text:
Category Archives: carpon
Curuk Mustajab
Carpon: Nazarudin Azhar
LAIN beurit samanéa! Pasti beurit kajajadén! Bagian tina konspirasi politik!
Mustajab ngagerung. Manéhna melong dua curuk leungeunna nu buntung. Dempes dina buku nu kadua ti tungtung. Enya, ngaranna pasti masih kénéh curuk, najan ukur sapotong, tapi curuk nu geus ilang wibawana.
Manéhna ngacungkeun curukna. Buntet. Geuleuh kadeuleuna gé. Ukur sabuku. Saliwat mah malah leungeunna jiga keur meureup, ngan aya nolol saeutik, si curuk téa.
Mustajab najong pot kembang tepi ka peupeus. Can kénéh puas, sukuna rék najong korsi, tapi kaburu sadar, korsina kai jati. Ucing nu keur nagog bari melongkeun dina kékéséd, bangun nu boga pirasat, belesat lumpat ngaliwatan buruan, terus moncoran pager, kabur ka peuntaseun jalan.
Bari mébérkeun ramo-ramo leungeunna, awak Mustajab ngageter. Karék saminggu dibuka perbanna, sanggeus rutin diubaran ku dokter nu ngahaja diangkir ti kota. Manéhna teu hayang ngawiwirang karep ku datang ka puskesmas atawa rumah sakit atawa ka tempat prakték dokter. Kaleungitan dua curuk alatan dihakan beurit, éstu geus jadi hiji siksaan lahir batin nu ngalantarankeun manéhna aya kana tilu bulanna teu liar ka mamana. Numpi di kamar bari gegerungan. Lain, lain lantaran nyeri nu nyanyautan dina leungeunna, tapi lantaran nyeri nu ngalémbéréh tina puncak kanalangsa, asa diteungteuinganan ku nasib kudu kaleungitan curuk nu salila ieu jadi simbul tina pangawasana. Kanyeri nu terus ngamalirkeun amarah, ngagolak dina dadana, jadi tanaga nu rosa pikeun ngahanca sakabéh kadaharan nu disuguhkeun ku Ratna.
Ukur Ratna nu bisa meper kasedihna. Pamajikanana nu kadua. Nu bisa ngahibur ku carana nu has.
“Teu nanaon atuh, Pih, teu gaduh curuk mah. Da kanggo abdi mah mangpaat kénéh jajangkung tibatan curuk mah,” pokna bari ngadilak.
Mun geus aya dilak éta, getih Mustajab sok béda nyéakna, henteu kana dada jeung sirah, tapi ka lebah anggahota badan nu lian, nu bisa jadi panglipur pikeun saheulaanan.
Tapi mun geus ngalakukeun pagawéan nu ngalibetkeun mangpaat curuk, kasedihna ngoléab deui. Amarahna merejih, ngagolak, mudal mun keur teu kaampeuh. Barang-barang di imah pamajikanana nu ngora, nu geus dianjrekkan ti saprak meunang musibah, geus réa nu diganti ku nu anyar. Kalan-kalan mah aksina ngumbar amarah katarumpangan ku pangrasa réa dunya. Naon waé nu sakirana lemah pikeun obyék tajonganana, taya nu manggapulia.
Tapi geus tilu poé ieu, ukur pot kembang nu nyangkorah peupeus dina panyawéran, minangka korbanna. Ratna keur ka salon. Manéhna nyorangan di imah, nyoba-nyoba negerkeun manéh. Ngajaran ka luar najan ukur lajag-léjég dina téras. Imahna rada nénggang ti nu lian. Béda jeung imah nu dicicingan ku pamajikan nu kolot. Di tetengah lembur pisan. Deukeut pasar désa.
Beurangna méméh kajadian, manéhna nguriling di pasar. Poé Kemis Pahing. Ka unggal jongko manéhna datang, ngajak sasalaman ka nu dagang. Geus aya kana dua bulanna manéhna soméah. Sikep nu éstuning barang langka bisa bijil ti cungap nu salila ieu teu weléh dangah. Ieu aing pangkayana. Ieu aing hormateun saréréa.
Di pasar, manéhna teu weléh ngagakgak seuri. Diiring ku Daroji jeung Masnan, dua pakacar satiana, nu ngajingjing balanjaan.
“Rék nyalon jadi kuwu, ceuk béja mah,” ceuk tukang pindang, diukna doyong ka lebah tukang tahu.
“Paingan atuh,” kecewis nu némbalan. “Ukur meuli sabungkus ka urang mah…” jebi.
“Urang mah komo ukur diajak sasalaman wungkul…”
Mustajab anjog ka jongko bako.
“Haturan Agan, mangga, bako molé bako tampang, daun kawung dibeungkeutan. Hésé saré ngajapapang, nu ngacung teu… kaleupeutan… Aheuheuheu….” Tukang bako hégar pisan menerkeun silana.
Mustajab ngagakgak, gék diuk dina korsi panjang nu sabenerna mah depek teuing pikeun awakna nu bayuhyuh. Curuk katuhuna diutek-utek heula bari nempoan rupaning bako. Terus nunjuk, “Bungkus!” pokna. “Bonusan nya!”
Sagalarupana kabayang deui ku Mustajab.
Di pabrik aci, curukna dituturkeun ku kasuhud para pagawé nu dadak sakala ningkat ténsina. Di kebon kopi, curukna mampuh ngagerakkeun pagawé nu saméméhna talangké. Di sawah, nu ngarambét ngapikkan hanca gawéna mun curuk nu boga jeceng ka lebah nu masih kénéh bala.
Mustajab ngeupeulkeun leungeunna.
Di buruan masjid, curuk Mustajab tutunjuk ka ditu kadieu bari nyarita kumaha kuduna nyieun wangunan nu bener. Kulah hadéna lain di dinya. Munara kuduna beulah ditu. Manéhna jangji rék ngawangun masjid nu leuwih agréng. Di jalan, méh saban batu nu parentul katunjuk ku curukna bari nyarita kumaha pentingna ngawangun jalan pikeun ningkatkeun perékonomian masarakat.
“Inprasetruktur kudu jadi nu utama,” pokna ka jalma-jalma nu aya di dinya. Kecap “inprasetruktur” jadi bagian tina sababaraha kecap anyar nu kudu diucapkeun kalawan paséh sakumaha nu disarankeun ku Guru Mimid, anggota tim suksés nu jadi kapercayaan manéhna pikeun nyusun bahan pidato.
“Apal geus sabaraha puluh taun ieu sasak gantung umurna?” pokna hiji poé, basa manéhna jeung tim suksés ngaroris rawayan di walungan Ciséél. Curukna lempeng ka lebah sasak nu oyag ku nu ngaliwat.
“Upami teu lepat mah, saur Aki Mar’i, didamelna téh sawaktos sareng basa anjeunna disepitan…” ceuk Hatimi, warga nu imahna sisi walungan. “Meureun kana taun opatpuluhan mah, nya, Dim?”
Hadim nu keur ngahua awi di buruan imahna unggeuk bangun nu henteu teuing.
“Geus teu layak pikeun inprasetruktur. Kudu diganti ku jambatan nu keweg, dibeton!” ceuk Mustajab.
“Saé atuh dibeton mah, ngarah si Mamay teu tiporos waé saban balik sakola,” ceuk Hatimi.
“Keun ku kami diusahakeun! Matakna ari milih kadés ulah nu kuuleun!” Mustajab nyaritana tatag. Tim suksésna keprok.
Mustajab ngarahuh. Ucing nu tadi jicir, ningali kaayaan nu bangun geus kondusif, manéhna rerencepan asup ka buruan, terus nagog nyérangkeun tina handapeun tangkal kembang keretas.
Rét ka ucing. Ras ka beurit. Angen Mustajab seueul deui. Tapi manéhna satekah polah meper amarahna.
“Fokus kana program, Pih,” ceuk Ratna tadi peuting. “Cita-cita, Apih…”
Sakeudeung deui pendaptaran, terus kampanyeu.
Naskah pidato apalkeuneun geus katarima ti Guru Mimid, dianteurkeun ku Daroji. Pidato mun keur nganjang ka pangajian. Pidato mun keur ngumpul jeung kelompok tani. Pidato keur waktuna engké kampanyeu méméh pilkadés. Tapi nyekel lambaran keretas téh ayeuna mah jadi siksaan nu rohaka. Curukna.
Malem Jumaah, harita téh. Manéhna ngimpi keur nangtung dina mimbar. Pidato kalayan lancar, intonasina sakumaha nu diajarkeun ku Guru Mimid. Sababaraha repetisi merenah dina undakan lentong nu dijurung ku tahapan tanaga dina ngunikeun sora. Curukna masieup dina tingkatan nu pas. Ti mimiti sajajar jeung taktak, terus ningkat saluyu jeung wirahma kalimah nu diucapkeun kalayan pertéla, tepi ka ngacung ka langit. Ger hadirin di hareupeun balé désa surak. Keprok. Suit.
“Hidup Mustajaab! Hidup Mustajaaab!” Tim suksés pangtarikna.
Tapi Mustajab terus ngocéak, getih mancer tina dua curukna. Di para kadéngé sora ngagebrug. Ratna ngoréjat, ngeureuceum, terus molohok ningali getih. Peuting nu éndah dipungkas ku kajadian nu teu asup akal! Leungeun Mustajab ranggah, baloboran. Dua curukna ilang. Malah, tepi ka datangna dokter geus rada beurang, curukna ilang tanpa karana. Dikotéktak di kamar, di tengah imah, di dapur, di para, di buruan…
“Tapak huntu beurit,” ceuk dokter nu keur ngabulen leungeun Mustajab.
Mustajab kekerot. Gumalingging. Muriang nu dilantarankeun ku sababaraha sangkaan nu terus jadi ulekan dina dadana, dina sirahna.
Beurit naon nu bisa ngarumpungkeun curuk kénca katuhu dina waktu nu sakilat pisan bari teu ninggalkeun juringkangna? Panto kamar nutup. Taya liang na palapon. Jandéla buni. Érang-érang dikasaan. Taya nu nyurigakeun. kamana losna? Ti mana datangna?
Beurit kajajadén. Titahan jalma nu julid.
Pamajikan nu kolot? Lawan politik?
Ditataan ku ingetan, dipapay dikira-kira saha pijalmaeunana.
Poé Jumaahna, Sahidah, pamajikan nu kolot datang, rawah-riwih. Ditelepun cenah ku Ratna, yén salaki maranéhna meunang musibah. Peutingna Sahidah ngariungkeun tatangga, ngaraji yasin pikeun kasalametan Mustajab. Moal mungkin, pamajikan nu sakitu soléhahna nyieun peta nu nyilakakeun.
Lawan politik? Si anu, si anu, jeung si anu. Opat urang dukun panuduhan si Masnan diangkir hiji-hiji, taya nu bisa nuduhkeun saha-sahana nu boga dosa. Dukun nu kaopat mah kalah ngabarubahkeun da ngadon kasurupan, bari sagala dipénta. Ahirna digarotong ku si Masnan jeung Daroji ka luar ti imah.
Hiji waktu pasti bakal kapanggih sasaladna! Kitu ceuk kayakinanana.
Curuk nu salila ieu jadi wawakil sabot metakeun rasa kawasa, kiwari ilang dangiangna. Jalma jegud nu curukna dipikaajrih ku sakur pagawé, minimal mun keur hareupeun, kiwari kudu kaleungitan banda nu pangdipikareueusna. Kabiasaan tutunjuk, nuduh ka batur mun aya masalah, nunjuk rorék pihak nu lian mun aya bancang pakéwuh bari ngamangkeun curukna, kiwari tinggal panineungan. Curukna geus teu jiga curuk.
“Pokus kana tujuan!” gerentes Mustajab. Manéhna ngadéngé béja, yén anggaran keur désa ayeuna aya samilyarna per taun. Meureun tina sakitu téh bakal kabagéan sabaraha persénna mah.
“Matakna tong seueur émutan, Apih kudu jadi kadés!” ceuk Ratna.
Eungkeut-eungkeut rasa percaya dirina nguniang deui. Mustajab paromanana geus jiga sabihari. Leungeunna geus cageur. Amarahna geus peper. Manéhna latihan pidato. Ngacungkeun curukna, tapi leungeunna ngareunteut deui.
“Cobian ku jempol, Pih,” Ratna méré saran. Dicobaan bari pidato, bet kalah jiga nu keur ngajempolan nanahaon. Teu umum pisan pidato bari hayoh waé ngacungkeun jempol.
“Cinggir…” Ratna daria.
Dicobaan ngacirkeun cinggir.
“Jiga nu ngahina, atawa ngajak pacantél,” ceuk Ratna deui.
Nyobaan bari meureup, jiga nu ambek-ambekan.
“Maké jariji, hésé lempeng…” ceuk Mustajab, bari nyontokeun ngacungkeun jarijina.
“Ku jajangkung wé atuh, Pih. Paporit abdi,” Ratna ngahihih.
“Tah, lumayan bisa nunjuk kieu mah…” ceuk Mustajab. “Saliwat mah jiga ku curuk nya?” sorana atra keur ngahibur manéh.
Waktuna kampanyeu, Mustajab geus bangun taya masalah. Naskah pidato, najan seuseut seuat, bisa katalar sawaréh. Ceuk Guru Mimid, nu penting intina nu kudu kacangkem. Upamana ngeunaan inprasetruktur jeung pentingna pangwangunan.
Poé nu geus ditangtukeun, hareupeun balé désa, Mustajab geus saged rék kampanyeu. Diuk bari ngodok saku jasna. Rét ka Supéndi, inkumben, keur seuri leutik, duka nyeungseurikeun naon. Rét ka si Musa, calon urang Cipicung, keur nyusutan késang. Di hareupeun panggung, masarakat tumplek ngadagoan acara dimimitian. Pangpangna mah di ahir acara bakal aya hiburan organ tunggal, midangkeun biduan dangdut kawentar ti kabupaten, Imas Vibrator.
Calon kahiji. Mustajab geus sayaga rék biantara. Mimiti rada karagok rigig gésturna. Tapi tim suksésna nu terus nyumangetan ti sisi panggung, nguniangkeun deui wawanénna.
“Sadérék sadaya!” Manéhna ngusikkeun leungeunna, rék ngacung, tapi kaburu sadar kana kondisi. Leungeunna ngarempod sakeudeung, tapi kituna téh bangun nu ngawahan pikeun ngacung. Éta wé, sanggeus ngarénghap, pok manéhna nyarita bari ngacungkeun jajangkung leungeun katuhuna, “Pangwangunan téh…”
“Pakyuuuu!” ceuk sababaraha urang barudak ti hareupeun panggung, bari tanggah ningali leungeun Mustajab. Sawaréh cicirihilan.
“Pangwangunan…!” pokna deui leuwih bedas.
“Pakyuuuu!” témpas barudak tinggorowok.
Mustajab rungah-ringeuh.***
Tasikmalaya, 31 Agustus 2016
Kantos dimuat dina Tribun Jabar, September 2016
Awéwé nu Kabawa Hujan
Carpon: Nazaruddin Azhar
Cakakak manéhna seuri bangun genah. Enya, nyakakak lir nu manggih kabungah taya hinggana. Jep, ngadadak eureun seurina, kerung bari ngadoyongkeun awakna. “Ceuk saha?” pokna bari nunjuk duka téh teuing, tablo sakeudeung, terus ngenyot ududna bari ngaléjég. Read the rest of this entry
Bulan jeung Halimun
Carpon Nazarudin Azhar
Manéhna nyorangan na korsi taman. Handapeun lampu nu nebarkeun sinar konéng kana buukna nu galing muntang. Beungeutna geulis, najan basa cipanonna ngembeng deui, kageulisanana jadi katémbong layu. Duka naon nu jadi marga lantaran, nepi ka manéhna kudu terus nyusutan cipanon, sabot peuting meuntaskeun manéhna kana poé nu anyar, sabot taya jalma lian nu sadar yén di taman nu perenahna di tengah kota éta, aya wanoja keur nyorangan.
Bulan ngaguliweng seukeut jiga arit. Pikeun leuwihna langit némbongkeun sababaraha béntang tingkaretip.
Si wanoja miceun tisu nu geus cipruk, terus nyabut deui salambar nu pangahirna. Deukeuteunana kembang keretas geus ibunan. Manéhna ngarénghap tur sama sakali teu boga karep pikeun ngarérét arloji nu meulit na leungeun kéncana. Naha waktu téh geus jadi hiji hal nu ku manéhna hayang dipopohokeun? Naha naon nu geus disogrogkeun ku waktu saméméh manéhna jadi hiji-hijina pangeusi taman tur dibarung ku kasedih nu bangun taya hinggana?
Kuduna mah manéhna aya di hiji tempat nu merenah wayah kieu téh. Dibulen simbut haneut tur disenangkeun ku impian-impian éndah. Atawa kuduna mah manéhna aya dina tangkeupan hiji lalaki nu teu pernah boga ungkara séjén pikeun haréwoskeuneun, lian ti kecap tresna jeung kangen. Heueuh. Dunya téh geuning pinuh ku kecap ‘kuduna mah’, lantaran nyakitu téa, bet aranglangka saluyu jeung kahayang urang.
Jalan nu perenahna kiduleun taman éstuning simpé. Teu lila katémbong aya béca ngaliwat. Manéhna hayang pisan ngageroan si tukang béca sangkan bisa nganteurkeun manéhna ka hiji tempat méméh peuting lekasan. Tapi manéhna ukur melong éta béca nu terus ilang lebah tikungan, kahalangan ku wangunan-wangunan toko nu katémbong ngungun.
Hawa kacida tirisna. Calana jins jeung kaos nu saraket awakna karasana leuwih ipis tibatan kulit bawang. Manéhna masih kénéh melong jalan. Katémbong aya deui béca nu ngaliwat sanggeus hiji sédan ngadius ka kulonkeun. Manéhna engab rék ngageroan tukang béca, tapi teu tulus. Najan kitu, katémbong éta béca téh eureun, sanggeus sababaraha detik terus méngkol, asup ka jalan leutik tina papingblok nu meulah taman, terus méngkol ngaliwatan amparan jukut.
Béca eureun. Si tukang béca melong éta wanoja tina sadel bécana, lir keur melong hiji kaahéngan nu ngabalukarkeun manéhna ngadadak jadi patung.
“Néng…” pokna sanggeus sababaraha lila.
Si wanoja melong lalaki nu lalaunan ngoléséd tina sadel bécana, terus nyuplak topi. Manéhna teu ngomong sakemék ogé basa si tukang béca terus nangtung hareupeunana.
“Nuju naon tengah wengi aya di dieu?” tukang béca nanya ku sora nu halon pisan.
Si wanoja ukur gideug meueusan jiga nu teu maksud méré jawaban. Manéhna ukur melong sakeudeung ka éta lalaki, terus menerkeun buuk nu ngaroyom kana beungeutna.
“Emang ngantosan tadi, tapi saur Satpam, Enéng tos mulih…”
Simpé.
“Kunaon sapertos nu nangis?” tukang béca ngasupkeun topi kana saku jékétna nu mun ti beurang mah baris katémbong pisan belélna. Sanggeus rarat-rérét ka sabudeureun, manéhna lalaunan cingogo hareupeun si wanoja tepi ka manéhna bisa leuwih jelas melong sapasang panon nu bareubeu.
“Upami Enéng kersa, emang tiasa jajap Enéng mulih ayeuna. Yu…” cenah, ngaemangkeun manéh, sakumaha kabiasaan jalma lian ka tiap tukang béca. Padahal mah umurna téh ngora kénéh. Malah teu pati géséh jeung umur si wanoja gé. Saluhureun saeutik.
Si wanoja gideug. Anggur melong deui ka lebah jalan.
“Enéng moal sawewengi di dieu pan? Sok ku emang diantosan…” tukang béca téh jung nangtung, leumpang sababaraha léngkah, terus ngajanteng deui.
“Teu kudu nungguan…”
“…naha?”
“Teu kudu nanya…”
“Tapi…”
Éta lalaki teu indit. Manéhna masih kénéh hayang cumarita, atawa ngalakukeun naon wé nu bisa ngarobah sikep éta wanoja tepi ka daék mulang dianteurkeun ku manéhna sakumaha biasa. Geus remen pisan manéhna nganteurkeun éta wanoja téh, geus teu inget puluh-ratusna.
Nu pangahirna tadi burit. Manéhna nganteurkeun éta wanoja ka hiji hotél, tur nénjo si wanoja ngaléngkah bangun hampang naker, asup ka hotél sanggeus mayar ongkos nu terus ditunda ku manéhna dina kotak handapeun jok bécana. Manéhna teu boga alesan nanaon, ngan ukur hayang neundeun sakabéh duit nu kungsi katarima ti éta wanoja.
Duit nu sakapeung dirawatan dibébérés, bari ngimpleng keureutan nu méréna. Wanoja nu ceuk angkeuhanana, éstuning pangéndahna najan dibandingkeun jeung ratusan awéwé nu kungsi diuk dina bécana.
Mindeng pisan manéhna ngimpleng si wanoja sabot manéhna ngaringkuk dina bécana bari nungguan panumpang di Parapatan Lima. Ngadadak manéhna robah jadi mahluk nu misterius pikeun tukang béca lianna. Sakapeung sok teu pupuguh ngoréjat jiga nu kagebah, terus tanggah ka langit, clak kana sadel, ngadius indit. Nu ditujuna taya lian iwal ti hotél tempat si wanoja sababaraha jam saméméhna turun tina bécana. Mun geus katémbong si wanoja kaluar tina panto hotél, gancang disampeurkeun kalayan jiga nu yakin pisan yén si wanoja téh bakal merlukeun dirina.
Nganteurkeun si wanoja mulang ka imahna nu teuing lebah mana –manéhna sok ngan ukur dititah eureun hareupeun hiji gang—éstu geus jadi hiburan nu kacida gedé hargana pikeun gairah hirupna nu hamo bisa ditukeuran najan ku ratusan kajadian nu pikasenangeun. Manéhna kadangkala teu mikiran naha nu dipaké mayar ku si wanoja téh duit atawa lambaran daun. Karidoan éta wanoja tepi ka daék dianteurkeun ku bécana, geus jadi hiji bayaran nu kacida mundelna pikeun manéhna.
Tapi kajadian nu kiwari keur disanghareupan, éstuning matak hareugeueun. Naha naon atuh nu geus kajadian nu ngalantarankeun éta wanoja sumegruk sorangan di ieu taman? Naha saban lalaki nu sok biasa ditepungan ku manéhna geus nganyenyeri haténa ku nyarita nu lain-lain? Atawa naha lalaki tengah tuwuh nu sok ditepungan ku manéhna di sababaraha hotél nu béda, nyarita yén manéhna téh geus boga wanoja lian nu leuwih geulis tibatan manéhna? Mémangna aya kitu wanoja nu leuwih geulis tibatan manéhna?
Si tukang béca geus hayang pok nanya, tapi si wanoja nu keur diteuteupna masih kénéh katémbong keur nataran kasedihna sangkan cimata teu terus nyangkrung na panonna. Saha nu geus sakitu tégana, nu geus nimbulkeun kasedih nu bangun taya hinggana dina haté wanoja nu pangéndahna di ieu dunya?
Jeung deui, saha atuh manéhna téh? Ti saprak manéhna aya di ieu kota, can kungsi ngarasa deukeut jeung hiji jalma lian ti jeung éta wanoja. Rasa nu ngan ukur bisa raket jeung haté hiji lalaki nu teu pernah boga kakuatan nu rosa pikeun ngedalkeunana. Naha bener éta wanoja téh sakumaha nu aya dina sangkaanana? Naha ku naon manéhna boga rasa nu teu bisa disieuhkeun najan apal yén éta wanoja saban peuting aya di hotél nu béda-béda? Heueuh. Asa ruwet atuh hirup téh, tapi tangtuna gé bakal kacida teu raména mun dina hirup euweuh karuwet.
Bulan leungit. Langit pinuh ku reueuk. Cahaya konéng lampu taman mimiti diteureuy halimun.
Taya kakuatan séjén nu geus ngalantarankeun éta lalaki diuk di gigireun si wanoja, lian ti geter haténa nu hayang leuwih deukeut ka manéhna. Malah mun kongang mah hayang pisan ngusapan buukna nu galing muntang, mun téa mah manéhna léah sangkan kasedihna gancang lekasan.
“Tos janari,” pokna, angger halon.
Si wanoja ukur nyengkatkeun beungeutna, pelongna lempeng kana patung awéwé nu anggangna ukur sababaraha méter tina korsina. Patung awéwé nu ngaranggahkeun leungeunna jiga nu hayang néwak naon waé nu rék murag ti langit.
“Akang rék tetep ngantosan, sakumaha biasa. Akang rék ngantosan sangkan tiasa jajap Enéng sakumaha biasana,” pokna deui. Najan sorana ngageter, tapi kakuatan nu sarua, nu geus méré tanaga tepi ka manéhna bisa diuk di gigireun éta wanoja, nu méré kawani sangkan manéhna ngaengkangkeun manéh, teu nyebut deui emang jiga saméméhna.
“Naha kudu ngadagoan kuring?” si wanoja nanya, bari angger melong ka lebah patung.
“Lantaran hal éta nu ngalantarankeun haté akang ngarasa bagja…” témbalna bangun nu lahlahan.
“Naon maksudna?”
“Leres, duka naon maksadna. Mung ukur hoyong ngajajapkeun Enéng sakumaha biasa…”
Si wanoja terus inget, kumaha pasemon éta lalaki mun geus ningali manéhna kaluar ti hotél atawa kaluar ti gang tempat biasana manéhna megat béca. Manéhna gé sok ngarasa, yén éta lalaki téh sok melongkeun heula manéhna tepi ka bener-bener ilang tina tetempoanana, saméméh éta lalaki naék deui kana sadel bécana. Manéhna tara réa nyarita, boh keur di jalan, boh mun manéhna turun hareupeun gang atawa di buruan hotél di mana manéhna bakal nyanghareupan pasemon jalma-jalma nu pinuh ku kapalsuan.
“Kunaon di dinya sok hayang nganteur kuring?”
Si lalaki teu nembalan. Manéhna teu bisa ngajelaskeun nanaon. Réa teuing atuda nu kudu dijelaskeunana. Waktu sakumaha panjangna gé bakal tetep samporét pikeun manéhna ngajelaskeun naon nu geus jadi sumber kabagja sakaligus kaguligah haténa.
“Ti mimiti ayeuna di dinya geus teu kudu nungguan deui kuring. Hirup kuring geus lekasan.” Sora si wanoja lir keur ngaharéwos.
Sanggeus ngahuleng bari tungkul, pok si lalaki téh nyarita, “Pikeun akang, tetep bakal aya nu kedah diantos, Néng. Najan tepi ka iraha waé ogé. Ku akang mah moal sina lekasan, lantaran hal éta nu ngalantarankeun hirup akang aya hargana…”
“Naha maké kuring nu sok ditungguan ku didinya téh atuh? Jeung naha maké di dinya nu sok nungguan kuring téh?”
“Akang gé teu terang, Néng. Nu akang apal mah akang téh kedah jajap Enéng boh miang atawa mulang…”
“Mulang…” ceuk si wanoja bangun nu keur ngunikeun kecap nu teu ngandung harti nanaon. Manéhna ngarahuh. Dina katunggara haténa alatan hiji hal nu ukur manéhna nu apal, si wanoja nangtung, terus ngusap cipanon ku ramona tepi ka garing pisan. Manéhna tanggah ka langit jiga aya nu ditéangan. Tapi nu témbong ukur mongkléng.
Si lalaki melong bangun héran. Jung manéhna gé milu nangtung. Basa si wanoja ngaléngkah nembus halimun, manéhna gancang nyurung bécana. Tepi ka sisi jalan, saurang gé taya nu nyarita.
“Kuring geus kacida capéna pikeun terus-terusan miang,” ceuk si wanoja bari melong kelemeng péngkolan, “Anteurkeun kuring mulang, ka mana wé kumaha anjeun…”
Sanggeus ngahuleng sakeudeung, si lalaki gancang ngelap jok béca nu geus rada kaibunan ku topina, jiga nu geus taya waktu deui pikeun nyokot elap tina handapeun jok. Terus leungeunna nu gumeter muka jékétna, kalayan rintih éta jékét téh dipakékeun ka si wanoja. Manéhna terus nitah si wanoja naék kana bécana, ku sikep nu némbongkeun yén pikeun manéhna mah éta wanoja téh éstuning hiji jalma nu kacida mulyana.***
Tasik, 9 Agustus 2005
*Kantos dimuat dina Khazanah Pikiran Rakyat.


