text:
Lu tren per Esgolesme eriá desjà pertit ad aqueu momint, los pitits vielhs erián pertits maitot, aürosadament per los eifants, ne’n visan pró entau a la television. Daus viatjors demoravan dins lu ala : dos jounes que rintravan de vacanças mai lur plancha a rotleta e lur amija venguda los querre en veitura, mai un coble vengut charchar daus orarís. Lu conductor dau 4×4 completament chucat, sa femna e la filha erián ‘quí maitot, mas fauguet vista los sarrar dins la sala d’atenta, que quò ‘nava mau per ilhs.
Lu chap de gara aviá còp-sec ‘pelat los gendarmes e los pompiers e dins lu temps d’atenta, eu ‘viá fach s’agropar la gent, dins un prumier temps, per los metre tots dins la sala, mas l’aër i eriá pas dau melhor, dintra lu tipe que s’esmangonhava, la femna e la filha que puravan, ne’n mai d’aquò, la tipessa completament sadola aviá badat sus los fautuelhs.
Lu prumier de novembre es jamai un jorn de festa.
E davant la gara, los badaus erián per ‘ribar ; coma totjorn, los que fan pas besuenh son los prumiers ‘quí lu nas au pus pres, mesma a las nòu oras dau mandin un dissabde. Per ‘na vetz que quauquares se passava dins lur p’ita vita. E veiquí las carnas charonheras a l’obra per balhar minjar aus raseus sociaus, ‘na becada de cervela esbolhada per los de toïtèr, un pauc de sang per lu façabocq. Los mesma manifestaten contra la videò-susvelhança au nom dau respect de la vita privada.
La sirena daus pompiers se faguet auvir de bana coma la daus gendarmes mas los pompiers fugueten los prumiers ‘ribats. Vengueten mai ‘n’ ambulança, per res, dos passatges d’un 4×4, fau pas esperar un miracle, mesma un tau jorn.
Ramassaten la victima sus ‘na civiera, la monteten tot parrier dins l’ambulança mas parteten pas redde redde. Los gendarmes dins tot aquò erián ‘ribats ilhs-tot.
‘Quò se parlava entra chap. Lu de la gara taschava de far bona figura faça a lu daus pompiers que son langatge semblava coma un code, màs compres per lu chap daus gendarmes. Quau que siàia, qu’es se trobava responsable de las chausas, es sa gara.
D’alhors, lu mera ‘ribava s’etot, tòst seguit d’una tipessa que fai la jornalista au Popularí.
Los pompiers se tireten sauv l’ambulança que demoret davant la gara, en atendant los ordres per saber se fau montar a Lemòtges o se qu’es un elicoptere que marchará querre la tipessa escrasada per la menar a Bordeu.
Los gendarmes escarteten la gent que bargassavan sus quò qu’ilhs ‘vian pas vuts.
Lu mera parlet coma lu chap de gara per li balhar sos sosten de se e de l’esquipa municipala.
Lu chap de gara, se, ‘viá la responsabilitat dau monde conhat dins lu ala. Eu voliá nonmàs saber quante podriá los renvoiar chas ilhs se fan pas mestier a l’enquesta perque forçadament i ‘nava i aver ‘n’ enquesta.
Un pompier perpauset de lurs balhar daus mertis per los calmar. Lu termòs de càfe portat per de la gent aguet mai de reüssita. Un gendarma se planhet de pas pòder ne’n ‘ver un ; una votz anonima diguet que metre tant de temps desempuei la novela caserna, son pas las rondras que los ralentisseten.
Degun diguet pus res, que lu capitaní daus gendarmes entret dins lu ala.
Lu chap de gara aviá ‘gut la bona eideia de condamnar la pòrta automatica, un pauc fautritz dins l’afar, mas entau, degun pus per passar au mitan de la mara de sang, mas, faliá far lu torn davant darrier.
Lu capitaní damandet a un de sos òmes de prener los noms de la gent e un limerò de telefone, que per lu momint deurián pas pertir tròp luenh de Sent Junian. Emai ilhs siguessen per res dins ‘quel afar, fau restar a la dispausicion de la justiça quante ‘la comanda. Eu damandet ad un autre de susvelhar l’endrech ente se passet quò que per lu momint fau be apelar un accident, que degun toschesse a res.
Se s’ocupet de l’òme, de la femna e de la goiata.
Coma l’òme tremolava d’empertot, eu damandet a la femna d’eispliquar un pauc l’afar.
– N’autres abiten Orleans. Mon marrit, Remi Fontanilhas fai l’architecte. Qu’es se que bastiguet los darniers grands angards dins la vila, un per metre los libres, un per metre l’art moderne e eu ven de ‘chabar lu darnier per far passar los tren.
– Eu es architecte « d’angards ».
– V-òc-es, tres poteus, de la tòla plejada e veiquí plantada l’architectura moderna, lu vestit de l’espací coma ‘quò se ditz.
– Coneisse grán res ad aqueu domení.
– Me ‘pele Françoisa, sei la directritz d’una granda libraria dins lu centre de la vila. Veiquí Maria-Angela, ma filha de dietz e set ans, ai un fils de quatorze ans, Dilasne, qu’es restat chas sa granda, ma mair, dins la nòstra proprietat de Solonha. Mon òme es d’Orador de Glana.
Generalament eu arriba totjorn una setmana ‘vant per ubrir un pauc la meijon de sos pairs, netiar lu vargier. Mai d’una vetz vene apres, per lu tren, lu ‘vendre ser e tornan tots a Orleans la dimenjada ‘chabada. Mas, coma aüei sem lu prumier de novembre, e coma fau pas tròp ne’n damandar aus chaminòts, los orarís son desboirats. Prenguí lu tren ier, ‘vendres au ser, a vint oras e quart a Los Aubrais per ‘ribar aüei a Sent Junian a nòu oras. Gaitatz mos bilhets :
Los Aubrais | 20:15 | > Chateu Ros | 21:25 | > Chateu Ros | 06:39 | > Lemòtges | 07:55 |
Lemòtges | 08:27 | > Sent Junian | 08:59 |
Durmissí a Chateu Ros, dins la gara, coma ‘na femna de res.
Eifeitivament, tot semblava bon dins los dos bilhets, ne’n defòra de la minuta de mai a Sent Junian que comparada corespondava pas a l’orarí afichat dins la gara.
– Quò pòt semblar besta mas coneissiatz v’autres la victima.
– Inspector…
– Sei capitaní.
– Capitaní. Comprene be que l’estat d’aquela paubra femna poguesse grán dire quau que siàia aura, mas queraque, sem pas dau mesma monde. Sabe pas de que que prenguet ‘quela femna de gigonhar entau.
Davalí dau tren sus lu second quai, puei fau esperar un pauc avant de traucar las vias, coma se aviá trente sieis trens, afe, es ad aqueu moment que la viguí. Per pas la veire a gesticular entau, faliá estre ‘vugla. Sabe pas perque ‘la se metet de correr au mitan de la gara que nos passaviam mai Maria-Angelina per costat per junher la veitura stacionada davant. Es au moment que ‘la se faguet eijectar de gara, per enteu dire, que mon òme se trompet dins la conducha de la veitura. V-òc-es, n’autres l’am nonmàs depuei quinze jorns, las vacancas erian per far lu motor un pauc.
I pense. Mon òme… de que que vai li ‘ribat. Eu vai estre arestat?
– Papà es pas un murtier !
– Suau, per aura, i a ‘n’ enquesta. A prumiera vuda, es un accident…
– Mas, qu’es un accident, ‘quela tipessa, ‘na sadolarda, se gietet sos las rodas de la veitura.
– Suau, es nòstre trabalh de iò dire. Me fau pausar de las questions a vòstre òme. Atz quauqu’un per vos mennar chas vos ?
Las doas femnas damandaten un taxis, qu’es mai discret que la caja a pola. Lu capitaní per trabalhar mielhs, faguet menar l’òme a la gendarmaria.
Eu aprofeitet d’una pausa per aviesar la scena d’aquel accident e damandet au chap de gara de far marchar las pòrtas.
Es verai que las se dubrissen d’un movament un pauc brusque.
– Fau pas estre un pitit vielh o andicapat.
– I a un detector, jamai degun se bloquet dedins. Aüei es la prumiera vetz que ‘vise quauqu’un se conhar dedins.
– Jugar a se cachar ?
– Non, enquera que, de veire son estat, ‘la charchava beleu a se cachar. Non, qu’es la prumiera vetz que vise quauqu’un se sacar… la testa. Mas, ‘quela quí, ‘la se’n tenava una.
– Perdon ?
– La femna, la femna bruna que l’òme escraset, ‘la es ‘ribada d’abora aüei, au tren de set oras e quart. Ela mai son amija, ‘na genta blonda, per pas las veire, faliá estre ‘vugles.
– ‘N’ autra femna ? E ente ‘la es ?
– Pertida charchar daus mertis, mas ela-tot ‘l’ eriá pas tota sola.
– Un òme ?
– Non, ‘l’ aviá pas begut que de l’aiga. Mon collega me diguet que ‘las fagueten bra’e dins lu vagon que ‘las erián, ‘na javanha coma per Halloween. E te bische, e te montre ma culota… ‘quò sembla que, ‘las meneten ‘na chassa galera.
– E ‘quela seconda femna vos diguet ente ‘las comptavan anar ?
– Iò sabe pas, mas sos afars son restar aquí. Los seus o beleu los de la mòrta, ne’n sabe res. Mas se ‘la tòrna, iò verai. Sei pas aquí deman, vau laissar ‘na consinha.
Lu capitaní passet dos tres còps de fiu, que mieijorn vai pas tardar sonar. La tipessa que menet la comanda dau minjar de meiejorn eriá ‘la mesma charjada de prener la plaça dau garde. Coma qu’eriá devengut pus calme, la jornalista dau Popularí retornet a la pescha per escriur son papieron.
– Qu’es ‘na trista fin, non ?
– Charchatz pas, ai res de dire per lu jornau.
– Capitaní, si’us platz. Parlí de vòstra quermessa, faguí la promocion de vos viradas per assegurar la gent l’estiu, ai jamai escrit d’article sus vòstra participacion personala a l’associacion F.L.A.G! que m’antas personas serián urosas d’aver las fotogra…
– I a mai de dietz ans d’aquò, lu temps passa. E aime pas los mestres chantors, las mestressas chantritz pasmai, madamaisela Sonià. Sabe de las chausas m’etot, desempuei lu temps.
– Se te plai, Piarron, ne’n sem pus ‘quí tot dos. ‘Guí p’uns bilhets de pres lu mes passat, me fau un quauquares per minjar.
– Te veiquí un bocin de pan.
– Sei espofidada de rire.
– Bon, nonmàs au nom de nòstra amitiat. Per aura, qu’es resmai qu’un accident. Una femna eriá dins lu tren d’Esgolesme, davalet a Sent Junian, coma per cuvar son vin. Per de las rasons desconegudas, la se metet de corrir dins la gara e se prenguet dins la faça las pòrtas automaticas, entau fasent ‘la trantolhet au momint qu’un 4×4 ‘ribava. Una faussa manòbra dau conductor faguet que ‘quela femna se trobet esbolhada davant la femna e la filha d’aqueu conductor.
~1700 mòts per ‘queu bilhet, quauques 4240 sus los 50 000 damandats
(35000 sirán ‘na reüssita de mon punt de vuda)
_____
- Lu site dau NaNoWriMo (>en)
- Le site pour les
francofones, phranquophones, pardon, les francophones (>fr)


