitan aya seler bangsa (etnis) non Sunda, anu "kabita" ku upacara ngaras. Dugi ka-anjeunna palay ngalaksanakeun upacara ngaras nalika nikahkeun putra-putrana. Sim kuring pribadi nyiptakeun upacara ngaras teh taun 1983. Ti harita mah kaetang sering ngajejeran acara ngaras di lingkungan urang Sunda, kantos oge ngalaksanakeun upacara ngaras di lingkungan kulawarga (etnis) Betawi, Jawa, Padang, Batak, Menado, Bengkulu, Palembang, malah kantos nu salasawios pangantenna bangsa Perancis, Amerika, Jepang sareng Cina, nanging anu parantos ngagem agama Islam; margi ieu upacara ti awitna mula pamianganana teh tina ajen-inajen anu Islami.
- TATA-TITI DUDUGA PRAYOGA PANYANGREUD KARAHAYUAN KULAWARGAKu: Drs. R.H. Hidayat Suryalaga
13 Jun 2002 - 6:30 am
Urang Sunda tangtos mikawanoh paribasa anu unina: tata-titi duduga prayoga, anu ieu sadayana kawengku ku tatakrama atanapi etika. Dina kahirupan sadidinten etika teh ngurung tilu widang, nyaeta etika religi/agama, etika filsafat sareng etika sosial. Unggal kulawarga kedah narekahan sangkan anggota kulawargana henteu mengpar tina etika anu tilu widang ieu.
- HAMBURGER, BASO, YAKINIKU JEUNG SINDANG RERETKu: Achmad Roestandi
26 Feb 2002 - 2:32 am
Kiwari kasaksian ku sarerea, dahareun anu khas Sunda mimiti kasilih ku dahareun bangsa deungeun, kayaning baso, siomay, bapau, hamburger, fried chicken, yakiniku, sabu-sabu, tempura jeung sabangsana. Sedengkeun lotek (ketang bisa jadi baheula mah lotek ge lain khas Sunda, da ngaranna ge bau-bau Cina, ngan ku proses akulturasi jeung asimilasi ayeuna geus jadi kadaharan khas Sunda), karedok, angeun haseum, sarupaning papaisan, pindang, opak sanajan aya keneh nu ngajual tapi di kota mah geus eleh ku kaolahan deungeun-deungeun. Malah sigana mah, barudak Sunda ayeuna, boa-boa geus moal wawuheun kana cuhcur, angleng atawa gurandil teh.
- 100 BABASAN JEUNG PARIBASA SUNDAKu: Drs. Tatang Sumarsono
11 Feb 2002 - 2:21 am
Babasan jeung Paribasa Sunda mangrupa bagian tina kahirupan tur milu ngajembaran Basa Sunda sarta miboga kalungguhan anu penting pikeun panyaturna. Tacan kapaluruh sacara pasti, komo mun tepi kabilangan taunna, ti mimiti iraha gelarna eta rupa-rupa babasan jeung paribasa teh; ngan wae gede kamungkinan henteu sawaktu. Dina harti, mungkin aya anu gelarna geus heubeul pisan jeung deuih anu diduga rada beh dieu. Anu dipake ukuran heubeul jeung anyar teh diantarana ungkara kecap atawa frasa, adegan kalimah, atawa eusi anu dikandungna.


text:
SI Boncél ngarerebna di paburu Pamijahan téh henteu lila, maksa permisi rék wangsul ka Kandangwesi, lantaran geus lami teuing ninggalkeun indung bapana, geus sono pisan.
Inditna ti Pamijahan téh ngulon, nyorang leuweung geledegan, mapay jalan satapak. Tapi ku lantaran teu nyaho jalan, tungtungna sasab teu nyaho kalér kidul.
Meunang sababaraha poé Si Boncél turun gunung unggah gunung, baranghakan sapanggihna, babakuna bongborosan. Ari saré seseringna nyelapkeun manéh dina tatangkalan, sabab di handap mah sieuneun ku sato galak.
Dina hiji poé manéhna anjog ka hiji puncak gunung anu awas ka mana-mana. Di kajauhan katénjo tingarenclo kawas lembur, béh kalérna marakbak jiga gedong-gedong.
Kaatohan Si Boncél barang nénjo lembur geus taya hinggana, leungit kacapé leungit kalapar, tuluy mudun gagancangan ka beulah ditu, muru ka nu marakbak.
Teu sabaraha lilana, jol datang ka sisi jalan gedé, bréh manggih warung. Harita Si Boncél ngarasa lapar lain dikieuna. Rék meuli kupat teu boga duit, rék jajaluk teu kaduga ku éra, tungtungna mulungan cangkang kupat dilémétan réméhna, poho dikageuleuh awahing ku lapar.
Tukang warung barang nénjo aya nu ngalémétan cangkang kupat jeung pakéanana rubat-rabét, jarijipaneun; tuluy diusir bari dicarékan, “Nyingkir ka ditu, ulah deukeut-deukeut ka dieu, rujit!
Si Boncél indit, ngajrigjrig leumpang, muntang kana padati anu rék ka Garut.
Kacaritakeun waktu harita di Garut keur réa tatamu, ménak ti nu jarauh ti Cianjur jeung ti Sumedang kana uleman, lantaran Kangjeng Dalem Garut ngaréndéngankeun putrana.
Kangjeng Dalem Cianjur ogé sumping, diiring ku Juragan Kapala jeung ku pirang-pirang pangiring liana. Piisukaneun Kangjeng Dalem Cianjur mulih, Juragan Kapala geus paciweuh baé nguruskeun candakeun mulih, jeung nyadiakeun kuda katut pigundaleunana.
Ujug-ujug solongkrong baé Si Boncél ngadeuheusan ka Juragan Kapala, sabab ditaruduhkeun ku anu rék ngagarundalan, anu kapanggih ku manéhna di alun-alun.
Piunjukna, “Upami badé nganggo kénéh pigundaleun, abdi ogé sanggem ngagundalan. Dugi ka Cianjur ogé abdi mah badé ngiring baé, upami dianggo mah.”
Saur Juragan Kapala, “Sukur ari daék mah, kabeneran gundal kurang saurang deui. Na urang mana manéh téh?”
