text:
James Lovelock
James Ephraim Lovelock (Letchworth, Anglatèrra, ) es un pensaire, scientific e environamentalista independent anglés. Es especialista de las sciéncias de l'atmosfèra. Viu ara dins lo comtat de Cornoalha, en Grand Bretanha.
Somari
- 1 Biografia
- 2 Sas òbras scientificas
- 3 Denegacions sul escalfament climatic
- 4 Distinccions e onors
- 5 Bibliografia
- 6 Notas e referéncias
- 7 Vejatz tanben
- 8 Ligams extèrnes
Biografia[modificar | modificar la font]
Primièrs pas scientifics: Mart e la Tèrra[modificar | modificar la font]
James Lovelock estudièt la quimia a l'Universitat de Manchester abans d'intrar al Conselh de Recerca Medicala (Medical Research Council) de Londres. Dins los ans 1960, Lovelock èra jos contracte amb la NASA e trabalhava a realizar d'instruments per l'equipa encargada d'explorar las planetas, per de sondas. Prepausa alara l'analisi de l'atmosfèra de Mart e sosten lèu que se n'i èra una, « li caldriá utilizar l'atmosfèra per i posar de matèrias primièras e evacuar sos desgalhs; aquò acabariá per ne modificar la composicion » [1]. Alara, estima que Mart aviá pas podut abrigar la Vida, aquò li valguèt un ostracisme dins lo mitan scientific. Aquel trabalh scientific li valguèt d'èsser rebutat entre autre pels biologistas.
Lovelock trabalha enseguida amb la respectada biologista americana Lynn Margulis, amb que escriguèt son primièr article scientific. Desvolòpa la teoria que la Tèrra es un sistèma de contraròtle actiu capable de mantenir la planèta en omeostasia. E mai, descobriguèt los portaires moleculars naturals dels elements sofre e iòde: lo sulfur de dimetil (DMS) e l'iodur de metil, que vendran mai tard una brica fondamentala de sa teoria. Sols unes especialistas lo sostenon; e Lovelock afronta Richard Dawkins, defensaire internacional de la teoria de l'evolucion darwiniana, amb son concèpte de gèn egoïsta (selfish gene en anglés). Al mens acaba per s'acordar amb lo biologista evolutionista sus l'incompatibilitat de son modèl amb los canons darwinians. « Comme je ne doutais pas de Darwin, quelque chose devait clocher dans l'hypothèse Gaïa » [2] çò dich.
Daisyworld[modificar | modificar la font]
Per mostrar los seus dichs, Lovelock realiza, amb lo geoquimista american Lee Kump, en 1994[3], un modèl informatizat destinat a provar un mecanisme autoregulator simple: aquel de la temperatura terrestra, regulada per de vegetals. Aquel modèl numeric, nomenat Daisyworld (« mond de las pimparèlas » en francés) mòstra qu'un sistèma simple tendent a s'aparar utilisa la biosfèra coma agent omeostatic. Atal, Lovelock e son collèga pròva que lo darwinisme es compatible amb lor modèl numeric.
Lo modèl CLAW[modificar | modificar la font]
En 1986, a Seattle, Lovelock e sos collègas Robert Charlson, M.O. Andreae e Steven Warren, decobrisson que la formacion dels nívols e, en consequéncia, lo clima, dependon del DMS, creat per las algas de l'ocean (modèl CLAW). Lovelock descobrís alara de mecanismes de regulacion de Gaïa; per aquela descobèrta, recebèt en 1988 lo prèmi Norbert Gerbier de la comunautat dels climatològs.
Populacion[modificar | modificar la font]
En 2009, venguèt un dels dirigents de Population Matters (de per abans Optimum Population Trust), que vòl una descreissença graduala de la populacion umana globala fins a nivèl sostenable[4].
Sas òbras scientificas[modificar | modificar la font]
Dins son article de 1972 James Lovelock expausa sa teoria scientifica que la composicion de l'atmosfèra terrestra es regulada pels èssers vivents, coma las bactèris. Aquel article es lo primièr de sa teoria sus Gaïa. E los articles publicats en 1974, en collaboracion amb Lynn Margulis, expausarán l'ipotèsi Gaia. Foguèt aculhida amb fòrça indiferéncia, per provocar vint ans mai tard fòrça debats.
La Geological Society of London li fa lo prèmi de medalha Wollaston en 2006 per la "creacion d'un camp d'estudis tot novèl en sciéncias de la Tèrra", la sciéncia del sistèma Terre o ESS (per Earth Science System, oficializat pendent la conferéncia d'Amsterdam pel Clima, en 2001).
James Lovelock es sovent pesentat coma un defensor de la natura, mas una lectura prigonda dels obratges mòstra qu'en realitat es subretot ligat a un apròche cibernetic del sistèma climatic, que lo considèra alara segon d'un punt vista utilitari. Quitament calcular la valor monetària de la regulacion de la composicion de l'atmosfèra pels èsser vivents per mostrar fins a que la destruccion poiriá èsser prejudiciabla a l'economia. Fin finala, Lovelock es membre de l'Associacion dels Ecologistas Pel Nuclear (AEPN), car estima qu'aquela industria plan mens dangierosa per Gaïa que l'usatge dels combustibles fossils e que las paurs a l'entorn d'aquela l'industria son irracionalas[5].
Denegacions sul escalfament climatic[modificar | modificar la font]
En genièr de 2006, Lovelock escriviá dins lo jornal britanicThe Independent que vèrs la fin del sègle XXI, enseguida del escalfament global, « de miliards d'entre nos van morri e unes parelhs reproductors que subreviurán serán dins l'Artica, ont lo clima demorará sostenable. » Predisiá mai que la temperatura s'auçariá de 8 °C dins las regions temperadas e de 5 °C dins las regions tropicalas, çò fariá una granda partida de la Tèrra inabitables e indisponiblas per l'agricultura e provocariá de migracions cap al nord e la creacion de vilas dins l'Artica. Predisiá qu'una granda partida d'Euròpa vendriá un desèrt inabitable e que la Grand Bretanha, que la temperatura demorariá establa a causa qu'es enrodada per l'Ocean, seriá lo radèu de subrevida d'Euròpa. « Devèm », çò disiá, « gardar present a l'esperit lo ritme esglasiant del cambiament e comprene cossí nos demora pauc de temps per agir, cada comunautat, cada nacion deu encontrar l'usatge melhor de las fonts per manténir la civilizacion tan de temps que se pòt[6]. »
En setembre de 2007, declarèt a de delegats del simpòsi annadièr de l'Associacion nucleara mondiala que lo cambiament climatic s'estabilizarà e que serà possible d'i subreviure, e que la quita Tèrra es pas en perilh perque s'estabilizarà dins un estat novèl. La vida, pasmens, poiriá èsser obligada de migrar en massa per gardar un environament abitable[7].
En 2008, sosteniá que « vèrs 2040, la populacion mondiala, de mai de sièis miliards d'èssers umans, seriá estat exterminada per las aigadas, la secada e la famina. Los pòbles del sud d'Euròpa, coma aqueles d'Asia del Sudèst, penetraran violentament dins de païses coma Canadà, Austràlia e la Grand Bretanha. (...) Se prenètz las prediccions del GIEC, alors, vèrs 2040, cada estiu en Euròpa será tan caus coma en 2003 – entre 110 e 120 °F. Es pas la mòrt de las gents qu'es lo problèma màger, es lo fach que las plantas podrán pas butar. Butará gaireben pas d'aliments en Euròpa. Vèrs 2040, de partidas del desèrt del Sahara serán espandidas fins al còr d'Euròpa. S'agís de París e tanben de regions luènh al nòrd coma Berlin. En Grand Bretanha, i escararèm a causa de la nòstra posicion oceanica. (...) Siam al punt de far un pas evolutiu e mon esper es que l'espècia sorgirá mai fòrta. Seriá s'en creire que de pensar que los umans, tals que so per l'ora, son la raça elegida de Dieu[8]. »
En març de 2010, dins una entrevista amb lo jornal The Guardian, declarèt que la democracia benlèu deuriá èsser interrompuda per envisatjar lo cambiament climatic. « Quitament la melhoras democracias, çò diguèt, admeton qu'una guèrra importanta venenta, la democracia deu èsser interrompida provisoriament. Sembla que lo cambiament climatic es benlèu una causa tan grava coma la guèrra. Seriá necessari d'interrompre la democracia per un temps. » Pasmens reconéis l'existéncia de « bons » sceptics al subjècte d'escalfament climatic e se disiá que li fa fastic l'escandal dels corrics de l'universitat d'East Anglia[9]
Dins los dichs de 2012, contunha d'èsser preocupat pel calfament climatic, tot criticant l'extremisme e prepausant d'adoptar d'autras fonts d'energia que lo petròli, lo carbon e las fonts energia dichas vedas, qu'es pas partisan[10].
Dins una entrevista difusada en abril de 2012 per MSNBC, Lovelock declara qu'èra estat «alarmista» («Qu'es verai, cometèri una error») al subjècte del ritme del cambiament climatic. Signalava lo documentari Une vérité qui dérange e lo libre The Weather Makers (en) coma d'exemples de la meteissa mena d'alarmisme. Totjorn pesava que lo clima va s'escalfar, mas que lo cambiament es pas tan aviat coma o aviá pensat a una epòca e admetiá qu'aviá tròp extrapolat. Disiá creire que lo cambiament climatic contunha de se realizar mas ne se farà sentir sonque dins l'avenir. « Lo problèma, çò diguèt, es que savèm pas cap ont va lo climat. Pensàvem o saber fa 20 ans. D'aquò sortiguèt de libres alarmistas – coma los meus – perque la tendéncia semblava fòrça clara, mas çò qu'aviam predich se produguèt pas. Lo clima engana totjorn. Gaireben res se passa. Segon las previsions d'alara, seriam uèi a mièg camin d'un mond al punt de fregir. Lo mond s'escalfèt pas gaire dempuèi lo començament del milenari. Dotze ans es una durada raisonabla. (...) demorèt, la temperatura, gaireben constanta, alara qu'aura degut s'auçar - lo taus en dioxid de carbòni s'auça, i a pas de dobte a aquel subjècte[10]. »
Dins una entrevista de junh de 2012 al Guardian, dich, al subjècte de las afirmacions que « la sciéncia est fixada » sus l'escalfament global: « Una causa que la practica de la sci"ncia m'ensenhèt, es que podèm jamai èsser de res. Jamai se sap la veritat. Sonque se pòt se n'aprochar e esperar arribar un pauc mai près cada còp. Caminam cap a la veritat. La coneissem pas. » Dins la meteissa entrevista, repròcha als defensors de l'environament de tractar l'escalfament global coma un afar de religion. « Ven presisament que la religion verda prend la plaça de la religion crestiana. Pensi pas que foguèt remarcat, mas eritèt de fòrça tèrmes utilizats per las religions. Los verds utilisan la culpabilitat. Se pòt pas ganhar las gents disent que copables d'escampar lo CO2 dins l'aire. » Dins aquela enrevista, presica la fracturacion idraulica coma mens polluenta que lo carbon. S'opausa a la nocion de « desvelopament sostenable », que qualifica de necitge sens significacion. Gardajos uèlhs un cartèl d'eoliana per se remembre fins a que las òdi[11].
Distinccions e onors[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Obratges en anglés[modificar | modificar la font]
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
- James Lovelock ; Michael Allaby, The Great Extinction.The Solution to One of the Great Mysteries of Science, the Disappearance of the Dinosaurs, New York, Doubleday, , 182 p. (ISBN 038518011X)
Ouvrages traduits en langue française[modificar | modificar la font]
Articles[modificar | modificar la font]
- (en) (en)
- (en) (en)
- (en) (en)
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ James Lovelock, La Revanche de Gaïa, J'ai lu, Essais, 2007, p. 39
- ↑ James Lovelock, La Revanche de Gaïa, J'ai lu, Essais, 2007, p.41.
- ↑ Expérience publiée dans la revue Nature : Lovelock, J.E. and Kump, L.R., (1994), Failure of climate regulation in a geophysiological model, n° 369:732-734.
- ↑ « Gaia scientist to be OPT patron » (consultat lo 27 agost 2009)
- ↑ Préface de James Lovelock au livre de Bruno Comby Le nucléaire avenir de l'écologie?
- ↑ James Lovelock, « The Earth is about to catch a morbid fever that may last as long as 100,000 years », The Independent, 16 janvier 2006, [ http://comment.independent.co.uk/commentators/article338830.ece en ligne].
- ↑ Lovelock: "Respect the Earth", World Nuclear News, 6 September 2007.
- ↑ « Gaia scientist to be OPT patron » (consultat lo 27 agost 2009)
- ↑ James Lovelock: « Humans are too stupid to prevent climate change », The Guardian, 29 mars 2010, en ligne.
- ↑ 10,0 et 10,1 « Gaia scientist to be OPT patron » (consultat lo 27 agost 2009)
- ↑ Interview de James Lovelock par Leo Hickman, « James Lovelock: The UK should be going mad for fracking », The Guardian, 15 juin 2012, en ligne, et texte plus complet de l'interview sur le blog du journaliste, sur le site du Guardian.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Teorias Gaïa
- Daisyworld
- Ipotèsi Gaïa
- Ecologia globala
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- * (fr) Site officiel de James Lovelock
- (fr)
- (fr)
- (fr)


