text:
7 Nov 2010
Home » Do'a Asmaul Husna Basa Sunda » Download Do'a Asmaul Husna Basa Sunda
Download Do'a Asmaul Husna Basa Sunda
Do'a - Do'a Asmaul Husna
1. Bismillahirrohmatiladina
Ku nyebat jeuneungan Dzat Alloh anu kagungan rohmat pikeun sakabeh mahluk
manusa jeung jin.
2. Bismillahissami’il alimi minasyaitonirojim.
Ku nyebat jeuneungan nyaeta Alloh sifat Dzat Alloh anu ngadangu tur anu uninga,
minasyaitonirojim = tina pirang-pirang pangodana anu di leumparkeun.
3. Bismillahi wabillahi minallohi wa‘alallohi
Ku nyebat ku rohmat kagungan Alloh, Dewasa kurohmat kagungan Alloh, sakabeh
perkara ti Anjeuna di balikan deui Ka Anjeuna.
4. Subhanallohi walhamdulillahi wala ilaha ilalloh wallahuakbar.
Sifat kabersihan eta kagungan Dzat Alloh sareng sakabeh puji eta teuteup
kagungan Dzat Alloh hanteu aya pangeran anu wajib di ibadahan kusabeunerna
anging Dzat Alloh.
5. Bismillahis syafi
Ku nyebut jeuneungan nyaeta Alloh jeuneungan nana sifat dzat Alloh anu kagungan
pertulungan.
6. Bismillahi kafi
Ku nyebut jeuneungan nyaeta Alloh, jeuneungan sifat Dzat anu kagungan anu
nyukupan.
7. Bismillahi mu’afi
Ku nyebut jeuneungan nyaeta Alloh jeuneungan nana sifat Dzat Alloh anu kagungan
pangampuran
8. Bismillahilladi layadurru ma’as mihi saeun fil ardi walafisama’I wahuwassamiul
alim.
Ku nyebat jeuneungan nyaeta Alloh, sifat Dzat Alloh eta anu hanteu bias
ngamadorotkeun sakabeh perkara dibumi jeung di langit kana jeuneungan Anjeuna
9. Wahuwa wassamiul’alim
Ari Anjeuna eta anu ngadangu tur anu ningali.
10. Alif Lam mim Dalikal kitabu la roeba fihi hudanllimutaqin.
Iye kitab anu ulah di mangmangan dina eusina eta kitab anu jadi pituduh pikeun
jalma-jalma anu taqwa.
11. Alladina yu’minuna bilgoebi wayqimunas solata wamimma rojaknahum yunfikun
walladina yauminuna bima ungjila ilaeka wama ungjila mingkoblia wabil’ahiri hum
yukinun
Jeung jalma-jalma anu iman kana kitabna jeung maranehan nana anu airman kana
naon anu geus diturunkeun ka anjeun Muhammad jeung kana naon-naon anu geus
diturunkeun ka nabi-nabi samemehna jeung kana ka ayaan aherat maranehan nana
Ula’ika ala hudan mirrobihim wa’ulaika humulmuflihun.
Eta maranehan nana aya dina pituduh pangeran nana maranehan nana pisan anu
baragja kabeh.
12. bismillahi sami’iladi laesa kamislihi saeun.
Ku nyebut jeuneungan Dzat nyaeta Alloh jeuneungan nana anu kagungan anu hanteu
aya contona sakabeh perkara, wahuwasami’ul alim = ari Anjeuna eta anu ningali
tur anu uninga
13. Bismillahi khoerol asma’i
Ku nyebut jeuneungan Dzat Alloh jeuneungan Sifat Dzat Alloh eta anu leuwih alus
jeuneungan nana.
14. Bismillahi robbil ardi wassama’i
Ku nyebut jeuneungan Dzat Alloh jeuneungan nana sifat Dzat Alloh pangurus bumi
jeung langit.
15. Bismillahil ladi laya durru ma’as mihi da’un.
Ku nyebut jeuneungan Dzat Alloh jeuneungan nana sifat Dzat eta anu hanteu kena
ku madorot sarta jeuneungan Anjeuna.
16. Bismillahi iktahotu wa ‘alallahi tawakaltu.
Ku nyebat jeuneungan Dzat nyaeta Alloh jeuneungan nana mudah-mudahan abdi
terbuka sareng sumerah, abdi ka anjeuna ka Alloh Ta’ala.
17. Allohu Alloh robi la usriku bihi ahad.
Ari Alloh eta pangeran abdi hanteu pisan-pisan abdi nyakutukeun hiji perkara ka
Anjeuna.
18. Bismillahi jabarul asma’i bismillahi jadirul ardi wassama’i
Ku nyebat jeuneungan Dzat Alloh Anjeuna the anu kagungan anu gagah jeuneungan
nana.
19. Bismillahi jaddirul ardi wa sama’i
Ku nyebut jeuneungan Dzat nyaeta Alloh jenengan nana anjeuna the bentengna bumi
jeung langit.
20. Bismillahi ladi layaduru ma’as mihi saeun fil ardi wala fisama’I wahuwa sami’ul
alim
Ku nyebat jeuneungan Dzat nyaeta Alloh jeuneungan nana anu hanteu kena madorot
di sarengan jeuneungan Anjeuna sakabeh perkara di bumi jeung langit ari anjeuna
teh anu ngadangu tur anu uninga.
21. Alloh huma haha sangtu nafsi bil hayi koyumil laladi layaya mutu abadan wada
fartu anissu’I bi alfin 3x
Lahaola wala kuwata ilabillahi aliyul adim
Mudah-mudahan ka dewasaan tumerap pikeun menolak tina kagorengan kurebuan
panolak jeung hanteu gaduh daya sareng upaya daya upaya nu aya dijisim abdi eta
tetep kagungan Alloh.
22. Ya Barian nufusi bila masalin min goirihi
Hey anu ngajadikeun awak jeung ambeukan anu hanteu aya conto salian ti Anjeuna.
23. kap ya ain sod ha min ain sin kop toha wayasin wau sod akpina sarod dolimina wal
hasidina
kalayan jeuneungan kumpul abdi sadaya cukup dewasa manghadapi kajahatan jalma
anu di aralem sareng anu hasudan.
24. Allohu hafidun = anu kagungan pangraksa.
Allohu latifun = anu kagungan lemes
Kodimun ajaliyun = anu kagungan heula jeung ajal
Hayun = anu kagungan hirup
Koyumun = anu Ngajumeneng
Layanamun = anu tara kulem
25. Ya muhammadu falatab lugul ahamu kul akuhi sanaihi wamajdihi = hey Dzat anu
terpuji mangka hanteu keuna ku ciptaan hakekatna kakawasaan angungan gusti.
26. Ya munta kimuyabaisu solalohu ala Muhammad astag firulloh = Hey Dzat anu banget
siksaan hey anu ngahudangkeun tikubur ari ngagungkeun jeung nyumerahkeun diri
eta jadi beban ka gusti urang nabi Muhammad, Hey anu kagungan pangampuran
27. Ya mantakom na yasa didal batsi = Hey Dzat anu kagungan nyaksi ka abdi sadaya,
Hey Dzat anu banget siksaan nana.
28. Yajabaru yakoharu yadal batsis sadidi hudli bihaki man dolamani = Hey anu
kagungan gagah, Hey anu kagungan paksaan, Hey anu kagungan banget bahaya, Hey
anu kagungan katetapan.
29. Asolatu wasa alaika yasaidina ya rosulullah hudbiyadi kolat hilat adrikni = Ari
ngagungkeun ka Alloh jeung ari nyumerahkeun diri eta jadi beban ka gusti abdi
sadaya Muhammad mudah-mudahan ngangkat ka abdi sadaya sareng tumerap mudah-
mudahan disampekeun tujuan sareng pakarepan abdi-abdi sadaya.
30. Allohuma soli ala saidina muhammadin = Nun gusti ari ngagungkeun abdi kagusti
sareng sumerah diri eta jadi beban ka gusti abdi sadaya kangjeng nabi Muhammad.
31. Solatan takunu lana alallohi baban mashudan = ngajadikeun rohmat pikeun abdi
jeung ngajadikeun eling anu ngajadikeun lawangna anu di musahadahan ku abdi
sadaya.
32. wa an adaihi hijaban mas dudan wa ala alihi wasobihi wasalim = sareng
ngajadikeun kabeneran kapara kulawargana sareng ka sahabatna nabi Muhammad.
33. Ya Allohu = Hey anu Kangungan disembah
Ya sami’u = Hey anu Kangungan ngadangukeun
Ya koribu = Hey anu Kangungan ngaraketkeun
Ya Mujibu = Hey anu Kangungan nyubadanan
Ya sari’u = Hey anu Kangungan nutupan
Ya muntakimu = He anu Kangungan nyiksakeun
Ya Sadidal batsi = Hey anu Kangungan banget bahaya.
34. Ya Hayyu, Ya Aliyyu = Hey anu ngahirupkeun, Hey anu ngaluhurkeun
Ya maliyyu = Hey anu Kangungankaluhuran
Ya Wafiyyu = hey anu KangunganNohonan
Ya Wakiyyu = Hey anu KangunganKakuwatan
Ya Goniyyu = Hey anu KangunganKasugihan
Ya Bakiyyu = Hey anu KangunganKalanggengan
Wasolalohu ala Muhammad Astagfirulloh = jeung nyumerahkeun diri ka Alloh eta
jadi beban ka gusti Muhammad jeung Anjeuna anu kagungan pangampura.
