text:
Nyi Aisya
Angin ngahiliwir niupan dadaunan nu tinggarantung dina tangkalna. Bulan nu nyumput di jero mega hideung geus kaluar, megarkeun cahyana nyaangan dunya. Di harep masjid bari nginggali tangkal kalapa nu oyag-oyagan ditiup angin, kuring diuk. Diuk asa kakalayangan di awang-awang, mikiran hiji wanoja nu kungsi ngusik manah kuring salami iyeu. Dina hiji poe, kuring pernah miken serat ka hiji santriawati. Nyi Aisya ngarana. Dina eta serat kuring ngutarakeun isi hate. Yen, kuring resep ka Aisya. Dumasar tumbuhna iyeu rasa karesep, lantaran agama jeung akhlakna. Nanging, dugi kaayeuna kuring can nampi serat balesan ti Aisya. Padahal eta serat dikintuna opat bulan katukang.
Kuring asup ka pasantren bareng jeung Aisya. Mimitana mah, kuring jeung Aisya jiga ucing jeung anjing. Tara akur. Tiap pinanggih teh ngan pasea jeung pasea. Cenah saur Aisya, “Maenya santri jiga kitu? Mun di pangaosan, ngan ukur pindah sare. Kajaba anggoan tara diseseh. Atuh mandi-mandi, silaing teh!...” harita ucapna bari nutupkeun kitab Jam’ul Jawami’, tuluy ngaleos mulang ka asramana. Kuring ngaku kasolehan Aisya. Tapi rada kehel, lain rada kehel deui ketang. Kehel pisan kusikapna, rurumasaan asa jadi santri nu pang benerna.
“Kumaha kuring weh... rek sare, rek tara mandi ge. Naon urusanana? Tibatan ente... geulis-geulis kecut wae kasantriawan. Marukan urang resep meureun, kasantri jiga kitu? So, solehah!” bales kuring ka Aisya. Harita basa papasean saba’da ngaji Jam’ul Jawami’. Nguping ucapan kuring nu kasar, Aisya pipina cirambayan cai panon.
Ti kajadian poe eta. Aisya geus tara loba basa deui ka kuring. Tara moyok jeung tara nyarekan deui. Tapi aneh, ayeuna kuring malah hayang dipoyok jeung dicarekan teu pupuguh ku Aisya. Kuring asa kaduhung pisan ngucap omongan kasar ka anjeuna. Tapi, lamun kuring teu kitu. Aisya pasti bakal judes katutuluyan. Aneh. Naha kuring bet rindu diomongan ku Aisya, sanajan omongana peres ka hate. Apa kuring bogoh? Pikir kuring di jero hate, basa harita. Samemeh ngirim serat.
Dina hiji mangsa. Basa aya parlombaan pidato santri anyar. Aisya meunang hatur ti Sie Tabligh, jadi qori’ah-na. Kuring teu nyangka Aisya genah maca al-Quran. Loba santriawan nu hatena tinggeleter nguping bacaan Quran Aisya. Duka ngageter sabab raos ngaosna, duka ngageter ku jalmina. Pami kuring mah, ngaggeter manah teh, kuduanana. Ku teu nyangka anjeuna tiasa maca al-Quran tur tiasaan ngahayatina. Jeung teu nyangka, ditilik-tilik Aisya pami nuju maca al-Quran asa jadi geulis pisan. Raraina bodas cahayaan. Aura imana asa kalaluar tina dirina. Aneh, ayeuna mah, nu ngaran Aisya teh asa bener-bener katinggali istri nu solehah, bageur, jeung geulis. Geulis luar jerona. “Duh, gusti. Kuring sasambatan ayeuna ka Gusti. Nyuhunkeun hapunten tina kalepatan salami iyeu. Aisya teh geuningan istri anu geulis luar jerona. Gusti, hapunten abdi tulungan. Abdi jiganamah bogoh ka Aisya.” Gerentes hate kuring, basa ningali Aisya maca al-Quran. Bener. Kembang buruan teh tos katingali di payunen soca. Kuring bogoh ka Aisya.
