text:
kaparigelan nulis (pangajaran basa Sunda)
materi kaparigelan nulis tiasa di download di handap (ppt) ti DR.Yayat Sudaryat, M.Hum..
Ngajarkeun Nulis Puisi jeung Carpon
Ku: Nazaruddin Azhar
1.
Ngajarkeun sastra Sunda dina pajamanan kiwari, geus tangtu lain pagawéan énténg. Tong boro kana sastrana, kana basana gé, barudak téh jigana geus teu pati wawuh. Nyarita Basa Sunda ukur sakapanggihna di lingkungan sabudeureun, da réréana kapan di kulawarga nyarita téh geus méh prah ku basa Indonésia, atuh pangajaran di sakola, ukur sabaraha jam dina samingguna, hamo cukup pikeun ngaraketkeun barudak kana basa indungna.
Hal ieu téh ditambah deuih ku raména media di urang nu kabéh maké basa Indonésia, utamana media televisi nu geus jadi media hiburan utama di kulawarga. Mémang kiwari renung televisi lokal méh di unggal daérah, tur réa nu midangkeun acara kasundaan, tapi pamorna angger can bisa ngungkulan televisi swasta nasional, nu gambarna sok katémbong leuwih méncrang. Kitu deui sumber bacaan. Nu dianggap populér tur gaul ku barudak, tetep bacaan dina basa Indonésia. Tepi ka kiwari jigana can aya majalah husus keur barudak, nu eusina saluyu jeung nu dipikahayang ku barudak tur maké basa panganteur basa Sunda.
Dina kaayaan jiga kieu, pangajaran basa jeung sastra Sunda téh kuduna mah leuwih dihangkeutkeun, di saban tingkatan sakola. Malah mun bisa mah da di SD, basa Sunda téh kudu dijieun basa panganteur dina prosés diajar-ngajar sakabéh pangajaran, minimal ti kelas 1 tepi ka kelas 3 mah. Sangkan barudak leuwih wanoh kana basa Sunda.
2.
Ngeunaan pangajaran sastra Sunda di SD, numutkeun Pedoman Pengembangan Kurikulum Berbasis Kompetensi Mata Pelajaran Bahasa Daerah (Sunda) untuk SD dan SMP (2003), lingkup konsep bahan pembelajaran sastra anu perlu ditepikeun ka siswa di téh ngawengku (1) puisi, (2) prosa, (3) drama.
Bahan pangajaran puisi ngawengku (a) jangjawokan/mantra, (b) sisindiran, (c) kakawihan, (d) pupujian, (e) wawacan, (f) guguritan, (g) pupuh (balakbak, pucung, maskumambang, ladrang, lambang, magatru, gambuh, jurudemung, kinanti, mijil, wirangrong, gurisa, asmarandana, durma, pangkur, sinom, dangdanggula), jeung (h) sajak.
Bahan pangajaran prosa ngawengku (a) carita pantun, (b) dongeng, (c) carita pondok, (d) novel. Sedengkeun bahan pangajaran drama ngawengku (a) naskah drama, jeung (b) naskah gending karesmen.
Wah, édas pisan geuning. Aya jangjawokan, guguritan, wawacan, carita pantun, jeung gending karesmén sagala! Moal kitu, disebut ngarawu ku siku mah? Naha perlu kénéh ngajarkeun sabangsa wawacan ka para siswa, sedengkeun boa, guruna gé réa nu can pernah muka buku wawacan? Jeung keur naon barudak sina diajar jangjawokan? Jigana leuwih pantes mun nu karitu mah cukup keur ulikan para mahasiswa di paguron luhur wé, pikeun niténan kamekaran basa Sunda, nu aya hubunganana jeung kayakinan atawa mistik di masarakat Sunda.
Leuwih merenah upamana, ambahan pangajaran sastra Sunda di SD téh diheureutan, ku ngajarkeun puisi (maca jeung nulisna), prosa (maca jeung ngarang carita pondok), jeung drama (diajar peran maké basa Sunda).
Dina riungan ieu gé jigana kudu diheureutan bahan obrolan téh, ukur sabudeureun diajar nulis puisi jeung nulis carpon. Bisi malah teu ka ditu teu ka dieu ari sagala hayang disampeur mah. Bisi panjang teuing.
3.
Puisi
Ngajarkeun puisi, boh maca (nyurahan/ngaaprésiasi) atawa nulisna, lain hartina ngajurung sakabéh murid sangkan jadi panyajak atawa sastrawan. Latihan maca jeung nulis puisi, enas-enasna mah pikeun ngasah ‘kepekaan’ para siswa kana ungkara nu aya dina basa Sunda. Béh dituna siswa boga rasa reueus tur ngarasa mibanda kana basa indungna, basa Sunda.
Puisi téh karya seni nu bisa ngabeungharan batin nu macana. Maca puisi, ngalenyepan eusi puisi jeung nulis puisi bisa ngalatih para siswa sangkan leuwih peka kana kahirupan, tur bisa numuwuhkeun sikep émpatik ka sasama jeung lingkungan di sabudeureun. Pan puisi téh eusina teu jauh tina kahirupan nu aya di lingkungan urang, réa nu nembrakkeun ajén inajén kamanusaan, boh nu aya hubunganana jeung masalah sosial, budaya, atawa kayakinan (agama).
Sangkan murid resep kana puisi, tangtu wé, kudu dimimitian heula ku guruna nu kudu weruh kana puisi. Lain wungkul apal kana définisi atawa unsur-unsur nu aya dina puisi, tapi nu leuwih penting, bisa neuleuman jeung ngarasakeun éndahna puisi. Hal ieu téh bakal mangaruhan kana cara ngajar ka para siswa. Lamun urang salaku guru bisa macakeun hiji puisi ku éksprési nu pikaresepeun, pertéla ucapanana, alus lentong jeung gayana, meureun barudak gé bakal katajieun. Kitu deui dina nyaritakeun eusi puisi, kudu tepi ka kaungkab naon makna atawa maksud nu ditepikeun ku éta puisi, sangkan para siswa ogé bisa ngarasakeun éndahna jeung ngarti kana eusi éta puisi.
Hal ieu mémang kudu dimimitian ku guruna. Méré conto ku cara nu daria. Guru kudu némbongkeun pangaresepna kana puisi, kudu bisa mertélakeun ku sikep jeung pamulu nu némbongkeun yén puisi téh karya seni nu pikaresepeun tur gedé mangpaatna pikeun urang.
Mun murid geus ‘percaya’ yén puisi téh mémang karya nu éndah, nu aya mangpaatna pikeun maranéhna, ti dinya mah kakara urang nerangkeun naon nu ngabédakeun antara puisi jeung prosa, atawa puisi jeung tulisan jurnalistik/berita. Hartina, lebah dieu urang nerangkeun unsur-unsur nu aya dina puisi, upamana diksi, bait, metafor atawa lambang, wirahma, jeung sajabana, kalayan maké conto puisi nu dibacakeun téa.
Kudu ditandeskeun, yén urang saréréa bisa nyieun puisi. Kabéh murid kudu sina gedé haté yén maranéhna gé bisa nyieun atawa nulis puisi nu alus. Latihanana bisa ku cara nu spontan, teu kudu ditulis. Contona, tiap murid nyiapkeun hiji ungkara/kecap barang pikeun diucapkeun. Bisa jadi engkéna aya murid nu nyebut “ucing”, atawa “panto”, “langit”, jeung sajabana. Éta kecap téh ku urang bisa dibéré harti sacara dénotatif jeung konotatif. Kecap “ucing”, harti dénotatifna nya ngaran sato, tapi dina harti konotatif, bisa nuduhkeun kana kalakuan jalma nu jiga ucing, upamana. Laju diterangkeun, yén dina puisi aya nu disebut métafor, nu taya lian iwal ti kecap barang nu mibanda harti konotatif téa.
Latihan saterusna bisa diteruskeun ku ngaranggeuykeun dua atawa tilu kecap. Sina dibaca ku siswa jeung sina diterangkeun naon hartina. Ti dinya kakara, murid sina nyobaan nyieun puisi pondok, nu ngan sabait/sapada, nu ngandung métafor, tur sina dibaca ditarikkeun, saurang-saurang.
Latihan nulis puisi, leuwih hadé sakali-kali mah dilaksanakeun di luar rohangan kelas. Upamana di buruan sakola atawa di taman, atawa di tempat nu negrak. Murid bisa niténan kaayaan di sabudeureun, tur bisa nuliskeun naon nu katempo nu engkéna bisa dijieun bahan pikeun ngawangun puisi.
Tarékah ngajarkeun nulis puisi bisa ku rupa-rupa cara, gumantung kana kaparigelan guru dina ngolah suasana diajar. Nu penting, murid bisa ancrub langsung dina nyipta puisi, tur carana pikaresepeun. Diajar nulis puisi mah leuwih hadé teu ngagegedékeun teuing téori, tapi prak dilaksanakeun tepi ka murid enya-enya resep tur ngarasa mampuh nulis puisi. Tapi lain hartina téori teu diajarkeun. Kapan dina prak-prakanana latihan gé, téori mah tetep bakal kasampeur, kaobrolkeun.
Dina sastra Sunda, sabenerna aya kakurang, nyaéta lebah pamedalan/penerbitan buku puisi Sunda, langka buku puisi pikeun barudak. Pikeun conto bacaeun di kelas, lian ti nu geus aya dina buku pangajaran, urang gé bisa nyokot puisi nu aya dina antologi nu geus nyampak, tur dianggap cocog pikeun surahaneun barudak. Atawa bisa nyokot tina puisi siswa nu dimuat ku majalah, upamana dina Manglé, jeung Cupumanik.
4.
Carpon
Diajar nulis carpon, bisa dimimitian ku diajar nyarita kalawan spontan. Nyaritakeun nu basajan wé, upamana murid sina nyaritakeun naon nu katempo jeung kadéngé ku maranéhna sabot miang ti imah ka sakola. Dina latihan ieu, nu penting murid bisa nyusun kalimah jadi leunjeuran carita. Najan aya sababaraha murid upamana nu inditna bareng, tur ngaliwatan jalan nu sarua, tangtu dina nyaritakeunana mah bakal aya bédana, da tiap-tiap murid pasti bakal béda sudut pandang-na.
Bisa ogé ku cara nyusun kalimah babarengan. Tiap murid ngucapkeun hiji kecap nu kudu disambung ku murid séjén sangkan ngaleunjeur jadi sakalimah. Sanggeus latihan ngucapkeun masing-masing sakecap, diteruskeun ku ngucapkeun sakalimah, kalawan kudu nyambung jeung murid nu lian, jadi hiji leunjeuran carita. Latihan spontan kieu téh alus pikeun ngasah imajinasi.
Dina latihan babarengan ieu, cobaan maké tokoh jalma kahiji, kadua, jeung tokoh fabel. Malah bisa dipanganteuran ku guru, upamana carita dipuseurkeun kana carita sapopoé, carita horor, carita silat, jeung sajabana. Keun wé hasilna mah kumaha engké, biasana da sok katémbong hasil nu di luar dugaan. Imajinasi barudak kalan-kalan leuwih punjul tibatan imajinasi kolot dina lebah ngadongéng mah.
Méméh prak diajar ngarang tinulis, hadéna mah dimimitian heula ku ngaaprésiasi carpon nu geus aya. Upamana carpon nu dijieun ku siswa nu dimuat dina majalah. Bandingkeun jeung hasil tina “ngarang réréongan” nu spontan téa.
Dina prak ngarang, mimitian ku ngarang carita nu tokohna ukur saurang. Laju kana carita nu maké dua tokoh, tur maké paguneman. Murid sina ngarti bédana paguneman jeung narasi. Tong waka dibéré téma, keun wé sina bébas. Sarta kudu ditandeskeun, yén dina keur prak ngarang mah nu utama, si pangarang ngébréhkeun heula naon nu aya dina kereteg haténa, lain nu aya dina pikiranana. Pungsi pikiran dina ngarang mah lain keur waktuna nulis, tapi keur ngédit tulisan mun karangan geus réngsé dijieun. Urusanana jeung téknis nulis katut logika carita. Mun keur ngarang mah, sina ngaguluyur wé heula, mun geus réngsé kakara oméan nu salahna. Jeung tong réa dibaca, keun sina parat heula. Mun bulak-balik dibaca sok tara laju, da kalah hantem ngoméan nu cikénéh dituliskeun.
Dina ngarang carpon téh réa unak-anikna. Tapi pikeun barudak mah bisa dibéré téori nu basajan. Nyaéta kudu aya tokoh, latar (lokasi), jeung carita. Dina karangan aya bubuka, eusi, jeung panutup. Leuwih alus mun murid mimiti diajar ngarang téh nuliskeun nu kungsi kaalaman ku manéhna, nu dianggap narik atina. Mun geus nyobaan nulis nu kaalaman langsung, laju kana ngarang carita dumasar kana kajadian nu kadéngé jeung katénjo, nu aya di lingkungan sabudeureun. Upamana ngeunaan tokoh patani, tukang béca, jsb.
Kudu ditandeskeun, dina ngarang carpon mah tong sagala dicaritakeun. Cukup wé ku nyaritakeun hiji kajadian nu kalakonan ku si tokoh. Nu disebut carpon mah sarua jeung fragmén, lain mangrupa bahan pikeun nyieun novel.
Mun seug nilik dina pajemuhan sastra Indonésia, lian ti aya cerita péndék (cerpén), ogé aya nu disebut cerita mini, nu tangtuna leuwih pondok tibatan cerpén nu ilahar. Malah sanggeus mahabu twitter jeung facebook mah, kapan aya nu disebut fiksi mini sagala. Nyaéta carita nu panjangna ukur 140-an karakter/huruf. Mimitina mah lantaran dijieunna dina status atawa twit nu kasengker panjangna kudu sakitu, nu saterusna jadi trén. Kapan aya nu geus dibukukeun sagala, fiksi mini téh. Ratusan karangan nu masing-masing panjangna ukur sakalimah atawa dua kalimah, tapi ngandung unsur carita.
Dina basa Sunda mah can pati réa nu nulis fiksi mini téh. Iwal carpon mini, kungsi aya bukuna, ladang tina pasanggiri nulis carpon mini sababaraha taun ka tukang.
Mun seug dititénan, aya alusna tah, dina pangajaran nulis atawa ngarang carita pondok, dimimitian ku diajar nulis fiksi mini. Karangan pondok kacida, tapi bisa nganteur imajinasi nu maca. Malah tugas nulisna gé bisa maké pakakas atawa media nu kiwari geus réa dipaké ku barudak. Mun di kelas kabéh murid geus baroga hapé (handphone), tibatan dicaram bari teu digugu mah, mending dipaké pikeun diajar. Upamana, murid ditugaskeun nulis fiksi mini nu engkéna dikirim ngaliwatan SMS ka hapé guru. Pikeun dipeunteun. Saratna, nulisna teu meunang disungkat-singkat, kudu bener nulis kalimahna, titik komana, kudu aya tokoh, jeung sajabana. Kitu deui mun barudak geus baroga fésbuk (facebook), tugasna sakali-kali mah nulis fiksi mini nu ditagkeun ka fésbuk guru. Kitu gé mun bisa. Ngarah téhnologi téh aya mangpaatna dina prosés ngajar-diajar sastra Sunda.
5.
Naon nu ditulis di dieu, geus tangtu teu nyosok jero ngungkab téori nulis puisi jeung carpon. Éstu ukur sausap saulas. Ngan cara-cara nu ditembrakkeun ieu téh kungsi dipraktékeun ku nu nulis di sanggar sastra, tur hasilna kaitung nyugemakeun. Sok sanajan kitu, bisa waé hasilna bakal béda lamun diprakkeun di jero kelas mah, dina pangajaran nu geus kawengku ku kurikulum.
Ceuk tadi gé, diajar nulis puisi jeung carpon téh lain pikeun ngajurung murid sina jaradi panyajak atawa sastrawan (najan teu nanaon mun engkéna aya nu jadi pangarang gé), tapi ku bisana nulis carita, ngarang, ku resepna kana puisi Sunda, bisa ngarasakeun éndahna puisi Sunda, tangtu bakal mangaruhan kana karakter hiji murid, dina enggoning ngalakonan hirup saterusna. Diajar ngarang téh sarua jeung diajar mikir kalawan sistematis, ngungkabkeun kereteg haté jeung pikiran dina struktur basa jeung kalimah anu merenah, nu bakal gedé mangpaatna dina hirup kumbuh saterusna, naon waé gé profési nu dilakonanana.***
Ieu tulisan mangrupa panganteur guaran
ngeunaan pangajaran sastra Sunda
dina acara Seminar Sastra “Pembelajaran Sastra Sunda di SD”,
Temu Civitas Akademika PGSD Se-Jabar Banten XIII,
UPI Kampus Tasikmalaya, 2011.
materi kaparigelan nulis tiasa di download di handap (ppt) ti DR.Yayat Sudaryat, M.Hum..
Belum ada komentar.
Tinggalkan Balasan
-
Arsip
- Agustus 2017 (2)
- April 2015 (1)
- Februari 2015 (2)
- September 2014 (1)
- Agustus 2014 (2)
- Desember 2013 (2)
- September 2013 (1)
- Juli 2013 (2)
- April 2013 (1)
- Maret 2013 (1)
- Desember 2012 (2)
- Oktober 2012 (2)
-
Kategori
-
RSSEntries RSS
Comments RSS