35. Ya kafi = Hey anu Kangungan nyukupan
Ya Wafi = Hey anu Kangungan nohonan
Ya Safi = Hey anu Kangungan pertulungan
Ya mu’afi = Hey anu Kangungan nyubanan
Ya Ilahi = Hey anu Kangungan disembah
Ya Asafa = Hey anu Kangungan Pertulungan
36. Ya Kafi = Hey anu Kangungan nyukupan
Ya Wafi = Hey anu Kangungan Nohonan
Ya Safi = Hey anu Kangungan nulungan
Ya Mu’afi = Hey anu Kangungan Nyubanan
Ya Mujibu dawatal mudtorina = Hey anu nyubanan dina karuksakan, kacilakaan.
Ya hadi ya gayasal mustagisina agisna, agisna = Hey anu nuduhkeun, Hey anu
nulungan kasakabeh anu butuh pertulungan pitulung-pitulung-pitulung
37. Bihaki kap ha ya ain son kipayatuna ha mim ain sin kop himayatuna babuna
tabaroka hitonuna yasin sakfuna wallohu muhitun balhuwa kuranun najidun filaohin
mahfudin.= ku nyatan ismun jami,ur nyukupan abdi sadaya jeung jadi pangraksa ka
abdi sadaya jeung jadi pertulungan ngadadak jadi ajakan ka abdi sadaya kana
pertulungan jeung ngaliputan Alloh titukanga maraneh tegesna ari Al qur’an eta
bacaan anu agung anu ditulis dina papan anu diraksa.
38. Al muhitul = anu kagungan ngaliputan
Alimun = anu kagungan katerangan
Robus = anu kagungan ngurus
Sahidul = anu kagungan nyaksian
Hasibul = anu kagungan hisaban
Fa alul = anu kagungan ngajadikeun
Kholikul = anu kagungan sakabeh jajadina
Bariul = anu kagungan ngajadikeun
Musowiru = anu kagungan ngarupakeun
39. Allohuma angta robul arsil adim masa alloh hu kana wama lamyasa lam yakunu
lahaola wala kuwata ila bilahi aliyul adim inalloha ta’ala innalloha ala kulli
sai’in kodir wa analloha ta’ala kod aha tobi kulli sain ilman.
40. Ya nuronn nuri ya nurun kuli nurin yakholiko nuri yaman laesa kamislihi nurun =
hey cahaya anu nyaangan, Hey anu nyaangan kasakabeh anu di caangan, Hey anu
ngajadikeun cahaya hanteu aya pikeun misil.
41. Yaman laesa kamislihi nurun subhanaka lailaha ila angtal gausul gausu holisna
minanar = hanteu aya pikeun misil cahaya ari kabersihan kagungan Alloh hanteu
aya pangeran anging gusti anu ngajauhkeun tina seuneu naraka.
42. Wa asaluka biamaika = jeung ari ngagungkeun eta tetep ku jenengan gusti
43. ya jabaru ya gofaru = Hey kagagahan, Hey pangampuran.
Ya koharu ya rojaku = Hey paksaan hey rejeki
Ya alamu, ya alimu = Hey anu nerangkeun ku elmuna.
Subhanaka lailah haila antal gausal gausa holisna minanar.
44. Maya kulu ilaihi saiun kun fayakun if alif yakada wakada
45. Alloh hujaba allohujadir jabarrulloh jadirrulloh yamuiju ya ajiju.
46. Ilaihi layin kolba man ruani warham kolba = nun gusti mugi gusti ngaluluskeun
ati jalma anu ningali ka abdina
47. Man roani warjukni mafikolbi = mudah-mudahan ngarijkian kana jero hate abdi
mudah-mudahan ngaluluskeun tina kabingung.
48. wanajini minha dalgomi birohimin = Hey anu kagungan rohmat ku rohmatna rarap
sakabeh nikmat welas jeung asih.
49. Ya Alloh 3x jalilul akbar = Hey anu agung ning agung jeuneungan
Wamuhibatan allal mahluki bil ajhar wa akfina = mudah-mudahan karesep gusti di
pikaresep ku mahluk gusti resepna disarupakeun jeung kembang anu rupana koneng
wa akfina sarod kullisarin min dikulli sarin bihaulika wakuwatika fil akbar =
mudahan nutupan kana kajahatan anu make elmu anu jahat ku daya kakuwatan agungna
jeuneungan gusti.
50. Bihaki ismil muadomil akbar lahaola wala kuwata ilabillahi aliyul adim = tegesna
kujeuneungan anu agung ning agung estu hanteu boga daya jeung ka kuwatan anging
kagungan gusti.
51. yalatifu 3x ultuf bina fikuli makodar tahu = Hey kawelas anu banget welasna dina
kawelasan nana mudah-mudahan gusti nurunkeun kawelasan ka abdi sadaya jeung
pangraksa dina sagala lapanga gusti
52. Audubinuri wajhikal karimil ladi adoat lahussamawati wal ardi asrokot dulu matu
wasoluha ilahi amrudunaya wal akhiroh = mudah-mudahan gusti ngadewasakeun ka
abdi kuperjalanan kumulyaan caangna eta nur anu bias nyaangan priang langit
jeung bumi mangka nyaangan kuayana eta nur tina poek kana caang mangka
marentahkeun kudu eling dina ngurus urusan dunya jeung urusan aherat.
53. Allohuma ini as aluka bihofilut fika = Nun gusti abdi ngabdi ka gusti kusamarna
piwelas gusti.
Wabilut pisonillahi wabil jamilisatrillahi = Sareng ku lemesna padamelan gusti
sareng ku angungna jeuneungan gusti sareng ku agungna jeuneungan gusti jeung ku
elokna sagala jajadian gusti.
54. Walasafa ala rosulullohi solalohu alaihi wasalam = jeung ari nyatana safaat
rosullulah eta kanyataan kumpulna jeuneungan-jeuneungan.
55. Biyahin 3x alihin 3x ahyasin 3x hujib atnafsi bihijabbilahi = mudah-mudahan
terhalang jasad jisim abdi ku tetep na jeuneungan gusti.
56. Wana tuha biayatillahi = mudah-mudahan nyipatan ku tanda anu pertela ku
ayat-ayat gusti
57. wabil ayatil bayinati wabihaki man yuhyil idoma wahiya romim = sarenga ku ayat
anu pertela ku nyatana eta jeuneungan anu nyampurnakeun tulang anu remuk.
58. Alloh humadfa anal gola awalwaba’a = Nun gusti mudah-mudahan gusti nolak tina
larangan gusti anu di sacupakeun jeung cocoba/gogoda
59. wakaidal hosirina walhasidin = sareng tina tipu dayana jalma dengki jeung hasud.
60. wahjibna mah golabana minal jinni walinsi = mudah-mudahan ngaliputan nutupan ka
abdi sadaya jalma anu ngalindih jin jeung manusa.
61. wasultoni wasyatini = jeung tina ratusan pirang-pirang panggoda an terus-terusan
62. wahfina an ayunin nadirina = sareng mugi gusti nyamarkeun hiji ruh anu tumerap
di abdi
63. ama ahfaita ruha fijasadina = saperti gusti nyamarkeun hiji aruh anu dina hiji
jasad abdi wah fadna filisan nihim watuwatihim = sareng mugi ngaraksa ka abdi
sadaya tina caritaan anu ngamusuhan sareng kakuwatan nana.
64. ama ahfadta muhammadan alalohu alaihi wa salam min ja’il kafirina wal jasidin =
saperti parantos ngaraksa ka nabi Muhammad ti sakabeh kaom kafirin sareng
sakabeh jalma anu harasud.
65. alloh humaini as aluka bi adadiholkika = Nun gusti abdi ngabdi kagusti ki
bingbilangan mahluk gusti
66. biijati arsika biridoi arsika = kakaluhuran gusti jeung kurido gusti
bi nuri wajhika bimablagi ilmika = ku nur perjalanan gusti jeung ku anggeusna
alam gusti
bigoyati kudrotika bibasti kudrotika = kututugna jeuneungan gusti sareng
kujembarna jeuneungan gusti bihaki haki koti sukrika bi muntaha rohmatika = ku
nyatana sukur kagungan gusti jeung ku anggeusna rohmat kagungan gusti.
67. Biidroki masiatika bikuliyati daika = ku mangaku wusul jeung sumangetna Dzat
kagungan nana.
68. Bikulisifattika bitamami wasfika = ku tetepna sifat kagungan gusti jeung ku
kasampurnaan kagungan gusti.
69 binihajati asmaika bimaknun nisirika = katutugna jeuneungan gusti jeung
kurahasiahna jeuneungan gusti
70. bijamili sitrika bijajili sirika = ku agungna tutupan gusti jeung, ku agung na
ka alusan gusti
71. bikamali minka bigoidi judika = ku agungna kasampurnaan gusti, ku gunta gantina
amekanana gusti.
72. Bisadidi godbika bisabiki rohmatika = Ku banget kabenderan gusti jeung ku
payusna kabenderan gusti.
73. biada dikalimatika bigoyati bulugika = Ku bingbilangan kalimah gusti jeung
kukaputusan kagungan gusti.
74. bitafeidi faedanniyatika bitaohidi wahidan natika = jeung ku nyorangan nan ning
nyorangan nana gusti jeung kukapancegan niat jeung mutakod gusti
75. bibakoi kakaika bisarmadi yati aokotika = ku tutugna langgeng ning langgeng
jeung ku alusna ning alus kagungan gusti.
76. Biijati rubu biyatika biudmatikibri yaika = Ku kamulyaan nana jeung ku agungna
ning agung kagungan gusti
77. bijahika bijalalika bikamalika bi afalika = ku ka agungan nana jeung
kukasampurnaan nana jeung ku kalusan nana padamelan gusti
78. Bian amika bisi adatika = Ku kanikmatan jeung kakuwatan eta tetep kagungan gusti.
79. Bimalkuni yatika bijbaraiyatika bimana niat tika = ku mahlukna ku gagahna ku
alusna kagungan gusti.
