text:
Espècia (biologia)
L'espècia es l’unitat (o taxon) de basa de la sistematica.
Somari
Presentacion formala[modificar | modificar la font]
Dins la classificacion scientifica, una espècia es designada per un binòmi latin, compausat d’un nom generic (que pren una majuscula iniciala) seguit d’un epitèt especific. Per exemple, los èssers umans apartenon al genre Homo e a l’espècia Homo sapiens. Lo nom de l’espècia es l’ensemble del binòmi e pas solament l’epitèt especific. Formalizada per Linne al cors del sègle XVIII, la classificacion binomiala, e tanben d’autres aspèctes formals de la nomenclatura biologica, constituís lo « sistèma linnean ». Lo nom scientific de l’espècia s’escriu normalament en italicas. Quand òm se referís a una espècia non determinada, es d’usatge d’utilizar l’abreviacion sp. al singular (o spp. al plural) a la plaça de la segonda partida del nom scientific.
Problematica de la nocion d’espècia[modificar | modificar la font]
Al sègle XVIII, las espècias èran consideradas coma lo resultat de la creacion divina e, a aqueste títol, èran consideradas coma de realitats objectivas e immutablas.
Dempuèi l’aveniment de la teoria de l’evolucion, la nocion d’espècia biologica a conegut fòrça evolucions, mas cap consensús es pas jamai pogut èstre obtengut sus sa definicion.
La definicion mai comunament citada es deguda a Ernst Mair. Segon aquesta definicion, qu’es la del concèpte d’espècia biologica (o espècia isolada), las espècias son de « gropes de populacions naturalas, efectivament o potencialament interfeconds, que son geneticament isoladas d’autres gropes similars ». Maitas autras definicions an tanben cors (veire çai-dejos definicions de l’espècia), l’espècia es alara definida coma una populacion que sos membres se pòdon crosar sens dificultats dins de condicions naturalas.
Una autra definicion repausa sus la nocion de semblança (o al contrari de gra de diferéncia), concèpte encara fòrça utilizat en paleontologia, quand i a pas d’alternativa. Certans autors utilizan quitament aquestes dos principis per definir las espècias.
L’estudi de l’ADN permet al temps que sèm de recercar de semblanças non visiblas dirèctament sul plan fisic (fenotipe). Mas lo critèri quantitatiu (nombre de gèns identics) tapa lo critèri qualitatiu, per definicion non mesurable. Atal, la classificacion de las Orquidacèas de tipe Ofris fa ressortir un grand nombre d’espècias, visiblament diferentas (doncas del punt de vista fenotipe) mentre que lors genotipes se son revelats fòrça vesins.
L’espècia biologica es uèi lo mai sovent definida coma una comunautat reproductiva (interfeconditat) de populacions. S'aquesta definicion se prèsta pro plan al rènhe animal, es mens evidenta dins lo rènhe vegetal, ont se produson frequentament d’ ibridacions. S’associa sovent lo doble critèri de reünion per interfeconditat e separacion per non-interfeconditat, per assegurar la perpetuacion de l’espècia.
Una question merita d’èstre pausada : la nocion d’espècia constituís una simpla comoditat de trabalh o possedís una realitat independenta de nòstre sistèma de classificacion ? Possedís una veritabla significacion dins l’absolut ? Las responsas a aquestas consideracions son del domeni de l’epistemologia e de la semantica operacionala tant coma de la biologia.
Lo problèma se complica del fach de las questions d’interfeconditat presenta o absenta, e pas totjorn tant trencada coma dins los manuals : de populacions A1 e A2 pòdon èstre interfecondas, coma A2 e A3, etc. ; e se pòt aver a un moment de populacions A1 e An que o son pas (aqueste cas de variacion clinala o species ring es raportat per Konrad Lorenz pels gavians. La nocion d’espècia se dissòlv alara dins una mena de fosc.
