text:
KITAB TAOHID
H. AMILIN ABDUL JABBAR
Panerbit Teu acan aya Cover Desaen Iwa Kartiwa
Cetakan ka I, Januari 2010 (Muharam 1431)
Hak Cipta Kangungan Alloh Ta’ala http://kumpulanebookislamgratis.blogspot.com/
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
1
CARIOS PANGATEUR Assalamu’alaikum War. Wab Dzat Alloh Ta’ala hanteu tiasa ku urang di contokeun jeung sifat-sifat mahlukna kusabab sakabeh sifat-sifat eta ciptaan nana sareng kagungan nana ku kitu teu aya perkara naon bae atawa misil naon bae anu bisa nyaruan atawa ngamisilkeun sabab sakabeh perkara eta mahlukna (ciptaan nana). Alloh atos ngadawuh dina Al Qur’an dina surat Asy Syuraa ayat 11
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”. Kumargi kitu sakur anu manganut Islam kudu to’at ka Dzat Alloh Ta’ala didawuhkeun dina surat Al Baqarah ayat Wabudulloha Walatusriku Bihi Sae’an “Jeung maraneh kabeh ulah nyarieun babandingannana anu nyarupakeun ka Dzat Anjeuna saperkara oge.” Deui didawuhkeun dina surat An Nahl ayat 74
Fala tadhribu lillahi amsyala innalloha ya’lamu wa antum latu’lamun “Mangka poma ulah nyarieun misil maraneh kabeh ka Dzat Alloh karana saenyana ari Alloh eta anu uninga jeung ari maraneh kabeh hanteu nyaraho.” Atuh kumaha pibisaeun nyieun misil atawa conto kana perkara anu hanteu nyaho ?... kumargi kitu boh itikod, boh ucapan, boh kalakuan sareng seueur keneh anu matak jadi musyrik. Ieu mah sakadar panggeuing atawa paringatan ka jalma-jalma anu ngamaksud ninggalkeun perkara anu matak jadi kamusyrikan ka Dzat Alloh Ta’ala. Karana ari musyrik eta parantos didawuhkeun dina surat An Nisa ayat 48 :
Innalloha la yaqfiru an yusyroka bihi wa yaqfiruma duna dalika liman yasau wa man yusrik billahi faqodiftaro isyma ‘adhima “Saenyana Alloh Ta’ala moal ngahampura kanu sok nyieun conto-conto nyarupakeun ka Dzat Anjeuna jeung baris ngahampura kanu salian tiperkara anu kitu mah kasaha bae
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
2
anu dikersakeun jeung sing saha anu sok nyonto-nyontokeun nyasamaan ka Alloh Ta’ala mangka nyata migawe dosa anu kacida gedena.” Anu Nyusun Iwa Kartiwa Mukadimah Audzubillahiminas syaitonirrozim
Ari satiap jalma anu iman jeung Islam dina pamadeganana estu sok mayunkeun kayakinan, moal kersa udar tina hal anu alus komo ieu masalah hirup ku melip dialam dunya seueur halangan rintangan, ujian cobaan silih gunta ganti lamun pikeun jalma anu iman tur Taohid ka Alloh SWT moal gimbir sanajan peurih atina, sanajan loba benturan saba pikeun jalma anu iman bisa tahan bantingan ku margi apal perlindungan, sadayana kagungan Alloh jeung tetep tara leupas tina aturan Alloh SWT. Koncina nyaeta kalimah Taohid “Audzu billahi minas syaetonir rozim “ hartosna” abdi nyalindung ka Alloh SWT tina panggoda syetan anu ngarajam” Datang pertarosan “nyalindung ka Alloh teh kana naonana ? nyalindung ka Alloh SWT nyaeta nyalindung kana rahmatna, aturana tegesna kana pertulunganana. Maksuna sanajan loba anu ngahina, moyok, mitnah, eta panghina teh henteu matak jadi kanyeunyeurian sanajan nyeurimah aya da manusa bisaa, tapi hanteu teras terasan nyeuri sabab apal resepna Qul qullu min ‘indillah “hartosna ”Ucapkeun’ sakabeh-kabeh ti Alloh nu Alloh” Jalma anu bisa nyalindung nyaeta jalma anu sadar sabab dimana aya panyaci, panghina, ngaledek moyok tara dilawan saruana sabab ngarti eta teh sabenerna nu mitnah, moyok, jeung sabangsana geuning sacara hanteu langsung nanyakeun kana jiwa urang “saha pangeran Anjeun” “Man Robbuka “ mun di hina di poyok ngajawab Alloh SWT pasti moal saruana komo hayang males kanyeuri kunu leuwih nyeuri. Jadi jalma Iman jeung Islam jiwana di pake nyalindung kana Aturan Alloh Ta’ala. Dimana loba jalma anu aral pedah ku panghina moyok panyaci eta teh jalma anu ngaku pangeran Alloh SWT mung sabatas dina omongannana wungkul. Atuh moal bisa ngajawab pertanyaan tadi “saha pangeran Anjeun” mun ngahina dilawan ngahina deui, aya anu moyok dilawan ku poyokan deui berarti pangeran teh dendam lain Alloh. Urang nyalindung ka Alloh sing apal jawaban datang hujan geus sayogi payung, datang panas geus sayogi payung, bisa ngiuhan tina perkara anu hanteu di pikaharep ku urang jeung cocok aturan. Minangka ka hujan, panas, teh ujian ti Alloh mun teu bisa ngajawab berarti kahujanan, kapanasan, oh jadi baturna syetan sabab teu bisa nyalindung. Alloh Ta’ala ngadawuh dina surat An Nahl ayat 98 :
“Faida koro’tal Qur’ana fastaid billahi minas syaetoni rozim” Hartosna “mangka dimana rek maca Qur’an keur maca qur’an atawa geus maca qur’an manka prak geura nyalindung ka Alloh tina panggoda Syetan anu ngarajam” Kitab Taohid 3
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Dimana jalma anu bisa taudz pasti di gerak jeung lampah katut lisannana teu lepas dina aturan Alloh jeung pedoman hirupna Al-Qur’an. Ciri-ciri jalma anu Taudz bisa di nyatakeun : 1. Tekadna panceug, sabab indit tina kapastian dirina anu nyalindung, ciri teu sanggup lepas tina undang-undang ka imanan jeung ka islaman. 2. Ucapannana pertela, sababna kaluar eta lisan tina hasil ka panceugan dirina anu teu lepas tina panyalindungan rohmat sareng pertulungan Alloh SWT. 3. lampahna nyata, sabab kabuktian yen ku lampah cocok jeung aturan meningka bukti tina ka taohidan, lepas tina pangajakna syetan anu ngarajam.
Hartosna “Saestuna syetan moal aya tangan pangawasa ka jalma anu iman jeung tawakal ka pangerana” anu mawi teutp panceug jadi jalma anu bisa taudz”
Bissmillahirrohmanirrohim Alhamdulillah assolatu wassalamu ala syayidina muhammadin wa alla ali wasobihi ajmain ama badu. Ari kalimah Al bassmallah anu di serat jadi ngawitan upami bade didamel terutama bade ibadah atawa bade ngajalankeun amal hade. Margi Al Qur’an anu dibagi jadi tilu puluh (30 juz) eusina aya saratus opat welas (114 serat) anu jumlahna ayatna genep rebu genep ratus genep puluh genep (6666 ayat), ari sadaya kalimahna aya tujuh puluh tujuh rebu salapan ratus tilu puluh opat (77934 kalimah) eta kabeh wahyu Alloh Ta’ala anu diturunkeun ka kanjeng Nabi Muhammad Saw saperti : Jabur, Taurat, Injil nyaeta wahyu anu parantos di turunkeun ka para nabi-nabi anu ti heula di wahyukeun deui ka kanjeng Nabi Muhammad Saw nyaeta Al-Qur’an. Lamun di ringkeskeun hakekatna eta Al-Qur’an jadi sasurat nyaeta surat Alfatihah anu ayatna aya tujuh ayat. Eta anu tujuh ayat teh diringkeskeun deui hakekatna jadi saayat nyaeta kalimah Al-Bassmallah, ari ringkesna atawa hakekatna kalimah basmallah teh nyaeta titik Ba. Eta kalimah kumarga titik ba tea jadi wahyu Al-qur’an dina bakalna mah dilungsurkeun ka kanjeng nabi Muhammad Saw teu sakaligus, ngan dohirna jadi hidayah, dina jaman dua puluh tilu taun ditungtut numutkeun kaperyogiannana. Ari titik ba teh nyaeta “Bariul Baroya” tegesna kumpulna kholik jeung mahluk, sundana mah kumpulna nu ngajadikeun jeung nu di jadikeun. Kenging di contokeun saperti manusa (mahluk) anu di mulyakeun Alloh ta’ala nyaeta elmu jeung akal sarua dibisakeun cumarita tur disina ngagawean kaayaan alam dunya, anu matak di aherat aya surga jeung naraka pikeun manusa, ceuk kateranganana oge : Al insanu sirri waana siruna hartosna “Ari manusia rusiah Kami ari Kami rusiah manusa” nyaeta anu ngadawuhkeun ku Alloh ta’ala, kumargi titik ba aya dina kalimah Bassmallah, ari Bassmalah hakekatna jadi sajilid nyaeta Al qur’an ari Al qur’an eta pituduh pokona anggaran dasar agama islam. Ana kitu kalimah bassmallah teh upama walungan lir ibarat sirahna jadi lamun anu diajar agama islamna, diajar heula ngahartikeun kalimah bassmallah eta lir ibarat anu ngungsi walungan tina sirahna ka hilirkeun tangtu moal sasab. Kitab Taohid 4
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Tapi lamun anu diajar agama islam hanteu ngahartikeun heula kalimah Bassmallah eta lir ibarat anu nyungsi walungan ti hilir ka girangkeun eta tangtu kana sasabna lamun nyungsi sirahna teh. Margi pirang-pirang walungan anu ngamuara kana eta walungan teh anu di papay tea susah nepina kana sirahna lamun urang henteu aya nu nuduhkeun mah. Nya kitu deui lamun terjemahan kalimah Al Bassmallah jadi jembatan elmu Usuludin. Barang elmu Usuludin eta fardu ‘aen, anu wajib dikanyahokeun ku sakur anu manganut agama islam, nyaeta anu bade ngalakonan ibadah (kumawula) kana parentah Alloh Ta’ala, cara ceuk keterangan : “Lianal asla walusasa huwa ma’rifatul ma’bud koblal ibadah” “karana saenyana dapuranana jeung dadasaranna agama eta kudu ngarti kanu dikawulaan samemeh kumawula” Deui ceuk keterangan : Awaludin marifatullohi “Mimitina agama eta kudu ngarti heula ka Alloh Ta’ala nyaeta ngarti ku akal jeung faham” Keterangannana : Aklu nurun pilkolbi yupariku baenal hakki wal batili “ari akal eta cahaya dina leubeting ati anu sok bisa misahkeun antara hak jeung batal (bener jeung salah).” Tapi sanajan geus kaharti ku akal oge kudu tetela pisan benerna Ceuk keterangan : Awwalu wajibin alal insani marifatullahi bistikon “ari mimiti wajib ka manusa anu geus islam kudu ngarti heula ka pangeran kalawan yakin, ari geus yakin eta tetela’” Aya keterangan pituduh wahyu Alloh Ta’ala anu kaunggel dina Al Qur’an nu sundana : “Barang ari mimitina pikeun Taohid ka Alloh Ta’ala nyaeta kudu ngarti heula eusina kalimah Al Bassmallah, margina dina eta kalimah teh aya jenengan-jenengan tina sawarehna jenengan Dzat Alloh Ta’ala. Ari anu di ngaranan kalimah Al Bassmallah teh nyaeta kalimah Bismillahirohmanirohim, anu asalna tina lafazd : Bi Ismin, Alloh, Arrohmanu jeung Arrohimi. Bi ismin sundana kalawan nyebat jenengan atawa dengan nama nyaeta jenenganana teh lafazd Alloh. Lapad Arrohmani jeung lapad Arrohimi nyaeta jenengan-jenengan tea ceuk arab mah Asma. Barang anu kagungan eta jenengan mah nyaeta numutkeun waktu kangjeng nabi Muhammad Saw yuswa 40 taun, Anjeunna bisa ngalakonan ibadah ka Alloh Ta’ala numutkeun sacara ibadahna anu parantos dilampahkeun ku kanjeung Nabi Ibrohim As. Harita kangjeng Nabi Muhammad aya di guha hiro nuju ngalakonan ibadah kaleresan kaping 17 Ramadhon, mimiti ku Alloh Ta’ala di turunkeun wahyu :
Ikro bismirobbikalladi kholaq kholakol insan min alaq “mangka baca kalawan nyebat jenengan pangeran Anjeun Muhammad, Dzat anu ngajadikeun sakabeh mahluk (anu geus ngajadikeun manusa) tina satetes getih kenteul” Kitab Taohid 5
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kangjeng nabi Muhammad dugi ka tilu kali dipiwarang maos nyebut jenengan Dzat anu geus ngajadikeun sakabeh mahluk. Tapi kangjeng nabi Muhammad tetep ngawalerna henteu tiasa maos. Atuh dugi ka tilu kali didakep bari dirangkul ku jibril Alaihi salam. Barang kaopat kalian dipiwarang maos nya teras gusti rasulullah, lawan wahyuna Alloh Ta’ala tiasa ngawaler nyaeta maos teh :
Bismillahirohmanirrohim “kalawan nyebat jenengan Dzat anu ngajadikeun sakabeh mahluk yakni Alloh, Arohmani, arrohimi. Kumargi eta, jadi lapad Alloh, lapad arrohmani jeung lapad arrohimi teh eta nyatana jenengan-jenengan Dzat anu geus ngajadikeun sakabeh mahluk, ceuk keteranganana Layakunu illahan illa manyahluku. “henteu aya deui pangeran anu wajib diibadahan ku sabenerna angina Dzat anu ngajadikeun sakabeh mahluk.” Ari tegesna mahluk nyaeta anu dijadikeun, barang ari anu jenenngan Alloh, Arrohmani, Arrohimi mah eta kholik tegesna anu ngajadikeun. Sarta ari kalimah Al Basmallah eta ceuk keteranganana teh Bismillahirrohmanirrohim, aedi kulli ismin min asma idadatillohi ta’ala jadi bismillahirrohmanirrohim eta ku ayana saban-saban jenengan tina sawareh jenengan Dzat Alloh ta’ala nyaeta kuayana jenengan lapad Alloh, lapad Arrohmani jeung lapad Arrohimi tea. Barang anu kagungannana eta jenengan-jenengan teh nyaeta Dzat anu ngajadikeun sakabeh mahluk. Anu Anjeuna parantos ngadawuh dina surat Al Ikhlas ayat 4
Walam yakullahu kupuwan ahadun “jeung hanteu aya pikeun contona ka Dzat Alloh Ta’ala hiji perkara oge.” Kumargi teu aya hiji perkara bisa di contokeun ka Dzat Alloh mah dina keteranganana : Layari fulohi ilallohu kullu mahatoro billahi fallahu hilafa dalika” “Moal aya anu nyaho ka Dzat Alloh mah angina anu uninga teh Ajeunna bae, saban-saban perkara anu dikeretegkeun ku ati mangka Dzat Alloh mah sulaya jeung kumeretegna ati.” Kumargi kitu, kumeretegna sakabeh mahluk eta dikeretegkeun ku kudrat Ajeungna wungkul, atuh yakin Dzat Alloh mah moal bisa dicita-cita ku ati tegesna moal kacipta, ari margina anu sok kacipta mah nyaeta anu geus kapangih wujudna atawa geus katingali contona, jeung ari anu kacipta mah eta tangtu bisa digambar seperti mahluk. Karana ari Dzat Alloh Ta’ala mah Anjeuna ngadawuhkeun dina surat An’am Ayat 103
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
6
Ladrikuhu absoru wahuwa yudriku absoro wahuwal lathifu khobir “hanteu aya anu tepi ka Dzat Alloh awasna sakabeh paninggal kana Anjeuna teh anu kagungan anu nganepikeun awasna sakabeh paninggal jeung Anjeuna teh anu kagungan sifat lemes tur anu kagungan sifat waspada.” Kumargi ka Dzat Alloh Ta’ala mah hanteu aya anu bisa nepi awasna sakabeh paninggal, jadi moal aya anu nyaho ka Dzat Alloh Ta’ala mah, moal aya anu bisa nyaksian saperti Anjeuna parantos ngadawuhkeun dina surat : Wallohu ala kulli sai’in sahidun “jeung ari Alloh Ta’ala eta anu geus nyaksian kana sabansaban perkara.” Kumargi sama sakali oge hanteu aya anu nyaho, hanteu aya anu bisa nyaksian ka Dzat Alloh Ta’ala, jadi Dzat Alloh Ta’ala mah kasebut Dzat mutlak. Barang ari mahluk mah bisa disaksi ku mahluk deui disebut Dzat mukoyad. Kumargi kitu kudu tumut kana dawuhan hadist : Tafakaru filkholki walatafakarohu filkhofihi “Maraneh kabeh kudu mikiran teh dina hal anu dijadikeunana bae, jeung maraneh kabeh ulah mikiran dina hal anu ngajadikeunnana” Nyaeta mikiran Dzat Alloh Ta’ala sabab Dzat Alloh Ta’ala mah hamo moal kapikiran. Margi pikirananana sakabeh mahluk eta dibisakeunana mikir teh ku kudrat Irodatna Alloh Ta’ala, ari anu disebut kudu mikiran dina hal anu dijadikeunana nyaeta mikiran mahluk. Karana ceuk dawuhan hadist : Wanadru fihokihi yujibul imani biholikihi “jeung ari ngalirik dina hal anu dijadikeun ku Alloh Ta’ala mastikeun iman kanu ngajadikeunana”. Nyaeta ka Dzat ka Alloh Ta’ala. Kumargi hanteu aya hiji-hiji acan pikeun contona ka Dzat Alloh Ta’ala mah, atuh poma ulah rek nyieun misil-misil atawa conto-conto ka Dzat Alloh Ta’ala. Karana Anjeuna parantos ngadawuhkeun dina Al Qur’an Wabudulloha walatusriku bihi sae’an. “jeung kudu kumawula maraneh kabeh kana parentahna Alloh, tapi poma maraneh kabeh ulah nyontokeun ka Dzatna Alloh Ta’ala ku saperkara oge,” Surat An Nahl ayat 74