c: text/html

text:
lo Vièlh òme e l'enfància
L'òme es vodat a la benaürança. O voliái dire puslèu, qu'aquel estat es subretot lo de l'enfant. Natural per tal dire de naissença. Vertat . Ne'n coneissi pas un qu'escapa a la rega majorala. Qu'es pas de creire. Una disposicion naturala al benastre. Qu'òm lo daissèsse tot sol e l'enfant vengut òme seriá perfèchament content. Que d'un biais , òm poiriá se pensar que la vida , la societat , sabi pas encara mai , tot far que , gaireben totes , perdrem pauc a pauc totas aquelas disposicions al benastre, que se pòdon notar aisidament, al temps de la joventut.
L'enfant , la dròlla , viu ambe la poësia de la Tèrra , de la creacion, al seu benastre . Aquò's aital que l'enfant pòt veire las fòrmas que se dessenhan sus las parets de la cambra o a las nívols. Causas estranhas e meravilhosas, que las veirà de mens en mens amb lo vielhum.
Aquò revèrta a l'istòria del « Vièlh Òme e la Mar » . A la debuta, lo peis es bèl, un peis qu'es pas de creire, mas las bèstias ferunas lo rosigan per en dejós, quand torna al pòrt. La lucha falsa se persèc quand, fin finala , al tèrme, es a dire a la fin de vida , l'òme rebala pas qu'un esqueleta. El pareis, completament desenfadat, quitament espelucat de totes sos pantais, revèrta pas mai qu'un espaurugal que repàpia , e mormolha sos sovenirs, docament de paur de passar per un fat.
Entre totas las annadas, quicòm que li escapèt, que saupèt pas trapar , talas las pastenagas polidas paradas a un ase benastruc e nèci, brandidas pels dracons trufarèls, que lo faguèron dançar un bèl briu , e parar las mans , per un pesuc de sal , mesclat de tèrra .
Pr'aquò, enfant , èra vodat a la benaürança .... Que la teniá en el , que l'aviá dins la pèl sens que degun li diga.
Traça ja, baste que lo papa o la mama li empeguèsson son poton cada matin e cada ser, e aquí l'avètz lo solelh. Aquò sufís. Lo solelh aquò's un poton que pica , que lo quiti papa sentiguèsse a tabac, o que la maman li eissugue violentament lo nas, avant de lo butar cap a la pòrta de l'escòla.
Los ausissi los que te disián totjorn dins las raubas de la maire, : « encara una istòria degotanta de bugada occitana e de perfum de supermercat » .
Sabètz quand es ora de partir vosautres? Mas sabi que l'ora arriba tròp lèu. Ieu sabiái pas quand èra l'ora. E venguèt subte. Levat que lo papa, o la meuna filha partiguèron sens avisar degun. Cap de relòtge celèstial . Cap de crida divenca . Ren lo voide , lo non res.
E ieu prenguèri lo tren dels sòmis un còp mai . Dins las nívols del remembre benastruc.
D'en primièr es pas que l'istòria del pichon « Poucet » , que m'agrada l' amnesia , aital lo recaptage de totes los remembres possibles , coma lo darrièr paquet de gauloises sens filtres , e las darrièras pels del papèl Job , fins e blancs , coma de ribanèls de Luna . Coma s' aquelses sinhals de vida, me pòscan far oblidar la realitat de la seuna mòrt.
Qu'a la casuda qual torna al pòrt ? Lo pescaire? Amb l'ombra d'un peis gigant?
Legiguèri un jorn que las dròllas contunhavan de jogar ambe las petetas, e los enfants tanben de se persègre , dins lo fangas dels camps de concentracion .
Pròva que l'enfant es vodat al benastre. E pròva de la fòrça de la vida.... Que mantuns còps , a l'òme, cal pas una vida per li levar son espèr d'enfant , e d'autres còps , un momenton per que lo malastre capite de traucar son arma leugièra .
Un còp èri, que faguèri pas que de dormir de longa , coma un boa qu'auriá engolat un singlar per las caninas longas , que de somiar , que de li parlar , mas que la vida es tròp fòrta. Quand bufèt lo vent de falordisa e d'oblit , coma lo sonavi, qu 'alenava aquel vent òrre d'unas setmanas , e que son cant udolaire me fasiá encara mai colpable, de los aver oblidats pas qu' una ora.
Benlèu que l'oblit es necessari . Coma dison lo monde nèci, los que pescan encara en plena mar, en fintant l'esquina blava del peis-cans, en risent coma se lo benastre èra pas qu'una causida.
Que seriá vengut lo peis del Vièlh òme un còp penjat sul cai? A la vista de totes?
Que se passariá , que l'òm contunhe de chucar los sòmis de l'enfança ?
La vida es pas que la lucha per aparar son biais de mainatge, lo de chucar la popa mairala...
Mas imagenatz que lo peis siá encara viu e bèl . Quitament subrebèl e lo darrièr de sa raça? E que d'unes soscan pas que de lo menar al pòrt . Es que lo caldriá menar al pòrt ? A la mòrt? O lo daissar liure, liure de s'enauçar , qu'aquela mena de peis-aucèl , que li arribe , de volar , al ras de las èrsas.
Alara qual son los òmes, qual son los pescaires d'un raisve vertadièr, o imagenat de libertat . Es que lo peis que tenon al cap de son idèa , aquò's lo rebat gigant d'un sòmi d'enfant?
Un estat de libertat , que la societat d'ara, qu' es pas qu'un esqueleta de libertat, l'ombra de la libertat del nòstre avenir, fin finala la de la nòstra enfància , alara que, demòra encara e totjorn un peis polit , de la ribièra desconeguda, que nada dins sa gorga mascanhada, que bolega, al cap de la linha e que tira lo pescaire, al revèrs, aval, cap a la mar .

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
PARLAM L'OCCITAN DAU LEMOSIN
Retour page 10
Pour écouter cliquez sur le petit triangle à gauche de la barre de commande son.
Vous pouvez avancer ou reculer avec le pointeur de la souris sur le petit bouton foncé.
Lue par Alain Meyjonade (accent du Pays bas-limousin)
Téléchargez : Fichier audio Version imprimable
Dietzesma
leiçon :
Alain Meyjonade (accent du Pays bas-limousin)
LO
GRAND BIRAUIA SUS LA “PETA-SI-QUÒ-PÒT” DE SON NEBOT
Lo nebot del grand Birauia es a la mòda, coma zo son tots los jòunes dau jorn d’anuech : piaus longs, pantalons petaçats, “ticheurte” coma dison en francés, te sabi ieu que mai... Son petit nom : Piere, mas Birauia l’apela Piaron.
Aquel nebot a una motò. Qu’es una japonesa, una “Peta-si-quò-pòt” ; mas per petar, quò peta !
Diumenche passat, Piaron venguet veire son oncle a Vira-Trainassa.
– Tonton, vòles venir far un petit torn en motò coma ieu ?
– E perqué pas ! faguet Birauia.
Quò fai que montet sus lo sièti de darrier e veiquí la Peta-si-quò-pòt partida sus la rota de Sent-Liunard.
Piaron fasiá virar la ponhada de la mecanica e vos garantissi que quò avançava sus aquela rota.
Birauia vesiá pas passar los aubres mai los quites potèus. Per petar, quò petava... Mas fasiá pas tant chalor qu’aquò diumenche matin, los amics, e per bien vos dire, Birauia se gialava sus aquela motò. Credet a son nebot :
– Dija, Piaron, vai pas si redde ; mas dents se saqueton dins ma gòrja !
Piaron plantet la Peta-si-quò-pòt ;
– Dija-me, tonton, faguet lo nebot, si as freg a la peitrena, qu’es pas malaisat, vira ta vesta davant-darrier, quò te parará dau corrent d’aire ; tant píeg per ton esquina...
Birauia
se desabilhet e viret sa vesta davant-darrier. Piaron li aidet a
enfilar las manjas
e prenguet suenh de bien lo botonar sus l’esquina. E ben, quò ‘nava mielhs ! Birauia ne sentiá pus tant lo vent. E arriberon al Pont de Noblac ...
Mas vai te far fotre ! Sabi pas coma Piaron faguet son compte, mas la Peta-si-quò-pòt esropiet, manquet lo tornant e volet dins lo canivèl. À ! Filh de garça ! Quò n’en faguet una brava saquetada ! Piaron anet s’esvenlar al mitan de la rota e lo paubre Birauia se tornet trobar dins la davantura de una botica, espotit coma un grapaud. Quò faguet un atropament ; lòs gendarmas arriberon e s’ocuperon d’abòrd de Birauia, lo pus mal adobat daus dos.
Piaron aviá pas de mal ; se tornet levar, se boisset e auviguet credar. Se viret e veguet l’atropament davant la botica. « Quò i es, penset, mon oncle es mòrt ! ».
Birauia era pas crebat, lo filh de garça ; credava a n’en far petar lo viaduc de Sent-Liunard. Piaron s’aproismet, faguet escartar lo monde e damandet aus gendarmas :
– A dau mal, mon tonton ? Que a credar aital ?
– Non, respondet un gendarma ; non, quò sirá ren !... mas i avem trabalhat !... À ! lo chen de mal ! Avem vist lo moment qu’arribariam pas a li tornar lo chais en plaça, a-d’aquel paubre Birauia ! Arribavam pas a li tornar botar sa testa d’aplomb : aviá lo còl virat davant-darrier, lo paubre diable ! Parlatz d’un trabalh !...
E ben, los amics, ai pas besonh de vos dire que quò li a copat l’enveja de l’i tornar montar, a-d’aquel paubre Birauia, sus la Peta-si-quò-pòt de son nebot !
Nhòrla contada a la radiò de Limotges per PANAZÔ, pareguda dins la Cronica Occitana dau 16 de junh 1975, dau jornau “L’ECÒ DAU CENTRE”.
© 2013 Jean Delage


text:
DMOZ World Occitan
Regionau 4
Aguesta categoria englòbe totes es webs qu'agen contenguts en quinsevolh variant dialectau dera lengua occitana sus era Tèrra Occitana.
Es planes multilingües sus era Tèrra Occitana, son acceptades se an informacion relevanta en occitan.
Es planes que hèsquen referéncia a quinsevolh tematica relacionada damb era Tèrra Occitana mès que non siguen redactades en occitan an d'anar ena categoria dera sua respectiva lengua.
Aquí comença Occitània
Se volètz saber quicòm sus Occitània, tombatz de plan.
Arenys de Mar
Un des principaus municipis dera comarca deth Maresme (Barcelona - Espanha).
CiutatCity
Vila Occitana, acuèlh occitan.
Occitania.org
Occitania en era web. Informacion que auies besonh sus Occitania. Noticies occitanes, fòrum de discusions.


text:
Destacada
Baqueira-Beret comence era sason d'iuèrn aguest pròplèu 18 de noveme
Auançarà ua setmana era sason, damb un totau de 25 remontadors e 30 kms de pista esquiables
Era estacion d’esquí de Baqueira-Beret començarà era sason d’iuèrn aguest pròplèu dissabte 18 de noveme damb era dubertura parciau des sues installacions. Segotes eth comunicat qu’a emetut era direccion dera estacion aranesa, aguesta madeisha setmana se poderà gaudir d’un totau de 30 kms de pista esquiables. Es fòrtes nheuades e eth heired intens des darrères setmanes a propiciat ua abondiua quantitat de nhèu, que permeterà daurir eth sector de Baqueira damb un totau de 25 pistes en foncionament damb uns espesors de nhèu d’enquia 50 cms ena còta 2500.
D’aguesta manèra, s’auance er inici dera sason d’iuèrn d’enguan, qu’ère prevista entath 25 de noveme. De cara ad aguesti prumèri dies, era estacion a metut ara venda forfaits a prètzi especiaus, que seràn de 30€ entà adults e 20 entà menors d’edat. Cau rebrembar, qu’enguan coma nauetat, era estacion a installat un panèu indicatiu en pòble de Tredòs sus era situacion des diuèrsi parcatges de què dispause era estacion, entà qu’es esquiaires poguen saber ar instant a on s’an de dirigir entà parcar es sòns veïculs.
Aguesta sason, era estacion a previst mantier es installacions daurides enquiath pròplèu 8 d’abriu, ua setmana dempús de finalizar es hèstes de Pasca.


text:
Servici d'entresenha
Los servicis d'entresenha son d'organizacions governamentalas qu'amassan d'informacion confidenciala per de mejans divèrses, coma l'intercepcion de las comunicacions, l'evaluacion d'informacions publicas, l'espionatge individual...
Fornisson a lors govèrns d'analisis sus afars de seguretat estatala, d'alèrtas sus crisis imminentas, d'esclarziments sus las intencions e sus las accions d'enemics potencials o reals, d'informacions suls projèctes de defensa e sus las operacions de las armadas enemigas, de mejans d'emparament dels secrèts de l'estat contra los servicis estrangèrs, d'accions secrètas per influenciar suls eveniments exteriors en favor de l'interès de lors estats, d'accions de contraentresenha o d'antiterrorisme, en mai de la recèrca de terroristas infiltrats dins los govèrns e dins las institucions internacionalas.
De còps que i a, fabrican de pròvas o difusan d'informacions falsas.
Tecnicas d'entresenha[modificar | modificar la font]
- L'infiltracion consistís en l'utilizacion d'una persona, apelada talpa, que sa mission basica es d'aténher la fisança d'aqueles qu'an d'informacion per tal de i poder accedir.
- La subornacion es la compra d'informacion.
- Lo chantatge es l'obtencion de l'informacion a travèrs la coaccion, generalament a travèrs d'informacions de caractèr personal sus la victima, que desira pas las far publicas.
Se pòt tanben obténer d'informacion objectiva coma fotografias, convèrsas... sens intervencion umana. Atal, i a una indústria destinada a facilitar d'aisinas tecnologicas sofisticadas, dempuèi los satellits espias fins a microcamèras.


