text:
Saint-Georges (Pas de Calais)
Saint-Georges es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant Georges a situat en lo país dels Sèt Vallées, e a traversat pel fleuve litoral la Canche. Sant Georges a situat a 5km de Hesdin e jouxte Vièlh-Hesdin. Aquel vilatge possedís una pisciculture, #que #èsser la una de las mai grandas d'Euròpa en los ans 1950. Aquela bastissa a #èsser rénové per aculhir de toristas, e de pescadors e condicionat en gîte rural. Lo circuit del Ravin, circuit de quads e de mòtos se situa egalament a l'exteriora del pòble, entre Lo Quesnoy-en-Artés e Sant Georges. Se tròba egalament un recorregut de caça, #que servís a aculhir los futurs chasseurs en lo marc de la formacion al permís de caça.
Saint Georges est situé dans le pays des Sept Vallées, et est traversé par le fleuve côtier la Canche. Saint Georges est situé à 5km de Hesdin et jouxte Vieil-Hesdin. Ce village possède une pisciculture, qui fut l'une des plus grandes d'Europe dans les années 1950. Cet édifice a été rénové pour accueillir des touristes, et pêcheurs et aménagé en gîte rural. Le circuit du Ravin, circuit de quads et motos se situe également à l'extérieur du village, entre Le Quesnoy-en-Artois et Saint Georges. On trouve également un parcours de chasse, qui sert à accueillir les futurs chasseurs dans le cadre de la formation au permis de chasse.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


c: text/html

text:
Bòxa tailandesa
La bòxa tailandesa (o Muay Thai) es un espòrt de combat (art marcial) que se desvolopèt en Tailàndia ont es considerat coma l'espòrt nacional. Es conegut tanben coma "l'art de totas las partidas", perque las mans, los pès, los coides e los genolhs s'utilizan fórça.
Emai que los còps al cap pòscan pareisser mai impressionants dins la competicion, los expèrts d'aqueste espòrt afirman que los còps basses (low kicks), los coides e los genolhs son pus destructors pels competitors.
Pendent la competicion, los participants fan una dança rituala abans lo combat sonada lo Ram Muay. Aquela ceremonia ten una origina religiosa, mas servís tanben per estirar los muscles e coma escalfament.
L'entraïnament per la bòxa tailandesa es conegut per son intensitat e sa fermetat. Es fach per endurcir las uèch partidas del còs, e èsser tustat per la tíbia d'un boxaire tailandés es sovent comparat al còp d'una bata de base ball. Los boxaires tailandés tustan amb la tíbia e de vegadas amb lo pè.
La bòxa tailandesa influencièt fòrça lo desvolopament del kick-boxing que se creèt dempuèi en Japon, en Euròpa e als Estats Units.
Gaireben cada movement de bòxa tailandesa utiliza lo còs entièr, mentre que i a rotacion de las ancas a cada còp de pè o de punh. Aquò fa que las atacas e las defensa dins lo bòxa tailandesa son mai lentas mas mai fòrtas per exemple que las de la bòxa o del karate.
Tecnicas[modificar | modificar la font]
Lo Muay thai es plen de tecnicianas divèrsas. L'adaptacion contemporanèa coma espòrt o sembla en principi a la bòxa, mas après o veire e o analisar, es un espòrt d'una complexitat divèrsa e una disciplina rigorosa. Cap destacar que s'o considèra actualament coma l'espòrt mai efectiu versus d'autras disciplinas de contacte totjorn e quand se marcaràn de nòrmas depès, o en lo sieu defècte se realize una baralha d'aquesta forma; aquò vòl dire sens sumisiones o baralha de solèr. En aquesta disciplina se pòdon usar totas las extremidades del còs coma la man, lo coide, lo braç, lo pè, la camba e agarrar al contrincante, per realizar una projeccion e aital somar de ponchs, o ensajar la cúspide d'aqueste espòrt, aquò se coneis coma "plum" e es la forma de agarrar al contrincante del copet e ensajar o tustar amb lo genolh en la cara o lo còs en inclusent las cambas, mundialmente aquò se coneis coma "clinch".
Los còps de patadas de la cadera per se sona aval "tebianlan", de la cadera fins al pitrau "tebiancon" o se li sòl tanben cridar "lucky", e del pitrau per amunt "tebianbon". Los còps amb los ponhs son: "Dirècte e Jab" en essent lo Jab lo braç avançat en la nòstra gardia, e lo Dirècte lo braç endarrierat.
Las tecnicianas utilizadas son: de Tecnicianas de Agarre e de Tecnicianas de Projeccion, amb opcion a lançar a l'adversari al solèr, aquò se deu far mejançant de còps als ponchs de supòrt o derribes a còs complèt sens arribar al "tacle" (zancadillas). Cap mencionar qu'aquesta totalament proïbit tustar a l'adversari quand aqueste se tròba queigut o almens amb un genolh clauat en lo solèr.
La indumentaria del Muay thai consistís actualament en de pantalons cuertes e vendaje en de mans, de pès e espinillas coma unica proteccion (aquestas darrièras son per de baralhas amateur), l'emplec de guantes foguèt introdusit en l'an de 1929 per un boxeador filipino e se tornèt obligatòri, aital coma lo protector bucal e la division per de peses tre 1945. Quand los contrincantes entran al ring, se lor vei tradicionalament en utilizant un Mongkon sul cap e un Pong Malai a l'entorn del còth. Lo Mongkon es una banda especiala entretejida cuidadosamente que representa al gimnàs que ne provien. Pong Malai Son collares amb ornamentos florales, liurats per d'amics e de seguidors coma un gèst de supòrt e bona sòrt, similaras al Lei hawaiano. La meteissa intencion an los Papriachat(amuletos de bona sòrt), que son de laces utiliza Muay Thai actualament [editar]Lo Muay Thai se practica actualament coma un espòrt dins fòrça païses del mond. La siá difusion globala li a convertit en òm dels espòrts de contacte mai estenduts e lo sieu nombre de practicantes pas per de créisher. Los melhors nakmuays (de camps d'entrainament) son tailandeses, mas a l'ora d'ara d'autres païses pòdon concórrer en egalitat de condicions, sustot en las categorias de pes mai nautas. Los Païses Basses son brèç de fòrça luchadores famoses coma Ernesto Hoost, Peter Aerts o lo legendari Ramon Dekkers 8 còps campion del mond e fòrça mai que s'afrontèron amb tailandeses dins lo sieu pròpri país e amb de nòrmas complètas de Muay Thai. Tanben Munchai es considerat coma òm dels melhors e a un palmarés envidiable.
Malgrat aiçò es important mencionar qu'en tant espòrt e expression culturala d'una region, existís un organ regulador aperada Federacion Mondiala de Muay Thai (WMF per las siás siglas en anglés), encargat de velhar per la corrècta promocion e difusion de l'art del Muay Thai en lo glòbe.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) Bòxa tailandesa
- (en) FeelThailand Muay Thai Muay Boran

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
L’ortografia o la gramatica d'aqueste article es de verificar.
Interlingue
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Regions
-
Parlat per
sens donadas personas
Classament pel nombre de locutors
Se tròba pas entre la 100 primièra ena
Tipologia
-
Familha lingüistica
Lenga artificiala
Grop
Lenga artificiala
Estatut oficial
Lenga oficiala de
-
Acadèmia
Interlingue-Union (IU) [1]
ISO 639-1
ie ( en)
ISO 639-2
ile ( en)
ISO 639-3
ile ( en)
Tipe
-
Mòstra
Patre nor ( Pater noster)
Patre nor, qui es in li cieles. Mey tui nómine esser sanctificat, mey tui regnia venir. Mey tui vole esser fat qualmen in li cieles talmen anc sur li terre. Da nos hodie nor pan omnidial, e pardona nor débites, qualmen anc noi pardona nor debitores. E ne inducte nos in tentation, ma libera nos de lu mal.
Interlingue o occidental (nomenat aital entre 1922 e 1947) es una lenga artificiala creada per Edgar von Wahl, un dels primièrs esperantistas. Von Wahl nasquèt a Tallinn, uèi Estònia e alavetz província de l' Empèri Rus, dins una familha de lenga alemanda. Aviá, coma se pòt veire, de bons motius per èsser un dels precursors de l'esperanto, e los sieus conselhs foguèron seguits per Zamenhof. Sens formacion academica especifica, aviá instint lingüistic.
Oficièr de la marina de guèrra, optèt pel partit zarista en la Revolucion de 1917. Après lo trionf dels soviets, s'exilièt en França, en cambiant lo sieu nom de familha en
De Wahl.
Malcontent de l'esperanto, decidiguèt de crear lo sieu pròpri projècte, que cridariá
occidental Publica en 1922 lo sieu projècte de lenga. Formula la nòrma de Wahl. Atenguèt amassar un pichon grop de seguidors, que contunhariá d'editar la revista fins als ans 1950.
Cosmoglotta
En
1947 decidiguèron de cambiar lo nom en lo de interlingue (Pas , nom usat per interlingua Peano per lo sieu " Latino sine flexione", e tanben pel Alexander Gode en projècte de IALA de 1953). Malgrat aiçò, l'associacion tornèt pas donar de senhals de vida fins al decenni dels ans 1990, a travèrs Internet.
Occitan
Occidental
L'Acadèmia de la Lenga Occitana es es un projècte d'autoritat de regulacion lingüistica de la lenga occitana. Se presenta coma una continuacion possibla del Conselh de la Lenga Occitana.
Li Academia del Lingue Occitan es un projecte de autoritá de regulation linguistic del lingue occitan. It esset presentat quam un possibil continuation del Concil del Lingue Occitan.
Creacion
Creation
Lo projècte se presentèt en mai 2008 a iniciativa de l'Institut d'Estudis Occitans e del Conselh Generau d'Aran ; lo sindic d'Aran, Francés Boya, lo president de l'IEO, David Grosclaude, la representanta de l'Euroregion Pirenèus-Mediterranèa, Margalida Tous, los representants dels conselhs regionals de lenga occitana, de la Generalitat de Catalonha e d'universitats èran presents.
Li projecte esset presentat in may 2008 al initiative del Institute de Studies Occitan e del Consil General de Aran; li Sindic de Aran, Francés Boya, li presidante del IEO, David Grosclaude, li representante del Euroregion Pireneus-Mediterran, Margalida Tous, li representantes del consiles regional del lingue occitan, del Guvernament de Catalunia e de universitás esset present.
Objectius
Objectives
L'Acadèmia deu definir, conservar e defendre la codificacion e ortografia de la lenga e trabalhar sus la grafia, la gramatica, la lexicologia e la toponimia, en tot respectar l'unitat e la diversitat de l'occitan.
Li Adademia deve definir, conservar e defender li codification e ortografie del lingue e laborar pri li scrition, li grammatica, li lexicogolie e li toponomie, precipue respectar li unitá e li diversitá de occitan.
Haas, Fritz. 1956.
Grammatica D'Interlingue in Interlingue. Interlingue-Servicie Winterthur (Svissia). [2] (En interlingua) Jacob, Henry. 1947
Occidental (1922) by Edgar de Wahl en 0' A Planned Auxiliary Language Publicate: London, Dobson, London. 1947 [3] (en anglés) Rodriguez, José María. 1999.
Breve gramática D'Interlinguie/Occidental en Gazeto Andaluzia (órgano oficial de l'Asociación Andaluza d'Esperanto) N° 57 marzo 1999. [4] (en esperanto) Stenström, Ingvar. 1997. Occidental-Interlingue: Factos e fato d'un lingua international. Societate Svedese pro Interlingua. ISBN 91-971940-2-6. (En interlingua)
Modèl:InterWiki
Modèl:Wikibooks


