text:
wilujeng kantun jungjunan
nu nyarita kitu datang ti sagala arah.
Tina kulawuna langit,tina tihang listrik,tina panto,tina korsi,tina netbuk.sakabehna pating gupay pileuleuyan bari ngalungkeun kembang panungtungan..pileuleuyan jungjunan..pileuleuyan
kahoyong mah ngahontal langit,
netean dangdaunan,bari pageuh nyekel kana hujan,nerekelan gunung.
Dibarengan si manehna.
Tapina mung ukur kahoyong,dalah dikumaha simanehna kawin jeung tatangga.
Dina sēahna jaladri. Aya aweuhan kadeudeuh nu ngalanglaung. Noēlan sapasang jajantung. Jeung ketugna. Nu rumegag di basisir kabingung. Sēahna jaladri. Awor jeung sēor angin kainggis. Ngangkleungkeun angen-angen. Ka tengahing umpalan karisi.
“Sēahna jaladri lain sausumeun”, ceuk Chandra. “Rēa kēnēh kikisik nu can kasimbeuh. Loba kēnēh karang nu can kakeueum. Panjang kēnēh jaman nu can kaambah.”
“Enya”, walon Thara. Halon. “Panonpoē gē kawas nu taya kacapē, geuning. Nētēan wanci. Ngudag-ngudag bangkarak mangsa. Nu nyangheuy di tungtung kulon”.
Layung. Mayungan dua jajantung. Nu sarua ratugna. Satutas rēngsē meruhkeun dodoja. “Jaladri tēh kapan nu urang, Thara. Sēahna sakamalir jeung ketug jajantung.”
kaendahan hujan nya didieu pisan,na jeroeun dada
sanggeusna kuring kahujanan duaan
parebut rebut gagang
tepi ka anteb imut pabeulit jeung silih ciwit
nu jadi payung ukur ngagelenyu,nyakseni ligarna kabagjaan
Nyieun tulisan mawa kuring ka alam anu beda,aya sugesti nyérép kana lélémbutan
Teu perlu mapay hambalan miang tina A ngajugug B,sistematika kalangkang tina diri
Anjeun ngapungkeun kahayang ka jugjugan anu pangjauhna di wewengkon impian
Siga neuteup lukisan kamuflase ,aya ku endah kekembangan dina jambangan mikro
Geugeutna nyiuman kecap rumpaka jeung ungkara,katresna panungtung kabungah
Padalisan nyingraykeun reuma,kakayon nu pasolengkrah ngawujud hiji guneman
Kuring tibelat teu weleh sono micinta anjeun.ciciren jati diri saenyana keur mikanyaah.
"Dina kaayaan sahwat keur ngagalura, laku lampah jauh tina rasa kaéra. Manéh! moal wanoh. kana bagja. kabagjaan nu hakiki." Ceuk sora spéker, di suhunan masigit. Tutunjuk kana beungeut uing. Uing. Cengkat. Ngajanteng, lila. Reueuk dina eunteung. Bluk. Tungkul......
Barang srog ka imah manehna, guru nu kasohor di sakolana, kuring diaku di ruang tamuna, manehna langsung nyuguhan ku dongeng kahebatan manehna salaku guru. " Tah kitu Yi, akang mahteu sieun, teu galideur ku omong batur, masing disebut guru tukang meres ka murid ge, pek bae, nu penting kahirupan akang taya kakurang, kaciri ieuh meureun ku ayi ?!", ceuk manehna bari muril muril tungtung kumisna. Kuring mah ukur unggeuk, teu lemek saucap ge
'' Kè..kè..ari maksud ayi kadieu aya naon?''
'' Ieu kang, sèja nganteurkeun serat ti kapala dinas ''. Solongkrong amplop dibiken, sajongjonan simpè, teu lila kumis nu baplang tèh ngulapes, beungeutna pias. Sarèrèt katempo eusi surat tèh, babacaanana ''pe-non aktif-an kerja dengan tidak hormat''
Duaan pahareup-hareup. Dua pasang panon jago seukeut silih teuteup. Gagang pedang dikeupeul pageuh. Leungeun kénca na sarangka. Luhureun kuda-kuda anu panceg. Di hiji tegalan angar nu dianginan haseup. Panonpoé ngabetrak. Hawar-hawar sora gagak. Simpé.
Dua satria pahareup-hareup. Taya nu usik. Lantaran pada-pada surti yén obahna awak séwang-séwang geus tanding detik. Ukur silih intip. Silih taker kakuatan. Silih teguh itungan. Kuda-kuda angger panceg. Gagang pedang dikeupeul pageuh. Leungeun kénca na sarangka.
Beurang ilang. Hawa cipruk disaput ibun. Béntang baranang. Dua satria anteng pada-pada maca getering rénghap jeung sorot panon lawan. Taya nu usik najan saeutik. Lantaran salah usik saeutik hartina pati. Antukna angger lir mimiti. Kuda-kuda tuluy panceg. Gagang pedang dikeupeul pageuh. Leungeun kénca na sarangka.
Hawar-hawar gagak. Séor angin. Sora insékta. Kongkorongok hayam. Balébat di wétan. Peuting peuray. Tapi dua satria taya nu murwa mesat pakarang tiheula. Duanana pada-pada silih dago panarajang. Kuda-kuda teu weléh panceg. Gagang pedang dikeupeul pageuh. Leungeun kénca na sarangka.
Masing tatanya kasasahe oge:" Meja Mah Beda ".
Satria panengah Pandawa, Dipati Arjuna, playboy ti Madukara nu dipikaasih ku para dewa Jonggringsalaka socana neuteup seukeut rakana, Dipati Karna. Tegal Kurusetra ngadadak angkeub ku mega-mega kulawu sapertos nu ngahaja ngahalangan sumiratna Batara Surya. Dipati Arjuna ngarenghap, ras emut ka nu janten raka misanna, Batara Kresna, emut kana wejangannana. "Yayi, sing emut, Kakang teh apanan nu kasebat ajal tea malihanan kasebat ancurna jagat wawayangan. Sing emut Yayi, nya aranjeunna nu ngadeg payuneun Yayi, nu kasebatna Kurawa putra Uwa Destarata saleresna tos dipateni ku polahna nyalira ku cara ngalangkungan karmana, nya yayi pisan nu janten cukang lantaran palastra Kurawa..." saur Batara Kresna, estuning daria. Dipati Arjuna ngarenghap bari neuteup wadyabaladna nu campuh bitotama, lajeng neuteup para Kurawa nu pinuh ku kaceuceub. Lalaunan Dipati Karna neak kana kareta perangna nu dikusiran ku Batara Kresna, seja makalangan numpes angkara murkana Kurawa.
Putra pulung kusir Adirata sareng Radha neuteup seukeut nu janten rai saibuna, Dipati Arjuna. Ras emut kana jangji ka nu janten Ibuna, dewi Kunti Nalibrata, waktos harita kedal ucap dina soanten nu teu kinten nalangsana:"Jeng Ibu, pamugi salira teu janten hariwang, bada perang putra Ibu tetep lima, naha jeng putra nu perlaya atanapi yayi Arjuna nu palastra...." Waktos harita nu janten Ibuna mung wasa ngarenghap bari ngeclakeun cisocana. "teu kedah hariwang, bongan salira nu nangtoskeun takdir nu janten putra, kalepatan bihari tangtosna kedah nincak dina kecap pasti, naha Karna atanapi Arjuna nu kedah perlaya di Tegal Kurusetra..." Dipati Karna nyariosna dareuda bari neuteup nu janten ibuna.
Poek mongkleng neuteup langit dayeuh Jakarta, cilak-cilak cika-cika hiji-hiji ninggalkeun ktunggaraan, lebah dieu nujadi cukang lantaran, kacapangan papagon dayeuh.
Getih ngampar disatengahing alas puseur dayeuh...suituncuing ngagelik teueurun-eureun.
Sangkuriang, geus leuwih tilu bulan teu maliré kana kacapé. Ngagedok nuaran kai, terus dikunjal ka alun-alun Bandung, teu maliré anu nyaram, teu paduli ku anu nganaha-naha. Bérés nuaran jeung ngunjal kai anu sakitu mentung méh minuhan alun-alun, gedok deui meulahan jeung motongan golondongan kai.
Sataun campleng, jleg di tengah puseur Bandung ngabagug hiji parahu anu kacida gedéna. Béja pabéja-béja anu dibéjakeun deui ka unggal jalma, yén moal lila deui kota Bandung bakal balik ka asal, ngajadi dano. Sangkuriang ngahaja nyieun eta parahu, sabab meunang ilapat yén puseur Bandung bakal kakeueum ku cai, dalah saterusna ngeueum tatar Sunda sakabéhna....
Ngan, jaman kiwari mana teuing aya jalma anu percaya kana ilapat?
Regeyyeng,"di garotong ku opatan bangun nurusuh pisan,"Bawa karumah sakit nu deukeut,"ceuk salah saurang nu ngagotong, getih geus maseuhan kana awakna, bari humarurung gegerungan, Anjog ka rumah sakit,sok,dina blankar bari di surung semu nyigcrig muru ka ruang ICU,kabeneran Dokter keur aya,lalaunan dokter mukakeun lawon nu geus baseuh ku getih,"Astagfirullohal a'dziim,"Dokter olohok bari gogodeg,ningali "Larangan" eta lalaki sapat nepi kana puhuna," Kumaha ieu kajadianana",...? ceuk Dokter nanya kanu ngagarotong,"numawi Dok,,"ieu teh di tek teuk ku Istrina," Astagfirulloh,"ceuk Dokter ,teu eureun istigfar bari nyusutan getih nu teu saat saat,tina "Larangan",eta lalaki.
Rasa. Cinta. Asih. Ti menit. Jam. Poé. Minggu. Bulan. Taun. Welasan taun. Pating kulinting. Di buruan. Beurang kapanasan. Peuting kaibunan. Kuru aking ngajangjawing. Gering nangtung ngalanglayung. Asa beurat léngkah. Pira mukakeun panto. “Naha?” cék Rasa, “Urang téh rék salilana nyidem karep?” mencrong. Cinta ngungun ngangluh. Asih ngalumburuk. Teu wasa. Nahan. Panto sok maling rérét. Keukeuh maranéhna cangcaya. Sok sieun. Panto teu ngidinan maranéhna asup. Kasieun. Karémpan. Kahariwang. Nyasaak; Rasa, Cinta, katut Asih. Maranéhna silih rangkul. Lara ngaronghéap. Ngagunasika; Rasa, Cinta, Asih. Nu teu kungsi bisa muka. Panto Haté. Tiluanana gering parna. Panas nyebrét. Ngalémpréh. Hujan mupuas. Angin ngajebéngan. Teu bisa mukakeun panto. Teu manggih tempat nyiruruk. Beuki parna. “Boa urang palastra?” humarurung. “Modar siah!” Nalangsa nyentak. Habek. Nampiling. Jebréd. Neunggeul. Nu teu walakaya. Tiluanana kokosodan. “Lebok!” Tunggara nulak cangkéng.
honcéwang. rénghap teu weléh dikukuntit kapanasaran. kamelang ngalungkawing. lir garing angin nu saban poé marakayangan mairan rasa bayeungyang. hayang niis. merenahkeun pikir. ngalelemu tagiwurna haté. jalan nanjak nawu késang. batu-batu taringgul. léngkah panceg muru gunung. asup ka guha. nyelegon. aya tiis nyumarambah. susuganan aya nu kasungsi tina ieu diri. susuganan aya nu kasingkabkeun tina harénghéngna kaayaan. tina rupaning rusiah kahirupan. sawangan leupas tina kadalina. “baca!” aya sora teuing ti mana. bulu punduk ngadadak muringkak. “baca ku anjeun!!” beuki tandes. “kapan kuringmah jalma bodo.” najan ngadégdég, teu burung kaluar ucap. “baca kalawan hiji asma nu ngayuga. nu maha sagala!” sakujur awak ngageter. pangacian paburencay.
