c: text/html

text:
És
És nyaéta bentuk padet cai. Transisi fasena lumangsung nalika cai cair ditiiskeun nepi ka handapeun 0 °C (273.15 K, 32 °F) dina tekenan atmosfir baku. És bisa dihasilkeun dina hawa nu leuwih panas dina lingkungan nu diteken (tekenan luhureun tekenan baku), sarta bisa ogé tetep cair atawa gas nepi ka -30 °C dina tekenan nu leuwih handap. És nu kabentuk dina tekenan luhur mibanda struktur kristal jeung dénsitas nu béda ti és biasa.
És, cai, jeung uap cai bisa babarengan aya dina titik tripel, nu sistimna 273.16 K kalawan tekenan 611.73 Pa.
Fitur nu teu ilahar és nu beku dina tekenan 1 atm nyaéta yén padetanana mibanda dénsitas 8% handapeun cai cair. És mibanda dénsitas 0.917 g/cm³ dina 0 °C, sedengkeun cai mibanda dénsitas 0.9998 g/cm³. Cai cair mibanda dénsitas pangbadagna, 1.00 g/cm³, dina 4 °C sarta jadi "leuwih hampang" nalika molekul caina mitembeyan ngabentuk kristal héksagonal és mun hawana turun nepi ka 0 °C (kanyataanana, kecap "kristal" diturunkeun tina kecap Yunani pikeun beku). Ieu alatan ayana beungkeut hidrogén nu kabentuk antarmolekul cai, nu nyusun molekul-molekulna leuwih carang (volumena leuwih badag) nalika caina beku. Hasilna, és ngambang na cai cair, nu mangrupakeun faktor penting dina iklim Marcapada.
Salaku padetan kristalin, és dianggap salaku mineral.
Daptar eusi
Tipe-tipe és[édit | édit sumber]
És nu ilahar jeung salju kaasup és Ih, atawa és héksagonal. Gumantung tekenan nu leuwih gedé jeung hawa nu béda-béda, és bisa kabentuk jadi salosin fase nu béda. Nu saeutik leuwih teu stabil (métastabil) batan Ih nyaéta és struktur kubus (Ic), tapi niiskeun Ih ngabalukarkeun kabentukna susunan nu béda alatan pindahna proton, XI.
Ku jalan ditiiskeun jeung diteken, urang bisa ngahasilkeun tipe-tipe nu béda deui, gumantung diagram fase ésna: II, III, V, VI, VII, VIII, IX, jeung X. Tipe-tipe ieu dibédakeun dumasar struktur kristalin, susunan, jeung dénsitasna. Aya ogé dua fase métastabil és nu diteken, nu duanana ngalaman kalainan hidrogén, nyaéta IV jeung XII. És XII kapanggih taun 1996. Sakumaha bentuk kristalin, cai padet bisa aya dina kaayaan amorf: cai padet amorf, és amorf dénsitas handap, és amorf dénsitas luhur, és amorf dénsitas luhur pisan, jeung hyperquenched glassy water.
És ogé bisa ngabentuk ésikel, panémbongna sarupa jeung stalaktit, alatan ngucurna cai nu terus beku deui.
Klatrat hidrat nyaéta bentuk és nu ngandung molekul gas nu kacerek dina jero kisi kristalna.
Sababaraha zat séjén (hususna bentuk padet tina nu biasa kapanggih cair) ogé sok disebut "és": és garing, misalna, mangrupakeun istilah umum pikeun karbon dioksida padet.
Hubungan manusa jeung és[édit | édit sumber]
Nalika és cair, énergi panas (panas fusi) bakal kaserep, nu ajénna sarua jeung manaskeun massa cai nu sarua nepi ka 80 °C, sedengkeun hawana angger 0 °C. Mangpaatna, és dipaké pikeun niiskeun barang. Nepi ka kiwari, gedong Parlemén Hungaria migunakeun és nu dipanén nalika usum tiris ti situ Balaton salaku sumber tanaga utama AC-na.
Taun 400 MM di Iran, insinyur Pérsia geus ngawasa téhnik nyimpen és nalika usum panas di sagara keusik. És golondongan dibawa nalika usum tiis ti pagunungan sarta disimpen dina kulkas nu dirancang sacara alami nu disebut yakh-chal (hartina tempat neundeun és). Ieu tempat digali nepi ka 5000 m³), témbokna kandel (sahanteuna 2 m dasarna) dijieun tina sarooj, campuran keusik, taneuh liat, bobodas endog, lime, goat hair, and ash in specific proportions, and which was resistant to heat transfer. This mixture was thought to be completely water impenetrable. The space often had access to a Qanat, and often contained a system of windcatchers that could easily bring temperatures inside the space down to frigid levels in summer days. The ice was then used to chill treats for royalty during hot summer days.
Tempo ogé[édit | édit sumber]
- kebul inten
- gunung és
- cai padet amorf
- és amorf dénsitas leutik
- és amorf dénsitas badag
- és amorf dénsitas badag pisan
- hyperquenched glassy water
- és laut
- frazil ice
- pancake ice
- és hideung
- cai
- polynya
- deicing
- és krim
- Eropa, bulan nu kabungkus és
- Firn
Istilah-istilah nu patali[édit | édit sumber]
- A rusticle is a rust formation similar to an icicle.
- Isaz is the Proto-Germanic rune for "ice".
- Ice is a slang term for methamphetamine.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sakilas cutatan rasa katineungna urang sunda di pangumbaraan anu hoyong ngamumule budaya karuhun ulah leungit dugi ka incu-buyut Jeung impian jadi inohong dinagri luar...
Rabu, 24 November 2010
Angklung jadi salah sahiji 46 nominasi warisan budaya tak benda dunia
Muhun angklung teh seni asli pituin urang Sunda anu pernah di-claim nagri jiran, Malaysia, tapi alhamdulillah kaping 16 November 2010 unesco ngaresmikeun alat musik warisan karuhun Indonesia di bumi pasundan, Jawa Barat. Minangka "warisan budaya takbenda Indonesia" dina Sidangna nuka-5 Komite Antar-Pamarentah dina rangka ngaropea warisan budaya takbenda(Inter-Governmental Committee for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage (IGC-ICH) anu dialaksanakaeun di Nairobi, Kenya, pada 16 November 2010, ngukuhkeun 46 nominasi mata budaya takbenda ti 31 nagara, di antarana teh Angklung ti Indonesia.
Harita teh Sidang UNESCO dibuka ku Wakil Presiden Kenya, Stephen Kalonzo Musyoka anu didampingi Direktur Jenderal UNESCO Irina Bokova sareung Dr. Jacob Ole Miaron, Ph.D minangka chairperson (presiden persidangan) ti Kenya. Kirang langkung 460 peserta hadir minangka utusan/wawakil ti Negara-negara Pihak, juru tinjau (observers), wawakil organisasi internasional, wawakil LSM/NGO, jeung para pakar budaya.
Angklung diponten Unesco teh ceunah, ngandung nilai-nilai dasar kerjasama, saling ngaragangan, jeung sugih ku nilai harmoni sosial, anu jadi dentitas budaya masyarakat Jawa Barat sareung Banten. Unesco oge nganilai angklung teh ngan ukur aya di Indonesia, tiasa ditinggal dina catetan Prasasti Cibadak taon 1030 Masehi. Prasasti nyatat, angklung biasana digunakeun raja Sunda Sri Jaya Bupati kanggo acara kaagamaan.
Pangakuan Unesco teh manjangkeun kakayaan budaya warisan asli budaya Indonesia minagka pangkuan dunya nu samemehna keris, batik jeung wayang. Departemen Kebudayaan dan Parawisa nargetkeun 10 warisan budaya Indonesia lainna supados diakui dunia dugi ka taun 2014.
Diasupkeunana angklung ka representative list of humanity tiasa ningkatkeun kasadaran jatidiri urang Sunda kumaha pentingna ngamumule warisan budaya tak benda sareung ngenalkeun nilai-nilai sabilulungan diatara masayrakat sunda anu beh dieu beuki leungit kahalimunan ku kamajuan teknologi jeung asupna budaya barat.
Langkah-langkah pikeun ngamumule budaya bangsa teh kedah ngalibatkeun kerjasama para seniman, pamarentah jeung mayarakat kalayan tujuan utamana ngadorong wawasan angklung dina konteks formal jeung informal, terus dikemangkeunana karajian angklung jeung ngarawat supaaya taneman awi teu punah minangka bahan baku keu angklung.
Pertimbangan lain, nominasi angklung mencerminkan luasnya partisipasi komunitas baik dalam usaha-usaha pelestarian dan dalam proses penyusunan nominasi angklung ke UNESCO, yang dilaksanakan melalui konsultasi formal.
"Dilebetkeunana angklung minangka warisan budaya takbenda teh tiasa masihan dampak positif kanggo upaya ngalestarikeun ditataran nasional jeung regional. Masayrakat di Indonesia jeung nagara tatangga tiasa ninggal uapaya ngalestarikeun anu diudkung ku Unesco anu aplikasina kumaha ngalaksnakaeun konvensi Unesco kanggo ngalestarikeun warisan budaya tak benda." Pokna Tjetjep Suparman, Dirjen Nilai Budaya, Seni dan Film (Ditjen NBSF) Kemenbudpar anu mimpin delegasi RI dina sidang IGC-ICH. Delegasi RI anu ngawakilan ti unsur Kantor Menko Kesra, Dit Sosbud OINB Kemlu, ahli budaya, KBRI Paris, jueng KBRI Nairobi.
Tjetjep Suparman mere pendapatna, disupkeunana angklung Indonesia pastina tisa ningkatkeun katarikna para generasi muda kanggo diajar jeung mainkeun angklung di sababraha institusi pendidikan di Indonesia jueng luar negeri, minangka wawasan nu aya hubnganna jeung angklung teras dimumule jeung dikembangkeun .Saterusna, tiasa kabentuk lingkungan anu kondusif anu tiasa ngadukung ngawangun karaker bagsa, oge ruang kanggo ngembangkeun kreatifitas sababaraha komunitas nagklung. sadayana dampak anu gadoorng ngalestarikeun jeung promosi warisan budaya angklung.
Sakabeh upaya pamarentah Indonesia salah sawios ngawujudkeun komintment salah sahiji anggota konvensi UNESCO dina ngamumule warisan budaya takbenda tina taun 2003 anu diratifikasi ku 132 negara, kasup indoensia anu tos ngaratifikasikeun taun 2007. konvensi unesco leuwih nekenkeun upaya ngamumule warisan bduaya tak benda nyaeta tradisi nyarita jeung berekspresi, ritual jeung festival, karajinan leungen, musik, tarian jeung ngagelarna seni tradisonal.
Senin, 22 November 2010
Humor keur Urang Sunda (2)
Hartina Kabayan ceuk KUBS mah 1.tukang ngajaga paseban, 2. tukang ngaladenan dina hahajatan. Aya deui ceuk Ensiklopedi Sunda mah pembantu patih atawa Patinggi dina mangsa karajaan nepi ka mangsa kabupatian dina pamarentahan tradisional nepi ka ahir abad 19 tugasna nyaeta nepikeun paparentah raja atawa bupati ka rahayat, jadi kabayan didieu mah jabatan beda jeung tokoh Si Kabayan.
R Purbacaraka boga pamanggih yen, banyol, lulucon (humor) anu panghadena, anu luhur ajena nyaeta banyol anu sanggeus urang bisa diajak seuri satuluyna dititah mikir mikiran eusi tina eta lulucon anu tungtungna urang bisa “ngaji diri” bisa ngaragap maneh, nganyahokeun kaayaan diri sorangan.
Dina carita sapopoe Urang Sunda, tukang banyol, tukang heureuy euweuh deui iwal ti Si Kabayan, aya sarjana Walanda nu kungsi nyieun disertasina dina taun 1929 nyaeta Dr Coster Wijsman nyebutkeun euweuh deui nu pangbeungharna disakuliah nusantara ku carita lucu iwal ti di Tatar Sunda anu nyanda kana carita Si Kabayan. Carita Si kabayan kungsi dijieun buku ku CM Pleyte anu judulna Pariboga dina taun 1912, Bale Pustaka kungsi nerbitkeun Si Kabayan dina taun 1932, kabehdieunakeun loba buku anu terbit nu eusina dongeng-dongeng si Kabayan diantarana Min Resmana (Si Kabayan Tapa), Moh Ambri ( Si Kabayan Jadi Dukun), ceuk Ajip Rosidi ieu buku teh saduran tina buku pangarang Perancis Moliere anu judulna La Medicine Malgre Lui).
Salian ti Si Kabayan aya deui tokoh sejen nyaeta Mama Lengser ( sok aya nu nyebut Mamang Lengser, Ua Lengser) dina carita pantun jeung si Cepot dina carita wayang golek. Hartina Lengser ceuk kamus Satjadibrata nyeta jelema kapercayaan raja jaman baheula, aya deui anu nyebutkeun hartina teh turun, lungsur. Dina carita pantun tingkah paripolah Mama Lengser mindeng ngondang pikaseurieun, boh ucapna boh ringkak paripolahna, malah ku anu ngadarengekeun carita pantun mah bijilna Mama Lengser teh sok didaragoan alatan loba lucuna, kitu deui si Cepot dina carita wayang golek, malah lamun urang lalajo wayang nu dalangna Asep Sunandar Sunarya, porsi bijilna si Cepot teh siga anu dijadikeun kojo boh heureuyna anu ngageuhgeuykeun kaayaan jaman kiwari boh kalakuanana anu kalan-kalan siga anu cunihin.
Peran Mama Lengser dina carita pantun digambarkeunana teh siga anu tetep, umurna geus kolot, awakna bayuhyuh, papakean teu matut, tapi ieu tokoh teh bisa komunikasi jeung Raja kitu deui bisa komunikasi jeung rahayat perana meh sarua jeung si Cepot. Raja bisa disebut nu ngawakilan “alam luhur”, Lengser ngawakilan “alam tengah” jeung rahayat anu disebut “alam bawah”, dina kosmologi urang Sunda aya nu disebut Tri Tangtu, Buana Nyungcung (alam baka, alam para dewa), Buana Pancatengah (medium) jeung Buana Rarang (alam fana, alam manusa). Mama Lengser bisa disebut medium anu ngahubungkeun antara dunya raja jeung rahayatna, anu ngahubungkeun antara karaton jeung masyarakatna, tangtu we inyana kudu bisa kabula kabale, sagala parentah raja ditepikeun ka rahayatna, kitu deui kahayang rahayat ditepikeun ka rajana.
Nu sok jadi bahan gogonjakan Mama Lengser teh wujud kasarna (awakna) ari wujud lemesna (spiritualna) kacida dihargaanana utamana kajujuranana, pituahna, (bandingkeun jeung Semar atawa si Cepot dina carita wayang), matak teu aneh sanajan raja oge sok ngumaha ka Mama Lengser kitu deui rahayat sejena, dina prakna mere pituah teh tara ieuh umangkeuh ieu aing uyah kidul, tapi tetep kalawan handap asor nepi ka anu dibere pituah teh teu ngarasa kaisinan.
Urang Sunda enya resep heureuy resep guyon (humor), tapi heureuyna tara nganyerikeun batur komo bari ngekeak kekurangan batur mah, humorna leuwih nyoko kana “otokritik”, kana kalaipan diri, lamun tea mah aya nu dijadikeun obyek dina humorna malah sok dipikanyaah lain dipikaijid. Ceuk sakaol ieu teh teu leupas tina kaayaan alam Tatar Sunda nu pinuh ku parentul gunung, alam tropis nu kalan-kalan loba musibah alam, gunung bitu, banjir, longsor jste. Sakabeh kajadian alam siga kitu teh teu bisa dilawan ku tanaga manusa, manusa kacida hengkerna dibandingkeun alam anu sakitu rongkahna, tina eta kaayaan manusa Sunda dina nyicinganana kudu harmonis jeung alamna, nya tina ieu kasadaran sakapeung manusa Sunda siga nu ngelehan bae.