text:
1959
Aquesta pagina concernís l'an 1959 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Estats Units d'America[modificar | modificar la font]
Intrada de dos estats novèus au sen de la Federacion : Alaska (3 de genièr) e Hawaii (21 d'agost). Regardant leis afaires militars deis Estats Units, intrada en servici dau premier sosmarin nuclear lançaire d'engenhs. Aqueu tipe de naviri que sa deteccion es fòrça malaisada anava donar una dimension novèla a la Guèrra Freja e aumentar l'impossibilitat d'un conflicte militar dirèct entre Washington e Moscòu.
Asia[modificar | modificar la font]
Cambòtja[modificar | modificar la font]
Descubèrta d'un complòt organizat per Tailàndia e lo Vietnam dau Sud per reversar Norodom Sihanouk e la monarquia. Aquô èra la consequéncia dau raprochament de Cambòtja ambé leis estats comunistas d'Asia dau Sud-Èst. Puei, un atemptat, probablament organizar per lo Vietnam dau Sud, dirigit còntra lo prince e sa maire faguèt tres victimes dins lo palais reiau mai manquèt sa buta. Dins lo corrent deis annadas seguentas, Sihanouk assaièt de restaurar sei relacions ambé lei dos país implicats mai aquò mau capitèt (→ 1961/1963). Pasmens, darrier Tailàndia e lo Vietnam dau Sud, leis Estatsunidencs foguèron sospichats d'èsser a l'origina d'aqueleis accions e lei relacions entre Washington e Phnom Penh acomencèron de se desgradar.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Informatica[modificar | modificar la font]
Depaus de brevet depintant lo premier circuit integrat. Son autor èra l'engenhaire estatsunidenc Jack Kilby (1923-2005). Aqueu dispositiu permet de formar de circuits complèxs ambé plusors compausants diferents. Capables de realizar de foncions complètas, son venguts un element important dei sistèmas informatics.
Invencion dau lengatge de programacion Cobol (8 d'abriu).
Transpòrt[modificar | modificar la font]
En Union Sovietica, intrada en servici dau premier brisa-glaça de propulsion nucleara que foguèt dich Lenin. Aquò representava una evolucion importanta car la propulsion nucleara permetiá d'eliminar lo problema de l'avitalhament de carburant dau naviri, totjorn malaisat, dins lei regions polaras blocadas per la banquisa.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 1èr de genièr - Azali Assoumani, president de las Comòras
- 16 de genièr - Sade Adu, cantaira nigeriana
- 22 de genièr - Linda Blair, actritz americana
- 28 de genièr - Eugen Bejinariu, primièr ministre de Romania
- 30 de genièr - Jody Watley, cantaira e compositora americana (Shalamar)
- 9 de febrièr - Filipe Nyusi, president de Moçambic
- 11 de febrièr - Zeca Pagodinho, cantaire e compositor brasilièr
- 12 de febrièr - Suret Huseynov, primièr ministre d'Azerbaitjan
- 16 de febrièr - John MacEnroe, jogaire de tennis american
- 26 de febrièr - Ahmet Davutoğlu, primièr ministre de Turquia
- 3 de març - Vazgen Sargsyan, primièr ministre d'Armenia (m. 1999)
- 10 de març - Taneli Mäkelä, actritz finlandesa
- 16 de març - Jens Stoltenberg, primièr ministre de Norvègia
- 18 de març - Luc Besson, realizator de cinèma francés
- 28 de març - Laura Chinchilla Miranda, presidenta de Còsta Rica
- 27 d'abril - Sheena Easton, cantaira escocesa
- 27 d'abril - Andrew Zachary Fire, biològ american, Prèmi Nobel
- 30 d'abril - Stephen Harper, primièr ministre de Canadà
- 5 de mai - Ian McCulloch, musician, cantaire e compositor anglés (Echo & The Bunnymen)
- 9 de mai - János Áder, president d'Ongria
- 11 de junh - Hugh Laurie, actor britanic
- 13 de junh - Klaus Iohannis, president de Romania
- 13 de junh - Maurice Georges Dantec, escrivan francés
- 13 de julhet - Boyko Borisov, primièr ministre de Bulgaria
- 19 de junh - Christian Wulff, president d'Alemanha
- 4 de julhet - Victoria Abril, actritz espanhòla
- 11 de julhet - Suzanne Vega, cantaira americana
- 16 de julhet - Ángeles Caso, escrivana e jornalista espanhòla
- 26 de julhet - Kevin Spacey, actor american
- 3 d'agost - Koichi Tanaka, Japoniana quimista, Prèmi Nobel
- 10 d'agost - Rosanna Arquette, actritz americana
- 14 d'agost - Magic Johnson, basquetbolaire american
- 5 de setembre - Waldemar Pawlak, primièr ministre de Polonha
- 22 de setembre - Saul Perlmutter, astrofisician american, Prèmi Nobel
- 1 d'octobre - Youssou N'Dour, cantaire senegalés
- 4 d'octobre - Chris Lowe, cantaire e musician anglés (Pet Shop Boys)
- 17 d'octobre - Francisco Flores Pérez, president de Lo Salvador (m. 2016)
- 18 d'octobre - Carlos Mauricio Funes, president de Lo Salvador
- 22 d'octobre - Todd Graff, actor e realizator american
- 25 d'octobre - Bernardo Rezende, jogaire de voleibòl brasilièr
- 26 d'octobre - Evo Morales, president de Bolivia
- 5 de novembre - Bryan Adams, cantaire, compositor e musician canadian
- 18 de novembre - Joseph Pace, pintor e esculptor italian
- 20 de decembre - Kazimierz Marcinkiewicz, primièr ministre de Polonha
- 21 de decembre - Florence Griffith-Joyner, atlèta americana (m. 1998)
- 29 de decembre - László Kövér, president d'Ongria
- 31 de decembre - Val Kilmer, actor american
- 31 de decembre - Baron Waqa, president de Nauru
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 21 de genièr - Cecil B. DeMille, realizator de cinèma american (n. 1881)
- 3 de febrièr - dins un accident d'avion:
- Buddy Holly, cantaire e musician american de rock (n. 1936)
- Ritchie Valens, cantaire american (n. 1941)
- The Big Bopper, disc-jòquei american (n. 1930)
- 15 de febrièr - Owen Willans Richardson, fisician britanic, Prèmi Nobel (n. 1879)
- 3 de març - Lou Costello, actor american de comèdias (n. 1906)
- 26 de març - Raymond Chandler, escrivan american (n. 1888)
- 9 d'abril - Frank Lloyd Wright, arquitècte ameican (n. 1876)
- 16 d'abril - Louis Alibert, lingüista francés (n. 1884)
- 5 de mai - Carlos Saavedra Lamas, politician argentin, Prèmi Nobel de la Patz (n. 1878)
- 9 de junh - Adolf Otto Reinhold Windaus, quimista alemand, Prèmi Nobel (n. 1876)
- 7 de setembre - Hermenegildo Anglada Camarasa, pintor catalan (n. 1871)
- 17 de julhet - Billie Holiday, cantaira de jazz americana (n. 1915)
- 26 de setembre - Solomon Bandaranaike, primièr ministre de Ceylon (n. 1899)
- 1 d'octobre - Enrico De Nicola, president d'Itàlia (n. 1877)
- 14 d'octobre - Erroll Flynn, actor american (n. 1909)
- 14 d'octobre - Princo Phetsarath Rattanavongsa, primièr ministre de Laos (n. 1890)
- 16 d'octobre - George Marshall, general american, Prèmi Nobel (n. 1880)
- 6 de novembre - José Paciano Laurel, president de las Filipinas (n. 1891)
- 15 de novembre - Charles Thomson Rees Wilson, fisician britanic, Prèmi Nobel (n. 1869)
- 17 de novembre - Heitor Villa-Lobos, compositor brasilièr (n. 1887)
- 20 de novembre - Alfonso López Pumarejo, president de Colómbia (n. 1886)
- 28 de decembre - Ante Pavelić, cap d'Estat faissista de Croàcia (n. 1889)
Prèmi Nobel[modificar | modificar la font]
- Prèmi Nobel de Fisica : Emilio Gino Segrè, Owen Chamberlain
- Prèmi Nobel de Quimia : Jaroslav Heyrovský
- Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina : Severo Ochoa, Arthur Kornberg
- Prèmi Nobel de Literatura : Salvatore Quasimodo
- Prèmi Nobel de la Patz : Philip John Noel-Baker


