text:
Carnaval de Limós
Lo Carnaval de Limós es un carnaval que se debana a Limós en Lengadòc dins lo departament d'Aude. Dura tres meses, de genièr a març, totas las dimenjadas e la setmana folclorica. Se caracteriza per una alternança de sortidas de bandas de pèiròts unicament sus la plaça principala de la vila. Lo carnaval de Limós es considerat coma lo mai long del mond.
Somari
Istoric[modificar | modificar la font]
De semblenças entre lo Carnaval de Limós e lo culte de Dionisòs en cò dels Grecs o lo culte de las Saturnalas o de las Lupercalas en cò dels Romans menan a pensar que l’istòria del Carnaval jonha la de Limós. Las fèstas palhardas, las bandas, lo comos o china, la thyrse o caravena , pels Grecs, las festivitats popularas, la libertat permesa dins aquela passa en cò dels Romans, tot aquò retipa lo fondament e la practica del Carnaval de Limós.
Segon una tradicion que remonta al sègle XIV, los molinièrs celebravan la remesa de sas redevenças al monastèri de Prolha lo jorn de Dimars gras. Lo carnaval es celebrat a Limós dempuèi 1604. Aquò comença un dimenge matin del mes de genièr per "la partida dels molinièrs" que se celèbra en costum de molinièr: bonet roge, blòda e cauças blancas amb un foet e una biaça de farina. Las personas mascaradas se passejan per la vila en fasent petar lor foet e getant de farina e de dragèas. Dançan de farandolas al son dels aubòis e tambors.
Debanament[modificar | modificar la font]
Aquel carnaval es fach de danças ritmadas, las fecas, acompanhadas per un quinzenat de musicians jogant d'aires tipics de Limós, anant d'un cafè a l'autre, precedits del grop qu'assegura la jornada. Los musicaires balhan son ritme als masques. Los instruments son diversificats : trompeta, clarigòla, bariton, tira-buta, bassa, tambora, caissa clara, elicon. Aquela diversitat correspond al desir de coordonar lo ritme al pas de dança. Los dançaires evoluisson religiosament en levant la carabena qu'es facha d'una cana enribanada, e getant de confettis sul cap dels badaires. La caravena, perlongament de la man, ten una plaça mager dins la gestuala ; ne joslinha l’elevacion e la leugieretat. La man liura, coma l’autra, se ten al dessús de las espatlas. Miralh de l’autra, servís a equilibrar lo moviment ; conta l’istòria, descriu l’atmosfèra, joslinha la color d’una expression precisa voguda pel Fecas. La puretat d’aquestes gèstes balha al Carnaval de Limós lo seu caractèr solemne. Lo mot de fecas designa a l'encòp los personatges e las danças.
La sortida[modificar | modificar la font]
Las bandas e godils se costejan sens se mesclar jos las arcadas medievalas de la plaça de la Republica. Aquela plaça es bordada de 5 cafès. Las bandas sorton d'un cafè per anar dins l'autre. Una sortida representa un torn de plaça per una sola banda.
Tres sortidas son organizadas cada jornada de fin de setmana :
- la sortida de 11 oras del matin es consacrada a un tèma de l'actualitat qu'es virat en trufariá. Es aquela que met en scèna la banda que paga la musica.. D’unes tèmas : la renovacion (contestada) de la plaça de la republica, la barradura de l’usina Myrys, o mai recentament las caricaturas de Maomet, las dificultats de la viticultura ….
- la sortida de 5 oras del vèspre se fa sus d'aires mens rapids e dins un costum causit per l'ensems de la banda. Aquel costum, diferent per cada banda per sa forma, sa color, balha son especificitat a cada sortida. Caravenas e confètis vòlan al dessús dels caps.
- la sortida de 10 oras del sèr es la pus solemna, , la pus meravelhosa ; se debana a la lutz de las entòrchas sus un ritme lent, dins una atmosfèra estranha e ça que la tant familhièra.
[modificar | modificar la font]
La fin del carnaval se debana pendent la nuèit de la blanqueta de Limós amb lo jorn del jutjament de Sa Majestat Carnaval, jutjament en occitan que s'acaba per son lenhièr. A aquesta ocasion, la cançon Adieu Paure Carnaval es cantada per las fecas e lo public.
Las bandas[modificar | modificar la font]
Precedissent la musica, las bandas sortisson a l’ocasion de la jornada que lor es reservada, e van aital d’un cafè cap a l’autre. Cadun son torn, los de la banda, tres per tres, mènan la musica ; fan lo ligam entre los musicaires e la banda ; ne son los directors d’orquestra. Menar la musica, aquò es per las Fecas li impausar son ritme, sa velocitat de progression, sa tonalitat, son esperit. Menar tira lo dreit de chinar e d’escampar de confètis. Los autres de la banda fan aquò, ajudats per la caravena que fa naisser la china. L’estacament al folclòre a favorizat l’emergéncia de bandas. De tres oficialas, son a l’ora d’ara vint e quatre a se partejar los jorns de sortidas.. Las bandas se compausan d'una vintena de personas, vengudas de mitans diferents: pòdon representar un quartièr de la vila, un luòc precís, una corporacion o autre. Las règlas de recrutament a l'interior d'una banda son estrictas: prepausats per afinitats, los futurs membres devon èsser acceptats a l'unanimitat. En 1972, las femnas (banda « Las Fennos ») son dintradas oficialament dins lo carnaval, seguidas puèi per « las Piotos ».
Se prepara longtemps a l'avança al darrièr dels cafès de la vila. Las règlas fixadas per lo comitat del carnaval fedèran e règlan lo balet del carnaval.
Los godils[modificar | modificar la font]
Los godils son de personas mascaradas que seguisson la banda darrièr los musicians. Se pòdon pas mesclar a la banda. An pas de règla per los costums : totas las mascaradas son possiblas. Escampan de confettis sul mond, secutan las filhas, e fan la "china". La china, faita en occitan, es mai que mai lo privilègi del godilh. En interpelant las gents que coneis, en intrigant per d’afirmacions pertinentas, amb una votz transformada per ésser pas reconegut, lo masque ensaja de se faire pagar a beure. La china va luènh, revelant de detalhs intimes de la vida del chinat. Los godils son mai sovent sols o en còlas pichonas, e practican l’improvisacion completa. Òmes, femnas o mainatges, membres d’una banda o pas, se desguisan per de rasons diferentas dels sòcis d’una banda. Amor de Carnaval, plaser de se transformar e de dançar, enveja de practicar la china. Se ditz que la capitada de la jornada d’una banda se mesura tanben al nombre de godils que la seguisson.
Lo godilh se voda a la fantasia sens fren. Se vestís de tot : trasvestits los mai nòbles (prince, marqués, mandarin) fins a las pelhas que la sola amira n’es de far rire. Lo costume del godilh trapa sa valor exacta dins la precision dels accessòris. Lo godilh jòga un ròtle puslèu que de dançar. La favor del public va cap als mai facecioses.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- D. Fabre e Ch. Camberoque, La Fête en Languedoc.
- G. Chaluleau e J. Luc Eluard Le carnaval de Limoux, edicion atelier du gué
- G. Chaluleau Carnaval de Limoux au cœur, edicions Loubatières
Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (oc) Limós : Carnaval - Fecas e Godilhs VOSTFR - Occitanica e-Anem / CIRDÒC
- (fr) Banda del Carnaval de Limós : 'Les Limouxins'
- (fr) Los aires del carnaval de Limós
- (fr) Istòria del carnaval (sit de l'associacion « Memòria istorica de Limós »)