c: text/html

text:
Dina hihi poe, wanci pecat sawed.
Icih: “Ieung, cik lah piceun ucing teh, lain embung ngurus eta sok ceceremed jeung modol di mana wae.”
Emod: “Apanah kamari ge geus dipiceun, tapi balik deui, balik deui wae eta si ucing teh.”
Icih: “Sing jauh atuh miceunna, ka leuweung weh.”
Isukna Emod ngarungan ucing, tuluy indit ka leuweung. Genep jam ti harita Emod nelepon ka Icih.
Emod: “Nyi.., ucing teh balik deui teu?”
Icih: “Ih enya ieu balik deui geningan, kunaon kitu, Manehna?”
Emod: “Cing pang nanyakeun lah, tadi balikna ti leuweung jalan kamana kituh. Ieu kami teh nyasab, puputeran geus kana genep jamna.”
:v0

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
AMANAT ULAMA sepuh fauzan
1. sholat awal waktu berjamaah
2. pertahankn aqidah ahli sunah wal jamaah
3. ulah k goda kualiran nu lain ahli sunah wal jamaah
4. ulah trjun k dunia politik
5. segede2 na jalan syarea’at ulah ngirangan tawakal k allah
6. ulah lesot hate tina eling k allah, sanaos kr kumaha wae susah atawa bungah
7. ulah liren milari elmu
8. ulah alim d sebut bodo
9. ulah alim d sebut sahandapeun
10. ulah liren milarian babaturan
11. sarebu sobat sakedik teing, hiji musuh seer teing
12. lamun nyien pondasi ulah mikir keteng
13. lamun milang kudu ti hiji ulah ujug2 angka salapan
14. lamun hayang maju ulah eren mikir
15. lamun hayang maju kudu daek cape
16. sanajan te lumpat tapi ulah cicing
17. ulah lempang dina hayang, tong eren dina embung, tapi kudu lempang dina kudu. kudu eren dina ulah
18. sagala anu tumiba kana diri gara2 diri
19. ubar diri aya dina diri
20. moal aya nu nyaah kana diri ka jaba nu boga diri
21. harga diri kumaha diri
22. kudu hade k guru barokah elmu,hade k indung bapa barokah umur, hade k mitoha barokah dunia..
#dawamken_ulah_d_baca_hungkul_dan_jangan_lupa_pasti_bahagia_dunia_akherat_amiin
#ingsallah
#daf,usiya/pbm


text:
Bayem
Bayem nyaéta sayur anu ngaran ilmiahna Amaranthus spp., mimitina mah ukur dijadikeun pepelakan pikeun hiasan sabangsa kekembangan séjénna.[1] Tapi, dumasar kana panalungtikan para ahli, kadieunakeun bayem dipromosikeun minangka tutuwuhan anu bisa jadi sumber kadaharan anu luhung ajén gizina nepika meunang 'gelar' King of Vegetables atawa 'Si Raja Sayur'.[1] Bayem, asalna ti daérah Amérika tropis. Dikira-kira, datang ka Indonesia dina abad ka-19, bareng jeung dimimitianana rute dagang ka wilayah nusantara.[1] Di Indonesia, bayem aya di unggal propinsi.[1] Numutkeun data ti Departemen Pertanian, total tanah anu bisa dipanén bayem legana nepi ka 31,981 héktar. Dina urutan sayur komersial Indonesia anu jumlahna aya 18, bayem téh aya dina urutan ka-11.[1]
Jenis[édit | édit sumber]
Tina 60 marga, bayem téh aya 800 jenis. Tapi sacara global, tangkal bayem téh dibagi kana dua golongan, nyaéta bayem liar jeung bayem budidaya.[1] Geus bisa katebak tina ngaranna, bayem anu bisa dijadikeun kadaharan, geus pasti bayem budidaya.[1]
Kandungan[édit | édit sumber]
Kandungan gizi bayem kacida lobana. Numutkeun Dr. Seno Sastroamidjojo, tina 100 gram bayem bisa dihasilkeun tanaga 21 kilokalori, cai 92,9 gram, protein 2,1 gram, lemak 0,2 gram, karbohidrat 2,7 gram, jeung kandungan-kandungan gizi séjénna.[1]
Mangpaat[édit | édit sumber]
Salian ti ngandung nutrisi anu kacida mangpaatna pikeun kaséhatan awak urang, bayem ogé bisa jadi bahan kadaharan anu bisa nyegah rupa-rupa panyakit anu kaitung beurat, kayaning nurunkeun kolésterol, nyegah nyeri gugusi, obat éksim, mengi, ngajaga kaséhatan kulit raray, kulit mastaka, jeung keur kaséhatan rambut.[1][2] Anu pangkakokcarana, bayem téh guna pikeun nyageurkeun panyakit lungsé alatan kurang darah.[1][2] Leuwihna ti éta, lantaran ngandung 'serat' anu luhung, bayem kacida alusna pikeun ngageurkeun panyakit sembelit, jantung, stroke, jeung panyakit-panyakit anu aya hubunganana jeung getih.[1][2]


text:
Draka gunung urang Snowmobile Club SK – Motor na Snowmobile
Draka gunung urang Snowmobile Club nyaéta klub keur snowmobile- jeung peminat motor di Holm na Liden sakuriling.
hubungan:
Katarina Sjölund, 070-572 58 62, drakaberget@gmail.com
kontak deui pikeun ngawujud M.M.. bisa kapanggih di dieu.
inpo leuwih:
Drakaberget.se – ramatloka klub urang
Kaca Facebook Draka gunung urang jeung gambar ti kapamimpinan lumangsung jalan M.M..
Ledkarta
Luhur nyaéta clipping of trails snowmobile di Kab Holm dumasar kana klub lokal ledkarta di county teh. Holmsjön sarta situ leutik anu tangtosna oge lajur pengiriman barang biasa, gumantung kana kaayaan nu cadar és. Nempo peta pinuh.
gagasan teh nya eta dina mangsa nu bakal datang bisa nawarkeun ledkarta digital hadé jeung lagu GPS dirékam. Dupi anjeun gaduh lagu GPS sahiji bagian mana wae? Surélék urang jeung nulungan.
beja panganyarna ti Draka gunung urang SK
- 9/12: SVEDEA Urang cooperate kalawan SVEDEA Motor asuransimaca deui
- 4/12: Kaulinan Swedia - SVEA Ayeuna klub disambungkeun ka SVEA!! Ngarojong kami ku cara ngahubungkeun kartu maén Anjeun!maca deui


text:
contoh cerita Babad
CADAS PANGÊRAN
Ti jaman baheula kěněh, antara Sumedang-Bandung, geus aya jalan, ngan harita mah lain jalan gedě cara ayeuna. Ulah mobil, dalah kahar ogě can tangtu bisa ngaliwat. Rajeun aya tutumpakan ukur kuda atawa tandu. Waktu Gubernur Jěndral Daěndels muka jalan pos ti Anyěr ka Banyuwangi. Kaayaan Cadas Pangěran harita masih kěněh mangrupa gunung batu nu kacida teuasna. Tapi, Daěndels tetep marěntahkeun kudu dibobok, supaya bisa diliwatan kandaraan.
Nampi parěntah ti Gubernur Jěndral, Kanjeng Pangěran Kusuma Dinata, kapaksa miwarang rayat Sumedang. Dina waktuna rayat daratang ti mana-mendi, marekel pakakas sabogana-sabogana. Kawantu nu kudu dibobok těh cadas nu sakitu teuasna, hasilna těh henteu sabaraha. Katambah-tambah tempatna hara-haraeun, tungtungna loba nu maot kalaparan.
Kocap hiji poě Kanjeng Pangěran, diiringkeun ku Patih Raděn Demang Mangku Praja, seja nampi pamariosan Gubernur Jěndral Daěndels atawa anu sok disebut ogě Jěndral Guntur. Taběatna Jěndral Guntur, babari haok porongos. Matak pada nelah Mas Galak, tina kecap marsekalek, basa Walanda. Barang jebul, beungeutna langsung merengut. Cacak kulitna bodas, katembong semu geuneuk, tandaning ambek pohara.
Kana kabiasaan haok porongos Jěndral Guntur, kantenan Kangjeng Pangěran uninga. Ku kituna ti anggalna kěněh, anjeunna parantos taki-taki. Emutanana, ku sabab lalakon ngabobok gunung cadas henteu aya kamajuan, Si Mas Galak pasti bakal ambekna.
Malah teu mustahil anjeunna bakal jadi korban, dibenduan Tuan Besar. Namung, anjeunna teu ieuh gimir, sareng teu badě nyalahkeun rayat. Margi kauninga, kumaha hěsěna ngadungkaran gunung batu ukur ngandelkeun tanaga jelema, dibantuan pakakas saaya-aya.
Caturkeun Jendral Guntur cunduk ka tempat nu digarawě. Atuh Kangjeng Pangěran gancang ngahormat saperti biasana, manggut bari teras nyaketan. Dasar nu keur ambek, panghormat Kangjeng Pangěran, boro-boro ditarima samistina. Tapi, teu burung ari nyodorkeun leungeun, ngajak sasalaman mah.
Ningali kalakuan Jěndral Guntur kitu, Kangjeng Pangěran ampir-ampiran teu kiat nahan bebendu. Dasar kumpeni, gerentesna, teu boga pisan rasrasan. Naha rayat aing rěk diantep jadi korban, gara-gara nedunan kahayang maraněhna.
Pikeun němbongkeun eusi manahna, barang Jěndral Guntur ngasongkeun leungeun katuhu, ku Kangjeng Pangěran cukup ditampanan ku panangan palih kěnca. Sedeng panangan anu hiji deui, dianggo nyepengan sarangka keris, nu nyelap dina lebah cangkěngna. Ngahaja deuih si keris těh digilirkeun ka běh payun.
Nyaksian kajadian kitu, kaběh nu araya pohara reuwasna. Kaayaan nu tadina ramě těh, jep jempě lir gaang katincak. Sarěrěa teu nyangka Kangjeng Pangěran kagungan peta kitu. Demi Demang Mangku Praja, semet reuwas kabina-bina, inggis panyakit Jěndral Guntur beuki parna. Jelema tukang nganteur amarah, kari-kari sarua jeung ditangtang adu kawani, pasti kana piraměeun. Kumaha lamun Jěndral Guntur, tuluy nitah serdadu Walanda, sina něwak Kangjeng Pangěran sabalad-balad.
Něnjo kalakuan Pangěran Sumedang siga nu ngajak adu wawaněn, Jěndral Guntur langsung molotot. Beuki reuwas sakur nu ngabandungan, lantaran Kangjeng Pangěran males molotot deui. Tungtungna duanana papelong-pelong. Nu hiji nganggap aing kawasa, naha kudu ělěh ku bangsa jajahan, sanajan pangkatna raja. Nu hiji deui, niat ngajaga kahormatan, bakal nyilakakeun diri, risiko bongan jadi pamingpin.
Bisa jadi lantaran kaburu ělěh mamaras, Jěndral Guntur pok miheulaan nanya, "Rěgen, naon maksud anjeun, pangna nampanan sasalaman kuring ku leungeun kěnca ?"
Rěgen těh sesebutan ka dalem. Nya diwaler ku Kangjeng Pangěran, "Kangjeng Tuan, sim kuring reujeung rayat Sumedang, henteu niat mungpang kana parěntah kumpeni. Lain teu hayang geura-geura nganggeuskeun pagawěan. Ngan Kangjeng Tuan kedah terang, kumaha hěsěna ngabobok gunung batu anu sakieu teuasna," bari nyejekkeun sampěan kana cadas. "Ngahaja sim kuring němbongkeun kanyeri hatě, ku sabab pamohalan bakal meunang kaadilan. Běh dituna supaya Kangjeng Tuan uninga, yěn sim kuring kajeun nandang hukuman, ti batan terus-terusan nyaksian rayat dikakaya. Nepi ka poě ieu wungkul, pirang-pirang nu maraot alatan panyakit jeung kalaparan."
Panjang lebar Kangjeng Pangěran sasauran, nepi ka Jěndral Guntur sadar, tětěla kendorna pagawěan těh, lain kurang temen digarawěna. Tapi, lantaran kacida hěsěna. Harita kěněh maněhna ganti marěntahkeun ajudanana, supaya ngadatangkeun tentara batalion zěni, lengkep jeung parabot keur nugaran gunung cadas.
Salila nungguan tentara zěni daratang. Kangjeng Pangěran miwarang rayat digarawě deui, ngan teu kudu maksakeun hayang rěa beubeunangan.
Sanggeus marentah ajudanana, solongkrong deui Jěndral Guntur ngajak sasalaman. Kalayan ěnggal ditampi ku panangan tengen Kangjeng Pangěran. Sakitu taun ti harita, jalan ti Bandung ka Sumedang teu burung anggeus. Sedengkeun ěta tempat, ayeuna katelah Tanjakan Cadas Pangěran. Maksudna keur pangěling-ngěling kana perjoangan Raja Sumedang Kangjeng Pangěran Kusuma Dinata. Sakapeung sok disebat Pangěran Korněl.
kahar = dělman tandu = gotongan korsi
hara-haraeun = jauh ka ditu ka dieu taběatna = sipatna, kalakuanana
haok porongos = ambek kabiasaanana
merengut = baeud taki-taki = siap-siap
gimir = sieun cunduk = datang
samistina = sakuduna, kumaha pantesna nedunan = ngalaksanakeun,
digilirkeun = digěsěrkeun, dipindahkeun yumponan
peta = kalakuan wawaněn = kawani
dikakaya = disangsara mamaras = hatě
mungpang = nolak temen = daria, enya-enya
tengen = katuhu pangěling-ngěling = nginget-nginget


text:
Dina Lapak
Fiksimini Basa Sunda
Fikmin # Jandéla haté #
Harita, basa anjeun rék balik.
Apan geus puluhan taun panto haté kuring nutup. Ngan ka anjeun haté kuring léah.
Sok ngahaja neueulkeun tarang kana kaca jandéla, neuteup jauh ka jalan
Satapak urut urang duaan leumpang paceekel-cekel. Urang saukur pacicing-cicing. Tapi kaanyaah cumarita, dina ramo urang nu pageuh silih cekelan.
Teu kedal da ketugna jajantung urang geus cukup ngartikeun sagala nu minuhan haté.urang
Anjeun nungtun kuring pageuh pisan siga nu sieun leupas. Kuring saukur balem nuturkeun pangajak anjeun. Tapi nyaho yén anjeun beurat rék ninggalkeun kuring harita.
“ Jungjunan” ceuk anjeun basa bébéja reureuh handapeun tangkal, Akang nyaah”
Mun anjeun nempo harita kuring maca béja ti anjeun. Taktak kuring oyag nahan piceurikeun, cipanon murubut lir batu swarozki pegat tina talina
Naha atuh harita anjeun teu nangkeup kuring ?. Teu nyium kuring ?
Alam ngadadak ambruk ngadenge anjeun kacilakaan
Kiwari geus Leungit harepan..Jandéla haté ngonci deui.