text:
Croàcia
Croàcia (en croat Hrvatska) es un país de l'Euròpa Meridionala, dins lei Balcans, es la pàtria dau pòble croat e tanben forma un estat ont lei croats an una plaça preeminenta. Es en riba de la mar Adriatica au sud-oèst e confronta leis estats d'Eslovènia, Ongria, Serbia, Bòsnia e Ercegovina e Montenegro. A una superfícia de 56 542 km2 e una populacion de 4 496 869 estatjants (2004).
La capitala es Zagrèb.
Lo gentilici es croat -a.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Istòria
- 2.1 Croàcia fins a 1918
- 2.2 Croàcia de 1918 a 1991
- 2.3 Croàcia dempuei 1991
- 3 Cultura
- 4 Liames intèrnes
- 5 Bibliografia
- 6 Nòtas e referéncias
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Croàcia fins a 1918[modificar | modificar la font]
Lo Reiaume de Croàcia[modificar | modificar la font]
Lei pòbles eslaus a l'origina dau pòble croat arribèron dins la region de Drava e de Sava dins lo corrent dau sègle VII. Per se protegir de la menaça avara, acceptèron la senhoriá dei Francs. Au sègle IX, Trpimir Ièr (845-864) utilizèt la rivalitat francobizantina per s'emancipar e venir duc de Croàcia. Puei, Tomislav Ièr (910-928) prenguèt lo títol de rèi en 925 ambé l'acòrd dau papa.
Lei luchas d'influéncia entre catolics e ortodòxs foguèron una menaça importanta per l'estabilitat dau reiaume. Pasmens, lo catolicisme s'impausèt a cha pauc e venguèt un simbòl important de l'identitat croata. Lei rèis de Croàcia deguèron tanben faciar l'expansionisme dei Habsborg lòng de sa frontiera septentrionala e resistir ais ambicions bizantinas e venecianas sus lo litorau. Dins aquò, a la fin dau sègle XI, la mòrt dau rèi Dmitar Zvonimir (1076-1089) entraïnèt una grèva crisi de succession e una intervencion ongresa dins leis afaires croats. Pauc a pauc, leis Ongrés prenguèron lo contraròtle dau país e en 1102, lo rèi d'Ongria Kálman signèt ambé lei Croats leis acòrds dichs Pacta conventa. Donavan la corona croata au rèi d'Ongria segon un sistèma d'union personala. En cambi, leis Ongrés gardavan son autonòmia e seis institucions.
Fins a l'afondrament dau Reiaume d'Ongria après la batalha de Mohács (1526), Croàcia aguèt la meteissa istòria qu'Ongria dins lei Balcans. Au nòrd, lo limit ambé lo Sant Empèri demorèt establa : marca totjorn la frontiera entre Croàcia e Eslovènia. En revènge, au sud e lòng dau litorau, la frontiera evolucionèt en foncion dei luchas còntra Venècia e de l'expansion ongresa en Bòsnia. Au començament dau sègle XV, lei Venecians tenián Zadar e Split e lei sobeirans ongrés avián vassalizat — nominalament — Bòsnia. Pasmens, leis Ongrés se turtèron ai Turcs Otomans que conquistèron la màger part de Bòsnia en 1463.
Lo partiment entre Otomans e Habsborg[modificar | modificar la font]
Lo Reiaume d'Ongria s'afondrèt après la batalha de Mohács e foguèt partejat entre Àustria e l'Empèri Otoman. En Croàcia, lei Turcs capitèron d'ocupar l'èst (Eslavònia) e lo sud dau país mentre que lei tropas dei Habsborg prenguèron lo contraròtle de la region de Zagrèb. Aquela situacion demorèt en plaça fins au sètge de Viena (1683).
Après sa desfacha a l'entorn de la capitala austriana, leis Otomans comencèron de recular e abandonèron lo nòrd d'Eslavònia en 1699 e lo sud en 1718. Enterin, Venècia renforcèt sa preséncia en Dalmàcia. Per protegir la region còntra un retorn dei Turcs, lei Habsborg i creèron una marcha fortificada e organizèron de transferiments de populacions croatas e sèrbas per n'aumentar la populacion. Aquò es a l'origina dei populacions sèrbas de Croàcia.
Durant lei guèrras revolucionàrias, Àustria annexèt Venècia en 1797 e sei territòris croats de Dalmàcia. Après una brèva parentèsi francesa de 1809 a 1813, la totalitat de Croàcia passèt tornarmai sota dominacion austriana en 1814 ambé la desfacha de Napoleon Bonaparte.
L'emergéncia dau nacionalisme croat[modificar | modificar la font]
Dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XIX, lo nacionalisme croat faguèt son aparicion e prenguèt rapidament una gròssa importància au sen d'un Empèri Austrian en declin. D'efèct, en març de 1848, la revolucion ongresa foguèt imitada en Croàcia. Pasmens, lei Croats crenhavan leis intencions ongresas e lo governador Josip Jelacić reüniguèt una dieta per defendre lo mantenement de l'Empèri Habsborg. Destituit en junh per lo govèrn centrau que voliá contentar leis Ongrés, Jelacić foguèt restablit dins sei foncions en setembre e lei tropas croatas participèron a la lucha còntra lei liberaus e leis insurgents ongrés.
Après lo compromés austro-ongrés de 1867, Croàcia, franc de Dalmàcia, fasiá partida dau domeni ongrés. Un an pus tard, la remembrança de la guèrra de 1848-1849 permetèt ai Croats de negociar ambé leis Ongrés un estatut d'autonòmia inspirat per lei Pacta conventa de 1102. Lo país gardèt sa dieta, l'usatge de sa lenga e divèrseis institucions coma son sistèma d'educacion ò son sistèma judiciari. Per lei questions comunas ai Croats e ais Ongrés, Croàcia obtenguèt de deputats au sen dau parlament ongrés.
Sota la direccion dau Croat Ivan Mazuranić, aqueu compromés croato-ongrés foncionèt relativament ben. Pasmens, tre 1878, l'annexion de Bòsnia per Àustria entraïnèt de tensions novèlas entre lei pòbles de la region. Lo govèrn ongrés aprofichèt la situacion per demandar la supression dei marchas militaras croatas que donavan d'avantatges importants ais abitants. Puei, en 1883, suspendiguèt lo compromés de 1868 e comencèt de menar una politica fòrça repressiva còntra lo nacionalisme croat.
En consequéncia de la politica repressiva de Budapèst, la màger dei nacionalistas croats se raprochèron de seis omològs sèrbes per defendre l'idèa d'un estat gropant totei leis Eslaus dau Sud. Ansin, en 1915, se formèt un « Comitat Iogoslau » que demandèt l'ajuda deis Aliats per s'afranquir dei tutèlas austrianas e ongresas.
Croàcia de 1918 a 1991[modificar | modificar la font]
Lo Reiaume d'Iogoslavia[modificar | modificar la font]
Lo Comitat Iogoslau de Londres aguèt un ròtle major dins lei negociacions que permetèron la creacion d'un « Reiaume dei Sèrbes, dei Croats e deis Eslovèns » sota la dinastia Karadordevic. Montenegro jonhèt lo projècte, maugrat l'oposicion de son rèi, e lei tractats de patz de la Premiera Guèrra Mondiala fixèron lei limits dau país.
Pasmens, Sèrbes e Croats s'opausèron rapidament sus l'organizacion d'Iogoslavia. D'efèct, lei Sèrbes, qu'avián luchat victoriosament còntra leis Austrians e lei Otomans, volián crear un estat centralizat a l'entorn de Serbia e demenir lei diferéncias entre lei diferents pòbles dau reiaume. Au contrari, lei Croats èran en favor d'un estat federau eissit de l'associacion liura de plusors nacions distintas. Stjepan Radić e son Partit Païsan Croat defendiguèron aquela posicion e venguèron la premiera fòrça d'oposicion dins lo corrent deis annadas 1920.
En 1929, lo rèi Alexandre Ièr suspendiguèt la constitucion e instaurèt un regime autoritari (subrenomat la « dictatura reiala »). En Croàcia, de movements nacionalistas s'agitèron per demandar mai d'autonòmia e en 1934, lo rèi foguèt assassinat per l'organizacion Ustachi d'Ante Pavelić. Aquò entraïnèt la formacion d'una regéncia que deguèt s'ocupar de la question religiosa, fònt de tensions importantas entre catolics (Croats e Eslovèns) e ortodòxs (Sèrbes). Per exemple, en 1935, la signatura d'un concordat ambé la papautat entraïnèt l'excomunicacion dei deputats sèrbes qu'avián votat lo tèxte per lo clergat ortodòx.
La Segonda Guèrra Mondiala[modificar | modificar la font]
La Segonda Guèrra Mondiala foguèt un periòde fòrça sorn per Iogoslavia. D'efèct, en causa de sei divisions intèrnas, lo país èra pas lèst a combatre e una temptativa de raprochament ambé lo Reiaume Unit entraïnèt son invasion e sa capitulacion entre lo 6 e lo 17 d'abriu de 1941. Puei, Hitler e Mussolini devesiguèron lo territòri per contentar lei revendicacions dei país vesins, per afeblir Serbia e per formar una Croàcia faissista que son govèrn foguèt fisat a Ante Pavelić.
Pasmens, la reorganizacion dei Balcans per l'Axe foguèt mau acceptada per lei populacions localas, especialament per lei Sèrbes. Rapidament, dos movements de resisténcia se formèron e menèron una guèrra acarnada còntra leis Ustachis e lei fòrças d'ocupacion. Lo premier foguèt fondat dins lo nòrd de Bòsnia per lo coronèu Draza Mihailovic. Dichs Tcheniks, sei combatents èran generalament sèrbes, favorables a la monarquia, anticomunistas e ostils ai Croats. Lo segond movement apareguèt après l'invasion alemanda de l'URSS. Organizat per lo Partit Comunista de Josip Broz Tito, recrutava sensa se preocupar de l'origina etnica de sei partisans. Per complicar mai la situacion, una guèrra civila comencèt entre lei dos corrents de la resisténcia en novembre de 1941.
En 1942, d'ofensivas dei fòrças de l'Axe entraïnèron una retirada dei fòrças de Tito en Bòsnia Orientala e en Montenegro. En 1943, sa situacion comencèt de se melhorar quand recebèt una ajuda britanica. Puei, en 1944, lo rèi demandèt publicament a sei subjèctes de sostenir l'armada de Tito. Lei Cheniks pus extremistas, compres Mihailovic, chausiguèron alora de raliar leis Ustachis. En setembre de 1944, l'arribada de l'armada sovietica permetèt la liberacion de Belgrad mai leis Alemands e lei Croats resistiguèron fins a la fin de la guèrra dins l'oèst de Iogoslavia. Capturat, Mihailovic foguèt fusilhat en 1946.
Aquelei combats destruguèron lo país e causèron la mòrt d'aperaquí 1,7 milions de personas. D'efèct, per privar lei partisans dau sostèn popular, Alemanha, Croàcia e seis aliats generalizèron sensa succès leis execucions massivas de civius e lei destruccions de vilatges. La participacion activa deis Ustachis a la « Solucion Finala » entraïnèt tanben la mòrt d'aperaquí 30 000 judieus, 40 000 Tziganes e un nombre mau conegut de Sèrbes (entre 300 000 e 600 000). Ansin, a la liberacion, de desenaus de miliers de Cheniks collaborators e d'Ustachis foguèron chaplats per lei partisans.
La Federacion d'Iogoslavia[modificar | modificar la font]
Après la victòria còntra Alemanha, lo prestigi de Tito e una epuracion violenta permetèron la victòria dei comunistas ais eleccions de novembre de 1945. La monarquia foguèt abolida e remplaçada per una federacion de republicas socialistas. La Republica socialista de Croàcia gropava la Croàcia e l'Eslavònia medievalas, Dalmàcia e Istria. Sa populacion èra relativament omogenèa maugrat la preséncia d'una minoritat sèrba (12% de la populacion).
La politica de Tito e sa rompedura amb Estalin en 1948 permetèron d'assegurar l'unitat nacionala de l'ensems novèu fins a sa mòrt en 1980. Pasmens, lo cap dau país demorèt vigilant quant au mantenement deis equilibris entre lei diferents pòbles de Iogoslavia. Per exemple, en 1966, remplacèt son vice-president qu'èra sospichat de favorizar lei Sèrbes. Cinc ans pus tard, reprimiguèt de manifestacions croatas demandant mai d'autonòmia.
Après la disparicion de Tito, una presidéncia viranta lo remplacèt mai una crisi economica grèva entre 1978 e 1988 minèt lei relacions de solidaritat entre lei republicas. En particular, lei doas republicas pus ricas — Eslovènia e Croàcia — volián redurre sa participacion au budget federau ò demenir leis ajudas destinadas ai republicas pus pauras. En parallèl, Serbia s'engatjèt, sota la direccion de Slobodan Milosevic, sus una politica nacionalista centrada sus la question de Kosova.
En 1990, d'eleccions generalas se debanèron dins totei lei republicas iogoslavas. En Croàcia, aquò permetèt l'instauracion dau multipartisme e l'escrutinh veguèt la victòria dau partit nacionalista Union Democratica Croata (HDZ) de Franco Tudjman. Una constitucion novèla foguèt adoptada en decembre que prevesiá lo drech per Croàcia de quitar la federacion. Aquò inquietèt la minoritat sèrba dau país que proclamèt una region autonòma a l'entorn de la vila de Knin.
Croàcia dempuei 1991[modificar | modificar la font]
Lei guèrras de Iogoslavia e lo periòde Tudjman[modificar | modificar la font]
Iogoslavia s'afondrèt en 1991 e la question dau partiment de son territòri alimentèt una guèrra civila murtriera durant quatre annadas. En Croàcia, onte la vida politica foguèt dominada per Franco Tudjman fins a 1999, aquò entraïnèt de destruccions importantas dins lei regions centralas e orientalas, una expulsion d'una importanta partida de la minoritat sèrba e l'independéncia dau país dins lei limits de la RS de Croàcia.
Lo conflicte comencèt en 1991 en causa de l'agravament dei tensions entre Croats e Sèrbes. De milícias sèrbas acomencèron de prendre lo contraròtle de sectors contestats, çò qu'entraïnèt de combats e l'intervencion de l'armada federala per separar lei dos camps. Dins lei fachs, lei militars federaus, principalament d'origina sèrba, permetián ai milicians sèrbes de tenir lei posicions conquistadas, çò qu'agravèt lei tensions. Puei, en mai, de combats vertadiers comencèron en Eslavònia Orientala e Croàcia proclamèt son independéncia après un vòte popular lo 20. Aquò entraïnèt l'intervencion de l'armada federala dau costat sèrbe.
Lo govèrn croat capitèt d'organizar una armada nacionala a partir dei milícias croatas, dei fòrças de polícia e de militars raliats. En aost de 1991, aquò permetèt d'arrestar la progression dei Sèrbes qu'avián ocupat l'Eslavònia Orientala e plusors regions centralas (Banija e Krajina). Pasmens, a partir de 1992, lo còr dau conflicte se desplacèt en Bòsnia onte la question dau partiment territòriau èra encara pus complèxa. Croàcia capitèt d'i ocupar lo quart sud poblat de Croats e s'alièt ambé lei Musulmans còntra lei Sèrbes.
Leis atrocitats dei guèrras de Iogoslavia (netejatge etnic, bombardaments de civius... etc.) entraïnèron rapidament d'intervencions estrangieras. Inicialament pauc eficaças, comencèron d'afeblir Serbia a partir de 1993 ambé l'adopcion d'un embarg totau per lei Nacions Unidas. Puei, en 1995, après l'execucion de plusors miliers d'abitants de Srebrenica per de milícias sèrbas, l'OTAN intervenguèt dirèctament dins lei combats. En Croàcia, aquò permetèt a l'armada nacionala de reconquistar tot lo territòri de la RS de Croàcia e entraïnèt la desfacha dei Sèrbes. Aperaquí 25 000 personas èran estadas per lei combats, principalament durant la premiera annada de la guèrra[1]. 200 000 Sèrbes foguèron tanben expulsats dau país.
Après la guèrra, Franco Tudjman foguèt tornat elegir a la presidéncia en 1997 e gardèt lo poder fins a sa mòrt dos ans pus tard. Fòrça autoritària, sa politica interiora entraïnèt l'emergéncia d'una oposicion democratica. Regardant leis afaires estrangiers, mantenguèt son país dins lo camp occidentau e comencèt de preparar l'adesion a l'Union Europèa.
Lo periòde Mesić[modificar | modificar la font]
De 2000 a 2010, la vida politica e l'evolucion de Croàcia foguèron dominadas per lo president Stjepan Mesić. Sòci dau HDZ aguent romput ambé Franco Tudjman a prepaus de la politica bosniaca, capitèt de democratizar lo país, de reglar la question malaisada de l'eiretatge politic de son predecessor e d'obtenir l'adesion croata a l'Union Europèa.
D'efèct, Mesić deguèt compausar amb un païsatge politic complèx marcat per leis annadas de guèrra. Ansin, se son premier cap dau govèrn èra eissit d'un partit de senèstra, leis enquistas dau Tribunau Penau Internacionala per l'èx-Iogoslavia (TPIY) còntra plusors generaus croats entraïnèron una victòria dau HDZ en 2003. Pasmens, assumissent leis atrocitats de la guèrra de 1991-1995, acceptèt de presentar d'excusas oficialas a Serbia e retirèt mai d'un generau de l'armada. Aquò li permetèt de depausar la candidatura oficiala dau país a l'UE en 2003. Puei, una cooperacion ambé lo TPIY li permetèt de far avançar aqueu projècte e d'assegurar l'ancoratge de Croàcia au blòt occidentau (adesion a l'OTAN en 2009).
Croàcia dempuei 2010[modificar | modificar la font]
Stjepan Mesić laissèt la presidéncia au sociau-democrata Ivo Josipović en 2010. En revènge, lo govèrn foguèt dirigit per Jadranka Kosor (HDZ) e la drecha fins a 2011. Aqueu periòde foguèt marcat per l'adesion a l'Union Europèa que foguèt aprovada per referendum e venguèt efectiva lo 1èr de julhet de 2013. En 2015, Kolinda Grabar-Kitarović (HDZ) venguèt presidenta.
Cultura[modificar | modificar la font]
Liames intèrnes[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo Reialme Unit inicièt lo periòde necessari per la sortida de l'EU


