text:
Mauritània
Mauritània o la Republica Islamica de Mauritània es un estat situat al nòrd-oèst d'Africa. Confronta al sud-oèst Senegal, a l'èst e al sud-èst Mali, al nòrd-èst Argeria e al nòrd-oèst lo territòri del Sahara Occidental annexat per Marròc. Possedís a l'oèst una còsta espandida banhada per l'ocean Atlantic.
La capitala es Nouakchott.
Lo gentilici es mauritan, -ana.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
De la Preïstòria a la conquista francesa[modificar | modificar la font]
Segon leis arqueològs, lo territòri mauritan es una region anciana de poblament uman que data dau Paleolitic. Vèrs 3 000 av. JC, èra probablament dominat per una societat formada d'agricultors sedentaris que deguèron pauc a pauc migrar vèrs lo sud en causa de cambiaments climatics favorizant l'expansion de Sahara. De tribüs nomadas protoberbèras lei remplacèron dins lei zònas ganhadas per lo desèrt. Lei Berbèrs dominèron la region fins a l'Edat Mejana e foguèron a l'origina, dins lo corrent dau sègle XI, dau movement religiós almoravid que conquistèt la màger part de Magrèb e d'Al Andalús. Pasmens, aquel empèri s'afondrèt rapidament, entre 1087 e 1147, minat per leis ambicions dei princes musulmans locaus e lei conflictes intèrnes.
Après la disparicion deis Almoravids, foguèt lo torn dau territòri mauritan de subir d'invasions de part deis empèris africans de la Vau de Nigèr (Empèri de Mali, Empèri Songai) que dominèron lei regions dau sud-èst e de tribüs aràbias venguts dau nòrd. En particular, au sègle XV, la tribü dei Bani Hassan intrèron dins lei regions septentrionalas en cèrca de pasturgatges. De 1644 a 1674, una lònga guèrra leis opausèt ai Berbèrs, principalament ai Sanhadja. Lo conflicte s'acabèt per una victòria deis envasseïres, çò qu'entraïnèt l'arabizacion de Mauritània. Pasmens, lei Berbèrs gardèron una certana influéncia religiosa, economica e culturala. Ansin, la societat èra dirigida per lei tribüs « liuras » (aràbias) que dominavan de tribüs berbèras tributàrias e d'esclaus. Lei foncions religiosas, artesanalas e marchandas èran partejadas entre Berbèrs e Arabs e un fenomèn de mestissatge entre Arabs e Berbèrs entraïnèt la formacion progressiva dau pòble mauritan actuau.
Lo periòde coloniau[modificar | modificar la font]
Lei Portugués arribèron en Mauritània a partir de 1434 e establiguèron de liames comerciaus ambé lei tribüs moros. Foguèron pauc a pauc remplaçats per lei Francés, installats en Senegau, leis Anglés e leis Olandés. La goma arabica, matèria premiera essenciala en tenchurariá, sostenguèt lo desvolopament d'aquelei cambis.
Dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XIX, França comencèt de considerar la conquista de Mauritània après de combats entre Francés e Moros en 1854. Devesida entre d'emirats rivaus, la societat mauritana resistiguèt pas dins lo sud dau país onte leis Emirats de Trarza, de Hodh e de Brakna passèron sota protectorat entre 1891 e 1902. En revènge, la resisténcia foguèt importanta dins lo centre e dins lo nòrd. Lo cap d'aquela resisténcia, lo cheic Ma el-Aïnin, foguèt finalament vencut e tuat en 1910. Pasmens, après aquela victòria francesa, la somission de la region èra aparenta e de combats opausèron de tribüs moros ai tropas colonialas fins ais annadas 1930.
Mauritània foguèt integrada au sen de l'Africa Occidentala Francesa (AOF) e son administracion foguèt fisada a de foncionaris installats en Senegau. D'efèct, lei Francés avián ges de projècte d'esplecha dau país, paure e pauc desvolopat, e la conquista permetiá sustot d'assegurar lei liasons terrèstras entre Marròc e Senegau. La politica coloniala se limitèt donc au mantement de la patz entre lei tribüs e la màger part dei caps tradicionaus demorèron en plaça.
De 1946 a 1958, Mauritània conoguèt una evolucion similara ais autrei colonias de l'AOF. Recebèt una autonòmia mai e mai importanta e una pichona vida politica, limitada per la manca de quadres, apareguèt. Moktar Ould Daddah, un avocat cap dau Partit dau Regropamanent Mauritan (RPM) ne venguèt la figura principala. En 1955, de jaciments de fèrre foguèron descubèrts e Mauritània foguèt dotada d'una capitala pròpria, Nouakchott, per lo poder coloniau. Une companhiá francesa, la MIFERMA, foguèt cargada d'esplechar lei minas de fèrre mauritanas. Puei, en 1958, foguèt fondada la Republica Islamica de Mauritània. Moktar Ould Daddah ne venguèt lo president e lo país accediguèt a l'independéncia en 1960.
La Mauritània independenta[modificar | modificar la font]
Lo periòde de Moktar Ould Daddah[modificar | modificar la font]
Moktar Ould Daddah dirigiguèt Mauritània de 1960 a 1978. Instaurèt un regime fòrça autoritari basat sus l'adopcion d'una constitucion que creèt un regime presidenciau fòrt en 1961 e la creacion d'un partit unic, lo Partit dau Pòble Mauritan, en 1963. Son objectiu politic foguèt de crear un sentiment d'unitat nacionala mai deguèt sustot reprimir e moderar de trèbols etnics. En particular, en 1966, après l'adopcion de l'arab coma segonda lenga oficiala (ambé lo francés), deguèt faciar de trèbols importants au sen dei populacions negras dau sud. Puei, confrontat a l'emergéncia d'una oposicion clandestina de senèstra, adoptèt una politica pus radicala marcada per la nacionalizacion de la MIFERMA en 1978.
Pasmens, l'enjòc principau deis annadas de Moktar Ould Daddah foguèt la question dau Sahara Occidentau qu'èra cobejat per Marròc. En 1974, lo rèi Hassan II concluguèt un acòrd per partejar aqueu territòri ambé lei Mauritans. Un an pus tard, Espanha acceptèt de cedir lo sud de sa colonia a Mauritània mai l'armada mauritana foguèt incapabla de combatre la guerilha dau Frònt Polisario. En mai d'aquò, la guèrra entraïnèt una crisi economica en Mauritània e lei militars reversèron lo president en 1978. Tre l'annada seguenta, retirèron l'armada dau Sahara Occidentau e signèron un acòrd de patz ambé lei Saharauís.
Lo regime militar[modificar | modificar la font]
Una tiera de regimes militars dirigiguèt lo país de 1978 a 2005. D'un biais generau, foguèron fòrça autoritaris e incapables de resòuvre la crisi de la societat mauritana entraïnada per la decolonizacion e la guèrra de Sahara Occidentau. D'efèct, a partir de la fin deis annadas 1960, de nomadas originaris d'oasís sahararianas e de païsans negres, sovent de descendents d'esclaus, èran venguts s'installar dins lei vilas, espacialament dins la capitala. I avián format un proletariat fòrça paure qu'èra a l'origina de tensions socialas importantas. Dins lo sud, aquò èra agravat per de tensions agràrias entre Moros e pòbles negras.
Maaouya Ould Taya, un coronèu que s'impausèt a la tèsta de la junta militara en 1984, adoptèt una politica destinada a mantenir lo primat deis abitants arabs sus la societat mauritan. Favorizèt ansin lei Moros au detriment dei negres, çò qu'entraïnèt de violéncias dins tot lo país en 1989 (un centenau de mòrts) e l'expulsion de 70 000 negres au sud dau [[riu] Senegau. Lei temptativas d'Ould Taya de melhorar l'imatge dau país ambé l'instauracion d'un regime democratic de façada mau capitèron e Mauritània foguèt fòrça isolada après aqueleis eveniments. En 2005, de militars aprofichèron un viatge dau president en Arabia Saudita per lo reversar.
Mauritània dempuei 2005[modificar | modificar la font]
Dempuei 2005, Mauritània conoís un procès fòrça fragil de democratizacion. D'efèct, lo coronèu Ely Ould Mohamed Vall assegurèt lei foncions de cap d'Estat fins a l'organizacion d'eleccions presidencialas liuras — e sensa fraudas — en 2007. Aquò permetèt lo transferiment dau poder a un civiu, Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi, e una liberalizacion de la vida politica. Pasmens, lo país foguèt tocat per de trèbols sociaus en causa de la demenicion dei revenguts. En 2008, lo generau Mohamed Ould Abdel Aziz organizèt donc un còp d'estat per restablir l'òrdre e prenguèt lo poder.
Condamnat per lei poissanças estrangieras, aqueu còp d'estat entraïnèt pasmens pas la restauracion d'un regime militar car Mohamed Ould Abdel Aziz quitèt l'armada e organizèt d'eleccions presidencialas. Lei ganhèt lo 5 d'aost de 2008. Puei, foguèt tornat elegir en 2014 a l'eissida d'un escrutinh tacat d'irregularitats e boicotat per l'oposicion. Ocupa totjorn la presidéncia. Sei mandats son a l'ora d'ara sustot marcats per lei contestacions de la Prima Aràbia de 2011. Après de trèbols de genier a junh, lo poder acceptèt divèrsei reformas coma la reconóissença constitucionala dei minoritats nacionalas, l'inscripcion dins la constitucion de l'esclavatge[1] ò l'exclusion dei militars de la vida politica.
Cultura[modificar | modificar la font]
Liames intèrnes[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Segon certaneis estimacions, i a encara 150 000 esclaus en Mauritània.


c: text/html

text:
La dictada 2016
La Dictada occitana a Narbona
La Dictada occitana, organizada dins un cinquantenat de vilas en Occitània (e emai dins qualques vilas catalanas per d'associacions amigas de l'occitan), es venguda un moment marcant de la vida occitana en Narbonés. Ongan, la Sala de las Fèstas del Palais del Trabalh foguèt lo quadre d'aqueste eveniment cultural e festiu que recampèt los afogats de la lenga e de la cultura d'Òc de Narbona e dels vilatges ont de gropes occitans son actius.
Lo Cercle Occitan de Narbona aviá organizat las causas coma cal. L'òrdre impecable contrarièt pas brica l'ambient calurós, lo gaug dels mainatges, lo plaser de las retrobalhas d'amics de còps alunhats, o de coneissenças novèlas. Lo primièr prèmi de la categoria "Adult", lo ganhèt d'alhors una participanta venguda del costat d'Agde, que realizèt un polit "sens fauta".
Coma de costuma, lo taulièr del Cercle Occitan de Narbona presentava un bèl escapolon de la literatura occitana, amb entre autre sos darrièrs succès, e de documentaris, de cançons e musicas de totes los caires d'Occitània, sens doblidar las casquetas, camisetas e pegasolets.
Mentre que los correctors s'afanavan sus las dictadas (un tèxte de Leon Còrdas) e suls questionaris culturals, los participants se regalavan d'una animacion musicala de qualitat. Puèi, foguèt la declaracion dels resultats e la remesa dels prèmis, nombroses e dotats generosament pels mecènas (comerciants, entrepresas, organismes divèrs, collectivitats...).
La vesprada s'acabèt pel tradicional aperitiu-manja dreit, una ocasion privilegiada d'escambis amistoses, lo mai sovent en occitan plan segur.
Aqueste an un quinzenat d'escolans participèron a la Dictada, mentre que los adultes èran un seissantenat.
Aqueste eveniment simpatic organizat a l'entorn de l'accès de totes a l'escritura de la lenga occitana a una portada simbolica, per una lenga longtemps qualificada de "patois qui ne peut pas s'écrire". Annada après annada, de mai en mai de personas legisson e escrivon l'occitan (e a fòrça, n'i a mai tanben per se sentir nàisser lo plaser e la vocacion de l'escrivan).
Sergí Granièr
LA DICTADA 2016
dans l'Indépendant du 31/01/2016
Narbonne
Les résultats des mieux placés à la Dictada Occitana édition 2016
Le 31 janvier à 10h17 par Frédéric Ferrières
La grande salle de classe du Palais du Travail a accueilli, hier, environ 80 participants pour cette nouvelle édition de la Dictada Occitana :
8 enfants, 5 lycéens et collégiens, 40 adultes, 10 professionnels et une quinzaine de spectateurs.
Les "élèves" devaient tâcher de faire un sans-faute sur un texte de Leon Cordas "Sèt pans" (Sept pains), qui illustre, entre autres,
que le pain du septième jour était le plus dur à gagner car il fallait l'économiser un petit peu sur les autres jours de la semaine.
A l'issue de cette rencontre, 17 lots ont été remis aux participants, car dans cette dictée qui ne se voulait pas "élitiste", l'important était de participer comme l'a rappelé l'une des organisatrices, Annia.
Cette épreuve avait également lieu dans 40 autres villes de France et en Catalogne du Nord et Sud.
Retrouvez ci-dessous les noms de ceux qui se sont le mieux classés :
Catégorie Enfants
- Jade Bonnery CE1 La Granhòta Narbonne
- Elise Bousquet CM2 Marie-Curie Lézignan
- Stela Fontaine-Escaffre CE1 La Granhòta Narbonne
Catégorie Lycéens et collégiens
- Théo Richer 6e Collège de Cité Narbonne
- Mélanie Geray 2nd Lycée Lacroix Narbonne
- Emilie Geray 5e Collège Anglade Lézignan
Catégorie Adultes
- Domenja Masse - Bessan (34)
- Miquel Villebrun - Salles-d'Aude
- Jaumelina Courivaud - Fleury-d'Aude
Participants
LISTA DELS DONATORS
per la DICTADA 2016