80. bihakika wabihakika hakika angtaj al lana farjan wamah rojan = Ku nyata ning
nyata kagungan gusti eta gusti ngajadikeun ka abdi sadaya lulus mulus.
81. wasifa an minal humumi wal gumumi wal wabai = sareng tina kawarasan ciptaan
sareng kabingun cocoba.
82. waana’I wajami’il afati wal ahati = sareng balahi, sareng kasusahan sareng
sakabeh panca bahaya sareng bencana.
83. fidunya wal ahiroh bihaku kap ha ya ain so = didunya sareng di akherat kunyatana
ismun jami.
84. wabihaki to ha way a sin wau sod wabihaki ina fatahna laka fatahan mubina
birohmatika ya arhamarrohimin = sareng ismun jami jadi pernyataan abdi terbuka
kana hiji bukaan anu pertela pisan rohmat tur asih tur kukawelasan kagungan
gusti.
85. Alloh huma bitalalui nuri bahai hujubi arsika = nun pangeran abdi mudah-mudahan
nur panceg gilang gumilang dina kaluhuran gusti.
86. min adai ih ta jabtu wabisatwatil jabaruti = tina pirang musuh anu ngamusuhan
mudah-mudahan abdi terhindar tina sangat gagh gusti.
87. minanyakiduni istatartu wabitau lis sadidi kuwatika = tina jalma anu naripu daya
ka abdi mugi tetepkeun eling anu sangat kuwatna ku kukawasaan kagungan gusti.
88. min kuli sultonin tahasontu wabidai mumin koyumin dawamin abadiyatika = tisatiap
ratu mudah-mudahan gusti ngaraksa ka abdi sadaya luwas ning luwas dina kajemaran
89. min kulli saitonin ista adtu wa bimaknuni siri min sirika = tina satiap panggoda-
pangoda setan mudah-mudahan gusti ngadewasakeun ka abdi sareng di simpenan
rahasia gusti.
90. min kulli hamin wagomin taholas tu yahamalatal harsi an hamala tal arsi = tina
satiap panggoda setan mudah-mudahan abdi dewasa tina satiap ciptaan jeung
kabingung
91. ya sadidal batsi yahabisal wahsi = Hey anu banget siksaan, Hey anu banget ngurus
sato galak.
92. ihbisani mandolamani waglib man golabani = mudah-mudahan gusti ngajauhkeun
tijalan anu bade binasa ka abdi sareng mugi ngalindih kulindihan gusti
93. Katabal lohu laglibana anawa rosuli inalloha kowiyun ajij.= kapastian gusti
pikeun ngayakeun sakabeh anu sae eta tetep kagungan gusti sakabeh kagagahan anu
banget gagahna.
94. Alloh huma ini as aluka bisiri dati bidati siri = nun pangeran abdi, abdi ngabdi
ka gusti kalayan ngango hiasan gusti.
95. huwa angta angta huwa lailaha ila angta arsillahi = ari gusti eta Dzat, ari Dzat
eta gusti hanteu aya pangeran anging gusti ku nur gusti ngahijab ku cahaya nur
terus neja ka aras (sareng ti satiap).
96. Wabi kulli ismil lahi min aduwi wa aduwil lahi = sareng tisatiap jenengan
sawarehna jeuneungan gusti anu ngajadikeun musuh ka abdi sareng anu ngamusuh ka
mahluk gusti.
97. Wamin kulli sariholkillahi bimiatin alfin alfin alfin = sareng tina satiap
kajahatan mahluk gusti ku rebu-rebu jenengan gusti.
98. lahaola wala kuwata ila billahi = hanteu boga daya jeung upaya anging kagungan
gusti.
99. hotamtu ala nafsi wadini wa ahli binaham milahi angkudusil mani’il ladi = eta
tetep kagungan gusti sakabeh pangraksa anu tumerap ka ibu rama kapara ahli
ku pertulungan agama gusti eta anu ngajadikeun kurnia jeung kabersihan.
100. hotamabihi aktorossamwati wal ardi = mangka anggeus atawa tutug kurnia gusti di
langit jeung di bumi.
101. hasbunnallohu wanimal wakilu = hateu aya anu pangalusna di pasrahan ang Dzat
gusti.
102. lahaola wala kuwata ila bilahil aliyul adim = hanteu boga daya jeung kakuwatan
anging gusti nu kagungan kaluhuran tur ka agungan.
103. ya adafi’u ya maniu = Hey anu Kangungan nolak/ Hey anu Kangungan nyegah
Ya hafidu = Hey anu Kangungan ngaraksa.
Ya Karimu = Hey anu Kangungan mulya.
Alloh huma ya aliyyu = Nun Pangeran anu kagungan kaluhuran
Ya adimu = Hey anu Kangungan agung
Ya Halimu = Hey anu Kangungan hilim (lemes)
Ya alimu = Hey anu Kangungan uninga
Angta robbi wailmuka = Anjeuna anu Kangungan ngurus ku ilmuna
Hasbi fanimar Robbu robbi wanimal hasbu hasbi tansuru man ta sau wa anta ajijur
rohim
104. alloh huma ahrusna biaikal adi latana mu = nun pangeran abdi mudah-mudahan
ngajaga ka abdi sadaya kupangeret anu hanteu keuna kurobah.
105. wak nufna bikana fikalladi layu romu = mugi gusti nutupan kututupan anu hanteu
keuna kucegahan.
106. warhamna bi kudrotika = jeung piwelas sarta kawasa gusti.
107. inaka ala kulli sai’in kodir = saenyana kawasa gusti tumerap di sakabeh perkara.
108. yasadidal batsi = Hey anu Kangungan banget siksaanna
Ya jabarru = Hey anu Kangungan gagah
Ya koharu = Hey anu Kangungan Paksaan
Ya saifal haibati = Hey anu Kangungan ngalengitkeun ka era
Wasidati wakuwati = hey anu Kangungan nyubanan jeung nu nguwatkeun
Wal mana ati = Hey anu Kangungan nga anehkeun
Min basi jabaruti = tina siksaan anu Kangungan banget gagah tur luhur.
Wama nasru ila miningdila = jeung hanteu aya deui pertulungan anging ti hadirat
alloh Ta’ala.
Latudrikuhul absoru wahuwayuari kul absoru = moal aya hiji paningali pikeun ka
Dzat Anjeuna jeung Anjeuna anu ngajadikeun eta paningali.
Wahuwa latifu khobir = jeung Anjeuna anu kagungan kaluhuran jeung ka agungan
Alif lam ro kap ha ya ain sod ha min ain sin kop = kunyatana jeunengan kumpul.
109. Robih kum bilhaki warobbunarrohmanu musta anu = ku pangurus anu agung jenengan
nana jeung anu kagungan ngurus nikmat.
110. Ya hayyu ya koyyum tahasunan bika = Hey anu hirupm Hey anu jumeneng mudah-
mudahan, ngaraksa ka abdi ku pitulung gusti.
111. fadiamna bihi mayatika = mugi ngersakeun rintih, Hey anu ngasupkeun kana
tutupan nana (manjingkeun)
Ya awalu Ya ahiru = Hey anu ngawalkeun, Hey anu Ngahirkeun
Fimaknuni goibissiri masya Allohu = mugi ngaraksa kuraksaan atina simpenan goib
karana raksaan gusti rohmat.
Lahaola wala kuwata ila billahil aliyul adim.
112. Ya hayyu ya koyyum ya daljalali wal ikrom = Hey ang ngahiruokeun, Hey anu
ngajumenengkeun anu agung ning agung dina ka agungan nana.
113. Yanurossamawati wal ardi = Hey cahaya anu nyaangan di karajaan langit jeung bumi
114. Yajahlassamawati wal ardi = Hey pangurus karajaan langit jeung karajaan bumi.
115. ya jabarossamawati wal ardi = Hey anu garagah anu aya dilangit jeung di bumi
116. Ya imadas samawati wal ardi = Hey anu kagungan ngatur langit jeung di bumi.
117. Ya koyyamassmawati wal ardi = Hey anu ngareka dilangit jeung dibumi
118. Ya daljalali wal ikrom = Hey agung ning agung jenengan nana.
119. Yasorihol mustasrihina = Hey anu mertelakeun kusakabeh pertelaan
120. wamuntahal a’dina = Hey Pangangeusan nana sakabeh anu garagah
121. walmufarija anil makrubina = Hey anu ngaleungitkeun sakabeh kabingung jeung
kasusah
122. Wal murowiha anil mahmumina = jeung nu kagungan pertelaan ciptaan
123. wamujiba dua ilmuadtorina = Hey anu nyubanan kana sakabeh pakarepan.
124. Audu binuri wajhikal karimilladi laya mutu abadan = mudah-mudahan gusti
ngadewasakeun abdi ku nur perjalanan kamulyaan anu hanteu keuna ku maot
(langgeng).
125. Ya hayyu Ya koyyum birohmatika astagisu birohmatika ya arhamarrohimin = Hey
Dzat anu kagungan hirup jeung ngadeg, Hey anu mika welas ku piwelasna mudah-
mudahan tumerap rohmat pitulung ka abdi-abdina gusti kupiwelasna.