c: text/html

text:
occitan. Lo BLOG TOT EN OC du pays Occitan.Langue occitana.Occitan occitanie, occitanesque. Diversite de l'Occitanie culturelle. Differentes formes dialectales.Peintures logiciels informatiques, nouvelles. Commentaires de la mode de l'actualite defini par les mass medias dominants.Poesie. coups de coeur. Politique et diversite. l'unesco e la diversite en France. Hypocrisie de droite et de gauche. Le cancer jacobin. croisade e cathare. Grands massacres.
jeudi 26 février 2009
Pietat (per la lenga)
lundi 23 février 2009
La pastra de La Bolèsc
La pastra de La Bolèsc es tant bèla.
Qu'un aucèl de la veire amudèt son cant.
Se dis que per la prada una estèla casèt .
Un sèr de luna nègra, faguèt japar los cans
Pesqui un ribatèl, que raja son aiga linda.
Los còdols i lusisson coma sos uèlhs blaus.
Teni lo còr sanhos quand passi pel camin.
Que ribèja la fenèstra , sa cambra e son òrt
Orre coma una sèrp que rebala son mal.
Quand se ten sul balet en agachant lo cèl.
Una reina estrangièra que finta un paradis.
En escotant benlèu de musicas de vents.
E ièu demòri esclau dins mon rai de solèlh.
vendredi 20 février 2009
Maria Occitania
Maria es occitana.
Maria va protestar.
Anira a Carcassona .
A Bezièrs
O al Clapas .
Per ela es question de vida.
De vertat .De son parladis.
Qu'es a mand de quequejar.
Sul camin de Compostela
I a un vial de paradis
Levara la bandièra roja.
Jauna tintada , color curi
Sonque per manifestar.
Que la vida passarà lèu.
Ambe son ulhaç jaunenc.
Per la tinchar .
D'un biais solèlh.
Quand passarà dins la vila granda.
En levant sa bandièra roja
Maria va renegar.
Las colors franchimandas.
Mas de que volètz :
Maria somia d'autras colors....
jeudi 19 février 2009
David
Que calia tuar.
Un mostre.
David sens tremolar lo tuèt.
El : lo traçe, lo nen , lo dròlle , le caganis
E li copèt la testa.
Puèi se revirèt per veire ont èran los autres .
Ren. Lo silenci.
Que degun venguèt pas lo cercar;
ambe son batèu.
Cap de velas sus la mar.
Per festejar la victòria.
Per lo far rei .
Que totes l'avian oblidat, engarçat .
enganat sus l' Isle pichona.
E fintèt la mar roja.
tintada encara del sang del gigant .
E capitèt de comprendre .
Que lo monde esperava pas son retorn.
Qu'esperavan pas que la sia mòrt .
qu''èra el lo mostre benlèu?
Pas encara, ara...
Mas qu'ambe lo temps,
Solide, que finirià ben per ne venir un...
Dins la solesa.
De mostre.
Aquò's aital qu'un còp èra , los òmes fasian.
Per ne fabricar.
mercredi 18 février 2009
Adam e Eva
mardi 17 février 2009
Krash
Mas coma los borsicaires gemegavan que l'argent raportava pas gaire dins aquel païs , privatisèron tot , lo Balladur e lo Jospin. TOTAL ELF ASF RENAULT EDF GDF BNP PARIBAS....
Ont es passat l'argent? ( 300milliards per Baladur) e 300 milliards pel Jospin.
Degun o sab. Elses o sabon pas mai.
Rocard es fièr d'aver privatisat Renault. Que quita pas de ressegar que lo sauvèt lo Renault. levat qu'auèi, tornamai lo cal sauvar .
Se faguèt qu'entre 30 ans las mafias que menon lo monde an recaptat l'argent, un fum d'argent, de la pus valguda del trabalh, sens donar sa part normala als trabalhadors.
Per viure lo monde manlevèt d'argent a amassa.
Los liberals socialisants e los socialistes liberals, quichèron lo citron dusca que i aguèsse pas res pus del costat del trabalh a quichar.
Mas , i a un òs, ara, de que far d'aquestas montanhas d'argent que raportan pas res e que se son amolonadas de pertot dins China , dins Russia , dins States, dins França , Espanha , Alemanha ,Arabia Sao(dicha) .
Un drama .Los liberals socialisants e los socialistes mondialisants braman.
Pel còp, tornamai las mafias se viran cap als Estats .
Que cal encara mai alèugerir las cargas de las entrepresas. Las pauras entreprèsas que los falords volontan d'aroïnar ambe de salaris tròp fòrts. .
E l'Estat va lor manlevar d'argent qu'an amolonat , las mafias, entre 3O d'annadas de profièch que son pas de creire.
Nosautres pagarem lo principal e l'interès que sem bravament c. .
Ajatz pas paur , sufis de lor manlevar l'argent , e de porgir un interès a dos chifres e tot tornara coma dabant.
Tot aquò serià risible se tot èra pas que la vertat.
Deman l'Estat va manlevar aquel argent poirid , e trabalharem totes per qu'una brava còla de faineants i trobon son interès.
E serà coma aquò o crebar la fam.
lundi 16 février 2009
La femna canta
La femna canta.
E la suzor raja .
La femna crida son cant.
E l'òme escota son cridal.
La femna se joca sus los aguts .
Entre que l'òme baissa lo cap.
Tant de temps i a
Que la femna nasquèt d'una còsta.
D'un còr gaireben estrangièr,
a pron pena, de la man de Dius
a pron pena, jos lo nivèl de l'espatla;
Per l'ajudar aquesta òme guerrièr.
Que crida de longa dins sa nuèch.
Sa paur e son capuditge de sang.
Que sarra fòrt lo punh, per pas se batre contre el,
per pas la batre a ela.
Coma farià , sens comprendre.
De sos uèlhs lusents coma de belugas.
Alara que fasia pas que li para un tròç de benastre .
Que vòl pas veire.
Son aital las femnas ;
totjorn a cercar un bonhaür.
a recaptar sonque de micas de bonhaür ;
que l'òme mai d'un còp mespresa...
dimanche 15 février 2009
L'Enterrament a Sabres
tròçes....
La lenga que ditz a la lenga...:
Qu'es vièlha femna e puple joen
Qu'es ua galopaira per tot lo païs.
Que te vau gahar dab lo punh la lenga.
au sulfure de ton còr.
Que vau anar culher lo so(lèlh) dens son trauc de bruma.
e tirar la nuèit deu sò(lèlh).
que vas parlar te vau segotir(bolegar) la codena.
e lo còth(?) deu ton còr
qu'es aqui cona ua vaca dins lo sostratge(palha)
qu'es aqui com un vaissèth (grasala) de huec a las causas de davath
qu'es aqui que diren ua vièlha autò.
t'avi jo enviat los esperits- per veder.
lo blanc dens la huelha del cassi.
lo doç com ua maishèra(gauta) de dòna .
lo fin com un venta de peish.
lo com ua lampa calma suu desser(ser).
lo de la niu(nèu) avant-l'iperborenc çò diden
per escarnir-lo de l'ivèrn hardit com qui surfa.
lo de la darrièra ventena(aurassa) era se la brombaràn.. (remembraràn)
B Manciet l'Enterrament a Sabres.
samedi 14 février 2009
T'ai tant aimada
Mas èretz pas aqui ...
Me trachavi de causas imobilas.
d'estres que cresiai essencials.
Entre que la vida contunhava .
E que las sasons trescolavan.
E que lo monde barrutlavan.
E sem aici ...
Aqueste ser.
Ambe los mercants de benastre.
A l'abroa del non ren .
E una manada de pelses grises...
vendredi 13 février 2009
L'òme que finta
L'òme que finta dins lo miralh
l'estre que dormis dins lo miralh?
L'òme que parla dins lo miralh.
per l'òme mud dins lo miralh?
El que canta? . Que se cala? Qual es que canta ? Que plora o que ris?
Que dis lo resson?
Qual grimaçèja las pòts torçudas.
Ieu?
La paur?
Qual escota? La parèd escota ? Ela ?
Ont es lo retrach, lo rebat , l'ulhaç ?
D'una ombra de Luna.
Dins mila ans, pararà son miralh l'aiga a l'azuèlh ?
Un estre clinarà lo cap, a l'ombra frenissanta de la nuèch?
De l'aiga negra alisarà lo silenci prigond, de sa pèl tebesa.
Lèu,
un òme ,
un autre òme,
una autre femna
, prendrà la plaça,
dins lo miralh.
E qual serà de l'autre costat?
jeudi 12 février 2009
Sant Joan Baptiste del Caravage
Tos passes , enfants del mèu silenci.
Santament , doçament metuts,
Al lièch de ma vigilància
Arriban muds e gelats.
Estre linde, ombra divenca,
Que son dolçs , tos passes retenguts!
Dius!... totes los dons que devinhi
Arriban a ièu ambe aquels pèds nuds.
Se, de tas pòts paradas.
t'apreparas per l'apasimar,
De l'estajant de mas pensadas,
La noiridura d'un poton.
Non cocha pas aquel acte tendre,
Dolçor d'estre e d'estre pas,
Que visquèri de vos esperar,
E mon còr èra pas que vòstres passes.
P Valéry.
mercredi 11 février 2009
Blassadura d'amor
La tendra e generosa
cara de l'amor.
M'apareguèt un sèr.
a la fin d'un long jorn.
Sai qu' èra un arquièr .
ambe son arc,
o benlèu un musician.
ambe son arpa.
Non sabi pus.
Non sabi ges.
Tot çò que sabi.
Aquò's que me nafrèt.
Benlèu am' una sagèta .
Benlèu am' una cançon.
Tot çò que savi.
aquò's que me nafrèt.
Blassat al còr.
E per totjorn.
Brandanta , tròp brandanta.
Blassadura d'amor.
J Prévert
(revirada AF)
lundi 9 février 2009
Miralh occitan per Venus
samedi 7 février 2009
femna de coire
La femna en coire n'aimava pas qu'un. L'òme de fer. S'aimèron tan e mai que nasquèron dos pichons. Enfin un masclon e una filhona de laton , bessons de laton totes dos , bels e lusissents coma l'òr al solèlh. Un biais de parlar, que de l'òr al solhèl, a praici, ne'n vejèrem pas jamai. De la meteissa maire de coire, d'un paire pesuc e fòrt, coma l'acièr. Un paire sortit tot drèch de las Fargas de Vulcan . Que los Dius ne tombèron gelos tant èran belses los gojats . Sufisia que pareisson per que lo monde començan de mal parlar. Mas èran invulnerablas. Imortals . Eternals. Levat lo fissal del tron que podia los liquefiar en una seconda los gafets.
Co qu'arribèt un jorn que lo rei solelh se rescondèt darrièr las nivols , per daissar bufar la cisampa. E que Jupiter nasejèt per traucar la Tèrra de sas sagetas de fuòc. Sens o veire n'envejèt un parèlh jos lo garric onte s'amagavan, los dos enfant metalics. L'arbre ne petèt còp sec.
A la plaça se dessinhèt doas sompas rojas escalpradas dins la terra fendasclada de la fin d'un estiu tròp caud. Qun malastra! A la plaça grelhèron dos pichons arbrilhons que donèron lèu de fruches que degun avia pas jamai fintats. De fruches malaisits d'espelucar mas tan gostoses que los òmes se metèron sul pic de los aimar . Avètz devinhat : las iranjas e los iranjièrs .
Los joves moriguèron piucèls . Un simbòl. La rason que faguèt que las novias se perfuman encara auèi, ambe la nolor entestanta d'aquelas flors meravilhosas del fruchum de color iranja .
Se que non . De qu'aurian pogut s'endevenir totes dos? D'un monde sens pietat.
Savi pas, mas sol Eole coneis la responsa.
jeudi 5 février 2009
Se fendre la gula
D'unes còps lo monde se fendascla la gula. E arriba per de vrai que la clòsca , sia a mand de petar coma una cogorda contra una parèd. E ma grand , comprenia pas sonque, consi, d'unes còps de monde podon se rire tant e mai, que ne'n ploran de lagremas vertadièras. ..
lundi 2 février 2009
onor a Bacchus
dempuèi quand de temps?
jos pincèl de Velasquez?
o la pluma d'Omar Kayyam?
quita pas de levar lo veire
plen de sang ,
La Tèrra vira,
e lo veire lèvan totes .
La patz tornarà pus tard,
benlèu tornarà jamai?
Que serà lo trabalh dels enfants.
De festar la patz tornada,
en levant lo veire,
plen de vin.
Mas la patz naisserà un jorn?
Ont?
Savètz pas.
Ane, patron: un autre veire...
de sang.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Dimècres, 8.3.2017 03h00
A, les honts! N'i'n a absoludament pertot, e coma pervesissen l'aiga, an totjorn aujut una plaça importanta dens la toponimia, dens la percepcion deu paisatge que nos environa... Avant de ne'n parlar, precisi que la “hont” gascona (o la “font”) recubre mantuna realitat. Cèrtas i a totjorn l'irèia d'aiga que guitza o que chemís, mès lo francés destinga tanplan: la source (a l'interfàcia d'un aqüifère [formacion permeabla contenent una napa] e d'un eponte [formacion impermeabla] devath l'aqüifère), la fontaine qu'es una construccion umana d'ont l'aiga sòrt, e la résurgence (resurgéncia) qu'es lo punt de sortida d'un riu que cor devath tèrra.
Bèth-arremat de noms de honts son fòrt vielhs e se tròban dejà dens de tèxtes medievaus, coma au XIVe siègle la Hont Martienga que balhèt son nom au vilatge de la Martingue. Coma 'queths noms son fòrt vielhs, pòden conténer de vocables vinguts arcaïcs, desformats, quauque còp pauc comprenedeirs; atau:
— Fonsalade: puslèu qu'una estranja hont salada, i fau véser una hont çalada (= celada, deu latin cēlare), tant vau díser estujada. Seré benlèu la medissa causa per Fonsegrède “hont secreta”, donc estujada, a mens qu'estussi una desformacion de “hont sagrada'', çò qu'explicaré milhor lo -d-.
— Fombanne/Fon(t)banne a benlèu un rapòrt demb lo mòt celtic *bannom “còrn”... o mèi es la desformacion de “hont bona”!
— Fongrose e Fongrouse: s'agiré de “hont gravosa”, encara que la prumèira pusqui èster tanben una “hont cròsa”. Dens Foncroise, per contra, reconéishem bien un femenin de “cròi”: “hont cròisa” = “hont curada/cavada”.
— Fon de Ladou[1] diu vèner deu latin dux, coma ec vésem dens lo vielh mòt gascon “dotz”, sinonime de “hont” o de “rolhòt, colèira”. Donc aquò's una sòrta de pleonasme!
Un exemple de nom redde desformat es la Fournouquère
, a Prenhac: aparei gràcia au cadastre deu XIXe siègle que 'quò's... la Hont Horquèra, la hont qu'es a la horca de dus camins!
Un adjectiu pòt qualificar la hont: atau, la Hont Trainenta, desformada en Hout Reynenta
(hont au debit feble), o au contrari Fongrave
(hont au debit important), ruisseau de la Houn Sorgente
... La Fonrazade
diu èster una hont totjorn rasada d'aiga; la Houn Roubillouse
es ferruginosa. I a lo Homburens
(fòrma landesa per “hont borenta”), Houn Blanque
, Houn Nègue
, Houn Nèoue
, l'anciana parròpia de Foncaude
ont se tròban de resurgéncias, e de centenats d'auts... Nòstes aujons avèvan bien de nuàncias per descríver una hont!
Sovent, es un nom de persona que qualifia la hont : Houn de Lugat
, Fontarnaud
(es una resurgéncia), Fonvideau
, Font Martin
...
A còps, un nom d'alimaut coma dens la Font du Loup
pòt indicar una hont perduda au mitan deus bòscs.
Malurosament, apareishen per 'cí per 'quí de pleonasmes diguts a la francisacion de la toponimia, coma Houn de Fontgrave
o Fontaine de la Hountette
.
Mès fau pas aublidar los derivats sufixats. La Hontasse[2]
es generalament una hont granda, vielha o mau entretenguda. Pus sovent tròban de diminutius: la Hountette, la Hountine, la Hountique, la Hontète, la Hontanelle, les Hountilles
...amèi les Ontines
qu'es lo nom d'un riu que travèssa Merinhac.
Ajotarèi pr'acabar —mès es aquò utile?— que bèth-còp de patronimes an aquesta origina: Lafon, Lafont, Lahon, Lahonta, Lafonta, Fontan, Bonnefont, Pédehontaa
...
[1] A Sautèrnas; la hont es amenatjada en lavadeir apui ne'n sòrt una colèira que se'n vai entà lo Ciron. Aquí es l'ostau de la mamè!
[2] “Aux Hontasses, cavités sans fond, appelées abîmes, où s'engouffrent les eaux pluviales
.” (véser http://gasconha.com/spip.php?loc10589#forum89980
) Dens 'queth cas, les hontassas son sinonimas de cahujas o trompas, tant vau díser... lo contrari d'una hont!
Comentaris
9 de març 19.09h
Mèfi! Cal pas gasconejar tôt lo vocabulari a tusta buta "dotz" es un vièlh mot gascon mas tanben lengadocian. Vos aconsèlhi d'anar vistalhar lo gorg de l'uèlh dotz al nòrd de la montanha de la Clapa prèp de Narbona.
Amistats e frairetat gasconolengadociana!
Valora aquest comentari: 3
0
8 de març 20.08h
*nuància: es un manlèu al francés, doncas Nuança o Calhetada segon Cantalausa. "Nuance" ven de Nuer (Ennivolar), "par allusion aux reflets que présentent les nues". Poiriam emplegar Mudada?
Lo portugués a emprontat Nuance: 1. gradação de cor; tonalidade; cambiante; matiz 2. diferença leve ou pequena 3. aquilo que é acrescentado para alterar levemente qualquer coisa 4. MÚSICA grau de força ou doçura que é conveniente dar aos sons
Houn de Fontgrave o Fontaine de la Hountette = ta... Legir la seguida
Valora aquest comentari: 2
0
8 de març 16.17h
N'am tanben quauques endrechs nommats "font salade" en Lemosin, ne'n coneisse un sus la comuna de Panasòu, rasís Limòtges, los toponimistas disen que quò siriá ben "font salada" per 'mor que l'aiga conten dau bicarbonata de sodium, si me suvene ben, que balha un gost salat a l'aiga.
Valora aquest comentari:
0
0
8 de març 08.58h
Interessant!
Tè, una istòria de fonts significativa del mesprètz dels toponims:
Pròche de çò meu (a Lagrava-81150), i a una font coneguda de totes( perque raja emai pendent las secadas)- FONTFREJA.... e qu'en francés es venguda- per "assimilacion fonetica"( non-linguista, sai pas tròp cossi cal dire) FONT FRAICHE. E donc lo sens n'es cambiat, de " freja" se passa a "fresca". Los locutors que demòran dison "Fontfreja" o "Fontfraiche"( per respècte del toponim oficial), segon la ... Legir la seguida
Valora aquest comentari: 1
0
1
Comenta
Lo comentari es estat mandat corrèctament


