text:
Sosmarin
Un sosmarin (var. sotamarin)[1] es un veïcul maritim qu'es capable de navegar sota la superfícia de l'aiga.
Somari
- 1 Istòria
- 2 Principis de foncionament
- 3 Tipes de sosmarins
- 4 Nòtas e referéncias
- 5 Bibliografia
Istòria[modificar | modificar la font]
Lei premiers assais de sosmarins[modificar | modificar la font]
L'idèa d'un naviri sosmarin apareguèt per lo premier còp durant l'Antiquitat au sègle IV avC. en Grècia puei au sègle II avC. en China. L'objectiu èra de crear un naviri leugier capable de missions d'observacions. Puei, s'abandonèt l'idèa fins au periòde de la Renaissança europèa quand foguèt tornarmai prepausada per l'Anglés William Bourne. Lo premier assai capitat se debanèt en 1620 gràcias a l'Olandés Cornelius Jacobszoon Drebbel. L'interès militar dau sosmarin foguèt rapidament comprés e lei País Bas assaièron de crear un premier modèl en 1653 que foguèt una revirada.
Lei premiers sosmarins militars[modificar | modificar la font]
Lei premiers assais de sosmarins militars aguèron luòc a la fin dau sègle XVIII e au començament dau sègle XIX. En 1776, un naviri britanic foguèt atacat sensa succès per lo sosmarin estatsunidenc Turtle. Aqueu darrier foguèt lo premier sosmarin vertadier capable de se desplaçar d'un biais autonòm gràcias a una eliç de propulsion. Entre 1800 e 1804, l'armada francesa assaièt un prototipe dich Nautilus qu'èra esquipat de minas per destruir lei naviris enemics. Maugrat la destruccion de dos naviris durant leis assais, lo prototipe foguèt finalament pas adoptat. Puei, en 1812, pendent la guèrra entre Anglatèrra e leis Estats Units, una temptativa novèla d'utilizacion d'un sosmarin s'acabèt per una revirada e la mòrt de son pilòt.
Lei progrès contunhèron durant lo començament dau sègle XIX e certanei flòtas militaras acomencèron de recèrcas seriosas sus lo subjècte. La guèrra de Secession (1861-1865) foguèt l'ocasion per lei dos camps d'assaiar de veïculs novèus coma l'Alligator, que foguèt lo premier sosmarin de l'US Navy, e lo CSS Hunley per lei Confederats. Aqueu darrier venguèt lo premier sosmarin que capitèt d'aprefondar un naviri enemic lo 18 de febrier de 1864. Pasmens, subrevisquèt pas a l'ataca.
Durant aqueu periòde, lei recèrcas regardèron egalament lo sistèma de propulsion dau sosmarin per abandonar lei sistèmas d'eliç accionats per la fòrça umana de l'esquipatge. Lo premier assai foguèt realizat en 1863 per la Marina Francesa amb un motor utilizant d'èr comprimit. En 1864, Narcís Monturiol prepausèt un prototipe utilizant una maquina de vapor a la superfícia de l'aiga e un motor quimic en sotada. Dins leis annadas 1860-1880, certanei flòtas militaras acomencèron de s'esquipar de sosmarins. Aquela evolucion foguèt confirmada au començament dau sègle XX per l'aparicion de motors electrics puei diesel-electrics, permetent d'aumentar l'autonomia.
La Premiera Guèrra Mondiala[modificar | modificar la font]
La Premiera Guèrra Mondiala foguèt lo premier conflicte que veguèt lei sosmarins tenir un ròtle important. Dominada per lei flòtas aliadas, la marina alemanda construguèt un nombre grand de sosmarins. Foguèron utilizats per atacar lei linhas d'avitalhament deis Aliats, mai que mai aquelei de l'Empèri Britanic. permetèron d'aprefondar {{formatnum:5000} naviris aliats o nèutres dins l'Ocean Atlantic entre 1914 e 1918. Pasmens, maugrat aquelei succès, poguèron pas empachar l'avitalhament deis Illas Britanicas puei l'arribada dei fòrças estatsunidencas sus lo frònt francés a partir de 1917.
La Segonda Guèrra Mondiala[modificar | modificar la font]
Durant la Segonda Guèrra Mondiala, lei sosmarins foguèron totjorn utilizats per l'ataca dei linhas d'avitalhament enemigas, magerament per leis Alemands, lei Japonés e leis Estatsunidencs. Poguèron aprofichar de tecnologias novèlas coma lo schnorchel per aumentar lor autonòmia o assaiar de concèptes novèus de sosmarins coma lo crosaire sosmarin (Surcouf francés) o de tacticas d'atacas novèlas (chinaredas formadas per lei sosmarins U-boot alemands). Dins aquò, deguèron tanben faciar d'armaments novèus especialament concebuts per la detection (sonar, radar...) o la destruccion de sosmarins (granadas sosmarinas, torpilhas...).
La Guèrra Freja e lei sosmarins modèrnes[modificar | modificar la font]
Après la Segonda Guèrra Mondiala, la concepcion dei sosmarins veguèt l'introduccion de l'energia nucleara per la propulsion, lo desvolopament d'una classa novèu de naviris equipats de missils nuclears e la realizacion de progrès importants per melhorar la furtivitat. Lo premier ponch permetèt d'aumentar fortàment l'autonòmia dei sosmarins qu'es d'ara endavant principalament limitada per l'endurança deis equipatges. L'aparicion d'unitats equipats de missils, generalament nuclears, regarda lo ròtle novèu dei sosmarins après 1945 de venir la basa de la dissuasion nucleara. D'efèct, capables de demorar esconduts pendent de periòdes importants, aquelei sosmarins son capables d'escapar una ataca nucleara còntra lor país d'origina e de repostar. Enfin, lei progrès au nivèu de la furtivitat son necessàris per assegurar una proteccion melhora dau sosmarin, especialament per empachar l'enemic de descubrir l'endrech ont es situat un sosmarin cargat de missils nuclears.
Principis de foncionament[modificar | modificar la font]
Lo desplaçament e l'estabilitat d'un sosmarin son dependents de dos principis fisics principaus. Lo premier es lo principi d'Arquimèdes e lo segond lo principi de Pascal.
Lo principi d'Arquimèdes[modificar | modificar la font]
Lo principi d'Arquimèdes regarda la fòrça verticala recepuda per lo sosmarin de la part de l'aiga. Ansin, per un naviri de superficia, se lo pes dau naviri es inferior au pes dau volume d'aiga de la partida immergida, lo naviri floteja. Au contrari, se lo pes dau naviri deven pus important que lo pes de la partida immergida, lo naviri s'aprefonda. En sotada, lo sosmarin emplís donc sei ballasts d'aiga per montar o descendre. D'efèct, en fonccion de la densitat de l'aiga e de la massa dau sosmarin, lo taus d'empliment dei ballasts permet de faire evolucionar la massa totala dau sosmarin e donc finalament sa prefondor d'evolucion.
Lo principi de Pascal[modificar | modificar la font]
Lo principi de Pascal regarda la fòrça de l'aiga sus la còca dau sosmarin. Es una fòrça de pression qu'aumenta ambé la prefondor e tend a esquichar lo naviri. Lei còcas dei sosmarins son donc generalament construchas ambé d'acièrs fòrça resistents e elastics per assegurar una proteccion còntra la pression e permetre au naviri de reprendre sa forma iniciala quand la pression demenís. D'un biais aproximatiu, fau aumentar l'espessor de la còca d'aperaquí 10 mm per aumentar la prefondor maximala de sotada de 100 m.
Tipes de sosmarins[modificar | modificar la font]
La classicacion dei sosmarins es generalament realizadas segon son utilizacion (civila o militara) e son sistèma de produccion d'energia e de propulsion. D'efèct, aquelei dos paramètres an una influéncia fòrça importanta sus la concepcion generala dau naviri.
Utilizacions civilas[modificar | modificar la font]
Leis utilizacions civilas dei sosmarins son limitadas e relativament raras. Lei principalas son lo transpòrt maritim, la recèrca scientifica, lo sauvament e l'utilizacion coma naviri de servici dins certaneis industriás.
Lo transpòrt maritim foguèt utilizats principalament durant lei dos conflictes mondiaus per luchar còntra un blocus maritim o avitalhar de naviris ja situats en mar. Dempuei leis annadas 2000, de sosmarins son tanben utilizats per lo transpòrt de matèrias ilegalas coma dròga. Pasmens, durant lei periòdes de patz o per lo comèrci legau, lei naviris de superficia son fòrça superiors ai sosmarins per lo transpòrt maritim, especialament au nivèu de la quantitat de produchs embarcats.
Per la recèrca, s'utiliza de sosmarins pichons fòrça resistents e capables d'anar a de prefondors d'unei quilomètres. Son utilizats per l'observacion dirècte, la presa de mòstra e l'exploracion. Dempuei leis annadas 1950, aperaquí 60 sosmarins d'aqueu tipe foguèron bastits. Se pòdon tanben utilizar per lo sauvament militar. Enfin, dempuei quauqueis annadas, l'industriá de la petroquimia a desvolopat de sosmarins pichons per assegurar divèrsei missions de servicis coma l'observacion, la sauvament, l'installacion de cable o lo desplegament de sotaire a de prefondors importantas. Aqueu tipe de sosmarins es encara relativament rar.
Utilizacions militaras[modificar | modificar la font]
Leis utilizacions militaras dei sosmarins son lei pus escampadas. Inicialament, èran destinats a l'ataca de naviris de superficia, subretot lei naviris de comèrci o de transpòrt, au desplegament de minas marinas e a l'interdiccion d'un accès maritim, principalament d'accès d'un pòrt o un destrech. Pauc a pauc, veguèron lor nombre d'utilizacions aumentar e lei sosmarins modèrnes pòdon realizar de missions de lucha còntra lei naviris de superficia, la lucha còntra lei sosmarins enemics, l'infiltracion de fòrças especialas, l'ataca d'objectius terrèstres, la proteccion de grops de combat, l'entresenha, la dissuasion nucleara e leis operacions de sauvament.
Per aquò, lei sosmarins modèrnes se devesisson entre quatre classas principalas que son :
- lei sosmarins d'ataca que pòdon utilizar una propulsion nucleara o classica. Lor mission principala es la destruccion de naviris de superficia o de sosmarins enemics. Certanei son equipats de missils per l'ataca de butas terrèstras.
- lei sosmarins lançaires d'engenhs balistics que la mission principala es la dissuasion nucleara. Per aquò, toei lei modèls existents a l'ora d'ara tènon una propulsion nucleara e de capacitats de furtivitat avançadas.
- lei sosmarins lançaires de missils de crosiera que equipats de missils anti-naviris o de missils de crosiera.
- lei sosmarins de sauvament que son destinats a la recuperacion d'equipatge de sosmarins en perdicion.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ La forma occitana pus tradicionala sembla d'èsser sosmarin  , ja atestada coma adjectiu per lo TDF de Frederic Mistral. Certaneis autors an utilizat la forma sotamarin. Lo prefixe sos- se tròba dins totei lei dialèctes; lo prefixe sota- es mens espandit.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- (fr) Alexandre Sheldon-Duplaix, Les sous-marins : Fantômes des profondeurs, Editions Gallimard, 2006 (ISBN 2070314693).
- (fr) Jean-Marie Mathey, Sous-marins en opérations, Altipresse, 2005 (ISBN 2911218345).
- (fr) Christopher Drew, Guerre froide sous les mers : L'histoire méconnue des sous-marins espions américains, Marines Editions, 2004 (ISBN 2915379157).
- (fr) Jean-Marie Mathey, Alexandre Sheldon-Duplaix, Histoire des sous-marins des origines à nos jours, E.T.A.I., 2002 (ISBN 2726885446).
- (fr) Jean-Louis Maurette, Les Gardiens du silence, épaves de sous-marins à travers le monde, éditions Keltia Graphic, 2006 (ISBN 2-35313-003-8).


