text:
Cambra de las Comunas del Reialme Unit
La Cambra de las Comunas del Reialme Unit de Grand Bretanha e de l'Irlanda del Nòrd es la cambra bassa del Parlament del parlament del Reialme Unit. Coma la cambra nauta, la Cambra des lòrds, ten sesilha al Palais de Westminster.
La cambra de la Comunas es un còrs elegit de 650 members, los Membres del Parlament (MPs). Son elegits èsser represent de las circonscripcions per un vòte uninominal majoritari amb un torn e tenon sesilha fins a la dossolucion.
La Cambra de Comunas d'Anglatèrra se bastiguèt del sègle XIII a XIV. Ven vertadièrament Cambra de las Comunas de Grand Bretanha après las acte d'Union amb Escòcia en 1707, e prenguèt lo títol de "Cambra de la Comunas de Grand Bretenha e d'Irlanda" (House of Commons of Great Britain and Ireland) après acte d'Union amb Irlanda al començament del sègle XIX. "United Kingdom" se referís al Reialme Unit de Grand Bretanha e Irlanda de 1800, e ven Reialme Unit de Grand Bretanha e d'Irelanda del Nòrd après l'independéncia de la Republica d'Irlanda en 1922. Fina ala, la Cambra de la Comunas pòrta títol.
Amb lo Parliament Act 1911, Lo poder dels Lòrds de rebutar la legislacion foguèt reduch a un poder de retardar. Lo Govèrn es sol responsable a la Cambra de la Comunas e lo Primièr Ministre demòra a son pòsta fons a que garda lo supòrt de la majoritat a la Comunas.
Somari
- 1 Ròtle
- 2 istòria
- 3 Membres e eleccions
- 4 Commitats
- 5 Simbòl de la Comunas
- 6 Referéncia
- 7 Bibliografia
- 8 Ligams extèrnes
Ròtle[modificar | modificar la font]
Relacions amb lo govèrn de Sa Magestat[modificar | modificar la font]
Quitament se lo Primièr Ministre es pas formalament elegit, la posicion dels partits a la Cambra de la Comunas es pren una importanaça essenciala. Per convencion, Lo Primièr ministre es responsable, e se deu gardar la fisança de la Cambra de las Comunas. Alara, cada còp que l'ofici del Primièr Ministre ven vacant, Lo Sobeiran nomena la persona qu'a lo supòrt de la quita Cambra, o aquela qu'es mai capabla d'obtenir la fisança de la Cambra —normallament lo líder del partit majoritari a las Comunas, alara que lo líder del segond partit mai grand ven lo Líder de l'Oposicion. Demuèi 1963, per convencion, Lo Primièr Ministre es sempre un membre de la Cambra de la Comunas, puslèu que de la Cambra dels Lòrds.
Las Comunas pòt indicar qu'abandona la fisança al Govèrn rebutant la mocion de fisança o votant una mocion de desfisança. Las mocion de fisança o de desfisança son explicitament formuladas atal: "Aquela Cambra fa pas fisança al Govèrn de Sa Majestat." D'autras mocions son consideradas coma fasent acabar la fisança, quitament ne pòrtan pas aquel títoI. Subretot, las importantas decision financièras fasent partit de l'agenda del govèrn foguèron consideradas coma matèria de fisança, coma lo Budget annal. Quand un Govèrn a perdur la fisança de la Cambra de las Comunas, lo Primièr Ministre es obligat de demissionar, daissant sa plaça a un autre Primèr Ministre que pòt obténer la fisança, o demandar al Monarca que dissòlga lo Parlament, precipitant atal una eleccion generala.
Lo Parlament normalament fa sesilha per cinc ans al maxim. Dins l'encastre d'aquela aquela limita, lo Primièr Ministre ne podava quand se vòl causir lo tèrme provocant la dissolucion del Parlament, amb la permission del Monarca. Mas, segon lo Fixed-Term Parliaments Act 2011, la limita es fixada a cinc ans, e una eleccion generala anticipada an early general election pòt èsser portada sonque amb una majoritat dels dos tèrces en favor d'una mocion de dissolucion, o per un vòte de desfisança confidence amb un delai de quatorze jorns del darrièr vòte de fisança (que siá la fisança dins lo meteis govèrn o un autre). Amb aque segon mecanisme, lo govèrn del Reialme Unit pòt cambiar sens que siá convocada una eleccion generala. Tanpauc es necessària l'eleccion intèrna dins lo partit maroitari, un novèl líder pòt èsser causit per aclamcion, quand a apas de rival rival.
Un Primièr Ministre pòt demissonar quitament s'a pas perdut las eleccions (per example, per de rason de santat). Dins aquela escasença, lo pòste ve a aquel que pòt obténer una majoritat de la Cambra de las Comunas; en practica es lo líder del partit del primièr ministre sortent.
Per convencion, totes lo ministres devon èsser membres de la Cambra de la Comunas o de la Cambra dels Lòrds. Unes foguèron causits fòra del Parlament, mas mai sovent entrèron al Parlament après una eleccion parciala o fach par. Ddempuèi 1902, totes los Primièrs ministres son membres de las Comunas (la sola exception, lo comte de Home, renoncièt al paratge tres jorn après que venguèt Primièr Ministre, e foguèt sul còp elegit al la Cambra de las Comunas coma Sir Alec Douglas-Home après vingt jorns dins la Cambra vesina).
A l'ora d'ara, la granda majoritat dels ministres apartenon a la Cambra de las Comunas puslèu qu'aquela dels Lòrds. Pauc de pòstes màger al gabinet foguèron causit d'entre los pars recetament. Lo Primièr Ministre causís los ministres, e decidís de los remandar quand se vòl; pasmens, formalament la nominacion o la demission es realizada pel Sobeiran.
La Cambra de la Comunas examina Lo Govèrn de Sa Majestat mejans las "Questions al Primièr Ministre", quand es possible de far de questions al PM. Las Questions al Primièr Ministre se fan cada setmana, normalament una mièja ora cada dimèrcres. La questions devon aver per subjècte las activitats oficialas del govèrn, pas deguna de las activitats del líder del partit o privadas. De costuma, los members del partir del Govèrn e de l'oposicion altèrnan per far las questions. En mai de las question pausadas per oral pendent lo temps de las questions, Los members del Parlament pòdon tanben interrogar per escrich.
En practica, l'examen per la Cambra de las Comunas del Govèrn es fèble. Donat lo sistèma electoral uninominal majoritari, lo partit al govèrn mai sovent gausís d'una larga majoritat a la Comunas, e es pauc sovent necessari lo compromés amb los autres partits.
La Cambra de la Comunas garda tecnicament lo poder d'impeachment (mesa en accusacion) dels ministres de la Corona (o quin que siá autre subjècte, quitament s'es pas oficièr public) per sos crimes. Los impeachments son jutjat per la Cambra dels Lòrds, ont una majoritat simpla es necessària per condamnar. Lo poder d'impeachment, pasmens, passèt d'usatge: la Cambra de la Comunas realiza son l'examen del Govèrn d'autres biais coma las mocion de desfisança; lo darrièr impeachment se faguèt contra lo Vescomte de Melville en 1806.
Foncions Legislativas[modificar | modificar la font]
Las proposicions de leis se pòdon introduire per quina que siá Cambra, mas las mai importantas venon de las Comunas. La preeminància de la Comunas en matèria legislativa es descricha pels Parliament Acts, pasmens se de projècte de lei pòdon èsser presentat al Concentiment reial sens l'avís de la Cambra dels Lòrds. Los Lòrds pòdon pas retardar la leis budjetàrias mai d'un mes. Mai, los Lòrds pòdon pas retardar d'autras leis budjetàrias pendent mai de doas sesilhas parliamentàrias, o una annada calendara. Aquelas restriccions, pasmens, s'aplican per las leis budgetàrias venen de la Cambra de las Comunas. Mai, una proposicion de lei qu'a per tòca de perlongar lo tèrme de cinc ans demanda lo consenç de la Cambra dels Lòrds.
Per costuma, e abans los Parliament Acts, sonque la Cambra de las Comunas Commons fa la proposicions suls impòsts bills. Mai, la proposicions budgetàrias passadas per las Comunas son aparadas dels amendaments de la Cambra dels Lòrds.
istòria[modificar | modificar la font]
Lo Parlament britanic d'uèi ven en granda partida, en practica, del Parlament d'Anglatèrra, alara lo tractat de l'Union (1706) e los Actes d'Union (1707), crèron lo Parlament de Grand Bretanha per replaça the Parliament d'Anglatèrra e lo Parlament d'Escòcia, apondent 45 MPs e 16 pars per representar l'Escòcia. Mai tard los Actes d'Union de 1800 ratifica l'abolicion del Parlament d'Irlanda e aumenta las Comunas de Westminster amb 100 membres, creant lo Parlament de Reialme Unit de Grand Bretanha e Irlanda.
Lo nom actua de la Cambra de la Comunas ven del mot normand per comunautats: communes.[1][2]
Agençament e dessenh[modificar | modificar la font]
L'actual esquèma de las Comunas es influenciat per l'usatge de la Capèla de Sant Estefan del Palais de Westminster.[3] La fòrma rectangulara ven de la forma de la capèlal. Los bancs son arrengats son la confugacion de las bancariás del còr de la capèla qu'atal se fan fàcia. L'arrejament facilita una atmosfèra d'adversitat qu'es representatiu de l'apròche parlamentari britanic.
La distança al postam de la Cambra de lasComunas entre lo govèrn e l'oposicion es de 3.96 mètres, que siriá l'equivalent de la longor de doas espasas.[4]
La Cambra de la Comunas passèt per un important periòde de reforma pendent lo sègle XIX. Amb lo temps, diferentas dècas se desvolopèron al subjècte de la representacion. Los tèrmes de las circonscripcions avián pas estat cambiadas dempuèi 1660, unass vilas d'importança d'aquela epòca avián declinat al sègle XIX concervant lor drech ancian d'elegir dos membres.
Sègle XIX[modificar | modificar la font]
D'entre los "borgs poirits" o "borg de pòcha" mai coneguts son Old Sarum, qu'aviá pas que sièis votants per dos parlamentaris, e Dunwich qu gaireben desapareguèt dins la mar per erosion.
Las Comunas ensajan de corrigir aquelas anomalias amb la refòrma de 1831. D'en primièr, la Cambra dels Lòrds volgavan pas acceptat la lei, mas foguèron forçats quand lo Primièr Ministre, Lòrd Grey, preven lo rei Guilhèm IV que dissòlga la Cambra dels Lòrds creant de pars en favor de la reforma. Per evitar aquò lod Lòrds cedèron e adoptèron la lei en 1832. L'Acte de Reforma (1832) tanben nomenat "Grand Acte de Reforma", aboliguèt lo "borgs poirits" establissent un vòte unifòrme per totes los borgs, e grantissent una representacion per la vila pobladas, mas demorèron fòrça "borg de pòcha".
Los ans seguents, las Comunas venguèron mai afirmadas, l'influéncia de la Cambra dels Lòrds mermèt a causa de la crisi de la reforma, e lo poder dels clients diminuiguèt. Los Lòrds venguèron mai retissent per rebutar la proposicions que las Comuna passèron amb de majoritats largas, e venguèt un principi acceptat que la fisança de la Cambra de la Comunas solas es necessari per gardar lo govèrn en plaça.
D'autras reformas foguèron introduchas pendent aquel sègle. L'Acte de Reforma de 1867 Reform Act 1867 baissa las exigéncias censitàrias pels vòtes dels borgs, redusent la representacion del borgs mens poblats, garentissent de sètis parlamentaris a diferentas vilas industrialas grandissentas. L'electorat foguèt alargit per la Acte de representacion de pòble de 1884. l'acte de redistribucion desl sètis l'an seguent remplacèt totas las circonscripcion de multimembre per de circonscripcion de membre unic.
Sègle XX[modificar | modificar la font]
En 1908, Lo Govèrn Liberal jos Asquith de programas de benèsser, que, amb la correguda a las armas, forcèt lo govèrn a aumentar las taxas. En 1909, lo cancelièr de l'escaquièr, David Lloyd George, introduguèt lo "Budgèt del pòble", que prepausèt un taxas novèla per proprietaris terrencsners. Mas aquela mesura casèt a causa dels conservators de la Cambra dels Lòrds, e lo govèrn abandonèt.
Las eleccions genralas de genièr de 1910 faguèron sortir un parlament minoritari, mas Asquith demorèt primièr minister amb lo supòrt deòò partits pichons partits. Asquith prepausèt que los poders dels Lòrds sián fòrça. A l'eissida de las eleccion en decembre ongan, lo govèrn Asquith fa passar passage la lei demenissent lo poders de la Cambra dels Lòrds.
Lo Parliament Act 1911 veguèt efectiu, acabant amb l'egalitat entre las ambedoas Cambras del Parlament. La Cambra dels Lòrds sonque podava remandar una granda partida de las legislacions, per al maxim tres sesilhas parlamentàrias on doas annadas calendièras (redusit a doas sesilhas o un an en 1949). Dempuèi alara, la Cambra de las Comunas venguèt la branca dominanta del Parlament, que siá en teoria o en practica.