Angin masih hihiliwiran, ngoyag-ngoyag tangkal kalapa. Bulan leungit deui, nyumput di jero mega hideung. Teu karasa geus jama dua belas peuting. Kuring ngorenjat hudang tina lamunan. Isukan poe Jum’at, pasantren libur. Kuring rek ngawanikeun diri, maksakeun ngageterkeun lisan, nyarios ka Aisya. Saenyana kuring cinta. Geus opat bulan kuring nungguan serat balesan, can aya kabar wae. Tapi ceuk nyi Ii Karlina mah, cenah Nyi Aisya ge kungsi resep ka kuring, malah sok nananyakeun wae. Enjing libur, jeung biasana santriawati sok nyareuseuh di walungan Cimanuk, sumawona Nyi Aisya. Mun kieu mah simkuring rek gewat sare, supados tiasa ningali bentang pasantren ngagusrek nyeuseuh raksukana Tapi maksad nu utami mah, rek nyarios, yen kuring teh cinta ka Nyi Aisya. “I love you, Aisya.”
***
Gulidagna cai Cimanuk nu koneng kasorot panon poe buburinyaian mental-mentalkeun cahyana kadangdaunan nu oyag-oyagan katiup angin. Manuk Piit nu nyengcle dina pangpang jati ting karoceak ngajerit-jerit. Di sisi walungan nu iyuh katutupan tatangkalan nu dauna leubeut jeung loba batu nu baradag nyelegon legok nanceb ka jero taneh sisi walungan. Biasana didinya santriawati sok nyareuseuh. Walungan Cimanuk masih sepi, can katinggali aya jalmi nu nyoo cai. Kuring nangkring dina luhur pangpang tangkal jati gigiren cukang kai, bari nempelkeun leungeun ka tarang kawas jalmna nu hormat, nutupan tina sorot panon poe nu serab. Mencrongkeun pangningali ti Kidul ka Kaler mapay panjang walungan milarian Nyi Aisya jeung rombongan nyeuseuhna, sugan geus aya di sisi walungan keur nyareuseuh. Poe biki panas, tapi panon teu ningali Nyi Aisya. Lila-lila nangkring wae teh pegel. Akhirna kuring diuk dina pangpang jati, baris ngantosan wanoja nu salami iyeu dipepeling dina manah, kapikiran dina akal.
“Nyi... enggal” kuring rewas ngadangu sora istri ngagero ‘Nyi....’. ‘Nyi, sahanya?’ gerentes hate kuring. ‘Boa- boa Nyi Aisya’. Kuring langsung ngorenjat hudang, nangtung ninggali jalan satapak nu nyambung kacukang. Bener wae, Aisya keur lempang mapay-mapay jalan satapak nu rada laleueur, gagalemboyan mawa seseheun, pangtukangna.
“Imas, antosan atuh!” Nyi Aisya ngagero
“Nya, enggal! Ii, bantosan atuh si Nyai, karunya”. Nyi Imas miwarang nyi Ii Karlina.
“Muhun, teh.” nyi Ii ngawaler. “Nyai kadieukeun raksukana, wios abdi weh nu nyandak” carios nyi Ii bari ngasongkeun panangana ngarawel raksukan Nyi Aisya.
“Wios, nyi. Teu kedah, abdi ge kiat, ngan jalana leueur wungkul, iyeu teh. Janten sesah mapahna” waler Aisya rada panjang.
“Nya, kede atuh mapahna bilih geubis” ceuk nyi Ii. Nembe ge nyarios mikakade ka Aisya. GEDEBLUG!!! “Aduhhh!!!” Nyi Ii labuh nangkarak bengkang tisoledat nijek jalan nu leueur.
“Tah, tuang, nyi Ii!!!” gerentes manah kuring mupuas ningali nyi Ii labuh. Bongan baheula kuring dibejakeun teu ngaji ku nyi Ii ka Pengersa, nu jadi kuring dicarekan bebeakan.
“Nyi, teu kunanaon?” saur Aisya bari ngarawel panangan nyi Ii kalayan ngahudangkeun.
“Nyi Imas, bantosan atuh, nyi Ii, karunya, pang candakankeun raksukana!” gumero Nyi Aisya.
“Muhun” waler nyi Imas.
“I, matakna ari leumpang teh pake panon, tong make tuur” Ucap nyi Imas rada jengkel.
“Atuh da teu apal, Imas. Pan abdi teh nuju ngalieuk katukang mikakade ka Nyi Aisya, eh... kadon abdi nu geubis” tembal nyi Ii. “nuhun atuh, tos ngabarantosan” sambung nyi Ii.
