text:
2 juin 2014
En posant dins son experiéncia personala, lo conse de Besièrs Robert Ménard a fait lo ligam entre lo fait de portar una blòda e la capacitat a apréner a legir.
Après lo metòde global e lo metòde alfabetic, es un novèl biais d’aprene a legir que ven d’èstre mes al punt a Besièrs. D’efièit, lo conse Robert Ménard es convençut que lo fait de portar una blòda permet als enfants de legir melhor. Manaset a enquistat dins lo passat de l’òme per compréner melhor las originas d’aquela teoria.
(suite…)
30 mai 2014
Las escòlas immersivas occitanas son ara endralhada cap a l’economia borsièra.
Lo grop american d’investiment Fidelity Investment a contactat la federacion Calandreta. An l’intencion de faire de Calandreta una Societat Anonima quotada en borsa e d’investir una soma qu’avèm pas poscuda conéisser. Lo president Joan Marc Blanquet vendriá president del « Group for Active and Imersive Pedagogia » e encargat de n’assegurar lo desvolopament internacional.
(suite…)
10 mai 2014
Après las escòlas publicas, son las escòlas immersivas que tornan acapçar lors ritmes escolars. Prepausaràn d’activitats periescolaras coma l’entraïnament a la manifestacion e la cosina de pescajons.
Del meteis biais que l’escòla publica, dins la quala los ministres vòlon formar los ciutadans de deman, Calandreta a decidit de profitar de la reforma dels ritmes escolars per preparar los calandrons a venir de bons occitanistas.
(suite…)
9 mai 2014
Los estudiants espantats an aprés que lo sénher Letrabel, que balhava un cors de filosofia dins l’encastre de la licéncia de letras classicas èra defuntat fa tres ans. Lo cors continhuava de se dabanar e pel moment, se sap pas quin a beneficiat de la situacion. Una enquista es dobèrta.
« Los cors se fasián coma de costuma, nos fisa Magalia, estudianta en L3. Me sembla pas qu’èran mens vius qu’abans. Coma l’aviá totjorn fait, lo professor recitava son cors puèi los estudiants quitavan l’amfi sens pausar de questions que degun i respond pas jamai. »
(suite…)
8 mai 2014
La Setmana, dab lo son títol de sol e melhor setmanèr d’informacions en occitan, que lança ua formacion au jornalisme provinciau taus mèdias parisians.
Tots los lectors e auditors provinciaus qu’an dejà avut a sofrir de la dificultat d’aver informacions non-parisianas suus mèdias nacionaus. La Setmana qu’a decidit de s’atacar ad aqueth problèma en perpausant ua formacion aus jornalistas parisians sus la premsa taus provinciaus.
(suite…)
27 avril 2014
Lo centre de formacion besierenc a desvolopat un novèl biais d’ensenhar la lenga.
Es una experiéncia pedagogica inedita : dins lo pargue de l’ostal de la vida associativa, lo CFPO de Besièrs a installat un percors d’un tipe particular : sul modèl dels percors santat, 15 talhièrs ritmaràn lo progression ; mas cada talhièr combina activitat fisica e estudi d’un punt de conjugason.
(suite…)


c: text/html

text:
13 juin 2017
Lengas e Poders 2016-2017- sesilha 6, Joan Francés Courouau : La lenga partejada
La lenga partejada. Presentacion per Joan Francés Courouau del libre publicat jos sa direccion : La Langue partagée. Écrits et paroles d'oc, 1700-1789, Librairie Droz, 2015. (Aquesta presentacion foguèt seguida d’une discussion qu’ai ensajat de résumir). Ostal d'occitania, Tolosa, dimècres 26 d’abrial de 2017 Resumit de la presentacion de J. F. Courouau Aqueste libre collectiu demandèt fòrça trabalh e implicacion de la còla (Felip Gardy, Xavier Bach, Pèire Joan Bernard, Joan Cristòf Maillard, David Fabié e lo quite... [Lire la suite]
06 novembre 2016
Lengas e Poders 2016-2017- sesilha 1, Joèla Ginestet : Te reo Māori. La lenga dels èssers ordinaris (tāngata māori)
Kei Reira Te Hunga Kowao (Ont las causas Salvajas son) libre en Te Reo pels pichons de Maurice Sendak Compte rendut de la 1èra sesilha (2016-2017) del seminari Lengas e Poders, Ostal d’Occitania, Tolosa, lo 12 d’octobre 2016 Joèla Ginestet : Te reo Māori. La lenga dels èssers ordinaris (tāngata māori) ko te reo te tāhuhu o tēnei whare la lenga es lo pilièr de l’ostal Joèla Ginestèt presentèt un expausat fòrça complet sus l’istòria de la Nòva Zelanda, son pòblament per de monde de Polinesia... [Lire la suite]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
1995
Aquesta pagina concernís l'an 1995 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Debanament de la 7a eleccion presidenciala de la Va Republica lo 23 d'abriu e lo 7 de mai. Lo premier torn s'acabèt per la victòria suspresa de Lionel Jospin (PS) ambé 23,3% dei sufragis e de Jacques Chirac (RPR) ambé 20,8%. Lo Premier ministre Édouard Balladur (RPR/UDF, 18,6%), Jean-Marie Le Pen (FN, 15,00%), Robert Hue (PCF, 8,64%), Arlette Laguiller (LO, 5,30%), Philippe de Villiers (MPF, 4,74%), Dominique Voynet (Les Verts, 3,32%) e Jacques Cheminade (0,28%) foguèron eliminats. Au segond torn, Jacques Chirac foguèt elegit ambé 52,64% dei sufragis. Alain Juppé foguèt nomat cap dau govèrn per remplaçar Édouard Balladur. Coma son predecessor, adoptèt una politica liberala qu'entraïnèt una aumentacion rapida de son impopularitat. A la fin de l'annada, son projècte de reforma dau sistèma de retirada dau sistèma public e de la seguretat sociala entraïnèron un movement de grèvas duras e lòngas. Lo 15 de decembre, deguèt finalament cedir e retirar son projècte.
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Peró[modificar | modificar la font]
Au començament de l'annada, acomencèt una guèrra novèla còntra Eqüator a prepaus de la definicion de la frontiera entre lei dos país (Guèrra de Cenepa). Ben preparada, l'armada eqüatoriana aviá installat plusors pòstes dins una zòna revendicada per lei dos país e mandat de fòrças importantas. Aquò li permetèt de resistir a una tiera d'ofensivas perovianas. En parallèl, de negociacions acomencèron per reglar lo conflicte frontalier sota la pression d'Argentina, de Brasil, de Chile e sustot deis Estats Units d'America. Lei dos país acceptèron finalament la creacion d'una zòna demilitarizada e la dubertura de negociacions vertadieras (→ 1998).
Après aqueleis eveniments, reeleccion aisada dau president Alberto Fujimori (Cambio 90, 64,3%) còntra l'ancian secretari dei Nacions Unidas Javier Pérez de Cuéllar (Union per Peró, 21,5%) lo 9 d'abriu. Pasmens, aquela victòria marquèt l'apogèu d'Alberto Fujimori que sa popularitat foguèt pauc a pauc minada per l'autoritarisme de son regime e mai d'un escandòl de corrupcion.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
- 7 de decembre : començament de la mission Galileo a l'entorn de Jupitèr.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 2 de febrièr - Arfa Karim, estudianta paquistanesa (m. 2012)
- 3 d'abril - Adrien Rabiot, fotbolaire francés
- 28 d'abril - Nadine Jarosch, gimnasta alemanda
- 29 de setembre - Alice Matteucci, jogaira de tennis italiana
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 2 de genièr - Siad Barre, dictator de Somalia (n. 1902)
- 17 de genièr - Miguel Torga, escrivan portugués (n. 1907)
- 18 de genièr - Adolf Butenandt, quimista alemand, Prèmi Nobel (n. 1903)
- 4 de febrièr - Patricia Highsmith, escrivana americana (n. 1921)
- 1 de març - Georges J. F. Köhler, biològ alemand, Prèmi Nobel (n. 1946)
- 14 de març - William Alfred Fowler, fisician american, Prèmi Nobel (n. 1911)
- 2 d'abril - Hannes Alfvén, fisician suedés, Prèmi Nobel (n. 1908)
- 18 d'abril - Arturo Frondizi, president d'Argentina (n. 1908)
- 25 d'abril - Ginger Rogers, actritz americana (n. 1911)
- 14 de mai - Christian B. Anfinsen, quimista american, Prèmi Nobel (n. 1916)
- 18 de mai - Henri Laborit, biològ e filosòf francés (n. 1914)
- 24 de mai - Harold Wilson, primièr ministre britanic (n. 1916)
- 8 de junh - Juan Carlos Onganía, president d'Argentina (n. 1914)
- 23 de junh - Jonas Salk, mètge american, inventor de la vaccina contra la poliomieliti (n. 1914)
- 25 de junh - Ernest Thomas Sinton Walton, fisician irlandés, Prèmi Nobel (n. 1903)
- 30 de junh - Sicco Mansholt, president de la Comission Europèa (n. 1908)
- 29 de junh - Lana Turner, actritz americana (n. 1921)
- 4 de julhet - Eva Gabor, actritz ongresa (n. 1919)
- 5 de julhet - Takeo Fukuda, primièr ministre de Japon (m. 1905)
- 17 de julhet - Juan Manuel Fangio, pilòt argentin de Formula 1 (n. 1911)
- 9 d'agost - Jerry Garcia, musician american (Grateful Dead) (n. 1942)
- 21 d'agost - Subrahmanyan Chandrasekhar, fisician indian, Prèmi Nobel (n. 1910)
- 9 d'octobre - Alec Douglas-Home, primièr minister britanic (n. 1903)
- 4 de novembre - Ichak Rabin, primièr ministre d'Israèl (n. 1922)
- 4 de novembre - Gilles Deleuze, filosòf francés (n. 1925)
- 22 de decembre - James Meade, economista britanic, Prèmi Nobel (n. 1907)
- 25 de decembre - Dean Martin, actor american (n. 1917)
Prèmi Nobel[modificar | modificar la font]
- Prèmi Nobel de Fisica : Martin Lewis Perl, Frederick Reines
- Prèmi Nobel de Quimia : Paul J. Crutzen, Mario J. Molina, Franklin Sherwood Rowland
- Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina : Edward B. Lewis, Christiane Nüsslein-Volhard, Eric F. Wieschaus
- Prèmi Nobel de Literatura : Seamus Heaney
- Prèmi Nobel de la Patz : Joseph Rotblat e Conferéncia Pugwash
- Prèmi Nobel d'Economia : Robert Lucas Jr


text:
Aquesta escòla nasquèt, en novembre de 2013, d’un projècte associatiu, uman e cultural. En rota cap a la contractualizacion amb l’Estat e sostenguda per la comuna de Leguevin, es gerida associativament pels parents.
Aquesta escòla far partida d’una ret que s’acampa en federacions departamentalas, regionalas e una confederacion. Respond a una Carta que definís son projècte global a l’entorn de 4 pilars : l’immersion en lenga occitana, la pedagogia que s’inspira de las tecnicas Freinet e de la pedagogia institucionala, la cultura occitana e s’associar per far escòla.
Tre la pichòta seccion de mairala, l’ensenhament en immersion mèna los enfants a descobrir una diversitat de lengas e culturas. Aquesta accion a per tòca de desvolopar un esperit de toleréncia e de respècte de la diferéncia. Aqueste aprendissatge de la lenga regionala se pòt concretisar pel passatge d’un brevet especial occitan en fin de 3èna. Per çò qu’es de la pedagogia, es dicha « activa » e s’inspira de la dinamica Freinet e de la pedagogia institucionala : balhar la pauraula a l’enfant, lo menar a l’autonomia, regular la vida de grop e se ne servir coma vector d’aprendissatge. Utiliza « d’institucions » e d’aisinas que van dins aqueste sens : lo Conselh, lo Qué de nòu, la correspondéncia, lo trabalh cooperatiu, l’auto-avaloracion… que vènon noirir los aprendissatges de l’escolan dins la tòca de las transpausar a la realitat de l’enfant fòra l’escòla… Dempuèi sa dobertura, lo concèpte agrada dins la regiona e l’escòla s’agrandís !
De fach, dempuèi setembre de 2016, la capacitat d’acuèlh dels escolans (calandrons) a doblat. Quand, en setembre de 2015, i aviá 13 enfants, una ensenhaira (regenta) e 2 ajudas mairalas, uèi son 25 escolans, 2 ensenhairas e 3 ajudas mairalas que se despartisson dins 2 classas de la pichòta seccion al CE1. L’ensenhament se perseguirà, a tèrme, fins al CM2. Se desiratz d’autras entre-senhas o tot simplament descobrir la Calandreta de Bocòna e son especificitat podètz contactar l’escòla sus : calandreta.bocona@gmail.com o seguir sas actualitats sus sa pagina Facebook « calandreta de bocona ».
Adaptat de l’article publicat lo 23/11/2016 per La Dépêche.