En 1918, las femnas de mai de 30 ans obtenguèron lo drech de vòte, e lèu eligiblas per aquelas de mai de 21 ans. La sola femna elegida onga foguèt la candidata del Sinn Féin. Mas, a causa de la politica d'abstencion del Sinn Féin's a Westminster, jamai faguèt sesilha.[5]
Amb las eleccions generalas de 1950 desapareguèron de biais de vòtes plurals (de personas avián lo drech de vòte dins mai d'unas circonscripcions) e de las circonscripcions universitàrias.
Dempuèi lo sègle XVII lo sègle del Parlament èran pas pagats. Fòrça dels elegits avián ja de revenguts d'espereles, alara que los pauc autres while a few relied on financial support from a wealthy patron. Early Labour MPs were often provided with a salary by a trade union, but this was declared illegal by a House of Lords judgment of 1909. Consequently, a resolution was passed in the House of Commons in 1911 introducing salaries for MPs. Government ministers had always been paid.
Sègle XXI[modificar | modificar la font]
Expenses scandal[modificar | modificar la font]
En mai e julhet de 2009 un escandal màger al subjècte del Primièr Ministre causèt la pèrda de fisança de la population,[6] e la primièra demission del Speaker en 300 ans.[7][8]
Membres e eleccions[modificar | modificar la font]
Dempuèi 1950 cada Membre del Parlament representa una sola circonscripcion. Demora una distinccion tecnica entre circonscripcion de comtat e circonscripcion d'arrondiment, mas lo sol efièch es la diferéncia sul montant balhats als candidats per lor campanha. Los tèrmes de las circonscripcions son detarminats per quatre comissions permanentas e independentas, una per cada dels quatre territòris: Anglatèrra, Galas, Escòcia e Ireland del Nòrd.
La eleccions generalas se debanan un còp lo Parlament dissolgut. Lo moment de la dissolucion èra normalament causit pel Primièr Ministre; mas, dempuèi 2011, lo tèrme Parliamentari es ara fixat a cinc ans, levat en cas de vòte capitat de desfisança a las Comunas o una mocion d' "eleccion anticipada", laquela deu èsser votada pels dos terces de majritat.[9]
Totas las eleccions britanicas se demanan Dijòus. La Comission Electorala es pas segura de l'origina d'aquela practica, mas data de 1931, que seriá estat de far coïnsidir la data amb lo jorn de fièra; seriá estat mai aisit de votar per aqueles que devn viatjar cap a lor luòc de vòtet.[10]
Cada candidat per una circonscripcion deu presentar de documents de nominacion signat per detz electors de la quita circonscripcion, e far un depaus de 500£, que torna al candidat sonque se ganha al mens cin per cent dels vòtes. The deposit seeks to discourage frivolous candidates. Cada circonscripcion ven a sol membre, segon lo sistème uninomial majoritari amb un torn, lo candidat es elegit a la majoritat relativa. Lo Minors (de mens 18 ans), los membres de la Cambra dels Lòrds, los prisonièrs, e las personas dessenadas pòdon pas venir membres de la Cambra de la Comunas. Per votar, se deu èsser resident del Reialme Unit de Grand Bretanha e d'Irlanda del Nòrd e ciutadan Britanic, o dels Territòris Britanics d'Otramar, de la Republica d'Irelanda, o dels Commonwealth. Los ciutadans Britanics vivent a l'estrangièr pòdon contunhar a votar pendent 15 ans après lor partança del Reialme. Pas degun pòt pas votar per mai d'una circonscripcion.
Un còp elegit, los Membres del Parlament normalament contunhan de servir lor foncion fins a la dissolucion del Parlament. Mas en cas de mòrt d'un membre o que cai sa qualificacion, son sèti demora vacant. Es tanben possible per la Cambra de las Comunas de fòrabandir un membre, mas aquel poder s'exercís dins los cases d'inconducha seriosa e activitat criminala. Dins aqueles cases, la vacanca es seguida d'una eleccion parciala de la circonscripcion, amb lo meteis sistèma electoral que las eleccions generalas.
Lo tèrme de "Membre del Parlament" (abreujat en MP) es normalament solament utilizat per far referéncia als membres de la Cambra de la Comunas, quitament s'aqueles de la Cambra dels Lòrds fan tanben partit del Parlament. Lo salari annal per cada membre es de 74962£ (1èr d'abril de 2016).[11] De Members recebon mai de salaris per d'autres oficis (per exemple, lo Speakership). Fòrça membres tanben demandan lo remborsament per diferentas depensas de burèl (assistents, corrièr, viatges, etc.) e, dins lo cas de membre fòra de Londres, per las despensas de domorança a la capitala.
Condicions[modificar | modificar la font]
I a diferentas condicion per èsser Membre del Parlament. Las mai importantas son: aquela d'edat, de 18 ans (21 ans al sègle XVII), aquela de ciutadanetat, d'èsser ciutadan del Reialme Unit, dels Terriòris Britanics d'Otramars, de la Republica d'Irelanda, o d'èsser membre d'un Estat del Commonwealth of Nations. Aquelas condicions fonguèron introduchas pel British Nationality Act 1981, mas abans èran mai estrictat: jos l' Act of Settlement 1701, sols lo subjècts nascuts britanics èran qualificats. Los Members de la Cambra dels Lòrds pòdon pas servir la Cambra de la Comunas, o tampauc votar a la eleccions parlamentàrias (del meteis biais que lo Monarca vòta pas); pasmens, pòdon assistir als debats de la Cambra (al contrari del Monarca, qui pòt pas dintrar dins la Cambra).
Una persona pòt pas assistir a las Comunas s'es en situacion de bancarrota (Bankruptcy Restrictions Order, Anglatèrra e Galas, adjudged bankrupt, Irlanda del Nòrd o sequestered, Escòcia. Encara existís una common law del sègle XVIII los "sords e muts" son ineligibles a al Cambra Baissa;[12] mas foguèt pas invocada dins los ans recents. Jack Ashley contunha èsser per 25 ans après que venguèt sord prigond.
Qual que siá trapat copable de nauta traïson pòt far sesilha al Parlament sonque quand acabèt son temps d'emprisonament o recebèt lo perdon de la Corona. Mai, qual que siá condamnat a la prison per una an o mai es ineligible. Lo Representation of the People Act 1983 disqualifica per detz ans aqueles culpables d'unas infraccions relativas a las eleccions. D'autras exclusions son precisadas per lo House of Commons Disqualification Act 1975: tenent de l' ofici judiciari, nauts foncionaris, members regular de las fòrças armadas, membres de legislaturas estrangièras (levat de la Republica d'Irelanda e del païses dels Commonwealth), e tenent de diferents oficis de la Corona. los ministres, quitament se los agents son pagats per la Corona, son pas disqualifiats.
Al cmençament de cada novèla sesilha parlamentària, La Cambra de la Comunas elegís un dels sieus membre per far ofici de President, lo Speaker. Se lo Speaker titulari es candidat per un tèrme novèl, alara la Cambra pòt l'elegir de nòu per una mocion; o alara, per vòte secret. Un Speaker elegit pòt pas prene son fici s'es pas aprovat pel Sobeira; pasmens s'aquò es sonque una formalitat. Lo Speaker es assistat per tres vicespeakers, que lo major d'edat pren lo títol de Chairman of Ways and Means. Los dos autre vicespeakers Deputy son los First e Second Deputy Chairman of Ways and Means. Lo títol ven del Committee of Ways and Means, pasmens s'aquel comitat foguèt abolit en 1967, lo títol tradicional de Deputy Speakers demorèt. Lo Speaker e los Deputy Speakers son sempre membres de la Cambra de la Comunas.
Per presidir, lo Speaker o Deputy Speaker es vestit de ceremonia. Lo president pòt alara portar una perruca, mas aquela tradicion foguèt abandonada per un ancian Speaker, Betty Boothroyd. Michael Martin, son successor, tampauc la portava. Lo speaker actua, John Bercow, causiguèt de portar la tòga sus un costum de vila, decision que faguèt debat has sparked much debate and opposition. Lo Speaker o deputy presidís d'empuèi un sèti al front de la Cambra. La cadièra foguèt designat per Augustus Pugin, que preguèt per modèl aquela de l'escòla King Edward School, de Birmingham: la cadièra se nomena Sapientia, e son sèti Chief master sits. Lo Speaker es tamben al cap de la Cambra de la comission de la Cambra de las Comunas, que supervisa lo foncionament de la Cambra, e contraròtle los debats cridant cada membre per parlar. Se un membre crei que lo reglament es escarnit, pòt levat un punt al reglament, que lo Speaker decidís s'i a pas de subjète d'apellacion. Lo Speaker pòt restrénher lo members que mancan d'observar lo reglament de la cambra. Lo Speaker es mai poderós que son omològ Lòrd, que lo Lord Speaker a pas de poder disciplinari. La costuma fa que lo Speaker e los deputies son non-partisans; vòtan pas (levat en cas d'egalitat de vòte), tampauc participa als afars de pas de partit pilitic. Per convencion, un Speaker cadidat a sa succession al parlament los partits màger li opausan pas degun, dins sa circonscripcions. L fach qu'es pas partisan encara contunha après sa partança de la Cambra de las Comunas.
Lo grafièr de la Cambra (Clerk of the House) es a l'ecòp lo conselhièr de la Cambra en matèria de procedura e presidís a la Cambra de las Comunas. Es un(a) foncionari(ària), no ;un membre de la Cambra. Lo grafièr avertís lo Speaker del reglament e procedura de la Cambra, signa lo òrdres e la comunicacions oficialas, e signe e aprova la depensas. Presidís un conselh (Board of Management), qu'es constituit del cap dels sièis departaments de la Cambra. I a un grafièr assistant (Clerk Assistant). Un autre foncionari de la Cambra es lo Sergent d'Armas (Serjeant-at-Arms), que lo ròtle es de mantenir la lei, l'òrdre, e la seguretat sus la demorança de la Cambra. Lo Sergent d'Armas mena lo ceremonial de la maça, simbòl de l'autritat de la Corona e de la Cambra de las Comunas, dins la Cambra cada jorn en fàcia del Speaker, e la Maça se plaça sus la Taula de la Cambra pendent la sesilhas. Lo bibliotecari (Librarian) es al cap de la bibliotèca de la Cambra de las Comunas.
Coma los Lòrds, la Comunas ten sesilha al Palais de Westminster a Londres. La Cambra de las Comunas es mens granda e de decoracion mai modèsta, de vèrd, en contraste a la granda, luxuosament moblada, de roge, de la Cambra dels Lòrds. I a de bancs dels dos costats de la sala, destriat per una anada centrala. Aquel aranjament remembra lo desenhs de la capèla St Stephen, ont fasiá sesilha la Cambra de la Comunas fins a l'incendi de 1834. La cadièra del Speaker es a un tèrme de la Cambre; a l'autre tèrme i a la Taula de la Cambra, ont es plaçada la Maça. Lo grefièr se ten d'un costat de la Taula, près del Speaker del biais que pòt l'avisar de la procedura quand necessaria. Los Membres del Govèrn se tenon suls bancs a la drecha del Speaker, alara que los membres de l'Oposicion ocupa los bancs a l'esquèrra del Speaker. En facia de cada ensemble de bancs es marcada una linha, que los membres son tradicinalament pas autorizats a passar pendent los debats. Los ministres del Govèrn e lo líder de l'Oposicion e lo gabinet fantauma (Shadow Cabinet) se tenon suls rengs de davant, lo frontbenchers. Los autes membres del parlament, sus bancs de rèire, son los backbenchers. Totes los Membres del Parlament pòdn pas caber dins la Cambra al meteis temps qu'i a 427 plaça pe 650 membres. Los Membres qu'arriban en retard devon se plaça de pé près de la dintrada de la Cambra se volon escotar los debats. La Cambra ten sesilha cada jorn del dimars al dijòus, e tanben lo divendre. Pendent los periòde d'urgéncia nacionala, la Cambra pòt tanben tenir sesilha en fin de setmana.
Las sesilhas de la Cambra son dobèrtas al public, mas la Cambra pòt quand se vòl votar de tancar las pòrtas, que se debanèt pas qu'un còp en 1950. Tradicionalament, un Member que volgava que se tanquen las pòrtas brama "Espiï d'estrangièrs" ("I spy strangers") e seguís lo vòte. Pel passat, quand la relacions entre las Comunas e la Corna èran mens cordiala, aquel procediment èra utilizat quand la Cambra volgava gardar lo debat privat. Mai sovent, pasmens, aquel procediment èra utilizat per remandar; alara, foguèt abolit en 1998. Ara, lo Members volent que la Cambra faga sesilha en privat House deu far una mocion formala pert provocar lo vòte.
