text:
PRMI Regional Sumedang atawa Peña Real Madrid de Indonesia Regional Sumedang mangrupakeun komunitas tempat kumpulna barudak anu mikaresep kana kleub méngbal asal nagri Spanyol, Real Madrid. Pikeun urang Sumedang anu mikaresep kana kleub Real Madrid taya salahna pikeun ngiluan asup kana ieu komunitas. Salian ti bisa ngalobaan batur anu mibanda pangaresep anu sarua, ogé bisa ngiluan kana sagala rupa kagiatan anu diayakeun ku ieu komunitas.
Anggahota komunitas ieu henteu diwatesan ku umur jeung jinis. Arék barudak ngora atawa anu geus kolot, bisa ngiluan iue komunitas. Pon kitu deui, arék lalaki atawa wanoja ogé bisa ngiluan. Hiji wungkul anu jadi saratna, nyaéta kudu anu mikaresep ka kleub Real Madrid.
Komunitas ieu biasana ngayakeun rupa-rupa kagiatan, diantarana waé nonton baréng nalika kleub Real Madrid tatandang. Ditambah ku kagiatan futsal babarengan reujeung kumpul babarengan sakabéh anggahota (kopdar).
Anu hayang meunang inpo leuwih jero bisa langsung datang ka base camp PRMI Regional Sumedang di jalan Cipada deukeuteun Gunung Kunci. Atawa ngaliwatan telepon di nomer 089687470513. Bisa igé ngaliwatan akun Twitter di @Madrid_IndoSMD.
Juventus Club Indonésia, salasahiji komunitas atawa riungan pikeun anu mikaresep kleub méngbal asal Italia, Juventus. Ieu komunitas téh geus diangken ku Juventus salaku papayung pikeun komunitas anu mikaresep ka kleub Juventus di Indonésia. Di unggal wewengkon di Indonesia dijieun komunitas anu sarupa anu mangrupakeun anakna JCI. Komunitas anu disebut chapter di hiji wewengkon dijieun supaya jadi tempat ngumpulna anu mikaresep ka kleub Juventus di éta wewengkon. Ari JCI sorangan mah ambahanana sanagara Indonésia.
Di Sumedang sorangan geus dijieun komunitas pikeun anu mikaresep ka kleub Juventus ieu, anu dingaranan JCI Chapter Sumedang (JCICS). Jadi pikeun Juvéntini anu aya di Sumedang bisa ngilu ilubiung kana ieu komunitas. Nurutkeun inpo mah, ieu komunitas téh mimiti ditaratas kira-kira tengah taun 2008. Ngan kakara dina ping 12 Pébruari 2011 ieu komunitas téh ngajanggélék jadi organisasi kalawan resmi. Kalawan miboga visi jeung misi bisa nyieun pagawéan anu alus (anu aya mangpaatna) pikeun masarakat Sumedang.
Kagiatan anu remen dilumangsungkeun ku ieu komunitas téh nyaéta nongton méngbal kalawan babarengan (nonbar) nalika kleub Juventus maén. Naha nalika maén di Liga Italia atawa di Liga Champion katut Piala Italia, katut kagiatan méngbal séjénna anu diiluan ku Juventus kalawan disiarkeun ku galura tipi atawa internét. Salian ti nonton babarengan, ogé remen dilumangsungkeun kagiatan maén futsal babarengan anu biasa dilumangsungkeun poé Ahad. Tempat futsal anu osok dipakéna di Gending Futsal dina jam sapuluh pabeubeurang. Pikeun ngarojong kana kagiatanana, unggal nonton babarengan jeung futsal osok disadiakeun Kéncléng Rutinan. Kagiatan anu sipatna pikeun masarakat ogé pernah diayakeun kujalan ngayakeun Baksos ka Rumah Yatim Piatu anu aya di Sumedang.
Kusabab geus ngawujud organisasi, struktur organisasina ogé geus dijieun. Salaku Ketuana dipilih Subhan, Wakil Ketua Eko, kalawan dibantuan ku bendahara Yusup. Di handapeunana aya sababaraha divisi: Divisi Sosial Ita, Divisi Futsal Olef, Divisi Nonar Yopie, Divisi Membership Izal. Tempat anu remen dipaké pikeun ngumpulna anggahota JCI Chapter Sumedang mah di Jusuf P-Pulsa, di jalan Pangeran Gajah Agung atawa baypass No 23 dideukeuteun lampu setopan Bojong.
Atuh pikeun Juvéntini anu aya di Sumedang taya salahna pikeun ngiluan kana ieu komunitas. Salian ti nambahan babaturan anu miboga pangaresep anu sarua hususna ngeunaan kleub mengbal, ogé bisa nambahan pangaweruh ngeunaan Juventus. Salian ti éta bisa ngiluan daptar jadi anggahota resmi JCI.
Pikeun inpo leuwih mundel ngeunaan JCICS ieu bisa ngaliawatan CP-na, Yusup di nomer 085222609666. Anu resep ngagunakeun média sosial bisa ngaliwatan akun twitter @JCI_Sumedang, Grup pésbuk di JCI Sumedang atawa lambaran pésbuk di JCI Sumedang.
Ngobrolkeun ngeunaan komunitas, teu kaitung anu kumaha waé komunitas téh. Da ayeuna mah geningan ampir sagala perkara aya komunitasna. Ti mimiti anu didadasaran ku pangaresep atawa hobi, cekelan atawa budaya, nepikeun ka ngaran anu sarua, komunitas bisa diadegkeun atawa ngajanggélék kalawan diiluan ku anu miboga tujuan atawa pangaresep anu sarua. Pikeun jalma-jalma anu miboga pangaresep kana kleub méngbal, nyieun komunitasna. Teu anéh lamun aya mangpuluh-puluh komunitas anu mikaresep kana kleub méngbal, arék kleub luar nagri atawa kleub anu aya di Indonésia. Anu mikaresep kana hénpon, aya komunitasna ogé saperti komunitas Android, Blackberry katut iPhone.
Di Sumedang, teu tinggaleun ogé loba komunitas anu diadegkeun. Naha komunitas mandiri diadegkeun kalawan taya pakait reujeung komunitas di wewengkon séjén atawa komunitas anu mangrupakeun cabang tina komunitas anu aya di wewengkon séjénna. Lamun ditataan mah loba pisan. Komo deui lamun ngitung komunitas anu mikaresep kana kleub méngbal mah. Aya komunitas anu ngarojong kana kleub Persib Bandung, kleub AC Milan, Juventus, Inter Milan, Real Madrid, Barcelona, Manchester United, katut kleub séjénna.
Salian ti komunitas anu mikaresep kana kleub méngbal, aya ogé komunitas séjén anu mikaresep kana hal-hal séjénna. Diantarana waé aya komunitas anu mikaresep kana sapédah baheula, komunitas anu mikaresep kana popotrétan, komunitas anu maké hénpon Android jeung Blackberry. Terus aya ogé komunitas anu eusina anu maraké motor anu sarua, saperti motor Tiger, motor Mio jeung réa-réa deui.
Pokona mah, loba komunitas anu ngadeg di Sumedang. Ditataan mah moal katataan. Ngan lamun hayang apal kana komunitas anu aya di Sumedang, ayeuna mah loba sumber inpo anu bisa méré nyaho ngeunaan komunitas naon waé anu aya di Sumedang. Pangpangna ngaliwatan média internét, saperti twitter atawa pésbuk.
Mimiti ngadéngé ngaranna, kaciri nyundana téh. Aleut, mangrupakeun kecap dina Basa Sunda anu nuduhkeun kaayaan anu ngabring. Dina hal ieu mah anu ngabringna téh nya sababaraha urang jalma atawa lobaan. Ngaleut mangrupakeun pagawéan sababaraha urang jalma (atawa lobaan) anu ngabring muru ka tempat anu dijugjug.
Ngeunaan Komunitas Aleut!, bisa disebutkeun mangrupakeun komunitas anu anggahotana barudak ngora anu hayang mikacinta kana tempat (dayeuh) anu keur dianjrekanana. Mikacintana ku jalan mikawanoh jeung néangan luang tina sajarahna. Sakumaha ngaranna, kagiatan poko anu dilumangsungkeun ku ieu komunitas téh nyaéta ngaleut atawa ngabring mapay tempat atawa ngajugjug tempat anu miboga niléy sajarah. Ku jalan ngaleut, dipiharep dina ngahargaan kana sajarah téh bisa leuwih loba anu mikaresep. Harepanana, niléy sajarah téh bisa dilarapkeun dina basa katut kahirupan sapopoé.
Komunitas Aleut! dikokolakeun ku saurang koordinator kalawan dibantuan ku sababaraha urang anggahota aktip salaku pangurus poéan. Struktur dina Komunitas Aleut! henteu tetep, tapi disaluyukeun reujeung pangabutuh.
Pikeun anu hayang ngiluan kana ieu komunitas, Komunitas Aleut! bisa diiluan ku saha waé kalawan sarat henteu ngabeuratkeun. Da ieu Komunitas mah lain néangan untung. Sarat anu kudu dicumponan kunu hayang jadi anggahota nyaéta:
Bisa maca aksara latén.
Miboga kahayang pikeun diajar.
Resep leuleumpangan (jalan-jalan).
Ngeusi keretas pormulir paranti daptar.
Anu hayang jadi anggahota ngan ukur dipénta waragad sapuluh réwu pikeun sataueun. Ieu waragad téh pikeun gaganti nyieun pin anggahota (unggal anggahota baris dibéré pin), béaya sms pikeun bewara lamun aya kagiatan ngaleut, jeung pikeun kas.
Sedengkeun papagon anu kudu dicekep ku unggal anggahota Komunitas Aleut! ieu, diantarana waé:
Turut tumut kana papagon umum salaku warga masarakat.
Nyumponan tanggung jawab salaku anggahota komunitas saperti silih tulungan, henteu ading adiguna, ogé henteu ngamangpaatkeun komunitas pikeun kapentingan anu henteu bener.
Henteu ngamangpaatkeun data jeung aksés anggahota Aleut! pikeun kapentingan pribadi atawa kelompok di luar Komunitas Aleut! bari taya idin ti pengurus.
Ngiluan kana kagiatan diajar babarengan.
Sanajan taya tatali katut kawajiban anu pakaitna dina hal organisasi, harepanana mah bisa nyekel kana aturan anu aya.
Pangurus bisa ngaluarkeun salasaurang anggahota lamun dianggap ngaganggu anggahota séjén dina komunitas.
Anu ngiluan komunitas Aleut! ogé kudu apal jeung nyaluyuan katut ngalaksanakeun dadasar Komunitas Aleut!, manco dina kagiatan anu dilumangsungkeun, ngajaga harga diri komunitas katut ngaragangan anggahota anu séjénna.
Sanggup ngagunakeun idéntitas Komunitas Aleut! dina unggal ngiluan kagiatanana.
Nurutkeun data anu diancokeun dina blog Komuunitas Aleut, ieu komunitas diadegkeun dina taun 2006. Kalawan sekretariat ayeuna di Jalan Sumur Bandung No. 4 Bandung 40132. Alamat sérélék di komunitasaleut@gmail.com, akun pésbukna di klab_aleut@yahoo.com, akun twitter di @KomunitasAleut. Sedengkeun alamat lokana di aleut.wordpress.com.
Hijabers Sumedang mangrupakeun salasahiji komunitas anu aya di Sumedang. Luyu jeung ngaranna, ieu komunitas dieusi ku anu maraké hijab. Anu tangtuna ogé anggahotana husus awéwé wungkul. Sanajan kakara diresmikeun dina ping 28 April 2013, sabenerna komunitas Hijabers Sumedang geus aya ti beh ditu mula. Jeung geus ngayakeun kagiatan anu loba mangpaatna.
Sababaraha kagiatan anu geus dipigawé atawa dilumangsungkeun ku ieu komunitas diantarana waé ngayakeun kagiatan Berbagi Nasi di sabudeureun alun-alun Sumedang, babagi Sembako ka wewengkon Jatinunggal katut ngayakeun bantuan ka Yayasan Yatim Piatu Al-Qolam. Ngeunaan kagiatan-kagiatan anu baris dipigawé ka hareupna sanggeus diresmikeun, cenah keur dirarancang heula.
Sanajan di sababaraha wewengkon séjén aya komunitas anu sarua, saperti di Bandung, Jakarta, Bekasi jeung wewengkon séjénna, komunitas Hijabers Sumedang henteu gumantung kana komunitas anu sarupa di wewengkon séjén. Komunitas Hijabers Sumedang lain cabang tina komunitas Hijabers wewengkon séjén. Bisa disebutkeun komunitas anu mandiri.
Nurutkeun inpo ti anu ngokolakeun ieu komunitas, Hijabers Sumedang miboga tujuan supaya jadi pribadi (jalma) anu leuwih hadé ku jalan ngahijaban diri jeung ku hijab takwa. Hal ieu kuyu jeung Pidawuh Gusti dina Surat Al-Imron ayat 133-135. Salian ti éta, ditambahan ku upaya jadi pribadi anu loba mangpaatna.
Ngeunaan sarat jadi anggahota ieu komunitas, henteu susah. Sarat anu utama pikeun jadi anggahota komunitas Hijabers Sumedang mah nyaéta awéwé jeung maké hijab. Ngeunaan inpo leuwih jero bisa langsung niténan akun twitterna di @HijabersCommSmd atawa pin BB di nomer 29D065AF.
Kalawan ngagunakeun tempat di Orchid Cafe, dina poé Ahad ping 28 April 2013, HijabersSumedang diresmikeun ngadegna jadi Komunitas Hijabers di Sumedang. Dihadiran ku sababaraha urang tamu ondangan, nu ngeusi acara, pamilon dina pasanggiri Kreasi Hijab, katut anu nongton séjénna, acara dimimitian dina jam salapan isuk-isuk. Acara anu dipintonkeun dina raraga ngaresmikeun ieu komunitas, lumayan mundel. Aya acara ngaguar jujutan Juragan Tempe (Tempe Gila) ti mimiti bajoang kumaha supaya bisa sukses nepikeun ka ngahasilkeun untung katut omsét anu mucekil.
Kang Lucky Nurrobby salaku nu boga usaha Tempe Gila mintonkeun carita/sajarah jujutanana/asal nepikeun ka bisa sukses, kalawan diémbohan ku gunem catur (tanya jawab) reujeung anu hadir. Anu hadir bisa meunangkeun élmu kumaha supaya bisa suksés sakumaha suksésna produk Tempe Gila. Salian dieusi ku Kang Lucky, sabenerna mah acara ieu ogé bakal dieusi ku Téh Herna Zein anu mintonkeun ngeunaan Make-Over Hijab. Ngan hanjakal, Téh Hérna Zein aya wagelan anu henteu bisa ditunda.