text:
lundi, 11 octobre 2010
Lo programa de France Culture prepausèt una descripcion del sistèma grego-arabo-latin adobat per la comunautat josiva en Sicília
Lo Ducat dels Normands, lo Sant Empèri Germanic, lo Comtat de Provènça, lo reialme d'Aragon, etc. Tot aiçò tòca l'Istòria granda d'Occitània. La lenga araba a perseguit en Sicília dins las comunautats josivas, que damorávan d'èstre en via d'integracion dins una evolucion istorica que farà capitar la latinitat dels Aragoneses (Montpelhièr, Provènça, e nòbles del reialme d'Aragon), puèi lo Sant Empèri germanic portèt mantunes Soabes al debut del XIVen sègle.
La lenga araba es devenguda en Sicília lo refugi de la cultura josiva dins l'Iscla de Sicília latinizada per las lengas vulgaras vengudas del latin e promòuguda per las disnastias continentalas de çò que se sona l'Euròpa de uèi, entre los nòbles aragoneses e los germanics.
L'Istòria ensenhada en Occitània pòt pas desbrembar aquesta istòria siciliana ; Narbona, Montpelhièr, Seta, Agde, Marselha, Tolon, Niça, i an raiças estonantas.
http://www.franceculture.com/emission-cultures-d-islam-ju...
05:00 Publié dans Loisirs/Culture | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : cultura, occitània, sicília, malta | Facebook


text:
07/10/2018
A perpaus dau Gilbert... per Jaumeta Beauzetie
Questa setmana, començam un omenatge a Gilbert Borgés ( Gilbert Bourgeois) que defuntet a la debuta de l'estiu. Començam per un texte e de las fotòs balhadas per Jaumeta Beauzetie de l'Union Occitana Camila Chabaneu a Nontronh.
°°
Lo Gilbert
Aimava beucòp la presença positiva e amistosa de Gilbert a las reünions de l'Union Occitana « Camila Chabaneu ». Nos aviam tots beucòp apreciat qu'eu accepte de prener lo pòste de regent chaminaire per sensibilizar los pitits a nòstra cultura dins las escòlas dau nòrd dau despartament.
Aimava l'auvir parlar de contes, de las istòrias de claus sus la rocada de Bordeu... de cosina au camping de Rodes... Legissiá sos escrichs sus lo blòg de Sud-Oest e tanben sus lo seu ente eu fasiá la descripcion detalhada de sos voiatges coma la Mieria... Ai chausit un pitit tròç de son arribada en Catalonha, un ser de vacanças de la Tots-Sents, de 2012 que me faguet beucòp rire quand eu se sentiguet responsable dau vent !
« Quand 'riberem, sabe pas perque, lo vent era en colèra e zo fasia saber. Fotiá daus còps de pès a la veitura. Quand n'en sei davalat, m'a emportat sus mai d'un metre sens que mos pès tuquessan terra.
En tot cas, qu'es pas passat loenh qu'eu zo faguesse.
Chas n'autres, quò se 'pela una tempesta. Mas per lo propietari de l'apartament, independentista « qu'era la trasmontana, çò-ditz en me fixant dins los uelhs. « Lo vent, eu ven de l'autre costat de la montanha, de chas v'autres, en França. » Ne pògui m'empaichar de me sentir un pauc responsable e baissi los uelhs... »
Puei seguia la descripcion dau Musée de Dali... Qu'era plan plasent !.
Alaidonc, gardarai de se, lo sovenir de son amabilitat, de sa generositat e tanben de son umor...
Quand prenguet son noveu pòste de regent chaminaire, li aviá pausat quauquas questions sus 'queu noveu trabalh.
"Depuis la rentrée, par tous les temps, une voiture rouge sillonne les petites routes du nord de la Dordogne. Il s’agit de celle de Gilbert Bourgeois qui va d’école en école, de Varaignes à Payzac en passant par Nontron, Saint-Pardoux, Miallet, Augignac, Bussière, Busserolles, La Coquille, Saint-Priest-les-Fougères, Saint-Martial-de-Valette, Saint-Estèphe, Saint-Médard-d’Excideuil, Excideuil, Lanouaille ou Brantôme… En tout, il intervient dans 21 écoles afin de sensibiliser les élèves de 46 classes différentes, de la maternelle au CM2, à la culture occitane.
Son programme dépend des lieux où il intervient. Ainsi, Gilbert Bourgeois peut faire de la géographie avec la classe de Saint-Estèphe, proposer de la littérature à Lanouaille, travailler l’écrit avec les élèves de Busserolles ou faire découvrir aux enfants les arts plastiques et le « land-art ».
« Il faut un second poste »
Gilbert Bourgeois, qui est également conteur et responsable de l’atelier Contes mémoires du bois à l’Union occitane Camille-Chabaneau, n’est pas à court d’histoires pour faire travailler ses élèves sur des contes, des comptines, des poèmes, des chants ou des « vira-lingas » !
« J’interviens, explique l’enseignant, à la demande des collègues et il y en a beaucoup, ce qui est encourageant ! Mais, avec autant de classes, je ne peux venir qu’une semaine sur deux dans chacune d’entre elles. Pour les élèves, il est difficile, dans ces conditions, d’apprendre l’occitan. Il faudrait créer un second poste pour pouvoir satisfaire toutes les demandes mais ce n’est pas vraiment dans l’air du temps… »
Après l’école primaire, les élèves des secteurs de La Coquille, Brantôme et Excideuil pourront poursuivre l’apprentissage de l’occitan au collège. « Malheureusement, cette option n’existe toujours pas dans les secteurs de Nontron, Piégut et Lanouaille. Qui sait encore que les premiers textes occitans connus ont été rédigés en Limousin vers l’an 1000 ? »
Gilbert Bourgeois contribue à palier ce manque de connaissances auprès des jeunes générations mais souhaite être aidé dans sa mission".
Jaumeta Beauzetie
03/10/2018
Flors d'autòmna
Dempuei lo 23 de setembre, çò-ditz lo calendier, sem oficialament entrats dins la Darrièra, l'autòmna, si aimatz mielhs. Quò era l'equinòxa d'autòmna, la debuta de la darriera sason viventa avant l'ivern. Pareis que du punt de vista de la meteò, dins l'emisfèri nòrd, sem desjà en autòmna dempuei lo 1er de setembre... Ai fach ma vendenha, que me sembla bona e que comença de bulhir. Ai chabat las darrieras prunas Senta Catarina, ai ben minjat quauquas fijas, quauquas nosilhas, ai començat de massar mos cacaus, mas ai totjorn pas trobat de botareus. E totjorn pas d'aiga. E gaire de vent. Quò es « L'estiu indian » chantet Jò Dassin, l'estiu de la Sent-Martin chantet Brassens dins « Saturne ».
Flors d'autòmna
Passat-ier , ai agut una surpresa : mon cirier tòrna flurir ! E mai, de las fuehas novelas venen d'espelir ! De segur, son pas bravas coma a la prima e faran benleu pas de fruchas, mas bon quò es lo prumier còp que zo vese. Mon paubre vielh aubre es un pauc coma io, completament perdut dins la sasons. " Son pas òrras, las flors d'autòmna ; E tots los poetas l'an dich ; Si te viese, coifa que gona ; T'assegure qu'an pas mentit ", entau reviret Jan dau Melhau la chançon de Brassens dins son espectacle e son libre. Si de pensar aus braves piaus pebre e sau de mon aimada, quò me fai plaser, sei pas segur que quelas flors sur mon cirier son de bon astruc per l'avenir de mon aubre que manquet d'aiga tot l'estiu durant. Aviam desjà l'ametlier "que fai de flors blanchas au mes de genier " dins "Se canta", mais coma ditz Micheu Chapduelh dins son libre "Des mois et des jours", sei segur que mas flors « niran pas au panier ». E quand vese mos paubres chastanhs, sens fuelhas, emb los pelons voides, me dise que òc, lo climat chamja e que son benleu pus adaptats a la terra onte son nascuts.
Saturna
E dire que i a totjorn dau monde per pensar que l'eschaurament climatic es una neçaria...Questa sason, octòbre, quò es ben lo mes de Saturna, quitament quora lo temps sembla brave. "Es mornaros, borrinos, sorne ; Governa los afars dau temps ; Amai d'un brave nom s'adorne ; Saturna, es dieu migregent".
Brave temps au meschant moment es benleu pas totjorn una bona novela per l'avenir.
Denis Gilabert
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolau Puech nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 7 d'octòbre 2018 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Guilhem Lopez per parlar dau noveu CD que ven de surtir coma son amic Clamenç Ros : "Canard Isard" dau duò Thoux Azun.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Per escotar l'emission en directe o en redifusion, clicar sur lo ligam: França Blu Perigòrd
Veiqui lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
e los ligams vers lo sites de Nicolas Puech: www.nicolaspeuch.com e facebook.com/nicolaspeuch
18:17 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
La rentrée au TCO Périgueux
Pour sa soirée de rentrée, le TCO reçoit Jacme Lacoste qui viendra parler des abeilles et du miel.
Rendez-vous jeudi 4 octobre à 20 h 30 au café associatif Les Thétards, 7 rue de la Bride à Périgueux.
18:07 Publié dans Actualitats, actualité, Associacions, Cafès oc e sites internet | Lien permanent | Commentaires (0)
Cronica de toponimia, per Joan-Claudi Dugros
La Mouneyrie, à St-Cyprien : : de l'occitan monier (meunier et/ou nom de personne) + suffixe d'appartenance courant en Périgord -ie. La monaria, désigne les biens d’un nommé Monier (patronyme et/ou surnom lié à la profession de meunier).
Autres lieux-dits en Périgord : La Monerie, Lamonerie, La Monnerie, La Mounerie, Les Moneries (ici, la marque du pluriel tend à préciser que le village regroupait l’ensemble des biens du propriétaire (maison(s), dépendances, terres,…).
Jean-Claude Dugros


