text:
Emmanuel Macron
Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron, nascut lo 21 de decembre de 1977 a Amians, es un banquièr d'afars, naut foncionari e òme politic francés. Es lo president de la republica francesa dempuèi lo 14 de mai de 2017.
Diplomat en estudis aprigondits de filosofia, inspector de las Finanças, foguèt banquièr d'afars a çò de Rothschild & Cie abans d'èsser nomenat secretari general adjonch de la presidéncia de la Republica[4]prés de François Hollande de mai de 2012 a junh de 2014.
Entre agost de 2014 e agost de 2016, foguèt ministre de l'Economia, de l'Industria e del Numeric dins lo Govèrn de Manuel Valls (2)[5]. En abrial de 2016, fondèt lo movement politic « En marche ! » puèi demissionèt de sas fonccions de ministre en agost de la meteissa annada. Tres meses mai tard, lo 16 de novembre, anoncièt sa candidatura a l'Eleccion presidenciala francesa de 2017.
Somari
- 1 Biografia
- 2 Carrièra professionala e politica
- 3 Presas de posicion
- 4 Notas e referéncias
- 5 Ligam extèrne
Biografia[modificar | modificar la font]
Originas familialas e vida privada[modificar | modificar la font]
Es lo filh de Jean-Michel Macron, mètge professor de neurologia a l'espital d'Amians[6] e responsable d'ensenhament a la Universitat de Picardia[7]; sa maire, Françoise Noguès, èra mètja conselhièra de la Sécuritat sociala[8]. Es de la granda, principala de collègi, que los seus parents èran illetrats, que ven, segon el, son engatjament a l'esquèrra[9]. La famiha Macron es originària del vilatge d'Authie dins la Somme [ref. necessària]. Per sa maire, Emmanuel Macron es d'origina gascona de Bigòrra : sons grands del costat mairal s'apelavan Joan -Jean- Noguès e Germana - Germaine - Arribet. Conservèt atal un ligam constant amb la vila de Banhèras de Bigòrra [10].
En 2007, maridèt Brigitte Trogneux, eissida d'una familha de chocolatièrs amianés[11], al Touquet ont possedís un masatge[12]. Encontrèt son esposa, de 24 ans son aïnada[13], del temps qu'èra sa professora de francés e animatritz de teatre al licèu privat La Providence d'Amians[14].
Formacion e activitats annèxas[modificar | modificar la font]
Faguèt los estudis de la seisena a la primièra au licèu La Providence, un establiment catolic d'Amians fondat pels jesuistas[15]. Contunhèt son escolaritat al licèu Enric IV ont obtenguèt lo bachilierat scientific[6]. Foguèt admés enseguida en CPGE B/L - Letras e sciéncias socialas, capitèt pas lo concors d’intrada a l’Escòla normala superiora[16] abans d'obtenir un DEA de filosofia a l'universitat de París-Nanterre[17] (Memòri sus l'interès general, al respècte de filosofia del drech d'Hegel, jos la direccion d'Étienne Balibar) e venguèt assistent del filosòf Paul Ricœur, per la redaccion de son libre La Memòria, l’istòria, l’oblit entre 1999 e 2001[16],[9]. Es tanben membre del comitat de redaccion de la revista Esprit[18].
Diplomat de l'Institut d'estudis politics de París (2001), integrèt l'ENA a Estrasborg de 2002 a 2004 dins la promocion Léopold Sédar Senghor[19].
Es tanben membre de la promocion 2012 dels « Young Leaders » de la French-American Foundation[20].
Seguèt, pendent dètz ans, d'estudis de piano al conservatòri d'Amians e acabèt tresen[6],[21].
Practiquèt la bòxa francesa[9] e lo fotbòl.
Es tanben administrator del théâtre de la Ville'[22].
Militantisme politic[modificar | modificar la font]
Comencèt a militar al Movement dels ciutadans[23]. Membre del PS a partir de l'edat de 24 ans, Es actiu, es a dire que cotizèt, de 2006 a 2009[14],[24][n 1]. Joga un ròtle dins la politica locala del Pas de Calais, dins la region de Berck, Étaples, Le Touquet, sens jamai èsser investit[9].
Es un pròche de l'ancian Primièr ministre socialista Michel Rocard dempuèi 2002[9].
Collabora tanben amb la fondacion Joan Jaurés a partir de 2006[24]. Encontrèt François Hollande en 2006 per l'intermediari de Jean-Pierre Jouyet e s'engatja amb el a partir de 2010[14]. Pendent l'eleccion presidennciala de 2007, faguèt partit del grop Les Gracques, compausat d’ancians patrons e nauts foncionaris, que remembra una alliança entre Ségolène Royal e François Bayrou[25],[26]. Ensagèt enseguida d’obtenir del PS, una investitura a las legislativas en Picardia[27]. Mas, los socialistas del Nòrd refusant de lo causir, es pas candidat[27]. Aquel escaç, associat a la victòria de Nicolas Sarkozy a l'eleccion presidenciala de 2007, l'insitís a donar un torn novèl a sa carrièra[27].
Sostenguèt Francés Hollande a la primària presidenciala socialista de 2011[8]. De julhet a decembre de 2011, anime un ensems d'expèrts e d'economistas, lo grop de la Rotonda, compausat dels economistas Philippe Aghion, Gilbert Cette e Elie Cohen, e que fa rappòrt totes los quinze jorns al candidat[9],[28].
Una candidatura li es prepausada dins sa vila natala d'Amians per las municipalas de 2014 mas neguèt. Es a causa d'aquela abséncia de mandat electoral que Francés Hollande venguèt l'idèa de li confiar lo Ministèri del Budgèt dins lo Govèrn de Manuel Valls (1)[19]. En 2014, es pressentit per un largatge dins los Nauts Pirenèus, sus la circonscripcion de Jean Glavany, per las legislativas de 2017[29].
Carrièra professionala e politica[modificar | modificar la font]
Carrièra professionala[modificar | modificar la font]
En 2004, a l'eissida de son escolaritat a l'ENA, integrèt lo còs de l'Inspeccion de las Finanças[30],[31].
En 2007 foguèt nomenat raportaire de la Commission per la liberacion de la creissença francesa (« commission Attali »).
En setembre de 2008, se metèt en disponibilitat de la fonccion publica, e venguèt banquièr d'afars per Rothschild & Co[32],[22]. Recrutat per François Henrot sus recomandacion de Jacques Attali e de Serge Weinberg, indica que l'escaç de son militantisme local e l'eleccion de Nicolas Sarkozy a la presidéncia de la Republica lo poussé menèro a aquela activitat[9].
En 2010, venguèt associat de la banca[33].
En 2012, es nomenat gerent, e pilòt d'una negociacion màger de l'an (la compra per Nestlé d'una filiala de Pfizer), una transaccion de mai de nòu miliards d'èuros que lo faguèt venir milionari[14],[22]. François Henrot diguèt d'el que « seriá estat, s’èra demorat dins lo mestièr, un dels melhors en França, sens dobte quitament en Euròpa »[32]. Entre decembre 2010, data de sa nominacion coma associat gerent, e mai de 2012, data de son arribada a l'Elisèu, Emmanuel Macron indica aver ganhat 2 milions d'èuros brut[23].
Secretari general adjonch de la presidéncia de la Republica[modificar | modificar la font]
Lo 15 de mai de 2012, Emmanuel Macron, tornat a la foncion publica, venguèt secretari general adjonch de l'Elisèu amb Nicolas Revel[34]. Segonda lo nòu secretari general, Pierre-René Lemas. Es un dels artisans[35],[36], veire a l'originea[37] del pacte de responsabilitat e del credit d'impòst per la competitivitat e l'emplec[38].
Lo 10 de junh de 2014, l’Elisèu anoncia que daissa lo cabinet de Francés Hollande e que Laurence Boone li succediguèt lo 15 de julhet dins son ròtle de conselhièr economic e financièr. Emmanuel Macron, qu'es tanben secretari general adjonch de l’Elisèu amb Nicolas Revel, es al contrari pas remplaçat dins aquela foncion[39],[40]. Lo secretari general de l’Elisèu Jean-Pierre Jouyet indica alara qu’Emmanuel Macron anava quitar la presidéncia « per menar de projèctes personals dins los domènis de l’ensenhament e de la recerca »[41].
Ministre de l'Economia, de l'Industria e del Numeric[modificar | modificar la font]
Lo 26 d'agost de 2014, foguèt nomenat ministre de l'Economia, de l'Industria e del Numric dins lo Govèrn de Manuel Valls (2) per remplaçar Arnaud Montebourg[42]. Venent lo ministre de l’Economie mai jove dempuèi Valèri Giscard d'Estanh dins lo Govèrn de Jòrdi Pompidor (1) en 1962[43], es alara qualificat per de mèdias e actors politics d'« antiMontebourg »[44],[45] e de « simbòl » d'un viratge liberal de l'executiu[46],[47].
Presenta en decembre de 2014 al Conselh dels Ministres, lo projècte de lei per la creissença et l'activitat, o "Lei Macron", qu'a per objectiu de « desverrolhar l'economia francesa » modificant entre autre la reglamentacion al subjècte del trabalh lo dimenge, las professions reglamentadas, los transpòrts e le permés de menar, e la vida de las entrepresas e dels salariats. Per paur de trobar pas de majoritat sul tèxte, lo Govèrn de Manuel Valls (2) decidís de far pas votar aquela reforma pels parlementaris e d'utilizar l'article 49-3 de la Constitucion, per la far adoptar. [48]
President de la Republica[modificar | modificar la font]
En abril de 2016, fonda son movement politic, nomenat En marche !, e demissiona quatre meses mai tard de sas foncions de ministre. Candidat a la presidéncia de la Republica, acaba al cap del prièr torn amb 24,01 % dels vòtes debans Marine Le Pen (21,30 %) e es elegit al segond torn lo 7 de mai de 2017 amb 66,10 % dels vòtes contra 33,90 % per la candidata del Front nacional. Ven, a 39 ans, lo president mai jove de l'istòria de las cinc Republicas francesas e lo dirigent mai jove del G20.
Presas de posicion[modificar | modificar la font]
Qualificat pels observators de socialiberal[49],[50].
Pendent la campanha presidenciala de Francés Hollande, declara en pichon comitat al subjècte de sa proposicion de taxe a 75 % suls fòrça nauts revenguts: « Es Cuba sens lo solelh! »[44]. Es encara mai favorable a la suppression de los ròdols fiscals[9].
Quand lo ministre de l'Industria Arnaud Montebourg ensag de salvar los emplecs menaçats del site ArcelorMittal de Florange, afirma que l'« esquèrra romantica » deu obrir los uèlhs, e apond: « L'esquèrra es censada cambiar lo real mas, a causa de las contrenchas, cambiar lo real será complicat »[51]. S'es pas ostil a l'opcion de nacionalizar los nauts fornèls, estima qu'Arnaud Montebourg s'embarra tròp dins aquela unica solucion[23].
En octobre de 2013, declara a Mediapart :
- « Se pòt pas mai presentar l'esquèrra coma l’extension infinida dels drechs. [...] L’ideologia d'esquèrra classica permet pas de pensar lo real tal coma es. Nos manca d'aisina – o cal reconéisser. L'esquèrra a pas repensat pro los objèctes. [...] Çò que se nomena de biais un pauc vielhòt lo « socialisme de l’ofra », es far atencion a la reparticion de la carga entre los diferents actors de l’economia. […] Aquel « socialisme de l’ofra » supausa donc de tornar visitar un dels reflèxes de l'esquèrra, segon que l’entrepresa es lo luòc de la luta de las classas e d’un desalinhament prigond d’intesreses. [...] L'esquèrra modèrna es aquela que dona la possibilitat als individús de far fàcia, quitament pendent los cops durs. Pòt pas mai rasonar en tèrmes d'estatuts. La societat estatutària ont tot será previst inexorablament desparareis »[52].
Confia mai: « A la davalada de 2013, auriai podut sortir [del secretariat general de l'Elisèu] perque nòstra reforma de las retiradas èra pas a la nautor de çò que se deviá far »[25].
Dins una entrevista donanda al Point lo jorn abans de sa nominacion coma ministre de l'Economia, de l'Industria e del Numeric dins lo Govèrn de Manuel Valls (2), declara:
- « Poiriam autorizar las entrepresas e las brancas, dins l'encastre d'accòrdis majoritaris, a derogar a las règlas del temps de trabalh e de remuneracion. Es ja possible per las entrepresas en dificultat. Perque pas espandre a totes las entrepresas, a condition que siá un accòrdi majoritari amb los salariats? »[53]
Lo cabinet del Primier ministre indica alara que lo govèrn « a pas l'intencion de tornar sus la durada legala del trabalh a 35 oras », que la modificacion eventuala « relèva de discussions entre partenaris socials » que l'executiu « respecterá »[54].
En genièr de 2015, Emmanuel Macron dona dempuèi Las Vegas un entrevista al jornal Les Échos, ont declara: « Se cal de joves franceses que ajan l'enveja de venir miliardaris »[55]. Aquela presa de posicion provòca un tir dempuèi son camp, lo primièr secretari del PS comprés, que declara: « L'atrach del ganh, dels miliardaris... es vertadièrament pas una causa que me va »[56]. Al delá del Front d'Esquèrra e del PCF qu'exprisson lo rebut d'aquela idèa, d'unes a drecha, coma François Fillon ironizan: « Compreni qu'es un objectiu que pòt èsser lo seu, o que aviá podut èsser lo seu dins lo passat, mas es subretot, tròbi un pauc reductor coma ideal de vida »[57]. Fin finala, la premsa dobta qu'aquel genre de sortida ajude lo ministre a far passar sa lei[58].
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
Notas[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo responsable de las federacions al PS Alain Fontanel indica qualques jorns aprés sa nominacion a Bercy qu'Emmanuel Macron es pas a jorn de cotizacion. font : Macron, militant PS depuis 2006, n'est plus à jour de cotisation depuis 5 ans, Le Nouvel Observateur, 29 août 2014.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Arrêté du 12 juillet 2014 sul Légifrance.
- ↑ Arrêté du 28 février 2011 sul site Légifrance.
- ↑ Emmanuel Macron n'est plus encarté au Parti socialiste, Lefigaro.fr, 18 février 2015
- ↑ (fr)Le cabinet du Président de la République , elysee.fr, 15 mai 2012.
- ↑ (fr)Décret du 26 août 2014 relatiu a la composicion del govèrn sus Légifrance.
- ↑ 6,0, 6,1 et 6,2 (fr) Georges Charrières, « Emmanuel Macron, un Amiénois à l’Élysée », Le Courrier picard, 16 de mai de 2012
- ↑ (fr) Vincent Delorme, « Emmanuel Macron ministre : un Amiénois à Bercy », France Bleu Picardie, 27 d'agost 2014.
- ↑ 8,0 et 8,1 (fr) Anne Fulda, « Emmanuel Macron - Le cerveau droit de Hollande », Le Figaro Magazine, semana del 14 de decembre de 2012, p. 32-35.
- ↑ 9,0, 9,1, 9,2, 9,3, 9,4, 9,5, 9,6 et 9,7 (fr)Odile Benyahia-Kouider, Ils ont marqué 2012 : Emmanuel Macron, l'enfant prodige de l’Élysée, Le Nouvel Observateur, 28 décembre 2012.
- ↑ « Sacrées mémés de Bagnères-de-Bigorre ! », ladepeche.fr,
- ↑ (fr) Gaël Rivallain, « Ce banquier énarque amiénois qui remplace Montebourg », Le Courrier picard, 27 d'agost de 2014.
- ↑ (fr) Fabrice Leviel, « Emmanuel Macron, le nouveau ministre de l’Économie, réside au Touquet », La Voix du Nord, 28 d'agost 2014.
- ↑ (fr) E.C.; « Emmanuel Macron, l’homme pressé », Paris Match, 28 d'agost de 2014 en linha
- ↑ 14,0, 14,1, 14,2 et 14,3 (fr)Grégoire Biseau; Avec Macron, l'Élysée décroche le poupon periodic: Libération; 17 de septembre de 2012 en linha.
- ↑ (fr)Portrait : Emmanuel Macron, Faits & Documents n°346 del 16 al 30 de novembre de 2012.
- ↑ 16,0 et 16,1 (fr)Vincent de Féligonde, Emmanuel Macron, ancien conseiller du prince aux manettes de Bercy, La Croix, 26 d'agost 2014
- ↑ [[fr}}Even Vallerie, « Remaniement. Emmanuel Macron, un ex-banquier à l'Économie », Ouest-France Entreprise, 27 d'agost de 2014
- ↑ (fr)Emmanuel Macron, de la philosophie au ministère de l'Économie, Philosophie Magazine, 27 d(agost de 2014.
- ↑ 19,0 et 19,1 (fr)Emmanuel Macron, de « Mozart de l’Élysée » à ministre de l'économie, Le Monde.fr 27 d'agost de 2014, Charlotte Chabas en linha.
- ↑ (en) Past Classes French American Foundation
- ↑ (fr)url=http://www.lemonde.fr/a-la-une/article/2012/10/27/emmanuel-macron_1782025_3208.html Emmanuel Macron, monsieur superlatif] Claire Guélaud, 27 d'octobre de 2012 Le Monde ; 88 notes pour piano solo, Jean-Pierre Thiollet, Neva Editions, 2015, p.193. ISBN 978-2-35055-192-0
- ↑ 22,0, 22,1 et 22,2 (fr)David Bensoussan; Macron, ce chouchou des patrons qui succède à Montebourg; Challenges; 3 de setembre de 2012 en linha.
- ↑ 23,0, 23,1 et 23,2 (fr)Corinne Lhaïk, Marcelo Wesfreid et Marie Simon, « La bombe Macron », L'Express, 2 septembre 2014
- ↑ 24,0 et 24,1 (fr)Macron, militant PS depuis 2006, n'est plus à jour de cotisation depuis 5 ans, Le Nouvel Observateur, 29 août 2014.
- ↑ 25,0 et 25,1 Grégoire Biseau, Le symbole de la Macron-économie, Libération, 26 d'agost de 2014
- ↑ (fr)Grégoire Biseau, Les Gracques pris en flagrant délit de déni, Libération, 2 avril 2007
- ↑ 27,0, 27,1 et 27,2 Emmanuel Macron : l’homme du Président 24 de febrièr de 2014, ed: Visions Mag.
- ↑ (fr)Corinne Lhaïk, Élysée: Emmanuel Macron, l'ex-banquier qui murmure à l'oreille de François Hollande, L'Express, 15 de mai de 2013.
- ↑ (fr)Emmanuel Macron est à la recherche active d'une circonscription pour 2017, Le Lab Europe 1, 23 de genièr de 2014.
- ↑ Arrêté du 9 avril 2004 portant affectation aux carrières des élèves de la promotion 2002-2004 « Léopold Sédar Senghor » de l'Ecole nationale d'administration sur le site Légifrance.
- ↑ Claire Guélaud, Emmanuel Macron, un banquier d'affaires nommé secrétaire général adjoint de l'Elysée, 'Le Monde, 16 mai 2012.
- ↑ 32,0 et 32,1 (fr)Rémi Noyon, Au fait, il faisait quoi chez Rothschild, Emmanuel Macron ?, Rue89, 28 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Rothschild & Cie coopte trois nouveaux associés, Les Échos.fr, 16 de decembre de 2010.
- ↑ (fr)Arrêté du 15 mai 2012 portant nomination à la présidence de la République publié au Journal officiel du 16 mai 2012.
- ↑ (fr)Macron propose d'élargir les dérogations aux 35 heures, AFP, 28 d'agost de 2014.
- ↑ Macron, nouveau patron surprise de Bercy, en rupture avec Montebourg, L'Express.fr, 26 août 2014.
- ↑ (fr)Emmanuel Berretta, Pacte de responsabilité : haro sur Emmanuel Macron !, Le Point, 30 de genièr de 2014.
- ↑ Emmanuel Macron à Bercy, un "beau symbole", BFM Business, 26 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Marie Visot, « Laurence Boone, une forte tête à l'Élysée », Le Figaro, encart « Culture », 11 de junh de 2014, p.38.
- ↑ (fr)Solenn de Royer, « Plusieurs conseillers de François Hollande quittent l'Élysée », Le Figaro, 11 de junh de 2014, p. 2.
- ↑ (fr)Élysée : Hollande chamboule son cabinet 10 de junh de 2014; Les Échos
- ↑ (fr)Emmanuel Macron remplace Arnaud Montebourg comme ministre de l'Économie, lefigaro.fr, 26 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Christophe Carmarans, Emmanuel Macron: son adversaire, c’est la défiance, Radio France International, 29 d'agost de 2014
- ↑ 44,0 et 44,1 (fr)Marie Visot, Emmanuel Macron, l'anti-Montebourg, Le Figaro, 28 août 2014.
- ↑ Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
JDD.
- ↑ [[fr}}Lénaïg Bredoux et Martine Orange, « Emmanuel Macron, symbole de la dérive libérale de l'exécutif », Mediapart, 26 août 2014
- ↑ Gabriel Vedrenne, « Montebourg passe le relais à Macron, tout un symbole », Europe 1, 27 août 2014
- ↑ (fr)Pourquoi le marteau du 49-3 est un outil indispensable ?en linha Les Echos; 25 de febrièr de 2015
- ↑ (fr)Mehdi Pfeiffer, Emmanuel Macron, un banquier social-libéral à Bercy, LeParisien.fr, 26 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Pascal Jalabert, La ligne social libérale passe par Macron, L'Est Républicain, 28 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Emmanuel Macron, jeune homme pressé, brillantissime touche-à-tout, AFP, 26 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Lénaïg Bredoux, Emmanuel Macron: la gauche classique est une «étoile morte», Mediapart, 27 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)« Macron prêt à autoriser « toutes les entreprises » à déroger aux 35 heures », Le Monde.fr, 28 d'agost de 2014.
- ↑ (fr)Le gouvernement « n'a pas l'intention de revenir sur la durée légale du travail à 35 heures », Le Monde.fr, 28 d'agost de 2014.
- ↑ (fr) Emmanuel Macron : «Il faut des jeunes Français qui aient envie de devenir milliardaires»en linha Les Echos 06/01/2015 (modificat 07/01/2015)
- ↑ (fr) macron-et-les-jeunes-milliardaires-la-phrase-qui-consterne-la-gauche Le Parisien 07/01/2015
- ↑ (fr)Macron et les jeunes milliardaires : la phrase qui irrite la gauche en linha France Info 07/01/2015
- ↑ (fr)Emmanuel Macron et les milliardaires: la gauche se déchaîne (encore) contre le ministre Huffington Post 07/01/2015
Ligam extèrne[modificar | modificar la font]
- (fr)Ficha del ministre e sas accions sul site oficial del govèrn