c: text/html

text:
Febrièr de 2018, lo recuèlh Dins los tudèls, obratge collectiu que recampa las nòvas del concors litterari organizat per Lo Lector del Val, l'associacion de las Bibliotècas del Lauragués, es sortit.
Conten 158 paginas. La mitat dels tèxtes son en francés, l'autra mitat en occitan.
Aquel obratge nos rapela que la lenga es encara viva e transmesa. Los escrivans son sovent joves, en mairala o en collègi.
Aquò èra ongan lo XXen concors d'aquela mena. Es dobèrt a totes e a gratis. Un bon biais de promòure la lenga occitana.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Derròta contundent en un partit qu’en sòn començament non pintaue cap mau. Ena pumèra mieja ora ja auíem arribat tres viatges tara portería contraria tamb dus molt bones ocasions de Moha que dauant de Furton shutèc contra eth sòn cos; en ua auta ocasion, eth shut d’Alex anèc tath garròt. Enes minutes 35 e 36 Isle en Dodon marquèc dus gols ara seguida, ère eth prumèr viatge que caushigaue era nòsta àrea. Mon n´anàuem tath descans tamb 2-0 en contra, un resultat que mos pesèc coma ua losa. Ena dusaua mietat tanben en dues minutes encaishàuem dus gols mès. Ère un resultat massa contundent eth qu’encaishaue er equip peth jòc que se veiguie en camp, pot èster qu’ena dusaua mietat se trapèssen pitjor fisicament e tanben tamb ua actitud non guaire bona. Ath finau , marquèrem de penalty transformat per Felipe e eri, per miei de Robin eth sòn milhor jogador, marcauen eth definitiu 5-1.
Ei vertat qu’auíem fòrça baishes mès cau milhorar era nòsta actitud, non mos cau baishar es braçi tamb tanta facilitat. Ara mos manquen 3 partits entà acabar eth campionat.
Eth pròplèu partit, serà contra eth Boussens en sòn terren de jòc
Partit : dissabte 23 de mai tàs 20:00 ores.
Huelha deth partit:
Isle en Dodon 5 – U.E. Bossòst 1
Isle en Dodon :Furton, Rodriguez, Roulet, Laffont, Larrieu, Dubus, Saint Blancat, Suanez, Robin, Bachet, Abadie. Reemplaçant : Faure
U.E. BOSSÒST: Marcos, Borja, Felipe, Marc, Eduardo, Javi Iglesias , Alex, Ariel, Moha , Ruben (80’ Roger), Miguel (20’ Monchi) .
Trainer: Jordi
Gols : 1-0 Abadie (35’), 2-0 Suanez (36’),3-0 Suanez (55’),4-0 Robin (56’),4-1 Felipe (penal. 70’), Robin (80’).
Arbitre : Migotto Michel


text:
Meteo Beaufremont:
Sera: Cielo sereno. Temperatura minima a 15 °C, massime intorno a 18 °C. Venti deboli provenienti da Est Nord Est, raffiche a 7 km/h. Quota 0 °C a 3300 metri.
Bar-le-Duc, Epinal, Metz, Nancy.
Aingeville, Aouze, Aroffe, Attignéville, Aulnois, Autigny-la-Tour, Auzainvilliers, Balléville, Barville (Vosges), Bazoilles-sur-Meuse, Beaufremont, Belmont-sur-Vair, Biécourt, Blevaincourt, Bulgnéville, Certilleux, Châtenois (Vosges), Chermisey, Circourt-sur-Mouzon, Contrexéville, Courcelles-sous-Châtenois, Coussey, Crainvilliers, Damblain, Darney-aux-Chênes, Dolaincourt, Dombrot-le-Sec, Dombrot-sur-Vair, Dommartin-sur-Vraine, Domrémy-la-Pucelle, Frain, Frebécourt, Fréville (Vosges), Gendreville, Gignéville, Gironcourt-sur-Vraine, Greux, Hagnéville-et-Roncourt, Harchéchamp, Houécourt, Houéville, Jainvillotte, La Neuveville-sous-Châtenois, La Vacheresse-et-la-Rouillie, Lamarche, Landaville, Lemmecourt, Liffol-le-Grand, Lignéville, Longchamp-sous-Châtenois, Maconcourt, Malaincourt, Mandres-sur-Vair, Marey, Martigny-les-Bains, Martigny-les-Gerbonvaux, Maxey-sur-Meuse, Médonville, Midrevaux, Moncel-sur-Vair, Mont-lès-Neufchâteau, Morelmaison, Morizécourt, Morville (Vosges), Neufchâteau, Norroy, Ollainville (Vosges), Parey-sous-Montfort, Pargny-sous-Mureau, Pleuvezain, Pompierre, Rainville, Rebeuville, Removille, Robécourt, Rocourt, Rollainville, Romain-aux-Bois, Rouvres-la-Chétive, Rozières-sur-Mouzon, Saint-Menge, Saint-Ouen-lès-Parey, Saint-Paul (Vosges), Saint-Remimont (Vosges), Sandaucourt, Sartes, Saulxures-lès-Bulgnéville, Sauville (Vosges), Seraumont, Serocourt, Sionne, Soncourt, Soulosse-sous-Saint-Élophe, Suriauville, Tilleux, Tollaincourt, Tranqueville-Graux, Urville (Vosges), Vaudoncourt (Vosges), Vicherey, Villotte, Villouxel, Viocourt, Vittel, Viviers-le-Gras, Vouxey, Vrécourt.


text:
Paleocèn
Lo Paleocèn es lo periòde geologic immediatament posterior a l'escantiment massís de la fin del Cretacèu, sonat limit KT, que marca la desaparicion dels dinosaures (l'Extincion del Cretacèu-Terciari). La desaparicion dels dinosaures daissèt voides la majoritat dels ròdes ecologics dins lo mond entièr, e lo nom de "Paleocèn" ven del grèc πaλaιός (palaios), que significa "vièlh", e kaιvός (kainos), "nòu" en fasent referéncia a la fauna qu'apareguèt a aquesta epòca, abans de que los modèrns òrdres dels mamifères sorgiguèsson a l'Eocèn.


text:
Comtes de Carlet
Condes de Carlet
TitulairesFamily filter On/Off
- 1 Jorge de Castellvi y Lopez de Mendoza, 1er comte de Carlet
- 2 Jacinto de Castellvi y Zapata de Calatayud, 2e comte de Carlet
- 3 Felipe de Castellvi y Zapata de Calatayud, 3e comte de Carlet
- 4 Felipe de Castellvi y Ximenez de Urrea, 4e comte de Carlet
- 5 Joaquin Antonio de Castellvi y Escriva de Hijar, 5e comte de Carlet
- 6 Joaquin de Castellvi e Idiaquez, 6e comte de Carlet, comte de Alcudia y de Gestalgar
- 7 Antonio Benito de Castellvi y Duran, 7e comte de Carlet, comte du Castellá y de la Villanueva
- 8 Antonio de Padua de Castellvi y Fernandez de Cordoba, 8e comte de Carlet, comte du Castellá y de la Villanueva
- 9 Antonio de Castellvi y Shelly, 9e comte de Carlet, comte du Castellá y de la Villanueva * 1814
- 10 Ricardo de Castellvi y de Ibarrola, 10e comte de Carlet
- 11 Isabel Maria del Carmen de Castellvi y Gordon, 11e contesse de Carlet, comtesse du Castellá * 1865
- 12 Ricardo Maria Armet de Castellvi, 12e comte de Carlet, comte du Castellá
- 13 María de la Paloma Barris y Armet de Castellví, 13. contesse de Carlet * 1926
Corrections et actualisations
Pour suggérer de petites corrections et actualisations, Cliquez ici


text:
Lo dicod'Òc, sol multidiccionari occitan en linha tà mei d'ua varietat, que devè estar accessible tà tots. En per'mor d'aquò, Lo Congrès que n'a hargat ua version adaptada taus òrbs e taus uelhs febles.
Aquera version qu'ei pensada tà ua utilizacion dab los logiciaus de sintèsi vocau qui legen çò qui ei a l'ecran. Que caben informacions descriptivas tà compensar l'abséncia de mesa en forma visuau. Que perpausa tanben ua interfàcia simplificada tà evitar la lectura vocau d'informacions parasitas. Enfin, un tribalh sus las balisas de mesa en forma que permet d'accedir aisidament a las diferentas seccions de la pagina.


text:
La Vicogne
La Vicogne es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Aquel vilatge picard del Amiénois, desservi pel anciana rota nacionala 25, a situat a 17 km al nòrd de Amians e 11 km al sud de Doullens.
Ce village picard de l'Amiénois, desservi par l'ancienne route nationale 25, est situé à 17 km au nord d'Amiens et 11 km au sud de Doullens.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Subreòme
Lo subreòme (var. suberòme, sobreòme) (en alemand: Übermensch) es, segon Friedrich Wilhelm Nietzsche una persona capabla de generar son sistèma pròpri de valors venent de sa volontat de poder, una idèa expausada dins son libre Atal parlava Zaratustra, Ecce Homo e L'Anticrist. Segon Nietzsche, las valors tradicionalas representadas pel cristianisme someton las personas mai feblas a una morala esclava, dins un estat de resignacion e de conformisme al subjècte de lor environament. Aquelas valors devon desparéisser per crear unas autras novèlas que representen lo prototipe de l'òme ideal, qu'apèla subreòme, definit per el coma lo sens de la tèrra, segur, independent e individualista, que se daissa pas portar per la multitud (al contrari de las personas feblas, que se daissan portar per las tradicions e las nòrmas establidas). Lo subreòme crei pas en l'espèr religiós après la mòrt, mas solament en çò de real e en çò de visible e se daissa portar per sas passions e sos sentiments mas, a l'encòp, se domina el-meteis. Nietzsche contraditz totalament Platon e Socrates, que consideravan totalament necessari lo contraròtle de las passions. Crei que Socrates es lo colpable de la morala de tropèl de la societat occidentala.


text:
Ròcavidal
Ròcavidal[1],[2],[3] (Roquevidal en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Lo castèl de Ròcavidal : Lo castelar de Ròcavidal (privat) es dels sègles XIII e XIV, de forma rectangulara amb quatre torres redondas.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
Prince de Mónegue
Lo prince o princessa de Mónegue es lo sobeiran de la ciutat-esta de Mónegue, segon la constitucion monegasca del 17 de decembre de 1962. Definís lo govèrn del principat coma una monarquia constitucionala ereditària. Lo prince de Mónegue es lo cap de l'Estat monegasc e representa lo principat al respècte de las poténcias estrangièras.
Somari
Accession al Tròn[modificar | modificar la font]
Per exercir sas foncions de Prince de Mónegue, l'edat de la majoritat es fixat a detz e uèit ans. La regéncia es organizada per los estatuts de l'Ostal sobeiran.
Mai sovent, l'eritièr de la Corona monegasca, s'es l'ainat o l'ainada legitim(a) del Prince sobeiran, es titulat de prince ereditari de Mónegue e de marqués dei bauç.
Competéncias[modificar | modificar la font]
Lo Prince a las foncions e las competéncias seguentas:
- representa lo Principat al respècte de las poténcias estrangièras[1],
- signa e ratifica los tractats e acòrdis internacioanls. Los comunica al Conselh nacional, mejans lo Ministre d'Estat, abans lor ratificacion[2],
- exercís lo drech de gràcia e d'amnistia, e tanben lo drech de naturalizacion e de retorn dins la nacionalitat[3],
- e conferís los òrdres, títols e autres distinccions[4].
Succession[modificar | modificar la font]
L'article 10 de la Constitucion dispausa que « la succession al Tròn, obèrta per seguida de decès o d'abdicacion, se realiza dins la descendéncia dirècta e legitima del Prince regnant, per òrdre de primogenitura amb prioritat mascla al meteis gra de parentat ».
En cas de manca de descendéncia dirècta e legitima, « la succession se realiza al benefici dels fraires e sòrres del Prince regnant e de lors descendents dirèctes e legitims, per òrdre de primogenitura amb prioritat mascla al meteis gra de parentat ». L'article apond : « se l'eritièr que seriá estat cridat per pujar sul Tròn en vertut dels alineas precedents es defunt o renoncièt abans l'obertura de la succession, la devolucion se realiza al benefici dels sieus descendents dirèctes e legitims, segon l'òrdre de primogenitura amb prioritat mascla al meteis gra de parentat ».
Fin finala, se las disposicions precedentas permeton pas de povesir la vacança del Tròn, « la succession se realiza al benefici d'un collateral designat pel Conselh de la Corona susr avís confòrme del Conselh de regéncia. Los poders princièrs son provisòriament exercits pel Conselh de regéncia ».
L'eritièr del Tròn, es pas membre de la familha princièra, deu obligatòriament adoptar lo nom e las armas dels Grimaldi.
Titulatura e predicatura[modificar | modificar la font]
Lo prince sobeiran de Mónegue es designat coma altesa serenissima, predicat balhat pel rei Loís XIV de França. Mai lo prince a fòrça autres títols rarament utilizats, sol aquel de marqués deis Bauç pòt designar lo prince eritièr del principat. Lo prince Rainier III èra l'òme mai titulat de la planèta amb 142 títol oficials.
Los autres títols venguèron totes monegascs après la Revolucion francesa:
- duc de Valentinés,
- duc de Mazarin,
- duc de Mayenne,
- prince de Château-Porcien,
- marqués de Chilly-Mazarin,
- marqués de Guiscard,
- marqués de Bailli,
- comte de Carladés,
- comte de Ferrette, de Belfort, de Thann e de Rosemont,
- comte de Torigni, comte de Longjumeau,
- comte de Cledas,
- baron de Calvinet,
- baron del Bois
- baron de La Luthumière,
- baron de Hambye
- baron d'Altkirch,
- baron de Saint-Lô,
- senhor d'Issenheim,
- senhor de Sant Romieg,
- senhor de Matignon
Fonts[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Complements[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Lista dels sobeiran de Mónegue
- Illas del Prince de Mónegue