text:
05/11/2013
« Concertò per pissarata », de Joan Ganhaire episode 2
Aujourd'hui, épisode suivant de la nouvelle de Joan Ganhaire où nous rencontrons le commissaire Gaetan Caüsac daus ombradors, survivant d'une maladie grave qui l'a laissé handicapé mais qui conserve intactes son originalité et sa perspicacité. Denis Gilabert
« E Francesco que aima nonmàs lo tangò e lo passo-doble s’era vut foitat per totjorn dins la tropelada daus inhorents e daus vulgars. Quo era ‘chabat. La pòrta se landet e Mestre Pradier culet de dos pas. Fau ben dire que lo prumier còp que d’escotar lo concertò vesetz Gaëtan Caüsac, quò vos fot ‘na chucada. E enquera mai quante eu ven nonmas d’escotar lo concertò per pianò de Scriabin. Sa lonja siloeta magra dins son eternau manteu negre, sos piaus esborrissats, sos grands braç enquera vironejants de sa furor orquestrala, sos uelhs avugles que ne’n vesetz nonmas lo blanc e que obluda la majer part dau temps de clachar de sas clucas negras, i’ a de que far fugir los mai crasnes. Mossur lo Comte, e òc, en mai de quò es comte…se trompet pas de direccion e son det guinhaire se plantet dins lo parpalh dau notari que finalament aviá pas pro culat, anetz, nos i vam, e se desviret vers ‘nautra pòrta tan bela, tan esculptada e tan mau cerada que l’autra, que las autras, vau mielhs dire, Julian, a beure ! Lo comandament era pas necessari. Io era desjà partit querre las tres quatre botelhas d’aiga que anava estuflar dins l’ora a venir e si l’autre notari aviá cregut que anava aver drech a quauque refreschissament, se trombava bra’ment que Mossur lo Comte es pas daus mai convidós. Mas sos quatre litres, los li fau quatre o cinc còps per jorn que, dempuei son operacion, es totjorn assedrat e que eu fai nonmas beure e pissar. Per los uelhs, quo es parier, quo es sa malaudia que ne’n es l’encausa, quo es quitament entau que se son aperceguts que i aviá quauquaren que anava pas. Pareis que i vesiá nonmas sus lo costat o au mitan, sabe pas, l’an passat a l’escaner e li an trobat quela tumor d’una glanda jos lo cerveu que si se la fasiá pas dautar quò auriá pogut lo far venir babòia, mai que l’operacion a pas tròp bien reüssit e que a qua’iment perdut la vuda, l’odorat, lo gost.E quo es aprep que a començat d’aver tot lo temps freg, de tombar sos piaus, de uflar d’un pauc pertot, a era brave lo comissari Caüsac, lo fier comissari Caüsac, la terror daus arcandiers, daus raubaires... » ( De segre)
13:42 Publié dans Literatura en òc | Tags : joan ganhaire, concerto per pissarata | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Caçaire de minas
Un caçaire de minas es un naviri militar leugier e costièr que sa mission es de detectar e de destruire lei minas sosmarinas. Per aquò de sistèmas de deteccion coma un sonar e son bastits de materiaus capables de redurre la traça magnetica dau naviri per empachar l'explosion dei minas. Lei caçaires de minas son de naviris presents dins totei lei flòtas militaras d'importància. Durant un conflicte, son utilizats per susvelhar de zonas estrategicas d'un biais periodic o per reconoisser una zona avans l'arriba d'una flòta o d'un naviri de combat pus important.


text:
Villers-sous-Chalamont
Villers-sous-Chalamont es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
thumb|left|Peatge de Chalamont thumb|left|Peatge de Chalamont thumb|left|Peatge de Chalamont
La distincion de Chalamont compreniá los pòbles de Villers-jos-Chalamont e Boujailles ("Lo chestel de Chalamont e los apèndixs, e la vila de Bojailles, e #çò que i apeut e quanque las nòstras havons e devèm havoir me cal Chalamont cap a Pontalie e cap al val de Miège, la Chaz d'Alia, lo chestel de Nozeroë...[1]") Mas tanben Montorge (uèi luòc-dich capèla de Montorge), Capèla-de Huin e lo Souillot (a dos km de Capèla-de Huin). Lo vilatge èra ancian, un torn i aviá #èsser bastida dins la montanha (a la endroit de l'ostal forestal del Torn) ont una amplària passatge i aviá #èsser creat en lo calhau amb la fin de poder controtlar la rota de Salins, una via romaine passava a aquel endroit a travèrs del bòsc de Maublin. A costat d'aquel bastiment i i aviá una fortalesa #que servissiá de preson, Jean III de Chalon-Arlay i i aviá barrat en 1392 continuament a la question Faguier, Thiébaud de Granson i i aviá detengut en 1314 e Pèira de Belmont egalament[1].
thumb|left|péage de Chalamont thumb|left|péage de Chalamont thumb|left|péage de Chalamont
La seigneurie de Chalamont comprenait les villages de Villers-sous-Chalamont et Boujailles ("Le chestel de Chalamont et les appendices, et la ville de Bojailles, et ce que y apeut et quanque nos havons et devons havoir dois Chalamont envers Pontalie et envers le val de Miège, la Chaz d'Allie, le chestel de Nozeroë...[1]") mais aussi Montorge (aujourd'hui lieu-dit chapelle de Montorge), Chapelle-d'Huin et le Souillot (à deux km de Chapelle-d'Huin). Le village était ancien, une tour avait été construite dans la montagne (à l'endroit de la maison forestière de la Tour) où un large passage avait été créé dans le roc afin de pouvoir contrôler la route de Salins, une voie romaine passait à cet endroit à travers la forêt de Maublin. À côté de cette construction il y avait une forteresse qui servait de prison, Jean III de Chalon-Arlay y était enfermé en 1392 suite à l'affaire Faguier, Thiébaud de Granson y était détenu en 1314 et Pierre de Belmont également[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0, 1,1, 1,2 et 1,3 Investigacions istoricas sus la vila e la arrondissement de Pontarlier Error de citacion : Balise
non valide ; le nom « PONTARLIER » est défini plusieurs fois avec des contenus différents


text:
Frémonville
Frémonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Preséncia gallo-romaine.
- Frémonville Fasiá partida al Mejan Age, dels domenis de l'Ostal de Salm, de contunh de Blâmont
Lo comtat de Blâmont en avent #èsser amassat al duché de Lorraine en 1506
Après los terribles fléaux del Sègle XVII #qu'an estrossejats la Lorraine, demorava pas mai cap de abitanta a Frémonville e mai #qu'un solelh a Blémerey, a Repaix, Barbas, Autrepierre.
- Présence gallo-romaine.
- Frémonville faisait partie au Moyen Age, des domaines de la Maison de Salm, puis de Blâmont
Le comté de Blâmont ayant été réuni au duché de Lorraine en 1506
Après les terribles fléaux du Sègle XVII qui ont ravagés la Lorraine, il ne restait plus aucun habitant à Frémonville et plus qu'un seul à Blémerey, à Repaix, Barbas, Autrepierre.