“Tebih, rorompok mah di Kandangwesi. Ka dieu nembé dongkap, sasab puguh abdi téh, parantos sapuluh dinten henteu kararaban sangu.”
Juragan kapala ngahelas ngadangu piunjuk Si Boncél anu léntah-léntéh bangun lungsé, terus miwarang Si Boncél dahar di warung saseubeuhna.***(Hanca)
(Tina Dalem Boncel, karya Ki Umbara)


text:
Idul Adha
Idul Adha (atawa di Malaysia sarta Singapura, Poé Raya Haji, basa Arab: عيد الأضحى) nyaéta hiji poé raya Islam. Dina poé ieu dipieling kajadian kurban, nyaéta nalika Nabi Ibrahim (Abraham), anu ngimpi ngorbankeun putrana pikeun Alloh, baris ngorbankeun putrana, saterusna diganti ku domba.
Dina poé raya ieu, umat Islam ngariung dina wanci isuk-isuk sarta ngalakonan solat Ied babarengan di taneuh lapang, kawas nalika ngarayakeun Idul Fitri. Sanggeus solat, dipigawé meuncit sato korban, pikeun miéling paréntah Alloh ka Ibrahim anu meuncit domba minangka gaganti putrana.
Poé Raya Idul Adha ragrag dina tanggal 10 bulan Dulhijah, poé ieu ragrag persis 70 poé sanggeus perayaan Idul Fitri. Poé ieu ogé reujeung poé-poé Tasyrik diharamkan puasa pikeun umat Islam.
Puseur perayaan Idul Adha nyaéta hiji désa leutik di Arab Saudi anu ngaranna Mina, deukeut Mekkah. Di dieu aya tilu tihang batu anu ngalambangkeun Iblis sarta kudu dibaledog ku batu ku umat Muslim anu keur munggah Haji.
Poé Idul Adha nyaéta penclutna ibadah Haji anu dilaksanakeun umat Muslim.
Netepkeun Idul Adha[édit | édit sumber]
Umat Islam ngayakinan, yén pilar sarta inti ti ibadah haji nyaéta wukuf di Arafah, samentara Poé Arafah éta sorangan nyaéta poé sabot jamaah haji di taneuh suci keur ngalakonan wukuf di Arafah, sakumaha pidawuh Nabi saw.:
Ibadah haji nyaéta (wukuf) di Arafah. (HR at-tirmidzi, Ibn Majah, al-baihaqi, ad-daruquthni, Ahmad, sarta al-hakim. Al-hakim ngoméntaran, “Hadits ieu sahih, sekalipun anjeunna duaan [Bukhari-muslim] henteu ngaluarkeunana”).
Ogé pidawuh anjeunna:
Poé Raya Idul Fitri maranéh nyaéta poé nalika maranéh berbuka (réngsé puasa Ramadan), sarta Poé Raya Idul Adha maranéh nyaéta poé nalika maranéh meuncit kurban, sedengkeun Poé Arafah nyaéta poé nalika maranéh (jamaah haji) ngariung di Arafah. (HR as-syafii ti ‘Aisyah, dina al-umm, juz I, hal. 230).
Mangka sakuduna, umat Islam di sakumna dunya anu henteu keur ngalakukeun ibadah haji ngajadikeun penentuan poé Arafah di taneuh suci minangka padoman. Lain leumpang sorangan-sorangan kawas ayeuna ieu. Sumawona Nabi Muhammad ogé geus negeskeun hal éta. Dina hadits anu diomongkeun ku Husain bin al-harits al-jadali ngomong, yén amir Makkah kungsi nepikeun khutbah, saterusna ngomong:
Rasulullah saw. geus nalatahan ka kami ambéh kami ngalakukeun ibadah haji dumasar ru’yat (hilal Dzulhijjah). Lamun kami henteu bisa nyaksianana, saterusna aya dua saksi adil (anu nyaksianana), mangka kami kudu mengerjakan manasik dumasar kesaksian maranéhanana. (HR Lebu Dawud, al-baihaqi sarta ad-daruquthni. Ad-daruquthni ngoméntaran, “Hadits ieu isnadnya bersambung, sarta sahih.”).
Hadits ieu ngécéskeun: Kahiji, yén palaksanaan ibadah haji kudu didasarkan ka hasil ru’yat hilal 1 Dzulhijjah, ku kituna iraha wukuf sarta Idul Adhanya bisa ditetepkeun. Kadua, talatah Nabi ka amir Makkah, minangka pangawasa wewengkon, tempat di mana perhelatan haji dilaksanakeun, pikeun ngalakonan ru’yat; lamun henteu junun, mangka ru’yat batur, anu nyatakeun kesaksiannya ka amir Makkah.


text:
10
Feb
Posted by seorangpemikir9 in baceo, fropecor. 1 Pairan
Sim kuring diondang réncang sapidamelan, nu sami-sami fropécor guru unipersitas, ngawulang di kelas anjeunna, COMM 1101: Panganteur Komunikasi. Kelasna dua jam, aya limabelas menit reureuh di tengahna. Sanajan kuliah abdi dijadwalkeun sanggeus reureuh, abdi tos jangji bakal datang ti mimiti.
Pas dintenna, abdi anjog di aula kuliah persis lima menit saméméh kelas dimimitian, namung teu manggihan si rencang. Gek diuk, abdi calik di baris tengah. Lima menit saterusna, si guru fropécor teh sumping. Sim kuring ngagupayan ka anjeunna. Eh, naha anjeunna teh kalahka melong bari olohok jiga nu wawuh munding. Teu katingaleun kitu? Abdi calik émok andéprok bari heuay. Eh, heunteu kétang, andegleng calik candeluk. Pas nengetan si guru, naha beuki lami beuki teu siga pun réncang. Réréncangan abdi mah kulimis jaba sok make dasi jeung jas; ari ieu mah naha bet rada kucel bin caludih. Alon-alon abdi mapan ngadeukeutan anjeunna. Euleuh-euleuh bray, sim kuring kasasar!
Gedig, abdi mios ngaléos ninggalkeun kelas. Di panto kelas aya seratan badag enjum ngajeplak: ECON 1000: Panganteur Ekonomi.. euy!