c: text/html

text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci dipikayang (2)
- Dongeng Sasakala: CIKA-CIKA
18 Feb 2002 - 7:31 am
Jaman baheula-baheula ge baheula deui aya hiji lembur anu gegek jiwana. Pangeusi eta lembur, meh kabeh jelema carukup. Demi pangupajiwana kana karajinan ngabatik.
Kacaritakeun di eta lembur aya hiji randa boga anak awewe ngaran Marini. Nyi Marini ku indungna pohara dipiasihna, lantaran rajin jeung suhud ngabantuan pagawean indungna. Pagawean di dapur jeung di imah kabeh ditangkes ku manehna. Malah kalan-kalan Nyi Marini sok ngabantuan indungna ngabatik.
- 100 BABASAN JEUNG PARIBASA SUNDAKu: Drs. Tatang Sumarsono
11 Feb 2002 - 2:21 am
Babasan jeung Paribasa Sunda mangrupa bagian tina kahirupan tur milu ngajembaran Basa Sunda sarta miboga kalungguhan anu penting pikeun panyaturna. Tacan kapaluruh sacara pasti, komo mun tepi kabilangan taunna, ti mimiti iraha gelarna eta rupa-rupa babasan jeung paribasa teh; ngan wae gede kamungkinan henteu sawaktu. Dina harti, mungkin aya anu gelarna geus heubeul pisan jeung deuih anu diduga rada beh dieu. Anu dipake ukuran heubeul jeung anyar teh diantarana ungkara kecap atawa frasa, adegan kalimah, atawa eusi anu dikandungna.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Fragmen A
KISAH YANG PUNYA BLOG
BERUPA FOTO-FOTO SEWAKTU KULIAH
DI UNPAD BANDUNG
BBC 98, TEMPAT KOST YANG BERKESAN
BERSAMA TEMAN SATU KOST…SATU KULIAH JUGA…
( Aku, Haryono, dan Efi )
SUASANA DI RUANG KULIAH,
SANTAI TAPI SERIUS…
NONGKRONG DI DEPAN MARKAS HIMATIKA
MEJENG DI DEPAN MADING
SEHABIS ACARA DI AULA DAGO 4
REBUTAN PINGIN NYANYI…
( ayo… De, petik gitarnya…)
BERCENGKRAMA DENGAN SOHIB-SOHIB
SEPULANG KULIAH YANG BIKIN KENYUT-KENYUT…
MEJENG DI MANA PUN…
BAGI PARA COWOK GANTENG…TETAP GANTENG...
( bahkan… di tengah sawah… )
TIGA FOTO MODEL LAGI BERFOSE DI BATU HIU…
( Saya, Alek, dan Jahid )
DI DEPAN TUGU TAMAN IR.H.DJUANDA, BANDUNG
( Jajang, Haryono, Tono, Effi, dan saya )
Sejak berpisah tahun 1994 belum pernah kontak lagi dengan Jajang dan Tono ( di mana kalian, sobat…? )
DAGO PAKAR NAN INDAH…
( hilangkan penat, letih, dan puyeng…setelah seminggu duduk manis di ruang kuliah…)
BERGAYA DULU SEBELUM BERANGKAT ACARA WISUDA
( hmm…yang baru pake dasi…kelihatan sekali…)
BERSAMA TEMAN SEKAMARKU…DUDE HADAR ( UNISBA )
( ikut mengantar waktu saya wisuda … trims… )
AKHIRNYA…SAAT YANG DITUNGGU-TUNGGU PUN TIBA
TOGA DIPAKAI…
IJAZAH DIBERIKAN… dan
SELAMAT TINGGAL UNPAD-KU SAYANG…!
SEJAK SAAT ITULAH…
DIMULAI LAKON KEHIDUPAN BARU,
YANG BEDA JAUH DENGAN GAYA HIDUP MASA KULIAH.
SELAMAT JALAN…KAWAN
SELAMAT MENUNAIKAN TUGAS MASING-MASING.
SUKSES UNTUK KALIAN ….
-
Wah, foto saya keur kasep kneh, muantap
-
kang ari foto urang mana euy..
-
poho pisan saya mah euy, ete foto keru dimana nya..
-
ari nu keur disawah eta dimana nya. bareng sudarman moal mungkin rek nikana sudarman.
-
Si Bos Culex Balaga nya Jid, ka Ana tara komunikasi yeuh, geus sabaraha istrina nya ?
-
juragan dede nu cunihin tea…simkuringteh saneh alim komunikasi, tapi alamat kang dede boh email, nohp.. dsb sim kuring teu gaduh..teras ninggali kana blogna ge teu aya media komunikasi..kitu tah..
-
Kumaha tah kang Dede…?
Kitu saur Boss Alex teh,
Pribados mah teu ngiringan…ah…!
-
Ka Bos Alex, Mangajid, Haryono, Daryono,Dedi Efendi, MUn mau Email Boleh Dina CC di tulis semua alamatna, jadi bisa kabaca ku semua ala milis lah kitu,
alamat saya: nu sering dipake : bisa “dedeiryanto@yahoo.com” bisa “diryanto@gmail.com”
saya rada gaptek ayeunamah yeuh, jadi blogna angger wae,
-
tah jid nyieun milis euy..ente moderatorna, kamari urang di telpon siharyono, manehna keur dipontianak jeung sidedi efendi dan dedi hiji deui..kuurang dititah ninggali blog ente..
-
Majid Uing kamari sms Bos alex, teu ngajawab euy, tlp teu diangkat, jigana sieun enya meureun da sya smsna rek nginjeum duit 10 milyard hahahaha… timana mayarna.
-
he…3x
nya heueuh atuh, geus terus rasa meureun boss Alex teh.
-
oh..ente nu ngirim sms teh de..hehe sori euy teu apal sy nomorna, maklumlah didieu keur usum hipnotis lewat sms, jadi mun teu apal teu wani ngajawab haha..
-
Mani wararaas euy muka blog mang ajid…., sok inget jaman baheula waktu kuliah di dago4 nya. Salam sono to mang ajid, & sobat2 sadaya. Iraha ulin deui ka Sumedang? to Master catur elehan wae (Dede Ir.) bisi rek catur datang wae ka Pontianak.
Jid, tdk salah dulu saya mengidolakan NT Jid. hebat euy.
-
jid kang dude nganter oge kudu di dasi nya hehe..
-
Nya enya atuh…, pan nu dianterna ge menak.
-
Dadaekanan si Efendi Ngidolakeun mangajid, sok sanajan blogna alus kelaanan kudu ngidolakeun manehananamah ,,, hahaha,
Bos Culex, iraha mancing ka Singaparna, saya geus boga balong yeuh laukna lumayan baradag, aya sagede2 mangajidmah.
Emon di kontak atuh
-
Ciri2 anu sieun ka hipnotis teh nyaeta jalma anu sok baluweng, alias nu dipikirana nu teu paruguh wae… ( ceuk ustad mah),
Punten kang alex
-
Ari Inget BCC teh inget lagu patah hati waktu ente digosipin putus sama imas yeyeh he.he.eh ulah ngambeknya
-
anjirrr…yeyeh tu bi may parti dollll hehhe…
lagu jaman harita nya..
sok atuh nguseup lah bari ngawadul euy..
-
Sok atuh kondisikeun…!
Da ari urang lembur mah kumaha urang kota.
-
Lebaran ayeuna rencana ane mudik katasik, buat kang dede siapkeun laukna we ulah jiga balong mangajid gede tapi kuahna wungkul euweuh bukuran, he.he. ari balik kalah dibekelan kurupuk lain lauk
-
Emon, kumaha geus langsing ayeuna teh, coba geura pake cai ” PONARI SWEAT” dijamin lemak ngaburudul 10 kiloeunmah….
Eh kamari waktu libur si HOCKEY Mulyana panggih di Pangandaran manehna edun euy bener2 jadi Bos, ..
Majid, kabogoh ente (tresna ) geus dikontak acan ????
kumpulkeun kabeh dina google group atuh, da mun diitung2 aya 20 mah alamat email math 90 teh, media cukup 2 oge Google group milis n mangajid blog, ari nu daryono kumaha atuh nya ? bisi lieur loba teuing mah, palebah dedi efendimah da gaptekpisan heheh ( hampura ded lain ngaledek )
-
bahasa naon dede gaptek teh? dagoan! bolgna (matematika-edo.blogspot.com) ku saya rek di hadean heula….., ngarah hade siga mang ajid. trims utk kritikannya.
Mang Ajid naha ngan saeutik poto jaman kuliah? tambah deui atuh supaya lebih edun….dan kasi tau balad-balad yang belum bergabung.
-
Basa kamari Jang De’ef Lepat masih no hp haryono ka cep tresna, atuh nyasar kana HP ane tapi aya hikmahnya saya udah dapet no hp tresna : 081379402302 mudah-mudahan Bang Majid resep tapi inget pedangna ulah diadukeun he.ehe
-
Ponari sweat geus teu laku tempat nage geus ditutup ayeunamah saya keur ngaleukeunan minum susu cap neneng (di betawimah susu cap nona) cobaan geurea mangfaatna kana sampean matak jebrag De!!!???!?!?
-
Hehe…, punten pisan pak direktur Emor, rumaos ngahaja eta teh. supaya silaturahmi Nt sareng tresna tetap terjaga, sanes kitu mas Dar? Saya ada buka yg ex-Math’90 ko belum ada isinya?
Kang Sudarman, kang pandi, bos Jahid,Den Mulyana, GM Hars…, geura buka blogna mang ajid!
-
Saded, tara gangguan deui jaringanana ayeunamah, jigana katubruk ku babi hutan jaringan teh nya ???
Ded, kumpulkeun master kalimantan ku sya rek di simultan !!!!
Den Emon, iraha mulang kampung teh atuh, ???
bOS aLEX KUMAHA SI NDO teh hehe hampura baheula nte teu dibere kesmpatan da saya geugeut keneh…ayeunamah kop we.
Majid, nu jelas didinya teh milih imas yeyeh, tresna atawa, …saha ( poho deui nu di kostan nte teh).
-
Dasar cep Dede…!
Ayeuna mah hareureuyna dina milis Barudak ex Math 90, ngarah rame.
-
Nu punya foto zaman baheula mah upload we dina milis.
Ngarah kelihatan kasepna.
-
Lain Mang Ajid ari saya inget dede teh inget ka Bison nepika bubarna harita gara-gara dipropokasi ku ente hehehehehehehehehe
-
carana khumaha atuh jang maklum rada gaptek loba teuing nyekel duit —– batur hehehe
-
Assalaamu’alaikum
Mang Ajid kumaha damang? Parantos 16 tahun urang teh teu aya komunikasi nya? Tapi alhamdulillah berkat Mang De Ef tuh urang teh tiasa tepang deui, sanaos lewat dunia maya. Mang, meni asa kumaha kitu tah ningali photo jaman baheueulaaaaa. Meni nyeredet hate teh. Ah salam nya kanggo ka rencang sadaya anu sok ngalongok mang ajid di Blog na.
Wassalaamu’alikum Wr. Wb.
-
jid email ane ulah make nu BPR tapi:
effibudiherniwanemor@yahoo.com
urang inboxna jadi pinuh trims
-
manggaaa…kaulanun…
-
Buat mas Har pie kabare ane punya teman di indramayu, klu pulang kecirebon kasih tahu
thanks
-
assalamu allaikum mang ajid upami kawit ti mana ….?
ko wasta na sami sareng pribados ajid simkuring ti tasik 08997344384


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci halabhab (3)
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 4)Al Baqarah (Surat Kadua) - Ayat 51 d/k 66
17 Feb 2003 - 5:45 am
31. ULAH NURUTAN JELEMA ANU DOLIM (:2/51,52) - rhs, 1 Syawal 1421 H
- Nu dolim tong diturutan, baheula geus kaalaman,
umat jaman Nabi Musa, nyarembah arca berhala.
- Padahal geus dielingan, ku Nabi Musa utusan,
dina Toret geus diserat, Alloh maparin amanat.
- Urang ge jaman ayeuna, kade ulah kitu peta,
gawe ngumpul-ngumpul harta, harta dijieun berhala.
- Mun rumaos nyorang lepat, atuh kedah gancang tobat,
da Alloh mah Maha Heman, ngahapunten kalepatan.
- Nu dolim tong diturutan, baheula geus kaalaman,
- KUMPULAN SAJAK SUNDA
7 Jan 2002 - 12:26 am
Sajak Sunda umurna teh geus leuwih ti satengah abad. Kitu sotenan lamun diukur ti mimiti Kis Ws nulis sajak, dituturkeun ku KTS (Kadir Tisna Sudjana), ditema ku "Polemik" ngeunaan hak hirup sajak, sarta nepi ka baranahan tug nepi ka kiwari. Mapay lalakon nu sakitu panjangna teh, tangtu we urang bakal panggih jeung patok-patok anu kawilang tingjalegir, kayaning: Kis Ws, Sayudi, Ayip Rosidi, Surachman RM, Wahyu Wibisana, Rachmat M.Sas Karana, Usep Romli, tug nepi ka Godi Suwarna.
- SABDA MUTIARA TI TATAR SUNDA
6 Sep 2001 - 12:00 am
Kalayan geter, nu ngaweuh aubing wujud, kereteg ati ngucapkeun syukur.
Rehing ngalangkungan SundaNet.Com, parantos tiasa kapedalkeun catetan wejangan-wejangan amanat para kasepuhan ti Tatar Sunda, anu digelaran ku Sabda Mutiarana Kasepuhan ti Cinunuk Garut sarta saterasna Insya Allah sabda-sabda sanesna.


text:
Perserikatan Bangsa-Bangsa
Perserikatan Bangsa-Bangsa atawa disingget PBB (basa Inggris: United Nations atawa PBB) nyaéta organisasi tingkat internasional anu anggotana ampir sakabéh nagara di sakuliah dunya.[1] Organisasi ieu dijieun pikeun méré fasilitas dina hukum internasional, kaamanan internasional, kamekaran ékonomi, payung sosial, hak asasi jeung katingtriman dunya.[1]
Perserikatan Bangsa-bangsa diadegkeun di San Fransisco tanggal 24 Oktober 1945 sanggeus Konferénsi Dumbarton Oaks di Washington DC nepi ka Juni 2006 geus 192 disebutkeun resmi asup ka organisasi ieu.[1]
Organ Utama PBB[édit | édit sumber]
Organ utama PBB nyaéta:
- Sidang Umum,
- Déwan Kaamanan,
- Déwan Ékonomi jeung Sosial,
- Sékrétariat,
- Pengadilan Kaadilan Internasional.[2]
Sékrétaris Jenderal[édit | édit sumber]
Perserikatan Bangsa-bangsa dipupuhuan ku saurang Sékrétaris Jénderal (Sékjén).[1] Sékrétaris Jénderal ayeuna nyaéta Ban Ki-moon (Korea Kidul), mimiti ngajabat tanggal 1 Januari 2007 nepi ka ayeuna. Riwayat Sékretaris Jénderal baris ditataan sakumaha di handap ieu:[1]
Déwan Kaamanan[édit | édit sumber]
Déwan Kaamanan boga tugas pikeun ngajaga katingtriman sarta kaamanan antar nagara.[1] Déwan Kaamanan boga kakuatan pikeun nyieun kaputusan anu ngabeungkeut yén pamaréntah nagara anggota geus sepakat pikeung ngalaksanakeun, numutkeun katangtuan Piagem Pasa 25.[1] Kaputusan Déwan dipikawanoh ku Résolusi Déwan Kaamanan PBB.[1]
Panglawungan munggaran Déwan Kaamanan PBB nyaéta di Church House, London 17 Januari 1946 jeung mutuskeun yén anggota tetap Déwan Kaamanan nyaéta; Tiongkok, Perancis, Rusia, Inggris jeung Amerika.[1] Ditambah anggota teu tetap ayeuna nyaéta Bosnia jeung Herzegovina, Brasil, Kolombia, Gabon, Jepang, Jerman,India, Lebanon, Nigeria, Portugal, sarta Afrika Selatan.[1] Lima anggota tetap boga hak resolusi substantif tapi teu prosedural anu disebut hak Véto.[1] Lima anggota éta diijinan pikeun boga sanjata nuklir di handap Perjanjian Non-Poliferasi Nuklir.[1] Sedengkeun sapuluh kursi Déwan Kaamanan teu tetap bakal diganti dua taun sakali dipilih ku Majelis Umum sacara régional sarta Présidén Déwan Kaamanan diganti saluyu jeung abjad unggal bulana.[1]
Lembaga PBB[édit | édit sumber]
Iwal ti fungsi utama PBB, unggal organ utama PBB boga hak pikeun nyieun lembaga husus dihandapeuna. Sababaraha nu kacatet baris ditataan dina tabél ieu di handap:[3]


text:
Jan 28, 2010
...sakit tekat+ x de suara...
hari ni mimie x g cls cz mimie rasa sakit sgt...tekak mimie perit...semalam lg mimie dh rasa trus mimie beli strepsill...tp pg2 mimie bgn mimie rasa semakin perit...ditambah lak ngn sengugut yg mimie alami sekarang rasa 2x lbh skt dr biasa...mimie pelik la...knp tiap2 bln mimie akn dmm???mimie x mengeluh tp mimie heran...mimie tau yg antibody n system immune bdn mimie terlalu rendah smpi mimie kne amk extra dose tuk injection ari 2...
ni sume myb cz mimie x mam sayur kot kn...bdn mimie kurang vitamin n zat..
cian mimie..huhuhu
Posted by Cik Mimie Hanimi at Thursday, January 28, 2010
Subscribe to: Post Comments (Atom)