text:
Coma sei pas tròp objectiu per çò qu'es de las produccions occitanas, perpause a tot lo monde de respondre a mas criticas per d'autras, istòria d'aver mai d'una opinion. Merces !
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Criticas
1 Criticas le Jeu 5 Juil - 11:50
Danís
Adjudant
Coma sei pas tròp objectiu per çò qu'es de las produccions occitanas, perpause a tot lo monde de respondre a mas criticas per d'autras, istòria d'aver mai d'una opinion. Merces !
2 Re: Criticas le Ven 6 Juil - 19:12
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
dijous, 14 de febrer de 2008
Paura Pomponeta!
Akeste matin, lo metge es vengut a l'ostal.
Diagnostic: gripa. Paura Pomponeta! Esperi que se'n tornarà metre lèu.
Remèdis: potingas + una setmana d'arrèst.
Agachi l'ordonància:
"Dr Lo Metge
Diplomat de podologia
especializat en malautiás dels pès"
Quina PANTA DE RIRE!!!
.
2 comentaris:
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Lo poton reviscolejaire per la Pomponeta (soi blindat anti-virus). Un autre per la Jefa. E lo tresen per la Melineta. Benlèu pas dins aquest òrdre, per tal d'evitar la contagion.
- 14/2/08 16:47
-
-
Bienvenue au club, Pomponeta
- 23/2/08 20:08


text:
In Memoriam
Mark Grammens
(1933-2017)
Meervoud qu'ei un movement nacionalista d'esquèrra qui persegueish la sobiranetat flamenca. Los sons objectius estrategics que son: l'ahortida de la consiéncia nacionau flamenca, la sobiranetat nacionau e la sobiranetat populara au còr d'un Estat flamenc. Aquò vòu díser que la democracia, qui estó matada peu capitau mondiau e peu neoliberalisme, e deu estar restablida en Flandra. Qu'ei pr'aquò qu'editam la revista mesadèra aperada ''Meervoud'', e tanben libes e autas publicacions. Dab aqueras publicacions, que i a autas activitats qui's pòden debanar
Despuish la vaduda de l'Estat bèlga en 1830 lo poder de las classas gavidairas bèlgas que's basa sus la grana industria nacionau. Mes despuish las annadas '80 deu sègle darrèr, uas causas qu'an cambiat : la borgesia bèlga que s'ei integrada a grops capitalistas multinacionaus. Aqueths qu'impausan aus pòbles europèus ua politica neoliberau : qu'ei sustot au travèrs de las institucions de l'Union europèa qu'aquò e's hè. Aquera politica que mia au desmantelament deus mecanismes de proteccion sociau e a la supression de la democracia.
La classa gavidaira en Belgica que's mantien totun lo poder, ahortida peu capitau mondiau, mes que's perd de mei en mei l'egemonia ideologica entà la populacion. Perqué? Entà's mantiéner lo poder que deu har de mei en mei hèitas antisociaus e mejans antidemocratics. La principau manièra entà d'eliminar la democracia qu'ei lo transferiment de competéncias aus organismes supranacionaus qui'n son pas sancionats per l'escrutin.
Pr'amor de la pèrta d'empresa ideologica de la classa gavidaira bèlga, lo quadre de referéncia comun de la Flandra e de la Valonia que s'arròd. Lo nacionalisme oficiau de l'Estat bèlga que deu har arrepè cap aus dus pòbles, Flamencs e Valons qui coabitan en son bèth miei despuish 1830. L'interès comun bèlga que s'eclipsa: chic a chic los contorns d'ua vision navèra de l'interès generau que pren fòrma. Aquera n'ei pas mei bèlga, mes valona o flamenca.
Los nacionalistas flamencs d'esquèrra qu'an definit las prioritats qui segueishen:
Que volem virar l'òrdi democratic en un sens qui permeti lo desvolopament socioeconomic de la nacion. Un contaròtle democratic deu capitau que hè doncas hrèita, tau com un quadre contractuau enter las enterpresas e las autoritats politicas (qui poscan guarantir l'arrespècte de nòrmas sociaus e ecologicas e assegurar la participacion deus sindicats e consumidors).
Puish, un sistèma fiscau equitader, lo plen emplec, la seguritat sociau guarantits.. Tot aquò que supausa la rompedura dab las recèptas politicas neoliberaus.
Lo restablida de la democracia per la sobiranetat populara que contribuirà a redusir lo perider enter los rics e los praubes en Flandra. Qu'ei la mei bona via entà d'assegurar la prosperitat e lo plan-estar deu pòble flamenc.
Brussèlas, març de 2005
Mark Grammens
(1933-2017)
Un movement nacionalista d'esquèrra tà la sobiranetat flamenca
Meervoud qu'ei un movement nacionalista d'esquèrra qui persegueish la sobiranetat flamenca. Los sons objectius estrategics que son: l'ahortida de la consiéncia nacionau flamenca, la sobiranetat nacionau e la sobiranetat populara au còr d'un Estat flamenc. Aquò vòu díser que la democracia, qui estó matada peu capitau mondiau e peu neoliberalisme, e deu estar restablida en Flandra. Qu'ei pr'aquò qu'editam la revista mesadèra aperada ''Meervoud'', e tanben libes e autas publicacions. Dab aqueras publicacions, que i a autas activitats qui's pòden debanar
Despuish la vaduda de l'Estat bèlga en 1830 lo poder de las classas gavidairas bèlgas que's basa sus la grana industria nacionau. Mes despuish las annadas '80 deu sègle darrèr, uas causas qu'an cambiat : la borgesia bèlga que s'ei integrada a grops capitalistas multinacionaus. Aqueths qu'impausan aus pòbles europèus ua politica neoliberau : qu'ei sustot au travèrs de las institucions de l'Union europèa qu'aquò e's hè. Aquera politica que mia au desmantelament deus mecanismes de proteccion sociau e a la supression de la democracia.
La classa gavidaira en Belgica que's mantien totun lo poder, ahortida peu capitau mondiau, mes que's perd de mei en mei l'egemonia ideologica entà la populacion. Perqué? Entà's mantiéner lo poder que deu har de mei en mei hèitas antisociaus e mejans antidemocratics. La principau manièra entà d'eliminar la democracia qu'ei lo transferiment de competéncias aus organismes supranacionaus qui'n son pas sancionats per l'escrutin.
Pr'amor de la pèrta d'empresa ideologica de la classa gavidaira bèlga, lo quadre de referéncia comun de la Flandra e de la Valonia que s'arròd. Lo nacionalisme oficiau de l'Estat bèlga que deu har arrepè cap aus dus pòbles, Flamencs e Valons qui coabitan en son bèth miei despuish 1830. L'interès comun bèlga que s'eclipsa: chic a chic los contorns d'ua vision navèra de l'interès generau que pren fòrma. Aquera n'ei pas mei bèlga, mes valona o flamenca.
Los nacionalistas flamencs d'esquèrra qu'an definit las prioritats qui segueishen:
- Ahortida de la consciéncia nacionau flamenca. Entà d'aquò, l'espandida de la lenga neerlandesa (7au lenga europèa, parlada per 22 milions de personas aus País Baishs e en Flandra). L'arrespècte de las leis linguisticas que deu estar assegurat a Brussèlas e a l'entorn. Lo consumerisme individualista qui està plan, e on l'anglès ei la lenga majorau, que deu estar combatut. La non-discriminacion e l'integracion deus imigrats en Flandra que deven estar realizadas, en permete'us d'aquesir las competéncias lingüisticas qui hèn hrèita.
- La sobiranetat nacionau tà la Flandra, com Estat independent en ua confederacion d'estats europèus. (L'Union europèa qu'arreduseish los pòbles en etnias o regions, en dispausar d'ua autonomia culturau limitada e enqüèra mensh d'autonomia socioeconomica). L'Estat flamenc que's deu conquesir la sobiranetat en rómper las constrentas deu capitau mondiau qui remplacè la sobiranetat nacionau deus pòbles per la sobiranetat deus accionaris e deus gavidaires.
- L'Estat flamenc que serà internacionalista, qu'ei tà díser qu'aurà ua obertura de las granas de cap aus autes Estats e aus pòbles. Los problèmas enter pòbles que deven estar redusits per via pacifica. La Flandra sobirana que's deu investir hèra en las relacions dab los país vesins e especiaument dab la Valonia. Los nacionalistas flamencs d'esquèrra que persegueishen ua cooperacion estreta dab tots los movements democratics e sobiranistas en Euròpa e en lo monde.
- Tà sauvaguardar la democracia, los nacionalistas flamencs d'esquèrra que creden necessari la restablida de la sobiranetat populara. Aquò vòu díser que tota autoritat de l'Estat que deu emanar deu pòble e miralhar la volentat deu pòble. L'òrdi juridic interior qu'ei doncas democratic. Ne i a pas nada legitimitat demoratica hòra eth. Atau qu'arrebocam la legitimitat de las tecnocracias supranacionaus antidemocraticas tau com l'UE, lo FMI, l'OTAN, l'OMC, etc.
Que volem virar l'òrdi democratic en un sens qui permeti lo desvolopament socioeconomic de la nacion. Un contaròtle democratic deu capitau que hè doncas hrèita, tau com un quadre contractuau enter las enterpresas e las autoritats politicas (qui poscan guarantir l'arrespècte de nòrmas sociaus e ecologicas e assegurar la participacion deus sindicats e consumidors).
Puish, un sistèma fiscau equitader, lo plen emplec, la seguritat sociau guarantits.. Tot aquò que supausa la rompedura dab las recèptas politicas neoliberaus.
Lo restablida de la democracia per la sobiranetat populara que contribuirà a redusir lo perider enter los rics e los praubes en Flandra. Qu'ei la mei bona via entà d'assegurar la prosperitat e lo plan-estar deu pòble flamenc.
Brussèlas, març de 2005


text:
Aprenguí a jugar au « lop e l’anheu » emb mon grand pair. Èra fort lo papet per minjar los motons o b’etot per claure en defòra de la bergeria los lops.
Veiquí las reglas :
– lo plateu.
– 28 motons (peiras blanchas o pions dau jòc de lotò).
Los motons ne pòdan botjar en seguiant las linhas qu’en avant a gaucha o a drecha. JAMAI EN ARRIER.
– 2 lops (doas peiras negras o dos pions dau jòc de dames).
Los lops se bolegan d’una posicion en seguiant las linhas, en avant, a drecha, a gaucha e en arrier. Sòl lo lop pòt minjar los motons, quò en passant per dessus.
Lo jòc : l’ovelhas se plaçan a l’oposat de la bergeria sus las 4 linhas au fons, pas dins las casas mas sus las crosadas. Los lops (o las lobas) se plaçan ònte ilhs vòlon, sus de las crosadas liuras (exemple).
L’objectiu es per los lops de minjar los anheus e de passar darrier ilhs. L’objectiu es per los motons de pas se far bolòtar, dintrar dins la bergeria e d’i blocar los lops. Un lop pòt èsser blocar a un’autre plaça.
Lo ganhant depent si los lops san blocats o non, dau nombre d’ovelhas minjadas. E si n’i a pas de ganhant, tans pièg.
Ganhat per lo lop o ganhat per los motons .


text:
Arca d'Aliança
L'arca d'Aliança (var. archa d'Aliança) qu'ei un cròfe longarut de husta cobèrt d'aur guardat per dus anjos d'aur massarcís qui conten las Taulas de la Lei (Dètz Comandaments) balhadas per Diu a Moïses au som deu mont Sinai, ce ditz lo raconte biblic.
- « Que haràn donc ua arca de husta d'acacia, de duas cobdadas e mieja de longor, d'ua cobdada e mieja de largor e d'ua cobdada e mieja de hautor.
- Que la placaràs d'aur pur; que la placaràs au dehens e au dehòra; e que haràs dessús ua motladura d'aur tot a l'entorn.
- Que honeràs quate anèths d'aur e que'us hicaràs au sons quate còrns; dus d'un costat e dus de l'aute.
- Que haràs barras d'acacia, qui placaràs d'aur
- e que passaràs las barras dens los anèths deus costats de l'arca entà poder portar-la.
- Las barras que demoraràn dens los anèths de l'arca; que seràn immudablas.
- Que hicaràs dens l'arca lo testimoniatge qui't balharèi.
- Puish que haràs un propiciatòri[1] d'aur pur la longor deu quau serà de duas cobdadas e mieja e la largor d'ua cobdada e mieja.
- Que haràs dus querubins en aur batut a las duas extremitats d'aqueth propiciatòri.
- Hè un querubin a una extremitat e l'aute querubin a l'auta extremitat; que haràs los querubins a las duas extremitats.
- Los querubins qu'auràn las alas estenudas en haut entad emparar lo propiciatòri; qu'estaràn cap e cap e qu'espiaràn de cap au propiciatòri.
- Que hicaràs lo propiciatòri dessús de l'arca e que hicaràs dens l'arca lo testimoniatge qui't balharèi. »
-
- — Exòde 25:10-21
-
Galeria[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Nom balhat au cobertís de l'arca de l'Aliança.


text:
Provincias:Tunning aficion en Madrid - Tunning aficion en Barcelona - Tunning aficion en Valencia - Tunning aficion en Malaga - Tunning aficion en Alicante - Tunning aficion en Sevilla - Tunning aficion en Murcia - Tunning aficion en Cadiz - Tunning aficion en Granada - Tunning aficion en Tarragona - Tunning aficion en Zaragoza - Tunning aficion en Toledo - Tunning aficion en La Coruņa - Tunning aficion en Almeria - Tunning aficion en Cantabria - Tunning aficion en Pontevedra - Tunning aficion en Castellon - Tunning aficion en Asturias - Tunning aficion en Gerona - Tunning aficion en Santa Cruz de Tenerife .
Localidades:Tunning aficion en Barcelona - Tunning aficion en Madrid - Tunning aficion en Malaga - Tunning aficion en Valencia - Tunning aficion en Alicante - Tunning aficion en Palma de Mallorca - Tunning aficion en Sevilla - Tunning aficion en Las Palmas G.Canaria - Tunning aficion en Cadiz - Tunning aficion en Bilbao - Tunning aficion en Zaragoza - Tunning aficion en Murcia - Tunning aficion en Santander - Tunning aficion en Vitoria - Tunning aficion en Castellon de la Plana - Tunning aficion en Oviedo - Tunning aficion en Santa Cruz de Tenerife - Tunning aficion en Granada - Tunning aficion en La Coruņa - Tunning aficion en Tarragona .