Carita tokoh Si Kabayan aya di rahayat Sunda, aya dina folklore masyarakat Sunda, inyana “dipikanyaah” ku masyarakat Sunda sok digambarkeun bodo tapi sakapeung sok digambarkeun pinter, jadi aya sifat paradok dina diri Si Kabayan, atawa bisa jadi aya sifat dualisme primordial. Lamun bodo sok siga anu bodo katotoloyoh (dina carita Si Kabayan ngala tutut), lamun pinter sok bisa ngalingsemkeun batur (dina carita Si Kabayan ngadeupaan lincar), hal ieu bisa dijadikeun pieunteungeun boh keur rahayat boh keur pamingpin, sedengkeun kategori pamingpin kuduna leuwih pinter batan anu dipingpina, harti pinter didieu dina harti kualitas dirina.
Dina campur gaul sapopoe dina mangsa kiwari anu geus campur aduk jeung seler sejen, posisi heureuyna urang Sunda anu tadi geus disebutkeun nyoko kana otokritik can tangtu dipikaharti ku seler sejen, palebah dieu urang Sunda kudu ngaluarkeun jurus kapinteran si Kabayan nyaeta surti kana posisi diri (kualitas), siga heureuy Ungkal bakal kahartieun ku urang Ungkal deui, ku anu ti luar mah can tangtu kahartieun jeung urang Ungkal-na oge dina ngaluarkeun heureuyna teh tara sagawayah. Ari wewengkon Ungkal teh ayana di Kacamatan Conggeang (ayeuna mah geus jadi desa). Tah keur dulur-dulur nu ahli atawa resep kana Antropologi, sok mangga geura pedar perkara “poyok Ungkal”, sabab dina poyok Unggal loba pisan silibna anu bisa jadi banda pituin urang Sumedang.
Masih Angger Kénéh
Barang nepi ka kamar urut manéhna baheula, manéhna keketrok. Sabada sawatara lila ngadagoan, ahirna aya mahasiswa anu kaluar.
“Kénging upami lebet ningalian kaayaan ieu kamar?” ceuk Suyatna. “Baheula leuwih ti satengah abad ka tukang, Bapa nyicingan kamar ieu. Panasaran hoyong mulangkeun panineungan.”
Henteu ngadagoan diidinan, blus Suyatna asup. Tuluy niténan kaayaan kamarna. “Masih angger nu baheula. Méjana angger, lomarina angger ….” tuluy manéhna mukakeun panto wc. Aya mahasiswi satengah taranjang. Gancang ku manéhna ditutupkeun deui. Si mahasiswa nu nyicingan kamar éta jiga samar polah, tuluy méré katerangan:
“Éta téh pun adi ….,” pokna.
“Carita kitu ogé angger sarua jeung baheula,” walon Suyatna.
PANGANTEN anyar mangrupakaeun salah sahiji kajadian nu moal kapopohokeun dina kahirupan. Kitu deui keur Aa jeung Nyai, estu sagala katresna, kanyaah jeung kaasih teh ditumplekeun pisan dina mangsa harita. Isuk-isuk sabada peuting panganten, Nyai nanya ka Aa:
BASA JANG AANG BALANJA KA PASAR
Jang Aang :”Naha kang balanja kalapa? Pan kang Dadang aya tangkalna dalapan?”
Kang Dadang :”Ah … nya jang babawaan ka baraya, mamang sayah hayang martabak kalapa…jang Aang balanja lalab? Mana samarana?”
Jang Aang :”Aya tah laja … salam.”
Kang Dadang :”Naha laja salam, jang Aang tara masak nya? Tah bawa kalapa jang lalab mah.”
Jang Aang :”Nya lah ngajaran dahar lalab aya kalapaan …. mangga Kang.”
Kang Dadang :”Mangga….”
Jang Aang kapaksa mamawa kalapa, padahal kahayangnamah mamawa samangka sakaranjang jang anak-anakna. Kang Dadang mapay-mapay jalan satapak, rada hanjakal mamawa kalapana ngan dalapan… TAMAT… dadaaaah….. calawak nya.
“Naha?”
“Margi beuratna langkung teuing.”
“Naha lamun parangkona ditambahan beuratna baris ngurangan kitu?”
“Teu meunang asup kadieu geus mabok mah!”
Jalema mabok tadi kaluar, tapi terus asup deui, ngan ayeuna mah ti panto gigir. Kaperego deui ku Bartender nu tadi
“Anjeun teh geus mabok, jadi tong asup kadieu! Perlu di pang manggilkeun taksi…?”
Nu mabok tea buru-burur kaluar deui, tapi asup deui ti panto tukang. Kapanggiheun deui bae ku si Bartender anu tadi, bari jeung keuheul pok si Brtender nyarita, “Lamun silaing wani asup deui, awas, dibejakeun ka pulisi geura!”
Jalma anu mabok tea ngarenjag jiga nu reuwas, “har…naha silaing bisa gawe di sababaraha bar euy…?”
KALEPASAN
Pamajikanana muka obrolan bari ngalieuk ka salakina.
Pamajikan : “Pah, mun mamah maot, papah bade nikah deui moal?”
Salaki : “Moal atuh!”
Pamajikan : “Naha moal? sanes jongjon ari nikah mah”
Salaki : “Memang enya”
Pamajikan : “Naha atuh moal nikah deui?”
Salaki : “Nya atuh bade”
Pamajikan : “Nyaan?” (melong bari timburu)
Salaki : “Hmm…mm” (ukur ngadehem)
Pamajikan : “Papah sareng anjeuna bade nyicingan bumi ieu?”
Salaki : “Pasti, imah sakieu alusna atuh”
Pamajikan : “Papah sareng anjeuna kulemna bade di ranjang ieu?”
Salaki : “Na rek dimana deui atuh?”
Pamajikan : “Ke poto mamah digentos nya ku potona?”
Salaki : “Pantesna mah kitu”
Pamajikan : “Perhiasan mamah bade dianggo ku anjeuna?”
Salaki : “Moal, manehna pasti make nu sorangan”
Pamajikan : “Ke anjeuna nganggo mobil mamah?”
Salaki : “Sigana mah, pan mobilna ge anyar keneh”
Pamajikan : “Bade diajakan maen golf oge?”
Salaki : “Pasti, saminggu sakali siga biasana”
Pamajikan : “Anjeuna ge bade nganggo stik golf mamah?”
Salaki : “Teu mungkin! manehna mah kede”
Pamajikan : ?????
Salaki : “E..eh! bit!”
Ha ha ha …..
Incu: “Ni, hoyong emam …”
Nini: “Tong dahar wae atuh, matak olok kejo, sakieu keur paila teh!”
Incu: “Ari Nini ti tadi nyapek wae?”
Nini: “Hih, ieu mah lain kejo deuleu, pred-ciken …”
Incu ngahuleng bari kumetap.
Maca Koran
Budak 1: “Ari Bapa maneh pagaweanana naon?”
Budak 2: “Tukang maca koran.”
Budak 1: “Beunghar ari kitu mah.”
Budak 2: “Beunghar naon … Tara kabeuli beas-beas acan!”
Budak 1: “Ari pagawean maca koran mah jelema senang, lin?”
Budak 2: “Maca koran soteh puguh neangan lowongan kerja!”
Nyiar Gawe
Uduy: “Loba nu nyararita, yen nyiar gawe teh hese. Bohong, eta mah pamalesan we. Yeuh kuring, da mani ranyong nu nawaran pagawean teh.”
Adi: “Mun enya maneh boga gawe, meureun awak teh kaurus. Geuning mani kuru kitu!”
Uduy: “Justru matak kuru teh saking loba gawe. Sedeng ari ngurus awak mah kudu aya pakeunna pan? Ari kuring boga duit ti mana atuh?”
Adi: “Eeehhh …!”
Lalaki
Ma Uti, indung beurang nu geus rada pikun ngajorowok tarik basa keur mantuan Nyi Karsih, tatanggana nu keur ngajuru.
“Ambuing, lalaki Ujang budak teh …!” cenah. Mang Juned, salaki Nyi Karsih heraneun. Sidik orok teh karek kaluar semet beuheungna.
“Naha Nini geus apal orok teh lalaki?” nyobaan nanya.
“Sidik pisan Ujang, etah geuning kaciri ceulina teu disuwengan. Pan nu tara make suweng mah lalaki,” Ma Uti yakin. Mang Juned olohok.
Judul Sinetron
Dede: “Bejana bakal aya sinetron anyar nu ditayangkeun ku tv swasta.” Didi: “Naon euy judulna?” Dede: “Ceuk beja mah judulna teh: Kisah Kasih Pemuda Idaman Diterpa Gelombang Cinta Di Lautan Asmara Yang Terindah Dan Abadi Sepanjang Masa.” Didi: “Leuh, bejakeun euy ka sutradarana, hese kituh neangan tipi anu layarna bisa dipanjangan mah.”
Lain Lawaneun
Aki: “Jadi lalaki mah montong sok borangan Sujang, manggih macan manggih singa ge lawan we …”
Incu: “Geuning Aki ari Si Nini keur nyarekan tara ngalawan, kalah sok ngahephep.”
Aki: “Ih, Si Nini mah lain lawaneun jalma atuh Sujang!”
Incu: “Saha atuh nu bisa ngalawan Si Nini?”
Aki: “Duit. Ngahephep geura Si Nini diasongan duit mah.”
Incu: “Teu kaharti lah …”
Remot
Dina hiji seminar tani, keur diteangan hiji jawaban ku naon pangna dina jaman Orba, ajakan pikeun patani sangkan daek ngagunakeun teknologi, taya hasilna? Sanggeus seminar sababaraha poe, kapanggih bae jawabanana. Sabab anu pinter cara Pa Habibi oge teubisa nyumponan kamajuan teknologi ku cara nyiptakeun remot kontrol pikeun … pacul!
Nginum Cikopi
Aya aki-aki nu nyanda pisan kana cikopi. Hiji mangsa nepungan dokter, pedah lamun keur nginum cikopi panonna nu katuhu sok nyeri wae, cenah. Dokter nyarankeun, lamun keur nginum cikopi, sendokna tunda heula!
Dirariung
“Mang Odo, tukang baso tahu, mangkukna mah pada ngarariung ku ojeg nu sok mangkal di parapatan.” “Hah, pedah naon? Henteu ari digarebugan mah?” “Ah, henteu …” “Ning atuh dirariung?” “Pan tukang ojegna rek mareuli baso.” “Oh …”
Ngajegang
Neneng: “Pa Pulisi, tulungan abdi.” Pulisi: “Aya naon ieu teh?” Neneng: “Abdi dipaksa kedah ngajegang!” Pulisi: “Ku saha?” Neneng: “Ku tukang ojeg!” Tk. Ojeg: “Upami teu ngajegang, abdi teu tanggel jawab upami geubis, margi jalanna garinjul!” Pulisi: “Turut. Hayoh ngajegang!”
Leutik
Basa aya acara di lembur. Kabeneran rombongan teh naek mobil. Pas rombongan Jang Adun samobileun teh ampir-ampiran teu kamuat. Da calon panumpangna pangpangna mah ibu-ibu anu awakna ampir rata-rata lalintuh. Sanggeus dina jero mobil ana celengkeung teh Jang Adun nyelengkeung, “Nu mawi nya, Ibu-ibu dina kaayaan sapertos kieu mah diperyogikeun pisan salira anu aralit teh.” Atuh ger we ibu-ibu teh sareuri mani ager-ageran.
Awut-Awutan
Kabayan : “Umur kota Bandung geus kolot pisan tapi kalah awut-awutan, ku naon nya?” Dihra : “Cek kuring mah pajabatna teu baraleg!” Acuy : “Cek kuring mah masarakatna teu baraleg!” Kabayan : “ke…ke…ke… bener oge, hartina pajabat hese ngahijina jeung masarakat.” Olot : “Lamun kitu ngarana barelegug!”.
Naek Menara Kembar
Ade: “Dul, geus ulin ti mana euy?” Dul: “Ti Alun-alun, naek kana menara kembar, masjid raya.” Ade: “Bejana mayar. Sabaraha?” Dul: “Dua rebu perak. Jaba kana lift turun-naekna oge.” Ade: “Bisa teu sarebu?” Dul: “Bisa! Naekna kana lift, ngan turunna ngaragragkeun maneh. Bade?”
Awewe
Aya awewe tumpak sapedah make calana panjang ngaliwat ka hareupeun sakumpulan pamuda. “Neng, eta lancingan katingali …” ceuk salah saurang pamuda, ngaheureuyan. Si awewe ngabengbeos, teu lila balik deui tapi teu make calana. “Katingali keneh teu …?” tanya si awewe. Pamuda silih reret jeung papada baturna.
Ulah Kagok Nyaah
Didi: “Ceuk kuring mah mun mitoha teh ulah kagok nyaah, nya?” Dede: “Kumaha tea?” Didi: “Heueuh, pan kuring teh dibere anakna. Mun mere teh ulah anakna wungkul … Sakalian jeung imahna, kebonna oge biayaan keur dahar sapopoena. Atuh kahayang teh deuih incuna jajanan unggal poe!” Dede: “Punten, nun. Ari sia eling?!”
Rumus
Dosen: “Ari saderek mecahkeun soal-soal matematika basa ujian, ngagunakeun rumus naon atuh? Nanya soteh pedah we dina lembar jawaban gaduh saderek mah eusina beda ti nu sejen.” Mahasiswa: “Eksperimen, Pa. Abdi ngagunakeun rumus … togel.” Dosen: “Beu, ari tukang judi sok aya-aya bae!”
Ngagakgak
Keur ngagakgak seuri, bus teh laleur asup kana sungut. Puguh we kuring jadi gagalapakan bari calawak. Teu kungsi samenit laleur kaluar deui, tapi jadi dua. Sihoreng laleur nu cikeneh asup teh nulungan sobatna nu leuwih ti heula asup kana sungut kuring.
Uprat-apret
Di Sakola Taman Kanak Kanak, Ibu Guru keur ngawurukan murid-muridna.
“Anak-anak kalau makan di rumah jangan selalu disuapin oleh orang tua, tapi harus bisa makan sendiri, ya!”
Salah saurang murid nu rada wanteran ngacungkeun leungeun.
“Ada apa, Nak?”
“Tapi Bu, kata Mamah kalau makan sendiri teh suka uprat-apret.”
Asin
Guru: “Cik, sato naon nu sok ngendog?” Toto: “Hayam.” Titi: “Meri.” Tata: “Asin.” Guru: “Asin …? Sato asin?” Tata: “Muhun. Geuning aya endog hayam, aya endog meri, aya oge endog asin!” Guru gogodeg bari mesem.
Politikus
Pa Dede bangun reueus nembongkeun incuna nu orok keneh. “Wah, Pa. Ditingal tina sorot panon mah pigagaheun, aya bakat janten jendral geura,” Pa Momo muji. “Pananganana mani parigel kitu, sigana mah kana bisnismen nu kieu mah,” Pa Yoyo mairan. “Salah kabehanana ge,” tembal Pa Dede. “Tingal geura, najan geus ngompol ge angger we sura-seuri teu euleum-euleum, nu kieu mah, jagana teh bakal jadi … politikus!” Nu ngadenge sareuri.
Ngarah Jangkung
Neneng: “Lamun hayang jangkung kudu kumaha, nya?” Herlina: “Cobaan we ngurab iwung.” Neneng: “Pernah eta oge nyobaan, tapi asa angger wae.” Herlina: “Euh, mun kitu mah geus teu mempan sigana.” Neneng: “Jadi kudu kumaha?” Herlina: “Ayeuna mah, cobaan we ngurab pager, ari iwung geus teu metu mah!” Neneng: “Maneh mah, hanas rek diamalkeun.”
Teu Datang
Basa rek miang, Pa Amir papagah heula ka rencangna nu anyar. “Bi, bisi engke Pa Kosim datang, bejakeun kuring keur ka dokter heula kituh nya. Sina nungguan we, nya.” “Mangga Juragan,” cenah, “Tapi upami Pa Kosim teu sumping, abdi kedah nyarios kumaha?”
Maneuh saban poe Senen personel katut manajemen WRS ngariung di kantor di Jalan Sukasenang V No.14 Bandung.