text:
Lo bastit agricòla
En tot nos passejar de la mar grana e deus Pirenèus dinc a Garona dens la campanha gascona, remarcam viste la grana diversitat deus ostaus e deus bastiments agricòlas. En efèit, mantuas causas hèn variar lo biais de bastir : la geologia, lo climat, la situacion, la vegetacion… Aquò nos balha donc ua grana diversitat dens las bòrdas.
Los materiaus
Dinca la generalizacion deu camin de hèr, n'èra pas possible d'importar materiaus venguts de lonh e calèva donc bastir dab çò que se trobava au mes pròche e costava donc lo mens car.
Aquò explica donc la diversitat que se pòt véser particularament dens lo Gèrs , au mitan de la Gasconha : i trobam bastiments hèits en tèrra cruda o cuèita, en pèira, en husta, en arrebòts.
La tèrra
Se conteng pro d'argèla, la tèrra se pòt emplegar cruda o cuèita.
● La tèrra cruda
La tèrra cruda qu'es auèi un materiau tengut per ecologic, d'avantguarda mès qu'estèc longtemps lo mejan lo mes simple de bastir, lo materiau deus praubes. Servissèva sustot dens los ostaus e, en dehòra, deus costats qu'èran pas virats de cap a la ploja. Lo trauc d'on èra tirada, pròche de l'ostau, se pleava d'aiga e balhava atau lo clòt on lo bestiar e l'aujame s'abeuravan. Mès calèva sustot pas que trempèsse dens l'aiga coma aquò s'ei vist malurosament au mes de junh de 1875 pendent lo tarrible aigat de Garona dens lo barri gascon de Tolosa, Sant Çubran on las maisons an « honut » en ua nuèit.
S'emplegava de mes d'un biais.
La tèrra pòt ester colada e cachada dens panèus de cofratge. Se'n pòt véser enquèra exemples ancians dens lo Gèrs. Malurosament, plan sovent, las bastissas n'an pas estadas plan entretengudas e se son aclapadas. Çaquelà, aqueth biais de bastir se torna practicar.
Los marròcs o tarròcs d'argèla cruda prestits a la man dens motles de boès e deishats a secar quauques jorns a l'airejada. Dens l'Astarac, los marròcs alternan quauques còps dab arrebòts ende balhar damièrs.
La tàpia (mortèr d'agaça, colanat) mescladís de bard e de calhaus.
Lo bardís tèrra argelosa mesclada dab palha entà plear ua carcassa de husta.
● La tèrra cuèita
S'emplegava per tota la bastissa o sonque deus costats de l'ostau virats decap au vent e a la ploja. Dens la vath de Sava, la teula plana remplaça los marròcs aus cantons de las bastissas, a las renvorsuras, las portaladas e los encastres. I avèva duas sòrtas de teulas, la grana teula plana que se ditz tanben tolosana e los barrons mes estrets. Auèi teulèras las hèn tostemps e las prepausan sus internèt.
Lo hust (la husta)
S'emplegava pertot tà las carpentas e ta hèr la carcassa que tenguèva tot lo bastiment dens la Lana e l'Armanhac-baish. Los saumèrs èran en casso e las autas peças de carpenta en pin.
Lo massacanat èra un biais de bastir dab ua carcassa de husta pleada dab un aute materiau : tàpia, bardís, teules…
La pèira
La pèira èra un materiau solide que se servissèva pertot dens la montanha (granit, gneiss, sistre…) Lo calcari, la « pèira blanca » es abondós dens l'Armanhac-haut, la Lomanha.
Los arrebòts
Dens los Pirenèus mes tanben dens la plana, dens las vaths d'Ador o d'Arròs, los calhaus carrejats peus arrius son un materiau sovent emplegat.
En daubuns endrets son negats dens lo mortèr mès pòden tanben èster dispausats en estratas dab, dens l'entremièi, ua estrata de teulas ende assegurar l'orizontalitat.
Bastissas gropadas o esbarriscladas
Dens las Lanas de Gasconha, lo terrenc sablós es planèr e l'espaci manca pas, en mes d'aquò tot es hèit de husta e los elements se deven pas tocar en cas que brutlen.
Devath los cassos centenaris, au miei deu pinhadar, trobam donc, com a l'ecomusèu de Marquesa, l'ostau deu mèste, lo deu bordalèr, la porcatera, lo horn, la bòrda de las aulhas, la poralhèra...
Endacòm mes, d'un cap a l'aute de la Gasconha, trobam mantuas fòrmas de bastissas aplegant las fonccions principalas d'un bordalatge : ostau, establa, granje etc. Pòden èster en escaire, carradas dab un o dus nivèus, dab un emban, rectangulara tota en longor o dab un penau sus la part de davant…
Los teits
Trobam tanben ua grana varietat dens los teitatges : a dus, tres o quate penents.
En montanha, pramor de la nèu, lo teit es en penent e cobert de lòsas o de teulas planas dab un picòt entà'u reténguer. Dens la pana, lo cobèrt tradicionau èra de teulas canau. Los ostaus rics avèvan un teule molat a ua, duas o tres rengadas de teules.
Lo petit patrimòni
Es lo tèrmi generic tà designar divèrses bastiments que son sovent sauvats e restaurats auèi : los molins d'aiga o de vent, los colomèrs, los lavadèrs e mèma las cabanas de vinhas.
Los colomèrs cambian de fòrma d'un parçan a l'aute : pòden èster en « pè de mul », sus arcadas o sus pòrge, sus pielars o colomnas, redons, carrats, exagonaus...
https://www.pierreseche.com/bearn-bigorre_fr.htm : Le bâti vernaculaire en Béarn et Bigorre au XIXe siècle
http://www.journalistes-patrimoine.org/spip.php?article8957
http://pigeonniers-en-midipyrenees.fr/pigeonniersmidipyrenees.htm
http://www.moulinsdefrance.org/france/france.html
Frisa cronologica
Questions
- Quins èran los materiaus que servissèvan a bastir en Gasconha ?
- Coma èra pleat lo massacanat ?
- Balha un sinonim de tàpia.
- Perqué los teits son en penent en montanha ?
Activitats
Quins son los materiaus utilizats peu Diable e sons maishants esperits dens lo conte de J.-F. Bladèr, Lo diable colhonat ?


text:
Tu que siás arderosa e nusa
Tu qu'as sus leis ancas tei ponhs
Tu qu'as una votz de cleron
Uei sòna sòna sòna a plens parmons
Ò bòna musa.
Siás la musa dei paurei gus
Ta cara es negra de fumada
Teis uelhs senton la fusilhada
Siás una flor de barricada
Siás la Venús.
D'aquelei qu'an ges de camiá
Lei gus que van sensa soliers
Lei sensa pan, lei sensa liech
An tei careças.
Mai leis autrei ti fan rotar,
Lei gròs cacans 'mbé sei familhas
Leis enemics de la paurilha
Car ton nom tu, ò santa filha
Es Libertat.
Ò Libertat coma siás bela
Teis uelhs brilhan coma d'ulhauç
E croses, liures de tot mau,
Tei braç fòrts coma de destraus
Sus tei mamèlas.
Mai puei, perfés diés de mòts raucs
Tu pus doça que leis estelas
E nos treboles ò ma bela
Quand baisam clinant lei parpèlas
Tei pès descauç.
Tu que siás poderosa e ruda
Tu que luses dins lei raions
Tu qu'as una vòtz de cleron
Uei sòna sòna a plens parmons
L'ora es venguda


text:
Villes et mairies du Canton de Valais
Liste des communes
Sion
Ville de Sion, localité de la Suisse de 28 000 habitants.
La mairie de Sion a une adresse e-mail et un site Internet.
Monthey
Ville de Monthey, localité de la Suisse de 15 000 habitants.
La mairie de Monthey a une adresse e-mail et un site Internet.
Sierre
Ville de Sierre, localité de la Suisse de 15 000 habitants.
La mairie de Sierre a une adresse e-mail et un site Internet.
Présence d'activités sur la ville.
Martigny
Ville de Martigny, localité de la Suisse de 14 000 habitants.
La mairie de Martigny a une adresse e-mail et un site Internet.
Brigue-Glis
Ville de Brigue-Glis, localité de la Suisse de 12 000 habitants.
La mairie de Brigue-Glis a une adresse e-mail et un site Internet.
Naters
Ville de Naters, localité de la Suisse de 7 800 habitants.
La mairie de Naters a une adresse e-mail et un site Internet.
Bagnes
Ville de Bagnes, localité de la Suisse de 7 000 habitants.
La mairie de Bagnes a une adresse e-mail et un site Internet.
Conthey
Ville de Conthey, localité de la Suisse de 6 900 habitants.
La mairie de Conthey a un site Internet.
Viège
Ville de Viège, localité de la Suisse de 6 500 habitants.
La mairie de Viège a une adresse e-mail et un site Internet.
Fully
Ville de Fully, localité de la Suisse de 6 300 habitants.
La mairie de Fully a une adresse e-mail et un site Internet.
Collombey-Muraz
Ville de Collombey-Muraz, localité de la Suisse de 6 300 habitants.
La mairie de Collombey-Muraz a une adresse e-mail et un site Internet.
Zermatt
Ville de Zermatt, localité de la Suisse de 5 800 habitants.
La mairie de Zermatt a une adresse e-mail et un site Internet.
Savièse
Ville de Savièse, localité de la Suisse de 5 800 habitants.
La mairie de Savièse a une adresse e-mail et un site Internet.
Nendaz
Ville de Nendaz, localité de la Suisse de 5 600 habitants.
La mairie de Nendaz a une adresse e-mail et un site Internet.
Vétroz
Ville de Vétroz, localité de la Suisse de 4 100 habitants.
La mairie de Vétroz a une adresse e-mail et un site Internet.
Troistorrents
Ville de Troistorrents, localité de la Suisse de 4 000 habitants.
La mairie de Troistorrents a une adresse e-mail et un site Internet.
Saint-Maurice
Ville de Saint-Maurice, localité de la Suisse de 3 800 habitants.
La mairie de Saint-Maurice a une adresse e-mail et un site Internet.
Saxon
Ville de Saxon, localité de la Suisse de 3 800 habitants.
La mairie de Saxon a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Saint-Benoît-sur-Loire
Saint-Benoît-sur-Loire es una comuna francesa, situada dins lo departament de Loiret e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge a situat sul marge nòrd de la Loire, a 8,5 km al nòrd-oèst de Sully-sus-Loire, a 9,5 km al sud-es de Châteauneuf-sus-Loire, a 30 km al nòrd-oèst de Gien, a 35 km a l'èst de Orléans e 129 km al sud de París.
La Bonnée, afluent de la Loire, travèrsa lo territòri de la comuna.
Le village est situé sur la rive nord de la Loire, à 8,5 km au nord-ouest de Sully-sur-Loire, à 9,5 km au sud-est de Châteauneuf-sur-Loire, à 30 km au nord-ouest de Gien, à 35 km à l'est d'Orléans et 129 km au sud de Paris.
La Bonnée, affluent de la Loire, traverse le territoire de la commune.