Kitab Taohid
7
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Falatadribu lillohil amsala innallohi ta’alamu wa antum la ya’lamuna
“mangka maraneh kabeh ulah nyarieun pirang-pirang misil atawa pirang-pirang conto ka Dzat Alloh Ta’ala ku naon bae oge, saenya Alloh Ta’ala eta anu uninga ari maraneh eta anu hanteu nyaraho.” Karana ceuk keteranganana kitu, atuh kumaha pibisaeunana nyieun misil atawa conto-conto kana perkara anu hanteu nyaho, deui ceuk katerangan dina surat Al Baqarah ayat 22
Fala taj’alulillahi andadan wa antum ta’lamun “mangka poma maraneh kabeh ulah nyontokeun ka Dzat Alloh Ta’ala sedeung maraneh nyaho yen moal bisa nyontokeun kana perkara anu hanteu nyaho.” Barang ari ngamisilkeun ka Dzat Alloh Ta’ala atawa ngaruparupakeun eta hukumna musyrik. Saperti dawuhan Alloh Ta’ala dina surat an Nisa ayat 48
Innallohi layaq’firu anyusroka bihi wayaqfiru ma duna dalika liman yasau wamanyusrik billahi aktaro isma’adzima “Saenya Alloh Ta’ala eta moal ngahampura ka jalma anu sok nyarupakeun ku misil-misil atawa ku conto-conto ka Dzat Anjeuna jeung Anjeuna baris ngahampura kanu salian tinu kitu mah kasaha bae sakersana jeung sing saha anu sok nyarupa-rupakeun ka Dzat Alloh eta mangka nyata migawe dosa anu kacida gedena.” Ari musyrik ka Dzat Alloh Ta’ala eta aya 3 bagian nyaeta : 1. Musyrik Itikod (Niat) 2. Musyrik Pangucap 3. Musyrik Pagawe (perbuatan) Di handap ieu diterangkeun hal Itikod atawa hal pangucap anu tumiba kana kamusyrikan ka Dzat Alloh Ta’ala. 1. Lamun nyontokeun atawa nyebutkeun yen Alloh Ta’ala teh linggih disawarga atawa linggih di naraka. Jadi ana kitu mah Dzat Alloh teh dicontokeun misil jelema margi ari anu kasipatan kalinggih eta sok kasipatan ku ngadeg atawa kungedeng . barang anu kasipatan ku eta perkara nyaeta jelema, ari jelema eta mahluk.
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
8
2. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh teh Langgeng Bae. Eta lamun kitu mah Dzat Alloh teh dicontokeun misil gunung atawa batu saperti Anjeuna parantos ngadawuhkeun dina surat Ar Ra’d ayat 2
Summastawa alal arsi ari sundana numutkeun faham taohid nyaeta usuludin nujukeun (ngersakeun) kalungguhanana kana aras, tegesna kadudukan atawa jabatan salah sahijina jenengan anu alus (asma husna) anu ditetepkeun kadudukanana kana aras saperti ngajelaskeun dina Alqur’an surat Tohaa ayat 5
Arrohmanu Alal Arsistawa “Dzat Alloh anu kagungan ni’mat gede” Ari ni’mat gede kana aras ditujukeunana (kalungguhanana) ari ngaran ni’mat gede nyaeta iman jeung islam anu pusatna di aras (mustawan). Jadi eta yakin lain linggih tapi kalungguhanana, anu pusat ni’mat gede nyaeta iman jeung islam. Kumargi kitu atuh Dzat Alloh eta ulah dicontokeun misil jelema karana eta hukumna musyrik ka Dzat Alloh Ta’ala 3. Lamun nyontokeun yen ieu bumi langit uteuk tongo walang taga dadamelan Alloh Ta’ala, eta lamun kitu Dzat Alloh Ta’ala dicita-cita dicontokeun jijieunan atawa dadamelan heuheureuyan. Jadi Alloh Ta’ala teh dicontokeun misil budak mangka ari Dzat Alloh Ta’ala sama sakali hanteu jijieunan atawa didamel heuheureunyan/kaulinan karana Anjeuna ngadawuh dina surat Ad Dukhan ayat 38-39
Wama kholaqna assamawati al ardi wama baenahuma la’ibina ma kholaqnahuma ila bilhaqi walakina aksarohum la ya’lamuna “Jeung kami hanteu ngajadikeun sakabeh langit jeung bumi kuheureuyan jeung sakabeh perkara eusina antara langit jeung bumi tapi kami ngajadikeun langit jeung bumi teh angina kusabenerna.”
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
9
Kumargi kitu atuh poma Dzat Alloh teh ulah rek dicontokeun misil budak nyaeta sok jijieunan atawa dadamelan heuheureuyan. 4. Lamun dicontokeun yen Dzat Alloh mah anu ngadamel tegesna anu ngagawean. Jadi ana kitu mah Dzat Alloh teh dicitacitakeun ku misil jelema anu kasipatan ku meta, ku cicing, ku usik, ku ngangur, kugarap ku eureun. Barang anu ngadamel mah lamun nyieun rupa barang eta sok digegentenkeun hanteu bisa dibaringkeun jeung ari anu ngadamel mah lamun geus anggeus sok eureun, tah kasipatan kitu teh mahluk saperti misil jelema. Mangka ari Alloh mah anu geus ngusikkeun anu nyicingkeun tegesna anu ngersakeun usik, anu ngersakeun cicing kasakabeh mahluk saperti keterangan dina surat : Fa’alullima yuridu “ari Alloh eta anu ngadamelkeun kana sakabeh perkara anu di kersakeunana.” Ari tegesna anu ngadamelkeun mah eta beda deui jeung anu ngadamel, ari anu ngadamelna mah mahluk nyaeta mahlukna anu sifat latif jeung sifat Maojud eta pada ngadaramel sanasib-nasib, sapak-pakna saanleh-anlehna kalawan kudrat irodatna Alloh Subhanawata’alla lapad yuridu teh eta hartina lain anu ngadamel tapi dina sundana anu ngersakeun nyaeta nuduh kana irodatna, karana dina Al-Qur’an hanteu kasebut jenengan-jenengan Anjeuna. Alpa Ilu = anu sundana anu ngadamel, aya oge jenenganana dina al-qur’an Ya kholiku = anu sundana “hey Dzat anu ngajadikeun”. Jadi nyata Dzat Alloh mah lain anu didamel atawa anu ngadamel tapi Dzat Alloh Ta’ala mah anu ngajadikeun atawa nu ngersakeun cenah eta anu nyebutkeun ngadamel soteh ngan samet lisan ari dina itikod mah hanteu pisan padamelan Alloh dicontokeun misil padamelan mahluk. Eta sing emut, ari musyrik ka Alloh teh aya tilu bagian pokona nyaeta diantara musyrik Pangucap jeung Itikod, jadi lamun nyebut Dzat Alloh Ta’ala sok ngadamel teh eta hukumna musyrik pangucap margi ari anu sok ngadamel mah eta mahluk, ngan ari mahluk mah eta hanteu bisa ari ngajadikeunana mah. Karana ceuk katerangan nana: Masya Alloh Kanawama Lamyasa lamyakun “Sakabeh perkara anu dikersakeun ku Alloh Ta’ala eta jadi, jeung anu sakabeh perkara anu hanteu dikersakeun mah euweuh (Hanteu jadi). 5. Lamun nyontokeun yen Alloh Ta’ala mah anu ngadamelna oge hanteu kalawan pakakas jeung hanteu aya anu ngarencangan nyaeta hanteu aya anu ngabaturan. Eta lamun kitu Dzat Alloh Ta’ala teh dimisilkeun siga mahluk lantaran ari anu ngadamelna
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
10
hanteu make pakakas jeung make parabot jeung hanteu aya anu ngarancangan atawa hanteu aya anu ngabantuan, tah anu lacuna kitu teh mahluk nyaeta lancah kumargi kitu atuh poma Dzat Alloh teh ulah dicontokeun misil lancah jadi nyatana Dzat Alloh Ta’ala mah eta anu ngajadikeun saperti Anjeuna parantos ngadawuhkeun dina al Qur’an Surat Qaaf ayat 38
Walaqod kholqnas samawati wal ardi wama baenahum fisitati ayaumin wama masana min lugubbin “Jeung Saenyana Pangeran Anjeun Dzat anu geus ngajadikeun langit jeung bumi jeung sakabeh perkara antara langit jeung bumi dina genep mangsa nu teu ka sifatan sifat cape”. Ari margina paham dina genep mangsa, karana sakabeh mahluk anu dijadikeun ku Alloh Ta’ala eta pada kawengku ku umur sarta pada nyorang lantaran mangsa Contona saperti urang mimiti ti rama ka ibu aya dina pirang-pirang mangsa. Nyakitu deui sanggeus dibabarkeun nyorang mangsa nyaeta mangsa orok, mangsa budak, mangsa baleg, mangsa dewasa, jeung saterusna. Jadi sakur mahluk eta pada kasorang kumangsa. Nyaeta saperti bumi katut eusina kayaning sato hewan atawa tutuwuhan eta kabeh pada nyorang mangsa. Sarta dina eta mangsa, eta samangsa-mangsana teh pada aya ngarana saperti ngadawuhkeun dina Surat Nuh ayat 14
Wakod kholakum at waron “Jeung, Yakni geus dijadikeun maraneh kabeh anu diguntaganti.” Jadi yakin mahluk eta pada kasorang mangsa. Karana fisitati ayaumin eta sundana dina genep mangsa”, deui lamun dina genep poe mah siga pisan Alloh teh kasorang ku beurang kahalangan kupeuting, padahal beurang jeung peuting eta dikersakeun ku Anjeuna. Deui Alloh eta anu ngersakeun karana ngadawuhkeun dina surat Yasin ayat 82 Anjeuna paratos
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
11
Innama amruhu ida aroda saean an yaquulalahu kun fayakun “Saenyana sakabeh perkara urusannana Alloh eta dimana ngersakeun salah sahijina perkara sok ngadawuh kagungan Anjeuna jadi mangka jaradi”. Ayeuna yakin, Alloh teh anu kagungan atawa anu ngersakeun lain anu ngadamel karana sundana ‘Ida Aroda” teh ngersakeun, lamun nyata-nyatakeun misil jelema, mangka Dzat Alloh ceuk kateranganana : Bilasaotin Walhardin “kalawan hanteu kusowara jeung teu ku Aksara” Mangka ari sundana Ayyakulu : “mangka sok ngadamel” lahu : kagungan Alloh Nyaeta Lapadna (kecapna) jadi lapad Kun eta isarah kana sakabeh sowara anging Alloh anu uninga contona Saperti Meletekna mata kelong tina siki nalika mimiti jadi atawa sowara peupeusana enog nalika mimiti megar. Tah eta kabeh sowara teh estu kagungan Alloh Ta’ala ari dina wahyu mah nuduhkeun ku lapad isarah bae nyaeta ku lapad Kun tea. Kumargi kitu poma Alloh teh ulah dicontokeun misil jelema nyaeta nyoara Kun saban-Saban isuk dina lebet genep poe. Lamun nyata-nyata Dzat Alloh ngadawuh Kun dina lebet genep poe. Jadi nepi ka genep kali ngadawuh kun sarta saban-saban ngadawuh kun jleg bae aya mahluk. Jadi ana kitu Dzat Alloh Ta’ala teh dicontokeun siga mahluk nyaeta jelema tukang sulap, jeung deui lamun kun jleg atuh mahluk oge moal tina leutik heula, saperti tina johar piri anu jadi johar morokab jeung mahluk-mahluk moal aya parobahan gonta-ganti saperti tina pitik kana jajangkar nepi ka jadi jago barang ari lapad kun eta ceuk katerangannana : Wamruhu Baenalkafi Wa nun “Jeung Ari urusanana Alloh Ta’ala eta antara Kop Jeung Nun “. Ari eta anu antara kop jeung nun teh anu abadilabad barang di runtuykeunana Kop jeung Nun teh nya jadi Lapad Kun. Eta kecap Kun teh jadi isarah kana sakabeh kudrat irodat Alloh Ta’ala anu tanpa wates wangena nyaeta anu dua hurup jadi lapad Kun eta dina antara dua aksara hanteu aya wates wangena hanteu aya pegatna hanteu aya hahalangna, jeung hanteu aya lowongna eta teh jadi isarah kana sakabeh perkara pangersa Alloh Ta’ala. Anu Abadilabad nyaeta saperti urang ti mimiti dikandung ku indung nepi ayeuna pisan. Eta tetep masih terus dijadikeun atawa dikersakeun ku Alloh Ta’ala anu hanteu aya eureuna sadetik oge nepi ka hanteu karasa gunta ganti parobahannana. Karana Dzat
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
12
Alloh Ta’ala ngajadikeun atawa ngersakeunana mahluk anu tetep terus hanteu aya eureuna eta teh nyatana lapad Kun tea. 6. Lamun Nyontokeun yen Dzat Alloh Ta’ala eta hanteu diluhur, hanteu dihandap, hanteu di wetan, hanteu dikulon, hanteu dikidul, hanteu dikaler, eta lamun kitu jadi nepak dada nuduh kana diri sorangan ngaku Alloh. Lamun nyontokeun yen Alloh mah hanteu ditengah-tengah hanteu dimana-mana eta lamun kitu Dzat Alloh Ta’ala dimisilkeun kana lowong atawa suwung, sedang ari lowong atawa suwung eta mahluk keneh. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh Ta’ala teh Teu Warna, teu rupa, teu beureum, teu hideung, teu bodas, teu kayas, teu kulitan, teu lamadan, teu dagingan teu tulangan. Eta lamun kitu Dzat Alloh teh di misilkan kana hawa atawa angin seudeung ari hawa atawa angin eta teh mahluk keneh. Mangka Ari Dzat Alloh Ta’ala mah Anjeuna ngadawuhkeun dina surat Al Imron Ayat 6 :
Huwalladi yushowwirukum fi arhami kaefa yasau “ ari Dzat Alloh eta anu ngersakeun rupa maraneh kabeh dina piaraeunana sakumaha anu dikersakeunana ku Anjeunna bae”. Jadi numutkeun keterangan mah Dzat Alloh eta anu kagungan sakabeh rupa, anu kagungan sakabeh warna atawa anu ngarupakeun anu ngawarnakeun, anu ngersakeun warna. 7. lamun nyontokeun yen Alloh teh hanteu ibuan, hanteu Ramaan, hanteu Putraan, lain awewe, lain lalaki, tara dahar, tara leueut, tara sare, salawasna. Eta lamun kitu Dzat Alloh teh dicontokeun misil malaikat, jadi nganggap Ka Dzat Alloh teh Malaikat. Barang ari Malaikat teh Mahluk, terang ari Alloh kagungan sakabeh para malaikat. Ta’ala teh Anu
Deui Dzat Alloh Ta’ala teh anu kagungan, anu teu ramaan, hanteu ibuan tapi putraan nyaeta kanjeng Nabi Adam Alaihi salam. Deui Dzat Alloh Ta’ala teh kagungan, Teu ibuan tapi ramaan nyaeta kanjeng nabi Sis Alaihi salam, jeung Deui Dzat Alloh Ta’ala teh anu kagungan anu hanteu ramaan tapi ibuan nyaeta Kanjeng Nabi Isa Alaihi mu solatu wassalam
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
13
Mangka Dzat Alloh ta’ala mah ngadawuh dina surat Asy syuura ayat 11
Laesa kamisli saeun “ Hanteu aya pikeun contona atawa ngamisilkeun ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge” Ari margina sakabeh perkara oge kagunganana saperti pituduh Anjeuna dina surat Al Baqarah ayat 284 :
Lillahi mafissamawati wama fil ardi “Kagungan Alloh eta sakabeh perkara anu disakabeh langit jeung sakabeh perkara anu dibumi.” Kumargi kitu atuh Dzat eta ulah dicontokeun atawa dimisilkeunkeun kawas sakabeh mahluk, sakumaha pituduh Anjeuna dina surat Ath Thuur 43
Subhanallohi amma yusrikun “ari kagungan Maha bersih atawa Suci Dzat Alloh tina sakabeh perkara anu sok dicontokeun (disasamakeun) ku maraneh kabeh” 8. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh teh sifat Murah Eta lamun kitu Dzat Alloh Ta’ala teh dimisilkeun kana barang rupa banda anu hargana pangrendahna, sedeung anu sifat murah teh lawanna mahal, mangka ari Dzat Alloh mah anu kagungan Maha bersih tina sifat-sifat lalawanan. Karana Anjeun parantos ngadawuhkeun dina surat Yasin ayat 36. anu ngersakeun lalawanan :
Subhanaladi kholakol ajwaja kullaha mimma tunbitu ardu wamin anfusihim wamimma layalamuna. “ari Kagungan Maha Suci Dzat anu geus ngajadikeun jojodoan (lalawan) tina sakabeh perkara anu ku maraneh sok jaradi (tumbuh) dina bumi, jeung tina maraneh oge jeung tina perkara anu maraneh henteu nyaho.” Cenah eta sifat murah soteh dumeh urang aya ceuli, aya irung, aya panon jeung saterusna, tah eta oge hanteu kaharti sabab eta lain meunang meulian meunang nyurup karana anu sok disebut murah atawa mahal teh nyaeta anu menang meulian. Lamun kitu
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
14
jadi Dzat Alloh teh misilkeun tukang dagang jeung siga pisan urang teh aya kaboga anu lain kagungan Dzat Alloh paranti ngurup atawa paranti nukeuran ka Dzat Alloh Padahal urang hanteu ngagaduhan naon-naon sakumaha dawuhan Alloh Ta’ala dina surat An Nisa ayat 78
…..
