text:
Abdas
Abdas disawang tina jihat étimologis (Arab: الوضوء al-wuḍū (ku wāwu nu dhammah) mangrupa ngaran kecap tindakan. wadhū (ku wāwu nu fathah) mangrupa ngaran pikeun tujuan nu dimaksud kana tindakanana, Persian: آبدست ābdast, Turkish: abdest, Urdu: وظو wazū).[1] Numutkeun jihat istilah mibanda dua harti. Nu kahiji bersih, bersih tina sagala hadas leutik atawa najis nu ngabalukarkeun kana teu sahna ibadah nu dilakonan ku urang. Nu kadua éndah, éndah saluyu kana enas-enas nu aya dina syariat Islam, nya éta nutup aurat.[2] Disawang tina unsur syara' hartina ngabersihkeun awak atawa anggahota awak tina hadas leutik misalna jiga ka cipratan ku ciompol, boh dihaja atawa teu dihaja.[2] [1] Paréntah abdas dibarengan ku ayana paréntah ngalaksanakeun solat, nu matak abdas jadi syarat sahna ibadah solat.[2]Allah SWT. negeskeun dina Al-Quran surat al-Midah ayat ka-6 nu hartina "Hey jalma-jalma nu ariman! Lamun maranéh rék ngerjakeun solat mangka kumbah baeunget maranéh, jeung leungen maranéh nepi ka siku, jeung baseuhan sirah maranéh, jeung kumbah suku maranéh nepi ka mumuncangan, jeung dimana maranéh junub mangka kudu mandi(Al-Maidah:6)". Leuwih ti éta Rosululloh SAW. ngawuwuhan dina sawatara hadist soheh nu diriwayatkeun ku Bukhori jeung Muslim diantarana waé ngeunaan jalma nu sok abdas, dina poé kiamah bakal sing marahmay.[3]
(إِنَّ أُمَّتِى يَدْعُوْنَ يَوْمَ الْقِيَا مَةِ غُرٌّا مُحَجَّلِيْنَ مَنْ آ ثَارِ الْوُضُؤ فَمَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يُطِيْلَ غُرَّ تَهُ فَلْيَفْعلْ (رواه البخارى مسلم
"Satemena ummat kaula (ummat Islam) bakal digero-gero dina poé kiamah kalayan rarai nu marahmay tina patilasan abdasna. Sing saha jalma diantara maranéh nu bisa sumeringah (dina abdasna) pikeun salawasna, mangka pék laksanakeun. (HR. Bukhari-Muslim)"[3]
Dina hadist séjen aya katerangan nu nyebutkeunn, yén abdas téh bisa mupus dosa jeung sagala kagoréngan.[3]
(مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوْءَ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِهِ (رواه مسلم
"Sing saha jalma nu abdas kalayan saalus-alusna, mangka bakal leungit kagoréngan-kagorénganana katut dosana nu laleutik nu aya dijero kuku-kukuna. (HR. Muslim)"[3]
Abdas salian ti sarat pikeun ngalaksanakeun ibadah ogé jadi ubar atawa tamba gering.[4] Rosululloh réa maparin umatna ku élmu pangaweruh, salah sahijina ngeunaan tarékah pikeun ngubaran sajabaning panyakit.[4] Tarékah nu ku Rosululloh diajarkeun téh nya éta ku cara abdas.[4] Katerangan ieu sumebar ku ayana hadis riwayat ngeunaan jelema lolong nu ménta tulung ka Rosululloh sangkan ngubaran panona nu teu bisa nempo.[4] Rosululloh tuluy ngajarkeun du'a ka éta jalma, ngan Rosululloh teu nitah maca éta du'a, Rosululloh mung nitah sangkan éta jalma ngaimimitian ku abdas.[4] Hartina abdas minangka bubuka pikeun ngubaran sagalarupa panyakit.[4]
Daptar eusi
- 1 Fardhu Abdas
- 2 Sunnah-sunnah Abdas
- 3 Do'a-do'a dina Abdas
- 4 Syarat Sah Abdas
- 5 Perkara nu Ngabatalkeun Abdas
- 6 Referensi
Fardhu Abdas[édit | sunting sumber]