c: text/html

text:
Periòde Predinastic egipcian
Lo periòde predinastic qu'ei ua division de l'istòria de l'Egipte antica qui precedeish l'Empèri ancian (que comença a l'entorn de -3000). Qu'ei un temps mau documentat de quan l'escritura ieroglifica n'èra pas autant acabada com ac hore a partir de l'Empèri Ancian ; los ieroglifs d'aqueth temps que son mei que mei figuratius, au contre deu sistèma seguent qui establí ua associacion de signes fonetics dab determinatius figuratius ; atau, quan trovam un nom d'aqueth temps, com per exemple un haucon (simbèu d'un faraon e deu diu Òrus) e un escorpion, que podem designar lo rei com estan Òrus Escorpion, mes en bèth pausà'ns la question de saber s'ac cau prononciar dab las pauralas mei tardièras en egipcian ieroglific o se lo document e'nse balha pas sonque ua significat (aquiu la titulatura totemica). Lo periòde predinastic que mescla los 2000 ans qui precedeishen l'Empèri Ancian (un periòde preïstoric) dab las dus cents annadas de periòde protodinastic (qui n'avem de testimoniatges istorics grafics, quitament se son de mau interpretar). Lo periòde predinastic qu'ei un temps qui precedeish l'unificacion egipciana. Que i avèva un reiaume de Baisha Egipte e tres de Hauta Egipte. L'unificacion de la Baisha e Hauta Egipte, hèita peu rei Narmer (tanben conegut com Nemes) que marca la fin d'aqueth periòde. Lo rei d'aqueh (com Òrus Escorpion) temps que son generaument amassats dens la dinastia 0.
Véder:
- Peus personatges: Òrus Escorpion, Narmer (Menes).
- Peus documents: Paletas egipcianas.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Jack Kerouac
Jack Kerouac (nascut Jean-Louis Lebris de Kérouac en 1922, mòrt en 1969) foguèt un escrivan nòrd-american de la generacion Beat.
Biografia[modificar | modificar la font]
Lo sieu nom vertadièr èra Jean-Louis Lebris de Kérouac, descendent de canadians francofòns. Aprenguèt pas a parlar anglés fins a sièis ans. Jack Kerouac destaquèt lèu coma esportista en practicant fotbòl american, obtenguèt una borsa per l'Universitat de Columbia de Nòva York. Malgrat aiçò, una lesion a la camba e una baralha amb lo sieu entrenador frustrèron la siá carrièra, que rason se va per ingressar a la marina mercant. Quand èra dins tèrra escriviá constantament.
S'installèt dins la vila de Nòva York, ont coneguèt los autres membres de la Generacion Beat, coma Allen Ginsberg, Neal Cassady e William S. Burroughs.
Passèt de divèrses ans a ensajar de trobar un quite estil, que nomenèt fin finala pròsa espontanèa o "kickwriting". Quand li demandavan la siá opinion sus l' escritura, s'esforçava pas a far de diferéncias entre la pròsa e la poesia. Sosteniá que las siás idèas s'aplicavan tan al un coma l'autre genre, l'espontaneïtat coma metòde traspassava los limits de las formas de l'escritura. Li agradava de dire que quand trabalhava en un roman cada paragraf èra un poèma dins d'un tèxt estendut que surava en la mar de la lenga anglesa.
La reputacion li provèt pas doncas que Kerouac, timid, aviá la costum de se presentar begut a las entrevistas per veire d'explicar la mística dels romans qu'aviá escrich fòrça ans enrè e que degun aviá pas gausat publicar.
Moriguèt a 47 ans a causa d'un vessament intèrne, produch d'una cirrosi.
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Article de qualitat dins una autra lenga
- Article de qualitat en georgian
- Portal:Literatura/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Escrivan american
- Naissença en 1922
- Decès en 1969


text:
Districte de Sant Martí
Sant Martí es un districte de Barcelona que, situat a l'èst de la vila, limita amb la municipalitat de Sant Adrià de Besòs, los districtes de Ciutat Vella, l'Eixample, Horta-Guinardó e Sant Andreu e la mar Mediterrani.
Lo sieu nom proven de l'anciana municipalitat del plan de Barcelona, Sant Martí de Provençals, que foguèt un vilatge independent dempuèi 1714 fins en 1897. A l'ora d'ara lo districte se dividís en dètz quartièrs. Per lo dessús de la Granda Via trobam: Verneda i la Pau, el Clot, el Camp de l'Arpa del Clot e lo Sant Martí de Provençals; per jos trobam: lo Poblenou, Besòs i el Maresme, Provençals del Poblenou, Parc i llacuna del Poblenou, Vila Olímpica del Poblenou e Diagonal Mar i Front marítim del Poblenou.
Lo districte de Sant Martí concentra la màger part de las plajas de Barcelona en los sieus 2675 mètres de litoral. Amb 938 ectaras e 221 029 abitants (2005), es lo segond districte de la vila en estenduda reala e populacion. 41° 25′ 04,39″ N, 2° 11′ 55,25″ E