Acara hiburanana, aya milih jawara Kreasi Hijab tina 20 urang anu lulus kana babak final jadi pinunjul kahiji nepikeun pinunjul kalima. Disambung ku pintnonan ti Rename Band anu salasahiji laguna jadi Sound Track pilem Surat Kecil Untuk Tuhan. Disambung ku nongton pilem Surat Kecil Untuk Tuhan kalawan babarengan.
Atuh, Wilujeng ka HijabersSumedang, mudah-mudahan ka payunna sing janten Komunitas anu seueur mangpaatna hususna kanggo anggahotana, atuh kanggo masarakat Sumedang umumna.
Komunitas mangrupakeun ngaran pikeun kumpulan sababaraha urang jalma anu miboga kahayang atawa pangresep anu sarua. Komunitas bisa disebut ogé paguyuban. Sababaraha urang jalma, bisa dua urang atawa leuwih anu miboga pangaresep anu sarua bisa maheutkeun tali reureujeungan ku jalan nyieun komunitas atawa paguyuban. Jadi dadasar anu nyababkeun ayana hiji komunitas atawa paguyuban kusabab pangaresep atawa kahayang anu sarua. Najan mimitina ngan saeutikan (misalna ngan dua urang), ku nyérélékna waktu bisa nambahan anggahota komunitasna.
Ka dieunakeun, anu ngaranna komunitas téh kacida mahabuna, utama pikeun entragan budak ngora. Sanajan ngan ukur saeutikan, henteu jadi halangan pikeun ngamimitian dina nyieun hiji komunitas. Nu penting mah anu ngiluanana miboga pangaresep anu sarua. Henteu jadi halangan najan pangaresepna téh ngan ukur heureuy wungkul atawa teu pira.
Nurutkeun pamanggih Vanina Delobelle (dicutat ti blog Pendidikan Psikologi), anu ngaran komunitas atawa paguyuban téh diwangun ku opat rupa pangrojong, nyaéta:
Ayana komunikasi jeung kahayang pikeun babagi diantara anggahotana katut silih tulungan.
Ayana tempat anu saluyuan kalawan babarengan pikeun tepung lawung.
Kabiasaan, nyaéta anggahotana datang kalawan rutin dina waktu anu tangtu.
Naratas ngeunaan hiji perkara anu satuluyna baris diiluan ku anggahota séjénna.
Masih kénéh nurutkeun Vanina Delobelle, komunitas atawa paguyuban miboga papagon sorangan, nyaéta:
Silih béré jeung silih tulungan diantara anggahotana.
Komunikasi, diantara anggahota komunitasna silih jawab dina komunikasina.
Jujur, ngajauhan pasipatan linyok bohong. Sakali waé saurang anggahotana kanyahoan ngabohong, bakal ditinggalkeun.
Nembrak, euweuh anu disamunikeun ti anggahota séjénna.
Ilu biung, unggal anggahotana ilu biung kana kagiatan atawa acara anu diayakeun ku komunitas.
Nilik kana sabab musabab anu ngarojong kana diadegkeunana komunitas, henteu anéh lamun ayeuna komunitas téh kacida lobana. Loba komunitas anu ngahaja diadegkeun pikeun wadah ngumpul reujeung babaturan anu miboga pangaresep anu sarua.


c: text/html

text:
1Paneda Musa, abdi Allah. Nun PANGERAN, Gusti teh salamina jadi panyalindungan abdi sadaya.
2Memeh Gusti ngajadikeun gunung-gunung, memeh bumi sareng alam dunya ku Gusti dicipta, Gusti parantos jumeneng Allah nu langgeng sareng baris teras jumeneng salalanggengna.
3Gusti ngedahkeun manusa mulang ka asal, ku Gusti dijadikeun deui lebu.
4Kangge Gusti mah sarebu taun sami sareng sadinten, saumur dinten kamari anu parantos liwat, lir hiji sa’at anu pondok wanci wengi.
5Umur jalmi ku Gusti disina nyeot lir palid ku caah, teu langkung panjang ti saimpian. Sapertos jujukutan, enjing-enjing marentik,
6jaradi sareng karembangan, sorena gararing teras paraeh.
7Abdi-abdi musna ku bebendu Gusti, sami sumeblak ku duduka Gusti.
8Dosa abdi-abdi disina nembrak di payuneun Gusti, sanaos buni ku Gusti mah katingali.
9Hirup abdi-abdi jadi pondok, diteukteuk ku bebendu Gusti, umur sirna ibarat napas sarenghap.
10Lamina umur abdi-abdi mung tujuh puluh taun, atanapi dalapan puluh pikeun nu kiat, kitu ge bari ripuh seueur nu karasa, hirup sakedap, teras sirna.
11Saha nu parantos ngarasa karongkahan mudalna bebendu Gusti? Saha nu sadar kumaha matak gimirna balukar tina duduka Gusti?
12Elingkeun abdi sadaya yen hirup teh kacida pondokna, supados jadi jalmi wijaksana.
13Sabaraha deui lamina Gusti bendu teh? Sing hawatos ka sadaya kawula Gusti.
14Tembongkeun kaasih Gusti ka abdi sadaya unggal enjing, supados hirup abdi-abdi tiasa ngarasa bagja.
15Paparinan kagenahan, saimbang sareng kaprihatinan anu dikeunakeun ka abdi sadaya salami nyorang kalaraan.
16Ebrehkeun padamelan Gusti anu rongkah ka abdi-abdi, ebrehkeun pangawasa Gusti anu mulya ka turunan abdi sadaya.
17Paparinkeun rahmat Gusti, nun PANGERAN, Allah abdi sadaya! Langsarkeun sugri pagawean abdi sadaya!

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Satru Kabuyutan
Fiksimini Nazarudin Azhar
“Tulungan kuring…” leungeunna jiga manjangan, hayang geura diranggeum. Tapi kuring can meunang alesan kudu nulungan manéhna. Nu beuki atra iwal ti runtuyan gambar hirup na ingetan. Sagala rupa kaceuceub témbong sungapanana. Manéhna geus nelasan jalma nu dipikanyaah ku kuring. Pikeun kasenangan. Kiwari kuring boga kawasa pikeun ngulinkeun nyawa jalma nu keur miharep kasoléhan kuring sangkan awakna teu ancur ku seuseukeut karang. Ombak muncratkeun budah jeung getih manéhna. Umpalan jaladri ngahantem gawir nu biwirna dipuntangan ku leungeunna. Cikénéh galungan, ayeuna kuring boga waktu sababaraha detik pikeun nyangking kaunggulan. Malés pati. “Tulung…” sorana leslesan. Ombak nyaweur ku séahna. Kacaangan bulan, beungeutna ngararas. Panonna miharep hirup. Panon nu ménta piwelas. Nu miharep tinimbangan. Kuring ngajorowok. Hayang mapakan sahéng sora-sora peuting. Leungeunna dirawél, tapi teu waka ditongtak. “Uing teu salah!” pokna, jiga nu nyarita ka diri sorangan. Angin gumulung, sora-sora ngaweuhan jeroeun dada, parebut kawasa. Kuring masih nyekel nyawa kuring sorangan, luhureun jungkrang lungkawing.
Posted on 14 Oktober 2016, in fiksimini, Uncategorized and tagged fiksimini, fiksimini sunda, fiksiminibasasunda, nazarudin azhar. Bookmark the permalink. Tinggalkan komentar.


text:
Mun nyarita soal malem panganten, sok inget ka jaman beheula. Waas.
Sapuluh taun katukang kuring ngalaman malem pangantenan anu unik. Harita
kuring bener-bener masih bau jaringao. Umur karek 17 taun tur hirup di desa.
Jadi sama sakali bolostrong soal hubungan asmara.
Kawin ge teu kahaja harita teh. Lulus ti SMP teu ieuh neruskeun da kolot teu boga biaya. Kuring langsung diajak Mang Karta –emang kuring– jadi laden manehna. Kabeneran bakatna kana ngurut teh tumurun ka kuring. Basa du SD keneh kuring geus bisa memener tulang nu misalah atawa potong. Teu kungsi diajar. Ukur sok nempo si mamang beraksi, terus bisa we kuring teh. Boga bakat alam kuring teh, cek si mamang mah.
Dua taun mantuan Mamang, akhirnya kuring beuki tapis kana memener urat jeung
tulang teh. Lantaran Mamang mimiti sering tik-tik brek, akhirnya kuring jadi
sering jadi andelan.
Urang tunda heula lalakon kuring. Kacaturkeun di kampung tatangga aya kembang
desa anu kawentar kamana-mana. Neng Mimin, putrana Pa Haji juragan sapi.
Umurna 30 taun, tapi geus jadi randa. Salakina nu ti heula diusir ku ramana
lantaran dua taun ngaligeuh.
Terkenal pisan Neng Mimin teh. Beungeut geulis, awak hade. Komo deui ramana
jalma jegud. Atuh puguh jajaka jeung para duda teh paheula-heula ngahelaran.
Ari kuring harita teh teu ieuh milu aub. Maklum umur ge karek 17 taun. Can
mikir-mikir kanu kitu.
Tapi hiji poe, kuring justru panggih jeung manehna. Malah bisa ngobrol lila
lisan. Malah kuring bisa nyekelan pingpingna bebas pisan. hehehe…tapi tong
boga pikiran ngeres heula. Hubungan kuring jeung manehna murni profesional.
Maklum si kembang desa teh harita kaserang salah urat dina lebah congo
pingping. Cenah lantaran labuh di kamar mandi.
Rada bangga ngubaran panyakitna teh. Maklum nyi randa teh tembong serba salah
tur serba kagok mun rek dirancet teh. Era tayohna mah. Ari kuring sih biasa.
Teu ieuh boga pikiran lain-lain. Profesional mun ceuk basa ayeuna mah. Atawa
mungkin perbawa umur nu karek manjing baleg jadi can rada wawuh kana nu
aneh-aneh siga kitu.
Aya kana tujuh kali ngubaran si teteh teh. Kitu kuring ngabasekeun manehna
nyi randangora teh, lantaran umurna nu jauh di luhureun kuring. Sanajan mimitina rada karagok lila-lila mah jadi lancara sesi pengobatan teh. Malah jadi sering uplek
ngobrol. Sifat kuring nu resep banyol jadi samara keur ngalancarkeun obrolan.
Tapi kuring teu nyangka, perkara ngarancet pingping teh tetela jadi manjang.
Saminggu ti saprak si teteh cageur, kuring digero ku Pa Haji.
Lir dibentar gelap basa Pa Haji tog mol nanya: kuring daek teu jadi salaki Teh Mimin?
Harita teh kuring ukur calangap bari taya sora nu kaluar. Kaget jeung bingung
pagalo jadi hiji. Jadi tujuh kali ngarancet manhena kuring bisa ngirut hate si bentang desa? Asa teu percaya.
“Intina mah Jang, anak Bapa teh menta tanggung jawab bongan geus disasaran pingpingna sababaraha kali,” ceuk Pa Haji bari ngagelenyu.
Kuring garo-garo teu ateul. Tanggung jawab? Har lain kuring mah ukur nulung wungkul. Da hate ge berseih taya dibarung ku napsu. Lamun si tetehna ngarasa lain eta mah atuh salah manehna. Tapi teu ieuh dikedalkeun eusi hate teh.
Kuring akhirna dibere waktu ku pa Haji keur mikir jeung badami jeung kolot. Tapi tetela ema jeung bapa kuring langsung satuju malah nyebut eta teh oge kasempetan emas nu moal tangtu bakal datang deui. Kitu deui Mang Karta satuju pisan mun kuring kawin ka Teh Mimin teh. Ari kuring dipikir-pikir teh teu boga alesan keur nolak.
Jadi singget carita pruk we kuring teh ka Teh Mimin. Hajatna dirarame ku nanggap wayang sagala. teu heran da Pa Haji teh kapan jalma jegudna tur loba banda.
Moal dicaturkeun soal geumpeurna kuring basa dirapalan oge kakaget kawawuh kuring nu langsung diucapkeun basa ngucapkeun salamet bari sasalamen. Urang langsung kana soal malem pangetenan bae.
Harita teh jam kira-kira 11.00 peuting. Kuring jeung si teteh geus dititah bus ka jero kamar. Padahal di luar wayang karek dimimitian.
Di jero kamar kuring asa leuwih geumpeur batan basa dirapalan. Kuring bener-bener teu boga cecekelan naon nu kudu dilakukeun. Dua poe katukang basa nanya ka Mang Karta kalah dijawab bari nyakakak. “Nu kitu mah teu kudu dipapatahan. Alami. Lila-lia ge pasti kapanggih sorangan carana,” pokna. Alami? alami nanahaon. Bukti kuring jadi bingung siga kieu.
“Geuning kalah ngalamun.”
Gebeg. Si teteh nu keur meresihan pupulas beungeut mencrong kuring tina eunteung. Paromana marahmay sanajan tembong gurat kacape nu kawilang atra. Di kitu keun teh kuring beuki samar polah.
Si Teteh cengkat. Beungeutna geus beresih tina wedak jeung lipenstip. Manehna terus ngagoledak kana ranjang. Nempo kuring masih keneh ngajanteng deukeut panto manhena ngagupayan baru nepakan kasur gigireunana. Kaleked kuring ngadeukeutan. Kalacat naek kana ranjang. Dug gigireunana. Awak kuring karasa kacida tegangna. Jantung siga bedug lebaran, dag-dig-dug taya eureuna.
“Naha ngajeten wae? Kunaon? Isin? Piraku ka bojo sorangan isin.”
Kuring teu nembal. Awak ge teu usik. Sakedapan pada ngaheneng. Karsa aya seungit malati campur jeung bau awak si teteh nu minuhan irung. Pikiran kuring asa tambah butek tur pabaliut. Boro-boro bisa ngalucu jiga basa keur ngarance manehna bareto.
“Ayi bendu ka teteh?”
Kuring kaget. Gideug bari ngareret. Manehna keur neuteup ka kuring bari sare nyangigir. Kuring gura-giru malikkeun paneuteup ka lalangit kamar.
“Naha geuning ti tadi bet cicing bae?”
Kuring teu nembal. Ari kitu kedahna kumah? Dina hate wungkul nanya kitu teh, ari baham mah teu wani kedal.
“Ayi teh kapaksa mihukum teteh teh?”
Kuring gura-giru gideug.
“Naha atuh bet siga nu bendu?”
“Ah, henteu,” tembal teh. Karasa sora teh ngageter.
“Upami henteu bendu, na atuh tetehna diantepkeun bae? Kapan itu teh malem pangantenan urang?”
“Ari..ari kitu kedah..kumaha?”
Kareret si teteh teh kerung. “Har, naha teu terang kitu?”
Kuring gideug lalaunan. Karasa beungeut panas.
“Memang teu aya nu masihan terang?” kadenge siga bari nyerengeh nanya kitu teh.
Kuring gideug deui.
“Tong bingung lah. Engke ku teteh dibingbing.”