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Lo refús deu Shas de continuar de sostiéner l'aliança enter Kadima e lo Partit tribalhista qu'ei motivat abans tot peu son refús aganat de negociar l'estatut de Jerusalèm dab los palestinians, qui demandan la partida orientau de la vila com capitala deu lor futur Estat.
Ehod Olmert, lo prumèr ministre qui devó demissionar en seteme per'mor d'escandales de corrupcion, qu'avè hèit saber qu'èra prèst a revisar la pretension de l'Estat judiu a guardar l'ensemble de la Vila senta com la soa "capitala reünificada e etèrna" d'Israèl.
"Se i avè avut un engatjament que non i auré pas negociacions sus Jerusalèm, qu'aurem podut recomandar au partit d'aprovar l'acòrd", ç'a explicat un deus gavidaires deu partit Shas, Eli Yishai, ministre deu comèrci e de l'industria dens lo govèrn sortent. "Lo Shas n'ei pas a véner e ne ne venerà pas Jerusalèm. Qu'ei estat la nosta linha constanta pendent totas las negociacions. Jerusalèm n'ei pas a véner."
Se Tzipi Livni ne pòt pas constituir un govèrn, que i aurà eleccions anticipidas a las prumerias de 2009. En aqueth cas, segon los darrèrs sondatges, lo Likod (dreta) de Benjamin Netaniaho qu'arribaré davant los partits de la coalicion gavidada per Tzipi Livni.


text:
El diari digital en llengua occitana Jornalet ha publicat un manifest signat per per diverses personalitats del món associatiu, cultural i polític en suport a l'ex-diputada al Parlament, Mireia Boya. La ex-diputada ha estat citada a declarar al Tribunal Suprem espanyol el proper dimecres com a investigada per un presumpte delicte de Rebelió per la seva participació en el referèndum d'autodeterminació del passat 1-O.
Jornalet també informa de les mostres de solidaritat d'Occitània vers l'ex-diputada i dels actes de suport que es realitzaran al seu poble de Les. Així, el proper dimarts hi ha convocada una marxa sota el lema “Mireia èm damb tu” a les 20.30h que començarà a la plaça de la comuna.
Després de la marxa, un autobús farà la ruta cap Madrid per a totes aquelles persones que vulguin acompanyar la Mireia al Tribunal Suprem espanyol per mostrar-li el seu suport. Des de Barcelona es pot anar en tren. Per a més informació sobre aquest punt Jornalet facilita el contacte amb lo collectiu Taula per Aran.
Manifèst de sosten a Mireia Boya
La deputada aranesa al Parlament de Catalonha, Mireia Boya, serà menada davant la justícia espanhòla per “rebellion” pr’amor de sa participacion politica al referendum que se tenguèt lo 1r d’octòbre passat.
Lo jutge del Tribunal Suprèm espanhòl, Pablo Llarena, l’a apelada pel 14 de febrièr.
Boya serà seguida puèi d’Anna Gabriel, tanben èx-deputada de la CUP e mesa en examen pel meteis “delicte”.
Lo jutge Llarena decidiguèt lo 22 de decembre passat d’alargar l’enseguida a Mireia Boya, aital coma a d’autras responsablas politicas catalanas coma Anna Gabriel, Marta Pascal o encara Marta Rovira.
Las practicas politicas de l’estat espanhòl nos semblan vengudas d’un autre temps, un temps que fòrça gents avián cregut passat e nos remembran las piègers oras de l’istòria de Catalonha tant coma d’Espanha: la criminalizacion e la repression judiciària d’una partida de la classa politica catalana per sas opinions politicas, l’empresonament de lidèrs de partits e d’associacions ciutadanas, l’exili d’un president de govèrn, tot aquò manten un sentiment d’arbitrarietat e d’injustícia, al bèl mièg d’una Union Europèa que se targa d’èsser un modèl de liberalisme e de pluralisme politic dins lo Mond.
Nosautres, ciutadans e ciutadanas de l’Union Europèa, occitans e occitanas, declaram nòstre sosten total a Mireia Boya.
Sostenèm Mireia Boya, per aver representat al parlament catalan entre 2015 e 2017, e amb dignitat istorica, la votz d’Occitània, en rendent possible que pel primièr còp dins l’istòria dels estats modèrnes europèus, la lenga occitana ganhèsse una visibilitat publica e politica, dins lo quadre del procès per lo bastiment de la republica de Catalonha, çò que representa un fenomèn d’una portada politica incomparabla amb la situacion desastrosa de la lenga d’òc dins son territòri istoric majoritari, dins la Republica Francesa.
Sostenèm Mireia, dont lo quite nom es portaire de tota una esperança per los òmes e las femnas d’òc, fàcia a las practicas policièras e arbitràrias d’un estat dont las garentidas democraticas cada jorn van mai a la deriva.
Accion Culturala Occitana
Associacion entara difusion d’Occitània en Catalonha (ADÒC)
Cercle d’Agermanament Occità-Català (CAÒC)
Chambra d'Òc
Corròp per Aran
Òc Malhòrca
Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC)
Partit de la Nacion Occitana (PNO)
Ferriol Macip
Fredo Valla (realizaire)
Gerard Funés Martín-Canyadell
Gerard Joan Barceló
Hug de la Rosa Ruperto (cònsol de la comuna de Les)
Matiàs Gibèrt
Michel Borsotto
Patric Roux (conselhièr regional)
Rafèu Sichel-Bazin
Augustin Lefils
Remèsi Fermin-Trocha
Terric Lausa
Victor Capdet Montesinos
Joan-Jaume Donnat (Seta)
Patrici Pojada
Gerard Cairon (Florentin d'Albigés)
Eve Ressaire
Joan Vall
Eric Sonié (Laurós)
Gemma Escur i Gelabert
Danís Fize
Felip Gibèrt (Vilamanda)
Bernat Menetrier-Marcadal (Tarba)
Tònho Castet (Vilamòs)
André Thévenot (Tornafuèlha)
Joan-Cristòu Dordet
Núria Ontiveros Briansó
Gabriel Balloux
Jean-Marc Pellet (Sant Remèsi)
(Per signar lo manifèst, que publicam en seguida, podètz mandar un email a l’adreiça acc.culturoc@gm.... Tanben lo podètz signar en escrivent a la redaccion de Jornalet o a la dels nòstres confraires d’Aquò d’Aquí, que sostenèm lo manifèst.
La xarxa es bolca a mostrar la solidaritat amb Mireia Boya, @yeyaboya, ex-diputada per la CUP, citada a declarar al Tribunal Suprem espanyol aquest dimecres, acusada de "rebel·lió" per haver fet possible el referèndum de l'#1Oct pic.twitter.com/UkusKG36rN— Llibertat.cat (@Llibertatcat) 12 de febrer de 2018


text:
Bonjorn, amics e collègas
COMPTAM SUS VOS AQUESTE DIMENGE 10 de setembre 2017.
Coma de costuma lo CREO tendrà un estand a la fièra de las associacions. Aquela preséncia es fòrça importanta :
- per l’imatge social de la lenga en general : lo nombre d’estands consacrats a la cultura occitana es derisòri a rapòrt de l’ensemble : se volèm pesar en societat, cal èsser vesedors e o sèm pas pro…
- per la representacion de l’ensenhament public de l’occitan : a la fièra de las associacions, i a un passatge important : parents d’escolans, estudiants passan nombroses e cada escasença permet de contact fruchoses, sens comptar lo passatge dels elegits…
- per nos veire entre nosautres e faire lo punt de la dintrada…
Comptam sus vos.


text:
Per Patric
Tant de temps tant d’oras tant de jorns
E pasmens al cap de tant de plors
Tantas semenanças tantas flors
Tant de fum dins las frasas dels grands
Tant de lum dins l’agach dels enfants
E tant d’esperanças per deman
Jòy l’auba vòl dire qu’es pas pus ièr
E la prima es filha de l’ivern
“Petit homme” sosca cada jorn
Que sensa rasiga ges de flor
Tant de nuòchs a esperar lo jorn
Tant de còps a gaitar son retorn
Tant d’espèra a veire sa color
Tant d’oblits al fons de nòstre còr
Tant de crits al nom de l’estrambòrd
E tant de silenci tant d’esfòrç
Vos cal connectar per poder postar de comentaris.
Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel


text:
Amartya Sen
Amartya Kumar Sen (en bengalin: अमर्त्य कुमार सेन) ( Santiniketan, Empèri Britanic -actual Índia- 1933 ) es un economista e professor universitari fòrça conegut per son trabalh sus la fam, teorias sus l'indici de desvolopament uman, l'economia del ben èstre e los mecanismes sosjacents a la pauretat. Recebèt lo Prèmi Nobel d'Economia en 1998 per son trabalh dins lo camp de l'economia del ben èstre.
Biografia[modificar | modificar la font]
Nasquèt lo 3 de novembre de 1933 a Santiniketan, estat del Bengala Occidental, de l'Empèri Britanic (uèi Índia). La familha de Sen ven de Dhaka, capitala de l'actuala Bangladèsh, e vila que i faguèt sos estudis primaris. A l'independéncia d'Índia en 1947 S'enanèt a l'Universitat Visva-Bharati de Calcuta. E pus tard partiguèt en Anglatèrra, ont estudièt al Trinity College de l'Universitat de Cambridge, que ne foguèt diplomat en 1956 e obtenguèt lo doctorat en 1959.
Professor d'economia dins las Universitats de Calcuta (1956-1958), Cambridge (1963-1971), Delhi (1971-1977), Oxford (1977-1988) e Harvard (1988-1997). Entre 1997 e 2004 foguèt President del Trinity College de l'Universitat de Cambridge e dempuèi es professor a Harvard.
Recèrca economica[modificar | modificar la font]
Los escrichs de Sen a la fin dels ans 1960 e al començament dels ans 1970 ajudèron a definir lo camp de la "Causida sociala" (en anglés: Social Choice). Sa contribucion a la teoria de la causida sociala promulgada per Kenneth Arrow foguèt de mostrar jos qualas condicions lo "Teorema de l'Impossibilitat d'Arrow", pòt èsser util per espandir e enriquir lo camp de la "Causida Sociala".
L'òbra mai reconeguda de Sen es son ensag Poverty and Famines: An Essay on Entitlement and Deprivation ("Pauretat e fam: un ensag sul Drech i la Privacion", 1981), que demòstra que la fam es pas la consequéncia de la manca d'aliments mas d'inegalitats dins los mecanismes de distribucion dels aliments. En mai de sos trabalhs cercant las causas de la fam, son trabalh dins lo camp del desvolopament economic aguèt fòrça influéncia dins la formulacion de l'Indici del Desvolopament Uman (IDH) de las Nacions Unidas.
Mas l'apòrt revolucionari de Sen al desvolopament dels indicadors economics e socials es lo concèpte de "capacitat". Un govèrn se deu jutjar en foncion de las capacitats concrètas de sos ciutadans. Per exemple, als Estats Units d'America los ciutadans an lo "dret" constitucional de votar. Per Sen aquò significa pas res, se demanda se se reünisson totas las condicions perque los ciutadans pòscan exercir lor "capacitat" de vòte. Aquelas condicions pòdon èsser fòrça variadas, dempuèi l'accès a l'educacion fins al fach que los ciutadans ajan o pas mejans de transpòrt per accedir a las urnas. Sonque quand aqueles critèris son complits se pòt dire que lo ciutadan pòt exercir sa causida personala.
Sen foguèt una excepcion entre los economistas del sègle XX dins son insisténcia en se far de contunh de questions de valors, plan abandonadas dins la discussion economica "seriosa". Pausa un dels mai grands desafís al model economic que situa l'interès pròpri coma factor primordial de la motivacion umana. E encara son escòla contunha d'èsser minoritària, ajudèt a tornar dirigir los dessenhs del desvolopament e fins finala las politicas de las Nacions Unidas.
En 1998 obtenguèt lo Prèmi Nobel d'Economia per sos trabalhs sus l'economia del benestar.
Principalas publicacions[modificar | modificar la font]
- 1982: Poverty and Famines : An Essay on Entitlements and Deprivation, Oxford, Clarendon Press.
- 1982: Choice, Welfare and Measurement, Oxford, Basil Blackwell.
- 1987: Food Economics and Entitlements, Helsinki, Wider Working Paper 1.
- 1987: On ethics and Economics, Oxford, Basil Blackwell.
- 1999: Development as Freedom, Oxford, Oxford University Press.


