text:
Cristallografia de rais X
La cristallografia de rais X es una tecnica que consistís a far passar un fais de rais X a travèrs d'un cristal de la substància subjècta a estudi. Lo fais s'escinde en de divèrsas direccions a causa de la simetria de l'agropacion d'atòms e, per difraccion, dona luòc a un patron d'intensitats que se pòt interpretar segon la posicion dels atòms dins lo cristal, en aplicant la lei de Bragg. La cristallografia de rais X exerciguèt un rotle essencial dins la descripcion de l'eliç dobla de la molecula d'ADN (Vejatz tanben: Rosalind Franklin, James D. Watson, Francis Crick). Aquesta tecnica s'utiliza largament dins la determinacion d'estructuras de proteïnas.


c: text/html

text:
Bousse (Mosèla)
Bousse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Bousse A situat sul marge drech de la Moselle, entre Mètz e Diedenhofen. Possedís dos luòcs-diches : Blettange e Landrevange.
Bousse est située sur la rive droite de la Moselle, entre Metz et Thionville. Elle possède deux lieux-dits : Blettange et Landrevange.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Dépendait De la distincion de Blettange. Banc d'un coan o prieuré dels chevaliers de Sants-Texans de Malta fins en 1788.
La municipalitat de Blettange a #èsser ligat a Bousse entre 1790 e 1794.
Dépendait de la seigneurie de Blettange. Siège d’un couvent ou prieuré des chevaliers de Saint-Jean de Malte jusqu’en 1788.
La commune de Blettange a été rattaché à Bousse entre 1790 et 1794.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Nèrvi
En anatomia, al sen del sistèma nerviós, periferic e central, un nèrvi designa un gropament d'axòns, mielinizat o non, eissit de las cellulas nerviosas.
Se distinguís 12 parelhs de nèrvis cranian al nivèl encefalic, e 31 parelhs de nèrvis espinals al nivèl de la mesolha espinala.
Aqueles nervis transmeton de messatges nervioses sensorials o motors de biais centripèt e centrifug. Los nervis conduson de senhals electrics que correspondon a de movements ionics (ions sòdi e potassi) a travèrs las membranas per de besals ionics encastrats dins la membrana plasmica. Aqueles potencials se desplaçan de contunh suls axòns non mielinizats, o de nos de Ranvier en noses de Ranvier sus las fibras mielinizadas.
Somari
Foncions[modificar | modificar la font]
Los nèrvis son los sols ligams de connexions entre lo cervèl e lo rèsta del còs umain. Per aquò, un vast malhum va del cervèl e baissa dins tot lo còs mercé a la mesolha espinala passant per las vertèbras de la colomna vertebrala, onte se ligan totes los nèrvis. Aqueles nèrvis son apuèi connectats als diferents organs, muscles, glandas e receptors sensorial (pels nèrvis sensitius) e atal pòdon o transmetre d'informacions al cervèl (pels nèrvis sensitius) o al contrari, lo cervèl envia d'informacions (pes nèrvis motors responsables per exemple de la mesa en movement volontaris d'una articulacion coma lo braç).
Nèrvi sensitiu e nèrvi motor[modificar | modificar la font]
Sistèma nerviós autonòm e comanda motritz conscienta[modificar | modificar la font]
Anatomia[modificar | modificar la font]
Rebta d'un nèrvi[modificar | modificar la font]
Aprèp una intervencion cirurgicala, un nèrvi rebuta a la velocitat de 1 milimètre per jorn[1].


text:
La mission es d’ajudar a la promocion de l’ensenhament bilingüe francés-occitan al prèp :
· Dels parents dels mainatges
· Dels elegitsde las comunas, comunautats de comnas, conselhs generals dins la Region Aquitania
· Desls organismes e associacions del mitan escolari e cultural.
Serà encargat (encargada) d’aplicar lo plan d’accions decidit damb lo burèu de l’associacion : prener los contactes e organizar d’eveniments.
Participarà als dossièrs administratius.
Luoc de trabalh : Vilanuèva d’Out (47)
Remuneracion : 1550 euros brutt (env 1200 € net/mes)
Nivèl de formacion minimal : Bac +2
Competéncias e qualitats recercadas :
· Capacitat de communicacion , d’organizacion e de trabalh en autonomia.
· Occitan minimum : parlat, legit.
· Mestresa de la bureutica simpla e dels utis de communicacion.
Necessitarà desplaçaments (pagats) e disponibilitat lo ser e la dimenjada.
Mandar las candidaturas :
· Per corrièr a OC BI Aquitània, 16, carrièra de Pujols 47300 VILLENEUVE SUR LOT
Per mèl : ocbiaquitania@free.fr


text:
Demografia de Belgica
Belgica compta al 31 de decembre de 2012, 11 041 266 estajants[1]. La populacion bèlga seguís un modèl demografic de flaca natalitat e d'esperança de vida longa, amb una preséncia importanta de forestièrs. Sa caracteristica principala es pasmens la dualitat entre las populacion flamencas e francofònas, que son de contunh en oposicion.
Somari
Evolucion istorica[modificar | modificar la font]
La populacion bèlga a conoscut un créis relativament moderat al sègle 19 mas mai naut que lo de França. Per comparason, Los Païses-Basses comptavan mens de 2 000 000 d'estatjants en 1800, e n'en comptan mas de 16 700 000 en 2012. Lo créis es estat mas reduch en cò dels francofònes fins a l'epòca actuala.
Dinamica actuala[modificar | modificar la font]
La populacion bèlga coneís una feconditat flaca, amb una leugièra amelioracion dempuèi 2004 e una feconditat superiora a la mejana europèa (1,86 en 2010).
A l'ora d'ara, la baissa seculara de la natalitat sembla tancada.
Evolucion dels tausses de natalitat, mortalitat e créis natural de 1900 a 2010[2]
Etnias en preséncia[modificar | modificar la font]
Los Francofònes (4 500 000) e los Flamencs (5 500 000) constituisson las doás etnias principalas de Belgica. I a tanben dins l'est del païs una minoritat, pro reducha en nombre, d'Alemands (75 000). A aquò cal ajustar la preséncia de forestièrs e d'immigrats ( gaireben 1 570 000 personas èran nascudas en defòra de Belgica en 2005)
Los Valons[modificar | modificar la font]
Los Valons representa lo grop mai important de francofònes que demòra en Valonia.
Cal notar pasmens que s'incluís tanben jos aquesta apelacion tots los estatjants de Valonia, tot ben que una partida d'aqueles sián de fach de Picards, de Champanhòls o de Lorencs.
La region valona s'espandís sus un territòri de 16 844 km2 e compta 3 561 256 estatjants en 2012. La communautat germanofòna (854 km2, 76 000 estatjants) fa partida de Valonia.
Los Valons fan partida de la Communautat Francesa.
Los Brusseleses[modificar | modificar la font]
La Region de Brussèlas Capitala es una region a majoritat francofòna qu'es restacada a la Communautat Francesa. Compta 1 145 098 estatjants (1-01-2012) per una superficia de 161 qm².
Es una region que foguèt francizada mai que mai al sègle 20. Pasmens lo flamenc e lo francés son las doás lengas oficialas. Brussèlas es una region multicurala amb 38,6%[3] de personas nascudas a l'estrangièr (1991).
Segon un estudi de 2006[4], lo declin del flamenc contunha. Lo francés es utilizat dins 76,7% dels ostals (56,8% sol, 11,3% amb d'autras lengas e 8,6% amb lo Flamenc), lo flamenc dins 15,6% (7% sol e 8,6% amb lo francés), las autras lengas dins 27,6% ( 16,3% sol e 11,3% amb lo francés). Lo dinamisme del francé se manifesta tanben per lo nombre total de locutors. Segon l'estudi citat, las principalas lengas parladas ( amb diferent nivèls de competéncia, de ben a mairal) son en 2006:
-francés 95,55%
-anglés 35,40%
-flamenc 28,23% (l'enquèta de 2001 donava 33,29%)
-espanòl 7,39%
-arabi 6,36% (l'enquèta de 2001 donava 9,99%)
-italian 5,72%
-alemand 5,56%
-portugués 1,67%
-turc 1,47%
-lingalà 0,99%
-grèc 0,91%
-rus 0,64%
-berbèr 0,36%
Atencion, aquel estudi destria pas las lengas mairalas, las lengas d'usatge, dòna simplament las competéncias declaradas (lengas conoscudas). Las chifras comprenon tanben las lengas estrangièras apresas, çò que bufa bravament l'importància de l'anglés, de l'espanhòl e de l'alemand. Dins la vida vidanta lo flamenc es ben mai utilizat que l'anglés ( e dins de situacions diferentas) e la preséncia reala de l'espanhòl (7,39%) es ben mendra que la del flamenc tot ben que l'estudi balhe 7% de locutors exclusius del flamenc a l'ostal.
Los Fransquilhons[modificar | modificar la font]
Los Fransquilhons son de Flamencs o de Valons que vivan en Flandra e que lor lenga mairala es tradicionalement lo francés. Per de rasons politicas, son pas recensats mas segon un estudi de 2007[1], i aviá 367 000 Fransquilhons (5,9% de la populacion de Flandra). Son plan nombroses dins lo Brabant Flamenc (15,7% en 2007). En mai d'aquela communautat, s'estima tanben que 70% dels Flamencs pòdon conversar, al mens basicament, en francés.
Los Flamencs[modificar | modificar la font]
Los Flamencs constituisson lo grop etnic mai nombrós de Belgica. Vivon mai que mai en Flandra (13 522 qm² e 6 370 493). En 2011[5], los forestièrs representavan 6,8% de la populacion. Los Flamencs parlan massissament lo flamenc mas los Fransquilhons parlan francés. Lo bilingüisme, amb de nivèls de competéncia variables segon los locutors, es plan frequent (gaireben 80%) e generalizat a tots los mitans socials. Los Flamencs vivon tanben dins la Region de Brussèlas Capitala, ont representan una minoritat significativa. En Valonia, lor importància es minora.
Las tensions entre las communautats son degudas a dos fenomèns:
- un es istoric, a saber la dominacion, al sègle 19 e dins una partida del sègle 20, del païs per la communautat francofòna. Aquò daissèt de bravas rancuras.
- l'autre es sociolingüistic: malgrat sa flaquesa demografica seculara, la communautat francofòna a gasanhat de terrenh sus los Flamencs. Aquò es vertat en França (que lo flamenc i patís la meteissa astrada coma l'occitan), atal coma en Belgica (subretot Brussèlas e sa banlèga). De mai, lo prestigi del francés e son internacionalizacion li dònan un poder d'atraccion superior a lo del flamenc, e de nombroses Flamencs se mesfisan de tot çò que reverta a una tentativa de francizar Flandra.
Los forestièrs[modificar | modificar la font]
En 2011, èran 1 119 256 (11,1%). Pasmens aquò exclau los naturalizats.
Lo nombre d'immigrats es superior a 1 600 000 en 2012, amb mai o mens 50% que venon de l'U.E.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