text:
dilluns, 26 d’octubre de 2015
dilluns, 19 d’octubre de 2015
Un gol de Jonathan mos da era victòria en derby deth Portilhon
U.E. Bossòst 1 – B. Luchon 0
Partit tipic de derby damb tarjetes auriòles e vermelhes, resultat sarrat e fòrça ambient en camp. Eth B. Luchon se presentèc sonque damb 11 jogadors mès metec es causes dificiles. Eth jòc siguec dominat ath començament pera U.E. Bossòst que auec ua molt bona ocasion en un shut de Soufi qu’eth portèr francés Cazes arturèc en tot desviar era pilota entath cornèr. En ua bona jogada de Luis, aguest siguec derribat per darrèr defensa sense qu’er arbitre lo expulsèsse e que, en cambi, ensenhèc era tarjeta auriòla ath jogador aranés per protestar era jogada. As 20 menutes en un cornèr shutat per Àlex, e que siguec rematat des de laguens der àrea petita per Jonathan, aguest damb eth sòn còp de cap susprenie ara defensa e ath portèr. Ère eth 1-0. Eth Luchon sajèc de profitar es lançaments de cornèr e fauta tà arténher igualar eth partit. Damb eth 1-0 s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat pujèren es revolucions deth partit e siguec quan s’ensenhèren mès tarjetes. Eth Luchon sajaue d’empatar e era U.E. Bossòst de profitar ua contra entà sentenciar eth partit. Era milhor ocasion l’auec Miguel que dempús d’un bon passe de Salva, tot solet dauant deth portèr creua massa eth sòn shut que gessie entà dehòra. Eth nòste portèr debutant, Jhosue ,s’auec d’emplear en bèra jogada ena qu’ er equip francés intentaue suspréner ara defensa aranesa damb lançaments de pilota ara sua esquia. A manca de 15 menutes, eth Luchon se quedaue damb 10 jogadors. Non podérem profitar era superioritat numerica, mès aumens tampoc deishèrem ath Luchon mercar cap gol.
Arregraïm ara aficion eth sòn suport pendent es 90 menutes, siguec eth jogador num. 12 entà poder arténher era victòria.
Ath finau victoria fòrça trebalhada per 1-0 que mos plaçe en quatau lòc dera classificacion qu’ei ara madeish liderada peth Cazères 16, Vill. De Rivière 14, Etoile Cagire 13, U.E. Bossòst 11, Encausse, Ent. Boulogne e Luchon 10.
Eth pròplèu partit non jogam enquia d’ aciu dues dimenjades partit de liga, dissabte 31 d’octobre tàs 20:00 ores en Boulogne contra er equip der Ent. Boulogne-Peguilhan.
U.E. Bossòst: Jhosue, Borja, Juanka, Jaime, Àlex, Uri, Luis, José Ramón, Paba, Jonathan e Soufi. Remplaçants: Salva, Marcos, Miguel.
Trainer: Xavi.
Tarjetes auriòles :Jhosue, Luis, Jonathan, Soufi e Marcos.
B. Luchon : Cazes, Cavallero, Costes, Cau, Barta, Revertegat, Boy, Da Costa, Lansalot, Berges e Ardite.
Trainer : Cau Jean M.
Tarjetes auriòles : Costes, Cavallero.
Tarjeta vermelha : Costes.
Gols : 1-0 Jonathan (
20’).
Arbitre: Ferran David.
Publicat per U.E.B. a 11:01 Cap comentari:
dissabte, 17 d’octubre de 2015
Derby deth Portilhon
ué a compdar des 20:00 en Bossòst se jogue eth derby deth Portilhon entre era U.E.Bossòst e eth Bagneres de Luchon.
Socis, aficionats en generau aué non te pos quedar en casa as de vier entath camp entà ajudar ath tòn equip.
¡¡¡ Vos demoram a toti !!!
Fòrça UEBossòst
Socis, aficionats en generau aué non te pos quedar en casa as de vier entath camp entà ajudar ath tòn equip.
¡¡¡ Vos demoram a toti !!!
Fòrça UEBossòst
Publicat per U.E.B. a 12:05 Cap comentari:
dimarts, 13 d’octubre de 2015
Eliminacion dolorosa dera Copa de Midi dempús de 120 menutes
U.E. Bossòst 1 – E.F.C. Aurignac 4
Partit dauant der Aurignac, equip de promocion liga, en que pendent es 90 menutes siguérem milhors que eri, mès era expulsion de Felipe mos hec fòrça mau e ena prorroga er Aurignac mos guanhèc eth partit.
Ena prumèra mietat siguec er equip aranés eth que portaue era iniciatiua deth jòc e auérem ua bona ocasion en un shut d’ Àlex que arturaue molt ben eth portèr Shiavon. Tanben en un cornèr que Soufi remataue e que era defensa desviaue era pilota. Lèu deth descans auérem era milhor ocasion quan Àlex panaue ua pilota ara defensa francesa e se plantaue dauant deth portèr, mès eth sòn shut anaue a gésser desviat entà dehòra dera porteria. Er Aurignac non shutèc ara porteria aranesa pendent era prumèra mietat. Damb eth 0-0 s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat as 10 menutes anàuem a mercar en ua fauta shutada per Peiro; era pilota anaue a quèir enes pès de Jonathan que d’un shut ras mercaue eth 1-
0. A compdar d’alavetz er Aurignac mos dominèc
sense auer ocasions. Ena menuta 75 se beneficiaue d’ua fauta ath bòrd
der àrea e dempús d’ èster shutada, Fontan profitaue eth refus de Pol entà
mercar eth 1-1. Quedaue un quart d’ora e eth partit ère molt dubert. Es
causes se mos anauen a complicar a 5 menutes deth finau quan er arbitre mos
fiulaue un penalty de Felipe que ath delà, dempús de discutir damb un jogador
der Aurignac, ère expulsat per arbitre ; eth penalty shutat per Alves siguec
arturat molt ben per Pol. Ath finau des 90 menutes s’arribaue damb eth resultat
d’empat a 1 gol.
Ena prolongacion er Aurignac profitèc era superioritat numerica e Fontan mercaue 2 gols entà sentenciar era eliminatòria. Auérem dues bones ocasions enes botes d’ Àlex entà reduir eth mercador, mès eth que tornaue a mercar siguec er Aurignac e Hurle mercaue eth 1-4, resultat ath finau des 90 menutes.
Ath finau eliminacion dolorosa, resultat massa abultat en contra e expulsion de Felipe que lo perderam us quanti partits. Ath delà es tarjetes auriòles tanben comportaràn partits de sancion d’ aciu quinze dies entà Uri e Paba.
Eth pròplèu partit jogam partit de liga, eth derby deth Portilhon dissabte 17 d’octobre tàs 20:00 ores en Bossòst contra er equip deth B. Luchon
U.E. Bossòst: Pol, Abraham, Salva, Felipe, Peiro, Uri, Luis, Àlex, Paba, Jonathan e Soufi. Remplaçants: Miquel, Sergio, Cabezas.
Trainer: Xavi.
Tarjetes auriòles : Salva, Uri, Paba, Jonathan.
Tarjeta vermelha: Felipe.
E.F.C. Aurignac : Shiavon, Aouam, Mayet, Berthon, Fumery, Arnould, Sanchez, Thomas, Fontan, Alves, Hurle. Remplaçants : Exposito, Lastrade.
Trainer : Garrigues Jerome.
Tarjetes auriòles : Alves, Hurle.
Gols : 1-0 Jonathan (
55’), 1-1 Fontan ( 75’), 1-2 Fontan ( 95’), 1-3 Fontan ( 110’), 1-4 Hurle ( 115’).
Arbitre: Venant Maxime.
Publicat per U.E.B. a 11:19 Cap comentari:
dilluns, 5 d’octubre de 2015
Mínima e prumèra victòria deth campionat
U.E. Bossòst 1 – F.C. Larboust-OÔ 0
Eth partit siguec igualat entre es dus equips que mos coneishem pro e siguec de mau suspréner-se. Cau rebrembar qu’eth Larboust-OÔ siguec er equip convidat enguan entà disputar eth XXVI trofèu Memoriau Manuel Huguet eth 15 d’agost.
Ath quart d’ora artenhíem eth gol en un cornèr shutat per Àlex e que un defensa introduie era pilota laguens dera sua madeisha porteria. Damb eth 1-0 auérem ua clara ocasion en ua pilota que Paba tot solet laguens der àrea shutaue dehòra dera porteria. Eth Larboust-OÔ sajèc de suspréner enes lançaments de fautes e cornèrs. Damb eth 1-0 s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat, era iniciatiua deth jòc siguec der equip francés que sajaue d’empatar sense auer guaire ocasions. Er equip aranés podie auer sentenciat en bèra jogada de contraatac ,mès tant Paba coma Luis non poderen suspréner ath portèr Gabriel que fòrça jogades i ère dehòra dera sua àrea. Eth Larboust-OÔ insistic enquiath finau entà poder mercar, mès er equip aranés se defensèc fòrça ben.
Ath finau prumèra victòria deth campionat e mès plan important entà plaçà-mos ena part mieja dera taula. Classificacion: Etoile Cagire e Cazères 12, Villen. de Rivière 10, B.Luchon 9, U.E. Bossòst 7, Encausse, Boulogne, Landorthe e SaliesMane
6, F.C. Mabroc 5, Isle en Dodon e Larboust-OÔ
4.
Eth pròplèu partit jogam partit de 3au ronda dera Copa de Midi dissabte 10 d’octobre tàs 20:00 ores en Bossòst contra er equip der Aurignac (Promotion Ligue).
U.E. Bossòst: Marcos, Abraham, Juanka, Felipe, Jaime, Àlex, Uri, Luis, Soufi, Paba e Salva. Remplaçants: Borja, Ivan, Pipe.
Trainer: Xavi.
F.C. Larboust-OÒ : Gabriel I, Rumeau, Escole II, Joly, Guiziou, Heride II, Da Costa, Sicre, Baux, Escole I. Remplaçants : Coulaud, Gabriel II, Arnauduc.
Trainer : Gabriel Gilles.
Gols : 1-0 Àlex (
15’).
Arbitre: Duprat Philippe.
Publicat per U.E.B. a 11:37 Cap comentari:
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Allaitante ou pas, sa mère ? L'Union Européenne a ses critères, pas vraiment favorables aux petites exploitations méditerranéennes (photo MN)
Una muralha de pomas, es aquò que lei païsans provençaus an dreiçat a l’intrada dau Grand Pòrt Maritime de Marselha. Lo 25 de novembre, dins una mena de comando
de nuech, lei vaquí, tóteis acampats a Fòs, lei maucontents de l’agricultura regionala : pastres, boiers, risicultors, cultivators dau fen de Crau, jusqu’ais orticultors afectats per l’ embargo
rus. Èron aperaquí dos cents.
Leis uns vòlon que se perseguísson leis ajudas europeas, leis autres que se pòscan cochar mai lei lops, e lei boiers, élei, li son anats am’una revencidacion tecnica per aver d’ajudas ai vacas alachantas de raça Camarga…tótei causas que pòdon se resumir an’una soleta : am’un budgèt descreissent l’Union Europea e sa PAC ajudaran pus tant l’agricultura dei pichons, aquela que, amé son araire tancat dins la tèrra, nos ditz lo nom de « païsan ».