Dua pélor nu nembus dada, ngaburialkeun getih maseuhan sakujur awakna. Nangtung rumanggieung ngumpulkeun sésa tanaga, dipuseurkeun ka leungeun katuhu nu pageuh nyekelan bedog. Belesat bedog dipangpéngkeun satakerna, nyirorot muru beuheung Briptu Juno. Briptu Juno nu teu nyangka, reuwas nakis bedog ku leungeun nu masih nyekelan péstol. Ngan sakeclas leungeunna buntung, tungtung bedog ngulawit nyabet urat beuheung.
Di saung jangkung Ratna nangkeup tihang bari imut, nyerangkeun dua layon kabogohna nu guyang getih.
dihareupeun nana ngahunyud kenteng ngentep waktu kuring nyampeurkeun ka Mas Naryo urang Trenggalek nu katempo bangun ripuh naker.."Mas ko kaya bingung ..kelihatan lemes lagi" ceuk kuring nyampeurkeun .." La gimana ga Lemes Mas.Gun yg diatas belum memberikan waktu buat saya untuk istirahat. toh ".."Ya yg sabar ya Mas" ..kita kan ditakdirkan berusaha..yg diatas pasti kelak memberikan kebahagian" ceuk kami ngalelemu.Teukungsi lila celengkeung teh aya nu ngagorowok ti lebah suhunan Imah.." Mas Naryo..!!! eta kenteng buru-buru alungkeun..kalahkah ngobrol we aya gawe teh " !!!..
Lebah dinya pisan sétan-sétan pésta téh. Ngaruyup salapan botol getih. Malaikat nu beberesihna, ku réwuan galon cimata. Hanjakal, beureumna teu daék limpas.
rebuan taun katukang di suku gunung cikuray aya hiji padepokan. Murid nu ngan saurang teh hiji mangsa dipecak elmu ras clok. Kudu bisa mindahkeun gunung. Si murid nyacapkeun jampena, ngan salah ngucapkeun pasir jadi mesir. Teu lila jleg we piramid ngajegir. Ki guru gogodeg, teu nyangka elmu muridna geus asak: bisa mindahkeun gunung aneh nu duka ti mana.
Isukna di mesir, aleutan rahayat nu mawa layon Fir'aun geus nepi ka luxor. Kabeh helok jeung bingung. sakrofagus kudu kamanakeun, da piramid pikeun neundeuna leungit!
Nya didieu, di Tegal Kurusetra, bitotama nu geus lila katunda bakal campuh parebut nagara antara Pandawa jeung Kurawa, perang dua turunan Bharata nu geus diramal ku para dewa jauh ti memehna. Bau hangru mimiti melenghir kamamana, ka unggal madhab, teu kasawang kumaha tumpang tindihna nu perlaya bari kapoe ku mentrangna panonpoe nu ngarerab unggal poe......
Gadis desa ngirim surat, anu eusina teh ngajak ameng jajan baso urat. Tapi nu kaimpleng ku simkuring, naha suratna barolong, bari bahasana ngagorolong, jiga cai kiruh dina gorong-gorong. Teu merenah, jigana ngadamelna nganggo urat oge. Ditambahan ku sarat, kudu mawa motor opat tak. Naon hubungana? Kalah matak cangkeul tak-tak, mun dipikiran mah insyaallah matak botak.
Poé éta. Cacap ngadago-dago. Taneuh leyur katinyuh cimata langit. Seuseukeut hujan ngarungrum jarum detik jeung menit. Maralak na luhureun hateup halteu. Anjeun datang ngasongkeun imut. Iris miis kana haté nu ngararas. Lir kalakay muntang dina sela-sela régang.
Payung kembang pulas bungur ditampa. Jadi tamba nyeri beuheung sosonggéteun.
Aya rasa asih milu ngiuhan na handapeun payung bungur. Ngiclik satukangeun.
Peuntaseun jalan. Anjeun ngarandeg. Ukur wasa ngusap taktak. “Hatur nuhun, Kasép..! Sawios teu kedah diangsulan..!” Anjeun imut leleb. Nanawarkeun deui payung bungur ka sakur nu kapegung di jalan.
“Anteurkeun ka Nyi Ratih, Won!” Pa Ulis mikeun bungkusan ka Awon. Nu dititah gasik indit. Umat-imut sajajalan. Kirang saeundan, kitu ceuk batur salemburna. Awon imut basa nyampak Nyi Ratih keur digaléntor ku Pa Kulisi. Nya kitu, Awon ukur umat-imut basa dina hiji mangsa dicalukan ku Pa Kuwu. “Daék kawin ka Nyi Ratih?” Pa Kuwu nanya. Awon imut. Der. Dikawinkeun. Puguh wé, Pa Kuwu, Pa Ulis, Pa Kulisi, saparakanca, dumadak ngaremplong haté. “Héésna tong di dieu!” Nyi Ratih ngagebés ti kamar. Awon imut. Saban peuting Awon ngagolér di dapur. Saban peuting Awon mireng sora nu ngumbar birahi. Lima bulan ti tas kawin, Nyi Ratih geus ngalahirkeun. Awon bagja jadi bapa. Hiji peuting, Awon ngayun ambing orok nu kakara dicukuran. Deudeuh. Ti kamar, kapireng sora hah-héh-hoh, sora dipan rerekétan. “Ujang sing cageur, sing bageur, nya?” ceuk Awon bari imut. Nompo kana ceuli orok. Orok ngarenyu. Semu imut. Nu di kamar beuki mijah. Di langit, purnama sumedeng ngempur.
Di sisi tegal siawat-awat Kurusetra, Arjuna ngahuleng ngaragameneng, bingung kedah kumaha mayunan musuhna, lebah dadana aya kaguligah nu awor sinareng gemes. "Jagat Batara...kunaon wanoja bet kedah ka medan laga...." gerendengn Arjuna bari neuteup Srikandi nu tandang makalangan, wanoja nu geulis kawanti-wanti nu tos sah janten garwana. Socana neuteup Srikandi teu ngiceup-ngiceup. Arjuna ngarenghap aya rasa teu tega ka nu janten eyangna, Resi Bhisma, nu tangtosna ge moal ngalayanan kagagahan wanoja. Arjuna ngarenghap bari kerung bingung. Di uwung-awang lebah mega-mega malang dewa-dewi nyakseni nu campuh bitotama. Para Brahmana di padepokannana nyeungeut menyan, husu muja para dewa bari ngagereyem ngadoa pikeun kasalametan Pandawa.
“Diemut deui neng, bilih hanjakal…,” cenah “nu sanes mah pahoyong-hoyong tiasa nyarengan bapa meh tiasa janten PNS, neng mah kalah alim.”
“Wios pa nu sanes mah, abdi mah teu hoyong…” jawab kuring bari rada reuwas dipangloh kitu teh.
“ Jadi Neng teh nolak kasempetan?” Nyaritana geus mimiti rada heuras, “Neng teh nolak bapa? Bapa teh asda hiji neng, hoyong damel di pemkot mah gampil, keun tanggung jawab bapa eta mah. Nu penting mah neng daek jadi istri bapa …”
“Nuhun kana pangangkenna, mung abdi moal robih pamadegan…” cek kuring ngayakinkeun, “Bapa teh gaduh kalungguhan, naha teu isin kitu ku nu sanes? Ku sobat abdi nu janten staf Bapa di kantor?”
“Oh keun si eta mah… isuk pageto urang mutasi ka bagean lain.”
“Ulah dicacandak atuh nu sanes mah, da anjeunna mah teu terangeun nanaon…”
“Pokona bapa tulungan, bapa geus sataun misah ranjang jeung ibuna…..”
Klasik. Kuno. Alesan nu teu kaharti. Hah dasar nurustunjung. “Eta mah rumah tanggi Bapa, abdi mah teu ngiring-ngiring…” jawab kuring.
“Jadi neng teh nolak kahayang bapa? Hmm…. Tungguan we lah…. Kieu-kieu ge bapa teh pajabat Neng. Asda hiji.” Cenah bari terus ka luar ti ruang tamu. Gebrug nutupkeun panto ditarikkeun.
Kula teh Karna nu gumelar jadi tumbal wanoja bari tega ngasupkeun kula kana kandaga nu kabawa palid dina angkleungan walungan Gangga. Nya kulantaran Kurawa harkat martabat kula kajait jadi adipati di Awangga, pikeun mulang tarimana, kula iklas gumusti ka Kurawa, jiwa raga pikeun ngabela angkara, itung-itung males budi alatan Kurawa nyicikeun amisna madu ka jero raga bari neundeun mahkota lebah mastaka. Duh ...Arjuna hampura kula, kula lanceuk andika jangji moal siirik alatan andika dipikaasih ku para dewa, moal siirik mun pangeusi dunya muja-muji salira, lantaran usik malik urang aya na pangawasa dalang, sabab urang ngan saukur wayang nu satia kana kodrat jagat wawayangan
Nangtung ti cikampek nepi ka cileunyi, lumayan karasa cangkeul. Waktu di Cileunyi loba nu turun, atuh kuring rikat pisan diuk di gigireun hiji lalaki. "Punten ah!", cekeng teh. "Mangga! Bade ka Garut?".
"Muhun!"
"Abdi ge bade ka Garut, aya bisnis jaket"
"Oo...h" Kuring sabenerna mah hoream ngaladenan ngobrol, cape balas nangtung, jeung na deui tunduh meni asa hayang reup wae ieu panon. Tapi manehna ngajak ngobrol terus, ti mimiti masalah pulitik, sakola, nepikeun masalah agama khususna masalah poligami alias nyandung.
"Ari Teteh satuju henteu kana poligami?"
"Nya teu tiasa nyarios satuju atanapi henteu, da eta mah hukum Allah anu kedah diimani. Nya upami urang Islam mah teu aya kecap teu satuju kana hukum Islam".
"Tah upami kitu mah atuh satuju upami caroge Teteh poligami?"
Meni asa aya nu neunggar kana dada, asa eungap, aya rasa anu teu puguh dina dada. Tapi kuring nyarita kieu:
"Ah alim, abdi mah teu satuju!"
"Pan eta teh hukum Allah?"
"Kapanan ari poligami mah henteu wajib, ngan saukur mubah. Naha Akang nyarios kitu? Akang bade poligami?"
"Muhun, tapi gagal."
"Naha Akang tos teu cinta ka istrina?"
"Masih cinta, tapi Akang ge aya rasa cinta ka nu sanes. Akang alim pipirakan sareng manehna, tapi Akang ge hoyong ngahiji sareng nu hiji deui".
Beus nu ditumpakan asa jadi poek, rasa di dada nambah ngaguruh diadu jeung sora mesin. Kriiiiiiiiiiing sora HP disada, kadenge sora manehna,
"Assalamu'alaikum Ummi, dah sampai mana? Hati-hati ya Say, besok cepat pulang lagi ya, Abi kangen......!", ehm.....sora nu jadi obat........!