text:
Hevance Aku Nemu chords
Highlighted Show chord diagrams
Lagu iban keterubah digiga aku chord, so try la play..Enjoy! Intro : C D Bm Em C D Enti nyema nuan nanya, Bm Enti nyema nuan mikir, Em Bisi mayuh dipikir, C Bisi mayuh cerita, D Ni kemaya nuan madah, Bm Ni ke amat ti bula, Em Ninting hari nuan nuduh, C Ninting hari nuan nyangka, D Anang mayuh ti dirunding,(reff) Bm Anang mayuh ti dirunsing, E Nuan majak nambah penusah, C Nuan majak nambah pemedis, D Ulih enda nuan percaya, Em Ulih enda nuan berharap.. Verse: C D Bm Em Nibuh nuan majak ke irau ati nuan,.. C G D Nibuh nuan majak nanya.. Chorus: G D Em C G Aku nemu..nama dipikir nuan nama ti ba ati nuan ku nemu ngelamatu.. D Em C G Ukai aku enda ibuh, tang nuan enda nemu..nama dipikir aku.. (back 2 reff) G D Em C G Aku nemu..nama dipikir nuan nama ti ba ati nuan ku nemu ngelamatu.. D Em C G Semina ku enda nunjuk, bisi kebuah ku baka tu..nanya diri empu dulu.. (back 2 verse)


text:
Liang Phone Best No deposit Bonus | £ 5 signup Kredit | Free Mobile App
Ngaku £ 5 Free Mobile Phone liang Bonus Spins & Jieun What Anjeun meunang
Coinfalls telepon sélulér kasino aya alusna-dipikawanoh pikeun ngalamar pangalusna liang telepon no deposit bonus ka pamaén anyar: Sadaya pamaén anyar anu ngadaptar pikeun akun tur geus diverifikasi nampa hiji £ 5 no deposit bonus ulin jeung. Jalma anu minuhan sarat wagering komo meunangkeun tetep naon anu maranehna meunang - nu naon ngajadikeun Coinfalls salah sahiji instan pangalusna ulin mobile no deposit bonus casinos di Inggris.
Ngadaptar ayeuna haratis £ 5 bonus signup Anjeun. Miluan rébuan batur sakuliah Inggris anu muter liang bébas meunang duit nyata no deposit diperlukeun kaulinan.
Mayar ku Mobile Phone liang Real Money Games
Maranéhanana néangan nu thrills of ngéléhkeun jackpot gedé bakal bisa ngarasakeun kaulinan saperti kabayang tina Fortune jeung Ramses riches jeung liang telepon bébas maranéhanana ngabagéakeun bonus. Tapi, fitur bonus jackpot nu rarata jalan ka unggul saloba 50,000 koin ngan bisa dikonci nalika diputer duit nyata.
Pamakéan Coinfalls £ 5 liang telepon pangalusna no deposit bonus ka ngajajah midangkeun haratis. Ngarti fitur unggul, terus indit asup pikeun ulin duit nyata lamun remen spin pikeun win jackpot masif!
Best Mobile Phone nawarkeun liang Free Kasino Cash UK sacara – No deposit Diperlukeun
Salian ti £ 5 liang mobile no deposit tambahan, Coinfalls Kasino ngabagéakeun pamaén anyar jeung bonus cocog deposit kasino capped di £ 500. Pamaén kudu nyaho yén maranéhanana bisa tetep naon anu maranehna meunang bonus ti wilujeng sumping sanggeus maranéhanana mupus sarat wagering. Aya pamaén di Coinfalls kasino ngarasakeun promosi mingguan endah pisan, which enables them to get more of a return for their real money deposits, jeung leuwih Chances ka jurus eta untung!
Coinfalls Mobile Kasino nyokot bangga dina keur sanggup nawarkeun pamaén bonus promosi dina ampir unggal poé saminggu. ayeuna, dua promosi deposit kasino bonus nu pang populerna di Coinfalls Kasino di antarana: 10% Cashback Tuesdays jeung Bingah Sajam. nu 10% cashback Tuesdays hibah pamaén 10% tina karugian maranéhanana unggal Salasa, capped di £ 50.
Nu Bingah Sajam promosi nyokot nempatkeun unggal minggu ti Senén ka Kemis antara 2pm jeung 5pm. Nu bonus salila promo ieu 25% duit nu disimpen sarta capped di £ 50.
Ngarasakeun Lolobana Popular Phone liang Games ka Play Pikeun Real duit
Starburst liang: mesin liang mobile ieu hadir kalawan lima reels jeung 10 paylines. Sanajan mesin slot ieu ngabogaan sababaraha paylines, mibanda fitur matak séjén nu leuwih ti nyieun up for eta. Contona, aya ciri bonus nu ngidinan pamaén meunang gedé ti kombinasi unik. Salaku tambahan, Starburst mesin slot ngabogaan sababaraha lambang liar ieu ngandung harti yén pamaén bisa pencét kombinasi lambang unik mindeng.
Bet minimum anu £ 0.01 bari maximum nyaeta £ 100 per spin. Nu jackpot maximum nyaeta masif 50,000x nu wager asli. Téma game ieu diwangun ku jewels sparkling, nu cukup pas salaku pamaén nangtung meunang rejeki leutik…Signup pikeun muterkeunana salah sahiji liang telepon pangalusna no kaulinan deposit bonus tina 2016 jeung nu bisa euy jadi anjeun!
Get Ready for Top Free Best Phone Slots No Deposit Bonus Games & Spin ka Win Big
Golden Dewi slot: Ieu mangrupa themed mesin slot mobile Yunani nu boga 5 reels jeung 40 paylines. game ngabogaan opat simbol Mayar luhur: kuda, a japati bodas, a man ganteng jeung Déwi. 10, J, Q, K jeung A anu simbol minor. Lambang liar anu digambarkeun ku Golden Dewi bari Beureum Rose ngagambarkeun scatters. Meunangkeun £ 5 Coinfalls kasino Login Bonus Anjeun ka Play liang online duit nyata no deposit diperlukeun jeung jaga naon meunang!
Jalma anu mikaresep bayar mobile ku kaulinan telepon kasino ulin liang online duit nyata bisa leumpang jauh jeung jackpot dasar 1000x wager nu…Jadi bari ieu bisa sigana cukup modest di ngabandingkeun ka liang kaulinan telepon bébas séjén, liang varian luhur hartina ti pamaén bisa meunang leuwih konsistén!
Signup ka Play Coinfalls Mobile & Online Kasino Games Pikeun Free
Hal pangalusna ngeunaan Coinfalls kasino téh nya éta ngamungkinkeun pamaén ngarasakeun pangalusna liang telepon no deposit bonus liang kaulinan mobile haratis. Sadaya geus maranehna ngalakukeun pikeun ngadaptarkeun, pariksa akun maranéhanana, jeung mimiti muterkeun! Bari jeung éta mungkin pikeun ngaduga hasilna lamun diputer nanaon salah sahiji kaulinan judi, urang bisa ngajamin yén anjeun bakal boga loba fun!


text:
Stratégi tohan soccer – Keep What you Win with Sports.expresscasino.co.uk
Hayu urang alungan sepak bola – ngawanohkeun anjeun paling éféktif strategi tohan soccer! gabung Kiwari
online tohan geus nyirorot robah na revolutionized olahraga jalan tohan keur diputer kiwari. Ti loyalists mun fanatik core teuas, ti panongton di lookout pikeun waktu nu sae pikeun seekers duit profésional, kaulinan boga hal anu dipikaresep urang urang sakabehna.
Mun anjeun dina haté gulung kaluar sababaraha greens, urang boga ngan nu tips katuhu pikeun ngeset Anjeun bade.
kahiji, hayu urang nyanghareupan eta – sepak bola nyaeta sagala ngeunaan gol nyetak. Maksad abdi anu teu lalampahan dina tim nyetak gol? janten, Maklum, lolobana strategi tohan teuing ngalibetkeun analisa cara na artina pikeun ngaduga gol.
Di dieu téh strategi tohan soccer anu bakal nulungan urang kas sababaraha adonan:
Ngarti kana konsép nyetak gol strategi jeung istilah 'leuwih aneh': Gagasan balik formulir ieu tohan anu cukup basajan sabenerna; Anjeun taktik nyaeta pikeun bet aya dina jumlah total tina gol anu bakal damel di sakabéh cocok. Henteu masalah anu tim di skor pertandingan cita atawa cara anu cocok teh mana. Kabéh nu ngeunaan miara nyaeta jumlah total tina gol damel di cocok nu.
Soccer Stratégi tohan Blog Will Terus Sanggeus Bonus Table handap
Hayu urang nganggap hasil cocok maca Manchester United ngéléhkeun Manchester Kota ku 3 gol kana 1.
yakin, lamun aya saurang kipas Man Utd, Anjeun kukituna jadi screaming 'Maha Suci'. Tapi sakumaha bettor a, kabeh nu ngeunaan miara éta jumlah total tina gol damel di cocok nu maca '4'.
Kadé ngartos yén hasilna sabenerna pertandingan anu sahiji teu relevansi jeung alungan Anjeun. Yep, ieu mangrupa kaulinan sagala anyar ku sorangan!
Aya ogé instansi nalika tohan situs milih nempatkeun hiji ganjil di fractions. janten, hayu urang nyebutkeun ganjil disimpen dina strategi gawang nyetak nyaeta 1.5 dina sagala. kalawan atra, aya euweuh jalan nu satengah gol tiasa ngoleksi, jadi Tujuan anjeun pikeun bet dina angka leuwih ti nu ganjil dibereskeun; jumlah saharita anjeun tiasa bet on bakal jadi jumlahna 2. Ieu ngandung harti yén anjeun bet aya bakal jumlahna aya 2 gol damel di cocok nu leuwih aneh dibereskeun di 1.5.
Mun pertandingan ditungtungan make jumlahna aya 2 gol ngoleksi, Anjeun balik meunangna a; nanaon lian ti éta hartina anjeun leungit kaluar.
Soccer Stratégi tohan Blog pikeun Sports.expresscasino.co.uk. Tetep Naon maneh meunang!


text:
Ku: Nano S
Namperkeun sarining basa
Rumpaka teh kekecapan dina lagu. Dina tembang sok disebut dangding, atawa guguritan. Dina lagu kapasindenan, sok disebut kata-kata. Dina lagu kawih sok disebut rumpaka. Dina lagu pop Sunda, sakapeung sok campur jeung istilah musik, sok aya nu nyebut lirik. Para sastrawan, sok aya nu nyebut sastra lagu. Pangpangna kana rumpaka karya para sastrawan.
Tina beda-beda sebutan jeung istilah, katingalina ayeuna mah nyoko kana hiji istilah nu dianggap sisniger tengah, nyeta rumpaka bae disebutna teh. Wangunan eta rumpaka rupa-rupa. Aya anu winangun sisindiran, puisi, wawangsalan, pupuh jrrd. Malah dina perkembangan ayeuna, pangpangna dina lalaguan anyar, sok make sajak bebas bae.
Dina lalaguan tembang Sunda, anu umumna sok make rumpaka/dangding tina pupuh, geus lawas jadi bahan ulikan para ahli sastra. Nu diulikna, lain kumaha tumapelna tur adumanisna eta dangding kana komposisi lagu, tapi leuwih nyindekel kana ajen sastrana. Teu aneh mun dangding dina tembang teh loba nu aralus, maklum seeur kenging para bujangga anu tos kawentar. Salah sawiosna guguritan lagu laut kidul kenging Kalipah Apo, anu terus disandingkeun kana lalaguan, anu manjing dina pupuh dangdanggula.
Lalaguan kawih, saperti barudak/lagu rakyat/kaulinan urang lembur, kapasindenan, kawih kacapian, sanajan jumlahna bisa jadi leuwih loba, masih langka kaguar pikeun jadi obyek penelitian para ahli sastra. Memang eta ge kungsi aya, tapi sipatna ngan teu saukur ngumpulkeun wungkul, henteu dibahas atawa dianalisa sacara gemet.
Padahal naon nu disebat rumpaka teh, sacara teu sadar geus loba andilna kana milu manjangkeun daya inget kana unina kekecapan, sabada awor jeung lagu. Saur Rd Mahyar Angga Kusumadinata mah, (ahli karawitan sunda/sastrawan) rumpaka teh tiasa namperkeun sarining basa, salian ti jadi pangaluwentah (bahan ajar pendidikan basa/sastra) kanggo barudak sakola. Baca lebih lanjut


text:
Wilujeng tepang di smansalingga82.wordpress.com. Ieu warung khusus kanggo ngobrol urang sadaya dina raraga ngaraketkeun tali silaturahmi. Sumangga, waktos sareng tempat disanggakeun ka para saderek sadayana. Prung ah!
Haturan Baraya!
14 Responses to Haturan Baraya!
-
Assalamualaikum, punten pribados tipayun masihan komentar. Tah kumaha atuh carana? Manawi urang cobian wae nyerat dina kotak komentar nu tos disadiakeun.
-
Alhamdulillah ku ayana ieu warung mugi2 ikatan urang diantawis alumnus SMAN Smd angkatan 82 langkung raket kalayan tiasa silih bantos dina hal nu dipirido ku Allah swt. Amin !
-
Assalamu’alaikum wr.wb.
Alhamdulillah tiasa patepang deui di ieu warung. Mangga ah urang dikawitan teras kedah dimumule ku sadayana. Hatur nuhun ka Kang Aang saparakanca?? kana perhatosan sareng upayana dina raraga ngabuka warung ieu….salam ka alumni 82 khususna oge ka alumni sman 1 sumedang umumna….
-
Waduh, etah teu sopan pisan Admin teh. Cicing wae atuh Admin mah teu meunang mere komentar.
-
Kang Aang, teu sawios atuh…pan sakantenan cenah nostalgia…namung hoyong terang saha admin milist warung urang teh, supados terang saha nu tanggel waler…nu jelas waas ari urang jaman osis kapungkur…tah pan kang Aang sok janten ajudan…he..he…prung ah dikawitan komunikasi nu lancar kanggo kamajengan sadayana.
-
Ulah gede hulu siah Admin! Supados kauninga ku sadayana, wireh kanggo samentawis, dina raraga design n development tahap awal, Admin Milist (PELAYAN) warung Smansalingga ’82 dicepeng ku Sdrk. Maxy Diding Vabola, lahir di Desa Siluman, Kecamatan Pabuaran, Kabupaten Subang. Kapayun, urang badanten wae kumaha saena. Margi sakedahna mah Admin Milist teh gaduh pangalaman dina editing sareng nulis, oge bahasa Sundana rada onjoy. Ari nu ayeuna mah (Diding) pangalamananan nyolekan pelayan di warung Pantura.
-
Lamun anu pangalamanana nanda tangan, lain nulis kumaha tah?
-
Anu pangalaman nanda tangan mah atuh cocokna jadi tukang tato, lain jadi Admin Milist.
-
Alhamdulillah tiasa tepang deui sareng Kang Aang lengkep sareng Smansalinggana82. Hatur nuhun ah tos ngersakeun ngadamel ieu miliss (leres nya?), mugi ku ayana ieu milist urang tiasa ngaraketkeun silaturahmi deui (kapungkur mah urang teh unggal taun sok kempel). Iraha deui nya urang tiasa ngempel sapertos kapungkur…. Eh punten yeuh tos kumawantun ngomentar.