Niat[édit | sunting sumber]
Niat ieu dilakonan nalika ngumbah pameunteu kalawan ngucap nu di handap ieu bari jeung ngedalkeun hartina dina haté .[5] [2]
نَوَيْتُ الْوُضُؤَ لِرَفْعِ الْحَدَثِ الْاَصْغَرِ فَرْضًا لِلٰهِ تَعَالٰى
"Niat kaula abdas ngaleungitkeun hadas leutik fardhu lillahita'ala".[5] [2]
Jeung nalika ngumbah niat urang kudu panceg pikeun ngaleungitkeun hadas, atawa niat pikeun ngalakonan hiji hal nu miboga sarat abdas (contona abdas pikeun solat), atawa niat susuci tina hadas, jadi upamana urang teu boga niat kitu, abdasna teu sah.[1] Bakat ku pentingna niat, Islam merenahkeun tatapakanana dina hadist arba'in] no hiji, dimana niat téh mangrupa sarat nu pangpentingna dina sarupaning kagiatan hirup manusa, salah sahijina Rosululloh negeskeun dina sempalan hadist nu diriwayatkeun ku Abu Hafsh Umar bin al-Khatab. [6]
إِن مَا الْأَعْمَالُ بِالنٌِيَاتِ
"sagala rupa nu digawé ku urang gumantung niatna". [6]
Jadi niat téh sarat fardhu abdas nu dina enas-enasna mah mangrupa sarat ditarima henteuna amal nu dipigawé ku urang.[6] Gurat badag dina niat téh nya éta dimana urang niat lilllahi ta'ala, mangka niat urang bakal ngadatangkeun ganjaran, nu matak saurang mukmin dipaparin ganjaran dumasar kana niatna.[6] Hakékat niat numutkeun syara' nya éta boga maksud bari dibarengan ku digawéna, upama teu dibarengan jeung digawéna mangka disebut 'azam.[6]
Ngumbah Pameunteu Tilu kali[édit | sunting sumber]
Ngumbah pameunteu tilu kali, disimeuhkeun ti mimiti jadina buuk nepi ka handapeun dago, tuluy nepi ka ngusap ceuli beulah kénca nepi ka katuhu.[5] [2] Du'a nalika ngumbah pameunteu sabada niat nya éta
اللٌٰهُمٌَ بَيٌِضْ وَجْهِيْ يَوْمَ تَبْيَضٌُ وُجُوْهُُ وَ يَوْمَ تَسْوَدٌُ وُجُوْهُُ
"Ya Allah, jadikeun pameunteu abdi bodas bengras nalika poé dimana aya pameunteu nu bodas bengras jeung dimana aya pameunteu hideung cakueum".[1]
Salian ti du'a éta, Rosululloh ngawuwuhan hadits nu aya dina kumpulan hadits Riyādash-Shālihīn II:141 nu hartina "...Lamun ngumbah pameunteu, manehna ningali sakabéh dosana kaluar babarengan jeung nyakclakna cai...(HR Muslim)"[1]
Ngumbah Dua Leungeun nepi ka Siku Tilu kali[édit | sunting sumber]
Ngumbah dua leungeun nepi ka siku tilu kali.[5] [2] Fungsina pikeun ngabersihkeun kokotor nu aya dina sela-sela leungeun jeung sela-sela kuku nu bisa ngahalangan cai nepi ka éta sela-sela kuku jeung sela-sela leungeun.[1] Du'a nalika ngumbah leungeun nya èta
اَللٌٰهُمٌَ لَا تُعْطِنِيْ كِتَابِيْ بِشِمَالِيْ
"Ya Allah, ulah maparinan ka kami catetan amal ngaliwatan panangan kenca kami".[1]
Salian ti du'a éta, Rosululloh ngawuwuhan hadits nu aya dina kumpulan hadits Riyādash-Shālihīn II:141 nu hartina "Lamun manéhna ngumbah dua leungeuna, dosa-dosa nu pernah dilakonan ku leungeuna bakal kaluar babarengan jeung nyakclakna cai".[1]
Ngusap Sabagéan tina Hulu atawa Buuk[édit | sunting sumber]