Sabada ngawangkong jeung Bu Nova di tempat parkir, kuring maksakeun nyetater motor.Ari Ibu-ibu nu make cindung bulao ka mana? Kuring teu wawuh, tapi ngungkug ka imah Ade nu jaga sakola? Naha sarua make motor? Naha ‘ortu’ teh rek naon sore-sore? “Asa maruringkak bulu punduk,” pikir kuring. Reg deui eureun di tungtung gang. Duh, nalangsa, hujan angin beuki tarik, lir ditamplokkeun ti langit. Panon mencrong kana ubin buruan sakola, cihujan awor jeung cai saweran, tarik naker, siga walungan.Ras inget ka imah, palangsiang Si Bungsu lapareun. Najan budak maju ka bujang, ari ka anak teu weleh cuscos, sieun itu sieun ieu. “Sabar anaking, ieu mamah keur ngiuhan,” noroweco di jero hate. Ret deui ka kaler, ka pipir masjid, gening masih aya Bu Hajjah keur menerkeun cindung kayas, asa rada tenang. Lila oge kuring nangtung, tapi naha Bu Hajjah teu turun-turun. Palangsiang terus ngawangkong, lantaran mobil dunungan aya keneh di palataran sakola. Kuring teu sabar, kajurung ku keueung, hujan-hujan ninggalkeun parkiran anu simpe.
Isuk keneh kuring ka sakola, biasa bari ngariung balakecrakan, aya combro, goreng tempe,leupeut jeung pisang goreng, oge sacangkir “White Coffee”.Nikmat pisan bari ngopi terus ngawangkong. Bel disada, nu ngawangkong bubar. Pikiran can jejeg sanggeus apal tina obrolan yen Bu Hajjah kamari teu kungsi shalat Ashar di masjid. Anjeuna disampeur ku carogena, langsung ka luar sakola sabada turun ti mobil Pa Haji Apip. Saha deui anu nembongan di pipir masjid ? Piraku sapoe ieu nepi ka saopat-opat? Piraku bisa ngobrol? Teu kahontal ku akal.
Paralun. Taya karep mibanda. Da keur saayeuna mah leuwih ti cukup. Ngan sok bisi matak jadi rungga keur saréréa. Numatak hayang puguh beureum hideungna. Eta gé pédah dibéjaan ku kuwu Muksin. "Jang, bisi matak jadi dosa da baheula Uwa jadi saksina. Imah nu dieusian emang hidep ayeuna sabenerna imah bapa hidep almarhum. Harita basa kolot hidep kacilakaan nepika hanteuna, sadudulur sapuk éta imah dieusian heula ku Mang Haji. Pan harita hidep ololého kénéh. Bisi rék dipénta, jung geura nyarita" kitu omongan kuwu Muksin. Harita can dibéré kawani nyarita ka Mang Haji. Loba tinimbangan. Ayeuna wé pédah ningali Mang Haji geringan. Sieun teu kaburu. Hanjakal basa omongan kuwu Muksin ditepikeun, anjeunna teu narima. Kalah nyarita nu lain-lain. Kalah loba omongan nu teu pikangeunaheun. "Teu sawios atuh Mang, ieu mah nyacapkeun kapanasaran" ceuk kuring bari amitan. Harita kedal tina haté mun éta imah hak kuring, diridokeun keur Mang Haji sakulawarga.
Kahatur,
Mamah sareng Papah
“Mah, Pah… Iraha atuh badé ngalongok téh? Hapunten Aa sareng Adé, nya…abdi duaan kedah lebet penjara deui. Tapi di penjara ieu mah geuning seueur réncang, ngarajak ameng. Sipirna gé seueur pisan, jabi balageur. Benten tebih téh sareng di penjara nu sateuacanna. Aa sareng Adé mah, alim uih deui ka penjara nu kamari, ah. Sesah bobo, kirang emam. Sanaos sipirna mung duaan, tapi …. iiyy, garalak! Sahaok kadua gaplok. Tuh, geuneuk sareng bareuh tilasna, araya kénéh. Ieu mastaka Aa gé sok aya karaos kénéh balideg. Tilas dibabuk ku popongkolna. Pami Adé mah, ayeuna téh sok gegebegan teu puguh. Mah, Pah… Iraha atuh badé ngajemput Aa sareng Adé?”
Salam baktos,
Aa sareng Adé
****
“Anaking, Mamah jeung Papah nu kudu ménta hampura mah. Hampura, can bisa ngalayad. Diréktur RSJ-na can méré idin. Hampura Mamah jeung Papah, baheula nu jadi Sipir Penjara-na.”
"Apa, saur Nini upami mulih meser peuyeum nu rada beyek," kitu unina SMS ti anak kuring. "Mangga, tapi Apa dongkapna rada sonten da bade ka rerencangan heula, aya peryogi" jawab kuring ku SMS oge. Padahal mah rek neangan duitna, da aya ge ngan kari keur ongkos balik wungkul. Unjam-injeum kaditu kadieu lebeng teu meunang, da batur ge sarua teu bogaeun, keur ahir bulan kieu atuda. Duh, kumaha nya, jaba ninina barudak teh keur udur rada wales. Barang datang ka imah, pamajikan ngaharewos nanyakeun peuyeum; dijawab ku harewos deui. Kuring tamada ka Ema bari ngabohong, yen tukang peuyeumna teu aya nu dagang; ke enjing mah sugan daragang, cekeng teh. Jam 3 janari kuring diguyah-guyah ku pamajikan, "Pa, itu heula Ema kumaha?" Korejat hudang, langsung nyampeurkeun pangebogan Ema. Anak kuring siraheun Ema bari rambisak, "Pa, Nini tos teu aya..." Awak leuleus taya tangan pangawasa. Duh, hapunten abdi, Ema, jadi anak teh can pernah nyenangkeun nu jadi indung. Teu pira hayang peuyeum ge teu kacumponan.......
Neng Inong anu jenong putra Ceu Popong, tangkal doyong sisi situ Cigayonggong wetaneun kebon terong Haji Odong paranti baheula urang ngawangkong jeung murak kadongdong kiwari geus jadi gedong sigrong, pangeusina sarupaning meong, bagong, keong , bangkong, papatong jeung ucing garong anu borongongong. Maranehna sok ngabarohong, sok baredegong sok abong-abong, sok silih toong, pasorong-sorong bari patonggong-tonggong. Lamun melong matak titajong, lamun ngomong matak nyeuri genggerong, lamun nolongkrong matak varises.
Crooot! Bisul nu ngajentul saminggu leuwih na kélékna téh ku indungna tuluy dibucatkeun sateker kebek. Lain ngajerit deui, bakating ku nyeuri, manéhna nepi ka kapiuhan, teu daya teu upaya, ngalempréh na lahunan indungna. Demi pamajikanana? Nempo salakina kitu téh, kalah ka seuri ngagakgak siga nu ngenah. Enya, mitoha mana sok nu teu keuheul nempo kalakuan minantu samodél kitu? “Cik atuh Ratna, manéh téh éling henteu? Salaki ripuh kieu kalah ka diseungseurikeun! Lain bantuan mah!“ Ceuk indungna, semu molotot. Laju mayang manéhna nu baloboran ku nanah jeung getih ka sisi balong. “Antep wé lah Mah, Tuman” Témbalna teu euleum-euleum. “Naha siah?” Ceuk indungna deui, némpas. “Asa minculak-minculak teuing minantu téh!” Ngomong kituna téh bari nulak cangkéng. Muru minantuna, nu ti tadi anteng ngoprék Blackbérry. “Ah, bongan wé Mah, baheula Kang Kosim kungsi ngomong kieu: wani bisul tah cenah dina kélék, mun aing salingkuh! Ari ieu?” Témbal minantuna teu kireum-kireum.
Serat salira wengi tadi tos katampi. Eces pisan siga tembang. Kira-kira jam 7 peuting eta surat dianteurkeun ku dua jelema anu jangkung badag. Amplopna jeung kertasna nyacas bodas. Terus make tulisan RESMI jeung cap .........KPK. Tulisanana diketik make komputer lain tulisan leungeun....eusina teh SELAMAT ANDA MENJADI TERSANGKA KORUPSI. Dasar jelema teu boga cedo.manehna nepungan wartawan teu pati lila daratang jul jol ka imahna. terus ditanya ngaler ngidul ngeunaan kasusna...JAWABAN NO COMENT. Bari imut seuri......
Kanggo KORUPTOR - KORUPTOR WILUJENG dicerek we ah da bonganna atuh.
Budak begang kurang nyusu, indungna karek jebul, laju nyusuan bari cacarita ngalimba ''deudeuh anaking. Emh akang..., bongan aya nyaah, antukna aya jabang bayi. Bongan aya cinta antukna aya nyaah. Bongan aya amprok, antukna aya cinta. Bongan aya teuteup antukna aya amprok. Bongan aya seminar, antukna aya teuteup. Bongan aya surat tugas, antukna kudu seminar. Bongan jadi guru, antukna aya surat tugas. Bongan ti ikip antukna jadi guru.''
Bagooor, berarti ikip nu matak budak kurang nyusu teh. Paingan kwari mah diganti ku upi.
Antara dua kafé. Aya kembang cipruk cimata. Kasamaran lebah layung. Luluncatan tina meja ka meja.
Budak begang kurang nyusu, indungna karek jebul, laju nyusuan bari cacarita ngalimba ''deudeuh anaking. Emh akang..., bongan aya nyaah, antukna aya jabang bayi. Bongan aya cinta antukna aya nyaah. Bongan aya amprok, antukna aya cinta. Bongan aya teuteup antukna aya amprok. Bongan aya seminar, antukna aya teuteup. Bongan aya surat tugas, antukna kudu seminar. Bongan jadi guru, antukna aya surat tugas. Bongan ti ikip antukna jadi guru.''
Bagooor, berarti ikip nu matak budak kurang nyusu teh. Paingan kwari mah diganti ku upi.
Subuh-subuh Mang Dadan geus ceuceuleuwengan nanawarkeun dagangan bari numpak sapedah. "Huuntuuuu..... huntuuuuuuu, .... tahu Cibuntuuuuu...." Sabot kitu kadenge sora Pa Sutisna sosorongot pinuh ku nafsu " Gandeng Dadan! Hunta-huntu, hunta-huntu! Teu nyaho dewek keur nyeri huntu ?! "nyaho ti poe saptu oge maneh nyeuri huntu apan gara-gara muka tutup limun ku huntu." Tembal Mang Dadan. "Har? Geuning nyaho maneh Dadan? Ceuk Pa Sutisna heran. "Na ari Sutisna ? Apan urang jeung maneh teh eta-eta keneh"
teu wasa. tapi dalah dikumaha, teu bisa mungpang kana paréntah nu maha keresa. nu maha kawasa. komo ieu kudu nyaksian batur salembur ditundung ku supata. “anjeun geus baha ka kami!” ngajelengéng nyeuit rasa. “kapan kami leuwih mulya batan manéhna, gusti. piraku kudu sumujud hurmat?” dangah. tuluy ngarérét ka kuring ku seuseukeut juru panona. kuring ngeluk. ngarasa salah. “kami nu ngagelarkeun saban lalakon. kami nu nyaho kana sagala hal.” haté ngaleketey. tuur ngaroroncod. “keun, kami nampi bebendon anjeun gusti.” reureuh sakeudeung. tuluy mencrong kana beungeut kuring. “tapi nepi ka tungtung kahirupan, anak incu manéh bakal didoja ku kami. sangkan kami loba batur. sangkan naraka teu kakurangan ku suluh!” aya kamelang natrat. leuleus sapadaharita. “hampura, ieu kahayang nu maha keresa. nu maha kawasa. jaga, bakal loba anak-incu kami nu sasar. ngadon sumujud ka anjeun!” kecap dikemu. teu jadi ungkara. cimata ragrag marengan léngkah manéhna.