text:
Moûtiers
Motiérs en arpitan (Moûtiers en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Una de las doas vias romaines, Alpis Graia, en partint de Aoste per anar en Gaule en afranquint las Alpes, passava pel Pichon-Sant-Bernard, Alpe Graia, davalava de contunh l'anautita vallée de la Isère per Bourg-Sant-Maurici, Bergintrum, Aima, Axima, e Moûtiers, Darantasia, en traversant lo país dels Ceutrons. Aquela rota se separa après Moûtiers en doas brancas, una disposicion cap a Grenòble e Viena, l'autre cap a Lion.
Moûtiers A mencionat sus la taula de Peutinger jol nom de Darantasia.
Se legís en los Bollandistes que sant Onorat #venir, al commencement del V° sègle, en lo bourg de Centron. Una carta del pape sant Léon datada de 451 permet d'afirmar #que i i aviá un avesque a Darantasia pel diocèse de la Tarantaise #que reveniá al territòri de la civitas Ceutronum. A Darantasia, lo sieu discipol, sant Jacques de Assyrie, fraire de Lérins, évangélise la Tarantaise e bastís una glèisa #qu'el dédia a sant Pierre e i #far édifier un castèl-fòrt. #Venir lo primièr avesque de Tarentaise.
En la lista dels avesques de Moûtiers de Monseigneur Duchesne, en 1907, lo primièr avesque es Sanctus. Aquel a assistit al Concile de Épaone, en 517, e a reconstruit la catedrala Santa-Pierre consagrada per sant Avit, archevêque de Viena, abans 525. En lo homélie #que #prononciar, #Dictar in basilica sancti Petri quam Sanctus episcopus Tarantasiae condidit, sant Avit indica que la nòva glèisa ne remplaça una mai anciana venguda tròp pichona.
Darantasia A en principi #èsser un évêché suffragant de Viena abans de venir una metròpoli a l'epòca de Charlemagne #que lo territòri ne correspondiá a l'anciana província de las Alpes Graies e Pennines, en avent coma suffragants de Sants-Texans-de-Mauriana, pendent aperaquí un sègle, Sion ne Valiá, fins a la XVIen sègle, e Aoste. Lo diocèse de Moûtiers a #èsser suprimit al Concordat de 1801. A #èsser restablit l'an 1824. A amassat a aqueles de Chambéry e de Mauriana en 1966 en lo archidiocèse de Chambéry, Mauriana e Tarentaise.
Los Sarrasins s'èran establits a La Guarda-Freinet al començament de la VIIIen sègle fins a aquel #que ne sián caçats l'an 793. De pòrtan ailà razzias sul territòri dels Alpes e avián los caulets. Es a aquela epòca que la glèisa bastida per Sanctus a #èsser destruida. Après la paissièra de la Guarda-Freinet a pogudas començar la repopulation e la reconstruction de las vilas. Es #çò que mòstra lo précepte de Agaune datat de 996, que # lo rei de Bourgogne Rodolphe III dona per el lo comtat de Tarantaise al archevêque Amisus o Amizon. A indicat que lo archevêché de Moûtiers i aviá #èsser depopulatus, despoblat, per las incursiós de las Sarrasins. Es probable qu'aquel avesque a empreses la reconstruction de la catedrala, mas cap de tèxt permet pas de l'afirmar. Se tròba a la meteissa epòca l'avesque de Turin, Landolfo (avesque de 1011 a 1037), #que reconstruit de las glèisas destruidas los Arabes en lo sieu diocèse.
Per rasons militaras de proteccion de la frontièra, s'es emprés lo bastiment de la linha de camin de fèrre entre Sant-Pierre-de Albigny e Bourg-Sant-Maurici après l'acòrdi de Triple Alliance entre l'Alemanha, l'Àustria-Ongria e l'Itàlia, en 1880. Lo tren arriba a Moûtiers en 1893. El dessert Bourg-Sant-Maurici en 1913. Los projèctes de prolongement de la linha jol caulet del Pichon-Sant-Bernard cap a la vallée de Aoste an pas jamai ressortit l'estadi dels estudis. Las restriccions topographies an agut de besonh de bastir un tunèl hélicoïdal a la sortida de l'estacion de Moûtiers, en direccion de Centron, per reprene una diferéncia de nivèl d'aperaquí 40 mètres.
Une des deux voies romaines, Alpis Graia, partant d'Aoste pour aller en Gaule en franchissant les Alpes, passait par le Petit-Saint-Bernard, Alpe Graia, puis descendait la haute vallée de l'Isère par Bourg-Saint-Maurice, Bergintrum, Aime, Axima, et Moûtiers, Darantasia, en traversant le pays des Ceutrons. Cette route se sépare après Moûtiers en deux branches, une allant vers Grenoble et Vienne, l'autre vers Lyon.
Moûtiers est mentionnée sur la table de Peutinger sous le nom de Darantasia.
On lit dans les Bollandistes que saint Honorat vint, au commencement du V° siècle, dans le bourg de Centron. Une lettre du pape saint Léon datée de 451 permet d'affirmer qu'il y avait un évêque à Darantasia pour le diocèse de la Tarantaise qui correspondait au territoire de la civitas Ceutronum. À Darantasia, son disciple, saint Jacques d'Assyrie, moine de Lérins, évangélise la Tarantaise et bâtit une église qu'il dédia à saint Pierre et il y fit édifier un château-fort. Il devint le premier évêque de Tarentaise.
Dans la liste des évêques de Moûtiers de Monseigneur Duchesne, en 1907, le premier évêque est Sanctus. Celui-ci a assisté au Concile d'Épaone, en 517, et a reconstruit la cathédrale Saint-Pierre consacrée par saint Avit, archevêque de Vienne, avant 525. Dans l'homélie qu'il prononça, Dicta in basilica sancti Petri quam Sanctus episcopus Tarantasiae condidit, saint Avit indique que la nouvelle église en remplace une plus ancienne devenue trop petite.
Darantasia a d'abord été un évêché suffragant de Vienne avant de devenir une métropole à l'époque de Charlemagne dont le territoire correspondait à l'ancienne province des Alpes Graies et Pennines, ayant comme suffragants Saint-Jean-de-Maurienne, pendant environ un siècle, Sion en Valais, jusqu'au XVIen siècle, et Aoste. Le diocèse de Moûtiers a été supprimé au Concordat de 1801. Il a été rétabli en 1824. Il est réuni à ceux de Chambéry et de Maurienne en 1966 dans l'archidiocèse de Chambéry, Maurienne et Tarentaise.
Les Sarrasins s'étaient établis à La Garde-Freinet au début du VIIIen siècle jusqu'à ce qu'ils en soient chassés en 793. De là ils mènent des razzias sur le territoire des Alpes et tenaient les cols. C'est à cette époque que l'église construite par Sanctus a été détruite. Après la prise de La Garde-Freinet a pu commencer la repopulation et la reconstruction des villes. C'est ce que montre le précepte d'Agaune daté de 996, par lequel le roi de Bourgogne Rodolphe III donne le comté de Tarantaise à l'archevêque Amisus ou Amizon. Il est indiqué que l'archevêché de Moûtiers avait été depopulatus, dépeuplé, par les incursions des Sarrasins. Il est probable que cet évêque a entrepris la reconstruction de la cathédrale, mais aucun texte ne permet de l'affirmer. On retrouve à la même époque l'évêque de Turin, Landolfo (évêque de 1011 à 1037), qui reconstruit des églises détruites les Arabes dans son diocèse.
Pour des raisons militaires de protection de la frontière, on a entrepris la construction de la ligne de chemin de fer entre Saint-Pierre-d'Albigny et Bourg-Saint-Maurice après l'accord de Triple Alliance entre l'Allemagne, l'Autriche-Hongrie et l'Italie, en 1880. Le train arrive à Moûtiers en 1893. Il dessert Bourg-Saint-Maurice en 1913. Les projets de prolongement de la ligne sous le col du Petit-Saint-Bernard vers la vallée d'Aoste n'ont jamais dépassé le stade des études. Les contraintes topographies ont nécessité de construire un tunnel hélicoïdal à la sortie de la gare de Moûtiers, en direction de Centron, pour reprendre une différence de niveau d'environ 40 mètres.
Elle fut chef-lieu de district de 1790 à 1795 et d'arrondissement de 1800 à 1926.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
Bernard Werber
Bernard Werber (Tolosa, 18 de setembre de 1961) es un escrivan de sciéncia ficcion en francés, qu'es conegut subretot per sa trilogia de las Formigas. Son òbra fa s'encontrar la sciéncia-ficcion, mitologia, esperitualitat, filosofia, biologia e futurologia.
Somari
- 1 Biografia
- 2 Escritura
- 3 Simbolica
- 4 Òbras
- 5 Nòtas e referéncias
- 6 Vejatz tanben
Biografia[modificar | modificar la font]
Nasquèt a Tolosa lo 18 de setembre de 1961. Dempuèi l’edat de 13 ans, a escrich d'istòrias per un fanzine; l'experiéncia de sa vida li serviguèt per sos romans, coma dins L'Empèri dels àngels. Aprèp d'estudis en criminologia a l'Institut de Criminologia de Tolosa e de jornalisme a l'Escòla Superiora de Jornalisme de París, venguèt jornalista scientific pendent una desena d'annadas, subretot per Eurêka, lo magazina de la Ciutat de las Sciéncias e de l'Industria de París. Escriguèt regularament per lo jornal Nouvel Observateur. D'aquelas annadas li ven son gost per la sciéncia, que mescla amb sos tèmas favorits, de las Formigas a la mòrt fins a las originas de l’umanitat.
Las òbras de Bernard Werber foguèron tradusidas en trenta cinc lengas. Amb 15 milions d’exemplars venduts dins lo monde, Bernard Werber es, amb Marc Lévy, un dels autors franceses contemporanèus mai legits al monde[1].
Aprèp son libre eponim, creèt l’Arbre dels possibles, site Web e « projècte per cercar o imaginar los futurs possibles de l’umanitat[2] ». Lo primièr filme de cinèma realizat per Bernard Werber, Nòstres amics los Terrians, sortiguèt en abril de 2007.
Escritura[modificar | modificar la font]
Son estil d’escritura mescla diferents genres literaris, coma la saga d’aventura, la sciéncia-ficcion e lo conte filosofic.
Dins gaireben totes sos romans, Bernard Werber utiliza la meteissa forma de construccion, alternant articles informatius d’enciclopèdia e dos o tres fils narratius. Los articles precisan o alargan las intrigas, se jonhent de temps en temps.
E mai, sos romans e sas novèlas se crosan. Se tròba de personatges recurrents coma Edmond Wells a l'encòp dins la trilogia de las Formigas e dins L'Empèri dels àngels, mas tanben de tèmas totjorn presents, coma « l’Arbre dels possibles » d’Isidore Katzenberg, o encara lo roman Nosautres los dieus, tornant prendre elements de la novèla L’Escòla dels joves dieus.
Bernard Werber demòra un escrivan de sciéncia-ficcion e de vulgarizacion scientifica, sas òbras pretendon pas de provar o negar de teorias scientificas, mas expausar dedins una òbra de ficcion çò que presenta coma de descobèrtas encora pauc o pas conegudas del grand public. L'Ultim Secret illustra plan aquela tendéncia, se pòt legir sus la quatrena de cobèrta la frasa seguenta: « van anar de surpresa en surpresa fins a l’extraordinari desnosament basat sus una descobèrta scientifica pauc coneguda mas reala. »
Bernard Werber es membre d’onor de l’INREES. L'Institut de Recèrca sus las Experiéncias Extraordinàrias es es una associacion qu'a per vocacion la sensibilizacion dels professionals en santat mentala, dels mètges e dels sonhants en general, a las experiéncias extraordinàrias, o inabitualas.
Aquela apròcha se rebateja alara dins lo contengut de sos romans, coma per exemple Los Tanatonautas, que prepausa una version esperitualista de las experiéncias de mòrt imminenta o encara Nòstres amics los umans (una pèça de teatre) que conta un recit d’enlevaments pels extraterrèstres. La sciéncia, lo paranormal e l'esperitualitat influéncian atal fòrça de sos romans.
Simbolica[modificar | modificar la font]
Bernard Werber utiliza divèrsas simbolicas dins sos libres. Los animals coma lo daufin, lo rat o las formigas son representats coma d'animals intelligents. La simbolica de las chifras a tanben un grand ròtle e, segon lo biais que son explicats, rebatejan « l'estadi de l’evolucion de l’arma ».
Òbras[modificar | modificar la font]
La trilogia de las Formigas[modificar | modificar la font]
Pentalogia del cèl[modificar | modificar la font]
Cicle dels àngels[modificar | modificar la font]
Cicle dels dieus[modificar | modificar la font]
Aquela trilogia seguís lo Cicle dels angels.
- Nosautres los dieus, [[2004}})
- Lo Buf dels dieus, 2005
- Lo Mistèri dels dieus, 2007
Cicle Aventurièrs de la Sciéncia[modificar | modificar la font]
Autres libres[modificar | modificar la font]
Libres experimentals[modificar | modificar la font]
- L'Enciclopedia del saber relatiu e absolut, 1993
- Lo Libre del viatge, 1997
- Lo Libre secret de las formigas, 2002
- Nòstres amics los umans (teatre), 2003
- Nòva Enciclopedia du saber relatiu e absolut, 2009
- Viatge al còr del vivent, 2011
Novèlas[modificar | modificar la font]
- Lo Conte al revèrs, 1998
- Lo Tresaur de l’illa dels visionaris 2004
- Meurtre dins la nèbla 2006
- La Mòstra carmica 2011
- L'Arbra dels possibles, 2002
- Paradís a faiçon, 2008
Bendas dessenhadas[modificar | modificar la font]
- Las Formigas, 1994
- Exit
- Los Enfants d'Èva
- Los Tanatonautas
- Le Temps dels bricolaires, 2011
CD[modificar | modificar la font]
Filmes[modificar | modificar la font]
- La Reina de nacre, (cort mestratge, 15′) 2001 amb S. Drouin
- Los Umains, (cort mestratge, 9′) 2003
- Nòstres amics los Terrians, long mestratge produit per Claude Lelouch, 2007
Pèça de teatre[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Vidèo Ombre et Lumière 2006 - littérature, livres, SF, Bernard, Werber, Dailymotion Share Your Videos
- ↑ (fr) arbredespossibles.com, site de futurologia venent d’una idèa de Bernard Werber: traçar un arbre dels futurs possibles de l’umanitat.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Biografia[modificar | modificar la font]
(fr)Anne Martinetti, Bernard Werber, le roi des fourmis, éd. Gutenberg, 2009 (ISBN 2-35236-047-1)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr) Site oficial de Bernard Werber
- (fr) Enciclopedia del Saber Relatiu e Absolut
- (fr) Site oficial del roman Lo Miralh de Cassandra


text:
09/12/2016
Daus òmes que tomban, episòde 20, per Joan Ganhaire
Quò començava bra’ment a li pudir, quel afar, a Caüsac. Començava de ne’n aver son fais de galopar aprep quela veusa sanhosa que semblava ren mielhs aimar que de donar una pita butida a de riches òmes per los aidar davalar los uns l’eschalier, l’autre d’un cirier, un autre aura de quauque mirador. E degun aviá fait lo raprochament entre la veusa Fleury, la veusa de Gueranda, la veusa Meracadier e la veusa Langevin darriera en data. Aviá faugut lo deliri tardivós d’un paubre foligaud per que lo nas de Gaëtan Caüsac tòrne trobar la dralha de quela Barba Blueia fumela, que Galichet aviá fotrament bien fait de laissar tombar dins sa jòunessa. E nos eram nonmas en quatrevint ;i ‘viá vint ans a tornar trapar, e diu sap comben de tipes balançats per las fenestras, dins los eschaliers o de tota autra plaça un pauc en nautor. Ne’n eram a quelas tristas consideracions au cafe daus Quatre Sergents davant un te bruslant per Gaëtan tot confit dins sa crubertas e fasent crasenar las dents en cadença sus quauque concertò per violon de Bartòk. Lo sentiá a dos dets de tot laissar tombar, si un pòt entau dire, de tornar credar Galichet per li dire que si volià tornar veire sa bien aimada, aviá nonmas a segre la dralha que veniam de drubir, mas de bien far ‘tencion de pas li virar l’eschina au palier dau tresieme niveu o de pas tròp se doblar per la fenestra per ‘mor de barrar los contrevents. Per contrapinca, era de mai en mai pivelat per quela femna e io sentiá que si eram pas enquera tornats aus Ombradors era ben perque voliá veire en faciá queu géni dau crime que aviá franchit vint ans e quatre murtres sens que pagun se’n esmaja. Demai, i ‘viá quela misteriosa dròlla que semblava nos segre, mas que de ser, semblava aver perdut nòstra pirca. D’un lanç, Franciscò bomba a la pòrta, esversant chadiera, taula e quite beure que an quí, que apelen Pineu, e d’ente era sietat, lo vese espiar d’un costat de l’autre, far mina de partir a la galòpa, levar los dos braç en signe d’impotença, e tornar testa bassa, quo era ela, ne’n sei segur, la femna de la rua Madama. Sap pas çò que ne’n penset Bartòk, mas lo crasenament de dents de Caüsac venguet mai redde, mai bruchent si quo era possible. Lo temps de massar taula, chadiera, e de comandar una autre Pineu, Franciscò petonava aprep quela dròlla lesta coma un escuriòu, viva coma ‘na lebre, que semblava de talha a segre ‘na dralha sens se far veire, e a dispareisser aprep s’èsser bien montrada, dau genre, o,o, sei quí, trapatz me si podetz. Me veiqui bien montada coma quilhs dos tipes de meschanta umor.( de segre)
Joan Ganhaire
Les commentaires sont fermés.