text:
22/06/2017
Jornada de las escòlas e collegis à Sench-Astier, lo 30 de junh 2017
La felibrejada dau Bornat dau Perigòrd se debana questa annada à Sench-Astier. Divendres 30 de junh, quo es la jornada daus jòunes, escolans e collegians.
Mai de mila goiassons e goiardeus van poder chausir de visitar mai de 60 talhiers d'artisans : escultaire sur peira o sur bois, abelhaire, agusaire, maroquinier, luthier etc...Apres lo repas, auran drech a un concert dau duò "Lo clapat" de Christophe Célérier mai Paul Jochmans, seguit d'un baleti.
Lo ser, a 18 oras, las escòlas dau ranvers faran una restitucion daus de lor trabalh e la serenada se chabara per un concert de Peira Dousa a 21 oras a la Fabrique (entrada 3 €).
Per ne'n saber mai, de veire : https://www.saint-astier.fr/Informations-Felibree-2017_a1...
Les commentaires sont fermés.


text:
Jòcs Olimpics d'estiu de 1912
Los Jòcs Olimpics d'estiu de 1912 (Jòcs de la 5ena Olimpiada) se debanèron a Estocòlme Suècia 5 de mai - 27 de julhet de 1912 ).
Somari
- 1 Genèsi
- 2 Delegacions
- 3 Debanar
- 4 Espets e endevenenças
- 5 Programa
- 6 Medalhièr general
- 7 Bibliografia
- 8 Vejatz tanben
- 9 Ligams extèrnes
- 10 Ligams videografics
- 11 Nòtas e referéncias
Genèsi[modificar | modificar la font]
Delegacions[modificar | modificar la font]
Debanar[modificar | modificar la font]
Espets e endevenenças[modificar | modificar la font]
Programa[modificar | modificar la font]
Espòrts e espròvas[modificar | modificar la font]
Atletisme[modificar | modificar la font]
-
-
- veire article detalhat Estocòlme 1912 - Atletisme
-
Cabus[modificar | modificar la font]
Ciclisme[modificar | modificar la font]
Equitacion[modificar | modificar la font]
Escrima[modificar | modificar la font]
Fotbòl[modificar | modificar la font]
Gimnastica[modificar | modificar la font]
Lucha[modificar | modificar la font]
Natacion[modificar | modificar la font]
Pentatlon modèrne[modificar | modificar la font]
Rem[modificar | modificar la font]
Tennis[modificar | modificar la font]
Tir[modificar | modificar la font]
Tir amb còrda[modificar | modificar la font]
Vela[modificar | modificar la font]
Waterpolo[modificar | modificar la font]
Medalhièr general[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Ligams videografics[modificar | modificar la font]
-
- sus YouTube... mai de 64 documents subre Estocòlme 1912 en picar coma clau Olympic Games 1912
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Psilophyta
L'embrancament dels Psilofites es una division dels vegetals vasculars que compren pas uèi que de plantas erbacèas. Reduch a dos genres, de còps, es uèi acampada als Ofioglossales al sen dels Filicofites.
Los Psilofites son restacats a de formas fossilas del genre Rhynia (e plantas vesinas) de l'èra primària que lo genre Psilotum actual parteja amb elas un cèrt nombre de caractèrs arcaïcs.
Somari
Etimologia[modificar | modificar la font]
Lo mot Psilophyta ven del grèc psilos ("nut, denudat") (ψιλός [1]) que fa allusion a las tijas pareissent deprovesidas de fuèlhas.
Classificacion classica[modificar | modificar la font]
Los Psilofites comprenon una sola familha, las Psilotacèas. Se ne rencontra pas qu'un desenat d'espècias dins lo mond e una sola en Euròpa, Psilotum nudum.
- classa Psilopsida
- òrdre Psilotales
- familha Psilotaceae
- genre Psilotum Sw.
- Psilotum complanatum Sw.
- Psilotum X intermedium W.H. Wagner
- Psilotum nudum (L.) Beauv.
- genre Tmesipteris
- genre Psilotum Sw.
- familha Psilotaceae
- òrdre Psilotales
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Psilophyta (=Psilotophyta)[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : Psilophyta (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia ITIS : Psilotophyta (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia NCBI : Psilotophyta (en)
Psilopsida (=Psilotopsida)[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : Psilopsida (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia ITIS : Psilotopsida (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia NCBI : Psilotopsida (en)
Psilotales[modificar | modificar la font]
- Psilotales dins Stevens, P.F. (2001 onwards). Angiosperm Phylogeny Website. Version 7, May 2006 (continuously updated since). (en)
- Referéncia ITIS : Psilotales (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia NCBI : Psilotales (en)
Psilotaceae[modificar | modificar la font]
- Referéncia Modèl:EFloras/labèl : Psilotaceae (en)
- Referéncia Modèl:EFloras/labèl : Psilotaceae (en)
- Psilotaceae dins Stevens, P.F. (2001 onwards). Angiosperm Phylogeny Website. Version 7, May 2006 (continuously updated since). (en)
- Psilotaceae dins Florabase (Austràlia Oèst) (en)
- Referéncia ITIS : Psilotaceae (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia NCBI : Psilotaceae (en)
- Referéncia GRIN : familha Psilotaceae Kanitz (en)


text:
Objet du blog
Ce blog présente principalement des articles sur les actualités concernant les religions, la spiritualité protestante, la culture et la langue occitanes, l'actualité personnelle et familiale. On peut aussi s'y trouver quelques billets d'humeur...
Aquel blòg presenta principalament d'articles sus las actualitats pertocant las religions, l'espiritualitat protestanta, la cultura e la lenga occitanas, l'actualitat personala e familiala. Se pòdon trobar qualques mots bilhetas d'umor...
samedi 23 janvier 2016
MULTICOLORS
Mercés l'amic Alan per aquel article dins lo "Papieròt Menerbés" d'aquesta setmana. Escrives exactament çò que pensi de la pèrda de nacionalitat e de la pensada al mens ambigua se que non puslèu pervèrsa de Gilles Kepel. Fa d'amalgamas malvolentas que semblan las mèmes que la Marion Maréchal-Le Pen amb quora parlèt de las Cevenas e los protestants fa qualques meses.
Jòrdi
Servís a res de botar de blau, de blanc e de roge de pertot se, darrèr, los ideals republicans son daissats de costat, se las tres colors son un motiu d'exclusion e non pas de viure ensemble.
- Pèrda de nacionalitat : Francament, qun rambalh per aquel afar : cossí imaginar que serà la preocupacion centrala dels terroristas bi-nacionals de saupre qu'un jorn poirián pèrdre la nacionalitat francesa. Alara, se ditz qu'aquela mencion dins la Constitucion es importanta de primièra vist son costat simbolic, mas que dins la realitat serà quasiment pas aplicada ! D'en primièr, se vei pas tròp la necessitat de marcar aquò dins lo tèxte fondamental de la Constitucion e doncas de l'organizacion de la Republica francesa. En segond, comprenèm totjorn pas que la question de la reconeissença de las lengas de França que concernís prigondament e realament milions de personas en França trapèsse pas, ela, de notacion dinamica dins la Constitucion.
- Catars e salafistas : Lo Legeire nos manda una nòta de lectura : « De que pensar d'aquel passatge del libre de Gilles Kepel "Terreur dans l'hexagone, genèse du jihad français", ed. Gallimard, dec. de 2015) ?? Se ne faguèt fòrça publicitat a las ràdios, etc... A la pagina 124, dins un capítol titolat "Artigat : du "chichon" à la charia" l'autor presenta atal Artigat en Arièja, ont s'implantèt un grop salafista a l'entorn d'un certan Olivier Corel : " ces contreforts ont abrité dans le passé d'autres dissidences : à un jet de pierre, dans la bastide de Carla, le protestant Pierre Bayle naquit en 1647 (...). Quant à la proche Albi, elle a donné son nom à l'hérésie cathare et et à la croisade qui a exterminé, au XIIème siècle, ces adeptes d'une contre-société qui rompait en valeurs avec l'Eglise catholique, selon des modalités qui, par delà le raccourcissement historique, ne sont pas sans évoquer la rupture des salafistes d'aujourd'hui avec la société française, selon leur division binaire de l'humanité en "Parfaits", promouvant exclusivement le Bien, et mécréants, suppôts du Mal, à éliminer". Aquela frasa, planplanet, pausa una mena d'equivaléncia salafisme = catarisme e tanbens "glèisa catolica d'un cop èra = societat francesa de uèi" lo problèma essent que la division binària entre "Parfaits" e "mécréants à éliminer" es atribuida als Catars, dins una mena d'inversion ont la Crosada que los exterminèt , finalament, se pòt comparar a las accions del GIGN o del Raid contra los jihadistas de uèi...e que dire d'aquela nocion d'una "contra-societat" aplicada als catars de l'edat mejana ? Èran elis la societat, non ? »
- Bandièra : Quicòm de paradoxal de veire extremistas de dreita de Corsega manifestar amb la bandièra al cap de Morro contra los musulmans ! E a l'encòp prene en ostatge las fòrças nacionalistas de Corsega qu'an exprimit, Simeoni tanplan coma Talamoni, lor ideal d'una Corsega frairala.
Universal Roch
PAPIERÒT MENERBÉS (in La Semaine du Minervois, 21/01/16)
=======================================================================
Inscription à : Publier les commentaires (Atom)


text:
Francés Ièr de França
Francés I (Conhac, lo 12 de seteme, de 1494 – Castèth de Rambouillet, lo 31 de març, de 1547) que ho un rei de França coronat a Rems en 1515.
Durant lo son regnat que desvolopè las arts en important l'estil de la Reneishença italiana, qu'establí (dab l'ordonança de Villers-Cotterêt) l'emplec de la lenga vulgara (lo francés) en lòc deu latin peu actes legaus, que ganhè la famosa victòria de Marignan suber las òsts soïssas e que ho lo rivau de Carles I d'Espanha e V d'Alemanha e deu son empèri.


text:
Tèrra d’amor aspra, las Corbièiras an tanben sas doçors. Coma las gents totun, la cosina d’a pr’aquí es discreta, paucparla, sens cercar de vos estabosir amb un concentrat liofilizat de vapor d’un fum de daquòsses a la crèma de m’as colhonat. E se los nòstres vins, per son ample, esitan pas se fretar a las extravaganças mas especiadas, las « maires » cosinièiras de Castèlmaure s’estiman mai de vos prepausar aquestas recèptas classicas, que mesclan mar, montanha e garrigas.
Çai trobaretz doncas lo biais d’alestir los tautenons (‘chipirones’)) « a la salòpa », los muscles de Leucata coma los fasiá Bob, la cargolada de Gazà o encara lo freginat de pòrc singlar de Joseta.