1
Jan
Posted by seorangpemikir9 in tembang. 2 Pairan
Ganti taun
ciptaan: Mang Koko Koswara
Ganti taun muga mawa kamajuan
Ganti taun ngawujud karaharjaan
Patani sing mukti babakti gumati
Ngolah tanah laluasa
Patani di sisi sing sepi karisi
Ayem tengtrem lalugina
Ganti taun patani kasinugrahan
Ganti taun ngawujud karaharjaan
Ganti taun muga mawa kamajuan
Ganti taun ngawujud karaharjaan
Padagang sarenang
Pantrang gede hutang
Babakti ka nagarana
Padagang marukti
Kuat ekonomi
Nagara jembar raharja
Ganti taun kama’muran sing ngabukti
Ganti taun sarerea suka ati
Ganti taun muga mawa kamajuan
Ganti taun ngawujud karaharjaan
Kaum buruh kukuh
Teu ripuh rumahuh
Rumah tangga lalugina
Kaum buruh jujur
Hirupna diatur
Nyieun jasa ka nagara
Ganti taun kaum buruh sarugema
Ganti taun nagri pinanggih wibawa
Wilujeng taun enggal sadayana!
18
Apr
Posted by seorangpemikir9 in baceo. 2 Pairan
ladyday (LD) & kabayan (K) ngobrol.
K: Day, basa inggris jeung basa sunda mah beda nya, lalawanan pisan.
LD: lalawanan kumaha?
K: kecapna sarua tapi hartina meni beda pisan.
LD: contona kecap naon tah?
K: contona mah kecap blek.
LD: maksadna naon? kumaha kitu?
K: pan dina inggris mah blek teh hartina hideung nya?
LD: ari basa sunda?
K: dina basa sunda mah blek teh hartina bodas.
LD: ah maenya? ceuk saha blek hartina bodas?
K: Buktina unggal urang ka warung meuli kurupuk blek pasti dibere kurupuk bodas. jadi pan blek teh hartina pasti bodas!
18
Apr
Posted by seorangpemikir9 in baceo. Kantunkeun Pairan
kabayan dititah iteung ka warung.
iteung: kang, pangmeulikeun susu sakaleng, mun aya endog meuli genep.
kabayan ngibrit ka warung, teu lila balik mawa susu genep kaleng.
iteung nanya: ari akang naha meuli susu teh genep kaleng?
kabayan ngawaler: pan tadi di warung aya endog.
17
Jan
Posted by seorangpemikir9 in baceo. Tagged: radio. 2 Pairan
Teubih ti lembur ge, sim kuring tiasa ngadangukeun radio Sunda…. radio-na urang Sunda.
http://radiobarayasunda.caster.fm/
Hatur nuhun kanggo kang Asep Iqbal, tos nga-bewara-keun link-na Radio Baraya Sunda.
23
May
Posted by seorangpemikir9 in baceo. Tagged: kinanti. 5 Pairan
Budak leutik bisa tweeting
Babaku tweeting-na peuting
Nguriling kakalayangan.
Retweeting nu aneh-aneh.


text:
Kami narimakeun hirup jadi TKW lantaran rumah tangga anu rajét. Ieu pisan nu tumiba ka Kami bari jeung lain kahayang. Saeunyana beurat hirup rarandaan téh, tapi asa euweuh hartina boga salaki géh lamun teu tanggung jawab ka kaluarga mah. Émang salah mun Kami hayang senang bari dihargaan kusabab pakaya sepertos awéwé nu séjén?. Nalangsa haté.
“Sagalarupi kapalay parantos ditedunan. Ti ngawitan jajan baso di sisi jalan dugi ka tuang di réstoran. Ti ngawitan pulsa matuh dugi kana hapé kaluaran pangénggalna. Nya naon deui atuh nu kirang? Salira bet angger karaos ngolémbar…” Henteu nyentak, henteu teugeug. Ngagalindeng. Ngan neumbag kana mamaras karumasa. Rumasa can bisa mulang tarima, nedunan kapalay anjeuna nu bro-broan.
“Engkang mung hoyong haté salira!” Kadéngé tandes ayeuna mah. Tungkul, rasa dirobéda ku diléma. Lain teu hayang. Dibikeun, bakal aya haté séjén nu kacodéka. Teu dibikeun, beuki rumasa.
Gilig pikir. Sugan ku cara ieu bakal lantip nebus karumasa. Kop kana hapé, “Diantos di Cipanas, kamar 108.” Sms dikirimkeun.
Ngajanteng hareupeun panto. Trok, trok! “Mangga kalebet…” Sora ti jero. Panto dibuka. Bréh! Andiprek luhureun kasur. Teuteupna ceuleuyeu, dada gudawang ngamalirkeun getih. Leungeun ngageter nananggeuy haté nu lamokot nyarakclakan, sepré bodas malih warni ngageblég beureum. “Nyanggakeun!” Haroshos…
Salah saurang nguliwed kana dapuran sampeu. Nyumputkeun nafsuna anu rongkah. "Ieu ningan!" gorowokna. Jekuk-jekuk diteunggelan. Anu ti tatadi ngahéphép nyumputan nu ngaraponan, ngocéak. Poho kana kumis baplang jeung pangsi nu maneuh dipaké ngéngklakna. Meungpeunan beungeut ku dua dampal leungeun. Sihung panjangna digégél pageuh. Bres bres "Modar siah". Surak. Teu walakaya.. Saréréa ayeuh-ayeuhan. Bakat ku atoh. "Jagragkeun. Urang taranjangan," gorowok anu nyenyekel awi gedég. Jeprot neunggeul puhu ceulina. "Beungkeut euy. Urang panggul." Ngabring. Pating karecewis nyarita. "Manéh dikumahkeun ku si éta baheula?", tanya anu keur ngaréréyang. "Diadukeun jeung hérdér euy. Soéh tah bujur Aing," nyakakak dibarung pating salegrok.
Teu maksud ngalajur nafsu, ngumbar hanaangna syahwat. Teu mengpar tina tetekon, sah numutkeun agama. Rikip tur lantip carana, sagalana menang ngatur.Apal saha manéhna téh, apal timana bandana, apal réa garwana gé. Tapi kuring teu paduli.
Waktu prung walimahanna, sagala kudu nyamuni. Cukup opatan jalmana, teu kaci aya nu motrét sok komo aya vidéona.