text:
PREÏSTÒRIA MAI ANCIANA ENCARA D’IRLANDA
L’analisi d’un uas d’ors trobat en una balma irlandesa a balhat de pròvas de l’arribada de l’òme modèrn 2.500 ans abans de l’edat confirmada per l’arqueologia. Fins uèi lo jorn se pensava que l’òme modèrn, Homo sapiens sapiens, èra arribat a la illa d’Irlanda fa solament 10.000 ans. Ara una còla de scientifics a confirmat que i arribèt fa 12.500 annadas.
Las pròvas del radiocarbòni son estadas fachas sus un uas d’ors amb d’inscripcions d’Homo sapiens sapiens e confirman que foguèron fachas fa 12.500 ans, çò es 2.500 ans abans que non se pensava. La descobèrta es estada presentada al Musèu Nacional d’Irlanda.
Maugrat que l’uas d’ors ja èra estat trobada en una balma al comtat de Clare en 1903, en la còsta oèst d’Irlanda, èra estat conservat dins lo Musèu Nacional d’Irlanda, en Dublin, fins que una còla d’aquel musèu decidiguèt de tornar l’estudiar. Mas coma aqueste musèu a mai de 2 milions de pèças dins la sieuna colleccion èra pas estat trobat fins l’an 2016. Una segonda pròva amb radiocarbòni foguèt facha en Oxford e aquesta balhèt la mateissa edat: 12.500 ans.
Una preïstòria irlandesa encara mai anciana
Aquò vòl dire que la preïstòria d’Irlanda es 2.500 ans mai anciana e que los arqueològs auràn de rescriure lo periòde paleolitic en aquesta illa un autre còp. Un fach que fa contents la comunautat scientifica d’aquesta illa pr’amor que fins uèi los irlandeses totjorn avián pensat que lor preïstòria èra fòrça cuerta pr’amor que l’òme modèrn arribèt pas a l’illa fins que lo glaç desapareguèt totalament.
Èra una pròva que los arqueològs irlandeses cercavan dempuèi lo sègle XIX. De mai, los arqueològs qu’an fach l’estudi de l’uas an confirmat que las inscripcions foguèron fachas quan aquel encara èra fresc. E aquò vòl dire qu’es una pròva reala de l’edat de l’us. L’estudi es estat publicat en la revista Quaternary Science Reviews.
La Redaccion


text:
Vint-e-cinc ath vermelh. Ges nere. Sonque me quede era mieitat des fiches dempús dera prumèra jòga. Guardi ath croupier damb cara de canhot castrat e me torne era uelhada coma se non le importesse. Un òme de uns seishanta ans que porte ua americana color mostarda damb quadres chicolate li aufrís ua ficha de cinquanta per auer-le dat sòrt. Aquiu va, en ua ficha insignificanta tà d’aqueth tipe que semble un banquèr prejubilat, tot eth mèn pressupèst entà lo que quede de net.
Check!
Aguestes quantitats son ua colhonada comparades damb es milions que se botgen en es casinos de Las Vegas. Non de Pontaut -a on i a mès bars per poblant que enlòc-, es des Estats Units. Barcelona e Madrid se disputen bastir un complèx d’aguestes magnituts en Europa. Tosime massiu que, sens dubte, crearà naui de lòcs de trabalh. Mès a quin prètz? Ua jòga massa perilhosa, en plena crisi mondiau, entàs inversors.
Call!
En desèrt de Los Monegros, s’a passat deth gòi ara maufidança. Las Vegas aragoneses, Gran Scala, auien de començar damb ua inversion iniciau de 7.255 milions d’èuros. Aguesta s’a vist redusida a 500. Es obres van mès a pòc a pòc de lo previst. E es 15.000 naui lòcs de trabalh queden luènh d’èster ua realitat. S’arriben, clar. Adès que Catalunha e Madrid s’arringuen en ua auta peleja de mala encólia, aurien d’analisar ben es possibilitats reaus.
Raise!
Cambi de taula e m’en vau tàs dats. Eth sèt dera sòrt. Sies possibilitats entre trenta-sies de que gesque. Es cubets sauten pera curbetaula coma dus daufins en miei deth ocean. Un dat què dehòra deth camp de jòc. Er aute merque un quate. M’ajoqui entà guardar eth resultat dera mia sòrt… Ua auta net serà.
Fold!
Catalunha se peleje damb Madrid peth complèx de Las Vegas en Europa
Las Vegas de Los Monegros van anin-anan


text:
diumenge, 24 d’abril de 2011
ÈRNHA
Dins aquesta passa, los mediàs nos convidan de s’esbaudir sul primièr empèut de la cara, recentament realizat sus un òme dins un espital de Barcelona (Catalonha). Operacion capitada que remosèt una còla d’un trentenat de cirurgians.
En França tanben avèm d’especialistas de l’empèut de la cara. Entre eles, Micolau S. practica solet. Coma o fariá un goró, endormís sos pacients d’un biais fòrça original (un saquejal d’espatla e del còl en saumejant : « Eh bien, je vais vous l’dire. »).
Puèi, en vertadièr discípol dels metges indonesians, òbra a mans nusas, sens bistorí, aquò daissariá cicatrises.
Ça que la, lo metòd presenta dos inconvenients màgers :
- Trebola fòrça lo pichon endret del cervèl ont nisan las opinions politicas. Aquò’s atal qu’avèm vist d’operats per Micolau S. quitar sas idèas d’esquèrra per s’endralhar cap a dreta, fins a acceptar d’entrar al govèrn.
- Levats los bendatges, las caras novèlas son pas que falsas cadaulas.
(D’après Maxime VIVAS, escriveire).
diumenge, 10 d’abril de 2011
Quand auretz
Quand auretz acabat de far
Truquet truqueta
Sus internet
Començaretz de vos mainar
Qu’avètz quicòm d’aprestar
Lèu lèu
Quicòm qu’al polit mes de mai
Se passa
Se passa
LLCER li dison
Doncas per far una revision
Dialectologica
Aquí de vivaro-alpenc
Que n’avèm pas tròp
La costuma.
dissabte, 2 d’abril de 2011
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
L’associacion Calandreta de Lescar qu’estó creada en 1992. Que participa activament au projècte Calandreta e qu’ei garanta de la gestion entà assegurar, dab los regents, un bon foncionament de l’escòla. Las ressorças financèras que vienen de las collectivitats locaus, de las adesions e de las accions miadas peus pairs.
Un conselh d’administracion (C.A.) qu’assegura lo foncionament de l’associacion. Los ensenhaires qu’i son representats. Qu’ei lo lòc de decision. Los membres deu C.A. que son elejuts au cors de l’amassada generau qui’s hè un còp l’an.
Que i son tanben comissions qui mian ua reflexion e perpausan accions dens maines diferents entà assegurar un bon foncionar de l’escòla. Cada pair que i pòt participar. L’escòla e l’associacion que son hèra ligadas. Qu’ei a cada pair, regent o membre de l’associacion de balhar vita a aqueste ligam. Cadun que pòt portar las competéncias soas au projècte.
Las manifestacions organizadas per l’associacion que son tanben lo parat d’encontrà’s e de ligà’s dab las autas familhas, e qu’ei atau qui, tot au long de l’annada, que perpausam activitats tà amassar mainats, pairs e equipa pedagogica : l’aperitiu de la rentrada, ua dimenjada en montanha tà facilitar l’arribada de las familhas navèras, lo garfo deus reis, la hèsta de l’escòla…
Desempuish la soa creacion, la Calandreta que participa hèra a la vita sociau e culturau suu parçan de Lescar. Que tribalha dab l’Esquireta, associacion culturau de Lescar, a l’organizacion de mantuas animacions com la « Dauba de Nadau » en deceme o lo « Huec de la Sent Joan » cada junh au còr de la ciutat…
L’associacion que participa tanben a « Touskiflot », au « Festival de la petite enfance » a Pau, a la « Faites du Sport » a Lescar en junh… Aquestas manifestacions que perrmeten de har conéisher l’escòla e d’equilibrar lo budget de l’associacion.
Augan, peu dusau còp, l’escòla que participa a las « Journées départementales des familles » en ligam dab lo Réseau Appui Parent, los organismes e las associacions de Lescar ligats a la mainadèra. Calandreta que perpausa talhèrs, animacions e ua conferéncia suu tèma deu desvolopament deus mainatges.
Los associatius e l’equipa pedagogica qu’aprèstan d’ara enlà dab l’associacion « Viravent » los vint ans de l’escòla. La hèsta que’s debanarà lo 6 de julhet 2013. dab un concèrt deu grop « Nadau » e un hèish d’animacions peus petits e grans.
L’escòla que participa a mantuns concors, literaris o autes organizats per associacions o organismes locaus
L’escòla qu’ei integrada a las activitats periscolaras perpausadas peus servicis municipaus de la vila de Lescar, suu temps periscolar.
Calandreta Lescar qu’ei un deus dètz establiments escolars deus Pirenèus-Atlantics (nau escòlas e un collègi) e deus tretze establiments de la region Aquitània.
Cada escòla qu’ei sòcia de la Federacion departamentau e de la Federacion regionau.
Las escòlas que son totas sòcias de la Confederacion occitana de las escòlas associativas laïcas calandretas.
Calandretas, que n’i a sus tot lo domeni occitan.


text: Avalorar es capacitats tecniques e fisiques deth grop ei era tresaua pèça clau ena preparacion d’ua gessuda, e era gestion deth grop a de favorir ua bona prenuda de decisions dessós en terrenh. En aguesta seccion et presentam beri elements que te pòden ajudar en aguest trabalh. Era Escala Europèa de Perilh de Lauegi definís era estabilitat deth celh nhèu, era probabilitat de desencadenament e era mida des lauegi esperables per cada grad de perilh de lauegi. Tanben podetz consultar eth Glossari de tèrmes de nhèu e lauegi. Er Evaluador combine eth grad de perilh deth Bulletin de Perilh de Lauegi damb era Classificacion deth Terren e proporciòne recomanacions adaptades ath nivèu deth grop. En Problèmes Tipics de Lauegi definim es problèmes de lauegi que mos podem trobar ena montanha i s’includissen en bulletin. Es Bones Abituds són totes aqueres causes que pòs hèr entà realizar damb seguretat es tues gessudes e que non depenen des condicions deth perilh de lauegi. En Articles de Nhèu e Lauegi trobaràs publicacions e presentacions en amasades e congrèssi sus temes diuèrsi de nivologia e lauegi.