Kuring masih nangkring dina pangpang jati ngingali Nyi Aisya, nyi Ii jeung nyi Imas nu geus nuluykeun mapahna.
“Tuh! cukang Cimanuk tos katingali. Bade nyeuseuh di handapeun cukang atanapi di pentas walungan?” Tanya nyi Ii bari ngalereskeun acuk nu bobolokot jeung kusut. Sabab geubis.
“Ah, teu langkung bade dimana ge?” waler nyi Imas.
“Di pentas walungan weh, raos, ariuh” sambung Nyi Aisya.
“Hayu, atuh!” waler nyi Ii jeung nyi Imas.
“Al-hamdulillah, teu di handapeun cukang” ucap kuring bari laun. Mun handapeun cukang, tangtu kuring bakal ka panggih. Margi ieu tangkal jati gigireun cukang pisan.
Basa Nyi Aisya jeung rencangna ngaliwat cukang, kuring nyumput ka pangpang jati nu badag supados teu katinggal. Nyi Imas geus tiheula nyukang, pami Nyi Aisya jeung nyi Ii ditarukang bari silih tungtun, jiganamah sieuneun labuh.
“Nyi Ii, enggal!” gorowok nyi Imas di pentas walungan, geus nepi.
“Muhun” saur nyi Ii. “nyeuseuhna handapaeun tangkal jati nu ageng supados iyuh!” sambung Nyi Aisya.
“Muhun, putri...” waler nyi imas bari rada heureuy.
Nyi Aisya jeung rencangna tos dugi ka tempat nyeuseuh. Aranjeuna tinggalucrek nyeuseuh anggoanana. “Aih, Aisya, kacida geulisna diri enjeun, awak lumampay, irung mancung, bodas nyacas, ngajina pinteur... duh Gusti, nun pangeran abdi. Abdi tulungan... pasihkeun nyi Aisya ka kang Syamsudin” gerentes hate kuring, bari ninggali Aisya nu kabaseuhan kucai Cimanuk. Tiungna kekelebetan ka tiup angin. Cai kesang ngeclak ti pangambungna nu bangir.
Nalika kuring keur noong khusu’ ka Nyi Aisya. Rarasaan aya sato nu tinggarayang tibitis ka pingping baris nepi kapalangkakan, jeung jiganamah bakal nepi ka ujang farji... ADUHHH!!!... AAAWWW!!! EMMMMAAA.... AISYA.. EH, EMMAAA!!!! Enya eta sato nepi ka “Si ujang farji mastaka alit???” nyoco pisan helmna. Kuring ngagorowok teu eling nyebut “Nyi Aisya”.
GEDEBLUG!!! “kuring labuh.
“Aya naon etanya? Aaduhan bari nyebat nami abdi” saur Nyi Aisya, rewas jeung bingung.
“Duka?” sambung nyi Imas oge bingung.
“Jiganamah sora jalmi nu geubis ti tangkal jati gigireun cukang walungan” saur nyi Ii.
“Muhun, hayu atuh urang teang” ceuk Nyi Aisya.
“Hayuuu!!!” waler Imas jeung Ii.
Blag- blig- blug sora Nyi Aisya jeung rencangna, lumpat mentas cukang. Simkuring teu pati paduli rek narahaon maranehanana lulumpatan. Nu penting, kuring rek maehan iye sato nu ngagarayang ka si ujang farji??? Karek ge simkuring ngodok calana.
“Kang Udinnnn??!!!.....” ucap Nyi Aisya, rewas. Jeung ngarewaskeun kuring.
“Ehhh, Ny...Nya...Nyai” simkuring era bari ngaluarkeun leunguen ti jero calana.
“Ehhh, Syamsudin... kunaon geubis?” Ucap nyi Ii, rada bingah ninggali kuring labuh.
“Noongnya??...” tambah nyi Imas, rada curiga.
“Hhhh....henttt... henteu” jawab kuring. Bari nyomot jeung miteskeun sireum rarangge nu kacomot ti jero calana, samemeh maranehna datang.
“Ah, bohong... naha bet aya didieu? Bari labuh ti tangkal jati?” tambah nyi Ii lewih ngadesek. “Ngaku atuh, kang” tambah Imas, naokidan Ii
“Hhhheennnntttteeuuu...” kuring jawab bari nahan nyeri, ti sirem nu masih nyoco ka si ujang farji.