text:
Tiesac
Tiesac ( Thiézac en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Tiazacum, latinizacion de 1373, Thiesacum, latinizacion de 1561, Thiézac, Tiazac,en 1597, Trézac, en 1628, Tiézac, en 1631, Tyazac, en 1647, Thiésat, en 1674 [1]. Lo sufixe gallés -āco(n), latinizat en -acum, pausa pas de problèma. La question es la del radical. Dauzat e Rostaing, embarrassats, prepausan sense certitud los noms latins d'òme *Theatius o *Tidiatius [2]; los Féniés, probablament a la seguida de Negre, prepausan lo nom germanic Tedasius (latinizat) [3].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Vic de Cera, i demorèt.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496862yoHDTP
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 675
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 187


text:
Província de Nòva York
La Província de Nòva York (en neerlandés Provincie New York) foguèt fondada lo 3 de març de 1636 , èra partida de las Colonias Mejanas atal foguèt nomenada en l'oneur de Jaume, duc d'York (futur Jaume II d'Anglatèrra) proprietari de la colonia, e fraire del rei Carles II d'Anglatèrra en 1664, quand la colonia de Nòva Neerlanda (en neerlandés: Provincie Nieuw-Nederland) foguèt presa a las Províncias Unidas. Èra una de las Tretze Colonias britanicas de l'America del Nòrd que se rebellèron contra lo govèrn britanic en 1775 e que proclamèron lor independéncia creant alara los Estats Units d'America. Venguèt l'estat actual de Nòva York dels Estats Units d'America.


text:
-
Las eleccions municipalasPar La granda Sofia dans C3 Geografia le 21 Mars 2014 à 14:21
Las eleccions municipalas
Los conselhièrs gerisson lo budgèt de la comuna. Entretenon las carrièras e los bastiments municipals. Per las eleccions i a de candidats, d'electors. Dins lo burèu de vòte cal un president, dos adjunts e un secretari. Los electors :
- Montran lor carta d'identitat
Prenon Las tièras dels candidats
- Van dins la cabina de vòta
- Meton una tièra dins l'envelopa
- Sortisson per metre l'envelopa dins l'urna
- Signan lo registre de vòte
Lo compte de las voses
A 18 oras, los responsables del burèu de vòte dobrisson l'urna e comptan lo nombre de voses per cada candidats. Los conselhièrs son elegits sul còp s'an mai de la mitat de las voses. S'es pas lo cas cal far una autra eleccion : lo segond torn, lo candidat qu'a lo mai de voses es elegit.
Per esser electors cal èsser frances, aver 18 ans e sa carta d'elector.
Los ciutadans vòtan per elegir lo president, lo conselh municipal e lo representant per las comunautat de comuna e los deputats.
Télécharger « las eleccions municipalas.pdf »
Télécharger « lo burèu de vòte.pdf »
-
CommentairesAucun commentaire pour le moment
Suivre le flux RSS des commentaires
Ajouter un commentaire


text:
Dissabte, 21.10.2017 03h00
L’istorian Pascal Ory ven d’èsser convidat sus France Inter aqueste matin divendres 20 d’octobre dins la matinada de 8 a 9 oras. Se ditz especialista del “populisme”. Ne vei pertot, e particularament, estima que la demarcha catalanista es comparabla a la demarcha d’Hitler! Precisèt pas gaire sa pensada que lo questionèron bravament sus sa comparason entre Mussolini e Mélenchon (!). Mas cossí es possible que la desinformacion dels mèdias franceses, a carga —pas exclusivament mas majoritàriament— contra los catalans, atenge un tal nivèl?
Èrem quauques occitanistas a Vièlha, Val d’Aran, lo 1r d’octobre per ajudar a votar, un pòble democratic e non-violent, victima de violéncias policiàrias. Atal, vegèrem los catalans aplicats a un respècte rigorós de las règlas d’organizacion d’un burèu de vòte. E podèm pas acceptar qu’un francés, tant professor celèbre siá, (Universitat Panthéon Sorbonne) se permete de far d’amalgamas dangeiroses. Lo problèma de l’independéncia catalana es pro complicat.
Quora los mèdias franceses començaràn doncas a donar lo per e lo contra objectivament? Lo ciutadan francés a besonh d’una informacion objectiva per se far son opinion. Lo respècte d’aquela deontologia jornalistica dintrariá pas dins las valors democraticas, ça que la?
A prepaus. Se qualqu’un me pòt explicar cossí catalanisme e hitlerisme son a comparar? Espèri!
Vertat qu'un còp de mai çò que pertòca es la malconeissènça totala (TOTALA !!) de Catalonha per Paris, qu'a de longa la tissa malautièra d'anar quèrre sas entresènhas a cò de Madrid. Atal vivan d'a fons dins un mond parallèl. E dins quauquas annadas, quand Catalonha aurà ganhat e serà plan establida, nos afortiran qu'èra pas lo cas !
Eth comentàri numèro 9 qu'ère dedicat ath comentàri numèro 1, entè lachaud!!
França vòl pas morir!
Ei pas qüestion de morir!
Ei mès lèu qüestion de deishar d'aussir entà pr'amor de deishar víuer!!
Era tua responsa acida ei bona coma tau!!
Vos recomandi un polit libre de l'istòria immediata catalana, important pr'amor que doblidam e que "ton istòria desconeisson, te la contan d'a rebors / e te dreiçan, te redreiçan, tau qu'un pòble de gibós" (F. M.)
Lo libre es botat a disposicion liurament per l'autora Liz Castro, en anglés o en espanhòl :
https://www.dropbox.com/s/556p69m06y70rrm/Muchos%20peque%C3%B1os%20granosCC.pdf?dl=0
#6 De còps "L'Obs" fa un esfòrç, al mens sul nombre de nafrats lo jorn del rererendum e sus la manifastacion de ièr.
Aqueste matin, " FrOns Enter" balhèt las chifras sus la manifestacion de Barcelona mas en apondent que son los de la polícia locala (sembla que dire Los Mossos los escòrna la boca) per insinuar que son pas de fisar. Pòdon far los fièrs en FrOns, quand an de supèrs-flics coma lo Squarzini que mentís a tustas e a bustas. De mai, quand 4 pelats, ajudats per de mond de def... Legir la seguida
— Quora los mèdias franceses començaràn doncas a donar lo per e lo contra objectivament ?
— Quora França e Euròpa seràn vengudas de democracias… e podèm esperar longtemps !
#4 Catolicisme e pas catolicisme, de dreita e pas de dreita. Coma o ditz E passa que t'ai vist "l'efièch d'un condicionament", es a dire d'un abitus, manera de pensar apresa dins un mitan donat qu'a une dimension non conscienta e condiciona la capacitat de pensar.
Descriptatge ideologic: catolicisme de dreita
- Pascal Ory < René Rémond < Jean Delumeau
- René Rémond < Paul Ricoeur
- Emmanuel Macron < Paul Ricoeur
De quin que siague medià o pensaire parisencs i-a malaürosament pas res a esperar de biaissut o d'objectiu sus tot fenomen identitari que dintra pas dins l'encastre parisenc.
Es pas una question de necitge mas l'efièch d'un condicionament. Lor punt de vista n'es que lo rebat fisèl dau bugadatge de cervèu de l'educacion a la francèsa made in Paris, que fai que los intellectuals franceses analisan tot tras lo prisma dau modèla parisiano-jacobin considerat coma lo parangon de la normalita... Legir la seguida
Catalanisme = Hitlerisme
Aquò's la lei de Godwin!
PO ditz que ambedós son un populisme radical e que lo catalanisme es un independentisme de rics.


text:
Vukovar
Vukovar (pr. Vocòvar) es una vila e comuna de Croàcia, al confluent de Vuk (que li donèt lo nom) e de Danubi. Es lo mai grand pòrt fluvial croat sus Danubi. Es la capitala de la region croata de la Sirmia de Vocòvar.
La comuna fa 100,26 km2 e a 31 670 abitants.
Se devesís en quatre localitats: Vukovar, Grabovo, Lipovača e Sotin.
Istòria[modificar | modificar la font]
La vila patiguèt fòrça del sèti que se debanèt del temps de la guèrra d’independéncia de Croàcia. Foguèt gaireben complètament destrusida, e es l’exèmple d’urbicidi donat per l'arquitècte Bogdan Bogdanović que creèt lo mot, que representa a l’encòp la destruccion fisica e la de l’esperit d’una vila.


text:
Diluns, 2 d'octòbre de 2017, 03h00 Societat,Politica,Lenga
Lengadòc > Lengadòc Bas > Narbonés
Lo forum ciutadan occitan “La Dintrada” se debanèt a Narbona lo 16 de setembre. La jornada se debanèt fòrt plan e 80 personas assistiguèron a las diferentas taulas redondas e debats.
Un dels objectius èra de renovelar lo discors e lo “personal” occitanistas: lo public aguèt lo plaser d’escotar de personas novèlas qu’avián de causas importantas de dire. Per un còp las femnas èran majoritarias dins las presas de paraula, es pas sovent que se vei aquò dins los encontres occitans! La causida èra tanben de partir de testimoniatges concrets, professionals o personals, qu’ancorèron los debats dins la realitat. Aguèrem tanben d’apòrts scientifics de la part d’universitaris que saupèron definir los mots, los concèptes, que portèron d’exemples venguts d’autres païses, e qu’ajudèron a melhor comprene los enjòcs.
La dimension participativa èra tanben una tòca d’aquel encontre. Aquí lo bilanç es mai nuançat. Foguèt una bona capitada lo matin amb d’escambis rics sus la tematica “Occitània multiculturala?” seguits per un pichon trabalh per grops de tres personas. De papieròts mirgalhats floriguèron sul panèl previst per aquò, amb de proposicions: çò que cal melhorar, çò que cal arrestar, çò que cal inventar!
Per contra, de ser, se passèt pas aital. La rason màger es la manca de temps: lo debat suls “Enjòcs del numeric” se deguèt arrestar a 16h, per daissar de temps a la tresena tematica. Los obradors previstes se poguèron pas téner, mentre que mai d’un participant esperava aquò… damatge!
Lo tresen debat “Region ‘Occitanie’, que fasèm?” prometiá d’esser lo mai caud.. e foguèt efectivament lo mai passionat! Las intervencions un pauc mai longas que previst, daissèron pauc de temps al public per s’exprimir, alara que justament, lo mond dins la sala trepejavan e cremavan d’enveja de far saber lor posicion!
Se l’eveniment en se es important, la tòca es tanben de noirir la reflexion occitanista al delà d’aquela polida jornada. Totas las presas de paraula son estadas enregistradas, e de contribucions escrichas son tanben estadas culhidas. Faràn l’objecte d’una publicacion dins los meses avenidors. Mas podèm sens esperar dobrir qualques dralhas:
Lo tresen debat sul nom de la region lengadociana mostrèt clarament la manca de reflexion de l’occitanisme sus una organizacion politica del país. Fòrça preocupats a refortir e afirmar l’unitat de la lenga occitana, los occitanistas an pas elaborat de projècte clar e sustot consensual d’organizacion territoriala. Lo debat del matin, e en particular la cercaira Sabine Choquet, insistiguèt sus l’ancoratge territorial per metre en plaça una politica lingüistica amb l’exemple de Soïssa o de Canadà… Al delà de las batèstas sul nom de las regions, fa ara besonh de soscar a una revendicacion territoriala apevada sus la lenga e sas variantas, e tanben de prene en compte las constrenchas e las dinamicas territorialas, economicas e socialas.
“Internet es una revolucion, tan bèla coma la revolucion del Neolitic”, çò expliquèt Benjamin Assié, director del CIRDÒC. Tot lo mond foguèron d’acòrdi per dire que lo “big data” esperava pas los occitans per se metre en plaça! Aicí es clarament la manca de “productivitat” en matèria culturala qu’es estada mesa en evidéncia. Per accedir a una visibilitat minimala (per exemple esser reconeguts per Google) caldriá de milierats de paginas en occitan. La produccion audiovisuala es tanben flaca, tant coma la Wikipèdia en òc, etc. Doncas apèl a la mobilizacion generala: escrivètz, parlatz, filmatz, e sustot acceptatz de partejar!
La còla de l’ADEO qu’organiza La Dintrada amb l’ajuda de Convergéncia Narbonesa, vos anóncia son intencion d’organizar una edicion 2018 del forum dins lo meteis esperit!
Uc Jourde
Sembla l'acamp d'un microcòsme simpatic, mès ont es la societat civila, la que viu dins la vida veraia?
De véser las conclusions...
#4 Me sembla que la "Dintrada" preten pas èsser lo sol eveniment de l'annada. Urosament avèm un fum d'associacions e de moviments occitanistas que trabalhan de longa tot l'an e tanben maites eveniments. Podètz per ex junher lo laboratòri d'idèias e ostal d'edicion ADEO: http://www.adeo-oc.eu/
A l'an que ven ? A l'autom de 2018 solament ? Avèm lo temps de petafinar.
E ben, bòn astre per "La Sortida"... los pès davant ! E viva la tracidion occitana !
#2 Òc. Emai sus dos ò tres jorns.
Mi sembla que l'a mejan aquí de far un eveniment que recampa l'occitanisme. Un pauc coma èra l'estivada a passat temps, emai en mièlhs.
Une mena de fête de l'Huma occitane, ont lo conviviau e lo politic s'entremesclan.
Òsca per aquel forum ! Me sembla que seria interessant per l'an que ven de lo dobrir a de questions pertocant la joventut e de lor far de mai en mai de plaça...Benlèu doas jornadas per aprigondir e un moment festiu a la serada e La Dintrada vendrà lèu un eveniment incontornable per l'occitanisme e Occitània en general...
Tot aquò es bian mas vòle parlar d'un autre teme que me sembla pas esser abordat dins la reunion.
Ier, eram frances, pais de productors ente chaque vila, chaque region i trobava son compte, emben un governament qu'era mai en accòrd emben l'economia d'en bas, de las reussitas tecnologicas coma lo tgv.
Uei sem devenguts daus consomators localvòres. Sem pus frances mas localvòres. Sem pus productors mas consomators sens p'una possibilitat de decision, de creacion autonoma. Tot aquò se sent e... Legir mai