Ayi : Tong hudaaaaang, tong hudaaaaang, lontong tahu Sumedaaaaang!
Kurnia: Mang meser tong hudang tilu rebueun.
Ayi : Mangga, Cep.
Iskandar: Mang , Iis oge meser tongna wungkul ulah dihudangan.
Ayi : Kasep, mangga.
Unggal réngsé solat isa éta budak buru-buru saré, niat hayang gera ngimpi, da manéhna mindeng meunang ngimpi nu matak nyieun bungah. Hiji peuting nu keur jarempling, manéhna aya di taneuh kosong nu lega, taya sato, jeung tutuwuhan. Di hareupeun manéhna aya cukang nu kacida ipisna, loba jalma anu tigalubrag ka handapna. Manéhna ceurik tuluy lulumpatan “ kuring hayang kaluar tina ieu ngimpi” ceuk manehna gogorowokan. Bray aya layar gede anu némbongkeun kulawarga manéhna keur ceurik handapeun bandéra konéng.
Indung budak nu sakolana SD keneh ngontrog ka guruna malik teu suka.
“Sok Asep dikumahakeun Asep teh ku rerencangan,sebatkeun ayeuna ka ibu guru!!”
Bari luwa-lewe" Asep sok disebat si dahdir,si dahdir, ku rerencangan sadayana teh Bu.
“Aduh-aduh atuh awon nyebat kitu mah,saha wae namina rerencangan nu nyebat kitu teh? Keun ku Ibu urang seuseulan, saha namina!!?
“Bari luwa-lewe :Si bucitreuk,si leho.si conge,si areng si cileuh..si si si..
“Asep!! Hayu balik!!!!…
Balik ti pagawean,kang Ujang di bageaeun ku Pamajikan nana meni darehdeh pisan,geus ka biasaan ngawulaan salaki sapuratina,gura giru disodoran cai,song di asongkeun,gap,ditampanan ku Kang Ujang,"Kang bilih bade teras tuang atuh da tos sayogi",.? bari gek diuk gigireun salakina,"ke sakedap bade reureuh heula "tembal na ,bari suruput ngaregot cai herang,,sabot gunem catur,,tiriling....tiriling...henpona di sada,ditinggali ku manehna," gura giru di pencet deui,bangun nu rada reuwas,"saha kang,,"? pamajikanana tumanya,"rerencangan nu ngajak bisnis, teu purun akang na ge,"bari geuwan ngasupkeun deui,Henpona,"pamajikana curiga ningali roman salakina bangun nureuwas teh",teu kungsi dua menit ,henpon disada deui,"gerewek kupamajikanana di cokot,terus di pencet,,Halo,,,halow,,,sora awewe,."Saha ieu,,,? haloww,,,saha ieu,,? anu nelepon teu ngajawab,..Halow,,,? nyarita saha ieu,,,? Kang Ujang geus ratug bari elekesekeng,"dina Henpon aya nu ngajawab,"Abdi papacanganana,kang Ujang,..." Reup geuneuk ray pias,siga beusi atah meuleum,,teu anta parah,belewer,,,henpon di baledogkeun kana tembok,.".guprak,.."henpon unyanyutan,,"Gauk pamajikanana ceurik teu ampeuh,asa di teungteuingan kunu jadi salaki.
“Inget, ulah gagabah...” cék akina mikeun keris. “Ti Empu Gandring?” témbal Ujang. “Ssssttt,” ngantelkeun curuk kana biwir. Keris disesepkeun. Harita. Tengah peuting. Hujan ngagebrét. Aki digusur. Dibérok. “Malingan waé kai, siah!” bentak Juragan Mandor. Padahal. Ukur régang. Nu teu dipuluk. Gening. Matak meta kitu téh sangkan lugina. Lugina ngaganggu ema nu rarandaan. “Ah, ulah!” ema ngejat. “Haha, sok ngajerit! Geus dibérok, saha nu baris nulungan?” haroshos. Peuting beuki simpé. Béntang. Bulan. Pating salingker. Nyumput satukangeun ceudeum. Isukna. Warga lembur guyur. Dada Juragan Mandor gudawang. Ngabebengkang sisi wahangan. Ujang ngelap getih garing dina tungtung keris. Gerung. Ngahirupan motor. “Jang, Juragan mandor aya nu maéhan,” cék Udin. “Baruk, nyaah teuing!” teu laju. Motor dipaéhan. Jut, turun. “Hayu urang pulasara, Din!” ngaléng baturna.
"Saha itu nurancucut. Imutna palid kana haté. nyerep. Karaos tingselesep. Hooong siiaah!"
Nu Gélo, mijah. Hujan dibuntang-banting, kacangcang angin.
"Duh alah ieung. Curuk Anjeun nutiis, ngomé saab. Tina ambung numancung. Bulu soco maruragan. Milu palid. Palid deui kana haté. Asooy!"
Nu Gélo, leungit. Kabawa palid. Haténa tuluy ngahariring dina hujan
"Hayang nyoba ambek kula kitu ieu teh?", gerentesna bari anteng nalingakeun sabuderenna. Katempo jelas awak manehna beuki ruksak, diditu didieu geus robah jirim.
Sret, sukuna obah da karasa nyeri, riyeug, gorolong batu-batu sagede munding teh sing gorolong. Sora sing jareritna manusa kadenge atra ku manehna, gebeg, buru-buru sukuna nu tadi obah teh eureun.
"Can waktuna, kula moal jalir kana jangji".
"Aya naon ieu teh? lini haram jadah, kudu ngamimitian deui ti awal mun kieu mah, rugi gede yeuh", jelema nu make helm gegerendeng, "Sok buru-buru anggeuskeun! tuar tah sakabeh tatangkalan nu lebah dinya!", manehna tutunjuk bari tipopolotot.
Manehna ukur bisa ngabatin "Dibere tanda kalah ka ngahajakeun, dagoan ku anjeun! da kula ge moal cicingeun, pasti bakal datang mangsana wawales ti kula".
Ti saprak gumelar ka alam dunya, rénghapna geus méh jejeg 725.760.000kali. Haténa simpé. Dipépéndé pirang-pirang kaéndahan nu anteng na panémbongna. Hirupna. Nincak wanci sariak layung, manéhna ngeunteung dina kubang cikésang. Ngagaréndang. Miharep kaéndahan bakal témbong jeroeun riakna. “Kuring resep kaéndahan”. Bari neuteup imeut kalangkangna. “Kaéndahan lain kalangkang, tapi kahirupan anu tanpaké topéng”. Sora agem. Kalangkang nu keur guyang dina cikésang. Ngolébat. Bréh témbong iwung nu dibulen kalokop hideung. Dumadak haténa kareunang.
Teu kungsi lila basa manéhna pindah ka lembur kuring, ujug-ujug aya aturan anu nyangcang diri kuring nepika kiwari. Teuing kumaha mimitina bapa kuring bisa satékah polah ngabéla tur mamaksa kuring kudu kamanéhna, apanan wawuh ge hanteu, panggih gé acan, jeung deuih pan kuring téh geus aya nu boga.
Kuring ngahuleng, teu bisa kukumaha, beurat ka kolot, beurat kabébéndé haté, ceurik ngajerit maratan langit, limbung teu aya jalan keur ngakalanana.
"duh Gusti nu maha suci, kudu kumaha nya abdi ?"
Teu lila ti harita, acara anu dipikahayang ku bapa téh datang kana waktuna, kuring carinakdak, teu wasa ngagugu kana kahayangna, tapi kuring teu bisa kukumaha, ngan bisa narimakeun kayaan, harita bapa téh ngomong kieu : "mun seug manéhna teu ditinggalkeun maotmah ku salakina,meureun moal pikieueun".
Kuring mingkin ngabatin, ceurik haté unggal poé mikiran kumaha jadina mun seug bébéndé haté apaleun yén kuring geus ngarumah tangga jeung batur.
Sanggeus nepi ka imah karek sadar hp dina saku geus euweuh. Di inget-inget pas tadi di tempat parkir rengse nongton konser teh aya nu nubruk. "Heu sigana dicopet ieu mah.." Gerentes hate. Nyobaan nelepon kana hp nu leungit...Nyambung!!! Aya nu ngangkat deuih sora lalaki.
+ " Hallouw!!!!"
= "Assalamualaikum...Punten bade naros, A..Naha hp abdi aya di Aa?"
+ " Naon???!!!"
= " Punten naha hp abdi aya di Aa? Mendakan dimana,nya? Manawi abdi kenging
terang,A?"
+ " Naon ari sia neleponan wae ka aing a@
Unggal poe kuring nyobaan muka panto, hayang kaluar ningali dunya luar nu bejana leuwih maju jeung leuwih pikaresepeun, Malah kuring ngan lain saukur hayang muka Panto hate.! weleh teu bisa mukana kuring oge, tos poho nomer kodena oge, Kudu kunu Ahli , Moal sambarangan bisa ku konci biasa. Unggal nyingraykeun gardeng, bari babacaan, Ayat Qursi tapi teu weleh ngageber hate. Inget basa jangji basa ditanya kieu: Ari Enung mun Papap teu aya bade nikah deui ? Moaaal! ceuk kuring meh ngagorowok Mamahh mah rek nyerat we saha nu terang ay nu kersa nerbitkeun...Tapi ari boga sobat mah keur batur pakumaha, sigana ngobrol dina Jandela we...Moal rek kaluar ti imah.....
hujan nyarios....
angkeub nyarios....
panas, nyarios keneh wae......
na kedah kumaha atuh ?
Dua jam paheneng-heneng. Dina méja nomer lima. Kafé tambah simpé. Manéhna bangun nu bingung. Nguyek baé nyoo hapé. Sakapeung nyumiratkeun imut tina biwir nu burahay. Imut ka hapé. Bujur asa panas. Dak dumadak, geus dua jam kasakit pireu nyaliara. Rék pok pisan, kalah jadi dédéhéman. Hayang engab kalah nyelek pibatukeun. Atuh sorot panonna, éstu teu méré pisan iber, naha pasrah atawa narah. Sugan kudu ditambaan ku udud. Rugup-ragap kana pésak. Dipesat wéh hiji. Tel dikanabiwirkeun. Sut diseungeut. Teu daék hurung. Diseungeut deui cing lila. Kakara ayeuna mah meledug. Manéhna imut deui. Ka lebah leungeun, imutna téh. Atuh jadi milu imut. Ngan karérét, dina leungeun kénca, nyelap pulpén palastik nu geus hurung, lééh nyakclakan kana méja.
Akang lain teu apal kana unggal reret anjeun ,sok sanajan ngan ukur ku juru panon. Lain teu surti kana paripolah anjeun mun pareng amprok jeung akang.Tapi dalah dikumaha atuh Tin ,pan akang teh boga Si Teteh.
(reivised edition)
"Punten, dupi salira teh soto?," ceuk kuring ka Teh Nana.
"Sanes. Abdi mah peucang," walon Mas Miskun.
Geus meh 8 taun panto hate teh ditutup, tara dibuka,-buka bari ditulisan " Tidak terima Tamu, " Pek panto teh digembok, Paling kuring nyingraykeun gardeng, nempo kaluar, Mun aya kelemeng tamu, gardeng gancang ditutupkeun, Buru-buru kuring asup ka kamar,diuk deui hareupeun Lap Top, nulis deui. Keur kuring Lap Top teh lir buku harian, paranti curhat sagala kasedih, kakeuheul,kasieun , nu satia pisan. Tara ngusulkeun panto dibuka. Kuring betah we nyorangan. nepi ka kiwri gembok teh meh karatan..Tapi kuring betah nyorangan.....