“Naha kang ngawaler teh ni murinding kitu, nyeri nya?” ucap Aisya bari dongko mantuan kuring hudang.
“Ahhh, biasa aja, Nyi.....” jawab kuring. “AWWW!!!” nyoco dei siremna.
“Matak ge, Din. Ari resep ngomong... tong pake acara noong sagala” ucap nyi Imas. sinis. “Muhun. Teu kenging diungkeb di jero manah, tinggal ngomong, ‘NYI AISYA ABDI CINTA’” tambah Ii Karlina, ngaledek kuring. Kuring jeung Aisya silih tingali, tuluy tungkul.
“Nyi, nyarios naon, sih?” Ucap Aisya, bari tanggah saeutik ningali rarai kuring.
Nguping banyolan Ii jeung Imas. Kuring jadi isin. Jiganamah Aisya ge isinen. Pipina katinggali beureum. Biki nambah geulis bae.
“Hayu, I...! Urang nyeseuh dei” ajak Imas.
“Hayu!” jawab Ii.
Simkuring ditinggalkeun duaan jeung Nyi Aisya. Angin asa eren niupan tatangkalan. Cimanuk asa teu ngocor deui. Manuk Piit nu nyengcle dina pangpang jati asa jarempe, teu tingkaroceak. Sakapeng mah, asa aya pelangi nu melengkung di langit nambah kaendahan alam. Saharita mah, kuring jeung Aisya ngan pajempe-jempe. Sakapeung mah silih tingali. Aisya tungkul.
“Nyi, bilih bade nyeseuh mah, mangga!” ceuk kuring, bari ngado’a supados Nyi Aisya teu indit.
“Muhun atuh, ari kitu mah, abdi bade nyeseh deui” waler Nyi Aisya bari rek indit.
“Nyi...!!” gero kuring. Aisya ngaliek ka kuring.
“Kah...” waler Aisya
“ADDUHHH!!!” Sirem nyoco dei.
“Kang Udin, teu kunanaon?” Nyi Aisya rewas.
“Henteu...” waler kuring, bari ningali biwir ipisna nu beureum.
“Nyi...”
“Kah...” Aisya ngawaler bari menerkeun tiungna nu kekelebetan ka tiup angin.
“Teu kenging ninggalkeun kang Udin”
“Naha, teu kenging ninggalkeun?” tanya Aisya
“Margi... margi...Nyai nu tiasa ngubaran”
“Ngubaran naon, Kang?”
“Ngubaran... manah kang Udin nu pateh” jawab simkuring rada era.
“Emang, nu nyerina naon? Naha geubisna awak tapi nu di raosna manah?”
Kuring jempe, tuluy mere mesem nu pang amisna ka Aisya.
“Nyai Geulis”
Kuring malengkotkeun omongan. Aisya mesem. Kempotna nonggerak kacida alusna. Tiungna nyingkab deui ka tiup angin. Aisya ka Geer-an
“Kang Udin mah, waler heula nu tadi” Nyi Aisya cumarios rada isin jeung bingah.
“Oh... eta... nya kitu weh” heureuy saetik.
“Wios, pami moal di waler mah, abdi bade nyeuseuh” Nyi Aisya pundung.
“Nyi... “ simkuring nyarios bari ngarawel panangan Nyi Aisya.
“Ihhh.! Kang Udin mah” Aisya ngewatkeun leungeun kuring bari rada ambek bingah. “Kang...” sambungna
“Kulan...”
“Waler nu tadi. Naha bet manah kang Udin nyeri, jeung wungkul abdi nu tiasa ngubarana?” Nyi Aisya nanya panasaran.
“Leres, palai terang?” simkuring nanya.
“Leres” waler Aisya
“Bismillahirohmanirrohim... ehm” sing kuring baca basmallah jeung ngadehem. “Kieu, Nyi. Pan nyai ge terang, urang kapungkur mineng pasea. Tara akur. Malah, kang Udin kungsi henteu resep ka Nyai. Tapi, ti basa nyai tara nyarek deui teu pupuguh ka akang. Akan malah rindu dicariosan ku Nyai, bae moyok ge. Asal urang pasea weh. Akang kangen papaseaan. Nyai ge terang etamah.... Pan nyai tos maca serat akang. Yen akang teh sok emut wae ka Nyai. Janten...”
“Janten naon kang?” Nyi Aisya motong.
