text:
Los camins de l’utopia
L’escandale nuclear a la francesa que’ns costarà miliards e qu’ei responsable d’un retard gigant en matèria d’energias renoveladèras.
(editoriau de la revista « Occitània viure al país » del Partit Occitan de noveme de 2014)
La situacion de la societat Areva e las aventuras deu reactor EPR que deverén estar ua bona leçon per la causida nucleara francesa. Mes que dobti que ne saberàn tirar las conclusions e que i aurà un mea culpa de las parts deus uns e deus autes, deus qui a dreta e a l’esquèrra an seguit de faiçon capborruda lo camin deu nuclear.
La factura que serà salada, peberada ; en tot cau de mau engolir e de mau devèrser. Que son los consumidors e los contribuables qui pagaràn lo començament de la factura e los nostes mainatges qui pagaràn la seguida.
Que calerà segur tornar capitalizar Areva per un o dus miliards d’euros. Après que calerà pagar la factura de l’EPR francés de Flamanville qui serà estada multiplicada per tres. Lo prètz de depart qu’èra estimat a 3,3 miliards e que seràn meilèu 9 miliards. Las òbras qu’an pres dejà cinc ans de retard. Puish que calerà pagar las penalitats e la factura de la centrala d’Olkiluoto qui ei estada venuda a la Finlàndia. Aquesta qu’a dètz ans de retard.
O los conceptors d’aquera pretenduda meravilha tecnologica ( mei segura, mei economica e mei eficaça çò disen) son incompetents o qu’an mentit a l’origina. Quau que sia la responsa a la question que deverén de tota faiçon reconéisher que’ns trobam devant ua catastròfa economica.
Atau que sabem adara que l’electricitat nucleara non costarà pas mensh car qu’ua auta fòrma de produccion d’electricitat. Segur que trobaràn quauquarren entà mascar lo prètz vertadèr. E non compti pas (eths tanpauc) lo prètz vertadèr deu tractament deu reactor un còp la soa vita acabada.
Que hè quaranta ans qui cantan la medisha cançon e que hè quaranta ans que denonciam aqueth escandale, aqueth mite deu nuclear qui’s pòt cambiar a tot moment en catastròfa ecologica.
Qu’essagi d’imaginar tot çò qui averem podut har dab los miliards d’euros qui seràn desperdiciats en aquera aventura. Qu’essagi d’imaginar los progrès qui serén estats hèits en matèria d’energias renoveladèras, avossen causit ua auta via que lo nuclear.
Que serem dejà arribats a un aute nivèu de tecnologia verda, que serem plan mei avançats suu camin de la reconversion energetica. Mes que calèva dar satisfaccion aus grops de BTP a EDF e a las enterpresas de tractament d’uranium. Que calèva tirar profieits rapidament e har ganhar moneda rapidament a quauques grops influents.
Las energias renoveladèras qu’èran ua utopia, çò disèvan. Adara qu’a tindat l’òra de la realitat e que l’avem devath lo nas. L’utopia de ger qu’ei la realitat de uei.
E n’i a un d’aqueths promotors deu nuclear qui gausarà díser que s’ei enganat e qu’averé calut seguir lo camin utopic ? Que m’estonaré.
Non pas jamei reconéisher las errors qu’ei plan lo problèma politic màger de uei e aquò que vien apregondir la crisi deu politic. Tostemps temptar de justificar çò d’injustificable !
En lo domèni de l’energia que calèva causir lo camin de l’utopia que hè quaranta ans. E uei, quaus son los camins qui son denonciats com utopics ? Cerquem-los e lèu-lèu prenem-los.
David Grosclaude


c: text/html

text:
900 124 124
Dempús de junhsèga de 2004, eth sindic de grèuges de Catalonha (proòm dera val en Aran) ei Rafael Ribó.
Eth sindic ei escuelhut per tres cincaus parts deth Parlament e eth mandat a ua durada de nau ans.
Neishut en Barcelona eth 10 de mai de 1945, Rafael Ribó siguec escuelhut sindic de grèuges de Catalonha er an 2010 d’acòrd damb era naua lei deth Sindic. Aguest ei eth sòn dusau mandat ath capdavant dera institucion. Eth prumèr siguec dempús deth 2004 enquiath 2009, encara damb era lei anteriora.
Licenciat en Sciéncies Economiques e en Dret pera Universitat de Barcelona, ei doctor en Sciéncies Politiques, Economiques e Comercaius pera madeisha Universitat e a un Master of Arts in Politcal Science pera New School for Social Research de Naua York.
Ei professor titular jubilat de Sciéncia Politica e dera Administracion e a exercit era docéncia dempús deth 1970 ena Universitat de Barcelona, era Universitat Autonòma de Barcelona, era Universistat Pompeu Fabra, The American College e The New School for Social Research. Ei autor dera prumèra tesi doctorau escrita en catalan dempús dera Guerra Civil, er an 1974, damb eth títol “El concepte de cultura política segons Almond: a la recerca de l’especificitat política dels pobles”.
Membre dera Assemblada de Catalonha, siguec un des impulsors dera campanha tara oficialitat deth catalan e secretari dera comission d'enlaç. Secretari generau deth PSUC en 1986, siguec deputat en Parlament de Catalonha enquiara fin dera siesau legislatura (1980-2001), deputat en Congrès de Deputats (1993-1995) e president d'Iniciativa per Catalunya (1987-2000).
Ribó a ocupat diuèrsi cargues laguens der Institut Internacionau der Ombudsman (IIO), deth quau forme part dempús der an 2006. A l'ora d'ara es president de president dera Junta Directiva Europèa e un des directors dera Junta Mundiau.
Coma sindic a estat un des fondadors dera IALC (International Association for Language Comissioners), prumèra Associacion Internacionau de Comissaris de Lengua, constituïda en Barcelona er an 2014. Tanben a impulsat, amassa damb autes ombudmen, eth Hilat Europèu d’Ombudsmen deth sector energetic (NEON), fondat formauments eth mes de gèr de 2015 en Brusselles.
A publicat diferenti libres, capítols e estudis com, per exemple, El sistema polític de Catalunya, La qüestió nacional i els Països Catalans, Manual de ciencia política, Ciudadanía y nacionalismo, e Les regions especials i la reforma del tractat de la Unió Europea.
Dempús der an 2001 ei eth president deth Patronat dera Fondacion Ulls del Món.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sent Harriòu
Sent Harriòu[1],[2],[3] (oficialament en francés Saint-Ferréol-de-Comminges) es una comuna occitana de Gasconha situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom de Sent Harriòu que pòt correspóner a lo de tres sents diferents : un avesque de Limòtges au sègle VI, un martir a Besançon au sègle III, un martir a Viana (Isèra) au sègle IV [4]. En occitan, lo grope -err- abans l'accent tonic passa sovent a -arr-
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas damb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 598, a Saint-Fargeau