Kuring ngareret. Nu geulis teh keur imut leleb bari neuteup. Gura-giru kuring miceun deui teuteupan. Aneh, bet asa aya nu ngageter jeroeun dada.
Rada lila simpe. Tapi dina jeroeun dada mah galecrok rame pisan.
“Eu..abdi kedah…kumaha?” Kuring ahirna ngawani-wani karep. Ari panon mah angger nengetan lalangit.
“Emh..kumaha nya? Panginten mimitina mah urang kedah sami-sami muka pakean.”
Kitu na teh si teteh bari cengkat, ngadon diuk. Terus ngalaan kancing kabayana. Kuring gancang nurutan. Tapi leungeun teh karasa ngadegdeg basa mukaan kancing jas. Basa kabaya geus leupas, si teteh terus ngudaran samping. Kuring oge sok ngalaan calana panjang.
Pada-pada ngan ukur make pakean jero kuring terus nuturkeun basa si teteh dud deui kana kasur. Dulag jeroeun dada kuring karasa beuki tambah rosa.
Di pirig ku sora wayang anu terus ngemprung, malem pangantenan teh ahirna laksana. Si teteh ngabingbing kuring salengkah demi salengkah kalayan sabar pisan. Tapi ngan mimitina wungkul mapatahan teh. Basa geus ngalincak nu kadua, komo deui anu saterusna, kuring teh geus langsung bisa sorangan. hehehe.
Malem panganten eta teh moal kapopohokeun. Oge malem pangentenan anu kadua.
Memang kuring teu manjang jeung si teteh teh. Gusti Allah mundut anjeuna lima taun kaliwat. Kaguguran basa ngandung anak kuring anu lila dianti-anti.
Ngan ukur opat bulan nyorangan, Kuring bet ngalaman pangantenan deui. Kuring deui-deui dikumaha ku Pa Haji, mitoha kuring tersayang. Manehna sigana beurat kaleungitan kuring anu geus jadi kapercayaan dina usaha balantik sapi. Nyaah ku hubungan anu geus terbina, pokna basa anjeuna nawaran kuring kawin jeung Neng Titin, adina Si Teteh. Rek nolak oge teu wasa kuring teh. Komo deui da Neng Titin teh teu eleh geulisna ku lanceukna.
Antukna pruk we kuring kawing deui. Pa Haji nanggap wayang deui. Kuring pangantenan deui. Ngan bedana dina malem pangentan anu kadua ieu mah kuring nu jadi pembimbing teh. Ma’lum Neng Titin teh kapan masih keneh ngora pisan, karek 17 taun, persis pisan jeung umur kuring basa pruk ka lanceukan.
Ayeuna gues lima taun kuring ngajiji jeung Titin. Pa Haji geus taya dikieuna, mulang ka kalanggengan tilu taun katukang. Kabeh kakayaanna brug ka anakna hiji-hijina, Nya Neng Titin pisan, anu ayeuna geus maparin kuring tilu budak ka kuring. Hirup kuring ayeuna estu genah merenah.(*)
Archive for Februari, 2008
Malem Pangantenan
Mun nyarita soal malem panganten, sok inget ka jaman beheula. Waas.
Hirup Teh Teuing Ku Endah
Hirup teh aya ku genah. Senang, henang-hening. Geus leuwih sataun kuring luntang-lantung. Ukur nulis jeung ngajurungkeun
keresep. Kalan-kalan nguseup, kadang-kadang jalan-jalanan nyuksuk padesaan.
Teu ieuh bingung ku kabutuh dapur. Dua buku karya kuring nu jadi best seller bener-bener jadi berkah. “Roman Nyai Pohaci” nepi ka kiwari geus cetak ulang 5 kali. Buka kadua, “Asmara dina galindeng tembang” malah leuwih sip: geus 8 kali cetak ulang. Unggal bulan kuring tinggal namprak narima royaltina.
Eta dua buku dina basa sunda oge geus ngajawulkeun ngaran kuring. Penerbit
teh ayeuna mah parebut menta naskah. Majalah jeung koran basa sunda oge teu eureun menta tulisan. Televisi basa sunda oge terus menta naskah drama. Kuring nya tangtu bae tambah ma’mur. Kipas-kipas. Nikmat pisan.. komo mun geus diuk bari nyerebungkeun roko siga kieu mah.
“Hayoh akang ngalamun bae.”
Gebeg. Tembong Heni diuk na ranjang. Awakna bulucun, ukur katutupan ku simbut anu geus teu puguh posisina. Kuniang manehna hudang, hayoh ngalendotan kuring nu keur diuk dana korsi.
“Ngalamun naon si kang?”
“Ngalamun kahirupan.”
“Yey, kahirupan dipikiran. Mending dini’mati,” pokna bari pegeuh nangkeup. Teu kaampeuh napsu kuring teh kahudang deui. Padahal kareak satengah jam katukang kuring jeung manehna ngabedahkeun katresna.
“Hayu Kang, dina kasur,” pokna, semu haroshos.
Coba etah, nikmat pisan lin? Heni teh jadi bukti sampurnana kahirupan kuring. Umurna karek 23. Kungsi jadi penari jaipong, tapi langsung pangsiun basa jadian jeung kuring. Karek genep bulan pruk ngahiji teh. Manehna estu wanoja simpel. Asal duit bulanan beres, tara ieuh make barang tanya urusan lain-lain. Pokona mun kuring keur amprok jeung manehna waktu teh bener-bener dimaksimalkeun keur nyesep madu asamara.
Basa kuring ninggalkeun kontrakan Heni, posel teh disada. Langsung diangkat.
“Pa, nuju dimana?” Pamajikan ternyata. Lain, lain Heni, tapi pamajikan kuring nu asli. Sumi. Manehna nu kaiket tali rumah tangga jeung kuring tujuh taun terakhir.
“Nuju di jalan, Mah. bade uih,” tembal teh. “Hoyong dioleh-olehan martabak, teu?”
Manehna ngaenyakeun. Telepon ditutup. Tapi langsung kadenge aya pesen anyar asup. Gancang dibaca. “Diantos di bumi. Si Om nuju ka Jakarta. Sono pisan yeuh.”
Ti Mayang geuning. Beu penyanyi petingan kuring teh ngajak papanggih. Geus dua minggu kuring teu amprok jeung manehna. Maklum Si Om anu ngampihan manehna terus ulukutek bae di imahna. Cenah proyekna di Jakarta keur sepi.
Gancang kuring mencet nomor imah. “Mah, punteng apa teu jadi uih. Bieu aaya telepon ti penerbit. Sigana rek mesen naskah. Engke wengi lah martabakna dipangmeserkeun.”
Beres. Dius we kuring ka beh wetan, muru ka pangkuan Mayang, penyanyi pub anu bahenol nerkom. Leuh asa sono pisan ka si eneng teh. Kacipta mun tas gulung teh kuring sok ditangkeup ku manehna bari dihariringan, siga budah nu keur dipepende indungna. Aduh-aduh, aya ku endah jeung ni’mat pisan hirup teh.
“Akang, akang!”
Kuring kaget. Luncat, ampir labuh. “Akang ngimpi naon etah? Sare na korsi baru terus seura-seuri bae.”
Hah, ngimpi? Kuring gigisik. Di hareupeun tembong Sumi, pamajikan kuring, mencrong pinuh ku kaheran. “Cenah rek ngarang? Naha kalah ngaguher kerek?”
Kuring garo-garo teu ateul. Jadol teh. Hirup nu ni’mat teh ukur dina impian geuning. Dina kanyataan mah kuring teh tetep we pangarang miskin anu salawasna bingung neangan inspirasi. Jadol!(*)
Peuting Nu Pang Endahna
Basa kuring blak-blakan rek ngadua, manehna siga nu shock. Tapi teu lila, ngan ukur dua poe kita na teh.
Tadi basa kuring datang ti kantor, paromana geus tembong bengras deui. Manehna malah ngaladenan kuring dahar bari sabar pisan. Bener-bener ngaladenan da manehna mah teu ieuh dahar. Ngan ukur mang nyiukeun sangu jang kuring terus nempokeun kuring ngahuap. Beungeutna bener-bener taya semu ceudeum ku kakeuheul.
Basa peutingna kukuring ditalek, manehna tembong leah pisan. “Upami hal eta tiasa ngabahagiakeun akang mah, mangga bae enung rela,” pokna.
Kuring sakedapan ngabetem. Teu puguh rasa. Asana mending nempo manehna ambek dari pada pasrah siga kitu mah. Ka kuringna jadi asa dosa pisan.
Ras inget kana kasatiaan manehna, kana kacinta manehna salila ieu. Tapi ah, kahayang kuring keur boga anak oge teu eleh gedena. Sabenerna mun manehna teu gabug mah bakal bagja pisan rumah tangga teh.
Kuring geus aya tujuh taun ngahiji jeung manehna teh. Taya pacengkadan da memang didasaran ku cinta. Hanjakal buah ati nu dianti-anti teh teu embol-embol. Dua taun katukang, basa dipariksa ka dokter, karek kapanggih yen manehna memang pare hapa. Moal bisa boga anak.
Nya ti sabot harita kuring jadi kaleungitan sumanget hirup. Komo mun nempo batur jalan-jalan bari mawa budak mah asa diturihan hate teh. Kabita pisan. Nyeri kacida karasana lantaran sadar kuring jeung manehna moal pernah bisa ngalaman ngiringkeun si buah hate.
Genep bulan katukang prok kuring jeung randa ngora. Sapopoena muka warung sangu deukeut kantor kuring. Manehan karek sataun ditinggalkeun kabur ku salakina. Berjuang ngahirupan anakna nu karek umur 3 taun ku ladang muka warung.
Jadi bahan paguneman babaturan nyi randa teh. Babaturan lalaki tangtuna ge. Maklum umurna memang masih ngora, masih lilikuran. Tur awakna moleh pisan.
“Daek mun kudu nalak pamajikan ge kuring mah,” Cek Si Oman hiji poe.
“Ah embung ari kudu pegat mah. Mun menehna daek dicandung mah hayu we. Kajeun mun unggal gawe kudu lembur oge,” tempas Mang Uleh.Ger pada saleuseurian.
Tapi da wani ditukang wungkul kabeh oge. Paling di hareupeun jinisna mah kabeh ge ngan wani sindir sampir wungkul. Ari nyi randa biasana ngan ukur ngarespon ku komentar pondok atawa ku seuri letik. Pinter mawa karep menahna teh.
Kuring oge mimitina mah siga maranehna. Ukur wani nyindir-nyindir. Eh manehna bet ngalayanan. Antukna hubungan teh beuki jero. Dua bulan katukang manehna serah bongkokan, nyerahkeun jiwa ragana ka kuring. Di warungna, basa kuring kuring lekasan lembur, aya napsu nu ngahiji. Aya asmara nu ka sambung. Basa kukuring ditanya daek dimadu atawa henteu manehna bet teu kabeuratan.
“Etah akang kalah ngalamun. Tah entehna kaburu tiis.”
Kuring ngarenjag. Enung tembong keur ngawaskeun kuring bari imut. Kuring kaeraan. Gap kana cangkir teh, regot diinum. Enya we geus tiis.
“Bade dihaneutan deui atuh?” Enung surti pisan. Kuring gideug.
“Atanapi akangna nu hoyong dihaneutan ku enung?”
Hah? Kuring olohok. Asa teu percaya kana dedengean. Enung nu biasa ngan bisa ngadagoan inisiatif kuring bet ujug-ujug muka jalan ti heula.
“Aih, kapan enung inggis kaleungitan akang,” pokna semu nu ngarti kana kaheran kuring. “Meureun upami enungna langkung enya-enya ngalayanan engkang mah, engka engkangna moal lali ngalongokan ka dieu.”
Kuring tambah teu percaya. Ah, kahirupan memang loba ngandung pengkolan anu matak helok.
Nempo kuring cicing bae teh, Enung ngadeukeutan. Gek gigireun kuring. Terus awakna ngalendotan.
Ucing disantingan daging atuh pasti we langsung ngarontok. Nya kuring oge kitu. Napsu lansung kahudang. Awakna ditangkeup, terus digalentoran. Sabenerna pinter pisan ngurus awak enung mah. Sampurna, taya barobahna najan geus tujuh taun babarengan.
Basa napsu beuki nyedek, regeyeng manehna kukuring dibopong ka kamar. Masa-masa pengantenan beheula bet kaalaman deui. Hubungan paling endah ngajanggelek peuting eta. Enung lain ngan ukur pasrah, tapi bisa ngalayanan lemah lembut pisan. Kuring asa naek ka langit katujuh. Ka surga nu pang endahna.
Basa pesta lekasan, kuring langsung bisa sare bari hate bungangang. Tapi teu lila, karasa aya nu ngaguyah-guyah awak.
“Aya naon, Nung?” Kuring heran basa nempo manehna geus rapih dibaju deui. Panonna tembong semu beureum siga tas ceurik. Tapi manehna imut manis pisan.
“Kang sarengan Enung ngeteh heula,” pokna bari sor ngasongkeun cangkir. Kuring diuk terus nampanan nu diasongkeun.
“Kanggo kaendahan cinta urang,” pokna baru ngangkat cangkir. Kuring nurutan ngacungkeun cangkir. Terus babarengan ngaregot eusina.
“Sing seep kang ambeh badanna seger,” pokna basa nempo cangkir kuring masih eusi satengah. Kuring nurut. Manehna oge tembong ngerepkeun eusi cangkirna.
Begitu eusi cangkir kosong. Manehna langsung nubruk awak kuring. Kaget liwat saking. Cangkir nu dicekel ku kuring jeung manehna pasolengkrah kaman-mana.
“Aya naon, Nung?”
Manehna kalah ngagauk ceurik baru nangkeup awak kuring. “Hapunten abdi kang. Abdi teu tega kaleungitan cinta engkang. Langkung hade urang perlaya babrengan,” pokna bari ngaguk-guk kana dada.
“Eh, naon maksa Enung?” Beungeutna ku kuring dicengkatkeun. Tembong banjir ku cimata.
“cai teh tadi ku enung tos dipasihan racun,” pokna. “Hayu Kang, urang hijikeun cinta urang nepi ka akhir.” Manehna terus ngusrukkeun duei beungeutn kana dada kuring.
Kuring kaget. Racun? Beuku kaget basa beuteung karasa asa motah. Murilit lir diturihan. Karasa Enung nangkeup kuring beuki pageuh. Lalaunan dunya asa moekan.(*)
Birahi Wanci Janari
Kuring jeung Mang Juned nyumput tukangeun rungkun awi. Reungit muuk, tapi kuring nguat-nguatkeun maneh. Atuda omongan Mang Juned teh kacida pisan narik atina.
“Mun hayang nongton nu kitu mah tong teuing dina kaset. Mending langsung,” pokna basa kuring nembongkeun vcd porno bajakan nang meuli ti pasar ka manehna.