L’interfeconditat permet doncas pas de dire que s’agís de la meteissa espècia, mentre que la non-interfeconditat sufís per dire que s’agís d’espècias diferentas. Aquesta non-interfeconditat se deu recercar tanben e sustot dins los descendents : Cavals e Ases son interfeconds mas lors ibrids (mula e mul, Bardòt) o son rarament. Las doas populacions fòrman doncas d’espècias diferentas.
Tanben, certanas raças de cans (Canis familiaris) s’ibridan sens problèma — e an una descendéncia feconda — amb de lops comuns (Canis lupus), mentre que lor ibridacion amb d’autras raças de lor pròpria espècia Canis familiaris rèsta plan problematica - dins lo cas per exemple d’una femèla Chihuahua e d’un mascle Sant-Bernat !
Aquò s’explica per dos faches : lo can domestic es fòrça polimòrf e es una seleccion artificiala a partir dels lops - i a ara de pròvas geneticas. Deuriá doncas èstre nomenat Canis lupus familiaris, valent a dire una sosespècia del Lop doncas perfièchament interfeconda amb el...
Evolucion de la nocion d’espècia al cors del temps[modificar | modificar la font]
Concèpte empiric, la nocion d’espècia a evoluit amb lo temps e son istòria es estada marcada per la pensada de grands naturalistas coma Linne, Buffon e Darwin.
- Dins un primièr temps, s’es considerat las espècias coma d’entitats fixas definidas per de critèris morfologics. Aquesta concepcion tipologica trobèt son apogèu amb los trabalhs de Linne e l’establiment de colleccions d’individús « tipicas » de l’espècia.
- Segon Cuvier, « una espècia se pòt definir coma la colleccion de totes los còrses organizats nascuts los uns dels autres o de parents comuns e de los que los semblan aitant que se semblan entre eles ».
- Aquesta concepcion a evoluit cap a una espècia « taxinomic » per laquala l’analisi matematica d’un grand nombre de critèris sufiriá a establir un lindal a partir del qual se poiriá dire que dos individús apartenon a d’espècias diferentas. L’espècia seriá alara mai un concèpte comòde qu’una entitat biologica reala.
- Las insufiséncias d’aqueste metòde an menat a un autre apròchi qu’es la nocion d’espècia biologica fondada essencialament suls critèris d’interfeconditat e d’isolament (Ernst Mair, 1942), amb alà encara qualques dificultats per diferenciar per exemple d’espècias que son naturalament pas en contacte etc.
- Aquò a menat a emendar aquesta definicion de l’espècia en i inclusent una compausanta ecologica. A partir de 1963, Ernst Mair definís atal l’espècia coma una « comunautat reproductiva de populacions, reproductivament isolada d’autras comunautats e qu’ocupa una nicha particulara dins la natura ». Aquesta definicion operacionala de l’espècia es çaquelà pas exempta de problèmas (per exemple, la reconeissença dels ròdols).
- Una granda partida d’aquestes problèmas se pòt evitar se se considèra l’istòria dels èssers vivents. L’evolucion es un procèssus istòric e las espècias son lo resultat de l’esclatament d’espècias que las an precedidas (especiacion). Totes los critèris precedents se devon d’èstre correlats amb las relacions genealogicas.
-
- « Una espècia es doncas un linhatge simple qu’a sas pròprias tendéncias evolutivas e son pròpri destin istoric. (d’aprèp Delforge P, Guida de las Orquidacèas d’Euròpa... » Delachaux e Niestle 1994. La nocion de « destin » a pas cap de fondament scientific: “son istoric pròpri” non solament convendriá plan melhor mas de mai, es çò que cèrcan de descobrir fòrça scientifics! La nocion de “linhatge simple” se deu tanben nuançar car, coma o avèm vist, una certana interfeconditat demòra possibla entre certanas espècias pròchas : ne pòt resultar de descendents feconds de las caracteristicas pus adaptadas a lor mitan que formaràn benlèu amb lo temps una espècia a part entièra.
Sosespècia[modificar | modificar la font]
Dins lo quadre d’una espècia donada, una sosespècia consistís en un grop d’individús que se tròba isolat (principalament per de rasons geograficas) e que evoluís en defòra del corrent genetic de l’espècia de referéncia.