“Nya, jenten... janten manah kang Udin geuring”.. Waler kuring. Lieur neangan basa.
“Maksadna?...” Nyi Aisya nanya panasaran.
“Maksadna.... bismillahirrohmanirrohim. Kang Udin. Cinta ka Nyai” simkuring terus terang.
Teuing naon sababna. Mega jol ngarumpul jadi bersih ngabodasan. Langit jadi katinggali biru pisan. Manuk Piit tingkaroceak ngahaleangkeun tembang alam. Cai walungan gugulidagan nabrakan batu nu naranceb di walungan. Angin ngahiliwir tiis. Nyi Aisya tungkul, tiungna kekelebetan kabedol-bedol angin ti Kaler. Aisya gumeleter. Pipi bodasna ngabeureuman. Jeung, kuring ngadegdeg. Jantung asa rek murag. Teu percaya nyebat cinta ka Aisya. Aisya cumarios laun.
“Naha...?”
“Taqdir Allah” waler kuring bari mandang wajah Aisya nu bangir pangambungna. “Nyi... kersa teu, pami dijajap ku kang Udin?” kuring nanya.
“Dijajap kamana, Kang?” Aisya nanya.
“Dijajap ka tonggoh”waler kuring.
“Katonggoh? Caket teuing” waler Aisya bari ngareret kuring ku socana nu endah.
“Ka pasantren atuh”
“Alim ah, masih cakeut” waler Aisya
“Pami di jajapna dugi kajaga, kumaha?” kurang naros
“Dijajapna dugi kajaga?” Aisya heran.
“Muhun. Kersa teu?” kuring panasaran.
“Duka?... jiganamah teu tiasa” Aisya nolak.
“Teu tiasa?!” Kuring rewas. Nafas kuring eren, asa nyeklek. Macet di tikoro. Jantung gagalantungan asa rek pegat. Dada kekedutan asa rek meledug. Hate kempes asa rek leungit. Langit asa hideung poek mongkleng, katutup mega hideung. Asa aya guludug bebeledugan nyambeuran tatangkalan nunyareblok di sisi walungan. Gunung nu naranceb di Bumi asa rek ngarapung jiga kapas. Ti jero cai Cimanuk asa aya tali nu kaluar meulit jeung ngabetot kuring kajero cai. Naglelep-lelepkeun. Kuring teu percaya ditolak. Hate asa ancur bubuk jiga tipung. Aisya nolak.
“Nyai, mun iyeu kaputusan Nyai. Akang nampi. Ikhlas Lillahi ta’ala” kuring hayang ceurik.
“Kang...” Aisya, ngagero laun.
“Kulan...”
“Abdi teu tiasa nolak Akang”
1 komentar:
BalasHapus
Hindi sexy Kahaniya - हिन्दी सेक्सी कहानीयां
Chudai Kahaniya - चुदाई कहानियां
Hindi hot kahaniya - हिन्दी गरम कहानियां
Mast Kahaniya - मस्त कहानियाँ
Hindi Sex story - हिन्दी सेक्स कहानीयां
Nude Lady's Hot Photo, Nude Boobs And Open Pussy
Sexy Actress, Model (Bollywood, Hollywood)
chudai ki hindi kahani
welcome to chudai kahani me - आग लगाने वाली चुदाई
Visit best sexy hindi story - मजेदार सेक्सी कहानियां
Hindi sex kahani dekhiye eiha – आंटी की चुदाई कहानियां
Sexy kahani ke world me apka soyagat hai


c: text/html

text:
Prof. Dr. Toto Subroto, MS., “Hibah Panalungtikan ogé Ngajurung Unpad jadi World Class University”
[Unpad.ac.id, 23/11/2016] Guru Besar Fakultas Matématika jeung Ilmu Pengetahuan Alam (FMIPA) Universitas Padjadjaran, Prof. Dr. Toto Subroto, M.S., narima hibah panalungtikan ti Badan European Union (EU). Hibah ieu katampa ngaliwatan gawé bareng riset strategis dina widang biotéknologi, bioinformatika, jeung molecular modelling nu ngagabung dina EU Consortium.
EU Consortium téh hiji badan komisi antarnegara di kawasan Eropa anu ngagabung dina badan EU. Aspék riset jeung inovasi téh salah sahiji widang ulikan husus anu jadi aktivitas Badan EU. Konsorsium ieu diluluguan ku Prof. Jean-Luc Mouget ti Université du Maine (UM), Perancis anu ngalibetkeun 20 institusi partner ti nagara kawasan Eropa, Kanada, Amérika, jeung Indonésia.