Ngusap sabagéan tina hulu atawa buuk.[5] [2] Sunatna mah ngusap sakabéhna, sakumaha dicontoan ku Rosululloh saw. dina hadits riwayat Jamā'ah nu dicutat dina kitab Nail al-Authar I:225 nu hartina "Anjeuna (Rosululloh) mimiti ngusapkeun dua panagana ti bagian hareup mastaka nepi ka punduk, tuluy dibalikeun deui nepi ka bagian tempt anjeuna ngamimitian. (HR Jamā'ah)".[1] Du'a saméméh ngusap mastaka nya éta
اَللٌٰهُمٌَ حَرٌِمْ شَعْرِيْ وَ بَشَرِيْ عَلَى النٌَارِ وَ اَظِلٌَنِيْ تَحْتَ عَرْشِكَ يَوْمَ لَا ظِلٌَ اِلَّا ظِلٌُكَ
"Ya Allah, haramkeun buuk jeung kulit kami tina seuneu naraka, sarta tangtayungan kami di handap 'Arasy anjeun dina poé nu taya panangtayungan salian ti panangtayungan anjeun (poé Kiamat)".[1]
Ngumbah Dua Suku nepi ka Mumuncangan[édit | sunting sumber]
Ngumbah dua suku nepi ka mumuncangan.[5] [2] Leuwih nyunat upama ngumbah sela-sela ramo sukuna dikosokan ku cingir belah kénca ti mimiti suku belah katuhu nepi ka belah kénca.[1] Du'a nalika ngumbah suku nya éta
اَللٌٰهُمٌَ ثَبٌِتْ قَدَمِيْ عَلَى الصٌِرَاطَ
"Ya Allah,pancegkeun suku kami di luhur sirāth."[1]
Tartib[édit | sunting sumber]
Tartib, mangheulakeun nu kudu di tiheulakeun jeung nungtungan nu kudu ditungtungkeun. heulakeun nu katuhu tibatan nu kénca.[5] [2] Sakabéh kudu dilakonan kalayan tinurut.[1]
Sunnah-sunnah Abdas[édit | sunting sumber]
Sunnah abdas nu 10[édit | sunting sumber]
- Maos kalimatul basmalah (bismillahir-rahmaanir-rahim), nalika ngamimitian abdas.[2] Lamun hég poho mangka bisa dibaca ditengah abdas, mun pisan teu kabaca mangka éta geus cukup.[1] Leuwih hadé maca heula, kusabab rosululloh negeskeun dina hadits nu diriwayatkeun ku Abū Hurairah r.a. dina kitab Nail al-Authar I:226 nu hartina "Teu sampurna abdas hiji jalma upama teu nyebutkeun jenengan Alloh. (HR Abū Hurairah r.a.)".[1]
- Ngumbah dua dampal leungeun, dipigawé sabada maca bismillah saacan kekemu.[2] Komo upama urang mang-mang dina kasucian jeung kabersihan leungeun urang saacan abdas, nu matak Rosululloh nyontoan ka urang supaya ngumbah dampal leungeun katut tonggong leungeun kalawan tilu kali balikan ku cai nu suci tur nyucikeun.[1] Abū Habbah r.a. pernah ngomong "Simkuring pernah ningali 'Alī r.a. abdas. Anjeuna numbah dampal leungeun nepi ka bersih.. Bari pok nyarita, Simkuring resep nyontokeun ka anjeun cara Rosululloh susuci." (HR at-Tirmidzī[fiqih Syāfi'iyyah I:45]).[1] Salian ti éta Abdullah bin Zaid r.a. pernah nerangkeun prak-prakan abdas Rosululloh saw., "...Tuluy anjeuna ngucurkeun cai kana dua dampal leungeungeuna, tuluy dikosokan. Sabada éta anjeuna ngasupkeun leungeuna kana wadah cai pikeun ngabersihkeun. Tuluy kekemu , ngingsreuk cai kana irung tuluy di kaluarkeun deui. Éta kabéh dipigawé tilu kkali balikan.[1]
- Kekemu sabari ngosokan huntu jeung istinsyāq atawa ngingsreuk cai kana irung.[1] Kekemu jeung ngingsreuk cai kana irung atawa istinsyāq bisa dipigawé babarengan atawa dipisahkeun.[1] Tapi nalika shaum ieu sunnah teh leuwih alus teu dipigawé.[1] Numutkeun ath-Tayyib, sunnah ieu bisa ngabatelkeun shaum.[1] Laqith bin Sshabrah r.a. nanya ka Rosululloh saw. "Ya Rosul, caritakeun ka kami neungeunaan cara abdas." Tuluy Nabi saw. ngajawab, "sampurnakeun abdas. Kosokan sakabeh juru atawa sela-sela ramo jeung sampurnakeun istinsyiqāq, iwal laun maranéh eukeur shaum." (HR Abū Dāwud jeung ay-Tirmidzī [Fiqih Syafī'iyyah I:46]).[1]