Al cap d’un certan temps aqueste grop d’individús pren de caracteristicas especificas que lo diferencian de l’espècia de referéncia. Aquestes caractèrs pòdon èstre novèls (aparicion aprèp una mutacion per exemple) o èstre la fixacion d’una caracteristica variabla per l’espècia de referéncia.
De sosespècias an normalament la possibilitat de se reproduire entre elas, car lors diferéncias son pas (encara) marcadas.
Se pòt d’un cèrt biais considerar qu’una sosespècia es lo preludi a la creacion d’espècias diferentas.
Dins la notacion de la sistematica, se balha a l’espècia de referéncia (la qu’es estada descricha en primièr) lo meteis nom que l’espècia. Atal la sosespècia de referéncia de Tarentola mauritanica sera Tarentola mauritanica mauritanica.
Las autras sosespècias auràn un nom terminal diferent (per exemple Tarentola mauritanica fascicularis).
Òm se pòt interrogar sus la validitat de la definicion d’una sosespècia sabent que la definicion del tèrme espècia demòra fluctuanta e controversiada. N'es atal de totes los limits de la definicion d’una espècia que s’aplican tanben a la d’una sosespècia.
Veire tanben[modificar | modificar la font]
- Crimes contra l’espècia umana
- Espècia domesticada — Espècia extirpada — Espècia vulnerabla — Espècia menaçada — Espècia en perilh d’escantiment — Espècia dispareguda
- Espècia umana o Homo sapiens
- Raça o raça umana
- Especiacion
- Teoria de l’evolucion


c: text/html

text:
Aristòtel
Aristòtel (en grèc: Ἀpισtotέλnς, Aristotélēs) (384 abans JC, Estagira – 322 abans JC, Eubea) foguèt un filosòf grèc, escolan de Platon e professor d'Alexandre lo Grand.
Es considerat coma un dels grands pensaires de l'umanitat. S'interessèt gaireben a totas las sciéncias dins los sieus diferents domenis. Aristòtel figura entre los mai influents filosòfs grècs, a costat de Socrates e Platon, que transformaràn la filosofia presocratica, en bastir los principals fondaments da filosofia occidentala. Aristòtel portèt sas contribucions dins los divèrs domenis de la coneissença umana, en particular etica, politica, fisica, metafisica, logica, psicologia, poesia, retorica, zoologia, biologia, istòrias naturalas. Es considerat per fòrça coma lo filosòf que mai influencèt la pensada occidentala.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Crau
Crau o la Crau d'Arle es un parçan d'Occitània[1] situat en Provença, dins lo departament dei Bocas de Ròse.
Crau es una planura, foguèt l'ancian dèlta de Durença puei un ancian desèrt de còdols. Ara la fertilizan dieumercé l'aigatge. I a un mitan naturau freule. La plana de Crau se situa a l'èst dau Ròse e de Camarga, au sud deis Aupilhas e a l'oèst de l'Estanh de Bèrra.
Sa vila principala es Selon de Provença.
Lo gentilici es cravenc -a.
Galariá[modificar | modificar la font]
-
Un païsatge tipic de Crau, amb tantei còdols
-
Una fònt a Selon de Provença, de nuech
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Segon la classificacion de Frederic Zégierman.


text:
Linha 8 del Mètro de Barcelona
La Linha 8 del Mètro de Barcelona, que fa partida de la Linha de FGC Llobregat-Anoia, es una de las linhas mai ancianas de la vila que s'inaugurèt part del sieu trajècte l'an 1912 e foguèt pas abans 2000 qu'arribèt a Sant Boi.
Parteja tunèl amb las linhas de FGC: S33, S8, S4, R5 e R6.
Lo traçat de la linha de la L8 es sosterranh fins a Cornellà-Riera e es de via estrecha (largor de 1000 mm). Los talhièrs e los garatges se tròban près de l'estacion de Martorell-Enllaç. Circulan a l'ora d'ara per aquela linha trens de las serias 211 e 213.