text:
Diluns, 16 d'abril de 2018, 03h00 Internacional,Politica,Societat
Aperaquí 750 000 personas (segon de donadas de l’organizacion) manifestèron ièr dimenge per las carrièras de Barcelona per fin d'exigir la libertat dels presonièrs politics. Jos lo lèma “Pels dreches e las libertats, per la democracia e la coesion, vos volèm a l’ostal”, lo cortègi saturèt l’avenguda del Paral·lel, e las carrièras e plaças adjacentas.
La manifestacion se tenguèt a l’escasença del sièis meses de preson dels dos presidents de las principalas associacions independentistas, Jordi Cuixart e Jordi Sànchez. Los manifestants cridèron a lor liberacion e a la dels autres sèt presonièrs politics independentistas: Oriol Junqueras, Quim Forn, Jordi Turull, Carme Forcadell, Raül Romeva, Josep Rull e Dolors Bassa. Demandèron pereu lo retorn de totes los exiliats politics e la fin del contraròtle espanhòl de las institucions catalanas, e protestèron contra l'ingerència del govèrn espanhòl dins los domenis de la justícia e de la politica catalana.
La protèsta respondiá a l'apèl de divèrsas associacions, collectius e sindicats qu’an creat amassa l’Espaci Democracia e Convivéncia per fin de “defendre las institucions catalanas, la convivéncia, la coesion sociala e los dreches e las libertats fondamentalas dels ciutadans que son estats violats” en Catalonha e Aran.
Lo president exiliat de la Generalitat, Carles Puigdemont, publiquèt sus Twitter qualques imatges de l’eveniment en disent: “Tornarmai una granda manifestacion civica e democratica. Catalonha demanda la libertat. Sèm de ciutadans europèus que sonque volèm viure en patz, liures e sens paur”.
Once again, a great civic and democratic demonstration. #Catalonia is asking for #freedom. We are European citizens who just want to live in peace, free and without fear #UsVolemACasa pic.twitter.com/TbLinSFUSD— Carles Puigdemont (@KRLS) 15 d’abril de 2018
Aquest tio es borde, hi ha hagut una mani molt grossa, i moltes mes que hi hauran, fins la victòria!
Visca la Terra...LLiure!
L'Ernest, "El Tàrrega".
Lo contengut d'aqueste comentari es amagat perque los legeires l'an considerat inapropriat
Mòstra-lo
Contra la propaganda del nostre amic falangista :
https://www.vilaweb.cat/noticies/ivo-vajgl-em-faria-molt-felic-si-alemanya-fes-el-paper-de-mediacio/
Lo contengut d'aqueste comentari es amagat perque los legeires l'an considerat inapropriat
Mòstra-lo
e acô lo govern de Madrid lo tenc dedins lo cuol!!e lo Rajoy et lo tot seu governament se pôdon tener dreiches coma pals ferres ara que son empalaficats per lo ferm voler del pople tot dels paises catalàns!


text:
Un activista cameronés arrestat
Dempuèi lo 25 de setembre passat es desaparegut. Una campanha en linha exigís sa liberacion. Lo 25 de setembre passat arrestèron l’activista ecologista cameronés Nasako Besingi. Un grop de policièrs, de gendarmas e de soldats faguèt irrupcion dins lo burèu de l’organizacion ecologista SEFE (Struggle to Economize the Future Environment) en requisicionant de documents, d’ordenadors, de telefòns e la carta d’identitat e lo passapòrt de l’activista detengut. Se sap pas brica ont es e sa desaparicion a provocat l’alèrta de l’organizacion pels dreches umans Front Line Defenders. Una campanha es lançada sus Internet per n’exigir la liberacion.
Nasako Besingi mena dempuèi longtemps una lucha pacifica per la proteccion dels bòsques tropicals e la defensa dels dreches de las comunautats localas en Cameron. Es estat mai d’un còp atacat e condemnat per la justícia per son accion contra la deforestacion e l’acaparament de las tèrras per las plantacions industrialas d’òli de palma. A l’ora d’ara, las plantacions per far d’òli de palma a escala industriala son una de las causas pus grandas de deforestacion sus tota la planeta. Delà la campanha per exigir la libertat de Nasako Besingi, se pòt tanben signar aquesta autra peticion contra las culturas industrialas d’òli de palma dins la selva cameronesa.
- Publicat dens International


text:
Mulhausen
Mülhausen en alemannisch (Mulhausen en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge de Mulhausen se étire per l'essencial de lo sieu espaci bastit segon una direccion S.E-N.O. La longitud de la rota D326 (de Pfaffenhoffen a Rothbach) sul marge drech del Rothbach, malgrat que las carrièras de la encreuament principala a l'entorn de la glèisa s'organizan n'estela en direccion de las municipalitats vesinas. Uhrwiller Cap a l'Èst, Bischholtz cap al Nòrd e Schillersdorf cap al Sud-Oèst. Lo piémont dels Vòges del Nòrd es distant d'unitat|3.5|km {{}}, Pfaffenhoffen d'unitat|6.5|km {{}} e Ingwiller d'unitat|6|km {{}}. Mulhausen Es la una dels 23 comunas del país de Hanau, lo limit de lo sieu finage amb aquel de Uhrwiller er de Offwiller marca egalament la frontièra del costat amb aquel de Niederbronn-los-Bains. Las 400 ectaras del ban communal se repartisson de part e d'autra del Rothbach. Las abitacions se reagrupen sul marge drech (190 mètres d'altitud a la glèisa), las pradas forman la rèsta (180 mètres d'altitud). Lo Schillersdorfer Weg culmini a unitat|220|m}}, L'altitud grimpe a unitat|230|m {{}} cap a Bischholtz. La Erzgrube a unitat|210|m {{}}, lo Deytenholz a unitat|220|m {{}}, s'apond lo Galienberg (rastreja de luge n'ivèrn)a unitat|230|m {{}}.
Le village de Mulhausen s'étire pour l'essentiel de son espace bâti selon une direction S.E-N.O. le long de la route D326 (de Pfaffenhoffen à Rothbach) sur la rive droite du Rothbach, même si les rues du carrefour principal autour de l'église s'organisent en étoile en direction des communes voisines. Uhrwiller vers l'Est, Bischholtz vers le Nord et Schillersdorf vers le Sud-Ouest. Le piémont des Vosges du Nord est distant de 3,5 km, Pfaffenhoffen de 6,5 km et Ingwiller de 6 km. Mulhausen est l'une des 23 communes du pays de Hanau, la limite de son finage avec celui d'Uhrwiller er d'Offwiller marque également la frontière du canton avec celui de Niederbronn-les-Bains. Les 400 hectares du ban communal se répartissent de part et d'autre du Rothbach. Les habitations se regroupent sur la rive droite (190 mètres d'altitude à l'église), les prairies forment le reste (180 mètres d'altitude). Le Schillersdorfer Weg culmine à 220 m, L'altitude grimpe à 230 m vers Bischholtz. La Erzgrube à 210 m, le Deytenholz à 220 m, s'ajoute le Galienberg (piste de luge en hiver)à 230 m.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Pàgines que usen Timeline
- Ortografia de verificar
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Portal:Alsàcia/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Comuna d'Alsàcia
- Comuna del Bas Ren


text:
Es la val ont son los « banhs cauds » (vallis caldarensis) e non los « cauterets » (pairolets) coma o creguèron los qu’adaptèron dins aquel sens lo nom d’aquela vila termala de Bigòrra, venguda tanben estacion d’espòrts d’ivèrn. Aquí Margarida de Navarra sejornèt amb sa filha Joana d’Albret e escriguèt (al mens en partida) son famós Heptameron. Aquí Hortense de Beauharnais, reina d’Olanda, s’afirmèt, tan per sas escorregudas coma dins lo domeni de las arts, demest los primièrs - e de segur la primièra femna - pireneïstas. Podèm citar los sejorns tanben de Chateaubriand, de George Sand, de Victor Hugo e de nombrosas personalitats illustras de las letras.
Aquel succès « nacional », per aquò, aguèt de consequéncias mens aürosas : la glèisa romanica ont aviá pregat Gaston Fèbus foguèt demolida per ne bastir una mai espaciosa (ai mancat dire « mai bèla ») ; las carrièras foguèron caladadas e lors noms ancians remplaçats per d’autres, mai en armonia amb la lenga dels visitors novèls ; lo « circ de la litz » (lavanca) venguèt « le cirque du Lys » ; coma o sembla justificar lo planòl vesin del Cambasc, l'ikurrina floteja a costat de la bandièra tricolòra al som de « la résidence du Lys »…
Mas tornem a Chateaubriand. Es a Cauterés qu’encontrèt enfin la Tolosana Leontina de Vilanòva, l’Occitanienne - coma se nomenava ela-meteissa - de lor correspondéncia febrosa. L’eveniment es evocat dins los Mémoires d'outre-tombe : « Aquí qu’en poetizant encontrèri una joventa assetada a la broá del Gave ; se levèt e venguèt cap a ieu ; sabiá, per la rumor del masatge, qu’èri a Cauterés. Se trobèt que la desconeguda èra una Occitaniana, que m’escriviá despuèi dos ans sense que l’aguèsse jamai vista : la misteriosa anonima se desvelèt ; patuit Dea.
Anèri far ma visita respectuosa a la naiada del torrent.
Un ser que m’acompanhava quand me recaptavi, me volguèt seguir ; foguèri obligat de la tornar portar en çò sieu dins mos braces. Jamai non soi estat tan vergonhós : inspirar una sòrta d’estacament a la miá edat me semblava una derision vertadièra ; mai podiái èsser flatat d’aquesta estranhesa, mai n’èri umiliat, la prenent amb rason per un escarni. Me seriái volontièr amagat de vergonha demest los orses, mos vesins ».
Lo vièlh poèta redobtava ja aquel moment dins una letra del 24 de novembre de 1827 : « Se nos encontram un jorn, Madomaisèla, veirai de segur qualque jove e bèla Occitaniana, comola de gràcia e de nòbles sentiments coma sa letra ; veiretz un vièlh bonòme capblanc e que del cavalièr non a que lo còr. Non nos vejam pas, madomaisèla ; non vòli caire dins las illusions quand perdretz las vòstras ».
J.P.