Dulur kabéh gé panuju, suka seuri pada ngarti. Hirup senang hénang-hening. Imah méwah ngajungkiring. Turun unggah mobil weuteuh. Emas reunceum napel pageuh, dunya asa nu duaan. Unggal nagara ka saba, balanja dimana-mana. Kabéh harta milik diri. Susuratan ngaran sorangan.
Basa carita lekasan, hanteu ringrang teu hariwang, manéhna kacerek deleg, unggah ka balé watangan.
"Tuan! Tuan!. Cilaka Tuan. Cilaka! si Elsi reuneuh!" Dona hariweusweus, bari nyéka cikesang nuranung lebah tarangna. Dua pinareup Dona nu neuhneur témbong ratug, marengan jajantungna. waktu si Tuan neueulkeun curukna kana biwir Elsi.
"Ttua..n! kumaha muna kuring ogé reuneuh!?"
Nuratug beuki ngésang, dipaksa guyang atawa duka mémang papada hayang.
Si Tuan nyérengéh, Elsi nyangéréng. parebut surat sarwasuka sarwaduka.
Arak-arakan awan mapakan wanci sareupna. Panon beurang laju turun nyumput, ninggalkeun pulas beureum dina layung. Nugeulis tapak deku na amparan keusik kikisik, sora bedas galura pangandaran marengan galindeng dina mamaras rasa. Kuring milu neuteup langit anu mintonkeun sunset. Sila, disagigireun nu geulis puputon ati. Duaan kagagas ku wayah harita. Subhanalloh, endahna paduduaan neuteup sunset. Ngajadi bubuka, ngababakan terus rasa asmara dahana. Duaan, silih simbeuh kadeudeuh.
Jungjunan. Nyanggakeun ieu kembang tinu kuncup dugi ka lalayu sekar. Seja diawurkeun rerencepan, di buruan haté anjeun. Mangga intip unggal wanci, kekembangan nu balatak salilana salin rupa. Kasorot mata poé jadi seuneu. Ngarérab sagala rusiah jadi hégak nu awuntah. Kalan - kalan lamun ka ibunan , ngareclak jadi cinyusu nu salilana dianti waktu. Kitu deui lamun kapoékan. Léngkahna jadi sakaparan - paran néang pangbalikan. “Abdi bakal janten kembang dina haté Engkang salamina, “ janji anjeun, waktos urang katalimbeng dina patamanan taya lawang. Taya kecap nu jadi panémbal , kembang anu nyurup kasalira dumadakan jadi seuneu nu rohaka. Tungtungna. Urang jadi suluh, ruhak, jeung silalatu di tengahing dunya. Jungjunan. Nyanggakeun ieu kembang nu kari régangna. Lain téga, sono jeung kembangna, rék ditancebkeun jadi tetengger dina haté anjeun
Di lemburna katelah haji Rongsok. Pédah salah sahiji pakasabanna kana sarupaning rorongsokan. Beunghar. Soméah, bageur tur béréhan. Can kacaritakeun, pa haji nolak nu ménta sumbangan boh keur pribadi komo keur kaperluan umum mah. Wajar mun urang lembur salemburna dina acara naon waé, tara kaliwat mangdoakeun keur kasaéan pa haji ogé kaluargina.
Di hiji jalan, di toko kelontongan nu balanjana pagelek-gelek, nu ngamén kukulutus. Nu baramaén pada nyumpahan. Pokona sakur nu barang pénta tara diladénan. Kasohor haji medit. Haji buntut kasiran. Haji méré gé hésé. Haji Kékéd méngkéné.
“kaleresan pa haji nuju di dieu, dus abdi tos seueur iraha badé diangkutna?” Ceuk salah saurang langganan bari mayar balanjaanna.
Putrana Romo Ronggo Waluyo téh Mas Dharmo, Mas Harto, Mas Pujo, jeung Mas Satrio, salaki kuring. Romo kakoncara pangjegudna di Dusun Pangalongan mah. Taun juhpuluhan, cenah nu boga mobil ngan duaan sa-kabupatén téh, sala saurangna Romo. Saacan ngantunkeun, Romo tos ngabagi-bagi tanah. Rata. Dina prakna, aya opat héktar tanah bagéan Mas Satrio nu dikawasa ku Mas Dharmo jeung Mas Harto. Mas Satrio masih sabar, ngéléhan, sanajan karék léléngkah halu dibandingkeun jeung maranéhna, nu hartana lubak-libuk. Mas Pujo maot sapuluh bulan saatos Romo ngantunkeun.
“Naon masalahna?” Mas Harto popolotot, nanya ka Mas Satrio, pédah Mas Satrio teu nyatujuan waktu manéhna jeung Mas Dharmo rék ngabangun toko di tanah bagéan Jenat Mas Pujo.
“Tanah saha éta téh? Lamun nyatujuan, hartina kuring kudu siap disalahkeun ku barudak yatim éngké di akhirat,” jawab Mas Satrio, teu éléh popolotot. Kusiwel, Mas Harto ngaluarkeun ha-pé, nelepun Pak Dé Paijo, “batalkeun nyieun tokona.”
"Assalamu’alaikum ambu , neng sakola heulanya ". sabari salam ka indungna
"Waalaikum salam neng, muhun ati ati nyaaa . engke uih sakola langsung uih tong ameng kamamana"
"Muhun ma"
Pas 2 jam angkatna si neng , aya tatangga nu ngabejaan ka ambu , si neng keur ulin di saung deket sawah jeung barudak anu teu sakola
“ ambuuu , ambuuuu”
“ aya naon bu , meni gogorowokan kitu?”
“eta bu si neng “
“kunaon si neng teh?”
“si neng keur ulin jeung barudak anu teu sakola , di sawah ambuu”
“astagfirulllah , hayu atuh urang susulan meni baong budak teh”
Si ambu teh reuwas , da asa tadi mah si neng teh salam bade angkat ka sakola , si ambuteh nyusulan si neng weh ka sawah .
Pas disusulan ku ambu jeung tatangga , si neng teh keur nunjuk nunjuk buku tulis .
“neng geulisss , keur naon didieu?”
“ eh ambuu , neng nuju ngajar baca ka budak anu teu sakola “
“naha bisa?dititah ku saha? Dibayar teu?