Biasana mun geus rengse barang gawe, jejer wangkongan sok ngabalengkot kana obrolan sabulang bentor. Nu sok mirucaan ngadabrul nyaeta Gan Reza. Saperti kajadian dina minggu nu anyar kaliwat. Ti isuk meluk nepi ka sore jeder Gan Reza ngablamblam nyaritakeun pangalamannana. Salahsahiji dongengna nyaeta lalakon bajuang waktu perang ngalawan karaman DI TII.
“Lur! Kieu-kieu oge, sayah boga jasa ka nagara. Waktu taun 1950-an, sayah ngilu pager bitis, oge kalan-kalan aub kana pangperangan. Tah.. saksina ceda na tonggong,” ngomong kituna teh bari ngalaan baju, terus nembongkeun tonggongna nu pinuh ku ceda.
“Euleuh meni raca kitu.. tilas tapak pelor oom..?” cek Teh Lina.
“Lain!” tembal Reza.
“Euh.. rupina ceda na tonggong oom, tapak kapetelan granat?” Dea nimbrung.
“Lain!” cek Gan Reza deui.
“Atuh tilas naon?” cek Yadi panasaran.
“Ceda na tonggong sayah, tapak panyakit Cacar,” cek Gan Reza bari nyengir.
Tardan
Yadi : Nurutkeun panalungtikan kuring, ngaran kasenian nu hirup di tatar Sunda, karereanna nyokot tina akronim atawa wancahan. Contona, Lapidut wancahan tina Lawak, Kacapi jeung Dangdut. Doger wancahan ngadogdogan anu beger. Tarling, Hitar jeung Suling.
Dea : Ari Tardan wancahan tina naon?
Yadi : Kakara ngadenge tah, cik naon wancahanna?
Dea : Wancahan tina Gitar jeung munding edan (ngomongna kalem).
Carita Pondok Pangpondokna Sa dunya
Dina sela-sela kagiatan ngokolakeun Grup Lawak Sasagon, Gan Reza sok rajeun nulis Carpon. Malah tadina mah rek diilukeun kana pasanggiri carpon nu diayakeun ku Koran Sunda Galura.
Kusabab sieun kapilih jadi juara niatna bolay. Nurutkeun paniten sastrawan moyan (nu saban isuk moyan), carpon karya Gan Reza kapeunteun jadi carpangondoknya “carpon pangpondokna sa dunya”. Judul Carpona “Budak Ceurik”. Eusina sauted “Aya budak kacugak beling, ceurik”.
BBM
“Geus ngadenge beja can, harga minyak tanah turun deui jadi Rp.800,-?” ceuk Dea ka Yadi.
“Ah.. eta mah berita bohong, piraku geus naek bet turun deui,” tembal Yadi.
“Sumpah cek dina TV, saleter hargana Rp.800,- asal daek meretan selang tengki,” cek Dea kalem.
Kabayan: “Mang Lebé, ngadu naon anu kira-kirana teu ngabatalkeun puasa?”
Mang Lebé: “Kangaranan ngadu mah kabéh ogé matak ngabatalkeun puasa. Masing teu keur puasa ogé ngadu mah teu meunang deuleu!”
Kabayan: “Ari ceuk uing mah aya ngadu anu teu ngabatalkeun puasa.”
Mang Lebé: “Ngadu naon kitu?”
Kabayan: “Ngadu…ngadulag.”
Mang Lebé: “Ah bisa waé ilaing mah.”
Muput Reungit
Mitohana: “Kabayan, keur naon manéh téh cicing baé di kamar?”
Kabayan: “Nabuburit, Ma!”
Mitohana: “Ari éta naon anu ngebul?”
Kabayan: “Haseup, Ma!”
Mitohana: “Heueuh keur naon?”
Kabayan: “Keur muput reungit.”
Mitohana: “Naha haseupna bau roko?”
Kabayan: “Nya éta obat nyamukna béak, kapaksa wé muputna ku roko.”
Si Kabayan jadi Reporter
Si Kabayan jadi réporter radio, basa aya pertandingan antara Pérsebaya vs Pérsib taun 60-an jaman jayana Abdul Kadir (Pérsebaya) jeung Rukman (Pérsib). Si Kabayan dibaturan ku Lamsijan.
Si Kabayan: “Iyah saudara pendengar, Abdul kadir ngabecir, nyépak ti gigir, bola nepi ka muntir, atuh kiper kuat ka nyengir da bal ngadupak biwir, nepi ka ngadahdir….
Lamsijan: (Ngaharéwos): “Enggeus euy, watir!
Lieur
Harita Nyi Iteung rék solat lohor, geus maké mukena lengkep. Ngan palebah rék takbir pisan, telepon disada (ti Si Kabayan), tuluy Nyi Iteung lumpat ngangkat heula telepon.
Nyi Iteung: “Alloohuakbar!”
Si Kabayan ngahuleng, lieur kudu ngomong naon.
Paingan
Kabayan: “Éta mah euy, sakitu murag tina tangkal kalapa anu sakitu jangkungna, da teu nanaon atuh. Kalah jleng sakali, tuluyna mah gugulitikan.”
Asnaip: “Saha euy, mani kuatan kitu. Boga élmu meureun?”
Kabayan: “Ah, teu singna boga élmu.”
Asnaip: “Heueuh, saha éta té?”
Kabayan: “Kalapa.”
Teu Tulus Digawé
Kabayan téh ngalamar gawé ka hiji pabrik, keur diwawancara ku bagian personalia.
Kabag: ”Cing caritakeun, asal-ulsul anjeun téh ti mana, Kabayan!”
Kabayan: “Ari asal mah nya ti indung. Ngan cenah mah nu mimiti ngusulkeun téh…pun bapa!”
Kabag: “ Wayahna baé anjeun kudu ninggalkeun pabrik ayeuna kénéh!
Wawuh Munding
Si Kabayan namu ka dulurna nu aya di Jakarta. Di imah éta dulurna panggih jeung babaturan dulurna anu sarua keur nyémah. Kawasna éta sémah lalaki téh urang Betawi, tuluy nanya ka Si Kabayan
Sémah: ”Apakah Abang kenal dengan yang namanya Bang Midun? Katanya sih rumahnya di sekitar sini.”
Bakat ku hayang diaanggap bisaan ngomong malayu Si Kabayan ngajawab, ”Kalow hapal betul sih kagak. Tapi kalow kenal kerbau mah iyah.” Maksud Si Kabayan mah ka Bang Midun téh ngan ukur wawuh munding.
Dasar Si Kabayan
Si Iteung: ”Kabayan, na enya manéh téh rék nyaah sarta satia ka kami?”
Si Kabayan: ”Puguh wé atuh, Teung.”
Si Iteung: ”Geuning kamari manéh ngabohong ka kami?”
Si Kabayan: ”Éh…ari manéh, atuh rék jeung saha deui urang silih pikanyaah, silih pikaasih, jeung silih…bohongan téh?”
Si Iteung: ”Dasar…!”
Geus aya meureun kana sabulana Oding anak cikal Bah Uyan nu kakara umur dalapan taun unggal unggal jam dua welas peuting nyaring, malah sok parat nepi ka Subuh. Dina nyaringna teh menekung bari kunyam-kunyem.
Kalakuan anakna saperti kitu teh pikeun Bah Uyan ngarasa atoh, tapi gegedenamah hariwang boa-boa anak aing keuna ku pangheureuy deungeun ceuk gerentes angena. Ku sabab bisi matak picilakeuan Bah Uyan geuwat mariksa anakna :
Bah Uyan : Ujang Kunaon bet sasarianeun loba hudang peuting? Mun aya kahayang geuwat tepikeun ka Abah ayeuna.
Oding : Hi ari abah, pan ceuk Pa Ustad oge mun aya kasusah kudu remen ngadu’a!
Bah Uyan : Hayang naon maneh teh? bet bebeakean.
Oding : Hayang.. ibu kota Jawa Barat pindah ka Sumedang.
Bah Uyan : Lahuta pisan siah kahayang teh! Na naon nu jadi sababna?
Oding : Eta Abah, waktos ngalebetan soal ulangan, soalna teh : Kota naon ibu kotana Jawa Barat? Ujang ngawaler Sumedang, tah ku kituna Ujang ngado’a sangkan ibu kota Jawa Barat ngalih ka Sumedang.
Bah Uyan : Kasebelan siah!
Ngado’a Salah Ucap
Kahirupan Bah Uyan keur nyirorot, nete semplek, nincak semplak, sagala usahana ngan rugi-jeung rugi, pokona numbuk di sue, entong keur nyakolakeun budak, keudahar sapopoe oge hese. Aya impo ti sobatna, mun hayang hirup salieuk beh kudu tatapa ka Guha Pawon, leuwih jentrena taroskeun Ka Pa Haji Ujang, anjeuna terangeun Harga beas nu sae, tapi ari deuk tatapa mah nu apal teh Kang Oding, kitu impo ti sobatna.
Saminggu ti harita Bah Uyan geus andeprak bari Sila, panona peureum, ingetanana museur ka Eyang Guha Pawon. Keur husuna tatapa, jelengeng kana ceulina aya sora, tanpa rupa.
Eyang Guha Pawon : Hey manusa, pangna tapa teh hayang nyaon? (Sorana Handaruan)
Bah Uyan : Eu.. ieu.. nun, ho-ho.. hoyong, hoyong.. (nyaritana teu kebat, kaburu leungit pangacian)
Eyang Guha Pawon : Hayang naon andika teh? Geuwat beunta, teuteup beungeut kula!
Bah Uyan : Barang bray beunta, katembong huntuna ranggeteng, panona nolol pikagilaeun atuh dina nyarita teh sabulang bentor. Ieu hoyong Lumpat Nu tarik rengse nyarita, berebet lumpat bari bujur kokompodan. Kana hayang beungharmah sama sakali lat poho.
Disangka Ngado’a
Ceuk kolot mun lalajo wayang golek poma ulah balik mun ki dalang can cacap nutugkeun carita. Mun di pungpang atawa ngalanggar kana eta caritaan bakal dipegat ku sandekala.
Eta oge lain teu inget kana eta caritaan, balik soteh inget kana dagangan nu kudu diiderkeun ka pasar subuh-subuh. Matak Jang Oding maksakeun balik jam dua welas peuting dina tengah garapan dalang.
Mangkaning jalan sorangeun teh ngaliwatan leuweung gerotan, leumpangna digancangkeun, beuki deukeut ka leuweung, sora sasatoan beuki atra kadenge, manuk sit incuing, jeung koreak disada matak kukurayeun bulu punduk. Papadaning kitu Jang Oding ngawani-wani maneh, teu kanyahoan samemehna ana gajleng teh maung gede ngajleng ka hareupeun jajalaneun pisan. Arek lumpat pasti katewak, ngalawan lain lawaneun, pamustungan Jang Oding ngudupruk ngadu’a. Aya sapuluh menit ngado’ana teh, tapi aneh eta Maung teu gep ngerekeb. Bakat ku atoh manehna sujud Syukur, tuluy nyarita :
Jang Oding : Nuhun gusti, sim abdi dipendakeun sareng maung soleh, ti batan ngerekeb abdi, katembong anjeuna ngadu’a.
Maung : Enya bener pisan, kuring teh kaabus maung pang solehna, dimana kuring manggih hakaneun, saencana ngahakan sok ngado’a heula.
Ngadenge kitu jang Usro kapiuhan.***
Aya hiji tukang gali kuburan keur ngagali kuburan. Kulantaran harita panas pisan, sanggeus rengse ngagali kuburan, si tukang gali kuburan nyiuhan di jero kuburan bari ditiungan ku daun cau. Ujug-ujug aya lalaki jangkung gede nyampeurkeun, si horeng eta teh malaikat anu rek nanya jalma nu geus maot.
Malaikat: Manrobuka?!
Tukang ngagali kuburan: Aduh punten malaikat, abdi mah sanes anu maot. Abdi mah anu ngagali kuburan, nuju nyiuhan. Panas! Nu maot na mah nuju dijalan keneh!
Malaikat: Ah, sugan teh maneh!
Saminggu ti harita, tukang ngagali kuburan kacilakaan, terus dikuburkeun. Geus sababaraha poe dikubur, naha euweuh wae malaikat anu nanya, pikir si tukang ngagali kuburan. Kabeneran ti kajauhan katingali aya malaikat anu kamari salah nanya. Malaikat! gero si tukang gali.
Malaikat: Aya naon hey tukang ngagali kuburan?
Tukang ngagali kuburan: kunaon abdi teu ditanya?
Malaikat: Ah maneh mah minggu kamari oge ngaheureuyan kuring, pura-pura paeh!
Tukang ngagali kuburan: ????????
BH ayangkara
Basa dina pelajaran Bahasa Indonesia disalah sahiji SMP di Bandung, Pak Guru ngalatih hiji-hiji muridna sina kahareup.
Pak Guru : “Mimin tulis kahareup … BHAYANGKARA….”
Mimin nu rada tunduh langsung kahareup bari nulis ku kapur dina bor …. BAYANGKARA
Pak Guru : “Geuning teu make BH Min … ? (maksudna BHayangkara)
Mimin : “… ngangge Pak Guru….” bari ngarabaan susuna, puguh we murid-murid jeung Pak Guru teh teu karuat nahan kaseuri.
Jiang Zemin Urang Sumedang
Kabayan : “Abah kenal teu ka Jiang Zemin ?”
Abah : “Nya apal atuh, mantan Presiden Cina nepi ka Maret 2003″
Kabayan : “Uiii hebat euy …”
Abah : “Abah teaaa ….”, bari ngusapan kumis bakat ku reueus
Kabayan : “Bejana Jiang Zemin teh aslina urang Sumedang nya Bah.”
Abah : “Ah… ceuk sahaaa …??”
Kabayan : “Da ngaran aslina mah cenah Ujang Jamin, ngumbara ka Cina ganti ngaran jadi Jiang Zemin … hehehe … Kabayan tea…” bari gura-giru ngaleos
Abah : “Dasar si borokokok !!”
Nu Lolong jeung Nu Gempor
Kacaritakeun aya hiji sobat ti bubudak nepi ka gede teu bisa pisah, nu hiji lolong nu hiji deui gempor, mun indit inditan pasti duanana arindit da puguh nu lolong bagian ngagandong anu gempor bagian panunjuk jalan.
Hiji mangsa harita liwat jambatan walungan;
Lolong : “Sora aya anu mandi nya ?”, pokna anu lolong.
Gempor: “Heueuh !, cik rek nanya eta nu mandi teh awewe atawa lalaki ?”
Lolong : “Nya pasti awewe lah !”
Gempor: “Ah siah lolong-lolong ge nyaho ka awewe mah !,Naha maneh bet nyaho eta awewe, memang tandana naon ?”
Lolong : “Ah siamah dasar bego!, oneng! bin tolol!, pan eta tandana mah obeng maneh ngaganjel dina tonggong aing!”.
Gempor: “Aeh Heueuh nya ! dasar ! teu kaop ninggali anu?”
Kunti jeung Tukang Sado
Dina hiji peuting kacaritakeun mang Udin tukang sado rek balik ka imahna sanggeus mangkal di dayeuh. Di tengah perjalanan mang Udin ningali aya awewe keur nangtung disisi jalan make baju bodas bari buukna panjang nepi ka bujurna. Ku mang Udin ditanya:
“Neng bade kamana wengi-wengi kieu’?”. “Nya eta mang bade ka ka bojong lopang” jawab na.
Tuluy singkat carita eta awewe teh milu ka mang udin da kampung mang udin ngaliwatan kampung nu rek dituju ku awewe eta. Pas nepi ka bojong lopang awewe eta turun bari ngasongkeun duit 20,000,.
“Ah neng sawios atuh” ceuk mang udin. Si awewe eta teu loba carita bari indit kana rungkun anu poek, barang teu lila mang udin kaget nempo duit 20,000 tadi rubah jadi daun kararas, Bari ngagurutu mang Udin nyarita “Dasar Kunti lanak”,
Teu lila sia wewe eta bijil deui tina rungkun anu poek bari nyarita
“Dari pada amang mah TUKANG SADO”
Maling Hayam jeung Panganten
Awal carita mangsa peuting keur sepi jempling, aya maling keur ulak ilik ka katuhu jeung kenca, ngaler ngidul jeung ngulon, tuluy keteyep ngadekeutan ka hiji imah panggung, maklum dikampung mah masih keneh loba imah panggung, jeung biasana kolong imah teh sok dijieun kadang hayam, kandang entog, kandang kelenci, pokona mah kolong imah teh sok dijieun kandang ingonan anu manfaat keur kulawargana, multi level meureun nya ayeuna mah istilahna teh.
