text:
Deluns embromat damb quauques nheuades en còtes mieges. Atencion ath dimars.
Aué deluns 19 de hereuèr serà ua jornada pro caperada damb precipitacions intermitentes, qu'en principi seràn fèbles encara que puntuauments poderien èster moderades, sus tot a darrères ores.
Còta de nhèu en tot oscillar entre es 1300 e 1500 m, encara que pas s'escarte, que coma era jornada d'ager, baishe esporadicaments a còtes mès baishes. Acumulacions de 15 a 20 cm en còtes nautes.
Vents fèbles de direccion nòrd damb quauques bohades moderades.
Temperatures abituaus entara epòca (0°/7° en hons de Val, -4°/-1° en còta 2.000).
Eth dimars serà d'auta jornada embromada, damb precipitacions entre moderades e intenses. Còta de nhèu sus es 1400 m en tot descéner pera net cap as 900 m. Acumulacions importantes en còtes nautes que poderien superar es 40 e dilhèu es 50 cm.
Vents fòrti de nòrd-oest en tot refortilhar-se pera tarde.
Temperatures minimes en leugèr ascens (3°/7° en hons de Val; -3°/-1° en còta 2.000).
Eth dimèrcles peth maitin seguiram damb cèus corbidi e precipitacions moderades, damb còta de nhèu sus es 700 m. Pera tarde se dauriràn clari. Celhs de nhèu naua de 15 a 20 cm.
Vents moderadi deth nòrd-oest.
Temperatures en descenuda (0°/4° en hons de Val; -9°/-7° en còta 2.000).


c: text/html

text:
Enric Cuèlha
Enric Cuèlha (en francés: Henri Queuille; Nòu Vic, 31 de març de 1884 - París, 15 de junh de 1970) foguèt un politician occitan de Lemosin que foguèt mantun còp deputat e senador de Corresa e mai ministre durant la Tresena Republica, mai que mai a l'agricultura. Foguèt tanben tres còps president del Conselh del temps de la Quatrena Republica.
Biografia[modificar | modificar la font]
Enric Cuèlha estudièt d'en primièr al licèu de Tula abans d'anar far d'estudis de medecina a París. Quand acabèt, tornèt al país e s'installèt coma mètge generalista a Nòu Vic en 1908. Foguèt elegit Cònsol de la vila en 1912, puèi Conselhièr general del canton de Nòu Vic l'an seguent e deputat de la circonscripcion d'Ussèl en 1914. Tre la debuta de la Primièra Guèrra Mondiala, foguèt mandat coma mètge ajuda-major a l'espital de Baccarat. En setembre de 1916, recebèt la Crotz de guèrra, la sola decoracion que portèt. Participèt a las batalhas de Verdun e a l'ofensiva dins la Somme.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Anarcofeminisme
L'anarcofeminisme o feminisme libertari, que combina feminisme e anarquisme, considèra la dominacion dels òmes sus las femnas coma una de las primièras manifestacions de la ierarquia dins las nòstras societats. Lo combat contra lo patriarcat es donc pels anarcofministas partida de la lucha de las classas e de la lucha contra l'Estat, coma o formulèt Susan Brown : « Perque l'anarquisme es una filosofia politica oposada a tota relacion de poder, es intrinsecament feminista. »[1].
L'anarcofeminisme pòt pareisser jos forma individuala, coma als Estats Units d'America, alara qu'en Euròpa es mai sovent practicat de biais collectiu[2].
Somari
- 1 Istòria
- 2 Tèmas
- 3 Premsa
- 4 Retrachs
- 5 Epòca contemporanèa
- 6 Notas e referéncia
- 7 Vejatz tanben
Istòria[modificar | modificar la font]
Editat en Argentina de 1896 à 1897 (nòu numeros), La Voz de la Mujer (La Votz de la Femna) es la primièra publicacion anarcofeminista del mond[3]. En epigrafa: « Ni dios, ni patron, ni marido » (« Ni dieu, ni patron, ni marit »). La figura màger n'es Virginia Bolten, feminista revolucionària e comunista libertària. Es pas lo primièr jornal feminin en America latina, mas es lo primièr jornal feminista e revolucionari eissit de la classa obrièra[4].
L'anarcofminisme s'inspira d'escrivanas de la fin del sègle XIX coma Emma Goldman, Lucy Parsons e Voltairine de Cleyre.
L'ideologia es pel primièr còp realizada, en 1936-1939, pendent la revolucion sociala espanhòla de 1936, per l'organisacion feminina libertària[5] Mujeres Libres (Femnas Liuras).
Los anarcofeministas critican de teoricians anarquistas tradicionals, coma Pierre-Joseph Proudhon o Mikhaïl Bakunin, per aver minorat lo problèma del patriarcat, vengut una simpla consequéncia del capitalisme, o per l'aver sostengut. Proudhon, per exemple, considerava la familha coma una societat al plen, ont las femnas avián la responsabilitat de complir lo ròtle tradicional. Daniel Guérin (comunista libertari e fondator, amb entre autras Christine Delphy e Françoise d'Eaubonne, del Front omosexual d'accion revolucionari) ne fa una critica acèrba dins son texte Proudhon, un rebutat sexual[6].
Aquela subordinacion de la lucha feminista a aquela de las classas caracteriza fòrça mouvements revolucionaris e militants. Pendent las decenniás 1960 e 1970, fòrça feministas los daisssèron a causa d'aquò per formar de pichons collectius autonòmas o se ligar amb las organizacions feministas fòrça mens contestatàrias de l’òrdre social mas non mixtas.
Los ans 1960 e 1970[modificar | modificar la font]
Las feministas libertàrias americanas, las « anarcofeministas » çò se dison, provòcan de grands debats al subjècte del poder alara que lo movement feminista es en plan vam dins los ans 1960 e 1970. Critican las feministas liberalas e sociodemocratas (o socialistas), que defendon l’accession de las femnas al poder e qu'inscrivon lor action dins un movement dirigit per un elèit: « Ni un Estat dels trabalhadors ni un sistèma matriarcal acabarà amb l’opression per totes e totas. L’objectiu, donc, es pas de "prene lo poder", coma los socialistas exòrtan d'o far, mas plan d’abolir lo poder. »[7]
Ans 2000[modificar | modificar la font]
L'anarcofeminisme contunha jos de formas novèla coma lo collectiu bolivien Mujeres Creando, lo collectiu Ainsi Squattent-Elles ! al Quebèc o l'esquat espanhòl Eskalera Karakola.
Tèmas[modificar | modificar la font]
Un dels aspèctes màgers de l'anarcofeminisme es son oposicion a las concepcions tradicionalas de la familha, de l'educacion e del ròtle dels sèxes[8], oposicion realizada per exemple dins sa critica de l'institucion du maridatge[8]. De Cleyre afirma que lo maridatge frena l'evolucion individuala[9], alara que Goldman escriu: « Lo maridatge es d'en primièr un arantjament economic [...] la femna lo paga de son nom, de sa vida privada, de son estima de se e quitament de sa vida.[8] » L'anarcofeminisme defend donc una familha e d'estructuras educativas non ierarquicas, coma las Escòlas modèrnas, basadas sus las idèas de Francisco Ferrer[10].