text:
Espòrt
L'espòrt es un ensemble d'exercicis fisics o mentals que se pratican jos forma de jòcs individuals o collectius e que pòdon donar luòc a de competicions. Una autra acepcion, mai larga lo definís coma recreacion, passatemps, léser, o exercici fisic a l'aire liure. La Carta Europèa de l'espòrt lo definís coma: Totas las formas d'activitats fisicas que, mejançant una participacion organizada o non, tenon coma objectiu l'expression o lo melhorament de la condicion fisica e psiquica, lo desvolopament de las relacions socialas o l'obtencion de resultats en competicion de totes los nivèls.[1]


text:
Pòdi crompar o telecargar los CD, DVD, libres, que son sus La FaBrica ?
Òc...mas pas sus La FaBrica. Ensajarem tant que podèm de vos donar sus las fichas de ligams que vos permeton de tornar trobar las creacions sus d'autras plata-formas que, elas, propausan la venta o lo telecargament. Poirem tanben vos dirigir cap a de difusors especializats partenaris de La FaBrica.
Pòdi crompar e/o reservar ma plaça als eveniments sus l'Agenda ?
Non, vendèm pas de bilhetas e i a pas de sistèma de reservacions en linha sul site de La FaBrica. En contra, ensajam de donar totas las informacions necessàrias per assistir als eveniments. E demoram a la vòstra disposicion per respondre a vòstras questions a l'adreiça lafabrica@cirdoc.fr
Pòdi contactar los artistas sus La Basa ?
Ai remarcat d'errors sus una ficha, cossí far per o reparar ?
Per nos senhalar tot problèma, error, pèca, o per completar e modificar lo contengut d'una ficha, vos sufís simplament de nos escriure a info@cirdoc.fr en detalhant vòstre problèma. Podètz tanben utilizar lo formulari "Escrivètz a La FaBrica", present al pè de cada ficha.
Soi un artista occitan, ma ficha es pas dins La FaBrica, cossí far per i aparèisser ?
A malgrat dels nòstres esfòrces e de nòstra atencion, poguèrem segurament pas (encara) integrar a La Basa totes los artistas e las creacions qu'utilizan l'occitan. Aquò rai ! Per nos senhalar una manca, sufís de nos escriure a info@cirdoc.fr, en nos jonhent totas las informacions qu'avètz e que servirián a la redaccion d'una ficha : biografia/presentacion, contactes, fòtos (liuras de dreches), e totes los elements que vos semblaràn pertinents. Mai n'i aurà, melhora serà la ficha !
Qual es qu'escriu los articles Lo Mag ?
La còla de redactors del Mag es compausada d'agents del CIRDÒC, d'estructuras partenàrias (coma Lo Diari - IEO Occitània o Aquò d'Aquí), d'associacions culturalas, o encara d'independents.
Pòdi descargar los articles del Mag ?
Òc, podètz descargar los articles del Mag.
Pòdi difusar los articles del Mag ?
Òc, los podètz difusar, pasmens vos demandam de plan citar la sorsa.
Existís una version papièr dels articles del Mag ?
Òc, podètz aver una version papièr dels articles Lo Mag signats Lo Diari. Vos invitam a descobrir lo site web de Lo Diari.
A qué correspond la "mesura d'occitan" sus las fichas artistas o creacions ?


text:
Barcelona : la Sagrada Família acabada dins dètz ans !
- Escriut per Setmana
- Publicat dens International
L’edifici imagenat per Antoni Gaudí deuriá èsser acabat en 2026, data del centenari de sa mòrt.
Rendètz-vos dins dètz ans ! Es a aquel moment que se poirà remirar la catedrala de Barcelona dessenhada per l’arquitècte Antoni Gaudí, (1852-1926). Los arquitèctes actuals espèran complir son òbra faraonica pel centenari de sa mòrt. L’edifici es bastit a 70 % e finançat exclusivament per las visitas raportant 36 milions d’euros per an. Sèm nombroses a aver visitada aquela catedrala situada al còr de la capitala catalana. Fasèm partida de las generacions que l’auràn vista en òbras en se demandant s’anàvem viure pro vièlhs per la veire acabada. Serà causa faita.
Un jòc d’assemblatge A l’ora d’ara, la bastison es fisada a Jordi Faulí, un arquitècte catalan de 57 ans. Es lo seten cap-arquitècte a perseguir l’òbra de Gaudí. Venon de pausar doas còcas de betum sus las doas sacristias bastidas l’an passat. Mercés a las tecnicas modèrnas, lo trabalh pacient e menimós que podiá èsser l’edificacion d’una catedrala sembla ara a un simple assemblatge de pèças. Lo trabalh mai exigent pertocarà a las finicions e especialament lo coloratge de las diferentas seccions de la catedrala. Pasmens, los arquitèctes se liuran mai a un jòc de reconstitucion que non pas de construccion dins la mesura que los plans daissats per Antoni Gaudi foguèron destrusits per un encendi en 1936, al cors de la guèrra civila. Gaudí lo catalanista Tota sa vida, Gaudí faguèt pròva d’un amor dels grands per son país. Los indicis mancan pas. Los simbòls catalans son omnipresents dins son òbra, coma la crotz de Sant Jòrdi. Pendent sa joventut, volguèt conéisser son país. Faguèt partida de l’associacion catalana d’excursions scientificas amb tot un fais de passionats de l’art, de l’environament, de la cultura e de la lenga de Catalonha. Gaudí èra la frucha d’un periòde de reconquista de l’identitat catalana, dins la segonda mitat del sègle XIX, en meteis temps que lo nòstre Felibrige. Calrà pas mancar l’escasença de visitar l’òbra de sa vida quand serà completa. Serà alara la basilica mai nauta del mond. Après 134 ans, de generacions d’artesans se seràn succedits (de paire en filh) a aquelas òbras. Partejaràn amb los bastisseires medievals aquel sentiment de fiertat de veire lo trabalh acabat.
Fòto : © Guy Le Page


text:
L’estudi de la lenga, de totas las lengas, particularament quand es dins una amira de regulacion, demanda benlèu tant de modestia coma de sciença. Perque la lenga se fa « da se » e, quand cresèm trobar d’irregularitats, son sovent de solucions vengudas de son fonccionament intèrne, secular, mai que mai quand aquelas solucions son generalizadas. D’aquelas « irregularitats » demòra de’n conéisser las rasons abans de propausar d’ipercorreccions o de « ressuscitar los mòrts ». Tot aquò per dire que bati ma colpa per çò que me sembla d’errors avançadas dins aquesta rubrica. D’errors de segur que non soi lo sol a aver comesas.
Loís Alibèrt (1976, p. 358) declara que « Per imitacion del francés, arriba tròp sovent que los derivats dels vèrbs incoatius en -ir donan de derivats amb la particula incoativa -iss- (…). Son de formas a defugir al profieit d’aquelas en -idor o -eire ». A la pagina precedenta, lo meteis disiá a prepaus dels sufixes -ador, -edor e -idor, qu’èran pauc usitats « dins la lenga modèrna » e qu’avián « una sabor netament arcaïca ». E dins son diccionari (1966, p. 615), pòrta « rostisseire »…
Es evident qu’en defòra de qualques substantius ancians fixats dins la tradicion (trobador, recebedor, servidor…), aquela fòrmas non son pas mai productivas e qu’un usatge secular a consacrat los sufixes -aire, -aira e -eira, -eira. Non i a cap d’excepcion per -idor, -idora, e a lor plaça son estadas creadas las fòrmas doblament sufixadas en -isseire, -isseira. La rason principala d’aquela evolucion èra la confusion possibla amb los sufixes dels adjectius -ador / -adoira ; -edor, -edoira ; -idor / -idoira (aquesta confusion, desconeguda en occitan gascon mercés als sufixes des adjectius -ader / -adera, -eder / -edera, -ider / idera, s’es quasi generalizada en occitan provençal… escrit).
Aital :
seguir / sègre. Avèm aquí dos infinitius per un meteis vèrbe, un del segond grop, en -ir, l’autre del tresen, en -re. Lo substantiu correspondent se farga sul vèrbe en -re : segueire, -eira. Autres exemples : dormir / dòrmer → dormeire, -eira ; culhir / cúlher → culheire, -eira ; legir / léger → legeire, -eira… Es çò qu’Alibèrt non aviá comprés en preconizant de sufixes -eire, -eira per de vèrbes exclusivament en -ir.
sarcir (petaçar). Avèm aquí un vèrbe del segond grop, en -ir. Lo substantiu ancian « sarcidor » es atestat al s. XIII mas aquela fòrma es desconeguda dins la lenga modèrna. Aital, a costat de servidor, traïdor, regidor, encaridor, envasidor… avèm sarcisseire, bastisseire, benesisseire, fornisseire, garisseire (e garissable), gausisseire, polisseire (e polissable), rostisseire… Aqueste mot es emblematic de l’utilitat d’aquela evolucion de la lenga viva : rostir (vèrbe), rostisseire / rostisseira (lo mestièr), rostidor (lòc al solelh), rostidoira (la maquina), rostissal (çò rostit), rostissariá (la botiga).
E tanben :
salvaire / Salvador / salvator. Lo salvaire es lo que salva al sens familiar e emfatic : « Sètz nòstre salvaire d’aver trobat de Whisky d’aquesta ora ! ». Lo Salvador es vengut l’autre nom del Crist. Es tanben un prenom. Es lo nom del pont e del pòrt Sant Salvador a Tolosa. Lo salvator e la salvatritz fan profession de portar ajuda, de salvar las personas (pompièrs…).
sapiença. Es un mot de formacion semi-sabenta atestat al s. XI e conservat fins ara jos aquela fòrma, retenguda tanben per Alibèrt. Res non justifica *sapiencia.
sciença. Es un mot tanben de formacion semi-sabenta atestat al s. XII e conservat fins ara jos aquela fòrma. Res non justifica *sciéncia que dins los diccionaris occitans sembla un catalanisme.
sens (de sensus). Aqueste substantiu vòl dire a l’encòp « significacion », « direccion », « sensacion » e « rason ».
sense (de sine). Aquesta preposicion vòl dire « desprovesit », « que manca ». Es una varianta de « sens », de meteissa etimologia e omofòn del substantiu precedent. Per de rasons de clartat, l’occitan estandard deu causir prioritàriament sense, comun a l’occitan gascon, a l’occitan provençal (tanben al catalan) e plan conegut sus tot l’espandi del territòri.
sindròme. Dins la lenga « corregida », s’escriu « *sindròm ». Mas, siá dit de fregada als crestaires frenetics, en catalan se ditz « síndrome ».
socórrer, sojornar, solevar, sometre, somondre (somonsar), somòure, sopartir, sorire, soscriure, sovenir...Aqueles mots semi-sabents an en comun lo prefixe latin sub-, evoluït en so-, çaquelà son sovent ortografiats de faiçon diferenta en rason d’influéncias divèrsas e de marridas interpretacions etimologicas : *secorir, *sejornar, *soslevar, *sompartir / *sospartir, *sosrire… Lo respècte de la lenga demanda aquela pichona mesa en òrdre, d’aitant que las fòrmas corrèctas son atestadas dins la lenga viva. Mas de còps la mudason so- → sos- es anciana e s’es impausada : soterranh → sosterranh ; sotraire → sostraire… Los mots sabents consèrvan sense adaptacion lo meteis prefixe : subconscient, subdivision, subjacent, subjectiu, subjugar… manca sostraccion a la seguida de sostraire…
sòmni, somniar. La lenga medievala coneissiá sòmnhe, somge, sòmi e sòmni, e somnhar, somjar, somiar e somniar (l’ortografia es aicí modernizada). Totas aquelas fòrmas son atestadas dins la lenga de uèi. Mistral prepausa en primièr somge e somjar (majoritaris), e Alibèrt sòmi e somiar (minoritaris). L’occitan lemosin a adoptat sòmnhe e somnhar. L’occitan gascon e lengadocian coneis de derivats de somniar : so(m)nejar / sau(m)nejar → so(m)nei / sau(m)nei. Los semi-sabents sòmni e somniar an vocacion d’èsser las fòrmas de l’occitan modèrne e son en usatge en catalan. Max Roqueta a escrit « Los sòmnis de la nuòch ».
J. P.


text:
Politica de cookies
Es cookies son petiti archius de tèxte que s'envien ath dispositiu quan visitatz un lòc web. Es cookies son retornades ath lòc web d'originen cada còp que lo visitatz, o a un aute lòc web qu'arreconeish qu'era cookie. Es cookies actuen coma un arrebrembe d'un lòc web, era quau causa permet arrebrembar eth dispositiu ne les visites subsegüents. Es cookies tanben pòden arrebrembar es vòstes preferéncies, melhorar era experiéncia der usatgèr, atau coma adaptar es anóncies que se ven as persones mès importantes entà vos.
Es cookies tecniques son essenciaus e de besonh pr'amor qu'eth web foncione corrèctaments e entà usar es diuèrses opcions e servicis qu'aufrís.
Eth nòste lòc web utilize cookies de Google Analytics. Era informacion qu'arrecuelhen aguestes cookies se transferida e arxivada per Google er es sòns servidors des Estats Units, cossent damb es sues practiques de privadança. Entà mès informacion des practiques de privadança de Google e com s'apliquen a Google Analytics visitatz: Politica de Privadança de Google Analytics
Es cookies de session son aqueres qu'existissen solament mentre er usatgèr navègue peth web e s'eliminen ara fin. Coma controtlar e eliminar es cookies Era majoria des navigadors web accèpten cookies, mès podetz cambiar era configuracion deth navigador web pr'amor que refuse naues cookies, desactive es que ja existissen o ben que vos comunique quan quauquarrés vos envie ua naua cookie ath vòste dispositiu. Per cambiar era configuracion seguitz es instruccions que vos proporcione cada navigador:
Internet Explorer: Estruments > Opcions d'internet > Privadança O plan hè clic ací per mès informacion.
Firefox: Estruments > Opcions > Privadança > Istoriau > Paramètres personalizadi. O plan hè clic ací per mès informacion.
Chrome: Configuracion > Mòstre era configuracion auançada > Privadança > Configuracion deth contengut. O plan hè clic ací per mès informacion.
Safari: Preferéncies > Seguretat. O plan hè clic ací per mès informacion.
Opère: Configuracion. O plan hè clic ací per mès informacion.
Bloquejar er usatge des cookies er era vòsta navegacion pòt hèr que bèri servicis o caracteristiques deth lòc web non siguen disponibles.
© Diputació de Lleida - Avís legal - Accessibilitat - Contacte - Politica de cookies