126. Alloh huma ini as aluka ya jabarru ya koharru, ya hakimu ya halimu ya wadudu ya
salamu taparodat fijabarutika bihikmatika, ya koharu takadasad anid dana ati
wal amsali ya wadudu ya muta ali lailaha ila angta rohmanu ya rohimu 13x
127. Yamaliku ya kudusu yasalamu ya muminu ya mhaiminu ya ajijul jabar 13x
Langganan: Poskan Komentar (Atom)


c: text/html

text:
Antara Chang Hyun Sik jeung Park Siwon
Medal dina Mangle No. 2023, hal. 49-51, terbit tanggal 7 -13 Juli 2005
Ku Kang Ya (yr*@***.xxx)
Teuing geus sabaraha kali kuring kadieu, ka kuburan di mumunnggang pasir, pasir Ode lebah wates antara Korea Kaler jeung Kidul, teu pati jauh ti kota Seoul, lalakon 40 menitan mun nyetir sorangan mah. Geus ilaharna kuburan di Korea mah tara dina tanah datar tapi di mumunggang gunung atawa pasir, teu rek kitu kumaha panan Korea mah leuwih ti tujuh puluh persen lemahna mangrupa pagunungan. Wangunan kuburannana oge beda, taneuh digundukeun buleud lain manjang siga di urang. Sabeungkeut kembang eros beureum unggal kadieu tara poho sok ditunda na luhureun gundukan taneuh kuburan. Na tetengger atra tulisan ngaran Chang Hyun Sik ku huruf Hangeul, huruf asli Korea.
Teuing ku betah teuing ku tengtrem, tumaninah nganteur tineung di kuburan ieu teh. Sok wegah ninggalkeun, hayang ulin didieu sing seubeuh, nyacapkeun kasono, ngumbar lamunan kaliwat, hayang anyang-anyangan imah-imahan cara keur budak. Lamun ret ningal ka landeuh, pungkal-pengkolna walungan Imjin atra pisan. Walungan nu jadi wates antara Korea Kaler jeung Kidul.
Sakapeung teuing ku hemeng, alatan beda faham, nu hiji ku keukeuh komunis nu hiji cenah ngagem demokratis, papaseaan geus leuwih ti satengah abad. Karunya, jeung dulur pajauh, jeung baraya anggang papisah, boa moal kungsi panggih samemeh paragat nyawa. Sanajan enya cenah ayeuna aya program reuni kulawarga terpisah, tapi da teu cukup ku kitu, cenah mah eta program teh ngan ukur kahontal kunu kandel eusi dompetna, teu kabedag ku waragadna utamana ku urang Korea Kaler.
“Naon ari Empup ngadon kukulutus, keun bae atuh da sifatna kitu meureunan, jeung deui teu kemba teu sing, komo mun angkuhmah, sawajarna bae ceuk ieu mah Pup, pedah eta tara darehdeh, enya da bawaannana kitu meureun. Jeung deui Pup panan nu goreng budi mah henteu di urang Korea bae diurang ge nu goreng mah goreng nu alus mah alus”.
“Tuh nya Rini mah mangmeunangkeun bogoh nya ka Kapten Chang Hyun Sik!”
“Yey..maenya jol-jol bogoh”
“Lain ari ceuk Rini, Kapten Chang Hyun Sik teh kasep henteu? gandang henteu?”
“Kasep atuh da lalaki, mun Nona Kim Eun Seok geulis”
“Sing baleg atuh Rin diajak ngobrol teh”
“Enyalah…kasep”
“Enya kasepnamah kasep, ngan ceuk Empup mah Rin mendingan Kapten Shim Jae Seon, ramah, someah, eh…tapi ketang cunihin Rin, lamun sasalaman curukna sok diutek-utek”
“Har ari Empup na mani teu aya lalaki nu bener, kabeh dicawad, kumaha tah ari si Kang Yaya?”
“Kang Yaya? sorry dori mori yah saya mah Rin sudah melupakannyah, teuing dimana tah mangkeluk teh, leboy si Kang Yaya mah Rin, ceuk beja mah geus ka Hawaii cenah gawe diditu”
“Rek kana beus rek kana taksi Pup?”
“Kana beus bae ah Rin meh murah jeung bisa nundutan deuih”.
Keur nungguan beus jol teh Kapten Chang Hyun Sik nyampeurkeun bari nanya.
“Masih disini? Menginap di mana?”
“Eh…hanyong hasimnika1)” ceuk kuring jeung Puspita meh ampir bareng.
“Di wisma Halimun kagungan Dadali Air, Kapten sendiri tidur dimana?” ceuk Puspita.
“Saya tidur di Wisma Arirang milik Arirang Air” tembalna.
“Eh…kalau besok terbang kemana?” manehna nanya deui.
“Saya mah ke Taiwan, tapi Rini mah off” ceuk Puspita.
“Oh…betul off Rin? Kalau begitu tolong saya antar belanja ke Pasar Raya yah, saya harus kembali ke Seoul besok malam, tapi orang tua saya minta ole-ole, terutama kopi toraja dan dodol garut, mau kan Rin?” Ceuk Kapten Chang Hyun Sik bari neuteup ka kuring.
“Eu…baik” ceuk kuring pondok bari unggeuk.
Sabot kitu beus jurusan Gambir datang, sanggeus uluk salam jeung janjian tabuh sabaraha kuring rek nganteur Kapten Chang Hyun Sik. Kuring jeung Puspita naek kana beus biur indit, ninggalkeun Kapten Chang Hyun Sik nu masih keneh ngajanteng nungguan supir nu ngajemput.
“Nyaan kasep Rin, kasep pisan, lah aing mah goreng milik bet kudu hiber atuh isukan teh mun teu meureun uing nu nganteur teh Rin, gede milik Rini mah, sok we lah Rin ku Empup dido’akeun sing jadi”
“Naon..ieu teh Empup, bet teu gugur teu angin jol sing jadi bae, nya wajar bae atuh, panan lamun urang keur di Seoul oge sok dianteur ku urang Korea mun balanja teh”
“Inimah lain ceritanya atuh enden, naha teu ngajak Wida panan asli Jakarta beda jeung urang nu ti Bandung, komo panan Rini mah Bandung coret lain? Ti Sumedang Rini teh lain? Tah eta teh tandana aya hate aya karep, bujangan pan Kapten Chang Hyun Sik teh, jeung tacan aya beja boga kabogoh”
“Nyao ah….” ceuk kuring.
Ti harita kuring mimiti deukeut jeung Kapten Chang Hyun Sik, manehna pilot salah sahiji maskapai penerbangan Korea, Arirang Air. Dadali Air, hiji maskapi penerbangan Indonesia tempat kuring gawe, boga gawe bareng jeung Arirang Air, atuh kuring kalan-kalan sok kabagean hiber ka Korea, ka Seoul atawa ka Cheju. Kembang-kembang katresna mimiti mangkak, rasa deudeuh beuki nyayeud, kuring teh cenah kabogoh Kapten Chang Hyun Sik.
Rasa cinta ngelehkeun sagala halangan-harungan, sajanan pihak kulawarga kuring mimitinamah teu ngidinan kuring papacangan jeung bangsa sejen teh, tapi ku kasumangetan manehna, boh Ambu boh Apa antuknamah teu langkung Rini cenah. Enya harita ge pihak kulawarga manehnamah can pati ngidinan, utamana teu pati satuju lamun Chang Hyun Sik pindah kapercayaan kana ageman kuring.
Mangsa usum halodo, tempat nginum manuk disayagianan, diunggal juru taman-taman teu elat wadah cai pikeun nginumna manuk. Mun hiji tangkal aya sayang manukan, tara kungsi diganggu, mun komo dipaok endogna, dalah patugas kebersihan ge tara wani nigas dahan nu aya sayang manukan, nyaan estu ngeunah pisan hirup manuk teh, rahayu naker, dalah barudak ge bungah bisa ulin jeung manuk liar.
Ras inget ka nasib manuk di lembur sorangan, tong boroning sora rangkong, dalah sora jog-jog ge ngan ukur tinggal paribasana, boa-boa ketah naon ari hartina paribasa ”lir jog-jog mondok” oge geus teu aya nu nyahoeun. Baheula basa kuring keur budak, lamun halodo ngatrak-ngatrak sok rajeun kudu mandi ka tampian di lebak Cileutik, manuk saeran atawa sri gunting sok recet na runggunuk dapuran haur nu nyimbutan mata cai tampian.
Kungsi lebaran taun kamari ngadon ulin ka tampian jeung barudak, satadina hayang nunjukkeun yen di lembur aya manuk nu siga manuk kachi, nyaeta manuk saeran. Lebeng euweuh tapak-tapakna acan, dalah runggunukna dapuran haur oge geus suwung teuing kamana. Cenah mah lain saeran bae nu leungit teh, dalah piit ge geus ngacir, cangkurileung teuing dimana, boa-boa galejra ngejat, kitu deui jeung ki bondol mangprung ka alak paul.
Ret kaluhur, langit bulao, bulao kacida, bulao pisan, jeung asa teuing ku luhur, taya aling-aling, taya mega najan sagudrat, beresih banglas ka jomantara. Lain-lain pedah usum gugur, nu ilaharna mun usum gugur cunduk, langit sok beresih, bulao, jeung luhur pisan, ieu mah sigana kacampuran ku beresih hawa, beresih sabab polusi geus heubeul bisa kapiara, pabrik nurut kana aturan, limbah runtah puguh ngolahna, wahangan lain tempat pamiceunan, dalah jarian ge ceuk bohongna teuing ku asri. Kumaha di lembur urang, kabeh geus mancawura, runtah ngayang, polusi kandel, kabeh nyayeud, matakna kasakit mangpirang-pirang, getih barudak Bandung cenah mah loba logam beratna, teu rek kitu kumaha tuda polusi udara di Bandung geus lain pibarayaeun, deudeuh!