text:
2017-07-07 08:00:00
La liste des communes classées en ZRR (Zone de Revitalisation Rurale) est modifiée au 1er juillet 2017.
Cette modification impacte les projets de création ou reprise d'entreprise. Des exonérations fiscales et sociales sont en effet prévues pour les créations ou reprise d'entreprises en ZRR. Il s'agit des dispositifs suivants :
- exonération d'impôt sur les bénéfices
- exonération de cotisation foncière des entreprises
- exonération de taxe foncière sur les propriétés bâties
- exonération de cotisations sociales (pour les embauches jusqu'à 50 salariés).
Dans la Somme, sont désormais classées en ZRR les communes suivantes :
- dans le canton d'Abbeville-1 (Partiel), les communes suivantes : Agenvillers, Buigny-Saint-Maclou, Canchy, Domvast, Forest-l'Abbaye, Forest-Montiers, Gapennes, Hautvillers-Ouville, Lamotte-Buleux, Le Titre, Millencourt-en-Ponthieu, Neuilly-l'Hôpital, Nouvion, Noyelles-sur-Mer, Ponthoile, Port-le-Grand, Sailly-Flibeaucourt,
- dans le canton d'Albert, les communes suivantes : Acheux-en-Amiénois, Albert, Arquèves, Auchonvillers, Authie, Authuille, Aveluy, Bayencourt, Bazentin, Beaucourt-sur-l'Ancre, Beaumont-Hamel, Bécordel-Bécourt, Bertrancourt, Bouzincourt, Bray-sur-Somme, Buire-sur-l'Ancre, Bus-lès-Artois, Cappy, Carnoy, Chuignolles, Coigneux, Colincamps, Contalmaison, Courcelette, Courcelles-au-Bois, Curlu, Dernancourt, Eclusier-Vaux, Englebelmer, Etinehem-Mericourt, Forceville, Fricourt, Frise, Grandcourt, Harponville, Hédauville, Hérissart, Irles, La Neuville-lès-Bray, Laviéville, Léalvillers, Louvencourt, Mailly-Maillet, Mametz, Maricourt, Marieux, Méaulte, Mesnil-Martinsart, Millencourt, Miraumont, Montauban-de-Picardie, Morlancourt, Ovillers-la-Boisselle, Pozières, Puchevillers, Pys, Raincheval, Saint-Léger-lès-Authie, Senlis-le-Sec, Suzanne, Thiepval, Thièvres, Toutencourt, Varennes, Vauchelles-lès-Authie, Ville-sur-Ancre,
- dans le canton de Gamaches, les communes suivantes : Biencourt, Bouillancourt-en-Séry, Bouttencourt, Frettemeule, Maisnières, Martainneville, Ramburelles, Tilloy-Floriville, Vismes,
- dans le canton de Ham, les communes suivantes : Ablaincourt-Pressoir, Assevillers, Belloy-en-Santerre, Berny-en-Santerre, Chaulnes, Chuignes, Dompierre-Becquincourt, Estrées-Deniécourt, Fay, Fontaine-lès-Cappy, Foucaucourt-en-Santerre, Framerville-Rainecourt, Fresnes-Mazancourt, Herleville, Hypercourt, Lihons, Marchélepot, Misery, Proyart, Punchy, Puzeaux, Soyécourt, Vauvillers, Vermandovillers,
- dans le canton de Moreuil, les communes suivantes : Bayonvillers, Beaufort-en-Santerre, Bouchoir, Caix, Chilly, Folies, Fouquescourt, Fransart, Guillaucourt, Hallu, Harbonnières, La Chavatte, Maucourt, Méharicourt, Parvillers-le-Quesnoy, Rosières-en-Santerre, Rouvroy-en-Santerre, Vrély, Warvillers, Wiencourt-l'Equipée,
- dans le canton de Péronne, les communes suivantes : Aizecourt-le-Bas, Aizecourt-le-Haut, Allaines, Barleux, Bernes, Biaches, Bouchavesnes-Bergen, Bouvincourt-en-Vermandois, Brie, Buire-Courcelles, Bussu, Cartigny, Cléry-sur-Somme, Combles, Devise, Doingt, Driencourt, Epehy, Equancourt, Estrées-Mons, Eterpigny, Etricourt-Manancourt, Feuillères, Fins, Flaucourt, Flers, Ginchy, Gueudecourt, Guillemont, Guyencourt-Saulcourt, Hancourt, Hardecourt-aux-Bois, Hem-Monacu, Herbécourt, Hervilly, Hesbécourt, Heudicourt, Lesboeufs, Liéramont, Longavesnes, Longueval, Marquaix, Maurepas, Mesnil-Bruntel, Mesnil-en-Arrouaise, Moislains, Nurlu, Péronne, Poeuilly, Rancourt, Roisel, Ronssoy, Sailly-Saillisel, Sorel, Templeux-la-Fosse, Templeux-le-Guérard, Tincourt-Boucly, Villers-Carbonnel, Villers-Faucon, Vraignes-en-Vermandois,
- dans le canton de Rue, les communes suivantes : Ailly-le-Haut-Clocher, Argoules, Arry, Bernay-en-Ponthieu, Boufflers, Brailly-Cornehotte, Brucamps, Buigny-l'Abbé, Bussus-Bussuel, Cocquerel, Coulonvillers, Cramont, Crécy-en-Ponthieu, Dominois, Dompierre-sur-Authie, Domqueur, Ergnies, Estrées-lès-Crécy, Favières, Fontaine-sur-Maye, Fort-Mahon-Plage, Francières, Froyelles, Gorenflos, Gueschart, Le Boisle, Le Crotoy, Ligescourt, Long, Machiel, Machy, Maison-Ponthieu, Maison-Roland, Mesnil-Domqueur, Mouflers, Nampont, Neuilly-le-Dien, Noyelles-en-Chaussée, Oneux, Ponches-Estruval, Pont-Remy, Quend, Regnière-Ecluse, Rue, Saint-Quentin-en-Tourmont, Saint-Riquier, Vercourt, Villers-sous-Ailly, Villers-sur-Authie, Vironchaux, Vitz-sur-Authie, Vron, Yaucourt-Bussus, Yvrench, Yvrencheux.
Pour en savoir plus : cliquer ici


text:
I a una linha de logistica europèa qu’a mestièr d’èstre desvolopada, e qu’es una urgéncia europèa, per aver unes escambis europèus normals. Gaitèm la e veirèm lo detalh que dona las falhas que cal emplenar per ne far un projecte mai balançat per l’economia de tota l’Euròpa.
Dins lo projecte inicial debutava a València e s’acabava a Hamborg… uèi es mai long.
Podèm virar la mapa en foncion dels interèsses…
Lo corredor miègterranenc es devolopat per la comunautat autonòma de València e sobretot los actors economics de la còsta catalana, per perségre un camin que se podriá far entre Marròc e Sant-Perterborg-Rússia.
Dins lo detalh podèm remarcar, per illustracion i a un AVE-SIEMEN, es de dire un veïcul de viatgèrs, çò qu’es realament pas lo cas de la linha car es plan notat a la sortida Le Havre, Tolon, fauta Hamborg e Antwerpen e Rotterdam, mas i a Bremen. Seriá un projecte portuari per desvolopar linha transcontinentala per concurrenciar los pòrts oblidats ? e i a efectivament un interès de transportar contenidors de las grandas linhas maritimas mondialas, los intercambis portuaris de voides per exemple.
Se prenèm al mot, o a la fòto, es per transportar los viatgèrs, alara perqué fauta Bordèu, Tolosa, Montpelhièr, Niça (segond hups aeronautic de l’Estat francés). Benlèu que cal trapar aquí una abéncia de volontat de participar dels elegits occitans ? Es çaquelà un trauc que oblida que la linha serà efectivament potenciala gràcia a un engatjament del Conselh Regional de Lengadòc-Rosselhon per bastir e finançar la linha entre Narbona e Nimes…
La question se pausa, la tecnocracia pòt presentar un projecte utile per totes en Euròpa, sense aver de quemendar moneda per listar los interèsses sancièrs de l’afar ? Car es plan clar, ligar totes los pòrts europèus amassa es un projecte collectiu de primièra importança, e los “poders” occitans devon pas èstre oblidats, o devon participar.


text:
Al mièg de la setmana jà aviái escrit un bilhet sul tèma, un bilhet fabricat a la seguida d’un pichon mot d’un senador de dreita francesa content d’aver votat al Sénat nacionalista francés. Se cal recordar que lo seu president nos amusa ambe “las lengas regionalas” en Catalonha del nòrd o a Tolosa.
Aqueste maitin recebi per FB las paraulas de la puta de Marseillaise.
Es qué caldrà cremar bandièras francesas per eliminar aquesta visibilitat en Occitània ? Marca clara del nacionalisme d’expansion francesa, alara que, en 1992 fasiàn largament sense l’article 2 dins la ConstituTion frnachimanda e republicana, alara que fasiàn pro plan ambe la Marseillaise qui dedins las commemoracions nacionalistas del 11 de novembre e 8 de mai fasiá una pichoneta animacion per sordat sense culture generala.
Vesèm arribar pauc a pauc donc aquel nacionalisme ontologic francés pujar, pauc a pauc … e dins lo mitan intellectual, subrepticament, per exemple dins un bilhet aqueste matin d’en Jean Louis Ezine (bona, agradiva cronica), mas que fomentada per l’anglofilia de las estupiditats universitàrias que vòlon anglicizar las universitat, perlongament natural dins un Estat qu’a interdit totas las transmissions, puèi rendut cretinas los ensenhaments basics republican e del modèl monoteïsta e lingüistic Jules Ferry, fabrica alara lo passatge al monolingüisme utilitarista financièr de l’emplec solet de l’anglés, fomenta un nacionalisme francofil ; aquel nacionalisme lingüistic seriá mens ridicul que lo nacionalisme supausat anglés de s’imposar dins universitats que sábon pus exprimir, en occita la fisica, las matematicas, la quimia, la biologia, la vida de cada jorn ; puèi a cinquanta annada de netejament lingüistic francés an fabricat en Occitània, un 99 % de la populacion que crei que l’anglés de cosina francesa es sufisent per exprimir lo tot qu’an abandonat ambe l’occitan, de transmission de familha, abandonat en fasent fisença al sistèma republican per ensnehar lo sol francés, e mal donc.
Dins aquel contèxte avèm un Parlament, que fabrica la “santa'” lei constitucionala ; fasènt lo camin del nacional-expansionisme lingüistic francés debuta la basteson d’un ridicul institucional, jà sotalinat per Jean-Louis Ezine per l’imposicion de l’anglés, mas qu’es tanben ultra-extremista dins l’imposicion del sol francés, lenga unica que fabrica ignorança, d’una excepcion culturala sense nivèl de merirança potenciala. Aquel nacionalisme francofil es un nacionalisme d’expansion, es un colonialisme europèu, bastir e pensat Made In París. Jean-Louis Ezine indica lo nivèl mediòcxre de l’ensnehament de l’anglés, es degut mai que tot al netejament lingüistic exigit pel sistèma per destrusir tot bilingüisme francés-occitan, e donc de fabricar zombí lingüistic que mestrezan ni l’occitan (causa volguda per nacionalisme expansionista francés), ni lo francés (per n’en usar a miníma, perqué la populacion vei plan qu’es pas mai utile de ne saber mai), e donc l’ensnehament de tota autra lenga, anglés comprès. Le Petit Jornal l’exprimèt ièr, l’exprima sul net, en explicar l’anglés de cosina nacionalista francesa del president francés, mai tanben en escotar l’alemand ; sabèm que l’ensenhament de las lengas es una pietat dins l’Estat francés.
E las pichonas coneissenças lingüisticas de las populacions, lo sistèma republican francés las vòl matar, a l’exemple de Jean-Pierre Chevènement que pertot ont passa lo nacionalisme puja dins los tèxtes legals.
Aquò fabrica donc un mercat, quora los politicians son estupides, lo mercat-Estat-nacion que els installan ambe las estupiditats borgesas aquelas (la casta al poder), fan una responsa de mercat, publicitta trapada sul site Internet de France Culture :
Remarcatz lo nom de l’entrepresa, es de l’umor comercial. Lo simbòl de la torn de Babèl capvirat per exprimir que lo sistèma de las lengas es l’enemic de l’exterior ; lo nacionalisme francés a mestièr d’un exterior per trapar d’enemics, e per consolidar la seuna pensada, qualificada d’universala, ambe «frontièras naturalas» que son fin finala pas aquelas de la natura geologica pantaissada per l’escòla, mas aquelas fabricadas, de vertat, pel sistèma educatiu, engatjat e inconscient del engatjament aquel, que destrusís las lengas ontologicas e istoricas de las populacions (occitan en Occitània, per debutar al subjecte que nos interessa). Es un sistèma militarista, ierarquic, bonapartista, que pensa que lo francés es de pura necessitat, per poder recebre los òrdres o la lei. Donc, aquel sistèma a mestièr de simbòls dins las sacradas escòlas … perqué far ? Es benlèu que lo personal politica, Jean-Pierre Chevènement n’es l’exemple, a un problèma ambe la sociologia dels escolans, dels liceans, dels estudiants ? Se recòrdan pas que F.Franco faguèt parier, e que la resulta es estada … una sortida democratica e l’independéncia pauc a pauc de las nacions qu’an capitat de combatre lo sistèma absurde aquel (catalan e basco) vòlon fugir de l’Estat d’opression nacionalista espanhòl (lei Wert d’ensenhament en Espanha es lo PP que l’a fabricada, ancians franquistas, un pauc a l’imatge politic d’un Chevènement o Mélenchon).
Mélenchon e Chevènmeent son alara utile pel nacionalisme francés, d’esquèrra, legitíman las estupiditats republicanas e nacional-expansionistas francesas, causa qu’ajudarà la dreita nacional-expansionista de s’enfonsar mai prigond dins lo marigòt. Puèi a la finala, traparèm plan una guèrra de far per contra l’enemic de l’exterior ! E bastir monument als mòrts novèls per teatralizar e manipulat los escolans de las escòlas.
Que faràn se los parents refúsan aquelas estupiditats ? E i aurà parents que interdiràn als dròlles lors de monejar aquelas estupids simbòls constitucionals (lenga, bandièra e imne francholhans) ?
Apondon sobre l’ex-president del Conselh General d’Arièja e president actual del Sénat. Es estat grandament valorizat pel movement esquerrista dins la manifestacion de març 2012. Una engana occitanista de mai, mai que tot orquestrada pels militant d’EELV e del Partit Occitan (per damorar gente ambe los elegits socialistas en plaça) !
-°-