text:
.
ClaudeMonet
Antibes
Lian de pensadas de Castelnau
pèr Benazet SOUBEYRAN
L'approfondissement de l'Oeuvre du félibre sétois Castelnau avance avec la contribution de Benazet SOUBEYRAN, ceci pour conclure ce mois de mars, qui est aussi synonyme de tristesse car un de nos auteurs Gilbert Thévenard nous a quitté, demain nous lui dirons adieu, souvenons-nous !!!
ClaudeMonet
Antibes
Lian de pensadas de Castelnau
pèr Benazet SOUBEYRAN
Dins soun article dóu 16 de febrié de 2011 « Subre li piado dóu felibre de Ceto », Ive Gourgaud fasié un rampèu i leitour de Marsyas2 pèr fourni d'entre-signe subre l'oubrage Lian de pensadas. E dounc pousquère counsulta un eisemplari d’aquéu recuei de pouësìo à la Biblioutèco municipalo de Mount-Pelié, salo Patrimòni. Èro lou numerò 77 (lou recuei fuguè tira à 200 eisemplàri numerouta), dedica au conse de Mount-Pelié emé la signaturo de l'autour : « à Ceta lou 28 de Mars 1895». L'autour acabo son adrèisso i leitour en dounant soun liò d'abitacioun « J-E Castelnau, felibre dau Ratatet. Quèi dau Pont-Nòu, 18, à Ceta ». Fuguè estampa per « J. Martin en Alès ( que J. Brabo n'es lou baile ) lou 31 de Janviè 1895. »
Demié li tra dialeitau, retrouvan l'emplé de la countracioun « das », « Dins lous boutels das souvenis... » (à mous lectous, p. 6), « As dous nòvis » (p. 10). Lou femenin es en « -a », « las cigalas » (p.7), la « fe crestiana » (p.7), « De la franquisa, car la fioia » (p. 7). Es pas uno edicioun bilengo, tout es soncament (soucamen) en lengo d'o, leva l'errata. Quasimen tóuti li pouèmo soun versifica. Lou proumié pouèmo dato dóu « 5 de Janviè 1887 » e lou darrié dato de « Nadau de 1894 ». En tout i’a 322 pouèmo subre 828 pajo.
Tóuti li pouèmo fuguèron dedica à de gènt o à de soucieta sabènto. Per eisèmple, lou pouèmo « as dous novis » es per « Amelia Migniot e à soun bèu fringaire ». Lou pouèmo n° 2 es dedica à « Jóusè Coste moun Fihòu en Felibrige pèr lou jour de sa Fèstà, emé lou mandadis de : Ma dinièirola ». L'ami Coste emé li membre de sa famiho soun presènt mant un cop. Pajo 26, lou pouèmo Cigala e Fourniga es dedica « A l'amic Roudolfe Martin (de Gange) que m'a dedicat sa fabla de La cigalo e la Fournigo ». Roudolfe Martin es present mai d’un cop, coume Albert Arnavielle, tre la pajo 30 dins Lou Tremount à l'auba (de vèire tambèn lis estra 2, çai-souto). D'àutri persouno se retrouvon (retrobon) souvènti-fes : sa sorre Ferdinanda Trethowan, sa mouiè, Lucian Benoit « felibre de la Cadièira », Alfred Rottner, Ausias Jouveau, e d'àutri. Li pouèmo fuguèron coumpausa en manto uno escasènço, anniversàri, fèsto mariage, neissènço, decès, acampado de la Mantenènço dóu Felibrige, etc. L'interessant pouèmo n° 319, Ceta e Falmouth (p. 794-801) es « una remembrança de moun vouiage en Angla-terra » que l'autour faguè, à ço que semblo, entre li mes de mai e d’avoust de 1894 « pèr counouitre de parènts qu'ai pas jamai vist ».
Demié li tra dialeitau, retrouvan l'emplé de la countracioun « das », « Dins lous boutels das souvenis... » (à mous lectous, p. 6), « As dous nòvis » (p. 10). Lou femenin es en « -a », « las cigalas » (p.7), la « fe crestiana » (p.7), « De la franquisa, car la fioia » (p. 7). Es pas uno edicioun bilengo, tout es soncament (soucamen) en lengo d'o, leva l'errata. Quasimen tóuti li pouèmo soun versifica. Lou proumié pouèmo dato dóu « 5 de Janviè 1887 » e lou darrié dato de « Nadau de 1894 ». En tout i’a 322 pouèmo subre 828 pajo.
Tóuti li pouèmo fuguèron dedica à de gènt o à de soucieta sabènto. Per eisèmple, lou pouèmo « as dous novis » es per « Amelia Migniot e à soun bèu fringaire ». Lou pouèmo n° 2 es dedica à « Jóusè Coste moun Fihòu en Felibrige pèr lou jour de sa Fèstà, emé lou mandadis de : Ma dinièirola ». L'ami Coste emé li membre de sa famiho soun presènt mant un cop. Pajo 26, lou pouèmo Cigala e Fourniga es dedica « A l'amic Roudolfe Martin (de Gange) que m'a dedicat sa fabla de La cigalo e la Fournigo ». Roudolfe Martin es present mai d’un cop, coume Albert Arnavielle, tre la pajo 30 dins Lou Tremount à l'auba (de vèire tambèn lis estra 2, çai-souto). D'àutri persouno se retrouvon (retrobon) souvènti-fes : sa sorre Ferdinanda Trethowan, sa mouiè, Lucian Benoit « felibre de la Cadièira », Alfred Rottner, Ausias Jouveau, e d'àutri. Li pouèmo fuguèron coumpausa en manto uno escasènço, anniversàri, fèsto mariage, neissènço, decès, acampado de la Mantenènço dóu Felibrige, etc. L'interessant pouèmo n° 319, Ceta e Falmouth (p. 794-801) es « una remembrança de moun vouiage en Angla-terra » que l'autour faguè, à ço que semblo, entre li mes de mai e d’avoust de 1894 « pèr counouitre de parènts qu'ai pas jamai vist ».
En seguido, legirés quàuquis estra pres un pauc à l'asard.
*-*-*-*-*-*-*
Remembrança
À MON FIHÒU EN FELIBRIGE JÒUSÉ COSTE
sourdat e Felibre de l'Auboi
au 2e regimen dau genia, pèr lou jour de sa fèsta
Dau vivènt de la rèina Jana,
Lous troubadous de bona grana,
N'avièn ni lança ni fusil,
Ni l'espasa qu'endeca l'anca,
Mès un courdou de seda blanca
Nousat as rèns, sans un bourril.
Au bout d'aquel courdou penjava,
Embé lou gland d'or qu'espinchava,
Un lut, un escrich ou de flous
Que, pèr la Dona preferada,
Dau castèl, dau pioch, de la prada,
Remembrava quicon de dous,
…
Mès d'aquel temps de benurança,
Prouvènça, Lengadoc e França
De qu'an gardat ? Un souveni
Qu'aiman encara de reveire
Lusi coumo un sourel de veire,
Ple d'enveja pèr l'aveni.
E d'abord qu'as dins ta devisa,
Un auboi que la Musa alisa
De soun aflat amistadous,
Mau-grat la lèi que nous gouverna
E que t'ajouca à la caserna,
Canta, car siès das troubadous !
…
[p.374]
Coumentàri : Es un pouèmo que marco l'erudicioun de l'autour. L'epoco di troubadour es glorificado coume un age d'or pèr la pas, la « benurança » e mai que mai l'amour. Èro « quicon de dous ». Lou làngui dóu tèms passa permet à l'autour d'espremi, emé l'emplé de paraulo coume « fusil » o « caserna », uno critico dóu militarisme de soun epoco.
*-*-*-*-*-*-*
A l'amic e felibre Albert Arnavielle
Qu'après avedre gardat un de mous carnets de vers, me l'a remandat en l'acoupagnant (« acoumpagnant », supause) d'una poulida pouësia
Qu'après avedre gardat un de mous carnets de vers, me l'a remandat en l'acoupagnant (« acoumpagnant », supause) d'una poulida pouësia
Lou carnet de mous paures vers
A gagnat a (« à », supause) chanjà de rauba,
Pas qu'au rebat das ramèus verds
Qu'an vist flouri tous Cants de l'Auba
…
A gagnat a (« à », supause) chanjà de rauba,
Pas qu'au rebat das ramèus verds
Qu'an vist flouri tous Cants de l'Auba
…
(10 de Nouvèmbre 1888) [p.272]
*-*-*-*-*-*-*
Hiver,
1909
1909
*-*-*
Pantai d'Ivèr
À l'amic Albert Arnavielle
Coume un sarraiè qu'a toumbat sa lima
Au pèd de l'estoc quàsi deglesit,
Ai laissat anà moun lut, e la rima
L'atrova belèu trop engrepesit.
M'en estoune pas ! De la tremountana
Gingla talamen l'èr cousènt e viéu,
Que sachènt que n'es ni bona, ni sana,
Rèste acrouchounit despioi mai d'un briéu.
…
(8 de febrié 1889) [p.349]
.
À l'amic Albert Arnavielle
Coume un sarraiè qu'a toumbat sa lima
Au pèd de l'estoc quàsi deglesit,
Ai laissat anà moun lut, e la rima
L'atrova belèu trop engrepesit.
M'en estoune pas ! De la tremountana
Gingla talamen l'èr cousènt e viéu,
Que sachènt que n'es ni bona, ni sana,
Rèste acrouchounit despioi mai d'un briéu.
…
(8 de febrié 1889) [p.349]
.


text:
Legio II Augusta
La Legio II Augusta èra una legion romana formada en 43 av. JC. Participèt ai guèrras civilas dau periòde de la fin de la Republica e au dispositiu de proteccion de la frontiera germanica. En 43, foguèt mandada dins leis Illas Britanicas onte faguèt partida dei fòrças romanas destinadas a la conquista deis illas. Après sa participacion a la campanha de l'emperaire Claudi, foguèt basada a Abonae en 47, a Isca Dumnoniorum (Exeter) en 56 ò en 57, dins la fortalesa de Glevum (Gloucester) e enfin dins la fortalesa d'Isca Silurum (Caerleon) que venguèt son casernament oficiau fins au sègle IV. En 407, foguèt transferida en Gàllia per participar a la defensa de l'Empèri còntra lei Grandeis Invasions Barbaras mai sa traça se pèrd après aquela data.


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dimarts, 3 de juny de 2014
Navèra mapa de las regions: decepcion
Com d’auts, qu’avi saunejat a l’oportunitat auherida per aquera revision administrativa, de reunir tots los país gascons laguens ua soleta entitat administrativa en bèth fusionar Aquitània e Mieijorn-Pirenèus. Que signèi la peticion en aqueth sens. Lo projècte presidenciau qu’ei diferent. Que lo Baish e lo Haut Lengadòcs e’s tròben reunits dab la fusion de Mieijorn-Pirenèus dab Lengadòc Rosselhon, aquò que’m sembla plan. Los gascons n’an pas avut aquera sòrta. La partida gascona de Mieijorn-Pirenèus que’s trobarà diluida laguens un gran ensemble occitan majoritàriament lengadocian. E, çò de sordeish, ua frontèra administrativa que continuaré de dividir Armanhac en dus tròç, de separar la Gasconha landesa de la Gasconha interiora e Bigòrra de Bearn. Lo maine lingüistic gascon que demoraré dividit. Que haré dòu, que tròbi jo.
Non sèi pas se i a enqüèra quauques possibilitats d'obtiéner la fusion d' Aquitània dab la region Mieijorn-Pirenèus(la de uei o, miélher, la deu futur, mei grana). Se non, que poderam sajar de nse consolar en imaginar la cultura gascona que poderà continuar d’arrecéber subvencions de duas regions en lòc de juste ua. Pòca consolacion, la vertat.
2 comentaris:
-
-
Òmi, se tu tanben ès gascon (e que crei que n'ès), qu'as a escríver "Los gascons n'avem pas avut aquera sòrta".
- 26 d’agost de 2014 a les 11:06
- Joan de Peiroton ha dit...
-
Que soi d'acòrd. Totun, e soi gascon? De pair orleanés, de mair parisenca, neishut a París on viscoi dinc a l'atge de 23 ans, puish que viscoi dètz ans a Estraborg, puish 27 ans a Tolosa qui soi a deishar tà Catalonha (la deu nòrd). E soi gascon? Gasconofòne, d'acòrd, totun gascon, de còr en tot cas, shens arrenegar arren de la mea identitat pregona.
- 5 de setembre de 2014 a les 15:09


text:
Corneville-sur-Risle
Corneville-sur-Risle en normand (Corneville-sur-Risle en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
A situat sus la Risle en amont de Pont-Audemer.
Elle est située sur la Risle en amont de Pont-Audemer.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo abbaye La nòstra-Madama fondada l'an 1143 per Gilbert de Corneville, a estrossejat per un incendi l'an 1287. Lo abbaye es reconstruite a Modèl:La s- per las chanoines reformats de la Congrégation de França, constituissi aital la sòla abbaye génovéfaine n'Anautita-Normandie.
L'abbaye Notre-Dame fondée en 1143 par Gilbert de Corneville, est ravagée par un incendie en 1287. L'abbaye est reconstruite au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle par les chanoines réformés de la Congrégation de France, elle constitue ainsi la seule abbaye génovéfaine en Haute-Normandie.