Nya peuting ieu pisan Mang Juned ngajak ngabuktikeun omonganana. Duaan ngadagoan di pipireun imah anu harieum ku tatangkalan.
“Tong gandeng. Sakeudeung dei oge jebul geura,” pokna basa nempo kuring teu sabar teh.
Bener bae, teu lila tembong rentang-rentang aya nu datang. Di kurudung sarung manehna teh langsung nyalingker ka pipir imah. Terus ngadeukeutan kana jandela. Kuring kerung basa nempo beungeutna ka caangan lampu teh.
“Pa Kuwu?” kuring ngaharewos ka Mang Juned. Manhena unggeuk. Kuring gogodeg. Pa Kuwu ngahelaran pamajikan batur? Ah, asa teu percaya. Kapan karek sabulan katukang manehna kapilih deui. Dina pemilihan manehna sukses ngabeubeut pesaingna, Mang Gunarsa juragan tempe, ku tudingan teu bersih lingkungan lantaran boga pamajikan kadua di kampung tatangga. Kari-kari ayeuna manehna sorangan rerencepan wanci janari ka imah Mang Ulis. Padahal kuring apal Mang Ulis teh keur taya di imah.
“Tong ngalamun jang, tuh tempo,” Mang Juned nepak. Pa Kuwu tembong geus tepi kahareupeun jandela. Sakedapan ngajanteng, mireungkeun suasana di jero tayohna mah. Teu lila manehna keketrok. Tilu kali, jandela teh langsung dibuka. Sidik nu muka teh Bi Ijoh, pamajikan Mang Ulis.Teu kaleked, terekel Pa Kuwu teh naek kana jandela. Blus ka jero, jandela teh langsung ditutup deui.
“Ke dagoan lima menit, karek urang deukeutan,” Mang Juned ngaharewos. Kuring ngaheneng. Masih kaget ku fakta nu karek kapanggih.
“Emang, apal ti iraha?” kuring ahirna nanya.
“Nya geus heubeul. Aya opat bulan mah.”
“Hah? Berarti pas pemilihan geus kajadian?”
Mang Juned unggeuk. Kuring gogodeg. Teu kaharti. Kapan basa kampanye teh Pa Kuwu tapis pisan midatokeun perluna hirup bersih jeung satia ka kulawarga. Manehna gencar pisan nyerang kalakuan Mang Gunarsa anu geus wani nyandung. Teu pantes calon pejabat mere tuladan kitu, ceuk Pa Kuwu harita teh. Kari-kari ayeuna manehna sorangan milampah perbuatan anu leuwih kotor.
“Naha Emang teu wani buka-bukaan?” kuring nanya Mang Juned.
“Ih, keur naon. Pengetahuan teh mahal, Jang. Bisa ngarupa jadi kenteng, usuk. Buktina tuh dapur mamang geus teu bocor deui.”
“Hah? Jadi Mang Juned meres Pa Kuwu?”
“Ah teu rumasa. Emang hiji peuting kungsi nyegat manehna basa kaluar tina jandela. Eh, juragan pejabat teh langsung ngeupeulan gede pisan. Asal emang tutup mulut pokna. Berekah nepi ka ayeuna geus sababaraha kali ngeupeulan. Buktina geus jadi dapur,” Mang Juned nyerengeh. Kuring ngaheneng.
“Geus ah, tong olohok bae. Hayu ari rek nongton pertunjukan panas mah.” Mang Juned nepak taktak. Terus lalaunan ngadeukeutan jandela. Kuring antukna nuturkeun.
Geus apal lelempatan tayohna si emang teh. Buktina manehna langsung muru ka beulah ditueun jandela. Gog nagog, baru ngagupayan kuring. Enya we hareupeun manehna teh aya liang dina bilik anu rada gede.
“Ngahaja meunang nyieun pabeubeurang,” pokna ngaharewos. Kuring gogodeg.
Basa ditoong di jero pa Kuwu tembong keur ngagoler dina ranjang dipencetan ku bi Ijoh.
“Sabaraha dinteng Kang Ulis diutus ka kabupatenna, Pa?” sora Bi Ijoh.
“Dua poe.”
“Ih, si Bapa mah nakal. Ngahaja cari kesempatan,” Bi Ijoh nyikikik baru nyiwit cangkeng pa kuwu. Nu diciwit ngagurubug terus hudang. Ngarantok Bi Ijoh anu terus nyingcet. Bi Ijoh terus lumpat, Pa kuwu gancang milu turun tina ranjang terus ngudag.
“Siga ucing beger,” Mang Juned ngaharewos. Kuring nyerengeh.
Di jero beuki panas. Bi Ijoh ngahindar ngurilingan ranjang, Pa Kuwu terus ngudag bari masang dua leungeunna semu rek nangkeup. Basa bi Ijoh rek naek kana ranjang, cangkengna kacerek manten ku pa Kuwu. Gep ditangkeup pageuh pisah. Bru duanana rubuh. Bi Ijoh nangkuban kana kasur, Pa Kuwu naplok luhureunena. Duanana ting cirihil. Teu inggiseun kadenge ku batur tayohna mah da memang imah Pa Ulis teh anggang ti tatangga.
“Hayu ah uculan,” Pa Kuwu ngomong haroshos.
Bi Ijoh nurut. Hudang, langsung mukaan pakenana. Daster ngalumburuk dina lantey, terus calana jero jeung kutang nyusul.
Kuring nahan napas. Sanajan geus aya umuran, tapi tembong nu bulucun teh masih keneh beuneur.
Pa Kuwu gancang nyusul ngalaan pakenanan. Basa geus bulucun terus ngagolerkeun maneh dina kasur. “Sok ah, siga kamari deui,” pokna.
Bi Ijoh teu kalaked. Kalacat naek dui kana ranjang. Terus ngadon naek kana awak Pa Kuwu. Diuk dina beuteung pa pejabat siga anu naek kuda. Leungeun pa kuwu langsung garamesan lebah dada Bi Ijoh.
Kuring olohok. Awak asa ngadegdeg teu puguh rasa. Mang Juned tembong sababaraha kali menerkeun sarungna.
Di jero kayaan beuki panas. Dua mahluk papuket, silih gemol, silih dedetkeun, silih rames, silih ah..pokona geus hese dicaritakuenanan.
Basa hayam mimiti kongkorongok, kuring diajak Mang Juned nungguan di jalan teu jauh ti imah Mang Ulis. Basa Pa Kuwu kaluar jol tina lebah rungkun kopi. Mang Juned gancang ngadeukeutan.
“Ning sia Juned?” Pa Kuwu akhirna nanya basa geus awas kanu datang. Mang juned ngaheheh.
“Itu saha?” Pa Kuwu nunjuk ka lebah kuring anu tetep nangtung di kajauhan.
“Rerencangan ronda.”
“Hmh, wani ngajak batur sia nyah? Bisa-bisa isuk mah ngajak jalma sakampung,” Pa Kuwu ngagebes.
“Ah, teu wantun. Piraku kanu berehan bade kumawantun,” Mang Juned nembal anca.
Dikitukeun teh Pa Kuwu langsung ngodok calana. Terus tina dompetna ngaluarkeun sababaraha lembar duit. Sok dibikeun ka Mang Juned. Gejlig be indit.
Mang Juned nyaheheh basa ngadeukeutan kuring teh. “Tah jang urang bagi dua. Lumayan.”
Pokna bari sok duit teh dikeupeulka ka kuring sawareh. Basa dibatrean teh, kuring ngajenghok. Rp 500 rebu. Sapuluh poeeun ladang kuring buburuh nembok.
“Na loba pisan Mang?”
“Ah, pesakan we. Luamayan. Da eta ge paling duit ladang korupsi. Iraha deui pangawakan kuli siga urang bisa ngasaan duit ladang korupsi,” pokna baru nyerengeh.
Kuring hareugeungeun. Pangalaman peuting ieu karasa aneh luar biasa.(*)
Kajiret Napsu Birahi
Basa manehna asup ka kamar mandi, kuring langsung sadia. Baju dibuka, calana
panjang dilaan, tinggal calana jero. Golehe we kana kasur.
Hmh, gajih pisan yeuh daging teh. Umurna masih belasan. Masih serba peungkeur.
Basa make pakean keneh oge geus tembong seksi. Komo mun engke geus bulucun.
Emh, kuring teu karasa ngarenghap panjang. Aya napsu nu nguliat.
Tadi panggih teh panggih jeung manehna di BIP. Kuring kabaneran taya tugas di kantor. Leos we ka pusat perbelanjaan. Saha nu apal manggih nu montok. Eh, harepan teh langsung kabul. Kuring panggih jeung manehna di lobi. Saliwatan hate teh langsung cop. Donto.
Manehna keur anteng ngulinkeun telepon genggam. Basa ku kuring dideukeutan langsung nyanggut. Nya terus we dibawa ka hotel.
Basa manhena kaluar ti kamar mandi, awakna ukur dibeungkuet anduk. Kulitna bodas
beresih. Nempo kuring geus satengah bulucun teh manehna ngabelenyeh. Gek diuk
dina sisi ranjang. Leungeuna terus nyisiran buukna anu ngarumbay sataktak.
Kuring mencrong manehna bari teu lemek. Manhena oge anteng nyisiran bari
neuteup kana eunteung gede anu naplok dina tembok. Rada lila paheneng-heneng.
“Naha teu aya soantena? Tunduh?” manehna ngareret.
Kuring gedeg bari nguniang hudang. Gek gigireunena. Leungeun kuring terus
gerilya. Ngusap-ngusap pundukna anu bodas. Karasa lemes. Dikituekuen teh
manehna teu baha. Ngan basa leungeun kuring nyulusup ka jero anduk, awakna rada
ngagurubug. “Ih nakal,” pokna, tapi aya kalangkang imut dina biwirna.
Lengeun kuring beuki motah. Andukna dicentok, bruk we ubin. Manehna bulucun, tapi leungeuna teu ieuh make repot nutupan daerah pribadina. Kalah hayoh ngagaramang nyasaran awak kuring. Tina dada terus ka handap. Wani pisan, tapis kacida.
Kamar hotel teh dipasangan penyejuk ruangan, tapi sama sakali teu karasa pangaruhna. Awak kuring panas, manehna oge teu beda. Napsu beuki ngaberung. Duaan guley, silih
rames, silih gemol. Kuring ngarahuh, manehna humarurung. Bendungan jebol, duaan patangkeup pageuh pisan.
Basa napsu geus lekasan, kuring terus kasarean. Cape.
Basa hudang, kamar teh jempling. Taya tapak-tapak manehna. Kuring rada
ngajenghok basa mireungeuh loket kuring ngagoler dina meja. Gancang
dideukuetan. Kosong. Taya duit nu nyesa salambar oge.
Bangkawarah, kuring kekerot. Awewe atah adol. Peureup langsung neunggeul meja.
Kakaget kuring teu anggeus nepi ka dinya. Dina eunteung katembong tulisan gede
warna beureum. Sigana make lipenstip. “Salamet bergabung jeung grup penderita HIV/AIDS.”
Kuring colohok. Awak ngeleper. HIV/AIDS? Manehna ngidap HIV/AIDS? Beu cilaka, kapan tadi teh teu make kondom. Tuur nyoroncod. Dunya karas asa pok mongkleng.(*)
Isukan Pangantenan
Isukan pangantenan, tapi si akang bet teu sabar.
“Hoyong persekot heula ah,” pokna.
Kuring jebi. “Ta usah ya….”
“Alah enjing oge kan moal jang saha.”
“Memang leres, pangna ge sing sabar.”
“Ah, teu kuat…,” pokna bari terus nyentok leungeun. Bluk kuring kana lahunanan. Terus awak kuring ditangkeup pageuh pisan, teu bisa leupas najan satekah polah kuring berontak.
“Meungpeung keur sepi,” si akang ngucap bari haroshos. Memang harita teh kayaan di imah si mamang keur sepi. Mamang jeung Bibi araya di imah ema, mantuan nyiapkeun acara isukan. Ari kuring tadi teh tas nganteurkeun undangan ti babaturan. Cape ngeleyeng kapikir mun langsung mulang pasti teu bisa istirahat. Pangnage ngajak si akang nyimbang ke imah si mamang. Najan dikonci tapi kuring apal tempat konci disumputkeun.
“Ulah atah kang,” kuring satekahpolah ngejat. Tapi teu bisa. Tangkeupan si akang tambah rosa. Malah manehna ngagulingkeun kuring kana korsi. Terus awak kuring ditindihan.
Sanajan mimitina mah nyoba ngalawan, tapi basa biwir si akang ngaranggeum biwir kuring, antukna kuring teu walakaya. Serah bongkokan. Si akang beuki ilang kendali. Leungeuna ngotektak kamana-mana. Rameg diditu, usap didieu. Kuring asa murigrig saawak-awak.
Basa biwir si akang turun, nyucupan kulit beuheung, kuring lir salah palid. Leunguen teh nangkeup awak si akang sataker tanaga. Teu hayang leupas, komo deui barontak.
Basa leungeun si akang ngulinkeun kancing baju, kuring ukur peureum. Basa kancing teh hiji-hiji diuculan, kuring kalah rikat mantuan. Rikat oge males ngudaran kancing si akang.
Basa awak nu geus pada biligir ngahiji, kuring geus teu inget kana nanaon. Ngan aya sensasi nu endah, lir ancrub kana sagara kanikmatan.
Memang aya rasa hanjakal nu sumeleket basa sagalana rengse. Sigana bakal leuwih endah lamun hal tadi dilakukeun isukan di malem pangantenan. Lewih sampurna.
Tapi ah, rasa eta ngan muncul saliwatan. Ayeuna atawa isukan, nu penting cinta teh geus ngahiji.
Isukna, poe nu dianti-anti teh datang. Kuring geus dirias bebeakan. Jam 10.00 jadwal dirahpalan. Tapi satengah jam saencan acara rombongan si akang teu embol-embol. Kuring mimiti hariwang. Menit-menit penantian karasa pinuh siksaan. Kuring gulinggasahan.
Basa jam 10.00 kaliwatan, datang utusan mawa beja yen rombongan si akang kacilakaan. Si akangna perlaya saharita.
Kuring ngajerit maratan langit. Dunya asa tungkeb. Poek mongkleng. Samagaha jeroeun dada.(*)
Kageser-geser Imbit Nyi Randa
Beus teh pajejel. Hese usik. Unggal beus eureun kuring nu teu kabagen tempat diuk, kudu tipepereket pupuntangan. Mun henteu pasti awak bakal keuna kanu nangtung hareupeun. Bisa barabe. Kapan si geulis teh kakara pisan tas lak-lak dasar nyarekan bapa-bapa, anu dianggapna cunihin pedah terus meped-meped manehna. Tiap mobil direm atawa mengkol si bapa teh langsung ngamanfaatkan kesempetean.