- ↑ Eurostat basa de donadas (data explorer) http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/population/data/database
- ↑ Institut national de statistiques ( Belgique)
- ↑ Recensament de 1991
- ↑ http://www.brusselsstudies.be/medias/publications/FR_51_BruS13FR.pdf
- ↑ INS (Institut d'estatisticas bèlga)


text:
Marchais
Marchais es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
"Caminava" proven de la paraula latina 'mercasius" #que significa Marais, n'efièch aquel villatge a longtemps #èsser environat de marécages, abans lo assèchement de la conca a Modèl:La s-.
"Marchais" provient du mot latin 'mercasius" qui signifie Marais, en effet ce village a longtemps été entouré de marécages, avant l'assèchement du bassin au Modèl:S-.


text:
Penedés
Lo Penedés (en catalan: Penedès), es una comarca naturala e un territòri istoric catalan. La comarca naturala, en la division comarcala de 1936, demorèt subdividida en las comarcas de l'Aut Penedés, lo Bas Penedés e lo Garraf (tanben nomenada Penedés Maritim o Marina del Penedés). Istoricament lo Penedés èra integrat en la Vigariá de Vilafranca del Penedés qu'inclusiá de mai la sotavigariá d'Igualada qu'amb la division comarcala, la sotavigariá correspond a l'actuala comarca de la Anoia.
Los sieus gentilicis son penedesenc, penedesenca. E lo territòri a donat luòc a una denominacion d'origina omonima que compren de municipalitats d'autras comarcas.


text:
Landouzy-la-Ville
Landouzy-la-Ville es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Landouzy-La-Vila es una municipalitat situada en lo departament de l'Aisne (region de Picardie). La vila de Landouzy-la-Vila aperten al costat de Aubenton e al arrondissement de Vervins.
Landouzy-la-Ville est une commune située dans le département de l'Aisne (région de Picardie). La ville de Landouzy-la-Ville appartient au canton d'Aubenton et à l'arrondissement de Vervins.


text:
Musèu de Sant Ramon
43° 36′ 28.32″ N 1° 26′ 28.05″ E / 43.6078667, 1.4411250
Lo Musèu de Sant Ramon es installat dins un ancian collègi universitari de Sant Ramon del sègle XVI[1] qu'es vesin amb la Basilica de Sant Sarnin. Lo Musèu de Sant Ramon o Musèu dels Antics de Tolosa tornèt dubrir al public lo 8 de mai de 1999, aprèp mai de quatre ans de renovacion. Pendent aquela, una partida de l'anciana necropòli paleocrestiana dels sègles IV e V foguèt scenagrafiada.
Istoric[modificar | modificar la font]
- En 1852 e 1853, sol aquel edifici de l'ensemble del collègi escapèt als demoliments.
- 1870 e 1871, lo bastit foguèt restaurat per Eugène Viollet-le-Duc[2].
- Venguèt musèu en 1891 e 1892; tornèt èsser prigondament organizat per Emili Cartalhac[3] que ne prenguèt la direccion en 1912. Lo bastiment tornèt èsser agençat de 1946 a 1950. Aviá eretat, tot ne los enriquissent del celèbre Musèu dels Antics de Tolosa, creat dins la primièra mitat del sègle XIX als Agustins.
- Dins los ans 1950 e 1960, foguèt consacrat unicament a l'art e a l'arqueologia de l'Antiquitat.
- Lo bastiment foguèt classat monument istoric en 1975[4].
- Se fixèt lo periòde istoric ont son enclusits totes los objèctes que consèrva: dempuèi lo debut de l'Edat dels Metals (2000 ans ab. -C.) fins al sègle VIII.
Colleccions[modificar | modificar la font]
Se pòt i descobrir una colleccion de sarcofags. A l'estatge se trapa diferents objèctes de l'epòca dels Vòlcas Tectosages, dels Visigòts e del periòde galloroman. Una colleccion de bustes romans descobèrts dins las roïnas de la Vilá romana de Chiragan de Martras Tolosana es tanben expausada.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ foguèt un « luòc d'albergament pels estudiants venguts de diferentas regions per estudiar a Tolosa lo drech, la teologia, la medecina » [1]site del musèu
- ↑ Mérimée PA00094508}}
- ↑ (fr)Le Muséum de Toulouse et l'invention de la préhistoire, 2010 ISBN 978-2-906702-18-9
- ↑ id "Mérimée"