text:
L’ENNEVIAT
Un còp èran… dus braves paisans, maridats dempuish sèt ans, qui n'avèn pas enqüèra avut nat còishe. Cada jorn, que sospiravan : « Ah ! Se podèm aver un dròlle, que serem talament urós !… » Qu’avèn pr’aquò pregat tots los sents deu parçan… qu’avèn bevut l'aiga de totas las honts miraculosas… qu’avèn consultat tots los mètges, tots los magues e tots los posoèrs de per nòste… e tostemps arren !… Qu’èran devienuts tristes.
Que n’èram au temps de Nadau, e qu’avè nevat sèt jorns de tira : sèt jorns de vent… sèt jorns de torrada e de glaç… sèt jorns de malastre… La nèu qu’ac cobriva tot. Lo monde qu’èran estats obligats de traçar camins endé poder sortir de casa e visitar los vesins. Un ser, com la nèu e s’èra arrestada de càder e que la lua e lusiva dens lo cèu, l'òmi e la hemna que s’entornavan a casa après la velhada qui avèn passada en çò deus vesins. En un crotzacamins, qu’apercebon un gojat de nèu que quauque còishe e s’èra bastit. Ua enveja irresistibla que s’emparèc de la hemna… que s’apressèc deu drollòt de nèu e que se’u bailinèc com s’èra estada la soa mair… Devath la calor de las mans e la doçor de las bailinas, lo drollòt de nèu que l’espièc, que remudèc un braç, puish ua cama ; enfin que hasoc un arridolet… e que potonegèc l’òmi e la hemna… Imaginatz com èran urós ! Lo Bon Diu que’us avè entenuts : que’us avè balhat un dròlle, un dròlle autan natre com la nèu !...
E qu’estoc ua gran miravilha dens tot lo vilatge e tot lo parçan. Que vienèn de pertot véder aqueth dròlle qui èra vadut d’ua faiçon tant extraordinària. Cadun que s’acordava a díser qu’èra calme e doç, mes que disèn tanbenh que n’avè pas sang, qu’èra hred com lo glaç e que ne podè pas suportar la calor deu larèr. Pr’amor d’aquò, los pairs que l’installèn dens la crampa de bisa, la mèi hreda, e que passèn l’ivèrn atau… Que’s hasoc hèra d’amics, mes que’s devè damorar luenh deu huec e de la chamineja.
Quan lo printemps e hasoc au só un bèth sorríser tot nau, lo dròlle que devienoc triste : n’arridèva pas mei autan sovent com au començament. E que chebitejava a bèths còps : « Un jorn, que calerà ben que me n’anèssi… » Quan e’s passejava dab los amics, que cercava la pregondor deus carrius, los bòscs los mei espés… e qu’acabèc per non pas mei sortir briga, passant las jornadas a plorar, çò qui desconsolava los pairs e los amics…
Lo printemps que’s passèc… e la Sent Joan qu’arribèc ! Los dròlles que s’amassèn, que hason sus la plaça un gran lenhèr e qu’aluquèn lo huec. E de cantar e de dançar a l’entorn. Lo dròlle de nèu n’èra pas aquí. Que se l’anon cercar e que’u hason entrar dens la ronda. Que dancèc gaujosament e que cantèc de bon còr eth tanbenh. Quan lo huec estoc pro baish ende’u poder sautar, com ne n’èra la tradicion, que vedon còp sec lo dròlle de nèu prene’s lo balanç… e sautar eth tanbenh dens un arcolan de lutz, deishant au pregond de las mans deus amics quauquas chòts d’aiga.
Qu’avè desapareishut… Lo jorn lo mei brac de l’annada que se l’èra menhat… e lo jorn lo mei long que se l’èra emportat !...


text:
-546
Aquesta pagina concernís l'an -546 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
Installacion de la capitala de l'Empèri a Pasargades.
Focea[modificar | modificar la font]
Conquista de la ciutat per leis Aquemenidas après un sètge. Pasmens, una partida de la populacion — principalament l'aristocracia e l'elèit — refusèt de se sometre e capitèt de s'enfugir gràcias a la flòta de la vila. Anèron s'installar dins sei colonias, principalament Marselha, que conoguèron alora un desvolopament important. Coma leis autrei ciutats-estats d'Ionia, Focea gardèt una autonòmia importanta au sen de l'Empèri Aquemenida e un prestigi certan au sen dau mond grèc antic mai sa poissança declinèt rapidament.


text:
Torfou (Maine e Léger)
Torfou es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Torfou fa partida Mauges. N'efièch, se tròba a 20 km a l'oèst de Cholet, e a 25 km nòrd/oèst dels Herbiers e a aperaquí 40 km de la vila de Nantas.
Torfou Es egalament al limit de tres de las ancianes províncias : lo Anjau (Maine-e-Loire), lo Peitau (Vendée), e la Bretanha (Loire-Atlantica).
Las municipalitats limitrophes de Torfou son las municipalitats de Montfaucon-Montigné, Roussay, La Romagne, e Lo Trauessèr, en Maine-e-Loire; de Tiffauges, e La Bruffiere en Vendée; e fin finala Boussay en Loire-Atlantic.
La commune de Torfou fait partie des Mauges. En effet, elle se trouve à 20 km à l'ouest de Cholet, et à 25 km nord/ouest des Herbiers et à environ 40 km de la ville de Nantes.
Torfou est également à la limite de trois des anciennes provinces : l'Anjou (Maine-et-Loire), le Poitou (Vendée), et la Bretagne (Loire-Atlantique).
Les communes limitrophes de Torfou sont les communes de Montfaucon-Montigné, Roussay, La Romagne, et Le Longeron, en Maine-et-Loire; de Tiffauges, et La Bruffiere en Vendée; et enfin Boussay en Loire-Atlantique.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo data|19|de
, la batalha de Torfou[1], tanben coneguda jol nom de batalha de Tiffauges, viu la victòria de las tropas vendéennes contra los Republicans de Kléber. Aquela victòria #èsser commémorée per l´edificacion d'una colomna anautita cap a 1828, pels suenhs del marques de la Bretesche.
Le Mes invalid (septembre), la bataille de Torfou[2], aussi connue sous le nom de bataille de Tiffauges, vit la victoire des troupes vendéennes contre les Républicains de Kléber. Cette victoire fut commémorée par l´édification d'une colonne élevée vers 1828, par les soins du marquis de la Bretesche.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo Correspondent - La batalha de Torfou, 1849, Modèl:Pàg.658
- ↑ Le Correspondant - La bataille de Torfou, 1849, p. 658