text:
Los salariats del CFPÒ MP de Tolosa contunhan lor cauma començada al mes de setembre passat. Organizan una jornada de sosten lo 19 de mai a la Borsa del Trabalh. Un debat-rencontre « Cap a un autre occitanisme ? » obrirà l’eveniment a 14 h. Se pausaràn la question sus aquela pensada nascuda de diferentas luchas del sègle 20n. « Lo corrent d’ideas per la valorizacion de l’occitan es uèi indenegablament en crisi. Los modèles associatius son sens alen, institucionalizacion a l’excès, professionalizacion a doble talh, manca d’ideas, d’enveja […] Fàcia a la fatalitat patida e a la fatalitat causida, los ancians salariats del CFPO en lucha prepausan a totes e a totas que se senton concernits per aquelas questions, a los qu’an enveja d’un aulhors, a los que pensan que totes los mejans son pas bons per sauvar e promòure un ben comun de l’Umanitat, […] de se retrobar per far lo punt e mesas al punt, escambiar, pensar, bastir... »
Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e
Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr


text:
443
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 443 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman d'Orient[modificar | modificar la font]
Perseguida e fin de la guèrra acomençada en 440 còntra lei Huns dau rèi Bleda. D'efèct, dins lo corrent de l'annada, doas armadas romanas foguèron durament desfachas per lei Huns. Constantinòble foguèt donc obligada de negociar lo retirament dei Huns. En particular, lo tribut pagat per lei Romans foguèt restaurat e aumentat a 2 100 liuras d'aur.
Huns[modificar | modificar la font]
Perseguida e fin de la guèrra acomençada en 440 còntra l'Empèri Roman d'Orient gràcias a divèrsei victòrias còntra doas armadas romanas que subiguèron de pèrdas importantas. Lo rèi Bleda poguèt impausar una gròssa aumentacion dau tribut pagat per Constantinòble que foguèt portat a 2 100 liuras d'aur.


text:
9 juillet 2014
D’ora enlà, digús poirà pas utilizar l’apellacion « tomate» per designar una frucha que serà pas estada obtenguda a partir de grana Monsanto.
Lo grop american Monsanto ven de depausar lo nom « tomate® » davant lo tribunal de comèrci internacional (Court of International Trade) e sa demanda es estada acceptada. D’ora enlà, l’apellacion « tomate® » es reservada a la frucha provenent de plants obtenguts per de grana de la varietat « Tomato® », exclusivitat del grop e aquò per totas las varietats del catalòg.
(suite…)
8 avril 2014
Coneguda per sas solucions originalas, l’entrepresa Sol et Jardin de Rodés ven de metre al punt una bariòta solara. Los jornalistas de Manaset son anats enquistar.
Aquesta jardiniriá comercializa dempuèi pauc una barriòta solara. Aprèp d’annadas de recèrca, lo cap d’entrepresa dinamic desvela lo darrièr nascut de sos modèls de barriòtas.
(suite…)
4 avril 2014
Manaset es anat al rescontre de Marc Almèl, angles actiu e agricultor dins Gers, fondator de la FRAJE (Forum dels Regionalistes Agricultors que se Jaison sus l’Environament), una associacion interprofessionala qu’a per vocacion de faire conéisser las practicas de l’agricultura exagerada.
Manaset a rescontrat aquel òme excepcional per lo faire parlar de son associacion e per li faire explicar sas idèas :
(suite…)


text:
Archive for decembre 2011
La cauna de la Boisha
Posted in Pàmias, tagged cauna, prehistoria, riu on decembre 9, 2011| Leave a Comment »
L’estadi Ernest Wallon a Tolosa.
Posted in Uncategorized on decembre 9, 2011| Leave a Comment »
L’estadi Ernest Wallon (ex pargue dels espòrts puèi dels Sèt Denièrs) es l’estadi ont l’Estadi Tolosan (equipa de rugbi de Tolosa) jòga a domicili. Aprèp òbras pesugas de renovacion a la debuta de las annadas 2000, dispausa ara de 19500 plaças. Se situa dins lo barri dels Sèt Denièrs a costat de Blanhac al nòrd oèst de Tolosa. Li balhèron lo nom Ernèst Wallon, president de « stade olympien étudiants de Toulouse (SOET) » e professor de dreit de la facultat de Tolosa al debut del sègle xx que participarà a la creacion del primièr estadi dins lo barri dels ponts bessons
L’inauguracion se debanèt lo 14 de decembre 1983 amb un rescontre França-Romania remportat per França (26-15). Al rugbi un ensag val cinc punts, una transformacion dos punts, una penalitat tres punts, e lo « dròp » tres punts. I a nombroses biaisses de jogar al rugbi a a 7, 13 o a 15 jogaires.
Màrius Bourdoncle Teisseire, Louka Hougrand.
L’estadi de Tolosa
Posted in Pàmias, tagged estadi, Tolosa, vila on decembre 6, 2011| 1 Comment »
L’estadi de Tolosa de fot a 65000 plaças e un balcon de 2000 plaças e quaranta pòrtas de dintrada. L’escut es TFC= Tolosa Fotbal Club amb las colors violet e blanc.
A costat, i a l’estadi de rugbi e lo terren de pelòta basca.
Es estat inaugurat en 1937.
ANTONIN


text:
La Cauna (Tarn)
La Cauna [1],[2],[3] (oficialament en francés Lacaune) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La Cauna se situa dins la val de Gijon a 800 m d'altitud. Es asagada tanben per los rius d'Agot, Vèbra e Rança. Lo relèu es montanhós, al sud se tròban lo Pic de Montalet (1259 m) e lo Mont Grand (1267 m); al nòrd lo còl de Sie (1020 m). Las vilas pus pròchas son Castras e Albi.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Comunicacions amb d'autras vilas[modificar | modificar la font]
I aviá autres còps una linha de trin que passava, uèi demora sonque la rota cap a Castras, Albi o Sant Ponç de Tomièiras.
Clima[modificar | modificar la font]
Lo clima es montanhòl a causa de l'altitud, mas atenuat per la crosada d'influéncias mediterranèas e atlanticas, tot aquò balha una igrometria privilegiada per la secason de las salasons.
Economia[modificar | modificar la font]
La Cauna es la capitala regionala de las salasons : cambajon, salsissa...
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
Rosières-en-Santerre
Rousière-in-Santérre en picard ( Rosières-en-Santerre en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Rosières-En-Santerre es un bourg picard del Santerre, situat a 30 km a l'èst de Amians e a 40 km a l'oèst de Sant-Quentin, facilament accessible pel anciana rota nacionala 29 (actuala RD 1029) e las autoroutes A1 e A29.
La siá estacion es desservie pels trens Modèl:TER/correspondéncias.
Rosières-en-Santerre est un bourg picard du Santerre, situé à 30 km à l'est d'Amiens et à 40 km à l'ouest de Saint-Quentin, aisément accessible par l'ancienne route nationale 29 (actuelle RD 1029) et les autoroutes A1 et A29.
Sa gare est desservie par les trains Modèl:TER/correspondances.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Lo bourg a citat a la s|IX}} en las donations a la abbaye de Sant-Omer.
- En 1579, Henri III #concedir tres fièras francas per an e un mercat.
- Lo bourg a patit las destruccions de las doas guèrras mondialas e a #èsser reconstruit après 1918 e après 1945.
- Rosières-En-Santerre serà lo théatre de violentes combats dintre de cavalièrs de la 2e Grop de Reconeissença de Còrs d'Armada (7e Armada francesa) e un deslligament alemand lo 22 de mai de 1940.
-
Fila:LCH 338 - ROSIERES - Interior de l'Estacion.JPG
La estacion destruida pendent la Primièra Guèrra mondiala
- Le bourg est cité au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle dans les donations à l'abbaye de Saint-Omer.
- En 1579, Henri III accorda trois foires franches par an et un marché.
- Le bourg a subi les destructions des deux guerres mondiales et a été reconstruit après 1918 et après 1945.
- Rosières-en-Santerre sera le théatre de violents combats entre des cavaliers du 2e Groupe de Reconnaissance de Corps d'Armée (7e Armée françaises) et un détachement allemand le 22 mai 1940.
-
La gare détruite pendant la Première Guerre mondiale


text:
Tags : chaise de jardin en metal blanc, chaise de jardin en metal noir, chaise de jardin metal blanc, chaise jardin metal ancienne, chaise jardin metal pas cher, chaise jardin metal rose, chaise jardin metal vert, chaise metal jardin luxembourg, chaise metallique de jardin, chaise pliante de jardin en metal
Best Chaise De Jardin Jardin Ideas Matkinfo matkinfo from Chaise De Jardin Metal, source:matkin.info
Chaise De Jardin Metal
Tags : chaise de jardin en metal blanc, chaise de jardin en metal noir, chaise de jardin metal blanc, chaise jardin metal ancienne, chaise jardin metal pas cher, chaise jardin metal rose, chaise jardin metal vert, chaise metal jardin luxembourg, chaise metallique de jardin, chaise pliante de jardin en metal


text:
Cnidaria
Los Cnidaris (del latin cnida, aquel del grèc kvιδn, "ortiga", "anemona de mar") son un embrancament que conten aperaquí 9000 espècias d'animals presents exclusivament en mitan aqüatic, mai que mai marin. Malgrat son aparicion primairenca dins l'istòria de l'evolucion, e sa morfologia simpla, las formas modèrnas son geneticament sofisticadas e bioquimicament complèxas. Los coralhs, que son d'importants bastissèire d'escuèlhs, mas tanben las anemonas de mar e las medusas fan partida d'aquel embrancament.


text:
Tariq ibn Ziyad
Tariq ibn Ziyad (arabi:طارق بن زياد), defuntat en 720) foguèt un general berbèr musulman que dirigiguèt la conquista islamica de l'Ispania visigotica en 711 A.D. Es considerat per èsser un dels pus importants comandant militar de l'istòria d'Iberia. Jols òrdres del calif omeia Al Walid I menèt una armada granda de la còsta nòrd de Marròc, e refortiguèt sas tropas sus un grand puèg nomenat uèi Gibartar. Lo nom de "Gibartar" es la derivacion espanhòla del nom arabi Jabal Tāriq (جبل طارق), que significa "montanha de Tariq".


text:
Monestièr e Port Dieu
Monestièr e Port Dieu ? (oficialament en francés Monestier-Port-Dieu) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
La prononciacion notada a Bèlluòc es [munes'tje par'dœ] [1].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ enquèsta Sivadon abrial 2018


text:
Albert Göring
Albert Günther Göring (9 de març de 1895 - 20 de decembre de 1966) èra un òme d'afaires e un resistent alemand. Fraire cadet d'Hermann Göring, cap de la Luftwaffe e segond personatge dau Tresen Reich, utilizèt lo nom, la signatura e l'influéncia de son fraire per obtenir la liberacion de judieus e d'opausants. De mai, nomat cap deis usinas Škoda, sostenguèt la resisténcia checoslovaca.
Après la guèrra, foguèt arrestat per leis Aliats e per lei Chècs mai rapidament liberat gràcias ai testimoniatges de personas sauvadas per seis accions. Pasmens, son nom entraïnèt sa marginalizacion dins la societat alemanda e moriguèt dins la misèria en 1966. Seis accions foguèron descubèrtas après sa disparicion e son cas es estudiat per lo Memoriau de Yad Vashem en vista de li decernir lo títol de Just entre lei Nacions.