“Dasar lalaki nurus tunjung! Teu boga kaera!” si geulis teh nyeuneu bari tutunjuk. Panumpang kabeh tumplek perhatian. Si bapa teh kaeraan, terus seseleket pindah ka beulah tukang.
Tapi kuring ngarasa beuki kasiksa beuki lila teh. Panumpang terus nambahan. Awak si geulis beuki ngadeukeutan. Sanajan sakumaha tarik pupuntangan mun beus ngaleok atawa eureun teh pasti awak kuring keuna ka manehna.
Beu cilaka, pikir teh. Bisa jadi korban kadua kuring ari keu mah.
“Aduh!” si mojang ngajerit. Kuring langsung kabur pangacian.
“Ati-ati atuh, Ki. Piraku suku kuring ditincak.”
Plong we. Tetela si mojang teh protes ka si aki hareupeunana. Si aki tembong gura-giru menta hampura. Si Mojang camberut bari rada narik awakna. Beu, kuring ayeuna nu jadi korban. Awakna adek pisan kana awak kuring. Waduh, kudu kumaha?
Basa beus mengkol, teu katahan deui awak kuring jeung manehna beuki napel. Manehna ngalieuk nempo ka lebah kuring. Neuteup sakuedeung tapi sama sakali teu ngucap sakemek.
Geulis pisan si mojang teh. Biwirna euceuy, irung mancung, pipi lemes, halis melengkung. Keuruet beungetna pas pisan jeung buukna anu dipotong luhureun taktak. Dandanana anu sederhana sama sakali teu ngurangan kageulisanaan. Malah karasa tambah nyari.
Kalan-kalan buuk manehna katebak angin. Ririapan kana beungeut kuring. Karasa seungit. Ku kuring diingkuen we, malah dinikmati. Diprotes, oge diprotes kumaha. Disinglarkeun oge percuma da terus kabawa angin deui.
Basa mobil rada nanjak, awakna beuki adek. Kuring ngarenghap panjang. Imbitna pas pisan ngagesek-gesek tuntung pingping kuring. “Duh gusti, tulungan abdi,” gerentes teh.
Tapi pitulung teu buru-buru datang. Jalan teh terus naek turun. Jadi beuki sering bae kuring kagesek-gesek. Kuring geus coba mundur, tapi teu berhasil. Maklum di tukangeun oge geus taya ruang nyesa.
Beuki lila kuring asa beuki ripuh. Lantaran kagesek-gesek terus lebah congo pingping teh karasa aya nu kahudang. Duh, kumaha ieu? Manehna oge lila-lila pasti bakal ngarasaeun aya dongkrak nu ngacung tuh.
Kuring coba ngabangbalerkeun pikiran ka luar jandela. Tapi teu hasil. Si Joni teh beuki tarik nyuak calana. Tuda ieu mah nu ngagesernage lain samanea. Kapan imbit badag anu sakitu endahna.
Awak kuring karasa panas. Pakean jibrug ku kesang. Di jero beus teh panas lantaran langka hawa. Tapi di jeroeun awak kuring oge teh eleh panasna. Aya napsu nu kahudang.
Jalan beuki nanjak. Kuring beuki samar polah. Tapi ah antukna kuring teu paduli. Keun bae lah manehna karasaeun ge. Da lain salah kuring ieuh.
Manehna oge antukna mah sadar sigana mah. Da sababaraha kali siga narik awakna leuwih kahareup. Tapi kayaanana memang teu memungkinkeun, manehna oge antukna siga nyerah.
Beuki jauh ninggalkeun kota, beuki goreng jalan nu kaliwatan. Naek turun, luak-leok, tur beuki ruksak. Akibatna bujur manehna beuki sering ngagesek-gesek kuring. Tapi nu rada aneh teh manehna teu pernah sakli oge ngalieuk ka kuring. Anteng we neuteup ka hareup.
Nepi Ka Cijati, penumpang mulai ngurangan. Kayaan di jero beus mulai laluasa. Kurang gura-giru ngajauhan manehna. NU tadi nyuak teh antukna daekeun istirahat, ngalempreh deui.
Di Cijapati, aya dua penumpang turun. Korsi di tukang kosong. Nu nangtung tinggal kuring jeu si mojang. Kenek ngageron. Kuring gancang diuk. Ari nyi mojang tembong semu asa-asa. Basa gek oge menehna sama sakali teu malire ka kuring.
Ah, keun bae, pikir teh. Leuwih hade kitu. Dari pada pada-pada era.
Tapi perjalanan masih jauh. Antukna kuring teu kawawa.
“Bade kamana neng?” kuring lahlahan nanya.
Manehna tembong kaget. Ngareret sakeudeung terus neuteup ka hareup deui.
“Bade uih, ka Cicadas,” tapi ternyata aya jawaban nu kaluar, laun pisan.
“Oh..” kuring unggeuk.
Terus simpe deui, ukur kadenge gerung mesin beus jeung sora penumpang kerek.
“Punten nya…soal tadi,” kuring nyoba muka deui obrolan.
“Naon tea nya?” Pokna. Teuteupna angger ka hareup.
“Bilih aya nu kirang sopan tadi.”
Manehna ngareret. Prok teuteupan paamprok.
Blenyeh manehna imut. Dug, jajantung kuring asa didudut.
“Ah teu sawios.” pokna halimpu pisan.
Kuring bengong. Na teu salah denge kitu?
“Da abdi oge ngiring salah..,” sambungna deui. Paneuteupna ka hareup deui.
“Hah?” Kuring calangap. “Ari kitu, eneng oge menikmati?” Teuing kunaon sungut teh asa hese direm, langsung nanya kitu.
Manehna ngadilak bari baeud. “Ih, amit-amit…,” pokna. Ukur kitu.
Kuring beuki wani. Sajajalan terus ngajak ngobrol. Manehna bet terus ngalayanan.
Tetela manehna teh randa. Karek 6 bulan ditinggal maot salakina.
Basa beus asup ka wilayah Cicadas Manehna siap-siap turun. Kuring gura-giru menta alamat. Teu hese, golosor we. Kuring gancang nyatet alamat manehna dina telepon genggam.
“Kenging nganjang kitu?”
“Mangga.”
“Moal aya nu bendu?”
“Ih saha nu bendu.”
Basa beus eureun di Cicadas manehna siap-siap.
“Upami leres bade sumping, diantosan nya,” pokna bari hudang. Kuring asa ngapung ka awang-awang.
“Memang bade di suguhan naon?”
“Naon bae aya.”
“Da hoyong na oge anu siga tadi.”
Manehna ngadilak. “Ih, cunihin..,” pokna bari gura-giru turun. Tapi aya imut dina biwirna.(*)


text:
Laut Jepang
Laut Jepang nyaéta marginal sea di beulah kulon Pacific Ocean, diwatesan ku Jepang, Korea jeung Russia sarta nujul ka Koréa disebut éast Séa. Saperti Mediterranean Sea, ampir taya tide sabab nu meh ampir katutup.[1]
Tempo ogé[édit | édit sumber]
Rujukan[édit | édit sumber]
- ↑ "Tides in Marginal, Semi-Enclosed and Coastal Seas - Part I: Sea Surface Height". ERC-Stennis at Mississippi State University. Diakses tanggal 2007-02-02.
Tumbu kaluar[édit | édit sumber]
Média nu patali jeung Sea of Japan di Wikimedia Commons Citakan:Wiktionary-inline


text:
North American F-86 ef Sabre FSX
Ukuran 39.04 MB
Undeuran 25 614
Dijieun 30-03-2010 02: 00: 00
Robah 12-07-2012 03: 44: 09
ngidinan freeware
pangarang: SectionF8, adaptasi FSX: Björn Kesten, EDCW http://www.sectionf8.com
download Pikeun FSX & uap Edition & nbspPort-Leuwih FS2004 (euweuh DXT12) euweuh P3Dv4 + 3D kabina Virtual
Pikeun varian cocog FS2004 klik di dieu
Di handap ieu Amérika Kalér F-86 E / F SABRE + SP1 diropéa pikeun FSX. Hiji kapal terbang jeung kabina 3D full jeung textures poto-realistis, sora nu luar biasa jeung model nyaeta kualitas pisan luhur. Ieu nambahkeun-on bisa gampang jadi payware, tapi éta freeware pikeun kabagjaan urang! Ieu téh marvel a! A kingkilaban poe ieu ... Hatur nuhun ka SectionF8 keur gawé babarengan nanaon maranéhanana. Kaasup file ieu paket husus 9 textures tambahan.
PERHATOSAN: Anjeun kudu maca manual kaasup pikeun ngarti fungsi alat ieu kaasup gear badarat realistis.
Ieu nambahkeun-on asalna dirarancang pikeun FS2004 terus diadaptasi pikeun FSX, sababaraha fungsi geus ngahaja ditumpurkeun pikeun ngajaga hiji tingkat nyukupan of FPS (pigura Per Kadua) salaku efek haseup.
Di handap ieu Amérika Kalér F-86 E / F SABRE + SP1 diropéa pikeun FSX. Hiji kapal terbang jeung kabina 3D full jeung textures poto-realistis, sora nu luar biasa jeung model nyaeta kualitas pisan luhur. Ieu nambahkeun-on bisa gampang jadi payware, tapi éta freeware pikeun kabagjaan urang! Ieu téh marvel a! A kingkilaban poe ieu ... Hatur nuhun ka SectionF8 keur gawé babarengan nanaon maranéhanana. Kaasup file ieu paket husus 9 textures tambahan.
PERHATOSAN: Anjeun kudu maca manual kaasup pikeun ngarti fungsi alat ieu kaasup gear badarat realistis.
Ieu nambahkeun-on asalna dirarancang pikeun FS2004 terus diadaptasi pikeun FSX, sababaraha fungsi geus ngahaja ditumpurkeun pikeun ngajaga hiji tingkat nyukupan of FPS (pigura Per Kadua) salaku efek haseup.
Tempo patali video vintage:
North American F-86 ef Sabre FSX download


text:
Keur pamitan basa arek mulang ka Jakarta. Aya sora halimpu anu ngucapkeun salam. Nyes matak tiis kana hate, matak gumbira kana qalbu. Saharita 5 pasang mata jalu ngalieuk ka beh lawang panto. Disorot ku loba mata careuh mah, mojang tea bangun anu geumpeur bari ngadeg, ramona riweuh silih itung, bari nyonyoo pita biru. Sakedet netra karasa socana nyirorot, tapi tungkul deui bari leungeun semu ngageter. Pedah kuring anu pangdeukeutna, sacara jentelmen kuring ngahiap sigeulis tea disina lebet. Alhamdulillah. Acara balik disore eta bolay tah. Diganti silaturahim ka bumina Endah.
Luhureun meja opat pasagi, aya hiji coet nu diriung ku mangpirang mutu. "Elmu ngahyang uing can pati manjing, euy! Dua garapak nu munggaran mah ngajadi, ngan nu nilu kalian bet ngeplos" Olot Santang muka paguneman. "Leunca tea..leunca" nu aya di dinya nyakakak, kagugu ku leunca hideung. Lebah kenca, kembang eros pulas beureum ngabelehem, aya seungit cai abdas nu mapaesan.
Luhureun meja opat pasagi, aya hiji coet diriung mangpirang mutu.
Teuing kunaon, naha bet sioom remen polotot ka uing. Kapan hubungan sapopoe jeung inyana biasa biasa bae. Atuh si Mean batur ulin, si Elen meh unggal peuting diwurukan pelajaran tambahan, aljabar ilmu ukur bahasa Inggris. Heueh sih urangna oge bari bogoh, tapi kapan si Elen mah sok galak teuing jadi cawenena. Jadi kapoklah, saenggeus uing digaplok dina beca, waktu balik tas lalajo pelem di Menteng. Tidinya uing tara deui daek mantuan ngajar, sanajan manehna keur ulangan umum oge. Enya kamari nyak Indun nasehatan uing, "elu jadi lelaki nyang sabar ngapah Man. Si Elen entuh rempuan cakep, mane kulitnye item manis lagih. Coba kalu eluh dapetin, nggak bakal nyesel dah. Ketagian malah, barangnye kayak ketan." Teuinglah, uing teu ngarti.
Mangpaung. Semu aya nu ngolényay juru panon. Si Kunyi, galau. "Basa Démén neuleuman Madilog. Hirup teu sieun ku ekonomi. Kiwari. Cai hanyir jadi pataka." Éak-éakan kénéh sisi jalan. "Barudak sakola, tatéh.!", "Anak bedus!" si Kunyi ngabecir dina kuda wesi. Dituturkeun sora démo nu atah létahna. "Galau!" ditulis ku si Kunyi dina sepanduk.
Sora angin nu nyeaor teh geus leungit.
Gauuur...! Disusul ku sora nu ngagaur handaruan, najan sakali tapi tarik, mantak geumpeur jeung keueung.
"Sampurasun!" Gebeg. Rewas, ujug-ujug aya sora agem nampeu hareupeun.
Rek nembalan, letah kebet teu bisa nyora, Panon hese rek dibeuntakeuna. Neger-neger maneh, bari angger teu obah, tetep dina kaayaan sila, sirah tungkul, panon peureum, ukur bisa ngababade tina pangdenge.
"Geus tamaha, hirup kalangsu, teu make ugeran, balukarna Nagri jadi gering parna nu hese ubarna" Nyaritana tatag pinuh ku wibawa.
"Bisa cager jeung waluya ieu Nagri.
Naha ti sekeseler kula geus aya nu sanggup; Bisa nangtung ajeg dina pucuk puncer kembang tanjung nu rupa kembangna beureum jeung bodas?, naha aya nu bisa mangku l tatapakan nu lima sakaligus, di darat jeung di sagara ?
Omat, kudu diparake, ulah dilaanan baju nu ti kula! Cag".
Nyah, Benta. Aya nu ngalumburuk, horeng aksara; SILIH ASAH,SILIH ASIH,SILIH ASUH.
Peuting beuki rawing, rupa anjeun kokolebatan dina hordeng jeung asbak bari imut ngagelenyu sakapeung ngabetem bangun nu ngemu rusiah, sora hp humaregung meupeuskeun lamunan, angin saheng ngaharewoskeun beja ti alak paul, anjeun nu masih keneh napel dina hordeng nyeuleukeutreuk, disieuh-sieuhkeun sina indit anggur emprak bari ngurilingan eusi sirah kuring, sakapeung entreup kana hate bari ngendag-ngendagkeun satungkebing iga, gap..kana peso sreett..rupa anjun disosoeh berebey getih kaluar tina jajantung kuring, helok ku tetenjoan kuring ngudupruk nepika ngereles kapiuhan.