text:
dijous, 12 de juliol de 2012
Bonas vacanças!
Lo blòg partís en vacanças.
Sabi pas s'aurai internet las setmanas que venon, alara vos desiri a totes un bon estiu, plen de jòia, de sèxe, de musica e de lecturas.
E nos tornam trobar tre que Orange conectarà ma tuta a l'ADSL!
1 comentaris
Francament, what else?
2 comentaris
dimecres, 11 de juliol de 2012
14 jorns per trobar la solucion.
De còps que i a, me trachi que soi un pauc desconectada de mos contemporanèus.
E uèi, me soi pausada la question del million : an començat los Jòcs Olimpics? Òc, me'n bati completament mas vòli saber. Lo Tour de Rance, o sabi qu'a començat que va passar davant l'ostal lo 14 de Julh e totas las rotas seràn blocadas. Jòia, estrambòrd e tolerància.
Mas los Jòcs Olimpics?
lequipe.fr es mon amic.
E ben non, an pas començat! Començan lo 25.
De res.
lacòlha.fr (pas d'accent sus las adreiças internet!) m'an fach un calendièr e tot:
Pas gaire interessant me diretz.
Mas siiiiiiiii, i a tot plen d'òmes musclats, plens de testoterònas, en susor e a mitat nuses.
O me tròbi un plan-cuol per l'estiu o escampi la television.
0 comentaris
dimarts, 10 de juliol de 2012
Lo Miralh
(d'agachar en plen ecran!)
Se vos agrada, podètz veire darrièr lo miralh.
Se vos agrada, podètz veire darrièr lo miralh.
1 comentaris
Pichòt bonaür de la vida...
Al vilatge.
Vau per dintrar a la fornariá.
Un òme ne sortís.
Passi.
Me crida.
"oh, Melania! Ò fant! L'autre jorn parlaviam de tu amb lo Filon".
L'agachi.
Aquel risolet, aquel agach, aquela votz.
La maquina del temps se bota en marcha.
Es U., lo tipe mai brave de l'escòla.
El e son fraire èran los braves dròlles de l'escòla. Manhacs, totjorn a rire, totjorn de bona umor.
Los aimavi grèu a l'epòca.
Dins la cort, jogavi al balon amb eles. Òc, jogavi amb los dròlles, lor companhiá e lors jòcs m'agradavan mai que los de las dròllas.
E aquí, èra coma i a vint ans, me parlèt, li parlèri. Ieu que de costuma parli pas gaire al mond de mon atge, aquí me sentiguèri d'aise, tornavi dins la cort a jogar e charrar amb aquel dròlle tant gent.
A pas cambiat.
Totjorn tan simpatic.
E polit coma un astre.
Me contèt un bocin de sa vida, li contèri un bocin de la mieuna, nos contèrem un bocin de la dels autres.
Nos trobam quauques punts en comun : lo país, viure al país, l'ostal, la vida, la musica, Mauresca, far amb çò qu'avèm e prene lo bonur que se presenta.
U.
U coma urós.
U coma urosa de lo veire.
Parlam de concèrts. Li doni dos o tres bons plans.
Dona-me ton numèro, te mandarai un sms per te prevenir.
Escrivi son nom dins lo telefonet.
Espeti de rire : "a l'escòla, èras totjorn just abans ieu dins las tièras!". S'escacalassa.
Sul papièr, eriam tot pròches un contra l'autre. Es plan un signe aquò, non?
Vau per dintrar a la fornariá.
Un òme ne sortís.
Passi.
Me crida.
"oh, Melania! Ò fant! L'autre jorn parlaviam de tu amb lo Filon".
L'agachi.
Aquel risolet, aquel agach, aquela votz.
La maquina del temps se bota en marcha.
Es U., lo tipe mai brave de l'escòla.
El e son fraire èran los braves dròlles de l'escòla. Manhacs, totjorn a rire, totjorn de bona umor.
Los aimavi grèu a l'epòca.
Dins la cort, jogavi al balon amb eles. Òc, jogavi amb los dròlles, lor companhiá e lors jòcs m'agradavan mai que los de las dròllas.
E aquí, èra coma i a vint ans, me parlèt, li parlèri. Ieu que de costuma parli pas gaire al mond de mon atge, aquí me sentiguèri d'aise, tornavi dins la cort a jogar e charrar amb aquel dròlle tant gent.
A pas cambiat.
Totjorn tan simpatic.
E polit coma un astre.
Me contèt un bocin de sa vida, li contèri un bocin de la mieuna, nos contèrem un bocin de la dels autres.
Nos trobam quauques punts en comun : lo país, viure al país, l'ostal, la vida, la musica, Mauresca, far amb çò qu'avèm e prene lo bonur que se presenta.
U.
U coma urós.
U coma urosa de lo veire.
Parlam de concèrts. Li doni dos o tres bons plans.
Dona-me ton numèro, te mandarai un sms per te prevenir.
Escrivi son nom dins lo telefonet.
Espeti de rire : "a l'escòla, èras totjorn just abans ieu dins las tièras!". S'escacalassa.
Sul papièr, eriam tot pròches un contra l'autre. Es plan un signe aquò, non?
3 comentaris
dilluns, 9 de juliol de 2012
my tailor is coquinàs
Soi nullassa en anglés.
Mas per un còp que sortissi, compreni plan lo nom dels cocktails.
Mon nivèl d'anglés es jos la cencha.
1 comentaris
diumenge, 8 de juliol de 2012
Soi una STAR
O aviatz remarcat un pauqueton, dempuèi quauques jorns, m'i cresi un pauc, fau la quèca.
Mas ai una bona rason : i a agut un article dels bèls sus mon blòg dins La Setmana. Es la consecracion. Es ma palma d'aur a ieu.
Tomba plan, es la sason de las sortir las palmas! (musiqueta "galejada poirida" please!).
L'article, es dins lo nº 874, pagina 9, lo vau metre jos veire e lo penjar sus la paret del lièch, aital lo veirai quand farai l'amor.
Se lo vòls legir, pòs telefonar a mon secretari per aver un rendètz-vos per visitar ma cambra, sequenon, lo pòs legir en linha. E se siás abonat a la Setmana, auràs lo plaser d'ausir ma votz. Me soveni pas quinas conariás diguèri, mas ai una excusa : me desrevelhavi.
E pièger, se siás gascon o tolosan, me pòs ausir a la ràdio.
Granmercegi Aura per aquel article que tot lo mond a qualificat d'"excellent". Lo melhor article de La Setmana dempuèi d'annadas, en tota objectivitat plan segur.
Ara, lo discors, coma per la Palma (la del festenal, pas l'audenca!):
Thank you, oè!
My wife I love you
Plan mercés a totes vosautres legeires, anonims o pas, comentators o muts, istorics qu'eriatz ja aquí en novembre de 2005 o legeires recents, que vòstras visitas regularas m'encoratjan a bloguejar.
Plan mercés als amics e amigas que me felicitan, que me dison quand aquò truca e que me permeton d'avançar, que siá pel blòg o per la rèsta.
Aqueste blòg es una peiròta de la preséncia de l'occitan sus la tela, en esperant que venga mai bèla encara. Anem legir, comentar, encoratjar los autres blogaires : lo monta-mametas, l'Andrieu, lo Tam, la Rapieta, lo Joan, la Fadarèla, l'Alan e los autres (cf tièra a drecha). Legiscam en linha e comentem La Setmana, lo Jornalet, Aquò d'Aquí.
E aquí, cadun me fa una standing ovation davant son ordenador.
6 comentaris
dissabte, 7 de juliol de 2012
Cartoon
Lo carton, akò's bon pas que quand es vuèg o pels CDs de Mauresca.
Just per ajudar los incultes a comprene lo pòst precedent e perque aqueste clip m'agrada. Seta mila dieus, WHAT ELSE?
Just per ajudar los incultes a comprene lo pòst precedent e perque aqueste clip m'agrada. Seta mila dieus, WHAT ELSE?
0 comentaris
Encartonar (2) : la mesa en abisme
Sabiái pas per quins libres començar. Quins serián los primièrs encartonats?
Alara, comencèri pels CDs.
E metèri lo carton dins lo carton :
Alara, comencèri pels CDs.
E metèri lo carton dins lo carton :
3 comentaris
divendres, 6 de juliol de 2012
LO rescontre de l'annada que me farà venir tot plen de mond de Google.
Mas de qué brandava a Argelièrs un nòrd-catalan, star qu'arrèstan per carrièras "al Sud" - es per aquò que carga de polos, perque totas las camisas, las li destripèron de fans barceloninas - e desconegut per Occitània?
E ben perque a bon gost lo tipe, pardí!
Tot comencèt dins una librariá barcelonina, l'Alibri, que i anèri perque i vendon de libres en
aranés occitan. E volguèri comprar de libres en catalan. E veguèri lo darrièr libre del Sénher Bezsonoff, La melancolia dels Oficials, que n'aviái ausit parlar sai pas tròp ont (benlèu aquí?). Mas coma èra un pauc car e que la cubèrta m'agradava pas, lo prenguèri pas. E aprèp un cinquen torn de librariá - òc, fau totjorn cinc còps lo torn de las librariás, vaquí lo dialòg interior entre totes l(o)(a)s que son dins mon cap que comença:
- òu, aquel tipe, lo te cal legir, amb tot lo buzz que i a a son entorn!
- oè, mas la cubèrta m'agrada pas
- puèi a un nom a la con
- a non, akò's pas un criteri. 63 punts a l'escrabble!
- puèi es un catalan del nòrd, amb un nom rus. Comola los defauts lo tipe, t'agradarà!
- rai, mas lo libre es car
- pren-ne un autre qu'es en pòcha.
E prenguèri Les Amnèsies de Déu. Lo legiguèri. Me demandètz pas de qué parla, o sabi pas, çò que sabi es que me regalèri de lo legir. I a una istòria amb tot plen de personatges que me soveni pas cossí s'apèlan. Çò que sabi es que lo libre lo daissèri pas. Lo comencèri e lo volguèri pas daissar. M'agradèt l'escritura.
De costuma, legissi per que me conten una istòria e aquí, èra completament diferent, legissiái pel plaser dels mots, dels bons mots, de las frasas plan margadas.
Alara, anèri sul site de la Llibrariá catalana e comprèri lo darrièr, La Melancolia dels Oficials e un autre que lo títol m'agradava : Un país de butxaca. E coma tot aquò m'agradèt, legiguèri tanben Una educació francesa. E aquò m'agradèt. Tot aquò en quauques setmanas.
E per asard, o pas per asard, trobèri l'autor sus Facebook. E coma una adolescenta davant son cantaire preferit, lo demandèri coma amic. L'avantatge de Facebook, es que pòdes èsser l'amic de tot lo monde, de Joan Bodon o de Georges Brassens, de Napoleon e de Totankamon e mai de las estars actualas. M'acceptèt coma amiga.
E vaquí.
L'inconvenient de Facebook, es que quand siás amic amb quauqu'un, li parlas pas jamai.
E puèi qué li auriái dich? "Bonjorn Sénher, m'agradan vòstres libres, compreni pas tot, mas me regali de vos legir"? Marca mal. Alara, vaquí, legissiái sos escriches sus la ret sociala e, a cada còp, clicavi un discret "m'agrada", que sos escriches m'agradan grèu, soi fan fan fan.
E vaquí.
Puèi un jorn de la fin del mes d'abrial, recebèri un messatge del tipe. Sas, quand as lo Facebook que parpadeja... "un messatge nòu de J Daniel Bezsonoff". èèèèè??? M'a escrich???? Pas possible! Lo còr que me fasiá tifa-tafa, los dets que trobavan pas mai lo trackpad, mas de qué me podiá dire?!
E aquí, doas linhas que manquèron de me tugar. Me felicitava per un pòst del blòg. Faguèri la dança de la jòia davant l'ordenador:
Un : Bezsonoff, THE Bezsonoff, me parla
Dos: Bezsonoff, THE Bezsonoff, legís mon blòg
Tres: Aquò li agrada.
Aquí, en adolescenta fan, li escriguèri de mails quilometrics totes mai cagants los uns que los autres ont parlavi de literatura e de causas pas brica interessantas. Manquèri d'empatia, li auriái degut mandar d'aspirina : un jorn, me marquèt "Bé, no us vull cansar més.". Reviri : "siás plan brava, mas me conflas un pauc, voldriás pas anar emmerdar quauqu'un mai?".
Soi colha mas educada. Quitèri de li escriure.
Èri ja plan contenta de li aver parlat.
Èri ja plan contenta de li aver parlat.
Mas, l'avantatge de la vida virtuala, a un moment, te tòrnas crosar, un "m'agrada", un comentari, una question.
E entre dos "m'agrada", coma sabiái que lo tipe es un afogat de literatura occitana, li parlèri de la jornada Max Roqueta.
I cresiái pas ieu a sa venguda. E ben si, venguèt.
Vos disi pas dins l'estat qu'èri abans d'arribar a Argelièrs. Ieu que soi una timidassa e que sabi que , de la peta, soi capabla de pas dire un mot... Mas çò que sabiái pas, es qu'anavi trobar un charraire. Ò fant, ne coneissi de blagaires, mas aquel es campion totas categorias.
Ei, la propera vegada, em portes aspirina d'acord?
Primièra qualitat al primièr còp d'uèlh : carga de caucetas negras, pròva de bon gost. I a pas que Mickael Jackson e los jogaires de tènnis qu'an lo drech de cargar de caucetas blancas, sequenon, es coma cargar de caucetas dins las sandalas.
L'escotèri. Charrèrem. La vida.
Charra que charraràs, riu que riuràs.
Me regalèri de l'escotar que siaguèsse en catalan, en occitan (e òc, parla plan occitan lo tipe!) o en francés. Ò fant, coneissi quauqu'un de viu e de quasi jove qu'utiliza en francés lo passat simple e l'imperfach dau subjonctiu! Es per renfortir son costat old school. E venguèt sonar dins mon cap aquela frasa d'aquel libre que m'agrada tant e que legiguèri tantes còps : "Broncher sur les imparfaits du subjonctif, en effet, prouve deux fois votre culture puisque vous les reconnaissez d’abord et qu’ils vous agacent ensuite." de La Chute d'Albert Camus. Sorriguèri, me vesiái coma l'interlocutor de Jean-Baptiste Clamence, lo que n'aprendrà mai sus el que sus l'autre. Vox clamans in Argeliero.