text:
Calandretas
Los establiments escolars Calandreta son d'escòlas e collègis bilingües franco-occitans. Son d'equivalents occitans de Diwan pels bretons, Seaska pels basques, La Bressola pels catalans e ABCM-Zweiprachigkeit pels alsacians-mosellans.
La primièra Calandreta foguèt creada a Pau (Pirenèus-Atlantics) en 1979.
En 2016, existisson 65 escòlas e tres collègis repartits sus 20 departaments per 3797 escolans escolarizats.
Las Calandretas son d'escòlas a res non còsta e laïcas. Lo metòde practicat es lo de l'immersion lingüistica precòça. L'ensenhament dispensat seguís los programas de l'Educacion Nacionala. La pedagogia i es activa (inspirada de las tecnicas Freinet) per acompanhar l'enfant cap a l'autonomia, lo partatge e la ciutadanetat.
Calandreta dispausa d'un establiment d'ensenhament superior occitan APRENE (http://www.aprene.org) (situat a Besièrs) ont son formats los professors d'escòla Calandreta. APRENE es reconegut per l'Educacion Nacionala e afiliat a l'ISLRF (Institut Superior de las Lengas de la Republica Francesa). La Confederacion de las Calandretas es sòcia del Congrès permanent de la lenga occitana.
Somari
- 1 La question dificila del bilingüisme
- 2 Las Calandretas en Occitània
- 3 Vejatz tanben
- 4 Nòtas
La question dificila del bilingüisme[modificar | modificar la font]
Discors oficial[modificar | modificar la font]
Lo discors oficial del movement Calandreta es lo seguent. Los enfants practican en complementaritat las doas lengas vivas, lo francés e l'occitan. An accès a las doas culturas que s'enriquisson mutualament. Lo metòde practicat es l'immersion lingüistica precòça, que desvolopa los mecanismes intellectuals de l'enfant e que lo dobrisson a d'autras lengas vivas, plan segur, mas tanben a d'autres lengatges mai abstraches coma las matematicas... Lo bilingüisme occitan-francés es a la portada de totes. L'environament lingüistic e cultural es determinant per la mesa en plaça d'un bilingüisme vertadièr.
Discors critic[modificar | modificar la font]
Aquel discors idillic es contestat per certans occitanistas, dintre lo movement Calandreta e tanben defòra. Estiman que lo "bilingüisme" occitan-francés s'acompanha pas, en general, d'una critica conscienta de la diglossia, ont l'occitan es subordenat al francés. Dins certanas escòlas Calandretas, aquò fa que lo francés benefícia d'un tractament e d'un imatge avantatjoses, mentre que se negligís l'imatge e l'ensenhament de l'occitan [1]. Es frequent, dins lo movement occitanista, d'observar que los enfants escolarizats a Calandreta an mai que mai un nivèl aproximatiu o feble en occitan e qu'an de representacions diglossicas (e mai se i a d'excepcions): veson pas l'occitan coma l'egal del francés. Mas simultanèament e paradoxalament, semblan de gardar un remembre positiu de l'occitan e de Calandreta. Los escolans an de bons resultats en general dins las matèrias jutjadas fondamentalas per l'Educacion Nacionala (de l'estat francés), coma lo francés e las matematicas: es çò que ditz lo movement Calandreta e sembla d'èsser lo cas, efectivament, quand los escolans de Calandreta passan dins d'escòlas "classicas". Per contra, res garentís qu'ajan de resultats tan bons en lenga occitana, ja que cap de sistèma d'avaloracion unificat s'es pas instituit per mesurar lo nivèl d'occitan en fàcia del nivèl de francés.
Divèrses estudis sociolingüistics demòstran scientificament aquesta realitat ambigua, especialament dins lo domeni de las representacions diglossicas ont los escolans donan mai de valor -e donc mai de practica- al francés qu'a l'occitan[2].
Las Calandretas en Occitània[modificar | modificar la font]
En Erau[modificar | modificar la font]
- Collègi Calandreta Leon Còrdas
44 rue Antoine Jérôme Balard 34790 Grabèls
- Calandreta La Garriga
Chemin Départemental 131 l'Aurelle dit de Carabotte 34150 Ginhac
- Calandreta L'Ametlièr
7, rue franklin 34500 Besièrs
- Calandreta Los Falabreguièrs
7 rue Rouget de l'Isle 34500 Besièrs
- Calandreta de Mesa "La Cardonilha"
22 rue des Enfèdettes 34110 Mesa
- Calandreta Novèla-Candòla
2, rue Aigrefeuille 34000 Montpelhièr
- Calandreta Pèira Roja-Lepic
33 avenue Lepic 34000 Montpelhièr
- Calandreta Dau Clapàs (escrich per error dau Clapas*)
146, rue du Mas du Merle 34070 Montpelhièr
- Calandreta Dels Polinets
10 rue Jean Vigo 34120 Pesenàs
- Calandreta de Seta [www.calandreta-sete.org] "Los Dalfinets"
Boulevard de Verdun, Ancienne Caserne Vauban 34200 Seta
- Calandreta Terra Maire
1 rue Saint Vincent Salelles du Bosc 34700 Le Bosc
- Calandreta Dagtenca
Rue Jean Moulin 34300 Agde
En Gard[modificar | modificar la font]
- Calandreta Aimat Sèrre
2, rue André Girard 30000 Nimes
- Calandreta Jòrgi Gros
Le Cristal 620, chemin des hauts de nîmes 30900 Nimes [4]
- Calandreta dels Gardons
16-18, rue de l'enclos roux 30100 Alès
En Aude[modificar | modificar la font]
- Calandreta Narbonesa
Impasse Santoline 11100 Narbona
- Calandreta de Ciutat
Rue du Plô Cité de Carcassonne 11000 Carcassona
- Calandreta limosenca Joan Clerci
1 rue de l'aiguille 11300 Limós
- Calandreta Lo Becarut
40, Grand'rue 11130 Sijan
- Calandreta " Lo Cigal"
46 avenue de la gare 11120 Bize Minervois
- Calandreta de Ciutat
27, rue du Plô -Cité- 11000 Carcassone
- Calandreta Pech Mary
3 chemin Dieudonné Costes 11000 Carcassone
- Calandreta Narbonesa "La Granhòta"
Impasse Robert Lafont 11100 Narbonne
- Calandreta "Los Cascamèls de Menerbés"
Rue Marcellin Albert 11160 Trausse Minervois
Dins Tarn[modificar | modificar la font]
- Calendreta d'Albi
7 square Amiral Abrial, 81000 Albi
- Calandreta Castresa
47 carrièra Briguibol 81100 Castras
- Calandreta del Galhaqués
Centre Hospitalier rue René Cassin 81600 Gaillac
- Calandreta l'Esquiròl
100 passage de Saliège 46400 Saint Céré
En Avairon[modificar | modificar la font]
- Calandreta de Rodés
4 rue Bonnefé 12 000 Rodés
- Calandreta de Milhau
215 rue Maréchal de Tassigny, 12100 Milhau
En Nauta Garona[modificar | modificar la font]
11, rue Toulouse Lautrec 31500 Tolosa
- Calandreta Garoneta
5, rue du Pont de Tounis 31000 Tolosa
- Calandreta de Mureth
4, avenue du Maréchal Lyautey 31600 Murèth
- Calandreta de Castanet Tolosan
2, rue des Ormes 31320 Castanet Tolosan
- Calandreta del País Sud Tolosan
3 rue du Calvaire 31550 Cintegabelle
En Arièja[modificar | modificar la font]
- Calandreta del pais de Pàmias
11 rue Henri Fabre 09100 Pàmias
Dins los Nauts Pirenèus[modificar | modificar la font]
- Calandreta de Banhèras
1 Rue Alphonse Cazes 65200 Banhèras de Bigòrra
- Calandreta deu País de Tarbés
1 avenue des Pyrénées 65310 La Lobèra Tarba
- Calandreta eths Capdèths de Gasconha
43 rue Nationale 65370 Bertren
En Aquitània[modificar | modificar la font]
- Calandreta Pergosina
49 rue Font Laurière 24 000 Peireguers
- Calandreta deu Seuvestre
"Marie-école" 64410 Porciuvas e Bocoa
- Calandreta de Lescar
R du Lt de Vaisseau Garnuchot 64230 Lescar
- Calandreta Auloronesa
Marcadet 1 rue Gassion 64400 Auloron Sainte Marie
- Calandreta Paulina
13, rue Guynemer 64000 Pau
- Calandreta d'Ortès
Bd Ch de Gaulle 64300 Ortès
- Calandreta Aussalesa
Place de la mairie 64440 Biost
- Calandreta de la Dauna
33 avinguda de Genèva 33600 Pessac
- Calandreta de Siron
Rue des écoles 33720 Barsac
- Calandreta Titouan Lamazou
Rue Jules Ferry 64110 Masèras Lezous
- Calandreta "Lo Casolòt d'Aussau" Lo Lis
16 chemin du Bourg 64260 Lys
- Calandreta Monenh
220 Place Charles de Gaulle 64170 Artix
- Collègi Calandreta de Gasconha
BP 91131 64011 Pau PDC
En Auvèrnha e Lemosin[modificar | modificar la font]
- Calandreta lemosina
8 rue Emile Zola 87000 Limòtges
- Calandreta del Vernhat
Maison des enfants, Boulevard de Canteloube 15000 Orlhac
- Calandreta Velava Pèire Cardenal
Chemin de la Forge, Ours 43000 Lo Puèi de Velai
En Provença[modificar | modificar la font]
- Calandreta d'Aurenja "La Granatiera"
Ancien Lycée agricole Route de Caderousse 84100 Aurenja
- Los amics de la Calandreta Gapiana
87 Hameau Saint Jean 05000 Gap
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (oc) (fr) Sit oficial
- (fr) Chantal DOMPMARTIN-NORMAND (2002) "Collégiens issus de Calandreta: quelles représentations de l'occitan?", Langages et société 101 (PDF); extrach de la revista Langages et société
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ a veire sas relacions amb sos emplegats occitanistas e occitanofòns nos podèm demandar quina mena de planificacion linguistica nos prepausa calandreta: [1] e [2] e [3]
- ↑ Per exemple, se pòt consultar los estudis scientifics seguents:
- Henri BOYER (dir.) (2006) De l’école occitane à l’enseignement public: vécu et représentations sociolinguistiques. Une enquête auprès d’un groupe d’ex-calandrons, coll. Sociolinguistique, París: L’Harmattan
- Chantal DOMPMARTIN-NORMAND (2002) "Collégiens issus de Calandreta: quelles représentations de l'occitan?", Langages et société 101 (PDF); extrach de la revista Langages et société


text:
De qu'agrada coma cara a las femnas?
dimanche 1 février 2009
L'òme perfièit !
De qu'agrada coma cara a las femnas?
D'aprèp l'universitat de Liverpool seri á los sinhòcats. An fait una experiença: los psicològs an mostrats a des femnas de caras d'òmes qu'avian o pas de cicatritz, e lor an demandats las que lor agradava lo mai d'encontrar per de relacion seriosas e duradissa o al contrari per de relacions brèvas e sens lendeman. Las femnas an mostradas per la majoritat una preferéncia per los sinhòcats quand éra per una relacion d'un ser, mas pas per una relacion a long terme. Los òmes qu'an una cicatritz desgatjan una imprecion de fòrça e de combativitat; las femnas pensan que son aclins al risc e al combat, çò qu'es generalament associat a de bonas qualitats de resistencia biologica, que pòdon eventualament èsser transmissible a son dròlle. Mas per de relacion a long terme val melhor un visatge intacte que tradusis mai de doçor e de prudéncia, qualitats importantas per un paire de familha.
Publié par Cagarols à 7:13:00 AM Aucun commentaire:
mardi 6 janvier 2009
Tempesta
Vaqui una pichòta video per vos balhar un apercebut del vent que bufèt la setmana passada.
Publié par Cagarols à 9:29:00 AM Aucun commentaire:
Jornalet
Jornal de Maria
Dissabte 15 de novembre 2003
Car jornal
Ai vist Joan aqueste ser, e s'es comportat d'un biais estranh. Faguèri de shopping amb d'amigas tota la tantossada e donc ai pensat qu'èra a causa d'aquò, subretot que soi arribada un pauc tardièra a nòstre rendepé.
Lo bar ont sèm anats èra bondat e i aviá fòrça bruch, alara li diguèri qu'anessem dins un endrèit mai tranquile per poder parlar. Diguèt pas res mas semblava encara mai preocupat, coma se aviá la tèsta endacòm mai. Vesiai plan qu'èra triste, alara li prepausèri d'anar sopar dins un pichòt restaurant agradiu. Mas son comportament tot lo long del repais me semblava estranh. Coma s'èra pas pus el meteis. Fasiá pas de sorire, semblava melancolic, me prestava pas atencion. Sentissiái plan que i aviá quicòm que trucava.
Me racompanhèt en cò mieu e mai me soi demandada s'anava montar. Semblava d'esitar un instant dabans ma pòrta, puèi me seguissèt. Arrivats a mon appart li tornavi demandar se i aviá quicòm que lo preocupava, s'èra ligat a totes dos, se i aviá vertadièrament pas quicòm que me voliá dire. Li diguèri qu'èri presta a tot ausir, mas me respondèt pas, a alucat la TV. Aprèp detz minutas li diguèt qu'anavi me colcar. L'ai sarrat fòrt contre ieu e li diguèri "T'aimi mai que tot al mond". Virèt un momenton lo cap cap a ieu e me daissèt partir soleta dins la cambra.
Mas suspresa, me joinèt e un pauc mai tard avèm fa l'amor. Mas semblava totjorn tan distant, quitament absent. Sabi plan que i a quicòm que truca. Aqueste còp ne'n soi segura me vau daissar. Benlèu qu'a ja trapat una autra filha. Poriá al mens aver lo coratge de ba dire en faciá. Aqueste nuèit me soi endormida en plorant.
Jornal de Joan
Dissabte 15 de novembre
Fa cagar. L'angletèrra a batut la França en finala.
Mas bon al mens ai baisat.
Publié par Cagarols à 8:37:00 AM 2 commentaires:
Libellés : journal intime
samedi 13 décembre 2008
Mister flaüta !
Una causa que m'agrada fòrça dins la vida son las flaütas. De tota mèna e que venan de'n pertot. Alara per vos faire descobrir un pauc aquel instrument vos prepausi un artista qu'es vengut una legenda de la flaüta e qu'agrada mai que tot: Ian Anderson de Jethro Tull grop conegut de las annadas 70 entre lo rock e lo psichedelic. Donc doas video de Jethro Tull que son seguidas d'un artiste american contemporanèu que saup mesclar dos genre pro especials: Greg Pattillo.
Publié par Cagarols à 1:43:00 AM Aucun commentaire:
lundi 8 décembre 2008
Novèl duo Brotto Lopez
Trista nòva pel mond d'Occitania avèm perdut lo duo lo mai important de l'istòria de l'occitania: Brotto-Lopez que s'es deseparat!!!
Pels que coneisson pas lo Duo Brotto-Lopez lo vos vau presentar:
De'n primièr lo Guilhem. Es nascut lo 20 de genièr de 1981 e comencèt la musica a 8 ans. En 1999 descobrís la lenga occitana e las musicas tradicionalas. Es a aquela epòca que pren consciéncia de sas originas espanhòlas e occitanas. Cantaire e musician a temps complet jòga actualament en solò e dins mantunas formacions.
Lo Brotto que seguís. Cabussa tre qu'es pichon dins las musicas tradicionalas del sud-oest de França. Musician creatiu e curiós, fonda son estil pròpri de jòc mercé a d'escotas de colectatge e de rescontras nombrosas. Dempuèi mai de detz ans se passeja per animar concèrts, balètis, e estagis en França, Itàlia, Alemanha, e Olanda.
Son dos musicians qu'an agut un percors totalament diferents e qu'an sauput trapar de causidas esteticas comunas a l'entorn d'una musica liura e inovanta pel mai grand bonaür dels dançaires e ausidors. Prepausan un repertòri larg que ven principalament de Quercy e de Gasconha, prepausan tanben de composicions originalas. Los musicians tornan teissar colectatge, transmicion, e creacion. Rendon omenatge als musicians ancians e nos balhan a escotar dins un meteis temps çò qu'an reçauput e çò qu'an eles meteisses compausat.
Publié par Cagarols à 9:54:00 AM Aucun commentaire:
dimanche 23 novembre 2008
LO TENDILHON
Vaqui la dança occitana que vos cal saupre!!!
De'n primièr la preparacion:
- Comptatz lo mond que va dançar (normalament es una dança d'òmes, anatz comprendre perqué)
- Prenetz tan de padena, de cassòla,... que i a de persona
- Trapatz tanben tant de cassa, d'escrumadoira, d'espatula,... totjorn una per persona.
- Una toalha, o un troç de teissut totjorn un cadun
- E aqui una manipulacion pas aisida de faire que i vau consacrar un paragraf
Prenetz vòstre troç de teissut e nogatz ba al nivèl de vòstras cuèissas, entortilhatz l'aisina de coisina qu'avetz causit a l'entorn del teissut. Cal que tenga e devetz poder lo levar quand dubrissetz las cueissas de pè. Aquò fait prenetz la padena o autra dins una man e ara podetz commençar a dançar.
Dançar consista a ensejar de marchar en redond en cantant e quand arriba las paraulas "lèva lo tendilhon" devetz levar vòstre aisina e botar la padena d'un biais que la cassa arriba pas ont fa mal pels òmes, e aital marcatz lo ritme!
Bon coratge als òmes e amusatz vos plan
PS:Lo "Tendilhon" èra una caviha d'una antica alpech.
Publié par Cagarols à 8:45:00 AM 1 commentaire:
lundi 10 novembre 2008
Les Pim's
Qual conneis pas aquel pastisson?
Dirai sens resèrvas qu'es lo melhor que conneissi. Es ma mameta que lo me faguèt descobrir e dempuèi, sa sabor berça los sovenirs de ma joïnessa. Una genesa tendre cuberta d'un napage a l'irange e d'una còca de chocolat fin que sembla lo sagèl d'un rei, aquò pòt sonque faire plaser. I a pas cap de reclama que podriá vanatr los meritis d'una ameravilha tant bona qu'aquela. Lo mescladís de las sabors vos fará viatjar a travèrs un mond tot plen de doçor e d'amaarum, du fruchat e de fevatat, de mofle e de crocant. Tota las qualitats per s'enamorar sul pic.
Alara de qu'esperatz per anar vos crompar un paqueton d'aquel delici...
¤¤¤¤¤¤¤
¤¤¤¤¤¤¤
Publié par Cagarols à 9:31:00 AM 1 commentaire:
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Universitat Occitana de La Guépia
Dempuèi 2002, l’associacion e sos benevòls organizan l’Universitat Occitana d’estiu de La Guépia : una setmana estivala animada per de cconferéncias, de talhièrs de lenga, de dança o de cant, de concerts, e d’encontras. Tot aquò, plan segur, a l’entorn de la lenga e de la cultura occitanas.
« La Guépia » es un luòc e un temps d’ensenhament, d’animacion, d’estudi, mas es tanben, una endevenença mannada de rencontres (e de convèrsas) improbables endacòm mai : los escolans dels corses pòdon parlar amb d’occitanofònes “naturals” del vesinat coma amb d’escrivans, d’intellectuals e d’artistas de renom, los vièlhs savis als joves lançats, la cultura sabenta rencontra la cultura populara, los estrangièrs rencontran los del país sus de questions d’istòria e de patrimòni. Tot aquò dins un ambient al còp estudiós e pausadís, amb los pès chimpats dins l’aiga de Viaur e d’Avairon, e amb la consciéncia d’aprestar, en primadièrs, l’avenir del país.
L’edicion 2017 de l’Universitat occitana de La Guépia se tendrà del 10 al 15 de julhet dins lo polit pichon vilatge de Tarn-e-Garona, sus las ribas de Viaur.
Al programa: Concors de racontes en lenga d’Òc, corses de lenga, rencontres, conferéncias, balètis, estagis de cant, talhièrs de dansa, de literatra, de revirada… N’i a per totes !
Tèxt tirat de: Lenga Viva