text:
Psicoterapia cognitiva e comportamentala
Las psicoterapias cognitivas e comportementalas (o terapias cognitivas e comportementalas, TCC) amassant un ensems de curas dels trebles psiquiatrics (coma addictions, psicòsis[1], depressions e trebles ansioses) qu'an en comun un apròche que la terapeutica se deu basar sus las coneissenças eissidas de la psicologia scientifica. Se deu obesir a de protocols pro estandardizats. Evalua sovent l'evolucion del pacient pendent la terapia. Accèpta lo caminament de medecina basada suls fachs. Las TCC an la particularitat d'afrentar las dificultats del pacient dins « l'aicí e ara » amb d'exercicis practicas centrats suls simptòmas observables mejans lo comportament e per l'acompanhament pel teurapeuta per tòca d'intervenir suls procediments mentals o procediment cognitius, conscients o non, considerats coma a l'origina de las emocions e de lors desòrdres. L'estandardizacion de la practica de las TCC contribuiguèt a la reconeissença de lor eficacitat per lor caractèr reproductible qu'es una de las exigéncias del caminament scientific. Son plan indicadas pels trebles ansioses (coma las fobias) e las addiccions.
Dins l'istòria de la psicologia clinica, los corrents dichs comportamentalistas (per tòca d'en primièr a intervenir sul comportament) e cognitius (cercant a intervenir sus las cresenças, las representacions, e lors procediments de construccion) apareguèron parallel a la mitat del segle XX, a vegadas en competicion l'un amb l'autre. Dempuèi los ans 1980, aquel partiment istoric entre comportementalisme e cognitivisme tend a desaparéisser dins la practica terapeutica[2].
Fan l’objècte de criticas, subretot en tèrmes de scientisme, de normalizacion e d'estandardizacion se se considèra que cada èsser uman es unic.
Somari
- 1 Istòria
- 2 Principis terapeutics
- 3 Criticas
- 4 Notas e referéncias
- 5 Annèxes
Istòria[modificar | modificar la font]
L'apròche cognitiu: influéncia de l'estoïcisme[modificar | modificar la font]
D'autors mòstran la filiacion entre las idèas dels filosòfs estoïcians (coma Epictet) e los postulats de l'apròche cognitiu e tanben psicalitic[3]
Del comportementalisme cap a las terapias[modificar | modificar la font]
Al començament dels sègle XX, la celèbra experiéncia d'Ivan Pavlov sul condicionament classic faguèt nàisser lo corrent comportamentalista en psicologia scientifica: quand es presentat un estimulús d'en primièr neutre, per exemple lo son de la campana, just abans de donar de manjar a un can e qu'aquò se repetís mai d'un còp, lo can acabarà per salivar sonque ausissent lo son, quitament quand lo manjar arriba; es lo condicionament. Mas se, enseguida, lo son es presentat mai d'un còp sens manjar, la salivacion se farà pas mai; es « l'atudament ». Provat per l'animal, aqueles fenomèns foguèron reproduchs per l'uman. John Watson, en 1920, induch una fobia per un enfant a partir d'aquela teoria del condicionament. Aqueles trabalhs pròvan la volontat de donar, al mejan de l'experimentacion per l'òme mas tanben al besonh per l'animal, una basa empirica a la teorias e partent del caminament clinic en psicoterapia.
Mary Cover Jones, en 1924, experimenta la primièra terapia comportamentala: expausa pauc a pauc d'enfants a l'objècte de lor paur, los fasent de recompensas per aquela exposicion, e lor montrant d'autres enfants qu'eles n'an pas paur. Aquela primièra terapia comportamentala es presentada coma una experiéncia scientifica. Richard L. Solomon en 1953 formaliza la quita idèa d'exposicion, provant amb de cans, que se l'exposicion es pro longa la fobia desaparéis.
En 1952, dins sas recercas sus l'ància, Joseph Wolpe prepausa un tractament dich de « desensibilizacion sistematica » basat sul principi d'inibicion recipròca que consistís a produire un estat psicologic incompatible amb l'estat anciós pendent l'exposicion a l'objècte fobic. S'inspira de las primièras experiéncias que consistisson per exemple a donar de manjar a de gats fachs ancioses per condicionament prealable. Totjorn en 1953, Burrhus F. Skinner plaça lo condicionament operant al centre de sas òbras, mostrant cossí los individús acquerisson lor comportament, seleccionant aqueles que serán positius per eles. Ensag de l'aplicar a una compreneson melhora de l'educacion[4].
Aparicion[modificar | modificar la font]
A meteis temps dins los ans 1950 e 1960, d'apròches terapeutics novèls sorgisson. En efièch malgras de successes dins la cura de las nevròsis, d'autres trebles coma la depression se mòstran mai resistents a las terapias d'inspiration comportamentalistas. Las alternativas prepausadas, coma pels americans Albert Ellis e Aaron Beck, se destrian per lor utilizacion de concèptes de per abans considerats coma tròp « mentalista » coma las cresenças o las emocions[5]—Beck foguèt a l'origina d'un questionari de mesura de la depression utilizat fins ara, lo Beck Depression Inventory. Malgrat lo vam scientific a l'entorn de la Revolucion cognitiva, los fondaments clinics d'aqueles apròches rebaton mai la recerca d'una « tresena via » entre lo comportamentalisme e la psicanalisi que los paradigmes novèls de la psicologia cognitiva de laboratòri.
La terapia racionala qu'Albert Ellis bastís a partir de 1953 e que nomenèt enseguida de « terapia racionala e emotiva » se revendica atal de la filosofia estoïciana. Repausa en partida sus l'idèa que las perturbacions psiquicas son lo rebat d'un disfoncionament dins lo biais de pensar o de comprene lo mond sus la basa de cresenças falsas. La terapia se focaliza donc sul present, cercant pel biais d'exercicis mentals e d'un trabalh de racionalizacion, per modificar las menas de pensadas, las reacions emocionalas e los comportaments puslèu que de tornal sul passat per comprene l'origina del treble. La teoria racionala e emotiva es considerada coma de segur la primièra forma de terapia cognitiva e comportamentala.
Autre decebut de la psicanalisi e influenciat per Albert Ellis, lo psiquiatre Aaron Beck desvolopa son apròcha terapeutic, d'en primièr a l'entorn de la depression, al començament dels ans 1960, puèi s'interessant tanben als trebles ancioses. Prepausa lo tèrme de terapia cognitiva en referéncia al concèpte de cognicion que designa los procediments mentals que lo individus tractan l'informacion dins lor vida videnta. Aquela terapia cognitiva se destria donc plan dels metòdes comportamentalistas se focalizant quasi exclusivament suls procediments mentals, e subretot çò que Beck nomena esquèmas. Son en efièt aqueles esquèmas mentals (pensadas automaticas, monològs intèrnes) amb que lo terapeuta cerca a agir amb lo pacient.
Fusion cognitiva e comportementala[modificar | modificar la font]
En 1961, Albert Bandura mòstra que, s'es presentat a d'enfants de dos ans e mièg d'adults maltractant una monaca, e qu'aqueles adultes s'anan, los enfants imitan aqueles comportaments violents. L'imitacion fonciona se lo comportament imitat es pas vist « directament », mas es sonque filmat. En 1965, Ayllon e Azrin realisan una terapia basada sus de getons (recompensas) près d'esquizofrèns. Per poder garir la psicòsi, la metòde permet d'ensenhar de prètzfachs simples al respècte de la sofrança del subjècte, e de l'amplor de sas produccions delirantas coma se vestir o renjar sa cambra. Mas, pro lèu, de publicacions scientificas mòstran las decas dels programas d'economia de getons. Atal, Robert Liberman, psiquiatre al Camarillo Hospital, menciona lo cas d'una femna jova que se prostitua en cambi de getons[6]. D'autres pacients se revòltan contra una terapia que jutjan inica e opressiva, de "gratificacions" o "recompensas" èran gratuitas abans l'instauracion de l'economia de getons[7].
En 1970, Marks, que destria fobias simplas e socialas, teoriza l'idèa d'immersion: s'agís de confrontar, per far desaperéisser l'ància, a de situacions totjorn mai espaventós pas pus de biais progressiu mas de confrontar directament lo pacient a paur mai granda.
Fins als ans 1980, la terapia racionala e emotiva d'Ellis e subretot la terapia cognitiva de Beck venon al vam dins la psicologia clinica e tornan a d'encastres teorics fondamentals en recerca clinica. Pasmens, las tecnicas comportementalas que se trapan sovent confrontadas dins los ensags clinics van pauc a pauc fusionar amb aqueles apròches mai sovent cognitius e far naícer a las psicoterapias propiament cognitivas e comportementalas, visant per exemple lo treble panic.
Las TCC son las psicoterapias que s'ajustan mai a l'evaluacion de la medecina basada suls fachs. Son aqueles que mostrèron mai d'eficacitat dins aquel encastre. Mai, ofrisson un encastre teoric que mantenon de ligams, mai o mens dirèctes, amb los concèptes de la psicologia scientifica e mai recentaent de las neurosciéncias cognitivas.
Modèls novèls[modificar | modificar la font]
Al començament dels ans 2010, lo camp de las psicoterapias cognitivas e comportementalas demora plan actiu. De modèls novèls contunhan d'aparéisser coma la terapia d'acceptacion e d'engatjament (ACT) de Steven C. Hayes (c.f. «La Terapia d'acceptacion e d'engatjament») a per tòca de tornar a una flexibilitat picologica pels pacients o encara las terapias de plena consciéncia, inspiradas de las practicas meditativas, que son utilizadas per la gestion de l'estrès e contra las recasudas depressivas.
D'autors atal prepausèron de descriure aquelas novèlas terapias coma constitutivas d'una « tresena èrsa » de TCC, après lo vam comportamentalista e lo vam cognitiu (e cognitiu e comportemental)[8]: aquela tresena èrsa se caracterizará per l'acceptacion puslèu que l'evitament de las pensadas peniblas e l'utilizacion de la tecnicas meditativas. Pasmens, aquela descripcion fa pas encara consens dins de la comunautat[9]. Aquelas tecnicas metan al entre la meditacion. La diferéncia entre de tecnicas ja preexistissentas coma la relaxacion, la sofrologia, la preguièra, l'ipnòsi es a vegada malaisit de far. Pasmens an lo merite de s'engatjar sus una dralha comuna a d'autres tipes de TCC (dralha explicitada, estandardizada, que comunica estrechament amb las neurosciéncias cognitivas) mai possible çò que permet un estudi mai aisit.
Dempuèi la mitat dels ans 1990, mercé als progresses de l'informatica, las tecnologias de realitat virtuala començan a èsser utilizadas dins un encastre psicoterapeutic, per tornanar a de situacions virtualas que pòdon se confrontar als pacients. Aquelas tecnicas d'immersion virtuala sont envisatjadas dins lo tractament de trebles fobics. Aquelas tecnicas s'apròchan de tecnicas emplegadas pels corrents psicanalitics. La psicanalisi poiriá èsser una simulacion dels moments traumatisants del subjècte en utilizant l'imaginari, la paraula e l'associacion liura. Los psicanalistas desvolopèron lo psicodrama que consistís a far jogar a d'actors una situacion problematica pel subjècte. Modificant lo ròtle d'unes actors, lo pacient pòt veire l'evolucion de la scèna.
Principis terapeutics[modificar | modificar la font]
Pels trebles ancioses, la terapia comportementala agís amb de mesas en situacion e d'exposicions graduadas a las situacions provocant una ància. Per exemple, dins lo cas d'una fobia d'aranhas, se demanda al subjècte de classificar las diferentas situacions se pòt èsser confrontat a d'aranhas sus una escala de 0 a 100. Enseguida se l'expausa pauc a pauc a la situacions de las mens ansiogènas per el fina a las mai ansiogènas. Per exemple, lo pacient deu d'en primièr imaginar una aranha, puèi observar d'imatges d'aranhas, tocar un bocal ont se trapa una aranha, e fin finala tocar l'aranha. Al meteis temps, apren a contraròtlar las manifestacions pisiologicas de la paur amb d'exercicis de relaxacion. La terapia cognitiva agís sus las pensadas del pacient presentant une distorsion cognitiva (per exemple, una paur excessiva d'èsser contaminada per una malautiá poirriá èsser combatuda per una informacion sus la quita malautiá e l'apreciacion dels riscs vertadièrs).
Las terapias cognitivas, après las òbras de Beck, apareguèron coma un complement necessari a l'apròche comportamentalista pur metent l'accent sus l'importança dels esquemas preconscients de pensada per l'èsser uman e lo biais que los esquèmas disfoncionals pòdon provocar e/o mantenir de trebles mentals diverses. La terapia cognitiva ne diferís pas dins sa metodologia de la terapia comportamentala se plegar a las exigéncias de l'eficacitat e de l'evaluacion estatistica. De capitadas dins las curas dels estats depressius per las tecnicas cognitivas provoquèron l'esper que d'autras patologias poirián beneficiar d'aquel tipe d'apròcha e dins los ans 2010 de cercaires trabalhavan a aplicar aquel apròche dins un registre patologic mai larg comprenent los trebles de l'umor, los estats ansioses, los trebles de la personalitat e las psicòsis. Las pròvas de l'eficacitat dins aquelas indicacions son mai dificilas d'obtenir fins ara.
En practica, los psicoterapeutas formats a aquelas tecnicas mescaln los apròches comportementals e cognitius dins un mèsme projècte terapeutic per tòca de melhorar l'eficacitat, çò que fa que se parla mai sovent de terapia cognitiva e comportementala (TCC) per designer aquel apròche terapeutic.
Debanament[modificar | modificar la font]
Los TCC son de « terapias activas »: lo psicoterapeuta escambia amb lo pacient, l'informa, li pepausa de tecnicas, astúcias eca. D'entre aquelas tecnicas figuran l'exposicion (en imaginacion, terapia per realitat virtuala o in vivo), la relaxacion, le faiçonatge, lo modeling, la restructuracion cognitiva…
- Evaluacion abans la cura: l'analisi foncionala. Compòrta doas dimensions :
- qualitativa: s'agís de determinar las circonsténcias ont lo problèma apareguèt de ne precisar los factors desencadenadors e aqueles contribuissent a son manten. de grasilhas permeton de realizar aquela analisi, coma lo BASIC ID d'Arnold Lazarus, ou la grasilha SECCA.
- quantitativa: per percebre l'evolucion de las dificultats del pacient pendent lo tractament, cal de per abans las mesurar. Per exemple, amb una persona avent un troble obsessional compulsiu (TOC) de lavatge, lo terapeuta poirá evaluar amb la persona lo temps passat jos la docha, e d'autres indicators que permetràn d'establir una linha de basa del TOC del pacient. Fòrças escalas clinicas son a la disposicion del terapeuta.
- Lo contracte terapeutic: presenta al padient cossí el e lo terapeuta van s'i prene per menar le cambiament terapeutic. Los objectius son progressius.
- Aplicacion del programa: se fa al ritme del pacient, las estapas son susceptiblas d'èsser rajustadas.
- Evaluacion dels resultats: lo psicoterapeuta cognitiu e lo pacient evaluan lo resultat de la terapia. La comparason entre la linha de basa e l'evaluacion en fin de terapia son un indicator du succés de la terapia. Es pas impossible de considerar una novela thérapie à la suite de cette evaluacion, se de nòus objectius son envisatjats.
Las terapias cognitivas e comportementalas a la diferéncia de la psicopatologia psicanalitica prenon pas en compte l'ipotèsi segon que los simptòmas relèvan de l'inconscient, de la sexualitat infantila e del trabalh del subjècte per sa quita vertat. S'interessan a modificar los seus comportaments e sas pensadas. Se son menada a integrar amb la recerca de la cognicions e de las emocions del pacient dels aspèctes de son istòria subjectiva, aquela presa en compte vòl « corregir » aquelas per modificar lo comportament per la conducha. La tòca es pas que lo subjècte aja una coneissença de sa vida psiquica. La tòca es que lo subjècte conesca las seunas reflexions (cognicions) e los seus comportaments fàcia a una situacion precisa que li fa problèma (ància, fobia) e qu'agisca segon un esquèma donat.
Cada terapia comença donc per una analisi comportamentala detalhada per arribar a una ipotèsi quantificada sul biais que lo simptòma se constituiguèt e sus las consequéncias que ne venon. La quita terapia dicha utiliza de tecnicas validadas e reproductiblas d'un pacient cap a l'autre. Tot lo long de la terapia, lo pacient es evaluat e s'evalua a cada estapa e l'ipotèsi iniciala se pòt tornar discutar. La capitada de la terapia consistís idealament dins la desapereisson del simptòma e de sas consequéncias sus la vida del pacient.
Evaluacion e aplicacion[modificar | modificar la font]
Los trebles mentals per que l'eficacitat de las TCC es atestada[10] mas tanben contestada. Pels adults, aqueles trebles mentals inclusisson entre autre: agorafobia, atacas de panica, trebles ansoses[11], fobias socialas, sindròna d'estrès post traumatic, obsession compulsion, depression ambulatòria[12], d'intensitat mejana, del subjècte edat e espitalizat, Prevencion del suicidi, treble de la personnalitat borderline per las femnas[13], sindròma de fatiga cronica[14], psicòsi[1], insomnia, alcolisme o toxicomanias e bolimia[15].
De tecnicas pòdon èsser utilizadas e inclusisson[16]: arrèst de la pensada, auto contraròtle, auto observacion, biofeedback, continuum, contraròtle d'estimulús, contraròtle respiratòri, descatastrofar, decentracion, descobèrta guidada, desensibilizacion sistematica (vejatz exposicion), economia de getons, entraïnament a las competéncias socialas, exposicion, feed-back, flecha davalanta, focalizacion sensoriala, gestion de las contingéncias, jòcs de ròtle, modeling, modificacions de las auto verbalizacions, modificacions dels esquèmas precoces inadaptats, prevencion de la recasuda, prevencion de la responsa, repeticion cognitiva, resolucion de problèma, restructuracion cognitiva, pretzfach a domicili, sensibilizacion cobèrta e stop-start o squeeze.
Criticas[modificar | modificar la font]
Pels detractors, las TCC son inadeqüatas per respondre a las causas de las sofrenças psiquicas:
- Aténher de critèris de capitada estandardizats: an per tòca pas que los simptòmas pres « al pè de la letra », dins aquel sens una supression aparenta del simptòma sus un objectiu precís significa pas qu'i aja desapareisson de las causas d'aquel ni desplaçament del simptòma.
- Multiplicacion de las escalas e repeticions de la mesura: la dinamica terapeutica e l'influéncia del terapeuta suls desirs de la persona son pas pres en compte.
- Abséncia de compreneson del pacient coma subjècte singular, individú unic: insistisson a seguir de protocòls estandardizats, evacuan la « dimension umana del pacient » çò qu'es lo pròpri de l'apròche psicanalitic, per que es subjècte de l'inconscient, sens comprene la singularitat de cada individú. Alara las TCC serián de fach una normalizacion del subjècte als estandards socials en vigor.
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 (en) Gutiérrez M, Sánchez M, Trujillo A, Sánchez L, Cognitive-behavioral therapy for chronic psychosis, vol. 37, , PDF, 106–14 p.
- ↑ « Lo despartiment istoric entre comportamentalistas e cognitivistas, ara encara fòrça plan sentit en psicologia experimentala fondamentala, a pas cap de rason de vessa sus la practica terapeutica qu'a tot interés a l'escafar causissent lo nom generic de terapia cognitiva e comportamentala » (B. Samuel-Lajeunesse, Ch. Mirabel-Sarron, L.Vera, F.Mehran et al.
- ↑ Granger, B. (2003) Thérapies cognitives et philosophie stoïcienne.
- ↑ Per una istòria e una critica del corrent comportamentamisme, vejatz l'article comportamentalisme.
- ↑ « Remarcam que s'agís de psiquiatres transfugs de la psicanalisi mas que, pasmens decebuts per aquela, son atirats per l'estudi de las activitats psiquicas intèrnas e non pas los processediments de condicionament » p. 39 (B.Samuel-Lajeunesse, Ch. Mirabel-Sarron, L.Vera, F.Mehran et Coll, Manuel de thérapie comportementale et cognitive, 1998, p. 41).
- ↑ « A view of behavior modification projects in California », Behavior Research and Therapy, 6: 331-341,
- ↑ Nausica Zaballos, Vie et mort d'un hôpital psychiatrique : le Camarillo Hospital (1936-1996), Paris, L'Harmattan, coll.
- ↑ (en) Hayes (2004) S.C. Hayes, Acceptance and commitment therapy, relational frame theory, and the third wave of behavioral and cognitive therapies, Behavior Therapy 35 (2004), p. 639–665.
- ↑ (en)S.G. Hofmann and G.J.G. Asmundson, Acceptance and mindfulness-based therapy: New wave or old hat?, Clinical Psychology Review 28 (2008), p. 1–16.
- ↑ Segon l'ANAES, l'INSERM per aquela patologias las TCC son provadas per un o mai « metanalisis » o d'« ensags randomizats de fòrta poténcia estatistica e que los resultats convergisson »; (fr)Jean Cottraux, Les thérapies comportementales et cognitives, p. 379
- ↑ (en) Otte C, Cognitive behavioral therapy in anxiety disorders: current state of the evidence, vol. 13, , 413–21 p.
- ↑ (en) Driessen E, Hollon SD, Cognitive behavioral therapy for mood disorders: efficacy, moderators and mediators, vol. 33, , 537–55 p.
- ↑ (en) Matusiewicz AK, Hopwood CJ, Banducci AN, Lejuez CW, The effectiveness of cognitive behavioral therapy for personality disorders, vol. 33, , 657–85 p.
- ↑ (en) Gatchel RJ, Rollings KH, Evidence-informed management of chronic low back pain with cognitive behavioral therapy, vol. 8, , 40–4 p.
- ↑ (en) Murphy R, Straebler S, Cooper Z, Fairburn CG, Cognitive behavioral therapy for eating disorders, vol. 33, , 611–27 p.
- ↑ d'après Mihaescu, G., et al Précis de thérapie Comportementale et Cognitive.
Annèxes[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Comportamentalisme
- Ipnòsi ericksoniana
- Programacion neurolinguistica
- Terapia comportamentala dialectica
- Charly Cungi
- Gestalt terapia
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- (fr)Choisir une psychothérapie efficace, Cottraux, édition Odile Jacob 2011
- (fr)Guide clinique de thérapie comportementale et cognitive sous la direction de Fontaine et Fontaine, éditions Retz 2011
- (fr)Jean Cottraux, Les thérapies comportementales et cognitives, Masson
- (fr)B. Samuel-Lajeunesse e al. , Manuel de thérapie comportementale et cognitive, Dunod, Paris, 2004
- (fr)Mihaescu, G., e al. Précis de thérapie Comportementale et Cognitive. Chêne-Bourg, Suisse : Médecine et Hygiène, 1998.
- (fr)Joel David Swendsen, Catherine Blatier, Psychopathologie et modèles cognitivo-comportementaux, Presses universitaires de Grenoble
- (fr)Paul Chadwick, Max Birchwood et Peter Trower, Thérapie cognitive des troubles psychotiques, Décarie éditeur, 2003
- (fr)Olivier Chambon, Carlo Perris, Michel Marie-Cardine, Techniques de psychothérapie cognitive des psychoses chroniques, Masson