Enfin, mai que mai, vox cantans in Argeliero, que lo tipe se trobèt un parelh de vièlhas, fans de sa votz e de son repertòri, que li cridavan "ò, maaaai, anatz-iiiii, encaaaara, ò siiii, nos agraaaada!".
Pas mejan de far lo penequet sus l'èrba, aviái lo fan club de Luis Mariano qu'èra d'umor galòia.
Puèi, arribèt la consecracion. Entre una cançon de Luis Mariano e una citacion d'un autor qu'ai pas legit, ausiguèri que legissiá mon blòg dempuèi quauques meses. Una allucinacion auditiva? Non pas, me confirma e me ditz que... que...
a, e mèrda, es ja pro longàs aquel pòst, o vos contarai un autre jorn!
E me caldrà tanben vos parlar de sos libres. Un jorn.
Un pauc de reclama : lo blòg de Joan-Daniel e un tèxt sieu sus Max Roqueta.
E plan segur, la vertiginosa fòto de pès!
Gramaci Joan-Daniel ;)
Vos disi pas dins l'estat qu'èri abans d'arribar a Argelièrs. Ieu que soi una timidassa e que sabi que , de la peta, soi capabla de pas dire un mot... Mas çò que sabiái pas, es qu'anavi trobar un charraire. Ò fant, ne coneissi de blagaires, mas aquel es campion totas categorias.
Ei, la propera vegada, em portes aspirina d'acord?
Primièra qualitat al primièr còp d'uèlh : carga de caucetas negras, pròva de bon gost. I a pas que Mickael Jackson e los jogaires de tènnis qu'an lo drech de cargar de caucetas blancas, sequenon, es coma cargar de caucetas dins las sandalas.
L'escotèri. Charrèrem. La vida.
Charra que charraràs, riu que riuràs.
Me regalèri de l'escotar que siaguèsse en catalan, en occitan (e òc, parla plan occitan lo tipe!) o en francés. Ò fant, coneissi quauqu'un de viu e de quasi jove qu'utiliza en francés lo passat simple e l'imperfach dau subjonctiu! Es per renfortir son costat old school. E venguèt sonar dins mon cap aquela frasa d'aquel libre que m'agrada tant e que legiguèri tantes còps : "Broncher sur les imparfaits du subjonctif, en effet, prouve deux fois votre culture puisque vous les reconnaissez d’abord et qu’ils vous agacent ensuite." de La Chute d'Albert Camus. Sorriguèri, me vesiái coma l'interlocutor de Jean-Baptiste Clamence, lo que n'aprendrà mai sus el que sus l'autre. Vox clamans in Argeliero.
Enfin, mai que mai, vox cantans in Argeliero, que lo tipe se trobèt un parelh de vièlhas, fans de sa votz e de son repertòri, que li cridavan "ò, maaaai, anatz-iiiii, encaaaara, ò siiii, nos agraaaada!".
Pas mejan de far lo penequet sus l'èrba, aviái lo fan club de Luis Mariano qu'èra d'umor galòia.
Puèi, arribèt la consecracion. Entre una cançon de Luis Mariano e una citacion d'un autor qu'ai pas legit, ausiguèri que legissiá mon blòg dempuèi quauques meses. Una allucinacion auditiva? Non pas, me confirma e me ditz que... que...
a, e mèrda, es ja pro longàs aquel pòst, o vos contarai un autre jorn!
E me caldrà tanben vos parlar de sos libres. Un jorn.
Un pauc de reclama : lo blòg de Joan-Daniel e un tèxt sieu sus Max Roqueta.
E plan segur, la vertiginosa fòto de pès!
Gramaci Joan-Daniel ;)
4 comentaris
dijous, 5 de juliol de 2012
A la botiga de bricolatge (1) - version corta
Anar a LeroyMerlin.
Se tancar davant los topins de pintura.
Passar tres còps dins las quatre alèias de pintura.
Per paret.
Per fusta.
Per fèrre.
Pintura naturala.
Causir las colors.
Pas saber quinas colors causir.
Tornar a las topinas gròssas de pintura blanca.
Mat.
Satin.
Opacitat.
Marca.
Marca mal.
Marca blanca.
Crompar una escoba per dire d'aver crompat quicòm.
Se tancar davant los topins de pintura.
Passar tres còps dins las quatre alèias de pintura.
Per paret.
Per fusta.
Per fèrre.
Pintura naturala.
Causir las colors.
Pas saber quinas colors causir.
Tornar a las topinas gròssas de pintura blanca.
Mat.
Satin.
Opacitat.
Marca.
Marca mal.
Marca blanca.
Crompar una escoba per dire d'aver crompat quicòm.
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bridget jones
dimecres, 4 de juliol de 2012
Encartonar
Vau mudar.
Me cal far los cartons.
Lo problèma: soi tras que bordelica.
Mas per mudar, cal d'organizacion.
Cromparai de cartons a Leroy Merlin. Son melhors que los cartons de iaorts de Netto.
Mas, fin finala, lo sol membre de l'ostal problematic es mon burèu : de tonas de libres e un bordèl qu'una cata i trapariá pas sos catons (la pròva, la cata catona pas jamai dins mon burèu!)
Per los libres, rai, aquò me farà los pectorals e los bicèps. Farai de cartons per tèmas e lengas, un pauc coma las laissas de ma bibliotèca.
Per lo bordèl... cossí faire? Ai un metòde :
- faire tombar lo bordèl de la taula del burèu dins lo carton
- marcar sul carton "bordèl burèu nº1"
- quichar l'ironia e marcar "fragile" dessús
e contunhar
"bordèl burèu nº2",
"bordèl burèu nº3",
"bordèl burèu nº4",
Bordèl burèu + ∞
Me cal far los cartons.
Lo problèma: soi tras que bordelica.
Mas per mudar, cal d'organizacion.
Cromparai de cartons a Leroy Merlin. Son melhors que los cartons de iaorts de Netto.
Mas, fin finala, lo sol membre de l'ostal problematic es mon burèu : de tonas de libres e un bordèl qu'una cata i trapariá pas sos catons (la pròva, la cata catona pas jamai dins mon burèu!)
Per los libres, rai, aquò me farà los pectorals e los bicèps. Farai de cartons per tèmas e lengas, un pauc coma las laissas de ma bibliotèca.
Per lo bordèl... cossí faire? Ai un metòde :
- faire tombar lo bordèl de la taula del burèu dins lo carton
- marcar sul carton "bordèl burèu nº1"
- quichar l'ironia e marcar "fragile" dessús
e contunhar
"bordèl burèu nº2",
"bordèl burèu nº3",
"bordèl burèu nº4",
Bordèl burèu + ∞
5 comentaris
dimarts, 3 de juliol de 2012
Galejada de musicians
Serada DJ.
- Mas perqué passa de musicas de films porno lo tipe?
- Es dins quin film aquesta ja? Lo veguèrem pas ensem?
- Me soveni pas. Sas, ieu, acabi al cap de quatre mesuras.
3 comentaris
dilluns, 2 de juliol de 2012
Grasilhada
1 comentaris
Vau remplaçar Pamela Anderson dins Alerte a Malibu
Soi segura que l'entrepresa que fabrica los manequins per los corses de secorisme raubèt los plans de l'entrepresa que fabrica las pepetas inflablas.
Ara, s'as la pepeta inflabla que s'escana, te la sauvarai.
Mas coma soi brava, te vau explicar, aital la te sauvaràs tot solet...
S'as ta puta preferida, ta mameta o ton frairòt que s'escana, genre que pòt ni tossir ni far pas res mai que se levar e venir roge puèi blau, te cal tustar fòrt entre las doas omoplatas. Se marcha pas, li cal fotre un còp jol sternum, fa efièch de piston e aquò farà sortir lo tap. Tot es explicat aquí. (Mèfi, se la persona tossís, aquò vòl dire que l'aire passa, la cal daissar faire, pas besonh de li fotre de còps dins l'esquina.) Totes coneissèm de cases de mond mòrts perque pas degun aguèt lo bon sens de far aquò.
Al trabalh, ai seguit una formacion dels primièrs gèstes de secors. Ara, ai lo primièr flòc (o la cencha jauna, coma volètz) de secorista.
Aviái ja seguit aquela formacion i a vint ans, quand èri en classa de cinquena, aviái ja tot integrat, mas a l'epòca, aviái pas consciéncia de res. Ara, ai aprés tornarmai de gèstes que coneissiái mas amb la pression qu'aquò un jorn podrà servir a sauvar quauqu'un, en sabent que d'unas personas moriguèron perque lo mond a son entorn sabián pas qué faire a despart de telefonar panicats al 112. Lo formator nos diguèt que sonque 15% de la populacion francesa son formats als primièrs gèstes de secors.
Bon, fau la quèca mas espèri plan d'aver pas besonh de metre en practica çò qu'aprenguèri.
Bon, fau la quèca mas espèri plan d'aver pas besonh de metre en practica çò qu'aprenguèri.
La causa que m'aurà esmoguda mai es de saber que, en cas d'arrèst cardiac, se i a un massatge cardiac, i a 40% de chança que la persona aja pas cap de sequèlas ; la chifra tomba a 4% se fasèm pas res. Nos expliquèt tanben que quand òm fa un massatge cardiac, la victima se desrevalharà pas mas aqueles suènhs portats son indispensables per la subrevida de la persona sens sequèlas : cal contunhar d'alimentar lo cervèl en oxigèn emai aguessiam l'impression d'èsser inutils, lo massatge cardiac dona la possibilitat d'aver de suènhs aprèp, permet de manténer la vida. Los pompiers e l'espital faràn la rèsta.
Aprenguèri tanben a utilizar lo defibrillator. Sabi pas dire lo nom mas ara, me'n sabi servir. Agachatz aquí e doblidètz pas de reperar ont es lo defibrillator al vòstre trabalh. Aquò pòt servir. Es de bon utilizar : es una valiseta, la cal dubrir e tot es explicat amb de dessenhs e la maquina parla, un pauc coma un GPS, te ditz çò que te cal faire. De fach, basta d'aplicar los electròdes sul pitre coma es marcat sul dessenh que i a dins la bóstia e de seguir las instruccions.
E quand pensi a totes los que a mon entorn moriguèron d'un AVC, d'un infart o autra conariá cardiaca...
Se n'avètz l'escasença, que siá amb los pompièrs de vòstra comuna, la Crotz Roja o dins l'encastre de vòstre trabalh, vos conselhi de seguir la formacion "Prevencion e secorses civics", vos prendrà un parelh de jorns, un detzenat d'oras e aquò pòt servir.
Per ara, podètz ja respondre a las questions que vos pausatz pas en:
- legir la basa basica (en francés)
- jogar a saber qué cal faire (en catalan)
Aqueste blòg deuriá èsser reconegut d'utilitat publica, o ai totjorn dich :)
3 comentaris
diumenge, 1 de juliol de 2012
Sant Pèire
Uòi, es la Sant Pèire a Seta.
Sant Pèire, patron das pescaires.
Los batèus, los que demòran, sortiràn totes.
Quand seràn en mar, faràn un cèucle.
Comencaràn de far sonar la còrna, coma de plors e de crits sus l'aiga.
Las flors flotaràn un brieu.
Una minuta de silenci per los que son mòrts en mar.
Sant Pèire, los pescaires, apara-los, non pas de la mar, mas de la misèria.
Apara-nos la vila de l'especulacion e manten-nos la pèsca de l'estanh e la de la mar.
Amen.
Sant Pèire, patron das pescaires.
Los batèus, los que demòran, sortiràn totes.
Quand seràn en mar, faràn un cèucle.
Comencaràn de far sonar la còrna, coma de plors e de crits sus l'aiga.
Las flors flotaràn un brieu.
Una minuta de silenci per los que son mòrts en mar.
Sant Pèire, los pescaires, apara-los, non pas de la mar, mas de la misèria.
Apara-nos la vila de l'especulacion e manten-nos la pèsca de l'estanh e la de la mar.
Amen.
2 comentaris
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Neuville-sur-Ailette
Neuville-sur-Ailette es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En tardor 2007, la societat Center Parcs llaura un nòu domeni de loisirs
En automne 2007, la société Center Parcs ouvre un nouveau domaine de loisirs.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Pendent eth sègle i aC, era nauta val dera Garona siguec annexionada ar Impèri roman. D’aguesta manèra, er antic país des convenae se convertie ena civitas convenarum, damb capitau ena vila de Lugdunum convenarum, creada er an 72 aC per Pompeu e coneishuda actuaument coma Sant Bertran de Comenge.
Des de Lugdunum convenarum era lengua e era civilizacion latines s’introdusiren en Aran e enes vals vesies. Era Val d’Aran s’integrèc coma pagus aranensis laguens d’aguesta organizacion administrativa e eth sòn caplòc siguec Vetula, Vielha.
Es romans s’establiren en aguestes zònes montanhenques atreti pera existéncia de hònts termaus, de marme e d’auti recorsi naturaus com era husta e es mineraus. En Aran podem trobar aguesti profitaments enes zònes termaus de Les, Arties e Tredòs, ena peirèra de marme d’Arties, atau com era husta per tot eth territòri aranés.
A darreries deth sègle vi dC, era des·hèta de Lugdunum per part des francs e er envadiment d’Aquitània pes vascons heren a desaparéisher era organizacion dera civitas convenarum, retardant eth procès de latinizacion e era cristianizacion en Aran.