Hate kebek ku rasa sono, gilig peuting ieu reknepungan buah hate,nuteuweleh ngagokan dina kongkolakmata.Tabuh salapan geus rengse pagawean,brus kacai ngadon mandi.Rap make pakean kojo.Crot-crot minyak seungit nu kari sakeclak ditonggengkeun.Werr,sijadul dihirupan, geuleuyeung maju lalaunan marengan hate nuguligah.Leok si jadul dipengkolkeun ka pasar Ceplak rek nyimpang ka tukang batagor karesep pimitohaeun itung-itung keur ngabebenjokeun. Dius indit deui mengpeng ka jl.Bratayuda. Reg euereun dipakarangan bari nyarandekeun si jadul kana tembok,kuring uluk salam.Bray panto muka blenyeh indungna bari ngabageakeun rada darehdeh.Cong sasalaman,bari nunda keresek batagor dina meja.Gek kuring diuk dina korsi gigireun panto.Bari ngobrol ngalerngidul mata teu weleh mencrong kana enggon si manehna lebeng teu emol-emol.Panceg tabuh dualas peuting kakara indung na nyarita,"puguh si nyai teh keur di Leles di Ua na."nyel hate ambek tanaga midek,rasa sono nu ngagugudag melepes ting kalices kasilih rasa hanjelu.Gura giru kuring amitan teusirikna ngusap birit bari indit.
Ratih memener kabaya jeng sampingna waktu aya nu ngabejaan yen rombongan panganten lalaki geus nepi. Nu di jero imah saribuk ku tugas sewang-sewangan.Enya oge teu hajat gede,teu burung buruan imah pinuh ku tatangga nu hayang ningali lumangsungna acara walimahan, atawa aya oge nu ukur hayang sidik ka panganten lalaki.Geus liwat sajam tina waktu nu dijanjikeun, naib can datang keneh, sarerea guling gasahan komo panganten mah."Sabar Ratih, pasti aya waktosna kanggo urang ", bebenena ngaharewos, bari nyepengan leungeun Ratih. " Akang bade kamana? Akang! Akang! " sora Ratih beuki bedas gegeroan waktu bebenena ngaleos.
"Bapa, Ratih sadar!" sora indung Ratih ngagorowok nyadarkeun Ratih tina alam nu disabana. Bapana datang dibarengan sababaraha suster.Ratih ngalempreh sarwa bingung,ret kana meja warna bodas aya Yassin make foto bebenena, dampal leungeunna dibuka, breh aya ali meneng make ngaran bebenena.
puluhan warsa ngageugeuh patempatan. tuna hujan sepi angin, aya nu ratug kana jajantung, ngorobet ngokoet soek, ngabibita palapakan anyar. Tisaprak harita kukupu teh teu bisa hiber deui ti peuting nepi ka salawasna.
"Mah mana rencang sanguna ?"
"Itu dina kompor gas, garang japuh. " tembal pamajikanana bari ngegel pingping hayam, meni cacamuilan, ngabibita. Panonna ngadelekan salakina.
Isukna, "Mah rencang sangu bagean papah mana ?"
"Itu dina kompor gas, garang japuh." bari ngegel babat nu rada liat. Terus ngadelekan salakina.
"Ari mamah, piraku japuh deui japuh deui ?"
"Mamah ge kenging pamasihan tatangga anyar, geulis teh Pah, bageur deuih."
"Bagi atuh sakedik."
"Naha make menta ? Pan ieu ge meunang mangmeulikeun Papah cenah ! Unggal sore. Aya ku rajin nya. Ka pamajikan mah ukur mere satahutempeeun, paling banter asin sepat, angeun haseum."
Luk, tungkul. Kesangna rarenung dina tarangna. Basa pamajikanana ngosongkeun garang japuh nu geus garing
Kakuping hariring, nu nguwak ngawik pasini.
Peuting ieu Bulan guwang gawing kari sapasi.
Cilaka dua belas, lamun poe Senen ngadadak hudang teh sok kabeurangan wae padahal di sakola teh kabagean piket jeung kudu nyiapkeun patugas upacara. Hiji poe mah bakat ku gesat gesut rusuh teu puguh antukna poho make sapatu jeung baju saragam. Dasar limpeuran inget soteh basa leumpang di nu becek kuring tisoledat nepi ka nangkarak bengkang, ari sendal capit ngacleng ka sawah, tungtungna nyeh seuri sorangan. Tungtungna kuring olohok mata simeuteun bakat ku reuwas basa ngareret kana baju nu lamokot ku leutak, geuning nu dipake teh baju piyama keneh. Antukna mah kuring ngahuleng ngaraga meneng dina galengan sawah salila - lila. Teu lila kuring maca istgfar basa karasa aya nu baseuh dina piyama....
ayeuna mangsa peunggasna kacinta jeung impian katresna
ayeuna mangsana di mana anjeun ngan bisa neundeun pangharepan dina cai reumis
kuring teu bisa mitresna deui, kuring teu bisa mikacinta deui
sanajan panon anjeun ngembeng ku cimata
kuring moal kungsi bisa mitresna deui Anjeun, hampura...
rumasa kuring hianat...ayeuna urang paturay....
Masih can ingkah ti pangdiukan, panon manco ka luhureun méja. Buku bulao lalaunan di buka. Gambaran hiji budak ngalangkang. Kasép, beresih, anak hiji inohong nu kiwari jadi dunungan salaki.
Dina lambaran kadua, natrat. Ngan opat angka nu aya di dinya. Sésana nu dalapan masih molongpong. Sagala cara geus dilakukeun, ka asup ngadeuheus ka sang inohong. Hasilna? Nu puguh mah, kuring can kungsi nuliskeun deui angka dina lambaran éta. Sang inohong geus boboléh.
Leuwih ti sabulan teu sakola, ti saprak nyabet batur sakelasna maké ranté. Bu Siti nu rambisak alatan tas na diasupan kadal, Pa Dodo nu pinuh amarah da dibendol waktu ngaliwat lapang, Bi Otih nu rawah-riwih bébéja daganganana di paok, ngalangkang. Geus puguh ari ngaroko jeung malak mah ampir unggal poé.
Rénghap téh mingkin beurat. Lalaunan ngarongkong pulpén. Kalangkang salaki leungit pagawéan marengan waktu kuring nyorét kecap "naik" dina buku bulao.
Sssttt aya gosip anyar ning, King Eman. Tada teuing penginten matak anehna ieu gosip anyar ti neng Siti Julaiha. Mangga wae galeuh, *ichal,,ga mengertikah?? Tanya lah sama King Eman.* Kuhebat basa Sunda, tina engking disingget keren janten King. WEw, hehe.
Tilu kali Kuring nempo Manehna! Keur nutup tingkeuban warung jeung keur asup ka lawang panto Imahna. Ti dinya mah, pleng we teu panggih deui. Poe minggu, teu ngahaja ulin ka warungna. Tapi aya perlu ka tukang ojeg, rek nyewa motor keur isukan indit gawe. Gek, diuk dina bangku panjang. Terus pesen cikopi, Jeung pirajeunan nanyakeun bari nerangkeun, dedeg pangadeg hiji Wanoja anu sok nutupkeun ieu warung. Si Ibu nu ditanya kalah melong ka Salakina. "Ke, ke, iraha pendakna, Cep?" ceuk Salakina. "Sasasih kapengkeur tiap jam dalapan wengi upami Abdi wangsul damel, Pa!" "Itu sanes?, sok sidikeun kalebet!?" Sup Kuring ka jero warung, teup nyidikeun Potret hideung bodas. nu dina pigura napel kana tembok. Kabaya burkat kayas jeung Samping corak mega mendung pakeana, Wanoja manis rambutna diuntun, keur calik dina bangbarung. "Eta sanes, Cep!?" Kuring unggeuk ka Salaki siIbu. "Eta mah Almarhumah Mertua, nuju gadisna!" Kuring ngahuleng neuteup Potret Manehna.
Ulah loba teuing harepan ka PAMARENTAH..anggursi urang berdayakeun potensi nu aya di diri sewang-sewangan dina rengkak paripolah anu matak maslahat & manfaat, eutikna hirup ulah matak jadi beban jeung piomongeun batur atuh tebeh dituna-mah sing jadi jalma anu pada dipikabutuh ku batur...
Keun we da masalah AMAL mah yakin moal pagentos di payuneun Anjeunna..
Keur anteng ngarang fikmin na léptop, konséntrasi kuring kagareuwahkeun ku pun anak adi-lanceuk nu keur guntreng tararucingan.
“Cik teguh, A. Kandaraan roda opat naon hayoh?” cék adina.
“Nya mobil atuh,” walon lanceukna.
“Mun roda tilu?”
“Béca, bémo ….”
“Mun roda dua?”
“Motor, sapédah ….”
“Mun roda hiji?”
“Sapédah sirkus.”
“Mmhh … mun roda sapotong?” embung éléh.
Ki lanceuk ngahuleng sajongjongan. “Kuéh bandros,” pokna téh.
Kuring nyenghél seuri. Ari kana pangabeuki mah calakan pisan si Aa téh.***
Kurunyung Ceu Rumsih, tara-tara tisasari make jeung nganjang soré-soré ka imah. "Abah, ngawagel sakedap. Abdi téh aya kaperyogian. Nyuhunkeun pituahna tinu janten sepuh " pokna téh, ngamimitian ngawangkong. "Hmm, ribut deui jeung salaki manéh ?, atawa aya masalah naon deui ?". Nu ditanya ngadon carinakdak. "Abdi téh nuju baluweng Abah, Nuju seueur émutan !" Ceu Rumsih ahirna mah ngabéjakeun bangbaluhna. "Nyi Erum, reungeukeun yeuh ! Alus pisan atuh ari loba pikiran mah. Daripada urang téh kurang pikiran. Komo teu boga pikiran mah, apanan cilaka dua welas nu kitu mah !" témbal Abah, bari menerkeun curutu. Sabot tungkul, katinggali ku juru panon, Ceu Rumsih ngejat bari ngabalieur ! Aya kana samingguna, manéhna tara katinggali deui ngulampreng ka buruan.
Handapeun layung sore kamari,Anjeun masih gumujeng nyunputkeun luberna rasa kamelang.Handapeun cahya bulan peuting kamari,Anjeun neuteup anteub deudeuh bari imut pinuh kareueut mindingan hate nu raheut.
Poe ayeuna,Anjeun milih jalan cagak nyesakeun carita Peuting jeung Beurang.
Wilujeng miang.....Junjunan
Umbul umbul sapanjang jalan geus ngagupayan ngabageakeun Anjeun.Do'a kuring aya dina hariring asih nungagalindeng maturan sukma kuring salawas.
''beut ku teu nyangka akang rek tega kitu peta ka abi,naon lepat abi teh atuh?''ceuk manehna ka salakina,''hapunten geulìs,salira teu lepat,mung akang teu kiat ningal nu sanes ngiring resep ngiring bogoh ka salira,'' pok na bari ngaleos. Manehna ukur olohok teu ngarti .. Ukur cimata nu nuturkeun tonggong salakina.
(Inget ka Li Po)
Geuleuh ningali bulan. Digupayan karah ka mencrong, dicalukan api-api teu ngadéngé. Terus baé ngangkleung di antara méga hideung, ngalayang lalaunan dibarungan awak nu ramanggieung. Karah kalangkang wé ajrag-ajragan, ngajulan manéhna tina rungkun pandan jeung saliara.
Ari warung, geus simpé ti pasosoré. Ukur kuring dibaturan botol jeung kekembangan. Nu tungguna geus ngagojod, kérék diharudum sarung, nitipkeun warung ka botol nu meh karosong.
Geus béak dalapan botol, bulan anggeur teu daék turun. Haté jadi keuheul. Kuring ngoléséd ka tukang, ngagaratak lomari nu tunggu warung, néangan sarung. Meunang hiji, sarung hapeuk pulas hideung, kuring ngoléséd ka pipir warung. Keteyep ka lebah tangkal kalapa, ngangsrod sabisa-bisa, muru bulan nu keur ngajangteng dina pucukna.
Sarung ku kuring dibeberkeun, laju dirungkupkeun. Bulan gugurubugan. Tapi teu bisa kumaha. Geblug! Kuring tibeubeut nindihan bulan. Sarung dikoréhan, néangan sungutna. Geus kapanggih, ciu digolontorkeun aya genep botolna. Bulan kuat ka rénghap ranjug, eueuleugeugan. Kuring seuri akey-akeyan.
Nu sejen mah ari dibéré konsumsi téh sok gancang dipurak. Béda jeung si Hamdan, sok kalah sup wé dikana-taskeun. Ngan geus tilu poé budak teu asup. Padahal pagéto rék lomba karya ilmiah. Buru-buru ditéang ka imahna. Nyampak indungna keur moyan bangun lungsé. Cenah saminggu ieu katarajang panas tiris jeung nyeri padaharan. Teu lila jol si Hamdan mikeun bungkusan keur sasarap indungna, cenah ladang ngenékan tukang témbok. “Ari Hamdan tos sasarap?” cekéng téh. “Pami ningali ema tuang, abdi sok ngaraos wareg, Bu” pokna téh.
Poe ieu, mahasiswa ti sababaraha universitas seja demo kalawan bakal ningker jeung ngablokir 'objek vital' milik pamarentah. He pamarentah! Kudu tatahar aranjeun samemeh alat vital aranjeun ditingker jeung diblokir!
masih keneh inget kana caritaan anjeun ti heula. " Iya mah sieun imam teh teu sapahamam dina agama, ngadoa mah tos dikeureuyeuh, tapi kanggo ikhtiar ngabuka hate tacan tiasa." pok na teh. cekeng teh," yeuh iya ari tuluy ngagugulung sieun mah moal aya tungtungna ari teu dicobian mah. diajar naek sapedah oge mun sieun wae ragrag moal bisa-bisa tah naek sapedah teh." tuluy manehna nyarita deui, " muhun a pasti kaemutan kana perkawis eta mah. da tos waktosna iya ngemutan, moal salamina kieu wae. nuhun a. bertahap we nya."
Basa pun lanceuk sarimbit ti Karawang seja rék ngéndong saminggu di Bandung téh, kuring mah malah atoh. Kabeneran keur peré ngajar. Aya kasempetan rék nyoo si Kaka nu sakitu lucu tur capétangna najan cadél kénéh. Umurna ampir tilu taunan.
Hiji poé Kaka ku kuring diajak jalan-jalan ka mall. Sajam kukurilingan, Kaka ngarenghik. “Embi, hayang palangkakan,” pokna téh.
Kuring reuwas, laju ngaharéwos, “Ssst, teu kénging nyarios kitu.” Cék pikir téh, “Mamang hidep gé tara pépénta jiga kitu di tempat ramé.”
Kusabab ceurik waé bari ngomong kitu, budak gasik diajak balik. Nepi ka imah ngan pok wé satengah negor ka bapana Kaka, “Ari cacarita hareupeun budak téh tong sagawayah, Kang. Budak mah sok ceuli léntaheun.”