Tah simaling teh caritana rek maling hayam, rerencepan muka panto kandang bari jeung dugdag-degdeg da sieun kadengeeun kunu boga imah, barang keur muka panto kandang ngadenge aya sora awewe “kang….tos dibuka……”, simaling ngagerendeng na hatena “duh! nyahoeun aing muka panto”, simaling jempe sakeudeung, teu kungsi lila tuluy moncor sirahna ka kandang, ti imah kadenge deui sora awewe “duh kang tos lebet nya !!!” sorana rada tarik, simaling ngorejat bari kukulutus dina hatena “haram jadah! nyahoeun aing rek maling hayam !”, padahal nu dijero imah mah teu nyahoeun nanaon da puguh keur sosonoan, maklum masih pangantenan.
Isukna simaling jualan bonteng di pasar, kabeneran si panganten oge indit kapasar, pas ngaliwat ka hareupeun tukang bonteng awewena nyarita ka salakina bari ngadilak ka tukang bonteng, pokna teh “kang siga nu wengi nya!”, maksudna kana bonteng, tapi Tukang bonteng ngagebeg hatena, rey…… beungeutna ngadadak beureum, tuluy hudang tina diukna, beretek lumpat tipoporose sieun ditewak, hatena baceo “duh bener-bener nyahoeun ka aing”. padahal si awewe mah ngomong kitu teh ngabandingkeun nu salakina.***
Saperti biasa drg. Reza unggal pasosore praktek ngubaran waos di panganjrekanana. Harita teh wanci asar, kabeneran pasen keur suwung, sabatae jongjon kutrat-kotret nyieun naskah drama, dokter gigi nu ieu mah sapopoena nyeniman.
Keur jongjon ngimpleng, kuruduk aya pasen ibu-ibu tengah tuwuh ngarana Ibu Elis, can oge dimanggakeun, gorolang nyarita mani nyoroscos:
“Dok! Ibu keur rusuh, 30 menit deui kedah tos aya di Bandara Khusen, bisa teu nyabut waos dua sakaligus dina waktos 5 menit? Wios teu dibius oge da pasti kiat.” Nyaritana tatag taya karingrang.
“Mangga, cobi waos nu mana nu karaos teh?” Dokter Reza mariksa.
“Ieu waos pun lanceuk.” Ngomong kituna bari nunjuk ka carogena.
Pasen Dokter Gigi 2
“Dok, kunaon sabada nganggo gigi palsu sok kumetap upami mendak tulang, pon kitu oge kana barang nu aya dipacilingan?” Ceuk Neng Odah ka dokter Budi dokter langganana.
“Tangtos bakal kitu, da nu dianggo ku Ibu didamelna tina waos gogog.” Ngadenge kitu Neng Odah kapiuhan.
Pasen Dokter Gigi 3
“Dok naha anu nyeri waosna gugusi nu luhur,nu dicabutna bet jeung nu handap?” Gan Beny protes ka dokter gigi Reza.
“Punten..! Nu nyabut waos Bapa murangkalih sakola perawat nunuju praktek.” Ngomongna kalem.
Pasen Dokter Gigi 4
“Dok, tiwas obat perangsang tumbuh gigi dianggo ngisang atanapi cecebok ku pun bojo, katohyan ku abdi sabada ngawajiban, wengi tadi, ayeuna gagaduhan abdi barocok sapertos tapak digegel ku waos.” Jang Hadi nepikeun bangbaluhna ka dokter gigi Reza.
Kang Uhe : “Gelo…. hanas digabruk! Sugan teh kelenci nu ngorosak di ruyuk teh”
Kang Uday : “Ari pek?”
Kang Uhe : “Landak keur kawin! Ieu cucukna mani naranceb!”
Cucunguk
Teh Nani : “Teh… cik pan niupkeun ieu soca! Kapireungpeunan yeuh, asa aya nu asup. Pangningalikeun…. aya naon nu asup kana soca abdi?”
Teh Neni (pas rek niup): “Gusti…. geuning cucunguk nu asup teh!”.
Didudut
Kang Jack : “Jurig! Akikah mangkal tadi peuting mah sial. hanas dina mobil BMW disampeurkeun. Boro atoh. Sugan teh rek ngajak indehoy”
Kang Jaja : “Ari pek?”
Kang Jack : “Pas dibuka jandela mobilna. Nu nolol teh…… bapa uing. Nya puguh atuh langsung uing didudut ka imah. Da salila ieu uing nyumputkeun identitas jadi bences!”.
Ngukut Lauk
Kang Oding : “Kapok lah… ngukut lauk di balong teh. Aya bahan beak yeuh ramo…”
Kang Aniw : “Naha ngukut lauk naon, kitu Kang?”
Kang Oding : “Teu pira… ngukut lauk piranha 5 kodi!”.
Latah
Kang Aniw : “Mmmmh… kumaha nya daftar tentara teh teu lulus wae. Dumeh boga panyakit kitu kurin teh?
Teh Dewi : “Naha boga panyakit naon, Kang?”
Kang Aniw : “Teu pira…… latah”.***
Tati :”Cing nambut sabun ih!”
Eva :”Kumaha nyaaa…..moal tiasaa”
Tati :”Euuuuh medit pisan”
Eva :”Nambut…nambut…menta kituh…sabun nambut!!!”
Tati ngaleos …
Tato
Ado :”Bapa uingmah dina awakna aya tatoan gambar naga siah!”
Adi :”Komo bapa uing mah dina dadana tato garuda!”
Ade :”Bapa uingmah tatona saawak-awak siah!
Ado+Adi :”Gambar naon?”
Ade :”Teuing gambarnamah teu jelas, kitu we totol-totol barodas ning… gambar emping jigana mah!”
Ngabedakeun
Momon :”Kumaha cara ngabedakeun antara nu kencing manis jeung nu jengkoleun?
Maman :”Gampang atuh! Ari nu kencing manis mah ompolna sok digembrong sireum, sedeng ari nu jengkoleunmah ompolna dijarauhan sireum, da sieuneun mabok!
Klise
Babang :”Disisik-sidik mah nini maneh bet jiga kliseu euy!”
Bani :”Naon kliseu teh?”
Babang :”Heueuh negative pilem! Geura we ari buuk bodas, ari awak hideung!
Bani :”Siiii siah…ngahina!!!”
Basa Indonesia
A :”Ari basa Indonesiana sieun?”
B :”Takut”
A :”Ari kasieunan?”
B :”Ketakutan”
A :”Ari basa Indonesiana era?”
B :”Malu!”
A :”Ari kaeraan?”
B :”Kemalu…..ah teuing etamah ketang!”
Nikreuh
Aya nini-nini andiprek disisi jalan. Keur kitu aya nu ngaliwat, sarta nanya. “Keur naon Nini, andiprek di sisi jalan?”
Nini :”Puguh keur jajaluk, nini teh lumpuh, Ujang”
Nu ngaliwat :”Sareng saha atuh nini kadieuna tadi?”
Nini :”Ah nikreuh we sorangan…!”
Nu ngaliwat :”Haaar ari si nini….
Mikroskop
Adun :”Umur-umuran kakara dewekmah ningali kutu sirah sagede jempol suku!”
Udin :”Anjiir…na mani gede-gede teuing…dimana euy?”
Adun :”Dina mikroskop…..”
Keur Neangan
Ibro :”Keur naon ilaing titatadi mukaan buku telepon wae?”
Sadang :”Keur neangan nomer telepon Osama Bin Laden!”
Ibro :”Cageur?”
Liwet
Juned :”Kunaon silaing teh katingalina jiga anu laleuleus kitu?
Jumad :”Puguh geus saminggu teu kararaban kejo saremeh-remeh acan!”
Juned :”Euleuh….mani watir temen…dahar naon atuh sapopoe kamari?
Jumad :”Untung we manggih liwet unggal poe teh,jadi teu leuleus teuing….”
Juned :”Dasar gejul”
Pada Hayang
Tukang Es :”Hayang teh halodo nya”
Tukang Bajigur :”Sidik kuringmah hayang hujan”
Tk. Bubur :”Ah..kuringmah rek usum halodo rek usum hujan ge bae weee. Kuringmah hayang soteh payuuuu…”
Meh Teu Rugi Teuing
Udin :”Beu…kaya kieumah moal tulus euy kawin teh..”
Manap :”Kunaon kitu?”
Udin :”Teu nyangka euy..Neng Susi teh geus midua kuring. Manehna geus boga kabogoh deui. Mangkaning kuring teh geus meuli cingcin kawin..”
Manap :”Kumaha atuh?”
Udin :”Ayeuna mah tulungan uing, Nap…baturan uing nepungan si bebengok kabogoh neng Susi euy….”
Manap :”Sabar euy Din…teu hade riributan perkara awewe mah….era…”
Udin :”Na da uing mah lain rek ngajakan ribut barinage…”
Manap :”Rek naon atuh?”
Udin :”Rek ngajual cincin kawin,meh teu rugi teuing we atuh…”
Komo
Totong :”Tang, kunaon minggu ieu kaciri ku dewek maneh mani alum ngungun kitu,kawas nu boga masalah beurat pisan?”
Tatang :”Teu rek alum kumaha, dewek teh karek diputuskeun ku si Eti, teu gugur teu angin ujug-ujug megatkeun hubungan. Mani nyeri hate, asa dibentar gelap. Da kacida bogohna dewek teh ka menehnateh.
Totong :”Alah ari maneh….da dunya teh teu sagede daun kelor….montong dipikiran atuh. Angguranmah neangan deui we da loba keneh nu leuwih geulis ti si Eti siga Ikeu, Irna,Dara atawa Dina”
Tatang :”Komo ka neng Ikeu atawa Irna, Dara nu sakitu gareulisna, cacakan ka si Eti anu teu geulis wae oge kuring geus ditalipak, komo deui kunu geulis meureun….”
Totong :”Teuing atuh ari kitumah”
Gulung Tikar
Akang :”Cenah di Garut loba pangusaha anu garulung tikar!”
Ayi :”Nya pantes we da ti baheula ge kitu…”
Akang :”Naha?”
Ayi :”Apanan daganganana ge samak wungkul, maenya we teu digulunganmah,
diamparkeunmah bayatak atuh meureun….!!”
Akang :”Dasar rieut…!”
Hese Ngajawabna
Aya pamuda kurang hideng asup ka rumah sakit
Pamuda :”Dokter, saleresna abdi teh udur naon cing?”
Dokter :”Sugan eta….naha bet nanya ka kuring…”
Pamuda :”Ari itu…kunaraon bet teu daramang?”
Dokter :”Nya loba panyababnamah,barareda”
Pamuda :”Ari Dokter nyalira panyawat naon? Naha didieu wae teu damang-damang geuning?
Wajar
Basa aya dua jalma tuna netra keur maraen catur, Si Sadun ngadeukeutan hayang lalajo
Tuna Netra 1 :”Skak….”
Tuna Netra 2 :”Skak ku naon?”
Tuna Netra 1 :”Kubenteng”
Si Sadun :”Etamah lain benteng, kuda da”
Tuna Netra 1 :”Jempe atuh tong pipilueun, wajar we salah saeutikmah, sidik kami mah teu narenjo”
Laporan
Nu lapor :”Lapor, Pa..”
Pulisi :”Aya naon?”
Nu lapor :”Ical konci motor, Pa..”
Pulisi :”Nyieun deui we atuh duplikatna,teu kudu laporan kadieu sagala!”
Nu lapor :”Numawi icalna teh sareng motorna,Pa…!!
Kembung Beuteung
Ade :”Kembung beuteung euy…..”
Udi :”Manehmah tambarakan atuh da barangdahar teh….angin wae didahar…!”
Ade :”Yeuh pek tah atuh jang maneh..” (bari brot..ngabekok)
Cinta Buta
Jajaka :”Ari nu disebut cinta buta teh naon euy?”
Jajaka :”Nu lolong jeung nu lolong… bobogohan”
Nyapih
Bi Aman :”Ih Euceu..kumaha nya itu pun anak mani sesah lirenna enen teh..”
Bi Iam :”Cobian ngangge batrawali. Tapi engke gentosna ulah dipasihan dot, ku gelas we..”
Bi Aman :”Na kunaon pami ngangge dot kitu?”
Bi Iam :”Upami ngangge dotmah sok langkung sesah nyapihna”
Bi Aman :”Justru nganggo gelas langkung sesah ngalirenanana,pun bapa dugi ka pupusna upami ngaleueut teh kedah ngangge gelas wae. Alimeun dipasihan kanu dot teh..”
Bi Iam :”Aeh muhun nya..hehe”
Aya Jarak
Jajaka :”Neng,keresa dijajap ku Akang?”
Mojang :”Mangga,mung aya saratna…”
Jajaka :”Naon saratna?”
Mojang :”Mapahna teu kenging pacaket tapi kedah aya jarak minimal satengah kilometer..”
Jajaka :”Sarua jeung bohong..”
Usaha
Mamang :”Emangmah sok heran ku jaman ayeuna, Jang…eta ningali jelema ku laloba duit, duka meunang timana nya…?”
Alo :”Ih, ari Emang,puguh sami abdi oge. Abdi ge gaduh tatangga…lamun dibumina kadangu aya sora orok ceurik pasti weh isukna atawa elatna 3 poe tiharita pasti meunang duit..”
Mamang :”Alah..boa-boa Jang…”
Alo :”Nu hiji deui mah tatanggi istri, Mang…mulihnateh sok subuh wae bari dijajapkeun ku pameget gentas-gentos. Carogenamah dibumi wae..icalan bubur sareng batagor..”
Mamang :”Nu tadimah munjung boa jang, lamun nu awewe eta boa bondon kitu?”
Alo :”Sanes Mang, nu tipayunmah padamelanana bidan, Mang…pami nu istri tukang batagormah purah kapasar,dijajapkeun ku ojeg…hehehe”
Mamang :”Na ari maneh sujang..ka kolot teh… ***
Di hiji poe juma’ah saberes juma’ahan, si ucok (orang batak nu karek pindah ka bandung) ambek-ambekan da sendalna leungit. Si ucok nanya ka barudak nu keur nongkrong;
Si Ucok: “Heh kau barudak, ninggali sendal kuring teu?”
Barudak: “Sendal nu kumaha bang?”
Si Ucok: “Eta sendal nu karek meuli bieu isuk-isuk”
Barudak: “Wah teu apal bang”
Datang Pa Haji nu karek kaluar ti Mesjid, di tanya oge ku si ucok.
Si Ucok: “Pa Haji, sendal kuring leungit pa haji”
Pa Haji: “Pahili meureun bang”
Si Ucok: “Bah..! Siapa pula eta pa hili?”
Pa Haji: “Eh si abang, Pahili teh Pagentos”
Si Ucok: “Bah..! Duaan jeung si Pa gentos??”
Pa Haji: “Aduh di bejaan teh teu ngarti-ngarti, pa haji uwih ahh…Assalamualaikum..”
Si Ucok: “Bah..! Rek kamana Pa Haji?? Sendal kuring kumaha ieu??”
Budak Angkot
Dina hiji poe, aya ibu-ibu numpak angkot bari ngangais budak. Tapi tisabareng naek angkot, eta budak teh teu eureun ceurik wae, tayohna mah eta budak teh hayangeun nyusu tapi indungna eraeun da puguh angkot teh pinuh.
Tuluy we ku indungna di beberah sina repeh, tapi eta budak kalah beuki tarik ceurikna teh. Nya akhirna mah indungna ngelehan era era oge susuna dikaluarkeun tuluy diasongkeun ka budakna bari tuluy dirungkupan ku samping.