text:
Vigneux-Hocquet
Vigneux-Hocquet es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Un païsatge champêtre de vallons e d'arbres #que la n'empenh a favorit per una pluviométrie abondiua permet pas comprene l'evolucion démographique recenta.
Vigneux A lo sieu nom de la cultura anciana de las vinhas.
Los prés del castèl èran lo domeni de la distincion anteriora. Se nomenan d'aquela manièra perque antany s'i trobava un castèl. Cossí i a pas mai res en aqueles prés que los douves per o remembrar, douves elas-meteisses #qu'an preses la forma d'un étang, lo ton a donat : l'ensems dels detalhs informats aicí confinent a una prigonda reflexion nostalgique dels tempses de antany. Lo bastiment en la vallée èra pas pas verdaderament un castèl, mas un ostal fòrt. Se trucava aital un gròs ostal que lo Rei autorizava a un notable del pòble, en general, lo prévôt. Del temps que Vigneux a situat en una vallée protegits vents, #que s'es desvolopat segon divèrses aisses viaris, l'ancian caseriu del Hocquet a ludut un pòbli-carrièra tot en longitud, #que surplombe lo vilatge precedent.
Un paysage champêtre de vallons et d'arbres dont la pousse est favorisée par une pluviométrie abondante ne permet pas de comprendre l'évolution démographique récente.
Vigneux tient son nom de la culture ancienne des vignes.
Les prés du château étaient le domaine de la seigneurie antérieure. Ils se nomment de cette manière car autrefois s'y trouvait un château. Comme il n'y a plus rien dans ces prés que les douves pour le rappeler, douves elles-mêmes qui ont pris la forme d'un étang, le ton est donné : l'ensemble des détails rapportés ici confinent à une profonde réflexion nostalgique des temps d'autrefois. La construction dans la vallée n'était pas vraiment un château, mais une maison forte. On appelait ainsi une grosse maison que le Roi autorisait à un notable du village, en général, le prévôt. Alors que Vigneux est situé dans une vallée abritée des vents, qui s'est développé selon plusieurs axes routiers, l'ancien hameau du Hocquet est lui un village-rue tout en longueur, qui surplombe le village précédent.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- A la Mièja Edat e tot a la longitud de l'Ancian Regim, la zòna a constituit en distincion.
- Lo vilatge de Vigneux èra una distincion eclesiastica de la abbaye Sant-Médard situada a Soissons ;
- 1162, es affranchi per la costum de Vervins ;
- 1220 : bastiment d'un prieuré, uèi desaparegut ;
- Sègle XVIII : Vigneux ven la distincion personala de las Villelongue.
- La municipalitat del Hocquet a constituit pendent la Revolucion.
- Vigneux-Hocquet Ven una municipalitat unica per regroupement lo 14 de setembre 1887.
- Lo remembrement de las tèrras es un grand afar dels agricultors.
- Abandon gradual de la celèbra foraine annala.
- En patint un èxode rural manifèsta après la Segonda Guèrra mondiala, amb prolongements tardans, aquel pòble négligé dels mejans de comunicacion sòrt del oubli per una arribada sus la scèna mediatica nacionala mercés a l'emission La Mapa als tresaurs difonduda sus França 3 çò 16 d'agost 2005. I aguèt virat en junh amb un atterrissage dels hélicoptères - blava (equipa de Septime) e roge (equipa de Fabienne) - sus comentaris de Sylvain en los prés del castèl. Un inedit local en superant l'arribada de la ULM en lo moment del deceni precedent sul tuc en portant a Montcornet. Lo terren de aviation, lo sieu hangar e la pista an desaparegut l'an 2012. Las activitats aéronautiques an cessat continuament als tròp nombroses actes de "incivilité"patís per las installacions[1].
- Au Moyen Âge et tout au long de l'Ancien Régime, la zone est constituée en seigneurie.
- Le village de Vigneux était une seigneurie ecclésiastique de l'abbaye Saint-Médard située à Soissons ;
- 1162, il est affranchi par la coutume de Vervins ;
- 1220 : construction d'un prieuré, aujourd'hui disparu ;
- Sègle XVIII : Vigneux devient la seigneurie personnelle des Villelongue.
- La commune du Hocquet est constituée pendant la Révolution.
- Vigneux-Hocquet devient une commune unique par regroupement le 14 septembre 1887.
- le remembrement des terres est un grand sujet des agriculteurs.
- Abandon graduel de la fête foraine annuelle.
- Subissant un exode rural manifeste après la Seconde Guerre mondiale, avec des prolongements tardifs, ce village négligé des médias sort de l'oubli par une arrivée sur la scène médiatique nationale grâce à l'émission La Carte aux trésors diffusée sur France 3 le 16 août 2005. Elle fut tournée en juin avec un atterrissage des hélicoptères - bleu (équipe de Septime) et rouge (équipe de Fabienne) - sur des commentaires de Sylvain dans les prés du château. Un inédit local surpassant l'arrivée de l'ULM lors de la décennie précédente sur la colline menant à Montcornet. Le terrain d'aviation, son hangar et la piste ont disparu en 2012. Les activités aéronautiques ont cessé suite aux trop nombreux actes d'"incivilité"subit par les installations[2].


text:
Sant Christol
Sant Christol (Saint-Christol en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge se situa en la vallée del Talaron a la cœur del Parc natural regional dels Monts de Ardèche.
Le village se situe dans la vallée du Talaron au cœur du Parc naturel régional des Monts d’Ardèche.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Al XVIIe sègle, O municipalitat a patit los exactions dels Dragonnades.
- En lo moment de la guèrra de 14-18, 55 abitants de la municipalitat an trobat la mòrt.
- Au XVIIe siècle, Le commune a subi les exactions des Dragonnades.
- Lors de la guerre de 14-18, 55 abitants de la commune ont trouvé la mort.


text:
Vesinh
Vesinh[1][2] (Vézins-de-Lévézou en francés) es una comuna francesa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo sieu territòri s'estend en la part nòrd del Pargue Natural Regional dels Grands Causses entre la cadena de las Falanja al nòrd e la cadena de Leveson al sud. La comunat de Vesinh es compausda dels vilatges de La Clau, Glèisanòva.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Segon Dauzat e Rostaing[3], l'etimologia de Vesinh es lo latin vicinium, qu'aviá lo sens de masatge, vilatge; cal pas confondre amb vicinum, qu'auriá donat vesi(n).
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Vézins es sortida de la reünion de las ancianas comunitats de Vézins, La Clau e Lo Ram. Jos l'Ancian Regim e dempuèi lo Mièja Edat, la comunitat e lo vilatge de Vézins levavan de la familha de Lévézou de Vézins, la una de las mai ancianas de França. Lo castèl, totjorn viscut per la familha, pòt èsser visitat l'estiu. Lo Clau èra lo banc d'una commanderie dels espitalaris de Sants-Texans-de-Jerusalem e la comunitat del Ram aperteniá al domeni reial eretat dels Comtes de Rodez. Divèrsas parròquias se partejavan lo territòri de la municipalitat actuala, de còps a caval dessús unas autras comunitats. Los cabes-de luòcs paroissiaux èran Vézins, Sant-Amans-de detlo-Ram, #que la glèisa n'es champêtre, tot coma La nòstra-Madama-de-La Vaysse, e Gleysenove.
Es en 1919, per rasons d'identitat postala que la municipalitat de Vézins a completat lo sieu nomentament en rajoutant de-Lévézou.
La commune de Vézins est issue de la réunion des anciennes communautés de Vézins, La Clau et Le Ram. Sous l'Ancien Régime et depuis le Moyen Âge, la communauté et le village de Vézins relevaient de la famille de Lévézou de Vézins, l'une des plus anciennes de France. Le château, toujours habité par la famille, peut être visité l'été. La Clau était le siège d'une commanderie des hospitaliers de Saint-Jean-de-Jérusalem et la communauté du Ram appartenait au domaine royal hérité des Comtes de Rodez. Plusieurs paroisses se partageaient le territoire de la commune actuelle, parfois à cheval sur d'autres communautés. les chefs-lieux paroissiaux étaient Vézins, Saint-Amans-du-Ram, dont l'église est champêtre, tout comme Notre-Dame-de-La Vaysse, et Gleysenove.
C'est en 1919, pour des raisons d'identité postale que la commune de Vézins a complété sa nomination en rajoutant de-Lévézou.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud,reedicion 1984.