text:
Aunay-sous-Auneau
Aunay-sous-Auneau es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure et Loir e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Aunay-Jos-Auneau, vilatge de garnison. L'istòria militar de Aunay-jos-Auneau comença amb la guèrra de 1914-1918…
Dempuèi 1914, lo Ministèri de la Guèrra, #que la cartèra i n'aviá agut per Messimy, #experimentar lo besonh de dispausar, pas luènh de París, mas a costat d'una estacion, d'un vast terren per servir de magasèm de material e de centre de entraînement militar. Una superfícia de 33 ectaras, longeant la linha de camin de fèrre, cara a l'estacion de Auneau-Embrancament, del passatge a nivèl de Roinville fins a la rota de Auneau apertenenta gaireben en totalitat al meteis proprietari (una familha de Sens) #èsser retenuda e aquerida per expropriation en temps de guèrra. En 1915-1916, la primièra bastissa aparegut : aiçò èra «lo Chalet», agréable bastiment tot lo bòsc, amb galariá exteriora, en l'estil montagnard. Bastissa desmantellat en los ans 80. Aquel pabalhon se situava a l'intrada esquèrra de #çò que convendrem de trucar «lo Camp», rota de l'estacion e, i aviá destinat a servir de plaça de commandement o de lotjament de oficiar. Dels baraquements son de contunh installat costat expedís de Auneau, primièra implantacion purament militara, #que #protegir en principi presoèrs alemands de contunh dels tirailleurs annamites e egalament, un pauc mai tard, dels trabalhadors civils indochinois. Del costat parca, un embrancament particular i aguèt creat aital coma una ret de vias ferrées solcant las 30 ectaras del Camp. En bordure d'aquelas linhas, de las hangars an pujat per protegir lo material, a l'epòca gaireben exclusivament de terrassement de la Enginy. Qualques civils an contractat per la mantenença e lo stockage #que los presoèrs li participan a el aital coma la Tropa. L'implantacion de #çò que se nomena uèi «lo casernement de passatge» mas
- que #èsser longtemps trucat «71a Companhiá» ocupa una superfícia de 1,6 ectara e a melhorat al fil del temps per venir una aquartera modèrn amb mess dels officiers e jos-officiers, larèr del soldat e cantine amb cosinas. Qualques pabalhons an erigit en bordure de rota, pel lotjament dels marcs. 120 a 150
òmes de tropa i an garnison, amb un capitani, un mètge en aspirant del contingent, dels officiers e jos officiers. En 1940, la Wehrmacht ocupa lo luòc. La Kommandantur s'installa al Chalet. Los alemands melhoran encara las installacions e ocupan de nombroses civils. En 1944, l'armada americana investís lo luòc abandonat per la déroute alemanda. La plaça de commandement es egalament installat al Chalet. La G.I. Comencen per se levar de tot lo material alemand de intendance, en lo en tirant en cratères provocats per pompas esgariadas en los camps, al cors dels bombardements de l'estacion. #Qualques abitants de Aunay-jos-Auneau #poder se procurar aital dels bancs, de las taulas/dels lièchs, abans que lo fuòc los destruisca pas. A la sortida dels Americanes, #que seguissián l'avançada de las siás tropas, la F.F.I. (Fòrças Francesas de l'Interiora), integrats en l'armada regular, prenon los sieus quartièrs en lo casernement. Lo sieu motivation èra la guarda de l'ensems e tanben la mantenença de la companhiá #que i aviá pas patit mal de dégâts d'aquelas aucupacions successivas.
Aunay-sous-Auneau, village de garnison. L’histoire militaire d'Aunay-sous-Auneau commence avec la guerre de 1914-1918…
Dès 1914, le Ministère de la Guerre, dont le portefeuille était tenu par Messimy, éprouva le besoin de disposer, non loin de Paris, mais à côté d'une gare, d'un vaste terrain pour servir d'entrepôt de matériel et de centre d'entraînement militaire. Une surface de 33 hectares, longeant la ligne de chemin de fer, face à la gare d'Auneau-Embranchement, du passage à niveau de Roinville jusqu'à la route d'Auneau appartenant presque en totalité au même propriétaire (une famille de Sens) fut retenue et acquise par expropriation en temps de guerre. En 1915-1916, le premier bâtiment apparu : c'était «le Chalet», agréable construction toute en bois, avec galerie extérieure, dans le style montagnard. Bâtiment démantelé dans les années 80. Ce pavillon se situait à l'entrée gauche de ce que nous conviendrons d'appeler «le Camp», route de la gare et, était destiné à servir de poste de commandement ou de logement d'officier. Des baraquements sont ensuite installés côté route d'Auneau, première implantation purement militaire, qui abritèrent d'abord des prisonniers allemands puis des tirailleurs annamites et également, un peu plus tard, des travailleurs civils indochinois. Du côté gare, un embranchement particulier fut créé ainsi qu'un réseau de voies ferrées sillonnant les 30 hectares du Camp. En bordure de ces lignes, des hangars sont montés pour abriter le matériel, à l'époque presque exclusivement de terrassement du Génie. Quelques civils sont embauchés pour l'entretien et le stockage auxquels les prisonniers participent ainsi que la Troupe. L'implantation de ce que l'on nomme aujourd'hui «le casernement de passage» mais qui fut longtemps appelé «71a Compagnie» occupe une surface de 1,6 hectare et est améliorée au fil du temps pour devenir une caserne moderne avec mess des officiers et sous-officiers, foyer du soldat et cantine avec cuisines. Des pavillons sont érigés en bordure de route, pour le logement des cadres. 120 à 150 hommes de troupe y tiennent garnison, avec un capitaine, un médecin aspirant du contingent, des officiers et sous officiers. En 1940, la Wehrmacht occupe le site. La Kommandantur s'installe au Chalet. Les allemands améliorent encore les installations et occupent de nombreux civils. En 1944, l'armée américaine investit la place abandonnée par la déroute allemande. Le poste de commandement est également installé au Chalet. Les G.I. commencent par se débarrasser de tout le matériel allemand d'intendance, en le jetant dans des cratères provoqués par des bombes égarées dans les champs, au cours des bombardements de la gare. Des habitants d'Aunay-sous-Auneau purent ainsi se procurer des bancs, des tables/des lits, avant que le feu ne les détruise. Au départ des Américains, qui suivaient la progression de leurs troupes, les F.F.I. (Forces Française de l'Intérieur), intégrés dans l'armée régulière, prennent leurs quartiers dans le casernement. Leur motivation était la garde de l'ensemble et aussi l'entretien de la compagnie qui avait subi pas mal de dégâts de ces occupations successives.


text:
Anno Domini
Anno Domini (la), (An del Senhor), o mai exactament Anno Domini Nostri Iesu Christi que significa: An de nòstre Senhor Jèsus Crist. Aquel terme designa l’an supausat de la naissença de Jèsus Crist de tal biais que foguèt evaluada al sègle VI. Decretada an 1, aquel an inaugura l’èra crestiana, tanben nomenada èra comuna, èra convencionala o la nòtra èra per evitar tota referéncia religiosa; aquel sistèma de datacion es comprés — senon aprovada — per totas las organizacions mondialas.
Somari
Datacion[modificar | modificar la font]
Aquela datacion foguèt calculada se basant sul Liber de Paschate[1] de Dionís l'Exigú, publicat vèrs 525; encargat pel cancelièr papal Bonofacius de concebre un metòde per preveire la data de Pasca segon la « Règla Alexandrina ». Aquela règla èra estat transcricha dins de tièras (dichas latinas) preparada vèrs 444 per un subordonat de l'evesque Ciril d'Alexàndria. Aquelas tièras cobrián de periòdes de 95 ans (o cinc cicles de 19 ans del grèc Meton) e davan los ans segon lo calendièr dich de l'èra de Dioclecian que la primièra annada es nòstre an 285.
Fins alara, la data de naissença de Jèsus repausava sus l'indicacion de l'evangelista Luc : Jèsus aviá 30 ans en l'an 15 de Tibèri (an 29/30 du calendièr actual). Clemenç d'Alexàndria faisiá coïncidir aquela datacion amb lo 28n an seguent la presa d'Alexàndria per August (es a dire en l'an -2 del calendièr actual), Ipolit de Roma e l'istorian Orosi a l'an 752 Ab Urbe Condita (an -2 del calendièr actual), Eusèbi de Cesarèa amb lo 42n an d'Octavi August (an -2 du calendièr actual).
En 525, Denís apondèt un cicle de 95 ans dempuèi l'an 247 de l'èra de Dioclecian onte s'arrestava las tièras alexandrinas qu'aviá en sa possession, (es a dire a partir de 285 + 247 = 532 de nòstre calendièr actual). Mas decidiguèt al meteis temps de modificar l'an de començament del calendièr per acabar amb la referéncia al calendièr de Dioclecian, emperaire qu'aviá fòrça persecutat los Crestians. Declarèt doncas que l'an que realizava aquel complement de tièras d'Alexàndria èra l'an 525 aprèp l'Incarnacion del Crist, que venguèt l'an de començament del nòu calendièr. Se sap pas de segur s'aviá notat que l'an 532, a partir de que aviá apondut un cicle de 95 ans, correspondava al produch de 19 (cicle de Meton), par 4 (pels ans bissextils), per 7 (pels jorns de la setmana), es a dire al cicle de 532 ans del calendièr alexandrin, cicle per que Pasca tomba lo meteis jorn del meteis mes.
Denís l'Exigú prenguèt coma jorn de començament lo 25 de març (jorn de l'equinòcci de prima dins lo calendièr julian inicial) de l'an 753 ab urbe condita, perque donava una coïncidéncia amb la Luna Nòva de Prima. En efècte, aquela annada, que correspond a l’an -1 del calendièr actual, o l'an 0 sus l'escala dels astronòms[2], la lina nòva de prima se produguèt lo 24 de març a 11 h 28 TU. Las annadas a l'entorn donavan pas aquela coïncidéncia.
Dempuèi lo sègle IV l'Annonciacion, fèsta de l'Incarnacion, se celebrava lo 25 de març. Atal Dionís l'Exigú esitèt pas a sacrificar la rigor de las marcas donadas per l'evangelista Luc, per una coïncidéncia astrala. Son calendièr de las datas de Pasca, aprovada pel papa Joan II en 533, servissiá a determinar la nòva èra que deviá succedir a aquela de Dioclecian. La naissença de Jèsus se'n trovant reportada al 25 de decembre de 753, l'an 1 de l'Anno Domini fuguèt alinhat sud l'an julian 754 ab urbe condita, començant lo primièr de genièr (las annadas començavan lo 1èr de genièr a Roma dempuèi sièis sègles) que tomba doncas lo jorn de la circoncision del Crist, perque los Josieus circoncizavan los mainats una setmana aprèp lor naissença. Lo calendièr de Denís foguèt pasmens pas adoptat sulcòp e se continuèt, quitament a Roma, d'utilizar lo calendièr de Dioclecian (Anno Diocletiani) fins al sègle VIII.
Lo calendrièr gregorian es emplegat per la majora partida del monde, qu'utiliza pel fach une datacion fasent referéncia al cristianisme.
Validitat istorica[modificar | modificar la font]
L'èra crestiana basada sul calendièr de Dionís l'Exigú donava doncas dos ans de retard sus las marcas cronologicas de l'evangili de Luc e las correspondéncias prepausadas pels istorians de l'Antiquitat. I aviá mai de quatre ans de retard sus las marcas de l'evangili de Matieu, segon que Jèsus seriá nascut al mens dos ans abans la mòrt d'Eròdes lo Grand en -4, se consideram lo recit del « chaple dels Innocents ».
Cal dire que los dos evangilis son contradictòris.
Las marcas de Luc serián estat estudiats en foncion de fonts de l'Istòria romana, subretot aqueles primièrs vèrses del capítol II:« Dins aquel temps pareguèt un edicte de Cesar August, ordonant un recensament de “tota la tèrra” (tot l'empèri roman). Aquel primièr recensament se faguèt alara que Quirin èra gouvernador de Siria. Totes anavan se far inscriure, cadun dins sa vila. Josèp pr'amor montèt de Galilèa, de la vila de Nazaret, per s'anar en Judèa, dins la vila de Dàvid, nomenada Betelèm perqu'èra de l'ostal e de la familha de Dàvid, per tòca de se far inscriure amb Maria, sa promesa, qu'èra encencha. » Una autra traduccion, constatant l’abséncia d’article dins le tèxte grèc, dona la version seguenta: « Quand Quirin venguèt governador de Siria, aquel venguèt lo primièr recensament », [3].
La lectura donada pel Codèx Bezae presenta pas de dificultat gramaticala e correspond a una revirada del grèc classic: « Aquel enregistrament s’averèt èsser lo primièr, Quirin èra governador de Siria ». Pasmens lo recensament fach per Publi Sulpici Quirin aguèt luòc en 6 de nòtra èra coma lo precisa l'istorian Flavi Josèp (Libre XVIII, cap. III). En mai de l'incoeréncia cronologica, lo tèxte de l'evangelista pausa d'autres problèmas istorics. Segon l'istorian Fergus Millar l'usatge que Luc fa del cens de Quirin, per explicar cossí Jèsus nasquèt a Betelèm, es « totalament enganós e anistoric[4] ». Perque lo cens de Quirin foguèt pas espandit fins a Galilèa, onte viviá la familha de Jèsus, puerque aquela darrièra èra dirigida per Eròdes Antipas e èra pas encara partida de la província. La mencion del cens pòt doncas pas èsser retenguda coma indici cronologic.
Annada zèro[modificar | modificar la font]
Existís pas d'an 0 dins l'èra crestiana (Anno Domini). En efècte l’usatge del nombre 0 en Euròpa es posterior a la creacion de l’Anno Domini. Passam doncas dirèctament de l’an 1 AbC. a l’an 1 ApC.. Atal lo 1èr de genièr d'1 marca lo començament de la primièra annada, de la primièra decennia, del primièr sègle, del primièr millennari de l'èra crestiana, que finisson respectivament lo 31 de decembre d'1, lo 31 decembre de 10, lo 31 decembre de 100, lo 31 decembre de 1000. Atal lo sègle XX e lo millenni II s'acbèron lo 31 de decembre de 2000; lo millennari III e lo sègle XXI comencèron lo 1èr de genièr de 2001.
Pasmens per simplificar los calculs d’efemerids, los astronòms modèrnes definisson una annada 0 que correspond a l’an -1 dels istorians, notada an 1 AbC. L’an -1 dels astronòms correspondent a l’an 2 AbC. dels istorians, eca.
De notar que lo calendièr revolucionari francés, lontemps aprèp l'invencion del zèro, comença el tanben dirèctament a l'annada 1. Aquò ven del fach que los calendièrs son consideratss coma un sistèma de comptage, que comença doncas a 1, al luòc d'un sistèma de mesura, que començariá a 0.
Nadal o le jour de l'an ? O le « jorn J » del començament del calendièr[modificar | modificar la font]
Si lo calendièr comença amb la naissença de Crist, perque l'annada comença pas ela tanben lo jorn de sa naissença?
Dins li judaïsme, la circoncision al luòc al uèiten jorn de l'enfant mascle, en preséncia de dètz òmes adults e es un rite fondator. Marca la dintrada del mainat mascle dins la comunautat dels òmes.
Dins lo cristianisme, la circoncision de Jèsus èra celebrada cada an lo 1èr de genièr (sèt jorns aprèp la naissença del Salvador fixada simbolicament lo 25 de decembre) e comemorada al començament de l'an 1. Aquela data es inscricha, fins a 1970 dins lo calendièr catolic romain.
L'ortodoxia regropa jol nom de Teofania del Salvador los tres eveniments: naissença (e adoracion dels mages), presentacion (e/o circoncision al Temple), e batisme dins lo Jourdan. Aquela fèsta es fixada non al 25 de decembre mas segon los rituals al primièr dimenge de genièr, e mai tradicionalament lo 6 de genièr, data que la Glèisa Catolica festava l'adoracion dels Mages, abans de plaçar aquela fèsta al primièr dimenge de l'an, per poder èsser accessible als fidèls salariats. Las glèisas eissidas de la Reforma, quand celèbrab Nadal, lo fan sul calendièr catolic que s'èran destacadas.
Dins lo catolicisme, es ni Nadal, ni lo primièr jorn de genièr que marca lo començament de l'an, d'un punt de vista liturgic. Cada an liturgic comença amb l'Avent: espèra del triple aveniment del Salvador, dins la carn a Nazaret, dins l'amne en cada òme, dins la glòria a la fin dels temps. Se las tres sont las dimensions realas de la fèsta de Nadal, lo primièr concerna mai dirèctament la Nativitat, le segond lo temps « ordinari » e lo darrièr la fèsta del Crist Rei, celebrada lo darrièr dimenge de novembre.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ http://hbar.phys.msu.ru/gorm/chrono/paschata.htm
- ↑ http://web.archive.org/web/20041224220632/http://www.bdl.fr/fr/ephemerides/astronomie/Promenade/pages4/441.html
- ↑ cf. (fr)article de Vinandi in Revue biblique en 1997
- ↑ « wholly misleading and unhistorical », F. Millar, 1994, p. 46
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Calendièr ebrieu
- Èra comuna
- An de gràcia
- Anno Mundi
- Èra de l’Egira relativa al calendièr musulman
- Calendièr republican