Teu kungsi lila eta budak kaluar nolol tina samping bari pok ngomong ka penumpang sejena “ngalaleueut a ……”
Nuntut Elmu
Hiji poe Bu Mirna guru SD kelas lima keur nerangkeun hal kawajiban nuntut elmu. Sanggeus nerangkeun tuluy Bu Mirna nanya ka barudak kelas lima.
Bu Mirna, “Barudak, ari nuntut elmu teh kawajiban saha? Naha kawajiban Ibu atawa maneh?”
Barudak, “Maneeehh……!” Ceuk barudak saur manuk.
Bu Mirna baeud.
Basa Lemesna
Ua Sas: “Cik, ari lemesna leungeun naon?”
kang Hendri : “Pananganan”
Ua Sas: “Lemesna suku?”
kang Hendri: “Sampeyan…”
Ua Sas: “Tah ayeuna…ari lemesna beas, naon?”
kang Hendri mikir…uleng lila….naon nya?
Ua Sas: “Tipung…!!!!”
EUIS Jeung ASEP
Cik…rek kumaha lamun baraya jadi ASEP terus EUIS bebene ASEP anu rada
mahiwal nyarita jiga kieu :
Tong bendu,!.kang ASEP !..Sanajan urang sami-sami mikanyaah, EUIS micinta kang ASEP,! Tapi dalah kudu dikumahakeun ! Jangji pasini boa moal bisa ngajadi !..Lain EUIS teu nyaah !.Tapi …tali paranti karuhun…kang !.Mangga reungeukeun ! Di kulawedet EUIS mah gulangkep, geura EMANG nikah jeung BIBI, AKI ngadahup ka NINI atuh kitu deui BAPA apan nikah ka EMA ! ari kang ASEP apan…lain baraya EUIS! Hampura kang ASEP !.EUIS..hampura!
SIEUN JEBOL
Meri keur uplek ngobrol jung puyuh.
“Percumah anjeun mah, ngendog teh meni laleutik.” ceuk meri ngamimitian nyarita.
“Tah tempo atuh kuring. Ngendog mah kudu badag kieu.”
Puyuh cicing we teu nembalan.
“Dina urusan ekonomi oge kuring mah tangtu leuwih alus batan didinya. Endog kuring mah bisa di jual sarebu perak. Ari didinya mah ngan bisa dijual saratus perak!” meri nyarita deui.
“Jadi sabaraha bedana endog kuring jeung endog didinya mun dijual?” Puyuh tungtungna nanya.
“Salapan ratus perak atuh!” tembal meri.
“Yeuh, dengekeun! kurng mah pang hoream-horeamna migawe pagawean nu picilakaeun teh.” ceuk puyuh nyarita deui.
“Maksud anjeun naon?”
“Enya, sabenerna mah gampang. Kuring ge bisa ngendog anu gedena sagede endog anjeun. Ngan hoream we.”
“Naha hoream?” meri jadi panasaran.
“nya hoream atuh. Pira ge ngudag duit salapan ratus perak, ari heug bujur kudu jebol mah.” ceuk puyuh bari ngaleos.
WILUJENG SUMPING
Kacaritakeun aya urang Batak nyaba ka Bandung. Beuki dahar jelemana teh. Teu sirikna ampir kabeh restoran jeung rumah makan nu aya di Bandung dianjangan kumanehna.
Hiji mangsa manehna mulang deui ka Medan, jeung ku kabeneran panggih jeung urang Sunda nu keur bubuara di Medan. Saterusna eta dua jelema teh ngobrol ngalor ngidul sual kadaharan.
“Waktu aku datang ke Bandung, hampir semua restoran aku datangi. Bah, enak-enak semuanya. Kalau nanti aku datang ke Bandung lagi, pasti aku akan makan lagi di restoran-restoran itu.” ceuk urang Batak teh.
“Restoran apa saja yang anda datangi?”
“Hampir semuanya lah. Pokoknya semuanya enak-enak.”
“Laksana? Ampera? Ponyo? Sindangreret? Saung Kabayan?”
“Bah! apapula itu? Gak ngerti aku Sindangreret, Kabayan dan lain-lainnya.”
“Lho, itu kan nama-nama restoran terkenal di Bandung?”
“Bah! bukan lah. Aku tahu persis semua restoran Sunda di Bandung namamya.. Wilujeng Sumping.” tembal urang Batak mani yakin pisan
pa guru : “saha jenengan teh, jang ?”
memet : “meme’ nuni’mat..”
pa guru : “halah siah budak teu uyahan nyebut meme’ ka kolot !”
si memet malik ka tukang, napelkeun curuk na suing na, tuluy malik deui bari ngomong ..
memet : “memet nurhikmat, pa guru !”
Suing 2
aya preman suing naek angkot, diukna di lawang deuih, atuh pas mobil maju teh suing na disada kawas hatong “hiiiiiiiiinng !!!”.
preman : “kiwi piw …”
supir : “pabrik kiwi mah tebih keneh A’ “
preman : “piw…kiwi piw…”
supir : “eeeh dibejaan teh, tebih keneh pabrik kiwi mah …”
bari keuheul si preman napelkeun curuk na suing na bari ngajejekeun suku “geblig !!!” terus ngomong…
preman : “kiri anjink !!!”
Suing 3
aya hiji mobil norobos lampu beureum, teulila “priiitt priit !!” dieureunkeun ku pulisi suing .. priwit na nyelap na suing na … tuluy
supir : “aduh pa hampura teu katinggal lampu beureumna …”
pulisi : “mana him..” si pulisi masang beungeut galak..
supir : “kulan pak ?”
pulisi : “hiiim…”
supir : “aduh punten pak abi teu ngartos…”
si pulisi kesel, manehna malik ka tukang, napelkeun curuk na suing, tuluy malik nyentak ka si supir …
pulisi : “Siiiim… goblooog…”
Suing 5
Pa Ustad : Muh …turutan Bapa nya
Emuh : Nya Pa Ustad
Pa Ustad : Alif…
Emuh : Alif
Pa Ustad : ‘Ba…
Emuh : ‘Mpa..
Pa Ustad : ‘Ba….
Emuh : ‘Mpa…
Pa Ustad : Sanes Pa,,,tapi ‘Ba…
Emuh : ‘Mpa…
Pa Ustad : (Rada ngamaklum)..he..geus tuluy keun we. Ta’…
Emuh : Taaa…
Pa Ustad : Bentes geuning..?! harkat na ulah panjang teuing. ayeuna ‘Tsa..
Emuh : saaa….
Pa Ustad : (bari ngusap dada,sing sabar aing teh).ayeuna Jim…
Emuh : Jip….
Pa Ustad : Jim…
Emuh : Jip…
Pa Ustad : (kasabaran na beak) Treuk goblog..***
Aram nyarita ka Udi, “Karunya ku si Badu, kakara tanggal 3 geus teu bogaeun duit sapuluh rebu sapuluh rebu acan”.
“Naha nginjeum kitu ka ilaing?”
“Henteu. Ngan tadi basa dewek rek nginjeum duit ka manehna, cenah teu boga. Duit gajihna geus ambring.
Kabiasaan
“Ari maneh, naon sababna ari ditanya ngawalonna ku nanya deui?
“Naha henteu meunang kitu? Naon sababna?
Teu Kudu Dimandoran
Adil: “Euy silaing mah henteu kira-kira. Pamajikan disina migawe sagala rupa pagawean di imah sorangan bae: nyangu, nyeuseuh, sasapu, ngurus budak…. Ari ilaing kalah ulin teu uni!”
Diwalon, “Da pamajikan dewek mah geus hideng, henteu kudu dimandoran. Geus biasa sagala pagawean ditangkes ku manehna sorangan”.
Tolol
Gapur nyerenteng ka Tasim bari ambek, “Nanaonan maneh teh kamari carita ka dunungan yen dewek tolol?
Tasim, “alah punten bae. Sugan teh sanes rasiah!”
Nu Matak Henteu Dugul
Sastra ngagidig kaluar ti kantor, ditanya ku Bapa Kapala, “Rek ka mana, Sastra?”
“Bade dicukur,” walonna
“Naha dicukur dina waktu ngantor?”
‘Atuda buukna ge apan manjanganana dina waktos dines…..”
“Enya tapi apan henteu kabeh manjangan dina waktu di kantor, keur di luareun kantor oge buuk maneh teh terus manjangan”
“Nu mawi henteu didugulan…..” walonna bari terus ngingkig ka luar
Lamun
Neng Astri nganteuran tuang siang ka ramana anu ti isuk keneh ngedeluk nguseup di Talaga Sangiang.
“Kumaha Pa? Tos kenging sabaraha nguseup teh?” manehna nanya
Diwalon ku ramana, “Lamun anu ieu beunang serta ditambah tilu deui, poe ieu Bapa baris meunang opat…..”
Hayang Teu Gawe
Waktu keur ngilikan model komputer anu anyar, nu dagangna nyarita ka Tisna, “Model enggal teh. Upami ngagunakeun komputer model eta padamelan baris ngirangan satengahna”.
“Enya?”
“Leres pisan”.
“Ari kitu mah meser dua!”
Sumber cerita: Ajib Rosidi, 2008, Seuri Leutik, Kiblat, Bandung
Para Asep
Ambon Sorangan
Sapoe samemeh imlek ngahaja Thai Khu Chiang tandang ka imahna di Petak Sembilan, mawa kueh karanjang jeung jeruk bali sadingkul. Dihandapeun caangna lampu lampion Thai Khu Chiang nembrakeun eusi hatena yen manehna rumasa kapentang gondewana Shoe Ming Soei. Asup akal mun Thai Khu Chiang kapengpeongan tur kabungbulengan, saha lalakina atuh anu teu kabengbat ku kageulisan Shoe Ming Soei,sanajan asal ti padesaan tapi Shoe Ming Soei lir titisan dewi Kwan Im. Sakedapan Shoe Ming Soei ngan ukur ngabetem basa ditanya eusi hatena, Thai Khu Chiang tambah panasaran campur hariwang, boa-boa cintana nogencang. ” Pasihan waktos !” kitu nu kaluar tina biwir ipis Shoe Ming Soei minangka jawabanana.
Teu beak kasabaran ,waktu cia taokai (dahar bareng maleman imlek ) di hotel mandarin, Thai Khu Chiang menta jawaban nu pasti, leungeuna ngasongkeun angfao tanda kadeudeuh anu eusina taya lain konci ruko nu aya dikampung china,diwewengkon kota wisata Cibubur.
“Mangga atuh, ari hoyong kapastian ti abdi mah !” Shoe Ming Soei ngarandeg, ramona nu lentik nyelang heula ngaragamang kana angfao, dua detik angfao teh geus pindah kana tas manehna, geus kitu neruskeun hanca cumaritana. Barang rengse cumarita Thai Khu Chiang lir beusi atah meuleum, ambek pacampur jeung reuwas, reuwas nandingan dibentar gelap tengah poe ereng-erengan. Ambek lantaran angfao geus pindah tempat, atuh reuwas lantaran Shoe Ming Soei wakca balaka yen manehna kalahka bogoh ka Barongsai.
Cau ambon dikorangan kanyere dijieun bongsai, Thai Khu Chiang ambon sorangan, Shoe Ming Soei mah kalahka ngudag barongsai. Ciaaaaaaatt!
10 Jurus Jetu kanggo nu bade Nganjang
Upami bade angkat seuseup heula menyan tilu kali sareng kocrotkeun minyak sinyongnyong tiluhur sausap rambut tihandap sahibas dampal. Kade hilap tataros heula kanu tiasa meh caina herang laukna beunang. Mun saur panarosan kedah ngalangkung kana jandela omat kedah diturutkeun, komo dina palebah ngaler ngidulna mah, lamun cek pitunjuk kedah ngaler omat angkat kedah ngaler heula sanaos bumi bebene aya dikidul.
Diutamikeun nganggo anggoan anu seueur pesakna, kanggo persiapan bilih susuguhna rada euyeub, diantawisna opax, gegeplax, raginang, wajit, angleng, bubuy boled, jrrd, Anu maksadna, supados sobat bongoh….. susuguh eta tiasa ngalih kana pesak.
Dianjurkeun pisan nganggo kendaraan roda opat, margi upami naek ojeg bilih “golep” rugrug atanapi acak-acakan kadedetkeun helm. Langkung sae upami “mercy” dipipir nganggur tiasa dianggo.
Teu kenging cacandakan mangrupi koper, margi bilih disangki dobel profesi janten tukang rebab atanapi tukang sulap.
Upami tos dugi dipayuneun bumi simanehna, tenjrag bumi tilu kali bari mapatkeun ajian ” sijaran goyang ” sareng kade hilap nyiapkeun gas airmata, bilih anu ngabageakeun the anjing nu gaduh bumi.
Samemeh kelebet tengetkeun heula saha nu pangpayuna mapag, upami ramana omat ulah waka kalebet, margi bisa tibalik jadi ngapelan (nganjangan) ramana.
Upami ramana ngiring nimbrung, ajak we ngobrol soal politik ngeunaan Bank Century dituntungan titah ngajawab tarucing ieu…Bentukna kotak tapi diragap geunyal…pasti anjeuna langsung ngabengbeos teu bisaeun ngajawab.
Kade….! upami nuju nganjang teu kenging maca novel margi sanes di perpustakaan, sareng bilih kajonjonan teu karaos si manehna ngaguher tibra gigireun.
Teu kedah ningalian jam, margi jam nuju nganjang mah teu berlaku. Anu berlaku dehem ramana. Dehem kahiji nandakeun batas apel (nganjang) tos seep bari teu tiasa diisi ulang. Dehem kadua tandana urang kedah tos singkil di lawang panto. Dehem katilu urang kedah tos aya diburuan. Dehem kateterusan, ambek geus nyedek tah sibapa teh.. siap-siap make helm. Bisi dialungan Kohkol !
Upami bade nego perkawis perpanjangan waktu, siapkeun “angfao” anu paling saeutik eusina gobanan. Pas ngelol gancang ajak sasalaman bari selipkeun sakadang angfao. Kontan ramana galehgeh someah bari nyarios kieu…… “Ongkoh…ongkoh wae jang bapa mah tos teu kiat bade leleson ….!”
Sakitu wilujeung nyobian, kanggo nu bade mindo. Duka tah upami mintelu atanapi mipapat mah.


c: application/xml

text:
Sakabeh manusa, gubragna ka alam dunya teh bari nampa hak-hak anu sarua jeung mutlak, kalawan dibarung ku ayana kabebasan anu fundamental.
Perserikatan Bangsa-Bangsa boga komitmen pikeun nanjeurkeun jeung nangtayungan hak-hak asasi manusa sakumna.
Ieu komitmen teh awalna lahir dina Piagem Perserikatan Bangsa-Bangsa anu ngeceskeun kayakinan sakumna bangsa di ieu dunya kana ayana hak-hak asasi manusa anu fundamental dina martabat katut ajen kamanusaan.
Dina Pernyataan Umum ngeunaan Hak-Hak Asasi Manusa, Perserikatan Bangsa-Bangsa nerangkeun kalawan eces ngeunaan hak-hak anu geus jadi milikna saban jalma sacara adil. Eta hak-hak teh saestuna pisan bogana saderek.
Eta hak - hak teh saestuna pisan mangrupa hak saderek.
Atuh ku kituna, saderek kedah wanoh kana hak-hak saderek teh. Heg jalankeun eta hak-hak teh boh keur diri urang pribadi boh pikeun sasama.
PERNYATAAN UMUM NGEUNAAN HAK - HAK ASASI MANUSA
Mukadimah
Dumasar ku ayana timbangan yen pangakuan kana ayana martabat alamiah katut hak-hak anu sarua ti sakumna anggota kulawarga manusa nu dasarna kamerdikaan, kaadilan jeung perdamaian di dunya.
Ku ayana timbangan yen ngalelewodehkeun katut nganggap enteng kana hak-hak manusa teh geus nyiptakeun polah - polah bengis anu nimbulkeun kaceuceub kana nurani manusa tur ngawangun hiji dunya tempat manusa ngasaan nikmatna kabebasan nyarita jeung ngagem agama sarta bebas tina kasieun jeung katuna, geus ditembrakkeun salaku cita-cita luhung ti rahayat biasa.