text:
Colombièiras d'Òrb
Colombièiras d'Òrb (Colombières-sur-Orb en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Colombièiras se trapa en riba dreita d'Òrb, al pe de Carós. Aqueste darrièr es entalhat a l'oèst del vilatge pel rèc d'Albina e, a l'èst, pel rèc d'Arle que cava las gòrjas de Colombièiras e se getan ambedós dins Òrb. Lo territòri de la comuna se trapa dins le perimètre del Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc[1].
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Columbariae, al sègle XIII [2], 'Columbieyras justa Olargum' en 1344 (archius municipals de Pesenàs), de Columberiis la Gailharda en 1361 (inventari de bens eclesiastics diocesans). Lo nom vendriá del latin columbarium, « colombièr » [3].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Olargues; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ « situation géographique », sur maps.google.fr
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 201
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 201


text:
Tarascon (Provença)
Tarascon (oficialament en francés Tarascon) es una comuna de Provença administrada per lo departament dei Bocas de Ròse de la region provençala de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Es situada sus la riba senèstra de Ròse, en fàcia de la vila de Bèucaire dins Gard que forma amb ela una aglomeracion d'aperaquí 30 000 abitants.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situada en riba senestra de Ròse, en fàcia de la vila de Bèucaire que forma amb ela una aglomeracion d'aperaquí 30 000 abitants. Tarascon, e subretot sa part sud-èst foguèt de tot temps un luòc de passatge permetent de traversar Ròse[1].
Perimètre dau territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Tarouscon, au sègle II (Estrabon), Tarascone, au sègla IV. Lo nom, identic a Tarascon d'Arièja, vendriá benlèu d'un pre-indoeuropèu (o aumens preceltic) tar-, « pèira, ròc », ame doble sufixe -asc-one(m); lo nom seriá aparentat ame lo de l'anciana Tarraco [2],[3]. Mas Tarascon deriva benlèu d'un gallés taro-, « que travèrsa », d'una raiç indoeuropèa *terh², « traversar » [4], sens evident per de vilas situadas sus un flume. Lo vocalisme intèrne de la fòrma que dona Estrabon, Tarouscon, sembla en acòrdi ambe lo de taro-.
Istòria[modificar | modificar la font]
Legenda e istòria[modificar | modificar la font]
Coma o remembran dins Mirèlha lei vers de Frederic Mistral, la legenda cònta que Santa Marta de Betània, expulsada de Palestina pr'amor de sa fisèutat au Crist, arribèt a Tarascon onte la populacion pagana crentava un monstre fer: la tarasca. Santa Marta sometèt miraclosament la bèstia e, ansin, convertiguèt la populacion reconeissenta.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Fèsta[modificar | modificar la font]
Cada an s'i debanan lei fèstas tradicionalas de la Tarasca.
Personalitats de Tarascon[modificar | modificar la font]
- Tartarin de Tarascon, personatge de ficcion creat per Anfós Daudet.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ « Tarascon (13) », in Los Alpilles, encyclopédie d'una montanha provençale, Guy Barruol, éd. Los Alpes de Lum, Forcalquier, 2009, pàg. 317.
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 669
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 53
- ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 290


text:
Vila
Una vila o ciutat es una unitat urbana espandida e fòrtament poblada (per oposicion als vilatges) onte se concentran la màger part de las activitats umanas : abitat, comèrci, industria, educacion, politica, cultura. En França, l'INSEE delimita la ciutat segon la continuitat de l'abitat. Los principis que govèrnan l'estructura e l'organizacion de la ciutat son estudiats en arquitectura e en urbanisme.
Somari
L'aparicion de las ciutats[modificar | modificar la font]
Las ciutats apareisson entre 3500 e 1500 abans J-C dins las regions fertilas de Siria, de Mesopotamia, de la val de Jordan, de la Val d'Indus e de Yangzijiang. Segon la tradicion biblica, la mai anciana seriá Jericho. Se situan alara dins de planas grandas alluvialas e fertilas. L'aparicion de las ciutats coïncidís amb l'emergéncia de l'agricultura durant lo periòde del neolitic. A aquesta epòca, la ciutat se caracteriza per 3 elements :
- lo mur d'emprenhada monumental,
- la superficia (la ciutat mesopotamiana d'Uruk s'espandís sus 400 ha),
- la populacion (la populacion de Xi'an es estimada a un milion d'abitants 1000 ans abans l'èra crestiana).
Las rasons de l'aparicion de las ciutats son probablament ligadas a las riquesas de las civilizacions ruralas capable de desgatjar de demais de produccion. Las culturas relativament intensivas favorizan l'especializacion de las personas dins d'autres domenis que l'agricultura, e tot particularament dins las foncions religiosas, artisanalas puèi administrativas e militaras. Los edificis religioses son erigits al còr de las ciutats.
Las definicions de la ciutat[modificar | modificar la font]
La dificultat de la definicion de la ciutat ten a sas caracteristicas pròprias : una talha, mas tanben de foncions divèrsas. Per Pierre Georges (geograf), la ciutat « es un acampament de populacions aglomeradas definit per un efectiu de populacion e per una forma d'organizacion economica e sociala ».
Se fa tanben sovent la distincion entre ciutat e vilatge unicament per rapòrt a las activitats dominantas, sens tener en compte la populacion : la ciutat a pas una activitat essencialament agricòla, contràriament al vilatge. Amb aquesta definicion, una ciutat pòt èsser mendre qu'un grand vilatge.
Origina istorica de la distincion administrativa[modificar | modificar la font]
La diferéncia entre ciutat e vilatge es pas un problèma de talha o de geografia, mas renvia a l'organizacion administrativa tradicionala, fixada vèrs l'Edat Mejana. En aquela epoca, un vilatge correspond en gròs a una senhoriá, ont lo senhor local anima personalament e dirèctament l'administracion locala; e los abitants locals son de manants (sens dreches particulars). Çaquelà, las ciutats (borgs) son d'organizacions pus complèxas, ont los borgeses an de dreches, sovent defenduts per de cartas municipalas, de representants, de còps un Ostal de ciutat per l'administracion locala. Autrament dich, lo senhor d'una ciutat es son sobeiran mas l'administra pas, alara que per un vilatge, lo senhor es dirèctament responsable de l'administracion. De mai, lo senhor d'una ciutat es tipicament sobeiran de tota la region (ducat, comtat,...) e doncas deu tanben administrar sos rapòrts amb los senhors locals, simples sénhers. La pèira de toca es sovent a l'epoca qu'una ciutat a una carta municipala, que li acòrda de franquisas (essencialament, lo privilègi d'una administracion autonòma). En practica, naturalament, las ciutats son d'aglomeracions gròssas per l'epòca amb una activitat comerciala importanta, amb de vias de comunicacion (e sovent fluvialas), mentre que lo vilatge es lo luòc de vida que tot lo monde coneis solament gràcias a sa proximitat. Aquesta distincion administrativa a pas subreviscut a las reformas del sègle XVIII, ont totas las aglomeracions son estadas unifòrmament dotadas d'un ostal de comuna, amb de responsabilitats unifòrmas.
Definicion pel critèri del minimum de populacion[modificar | modificar la font]
Lo lindal es un indicator de la concepcion de la ciutat e pausa la question de las representacions de la ciutat segon los païses.
Aqueste critèri varia fòrça segon los païses. Las estatisticas de las Nacions Unidas sus aquesta question mòstran las diferéncias de lindal entre los instituts nacionals d'estatisticas (n'existisson aperaquí 200 a travèrs del monde).
En França, lo lindal es de 2000 abitants aglomerats, en Espanha de 10 000, en Danemarc de 250, als Estats Units de 2500, en Islàndia de 300, en Canadà de 1000, en Japon de 30 000 a 50 000... Las Nacions unidas se referisson elas, al lindal de 20 000 abitants.
Notem encara qu'una definicion estatistica internacionala de la populacion urbana es estada determinada a l'ocasion de la Conferéncia de Praga en 1966).
Varietats de ciutats[modificar | modificar la font]
Existisson de ciutats sus totes los continents e dempuèi fòrt longtemps. Al fial dels sègles las ciutats èran pas construchas del meteis biais; aquò dependiá tanben de l'endrech ont se trobavan.
Las primièras ciutats datan de fòrt longtemps abans l'èra crestiana. Èran autrescòps un recampament de personas. Foguèron de vilatjòts que se poblèron a l'entorn d'un endrech cultivable. Lo pus sovent un flume o la mar èran los melhors endreches per abitar.
En America del Nòrd, las ciutats avián fòrt pauc d'abitants al començament. La densitat èra flaca, se construguèt atal un ostal per cada familha. Puèi pauc a pauc aquestas ciutats comencèron de s'industrializar en se poblant d'immòbles modèrnes.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Aglomeracion | Capitala | Megalopòli | Megapòli | Vilatge | Masatge
- Ciutats del monde
- Ciutats las mai caras
- Ciutats pus espandidas del monde
- Ciutat sosterranha
- Ciutat a l'Edat Mejana
- Lista de las megapòlis
- Populacion urbana
- Grandas vilas d'Occitània
- Vilas d'Occitània


text: Eth reformisme ei un caminar que, gradon a gradon, permet arténher petites conquèstes que, ara fin, somen era mès grana, era d’ua societat transformada per mor dera justícia e era possibilitat d’ua felicitat mès plea. En tot comentar un editoriau de La Publicitat, Josep Carner, poèta immens, deishèc escrit: “Integralisme ena finalitat, gradualisme ena aplicacion. Aguesta ei era tèsi deth reformisme sociau […]. Aquera qu’a d’èster era tèsi de tota politica democratica”. Eth reformisme constitusís era mèrca politica der illustre aranés Jusèp Maria Espanha Sirat, se se permet era adaptacion aranesa deth nòm. President dera Deputacion e conselhèr de Governacion damb eth president Lluís Companys, aguest òme que neishec en Vielha e auec a Aran en hons deth sòn sentiment patriotic auec un sòni e aqueth sòni siguec eth federau, atau coma mos le presente era istoriadora Antonieta Jarne Mòdol en libre publicat pera editoriau Alfazeta Edicions, dera quau n’ei un des sòns responsables Txema Martínez, gran poèta, articulista exquisit, que coma pògui sap suenhar eth lenguatge e dar-le-mos as lectors coma un present artesan e delicat. Quan un Tribunau Constitucionau incapaç a de decidir encara sus er Estatut, en tot méter en risc non sonque era realitat nacionau de Catalonha e es drets d’Aran, senon eth projècte politic espanhòl (Montilla dixit), es extremismes se holen coma polòis e eth reformisme federau semble impossible. Mès, coma s’entenerien Catalonha e Espanha mancades era ua dera auta? Jusèp Maria Espanha, politic d’ERC, pressaue a escríuer entre toti “ua naua istòria d’Espanha”. Qu’atau sigue.