Prof. Toto nyebutkeun, hibah ieu katampa ku gawé bareng anu geus diwangun antara Unpad jeung Université du Maine. Tina hibah ieu, Prof. Toto meunang waragad 117.000 Euro atawa Rp 1,7 milyar. Prof. Toto ngayakeun mimitran langsung jeung pihak UM ngaliwatan salah saurang alumni Fakultas Perikanan jeung Kelautan Unpad, Fiddy Semba Prasteya, PhD.
“Hibah ieu bakal mangaruhan pisan kana wewegna aktivitas panalungtikan ,” cék Prof. Toto basa diwawancara ngaliwatan surat éléktronik.
Guru Besar anu lahir di Kuningan, 1 Séptémber 1959 téh nandeskeun, proyék anu dipigawéna ngaliwatan EU Consortium téh tumali jeung proyék anu judulna “GhaNA, atawa The Genus Haslea, New marine resources for blue technology and Aquaculture. Tujuan tina proyék ieu nya éta ngaguar sakaligus ngarakterisasi sumber daya hayati laut anu anyar (new marine bioresource) pikeun aplikasi blue biotechnology dina widang akuakultur, kosmétik, kadaharan, nepi ka aspék kaséhatan.
Proyék ieu ogé, cék Prof. Toto, bakal ngulik kaanékaragaman biologis jeung kimiawi tina mikoralga diatom Haslea ostrearia sarta pigmen marennine jeung senyawa bioaktif séjén anu dihasilkeunana.
Minangka project coordinator, Prof. Jean-Luc Mouget dosén anu neuleuman widang biotéknologi mikroalga spésifikasina ngeunaan diatom, utamana spésies Haslea ostrearia. Inyana geus ngulik panalungtikan spésies ieu 15 taun jeung réa ngaluarkeun publikasi ngeunaan diatom Haslea ostrearia jeung pigmen marennine.
Struktur molekul pasti tina pigmen marennine anu dihasilkeun ku spesies Haslea ostrearia nepi ayeuna. Ngan salah saurang panalungtik Unpad ti Departemén Kimia FMIPA Unpad, Muhammad Yusuf, PhD, anu ogé ngagabung dina proyék ieu geus bisa manggihan aplikasi pigmen marennine dina widang kaséhatan anu ditalungtik ngaliwatan pamarekan molecular computation and modelling.
Ku milu aubna dina salah satu proyék panalungtikan dunya, lulusan program Doktor Biokimia ITB ieu nyebutkeun, Unpad bisa ngaronjatkeun pirang-pirang potensi sumber daya laut Indonésia. “Minangka salah sahiji biodiversity hotspot di dunya, asa lebar pisan lamun teu dimangpaatkeun bener-bener téh,” pokna.
Prof. Toto téh kalungguhanana mingpin Pusat Penelitian jeung Pengembangan Biotéknologi Molekulér jeung Bioinformatika Unpad, anu ngajadikeun hibah panalungtikan ieu minangka léngkah nanjeurkeun pusat studi dina kancah panalungtikan di Indonésia.
Hibah ieu ogé ngajurung gawé bareng institusi dina rraga ngawujudkeun Unpad minangka World Class University. Prof. Toto ngarasa gedé haté bakal bisa ngawangun gawé bareng pikeun ngayakeun double degree program, staff exchange, nu dipiharep bisa ngaronjatkeun kapasitas paélmuan para panalungtikna.
“Ku katampana hibah ieu ogé bakal mangaruhan ka institusi urang lain ngan dina panalungtikan biotéknologina wungkul, tapi ogé ngaronjatkeun gawé bareng panalungtikan séjénna jeung pendidikan, sarta publikasi internasional,” cék Prof. Toto.
Prof. Toto jeung panalungtik séjénna ngahasilkeun rupa-rupa produk hilirisasi unggulan anu dimitrakeun jeung industri katut instansi. Produk munggaranana nya éta Thrombirec anu dipaké minangka Lém Fibrin pikeun ngaraketkeun jaringan tanpa jaitan dina mata atawa jaringan séjénna pascapembedahan, anu bisa ngurangan traumatik pasén kana jaitan. Produk ieu dimitrakeun jeung Pusat Mata Nasional RS Mata Cicéndo, Bandung.