c: text/html

text:
Una velhada occitana se tenguèt lo dissabte 13 de febrièr a Malhòrca.
Al programa, de conferéncias sus la lenga, los principals obratges de la literatura occitana e lors traduccions en catalan. De l’autre, Quentin Peyras, escolan occitan d’aquela meteissa universitat, presentèt sas experiéncias coma nòu parlant d’occitan.
En mai d’aquò, l’acte contunhèt amb la Dictada Occitana, e après una pausa, i aguèt de jòcs e d’animacions liadas amb lo país nòstre.
Organizèt l’eveniment lo collectiu Òc Malhòrca, que sa tòca es la difusion de la lenga e de la cultura occitanas dins l’illa.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sent Ginièis d'Òlt
Sent Ginièis d'Òlt[1][2] (Saint-Geniez-d'Olt en francés) es una comuna roergassa del departament d'Avairon e de la region d'Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Josèp Massabuòu (1862-1939), deputat d'Avairon de 1898 a 1914 e mai senator d'Avairon de 1921 a 1930.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
- Sonaus de Joan Francés Tisnèr Crane airways deu disc Transpòrts Tisnèr S.A. e lo remix de Francés Dumeaux tà sortir de l'emission.
2 de des. 2014
En Ondas de D. Lekuona setm. 49 Max Rouquette / Papar'òc
Us privat a gratis, us public mercés de contactar d'abòrd domenja@gmail.com En jòia
En Ondas de Domenja Lekuona setmana 49 Mustra Max Roqueta - Atau qu'ei... de Papar'òc dab F. Loudet by Hadiupodcastsdomenjalekuona on Mixcloud
En ondas vegetau a perpaus de Max Roqueta, dab ua mustra de fresca salada peberada apitada per la mediatèca Emile Zola de Montpelhièr, Joan Guilhem Roqueta e la familha de Max La liberté de l'imaginaire. Que podetz parièr escotar tornar l'emission deu mes d'octobre de 2014 dab Joan-Guilhem Roqueta. Que's tròba en clicar ací.
E ua flor roja qui possa a las tèrras praubas – praubas de cultura com las nostas – ua flor roja com lo chagrin de pèrder dus èstes aimats : Enric Blanc-Garin e Enric Bahurlet. Qu'ei la flor deu grop Papar'òc dab lo disc Atau qu'ei. Françoise Loudet que ns'acòrda ua entervista en francés.
Las musicas d'En Ondas
* Osvaldo Hernandes-Napoles Tierra Obrigado Mestre Ambrósio
* Eric Fraj canta Lorca en occitan La Monja Caraca (arreviradas Max Roqueta)
* Papar'òc Atau qu'ei Orion
* Papar'òc Atau qu'ei Aus tèrmis de Tolosa
* Papar'òc Atau qu'ei Mochico cantat
* Papar'òc Atau qu'ei So Scottish Saut escotisha
Subscriure's a: Comentaris del missatge (Atom)


text:
Cantonalas 2011
Espere que l’i avetz fach mèfi, diumenc passat, ciert de n’autres eran ‘pelat a votar per elegir lor conselhèr generau.
Bon, son de las cantonalas de merda, per mandar dau monde ad’un conselh dspartimentau (perdon generau) que n’avèm suvent ren de fotre. Quela institucion vilhòta es ‘na pròva que lo regime françès es pas fotut de se nuvelar. Los despartiments, los veiriá bien desapareissèr, tant coma lo Senat, au bordilhèr de l’Istòria. Queraque, ai segut la campanha quilhs darrièrs temps, jà perqué trabalhave per lo Partit Occitan (per lo despartiment 31) a compaginar daus documents de campanha. Suèi content d’aver pogut ajudar a balhar ‘na charra design a ‘na campanha de n’orga occitanista. Aura faguèi un recapitulatiu daus results dau monde que se presentavan. Cerchèi per los candidats dau Partit Occitan, que se presentavan amb lo sostenh d’EuropeÉcologieLesVerts dins la magèr part daus cas manca dins lo despartiment 81, e suèi pas segur per lo despartiment 09 tafurèi tamben, per Libertat e lo quite PNO.
Dempuèi diumenc a ser, constate coma tot lo monde que lo Front National faguèt dau bons scores e quò me fai pas plaser. L’extrèma dreita es presenta au segond torn dins 5 cas sus los 20 cantons que consultèi, un cas sus quatre. En venir entau lo segond partit de dreita, quò daissa pas gaire de plaça per far campanha sus de las tematicas culturalas.
Quò esplica lo chifre marrit de Daniel Rifà a Graulhèt. La campanha s’a facha en lo fotre fòra subjèct, un pauc a la maniera de 2002… M’explique mens los chiffres minable daus autres candidats dau Tarn, benlèu la fòrça de la costuma de tornar mandar ‘na majoritat socialista… Lidwine Kempf a Fenolhèt, fai bien mielh, sens deguna experiença militant e amb la presença per ela tamben d’un FN fòrt. Parrièr de jòrdi La Boíssa, queraque, s’auria pogut esperar que bastiguèsse un electorat dempuèi lo temps.
La remarca vau per Jacme Pince en Ariège e Sergi Viaula a Salvanhac. Segiguèi pas la rason per la quina i ajèt pas d’aligança amb EÉLV, mas me sembla colhon, au PÒc saben totjorn pas que los electors descubrissen lor nom un còp ‘ribats a l’ofici de votacion.
Legiguèi daus comentari entosiastes. Vertat que qu’es lo prumier còp que i a tant de candidats. Aime pas bien metre tot lo monde dins un mesme ensem « perqué son per l’occitan » mas suèi pas tot sol a voler constatar coma se comportan los electors quora se pausa la question occitana dins la campanha.
Gustau Aliròl se manten au segond torn (qu’es lo sol) constate qu’ò a pas bastit de qué presentar d’autres candidats a l’entorn de sa circonscripcion. Pèire Còsta fai un score onorable dins ‘na circonscripcion purida que lo quite PS i a pas vòugut batalhar contra la dreita e l’extrema dreita, en retorn lo sostenguèren per ‘nar prenèr ‘na vesta a lor plaça… Joan tomas se defend bien dins ‘na circonscripcion que balha la plaça au socialiste de la majoritat despartimentala tras lo prumièr torn.
Un segond torn « chausissètz la vòstra Mança » a St Martòri daissa Guí Barès de costa mas quò es pas amb desplaser.
Me plante quí, pretende pas far un analisi, rechampèi ‘mas los results per quilhs que los vòudrian.
Los results en .pdf
Si de non, chas me a Aimostiers, lo candidat comuniste dissident es passat au prumièr torn, davant lo PS e EÉLV. La dreita presentava pas degun, tot vai bien.
4 responsas
-
E a St Martòri, lo candidat regionalista a balhat cap de consigna pel segond torn. Qual es l’enemic per el l’esquerra o l’extrema-dreta ?
-
Lidwine Kempf a un pauc d’experéncia militanta, tot-parier.
Politicament, sabe pas, mas ‘la es sindicalista mai militanta aus Amics de la Terra, me sembla, non?
Pense que los que se son presentats jos l’etiqueta EELV en mai de quela dau Poc an ‘gut de las votz ecologistas (que se son pas preocupadas de saber ço qu’era lo Poc).


text:
Tindouf
Tindouf es una vila d'Argeria, capitala de la provincia de Tindouf, amb una poblacion de 56.906 [1] abitants en 2009. Situada aprèp de divèrsas basas militaras argerianas, e tanben del Sahara Occidental, qu'an los camps de refugiats de la provincia de Tindouf dirigits per lo Front Polisario, on i demoran 200.000 saharauis fa mai de 30 ans, mentre demoran la resolucion del conflicte del Sahara Occidental.[2]
En lo nòrd-oèst de la vila, i a un aeropòrt amb vols d'Air Algérie regulars dinc a Argèr e d'autas vilas. Dins lo territòri de la vila de Tindouf, se tròba Gara Djebilet, un lòc aprèp de la termièra amb Mauritània amb una mina de fèrre e un ancian aeropòrt. Es situat aperaquí 70 Km al nòrd-oèst d'Aet Legra.
Istòria[modificar | modificar la font]
La vila de Tindouf se construïguèt aprèp d'un oasi saharian isolat en 1852 per membres de la tribú Tajakant, mès foguèt pilhada e destruïda per la tribú Reguibat en 1895. Demorèt desèrt dinc a l'arrivada dels franceses en 1934. Des de l'independéncia argeriana en 1962, la vila a crescut duna forma importanta, p'amor de la sieuna importáncia com a darrièr vilatge avans d'arribar a la termièra de Marròc e Mauritània.
Tindouf es un bon objectiu economic. En la sieuna region i a un jaciment de mineral de fèrre, plan important e de plan bona qualitat. Com qu'es un lòc plan aprèp de la termièra, pendent 1960 i aguèt divèrses conflictes per contrarotlar Tindouf, especialament en 1963. En 1980 aviá una poblacion de 6.500 abitants. En l'airau de Tinduf se trobon los campaments de refugiats saharauis.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ « Wilaya de Tindouf : répartition de la population résidente des ménages ordinaires et collectifs, selon la commune de résidence et la dispersion » [archive] . Données du recensement général de la population et de l'habitat de 2008 sur le site de l'ONS.
- ↑ ] http://web.archive.org/web/20070930225838/www.world-gazetteer.com/wg.php?


text:
1250
Aquesta pagina concernís l'an 1250 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Suècia[modificar | modificar la font]
Presa dau poder per la dinastia Folkung ambé l'eleccion de Valdemar Ièr coma rèi. Pasmens, dins lei fachs lo poder demorèt entre lei mans de son paire Birger Jarl.
Africa[modificar | modificar la font]
Egipte[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Setena Crosada e de l'invasion dau país per lei Francés dau rèi Loís IX. Entre lo 8 e lo 11 de febrier, una tiera de batalhas saunosas entraïnèt la presa de Mansura per lei Crosats. Pasmens, lei venceires poguèron pas esplechar aquela victòria en causa de sei pèrdas importantas e d'una tiera d'epidemias. Blocats dins la vila, assaièron de se retirar vèrs la mar a partir dau 5 d'abriu mai lo movement s'acabèt rapidament en catastròfa. Lo 7, succès important per lei Mamelocs, Loís IX eu meme, foguèt capturat. En cambi de sa liberacion, deguèt acceptar de rendre totei sei conquistas en Egipte marcant la revirada totala de la Crosada.
Après aquela victòria, deguèt se reglar la question de la succession dau sultan As-Salih Ayyub que sa mòrt (23 de novembre de 1249) esconduda per sa frema Chajar ad-Durr èra venguda tròp visibla. Turan Chah, fiu de Chajar ad-Durr, foguèt assassinat per lei Mamelocs lo 2 de mai en causa de sa manca de competéncias militaras. En revènge, reconoguèron sa maire coma cap d'Egipte. Pasmens, aquò foguèt refusat per lo califa abbassida de Bagdad que refusèt de reconeisser una frema coma sobeirana. Una solucion foguèt donc trobada e lo cap mameloc Al-Muizz Aybak se maridèt oficialament ambé Chajar ad-Durr que contunièt de dirigir de facto lo país. Aquò marquèt la fondacion dei dinastias mamelocas d'Egipte.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Climatologia[modificar | modificar la font]
Dins lo corrent de l'an, premiera descripcion en Euròpa de la nèu (→ 135 avC). Foguèt l'òbra d'Albertus Magnus (vèrs 1200 - 1280).
Medecina[modificar | modificar la font]
Acabament de la redaccion dau Compendium medicinae dau prèire e mètge anglés Gilabèrt l'Anglés. Traduch en ebrieu, en catalan, en anglés e en alemand, aqueu tractat foguèt fòrça utilizat en Euròpa durant lei darriers sègles de l'Edat Mejana. Èra format de plusors libres regardant la tèsta, lo còr, lo sistèma respiratòri, lei fèbres e lei malautiás.


text:
842
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 842 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Mòrt de l'emperaire Teofil lo 20 de genier. Son bilanç suscitèt rapidament una controvérsia entre lei cronicaires — puei entre leis istorians — car certanei lo consideran coma un emperaire fòrça competent, especialament dins la lucha còntra la corupcion, e d'autrei coma un tiran sensa amplor. Son fiu Miquèu (nascut en 840) li succediguèt sota la regéncia de sa maire Teodòra, dau logoteta dau Drome Teoctist e de son oncle Bardas.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Mòrt dau califa Al-Mutasim (5 de genier) en causa d'una malautiá contractada après una sagnada. Son fiu Al-Watiq li succediguèt. Contunièt la politica religiosa en favor dau mutazilisme adoptada per son oncle e son paire.