text:
Liang Bonus Free No deposit dibutuhkeun | ngareubut 10% Cash Back Nepi Pikeun £ 50 On Tuesdays
Coba liang kaulinan Jeung liang Free Bonus No deposit dibutuhkeun! – Meunangkeun Free £ 5
Nu 'Bonus liang Free No deposit dibutuhkeun’ Marios ku for Slotfruity.com
Dina slot Fruity, urang percaya goyang jeung heran pengikut urang. nuhun! Urang bisa jadi ngan newbie ngahijikeun Inggris kasino riungan tapi urang geus diwangun repute pikeun diri urang sorangan kaulinan stupendous urang nu datang dimuat jeung grafik power-dipakétkeun dipercaya Nektan kaulinan konsol urang jeung épék sora surreal! Pikeun luhur ieu, atraksi utama anu dibere ku urang "Liang bonus bébas no deposit diperlukeun"tawaran!!
Kumaha Liang Bonus Free No deposit Gawé Dina slot Fruity? – Miluan Ayeunameunangkeun 100% Loyog Bonus Nepi Pikeun £ 200 + ngareubut 10% Cash Back Nepi Pikeun £ 50 On Tuesdays
liang urang bébas bonus no deposit diperlukeun nyaéta salah sahiji anu pang dikaitkeun deal di rohangan kasino UK. wondering naha? sumur! Ieu méré Anjeun kabebasan ka nyobian pool tuntas tina liang kasino di slot Fruity tanpa wagering hiji Penny single ti kantong Anjeun.
Wondering kumaha nu kajadian? Jeung liang urang bonus bébas, no deposit diperlukeun deal, urang mawa Anjeun kasempetan pikeun acclimatise diri ka slot lingkungan kaulinan Fruity jeung rupa-rupa ku méré Anjeun bonus bébas tanpa deposit ti ahir Anjeun mimiti. Ngan signup basajan kabeh waktu nu diperlukeun nepi ka earn bonus jeung ngamimitian jeung urang!!
Nyaho More Ngeunaan Free Bonus No deposit dibutuhkeun deal urang
Slot Fruity liang bonus bébas no deposit diperlukeun kasino ieu banjir jeung ngurus jeung nawaran bonus nu bisa ninggalkeun anjeun stumped! Sareng hiji signup basajan anjeun meunang tiket Anjeun pikeun nuliskeun tujuan slot kaulinan paling seru jeung nu teuing haratis!! Sababaraha nawaran raving anu ayeuna dina keur slot anggota Fruity di antarana:
- Free wilujeng sumping bonus no deposit diperlukeun liang nawarkeun nu mere Anjeun £ 5 pikeun ngamimitian petualangan kaulinan Anjeun.
- Free no Konci liang deposit bonus nu gateway Anjeun ka kavling fun jeung duit tunai leuwih tambahan pikeun deposit kaulinan Anjeun.
- duit Real liang bonus bébas no deposit diperlukeun nawaran di mana Anjeun bisa earn saloba £ 205, tanpa saloba nambahan Penny ti ahir Anjeun!
- cashbacks tambahan, deposit cocog bonus duit tunai jeung takeaways tunai séjén nyieun sweeping liang bonus bébas no deposit diperlukeun kiridit ka akun kasino Anjeun
Jieun turnamén urang jeung jackpots duit minting pangalaman sabab indit nambahan beuki loba ka Kitty Anjeun!!
Liang kaulinan Goes Free!!
Jeung slot Fruity, hayu liang kaulinan indit bébas. ngarasakeun leuwih 180+ liang bonus bébas no deposit diperlukeun kaulinan styled kira-kira téma sareng setelan klasik. Coba liang urang kaulinan bonus bébas nu di antarana varian populér jeung anyar:
- liang Old-time dina avatars anyar dina mesin slot panganyarna
- liang kaulinan Live kaasup kaulinan kasino Live of Roulette & Blackjack jeung 3-, 5-, jeung 7- reels liang kaulinan
- liang Video of Poker jeung Bingo
- kartu scratch maya nu mere Anjeun spins haratis sareng kode scratch ganjaran bonus
Miluan slot Fruity & Avail liang Anjeun bonus bébas Dinten ieu!!
Bonus Free, No panan Jeung Loba More!
nu slot Fruity liang bébas bonus no deposit diperlukeun zona ogé hiji tempat endah pisan nyoba hal newest jeung pangalusna nu dagang kasino geus nawarkeun. Ti liang bébas bonus no deposit no download ka paling fasilitas panganyarna jeung up-to-date pamayaran ngaliwatan telepon Mobile, SMS atawa landline tagihan, urang boga eta sadayana katuhu di hiji tempat.
ladenan rojongan punjul urang ngajalankeun buleud-nu-jam méré konsumén urang lemes, repot-bébas pangalaman judi, unburdening eta off worries perlu.
Lolobana importantly, urang nawarkeun Anjeun genah tina mana waé, kapan muter jeung liang mobile urang bonus bébas no deposit diperlukeun nu ngalir dina sadaya ios, Android jeung Windows handhelds-naha telepon seluler atawa tablet.
Glimpse nu magic of slot pangalaman kaulinan Fruity ayeuna jeung make pangalaman gaib Anjeun sorangan teuing!!


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci memenerna (1)
- Dongeng Sasakala: KUYA NGAGANDONG IMAHNA
16 May 2002 - 3:01 am
Jaman baheula pisan aya kuya imah-imah di sisi muara. Ari gawena saban poe ngahuma. Getol ngahumana teh, indit subuh datang maghrib.
Dina hiji mangsa keur manehna aya dihuma, aya hujan angin gede naker. Tatangkalan loba nu rungkad. Imah kuya oge ka apungkeun, muragna brus ka leuwi, lep kalem.
Sakadang kuya sediheun pisan, barang nyampak imah na geus teu aya teh. Isukna deg deui ngadegkeun imah nu tohaga, supaya ulah kabawa deui ku angin.


text:
Home » Archive for May 2017
kancananda - haturan wilujeng sumpig baraya anu kersa hadir dieu catetan na post simkuring ngabantun judul Kumpulan kata kata indah sedih...Baca Salajengna
Kumpulan kata kata indah papatah penuh makna bahasa sunda
Kumpulan kata kata indah papatah penuhmakna bahasa sunda – Bahasa sunda anu hampir ka pohokeun na mangsa kiwari kumargi hampir ka sered ku...Baca Salajengna
Masjid agung sukaraja sukapura tasikmalaya
Masjid agung sukaraja sukapura tasikmalaya ieu ayana payuneun terminal sukaraja yaps gay bener pisan di jalan karang nunggal di tengah-te...Baca Salajengna
Subscribe to: Posts (Atom)