Kul kullum min indilohi “caritakeun ku Anjeun Muhammad yen sakabeh perkara eta kagungan Alloh Ta’ala wungkul.” Dina pepelakan oge saperti bangsal sasiki jadi saranggey eta lain, Dzat Alloh sifat murah, margi urangna, taneuhna, jeung bibitbibitna estu kagungan Dzat Alloh Ta’ala, jeung lamun dina pepelakan nyontokeun yen Dzat Alloh teh Sifat Murah atuh kumaha lamun pepelakan tea teh keuna kuhama meureun Dzat Alloh teh sifat mahal, cenah eta lamun amal hade sok panen hade jeung anu amal goreng sok panen goreng. Eta lain Dzat Alloh sifat murah karana bisana ngajalankeun amal hade atawa amal goreng, tah eta teh ku kudrat irodatna Dzat Alloh Ta’ala, sakumaha dawuhanana dina surat fathir ayat 8 :
..…
Fainnalloha yusholu man yasyau wayahdi man yasau “Mangka saenyana Dzat Alloh Ta’ala eta anu baris nyasarkeun kasaha anu dikersakeunana jeung Alloh Ta’ala anu baris nuduhkeun ka saha bae anu dikersakeunanan.” Ari dina buahna amal eta Dzat Alloh parantos ngersakeun pituduhna dina surat Al Baqarah Ayat 286 :
…… ……
Laha makasabat wa ‘alaiha maktasabat “Pikeun Awakna teh naon-naon anu di kasabna (pigawe) bae jeung ka awakna teh boh mangfaatna boh madorotna sakumaha anu geus di kasabna (diparigawe) Jadi numutkeun ieu katerangan mah nyaeta nyata Anjeuna teh kagungan jenengan anu ka unggel dina Al-qur’an Al adlu, upami di ango ngundang Ka Anjeuna Ya Adlu. “Hey Dzat anu kagungan sifat adil” Nya jadi nyata aya wawales sakumaha numutkeun amalna, tah eta mah sifat adilna kagungan Dzat Alloh Ta’ala saperti anu Parantos didawuhkeun dina. Al Imran ayat 18 :
Koiman bilqisti
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
15
“Dzat Alloh Ta’ala eta anu ngadegkeun sakabeh urusannana kalawan kaadilan (kukaadilan)”. Karana eta lain Alloh sifat murah tapi Dzat Alloh eta anu kagungan sifat murah jeung anu kagungan sifat mahal. 9. lamun nyontokeun yen diri katut rezeki teh eta titipan ti Alloh eta lamun kitu Alloh teh dicontokeun misil jelema karana sok nitipkeun jeung anu katitipan teh nyaeta jelema jeung jelema anu patepung pa adu lawung. Deui lamun di aku titipan tangtu urang kudu katempuhan dimana aya anu ruksak atawa aya anu leungit atawa aya anu robah kudu sanggup ngaganti. Margi ari titipan mah tegesna amanat anu hanteu meunang ilang atawa ruksak. Lamun nyata-nyata. Dzat Alloh sok nitipkeun, ana kitu mah Dzat Alloh Ta’ala teh siga anu kapanggih jentulna pajonghok bari jeung nitipkeun jeung lamun kitu Dzat Alloh teh dimisilkeun siga jelema. Lantaran ari jelema anu sok nitipkeun teh nyaeta jelema anu karepotan mangka ari Dzat Alloh mah Anjeuna parantos ngadawuhkeun dina surat al Baqarah ayat 255 :
…… …….
Wasyi’a kursyiyuhussamawati wal ardi wala yaududu hifdhuma “Jembarkeun karajaan kagungan Dzat Alloh Ta’ala ngageugeuh sakabeh langit jeung bumi jeung hanteu karepotan Anjeuna teh ngaraksa sakabeh langit jeung bumi” Tah kumargi Dzat Alloh hanteu kasipatan kukarepotan, jadi tangtu Anjeuna moal nitipkeun ka jelema, jeung deui urang oge ulah arek ngecapkeun ka Alloh nitipkeun deui Ka Alloh kumargina kabeh oge kagunganana jeung lamun urang nitipkeun naon Dzat Alloh Ta’ala jadi ka Dzat Alloh teh nganggap sasama nyaeta dimisilkeun siga jelema pada jelema deui. 10. lamun nyontokeun yen diri katut rezeki teh paparin ti Alloh Ta’ala, eta oge lamun kitu Dzat Alloh Ta’ala teh eta dimisilkeun jeung jelema margi ari anu sok masihan teh eta jelema jeung jelema anu sok pajonghok. Jeung ari jelema mah sok silih pasihan soteh eta kasipatan kueweuh atawa sok kasipatan kuloba kakurang. Jadi nyontokeun Dzat Alloh sok masihan ana kitu mah nuding ka Dzat Alloh tineung kanu hideung, ponteng kanu koneng margi masihannana teh hanteu sarua nyaeta diwilah-wilah. Jeung lamun nyita-nyita Alloh Sok maparin nuding ka Alloh sulaya jangji geus maparinan sok dipundut deui atawa sok dihilian deui saperti maparin huntu pangpadeurina dipundut huntu pangheulana Kitab Taohid 16
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
padahal Alloh Ta’ala mah Anjeuna ngadawuh dina Al qur’an surat Ar Raad ayat 31
.…
Innalloha layukholiful mi’ada “Saenyana Alloh eta moal Sulaya jangji” Jeung lamun Alloh maparinan ka urang diri katut rejeki eta moal diwajibkeun ibadah, taat kana parentahan undang-undang Anjeuna. Jeung lamun Alloh geus maparin mah tangtu moal diparioskeun deui dina poe kiyamah (akherat), seperti Anjeuna ngadawuh dina surat Attakasur ayat 8 :
Summa latus’alunna yaumaidin anil na’im “Terus nyata diparioskeun dina poe akherat tina hal kanikmatan”. Jeung lamun Dzat Alloh maparinan atuh lamun urang geuring tangtu moal dihilian ku cageur, lamun ruksak moal dihilian ku wteuh da puguh geus dipaparinkeun padahal nyatana mah Dzat Alloh teh lain nitipkeun jeung lain anu maparinan kaurang tapi saenyana mah kabeh oge diri manusa katut rejeki eta kagunganana sakumaha Anjeuna geus ngadawuhkeun dina keterangannana Kulla amliku finafsihi naf’an walanadaron illa masya Alloh” “Caritakeun ku Anjeun Muhammad yen hanteu ngamilik kana diri dina manfaatna jeung hanteu ngamilik madoratna anging sakabeh perkara oge anu geus dikersakeun ku Dzat Alloh Ta’ala” Deui pituduh dina ketranganana Layamliku linafsihi dorow walanafa awwalam maotan walanusuro. “hanteu ngamilik mangfaatna jeung hanteu ngamilik kana hirupna jeung kana paehna jeung kana gelarna.” Jadi numutkeun ieu katerangan estu sagala-gala teh kagungan Anjeuna wungkul. Kumargi kitu atuh hanteu aya pamaparin hiji perkara oge. Aya jenengan dina al Qur’an Al muti lamun dianggo nyambut ka Anjeuna, Ya Muti : “hey Dzat anu maparinkeun” ari tegesna nu maparinkeun mah eta beda deui jeung kecap nu maparinan ari hartina nu maparinkeun mah nyaeta anu ngersakeun ku Dzat Alloh Ta’ala. Ieu dihandap nerangkeun sakadar conto pikeun sundana jenenganjenengan Anjeuna supaya dina nyundaanana ulah matak jadi musyrik nyaeta saperti : Ya kholiku : “Hey Dzat anu ngajadikeun, (Hey Dzat anu kagungan jajadian) Ya Rojaku : “Hey Dzat anu ngarizkian, (Hey Dzat anu kagungan rizki) Kitab Taohid 17
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Ya Wajidu : “Hey Dzat anu ngayakeun, (Hey Dzat anu kagungan sifat Aya) Ya Muhyi : “ Hey Dzat anu ngahirupkeun, (Hey Dzat anu kagungan hitup) Ya Mumitu : “Hey Dzat anu maehkeun , (Hey Dzat anu kagungan anu paeh) Ya Hayyu : “ Hey Dzat anu ngahirupkeun, (Hey Dzat anu kagungan hirup) Ya Koyumu : “Hey Dzat anu ngadegkeun, (Hey Dzat anu kagungan ngadeg) Tah aya sundana teh ulah ditambahan ku kecap numasihan tambahna teh kudu kecap anu kagungan atawa anu ngersakeun. 11. Lamun ngalakonan ibadah ngaitikodkeun kasangakeun ka Alloh Ta’ala. Eta lamun kitu jadi ngamisilkeun ka Dzat Alloh teh saperti ka sasama papada jelema sarta siga pisan urang teh aya kaboga atawa aya kabisa sorangan padahal kabeh oge kagungan Anjeuna jeung pitulung Alloh Ta’ala. Sakumaha parantos didawuhkeun dina surat Al an’am ayat 162 :
Kul inna sholati wanusuki wamahyaya wa mamati lillahirobil ‘alamina “Caritakeun ku Anjeun Muhammad :”Saenyana abdi sholat, jeung abdi ibadah, sareng abdi hirup jeung paehna estu kagungan Alloh anu mangurus sakebeh Alam. Lamun ngaitikodkeun ari diri katut rezeki pamaparin ti Alloh ari ibadah kasanggakeun ka Alloh Tah eta jadi nganggap ka Alloh teh sasama saperti ka papada manusa lantaran anu sok silih haturanan silih kiriman teh sifat jalma jeung jalma anu sok timbang tarima. Karana ari jelema mah sok kasifatan ku leuwih atawa ku kurang, sok kasipatan ku untung ku rugi, ku aya ku euweuh. Barang ari Dzat Alloh Ta’ala mah moal kasipatan ku untung lamun dibaktian, jeung moal kasipatan ku senang lamun dikawulaan jeung moal kasipatan kuripuh lamun hanteu dikawulaan sarta ulah dicontokeun misil jelema nyaeta sok senang lamun dikawulaan. Ari saenyana kumawula (Ibadah) ka Dzat Alloh Ta’ala mah angin taat kana parentahan undang-undangna bae, sakumaha parantos didawuhkeun dina surat Al An’am ayat 163 :
Kitab Taohid
18
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Lasarikalahu wabidalika umirtu wa anna awalul muslimin “Hanteu ngasamaan ka Dzat Alloh kumargi kitu ibadah teh di parentah karana ibadah langkung tipayun ngaku anu pada sumerah (ngaku manganut) kana agama islam”. Ari ibadah (kumawula) eta lain ngabantuan atawa ngahaturanan ka Dzat Alloh Ta’ala, sakumaha parantos didawuhkeun dina surat Lukman ayat 12 :
Waman yasku fainama yaskuru linafsihi waman kafara fainnalloha qoniyun hamid “Jeung sing saha anu sok syukuran keur kana awakna manehna jeung sing saha anu ingkar tina toat syukuran mangka saenyana Dzat Alloh eta anu kagungan sifat sugih tur anu kagungan sifat puji.” Kumargi kitu jadi amal ibadah lain ngahaturanan ka sanggakeun ka Alloh Ta’ala tapi seja turut kana parentahan undang-undangna wungkul sarta sumerah estu kagungan Anjeuna bae dibisakeunana ibadah oge estu pitulung Alloh Ta’ala. 12. Lamun nyata-nyata atawa nyangka yen Dzat Alloh sok bendu, lamun hanteu dikawulaan. Eta ana kitu mah Dzat Alloh teh ngamisilkeun siga mahluk atawa siga jalma ogoan. Barang eling ka Anjeuna eta diparentah, karana didawuhkeun dina surat Al Muzzamil ayat 8 :
Wadkurisyma robbaka wa tabatal ilaehi tabtiylan “Jeung kudu eling ka Anjeuna teh anu kacida tamplokna” Deui didawuhkeun dina surat ayat 23 : Wakurisma robbika bukrotawa wa asilan “Jeung kudu eling ka jenengan pangeran Anjeun Muhammad berang jeung peuting”. Jeung didawuhkeun dina surat Al A’la ayat 14-15
Kitab Taohid 19
Kod aflaha mantazkaha wadakaro as,a robihi fashola
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
“ nyata leuwih bagja jalma anu bebersih tina dosana, jeung eling kana jenengan Dzat Pangeran sarta sok ngalakonan sholat.” Numutkeun ieu katerangan mah jadi eling kana jenengan Dzat pangeran anu kagungan sakabeh mahluk, tah eta nurutkeun kana parentah wungkul, saperti maca asmaul husna, Ismuladom, tauzd, Al Bassmallah, maca kalimah toyibah, tasbeh, tahjid, tahlil, takbir, takdis, istiqfar jeung saterusna. Kumargi kitu atuh poma Dzat Alloh teh ulah dimisilkeun siga jelema gumede jadi pangkat sok bendu lamun hanteu dikawulaan. 13. lamun ngaitikodkeun yen Dzat Alloh leuwih deukeut ka manusa tibatan urat beuheung” eta ana kitu Dzat Aloh teh dicontokeun misil roh sakumaha anu didawuhkeun dina surat Qaaf ayat 16
Wanahnu akrobu ilaehi min habli warid “Jeung urang sarerea leuwih deukuet ka manusa tibatan urat beuheung”. Aya anu ngadawuh “urang sarerea” teh moal nyalira tangtu kana seuerna marga lamun nyalira mah tangtu ngadawuh nyebut kami. Ari saenyana anu ngadawuh “urang sarerea” teh nyaeta asmaul husna nyaeta jenengan-jenengan anu aralus saperti : Arrohmanu, Arrohimu, Al jabbar, Assalamu, Al latifu, Al Alimu, Al kodiru, jeung sajabana ti eta. Nyatakeun jenengan anu mana bae anu cumantel dipika ingeut atawa di pieling anu diaos dianggo riyadoh nyaeta dipelakeun dipuhit anu matuh, ari hikmahna jadi akrab yaeta leuwih deukeut atawa leuwih deuheus ceuk jawana mah leuwih pareh kana eta jenengan-jenengan ana dipuhit tea lamun geus akrab jeung jenengan Dzat Mutlak nu mana bae tangtu ka acikan karamat barokah kaagunganana jenengan-jenengan anu diaos tea. Barang ari Dzat anu kagungan jenengan mah (Dzat Alloh Ta’ala) hanteu kasipatan ku deukeut, ku jauh margi ari anu kasipatan kudeukeut jeung jauh mah eta mahluk. Ari jenengan teh eta oge mahluk ngan mahlukna mahluk kodim tegesna nu dijadikeun pangheulana. Jadi lamun nyontokeun yen Dzat Alloh leuwih deukeut tibatan urat nadi anu nganteng tina beuheungna eta tumiba musyrik. Margi Dzat Alloh Ta’ala dimisilkeun siga mahluk nyaeta dicontokeun misil jenenganjenenganana atawa dimisilkeun saperti roh (nyawa). 14. Lamun nyontokeun yen nu bisa ngaijabah teh si itu atawa nyebutkeun hanteu ditulungan ku si itu atawa nyebutkeun hanteu di tulungan ku kuring.