text:
occitan. Lo BLOG TOT EN OC du pays Occitan.Langue occitana.Occitan occitanie, occitanesque. Diversite de l'Occitanie culturelle. Differentes formes dialectales.Peintures logiciels informatiques, nouvelles. Commentaires de la mode de l'actualite defini par les mass medias dominants.Poesie. coups de coeur. Politique et diversite. l'unesco e la diversite en France. Hypocrisie de droite et de gauche. Le cancer jacobin. croisade e cathare. Grands massacres.
lundi 24 novembre 2008
mirgas e mascles
Lo provèrbi del jorn:
Segolena pregarà , entre que Martina cantarà, mas ara totas prèchan
Of Mices and Men (seguida)
-anem , los òmes , farian melhor de vos sarrar, quora i a encara quicòm per minjar. Que restarà pas res dins doas menutas.
Calrson s'escafèt per daissar passar Slim, puèi totes dos passèron lo lindal.
Lennie, fòrça esmogut , agachava Jòrdi. Jòrdi mesclèt las cartas , en un molon confùs.
-oc, diguèt Jòrdi, ai ausit , Lennie . Li demandarai.
-un negre e blanc, cridèt Lennie, estrambordat.
-Lennie , demanda-li sul pic , que ne'n tue pas d'autres .
-Mas oc. Anem, ven , leva-te.
Lennie rotlèt defòra lo lièch, e, se quilhèt, e totes dos s'adusèron dau la pòrta. Al moment ont i arrivèron , Curley subran dintrèt.
-Avètz pas vist une femna per aqui? demandèt ambe colèra.
Jòrdi diguèt sècament:
- benlèu fa una ora , sai que.
- de que fotia aici?
Tancat, Jòrdi agachava l'omenon enrabiat. Diguèt sus un ton insolent.
-diguèt que .... Vous cercava.
Curley semblèt de veire Jòrdi pel primièr còp. Lo fissèt d'un agach flambejant, lo mesurèt, espièt sas possibilitats , fintèt la talha plan prèsa.
-e de qual costat partiguèt?
Jòrdi diguèt:
-sabi pas , diguèt Jòrdi, que la fintèt pas quand partiguèt.
Curley , l'agachèt missantament, e, se revirant, fugiguèt per la pòrta.
-sabes pas , Lennie, ben, ai paur de far un malur , ièu meteis , ambe aquel salopard. T'a un morre que m'agrada pas. Adusa-te , nom de Dius. Senon, aurem ren per minjar.
Sortiguèron. Lo solèlh èra pas qu'un rai teunhe, jos la fenèstra. Luenh , se podia ausir un çagan d'assietas.
Un moment pus tard , lo can vièlh dintrèt en garrelejant, per la pòrta dubèrta. Agachèt de drècha, e, de senestra, ambe sos uèlhs doçs, que vesian a pro pena. Niflèt, e, pausèt la tèsta sus las patas . Curley tornèt sul lindal, e, agachèt dins la cambra. Lo can levèt lo morre, mas quora Curley , subran , s'estavaniguèt, la testa grisa , tornèt tombar sul ponde.


text:
Bulat-Pestivien
Bulad-Pestivien en breton ( Bulat-Pestivien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La parròquia fa partida del territòri breton tradicional del país Fañch
La paroisse fait partie du territoire breton traditionnel du pays Fañch
Istòria[modificar | modificar la font]
La localité es un ancian luòc de pelegrinatge. La familha de Kerouartz, grands proprietaris de la municipalitat, a longtemps agut la comuna.
La localité est un ancien lieu de pèlerinage. La famille de Kerouartz, grands propriétaires de la commune, a longtemps tenu la mairie.


text:
Villes et mairies de la Province de Brabant Flamand (3)
Liste des communes
Louvain
Ville de Louvain, localité de Belgique de 92 000 habitants.
La mairie de Louvain a une adresse e-mail et un site Internet.
Dilbeek
Ville de Dilbeek, localité de Belgique de 39 000 habitants.
La mairie de Dilbeek a une adresse e-mail et un site Internet.
Vilvorde
Ville de Vilvorde, localité de Belgique de 38 000 habitants.
La mairie de Vilvorde a une adresse e-mail et un site Internet.
Hal
Ville d'Hal, localité de Belgique de 35 000 habitants.
La mairie d'Hal a une adresse e-mail et un site Internet.
Grimbergen
Ville de Grimbergen, localité de Belgique de 34 000 habitants.
La mairie de Grimbergen a une adresse e-mail et un site Internet.
Tirlemont
Ville de Tirlemont, localité de Belgique de 32 000 habitants.
La mairie de Tirlemont a une adresse e-mail et un site Internet.
Leeuw-Saint-Pierre
Ville de Leeuw-Saint-Pierre, localité de Belgique de 31 000 habitants.
La mairie de Leeuw-Saint-Pierre a une adresse e-mail et un site Internet.
Asse
Ville d'Asse, localité de Belgique de 29 000 habitants.
La mairie d'Asse a une adresse e-mail et un site Internet.
Zaventem
Ville de Zaventem, localité de Belgique de 29 000 habitants.
La mairie de Zaventem a une adresse e-mail et un site Internet.
Aarschot
Ville d'Aarschot, localité de Belgique de 28 000 habitants.
La mairie d'Aarschot a une adresse e-mail et un site Internet.
Overijse
Ville d'Overijse, localité de Belgique de 24 000 habitants.
La mairie d'Overijse a une adresse e-mail et un site Internet.
Beersel
Ville de Beersel, localité de Belgique de 23 000 habitants.
La mairie de Beersel a une adresse e-mail et un site Internet.
Diest
Ville de Diest, localité de Belgique de 23 000 habitants.
La mairie de Diest a une adresse e-mail et un site Internet.
Montaigu-Zichem
Ville de Montaigu-Zichem, localité de Belgique de 22 000 habitants.
La mairie de Montaigu-Zichem a une adresse e-mail.
Zemst
Ville de Zemst, localité de Belgique de 21 000 habitants.
La mairie de Zemst a une adresse e-mail et un site Internet.
Tervuren
Ville de Tervuren, localité de Belgique de 20 000 habitants.
La mairie de Tervuren a une adresse e-mail et un site Internet.
Herent
Ville d'Herent, localité de Belgique de 19 000 habitants.
La mairie d'Herent a une adresse e-mail et un site Internet.
Kortenberg
Ville de Kortenberg, localité de Belgique de 18 000 habitants.
La mairie de Kortenberg a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Concors de recèptas sul Jornalet
Arriba lo freg e, amb el, los campairòls, las castanhas, los caulets, las cogordas; se tua lo pòrc, etc. Es lo temps dels plats cauds de la deliciosa gastronomia occitana. Es pr’amor d’aquò qu’aquesta tardor, Jornalet vos prepausa un concors de recèptas de cosina.
Pòdon èsser d’intradas, de sopas, d’ensaladas, de carns, de peisses, de dessèrts… de plats d’auton, de Nadal, de fèsta, de cada jorn. Los animalistas nos pòdon far lega amb lors elaboradas recèptas vegetarianas, e los mai animals amb lors civièrs.
Per participar sonque vos cal mandar una recèpta, siá tradicionala del país vòstre, siá d’endacòm mai, o ben de creacion pròpria, acompanhada d’un imatge del plat per nos far lega. Lo ganhant aurà coma prèmi un lòt de produches Macarèl.
Serà polit de comparar las recèptas dels divèrses païses occitans.
Mandatz las recèptas e las fòtos per e-mail a info@jornalet.com
Bon apetís!
Tirat de: jornalet.com


text:
Monceaux-en-Bessin
Monceaux-en-Bessin es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Cantieradas -en-Bessin se situa a tres quilomètres al sud de Bayeux, dins lo país del Bessin. Lo Aure travèrsa la comuna.
Monceaux -en-Bessin se situe à trois kilomètres au sud de Bayeux, dans le pays du Bessin. L'Aure traverse la commune.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de Cantieradas-en-Bessin ven del latin monticellus #que significa tuc.
Qualques rèstas de la aqueduc #que connectava Bayeux a Mondaye son encara visiblas.
Le nom de Monceaux-en-Bessin vient du latin monticellus qui signifie colline.
Des restes de l'aqueduc qui reliait Bayeux à Mondaye sont encore visibles.


text:
"Meddia Aranés": Era Val d'Aran loenh dera mejana catalana en reciclatge deth contienedor auriò
Aué parlam dera remassada selectiva e sustot de que cau tirar enes contienedors auriòs. Ac hem damb Enric Ibañez, coordinador entà Catalunha d'Ecoembes. Albert Calzada mos parlarà sus er eMail Marketing; mos apropam as documents der Archiu Generau dera man dera sua directora Mª Pau Gomez e hèm eth repàs as resultats esportius dera dimenjada en Aran. Avui parlem de la recollida selectiva i sobretot de què cal posar als contenidors grocs. Ho fem amb Enric Ibáñez, coordinador per Catalunha d'Ecoembes. Albert Calzada ens parlarà sobre l'eMail Marketing; ens apropem als documents de l'Arxiu General amb la seva directora, M. Pau Gómez, i fem el repàs dels resultats esportius del cap de setmana a l'Aran.


text:
Partit Independentista Puertorican
Lo Partit Independentista Puertorican (Partido Independentista Puertorriqueño en espanhòl) (PIP) es un partit puertorican membre de l'Internacionala Socialista e de la COPPPAL que milita per l'independéncia de Puerto Rico a respècte dels Estats Units d'America.
Son president actual es Rubén Berríos.
Direccion politica[modificar | modificar la font]
- Ruben Berrios Martinez, president, ancian senator, president de l'Internacionala Socialista
- Maria de Lourdes Santiago, vicepresidenta, senatritz
- Manuel Rodriguez Orellana, secretari a las relacions amb l'America del Nòrd
- Fernando Martin Garcia, president executiu
- Juan Dalmau Ramirez, secretari general e comissari electoral
- Roberto Ivan Aponte Berrios, secretari a l'organizacion municipala
- Edwin Irizarry Mora, secretari als afars economics
- Jessica Martinez
- Jorge Fernandez Porto
- Luis Roberto Piñero
- Victor Garcia San Inocencio
- Juan Rodriguez
- Vance Thomas
- Hector Gonzalez Pereira
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ CIA The World Fact Book, Retrieved Oct. 21, 2007
Ligams[modificar | modificar la font]
- Puerto Rico Independence Party (PIP) -- www.independencia.net/ingles/welcome.html


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dissabte, 2 de juny de 2007
Un conselh de la familha: hilhas n'aimetz pas tan los òmes! ...Sacre Artús, dau!
De notar: la Familha Artús qu'a ua pagina navèra sus Myspace.
Vos oblidetz pas: escotar los musicaires de noste (e los auts tanben), qu'ei plan! Crompar los lors discs, qu'ei encara miélher! 15 euros plus 2 euros tà las costas de pòrt, totau 17 euros tà crompar lo darrèr CD de la Familha Artús! Aquò ne'vs desruirà pas! E qu'ei tanben atau que haram víver la cultura nosta.
Demorem donc hens la Lana:
A la nosta Lana
Qu' "asseguran", los nostes joens de Gasconha, vertat? Que'ns regalan dab videos tanben (n'i a d'autas sus youtube).
Quan lo boèr se'n vien de laurar (live sus Zalea TV):
Anem, ua auta! Que son bons, hòrt bons! Dab eths, la boha que torna víver!
Jo'm tròbi lo boc:
2 comentaris:
- Méla ha dit...
-
ieu aimi fòrça çò k fan!
Meritan d'èsser plan plan coneguts!
- 2 de juny de 2007 a les 10:57
- Joan Pèiroton ha dit...
-
E òc! Soi plan d'acòrd!!!!
- 2 de juny de 2007 a les 21:56


text:
-235
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -235 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[modificar | modificar la font]
Mòrt dau rèi Leonidas II que foguèt remplaçat per son fiu Cleomenes III.
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida deis operacions de conquista de la peninsula Iberica comandadas per lo generau Hamilcar Barca. Per renfòrçar sei tropas, creèt una armada professionala recrutada entre lei populacions ibericas que venguèt pauc a pauc un còrs fòrça eficaç per tenir e estendre la zòna d'influéncia punica dins la region.