text:
Dimars, 12 de junh de 2018, 03h00 Internacional,Politica,Societat
Itàlia e Malta empedisson de desembarcar un vaissèl amb 600 migrants salvats en Mediterranèa
La nau Aquarius, proprietat de Mètges Sens Frontièras (MSF) e de SOS Mediterranèa, se tròba al bèl mitan de la mar Mediterranèa en esperant de poder desembarcar dins un pòrt los 629 migrants socorreguts davant la còsta de Libia. Dimenge, Mateo Salvini, cap de la xenofòba Liga e ministre italian de l’Interior, anoncièt dins La Reppublica lo barrament de totes los pòrts a l’Aquarius. Puèi publiquèt un messatge mai dur sus Twitter, ont se mòstra el amb los braces crosats amb l’etiqueta “Barrem los pòrts”.
“Uèi Itàlia comença de dire de non al trafec d’èssers umans e de non a l’afar de l’immigracion clandestina. Ma tòca es de garentir una vida serena a aqueles gojats d’Africa e a nòstres enfants en Itàlia”, çò apondèt pus tard dins una autra fiulada.
A bòrd de l’Aquarius i a 123 menors e sèt femnas prenses. Lor socors foguèt coordenat pel centre naval de Roma, que depend de l’estat italian. En mai d’aquò, aperaquí 400 personas que son dins lo naviri èran estats salvats per la marina italiana e d’autres batèls mercands, que menèron los migrants al vaissèl d’MSF.
La situacion es talament grèva que dins la nuèch de dimenge a diluns lo primièr ministre italian, Giuseppe Conte, mandèt dos batèls amb de personal medical per assistir los migrants de l’Aquarius. Mentretant, Salvini reclamèt a Malta qu’aculhiguèsse los migrants perque La Valeta es mai près de l’Aquarius. Mas lo govèrn maltés diguèt que non èra pas competent, car segon lo drech maritim internacional, es Itàlia que deu coordenar lo desembarcament e lo salvament.
Es pas lo primièr còp que Malta refusa l’accès a sos pòrts. La nau alemanda Seefuchs, que foguèt victima d’un fòrt tempèri, aguèt pas drech de desembarcar los 180 migrants qu’aviá socorreguts. Fin finala o poguèt far a Pozzallo, en Sicília. Aquel incident provoquèt tota mena de criticas entre los govèrns italian e maltés.
Aculhits al País Valencian
Lo cònsol màger de Valéncia, Joan Ribó, ofriguèt ièr son pòrt e sa vila per aculhir los 629 migrants. Sul pic, lo govèrn espanhòl autorizèt aquela ofèrta e es fòrça probable que l'Aquarius i ane.
UPDATE: Medical situation for 629 people currently onboard #Aquarius stable for now but unnecessary delay to disembarkation in safe port puts vulnerable patients at risk, particularly: 7 pregnant women, 15 w/ serious chemical burns, several critical drowning +hypothermia patients pic.twitter.com/wLx5iyJ8v7— MSF Sea (@MSF_Sea) 11 de juny de 2018
Avec 629 rescapés à bord, l'#Aquarius a reçu l'instruction du Centre de coordination des secours maritimes italien (IMRCC) de rester en stand-by à sa position actuelle, soit 35 milles nautiques de l'#Italie et 27 milles nautiques de #Malte pic.twitter.com/wAIUIsOw9g— SOS MEDITERRANEE France (@SOSMedFrance) 10 de juny de 2018
VITTORIA!— Matteo Salvini (@matteosalvinimi) 11 de juny de 2018
629 immigrati a bordo della nave Aquarius in direzione #Spagna, primo obiettivo raggiunto! #chiudiamoiporti pic.twitter.com/dNmLyNRaVo
El Govern de les Illes Balears s’ha oferit al Govern central per donar-li qualsevol ajuda que pugui necessitar en el rescat de l’#Aquarius. La presidenta del Govern @F_Armengol ha xerrat fa uns minuts amb la vicepresidenta @carmencalvo_ per posar-nos a la seva disposició. pic.twitter.com/YyhOiT96zU— Govern Illes Balears (@goib) 11 de juny de 2018
Hi ha 629 persones al mar que han de ser acollides.— Chakir el Homrani (@ChakirelHomrani) 11 de juny de 2018
El dret marítim diu que han de ser ateses al port més proper, però si hi ha qui ho impedeix Catalunya sempre posarà per davant els drets humans #VolemAcollir #PaísdAcollida
#1 Exacte, mas es sortit un dessenh, que se vòl umoristic, que ne fa un escarni, e mai grèu: suggeris que los còrses son racistas. Lo podètz veire dins Mediapart, per exemple.
Gilles Simeoni a tanben prepausat d'aculhir la nau dels refugiats. Sembla una solucion mai simpla.