A l'ora d'ara, l'anarcofeminisme a una fòrta influéncia sue l'ecofeminisme : « Los ecofeministas devon remarcar que levat los anarcofeministas, pas cap de movement feminista se preoccupèt de la division natura/cultura. »[11] Las amassadas anarcofeministas modèrnas mai importantas son Mujeres Creando en Bolívia, Radical Cheerleaders als EUA, et la conferéncia annadièra La Rivolta! a Boston.
L'anarcoprimitivisme es un autre biais d'anarquisme qu'implica una ideologia feminista. Inspiradas de las òbras d'antropologistas coma Jared Diamond[12] e Eleanor Leacock, que descrivon dins de societats passadas una relacion egalitària entre òmes e femnas, los anarcoprimitivistas sostenon que l'agricultura faguèt naícer en mai de la distinccion de las classas lo patriarcat e lo sexisme[13].
Premsa[modificar | modificar la font]
Segon l'istoriana Marianne Enckell[14], aquel corrent s'exprimiguèt mejans los jornals:
- La Voz de la Mujer, (Buenos Aires, 1896-1897) de Virginia Bolten ;
- L’Exploitée (Lausanne, 1907-1908) de Margarethe Faas-Hardegger ;
- Tian Yi Bao (Justícia naturala, Toquio, en chinés, 1907) de He Zhen e de son companh;
- The Woman Rebel (Nòva York, 1914) de Margaret Sanger ;
- Seiko (Bas-Blau, Japon, vèrs 1920) de Noe Ito ;
- Mujeres Libres, (Femnas Liuras, Espanha 1936-1939).
Retrachs[modificar | modificar la font]
Emma Goldman[modificar | modificar la font]
Infirmièra de formacion, Emma Goldman (1869-1940) s'engatjèt tota sa vida en favor de la contracepcion, de l’amor liure, del drech a la liura maternitat, de l’omosexualitat o de l’egalitat economica entre òmes e femnas[15].
Quitament s'es ostila la feminisme de las sufragetas e al seus objectius al subjècte de drech de vòte de las femnas, combatèt apacionadament per la libertat de las femnas, e es fins ara reconeguda coma l'inspiratritz de l'anarcofeminisme, que s'opausa al patriarcat essent una dominacion de combatre tot coma l'Estat o lo capitalisme[16].
Es una davancièra de l'educacion de las femnas a la contracepcion, que definís coma una « estapa de la lucha sociala ». Coma fòrça feministas de l'epòca, vei l'avortament coma una consequéncia tragica de la misèra sociala e la contracepcion coma una alternatia emancipatritz. Es tanben una feverosa militanta de l'amor liure e una oposanta radicale al maridatge.
En 1896, dins L’anarquisme e la question sexuala, tracta de la question de la prostitucion atal: « Totas las unions artificialas que ne sont pas consacradas per l’amor tòcan la prostitucion, que sián sanccionadas o non per la Glèisa e la societat. De tals unions pòdon aver sonqu’una influéncia degradanta a l'encòp sus la morala e la santat de la societat »[17].
Jutja las primièras feministas borgesas bridadas per las fòrças socialas del puritanisme e del capitalisme. Escriu: « Çò que nos cal, es nos desengatjar de las vilhas tradicions, dels abituds desuètas, puèi anar en d'avant. Lo movement feminista complièt sonque lo primièr cap alà. Cal esperar que prendrà pro de fòrça per ne far un de mai. Lo drech de vòte, a las capacitats civicas egalas pòdon constituir de bonas revendicacions, mas l’emancipacion vertadièra començarà pas a l’urna nimai la barra. Comença dins l’arma de la femna. [...] par sa regeneracion interiora [...] lo drech mai vital es aquel d’amar e d'èsser amada. Se l’emancipacion feminina parciala deu se transformar en una emancipacion complèta e vertadièra de la femna, es a condition qu’apanhe amb la nocion ridicula qu’èsser amada, èsser amanta e maire, es sinonime d’èsser esclava o subordonada. Cal que se desfaga de l’absurda nocion del dualisme dels sèxes, autrament dich que l’òme e la femna representon dos monds antagonistas. »[18]
En 1897, escriu: « Cridi l'independéncia de la femna, son drech a ganhar sa vida; de viure d'esparela; d'amar qui vòl e tant de personas que vòl. Cridi la libertat per ambedos sèxes, libertat d'accion, libertat d'amar e libertat de far nàisser »[19]. A un jornalista que li demanda « Pòt una persona n'amar mai d'una autra al meteis temps ? », Respond: « Vesi pas perque non - se trapan las meteissa qualitats qu’aman dins mai d'una personas. Que poiriá los empachar d’amar las meteissas causas dins totas ? [...] Se daissam d’amar l’òme o la femna e que trobam qualqu’un d’autre, coma l’ai dich abans, ne parlam e cambiam tranquillament nòstre biais de vida. Los afars privats de la familha an pas besonh d’èsser expausadas dins los tribunals e venon pas publics. Pas degun pòt contrarotlar los sentiments, es perque deuriá pas i aver de gelosiá. »[20]
Dins son ensag sus l'escòla modèrna, tanben tractèt de las questions de l'educacion sexuala. S'auça contra lo fach que « Los educators coneisson tanben de resultats sinistres e demoniacs de l'ignorança en matèria sexuala. Pasmens, an pas pro de compreneson nimai d'umanitat per tencar las barrièras que lo puritanisme bastuguèt a l'entorn del sèxe. Se pendent l'enfança aprendriam als òmes e las femnas una bèla camaraderiá, aquò neutralizariá la condicion ipersexualizada dels uns e dels autres e ajudariá l'emancipacion de las femnas plan mai que totas las leis sus lor estatut e lor drech de vòte »[21].