text:
Biffontaine
Biffontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
E mai se en essent sus la conca en vessant del Neuné, Biffontaine fa partida amb la siá vesina Las Poulières del costat de Brouvelieures. L'altitud mièja es d'Unitat|500|mètres {{}} e la siá superficie de 888 ectaras.
Bien qu'étant sur le bassin versant du Neuné, Biffontaine fait partie avec sa voisine Les Poulières du canton de Brouvelieures. L'altitude moyenne est de 500 mètres et sa superficie de 888 hectares.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Jos l'ancian regim, Biffontaine e la siá vesina las Poulières fasián partida de la curació de Camp-lo-Pòrti e dépendaient del capítol de Remiremont. A aquel títol, las Madamas Chanoinesses i retien la justícia e i extrasián l'impòst. La glèisa Santa-Antoine a #èsser bastida en la segonda mitat del Sègle XVIII a la localizacion d'una capèla mai anciana e conten un orgue bastit l'an 1853 pels fraires Claudes, de contunh leugièrament transformat per Joseph Voegtlé cap a 1930[1]. Un calvaire contemporanèu d'aquela darrièra es visibla a costat de la glèisa actuala.
La linha de camin de fèrre Épinal-Sant-Dié travèrsa la municipalitat dempuèi 1876.
Lo principal évènement de la municipalitat #èsser sens cap de dobte la batalha #que i aguèt luòc al caulet del Trapin dels Saules en octòbre 1944. N'efièch, amb la fin de liurar un bataillon texan preses al piège per las tropas alemandas en los bòsques de Biffontaine, la 442en regiment de infanterie americana compausat de soldats nippo-americanes #èsser enviat jos la nèu précoce ongan-ailà, per liurar lo "Bataillon perdut". Aquela batalha acarnissada a considerat coma la una de las dètz principalas batalhas de l'istòria de las Estats Units, a aquel títol un quadre en representant los combats #que s'an desenrotllat en los bòsques de Biffontaine adorna un mur del Pentagòn a Washington. Aquela tragèdia a fach 16000 ferits o aucits (Franceses, Alemands e Americanes confonduts). Aquela batalha i aurà sens dobte contribuit a far de Hawaii un estat american a despart entièra. Veire tanben l'article Batalha de Bruyères.
Sous l'ancien régime, Biffontaine et sa voisine les Poulières faisaient partie de la cure de Champ-le-Duc et dépendaient du chapitre de Remiremont. À ce titre, les Dames Chanoinesses y rendaient la justice et y prélevaient l'impôt. La glèisa Saint-Antoine a été construite dans la deuxième moitié du Sègle XVIII à l'emplacement d'une chapelle plus ancienne et contient un orgue construit en 1853 par les frères Claudes, puis légèrement transformé par Joseph Voegtlé vers 1930[2]. Un calvaire contemporain de cette dernière est visible à côté de l'église actuelle.
La ligne de chemin de fer Épinal-Saint-Dié traverse la commune depuis 1876.
Le principal évènement de la commune fut sans aucun doute la bataille qui eut lieu au col du Trapin des Saules en octobre 1944. En effet, afin de délivrer un bataillon texan pris au piège par les troupes allemandes dans les forêts de Biffontaine, le 442en régiment d'infanterie américaine composé de soldats nippo-américains fut envoyé sous la neige précoce cette année-là, pour délivrer le "Bataillon perdu". Cette bataille acharnée est considérée comme l'une des dix principales batailles de l'histoire des États-Unis, à ce titre un tableau représentant les combats qui se sont déroulés dans les forêts de Biffontaine orne un mur du Pentagone à Washington. Cette tragédie a fait 16000 blessés ou tués (Français, Allemands et Américains confondus). Cette bataille aura sans doute contribué à faire d'Hawaii un état américain à part entière. Voir aussi l'article Bataille de Bruyères.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Modèl:Labor
- ↑ Association d’Étude pour la Coordination des Activités Musicales (ASSECARM), {{Obratge}} : paramètre
titremancant, Orgues Lorraine Vosges, Metz, Éditions Serpenoise, , 677 p. (ISBN 2-87692-093-X)Présentation de l'orgue de la commune : pages 126 à 129


text:
Metz-le-Comte
Metz-le-Comte es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situada entre la Yonne e lo sieu afluent çò Armance, Mètz-lo-Comte e lo sieu masatge caseriu Champagne an separat per la « Montanha » ont se situa la glèisa romane del Sègle XII La nòstra Madama de la Assomption.
Située entre l'Yonne et son affluent l'Armance, Metz-le-Comte et son hameau Champagne sont séparés par la « Montagne » où se situe l'église romane du Sègle XII Notre Dame de l'Assomption.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Fief Dempuèi lo anautita Mièja Edat, los senhors de l'epòca an [ref. necessària]
Lo pòrti de Bourgogne #prene lo luòc d'anautita lucha en 880. Lo vièlh castèl fòrt de Maers #èsser lo berceau dels comtes de Nivèrns.
En 1590 la liga se'n #apoderar, mas Louis de Gonzague, pòrti de Nivèrns, #reprene la vila e #desmantellar las remparts.
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat #portar provisoirement lo nom de Mètz-la-Montanha[1].
Fief dès le haut Moyen Âge, les seigneurs de l'époque ont [ref. necessària]
Le duc de Bourgogne prit la place de haute lutte en 880. Le vieux château fort de Maers fut le berceau des comtes de Nevers.
En 1590 la ligue s'en empara, mais Louis de Gonzague, duc de Nevers, reprit la ville et démantela les remparts.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune porta provisoirement le nom de Metz-la-Montagne[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS), {{{annada}}} (consultat en 5 d'agost 2012) Error de citacion : Balise
non valide ; le nom « Cass » est défini plusieurs fois avec des contenus différents


text:
Dimenge, 14 de genièr de 2018, 03h00
Dijòus passat o raportàvem e èrem esglasiats. L’enquèsta judiciària sus la mòrt de Rémi Fraisse finís sus un non-luòc, coma ben cranhiá ... +
Dimenge, 7 de genièr de 2018, 03h00
L'Inquisicion se creèt en 1184 en Occitània per combatre los catars e justificar la colonizacion francesa d'una bona partida del país nòstre. Qualques sègles ... +
Dimenge, 31 de decembre de 2017, 03h00
Las regions administrativas de l’estat francés —dont la majoritat de regions occitanas— an pas la competéncia de cambiar lor nom, car solament l’estat o pòt ... +
Dimenge, 24 de decembre de 2017, 03h00
Lo procès d’independéncia de Catalonha e Aran avança pauc a cha pauc. Après la gèsta d’aquela cadena umana de 400 quilomètres long de Catalonha ... +
Dimenge, 17 de decembre de 2017, 03h00
Gaireben totes los movements occitanistas an mostrat lor solidaritat amb lo pòble catalan, après la fòrta repression qu’a patida de l’estat espanhòl a l’ora ... +
Dimenge, 10 de decembre de 2017, 03h00
Dijòus passat a Brussèlas, lo pòble catalan, acompanhat per una considerabla partida de ciutadans araneses, faguèron la demostracion pus epica de l’istòria de lor ... +
Dimenge, 3 de decembre de 2017, 03h00
La transmission generacionala de la lenga occitana patiguèt un còp fòrt al sègle XXn a causa d’una tièra de practicas lingüicidas e culturicidas efectuadas ... +
Dimenge, 26 de novembre de 2017, 03h00
L’occitan perilha a l’Universitat de Niça, çò publicàvem dijòus passat; Calandreta a manifestat un còp de mai contra la supression dels contractes ... +
Dimenge, 19 de novembre de 2017, 03h00
Un ciutadan còrs es estat punit amb una multa de 135 èuros per aver parlat en còrs als gendarmas durant un contraròtle, çò publicàvem aqueste dissabte passat. ... +
Dimenge, 12 de novembre de 2017, 03h00
Dempuèi pauc mai d’un an, la vila de Taghzut, tanben coneguda per son nom arabi Al Hoceima, es lo centre d’una cauma generala e de manifestacions. Las protèstas seguisson la crida ... +
Dimenge, 5 de novembre de 2017, 03h00
Coma sabètz ben, la còla dels Amics de Jornalet a començat una campanha de micromecenatge per que se pòsca participar dirèctament al miracle d’aver encara aqueste ... +
Dimenge, 29 d'octòbre de 2017, 03h00
Tanlèu que la Republica Catalana se foguèt proclamada divendres passat, l’etiqueta #ElValledeArán (la Val d’Aran en espanhòl) venguèt subjècte de mòda ... +
Dimenge, 22 d'octòbre de 2017, 03h00
S’es agut dich que Jornalet es un dels còrpus textuals en lenga occitana mai importants del sègle XXI, per la varietat dels subjèctes tractats, pel modèl de lenga emplegat ... +
Dimenge, 15 d'octòbre de 2017, 03h00
Aran es un país occitan que s’es anat destacant de la rèsta del país dins la mesura que la lenga e la cultura occitanas èran a recular, mai que mai de l’autre costat ... +
Dimenge, 8 d'octòbre de 2017, 03h00
Lo primièr d’octòbre passat, Euròpa e lo Mond entièr vegèron espaventats la violéncia que patiguèt lo pòble determinat a votar en Catalonha ... +
Dimenge, 1 d'octòbre de 2017, 03h00
Dijòus passat, lo sindic d’Aran, Carlos Barrera, faguèt una conferéncia de premsa a prepaus del referendum d’independéncia d’aqueste dimenge 1r d’octòbre. ... +


text:
De femnas e d'òmes, de cants polifonics, de montanhas... Retorn sul film de Silvan Carrère De cantas e de tèrra.
La frontièra es teuna entre le trebalh del documentarista e un folclorisme als escaufits de formòl e naftalina... O pus mal encara : d’aquela condescendéncia pel representant d’una cultura
minorizada, sovent rurala, le novèl « bon salvatge » d’una camèra tròp sovent parisenca o, al mens, « parisianista ». Aquò dit, qué fa un bon documentarista ? Pensi qu’es
sustot una question d’importància presa per la persona qu’es darrièr l’objectiu.
De cantas e de tèrra es – evidentament – del bon costat d’aquela frontièra. Es un film de Sylvain Carrère mès, a l’invèrs d’autres, i vesèm pas e ausissèm a pena l’òme. La paraula es daissada als entrevists. Questionats sus la practica del cant polifonic, d’òmes e de las femnas dels vals d’Azun, Estaing e Ouzom, s’expriman liurament. Pensi pas que le resultat siá vertadièrament un documentari... Pas vertadièrament un film tanpauc... Es mai un retrait : una fresca entre las generacions e las personas, representacion d’un luòc a l’entorn de la practica del cant. Tot aquò sus fons de païsatges pirenencs somptuoses.
Un retrait de viure e escotar.
De cantas e de tèrra, De chants et de terre, un film de Sylvain Carrère, 28 min, 15 €.
Solament per soscripcion, bulletin disponible ci-dessous.
Aldric Hagège.
Commandez le DVD dès à présent !


text:
Châteauneuf-sur-Loire
Châteauneuf-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila a situat sus la Loire, al sud de la bòsc de Orléans, a 26 km a l'èst de Orléans.
La linha ferroviaire Orléans - Gien travèrsa lo territòri de la comuna.
La ville est située sur la Loire, au sud de la forêt d'Orléans, à 26 km à l'est d'Orléans.
La ligne ferroviaire Orléans - Gien traverse le territoire de la commune.


text:
Diccionari d'Expressions e Locucions Occitanas
Autors : Maurici Romieu, Andrieu Bianchi, Loís Gaubèrt
Vent Terral - 2013 - 29 èuros - ISBN : 978-285927-100-8
Pichon eveniment dins l'edicion occitana. Un libre sus la lenga, amb per lenga referenciala l'occitan. Òsca ! Per enfin poder aprofechar de la lenga sens passar pel... francés ! Indispensable per se reapropriar l'occitan.
Çò que ne dison los autors, pagina 9 : "L'objectiu d'aqueste trabalh es pas estat de far una compilacion, d'amassar lo mai possible d'expressions e locucions, per las salvar de l'oblit que las menaça en causa de l'evolucion de las practicas lingüisticas, dins una amira de conservacion o de museificacion. Es estat puslèu de concebre un aplech que permetèsse a totes d'integrar las expresssions e locucions dins la practica lingüistica.
"Per la màger part, las locucions amassadas venon de gents que las emplegavan o las emplegan encara, cada jorn ; devon tornar a aquel usatge natural, espontanèu ; devon èsser presentas dins totas las situacions de comunicacion de la vida vidanta."
Quatrena de cobèrta : "Lo suc e lo chuc de la lenga. Aqueste diccionari recampa mai de 6000 expressions e locucions, per la màger part jamai enregistradas, culhidas al prèp de locutors que dempuèi pichons an pas jamai quitat d’utilizar lor lenga mairala.
"Cada expression o locucion, explicada e comentada del punt de vista lexical, gramatical e semantic, es balhada amb sa forma correnta, sas variantas, d’exemples preses dins la lenga parlada o literària e sas atestacions dins los diccionaris generals. Utilizadas totas en occitan lengadocian, se tròban jos una forma identica o equivalenta dins los autres dialèctes.
"L’obratge es completat per un indèx alfabetic qu’acampa totas las expressions, locucions e variantas e un indèx nocional que permet de tornar trobar las expressions e locucions classadas dins lo diccionari per mots-claus.
"Aquela culhida es lo fruch d’un trabalh de tria e de la collaboracion de tres autors. Tot en occitan, ajudarà escolans e estudiants, mèstres e curioses a comprene e a integrar dins lor practica de la lenga aqueles biaisses de dire e de significar."
Tanben de legir, sus aqueste libre, la critica de Gerard Joan Barceló per Lingüistica Occitana [.pdf] e la presentacion que ne fa l'IEO d'Avairon [aquí]
Maurici Romieu : professor de letras classicas, ancian mèstre de conferéncias d'occitan a l'Universitat dels Païses d'Ador.
Andrieu Bianchi : professor d'anglés, ancian cargat de corses d'occitan a l'Universitat Michel-de-Montaigne a Bordèu.
Loís Gaubèrt : Professor agregat de letras classicas ; un còp retirat, balhèt de corses d'occitan en Roergue.