text:
Microfilament
Un microfilament (tanben aperat filament d'actina) qu'ei lo mei fin deus elements deu citoesquelèt. Qu'ei un polimèr de sosunitats d'actina. Que son responsables de la rigiditat de las cellulas, de la motilitat cellulara, de certe desplaçament dehens lo citoplasma de las cellulas, de las joncions enter cellulas vesias d'un medish organisme e, associadas dab ua proteïna aperada miosina, de la contraccion musculara.
Los filaments d'actina que's forman en bèth idrolizar l'ATP en ADP en liberant fosfats inorganics (Pi). Lo filament qu'ei compausat de duas cadenas enrolladas ua sus l'auta de sosunitats d'actina. Qu'ei polirizat dab ua extremitat qui prva mei lèu que l'auta.


text:
Raymond Biau, un afogat de son mestièr
Lo dissabte 22 de setembre a 5 oras, lo Centre Cultural Occitan de l’Albigés vos convida a descobrir lo trabalh de Raymond Biau, fabre e sarralhièr de mestièr qu’un còp a la retirada decidiguèt de reproduire, a escala reduita, tot çò que reparèt dins son trabalh. Martine Biau, aderenta del CCOA e nòra de Raymond, vos presentarà la mòstra « L’agricultura autres còps », sa demarcha e sas creacions.
/ Le CCOA vous invite à découvrir, au vernissage du samedi 22 septembre à 17 h, « l’agriculture autrefois », une exposition de miniatures d’outils agricoles réalisés par Raymond Biau. Forgeron-serrurier de métier, quand il est parti à la retraite il a décidé de reproduire, à échelle réduite, tout ce qu’il avait réparé dans son travail. Martine Biau, adhérente du CCOA et belle fille de Raymond, nous présentera sa démarche et ses créations.
S’agís de miniaturas en acièr fargat : premsa, bascula romana, copa-rasigas e tot çò que representa lo trabalh de la tèrra : araire, rascle, dalhaire e autres brabants o mòlas. Raymond trabalha sens modèle perqué los coneis per còr, e fa tot, fins al vitz mai pichon. / Il s’agit de miniatures en acier forgé: pressoir, bascule romaine, pompe à chapelet, coupe-racines et tout ce qui représente le travail de la terre : charrue, herse, faucheuse et autres meule ou barbant. Raymond travaille sans modèle parce qu’il connaît les outils par cœur, et fait tout, jusqu’aux plus petites vis.
D’unas realizacions son al musèu del Vièlh Lacauna, d’autras dins son talhièr de l’Orador, tanben a Lacauna. Se i anatz, lo veiretz benlèu davant sa farga, triturant un bocin d’acièr per lo far viure. De còps, aquò pren de setmanas, de meses… mas òm compta pas quand òm es afogat !
La mòstra serà expausada al COR, dins la segonda sala, SONQUE del 22 al 29 de setembre, de diluns a dissabte de 3 oras a 6 oras. La mancatz pas ! / Vous pourrez visiter l’exposition au COR seulement du 22 au 29 septembre, du lundi au samedi de 15 h à 18 h. Ne ratez pas cette petite merveille !


text:
Corçan
Corçan (oficialament en francés Coursan) es una comuna lengadociana en Narbonés situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Narbona situada a 7 km de Narbona sus Aude e sus la linha Bordèu - Seta
Clima[modificar | modificar la font]
Corçan a un clima mediterranèu. La tramontana i bufa sovent violentament. Al contrari, lo marin es doç e umid, mena crums, pluèja o auratge.
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Corçan es atestat en 933, Corcianum. Lo nom vendriá d'un nom latin d'òme, Curtius, amb lo sufixe latin -anum [1],[2]. Cf. Corçà o Corçà.
Istòria[modificar | modificar la font]
Vejatz Revòlta dels Vinhairons de 1907
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Corçan (capluòc); es ara del canton des Basses Plaines de l'Aude (en francés), donc de Las Planas d'Aude (burèu centralizator : Corçan).
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Pont del sègle, ont passa la RN9
- Glèisa de Nòtra Dama de la Rominguèra
- Font d'aiga ferruginosa, sus la plaça.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 211
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 123


text:
Lagos (Portugal)
Lagos, (« Los lacs ») es una vila e una agglomeracion situada a la bòca de la Bensafrim al sud d'Algarve, al Portugal. La majoritat de la populacion, establida sul litoral, viu del torisme e las activitats de servicis connèxes. Lo rèirepaïs, agricòl e forestièr, es fòrça mens densament poblat en comprason.
Lagos es situat à mai o mens 35 km a l'èst del cap de Sagres, lo finistèrra sud oèst d'Euròpa. Al nòrd de Lagos, la rota de Vila Nova de Milfontes e de Sines serpeja dins las costièras del pargue natural del Sud-Oèst.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Lagos es un vièlh pòrt maritim que l'istòria data de mai 2000 ans. Lo nom de Lagos ven del gal Lacobriga. Lagos èra d'en primièr un establiment Cartaginés que recrutava de mercenàris galeses per combatre los Romans pendent las Guèrras Punicas. Foguèt enseguida colonizada pels Romans, e dependiá de la província romana de Lusitània. Demòran qualques rèstes galloromans a Lagos e a l'entorn. Es benlèu a Lacobriga, prèp del mont Molião, que lo general rebèl Sertorius desfaguèt amb l'ajuda de lusitanians l'armada de Q. Caecilius Metellus Pius enviada per l'arrestar. Lacobriga èra ja un pòrt d'importància a aquela epòca.
Al sègle VI, la vila foguèt successivament governada pels Visigòts puèi pels Byzantins. Los Moros envasiguèt la region al sègle VIII, e la nomenèron alara Zawaia (es « lac » en arab). Èra dins lo païs d’al-Gharb (que ven lo nom modèrne d' Algarve). Los Moros faguèron de barris a vila e creèron de linhas comercialas maritimas regularas. En 1174 lo Wali local autregèt la construccion de la glèisa de Sant Joan Batista fòra dels barris. Es la mai anciana glèisa de tot l'Algarve.
La província d'Algarve e d'Alentejo demorèron jos autoritat morèsca quitament aprèp la Reconquista d'Afonso Henriques e foguèt reconquerida jol reialme d'Alfons III de Portugal en 1241. Atal, quand lo sobeiran reconqueriguèt l'Algarve en 1249, s'atribuiguèt lo tìtol de « Rei de Portugal e d'Algarve », testimonhant qu'aquela província, araba dempuèi de sègles, èra encara a l'epòca una tèrra forastièra.
Lagos venguèt una jurisdiccion autonòma que jol reialme de Pèire I de Portugal en 1361. Es a Lagos que lo rei João I rassemblèt une flòta en vista de s'emparar de Ceuta en 1415, primièra incursion d'Euròpa medievala en Africa, e premicis de las Grandas descobèrtas dels exploradors portugueses pels oceans.
Venguda lo tremploin de las expedicions transoceanicas, Lagos foguèt al sègle XV un pòrt de nauta mar: lo prince Enric lo Navegador, filh benjamin del rei João I, passèt l'essencial de sa vida. Es d'aquí que derigiguèt las campanhas contra lo Marròc e las còstas orientalas d'Africa amb las seunas caravellas, de naus que tenon fórça plan en nauta mars. Lagos es tanben la patria de Gil Eanes, primièr capitan a passar lo cap Bojador en 1434, qu'èra considerat a l'epòca coma la limita miègjornala de la zona abitabla (non « torrida ») de la Tèrra. Aquel espleit marca una estapa marca dins l'exploracion d'Africa. L'anciana capitala de Nigèria, Lagos, es una colonia de la vila portuguesa.
Es encara a Lagos que los primièrs esclaus foguèron menats en Euròpa. Un edifici del sègle XVII es bastit al luòc exacte del primièr mercat d'esclaus (Mercado de Escravos, deubèrt en 1444) d'Euròpa. Enric lo Navegatdor, coma principal investisseire de las expedicions africainas, perceviá 20 % de las ventas. Sa mòrt marca la decadéncia de la vila, la familha reiala se desinteressèt leu de l'Algarve; las grandas companhiás de comerci mudèron a aquel moment per Lisbona.
Aquela decadéncia perdurèt fins a que lo rei Sebastião, que sonhava d'una granda crosada permetent de conquerir lo reialme de Fès, assemblèt una granda flòta a Lagos (1578). Moriguèt amb la mai granda partida de la cavalaria portuguesa pendent la batalha de Ksar el-Kebir.
En 1693, l'amiral de Tourville interceptèt lo carreg d'Esmirna al larg de las còstas de Lagos, privant la coalicion angloautriaca d'importants finançaments e de desenas de vassèls. Mas pendent la Guèrre de Sèt Ans, l'amiral britanic Edward Boscawen donèt, totjorn devans Lagos, sa revenge a la Royal Navy en destruïsent la flòta francesa de 14 naus encargada d'assegurar un desbarcament en Escòssia (19 d'agost de 1759).
La vila, amb los seus ostals vielhòts, prenguèron un aspècte respectable amb lo Tèrratrem de Lisbona de 1755 que la devastèt. Pasmens conservèt de barris del sègle XVI, lo castèl del governaire (sègle XVI).
Demografia[modificar | modificar la font]
Monuments e musèus[modificar | modificar la font]
La glèisa de Sant Antòni[modificar | modificar la font]
La faciada modèsta amb torres dissimetricas, datant de 1715, contrasta fòrça amb l'extravagança de l'interior, ricament adornat. Los azulejos blancs e blaus daurats (sègle XVIII), de fusta esculptats (talha dourada, d'entre los mai bèls dels païses) cobrisson tota la superfícia de las parets de la nau, amb sièis telas barròcas de Mèstre José Joaquim Rasquinho representant los miracles de sant Antòni.
Aquela glèisa, consacrada a Antòni de Padòa es un dels rars edificis daissat gaireben intactes pel tèrratrem de Lisbona de 1755.
Musèu regional d'Algarve[modificar | modificar la font]
Aquel musèu regional se situa a costat de la glèisa Sant Antòni. Abriga una colleccion eteroclita de pèças arqueologicas. La partida etnografica es consacrada a l'istòria de l'Algarve. La carta balhada pel rei Manuel I de Portugal a la vilà i es expausada; i a tanben un colleccion d'armas e d'objèctes d'art ancians de la colonia portuguesa de Moçambic. Lo tresaur es los abits de ceremonia del rei Sebastian I de Portugal que portava a la darrièra messa abans l'escapada marrocana fatala.
Lo fòrt de Ponta da Bandeira[modificar | modificar la font]
Quand lo Portugal tombèt jos dominacion espanhòla, la còsta venguèt una de las ciblas de la Royal Navy. Lagos, pròche de la basa navala de Cadiç, foguèt atacada paer Francis Drake, mas leos abitants li opausèron una defensa tan atissada que lo corsari britanic deguèt renonciar a l'assalt, e se retornèt alara cap al pòrt de Sagres. E mai, la còsta èra de contunh atacada per de piratas e de corsaris, per aquó la fortifièran. Ponta da Bandeira es un dels fòrts bastits al començament del sègle XVII: contrarotlava La dintrada del pòrt.
Economia e cultura[modificar | modificar la font]
Coma fòrça vilas costièras de Portugal, Lagos totjorn tornèt la seuna activitat economica cap al mar e la Pèsca. Mas dempuèi 1960, se tornèt largament cap al torisme, venguda l'activitat dominanta. Las bèlas plajas, lo clima agradable, l'arquitectura e lo patrimòni istoric son los seus atots. Lagos es tanben reputada al plan viticòl pel seu muscadet, e per una licor locala, l'aguardente de medronho, a basa d'arboças.
Los sites toristics majors son :
- Ponta da Piedade (Punta de la Pietat)
- Grutas da Costa d'Oiro (baumas de la Còsta d'Aur)
- Lagoa de Alvor (lòna d'Alvor)
- Mata Nacional de Barão de S.João (selva nacionala del baron de Sant Joan)
Subdivisions[modificar | modificar la font]
La vila de Lagos compta las siès freguesias seguentas :
Plajas[modificar | modificar la font]
- Meia Praia (plaja centrala) - Sabla fin e blanc, aquela plaja se dubrís sus una de las mai grandas baias d'Euròpà e beneficia, a causa de la seuna espandida, d'una mar calma. L'abséncia d'estèus ne fa un luòc ideal per las activitats nauticas. Per vent fòrt, las plajas son paradas entre los bauces.
- Praia Solaria (plaja solelhada).
- Praia da Batata (plaja de la patata).
- Praia dos Estudantes (plaja dels estudiants).
- Dona Ana es sens dobte la plaja mai frequentada: lo sabla es mai gros que sus las autras plajas, es tancada per dels massís rocasuts de formas evocatriças: lo « pastís d'anniversari », lo « Titanic », e l'« Esfinx ». Dona Ana comprend en fach doas plajas separadas per una avançada calcària isoladas a marèa nauta.
- Canavial
- Camilo
- Praia da Luz (plaja de la lutz).
Fotos[modificar | modificar la font]
Aldeia da Meia Praia canada per Zeca Afonso
La Caravella Boa Esperança a l'encorage a Lagos
Le canal de Lagos vers la marina
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) I Support Lagos - Showcasing Lagos in English
- (pt)Servicis & informacion sus la vila
- (pt) Algarve : informacion sus las vilas de la província
- Photos de Lagos
- (en)Lagos, Portugal site anglofon consacrat a Lagos
- Una webcam a Lagos...
- (en) Lagos, Luz and Sagres
- (pt)Brèva istòria de Lagos
- Vacanças a Lagos