“kieu ambu ,tadi kan neng bade uih kabumi deui da tadi cenah guruna sadayana rapat , pas dijalan aya budak leutik hoyong diajarkeun baca ku neng , nya entos weh ku neng diajarkeun , nya henteu dibayar atuh ambuu , saikhlasna ieu mah”
“oh nya sukur atuh kudu kitu anak ambu mah , sok lanjutkeun deui weh ngajarnanya , ambu bade masak heula “
“muhun ambuu”
Geus lila teu papanggih jeung Komar teh, kurang leuwih tilu taunan. Enya tisaprak Apa ngantunkeun, Komar gé milu leungit tina kahirupan kulawarga kuring. Waktu Apa ngantunkeun, Komar siga nu milu kaleleban, nu biasana digeroan langsung nyampeurkeun, ieu mah ngan cicing wae di loteng, dianteuran dahareun ku kuring gé teu ditoel-toel acan. Komar kacida deukeutna jeung kulawarga kuring, pangpangna mah Apa, komo tisaprak Apa pangsiun mah. Mun Apa keur maca, nongton, atawa Tuang pasti Komar aya digigireunana. Atuhda mun Apa ngahuap song ka Si Komar, am ka anjeunna. Ti harita Komar téh teu puguh raratanana, ditanyakeun ka tatangga, saurang ogé euweuh nu ningali Komar, tapi dua poe ti harita, aya nu ningali Komar téh aya di makam Apa, naha ieu téh pertanda yén Komar rék pamitan, duméh rek ninggalkeun kulawarga kuring. Pamitan ka jalma nu dipicintana. Komar..Komar, najan Anjeun teh sato nu mangrupa ..Ucing, tapi siga nu nyaho nu keur dialaman ku kulawarga kuring, dina kaayaan senang jeung sedih
Tengah peuting masih kénéh diuk nyanghareupan komputer. Néangan ngaran keur tokoh carita can manggIH nu cocog. Loba..., ngaran mah, ngan embung nu geus dipaké ku nu séjén. Barang rék ngetik hiji ngaran, Si Kudil ujug-ujug ngacungkeun curukna ngati-ngati. "Awas lamun maké uing deui! Teu rido uingah! Uing jadi dipicua ku nu maca," pokna téh. Les Kudil ngahyang. Peledug haseup kaluar tina layar monitor. Lol, nu ngaringkiwik. "Aing ngé neu hayang nyani méntang mikmin!" Ngomongna ngirung. Siak..., bulu punduk muringkaK. Gancang nungkup beungeut bari istighfar. Klik, komputer dipareuman. Sup ka kamar, golédang ngagolér. Pas keur reup-reupan, kapireng nu ngaharéwos , "Apa arti sebuah nama, Coy? Nu penting béda carita!" gebeg! Nyah beunta. Rét kana rérégan nu ririaban, saliwat kaingali Si Keling keur nyengir katémbong huntuna sagedé dékol.
Peuting nyésa parona. Halodo. Tiris. Dampal leungeun namprak. Dibulen mukena. Aya rereged haté. Belesat ngalayang ngajomantara. Murag jadi keclak cimata. Rét gigireun nampra. Si Cikal parawan kanyaah rasa. Awakna nyebrét. Tarang diceuceuh ku anduk baseuh. Ngarakacak.
Ras ka salakina, imam saéstuna. Bagal kahuripan. Tatapakan manéhna jeung Si Cikal. Parat sabulan can mulang. Kaédanan galéong koplo. Keuheul. Ambek. Ngahéab nyongkab. Awor pagalo jadi hiji.
Cimata terus ngeclak. Beuki ngagarajag. Teu kabendung. Bengkah jadi caah. Rongkah. Manéhna kabawa palid. Ka hilir kabuntang banting. Taratu. Caah beuki nyéak. Rosa. Awak rangsak. Disasaak. Taya pamuntangan. Nyurug. Gejebur ka leuwi. Kerelep. Pucunghul deui. Leungeun roroésan sabisa-bisa. Nyisi. Muntang na akar kiara. Ngarénghap panjang. Bréh salakina keur ngawur-ngawur kasuka. Sawér. Haténa manteng muranténg kanu ngayuga. Hayang dipapalér.
“Gustiiii....., paparin kawening salaki abdi. Sabihari”, dunga ihlas ngapung kanu Agung. Caah beuki suda. Ret saat. Mukena jibreg cimata.
Heuleut saminggu. Si Cikal balik sakola. Dituyun ku bapana.***
Tuh, barudakna amit sakola. Manéhna nganteur nepika panto imah. Randa, ceuk tukang sayur mah, hirup katilu budakna di kontrakan éta. "Keun, Jang, ku Tétéh wé," pokna tilu minggu ka tukang, basa balik ti pasar. Embungeun dibantuan ngunjal balanjaan téh. Duh. Ingeteun kénéh kitu, ka aing? Nyahoeun kitu, geus saminggu aing sok nyerangkeun? Da aing mah inget baé. Tilu minggu ka tukang, sapanjang jalan, manéhna galécok ngobrolkeun warta nu keur ramé, inget ka ceuleukeuteukna basa nyaritakeun kalakuan si Sulé dina OvJ, haneut ramona basa ngasongkeun duit délman, imutna, acreug dadana nu karérét pareng roda nincak logak. Inget baé, ka manéhna... Gura-giru meuntas jalan. "Badé ka saha?" Manéhna nanya semu héran. Hiliwir angin nyitak peungkeur awakna nu didaster lalayu sekar. Seungitna. Serrrr... Péso tikel na saku calana. Geus bosen nyipta-nyipta gurinjalna di WC mah. Kuma engké. Sabedasna gé tanaga awéwé.
Keclak cihujan mimiti tingburicak ninggang kekebul aspal. Aya tilu keclak nu milepas meupeuh taktakna. Keclak nu badag kacida. Matak linu katingalna. Najan nu boga hadasna mah boa teu kukumaha. Tonggoy luhureun mio-na. Sabada bieu paamprok teuteup dina spion. Tilu detik nu rohaka. Numatak gas motor ogé rada dianggeran. Teu hayang ieuh miheulaan. Asa ku lebar temenan. Basa girimis mimiti ngerepan, nu ngait dina taktakna beuki ngelemeng. Ieu haté beuki katalimbeng.