text:
Costoja
Costoja en catalan (oficialament en francés Coustouges) es una comuna catalana, situada dins lo departament dels Pirenèus Orientals e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Costogia, latinizacion de 936, Custuja e Costoja al sègle X, Custodia e Custoja al sègle XI e XII, Cellera de Costoja en 1200, e Costoia en 1339 [1]. Lo nom ven del latin custodia, « pòste de garda » [2],[3],[4]. La valor estrategica del site confirma aquela explicacion. En francés, s del plural es una fantasiá grafica del sègle XIX [5].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Jean Sagnes (dir.), Le pays catalan, t. 2, Pau, Société nouvelle d'éditions régionales, 1985, p. 579
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 223
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 300
- ↑ Joan Coromines, ''Onomasticon Cataloniae
- ↑ Lluís Basseda, Toponymie historique de Catalunya Nord, t. 1, Prades, Revista Terra Nostra, 1990, p. 422, 423


text: La batalha de Tortor se debanèt en 973 entre lei fòrças dau còmte de Provença Guilhèm Ièr de Provença e lei fòrças dei Sarrasins installats dins la region dempuei lo sègle precedent. Èra la consequéncia d'una tièra de victòrias dei Provençaus dins leis Aups e s'acabèt per una victòria novèla qu'entraïnèt de pèrdas importantas dins l'armada sarrasina. Après aquela desfacha, lei Sarrasins assaièron de gropar sei darrierei tropas a La Gàrdia Frainet onte foguèron definitivament batuts dins lo corrent de l'annada. Lei populacions musulmanas provençalas, installadas lòng dau litorau ò dins lei montanhas aupencas, deguèron alora quitar la region, se convertir ò foguèron utilizats coma esclaus après un batejament fòrçat. Aquela victòria permetèt tanben au còmte Guilhèm d'instaurar per lo premier còp l'autoritat dei còmtes de Provença sus tota la region.


text:
Chaspaires de maneta, picanhaires de botons, balhaires de jòia a stick e esportius de canapè, adiussiatz !
Soi content, que coma d’abituda soi obligat de brodar un pauc per vos far una cronica complèta que tenga la rota, per un còp aquò serà al centre d’aquela. Que de mai natural quora lo eròi de nòstra aventura es una pelòta de lana, e mai de lana roja, provesida de dos uèlhs blancs en boton de lana tanben, amb d’aurelhas de gat e capabla, entre autras proesas, de córrer sus sas cambas. Aquel personatge atipic se sona Yarny, lo jòc es Unravel e foguèt una de las bonas suspresas de l’annada 2016.
Bastit coma un principi de jòc d’aventura plataformesca classic, Unravel se destria sus tot lo demai : son personatge fach de lana doncas, mas tanben sa progression narrativa. L’istòria es jamai clara, pr’aquò çò que vos en disi serà mon interpretacion a ieu, se ne volètz una autra vos i cal jogar. Mas de çò que se compren, sèm a la debuta dins l’ostal d’una mameta que, coma totas las mametas, a plen de vièlhas fòtos penjadas a la paret e passa son temps liure a tricotar en se remembrant son passat. Un jorn, una de sas creacions de lana, Yarny doncas, s’esvelha e comença a tornar viure los sovenirs de sa creatriça, cadun contengut dins una fòto expausada dins l’ostal. Aquò permet una construccion en nivèl, un nivèl equivalent a una fòto, caduna botant en avant un environament diferent. Mai que mai naturals, es aquí qu’un dels punts mai positius del jòc se vei : tot es d’una beutat a copar lo buf. Los efiechs de lum, de metèo, lo rendut de la natura, de las fuèlhas, de l’èrba, la modelizacion de l’animalum salvatge son d’un realisme rarament atench dins lo vidèojòc e s’en desgatja, de per la preséncia d’una pichòta pelòta perduda dins d’environaments inspirats largament pels paisatges de Suèda, un sentit d’immensitat e de libertat.
Ailàs, nòstra pelòta es de lana, es frèula, un còp de vent l’empòrta coma una palha e se desencabdèla al flor e a mesura qu’avança. Aquò obliga a calcular sos passes, a ensajar de trobar de recargas de lana per contunhar, en aguent totjorn l’impression d’èsser tirat en rèire. Per aqueste element de gameplay coma pel demai, Unravel prepausa una soscadissa sul tèma del passat, sus la nostalgia, l’istòria familiala, tanben la ierarquizacion de nòstres sovenirs, lor importància, exumats que son aquí per una pelòta que fa ofici, logicament, de fial roge. Un eròi metaforic, al servici de la granda poesia del jòc e de sa beutat malenconica. Se permet quitament d’unes jos-tèxtes politics e ecologistas, amb los sovenirs de manifestacions, d’una catastròfa environamentala ligada a d’escobilhas nucleàrias… Es suggerit, pas mai, e pas besonh de mai, que Yarny subrevòla lo subjècte en se lançant al bot de son fial coma Tarzan. Ne ven una de las peças d’istòria personala de la mameta que recuperam e que se ven apondre al patchwork general.
Un eròi qu’es pas qu’un ligam, una istòria a tornar téisser suggerada mai qu’impausada, la beutat desvelada de l’ordinari que nos environa e l’importància afortida del microcòsme, comprendrem per tot aquò l’atipisme d’un Unravel mai contemplatiu que dificile a jogar, e que un còp acabat laissa las meteissas traças qu’un sovenir : una impression, fosca mas ancorada, facha de sentits, de colors, de sons e afranquida de tot lengatge.
Sus aquò vos daissi, se van pas far totas solas, totas aquelas malhas a l’envèrs-malhas a l’endreit-malhas a l’envèrs-malhas a l’endreit-malhas a l’envèrs-malhas a l’endreit…


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
divendres, 10 de novembre de 2017
On ei passat lo gascon a las comunicacions regionaus?
Aquiu l'Estat francés n'i ei pas per arren. Que son plan los occitanistas los responsables. L'istòria que deu servir de leçon. A l'evidéncia, l'Occitània saunejada peus autonomistas e separatistas n'a pas nada solucion tà dehéner lo gascon. Au contra, que miarén lo gascon tà la tomba shens vergonha, entà balhar mei de pes a l'occitan non-gascon…o, mei simplament, entà estauviar sòus.
Agosse lo gascon un estatut arreconegut de lenga, las causas que's passarén diferentament, lo gascon que seré tractat dab mei de consideracions, a egalitat dab las autas lengas regionaus. Que seré sonque justícia.


text:
Zaratostra
Zaratostra (de l'avestic Zaraθuštra) o Zoroastre (latinitzacion del grèc ancian Zwpoάσtpnς) foguèt un profèta (Mantran) e poèta de la Pèrsia antica, fondator de la religion nomenada zoroastrisme.
Es considerat coma un personatge istoric mas se coneis pas vertadièrament lo luòc de naissença o l'epòca ont visquèt.
En se basant sus las analisis lingüisticas del libre dels imnes Gatha, partida de l'Avesta ont se considèra qu'intervenguèt personalament, pensam que visquèt vèrs 1000 anys AbC.
Tot çò que se sap de Zaratostra ven dels escriches religioses del zoroastrisme: l'Avesta o la tradicion.
Lo luòc de naissença poiriá èsser lo nòrd-èst d'Iran o Bactra, uèi Balkh, en Afganistan.
Filh del prèire Porushaspa (de la familha dels Spitama), quand Zaratostra aviá 20 ans aguèt una experiéncia religiosa que li apareguèt lo Senhor de la saviesa e divinitat del ben Ahura Mazda (o Ormazd), que li transmetèt l'òrdre de combatre lo prince del mal, Ahriman.
La religion qu'aquel fondèt deviá influir sus totas las religions monoteïstas posterioras; judaïsme, cristianisme e islam.
Evocacion de Zaratostra[modificar | modificar la font]
- Citacions dels ancians coma Platon e Plini lo Vièlh.
- Figura simbolica dins la francmaçonariá, apareis dins l'opèra de Mozart La Flaüta encantada.
- Reinterpretat per Nietzsche dins l'òbra Antau parlava Zaratostra.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (es)Taringa.net
- (es)Filosofia


text:
lave vaisselle table de cuisson gaz plaque gaz electrolux egh7359gox.
vaisselle lave smv46mx03e bosch de cuisson avec table, brandt dkh810,lave de vaisselle table brandt darty cuisson dkh1315i, four vaisselle rosieres lave 7 combine plaque, meuble lave table vitroceramique plaque cuisson de vaisselle,cuisson a de plaque four lave vaisselle vendre candy trio,cuisson table de acmail electrolux gaz en au, vaisselle plaque avec obasinccom lave de cuisson,vaisselle table trv60in darty lave rosieres de cuisson, cher rosieres pas mx cuisiniere triple mixte 6.