Public debates are recorded and archived in Hansard. The post war redesign of the House in 1950 included microphones, and debates were allowed to be broadcast by radio in 1975.[13] Since 1989, they have also been broadcast on television, which is now handled by BBC Parliament.[14]
Las sesilhas de la Cambra de la Comunas foguèron a vegadas perturbadas per de protestataires lançant d'objèctes dempuèi la gallariás de la Cambra—aqueles objèctes comprenon de prospèctus, fems, preservatiu emplits de farina (pel grop Fathers 4 Justice), e un bidon de gas CS (gas locrimogèn). Quitament de membres èran coneguts per perturbar lo debats de la Cambra. Per exemple, en 1976, Lo Conservator Michael Heseltine arrapa e brandís la Maça de la Cambra pendent un debat animat. Mas, benlèu la mai celèbra interrupcion de Cambra de las Comunas foguèt causada pel rei Carles Ièr, que dintrèt dins la cambra de la Comunas en 1642 amb una fòrça armada per arrestar cinc membre per nauta traïson. Aquel acte foguèt considerat coma violacion d'un privilègi de la Cambra, e faguèt nàicer la tradicion que lo monarc bote pas un pé a la Cambra de la Comunas.
Cada an, las sesilhas parliamentàrias començan per la ceremonia d'obertura del Parlament, se debanant a la Cambra del Lòrds en pendent que lo Sovereign, en preséncia dels Membres d'ambedoas Cambras, liura una adreça donant l'agendà legislatiu del Govèrn. Lo Gentilòme Uissièr de la Verga Nègra (Gentleman Usher of the Black Rod), un foncionari dels Lòrds, es responsable de cridar la Comunas a la Cambra Lòrds. Quand arriba per liura sa convocacion, tradicionalament se fa petar las pòrtas de la Cambra de las Comunas a sa cara, simbolizant lo drech de la Cambra bassa per debate sens interferéncia. Al tustar la pòrta per tres còps amb sa Verga Nègra (Black Rod), alara se concedís la dintrada, alara informa los Membres dels Parlament que lo Monarca los espèra, après van de procession a la Cambra del Lòrds del discors del Monarca.
Pendent los debats, los Membres pòdon parlar pas son cridats pel Speaker (o un Deputy Speaker, se lo Speaker presidís pas). Tradicionalament, lo president fa alternat entre los Membres del Govèrn e de l'Oposicion. Lo Primièr Ministre, lo Líder de l'Oposicion, e los autres Líders d'ambedos constats an normalament prioritat.
Los discors son adreçats pel president, amb la formula "Mr Speaker", "Madam Speaker", "Mr Deputy Speaker", o "Madam Deputy Speaker". Sol lo president de sesilha pòt s'adreçar directament dins lo debat; los autres membres devon s'i referir a la tresena persona indirècta. Tradicionalament, lo members s'adreçan pas l'un l'autre amb lor nom, mas segon lor circonscripcion, amb las formulas "the Honourable Member for [circonscripcion]", o, "the Right Honourable Member for [circonscripcion]". Los Membres dels meteis partit (o partits e grops aliats[15]) utiliza "my (Right) Honourable friend". Aquel formalisme cai dins lo lengatge oral al viu, quand pòt èsser malaisit de se remembre quina es la circonscripcion d'un membre, mas contunha èsser present dins la transcripcion al Hansard. Lo Speaker aplica las règlas de la Cambra e pòt avertir e castigar los membres que lo seguís pas. Mespresar las instruccions de las instruccions del Speaker es considerat una ofença a las règlas de las Cambras pòt menar a la suspension de l'ofensaire de la Cambra.
Lo reglament de la Cambra de las Comunas establís pas de règla formala pels delais dels debats. Pasmens lo Speaker pòt ordonar un membre que contunha un discors repetitiu fastigós e repetitiu o sens objècte qu'arrèste. Pasmens, lo delai reservat pel debat sus una mocion particulara e sovent limitat per d'acòdis informals entre las partidas. Tanben lo debate se pòt reduire amb lo passatge de "Affectacion de la Mocion de Temps", o conegut coma "Guillotine Motions". O, la Cambra pòt sul còp arrestar lo debat amb la mocion de Closure. Lo Speaker pòt refusar la mocion se crei que fa damatge als drechs de la minoritat. Ara l'agendà es decidit de per abans fasent caser l'usatge de las "Guillotine Motions"..
A la fin del debat la mocion en question es mesa al vòte. Lo primièr vòte a la Cambra se fa a la votz; lo Speaker o Deputy Speaker pausa la question, e los Membres respondon o "Aye!" (in favor de la mocion) o "No!" (contra la mocion). Alarara a lo president anoncia lo resultat del vòte a la votz, mas se son jutjament es contradich per un dels membres o se lo vòte a la votz es pas clar, se fa un vòte registrat nomenat division. Lo president, se crei que lo vòte a la votz es clar, pòt regetar l'objeccion. Quand se realiza una division, los membres dintran dind un dels dos fogals (aquel del "Aye" e aquel del "No") de cada costat de la Cambra, ont lors noms son registrats pels grafièrs. Un membre que vòl s'abstrénher de votar pòt o far intrat dins ambedos fogals, marcant un vòte en favor e un vòte contra. Dins cada fogal i a dos escrutadors (totes membres de la Cambra) que compta los vòtes dels membres.
Acabada la division, los escrutators donan los resultats al president, e aquel l'anoncia a la Cambra. S'i a egalitat dels vòtes, lo Speaker o lo Deputy Speaker a lo vòte decisiu. Tradicionalament, aquel vòte decisiu s'exercís per permetre un debat seguent, e s'es possible, o alara evitar qu'una decision siá presa sens majoritat. Lo quorum de la Cambra de las Comunas es de 40 members per quin vòte que siá, lo Speaker e quatres escrutators compreses. Se mens de 40 membres participèron, la division es invalida.
De per abans, se un membre vòl levar un punt del règlament pendent una division, sugerissent que de règlas de proccediment èran violadas, deviá pertar un capèl, signalant qu'èra pas engatjat dins lo debat. De capèls nauts plegables èran servats a la Cambra juste per aquò. Aquela costuma casèt en 1998.
Lo resultat de fòrça vòtes es plan conegut de per abans, que los partits politics normalament dison als sieus membres cossí votar. Lo partit normalament confia dee unes membres, nomenats whips (foet) que se deu assegurar que los membres del partit votan del biais. Lo Membres del Parlament tendon pas a votar contre las instruccions, qu'acalapriá sa promocion, o serà pas causit coma candidat per las eleccions futuras. Lo Ministres, ministers capdèls e los secretaris d'Estat que votan contra las instrucion del whips mai sovent desmissionan. Atal, l'independéncia dels Members del Parlament tend a èsser baissa, pasmens de "rebelions de bancs" ("backbench rebellions") per de membre mescontents de la politica del partit existisson. Un membre es tanben autorizat amb limitas se un interés particular de sa circonscripcion es tocat. Encara, per d'escasença, de partits anoncian "free votes" ("vòtes liures") pels sieus membres. Votes relating to issues of conscience such as abortion and capital punishment are typically free votes.
Commitats[modificar | modificar la font]
Lo Parlament Britanic utilizas de commitats per diferents sibjèctes, p. ex., per l'examen dels Actes del Parlament. Los Commitats los estudian en detalh, e pòdon far d'amendaments. Los actes constitucionals d'importança, e tanben de mesuras de finança importantas, son enviats al "Comitat del Plen de la Cambra" ("Committee of the Whole House"), qu'inclusís totes los membres de la comunas. A la plaça del Speaker, lo chairman o un Deputy Chairman of Ways and Means presidís. Lo Commitat se reünís meets a la Cambra de las Comunas.
Fòrça actes èra fins a 2006 èran estudiats per de Comitats Permanants, que conten 16 a 50 membres. La constitucion de cada Comitat Permanent gaireben rebat las fòrças dels partits dins la Cambra. Los membres dels Comitats Permanents cambian de contunh; de membres novèls son nomenat cada còp qu'un commitat considèra un acte novèl. I a pas de limita sul numbre de Comitat Permanent, mai sovent son al nombre de detz. Rarament, un acte passèt per un Comitat Permanet Especial, qu'enquèsta e fa d'audiéncias per las questions pausadas.
La Cambra de las Comunas compta diferents comitats. Los membres d'aqueles còrses, coma los Comitats, rebaton la fòrça dels partits. Cada comitat elegís son president. La foncion primèra del Comitat Ministerial Especial es d'estudiar e d'enquestar las activitats d'un ministèri particular del govèrn. Per i capitar, pòt far d'audianças e cercar de pròvas. Los projècte de lei pòdon èsser remandats a de Comitats Ministerials Especials, mas un tal procediment es pauc utilizat.
Se destria dels Comitats Permanets los Comitats Domestics. Los Comitats Domestics supervisan l'administracion de la Cambra e dels servicis balhats als to Membres. D'entre los autres commitats de Cambra de las Comunas i a de Commitats mixtes (amb de membre de la Cambra dels Lòrds), Lo Comitat Classas e Privilègis (Committee on Standards and Privileges) (questions del Privilègis Parlemantaris), e lo Commitat de Seleccion (constitucion dels autres commitats).
Simbòl de la Comunas[modificar | modificar la font]
Lo simbòl utilizat per la Comunas es lo rastèl susmontat per la Corona de Sant Edoard. Lo rastèl èra un dels ensenhas reials d'Anglatèrra d'empuèi la pojada al poder dels Tudors al sègle XV, e èra lo simbòl del rei Enric VII. Es a l'origina un jòc de mot sul nom Tudor, tu-door (door=pòrta.[16] L'ensenha original èra d'aur, mas ara se vei de diferentas colors, subretot vèrd o negre.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
Referéncia[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) A.F. Pollard, The Evolution of Parliament, Longmans, , 107–08 p. :
« Not that the house of commons was ever that house of the common people which it is sometimes supposed to have been. For " commons " means " communes " ; and while " communes " have commonly been popular organizations, the term might in the thirteenth and fourteenth centuries be applied to any association or confederacy. »
- ↑ « Some Traditions and Customs of the House », sur http://www.parliament.uk, Endorsements on Bills - use of Norman French, (consultat lo 15 junh 2015) : « the Bills themselves are made in Norman French (in this case "soit baillé aux communes") a relic of the very early days of Parliament », p. 9
- ↑ « The Commons Chamber in the 16th Century », Parliament of the United Kingdom (consultat lo 14 octobre 2011)
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant
- ↑ Modèl:Cite news
- ↑ (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- ↑ Modèl:Cite news
- ↑ Modèl:Cite news
- ↑ Modèl:Cite news
- ↑ Modèl:Cite news
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant
- ↑ (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant
- ↑ For example: Plaid Cymru, Scottish National Party, the Green Party of England and Wales, and sometimes the Socialist Campaign Group.
- ↑ (en) Arthur Fox-Davies, A Complete Guide to Heraldry, London, T.C. & E.C. Jack, (legir en linha)
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Farnborough, T. E. May, 1st Baron. (1896). Constitutional History of England since the Accession of George the Third, 11th ed. London: Longmans, Green and Co.
- Mackenzie, K.R., "The English Parliament", (1950) Pelican Books.
- "Parliament" (1911). Encyclopædia Britannica, 11th ed. London: Cambridge University Press.
- Pollard, Albert F. (1926). The Evolution of Parliament, 2nd ed. London: Longmans, Green and Co.
- Porritt, Edward, and Annie G. Porritt. (1903). The Unreformed House of Commons: Parliamentary Representation before 1832. Cambridge: Cambridge University Press.
- Raphael, D. D., Donald Limon, and W. R. McKay. (2004). Erskine May: Parliamentary Practice, 23rd ed. London: Butterworths Tolley.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- House of Commons official website
- The Parliamentary Archives
- Find Your MP
- Parliament Live TV (Silverlight is required to watch)
- Podcast tour of the Commons chamber with photos
- House of Commons from Democracy Live at BBC News
- Modèl:Guardian topic
- 2010 Intake – Educational/Social Breakdown (BBC Magazine)
- 2010 Intake – Occupational Background (Times Online)