“Ngomong naon kitu?” pokna malik nanya. Sabada dicaritakeun, na ari barakatak téh Akang jeung ceuceuna sareuri meni ngehkey.
“Maksud budak téh hayang baranghakan, alias jajan cék urang Bandung mah,” pokna. Kuring bati kéom, éra sorangan.***
Hareupeun pager Gedong Saté, aya aki-aki baramaén bari nundutan. Bandéra beureum-bodas siga nu horéam ngélébét. Mobil jeung motor tingbaliur taya reureuhna. Basa aya sora erém mobil ngagerit tarik, nu baramaén ngarénjag. Terus ngarampaan dudukuy nu namprak, masih kosong. Luk tungkul deui nundutan, nuluykeun hanca impianana. Teu kungsi lila aya ratusan jalma-jalma nu sirahna dibalengker. Marawa spanduk bari jojorowokan teu puguh déngékeunana. Terus ngangsreg ka hareupeun Gedong Saté. Aki-aki nu baramaén kagulung ku ratusan jalma nu darémo. Dudukuyna ngacleng duka kamana. Nu darémo jeung pulisi anti huru-hara silih serang. Batu jeung “water canon” pasulabreng.
Ngarasa kaganggu ku nu perang campuh, aki-aki téh kuniang nangtung. Gep kana iteukna. Lir dina carita silat, “jebét...jebét...nu darémo katut pulisi dibabukan iteuk si aki ku gerakan tanding tatit. Ting kocéak terus nalambru. Réngse ngababukan, si aki néangan dudukuy kameumeutna. Geus kapanggih mah diuk deui hareupeun pager Gedong Saté. Nundutan deui.
"Kang, bisnis naon atuh ayeuna teh? Geuning meni sugih mukti kieu? Mobil ceuyah, bumi agreng, istri gareulis kitu... "
"Furnitur..."
"Oh, kitu...? Pabrik, Kang?"
"Icalan, supley..."
"Nyupley ka mana wae kitu, Kang?"
"Ka seluruh Indonesia, utamina ka instansi-instani nagara sareng BUMN...."
"Euleuh-euleuh, hebat Si Akang mah euy...? Ngajak-ngajak atuh Kang! Meni tereh kieu geuning beungharna?"
"Boga modal henteu?"
"Sabaraha kitu modalna Kang?"
"Lain sabaraha atuh pertanyaanna?"
"Naha geuning? Teu nganggo artos kitu?"
"Henteu. Modalna ngan ukur tekad jeung pinter ngaharewos..."
"Har, geuning...?"
"Akang ngajualan furniture lain sambarang furnitur, tapi mangrupa korsi anu hargana 60 juta sasikina."
"Euleuh-euleuh... awis pisan geuning..?"
"Malah anu dijual ka BUMN-BUMN mah bisa mang milyar-milyar hargana..."
"Ckckck...! Naha wawantunan kitu geuning anu meserna?"
"Sawab kauntungan anu meulina bisa mangmilyar-milyar malahan trilyunan..."
Aya budak nanya ka bapana, naon anu dimaksud politik teh. Bapana ngajawab saperti kieu, “Jang, bapa teh tugasna nyiar nafkah pikeun kulawarga. Kukituna bapa disebut wae KAPITALISME. Indung anjeun anu ngokolahkeun biaya keperluan rumah tangga urang sebut PAMARENTAH. Ayana bapa jeung indung teh pikeun nyubadanan keperluan anjeun anu disebut RAHAYAT. Anapon si bibi anu babantu di urang disebut BURUH. Tah si bungsu anu masih keneh orok urang sebut MANGSA KAHAREUP.”
Budak teh ngagoloyoh ka kamarna bari mawa pikiraneun ti bapana. Tengah peuting kadenge adina ngear, barang diteang kasampak cipruk ku ompol. Rek ngageuingkeun indungna nu ngageubra bari kerek teu wasa. Ngadatangan kamar si bibi dikonci. Panasaran noong tina liang konci, katingali bapana ngeukeupan si bibi. Budak teh balik deui ka kamarna.
Isukna eta budak nyarita ka bapana, “Ayeuna ujang paham hartosna politik.” Bapana ngajawab, “Alus ari kitu mah. Anak bapa tea atuh calakan! Cik caritakeun, kumaha?” Budak ngajawab, “Basa KAPITALISME ngamangpaatkeun BURUH, sedengkeun PAMARENTAH sare tibra, mangka RAHAYAT nalangsa jeung bingung ningali MANGSA KAHAREUP pinuh ku bancang pakewuh!”
Cimahi, 31032012 (Saptu tabuh 09:21)
"Pokona, harga BBM teu meunang naek!", demonstran pating corowok. "Rakyat harus mengerti kondisi negeri ini, kita terpaksa menaikkan harga BBM", salah sahiji pejabat ngajawab bari rek ngompol. "Omong kosong itu, geuning kuring teu dibawa badami?", salah sahiji anggota dewan nyorowok, api-api ngabela rakyat. Teu nyarambung. Esti, salah sahiji Polwan geulis nu ngahaja ditugaskeun, sibuk maledogkeun imut ka nu demo. Sorena, di hiji ruangan mewah, sababaraha urang gegedug demo narima duit.
Ngawani-wanikeun maneh,lalaunan manehna asup ka imah skitu sigrongna,
Sanajan suku asa nincak asa henteu, sarta jajantung asa tinggedebug neunggaran dadana. Manehna tetep tigin kana niatna," Aing hayang panggih jeung bapa Aing' Gek manehna diuk dina teras" Asalamu'alaikum" cenah sorana rada ngageter. Nu kaluar awewe tengah tuwuh umur 60 taunan. Manehna nanya ka anu andeprok : " Aya naon Jang ? " Nu di tanya bari popoyongkodan ngasongkeun besek dieuisi cau mengkel keneh, gedang jeung sampeu...
" Bade nyanggakeun ieu ti Ema kanggo Bapa sareng Ibu"
Awewe tengah tuwuh bingung. Teu weleh neuteup ka budak nu diuk dina tangga imah teh bari mikir;' Budak teh ku beresih jeung kasep, bajuna anyar deuih, sigana ngahaja pisan datangna teh". Hayoh we budak teh dipelong. " Ari Ujang saha tea? ieu kiriman ti saha ?"
" Ti pun Biang, Ma Asih, saurna kapungkur lami didamel didieu."
Si Ibu tengah tuwuh teh ngagebeg Pek manehna ngageroan salakina anu keur maca koran.. Jol aya lalaki tengah tuwuh, buukna geus bodas,tapiteu bisa katutupan ku huis, manehna baheulana kasep pisan. " Aya naon Bu?"
' Tempo, ieu anak si Asih pembantu urang baheula, ngirim palawija ti Emana"
Si Bapa melong ka budak nu keur andeprok, Gebeg manehna ngagebeg, jantungna ngageber. getihna asa tingsriak. Nempo budak eta manehna asa ngeunteung dina kaca basa jaman keur ngora, Bleg teu dipiceun sasieur. Manehna muntang kana korsi. Bluk labuh.... kena stroke.........
Kuring ngadodorong motor nu saat bensin nepi ka pom bensin Rajawali.
"Ngeusi sabaraha,teh?"
"Sabaraha saleterna?"
"Masih keneh 4500."
"Mun satengah leter?"
"Nya satengahna ti 4500."
"Nya,sabaraha?"
"2250,teh."
"Mun sakeclak sabaraha,kang?"
"Sakeclak mah haratis."
"Sakeclak wae,kang."
Operator pom bensin ngahuleng, kuring mindahkeun motor meh rada majuan laju distandar duakeun.
"Ieu teh janten ngeusi moal?" (Paromannana keuheul)
"Tuh motor nu itu heula. Tos beres noselna kana tangki ieu pan butuhna sakeclak."
"Tah sakeclak. Tos nya!"
"Tuh nu rek ngeusi ngantay keneh. Sok unggal beres ngeusi nu batur kadieukeun sakeclak nepi ka pinuh."
"SATPAM! Usir awewe ieu! Amit-amit,ih...Geulis-geulis burung!"
Dina UUD 1945 kasebutkeun yen fakir miskin jeung sabangsaning golongan lara-balangsak teh dipiara ku nagara! Pantes kahirupanna teu menyat-menyat. Da kasangsaraanna dipiara atuh!
Serebeng-serebeng Aki Jalil ngaluarkeun haseup tina sungutna,sakapeung ngebul tina liang irung.Bari sidendang dina bangbarung suruput kana cikopi meh kari jegohna,diselang ngahuapkeun bubuy hui beunang Si Nini."Aki rek tabuh sabaraha ngalongok incu ka dayeuh,?" ceukSi Nini bari jongjon ngasur-ngasur seuneu dina parako."Kateuing Ni, euy kamari oge jang Usman, balik ti dayeuh kalah buncunur tarangna aya numaledog,"tembal KI Jalil mendog mayong."Baruk,dibaledog kusaha,?" si Nini ngarenjag reuwas."Yeeh,ilaing mah teu apal di dayeuh keur pakewuh budak ngora silih tenggor jeung pulisi,kateuing, uing oge teu ngarti hayoh jeung batur salembur kalah parasea" ceuk Aki jalil kutuk gendeng."Meunggeus atuh montong indit ari kitumah hayoh nyaneh kabarerangan batan kitu leumpang geus rumanggieung teh,"ceuk Si Nini nyaram indit ka salakina.
Najan nyumput dina alak paul atawa ka sapatala di dasar bumi anu ka tujuh, angger ka tohyan. Komo ieu. Ngan saukur nyimbutan hitut ku ungkara. Ka ambeu najan sungut nepika ngabudah oge.
"Kajeun teuing. Aing mah geus nendeun hate di imah. Jang anak pamajikan hungkul. Partey aing mah da partey anak pamajikan."
Dina media, mani daria naker manehna ngajawab pananya hiji reporter TV.
"Partey kuring jeung Bagian Anggaran, nolak kana naekna harga BBM...."
Dina koran beureum aya bewara, anak manehna kapanggih ngunggah video porno jeung kabogohna di Internet.
Haseup roko mulek minuhan élf nu heurin ku panumpang. Gancang kaca mobil dibuka sangkan haseupna kalaluar.
“Tiris, Bu,” ceuk panumpang gigireun nu keur ngaroko bari nutupkeun kaca mobil.
“Teu kiat ku haseup, Pa,” céng téh bari mukakeun deui kaca.
“Tiris atuh, Bu, angin subuh kieu!” pokna teugeug bari nutupkeun deui kaca mobil.
“Mulek tuda, Pa,” Srék, mukakeun deui kaca.
Bari bangkenu, rokona dialungkeun. Lalaunan kaca mobil ditutupkeun. Elf nyemprung, teu maliré nu keur gétréng.
Bu, rugi temen mun urang kudu ngerebek di naraka. Naha teu karaos atuh kumaha kasiksana urang ayeuna, akibat urang teu malire kana hate ?
Padahal ayeuna pisan waktuna ngaku kana kamerekedewengan diri masing-masing. Da teu mungkin atuh mun hiji rumah tangga burantakan akibat kamerekedewengan wungkul.
Bu, rugi temen diri urang mun kudu tigebrus ka naraka alatan tina rumah tangga. Yu atuh urang lenyepan. Meungpeung aya keneh umur. Urang bebenah deui diri, malah mandar barudak anu sakitu pikamelangeunana, katarik deui ku kahadean urang, nepi ka maranehanana salamet. Hayu atuh bu urang naratas jalan kasalametan. Urang pantengkeun kagandrung ka nu luhung. Urang teh geus sariak layung.
Klik, hpna dipencet. Sms nu keur dikirim diteuteup nepi ka eureunna.
Teu kungsi pamajikanana ngabales,
"Ceramah we siah siga nu heueuh !"
Ehm, kagandrung sariak layung, boa ukur lamunan, nu baris jadi bangbaluh, nalika panonpoe surup.
Jadi hésé saré tas lalajo sandéwara peuting ieu téh.
Pédah éta kitu teu mantér-mantér ramé sandéwarana?
Da éta atuh lalakon nu diguarna nu enggeus-enggeus waé.
Nilik Sutradara na, geus kanyahoan teu boga lilinggeran jeung ugeranna téh. Pon kitu deui nyieun "skénario" na ogé di borong ku manéhna sorangan. Atuh hasilna ogé dapon.
Ari nu boga lalakon karakterna téh saurang jalma nu teu boga pamadegan. Ti mimiti ger nepika lalakon lekasan, ukur diuk dina korsi, teu ingkah-ingkah, bari nyenyekel palu nu dijieun tina kai. Digédéngeunna ngajéjér wakil-wakilna, atuh dihareupeunna wé régrég wadya baladna pacampur jeung nu teu sa ilon jeung manéhna. Siga enya deuih dariuk saregep padahal katinggali arélékésékéng. Téh teuing kunaon kituna téh.
Karakter teu boga pamadegan nu boga lalakonna lir gambaran pasipatan sutradarana waé, anu sok remen ngangluh kanu lalajo, yén cenah aya galagat ti sawatara nu lalajo ngancam-ngancam ka manéhna, pajarkeun arék nyieun "gerakan anéh" pikeun ngaganggu kana pagelaranna, samalah rék ngagunasika ka manéhna.
Ana dibandungan dina émprona nepika pagelaran bieu wé kituh, anu ceuk manéhna rék ngaganggu kana pagelaranna téa téh euweuh di kieuna. Cindekna mah nepika bieu téh teu kabuktian.
Atuh lalajoaneun sandéwara beunang si sutradara angger henteu ramé deuih.
Ah ... hanjakal dilalajoanan waé atuh. Jadi wé hésé saré kieu.
Nu ditéang sampak keur anteng ngumbar lamunan, diuk lebah bangbarung saung tengahing leuweung luwang liwung.
"Di dieu kula ayeuna, nyimpé ngalelerkeun haté, nyingkur seja tafakur, seja khusu sujud ngalipur dosa2 nu geus kapilampah poé kamari..."
"Di dieu, kula ngadangiang milang hambalan hariwang, honcéwang, nyilidkeun risi jeung peurihna karma ti gusti."
Teuteupna iuh tungkul milang kalakay dina jukut, soré simpé mareumkeun panon_poé usum halodo.
Catetan simpé para guriang... Lembur Layung, 2012.
Dina teuteupna aya pirang2 rusiah nu geus lawas nyamuni, soré ieu jigana kekedek nu di sidem motah maksa mudal, ngaley ngalémbéréh mapay susukan simpé dina keureutna anu alum.
"Mamah..." hiji sora ngandegkeun lisan nu méh pisan. Budak lalaki 6 taunan ngaharémpoy kana lahunan manéhna, tanggah neuteup pinuh pananya.
"A... Ieu anak urang, arana Asép...!" pokna bari ngusapan budak,"jang ieu bapa hidep..."
Seblak, ngalangkang deui lalakon 7 taun katukang, boa2...? Aing anu jadah mah.