text:
Poce
En anatomia, lo poce (o familiarament lo det gròs) es lo primièr det de la man pels primats que l'Òme. Fa la man prensila, per son oposicion totala al respècte dels mai quatre dets. Es compausat de sonque doas falanjas.
Lo primièr det dels pès de l'òme es en general pas nomenat poce, mas artelh gròs e es pas prensile.
Somari
Embriologia[modificar | modificar la font]
Lo poce es un det diferent dels autres; en mai de son posicionament diferent (oposable als autres dets), a una falanja absenta. Aquela morfologia atipica seriá duguda al fach que lo poce de l'embrion dels mamifèrs es construch jol contraròtle d'un sol gèn arquitècta (l'Hox 13), alara que cadun dels autres dets l'es per un grope de gèns Hox (Hox 10, 11, 12).[1].
Simbolica[modificar | modificar la font]
Poce levat[modificar | modificar la font]
- Una afirmacion, una confirmacion, una felicitation,
- Un encoratjament,
- Al contrari de la cresénça populara (que la primièra illustracion sembla èsser lo quadre Pollice Verso de Jean-Léon Gérôme de 1872), los emperaires romans levavan lo poce per condamnar los gladiadors vencuts, significant lo mandadís de lor arma al cèl[2].
- En sotada, significa: « remontam »
Lo simbòl Unicode U+1F44D representa « Poce levat » : 👍
Poce baissat[modificar | modificar la font]
Un poce cap al bas pòt simbolizar:
- Una desaprobacion.
- Los emperaires romans baissavan lo poce per graciar los gladiadors vencuts[3].
- En sotada, significa: « baissam »
Lo simbòl Unicòde U+1F44E representa « Poce cap aval » : 👎
Poce a l'orizontala[modificar | modificar la font]
Un poce branit a l'orizontala o cap al naut pòt significar
- un apèl pel taxí,
- una demanda d'autostòp.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- César Baldaccini per son escultura Lo poce
- Artelh gros
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Thomas Montavont (Universitat de Genèva) in (en)Genes and Development, repres per (fr)Science et avenir
- ↑ "romains" Aquel signe foguèt pas verificat istoricament
- ↑ "romains"


text:
Alh cultivat
L'alh (var. alhet) (Allium sativum) es una planta bulbosa cultivada de la familha de las liliacèas. S'emplega mai que mai coma condiment, mas s'utiliza tanben amb una tòca terapeutica per las proprietats que li an atribuit la sciéncia e las tradicions popularas.
Per encausa de sa cultura tanta espandida sas originas son un pauc foscas. S'es pensat que veniá de Siberia sudoccidentala o benlèu de Sicília o de Calàbria, ont nais espontanèament. Es parent de la ceba.
L'odor caracteristica de l'alh se deu a mantun compausat organic de sofre e particularament lo sulfur de diallil e l'allicina.
Emplec en fitoterapia[modificar | modificar la font]
L'alh a tres proprietats curativas principalas:
- Antiipertensiu
- Antibacteric
- Antielmintic (los elmintis son de vermenons intestinals)
Tèxt italian de traduire :
L'emplec de l'alh cru triturat finament suls aliments coma las sopas, la carn e l'ensalada es un coadjuvant excellent per la cura de l'ipercolesterolemia (que seguís l'ipertension); bronquiti catarrali; elmintiasi (nei enfants in special modo poiché portano sporcizia dins la boca).
La consomacion d'alh dona un sens general de benèsser a l'organisme gràcias a son accion anti bacteriana e doncas antiinfectiva.
Per ovviare almens en part la disagio del conseguente "alen pesante" cal l'accortezza de privar lo spicchio del pichon bulbe intèrne de bon traire.
Curiositats[modificar | modificar la font]
Dins lo folclòre de qualques païses d'Euròpa, se pensava que l'alh aguèsse d'efièches de proteccion contra los vampirs; l'alh es doncas vengut un element recurrent dins los filmes de vampirs.
La cosina[modificar | modificar la font]
L'alh es plan emplegat en cosina. En tèrras occitanas e catalanas, una de las recèptas reinas que se fan amb el es l'alhòli. Se preparan tanben de sopas d'alh, alhadas...


text:
Amor (Lanas)
Amor[1] (oficialament en francés Amou) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de las Lanas e la region Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La comunua qu'es suu Lui de Bearn, afluent deu Lui.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Bénédicte Boyrie-Fénié que horneish una lista d'atestacions ancianas : Mor/Morr (Sanctus Petrus de), au sègle XI o XII, Amors (en latin, 1243), Amor (1277, 1278, 1289, 1297) e Amou, Amoû, Amon (sic), en francés, aus sègles XVII e XVIII.
Per Dauzat e Rostaing, qu'es un nom escur, mès Ernèst Negre que s'azarda a supausar lo gascon lamoû (cf. diccionari Palay, p. 602), ipotèsi guaire plausibla per B. Boyrie-Fénié qui la cita, pr'amor de la prumèra atestacion, deu patrimòni arqueologic e d'ua glèisa consacrada a Sent Pèir, qui arremandan cap a ua fondacion antica. Com i a hèra de tumuli dens la comuna, que s'estima mès prepausar mor, sortit d'ua arradic plan anciana, a valor toponimica, mor-, e qui guarda sovent en occitan lo sens de mus. La toponimista compara dab la parròpia dispareishuda de Sancta Maria de Moros, énter Sent Pandelon e Canhòta. L'etimologia es pas assegurada, mès probable qui la fòrma deu nom dempuèi lo sègle XIII qu'es estada influenciada per lo mot occitan amor (deu latin amore)[2].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Institut Occitan : Index alfabetic de las comunas de las Lanas e deu Baish Ador
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Landes et Bas-Adour, ed. CAIRN, Pau, 2005, p.33-34
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Amor sus lo sit de l'Institut Geografic Nacionau
- Amor sus lo sit de l'Insee
- Sit oficiau de la vila
- Paìs Ador Shalòssa Tursan


text:
Trebes
Trebes (Trèbes en francés) es una comuna lengadociana de Lengadòc situada dins lo departament d'Aude e la region de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Trebes es situada dins l'airal urban de Carcassona a 6 quilomètres a l'èst de Carcassona. Sa localzacion estrategica sus la rota entre la Mediterranèa e l'Atlantic es coneguda dempuèi lo neolitic. La vila es dins un corredor entre la montanha Negra al nòrd e las Corbièras a l'èst, Lauragués a l'oèst e la val d'Aude al sud.
Demografia[modificar | modificar la font]
{{demografia|insee=11397
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Pòrt sul Canal de las Doas Mars


text:
Monceaux-le-Comte
Monceaux-le-Comte es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge de Cantieradas-Lo-Comte a situat en bordure del massís del Morvan (a l'oèst), suls marges del Yonne.
Le village de Monceaux-Le-Comte est situé en bordure du massif du Morvan (à l'ouest), sur les rives de l'Yonne.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La châtellenie de Cantieradas-lo-Comte possedissiá al Sègle XVII la tèrra de Saizy ne parteja amb Neuffontaines.
Al cors del periòde revolucionari de la Convencion nacionala (1792-1795), la municipalitat #portar provisoirement lo nom de Cantieradas-sus-Yonne[1].
La châtellenie de Monceaux-le-Comte possédait au Sègle XVII la terre de Saizy en partage avec Neuffontaines.
Au cours de la période révolutionnaire de la Convention nationale (1792-1795), la commune porta provisoirement le nom de Monceaux-sur-Yonne[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 5 d'agost 2012 Error de citacion : Invalid
tag; name "Cass" defined multiple times with different content


text:
Boson de Higgs
Lo boson de Higgs, que recep tanben de còps que i a lo nom de particula de Higgs o boson BEH (inicialas dels scientifics Brout, Englert e Higgs), es una particula elementara prepausada pel modèl estandard de la fisica de las particulas tre 1964. Aquesta ten una importància essenciala que son existència confirmariá qu'existís lo camp de Higgs, que dins lo modèl estandard permet de donar una explicacion sul fach que cèrtes còsses, coma per exemple lo foton, aguèssen pas de massa mentre que d'autres, los bosons W e Z, n'an una. L'apelacion de la particula ven del nom del fisician anglés Peter Higgs.