text:
Programme Delivery Control
Programme Delivery Control (PDC) nyaéta hiji standar (ETS 300 231) keur ngadalikeun video recorder maké kode nu nyumput dina layanan teletext. Data PDC nepi ka rekorder nalika pidangan atawa program mulai.
PDC mindeng dipaké bareng jeung StarText, nu ku jalan ieu nu maké bisa milih hiji program pikeun direkam maké daptar program teletext nu dikodéan husus. Kombinasi fitur ieu mindeng disebut PDC/StarText.
Di Jerman jeung sababaraha nagara Eropa lianna, standard heubeul Vidéo Programming System (VPS) dipaké kénéh. Sacra efektif, dua sistim ieu ngalakukeun pagawéan nu sarua tur VCR pangmoderenna jeung DVD recorder stand alone bisa ngalakukeun pagawéan jeung dua sinyal ieu.
Tumbu kaluar[édit | édit sumber]
Spesifikasi tehnis jeung NLD


text:
Naon IMS? GunnIMS: Intramuscular stimulasi - Sunda
PUNTEN CATET:
Kaca ieu geus ditarjamahkeun rusuh maké Google Translate, komputer dihasilkeun usaha dina narjamahkeun informasi kaséhatan penting pikeun masarakat. Nganggo serelek handap kotak di katuhu luhur Kalurahan wae mun narjamahkeun informasi keur basa nu Anjeun pikaresep. Mun anjeun mibanda patalékan, mangga ngahubungan kami nyuhunkeun bantuan. Mangga hampura sagala kasalahan panulisan, nyata penerjemah volunteer manusa nu loba ngaapresiasi; )
Naon Gunn IMS? Gunn Intramuscular stimulasi
Supersensitivity sarta pondok otot teu bisa dijalankeun dina na 'motong jauh,' bari 'panawar nyeri' na Pél analgesic lianna ngan mask teh nyeri (mindeng kirang) jeung ngamajukeun karacunan, compounding masalah. Neuropathy ukur responds ka input fisik énergi.
Intramuscular stimulasi (IMS) mangrupakeun sistem total keur diagnosis tur perlakuan syndromes nyeri myofascial (kaayaan nyeri kronis nu lumangsung dina sistem musculoskeletal lamun euweuh tanda atra tatu atanapi peradangan). IMS ieu grounded di Kulon Élmu Médis, sarta ngabogaan yayasan padet dina modél radiculopathic miboga nyeri, nu ayeuna dirojong ku loba ahli di lapangan. Ieu diwangun ku Dr. Gunn bari anjeunna hiji dokter di Gelut urang Compensation Déwan British Columbia dina 70 urang, dimana anjeunna ditalungtik jumlah badag kasus mysteriously nekad sanggeus hanjelu jeung modalitas teu epektip di pembuangan Na. Perlakuan, nu utilizes jarum akupungtur lantaran anu implements thinnest sadia nu dirancang tembus jero dina jaringan otot, husus nargétkeun otot luka anu kaserang sarta jadi disingget tina marabahaya.
IMS beurat ngandelkeun dina ujian fisik teleb tina sabar ku praktisi kompeten, dilatih pikeun mikawanoh tanda fisik nyeri neuropathic. ujian fisik Ieu indispensable saprak nyeri kronis nyaéta mindeng neurological sabalikna struktural, sarta ku kituna, kawih jeung-sinar X mahal, Tés MRI, tulang na CT neang. Paranti ngakuan tanda ieu baris hasil dina diagnosis taliti, sahingga, titik awal goréng pikeun terapi fisik.
perlakuan ngalibatkeun needling garing wewengkon kapangaruhan awak tanpa injecting zat naon baé. The situs jarum tiasa di episentrum taut, tender pita otot, atanapi aranjeunna tiasa deukeut tulang tonggong mana akar saraf bisa geus jadi jengkel sarta supersensitive. Penetrasi of a otot normal nyaeta henteu aya rasa nyeri; kumaha oge, anu disingget, otot supersensitive bakal 'keupeul' jarum dina naon bisa digambarkeun salaku sensasi cramping. hasilna nyaeta threefold. Hiji, hiji reséptor manteng dina otot nu ieu dirangsang, ngahasilkeun hiji rélaxasi refleks (leuwih panjang). Dua, jarum ogé ngabalukarkeun tatu leutik nu draws getih pikeun wewengkon, initiating proses penyembuhan alam. Tilu, perlakuan nyiptakeun hiji poténsial listrik di otot nu nyieun éta fungsi saraf normal deui. Jarum dipaké dina IMS, ku stimulating spindles otot, dasarna janten alat husus tur unik kanggo diagnosis Neuropathic nyeri otot.
Tujuan pengobatan nyaéta rék dipegatkeun pondok otot, nu tekenan sababaraha on na irritates saraf nu. wewengkon Supersensitive bisa desensitized, sarta tarikan pengkuh otot disingget bisa dileupaskeun. IMS pisan mujarab pikeun ngaleupaskeun otot disingget dina contracture, kukituna ngabalukarkeun nyeri mékanis tina tarikan otot. IMS, dina pangaruh, Ngaruwat dina kaayaan neuropathic kaayaan nu nyababkeun nyeri. Nalika competently dipigawé, IMS boga laju kasuksésan anu luar biasa, sakumaha kabuktian ku amelioration gejala jeung tanda, sanajan keur nyeri deui kronis jeung tanda root.
IMS nyaeta comparable sababaraha cara pikeun akupungtur; kumaha oge, aya sababaraha beda penting. IMS merlukeun ujian médis sarta diagnosis ku praktisi pangaweruh dina anatomi, jarum insertions tandana tanda fisik teu nurutkeun siap pake, meridians non-ilmiah, bari épék subjektif na obyektif anu biasana ngalaman langsung.
Konci: intramuscular stimulasi, intramuscular, ims, cgims, ims Gunn, needling garing, akupungtur, titik pemicu, nyeri myofascial
Institut keur Study tur perlakuan tina Pain (iSTOP)
Vancouver, SM Kanada
Telepon: 1.604.264.7867
rujukan
Website: http://www.istop.org/ims.html
Manggihan CGIMS praktisi - Diréktori internasional