Madeleine Vernet[modificar | modificar la font]
Al meteis epòca, en França, Madeleine Vernet (1878-1949) pausa las meteissa questions: « Quand defendètz amb tant d’ardor los drechs politics de la femna, es que vesètz per aquela la liberacion de son esclavatge sexual, me permeti de vos pausar una question: « Quand la femna será elector e eligible, serà resolgut lo problèma de la prostitucion? » E compreni plan, de segur, la prostitucion jos totas sas formas. [...] En carta o sens carta, somesas o insomesas, conegudas o desconegudas, fòrça son las femnas que devon, per viure, aver recors a la prostitucion. Dempuèi la mondena que de retorn de fortuna faguèron descaser dins lo miègmond, fins l’obrièra que subís las exigéncia d’un patron o d’un contramèstre per aparar l’emplec qu'assegura lo pan als pichons; depuèi la joventa rica que se vend al maridatge per rescatar una fauta fins a la paura gojata qu'aquela meteissa deca menarà al riu (per emplegar la l'expression comuna), fòrça, plan fòrça son las formas de prostitucion. »[22]
Nelly Roussel[modificar | modificar la font]
E Nelly Roussel (1878-1922) escriu: « Pas degun es mai que ièu - benlèu o sabètz - partisan de l’union liura. Mas « union liura » es pas malaurosament sinonime d'« union illegala ». L’union vertadierament liura - basada sonque sus l’amor e n’avent pas mai d’autre rason d’èsser que el, - l’union ideala que sonham e que trabalham de totas nòstra fòrça de far un jorn realizable, aquela quita union existís pas, pòt pas existir ara per la femna, - o al mens per gaireben totas las femnas. Car, o sabètz tan coma ièu, i a gaire de mestièr ont pòsca, quitament quant lo trabalh es mai acarnit, subvenir completament al seus besonhs e aqueles dels seus enfants. E çò que fa son esclavatge, son benlèu mens las cadenas legalas, l’injuriós article del Còdi li prescrivant l’obesisença, que la necessitat ont se trapa, nòu còp sus detz, de recorrir a un òme que l’ajuda a viure e que sovent abusa de sa situacion per l’umiliar e la far serviciala. Maridatge regular, union illegitima, o « galanteriá »... al fons, es totjorn la meteissa causa per la femna, totjorn la meteissa situacion, tan perilhosa qu’umilianta: liurar son còs a l’òme en cambi du pan quotidian. Se l’amor ripar dins lo fogal, es per escasença e per excepcion. E alara, es per aquò que ne volèm pas pus ! »[23]
Mujeres Libres[modificar | modificar la font]
En abril 1936, Lucia Sanchez Saornil, Mercedes Comaposada e Amparo Poch y Gascón fondan Mujeres Libres (Femnas Liuras), la primièra organizacion feminista autonòma proletariana en Espanha. Sa tòca es d'acabar amb lo « triple esclavatge de las femnas: l’ignorança, lo capital e los òmes ». Se unas de las fondatriças exerça de professions liberalas, la granda majoritat dels seus membres (près de 20 000 en julhet de 1937) son eissidas de las classas obrièras. Las femnas de Mujeres Libres tòcan a l'encòp de passar los obstacles de l’ignorança e de l’inexperiéncia que las empachan de participar coma egalas a la lucha per une societat melhora, e a combatre la dominacion dels òmes quitament al sen del movement libertari[24].
L'organizacion lucha sus dos fronts: per la liberacion de las femnas e per la revolucion sociala. Dins l'Espanha revolucionària dels ans 1936-1937, las Mujeres Libres s'opausan al sexisme de lors camaradas militants e volon s'emancipar de l'estatut marginal que lor es reservat al sen d'un movement libertari que pretend abolir la dominacion e la ierarquia. Per ela, l'emancipacion de las femnas es inseparable de l'emancipacion sociala. Se pels anarquistas, los mejans realizats dins la lucha revolucionària inspiran la societat futura, afirmisson que l'egalitat de las femnas seguirà pas automaticament la revolucion sociala se se reliza pas en practica sul còp . Mujeres Libres prepara las femnas e de ròtles de menairas dins lo movement anarquista, organizan d'ecòlas, de grops de paraula reservats a las femnas, tot aquò per que las femnas pòsca aquerir l'estima de se e la fisança dins lors capacitats.
Mujeres Libres publica un jornal eponime ont es abordat l'education sexuala, definit segon los tèrmes de l'epòca, coma « la coneissença del foncionament fisiologic de nòstre organisme, mai especialament l'aspècte eugenic e sexologic ». A Barcelona, l'associacion es a l'origina de la creacion de la Casa de la dona treballadora e de la campanha en favor de la reinsercion de las prostituidas dins los Liberatorios de prostitucion. La prostitucion es fermament combatuda. La tòca es pas de l'amenatjar mas de l'eradicar, fasent las femnas economicament independentas e realizant una prigonda revolucion sociala e morala. Mai se desòlan de veire fòrça de lors camaradas òmes frequentar los ostals de passa[25].
Amparo Poch y Gascón[modificar | modificar la font]
Amparo Poch y Gascón, doctòra en medecina e propagandista de la libertat sexuala es una de las tres fondatriças de las Mujeres Libres. Dins La Vida sexual de la femna (1932), incita les femnas a s'espandir per l'amor liure e la practica de la bisexualitat. Es responsable, en 1936, dels Liberatorios de prostitución, ostals destinats a las prostituidas, ont pòdon recebre de sonhs de santat, de psicoterapia e una formacion professionala per lor permetre d'aquerir una independéncia economica per de mojans socialament acceptables. En decembre de 1937, es reponsable d'un luòc d'escambi e d'educacion per las femnas nomenat Casal de la Dona Treballadora[26].
Lucía Sánchez Saornil[modificar | modificar la font]
Lucía Sánchez Saornil es una de las tres fondatriças de las Mujeres Libres. Es obertament lesbienna[27]. Dempuèi joventa, escriu de poesia e es associada al movement literari dels ultraïstas. Ja en 1919, publiquèt dins fòrça jornals coma Los Quijotes, Tableros, Plural, Manantial e La Gaceta Literaria. Mercé son pseudonime masculin, pòt explorar de tematicas lesbienas[28] a una epòca ont l'omosexualitat es criminalizada, subjècta a la censura e a la repression. Prigondament decebuda pels prejutjats chauvinistas dels republicans, se liga amb doas camaradas, Mercedes Comaposada e Amparo Poch y Gascón per formar Mujeres Libres en abril de 1936. Rebuta lo vejaire, dominant pels anarquistas, que l'egalitat dels sèxes vendrà naturalament d'una societat sens classas.
Epòca contemporanèa[modificar | modificar la font]
En 2008, lo Secretariat Antipatriarcat de l'organizacion Alternativa libertària precisa: « Coma feministas, libertàrias e anticapitalistas, revendicam una revolucion sexuala que confondan pas liberalisme e amor liure. Donc pòt pas i aver de vertadièra revolucion sexuala sens tornar suls apòrts economics d’expleitacion. Aquela revolucion supausa tanben tornar sus totas las formas de ierarquia per que sián possibles de relacions entre individús liberats dels rapòrts de dominacion. Fin finala, supausa una educacion libertària a una sexualitat que permeta d’acceptar una pluralitat de formas de relacions amorosas e sexualas desliuradas del machisme. »[29]
Notas e referéncia[modificar | modificar la font]
- ↑ Susan Brown, The Politics of Individualism: Liberalism, Liberal Feminism and Anarchism, Montreal, Black Rose Books, 1993, p.208.
- ↑ Judy Greenway, Feminism: Anarchist
- ↑ Libcom, No God, no boss, no husband : The world’s first anarcha-feminist group, texte intégral en anglais, Ni dieu, ni maître, ni mari : La Voz de la Mujer - Argentine 1896-97, texte intégral en français, 3 janvier 2012.
- ↑ Joël Delhom, La voix solitaire de la femme anarchiste argentine à la fin du XIXe siècle, colloque international Les représentations des relations amoureuses et des sexualités dans les Amériques, HCTI, Université de Bretagne-Sud, avril 2011, texte intégral.
- ↑ Mary Nash, Femmes Libres : Espagne, 1936-1939, La pensée sauvage, 1977, lire en ligne.
- ↑ Daniel Guérin, Proudhon, un refoulé sexuel, in Essai sur la révolution sexuelle après Reich et Kinsey, Paris, Belfond, 1963, texte intégral.
- ↑ Louise Boivin, Les anarcha-féministes, in Relations, Actualité de l’anarchisme, n°682, février 2003, texte intégral.