Sorangan ayeuna mah di kafé téh. Pasosoré, ngararasakeun deui imut layung nu sawatara poé katukang marengan di ieu tempat. Nyipta-nyipta deui obrolan jeung imutna nu tiis. Teuteupan soca nu bangun sabreg-bregeun hujan. Ah, piraku rék hujan. Ukur ceudeum éta mah. Ceudeum alatan teu dihaja. Asa maksa rarasaan téh, basa ménta manéhna tepung di ieu tempat. Hampura. Teu pisan-pisan maksa. Da mun harita nolak gé, kuring mah moal nanaon. Kuring ngarti kaayaan. Salah kuring, bet hayang tepung wanci sareupna. Hampura, poho, yén poé téh geuning aya robahna. Aya beurang aya peuting. Aya ngimpi aya nyaring. Aya suka jeung peurihna. Nyampak sagala kamungkinan. Soré ieu, cara soré kamari, nyorangan nyanghareupan méja, galécok jeung cikopi, asbak, jeung korsi kosong. Nyipta-nyipta deui kalangkang nu betah manjangan.
"Akang bohong! Waktos dua dinten ka Cianjur milari sayuran?" tibeberegeg nyaliksik.
"Heug Akang ngaku nanging Eneng tong bendu!" Neng Elin unggeuk ka salakina.
Barabat Kang Husin ngadadarkeun. Nyobat dina Facebook jeung "Risma Gumuleng", ngiriman pulsa, jangjian. Salila dua poe Kang Husin nyewa kamar losmen, di Bandung.
Unggal poe angkleung-angkleungan di Alun-alun. Risma Gumuleng teu hol bae. Inget jangji ka pamajikan nu ukur dua poe. Kang Husin balik mawa bukti sayuran nu baruruk.
"Tos, nu atos mah atos Kang. Tinggal Akangna. Kersa henteu ngadangdosan?" Teu kebat. Neng Elin kaburu dirungrum.
Ganti minggu. Wanci ngahaeub ka Isya. Kang Husin balik deui ka kamarna nyokot roko nu tinggaleun. Dina meja, kajeueung tas laptop kempes, tur modem usb euweuh tina tempatna. Ngahuleng. Buru-buru pamitan ka Risma Gumuleng. Heuleut sababaraha menit. Kang Husin udud di rohangan tengah bari maturan Si Cikal lalajo televisi. Ka reungeu sora nu turun, jeung dehem Neng Elin pamajikanna. Kang Husin hemeng.
Santri ngalalantri rek matri pangarti sareng pekerti ti mimiti ngajagi diri, miara raga, nyangcang iman dugika meungkeut paheut ati kameumeut ngarah salamet tina manah anu raheut.
Ajengan ngabudah kabeh, dina leungeuna teu leupas buleud-buleudan tasbeh. Sanajan mega teu daek repeh, kitu oge simkuring hayang ngiluan leweh.
Bolotot soca taya nu katinggal. Rebing cepil taya sora hiji-hiji acan nu kadangu. Ngan kalam anu kabumbuan dzikir dina renghap, bari atoh da dilelewe ku sora gelap.
Azie Nasrullah
01 Februari 2012
Bandung-Majalaya
Kota geus rénghék. Tina jandéla-jandélana nu tutung, congo-congo bedil ngulincer ka saban pongpok angin, néangan mangsa. Jempling aya ku keueung.
Énsiklopédi Sunda nu geus konéng jeung rangsak, diécagkeun lalaunan. “Lembur aing, lembur aing....,” pokna, di lanté tilupuluh dua apartemén nu geus hangru ku lebu silalatu.
Sorana ngeleter, awakna ngageter. Lalaunan manéhna cengkat sarta ngarérét ka jandéla nu rangsak. Mun poé ieu aing kudu ajal pék téh teuing, gerentesna. Layung ngan kari sagurat deui.
Di hareupeun jandela, sabada ngarénghap jero pisan, manéhna ngalanglaungkeun beluk. Sorana milepas ka jomantara. Anéh, bet euweuh sora bedil anu némbalan. Teu lila antarana, bet cul-cel di ditu di dieu, sora beluk siga sono hayang silih longokan.
“Gusti,” bi Inah. Ngarénjag. Gigisik. Lain. Ngimpi. Lain. Lain. Dunungan pameget. Sataun sakali mulangna. “Salingkuh...” mencrong. Nu silih galéntor. Silih rungrum. Dina sofa. “Rék naon?” ngoréjat. “Ba...ba..” gugup. “Peuting ieu téh! Moal salah rék maling!” cék dunungan istri. HP diangkat. Patugas datang. “Sanés maling,” leungeun ditalikung. Dijagrakeun. Sidang dibuka. Didakwa. “Divonis lima taun! Maling emas...” hakim ketok palu. Manéhna nyegruk. Kanyenyerian. “Pédah merego,” gerenengna. Padahal rék beberesih. Biasa, wanci janari. “Aman ayeuna mah...” males rangkulan. “Éta wé téga,” manéhna nyéréngéh. Ngarungrum. Ngajanglarkeun rasa. Nyingkahkeun rametuk. Ngambah sawarga. Ngarakrak panto naraka.
Tokoh: Dhipa Galuh Purba & Warga Kampung
Tengah poe Nyi Dhipa anu anyar rarandaan gogorowokan, ngageunjleungkeun sapangeusi kampung. “Para wanoja nu aya di kampung ieu, omat tong boga salaki ka anggota partai, matak moal boga budak!” Nyi Galuh anu keur nyiaran Neng Purba di golodog imah Nazarudin Azharn gedengeun warung kupat Maman Gantra deukeut saung Bode Riswandi nanya ka Nyi Dhipa “Naha enya kawin jeung anggota partai matak moal boga budak? “Apan kuring buktina. Geus tilu taun kawin jeung Kang Ayi Kurnia Iskandar ngan ukur dicontreng, teu dicoblos-coblos!” tembal Nyi Dhipa.
Surak serok dilembur batur,bingung neangan jampe pameper hareudang
“Beuratan mana: Nanggung suluh atawa kiih?,” saur Kanjeng Raja ka menteri-menterina. “Mun beurat nanggung, ku naon sakalina kiih kudu ditanggeuy?,” tambih anjeunna.
Jawaban eta tatarucingan, nepi ka kiwari teu kapanggih. Ngan, ti harita eta wewengkon disarebut Beuratnanggeuy.
(Diropea -- kalawan merhatikeun perkara moral jeung atikan keur barudak ngora – tina posting Juragan Ferry Farikhin di grup Cawokah Nasional).
mang dasun, tukang goréngan nu mangkal di trotoar jalan otista, teu eunggeuh aya nu geulis lungsur tina sédan mérsi pulas hideung métalik nu kakara parkir hareupeun gorobagna. manéhna anteng malik-malikeun goréngan ngarah teu tutung.
si geulis laju nyampeurkeun. "mas, beli goréngannya sepuluh. tahu isi, bakwan, sama combro", cenah mamalayon. "mangga, néng", walon mang dasun. laju diladangan.
néng mérsi geus indit. mang dasun anteng deui, mulak-malik goréng sampeuna. teu lila, reg deui ferrari pulas beureum. nu turun teu éléh camperenik jeung nu ti heula. sarua, nyampeurkeun ka mang dasun. "mang, mésér gorénganna sapuluh. géhu, bala-bala, sareng combro," cenah, sundana mani ngageleser.
"punten néng, gehu, bala-bala, sareng naon?", walon mang dasun. ari leungeunna mah terus ngopépang, mungkus géhu jeung bala-bala pesenan si enéng. "combro mang". "aduh punten néng, teu aya éta mah. mamang mah tara ngicalan combro".
"Punten, dupi salira teh soto?" ceuk kuring ka Teh Neni.
"Sanes. Abdi mah peucang," walon Mas Miskun.
Barang sup ka rohangan guru, sepi, na unggal meja teh aya dus snack, wandana manis. Kuring lalaunan muka dus nu aya na meja sorangan, eusina aya rupa rupa roti merk terkenal kana limana.
"Bismillah...", kuring mimiti ngegel roti jerona coklat, ehmm nikmat, dipairan cai teh haneut. Geus satengahna roti nu asup kana beuteung, sup babaturan, guru awewe, silih baledog imut. " Saenya Teh eusi dusna?", "Uhun, jabi raos deuih, timana ieu teh Neng?", kuring kebat nanya muasalna. " Kintunan ti istrina Almarhum Pa Toyib, kan 40 dintenna Teh". Deg! baham nu keur ngagayeum eureun, roti nu na tikoro melag...
Bray, na sawangan, nembongan dua budak lalaki laleutik keneh, tangtungan hiji awewe nu ukur ngurus rumah tangga. Kabayang deui, waktu Pa toyib gering nu parna, meakeun waragad gede jang uubarna.
Rumanggieung manggul suluh nu beurat,tonggong jeung taktakna geus bohak garetihan.Ngagusur lengkah muru harepan asa moal kahontal ku ciptaan
Galitukna batu tincakeun ngaliwatan cucuk eurih, kaliage, peurih, leuseuh,tapi rido.
Hate ngan muntang dina pangsujudan ,bari ngadagoan sora tarompet sangkakala
Ngan ka anjeuNA muja jeung puji teu weleh disambat, muru wanci panungtungan
Yakin pisan bakal aya pitulungna,teu ngaharepkeun jelema haat mikeun sidekahna.
“Soca salira teh lir sajak petingan, jungjunan. Sanaos heureut sareng ipis, peryogi rewuan kitab kangge neuleumannana. Moek mondok na teuteup salira abdi tilelep teu bisa hanjat”. Kuring ngabirigidig waktu maca saha nu nulisna.
Tokoh: Budi, Rahayu & Tamsyah.
Wanci isuk pukul tujuh Kang Budi geus siap-siap indit ka kantor make baju rapih menang ngaleot pamajikana; Neng Rahayu. “Akang mios. Neng” ceuk Budi ka pamajikanna bari cipica-cipihu atawa cium pipi kenca jeung katuhu. “Mangga kang, uihna ulah hilap nyimpang ka Mang Ade bari pangnagihkeun sametan” Tembal Rahayu bari ngais Tamsyah; budakna anu kakara umur sataun. Barang gek diuk dina jok motor Kang Budi ambek-ambekan “Silaing teh siga nu ngewa ka kuring !? Siga nu ijij! Unggal kuring rek indit silaing sok datang. Apal teu kuring teh buru-buru kudu ka kantor? Lamun telat deui kuring bakal dipecat ku dunungan! Geus leuwih ti sapuluh kali kuring telat datang ka kantor gara-gara didatangan wae ku silaing. Siga nu sentimen silaing mah ka kuring teh! Kudu nyaho waktu rek datang teh, ieuh. Samangsa-mangsa kuring keur sare, pek rek datang lobaan oge. Silaing mah datang teh unggal kuring rek dines! Teu uyahan! Pikasebeleun! Kurang ajar! Datang deui, datang deui! Nyaho jas maneh anu anyar teh geus leungit deui aya numaok!” Neng Rahayu kaheranan nempo salakina ambek-ambekan sorangan teuing ngambek ka saha? “Ari Kang Budi ngobrol sareng saha?” Tanya Rahayu panasaran. Kang Budi pok ngajawab “ari ilaing teu nempo kuring ngawangkong jeung hujan?” Hujan angin beuki badag
Kuringmah teu hayang ngaggoreng DPR, sabab asa geus cukup pisan ngawakilan sakabeh pangabutuh kuring.