text:
Boeing
Boeing (nom oficial en anglés The Boeing Company) es un dels pus grands constructor aeronautic e aerospacial al mond. Son sèti social es situat a Chicago, en Illinois. Sas doas fabricas pus importantas son a Wichita en Kansas e a Everett, près de Seattle. Aquel avionaire es especializat dins la concepcion d'avions civils, mas tanben dens l'aeronautica militara, los elicoptèrs e los satellits e las fusadas amb sa division Boeing Integrated Defense Systems. En 2012, se posicionava al tresen reng mondial per las vendas de material militar[1],[2].


text:
Megaloceros giganteus
Lo megalocèros (Megaloceros giganteus), sonat autres còps cèrvi grand de las torbièras, foguèt lo pus grand cervid qu'aja existit. Semblava un dam grandàs e sas banas mesuravan fins a 3,5 m d'una extremitat a l'autra. Emai qu'aja viscut dins Euròpa tota e dins una granda partida d'Asia pendent un mièg milion d'ans avans son extincion recenta, dins l'usatge internacional es sovent apelat irish elk pr'amor que d'exemplars nombroses foguèron descobèrts dins las torbièras d'Irlanda del quaternari.


text:
Wikipèdia:Steward
- La darrièra version d’aquesta pagina es a m:Stewards/oc.
Sus Wikipèdia, un steward es un utilizaire qu'es estat nomenat per la comunautat internacionala per assegurar la gestion dels estatuts de contributors sus totes los projèctes wiki de la Wikimedia Foundation.
Las requèstas alprèp dels stewards son d'efectuar sus meta. Los stewards satisfàn pas una demanda qu'un buroucrata local la poiriá efectuar. En cas d'urgéncia, los podètz contactar sus IRC, sul canal #wikimedia-stewards sus Freenode.
Qu'es aquò un steward ?[modificar la font]
Un steward pòt modificar (balhar o levar) l'estatut de tot utilizaire sus l'ensemble dels projèctes Wikimèdia : bòt, administrator, burocrata, oversight, verificator d'adreças IP e steward. Aqueste estatut es estat creat per dissociar lo trabalh de gestion dels estatuts dels utilizaires de lo dels desvolopaires.
- Un steward se deu pas substituir a un burocrata local.
- Un steward càmbia l'estatut d'un utilizaire que, en seguida d'un consensus de la comunautat locala o a la demanda personala d'un utilizaire que desira tornar sos espleches.
- Un steward a pas lo drech d'intervenir sus son projècte d'origina levat sus demanda exprèssa d'un contributor.
Lista dels stewards[modificar la font]
Stewards actuals[modificar la font]
Los stewards actuals son estats elegits en 2004, 2005 e 2006. L'estatut de steward es pas ligat a la Wikipèdia occitana, una lista detalhada dels utilizaires qu'an l'estatut de steward es disponibla sus la pagina m:Stewards sus meta.
Los stewards qu'an per lenga mairala lo francés son :
Una lista mesa a jorn automaticament es accessibla a partir de la pagina especiala sus meta m:Special:Listusers/steward.
Ligams utils[modificar la font]
- Jornal dels cambiaments d'estatut (sus meta)
- Reglament administratiu general de la Wikipèdia occitana


text:
Cristal
Un cristal es una forma solida, ont los constituents, atòms, moleculas o ions son empaquetats de manièra ordenada e amb de patrons de repeticion que s'estendon dins las tres dimensions espacialas. La cristallografia es l'estudi scientific dels cristals e de lor formacion. Los flocs de nèu, los diamants, e la sal comuna son d'exemples de cristals naturals. Las substàncias pòdon formar de cristals quand subisson un procès de solidificacion, siá per lo passage de liquid a solid, de gas a solid o per la precipitacion d'una solucion saturada.
Lo procès de formacion d'una estructura cristallina se coneis amb lo nom de cristallizacion. Las estructuras cristallinas capitan en totas las classas de materials, amb totes los tipes de ligams quimics. Los cristals amb ligam covalent son fòrça comuns, per exemple, lo diamant, lo selze, e lo grafit. Lo compòrtament de la lutz dins los cristals es descrich per l'optica cristallina.
L'estudi dels cristals de moleculas biologicas coma l'ADN o las proteïnas per cristallografia de rais X permet de determinar lor estructura moleculara.


text:
dijous, 13 de desembre de 2012
Luiz Gonzaga (1912-1989)
(Los fans de la Talvera, lo coneissètz!)
Luiz Gonzaga es una referéncia de la musica nordestina. Sens el, pas de Gilberto Gil, pas de Caetano Veloso, pas de Silverio Pessoa, pas de ForrOccitània. Es dire s'es important lo tipe! De fach, son nom lo crosi dins tot plen de cds de musica brasilièra, lo mond fan de longa de represas de sas cançons.
Se ne volètz saber un pauc mai, sens vos prene lo cap, sus la musica nordestina e sul percors del Luiz Gonzaga, podètz legir lo capítol "Baião : larmes et armes du Nordeste" dins lo libre MPB musique populaire brésilienne publicat per la Ciutat de la Musica de París o agachar sa pagina wikipèdia ;)
Una mòstra sus Luiz Gonzaga pel centenari:
Una cançon que m'agrada fòrça "Asa Branca", la version originala:
Una represa de Caetano Veloso:
(e aquí, totas las legeiras fan una pausa "dròllas, nos cal cambiar la culòta!")
Una represa dau Gilberto Gil:
La represa per la Talvera amb Silverio Pessoa (quina votz!):
Nota bene:
- me vau mp3izar l'integrala de Luiz Gonzaga a la mediatèca, espèri que l'an! :)
- se quauqu'un va pel Nordeste, al Brasil, vòli lo meteis capèl que Luiz Gonzaga! Talha granda, qu'ai lo cap gròs (la conariá, aquò pren de plaça!)
1 comentari:
- Mirelha ha dit...
-
...uta ! Lo Caetano s'amerita lo viatge a Brasil... Bèla bèstai e quina votz, el tanben !
- 14/12/12 23:23


text:
Lo Clapièr
Lo Clapièr[1][2][3] (Le Clapier en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Demografia[modificar | modificar la font]
Chifras de l'INSEE http://www.recensement.insee.fr/RP99/rp99/c_affiche.affiche?nivgeo=12067
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Cornus, Christian-Pierre Bedel, al canton, 1997
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
.
Geografia[modificar | modificar la font]
thumb|left|350 px|Mapa Lo vilatge a situat a unitat|640|mètres}} d'altitud sus un scenari #qu'aperten a l'abans causse es-a dire a la plateforme establida sus calcaires, n'abans del Causse de Larzac #que seguís a l'èst mas es mai elevat de 100 a unitat|200|m {{}}. L'abans-causse es fòrça caillouteux dins la zòna del Clapier (escalona géologique del Sinémurien), d'ont lo nom del luòc ont s'obsèrva de nombrosas murettes de épierrement e de cantieradas de pèiras (clapier = acumulacion de pèiras n'occitan). La pujada sul Causse se fa en dos nivèls. En pè de pendent s'obsèrva una épaisse rusca de marnes #negre apertenent al Toarcien (175 milions d'ans); es striée de griffes de érosion s'e mai se la color ombrívola del matériau es localement visible en las pradas. Ne nautor de pendent apareisson las grandas falaises blancas e calcaires #que caracterizan lo rebord de Larzac, aicí la part occidentala apelada Guilhaumard. En lo cas précis, los falaises apertenon principalament al Bathonien. Tot lo sector es luòc d'excursion d'investigadors de l'Euròpa entièra, per almens doas rasons : d'una part, las marnes #negre son fossilifères e liuran una fauna marina (ammonites, bélemnites...); D'autra part, la region, dempuèi la vallée de la Sorgue fins al Larzac prèp, permet de descobrir una sèria sédimentaire superbe #que, amb qualques sérieuses estanhs, va del Cambrien al mièg del Secondaire. Es magique per aprene la géologie.
Lo vilatge del clapier a situat sus la linha de parteja aigas Atlanticas e Mediterranèas, vessant mediterranèu.
Le village est situé à 640 mètres d’altitude sur un plateau qui appartient à l'avant causse c'est-à-dire à la plateforme établie sur des calcaires, en avant du causse Larzac qui suit à l'est mais est plus haut de 100 à 200 m. L'avant-causse est très caillouteux dans la zone du Clapier (étage géologique du Sinémurien), d'où le nom du lieu où l'on observe de nombreuses murettes d'épierrement et tas de cailloux (clapier = accumulation de pierres en occitan). La montée sur le Causse se fait en deux niveaux. En pied de pente on observe une épaisse couche de marnes noires appartenant au Toarcien (175 millions d’années); elle est striée de griffes d'érosion si bien que la couleur sombre du matériau est localement visible dans les prairies. En haut de pente apparaissent les grandes falaises blanches et calcaires qui caractérisent le rebord du Larzac, ici la partie occidentale appelée Guilhaumard. Dans le cas précis, les falaises appartiennent principalement au Bathonien. Tout le secteur est lieu d'excursion de chercheurs de l'Europe entière, pour au moins deux raisons : d'une part, les marnes noires sont fossilifères et livrent une faune marine (ammonites, bélemnites...); d'autre part, la région, depuis la vallée de la Sorgue jusqu'au Larzac proche, permet de découvrir une série sédimentaire superbe qui, avec quelques sérieuses lacunes, va du Cambrien au milieu du Secondaire. C'est magique pour apprendre la géologie.
Le village du clapier est situé sur la ligne de partage des eaux Atlantiques et Méditerranéennes, versant méditerranéen.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Paginas utilizant de ligams magics ISBN
- Ortografia de verificar
- Portal:Roergue/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Guiana/Articles ligats
- Comuna d'Avairon
- Comuna de Roergue


text:
Es lo nòstre deputat europèu, elegit en Provènça e Dalfinat, es donc un deputat representant de tèrra de lenga occitana.
Lo document es difusat per Enbata setmanari basco de lenga francesa. Aquí junt doás paginas disponiblas, lo document es fabricat sobre un ensemble de sièis paginas.
L’activitat dels deputats europèus ligats a las promocions o la defensa dels interèsses dels pòbles sotmetuts es essencial per aqueste blòg.
Lo deputat a una adreiça a MARSELHA…. e sembla pas saber l’escriure, benlèu perqué lo panèu de Marselha es pas encara installat a l’entrada ?
-°-
Sortida a Marselha, es lo moment tant qu’i a petròli, e de tot biais i a una linha de camin de fèrre encara, per Marselha… o encara mai luènh en Catalonha, Torroella-de-Montgrí e l’Estartit (programa interessant tanben), que podètz anar veire, d’Occitans, perqué pas…
Podrètz verificar qu’a Marselha se parla dificilament occitan, e qu’a Torroella-de-Montgrí e l’Estartit s’i parla melhor occitan ambe Catalans. E s’anatz aquí o alai, serètz pas fenhants ! mila dius…


text:
L'Universitat Bordèu-Montaigne qu'intègra l'occitan dens las soas formacions de licéncia Cultura umanista e scientifica e de Master recèrca en estudis literaris.
Tà la licéncia, que se’vs prepausa un ensenhament de lenga de setanta duas òras. Los cors que’s segueishen en presenciau en prumèra annada e a distància en dusau e tresau annada. Atencion, la licéncia qu'a un efectiu limitat. Las admissions que's hèn sus dossièr e que'vs cau pausar las vòstas candidaturas abans lo 20 de març 2017.
Que podetz aver mei d'informacions sus la licéncia en contactant a Cette adresse e-mail est protégée contre les robots spammeurs. Vous devez activer le JavaScript pour la visualiser. o suu site de l'universitat.
Tà çò qui pertòca au Master recèrca en estudis literaris, que podetz seguir en prumèra annada lo seminari « Cantar la guèrra : La Chanson de la Croisade albigeoise ». En prumèra annada, que prepausan tanben un cors suus usatges non literaris de l'occitan medievau, intitolat « Los tèxtes divinatòris e magics (sègles XIIau - XVau) ». Los estudiants que pòden tanben causir de har lo lor memòri sus un subjècte ligat a la literatura occitana medievau o modèrna.
Tà'n saber mei suu Master recèrca en estudis literaris.