text:
Vicent Marqués
es cosinièr e escrivan e nasquèt a Valéncia en 1950. A publicat de romans e de libres de cosina tradicionala. Fa aperaquí quaranta ans que comencèt una recèrca de donadas per escriure una istòria de la cosina catalana e occitana que serà, se capita a l’acabar, fòrça espessa. Tant espessa que, segurament, serà de mal publicar dins los tempses actuals perque las enciclopèdias de papièr sembla qu’an pas mai lor rason d’existir a l’èra d’Internet. Ça que la el contunha de trabalhar perque las tissas aquò se garís pas, ni cal. La bona taula
es una tribuna que nais amb la volontat de sarrar del legeire çò de melhor de la cosina populara occitana, qu’es la mai coneguda e atrasenta del Mond occidental, amb l’italiana. Cada setmana publicarem de monografias suls plats mai coneguts, los que son mai de volada, los que tenon una bona sabor reconeguda per totes e que, de còps, son estats quitament cantats pels celèbres poètas. E quand serà possible, ne farem tanben un pauc d’istòria. Bon apetís!


text:
DEMOCRACIA OCCITANA DOXA UMANISTA OCCITÀNIA LIBERTAT FRANÇA - occitan Democracy Doxa Humanist Occitania Freedom France - Okcitanish Democratie Doxa Humanist Okcitania Freiheit Frankreich - Occitània Democracia Doxa Libertad Umanista ...
20080331
Beijing e Jòcs Olimpics 2008
20080325
La practica de la resisténcia
Michel Onfray, « La Poténcia d'existir » ed. Biblio essais – p.269
Lo devenir revolucionari dels individús.
Digun crei a la revolucion sobre lo mòde insureccional de Blanqui. Quitament lo capitalisme liberal a renonciat als còps d'Estat teorizats per Malaparte ! L'idèa de Marx en vertut de que lo cambiament d'infra-estructura economica modifica automaticament las super-estructuras ideologicas fai pas pus pantaissar endacòm. L'apropriacion collectiva e violenta dels mejans de produccion cambia pas res a l'afar: l'ideologia procedís d'autras logicas qu'aquelas de subçament fisiologic dels mòdes de produccion ... Las idèas vívon una vida mens somari.
Lo capitalisme es plastic. Renóncia pas d'èstre sense aver ajuda a las astuças e mejans multiples abans de s'avoar vençut. L'istòria d'aquestas metamorfòsis damora de far: l'afeccion, la proximitat, los sentiments ambe lo capitalisme paternaliste; la crida als grands fetichas -la libertat, per encas d'aprendre- ambe la variacion liberala pura e dura; la convocacion de la fibra sociala en cas de version sociala-democrata; la rudessa brutala dels fascistas cascats; la seduccion pel mejan dels objèctes desiradièrs dins lo tropisme consumerista; lo miratge permissiu ambe los liberals libertaris; l'infiltracion traucada e insidiosa dins lo cas contemporanèu dels fascismes micrologics. Cada còp, lo paquet e lo condicionament afícan la causa novèla, mas la mèrça damora la meteissa...
Aqueste renonçament de l'insurreccion e las seunas possibilitats marcariá la fin de tota la practica ? Faudriá d'ara enlà far lo seu dòl d'una accion revolucionària ? Ont i a encara mantune revolucionari ? Ont i a encara mantune espèr, e se òc, devath quinas fòrmas ? La revolucion seriá un ideal encara defendèr ? A quin prètz ? Perqué far ? Ambe quí ? Per tocar qué ? Coma Blanqui s'adobava de nòstre temps ? Valdriá encara aqueste còp d'Estat qu'ataca l'opinion publica quand s'amusa per passar la dificultat e s'installar per una longua durada ? La leiçon d'Auguste Blanqui damora pas dins la letra del seu tèxte, nimai dins aquestas accions sobre las barricadas, mas dins l'esperit de la seuna existéncia : tocar la produccion d'efèctes revolucionaris.
Esperem-nos un pauc sobre la notion de revolucion: que significariá auèi ? Fòrabandissem l'accepcion, astronomica: car tota revolucion supausa una rotacion, cèrtas, mas per tornar al punt de depart. Pron sovent, las causas se debánan aital : la revolucion russa n'acabèt ambe lo tsarisme, ben segur, mas per installar un regime superiorament brutal e aquel del knout dels tsars ! Aqueste faus cambiament es pas desiradèr: s'adoba d'illusion, desespèr e decepcion duradièra.
La revolucion se farga non pus dins lo cambiament radical, l'abolicion del passat, la tabula rasa. La destruccion de la memòria a jamai res permetut de bastir, quicòm que damorèsse dins lo temps. L'òdi del passat, de l'Istòria, de la memòria -aquestes simptòmas del nòstre temps crepusculari...- fárgan mantunes miratges, mantunes fantaumas e mantunes periòdes istorics esterils. Los autodafats, las exitacions iconoclastas, los incèndis de bastiments, los vandalismes divèrses s'aprósman de la bestialitat mas fan pas brica los progrèsses de la rason.
Ont donc es la revolucion ? Dins la logica hegeliana de l'Aufhebung : conversacion e despassament. Dins lo procèssus dialectic qu'ajuda de prendre un sosten sobre lo donat, lo passat, l'istòria, la memòria, per obténer l'impulsion que, respectuosa d'aqueste punt de sosten, s'encamina plan al delai, e farga mantunas novèlas possibilitats d'existéncia. Aquesta dialectica es pas la rompadura radicala, mas lo teulatge e l'evolucion franca e clara cap als orizons lonhans. Tornem bastir lo projècte sempre d'actualitat de Condorcet que crei als progrèsses del ment uman. E Bailem a aqueste ment radical los mejans d'avançadas considerablas.
Que far ? Tornar legir La Boétie e re-activar aquestas tèsis majoras: lo poder existís pas, l'avem dich, qu'ambe lo consentament de los que los supòrtan. Se lo consentament fai desfaus ? Lo poder es pas, agís pas. Car lo bèl als pès d'argila amana sos pès -imatge del Discours de la servitude volontaire- del solet assentiment del pòble explotat. Frasa sublima : Soyez resolus de ne plus servir, et vous voilà libres, siaguèssetz resulguts de pus mai servir, e alara aquí sètz liures, escriguèt l'amic de Michèu de Montaigne. Dempuèi lo XVIièma sègle, res a cambiat. La brutalitat del liberalisme existís pas sonque per l'acqueriment de los que lo supòrtan. Ne vendriam a refusar la collaboracion -lo mot es bèl...- qu'aquesta fortalessa devendriá una pila de peira secas.
La violéncia liberala es pas platoniciana, tombada del cèl e procedent d'idèas puras. Pújan del sòl, espeta sobre tèrra, s'incarnís, prend cara umana, emplega mantunas paissièras visiblas, activadas pels òmes qu'an mantunas caras ; existís encausa d'els que fan a la seuna genealogia e a la persisténcia d'aquesta monstruositat; s'incarnís dins los luòcs e las personas, dins las circonstanças e las aucurenças; se mostra; es visibla, donc fragila e delicata, tocadièra, exposada, aital se podriá combatre, lo frenar, l'interdire.
La quita natura dels mícro-fascismes fòrça a las mícro-resisténcias. Als multiplas aucurenças de las fòrças negativas s'opausam las fòrças reactivas e arrèstan la difusion de l'enèrgia òrba. Siaguèssem minimalistas: lo liberalisme es pas una esséncia platoniciana, mas una realitat tenguda, incarnada. Se lucha pas ambe mantunes concèptes, melhor ambe las situacions concrètas. Sul terrenh immanent, l'accion revolucionària se definís pel refús de se transformar en corrèia de transmission de la negativitat.
Aiçí e ara, e non pas doman o per un avenidor radiós, mai tardièr -car doman, aquò es jamai uèi... La revolucion espèra pas lo bon vóler de l'Istòria majuscula; s'incarnís dins mantunas situacions multiplas sobre los luòcs que s'activa: dins la seuna familha, lo seu atalhièr, lo seu burèu, lo cople, en çò seu, devath lo teulat familhial, trè qu'un terç es implicat dins una relacion, pertot. Pas cap pretèxtes per remandar al lendoman çò que fasem jamai: lo luòc, lo temps, la circonstança e l'escasença revolucionària ? L'instant. Ambe lo constat de la fin de tota revolucion insureccionala possibla, Deleuze ne crida al devenir revolucionari dels individús. La convida serva la sancièra eficacetat e la sancièra potencialitat.
Çaquelà aqueste refús ganharà de non pas èstre solidari: car la poténcia e la dominacion liberalas se fan ambe mantunes mejans de portar a la rason lo rebèl isolat, aviat espotit, pulverizat e remplaçat. Cada accion aboçinada daissa de caire la repression sul pic. Levat la vocacion al martire -inutile e contra-productiu...- l'eròïsme sense concertacion gasta una enèrgia preciosa en pura pèrda. Una resisténcia permanenta, òc; una construccion de la seuna existéncia per evitar que se fargèsse un rodatge de foncionament de la maquina mau-fasenta, es encara melhor, mas dins la realitat, se dèu concertar, associar mantunas fòrças, aumentar las chanças de far capitar la seuna idèa: alentir, frenar, arrestar, rendre la maquina ineficaça e inemplegabla. De l'inèrcia al sabotatge.


text:
Dempuèi sègles, fòrça, l'Estat francés, reial o republican, veire napoleonic, s'es installat sus un trauc carnissièr, qu'a bastit son expansion regionalista parisenca sobre la sang dels pòbles de totas las religions, en castigar per rasons religiosas o pas, e dins cap mesura politica i aguèt repentida dels actes de chaples dels «bons cristians» o catars en Occitània, per exemple ; anuèch son d'extremistas musulmans que fan chaples en Africa, en Asia, o quitament en Mar Miègterranèa en daissar traversar las populacions cristianas castigadas sus tèrras devengudas 100% musulmanas (o supausadas coma talas) e interditas d'avion per venir sus lo nòstre continent, interdit per rason de politica migratòria per l'Union Europèa, e d'incompeténcias europèas, l'Union dels Estats Europèus a fabricat una entitat politica qu'es suceptibla d'èstre cristiana basicament.
E avèm lo dòl que nos arriba dels descendents de l'imperialisme francés, brilhents representants en Occitània, son ultra-catolics o pas brica, e son pas o pro-ultra-extremistas afidats al Vatican de cada 7 sègles qu'an pas jamai recebut un sul castig internacional al contrari.
Lo crimi contra l'umanitat, es matat un catar devath lo pretèxte que sap directament legir la Bíblia dins sa lenga, e volgut pregar paure, volgut per aver lo libre directament en mans, e aquel «bon cristian» es nascut en territòris que cal annexar al reialmet dels fRancs.
Anuèch a Lahòra unes extremistas musulmans an matat dins un pargue ciutadans del Paquistan (cristian e musulmans, la proporcion es pas clara) qu'amerita un piulet, pichoneton comunicat per #twitter ; ma reaccion es quasiment similara a totas las reaccions qu'ai de donar per l'ideologia francesa que mena Occitània, e que la desclassa dempuèi sègles :
Joan Tarís es conselhièr regional d'Aquitània, segurament pro simpatic, gente e democrata, color politica simpatica de la dreita nacionalista francesa, pas extremista, mas çaquelà cada vagada que cal, la bandièra francesa e lo seu nacionalisme son plan d'aquel regionalisme d'expansion parisenca, e de color blava.
Alara quora los Franceses daissaràn d'èstre compassions, compatiments, còrdolors, miseracions, commiseracions, misericòrdias al modèl catolic o vaticanesc, pietats al modèl de Lorda, planhenças, commocions, sonque compassions, mas qu'aplicarà a els çò que lo politic umanista se dèu aplicar a d'autres pòbles e pauc impòrta la religion, quand ?
La Bíblia en lenga occitana es estada salvada, car enregistrada dins una bibliotèca que li a estauviat d'èstre cremada per integristas catolics francs, puèi oblidada ; escrita al entorn del sègle XIen, la Bíblia aquela es legibla per tot locutor modèrne de l'occitan ensenhar, pauc mas ensenhat ; mas cal anar a Lyon per la veire, car sa re-edicion es pas encara finançada per la misèria catolica de Lyon, s'espèra un repentiment catolic, e perqué pas sa re-edicion per aver accès a un document en lenga dita vernaculària, fins a Vacitan II interdit d'edicion. La re-edicion trigosa, e donc lo castig contra los «bons cristians» contunha dins la catolica e integrista fRança, republicana o pas.