text:
Aquí l’istòria dels protestants de Cairàs, darrièra comunautat a parlar occitan en Alemanha
Las originas
1685: lo rey Louis XIV revòca l’edit de Nantes que assegurava la libertat de culta als protestants. Mai de 100 000 « huguenots » quitan alara Franca. 400 d’entr’eles son originaris dels Aups. La majoritat passa per Suissa que pòt pas aculhir un nombre tant important de refugiats.
En 1699; lo duc de Wurttenberg acòrda als valdeses italians e als calvinistas de França los privilègis los mai grands. Olanda li fornís 100 000 escuts per subvenir als fraisses de l’establiment dels immigrants e Angleterra alòga 140 livres Sterling per l’entreten de lors pastors e regents.
En 1699, 142 personas arriban en Wurrtemberg e crean la comunautat de Lucerne a costat del vilatge de Wurmberg. 82 son originaris de la val de Cairàs, 18 de Guilhestra e de Vars, 27 d’Ambrun. Los autres son de valdès italians. En 1701, son rejónhets per 60 valdès de Pragelato, en Italia.
La reculada e la desaparicion de la lenga d’ó
L’arribada dels immigrants foguet dificila ambe mantuns problèmas respiratòris en causa del climat a influència atlantica. Los Cairàssins s’arrancan pasmens az-aquela terra novèla e bastisson lo temple en 1704 e l’ostal del pastor en 1727. Los primièrs maridatges mixtes ambe los luterians alemands aparèissan al sègle 18. Aquò provòca de disputas sus lo biais de batejar los mainatges ! Una primièra reculada de la practica de la lenga d’òc es constada ambe l’arribada de pastors de Suissa que fan l’ofici en francès e comprenan pas lo parlar cairàssin. En 1808, la comunautat de Lucerna a pas pus d’autonomia politica e es restacada a la comuna de Wurmberg. En 1823, las gleisas aupencas son restacadas a la gleisa luteriana. En 1840, un decret obliga l’usatge de la lenga alemanda a l’escòla, l’administration e quitament l’ofici.
Dins l’entre dus guerras, qualquas personas annadas son encara capablas de s’exprimir en lenga d’òc. Lo darrièr locutor morís en 1952. Se sonava Johannes Peter Gille.
E ara ?
La comunautat de Lucerne a daissat pauc de traças de son passatge. Lo temple es estat destruit per un tir d’artilleria en 1945. Ara se pòt veire un monument erigit en códol del Guil ( la rivièra de Cairàs) ont se pòt legir los noms de familhas cairàssinas. Dins lo campestre entre Pforzheim e Stuttgart demòran los noms de localitats d’origina romana: Perouse, Pinache, Corres, Serres.
Es dins la localitat de Serres, proche de Wurmberg que se tròba la « placa del patoua ». Lo 8 de julh 2014, un gemèlatge entre Wurmberg e las comunas de la val de Cairàs foguet realisat. Aquò se faguet en presència de Joël Giraud, deputat dels Aups Nauts, de Christopher Davis, cònsul general dels Estats-Units, dels conses de la val de Cairàs et del conselhièr general Jean-Louis Poncet.
Costat alemand, la comuna de Wurmberg era representada per son conse Jörg-Michael Tefly, son pastor e un quarantenat de ciutadans. Dempuei, de corses d’alemand son estats mès en plaça en Cairàs per refortir los escambis: de notar que maugrat las persecutions, mantunas familhas de Cairàs son demoradas estacadas a la lor religion en secrèt e actualament, los protestants representan encara 60 a 80% de la populacion de la val.
Aymeric Jonard


text:
Sauvatèrra (Roergue)
Sauvatèrra de Roergue [1],[2],[3] (Sauveterre-de-Rouergue en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Anciana bastida reiala situada a 30 km de Rodés sul traçat de la Meridiana verda que passa a qualques centenats de mètres del borg (la comuna foguèt associada a aquela operacion en l'an 2000).
Sauvatèrra de Roergue se situa suls darrièrs contrafòrts del Massís Central, a 466 mètres d'altitud. Lo borg a bastit sul plan de Segalar, largament entalhat per una ret idrografica densa (lo país de las cent vals).
Lo sieu climat es a la crosada dels tres domenis del mitan temperat. L'estiu es jos l' influéncia del clima mediterranèu, puslèu caud e sèc. La prima e la tardor, los vents d'oèst pòrtan la doçor e l'umiditat oceanicas. L'ivèrn es somés a la frescura del clima semi-continental accentuada per l'altitud, mas largament temperada per las intradas mai tebas del Miègjorn tolosenc.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de La Barraca de Fraisse-Sauvatèrra; es ara del canton de Ceor-Ségala (en francés).
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
-120
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -120 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Metallurgia[modificar | modificar la font]
En China, redaccion d'un tractat metallurgic sus l'afinatge de la fonda. Lei metòdes depintats permetián de produrre un metau amb una concentracion relativament precisa de carbòni. Ansin, lei forgeirons chinés foguèron capables de fabricar d'espasas amb un talhent d'acier dur e una lama de fèrre relativament mòu. Pasmens, aquelei procès donèron pas naissença a una industria siderurgica desvolopada.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]


text:
Kolbsheim
Kolbsheim en alemannisch (Kolbsheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Kolbsheim Es un vilatge de Alsace, près d'Estrasburg. Situat a qualques mètres/quilomètres de la municipalitat de Hangenbieten, de Breuschwickersheim o encara de Ernolsheim sus Bruche.
Kolbsheim est un village d'Alsace, près de Strasbourg. Situé à quelques mètres/kilomètres de la commune d'Hangenbieten, de Breuschwickersheim ou encore de Ernolsheim sur Bruche.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Pàgines que usen Timeline
- Ortografia de verificar
- Portal:Alsàcia/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Comuna d'Alsàcia
- Comuna del Bas Ren


text:
Ouro Preto
Ouro Preto ("Aur Negre") es es una vila istorica de l'estat de Minas Gerais, Brasil. Sa populacion èra estimada a 69 058 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 1245,1 km².
Foguèt fondada en 1711 amb lo nom de Vila Rica aprèp la descobèrta d'aur dins la region. Actualament l'economia d'Ouro Preto es fòrça dependenta del torisme, malgrat que i aja tanben d'importantas industrias metallurgicas e minièras dins lo municipi. Lo centre de la vila es estat marcat al Patrimòni Mondial de l'Umanitat per l'UNESCO en 1980.