Ku ayana timbangan yen hak-hak manusa teh perlu ditangtayungan ku aturan hukum sangkan ulah milih cara anu kapaksa dina ngalawan nu lalim jeung anu resep ngajajah.
Ku ayana timbangan yen dina ngabina hubungan duduluran di antara nagara-nagara perlu dironjatkeun.
Ku ayana timbangan yen bangsa-bangsa ti Perserikatan Bangsa-Bangsa dina Piagem Perserikatan Bangsa-Bangsa geus ngeceskeun deui ayana kapercayaan kana hak-hak dasar manusa katut hak-hak anu sajajar boh keur lalaki boh keur awewe, jeung geus mutuskeun rek ngarojong kamajuan sosial jeung taraf hirup anu leuwih hade dina kamerdikaan nu leuwih jembar.
Ku ayana timbangan yen nagara-nagara anggota geus guyub pikeun ngahontal kamajuan nu mangrupa pangajen jeung rasa hormat sacara umum kana hak-hak asasi manusa sarta kana kabebasan - kabebasan anu asasi, ku jalan gawebabarengan jeung Perserikatan Bangsa-Bangsa.
Ku ayana timbangan yen janji ayana paham anu sarua ngeunaan hak-hak jeung kabebasan-kabebasan teh kacida pentingna pikeun dilaksanakeun kalawan daria, atuh ku kituna.
MAJELIS UMUM
ku jalan ieu ngaproklamasikeun
PERNYATAAN UMUM NGEUNAAN HAK - HAK ASASI MANUSA
Salaku standar umum hiji-hijina pikeun ngahasilkeun sakumna bangsa katut sakumna nagara, kalawan tujuanana malar saban jalma jeung saban badan-badan masarakat, mun inget kana ieu pernyataan rek satekah polah mere pangaweruh malar bisa ngajenan kana hak-hak jeung kabebasan ku tindakan-tindakan anu progresif boh sacara nasional boh sacara internasional sifatna, ngajamin ayana pangakuan jeung pangajen anu universal jeung efektif, ti sakumna bangsa nagara anggota sorangan, boh ti bangsa-bangsa anu aya di wilayah kawasan hukum luar ti eta.
PASAL 1
Sakumna jalma gubrag ka alam dunya teh sifatna merdika jeung boga martabat katut hak-hak anu sarua . Maranehna dibere akal jeung hate nurani, campur-gaul jeung sasamana aya dina sumanget duduluran.
PASAL 2
Saban jalma boga hak kana sakumna hak jeung kabebasan anu dicatetkeun dina ieu pernyataan bari teu diiwalkeun, saperti perbedaan ras, warna kulit, jenis kelamin, basa, agama, pulitik atawa pandangan sejen, asal usul kabangsaan atawa kamasarakatan, hak milik, kalahiran atawa kadudukan sejen.
Saterusna, moal dibeda-bedakeun ngeunaan kadudukan pulitik, hukum, atawa kadudukan internasional ti nagara atawa daerah mana-manana, naha eta jalma teh datang ti nagara nu geus merdika, atawa ti nagara anu bentukna wilayah-wilayah perwalian, jajahan atawa anu aya dina handapeun kadaulatan nagara sejen.
PASAL 3
Sakumna jalma, saha bae, boga hak kana kahirupanana, kabebasanana sarta kasalamatenana.
PASAL 4
Sing saha bae, teu meunang diperbudak atawa dibujangkeun; perbudakan atawa perdagangan budak nu kumaha bae rupana kudu dihulag.
PASAL 5
Sing saha bae teu meunang nandangan panyiksa atawa kakejeman, atawa narima hukuman anu jauh tina rasrasan atawa nampa panghina.
PASAL 6
Sing saha bae nampa pangaku nu sarua di hareupeun hukum, di mana bae ayana.
PASAL 7
Sing saha bae, boga kadudukan sajajar di hareupeun hukum jeung ngabogaan hak dina narima panangtayungan hukum bari teu diwilah-wilah. Sakumna jalma boga hak anu sarua dina narima panangtayungan tina polah-polah anu sok ngawilah-wilah anu patukang-tonggong jeung ieu pernyataan, katut tina sagala rupa hasudan anu deukeut-deukeut kana polah diskriminasi.
PASAL 8
Sing saha bae, sacara mandiri boga hak dina mulangkeun deui ngaran hade ti pangadilan nasional anu boga urusan dina nguruskeun tindakan-tindakan nu ngarempak hak-hak fundamental anu dibikeun ka manehna ku undang-undang dasar atawa hukum.
PASAL 9
Sing saha bae teu meunang ditewak, ditahan atawa dibuang bari sawenang-wenang.
PASAL 10
Sing saha bae, sacara gembleng, boga hak nampa kaadilan ti pangadilan sacara adil jeung nembrak jeung henteu mihak, dina netepkeun hak jeung kawajiban-kawajibanana sarta tina saban tungtutan pidana anu ditibankeunana.
PASAL 11
Sing saha bae anu unggah balewatangan ku sabab disangka ngarempak hukum, ulah waka dianggap salah, satungtung ku pangadilan anu terbuka acan dibuktikeun kasalahanana. Manehna boga jaminan anu diperlukeun dina pembelaanana.
Sing saha bae teu meunang disalahkeun geus ngarempak hukum dumeh polahna anu lalawora satungtung henteu ngarempak hukum dumasar kana undang-undang nasional boh kana undang-undang internasional waktu eta polah dipigawe. Pon kitu deui, dipahing nibankeun hukuman leuwih beurat ti batan hukuman anu geus sakuduna ditibankeun dumasar kana polahna tea.
PASAL 12
Sing saha bae teu meunang diganggu sacara sawenang-wenang kana urusan pribadina, kulawargana, rumah-tanggana atawa mun manehna ngayakeun hubungan surat-sinurat ; pon kitu deui dipahing ngaganggu kana kahormatan sarta ngaruksak ngaran manehna. Sakumna jalma boga hak narima panangtayungan hukum tina gangguan jeung polah-polah sarupa kitu.
PASAL 13
Sing saha bae boga hak kana kabebasan, boh anu kumelendang boh anu cicing dina wates-wates saban nagara.
Sing saha bae boga hak pikeun ninggalkeun nagara mana bae, kaasup nagarana sorangan, jeung boga hak pikeun balik deui ka nagarana sorangan.
PASAL 14
Sing saha bae boga hak neangan suaka (panyalindungan) di nagri sejen pikeun neangan katengtreman jeung katingtriman katut panangtayungan dirina ti pihak-pihak sejen anu ngudag-ngudag manehna.
Tapi ieu hal teh henteu lumaku pikeun kasus jalma anu diudag-udag alatan polah-polah kajahatan (pidana) anu taya patula-patalina jeung pulitik atawa alatan polah-polah anu tojaiah jeung tujuan katut dasar Perserikatan Bangsa-Bangsa.
PASAL 15
Sing saha bae boga hak dina nangtukeun kawarga-nagaraanana.
Sing saha bae kawarganagaraanana teu bisa dicabut sacara samena-mena, atawa ditolak hakna dina ngaganti kawarga-nagaraanana.
PASAL 16
Lalaki jeung awewe anu geus dewasa, kalawan teu diwatesan kabangsaanana, kawarganagaraanana atawa agamana, boga hak pikeun rarumah - tangga jeung ngawangun kahirupan rumahtanggana. Maranehna boga hak anu sarua dina perkawinan, dina mangsana rarumah-tangga jeung dina mangsa pipirakan.
Eta perkawinan ngan ukur bisa dilaksanakeun dumasar kana pilihan bebas turta hasil tina babadamian eta calon ewe-salaki.
Kulawarga teh hiji kesatuan nu alamiah tur fundamental masarakat, atuh ku kituna boga hak dina narima panangtayungan boh ti masarakat sabudeureunana boh ti nagara.
PASAL 17
Sing saha bae boga hak ngukumpul harta, boh sosoranganan boh babarengan jeung batur.
Sing saha bae teu meunang dirampas hartana kalawan samena-mena.
PASAL 18
Sing saha bae boga hak dina kabebasan mikir, hate nurani jeung agama; dina hal ieu oge aya kabebasan ganti agama atawa kapercayaan, katut kabebasan dina nembongkeun agama jeung kapercayaanana ku jalan ngajarkeun, milampah, ibadah jeung taat kana agama atawa kapercayaanana, boh sosoranganan boh jeung batur, naha di hareupeun umum atawa rerencepan.
PASAL 19
Sing saha bae boga hak dina ngaluarkeun pamanggih; ieu kaasup kabebasan dina boga pamanggih bari henteu diganggu deungeun, kaasup dina neanganana, narima atawa nepikeun informasi tina hasil mikirna ngaliwatan media naon bae kalawan henteu kawatesan ku wilayah.
PASAL 20
Sing saha bae boga hak kana kabebasan ririungan nyieun serikat tanpa kekerasan.
Sing saha bae teu meunang dipaksa asup kana hiji beungkeutan.
PASAL 21
Sing saha bae boga hak ilubiung kana pamarentahan nagarana, boh sacara langsung boh ngaliwatan wakil-wakilna anu dipilih sacara bebas.
Sing saha bae boga lolongkrang anu sarua pikeun diangkat dina jabatan pamarentahan di nagarana.
Kereteg rahayat kudu jadi dasar kakawasaan pamarentah; ieu kereteg teh kudu dinyatakeun dina wangun pilihan umum anu dilaksanakeun sacara berkala jeung murni, kalawan hak pilihna sacara umum tur sajajar, kalawan ngayakeun pungutan sora sacara rusiah atawa ku ngagunakeun prosedur sejen anu pokona mah bisa ngajamin kabebasan dina ngasongkeun sora.
PASAL 22
Sing saha bae salaku anggota masarakat boga hak dina narima jaminan sosial, sarta hak-hak ekonomi, sosial jeung budaya anu kacida dipikabutuhna pikeun nanjeurkeun martabat jeung tumuwuhna pribadi anu bebas, ngaliwatan usaha-usaha nasional katut gawe babarengan internasional anu luyu jeung anu diatur sarta jeung sumber daya saban nagara.
PASAL 23
Sing saha bae boga hak kana rupa-rupa pagawean, boga hak milih jenis pagawean, boga hak narima pasaratan pagawean anu adil jeung nguntungkeun sarta boga hak narima panangtayungan dimana ngaligeuh teu digawe.
Sing saha bae bari teu diwilah-wilah, boga hak narima upah anu sarua ladang digawe anu sarua.
Sing saha bae anu boga pagawean, boga hak narima upah anu adil jeung nguntungkeun, anu sakirana bisa mere jaminan kana kahirupan anu minuhan ajen martabat, boh keur dirina boh keur kulawargana, jeung lamun perlu ditambahan ku panangtayungan sosial sejenna.
Sing saha bae boga hak ngadegkeun jeung asup kana sarikat-sarikat pagawe pikeun nangtayungan kapentinganana.
PASAL 24
Sing saha bae boga hak pikeun reureuh jeung libur, kaasup boga hak nampa jam gawe anu ngawates tur merenah, boga pere anu mayeng bari angger narima upah.
PASAL 25
Sing saha bae boga hak kana taraf hirup anu merenah pikeun kasehatan jeung kasejahteraan dirina katut kulawargana, kaasup boga hak narima pangan, pakean, imah jeung miara kasehatan sarta pangladen sosial anu diperlukeun, oge boga hak kana jaminan saupamana ngaligeuh, gering, jadi tanpa-daksa, jadi randa, geus kolot atawa kaayaan sejen anu ngabalukarkeun pangasilan ngurangan luareun wates kamampuhanana.
Awewe jeung anak-anakna boga hak narima bantuan istimewa. Sakumna turunan, boh anu lahir sacara sah boh anu diluar pernikahan, kudu narima panangtayungan sosial anu sarua.
PASAL 26
Sing saha bae boga hak nampa atikan. Atikan teh kudu garatis, sakurang-kurangna pikeun tingkat sakola rendah jeung pendidikan dasar. Pendidikan rendah kudu diwajibkeun. Pendidikan teknik jeung jurusan sacara umum kudu terbuka pikeun sing saha bae, ari pendidikan tinggi kudu bisa diabusan ku saban jalma dumasar kumaha pantesna.
Atikan kudu ditujulkeun pikeun ngamekarkeun kamampuh pribadi sajembar-jembarna sarta ngandelan rasa ajen kana hak-hak asasi manusa jeung kabebasan fundamental. Pendidikan kudu bisa ningkatkeun rasa saling pengertian, toleransi jeung duduluran di sasama bangsa, kelompok ras atawa agama sarta kudu bisa ngamajukeun kagiatan Perserikatan Bangsa-Bangsa dina ngamumule perdamaian.
Kolot boga hak utama dina milih-milih jenis pendidikan anu baris dibikeun ka anak-anakna.
PASAL 27
Sing saha bae boga hak pikeun ilubiung dina kabudayaan masarakat sacara bebas pikeun neuleuman kasenian jeung milu ngararasakeun majuna sarta mangpaatna elmu pangaweruh.
Sing sah bae boga hak pikeun narima panangtayungan kana kauntungan moril atawa materil anu ditarima tina hasil karya ilmiah, sastra atawa kasenian anu diciptakeunana.
PASAL 28
Sing saha bae boga hak kana tatanan nasional jeung internasional. Eta hak jeung kabebasan anu aya dina ieu pernyataan teh bisa dilaksanakeun sacara jembar.
PASAL 29
Sing saha bae boga kawajiban di masarakat tempat dimana manehna bisa ngamekarkeun kapribadian kalawan bebas.
Dina ngajalankeun hak jeung kawajibanana, saban jalma kudu taat kana watesan-watesan anu geus ditetepkeun ku undang-undang anu tujuanana ukur pikeun ngajamin pangakuan sarta mere pangajen anu merenah kana hak jeung kabebasan balarea jeung pikeun minuhan pasaratan anu adil dina kasusilaan, katartiban jeung kasejahteraan umum di masarakat anu demokratis.
Hak jeung kabebasan ieu teh, sanajan kumaha bae oge dipahing ulah henteu dilaksanakeun, angot bari patukang-tonggong jeung tujuan sarta prinsip-prinsip Perserikatan Bangsa-Bangsa mah.
PASAL 30
Tina ieu Pernyataan, hiji oge ulah ditafsirkeun saolah-olah mere nanaon ka hiji nagara, kelompok atawa pribadi anu mangrupa hak, pikeun kalibet atawa nyieun polah anu tujuanana rek ngaruksak kana hak-hak jeung kabebasan anu kacatet dina Pernyataan.


text:
KUMPULAN
DONGENG BASA SUNDA
Senen,
7 Mei 2012
Kacatur
kacaritakeun cak kolot, dihiji tempat anu ayana di Kabupaten Bekasi, Kecamatan
Bojongmangu, Desa Sukamukti aya hiji lembur nu ngarana Cipeucang. Kunaon eta
lembur téh dingaranan Lembur Cipeucang, cak kolot baheula diieu lembur téh loba
sasatoan terutama Peucang, Sato bangsaning embe anu awakna leutikeun ti embe.
Di ieu tempat téh
aya cai anu ngocor titungtung kidul nepi tungtung kaler nu di sebut
Cipamingkis. Tah di Cipamingkis ieu bangsaning sasatoan ngarinum terutama
Peucang. Kusabab cai téh jadi tempat kahirupan mahluk anu harirup sato,
tatangkalan oge jalma kabeh ngabutuhkeun cai.
Tah kusabab kitu
ieu Lembur téh dingaranan Lembur Cipeucang. Asalna tina ngaran sato nyaeta
Peucang jeung cai anu ngalir di eta tempat, Ci = Cai anu ngalir di eta tempat,
Peucang = sato anu loba baheula didinya. Disebut weh Cipeucang.
Nepikeun kiwari
oge masi aya keneh Cipamingkis anu ngalir di Cipeucang, jeung masih loba jalma
lamun usum halodo kacaraina téh ka Cipamingkis éta.
Jeung hiji deui di
ieu lembur téh lahir saurang jajaka nu ganteng ngalempereng koneng loba nu
resep jeung nu bogoh. Tepatna kaping 16 sasih Mei warsih 1987 di lahir keunana.