c: text/html

text:
900 124 124
Jaume Saura i Estapà (Barcelona, 1966) doctor cum laude en Dret pera Universitat de Barcelona (UB) er an 1994 e Prèmi Extraordinari de Doctorat deth cors 1993/1994.
Dempús der an 1997 ei professor titular (catedratic acreditat) de Dret Internacionau e Relacions Internacionaus dera UB. Tanben a estat professor visitant ena Loyola Law School de Los Angeles e en autes universitats europèes e latinoamericanes, coma en Còsta Rica e Chipre. A ua extensa trajectòria coma observaire internacionau de processi electoraus qu’inicièc er an 1994 com a observaire de Nacions Junhudes en es eleccions de Sudafrica. Des d’alavetz a desvolopat aguest prètzhèt en diuèrsi comicis deth mon (Palestina, Bòsnia-Hercegovina, Togo, Timor Orientau, Guatemala, etc.).
Dempús der an 2004 e enquiar an 2015 a estat eth president der Institut de Drets umans de Catalonha. Tanben siguec director adjunt deth Centre d'Estudis Internacionaus dera UB entre es ans 2000 e 2007. A estat membre dera Comission de Justícia Penau Internacionau dempús der an 2010 e de diuèrses entitats sociaus e academiques (Associacion pes Nacions Junhudes en Espanha; American Society of Internacional Law, Associacion Internacionau de Juristes peth Sahara Occidentau, etc.).
Tanben a estat coordinador academic deth programa "dret ath Dret" dera UB, dempús der an 2007 e deth Programa Oficiau de Doctorat en Dret e Ciéncia Politica dera UB des de mai de 2011.
Jaume Saura ei autor de diuèrsi libres e articles sus drets umans, dret internacionau umanitari e usatge dera fòrça en es relacions internacionaus.
A estat vinculat ath Sindic dempús der an 2010 en qualitat de membre der Equip de Trabalh e coordinador deth Conselh Assessor dera anterior Autoritat Catalana de Prevencion dera Tortura (actuauments, Mecanisme Catalan).
L'adjunt generau assistís, represente e remplace ath sindic ena sua abséncia.
Maria Jesús Larios Paterna (Barcelona, 1970) ei doctora en Dret pera Universitat de Barcelona e professora titulara de Dret Constitucionau pera madeisha universitat.
S'a especializat en dret ara educacion e era immigracion. En aguest camp codirigic er Anuari dera Immigracion dera Fondacion Bofill e eth Seminari sus es Drets des Immigrants der Institut de Dret Public dera Universitat de Barcelona. A diuèrses publicacions en aguesti àmbits.
Dempús der an 2010 ocupe eth cargue d'adjunta ath Sindic entara defensa des drets des enfants e adolescents.Prèviament auie ocupat eth cargue de directora d’Ahèrs Sociaus e relacions damb eth Parlament.(2040-2010)
En Sindic de Grèuges es sòns airaus de responsabilitat an estat estacadi damb eth regim juridic des administracions publiques, es servicis sociaus, era cultura e es universitats. A estat era responsabla des relacions damb eth Parlament e a coordinat e supervisat era elaboracion e era presentacion en Parlament der informe annau deth Sindic de Grèuges e es informes extraordinaris.
En camp dera investigacion, era sua activitat s'a centrat en estudi des institucions, sustot deth Parlament, e des drets fondamentaus. Entara elaboracion dera tèsi doctorau hec ua estada d'investigacion d'un an ena Universitat de Heidelberg (Alemanha) e en Max Plank Institute dera madeisha ciutat. Ei autora de publicacions en libres e revistes especializades en aguestes matèries.
A estat membre de diuèrsi projèctes d'investigacion estacadi damb es drets fondamentaus e damb era estructura territoriau der Estat.
A impartit docéncia en diuèrses universitats ath delà dera Universitat de Barcelona, com era Universitat andina Simón Bolívar (1999), e tanben en diuèrsi mastèrs e corsi especializadi coma eth Mastèr era Immigracion e Educacion Interculturau, qu'organize era Facultat de Filosofia dera UB, e eth Mastèr en Dret Public dera Escola d'Administracion Publica dera Generalitat de Catalonha. A estat consultora de Dret Constitucionau dera Universitat Dubèrta de Catalonha.
L'adjunta entara defensa des drets des infants e des adolescents assistís ath sindic e exercís es competéncies delegades ena proteccion des infants e des adolescents en contèxte dera Convencion internacionau des drets des infants.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Ven de se dubrir (fin de 2017) en Illa de França un supermercat Les Halles de l'Aveyron dedicat als produches roergats. Es la cooperativa Unicor qu'es a l'origina del projècte.
Es localizat a Saint-Gratien en Val d'Oise.
Aquò's pas la primièra estructura d'aquela mena. Les Halles de l'Aveyron d'Herblay, totjorn en Val d'Oise, permetan ja als parisencs de s'aprovisionar en produches de qualitat dempuèi 2014. Lor primièr magazin dubriguèt a Rodés en 2008.
Es lo succés d'aqueles primièrs projèctes que butèt los entreprenaires avaironeses a persegir l'aventura.
Unicor es una cooperativa compausada de mai de 9 000 productors localizats mai que mai en Avairon, mas tanben en Tarn, Lozèra, Cantal o Tarn e Garonne.
L'estructura a per ambicion de valorizar la produccion agroalimentària d'aquelas regions occitanas.
Los produches : cars (vedèl, anhèl, pòrc, buòu...), formatges, tripons, aligòt, vins, mèls... mas tanben : cagaròls, chips, pizzas, cervesas...
Los tres magazins (lo de Rodés e los dos francilians) an permetut la creacion d'un centenat de pòstes de trabalh. D'autres projèctes son en cors de desvolopament.


text:
01 septembre 2015
Leis Occitans pòdon defendre çò que li fai plaser: una reflexion sus la question de la lenga legitima en Occitània e alhors
Publiqui aquí un tèxte de James Còsta refusat pel Jornalet, perqué sa redaccion a jutjat que Còsta, dins sos arguments fasiá de la reductio ad Hitlerum, banalizava lo nazisme, çò que me sembla simplament fals. En mai d’aquò lo publiqui amb grand interes perqué es, coma tot çò que ven de la pluma de Còsta, un tèxte plan assabentat e plan argumentat. JP C Respònsa au tèxte de D. Sumien, “Leis occitans devèm pas defendre lo francés” James Costa, 1 de setembre de 2015. La redaccion de Jornalet... [Lire la suite]
02 mai 2012
La posicion de Cherazada
La posicion de Cherazada Uèi, me vòli pagar un bon còp de gula, qu’aquò de temps en temps fa del ben, per pas se daissar rosegar per l’amarum. N’ai bravament mon confle de las amassadas, acampadas, reünions, dels encontres, collòquis, de las taulas redondas e quadradas entre occitanistas o a l’entorn de l’occitan ont se parla sonque lo francés, ont degun gausa prene la paraula en lenga nòstra. Aquò tòca tot lo monde associatiu... [Lire la suite]


text:
Las legendas de las Amazònas
Combat entre les Grècs e las Amazònas
, sarcofag del sègle I AbC, París
, Lovre
.
Eracles
combatent las Amazònas, detailh d'una
amfòra atica de figuras negras, vèrs 530-520 abc., París
, Lovre
.
Pierre-Eugène-Émile Hébert, Amazòna se preparant à la batalha
, Washington
, National Gallery of Art.
Segon l’Istòria dels animals d'Aristòtel, las Amazònas abitan las ribas del flume
Termodon[3], al nòrd de la Capadòcia, dins l'actual Turquia. Tiarián lors enfants masles o los fasián cècs o garèls, per enseguida los utilizar coma servicials, e per realizar lor descendéncia s'unirián un còp per an amb los òmes dels pòbles vesinas, al causir los mai bèls.
Segon l'historian
Justin, la tradicion inspirada de l’
Etiopidia d'
Arctinos de Milet pretendent que las Amazònas talhavan lor sen drech o lo brutlavan[4] es lo resultat d'una falsa etimologia, lo mot « Amazòna » vent de a- (ἀ-) e maços (uaZός), « sens sen »[5]. Mas los ancians testimoniatges artistcs mòtran pas cap d'indici dins austes sens[6]: las Amazònas son sempre descrichas amb lors dos sens, aqueste de dreche essent mai sovent cobèrt. L'istoriana de las sciécias
Adrienne Mayor suggerís tanben que lo mite a son origina dins una falsa etimologia,[7]. Segon Jacques Boulogne, professor d'universitat en lenga e literatura grègas, l'aparicion d'aqueste mite dins la tradicion literària del sègle V AbC s'explica tanben per la fisiologia ipocratica, que vòl qu'una atrofia artificiala practicada localament abans la creissença d'un enfant pòt provocar, per derivacion de la nutricion, una ipertrofia de las partidas corporalas vesinas[8].Los atributs de las Amazònas son lo πέλtn (pletè), un bloquièr leugier en forma de mièjaluna, la lança, l’arc e las flechas, pròpres dels cavalièrs de las estepas, lo caval e lo destral — σάYapις (sagaris) d'abord, puèi lo destral doble, a partir de l'epòca ellenistica, per exemple segon
Quint d'Esmirna[9]. Lo senhal abans la batalha es donat pel sistre mai sovent de bronze.
Segon los recits, de fòrça eròis grècs —
Bellerofon, Aquilles, Eracles, Tesèu o encara
Priam — deguèron lo afrentar, e plan sovent, cadun aguèt sa reina d'aimar e, fin finala, tuar. Bellerofon, après aver tuat la Quimèra, afronta e venç las Amazònas. Priam, vièlh rei troian, auriá ramndat una invasion d'amazònas[10]. Aquilles afronta
Pentesilèa venguda a l'ajuda dels Troians, se n'amora e la tua al mèsme temps[11]. S'encontra tanben aqueste tèma per
Ellanicos, lo
pseudo Apollodor[12], e lo poèta Virgili[13].
Per son ochen trabalh, eracles deu panar la cencja d'Ipolita e acabarà per massacra aquesta, e tanben sa companhas.
Segon una tradicion que Plutarc de Queronèa atribuís à l'atidograf
Filocor, Tesèu, après aver realizat lo
sinecisme d'Atenas, s'èra jongut a l'expedicion d'Eracles. Recebèt
Antiòpa coma partida del butin, o segon una autra tradicion que Plutarc conta per exemple a Ellanicos, Tesèu se'n va sol e rauba Antiòpa. Las Amazònas replican envasissent l'Atica — après avèr passat lo Bosfòr pres per las glaças, segon Ellanicos. Lo combat debans Atenas se debana al mes de Boedromion, d'ont resulta la fèstas de las Boedromias. Tesèu a un filh d'Antiòpa[14]
Ipolit[15].
Aqueste mite misogin (las Amazònas son de simplas femnas domesticadas per Tesèu, çò que restablís la justa frontièra dels sèxes, aquetas darrièras essent remandadad a lor ròtle domestic), que se fixèt a Atenas al sègle V AbC. devon pas far obliar qu'existís d'autras versions del mite de las Amazònas: figuras eroïcas positivas dins l’Iliada, ont son mencionadas jol tèrme d’Antianeirai, o encara fondatriças o protectriças de ciutats, ont se lor fa de cults funeraris[16].
Las Amazònas veson lor continuitat al feminin, que la legenda dich que tuan los enfants masles, e elevan pas que las filhas, çò que pòt paréisser malaisit per realizar lor perpetuacion, mas seriá possible qu'après lo desmamatge, los mainats ajan estat confiats als òmes amb que avián enfantat. Aquò supausava puslèu un tipe de societat matriarcala, çò que lis Grècs aviá òrre. Aquò poiriá èsser la rason que blaiman tant aquesta populacion. La legenda conta tanben que las Amazònas ne gardan près d’elas pas que d'òmes mutilats, estropiats, pretendent qu'aquò aumentariá la dominacion de lor sèxe, l’infirmitat empachant los òmes d'èsser violents e d’abusar del poder. Se dich al subjècte que la reina Antianeira auriá respondut a una delegacion d’òmes Escitas qei s’èran prepausats coma amants sens decas fisicas que « l’estropiat es un melhor amant ».