- Ngusap sakabéh bagéan huluatawa buuk.[2][1] Dina hadits riwaya Tirmidzī pernah disabit-sabit yén Rosululloh saw. ngusap sabagean hulu atawa buuk téa sakaligus jeung ngumbah dua ceuli bagéan luar katut jerona. (Fiqih Syafi'iyah I:48)[1] Lamun aya jalma nu abdas tapi teu muka panutup huluna (awéwé) kawas sorban, cindung (jilbab), atawa nu séjén, ccukup manéhna ngusap sabagéan tina sirahna.[1]
- Ngumbah sakabéh bagéan ceuli, boh luar boh jerona.[1] Carana ku ngasupkeun curuk kana liang ceuli tuluy diputerkeun ti handap ka luhur nepi ka baseuh sela-selana, sedengkeun jempol digerakeun pikeun ngaratakeun cai nu ngabaseuhan ceuli ti belah tukang atawa béh luar. [1]
- Ngabaseuhan janggot.[1] Pikeun janggot nu ipis, si cai kudu ngabaseuhan kulit nu aya janggotna, ku cara ngasupkeun ramo kana sela-sela janggot ti belah handap.[1] 'Utsman bin 'Affān r.a. nyaritakeun yén Rosululloh saw. ngarumbaikeun janggotna nalika abdas.[1]
- Ngabaseuhan sela-sela suku jeung leungeun.[1] Ngabaseuhana ku cara ngosok-ngosokeun cingir kénca kana sela-sela suku katuhu ka nu kénca, kitu ogé leungeun.[1]
- Ngaheulakeun nu katuhu tibatan nu kénca.[1] Diutamakeun pikeun ngumbah nu sapasang contona ngumbah leungeun jeung suku.[1] Iwal ti ngumbah pameunteu jeung ceuli diutamakeun babarengan.[1] Abū Hurairah r.a. ngariwayatkeun yén Rosululloh ngadawuh, "Lamun anjeun abdas, heulakeun nu katuhu." (HR Abū Dāwud jeung at-Tirmidzī [Fiqih Syāfi'iyyah I:47]).[1]
- Ngabalikankeun deui ngumbah nepi ka tilu balikan.[1] Abū Hurairah r.a. nétélakeun yén Rosululloh saw. abdas tilu kali balikan pikeun ngumbah jeung ngusapkeun cai. ([Fiqih Syāfi'iyyah I:48]).[1]
- Sinambung.[1] Henteu cicing heula dina tartib ngumbah jeung ngusap anggahota abdas.[1]
Sunnah abdas nu séjén[édit | sunting sumber]
- Upama maké cingcin, disunnatkeun ngésér-ngésérkeun éta cingcin atawa ngagerakeun éta cingcin nalika ngumbah leungeun.[1] Abu Rafi'i r.a. nétélakeun yén Rosululloh saw. ngagerakeun cingcina nalika abdas. (HR Ibnu Mājah jeung Dāruquthnī [Fiqih Syāfi'iyyah I:49]).[1]
- Ngosokan tungtung Panon. [1] Abū Awānah r.a. nétélakeun yén Rosulullph saw. osok ngosokan (ngabersihkeun) kadua tungtung panona nalika abdas. (HR Ahmad, Ibnu Mājah jeung Dāruquthnī [Fiqih Syāfi'iyyah I:49]).[1]
- Ngosokan anggahota abdas.[1] Abdullah bin Zaid nétélakeun yén Rosululloh saw. abdas kalayan ngosokan sakabéh anggahota abdasna (Fiqih Syāfi'iyyah I:50).[1]
- Ngaleuwihkeun susuci tina wates nu diwajibkeun.[1] Abū Hurairah nétélakeun yén Rosululloh saw. pernah ngadawuh, "Pameunteu aranjeun bakal caang méncrang dina poé kiamat kusabab kasmpurnaan abdas. Sing saha diantara maranéh mamapu, mangka leuwihkeun ghurrah jeung tahjil-na." (HR Bukhārī jeung Muslim [Fiqih Syāfi'iyyah I:50]).[1]