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
20
Eta ana kitu jadi jelema atawa diri sorangan / manehna nyasamaan ka Dzat Alloh Ta’ala, karana ari mahluk mah didawuhkeun dina keterangan Yadullohi faoko Aedihiem “Kudrat Irodatna Alloh ngaubah kana usaha maraneh kabeh.” Padahal ari manusa mah ngan sakadar ihtiar dumeh diayakeun akal jeung faham. Karana numutkeun anu didawuhkeun dina surat Al Kahfi ayat 84-85
Min kuli syain sababan faatba’a sababan “Tina saban-saban perkara eta aya marga lantaranana mangka kudu tumut kata metakeun marga lantaranana.”
Deui didawuhkeun dina surat Ar Rad ayat 11
Innalloha layuqoyiru ma bikoumi hatta yuqoyiruma bianfusihim “Saenyana Alloh moal ngarobah kana naon-naon perkara hiji kaomna sahingga sok ngarobah kana sakabeh perkara teh ku awak maranehanana.” Dina surat Yasin ayat 54 :
Falyauma latudhlamu nafsun syaean wala tujzauna illa ma kuntum ta’malun “Mangka dina poe anu baris kasorang moal aya hiji baris nganiaya kana awak saperkara oge jeung moal aya nu baris ngaganjar anging sakumaha kaayaan maranehanana sakumaha anu sok diparigawe bae.” Numutkeun ieu katerangan, jadi urang kudu ihtiar pikeun turut marga lantaran. Ari diri kagungan Dzat Alloh Ta’ala anu diayaan ilmu jeung akal, atuh jadi moal putus pangharepan tapi dina hakekatna enggoning ihtiar teh kudu turut atawa tumarima, yen dibisakeunanan ihtiar jeung dina hasilna atawa hanteu hasilna anging ku kersana pitulung Alloh Ta’ala, karana didawuhkeun dina surat Al Baqarah ayat 255 : Kitab Taohid 21
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
255. Allah, tidak ada Tuhan (yang berhak disembah) melainkan Dia yang hidup kekal lagi terus menerus mengurus (makhluk-Nya); tidak mengantuk dan tidak tidur. Kepunyaan-Nya apa yang di langit dan di bumi. tiada yang dapat memberi syafa'at di sisi Allah tanpa izin-Nya? Allah mengetahui apa-apa yang di hadapan mereka dan di belakang mereka, dan mereka tidak mengetahui apa-apa dari ilmu Allah melainkan apa yang dikehendaki-Nya. Kursi[161] Allah meliputi langit dan bumi. dan Allah tidak merasa berat memelihara keduanya, dan Allah Maha Tinggi lagi Maha besar.
“Hanteu aya nu boga nu sok bisa nulungan anging bisana nulungan teh ku idin ayeuna bae.” Deui ceuk Kateranganana dina Masya Allohu kanawama lamyasa lamyakun “sakabeh perkara anu dikersakeunnana ku Alloh eta jadi jeung sakabeh perkaran anu hanteu dikersakeun mah eta hanteu jadi.” Jadi anu kagungan ijabah (pelaksanaan) mah anging Dzat Alloh Ta’ala. Karana jenengan Anjeuna anu kaunggel dina Alqur’an Al Mujibu lamun dianggo nyambut Ya Mujibu “Hey Dzat anu Kagungan Pelaksana atawa “Hey Dzat anu ngalaksanakeun” Ari nyatana mahluk mah Lahaola walakuwata illa billahi hartina hanteu gaduh daya upaya sareng hanteu gaduh kakuatan anging dayana kakuatan eta kagungan Alloh Ta’ala. Jadi hakekatna dina ngajalankeun ihtiar eta bikudratilloh – Biidnilloh sakuma geus didawuhkeun dina Keterangan Kullan yusiban illa makataballohu Lana “Caritakeun ku Anjeun Muhammad taya lian nasib abdi sadaya teh anging naon anu geus ditetepkeun ku Alloh ka abdi sadaya.
Deui didawuhkeun dina surat Insaan ayat 30
karep anging anu
Wama tasauna illa anyasa’allohu “Jeung Hanteu aya anu baroga dikersakeun ku Alloh Ta’ala.” Kitab Taohid
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
22
Ari Itikodna nurutkeun ieu katerangan mah ngarana Torekat Jabbariyah anu hikmahna supaya ulah musyrik ka Dzat Alloh Ta’ala. Jadi lamun hasil tina ihtiar teh moal ujub ria jeung takabur rasa bisa sorangan tangtu baris syukuran ka Dzat Alloh Ta’ala Jeung Lamun dina Ihtiarna teh hanteu hasil tangtu jadi Sabar, jadi bisa baresih tina aral jeung subaha, rumasa sarta hanteu gaduh naon-naon bari ngimankeun. Wabilkodri hoerihi wasarrihi minallohi ta’ala “Jeung hasilna jadi percaya kana papasten goreng jeung hade tea kodratna Alloh Ta’ala” Eta torekat pikeun gunakeun dohir jeung bathin, karana ari lapad Al qodariyah jeung Jabarru teh eta sami-sami jenengan Dzat Anu mutlak anu ngajadikeun sakabeh mahluk. 15. lamun ngakukeun yen agama islam teh agama urang atawa agama kuring atawa agama urang arab. Eta lamun kitu jadi jelema teh disamikeun jeung Dzat Alloh margi siga pisan agama islam teh beunang ngatur atawa beunang ngarancana manusa, jeung lamun agama islam teh agama arab atuh waktu kangjeng rosul ngebrehkeun agama islam teh tangtu urang arab moal ngewa ka kangjeng rasul. Malah kangjeng Rosul oge uningana kana agama islam teh saparantos diturunkeun wahyu ku Alloh Ta’ala. Barang ari agama islam mah geus didawuhkeun dina surat Al Imran Ayat 19
Innaldina ‘indallohil islam “Saenyana agama kagungan Alloh teh nyaeta agama islam” Jeung geus didawuhkeun dina surat An Nashr ayat 2
Waroaetan nasayad khuluna fidiynillohi afwajang “Jeung tangtu nenjo Anjeun Muhammad ka manusamanusa baris pada arasup agama islam anu pohara abrulabrulanana. Numutkeun ieu katerangan mah jadi yakin yen agama islam teh lain boga manusa tapi agama kagungan Dzat Alloh Ta’ala ari manusa jeung jin anu iman mah ngan manganut wungkul kana agama islam teh, kumargi kitu lamun ngaku ngabogaan agama teh eta hukum musyrik lantaran ngasamaan ka Dzat Alloh Ta’ala.
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
23
16. Lamun nyontokeun elmu si et amah elmu syetan Eta lamun kitu jadi syetan teh di sasamakeun jeung Alloh Ta’ala padahal boro-boro setan boga agama atawa elmu, manusa oge anu dimulyakeun ku Alloh Ta’ala hanteu ngabogaan elmu karana geus di dawuhkeun dina surat Al Mulk ayat 26
Qul innamal ‘ilmu ‘indallohi wa innama nadiyrun mubin “Caritakeun kuAnjeun Muhammad Saenyana sakabeh perkara elmu eta kagungan Alloh jeung Saenyana perkara kaula mah anu ngelingan bae anu nyata.” Kumargi sakabeh elmu kagungan Alloh Ta’ala jadi anu nyebutkeun ilmu setan teh eta hukumna musyrik margi setan disasamakeun jeung Dzat Alloh Ta’ala. 17. Lamun nyontokeun urang mah boga Alloh si itu mah atawa golongan itu mah hanteu ngabogaan Alloh. Eta lamun kitu jadi Dzat Alloh teh dimisilkeun barang benda atawa dimisilkeun ingon-ingon margi Alloh anu dibogaan ku jelema, barang dawuhanana dina surat Ar Rum ayat 26
Walahu man fissamawati wal ardi kullulohu qonituna “Ari kagungan Alloh teh sing saha bae anu aya disakabeh langit jeung bumi eta oge kabeh kagungan bae pada sumujud.” Jadi yakin lain urang anu ngabogaan Alloh, cenah eta disebutkeun hanteu ngabogaan Alloh soteh dumeh ingkar tina iman jeung islam. Eta oge geus didawuhkeun dina al Qur’an surat Ataghaabun ayat 2
Huwalladi kholaqokum faminkum kafirun waminkum mumin “Alloh eta anu geus ngajadikeun maraneh kabeh mangka tisawarehna maraneh anu ingkar tina iman jeung islam jeung tisawarehna maraneh anu iman.” Jeung deui didawuhkeun dina surat An Nahl ayat 93 :
Kitab Taohid
24
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Walau sya’allohu laja’alakum ummatan wa hidatan walakin yudilu min yasau wayahdi man yasyau “Sanajan Alloh geus ngersakeun nyata geus ngajadikeun maraneh kabeh umat anu sagolongan tapi bae anu baris sasar sing saha bae anu di kersakeunana jeung anu baris meunang pitulung (pituduh) sing saha bae anu dikersakeunana.” Jadi anu matak numutkeun katerangan mah anu pada ingkar jeung anu pada iman teh eta kabeh dua golonganana kagungan Dzat Alloh Ta’ala.” 18. Lamun Nyontokeun dimana bae urang aya didinya Dzat Alloh aya. Eta lamun kitu ka Dzat Alloh teh dicontokeun misil hawa anu kuurang diango ngambekan, nganggap ka Dzat Alloh Ta’ala teh kana hawa. Padahal ari hawa eta lain Dzat Alloh Ta’ala tapi mahluk, ari nyatana anu ngabarengan ka urang mah anu dimana bae urang ayana nyaeta elmuna, kodratna jeung Rohmatna saperti anu didawuhkeun dina surat Al hadid ayat 4 :
Ya’lamuma yaliju fi ardi wama yakhruju minha wama yangjilu minassama’I wama ya’ruju fiha wahuwa ma’akum aenama kuntum wallohu bima ta’maluna basyirun “Bari Alloh eta anu uninga kana naon anu asup ka jero bumi jeung kana naon-naon anu kaluar ti jero bumi jeung kana naon-naon anu turun ti langit jeung kana naon-naon anu naek ka langit jeung ari ka uningana Alloh Ta’ala Ngabarengan ka maraneh kabeh dimana bae ayana maraneh.” Tah ieu mah nganyatakeun anu ngabarengan teh kauninga Alloh jeung elmu Alloh Margina lapad Huwa tea domir kana lapad Yalamu, contona saperti urang ngagawean hiji perkara anu acan ngarti sarta hanteu aya gunana, tapi kalah kutemen wekel mah tangtu kana bisana tah eta nyatana dibarengan, sakumaha katerangan : Kitab Taohid 25
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Inna Rohmatallohi koribun minal muslimn “Saenyana Rohmatna Alloh Ta’ala deukeut tina sawarehna anu ngajalankeun kahadean.” 19. Lamun ngalakonan ibadah aya padangan saluyu jeung hawa nafsuna Eta lain toat karana parentahanana undang-undang Alloh Ta’ala tapi Alloh Ta’ala teh dianggap hawa nafsu bae sabab ibadahna teh ngawula kana hawa nafsu. Barang ari hawa nafsu eta mahluk, jadi anu ibadahna milihan anu cocog jeung hawa nafsu eta hukumna musyrik ka Dzat Alloh Ta’ala nyaeta saperti anu parantos didawuhkeun dina surat Al Jaatsiyah ayat 23 :
Afaro aeta manitakhoda ilahahu huwahu “Naha hanteu nenjo Anjeun Muhammad jalma-jalma anu nganggap pangeran kan nafsu” Jadi ana kitu mah anu nganggap Dzat Alloh Ta’ala kana hawa nafsu teh tumiba musyrik ka Dzat Alloh Ta’ala ; 20. Lamun anu ngalakonan ibadah agama islam nurutkeun piwuruk guruna anu hanteu make katerangan Alqur’an. Eta ana kitu mah jadi rukun imana teh sanes wakutubihi tapi waguruhi, mangka geus didawuhkeun dina surat Al Kahfi ayat 110
Qul innama ana yasarun misylukum yuuha ilaya annama ilahukum ilahun wa hidun faman kana yarju liqo’a robihi falyamal ‘amalan sholihan wala yusrik bi’ibadati robihi ahada’ “ caritakeun ku Anjeun Muhammad saenyana perkara kaula anu diwahyuan saenyana pangeran maraneh kabeh tepung jeung rohmat pangeran maraneh, mangka perkara migawe amal hade jeung poma ulah nyarupakeun dina ibadah kapangeran maneh ku hiji perkara oge” Kumargi kitu mangka manganut agama islam teh kudu ngalakonan kumawula ka Alloh Ta’ala nurut piwuruk guru anu make katerangan Al Qur’an
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
26