1. Hayang mobil mewah tos diwakilan
2. Hayang gajih gede tos diwakilan
3. Hayang loba dunya tos diwakilan
4. Hayang tempat damel anu raos tur sareungit tos diwakilan
5. Hayang lunta ka luar negeri tos diwakilan
Naon deui atuh asa tos cekap da moal ya wakil anu meni rancage sareng rambakah sapertus kitumah, ayeunamah urang kantun ge siduru we bari meuleum hui.....
Hejo ngemploh permadani mayakpak satungtung deuleu,nyanghareup ngaler jungkiringna gunung Gede,Kulawu disimbutan pepedut.Dina Ki Damar nu rajeg sakuriling tempat,nyangsaya buah hate teu walakaya.
Cag,cuang catet deui dina hate urang masing-masing,Jodo,Pati,Bagja,Cilaka anging Kagungan nu maha Widi.Pileuleuyan panutan......
Hujan,pepedut,teu ku hanteu milu nyered,ngingkahkeun kasono nu masih meulit.
Lessss.......
Haritateh poe jumaah kabagean jam pertama di kelas 12 AV.1..Barang sup asup karohangan "SELAMAT PAGI PAAAAK..!!"..ceuk barudak meh bareng.."Pagi" ceuk kuring bari nunda tas na luhur meja terus cengkat .."anak-anak hari inih bapa akan memberi contoh bagaimana ekting seorang model saat pengambilan dokumentasi video"..."Hihihi"...ceuk Amanda (siswi hiji-hijina dikelas eta)..bari nungkup baham..diturutan ku babaturan nana ..ayanu "hihi" ayanu "haha"..aya oge anu seuri bareng dicampurang cing kecewis..." Tenang-tenang ..bapa belum ekting ngelawak ko' kalian sudah pada ketawa sih".."Emang apanya..yg lucu? ceuk kuring bari culang-cileung .."itu paaaK..Seleting celana bapa terbuka"!!..ceuk barudak meh bareng bari nunjuk ka lebah kuring..Seak beungeut ngadadak asa jadi beureum..."Gustiii"...inget ayeunamah ..tadi teh malem juma'ah..urut mindo can anggeus diperenan....
Ma Enon aya nu ngontrog. Duaan jangkung badag. Gagah. Ngan éta wé ranggéténg sihung. "Ma...mimiti poé ieu pabrik kudu ditutup teu meunang nyieun baso deui. Haram, nyaho.....". Ma Enon unggut. Tara wani baha ka nu maké saragam mah. Sieun. Najan haténa galécok. "Kumaha atuh ké beurit ngagalaksak deui”. Nepika balikna nu duaan éta kekecapan ukur dikemu ku sorangan.
Budak datang ti sakola. Getih baloboran tina biwirna. “Ku naon?” ceuk indungna. Bari nginghak ceurik, ngadu, “Disuntrungkeun si Jayen.” “Oh, ka dieu, Kasép! Urang bersihan heula,” pokna halon. Pinuh kanyaah. Laju nanya, “Ari Jayen téh réréncangan Aa?” “Muhun, Ma. Awakna pangbadagna di kelas.”
Isukna, budak balik ti sakola marahmay. “Ma, si Jayen poé ieu bageur pisan ka aa.” Indungna imut. Inget kajadian sore kamari..
Mun geus asup ka alam ngimpi, hirup asa diayun ambing, asa digonjang-ganjing, asa panggeulisna, asa pangkasepna, sakapeung asa di sawarga sakapeung asa di naraka, tapi mun asupna ka lebah alam nu beda, naha bet asa beda, asa hirup di lemah nu lain warisan ti luluhur alatan hirup bet jadi nurutan batur, teu weleh ngudag-ngudag ngimpi , teu weleh ngudag-ngudag harepan, susuganan bisa neang kahirupan di kota, atawa bisa hirup jadi TKI, susuganan bisa ngudag rizki di Arab Saudi, atawa bisa ngumpul-ngumpul harta di Malaysia, tapi kumaha nyatana, ngan ukur manggih sangsara di nagara nu kasebutna jugala
Ti mimiti SD nepi ka SMA, Bapa Ibu Guru ngajar sagala rupa, matematika, IPS, IPA jeung sajabana, hanjakal pangajaran etika teu kungsi aya, nu disebut moral ngan ukur nyelap dina PKn jeung agama, sanggeus dewasa bari cepeng gawe di pausahaan swasta, teu weleh aya nu tumanya jeroeun dada, kudu kumaha sikep jeung nyaritana, mun ditangkeup ti tukang ku nu jadi dunungan?
nu diraksukan bodas,,hudang tuluy kacai,gura giru ka masjid,,eta kabogoh batur
Pileuleuyan jungjunan,,saruntuyan carita bakal jadi ketak dina sajak,bakal jadi pangeureunan saacan lengkah cueut ka hareup
ningal raray anjeun pinuh ku bagja,hate rampohpoy lesu tanpa ajen.
Ceuk cihcir
ceuk kalakay murag
ceuk jangkrik
ceuk ibun janari
jodo mah lir seuri jeung ceurik
!/groups/182915828406589/)
budak sataun,lilinna hiji,budak umur tujuh taun,lilinna tujuh,,kabayang nini kuring,umur salapan puluh,lilinna satelebug
“Haha....” ngagakgak. Péstol dicium. Getih baseuh kénéh dina tungtung keris. Layon pasoléngkrah. Patunjang-tunjang. Lolobana. Cacah. Miskin. Malarat. “Aing kawasa!” nyorowok. Handaruan. Jagat inggeung. Dunya oyag. Langit pejah. Barasat. Jelegur. Jelegur. Geleger. Guludug. Nguntuy. Bilatung kagareuwahkeun. Racleng tina beuteung layon, ngabugigag. Ngahunyud. Beuki loba. Muru manéhna. Gancang. “Ih, kunaon?” ngarénjag. Puluhan. Ratusan. Réwuan. Jutaan. Bilatung. Utey. Ngarangsadan awakna. “Ampun!” adug lajer. Kulawargana ngariung. Cumalimba. “Bapa!” pamajikanana rambisak. “Sabar, Bu.” Doktor neuteup. “Aduh! Kurang ajar! Bilatung!” jedak pamajikanana ditongtak. Bru rubuh. Habek. Doktor ditonjok. Goak. Galéong. “Édan pasén téh!” doktor kukulutus, nyiapkeun suntikan. “Awas! Bilatung!” ngajéwang kerah doktor, dibalangkeun neungar témbok. Kerejet. Kerejet. Ngemasing pati. Sirahna bejad. Ngejat ti rohangan. Ngajega luhur kenténg. “Aing pamingpin, haha...” kénténg robah jadi bilatung. Utey. “Wah...ampun...!” kocéak dengék. Luncat ti lantéy dua. Koléang. Ngalayang. Bilatung. Ngilu. Asup kana ceuli. Irung. Panon. Sungut. “Aduuuhhhhh....ampuuuunn...”
kuring lilir karasa sirah asalalinu diusap kuleungeun kutuhu ,gebeg ,naha diperban ,ret kana leungeunkenca aya impusan napel napigeulangan,hah aing di rumahsakit ?kadenge diluar sora nu leumpang,
kuring ngahuhuleng salila lila keukeuh teu kapikir.perasaan mah bieu teh jeung si geulis ngumbar kasono dina mobil nupanas ku seuneu asmara.kuring keur nyupir manen na nyarande kana taktak,nempo pingping nu ngagoler ,teukuat leuneun kenca ngaragamang.Brak !...panto muka disakalikeun,pamajikan asup ngagusu koper gede,,mah'' ceuk kuring,manehna teu nembalan ,gek diuk na korsi sisi tempat tidur,gap leungeunna nyekel kana leungeunkuring.pok nyarita ,,pih hampura mamah ,da salah apih ngerakeun keluarga ,mun apih geus cageur ulah rek balik ka imah da itu mah imah abdi.ieu baju apih ''jung nangtung leos indt,kuring molohok teu bisa kumaha kumaha.
Berebey getih tina sirah ngalembereh maseuhan dadana.
Ngan bati ngarongheap.jeung ngahelas.., leketey, bruy-bray narembongan pacampur jeung rus-ras ngingetkeun ka mangsa lawas kuring jaman keur ngora. Teu kudu disebutkeun.
Astagfirulloh.... deudeuh teuing anaking,boa-boa hidep teh ayeuna..
ulah karandapan ku anak kuring Gusti, kahoyong mah lalampahan teh cekap keur sadiri kuring we. Paingan aya paribasa: "ari uyah mah tara tees ka Hongkong....". Hehe
Peuting kacida simpena, tapi maneha can bisa sare, guligah bari teu weleh nanya ka diri sorangan. Sajam nu geus kaliwat aya sora agem, sora nu pinuh wibawa: Sok atuh geura kulem sing tibra, ku Akan di sun nya ? Muaaach " Sorana lir galindeng lagu anu geus lawas ti lawas tara kadenge..Lagu heubeul nu kungsi leungit. Manehna ngaheruk asa ngimpi. Naha ngimpi kitu ? .
Leungeun manehna ngeleper, keretas kasumba dina leungeunn ngeleperlir siga daun garing katebak angin. Cipanoona ngagantung dijuru panonna, ngagurilap kacaangan lampu Neon. " Akang nyaah ka Eulis, clak putih, clak herang" Breh hiji lalaki ngadeg hareupeunana, neuteup pinuh kaasih. Imut pinuh kameumeut..Korejat manehna hudang.! .. Ngaheruk mnehna bari nngkeup anggel sok batinna ngaharewos : " Naha lain ngimpi ngimpi kitu ????
dongeng kring baheula watu kuring kr di ajar elmu agama harita kajadian jm hijian pting kuring teu kuat beuteung nguliat hyang ngaluarkn eusi. t inget ku kasieun tuluy wae kuring trun k luar ngadatangn tmpt nangkring mlahan tutup bujur gs di buka t kobong knh gk we kurng diuk ngaluarkn si lenjang n gs teu tahn menta k luar sabat kuring kr ngalamun di luhur langit aya seuneu hiber sageude nyiru ngalyng luhurn kuring harita kuring reuwas kacida. kuring lumpat k kobong nymprkn santri lain bari t mke calana. bbtrn rareuwaseun bri naranya k kuring gek we kuring diuk dina tmpat sare singktna carita.bbatran ribut bau bau cnah. sihoreng si jangkung napel na sarung.
Curuk jeung jempolna menerkeun kaca mata sababaraha kali.”Kunaon asa lila pisan ieu teh?!Gerentesna bakat ku késél ngadagoan di warung kopi, bari diuk disisi jandela”.Sabar heula,boa aya harungan dijalan” hate leutikna ngupahan,jarum jam geus nunjuk angka 22 ti angka19.Nomer dina HP dipencet deui”Hallo!!hallo.Euweuh sora halimpu nembalan ti nomer beh ditu”Hallo.!! Hallo..Anjing..!!! .ngagorowok satarikna,tepi ka jelema di warung reuwas jeung asa kagandengan da keur lalajo Persib lawan Kukar nu eleh 0-3 tea.Brak!! meja warung digebrag satakerna.Pelayan nyampeurkeun “ Peryogi bantosan ieu teh?”Ceuk pelayan jeung bobotoh meh bareng nyalampeurkeun bari neuteup jeung singkil .Teu lila aya nu leumpang sasampoyongan awak jeung beungeutna geuneuk barareuh,tapi kaburu keneh mireng nu di anti ngageuleuyeung dibonceng ngaliwat ka pelebah dinya, bari mere imut pait pisan.