- ↑ 8,0, 8,1 et 8,2 Emma Goldman, Marriage and Love
- ↑ Voltairine de Cleyre, They Who Marry Do Ill (1907)
- ↑ Paul Avrich, The Modern School Movement: Anarchism and Education in the United States
- ↑ Nacy Tuana & Rosemarie Tong, Feminism and Philosophy, Westview Press (1995)
- ↑ Jared Diamond, The Worst Mistake In The History Of The Human Race
- ↑ John Zerzan, Patriarchy, Civilization, and the Origins of Gender
- ↑ Marianne Enckell, Y en a pas une sur cent, Réfractions, n°24, printemps 2010, texte intégral.
- ↑ Vanina, Libération sexuelle et émancipation sociale, Courant alternatif, n°5, 2000, texte intégral.
- ↑ Marshall, p. 409.
- ↑ Emma Goldman, L’anarchisme et la question sexuelle, The Alarm, 27 septembre 1896, texte intégral.
- ↑ Emma Goldmann, « La tragédie de l’émancipation féminine », revue Agone, n°28, 2003, lire en ligne.
- ↑ Quoted in Wexler, Intimate, p. 94.
- ↑ Emma Goldman, L’anarchie apporte à la femme plus qu’à n’importe qui d’autre, elle lui apporte tout ce qu’elle n’a pas : la liberté et l’égalité, interview publiée dans le Sunday Magazine Post Dispatch de Saint Louis, 24 octobre 1897, en français, en anglais.
- ↑ [1]Emma Goldman.
- ↑ Madeleine Vernet, Une question à Mme Madeleine Pelletier, Le Libertaire, 28 juillet 1908, texte intégral.
- ↑ Nelly Roussel, Féminisme, Le Libertaire, 13 février 1904, texte intégral.
- ↑ Martha A. Ackelsberg, « Séparées et égales » ?
- ↑ Jean-Paul Salles, Mujeres Libres, des femmes libertaires en lutte.
- ↑ L'Éphéméride anarchiste : Amparo Poch y Gascon.
- ↑ Helena Andrés Granel, Mujeres Libres (1936-1939) : Una lectura feminista, Seminario Interdisciplinar de Estudios de la Mujer, Universidad de Zaragoza, 2006, page 24.
- ↑ Juan Fernandez, Tener referentes serios de lesbianas elimina estereotipos, El Pais, 6 décembre 2007.
- ↑ Secrétariat Antipatriarcat, Pour une révolution sexuelle, féministe, libertaire et anticapitaliste, Alternative libertaire, 2008, lire en ligne.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Guillaume Goutte, Lucia Sanchez Saornil, poétesse, anarchiste et féministe, Paris, Editions du Monde libertaire, mars 2011.
- Martha A. Ackelsberg, La vie sera mille fois plus belle : les Mujeres Libres, les anarchistes espagnols et l'émancipation des femmes, traduit de l'anglais par Marianne Enckell et Alain Thévenet, Atelier de création libertaire, 2010[1],[2],[3].
- Anne Steiner, Les militantes anarchistes individualistes : des femmes libres à la Belle Époque, Amnis, 8/2008, texte intégral.
- Collectif, Femmes et anarchistes - Voltairine de Cleyre et Emma Goldman, préface d' Émilie Notéris, BlackJack éditions, mars 2014, (ISBN 978-2-91806-334-6), notice éditeur.
- Francis Dupuis-Déri, Hommes anarchistes face au féminisme. Pistes de réflexion au sujet de la politique, de l’amour et de la sexualité, Réfractions, n°24, printemps 2010, texte intégral.
- Le féminisme libertaire ou l’anarcha-féminisme, Conférence d’Hélène Hernandez et Élisabeth Claude, 19 novembre 2010, Université populaire de Troyes, lire en ligne.
- Louise Boivin, Les anarcha-féministes, in Relations, Actualité de l’anarchisme, n°682, février 2003, texte intégral.
- Gabriella Fiore, L’anarcha-féminisme, Possibles, 17 juillet 2014, texte intégral.
- Jean Marestan, Madeleine Pelletier, Féminisme, Encyclopédie anarchiste, initiée par Sébastien Faure, 1925-1934, texte intégral.
- Agathe, Les femmes dans le mouvement révolutionnaire, La Lanterne noire, n°10, mars 1978, texte intégral.
- Marianne Enckell, Y en a pas une sur cent, Réfractions, n°24, printemps 2010, texte intégral.
- Beverley Skeggs, Des femmes respectables - Classe et genre en milieu populaire, Agone, 2015, 422 p.
- Martine Monacceli (dir.), Ces hommes qui épousèrent la cause des femmes : Dix pionniers britanniques, Éditions de l'Atelier, 2010, (ISBN 2708241052), compte-rendu de Guyonne Leduc, Université de Lille 3.
- Micheline de Sève, Pour un féminisme libertaire, Boréal Express, 1985, 154 p.
- Nicole Laurin-Frenette, Féminisme et anarchisme : quelques éléments théoriques et historiques pour une analyse de la relation entre le Mouvement des femmes et l’État, in Femmes : pouvoir, politique, bureaucratie, Lyon, Atelier de création libertaire, 1984.
- Commission Femmes de la Fédération anarchiste, L’anarcha-féminisme, Réfractions, n°24, printemps 2010, pp.41-50.
- Julie Abbou, L’Antisexisme linguistique dans les brochures libertaires : Pratiques d’écriture et métadiscours, Thèse, Laboratoire Parole et Langage, Université de Provence, 2011, vol. 1 - vol. 2.
- Secrétariat Antipatriarcat, Pour une révolution sexuelle, féministe, libertaire et anticapitaliste, Alternative libertaire, 7 mars 2008, lire en ligne.
- Nicole Beaurain, Christiane Passevant, Femmes et anarchistes : De Mujeres libres aux anarchaféministes, L'Homme et la société, n°123-124, 1997, Actualité de l'anarchisme, page 76.
- (en) He Zhen, « Women's Liberation », 1907, in Robert Graham, « Anarchism : A Documentary History of Libertarian Ideas - Volume I - From Anarchy to Anarchism (300 CE to 1939) », Montréal/New-York/London, Black Rose Book, 2005, pp.336-341.
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Feminisme radical - Feminisme prosèxe - Libertari - Ecofeminisme - Libertat sexuala e anarquisme
- Filosofia politica d'Emma Goldman
- Ainsi Squattent-Elles ! - Mujeres Creando - Mujeres Libres - Teresa Claramunt - La Alzada
- Lucía Sánchez Saornil - Mika Etchebéhère - Lola Iturbe - Teresa Wilms Montt - Moses Harman
- Libertarias (film)
Liens extèrnes[modificar | modificar la font]
- A l’eissida de son VIIn congrès, Alternativa libertària adoptèt una mocion precisant las basas e las perspectivas d’una reflexion e d’una lucha politica contra lo sexisme e lo patriarcat.
- Article sur l'anarcofeminisme
- Mocion antipatriarcala adoptada per la Coordinacion dels Grops Anarquistas, l'11 de novembre de 2011.
- (es) La Alzada, Acción Feminista Libertaria (Chili), site oficial.