text:
Haspar
Haspar[1] (Hazparne en basco, Hasparren en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Labord, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region Nòva Aquitània.
Las comunas tòcatocantas que son Briscós e Urt au nòrd, Cambon, Haltsu, Jatsu e Moguerre a l'oèst, Makea, Mendiondo e Bonlòc au sud, e Aiherra e La Bastida de Clarença en Baisha Navarra a l'èst.
Suber la paret de la soa glèisa que i a ua estèla deu sègle III, de l'epòca romana, qui marca la neishença de la província romana aquitana de Novempopulània. Ce ditz l'inscripcion latina:
- Flamen item dumuir quaestor pagiq. magister
- Verus ad Augustum legato munere functus
- pro novem optinuit populis seiungere Gallos
- Urbe redux genio pagi hanc dedicat aram
valent a díser:
- «Flamine (« prèste deu culte imperiau »), e tanben duumvir (« membre d'un collègi de dus magistrats qui dirigivan la ciutat »), questor (« perceptor »), e administrator deu districte (« literalament deu pagus, o país, subdivision d'ua ciutat romana »),
- Verus, cargat d'ua ambassada devant August (« l'emperaire »),
- qu'a obtengut per los nau pòbles d'estar separats deus galleses;
- de retorn de la Vila (« Roma »), que dedica aqueth autar au Gèni deu país (aqueth medish districte o pagus, subdivision de la ciutat antica, en l'ocurréncia shens dobte lo vilatge a l'origina de l'actuau Hasparn[ref. necessària]).[2].»
Durant l'Edat Mejana qu'estó ua arrestada deu Camin de Sant Jaume emparat peus castèths de Zalduzahar (1125) e de Zalduberri (1310).
-
Glèisa de Sant Joan Baptista.
-
Ostau deu sègle XVIII.
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Somari
Demografia[modificar | modificar la font]
Evolucion demografica
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
.
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ "Hesperrene" 1349
- ↑ Traduccion dada suu sit d'Internet de la comuna de Hasparn


text:
Abadía Del Villers La Ville
Imágenes De Stock
53 resultados
Ruinas de la iglesia de la abadía del Villers-la-ville Ruinas de la iglesia de la abadía del Villers-la-ville Ruinas de la iglesia de la abadía del Villers-la-ville Llueva sobre las ruinas de la iglesia de la abadía del Villers-la-ville Abadía del Villers-La-Ville Abadía del Villers-La-Ville Abadía del Villers-La-Ville Abadía del Villers-La-Ville Abadía del Villers-La-Ville Abadía del Villers-La-Ville Abadía del Villers-La-Ville Abbeye del Villers-la-ville Villers-La-Ville Abbaye Villers-La-Ville Abbaye Villers-La-Ville Abbaye Villers-La-Ville Abbaye Villers-La-Ville Abbaye Villers-la-Ville de Abbaye La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La Ville Abbaye de Villers La iglesia cisterciense en Abbey Villers, Villers-la-Ville, Bélgica, ruinas viejas del monasterioAbadía de VillersRuinas del coro de la iglesia en la abadía del la Ville, Bélgica de VillersRuinas del coro de la iglesia en la abadía del la Ville, Bélgica de VillersRuinas de las pensiones de la abadía del la Ville, Bélgica de VillersRuinas del coro de la iglesia en la abadía del la Ville, Bélgica de VillersRuinas antiguas de la pensión de la abadía del la Ville, Bélgica de VillersRuinas de la fachada de encendido de las casas de la abadía del la Ville, Bélgica de Villers Ruinas de la iglesia en la abadía del la Ville, Bélgica de Villers Abadía del La Ville, ruina de Villers de la iglesia Villers Abbey At VillersRuinas de las viviendas de la residencia en el la cisterciense Ville, Bélgica de Villers de la abadíaRuinas de la fachada de una casa medievalAbadía de Ville del la de Villers, Vallonia, BélgicaAbadía de Ville del la de Villers, Vallonia, BélgicaLa abadía arruina el ville Bélgica del la de VillersOpinión de la ruinaCámaras acorazadas de piedra de un edificio medievalCámaras acorazadas de piedra de un edificio antiguoRosetón un edificio medieval


text:
Sainte-Anne-des-Monts
(ville)
1.7.1845 - 1.9.1847 ● 30.5.1849 - 2.2.2000
[55828 jours d'existence]
*1er juillet 18451 : Érection de la Municipalité de Cap Chat, d'un compeau jusqu'alors dépourvu d'organisation municipale.* 1er septembre 18472 : Fusion de la Municipalité de Cap Chat, de la Municipalité de Cap Rosier, du Township de Douglas, de la Municipalité de Baie de Gaspé Nord et de la Municipalité de Baie de Gaspé Sud, pour l'érection de la Municipalité de Gaspé, Numéro Un.* 30 mai 18493 : Sécession de la Municipalité de Sainte-Anne des Monts, de la scission de la Municipalité de Gaspé, Numéro Un.* 20 avril 19684 : Modification au statut ainsi qu'au toponyme de la Municipalité de Sainte-Anne des Monts, qui devient la Ville de Sainte-Anne-des-Monts.* 15 mars 19695 : Confirmation du statut ainsi que du toponyme de la Ville de Sainte-Anne-des-Monts, qui demeure la Ville de Sainte-Anne-des-Monts.* 2 février 20006 : Fusion de la Ville de Sainte-Anne-des-Monts et de la Municipalité de Tourelle, pour l'érection de la Ville de Sainte-Anne-des-Monts-Tourelle.
Archives | Cartes | Graphiques | Textes

Tous droits réservés 2009-2018 : Institut généalogique Drouin
Textes, recherche et contenu : Janko Pavsic


text:
Vergaville
Vergaville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Fondacion d'una abbaye bénédictine l'an 966, ponduda jos la proteccion de l'avesque de Mètz en 1190, de contunh del pòrti de Lorraine a Modèl:La s
- Dévastée al cors de la guèrra de Trenta ans e reconstruite ; suprimida a la Revolucion e démolie.
- Lo abbaye aviá lo drech de justícia e un important domeni fonzièr.
- Banc d'un ancià archiprêtré.
- Fondation d'une abbaye bénédictine en 966, mise sous la protection de l'évêque de Metz en 1190, puis du duc de Lorraine au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle
- Dévastée au cours de la guerre de Trente ans et reconstruite ; supprimée à la Révolution et démolie.
- L'abbaye avait le droit de justice et un important domaine foncier.
- Siège d'un ancien archiprêtré.


text:
« Volem Víver e tribalhar au País ! »
Aquí çò que crida a plena votz l’esquèrra revolucionari occitana, Libertat en cap, despuish quauques temps a.
Lunh de l’eslogan vueit e populista, las nòstas idèas que son bastidas sus una analisi, una comprenença deu territòri suu lo quau vivem e una volontat herotja d’acabar dab l’organisacion injusta e inegalitari d’aqueth. Lo constat que hasèm, n’es pas naveth, es imparciau : la situacion qu’es critica. Que sii au nivèu de las vilas, deus mèodes de transpòrt, de las industrias, de l’ensenhament, de la cultura, qu’em pertot enfrentats a decidaires per los quaus sola compta una causa : la rentabilitat.
Estrangèrs au culte deu profieit, que damandam uei-lo-dia lo dret de decidir ont e coma volem víver. Dab aquera conviccion, LIBERTAT que perpausa un estat deus lòcs dens los sectors màgers de l’urbanisme, deus transpòrts en comun, de las autopistas, deux camins herrats, de las industrias e de las universitats, e qu’ensaja de miar sas solucions tà, a comptar de uèi, decidir deu nòste amenatjament deu territòri.
gasconha.nord@libertat.org


text:
Crolles
Crolles es una comuna arpitana dau Daufinat, situada dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat a vint quilomètres al nòrd-es de Grenòble e a quaranta quilomètres de Chambéry, sul marge drech del Isère a la cœur de la vallée del Grésivaudan.
Fa partida del Parc natural regional de la Chartreuse aital coma de la airal urban de Grenòble.
La commune est située à vingt kilomètres au nord-est de Grenoble et à quarante kilomètres de Chambéry, sur la rive droite de l'Isère au cœur de la vallée du Grésivaudan.
Elle fait partie du Parc naturel régional de la Chartreuse ainsi que de l'aire urbaine de Grenoble.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Crolles a situat en la vallée del Grésivaudan, vallée creusée pel érosion glaciaire entre lo massís calcaire de la granda Chartreuse e lo massís de granite de Belledonne. Lo vilatge a #èsser bastit al pè dels coteaux de la Granda Chartreuse perque en aquela part de la vallée la aprovisionament n'aiga èra possibla e las matériaux de bastiment a proximitat. Lo terren èra doncas favorable al bastiment de las vias de circulacion e de las culturas.
En aquela vallée, los primièrs résidants coneguts son los Allobroges , #que s'i son installats a partir de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle abans la nòstra ère. A Modèl:La s- sègle abans J-Crist, Roma annèxa la region e i establís las siás colònias. A partir de la v sègle, lo poder rèsta a las mans del clergé malgrat las grandas invasions. De nombrosas luchas féodales a la Mièja-edat entre la Savoie e lo Dauphiné #destruir una part de la comuna.
La municipalitat a #èsser lo domeni de la familha de Montfort, un castèl en datant de 1261 en testifica encara. Antany, Los Crollois èran majoritairement d'agricultors, vignerons e éleveurs. Las plantacions avián situat fòrça anautit suls coteaux perque lo marais retia la cultura delicada. Del mièg de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle sègle fins a Modèl:La s- sègle las condicions climaticas son fòrça malaisidas : d'ivèrns fòrça rigoroses, canicule en #èsser, de multiple famines fan amendrir la populacion. La populacion a trobat una llémena décroissance : 964 abitants l'an 1946 de contunh lo movement d'urbanizacion s'es accentuat dempuèi 1968. En 2008 la municipalitat compti 8 601 abitants. Uèi la municipalitat fa partida del centre d'animacion vallée del Grésivaudan.
La commune de Crolles est située dans la vallée du Grésivaudan, vallée creusée par l’érosion glaciaire entre le massif calcaire de la grande Chartreuse et le massif de granite de Belledonne. Le village a été construit au pied des coteaux de la Grande Chartreuse car dans cette partie de la vallée l’approvisionnement en eau était possible et les matériaux de construction à proximité. Le terrain était donc favorable à la construction des voies de circulation et des cultures.
Dans cette vallée, les premiers résidants connus sont les Allobroges , qui s’y sont installés à partir du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle avant notre ère. Au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle siècle avant J-Christ, Rome annexe la région et y établit ses colonies. À partir du v siècle, le pouvoir reste aux mains du clergé malgré les grandes invasions. De nombreuses luttes féodales au Moyen-âge entre la Savoie et le Dauphiné détruisirent une partie de la commune.
La commune a été le domaine de la famille de Montfort, un château datant de 1261 en témoigne encore. Autrefois, les Crollois étaient majoritairement agriculteurs, vignerons et éleveurs. Les plantations étaient situées très haut sur les coteaux car le marais rendait la culture délicate. Du milieu du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle siècle jusqu’au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle siècle les conditions climatiques sont très difficiles : hivers très rigoureux, canicule en été, de multiple famines font diminuer la population. La population a rencontré une lente décroissance : 964 habitants en 1946 puis le mouvement d’urbanisation s’est accentué depuis 1968. En 2008 la commune compte 8 601 habitants. Aujourd’hui la commune fait partie du centre d’animation vallée du Grésivaudan.