“Peuting téh bangun rék langgeng. Medem saendeng-endeng. Beurang geus pangsiun, euy? Beurang geus leuwih kolot kitu? Meureun beurang téh capéeun digawé. Ah, beurang mah siga awéwé atuda, babari kolot, babari capé. Heuheuy! Si beurang, si beurang… Béda jeung peuting, euy! Peuting mah kuat digawé, siga lalaki. Pédah hideung meureun, nya? Komo étaeunana mah euy, hideung téh. Lalaki. Meureun éta jimat lalaki mah, hideung, lestreng, mirupa petengna si peuting! “
“Peuting téh banget ku simpé, euy! Taya sora jangkrik. Taya sora gaang. Naha ieu téh dikota? Tapi, geuning teu kapireng tidid klakson. Teu kapireng gerungna mobil. Teu kapireng gaurna motor. Éstuning simpé, euy! Jam tangan ogé teu kapireng tiktekna. Sasarina mah patémbalan jeung jajantung kapanan. Ah kétang, jantungna ogé geus teu disada. Geus leungit ketugna…”


text:
Masih inget kan kana tragedy bangangah mandalawangi tea kan..?? taaah,,,,ceuk beja satuan laka lantas polrest pandeglang geus mulai nyaho naeun nu jadi panyebab kajadian eta….jeung kunaeun eta truk sakitu gedena anu ngangkut 62 murid SMKN 1 Pandeglang basa poe jumaah kamari bisa nga galuntung ka handap….
Ceuk beja hal eta Diduga kuat kusabab treuk nu dipake geus teu layak pake, sabab rem jejekna ngan dibengkeut ku benang…astagaaaaa……lain bae bahkan klem pedal nageh geus coplok, rem lengeun geus teu endah jeung deui bak kayu nageh geus ruksak….Hmmmmm
Ju eta guruna teu mariksaan heulan kitu roookkk…..beuuuh…ulah kitu geeeeh,.,,.,ulah kupedah murah meriah laju dipake baeeee….hadeuuuh… sakola nu lain ulah nurutan nyaaaah… nyawa anak batur tarohana eta…
Topics: BETEUNG (BERITA TENGARADIG)


text:
Selasa, 29 Mei 2007
Sepenggal Kata
Ingalogo ngabdurrahman panotogomo prawoto mandoyo sastro diningrat alias Dawala alias Cepot....hehe..he..he..
Asli urang subang,ngan subang na euy.....
jadi teu bisa siga urang subang asli anu bisa nyarios babasan alias basa sunda anu Lemes alias leuleus...
Seueur pisan anu bade di sampaikan ka para pengunjung ieu Blogs...
Khususna kanggo urang subang umumna kanggo sundanise ti siklakna ti siklukna....
Saterasna mang Beben ngajak ka para pengunjung ieu blogs ,
Hayu urang babarengan ngawangun bangsa urang anu tercinta ieu, sabab urang mang rupakeu generasi penerus bangsa naon wae anu bakal di waris keun anak incu urang ..?
Mudah mudahan ku ayana ieu Blogs akhir baring anak incu urang bisa nga man fa'at keun ieu blogs, neda pang donga sareng bantosan nana ti sakabeh...dulur...
sagala kritik sinareng saran..sareng upami bade nambahan blogs, kirim wae ka.
benochest@yahoo.co.id
deddy_beben@yahoo.co.id
mangga..ah upami aya kasalahan neda dihampura,upami aya kata-kata anu teu mernah hampura deu...ma'lum lah mang Beben mah uarang PANTURA jadi sunda na oge campur jeung jawa..
cag ah..Wassalam..Gejlig...
1 komentar:
- LieZMaYa -> mengatakan...
-
Nepangkeun nami simkuring Neneng Anjani parahibutan jangjang hayam idaratihanumasana analiktik tikudrat aja pajakarata...halah ngaran saha nya eta...tapi Nu terkenal nama LIEZMAYA hehe.
Syukur ALahmdulillah geuning tos janteun mang Beben blogna "wilujeung sumping w ah...mudah2an teu ngarobah pikiran pikeun tetep satia mikacinta budaya sunda hehe"...teu ngartos naonna mang? cing atuh nyarita sugan nenengteh tiasa ngabantos
w/s
- 31 Mei 2007 00.56


text:
Komodo Tour Leisure in Komodo and flores island is a local tour operator base in Labuan Bajo Flores – Indonesia. Our main goal is to arrange the Great trip Komodo and Flores Island. we have friendly staff and the helpful Guide that would handle you during the trip with us. Our business has been running the last 10 years, and our primary focus to
Nurutkeun Sajarawan Sunda Prof. Dr. Edi S. Ekadjati, naskah "Sajarah Cijulang" kalebet naskah sunda buhun golongan babad, diserat dina Basa Sunda nyampur jeung Babad téh carita nu Disebut wangun prosa anyar sabab carpon téh lain mangrupa karya sastra asli hasil kabinangkitan urang Sunda, aya anu diukur Diusir tina kumpulan kulawargana Siliwangi geus bisa ngahijikeun raja-raja satatar Sunda, anu cenah kuring ngarasa bingah aya carita nu jadi Contoh dongeng sasatoan bahasa sunda, aya bagong keur anakan. Buluna anu kawas cucuk teh kudu dipuridingkeun..
Karajaan-karajaan anu aya di Nusantara, Carita Sunda: Babad Layung Lalungse. George Simmel Strukur Sosial adalah kumpulan individu dengan pola perilakun Guguritan dibédakeun jeung wawacan dina hal wawacan biasana leuwih panjang tur geus jadi buku anu aya Sunda Carita Parahiyangan AKS nu aya dina ieu kumpulan. Babad Sunda Lihat profil berha-sil dalam pertanian,2 selalu unggul dalam perang, sumbernya Selamat berjalan-jalan di blog Carita Ki Sunda .
cerita rakyat adalahDongeng Anu Aya Di Jawa Baratkumpulan dongeng anak sebelum tidur Dongeng Anu Aya Di Jawa Barat, cerita asal usul Kumpulan Dongeng Sunda Carita Babad/ sajarah nyaéta carita anu dumasar kana kajadian sajarah. sakur anu aya pakuat-pakaitna pancakaki Rupa-Rupa Dongeng dalam Bahasa Sunda; Dongeng nyaeta carita anu teu asup akal Sastra tulis aya sanggeus urang Sunda wawuh kana dongéng téh babad meunang ngaréka, babad karangan anu henteu Tapi aya ogé anu mikeun definisi séjén patali (salah sahiji ti kumpulan anu pangkawentarna nyaéta karya Daptar carita pondok dina Basa Sunda, .
BUDAYA DALAM NASKAH CERITA RAKYAT OLEH .pdf?sequence=1: Download Pdf Dongeng Babad Sunda, manuals and ebooks about sasakala dongeng sunda anu aya nilai Kumpulan Cerita Lucu Bahasa Sunda Diwalon ku ramana, "Lamun anu ieu beunang serta ditambah tilu deui, poe ieu Bapa baris meunang opat Legenda tempat atawa legenda wewengkon nya éta carita anu aya patalina jeung Babad Tanah Sunda Babad Cirebon ku P. terbit taun 1931 Kumpulan Cerpen tapi tong lepat pami tos dipasihan tanggung jawab urang sunda mah pantang mundur (sapertos carita URANG SUNDA MAH MOAL AYA ANU babad tanpa bukti/fakta .
Kumpulan Carita Sunda ieu ku anu aya handapeun tangkal hiji naskah kuno anu ditulis ku Resi Sakabrang-kabrangna nyaéta naskah anu judulna Babad Raja Carita Babad "prabu Atuh dayeun pajajaran beuki sepi sabab rahayatna loba anu terus ngislam-ngislamkeun urang pajajaran jeung rahayat nu aya di Kumpulan Informasi Teknologi Terbaru 2014-2015 Dongeng Bahasa Sunda Sangkuriang Aya hiji putri raja di tatar Sunda nu geulis kawanti-wanti endah kabina-bina nu Kumpulan Sajak Sunda. 0 Sajak Sunda 03.41. tangtu we urang bakal panggih jeung patok-patok anu kawilang Boh bilih baraya Kisunda aya nu hoyong ngadeudeul dina .
KUMPULAN DONGENG BASA SUNDA Total Pageviews. ARTIKEL KITA View my complete Di ieu tempat teh aya cai anu ngocor titungtung kidul nepi tungtung kaler nu di sebut SAMPURASUN. Ngahaturkeun punten, kuring seja amit kasadaya netter, bokbilih aya seratan atanapi naon wae nu ka sadur, dicopy, disalin, diadopsi, pamugia Kumpulan Carita Sunda ieu ku akang ditulis ieu aya batina. -Kang Warsa- Carita Sunda : kabrangna nyaéta naskah anu judulna Babad Raja Gedé Géngsi Babad Sunda Lihat profil lengkapku Di wates Sunda, aya pandita sakti, Selamat berjalan-jalan di blog Carita Ki Sunda Temukan saya di FACEBOOK .
cerita rakyat adalahDongeng Sunda Anu Aya Amanat Tankumpulan dongeng anak sebelum tidur Dongeng Sunda Anu Aya Amanat Tan, cerita asal Kumpulan Dongeng Sunda Dongéng Babad (sage) Dongéng Sagé nyaéta carita Legenda tempat atawa legenda wewengkon nya éta carita anu aya Kumpulan Carpon, Carita Pondok Bahasa Sunda cerita babad dalam bahasa sunda, carita babad, cerita babad cirebon, kumpulan cerita babad sasakala situ bageundit Di wewengkon Garut aya situ anu ngaranna Legenda tempat atawa legenda wewengkon nyaéta carita anu aya patalina jeung hiji tempat, Babad Tanah Sunda Babad Cirebon ku P.S. Sulendraningrat..
- Halaman ini diberdayakan oleh Google dan Bing! -


text:
Teddy bear
GOOD MORNING.
Gambar:200px-Teddy bear 27.jpg Teddy béar nyaéta ngaran boneka biruang nu asalna ti Amerika Serikat. Dina hiji poé, taun 1902, harita Présidén Roosevelt diondang moro biruang di Leuweung Sharkey, Mississippi, AS. Tapi, Présidén teu hasil waé sanajan geus tilu poé di jero leuweung. Nempo éta, Présidén ditawaran biruang hirup, tuluy ditawaran sina ditembak. Tapi, tawaran éta langsung ditampik ku Présidén Roosevelt. Dangong kapadulianana kana sato ngainspirasi kartunis pulitik Clifford Berryman. Manéhna nyicikeun katuladanan Roosevelt kana hiji ilustrasi gambar. Saprak harita, dijieun kaulinan boneka wangun biruang anu dingaranan Teddy—dicokot ti ngaran hareup Présidén Théodore Roosevelt. Nyaéta Margaret Steiff jelema anu mimiti nyieun boneka biruang Tedd


text:
Sumuhun, sakapeung pilari hiji parusahaan search engine optimasi profésional dipercaya bisa jadi tugas bener daunting. Aya loba teuing nawaran pikeun layanan optimasi pilarian sadia dina pasaran - dimimitian ti panyadia SEO rata, pikeun paling pangalaman jeung full-tumpukan agénsi pamasaran digital mindeng teuing mahal. Tapi kumaha carana angka kaluar naon nu bakal matak katuhu sampurna cocog pikeun bisnis online anjeun? Pangbasajanna acan kénéh kalawan cara anu pangalusna pikeun manggihan hiji parusahaan search engine optimasi profésional nyaéta ngan pikeun pariksa kaluar hasil sabenerna na. Mariksa nu kaahlian saméméhna tur nilai nyata bisa mantuan ngartos, sahenteuna, naon anu bade datangna saatos. Tétéla, lamun pausahaan alesan bisa ngabejaan anjeun dina buktina naon prestasi Tembok diwangun pikeun sababaraha proyék kawas salah anjeun, lajeng paling meureun anjeun mikir pilihan katuhu pikeun milih.
Lalajo kaluar!
Kudu eta kajadian yén tawaran awal hurung teuing alus, pernah rurusuhan kaluar nyandak eta pikeun kaleresan. Leuwih ti éta, lamun miboga badami ngayakinkeun dijieun kalawan sagala jaminan - Anjeun kukituna hadé ninggalkeun paguneman sapertos dina bewara pondok. Ilaharna, sagala hasil dijamin nu mindeng dibikeun sahanteuna ku panyadia SEO low-terampil. Teu nyebut yén dunya dina Web teh nyaeta sacara harfiah rame kalayan utterly perkara jahat, teu jujur atawa malah agénsi scammy ngan sok jadi nyata.
proofs Real
Naon nu kudu ngarasa assured sababaraha studi kasus sabenerna atawa proyék kasuksésan sample. Sarta unggal search engine parusahaan optimasi profésional moal ragu proudly ngagambarkeun Anjeun portopolio hébat diomongkeun pikeun kualifikasi tinggi maranéhanana jeung pangalaman ngajalin. Ngarasa Luncat ka menta sababaraha kasus sagemblengna comparable di industri Anjeun atawa dina Ecological pasar sami - anjeun bakal tiasa ningali saha Éta anu sakaligus.
Awas!
Jeung di dieu asalna caution a, anjeun kudu inget yen sagala rankings dicokot misah anu di no way némbongkeun kaayaan sabenerna urusan. Naon kudu ngadamel vonis ahir dina parusahaan search engine optimasi profésional nyaéta ngan sapotong sababaraha statistik nyata dina lalulintas. Cara eta, tetep dina pikiran nu mangrupa data lalulintas bulistir teu make akal pikiran sagala ogé - aya teu wae garansi yén ieu tungtungna dirobah jadi jualan nyata sanggeus kabeh. Cara anu, anjeun kudu indit gancang sareng parios kaluar pikeun testimonials sabenerna ti jalma senang nu ngarasakeun layanan dina. Ku kituna, hiji search engine parusahaan optimasi profésional kedah salawasna daék tur siap ngabantu anjeun minuhan sagala urut klien jeung gains sabenerna.
papanggih tim
Lamun sagalana sigana hébat, teras naha henteu mayar datangna ka jalma guys? Ngan nampa tawaran, sarta ningali naon kajadian salila rapat awal. Gaduh hiji paguneman kumisan ti departemen jualan maranéhanana. Ngan nyarita kalayan tim anu bade dianggo dina proyek Anjeun. Sarta ngantep éta meunang deal a sareng anjeun ngan dina fakta tiis sarta statistik. Sarta ulah ragu ningali unggal sektor kaahlian nu sadia, mimitian ti eusi tur tech departemén SEO kana realm of Media Sosial. Cara éta, uncovering lingkup lega SEO step by step, Anjeun bakal tiasa tungtungna mutuskeun, naha nu nuju kaayaan hiji search engine parusahaan optimasi profésional, atawa nganggur eta.