text:
Sharon Stone
Sharon Vonne Stone (nascuda lo 10 de març de 1958) es una actritz dels Estats Units. Foguèt tanben modèl de mòda. Capitèt de se far conéisser internacionalament per son ròtle dins lo filme succès Basic Instinct en 1982.
Biografia[modificar | modificar la font]
Nasquèt en Meadville, Pennsilvania, es la segonda dins una familha de quatre enfants. Es la filha de Joe e Dorothy Stone qu'aurián d'originas irlandesas. Los sieus primièrs passatges professionales los faguèt dins lo mond de la publicitat, en metent cossí modèl. Apareguèt a anóncias de television de Burger King, Clairol e Maybelline.
Lo sieu debut en lo cinèma foguèt amb un pichon papièr en la pellícula Stardust memories del prestigiós cineasta novaiorquin Woody Allen lo 1980.
Pendent granda part del decènni dels ans ochanta agiguèt en fòrça pelliculas de sèria B, e mai se poguèt destacar en la francesa Les uns et les autres lo 1981 e en doas d'aventuras, Las minas del Rei Salamon (1985) e Allan Quatermain and the Lost City of Gold]] (1987), ambedoas amb lo grand actor Richard Chamberlain.
Lo 1989 lo director espanhòl Javier Elorrieta comptèt amb ela per la pellicula Sangre y Arena, basada en lo roman omonim de l'escrivan Vicente Blasco Ibáñez, participant amb el reconegut actor José Luis Gómez. Aquela pellicula supausèt la primièra e unica incursion de Sharon Stone dins lo cinèma espanhòl.
La siá aparicion a Total Recall lo 1990 amb Arnold Schwarzenegger lancèt la siá carrièra cap a una autra perspectiva mai ampla e comencèt a èsser fòrça coneguda en lo panorama cinematografic de Estats Units doncas que sabèt s'adaptar a tota mena de genres e registres interpretatius. Als trenta dos ans metèt nusa a la revista Playboy , en apareissent a la portada del numèro de julhet de 1990,[1] e dempuèi sabèt totjorn traire rendiment a lo sieu innegable atractiu fisic.
Carrièra rapida[modificar | modificar la font]
Ja dempuèi fasiá un temps, Sharon Stone s'especializèt en l'interpretacion de personatges de sedusenta pus o mens ingénua o perversa, mas lo papièr que pus notorietat li donèt foguèt lo realizat a 'Basic Instinct de Paul Verhoeven lo 1992. Un personatge plen de sexualitat e de matises que la convertiguèt en una de las femnas pus desiradas de Hollywood, en pus de li permetre ocupar un luòc pus que priviliegiat dins lo cinèma mondial. Qualques actrises fòrça celèbres d'aquela epòca coma Geena Davis, Michelle Pfeiffer, Meg Ryan, Melanie Griffith, Kelly Lynch e Julia Roberts avián refusat lo papièr a causa de la nuesa requerida. Tota una sex symbol, Sharon Stone per aquel papièr foguèt nomenada a un Glòbe d'Aur, doncas qu'en pus de desprene sensualitat al cors de tot lo longmetratge menèt a tèrme una notabla interpretacion del personatge de Catherine Tramell (que li li deu a el sens dobte granda part de lo sieu succès posterior), una femna estranha e obsessiva que desvelha interès davant un polícia que met en examen un assassinat (interpretat per Michael Douglas). La famosa scèna del "crosament de cambas" durant l'interrogatòri al comissariat passèt dempuèi lo primièr moment a l'istòria del cinèma pus recent.
Aquel meteis an, People l'eligit coma una de las 50 personas pus bèlas del mond.
Après aquel succès seguiguèron de divèrses films comerciales amb tints sexuales coma The Specialist amb Sylvester Stallone, cinta que causèt polemica per las ausadas scènas sexualas amb Stallone. Per l'intensitat de las scènas la premsa liguèt sentimentalament los sieus protagonistas, causa qu'ela neguèt.
En Novembre de 1995, Stone recebèt una estela al Passejada de la Fama de Hollywood, plaçat al num. 6925 de Hollywood Blvd. Aquel meteis an, la revista Empire l'eligit coma una de las 100 estelas pus sexy de l'istòria del cinèma. En octobre de 1997, foguèt classificada entre las 100 estelas de cinèma de totes los tempses per Empire.
Lo 1996 foguèt nomenada al prèmi Oscar de l'academia de Hollywood coma melhor actritz per lo sieu segond important ròtle, de Ginger en la pellicula Casino, del cineasta Martin Scorsese lo 1995 e que foguèt per el premiada amb lo Glòbe d'Aur a la melhor actritz. A la pellicula partegèt aficha ni mai ni mens qu'amb Robert De Niro. En mai de per aquela pellicula e per Basic Instinct, Sharon foguèt tanben nomenada al Glòbe d'Aur coma melhor actritz protagonista e de despartiment per autras pelliculas coma The Muse o The Mighty. Totun, en los darrièrs ans la siá activitat dins lo cinèma a declinat, en tocant fons (segon los critics) amb l'innecessària sequèla Basic Instinct 2, qu'ela meteissa impulsèt.
Malgrat qualques fracàses, Sharon Stone a mantengut la siá popularitat mercés a calculadas aparicions a Catwoman, Bobby e Broken Flowers, la siá participacion en campanhas publicitàrias de cosmetics e lo sieu supòrt a causas beneficas.
Maridada tres còps, lo 2003 divòrcèt a lo sieu tresen marit Phil Bronstein, editor del jornal San Francisco Chronicle. Malgrat la siá reputacion e prestigi, Sharon Stone manten amb fòrça discrecion (dins del que cap) la siá vida personala. Son estats darrièrament publicas las fèstas e las galas solidàrias qu'organiza a Hollywood amb companhs sieus cossí George Clooney e a seguit tanben participant en anóncias publicitàrias.
Amb un altíssim coeficient intellectual, Stone es membre de Mensa International.
Filmografia essenciala[modificar | modificar la font]
- Total Recall (1990)
- Basic Instinct (1992)
- Sliver (1993)
- The Specialist (1994)
- Casino (1995)
- Diabolique (1996)
- Sphere (1998)
- Gloria (1999)
- Simpatico (1999)
- Catwoman (2004)
- Broken Flowers (2005)
- Basic Instinct 2 (2006)
- Dirty Tricks (2008)
- $5 a Day (2008)
- Streets of Blood (2009)
- Largo Winch II (2011)
- Lovelace (2012)
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Top Ten: Actrius a Playboy. Data d'accés: 5 juliol 2009.


text:
(Paul Laborde)
Arrepic :
Ara Hestejada que me'n sòi anat,
Eths tracàs, eths socís, a casa qu'èi leishat,
Ara Hestejada tots qu'avem trobat
Cançons, gaujor e amistat.
Près d'era buveta qu'èi arrecontrat
Mon amic Basila, tot escaralhat ;
Pendent ua pòsa qu'avem sirotat
Vin roi, vin blanc e vin rosat.
Puish deth chapitèu que'ns em apressats,
E eths autes gropes qu'avem escotat,
Tot en discutant deth darrèr marcat,
Dera vaca qui a vederat.
Puish sus eth empont nosautes qu'em pujats ;
Era nosta canta qu'avem presentat.
Un còp acabada, arrís n'a shiulat ;
Totun qu'avèm drin destonat !
Eth ser tots amassa que'ns em ataulats ;
De guits e mongetas que'ns em regalats.
Eth noste païs, tots qu'avem cantat,
Païs d'amor e de beutat.
Fermer


text:
Créhange
Créhange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Créhange Es una vila de 4011 abitants, vesina de Faulquemont. Créhange Se situa a 15 min de St Avold, 30 min de Mètz e 45 min de Nancy.
La superficie de Créhange es de 1020 a La municipalitat a traversat per un riu, la Nied Alemanda.
Se fa istoricament la distincion entre lo "pòble" al Sud, mai ancian istoricament e la "vila" al Nòrd.
Créhange est une ville de 4011 habitants, voisine de Faulquemont. Créhange se situe à 15 min de St Avold, 30 min de Metz et 45 min de Nancy.
La superficie de Créhange est de 1020 ha La commune est traversée par une rivière, la Nied Allemande.
On fait historiquement la distinction entre le "village" au Sud, plus ancien historiquement et la "cité" au Nòrd.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Créhange #Èsser lo banc d'una distincion, de contunh d'un comtat de Créhange, de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle a Modèl:La s-. Un castèl a triple enceinte i i aguèt bastit a Modèl:La s-, #que dels vestigis ne son totjorn visibles.
Créhange E lo sieu comtat, #lo que #arribar una dimension considerabla, ressortissaient de la Empèri germanique, e aguèron pas ligat #qu'en 1793 a la França revolucionària per decrèt de la Convencion nacionala.
Créhange fut le siège d'une seigneurie, puis d'un comté de Créhange, du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. Un château à triple enceinte y fut construit au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, dont des vestiges sont toujours visibles.
Créhange et son comté, lequel atteignit une dimension considérable, ressortissaient de l’Empire germanique, et ne furent rattachés qu'en 1793 à la France révolutionnaire par décret de la Convention nationale.


text:
Micronacion
Una micronacion es un país proclamat per una persona o un grop sens reconeissença per cap d’autre estat. La màger part an una superfícia pichona que pichona, e son apelats micronacions. Amb l’espandiment d’Internet, i a de mai en mai de micronacions virtualas. L’estudi de las micronacions se ditz macropatrologia.
Tipologia[modificar | modificar la font]
Se classan las micronacions en set categorias:
- Socialas, economicas o simulacions politicas
- Jòcs personals o creacions egolatras
- Fantasiás o ficcions
- Promocionalas
- Entitats creadas per d'escròcs
- Anomalias istoricas
- Projèctes de nòvas nacions
Qualques micronacions dins los païses occitans[modificar | modificar la font]
- Akitania Berria (micronacion virtuala dins l’encastre d’un jòc)[1]
- Cal Sebas (a l’entorn de torneis de fotbòl a Sant Cugat del Vallès)
- la republica Caloretaire (un grop virtual de collègas)[2]
- la republica de Figairòlas (un restaurant)[3]
- la republica liura dau Frieu (projècte artistic)[4] e la republica dau Frieu (projècte commercial)[5]
- la comuna liura de Panhon (una bòria)
- la confederacion dels Païses Occitans (micronacion virtuala)[6]
- lo reialme de Riboalte (creada dins lo parçan de Lhèida)[7]
- la republica independenta de Sa Mola[8]
- lo principat de Saborg (una deformacion de l’istòria)[9]
- la republica de Timeria (de vilatges abandonats al sud del país valencian)
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Júlia Bacardit, "Graziano Graziani: “Les relacions entre els humans es basen en l’imaginari”", Núvol, 21.02.2017. Legir en linha.
- Hèctor Martín Español, "Micronacions i micronacionalisme a la xarxa d’Internet: un reflex del món en clau virtual", Treballs de la Societat Catalana de Geografia, 64, 2007 (169-191) Legir en linha.
- Graziano Graziani, Atles de micronacions, Males Herbes, 2017. En catalan, revirat de l’italian.