21. Lamun nyontokeun yen Alloh teh Wujud anu sundana sifat aya. Eta ana kitu Dzat Alloh teh dimisilkeun kana sifat Mahluk margi anu sifat aya mah karasa, katara, kadenge, kaambeu, karagap, lamun deukeut bisa diragap atawa dirampa jeung lamun jauh bisa ditunjuk jeung lamun sifat aya teh lalawananana sifat eweuh, mangka ari anu kasipatan ku aya jeung kueweuh eta teh mahluk. Karana ceuk katerangan nana. Alhamdulillahiladi ahroja ibadahu minal adam wal wujudi “Ari sakabeh puji estu kagungan Alloh anu geus ngaluarkeun ka abdina tina euweuh kana aya” Deui ceuk kateranganana Allohu kholikul basaru minal adamu “Eta anu ngajadikeun manusa tina euweuh kana aya tuluy euweuh sangeus aya. Numutkeun katerangan Anjeuna anu kaunggel dina AL-Qur’an Wajidu atawa Al Wajidu, lamun dianggo ngundang ka Anjeuna Ya Wajidu anu sundana : Hey Dzat anu ngayakeun atawa Hey Dzat anu ngersakeun aya” jadi tegesna mah Dzat Alloh anu kagungan sifat Aya jeung anu kagungan sifat euweuh, lamun nyontokeun yen Alloh teh sifat aya, siga pisan Alloh anu diayakeun padahal sifat Aya teh eta mahluk, karana ayana teh diayakeun ku Dzat Alloh Ta’ala. Barang lamun Dzat Alloh aya, kusaha diayakeunana, ari nyatana anu ngayakeun sareng anu ngeuweuhkeun teh nyaeta Alloh Ta’ala tegesna anu ngersakeun sifat aya jeung sifat euweuh. Ari nyatana yen Dzat Alloh Ta’ala anu kagungan sifat aya nyata buktina aya langit, aya bumi, aya bulan, aya bentang, jeung saterusna jeung sakabeh perkara anu dijadikeun ku Dzat Alloh Ta’ala diluhur bumi tah eta ayana teh diayakeun ku Dzat Alloh Ta’ala. Jadi lamun nyontokeun yen Dzat Alloh teh sifat aya tah eta jadi dicontokeun misil mahluk anu bieu ditataan anu diayakeun ku Anjeuna. Ari nyata Alloh anu kagungan sifat euweuh nyaeta sateuacan diayakeun eta mahluk-mahluk saperti manusa, bumi, langit bulan, bentang jeung saeusina antara bumi langit eta pasti, euweuh samemeh diayakeun . Jadi lamun nyontokeun yen Dzat Alloh Ta’ala sifat euweuh teh eta dicontokeun mahluk nu euweuh. Barang parantos aya eta mahluk teh sok terus areuweuh deui, kumargi kitu jadi nyata yen Dzat Alloh Ta’ala eta teh anu kagungan sifat aya tur anu kagungan sifat euweuh. Karana Anjeuna anu kagungan sifat uninga kanu aya jeung kanu euweuh da puguh anu sifat wujud jeung sifat adam eta mahluk. Mangka ari Dzat Alloh Ta’ala mah anu didawuhkeun dina Al Qur’an
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
27
Subhanallohi Amma Yasifun “Nu kagungan maha suci (bersih) tina sakabeh perkara anu sok di sifat-sifatkeun ku maraneh kabeh.” Tegesna Dzat Allah eta anu kagungan Maha bersih tina sakabeh perkara sifat mahluk, kumargi ceuk pituduh tina Al Qur’an kitu, atuh ulah wani-wani nyipatan ka Dzat Alloh Ta’ala. Lamun nyontokeun yen sifat aya teh sabab aya mahlukna, ari nyontokeun pedah aya mahluk mah, ana kitu Dzat Alloh teh di contokeun misil patukangan (tukang nyieun) nyaeta dumeh aya anu dijieun (maf’ul) tangtu aya anu nyieun (Fa’il). Padahal ari “fa’il” nyaeta lamun jauh bisa ditunjuk atawa dijujuk dipangihan, jeung lamun euweuh tangtu paeh atawa pindah tempat. Barang jenengan Anjeuna sanes Al Fa’ilu tapi Al Kholiku anu sundana “Dzat anu ngajadikeun” 22. lamun nyontokeun yen Dzat Alloh Ta’ala teh sifat Kodim anu sundana sifat tiheula. Eta lamun kitu siga pisan Dzat Alloh teh diheulakeun, lamun dicontokeun saha anu mangheulakeunana jeung ari sifat tiheula eta aya lalawananana karana paratos di dawuhkeun dina surat Yasin ayat 36 :
….
Subhanalladi Kholaqol ajwaja. “Kabersihan kagungan Dzat anu ngajadikeun jojodoan (lalawanan/papasangan) Kumargi Dzat Alloh Ta’ala ngajadikeun jojodoan (lalawanan/papasangan), jadi mahluk teh aya anu tiheula jeung aya sifat pandeuri contona nyaeta sifat mahluk (manusa), tiheula ti pihak lalaki nyaeta kangjeng Nabi Adam Alaihi salam jeung ti pihak awewe nyaeta siti Hawa Alaihi Salam. Terus aranjeuna putraan tah eta para putra anu sifat pandeuri jeung eta aya anu sifat tiheula. Nyaeta cikal jeung aya anu sifat pandeuri eta bungsuna. Atuh yakin jadi mahluk-mahluk eta aya anu sifat tiheula eta lanceukna aya anu sifat anyar. Barang ari Dzat Alloh mah anu ngersakeunana margi jenenganana anu kaunggel di Qur’an Al Hadiid ayat 3 :
Huwal awalu wal akhiru waddhohiru wal bathinu Kitab Taohid 28
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
“Ari Dzat Anjeun anu kagungan tiheula (mimiti), anu kagungan pandeuri (Akhir), anu kagungan dhohir, anu kagungan bathin.” Lamun nyontokeun Dzat Alloh anu tiheula aya mimitina anu pandeuri anu hanteu aya panganggeusanana. Tah eta kudu kaharti margi ari tiheula eta moal pandeuri nyakitu deui saban-saban anu pandeuri moal tiheula, tah kumargi kitu Dzat Alloh mah moal bisa kasifatan ku naon-naon, karana dawuhanana dina surat Al Insaan ayat 1
Hal ata’alal insani hinun midadhari lamyakum saean madkuron. “Naha hanteu datang kabar ka manusa mangka dina waktu anu kaayaanana manusa dina eta mangsa hanteu bisa nyaritakeun naon-naon kana Dzat Alloh mah ngan bisa nyatakeun anu kagungan nana bae.” Saperti anu parantos didawuhkeun dina surat Al Hadiid ayat 3
Huwal awalu wal akhiru waddhohiru wal bathinu “Ari Dzat Anjeun anu kagungan tiheula (mimiti), anu kagungan pandeuri (Akhir), anu kagungan dhohir, anu kagungan bathin.” 23. Lamun Nyontokeun Yen Dzat Alloh teh sifat “Baqo” anu sundana sifat Langgeung. Eta yen Dzat Alloh di contokeun misil mahluk karana mahluk oge anu langgeng saperti akherat anu tos didawuhkeun dina surat Al A‘ala ayat 17 :
Wal Akhirotu khoerun wa abqo “Jeung ari Akherat leuwih langgeng jeung leuwih alus jeung sakabeh arwah oge eta pada langgeng. Karana didawuhkeun dina Alqur’an Wahum Fiha Kholidun “jeung maranehanana eta pada langgeng disurga atawa dinaraka” Deui didawuhkeun dina Alqur’an
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
29
Wajabko Wajhu Robbika “Jeung baris langgeng perjalanan anu dimaksud ku pangeran anjeun Muhammad nyaeta mahluk keneh anu di jadikeun (anu dikersakeun ku Alloh Ta’ala) Nya kitu deui anu sifat langgeng teh saperti luhur handap, wetan kulon, kaler jeung kidul eta tetep pada langgeng moal barubah atawa parindah ana kitu anu sifat langgeng teh mahluk nyakitu deui lalawananana nyaeta bulan, bentang, panonpoe jeung sajabana saperti rohani sifat langgeng tapi jasmani mah sifat rusak. Barang ari Dzat Alloh kagungan jenengan anu kaunggel dina Al Qur’an “Al Bakiyyu” lamun dianggo undang Ya Bakiyyu anu sundana: “Hey Dzat anu Kagungan Sifat Langgeng”. Jadi Dzat ALloh mah anu ngersakeun sifat langgeng jeung anu ngersakeun sifat ruksak jeung anjeuna mah moal kakeunaan ku eta dua sifat lawanan. 24. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh teh sifat Mukholafatu lilhawadisi anu sundana beda-beda jeung sakabeh anu anyar. Ana kitu mah Dzat Alloh teh dimisilkeun kawas mahluk margi saenyana sifat beda-beda sakabeh anu anyar jeung anu pandeuri saperti ibu rama teh sifat anu tiheula ari putrana sifat pandeuri nyaeta beda-beda pikeun sakabeh anu anyar sanajan sami putrana nepi ka aya likurna eta tangtu moal sarua boh adat tabeatna boh nasib jeung rupana. Karana geus didawuhkeun dina suratul Lail ayat 4 :
Inna Sa’yakum lasyata “Saenyana pagawean kalakuan maraneh kabeh eta yakni beda-beda pisan jeung deui didawuhkeun dina surat fathir ayat 28 :
Waminalnasyi waldawabbi wal anami mukhtalfun alwanuhu kadalika “Jeung sakabeh manusa, jeung sakabeh gegeremetan jeung sakabeh ingon-ingon eta beda-beda pisan warna jeung rupana” Barang lamun nyipatan beda ka Dzat Alloh Ta’ala naha urang geus manggihan sabaraha kali Dzat Alloh teh. Anu mawi urang bisa ngabedakeun teh eta tangtu kana perkara anu geus kapanggih atawa katingali jentulna. Mangka Alloh geus ngadawuhkeun dina surat Al An’am ayat 103 :
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
30
Latudrikuhu absoru wahuwayudrikul absor wahuwallathiful khobier “Hanteu atawa moal aya anu nepi ka Dzat Alloh Ta’ala awasna sakabeh paninggal“ Kumargi hanteu aya anu bisa ningali tangtu moal bisa dicita-cita ku ati nyaeta moal kacipta deui, lamun kacipta eta tangtu bisa digambar jeung eta tangtu kaharti. Atuh kumaha bisana ngabedakeun kana perkara anu hanteu nyaho, margi urang bisa soteh ngabedakeun anu nyieun jeung anu dijieun nyaeta “Fa’il” jeung Maful mah margi eta mahluk anu ku urang bisa diilikan rupina atawa conto bandinganana. Mangka Dzat Alloh mah hanteu aya pikeun conto hiji perkara oge, jeung sifat beda teh aya sifat lalawanana nyaeta sifat sarua saperti, sarua jelema, sarua sato, sarua kai, sarua pada batu, malah jelema oge aya anu sarua tujuanana, ingetanana, saperti anu didawuhkeun dina surat Al Baqarah ayat 6.
Innalladina kafaru syawaun ‘alaihim ‘aandartahum am lam tundirhum layu’minun “Saenyana sakabeh anu ingkar tina kaimanan jeung kaislaman eta sarua bae kana pikiran maranehnana teh sanajan di elingan ku maneh Muhammad maranehnana sarua jeung hanteu di elingan pikiranana teh jadi tetep bae hanteu daraek Iman.” Jadi anu numutkeun katerangan anu sifat sarua eta mahluk anu ku urang bisa dipanggihan jadi nyatana Dzat Alloh mah anu kagungan sifat beda-beda jeung anu kagungan sifat sarua, margi Dzat Anjeuna mah anu kagungan beresih tina sakabeh, sifat-sifat anu tumerap di mahlukna karana Anjeuna anu ngersakeun sakabeh sifat. Jadi lamun ngamisilkeun yen Alloh beda eta siga pisan Dzat Alloh teh bisa dicita-cita atawa bisa kacipta. Padahal Dzat Alloh mah ceuk Kateranganana. Kullu Mahatoro Bilbali Fallohu hilapa dalika. “Tiap anu dikeretegkeun ku ati mangka Dzat Alloh mah sulaya jeung kumeretegna Ati.” 25. Lamun ngaitikodkeun yen Dzat Alloh teh sifat Kiyamuhu Binafsihi nyaeta anu sundana anu jumenengna ku anjeun nyaeta kuawak Ajeuna bae. Eta lamun kitu Dzat Alloh teh dicontokeun siga mahluk margi mahluk teh aya anu jeneng ku awakna sorangan saperti jelema,
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
31
sato-sato jeung sajabana. Jeung ari mahluk teh aya jumeneng kunu lian saperti bangunan-bangunan, bangsa parabotan, kadaharan jeung sajabana. Jadi Dzat Alloh mah sanes anu jumenenganeun ku Anjeun tapi Anjeun mah kagungan mahluk anu sifat jumeneng ku Anjeun nyaeta ku awakna bae jeung anu kagungan mahluk anu sifat jeneng teh ku awak anu lian. Margi jenengan Anjeuna anu kaunggel dina Alqur’an “Al Koyyum” ari sundana Dzat anu ngajumenengkeun, Dzat anu ngadegkeun tegesna Dzat Alloh teh anu ngersakeun sifat jeneng atawa anu ngersakeun sifat ngadeg” 26. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh teh sifat Wahdaniah anu sundana sifat bangsa hiji. Padahal anu sifat bangsa hiji teh eta mahluk saperti panon poe, bulan, jeung saterusna, ari lalawannana eta sifat bingbilangan saperti bentang, jelema, sato-sato, gunung, jeung bentukna hiji-hiji nyaeta hanteu nyusun juz bingbilangannana saperti aya sirah, aya beuteungm aya leungeun, aya beuheung, aya suku, eta lamun kitu Dzat Alloh teh dimisilkeun conto panon poe atawa bulan, saperti didawuhkeun dina surat yunus ayat 5 :
….
Huwalladi ha’alassamsa dhiyaan walqomaro nuuron “Dzat Alloh eta anu geus ngajadikeun panon poe anu nyaangan jeung bulan anu aya cahayaan.” Kumargi kitu Dzat alloh teh ulah dicontokeun misil sifat-sifat mahlukna karana parantos didawuhkeun dina surat Az zukhruf ayat 82
Subhana robbissamwati wal ardi robbil ‘arsyi ‘amma yashifun “anu kagungan bersih jeung anu mangurus tina sakabeh perkara.” Deui didawuhkeun dina surat Al Ikhlas ayat 1 jeung ayat 4
Qul huwallohu ahad “Caritakeun ku anjeun Muhammad : ari Dzat Alloh anu di ibadahan ku anjeun teh jenengannana Alloh tur anu kagungan sifat hiji.”