Produk kadua nya éta epVArec-Al, sabangsa vaksin anu kabuktian bisa ngarangsang tumuwuhna antibodi spésifik kana virus Avian Influenza/AI (flu burung) dina héwan jeung bisa nyengker tumuwuhna virus sacara universal. Produk ieu ogé geus dimitrakeun jeung PT. Sulfat Dasar Utama.*
Warta ti: Arief Maulana / eh

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Kesemek
Kesemek nyaéta ngaran sarupaning bungbuahan ti marga Diospyros. Pepelakan ieu dipikawanoh ogé kalayan sebutan buah kaki, atawa dina basa Inggris dingaranan Oriental (Chinese/Japanese) persimmon. Ngaran ilmiahna nyaéta Diospyros kaki. (‘kaki’, basa Jepang, nyaéta ngaran zat tanin anu dihasilkeun ku buah ieu).[1]
Daptar eusi
Gambaran[édit | édit sumber]
Tangkal kesemek ukuranana leutik nepi ka sedeng, 15 m atawa kurang, dioesis (dioecious, boga imah dua) sarta sakapeung monoesis, boga tangkal pondok sarta bararéngkok, réa dahan, sarta ngagugurkeun daun.[2]
Daun dina dua jajaran, kasusun sulang-seling, boga gagang pondok lk. 3 cm, bunder, bunder endog nepi ka jorong, 2,5-15 × 5-25 cm, héjo konéng ngagurilap.
Hasil sarta kaguna[édit | édit sumber]
Kesemek anu asak boga warna antara jingga semu konéng nepi ka semu beureum sarta boga diaméter antara 2-8 cm. Buah ieu bisa didahar langsung dina kaayaan seger sanggeus diulasan ku cai kapur sarta dipeuyeum, ambéh rasa kesedna leungit. Buah ieu ogé bisa digaringkeun atawa dikokolakeun jadi selé, ager, és krim sarta nu séjén-séjénna. Buah kesemek seger ngandung 19,6% karbohidrat, utamana fruktosa sarta glukosa, 0,7% protéin, vitamin A sarta kalium.
Buah kesemek anu ngora ngandung zat tanin anu dingaranan tanin-kaki, anu ngabalukarkeun rasa kesed dina buah. Zat ieu baris ngurangan sajalan jeung asakna buah. Tanin-kaki dimangpaatkeun pikeun ngawétkan sagala rupa karajinan leungeun, mantuan produksi arak-béas di Jepang, sarta bahan ngubaran panyakit hiperténsi.
Asal-usul sarta sumebarna[édit | édit sumber]
Kesemek asalna ti Républik Rahayat Tiongkok (Cina), anu saterusna sumebar ka Jepang dina jaman purba sarta dibudidayakeun di ditu. KAdieunakeun buah ieu sumebar ka bagian séjén Asia, sarta dina mangsa pangjajahan Walanda dina taun 1800an dibawa ka Éropa kidul sarta Amérika (Kalifornia).[2]
Buah ieu cukup penting dina talari Tiongkok jeung Jepang, ku kituna ajén komérsialna luhur di ditu mah. Kiwari komérsialisasi produksi kesemek geus ngarémbét sarta ngalegaan ka Selandia Anyar, Australia sarta Israél. Ékspor ti Israél ieu pisan anu dingaranan Sharon fruit.[2]
Di Indonésia, Malaysia sarta Thailand, produksi kesemek umumna ngan mahi keur konsumsi lokal. Sumatera Kalér, hususna wewengkon Brastagi, dina mangsa katukang kungsi sacara tetep ngirimkeun kesemek ka Singapura; tapi kiwari kaeureunkeun alatan kualitasna kadéséh ku kesemek produksi nagara-nagara séjén. Tempat-tempat séjén di Indonésia anu ngahasilkeun kesemek di antarana nyaéta Jawa Kulon jeung Jawa Wétan, di mana buah ieu dipelak di wewengkon-wewengkon nu luhur di pagunungan.[2]
Rujukan jeung Bahan bacaan[édit | édit sumber]
- Verheij, E.W.M. sarta R.E. Coronel (eds.). 1997. Asal Daya Nabati Asia Tenggara 2: Buah-buahan anu bisa dimakan. PROSEA – Gramedia. Jakarta. ISBN 979-511-672-2.