text:
Personalament ai pas trop d'ideias per estre trop luenc del "terrenc", mes sabi que n'ia força sus aquel forum que son plan al corrent de ço que se fa o se fa pas.. Anem! per rire Miquel Aguilera?
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Occitan de l'annada
1 Occitan de l'annada le Mar 15 Jan - 20:41
sanmarti
Occitan Warrior
Personalament ai pas trop d'ideias per estre trop luenc del "terrenc", mes sabi que n'ia força sus aquel forum que son plan al corrent de ço que se fa o se fa pas.. Anem! per rire Miquel Aguilera?
2 Re: Occitan de l'annada le Mar 15 Jan - 20:58
occitaneta
Occitan Warrior
3 Re: Occitan de l'annada le Mar 15 Jan - 21:22
Danís
Adjudant
LO probleme, a mon vejaire, quo es que avem pas UNA personalitat que faja l'unanimitat. Tu dises Miquèl Aguilera per la blaga, io dise d'acòrd, mas en realitat, sei segur que n'i a tot plen quitament aqui sus lo forum que saben pas qui qu'es ! Coma avem pas de mediatisacion daus individus, avem pas tròp la chausida. Evidentament, coneissem tots los associatius o los militants locaus, mas au niveu occitan nacionau... a despart daus chantaires, vese pas...
4 Re: Occitan de l'annada le Mer 16 Jan - 17:42
sanmarti
Occitan Warrior
Apres om pot se pausar la question de qu'a fait avançar la causa occitana en 2007. Belèu una cançon, un libre, un ome politic (om pot somiar). Los organisators de la mostra de Besiers per exemple. E si es tant malaisit de trobar, es plan lo signe de quicom, non??????????
5 Re: Occitan de l'annada le Mer 16 Jan - 18:15
Danís
Adjudant
sanmarti a écrit:As plan compres qu'avia causit M. Aguilera (president de la Republica Democratica e Federala d'Occitania per los qu'o saben pas e non pas paire o fraire de la Cristina:P ) pr'amor que força pauc de monde lo coneis en ço nostre!
Apres om pot se pausar la question de qu'a fait avançar la causa occitana en 2007. Belèu una cançon, un libre, un ome politic (om pot somiar). Los organisators de la mostra de Besiers per exemple. E si es tant malaisit de trobar, es plan lo signe de quicom, non??????????
Vertat...
O benleu pas. Benleu que sem lo sol pòple a se comportar coma una sola entitat. Benleu que degun e chascun a l'encòp a fach avançar la causa occitana. Òm pòt raivar...
6 Re: Occitan de l'annada le Mer 16 Jan - 19:51
sanmarti
Occitan Warrior
7 Re: Occitan de l'annada le Mer 16 Jan - 20:09
Danís
Adjudant
E quo es conilh, puei que sem tots occiTANS, vau mielhs parlar de çò qu'avem en comun pusleu que de cherchar la palha dins l'uelh dau vesin sens veire la potra dins lo son !
S'es pas 'quò lo probleme de l'occitanisme, que es ?
Io vòle trabalhar emb tots los occitans, m'an fote que sián de tau o tau "confession", emb tot lo monde quo es possible de far daus afars per far avançar las chausas.
Io, 'quò m'agrada de trabalhar emb los d'Anaram Bordèu, quitament se partatje pas totas lors ideias. E aprene a barrar ma bocha quand comencem de parlar daus subjects que faschen, perque de tota faiçon 'quò serviriá qu'a nos divisar. Franchament, quand zo podem eschivar, perque s'en privar ?
8 Re: Occitan de l'annada le Mer 16 Jan - 20:54
joan_cavalier
Trobador !!
9 Re: Occitan de l'annada le Mer 16 Jan - 23:41
Tiston
Occitan Warrior
sanmarti a écrit:As plan compres qu'avia causit M. Aguilera (president de la Republica Democratica e Federala d'Occitania per los qu'o saben pas e non pas paire o fraire de la Cristina:P )
sabe que qu'es lu pair de la Delfina Aguilera, chantadoira occitana... mas la Cristina la coneisse pas... enfin coneisse Christina Aguilera la star americana... i'a un raport?
dins tot los cas sas darrieras consideracions sus la grafia occitana, au M.A., thebigdreux podria vos ne'n parlar un pauc...
10 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 8:30
occitaneta
Occitan Warrior
Ne'm sembra pas que sia comparable un forum e la vita vitanta, aqui qu'es un lòc d'expression e qu'es donc totaument normau que i aja parladuras animadas o quita pelejadas... De mei, l'internet qu'a la soas limitats e donc un mot a l'escrit ne sera pas jamei interpretat com un a l'orau ... Qu'es normau !
L'important qu'es d'estar totts amassas suu terrenh, quitament qu'avem causas d'exprimir e de disèr sus tau o tau causa, lo mei important qu'es d'encoratjat cada accion occitana e occitanista que sia !!
Jo ne voi pas briga d'un pseudo "consensus" au nom de l'unitat...
Que sem un poble, e de heït qu'avem viejaires politics, culturaus, musicaus... desparrèr... qu'es aquò tanben un poble viu !!!
11 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 19:43
sanmarti
Occitan Warrior
Som d'acordi amd tu Danis, volem totis la meteissa causa mes sem pas capable d'i anar amassa, e parli pas especialament d'aquel forum mes del moviment occitanita tot sancer. es normal que cadun defenda sas ideias, sons punts de vista, mes aquo se deu faire amb mai de respect me sembla, subretot, coma o ditz Occitaneta, un mot escrit es pas interpretat coma un parlat.
12 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 19:52
joan_cavalier
Trobador !!
Tiston a écrit: thebigdreux podria vos ne'n parlar un pauc...
Sorry coma disia Alienor aprep aver encornat un frances amb un ingles, aqueste còp passi mon torn....
13 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 19:59
joan_cavalier
Trobador !!
Danís a écrit:
Io vòle trabalhar emb tots los occitans, m'an fote que sián de tau o tau "confession", emb tot lo monde quo es possible de far daus afars per far avançar las chausas.
Una anecdota leu per apiègjar ço que dit Danis, ieu pendant d'anadas lo amb lo qual capiteri lo mai de travalhar era lo Sicre, per tant la seuna musica me confla, la qu'escoti e que fasia es sense brica interest per el, es castanian-anti fontanian, ieu me foti dels morts m'interessi als vius; es respublican frances, soi independentiste occitan , çaquelà a cada còp qu'erem d'òbrar sus un projecte amassa, cadun se tenia a la seuna plaça, fasia son trabalh e daissem de costat lo 5% de metode disparier, per nos agafar als 95% de tòca comuna...aprep the rest is silence.
Aprep dirai que i'a causas dins l'occitanISME e dins certs causas que se debanon ara, que començan de m'inquiestar...mas bon aquò es una autre istòria.
Cric e Cric, pensi que lo conte es luenh d'esser finit, Cric e Crac ieu pel moment ai acabat.
Cedric
14 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 20:02
joan_cavalier
Trobador !!
sanmarti a écrit: vos prepausi jo de causir los occitans de l'annada(disi pas los occitanistas per pas tornar començar una peleja amb quaucun....).
Ai trapada la bona responsa en fach mercés a San-Marti, emplegas pas occitanISTE per pas te pelejar amb ieu, doncas pren en compta la reaccion que podria aver doncas l'occitan de l'anada lo al qual cal pegar e beure sas paraulas coma idromel....Soi Ieu
15 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 20:11
sanmarti
Occitan Warrior
16 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 20:18
joan_cavalier
Trobador !!
sanmarti a écrit:O ieu benleu pr'amor que atal ai fait quicom per l'unitat occitan(ista)
O benleu Danis e l'Omi per aver crear aquel forum sense lo qual seriem pas d'aver aquela discutida...
O benlèu Occitaneta per pas aver relevat qu'as fotut Occitan de l'annada e non pas Occitana...
Non anem ieu dirai (aprofiechi a mai que torna pas gaire passar per aquì d'aquela passa, mon encontra de l'annada per ieu l'occitan de l'anada es e demora......Yellow
17 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 20:34
sanmarti
Occitan Warrior
18 Re: Occitan de l'annada le Jeu 17 Jan - 21:24
occitaneta
Occitan Warrior
Occitaneta, caganta de l'annada 2007 ( e probablament de la de 2008...)
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Evangèli segon Matèu
L'Evangèli segon Matèu es un dels evangèlis canonics, es a dire, acceptats per la Glèisa coma difusant de l'autentica istòria de Jèsus de Nazaret, e sinoptics. Segon la tradicion primitiva de la Glèisa, l'autor seriá un apostòl de Jèsus, Matèu Leví (Mt 9,9-13), ancian collector d'impòstes, qu'auriá escrich sa compilacion vèrs l'an 80. De savent modèrnes negan aquela paternitat.
Es l'evangèli mai dirigit als josieus, coma pròvan las multiplas referéncias culturalas semiticas. Pasmens, se pòt pas exclure que la comunautat receptritz siá mixta, formada de crestians d'origina josieva e d'origina pagana. Compren tanben multiplas citas de l'Ancian Testament per provar que Jèsus es l'enviat de Dieu anonciat per la profeciás. Se tròban dins los moments mai significatius de la vida de Jèsus, lo Messias: Mt 1,23; 2,6.15.18.23; 4,15-16; 8,17; 12,18-21; 13,35; 21,5; 27,9-10. I a de dobtes sus la l'originala entre ebrèu e aramèu (lo mai probable).
Lo contèxte istoric en que foguèt escrich es d'un judaïsme posterior a la destruccion del temple en 70. Es per aquò que se percep un afrontament (cc. 12 e 23) entre lo judaïsme farisèu o rabinic -practicament l'unic que demorèt a comptar d'aquel moment- e los seguidors de Jèsus de Nazaret, mòrt e ressuscitat.
Las fonts qu'utilizèt l'autor d'aquel evangèli son, d'un costat, l'Evangèli de Marc e, de l'autre, lo material d'autras fonts, que la àger seriá la font Q. Siria seriá un dels luòcs mai probable de plaçar la comunautat de destinacion de l'Evangèli de Matèu. Se poder èsser precís, se pòt pensar per exemple a Antioquia de Siria o Damasc.[1] De segur Ignasi d'Antioquia coneissiá ja aquel evangèli en 115.
Somari
Autor[modificar | modificar la font]
La tradicion crestiana atribuís a Matèu la paternitat l'Evangèli que pòrta son nom (kata Mathaion: ‘de Matèu' o ‘segon Matèu'). Lo primièr autor conegut establissent aquela atribucion es Papias, qui, vèrs 110 o 120, en un tèxte citat per Eusèbi de Cesarèa, ditz que «Matèu [...] ordonèt las lòtjas en dialècte ebrèu e interpretèt caduna coma poguèt".[2] En acòdi amb aquela informacion, d'ancians autors crestians considerèron Matèu coma autor d'un primièr evangèli, escrich en aramèu, traduccion del grèc del tèxte ara conegut coma evangèli de Matèu. Irenèu de Lion, Clemenç d'Alexàndria, Eusèbi de Cesarèa e Jeròni se tròban entre autres considerèron l'apostòl Matèu autor d'aquel evangèli.
Pasmens, la majoritat d'els autors actuals considèra que l'evangèli de Matèu es pas una traduccion de l'ebrèu al grèc, mas que foguèt escrich dirèctament en grèc e qu'es pas escrich per un testimòni ocular, mas per un autor qu'utilizèt coma fonts de tèxtes anteriors (la Font Q e l'Evangèli segon Marc). De mai, sa redaccion se situaa en data fòrça tardièra, vèrs 80. Segon aqueles arguments, l'opinion majoritària considèra que l'autor del tèxte que se nomena evangèli segon Matèu pòt pas èsser l'apòstl Matèu nomenat en lo Nòu Testament.
Datacion[modificar | modificar la font]
La datacion majoritària situa l'evangèli vèrs 80, perque se supausa que descriu la destruccion del Temple de Jerusalem en 70, abans qu'aquò se debane, es a dire, aquela descripcion es presa coma una profecia que se compliriá posteriorament.
Las datacions mai tardièras son limitadas pels papirs P64 e P67 (vèrs 200) e la mencion d'un evangèli de Matèu escrich en aramèu que fa Papias vèrs 125. La mencionan mai tard Irenèu de Lion (cap al 180) e Clemenç d'Alexàndria (vèrs 200).
Faches de la narracion[modificar | modificar la font]
En un primièr còp d'uèlh se constata qu'aquel evangèli seguís lo plan general de l'Evangèli de Marc:
D'aquelas quatre parts se destacan
- Genealogia de Jèsus
- Enfança de Jèsus, naissença, Reis Magues d'Orient e Fugida en Egipte
- Predicacion de Joan Baptista e Baptisme de Jèsus
- Sermons o discorses:
- Las Beatituds e lo sermon de la Montanha (Mt 5-7)
- Los discors de la mission (Mt 10). La mission dels apòstols de convertir las gents al cristianisme
- Lo discors de las parabòlas (Mt 13)
- Lo discors de la Glèisa (Mt 18)
- Lo discors escatologic (Mt 24-25)
Es l'evangèli que dona mai de pes a Sant Pèire[3] (per exemple: Mt 14,22-33; 16,13-19 e 17,24-27), lo primièr Papa, per legitimar la Glèisa eritièra de Jèsus. Es per aquò un dels evangèlis que foguèt plan recebut als primièrs temps del cristianisme. Dempuèi los primièrs temps de la Glèisa, se considerèt qu'èra l'evangèli «eclesial» e fòrça manuscrits lo placèron abans los autres tres.[4]
L'Evangèli de Matèu es una òbra fòrça plan estructurada e amb de repeticions que facilitan la memorizacion. Per exemple, los discorses son d'instruccions que s'acaban totjorn amb las expressions: «Quand Jèsus aguèt acabat aqueles ensenhaments...» O «quand Jèsus aguèt vengut de donar aquelas instruccions...» Cal tanben mencionar l'expression «Jèsus percorreguèt Galilèa tota, ensenhant dins las sinagògas, anonciant la bona novèla del Reialme e garissent pel pòble de malautiás e taras de tota sòrta», que se legís en Mt 4,23 e 9,35.
Genealogia[modificar | modificar la font]
Dempuèi lo començament, l'Evangèli segon Matèu presenta Jèsus coma lo Messias qu'Israèl esperava. Segon los profètas, lo Messias caliá èsser del linhatge de David. Doncas una de las fins de la genealogia qu'òbra aquel evangèli es justament mostrar que Jèsus es descendent de David.
Enfança de Jèsus[modificar | modificar la font]
Maria se demòra emprenhada pel Sant Esperit, fach que provòca la decision de Josèp de trencar sa relacion amb ela en secrèt. Pasmens, farà un sòmi sus la promesa de la naissença de Jèsus. Descriu après la naissença e la visita dels Reis Magues d'Orient que reconeisson Jèsus coma rei. Aiçò es seguit pel chaple dels Innocents, la Fugida en Egipte, e mai tard lo retorn dins un luòc nomenat Nazaret.
Lo principal objectiu de la narracion de l'enfança es de convéncer los lectors de la natura divina de Jèsus a mejans sa concepcion pel Sant Esperit e sa naissença virginala, la visita dels Reis Magues e la fugida en Egipte an l'intencion de mostrar que la reialtat de Jèsus se limita pas als josieus, mas qu'es universal.
La Glèisa[modificar | modificar la font]
La Glèisa novèla se considèra coma contunhartritz del pòble d’Israèl coma realizant la volontat de Dieu. Israèl a pas donat los fruchs que s'esperavan e s'es donat per aquò dins un autre pòble (Mt 21,33-46), lo nòu Israèl, la Glèisa. Lo prètzfach qu'a comandat Jèsus ressuscitat (Mt 28,16-20) es a la glèisa triple:
- Cridar dins totes los pòbles de seguir Jèsus e èsser dels siues discípols.
- De batejar en lo nom del Paire, del Filh e del Sant Esperit aqueles que confessan Jèsus coma Senhor.
- De complir sa volontat que, dins l'Evangèli de Matèu, es fondamentalament amar los mai pichons (Mt 25,34-40).