text:
Inca Garcilaso de la Vega
Gómez Suárez de Figueroa, mai conegut coma Inca Garcilaso de la Vega, (Cuzco, 12 d'abril de 1539 - Còrdoa, 23 d'abril de 1616) foguèt un cronicaire e escrivan perovian.[1]
Filh del conquistador espanhòl Sebastian Garcilaso de la Vega e de la princessa inca Isabel Chimpu Ocllo, descendent del poderós emperaire inca Huayna Capac, foguèt un dels primièrs mestisses americans. Viatgèt en Espanha per sos 21 ans après la mòrt de son paire. Ailà portèt a tèrme tot son trabalh impregnat pels remembres idealizats de son enfància. Son trabalh coma istorian e cronicaire se centrèt principalament sus l'explicacion de la societat e cultura inca e de sa lenga, lo quíchoa. Expliquèt tanben amb fòrça detalhs l'organizacion e lo govèrn del Tahuantinsuyo e de l'Empèri Inca. Son òbra mai importanta es los Comentarios Reales de los Incas, una òbra que compila totes los faits que se son succedits durant la conquista europèa de las Americas. Son paire, Sebastián Garcilaso de la Vega, èra lo nebòot del poèta castelhan del Sègle d'aur espanhòl Garcilaso de la Vega. Moriguèt a Còrdoa lo 23 d'abril de 1616 a 77 ans, lo meteis jorn e lo meteis an que Cervantes e Shakespeare. Es rebondut a la Catedrala de Còrdoa.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ « Garcilaso de la Vega », Gran Enciclopèdia Catalana, Barcelona, Edicions 62


text:
En 2017 sortiguèt la revista Los rocaires numèro 2, es lo buletin de ligason del Centre de Resorsas e d'Educacion al Desvolopament Durable (CREDD). Es editada a Vailhan.
Aquel numèro presentava en tres lengas, francés, occitan e anglés, d'istorietas suls animals totemics del parçan. Los dessenhs son de Jane Appleton, los tèxtes de Adèle Guillon. Una presentacion de Claudi Alranq accompanhava lo document.
Aquí l'istòria de l’agaça d’Abelhan.
L'agaça d'Abelhan
Jamai aviái pas tant rigut, e los vilatgeses tanpauc ! Aquel bon moment o devèm a Catarina. Fa cinc meses d’aquò trobèri Catarina dins un valat, l’ala copada. Vos devi precisar que Catarina es una agaça, e la mai polida que siá ! Negra e blanca coma conven a aqueles aucèls, mas d’un negre dels rebats blaus e d’un blanc immaculat. Sens parlar de son intelligéncia, incomparabla !
La reculhiguèri e la sonhèri, puèi coma vesiái que repetissiá d’unas sillabas de las paraulas que li adreçavi, m’amusèri a li ensenhar qualques mots. Coma dempuèi qualques jorns lo monde parlan pas que del famós Arnaud Amaury, legat del Papa Innocent III qu’aquí l’aimam pas gaire, ensenhèri a Catarina a respondre « Es Amaury (amòrri) » a la question « Qual es mandat pel papa ? ».
Catarina venguèt talament famosa dins los vilatges a l’entorn qu’Amaury nos volguèt venir visitar, una visita de las mai malintencionadas plan segur. Urosament un drollet que copava de lenha pel bòsc corriguèt per nos avertir de son arribada e nos poguèrem preparar. Tot lo monde s’amolonèt dins la pichòta glèisa del vilatge, e daissèrem Catarina sola sus la plaça. Quand Amaury arribèt, fièr e auturós, trapèt pas que l’agaça per li faire omenatge. Çò que faguèt en li cridar : « Es Amaury (amòrri)* ! Es Amaury (amòrri) ! Es tant tòrt que tòti ! » Ah, vos caliá veire aqueste paure legat venir tant roge e conflat coma una coja, se crebar a ensajar d’agantar Catarina, que fòrça mai lèsta e leugièra virolejava a l’entorn d’el sens arrestar de cantar aquesta frasa insultanta. Acabèt per se’n anar, susant e vergonhós.Tornarà pas d’un brave moment !
*« Amaury » es un prenom francés e « amòrri » un adjectif o un nom comun en occitan. Los dos se prononcian de la meteisa faiçon mas « amòrri » veut dire « imbécile, idiot ». D’aquí lo jòc de mot entre « Amaury » e « amòrri » dins lo tèxt.


text:
09/03/2015
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 15 de març 2015
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 15 de març a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Patric Ratineaud de l'Union Occitana Camila Chabaneu per parlar de la 7esma edicion de la Jornada dau chant occitan que se debanara a Nontron e au Bordelh lo 21 de març.
De veire lo site de l' UOCC : http://union-occitane-cch.net/ o contactar lo 0553561753.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
19:52 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
E ben, vos pòdi dire qu'amb lo Vesin ai plan avançat!
Ai trobada la tecnica per venir son amiga.
Pas de presents, pas d'estring penjat a la fenèstra, pas de convit per manjar o beure un còp. Non, aquò marcha pas.
Se vòles far collèga-collèga amb lo vesin, te cal bricolejar.
La salopeta, la susor, las tacas de pintura, aquò li agrada.
Primièra tapa : li far creire qu'es imprescindible dins ta vida.
Segonda tapa : aplicar sa responsa per que s'interesse a ta persona.
Tresena tapa : bicar.
Concretizacion :
Voliái pintrar la pòrta del garatge que n'aviá plan de besonh. Ò, aquò èra pas per l'estetica, mas podiái pas daissar la fusta se secar mai de temps. Anèri a Casto me crompar de lasura per pintrar la pòrta.
Mas quand te vendon quicòm a Casto, te vòlon vendre la mitat de la botiga. E te parlan de decapar, ponçar, lissar, gratussar e tot plen de vèrbs del primièr grop que compreni pas plan a qué correspondon. Alara, li telefonèri al vesin per saber que me caliá faire en dirècte de Casto en li dire "alò lo vesin? de qué me cal prene? pliz help me". E aquí, pitre de chivalièr blanc en abans, me respond :"vos cal crompar una bròssa d'agram".
OK.
Una setmana mai tard, perque cal daissar marinar un pauc, es aital que las causas son bonas, quand las daissas marinar un pauc, e ben sortisses sul trepador l'escala, ta lasura, ta botelha d'aiga perque puta-que-fa-caud-mila-dieus e THE bròssa d'agram. Montas sus l'escala, que una femna quilhada sus una escala, o ai ben remarcat, aquò li agrada al vesin! E grata que grataràs la pintura vièlha de la pòrta.
- Vos la cal ponçar la pòrta, serà melhor!
Ok, alara conàs, perqué me diguères de crompar aquò?
- Non, va plan amb aquò.
- Vos l'ai daissada dins lo garatge la maquina de ponçar, la podètz prene se volètz.
- Non, non, vòli pas ponçar.
- Mas si, es melhor.
- ...
-Davali.
Davala. Sortís l'alonga electrica, branca la maquina e ponça al mens 10cm2. Pas tròp tanpauc, è!
- Agachatz, tocatz coma es melhor aital.
- Rai. Mas ieu o vòli pas far.
- E ben, o vos farai ieu alara!.
YES!
I WIN!
Melania : One point!