text:
HARTI SASTRA
1. Plato, netelakeun yen sastra teh ukur titiron (mimesis) gambaran tina kanyataan. Ku sabab kitu, sastra teh gaplah.
2. Aristoteles, nganggap yen sastra teh mangrupa kagiatan utama manusa pikeun neangan jati dirina, di sagigireun ngaliwatan kagiatan sejenna saperti agama, elmu pangaweruh, jeung filsafat.
3. Eagleton, nyebutkeun yen sastra teh tulisan imajinatif dina harti fiksi tulisan anu henteu ngandung bebeneran sacara harfiah.
4. Luxemburg, ngeceskeun yen sastra teh bisa mere sawangan nu leuwih umum ngeunaan pasualan manusiawi, sosial atawa intelektual.
5. Semi, netelakeun balukarna tina sawangan nu beda-beda ngeunaan konsepsi sastra teh nya eta gelarna sawatara pamarekan dina kajadian sastra.
6. Nurutkeun Ajip Rosidi dina buku nu judulna Ngalanglang Kasusastraan Sunda. Sastra asal kecapna tina basa Sansekerta “castra” nu hartina hukum atawa aturan. Bisa oge dihartikeun sarua jeung “Literature”, “Wortkunst”, nya eta hiji cabang kasenian anu ngagunakeun basa minangka mediana, atawa hasil kretivitas estetis manusa anu gumelar dina basa.
7. Rene Wellek & Austin Warren, dina bukuna Teori Kasusastraan. Manehna ngabogaan sawangan ngeunaan sastra nya eta hiji kagiatan kreatif, atawa hiji karya seni. Sastra mangrupa institusi sosial anu make medium basa. Sastra oge minangka sagala sesuatu anu ditulis atawa dicetak.
8. Prof.DR.A.Teeuw, dina bukuna sastra & Ilmu Sastra. Sastra sarua jeung literature (Inggris), literatur Jerman), litterature (Prancis). Tapi dina basa Indonesia Sastra asalna tina basa Sansekerta, akar kecap sas “ngarahkeun, nagajar, mere pituduh atawa intruksi. Ahirna tra biasana nunjukeun alat, sarana. Jadi sastra bisa dihartikeun alat pikeun ngajar, buku pituduh atawa pangajaran. Misalna: silpasatra, buku arsitektur, kamasastra.
9. Jay adalah Julian, sastra mangrupa wujud pikiran dina wangun tulisan.
10. Dr. Abdullah Dahana, (Dekan FIPB UI) sastra mangrupa elmu anu ngulik atawa ngaji kabudayaan sacara luas.
11. KBBI nyawang sastra nya eta:
a. Basa (kecap-kecap, gaya basa) anu dipake dina kitab-kitaaaab (lain basa sapopoe).
b. Karya tulis, mu lamun dibandingkeun jeung tulisan sejen, ngabogaan ciri kaunggulan saperti kaaslian, kaartistikan, kaendahan, dina eusi jeung ungkapan.
12. Wikipedia Indonesia, sastra mangrupa kecap serapan tina basa Sansekerta sastra, nu hartina “teks nu ngandung instruksi atawa pedoman”. Sastra bias ngarujuk kana sakabeh jenis tulisan, tapi diina kasusastraan, sastra bias dibagi jadi sastra tulis atawa sastra lisan (sastra oral).
13. Artikel Hamdan nu judulna Sastra & Agama, ngabahas sastra. Nurutkeun Bagyo.S, sastra asalna tina basa Sansekerta anu hartina “tulisan atawa karangan”. Sastra biasana dihartikeun salaku karangan ku basa nu endah tur eusina hade. Sastra mangruupa basa anu kacurah dina wangun tulisan atawa lisan, unggul dina nilei seni, jeung sifat na ngadidik. Jadi sastra:
a. Mangrupa basa, runtuyan kecap-kecap, gaya basa, ungkapan.
b. Kacurah dina wangun kitab, karya tulis, tulisan, karangan, lisan.
c. Ngabogaan nilei seni, endah, atristik, asli.
d. Eusina mangrupa aajaran, pendidikan, instruksi, pedoman.
14. Roman Jacobson salah saurang kritis Formalis ti Rusia nyebutkeun yen sastra teh kaganasan anu terorganisir anu dilarapkeun kana basa sapopoe.