text:
Ascas
Ascas[1] (Asques en francés) es una comuna gascona d'Occitània, en Fronçadés, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La comuna d'Ascas presenta tres tipes de païsatges [2]:
- de las ancianas sanhas o ancians braus de la ribèira de Dordonha, qu'an una altitud pauc superiora au nivèu dau flume (quauquarren coma 0 a 1 m); son drenats per d'estèirs e cultivats;
- la tuca testimòni ont lo borg d'Ascas es pincat, qu'arriba a 29 m; son bòrd occidentau es rectilinèu (pr'amor de falhas ?)
- daus lòcs d'altitud intermediària, sovent situats a la basa daus tarrèirs o dens lur prolongament, coma per exemple lo que religa la tuca d'Ascas a la planada fronçadesa de Sent Roman; lurs sòls mèi o mens calcaris fan que la vinha s'i plai.
Perimètre dau territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son : Asquas (ad ~), au sègle XIII, Asques, en 1305, Asquas (cappella de Bursans sive d' ~), en 1354 [3]. Bursans es tanben citat per Sent Roman, situat a quauques km, devath la fòrma de Sanctus Romanus de Burcias [4]. Las duas comunas son ligadas e Ascas apartenèva a la comuna de Sent Roman d'aquí a 1791. Borçans (?) devèva estar l'ancian nom de Sent Roman (o de Sent Martin, vilatge situat a 1 km d'Ascas en direccion de Sent Roman), remplaçat per un agionime. Borçans se pòt explicar per un nom latin d'òme, Borcius, emb lo sufixe -anum e un plurau que deu estar un collectiu : los abitants de Borçan, e lo nom dau vilatge fut confondut posteriorament emb lo collectiu, cas plan corrent en Bordalés e Vasadés. Sent Martin, s'es pas un transferiment, èra benlèu la parròquia primitiva d'Ascas.
Fau benlèu metre lo nom en relacion emb Ascas (Tarn e Garona), Asca (Hauts Pirenèus), Ascon (Arièja, Ascó (Catalonha), qu'es exactament lo medish nom qu'Ascon, mès tanben emb Asco (Corsega). Son de noms qu'embarrassan los toponimistas. Per Ascon, Dauzat vei lo basque as, aitz, « punta rocassosa » e un sufixe escur, per Asco, los dus Ascas e Asca, un tèma prelatin escur [5]. Per Ascas de Gironda, Bénédicte Boyrie-Fénié tròba pas de solucion, mès evòca un mot prelatin, eretat per lo basque aska, « canal, agau, comba ». Burgan e Lafon vesen pas tanpauc de solucion clara per Ascas de Tarn e Garona. La proposicion de Negre, un nom roman *asca, « fàstic » es regetada per B. Boyrie-Fénié e per Burgan e Lafon, coma de febla acceptibilitat toponimica [6],[7].
La situacion geografica d'aquels toponimes presenta quauques semblanças pr'aquò. Ascon susplomba de 100 m la vath prigonda dau riu nommat en francés La Lauze. La situacion es la medisha per Asco, que domina la gòrja dau riu Asco, nommat localament Stranciacone. Son pr'aquò de situacions banalas en montanha e benlèu que lo nom a una auta origina. Mès per Ascas (Gironda), es quauquarren mèi. Dens la ribèira de Dordonha, las ribas autorn despassan a pena lo nivèu dau flume, tirat a Ascas, plaçat sus una tuca isolada de la planada calcària de Fronçadés, que tresplomba dirèctament las aigas. Dens lo paisatge girondin pauc accidentat, un tau siti devut impressionar los abitants. L'exemple d'Ascas fai comprene milhor perqué l'idèia de « lòc que susplomba un riu » pòt estar un punt comun. Per la vila d'Ascó, es pas tan caracteristic : l'aglomeracion es pus hauta qu'Èbre d'un desenat de mètres, çò qu'es banal dens un país mediterranèu, ont los aigats i son perilhós. Ascas (Tarn e Garona) es sus una planada, mès entre dus rius a pauca distància, lo Riu d'Ascas e Riutòrt : l'idèa principala es mèi o mens mantenguda. I a que per Asca (Hauts Pirenèus), que Michel Morvan explica per un mot basque aska, « nauc » [8] qu'òm pòt èsser embarrassat; pr'aquò, la glèisa es sus un tap que domina un riu, çò que pòt justificar un pauc l'idèia prepausada.
Totis aquels noms son dins un airal aquitano-basco-iberic, fòra d'Asco; mès la Corsega es pas exempta de toponimes aparentats al basque. Lo mot aska, « nauc » es pas la solucion çaquelà. Cal supausar un *ask-, benlèu aparentat al tèma idronimic *as [9], qu'auriá quitat d'èsser un apellatiu en gascon, en catalan e en lenga euscarica. Encara que lo mot asque (grafia de Palay), « lhavet, avalanca, lit » que conten per natura l'idèa de bas e de naut, es benlèu pas desprovesit de ligam semantic ambe lo mot comun a totis nòstres toponimes.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Fronçac; es adara dau canton de Le Libournais-Fronsadais (en francés), donc Lo Libornés-Fronçadés.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.in-oc.org/index.php?option=com_content&task=view&id=197&Itemid=0
- ↑ https://www.geoportail.gouv.fr/carte
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 47
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 327
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p; 31
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 47-48
- ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 178
- ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 178
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 42


text:
30
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 30 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
Perseguida dei luchas per lo poder en partida delaissat per l'emperaire Tibèri retirat sus l'illa de Capri. Après son succès de l'annada precedenta, lo prefècte dau pretòri ganhèt una autra lucha importanta còntra lo darrier eiretier legitim oficiau nomat en 23. D'efècte, descurbiguèt un complòt còntra l'emperaire organizat per Drusus Iulius Caesar e sa maire Agripina l'Ainada. Aquò li permetèt d'arrestar sei rivaus que foguèron condamnats per Tibèri. Sejan venguèt alora lo mèstre de Roma mai foguèt arrestat e executat tre l'annada seguenta.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Après sei victòrias de l'annada precedenta, l'emperaire Guang Wudi (25-57) se preocupèt de sometre d'un biais vertadier lo senhor Wei Xiao qu'èra son vassau e son aliat dempuei 25 mai qu'èra tanben lo senhor quasi independent d'una partida de la Vau dau Fluvi Jaune. Aquò assaièt de negociar lo mantenement de son autonòmia mai aquò mau capitèt entraïnant lo començament d'una guèrra de quatre ans que s'acabèt per una victòria imperiala en 34.


text:
La Federacion Calandreta Lengadòc organiza lo 22n acamp annadièr dels establiments Calandreta
Lo 24 de mai, la Federacion Calandreta Lengadòc organiza lo 22n acamp annadièr dels establiments Calandreta del Lengaòc a la basa departamentala de Bessilles, al ras de Montanhac dins Erau.
De 9 oras a 15 oras, los dròlles escambiaràn en occitan sul tèma qu'an trabalhat tot al long de l'annada : « Totems e Gigants ». Participaràn a de talhièrs, de jòcs e d'espectacles creats e jogats pels calandrons de la Calandreta dels Polinets (Pesenas).
Ongan, la Federacion Calandreta Lengadòc faguèt una dintrada 2017 istorica amb la creacion d'un licèu a Montpelhièr e d'un dosau collègi dins Erau a Maraussan. Ara, la Federacion compta 27 establiments occitans Calandreta qui escolarisan 1968 calandrons de la petita seccion fins a la Primièra. Participan al recampament de Bessilles.
Inf. : 7, carrièra Franklin — 34500 Besièrs — Tel. : 04 67 28 67 18 — Mèl : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!
- Publicat dens Éducation