text:
Beletrak! sirahna ditéké.
“Aduuuh..! nyeriiii atuh, Gan!”
“Bongan sia mah digawé téh ngedul pisan.”
“Leuleus tuda, Gan”
“Alesan, pan unggal poé dibéré dahar.”
“Jatah duarébu sadinten mah, kirang gizi atuh, Gan.”
“Ari nyanéh hayang menu naon kitu?”
“Upami palay nyemprung mapakan Stoner, bandwithna nu unlimited atuh, Gaaaan!” Modem protés ka dununganana.
Bulan téh, aya ku sampurna. Nyaangan alam pangrasa, ngahiap panggupay tibelat. "Teu aya énjing! Teu aya wengi." ngamparkeun tilam kadeudeuh dipapaés kembang kaheman, ngaweuhan sanés kanten haleuang kamelang, nyanding hariring niir kaasih.
"Aya ku seukeut, éta waleran...!" ngahinis, nyeuit, nurih ati, tina satiap haréwos patarosan. Hawatos!
"Mangga uninga ku Salira, palih mana caangna?" duka mung raraosan. Paningal téh, rumeuk...! Malih heureut. Haté samagaha, ngangkleung lebeting petengna.
Palias...!
Lalaki dina rumingkang nanya ka jirimna :"dimana bulan nyumputna ?".
Lalaki cicing, miharep aya kaajaiban anu biheung. Weleh suwung, teu ngadongdon ngalangkangan.
Dadana eusi renghap ngagalura, jumerit deui :"dimana bulan ?".
Ukur ka teuteup bentang nu leungit kiceup, keur kongkoyangna. Lapur, bulan ilang teuing kamana.
Lalaki dina rumingkang nanya ka jirimna :"dimana bulan nyumputna ?".
Lalaki cicing, miharep aya kaajaiban anu biheung. Weleh suwung, teu ngadongdon ngalangkangan.
Dadana eusi renghap ngagalura, jumerit deui :"dimana bulan ?".
Ukur ka teuteup bentang nu leungit kiceup, keur kongkoyangna. Lapur, bulan ilang teuing kamana.
Hérmawati mojang lenjang ti Désa Sindang Tresna. Dénok binti démplon. Teureuh pujakesuma. Putri Jawa keturunan Sumatera. Hadé tata hadé basa. Dedeg sareng parangina nyeplés ibuna, nu asli mojang Karawang.
Kuring boga haté ka manéhna, rerencepan nitip salam. Sanajan sok api-api teu maliré mun pareng tepang di hiji karaméan. Éra parada. Tapi bakating ku remen amprok ahirna wanoh, jorojoy bogoh.Samalah geus pasini, iwal pati nu bisa misahkeun. Sapuk pakait ati pacantél manah.
Édas karék gé sakali ngasaan amis cauna katresna, kiwari tinggal éndahna. Gigirimisan bareng di jalan satapak curug Cigeuntis, Minggu soré harita, jadi pangiretan pamungkas. Kuring ségah. Alatan teu pira basa jangga salira némbongkeun aslina.
Saré tibra pisan, awak laleuleus satulang sandi . Ti wanci indung peuting sapat ka wanci janari nyacapkeun kasono sanggeus labas sabulan paanggang.
Kahudangkeun ku nu keketrok kana jandéla kamer.
“Nyi…,Nyi…, ieu kaka mulang”, rada gogorowokan. Tos rada lami ngantos jigana, mangkana ngetrokan jandela.
Lulungu mukakeun panto. Wanci balebat. Gebeg, asa dibéntar gelap. Ngabelegedeg manéhna , taya nu dipiceun sasieur tepikeun kana raksukan anu dianggona. Persis nu sumping tadi wengi. Nyaan, nyaan sanés ngimpén, pan seueur buktina. Ieu awak anu lalungsé, gurat kuku ramo dina punduk, anduk ngalumruk di juru.
“Nyi, naha kadon matung?. Aluk naheur cai, kaka hayang mandi cihaneut”.
Lenggerek kuring kapiuhan.
Kuring masih kènèh inget caritaan kolot kuring sanajan teu kabéh karegepkeun, diantarana baè : salaku jalma nu boga iman jeung anjeun ujang nu geus dibekelan iman ku mama, mangkadè anjeun ulah adigung adiguna asa aing uyah kidul, sing inget yèn jalma taya nu sampurna, kabèh ngabogaan kaleuwihan reujeung kakuranganana, ulah nganggap nu lian bndo, belet taya pangabisa, kudu asak hampura lantaran jalma mah moal tetep cicing dina hiji tempat, ayeuna kieu duka teuing sakeudeung deui mah boa jadi kitu..
Regepkeun tur tunda dina jero hatè, lamun anjeun jadi mènak boga pangkat mangkadè nyieun kaputusan téh hèg utah beuweungkeun lantaran lètah mah leuwih seukeut batan pedang..
nu pamungkas mangkadè sanajan urang aya dimana baè ulah nepika ngalalaworakeun parèntah Anjeunna..
Bral ayeuna mah gera miang didungakeun ku mama jeung ku abu..nawaètuan kadinyah
..........35@@@
“ Saperak nya!” Ceuk Si Engko tukang encit. “Teuing mun lima perak mah, heg ku sayah dibikeun ari Engko resep ka eta barang mah!” Tembal kuring bari ulak-ilik neangan bahan gamis keur pamajikan jeung seragam sakolana budak. “Wah, luhur teuing atuh Kang!” Kareret Si Engko haben ngulak-ngilik barang kuring, meni dengdek-dengdek jeung dikukar-keker sagala. Geus meunang bahan keur gamis jeung seragam sakola, kuring nyampeurkeun meja kasir. “Kieu we, harga duduluran nya Kang! Ku sayah diduitan dua perak. hempek eta encit tong di bayar, haratislah!” Ceuk Si Engko bari ngajak sasalaman. Kuring teu mikir panjang. Pira oge ali pirus pamere tinu jadi Adi, nu jualan batu ti Parapatan Ijan. Di imah Si Jalu Atoheun, langsung mukaan bungkusan balanjaan. Regot kana cikopi manis meunang ninyuh pamajikan jeung ngelepus udud, kuring muka amplop anu ti Si Engko tukang encit. Gebeg! Horeng, Saperak teh sajuta!
Hujan ngaririncik. Jas hujan dibalangkan luhur taneuh beureum. Cik kénéh meunang ngagali. Kalacat. Gerung. Mobil dihirupan. Nyemprung meulah peuting. Balati dibulen ku lamak bodas. Rembes beureum. Lung ka kéncaeun jalan. Kaca diturunkeun deui. Rét kana sepion tengah. Jurungkunung ti kolong jok. Buukna gimbal. Lenyap. Cekitttt. “Balég ngajankeun mobil téh koplok!” nu tukangeun nyiap bari nyarékan. Manéhna neuteup nu tadi katénjo. “Téténjoan,” gigisik. Det. Nincak gas satarikna. Biur. Panasaran. Rét deui kana sepion. “Surti?” Mojang diuk. Beungeutna kareumpeukan buukna anu gimbal. Guley jeung taneuh beureum.Ramo-ramona nu léncop tur garetihan nyingraykeun buuk nu ngahalangan. Lenyap. Bréh. Janggana nu tatu ngamalirkeun getih. Seger. Cekittttt. Jedak. Gurudug. Brug. Gerung.
Budak lalaki. Umur welasan taun. Teu maké baju. Katingali tatu dina tonggongna. Ngageleng. Nginghak, lain nyeungceurikan tatu-na. Sasambat. "Ema.. Ema.." Rumpa-rampa handapeun caringin. Kutan panona gé lolong. Hiliwir angin, murag-muragkeun dangdaunan. "Kasép..! Ema didieu..." Nu ucang anggé luhureun tangkal. Budak angger sasambat. "Ema.. Ema.." Jep, jempling. Lawon bodas ngarurub awakna....*2.
Aya nu nyését kana haté. Peurih lir digerihan ku hinis, satutasna maca salambar surat nu karék katampa, ti anjeun. Aya nu dipénta, nu salila ieu can bisa waé kapimilik ku anjeun. Rét, kana érloji. Tawis ati nu dikirimkeun bareng jeung surat. Kapireng tuk-tek jarumna jiga nu keur ngaléléwé. Rap, dipakékeun. Kana leungeun nu kénca.
Wusss...! Gebeg! Jirim anjeun ujug-ujug geus aya hareupeun. Panon molotot. Hurung. Beungeut euceuy, lir beusi atah beuleum. Sesentak. Nyarékan laklak dasar. Tina létahna racleng jarum laleutik. Teu ieuh dilayanan, saukur bisa mencrong seukeut, ka jirim anu keur kahuru seuneu amarah. Rumasa teu dipaliré, anjeun mingkin rongkah. Lir maung ngamuk gajah meta. Jedak! Lomari ditajong lebah kacana. Prang...! Belingna mancawura. Gap, kana kalénder nu naplok 'na dingding. Béréwék. Dijojoét. "Tuh, deuleu! Panonpoé jeung bulan ogé aya mangsana...!" Ceuk anjeun bari tutunjuk.
Uteuk mimiti ngahéab. Érloji diudar. Belewer! Meneran pisan kana tarangna. Les! Nu nyésa saukur haseup ipis.
Ningali salakina kalékéd, batu keur tatapakan bogana Haji Uloh dipanggulan ku Otih hiji-hiji. Laju disimpen dina carangka hareupeunana. Tambang carangka dikulawitkeun kana rancatan.
“Tah! Panggul jukut, Akang mah!” manéhna ngarérét ka salakina bari memener rancatan lebah taktakna, “Hempék tiheula!”
Nekéh nanjak mapay jalan di tungtung lembur. Taya sari-sari capé. Rekétna sora rancatan maturan leumpang maranéhanana.
Anjog ka imah bilik sisi susukan.
“Kami mah rék nganteurkeun heula tatapakan ka Haji Uloh. Mun Si Nyai can mulang mah, langsung mirun seuneu wé nya, Kang!” Teu nungguan jawaban salakina, manéhna neruskeun léngkah.
Teu lila geus norojol deui bari ngélék baralak kalapa, “Ih! Geuning meredong kénéh hawu téh!”
“Na ari nyanéh. Capé kénéh atuh!” salakina némbalan bari ngabebengkang.
“Beuteung mah moal apaleun capé, Kang.”
Baralak diasupkeun ka jero hawu. Panékér diceéeskeun. Nyelang ngisikan hla. Mulang bari ngajingjing émbér. Kastrol eusi béas ditagogkeun.
“Kang, kadé seuneu nya, Kami rék ka cai.”
Jempling....
Geus dua poe teu hujan, Ema mah atoh kacida, sagala diseuseuhan, sagala dipoekeun, lap jeung Kekesed teu kaliwat.
Kasorenakeun barudak jigrah arulin hareupeun Imah, dibarengan ku ibarna layung kalah siga nu betah.
Reup langit angkeub,
Burinyai beledag, burisat kilat melah langit. Barudak nu keur arulin tibuburanjat ka imah.
Burinyay!, jeleger, daun kalapa hurung tangkalna belah manjang ka handap.
"Astagfirullah" kuring babacaan.
Hujan turun gede naker kawas nu dibahekeun ti langit.
Walungan tukangeun imah caina ngajangkungan ampir limpas kana sasak awi nu karek kamari di omeana.
Dina umpal-umpalan cai walungan aya rakit gebog luhurna kawas mayit di diukeun, nyangsang kana sasak awi,
Abah nu malikeuna deui.
Kardi ngusapan rambut istrina. Deudeuh jeung geugeut taya bandingna.. Jedag sora dina suhunan. Kardi ngarénjag. Ras inget peuting ieu mangrupa purnama anu ka tujuh. Jangji pasini ka raja Oray mun nepi ka wanci purnama ka tujuh manéhna kudu masrahkeun pamajikanana digunasika ku raja oray. Mangrupa ganti tina harta banda nu meunang munjung ti siluman oray. Istrina nangkeup beuki pageuh "Kang sieun, sora naon éta?" Kardi males nangkeup tipepereket cimatana budal maseuhan rambut istrina. Kasawang mun raja oray ngagulang gapér jalma nu dipikacintana. Manjing wanci jam 12 peuting jegér. bray jandéla muka. Belegedeg hiji jirim jangkung badag sirahna siga oray. "Kula kajeun perlaya moal masrahkeun pamajikan!" Cék Kardi bari ngorejat hudang. "Hhhhhhhmmhhh jalir jangji siah hah rasakeun !" dua leungeun éta mahluk nyekék beuheung Kardi. "Geulis hampura akang, geura lumpat ka masigit !" ngan sakitu omongan kardi bari roroésan nahan eungap.Laju kulahék kardi ngaleupaskeun nyawana.
Sakumaha biasa wanci asar ka cai rék mandi, bari teu poho alat solat sapuratina. Tara mawa ari sajadah mah. Angkeuhan da palupuh paragi solatna ogé éstu leucir beresih. Lumrah di Pakampungan mah, sisi tampian sok aya papanggungan paragi solat.
Bérés mandi siged rék solat Asar. “Berjamaah Kang” Ceuk Uhé nu sarua karék bérés mandi. Deluk solat , kuring imamna.
Beres solat jeung ngadu’a sapuratina, cipanon masih reumbay teu katahan.
“Deuh, akang mah tiasaan khusu ngadu’ana, dugika nangis kitu”. Ceuk Uhé.
“Ėta tandana urang rumasa jalma loba dosa bari keyeng hayang pangampura Gusti” Udin nu karak datang mairan.
Kuring mah teu némbalan , tibang nyabakan kumis nu karasa peureus kénéh urut kacepét palupuh basa sujud rakaat panungtung.
"Tong diteukteuk, nya? Akang resep," haréwosna.
"Mangga, Kang." Léah jeung bungah Si Geulis miarana. Diangir jeung disampo unggal poé. Nu dipalar, buukna bisa nganteur diri nyanding bagja. Unggal tepung, nu dipuji ukur buuk. Nya panjang, nya gomplok, meles, jeung seungit, deuih. Tambah taun, tambah geugeut kana buuk. Hanjakal teu beunang dihalang-halang, Si Geulis aya nu néang. Titinggalna, buuk panjang galing muntang. Dirawu dipangku. Unggal peuting tepung asih, buuk meulit, tresna muhit. Mangsa nyiar gaganti Si Jenat, buuk diampihkeun. Teu kaur réréndéngan nyanding asih, buuk ngamuk marungkawut. Tungtungna napsu kapegung. Buuk diduruk. Hangitna ngahudangkeun raga peteng. Nguniang males kanyeri. Isuk-isuk urang lembur milu ibur. Dua raga tanpa nyawa ngajoprak méh teu katara. Dibulen ku rambut kusut.
Manéhna, sering ngaliwat. Maké jilbab, warna hideung. Bari beungeut, ditutupan cadar. Ukur panonna, nu katempo téh. Naon taksireunnana? ''Lain pipilih, ma. Tapi kumaha, mun beungeutna korodok? Terus suwing?'' Ceuk kuring, kanu jadi kolot. Basa kuring, rék dijodokeun. Rumasa, umur geus nincak tilupuluh leuwih. Tapi acan, meunang wae jodo.
"Geus, tong mikiran nu kitu. Nu penting mah, aya nu ngurus manéh. Pan ema, geus kolot. Komo deuih, kaluargana. Teu mandang, kana harta. Maranéhna kataji, pédah manéh getol di mesjid. Kitu hungkul, cenah'' Ceuk Ema kuring, nongtorowelang. Kuring répéh, teu némbal déui. Da enya kitu, ka ayaan kuring.
Teu diriya-riya ieuh, kawin téh. Cukup, dulur hungkul. Nu, nyaksian. Ari pamajikan, angger dicadar kénéh. Pajar téh, can waktuna. Ké peuting, cenah. Boa suwing? Ceuk haté, ngagerendeng sorangan.
Tepi peuting, kuring teu sabar. Pok ngomong, ka manéhna.
''Nyi, pan urang téh sah. Cik énggal buka, cadar téh'' Ceuk kuring, semu maksa.
''Mangga, kang. Tapi ulah reuwas, abdi mah jalmi awon'' Témbal manéhna, bari tungkul. Kuring unggeuk, da geus nasib. Nu penting, manéhna sholéh, tur nurut ka salaki. Lalaunan, cadar dibuka. Saeutik-saeutik, keureutan beungeut ka tempo. Barang bray, cadar jeung tiung dibuka. Sakeureut beungeut nu bersih, di papaés irung, nu bangir. Di pasieup, biwir nu ipis. Matak nyari, kana ati. Buukna, nu hideung tur meles. Ngarumbai, seungitna, nyegerkeun dada.
''Nyanggakeun, kang'' Ceuk manéhna, lalaunan.
Warung bi Mimin téh di gunung, sisi jalan nu nanjak pinuh ku batu malah aya nu sagedé munding sagala, keur mah deuih sisi gawir pisan. Nya, sepi. Tukang ojég gé taraklukeun ngan hiji dua nu wanieun atawa nékad mawa panumpang ka lebah dinya bari hargana sok nyekék pisan. Harita matapoé bangun nu alum. Hujan ngaririncik. Reg opat motor trél eureun hareupeun warung. Jrut tujuh panumpangna tarurun. Jalabrig. Kumis, janggot jeung godég paranjang. “Tos 309 taun éh menit momotoran capé ogé, raos upami ngopi”. Ceuk Tamlikha, ketua raiderna ka bi Mimin. Song bi Mimin ngasongngkeun cikopi, kulub hui, kulub sampeu, kulub jagong jeung gula kawung. “Baradé Kamana aden téh nyanyandak domba sagala?”. Domba téh, si Kithmir, bibit unggul pikeun dikawinkeun jeung domba lokal nu aya di gunung éta. Sabarahaeun bi ? Sapuluh rébueun. Golosor sapuluh pérak. Nuhun. Sami-sami. Bi Mimin neruskeun nonton TV satelitna.
Hérmawati mojang lenjang ti Désa Sindang Tresna. Dénok binti démplon. Teureuh pujakesuma. Putri Jawa keturunan Sumatera. Hadé tata hadé basa. Dedeg sareng parangina nyeplés ibuna, nu asli mojang Karawang.
Kuring boga haté ka manéhna, rerencepan nitip salam. Sanajan sok api-api teu maliré mun pareng tepang di hiji karaméan. Éra parada. Tapi bakating ku remen amprok ahirna wanoh, jorojoy bogoh.Samalah geus pasini, iwal pati nu bisa misahkeun. Sapuk pakait ati pacantél manah.
Édas karék gé sakali ngasaan amis cauna katresna, kiwari tinggal éndahna. Gigirimisan bareng di jalan satapak curug Cigeuntis, Minggu soré harita, jadi pangiretan pamungkas. Kuring ségah. Alatan teu pira basa jangga salira némbongkeun aslina.
“Aingah bingung, saha nu boga kalakuan rucah? Wanoja salelembur kotka pada séwaka alatan aya nu ngagadabah,” gerentes Léx Luthor détéktip kulisi Smallville. Buku laporan kajadian Smallville dibaca, atra kajadianana ukur sapeuting. “Lakadalah, aya pituduh yeuh, moal salah deui, nu boga dosana pasti jalma sakti tur resep kawin.” Pokna nyéréngéh.
Wanci pecat sawed, Léx ngumpulkeun jalma nu dicuriga, nyaéta Arjuna, jeung Bima. Ngan kabéh gé taya nu ngaku. Papada némbonggeun pasemon teu boga dosa. Malah malik nanya, “Anjeun boga bukti naon nuduh teu uni ka Kula?” Bima nanya, teugeug. Léx gogodeg. “Nu bisa ngagadabah wanoja sakitu réana pasti jalma nu bisa ngusikkeun diri kalayan tarik alahbatan tatit.” Arjuna mairan. Léx keukeuh bingung. “Hiji-hijina jalan kudu tés DNA. Urang dagoan wé nepi ka ngajuru kabéh.” Léx Luthor méré kacindekan.
Salapan bulan tiharita, langit Smallville dumadak ceudeum. Lex nempo ka luhur, rébuan orok haliber minuhan jomantara, ngahalangan cahaya panonpoé.
Di sacangkéwok astana. Peledug! Haseup mumbul, Pocong kaluar, handapeun kiara nu ngarangkadak. Ohék, ohék! Na dahan, Kunti batuk. “Baku ari geus ngabaruang batur téh, sia mah!” Kunti kukulutus, bari gégétrét. “Heu-euh!” Genderwo nu nangkod na dahan béh kalér, mairan. Teu nolih ka nu kukulutus Pocong Ngacleng. Cle. Diuk gigireun kunti nu bangkenu.
“Tong teu kaopan ah” ugil-ugilan, Pocong memener diukna. “Ayeuna téh malem jumaah yeuh, rék liar ka mana maranéh?” Rét ka Kunti, rét ka Genderewo. Duanana gigideug. Ngaheruk.
“Manusa, manusa. Geus béakeun lapak pangulinan urang téh, ku wawangunan jieunan manusa.” Pocong humandeuar bari nyarandé kana dahan.
NGAN sakeclak. Cimata. Ngalémbéréh maseuhan boéh. Terus mapay suklak-siklukna awak nu geus dirurub lemah. Ngorék tulang-taléng jeung saban tangkorék. Ngarandeg lebah embun-embunan. Nyerep ka jero uteuk. Maca pipikiran. Maca sajarah nu tingbelesat kaluar tina sirah. Cimata. Nu ngan sakeclak. Juuh. Terus nyaab. Milu ngabelesat. Jadi méga. Jadi hujan. Jadi kembang. Jadi kukupu. Jadi rupaning ngaran. Ngaran urang. Kuring. Anjeun. Manéh. Sia. Mantenna! Sakeclak cimata. Murba Wisésa.
Dokter geus ngangkat leungeun, majar cenah geus teu bisa dikukumahakeun deui. Kuring angger optimis, da nu ngatur hirup mah mungguh pangéran. Ku kuring Indung dibawa ka imah, ongkoh geus lila deuih Indung téh méménta balik waé.