text:
Dues jornades embromades e tamb precipitacions en Aran.
Temperatures doces encara qu'en tot descéner a darrères ores (2°/8°).
Eth dimèrcles seguiram damb nivolositat abondiua que se trincarà a darrères ores. Precipitacions moderades pendent era maitiada, en tot amendrir d'intensitat pendent era jornada e en tot desaparéisher a darrères ores. Còta de nhèu ath torn des 600 m. Acumulacions d'entre 10 a 15 cm en còtes nautes. Vents moderadi de compausant noroest.
Temperatures en descenuda (0°/4°).
Eth dijaus, ara fin auram ua jornada pleaments assolelhada, que promet èster era milhor dera sason entara practica der esquí e es espòrts de montanha.
Temperatures en descenuda (-2°/3°).


text:
Proprietat
Lo tèrme proprietat, del latin juridic exproprias « proprietat, caractèr propri, especific » e « drech de possession, causa possedada ». Se tracta aicí de l'ensemble dels drechs que donan de prerogativas exclusivas a una o mai personas suls territòris, dels objèctes, dels èssers, de las idèas o dels metòdes.
Somari
- 1 Propriatat al sens juridic
- 2 Proprietat e filosofia politica
- 3 Vejaire de la Glèisa catolica
- 4 Proprietat intellectuala e secret
- 5 Nòtas e referéncias
- 6 Annèxes
Propriatat al sens juridic[modificar | modificar la font]
La proprietat es un drech que s'exercís sus un ben mòble o un immòble, corporal o incorporal. Se devesís tradicionalament en tres drechs reals:
- lo fructus: lo drech de recampar los fruchs del ben (lo profièch),
- l'usus: lo drech de l'utilizar (l’usatge),
- l'abusus: lo drech de'n dispausar es a dire de lo destruire tot o partida, de lo modificar, o de lo cedir a un autre.
Aqueles tres drechs se pòdon separar, desmembrant la propriata. Pòt ne resultar un usufruch, un usatge, una emfiteusi o una servitud.
Lo proprietari pòt suportar diferentas servituds, sovent anodinas (coma l'obligacion de daissar passar las ondas radios), mas a vegada mai contrenhentas (drech de passatge).
Lo proprietari es responsable de sas proprietats, per exemple en cas de domatge sus altrú.
Caracteristicas de la proprietat[modificar | modificar la font]
Lo ben, objècte de la proprietat, pòt èsser material o immaterial:
- La proprietat materiala es la mai intuitiva: traduch lo fach qu'una causa pòt mai sovent servir pas qu'a una persona a l'encòp.
- La proprietat intellectuala es una invencion modèrna, per designar un artifici juridic que transforma en element caracteristic una causa immateriala, e qu'atal es duplicabla sens privar lo tenent primièr de sa causa. Per exemple: lo contengut d'un libre, un procediment tecnic (brevet), una cançon.
Lo detentor de la proprietat intellectuala ten pas obligatòriament la proprietat materiala, a tanben un ròtle subretot se lo proprietari intellectual cedís un objècte material representatiu d'aqula proprietat (un libre, un CD-ROM, etc.) sens pasmens la cedir al meteis temps.
Istoric de la proprietat[modificar | modificar la font]
En drech roman, la proprietat èra despartida en bens mòbles e bens immòbles. En drech anglosaxon (common law), i a una distinccion gaireben semblabla entre bens personals (proprietat personala) e bens immòbles (proprietat immobilièra).
John Locke formaliza lo primièr la nocion de proprietat presentada coma un drech natural:
- « Tot òme possedís una proprietat sus la sieuna persona. A aquò pas degun a pas cap de Drech sonque d'esprel. Lo trabalh del sieu còrs e l'obratge de sas mans, podèm dire que li apartenon, en pròpri. Tot çò que tira de l'estat ont la natura l'aviá mes, i mesclèt son trabalh e ajustèt quicòm que li es pròpri, çò quitament que ne fa sa proprietat. Coma foguèt tirada de la situacion comuna ont la natura l'aviá plaçat, deguèt far d'aquel trabalh quicòm qu'exclusís lo Drech dels autres òmes. En efièch, aquel trabalh essent la proprietat indiscutabla d'aquel que la realizèt, pas degun mai qu'el pòt aver de Drech sus çò que li es associat. » (Segon tractat del govèrn civil)
Apond a aquela definicion una clausula de legitimitat exigissent qu'après cada apropriacion privada deu « ne demorar pro, d'una qualitat tan bona, e quitament mai que ne podavan utilizar los individús qu'èra pas encara provesit. » (ibid.)
L'article 2 de la Declaracion dels drechs de l'òme e del ciutadan classifica lo drech de proprietat dins los « drechs naturals e imprescriptibles de l'Òme ». L'article 1 de protocòl addicional de la Convencion Europèa de Salvagardia dels Drechs de l'Òme e de las Libertats Fondamentalas consacra tanben aquel drech al nivèl europèu.
Pròva de la proprietat[modificar | modificar la font]
En drech francés, la pròva de la proprietat s'exercís per totes mejans, es a dire que lo jutge es susceptible d'examinar totes los arguments o indicis avançats per las partidas d'un litigi que s'opausan sus la proprietat d'un ben. D'entre aqueles indicis pòdon i aver un testimòni, lo pagament dels impòstes... L'acte autentic relatiu a la crompa del ben es un indici particularament fòrt mas es pas une pròva absoluda: lo document pròva se crompèt lo ben a una autra persona, mas demora a montrar qu'aquela persona n'èra lo proprietari legitim.
Proprietat e filosofia politica[modificar | modificar la font]
Sul plan teoric, la nocion foguèt criticada de diferents biais. Globalament se pòt dire que l'estatut donat a la proprietat, e subretot a la proprietat privada, trenca los corrents politics en dos camps, que se pòt qualificar en gròs de socialistas e liberals. Los liberals an tendéncia a defendre feròçament lo drech de proprietat, al nom de la defensa de la libertat individuala, alara que los socialistas an puslèu tendéncia a restrénher e limitar lo drech de proprietat, al nom de l'equitat, dels Drèchs de l'òme, de l'interés general, o uèi de l'ecologia politica e dels drechs de las generacions futuras.
Sul plan practic, pendent longtemps, es la proprieta fonsièra que foguèt l'objècte de l'atencion (amb, dempuèi l'antiquitat, lo tèma de la reforma agrària). Los fisiocrata pensavan atal que la proprietat de la tèrra èra la basa de tota economia, veire que se podava remplaçar totes los impòstes per una taxa unica sul fonsièr.
Amb la modernizacion de l'economia, d'autres elements prenguèron d'importança: las minas, las manufacturas, e fin finala los procediments tecnics.
La proprietat subjècta de rivalitats e de guèrras[modificar | modificar la font]
La proprietat pòt tanben se comprene coma un drech d'accès a un espaci maritim, per una expleitacion de las ressorgas naturalas. Al Sègle XVII, las rivalitats entre poténcias maritimas, per exemple entre las Províncias Unidas e l'Anglatèrra, provoquèron las primièras reflexions sul drech natural e lo drech internacional, amb Hugo Grotius.
Tota guèrra naís d'una pretencion comuna a la meteissa proprietat, remarca Denis Diderot dins lo Suplement al viatge de Bougainville. L'òme civilizat se trapa sovent amb lo desir de possedir la proprietat d'altrú. Çò qu'engenda lo panatòri. Alara que se l'objècte èra disponible, i auriá pas mai de panatòri e pas mai de procès per sostrach fraudulós.
Jean-Jacques Rousseau formaliza lo drech de proprietat dins Del contracte social. Dins la segonda partida del Discors sus l'origina e los fondaments de l'inegalitat d'entre los òmes, escriu:
"Lo primièr que, avent claus un terren, s'avisèt de dire: Aquò es lo mieu, e trobèt de gents pro simples per lo creire, foguèt lo verai fondator de la societat civila. Quant de crimes, de guèrras, de murtres, quant de misèras e d'orror aguèt pas estalivats al genre uman aquel que, desrabant los pals o colomant un valat, aguèt bramat als sieus semblables: Gardatz-vos d'escotar aquel impostor; siètz perduts, s'oblidatz que los fruchs son a totes, e que la tèrra a pas degun."
« La propriatat, es lo panatòri »[modificar | modificar la font]
Se, pels autors de la declaracion dels drechs de l'òme e del ciutadan, coma per aqueles de la declaracion universala dels drechs de l'òme, la proprietat es un drech natural e un drech de l'òme, per d'unes, « la proprietat, es lo panatòri », segon la celèbra formula de Proudhon dins Qu'est quò la proprietat ?.
Segon l'analisi anarquista proudhoniana, pòt pas i aver de proprietat sens un sistèma legal perfeccionat. Atal, luènh d'èsse una evidéncia naturala de l'individú, la proprietat es una relacion sociala, interindividuala, que se pòt pas justificar dins son principi o son origina. I a alara pas de diferéncia de natura entre la constrencha exercida per un « proprietari » e aquela exercida per un « panaire », sonque una diferéncia de forma. Aquò seriá alara l'usatge d'un ben que creariá lo drech de possession, e non la proprietat que permetriá d'usar e d'abusar d'aquel ben. Mai que las diferéncias socialas s'amplifican naturalament amb las generacions, coma dins un sistèma social qu'aplica lo drech d'ainat, çò que concentra los drechs e las proprietats sus un sol cap.
A l'opausat d'aquel vejaire, los liberals sostenon que la proprietat es necessària a la libertat de l'individú, que permet d'opausar a l'Estat e a la societat lo drech de seguir las sieunas tòcas. Lo quita Proudhon precisa mai d'un còp sa posicion e justifica subretot la proprietat individuala (limitada dins son esperit a la possession) per la proteccion que dona contra l'Estat[1]. En China, país que legiferèt una lei lo 16 de març de 2007 volent garantir la proprietat privada, quitament se la tèrra es pas concernida[2], de païsans revendican la proprietat privada de lor tèrra contra lo poder arbitrari de l'Estat que vòl los expropriar per bastir d'ostalarias[3]. Per Hernando de Soto, es l'abséncia de sistèma juridic aparant la proprietat qu'empacha los abitants dels païses paures de participar a l'activitat economica e de s'integrar dins la globalizacion capitalista. Per Soto, « La proprietat, es pas sonque gausir d'un ben, aquò es l'ideologia borgesenca. Es subretot tot un sistèma de drechs e de devers »[4]
Proprietat e capitalisme[modificar | modificar la font]
La naissença del capitalisme es accompanhada d'un movement general de privatizacion de ressorgas de per abans comuna (coma l'espaci), resultant de conquèstas (descobèrta de l'America) o tengudas istoricament per la Glèisa o la noblesa (vejate feudalitat).
Aquel movement donèt una rendabilitat a d'operacions de melhorament, que de per abans aurián fa de profièchs pas que pels mèstres d'òbras, enforçant la capitalizacion.
Per Bernard Friot, es la proprietat lucrativa qu'es una caracteristica del capitalisme, que destria la proprietat de l'usatge[5].
Vejaire de la Glèisa catolica[modificar | modificar la font]
Per la Glèisa catolica, lo drech de proprietat subís doas formas de limitacions[6]:
- d'un costat, la proprietat pòt se piejar sonque sul trabalh, çò que destria la posicion de la Glèisa de la perspectiva de Locke;
- d'un autre costa, la proprietat es subordonada al principi de destinacion universala dels bens: los bens possedits pels òmes contenon de ressorgas materialas que los òmes creèron pas, mas que foguèron creats per Dieu per l’usatge comun segon lo besonh de cadun.
Proprietat intellectuala e secret[modificar | modificar la font]
Una proprietat es un element caracteristic. En tota rigor, dins un domèni non material, es donc una causa desconeguda dels non-proprietairis (sens que, acaba d'èsser especifica als proprietaris), es a dire un secret.
Lo secret a pas que d'avantatges:
- aquel que possedís un secret lo pòt pèrdre a tot moment (o l'oblidant, o perdent los elements materials que ne pòrta la traça)
- demora expausat a una novèla descobèrta per un autre, o tanben a son « panadòri » (consultacion d'elements materials portant las traces del secret). Perd alara son avantatge relatiu.
- lo secret interdit per definicion los escambis entre los tenents, escambis que permetriá de novèlas descobèrtas.
- la conservacion d'un secret collectiu implica una fòrta limitacion del nombre de tenents e de la costrencha a vegadas pesucas (limitacions de movements, restriccions dels contactes amb los estrangièrs, etc.): aquò implica de còsts e avegada de limitas a las fabricacions alara que la demanda es mai fòrta, çò que redusís lo benefici de secret.
- etc.
Las societas realizèron donc l'idèa d'un escambi:
- l'autor d'una descobèrta beneficia d'un privilègi temporari;
- la societa pren conneissença d'aquela decobèrta e pòt l'expleitar mai largament.
Aquel tipe d'escambi supausa un sistèma legal perfeccionat, capable de far suportar als terces l'idèa de dever esprar per profièchar de çò que lor es dich uèi, e tanben a l'estrangièr. Supausa tanben un sistèma capable de far plan la diferéncia entre çò que merita aquel tipe de proteccion e çò que lo merita pas. Las controvèrsias actualas suls logicials o sus las informacions geneticas, mas tanben sus las cançons e los films, mòstran que la question encara trobèt pas de responsa consensuala.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ « la propriété, c'est la liberté » ; « la propriété est la seule force qui puisse servir de contre-poids à l'État »in Modèl:Référence incomplète
- ↑ Rapporté par Le Monde daté du 17 mars 2007, dépêche AFP du 16 mars 2007.
- ↑ lemonde.fr, Le Monde 23/02/08, Cette terre est à nous, foi de paysans
- ↑ Hernando de Soto : "Il faut faire fructifier la richesse des pauvres", Le Monde 2, 07/11/08
- ↑ L'enjeu du salaire
- ↑ CERAS - Doctrine sociale de l'Église catholique - Propriété
Annèxes[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Proprietat fonsièra
- Proprietat industriala
- Proprietat intellectuala
- Proprietat literària e artistica
- Proprietat privada
- Proprietat publica
- Proprietat sociala
- Proprietat (filosofia)