Dugi ayeuna eta jajaka téh aya keneh ayeuna kuliah di UPI Kampus Purwakarta nu
jenenganana Ojim Suryana téa.
Jaman baheula
dihiji tempat/werwengkon didinya téh kacaritakeun lembur anu kacida sarienen
nana jelema ngaliwat kadinya, yen beja didinya ari peting tara aya lampu,
pokona paroek jeng loba begal. Lamun aya jalma peting-peting liwat kandinya cak
beja sok dicegat garong/begal pokona sakumaha harta nu dibawa ku jalma téh kudu
dibikeun ka garong lamun hente diancam bakal dipaehan atawa disiksa.
Caritana yen
brgal/garong anus sok nyegat ditempat etatéh nyaeta jalma anu cicing di tempat
eta, penduduk didinya kusabab kitu jalma sarieuneun liwat kadinya téh.
Jeung deui anu
jalma anu nempatan tempat eta téh jaragoan utamana jago kadugalan.
Kusabab kitu jalma nyarebutna eta tempat Siluman, lembur Siluman terusnamah.
Eta tempat téh aya di Kabupaten Subang, Kecamatan Pabuaran. Tah ayenamah
Silumantéh jadi ngaran Desa nyaeta Desa Siluman.
Da ayeunamah aman
biasa waé kos daerah nu sejenna eweuh begal eweuh garong, kecuali katukangeun
lembur etatéh aya trotoang panjang da nepi ayeunage sok sarieuneun jalma liwat
kadinya tipeuting mah. Tah kitu caritana kunaon eta tempat téh disebut Siluman,
nu ayeuna Desa Siluman.
Jaman baheula aya
Kuya imah-imah di sisi muara. Gawena ngahuma, ngahumatéh indit isuk datang sore
magrib. Hiji poe Kuya keur di huma, aya hujan geode bari jeung angina.
Tatangkalan rarungkad imah Kuya oge kaapungkeun murag ka leuwi brus ti teleum.
Sakadang Kuya sedih kacida, isukana manehna ngieun dei anu leuwih keker supaya
te kabawa angina. Hiji poe manehna balik ti hima, Kuya téh masak pikeun dahar
sore. Sabot masak Kuya kacai hela, keur di cai katingali hasep ngebul dina
suhunan imahna ku Kuya diburu tapi imah geus angus seneuna gede nakeranan. Kuya
téh ceurik. Keur kitu jol bae Monyet kolot.
Monyet ngomong ka
sakadang Kuya, “tong ceuri sakadang Kuya ngieun deui imahmah!”
“Anu matak sakadang Monyet lain sakali wae kacilakaan imah téh bareto kabawa
angina. Kudu kumaha akalnanya supaya imah awet?”
cak sakadang Kuya!
Sakadang Monyet ngajawab, “gampang atuh, ngarah imah ulah cilakamah dibawa bae,
ulah ditinggalkeun. Pek ngieun dei anu alus tur kuat ke lamun geus anggeus
arang tangkodkeun kana tonggong anjeun, pantone sakira asup sirah supaya
gampang ngelokeun sirah ka jero. Eta papatah téh ku Kuya diturutkeun, saenggeus
anggeus prak ditengkodkeun dina tonggongna, monyet anu memenerna. Nah ti
haritamah imah sakadang Kuya téh sok dibabawa bae, digagandong.
Rincian Dongeng:
Judulna : Kuya
Ngagandong Imahna
Bahasana : Kasar
Palakuna : Sakadang
Kuya jeung sakadang Monyet
Watek palakuna :
Sakadang Kuya =
Getol daek digawe, gampang putus asa an, te kuat kena musibah.
Sakadang Monyet =
Daek babantu jeung mere saran
Tempat/latar :
Baheula dihiji kebon deket walungan
Eusi/hikmah nu
bisa di cokot :
Jadi jalma kudu
getol kos sakadang Kuya tapi tong gampang putus asa jeung tong bodo. Jeung kudu
daek babantu ka batur kaos sakadang Monyet.
Kacaritakeun
jaman baheula aya oray naga geus lila ngalamun hayang nyaba ka kahiyangan.
Unggal isuk eta oray téh osok dangdan mapantes maneh. Tapi keukeuh teu ngarasa
ginding lantaran teu boga perhiasan, mangkaning arek ngadeheus ka dewa. Sanggeus
mikir manehna inget ka sobatna sakadang titinggi, maksudna arek nginjeum tanduk
ka sakadang jago haritamah jago téh aya tandukan menta di anteur ka titinggi.
Sanggeus aprok dicaritakeun sakabeh pamasalahan naga ka jago. Maksudnamah
nginjeum tanduk ka jago, engke dianteurkeuna deui ku sakadang titinggi cak
sakadang naga.
Hayam
jago teu nembalan lantaran apal jahat jeung licikna naga. Lila-lila naga
ngarayu, jago oge merekeun tandukna ka sakadang naga. Cak naga ka jago “engke
tandukna dibalikeun deui dianteurkeun ku titinggi samemeh balebat, lamun
balebat can balik wae bisi kaula poho ngawangkong jeung dewa, anjeun mere tanda
weh kongkorongok sing tarik.” Geus kitumah jung weh naga jenug titinggi the
arindit. Isukna samemeh balebat hayam jago kongkorongok satakerna. Sakali dua
kali titinggi teu datang wae, terus jago téh kongkorongok sababaraha kali deui,
tapi tetep titinggi teu dating keneh bae. Nepi ka brayna berang titinggi teu
datang-datang.
“Keun sugan cenah peuting engke” pok hayam téh. Tapi weleh ditunggu nepi
kasubuh titinggi teu dating keneh wae. Pohara ambekna hayam jago nepi ka
nyancam lamun titinggi dating arek di pacok nepikeun ka paehna. Ti harita hayam
jago téh tiap-tiap subuh kongkorongok sarta mun papanggih jeung titinggi sok
langsung dipacok nepi ka paehna, males pati dumeh kungsi ngabobodo.
Rincian Dongeng:
Judulna : Hayam
Kongkorongok Subuh
Bahasana : Kasar
Palakuna : Hayam
Jago, Titinggi jeung Oray Naga
Watek palakuna :
Oray Naga = jahat,
sok nipu, teu sukur, sok hayang nu batur.
Titinggi = Daek
wae di titah sanajan salah, teboga pamadegan.
Hayam Jago = Babari
percaya, gampang dibobodo.
Tempat/latar :
Hiji tempat jaman bahela nyaeta di leuweung
Eusi/hikmah nu
bisa di cokot : Ari hirup téh ulah sombong, adigung, ulah sok nipu, jiga Oray
Naga. Ulah sok daek wae di titah lamun salah jiga Titinggi. Ulah gampang di
bobodo bisi kaduhung, ulah gampang percaya ka jalma jiga sakadang Hayam Jago.
Kacatur jaman
baheula aya dua jalma adi lancek. Nu cikal ngarana Jana, ari nu bungsu Jani.
Ki Jana ka asup jelema benghar, lega sawah lega kebon. Tapi koret, tara barang
bere jeung tutulung. Tapi Ki Jani mah bari jeung miskin oge ari boga rejeki téh
sok mere kanu butuh.
Hiji poe Ki Jani nginjem beas ka Ki Jana tapi manan dibere malah dicarekan.
Untung pamajikan Ki Jana karunyaeun. Susulumputan ti salakina mere beas ka Ki
Jani sacangkir jeung lauk asin. Bari nalangsa Ki Jani balik ditengah jalan
aprok jeung aki-aki awakna begang lempangna rumanggieung, atuh karunyaeun
diajakan ka imahna. Nepi imah beas dibubur saenggeus asak didalahar bareng. Isuk-isuk
keneh aki-aki téh geus pamitan. Memeh indit aki-aki téh mere jimat ka Ki Jani
mangrupa lilisungan jeung haluna tina perak. “Naon wae anu dipikahyang ku
ujang, sebutkeun wae bari nyebut Tutu! Tutu! Tutu!’tilu kali,” ceuk aki-aki téh,
engke tangtu haluna nutu sorangan, sarta anu dipikahayang kaluar tina jero
lisung. Ngereunkeunana lisung kudu dibere taneuh saetik. Gancangna carita Ki
Jani geus benghar, tapi tetep resep ngabantu jeung tutulung kanu susah. Barang
Ki Jana ngadenge adina beunghar manehna sirik , bari boga niat jahat hayang
miboga jimat eta. Hiji peuting Ki Jana datang Ka Jani, ku Ki Jani dicaritekeun
kabeh ka Ki Jana carana make lisung. Terus dibawa minggat ku lanceukna ka alas
pentas. Mangsa dina kapal geus eweuh uyah Ki Jana menta kalisung uyah kaluar
uyah téh teu ereun-ereun, Ki Jana poho teu mawa taneuh. Nepi ka kapalna kelebuh
teleum. Ti harita cai laut jadi asin.
Rincian Dongeng:
Tema : Perang
Duduluran
Judulna : Cai Laut
Asin
Bahasana : Kasar
Alur/plot :
Ngagunakeun alur maju
Cara Nyarita/
Sudut Pandang : orang ka 3 palaku utama
Palakuna : Dua
urang adi lanceuk: lanceukna Ki Jana, Adina Ki Jani.
Watek palakuna :
Ki Jana = Sarakar,
koret, embung tutulung kanu susah.
Ki Jani = Bageur,
berehan, daek tutulung kanu susah.
Tempat/latar :
Jaman baheula di hiji lembur. Eusi/hikmah nu bisa di cokot :Jadi jalma ulah
koret jeung jahat, siga Ki Jana anu tung-tungna bakal cilaka. Kudu kos Ki Jani
bageur sok daek nulungan batur, hirupna jadi senang tur tentrem
Kacatur jaman baheula di Pulo Jawa Beulah kulon, aya hiji karajaan anu rajana
Prabu Rakata. Sang Prabu gaduh dua putra. Anu cikal Raden Sundana anu bungsu
Raden Topobrana.
Haritamah Pulo
Jawa sareung Sumatra téh ngahiji. Kumargi Prabu Rakata parantos sepuh pisan,
mangka karajaan téh di titipkeun ka putra-putrana, tur di bagi dua belah wetan
ku Raden Sundana, belah kulon Raden Topobrana. Terus Sang Prabu téh indit
ngabagawan anu tempatna dibates dua nagara nu dibagi dua tea, anjeunna teu
nyandak nanaon tibang guci pusaka nu dicandak. Hiji mangsa dina taun ka genep
Sang Prabu téh ngadangu yen putrana parasea Raden Sundana ngarugrug karajaan
raina Raden Topobrana. Sang Prabu téh ceg ka guci anu tos dieusi cai laut tea,
terus indit ka medan laga kasampak dua putrana keur perang campuh atuh bendu
pisan si anjeunanana. Ningali ramana sumping reg weh perang liren, dua putrana
langsung nyampeurkeun cedok weh nyareumbah ka Prabu Rakata kitu dei para
parajuritna. Atuh dua putrana beak bersih diseukseukan pampangnaman Raden
Sundana nu wani ngarug-gug nagara raina. Dua putrana anu tarungkul téh nyarek,
atuh Sang Prabutéh langsung gadeg, ceg kana guci pusaka tea. Terus cai laut anu
dina guci dikucurkeun disapanjang wates dua nagara, teras guci anu tos téh
kosong téh disimpen ditapal bates dua karajaan tea, anjeunanana indit deui ka
tempat pang tapaanana. Teu lami eta bates anu tilas disiram ku cai laut téh
ngajanggelek jadi selat. Nu kiwari disebut Selat Sunda. Nu mawi dinamian Selat
Sunda lantaran Raden Sundana sarakah hoyong wilayah anu raina. Dugi ramana
ngadamel wates nganggo guci pusaka anu caina dikucurkeun terus jadi selat. Tur
guci anu disimpen dina wates téh ngajanggelek jadi gunung, nu katelah Gunung
Rakata atanapi Gunung Krakatau. Tah kitu sasakala Selat Sunda sareng Gunung
Krakatau téh.
Rincian Dongeng:
Tema : Perang
Duduluran
Judulna : Selat
Sunda Jeung Gunung Krakatau
Bahasana : Lemes
Aur/plot :
Ngagunakeun alur maju
Cara nyarita/sudut
pandang : orang ka 3 palaku utama
Palakuna : Prabu
Rakata, sareng dua putrana: Raden Sundana sareng Raden Topobrana
Watek palakuna :
Prabu Rakata =
Arip, adil, tur bijaksana.
Raden Sundana =
Sarakah
Raden Topobrana =
Embung ditindes
Tempat/latar :
Jaman baheula di Pulo Jawa belah kulon.
Eusi/hikmah nu
bisa di cokot : Jadi jalma kudu arif, jujur, adil tur bijak sana kawas Prabu
Rakata, ulah Sarakah jiga Raden Sundana.
Senin, 03 Maret 2003
Kacariotakeun baheula dina hiji tempat aya oray naga keur nawu balong. Sungutna
ngegel kana tangkal huni, buntutna dibrlitkeun kana pancuh tambakan beulah
dieu. Awakna malang dina balong tea, tuluy di ayun keun goplak, goplak, goplak
dipake nawu baloing tea.
Teu kungsi lila balong téh saat laukna sing kocopok loba. Jol datang gagak
kadinya haritamah gagak téh buluna bodas ngeplak. Ujug-ujug corokcok weh laukna
dipacokan nepi beak lauk nu baradagnamah.
Ku oray sanca katempoen gagak maling lauk, geuwat digenggereuhkeun, tapi gagak
ngalah beuki ngahajakeun. Atuh oray ambek sebrut bae diudag gagaktéh. Gagak téh
hiber kuorang diobrot, gagak téh bingung da diberik wae sieunen katewak.
Kabeneran aya nu keur neleum, gebrus bae gagak téh asup ka jero pijanaan. Atuh
ari muncul deui téh geus lestreng .
Barang jol oray sanca téh panglingeun, da jadi hideung lestereng. Pok weh oray
sanca nanya, “mahlik hideung maneh nempo sakadang gagak teu bieu liwat kadieu?”
Gagak téh sorana digedekeun, ngomongna oge basa Betawi, da sieunen katara,
“Engga, gaaaa!”
Tah kitu sasakalana manuk gagak buluna hideung jeung sorana gaaa, gaaaak!
Rincian Dongeng:
Judulna : Gagak
Jadi Hideung
Bahasana : Kasar
Palakuna : Gagak
jeung Oray Sanca
Watek palakuna :
Gagak = Badeur,
sok daek nyopet, te bisa digeunggeureuhkeun.
Oray Sanca =
Getol, daek usaha, rajin.
Tempat/latar :
Caritana jaman baheula di hiji balong nu loba laukan
Eusi/hikmah nu
bisa di cokot : Ari jadi jalma téh kudu getol daekan, ulet, usaha lamun hayang
bog amah kos sakadang Oray Sanca. Ulah jiga Gagak baong, haying ngenah doing
embung gawe.


text:
James Dean
James Byron Déan nyaèta aktor Amerika anu geus moyan nalika taun 1950-an, ngaliwatan aktingna dina TV jeung film[1].Déan dibabarkeun di Indiana, 8 Februari 1931 ,manèhna mimiti dipikawanoh tina aktingna ngaliwatan peranna salaku Jim Stark dina film Rebel Without A Cause1955[1]. Akting sèjèn anungabalukarkeun Déan dipikawanoh nyaèta dina akting salaku Cal Trask dina film East Of Eden 1955 jeung merankeun patani anu rasis Jett Rink dina film Giant 195[1]. Dua film ieu ngabalukarkeun manèhna meunangkeun Nominasi Best Actor Academy Awards[1]. Lian ti èta ngaliwatan Rebel Without A Cause 1955, manèhna suksès bisa ngahontal Nominasi Best Aktor BAFTA Awards[1]. Déan miboga kalangenan balap, manèhna wafat ping 30 September 1955, dihareupeun studiona sorangan, diperkirakeun lantaran serangan jantung[1]. Déan nalika leutik hirup jeung tumuwuh di peternakan bibi jeung emangna di Fairmount, Indiana[2]. Sabada lulus sakol manéhna pindah ka New York pikeun ngahontal cita-citana nyaéta akting[2].