text:
Kasilib
Posted by bujanggamanik dina Januari 11, 2008
Ku Ki Umbara
Bada isa di imah Bapa Raksa!
Di dapur jeung di patengahan, ramé kénéh ku nu paropolah. Peuting éta peuting katujuhna Ki Maléndra-anak Bapa Raksa. Ari Bapa Raksa téa, saturun-turunana kaceluk jelema garagah.
Di tepas hareup geus réa lalaki kolot ngora, hempak sarila pahareup-hareup. Sawaréh bari nyarandé kana bilik. Gor-gar ngawarangkong, bari ngadaragoan anu tacan datang.
Di luar poék bulan. Cihujan tina talang ngeclakan kénéh kana tarétépan. Angin anu asup tina sela-sela bilik, nyelesep mawa tiris munggah nyecep.
“Éta mah jurig cekak,” ceuk Ki Bangsa nu diuk gigireun pribumi, “Aya ku kokomoan béak karep, sapuluh teu dikarikeun hiji-hiji acan.”
“Komo kaula mah lima welas!” ceuk Ki wangsa ti kéncaeunana.
“Ari anu kaula mah Si Jelug jeung Si Bibit calageur deui, ngan tilu poé geringna téh,” ceuk pribumi.
“Bejana, lain ngan di lembur urang baé pagebug hayam téh,” ceuk Ki Nata nu diuk deukeut panto kaluar.
“Enya da, di unggal désa,” ceuk Ki Dipa ngéngklokan. Éta baé, sémah urang kidul nyaritakeun, sémah urang kalér kitu kénéh.”
“Ari nu anéh mah kaula,” ceuk Ki Waria nu diuk gigireun Ki lebé.
“Kumaha anéhna téh?” ceuk Ki Lebé.
“Aya samingguna kaula kaleungitan siwur ti dapur,” omongna, “Ditatanyakeun ka tatangga sugan aya anu nginjeum, weléh. Malah cenah aranuna ogé teu araya, arilang tanpa karana.”
“Tuluyna kumaha?” ceuk Ki Lebé deui.
“Ari tadi soré, bet kapanggih deui geus ngagantung dina parantina. Jeung anéhna sarua deuih nu tatangga-tatangga ogé araya deui.”
“Ih, sugan téh kaula baé!” ceuk Ki Wira.
“Ari kaula mah samak anu kitu téh!” Ki Saca nambahan.
“Kaula mah aseupan!” ceuk Ki Asta.
“Lain ngaléléwé, kaula gé piring sadua-dua!” omong Ki nangga.
Ki Lebé unggut-unggutan.
“Kuring deuih héran mah! Ki Sastra budak ngora ahli lalajo, milu némbrong.
“Naon héranna téh?” ceuk pribumi.
“Meureun saréréa ogé pada mireng—ngan peuting ieu nu henteu téh—di palih kalér ngageder gang-ging-gung sora gamelan.
“Enya kaula ogé ngadéngé,” ceuk nu diuk gigireunana.
“Kaula ogé! Kaula ogé!” raong nu ngaenyakeun.
“Ku kuring jeung babaturan kungsi dipaluruh,” ceuk Ki Sastra nuluykeun caritaanana. “Ingetan téh paling ogé di Gresik, da sada deukeut téh!”
“Tuluy?” ceuk Ki Lebé.
“Di Gresik…teu aya! Di Kalér kénéh. Dipapaykeun ka Kojéngkang…teu aya! Di Kalér kénéh. Panasaran terus ka Kalimanggis…teu aya kénéh! Masih di kalér kukupingan téh!”
“Tuluyna kumaha?” ceuk Ki lebé bangun panasaraneun pisan.
“Ku lantaran geus peuting teuing jeung geus capé kuring baralik deui baé. Éta héranna téh ku sada deukeut pisan. Isukna, kuring papanggih jeung urang kalér nu dagang pindang. Manéhna nanyakeun di mana cenah nu aya pésta, da kadéngéna ti lemburna mah gang-ging-gungna téh di beulah Kidul. Ari urang Kidul, nyangkana téh di urang!”
“Ceuk kolot mah éta téh siluman di Tegal Ula keur gawéan!” omong Aki Candra nu pangkolotna di dinya.
“Aya deui anu anéh téh!” ceuk Ki Darma.
“Naon?” ceuk pribumi bari seuri.
“Éta basa genep poé ka tukang aya angin puyuh ngaliwat, dapuran awi nu wétaneun imah kaula kawas anu dirabut baé, rungkad ka akar-akarna. Padahal anu séjén mah tiba busik.!”
“geus, ah!” ceuk Aki Candra, “Peuting teuing. Urang mimitian tahlil téh. Peundeutkeun pantona, Nata! Tiris!”
Ki Nata nutupkeun panto.
Nu ngarobrol jep jempé. Nu keur arudud, tuluy ngekesek rokona kana palupuh. Kuntungna ditareundeun tukangeunna, dina senténg.
Pok Bapa Raksa tindak:” Kaula bungah taya hinggana, andika saréréa geus merlukeun daratang nyumponan panéang kaula. Ku lantaran peuting ieu téh peuting katujuhna, dipénta kerna Allohna ka saréréa, hayang dipangratibkeun.muga-muga anak kaula Ki Maléndra, meunang rahmat kubur, dihampura sagala dosana, ditarima iman Islamna.”
Dijawab ku saréréa : “Amin ! Amin ! Amin !”
“Prak Lebé mimitian !” ceuk pribumi deui.
Song ti tukang nu nyodorkeun cikembang warna tujuh dina kendi, nu isukna rék di kucurkeun luhur pajaratan Ki Maléndra. Dituturkeun ku parupuyan ngebul. Seungit menyan meni mabek.
Pes damar dipareuman, poék teu katingal curuk-curuk acan. Gerendeng Ki Lebé ngamimitian …
Beuki lila nu ratib beuki husu’. Marujina beuki rosa. Dina palebah : La-ila-ha-ilal-loh ! La-ila-ha-ilal-loh ! La-ila-ha-ilal-loh ! … imah téh riyeg ka kénca, riyeg ka katuhu, wantu imah panggung enggeus kolot.
“Trok, trok, trok,” nu ngetrokan panto tilu kali ti luar.
Rekét Ki Nata muka panto lalaunan, omongna ngaharéwos :” Rampés asup baé.”
“Kaula … Ki Maléndra !” ceuk nu ngabelegedeg hideung dina golodog.
“Sa – – ha ?” ceuk Ki Nata, sorana ngadégdég.
“Kaula Ki Maléndra !”
Gurubug Ki Nata ngejat bari ngajerit : ”Jurigna da-taaang !”
Nu dariuk deukeut panto : lengo gurubug, lengo gurubug ; tuluy pagulung-gulung di nu poék, maruru panto ka patengahan. Nu ratib jep jempé.
Bapa Raksa nanya bedas : “Aya naon? Aya naon?”
“Itu jurigna dataaang ! Ngabelegeded hideung dina golodog!”
“Jurig naon ?”
“Jurig Ki Maléndra !”
Jelema-jelema jadi ribut, mangkaning poék letek. Atuh pagulung-gulung silih cekel silih puntangan, pakenyang-kenyang. Di luar kadéngé anu nyikikik, sorana pikasieuneun.
Béja aya jurig geus nyebar ka patengahan jeung ka dapur. Beuki ramé. Awéwé-awéwé pating jéréwét, barudak pating jarerit. Damar pas-pes kadupak ku nu pagulung-gulung. Brang-bréng-brong anu ngadupak sééng, anu ngadupak téténong, anu ngadupak idangan. Tingaraduh anu paadu tarang. Brag-brig-brug anu narutupkeun panto. Kolot-kolot pating gelendeng babacaan jeung paparancahan.
“Damar! Damar!” ceuk Bapa Raksa. Tapi bororaah aya nu wani nyeungeut damar, kalah ka pabuni-buni nyamuni.
Bapa Raksa satengah ngagorowok : “Caricing! Urang sidikkeun!”
Bapa Raksa maju ka hareup kana deukeut panto ka luar. Nu réa ngaharéphép.
Bapa Raksa : “Jurig nyingkir sétan leumpang ! Sétan wisésa, manusa kawasa. Saha éta?”
“Kuring, Pa!” ceuk nu ngabelegeded hideung dina taweuran.
“Kuring saha?”
“Kuring … Ki Maléndra!”
Jelema anu tadi ngaharéphép, ayeuna moyég. Nu barabacaan beuki baredas. Moal boa nu barorangan mah, karokoplokan birit.
“Ki Maléndra anak kami?” ceuk Bapa Raksa deui.
“Enya, Pa!”
“Lain! Ki Maléndra anak kami mah geus maot, tujuh poé ka tukang!”
Ki Lebé teu eureun-eureun istigpar.
Bapa Raksa ngusap beungeut: “Ya Alloh, muga-muga Si Ujang meunang rahmat kubur. Yeuh Maléndra, manéh ulah ganggu, da geus béda alam. Manéh mah geus jadi urang Kasucian. Nu matak kami tahlil unggal peuting ogé, mangnedakeun ka Nu Kawasa, muga manéh dihampura dosa.”
“Kuring henteu maot, Pa!” Ceuk nu ngabelegedeg hideung sakali deui.
“Jurig bungkeuleukan sugan ieu mah!”
Bapa Raksa awong-awongan.
“Lain, Pa, lain jurig. Tapi ieu kuring Ki Maléndra. Geura mangga acongan!”
Bapa Raksa: “Lamun bener manéh Ki Maléndra anak kami, tangtu aya cirina!”
“Naon cirina, Pa?”
“Sakti kawas akina, gagah kawas bapana!”
”Insya Allah!”
Teu antaparah deui, gampleng….anu ngabelegedeg hideung téh dipeupeuh lebah puhu ceulina. Anu lian, ulah bon diteunggeul kitu, kakara dicekel leungeun ogé ku Bapa Raksa mah geus ampun-ampunan. Da tangtu tutungna téh, wantu bapa Raksa ngagem aji Semu –Gunting. Ari ieu teu régrog-régrog acan, sumawonna mun rubuh, kalah ka nyikikik seuri. Omongna: “Kuring gagah kawas Bapa!”
Ceg cangkéngna dicekel ku Bapa Raksa ku dua leungeun, jung dijungjungkeun, keleweng dialungkeun ka pipir kana dapuran cau…gubrah!
“Hahahah, kuring sakti kawas Aki!”
Bapa Raksa: “Maléndra!”
“Nun!”
Bapa Raksa malik ka tukang, bari ngomong:” Kawas-kawas enya Ki Maléndra. Seungeut damar! Urang acongan beungeutna!”
Bapa Raksa turun ti imah, mawa cempor keur ngacongan. Nu séjén teu aya nu wani nuturkeun. Lebé ogé ngan ukur nangtung di golodog bari teu kendat babacaan.
Bapa Raksa: ”Maléndra! Di mana manéh?”
Jawabna: “Di dieu, Pa!”
“Ku naon cicing baé di dinya? Ka dieu kaluar!”
“Teu bisa, Pa! ieu suku duanana nyeblok kana taneuh nepi kana tuur!”
Ku Bapa Raksa disampeurkeun, tuluy didamaran. Mimitina beungeutna, tuluy sukuna. Sanggeus sidik, pok manéhna ngomong: “Teu salah deui, enya manéh téh Ki Maléndra anak Bapa.”
Bapa Raksa tuluy nyalukan nu réa: “Ka darieu, ulah sieun-sieun! Enya Ki Maléndra ieu téh! Mawa deui damar jeung pacul!”
Nu pangheulana nyampeurkeun Ki lebé, tuluy nu mawa damar, ditéma ku nu mawa pacul, ti dinya kakara nu réa. Malah awéwé-awéwé ogé nu teu barorangan mah, pada nyalampeurkeun, ngagembrong!
Ceuk Bapa Raksa: “lamun ieu lain Ki Maléndra, tangtu beungeutna geus tutung diteunggeul, jeung geus rikes awakna atawa potong bincurangna dibalangkeun. Tapi ieu mah kalah ka nyeblok sukuna. Pék geura kali, aya gancang urang nanggap lalakonna!”
Cruk-crek pacul nu ngali suku, pili genti bari teu ngomong sakemék. Teu lila polonyon-polonyon suku Ki Maléndra kénca-katuhu, ditarik ka luhur. Geus kitu Ki Maléndra dituyun ku bapana, dibawa asup ka imah, dituturkeun ku nu réa bari patingharéwos.
Ceg-ceg kana gamparan jeung bakiak, tuluy ngarumbah suku di pipir ku cihujan tina jambangan. Cut-cat arunggah deui ka tepas.
Di imah geus caang deui.
Di tepas hareup, lebu jeung areng parupuyan awur-awuran. Kembang warna tujuh acak-acakan, kendina peupeus, caina ngabayabah dina samak, kaleyek ku nu pagulung-gulung tadi.
Lalaki-lalaki tuluy dariuk deui, harempak sarila kawas tadi basa méméh aya jurig. Awéwé-awéwé arasup deui ka patengahan jeung ka dapur. Ki Maléndra diuk tungkul, da pada marelong.
Pok Bapa Raksa ngomong: “Méméh urang nanggap lalakon nu tas maot, “Ki Maléndra seuri, “Palajangkeun heula idangan—ulah anu kaleyek mah—urang muji sukur ka Pangéran, réhna Ki Maléndra geus hirup deui kalawan salamet.”
Tacan gé tuhur biwir nu nyarita geus sur-sor idangan dibéréskeun. Sanggeus bérés, pok deui Bapa Raksa nyarita: “Sok Lebé geurra maca do’a salamet!”
Galantang Lebé ngado’a kawas kacang ninggang kajang. Nu réa raong: “Amin! Amin! Amin ya Alloh!
Réngsé ngado’a brak balakécrakan. Sésana, tuluy dibarungkus ku berekat.
“Lain,” ceuk Bapa Raksa ngamimitian nanya Ki Maléndra, “Kumaha pangna manéh hirup deui? Da ceuk Babah Kan Sun mah, manéh téh tétéla geus maot kacéot ku cai museur.”
“Kieu, Pa!” témbal Ki Maléndra.
Awéwé-awewe pasedek-sedek ronghok dina panto ka patengahan, sawaréh naroong. Tuluy jarempé lir gang katincak. Kabéh paningal ngumpul ka Ki Maléndra.
“Geuning harita,” omong Ki Maléndra nuluykeun caritaanana, “Mun teu salah mah poé Jumaah isuk-isuk. Kuring jeung Bah Kan Sun arindit ka Situ Limbungan, niat numbak deleg nu sok ngangkang téa.”
“Enya teu salah, poé Jumaah harita téh,” ceuk bapana.
“Saréréa ogé pada terang,” ceuk Ki Maléndra deui, “Limbungan téh situ hiang. Situna aya dua. Nu hilir gedé jeung jero, ari nu girang leutik sarta déét. Lebah ngocorna cai ti nu girang ka nu hilir téh, nyurug sarta museur. Ti lebah dinya deleg téh kaluar asupna.
Lila kuring jeung bah Kan Sun ngadagoan ngangkangna téh. Eta baé ti jam dalapan, témbong-témbong ngangkang di nu leutik téh, kira-kira jam dua welas.
Aya ku gedé éta mah deleg, téténjoan téh huluna ogé sagedé kalapa. Bah Kan Sun ngaharéwos ka kuring: “Pegat ku manéh di lebah urut kaluarna. Bisi panumbak kami nyalahan, ulah mabal ka hilir!”
Bari teu némbalan, kuring ngeteyep ngadeukeutan liang paranti kaluar asupna téa. Crub kuring ancrub lalaunan, tuluy nangtung deukeut cai anu museur téa. Bah Kan Sun ngadodoho bari nyekel tumbak.
Teu lila Bah Kan Sun katingal ngangkat tumbakna ka luhur, mani tipepereket. Panonna teu ngiceup, museur kana sirah deleg. Héat…dilempagkeun, creb! Seblak…geduk kana tuur! Gujubar…rubuh nangkub. Durukduk…kagusur. Blus kuring kana cai museur!
‘Ha, ha, hah!’ di tukangeun aya nu seuri. Ari dilieuk sihoréng budak ngora belekesenteng. Jangkung gedé, awak busekel.
‘Baruk gagah Ki Maléndra téh!’ omongna.
‘Na, saha andika?’ ceuk kuring, ‘Jeung di mana ieu téh?’
‘Ngaran kami Sabakangkang. Bapa kami nu ngageugeuh di dieu.’
‘Saha nu ngageugeuh di dieu téh?’
‘Demang Kalangburang!’
‘Jadi ieu téh Kademangan?’
‘Enya, hayu urang ngadeuheus ka Bapa!’
Bagian ka-2
Di jalan katingal ku kuring réa jelema nu balawiri, tapi teu aya nu barangbawa—teu aya nu nyuhun atawa nanggung, kabéh laléngoh baé. Jeung teu aya sasatoan ngulampreng. Ari imah mah rempeg.”
“Kumaha jelema-jelemana sarua jeung urang-urang?” Ki Lebé nanya.
“Sarua pisan, teu aya bédana, ngan teu aya nu wawuh. Pasarna, ramé deuih, boh ku nu baralanja boh ku nu daragang, teu bina jeung di Pasar Salasa. Ti kajauhan ku kuring katingal aya gedong dibénténg luhur, di hareupna maké lawang sakéténg. Ceuk kuring ka Sabakangkang: ‘Jauh kénéh kitu, ieu téh?’