Rendètz-vos pres l'endeman 8h per ponçar la pòrta del garatge.
7h45, lo tipe i es, ponça que ponçaràs.
Ieu l'agachèri.
E a un moment l'ajudèri.
Un pauquet.
Per netejar la pòrta abans de la pintrar.
E parlèri.
Bon dieu que charrèri.
E lo faguèri charrar tanben. Istòria de ne saber un pauc mai.
L'autre vesin, lo marroquin que vòl viure amb ieu, me maridar o al mens tirar un còp, ditz que lo Vesin a una amiga, que lo dissabte de ser, se'n va. MAs ditz aquò que deu èsser gelós lo marroquin.
De fach, l'estiu es estat policièr amb doas enquèstas parallèlas sul vesin : son eslip unenc e sa vida sexuala.
Quand acabèt de pintrar, al cap d'una bona ora e mièja, diguèt "tornarai deman per la segonda!".
Ok, a deman!


text:
Hudiviller
Hudiviller es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Los comunas limitrophe son (en lo sens horaire còlportaire del Nòrd) : Flainval, Anthelupt, Rosières-a las-Salines e Dombasle-sus-Meurthe.
Les communes limitrophe sont (dans le sens horaire en partant du Nord) : Flainval, Anthelupt, Rosières-aux-Salines et Dombasle-sur-Meurthe.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Preséncia mérovingienne.
- PC Del general Foch lo 28 d'agost de 1914.
- Présence mérovingienne.
- PC du général Foch le 28 août 1914.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
"... on peut avoir été un enfant ordinaire et devenir un adulte extraordinaire. Rien n'est jamais joué tant que l'on est en vie. A chaque étape de sa vie, on peut prendre un nouveau chemin. Tout est toujours possible. Modifier sa route, modifier son regard sur soi et sur les autres est une merveilleuse aventure. Cela fait peur, bien sûr, mais que de nouveaux plaisirs en perspective!Et surtout, surtout, gardez précieusement votre âme d'enfant, votre naïveté rafraîchissante , votre créativité jaillissante, votre sensibilité bouleversante, votre curiosité toujours en alerte, votre intelligence bouillonnante. Gardez tous ces trésors qui font de vous un adulte, résolument différent. Un adulte qui ne devient jamais une "grande personne"!"Trop intelligent pour être heureux, Jeanne Siaud-Facchin, Odile Jacob, 2008
dimarts, 23 de febrer de 2010
Lectura
5 comentaris
diumenge, 21 de febrer de 2010
montèsse un circ, los nans creisserián
Soi una quequeta en ritmica a dich lo professor. Alara, pendent las vacanças ai decidit de trabalhar lo ritme.
Per aquò far, ai un metronòm. Sabètz la causa que fa "tac tac tac tac" per marcar lo ritme.
Lo problèma es que quand jògui d'autbòi, ausissi pas mai lo metronòm.
1 comentaris
dimecres, 17 de febrer de 2010
Quora dormissi pas
3h24 e dormissi pas. Dormida a 23h00 desrevelhada a 01h30, la jornada s'anóncia missanta.
Vau anar jogar d'autbòi, ten.
3 comentaris
diumenge, 14 de febrer de 2010
"Bona Sant Valentin!"
Es un poèma de Louis Aragon, aquí l'avètz en version integrala (dins la cançon de Brassens, manca la darrièra estròfa)
Il n'y a pas d'amour heureux
Rien n'est jamais acquis à l'homme. Ni sa force
Ni sa faiblesse ni son coeur. Et quand il croit
Ouvrir ses bras son ombre est celle d'une croix;
Et quand il croit serrer son bonheur il le broie.
Sa vie est un étrange et douloureux divorce;
Il n'y a pas d'amour heureux.
Sa vie, elle ressemble à ces soldats sans armes
Qu'on avait habillés pour un autre destin.
A quoi peut leur servir de ce lever matin
Eux qu'on retrouve au soir désoeuvrés incertains.
Dites ces mots ma vie et retenez vos larmes;
Il n'y a pas d'amour heureux.
Mon bel amour mon cher amour ma déchirure
Je te porte en moi comme un oiseau blessé
Et ceux-là sans savoir nous regardent passer
Répétant après moi les mots que j'ai tressés
Et qui pour tes grands yeux tout aussitôt moururent
Il n'y a pas d'amour heureux.
Le temps d'apprendre à vivre il est déjà trop tard
Que pleurent dans la nuit nos coeurs à l'unisson
Ce qu'il faut de malheur pour la moindre chanson
Ce qu'il faut de regrets pour payer un frisson
Ce qu'il faut de sanglots pour un air de guitare
Il n'y a pas d'amour heureux.
Il n'y a pas d'amour qui ne soit douleur.
Il n'y a pas d'amour dont on ne soit meurtri.
Il n'y a pas d'amour dont on ne soit flétri.
Et pas plus que de toi l'amour de la patrie
Il n'y a pas d'amour qui ne vive de pleurs.
Il n'y a pas d'amour heureux.
Mais c'est notre amour à tous les deux.
7 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: Brassens
divendres, 12 de febrer de 2010
pels que son al fial de l'actualitat catalana e aranesa
Tot lo mond
en França en Occitània se'n branda lo dardalhon, mas la Val d'Aran passa per un moment delicat de son istòria.
Vaquí una video fach per Polònia, una emission d'umor sus la politica catalana, un pauc l'equivalent dels Guinhòls franceses.
Joan dau Peiroton, mon Joanòt que t'aimi, nos voldriás pas far un pòst explicatiu de la causa? Pliiiiiz?
edit dau 17 de febrièr: lo Peiroton ne parla aquí! (aquò m'agrada quand los òmes m'obesisson aital :P )
Vaquí una video fach per Polònia, una emission d'umor sus la politica catalana, un pauc l'equivalent dels Guinhòls franceses.
Joan dau Peiroton, mon Joanòt que t'aimi, nos voldriás pas far un pòst explicatiu de la causa? Pliiiiiz?
edit dau 17 de febrièr: lo Peiroton ne parla aquí! (aquò m'agrada quand los òmes m'obesisson aital :P )
3 comentaris
dilluns, 8 de febrer de 2010
Lo romanés lèu-lèu e plan, leiçon nº1
La setmana passada comencèri lo romanés. fa mai de 10 ans que voliái estudiar lo romanés, e, aleloia, i sèm!
Tornèri prene mas nòtas, istòria d'i metre un pauc d'òrdre e de revisar un pauc., las avètz çai jos. Metrai sul blòg quand n'aurai lo coratge un pauc de çò qu'apreni. Sai pas se vos interessarà... mas benlèu que la curiositat vos fissarà e ne voldretz aprene mai sus aquela paura lenga romanica que doblidam totjorn. Alara perqué lo romanés? Non, soi pas tombada amorosa d'un polit violonista ròm... Es perque es la sola lenga romanica que compreni pas e aquò, o pòdi pas aceptar, òu!
Mas primièras impressions aprèp ma primièra ora de romanés? ben soi estrambordada! mas aquò's normal, soi totjorn estrambordadissima quand apreni quicòm de nòu. Me sembla de bon prononciar per un occitanofòn, mas confirmarai mai tard...
La presentacion es un pauc poirida. Rai.