text:
Eystein Eysteinsson
Eystein Eysteinsson Møyla (Øystein Øysteinsson) pretendent al tròn de Norvègia de 1174 a 1177
Eystein Eysteinsson es lo filh illegitim d'Eystein Haraldsson, un dels filhs d'Harald IV de Norvègia, corei de Norvègia amb sos fraires Inge Ièr de Norvègia, Sigurd II de Norvègia e Magnus Haraldsson .
Escaissat Møyla (lo Piusèl) del fach de son aspècte juvenil, es proclamat rei en 1174 pels Birkebeiner en revòlta contra lo rei Magnus V de Norvègia e son paire lo regent Erling Skakke.
Eystein demòra amb sos òmes dos ans dins lo Viken e los districtes vesins, abans de rejónher en 1176 Tredondheim, que se n’en empara, e ont es proclamat rei. Recampa alara una armada de 2 400 òmes e, amb aquesta fòrça, traspassa las montanhas cap al sud de Norvègia. Mas, en genièr de 1177, lo rei Magnus V de Norvègia lo rencontra a Ree, ont Eystein Eysteinsson es desfach e tuat.
Fonts[modificar | modificar la font]
Heimskringla de Snorri Sturluson
- Sagas of the Norse Kings : "Magnus Erlingson" Capítol XVII (traduccion anglesa)


text:
Santas
Santas (Saintes en francés, Sénte en santongés) es una comuna francesa situada dins lo departament de Charanta Maritima e la region de Nòva Aquitània.
La vila, capitala de la província istorica de Santonge, es situada sus lo flume de Charanta.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Geograficament, la vila es situada a 60 km de La Rochèla, 100 km de Bordèu, 34 km de Roian e 37 km de Rochefort.
Transpòrts[modificar | modificar la font]
Santas es ligat a Roian per la rota RN 150, a Bordèu e París per l'autorota A10.
Dau costat ferroviari, la vila a de las ligasons TER amb Bordèu, Engolesme, Roian, Rochefort, París.
Bastiments religioses[modificar | modificar la font]
- La catedrala de Sant Pèire
- La basilica de Sant Eutròpi (classada per l'UNESCO au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat)
- L'abadiá de Santa Maria
Bastiments e luòcs publics remarcables[modificar | modificar la font]
- Anfiteatre roman
- Arc de Trionf de Germanicus
- Palais de Justícia
Personas celèbras nascudas a Santas[modificar | modificar la font]
- Joseph-Ignace Guillotin (promotor de la guilhotina)


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Condrieu en arpitan (Condrieu en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Auvèrnhe Ròse Aups.
Condrieu A situat sul marge drech del Rhône, a aperaquí 11 km al sud de Viena e 44 km al sud de Lion, al pè de las darrièras pendentas del Mont Monnet. thumb|Vista panoramique de Condrieu e de las Ròcas de Condrieu en julhet 2012
Condrieu est située sur la rive droite du Rhône, à environ 11 km au sud de Vienne et 44 km au sud de Lyon, au pied des dernières pentes du Mont Monnet.
Vue panoramique de Condrieu et des Roches de Condrieu en juillet 2012
Condrieu
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !


text:
Pòrt Sant Loís
Pòrt Sant Loís (oficialament en francés Port-Saint-Louis-du-Rhône) es una comuna provençala, situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La torre de Sant Loís es bastida en 1737 per Mareschal.
La comuna es creada en 1904 a partir de territòris pres a Fòs e a Arle. Es restacada a l’arrondiment d’Arle. En 1981, es restacada au novèu arrondiment d’Istre, mas tòrna a lo d’Arle tre 1982.


text:
zo a écrit:E ben aquò depend. Pòdes (mas siás pas obligada) benlèu produire mai de trabalh, mas produsisses mens de nens. Amb totas las consequencias de la surproduccion de nens: pauretat, subre-mortalitat dels nens e de las maires, faminas, epidemias etc
Aquí-dessús i auriá encara qualques causas de díser :
• Te parli pas de « aver un enfant te copa del trabalh e te rend improductiva », es un vejaire que fin finala fa lo jòc del monde del trabalh tal qu'es encara ara, fait per d'òmes per los òmes. Aquò tanben i caldriá soscar se parlam d'egalitat, una egalitat vertadièra se pòt pas far sens pensar que las femnas son pas d'òmes, e devon pas èsser pregadas per s'integrar dins lo monde del trabalh d'adoptat un modèle masculin.
Es, de mon vejaire, aquí l'error de las feministas a la old-school (cf Badinter). La pilula (per pilula, te parli de contracepcion ormonala, pas de TOTAS, es diferent !) va dins aquel sens. Nòstre temps, a las femnas, es ciclic, fait de periòdas productivas, e d'autras mens productivas. Una contracepcion ormonala fin finala masca aquela diferéncia e fa de nòstre temps ciclic un temps mai linear, mai pròcha de lo dels òmes. Brèu, lo feminisme a la capitalista (es a dire « lo laboratòri te liura ») aluènha las famnas de lor modèle, las rend productivas la mager part del temps, capitèt a far una umanitat de mai en mai uniforma, al mesprés de la natura de la mitat d'aquela umanitat qu'es diferenta. Ditz aquò pòt far estranh, mas es pas qu'un resumit. Una egalitat entre los sèxes sens comprene que (un pauc mai de) la mitat de l'umanitat foncciona d'un autre biais es pas possible. E un monde del trabalh que vei una femna que dona la vida coma una emmerdaira a un problèma.
Vaquí, es acabat per la minuta « bruna » ! :ironic:
maime a écrit:Bah los verds... Voynet a la darriera presidenciala era pas talament per la decreissença. Son entrevuda dins "La Décroissance" era pas tarrible
Parlèm de gents serioses, pas de la Voynet ! Ela dempu!i que diguèt « Mac Donalds pòt ara parlar de desvelopament durable a sos clients » es perduda la paureta ! Ja qu'èra pas ben malina abans !! Soi mai de la branca Cochetista ! Lo pic-òli explicat per el amb sa polida vptz greva, aquò ajuda !!! (lol)
Senon t'as lo PPLD (qu'an un pes mediatic merces au jornau la décroissance)
Qual legís La Décroissance seriosament ? Manca una part de nosautres, que sèm pas ben representatius aquí de la populacion (es risolièr coma quand tòrnas metre un dogme en question, n'i a d'autres que seguisson, vesèm doncas aquí, pensi, mai d'occitanistas-decreissents-vegetarians-linuxians qu'endacòm mai !)
Coneissi lo PPLD figura-te, es pas que per manca de moneda que manquèri l'escasença de me presentar la las legislativas jos lor banièra ! ;)
(mas coma de costuma, ai totjorn agut de mal a junher un partit qual que siá, i a totjorn quicòm que me n'empacha !)
zo a écrit:Benlèu. E aprèp ? se lo sistèma es plan contrarotlat per empachar los abuses (veire los crimis), ont es lo problèma?
Ont veses un contraròtle tu sus tot aquò ? Qual te ditz que lo vaccin contra la gripa A foguèt desvelopat tròp lèu, e mal ? Que n'i a dins las chifras dels mòrts de la gripa que lo son pr'amor del vaccin e non pas de la gripa ? Que los vaccins dels novels nascuts a una part importanta dins lo sindròme de « la mòrt subita del nen » ? Que lo ROR jòga un ròtle dins l'autisme ? Son pas los « contraròtles » oficials que te diràn aquò, elis te dison « per vòstra santat e la dels vòstres pròches, anatz vos far vaccinar ». Segon tu i a pas cap de problèma ? Agèsson pas las associacions independentas (de còps d'associacions de victimas de la vaccinacion, de còps de cercaires independents) tota aquela informacion seriá encara mai amagada !
Lo ligam amb lo capitalisme ? A qual profeita la vaccionacion de massa ? A la vida ? Nani ! Lo capitalisme tua, e sas armas plan visiblas (manca la pauretat) son lo sistemi de santat, e l'agro-alimentari. Sèm dins una mèrda negra, an crompat lo poder sus nòstras vidas !
[edit] (veses ben que lo problèma alopatia vs omeopatia es un falç problèma, es lo tròll qu'amaga lo bòsc)