Enya cenah ngan can aya katerangan anu pasti saha-sahana awak pesawat nu jadi korban. Awak rampohpoy, leuleus taya tangan pangawasa.
Kapten Chang Hyun Sik, nu gagah, nu kungsi mapaesan hate kuring, nu geus mimiti diajar sahadat, nu geus teu murak deui daging babi, nu geus ngeureunan nginum soju2), nu faseh bahasa Indonesiana, nu lelengkah halu bahasa Sundana, nu geus menta kuring ka Apa jeung Ambu, nu geus neundeun lelepen na ramo kuring, nu geus janji satia salamina, ayeuna geus euweuh dikieuna ukur runggunukna lemah beureum dibaturan ku tetengger, make tulisan Hangeul.
Kuring sideku, teuing nu kasabaraha kali, kuring ukur mencrong neuteup gundukan taneuh, kuring geus buleud nyieun kacindekan, kuring nyarita sorangan “Chang Hyun Sik shi3), Rini cape, Rini bade liren jadi pramugari, moal aya tugas ka Korea deui, Rini bade wangsul ka Bandung, hapunten Rini moal tiasa ngalongokan deui, moal ngiriman deui kembang” teu kawasa kuring nyuuh na gundukan taneuh ceurik nyegruk.
“Rini shi….Rini shi…..” sora halon tapi jentre, tak-tak aya nu nyekelan, lalaunan kuring cengkat. Gebeg geuningan Park Siwon, manehna sobat Chang Hyun Sik, sobat dalit ti leuleutik, keur mah katalian ku dulur sasatna dulur sabrayna, panan cenah indung Chang Hyun Sik teh adi lanceuk jeung indung Park Siwon. Kungsi panggih sababaraha kali sabada papacangan jeung Chang Hyun Sik, dalah basa perpisahan maneh na nu rek neruskeun sakola doktor ka Amerika ge kuring hadir bubuhan keur aya tugas ka Korea. Ayeuna nganjanteng hareupeun kuring, tukangeunnana aya indung Chang Hyun Sik jeung indung Park Siwon nu carimbasbas rambay cimata, kuring ngeluk tungkul, cipanon juuh murubut.
“Rini shi neun chaju wachi?4)” sora indung Chang Hyun Sik. Saterusna kuring dikaleng dituyun dibawa balik.
”Oneul, Hotel eso chamchaji manko, urijib eso jumuseyo. Neil Park Siwoni konghangeuro tangsin be-ungkalkoyeyo5)” sora indung Park Siwon semu ngaharewos.
“Ih naha make timburuan sagala, apan sobat jeung dulur sorangan, jeung deui apanan geus euweuh dikieuna” Jeletot kuring nyiwit leungeun Park Siwon. Manehna ngajorowok.
“Koma ya palli ga6)” kuring ngageroan barudak.
Jisan jeung Jiwon nu keur ngudag-ngudag papatong lumpat nyalampeurkeun.
“Urineun Indonesia-e kalkoyeyo Appa?7)” ceuk barudak ka bapana.
“Omma Keunappa sarangheyo8)” ceuk Jisan nanya ka kuring.
“Ne…Appa do nomu sarangheyo9)” walon kuring
“Omma, Keunappa kwa Appa reul katteun saram iyeyo?10)” Jiwon nu nanya ayeunamah.
“Tanggeun ijji….11)” ceuk kuring bareng jeung bapana.
Pikeun kuring antara Chang Hyun Sik jeung Park Siwon, taya bedana, lelembutan Chang Hyun Sik siga nu nyurup kana raga Park Siwon, ampir sarua boh rupana, boh tindak tandukna, kitu deui kanyaahna, sarua sumangetna, henteu aneh mun Park Siwon ayeuna geus faseh nyarita bahasa Indonesia, dalah nyarita Sunda ge geus teu ham-ham deui.
Mobil sedan KIA ngadius ninggalkeun pasir Ode, pasir pangreureuhan Chang Hyun Sik, pasir pangulinan kuring sakulawarga mun pareng nyaba ka Korea. Enya sakali deui, Chang Hyun Sik, urut kabogoh kuring, sobat jeung lanceuk sabrayna salaki kuring, uana barudak kuring.
Tungtung Seoul, 10 Mei 2005.
Catetan:
- Ucapan salam, sapertos kumaha damang?
- Inuman tradisional Korea anu ngandung alkohol, sapertos arak.
- Sesebutan pikeun ngahargaan, sapertos agan mun ka lalaki, Neng mun ka awewe.
- Neng Rini sering sumping kadieu?
- Poe ieu mah ulah mondok di Hotel, hayu urang kulem di bumi abdi, enjing Park Siwon bakal ngajajapkeun Eneng ka Bandara.
- Barudak hayu urang arindit.
- Urang teh bade angkat ka Indonesia?
- Ema cinta ka Ua?
- Enya ka Bapa ge kacida cintana
- Ema, Ua jeung Bapa sarua bae?
- Tangtu bae, yakin pisan.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Lalakon Munggaran Jadi Tukang Ngarang (Pangalaman Kuring Pribadi)
Ngarang bisa dianggap hiji profési. Éta anggapan ku kuring bakal diheueuhan. Da jeung enyana, kuring pibadi gé kitu. Ari salah sahiji ciri profési téh apan aya patalina jeung sumber kahirupan atawa sungapan pirejekieun.
Tah, rejeki anu turun ti Alloh, anu jadi sumber kahirupan kuring sakaluwarga katut saeutik-eutikeun pikeun méré mawéh ka nu lian, dicukang-lantaranan ku ngarang, atawa ku kagiatan séjén anu deukeut atawa anu dadasarna ti dinya. Apanan kuring mah henteu tukuh nyieunan karangan rékaan wungkul, tapi aya karya jurnalistik, bahasan, biografi, rumpaka lagu, jeung tulisan dina bentuk lianna. Kabéh ogé dina migawé anu bieu ditataan téh titik panginditanana tina ngarang. Cacak mun kuring ku Gusti henteu dibéré pangabisa kana ngarang, jigana téh lebah migawéna moal jalan, atawa dina bisana ogé moal maksimal. Upamana dina profési jurnalistik, mun panginditan kuring lain tina ngarang, kuring yakin yén hasil pagawéan téh ukur sahandapeun kelas jajar pasar.
Ngarah teu pabaliut, ku kuring rék dibédakeun heula antara nyusun carita rékaan (fiksi) jeung tulisan lianna anu lain fiksi. Anu dimaksud ngarang dina ieu tulisan nyaéta nulis atawa nyusun karangan carita rékaan, boh dina wangun lancaran (carpon jeung novel), boh dina wangun ugeran (sajak jeung guguritan). Tulisan kuring anu winangun karya jurnalistik, éséy, biografi, katut pedaran paélmuan mah rék diiwalkeun. Cindekna, dina ieu tulisan mah prosés nulisna moal rék disebut ngarang.
Kitu deui urang watesanan heula yén anu dimaksud ngarang di dieu téh ngarang dina basa Sunda, sabab kuring mah icikibung jeung teuteuleuman-jijibrugan téh di dinya, lain dina basa Indonésia.
Saenyana lamun ditilik tina jumlah tulisan anu geus jadi buku mah, karya fiksi anu dikarang ku kuring téh teu satengahna-satengahna acan. Buktina waé, tepi ka ayeuna, tulisan kuring anu geus medal jadi buku aya 52 judul (kuring aya dina posisi panyusun atawa pangarang anu nyekel hak cipta; jadi lain dina posisi saukur masrahkeun tulisan pikeun dihimpun dina antologi beunang batur). Tina 52 judul téh, karya rékaan anu winangun novel mah ngan ukur aya dua welas judul, ditambah kumpulan carpon sajudul, jeung naskah drama sajudul. Cindekna, ampir saimbang jeung lobana tulisan kuring dina wanda biografi (kuring tacan kungsi ngaluarkeun buku kumpulan sajak).
Tah, anu rék dipedar di dieu téh ngeunaan kasang tukang kuring ngarang carita rékaan dina basa Sunda. Naha jijieunan kuring rék disebut karya sastra atawa lain, duka téh teuing. Éta mah kari kumaha cék anu meunteunna waé. Ngarah teu nimbulkeun kesan yén kuring aya dina posisi sastrawan, geus waé dina nyaritakeun prosé kréatif téh kuring rék maké istilah karya fiksi. Ari sababna, mun ngagunakeun istilah karya sastra mah bisi beurat teuing.
Nya ku sabab éta ieu tulisan téh dijudulan “Lalakon munggaran jadi tukang ngarang”, lain “Lalakon munggaran jadi sastrawan”. Lamun nempatkeun diri dina posisi sastrawan mah bisi teu kataékan, sabab maqomna luhur teuing.
Tina sajumlahing karya fiksi jieunan kuring, anu ditulisna dina basa Indonésia mah saeutik pisan. Ayeuna mah ngarah babari ngitungna, urang ukur deui tina karya fiksi anu geus jadi buku. Tina lima welas judul buku, anu ditulisna dina basa Indonésia mah ngan ukur dua judul, Pemberontakan di Cimarémé jeung Singgasana Terakhir Pajajaran; ari anu opat welas deui ditulis dina basa Sunda (Miang jeung Kaludeung, Si Paser, Demung Janggala, Jaro Bantahan, Kolébat Kuwung-kuwungan Kinasih Katumbirian, Galuring Gending, Bulan Kungsi Ngolémbar, Ujay Kodok, Mandé Durma, Ceu Wawang—kumpulan carpon, Randu Jalaprang—naskah drama, Ajo Pitbul, Sekar Panggung, jeung Kalang Baruang).