Se qualqu'un coneis las acrochas ASCI dels caracters especials romaneses, mercés de m'ajudar perque es la mèrda per ara de picar de romanés amb mon clavièr espanhòl.
A la debuta...
Bună ziua! bonjorn
Bună dimeneata bonjorn lo matin fins a 11h
Noapte bună bona nuèch, i a una expression per dire bonser mas l'ai pas notada, sembla lo buona sera italian.
Ce faci? Ce faceţi? per demandar s'akò vai 1- tu 2-vos
Foarte bine!fòrça plan
Nu prea bine! plan
Aşi şi aşa! bòf
Rău mal
Cum vă numiţi? e cossí vos apelatz
Mă numesc …... (numele de familie şi prenumele) M'apèli
Studiez limba romăna pentru că mă interesează cultura română Estudii la lenga romanesa perque m'interèssa la cultura romanesa
Kò pòt servir
bine#rău
sau=o
şi= e
poăte= benlèu
Quauques interrogatius
Ce? qué
De ce? perqué
Cine? qual
Cum? cossí
Unde? ont
Un pauc de politessa , macarèu!
Multumesc foarte mult mercés hèra
Multumesc mult mercés mai
Multumesc frumos frumos, frumosă= polit, polida
Cu plăcere!amb plaser
Nu aveţi de /pentru/ ce! avètz pas de qué
Pentru nimic de res pentru= per , nimic= res
Quauques mots marcats a l'asard:
ou= uòu, ouă= uòus
cuvânt, cuvinte= mot
pâine=pan
îngheţata= glacet
băiat= dròlle
Kò pòt servir per far las crompas
1 – unu
2- doi
3- trei
4- patru
5- cinci
6- şase
7- şapte
8- opt
9- nouă
10- zece
Conjugasons: èsser e aver al present
eu se pronóncia coma ieu, avem se pronóncia coma avèm, e aveţi se pronóncia coma avètz. wonderful.
Prononciacion, istoria de pas prononciar de quin biais que siá.
ă , la professora ditz que cal far una e francesa dubèrta, ieu fau coma la vocal neutra catalana e akò marcha.
î , â, se pronóncian parièr, la professora ditz que cal prononciar coma una u sens barrar la boca. Pas evident. î es a la debuta o a la fin d'un mot, â al dintre d'un mot
h= aspirada, una rèsta de colonizacion gascona.
ş=ch
ţ= ts/tz, una rèsta de colonizacion tarnagassa
la C e la G, es coma en italian.
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: romanés
Virabalèti!
Per los que son pas lùenh de l'estanh de Taur, divendres lo 12 i a un balèti a Lopian.
I aurà lo mèstre amb les Souffleurs de Rèves, Biscam pas e Los de Rocairòl. Ieu i serai per badar los mèstres autboissaires, Alan Charrié e Felip Carcassés.
E just abans, de l'autre costat de l'estanh, a Seta, i a una discutida:
AVÈTZ DICH en OCCITAN ? POURQUOI ET COMMENT L’OCCITAN AUJOURD’HUI DANS LA VIE PUBLIQUETous pour Sète vous invite vendredi 12 février, à partir de 18h30, à la salle Tarbouriech à SèteEs en occitan que parlavan los primièrs setòris. C’est en occitan qu’ils s’exprimaient majoritairement il y a à peine un siècle. C’est l’occitan qui constitue la base du langage familier de Sète et baptise toujours quartiers et gens. Aujourd’hui, la langue s’entend peu sur la place publique. Aujourd’hui, pourtant, des jeunes choisissent l’occitan dans et pour leur vie professionnelle.Les langues dites régionales ont acquis le 21 juillet 2008 droit de cité dans la Constitution où l’article 75.1 leur accorde le statut de patrimoine de la République. Ce n’est que justice, après des siècles de centralisme et de parisianisme qui leur ont dénié leur légitimité historique et territoriale. Mais c’est peu si leur place dans la société continue à se réduire.Aujourd’hui, on peut avoir une vie professionnelle en occitan (ou breton, catalan, corse, basque, créole). C’est un choix engagé et difficile, mais combien riche !Des professionnels des métiers de la culture, de l’information, de l’enseignement, de l’entreprise viendront témoigner de leurs motivations, de leurs réussites et de leurs difficultés.A partir de 18h3:Témoignages de professionnels des métiers de la culture, de l’information, de l’enseignement, de l’entrepriseEchangeApérifestif et minibalètiParleront de leur expérience et de leurs motivations :Ensenhament : site bilingue Enseignement public, Clémence Richardcollège-lycée, Carine Maury, Estela LameEconomia : Danís Cantornet, créateur d’entrepriseCultura : Bruno Cecilhon, comédienSilvan Chabaud, poète et parolierPhilippe Carcassés, Alain Charrié, musiques traditionnelle et de créationComunicacion : un animateur de Radio-LengadòcAimat Brees, chroniqueur à France 3Estudiant : Julien KonopnickiLa présentation sera assurée par Miquèla Stenta.
Mercés a K de m'o aver recordat.
Per los que son tròp luènh de l'estanh de Taur, paures de vosautres, avètz quand meme lo meteis jorn, a Sant Sulpici, pas luènh de tolosa, La Talvera en concèrt amb los bretons de Skirienn.
3 comentaris
dissabte, 6 de febrer de 2010
Carta
Lo mond quand se'n van en vacanças,me mandan pas mai de cartas postalas, me mandan una fòto:
Aquí, lo Danís e l'Evalina
1 comentaris
dimecres, 3 de febrer de 2010
Menut trufat
Lo dinnar de nòstre dissabte trufarèl foguèt... inesperat, siam pas acostumats a akò nosautres!
Doceta.
çò negre, es pas de pebre, inocentasses!, es de trufa :)
(èra booooooooooooooooooooooooooooon)
çò negre, es pas de pebre, inocentasses!, es de trufa :)
(èra booooooooooooooooooooooooooooon)
Saussissa ('fant qu'èra bona)
e purèia, una purèia vertadièra de patanons vertadièrs esquichats per una maquina manuala que te daissa de troces de patanons dins ta purèia e k'akò's tròp bon... es una purèia avec des vrais morceaux dedans. E los puntets negres? Ben de trufa pardina :) e la purèia trufada es tot simple, es pas car (enfin, pels patanons LOL) e es boooooooooooooooooooooooooooon. O aguèsses sachut que manjariam tan plan, auriái portat mon Tuperware lo mai bèl!
Kò's de colomièrs amb de trufa dedins. Akò lo tastèri per tastar puèi lo donèri a mon vesin de taula qu'èra plan content que lo colomièrs, berk berk berk. vos doni lo biais: cal prene un formatge francés insipidi (coulommiers o brie) lo talhar per la mitat orizontalament , tartinar de trufa, barrar la causa, l'emplasticar pendent 48h.
Especiala dedicaça al manjaire de Mesturet que poguèt pas venir , pauròt, e que, per compensar, ensaja de trobar de trufas dins son compòst.
8 comentaris
dilluns, 1 de febrer de 2010
Trufa que trufaràs
Dissabte, amb los collègas, anèrem trufar. Non, pas "se trufar", akò esperam pas lo dissabte, o fasèm tota la setmana. Anèrem cercar de trufas, o de rabassas s'aimatz melhor (e pas de rabasses! ).