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
32
Walam yakullahu kufuwan ahad “Jeung hanteu aya ka Dzat Alloh Ta’ala pikeun contona hiji perkara oge” Deui jenengan anu kaunggel dina Al Qur’an “Wahidun” atawa “Al Wahidu” lamun dianggo ngundang ka Anjeuna Ya Wahidu : “Hey Dzat anu ngersakeun hiji”, jadi nyatana Dzat Alloh mah anu kagungan ngersakeun sifat-sifat anu tumerep di sakabeh mahluk. 27. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh Ta’ala teh sifat “Nafsiah” anu sundana sifat awak-awakan. Jadi lamun kitu dimisilkeun siga mahluk margi anu awaken atawa badanan teh eta wujud atawa bungkeuleukannana mahluk. Lamun nyontokeun yen Dzat Alloh mah sifat “Nafsiah” oge hanteu katingali jadi ana kitu yen Dzat Alloh teh dimisilkeun siga mahluk “Jismun Latifun” anu sundana “mahluk waruga lemes”, padahal anu kitu teh mahluk “Nuroniah” nyaeta mahluk bangsa cahaya nyaeta dimisilkeun para malaikat atawa dicontokeun para goib saperti Jin, dedemit, siluman. Margina anu karitu teh awaken ngan hanteu katingali anging lamun kawenehan atawa lamun ditingali ku panon bathin ku badan lemes tea, margi didawuhkeun dina surat Ali Imran 185 :
Kullu nafsin daiqotul maut “Caritakeun ku anjeun Muhammad yen saban-saban anu awakan baris nyorang maot” Jadi nyatana Dzat Alloh mah anu kagungan sifat nafsiah atawa anu ngersakeun sifat bangsa awakan nyaeta wujudna atawa jentulna mahluk ari Dzat Alloh Ta’ala mah hanteu bisa dimisilkeun kana sifat mahluk, karana deui dawuhkeun dina surat Ash Shaafaat ayat 180
Subhana robbika robbil izati ‘amma yashifun “Anu kagungan maha suci pangeran anjeun Muhammad, Pangeran anu kagungan sifat mulya tina sakabeh perkara anu sok disifat-sifatkeun ku maraneh kabeh.” Deui didawuhkeun dina surat Asy Syuraa ayat 11
Laesa kamisylihi syaeun Kitab Taohid 33
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
“Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”. Kumargi kitu sakur anu manganut Islam kudu to’at ka Dzat Alloh Ta’ala didawuhkeun dina surat Al Baqarah ayat Wabudulloha Walatusriku Bihi Sae’an “Jeung maraneh kabeh ulah nyarieun babandingannana anu nyarupakeun ka Dzat Anjeuna saperkara oge.” Deui didawuhkeun dina surat An Nahl ayat 74
Fala tadhribu lillahi amsyala innalloha ya’lamu wa antum latu’lamun “Mangka poma ulah nyarieun misil maraneh kabeh ka Dzat Alloh karana saenyana ari Alloh eta anu uninga jeung ari maraneh kabeh hanteu nyaraho.” Atuh kumaha pibisaeun nyieun misil atawa conto kana perkara anu hanteu nyaho ?... Ngan dugi kadieu nerangkeun anu matak tumiba kana kamusyrikan ka Dzat Alloh kumargi boh itikod, boh ucapan, boh kalakuan sareng seueur keneh anu matak jadi musyrik. Ieu mah sakadar panggeuing atawa paringatan ka jalma-jalma anu ngamaksud ninggalkeun perkara anu matak jadi kamusyrikan ka Dzat Alloh Ta’ala. Karana ari musyrik eta parantos didawuhkeun dina surat An Nisa ayat 48 :
Innalloha la yaqfiru an yusyroka bihi wa yaqfiruma duna dalika liman yasau wa man yusrik billahi faqodiftaro isyma ‘adhima “Saenyana Alloh Ta’ala moal ngahampura kanu sok nyieun conto-conto nyarupakeun ka Dzat Anjeuna jeung baris ngahampura kanu salian tiperkara anu kitu mah kasaha bae anu dikersakeun jeung sing saha anu sok nyontonyontokeun nyasamaan ka Alloh Ta’ala mangka nyata migawe dosa anu kacida gedena.” Jeung deui geus didawuhkeun dina suratul Lukman ayat 13
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
34
Waid qola luqmanu ibnihi wahuwa yaidhuhu labunan latusyrik billahi inna syirka ladhulmun ‘adhim “jeung tatkala ngadawuh syeh lukman putrana jeung Ajeuna teh sok ngomatar ka putrana :”Hey putra, poma ulah nyasamakeun ka Dzat Alloh saenyana anu musyrik ka Anjeuna teh yakni nganiaya ka dirina anu kacida gedena.” Kumargi kitu boh itikod, boh pangucap, boh panggawe ka Dzat Alloh mah kudu dipaham bilih musyrik ka Anjeuna karana ceuk keterangan Fafhamu Ya ayyuhal akilun “mangka kudu diparahamkeun ku maraneh kabeh : Hey inget sasakabeh jalma anu Ariman mangka kudu ngalarti tur anu pada diayaan akal karana geus di dawuhkeun dina surat Az zhukhruf ayat 3 :
Inna ha’alnahu qur’ana ‘arbiyal la’alakum ta’qilun “Saenyana kami nurunkeun kitab-kitab ku bacaan bahasa arab supaya maraneh pada daraek ngakalan (nu baris ngahartikeun)
ASMA HUSNA
Ayeuna nerangkeun jenengannana Dzat Mutlak anu geus ngajadikeun sakabeh mahluk anu disebut lapad Jalalah nyaeta Alloh. Ari Alloh eta alam, karana ceuk keterangannana. Alohu alamun alal mabud bihakki. “Ari Alloh eta hiji alam kana Dzat anu wajib diibadahkeun kusabenerna.” Kumargi Alloh eta hiji alam tegesna hiji ciri atawa hiji alamat atawa hiji address. Jadi Alloh eta hiji jenengan, ari eta jenengan mahluk keneh ngan jenengan Dzat Mutlak anu kagungan sakabeh mahluk mah eta mahluk kodim tegesna anu dijadikeun pangheulakeun. Saperti urang mimiti solat maca takbiratul ihram nyaeta maca ALlohu Akbar anu sundana Alloh anu kagungan Agung atawa Alloh anu ngersakeun agung. Atawa Alloh anu ageing hampura. Eta kalimah teh hiji ciri (hiji alam) karana anu kagungan cirri mah nyaeta didawuhkeun dina surat Al an’am ayat 79 :
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
35
Inni wajahtu wahiya lilladi fathoras samawati wal ardo hanifan wama anna minal musrikin. “Sayaktosna abdi madep kana undang-undang Dzat anu ngajadikeun sakabeh langit jeung bumi abdi sumerah pisan sareng abdi sanes nyasamaan ku ieu pituduh”. Jadi yakin yen anu kagungan alam mah Allohu Akbar nyaeta Dzat anu ngajadikeun sakabeh alam langit jeung bumi tegesna mah nyaeta Dzat anu ngajadikeun sakabeh alam atawa anu kagungan sakabeh mahluk. Barang ari Alloh mah aya mimitina tegesna aya asal usulna nyaeta ari asalna Alloh eta Lahun sanggeus ditambah alif jadi Ilahun, terus di laan tanwinna sarta ditambah ku alif jeung lam nyaeta di panjingan ku atangrip ngaran taphim cara kamaripatan jadina Al Ilahun, terus di Idgomkeun nyaeta hurup lam anu tiheula di tasjidkeun kana hurup lam anu pandeuri jadi Alloh, tah kitu eta teh mimitina atawa asal usulna jeung ari Alloh eta aya sasamana tegesna aya bangsana saperti anu geus didawuhkeun dina surat Tahaa ayat 8
Allohu la ilaha illa huwa lahu asmaul husna “Ari Dzat Alloh eta hanteu aya deui pangeran anu wajib di ibadahan ku sabenerna anging Dzat Anjeuna bae tur anu kagungan Anjeuna teh pirang-pirang jenengan anu aralus.” Barang seueurna eta jenengan nyaeta sasamana Alloh tea ka unggel tina kitab istirobadi Innaddatallohi Ta’ala Arba’atun ala pismin “saenyana Dzat Alloh Ta’ala eta aya opat rebu jenengannana.” Barang eta kabeh jenengan-jenengan teh lain meunang ngajenengkeun mahluk tapi estu kengin ngajenengkeun Anjeuna bae, sarta eta kabeh jenengan aralus kabeh pada Jalajalahu tegesna sami pada maha luhur kabeh pada agung kabeh hanteu aya anu hina hanteu aya aya bedana ngan pada beda lapadna wungkul karana ceuk katerangan : Abtadiul Imla abismidatil aliyah “Ngawitan cumarios kalawan jenengan bangsa maha luhur.”
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
36
Ngan aya jenengan anu pangmashurna anu kaunggel dina AL Qur’an sarta anu lazim disebut eling kana eta jenengan nyaeta jenenganana numutkeun katerangan : Wallohul asmaul husna wa asharuna lapadlul Jalalah wa huwallohu “jeung kagungannana teh pirang-pirang jenengan anu aralus jeung ari anu pangmashurna eta jenengan lapad jalalah nyaeta Alloh.”. Barang ari Alloh eta ceuk keterangannana : Allohu IsmunkliDzatil wajibil wujud “ari Alloh eta hiji jenengan kana Dzat anu wajib ayana eta jenengan” Barang ari eta jenengan kabeh diterangkeun dina kitab Istirobadi nyaeta : Di sawarga aya 1000 jenengan Di Naraka aya 1000 jenengan Di Langit aya 1000 jenengan Di Alam Dunya aya 1000 jenengan Jumlahna kabeh aya 4000 jenengan Ari anu sarebu jenengan anu aya di alam dunya nyaeta di daratan aya opat ratus (400) jenengan jeung dilautan aya genep ratus (600) jenengan. Ari sakabeh jenengan anu di alam dunya kaunggel dina : kitab jabur aya 300 jenengan kitab Taurat aya 300 jenengan kitab Injil aya 300 jenengan kitab Al Qur’an aya 100 jenengan Jadi jumlah saeusining eta jenengan kabeh digundukeun diserat dina kitab Hirjijaosah aya sarebu punjul hiji jenengan, lamun hanteu aya jenengan Anjeun sakabeh perkara anu aya dibumi. Jeung moal madorot atawa ruksak sakabeh perkara anu aya dilangit jeung dibumi. Ari Dzat Anjeuna teh anu kagungan sifat ngadangu tur anu kagungan sifat uninga. Barang anu jadi tawis dina Al Qur’an aya saratus punjul hiji jenengan nyaeta di deui digundukeun nu diserat disebut du’a Asmaul Husna. Aya oge anu nyebut Hijib Alamdaruna. Nya ieu lapad :
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
37
Bismillahirrohmanirrohimi 1. Allohuma inni As aluka Ya Jabbaru, Ya Hakimu, Ya koharu, ya Wadudu, Ya Salamu taparodat pijubbarutika bihikmatika ya koharu takoda sat aniddana ati wal amsali ya wadudu ya mu’ta ali laillaha illa anta ya allohu ya rohmanu ya rohimu. 2. Ya maliku. Yakudusu, muhaeminu, ya ajiju, ya jabbaru. ya salamu, yamuminu, Ya
3. Ya mutakabbiru, ya kholiku, ya bari’u. ya musowiru, ya goparu, ya koharu, ya wahabu, ya rojjaku ya pattahu ya alimu. 4. Ya kobidu, ya basitu, ya hofidu, Ya Rofi’u, Ya Muiju, Ya Mudillu, Ya Samiu, Ya Basiru. 5. Ya Hakamu, Ya Adlu, Ya latifu, Ya Kobiru, Ya Halimu, Ya Adimu, Ya Gofaru, Ya Sakuru. 6. Ya Aliyyu, Ya Kabiru, Ya Hafidu, Ya Mukitu, Ya Hasibu, Ya Jaulu, Ya Karimu, Ya Mujibu, Ya Musiu, Ya Hakimu. 7. Ya Wadudu, Ya Majidu, Ya Baisu, Ya Sahidu, Ya Haqqu, Ya Wakilu, Yakowiyyu Ya Matinu. 8. Ya Waliyu, Ya Hamidu, Ya Muhsi, Ya Mubdiu, Ya Muhyi, Ya Mumitu, Ya Hayu, Ya Koyyumu. 9. Ya Wajidu, Ya Majidu, Ya Wahidu, Ya Ahadu, Ya Somadu, Ya Kodiru, Ya Muktadiru, Ya Mukoddimu, Ya Muahiru, Ya Awwalu, Ya Ahiru, Ya Dohiru, Ya Batinu, Ya Waliyyu, Ya Muta Ali. 10. Ya Barru, Ya Tawwabu, Ya Munimu, Ya Muntakimu, Ya Aduwwu, Ya Roudu, Ya Malikul Mulki, Ya Dzal Jalali Wal Ikrom. 11. Ya Muksitu, Ya Jamiu, Ya Goniyyu, Ya Mugni, Ya Muti, Ya Maniu, Ya Doru, Ya napiu, Ya nuru. 12. Ya Hadi, Ya Badiu, Ya Bakki, Ya Wakisu, Ya Rosidu, Ya Soburu. 13. As Aluka, Bisamaikal, Husna Ma Alimtu, Minna wam lam alam antaspirli dunubi, watastar ujubi waksifli, kurubi ya jabbaru, ya koharu bijahinnabiyil muhtar as aluka bisamaikal adimi Kitab Taohid 38
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
antahfadna hafidun salamun bihakki balhuwa kuranun majidun filaohim mahfud walahaola walakuwata illa billahi aliyyil adim.
Laesa kamisylihi syaeun “Hanteu aya pikeun contona atawa misilna ka Dzat Alloh Ta’ala mah Saperkara oge”.
Kitab Taohid
39


c: text/html

text:
Kolom Basa Sunda: Hirup Heureut
Mangsa keur budak, loba babaturan saentragan ngomong, jarak antara Balandongan jeung Lembur Pangkalan téh asa jauh. Teuing saukur rarasaan, atawa mémang harita mah masih pondok léngkah kusabab masih budak. Ngan lamun nénjo kana kaayaan mah éstu bener, sagala rupa karasa jauh, lega jeung gedé. Susukan hareupeun imah contona, dina taun 1980an lamun dibandingkeun jeung ayeuna béda pisan. Ku kolot budak susukan dina taun 1980-an mah teu bisa diléngkahan, da antara sisi beulah dieu jeung beulah ditu téh karasa pisan pajauhna. Mangsa ayeuna mah, ku budak satepak ogé bisa diléngkahan, diajlengan, komo sisi-sisina ayeuna mah geus ditémbok ku anu ngaranna talud. Cindekna, sagala rupa karasa beuki ngaheureutan di zaman ayeuna.
Hirup jeung kahirupan jalma teu bisa leupas tina pangaruh lingkungan, pangalaman-pangalaman, jeung luang nu aya, kitu ceuk John Locke dina paham Émpirisme-na. Beuki heureutna dunya, karasa beuki deukeutna hiji tempat ti lembur A ka lembur B teu bisa leupas tina pangaruh lingkungan, utamana kamajuan pamikiran, téknologi, jeung informasi. Baheula, jalan anu brasna ka Cicadas Kalér can diaspal, unggal lebaran ngaliwat ka éta jalan, ngaliwat kana jambatan luhureun susukan gedé karasa pisan jauh jeung capéna, kusabab disorangna ogé ngan sataun dua kali dina Idul Fitri jeung Idul Adha. Anéhna, harita mah leumpang anu jauhna nepi ka 3-4 KM teh teu luhlah, heunteu sanggeuk. Siga barudak pangajian, tiap arék datang Bulan Ramadhan sok pelesiran heula ka Cikundul. Ti Balandongan ka Cikundul téh kudu ngabring leumpang, sanajan jauhna 5 km, barudak katénjo suka bungah euweuh anu ngelud embung leumpang.