text:
Cauna del Puèg Mèrle
La cauna del Puèg Mèrle es situada a Crabairet, suls causses de Carcin e lo departament d'Òlt. Se dobrís dins un puèg dominant la val de Cèla. Henri Breuil declarèt que « la sala pintada de la cavèrna del Puèg Mèrle es coma la capèla Sixtina dels causses d'Òlt ».
Situacion e istoric[modificar | modificar la font]
Foguèt descobèrta lo 4 de setembre de 1922 per Andrieu Dàvid e Henri Dutertre, e estudiada per Amadèu Lemosin,[1] André Leroi-Gourhan e Michel Lorblanchet. En 1949, Andrieu Dàvid descobriguèt lo « malhum del combèl ». Amadèu Lemosin estudièt las pinturas descobèrtas. Venguèt monument istoric lo 17 de febrièr de 1951 e representa un dels sites pus importants de l'art paleolitic europèu.
L'art de Puèg Mèrle[modificar | modificar la font]
La cauna compta dos sosensembles situats suls dos costats de l'entrada preïstorica: a l'èst se pòt véser de pontuacions rojas, de cavals, un felin e, dins un diverticul sonat « lo combèl », tres figuras imaginàrias que evòcan de cèrvis grands de las torbièras; a l'oèst s'estend un malhum pus espaciós e pus ric, lo sol accessible per las visitas toristicas. Compren sensiblament una composicion nomenada « frisa negra » associant un caval, de bisonts e de mamots, de detadas nombrosas al plafon, de mans negativas associadas a de pontuacions en mai del panèl apelat « dels cavals pontuats ».
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ La grotte temple du Pech Merle, 1929.


text:
Trier par
Afficher
par page
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø6mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø8mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø10mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø10mm x 4,5mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø13mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø16mm x 4,5mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø20mm x 6mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø25mm x 7mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø32mm x 7mm pas de vis: M6 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en néodyme Ø40mm x 9mm pas de vis: M6 nickelé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø10mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø13mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø16mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø20mm x 6mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø25mm x 7mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø32mm x 7mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø32mm x 7mm pas de vis: M5 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø36mm x 7,7mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø40mm x 7mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø40mm x 8mm pas de vis: M5 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø40mm x 8mm pas de vis: M6 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø41mm x 12,2mm pas de vis: M6 gris Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø41mm x 12,2mm pas de vis: M6 noir Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø47mm x 9mm pas de vis: M6 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø50mm x 10mm pas de vis: M6 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø57mm x 10,5mm pas de vis: M6 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø63mm x 14mm pas de vis: M8 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø80mm x 18mm pas de vis: M10 Galvanisé
Force d'adhérence: 60kg
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø100mm x 22mm pas de vis: M7 Galvanisé
Force d'adhérence: 90kg
Aimant en pot avec manchon taraudé en ferrite Ø125mm x 26mm pas de vis: M7 Galvanisé
Force d'adhérence: 130kg
Aimant en pot avec manchon taraudé en samarium cobalt Ø8mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en samarium cobalt Ø10mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en samarium cobalt Ø13mm x 4,5mm pas de vis: M3 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en samarium cobalt Ø16mm x 4,5mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en samarium cobalt Ø25mm x 7mm pas de vis: M4 Galvanisé
Aimant en pot avec manchon taraudé en samarium cobalt Ø32mm x 7mm pas de vis: M5 Galvanisé
Aimants en pot avec manchon taraudé


text:
Bœrsch
Börsch en alemannisch (Bœrsch en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Bœrsch a situat en lo vignoble alsacien, en una depression d'un afluent del marge esquèrre de la Ehn, a aperaquí 3 km al sud-oèst de Rosheim, en comprenent Klingenthal e lo masatge caseriu de Sant-Léonard. Lo vilatge fa partida del costat de Rosheim e del arrondissement de Molsheim. Boersch Es egalament situat a unitat|30|km {{}} al sud-oèst de Estrasburg. Lo pòble se tròba entre las vilas de Rosheim e de Obernai, pas luènh de Molsheim. Los villageois an trucat los Boerschois.
Bœrsch est située dans le vignoble alsacien, dans une dépression d'un affluent de la rive gauche de l'Ehn, à environ 3 km au sud-ouest de Rosheim, comprenant Klingenthal et le hameau de Saint-Léonard. Le village fait partie du canton de Rosheim et de l'arrondissement de Molsheim. Boersch est également situé à 30 km au sud-ouest de Strasbourg. Le village se trouve entre les villes de Rosheim et d'Obernai, non loin de Molsheim. Les villageois sont appelés les Boerschois.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo pòble a mencionat per las primièras fes en 1109 en lo moment de la fondacion de la abbaye de Sant-Léonard. Fòrça d'ora, los chanoines de la catedrala d'Estrasburg i possedís un tribunal dimière. Cap a 1340, lo avesque de Estrasburg, Berthold de Bucheck, concedís l'estatut de vila a la localité e erigeix las fortificaciós de la vila.En 1385, Boersch es paissièra de nuèch pel comte Henri III de Saarwerden, saquejada, destruida e la glèisa cremada. Pel continuament, Guillaume de Diest, avesque d'Estrasburg(1394-1439, lo empenyora divèrsas fes per pagar los sieus nombroses deutes. En 1405 e 1406, l'ipotèca a tres créanciers : al comte Philippe de Nassau - Saarwerden, dins la Vila d'Estrasburg e al Grand Capítol. Fin finala en 1423, l'avesque Guillaume, la compromet dins la vila d'Estrasburg, #que la guarda fins en 1464. En 1439 los esposes Rumeler-Lawel e Anelin fondan a Boersch un hospice per albergar los pelegrins e viatgeurs « pauras e leiales ». Al Mièja Edat la vila a estrossejat e saquejada a divèrsas recuperacions. La distincion passa definitivament en 1466 a la évêché del Grand Capítol de la catedrala d'Estrasburg per Unitat|1000|florins {{}}, e aquel fins a la Revolucion. Boersch Coneis de contunh un periòde de prospérité, fins a la guèrra de Trenta Ans(1618-1648). Boersch A saquejat de contunh ocupada per las tropas Suedesas de Ernst von Mansfeld en 1622. La siá populacion aumenta de contunh regularament fins vèrs 1830, de contunh régresse de contunh amb la clausura de la manufacture d'armas blancas de Klingenthal e la èxode rurala. La situacion s'invertís cap a 1960.
Le village est mentionné pour la première fois en 1109 lors de la fondation de l'abbaye de Saint-Léonard. Très tôt, les chanoines de la cathédrale de Strasbourg y possède une cour dimière. Vers 1340, l'évêque de Strasbourg, Berthold de Bucheck, accorde le statut de ville à la localité et érige les fortifications de la cité.En 1385, Boersch est prise de nuit par le comte Henri III de Saarwerden, pillée, détruite et l'église brûlée. Par la suite, Guillaume de Diest, évêque de Strasbourg(1394-1439, la gage plusieurs fois pour payer ses nombreuses dettes. En 1405 et 1406, il l’hypothèque à trois créanciers : au comte Philippe de Nassau - Saarwerden, à la Ville de Strasbourg et au Grand Chapitre. Finalement en 1423, l'évêque Guillaume, l'engage à la ville de Strasbourg, qui la garde jusqu'en 1464. En 1439 les époux Rumeler-Lawel et Anelin fondent à Boersch un hospice pour héberger les pèlerins et voyageurs « pauvres et honnêtes ». Au Moyen Âge la cité est ravagée et pillée à plusieurs reprises. La seigneurie passe définitivement en 1466 à l'évêché du Grand Chapitre de la cathédrale de Strasbourg pour 1 000 florins, et ce jusqu'à la Révolution. Boersch connaît ensuite une période de prospérité, jusqu'à la guerre de Trente Ans(1618-1648). Boersch est pillée puis occupée par les troupes Suédoises de Ernst von Mansfeld en 1622. Sa population augmente ensuite régulièrement jusque vers 1830, puis régresse ensuite avec la fermeture de la manufacture d'armes blanches de Klingenthal et l'exode rural. La situation s'inverse vers 1960.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Sant Laurenç de Roians
Sant Laurenç de Roians (oficialament en francés Saint-Laurent-en-Royans) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Laurent-en-Royans a situat a 30 km a l'èst de Romans-sus-Isère.
Las municipalitats limitrophes son Santa-Eulalie-en-Royans, Sant-Jean-en-Royans, Sant-Thomas-en-Royans.
Sant Laurenç de Roians est situé à 30 km à l'est de Romans-sur-Isère.
Les communes limitrophes sont Sainte-Eulalie-en-Royans, Sant Joan de Roians, Saint-Thomas-en-Royans.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
(2,5 km)
(2,8 km)
de Roians
(3,4 km)
(4,0 km)
(4,2 km)
-en-Royans
(4,3 km)
(5,0 km)
(5,3 km)
dau Fanjàs
(5,3 km)
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]