text:
Geografia
Geografia fisica
Nigèria es un país de 923 768 km². Sa topografia es dominada per dos rius importants que son lo
fluvi
Nigèr a l’oèst e son afluent Benoue a l’èst. Au sud, lòng d’una costat irregulara compausada de
mangròvas e de
lònas, forman un deltà de 24 000 km² dins lo
Golf de Guinèa. A l’interior dau país, dessenhan doas vaus estendudas que limitan lei relèus importants au centre e au sud-èst. Pòdon passar 2 000 m d’
altitud e la cima pus auta es lo
Chappal Waddi (2 419 m) que si troba sus la frontiera entre Nigèria e
Cameron. Enfin, lo nòrd es ocupat per una
savana que presenta de zònas umidas e secas.
Clima
Lo clima de Nigèria si devesisse entre doas zònas principalas situadas au nòrd e au sud dau país. Lei regions nòrd presentan un
clima
desertic caud caracterizat per d’escarts importants de
temperatura jornaliera e de precipitacions raras. Lei territòris sud son caracterizats per un clima tropicau umid caud amb una sason de precipitacions importantas d’abriu a octòbre.
Demografia e vilas principalas
Nigèria es lo país pus poblat d’
Africa. Pasmens, en causa dei limits dei mejans de son
govèrn, lo nombre precís d'abitants es mau conegut. En 2013, èra estimat entre 170 e 174 milions. Aquela
demografia es caracteristica d’un país paure ambé de taus de natalitat (38,78/1000 en 2013) e de mortalitat (13,2/1000 en 2013) fòrça auts. Aquò causa una aumentacion fòrça importanta de la populacion de 38 milions d’abitants en 1950, 74 milions en 1980 a 160 milions en 2010. Leis estimacions regardant l’evolucion d’aquela populacion previén 440 milions d’abitants en 2050 e 940 milions en 2100.
En causa d’aquelei caracteristicas – conjugadas amb una esperança de vida de 52 ans en 2013 – la populacion es fòrça jova. Son temps median es egau a 17 ans e 44% a un temps inferior a 15 ans.
Lo taus d’urbanizacion de la populacion nigeriana èra de 50% en 2013. Es a aumentar rapidament (+3,5%/an) e
Lagos, la
capitala economica, coneis una creissença fòrça importanta e anarquica ambé 9,6 milions d’abitants en 2006 e 14,9 milions en 2013. Sèt autrei vilas passavan un milion d’abitants en 2012 :
Kano (3,47 milions),
Ibadan (3,03),
Abuja la
capitala politica (2,25),
Port Harcourt (1,95),
Kaduna (1,57),
Benin City (1,40) e
Zaria (1,04). Coma Lagos, facian d’aumentacions demograficas rapidas que causan de problemas importants en causa de la manca generala d’infrastructuras.
Lengas
En 2012, 521
lengas e aperaquí 250 grops
etnics diferents foguèron recensats. 510 son utilizadas per la comunicacion de la vida vidanta ò coma
lenga veïculara, 2 (
anglés e
francés) son utilizadas unicament coma lenga segonda e 9 an disparegut. Fan partida de tres grops principaus que son lei
lengas nigèrocongolosas sud-centralas (lo grop majoritari), lei
lengas nilosaharianas e lei
lengas afroasiaticas.
Segon la
constitucion, l’anglés es la
lenga oficiala premiera dau país. Lenga de l’administracion coloniala britanica, es demorada la lenga principala de l’administracion, dau comèrci, de l’educacion superiora, dei mèdias principaus e de la comunicacion entre grops etnics diferents. En revènge, es pauc utilizat per la comunicacion de la vida vidanta e solament una minoritat de l’elèit va parla coma lenga maternala.
Totjorn, segon la constitucion, l’
igbo, lo
hausa e lo
yorubà an tanben un estatut de lenga oficiala. Pasmens, son utilizacion èra condicionada a l’adopcion de mesuras apropriadas. Ansin, son usatge coma lenga oficiala demora inferior a l’anglés. Dins aquò, aquelei lengas an un ròtle locau important car son utilizadas per lei tres grops etnics pus importants de Nigèria. En particular, dins lei regions nòrd, lo hausa li es sovent utilizat coma
lenga veïculara. Entre 1997 e 2004, lo govèrn nigerian assaièt tanben d’adoptar lo
francés – lenga deis imigrants venguts dei país vesins – coma lenga oficiala per favorizar son integracion au sen dau mercat dei país francofòns d’
Africa Occidentala. Pasmens, la temptativa mau capitèt en causa de la manca de mejans (en particular per realizar lei traduccions necessàrias).
Religions
Lei
religions principalas de Nigèria son lo
cristianisme e l’
islam que son respectivament majoritàrias dins lo sud e dins lo nòrd. Environ
[1] 50% de la populacion es musulmana e 40% cristiana. Lo rèsta es format de religions
animistas que son generalament fòrça influenciadas per lo
cristianisme.
Entre leis etnias principalas dau país, lei grands grops dau nòrd (Hausa, Nupe, Tiv e Kanuri) son quasi unicament musulmans. Dins lo sud, lei Yorubà son mai partejats (environ 50% cristians, 25% musulmans, 25% animistas). Enfin, dins lo sud-èst, lei Igbo presentan una majoritat cristiana importanta.
Dempuei leis annadas 2000, de tensions religiosas importantas existisson entre musulmans e cristians. En particular, la sècta islamista Boko Haram, desirosa d’instaurar un estat islamica, a organizat divèrseis atemptats còntra lo govèrn ò còntra de populacions cristianas dempuei 2009.


text:
Casablanca
Casablanca (en arabi: الدار البيضاء, Ad Dar al Bayda, literalament La Casa la Blanca; reduït en lo lengatge popular a Dar l Bida; tanben com Casa amb prononciacion a la francesa) es la vila mai granda de Marròc e son pòrt pus important.
Es considerada la capitala economica del país, encara que la capitala oficiala e centre del govèrn siá Rabat. Situada a l'oèst, sus la còsta de l'Ocean Atlantic. Segon lo censament de setembre de 2004, la populacion de Casablanca es de 2 950 000 abitants, çò que representa 11% de la populacion del país.
Limita a l'oèst amb l'ocean Atlantic, al nòrd-èst amb la província de Ben Slimane, e al sud amb la província de Settat.
Istòria[modificar | modificar la font]
Casablanca foguèt fondada pels portugueses e aviá per nom Casa Branca en 1575, aprèp la destruccion de la vila d'Anfa, situada sul meteis endrech en 1515. Portugal partiguèt de la vila en 1755 en seguida de l'aumentacion de las atacas de las tribús de las environas.
Pendent lo sègle XIX la populacion comencèt de créisser bravament e lo comèrci maritim aumentèt fòrça. Casablanca venguèt un pòrt important estrategicament pendent la Segonda Guèrra Mondiala e aculhiguèt la Cimera Angloamericana en 1943.
Monuments d'interès[modificar | modificar la font]
A Casablanca se pòt veire la Mosqueta Hassan II, la mai granda del mond aprèp la de La Mèca; son minaret es lo pus naut del mond, amb sos 210 m de nautor. La faguèt construire lo rei Hassan II e sa construccion s'acabèt en 1993.


text:
Vitamina B5
La vitamina B5 o acid pantotenic es una vitamina idrosolubla qu'interven coma compausanta del coenzim A e d'autras moleculas importantas. Exercís un ròtle fòrça important dins lo foncionament del metabolisme cellular e del sistèma nerviós e immunitari. Se tròba dins la majoritat dels aliments, sustot dins los uòus, lo peis, lo fetge e lo lach. La manca d'acid pantotenic pòt provocar infertilitat e insufiséncia renala, aumentacion de la fatiga e estrès, casuda dels pels, de feridas e ulceras cutaneas e d'alteracions en la sensibilitat dels pès.


text:
La Chapelle-d'Abondance
La Chapelle-d'Abondance en arpitan (La Chapelle-d'Abondance en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
thumb| La Capèla d'Abondància vist dempuèi una cabina de remontada.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Nascut cap a 1100 se sonava La Capèla de las Frasses a cambiat de contunh divèrsas fes de nom abans de venir La Capèla D'Abondància
Né vers 1100 elle s'appelait La Chapelle des Frasses puis a changé plusieurs fois de nom avant de devenir La Chapelle D'Abondance


text:
Preparadi e illusionadi per Bossòst
Er alcalde de Bossòst e candidat ara reeleccion per Unitat d’Aran, Paco Rodríguez Miranda, a dat a conéisher ath sòn equip entà governar eth pòble pendent es pròplèu 4 ans, se recep era confidança des vesins e es vesies. “Ei un equip preparat, illusionat e equilibrat, entre era experiéncia d’uns e era joenessa d’uns auti, toti damb ganes de trabalhar peth pòble”, atau coma a declarat.
Ar equip der alcalde s’incorpòren Amador Marqués (26 ans), cap de Gabinet e Comunicacion deth Govèrn aranés e candidat numero 2 per Quate Lòcs entath Conselh; Àlex Peiró (21 ans), estudiant e jogador dera Union Esportiva de Bossòst; e Emilio José Fernando, arquitècte tecnic.
Era gestion d’UA ath capdauant der Ajuntament a permetut bastir un nau pònt, mielhorar carrèrs, renauir eth sistèma d’enlumenatge public e d’aigües, entre d’autes actuacions plan importantes e demorades peth pòble. “Aguesti hèts avalen era nòsta gestion e era nòsta propòsta de futur a favor de toti es vesins”, segontes Paco R. Miranda.
En pròplèu mandat, er alcaldable vò bastir ua naua escòla mairau, condicionar era zòna esportiva, crear ua centrau de biomassa entà generar naui lòcs de trabalh e hèr a arribar er hilat de gas entà tota era populacion, ath delà de d’autes propòstes que sajaràn de dar continuïtat ara òbra d’UA a favor d’un Bossòst renauit e ara nautada de çò que se meriten es sòns vesins e vesies.
Era candidatura
- Francisco Rodríguez Miranda
- Amador Marqués Atés
- Maria Ángeles Medan Noguera
- Alex Peiró Moga
- Emilio José Fernando Gil
- Jesús Folgar Janeiro
- Ignacio Gómez Pérez
- Maria Cristina Almansa Artiga
- Maria Isabel Moga Muñoz
Suplents
- Mercedes Guri Llaveria
- David Cano Morillas


text:
Penelòpa
Dins la mitologia grèga, Penelòpa (per Omèr Πnveλoπeιa / Penelopèia, pels autors posteriors Πnveλόπn / Penelòpe), filha d'Icar, es l'esposa fidela d'Ulisses amb que a un filh, Telemac.
Somari
Mite[modificar | modificar la font]
Dins sa jovença, e a causa de sa granda beutat, Penelòpa es demandada per fòrça princes grècs. Son paire, per evitar las bregas que se poirian esclatar entre los pretendents, obliga aqueles a ne disputar la possession dins de jòcs que fa donar. Ulisses sortent venceire, Penelòpa li es donada. Pendent los vint ans d'abséncia d'Ulisses, a l'epòca e aprèp la guèrra de Tròia, Penelòpa li demòra fidèla al despièch de totas las sollicitacions. Sa beutat e lo tròn d'Ulisses atiran a Itaca cent uèit pretendents. Totjorn capitèt a eludir lor percaç e los deconcertar amb de nòvas enganas. La primièra foguèt de tibar sul mestièr un grand vèl, declarant als pretendents que podava gaire contractar un nòu maridatge abans qu'acbaba aquela tapissariá destinada a envelopar lo còs del seu sògre Laèrta, quand morrirá. E pendent tres ans, prenguèt aquel ingeniós pretèxte, sens que sa tapissariá s'acabe jamai; perque desfasiá la nuèch çò qu'aviá fach de jorn. Quand se disiá a Penelòpa que son espós èra tornat, refusèt d'o creire, de paur que se voliá la surprene par d'aparéncias engnhairas; mas, aprèp venguèt segura, per de pròvas gaire aquivòcas, que vertadièrament èra Ulisses, e se donèt als mai grands transpòrts de jòia e d'amor.
Etimologia[modificar | modificar la font]
Lo nom de Penelòpa ven del grèc πnvέλoψ / penelòps, qu'es una mena de guit o d'auca salvatja. D'autors ne concluson que Penelòpa èra una divinitat anciana en forma d'aucèl, mas existís gaire de pròva al subjècte, mai qu'èra corrent de donar a las femnas de noms d'aucèl[1].
Fonts[modificar | modificar la font]
- Apolodor, bibliotèca (III, 10, 6) (fr)en linha, Epitòme (VII, 3, 7) (fr).
- Esiòd, Telegonia (en)en linha
- Omèr, Odissèa en linha(fr) (passim).
- Igin, Fablas (la)en linha (CXXII-CXXV).
- Pausonias, Descripcion de Grècia (fr) en linha (III, 20, 10 ; VIII, 12, 6).
Notas[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Pierre Chantraine dictiionnaire étymologique de langue grècque, art. Πnveλόπeιa, p.897.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Obratges generals[modificar | modificar la font]
- (fr) Pierre Commelin Mytologie grècque et romaine (fr)en linha.
Estudis sabentas[modificar | modificar la font]
- (fr)Françoise Frontisi-Ducroux, Ouvrages de dames. Ariane, Hélène, Pénélope..., Seuil, 2009 * Marie-Madeleine Mactoux, Pénélope. Légende et mythe, Les Belles Lettres, coll. « Annales littéraires de l'Université de Besançon », Paris, 1975, 284 p. (ISBN 2251601759).
- (fr)Ionna Papadopoulo-Belmehdi, Le Chant de Pénélope. Poétique du tissage féminin dans l'Odyssée, Belin, coll. « L'Antiquité au présent », 1994, 256 p. ISBN 270111764X.
- (fr)Alain Peyrefitte, Le Mythe de Pénélope, Gallimard, 1949.