Jawabna: ‘Tuh geuning geus katémbong!’ bari nunjuk kana gedong nu dibénténg téa. Teu lila geus nepi. Lawang sakéténg téa dijaga ku gulang-gulang kénca katuhu, bari nyarekel tumbak. Barang nénjo Sabakangkang, gulang-gulang téh tarungkul maréré hormat. Ari ka kuring pada marelong. Sup Sabakangkang asup, dituturkeun ku kuring. Enya agréng karatonna téh. Bus kuring arasup ka paséban. Harita Demang Kalangburang, diuk dina korsi gading, di hareupeunana hempak nu ngadareuheusan. Ningal Sabakangkang datang, tuluy ngahiap-hiap. Brek Sabakangkang sila hareupeunana.
‘Ari itu saha?’ omongna bari nunjuk ka kuring nu harita nangtung di gigir. Nu araya kabéh marelong.
‘Ki Maléndra, jelema jail! Témbalna.
‘Euh, Ki Maléndra urang Tegalampar anu kasohor rongkah téa?’
‘Enya!’ jawab Sabakangkang.
‘Diuk Maléndra!’ omongna ka kuring. Kuring brek diuk.
‘Kumaha lantaranana, nu matak manéhna bisa datang ka dieu?’
Derekdek Sabakangkang nyarita:
‘Tadi pabeubeurang kula ngalantung ka taman, niat nyalayakeun pikir. Teu lila katingal Ki Maléndra ngajega di jajalaneun, rék megat kaula. Ari rét kula ka luhur kana gawir, katingal Babah Kan Sun—nu kocap weduk téa, keur ngincer sirah kula ku tumbak. Kula taki-taki. Barang creb…tumbak milepas, sebrut…kula narajang. Ki Maléndra nu pajar gaga téa. Durukduk…digusur,’ omongna bari nyikikik seuri.
Haté kuring jadi panas, gereyem mapatkeun pituah aki. Héab hawa panas minuhan paséban. Nu karumpul kabéh arélékésékéng, sawaréh maruka kancing, tingharéwos nyebutkeun hareudang. Malah Demang jeung anakna ogé, késangna munggah ngalucur.
‘Na, aya panas kabina-bina teuing!’ omongna bari nyusutan késang.
Jawab nu hempak: ‘Enya! Munggah asa dirérab!’
Ceuk kokolot nu diuk gigireun Demang: ‘Itu sémah nu mawa sangar téh! Bari nunjuk ka kuring.
Demang Kalangburang neuteup ka kuring mani anteb pisan, omongna: ‘Maléndra!’
‘Andika di dieu nyémah. Ku kami diaku kalawan soméah. Didiukkeun, malah rék disuguhan. Tapi ku naon andika bet réa tingkah, nyieun sangar ka Limbungan. Témbongkeun, yén ndika sémah hormateun!’
‘Hadé!’ ceuk kuring. ‘Tapi Sabakangkang ulah sina sindir sampir baé ka kula!’
‘Moal, ditanggung ku kami! Omongna. Sabakangkang ngarérét ka kuring ku juru panon. Gereyem kuring mapatkeun pamepesna. Rep panas rerep, késang taruus deui.
Nu araya pada héran.
Sanggeus nu dariuk arayem deui, pok Demang Kalangburang nyarita ka anakna: ‘Kieu Kangkang, nu matak Bapa ngumpulkeun kokolot-kokolot téh, ieu keur ngabadamikeun ondangan ti Demang Tegal Ula. Ari perkara keur babawaaanana mah geus bérés. Ngan nu bingung kénéh téh éta di ditu poé-poé ieu ménta dikirim nu bisa meuncit hayam. Di urang teu aya pijelemaeunana!’
‘Kaula tukangna !’ ceuk kuring. Nu araya kabéh ngalalieuk.
‘Lakadalah, sukur lamun enya. Kami asa ditulungan kasusah !’ ceuk Demang Kalangburang bari ningal ka kuring.
‘Teu kudu!’ ceuk Sabakangkang sorana ngadégdég.
‘Teu kudu naon, Kangkang ?’ ceuk bapana kagét.
Nu araya kabéh curinghak.
‘Teu kudu ka ondangan jeung teu kudu ngirimkeun tukang meuncit hayam!’
‘Na, kunaon ?’ ceuk bapana deui.
‘Da Bapa mah teu milu ngarasakeun kanyeri anak. Piraku Bapa teu nyaho, kapan nu rék dikawinkeun téh … bébéné kaula, anu lucu Cilacingkrung. Ehm geulis … kieu geuning rasana ari euweuh nu nyaah. Bapa sorangan gé, sumawonna mun béla !’
Gempungan jempling.
Lila-lila Demang Kalangburang pok deui ngomong : ‘Enya Kangkang, Bapa gé lain teu nyaho. Tapi da salah manéh, naha heunteu nyarita ti baréto. Ayeuna mah geus leuir teuing, geus kapiheulaan ku Ki Bincuranghérang, anak Demang Warudoyong. Lamun urang ayeuna teu datang jeung teu nyumponan paméntana, kawas naon engké Demang Tegal Ula jeung Demang Warudoyong ka urang. Palang siang baris ngarurugan perang.’
‘Tapi … Jeneng Demang,’ ceuk hiji kokolot anu diuk tukangeun Sabakangkang,’ ceuk kaula mah tacan leuir, da Bincuranghérang jeung Cilacingkrung téh tecan karawin, kakara arék !’
‘Enya, tapi kapan geus ondang-ondang. Lamun ku urang di ganggu, pisakumahaeun teuing pigujrudeunana ?’
‘Gujrud heunteuna mah kumaha engké baé …. Jeneng Demang!’ ceuk nu nyarita tadi. ‘Atuh kudu baé perang, pan urang tukangna. Geuning baheula ogé basa urang hirup kénéh di alam manusa kawas naon katawuranana balad petol diubrak-abrik ku urang. Kasedekkeun soténan urang ka dieu, bané baé baladna ditambah mangéwon-éwon.’
‘Kumaha saenyana maksud andika téh?’ ceuk Ki Demang.
‘Ari ceuk kaula mah geus jadi kakuduan, urang mélaan anak!’
Reup geuneuk Demang Kalangburang beureum, nambaga atah beuleum! Éra jeung ambek, lantaran diweweléh. Omongna heuras:
‘Kami lain embung mélaan anak, tapi… mémang gampang ari ngomong mah. Inget, urang kudu nyanghareupan dua Kademangan. Na kira-kira urang baris kuat?’
Jempling.
‘Mun kaula meunang milu nyarita,’ ceuk kuring, ‘kaula boga pamanggih!’
Sabakangkang ngalieuk ka kuring.
‘Puguh baé meunang mah,’ ceuk Demang Kalangburang.
Ceuk kuring: ‘Mémang enya, Sabakangkang kudu dibélaan!’
Sabakangkang ngalieuk deui ka kuring bari giak.
‘Tapi sabisa-bisa kudu hérang caina beunang laukna. Kudu ku akal anu lantip, ulah matak jadi kagoréngan, komo jeung ngajadikeun peperangan sagala mah. Kajaba lamun geus teu aya deui jalan!’
‘Taah, tah, alus pamanggih téh!’ ceuk Demang Kalangburang. ‘Cing, cing, kumaha akal nu lantip téh?’
‘Perkara akalna mah pasrahkeun ka kaula baé. Éngke kaula rék badami jeung Sabakangkang. Ngan kaula perlu indit ka ditu ayeuna-ayeuna, pikeun nalungtik kaayaanana.’
Sabakangkang pindah diukna ka deukeut kuring, malah tuluy ngarangkul, bari ngomong: ‘Teu sangka, geuning ieu téh pi-nu béla-eun ka kaula. Boro tadi mah ku kaula dijejeléh. Hampura baé, nya!’
‘Can puguh hasil, Kangkang.’ Ceuk kuring.
‘Najan teu hasil, tetep andika rék diaku dulur!’
‘Hadé, Maléndra!’ ceuk Demang Kalangburang, ‘Kami masrahkeun ka andika sarta kami jangji, lamun usaha andika hasil, kula rék kaul: sakahayang andika rék dicumponan. Isuk andika rék dianteurkeun ka ditu ka Tegal Ula ku gulang-gulang, pikeun jadi jagal hayam….Hé, arandika kabéh’ omongna ka nu karumpul, ‘Ayeuna mah meunang balubar baé. Pagéto omat karumpul deui, urang bareng ka ondangan téa!’ Kumpulan bubar.
Kuring diaku di “kaputran” Sabakangkang. Sapeupeuting terus babadamian, piakaleun ngarebut bébénéna téa.
Isukna isuk-isuk, kuring geus saged. Nu rék jajap, gulang-gulang ngaran Balaketa jeung Balaketu, geus araya. Teu lila jol Demang Kalangburang jeung Sabakangkang daratang.
Ceuk Demang: ‘ Kumaha geus saradia?’
Dijawab ku Balaketa: ‘Sadia!’
‘Jung atuh geura arindit meungpeung iuh. Ambéh gancang, geura tarumpak Si Muih Kancang baé, tutunggangan kami!’ omongna bari tuluy gegereyeman. Teu lila. Gelebug…angin puyuh lilimbungan. Hiuk….nebak ka kuring jeung gulang-gulang. Belesat kuring jeung Balaketa-Balaketu…kebat, bari henteu napak lemah. Ku tarik-tarikna angin, panon gé méh teu bisa dibeuntakeun. Ceuli munggah hihiengan. Tirisna lain lumayan. Angin téh ngaliwat ka lebah dieu, ka wétaneun imah Ki Darma. Di dinya muihna tarik pisan, dapuran awi Ki Darma, nepi ka kawas pocongan paré. Ku kuring dirawél, durukduk…karabut ka akar-akarna…”
“Paingan, paingan!’ ceuk ki Darma bari gogodeg, “Tadi ogé geuning ku kaula geus dicaritakeun!” omongna deui ka nu réa.
Nu réa gogodeg.
“Teu lila, kuring jeung Balaketa-Balaketu, geus tepi ka nu dijugjug. Poé éta téh poé ngangkatna karia nu lilana baris tilu poé tilu peuting. Jelema-jelema geus réa. Dak-dék-dok anu narakolan suluh, wah-wih-weuh anu keur marapaésan balandongan jeung patengahan. Di pipir suluh geus numpuk, daun jati geus ngarungrung, cau turuyan geus ngahunyud. Dina sosompang Beulah katuhu, barudak ngora keur ngadarukduk nyirian barang-barang injeuman: aya korsi, samak, piring, gelas, sééng, aseupan, siwur, jeung réa-réa deui. Ari nyirianana ku apu campur gambir. Gamelan, ronggéng, geus lengkep katut panayaganana…”
‘Tuh, ceuk kaula ogé tadi!’ Aki Candra megat kalimah.
“Ti dinya kuring dideuheuskeun ka pribumi. Ku pribumi ditepungkeun jeung kokolot urusan lauk. Ari kuring geus ditarima mah, Balaketa-Balaketu tuluy baé aramitan marulang.
Ningal pigawéeun, matak wegah méméh prak. Tuda lain puluh deui atawa ratus, hayam peunciteun téh aya réwuna. Ti barang datang, teu eureun-eureun kuring meuncitan hayam. Leungeun mah mani geus asa cangkéwéng.
Na ana gebeg téh kuring ngagebeg, ningal Si Jelug jeung Si bibit cocooan kuring. Haté teu téga. Dagdagan dipénta ka kokolot lauk. Kabeneran dibikeun. Kop cenah itung-itung buruhna. Ku kuring sina dianteurkeun deui ku nu mawana…”
“Paingan Si Jelug jeung Si Bibit wararas deui,” ceuk Bapa Raksa.
“Ti jelema-jelema di dinya kuring meunang katerangan, cenah Nyi Cilacingkrung beurang peuting gawéna ngan ceurik baé, lantaran embungeun dikawinkeun ka Bincuranghérang, da geus pakait pikir jeung Sabakangkang.
Ku pitulung pangasuhna, kuring bisa rerencepan nepungan kobongna. Nampana daréhdéh pisan , da nyahoeun kuring utusan beubeureuhna.
Omongna: ‘Kumaha Kakang Kangkang cageur?’
‘Geuning?’
‘Cageur, da puguh teu gering, teu cageur, da puguh direbut bébéné!’
Cilacingkrung kembang irung.
‘Karunya,’ omongna deui lalaunan.
‘Ari parnana pisan mah, lantaran manéhna ngadéngé béja, cenah bébénéna mah geus teu ingeteun bari taeun.’
‘Ah, teungteuingeun nu méré béja!’ omongna, ‘Yeuh utusan, moal nepi ka carindul kieu uing téh, mun teu inget baé ka manéhna mah.’
“Geulis Mang, Cilacingrung téh?” Ki Sastra lulutu téa megat kalimah
“Ah, nya kitu, ukur jajar jarian. Teu jauh tina ngaranna!’ ceuk Ki Maléndra. Pok deui Ki Maléndra nuluykeun deui caritana:
“Ceuk kuring ka Cilacingkrung: ‘Ari geus, kahayang saha rék kawin ka Bincuranghérang téh?’
‘Kahayang kolot pada kolot,’ omongna ‘Da uing jeung manéhna mah boro-boro mun wawuh, papanggih ogé encan. Malah béjana, manéhna ogé geus boga kabogoh ka anak Kaliwon Tamiang ropoh. Cing atuh utusan, uing tulungan! Da Kakang Kangkang mah teu beunang diarep-arep!’
‘Puguh nya éta, nu matak ngirim utusan ogé, ku tina hayang mélaan.’
‘Hayu atuh urang minggat baé!’
‘Ké heula, sabar!’ Ulah gurung gusuh. Kahayang Sabakangkang, kudu hérang caina beunang laukna, ulah matak gujrud.’
‘Kumaha atuh? Mangkaning kapan, engké peuting dikawinkeun téh!’
‘Ulah salempang! Masih kénéh aya waktu, asal nurut baé ka kaula!’ tuluy kuring ngaharéwos, ngabéjaan anu ku manéhna kudu dijalankeun.
Sanggeus manéhna jangji rék tigin, buru-buru kuring kaluar ti kobongna, sabab di luar kadéngé jelema-jelema ngaguruh jeung gamelan nang-néng-nong lagu papalayon, tanda aya tamu datang.
Teu salah, horéng pangantén lalaki datang, digandéng ku awéwé-awéwé tengah tuwuh; diiring ku cawéné-cawénéna nu narangeuy baki kuéh; ditéma ku nu marawa barang-barang sipat nyamu, sababaraha telebug; sapandeurieun éta nu marawa parabot dapur: sééng jeung katél tambaga; aseupan, dulang jeung pangarihna; halu, lisung jeung nyiruna; gentong jeung siwurna; piring jeung séndokna; ditéma deui ku nu marawa pacul jeung kitrina; disambung ku gegedén-gegedén jeung kokolot-kokolot, di antarana indung-bapana, pangpandeurina pisan barudak bujang.
Waktu éta aleutan ngaliwat ka hareupeun kuring, kuring teu eureun-eureun mapatkeun ‘Si Balik Tingal’ bari dipelong panonna saurang-saurang.
Sanggeus diaku ku pribumi jeung didariukkeun, tuluy seserahan.
Reup peuting merul tatamu daratang, boh ti nu deukeut boh ti nu jauh.
Demang Bitungwulung satumenggungna, Demang Tamiangropoh sakorawana, Dalem Tuurpugur sabaturna, Ménak Putatsemplak sabaladna, Kalangburang Sabakangkang sapangiringna. Aya nu tarumpak angin barat, aya nu tarumpak angin puyuh, aya nu tarumpak angin topan.
Gamelan teu eureun-eureun Papalayon.
Bagian ka-3
‘Geus deukeut pisan kana waktu akad—malah nu rék nyaraksian ogé geus ngajibeng—Nyi Demang Warudoyong kaluar ti kobong pangantén awéwé, seselendep nyampeurkeun salakina. Beungeutna pias kawas nu manggih kareuwas jeung teu weléh bibirigidigan, tuluy kucuwas-kuciwes ka salakina. Demang Warudoyong jung nangtung, tuluy nuturkeun pamajikanana asup ka kobong pangantén awéwé. Teu lila geus kaluar deui, jamotrot bari teu eureun-eureun gogodeg. Nu ningal pada héran.
Pangantén lalaki geus nyanghareup ka panghulu, Mas Ula geus muka buku gedé, wali geus rék engab tindak. Jung Demang Warudoyong—bapana pangantén lalaki—nangtung, pok ngomong sorana ngadégdég: ‘Mas Panghulu, ulah waka prak, kaula arék nyarita heula!’
Nu kumpul pada curinghak.
‘Hadé lamun pada nyaho.’ Demang Warudoyong ngamimitian, ‘ngarangkepna anak kaula ka anak Demang Tegal Ula téh, éstu kahayang kolot pada kolot baé. Maksudna nya éta pikeun leuwih ngaraketkeun duduluran. Jinis jeung jinis mah nepi ka jam ieu ogé tacan kungsi papanggih, sumawonna mun geus warawuh mah. Ari kaula, nyahona ka Cilacingrung téh, baheula baé jaman manéhna masih kénéh budak. Pikeun nyingkahan babasan manis tungtung pait, nu temahna baris ngbengkahkeun babarayaan; kaula ménta, saméméh maranéhna dikawinkeun supaya ditepung-lawungkeun heula sadengok mah!’