text:
Eberbach-Seltz
Eberbach bei Selz en alemannisch (Eberbach-Seltz en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge de 396 abitants (recensement de 2006) situat en lo departament del Bas-Rhin al extremitat nòrd-es de la region Alsace, a seissanta quilomètres al nòrd d'Estrasburg, a dètz quilomètres a l'oèst del Rhin, e a una distància equivalenta de la frontièra alemanda al nòrd.
Village de 396 habitants (recensement de 2006) situé dans le département du Bas-Rhin à l'extrémité nord-est de la région Alsace, à soixante kilomètres au nord de Strasbourg, à dix kilomètres à l'ouest du Rhin, et à une distance équivalente de la frontière allemande au nord.
Istòria[modificar | modificar la font]
Fins a Modèl:La s-, l'istòria apren pas #que pauc de causas sus l' existéncia umana sul luòc actual de la comuna.
Qualques estèlas de poterie testifiquen de la siá aucupacion a la fin de l'epòca gallo-romaine (Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle). La localité de Eberbach a creat per la abbaye bénédictine de Seltz, fondada per l'emperairitz Adélaïde cap a la fin del primièr millenari. L'emperaire Frédéric 1er Barberousse confirma aquela possession. I libèra los serfs l'an 1187.
En 1442, la localité fasiá partida del fief dels barons de Fleckenstein. Estrossejat per las guèrras e la peste, vilatge en ruïna e sens vida, lo ban de la municipalitat a incorporat l'an 1536 al ban comun de Niederroedern, Wintzenbach, e Oberlauterbach. Lo vilatge i aviá desaparegut.
Jusqu'au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, l'histoire ne nous apprend que peu de choses sur l'existence humaine sur le site actuel de la commune.
Des fragments de poterie attestent de son occupation à la fin de l'époque gallo-romaine (Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle). La localité d'Eberbach est créée par l'abbaye bénédictine de Seltz, fondée par l'impératrice Adélaïde vers la fin du premier millénaire. L'empereur Frédéric 1er Barberousse confirme cette possession. Il y libère les serfs en 1187.
En 1442, la localité faisait partie du fief des barons de Fleckenstein. Ravagé par les guerres et la peste, village en ruine et sans vie, le ban de la commune est incorporé en 1536 au ban commun de Niederroedern, Wintzenbach, et Oberlauterbach. Le village avait disparu.


text:
25 Juillet Icône De Calendrier
Images Stock
Aucun résultat pour 25 juillet icone de calendrier n'avaient pas de résultats, voici les résultats pour 25 juillet icone de à la place.
7 résultats
Icône de la NASA à l'entrée Icône de la NASA à l'entrée Cathédrale de l'icône de la mère de Dieu Monastère de St Theodor, l'église de l'icône de Kazan du Mot Monastère de St Theodor, l'église de l'icône de Kazan du Mot Monastère de St Theodor, l'église de l'icône de Kazan du Mot Monastère de St Theodor, l'église de l'icône de Kazan du Mot


text:
Se sap plan qu'es impossible d'aver un partit coërent per aver candidats en nombre (tròp nombroses, evident fau collaboracion granda per servar lo sistèma jacobin) tal que République en Marche nos prepausa.
Alara que l'universitat pensa mal per nosautres, lo cònsol màger de Montpelhièr sembla èstre la clau de las candidaturas de République en Marche, los ancians candidats Citoyen du Midi son aviat reclicats. Aquò se sona dins la manipulacion mediatica parisenca, « renouvellement de République en marche » ; i a de qué plan rire !
E se trapa qu'ai jà agut un dobte ambe los candidats/adas prepausats/adas a Tolosa, mas una confirmacion arriba de l'Aude.
E fòl de veire lo nombre de ciutadans d'Occitània que, quora se lor prepausa d'ajudar lo jacobinisme, son primièr a sortir de la cauna; avèm alara una vista mai clara, République en Marche es Citoyen du Midi en region administrativa francesa, Occitània ; resulta a las eleccions 3 % per las darrièras eleccions regionalas. Es que lo fenomèn mediatic Emmanuel Macron e la reveréncia electorala ajudarà a far pujar lo percentatge ?
Fau ganhar moneda : un projecte personal per èstre candidat/ata de la
"République en Marche" etiqueta d'Emmanuel Macron, rei-president de la
jacobiniá eliseana. La democracia en Jacobiniá es un castèl en (espanha)
província. François Fillon o comprenguèt aviat ; es pas lo sol, la
jacobiniá sap engraissar las sotmissions de la dita representacion e dels
ministres ; la seguida serà similara...
Donc sabèm que Citoyen du Midi son pro-corrída espanhòla, tot es possible per ganhar moneda, e nos la vòlon imposar coma causa occitana ; puèi sabèm que lo renovelament République en Marche passa per la comuna de Montpelhièr (capitala de la region la mai endeutament de fRança abans lo regropament), quitament pels Catalans de Tolosa o Perpinyà, o pels sotmetuts jacobins a Tolosa ... Qui es la capitala regionala ? Quí pòrta la dignitat per Occitània ?
Quora Emmanuel Macon es passat veire los sotmetuts jacobins a Tolosa, la passejada o campanha electorala de la start-up del vièlh jacobinisme èra per explicar que las start-up parisencas èran formidablas, mas pas una mendra visita d'AIRBUS, ni ATR, ni Latécoère, nimai l'oncopòle (per non pas pausar ompra a Montpelhièr, la medecina). Tolosa vist de Montpelhièr es lo voide politic e economic... o la vila a quí fau panar son economia. La fauta de quí ? Jean-Luc Moudenc ? Carole Delga ? O l'abséncia reala de volontarisme tolzan per bastir una politica per Occitània (region administrativa francesa) ?
Se fau ara pausar la question : quora la dignitat de Tolosa tornarà ? quora tornarà realament èstre la capitala de la region Occitània ; es ma responsa.
Lo jacobinisme se trufa de l'electorat d'Occitània, e d'Occitània tot parier ; quand l'electorat se despertarà ?


text:
Al Fuòc de la Libertat de Jòrdi Peladan publicat per la Marpòc ! L'istòria se debana per las Cevenas, en alternància entre 2003 e son calimàs incendifèr e las annadas 40 e sa resisténcia. Se legís plan, òm s'i emmèrda pas e mai pièger : avèm pas enveja de lo daissar lo libre! E lo punt positiu : es politicament coma cal! Se siás un neonazi excitat, lo legiscas pas e vai-te'n te negar.
Es la segonda bona suspresa literària del paire Peladan aprèp Treparàs pas mon semenat! Levat qu'aquí avèm pas un policièr mas un roman istoric.
I serà amb lo Claudi Barsòtti (l'escrivan, pas lo cantaire!) qu'ai pas encara legit son Capitani de la Republica, mas o vau faire!


text:
Plan bona causa!
MAS.
Perqué i aurà tròp de monde, que se cal vestir coma cal, e qu'ai pas brica enveja de me prene lo cap per aquò, e mai que mai aviái pas enveja de far las botigas per me crompar una cencha blanca.
Doncas decidiguèri de i anar pas.
I anèri pas.
E lo paure tipe qu'aviá besonh d'un autbòi dissabte de matin, èra plan emmerdat puèi qu'èran totes a la repeticion.
Totes? Que non pas!
Arribèri de matin a Mesa, que fasiá grisàs e vegèri arribar las autras barcas que venián aculhir la barca qu'anava tornar navegar. E lor faguèri l'aubada
Las còrdas venguèron rejónher la fusta.
Èra plan esmovent de veire totes aqueles òmes far de noses, del gèst segur e de la paraula viva, totes esmoguts, sens o dire, de la renaissença d'aquela barcòta.I aviá de fòtos plan polidas de faire, mas aviái doblidat l'aparelh e aviái pas que lo telefonet.
E aquí, un còp qu'es fach, la cal butar a l'aiga. Per aquò far, la fan rodar suls tudèls de PVC, e dins una coregrafia millenària, los de darrièr butan puèi quand pòdon agantar un tudèl, l'agantan e corrisson per lo metre davant e d'aqueste temps los de davant son passats darrièr per poder tornar metre un tudèl-ròda a la barca que pauc a cha pauc avança, avança e arriba dins l'aiga.
Un grand moment de bonur per totes.
E, ma fista, èri plan melhor alai que non pas dins la folassa setòria de dissabte que ven!
Trobaretz un raconte fotografic sul sit de l'Associacion Vela Latina de Seta.
L'istòria d'aquesta barca que foguèt construcha en 1954, a Mesa, puèi renovada ongan per lo filh del fustièr de l'epòca, la podètz veire en fotografia per aquí e per aquí.