Unggal émpér béngkél. Unggal warung nu ditiung. Kabéh dilarung. Na rék di mana atuh ngiuhanana. Sakieu angin ngagelebugna. Sugan hayangeun ngiuhan handapeun tangkal Johar, atawa engké hareupeun pasar. Létah jeung biwir geus jigrah, ngagugulung kekecapan nu baris kedal.
Gilek. Motorna méngpar. Bus, ka hiji balandongan. Nu euweuh motor hiji-hiji acan. Rinéh ayeuna mah. Mangsana tumiba. Wawanohan kalayan daria.
Awor jeung séahna angin nu ngararad suhunan.
“Di lebet atuh. Di luar mah bilih kabulusan,” manéhna dumadak soméah. Bari mukakeun panto imah.
Ceuk batur hirup téh pilihan. Ceuk kuring mah henteu kitu. Mun meunang milih ogé, kuring hayang hirup siga batur. Boga imah najan réyod keur pangbalikan. Boga kandaraan, najan ukur sapédah butut. Boga pamajikan anu ngawulaan najan ukur nyuguhan cai hérang. Teu, kuring teu aral teu sing. Ceuk batur angin peuting téh matak ngaruksak kana awak. Ceuk batur kadaharan nu kungsi kaeunteupan laleur matak ngondang pipanyakiteun. Ceuk batur, saré di luar matak dikerepuk reungit. Kitu sotéh ceuk batur. Lain ceuk kuring. Najan baranghakan sakapanggihna, najan udud mulungan urut batur, najan nginum mindeng cai atah. Kuring masih belejag, kuring masih kuat. Lalampahan teu nyaho dimangsa. Di mana manggih kacapé di dinya kuring ngaguher, bari ngararasakeun kumaha tiisna ciibun. Mulungan cangkang aqua ti poé ka poé jadi catetan hirup kuring. Kungsi kalangsu waktu kuring jongjon tungkul bari nyokotan gelas jeung botol palastik. Anteng teuing, barang tanggah, béh. Gebeg. Geuning ieu téh Singapur.
Mubaligh keur ceramah gogorowokan sumanget naker ngeunaan tegesna ajaran Islam dina ihwal toleransi agama. Terus ngabacakeun hiji dalil bari anger ngagorowok jeung ngacungkeun leungeun: "Sakumaha hadist Nabi netelakeun 'Lakum dinukum waliyadin." Aya mustami nu apaleun, reuwas, langsung ngacung: "Pak Ustad, punten eta mah sanes hadis tapi Qur'an atuuh ..." Jiga teu mikir heula, mubaligh langsung ngajawab: "Komo Qur'an, leuwih kuat!!" Hadirin maresem, hebat cenah jawabana sagilek nutupan ka erana.
Geus amitan ka Ajengan. Odin. Rék ka gunung Halimun. Rék ngadon kémping. Niiskeun haté nu keur sumedeng marudah. “Mekel ieu, Jang. Tamba keueung,” Ki Merebot ngusiwel. Ngasongkeun karinding. “Duh, jimat, yeuh! Nuhun, Bah!” Odin nampanan. Rebun-rebun. Odin, Daris, Rohman, nalikreuh di jalan satapak. Ngagarandong rangsel. Nilar lembur. Sempal guyon sajajalan.
Jalan satapak. Beuki netek. Luak-léok di leuweung pineus. Bras. Ka tegal handam. Plung-plong. Ka lembur nu ditinggalkeun. “Sampurasuuun! Daramang urang gunung?” Daris ngagorowok. Pangangguran. Sorana ngaweuhan. Kawas nu patémpas-témpas. “Sia mah! Sompral waé!” Rohman kukulutus. “Jiiih, uingah sanduk-sanduk, Sujang!” Daris nambalang. Asa réa nu ngawas-ngawas. Odin ngarandeg. Luak-lieuk. Taya sasaha.
Reup-reupan. Jog ka mumunggang gunung Halimun. Réngsé masang kémah. Rohman jeung Daris mirunan. Odin mireng sora nu ngalanglaung. Sada beluk. Panasaran. Disusultepus. Ngajauhan kémah. Bréh. Buukna jabrig. Dibengker areuy. Papakéan tina lulub. “Guriang Gunung!” Odin babacaan. Si Jabrig mureleng. Matana hurung. Semu bungur. Papencrong-pencrong. Si Jabrig ngalieus. Ngabelecet. Les.
Rombongan tagoni pasantrén Hubbul Waton, Legok Kiara, maén dina hajat kawinan kulawarga Haji Basar. Dua biduan andelan, Céng Agus jeung Nẻng Ifah, piligenti nyanyi. Teu weléh pada ngeprokan.
Komo basa Céng Agus make gaya “jaffin”, nurutan Jamil Farouk, biduan Mesir kamashur, nembangkeun lagu “Bulbul, yang Bulbul” nu kungsi disohorkeun ku Nancy Azram, biduan Libanon, taun 2000-an.
“Ta’liman bil minal yang bulbul, ta’liman bil minal ya bulbul…
“Usuruni usuruni hasabana….”
Lebah dinya, ujug-ujug lat baé Céng Agus poho kana bait satuluyna. Tatabeuhan terus muni. Sora markis geus kekecrẻk panjang. Ngaisarahan sangkan lagu terus.
Tinimbang kawiwirangan, ngabigeu teu nyora, bari “jaffin”, Céng Agus gancang improvisasi. Ngahaleuangkeun bait dadakan :
“Aduh, aduh, bisul na bujur, aduh aduh bisul na bujur….
“Disuat mah disuat beunang matana….”
Ger nu lalajo keprok. Tingsaruit. Kataji ku gaya jaffin jeung kasidah “bisul ‘na bujur”.***
Aya hiji Raja anu mingpin nagara mamur. Hiji mangsa, Raja angkat ka sababaraha lembur anu tebih ti istana.
Waktos raja uih deui ka istana, anjeuna humandeuar. Sampéana nyeri kacida alatan anjeuna nembéan angkat-angkatan tebih ngalangkungan jalan anu garinjul.
Raja maréntahkeun ka rahayatna, “Rahayat… sakur jalan nu aya di nagri ieu anu bakal diliwatan ku kami, kudu ditutupan ku kulit!” Paréntah ieu tangtu bakal merelukeun rébuan kulit sapi ogé gedé waragadna.