text:
18
Mai
Culturas popularas en dialòg - Segond Forum euroregional
Al caireforc de las culturas europèas, l’Euroregion Pirenèus-Mediterranèa (EMP) recampa a l’entorn d’un meteis projècte de cooperacion politic, administratiu e cultural, Catalonha, Illas Balearas e Occitània / Pirenèus-Mediterranèa. L’EMP es lo conservatòri d’un patrimòni cultural ric de sa diversitat, que l’occitan e lo catalan ne constituïsson lo fondament d’una identitat partejada per totes sos estatjants.
Aprèp un primièr Forum (« Patrimòni e creacion » - Castèlnòu d’Arri, 2016), lo CIRDÒC, la Fira Mediterrània de Manresa e Sa Xerxa - Fira de Teatre Infantil (FIET) dedican aquela edicion als actors del dialòg cultural, entre Pirenèus e Mediterranèa. Doas jornadas de rencontres, de conferéncias e de fèsta a l’entorn de las culturas popularas d’Occitània, de Catalonha e de las Balearas.
Associacions, confrariás, artistas, federacions… l’ensemble dels actors implicats dins lo manten de las diversitats culturalas e lingüisticas, son convidats a participar a aquel segond Forum euroregional, los 18 e 19 de mai de 2018 al Pont de Gard.
Los 18 e 19 de mai al Pont de Gard (30210 Vers-Pont-du-Gard)
Entrada gratuita sus inscripcion.
Infos : info@cirdoc.fr / 04.67.11.85.10.
Reservacions pel formulari çai-jos.
Descobrir e telegarcar lo programa de l'eveniment : Aquí
Descobrir lo detalh de la programacion : Aquí
RENCONTRAR E ESCAMBIAR AMB LOS ACTORS DEL DIALÒG CULTURAL
Conferéncias, talhièrs professionals, forums tematics e vilatge cultural, que siatz una associacion, una federacion, un artista… implicats dins lo dialòg cultural, venètz presentar las vòstras accions e rencontrar d’autres actors culturals, per (co)inventar las expressions culturalas de deman.
UNA FÈSTA DE LAS EXPRESSIONS CULTURALAS OCCITANAS E CATALANAS
Lo Forum, son tanben doas jornadas de fèsta que convidan las populacions de l’Euroregion tota a descobrir, festejar e partejar las culturas popularas d’Occitània, de Catalonha e de las Illas Balearas.
LOS DOS JORNS
Vilatge cultural # Exposition Cultura viva - Fargaires de tradicions (creacion CIRDOC) # Platèl mèdias


text:
Lòna
Una lòna es una estenduda d'aiga generalament salada e pauc prigonda, separada de la mar per un cordon litoral. Aqueste cordon es constituït de sabla e entrecopat de passatges nomenats graus, que permeton la comunicacion de la lòna amb la mar. Lo tèrme pòt tanben designar d'unas sompas o trauc d'aiga mai o mens temporaris.
Subre la còsta mediterranèa d'Occitània, las lònas se dison d'estanhs, podèm citar per exemple:
Veire tanben[modificar | modificar la font]
- Lònas temporàrias mediterranèas
- Lo lagon a l'interior d'un atòl


text:
Marnay (Vinhana)
Marnay es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vinhana e la region de Peitau-Charantas.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Pendent la guèrra, divèrsas operacions pick up an #aver luòc al nòrd del vilatge de Médelle, mas sus la municipalitat de Aslonnes[2].
Durant la guerre, plusieurs opérations pick up ont eu lieu au nord du village de Médelle, mais sur la commune d’Aslonnes[3].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Gentilé sur le site habitants.fr Consulté le 27/09/2008.
- ↑ Modèl:GuerreAérienneVienne, pàg. 71-76
- ↑ Modèl:GuerreAérienneVienne, p. 71-76