Kurung batok
Sok rajeun éta ogé aya pikiran, naha ngarang téh kawas nu tukuh kudu dina basa Sunda waé, tur padahal karya kuring lianna (anu lain fiksi) loba anu ditulisna dina basa Indonésia. Ana dipikiran deui, kuring téh kawas nu geus katalimbeng ku basa Sunda dina nyieun karya fiksi mah. Atawa meureun bisa jadi lamun ngarang dina basa Indonésia mah kuring téh teu enya-enya yakin kana kamampuh diri sorangan; kurang pédé mun cék barudak rumaja kiwari mah. Kekecapan dina basa Indonésia asa lalinghas pisan ana rék dirangki jadi hiji karya fiksi téh. Tapi ari pikeun nulis karya non fiksi mah, leuwih lindeuk kénéh basa Indonesia; babari diperuhkeunana. Bisa jadi meureun kuring langka latihan ngarang fiksi dina basa Indonésia. Atawa bisa jadi meureun tepi ka poé kuring masih kénéh boga anggapan yén basa Sunda téh pangmampuh-mampuhna pikeun nyukangan jeung ngawadahan naon-naon anu rék dikedalkeun mangrupa karangan. Jadi, tepi ka poé ieu kuring tacan bisa (atawa tacan hayang, kitu?) sagemblengna meuntas kana basa Indonésia. Rumasa, dina bab nyieun karangan fiksi mah kuring téh kurung batok.
Yakin hakul yakin, pangabisa kuring kana ngarang téh mangrupa bagian tina wujuding kanyaah Gusti Alloh. Tangtu dina émprona mah éta kanyaah téh henteu ngagebro kitu waé, atawa geus katémbong ngagurat bawa ti kudrat, tapi ngaliwatan heula tarékah anu panjang, anu kudu dipigawé ku kuring pribadi: tatanya jeung tetelepék ka anu geus bisa, padungdengan jeung anu lian, macaan heula karangan jijieunan batur, jeung latihan anu taya anggeusna. Ana kitu, kabisa kuring téh henteu leupas tina andil nu séjén—malah boa lolobana, kétah! Cacak mun taya nu lian, anu daékeun diguruan atawa diajak padungdengan, kuring moal boga kabisa kawas ayeuna. Ana kitu, jadina atawa bisana kuring kana ngarang téh lain karana karep jeung tarékah pribadi wungkul, tapi loba pisan disokong ku jasa batur, anu kacida panjangna mun ditatan hiji-hijina mah.
Bisa jadi, dina urusan tulas-tulis mah kuring téh kaasup kana kolom produktif. Ari sababna, nulis téh pikeun kuring mah geus dianggap hiji pagawéan. Lamun teu nyieun tulisan, atuh meureun moal boga sumber rejeki keur kahirupan. Kitu cék cohagna mah. Pikeun kuring, nulis téh, kaasup ngarang carita fiksi, geus dianggap hiji patukangan atawa industri rumahan (home-industry).
Teu béda ti tukang kayu atawa tukang panday. Apan tukang kayu gé umumna tara tukuh nyieunan hiji jenis barang. Anu dijieun ku manéhna bisa rupa-rupa; nu penting asal bahanna tina kai. Hiji waktu manéhna nyieun kusén, misplang, panto, jandéla, palapon, korsi, tempat tidur, atawa ngan saukur nyieun jojodog, bakiak, pérah bedog, atawa ukur tusuk gigina pisan. Rék naon baé anu dijieun ku tukang kayu, tangtu bakal aya gunana, keur anu butuheun mah. Taya hartina sotéh pikeun anu teu butuheun; kawas teu butuhna tusuk gigi pikeun jalma anu geus lémong alias euweuh huntuan, atawa teu butuhna bakiak pikeun jalma anu (punten!) teu bogaeun suku.
Kitu deui tukang panday; naha rék nyieun pacul, arit, dékol, bedog, tatah atawa patik, nu penting mah asal bahanna tina beusi.
Kuring nyebut umumna téh bisi aya tukang kayu atawa tukang panday anu tukuh ukur nyieun hiji barang. Pagawéan sapopoéna téh ukur nyieunan kusén wé, upamana, tepi ka ngaharamkeun kana nyieun jojodog atawa pérah bedog. Tah, kuring mah teu kitu. Anu ditulis téh bisa naon waé; anu penting asal bisa dipaké sumber kahirupan, sarta teu papalingpang jeung prinsip hirup.
Novel jeung naskah pidato
Kitu minangka alesanana mun aya nu tetelepék, naon sababna bet sagala ditulis, tepi ka samakbruk pisan. Pikeun kuring mah taya bédana antara ngarang novel jeung mangnyieunkeun pidato pejabat. Sarua baé, lah! Sarua pikeun sumber kahirupan. Mun téa mah rék disebut aya bédana, jigana téh dina lebah prosésna, atawa dina kasugemaan haté anu sipatna non materi. Naha sugema kénéh nyieun novel atawa mangnyusunkeun pidato? Ah, sual éta mah rélatif; teu bisa digitik rata. Bisa waé nyieun pidato bacakeuneun pejabat gé leuwih sugema batan ngarang carpon, lamun éta pidato ngabuahkeun hasil positif dina kahirup-huripan masarakat, upamana.
Éta pangna dina ngarang fiksi téh kuring mah tara (pati) dibangbaluhan ku udagan pikeun nyieun hiji karya anu nyastra. Orientasi kuring mah lain jadi sastrawan, tapi tukang ngarang. Anu matak, ngarang mah nya ngarang baé. Sual hasilna rék disebut alus atawa goréng, naha kaasup karya sastra atawa carita panglipur (pangbeberah), malah sakapeung sok disebut carita picisan, kuring mah tara pirajeunan opénan, sanajan ari cék anggapan sorangan mah: alus éta karangan jieunan kuring téh. Tapi apan anu disebut alus cék kuring, tacan tangtu bakal dianggap alus ku batur. Hanas mun téa mah ti antara karangan kuring aya anu kapeunteun (biasana mah karangan anu dipasanggirikeun), ah meureun éta mah keur kabeneran waé. Da geuning ari dina hirup mah sok paparengan. Meureun kuring keur pareng dina nyieunna, sarta pareng anu meunteunna deuih.
Lamun karangan kuring aya anu kapeunteun, tangtu waé matak bungah, komo dina lebah nampa hadiahna mah. Malah kadieunakeun mah motivasi ngudag-ngudag hadiah téh beuki ngandelan.
Kumaha lamun teu kapeunteun? Naha sedih?
Ari rasa sedih jeung kuciwa mah tangtu aya. Tapi, kumaha deui atuh, ari lain kudu ditarimakeun. Mana kitu gé, heueuh, meureun karangan kuring téh goréng, cék batur anu meunteunna mah.
Kumaha deuih lamun kabeneran karangan sorangan téh alus ari cék rarasaan mah, tepi ka optimis bakal meunang, tapi dina kanyatanana bet éléh ku karangan anu (cek kuring) goréng?
Ah, nya keun baé, najan ari kahanjelu mah sok rajeun aya. Kapan anu meunteunna ogé batur, lain kuring. Mun téa mah karangan kuring teu kapeunteun, nya tarimakeun baé, da bongan saha maké hayang miluan pasanggiri. Ari pasanggiri téa, apan jurina téh batur. Mun embung éléh, tong miluan pasanggiri atuh. Geus baé cukup dibaca ku sorangan, atawa bikeun ka jelema anu engkéna bakal muji urang.
Anu matak kuring mah geus waé nyieun deui karangan pikeun pasanggiri séjén, atawa pikeun dina taun hareupna, da keretas boga kénéh, kitu deui mesin ketik (aéh, komputer ayeuna mah) aya ngajugrug. Muga-muga waé atuh nu engké mah meunang.
Kuring kaasup anu remen ngilukeun karangan kana pasanggiri. Hasilna, alhamdulillah, sok rajeun meunang, tapi deuih anu nyamos gé aya. Keur sakuringeun, udagan miluan pasanggiri téh utamana mah hadiahna.
Ku dianggap mindeng miluan pasanggiri téa, tepi ka ti antara babaturan sok loba anu méré gelar ka kuring: pemburu hadiah. Aya deuih anu nyebut renegade (saenyana ieu téh judul filem serial, Renegade, dibintangan ku Lorenzo Lamas; eusina nyaritakeun hiji pulisi anu disersi, terus ancrub jadi pemburu hadiah ku cara néwakan penjahat anu geus diwontidkeun).
Éta dina urusan pasanggiri. Ayeuna urang saeutik nyaritakeun bab kritik.
Kumaha lamun karangan kuring dijejeléh batur? Heueuh, ku kritikus téa, cenah? Ih, nya keun baé. Malah sukur nu aya. Mana kitu gé kana jijieunan sorangan aya anu haat merhatikeun. Éta cenah lebah dipépéhékna, ulah dipaké nyeri haté, atawa terus hayang ngajorag. Heueuh apan, anu ditulis ku kritikus gé tacan tangtu bener (kabéh); boa teuing aya (loba) ngacona, boa teuing aya kapentingan séjén anu urang teu kudu nyaho. Keun ari lebah dipuji ku kritikus mah, teu kudu dicaturkeun deui, da saha jalmana anu teu hayang dipuji atuh, najan meureun ulah terus jadi ria, sabab engkéna bisi dibendon Gusti.
Naha ari tulisan kritikus téh aya gunana? Ih, nya tangtu, malah loba. Anu matak Gusti nakdirkeun aya kritikus gé naha ku naon atuh; tangtu geus dijamin aya gunana. Rumasa, kuring ogé sok remen meunang luang ti kritikus téh, boh anu nembrakkeun pamanggihna dina tulisan, boh anu ditepikeun sacara lisan (upamana dina forum diskusi, atawa ngobrol kitu waé).