text:
Xenoturbella
Lo genre Xenoturbella correspond a doas espècias d'animals marins d'aspècte vermifòrme. Dempuèi sa descobèrta en 1949, fa partida d'aqueles animals rars que lor plaça dins la classificacion quita pas de far debat, al punt de suscitar de longa de qualificatius tant inacostumats dins la premsa scientifica especializada coma « enigmatic », « estranh », « incertan ».
Somari
Lista d'espècias[modificar | modificar la font]
Segon WRMS:
- Xenoturbella bocki Westblad, 1949
- Xenoturbella westbladi Israelsson, 1999
Referéncias[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Embrancament Xenoturbellida[modificar | modificar la font]
- Referéncia Fossilworks Paleobiology Database : Xenoturbellida (en)
- Referéncia NCBI : Xenoturbellida (en)
Genre Xenoturbella[modificar | modificar la font]
- Referéncia NCBI : Xenoturbella (en)
- Palaeos - The Trace of Life on Earth : Xenoturbella


text:
A la debuta del mes de març, me prenguèri qualques jorns de vacanças per anar far un pauc de torisme dins la region. Partiguèri doncas passar dos jorns a la laca de Constància que far la frontièra entre Alemanha e Soïssa. Demorèri un jorn a Constància abans de prene un batèl per tal de me rendre dins la vila pichona e fòrça tipica de Meersburg sus l’autra riba de la laca.
Foguèri puslèu astruc que tombèri al moment de carnaval, que se ditz “Fastnacht” en alemand. L’ambient dins la vila èra fòrça particular. Èra d’efièch un ambient de fèsta puèi que la màger part dels estatjants èran per las carrièras per lo desfilat mas èra tanben tranquil perque totas las botigas èran barradas pendent las tres jornadas de carnaval.
Venguèri aital un moment espectator d’aquel ritual al qual los Alemands (tan coma lo mond d’Occitània) acòrdan fòrça importància. De segur, foguèt plan diferent del carnaval de Colonha per exemple qu’es una manifestacion de grand ample, mas ne foguèt pas mens un bon aprèp-dinnar.
Un còp lo desfilat començat, es partit per la musica, les fanfaras, la fèsta e lo mond cridant “HO NARRO”. Se cal reténer un mot o puslèu dos mots, son aquestes, HO NARRO. Es tot simplament una expression qu’a pas de significacion particulara en alemand, mas qu’exprimís la jòia generala e la convidacion a rejónher la fèsta, a dintrar dins la dança.
Vaquí doncas los mots de la fin : HO
NARRO!!!


text:
Solid
Un solid es un estat de la matèria ont las fòrças interatomicas o intermolecularas entre los diferents atòms o moleculas d'una substància son tant fòrtas que la substància adòpta ua forma e un volum fixe. Es considerat coma lo tresen estat de la matèria: solid, liquid, gas, plasma
Es un estat de la matèria que se caracteriza per un volum e forma definida; un solid se resistís a la deformació, a cambiar la siá forma e volum; e a la dilatació e a la compressió. Lo solid es un estat de la matèria que las moleculas que la compausan, a causa de las fòrças de coesion, an un movement entre se fòrça restringit, limitat a una vibracion a l'entorn d'una posicion d'equilibri fix. Quand un solid es format de moleculas repartidas regularament en l'espaci, de sòrta qu'es possible de definir un vector constant que permet de passar d'un ponch a un autre de anàleg, òm ditz que lo solid es un cristall o qu'es cristal·litzat (quand i a un cèrt òrdre, plan que i a pas una regularitat en la ret, òm parla de quasicristall). D'autras, mas, an lors compausants escampats aleatòriament per la massa que constituissi lo còrs e son nomenats amorfs, coma es lo cas del veire, la fusta, lo niló, èca. En fach, solament los còrsses cristallines son considerats solids en l'estudi d'aquel estat de agregació de la matèria, del temps que los amorfs son considerats liquids de grand viscositat.[1]
A escalièr microscòpica un solid presenta aquelas proprietats:
- Los àtoms o las moleculas que lo compausan son fòrça amassa e an una posicion relativa fixa en l'espaci, causa que contribuissi a la rigidesa del material. En mineralogia e cristal·lografia, l'estructura cristallina constituissi un posicionament espacial caracteristic dels àtoms de cada cristall. Un cristall es compausat per un ensems d'unitats que se repetisson en formant una ret tridimensional; aquelas unitats son formadas d'un ensems de àtoms en unas posicions determinadas. L'estructura del cristall e las siás simetries an un papièr principal en la determinacion de fòrça de las siás proprietats, coma las linhas de ruptura, l'estructura de la banda d'electrons o las proprietats opticas.
- Malgrat qu'en la fasa solida de la matèria los materials presentan una resisténcia a la deformació, s'òm i aplica força pro qualques unas de las siás proprietats pòdon èsser alteradas, en i causant una deformació permanenta.
- Pel fach que tota matèria a una cèrta quantitat d'energia cinètica, los àtoms, quitament en lo solid mai rígid, se mòvon leugièrament (vibratz), mas aquel movement es invisible a uèlh nus.
En fisica, l'estudi dels solids se nomena fisica de l'estat solid. Aiçò compren los materials semiconductors e lo fenomèn de la superconductivitat. La fisica de l'estat solid es una branca de la fisica de la matèria condensada.
La sciéncia dels materials s'ocupa principalament de las proprietats dels solids, coma la siá estructura e transformacions de fasa.
La quimia de l'estat solid s'especializa en la sintèsi de nòus materials.
Lo solid mai leugièr conegut es un material artificial, lo aerogel, qu'a una densitat de 1,9 mg/cm³, del temps que çò de mès de dens es un metal, lo osmi (Uas), qu'a una densitat de 22,6 g/cm³.[2] Las moleculas d'un solid an una granda coesion e adòptan de formas plan definidas.


text:
Structures académiques
- CREO Lengadòc
- CREO acadèmia de Tolosa
- CREO Auvèrnha
- CREO Aquitània
- CREO Lemòtges
- CREO Granòble
- CREO de la Talvera
- APLR (Niça)
- AELOC (Ais)
Paraulas
Parlarem ai gabians escambarlant lei nivols Coma tu s’adraiant au tocant de la nuech. Joan-Pèire Belmon
LEI GABIANS Parlarem ai gabians escambarlant lei nivols Coma tu s’adraiant au tocant de la nuech A l’agrat de l’Espèr encocarem l’andana Escufunha de soleu ai parets de l’enòdi E lo paure Germain Nouveau en tèrra de Porriera Au ventre … Continuer la lecture
Publié dans Paraulas Commentaires fermés sur Parlarem ai gabians escambarlant lei nivols Coma tu s’adraiant au tocant de la nuech. Joan-Pèire Belmon
Felix Castan : « m’agradariá pas de demorar mut e d’abarrejar pas ma votz tala coma es a la consciéncia cantaira dels pòbles arborats per lor drech de viure. »
Castan, Tèxt liminari de Poèmas de campèstre, d’amor e de guèrra, IEO, Messatges, 11, dedicat a I. Girard, 1951. [Version française à la suite.] SEGON lo convit del director de la colleccion MESSATGES, dins sa cronica del n° d’ÒC de … Continuer la lecture
Publié dans Paraulas Commentaires fermés sur Felix Castan : « m’agradariá pas de demorar mut e d’abarrejar pas ma votz tala coma es a la consciéncia cantaira dels pòbles arborats per lor drech de viure. »
Sus una fòto de Willy Ronis, un poèma de Joan-Ives Roièr
Gòrda, 1949 Una frema se lava au clar matin d’estiu nusa dins lo soleu que lo vièlh còntravent li manda sus l’espatla, emai non tengue ben e se fendon ses pòsts tot de lòng de sei fieus. Un escortin au … Continuer la lecture
Publié dans Paraulas Laisser un commentaire
« Dins lo chafaret de tota la tèrra ma parladissa se sènt d’aise. » Robèrt Lafont
Dins lo chafaret de tota la tèrra ma parladissa se sènt d’aise. Ma lenga, au bartàs di lengatges as ta plaça d’arronze ò d’ortiga. As pas de besonh de justificacion. Siás coma lis autras, li paurassas, li qu’an pas son … Continuer la lecture
Publié dans Non classé, Paraulas Laisser un commentaire


text:
LAISSAREM DEGUN
Roland Pécout
Lo poèta qu'a decidit d'aver rason ...
Roland Pécout (1951) tira sa règa dins lo monde deis escriveires occitans. L'òme, barrula-camin, bastís sonòbra entre lo viatge e son país de garriga, entre Provença e Lengadòc.
Despuei son Portulan, viatge iniciatic dins l'Afganistan deis annadas setentas fins aquesto recuelh, pòrge a la literatura occitana un agach devèrs l'autre, l'estrangier, que siegue dins son país vò en defòra. L'occitan l'es lenga de relacion e de la relatacion, lenga estrangiera dins son pròpri país mai lenga universala pasmens.
Laissarem Degun es la darriera plega de l'autor monte Roland nos convida a si passejar ambé Rimbaud, Van Gogh, vò ben Corto Maltese a travèrs de l'istòria, de paisagis de son imaginacion.
Ven sarrat amb un CD monte mant'uneis artistas venon donar una interpretacion sonòra dei poèmas :
Bruno Martin / Brigitte Mouchel / D'Aquí Dub / Duo Maquet - Bachevalier / Dupain / Jagdish & Kreol Konnexyon / Mauresca Fracàs Dub / Moussu T e lei jovents / Nux Vomica / Original'Occitana feat. Alèssi dell'Umbria / Patrick Vaillant


text:
Dempuèi 1900, dins los Pirenèus, la susfàcia dels glacièrs del massis a reculat de 85 %. Al nòrd oèst e al sud-èst se constatèt una augmentacion de las precipitacions de 1 à 8 millimètres per an. Al sud- oèst e al nòrd-èst al contrari, i a una baissa de 7 a 14 millimètres per an.
Los expèrts pensan que cap a 2100, i aurà una pujada de 4 a 5 grases e las ressorsas en aiga poiria baissar de 35 %.
Aquò aurà consequéncias sus la diversitat biologica, e tanben culturala e economica (per desplaçament de las populacions e dels toristas).
Pierre e Alice e Yonas


text:
Lo chuc e lo muc…
Lo qu’apren una lenga deu saber metre los mots a la bona plaça, respectar los acòrds e los tempses de segur. Mas sabèm totes que lo chuc e lo muc de nòstra lenga – e de totas las lengas, naturalament – son renduts pel provèrbis e las expressions idiomaticas. Aital fòrça provèrbis començan per Val mai o Mai val e non pas * val melhor o --* Val mièlhs : Val mai noirir lo cat que lo rat. — Val mai un que sap que cent que cèrcan. — Valon d’amics en corsa mai que d’argent en borsa. L’expression es pas novèla qu’es emplegada pels autors desempuèi l’an pèbre. Dins la Cançon de la Crosada : Mai val sia sèu tot l’aut e tot l’argent. — Mai me valdria mòrt o que ja non nasquès. E dins la literatura dels sègles precedents : Val mai una cara que non pas dos cogòts. (Galhard) — Val mai viure coma devètz. (Fabre) Lo Chatbèrt apond tanben que, al mot sabent preferir, val mai emplegar aimar mai, s’estimar mai : E s’aimaviatz mai o anar dire a la femna ? (Remize) — M’estimi mai te dire que s’acabarà pas aquí. (Gogaud) Val mai se’n sovenir… Anèm… Adieusiatz !
Fonts : Chatbèrt (Ramon). Questions de lenga (1983). Romieu & Bianchi. Gramatica de l’occitan gascon contemporanèu (2005). Loís Alibèrt Gramatica occitana.
Andriu de Gavaudan
- Publicat dens Point de langue