text:
• Er esportista, de 19 ans, debutarà atau en uns Jòcs Olimpics
• Format en CAEI dera Val d’Aran, residís des de hè uns ans en Soïssa a on prepare es sues sasons
• Eth Conselh Generau d’Aran li aufrís ua subvencion pr’amor que pogue hèr concurréncia a nivèu internacionau
Eth joen esquiador Álex Puente (19 ans e naturau de Vielha) prenerà part es dies 19 e 22 de hereuèr en dues competicions des Jòcs Olimpics de Sochi (Russia). Eth dia 19 participarà ena modalitat d’Eslalom Gigant e eth dia 22 ena modalitat d’Eslalom.
Puente harà concurréncia per prumèr còp en uns Jòcs Olimpics damb era unica mèta d’anar madurant esportivament e participar sense cap tipe de pression. Com eth madeish comentaue dempús de conéisher era sua designacion coma integrant der equip olimpic espanhòu “afronti aguest rèpte damb illusion e desir de hèr concurréncia, víuer era experiéncia e çò que compòrte uns Jòcs Olimpics”.
Álex Puente se formèc en CAEI (Club Aranés d’Espòrts d’Iuèrn), mès dempús de hè diuèrsi ans residís en Soïssa a on entrene entà hèr concurréncia a nivèu internacionau.
Ath delà, Puente compde damb eth supòrt des institucions publiques dera Val d’Aran. Eth Conselh Generau d’Aran aufrís ua subvencion as esportistes professionaus deth territòri, entre es quaus se tròbe Puente, entà poder hèr concurréncia dehòra d’Espanha. A compdar d’aguest convèni de collaboracion, es esportistes pòrten logos dera Val d’Aran ena sua ròba de competicion.
Es oraris concrèts dera participacion d’Álex Puente en Sochi seràn es següents: eth dimèrcles, 19 de hereuèr, Álex Puente prenerà era gessuda der Eslalom Gigant entàs 08h00 e eth dissabte, 22 de hereuèr, participarà entàs 13h45 ena modalitat d’Eslalom.
“Des dera Val d’Aran li enviam tota era sòrt deth mon pr’amor que hèsque concurréncia eth melhor que pogue e gaudisque d’aguesta experiéncia olimpica. Coma aranesi, mos sentem capinauti d’èster representadi en Sochi per Álex Puente”, comentaue eth sindic d’Aran, Carlos Barrera.


text:
Sauclièiras
Sauclièiras[1][2],[3],[4] (Sauclières en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
I a 200 milions d'ans, los dinosaures an daissat las peadas de lo sieu passatge a la Baurette, sustot del genre Grallator amb una espècia particulara "Grallator sauclierensis".
Al temps dels Romains, Sauclières es un luòc de passatge e de connexion. L'ais natural Nîmes-Lo Vigan cap al Larzac e Millau per la vallée de la Dourbie passava per ailà.
A la Mièja Edat, Sauclières es lo banc d'un prieuré bénédictin (Glèisa del Sègle XII) en levant del abbaye de Nant, possessions de la Abbaye de Sant-Guilhem-lo-Desèrt e de dependéncias del castèl de Algues (Nant).
Il y a 200 millions d'années, les dinosaures ont laissé les empreintes de leur passage à la Baurette, notamment du genre Grallator avec une espèce particulière "Grallator sauclierensis".
Au temps des Romains, Sauclièiras est un lieu de passage et de liaison. L'axe naturel Nîmes-Le Vigan vers le Larzac et Millau par la vallée de la Dourbie passait par là.
Au Moyen Âge, Sauclièiras est le siège d'un prieuré bénédictin (Église du Sègle XII) relevant de l'abbaye de Nant, possessions de l'Abbaye de Saint-Guilhem-le-Désert et dépendances du château d'Algues (Nant).
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Nant, Christian-Pierre Bedel, al canton, 1994
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Paginas utilizant de ligams magics ISBN
- Ortografia de verificar
- Portal:Roergue/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Guiana/Articles ligats
- Comuna de Roergue
- Comuna d'Avairon


text:
Natacion
La natacion es lo mòde que permet als èsser umans e d'animals de se mòure dins l'aiga sens pas cap de fòrça propulsiva sonque la lor energia corporala. La natacion regropa d'activitats diferentas, coma lo desplaçament a la superfícia de l'aiga o jos l'aiga (sotada, natacion sicronizada ), lo cabús, o los jòcs se debanant dins l'aiga. Se practica en piscina, en aiga liura (lac, mar), o en aiga viva (torrent). La natacion demora un espòrt accessible a totes. L’ofra en matèria d’activitats esportivas aquaticas es larga e encara se diversifica[1].
La natacion es un espòrt olimpics dempuèi 1896 pels òmes e dempuèi 1912 per la femnas.
Somari
Pels micròbis e los animals[modificar | modificar la font]
De bacterias nadan dins los fluids, coma los mucs, la limfa, la sang o de gèls coma la sinovia.
Fòrça animals, del zooplancton als grands mammifèrs coma la balenas desvolopèron al cors de l'evolucion d'organs foncionals especializats (aletas, patas palmadas, còa susdesvelopada...) o d'estrategias natadòira vòl gaireben planat per la clavelada, ondulacion pels peisses anguillifòrmes o en forma de lama de costèl[2]), movement elicoïdal per unes vèrms (ex : Lumbriculus variegatus), nada saquejada per la medusa, la dafnia o lo ciclop[3].
Amb lor flagèl, los espermatozoïds umans pòdon nadar dins la glària cervicala e fins a l'ovul, s'es present. Pel organismes marins, sovent nadan en plena aiga cercant l'uòu o ovul mai pròche.
Totes los movements practicats per de micròbis o animals per avançar dins un fluid per exemple l'aiga obesisson a de règlas fisicas que tòcan a la dinamica dels fluids[4]. Se pòdon ajudar dels mucs que merman la friccion dins l'aiga.
Dins l'Istòria[modificar | modificar la font]
Pasmens s'es possible que los umans ajan suput nadar dempuèi lo periòde preïstoric (existís pas de pròva arqueologics dins aquel domèni), los primièrs documents al subjècte datan d'uns 4 500 ans aban Jèsus Crist[5] e venent d'Egipte, de Grècia, d'Assiria e de Roma. S'ensenhava la natatcion als ciutdans romans dins lor enfança: d'un òme pauc sabent los Grècs (Platon: Leis III, 689d) e los Romans disián: « sap pas legir nimai nadar. » Als tèrmes, los Romans podavan nadar dins la natation, piscina al sens de nadar. Mas aquela disciplina aparesissián pas dins los Jòcs Panellenics.
Accessòris per la natacion[modificar | modificar la font]
La natacion pòt se practicar amb pas qu'un sol vestit de banh, pasmens se la reglamentacion pels competitors permeton l'usatge de las combinasons. se pòt s'ajudar tanben d'accessòris, coma:
- per se mantenir a la superfícia de l'aiga: los flotadors, braçals, taps, pòsts;
- mai especialament, per l'aprendre e se perfeccionar a la nada: lo pòst permet de ne far trabalhar sonque las cambas; lo pull-buoy, objècte de mossa plaçat entre las cambas per far trabalhar pas que los braces; las palmetas de mans; l'elastic de cauchó que se plaça als ponhets o de las cavilhas e que permet de perfectconar las pièjas;
- per se deplaçar mai vite: palmas de natacion, monopalma ou encara zoomer, palmetas de mans;
- per respirar: las botelhas d'aire comprimit per demorar jos l'aiga, lo tubà per respirar a la superfícia de l'aiga sens aver a virar la tèsta;
- pel confòrt del nadaire: lo bonet de banh qu'apara los cabèls, evita de polluir la piscina e manten caud la tèsta quand l'aiga es freja; la combinason isotèrma per nadar en aiga freja; las lunetas de natacion per aparar los uèis e per veire jos l'aiga; los taps d'aurelha e la pinça nas per empachar l'aiga d'intrar dins las aurelhas o lo nas;
- per la proteccion: cauçons anti verrugas.
- per l'entraïnament, existís de mòtras que comptan las longors e los movements realizats mercé a un acceleromètre.
Tecnicas de nada[modificar | modificar la font]
I a uèi pas que quatre tecnicas de nada normalizada dins las competicions per l'institucion esportivas ensenhadas mai sovent: lo parpalhon, l'esquina crolada , la braça e lo cròl. Existís encara fòrça autres estils, que foguèron ensenhats en natacion, o tanben utilizats en competicion esportiva[6] :
- la braça indiana o la nada indiana;
- l'esquina braçada;
- la brassa parpalhon;
- L'esquina crolada;
- ...
La nada mai rapida es lo cròl, fòrça utilizada en nada liura, perfeccionada per John Arthur Trudgen en 1873[7] s'inspirant de la tecnica utilizada per d'Amerindians. Al començament del sègle XX apareguèt lo batement de cambas actual, benlèu eissit de l'observacion d'indigèns australians. Aqula nada se nomenava « cròl australian » fins a la mitat de sègle XX. L'espòrt venguèt olimpics al primièrs jòcs de 1896.
Nadas de competicion[modificar | modificar la font]
Las nadas de competicion se nadan en bacin de 25 m (pichon bacin) e de 50 m (grand bacin).
- Lo parpalhon 50, 100 e 200 mètres
- L'esquina (esquina crolada), 50, 100 e 200 mètres ;
- La braça 50, 100 e 200 mètres ;
- La nada luira 50, 100, 200, 400, 800 e 1 500 mètres. En teoria, la nada liura autorisa totes los estils de nada, en practica, es lo cròl, la nada mai rapida, que s'utiliza. Dins una esprova de quatre nadas, la partida en nada liura deu èsser percorrida dins una nada diferenta de l'esquina, de la braça e del parpalhon.
Dins una esprova de quatre nadas (100, 200 o 400 mètres), l'òrdre de las nadas es lo seguent: parpalhon, esquina, braça e cròl. Dins un relais, l'òrdre cambia: esquina, braça, parpalhon, cròl per permetre al nadaire d'esquina de partir (la partença en esquina se fa dins l'aiga, las mans su las manetas situées jol l'empont e non per un cabús).
Sus las 40 esprovas, solas 32 son olimpicas. Los 50 mètres en parpalhons, en esquina e en braça e tanben los 800 mètres nada liura per las femnas e le 1 500 mètres nada liura pel òmes fan pas partit del programa olimpic mas sont disputats dins los autres competicions, coma los campionnats del mond.
La braça es la nada mai reglamentada tecnicament mas tanben la mai dificila de realizar e la mai "lenta", amb per exemple l'obligacion de realizar de movements simultanèus e dins un meteis plan orizontal, de tacar la paret simultaneament amb las doas mans al viratge e a l'arribada e d'alternar un movement de braç e un movement de cambas dins aquel òrdre[8]. Dins totas las nadas, la colada se termina a la linha dels 15 mètres[9]. Levat en braça, que la colada se limita pel nombre de movements, es a dire un movement de daufin (nomenat una ondulacion) davalant de cambas, un movement de braça (braç e jcambas) e lo primièr cicle de braç que deu permetre al nadaire de copar la superfícia. Atal es pas possible d'evolua sus tota la durada d'una distança olimpica en immersion.
De nadaires se rasan los pèls (cambas, braces, cap e quitament ussas) a causa de la resisténcia que donan, mas tanben que la pichona jaça de pèl es levada e que lo nadaire a une melhora sensacion de l'aiga.
Practicas competitivas[modificar | modificar la font]
Se pòt gropar la practica competitiva de la natacion en tres categorias d'espòrts: las corsas, la practica artistica, e los espòrts d'oposicion practicats dins l'aiga.
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Santé, « http://www.passeportsante.net/fr/Actualites/Dossiers/DossierComplexe.aspx?doc=natation-activite-physique-multiples-bienfaits », sur http://www.passeportsante.net/
- ↑ Taylor, G., 1952.
- ↑ Strickler, J. R. (1975), Swimming of planktonic Cyclops species (Copepoda, Crustacea): pattern, movements and their control.
- ↑ Nachtigall, W. (1983), The biophysics of locomotion in water. In W. Hoppe, W. Lohmann, H. Markl & H. Ziegler (eds), Biophysics. Springer-Verlag, New York: 587–600
- ↑ http://www.staps.uhp-nancy.fr/foad_natation/histoire_1.htm
- ↑ Quelques données historiques sur les nages
- ↑ http://www.assurance-sport.com/Natation.html
- ↑ www.fina.org | Official FINA Website
- ↑ http://www.ffnatation.fr/download/info/pub/2011_annuel_reglements_sportifs.pdf p. 28
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Natation, de l'apprentissage aux Jeux Olympiques, Technique, Entraînement, Mental, Michel Pedroletti, éditions Amphora Paris, 2009, 405p.
- Les fondamentaux de la natation Michel Pedroletti, éditions Amphora Paris, 2000, 253p.
- Mon enfant et l'eau Michel Pedroletti, éditions Amphora Paris, 2004,111p.
- Jean-Pierre Brisset, Œuvres natatoires, Les Presses du réel, collection L'écart absolu - poche, Dijon, 2001.
- Guillaume Tanis, Modestes propositions pour réformer l'apprentissage de la natation : la nage libre à l'épreuve de l'observation de la faune sous-marine, avec de nombreuses illustrations et une préface inédite de l'auteur, Demain, je plonge, éditions du Bus de Minuit, Toulouse, 2014, 265p.