Salah sahiji abdi anu wijaksana ngawani-wanikeun manéh ngadeuheus ka Raja. Pok manéhna nyarita, “Kaulanun, naha gusti Raja kedah nyéépkeun artos kanggo nu teu peryogi? Naha henteu motong kulit sapi kanggo nutupan sampéan salira?”
Raja kacida reuwasna, tapi teras panuju kana saran ti abdina. Raja seja ngadamel sapatu kanggo anjeuna nyalira.
Catetan: Diropéa tina Majalah Intisari, “Ubah Diri Sendiri Sebelum Ubah Dunia”
Manéhna nyérangkeun, asa-asa. Kukuring ditéang. Semu éra kawasna, teuing sieun, boa ijid. Basa ditalék manéhna ngakuna Adil. Adil? Asa geus lila teu kadéngé éta ngaran téh. Paingan atuh teu wawuh. Beungeutna haropak awak badis rorongkong lain babasan. Pakéna rubag-rabig siga geus lila teu ngambeu cai, boa nu makéna ogé sarua. Teu kapaliré! Ditalék deui ti mana atawa ka mana waé ngakuna teu kamamana, mun teu panggih da geus teu dipikabutuh cenah. Hareneg. Naha enya? Boa heueuh. Ceuk saha, cekéngtéh, kuringmah butuh. Enya canah matak nyérangkeun ogé. Tulungan, cenah. Naha tibalik? Pan kuring nu perlu pitulung téh ti Sang Adil.
Wawuh geus lila jeung manéhna téh. Ti parawan nepi ka geus béngsratna deui. Cunduk waktuna, ngepas mangsana. Poé ieu pisan wedalanana dipiéling. Gék. Sor. Lalawuh jeung idangan geus ngabarak. Kuring sila bareng jeung hadirin séjénna. Gorolang ngadu’akeun mugia sésa umur manéhna bisa leuwih barokah batan nu geus dilakonan. Acara wekasan , méméh mulang amitan ka manéhna bari nanya,
“Pami tiasa uninga, palay naon kadona?” Manéhna ukur neuteup, luk tungkul deui.
“Palay ieu?” gideug.
“Palay éta téa?” gideug.
“Palay nu kamari dicarioskeun téa?” gideug.
“Palay naon atuh?” manéhna cengkat terus nunjuk ka dada kuring nu beulah kénca. Gebeg! Ras inget sésana nu saparapat deui gé geus dibuking. Leng uleng mikiran. Naha kudu ngémpéran haté?
Tangkal trésna teu salawasna iuh. Teu salawasna récét ku manuk. Tapi bakal salawasna disimbeuh ku kadeudeuh, jadi kembang jadi buah. Salawasna ogé nyorang cocoba. Lir séah angin nu bisa jadi wirahma cinta. Lir srangéngé nu alon maragasan pikeun nyirungkeun deui kembang-kembang nu anyar.
Sirung nu kadang jadi mangandeuh nu éndah nu ayeuna mimiti ligar. Mapaésan jeung nyaangan tungtung kalbu nu lila poékeun, becis.
Pluk, kalakay ninggang mamaras. Aya pager nu maneuh. Kuring teu bisa owah leuwih geugeut kanu lian. Kembang nu taya dina tangkal, lain hiji alesan pikeun kuring mikahéman kembang nu lian. Kuring kudu luas mungkas saméméh leuwih ngembangan. Najan, aya raheut. Aya sesek nu sésélékét nurihan jajantung. Peurih. Tembang sono salawasna ngawirahma mirig ngeclakna cimata, jadi ubar jadi jampé. Cag!
Seunggah nyanghareupan poé-poé kahareup, mun bisa mah diliwat. Jangar, deukeut kana piambekeun. Saré teu weléh gulinggasahan. Pamajikan katingali jiga nu surti, ngupahan bari ngusapan, tapi keukeuh mugen mun diajak maké cara nu lain.
“Aya ringkelna Kang! Haram, cenah hukumna,” ceuk manéhna bari menerkeun sarung nu ngaléléké.
“Wayahna, sabar, da moal lami, apan tos biasa ngalaman kieu téh, tos janten résiko urang duaan.” Pamajikan ngahibur tidituna mah. Tapi manéhna ogé kapeung –kapeung sok rungsing sorangan. Gawéna ngaringkeub di kamar, horéam sagala rupa cenah, Lamun geus kajadian kieu, leuwih aman mun saré dikamar hareup, sorangan.
Kuduna mah enya teu perlu jadi bangbaluh. Hal nu biasa jeung lumrah. Lamun bisa, malah kudu geus tatahar ti anggalna. Dina waktuna datang, teu perlu jadi marudah.
Datang bulan Désémber. Mawa pasualan nu biasa unggal taun. Réa bayareun nu leuwih onjoy tinu biasana. Sakapeung sok kagoda, nyoba nginjem duit renten, untung pamajikan sok nyarék.


text:
Beber Layar • Rebo, 28 Méi 2014 01:48
Pedofilia téh mangrupa gangguan jiwa anu tumiba ka nu umurna mangkat rumaja tug nepi ka anu geus sawawa. Taya lian, mikaresep barudak leutik pikeun nyalurkeun kahanaang séksual. Korbanna ti mimiti barudak TK saperti anu anyar-anyar ieu kajadian di Jakarta International School (JIS). Ku kituna, kalintang penting ngundakeun kawaspadaan dina ngajaga barudak, boh pikeun kolot di lingkungan imahna séwang-séwangan pon kitu deui keur para guru di lingkungan pendidikan.
Pedophilia dikatégorikeun mangrupa kelainan seksual, ku lantaran mikaresep barudak leutik. Jalma anu geus katarajang pedophilia bakal karangsang upama ningali budak leutik. Puguh wé matak muringkak bulu punduk pikeun urang mah, salaku jalma nu normal. Sigana lamun taya kajadian nyata mah, tangtuna keur jalma normal moal pati kaharti, bet aya euwah-euwah nu karangsang ku berenyit. Tapi mémang teu bisa dipungpang deui, da kitu kanyataanana. Malah nurutkeun data Komnas Perlindungan Anak (PA), kasus kekerasan seksual anu tumiba ka barudak téh beuki naék grafikna ti taun ka taun.