text:
Vallangoujard : A visiter absolument !
Château de Maisons (Maisons Laffitte, 20,9km de Vallangoujard), c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO.
Villa Savoye à Poissy (Poissy, 24,1km de Vallangoujard), c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO.
Basilique cathédrale de Saint-Denis (Saint Denis, 28,3km de Vallangoujard), c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO.
A faire durant votre séjour à Vallangoujard
En plein AirCentre aquatique Aquathelle à Chambly (10,8km du centre de Vallangoujard).Piscine Aquavexin à Trie ChÂteau (27,2km du centre de Vallangoujard).Parc aux Etoiles à Triel Sur Seine (17,1km du centre de Vallangoujard).Maison de la Pêche à Levallois (28,6km du centre de Vallangoujard).ONF - Sentier de l'Etoile de Beaumont à Saint Germain En Laye (26,1km du centre de Vallangoujard).
A découvrirBase de loisirs de St Leu d'Esserent à Saint Leu D'esserent (23,9km du centre de Vallangoujard).Basilique Saint Denis à Saint Denis (28,3km du centre de Vallangoujard).
Villes et villages a visiter non loin de VallangoujardClassée Ville d'Art et d'histoire Pontoise vous propose un grand nombre d'activités et de visites. (9,4km du centre de Vallangoujard).Classée Ville d'Art et d'histoire Chantilly vous propose un grand nombre d'activités et de visites. (26,5km du centre de Vallangoujard).
A parcourir durant votre voyage à VallangoujardLa Roche-Baude à Nesles-la-Vallée (3,7km du centre de Vallangoujard).Le Jardin De La Margelle à Hérouville (3,7km du centre de Vallangoujard).Les Glycines à Nesles-la-Vallée (4,0km du centre de Vallangoujard).Jardin De Campagne à Grisy-les-Plâtres (4,8km du centre de Vallangoujard).Office Du Tourisme De L'Isle-Adam à L'Isle-Adam (7,5km du centre de Vallangoujard).Jardins Du Château D'Auvers à Auvers-sur-Oise (7,8km du centre de Vallangoujard).Jardin De L'Atelier De Daubigny à Auvers-sur-Oise (7,8km du centre de Vallangoujard).Ville D'Auvers-Sur-Oise à Auvers-sur-Oise (8,0km du centre de Vallangoujard).Jardin De Marie-Lorette à Auvers-sur-Oise (8,2km du centre de Vallangoujard).Château De Stors à L'Isle-Adam (8,3km du centre de Vallangoujard).Pavillon Chinois à L'Isle-Adam (8,5km du centre de Vallangoujard).Ancien Verger De L'Hermitage à Pontoise (8,5km du centre de Vallangoujard).Parc Du Château De Grouchy à Osny (8,6km du centre de Vallangoujard).Jardins Potagers De L'Hermitage à Pontoise (8,6km du centre de Vallangoujard).Jardin Des Toits Rouges à Pontoise (8,9km du centre de Vallangoujard).Jardin De La Citadelle à Pontoise (9,0km du centre de Vallangoujard).Jardin D'Abeilles à Pontoise (9,0km du centre de Vallangoujard).Parc Du Château De Marcouville à Pontoise (9,1km du centre de Vallangoujard).Jardin De Sylvi Pasquier à Pontoise (9,1km du centre de Vallangoujard).Parc Et Château De Méry-Sur-Oise à Méry-sur-Oise (9,1km du centre de Vallangoujard).Jardin De La Ville à Pontoise (9,2km du centre de Vallangoujard).Jardin Du 10 Impasse Tavet à Pontoise (9,2km du centre de Vallangoujard).Jardin De Dominique à Pontoise (9,2km du centre de Vallangoujard).Jardin Du Musée Tavet à Pontoise (9,3km du centre de Vallangoujard).Jardin Gingko à Pontoise (9,3km du centre de Vallangoujard).Jardin Du Dôme - Roseraie à Pontoise (9,3km du centre de Vallangoujard).Jardin Écologique Caue Du Val D'Oise à Pontoise (9,3km du centre de Vallangoujard).Jardin Des Lavandières à Pontoise (9,3km du centre de Vallangoujard).Jardin De Roses à Pontoise (9,4km du centre de Vallangoujard).Jardin De La Bibliothèque à Pontoise (9,4km du centre de Vallangoujard).Jardin Art Insolite à Pontoise (9,4km du centre de Vallangoujard).Potager De Marcouville à Pontoise (9,6km du centre de Vallangoujard).Jardin Des Cinq Sens à Pontoise (9,6km du centre de Vallangoujard).Parc De L'Abbaye De Maubuisson à Saint-Ouen-l'Aumône (9,7km du centre de Vallangoujard).Jardins Familiaux Du Marais à Chambly (10,0km du centre de Vallangoujard).Vigne De La Commune Libre De Saint-Martin à Pontoise (10,0km du centre de Vallangoujard).Parc Des Larris à Pontoise (10,5km du centre de Vallangoujard).Atelier Sous Le Bouleau à Cergy (11,8km du centre de Vallangoujard).Jardin Du College Du Moulin A Vent à Cergy (12,0km du centre de Vallangoujard).Jardin De La Côte Du Jallais à Pontoise (12,0km du centre de Vallangoujard).Jardin De La Maison Bernardin De Saint-Pierre à Eragny (12,3km du centre de Vallangoujard).Jardin D'Éliane à Pierrelaye (12,5km du centre de Vallangoujard).Jardin Zen à Courdimanche (12,7km du centre de Vallangoujard).Jardin Partagé De La Challe à Eragny (12,8km du centre de Vallangoujard).Potager De L'École Et Accueil De Loisirs Des Croizettes à Courdimanche (13,0km du centre de Vallangoujard).Jardin D'Eau - Ghanate à Vauréal (13,2km du centre de Vallangoujard).Jardin Anglais à Vauréal (13,5km du centre de Vallangoujard).Jardins Familiaux à Courdimanche (13,6km du centre de Vallangoujard).Le Petit Quebec à Vauréal (14,0km du centre de Vallangoujard).Le Jardin Du Nid à Chauvry (14,1km du centre de Vallangoujard).Musée d'Art et d'Histoire Louis Senlecq à L'isle-Adam (7,6km du centre de Vallangoujard).Musée Tavet Delacour à Pontoise (9,2km du centre de Vallangoujard).Musée Camille Pissarro à Pontoise (9,5km du centre de Vallangoujard).Musée de la Nacre et de la Tabletterie à Meru (11,8km du centre de Vallangoujard).Musée de la Batellerie à Conflans-Sainte-Honorine (15,8km du centre de Vallangoujard).Musée des Arts et Traditions Populaires à Ermont (19,1km du centre de Vallangoujard).Musée Archéologique du Val d'Oise à Guiry-En-Vexin (19,6km du centre de Vallangoujard).Musée Zola-Dreyfus à Medan (21,7km du centre de Vallangoujard).Musée jean-Jacques Rousseau à Montmorency (22,1km du centre de Vallangoujard).Musée Pillon à Chaumont-En-Vexin (22,3km du centre de Vallangoujard).Musée de la Renaissance - Château d'Ecouen à Ecouen (23,1km du centre de Vallangoujard).Musée d'Art et d'Histoire à Poissy (23,3km du centre de Vallangoujard).Musée du Vieil Argenteuil à Argenteuil (23,4km du centre de Vallangoujard).Musée du Jouet Pierre Pinel à Poissy (23,5km du centre de Vallangoujard).Musée Municipal d'Art et d'Histoire à Colombes (25,4km du centre de Vallangoujard).Musée des transports urbains interurbains et ruraux à Colombes (25,5km du centre de Vallangoujard).Musée d'Archéologie Nationale (des origines à l'an mille) - Château de st-Germain-en-Laye à Saint-Germain-En-Laye (26,3km du centre de Vallangoujard).Musée Municipal à Saint-Germain-En-Laye (26,4km du centre de Vallangoujard).Musée Départemental Maurice Denis à Saint-Germain-En-Laye (26,8km du centre de Vallangoujard).Musée Fournaise à Chatou (27,5km du centre de Vallangoujard).Musée de la Céramique Architecturale à Auneuil (27,6km du centre de Vallangoujard).Musée Condé à Chantilly (27,7km du centre de Vallangoujard).Musée des Travaux Publics à Courbevoie (27,9km du centre de Vallangoujard).Musée d'Art et d'Histoire à Saint-Denis (28,0km du centre de Vallangoujard).Musée Roybet Fould à Courbevoie (28,2km du centre de Vallangoujard).Musée d'Histoire Locale - Mémoire de la Ville à Rueil-Malmaison (28,8km du centre de Vallangoujard).Musée Franco-Suisse à Rueil-Malmaison (28,8km du centre de Vallangoujard).Musée Municipal à Saint-Ouen (28,8km du centre de Vallangoujard).Musée des Châteaux de la Malmaison et Bois-Préau à Rueil-Malmaison (29,5km du centre de Vallangoujard).Musée Gallé-Juillet à Creil (29,6km du centre de Vallangoujard).Musée des Automates à Neuilly-Sur-Seine (30,0km du centre de Vallangoujard).
Monuments Historique de VallangoujardVestiges gallo-romains du Gallo-romain
et dont les éléments classées sont Terrains de 3500 m2 renfermant des vestiges gallo-romains : classement par arrêté du 13 novembre 1967Eglise du 12e siècle, 13e siècle, 17e siècle
et dont les éléments classées sont Eglise, à l'exception du bas-côté sud et de la sacristie : classement par arrêté du 2 avril 1915
Carte touristique, les principaux sites touristiques à Vallangoujard et dans les environsCliquer sur l'icone de la carte touristique pour voir le détail, utilisez les boutons de zoom + et - pour étendre ou réduire la vue
Il manque un lieu ou un hébergement ? Complétez nos données, ou si il figure dans nos données Ajoutez des images et une description, c'est libre et gratuit et cela aidera les internautes.
Logement saisonnier à Vallangoujard
Sinon en Gîte ?
- Gîte Aux Ecuries d'Auvers à Auvers Sur Oise, Gîte de M. et Mme Meusnier qui est à 8,2km de Vallangoujard.
- Gîte de Mr et Me Prêcheur à Courdimanche, Gîte de Mme Prêcheur qui est à 13,8km de Vallangoujard.
En chambre d'hôte
- Chambre d'hôtes Chez Ciné à Sannois (20,1km de Vallangoujard), Chambre d'hôte de Mme Lamoureux.
- Chambres d'hôtes Les Glycines à Saint Sulpice (24,6km de Vallangoujard), Chambre d'hôte de M. et Mme Bonnel.
Vallangoujard, trouver un Office de tourismeOffice de Tourisme de L'Isle Adam à L'isle Adam (7,7km du centre de Vallangoujard).Office de Tourisme des Sablons en Pays de Nacre à MÉru (11,5km du centre de Vallangoujard).