text:
Ai reçaugut un mail que vira en Catalonha apres la difusion de queu film sus TV3. Aparentament, i a dins queu film un personatge provençau que ditz que "nonmas parlen occitan los poetas e los sodomitas".
Ai pas vist queu film, pòde pas dire (se quauqu'un pòt explicar), mas los catalans son pro esmaliciats e prenen 'quò per un mespres evident de la lenga occitana.
Perpausen de far quauquarren contra los scenaristas, Mark Klein e Peter Mayle.
A prumiera vusda, sembla que lo film sia confle d'estereòtipes sus la Provença, alara un de mai o de mens sus la lenga...


text:
Chamairac
Chamairac (oficialament en francés Chameyrat) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Corresa e la region de Lemosin.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
A las pòrtas de Tula e dins lo bacin de Briva, tròbam lo vilatge en sortir d’un camin serpentós. Chamairac s’espandís a l'entorn de son chasteu e de sa gleisa. Lo territòri comunau es limitat au sud e au sud-èst per Corresa. Las comunas frontalièras son Navas, Cornilh, Favars, Sent Maissenç, Senta Fortunada, Sent Alari Peiros e Tula.
Istòria[modificar | modificar la font]
Tre l’Edat Medievau, après lo desbosigament fait per los monges de l'Abadiala de Bel Luec, la populacion de la parròquia se desplaça de Chamairac lo Vielh devèrs l’oèst, a Chamairac la Glèisa. Au borg, sus la plaça centrala i a la Glèisa de Sent Esteve, de plan rectangular, dau sègle XIIen qu’a conegut divèrses cambiaments que non an pas cambiat l’omogeneïtat de l’ensemble. A l’esquèrra de la Glèisa tròbam tanben los vestigis dau chasteu daus Vescomtes de Turena daus sègles XIIen o XIIIen. Au sud tròbam tanben un autre chasteu apelat Chasteu Hugo, proprietat dau generau Hugo dempuèi 1828 e ont i moriguèt en 1853. Son filh Leopold se consacrèt alavetz a l’espleitacion de sas tèrras de Chamairac d’ont fuguet cònsol de 1859 a 1866.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
En 2012 la comuna aviá 1583 abitants. L’evolucion dau nombre daus abitants es coneguda per los recensaments faits en la comuna dempuèi 1793. A partir dau sègle XXIen los recensaments reaus de las comunas de mens de 100.00 abitants se fan cada cinc annadas au contrari d’autras comunas, que an un recensament anadièr.
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
- Chasteu de Turena
- Chasteu Hugo
- Gleisa de Sent Esteve
- Monument daus mòrts.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Lo Generau Louis-Joseph Hugo, oncle de Victor Hugo, compret una proprietat en la comuna en 1830 e sieu filh Leopold, que fuguet cònsol de la comuna. La pèira dau tombeu dau general Louis-Joseph Hugo, après la restauracion de la glèisa en 1958, fuguet transformada en una taula d’autar e pòrta un epitafi redigit per son filh.


text:
Prény
Prény es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge de Prény, bastit sus las pendentas d'un esperó rocós, a environat de bòsques e de camps.
La municipalitat se tròba sul traçat de la LGV Es europèa (Linha a Granda Velocitat) en connectant d'Escomesas a Estrasburg #que la trauèssa sus sèt quilomètres. Quatre ponts, #que la proprietat e la mantenença lor caldriá échoir a la municipalitat de Prény, an #èsser bastits amb la fin de connectar las doas parts de la municipalitat separada per aquela via de camin de fèrre. Partit de Prény lo 3 d'abril de 2007 a 13 h 00, lo TGV a batut lo recòrd del mond de velocitat jamai realizada per un tren amb 574,8 km/h anonciada al compteur.
De nombrosas fonts e ruisseaux son répertoriés #que lo ruisseau del Moulon alimenté per las fonts de las Abreuvoirs, de Sant-Helcourt e del Pilan.
Cap de indústria n'es pas presenta a Prény, lo principal recors de la municipalitat en essent lo sieu bòsc. La céréaliculture, las ramaderias ovin e boví son las principalas activitats agricòlas, la viticulture en avent gaireben desaparegut al començament de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. Sonque qualques pès de vinha mantenuda per particularas subsisteixen aital coma de las òrtas constituidas de mirabelliers, pruniers, quetschiers, prunelliers, pomers, poiriers, cirerers e nogueres.
La granja de la Souleuvre situada sul territòri de la municipalitat de Vilcey-sus-Trey produsit divèrses fromages a partir de la siá vegada de vacas Holstein #que pâture sus tèrras sises sul ban de Prény d'ont lo sieu appellation de « Fromages de Prény ».
Lo pòble, dominat pel castèl, s'estend sus tres escalonis. Las vinhas se trobavan antany sus las pendentas condicionadas en terrassas cara al sud, #çò que lududes donarà l'aparència d'un vilatge de Provence. Per conseqüent, Prény pòt pas pas èsser ordenat en la categoria de las pòbles-carrièra lorrains tradicionalas doncas qu'aqueles darrièrs se presentan jos la forma de doas ordenadas d'ostals situats la una en cara de l'autre amb la carrièra al centre e dels usoirs entre los ostals e la rota o camin d'ont un aspècte de carrièra ampla. En lo vièlh bourg de Prény, las carrièras son estrechas e las usoirs inexistentas. Aquel pòble es doncas lo résidu d'una anciana vila medievala[1].
Le village de Prény, bâti sur les pentes d'un éperon rocheux, est entouré de forêts et de champs.
La commune se trouve sur le tracé de la LGV Est européenne (Ligne à Grande Vitesse) reliant Paris à Strasbourg qui la traverse sur sept kilomètres. Quatre ponts, dont la propriété et l'entretien devraient échoir à la commune de Prény, ont été bâtis afin de relier les deux parties de la commune séparées par cette voie de chemin de fer. Parti de Prény le 3 avril 2007 à 13 h 00, le TGV a battu le record du monde de vitesse jamais réalisé par un train avec 574,8 km/h affichés au compteur.
De nombreuses sources et ruisseaux sont répertoriés dont le ruisseau du Moulon alimenté par les sources des Abreuvoirs, de Saint-Helcourt et du Pilan.
Aucune industrie n'est présente à Prény, la principale ressource de la commune étant sa forêt. La céréaliculture, les élevages ovin et bovin sont les principales activités agricoles, la viticulture ayant presque disparu au début du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. Seuls quelques pieds de vigne entretenus par des particuliers subsistent ainsi que des vergers constitués de mirabelliers, pruniers, quetschiers, prunelliers, pommiers, poiriers, cerisiers et noyers.
La ferme de la Souleuvre située sur le territoire de la commune de Vilcey-sur-Trey produit plusieurs fromages à partir de son troupeau de vaches Holstein qui pâture sur des terres sises sur le ban de Prény d'où leur appellation de « Fromages de Prény ».
Le village, dominé par le château, s'étale sur trois étages. Les vignes se trouvaient autrefois sur les pentes aménagées en terrasses face au sud, ce qui lui donne l'apparence d'un village de Provence. Par conséquent, Prény ne peut pas être rangé dans la catégorie des villages-rue lorrains traditionnels puisque ces derniers se présentent sous la forme de deux rangées de maisons situées l'une en face de l'autre avec la rue au centre et des usoirs entre les maisons et la route ou chemin d'où un aspect de rue large. Dans le vieux bourg de Prény, les rues sont étroites et les usoirs inexistants. Ce village est donc le résidu d'une ancienne cité médiévale[2].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Bazaille, Manuel. - La comunitat villageoise de Prény a Modèl:La s-. - 2000
- ↑ Bazaille, Manuel. - La communauté villageoise de Prény au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. - 2000