La L8 a pas agrandit lo sieu trajècte dempuèi 2000, lo que transcor entre l'estacion d'Espanya e la de Molí Nou - Ciutat Cooperativa. Dempuèi 2007 dispausa d'una nòva estacion entre Ildefons Cerdà e Bellvitge nomenada estacion d'Europa | Fira, jos la Plaça d'Euròpa de l'Hospitalet de Llobregat.


text:
Roz-Lanrieg
Roz-Lanrieg en breton ( Roz-Landrieux en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La parròquia de Roz-Landrieux fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Pierre.
Lo Abbaye La nòstra-Madama del Tronchet, possedissiá de bens, rendas, de tèrras, juridictions, en la parròquia de Rozlandrieuc[1]. #Que çò Prieuré Sant-Pierre e Sant-Paul de Roz-Landrieux.
La paroisse de Roz-Landrieux faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Pierre.
L'Abbaye Notre-Dame du Tronchet, possédait des biens, rentes, terres, juridictions, dans la paroisse de Rozlandrieuc[2]. Dont le Prieuré Saint-Pierre et Saint-Paul de Roz-Landrieux.


text:
Prebòst reiau
Lo terme de prebòst ven dau latin præpositus ('prepausat', dins lo sens de "charjat"). A l'Atge Mejan e sos lo Regim Ancian, lo prebòst es un agent dau senhor o dau rei charjat de rendre justícia e d'administrar lo domeni que li es fisat.
Dins lo vielh drech francés, lo mot prebòst a mantun sens e s'aplica a mai d'un tipe de foncion. Etimologicament (præpositus), s'aplica a tota persona plaçada a la testa de 'na brancha dau servici public, 'na posicion que, segon los vielhs principis, pareja un drech de jurisdiccion.
A partir dau segle XI, los capecians retiran l'administracion dau domeni reiau aus nòbles per la fisar a daus prebòsts, generalament daus roturiers rics, que possedissen lo drech de percebre los revenguts dau rei dins lor conscripcion o prebostat. 'Quilha practica, favorabla a las finanças reialas, compòrta rapidament daus abús greus e, tre la fin dau segle XII, lo prebòst es contrarotlat per un baile sonat « itinerant »; puei, au segle XIII, per un baile e un seneschau de pòst fixe.
Lo prebòst era a l'Atge Mejan l'intendent d'un domeni senhorau que son ròtle es d'administrar, de jutjar e de percebre las taxas. Era subordinat au baile. A mai, era charjat de gerir los bens e los revenguts au vejaire d'un mestre, d'un senhor laïc, o d'un eclesiastic. Lo prebòst encaissava los revenguts e entreteniá las bastissas, chasteus e ostaus reiaus. Lo prebòst donc venguet progressivament lo representant dau rei e de son poder dins 'na fraccion dau domeni. L'ensemble daus drechs e revenguts que levava constituissiá lo prebostat. Au segle XIV, lo poder judiciari daus prebòsts s'estendet per representar la jurisdiccion de prumiera instáncia, tan d'un punt de vista civil coma criminau. Quand lo rei concedissiá a 'na vila 'na charta de franchesas o de comuna, concedissiá tanben lo prebostat, es a dire tots los revenguts correspondents, mejançant lo versament de 'na soma fixa. Los abús e planhs daus subjectes se concentreren sus 'quilh ofici.
Los prebòsts crompan 'na charja segon lo sistema d'afermatge: l'estat abandona au prebòst la percepcion daus divers impòsts valids dins lo reiaume, mejançant 'na soma d'argent. Mas aitau son de mau contrarotlar e susvelhar. Los prebòsts ne profechan per mancar a lors obligacions e fan çò que vòlen.
Quant a las finanças, los prebòsts se charjan de reculhir las rentas, es a dire lo cens, la tascha e la redevença.