- Ngumbah keuneung nepi ka bersih.[1] Abū Hurairah ngariwayatkeun yén dina hiji poé, Nabi saw. ningali saurang lalaki nu abdas teu ngumbah keuneungna, tuluy Nabi saw. ngomong, "Siksa naraka pikeun jalma nu teu ngumbah keuneungna." (HR Bukhārī jeung Muslim [Fiqih Syāfi'iyyah I:52]).[1]
- Henteu cumarita nalika abdas lamun teu penting-penting teuing.[1]
- Ngadua sabada abdas.[1] 'Umar r.a. ngariwayatkeun yén Rosululloh saw. ngadawuh, "Lamun aya salah saurang ti maranéh abdas, tuluy sampurnakeun abdasna ku maca: Ashadu an lā ilāha illallāh wa asyhadu anna muhammadan rasūlullāh mangka pikeun manéhna dibukakeun panto surga nu aya dalapan tempat, sakabéhna bisa di asupan ku manéhna." (HR Muslim [Fiqih Syāfi'iyyah I:51]).[1] Dina hadits nu diriwayatkeun ku Tirmidzī, sabada Syahadatain éta aya tambahanana nya éta Allāhumma-j'alnī min at-tawwābīn wa-j'alnī min al-mutathahhirīn ("Ya Alloh, Jadikeun kami bagéan tina jalma-jalma nu taobat jeung jalma-jalma nu suci").[1]
Do'a-do'a dina Abdas[édit | sunting sumber]
Do'a-do'a nu aya pikeun jadi babacaan nalika abdas, henteu hiji-hiji acan ngarujuk kana hadits Nabi saw.[1] Do'a-do'a kasebut sumberna ti para ulama salaf kalayan versi nu mangrupa-rupa.[1] Anapon kitu , para ulama sapamadegan yén maca du'a-du'a kasebut nya éta sunnah. Éta diterangkeun ogé ku Imam Nawawī dina kitab al-Adzkār.[1]
Du'a kekemu[édit | sunting sumber]
اَللّٰهُمَّ اسْقِنِيْ مِنْ حَوْضِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ كَأْسًا لَا اَظْلَمَأُ بَعْدَهُ اَبَدًا
"Ya Allah, paparinan cai leueut ka kami tina leuwi Nabi anjeun saw. nu sagelasna kami bakal moal haus deui salawasna"
Du'a ngingsreuk (istinsyāq)[édit | sunting sumber]
اَللّٰهُمَّ لَا تَحْرِمْنِيْ رَائِحَةُ نَعِيْمِكَ وَ جَنَّاتِكَ
"Ya Allah, tong anjeun haramkeun kami ngambeu seungitna nikmat jeung Surga anjeun"
Du'a ngumbah ceuli[édit | sunting sumber]
اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنِيْ مِنَ الَّذِيْنَ يَسْتَمِعوْنَ الْقَوْلَ
"Ya Allah, jadikeun kami sabagéan tina jalma-jalma nu mirengkeun piwuruk"
Syarat Sah Abdas[édit | sunting sumber]
- Islam, Maksudna sah lamun jalma éta agamana Islam (ngucapkeun dua kalimah syahadat sarta nyumponan syarat-syaratna.[7]
- Tamyiz, yakin bisa ngabédakeun alus goréngna hiji pagawéan.[2] Boga akal sehat, teu gelo, bisa ngabédakeun mana peuting mana beurang, mana luhur mana handap, mana kuylon mana wétan, jeung mana suci mana najis.[7]
- Henteu keur hadas gedé, apal mana hadas leutik mana hadas gede.[2]
- Ku cai nu nyucikeun, di handap ieu rupa-rupa cai nu suci tur nyucikeun.[2]
Perkara nu Ngabatalkeun Abdas[édit | sunting sumber]
- Kaluarna hiji hal tina qubul jeung dubur, misalna ngompol, hitut, ngising, jrrd.[2]
- Ilang akal kusabab gélo, teu sadar (pingsan atawa saré), mabok.[2]
- Paantel kulit awéwé jeung lalaki atawa lalaki jeung awéwé nu lain muhrimna tanpa aya hahalang (lawon).[2]
- Kacabak atawa nyabak bobogaan (qubul jeung dubur) ku dampal leungeun atawa ramo-ramona tanpa aya hahalang (lawon).[2]
Referensi[édit | sunting sumber]