text:
Armanac cetóri
Soulet, Joseph (1851-1919) Directeur de la publication
Cada an, en genièr, de 1894 a 1913, l'Escolo de Ceto ( creada en 1894, cabiscòu Josèp Enric Castelnau), puòi l'Escòla Felibrenca de Sant Clar (fondada en 1902, president Josèp Solet), fan paréisser l' Armanac cetòri.
Dins aqueste periòde i aurà sonque tres pausas. L'Armanac espelirà pas en 1896 (garrolhas entre Castelnau e Solet sus la rega editoriala de seguir), en 1900 e en 1901 (mòrt dau pichòt Vinçent de Solet, en 1899).
Pendent vint annadas, Josèp Solet (1851-1919), autodidacte, afogat de l'òbra de Frederic Mistral, negociant en vin e alcoòl, ten l'orjau per agradar as setòris : « es per vautres, braves setòris qu'avèm congrelhat aquela òbra ». Bota la proa sus « de galejadas, de contes, de poësias, tirats dau pòble e escriches dins nòstra armoniosa lenga miègjornala : la lenga dau breç lengadocian ».
Lo meriti de J. Solet es d'aver fach de l'Armanac cetòri pas solament un luòc dau languiment, das reires, dau remembre, mas puslèu un luòc de l'imaginacion e de la creacion.
Alain Camélio


text:
Amsterdam
Amsterdam es la capitala dels Païses Basses. Administrativament, aparten a la província d'Olanda Septentrionala.
Es actualament la vila pus granda del país e son centre cultural e financièr. Sa populacion èra estimada a 743 905 abitants, lo 1 de julhet de 2006. Sa superfícia totala es 130 km² (tèrra : 100 km²). Amb Rotterdam, Utrecht e l'Aia es una de las vilas mai importantas del Randstad, que ne constituissi lo sieu nuclèu nòrd.
Amsterdam a un encantament particular a causa dels sieus ostals de brica nautas e estrechas e de la siá ret de canals, ont fa bon se passejar. L'instabilitat del sosòl - causa de l'enfonzament progressiu d'unes bastiments - exigís que la majoritat de las abitacionss s'apiejan sus de pals de fusta. La granda manca de lotjaments modèrns dins lo centre istoric a multiplicat lo nombre d'abitacions flotantas. Amsterdam deu la siá armonia a l'edificacion bassa e a l'abséncia de grandas avengudas. Constituís un autentic paradís per las bicicletas, que permeton al visitaire de descobrir la vila e los sieus agradaments.


text:
B. Luchon 0 - U.E. Bossòst 0
Partit vibrant e fòrça disputat
pes dus equips. De
gessuda gessec mès ambiciós eth B. Luchon e embarrèc ar equip aranés en sòn
camp. As 10 menutes auec eth Luchon ua bona ocasion quan Lansalot en ua bona
jogada peth costat esquèr arribaue dauant de Pol e shutaue ras mès eth portèr
aranés desvièc eth shut. Patírem en
defensar bèra jogada de cornèr e de fautes. Dempús de dominar era prumèra mieja
ora, era U.E. Bossòst poguec caushigar damb opcions er àrea des francesi. A
Jonathan le fiulèren un dehòra de jòc quan auie regatejat ath darrèr defensa e
se quedaue solet dauant deth portèr Remi. Era prumera mietat acabaue damb un
bon shut de Charles que passaue a tocar deth garròt dera porteria. Damb 0-0
s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat gessec milhor era U.E. Bossòst e ath
B.Luchon le costèc arribar en àrea aranesa entà crear ocasions de perilh. Ath
quart d’ora i auec era jogada “polemica” deth partit quan Jonathan driblaue ath
defensa e aguest le hège quèir; era clara fauta era fiulada per arbitre, toti
demoràuem eth penalty e entara nòsta suspresa la treiguèc dehòra der àrea. Eth
lançament de fauta de Miguel, siguec desviat peth portèr francés. Ara mieja ora se produie era petita
tangana de cada derby, sense anar mès enlà. Eth Luchon sajèc de suspréner ara
defensa aranesa, mès aguesta juntament damb eth portèr PoL heren un partit
sense cap error. Ath finau deth partit auérem bones arribades de Miguel,
Jonathan e Paba que per molt poc, non podíen profitar.
Ath finau, un empat que pot èster
mos deishe un sinhau mès contenti a nosati. Eth Luchon ei eth dusau classificat
e ath delà jogaue en casa. Nosati, a continuar jogant e luitant coma es darrèrs
partits; ja en portam ara seguida sies sense pèrder, aguest ei eth camin.
Arregraïr fòrça ara aficion que se desplaçèc en un bon
numero de persones entà dar suport ath sòn equip.
Eth pròplèu partit, jogam en Bossòst dissabte 12 de març tàs
20 :00 contra er equip deR Ent. Boulogne II.
B. Luchon: Remi, Van Mo, Lansalot, Barta, El Mahraoui, Da
Costa, Munill, Fort, Cazes, Berges, Laporte. Reemplaçants: Sebastien,
Revertegat.
Tarjetes auriòles: Revertegat, El Mahraoui.
Trainer: Cau Jean M.
U.E. Bossòst: Pol, Borja, José Ramón, Felipe, Àlex, Paba,
Ignasi, Charles, Salva, Jontahan, e Soufi. Remplaçants: Uri, Miguel, Abraham.
Tarjetes auriòles : Felipe, Salva
Trainer: Xavi.
Arbitre: Duplan David.


text:
Ròcafuèlh
Ròcafuèlh (oficialament en francés Roquefeuil) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Ròcafuèlh es un nom d'epòca medievala qu'assembla un nom occitan, ròca, resultat de *rocca, mot prelatin, e un autre mot occitan, fuèlh, del latin folium. Ròca designa una montanha o un puèg rocassut, puèi pren lo sens de castèl fòrt; fuèlh marca la preséncia d'arbres [1].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bèlcaire; es ara del canton de Haute-Vallée de l'Aude (en francés), donc de La Nauta Val d'Aude.
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 569-570


text:
Jacques Ellul foguèt un dels pensaire màger del fenomèn tecnic al sègle XX. Es dins lo libre La Technique ou l'enjeu du siècle que pel primièr còp presentava sas idèas.
Luènh lo limitar lo fenomèn al las maquinas e a sos aspèctes materials, als espleches, a l'automatizacion dins l'industria, lo prend dins sa globalitat.
Es per el important de considerar las tecnicas d'organizacion, d'informacion, de propaganda. Vei lor ròtle sul mond, sus las societats, suls òmes coma fondamental. La tecnica es per el un tot que motla los aparelhs d'Estat, l'economia, las societats e los òmes ; una clau, l'encastre indefugible per capitar e donc se manténer.
Lo libre conten cinc parts. Considera sucessivament :
- la tecnica dins l'istòria,
- la caracterologia de la tecnica,
- tecnica e economia,
- la tecnica de l'Estat, e enfin,
- las tecnicas de l'òme.
Lo libre coneguèt una destinada singulara. Arrefusat per dos editors, acabèt fin finala per èsser publicat dins una colleccion universitària del tiratge limitat. Foguèt lèu-lèu agotat.
Jamai reeditat en França (levat en edicon pirata), arrestèt pas d'èsser legit e pilhat. Los que l'utilizavan dins lors trabalhs lo citavan pas necessariament.
Al Estat Units es sistematicament reeditat en colleccion de pòcha e marcat sus la lista de las lecturas obligatòria (aquò's un textbook) dins quasi totas las universitats. Aquel libre aguèt tanben una granda influéncia dins la pensada dels dissidents esteuropèus.
Jacques Ellul jamai arrestèt pas d'aprigondir sa reflexion sus la tecnica dins de libres ara venguts de classics. Podèm citar : Propagande (1962), L'illusion politica (1963), Le système technicien (1977), Le bluff technologique (1987), mas non se pòt pas comprene son òbra sens aquel libre fondator qu'es La Technique ou l'enjeu du siècle
Profetic dins los ans cinquanta, alara qu'escriviá, lo sieu vejaire sus la tecnica coma fach central de nòstras societats, sèrva mièg sègles pus tard una estonanta e estranha actualitat.
La Technique ou l'enjeu du siècle, Jacques Ellul, Economica, 424 paginas, 15,5 x 24,0 cm, ISBN : 978-2-7178-1563-4


text:
Allemanche-Launay-et-Soyer
Allemanche-Launay-et-Soyer es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]