Kaparengkeun ari diurus di imah, Indung téh jagjag waringkas deui cara bihari. Kuring ukur gogodeg basa nginget-nginget deui naon anu ditepikeun ku dokter. Ngan bati mésem wungkul. Pangéran mah miceun kaasih ka mahlukna anu salawasna ihtiar.
Hiji mangsa Indung hayang dipangmeulikeun manggah. Gancang ditedunan. Rurusuhan ti pasar ogé muru imah. Disatengahing jalan, kuring katabrak. Kuring ukur bisa nénjo layon sorangan nu geus teu usik teu malik.
Béja langsung katampa ku Indung kuring. Sedihna mani nataku. Kuring nu nénjo milu sedih, teu kurang natakuna.
Isukna kuring ngalongok deui ka imah. Nyampak Indung keur diuk dina résbang.
"Nyai?"
"Geuning Ema tiasa ningali abdi?"
Indung nyegruk ceurik. Kuring ngalieuk ka palebah kamer Indung. Barang ret, aya tali tambang anu manteng meulit kana beuheung.
Imah nenggang jauh ti tatangga. Rada melang ninggalkeun pamajikan, keur karasa beuteung, sosoranganan. Tapi da kumaha, rék saha nu néang Ma Paraji. Leumpang mapay jalan satapak, dicaangan obor karari. Girimis mimiti pras-pris.
Basa ngaliwat ka jalan lebakkeun astana, kaangseu seungit kembang, rey bulu punduk muriding. Leumpang beuki gancang.
“Ka mana Jang?” Teu kanyahoan jebulna, Ma Paraji Kasampak geus aya gigireun. Ampir lumpat kasieunan.
“Pun bojo karaos lambut, sabrol-broleun.”
“Hayu atuh, geuwat!” Ma Paraji miheulaan leumpang.
Sakitu nuturkeun satengah lumpat, titatarajong, weléh teu kasusul. Anjog ka imah, kasampak pamajikan keur adug lajer pupuringisan.
“Mawa elap jeung cai!” Ceuk Ma Paraji.
Belenyeng ka dapur, rampang-reumpeung teu puguh cabak. Sabot keur nimba, di pangkéng kadéngé sora ngagoak méh bareng. Lep jempling.
Gura-giru lumpat, nyampeurkeun. Kasampak pamajikan nyangsaya, jiga nu pingsan, getih burah-baréh.
Handapeun ranjang. Ma Paraji ngabebengkang.
Lebah dadana nu gorowong, kasampak orok keur cacamuilan nambul jajantung.
Rep, rohangan kelas anu tadina galideur jadi jempling, simpé. Leungeun katuhuna ditarumpangkeun dina lengeun kénca di luhur sabak séwang-séwangan. Panonna pareureum konséntrasi, biwirna tingkarunyem mapatkeun jangjawokan.
“ Hujud bungbang
Nu hurung dina jajantung
Nu ruhay dina kalilipa
Remet meteng dina angen
Bray padang,
Pangmukakeun kareremet nu aya di diri kula
Bray padang,
Bray caang,
Caangna salalawasna
Lawasna Saumur kula.”
[Taun 1935]
Peuting maju ka simpé. Ukur hawa tiis ngusapan awak basa kuring kaluar ti gedong. Harita, mapay jalan mawa katunggara jeung keclak cimata saprak harepan geus teu nyésa.
Dijero kamar. Ukur nyawang lalangit, milangan kalangkang manéhna. Gep, kana hp. "Penting,Dé, nelepon wayah kieu?" ceuk sora na telepon. "Hoyong curhat, Tétéh... " walon kuring dareuda. "Haduh, Dé. Wayahna ngimpi atuh ayeuna mah. Tétéh tunduh." hp pareum. Rét, kana tas. Kusiwel, ngaluarkeun bungkusan plastik eusi sababaraha pél kelir kayas. "Obat anti galau." ceuk Zarima basa peuting kamari. Teuing sabaraha tablét nu ku kuring diinum. Teu sawatara lila asa kaluar jangjang, ngapung ngawang-ngawang. "Aeh, enya ning. Uing bisa ngapung, mohokeun kabingung." Peurih tapak manéhna geus teu karasa. Gebeg, reuwas kacida basa aya sora nu gegedor. Jangjang ngadadak leungit. Nyuuh, basa lelembutan sadar teu bisa balik deui kana kurungannana.
Ngarah bener ajén iklasna. Leungeun nu sabeulah ogé ulah nyahoeun. Kitu, cenah. Bah Juha haji tilu kali. Rencep sidem. Neundeun duit handapeun sajadah dina paimbaran. Mémeh hutbah, DKM ngabéwarakeun ngeunaan kéncléng masjid. “Rupina mung sakitu,” ceuk DKM. Bah Juha kerung, bangun nu keuheul. DKM nagtung deui. “Punten aya nu kalangkung, wiréh aya salah sawios hamba Alloh anu parantos nyumbangkeun artosna, anu ageungna saratus rébu rupia!” Bah Juha nyéréngéh, bari noél ngaharéwos ka jamaah nu aya gigireunana.
"Aya tujuh arcana géh. Deuleu ieu potona" nunjuk poto meunang bapana. Agul. "Lain arca dia, ménhir éta mah, ceuk bapa kula géh!" keukeuh.
Duaan nelek-nelek poto geus peuleuk, kuleuheu. Keukeuh teu kadeuleu béntés. "Patung ta ménhir?" parebut omong.
"Gandéng, haliwu baé daria, éta Hyang Tunggal!" Bapa kolotna nyentak.
Sawarana handaruan, béda ti sasari. Pelongna seukeut, kanu haliwu.
Poto tangka ngaracleng. Gambarna raragagan. Laleungitan. Daluang poto kari héjona. Ngémploh, doang dangdaunan di pagunungan Kendeng Banten Kidul.
Dua budak silih pelong. Hélok, taya papadana.
"Naha?... Pan tunggal mah hiji?!" silih deuleu.
Humiliwir angin peuting, nyieuhkeun bayeungyang nu ngaharudum waruga Soleh. Reup, alatan cape kaliwat saking. Nambangan beca di kota. Mareng jeung tilemna mata poe. Ngoreh rejeki sesa, nu ngabacacar sapanjang jalan. Anjog di alam impian. Reus. "Kang!" sora wanoja 'na impian. Geus wanoh. Welasan taun katukang. Kungsi sagulung-sagalang. "Plak!" kana taktak. Korejat. "Mang, ka stasion!". Clak, sapasang wanoja jeung lalaki nu biasa ngaduruk birahina di jalan. Anjog. "Nyai?" Soleh meh teu yakin. Ngabalieur. Laju muru gerbong kosong. Pakaleng-kaleng. Teuteupan Soleh nu ngemu kahareneg ngajajapkeun sapasang insan nu rek nyacapkeun kasuka duaan. Less, dihakan poekna peuting.
"Lamun masih kénéh sarua jadi babu mah atuh, di dieu waé, teu kudu ka Arab, Nduk." Pok Mas Paijo ka Ayuk Retno, bébénéna.
"Gajihna ogé atuh tebih, Mas. Ngandelkeun jadi babu di dieu mah, kumaha tiasa nabung engkin urang imah-imah." Ayuk Retno semu maksa, bari jangji rék di Arabna ngan saukur sataun. Mas Paijo ngéléhan. Mas Paijo sabar nungguan sataun, dua taun,...nepi ka ayeuna geus tujuh taun, nu ditunggu teu embol-embol. Najan tadina sabar, lila-lila mah manéhna jadi siga anu langlang-lingling. Unggal peuting kukurilingan bari ngawih.
"Yen ing tawang ono lintang, cah ayu.
Aku ngenténi tekamu.
Marang mégo ing angkoso, Nimas.
Sun takoné pa wartamu."
Nu ceurik ngabangingik
Nu sedih lumengis
Walurat.
Nu seuri nyikikik
Nu bungah ngahahah
Luyuh-layah.
Syukur,
Takabur,
Ditinggalkeun babantu, menerkeun imah Wa Haji. Rumeuk. Kacana lukutan, caina kiruh. Léos ka pawon, nyiapkeun pakakas keur nguras. Sapertilu caina dipindahkeun kana baskom. Arwana silver sagedé opat ramo kolot, ogê diungsikeun heula kana baskom. Regeyeng aquarium dipangku, disimpen deukeut kokocoran cai di buruan.
Mesin sirkulasi dibawa ka tukang. Rêk diberesihan di kamer cai. "Dijual wé ah lauk téh, keur meuli sapédah si bungsu" gerentesna. Enya gé hirup sarwa walurat, hayang wé ngabungahkeun budak mah. Geus sabulan, budakna nu karék lima taun merenyéng waê. Kabitaeun ku babaturanana nu geugeuleuyeungan naék sapédah. Keur anteng beberesih, budakna ngelol. "Pa, adé badé ngabantosan nya" Geus terus haté meureun budak téh. Ukur unggeuk bari imut. Haténa bagja, kayungyun.
Satutas meresihan mesin sirkulasi, laju ka hareup rék nuluykeun hanca. Barang srog, jedud...!!! Si bungsu keur ngosokan lauk ku sikat paragi nyeuseuh. Ngembang kadu. Sapédah ngalayang dibawa ngapung ku lauk.
Geus sababaraha bulan Mang Jum’an hirup nyorangan. Ray beurang, gawé ukur ka sawah. Reup peuting, ngan hulang-huleng. Aya beurit lumpat ka hareupeunnana gé, Mang Jum’an haré-haré. Pikiranna kumalayang ka pamajikan. Gep kana cempor, léos ka pangkéng. Karék gé ngagéléhé, breg hujan. Dibarengan nu kilat pating barasat. Guludug pating beledug. Handaruan. Cempor pareum, katiup angin nu asup kana sela-sela bilik. Cempor diseungeut deui. Burinyay! Beledag! Cempor nu keur dicekel mecleng, minyak tanahna mancawura. Guuur, palupuh kaduruk. Bakating ku geumpeur, rup, seuneu nu ngabebela dirungkup ku simbut. Seuneu tambah ngagedur. Belecet ka dapur. Jedak! Tarang kana tihang. Bruk! Sorondoy dapur nambru ninggang sirah Mang Jum’an. Leng! Les, teu inget di bumi alam. Nyah beunta, “Wilujeng sumping Kang!” ceuk pamajikanna bari ngais orok, nu opat bulan ka tukang, geus miheulaan mulang ka kalanggengan.
(Revisi)
Élélékésékéng, tatapi hanca teu burung teu kalarung. Geus tepi ka pecat sawed. Indung leungeun singsireumeun, cangkéng geus meusmeus nguliat. “Kagok sajuru deui. Sémangat!” omong sorangan, ngupahan leungeun nu bitu. Ngadalinding, nu seungit beuki nyambuang. “Hadéna teu kakoréd” cékéng.
“Naha Ma, énjing kénéh tos mulih?” kuring nanya ka Indung, nu karék mulang ngawulang.
“Barudakna latihan O2SN.” Bari neundeun cikopi jeung goréng sampeu dina luhureun golodog.
“Ciééé, kanggo putra Pa Utar nya?”
“Sanes. Kanggo Ema. Pan ayeuna téh Ema tepung taun.” Leungeun nu bolokot ngasongkeun kembang malati.
"Baruk kamari téh milu kabawa ka kantor BNN ?"
"Enya.."
"Halah ! Sabaraha poé diditu ?"
"Ngan sapoé sapeuting déwék mah"
"Dités heula teu ?"
"Puguh wé dités mah, apan méh kanyahaoan kumaha-kumahana"
"Hasilna kumaha ?"
"Nya positip lah.."
"Geuning positip téh bisa balik ?"
"Enya atuh ! Kudu kumaha kitu ?"
"Naha geuning kitu ? Anéh..."
"Naha bet kudu anéh ? Teu anéh teu sing, da kitu biasana gé.."
"Kéla.. kumaha caritana manéh dibawa kaditu téh ?"
"Kamana téa ?"
"Ka kantor BNN, ih !"
"Puguh gé déwék téh dipapaksa. Jaba can saré, da peutingna begadang"
"Tuluy?"
"Nepi kaditu karék kanyahoan.."
"Kanyahoan kumaha ?"
"Enya, sihoréng aya listrik nu koslét. Geus harurung mah, nya balik wé ! Rék nungguan naon deui atuh ?"
Di kamar—bari lalajo berita penggerebegan pésta narkoba—manéhna ngomong sorangan. “Tepi ka iraha gé kuring rék merangan narkoba. Sabab, adi kuring paéh ku narkoba,” ceuk manéhna bari nyuruput cappucino panas. Terus manéhna nyedot salinting ganja nu aya di leungeun kéncana. Beungeutna anggeur geulis sanajan matana katingali ceuleuyeu.***
Jajantung.
Nu kamari ngerak dina ruhak, leyur deui ngahiji jeung angin, apung-apungan maluruh linduh, di leuweung gunung jeung leuwi, di pulo-polo nu kosong tina haréwos. Tapi teuing kalangkang Bulan bet jiga heulang, ngaranggeum terus ngaranggeum, jero nyecebkeun kukuna dina jajantung lalaki, ngaranggeum meureut rénghap nu tinggal hégakna.
"Geuning nyaan, duriat bet ibarat dua mamata pedang nu sarua seukeutna, nu bisa nyandingkin hariring jeung ceurikna, imut jeung cimatana, nyaan duriat, gumuleng geulis ngamalirkeun runtuyan cimata dina éndahna."
Lalaki anteng, jauh leuwing anteng batan kamari, leuwih leleb, neuteup oyagna kalangkang bulan nu kokojayan na beungeut ombak.
''Mang Jilun, saratus dua puluh kolor mabok kabéh meni teu sakilo-kilo acan..!''
''Riweuh, Mih. Kalebak atuh, ké ku uing dipeuntaskeun.''
Panon poé lingsir ngulon.
''Si Unyil aya nganteurkeun lauk teu, Mih?''
''Teu aya, teusing. Tadi ka lebak gé meuli ka Suri, sapuluh réwueun.''
''Suri mawa nu saparahu lain?''
''Enya.''
''Èta téh jang Emih jeung ajang bagikeuneun didieu. Suri nu meuntaskeun, si Unyil nu nonggohkeun.''
''Ningali éta gé si Unyil ngunjalan dika tonggohkeun, tapi teu terus ka dieu, dipéngkolkeun ka saung manéhna. Emih mah ngagantian. Malah loba nu mareuli dina parahu kénéh da laukna singarengab, harirup kénéh.''
''Haaar, kapan ajang bagikeuneun.''
Dua minggu ti harita.
''Rék dibawa ka mana éta asin, Suri? Ka mana si Unyil, manggulan ku sorangan gening?''
''Ka Bandung, sakalian ngalongok Unyil di Hasan Sodikin jeung nambaan ieu leungeun bareuh, ku peurah nila.''
''Unyil keur naon di ditu?''
''Dirawat, tos dioperasi, kabeureuyan cucuk nila.''
Teh Asih, randa dikantun pupus carogèna. Umurna opat puluh limaan. Tapi masih kènèh tegep. Wanda nu somèah marahmay ka saha baè. Salira sumedeng. Pangawakan ngareusi neuhneur. Masih katinggali bahenol. Imbit gadèmol, pinareup masih nyengseung kènèh. Katinggal diraksukan sok rada ngepas. Carogèna ngajimatan dua, istri sareng pameget nu geus dewasa jeung rumaja kènèh. Aya nu mileuleuheungkeun. Duda anak dua cenah anèmèr hiji pausahaan sohor. Nu hiji deui budak ngora mahasiswa kènèh umur dua puluh tilu taun, kacida bageurna. "Ka Duda geus kolot, ka budak sieun disebut berondong." na hatèna rayungan. "Ah, saha nu pangheulana datang bener èta nu rèk ditampa." gerentesna. "Sampura sun..!" Di luar aya nu keketrok kana panto. "Tah ieu kitu nu jangji rèk datang poè ayeuna?" na pikirna, bari gura-giru mukakeun panto. Gebeg, ngajenghok sataker kebek. Teu disangka geuning nu datangtèh lain nu dipharep...
Ragamang leungeun kana jero calana. Buku dicekel ku lengeun kenca. Leuwih loba peureumna tibatan maca bukuna. Kulutrak, sora panto aya nu muka. Teu kanyahoan. “Poed, keur nanaonan?” Gurubug hudang, buku dibalangkeun. “Euh.. euh.. nuju latihan imajinasi, Ma!” Memener calana. Buku nu dibalangkeun dicokot ku indungna. ‘Leuwih Ngeunah Inem’ judulna. Indungna gogodeg…*1.
Nguniang hudang nangkarak bengkang, disampakeun cikopi jeung bangkerok ketan. lebah wetan sréngéngé nyorotan, ngahanetan awak nu kabulusan. Bulistir rancucud ngabadagan.
Alarem ha-pé disada luyu jeung waktu nu geus nang nyetél. Ngulisik. Gigisik kuliat. Tulang sing beretek kabatek! Alarem dipaéhan. Katénjo jam nuduhkeun wanci janari gedé. Lulungu, horéam. Rasman maksakeun hudang, “Meujeuhna aing tahajud... susuganan wé dibéré bongbolongan” Gerentes haténa. Sakapeung Rasman sok peunggas pangharepan, gédé karumasa pédah sakalieun ngadeuheus dimana keur aya masalah wungkul. Mangsa leupas tina bangbaluh mah angger wé mangprung jalan-jalan pelesiran, ngojégkeun hawa napsuna. Sagala dijugjugan najan ka tempat nu sésélékét rarumpil. Ma’lum duda Arab. Rampus!
Réngsé abdas, sajadah digebarkeun di patengahan imah. Katempo aya nu dimukena tahajud tiheula. “Ema meureun...” Ceuk Rasman, bari terus tahajud daria. Pas sujud, karérét ku juru panon, nu dimukena ngolésed. Wekasan. Rasman anteng wiridan nepi ka cunduk waktu subuh. Lila baé nunggu ema nu biasana berjama’ah, ahirna munparid. Basa awéh salam, nu tadi dimukena nyuuh na lahunan, sumegruk. “Kang Abdi wangsul... hapunten!” Orok ngéar basa nénjo beungeut kuring. Teu wawuheun.
Kulisik! Lilir. Simbut ngalumbuk tunjangeun. Rarampa neangan hapé. Kuniang hudang. Gigisik. Bray! Layar hapé dihurungkeun. Diteuteup. Geuning karék jam 5. Gumerendeng! Muji sukur. Sanggeus tibra dililirkeun. Sajam deui pisubuheun. Humiliwir. Angin norobos sesela kusén jandéla. Kamar asa ku ngempray. Huleng! Tadi peuting, kapan lampu dipareuman? Jung nangtung. Jumarigjeug. Derekdek! Derekdek! Babatek. Cetrék! Ngahurungkeun lampu. Lebeng. Taya barasatna pisan. Lunga-lengo! Geuning listrik pareum. AC geus lila reureuh. Timana ari nu ngempray? Sérélék! Nyingraykeun hordéng. Di luar asa ku ngempur. Geuning bulan keur purnama. Kulutrak! Muka jandéla. Ngalangeu! Mencrong ka tebéh kulon. Langit sinangling. Taya aling-aling. Angin humiliwir. Bulan ngambang. Gék kana korsi. Dayagdag! Sumarandé. Japapang! Nyanghunjar kana biwir jandéla. Anteng! Neuteup bulan nu heubeul arang kasorang.
Resep euy eunteup dinu budayut kieu mah, subur ku kadaharan!
: ceuk si bisul nu keur nyengcle luhureun bujal ka sobatna si aids nu keur jongjon nyaleuhak kadaharan ngarareunah di beulah handap.
laaah ulah ribut meungpeung aya sikat teruuuusss lur!
: ceuk tumor galak mairan ti deukeut peujit.
tilu poe ti harita ''si bisul si aids jeung si tumor galak di udag-udag pulisi'' cenah mah saratus peursen resmi jadi tersangka, kabuktian milu ngadahar duit sogokan proyek nu can anggeus!
Gutrut nulis E-Eb-E. Mélodi énharmoni ngagulayun. Wirahma katalimbeng dina simpé. Senar piano gumeter antaré. Ukur ketug jajantung jadi metronom. Notasi jempling tanda katresna. Haturan anjeun nu ngancik di Wina. Ttd. Ludwig Van Beethoven.
Bréh némbongan lalampahan sataun katukang. Poé Jumaah bada asar. Senja Utama melesat niggalkeun Surabaya. Beuki ngajauhan, beuki écés, bruh-bréh sagala nu ditinggalkeun. Ngarasula. Teu kawawa, cimata bedah sajajalan.
Tilu puluh tauh bubuara, bumén-bumén di Madura ngaheuyeuk rumah tangga jeung manéhna. Mabrik kurupuk, nanjung. Nu dagang aya sapuluh. Imah pageuh kandaraan boga. Ngan hanjakal teu kapareng boga rundayan.
Poé Kemis saméméhna. Niat rék jarah ka Ampél. Mangkat pasosoré jeung rombongan pangajian. Di jalan taya halangan, ngan haté asa guligah, inget waé ka pamajikan, di imah. Bada isa karek nepi, ngdadak nampa béja, yén imah kahuruan.
Dunya asa poék mongkléng, nempo imah rata jeung lemah. Ngan nu leuwih nyerina, Lebah bangkarakan kamer, layon pamajikan kapanggih jangkep pakeukeup pageuh jeung waruga hiji lalaki.
.
Halis kereng. Tarang nongnong. Kumis jélétréng. Irung lir balukang nangkub. Biwir nya hideung nya kandel, lir ibarat léntah keur sosonoan. Huntu ranggéténg lir ibarat ragaji jarang paké. Karahaan. Semu leueur.
Pipi korodok. Tapak cacar parebut tempat jeung bisul beunyeur. Lebah caréham aya tapak tatu ngageleng. Teges katingali cacak katutupan ku cambang nu ngajukut teki.
Tid. Tidid. Sora klakson mobil nu ngadeukeutan manéhna. Teu dipaliré.
Tidiiiiiiid. Nu nglakson semu kesel. Reg mobil eureun gigireunna pisan. Supirna kaluar. Wanoja nu matak lalaki ngembang kadu. Moro ka manéhna.
Pokna "Ari Aa badé ka mana?" bari ngaléng manéhna. "Nungguan tukang pos!" Jawabna.
"Badé naon, Aa?" Bari muka panto mobil.
"Rék ngirim surat"
"Serat naon, Aa?"
"Surat éléktronik." Jawabna bari sup kana mobilna.