text:
1938
Aquesta pagina concernís l'an 1938 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Alemanha[modificar | modificar la font]
Regardant la politica antisemita d'Hitler, l'annada confirmèt leis evolucions de 1937 e sa volontat d'eliminar lei jusieus alemands. L'intensitat dei mesuras antisemitas aumentèt e la violéncia se generalizèt (incendi dei sinagògas de Munic lo 9 de junh ò de Nuremberg lo 10 d'aost). L'objectiu dei Nazis èra d'ara d'entraïnar l'emigracion dei jusieus alemands vèrs d'autrei país. Ansin, dins la nuech dau 28 au 29 d'octòbre, per venjar la mòrt d'un conselhier de l'ambassada alemanda de París tuat per un exilat jusieu alemand, lei Nazis organizèron un pogrom gigant dins tot lo Reich. Entraïnèt la mòrt 91 personas, la destruccion de 267 sinagògas e de 7 500 botigas e l'arrestacion de 30 000 jusieus que foguèron desportats dins lei camps de concentracion per la Gestapo. Puei, lo 12 de novembre, un impòst novèu foguèt creat, pagat solament per la communautat jusieva, per remborsar lei degalhs e lo regim decidiguèt « l'arianizacion » de totei leis entrepresas jusievas. Enfin, a la fin de l'annada, lei jusieus foguèron expulsats manu militari d'Àustria e de Checoslavaquia.
Bulgaria[modificar | modificar la font]
Extension dau drech de vòte ai fremas.
Romania[modificar | modificar la font]
Extension dau drech de vòte ai fremas.
Union Sovietica[modificar | modificar la font]
Fin dei Grands Procès de Moscòu ambé lo Procès dei 21 (execucion d'Aleksei Ríkov, de Nikolai Bukharin, de Guénrikh Iagoda... etc.) e lo remplaçament de Nikolai Iejov, cap dau NKVD, per Lavrenti Beria. Entre cinc e sièis milions de Sovietics èran estats victimas (arrestacion, desportacion ò execucion) dei Grandei Purgas que laissèron un sovenir de terror au sen de la societat fins a la mòrt de Stalin.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Après sei desfachas de l'annada precedenta, China contunièt de se batre còntra Japon. De març a mai, resistiguèt a una ofensiva nipona còntra Xuzhou e Taierzhuang. Lo premier combat s'acabèt a l'avantatge dei Japonés mai lo segond foguèt una victòria chinesa. Dins lei dos cas, lei Chinés, pus nombrós mai mens equipats e comandats, mostrèron de progrès importants e capitèron de rompre d'enceuclaments enemics e mai d'isolar e de destrurre d'unitats japonesas. Lei pèrdas d'aquelei doas batalhas foguèron duras per lei dos ambé respectivament 130 000 soudats chinés e 50 000 militars japonés perduts.
Après aquela revirada, l'armada imperiala decidèt de tornar prendre sa politica de destruccion dei centres politics de la Republica. Per aquò, mandèt 350 000 òmes còntra lei 1,2 milion de Chinés cargats de defendre la capitala provisòria installada a Wuhan. Lo resultat foguèt un combat saunós marcat per la pèrda de 225 000 defensors e de 107 000 asalhidors. De mai, lo conflicte ganhèt encara en intensitat ambé l'utilizacion d'armas quimicas per lei Japonés. Finalament, la vila foguèt conquistada lo 27 d'octòbre d'ofensiva.
Dins aquò, Chiang Kai-shek refusèt totjorn de negociar e se retirèt dins la vila montanhosa de Chongqing qu'èra totalament en fòra de la portada deis atacas terrèstras japonesas. Per rompre la resisténcia chinesa, l'armada imperiala decidèt alora d'organizar lo bombardament sistematic dei metropòlis dau país, çò qu'anava entraïnar la mòrt de centenaus de miliers d'abitants. En particular, Chongqing foguèt la vila pus bombardada de tota la Segonda Guèrra Mondiala.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Climatologia[modificar | modificar la font]
Intrada en servici dau premier naviri unicament dedicat a l'observacion dei condicions meteorologicas dins l'ocean. Dich Carimaré, èra un paquebòt modificat per Météo-France per poder realizar de mesuras estacionàrias dins l'Ocean Atlantic. Demostrèt rapidament son eficacitat e un ret de naviris meteorologics tenguèt un ròtle important dins aquel ocean fins au desvolopament dei gavitèus meteorologics e dei mesuras satellitas dins leis annadas 1970.
Fisica[modificar | modificar la font]
Publicacion d'un estudi major sus lei cicles de fusion nucleara per lo fisician Hans Bethe (1906-2005). D'efèct, depintèt per lo premier còp lo cicle de reaccion a l'origina de l'energia solara.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 2 de genièr - Hans Herbjørnsrud, escrivian norvegian
- 5 de genièr - Rei Joan Carles I d'Espanha
- 25 de genièr - Etta James, cantaira americana
- 31 de genièr - Reina Beatritz dels Païses Basses
- 11 de febrièr - Manuel Noriega, general, dictator de Panamà
- 2 de març - Ricardo Lagos Escobar, ex-president de Chile
- 7 de març - David Baltimore, biologista american, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina
- 26 de març - Anthony James Leggett, fisician american, Prèmi Nobel
- 8 d'abril - Kofi Annan, Secretari General de l'ONU, Prèmi Nobel de la Patz
- 15 d'abril - Claudia Cardinale, actritz italiana
- 4 de mai - Carlos Monsiváis, escrivan mexican (m. 2010)
- 12 de mai - Ayaz Mütallibov, president d'Azerbaitjan
- 13 de mai - Giuliano Amato, primièr ministre d'Itàlia
- 24 de junh - Abülfaz Elçibay, president d'Azerbaitjan
- 9 de julhet - Georges Frêche, òme politic francés (m. 2010)
- 28 de julhet - Alberto Fujimori, president de Peró
- 28 de julhet - Chuan Leekpai, primièr ministre de Tailàndia
- 9 d'agost - Leonid Kuchma, primièr ministre d'Ucraïna
- 28 d'agost - Paul Edgar Philippe Martin, primièr ministre de Canadà
- 3 de setembre - Ryoji Noyori, quimista japonés, Prèmi Nobel
- 21 de setembre - Jaime Torres, musician argentin
- 29 de setembre - Wim Kok, primièr ministre dels Païses Basses
- 3 d'octobre - Pedro Pablo Kuczynski, primièr ministre de Peró
- 4 d'octobre - Kurt Wüthrich, quimista soís, Prèmi Nobel
- 9 d'octobre - Heinz Fischer, president d'Àustria
- 29 d'octobre - Ellen Johnson-Sirleaf, president de Libèria
- 2 de novembre - Reina Sofia d'Espanha
- 5 de novembre - Joe Dassin, cantaire e compositor francés e american (m. 1980)
- 18 de novembre - Norbert Ratsirahonana, president de Madagascar
- 24 de novembre - Francisco Antonio Rodríguez Poveda, president de Panamà
- 8 de decembre - John Agyekum Kufuor, president de Ghana
- 15 de decembre - Juan Carlos Wasmosy, president de Paraguai
- 16 de decembre - Liv Ullmann, actritz norvegiana
- Mamadou Tandja, president de Nìger
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 21 de genièr - Georges Méliès, cineasta francés (n. 1861)
- 1èr de març - Gabriele D'Annunzio, escrivan italian (n. 1863)
- 1èr de març - Władysław Grabski, primièr ministre de Polonha (n. 1874)
- 4 de mai - Carl von Ossietzky, pacifista alemand, prèmi Nobel de la Patz (n. 1889)
- 13 de mai - Charles Edouard Guillaume, fisician francés, Prèmi Nobel de Fisica (n. 1861)
- 29 d'agost - Béla Kun, revolucionari ongrés (n. 1886)
- 8 de setembre - Agustín Magaldi, cantaire argentin de tango (n. 1898)
- 10 de novembre - Mustafa Kemal Atatürk, 1èr president de Turquia (n. 1881)
- 3 de decembre - Juho Vennola, primièr ministre de Finlàndia (n. 1872)
- 11 de decembre - Christian Lous Lange, pacifista norvegian, Prèmi Nobel de la Patz (n. 1869)
Prèmi Nobel[modificar | modificar la font]
- Prèmi Nobel de Fisica : Enrico Fermi
- Prèmi Nobel de Quimia : Richard Kuhn
- Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina : Corneille Jean François Heymans
- Prèmi Nobel de Literatura : Pearl S. Buck
- Prèmi Nobel de la Patz : Fondacion Nansen


text:
-553
Aquesta pagina concernís l'an -553 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
Acomençament de la revòuta de Cir II còntra lo sobeiran mede Astíages. Gràcias a de traïments au sen de la Cort dei Medes, capitèt de ganhar una premiera tiera de batalhas. Pasmens, Astíages capitèt de reformar son armada e de perseguir la guèrra (→ -550).
Babilònia[modificar | modificar la font]
Decision de Nabonide de restaurar lei sanctuaris de Sin d'Ur e de Harran. Coma lo segond èra tengut per lei Medes, organizèt un complòt ambé Cir II còntra lei Medes. Pasmens, aquela aliança foguèt descubèrta per lei Medes entraïnant una guèrra civila entre Pèrsas e Medes que s'acabèt per la victòria de Cir II en 550 avC.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Enquista sociolinguistica en Mieidia-Pirenèus
1 Enquista sociolinguistica en Mieidia-Pirenèus le Mar 27 Sep - 0:48
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
2 Re: Enquista sociolinguistica en Mieidia-Pirenèus le Jeu 1 Déc - 11:50
posoèra
Occitan Warrior
3 Re: Enquista sociolinguistica en Mieidia-Pirenèus le Sam 17 Déc - 22:20
gat-esquiro@orange.fr
Pintaire
Eths résultats que son interessants. En eth Tarn que m'estona hort. Non coneshi pas aqueth despartament, mes qu'ei encontrat quauquas personas hèra desesperadas pramor dera quasi mort dera lenga d'oc. en aquera enquesta, ath contrari que semble plan viva.
Qu'en pensatz ?
4 Re: Enquista sociolinguistica en Mieidia-Pirenèus le Sam 17 Déc - 22:47
admin
Trobador !!
Donc per resumir, pró de preséncia de la lenga en las annadas 20-30 per un aprentissatge imersiu, mes dejà los purmèirs signes deu cambiament.
Èra subjectiu, mes seré interessant de saber se d'autes parcors en d'autes parçans son similars.
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
5 Re: Enquista sociolinguistica en Mieidia-Pirenèus le Dim 18 Déc - 13:03
Danís
Adjudant
Contenu sponsorisé
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Chornobyl
Chornobyl (en ucraïnian: ЧopHoбилb = Chornobyl'; en bielorús: ЧapHoбылb Charnobyl'; en rus: ЧepHoбылb = Chernobyl') es una ciutat au nòrd d'Ucraïna, dins la region (òblast) de Kyiv pròcha de la frontiera amb Bielorussia. La ciutat foguèt abandonada en 1986 per causa de la catastròfa arribada dins sa centrala nucleara, a 14,5 km (9 milas) au nòrd-nòrd-èst de la ciutat. La centrala nucleara foguèt nomenada antau per la ciutat e se trobava dins la region (raion) de Chornobyl mai la ciutat e l'usina èran pas dirèctament liadas. Au meteis temps que se bastissiá l'usina, lei trabalhadors de la centrala bastiguèron la ciutat de Prípiat. La populacion d'aquesta ciutat es actualament de 7000 personas, compausada principalament per de vigilants e de personau administratiu de la zona d'exclusion, que son lotjats a l'extremitat de la ciutat pus alunchada de la centrala; i a d'ostaus abitats que seis abitants utilizan de simbòus per avertir que "lo propietari d'aquest ostau viu aquí". Avans l'accident, 14 000 residents avián ja abandonat la ciutat.
Istòria[modificar | modificar la font]
Chornobyl èra una vila reiala dau Grand Ducat de Lituània au sègle XIII, dins lo territòri ucraïnian pròche de Kyiiv. En 1566 Filon Kmita, capitani de la cavalariá reiala, recebèt la ciutat coma fèu. La província qu'englobava Chornobyl foguèt transferida au Reiaume de Polonha en 1569, e puèi annexada per l'Empèri Rus en 1793. Dempuèi pauc avans lo sègle XX, la ciutat èra poblada per de rutens e polonés, e per una granda comunautat jusieva. Dempuèi lo començament de la segonda mitat dau sègle XVIII, la ciutat se convertiguèt en un dei centres màgers dau Judaïsme khasidic. La dinastia khasidica de Chornobyl foguèt fondada per Menachem Nachum Twersky. Una granda partida de la poblacion jusieva foguèt victima de pogroms en octòbre de 1905 e en març e abriu de 1919, ont un grand nombre de jusieus foguèropn tuats, e lei proprietats de fòrça autres foguèron otratjadas. En 1920, leis eiretièrs de Twersky quitèron Chornobyl e la ciutat cessèt d'èsser un centre khasidic. Pendent lei guèrras civilas que flagelèron la region pendent lo periòde 1917-1920 foguèt d'en primièr ocupada per l'Armada Blanca e puèi per l'Armada Roja. En 1921 Chornobyl passèt a far partida de la RSS d'Ucraïna. Pendent lo periòde 1929-1933 Chornobyl sofriguèt de mòrts massivas per la stalinizacion, per lo Golodomor (genocidi dau pòble ucraïnian per la fam). La comunautat polonesa de Chornobyl foguèt deportada en Cazacstan en 1936, en fasent la travessia en condicions fòrça marridas, ont la majoritat dei deportats moriguèron de fam e de freg. Pendent la Segonda Guèrra Mondiala la ciutat foguèt ocupada tre 1941 a 1944 per lei nazis. La comunautat jusieva de la ciutat foguèt fin finala exterminada pendent aquest periòde. Après lo colapse de l'Union Sovietica en 1991, la ciutat fa partida d'Ucraïna.


text:
-241
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -241 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[modificar | modificar la font]
Còp d'estat organizat per lei conservators opausats ai projèctes de reformas dau rèi Agis IV. Gropat a l'entorn dau rèi Leonidas II qu'èra rintrat dins la ciutat (→ -242) e deis èfors adversaris d'Agis, aprofichèron son alunchament en causa d'una guèrra còntra leis Etolians per annular sei decisions e lei condamnar. Agis IV s'enfugiguèt dins un temple d'Atena. Foguèt executat ambé sa maire e sa grand après un procès despachatiu. Son fiu Eudamidas III li succediguèt. Leonidas II foguèt tanben restablit coma rèi.
Republica Romana[modificar | modificar la font]
L'annada veguèt la fin de la Premiera Guèrra Punica après la victòria romana deis Illas Egatas e lei dificultats economicas punicas. Cartage acceptèt d'abandonar ai Romans lei regions orientalas de Sicília encara tengudas per sei garnisons e deguèt rapidament faciar l'insureccion de sei mercenaris non pagats.
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Premiera Guèrra Punica còntra lei Romans que capitèron d'organizar una emboscada navala victoriosa ais illas Egatas còntra la flòta punica. Cartage perdèt 120 naviris sus 250 còntra solament 30 (sus 200) ai Romans. Lassada de la guèrra, l'elèit de la vila — principalament interessada per l'expansion de Cartage en Africa — decidiguèt de durbir de negociacions ambé Roma.
Après de negociacions lòngas, Cartage deguèt cedir Sicília, leis illas Egatas e leis illas Lipari ai Romans, pagar una indemnitat de guèrra de 3 200 talents e rendre sei presoniers sensa condicion. De mai, aguèt la defensa de recrutar de mercenaris en Itàlia. Pasmens, lei marchands romans obtenguèron ges d'avantatge comerciau e lei tropas, principalament formadas de mercenaris, de Drepana e Lilybaeum qu'èran estats pas vencuts lei Romans gardèron sa libertat e seis armas. Cartage deguèt solament lei retirar de l'illa avans de lei licenciar.
Vèrs la fin de l'annada, lo maucontentament causada per aquela desfacha au sen de la populacion e dei mercenaris cartaginés entraïnèt una revòuta dei mercenaris non pagats. Aquò foguèt lo començament d'una crisi grèva e d'una guèrra civila de tres annadas dicha Guèrra dei Mercenaris. L'insureccion trobèt rapidament un sostèn de part dei populacions africanas desirosas d'afeblir la dominacion de Cartage sus lo nòrd dau continent. Lei principalei vilas cartaginesas, compres la capitala, foguèron rapidament enceucladas.