text:
21/09/2016
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau 26 de setembre 2016
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 25 de setembre 2016 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Alban Garròs, noveu professor d'occitan au collegi Alienòr d'Aquitania à Brantòsme.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
19:31 Publié dans Actualitats, actualité, Ensanhament de la lenga, enseignement de l'occitan | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
1720
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1720 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Provença[modificar | modificar la font]
Acomençament d'una epidemia de pèsta (dicha Pèsta de Marselha) en causa de negligéncias fòrça grèvas que permetèron au naviri Grand-Saint-Antoine de desbarcar de marchandisas de valor contaminadas per lo bacil Yersinia pestis. Fins a 1722, la malautiá s'estendèt rapidament dins la vila (onte tuèt entre 30 000 e 30 000 personas sus una populacion estimada entre 80 000 e 90 000 abitants) e dins la region (onte tuèt entre 90 000 e 120 000 personas sus una populacion estimada a 400 000 abitants).
A tèrme lòng, l'epidemia de pèsta de 1720-1722 aguèt de consequéncias importantas sus l'economia provençala car entraïnèt lo declin definitiu dei pòrts occidentaus rivaus de Marselha (magerament Lo Martegue e La Ciutat) e renforcèt l'importància demografica de la vila focèa. D'efèct, après 1722, de migracions intèrnas permetèron de reformar la populacion marselhesa (tre 1765) au detriment deis autrei vilas e dei zònas ruralas aupencas que perdiguèron un nombre important d'abitants.
França[modificar | modificar la font]
En febrier, fin de la Guèrra de la Quadrupla Aliança que s'acabèt per una victòria de la coalicion opausada ais Espanhòus. Espanha deguèt restituir totei sei conquistas. Pasmens, l'annada foguèt sustot marcada per la falhida dau sistèma de Law. D'efèct, a partir de febrier, lo rendement deis accions èra vengut tròp feble per sostenir l'especulacion. A partir de març, lo pretz deis accions comencèt de demenir e lo public comencèt de retirar sei sòus de la banca de Law. Entre julhet e octòbre, l'establiment foguèt liquidat e de miliers d'abitants i perdiguèron de somas importantas. En revènge, l'Estat aviá aprofichat lo sistèma per redurre son deute permetent au regent Felipe d'Orleans de restaurar de finanças publicas sanas.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Sultanat de Sennar[modificar | modificar la font]
Fin dau rèine brèu d'Unsa III (1719-1720) que foguèt remplaçat per Nul (1720-1724).
Asia[modificar | modificar la font]
Japon[modificar | modificar la font]
Assopliment de la lèi qu'enebiguèt l'importacion de libres europèus. D'ara endavant, leis obratges sensa relacion ambé lo cristianisme podián intrar sus lo territòri japonés.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Metallurgia[modificar | modificar la font]
Estudi de Réaumur (1683-1757) sus lei procès siderurgics dau periòde. Afiermèt per lo premier còp l'importància de la concentracion dau carbòni per definir la qualitat dei metaus obtenguts. Pasmens, aquela concepcion s'impausèt pas avans la fin dau sègle.