text:
1174
Aquesta pagina concernís l'an 1174 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Revirada de l'insureccion còntra lo rèi d'Anglatèrra qu'èra sostenguda per Loís VII. D'efèct, totei leis insurgents foguèron batuts e lei Francés deguèron levar lo sètge de Roan en causa de l'arribada de renfòrç anglés importants. Entre setembre e decembre, una tiera d'entrevistas permetèron de restaurar la patz amb Anglatèrra.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Anglatèrra[modificar | modificar la font]
Perseguida e fin de la Revòuta de 1173-1174 que s'acabèt a l'avantatge dau rèi Enric II (1154-1189). D'efècte, a la prima de 1174, leis Escocés ataquèron tornarmai dins lo nòrd mai son rèi foguèt capturat per suspresa lo 13 de julhet. Aquò donèt l'avantatge a l'armada reiala en Anglatèrra e lei posicions rebèlas foguèron pauc a pauc conquistadas. Ansin, Enric II poguèt anar en Normandia onte lei Francés èran a assetjar Roan. Capitèt d'intrar dins la vila ambé de renfòrç importants e lei Francés insistèron pas e se retirèron. A la fin de l'annada, de negociacions permetèron de restablir la patz e de reconciliar oficialament Enric II e sei fius. Lei senhors rebèls foguèron estremats mai poguèron retrobar sei fèus en cambi dau pagament d'una emenda. En revènge, lo rèi Guilhèm Ièr foguèt obligat de reconóisser la senhoriá anglesa sus son reiaume e de cedir cinc fortalesas frontalieras.
Asia[modificar | modificar la font]
Comtat de Trípol[modificar | modificar la font]
A la mòrt d'Amalric Ièr de Jerusalèm, Raimon III de Trípol assegurèt la regéncia dau Reiaume de Jerusalèm.