Kritikus méré pangajén jeung tinimbangan kana karya jijieunan urang. Éta téh penting pisan pikeun nambahan wawasan, jeung pikeun ngukur kamampuh diri sorangan. Loba aspék dina karangan anu ku sorangan mah teu kapikiran, ari kritikus bet goréhél bisa katimu, leupas tina bener jeung salahna.
Ngan hanjakal, dina kahirupan karangan fiksi atawa sastra Sunda (ayeuna) mah anu disebut kritikus téh langka pisan. Padahal, salaku tukang ngarang, kuring kacida ngarep-ngarepna.
Teu parok
Cék rarasaan sorangan, dina ngarang téh kuring mah basajan pisan, bari jeung pengkuh kana tradisi (tradisional) deuih. Teu hayang dirugal-rigel héhéséanan, da moal pimetueun. Geus waé anu sakirana kadada-kaduga, tur teu dijungjurigan ku hiji udagan anu hamo kahontal. Anu penting mah karangan kuring dibaca batur, bari kahartieun jeung resepeun deuih. Hanas tina eusina sok rajeun aya pulunganeunana, ah, éta mah bané waé keur diparengkeun kitu.
Mun téa mah anu didadarkeun bieu dianggap teu parok jeung batur, ah, nya keun baé. Heueuh, piraku ari hayoh baé kudu sarua jeung kudu nutur-nutur kahayang batur mah, mana temen barieukeunana.
Hanas batur mah ngarang téh teu kawas kuring, dadahutna oge henteu sambarangan, sabab udaganana hayang nyastra, ih, nya alus baé. Hanas batur mah dina ngarang téh kudu puguh heula konsép éstétikana, weweg tiorina, tur adiluhung udaganana, ih, nya alus baé. Éta hartina dina dunya kurung-karang téh beunghar ku jalma lega panalar.
Ngan kahayang mah, meureun, ulah terus jadi silih hualkeun, bari ngarasa diri pangkasépna atawa pangakangna, ari anu séjén goréng sopak. Mun geus kitu, terus waé babaladan; silih puji jeung silih tabeuh jeung papada baladna deui, bari resep ngadedetkeun jeung nyecepo ka anu lain balad.
Ari kuring mah da geus naker diri, moal pibisaeun mun hayang kikituan téh. Heueuh, maksud téh ngarang sasastraan, tur boga angkeuhan hayang nyieun karangan anu adiluhung ajénna, sarta mun ku batur teu dianggap sastra téh sok terus ambek. Kapan tadi gé geus disebutkeun, pikeun kuring mah ngarang téh teu béda ti patukangan. Ana kitu, kuring mah: tukang ngarang. Tah, rék di dinya waé merenahkeun diri sorangan téh.
Lamun kitu, naon atuh anu dimaksud ngarang téh, lamun urang nyaritakeunana di luar tujuan pikeun pangupa jiwa? Tah, rada hésé ngarumuskeunana mun aya anu nanya kitu mah. Ngan anu sidik, ku ngaliwatan ngarang, kuring bisa ngedalkeun eusi haté jeung eusi pikiran (kudu dipaluruh deui jigana, naha ari haté jeung pikiran téh dua “institusi” anu misah, atawa boa éta-éta kénéh). Ngarang téh kudu aya heula ilham atawa inspirasi, cenah. Anu matak, ceuk cenah deui waé, teu kurang-kurang anu hayang ngarang téh kudu néangan heula ilham, ngaliwatan rupa-rupa cara. Aya anu ngahaja néangan tempat sepi tingtrim anu pamandanganana éndah dibarung ku cur-corna cai, aya anu nyileuk sapeupeuting, aya anu méditasi heula, jeung sajabana.
Tapi, kuring mah teu bisa ngajinekkeun, naon anu disebut ilham téh. Da dina émprona atawa prosésna mah sok dimimitian tina jorojoy hayang ngarang ngeunaan anu, upamana. Tah, sok terus waé dipigawé (karangan kuring umumna ditulis dina basa lancaran, carpon atawa novel, da ari kana nyieun sajak mah teu pati timu). Jigana éta kitu anu disebut ilham téh? Heueuh, bahan karangan meureun anu disebut ilham téh. Ngan cék rarasaan, anu kitu mah teu kudu dikotéktak-ditéangan heula, da geus nyarampak; anu penting mah lebah purun jeung henteuna. Tah, anu kaalaman ku sorangan mah mimindengna lebah teu purun, perbawa kedul téa. Datangna kadaék kana ngarang téh gumantung kana rupa-rupa faktor, di antarana sual pangabutuh, atawa lantaran kudu nohonan jangji ka batur (ituna pesen karangan, kuring nyanggupan). Ku dua faktor éta mah sok bisa dipaksakeun jadi purun, najan keur horéam gé.
Raména pasar
Dina geus prakna nulis, sok ngamalir kitu waé, nyaho-nyaho karangan téh anggeus wé. Tapi kadang-kadang sok aya anu teu tutug. Pikeun kuring mah teu matak jadi sual. Ah, sok diteundeun heula wé minangka hanca, engké disampeur deui. Aya kalana hiji karangan katunda aya bulanna, malah taunna kétang; ngagantung teu anggeus-anggeus.
Kitu deui dina prakna ngarang, kuring mah geus mékanis, tur teu mibutuh suasana husus (komo anu dijieun-jieun mah), upamana kudu di tempat anu sepi atawa kudu tengah peuting dina mangsana simpé. Mun téa mah kuring kudu ngarang dina suasana raména pasar, ah jigana téh moal matak jadi halangan, ngan meureun kasebutna teu ilahar.
Lamun kuring keur ngarang, geus biasa deuih kaganggu atawa diselang heula ku kagiatan séjén, upamana maraban heula hayam, atawa kudu nyanghareupan heula sémah, atawa kudu ngasuh heula budak (anu tacan bisa téh ngarang bari gapléh).
Sok rajeun kajadian (jaman ngarang maké mesin ketik), karangan anu keur ditulis téh ditinggalkeun heula sakeudeung lantaran aya kaperluan séjén. Barang ditéang deui, keretas dina rol mesin tik geus aya tulisan séjén, atawa ukur runtuyan aksara anu teu bisa dibaca. Singhoréng anu boga gawéna téh anak kuring; meureun maksudna mah hayang ngajaran ngetik.
Bogana bahan pikeun dikarang téh bisa ngaliwatan rupa-rupa cara; bisa tina anu langsung katénjo atawa kadéngé, tina maca, atawa tina hasil obrolan jeung batur. Éta bahan téh aya anu ukur manjing sacarponeun, atawa bisa waé mahi keur nyieun novel.
Ngarang carpon jeung novel tangtu loba bédana. Lain waé ukur dina palebah waktu anu dipikabutuhna, tapi deuih tataharna. Mun rék ngarang novel, runtuyan kajadian anu bakal ngawangun kagemblengan carita téh sok ditulis heula. Urang sebut waé, éta téh minangka rangkayna. Kitu deui tokoh-tokoh katut karakterna sok didéskripsikeun heula, bisi engké dina prakna ditulis jadi paselup.
Lian ti éta, mun rék ngarang novel mah saméméhna kudu aya panalungtkan anu gemet heula ngeunaan obyék anu baris dikarang (mun ngarah rada légég mah, disebutna risét), atawa sakurang-kurangna néangan référénsi tina bahan bacaan, atawa tatanya ka anu dianggap loba kaweruhna.
Dina prakna nyieun novel, kuring teu salawasna pengkuh kana rangkay carita anu geus disusun saméméhna. Ana geus mimiti dipigawé mah sok robah-robah, misalna tokohna jadi nambahan, atawa jalan caritana jadi robah. Pangna kitu téh biasana lantaran kuring manggihan bahan anyar dina geus prakna ngarang. Komo lamun hanca karangan katunda rada lila mah, kamungkinan robah téh gedé pisan.
Gedé untungna kuring jadi wartawan aya likurna taun téh, bari remen aprak-aprakan deuih, sabab mindeng manggihan bahan, atawa sakurang-kurangna bisa nengetan situasi di sawatara tempat anu kungsi didatangan. Pangalaman jadi pasukan tempur dina dunya kawartawanan loba pisan mangpaatna; jadi weruh kana kaayaan di rupa-rupa tempat (ti mimiti métropolitan tepi ka pasiringan di tutugan gunung), sarta wawuh jeung rupa-rupa jalma (boh karakterna boh profésina).
Anu sok dicaritakeun dina karangan-karangan kuring lalakon anu ilahar waé, anu nalalembrak, anu réalistik bisa kaalaman atawa katimu dina kahirupan manusa sapopoé. Najan caritana réalistik, tapi kuring tara nyaritakeun pangalaman anu karandapan ku diri pribadi kalawan togmol. Ku kituna, paling-paling éta pangalaman téh ukur milu ngawarnaan wungkul, minangka sambarana. Ari anu dijadikeun poko carita mah sok hasil rékaan waé.
Lian ti éta, kuring mah teu mampuh nyieun karangan anu caritana ahéng, anu madu-lawungkeun kahirupan di luar logika saujratna, kawas dina dongéng atawa carita pantun. Kitu deui dina pola nyieun karangan, kuring mah sok ngagunakeun anu geus ilahar waé, tara dijungkar-jungkir.
Bahan anu baris diréka jadi carita téh tangtu saméméhna diolah heula, dipapantes jeung dialus-alus (cék rarasaan sorangan mah). Hanas dina geus jadina henteu ngawujud karangan anu dianggap alus, ah., meureun kuring bisana ukur tepi ka dinya.