Filmografi[édit | édit sumber]
- Fixed Bayonets 1951[3]
- Sailor Beware 1952[3]
- Has Anybody Seen My Gal? 1953[3]
- East of Eden 1955[3]
- Rebel Without a Cause 1955[3]
- Giant 1956[3]


text:
Psikologi
Alamat: Jl. Raya Bandung Sumedang KM 21, Jatinangor 45363
Telepon: (022) 779-4126 / 7794127
Faksimile: (022) 87920376
Dekan: Dr. Hj. Hendriati Agustiani, M.Si [Unduh CV]
Website: http://psikologi.unpad.ac.id
Deskripsi:
Fakultas Psikologi Univérsitas Padjadjaran diadegkeun dumasar kana SK Menteri PTIP nomer 037/SEK/PU/61, tanggal 18 Agustus 1961. Sabada kaluar surat ieu, dina tanggal 2 Séptémber 1961, di Aula Unpad diresmikeun ngadegna Fakultas Psikologi Univérsitas Padjadjaran.
Psikologi minangka élmu pangaweruh anu nalungtik kana paripolah jeung kajadian séjénna supaya bisa ngarti kana prosés dina diri manusa anu ngabalukarkeun manusa jeung anggota kelompok séjénna bisa boga paripolah. Fakultas Psikologi Unpad téh salah sahiji paguron luhur pikeun pendidikan psikologi anu geus moyan di Indonésia. Tujuan Fakultas Psikologi Unpad, salian ti nyadiakeun pendidikan psikologi ogé pikeun mekarkeun élmu jeung padika anu kawilang perlu pikeun nerapkeun élmu psikologi ka masarakat.
Pendidikan Psikologi di Univérsitas Padjadjaran taya reureuhna mekarkeun kamampuh pamikiran diagnostik atawa psikodiagnostik anu jadi ciri Fakultas Psikologi Unpad, mekarkeun élmu, padika dina psikologi anu dirojong ku panalungtikan. Tujuan ieu geus mekarkeun tianggalna kénéh sabab Fakultas Psikologi Unpad téh panaratas jalan di Indonésia dina panagweruh psikologi ékspérimén jeung kamekaran laboratoriumna.
Program Studi:
A. Sarjana:
– Psikologi
B. Pascasarjana:
1. Program Magister (S-2)
– Magister Psikologi
> Psikologi Perkembangan
> Psikologi Sosial
> Psikologi Sumberdaya Manusia
– Magister Psikologi Profesi
> Psikologi Klinis Dewasa
> Psikologi Klinis Anak/Psikologi Perkembangan
> Psikologi Industri dan Organisasi
> Psikologi Sosial
> Psikologi Pendidikan
> Psikologi Kerekayasaan Faktor-faktor Manusia (Psikologi Eksperimen)
2. Program Doktor (S-3)
– Psikologi
> Psikologi Perkembangan
> Psikologi Sosial
> Psikologi Industri dan Organisasi
> Psikologi Klinis
> Psikologi Pendidikan
Data lain:
– Buku Pedoman Fakultas Psikologi 2014/2015
– Daftar Guru Besar Unpad


text:
Ku : MAMAT SASMITA English Version
Cenah mah di imahna teh boga cocooan, dua anak ucing keur kumincir. Di imah kuring mah geus dua bulan ilang dangiang, diburuan ge asa teu hegar henteu ari barala mah da aya ari nu sasapu bae mah. Kekembangan dina pot siga nu alum. Dua minggu kaliwat Mamah masang plang hareupeun imah tina sesemplekan triplek, aya tulisan unina : Rumah ini akan dijual TP hub 08xxx. Kuring kacida ngagebegna basa maca eta tulisan, geuning imah teh rek dijual. Kakara sababaraha poe sanggeus plang dipasang Mamah betus ngabejaan pangna eta imah rek dijual, pajarkeun rek pindah. Betusna ukur kitu. Keur kuring mah asa teu kaharti naha bet kudu pindah jeung naha imah kudu dijual sagala?
Teu wani tatanya boh ka Mamah boh ka Apa, sieun kabarerang. Pedah eta sok kaciri siga nu keur pahereng-hereng, malah ampir dua bulan siga nu tara pati patanya, lamun teu penting-penting teuing mah. Tara ari ningali pasea mah, malah nepi ka umur kuring sapuluh taun asa can ningali Apa jeung Mamah patorong-torong komo pasea mah. Duka pedah era ku budak pantar kuring, duka kitu we meureun etikana. Kungsi eta ge Mamah jeung Apa siga nu keur parea-rea omong, tapi barang jol kuring mah jep we jempling. Apa harita tuluy kaluar, ka buruan ngadon sasapu, ari Mamah mah tuluy kadapur kadenge kaprak keprek ngumbahan piring. Kituna teh basa poe Minggu, da ari sapopoe mah boh Mamah boh Apa sok ka kantor. Kuring di imah ukur jeung Bi Saroh, istri tengah tuwuh nu kumawula di kolot kuring.
Kungsi aya Ua Uyuh ti Cimahi ngobrol uplek jeung Mamah, tuluy kuring ngilu masamoan, Ua Uyuh teh rada beda sikepna, ngusapan sirah bari rada ngeukeupan. Saur Mamah harita “ Jung ameng kaditu, ieu mah nuju ngobrol dewasa…”. Kuring ngoloyor kaluar nepungan barudak deui nu keur arulin di buruan. Tapi kadenge keneh cariosan Ua ka Mamah “ Tong luluasan kitu…karunya ka budak..dipikir we heula eta mah..” Kuring teu ngarti naon maksudna. Kitu deui basa kuring dibawa ka Aki ku Apa, kecap tong luluasan karunya ka budak teh kadenge deui, eta mah ti Aki jeung ti Nini. Enya da dihenteu-henteu ge kuring teh geus umur sapuluh taun, sakola ge geus kelas lima. Aya hal hal anu pikahartieun ari ngadenge obrolan kolot tapi aya oge nu matak baluweng, teu kaharti. Lamun tea mah sagala tindakan kolot teh aya pakaitna jeung kuring nu jadi budakna, atuh matak naon mun brukbrak we ngabejaan. Kuring teh budak nunggal nu aya, kungsi rek boga adi lalaki ngan waktu Mamah ngandeg sababaraha bulan tuluy kaluron. Nyaho lalaki teh pedah di USG ku dokter. Mamah harita nangis eueuriheun, bari dibeyeng ka rumah sakit. Asana mah waktu umur kuring keur lima taun waktu keur di TK kelas enol besar.
Aya tulisan hareupeun imah yen imah rek dijual teh karasa ngaganggu, loba tatangga nu tatanya, loba tamu nu teu wawuh. Atuh kitu deui babaturan ge loba nu nanya, komo Heri mah, babaturan lalaki nu imahna kahalangan opat imah, remen pisan tatanya. Malah mun ulin ka imah teh sok hayoh we nangtung hareupeun tulisan, kungsi ngomong “sugan we unggal poe ge ieu tulisan teh aya keneh”, kuring malik nanya naon maksudna. Ari pokna enya lamun ieu tulisan aya keneh didieu hartina imah teh can payu, hartina Rere can pindah. Rere teh nenehna ngaran kuring ari lengkepna mah Rainy Ramadhani, ceuk apa, dibere ngaran kitu teh pedah basa kuring diborojolkeun keur bulan puasa bari keur ngaririncik hujan, tuluy di imah sok disebut Rere eta teh singgetan tina er-er dibaca tibalik. Kungsi tulisan imah rek dijual teh ku apa dilaan, tapi ku mamah dipasangkeun deui, dipakukeunana ge ditakol ku batu ti sisi jalan, da palu diteangan teh teu kapanggih, duka mun disumputkeun ku apa mah. Mun Mamah balik ti kantor sok mawa kotak kardus urut nu gede, tara loba mawana teh paling dua atawa tilu, keur engke ngepak
barang cek mamah teh. Nepa ka di dapur numpuk, disusun rapih, ditalian ku plastik.
Diwawaas mun kudu pindah imah teh karasa haroreamna, boa boa sakola ge kudu pindah. Nu matak nyeblak kana hate mah beurat ninggalkeun ade Ira, anak tatangga umurna kakara dua taun, apet pisan ka kuring. Mun kuring balik ti sakola sok keukeureuweut kana tas, neangan buku bari tutunjuk menta dipangmacakeun dongeng. Imahna pagigir-gigir pisan, malum imah kopel. Jadi lamun kuring balik sakola teh ade Ira sok geus megat, atawa miheulaan ulin di imah kuring dibarengan ku mamahna. Lucu ade Ira teh, ngomongna balelol keneh, ngan siga capetang, loba tatanya. Nyebut ka kuring Tet Lele, maksudna mah Teh Rere, lantaran cadel kadengena Tet Lele. Mun kuring keur nganggeuskeun PR sok miluan tapi tara ngaganggu, malah siga nu kerung milu mikiran. Mun kaciri kuring geus anggeus ngagawekeun PR, ade Ira sok tuluy emprak, siga nu atoheun lantaran sok terus dipangmacakeun dongeng. Kacipta mun kuring pindah, kuring kudu papisah jeung ade Ira. Meureun kuring bakal leungiteun ku anu ngajemput di lawang panto, meureun ade Ira bakal nananyakeun. Basa pere sakola ge kuring ka imah nini di Cicalengka, mamahna ade Ira kudu hayoh nelepon ka kuring, malah menta dipangdongengkeun dina telepon. Ari dongengna mah pira ge sakadang peucang jeung sakadang kuya, paling ge ukur tilu dongeng nu kuring apal, jeung nu aya dina buku ge eta keneh eta keneh. Duka teuing kunaon
atuh ade Ira resep resep teuing dipangdongengkeun ku kuring, padahal mamahna ge osok ngadongeng. Ngeusian imah teh geus aya kana dalapan taun mah, kitu teh saur mamah, mimiti ngeusian imah teh waktu kuring kakara umur dua taun, nya meureun saumur jeung ade Ira ayeuna. Gues loba kajadian nu kuring inget keneh, asana waktu kuring kelas hiji, usum ngijih, ka imah teh aya bangkong leutik, bancet tea. Anclog-aclogan, ngadeukeutan kuring nu keur anteng lalajo televisi, barang katingali kuring ngajerewet tarik, bari ngejat, jedak teh sirah ngadagor korsi, atuh puguh kuring beuki ngajerit. Mamah sareng Apa ngajol, reuwaseun, disangkana aya naon. Kuring tutunjuk kana bancet, jeung ngusapan tarang nu buncunur balas tidagor. Apa ngoer bancet ku sapu nyere, ari Mamah mah ningalian tarang, terus ngusapan. Kuring ceurik teh rada lila, eta tuda nyeri tarang, ku Mamah dibalur ku beas cikur meunang ngarendos. Kuring sare dina pangkonan Mamah.
Aya kajadian lucu, harita subuh, kuring ge sare keneh, ti kamar mandi Mamah ngajerit, Apa nu nuju netepan subuh ge reuwaseun, nepi ka solat ge ebat. Kuring ge hudang da kagandengan ku Mamah nu ngagedoran panto kamar mandi. Sugan teh aya naon, sihoreng aya cacing di kamar mandi. Mamah mah barang panto dibuka teh tuluy ngabret kaluar bari bubulucunan pinuh ku sabun. Mun inget kadinya sok seuri sorangan, mamah ge sok gumujeng, komo Apa mah sok tuluy ngaledek ka Mamah bari ngehkey. Saur Mamah pangna sieun ku cacing teh pedah keur leutik Mamah kungsi cacingeun.
Nu dipikabeurat sejenna, eta ari poe Minggu pasosore, kuring sok ngaji di masjid, ari indit atawa balik sok bareng jeung Heri, dibonceng kana sepedah. Nepi ka babaturan mah ngajangjaruhkeun majarkeun kuring jeung Heri teh bobogohan, pasangan ideal cenah. Dijangjaruhkeun kitu teh kuring sok ambek, jejebris, tapi ari indit atawa ari balik teu bareng jeung Heri teh asa aya nu leungit, antukna keukeuh we sok silih tungguan. Heri teh sakolana kelas hiji di SMP, tadina di SD nu sarua jeung kuring, sok bareng kana mobil jemputan nu sarua deuih. Ari keur kuring mah aya untungna sosobatan jeung Heri teh, mindeng loba nanyakeun pelajaran. Nu karasa Heri teh tulaten pisan mun mere nyaho pelajaran. Da manehna mah kaitung murid nu nyongcolang, keur di SD ge sok jadi juara bae. Ceuk Mamah ge alus boga babaturan siga Heri mah, pinter jeung bageur. Buukna galing, jangkung ngan rada hideung pakulitanana. Kungsi dina maen drama basa acara Agustusan kuring dipasangkeun jeung Heri, atuh babaturan mani ear jeung suat suit sagala. Dramana niru-niru lenong bocah, caritana kuring jeung Heri jadi pasangan suami istri.
Loba kajadian nu kasaksian di imah ieu, nu jadi kenangan manis, keur kuring mah moal kapopohokeun. Kabayang keneh ngaclogna bancet, Apa ngoerkeun ku sapu sanyere, tempatna kuring tidagor. Tuh dina tangga eta kuring sok ngalangeu, diuk dina titincakanana, tangga ka luhur ka tempat pamoean. Ari Heri sok diuk dina jojodog bari mukaan buku. Geus baku Heri mah mun ka imah teh sok mukaan buku ensiklopedi Indonesia atawa buku seri ilmu pengetahuan sejen. Apa nu sok meulian buku tehm majarkeun bacaeun kuring mun geus gede.
Tah palebah dieu kuring sok dadagangan mangsa kuring keur sakola TK, kungsi Mamah ngagambreng nyeukseukan pedah kuring corat coret ku spidol dina tembok deukeut kamar mandi. Ari ayeuna naha imah rek dijual sagala, jeung kudu pindah deuih. Kungsi eta ge nanya ka Bi Saroh, sugan aya beja naon alesanana pang kudu pindah, Bi Saroh kekepehan teu apal, kalah malik nitah nanya ka Mamah atawa ka Apa. Eta ge da kungsi nanya ka Mamah ari jawaban Mamah teh engke ge mun Rere tos ageung pasti ngartos, ari nanya ka Apa jawabanana teh taroskeun we ka Mamah. Jawabannana asa teu pararuguh, ari maksa ka Mamah teu biasa deuih. Kahayang teh bejaan we alesanana nu asup akal keur pantar kuring nu kakara umur sapuluh taun, sabelas jalan. Sabenerna mah teu hayang sakabeh pasoalan kolot kuring nyaho, kalieur-lieur, tapi pan ari soal pindah imah sakuduna kuring nyaho alesanana. Nu pangdipikasieun teh lamun kudu pindah sakola, mangkaning tereh ulangan naek ka kelas genep. Kacipta pungak pinguk di sakola anyar, euweuh kawawuhan hiji hiji acan, kumaha mun aya tanyakeuneun, mangkaning jauh jeung Heri. Ari nanya ka Apa sok teu jelas nerangkeunana, da nganggap kuring teh siga mahasiswa nu geus sagala nyaho. Mun nanya ka Mamah kalahka cerewedna, antukna kuring sok keuheul sorangan.
Tadi isuk-isuk, Mamah katingali tos kuramas, ngagaringkeun rambut ku anduk bari ngadagoan kuring mandi. Ari rek indit pisan ka kantor Mamah ngarawel plang tulisan imah rek dijual, tuluy diasupkeun kana wadah runtah. Kuring ngahuleng sakeudeung, tuluy ngagabrug Mamah, kuring ceurik bakat ku atoh, teu tulus pindah. Indit ka sakola teh karasa hegar, sugema, euweuh kahareneg, hayang buru-buru panggih jeung Heri, hayang ngagorowok teu tulus pindah. Apa mah ningali kuring ceurik teh tuluy ngusapan, henteu ari cumarita mah. Teu, teu hayang tatanya kunaon eta plang dipiceun kana wadah runtah. Nu puguh mah atoh we nu aya.
(Dimuat dina Majalah Mangle No.2201, 1-7 Januari 2009)