text:
Diluns, 30 de genièr de 2017, 03h00 Lenga
Albi
© Centre Cultural Occitan d’Albigés
Barcelona
© CAÒC
Barcelona
© CAÒC
La 20a edicion de la Dictada Occitana s’es convocada ongan dins mai d’un quarantenat de vilas de pertot dins lo país e tanben a París e als Païses Catalans. La majoritat de las convocacions d’aquel concors ortografic de la lenga occitana se debanèron simultanèament dissabte passat amb una participacion plan nombrosa.
La Dictada nasquèt en 1998 d’una iniciativa del Centre Occitan de Castras (Castrés) e d’an en an d’autras municipalitats an jongut l’eveniment.
208 personas a Albi, mai que mai d’escolans e de collegians
A Albi, la dictada se debanèt divendres passat. Lo Centre Cultural Occitan d’Albigés organizèt l’eveniment aquel jorn per permetre la participacion de las classas, e atenguèt la participacion d'ochanta uèch collegians de Calandreta, e de cent escolans d'escòlas bilingüas e de collègis publics. En mai d’aquò, participèron un licean e dètz e nòu adultes.
Lor organizaires grandmercejan los professors, los caps d’establiments e la conselhièra pedagogica d'aver permés aquel recampament intergeneracional.
Estrambòrd a Barcelona
De remarcar ongan l’estrambòrd de Barcelona, ont i participèt un ochantenat de personas. Aquí l’eveniment l’organiza lo Comitat d’Afrairament Occitano-Catalan (CAÒC) e foguèt aculhit per la Generalitat de Catalonha. Dins aquel sens, la dictada tenguèt la preséncia de la directritz generala de la politica lingüística, Ester Franquesa; lo cap dels afars occitans, Xavier Moral; lo cap dels servicis lingüistics dels mèdias publics catalans, Ernest Rusinés, e lo cap del Servici d’Immersion e d’Acuèlh Lingüistic de Catalonha, Pere Mayans.
Los participaires escotèron per videoconferéncia una saludacion del Centre Occitan de Castras, de la man de Bernat Vernhièras, que pus tard legiguèt lo tèxt de la dictada. Puèi, dos professors d’occitan del CAÒC tornèron legir lo tèxt.
La dictada finida, una jurada compausada pels professors e pels ensenhaires d’occitan faguèt la correccion dels trabalhs dels participants. Après la dictada, los participants poguèron gaudir d’un vespralh. A la seguida, lo cantaire Joan Codina, membre del grop de musica Mirabel, faguèt un concèrt de cançon e de musica occitanas.
Los laureats de Barcelona obtenon una borsa per participar a l’Escòla Occitana d’Estiu, que se debana cada an a Vilanuèva d’Òlt (Naut Agenés) durant la tresena setmana d’agost.
Luòcs ont se ten la Dictada
Visca l'occitan e visca las culturas de tot lo mond !
Adieu,
I'avia una Dictaa Occitana a Gap perèu. Fai d'ans que Lo Rescontre Gapian e l'I.E.O. 04-05 fan una Dictaa a Gap, duberta a tots (pichons e adultes).
Mercé de l'apondre dins vòstra tiera (es ja marcaa dins la tiera de l'IEO de Castras).
Mai d'entresenhas: www.espaci-occitan.com


text:
Fòbos (mitologia)
Dins la mitologia grèga, Fòbos (en grèc Φόϐoς) es lo filh d'Arès e d'Afrodita, fraire de Dimos (e Armonia, seguent las versions). Incarnacion de la paur panica (significacion del nom en grèc). Fòbos es l'etimon del mot fobia. Acompanha lo paire a la batalha amb lo fraire Dimos e la divessa Enion. Incitèt los combatents a fugir. Los dos fraires èran los aurigas del dieu de la guèrra. Fòbos es sovent figurat semblant a un leon o amb cap de leon.
Daissèt son nom a Fòbos, una de las doas lunas de Mart (la segonda portant lo nom del seu fraire Dimos).
L'equivalent dins la mitologia romana es Timor


text:
Posted in Pàmias on Març 9, 2012|
2 Comments »
Lo teatre antic d’Aurenja ,construsit jol reialme d’Auguste (1 emperaire roman). Es un dels teatres romans mai ben conservat al monde . Ne rèsta encara de sa paret de scèna amb sas dimensions d’origina (103 m de larg per 37 m de naut). Se tròba dins lo Comtat Venaicin. Fasèm encara de pèças de teatre en estiu.
Aurenja a tanben un arc de trionfe qu’es estat construsit per representar totas las batalhas d’Auguste.
Las arènas d’Arles o anfiteatre roman que foguèt bastit a l’entorn de 80 ans ap. J-C, 90 ans ap. J-C . Foguèt utilizat coma muralhas a l’edat mejana. Se tròba en Provença.
Màrius Bourdoncle, Estébân Saint-Michel.
Read Full Post »
Posted in Uncategorized on Març 9, 2012|
2 Comments »
La populacion de Marselha es de mai 1 milion.Es mai granda vila d’Occitania.La superficia de Marselha es de 240km2 .E i a lo mai grand pòrt de frança e lo 5en del mond .E i a lo sabon de Marselha .Aquesta vila es estada fondada en 600avJ-C.I a la mai granda patinadoira de França.A marseilha i atres universitats e regropan mai de 60.000 estudiants.E i a un club de fotbal L’OM olimpic de marselha.
ANTONIN e LOUKA
Read Full Post »
Posted in Pàmias on Març 9, 2012|
Leave a Comment »
Los Pirenèus es una cadena montanhosa entre la mar Mediterranèa (Cap de Creus) e l’ocean Atlantic. Tanben i a una legenda que se sona la legenda de Pirena.
Lo pic mai naut es : lo pic d’ Aneto, mesura 3404 m d’altitud.
Los Pirenèus an de passatges que se sonan los Ports.
Angie, Manon
Read Full Post »
Posted in Pàmias on Març 9, 2012|
Leave a Comment »
Pèire Pau Riquet realizèt lo projècte mai falord dempuèi l’Empèri
roman: religar la mar Mediterranèa a l’ocean Atlantic. Aquel canal foguèt realizat en mens de 15 ans de 1667 a 1681 .
L’engèni deRiquet foguèt de trobar la solucion per alimentar en aiga lo canal tota l’annada : aprofeitar las aigas dels rius de Montanha Negra ,las recampar dins un bacin a Sant Ferriòl e las menar amb un rèc a l’aigavèrs de Naurosa.
Sa longor es de 241 quilomètres. Al sègle XIX, se bastiguèt a Naurosa , una obelisca de 20 mètres en omenatge a Pèire-Pau Riquet .
Aimeric ,Pierre .
Read Full Post »
Posted in Pàmias on Març 9, 2012|
Leave a Comment »
I a 750 ans, una granda partida del pais occitan foguèt, d’ Avinhon a Agen e de Carcin als Pirenèus , un episòdi sagnan nascut al còp de l’emveja dels papas d’ arrestar la religion catara e de l’ emveja de conquista dels reis de França e dels senhors del nord. Cremèron los darrèrs catars a Montsegur en Arièja. Monsegur es un pichon vilatge d’Arièja qu’avia 109 abitants en 2006 e lo terictòri de la comuna fa 37.16 km2. En 1244 destrusiguèron lo vilatge qu’èra amont del pèug de Montsegur. Cada an se comemòra lo lenièr dels darrièrs catars de Montsegur.
Pèire e Lorenzo
Read Full Post »
Posted in Pàmias on Març 9, 2012|
Leave a Comment »


text:
ARN polimerasa
L'ARN polimerasa qu'ei un enzim qui catalisa la fabricacion d'ua molecula d'acid ribonucleïc (ARN) complementària de la sequéncia nucleotidica d'un tròç d'ADN.
Aqueth enzim qu'ei present en çò de tot los estes vius. D'un punt de vista quimic, l'ARN polimerasa qu'ei un nucleotidil transferasa qui horneish ribonucleotids (los nucleotids especifics de l'ARN) suber ua extremitat 3' d'un tròç d'ARN. Aquesta catalisa que s'apera transcripcion genetica.
Au contre de l'ADN polimerasa (qui, en vertat, b'ei un complexe enzimatic on mei d'un enzim e realiza sengle partida de las operacions qui desbocan sus la sintèsi d'ua navèra molecula d'ADN), l'ARN polimerasa qu'ei constituida d'un sol tròç e que realiza sola totas las operacions de sintèsi de l'ARN ; aquestas que son :
- Arreconéisher ua sequéncia nucleotidica suber l'ADN qui da l'òrde de començar la transcripcion (per aquesta reson b'ei aperada aperada sequéncia d'iniciacion).
- Obrir e mantiéner obèrta l'eliç dobla d'ADN entà qu'ua de las doas cadenas de nucleotids d'aquesta macromolecula e pòsca estar copiada.
- Hornir los ribonucleotids (los nucleotids de l'ARN) en tot atau alongar e perlongar la cadena d'ARN.
- Acabar la transcripcion de la sequéncia de l'ADN en ua navèra molecula ARN qui's deu alavetz destacar entà se liberar de la soa sequéncia d'ADN matritz e de l'ARN polimerasa qui catalizè la soa sintèsi, entà atau poder realizar las soas foncions d'ARN.
ARN polimerasa procariota[modificar | modificar la font]
En la cellula procariòta, lo meteis enzim cataliza la sintèsi de totes los tipes d'ARN: ARNm, ARNr e ARNt.
L'ARN polimerasa procariòta es formada de cinc subunitats d'environ 410 kDa a2BB'w, amb dos unitats a identicas, que se jonh al ADN de forma inespecifica per catalitzar la sintesi d'ARN. Per aumentar l'especificitat d'union a regions promotors, l'oloenzim requerís un factor σ. Doncàs l'enzim es format de cinc subunitats a2BB'σw (480 kDa). L'estructura de l'ARN polimerasa presenta una fenedura de 55 Å de longor e una largor de 25 Å. Aquela fenedura permet lo passatge de l'eliç dobla d'ADN, amb una mesura de 20 Å. Los 55 Å de longor permeton acceptar una sequéncia d'ADN de 16 nucleotids.
Totas las unitats que forman l'enzim foncionan amassa per menar a tèrme las reaccions de transcripcion. La subunitat B' participa a l'union de l'ADN, la subunitat B conten part del centre actiu e la subunitat σ es implicada principalament en l'iniciacion de la transcripcion, se dissociant de la rèsta de l'enzim un còp iniciat la transcripcion.
Las ARN polimerases dels organismes procariòtas foncionan de manièra analoga.
ARN polimerasas eucariotas[modificar | modificar la font]
Las cellulas eucariòtas an de tipes differents d'ARN polimerases amb diferéncias estructurales e foncionales concrètas
- ARN polimerasa I: sintèsi, apariament, revision e correccion e eliminacion de las mòrsas (primers). Sintetisa de precursors d'ARN ribosomic (ARNr).
- ARN polimerasa II: apariament, sintèsi de precursors d'ARN messatgièr. Aquela polimerasa es l'isoforma mai estudiada e requerís de factors de transcripcion perque se jonha a un promotor genic. Son estructura tridimensionala es estat elucidada per Roger Kornberg de l'Universitat de Stanford, que recebèt lo Prèmi Nobel de Quimia en 2006.
- RNA polimerasa III: enzim principal de polimerizacion. Sintetisa l'ARN de transferiment, l'ARN ribosomic 5S e d'autres ARN pichons localizats al nuclèu cellular (snRNA, de l'anglés small nuclear RNA) e al citoplasma.
- ARN polimerasa IV e V: apariament dins de condicions especialas.
- D'autres tipes d'ARN polimerases se tròban al mitocondria, al cloroplast e dins lo nuclèu del ribosòma.