Ngarang = Disetrap ku Guru
Jolna paniatan hayang jadi tukang ngarang téh henteu sakaligus, tapi ngaliwatan prosés anu kawilang panjang. Waktu keur budak, rarasaan mah kuring teu boga cita-cita jadi tukang ngarang. Kétang, boa anu disebut cita-cita gé teu boga, ah! Lalakon hirup téh ngagorolong kitu waé, teu diruah-raéh, teu dimomonés.
Karuhun kuring asa teu kadéngé aya anu kungsi jadi pangarang (bujangga meureun nya, ari jaman baheula mah). Kulawarga kuring mah tukang dagang. Anu matak, di imah téh tara pirajeunan aya buku gular-golér. Mun aya koran atawa keretas naon baé nu aya tulisanana, paling-paling ukur urut bungkus. Kolot kuring mah boro-boro wawuheun kana ngadidik maca (kuring cicing téh jeung indung, henteu milu ka bapa).
Jadi, kasang tukang hirup kuring mah lain dina tradisi resep maca, komo mun resep ngarang mah. Paling-paling ogé sok dipangdongéngkeun ku nini, minangka buruh mencétan.
Mimiti nyaho kana nu disebut ngarang téh basa geus kelas opat di SD Galunggung 5, Tasikmalaya (taun 1966). Ibu Surtijah, guru kuring harita, méré pancén nyieun karangan ka murid-muridna, dina basa Sunda, kudu maké judul “Pangalaman dina Poé Minggu”. Ari kuring, dibéré pancén kitu téh teuing kudu kumaha mimitina. Ngan untung baé bisa niron kana beubeunangan batur. Kira-kira kalimahna téh kieu, sauted pisan, jajauheun mun disebut hiji karangan:
“Dina dinten Minggu abdi sok nyeuseuhan, kukumbah, sasapu, bari tara.”
Karangan jieunan murid téh kudu dibaca di hareupeun kelas, saurang-saurang. Nyao, poho deui ari kana eusi karangan meunang batur mah. Ngan asana téh aya anu rada panjang, henteu sauted teuing kawas karangan jieunan kuring (jaba meunang niron). Jeung deuih asa raramé, sabab aya anu medar pangalaman waktu piknik dina poé Minggu. Nyao heueuh, nyao bohong.
Waktu giliran kuring ka hareup, terus maca beubeunangan ngarang téa, Ibu Guru mureleng: “Naon? Sing puguh ngarang téh. Baca deui!” Der deui dibaca éta karangan anu ngan sauted téh. Bu Guru bendu deui baé, lantaran kuring dianggap ngaheureuykeun.
“Ongkoh sok nyeuseuhan, kukumbah, sasapu. Tapi naha bet bari tara!” saurna nyentak.
Kuring ngabetem. Sumpahna gé, éta ungkara “bari tara” téh dipapatahan ku batur; nyao Si Jéjé, nyao Si Rohimun anu méré saranna téh. Jeung deuih maksud maranéhna téh heureuy, bari ku kuring ogé ukur dianggap heureuy. Ari sugan teu matak jadi bahla kitu; hanas digugu.
Alhamdulillah, tepi ka bubaran sakola, kuring disetrap, sina nangtung gigireun bor. Babaturan mah kalah tingcirihil, nyeueung kuring disetrap téh. Si kuya!
Tah, panggih deui jeung tugas ngarang téh sataun ti harita, basa geus kelas lima. Ari anu kudu dikarangna ngeunaan cita-cita, dina basa Indonésia. Harita guruna Pa Abdullah, rada galak; béda jeung Ibu Surtijah anu paling-paling ukur nyetrap wungkul mun ngahukum murid nu bangor téh.
Ngeunteung kana pangalaman di kelas opat, kuring teu hayang ngalaman deui disetrap gara-gara ngarang. Anu matak, kuring hayang nyieun karangan anu serieus, najan ari lolobana mah meunang niron ti batur.
Inget kénéh, aya ungkara anu kieu unina: “... ingin menjadi orang berguna bagi nusa dan bangsa.” Tapi, ari lebah cita-cita kuring hayang jadi naon mah, berekah geus poho deui. Naha hartita téh hayang jadi pilot, atawa dokter, atawa naon. Ngan nu sidik, kuring nyebutkeun yén boga cita-cita. Heueuh, nyebut kitu sotéh ukur nurutan batur.
Pleng deui taya tugas ngarang di sakola téh. Poho deui, naha waktu ujian di SD aya pancén nyieun karangan atawa euweuh.
Geus di SMP, kelas hiji (taun 1969), kakara panggih deui jeung pancén nyieun karangan. Inget kénéh, ngarang sajak, dina pelajaran basa Indonesia, ari guruna Ibu Émi.
Sajak beunang kuring dijudulan “Diponegoro”. Ku Ibu Guru dipuji, alus. Padahal éta sajak téh meunang nyutat tina buku pelajaran kénéh, ngan pédah aya sawatara bagian anu ungkarana diganti. Judul aslina mah lain éta; teuing naon, poho deui.
Jigana mah Bu Émi apaleun yén karya kuring téh teu orosinal. Tapi, anu matak dipuji gé meureun pédah dianggap kréatif. Heueuh, kréatif dina lebah ngarakit (ngarakit dina harti ngaasembling, lain ngarakit cék basa Sunda).
Saterusna kuring sok remen ngarakit (ngaasembling) sajak beubeungan batur anu kabaca dina buku, majalah, atawa koran. Teuing meunang sabaraha judul kikituan téh, da taya pisan bangkarakna.
Ningkatna pangaresep kana ngarakit sajak téh sanggeus asup kana mangsa puber. Biasana nyieun sajak téh dina buku perkenalan boga babaturan. Tapi, lila-lila mah kuring gé hayang nyieun karya anu orisinal. Alhamdulillah hasil, tapi teuing naon judulna, da ayeuna geus euweuh dokuméntasina. Nya terus dikirimkeun ka koran Pikiran Rakyat (taun 1972). Teu dimuat.
Harita, mimiti diajar ngarang téh dina dua basa; Sunda jeung Indonésia. Kungsi nyieun karangan keur rubrik Ngadu Rahul dina Manglé. Asana mah teu kungsi dikirimkeun, da ukur jadi bacaeun babaturan wungkul. Nyoba-nyoba deui nyieun carita pondok. Ditulis kitu baé, dina keretas folio bergaris. Lantaran kaca dina Manglé téh dikolom-kolom, kuring gé dina nyieun karangan téh nurutan kitu, dikolom-kolom, disaruakeun jeung kolom dina majalah, diséntian heula, da bisi méncog tina ukuran aslina. Ieu gé poho deui, naha karangan kuring téh kungsi dikirimkeun atawa henteu.
Harita, dina haté geus mimiti aya gerentes hayang bisa ngarang, terus hayang dimuat, terus engkéna meunang honor.
Tamat ti SMP, bus ka SMEA, tapi ukur meunang sababaraha bulan. Taun hareupna, asup deui ka SMA Negeri 2. Nya harita saenyana mimiti kuatna hayang bisa ngarang bari rada daria téh.
Kahiji, bisa jadi kajurung ku mangsa puber. Kadua, butuh ku honorna, mun tepi ka dimuat téh. Jeung katilu, kuring meunang dorongan sumanget ti guru, Pa Aon Abdul Muin. Lian ti éta, bisa jadi ku sabab kuring resep maca. Ieu karesep téh mimiti tumuwuh basa keur kelas opat atawa lima SD. Anu mimiti dibaca téh komik wayang, meunang nginjeum ti taman bacaan. Ti dinya terus néma kana bacaan lianna, najan tara ngahagalkeun ari meulian buku mah, tapi kitu waé meunang nginjeuman ti batur. Sanggeus di SMP, kakara wawuh jeung perpustakaan sakola, disambung ku di SMA.
Ari minangka pikeun latihan nulis, waktu geus di SMA, kuring sok ngeusian majalah dinding. Malah lila-lila mah dipercaya jadi anu purah ngokolakeunana (jadi redaktur meureun mun gayana mah).
Lantaran ti heula waktu ngirimkeun karangan anu mimiti teu dimuat, boa-boa panyababna téh faktor teu diketik. Atuh meureun mun hayang dimuat mah karangan téh ulah digudrud. Nya terus baé karangan kuring nu rék dikirimkeun téh diketik heula. Beu, lila naker ngetikna ogé, késang badag késang lembut cék nu bohong téa mah, bari loba salah deuih.
Sakapeung kuring sok maké mesin ketik meunang nginjeum ti organisasi, lantaran harita kuring jadi pangurus Pelajar Islam Indonesia (PII). Mun teu kitu, kuring sok ngadon ngetik di sakola. Biasana ari geus bubaran, kuring sok nyimpang ka kantor tata usaha. Kabeneran Kang Mamat, pagawé tata usaha di sakola sok ngidinan kuring baranggawé di dinya.
Kelas dua SMA, nya nyoba-nyoba ngirimkeun sajak ka Manglé. Alhamdulillah dimuat, ngan teu dihonoran, sabab ukur ngeusian rubrik rumaja. Kuring meunang panuyun ti Ceu Aam Amilia. Karya kuring anu mimiti dimuat téh judulna “Tatar Padahérang”, eusina nyaritakeun kahirupan di Ciamis kidul anu saban taun kacaahan. Cék rarasaan mah, eusi éta sajak téh sama sakali henteu ngagambarkeun bab pubertas.
Ti dinya mah terus baé jadi resep, malah ahirna dianggap sumber kahirupan, tug tepi ka kiwari.
Langganan: Poskan Komentar (Atom)