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be bf Abdul Manan bin H. Muhammad Sobari,2008.Jangan Asal Shalat.Bandung:Pustaka Hidayah.kaca 43
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac Drs. Moh Rifa'i,2004.Riasalah Tuntunan Shalat Lengkap.Semarang:PT Karya Toha.kaca 16
- ↑ a b c d Hussein Bahresi.Hadits Shahih Al-Jami'ush Shahih Bukhari-Muslim.Surabaya:CV Karya Utama
- ↑ a b c d e f Rahasia Wudhu (diaksés tanggal 22 September 2011)
- ↑ a b c d e f g Drs. Muhajir,2000.Riasalah Bimbingan Shalat Lengkap.Bandung:Husaini.kaca 20
- ↑ a b c d e DR.HM.Mu'inudinillah Basri,M.A.,2006.Syarah Hadits Arba'in.Solo:Bina Insani Press.kaca 11-12
- ↑ a b Syarat Sah Wudhu (diaksés tanggal 07 oktober 2011)


c: text/html

text:
Kulkas
Lomari És atawa kulkas nya éta lomari beusi anu dialus-alus, di jerona aya mesin otomatis pikeun niiskeun bahan dahareun, inumeun jst, sangkan rasana tetep seger jeung tiis.[1].
Sajarah jeung Kamekaran[édit | sunting sumber]
Kulkas atawa basa Walandana koelkast, éta lalandihan téh diwanohkeun ku urang Walanda nalika Walanda keur ngajajah Indonésia, harita téh urang Walanda mamawa barang anu salah sahijina nya éta kulkas.[2] Kulkas atawa lomari és mimitina digagas ku ilmuwan Jerman ngarana Carl Paul Gotfried Von Linde dina taun 1876.[2] Sababaraha taun kahareup persisna taun 1911, ku General Electric Company gagasan éta téh diwujudkeun jadi pakakas Refrigerator atawa pakakas paranti niiskeun. [2]Gagasan ieu teu leupas ti pingpinan ilmuan ti Perancis anu ngarana Abbe Audiffren.[2] Saencan aya lomari és, urang Romawi kuno ngawétkeun dahareun ku cara ngangkutan és ti puncak gunung.[2] Sedengkeun di Méksiko, suku Aztek cara ngawétkeun dahareuna ku cara éta nyieun liang anu lumayan rada gedé, tuluy bagian dasarna di kurilingan ku suluh atawa jarami tuluy di asupan salju atawa és di jerona, dahareun di tendeun tina tumpukan salju.[2] Tuluy ditutup nepi ka arapet jeung buni, éta dahareun téh bisa jadi awét.[2] Ku sabab manusa boga akal jeung pikiran nya aya kahayang kumaha carana sangkan praktis dina deundeun dahareun, di abad ka-18 urang Inggris nyieun lemari és, bentuk kulkas anu munggaran nya éta ukurana gedé sagedé panto imah.[2] Dijieuna tina beusi, kandel jeung beurat.[2] Di Inggris kulkas geus mimiti ngeuyeuban ka unggal imah, tapi hiji mangsa aya anu maot lantaran bocorna gas beracun anu dipaké pikeun niiskeun dina éta kulkas. [2] Taun 1929, gas diganti ku Freon ieu gas mah teu ngandung racun.[2] Tapi sanggeus ditalungtik Freon téh bisa ngarusak ozon dina atmosfer bumi.[2] Ahirna, gas Freon diganti ku bahan laina anu sarua pikeun niiskeun tapi aman pikeun manusa jeng lingkungan

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Mikrobiologi
Mikrobiologi nyaéta studi ngeunaan mikroorganisme, nu unisélulér atawa organisme mikroskopik cell-cluster. Kaasup diantarana eukariot (nu ngabogaan nukleus) saperti dina fungi jeung protists, jeung prokariot (nu henteu miboga nukleus) saperti baktéri jeung virus (sanajan ari virus mah henteu pasti digolongkeun minangka mahluk hirup).