Saréréa teu aya nu teu panuju.
Tuluy pangantén lalaki dituyun ngadeukeutan lawang kobong, tempat pangantén awéwé. Pangantén awéwé nu meunang ngahiasan sataker kebek, dituyun dibawa kaluar. Barang gok, pangantén lalaki…, olohok, panonna molotot, sungutna calangap…undur-unduran, tuluy ngocéak: ‘Tobat Bapa! Tinimbang kudu kawin ka kélong mah, kajeun paéh baé!’ bari bibirigidan jeung teterejelan arék lumpat.
‘Ké, ké, naon ieu téh? Héran? Ceuk bakal mitohana, reup beureum ray pias nahan amarah, ‘Baruk kélong? Anak aing sadémplon-démplon disebut kélong?’
‘Karang dina tungtung irungna, ngagayot sagedé térong péot. Susuna rayud!’ jawab Bincuranghérang bari bibirigidigan. Demang Tegal Ula nyerenteng rék nanganan bakal minantuna, tapi pada ngarejengan.
Ceuk Demang Warudoyong, ngomongna leuleuy: ‘Sabar Demang, urang badami!’
Demang Tegal Ula morongos: ‘Teu kudu réa carita. Memang andika ngahaja, rék ngahina jeung ngawiwirang kaula di pasamoan! Andika nyieun pucuk ti girang. Andika néangan lantaran.’
‘Andika anu salah!’ jawab Demang Warudoyong, ‘naha boga anak goréng sopak, uwar-awur pajah dénok démplon?’
‘Kumaha?’ Demang Tegal Ula sasat ngagorowok, ‘dédéngéan téh anak kaula goréng sopak? Na, aya téténjoan…bolor sugan!’
Lain antepeun ceuk haté.
Kuring hanjat kana korsi, gorowok ngagorowok: ‘Kami utusan Nu Rukun, keur ngalanglang dunya siluman. Kami tukang ngarapihkeun papaséaan. Bisi teu palercaya ieu buktina!” gereyem kuring mapatkeun pituah Aki.
Héab hawa panas munggah nyongkab, beuki lila beuki panas.
‘Percaya! Percaya!’ raong saur manuk. ‘Ampun, ampun, teu kuat! Hareudang, hareudang! Panas, panas!’
Gereyem deui kuring mapatkeun jangjawokan pamepesna. Rep hawa panas rerep. Pepes teu sakara-kara.
‘Mun geus palercaya, kami rék nuluykeun carita!’
‘Mangga, mangga!’
“Déngékeun ku saréréa!’Kabéh marelong ka kuring.
‘Ku nu lain jodona, najan geulis, katempona goréng patut. Sabalikna, ku nu jodona, najan kawas bedog perahaneun, katempona geulis jeung lucu baé. Nyi Putri Cilacingkrung, lain jodona Bincuranghérang!’
Gegedén jeung kokolot-kokolot arunggut-unggutan.
Ceuk kuring deui: ‘Anu rukun henteu widi, lamun maranéhna ngarangkep! Sabab Bincuranghérang boga tanda hideung nyumput, tanda bodasna henteu kabuka. Lamun manéhna ngarangkep ka Cilacingkrung, bakal mawa sangar ka nagara. Tegal Ula jeung Warudoyong baris runtag. Jodona Bincuranghérang mah kudu ka anak Kaliwon Tamiangropoh. Kaharti Ki Demang Warudoyong?’
‘Kaharti, utusan! Kula atoh, Warudoyong moal tulus nyorang bahla.’
Tapi kumaha wiwirang kaula?’ ceuk Demang Tegal Ula.
‘Kami tacan pérélé nyarita,’ ceuk kuring, ‘daréngékeun!’
‘Anu rukun geus netepkeun, Cilacingkrung kudu kawin ka…Sabakangkang—anak Demang Limbungan, jeung kudu peuting ieu jeung jam ieu pisan, sabab:
Cilacingkrung boga karang dina irung,
Tanda watekna balé bandung,
Sabakangkang boga karang dina tarang,
Tanda watekna bisa perang,
Lamunna pinareng tepung,
Ku rayat dipunjung-punjung,
Alam siluman alamat nanjung.
Nu karumpul kabéh jarempé.
Ceuk kuring deui: ‘Hé Demang Tegal Ula, cing ilikan tarang Sabakangkang, na enya aya karangan!’
‘Enya aya!’ ceuk Demang Tegal Ula, sanggeus ngawas-ngawas tarang Sabakangkang.
‘Ayeuna Demang Limbungan, coba ilikan irung Cilacingkrung!’
‘Ayaa!’ ceuk Demang Limbungan.
‘Da tara Bohong Nu Rukun mah!’ Ceuk kuring.
‘Nu Rukun, mustahil bohong!’ ceuk kokolot-kokolot.
‘Kumaha tuluyna, utusan?’ Demang Tegal Ula geus teu sabar.
‘Ké, urang tanya saurang-saurang,’ ceuk kuring.
‘Kumaha Demang Limbungan, idin mun Sabakangkang ngagantian Bincuranghérang, kawin ka Cilacingkrung ayeuna?’
‘Idin utusan! Ngan kumaha, da kaula mah teu barang bawa geusan ngawinkeun!’
‘Asal idin baé! Ceuk Demang Warudoyong, ‘Babawaan Ki Bincuranghérang da moal dipénta deui.’
‘Kumaha andika Demang tegal Ula, suka Bincuranghérang dihilian ku Sabakangkang?’
‘Suka pisan, asa ditutupan wiwirang,’ témbalna.
‘Kumaha Sabakangkang, daék kawin ka Cilacingkrung?’
‘Kumaha utusan baé,’ témbalna bari meureudeuy ka kuring.
‘Cing tanya Cilacingkrung ku indungna, daék ka Sabakangkang atawa henteu?’
‘Daék, cenah!’ tembal indungna tina panto kobong.
‘Bérés ayeuna mah. Prak panghulu, kawinkeun!’
Sabakangkang maju ka hareup. Mas Ulis nyatetkeun ngaran-ngaran pangantén jeung wali. Pok Mas Ulis méréan kekecapanana dituturkeun ku wali. Ti dinya cag panghulu nyekel indung leungeun pangantén lalaki, gereyem nungtun pokpokan akad dituturkeun ku Sabakangkang. Bérés éta, tuluy Mas Ulis maca perjanjian-perjanjian pangantén lalaki, saréngséna tuluy Sabakangkang ngajempol. Galantang panghulu ngado’a.
Borobot pepetasan, ger gamelan ditabeuh deui.
Pangantén diréndéngkeun. Sung-song nu nyalametkeun, di antarana Bincuranghérang. Malah Demang Warudoyong mah jeung mapatahan sagala.
Raraméan terus-terusan beurang peuting, tilu poé tilu peuting.. Ramé rongkah teu aya papadana. Nu mabok arak unggal peuting pabalatak.
Kamari rombongan Demang Limbungan, kakara marulang. Kuring teu kari. Boh di jalan boh di imah, Demang Limbungan pok deui pok deui muji karikipan akal kuring.
Tadi isuk, di Limbungan ngayakeun gempungan gedé.
Sanggeus kabéh kokolot hadir, pok Demang Kalangburang ngomong: ‘Baréto kaula geus jangji ka Ki Maléndra, lamun kahayang Sabakangkang laksana kalawan répéh-rapih, kaula rék nyumponan paméntana. Ayeuna anak kaula geus kawin ka Cilacingkrung kalawan lulus-banglus. Éta téh ku tipu demitna Ki Maléndra.’
‘Bener, bener!’ raong saur manuk.
‘Jadi,’ omongna deui, pantes lamun kaula mulang tarima ka manéhna, babakuna ku netepan jangji baréto. Méméh nanya naon kahayangna, kaula ménta disaksian ku arandika: ti semet poé ieu ka hareup, Ki Maléndra saturunanana meunang barang ala di pakarangan urang, boh nu mangrupa pepelakan, boh mangrupa ingon-ingon, Andika saréréa teu meunang ganggu!’
‘Nyakseni, nyakseni!’ raong deui saur manuk.
‘Ayeuna kaula rék nanya: Naon kahayang andika, Ki Maléndra?’
‘Kaula ngan hayang dijajapkeun balik ka kolot!’ témbal kuring. (Bener, kabisa kuring ngéléhkeun kabisa siluman, tapi jalan mulang ka alam manusa, poék teu kapanggih).
Demang Kalangburang ngaheneng, katempo rada ngariuk.
Ceuk kuring deui: ‘Kaula lain teu betah cicing di dieu, da sakieu diarakuna, tapi kaula geus lila teuing ninggalkeun lembur, bisi laleungiteun!’
Omong Demang bangun susah: ‘Ari kahayang mah, andika téh tetep-tumetep baé di dieu, kula butuh keur kokolot. Tapi…ku sabab kaula embung disebut tukang jalir, nya dalah dikumaha da geus heula cak. Iraha niat mulang téh?’
‘Engké pabeubeurang, ayeuna mah sono kénéh,’ ceuk kuring ngolo haténa.
Ti dinya pak-pok, kokolot-kokolot nu ménta dianjangan ka imah-imahna. Harayang ngaku heula cenah, saméméh kuring balik.
Kusiwel Demang Kalangburang ngaluarkeun bungkusan leutik tina benténna, pokna ka kuring: ‘Saenyana mah kasaktian andika téh geus teu aya bandingna, tapi kaula keukeuh hayang aya kahadéan ka andika. Ku lantarana éta, omat ieu kudu ditarima, itung-itung tanda mata jeung sugan bisa nambahan karongkahan andika!’ bari song manéhna mikeun bungkusan leutik téa ka kuring. Ku kuring ditampanan bari ditarimakeun.’
“Tah ieu!” ceuk Ki Maléndra. Ku nu karumpul piligenti diarilikan. Batu, kawasna mah.
Ki Maléndra nuluykeun deui caritana:
“Teu lila kumpulan bubar. Kuring dipagorényangkeun ku nu harayang dianjangan ka imahna. Sanggeus ngunggahan tilu opat imah, kira-kira pukul dua welas, kuring amitan ka Demang Kalangburang rék balik téa. Demang Kalangburang tuluy nyalukan gulang-gulang Balaketa-Balaketu, nu kungsi nganteur kuring basa indit ka Tegal Ula téa.
Ceuk Demang: ‘Balaketa-Balaketu, geura jajapkeun ieu Ki Maléndra ka lemburna!’
‘Mangga, mangga,’ jawabna méh bareng.
Demang Kalangburang ngadeukeutean ka kuring omongna: ‘Engké mun geus nepi ka Haurpugur, geura ngucap kieu (gereyem diharéwoskeun).’
Ti dinya mah tuluy kuring indit diiringkeun ku Balaketa jeung Balaketu. Mimitina mapay jalan gedé ngabulungbung, jog ka jalan désa, bras ka jalan satapak tur tarahal.
Tamba capé, leumpang téh sakapeung mah dibarung ku ngobrol. Éta deuih kayungyunna téh Balaketa sajajalan mapatahan jampé nyeri beuteung, cenah keur ngabangbrangkeun kacapé. Sanggeus aya ratusna balik, kakara kuring apal. Kieu cenah:
Ratu Bangbung. Ratu Biung. Ratu Buyut nu milala.
Ulah milala di dieu, kudu milala di ditu, di walungan cukang dua.
Bral andika geura lugay, ulah ngeumbing kana peujit, ulah muntang kana bujal, nya muntang ka akar kujang. Tiis jadina, ngeunah datangna, tiis dingin palipurna, hurip waras.
Barang geus nepi ka tungtung lembur Haurpugur—da lembur geuning Haurpugur téh lain tabét kawas nu katingal ku urang—pok Balaketa nyarita ka kuring: ‘Nepi ka dieu baé, kaula jeung Balaketu jajap téh, da geus deukeut. Ngan kaula ménta, saméméh tujuh léngkah ti dieu, omat andika ulah ngalieuk ka tukang!’
‘Heug,’ ceuk kuring.
Reup kuring peureum, gereyem maca….’Kalimah Kalih’, sakumah pituah Demang Kalangburang, nu diharéwoskeun ka kuring basa rék indit tadi.
Ari bray, beunta rarasaan asa ngimpi, da geuning kuring téh bet aya di tabét Haurpugur. Ari rét ka tukang … lagadar-lagadar…sadua-dua..sagedé-gedé catang jambé jalajawéran,…gulusur-gulusur….kaditukeun, oray laki! Ceuk haté, meureun éta téh…Balaketa jeung Balaketu téa.
Ti dinya mah kuring gagancangan indit kaluar ti tabét Haurpugur, da geus reupreupan jeung pras-pris hujan, Tepi ka sawah wétaneun lembur, breg hujan téh kawas nu dicicikeun baé. Kuring ngiuhan di saung Ki Marma. Dur isa, hujan téh kakara raat. Ari nepi ka dieu, ku Ki Nata dijurig-jurig!” …
Janari leutik, nu tas tarahlil kakara baralik.
(Tina Diwadalkeun ka Siluman, karya Ki Umbara)
12 Balesan to “Kasilib”
-
Januari 14, 2008 pukul 5:49 am
Bade naros ari kasilib teh hartosna naon? eta teh bahasa sunda asli?, bahasa indonesiana naon?……….nuhun…..
-
Januari 15, 2008 pukul 8:40 am
Waleran kanggo Fz: Numutkeun kamus LBSS, nyilib teh hartosna pindah atawa ngungsi saheulaanan ka tempat nu aman. Tah rupina hartosna kasilib tiasa janten, pindah saheulaanan ka hiji alam (alam siluman)kalawan teu dihaja. Kalebet Basa Sunda asli. Basa Indonesiana, terseret ke tempat (alam) lain.
-
Maret 21, 2008 pukul 2:32 pm
No comment Teh, ki Malendra memang jago. Di antos carios nu sanesna!
-
Maret 22, 2008 pukul 1:48 pm
Carios naon wae Teh, nu penting seru.Kanggo ubar”BT” mayunan monitor
-
Désémber 12, 2009 pukul 1:48 am
hapunten ibu, baade tumaros pami milari novel sunda nu judulna Sibedog Panjang kinten2na aya keneh di toko buku henteu, abdi linggih di jogja???
-
Désémber 16, 2009 pukul 7:03 am
Ayi Fikry, cobi pilari di toko buku Ampera di Palasari!
-
Juli 24, 2010 pukul 11:53 pm
Assalamualaikum
Sae pisan cartibag teh, Bu!!
Bu hoyong carios bedog Si Rajapati! milarian novelna di mananya? eta geuning kenging Buya Ahmad Bakri.
Hatur Nuhun
Wassalam
-
Oktober 29, 2011 pukul 8:49 am
ass..wr wb.
Nepangkn..
Request serial wa haji dulhamid teh, karya pa ahmad bakri.kapungkur mah nuju thn 80an mah sok midang na mangle.
Pokona mah request weh.
Haha..,
hatur nuhun
wassalam.
-
Pébruari 5, 2014 pukul 5:47 pm
I have read sso many posts concerning the blogger lovers but this
paragraph is in fact a good paragraph, keep it up.
-
Désémber 16, 2014 pukul 10:31 pm
I read this post completely concerning the difference of most up-to-date and preceding technologies, it’s
awesome article.
-
Maret 3, 2015 pukul 4:08 am
Jadi pinter sarta jadi beunghar dina waktu kurang
THAN3DAYS …. Eta sadaya gumantung kana
kumaha gancang Anjeun bisa toget nu diprogram
kartu ATM kosong anyar nu iscapable tina Hacking
kana naon wae ATMmachine, di mana waé di
sakuliah dunya. Kuring meunang ka knowabout ATM ieu kartu kosong lamun kuring néangan
pakasaban online kira sabulan ago..It geus
reallychanged hirup mah for nu hade jeung ayeuna
mah bisa nyebutkeun I’mrich jeung kuring pernah
bisa jadi miskin deui. Nu leastmoney kuring
meunang dina sapoé jeung nya éta ngeunaan $ 50.000. (Fiftythousand USD) Unggal ayeuna terus
mah keepingpumping duit kana akun mah.
Padahal haram, teu aya resiko keur nyanggap,
sabab ithas geus diprogram ku cara saperti yén éta
téh nottraceable, éta ogé ngabogaan téhnik nu
ngajadikeun itimpossible pikeun CCTVs manggihan detailson you..For kumaha carana bisa nepi Hormat
ayeuna, surelek nu hackers dina:
(BlankCardsMerchant@cyber-wizard.com).
Ngabejaan ka Anjeun dicinta sakali teuing, tur
mimitian hirup badag. Éta thesimple panyaksian
kumaha hirup mah robah forgood … Asih Anjeun sadaya … alamat surélék againis;
BlankCardsMerchant@cyber-wizard.com