text:
Bòrmas
Bòrmas (oficialament en francés Bormes-les-Mimosas en francés) es una comuna de Provença , administrada per lo departament francés de Var e la region de Provença Aups e Còsta d'Azur .
Seis abitants si dién bormeans, bormeanas en occitan.
Somari
Descripcion e environament[modificar | modificar la font]
Bòrmas si compara sovent, gràcias a son vilatge vièlh, a un belem provençau : ostaus vièlhs cubèrts de teules ròses, carreirons florits, barris e roïnas de castèu. Lo vilatge medievau vièlh somonde una vista panoramica sus la plana e leis Illas d'Òr.
Lo quartier de la Faviera es agradiu, lo pòrt e lo Carrat d'Onor son de descurbir.
Mai luenh, après lei pinedas e lei còstas de vinhas dins una natura fèra e aparada, s'estendon lei plaias de Cabasson, de l'Estanhòu, de Pelegrin e de la Faviera.
Sus lo masatge de Cabasson, vilatge de pescadors ancian, s'atròba lo celèbre Fòrt de Bregançon (sus una pichona peninsula), residéncia d'estiu dei Presidents de la Republica Francesa.
Bòrmas es una vila florida ambé quatre flors, medalha d'òr 2003 dau Concors europèu dei vilatges florits.
Istòria[modificar | modificar la font]
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
- Lo Fòrt de Bregançon, residéncia de vacanças oficiala dei Presidents de la Republica Francesa.
- En plaça Sant Francés s'atròba l'estatua de Sant Francés de Paula, monge calabrés qu'auriá desliurat lo vilatge de la pèsta en 1481.
Personalitats liadas a la comuna[modificar | modificar la font]
- Ipolit de Bocard, marin e corsari que participèt activament a l'independéncia d'Argentina e de Peró.
- Lo pintre Alfred Courmes (Aufrèd Cormas) nasquèt a Bòrmas lo 21 de mai de 1898.
- Hermann Sabran, avocat e filantròpe.
- Bòrmas siguèt lo quadre de la màger part dei romans de Joan Aicard. L'escrivan i celebrèt sa província meridionala dins son Maurin des Maures (Maurin dei Mauras) sei Poèmes de Provençe (Poèmas de Provença).
- Portau de Provença
-
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Totankhamòn
Totankhamòn que ho lo darrèr faraon de la XVIIIau dinastia, hilh deu faraon Amenòfis IV (tanben conegut com Akhenaton). Durant lo son brèu regnat (que's morí quan èra enqüera adolescent) la religion egipciana arrenegada peu son pair, que ho restablida peu regent Horemheb. Totankhamòn qu'ei tanben famós per'mor de la descobèrta, dens las annadas vint deu sègle XX, deu son tombèu e de las riquessas qui contienevan per l'egitològ Howard Carter. Ua legenda de malediccion qu'acabè de sagerar la soa fama contemporanèa.


text:
Ititas
Leis Ititas son un pòble antic d'Anatolia dau millenari II avC. A partir dau sègle XVII avC, desvolopèron un estat poderós centrat sus la vila de Hattusan. Au sègle XIV avC, aqueu reiaume èra vengut una poissança majora de la region e capitèt d'estendre sa dominacion sus lo nòrd de Siria onte se turtèt ais ambicions d'Egipte, de Mitanni e de l'Empèri Assirian. Pasmens, a la fin dau sègle XIII avC ò au començament dau sègle XII avC, lo reiaume itita foguèt destruch per lei Pòbles de la Mar.


text:
M48 Patton
Lo carri M48 Patton es un carri mejan estatsunidenc desvolopat après la Segonda Guèrra Mondiala per remplaçar lo M47. Intrèt en servici dins l'armada estatsundenca en 1953 e foguèt exportat vèrs uneis aliats de Washington. Sièis versions principalas foguèron desvolopadas (M48, M48A1 fins a M48A5) ais Estats Units e d'autrei dins certanei país utilizaires. Demorèt en servici dins l'armada estatsunidenca fins a la fin de la Guèrra Freja e es totjorn utilizat au sègle XXI per certaneis armadas coma Colómbia, Grècia o Liban.
Participèt a unei conflictes majors durant la Guèrra Freja. Pendent la Guèrra de Vietnam, foguèt utilizat per sostenir l'infantariá e per durbir de passatges dins lei camps de minas. Durant la Segonda Guèrra Indopaquistanesa, lei M48 paquistanés obtenguèron unei victòrias còntra lei M4, Centurion e AMX 13 indians. Pasmens, lei combats mostrèron tanben la vulnerabilitat dau blindatge, compres còntra lo canon de 75 mm dau carri leugier AMX 13. Durant la Guèrra dei Sièis Jorns, lo M48 foguèt utilizat per Israèl e Jordania ambé de resultats diferents en causa de la supremàcia aeriana israeliana. Lei carris israelians, fòrça modernizats, capitèron de destrurre lei SU-100 e T-34 egipcians ambé de pèrdas limitadas. En revènge, lei carris jordinians foguèron victimas de M4 modernizat amb un canon de 105 mm e la màger part foguèt abandonada.


text:
-538
Aquesta pagina concernís l'an -538 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Atenas[modificar | modificar la font]
Victòria finala de Pisistrate que venguèt lo cap suprèm d'Atenas. Per afeblir l'oposicion intèrna a sa tirania, fisèt de missions dins de regions alunchadas a seis adversaris ò, dins certanei cas, ordonèt son exil. Pasmens, en despiech de son poder absolut, respectèt lo quadre politic existent per dirigir la ciutat. Ansin, leis eleccions contunièron d'aver luòc mai lo poder de nominacion de certanei magistrats importants tengut per Pisistrate li permetèt de s'assegurar dau contraròtle deis institucions fins a sa mòrt en 527 avC.


text:
Verin
Un verin (del latin venenum) es un produch toxic secretat per d'unes animals coma los imenoptèrs e los ofidians, que pòt èsser inoculat per fissada o mossegada en provocar d'accidents divèrses. Los verins an d'efièches variables en foncion de las substàncias que contenon:
- de neurotoxinas paralisantas que lor accion es comparabla a la del curare (« curare-like ») mas que son pas empachadas pels antagonistas del curare coma l'eserina;
- d'emorraginas, fòrça presentas dins los viperids, en provocar d'emorragias ;
- de citolisinas destrusent las cellulas a l'origina de las necròsis cutanèas de còps fòrça importantas, que pòdon anar fins a l'òs (miotoxina dels idrofids en particular) ;
- d'emolisinas qu'atacan los globuls roges de la sang (vejatz emolisi), en empachar la fagocitòsi, explicant las infeccions segondàrias frequentas ;
- de substàncias istaminicas a l'origina de reaccions vasomotrises responsablas del tresvirament observat après mossegada pels viperids. Existisson fòrça autras substàncias de las accions enzimaticas fòrça diferentas.