text:
Croissy-sur-Seine
Croissy-sur-Seine es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Yvelines e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Al Sègle IX la populacion locala, se consagrava principalament al persec. En març 845, un centenat de drakkars Vikings condusida per Ragnar Lodbrok remonten la Seine per saquejar París. Arturats a Charlevanne, passan sul braç drech del fleuve e desembarquen a la pêcherie de Croissy ont afrontan la populacion locala. Los abitants aguèron penjat dins l'isla o crucifiés suls ostals, lo vilatge saquejat e destruit… Lo luòc de débarquement #prene mai tard lo nom de Mauport, « pòrt maudich »[1],[2].
Al Sègle XI la distincion de Croissy aperten als senhors de Marly.
Jos Philippe lo Hardi, los reliques de Sant Léonard #que possedissiá la glèisa, i atrasián un grand concors de pelegrins.
Croissy A estrossejat de contunh abandonada pendent la guèrra de #Cent Ans. En lo moment de la chevauchée de Édouard III l'an 1346 çò Prince negre, fils del rei de Angleterre, cremason Croissy e Chatou e s'apodera de Sant-Germain-en-Laye.
Henri IV, n'aquerís de vasts arpents #que fa réaménager traçant de grandas vias #que son, uèi encara, los principals aqueles del sud de la Sivella.
Al Sègle XVII los servidors del rei e de la reina, demòran en Croissy. La navegacion sus la Seine s'efectua pel braç #que dessert Rueil e Bougival. Lo braç costat Croissy, es un braç mòrt, cargat d'anautits-fons e d'illòts e vorejat de zònas inundables. Per alimenter n'abondància las nombrosas concas dels jardins e bosquets del castèl de Versailles, Louis XIV a agut de besonh de fòrça d'aiga, d'ont lo bastiment a Marly d'una maquina gigantesca : barra la mitat de la Seine amb 14 ròdas a albes de 12 mètres de diamètre, #que comunican los sieus movements, per un jòc de manivelles, a un enòrme sistèma de pompas repartidas sus tres nivèls, #que pòrta l'aiga, per la aqueduc de Louveciennes, fins a Versailles. La realizacion d'aquel ensems, considerat alavetz coma laModèl:8 e Meravilha del Mond, révolutionne localement la navegacion e los bòrds de Seine. La Maquina en barrant lo braç navigable, cal condicionar lo braç mòrt de Croissy. Lo vilatge pèrd aital una quantitat importanta de terrens en bordure del fleuve.
En 1644, Croissy a crompat pel chevalier François de Patrocles, genet principal de la Reina.
En 1779, la tèrra de Croissy passa a las mans del receveur general de las finanças Jean Chanorier. En 1790, es lo primièr cònsol elegit de Croissy.
En 1793, Joséphine de Beauharnais i #demorar dins un otèl particular situat al 6 bis Granda Carrièra per se protegir de la Terror.
Al sègle XIX, Croissy, coma la siá vesina Chatou, viu se desvolopar la mòda del canotage sus la Seine. Una guinguette installada dins l'isla de Croissy, la Grenouillère, #conéisser un grand succès fins a la siá destruccion en 1889 per un incendi. I aguèt freqüentat sustot pels pintors impressionistes, tales #que Edgar Degas, Claude Monet, Auguste Renoir, Vincent Van Gogh, Alfred Sisley...
Croissy #Èsser longtemps una tèrra de culturas maraîchères, #que los produchs, sustot navets e de carròtas, n'avián liurat a las lòtjas de París.
Au Modèl:IXe siècle la population locale, se consacrait principalement à la pêche. En mars 845, une centaine de drakkars Vikings conduits par Ragnar Lodbrok remontent la Seine pour piller Paris. Arrêtés à Charlevanne, ils passent sur le bras droit du fleuve et débarquent à la pêcherie de Croissy où ils affrontent la population locale. Les habitants furent pendus dans l'île ou crucifiés sur les maisons, le village pillé et détruit… Le lieu de débarquement prit plus tard le nom de Mauport, « port maudit »[3],[4].
Au Sègle XI la seigneurie de Croissy appartient aux seigneurs de Marly.
Sous Philippe le Hardi, les reliques de Saint Léonard que possédait l'église, y attiraient un grand concours de pèlerins.