text:
30/12/2011
Decembre de 2011
• Òsca a Greenpeace qu'a fach la pròva que las centralas nuclearas francesas son pas seguras.
• Òsca als electors russes que son pas tan colhas coma Poutine o podiá pensar.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres François Lesage e Ladislas de Hoyos, Carlo Peroni, Rolland Dubillard, Cesaria Evora e Vaclav Havel.
• Òsca a l'ambaissador de França en Siria que demoncia la flaquesa de l'ONU (5000 mòrts, ja).
• Òsca a la condamnacion de Chirac pels emplecs fictius de París.
18/12/2011
16/12/2011
Roma, amor meun
14/12/2011
05/12/2011
Aviái dich que non...
Coma ai un fum de trabalh universitari aquesta annada (soi marcada dins doas universitats, soi marcada a 35 oras de trabalh setmanièr, soi marcada als devers dels enfants, a la bugada, a la balaja, a la cosina…), aviái dich que prendriái pas res a far a costat : pas cap de cors a balhar, pas cap de conferéncia a presentar, servici minimum dins lo mitan associatiu. Res. Res. Res.
Mas. Mas. Mas. Mas, en Avairon, avèm una associacion (Lo Grelh roergàs) qu'es estada montada per Enric Molin en 1921, qu'es tanben un pichon ostal d'edicion e que publica una revista trimestrala (Canta-Grelh). Aime fòrça Enric Molin, son trabalh mas tanben son vejaire, son èime, tot, e aviái totjorn dich que daissariái pas lo Grelh roergàs s'avalir. O susvelhave d'un pauc luènh mas susvelhave. Tot anava puslèu melhor dempuèi quauques temps. S'èran trobat un capiscòl jove e dinamic : Lugan Bedèl. Lo Grelh èra a prene un vam novèl. N'ère urosa. Solament, Lugan e son amiga Anna se tuèron aqueste estiu sus una rota de Catalonha. Davant de morir, Lugan m'aviá demandat de dintrar al conselh d'administracion del Grelh e li aviái dich que òc. I dintrère doncas e calguèt trobar un autre menaire. Un dels ancians, malurós de veire que lo Grelh èra tornar dins una missanta passa, prenguèt aquela carga. Per malastre encara, lo que fargava la revista dempuèi d'annadas e d'annadas tombèt malaute. Impossible per el de contunhar d'assegurar aquel trabalh. Me vaquí doncas a manejar e a fargar Canta-Grelh. Vese pas qu'una solucion : arrestar de dormir.
Joconde o Belle ferronnière ?
30/11/2011
Novembre de 2011
• Vergonha a los qu'an metut fuòc als burèus de Charlie Hebdo a París.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Christiane Legrand, Joe Frasier, Pierre Dumayet, Maurici Andriu, Enric Garriga Trullols, Danielle Mitterrand e Montserrat Figueras.
• Òsca a la liberacion dels 3 ostatges (trabalhaires umanitaris) retenguts al Iemen dempuèi cinc meses.
• Vergonha a EDF qu'arresta de balhar sas publicitats a La Tribune (ja dins una situacion financièra dificila) per çò qu'a publicat quicòm que li agradava pas. E òm nos ditz que la premsa (amb pub., es a dire tota levat lo Canard) es independenta...
• Vergonha a aquel país compausat dins sa maja part (UMP+PS) de monde politics que dison pas, ara, que cal sortir del nucleari, amai s'es dins 30 o 40 ans. Esperarem l'accident.
• Òsca a l'arrestacion del filh de Kadhafi lo mai enrabiat : Seïf al-Islam.
• Òsca als Egipcians que son tornar sus la plaça Tahrir per çò que vòlon pas dels militaris al poder.
• Vergonha a Bachar el Assad qu'es totjorn en plaça e que tira encara sus son pòble.
• Vergonha al governament francés que fa una lei (5 en 7 ans)
cada còp que i a un fach divèrs.
24/11/2011
Canissum productiu
Darrièr torn jogat a son coetaire d'òme : serà pas entarrada a Jarnac. Passarà sa mòrt en vacanças, coma ditz Brassens, mas sol.
22/11/2011
19/11/2011
16/11/2011
Omenatges a Maurici Andriu
Maurici Andriu es defuntat ièr a l'atge de gaireben 78 ans. De per sa familha, èra fòrça estacat a l'Avairon. Lo darrièr còp que lo vegère, èra a Najac, per la messa de Lugan Bedèl al mes de julhet. Aquí l'omenatge escrich per David Grosclaude, en gascon, e puèi çò que se trapa sus Wikipèdia, en lengadocian :
Adiu Maurici
Maurici Andriu èra, per jo, prumèr ua votz. Aquesta votz que s'ei carada uei e qu'èm nombrós a estar tristes. Qu'ei la votz qui escotavi per las annadas 70 a la ràdio lo dimenge. Èra l'epòca quan non i avèva pas gaire de plaça per la lenga occitana sus las ondas. Segur n'i a pas enqüèra pro mes a aquera epòca la votz de Maurici dens « l'òra occitana » èra un simbèu. Que i avèva la votz mes la diccion teatrau de Maurici. Lo son biais de har retrenir la lenga, que l'avem tots en memòria. Qu'èra unic.
Dab eth qu'èi partatjat las prumèras annadas de la television en occitan. Autanlèu 1982 que soi anat tribalhar com pigista dens l'emission « Viure al país ».Maurici que'n portava la responsabilitat, que n'estó l'incarnacion. Que i passèi quasi vint ans en la soa companhia.
Lo tribalh realizat pendent totas aqueras annadas qu'ei immense. Que son centenats de milierats d'occitans qui espiavan l'emission qui presentava Maurici. Qu'èra conegut e reconegut dens una gran partida deu territòri occitan coma l'òmi qui pareishèva cada dimenge per « l'emission en occitan de la television ». La soa popularitat qu'èra vertadèra, pregondament enrasigada, dens tots los mitans sociaus.
Qu'a hèit conéisher escrivans, artistas, militants, musicians, cantaires, comedians. E puish que i avèva la lenga populara qui s'exprimiva dens las emissions. Qu'èra l'endret on hasèvan parlar los qui n'avèvan pas imaginat que l'occitan avosse ua plaça en aquera television, enqüèra considerada com sacrada. Maurici qu'èra aquò tau gran public. E se tot lo monde n'avèvan pas la diccion de Maurici, se semblava estranha a las aurelhas de tau o tau, qu'èran unanimes a díser que l'òmi « parlava plan » e que dava dignitat a la lenga.
Que soi triste, com ne son tots los qui an tribalhat dab eth e tots los qui l'an seguit a la ràdio e a la television.
Que i avèva enfin la soa passion : lo teatre. Los qui l'an vist sus un empont qu'ac saben, qu'èra aquò la soa passion prumèra.
Alavetz militant Maurici Andriu ? Segur mes discret dens lo son militantisme. Qu'a consacrat la soa vita a la lenga occitana e qu'a sabut transméter lo gost de combàter entà la soa dignitat a milierats e milierats de personas.
Adiu l'amic, adiu collèga. Urós e fièr d'aver podut har un tròç de camin dab tu !
David Grosclaude
Maurici Andrieu (París, 12 de decembre de 1933 - Tolosa, 15 de novembre de 2011) èra una figura de l'audiovisual e del teatre occitan.
Nascut a París per azard, dins l'arrondiment 12en, lo 12 de decembre de 1933, Maurici Andrieu foguèt rapatriat a Tolosa tre sos sièis meses en rason d'una malautiá grèva de sa maire que ne morirà ça que la dos ans puèi. Elevat a Tolosa per sos grands parents pairals que ne ten la practica de la lenga occitana, fat e fòl de teatre a 15 ans, mas ausant pas causir aquel camin, lo Maurici s'adralha aprèp lo bac cap a longs estudis medicals amb concorses dels espitals a la clau. Es a Niça, que i es coma intèrne cirurgical, que lo demòni de la scèna lo tòrna agafar, lo butant a daissar la cirurgia al profièch de l'anestesia, e a començar de far de teatre en amator amb lo Cercle Molière que li jòga, en 1967-68, dins sièis pèças en doas sasons : Le mariage de Figaro, de Beaumarchais (Basile), Le misanthrope, de Molièra (Clitandre), Le maître de Santiago, de Montherlant (Letamendi), La mégère apprivoisée, de Shakespeare, version Audiberti (Tranio), La vie est un songe, de Calderon (Astolfe), e Lison, de Musset (Le duc).
Diplòma e tèsi en pòcha, aquí lo nòstre anestesista installat en region parisenca amb l'idèia plan arrestada de se reconvertir dins lo teatre. Quauques recitals de poesia (Prévert, Apollinaire), l'animacion d'un atalièr de teatre al collègi de Saint-Mandé, en soma plan pauc de causa per se metre jos la dent e plan de dificultats per dintrar dins lo mitan teatral quand avètz pas seguida la filièra normala. Al cap de quatre ans e mièg, s'estent pas ges acostumat a "la vie parisienne" e agent pres consciéncia de sa prigonda occitanitat lo jorn que l'Enric Molin li revelèt que lo « patoès » que cresiá de parlar èra ni mai ni mens que la lenga dels trobadors, Maurici Andrieu decidís d'abandonar la medecina, de tornar al país, a Tolosa, e d'èstre comedian professional. Çò que met a execucíon en junh de 1973. Tres meses puèi, lo còp d'astre !... Una audicion a l'estacion regionala de l'ORTF li permet d'i trabalhar coma comedian en francés e en occitan, de far la coneissença de la cantaira occitana Jacmelina, que met en musica unes de sos poèmas, e un pauc pus tard de Rosina de Pèira e Martina que cantan la cançon tradicionala occitana. E en octobre de 1974, lo qüatuor se produsís amb succès dètz jorns de temps a la Cauna-Poesia de Tolosa amb son espectacle "Tolosa Occitana", cants tradicionals, cançons de creacion e poèmas del sègle XVII a d'uèi. A partir d'aquí, la carrièra artistica del Maurici Andrieu es lançada e se va persègre dins divèrsas direccions : sus scèna, a la ràdio e television, coma istorian local e coma traductor de pèças de teatre. (Tirat del siti Wikipèdia)
12/11/2011
11/11/2011
Gardarem etc.
Ièr a ser, ère a l'avant-prumièira del film "Tous au Larzac" a Rodés. L'istòria, la coneisse (cossí la conéisser pas quand òm es nascut en Avairon ?), los “actors”, comence de ne conéisser la maja part, a fòrça d'anar trevar a Mont-Redond o a Potensac l'estiu amb mos amics-canal-istoric. Sabiái doncas qu'aprendriái pas grand causa mas qu'anave passar un bon moment. Manquèt pas. L'umanitat de tot aquel monde me toca e me tocarà totjorn. Deve dire que, dins totes aquelses personatges, un me toquèt un pauc mai : Marizette Tarlier. Òm la presenta sovent coma la femna de Guy Tarlier (defuntat en 92), un dels menaires de la lucha. Lo coratge d'aquela femna, a aquela epòca, espanta : èra d'aquelses que dintrèron dins la casèrna dels militaris (a l'ora del despertin) per fotografiar e panar de papièrs (avián besonh de saupre çò que l'armada aviá ja crompat o non a de proprietaris de l'endrech qu'èran pas païsans). Me sembla qu'èra la sola femna de l'expedicion. La sortida de la casèrna siaguèt mai complicada que la dintrada, evidentament. Totes siaguèron jutjats. Marizette prenguèt 15 jorns de preson e la supression de sos dreches civics a vida (los a tornats trapar après la fin de la lucha). Vo'n dise pas mai, anatz veire lo film quand sortirà. Vos sentiretz vius !
Davant d'acabar, quicòm que faguèt remarcar José Bové a la fin de la discutida qu'acabèt la serada : l'an passat, pel gas de sistre, los tecnocratas, quand balhèron lo drech de cercar lo gas a Nant, agachèron pas la carta, se trachèron pas qu'una bona part del canton de Nant se trobava sul Larzac... Las abituds se perdon pas e la mobilizacion siaguèt importanta.
02/11/2011
L'aimave plan, ieu, aquela Una...
31/10/2011
A bicicleta
Octobre de 2011
• Vergonha a la China e a la Russia qu'empachan l'ONU de prene de sanccions contra la Siria.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres lo fondator de Sipa, Göksin Sipahioglu, Steve Jobs, Jean Amadou e Robert Lamoureux.
• Vergonha a la França que, 50 ans après lo chaple d'aumens un centenat (benlèu dos) d'Algerians que manifestavan pacificament a París, a totjorn pas reconeguda sa responsabiltat.
• Òsca a la liberacion de Gilad Shalit, soldat israelian retengut pel Hamas depuèi mai de 5 ans.
• Vergonha a l'assassinat de Marie Dedieu, 66 ans, francesa que demorava al Kenia dempuèi 15 ans per, sai que, de calucs de Dieu somalians, encara.
• Vergonha a la reeleccion de Paul Biya al Cameron, es en plaça dempuèi 1982.
• Òsca a la Libia qu'es sul camin de la libertat.
• Òsca a la dintrada de la Palestina a L'UNESCO e òsca a la França qu'a votat òc.
29/10/2011
26/10/2011
Tunisia
Los Tunisians elegisson d'islamistas, la Libia anoncia que serà la charia que serà aplicada. De segre.
22/10/2011
19/10/2011
17/10/2011
Democracia europenca
Ja Sarkozy nos aviá fach lo còp après lo "non" francés al referendum pel projècte de Constitucion europenca. "Avètz dich que non e ben ieu dise òc e aquò serà : òc." Duèi, son los Eslovacs que son pregats de tornar votar per çò qu'an dich "non" a la creacion d'un fons d'estabilitat financièira en Euròpa. Votar e tornar votar tant que lo monde en plaça son pas satisfachs, viva la democracia ! Avèm pas de leiçons a balhar a degús... Aquò anoncia pas res de bon per l'avenidor d'Euròpa.
14/10/2011
Ai un problèma agradiu...
Pel moment, soi a trabalhar sus las lengas romanas e me cal, coma se deu, estudiar lo francés tanben. Ai pas brica de problèma amb las autras lengas, mas, lo francés, cada còp que lo me cal escriure en fonetica, m'engane... I mete tròp de sillabas. Lo monde de l'Academia francesa se devon virar dins lor tombèl... Fin finala, pensatz ben qu'aquò me fa plaser. Aquò m'agrada de pensar que, dins ieu, i a mos aujòls que fan de resisténcia e que, amai se soi nascuda a una epòca que la lenga francesa aviá presa possession de tot mon país, qu'aquò's un afar entendut dempièi un briu e que tot autre vejaire seriá lo d'un cabord utopista, e ben i a encara de causas que trucan : parlam pas (encara) lo francés normalizat ! L'educacion nacionala assaja ben d'aprene als escolans a prononciar pas lo "e" final dels mots (lo "e" final es grisat : école) mas i a pas res a far : los aujòls (e los regents) fan de resisténcia, eretatge occitan*, los dròlles contunhan d'anar a l'école.
Per tornar a mon dever, se vòle capitar a escriure lo francés en fonetica corrèctament, ai doas solucions :
- far coma se me trufave del monde de París ;
- far coma s'estudiave una lenga estrangièira.
Es vertadièirament un problèma agradiu.
* Me fan rire los que denegan l'occitan dins una lenga a l'accent miègjornal meravilhós.
12/10/2011
06/10/2011
29/09/2011
Son tant cons los electors ?
Abbas lo coratjós
Setembre de 2011
• Vergonha a la nominacion del jutge Burgaud (Outreau) a la Cor de Cassacion.
• Òsca al vent de panica que bufa dins la politica sul sicut del finançament dels partits pels dictators africans.
• Vergonha a Chirac qu'es tròp malaut per anar a son procès (pels emplecs fictius de la vila de París) mas qu'es pro leste per plaijar contra lo que l'acusa d'aver reçaupudas de sacadas d'argent dels dictators africans.
• Vergonha a tot çò que s'ausís e se legís sus las relacions Estat-laboratòris (Servier). Se lo cumul dels mandats èra defendut e que los mandats èran limitats dins lo temps, veiretz que d'unses se comprometrián pas tant per assegurar lor plaça.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Salvatore Licitra, Richard Hamilton, Walter Bonatti, Georges Fillioud, Cora Vaucaire, Jean Leclant, Wangari Maathai e Paulette Dubost.
• Òsca a la bugada bèla dins lo mitan politic (Guérini, Sarkozy, Balladur, Hortefeux, Woerth e lors amics escurs). Fin finala, an rason de bastir de presons...
• Òsca a Mahmoud Abbas qu'a demandat oficialament a l'ONU de reconéisser l'Estat palestinian.
• Vergonha a Benyamin Netanyahu que li respond en recaptant encara mai de tèrra a la Palestina. E vergonha als Israelians que van anar viure alai.
• Òsca als elegits d'esquèrra qu'an pres lo Senat pel primièr còp dins la cinquena Republica.
• Òsca a la plumada qu'a presa Isabelle Balkany a las senatorialas. Paure Jean Sarkozy : aver Isabelle Balkany coma mairina e Brice Hortefeux coma pairin deu pas èsser aisit cada jorn...
• Òsca a l'idèia de la justicia d'ausir lo subre-poderós jutge Courroye dins l'afar Bettencourt.
• Vergonha al repòrt del jutjament dins l'afar dels votants defuntats a cò dels Tibéri.
• Vergonha al ministèri dels Franceses de l'estrangièr que Sarkozy inventèt per David Douillet e qu'existís pas pus dempuèi la nominacion de Douillet coma ministre dels espòrts.
• Vergonha a Poutine qu'anoncia que serà lo president que ven e que metrà Medvedev coma primièr ministre. A tu, a ieu, a tu, a ieu…
25/09/2011
16/09/2011
Burki : the best
14/09/2011
13/09/2011
11/09/2011
10 ans
Fa 10 ans, ère a far la maqueta d'un libre dins l'escura que me servís de burèu. Coma de costuma, escotave Inter. Quand ausiguère la novèla, davalère per anar agachar CNN a l'ostal. A la debuta, parlavan d'un accident. Vegère lo segond avion dintrar dins la tor. Aquí comprenguèrem.
10/09/2011
09/09/2011
01/09/2011
30/08/2011
Agòst de 2011
• Vergonha a Bachar el Assad que contunha de tirar sus son pòble reguitnaire.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Annette Charles, Henri Tisot, Francesco Quinn, Jean-Claude Bajeux, Nancy Wake, François Cacheux, Allain Leprest, Pierre Quinon, Raoul Ruiz, Michel Mohrt, Gilles Courtemanche e Jean Tabary.
• Vergonha a David Cameron, prumièr ministre anglés, per sa gestion de la crisi dels salvatjons de Londres. Coma ditz Charlie Hebdo, es la delocalizacion de la justicia chinesa en GB.
• Òsca a Anna Hazare, pacifista indian, qu'a fach plegar son governament e impausat una lei contra la corrupcion.
• Òsca al pòble libian qu'a capitat a sortir la clica Kadhafi.
• Vergonha al tustassal qu'a pres Ali Farzat, caricaturista sirian (li an brigadas las mans). Ibrahim Gashoush, cantaire, a ajut mens d'astre, es estat amassat mòrt, las còrdas vocalas desrabadas.
• Vergonha a la politica fiscala francesa : los rics se veson oblijats de demandar de pagar mai. I a quicòm que truca. Vergonha al president dels rics.
24/08/2011
Pichon plaser personal
Coma mon portable (que datava del Neolitic) èra a escupir son arma e que Bouygues m'emmerdava, cambière per anar a cò de SFR que m'ofrissiá un altre portable. Ara, pague mens car que de davant e ai un portable del sègle XXI. Ai doncas descobèrt las aplicacions. Perdon... las aplís. Podètz far tot amb aquò (levat netejar l'ostal). Gaireben tot. Mas ieu, çò que m'agrada lo mai dins mon portable novèl, es de reçaupre de sms. Es lo cant (nuèchenc) d'un mèrlhe que m'anoncia que qualqu'un m'escriu. Avètz ja pres lo temps d'escotar los mèrlhes la nuèch ? Pichon plaser personal. E coma desrevelhador, ai metut "Hallelujah” de Léonard Cohen. Coma aquò, me crese al Paradís cada matin.
Ai rescontrat lo terrorista kurde del Larzac
Coma cad'an, me pòde pas empachar de montar sul Larzac per anar passar una serada a tornar far lo monde. Per çò qu'un altre monde es possible. Segur. De costuma, anam a Montredond, a cò de Bové, per çò que i a de monde que coneissèm mas atanben per çò que i a... la librariá. Es important, per ieu, la librariá. Mas, aquest'an, avèm decidit de cambiar un pauc e sèm anats a Potensac, a cò de Maillé. Meteissa causa : un mercadon per crompar per manjar e per beure e un espaci per s'assetar e tornar far lo monde. Mas aquí, pas cap de librariá. Sníf. Coma a Montredond, i a de monde, e es aquí qu'ai rescontrat lo terrorista kurde. Boooooooo ! Sai pas se vos sovenètz mas, en 2008, i aviá, sul Larzac, un camp d'entrainament de terroristas kurdes. E dels missants, encara. Urosament, un collectiu s'èra montat a l'epòca per sosténer l'amic Alí, lo kurde que viviá aquí e qu'èra acusat de jogar a Ben Laden. S'aquò vos interressa, picatz "terroristas kurdes + Larzac" dins Google. Veiretz un pauc cossí la premsa se pòt enganar. Enfin bon, ara lo daissan tranquille. Avèm discutit e, quand li diguère que trabalhave per la cultura occitana, lo vegère particularament interessat. E per causa : me contèt que lo sistèma de las calandretas l'aviá talament apassionat quand arribèt sul Larzac que montèt la meteissa causa dins son país, en Turquia, per la lenga kurda. M'agradèt encara mai, aquel terrorista.
22/08/2011
18/08/2011
17/08/2011
10/08/2011
27/07/2011
Inscription à : Articles (Atom)


text:
EUROKKA se dona per tòcas de :
* Coordenar los musicaires dins los estúdios de Vinilkosmo ;
* Coordenar la ret d'escambis d'informacions culturalas de l'esperanto ;
* Far conéisser e desvelopar d'artistas o gropes cantant en esperanto ;
* Far augmentar la qualitat e la quantitat d'aquela mena de produccion musicala ;
* Incitar los artistas simpatizants de l'esperanto a cantar dins aquela lenga ;
* Organizar d'espectacles d'artistas o de gropes cantant en esperanto dins le quadre de rencontres d'esperanto (Congrès Universal d'Esperanto, Internacia Junulara Kongreso, Internacia Festivalo, Internacia Junulara Festivalo, Internacia Junulara Semajno, Internacia Seminario, congrès de SAT-Amikaro, etc.) ;
* Organizar lo Festenal cultural e artistic d'esperanto (KAFE) a Tolosa ;
* Collaborar amb las radios internationalas o localas (coma Canal Sud, FMR o Ràdio Occitània) en produsent d' emissions sus l'esperanto e en diffusant de musica en esperanto ;
* Presentar la cultura musicala de l'esperanto, son istòria e son evolucion pendent conferéncias, seminaris, reunions d'informacion, etc. ;
* Organizar de viradas per d'artistas esperantofòns.
EUROKKA foguèt creada en 1988 per Floreal Martorell. Es a l'origina, en 1990, del label independent d'esperanto Vinilkosmo e de la revista musicala en esperanto ROK-gazet'.
En 1991, l'associacion venguèt una branca tematica de l'Organisation Mondiala dels Joves Esperantofòns (TEJO).