text:
Lo mot « Aquitaine » apareis pel primièr còp en francés jos la pluma d’un Occitan, Pèir de Marca dins son Histoire de Béarn, en 1640. Servís a designar lo país dont parla Cesar, puèi la província antica. Es a la meteissa epòca qu’es représ en occitan pel poèta gascon Guiraud d’Astròs : « es Aquitània nomentada / per l’aiga qu’a gran quantitat / Dieus e natura i an botat ». Doncas, tot aquel mond fan los sabents, Marca a partir del latin e d’Astròs (que s’engana sus l’etimologia, coma lo Robert encara uèi) a partir del francés. En occitan, lo mot aviá coneguda una evolucion normala e se parlava d’Aguiana o de Guiana, e administrativament del govèrn de Guiana e Gasconha. Al sègle XIX, los geografes tornèron préner en francés lo nom Aquitaine per comoditat. Se parlèt de bassin aquitain. Aital, tornar, los Occitans adoptèron Aquitània per un emplec mai larg. Lo mot Occitania es un mot latin, que trobam escrit amb una sola « c » al sègle XVII dins una pèça liminària de las òbras de Godelin : « Poëta felix, / Qui, dum nostræ ocitaniæ.. ». Al sègle seguent, la gravadura del grand bas-relèu dels Ponts Bessons a Tolosa, per Francés Lucàs, designarà en latin la figure centrala jol nom de « Occitania ». A la meteissa epòca, avèm lo famós « Je te salue, ô belle Occitanie » del poèta lengadocian Florian. Doncas, es del francés qu’aqueles noms son passats a l’occitan e non es la pena de pretendre a una tradicion nòstra de prononciacion. Per « Aquitània » avèm una « pròva » al s. XVII, puèi l’acostumança. Per « Occitania », non avèm res, e Mistral cita « Occitania » e « Occitaniá ». Peiròta fa rimar « Occitania » e « tirania ». Donc, la vertat es que per nosautres, « Occitania » es un mot sabent (coma « Septimania ») que se deuriá prononciar coma « farmacia ». Aital disián la generacion de 1945, e me remembri las colèras de F. Castan sus aquel sicut. Podèm causir un autre biais, arbitrari segur, mas sense nos contar de cracas.
J.P.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Agression fascista a Clarmont
1 Agression fascista a Clarmont le Lun 8 Aoû - 21:49
Marxelin
Occitan Warrior
2 Re: Agression fascista a Clarmont le Mar 9 Aoû - 6:57
Alh Òli
Occitan Warrior
3 Re: Agression fascista a Clarmont le Mar 9 Aoû - 20:33
jfrieux
Occitan Warrior
Calrià que Calandreta faguèsse de corses per adultes, lo ser, per melhorar tot aquò
4 Re: Agression fascista a Clarmont le Lun 15 Aoû - 20:50
LaurençD
Occitan Warrior
jfrieux a écrit:Calrià que Calandreta faguèsse de corses per adultes, lo ser, per melhorar tot aquò
Amb lo "méthode freinet" ??
_________________
http://lacabraelolop.canalblog.com/
5 Re: Agression fascista a Clarmont le Mar 16 Aoû - 11:05
Alh Òli
Occitan Warrior
jfrieux a écrit:+1
Calrià que Calandreta faguèsse de corses per adultes, lo ser, per melhorar tot aquò
Ah mai meme en francés es lo chaple la bilheta
6 Re: Agression fascista a Clarmont le Dim 21 Aoû - 11:27
bork-oc
Tusta-Fusta !
Sinon l'espandiment fascista en aquesta momentòt que hè paur, non? o tot que va dens le pichòt mond occitanofòne?
7 Re: Agression fascista a Clarmont le Dim 21 Aoû - 21:27
maime
Lemosin de prumiera !
bork-oc a écrit:si qu'etz motivats entà corrigir los nostes tèxtes e donc ajudar lo movement, la pòrta qu'ei oberta. Que sufeish de demandar!Qu'auretz la nosta reconeishança eternau (dilhèu!).
Me, qu'es mai sa banalizacion que me fai paur. Daus ministres que se permeten de dire que fau pas chausir entre FN e PS, perque las idéias de l'UMP son trop de las lors per votar per ... lo PS ! Daus deputats que fan daus apero vin saucisson a l'Assemblada nacionala, ... E una de las consequencias serà l'impunitat daus fascistas quand faran la chaça aus gauchistas, aus imigrats, ...bork-oc a écrit:Sinon l'espandiment fascista en aquesta momentòt que hè paur, non? o tot que va dens le pichòt mond occitanofòne?
8 Re: Agression fascista a Clarmont le Lun 22 Aoû - 8:20
Alh Òli
Occitan Warrior
bork-oc a écrit:si qu'etz motivats entà corrigir los nostes tèxtes e donc ajudar lo movement, la pòrta qu'ei oberta. Que sufeish de demandar!Qu'auretz la nosta reconeishança eternau (dilhèu!).
Sinon l'espandiment fascista en aquesta momentòt que hè paur, non? o tot que va dens le pichòt mond occitanofòne?
Ah non, ieu non, vos ajudarai pas
Ouais ben que vòs? La societat ven de mai en mai racista, si fau pas estonar que dei recuperaciens de la cava occitana per elei... Quora si vei ce que dián a la testa de l'Estat, quora si vei lei reacciens xenofòbes ai prepaus d'Eva Joly (amai tombava mau, la paura), lei justificaciens a mièg-mòt deis attacas de Norvèja dau latz dau Front National...
Francament, "l'espandiment fascista", coma diás, es pas novèu...
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Marlers
Marlé en picard ( Marlers en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat se trucava Marles sus la mapa de Cassini.
La commune s'appelait Marles sur la carte de Cassini.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Details
Vergleichen & Sparen auf vans authentic lo pro grau!
vans authentic lo pro grau in vielen Colorway!
Freies Verschiffen und schnelle Anlieferung!
vans authentic lo pro grau,Authentic Lo Pro Schuhe weiß grau gestreift
vans authentic lo pro grau,on site vans western günstig kaufen, Speckle Jersey Authentic Lo Pro ...
vans authentic lo pro grau,Vans Authentic Lo Pro Schuhe leopard grau schwarz
vans authentic lo pro grau,Vans Authentic Lo Pro Grau Canvas Lace Up Turnschuhe Herren Vans ...
vans authentic lo pro grau,Vans Authentic Lo Pro ab 19,90 € | Preisvergleich bei idealo.de
vans authentic lo pro grau,Vans - Authentic Lo Pro Pewter/True White - Girl Shoes - Impericon ...
vans authentic lo pro grau,weitschaftstiefel Vans Authentic Lo Pro-Punkt-Skateboard-Schuh Grau ...
vans authentic lo pro grau,Modemarke Schuhe Förderung : ee6egcron595 - Vans Authentic Lo Pro ...
vans authentic lo pro grau,2017 Online Vans Authentic Lo Pro Skate Grau
vans authentic lo pro grau,Vans Authentic Lo Pro Sneaker Textil HIeeGys Damen Sneaker Eur36,37 ...
vans authentic lo pro grau,Vans Authentic Lo Pro Pop - Damensneaker – Grau/Pink – kaufen
vans authentic lo pro grau,Mädchen Vans Authentic Lo Pro Glacier Grau Bittersweet Schuhe ...


text:
Canal (via navegabla)
Un canal (var. canau, chanau) es un riu artificial navegable o pas. Los canals son generalament d'aiga doça, mas lo Canal de Corint o lo Canal de Suèz, que passsan pas lo nivèl de la mar, son salats.
Pòt èsser una estructura totalament artificiala, o un flume o un riu canalizat tot o en partida del sieu cors. L'òme modifica las caracteristicas geometricas e idraulicas d'un fluvi, per de curatges, de cavaments, de correccions e/o d'alargaments. Las canalizacions dels principals rius (Ren, Ròse) foguèron acompanhadas per lo claufiment de las vòutas o "cabeluts" per canalizar l'aiga dins un riu principal constrench. S'es agit de lo far mai drech per facilitar la navegacion al prejudici de la natura e riquesa ecologica e foncionala de las zònas umidas presentas anteriorament.
Dempuèi l'Antiquitat, puèi a l'Edat Mejana, las ribas se son bastidas per evitar las inondacions dins lo cas d'aigats, per fin de facilitar la traccion (alage) e l'arrambatge, per lo bastiment d'embarcadors, cais e camins d'alage, puèi per la creacion d'enclusas, ascensors e quitament de vaissèls, ponts canals o passatges de tunèls qu'an facilitat la circulacion e, fin finala, per las "estacions d'aiga", ponches de virament de vaissèls e pòrts fluvials.
Amb l'invencion del motor, e per luchar contra la desgradacion de las ribas per las ondadas causadas per la velocitat de las gabarras e dels batèls de motor, fòrça canals an uèi de ribas de beton o de "palplacas"" d'acièr.


text:
Seine-et-Marne (77)
superficie : 5 915 km² communes : 514 chef lieu : Melun
Palais de Fontainebleau |Château de La Grange-Bléneau |Chaos de la Dame Jouanne |L’Eléphant d’Apremont |Chêne Jupiter |Gorges de Franchard |Les Trois Pignons |Château d’Aunoy |Château de Blandy-les-Tours |Château des Boulayes |Château de Bourron |Château de Brie-Comte-Robert |Château de Champs-sur-Marne |Château de Champgueffier |Château de Ferrières |Château de la Grange-le-Roy |Château de Guermantes |Château du Houssoy |Château du Jard |Château de Jossigny |Château de Montgermont |Château de Nangis |Château de Nandy |Château de Nemours |Tour César (Provins) |Château de Rouillon |Château de Sainte-Assise | Château de Sigy |Château de Vaux-le-Vicomte |Château de Voisenon |Château de Villiers-les-Maillets |Disneyland-Paris |Parc Zoologique du Bois d’Attilly |Parc des Félins |Vélo-Rail du Val du Haut-Morin |Aquarium Sea Life |Fami Parc |Nymphéa |Edentara |Provins |Musée de la Grande Guerre du pays de Meaux |Musée de la Gendarmerie nationale |Roseraie de Provins |


text:
1045
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1045 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Escòcia[modificar | modificar la font]
Fin de la guèrra civila entre lo rèi Macbeth e l'abat laïc Crínán de Dunkeld, que sosteniá lei drechs au tròne de sei felens, eiretiers dirècts dau rèi Duncan, ambé la victòria dau rèi e la mòrt de son rivau. Aquò permetèt a Macbeth de renfòrçar rapidament sa posicion.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]