text: Era major part des colleccions de preïstòria deth musèu artenhen es diferenti periòdes deth neolitic, calcolitic-megalitic, edat deth bronze enquiara edat deth hèr. Aguestes colleccions son frut des excavacions realizades per Mn. Joan Serra i Vilaró, que siguec director deth Musaeum Archaelogicum de Solsona deth 1915 ath 1925, principaument en Solsonès e enes comarques vesies der Alt Urgell e eth Berguedà. En sòn moment constituïren ua aportacion plan importanta ath coneishement dera preïstòria deth país. Siguec en aguesti ans quan eth Musaeum Archaelogicum de Solsona auec era colleccion de preïstòria mès importanta de Catalonha, dempús dera deth Musèu Arqueologic de Barcelona. Açò siguec possible gràcies ath gran nombre d’excavacions que Mn. Serra e Vilaró portèren a tèrme, e ara eficàcia e precision damb qué les realizèc. De totes e de cada ua d’eres ne deishèc constància escrita en suenhades e minucioses publicacions, qu’aué en dia encara son consultades pes arqueològs.


text:
Cercle Occitan La Burla
3, carrièira del pargue
34460 CESSENON SUS ÒRB
Contacte : Maria-Ròsa Viguièr
http://laburla.centerblog.net/
Corses - Animacion peri-escolara - Corala La Burla canta - Animacions culturalas
e mai...
Corses de setembre al mes de mai - De 5 a 6 oras e mièja del vèspre dins la sala Occitania de Cessenon d'Òrb- Per totes los nivèls de lenga -
Professor: Marie-Thérèse IZARD.
Repeticions de la corala « La Burla Canta » cada diluns del mes de setembre al mes de junh de 5 oras e mièja del vèspre duscas a sièis oras e mièja del vèspre, dins la sala Occitania (21 coristas).
Cada diluns, a l’escòla primària de Cessenon e de 4 oras de la tantossada a 5 oras del vèspre, iniciacion a l’occitan dins l’encastre de las activitats peri-escolaras.
IEO.
15 Avenue Alphonse Mas
BP 60011
34501 BEZIERS
Téléphone : 0467311891
Email : ieolengadoc@ieo-oc.org


text:
Mirabèu (Vauclusa)
Mirabèu (oficialament en francés Mirabeau) es una comuna occitana de Provença situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Comunas de Vauclusa
- Onorat Gabrièl Riqueti de Mirabèu, comte de Mirabèu
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Eth Conselh Generau d’Aran a signat un convèni de collaboracion damb er Ajuntament deth Naut Aran a on eth Govèrn d’Aran aportarà eth 50% dera quantitat justificada per Ajuntament de Naut Aran entara conservacion e manteniment des pistes forestaus, camins e sendèrs deth sòn tèrme municipau, enquia un maxim de 45.000 € anuaus.
Eth sindic d’Aran, Carlos Barrera, e eth baile der Ajuntament deth Naut Aran, César Ruiz-Canela, an signat un convèni a on eth Conselh Generau d’Aran se compromet a finançar era conservacion e manteniment des camins, sendèrs e pistes forestaus deth tèrme municipau de Naut Aran, d’acòrd damb es apartats següents:
1. Eth Conselh Generau d’Aran aportarà eth 50% dera quantitat justificada per Ajuntament de Naut Aran entara conservacion e manteniment des pistes forestaus deth sòn tèrme municipau, enquia un maxim 25.000 € anuaus entar exercici 2018.
2. Eth Conselh Generau d’Aran aportarà eth 50% dera quantitat justificada per Ajuntament de Naut Aran entara conservacion e manteniment des camins e sendèrs deth sòn tèrme municipau, enquia un maxim 20.000 € anuaus entar exercici 2018.
César Ruiz-Canela, baile der Ajuntament deth Naut Aran, a manifestat: “Entà poder actuar d’ua forma mès efisenta e rapida ath dauant de possibles besonhs, er Ajuntament de Naut Aran sollicitèc ath Conselh Generau er establiment d’ua linha de collaboracion que permete era realizacion des accions de conservacion e manteniment des des camins, sendèrs e pistes forestaus deth tèrme municipau de Naut Aran de forma dirècta per part der Ajuntament, damb ua collaboracion economica anuau per part deth Conselh Generau”.
Eth Conselh Generau d’Aran, coma organ de Govèrn d’Aran, a signats convènis de collaboracion entath condicionament deth Camin Reiau, es cabanes, coms, camins forestaus plaçadi enes Montes d’Utilitat Publica dera pertinença de totes es entitats que conformen eth municipi deth Naut Aran.
En paraules deth sindic d’Aran, Carlos Barrera: “Eth Conselh Generau d’Aran a realizat pendent es ans 1998–2017 es actuacions de besonh, en collaboracion damb er Ajuntament de Naut Aran, entara conservacion e manteniment des camins, sendèrs e pistes forestaus deth tèrme municipau de Naut Aran”.
Barrera a hijut: “En favor der interès generau e des vesins deth Naut Aran, ei de besonh establir aguest mecanisme de collaboracion entara conservacion e manteniment des camins, sendèrs e pistes forestaus deth tèrme municipau de Naut Aran”.
Vielha, 30 de junhsèga de 2018
Conselh Generau d’Aran: Núria Sanjuan


text:
Clau (sarralha)
Una clau es una aisina que permet de dubrir una sarralha o un cadenat. Las claus son fachas en general d'acièr, encara que se fa de claus d'autres materials e, o tanben, i a de claus electronicas, de fòrma mai classica o en forma de carta. Pòdan aver un ròtle onorific (las claus de la vila que se balhan a de membres distinguits de la comunitat)
La clau es un dels atributs de Sant Pèire, que garda las pòrtas del cèu. Es taben lo simbòl de Microsoft Outlook, un programa de corrièr electronic.
Una clau es tanben un concèpte mai general e s'aplica a quin que siá dispositiu (mecanic o logic) que permet de dubrir, desblocar o deschifrar quicòm que demòra tancat, blocat o chifrat (vejatz clau (criptografia))
Clau de pòrta[modificar | modificar la font]
Una clau es un instrument que s'utilisa per dubrir e tancar las seralhas incorporadas al objèctes que se vòl protegir dels accesses no desirats.
Quan foguèron inventada, las primièras sarralhas èran de grandas bóstia metallicas que demandavan per las dubrir de claus de fèrre fòrça grandas e pesucas. Mas, pendent lo sègle XX se faguèt una evolucion importanta dins lo dessenh de nòus sistèmas de tancadura de pòrtas que donèt l'origina a una gama de claus fòrça variada.
Las claus ancianas èren coma un tube rodon de fèrre que s'acaba per una paleta.
La majoritat de las claus son en acièr, pasmens pels veituras o autres equipaments s'utilizan de claus qu'incorpòran un sistèma electronic per la sdubrir a distància sens besonh d'introduire la clau dins la sarralha. De talas claus òodon tanben servir per mètre en marcha lo motor de l'automobil.
La clau comuna consistís en una peça de metal amb de dents e selhons a la forma de la sarralha e per la dubrir se l'introduís e se la fa virar. Lo cap de la clau es mai larg e plan per que se pòsca agantar e la far virar. Cada fabricant de sarralhas fan una seria complèta de claus diferentas per que se pòsca pas dubrir una sarralha amb de claus d'una autra sarralha del meteis modèl.
Las claus modèrnas de las cambras d'ostalaria, son en fach una carta de plastic onte es codifica un periòde de validitat en accòrdi amb la demorança del client a l'ostelaria.
Las claus per activar la dubertura de pòrtas coma, per exemple, los d'accesses als parcatges privats, son un dispositiu electronic de comanda a distància.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Élément(s) ajouté(s) récemment
Aucun produit
Liens à visiter
L-9782859105976
Neuf
3 Eléments
En stock
10,00 €
1001 aicós - Recueil de poésie de Sèrgi Viaule sous la forme d'haïkus en occitan. Collection Messatges (poesia), IEO edicions.
1001 aicós - Sèrgi Viaule
Recueil de poésie occitane. Ces 1001 Haïkus en occitan sont un régal !
Se tracha d’una performança literària unica dins lo genre. Un convit poetic a glopejar un pauc cada jorn.
« ... pòdi parlar un pauc dels aicós de Sèrgi. M'i soi afeccionat. Ai descobert que d'unes semblan de provèrbis. D'autres son francament risolièrs. Mas subretot que Sèrgi mòstra una granda atencion a las bèstias e a las plantas ; als arbres e a tot çò que viu. Çò que per ieu ne fa lo prètz, al delà de la fòrma. Pas que per aquò val lo còp de lo legir.
Pensi qu'es fondamentalament amorós del monde e de las gents. Sos aicós son pas totes aimables. N'i tanben de plan tristes, pauc de francament desesperats, puslèu melancolics ». Sèrgi Labatut (estrach del prefaci).
Collection Messatges (poesia), IEO edicions.
L'auteur:
Sergi Viaule, né en 1950, a écrit de nombreux textes, poésies, contes et nouvelles parus sous forme de brochures. Il se consacre aujourd’hui à la mise en ordre de ses œuvres romanesques.
Extrait:
La vèsta vièlha
penjada dins l’estable
nada dins la mòrt.
Maçon maçona,
cordurièr cordureja.
Aiquista quista.
Aucun commentaire client pour le moment.