Tina rupa-rupa kasus anu tumiba, bet matak ngaranjug, da geuning kajahatan séksual ka barudak téh jolna lain ti jelema anu jauh. Justru ulon-ulonna téh loba anu sapopoéna ngancik dina lingkungan pangdeukeutna jeung barudak. Siga anu kajadian di JIS, kapan jalma jahatna téh patugas kabersihan sakola anu sapopoéna idek-liher jeung barudak. Dina kasus-kasus séjénna ogé, aya anu téga ngalakukeun éta kajahatan téh justru jalma anu kuduna nangtayungan éta budak, saperti bapa téréna, mamangna, jeung sajabana. Coba wé ilikan warta-warta dina surat kabar jeung internét, pelakuna téh tara jauh ti éta budak.
Wajar lamun réa diantarana kasus anu henteu kabuka, ku lantaran korban ngarasa bingung da pelakuna mangrupa jalma anu deukeut jeung dirina. Budak ngarasa bingung kudu ka saha ngaduna lamun jalma jahatna justru bapa téréna atawa dulurna? Sajabana ti bingung, aya ogé anu ngarasa sieun duméh sok diancam lamun kumawani ngabocorkeun kalakuan bejadna. Deudeuh teuing barudak nu jadi korban kajahatan séksual ti jalma burung pedofilia. Sabab sasarina budak anu jadi korban pelécéhan sex, nandangan trauma anu kapapanjangan mangtaun-taun, malah aya anu nepi ka trauma saumur hirup.
Kilang kitu, lain hartina urang kudu suudzon ka jalma-jalma anu aya di sabudeureun barudak. Nu leuwih merenah mah waspada. Antara suudzon jeung waspada tangtu baé béda. Di sakola, kiwari geus mangsana ngaoptimalkeun gunana CCTV. Saban sakola, pangpangna TK jeung SD, kudu dilengkepan ku CCTV, sangkan barudak bisa leuwih katalingakeun. Jaman geus karasa leuwih édan, beuki réa jalma-jalma teu uni anu kalakuanna leuwih gangas batan sato. Ku kituna, ningkatkeun kawaspadaan mangrupa salahsahiji jalan dina nyegah barudak tina korban kajahatan.
Di lingkungan kulawarga, kolot kudu leuwih iatna nalingakeun budak. Mangkaning di kota mah, réa anu jadi indung téh leuwih mercayakeun ngurus anakna ka badéga. Samentara indungna aya anu riweuh pakepuk digawé. Anu teu digawé, riweuh ngurus pangaresepna séwang-séwangan, anu antukna ngurus budak mah kaluli-luli. Lebah dieu pisan anu ngalantarankeun kabuka selah-selah jalma jahat pikeun ngalakukeun aksina.
Barudak leutik geus sawadina meunang panitén ti kolotna kalayan maksimal. Keur meujeuhna butuh usap-asih ti indung-bapa. Lamun réa ditinggalkeun, dipercayakeun sagemblengna ka badéga, rék kumaha nalingakeunana. Ku kituna, cara ampuh keur nyegah budak tina kajahatan jalma nu katarajang pedofilia, taya lian ku cara leuwih loba réa waktu pikeun maturan budak. Kapan budak téh mangrupa amanah. Kumaha baé carana, hususna pikeun ibu-ibu anu mancén gawé, kudu réa ngaluangkeun waktu pikeun ngabaturan budakna. Mugia budak-budak urang sadaya, salamet tina kajahatan jalma anu katarajang pedofilia.***
Jumaah, 05 Désémber 2014 02:44
Kemis, 04 Séptémber 2014 09:19
Jumaah, 18 Juli 2014 02:37
Rebo, 28 Méi 2014 01:32
Rebo, 28 Méi 2014 01:09


text:
Panon ngan bis ningali ka diri batur teu bisa ningali ka diri sorangan.
Ku kituna, manusa nyiptakeun alat keur ningali diri sorangan nyaeta
eunteung. Memeh aya eunteung, manusa lolobana ningalikeun batur, rek
alus rek goreng pasti batur diomongkeun. Ngan geus jdi sipat manusa nu
ngomongkeun mah lain nu hadena tapi go2rengna. Teu nyadar yen manehna
sorangan sarua malah leuwih goreng tibatan nu diomongkeun.Bisa dimaklum
we da baheula mh euweuh eunteung pikeun ngaca diri.Era nya mun ayeuna
teu bisa ngeunteung
ASK-PASUNDAN JAYA


text:
PANGANTEN anyar mangrupakaeun salah sahiji kajadian nu moal kapopohokeun dina kahirupan. Kitu deui keur Aa jeung Nyai, estu sagala katresna, kanyaah jeung kaasih teh ditumplekeun pisan dina mangsa harita. Isuk-isuk sabada peuting panganten, Nyai nanya ka Aa:
Nyai : “Aa, bade sarapan naon?”
Aa : “Sarapan yayang bae Nyi, Aa masih sono” pokna bari ngagelenyu.
Atuh der bae duanana kokojayan dina lautan asmara mapatkeun asih katresna. Pabeubeurang, Aa di kantor narima telepon ti Nyai:
Nyai : “Aa, bade tuang siang di mana?”
Aa : ” Di bumi wae Nyi, ke sakedap Aa nyelang mulang heula dina istirahat siang”.
Barang datang, Nyai gura giru moro ku kasono. Aa dipapag ku imut nu kareueut, bari pok Nyai nanya:
Nyai : “Bade tuang siang sareng naon A?” Cek Nyai bari nyelende.
Aa : “Ah, urang neda yayang bae, Aa lapar keneh”, pokna bari ngaleng Nyai ka pangkeng.
Atuh der deui bae si Aa teh ngalaksanakeun kawajibanana.
Kitu deui dina peutingna sabada Aa datang ti kantor, menu “makan malam yayang” teh dihabek aya kana tilu uruganana.
Isukna, barang bray beunta Aa rurat reret neangan Nyai nu geus teu aya di gigireun. Di teang ka sumur suwung, di goah teu aya. Barang diteang ka dapur, kasampak Nyai keur nagog luhureun kompor. Aa kaget, bari pok nanya:
Aa : “Nuju naon Nyi, eta bet nagog luhureun kompor?”
Nyai : “Pan nuju ngahaneutkeun sarapan yayang A…”
Aa :”##?!…….”