text:
dimarts, 29 de setembre de 2015
Uèi de matin
Uèi de matin, dins lo tram, i aviá una parpalhòla.
Una parpalhòla, fin de setembre, aquò's pas plan sa sason.
L'agachèri un brieu.
S'èra enganada de temps.
Alatejava.
Anava d'un endrech a l'autre.
Cossí se deviá sentir aquela parpalhòla dins aquel tram ont pas res revèrta sa natura?
Desvariada, passava dels sètis a las barras e totjorn s'anava ensucar contra lo vitre.
I voliá anar defòra.
Benlèu que los vesiá los arbres.
Benlèu que la sentissiá la natura de l'autre costat.
S'èra enganada d'espaci.
Puèi un tipe se levèt, l'agantèt lèu e de sas mans, li faguèt un cocon.
Sortiguèt lo tipe.
E coma se de res non èra, dubriguèt las mans, l'agachèt solament pas quand s'envolèt la parpalhòla que veniá de desliurar.
Soi aquesta parpalhòla que s'engana de luòc e de temps.
Una parpalhòla, fin de setembre, aquò's pas plan sa sason.
L'agachèri un brieu.
S'èra enganada de temps.
Alatejava.
Anava d'un endrech a l'autre.
Cossí se deviá sentir aquela parpalhòla dins aquel tram ont pas res revèrta sa natura?
Desvariada, passava dels sètis a las barras e totjorn s'anava ensucar contra lo vitre.
I voliá anar defòra.
Benlèu que los vesiá los arbres.
Benlèu que la sentissiá la natura de l'autre costat.
S'èra enganada d'espaci.
Puèi un tipe se levèt, l'agantèt lèu e de sas mans, li faguèt un cocon.
Sortiguèt lo tipe.
E coma se de res non èra, dubriguèt las mans, l'agachèt solament pas quand s'envolèt la parpalhòla que veniá de desliurar.
Soi aquesta parpalhòla que s'engana de luòc e de temps.
4 comentaris
dimarts, 22 de setembre de 2015
Torisme gastronomic
0 comentaris
diumenge, 20 de setembre de 2015
Lo jorn que poguèri triplar la mesada
La setmana passada, per lo primièr còp de ma vida e per curiositat, anèri a un ipodròm.
Arribèri que las corsas avián ja començat, aviái mancada la primièra de corsa.
Mandèri la Yaya quèrre lo papièr que i meton tot çò que cal saber per jogar: lo nom del caval, son proprietari, son entrenaire, son menaire, son paire, sa maire, quant de sòus a ganhat dins sa vida (i a de cavals qu'an ganhat mai de 300 000€ !!!) e sas resultas sus las sièis darrièras corsas.
E comencèri de jogar quin caval arribariá primièr. Ò, de riscas, ne prenguèri pas gaire, t'agachèri las darrièras resultas e joguèri lo qu'èra dins una dinamica bona e joguèri pas lo qu'aviá pas corregut dempuèi l'an passat, perque soi pas suicidària, òu.
Abans de començar la corsa, los cavals s'escaufan, fan de torns tranquillons e lo micro fa tindar una musica de film x e ditz "una minuta abans la debuta" "vint segondas abans la debuta" puèi totes los cavals se meton darrièr una auto e li corron darrièr. Al cap de sai pas quantes mètres, l'auto accelèra, se tira del mitan e es la debuta de la corsa. E es partit per tres minutas que lo temps se suspend, que lo mond agachan totes la pista, concentrats.
Fan quauques torns e es passionant de veire coma corron los cavals.
Lo public es pro tranquille levat pel darrièr torn, que tot s'i jòga, mai que mai los cent darrièrs mètres, que lo tipe qu'èra tot darrièr te pòt far una acceleracion de caluc, montar per l'exterior, passar tot lo mond e acabar primièr o segond jols crits isterics del public que i a jogat sa mesada.
Nosautres eriam ben plaçats, eriam juste davant la linha d'arribada.
Alara, sabi qu'aquò's pas plan. Que lo tròt es una constrencha gròssa pel caval, que el, quand vòl anar lèu, galòpa, tròta pas. Sabi tanben, que o vegèri, que los cavalièrs tustan lo caval coma de sords per lo far accelerar a la fin... E lo caval acaba trempe coma una sopa de la susor e li cal un quart d'ora per tornar prene un buf regular. Aquò's pas polit polit.
De fach, entre la Yaya, la Marieta e ieu, trobèrem lo tierçat a cada còp.
Per 1€ jogat, 108€ ganhats sus una de las corsas. Vos daissi comptar.
Jackpot !
Lo problèma es que joguèrem pas.
O faguèrem entre nosautres, perque èra plan mai risolièr d'o far "per de fals".
Es aquò l'amistat, nos en chautam de l'argent, jogam pel plaser de jogar e passam una bona tantossada.
0 comentaris
dilluns, 14 de setembre de 2015
Lectura estivala (5) : Aurelian de Chaire A l'ombra d'un manguier (sus ma terrassa)
A l'ombra d'un manguièr es lo quasernet de viatge de l'Aurelian de Chaire partit sièis meses al Senegal, en Casamança, per sos estudis d'agronomia. Un vintenat de tèxtes, de fotografias, de poèmas, un lexic e d'autres documents sus la vida del Puls fan lo cinquantenat de paginas d'aqueste "libre". Meti "libre" que se presenta mai coma una revista que coma un libre, çò que me geinèt un pauc a la debuta que ieu aimi ben lo format libre, mas rai, al cap de quatre paginas, quitèri de romegar.
Lo viatge de l'Aurelian n'avètz segurament ausit parlar que faguèt una crida per un finançament participatiu que virèt un pauc pertot e que, plan urosament, capitèt (pas mercés a ieu qu'ai l'opcion Cabrespina sus mon compte bancari)
Sas cronicas, las aviá publicadas dins la Setmana e sul Jornalet mas ieu las aviái pas legidas que sabiái que ne fariá un libre, e tre que lo trobèri lo libre, e ben lo comprèri (10€, IEO-Vendémias, 2015).
E ben es ben agradiu de legir! Fa de ben un pauc d'exotisme e m'agradèt de descubrir un bocin de cultura africana. Lo tipe es pas Roland Pecout, aquò's segur, mas es de plan bon legir. Lo format "cronicas" t'ensuca pas, i a de fòtos, pòs agachar los imatges, totjorn en relacion amb las cronicas, pòs furnar dins lo libre, lo pòs legir abocinat, un bon biais de dintrar dins lo viatge d'Aurelian. Explica çò que vei, çò que viu, nos explica la vida d'aquel país de Senegal, la religion, la mangiscla, l'agricultura, la mondializacion. De racontes umans e tanben politics que te fan soscar sus çò qu'es un païsan.
Mercés a l'Aurelian !
Espèri que d'autres estudiants ne faràn de viatges per ne far de quasernets de viatge, es un chale de legir!
Me disi que benlèu me caldriá botar a legir de literatura de viatge, me trachi qu'a despart de Portulan de Pecout, ai pas legit grand causa. Avètz de conselhs?
Entrevista de l'autor Aurelian Chayre sus CFM Ràdio (rai, lo tipe parla mai que son convidat) e La Setmana
Per lo comandar, es aquí.
1 comentaris
dijous, 10 de setembre de 2015
Sovenir estival : passejada sus l'estanh
Lo Dorcàs me faguèt "anarem far un torn sus l'estanh e dormirem sai pas ont, vòles venir?".
Te cresi que vòli venir!
E me vaquí un dimars de tantossada a Bosigas per partir sai pas ont, amb sai pas qual, per sai pas quant de temps.
Arribèri que i aviá pas que lo Dorcàs sus Leon (non, es pas una posicion sexuala, Leon es lo nom de la barca).
Lo Dorcàs me diguèt "montaràs sus l'Amitié amb lo Franqui e lo Pèire, son los dos melhors de l'estanh." OK.
L'Amitié l'avètz sus la primièra fòto, vela plegada, e aquí dejós la vela desplegada (amb lo cuol de Franqui en prima)
Vaquí. Me n'anavi explorar lo mond sus un tròç de fusta de 7 mètres de long sus meme pas un mètre d'ample, amb dos tipes que los coneissiái ni d'Eva ni d'Adam e anaviam dormir sai pas ont, manjariam sai pas ont, sabiái solament pas ont poiriam cagar, mas fa pas res, qu'aviái l'autbòi amb ieu. E fai tirar Marius, vai-zi Franqui es bon!
E partiguèrem.
Vos cal saber que sus aquelas betas, i a pas de motor. I a una vela triangulara, doas remas e dependes de la natura e de tos braces (enfin, puslèu dels braces de Franqui e Pèire) per avançar.
Aquò relisca sus l'aiga. Es suau.
As pas lo bruch del motor.
Mas n'as un autre de bruch: aquò cracineja. Tota aquela fusta de quora en quora cracineja, e fòrt. As l'impression que l'arbre a petat, que lo banc s'es escrancat, que lo fons s'es traucat, òc, tot a l'encòp!
"Èra normal aquel crac?
- Òc, es normal."
E lo Pèire de t'explicar lo foncionament d'aquelas betas.
Lo cracinejar es normal, es la fusta que bolega.
Aprèp, t'explica qu'aquela beta, son biais de navegar melhor, es d'èsser clinada. Tu dises "a ok" per la forma sens tròp comprene çò que te ditz... mas agachatz:
Vesètz coma es clinada aquela puta de barca? Es tan clinada qu'as l'impression que l'aiga va dintrar dedins.
A un moment, aviái la man sus la partida jauna e puta bòrnia, l'aiga me toquèt ! Mas es NORMAL. Tot va plan.
Me ditz qu'aquela de beta, pòt pas cabussar, es tota de fusta, doncas cossí que siaga, acabarà jamai de la vida al fons de l'estanh. Me ditz tanben que cossí que siaga, cal pas jamai abandonar lo batèu. I a un problèma? Te cal demorar amb çò que te demòra de barca. Que cal pas partir e nadar fins a la riba, e mai semblèsse pròche, perque sas pas jamai, que que se i demòras arapat a ton tròç de fusta, t'arribarà pas res. As comprés?
E m'explica que quand la beta se clina coma aquò, l'aiga dintra per l'espaci entre la fusta, mas es normal, fa pas res. Un batèu, aquò pren totjorn l'aiga.
Quand as comprés aquò, as comprés que t'arribarà pas res e que pòs anar fins a Nòva Zelanda amb l'Amitié. E fai tirar Marius, vai-zi Franqui es bon!
Gracchus Babeuf davant nosautres
Los ostreicultors
Los òmes me daissèron menar! Èri uroooosa
Rocairòl, lo far entre Seta e Bosigas, ont anaviam passar la nuèch
E ben figuratz-vos qu'aquesta de barca e ben rescontrèt Vincent Van Gogh. E oè!
Agachatz lo dessenh sus la còca davant. E agachatz lo tablèu de Vincent :
E òc, l'Amitié es una beta VIP !
Rocairòl i pòs anar qu'en batèu. Es entre Seta e Bosigas, al mitan de l'aiga. Nos trobèrem un vintenat per sopar. Mas pas que uèch cabordasses i demorèrem per dormir.
Èsser alai es ben estranh. Siás ben isolat del mond, l'accès es en batèu, pòs cridar t'ausiràn pas, pòs pas partir que te negariás de tant que caldriá nedar, siás coma Robinson sus son iscla.
Enfin una iscla que i as tota la pollucion sonòra e visuala de Las Vegas :
Çò que fa que l'endeman de matin, a 6h30, quand me lèveri, semblavi a aquò:
Un mite s'escranca, o sabi.
Mas èri sus una iscla desèrta que los sèt autres dormissián encara, aquò compta pas!
Lo matin, lo Dorcàs me portèt lo Midi Libre e partiguèri amb Leon e tota la còla a Bosigas per prene l'aperitiu. Dintrèrem dins lo pòrt que jogavi Se Canta quilhada davant, jols aplaudiments de la toristalha.
La data sus l'agenda es reservada: anarai jogar d'autbòi a Bosigas per la Sant-Pèire,la fèsta das pescaires e das marins. Venètz?
Granmercegi per aquela aventura lo Dorcàs que m'i a convidada, lo Franqui e lo Pèire que foguèron d'iniciators de tria, la Patricia per la generositat, lo Bruno per la poesia, lo collagista per l'umor, lo Iop de m'aver prestat sas sabatas per anar dins l'aiga, 7chiffres per sa disponibilitat e la super passejada dins son batèu jaune e ròse e totes los autres per la bona umor :)
Tornam començar quand volètz!
Se ne volètz saber mai sus las velas latinas, anatz sul pòrt a Bosigas e se vesètz un mostachut vestit de blau, li fasètz "òu, siás tu lo Dorcàs" e vos dirà la rèsta.
- Agachatz aqueste blòg i trobaretz tot lo vocabulari, un pauc d'istòria, de causas intelligentas.
- Se la causa vos apassiona e ne volètz saber mai, podètz crompar lo libre Voiles latines publicat per Chasse Marée
De velas latinas, ne vos parlèri un pauc ja en abrial de 2014 e en octòbre de 2010
1 comentaris
dimecres, 9 de setembre de 2015
Lectura estivala (4) : Josep Kessel - Les mains du miracle
Es la Pomponeta que me'n parlèt d'aqueste libre (e ne profièchi per ne la granmercejar!)
Kessel i conta l'istòria totalament subrerealista mas completament vertadièra del metge Felix Kerstern, que, per l'asard tibetan, venguèt lo metge de Himmler himself. Fa de massatges tibetans lo tipe, aqueles que te tròban los nèrvis e que te fan de ben. Himmler patís tant e mai dels budèls, cap metge a capitat de li far de ben. Levat Kersten. E Kersten se tròba estacat a la vida de Himmler e va profechar de son poder curatiu per i demandar un molon de favors al cap dels SS. Sauvarà aital de milierats e de milierats de vidas al long de la 2nda Guèrra Mondiala e va mai que mai capitar que faguèsson pas petar los camps de concentracion amb los presonièrs dedins.
Lo libre, lo comencèri e lo daissèri pas, una tantossada. 400 paginas que van d'orrors en suspresas en intelligéncia del Kersten. Ne sortissèm sens i creire tot en i cresent completament, coma a cada còp que nos contan l'istòria del nazisme.
Kersten viu amb de mond que son calucs mas que tenon Euròpa e capita d'i perdre pas son umanitat. Quand a Himmler dins las mans, capita de lo tòrcer, capita de lo far tornar a un bocin d'umanitat, capita en tot cas d'evitar d'unas orrors.
Çò mai estonant dins aquesta istòria, es que Kersten, n'avèm pas jamai ausit parlar.
Emission amb lectura sus France Inter:
Kessel i conta l'istòria totalament subrerealista mas completament vertadièra del metge Felix Kerstern, que, per l'asard tibetan, venguèt lo metge de Himmler himself. Fa de massatges tibetans lo tipe, aqueles que te tròban los nèrvis e que te fan de ben. Himmler patís tant e mai dels budèls, cap metge a capitat de li far de ben. Levat Kersten. E Kersten se tròba estacat a la vida de Himmler e va profechar de son poder curatiu per i demandar un molon de favors al cap dels SS. Sauvarà aital de milierats e de milierats de vidas al long de la 2nda Guèrra Mondiala e va mai que mai capitar que faguèsson pas petar los camps de concentracion amb los presonièrs dedins.
Lo libre, lo comencèri e lo daissèri pas, una tantossada. 400 paginas que van d'orrors en suspresas en intelligéncia del Kersten. Ne sortissèm sens i creire tot en i cresent completament, coma a cada còp que nos contan l'istòria del nazisme.
Kersten viu amb de mond que son calucs mas que tenon Euròpa e capita d'i perdre pas son umanitat. Quand a Himmler dins las mans, capita de lo tòrcer, capita de lo far tornar a un bocin d'umanitat, capita en tot cas d'evitar d'unas orrors.
Çò mai estonant dins aquesta istòria, es que Kersten, n'avèm pas jamai ausit parlar.
Emission amb lectura sus France Inter:
0 comentaris
dimarts, 8 de setembre de 2015
Sovenirs estivals
En cercar quicòm mai, tombèri sus aqueste pòst que data de tres ans :
http://melanizetofre.blogspot.fr/2012/10/crenti-pas-degun.html
e me trachi qu'aqueste estiu, son los meteisses amics qu'ai passat de temps amb eles.
Esmoguda.
http://melanizetofre.blogspot.fr/2012/10/crenti-pas-degun.html
e me trachi qu'aqueste estiu, son los meteisses amics qu'ai passat de temps amb eles.
Esmoguda.
0 comentaris
dilluns, 7 de setembre de 2015
Sovenir estival : sovenir musical
Anèri a quauques concèrts pendent l'estiu e aquò fa totjorn de ben.
Abans de me tornar metre al trabalh, me faguèri una dimenjada tota musicala.
Lo divendres de ser, L'Art à Tatouille.
Los aviái pas vistes dempuèi l'an pebre e me regalèri. Aquò agrada a tot lo mond : i a de son electro, de paraulas, d'umor, de vam, de bassas e de melodias, una formula plena de succès!
En mai d'aquò, coma èri amorosa de Roland Ramade quand èri pichòta (o vos diguèri en 2010, remember!) e ben èri ben contenta de l'escotar cantar. En mai d'aquò, cantèt un parelh de cançons de Regg'lyss! Emocion! Èri la sola de conéisser las paraulas de Vive les Gestes, son incultes lo mond.
Lo dissabte de ser, anèri al Domeni d'O a la capitala per una nuèch Klezmer. Lo Domeni d'O es proprietat del conselh general e i fan de cultura: teatre, musica, circ, la programacion es, en règla generala, plan bona, un pauc tròp telerama spirit per ieu, rai. E cada estiu, organizan las "nuèches d'o" que son tematicas. Vos expliqui. Lo domeni d'O es bèl e i a mai d'un espaci: i a un teatre, un amfiteatre en plen èr, un tibanèl bèl e mai que mai un pargue grand que vos i podètz anar passejar se volètz. Primièr, dins la pineda, i a de taulas per manjar, te pòrtas ton recapte, e a 20h, lo primièr concèrt comença.
Ieu i anèri amb La Jefa e Pomponeta, es pas perque demoram pas mai ensem que sèm pas amigas. Pomponeta aviá facha una quicha. Mangèrem la quicha e a 20h comencèt lo concèrt de l'Amsterdam Klezmer Band qu'aviái ja vist a Manresa e que me fasiá lingueta de los tornar veire. Musica festiva, plena de vam, plena de ritme, de jòia e d'estrambòrd.
A 21h30, cap a l'amfiteatre per veire un film Moi Abraham Toi Ivan, o Toi Ivan moi Abraham, enfin una istòria de Tu ieu Ivan Abraham. Un film en negre e blanc que m'i faguèri cagar grèu grèu grèu tota la primièra mitat. Agachavi de quora en quora la Jefa que semblava de se far cagar tan coma ieu. Pomponeta ela, entre la Jefa e ieu, èra pivelada per l'ecran. Ieu bufavi tant e mai, en mai d'aquò, eriam mal assetadas e en mai d'aquò pudissiá a formatge de cabra aquel film, que de la banasta del recapte, segon lo vent, montava l'embocan.
Malgrat mon quota d'insuportabilitat lèu despassat, saludèri la qualitat de la fotografia e de la realizacion del film. Puèi, m'emmerdèri un pauc mens. Puèi, mèrda, èra una nuèch klezmer e n'i aviá pas una nòta de klezmer dins aquel film. Quina engana! Aurián melhor fach de programar Tren de Vida. Enfin, foguèri ben contenta de veire arribar lo generic de fin.
Lo problèma ven de la programacion, sortissiam d'un concèrt estrambordant per arribar a un film lent, lo contrastre èra tròp violent per poder apreciar a sa justa valor Moi Ivan toi Abraham.
A 23h30, anèrem jos lo tibanèl escotar Minimal Klezmer Trio un grop completament descabestrat que nos i carrèrem. Mon sol regret es qu'aguèsson parlat anglés. Aquò m'emmèrda que d'Italians venguèsson parlar anglés a Montpelhièr...
E lo dimenge, anèri a Seta, qu'èra la Sant Loís, granda fèsta, dins un pichon bar dins un barri popular, pas gaire luènh de la fola del canal mas sens toristalha ni joinessa bandada, per escotar Les Supers Belles. Un concèrt qu'amb la Jefa e Pomponeta doblidarem pas. Espèri que seràn programadas dins tot plen de salas e que las poirai tornar veire plan lèu. Quina energia, quin umor, quin gaubi !
E vos pòdi dire que lo diluns de matin, aviái pas enveja de trabalhar...
2 comentaris
dissabte, 5 de setembre de 2015
La vidèo de Rémi Gaillard
A que fa de ben la darrièra vidèo de Rémi Gaillard !
Se l'avètz pas vista, aquí l'avètz :
Soi pas d'acòrdi amb l'argument, sus la supression de las regions, eça. Mas la vidèo m'esmòu.
Rémi Gaillard a fach lo torn de Lengadòc-Rosselhon e a capitat a cada còp de far dançar de mond. E ne sortís una vidèo plena de vida, d'energia e de bonur ont vesèm de mond que sautan, dançan e bracejan just pel plaser de far los colhons davant un païsatge. Totes participan a un projècte individual, lo projècte creatiu de Rémi Gaillard, e a un projècte collectiu, aquesta vidèo seriá pas estada possibla sens la participacion de desenats de personas volontàrias e los internautas son a la far seuna.
La musica, la coneissiái, es la dels collègas de Goulamas'K, e avèm una vidèo partatjada mai de 10 000 còps en mens dos jorns amb una musica e de paraulas en occitan, s'es pas de socializacion aquò, me fau capelan.
Ieu me'n lassi pas d'aquesta vidèo, me fa de ben al moral, e , coma eles, ai enveja de sautar pertot en rire.
Ai enveja de granmercejar Remi Gaillard per aquò. Per nos far rire. Per nos donar de bona umor. Per mostrar aqueles païsatges. Per crear aquí e n'aver un resson internacional.
Es un tipe que me fa rire dempuèi la debuta, emai siaguèsse de còps que i a un umor un pauc de marrit gost per d'unes... Lo tipe traça son camin, seguís sa dralha, en demorar luènh dels mèdias, pièger, lor pissa al cuol. Soi convençuda tanben qu'es un tipe plen de sensibilitat, vos remandi per aquò a sa video Dog (que seriá daumatge de ne reténer que lo costat lebretaire!).
Rémi Gaillard, lo tipe que me suspren de vidèos en vidèos, que me fa rire, soscar, plorar.
Soi fan.
Se l'avètz pas vista, aquí l'avètz :
Soi pas d'acòrdi amb l'argument, sus la supression de las regions, eça. Mas la vidèo m'esmòu.
Rémi Gaillard a fach lo torn de Lengadòc-Rosselhon e a capitat a cada còp de far dançar de mond. E ne sortís una vidèo plena de vida, d'energia e de bonur ont vesèm de mond que sautan, dançan e bracejan just pel plaser de far los colhons davant un païsatge. Totes participan a un projècte individual, lo projècte creatiu de Rémi Gaillard, e a un projècte collectiu, aquesta vidèo seriá pas estada possibla sens la participacion de desenats de personas volontàrias e los internautas son a la far seuna.
La musica, la coneissiái, es la dels collègas de Goulamas'K, e avèm una vidèo partatjada mai de 10 000 còps en mens dos jorns amb una musica e de paraulas en occitan, s'es pas de socializacion aquò, me fau capelan.
Ieu me'n lassi pas d'aquesta vidèo, me fa de ben al moral, e , coma eles, ai enveja de sautar pertot en rire.
Ai enveja de granmercejar Remi Gaillard per aquò. Per nos far rire. Per nos donar de bona umor. Per mostrar aqueles païsatges. Per crear aquí e n'aver un resson internacional.
Es un tipe que me fa rire dempuèi la debuta, emai siaguèsse de còps que i a un umor un pauc de marrit gost per d'unes... Lo tipe traça son camin, seguís sa dralha, en demorar luènh dels mèdias, pièger, lor pissa al cuol. Soi convençuda tanben qu'es un tipe plen de sensibilitat, vos remandi per aquò a sa video Dog (que seriá daumatge de ne reténer que lo costat lebretaire!).
Rémi Gaillard, lo tipe que me suspren de vidèos en vidèos, que me fa rire, soscar, plorar.
Soi fan.
1 comentaris
divendres, 4 de setembre de 2015
Lectura estivala (3) : Jòrdi Peladan - Merièm o la botelha dins la sabla
Lo Jòrdi Peladan, ne vos parlèri ja, e languissiái de lo legir son darrièr libre.
Es publicat en cò de l'IEO Edicions e coma es publicat en cò de l'IEO Edicions, i a una colha : La botelha dins la sabla sus la cubèrta e Merièm o la botelha dins la sabla al dintre del libre. Rayez le titre inutile Tout va très bien Madame la Marquise.
Merièm o la botelha dins la sabla es un libre de bon legir per l'estiu mas me sembla mai un roman joinessa qu'un roman per adultes.
Comença amb una còla d'adolescents nimesencs que van a la plaja. I trobaràn una botelha amb lo messatge de Merièm que crida que l'ajudèsson.
Es un roman politicament coma cal : los adolescents son de totas las colors e dins totas las situacions familhalas possiblas, denóncia l'esclavagisme modèrne, l'immigracion illegala plena de patiment, parla de l'istòria actuala amb la Prima araba. Es un roman d'uèi plan escrich que fa pas modèrn per faire modèrn, tot sona ben just.
Quand lo veirai lo Peladan, li dirai: amb aqueste libre e amb aqueles personatges, ten un concèpte, ten una seria ! Sa còla d'adolescents de son libre, e ben me fan pensar al Club des Cinq : una còla d'amics que s'organizan solets per sauvar lo mond, un pauc irreal mas totalament realista, e aquò marcha.
Lo libre es pas espés, fa pas cent paginas e francament, marcariá ben sus la laissa "joinessa", de romans per los preadolescents. E, coma de costuma, la lenga es bona e de bon legir.
Un Club des Cinq occitan, l'idèa es bona, non?
De fach, mancam de personatges recurrents dins la literatura occitana. A despart dels comissaris de Vernet e Ganhaire, ne vesi pas. Se pensatz a quicòm, digatz-m'o :)
1 comentaris
dijous, 3 de setembre de 2015
Sovenir estival, sovenir musical : Es tibada
N'aviái ja vist un bocin a la sortida de residéncia e a Rodés lo vegèri en entièr l'espectacle e m'arregalèri de la debuta a la fin.
Chronos es un cine-concert. Lo grop Asuèlh jòga de musica sus d'imatges seleccionats, montats, trabalhats, que lo Cans filmèt dins las annadas 50 a l'entorn de Besièrs ( e los films los podètz consultar al cirdòc )
Los imatges son interessants, muts, nos mòstran un biais de viure qu'es pas mai, de caras risentas, de còsses qu'an patit, de gèstes de la vida vidanta, tot lo vilatge es dins la bóstia, los pichonets, los vielhasses, los trabalhaires, los païsans, los obrièrs, totes. Los an seleccionats los imatges per ne far un ensem coerent, los an trabalhats, que lo Cans èra un fotograf e far de films èra pas son mestièr, e al prètz de la pelicula a l'epòca, comprenèm que cada persona, la filma pas que 3 segondas.
Asuèlh es un grop de musicaires de tria e l'orquèstra sap acompanhar la musica.
Agacham l'ecran, escotam la musica e doblidam sul pic que son doas causas distintas.
Es un espectacle fin e sensible.
De mancar pas.
Chronos from dètz on Vimeo.
Chronos es un cine-concert. Lo grop Asuèlh jòga de musica sus d'imatges seleccionats, montats, trabalhats, que lo Cans filmèt dins las annadas 50 a l'entorn de Besièrs ( e los films los podètz consultar al cirdòc )
Los imatges son interessants, muts, nos mòstran un biais de viure qu'es pas mai, de caras risentas, de còsses qu'an patit, de gèstes de la vida vidanta, tot lo vilatge es dins la bóstia, los pichonets, los vielhasses, los trabalhaires, los païsans, los obrièrs, totes. Los an seleccionats los imatges per ne far un ensem coerent, los an trabalhats, que lo Cans èra un fotograf e far de films èra pas son mestièr, e al prètz de la pelicula a l'epòca, comprenèm que cada persona, la filma pas que 3 segondas.
Asuèlh es un grop de musicaires de tria e l'orquèstra sap acompanhar la musica.
Agacham l'ecran, escotam la musica e doblidam sul pic que son doas causas distintas.
Es un espectacle fin e sensible.
De mancar pas.
Chronos from dètz on Vimeo.
0 comentaris
dimecres, 2 de setembre de 2015
Sovenir estival : Pirenèus
Oè, ai una amiga que carga las caucetas dins las sandalas quand anam en escorreguda de matin.
L'aimi malgrat aquò.
Es dire se l'aimi.
Mas digatz-li qu'aquò se fa pas.
Mas lo marrit gost catalan, benlèu que podèm pas luchar ;)
3 comentaris
dimarts, 1 de setembre de 2015
Lectura estivala (2) : Chamin de Copagòrja de Joan Ganhaire
Lo darrièr Ganhaire es la lectura estivala que i pòs pas copar ! (a a a!)
Qué vos dire a despart qu'es totjorn un chale de lo legir, que quand acabas lo libre siás decebuda perque sabes que te cal esperar un an de mai per ne legir un autre.
Poiriái èsser puta e lo vos espoilar, mas soi pas puta.
I traparetz los personatges costumièrs, l'escritura costumièra, lo chale costumièr.
Aquò se dubrís sus un tipe que sortís de preson e que tòrna dins son país, a son ostal, e comprenèm que lo tipe a fach d'annadas de preson per un crimi qu'aviá pas comés pecaire... Al cap de doas paginas, t'acròcas al libre e lo daissas pas fins a la fin. Coma de costuma ;)
Urosament que los legissi pendent l'estiu los libres de Ganhaire, sequenon me caldriá marcar dins l'agenda mièja-jornada per los legir de tira :)
1 comentaris
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Bedarius
Bedarius (Bédarieux en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es bedarissenc, -a.
.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila se situa a 56 km a l'oèst de Montpelhièr, 22 km a l'oèst de Clarmont d'Erau e 30 km al nòrd de Besièrs.
La comuna es dins la val d'Òrb, ont lo riu reçaup lo rèc Vèbre en tot formant una mena de bèc que segon una legenda en fòrma d'etimologia populara li donèt son nom, Bec de Rius.
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Bedeiriae, en 1164, Bitterivis en 1323 [1],[2]. Dauzat recusa parcialament la latinizacion de 1164, que pensa influenciada per Besièrs e interprèta lo nom a partir d'un bas latin *betarivum, varianta de *betarium (los dos son inatestats e son bastits a partir del mot latin beta, « bleda-raba » e del sufixe -arium), amb un sufixe -ivum [3]. Negre part de la fin de la fòrma de 1323, que representa rius, e lo gallés bedo-, « besal, canal » auriá poscut èsser en relacion amb un mot bas latin beta, « maire de cors d'aiga, canal », atestat en 1219; amb lo sufixe -aria, bastís un (villa) *betaria, « proprietat rurala del flume, del riu »; *betariae rivos seriá [de faiçon pleonasmica] « los rius de la (villa) Betaria » [4]. Mas un latin vulgar beta seriá una falsa regression a partir del latin bedo-, cèrtas necessària foneticament (lo -d- de Bedarius es per fòrça l'eretièr d'un -t- latin). La construccion sembla un bocin fragila. Per una autra solucion, tan fragila coma las de Dauzat e de Negre, que supausariá l'atraccion de riu, veire Bedarrida, e supausar l'atraccion posteriora de riu(s).
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius (capluòc); es ara del canton de Clarmont d'Erau.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Loís Combas dich Joan de Cantalausa
- Ferdinand Fabre
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 67
- ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 67
- ↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France (legir en linha) [1]