Dumasar kana téori émpirisme Locke, lingkungan gedé mangaruhan kana kahirupan, pola pikir, jeung kamandang jalma ti mangsa ka mangsa. Taun 1998 jalan Balandongan ti mimiti Balédésa nepi ka Pasir Pogor diaspal. Anu jadi kolot mangmeulikeun sapédah keur budak-budakna. Breng, usum sapédah. Ti mimiti sapédah pang leutikna nepi ka sapédah pang gedéna minuhan jalan, ti mimiti sapédah pangbututna nepi ka sapéda pang alusna pulang-anting di jalan anu karék diaspal. Ulin barudak teu saukur ulukutek di jero lembur bari catur, utik, galasin, bébénténgan, oray-orayan, jeung ucing-ucingan wungkul, ulin jeung batur salembur nu jirimna éta-éta kénéh. Sanggeus alat patali marga dialusan mah, barudak ngawujud jadi jalma lampar, ulin ogé geus nomaden, geus wani ulin jauh, ka Balandongan Wétan, ka Lio, Ka Pangkalan, jeung ka wewengkon séjén anu leuwih jauh.
Ka dieunakeun, ampir tiap imah boga motor, sanajan meunang ngiridit ogé. Atuh karasa beuki deukeut baé tempat-tempat anu asalna jauh téh. Nyubuh jeung ngabuburit dina bulan puasa henteu leumpang deui, maké sendal jepit, ayeuna mah geus kukurilingan ka Jalan Proklamasi, Cikundul, Santiong, Tegallaya, jeung Cipanengah, kaluar-kaluar deui di beulah kalér Jalan Balandongan. Indit jam opat ba’da ashar téh, jam lima leuwih saparapat ogé geus aya deui di imah. Baheula mah, ngabuburit, paling jauh ulin ka sawah beulah kidul bari ngurek atawa ngalakukeun kaulinan-kaulinan mangsa harita; siga gagajahan, ucing sumput, jeung gatrik. Ngan lamun geus asup bulan puasa mah sok bareng jeung usum langlayangan atawa usum bebedilan/pepeletokan.
Karasa beuki heureutna dunya lain dipangaruhan ku lingkungan wungkul. Téori émpirisme teu bisa ngadeg kitu baé da pasti dipangaruhan atawa aya patula-patalina jeung téori séjén, salah sahijina nativisme. Kamajuan jaman mangaruhan kana kahirupan jalma kacida pisan gedéna, jarak ti hiji tempat ka tempat séjén karasa beuki deukeut, hal ieu dituturkeun ku sikep jalma arék dina ide atawa tingkah polah. Contona dina ngawangun jeung wangunan imah. Méméh taun 1990-an, imah-imah anu aya di Balandongan antara hiji wangunan jeung wangunan séjén dibéré lolongkrang kosong, témbok imah Si A teu antel kana témbok imah Si B komo nepi ka dihijikeun mah. Ayeuna mah, wangunan hiji jeung wangunan séjén lolobana geus ngahariji, lembur karasa beuki rupek. Teu jauh béda jeung susukan, sisi-sisi susukan ditémbok terus diurug ku taneuh, ku jalma anu boga imah sisi susukan mah malah ngahaja didak, diheureutkeun, antukna susukan lain saukur karasa ngeheureutan tapi mémang jirimna geus heureut.
Heureutna tempat jeung rupekna lembur geus ngalahirkeun jalma-jalma modérn tapi dina tingkah polah mah teu béda jauh jeung jalma-jalma primitif. Dina salah sahiji bukuna, The Third Wave, Toffler nyebutkeun, téknomania mangaruhan tingkah polah jalma: nomadén, kabiasaan pundah-pindah tempat lain saukur dilakonan ku jalma-jalma primitif ogé geus jadi kabiasaan jalma-jalma modérn. Isuk-isuk masih kénéh aya di Sukabumi, jam 9 geus bisa aya di Bandung atawa Jakarta, isukna deui geus bisa aya di Papua.
Rupekna lingkungan, geus ngahasilkeun hiji kaayaan beuki héséna sumber-sumber daya alam, anu diparebutkeun ku jalma beuki saeutik, antukna kudu néangan sumber-sumber di tempat séjén anu can pada marebutkeun. Conto leutik: keur batur sangu nalika dahar, dina taun 1980-an jalma teu kudu bingung da ku nguseup atawa nyair ogé, di susukan anu can heureut kawas ayeuna, bisa meunang bujaér atawa sepat, terus digoréng. Kabéh kondisi jeung kaayaan ogé bakal aya hikmahna keur jalma. Beuki heureutna kahirupan ladang keur ngadidik jalma sangkan bisa babalicetan ngajauhan hal anu dipikaembung jeung méréskeun masalah anu aya. Susukan arék lega atawa heureut ogé, angger baé kudu diliwatan, lamun teu nyieun cukang, urang ogé bisa ngaliwatan susukan ku cara ngajleng. [ ]
KANG WARSA
Kang Warsa
/warsaTERVERIFIKASI (HIJAU)
Manusia Biasa, Orang Sukabumi, Sering Menuliskan kehidupan orang-orang Kampung di internet, aktif juga di kegiatan Kemasyarakatan, Penyiar Radio Komunitas RJFM 107.9 Mhz, Ingin menghasilkan 2.500 Cerpen sebelum meninggal dan terpublikasikan dan dibaca oleh orang-orang dan menjadi warisan untuk anak cucu kelak... Heuheu. Jika Berkenan, kunjungi blog saya.... http://sukabumi-discovery.com , http://warsa.wordpress.com
Selengkapnya...

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Acara perpisahan biasa dalam bahasa Sunda disebut “Paturay Tineung” (Turay = Pisah, Tineung = Rasa Sayang) umumnya diselenggarakan dengan jenis acara upacara adat, kental dengan balutan budaya Sunda. Seringkali Dalam naskah ini pun, acara paturay tineung yang akan dibawakan itu terbagi menjadi dua sesi (jirangan), yaitu sesi pembukaan (purwacarita) dan sesi hiburan (implik-implik). Susunan Naskah Pembawa Acara Paturay Tineung Sunda.
Friday, April 20, 2012. Cijolang Mania » Pidato Basa Sunda , URANG SUNDA » Biantara/Pidato Paturay Tineung dina Ahir Taun (perpisahan sareng kenaikan kelas). Biantara/Pidato Paturay Tineung dina Ahir Taun (perpisahan sareng
Contoh Pidato Perpisahan Sekolah dalam Bahasa Sunda Beserta Artinya. Untuk pidato bahasa Sunda sendiri terdiri dari bagian bubuka (pembuka), eusi (isi), dan panutup (penutup), berikut ini contohnya: Dinten ieu, dina raraga paturay tineung murid kelas genep/salapan/dua belas, tipayun mangga urang sasarengan nyanggakeun puji sinareng sukur ka Gusti Nu Maha Suci, réh maparinan taufik sareng hidayah-Na, dugi ka danget ieu urang sadaya aya dina
Contoh Narasi Pembawa Acara Perpisahan Sekolah dalam Bahasa Sunda 2 Para wargi anu Kalayan widi-Na pisan urang sadaya tiasa silaturahmi kalayan sehat wal afiat dina acara Paturay Tineung ieu. Teu kakantun
Contoh MC Perpisahan dalam Bahasa Sunda Alhamdulillah ku jalaran nikmat ti manten-Na dina danget ieu urang tiasa kempel ngariung di ieu tempat dina raraga “Paturay Tineung Kelas XII SMAN 1 Sumedang”. Nincak kana acara nu kaopat. Urang nyakseni mangrupi pidangan lagu ti paduan suara SMAN 1 Sumedang. Salajengna nyaeta laporan ti pupuhu panata calagara. Ka saderek…..dihaturanan. Lajeng, acara nu kagenep nyaeta laporan ti pupuhu OSIS
Alhamdulillah wasyukurilah, Laillahhailallah, Subhanallah dina danget ieu urang sadaya tiasa riung mungpulung dina raraga nyakseni acara Paturay Tineung, wireh sim kuring saparakanca bade ngantunkeun ieu sakola sabada tamat diajar
Hatur nuhun ka saderek anu parantos ngaoskeun ayat suci Alqur'an sareng mingpin solawat nabi, Tos lami acara tepang sono ieu di antos-antos, urang sadaya paturay tineung saparantos sakola tilu taun lamina nungtut
ini contoh acara paturay tineung kelas ix dalam bahasa sunda. PATURAY TINEUNG Assalamualikum wr .wb. Alhamdulilahi aujaba'alaina bil jama'ah wanahana 'anit tafaruqi wal'adawah .ash-shalatu wasalamu 'alaina
- Halaman ini diberdayakan oleh Google, Bing!, dan Blekko -


text:
Jérman Nazi
Jérman Nazi atanapi Reich Katilu ngarah ka utamina jaman ti taun 1933 nepi ka 1945, nalika Adolf Hitler mingpin nagara Jérman alaku diktator jeung yebarkeun ideologi nasional-sosialisme (Nationalsozialismus). Reich nyaéta kecap basa Jérman pikeun "karajaan". Disebut karajaan katilu sabab karajaan kahiji nyaéta Kakaisaran Romawi Suci, lamun karajaan kadua nyaéta Kakaisaran Jérman. Dina jaman ieu, Jérman tumuwuh ti nagara anu éléh Perang Dunya I nepi ka jadi salasahiji kakiatan militér nu panggedéna di dunya. Dina waktos nu sarua ogé aya pulitik rasis anu ngaluhurkeun bangsa Arya sareng ngahandapkeun ras-ras lian.
Sumber Rujukan[édit | édit sumber]
- ↑ Statistisches Jahrbuch 2006, p. 34.
Tingali ogé[édit | édit sumber]
- Perang Dunya II
- Nazi
- Holocaust
- Kamp konséntrasi
- Républik Féderasi Jérman
- Républik Démokratik Jérman
- Wates Oder-Neisse
- Fasisme
Citakan:German Reich Citakan:Jerman-stub
Kesalahan pengutipan: Ditemukan tag
untuk kelompok bernama "lower-alpha", tapi tidak ditemukan tag
yang berkaitan


text:
Solat
Solat (atawa mindeng ditulis salat, solat, sholat) ngarujuk kana salah sahiji ritual ibadah pangagem ageman Islam. Sacara basa solat asalna tina basa Arab anu ngabogaan harti: do'a. Sedengkeun nurutkeun istilah solat boga harti sauntuyan kagiatan ibadah husus atawa nu tangtu anu dimimitian ku takbiratul ihram sarta dipungkas ku salam. Prakték solat kudu luyu jeung sagala pituduh tata cara Rasulullah SAW minangka figur pengejawantah paréntah Alloh SWT. Rasulullah SAW bersabda, Geura sarola maranéh sakumaha maranéh nempo kuring mraktékeunana. (HR Bukhari-muslim).


text:
Yesus teh Allah? Ari Yesus pernah ngaku yén Anjeunna Allah?
Panarosan: Yesus teh Allah? Ari Yesus pernah ngaku yén Anjeunna Allah?
Jawaban: Yesus henteu pernah dicatet dina Kitab Suci pernah nyebutkeun kecap sacara peresis, “Abdi teh Allah.” Eta teu nandakeun, kumaha ogé, yén Anjeunna teu nyatakeun yén Anjeunna teh Allah. Candak conto kecap Yesus dina Yohanes 10:30, “ari Rama jeung Kami teh hiji keneh." Urang kedah ningal kana reaksi jelema Yahudi ka embaran Anjeunna waktos terang yén Anjeunna ngembarkeun diri janten Allah. Maranehna nyobi ngabalédogan Anjeunna kusabab alesan ieu. “...anjeun, jelema biasa, tapi nyaruakeun maneh jeung Allah!” (Yohanes 10:33). Jelema Yahudi terang bener anu dinyatakeun Yesus – yén Anjeunna Allah. Perhatikeun Yesus henteu nyangkal embaran Anjeunna nu nyebutkeun yén Anjeunna teh Allah. Waktos Yesus nyatakeun, “Ari Rama jeung Kami teh hiji keneh.” (Yohanes 10:30), Anjeunna nyarioskeun yén Anjeunna sareng Gusti Ama teh hiji sipat sareng hiji inti. Yohanes 8:58 mangrupakeun conto nu sejenna. Yesus nyatakeun, “Saenyana, memeh Ibrahim dijurukeun, Kami geus jumeneng!” Tanggepan urang Yahudi anu ngadangu pernyataan ieu nyaeta geus badé nyandak batu kanggo maéhan Anjeunna kusabab dianggep ngahina Allah, saperti anu diparéntahkeun dina Hukum Musa (Imamat 24:15).
Yohanes ngulang deui pertanyaan tentang konsép katuhanan Yesus: “Pangandika sarua jeung Allah” sareng “ Pangandika teh terus mijalma jadi manusa” (Yohanes 1:1, 14). Ayat ieu jelas mintonkeun yén Yesus teh Allah nu mijalma dina ujud daging. Rasul-rasul 20:28 ngabéjaan urang, “Jaga sakumna jamaah reh aranjeun ku Roh Suci geus dijieun pangurus jamaah Allah, anu diadegkeunana ku nyawa Putra-Na .” Saha anu meuli jamaah—jamaah Allah—ku getih-Na sorangan? Yesus Kristus. Rasul-rasul 20:28 nyatakeun yén Allah meuli jamaah Mantenna ku nyawa Putra-Na. Kusabab eta, Yesus teh Allah!
Tomas murid nu nyatakeun ka Yesus, “Gusti sim abdi, Allah sim Abdi” (Yohanes 20:28). Yesus henteu ngoreksi pernyataan manéhna. Titus 2:13 nyurung urang kanggo ngawantosan kadatangan Allah sareng Jurusalamet urang, Yesus Kristus ( tingal ogé 2 Petrus 1:1). Dina Ibrani 1:8, Gusti Ama nyatakeun Yesus, “Ari ngeunaan Putra-Na, kieu dawuhan Allah, ‘Karajaan Hidep, ya Allah, pingadegeun salalanggengna. Hidep ngereh rejeung adil.’’’ Gusti Ama nyebutkeun ka Yesus “ ya Allah” mintonkeun yén Yesus teh bener-bener Allah.
Dina Wahyu, hiji malaikat miwarang rasul Yohanes kedah nyembah ngan saukur ka Allah (Wahyu 19:10). Sababaraha kali dina Kitab Injil Yesus narima sembah (Matius 2:11, 14:33, 28:9, 17; Lukas 24:52; Yohanes 9:38). Anjeunna tara nyarékan jelema kanggo nyembah Anjeunna. Upami Yesus sanés Allah, Anjeunna bakal nyuruh jelema supados henteu nyembah Anjeunna, sapertos anu dilakukeun ku malaikat dina Kitab Wahyu. Aya seeur macem ayat sareng pasal di Kitab Injil anu ngadebatkeun tentang katuhanan Yesus.
Alesan anu pang pentingna nu nyatakeun yén Yesus teh pasti Allah nyaeta upami Anjeunna sanés Allah, pupusna Anjeunna moal cekap kanggo mayar dosa sakumna dunya (1 Yohanes 2:2). Mahluk nu diciptakeun, nyaeta Yesus lamun Anjeunna sanés Allah, moal tiasa mayar hukuman nu diperlukeun kanggo mayar dosa ka Allah nu mahaagung. Allah wungkul anu tiasa mayar hukuman nu teu kaitung ageungna ieu. Allah wungkul anu tiasa nyandak dosa-dosa sakumna dunya (2 Korinta 5:21), pupus, teras dibangkitkeun, ngabuktoskeun kameunangan Anjeunna ti dosa jeung kapupusan.
Yesus teh Allah? Ari Yesus pernah ngaku yén Anjeunna Allah?


text:
Saha Yesus Kristus teh?
Panarosan: Saha Yesus Kristus teh?