text:
67-Plumalhon
2 juin 2004 13:32 0 messages
BD-la vop
per Remi, de Biost-10 ans
la policèr qui hè deu fieròt
un permís de bastir
la cranc que pincha
Plan utilizar l’energia
s’encuentar de la pollucion de l’atmosfèra, deu praubèr e de la misèria
estauviar l’energia, utilizar-la miélher, fabricar-la shens polluir
desperdiciar
questionari : la Tèrra s’escaloreish, nombre de veituras e camions, dèishas, Eòle, geotermia, energia renoveladera
L’energia deu vent
l’energia eoliana, renoveladera com l’energia solara, neta (non pollueish pas)
los batèus de vela per viatjar
los molins per móler lo gran
l’eoliana per pompar l’aiga
cambiar lo vent en electricitat : mola de pèira remplaçada per un generator d’electricitat
pialars de 30 a 90m de hautor
fica pedagogica suu reportatge de F. Mollard
los quate vents de l’antiquitat
jòcs
mots mesclats : anglatèrra, avocat, colonizacion, dignitat, estudis, guèrra, indians, libertat, ministre, pacifista, patz, violéncia
l’ombra deu rei
Gandhi, lo guerrèr pacific
l’Índia senhorejada peus anglés
nascut en 1869, estudis tà avocat, parat d’anar víver en Africa deu Sud
la non-violéncia : ganhar la libertat shens har domau a arrés, blocar los trins, boicòts deus produits anglés
los anglés, esvarjats, que hasèvan arrepè a cada còp dinc a lor despart en 1947
Mahatma, l’Ama Grana, Pairbon ; tostemps l’arridolet aus pòts
assasinat en 1948
Lo cocut
vòla com un rapaç, viu en los endrets omprius e meilèu umides
la hémia pon au nid deus autes ausèths, lo cocuthòt ei lo prumèr a becar, possa los autes ueus hòra deu nid, se hè adoptar per fòrça
se’n véder entà l’arregolar
despart tà l’Africa a l’abòr
Lo pescaire d’angèlas
atraps : hialat, nassas (vartòus, anguilèras)
augas sus las arribas de l’estanh dab crancs, esquiras
brocar los hialats horadats, apedaçar
pesca de març a deceme
las pibalas
lo camion de la peishonèra, cubas dab aiga plan oxigenada
conte-Iban e Joana
Iban enten un airolet de flabuta que vieèva deu son cap, ua musica de l’esperit
lo pintre Ramiro, li hasèva hrèita d’un companhon de viatge
la txulula entenuda en una txaranga
soar l’elicon dab Joana, la jogaira de flabuta
jòcs
religa cada musician a l’instrument son
religapunts : l’escocés
BD-la vop
escortaire
aiga desidratada, tà portar qu’ei de purmèra
camion cistèrna
Dans la même rubrique
19 août 2008 – Plumalhon-126
4 février 2008 – Plumalhon-121
21 décembre 2007 – 120-Plumalhon
26 novembre 2007 – 119-Plumalhon
6 novembre 2007 – 113-Plumalhon


text:
179 collegians bascos penalizats
Dimèrcs 4 de julhet, parents d’escolans e ensenhaires que manifestèn davant lo Rectorat de Bordèu entà protestar contra la non-evaluacion de las copias scientificas deu brevet redigidas en basco. Que vienen de las tresaus generaus e professionaus de quate collègis Ikastola de Ciboure, Camboles-bains, Larceveau-Arros-Cibits e Baiona. Cap a 179 collegians que son actuaument penalizats per aver rendut la lor espròva en euskara, los correctors avent recebut la consigna de non pas corregir las partidas redigidas en lenga. Ger matin, lo rectorat que redigí un comunicat dens lo quau rapèra aver aplicat lo reglament : « pas sonque las espròvas d’istòria-geografia e ensenhament morau e civic e pòden estar redigidas en lenga viva regionau. » En 2017, lo Rectorat qu’avè procedit a ua derogacion « excepcionau » en acceptar de har notar las copias escriutas en lenga basca tà l’espròva de sciéncia. La federacion de las escòlas immersivas en lenga basca, SEASKA, qu’apèra a un navèth acamp lo 28 de julhet au moment deu passatge deu Tour de France en Bascoat.
Lo Conselh regionau de Navèra-Aquitania que publiquè un comunicat entà declarar oficiaument lo son sostien a l'associacion SEASKA dens la soa protèsta contra la non-presa en compte de las copias deu Brevet deus collegians : « La reconeishença de las lengas regionaus qu'ei au centre deu projècte de la Region que la hica en òbra dab los actors, las associacions e dens un dialòg bastit despuish bèra pausa dab lo Rectorat. Qu'ei donc important que los objectius comuns sian respectats e que purmèr, los collegians non sian pas penalizats », çò escriu la conselhèra regionau de Navèra-Aquitania en carga de las lengas regionaus, Charline Claveau-Abbadie. La Region que rapèra la declaracion deu President de la Republica deu 21 de junh passat a Quimper : « las lengas regionaus que jògan lo lor ròtle dens l'enradigament qui hè la fòrça de las regions. Qu'anam perennizar lo lor ensenhament ». « Los hèits que son capborruts e non deverén pas contradíser aquera posicion en l'ahar de quauques dias, tant dens la mesa en òbra deus acòrds en cors, capvath convencions passadas enter las collectivitats e l'Educacion nacionau, que dens los projèctes de refòrma », çò concludeish. Ahar de seguir.
Fòto : Captura video Youtube Stéphane Klein


text:
- Cet évènement est passé
Dictada occitana grand Albigés 2018
janvier 26 @ 14 h 00 min - 17 h 30 minGratuit
Dictada occitana del Grand Albigés / Dictée occitane 2018 Grand Albigeois
La Dictada occitana del Grand Albigés 2018 se farà a la sala de fèstas de Puèggozon lo divendres 26 de genièr. / Vous êtes les bienvenus vendredi 26 janvier à partir de 13h45 dans la salle des fêtes de Puygouzon.
Coma dempuèi qualques annadas, se fa lo divendres de tal biais de poder aver de classas d’escolans entièiras : esperam a Puèggozon al torn de 270 escolans, collegians e liceans venguts d’establiments publics, privats, e de Calandreta.
Lo tèxte serà tirat del Fablièr occitan de Prospèr Estieu, e l’animacion se farà ambe de scenòtas que los pichons van jogar a l’entorn de faulas de Prospèr Estieu o d’autres autors, e ambe de cançons del talhièr de cant del COR.
Val milhor de se marcar a l’avança al CCOA, o podètz far per mail o per telefòne. Venètz nombroses !
Podetz telecargar lo bulletin d’inscripcion « Adultes » en PDF çai de jos (de retornar abans lo 24-01-2018)
bulletin_inscription_adultes_dictada_2018
Clicatz per véser las fotos de la Dictada 2017