text:
Dimuat dina Galura Minggu 1 April 2017
Saptu, 1 April 2017, pasosoré sabada asar, di Alun-alun Bandung. Sababaraha nonoman nu dariuk ngariung ngawangun buleudan. Nyanghareupan papan préséntasi. Témbong deuih nu keur nerangkeun pangajaran. Daria pisan katempona téh. Teu kapangaruhan ku kaayaan alun-alun nu ramé ku nu arulin dina amparan jukut sintétis.
Keur naraon para nonoman bieu téh? Singhoréng keur miluan Sakola Aksara Sunda nu dilaksanakeun ku Daya Mahasiswa Sunda (DAMAS), Ikatan Mahasiswa Siliwangi AMS, jeung Taman Bacaan Masarakat (TBM) Cibungur. “Sakola Aksara Sunda,” ceuk Hayati Mayang Arum, salah saurang aktivis Sakola Aksara Sunda.


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci pangna (25)
- Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang
20 Feb 2006 - 2:34 am
Ku sabab bareto panganten awewe diiwat ku dalang wayang, atuh ti harita karuhun Kampung Kuta ragrag ucap, cadu di lembur nanggap wayang.
Kampung Kuta sacara administratif kaasup ka Desa Pasir angin, Kacamatan Tambaksari, Kabupaten Ciamis. Lemburna teu pati lega, kitu deui jumlah pendudukna. Kahirupan wargana tina tatanen jeung nyadap kawung. Nu ngatur kahirupan warga, keur kapentingan pamarentahan diatur ku RT, RW jeung Kepala Dusun, sedengkeun urusan adat dipupuhuan ku Kuncen jeung kepala adat.
- Ngawanohkeun: Dalih DjiunSeniman Topeng Cisalak
20 Feb 2006 - 2:31 am
Dina dunya seni hiburan geus moal bireuk ka ngaran Bokir (almarhum), pelawak lenong Betawi, kitu deui ka ngaran Mandra, Omas jeung Mastur, pelawak entragan ngora nu panginditanan tina seni topeng Betawi.
Tapi, mun nyebutkeun ngaran Dalih Djiun, pasti bakal kerung, tangtu bae da ngarana jarang midang dina telvisi, oge profesina lain pelawak. Papadaning kitu di lingkungan kasenian topeng Betawi boh di wilayah Betawi pinggiran saperti Bekasi, Tangerang, jeung Depok, boh di Betawi Tengah (kota) ngarana pada mikawanoh. Pangna dipikawanoh, sabab inyana salasaurang putra pasangan Dalih Djiun bin Dorak jeung Mak Kinang nu gede yasana mekarkeun kasenian "topeng Cisalak" katut topeng Betawi.
- Ngaruat di Ciburuy ku Kaset Ketuk Tilu
20 Feb 2006 - 2:30 am
Mun tas aya nu cilaka di Situ Ciburuy kudu ngaruat bari nanggap ketuk tilu. Ngan ku sabab kasenian ketuk tilu kiwari geus langka, atuh ngaruat teh cukup nyetel kasetna we wungkul.
Sigana pikeun urang Sunda mah pada apal kana lagu "Bubuy Bulan" anu rumpakana : Bubuy bulan, bubuy bulan sangray bentang, panon poe, panon poe disasate, unggal bulan, unggal bulan abdi teang, unggal poe, unggal poe oge hade. Situ Ciburuy laukna hese dipancing.. jeung saterusna.
- Sarsilah Ngaran Patempatan Di Tatar SundaÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:22 am
Oléh-oléh Priangan dilingkung gunung
Majalaya, Soréang, Banjaran Bandung...
Sempalan lagu "Borondong Garing" di luhur téh ngandung déskripsi sawatara ngaran tempat nu aya di Tatar Sunda. Demi nataan ngaran-ngaran tempat téh ilaharna sok disebut toponimi. Nurutkeun kajian folklore, toponimi téh bagian tina élmu onomastika (onomastics), anu ulikanana ngawengku di antarana baé: méré ngaran jalan, ngaran atawa jujuluk jalma, ngaran kadaharan, ngaran bubuahan kaasup asal-usul (legénda) ngaran hiji tempat dumasar kana 'sajarah' ngajanggélékna.
- Poyok UngkalÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:19 am
Ungkal téh lembur di wewengkon Conggéang, Sumedang. Mun Maronggé sohor ku pélétna. Ungkal mah kaceluk ku poyokna. Kapan aya nu disebut poyok Ungkal. Paribasa, tukang cegékan urang Ungkal mah.
Naha bener kitu éta téh? Sigana, puyak-poyok mah saréréa gé osok. Naha urang Ungkal naha urang Tagogapu, sahanteuna kungsi moyok. Ngan, poyokna kawas kumaha?
Rada nenggang ti nu séjén. Urang Ungkal miboga tradisi anu mandiri tumali jeung carana ngedalkeun pamoyokna kalawan simbolis. Ari eusi pamoyokna biasana tara leupas tina kekecapan anu lega rambat kamaléna. Ana pok moyok, bet teu jiga-jiga.