Sanajan ayeuna geus loba anu dipikawanoh dina mikrobiologi, kamajuannana tetep dikembangkeun sacara régulér. Dina kanyatannana, pangiraan umum ningali yen urang kakara manggihan 1% tinu sakabéh mikroba dina sababaraha lingkungan. Ku sabab eta, sanajan paktana pamanggihan mikroba teh geus leuwih ti tilu ratus taun, cabang mikrobiologi kakara tuwuh sakedik dibandingkeun jeung disiplin élmu séjénna saperti zoologi, botani atawa éntomologi.
Sajarah[édit | sunting sumber]
Baktéri munggaran ditalingakeun ku Anton van Leeuwenhoek dina 1676 migunakeun mikroskop lénsa tunggal rancangan anjeunna sorangan. Ngaran baktéri diwanohkeun sababaraha waktu satuluyna, ku Ehrenberg dina 1828, diturunkeun tina kecap Yunani Baktnpιov nu ngandung harti "teteken leutik". Samentara Antony van Leeuwenhoek sering disebut-sebut minangka mikrobiologis pangmimitina, sedengkeun panalungtikan mikrobiologi mimiti nu karékam , dijieun dina 1665 ku Robert Hooke.


text:
Inti atom
Puseur tina atom disebut inti atom atawa nukleus. Inti atom diwangun ku proton jeung neutron. Lobana proton dina inti atom disebut nomer atom, sarta nangtukeun rupa unsur atom éta.
Ukuran inti atom jauh leuwih leutik ti ukuran atomna sorangan, sarta kalolobaanana kasusun ku proton jeung neutron, ampir sama sakali euweuh sumbangan ti éléktron.
Jumlah neutron dina inti atom nangtukeun isotop unsur atom kasebut. Jumlah proton jeung neutron dina inti atom silih pakait; biasana dina jumlah anu sarua, dina nukleus badag aya kaleuwihan jumlah neutron ti jumlah proton. Dua jumlah kasebut nangtukeun jinis nukleus. Proton jeung neutron ngabogaan massa anu ampir sarua, sarta jumlah dua massa proton jeung neutron ieu disebut nomer massa, sarta beuratna ampir sarua jeung massa atom (unggal isotop ngabogaan massa anu mandiri). Massa éléktron pohara leutik sarta henteu réa pangaruhna kana massa atom.
Penampakan nuklir[édit | sunting sumber]
Hiji inti atom (nuklir) diwangun ku proton jeung neutron anu silih tarik kacida kuat. Gaya éléktromagnét anu ngabalukarkeun sarupaning arus (muatan), nyegah proton nyieun iketan tanpa neutron (gaya éléktromagnétik kasebut baris ngancurkeun inti nuklir sarupaning éta - iketan tanpa neutron). Sabot neutron jeung proton aya dina jarak anu pohara deukeut, maranéhanana ditahan ku gaya nuklir kuat. Gaya nuklir kuat ieu kacida kuatna lamun dibandingkeun jeung gaya gravitasi atawa jeung gaya éléktromagnét, tapi alatan gaya nuklir kuat ieu ngan digawé dina jarak anu pohara pondok (kabalikan tina gaya gravitasi sarta éléktromagnét anu miboga hontalan teu kahingga) urang henteu bisa ngarasakeunana dina kahirupan sapopoé. Hidrogén nyaéta hiji-hijina unsur anu henteu miboga neutron dina intina; inti hidrogén ngan diwangun ku 1 proton. Wangun stabil tina hélium, unsur panghampangna sanggeus hidrogén, miboga 2 proton jeung 2 neutron. Kalolobaan unsur hampang stabil lamun miboga jumlah neutron jeung proton anu saimbang, tapi beuki beurat/gedé hiji unsur, manéhna baris merlukeun leuwih réa neutron pikeun tetep silih iket babarengan.