text:
Somari de La Setmana n° 1059
- Escriut per Super Utilisateur
- Publicat dens La semaine en images
P2 -- Los lectors de la Setmana
P3 -- Editorial e Somari « Dàvid contra Goliat...»
P4 -- La Setmana internacionala « Barcelona : la Sagrada Familia acabada dins dètz ans »
P5 -- La Setmana politica « Perpinhan : ont n'es lo catalanisme ? »
P6 -- Actualitat en bracas
P7 a 9 -- Dossièr « Economia : gardar la lenga e se trobar l'emplec »
P10 -- Reportatge de la setmana : « Bearn, clap de fin tà la Hèsta de la Husta »
P11 -- Actualitat en bracas
P12 -- L'opinion de la setmana « De la sociologia dau malhòt »
P13 -- Expressions occitanas, literatura, punt de lenga, paregut e Express'Òc (Partenariat dab Lo Congrès)
P14 -- Cronica D'una isla a l'autra « Jersey, d'islas britanicas ocupadas pels Alemands »
P15 -- Agenda Cultural
P16 -- Retrach de la Setmana « Maria-Noèla Pieracci, Entre Provença e Salento »
Monde, si avetz enveja de parlar de çò qui's debana dens la vòsta region, lo vòste parçan, d'un eveniment, d'ua situacion particulara qui v'agrada o qui'vs destorba, n'esitatz pas a'ns har parviéner lo vòste article o la vòsta braca a l'adreça : This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. Que'ns haram un plaser d'ac publicar ! Qu'èm a la vòsta escota e qu'esperam los vòstes retorns.
Monde, s'avètz enveja de parlar de çò que se debana dins la vòstra region, lo vòstre parçan, d'un eveniment, d'una situacion particulara que vos agrada o vos destorba, esitatz pas a nos far parvenir lo vòstre article o la vòstra brèva a l'adreça : This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. Nos farem un plaser de la publicar ! Sèm a la vòstra disposicion e esperam los vòstres retorns.


text:
De terroristas ?
Apèl per un recampament de sosten amb los tres de Mugitu !
Lo dijòus 27 d’octòbre lo collectiu Mugitu (collectiu de desobesissença Basc) e Libertat ! (esquèrra revolucionària d’Occitània) an organizat un entartatge per protestar contra los projèctes LGV en Occitània e al Païs Basc al moment de la session plenièra de la CTP (Comunautat de Trabalh dels Pirenèus). L’entartrada, la presidenta de Navarra Yolanda Barcina, preniá aquel jorn d’aquí , la presidéncia de la CTP en plaça de M.Malvy. Aquela accion merengada menada sens trigar descadenèt la vendeta del personal politic. Y.Barcina de retorn en Navarra portèt lo pet pour « atemptat contra una autoritat publica » en seguida a-n aquò tres camaradas de Mugitu foguèron interpelats puèi relargats. M.Malvy de son costat faguèt una denóncia « telefonica ». Mas la farsa s’arrèstèt pas aquí e prenguèt un biais pels mens desmesurat, en efèit los tres camaradas foguèron desferrats a l’Audienca Nacional, lo tribunal suprèm espanhòl. Es, en çò nòstre, le parelh de la cort de seguretat de l’Estat, es a dire una justícia d’excepcion la que jutja los « terroristas », res de mens… Passaràn en procès lo dimècres 16 de novembre a Madrid.
Libertat ! s’insurgisson de l’absurditat d’aquela procedura mas tanben de la criminalizacion del movement contra la LGV e dels mouvements totes de desobesissença.
Pensam que cal mai que mai denonciar los faraonics projèctes destructors de vidas, de territòris, e de riquesa. La LGV (linha a granda velocitat) es una de las illustracions mai claras, de miliards cremats per res sus l’autar del productivisme, de la metropolizacion. Mentre que la crisi tusta de plen foet los nòstres païses e mai particularament las classas popularas, los nòstres politics als servicis dels interèsses capitalistas renóncian pas a-n aquel degalh vergonhós. Per la desinformacion, lo tabasatge mediatic, los nòstres decideires servils nos fan passar aqueles projèctes coma essencials al desvolopament. A Libertat ! Pensam que la LGV pausa la question cruciala de quina societat volèm. Lo capitalisme dins sa corsa desfrenada del profièit nos entraïna dins una paret, es un fren al nòstre liure desvolopament. Tan que durarà, serèm someses a son arbitrari.
Quand una societat deven injustícia lo nòstre primièr dever es de desobesir.
Totes davant lo consulat d’Espanha aquel dimars de 15 novembre a las 19h en solidaritat amb Mugitu e contra les projèctes de destruccion.
——————————————–
Des terroristes ?
Appel pour un rassemblement de soutien avec les trois de Mugitu !
Jeudi 27 octobre le collectif Mugitu (collectif de désobéissance Basque) et Libertat ! (gauche révolutionnaire d’Occitanie) ont organisé un entartage pour protester contre les projets LGV en Occitanie et au Pays Basque lors de la séance plénière de la CTP (Communauté de Travail des Pyrénées). L’entartrée, la présidente de la Navarre Yolanda Barcina, prenait ce jour là, la présidence de la CTP à la place de M.Malvy. Cette action meringuée menait tambours battants déchaîna la vindicte du personnel politique. Y.Barcina de retour en Navarre porta plainte pour « attentat contre une autorité publique » suite à cela trois camarades de Mugitu furent interpellés puis relachés. M.Malvy de son côté déposa une plainte « téléphonique ». Mais la farce ne s’arrêta pas là et pris une tournure pour les moins démesurée, en effet les trois camarades furent déferrés à l’Audienca Nacional, le tribunal suprême espagnol. Il est, chez nous, le pendant de la cours de sûreté de l’état, c’est à dire une justice d’exception celle qui juge les « terroristes », rien de moins… Ils passeront en procès le mercredi 16 novembre à Madrid.
Libertat ! s’insurge de l’absurdité de cette procédure mais aussi de la criminalisation du mouvement contre la LGV et de tous les mouvements de désobéissance.
Nous pensons qu’il faut plus que jamais dénoncer les pharaoniques projets destructeurs de vies, de territoires, et de richesse. La LGV (ligne à grande vitesse) est une des illustrations les plus frappantes, des milliards brûlés pour rien sur l’autel du productivisme, de la métropolisation. Alors que la crise frappe de plein fouet nos pays et plus particulièrement les classes populaires, nos politiques aux services des intérêts capitalistes ne renoncent pas à ce gaspillage honteux. Par la désinformation, le matraquage médiatique, nos décideurs serviles nous font passer ces projets pour essentiel au développement. À Libertat ! Nous pensons que la LGV pose la question cruciale de quelle société voulons-nous. Le capitalisme dans sa course effrénée du profit nous entraîne dans un mur, il est un frein à notre libre développement. Tant qu’il durera, nous serons soumis à son arbitraire.
Quand une société devient injustice notre premier devoir est de désobéir.
Tous devant le consulat d’Espagne ce mardi 15 novembre à 19h en solidarité avec Mugitu et contre les projets de destruction.


text:
Castèu-Arnós e Sant Auban
Castèu-Arnós e Sant Auban (localament Castèl-Arnós e Sant Auban[1] (Château-Arnoux-Saint-Auban en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ aquodaqui.fr


text:
1299
Aquesta pagina concernís l'an 1299 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Annada de crisi militara per l'Empèri ambé de desfachas còntra Venècia e còntra lei Turcs Otomans. Sus lo premier frònt, la fin de la guèrra entre Venècia e Gènoa permetèt ai Venecians de concentrar tornarmai un nombre important de naviris en Mar Egèa onte plusors illas foguèron pauc a pauc conquistadas (→ 1301 e 1302). Sus lo segond frònt, leis Otomans prenguèron la vila de Mocadena. Aquò permetèt a Osman Ièr de fondar un estat en Anatolia qu'anava venir un perilh major per l'Empèri. L'interpretacion marrida de l'emperaire Andronic II Paleòleg (1282-1328) — que considerava pas lei Turcs coma una menaça vertadiera dempuei la disparicion de la menaça seldjokida — agravèt la situacion dins lei províncias asiaticas.
En revènge, dins lei Balcans, la situacion se melhorèt en fàcia dei Sèrbes. D'efèct, incapable de leis arrestar militarament (→ 1297), Andronic II capitèt de negociar un maridatge entre lo rèi sèrbe Stefan Uros II Milutin (1282-1321) e sa filha. En cambi, foguèt concluda la restitucion dei territòris perduts per lei Bizantins dins lo corrent deis annadas precedentas.
Sultanat Otoman[modificar | modificar la font]
Presa de la vila bizantina de Mocadena (Bilecik) per Osman Ièr. Aquò marquèt la fondacion de la dinastia e de l'estat otoman d'Anatolia.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Fins dau rèine dau negus Saba Asgad (1298-1299). Wedem Arad (1299-1314), qu'èra probablament son fraire, li succediguèt. Aquò marquèt la fin de la la crisi dinastica entraïnada per la mòrt dau negus Yagbe-Sion — cinc sobeirans de 1294 a 1299 que se succediguèron dins de circonstàncias mau conegudas — e permetèt d'estabilizar la situacion politica en Etiopia. Lo negus novèu mandèt una ambaissada au Caire per obtenir la nominacion d'un evesque novèu a la tèsta de la Glèisa Etiopiana mai lo senhor musulman refusèt tornarmai maugrat l'abséncia de guèrras entre Etiopia e leis estats musulmans d'Africa.


text:
"Meddia aranés": Vos informan qu'aguest dissabte eth poble de Bausen acuelh era 1a Hèsta dera Lan
Aguest dissabte, eth poble de Bausen acuelh era 1a Hèsta dera Lan que compdarà damb charrades, debats, talhèrs e demostracions de hilat dera lan entre d'autes activitats. Ne parlam a hons aué en Meddia aranés a on vos informam tanben dera participacion des Pompièrs en un cors d'ncendis Forestaus e a on vos dam tarlat deth barrament dera sason d'AranPark entà Tot Sants damb 44.000 visitaires. Aquest dissabte, el poble de Bausen acull la 1a Festa de la Llana, en què hi haurà xerrades, debats, tallers i demostracions del filat de la llana, entre altres activitats. En parlem a fons al "Meddia aranès", on us informem també de la participació dels Pompièrs en un curs d'incendis forestals i on us avancem el tancament de la temporada d'AranPark per Tots Sants, amb 44.000 visitants.


text:
Dempús des amassades der Ajuntament de Les e era Associacion d’Artesans d’Aran (ART), pendent junhsèga, agost e seteme, eth pòble de Les amiarà a tèrme eth cicle “Mercats Artesanaus” toti es dissabtes, d’11.00 a 22.00 ores. Eth prumèr aurà lòc eth proplèu 29 de junhsèga.
Complete aguesta aufèrta ua naua edicion dera “Hèira d’Artesania”, era dimenjada deth 12 e 13 d’agost, ua activitat dejà consolidada.
Eth cicle de mercats se barrarà damb era dimenjada deth 2 de seteme integrat enes jornades “Aqueres Montanhes“, ues jornades de montanha damb conferéncies, Vies Ferrata Nocturnes, gessudes de treking e era Corsa e Caminada der Haro eth 3 de seteme, organitzada per Baishmonix.
Hònt: Ajuntament de Les


text:
Storit, l’apli que garda vòstras lecturas en memòria
Veiquí una aplicacion que vai rejauvir los lectors. Vos permet de conservar vòstre istoric de lectura, sus una laissa virtuala, dins vòstre telefòn. Vos sufís d’escanerizar l’ISBN dau darrier roman sus vòstra taula de nuech e vei-lo-quí dins la lista. Manca pus que vòstres contactes sus los malhums sociaus venian veire çò que venetz d’i botar. Storit vos permet tanben de conselhar vòstras amics en tot lor enviar un corrier electronic o un SMS. Una applicacion plan utila per vòstres lecturas de queste estiu.
La podetz trobar dins l’AppStore d’Apple o sus Google Play.