text:
Biàrritz
Biàrritz[1] (Miarritze e Biarritz en basco) qu'es ua vila deu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region de Navèra Aquitània. Es ua vila d'Occitània (Gasconha) segon las dadas lingüisticas scientificas e segon los occitanistas (mes es ua vila deu País Basco segon los militants basquistas).
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Biàrritz se tròba dens lo parçan deu Baish Ador. Qu'apartiengó a Labord au sègle XII, arron n'estó desligada. Que hè partida deu "Bascoat" dens lo sens de la lei Pasqua de 1995.
Es banhada per l'ocean Atlantic (golf de Gasconha). Qu'es hèra pròcha de Baiona e Anglet dab las quaus forma ua conurbacion e lo parçan deu Baish Ador.
Lo casinò de Biàrritz (obèrt tre lo 10 d'agost de 1901) e las soas plajas que hèn de la vila un center toristic. Lo surf que tròba a Biàrritz un deus punts mei importants entà la soa practica. Biàrritz que viu en fàcia de la mar. Qu'estó a las soas originas un vilatge balenèr.
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Durant lo sègle XVIII los mètges que recomandavan los banhs de mar a Biàrritz per las lors proprietats terapeuticas. Biàrritz qu'arribè a la fama en 1854, an que l'Emperairitz Eugènia (esposa de Napoleon III) hasó constrúser un Palais a la plaja (uei lo dia conegut coma Ostalaria deu Palais).
La familha reiala britanica que passè temporadas a Biàrritz.
Lengas[modificar | modificar la font]
La lenga tradicionala de la conurbacion formada per Biàrritz, Baiona e Anglet (nuclèu deu Baish Ador) qu'ei l'occitan (gascon), segon las enquistas filologicas deus sègles XIX e XX (vejatz en particular l'Atlas linguistique de la Gascogne), mes que i a ua hòrta preséncia deu basco deguda a ua immigracion rurala recenta de l'arrèrpaís bascofòn.
En tot cas la lenga dominanta i es lo francés dempuish lo sègle XX. Los movements culturaus locaus que revendican l'occitan e lo basco e qu'an obtengut ua senhalizacion trilingüa en francés, en basco e en occitan.
Los movements politics occitanistas que revendican lo Baish Ador (dab Biàrritz) coma ua part d'Occitània. Los movements politics bascos que'u revendican coma ua part deu Bascoat.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
Congregacion per la doctrina de la fe
41° 54′ 04″ N 12° 27′ 22″ E / 41.901, 12.4562
La Congregacion per la doctrina de la fe (en latin : Congregatio pro Doctrina Fidei) es una de las nòu congregacions actualas de la Curia romana e l'eritièra de l'inquisicion romana e universala[1].
Istoric[modificar | modificar la font]
Lo papa Pau III aviá fondat una Sagrada congregacion de l'inquisicion romana e universala, per la bula Licet ab initio, lo 21 julhet de 1542. aquela congregacion aviá per mission de lutar contra la eretgias, e subretot far obstacle a las avançadas dels protestantisme[1].
Lo papa Piu X reformèt l'institucion lo 29 de junh de 1908 e la remplacèt per la « Sagrada congregacion del Sant Ofici ». Aviá per ròtle de vigilar a la puretat de la doctrina e de las mors.
Lo papa Pau VI, cambièt lo Sant Ofici par la Congregacion per la doctrina de la fe en seguida del Motu proprio Integrae servandae[2], del 7 de decembre de 1965, la velha de la tancadura del concili Vatican II[3]. Per l'escasença, Pau VI suprima tanben la Sagrada congregacion de l'indèx.
Joan Paul II precesèt sa foncion actuala en 1988 per la constitucion apostolica Pastor Bonus : « Lo prestzfach pròpri de la Congregacion per la doctrina de la fe es de promòure e d'apara la doctrina e las mors conformas a la fe dins tot lo mond catolic: tot çò que, de quin biais que siá, concerna aquel domèni relèva donc de sa competéncia[4] ». De 1981 a 2005, èra presidida pel cardinal Joseph Ratzinger. Amb la Congregacion per la doctrina de la fe, la Glèisa abandonèt l'estructura e los metòdes de l'Inquisicion[5].
La congregacion es ara presidida pel Monsenhor Gerhard Ludwig Müller dempuèi julhet de 2012.
Dempuèi l'8 de julhet de 2008, lo secretari de la congregacion, es a dire lo numèro dos, es lo teologian jesuista espanhòl Luis Ladaria Ferrer, consultaire de la Congregacion de la doctrina de la fe dempuèi 1995 e secretari de la Comission teologica internacionala dempuèi 2004. Considerat coma un conservator moderat[6][7].
Compétences[modificar | modificar la font]
Las competéncias de la congregacion son definidas per la constitucion Pastor Bonus: « Lo pretzfach de la Congregacion per la doctrina de la fe es de promòure e d'aparar la doctrina e las mors conformes a la fe dins tot lo mond catolic: tot çò que, de quin biais que siá, concerna aquel domèni relèva donc de sa competéncia[4] ».
La congregacion es competenta per verificar que las doctrinas e ensenhaments catolics demoran dins l'encastre de la fe de la Glèisa. La sanccion disciplinària mai grava que pòsca prononciar, en cas de doctrina contrària a la fe catolica, es l'excomunicacion latae sententiae[8], que dempuèi Vatican II pòt concernar pas que los batejats catolics.
La congregacion per la doctrina de la fe sempre exercèt un poder judiciari per de causas especificas ligadas a la defensa de la fe, de la morala, e de la dignitat dels sacraments, subretot de la reconciliacion e de l’eucaristia. De delits mai greus (delicta graviora) sempre foguèron de la competéncia exclusiva de la Congregacion per la doctrina de la fe[9]. Subretot los delictes greus contra la celebracion dels sacraments (per exemple: ordinacion de femnas, violacion del secret de la confession...) subretot s'aqueles delictes riscan de provocar la nullitat del sacrament o s'i a la volontat de lo celebrar fòra de la comunion de la Glèisa catolica (per exemple celebrar la messa sens mencionar lo nom del papa e de l'evesque diocesan dins la preguièra eucaristica).
La congregacion a de competéncias per de delictesmai greus contra las mours, subretot sas competéncias son maxim al subjècte dels abuses sexuals d'un prèire sus un minor d'edat, dempuèi lo Motu proprio Sacramentorum Sanctitatis Tutela de Joan Paul II del 30 d'abril de 2001 e la letra De delictis gravioribus del 18 de mai de 2001 del cardinal Jozef Ratzinger, prefècte de la congregacion, que precisa las modalitats d'aplicacion d'aquela competéncia e qu'obliga los evesques a far tornar los dossièrs cap a Roma.
Organizacion de la Congregacion[modificar | modificar la font]
Presidida per un prefècte, la congregacion es compausada de vint e tres membres, cardinals, arquevesques e evesques venent de nacions diversas. Pels afars corrents, lo prefècte es assistit d'un secretari, d'un sosecretari e d'un promotor de justícia. L'administracion del dicastèri es divisida en tres seccions, tractant caduna dels diferents sectors de competéncia de la congregacion: doctrinala, disciplinària e matrimoniala. Aquela darrièra s'ocupa de tot çò que tòca al privilegium fidei.
Per melhorar lo tractament de recors d'ecclesiastics acusats de Delicta Graviora (abús sus minor) una comission especiala foguèt instituida en 2014. Lo papa Francés nomenèt lo 19 mai de 2014 Mr José Luis Mollaghan, abans arquevesque de Rosario en Argentina, membre de la congregation en carga especiala d'aquel afar[10]. Puèi, l'11 de novembre de 2014 foguèt publicat un decret pontifical creant una comission especiala, compausada de sèt cardinals e evesques, encargada del tractament d'aqueles recors (la premièra instança essent tractada al nivèl diocesan o de l'òrdre d'apartenéncia del religiós). Aquela comission especiala es una instança de la session ordinària de la Congregacion, la session ordinària demorant sola competenta se la persona incriminada a reng d'evesque[11],[12].
Nota es referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 Présentation de la congrégation sur le site du Vatican.
- ↑ (la) texte du motu proprio sur le site du Vatican
- ↑ date sur le site catholic-hierarchy
- ↑ 4,0 et 4,1 Constitution apostolique Pastor Bonus § 48.
- ↑ Lettre du pape Jean-Paul II au cardinal Roger Etchegaray à l'occasion de la présentation de l'ouvrage sur « l'Inquisizione »
- ↑ John L. Allen, Jr., 'Kind' and 'reliable' Jesuit named to Vatican's top doctrinal post, in National Catholic Reporter, vol 7, n 42, 11/07/2008, article en ligne
- ↑ Isabelle de Gaulmyn, Un nouveau préposé à la « fabrique des saints », in La Croix, 09/07/2008, article en ligne
- ↑ Congrégation pour la doctrine de la foi, procédure pour l'examen des doctrines
- ↑ La Congrégation pour la doctrine de la foi est aussi un tribunal, Zenit, 1er avril 2004
- ↑ Actes pontificaux - 19 mai 2014, sur le site du Saint-Siège
- ↑ Bruno Bouvet, « Le Vatican crée une commission pour mieux traiter les appels de prêtres accusés de fautes graves », la-croix.com, (consultat lo 11 novembre 2014)
- ↑ Salle de presse du Saint-Siège, « Rescritto del Sommo Pontefice Francesco sulla istituzione di un Collegio, all’interno della Congregazione per la Dottrina della Fede, per l’esame dei ricorsi di ecclesiastici per i delicta graviora », press.vatican.va, (consultat lo 11 novembre 2014)


text:
Bourgogne
Author: admin | Posted in Notrebellefrance No comments
La Bourgogne (en francoprovençal Borgogne) est une région française qui regroupe quatre départements : l’Yonne (89), la Côte-d’Or (21), la Nièvre (58) et la Saône-et-Loire (71).La carte des Châteaux et des Monuments de Bourgogne La carte des plus beaux villages de Bourgogne La carte des sites touristiques de Bourgogne La carte des sites naturels de Bourgogne
Flavigny sur Ozerain |Chateauneuf en Auxois |Château de Commarin |Semur en Brionnais |Noyers sur Serein |Vézelay |Château de Druyes |Château de Bussy-Rabutin |Cascade de Brisecou |La Fosse Dionne |Grottes d’Azé et Blanot |La Roche de Solutré |Le Saut de Gouloux |Cirque et Cascade du bout du Monde |Résurgence de la douix |Rivière souterraine de la Bèze |Grotte du Bel Affreux |Cascade des gorges de Narvau |Dolmen naturel de Chevresse |Chaos d’Uchon-Griffe du diable |Grotte d’Arcy sur Cure |Pierre percée |Rochers du Saussois |L’abbaye de Fontenay |Château d’Ancy-le-Franc |Château de Chastellux |Guédelon |Château de Maulnes |Château de Pisy |Château de Ragny |Château de Saint-Fargeau |Château de Tanlay |Château de Vallery |Palais ducal de Nevers |Château de Bazoches |Château de Corbelin |Château de Villemolin |Palais des ducs de Bourgogne |Château d’Arcelot |Château de Fontaine-Française |Château de Rosières |Château de Longecourt-en-Plaine |Château de Gevrey-Chambertin |Château de la Rochepot |Savigny-lès-Beaune |Thenissey |Château de Châteauneuf |Château de Couches |Château d’Eguilly |Château d’Epoisses |Le Château de Posanges |Château de Balleure |Château de Berzé |Château de Bissy-sur-Fley |Château de Brancion |Château de Brandon |Château de Bresse-sur-Grosne |Château de Burnand |Château de La Chapelle-de-Bragny |Château de Chassy |Château du Banchet |Château de la Clayette |Château de Corcelle |Château de Cormatin |Château de Digoine |Château de Dracy-lès-Couches |Château de Drée |Château de Montjeu |Château de Pierre-de-Bresse |Château de Rully |Château de Sercy |Château de Sully |Château de Lantilly |Touroparc |Ecomusée Creusot-Montceau |Musée de la Préhistoire de Solutré |Ecomusée de la Bresse Bourguignonne |Centre Eden |Hospices de Beaune |Château du Chastenay |Parc de l’Auxois |Le Cassissium |Château de Châtillon |Parc Touristique des Combes |Musée de la Vie Bourguignonne Perrin de Puycousin |Château de la Verrerie |Parc naturel de Boutissaint |Abbaye de La Ferté |Le Circuit de Nevers Magny-Cours |Théâtre romain d’Autun |Porte Saint-André à Autun |L’Abbaye de Cluny |Musée des beaux-arts de Dijon |Château du Clos de Vougeot |MuséoParc Alésia |Musée du Pays Châtillonnais |Abbaye de Cîteaux |Musée Nicéphore-Niépce |Bibracte |Musée de l’aventure du son |


text:
Eleccions estudiantas (64) : lo M22M qu'arriba en cap dab 69 % deus vòtes mes n'obtien pas qu'un sièti au Conselh deu collègi locau
Dus ans a, la lista M22M, aliança enter los estudiants deu Med'Òc, Solidaires étudiant-e-s e Uluka que s'emportè 12 siètis sus 23 a las eleccions organizadas a l'Universitat de Pau e deus País de l'Ador (64).
Lo M22M qu'ei ua platafòrma creada peus estudiants de l'UPPA deus campus de Pau e de la còsta basca. Qu'ei implicat dens la vita estudianta, tant au nivèu culturau, associatiu, com politic e que tribalha dab las instàncias universitàrias tà conservar formacions de qualitat e un campus viu.
Los estudiants deu M22M que's son presentats dimars 27 de març tau renovelament deus siètis de diferents conselhs decisionaus. Que perpausan ua diversitat culturau e lingüistica suu campus, de tribalhar tà un servici public de qualitat e tà ua universitat de proximitat « l'UPPA que deu deféner e desvolopar las soas auhèrtas de formacion entà facilitar l'accès au saber », e ua universitat shens discriminacion.
« Quitament se los sèitis estudiants que son estatutàriament minoritaris au demiei deus conselhs, qu'avem podut har entrar lo noste devís, uei lo dia largament représ per las autas fòrças estudiantas mes tanben per la direccion de l'UPPA. D'aquesta faiçon, qu'avem obtienut avançadas modèstas mes concrètas pertocant enter autes, la plaça de l'euskara e de l'occitan au demiei de l'establiment dab la creacion d'ua comission especifica qui associa estudiant-a-s, ensenhaire-a-s e oficis publics qui a permtut l'adopcion a l'unanimitat d'ua senhaletica trilingua », çò escriu Txomin Podeva, estudiant en sociologia a l'UPPA. Totun, los membres deu M22M qu'an enqüèra tribalh de har entà impausar las lors ideas : egalitat òmis-hemnas, defensa de las condicions d'estudis, transicion ecologica, dret deus estudiants e estrangèrs, vita associativa e sindicau atau com aquits sociaus deus salariats de l'universitat.
A la fin deu vòte deu 27 de març, lo M22M que s'emportè la victòria dab ua larga majoritat. 69 % deus sufragis exprimits tau conselh deu collègi locau e 57,4 % taus conselhs centraus. Los estudiants de l'aliança basco-gascona qu'avón la suspresa de descobrir ua maishanta reparticion deus siètis estudiants au conselh deu collègi locau e que publiquè un comunicat de premsa ger : « Lo M22M qu'a avut la maishanta suspresa de constatar que suus 4 siètis a provedir, que n'a sonque obtienut un. En efèit, l'UPPA qu'a procedit dab precipitacion a ua refonta de la soa organizacion en empeutar ua composanta paulina au campus de Baiona, quitament en compréner aquera composanta, la lista M22M que demora majoritària a 53 % de las resultas deus vòstes exprimits ».
« Dab aquera resulta, que'ns podèvam esperar au mensh 2 o 3 pòstes dens lo conselh d'administracion de l'Universitat, çò nse digó Yannick Pouey, ancian vice-president estudiant de l'UPPA. Qu'ei simplament un negament de democracia ! Que ns'arretrobam au medish nivèu que las autas listas de l'UPPA Avenir e l'UNI (Union Nacionau Interuniversitària) qui an amassat respectivament cap a 30 % e 10 % deus vòtes. Qu'avem relaiat la problematica dens la premsa regionau, basca e occitana. Qu'esperam reaccions, e mei que mei dens lo mitan occitanista ».
Que demandan a l'UPPA de préner mesuras immediatas entà respectar las resultas deus vòtes. Qu'apèran los estudiants, lo personau, ensenhaires e cercaires de l'UPPA a'us sostiéner dens la lor reïvindicacion.
Articles en relacion
- Ficas de lenga suu site internet de l'Ostau Bearnés
- Cronica LO BON SON — Dab Pagans, be muda lo trad !
- Mexic : Andrés Manuel Obrador, un President anti-sistèma
- Calandreta deu Lis (64) : Aperet au don entà sauvar dus emplecs
- Eleccions europèas 2019 : lo manifèste de l'Aliança Libra Europèa es disponible en linha