La trufa? N'aviái pas jamai tastat. Sabiái pas grand causa dessús levat que creis jos la tèrra e còsta un braç. LoTruficultor (ensajaretz de lo tornar plaçar dins la convèrsa) nos convidèt al mes de decembre mas coma sèm emmascats, cada còp que i voliam anar, èra pas possible, nèu, pluèja, o autre tèrratrèmol. E dissabte, i anèrem.
Al programa:
- viatge long amb decalatge orari fins a l'ostal del Truficultor
- caça a la mosca
- dinnar
- tantossada amb lo can.
Aprèp lo cafeton dau matin, anèrem pels euses per cercar la mosca. La mosca, es una bestiòta, una mosca ten, blanca, fina e longa qu'esquata jos l'euse a l'endrech ont i a una trufa.La tòca doncas es de veire ont es la mosca per saber ont i a la trufa. Very aisit. Mas sachent que 1- sias un pauc bòrni 2- la mosca es pichona 3- la mosca fa pas de bruch (levat quand peta, segur), cossí fas?
E ben, te cal espinchar d'ont s'envòla la mosca. La tecnica? Agachatz:
(o sabi, es un pauc poirida ma video mas èra lo primièr jorn que fasiái servir l'aparelh que me portèt
lo Paire Nadal lo factor, e ne profechi per granmercejar l'Amazòn que me'n faguèt present :) )
Lo tipe passa amb una branca, e quand la mosca s'envòla, li cal esperar que tòrne per veire ont èra exactament. Afar de paciéncia e de còp d'uèlh. Es polit lo gèst, revèrta lo del sorguièr, lo tipe que passeja son tròç de branca e los de la vila se pensan qu'es fadòli.
E la mosca, la veguèrem? E ben non! Quand o vos disi que sèm emmascats! Mai seriosament, la mòsca, akò li agrada pas gaire lo vent, lo freg e lo gèl. E dissabte, fasiá de vent e fasiá pas caud. Alara, la mosca, lo venguèt pas faire son uòu sus la trufa. Bon, pas grèu. Çò mai polit es de veire lo Truficultor que sembla alisar la tèrra :)
Dinnèrem un repais de trufas, requist! Vos metrai las fòtos dins la setmana :)
Puèi la tantossada, anèrem trufar amb lo chin.
E lo chin, n'aviam ausit parlar tot lo repais, que lo chin, es melhor qu'amb la mosca, veiretz mon chin coma es bon, patin cofin.
E aquí, apareguèt lo chin. Un trace de chin que l'acampariás pas de pel sòl, tot borrut, que sabes pas ont es lo davant del darrièr, que sabes pas s'avança o se recuola. Exageri? Agachatz:
Lo chin, quand dintra dins lo camp d'euses, corrís, pissa un còp o dos, nifla un pauc pertot. Puèi nifla mai seriosament, puèi... esperatz, aquí la video!
Lo chin tròba ont i a una trufa, cava, lo mèstre pren la plaça per trobar la trufa e lo chin espèra sa recompensa :))) E aquò a la cadena! lo chin es subreficaç!!! E s'engana pas! E mai ieu m'i metèri de tant que lo chin anava lèu. (oè , o sabi que se cal pas fisar a las aparéncias).
Quand començas de cavar ont lo chin a indicat, o sabes lèu se i aurà una trufa o pas: aquò sentís fòrt!!! La tèrra pren l'odor de la trufa. Mas ai pas comprés se dependiá de la talha de la trufa, ieu ne trobavi pas que de pequeletas de trufas, pas coma las de la fòto :) e la tèrra sentissiá fòrt!
D'aquela jornada trufaira, çò que m'agradèt mai, es pas la valor gastronomica o financièra d'aquela causa negra de la nolor fòrta, aquò, rai, me'n foti un pauc. Me regalèri de las explicas del Truficultor, aquò s'¡mprovisa pas! M'agradèt tanben lo costat caça al tresaur , cossí serà la trufa que trobarai? E la trobarai? Mas çò que m'agradèt mai es lo tocar. Tornatz agachar la video ont i a lo chin e l'òme. Agachatz coma cava la tèrra l'òme. O cal far tot suau per pas esquintar la trufa, i a una sensualitat bèla.
Tocar la tèrra, aquò fa de ben.
Granmercés al Truficultor que nos convidèt e nos faguèt passar una jornada que se'n remembrarem totes! Legirà pas aquò k'a pas l'adsl dins som camp d'euses, mas fa pas res :) E mercés al collèga qu'insistiguèt per m'embarcar aquí dedins :)
4 comentaris
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
AMS
Cardeilhac 3 – U.E. Bossòst 0
Auem patit era dusaua derròta deth campionat e era mès
contundent. En un partit en que començèc fòrça parièr, òc que se veiguec mès
fòrça e contundéncia en equip deth Cardeilhac. Sense guaire ocasions, eth
Cardeilhac mercaue eth sòn prumèr gol quan Lombard entraue en àrea e shutaue
ras a tocar deth garròt sense que Marcos podesse arturar era pilota. Ara
seguida, en un centre-shut ,Jiménez mercaue eth 2-0, resultat damb eth que
s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat, er equip aranés sajèc de reduir
distàncies en mercador, mès siguec eth Cardeilhac eth que en ua situacion ath límit
de dehòra de jòc, N’Daye realizaue un gran shut q’anaue ena esquaira dera
porteria. Enes darreres menutes ei quan auérem es milhors ocasions enes botes
de Manu, Moha e Kike; tanben reclamèren ues clares mans laguens der àrea d’un
defensa francés, mès tot açò non auec eth prèmi deth gol. Mos manquèc era sort
des guanhadors.
Ath finau mos quedam sense campionat. An estat dos revesi
ara seguida : era setmana passada era Copa der Amitié e aguesta setmana eth títol
dera Liga. Er objectiu deth començament dera sason s’ a artenhut, qu’ ère
tornar ara categoria d’Excellence, mès ei domatge èster tant a pròp des títols
e non poder arténher-ac. En aguesti dus partit tant importants,
mos auem quedat sense poder mercar cap gol.
Ara a descansar enquia finaus de junhsèga o començament
d’agost, entà premanir era sason 2015-2016 ena categoria d’Excellence çò de
milhor possible.
¡¡¡ Bones Vacances entà toti !!!
AMS Cardeilhac: Quereilhac,
Ferrere, Jiménez, Duteck, Sansonetto, Pellegrino, Cazenave, Devaud, Lombard,
Tekeu, Duplan. Remplaçants:
Payrau, N’Daye.
Tarjetes auriòles : Pellegrino, Devaud.
Trainer : Toulouse V.
U.E. Bossòst: Marcos, Salva, Abraham, Felipe, Mikel, Àlex, David,
Soufi, Kike, Moha e Paba. Remplaçants: Camilo, Manu, Ori.
Tarjetes auriòles :
Felipe, Soufi.
Tarjeta vermelha : Salva.
Trainer: Xavi.
Gols : 1-0 Lombard (30’), 2-0 Jimenez (35’), 3-0 N’Daye (75’).
Arbitre: Hubert Marc.