text:
critica occitana
Mantuns còps suls blògs occitanistas, se parla de la necessitat de bastir una « critica » occitana qu' auriá per prètzfach d' espelucar los trabalhs dels creators occitans , de los ajudar , de los criticar, de los guierdonar que capitèsson . Vertat que la creacion occitan es tant pichona en fàcia de la creacion franquesa , ela meteissa tant pichona en fàcia de la creacion anglò-saxona, que degun gausa pas de l'insolentar, quand grèlha una flor teunha, mas garrèla , quitament aprèp uèch sègles d'escanament. Alara cadun li arriba de parlar dins son canton d'un libre , qu'aimèt plan. Levat que jamai seria question de dire que l'escrivan ten pas gaire d'imaginacion , que lo estile es paura e l'istòria nulla.... Tant que criticar quicòm non es possible , levat d'èstre un borrèl. Mas sabi pas se tot aquò es pas vengut un afar d'argent.... Una mena de reconeissença tardièra. Cal o dire lo mitan se trò…


text:
Taula periodica
La taula periodica deis elements es una disposicion tabulara deis elements quimics, ordenats per numèro atomic creissent.
Somari
Taula periodica[modificar | modificar la font]
D'aquesta maniera, s'agropa leis elements en blòts, grops (colomnas) e periòdes (renguieras) amb de proprietats fisicas e quimicas similaras. En generau, leis elements se pòdon dividir en metaus (part inferiora senèstra de la taula) e non-metaus (part superiora drecha), amb lei semimetaus au mitan. Un cas a despart es aqueu dei gas nòbles, que se situan dins la colomna pus a drecha (grop 18).
La primiera taula periodica modèrna foguèt concebuda simultaneament per Lothar Meyer e Dmitrii Ivanovich Mendeleiev.
La figura seguenta es una taula periodica modèrna amb leis elements quimics coneguts.
Proprietats periodicas[modificar | modificar la font]
- Rai atomic: distància entre lo nuclèu e leis electrons extèrnes.
- Dins un grop, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Dins un periòde, e en avent lo meteis nivèu, demenís a dicha qu'Z aumenta, a causa de la traccion.
- Volum atomic: espaci qu'ocupa un atòm.
- Dins un grop, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Dins un periòde se passa la meteissa causa qu'amb lo rai, valent a dire: demenís a dicha qu'Z aumenta, a causa de la traccion.
- Energia (potenciala) d'ionizacion: energia que cau administrar a un atòm en estat gasós per li derrabar un electron. Un a cha un, a cada còp es pus malaisat.
- Dins un grop, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Dins un periòde, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Electroafinitat (afinitat electronica): energia que pèrd un atòm en estat gasós quand ganha un electron e deven un anion. Lei gas nòbles i intran pas.
- Dins un grop, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Dins un periòde, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Electronegativitat: tendéncia a capturar d'electrons, per leis atòms d'un element determinat.
- Dins un grop, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Dins un periòde, aumenta a dicha qu'Z aumenta.
- Caractèr metallic e non metallic:
- Metau: energia d'ionizacion bassa, electroafinitat bassa e electronegativitat bassa.
- Non-metau: energia d'ionizacion auta, electroafinitat auta e electronegativitat auta.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Liames intèrnes[modificar | modificar la font]
Liames extèrnes[modificar | modificar la font]
- EQTabla Taula periodica amb informacion en catalan, imatges e ressorsas.
- Webelements: Informacion (en anglés) subre totei leis elements de la taula periodica
- Lista deis elements e traduccion en lengas divèrsas
- Edu365 elements quimics Pagina web amb informacion subre totei leis elements e informacion generala subre leis elements (en catalan).


text:
De cercaire de l’UNESCO an augut l’idéa un pau estragna de carculà qu seran lu proumié païs à perdre la siéu poupulacioun, mesclant la fecoundità, la natalità, la poupulacioun…
E si soun enavisat que lu proumié païs à dispareisse seran Macao e Hong-Kong seguit de proch dai pais doù levant: Bosnìa, Russìa, Roumanìa…
E Nissa aloura? Noun mi fau de cruci per la gent qu’esta à Nissa (francès de Nissa, tourista…), soubretout que frança, segoun l’estudi UNESCO, es pas en dangié.
Ma per lu Nissart, aquelu que parlon Nissart, que vouòlon de ben à Nissa, es un’autra caua, e noun pensi malurouhamen que pourren anà fin à l’an 2888 couma lu russou (toujou segoun l’estudi de l’UNESCO).
Aloura, se voulen pas aloungà la lista dei poble ancian ma… despareissut e s’aretrouvà tra lu Nervien e lu Nok , li soun pas 36 soulucioun:
Cau faire de pichoui e li parlà Nissart!
E soubretout cau demandà un escola bilinga perfin que lu nouòstre pichin tap pousquesson parlà Nissart en lou cada jour (2270 an ja firmat la peticioun).
Ahura aven da besoun de counouisse lu parent, aloura s’aves de pichoui que li voulès emparà lou Nissart, cau n’escriéure!


text:
05/05/2015
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 10 de mai 2015
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que la convidada de l'emission dau diumenc 10 de mai a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Marie-Jeanne Verny, professòra d'occitan a l'Universitat Paul Valéry de Montpelhier e membre de la FELCO ( Fedeacion dels Ensenhaires de Lenga e Cultura Occitanasper parlar de la reforma daus collegis per la rentrada 2016 e sas consequenças funestas per l'ensanhament de l'occitan.
De veire : communiqué de la Felco sur la réforme des collèges
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
Les commentaires sont fermés.


text:
Pau, lo 18 de Julhet de 2018, la societat Vistedit comunica.
La Setmana es mòrta
Ara es al passat que calrà parlar d’aquel jornal qu’aurà durat 23 ans. Amb el son mòrtas las revistas Papagai e Plumalhon.
Dins qualques jorns la societat Vistedit SCOP que lancèt aquelas publicacions existirà pas mai. A la realitat economica ja fòrça complicada s’es ajustada la fin d’ajudas publicas qu’èran indispensablas al foncionament de Vistedit e a portat un còp mortal a nòstra activitat. Sèm donc dins l’obligacion de far un depaus de bilanç e de prononciar la liquidacion de la societat.
Volèm mercejar los que nos an sostenguts, los que nos mandèron de letras de sosten, que nos mandèron de messatges per saber cossí nos podián ajudar. Mas l’ajuda militanta, benevòla pòt pas e deu pas remplaçar las ajudas que nos semblan dever venir tanben de la poténcia publica. En l’ocurréncia avèm pas podut convéncer l’organisme public qu’a per vocacion de sostenir la lenga occitana de nos ajudar a mantenir nòstra activitat dins un temps brac. Lor causida es estada de pas mai ajudar una entrepresa amb pauc d’abonats e donc pauc rendabla.
Sabèm pas se i a un projècte que madura dins qualque burèu per remplaçar nòstras publicacions mas çò que sabèm es que seriá estat mai aisit de tornar bastir quicòm de nòu sus d’unas basas ancianas, amb l’experiéncia de mai de vint ans dins lo domeni de l’edicion de premsa. L’existéncia d’un o de mai d’un jornal, amb de professionals en carga de la recèrca d’informacion, nos sembla una necessitat absoluda dins una politica lingüistica.
Es lo trabalh que faguèt La Setmana pendent d’annadas. Foguèt pas perfiècha mas èra un mejan per far circular l’informacion. La Setmana a servit d’exemple a d’autres, plan al delà del país occitan. Ajudèt a far conéisser als occitans de tala o tala region çò que se fasiá endacòm mai. Tanben nos a parlat del mond, de las realitats politicas, ecologicas, economicas, socialas e autras. Las realitats economicas justament, son duras per la premsa en general, e donc es pièger per la premsa en lenga occitana.
De revistas per mainatges ne cal tanben. Amb quasi 200 numèros de la revista Plumalhon e autantes de la revista Papagai avèm pendent mai de vint ans ajudat los mainatges a dispausar de lectura en lenga nòstra. Èran pas perfièchas tanpauc aquelas revistas mas sabèm l’immense besonh, pel pichons qu’aprenon la lenga, qu’an de poder trobar de causas divèrsas per legir.
Al nom de las doas personas que sèm ara , al nom dels que creèron La Setmana, Papagai e Plumalhon, volèm mercejar los lectors, los abonats, los collaborators benevòles, tots los que nos ajudèron e que participèron a l’aventura. Volèm tanben mercejar l’associacion bretona Keit Vimp Bev, fidèle partenari amb qui avèm partejat l’aventura Plumalhon e Papagai. Òsca a Louarnig, Rouzig e Ya !
Lo trabalh en favor de la lenga s’arrèsta pas per aquò, mas se i a un messatge que podèm mandar uèi es que nos cal èstre exigents e testarruts per que siá menada de faiçon concertada e transparenta una politica lingüistica pensada.
Es a aquela condicion que poirem trabalhar dins una dinamica positiva e collectiva e far espelir de polits projèctes, en particular dins lo domeni de la premsa, per que nòstra lenga contunhe de viure.
La còla de Vistedit


text:
Vauboa
Vauboa[1] o Vaubona[2] (Valbonne en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Comunas dei Aups Maritims - Sit de Laurenç Revest
- ↑ http://www.oocities.org/toponimiaoccitana/06c.html


text:
08/03/2016
L' Enchantada fait chanter en òc à Nontron.
Pour la 8ème année, l'Union Occitane Camille Chabaneau organise samedi 19 mars un événement qui met la chanson occitane au cœur de nos vies.
Devenu cette année « l' Enchantada », le rendez-vous annuel a décidé de se fixer à Nontron et fait évoluer sa formule.
« Questa annada , los gropes convidats van venir de pertot en Dordonha, de Nauta-Viena, de Corresa. Chaque grope pòrta una chançon tradicionala o recenta e nos vam las chantar a l'unisson, ço-ditz Patric Ratineaud de l'UOCC. Aurem la corala de l'Asco de Sarlat, Coltrecorchant, lo grope daus talhiers de la Jaumelina de Perigüers, lo grope de chant de Ianic Guedec en Eissiduelh, Chant òc Greu de Sent Auvent, Copagòrja de Sent-Abre, Loudaki de Condat e de segur la Tireta Duberta de Nontron. Tot quilh monde van se desplaçar pertot dins la vila de Nontron, en començar per lo merchat a 10 oras 30. Quo es pas un concert, la gent podran chantar coma n'autres, si vòlen.
Apres lo repas jos la ala, tornarem començar e chantarem a l'Ehpad a 15 oras, puei dins los vergiers dau chasteu ( o la sala, si quò plòu), mai a 17 oras, dins la sala dau tribunal. Vers las 18 oras, nos trobarem a la sala de la festas ente los goiassons de primaria de Nontron van chantar coma lor regenta Manon Boulanger.
A 18 oras 30, avem convidat per un concert lo grope de polifonias occitanas, San Salvador, vengut de Selhac en Corresa. Apres lo repas preparat per los productors de « la Charette gourmande » chabarem la serenada per un bal a la votz coma « Copagòrja e lo duò « Anem » de Nicolas Puech e Lucie Roulet.
Devem dire que tot quò-qui es a gratis, l'idéia es de passar una jornada conviviala a chantar mai dançar en occitan, entre los membres daus gropes de segur mas subretot coma la populacion. Volem tornar botar lo chant e la dança occitana au còr de la vila, coma quò se fasiá dempuei totjorn ».
Ce projet de grande ampleur et à rayonnement régional bénéficie du soutien de la nouvelle région Aquitaine Limousin Poitou Charentes, du PNR Périgord Limousin et de l'Agence Culturelle Dordogne Périgord.
Denis Gilabert.
19:50 Publié dans Actualitats, actualité, Associacions, Espectacles, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.