Isotop[édit | sunting sumber]
Isotop hiji atom ditangtukeun ku jumlah neutron dina jero intina. Isotop-isotop ti hiji unsur anu sarua miboga sipat kimia anu kacida mirupa alatan reaksi kimia ampir gumantung sagemblengna kana jumlah éléktron anu dipiboga hiji atom. Isotop-isotop tina sampel sahiji unsur nu tangtu bisa dipisahkeun ku cara ngagunakeun séntrifugasi atawa spéktométer massa. Cara kahiji dipaké pikeun mroduksi uranium nu dibeungharan tina hiji sampel uranium biasa sarta cara anu kadua dipaké dina padika pananggalan karbon (carbon dating).
Jumlah proton jeung neutron nangtukeun jinis nukleus atawa inti atom. Proton sarta neutron ampir ngabogaan massa anu sarua, sarta gabungan jumlahna, jumlah massana, rata-rata sarua jeung massa atomik hiji atom. Gabungan massa éléktron pohara leutik dibandingkeun jeung massa nukleus dilantarankeun beurat proton jeung neutron ampir 2000 kali massa éléktron.


text:
Muhammad Ali Jinnah
Mohammad Ali Jinnah (Urdu: محمد على جناح;) (25 Desember 1876 – 11 September 1948) nya éta salah saurang politikus muslim India jeung pamingpin Liga Muslim India anu ngadegkeun Pakistan sarta ngajabat sabagé gubernur-jendral anu kahiji.[1] Awalna anjeunna milu bajoang jeung Mahatma Gandhi dina Kongres Kebangsaan India pikeun nuntut kamerdekaan India tapi sabada merdeka anjeunna nuntut sabuah negara khas pikeun urang Muslim di mana pamaréntah, menteri,pajabat karajaan, jeung rakyatna urang Islam.[1] Salian ti éta, anjeunna sieun kana hal ehwal urang Islam diabaikeun ningali urang Islam di India nya éta golongan minoriti.[1] Kusabab éta, anjeunna mingpin urang Islam bajoang dina Liga Muslim pikeun numuwuhkeun hiji nagara pikeun umat Islam nya Éta Pakistan.[1]
Biografi[édit | sunting sumber]
Muhammad Ali Jinnah gumelar di Karachi India 25 Desember 1876 jeung maot di Karachi 7 September 1948.[2] Anjeunna kungsi sakola di Madrasah Sind, tuluy nuluykeun ka Sakolah menengah atas Misionaris Kristen Karachi.[2] Dina usia 17 taun anjeunna indit ka Inggris jeung diajar élmu hukum di Lincoln`s Inn London, jeung balik deui ka India taun 1896 muka prakték hukum di kota Bombay sabagé hiji-hijina pangacara muslim di kota éta.[2]


text:
Al Insyiroh
Surat Al Insyiroh (basa Arab:الانشراح, "Longsong") nyaéta surat ka-94 dina al Qur'an. Surat ieu diwangun ku 8 ayat sarta kaasup kana golongan surat-surat Makkiyah sarta diturunkeun sanggeus surat Ad-duha.
Daptar eusi
Poko-poko eusi[édit | sunting sumber]
Panegesan ngeunaan nikmat-nikmat Alloh SWT anu dibikeun ka Nabi Muhammad SAW, sarta pernyataan Alloh yén sajaba kasusah aya kamudahan; alatan éta diparéntahkeun ka Nabi ambéh tetep ngalakonan amal-amal soléh sarta tawekal ka Mantenna.
Eusi jeung Tarjamah[édit | sunting sumber]
Hubungan surah Al Insyirah jeung surat At Tin[édit | sunting sumber]
Dina surat Alam Nasyroh, Alloh SWT ngécéskeun paréntah ka Nabi Muhammad SAW salaku manusa sampurna. Mangka dina surat At Tin, diterangkeun yén manusa éta téh mahluk Alloh anu miboga kasanggupan boh lahir boh batin. Kasanggupanana éta jadi kanyataan lamun maranéhanana nurutan tapak lacak Nabi Muhammad SAW.