text:
Back to the topik "Nu di bonceng" Rutena ka Cibatu- Limbangan-Selaawi. Make motor Cina replika Honda. Euweuh rem hareupan. Ngeusi bengsing ge dina eceran. Ngaliwat jalan sasak beusi nu sepi asup jalan raya nasional limbangan asup ka jalan sepi selaawian, nanjak rada teu kuat. Nu dibonceng turun. Niatna mah rek ulin basa keur bulan puasa sakalian ngabuburit.
K ayeuna geus leungit tina panon jeung ceuli jauh euweuh kabar basa kaluar ti SMA can pernah panggih deui, matak panasaran. Tapi, one day we willi meet again. Najan loba selentingan manehna geus robah teu jiga baheula deui. Tapi kuring mah tetep balad, siga halna Naruto masih ngaku balad ka Sasuke.


text:
0898705XXXX
Arie Papak Manggu,Cibodas,PasJam,Kab Bandung. Punten oBENK jazmin,abi bd tmaros,hp abi nokia 6600 lamun ngadownload game teh tara ka buka malah bijil mon
08532038XXXX
AspiAsepSupriatna Jl.Kebongedang III RT05/12 BDG Bangjas nu mirip Anjasmara tea hp sy Blueberry @8800 mun ngadownlod video mp4 nahanya nukaluar suarana hungkl taya
gambarna oge teu bisa muka hasil downlodan aplikasi saperti game,kamus.kunaon nya bang ?
Jawab: Sep.. ari ngedownload sok gagal, atawa hasilna tidak memuaskan sebenarna bukan hanya ka alaman ku hape china wungkul, tapi sok ka alaman oge ku hape merek lain, boa BB, nokia atawa motorola. Kusabab aya kemungkinan pada saat urang ngedownload data, boa lagu mp3, video, aplikasi, atawa game kemungkinan aya gangguan jaringan atawa situsna bermasalah sehingga terjadi data corrup alias kurang sekian prosen dari keseluruhan jumlah anu didownload ku urang. sakelang dina tampilan layar urang disebutkeun download selesai, download komplit, eta henteu ngejamin bahwasana download tersebut sesuai jeung kahayang urang. Carana? cobaan download ulang atawa ngedownload ngagunakeun komputer atawa laptop terus hasil download tadi abuskeun kana mmc. Lamun teu boga komputer? laptop? tinggal lumpat ka warnet, sajam ngan saukur lima rebu, lamun masih keneh teu boga duit keur ka warnet? tinggal sms ka si Nazarudin menta transfer duit.
4:01:00 PMMore About : PENTING or SANTAI
Bang Jasmin


text:
Wewengkon sagara Oséania mangrupakeun wewengkon anu aya di sagara Pasipik, deukeuteun Asia jeung Ostrali. Aya 13 nagara anu jadi anggahota FIFA katut ngiluan kana babak kualifikasi Piala Dunia 2014 ti ieu wewengkon. Umumna mah nagarana mangrupakeun pulo kajaba Papua Nugini. Saméméhna mah nagara Ostrali ogé kaasup ieu wewengkon, ngan ayeuna ngiluan ka padaratan Asia. Pikeun milih wawakilna di Piala Dunia 2014 anu hancenganana satengah nagara, wewengkon saraga Oséania kudu ngayakeun tatandang dina tilu undakan.
Undakan kahiji, diiluan ku opat nagara anu miboga réngking panghandapna di wewengkon ieu. Dina ieu undakan, opat nagara ngalumangsungkeun tatandang anu formatna liga di hiji tempat. Unggal nagara tatadang ngalawanan tilu nagara séjénna. Di panungtungan, anu jadi jawarana baris asup kana undakan kadua.
Dina undakana kadua, hiji nagara anu jadi jawara di undakan kahiji ngumpul reujeung tujuh nagara anu langsung lulus ka undakan kadua kusabab réngking FIFA-na leuwih hadé tibatan opat nagara anu tatandang di undakan kahiji. Atuh, jumlahna jadi dalapan nagara anu tatandang dina undakan kadua ieu. Dalapan nagara ieu dihijikeun di hiji tempat pikeun ngalumangsungkeun tatandang kalawan sistemna liga. Dalapan nagara ieu dibagi jadi dua grup, unggal grupna dieusi ku opat nagara. Opat nagara pangalusna dina ieu undakan baris lulus ka undakan katilu.
Undakan katilu dieusi ku opat nagara anu lulus ti undakan kadua. Opat nagara ieu dihijikeun dina hiji grup anu kalawan ngalumangsungkeun tatandang dina format kompetisi penuh. Sanggeus réngsé bakal aya hiji nagara anu jadi jawarana. Nagara ieu kudu tatandang deui ngalawan jawara kaopat ti wewengkon Amérika Kalér pikeun marebutkeun hiji hancengan sésana.
Opat nagara anu tatandang dina undakan kahiji:
- Samoa
- Tonga
- Samoa Amérika
- Pulo Cook
Tujuh nagara anu Langsung tatandang dina undakan kadua:
- Tahiti
- Kalédonia Anyar
- Vanuatu
- Selandia Anyar
- Pulo Solomon
- Fiji
- Papua Nugini
(Gambar meunang nginjeum ti fifa.com)


text:
Ngomongkeun Sunda dina ruang lingkup Nusantara nu ayeuna ngaranna Republik Indonesia teu bisa dipisahkeun. Lain lantaran Sunda nyaeta etnis nu aya di RI, tapi dina sajarahna Sunda nyaeta perintis di Nusantara.
Peradaban Nusantara dimimitian ku Sunda ti Salakanagara awal abad kahiji masehi, Tarumanagara di Bekasi abad ka 4, nepi ka Mataram jeung Sriwijaya tur Majapahit borojolna ti Sunda. Jadi disimpulkeun Sunda Indungna Nusantara, anggap we Bapana Nabi Adam hehe.
Eta jaman baheula, kabeh pada ngaku kajayaan Sunda, kiwari mah ngan jadi alas kaki para turunan anak tere bangsa Sunda.
Sanggeus bangsa kebo bule datang ka nusantara, anak tere hayang ngawasaan kabeh ti indungna, teu ngabagi-bagi deui ka adi lanceukna. Haweuk dikeukeuweuk.
Anak tere gawe bareng jeung bule, ngolah nusantara dina panjajahan.
Indung teu walakaya, lantaran loba diadu domba ku siasat kebo bule. Anak tere ngan jadi tukang letak bule bari ngarepkeun kakuasaan budaya jeung pangaweruh manehna hayang dilakonan ku katurunan indungna.
Hasil ngaletak kebo bule teu percuma, indungna jadi dihandap kakuasaan bule nu diharewosan anak tere. Basa indung diganti jadi basa anak tere, kitu deui budayana, sajarah indung diotak atik sangkan anak katurunan indung ngagulkeun budaya jeung trah anak tere.
Ieu manglangsung mangratus2 taun nepi ka borojolna RI.
Pamingpin kahiji nu jadi revolusioner, najan apal sajarah indung, manehna can siap ngabolokerkeun sajarah anak tere, manehna hayang jadi pamimpin nepi ka paehna, sangkan trah anak tere tetep jaya di RI.
Moal aya nu abadi di dunya mah pamingpin kahiji mangkat digebruskeun ku dulurna keneh. Ieu anak tere nu taat kana budaya anak tere yen anak tere kudu terus marentah nusatara masing kumaha carana. 4 dasawarsa, manehna marentah ngajalankeun budaya anak tere ka kabeh nusantara, teu ngahargaan dulurna nu boga adat jeung budaya sorangan.
Bener dunya mah teu abadi nu kadua ngajungkel ku pamuda.
Borojol nu katilu nu naek jadi pamingpin sanggeus jadi wakil nu kadua. Ieu anak wetan nu hade uteukna. Ngahargaan ka kabeh dulur, budaya anak tere ngaluntur di RI nu geus dipaksakeun baheula sina tumerap di nusantara. Najan sataun, ieu anak wetan ngahapus pangaweruh anak tere.
Datang deui anak tere mangrupa nu teu bener nempo, ngaku taat agama, malah ngadu domba, jiga nu enya. Nyampurkeun kabeh agama, mela agama batur agama sorangan dijejek2.
Bener dunya mah teu lila, manehna di turunkeun loba teuing ulin jeung ngawur.
Diangkat we budak awewe anak tere nu kahiji nu hayang malikeun kategesan bapana. Manehna mah ngan jadi boneka bangsa deungeun. harta nagara dijualan, rakyat ngan meunang getahna. Kurang 3 taun mingpinna, kusabab euweuh kamajuan manehna teu dipilih deui, eleh ku dulurna keneh ku panglima anak tere nu amis budi.
Datang jadi pamingpin nu dipilih rahayat, kabijakana loba jeung geus direncanakeun. Loba program loba celah keur coan, loba oge baladna nu meunang coan nu antukna asup bui. Manehna jadi katempuhan, manehna kurang teges ngan neang karunya ti rahayat meh katingali sangsara dijailan batur. Ampuh oge carana manehna bisa mingpin sawindu leuwih.
Pamilihan pamingpin nu ka7, nu cenah mah si ratu adil, nu borojol the 2nana anak tere. Mun ditanya kamana Sunda nu perintis? Lainna embungeun, tapi loba dihalang2, panyanyi jeung gubernur ge geus siap, malah panyanyi ditipu pisan ku anak tere nu make kedok agama.
Iraha datang ki Sunda nu asli, najan anak tere the aya katurunan keneh ti sunda. Tapi hayang nu 100 % Sunda sajati nu mingpin deui siga Sunda baheula di Salakanagara. Amin.
Wallohu alam.
ASK-PASUNDAN JAYA