text:
Épône
Épône es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Yvelines e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situada en lo nòrd-oèst del departament dels Yvelines, al confluisson de la Mauldre e de la Seine, la comuna de Épône se tròba en lo Mantois, a aperaquí 10 quilomètres a l'èst de Flaçadas-la-Maca e 36 quilomètres al nòrd-oèst de Versailles.
Las municipalitats limitrophes son Gargenville al nòrd (marge drech de la Seine), a l'èst Aubergenville, Nézel e La Falaise, al sud-es Maule, al sud-oèst Jumeauville e Goussonville e a l'oèst Mézières-sus-Seine.
Située dans le nord-ouest du département des Yvelines, au confluent de la Mauldre et de la Seine, la commune d'Épône se trouve dans le Mantois, à environ 10 kilomètres à l'est de Mantes-la-Jolie et 36 kilomètres au nord-ouest de Versailles.
Les communes limitrophes sont Gargenville au nord (rive droite de la Seine), à l'est Aubergenville, Nézel et La Falaise, au sud-est Maule, au sud-ouest Jumeauville et Goussonville et à l'ouest Mézières-sur-Seine.


text:
Horemheb
Horemheb (tanben conegut com lo Generau Horemheb), militar e cap d'Estat de l'Egipte antica qui avó ua grana importàcia durant la transicion enter la XVIIIau e la XIXau dinastias egipcianas.
Lo temps deu faraon Amenòfis IV (Akhenaton) que ho un temps de capvirada religiosa. En ehèit, aqueth faraon, qui avó l'escadença d'eretar un país hèra poderós arron de las conquestas en Asia (Siria e Liban) deu son predecessor Djehotimes III) que desenvolopè un gran projècte d'abandon deus cultes deus dius egipcians entaus remplaçar peu culte deu son pròpi diu : Aton (ua abstraccion representada com lo disque solar). En miant aqueth projècte, Amenòfis IV qu'abandonè las conquestas egipcianas en tot deishar aus enemics asiatics d'Egipte lo parat de vàder mei poderós e mei miaçants. Au dehens deu país, l'abandon deu culte deus dius egipcians (e deu son financiament) que creè tensions de las granas. Lo país qu'èra au punt de cabussar quan Amenòfis IV e's morí. Com lo son eretèr, lo faraon Totankhamòn b'èra enqüèra mainatge, Horemheb que prengó lo poder en que tornè la patz au dehens e en dehòra d'Egipte. Que tornè establir lo culte deus ancians dius e que's pelegè contre lo enemics d'Egipte.
Com Totankhamon e's morí shens deishar cap d'eretèr e que lo quite Horemheb e n'avó pas tanpauc que designè eth medish un tanhent e companhon d'arma noma Pa-Ramesso (hilh de Sethi, un amic son originari de la ciutat d'Avaris) com eretèr e qui vadore Ramsès Ièr.
Atau Horemheb qu'estabilizè Egipte e qu'establí la XVIIIau dinastia.


text:
Sant Roman
Sant Roman (Saint-Roman en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Roman a situat a 5 km a l'oèst de Chatillon-en-Diois (cap de-luòc del costat) e a 10 km al sud-es de Die.
Las municipalitats limitrophes son Laval-de Aix, Aix-en-Diois, Menglon, Recoubeau-Jansac, Molières-Glandaz e Châtillon-en-Diois.
Sant Roman est situé à 5 km à l'ouest de Chatillon-en-Diois (chef-lieu du canton) et à 10 km au sud-est de Die.
Les communes limitrophes sont Laval-d'Aix, Aix-en-Diois, Menglon, Recoubeau-Jansac, Molières-Glandaz et Châtillon-en-Diois.


text:
Vilafranca de Roergue
Vilafranca de Roergue[1][2] (oficialament en francés Villefranche-de-Rouergue) es una comuna roergata situada dins lo departament d'Avairon e la region d'Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilafranca de Roergue se situa per la val del riu Avairon, subre la falha geologica que separa lo Causse (tèrra de blat) del Segalar (tèrra de segal).
Minas de coire, de plomb, d'estam, de fèrre, d'argent. Extraccion de fosfats e de pèiras de talha.
Istòria[modificar | modificar la font]
Las basas d'un primièr establiment aguèron luòc subre la riba senestra del riu Avairon en 1099 per Ramond de Sant Geli, a l'endrech de jaces metalifèrs esplechat dempuèi l'antiquitat[3]. Lo sol luòc de culte consistissiá en una capèla anteriora nomenada Sant Carpil - a l'ora d'ara Sant Joan d' Aigremont al suc d'un puèg nomenat uèi lo Calvari[4].
Quand los Capecians prenguèron lo poder sul comtat de Tolosa pel maridatge d'Anfós de Peitieus amb l'eretièra del comtat Joana de Tolosa, filha del darrièr comte Ramon VII, l'anciana capitala administrativa de Roergue, Najac, sèti de la senesalciá de Roergue, foguèt jutjada tròp fisèla a l'anciana dinastia ramondina. Anfós de Peitieus decidiguèt sul pic de crear una vila nòva en riba drecha a qualques quilomètres d'ailà e d'i transferir lo sèti de la siá administracion, per fin de rompre las ancianas leialtats. Fondèt doncas Vilafranca de Roergue en 1252 dotada de franquesas d'exempcions fiscalas per assegurar lo succès de l'entrepresa, d'ont lo nom de la vila.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr) Sit oficial
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Urbana Cabrol, Pròva de critic istoric en çò que tanh a una vila #qu'a existit en la plana de la Madeleine, près de Vilafranca de Roergue|Vilafranca de Roergue, in Memòrias de la Societat de las cartas, sciéncias e arts de la Aveyron, tome 11, 1874-1878 (pp. 319-334).
- ↑ lo Sr. Goffinet, Villefranche-De-Rouergue. Glèisa La nòstra-Madama, dins Congrès archéologique de França. Figeac, Cahors E Rodez. 100en session. 1937, pàg. 90-105, Societat francesa de arqueologia, París, 1938


text:
11/09/2015
La chaça, per Jan-Peire Reidi
Los jòunes d’aüei, a la vila mai a la campanha, van benleu pas tròp sovent se permenar dins los prats e dins los bòscs, mas quand aviam lor atge, dins las annadas ciquanta, eram defòra tots los jorns. La darriera era la sason que aimavam lo mielhs, perque quo era lo temps de la frucha, daus champanhòus e de la chaça. Non, quo era pas nautres que teniam lo fusilh ; seguiam nòstre papet o ben nòstre tonton. Fasiam plan atencion de demorar darreir se, de pas far de bruch, per l’amor d’auvir una paloma que se flacassava dins la jarriça o ben… Cho ! … per escoltar la chena que aviá levat la lebre dins lo bigarroelh. Quò veniá vers vos… Clau ! Clau ! Clau ! Quò anava surtir ! Òm teniá son alen… E pas pus tòst que la lebre era a descubert, lo chaçador espanlava, e… Pau ! Veiquí de que far un bon cebier per tota la familha.
Vautres trobatz benleu que la gent eran chaitius de tuar ’quelas pitas béstias. Avetz plan rason de pensar que fau pas far de mau aus animaus. Mas faudriá pas creire de quo es mai crudeu de chaçar la sauvatgina que a apres a se sauvar, que de far venir daus pòrcs sus un trelis o ben de la volalha dins de las gàbias ente son de una diesena dau metre carrat, coma fan au jorn d’aüei. Mai dins ’queu temps la natura era pas tant empoisonada coma aura. Tuar daus animaus sauvatges a la chaça o ben los far sufrir coma dins quauques elevatges modèrnes… Mas me diretz benleu que un mau excusa pas l’autre. A vos de jutjar.
Vautres vos dobtatz plan que quo es pas lo plaser de tuar que fai aimar la chaça. Quo es lo bonur de se permenar dins la natura, de coneitre las sentors de la terra e dau boesc, de comprener la vita dau gibier. Saubriatz-vautres coneitre las piadas dau gibier e saber si son freschas, vos plaçar ente vos podrá pas veire mai sinar e pas tirar a las béstias que se chacen pas ? Per un chaçador, lo pus grand plaser es de segre una tauvera jalussada e de veire son chen far levar una becassa dins lo bòsc jos lo solelh bas d’un matin de novembre… Vos soate de coneitre ’queu bonur tot simple. E quitament si tornatz sens aver ren tuat, auretz benleu ’massat una ponhada de cacaus o ben una jaufada de champanhòus.
Tenetz ! Tots los chaçadors – los meschants chaçadors que tiren quand deurian pas, mai los bons chaçadors que… tiren ! – an una istòria de chaça a contar. Ne’n vos vau dire una.
Dins las annadas mila nòu cent cinquanta, los cinc o sieis goiats e goiatas de mon vilatge anavan a pè a l’escòla en segre los chamins e las rotas blanchas. Lo pus vielh de nautres aviá pausat un sedon estachat ad un boisson negre dins una colada de gibier au bòrd dau chamin. E ben, un matin d’ivern, troberem un rainard meitat estranglat dins lo sedon ! A l’escòla, disserem ren a degun de tota la jornada. L’enser, porterem la béstia au vilatge sus un chambalon. Tots lo vengueren veire e nos fagueren daus compliments. Vos garantisse que nos carravam ! E figuratz-vautres que, dins ’queu temps, si quauqu’un aviá ’trapat un rainard, eu passava dins los vilatges per far la questa. La gent li donavan dau uòus. Daus uòus de las polas que lo rainard minjariá pas, perdiu. Nautres tres, los goiats los pus vielhs, pradelerem tot un diumenc per far veire nòstre rainard. E l’enser, tornerem au vilatge emb un plen panier de uòus, mai sens ren cassar, e faguerem una granda moleta ! E quò-’quí !
Mai dins lo panier ne’n i aviá un de coat !
lo 1er de setembre de 2015
Jan-Peire Reidi
Les commentaires sont fermés.