Jawaban: Bénten sareng panarosan diluhur “Allah teh aya?” ngan saeutik jelema nu naroskeun kaayaan Yesus Kristus. Atos umum ditarima yén Yesus bener-bener jelema jujur anu pernah aya di dunya di Israil 2000 tahun kapengker. Wangkonan dimimitian sawaktos perkawis identitas lengkep Yesus didiskusikeun. Ampir sakabéh agama ngajarkeun yén Yesus teh nabi atawa guru agung atawa jelema bageur. Pasualanna nyaeta Kitab Suci masihan terang ka urang yén Yesus teh leuwih ti ngan saukur nabi, guru agung, atawa jelema bageur. C.S. Lewis dina bukuna Mere Christianity nyerat siga kieu: “Abdi didieu nyobian kanggo nyegah saha baé dina ngucapkeun hal anu bener-bener bodo anu mineung dicarioskeun jelema perkawis Anjeunna [Yesus Kristus]: ‘Abdi siap kanggo narima Yesus janten guru moral nu agung, tatapi abdi teu narima pernyataan anjeunna nu nyatakeun anjeunna teh Allah.’ Eta teh salah sahiji hal anu teu kenging urang carioskeun. Saurang anu teu leuwih tina jelema biasa jeung nyarioskeun hal-hal nu siga dicarioskeun ku Yesus moal bisa disebut guru moral nu agung. Anjeunna bakal janten salah sahiji jelema gélo—satingkat sareng jelema anu disebut manehna tukang ngulub endog—atawa nu séjén nu anjeunna sebut Iblis ti naraka. Anjeun kedah nangtukeun pilihan. Pilih yén jelema eta, mangrupakeun, Putra Allah, atawa jelema gélo atawa anu séjén nu leuwih goréng. Anjeun tiasa nganggep manéhna jelema nu bodo, anjeun tiasa nyiduhan manéhna sareng maéhan manéhna siga setan; atawa anjeun tiasa sujud dina suku manéhna jeung nyebut manéhna Gusti sareng Allah. Tatapi tong neupikeun urang saréréa datang sareng omong kosong ieu nu nyebutkeun anjeunna ngan guru agung manusa. Anjeunna henteu ninggalkeun piliheun eta kanggo urang. Anjeunna teu gaduh maksud eta.”
Jadi, Yesus kudu dinyatakeun jadi saha? Naon anu dicarioskeun Kitab Suci perkawis saha Anjeunna teh? Mimiti, hayu urang tingal kecap Yesus dina Yohanes 10:30, “Ari Rama jeung Kami teh hiji keneh." Tina paningalian sakeudeung, ayat ieu katingalina sanés pernyataaan nu nyatakeun yén manéhna teh Allah. Tatapi, tingal kana tanggepan urang Yahudi kana pernyataan Anjeunna, '''Anjeun lain rek dibalédogan ku lantaran geus nyien kahadéan, ' jawab urang Yahudi, ‘tapi ku lantaran geus ngahina ka Allah, Anjeun teh jelema biasa, tapi nyaruakeun manéh jeung Allah!’” (Yohanes 10:33). Jelema Yahudi ngarti kana pernyataan Yesus eta mangrupakeun pernyataan nu nyatakeun yén Anjeunna teh Allah. Dina ayat saterasna, Yesus teu pernah ngoreksi cariosan urang Yahudi, " Abdi teu nyatakeun yén Abdi teh Allah." Eta nuduhkeun yén Yesus bener-bener nyebutkeun yén Anjeunna Allah sawaktos ngucapkeun, “Ari Rama jeung Kami teh hiji keneh” (Yohanes 10:30). Yohanes 8:58 mangrupakeun conto lainna: Yesus ngawaler, “Saenyana, méméh Ibrahim dijurukeun, Kami geus jumeneng!” Sakali deui, tanggepanana, jelema Yahudi marulung batu rek malédogan Anjeunna (Yohanes 8:59). Jesus ngawawaran identitas Anjeunna jadi ”Anu Jumeneng” mangrupakeun pamakéan langsung nami Allah tina Perjangjian Lawas (Budalan 3:14). Kunaon urang Yahudi hoyong malédogan Yesus lamun Anjeunna teu nyarioskeun naon anu maranéhna anggep panghinaan, nyaeta, nyatakeun diri janten Allah?
Yohanes 1:1 nyarios “Pangadika sarua jeung Allah.” Yohanes 1:14 nyarios “Pangadika teh terus mijalma jadi daging.” Ayat ieu jelas mintonkeun yén Yesus nyaeta Allah nu mijalma dina ujud daging. Tomas murid nu nyatakeun ka Yesus, “Gusti sim abdi, Allah sim Abdi” (Yohanes 20:28). Yesus henteu ngoréksi manéhna. Rasul Paulus ngagambarkeun Anjeunna sapertos, “...Allah urang anu agung jeung Jurusalamet urang, Yesus Kristus” (Titus 2:13). Rasul Petrus nyarioskeun nu sarua,, “...Allah jeung Jurusalamet urang Yesus Kristus” (2 Petrus 1:1). Gusti Ama ogé nyaksikeun identitas Yesus, “Ari ngeunaan Putra-Na, kieu dawuhan Allah, ‘Karajaan Hidep, ya Allah, pingadegeun salalanggengna. Hidep ngereh rejeung adil.’’’ Nubuatan Kristus dina Perjangjian Lawas ngawawarkeun katuhanan Anjeunna, “Keur pimangpa’ateun urang, geus medal hiji murangkalih! Hiji putra pameget, anu bakal mingpin urang. Anjeunna bakal disebut "Panarosan Ajaib", "Allah Perkosa", "Rama Langgeng", "Raja Kerta" (Yesaya 9:6).
Jadi, sapertos pamadegan C.S. Lewis, percanten Yesus ngan saukur guru alus sanés piliheun. Yesus jelas-jelas jeung teu bisa disangkal deui dinyatakeun janten Allah. Lamun Anjeunna sanés Allah, berarti Anjeunna pambohong, jeung kusabab eta sanés ogé nabi, guru alus, atawa jelema bageur. Dina usaha kanggo ngajelaskeun cariosan Yesus, “jelema anu pinter” panganyarna nyatakeun “ Yesus nu aya dina sajarah” teu nyebutkeun hal-hal nu dibikeun Kitab Suci pikeun Anjeunna. Saha urang teh pikeun babantahan sareng Firman Allah perkawis naon anu dicarioskeun atawa nu teu dicarioskeun ku Yesus? Kumaha carana “jelema nu pinter” anu dua rébu taun jauhna ti Yesus gaduh pangartosan nu leuwih alus ka naon anu dicarioskeun atawa nu teu dicarioskeun ku Yesus tibatan jelema anu hirup, ngalayanan, jeung diajar sareng Anjeunna nyalira (Yohanes 14:26)?
Kunaon panarosan perkawis identitas Yesus nu sabenerna teh penting pisan? Kunaon penting pisan perkawis bener atawa henteuna yén Yesus teh Allah? Alesan anu pang pentingna yén Yesus teh kudu pasti Allah nyaeta upami Anjeunna sanés Allah, pupusna Anjeunna moal cekap kanggo mayar hukuman tina dosa sakumna dunya (1 Yohanes 2:2). Allah hiji-hijina nu tiasa mayar hukuman anu teu aya watesna ieu (Rum 5:8; 2 Korinta 5:21). Yesus kudu bener-bener Allah jadi Anjeunna tiasa mayar hutang urang. Yesus kudu bener-bener manusa ogé jadi Anjeunna tiasa maot. Kasalametan ngan kasadia liwat iman ka Yesus Kristus. Katuhanan Yesus nu nyababkeun Anjeunna hiji-hijina jalan kasalametan. Katuhanan Yesus’ nu nyababkeun Anjeunna nyatakeun,"Kami jalanna, Kami kayaktian, Kami sumberna hirup. Ku sabab eta, lamun henteu ku jalan Kami, moal aya anu bisa datang ka Rama” (Yohanes 14:6).
Saha Yesus Kristus teh?


text:
Kacaritakeun dina hiji poe peucang diudag-udag ku maung manehna lumpat tarik pisan sieun paeh di hakan ku eta maung, Maung katingaleun jauh pisan di tukang,si pecang luak-lieuk neangan rungkun maksudna manehna rek nyumput supaya ulah kapangih ku maung, telila manehna ningali rungkun nu sakitu balana terus manehna nyumput didinya,Sangges lila sarta geus ngarasa aman ti maung pecang kaluar tina panyumputanna sarta terus nyarande dina hanapeun tangkal nu gede tur iyuh pinuh ku daun.nu kacida gomplokna. Pecang ngararasakeun kacape semu nikmat digeberan ku angin letik ngahiliwir,bakat ku genah tur ngarasa cape nepika reup weh manehna sare tibra pisan.
-


text:
Narima Panghampura? Kumaha carana abdi tiasa narima panghampura ti Allah?
Panarosan: Narima Panghampura? Kumaha carana abdi tiasa narima panghampura ti Allah?
Jawaban: Rasul-rasul 13:38 nyatakeun, “Ku margi kitu mugia aruninga, perkawis panghampura dosa nu diwawarkeun ka aranjeun teh jalanna ti Yesus.”
Naon panghampura teh sareng kunaon abdi ngabutuhkeun panghampura?
Kecap "hampura” ngandung arti kanggo ngahapus dosa, kanggo ngahapunten, kanggo ngahapus hutang. Sawaktos urang nyien salah ka saurang nu séjén, urang ménta panghampura ti manéhna kanggo tujuan ngalereskeun deui hubungan. Panghampura dibéré sanés kusabab jelema pantes meunangkeun hampura. Teu aya saurang ogé anu pantes meunangkeun hampura. Panghampura mangrupakeun buktos dina asih, kamurahan, sareng asih kurnia. Panghampura mangrupakeun hiji kaputusan kanggo henteu nahan-nahan hal nu ngalawan jelema séjén, sanajan maranéhna atos ngalakukeun kasalahan ka anjeun.
Kitab Suci ngabéjaan urang yén urang sadayana meryogikeun panghampura ti Allah. Urang sadaya atos ngalakukeun dosa. Pandita 7:20 ngawawarkeun, “Di dunya moal aya jelema anu bener sapapanjangna teu kungsi milampah salah.” 1 Yohanes 1:8, “Lamun urang ngakukeun teu boga dosa, eta ngabobodo manéh, sarta Allah teu linggih di jero haté urang.” Sadaya dosa mangrupakeun kalakuan nu ngalawan ka Allah (Jabur 51:4). Hasilna, urang bener-bener miryogikeun panghampura Allah. Lamun dosa urang teu di hampura, urang bakal ngarasakeun kasangsaraan anu teu aya ahirna akibat dosa-dosa urang (Matius 25:46; Yohanes 3:36).
Panghampura – Kumaha carana abdi meunangkeunnana?
Puji sukur, Allah maha asih sareng bageur – hoyong pisan ngahampura urang tina dosa-dosa urang! 2 Petrus 3:9 ngabéjaan urang, “....Mantenna teh nyabaran ka aranjeun, da kahoyong-Na manusa teh tarobat kabéh tina dosana, sabab Mantenna henteu hoyong aya jelema anu cilaka saurang-urang acan.” Allah hoyong ngahampura urang, kusabab eta Mantenna nyayagikeun panghampura ka urang.
Hiji-hijina hukuman kanggo dosa-dosa urang nyaeta kabinasaan. Satengah bagian mimiti tina Rum 6:23 nyatakeun, “Upahna dosa teh maot...” Kamaotan abadi eta anu jadi milik urang kusabab dosa-dosa urang. Allah, dina rarancang Mantenna nu sampurna, jadi manusa – Yesus Kristus (Yohanes 1:1,14). Yesus pupus di kai salib, nyandak hukuman anu saleresna pantes jang urang– Kamaotan. 2 Korinta 5:21 ngajarkeun urang, “Pikeun kasalametan urang, Kristus anu tanpa dosa teh ku Allah disina nanggung dosa urang, sangkan dina kasatunggalan jeung Anjeunna urang bisa diangken bener ku Allah.” Yesus pupus dina kai salib, nyandak hukuman nu saleresna pantes jang urang! Sabagai Allah, kapupusan Yesus nyayagikeun panghampura kanggo dosa-dosa sakumna dunya. 1 Yohanes 2:2 ngawawarkeun, “Memang ku karana Yesus Kristus pisan pangna dosa urang dihampura teh. Tur lain dosa urang baé, dosa sakabéh jelema ogé dihampura.” Yesus gugah tina kapupusan, nyatakeun kameunangan Anjeunna tina dosa sareng kamaotan (1 Korinta 15:1-28). Puji sukur ka Allah, tina kamaotan sareng kabangkitan Yesus Kristus, satengah bagéan kadua dina Rum 6:23 bener ayana,”...sabalikna ari kurnia Allah mah nya eta hirup langgeng sarta ngahiji jeung Kristus Yesus Gusti urang.”
Anjeun hoyong dosa-dosa anjeun dihampura? Anjeun gaduh rarasaeun kasalahan anu anjeun teu tiasa ngaleupaskeunnana? Panghampura kanggo dosa-dosa anjeun tos kasadia upami anjeun nempatkeun iman anjeun ka Yesus Kristus janten Jurusalamet anjeun. Epesus 1:7 nyarios, “Sabab ku pupusna Kristus teh urang jadi leupas tina dosa, tegesna dosa-dosa urang dihampura. Maha agung rahmat Allah.” Yesus ngalunasan hutang urang, supados urang tiasa dihampura. Nu kudu dilakukeun ku anjeun nya eta nyuhunkeun Allah ngahampura anjeun liwat Yesus, percanten yén Yesus pupus kanggo mayar kana panghampura anjeun - sareng Mantenna bakal ngahampura anjeun! Yohanes 3:16-17 ngandung pesen anu hebat ieu, “Karana kacida mikaasihna Allah ka alam dunya, nepi ka masihkeun Putra Tunggal-Na, supaya sakur anu percaya ka Anjeunna ulah binasa, tapi meunang hirup langgeng. Sabab Allah ngutus Putra-Na ka alam dunya teh lain pikeun ngahukum alam dunya, tapi pikeun nyalametkeun.”
Panghampura – leres sagampil eta?
Muhun emang gampil! Anjeun teu tiasa ngusahakeun kenging panghampura ti Allah. Anjeun teu tiasa mayar panghampura anjeun ti Allah. Anjeun ngan tiasa narima hampura, ku iman, liwat asih kurnia sareng kabageuran Allah. Lamun anjeun hoyong narima Yesus janten Jurusalamet anjeun sareng narima panghampura ti Allah, ieu doa anu tiasa anjeun doakeun. Ngecapkeun doa ieu atawa doa-doa nu sanés moal nyalametkeun anjeun. Ngan saukur percanten ka Yesus Kristus anu tiasa méré panghampura kana dosa-dosa. Doa ieu ngan saukur hiji cara kanggo ngungkapkeun ka Allah iman anjeun ka Mantenna sareng ngecapkeun panuhun ka Gusti kusabab atos nyayagikeun kasalametan kanggo anjeun. "Allah, Abdi terang yén Abdi gaduh dosa ka Anjeun jeung pantes kenging hukuman. Tatapi Yesus Kristus tos nanggung hukuman nu kedahna ditanggung ku abdi supados liwat iman ka Anjeunna abdi tiasa dihampura. Abdi percanten pikeun kasalametan dina jero Anjeun. Hatur nuhun kanggo asih kurnia sareng panghampura Anjeun nu matak ta’jub! Amin!”
Anjeun parantos nyieun kaputusan ka Kristus kusabab bacaan anu parantos anjeun baca di dieu? Lamun atos, tulung klik dina tombol "Abdi parantos narima Kristus poé ayeuna" dihandap ieu.
Narima Panghampura? Kumaha carana abdi tiasa narima panghampura ti Allah?