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci ngagugulukeun (2)
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 5)Al Baqarah (Surat Kadua) - Ayat 67 d/k 93
1 May 2003 - 2:10 am
41. PERBAWANA DUNYA (:2/67,68,69,70) - rhs, 3 Syawal 1421 H
- Perbawa haliah dunya, mindengna mah sok kacida,
marageuhan bebeneran, asa bener ceuk sorangan.
- Dugi ka dawuh Ilahi, dirugal-rigel pribadi,
ngahaja ditarekahan, sangkan teu karurugian.
- Nyieun rupaning alesan, ngahaja dipalikiran,
dawuh Alloh diakalan, sangkan jadi kauntungan.
- Saperti urang Yahudi, awahing nyaah ku sapi,
api-api nu teu ngarti, kana dawuhan Ilahi.
- Nu kitu munapek pasti, saperti urang Yahudi,
bakal dibendon ku Gusti, Alloh mah Maha Tingali.
- Perbawa haliah dunya, mindengna mah sok kacida,
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS I (bagian 4)Al Baqarah (Surat Kadua) - Ayat 51 d/k 66
17 Feb 2003 - 5:45 am
31. ULAH NURUTAN JELEMA ANU DOLIM (:2/51,52) - rhs, 1 Syawal 1421 H
- Nu dolim tong diturutan, baheula geus kaalaman,
umat jaman Nabi Musa, nyarembah arca berhala.
- Padahal geus dielingan, ku Nabi Musa utusan,
dina Toret geus diserat, Alloh maparin amanat.
- Urang ge jaman ayeuna, kade ulah kitu peta,
gawe ngumpul-ngumpul harta, harta dijieun berhala.
- Mun rumaos nyorang lepat, atuh kedah gancang tobat,
da Alloh mah Maha Heman, ngahapunten kalepatan.
- Nu dolim tong diturutan, baheula geus kaalaman,


text:
Resi Palasara neuteup Setyawati, teuteup nu pinuh ku sumilir asih, asih jatining ati nu datangna teuing ku lirih, sumarambah kana rasa dina galindeng asmara.
“Setyawati…, Durgandini…, nami nu teu kinten éndahna, nurup cupu sareng kageulisan salira…..” ceuk Palasara daria pisan. “Manawi teu kaabotan, naha kersa ngajujut panyawat salira, hapunten sanés kumawantun, sanés badé ngajaheutkeun manah salira, kitu gé manawi teu kaabotan”
Setyawati ngarénghap bari neuteup umpalan walungan Yamuna, budah-budahna tingborélak lir ngadilakan waruga nu hanyirna kabina-bina, diri bet asa katiir ku takdir, nu jadi indung bet ngawaris sewu kawuyung. Genclang hérang ngalémbéréh maseuhan kalara nu patulayah dina dada.
Ieu carita kainspirasi ku alm kang Ibing de Kabayan. Basa kuring balik Rapat Kerja ti Pangandaran, sapanjang perjalanan dina beus disetèl carita humor de Kabayan. Cape, tunduh jadi laleungitan. Carita nu matak moal poho: Pentingna diajar Sejarah.
Hiji mangsa pamuda ti suku Batak, Aceh, Bali, Jawa, Sunda, Makassar arulin ka Jakarta naraek beus kota. Palebah rek turun, anu ti Batak ngagorowok:"Sisingamangaraja!!" Reug beus eureun. Gorowok anu ti Makassar: "Hasanudin, Bang!" Reug beus eureun deui. Kadèngè deui " Imam Bonjol!" Eureun deui beus teh.
Salila merhatikeun anu tarurun, si Ujang ti Lembang anu teu resep kana pelajaran Sejarah mikir bari ngagerentes na jero hate: " uing nyebut ngaran saha nya, keudeung deui rek turun yeuh. Hiji-hijina jelema ngetop nu uing apal ngan Abah Ecep"
Ujang geus rek turun bari teu apal kudu di jalan naon. Jol gorowok sataker kebek: " Abah Ecep, Abah Ecep!!!"
Beus kalakah beuki laju. Karunya si Ujang sasab, bonganna tara milu pelajaran Sejarah.
Hiji peuting Mang Kardi ngimpi ngala buah. Buah nu diala teh buah ngora, da harita teh ngala keur rujakeun. Barang buahna geus loba, manehna turun tina tangkal buah. Nempo buah nu galede kitu, manehna teu kuat hayang geura nyetrok eta buah. Barang buah dicetrok, jerit teh aya sora budak ngajerit. Mang Kardi oge tibuburanjat hudang, bakat ku reuwas. "Aduuh..Ujang hampuraa Bapaa.." Ceuk Mang Kardi bari geuwat suku anakna dirawel, ari budak mingkin tarik ceurikna, atuh da suku budak teh nepi ka hejo digegel ku manehna. Na atuh nya, ku kabeneran, barang nyetrok buah, suku budak Mang Kardi nu keur sare gigireunana bet motah jadi kana biwir Mang Kardi, rarasaeun manehna mah meureun nu nempel teh buah. Untung we budakna kaburu ngajerit, mun teu kitu meureun suku budak teh geus beak digares ku manehna..
Balik sakola, aya nu ngadagoan palebah panto gerbang. Ngajak ulin, ari pék kalah dibawa ka imah kosong. Pipikiran bingung, inget ka mamah bisi arep-arepeun. Tapi manéhna keukeuh ngolo-ngolo bari nyombo. Pajarkeun mun enya cinta mana buktina.
Leungeunna ngaragamang lalaunan. Hiji-hiji kancing dilaanan. “Maah…!” Batin ngagero. Hayang baruntak, hayang lumpat tina kahariwang nu ngalimpudan. Tapi napsu angkara leuwih rosa ngarangsadan rasa. Tingsariak sagalarupa pagaliwota, babalieuran nyumputkeun éra parada. Antukna tikelebuh dina pangrungrum si durjana nu boga tato ‘na awakna. Kokoléaban dina rénghap nirca. Kasadaran ngalayang teuing kamana, diri teu walakaya.Tatali batin nembus naluri indung. Kriing, telepon. “Sakedap deui uih, Mah. Nuju kerja kelompok heula.” Sora dipengkek nyumputkeun hégak, malar nu hariwangeun teu curiga. Kaméja bodas, erok biru, ngalumbuk. Ceurik ngagukguk, kaduhung tara ti heula.
Sawatara waktu ti harita. Éar warta dina média, vidéo teu uni nyebar ka mamana. Mamah ngaheruk nampi surat DO ti sakola.
Dee. Laksana ogé geuning, tepung jeung tungtung. Cunduk kana waktu. Kahariwang datang bareng kamelang. Keretas pulas kayas, meunang kahayang. Ngan hanjakal teu dibarengan ku potrét nu keur imut. Imut bagja, lain jeung Aa. Bet ngudar panineungan.
Dee. Naon atuh disebutna tali mimitran urang téh? Nu puguh mah teu diwengku ku ugeran jeung pasinina. Pikeun Aa, bareng reujeung Dee mah cukup neuteup ngumbar karep katut karesep, peun, teu leuwih. Najan mindengna raga paanggang, tina rérét nu asa-asa, antukna mah binarung rasa. Bari Aa ogé surti. Aa mah saukur tempat panglumpatan.
Liwung. Horéng, Aa leungiteun. Wilujeng, Dee. Tong salempang, haté urang tetep nganteng, kaasih bakal angger dipanteng. Hamo kahalangan ku anggang. Anggang mah ukur kalangkang, teu tepi ka rasa. Jauh urang ukur lebah juuh, moal jadi panghalang kana kahayang. Mugia sapaneja. Urang geus pada-pada kapegat bagja. Bati, bagja keur Aa. Salaki, bagja keur Dee. Tapi urang kungsi boga bagja nu duaan. Dee.
Ari disebut ngeunah mah henteu éta pasakan di warung Otong téh. Anu pas mah murah. Bisa kénéh dahar ku harga 6 rébu. Dadar éndog ditambah sayur. Ditambah ku inuman dingin pas wé 10 ribu. Di mana teuing zaman ayeuna bisa dahar ku harga sakitu? Dahar di warung padang minimal dua welas rébu.
Anu pas dahar di warung Otong mah keur akhir bulan. Malah bisa nganjuk sagala. Teu boga duit bisa wareg.
Sakanyaho kuring, si ibu Otong téh anakna tilu. Nu bungsu, kasép, 5 taun. Lanceukna, lalaki, kelas 4 SD. Nu panggedéna gadis. Ceunah ceuk Cecep mah, batur sakantor, geulis. Duka teuing, da kuring mah can manggihan.
Di warung éta can aya katingali tapak gawé lalaki. Jukut hareupeun warung ngajejemrung. Méja raréyod.
Panasaran, kuring nanya ka si Ibu, "Ari salaki ibu damel di luar kota?"
"Kabur, salaki ibu, mah," témbalna, teu némbongkeun beungeut.
Duh, kaduhung nanya. Kuring ngasongkeun duit 50 rébu urut dahar harita. “Sesana mayar hutang, Bu.”
Baé ah, beukeul dahar tepi ka awal bulan mah kumaha engké.[]
Késang ngoprot. Baju jibrug. Ngaboséh sapédah aya kana opat puluh kilona tuda ti Dali ka Xi Zhou téh. Disumangetan ku hawa nu beresih tur alam sabudeureunana nu éndah kacida. Nepi ogé ka tujuan. Xi Zhou, désa nu aya di luhur gunung. Salasahiji désa di Cina Daratan. Hawana tiis. Nyelesep nepi ka tulang sumsum. Késang gé gampang tuus. Kusiwel sedotan inuman di kaluarkeun tina botol. Béak ning. Laju ka warung nu aya di sisi jalan. Matak mentegeg. Keuheul. Teu bisa ngomongna. Tatanya sapanjang jalan sugan aya nu jualan cai. Euweuh nu ngartieun. Bari pepeta, keukeuh garogodeg. Ieung! Kumaha ieu tikoro sakieu garingna. Ngaboséh deui. Ka kalérkeun. Bari ngabangbalérkeun hanaang, sapanjang jalan motoan imah buhun nu umurna cenah geus ratusan taun. Anjog ka Buterfly Park. Tina pangintipan kaméra, katoong siga Bi Pejoh ti rombongan Ronggéng Gunung Pangandaran. Laju disampeurkeun. “Istirahat heula méméh manggung tari masal di alun-alun Zhongdian engké wengi,” cenah.
Peuting ngarikeun jempling. Ukur kapireng babaung ajag. Lapat-lapat ti galeuh tabet. Mirig tik-tek wéker nu sawirahma jeung antaré rénghap ambekan. Ngajengjen. Ngalenyepan simpé. Hareupeun kalénder nu kari salambar. Paneuteup museur. Kana gambar kalénder. Mojang lenjang dikabaya kasumba ngélék gentong di sisi talaga jeung jajaka nu keur anteng niup suling, dina rakit di tengah talaga. Badis korsél. Lelembutan muter. Ngideran wanci. Bihari manjing kiwari. "Geus rék ganti deui." Gumerentes. "Ari aing kieu kénéh, geuning. Teu puguh tangtung. Teu puguh lantung. Kawas nu linglung di parapatan kabingung." Rét kana jajaran angka nu tuluy muguran. Daun-daun poé pating kalayang. Ngalakay kabawa angin. Dahan bulan pasoléngkrah. Jadi pangpung panineungan. "Mulan-malén dibaturan. Horéng aing ukur dijieun bebegig. Purah nyieuhkeun laleur nu rék ngeunteupan bohak haténa." Teu karasa. Cipanon nyalangkrung. Humarurung. Humariring. Hariring kateteg ati. "Sisir kai ngaranna serit, daun seureuh paragi nyeupah. Dipikir-pikir bet mending indit, bongan deudeuh bet dicacampah." Ragamang. Balati. Dialak-ilik. Dikeupeul. Pageuh.
"... Punten gadona diangkat sakedik. Ya gitu, bagus. Éh, sakedap, rada ka katuhu sakedik. Tah, muhun kitu. Sip, siaaap..."
Jeprét. Burinyay. Jeprét burinyay. Opat kali. Asa ranyay.
Keukeureuceuman, sêrab.
Nu moto seuri, "Saé pa, hasil cétakna tiasa diantos. Mung sababaraha menit..., mangga ngantosan di rohangan payun."
Teu lila nungguan téh. Ngan sakuring-kuringna nu difoto. Jaman téhnologi kiwari, saenyana geus nutup sababaraha pangusahaan. Contona hapé nu aya kaméraan. Tukang foto nu nguriling ka lembur-lembur parensiun kapaksa. Jeung deuih euweuh nu ngaranna kliseu. sarwa digital.
Torojol nu nyétak, haharéwosan jeung nu moto tadi. Katingali karerung. Teu genah haté. Panasaran disampeurkeun.
"Kumaha geus jadi?" cekéng téh.
Nu moto rampang-reumpeung. "Eu.... Euh, manawi teu kaabotan. Uihan difoto deui manawi...."
"Aéh-aéh, naha? Cingan nempo heula nu tadi...."
Rada mugen. Sanggeus dipaksa mah, némbongkeun ogé.
Jedak!
Opat foto rupa sato.
“Heal the world, make it better place ...,” Adun jeung babaturanana ngawih lagu Michael Jackson dina raraga konsér amal, ngumpulkeun dana keur ngubaran barudak nu kakurangan gizi. Téma konsér sarua jeung eusi lagu, ‘Heal The World’. Lagu kamanusaan, silih pikanyaah sasama teu mandang séké sélér. Konsér diayakeun gawé bareng antara pamuda 'paduli kasehatan rahayat miskin’ jeung salah sahiji pakumpulan pecinta Michael Jackson, kaasup kuring. Suksés pisan. Jadi headline di surat kabar. Ngahasilkeun dana anu kacida gedéna. Ngaran Adun jadi kasohor. Unggal stasiun TV swasta paboro-boro hayang ngawartakeun sagala rupa anu pakait jeung manéhna. Barudak, rumaja, ibu-ibu, nepika nini-nini apal. Kacapangan.
“Teu alus. Kampungan. Goréng. Teu nyeni. Unggal konsér nu dinyanyikeun ngan lagu Michael Jackson. Cik atuh lagu nu lain,” Farhan Abban, oknum pengacara nu ateul létah lamun teu usil ka batur, ngahina, bari biwir luhurna diangkat sabeulah.
“Naha Aa, Adun kudu ngawih lagu ‘Gelas-gelas Kaca’ kitu?” cekéng téh.
Di Gedung Putih. Gito Wirjo dédépéan asup. “Aya perelu naon, Jang Présidén? Kuring rék mingpin sidang. To the point wéh!” ceuk Obama bari angger numpangkeun suku dina méja.
“Euh... Abdi nyuhunkeun keran impor kadelé dibuka deui. Hawatos rahayat tos lami teu nuang tahu témpé.”
“Hég waé. Tapi anjeun kudu bisa ngeureunkeun démo anti AS!”
Di Canberra. Gito nyarita ajrih ka Tuan Abbott, “ Abdi nyuhunkeun kintunan sapi ditambihan, hawatos rahayat arang nuang daging sapi.”
“Hég waé. Tapi anjeun ulah nyuat-nyuat masalah penyadapan deui!”
Di Putrajaya. Gito nepangan Datuk Najib, “Abdi nyuhunkeun dikintun deui daging hayam. Hawatos rahayat, sesah milari daging hayam.”
“Hég waé. Tapi anjeun ulah ngungkit-ngungkit masalah perbatasan!”
Di Garut. Aleutan mobil eureun hareupeun imah agréng. Paspamprés jaraga di luar.
“Abdi nyuhunkeun émbargo jéngkol dicabut. Hawatos rahayat, tos lami teu nuang jéngkol,” Gito arapap-eureupeup.
“Hég waé. Asal perkara kuring jeung Ibu Negara tong diinget-inget deui!” Dén Oméd némbal.
Rérés kuliah Psikiatri. Bab waham. Kuring masih na bangku kelas. Ngahuleng. Inget ka Mang Dartam. Di lembur. Sarua. Ngarandapan waham. Sok leumpang sakaparan-paran. Ngacaprak. Sakapeung seuseurian. Mun manggih tangkal, ditangkeup. Tuluy ceurik balilihan. Kituna téh ti saprak Bi Jumirah pupus. Kaleleban. Geus leuwih sataun satengah Mang Dartam ngereles. Taya raratan.
Lamunan terus kakalayangan. Mun teu waham, nya Mang Dartam nu baris ngawalian kuring. Gegentos Bapa. Asa kahutangan. Mang Dartam nu ngarojong kuring kuliah di kedokteran. Bébéakan. Karna mah, adi misan kalah méakkeun banda. Saprak Mang Dartam owah, kalakuan Karna parna. Bororaah ngaropéa bapana, komo kuliah. Kalah awuntah. Teu karasa, kongkolak rambisak.
“Héy, waktuna praktikum euy! Udah lah jangan pikirin Si dia mah, tar juga nyesel ninggalin kamu,” Noni sobat dalit ngagareuwahkeun.
Di ruang praktikum anatomi. Mitembeyan diajar ngabedah. Nyegak. Bau pormalin. Mayit nu geus diawétkeun didorong ka tengah rohangan.
“Ya Allah....Mang Dartaaaam....!”. Teu karasa ngagoak, mireng nu ngabebengkang dina ‘berankar kadaver’. Tuur nyorodcod. Ngaleketey. Rumpuyuk, teu éling.***
Catetan saeutik :
kadaver = mayit
Urang aranan baé Iim, Éém, Aam jeung Uum. Wanoja saentragan tapi pakokolot supa nu lawas marengan kuring nyungsi galurna Gusti. Sareundeuk saigel, sauyunan. Silihaping, silihjaring hirup kumbuh babarengan teu ieuh ngahudang rungsing.
Mimiti ngabaladah jalan, karasa pisan rincugna. Loba salah paham nu nimbulkeun pacogrégan. Lalaunan élmu jeung iman ngupahan lir cikaracak sagalana laun-laun ngaburicak, médalkeun acining asli kahadéanana.
“Im... teu bendu?”
“Teu sawios abdi mah percanten pisan kana takdir-Na” témbalna
“Dupi Éém kumaha?”
“Ieu mah janten hiji atikan, étang-étang nyuprih élmu wéh.” Tuluy méré isyarah ka Aam. Pokna,
“Saatos Tétéh percanten sareng gaduh élmuna, cuang sasarengan baé ngamalkeunana mah!”
“Leres kitu Ang!” Uum ngémbohan. “Sakantenan urang kemas ku ihlas méh saterasna urang sadaya sasarengan. Lahir tumekaning batin, dunya rawuh ahérat!”
“Aamin...” cékéng bari meureumkeun panon jeung sidakep jiga nu keur solat. Kerelek. Les! Nangkarak imut.