Croissy est ravagée puis abandonnée pendant la guerre de Cent Ans. Lors de la chevauchée d’Édouard III en 1346 le Prince noir, fils du roi d’Angleterre, brûle Croissy et Chatou et s’empare de Saint-Germain-en-Laye.
Henri IV, en acquiert de vastes arpents qu’il fait réaménager en traçant de grandes voies qui sont, aujourd’hui encore, les principaux axes du sud de la Boucle.
Au Sègle XVII les serviteurs du roi et de la reine, habitent à Croissy. La navigation sur la Seine s’effectue par le bras qui dessert Rueil et Bougival. Le bras côté Croissy, est un bras mort, encombré de hauts-fonds et d’îlots et bordé de zones inondables. Pour alimenter en abondance les nombreux bassins des jardins et bosquets du château de Versailles, Louis XIV a besoin de beaucoup d’eau, d’où la construction à Marly d’une machine gigantesque : elle barre la moitié de la Seine avec 14 roues à aubes de 12 mètres de diamètre, qui communiquent leurs mouvements, par un jeu de manivelles, à un énorme système de pompes réparties sur trois niveaux, qui amène l'eau, par l'aqueduc de Louveciennes, jusqu'à Versailles. La réalisation de cet ensemble, considéré alors comme la 8en Merveille du Monde, révolutionne localement la navigation et les bords de Seine. La Machine barrant le bras navigable, il faut aménager le bras mort de Croissy. Le village perd ainsi une quantité importante de terrains en bordure du fleuve.
En 1644, Croissy est achetée par le chevalier François de Patrocles, écuyer principal de la Reine.
En 1779, la terre de Croissy passe aux mains du receveur général des finances Jean Chanorier. En 1790, il est le premier maire élu de Croissy.
En 1793, Joséphine de Beauharnais y demeura dans un hôtel particulier situé au 6 bis Grand Rue pour se protéger de la Terreur.
Au sègle XIX, Croissy, comme sa voisine Chatou, vit se développer la mode du canotage sur la Seine. Une guinguette installée dans l'île de Croissy, la Grenouillère, connut un grand succès jusqu'à sa destruction en 1889 par un incendie. Elle fut fréquentée notamment par les peintres impressionnistes, tels qu'Edgar Degas, Claude Monet, Auguste Renoir, Vincent Van Gogh, Alfred Sisley...
Croissy fut longtemps une terre de cultures maraîchères, dont les produits, notamment navets et carottes, étaient livrés aux halles de Paris.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Informat pel fraire Aimoin del abbaye de Sant-Germain-de detlos-Prés
- ↑ lo-fil-de detlos-siecles.html Istòria de Croissy sul luòc de la comuna.
- ↑ Rapporté par le moine Aimoin de l'abbaye de Saint-Germain-des-Prés
- ↑ Histoire de Croissy sur le site de la mairie.


text:
Saint-Martin-du-Bec
Saint-Martin-du-Bec es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge a costat de turretot, pres de montivilliers, e prèpa d ' Etretat
village à côté de turretot, pres de montivilliers, et proche d ' Etretat
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En Junh 1997, lo jardin paysager de la municipalitat a #èsser nomenat Richard Ier, Sens-Paur, pòrti de Normandie, en lo marc del millenari de la siá mòrt e un monument en lo sieu onor a #èsser inaugurat. Lo monument a #èsser realizat pel Sr. Vallet, Escultor en demorant a Yvetot. Aquela ceremònia a #aver luòc en lo marc d'una fèsta Viking[1].
En Juin 1997, le jardin paysager de la commune a été nommé Richard Ier, Sans-Peur, duc de Normandie, dans le cadre du millénaire de sa mort et un monument en son honneur a été inauguré. Le monument a été réalisé par M. Vallet, sculpteur demeurant à Yvetot. Cette cérémonie a eu lieu dans le cadre d'une fête Viking[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrimòni normand n°17, en octòbre-en novembre 1997, p 64.
- ↑ Patrimoine normand n°17, octobre-novembre 1997, p 64.