text:
20/07/2017
Los loís dau curet , per Claude Seignolle revirada occitana per Joan-Claudi Dugros
Jean-Claude Dugros nous livre la version occitane du conte « Les louis du curé », collecté par Claude Seignolle, dans « Contes populars de Perigòrd », livre bilingue occitan français, 25€ éditions Novelum IEO 2016.
Peut-être une autre mésaventure du curé du conte "Lo niu de merles" de Peire Boissel ( Lo ser al canton) ou de "Contes de Joan de Fàia", d' Emili Dussolier ? Qui zo sap?
Un curet menava la procession a una crotz prep d’un grand jarric. ‘Ribat jos l’aubre, lo prestre se ‘restet un moment e chantet « Ò brave niu plen de loís ». Degun faguet ‘tencion a quò, manca lo mairilhier que ne’n demoret esbaubit. Quand la procession fuguet ‘chabada, tornet e montet dins lo jarric. I trobet un niu de ‘jaça plen de loís d’aur que s’afanet de prener. Quauques jorns apres, lo curet montet dins l’aubre per prener sos loís, mas lo niu era voide.
– I a nonmàs mon mairilhier que a pogut far un còp parier, baget.
Tornat au presbitèri, faguet venir lo dròlle dau mairilhier e li disset :
– Pitit, setz urós dempuei quauques jorns ?
– Per mon arma òc, mingem mielhs a la maison e mon pair s’es ‘chaptat un costume nuòu…
– Pitit, diumenc que ven montaràs en chadiera e diràs : « Mos chars frairs, Monsur lo Curet aviá botat daus loís d’aur dins lo niu dau jarric de la crotz mas mon pair los a pres !… » Per quò, te balharai una bona recompensa.
Tornat chas eu, lo goiat poguet pas se retener de tornar dire a nauta votz çò que venián de li dire per fin de pas z’oblidar. Lo mairilhier l’auviguet e li disset laidonc :
– Te vau balhar de l’argent e, en plaça de çò que vòu te far dire Monsur lo Curet, diràs : « Mos chars frairs, Monsur lo Curet vos fai saber que las chadieras son pus a un sòu mas a dos. »
Lo diumenc d’aprep, lo goiat montet en chadiera :
– Mos chars frairs, çò disset, Monsur lo Curet vos fai saber que las chadieras son pus a un sòu mas a dos… En auvir quò, las damas se giteren sus lo curet emb lor chadiera e l’assomeren.
Claude Seignolle revirada occitana per Joan-Claudi Dugros
Vocabulari : lo mairilhier : le sacristain ; esbaubit : étonné ; s'afanar de prener : s'empresser de prendre ; chadiera : chaise, chaire.
Les commentaires sont fermés.


text:
I.E.O., Institut d'Estudis Occitans, est fondé en 1945
avec pour objectifs le maintien et le développement de la langue et de la culture occitanes dans l’ensemble de l’espace occitan.
L’I.E.O. est organisé en sections régionales, sections départementales et cercles locaux.
Reconnu d'Utilité Publique en 1949 et agrée Jeunesse et Education Populaire en 1986.
- Centre de ressorgas - Centre de ressources
- Corses d'occitan per adults - Cours d'occitan pour adultes
- Difusion culturala - Diffusion culturelle
- Edicion - Edition
- Revirada - Traduction
Per far cap a una importanta diminucion de las subvencions publicas, l’Institut d’Estudis Occitans fa una crida a donacion de sosten abans la fin de l’annada de 2016.
En 2016, leis subvencions tant de l’Estat coma dei collectivitats territorialas, dau fach de la reforma territoriala, per l’IEO an baissat. Son ansin 30 000 €, siegue 25% deis subvencions balhadas a l’associacion que mancan : arrèst de la subvencion deis regions Auvèrnhe (non compensada) e Provença-Aups-Còsta d’Azur, e baissa de 33% de l’ajuda de l’Estat (DGLFLF). La capacitat de l’associacion a mobilizar per lei revindicacions de reconoissença de la lenga s’en tròban afeblidas.
Promòure e coordonar de projèctes capitaus per l’avenidor de la lenga, sa transmission renovada, un ensenhament ais adultes de qualitat, de centres de ressorça, sa toponimia… demanda de mejans financiers. L’IEO deu poder contunhar d’òbrar per la lenga e la cultura occitanas, coma actor e operator de terren, e mai coma interlocutor responsable per lei politicas publicas tant au nivèu de l’Estat coma de l’ensems deis collectivitats.
Adonc, se volètz ajudar l’IEO, es temps encara de mandar vòstra dona de sosten a l’associacion per 2016 (avans lo 31 de decembre 2016), per chèc au sèti de l’IEO.
IEO.
15 Avenue Alphonse Mas
BP 60011
34501 BEZIERS
Téléphone : 0467311891
Email : ieolengadoc@ieo-oc.org


text:
En secrèt de confession. Atau an retornat, en bon estat ath delà, tres frontaus d’autar barròcs, panadi en 1999, ara glèisa parroquiau dera Purificacion de Bossòst. Ludrege eth daurat qu’entore damb motius floraus era advocacion de cadun d’eri: un dedicat ara Mair de Diu dera Assumpcion, er aute ara Mair de Diu deth Rosèr e un tresau encara per determinar: dilhèu ei Santa Margalida, diden es entenudi. Eth “pecat” reconeishut (cohessat) e hèt explicit “en secrèt” dempús de catorze ans en qué auec lòc eth panatòri, justament quan pensàuem que non les tornaríem a veir, permet aguest erós e imprevist succès. En retorn i é era peniténcia. Qui sap des vicissituds que, pendent aguest temps, auràn vescut es pèces sostrètes, quini païsi auràn visitat, quines mans an tractat es dus frontaus restauradi, per qué les tornen ara, damb quina volentat les panèren, aquera net deth 8 ath 9 de noveme de 1999, quan, en barrar era glèisa, eth lairon o es lairons demorerèn amagadi en còr entà despenjar es pèces sense èster descurbidi e atau trèir-les pera pòrta de darrèr, en tot ressegar-ne ua barra de hèr… Son preguntes qu’ara mos hèm, mentre se mos hè present eth desengust que se’n portèc mossen Joan Caseny, rector de Bossòst en aqueri moments. Ath delà de saludar era restitucion, que contribusís ara recuperacion e projeccion de part deth nòste patrimòni istoric e artistic, er hèt constitusís tanben ua sòrta de rebrembe e d’aumenatge postum a mossen Joan, atau com l’aperàuem, gran amic, referent dera Glèisa aranesa, ua des persones que mès an mercat eth devier dera istòria recenta d’Aran e der aranés e des vivéncies des que l’auem pogut conéisher enes ans de formacion educativa e espirituau, en pregon arregraïment.
(DIARI SEGRE, 19 d’octobre de 2013)


text:
Férolles
Férolles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Férolles A situat en lo Val de Loire, a 19 km al sud-es de Orléans, a 4 km al sud de la Loire e 123 km al sud de París.
Férolles est situé dans le Val de Loire, à 19 km au sud-est d'Orléans, à 4 km au sud de la Loire et 123 km au sud de Paris.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Abans lo sègle XIX, las municipalitats de la Queuvre e de Férolles existissián de manièra independenta. En 1818, las doas comunas fusionen[1].
En 1858, sul territòri de la Queuvre, dels vasos sagrats en datant Modèl:S2 aguèron descobèrt en lo sòl.
Avant le sègle XIX, les communes de La Queuvre et de Férolles existaient de manière indépendante. En 1818, les deux communes fusionnent[2].
En 1858, sur le territoire de la Queuvre, des vases sacrés datant des Modèl:S2 furent découverts dans le sol.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Férolles, Istorica. Luòc oficial del pòble. Consulta : en julhet 2008.
- ↑ Férolles, historique. Site officiel du village. Consultation : juillet 2008.


text:
dimecres, 17 de febrer de 2016
La vida es una puta (001)
Los amics, los collègas, lo mond que coneisses, lor poiriás mandar un email, lor passar una telefonada, los anar veire, mas non.
Que Google o sap tot, Google t'o ditz tot, as pas mai besonh de far la lenga de pelha per saber çò que fan lo mond.
As Google.
De còps, quand procrastini, Googli lo mond. O fasètz vosautres tanben ?
E ben ieu ai arrestat d'o far.
Fa un an que o fau pas mai.
Un an.
Jorn per jorn.
Fasiá moment qu'aviái pas de nòvas sieunas.
Li voliái pas gaire parlar.
Li voliái pas daissar d'esper.
Puèi ieu èri passada a quicòm mai...
M'aviá anonciat la marrida passa que i èra dedins.
Aviam parlat un pauc.
Li mancavi.
Puèi ieu èri passada a quicòm mai...
E googlèri son nom.
Sai pas tròp perqué.
La primièra responsa de Google èra lo títol del jornal de sa vila qu'anonciava sa mòrt.
Lo que foguèt Monamorósmaicontent es mòrt e es Google que m'o a anonciat.
Legiguèri l'article.
Palaficada.
Èra mòrt un desenat de jorns abans.
E m'o aviá pas dich.
M'assautèron tantas questions que demoraràn sens responsa.
5 comentaris:
-
-
Lo coratge mon amiga��
- 17/2/16 9:22
-
-
Vertat qu'a còps, la vida es una puta, coma dises. Coratge, Mèla.
- 17/2/16 9:45
- mirelha ha dit...
-
M'es arribat çò meteis, e dos còps encara ! Ne demorèri palaficada... Apuèi, tot arriba a passar, urosament !
- 17/2/16 13:53
-
-
Sovenirs...
- 17/2/16 19:47
- Garrigauda ha dit...
-
Aqui es pas la vida qu'es una puta, es la mort... coratge !
- 18/2/16 17:58


text:
Sainte-Marie-des-Champs
Sainte-Marie-des-Champs es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Ostal-Camps a situat a la cœur del País de Caux. Sant-Ostal-Camps es egalament termierèr amb la municipalitat de Yvetot, mai coneguda, e aperten al costat de Yvetot.
Sainte-Marie-des-Champs est située au cœur du Pays de Caux. Sainte-Marie-des-Champs est également frontalière avec la commune d'Yvetot, plus connue, et appartient au canton d'Yvetot.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La glèisa a consagrat en 1264 per Eudes Rigaud, archevêque de Roan.
La glèisa est consacrée en 1264 par Eudes Rigaud, archevêque de Rouen.


text:
‘Quo es pas tot de ramassar de las sauvatginas St Jan enquera fau-t-eu en far quauquaren. Alaidonc, ma prumièra confitura agra-doça.
Veiquí per 1 Kg de fruch, çò qu’ai ‘massat :
- los fruchs lavats e copilhats en quatre bocins (fau gardar los pepins, la peu).
- 800 g. de sucre.
- 4 g. d’agar-agar (la mesura es de 4g. per 1 Kg).
- 3 culheras de vinagre de citre (lo « Xeres » fai l’afar, maitot).
- lo jus d’un citron.
- de la cardamona.
Aquela purèa, fau la tornar sus lo fuòc, reglat doç ‘questa vetz, per quaranta minutas de cueisson. Botar lo vinagre, lo citron, la cardamona maitot dins lo topin, puèis boirar tota la cinc minutas environ. La cueisson es lenta, ‘quò sent bon e v’autres setz benaise. Escumatz donc un pauc ! Non pas sinar coma se eriatz aprep vos droguar, paubres pitits.
Dins la seconda cueisson, podetz pebrar o metre un batonet de canela.