Lamunan kagareuwahkeun ku galindengna Nicky Astria dina HP.
"Yang" ceuk manehna muka jurus, pasang kuda-kuda.
Seuneu nu ngabebela dina dada ngadadak pareum. Hate ngaleketey, teu walakaya nyanghareupan jurus manehna.
"Bulan téh, Béntang nu nyorangan!" Saur Lastri. Karasa pisan, buuk hideungna ting karayap kana dada, kana beuheung. Meulit kana pasualan panjang. "Ulah janten émutan, Pan. Najan patebih. Bulan téh béntang, béntang kénéh. Taya béntena."
Ngadadak hayang jadi Ultra Man. Innalillahi.
Barang bray panon beunta. Kabeh poek. Tempat asa heurin. Awak karasa dibaguded. Lalaunan ngulisik. Ingetan kumalayang katukang. Gebeg. Kuring geus dikubur!
Dibaca deui. Fikmin, peuting, lampu kamar, cakcak. Sora motor tingkélétrék. Bangun suda. Sorangan. Dina almenak aya sono. "Bulan katenjo ngora!" Aya nungajak cumarita. Simpé, kitu? .
Dina kanyaah nu taya wates wangenna, beubeulahan jiwa rumah tangga teu weleh diaping dijaring, ditungtun dituyun ku ibu ramana, jalaran nu janten putra kasebatna titipan ti Nu Maha Kawasa, beubeulahan jiwa nu janten harepan sadayana malahmandar mangsa jaga janten cukang lantaran nu langkung nyangreudkeun kacinta hiji caroge ka garwa, katresna garwa ka caroge, tos sawadina pami urang nu janten ibu ramana muji sukur ka mantenNa, wirehna urang dipaparin hiji anugrah Ilahi malahmandar rundayan janten jalmi sajati nu tumut kana aturan Hyang Widi


c: text/html

text:
Keur peuting jempling, matak waas pisan mun ngadangukeun lagu Sunda boh kacapi suling boh lagu pop Sunda klasik atawa nu anyar. Komo hits Nano S by Nining Meida. Ti lagu populer nu ngalegenda siga Kalangkang, Es Lilin. Borondong Garing, Dilanjut ku Evi Tamala ku lagu Tunggara jeung Asihna dilanjut ku Doel Sumbang ku Pangandaran jeung Kumaha dilanjut deui ku Mister Master King of Sundanese Pop "Darso" ku Duriat,Mega Sutra Pantai Carita jeung Dadali Manting terakhir Kacapi Suling Cianjur, musik pamungkas....!
ASK-PASUNDAN JAYA

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Oray-Orayan
Oray-orayan nyaéta kawih kaulinan anu dilakukeun ku barudak nu rék ulin oray-orayan, biasana saméméh ulin oray-orayan sok silih cekel heula taktak.[1]Nu tukang nyekel taktak nu hareupeunana jeung saterusna tuluy maju ka kénca ka katuhu katempona ngaléor siga oray bari ngawih tuluy luar-léor mapayan jalan ngurilingan budak nu keur jaga jadi guha nepi ka asup salah saurang budak tuluy dititah milih rék kamana, naha rék milu ka kelompok nu ka hiji guha katuhu atawa rék milih kelompok nua ka dua guha ka kénca, kawihna kieu:
Oray-orayan
Luar-léor mapay sawah
Entong ka sawah
Paréna keur sedeng beukah
Oray-orayan
Luar-léor mapay leuwi
Entong ka leuwi
Di leuwi loba nu mandi
Saha nu mandi
Anu mandi pandeuri
Oray-orayan
Luar-léor mapay kebon
Entong ka kebon
Loba barudak keur ngangon
Mending gé teuleum di leuwi loba nu mandi
Saha nu mandi
Nu mandi pandeuri.[1]
Sanggeus kitu, huluna tuluy ngudak buntutna bari disada, "kok, kok, kok, kok".[1]
Kawih liannna :
Oray-orayan
Oray naon
Oray bungka
Bungka naon
Bungka laut
Laut naon
Laut dipa
Dipa naon
Di pandeuri, ri, ri, ri, ri . . . blos!.[1][2]


text:
Belum Masuk Stadion, Sudah Mati Duluan.
Teu kapikir saeutik acan ku kuring, yen nu ditukangeun antrian urang teh
bakal aya nu paeh. Ngantri asup stadion nu jumlahna rebuan ngan
dilayanan ku hiji panto 2x1 meter. Emang di SUGBK teh aya 24 sektor, berarti
aya 24 lawang. Tapi nu asup lain sarebu dua rebu tapi ampir saratus
rebu, bahkan leuwih da nu teu kabagean tiket maksa hayang asup ka jero.
Sabener tina unggal sektor aya 2 lawang, ngan dibuka salawang teuing
kunaon tah (meureun sieun nu teu boga tiket asup) padahal dina antrian
geus siga fakir miskin ngantri sembako, teu paduli deui kana nyawana.
Padorong-dorong, paheuyeuk-heuyeuk, pating jorowok, pating ngajerit,
siga disiksa ku tantara Jepang basa ngumpukeun warga keur dipaehan. Nu
awewe geus laleuleu, loba nu pingsan, budak leutik loba nu ceurik,
pulisi, ngan bisa ngaluarkeun awewe jeung budak leutik. Sedengkeun
sesana diantep sina beak tanagan. Rek kaluar hese rek asup komo deui.
Geus teu bisa mikir ngeunah, ai keur siga kieu mah. Dihareupeun urang ge
awewe geulis tapi da teu ngeunah atuh ai padesek siga kieu mah moal
bisa dihayati. Panitiana malah kabur nu aya pulis nu geus ha he hoh,
cape ngangkatan awewe jeung budak leutik nu pingsan, ampir 45 menit
kuing karek bisa asup bari jeung kudu parea rea omong jeung polisi nu
dijero pedah tiketna lain keur sektor ieu. Dasar Polisi gebleg, kuring
langsung wae kaluhur asup ka bangku stadion sanggeus ngadorong pulisi
belegug eta, rek asup gerbang ditanya ku pulisi deui:"mana tiketna?" ku
kuring dijawab "tuh ku balad sia dicokot tiketna" kuring teh bari
nyolonong asup ka bangku stadion. Geus nyaho riweuh, eh diriweuh riweuh
deui ku pulisi. Sumanget keur nongton teh asa kabeakeun ku emosi ku
panitia jeung pulisi. Maranehna ngan mentingkeun kauntungan teu
mikirkeun kana kondisi panongton, nepi ka 2 urang nu ngantri paeh. Mun
kuring teu boga kareureus ka nagara ieu mah, moal cape-cape nongton siga
kieu. Mangkarunyakeun kanu leungit nyawana lantaran ku hayang
nembongkeun kareureus (nasionalisme), sedengkeun nu ngancurkeun bangsa
nu teu boga kareureus /nasionalisme siga Koruptor jeung baladna)
perlakuan husus ti pulisi. Masih kacau nagara ieu mah, Birokrasi jeung
alat nagara teh ngan tunduk ka nu boga duit, sedengkeun nu ngagajih
birokrat jeung alat nagara teh ti rahayat leutik. Teu Tau diri jeung
kandel kulit beungeut pisan.
ASK-PASUNDAN JAYA


text:
Bobodoran Sunda Full Juragan
Download Free Mp3 Bobodoran Sunda Full Juragan. See the first video preview before downloading it. We do not store songs mp3 in our hosting. If there is a broken link we are not in charge of it. Download mp3 Bobodoran Sunda Full Juragan free right now!!
Download Bobodoran Sunda Full Juragan Mp3
Komedi Sunda Juragan Hajat Full
[NGAKAK] Bobodoran Sunda Juragan Hajat - ABAKU Cipt. Kang Ibing
Wayang golek Full Cepot tarung Cawokah bobodoran FULL asep sunandar sunarya
BODOR SUNDA JURAGAN HAJAT bag 1
Komedi Sunda "Juragan Hajat (DUA) Part 2 of 3" karya Alm.Kang Ibing (Comedy by late Kang Ibing)
juragan hajat FULL (BOBODORAN SUNDA)
Komedi Sunda "Juragan Hajat 1 Part 4 of 5" karya Alm.Kang Ibing (Comedy by late Kang Ibing)
Bobodoran Sunda #6 - Bi Ijem Cepot || Eps. Cepot Opname full
Bobodoran Sunda #5 - Si Ijem & Si Cepot || Eps. Katempuhan Buntut Maung
Bobodoran Sunda #3 - Bi Ijem Cepot || Eps. Cepot Calon Lurah
Komedi Sunda "Juragan Hajat 1 Part 5 of 5" karya Alm.Kang Ibing (Comedy by late Kang Ibing)
Bobodoran Sunda #8 - Bi ijem Cepot Kang Ibing || Eps. Ngaronda ful
Bobodoran Sunda #12 Bi Ijem Cepot | Eps. Nyiar Nomer
Bobodoran Sunda #16 - Cepot Bi Ijem | Eps. CEPOT SAMBUNG RASA
Bobodoran Sunda #19 Si Ijem Cepot | Eps. Gareng Jadi Paraji
Bobodoran Sunda #15 - Cepot & Bi Ijem || Eps. Cepot di Shooting
Bobodoran Sunda #8 Bi ijem Cepot Kang Ibing Eps Ngaronda - ful
Komedi Sunda "Juragan Hajat 1 Part 3 of 5" karya Alm.Kang Ibing (Comedy by late Kang Ibing)
Video Bodor Bobodoran Sunda wayang Golek - Cepot Ngahereyan Buta Lucu Pisanlah


text:
Gonore
Gonoré mangrupa panyakit anu dibalukarkeun ku baktéri Neisseria gonorrhoeae sarta bisa ngainféksi anggota awak sajaba organ kelamin kawas sungut, panon, éngsél, sarta tulang.[1] Dina lalaki, sakapeung kaluar cairan rada koneng ti organ réproduksina.[1] Dina awéwé, kaluar cairan ti organ réproduksina warna konéng rada kahejo-hejoan.[1] Baktéri Neisseria dipikawanoh gampang bermutasi jadi resistén kana antibiotik.[1] Mangsa inkubasi gonore 2-10 poé sanggeus jaram asup dina awak.[2] Awéwé sarta lalaki homoséksual anu ngalakonan hubungan séks ngaliwatan bujur (anal séx) bisa ngalaman gonore dina rektumna. Nu gering baris ngarasakeun teu merenah di bujurna sarta ti rektumna kaluar cairan. Daérah bujurna kasampak beureum sarta garihal, sarta taina kabungkus ku lendir sarta nanah. Hubungan seksual ngaliwatan sungut (oral sex) jeung nu gering gonore biasana baris ngabalukarkeun gonore dina genggerong (faringitis gonokokal). Umumna infeksi kasebut henteu ngabalukarkeun tanda-tanda, tapi sakapeung ngabalukarkeun nyeri genggerong sarta gangguan pikeun nelen. Tanda-tanda panyakitna nyaéta karasa nyeri, beureum, bareuh, sarta aya nanahan dina rarangan.[2] Dina lalaki mecenghul rasa nyeri waktu kiih, tungtung sirit bareuh sarta jadi beureum.[2] Dina awéwé 60% perkara teu ngalurkeun tanda-tanda.[2] Tapi aya ogé anu ngalaman rasa nyeri dina waktu kiih sarta keputihan kentel anu warnana téh rada kakonéng-konéngan. Panyakit gonore dina lalaki atawa awéwé mindeng pisan ngabalukarkeun kamandulan.[2] Dina awéwé mindeng lumangsung ogé radang bujur.[2] Gonoré anu ditepakeun ti indung ka anakna sabot ngalahirkeun bisa ngabalukarkeun jadi lolong. Ku alatan iru, gonore kudu geura-giru ditungkulan kalayan intensif.