text:
(Nadau)
Qu'èi lissat la camisa,e los pantelons,
Nada vèsta, tà la hèsta,sonque taus orgulhós.
Que ns'èm trobats a quate dens la Dus Chivaus,
Hòu, Baptista, pisha viste, que vas har lo cincau.
Répic
E tot aquò que va plan,ce disè lo pinsan,
Si ne tornam pas au ser,que tornaram doman,
Si i a brut aus escalèrs, que vam tirar los solièrs,
Mès totun aquò que put, ce disè lo cocut.
E hestaires e pintaires sautan los dus pès en l'aire,
E cantaires e dançaires sautan los dus pès en cuu.
Lo sorelh qu'estarròca lo mort de set,
Que s'estanca, que s'estanca, a cada estanquet,
Har petar la cantèra, dinca l'arrauquèr,
Hòu, Baptista, pisha viste, ací qu'ei lo sequèr.
E las hemnas qui passan qu'an l'espiar lusent,
Damisèla, damisèla, ua nueit o tostemps,
Aqueths uelhs qui s'arrapan, tròp chic de temps,
Hòu, Baptista, pisha viste, qu'ei per Diu dejà luenh.
I a la prauba camisa, qui n'a pres un còp,
Autan chopa, com la sopa de Lostalòt,
Lo cap plen de musica, los pès fatigats,
Hòu, Baptista, pisha viste, lo cèu qu'ei estelat
Fermer


text:
Culver City
Culver City es una municipalitat situada dins l'oèst de la comtat de Los Angeles, dins l'Estat de Califòrnia, als Estats Units d'America. Al cens de 2000 sa populacion èra de 38 816 abitants. La vila es bordada per Los Angeles mas partatja tamben lo tèrme amb de zonas non incorporadas de la comtat. Dempuèi los ans 1920, Culver City es un centre important de la produccion televisèa, en partida perque acculhava los MGM Studios. I aviá tanben de sèges de la Hughes Aircraft Company dels ans 1930 fins als ans 1980. Es ara National Public Radio West e Sony Pictures Entertainment i an lors sètis socials dans la vila.


text:
23/10/2011
La Krokodil' es le bulletín d'informacions del Centre Cultural Esperanto de Tolosa. Pareis dempuèi 10 ans, tres còps l'an d'ara endavant. La Krokodil' anóncia le programa dels meses que venon, e prepausa articles sus l'esperanto a Tolosa e al delà, en francés e en esperanto.
22/10/2011
La Bibliotèca del centre cultural esperanto se tròba a l'ostal del quartièr de Ranguèlh. I podètz consultar mai d'un milierat de libres, un cinquantenat de revistas e vos informar sus las activitats de l'associacion o l'actualitat de l'esperanto a Tolosa.
21/10/2011
Le centre cultural esperanto vos prepausa corses de tota mena, per tot nivèl, per Tolosa o a l'entorn.
21/10/2011
Las activitats del Centre Cultural Esperanto de Tolosa se concentran a l'entorn de tres axes :
- Informar sus la lenga internacionala esperanto.
- Ensenhar l'esperanto.
- Utilizar l'esperanto.
20/10/2011
Un estagi d'una jornada pel monde qu'an las basas e vòlon practicar de manièra ludica e progressar a l'oral.
22/10/2011
Dempuèi 4 annadas, le TTT (Teatro Trupo de Tuluzo) prepausa sus Tolosa, en França e pel monde doas pèças de Rikardo Cash.
22/10/2011
Le Centre Cultural Esperanto vos prepausa un servici de librariá (Libroservo), es a díser libres, documents a la venta. S'agís de libres en francés sul problèma de la comunicacion internacionala o sus l'esperanto, de metòdes d'aprendissatge de l'esperanto, de diccionaris e autras aisinas d'aprendissatge, de libres de lectura aisidas o pas.
21/10/2011
L'actualitat de l'esperanto a Tolosa e endacòm mai. Difusion cada diluns de 20h a 21h sus Canal Sud, 92.2Mhz a Tolosa.
Cada setmana, pendent una ora, convidats, informacions, agendas local e internacional, cronicas variadas, una revista de premsa, musica, e a 20h30 le cors d'esperanto de Rikardo!
20/10/2011
Dimenjadas d'estagi per totis les nivèls dins un jaç de las Pirenèus ariegesas, prèp de Sent-Gironç.
20/10/2011
Una jornada d'estagi pel monde que se vòlon iniciar rapidament a las basas de la lenga e a sas possibilitats d'utilisacion.


text:
19/07/2012
L'esperanto es plan present a Tolosa, amb segur las activitats nombrosas organizadas pel Centre Cultural Esperanto a Tolosa.
Mès i a tanbens corses e activitats prepausadas pels caminòts esperantistas tolosencs.
19/07/2012
Dins Tarn, i a corses d'esperanto prepausats a Albi, Castras, Graulhet, La Vaur e Cordas, e d'eveniments còp e còp dins d'autras vilas del departament...
19/07/2012
L'espéranto en Aveyron, ce sont des cours proposés à Villeneuve d'Aveyron, des conférences régulières, des stands autour de Villefranche, une émission de radio hebdomadaire sur CFM.
Pas d'association aveyronnaise mais des individus actifs pour faire connaitre la langue internationale.
19/07/2012
Pas encara de grope local, o de contactes dins Òlt.
Esitetz pas a nos contactar se volètz organizar d'accions a l'entorn de l'Esperanto dins Òlt. Avèm de material d'informacion a disposicion e podèm mobilizar d'associacions o d'individús dels departaments vesins.
23/06/2012
Encara pas nat grop locau, o pas nat contacte en Gers.
Ne trentalhetz pas a nos contactar se voletz organizar accions au subjècte de l’esperanto en Gers.
Qu’avem materiau d’informacion e podem mobilizar associacions o individus deus departaments vesins.
19/07/2012
En Arièja, i a nombrosas activitats organizadas pel CEEA (Cercle des Estudis Esperantistas d'Arièja) a Foish, Pàmias, Verniòla, Mirapeis, La Ròca d'Olmes...
Mès i tanbens estagis organizats dins Coserans pel Centre Cultural Esperanto de Tolosa.
19/07/2012
L'esperanto qu'ei present en Bigòrra. Que i a cors setmanèrs a Banhèra, organizats per l'associacion Esperanto 65 e un estagi annadèr a Boo Silhen (au près de Lorda) organizat peus caminòts esperantistas tolosencs.
19/07/2012
L'esperanto en Naute-Garona, son segur las activitats organizadas per le Centre Cultural Esperanto a Tolosa. Mès son atanbens corses prepausats per l'Acuèlh de las vilas francesas a Sent-Orens, eveniments mai pontuals a Autariba.
19/07/2012
Plus de groupe local, ou de contacts dans le Tarn & Garonne
N'hésitez pas à nous contacter si vous voulez organisez des actions autour de l'Espéranto dans le Tarn & Garonne.


text:
Sant Flor
Sant Flor o Sent Flor [1] (oficialament en francés Saint-Flour) z-es 'na comuna d'Auvèrnhe, sosprefectura del departament del Chantal de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila se devesís entre vila nauta e vila bassa. Sant Flor z-es situada a 900 m de nautor sobre una planesa de basalt volcanic. Z'es traversada pel riu d'Ander qui dona son nom a la Val d'Ander.
Sant Flor z-es situada sobre l'anciana rota RN9 e a rasa de l'autorota A75 que religa Besièrs e París
Perimètre delh territòri[modificar | modificar la font]
- Las comunas de Sant Flor e de Menteira se tòchan pas, mas se'n manca pas de gaire.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo primièr nom de Sant Flor es Indiciacum [2].
Lo nom de Sant Flor ven de Florus, « apòstol » de l'Auvèrnhe [3], primièr avesque de Lodeva, mòrt martirizat vèrs 389.
Eraldica[modificar | modificar la font]
Blasonament : Partit d'azur e d'aur semenat de lises l'un l'autre, ambé la bordura engrelada de gules.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Catedrala de Sant Pèire : bastida ('na primièira vegada en 1095, puèi tornada bastir en 1398 après la chasuda de la primièira) ambé de pèiras basalticas.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Bernart Amorós, clèrgue, escrivan e compilator, autor d'un cançonièr al sègle XIV.
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Cristian Omelhièr, Petit Dictionnaire Français-Occitan d'Auvergne, Ostal del Libre, 2003, p. 298, Sent-Flor z-es l'anciana capitala d'Auvernhe Naut e l'avescat de Chantal; p. 297, L'Auvergne distingue la forme sent, senta, strictement réservée aux noms de lieux, de la forme sant, santa qui désigne la personne du saint ou de la sainte en question
- ↑ P.Y. Lambert, Nouveaux textes gaulois - Persée www.persee.fr/doc/crai_0065-0536_1998_num_142_3_15899, «La séquence IDICILIN paraît être une indication patronymique. L'existence d'un toponyme Indiciacus, (Ho. II, 40)6, ancien nom de Saint-Flour (Cantal), ...»
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 598


text:
Arangòssa
Arangòssa[1] o Arangòsse[2] (Arengosse en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de las Lanas e la region Aquitània .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna situada dens la forêt de las Lanas suus Bez.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Castèth de Castillon d'estila Loís XIII, l'un des plus célèbres de las Lanas par sa noblesse, entouré d'un immense parc e de son jardin à la francesa.


text:
Brick à Drac
Estil : Fòlc, Celtic, Ròck, Trad
Domeni d'activitat : Grop
Airal lingüistic : Lengadòc
Membres : Mathieu Fantin : Chant, Vielle à roue, Nyckelharpa, Cornemuses, Flûtes, Banjo, Percussions au pied., Céline Fantin Palous : chant, accordéon diatonique, vielle à roue., Steeve Seriat : guitare folk, bouzouki, choeurs. , Benoît Fremaux : basse. , Denis Guillaumin : batterie, percussions
Biografia
Fondada en 2003 per Mathieu Fantin e Céline Palous, la Banda del Drac fa sas primièras armas dins los balètis de Miègjorn-Pirenèus. En 2005 decidisson de mesclar musicas tradicionalas e rock. Lo grop monta puèi sus l'empont e ganha un tremplin en 2007. La vitalitat e l'originalitat de Brick à Drac son alara recompensats e la primièra virada del grop s'esclarsís a la prima/estiu de 2007 amb un vintenat de concèrts. D'aquela experiéncia seguirà l'enregistrament d'un primièr album Turbofolk en 2008, puèi d'un segond, L'Escapada Salvatja, a las sonoritats folk-rock, sortit en 2010. D'aquela davalada, lo grop ròda son primièr clip sus los tèrmes del Larzac. Coneis un succès bèl a sa difusion sul web. Al Festenal en Gavaudan lo 12 d'agost de 2011? Brick à Drac partatja l'empont amb Alan Stivell e enregistra son tresen album (en concèrt) As vist lo Live ? qu'espelís en febrièr de 2012. Aquel concèrt bòta en relèu las colors festivas e convivialas del grop davant 2000 personas. Amb gaireben 300 concèrts, Brick à Drac sortiguèt son quatren album estudiò L'Imaginarium en 2016. Fa lo jonhent entre l'energia blosa d'un folk del diable e las ricas sonoritats de son instrumentarium. En duò, Triò o QUintet quora es complet, lo grop assegura dempuèi 2007 un trentenat de concèrts cada an en tèrra d'Occitània, dins l'exagòn e quitament fòra de las termièras (Itàlia, Belgica).