text:
Yahoo!
Yahoo! Inc. (Nasdaq:YHOO) es una entrepresa globala amb sedença als Estats Units d'America qu'a per mission: "èsser lo servici global d'Internet mai essenciala per consumidors e negòcis". Possedís un portal d'internet, un directòri web e una sèria de servicis, en i comprenent çò de popular corrièr electronic Yahoo!. Foguèt fondada en genièr de 1994 per dos estudiants de postgrau de l'Universitat de Stanford, Jerry Yang e David Filo. Yahoo! se constituiguèt coma entrepresa lo 2 de març de 1995 e comencèt a cotitzar a borsa lo 12 d'abril de 1996. L'entrepresa a la siá sedença corporativa a Sunnyvale, Califòrnia, Estats Units.


text:
Rambervillers
Rambervillers es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region del Grand Èst.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La vila a #èsser volguda al Sègle IX per un cèrt Rambert, comte de Mortagne o abbé de Senones, las fonts divergent a lo sieu afar. Al Sègle XII, Étienne de Bar, avesque de Mètz, environa lo bourg de estacades e de fossés, de contunh al Sègle XII, Jacques de Lorraine, egalament avesque de Mètz, remplaça las estacades de bòsques per una muralla flanquée de 24 gròsses torns.
En dependent del évêché de Mètz, passa a la França amb las Tres-Évêchés l'an 1552. Pauc de temps après, la vila a incendiat per l'armada huguenote jols òrdres del baron de Bollweiler, mas se lèva rapidament. Es en 1581 que los bourgeois decidisson lo bastiment de l'Otèl de vila.
Après lo tractat de Ryswick (1697) e a l'extrèm de vint ans de negociacions, lo pòrti de Lorraine Léopold se vei atribuir la châtellenie de Rambervillers en 1718[1]. La vila e la siá distincion redevienent totun francesas amb duché de Lorraine en 1766.
La Mes invalid (d'octòbre), en levant dels embusses contra lo envahisseur prussien, 200 guardas nacionales resistisson un jorn contra mai de 2000 Alemands. Per aquel acte de bravoure, la vila #recebre la Légion d'onor tandis #que se donava lo sieu nom a la carrièra de Rambervillers en lo 12en arrondissement de París.
La cité a été voulue au Modèl:IXe siècle par un certain Rambert, comte de Mortagne ou abbé de Senones, les sources divergent à son sujet. Au Sègle XII, Étienne de Bar, évêque de Metz, entoure le bourg de palissades et de fossés, puis au Sègle XII, Jacques de Lorraine, également évêque de Metz, remplace les palissades de bois par une muraille flanquée de 24 grosses tours.
Dépendant de l'évêché de Metz, elle passe à la France avec les Trois-Évêchés en 1552. Peu de temps après, la ville est incendiée par l'armée huguenote sous les ordres du baron de Bollweiler, mais elle se relève rapidement. C'est en 1581 que les bourgeois décident la construction de l'Hôtel de ville.
Après le traité de Ryswick (1697) et au bout de vingt ans de négociations, le duc de Lorraine Léopold se voit attribuer la châtellenie de Rambervillers en 1718[2]. La ville et sa seigneurie redevienent pourtant françaises avec duché de Lorraine en 1766.
Elle fut chef-lieu de district de 1790 à 1795.
Le , en dressant des barricades contre l'envahisseur prussien, 200 gardes nationaux résistent un jour contre plus de 2000 Allemands. Pour cet acte de bravoure, la ville reçut la Légion d'honneur tandis qu'on donnait son nom à la rue de Rambervillers dans le 12en arrondissement de Paris.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Las armoiries de Rambervillers e las siás posicions en la siá istòria.
- ↑ Les armoiries de Rambervillers et leurs positions dans son histoire.