text:
Chyé Rétty Isnéndés
Aya duaan di SD téh nu agamana lain Islam. Awéwé jeung lalaki. Nu awéwé ngaranna Risris Risna Damaris. Nu lalaki Héndi. Duka di marana maranéhna ayeuna. Hayang teuing tepung, hayang nyaho naon agemanana ayeuna.
Lain sara nyarita kieu téh. Ngan urang ngeunteung kana pangalaman nu kaalaman ku kuring jeung maranéhna. Pangalaman budaya dina nyanghareupan hal nu béda.
Lamun pelajaran agama Islam, éta dua budak téh tara ieuh ka luar. Sok miluan ngupingkeun pelajaranana. Lamun aya pelajaran solat, maranéhna sok pipilueun, enya miluan solat. Malah Risna mah bogaeun mukena sagala. Teu ngarti asalna mah, tapi sanggeus kelas opat kuring sabatur-batur jadi apal, yén manéhna téh béda.
Geura lain wungkul agemanana, tapi ogé lahirna, duanana keturunan. Bodas, saripit. Risna mah malah turunan Manado cenah. Tah geus kelas opat babaturan sok tingharéwos. Karésten, cenah. Barudak téh tara daék deukeut. Ari kuring da ti TK kénéh bareng, asa biasa baé. Ngan nyaéta, lamun inget manéhna béda, sok ujug-ujug… asing; ningnang rasa teh. Duka ku naon.
Lamun ku kuring ditanya, ari Risna téh agamana naon? Manéhna sok ngahuleng terus siga nu embung kanyahoan. Kata mamah mah buda, tapi suka ke gereja. Tapi da Risna mah ingin masuk Islam. Cenah.
Terus keur kelas lima SD mah manéhna nyarita, Risna mah kata mamah, sekarang agamanya Islam, cenah. Enyaan, manéhna miluan solat, miluan ngapalkeun surat-surat pondok. Tapi waktu kelas genep, manéhna robah deui agemanana, Karésten. Si Héndi kitu kénéh, kadang sok mawa sarung, miluan pelajaran solat. Tapi da cenah Héndi mah buda.
Lamun sakola madrasah, waktuna istirahat, kuring jeung babaturan sok ngajlengan susukan leutik tukangeun sakola, bras ka pakarangan tukang… imah Risna. Resep, sok mulungan… jambu bol. Galedé jeung aramis deuih. Tapi tara récok, lantaran sieun nu ku nu bogana, aya rasa sanget, ngeri, lamun ngulampreng ka dinya téh. Lamun kadéngé kolotrak tulak panto disada… berengbeng kuring jeung babaturan lalumpatan bari gogorowokan, Karésten! Karésten! Duka ku naon, dina punduk téh asa ngadaplok jeung asa gep-gep baé éta karésten téh, padahal teu ngarti jeung teu bisa ngadadarkeun naon éta téh saenyana. Enya da, ku kecap buda, ku kecap hindu mah, teu sieun-sieun acan. Asa biasa baé.
Di SMA, di kelas, boga deui baé babaturan nu béda agemanana téh. Lalaki duanana ieu mah, Herman jeung Si Akung, saha ngaranna hilap deui, ngan da jangkung pisan, nya dilandi Si Akung tina Si jangkung. Chinese asli éta mah. Loba saenyana mah nu béda téh di SMA mah, lantaran loba toko Cina di Cibadak, jadi pangdeugdeugan SMA téh, di sagigireun MY, Mardi Yuana.
Hérman mah malah nyobat jeung kuring. Manéhna sok nginjeumkeun kasét New Kids on The Block, da pavoritna éta. Wah ka batur mah moal teuing diinjeumkeun. Sakabéh kasét NKTB (dibacana enKeTob) manéhna bogaeun. Kadang kuring dihadiahan tulisan lagu NKTB, tulisan manéhna sorangan. Alus pisan aksarana téh, siga aksara awéwé. Ngan saeutik hanjakalna téh, kuring mah teu resep ku bauna, bau babi, meureun nu kitu téh (hampura Herman).
Bageur pisan Hérman téh. Kungsi ngajak ulin ka imahna, di Cikembar, ka kuring jeung batur-batur awéwé, aya kana limaan mah. Imah gaya Walanda, titinggal jaman koloni. Reueus pisan manéhna téh nempatan éta imah. Lain reueus ku arsitékturna sigana mah, tapi reueus lantaran dipaké maén sinétron Jendela Rumah Kita nu kasohor téa. Sinétron munggaran Désy Ratnasari jeung Dédé Yusuf. Enya kakara kelas tilu SMP manéhna téh waktu maén éta sinétron.
Tah ku Hérman téh, unggal juru, paribasana, diterangkeun patalina jeung adégan sinétron. Ari kuring, asa biasa-biasa baé rarasaan mah, tapi babaturan awéwé nu séjén mah, meni tingareuleuh…
Lamun pelajaran agama Islam, ku Pa Nasrul, sok ditanya heula, kalian mau keluar atau mau tetap di kelas? Ngajawabna téh, rék di kelas baé, cenah. Mun teu salah, taya pelajaran agama Kristen, nilai-nilaina tina tanda tangan pendéta lamun maranéhna misa (mun salah, benerkeun nya Her).
Katingalna di SMA mah, geus rada ditarima kaayaan maranéhna téh. Béda jeung suasana di SD, da di lembur mah kentel pisan nuansa agamana téh, meureun babaturan kuring nu duaan téa –jeung kulawargana, oge kagok, canggung, sieun, lamun nangarkeun béda téh. Maranéhna aya dina sisimpangan ideology minoritas. Meureun kitu deui, lamun pangagem minoritas agama Islam di antara mayoritas Kristen ogé. Moal jauh béda. Tapi da teu aya intimidasi pisik atawa pangjejeléh ti masarakat sawawa, iwal ti barudak téa, nu can ngarti. Daméy wé.
Nu jadi kasieun téh harita di lembur, sieun diajak asup agemanana, lantaran cenah sok ditukeuran ku emih jeung ku duit. Éta nu jadi perhatian para sepuh téh. Tapi maranéhna nu béda jeung nu bisa diukur ku ramo téh, bisa nyaluyukeun manéh. Ayem baé. Bet kiwari, sanggeus kajadian Mei 1998 jeung Reformasi téa, loba nu ti Jakarta lumpat ka Sukabumi, di antarana ka Nagrak. Malah, cenah, aya Batak nu misionaris jeung progrésip deuih.
Jadi, di Kacamatan Nagrak kiwari, agama nu lain Islam téh jadi ngarekahan, ngan nu kudu jadi perhatian, utamana ka inohong jeung ka stap kacamatan, kedah tegas jeung ngabandungan keluhan masarakat. Da cenah, masalahna ogé jadi ngarekahan, misalna baé kana cara jeung tempat nguburkeun nu maot, ulah nepi ka ngahariwangkeun masarakat, atawa cara missi maranéhna di wewengkon pasantrénan, ulah nepi ka nyebarkeun agama ka nu geus boga agama. Perlu tegas téa, étah!
Sanggeus reformasi mah bébédaan téh beuki natrat baé. Jeung sanggeus reformasi kiwari, naha Risna jeung Héndi geus ajeg kitu nangtukeun agemanana? Muga ieu tulisan jadi bahan refleksi pikeun urang***
Kanggo Nu Jareneng di Nagrak-Sukabumi
Bandung, 27 Désémber 2005
Salam sono keur: Risna, Hendi, jeung Herman
Herman kiwari nganjrek di Ustrali, berteman dina FB make ngaran
Tb. Herman Tirtadirdja.


text:
Avenged Sevenfold
Avenged Sevenfold nyaéta grup musik anu dibentuk di Hunnington, Kalifornia, Amerika Serikat taun 1999[1][2]. Personil nu masih aktip nyaéta M. Shadows (lead vocals), Zacky Vengeance (rhythm guitar, backing vocals), Synyster Gates (lead guitar, piano, backing vocals) jeung Johnny Christ (bass, backing vocals)[1][2]. Mantan personilna nyaéta Dameon Ash, Justin Sane jeung Reverend (maot tanggal 28 Dédémber 2009 alatan panyakit jantung ditambah komplikasi obata-obatan katut alkohol)[1][2]. Avenged Sevenfold biasa dilandi A7X ku masarakat luas[2]
Karir[édit | édit sumber]
Najan ieu grup dibentuk taun 1999, tapi Avenged Sevenfold karak ngarilis albumna taun 2002 SOUNDING THE SEVENTH TRUMPET anu disusul ku album kaduana WAKING THE FALLEN taun 2003[1]. Dina album kadua ieu, Avenged Svenfold manggung bareng Xl Rose, Kylie Minogue jeung Chris Cornell. Taun 2005, Avenged Sevenfold ngarilis album CITY OF EVIL anu diteruskeun ku album AVENGED SEVENFOLD taun 2007[1]. Lagu Avenged anu judulna City of Evil jadi jawara tangga lagu di salah sahiji stasion TV anu nyababkeun Avenged Sevenfold dilélér minangka artis pendatang anyar pangalusna taun 2006 ku éta stasion TV[2]. Kaayeunakeun aliran msuik Avenged Sevenfold kadéngé leuwih kana pop batan héavy metal[1]


text:
Basa Bapa-Bapa Balanja Ka Palasar
Mang Dadang :"Naha kang balanja kalapa? Kan kang Dana aya tangkalna dalapan?"
Kang Dana :"Ah � nya jang babawaan ka bapa mang, bapa saya hayang martabak kalapa�mang Dadang balanja lalab? Mana samarana?"
Mang Dadang :"Aya tah laja ... salam."
Kang Dana :"Naha laja salam, mang Dadang tara masak nya? Tah bawa kalapa jang lalab mah."
Mang Dadang :"Nya lah ngajaran dahar lalab aya kalapaan �. mangga Kang."
Kang Dana :"Mangga�."
Mang Dadang kapaksa mamawa kalapa, padahal kahayangnamah mamawa samangka sakaranjang jang anak-anakna. Kang Dana mapay-mapay jalan satapak, rada hanjakal mamawa kalapana ngan dalapan... TAMAT... dadaaaah


text:
A Badai AbdAz
pagaliwota basa Sunda jeung basa Indonésia,
padahal ngamaksud cumarita ku basa Sunda..
naha éta nu disebut basa sunda modéren téh..?
atawa mémang maksa, dipaksa, maksakeun da ilahar sapopoé bacéo cumarita maké basa Indonésia sedengkeun teureuh tur getih diri pituin urang Sunda..?
atawa éta ciri ilangna martabat tur Kabanggaan* basa sorangan..?
*kecap KABANGGAAN > conto maksa nyundakeun tina basa Indonésia
_____________________________________________
rumaos 'sim kuring kantos guntreng perkawis -diantawisna- kecap "kandaraan" nu ceuk rasa mah éta kecap maksa tina basa Indonésia..
ind. = kendaraan
sunda = kandaraan.. ? tutumpakan..?
sumangga nyuhunkeun dibaladah.. hapuntenna