text:
Montréal mangrupakeun kota unik. Hiji kota mana basa jeung budaya papanggih. Hiji kota ku rasa Éropa anu bakal ngolo-ngolo nu ti dinten munggaran.
Ieu 'sa kota bilingual lokasina di hiji pulo dina Lawrence Walungan St.. Ieu téh mangrupa tempat sampurna pikeun neuleuman basa Inggris sarta Perancis sarta neuleumkeun diri dina petualangan kultural.
Perkara teu mun anjeun milih datangna, aya salawasna hal metot jeung senang mun ngalakukeun. Naha dina waktu usum panas, cinyusu, gugur atawa usum tiris, aya salawasna hal jalan.
Quebec mangrupa kota endah tur geulis. Ieu jantung budaya Perancis di Amérika. A sapotong Éropa dina buana anyar. Majestic di tepi ka Lawrence Walungan St., Quebec nyaeta salah sahiji kota paling picturesque di dunya tur ibukota propinsi Quebec.
Éta beunghar sajarah, arsitektur sarta tradisi sareng banding Éropa asli.
Ieu dayeuh Kanada pangbadagna nu geus 100% francophone, Quebec teh tempat idéal pikeun neuleumkeun diri dina basa jeung diajar Perancis sarta dina waktos anu sareng mikaresep sagala anu kotana geulis ieu boga keur anjeun !!
Salah sahiji pangalaman pangalusna Kuring geus kantos ngalaman. Kuring kungsi jadi loba fun didieu di Montréal abdi malah teu terang nya pikeun ngamimitian. dahareun, rahayat, tempat, hal nu bisa Anjeun pigawé, hal nu nalungtik, sapopoé anjeun diajar saeutik saeutik tina sajarah Montréal dina cara bener tiis
Kuring nyarankeun 100% na bakal datangna deui tanpa mikir deui dua kali
Nalika kuring anjog ka Kanada, kuring henteu terang naon Inggris atawa Perancis. Sanggeus sanggeus dicokot program BLI bilingual, kaahlian basa abdi di duanana basa ningkat pisan. Dinten abdi tiasa disebutkeun Kuring keur TRILINGUAL
Kuring enrolled di BLI pikeun neuleuman basa Inggris sarta kuring jadi murid panengah luhur dina waktu kurang ti 6 bulan. Guru pisan profésional sarta aranjeunna pastikeun anjeun ngartos tur neuleuman sagalana maranéhna ngajarkeun anjeun. Kelas pisan interaktif. sakola ngabogaan murid ti sakuliah dunya sangkan abdi éta bisa nyieun loba babaturan.


text:
“mengapa rasa percaya diri (self confidence) begitu penting dalam-kehidupan individu, lalu apakah kurangnya rasa percaya diri diperbaiki sehingga tidak menghambat perkembangan individu dalam menjalankan tugas sehari-hari maupun dalam hubungan interpersonal. Jika memang rasa kurang pencaya diri dapat diperbaiki, maka langkah-langkah apa yang harus dilakukan.”
Sabtu, 09 Oktober 2010
- FUNGSI KALIMAH -
A. Kalimah Wawaran
Kalimah wawaran nyaéta kalimah anu eusina ngawawarkeun méré béja ka nu lian tur miharep résponsi nu mangrupa panitén wungkul. Dina basa tulisan biasa ditungtungan ku peun (.), ari dina basa lisan boga lentong.
contona: Manéhna keur indit ka Jakarta. Sumuhun, leres ieu bumina Wa Haji mah.
B. Kalimah Pananya
Kalimah pananya nyaéta kalimah anu eusina nanyakeun hiji perkara ka jalma lian sarta miharep résponsi nu mangrupa jawaban. Dina basa tulisan ditungtungan ku tanda pananya (?), ari dina lisan boga lentong.
contona: Manéhna téh mahasiswa UPI Bandung? Dimana meuli buku téh?
C. Kalimah Paréntah
Kalimah paréntah nyaéta kalimah anu eusina pikeun maréntah batur sangkan milampah pagawéan, atawa miharep résponsi nu mangrupa tindakan. Sina basa tulisan sok ditungtungan ku tanda panyeluk (!), ari dina basa lisan mibanda lentong.
Aya rupa-rupa kalimah paréntah kayaning:
1. Kalimah Panitah nyaéta kalimah anu dipaké pikeun nitah batur sangkan ngalakukeun hiji hal. Contona: Punten pangmésérkeun cai!
2. Kalimah pangajak nyaéta kalimah anu dipaké pikeun ngajak jalma lian ngarah digawé babarngan. Contona: mangga atuh urang tuang heula!
3. Kalimah pangharepan nyaéta kalimah anu eusina ngébréhkeun harepan lumangsungna peristiwa. Contona: muga-muga baé baé kuring jadi munggah haji taun ayeuna!
4. Kalimah panyaram/panyarék nyaéta kalimah anu eusina pikeun nyarék jalma lian sangkan ulah migawé pagawéan. Contona: Ulah garelut waé atuh!
5. Kalimah pangwawadi nyaéta kalimah anu eusina nganjurkeun atawa ngawawadian jalma lian sangkan ulah migawé pagawéan. Contona: saéna mah pami badé mondok lapor heula ka !
6. Kalimah pangjurung nyaéta kalimah anu eusina ngajurungkeun jalma pikeun migawé pagawéan. Contona: geuwat atuh bisi kaburu hujan!
D. Kalimah Panyeluk
Kalimah panyeluk (Interjéksi) nyaéta kalimah anu eusina ngébréhkeun rasa (émosi) panyaturna, upamana waé rasa gumbira, nalangsa, kagét, geuleuh, reueus, jst. Dina basa tulisan sok ditungtungan ku tanda panyeluk (!)
Nilik kana adegan internalna, kalimah panyeluk aya sababaraha rupa.
a. Kalimah Salam nyaéta kalimah anu wangunna matok, biasana dipaké waktu tepung jeung jalma lian, boh ngamimitian boh mungkaskeun omongan. Contona:
- Wilujeng énjing!
- Assalamualaikum!
b. Kalimah Panggentra (vokatif) nyaéta kalimah panyeluk nu diwangun ku nyebut ngaran, gelar, sesbutan, atawa pangkat geusan manggil atawa ngagentraan jalma lian. Contona:
- Asép!
- Pa Guru!
- Béca!
c. Kalimah Anteuran nyaéta kalimah panyeluk anu ngébréhkeun rasa panyatur, biasana tumali jeung kanyeri, kareueus, kakeuheul, antusiasme, jst. Contona:
- Aduh!, Euleuh!, Asyik!


text:
Dina Lapak
Fiksimini Basa Sunda
Fikmin # Saimah 4 #
Di dieu peurihna, na dada belah kénca. Nyelekit, kudu jadi saksi maskétna Aa jeung Tétéh, nu karék sabulan dirapalan. Mingkin rosa, tibatan baheula, basa kudu nyaksian Aa jeung Tétéh pagégéyé di ruang tamu unggal malem Minggu.
Di dieu nyeleksekna, lebah angen. Mentegeg. Kudu neuteup geugeutna Aa jeung Tétéh nu beuki maceuh. Leuwih ti mangkukna, basa sok ngintip tukangeun hordéng mun Aa rék mulang, méméh clak kana motorna sok nyolong nyelepotan pipi Tétéh.
Timburu ngahuru, nyaliara jadi tugenah, méh budal mirupa cimata. Teu kuat, unggal isuk nempo Aa jeung Tétéh hudang kabeurangan terus dicarumplang.
Aa teu terus rasa, aya duriat jeroeun ieu dada, ka manéhna. Kalah milih Tétéh nu sarua haré-haré kana eusi ieu haté, teu maliré kuring micinta salakina. Kalah ngagaronjak mun malem minggu teu liliaran téh, “dasar Frédi ogoan, apél ogé kudu diaanteur lanceuk.”


text:
F-8 Vought Crusader FSX & P3D Vérsi 2
Ukuran 25.6 MB
Undeuran 11 942
Dijieun 12-03-2013 19: 59: 39
Robah 09-09-2016 00: 23: 41
ngidinan freeware
Otomatis-masang: Installer versi 10
pangarang: Alphasim / Virtavia. Henk Schuitemaker http://www.virtavia.com
download Pikeun FSX & Edition uap & P3D v1 v2 v3 v4 cocog DirectX10 + + 3D kabina Virtual
Changelog Vérsi 2: Otomatis-installer diropéa ka vérsi 10, lilipetan ningkatkeun model asli salaku anyar pikeun FSX / P3D, panel.cfg siap RFN Carrier gauge V4.21
Keur versi cocog FS2004 klik di dieu.
paket ieu the ex payware Crusader Alphasim / Virtavia ayeuna sadia salaku freeware. Parobahan geus dilakukeun dina aircraft.cfg jeung panel 2D / VC jadi cocog jeung FSX / P3D. Repaints / model: US Angkatan Laut F-8C + F-8J / Aeronavale F-8E (FN) / USMC F-8K.
Nu F-8 Crusader (asalna 8U) nyaeta bajoang supersonic diwangun ku Vought pikeun Amérika Sarikat, jeung dina operator pesawat papan. Hal ieu dicirikeun ku hiji inlet hawa jeung jangjang variabel incidence nasal. Najan hiji muatan tambahan alatan alat angkatan laut anak, eta mintonkeun kinerja sarua tara basis taneuh anak, Amérika Kalér F-100 Super Sabre. (Wikipedia)
paket ieu the ex payware Crusader Alphasim / Virtavia ayeuna sadia salaku freeware. Parobahan geus dilakukeun dina aircraft.cfg jeung panel 2D / VC jadi cocog jeung FSX / P3D. Repaints / model: US Angkatan Laut F-8C + F-8J / Aeronavale F-8E (FN) / USMC F-8K.
Nu F-8 Crusader (asalna 8U) nyaeta bajoang supersonic diwangun ku Vought pikeun Amérika Sarikat, jeung dina operator pesawat papan. Hal ieu dicirikeun ku hiji inlet hawa jeung jangjang variabel incidence nasal. Najan hiji muatan tambahan alatan alat angkatan laut anak, eta mintonkeun kinerja sarua tara basis taneuh anak, Amérika Kalér F-100 Super Sabre. (Wikipedia)
F-8 Vought Crusader FSX & P3D Vérsi 2 download


text:
Hasil Pencarian
Hasil pencarian untuk kata kunci gusti (27)
- Kampung Kuta Pantrang Nanggap Wayang
20 Feb 2006 - 2:34 am
Ku sabab bareto panganten awewe diiwat ku dalang wayang, atuh ti harita karuhun Kampung Kuta ragrag ucap, cadu di lembur nanggap wayang.
Kampung Kuta sacara administratif kaasup ka Desa Pasir angin, Kacamatan Tambaksari, Kabupaten Ciamis. Lemburna teu pati lega, kitu deui jumlah pendudukna. Kahirupan wargana tina tatanen jeung nyadap kawung. Nu ngatur kahirupan warga, keur kapentingan pamarentahan diatur ku RT, RW jeung Kepala Dusun, sedengkeun urusan adat dipupuhuan ku Kuncen jeung kepala adat.
- Sarsilah Ngaran Patempatan Di Tatar SundaÉséy Dédé Kosasih
17 Aug 2005 - 10:22 am
Oléh-oléh Priangan dilingkung gunung
Majalaya, Soréang, Banjaran Bandung...
Sempalan lagu "Borondong Garing" di luhur téh ngandung déskripsi sawatara ngaran tempat nu aya di Tatar Sunda. Demi nataan ngaran-ngaran tempat téh ilaharna sok disebut toponimi. Nurutkeun kajian folklore, toponimi téh bagian tina élmu onomastika (onomastics), anu ulikanana ngawengku di antarana baé: méré ngaran jalan, ngaran atawa jujuluk jalma, ngaran kadaharan, ngaran bubuahan kaasup asal-usul (legénda) ngaran hiji tempat dumasar kana 'sajarah' ngajanggélékna.
- Landong Baeud 1Ku : M. Nana Munajat Dahlan
3 Apr 2005 - 10:26 am
Ceuk kolot mun lalajo wayang golek poma ulah balik mun ki dalang can cacap nutugkeun carita. Mun di pungpang atawa ngalanggar kana eta caritaan bakal dipegat ku sandekala.
Eta oge lain teu inget kana eta caritaan, balik soteh inget kana dagangan nu kudu diiderkeun ka pasar subuh-subuh. Matak Jang Usro maksakeun balik jam dua welas peuting dina tengah garapan dalang.
- KOTA BANJAR : BANJAR KARANG PAMIDANGANOleh : H.R. Hidayat Suryalaga
15 Mar 2005 - 4:17 am
Secara administratif kewilayahan dan pemerintahan Kota Banjar belum terbilang lama, baru seumur jagung, tetapi dalam peta sejarah kebudayaan Tatar Sunda, kota Banjar telah terbilang lama dikenal dan dikenang orang.
Penulis sendiri dilahirkan ke Buana Panca Tengah, ini di sebuah kota kecil - Banjarsari - yang tidak begitu jauh dari kota Banjar ini.
Pada awal tahuh 50-an , suatu waktu di satu rumah di daerah Cimenyan dekat "pudunan viaduct", saya mendengar seorang sesepuh berbincang dengan ayahanda, tentang "Sarsilah Banjar dan Sungai Citanduy" serta beberapa tempat yang dialirinya. Alur cerita dan beberapa pemaknaannya masih ada yang saya ingat. Pada kesempatan sekarang izinkanlah saya memaparkan sedikit tentang yang dibincangkan sesepuh tadi.
- NADOMAN NURUL HIKMAH, DARAS 30 (bagian 2)Tina Surat AN NAZIAAT (Malaikat anu Ngadudut Roh) - Surat Katujuhpuluh salapan - ayat 1 d/k 46
20 Dec 2004 - 12:33 pm
15. SAKARATNA JELEMA ANU KAPIR KACIDA PIKAWATIREUNANA (:79/1) - rhs, 17 Jumadilahir 1428 H
- Sakaratna jalma kapir, estuning ku matak watir,
ku Ijroil digebugan, anu kapir diteunggeulan.
- Digebugan sahabekna, sangkan ka luar nyawana,
nyawana mugen embungeun, sieun dika-narakakeun.
- Si nyawa didudut tarik, nyawa teh ngajerit ceurik,
tingkoceak sosongkolan, sakaratna nu teu iman.
- Naha atuh maneh kapir, teu inget engke di ahir,
bakal pinanggih jeung maot, dipapag malakal maot.
- Sanajan ampun-ampunan, enggeus euweuh kasempetan,
tobatna geus elat teuing, naha baheula teu eling.
- Tarima bae buktina, sabab teu iman teu takwa,
marukan teh bakal lana, langgeng rek hirup di dunya.
- Na naon nu diteangan, ngumbar napsu tetemenan,
terang-terang geus lekasan, malakalmaot nungguan.
- Sakaratna jalma kapir, estuning ku matak watir,