text:
Omosexualitat
L'omosexualitat designa l'amor entre doas personas del meteis sèxe segon una perspectiva empirica o conductivista, denomada orientacion sexuala dins lo camp psicologic o sociologic.
Segon los periòdes e las culturas, l'omosexualitat es mai o mens acceptada o reprimida. Dins las societats occidentalas, la tendéncia va cap a l'acceptacion fins a l'obtencion dins d'unas regions d'un estatut legal (pariatge civil o maridatge amb dreches cambiadisses). Malgrat aquestas avançadas, l'omosexualitat es condemnada dins 88 païses (principalament en Africa e Orient Mejan) per de penas anant de l'empresonament fins a la pena capitala.


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement d'Aichach-Friedberg (771)
Liste des communes
Friedberg
Ville de Friedberg, localité de l'Allemagne de 28 000 habitants.
La mairie de Friedberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Aichach
Ville d'Aichach, localité de l'Allemagne de 20 000 habitants.
La mairie d'Aichach a une adresse e-mail et un site Internet.
Mering
Ville de Mering, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Mering a une adresse e-mail et un site Internet.
Kissing
Ville de Kissing, localité de l'Allemagne de 11 000 habitants.
La mairie de Kissing a une adresse e-mail et un site Internet.
Pöttmes
Ville de Pöttmes, localité de l'Allemagne de 6 200 habitants.
La mairie de Pöttmes a une adresse e-mail et un site Internet.
Dasing
Ville de Dasing, localité de l'Allemagne de 5 300 habitants.
La mairie de Dasing a une adresse e-mail et un site Internet.
Affing
Ville d'Affing, localité de l'Allemagne de 5 200 habitants.
La mairie d'Affing a une adresse e-mail et un site Internet.
Aindling
Ville d'Aindling, localité de l'Allemagne de 4 200 habitants.
La mairie d'Aindling a une adresse e-mail et un site Internet.
Kühbach
Ville de Kühbach, localité de l'Allemagne de 4 000 habitants.
La mairie de Kühbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Merching
Ville de Merching, localité de l'Allemagne de 3 100 habitants.
La mairie de Merching a une adresse e-mail et un site Internet.
Ried
Ville de Ried, localité de l'Allemagne de 2 900 habitants.
La mairie de Ried a une adresse e-mail et un site Internet.
Inchenhofen
Ville d'Inchenhofen, localité de l'Allemagne de 2 400 habitants.
La mairie d'Inchenhofen a une adresse e-mail et un site Internet.
Rehling
Ville de Rehling, localité de l'Allemagne de 2 400 habitants.
La mairie de Rehling a une adresse e-mail et un site Internet.
Hollenbach
Ville de Hollenbach, localité de l'Allemagne de 2 300 habitants.
La mairie de Hollenbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Obergriesbach
Village d'Obergriesbach, localité de l'Allemagne de 1 900 habitants.
La mairie d'Obergriesbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Schiltberg
Village de Schiltberg, localité de l'Allemagne de 1 800 habitants.
La mairie de Schiltberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Petersdorf
Village de Petersdorf, localité de l'Allemagne de 1 600 habitants.
La mairie de Petersdorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Eurasburg
Village d'Eurasburg, localité de l'Allemagne de 1 600 habitants.
La mairie d'Eurasburg a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Prefectura
Lo mot Prefectura (del latin: præfectura) foguèt d'abòrd lo nom donat per los Romans als vilas que despendeguèron d'eles e que gobernèt un prefècte (præfectus).
En França, la prefectura departementala es la vila-capluòc d'un departament. Es tanben lo luòc onte se situa los servicis administratius e lo bastiment qu'ostala lo prefècte e sos servicis. veire: Lista de las prefecturas de França.
La prefectura regionala es la vila capluòc d'una region. Creada en 1964, es lo luòc onte se troba lo sèti de l'Ostal de Region (Conselh regional) e lo bastiment onte viu lo prefècte de region.
La prefectura maritima concernís la seguretat en mar (CROSS) e la preservacion de l'environament.