text:
Quauques pitits rens que fau bien chabar.
Nos demòra de clavelar las plintas a la chambra, ne’n profieche per ò espausar en detalh, que l’aviá pas fach per lo sejorn.
Comence per dispausar mas plintas per las trenchar a la bona mesura en tornar utilisar las chasudas au maximum.
Per las assemblar en virar a l’entorn d’un angle, fau sejar en plaçar la pòsts dins ‘na bòstia que la mantenh amb la bona clinason, la lama de la seja es guidada. Quò vira per 45°, si de non, se fau petaçar au cutter.
Los costats de paret que se vesen an ‘na plinta e lo fons de l’armari a ‘mas besunh de ‘na bageta. Vos daisse un darrièr còp d’uèlh sus l’eschalier de lamas de parquet que nos faguèt far quela paret sensada èsser dreita 😉 .
Un còp pausadas Lutz tòrna passar un còp de gris sus los claveus per los ‘magar.
…lo long de la paret costat finestra :
…puèi, lo long de la paret costat chambra d’aiga :
…mai la bagueta dau fons de l’armari :
Desmontèren la pìorta per la virar de costat e la far dubrir contra la paret (e pas contra lo liech !) Un prumièr ensaj nos mostrèt que falia corrigir un pauc lo chambra, tròp espès bon ras la charniera per la daissar se barrar bien. talhèrem un pauc en dejos de la pintrura per ‘ribar au bon result.
Visaretz que lo bocin de plastic que ‘maga l’interrupteur es estat assortir au bòsc.
Per chabar, placèrem un paneu radiant en plaça dau vielh convecteur qu’era desmontat dempuèi 2 ans.


text:
-351
Aquesta pagina concernís l'an -351 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
Acomençament de l'expedicion egipciana qu'èra en preparacion dempuei aperaquí doas annadas. Pasmens, Egipte e son aliat grèc Tebas capitèron de suscitar de revòutas importantas dins lei províncias mediterranèas de l'Empèri, magerament Fenicia e Chipre. En despiech d'aquela menaça, lo rèi Artaxerxès III chausiguèt de perseguir son ataca (→ -350).


text:
1410
Aquesta pagina concernís l'an 1410 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Polonha-Lituània[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra còntra lei Chivaliers Teutonics après la fin de la trèva signada lo 8 d'octòbre de 1409 lo 24 de junh, lei Polonés e lei Lituanians, ben preparats, ataquèron lo territòri teutonic e capitèron de passar Vistula. Aquò foguèt una suspresa per lei Chivaliers Teutonics que poguèron pas empachar lei conquistas de Działdowo e de Dąbrówno lo 13 de julhet. En causa deis atrocitats organizadas per lei venceires, deguèron se desplaçar rapidament dins la region onte foguèron anientats lo 15 de julhet a la batalha de Grunwald. Lo Grand Mèstre Ulrich von Jungingen, unei oficiers superiors de l'Òrdre e aperaquí 8 000 òmes i foguèron tuats. 14 000 combatents suplementaris foguèron capturats. Aquò èra de pèrdas catastroficas per l'Òrdre que capitèt de resistir dins sei castèus — especialament au sètge de Malbork (26 de julhet - 19 de setembre) que s'acabèt per una victòria teutonica — mai poguèt plus jamai remplaçar aquelei fòrças (subretot lei chivaus perduts).
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- Ulrich von Jungingen, Grand-Mèstre de l'Òrdre Teutonic.


text:
Ribiers
Ribiers[1] (Ribiers en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge a situat al sud del departament dels Anautitas-Alpes #que ne representa lo ponch mens elevat (quartièr del Virail).
Lo vilatge a situat dintre de nombrosas reünions (reünion de la Platte, calhau de Gloritte e montanha de la Pèira impie) e installat al bòrd del riu nomenat « lo Buëch ». S'i tròba las vilas de Sisteron al sud, Laragne al nòrd e lo pòble de Mison al nòrd-es.
Le village est situé au sud du département des Hautes-Alpes dont il représente le point le moins élevé (quartier du Virail).
Le village est situé entre de nombreux sommets (sommet de la Platte, roc de Gloritte et montagne de la Pierre impie) et installé au bord de la rivière nommée « le Buëch ». On y trouve les villes de Sisteron au sud, Laragne au nord et le village de Mison au nord-est.
Istòria[modificar | modificar la font]
L'istòria del pòble remonta al periòde pré-medieval que # i aguèt pendent el bastit ; el se prénommait alavetz Ripæ o Rivi[2]. En lo moment de las invasions sarrasines dels ans 900, los Sarrasins #establir una fortalesa (uèi desapareguda) al pè de la montanha de la Pèira impie, près de Ribiers ; el se ensuivit una batalha en virant al desavantatge dels envahisseurs[3] portada segon la legenda per Sant Beuvon l'an 973[4]. Dempuèi los ans 900, un castèl i aguèt bastit per protegir lo pòble, vengut important, dels velléités del pòble de Mison (a portada de vista d'en un autre luòc). Lo castèl se engrandeix lentament pendent dos sègles abans d'èsser daissat a l'abandon. En los ans 1000 i aguèt luòc una batalha entre Ribiers e Lo Poët per una butte, e #qu'amassa tot al mai una desena de chevaliers e una cinquantena de paysans a pè.
Al Sègle XII, lo abbaye Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon i possedís la glèisa Santa-Ostal, dins lo castèl de Creissint (près de Clarescombes, a 961 m d'altitud). Aquela glèisa e las intradas #que i avián ligat son de contunh cedits al òrdre de Chalais (1193), de contunh als espitalaris de Sants-Texans de Jerusalem[5].
En 1516, los abitants de Nogueres-sus-Jabron e de Ribiers s'opausan en lo cas del bornage de las siás tèrras : la disputa dégénère en combat sagnant, #que dona luòc a un procès de longa haleine[6].
- Pagar un pesat tribut en lo moment de la Primièra Guèrra mondiala (mai de 40 soldats mòrtes).
L'histoire du village remonte à la période pré-médiévale durant laquelle il fut bâti ; il se prénommait alors Ripæ ou Rivi[7]. Lors des invasions sarrasines des années 900, les Sarrasins établirent une forteresse (aujourd'hui disparue) au pied de la montagne de la Pierre impie, près de Ribiers ; il s'ensuivit une bataille tournant au désavantage des envahisseurs[8] menée selon la légende par Saint Beuvon en 973[9]. Dès les années 900, un château fut construit pour protéger le village, devenu important, des velléités du village de Mison (à portée de vue d'ailleurs). Le château s'agrandit lentement durant deux siècles avant d'être laissé à l'abandon. Dans les années 1000 eut lieu une bataille entre Ribiers et Le Poët pour une butte, et qui réunit tout au plus une dizaine de chevaliers et une cinquantaine de paysans à pied.
Au Sègle XII, l’abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon y possède l’église Sainte-Marie, au château de Creissint (près de Clarescombes, à 961 m d’altitude). Cette église et les revenus qui y étaient attachés sont ensuite cédés à l’ordre de Chalais (1193), puis aux hospitaliers de Saint-Jean de Jérusalem[10].
En 1516, les habitants de Noyers-sur-Jabron et de Ribiers s’opposent à propos du bornage de leurs terres : la dispute dégénère en combat sanglant, qui donne lieu à un procès de longue haleine[6].
Il paya un lourd tribut lors de la Première Guerre mondiale (plus de 40 soldats morts).
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa a la pagina 73
- ↑ Modèl:Labor
- ↑ Jean Charles François Ladoucette, op. cit., pàg. 45
- ↑ De las traces daissadas en Provence per las Sarrasins Henri Bigot, 1908
- ↑ Guy Barruol, Michèle Bòsques, Yann Codou, Ostal-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Lista dels establiments religioses en levant del abbaye Sant-André del Modèl:Xe al Modèl:XIIIe sègle », in Guy Barruol, Roseline Bacon e Alain Gérard (directors de publicacion), La abbaye de Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon, istòria, arqueologia, rayonnement, Actes del colloque interrégional agut l'an 1999 a l'escasença del millenari de la fondacion de la abbaye Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon, Éd. Alpes De Lums, Quasèrns de Salagon pas 4, Comandi, 2001, 448 pàg. (ISSN 1254-9371), (ISBN 2-906162-54-X), p 226
- ↑ 6,0 et 6,1 Modèl:Labor, article Nogueres-sus-Jabron Error de citacion : Balise
non valide ; le nom « La Torre » est défini plusieurs fois avec des contenus différents
- ↑ Ladoucette, Histoire, topographie, antiquités, usages, dialectes des Hautes-Alpes, Gide, , p. 404
- ↑ Jean Charles François Ladoucette, op. cit., p. 45
- ↑ Des traces laissées en Provence par les Sarrasins Henri Bigot, 1908
- ↑ Guy Barruol, Michèle Bois, Yann Codou, Marie-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Liste des établissements religieux relevant de l’abbaye Saint-André du Modèl:Xe au Modèl:XIIIe siècle », in Guy Barruol, Roseline Bacon et Alain Gérard (directeurs de publication), L’abbaye de Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, histoire, archéologie, rayonnement, Actes du colloque interrégional tenu en 1999 à l'occasion du millénaire de la fondation de l'abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, Éd. Alpes de Lumières, Cahiers de Salagon no 4, Mane, 2001, 448 p. (ISSN 1254-9371), (ISBN 2-906162-54-X), p 226


text:
Oxelaëre
Oxelaëre es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
.
Istòria[modificar | modificar la font]
Etymologie : Oxelaëre Significariá la tèrra défrichée (laer) de Oschis o d'Ans[1]
- 1115 : Osclarum
- 1130 : Ocslera
Etymologie : Oxelaëre signifierait la terre défrichée (laer) de Oschis ou Ans[2]
- 1115 : Osclarum
- 1130 : Ocslera
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Jean-Marie Cassagne, Mariola Korsak, "Origina dels noms de vilas e pòblas Nòrd", Editions Bordessoules
- ↑ Jean-Marie Cassagne, Mariola Korsak, "Origine des noms de villes et villages Nord", Editions Bordessoules


text:
Brantòsme
Brantòsme[1][2] (oficialament en francés Brantôme) es una comuna d'Occitània dins la region istorica de Perigòrd administrada per lo departament de Dordonha de la region de Nòva Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo nom occitan de las comunas de Perigòrd sus lo sit deu Conselh general de Dordonha
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
732
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 732 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Oficializacion de l'aliança entre lei Bizantins e lei Khazars amb un maridatge entre son fiu e eiretier Constantin e una filha dau khan khazar. Pasmens, son aplicacion demorèt teorica car l'emperaire mandèt ges de fòrça per ajudar lei Khazars envaïts per leis Arabis dins lo corrent de l'annada.


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Òlt e Garona (o Òut e Garona) (47) es un departament francés de lenga occitana. Fa partida de la region administrativa de Nòva Aquitània. Se partaja entre las regions istoricas d'Agenés (al nòrd de Garona ; Agenés essent una part de Guiana) e de Gasconha (al sud de Garona).
Lo capluòc es Agen. Las sos-prefecturas son Marmanda, Vilanuèva e Nerac.
Formacion del departament en 1790
Lo departament d’Òlt e Garona es creat lo 4 de març de 1790, amb 9 districtes e 72 cantons, a partir de la màger part de l’Agenés.
En 1791, lo capluòc es definitivament fixat a Agen (Tonens e Agulhon, mai centrals, èran candidats tanben).
Lo 21 de novembre de 1808, la creacion del departament de Tarn e Garona li fa pèrdre tres cantons (Montagut de Carcin, Autvilar e Valença).
En 2003, lo Conselh general adòpta un escut oficial fach de las armas dels quatre capluòcs d'arrondiment.
A la creacion de las regions, es inclús dins Aquitània. En 2015 passa dins la region granda de Nòva Aquitània.
- ↑ http://www.interieur.gouv.fr/sections/a_l_interieur/les_prefectures/votre_prefecture/047/