text:
Varennes-Saint-Sauveur
Varennes-Saint-Sauveur es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Varennes-Sant-Salvador fach partida de la Bressa louhannaise.
Divèrses rius travèrsan la comuna : la Sâne Mòrta (sus tot lo limit oèst de Varennes), lo Sevron e lo Solnan (limita amb Dommartin-lès-Cuiseaux de contunh Frontenaud). Lo segond i confluissi amb la tresena.
La rota départementale 996 trauèssa Varennes del nòrd al sud.
Varennes-Saint-Sauveur fait partie de la Bresse louhannaise.
Plusieurs rivières traversent la commune : la Sâne Morte (sur toute la limite ouest de Varennes), le Sevron et le Solnan (limite avec Dommartin-lès-Cuiseaux puis Frontenaud). La seconde y conflue avec la troisième.
La route départementale 996 traverse Varennes du nord au sud.


text:
Ostal (genealogia)
L'ostal (var. ostau) o la maison (var. maion) o la casa a l'origina designa lo luòc ont demòra una familha pendent mantuna generacion, puèi lor poissança ereditària. Lo tèrme passèt de l'immòble al linhatge que lo possedís sens èsser restrench a las familhas regnantas ni nòblas, pr'amor que pòt tanben indicar de païsans, de borgés, d'industriaus, de banquièrs, de comerciants, baste qu'aian una bastissa e un patrimòni sufisentament importants per èsser comparats a un domeni fonzièr.


text:
Ankylosaurus
Lo Ankylosaurus (gr. "lausèrt amb armadura") Es un genre de dinosaures tireofòr anquilosaurids, conegut per una sola espècia, que visquèt a de fins del periòde Cretacèu, fa aperaquí 68 a 65 milions d'ans, pendent lo Maastrichtian en çò qu'es uèi America del Nòrd.
Coma d'autres dinosaures, Ankylosaurus se distinguiá per la siá armadura pesuga e un granda maçuga caudala, en essent probablament lo mai grand del sieu grop. E mai se manca encara de descobrir d'esqueletas complètas e se d'unes dels sieus parents possedisson fòrça mai de fossils descobèrts, Ankylosaurus es considerat coma un dels dinosaures amb armadura pus representatiu.


text:
Busca es una comuna de 10.000 abitants plaçaa a 500 metres d’autessa al fons de la Val Maira. Fai 20 ruaas e fracions, coma Bicòca, Bòsc, Castelèt, Lemma, Morra Sant Bernard, Morra Sant Joan, Sant Barnaba, Sant Chafred, Sant Jusep, Sant Martin, Sant Quintin, Sant Rocc, Sant Vital.
Lo premier ensediament ven fondat sus un site roman: l’arribaa di Sarrasins ental X secle pòrta a la construcion d’un rocet fortificat entre lo riu Talutto e Maira. Busca ven fondaa ental 1155 per volontat testamentaria de Bonifacio del Vasto. Lo marquesat de Busca, sarrat entre aquel de Saluces e la comuna de Coni justa naissua, dura gaire, e ental 1281 passa sot Saluces. Ental 1361 Busca passa sot casa Savòia e mec ental 1762, emè un decret de Carlo Emanuele III, Busca deven citat.
En la Seconda Guerra Mondiala ven bombardaa e, per l’empenh de la popolacion en la Guerra de Liberacion, ganha la Medalha d’argent al merit civil. En l’Uech Cents l’economia, que drant se basava sus l’agricoltura, s’arpren emè l’industria de la seda. Encuei se son potenciaas la coltivacion de arbols da frucha, activitats artisanalas e lo terciari.


text:
Sant Orenç de Gamevila
Sant Orenç de Gamevila[1][2] ( Saint-Orens-de-Gameville en francés) es una comuna d'Occitània (Lengadòc) del departament francés de la Nauta Garona (Miègjorn-Pirenèus).
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada dins son pòl urban a l'Èst de la vila de Tolosa a gaireben 10 km. Es bordada per lo riu Saune e traversada per lo riu Marcaissona.
Accès[modificar | modificar la font]
- Pel periferic Èst de Tolosa sortida 18.
Istòria[modificar | modificar la font]
L'origina de Sant Orenç de Gamevila ven del nom d’un evesque espanhòl del sègle V, Orentius qu'auriá liberat Tolosa de l'empresi dels romans en 438. Sas preguièras repetidas aurián provocat un nivolàs a l'entorn del general roman Litorius que se perdèt a la dintrada de la vila de Tolosa ont foguèt fach presonièr. Aprèp sa mòrt en 439, Orentius foguèt canonizat Sant Orenç. En son omenatge, se faguèt construire la glèisa en son nom sul site de la batalha.
La creacion de la comuna ven de la fusion, lo 31 de decembre de 1790, de tres comunautats : Cairas, Gamevila e Lantorvila que faguèron part del diocèsi de Tolosa. Lo primièr maire de la vila foguèt Joan Bellières que ne balhèt lo seu nom a la plaça ont i a l’espaci cultural Altigone.
En 1791, lo conselh municipal votèt una soma destinada a pagar un cirurgian pels paures e en 1818 la creacion d'un burèu particular de caritat.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Lo castèl Catalan del sègle XVII
- La Glèisa de Sant Orenç del sègle XV
- La crotz inscricha sus las tièras dels Monuments istorics del sègle XII
- Lo Molin de Quint
- L’anciana Pòsta (1912)
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
Villes et mairies du District de Lucerne (41)
Liste des communes
Lucerne
Ville de Lucerne, localité de la Suisse de 57 000 habitants.
La mairie de Lucerne a une adresse e-mail et un site Internet.
Kriens
Ville de Kriens, localité de la Suisse de 25 000 habitants.
La mairie de Kriens a une adresse e-mail et un site Internet.
Littau
Ville de Littau, localité de la Suisse de 16 000 habitants.
La mairie de Littau a une adresse e-mail.
Horw
Ville de Horw, localité de la Suisse de 12 000 habitants.
La mairie de Horw a une adresse e-mail et un site Internet.
Ebikon
Ville de Ebikon, localité de la Suisse de 11 000 habitants.
La mairie de Ebikon a une adresse e-mail et un site Internet.
Meggen
Ville de Meggen, localité de la Suisse de 6 300 habitants.
La mairie de Meggen a une adresse e-mail et un site Internet.
Malters
Ville de Malters, localité de la Suisse de 6 100 habitants.
La mairie de Malters a une adresse e-mail et un site Internet.
Adligenswil
Ville de Adligenswil, localité de la Suisse de 5 300 habitants.
La mairie de Adligenswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Buchrain
Ville de Buchrain, localité de la Suisse de 5 200 habitants.
La mairie de Buchrain a une adresse e-mail et un site Internet.
Weggis
Ville de Weggis, localité de la Suisse de 3 800 habitants.
La mairie de Weggis a une adresse e-mail et un site Internet.
Root
Ville de Root, localité de la Suisse de 3 800 habitants.
La mairie de Root a une adresse e-mail et un site Internet.
Udligenswil
Ville de Udligenswil, localité de la Suisse de 2 100 habitants.
La mairie de Udligenswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Schwarzenberg
Village de Schwarzenberg, localité de la Suisse de 1 500 habitants.
La mairie de Schwarzenberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Dierikon
Village de Dierikon, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Dierikon a une adresse e-mail et un site Internet.
Vitznau
Village de Vitznau, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Vitznau a une adresse e-mail et un site Internet.
Meierskappel
Village de Meierskappel, localité de la Suisse de 1 000 habitants.
La mairie de Meierskappel a une adresse e-mail et un site Internet.
Greppen
Village de Greppen, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Greppen a une adresse e-mail et un site Internet.
Gisikon
Village de Gisikon, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Gisikon a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Cusco
Cusco (en castelhan de Peró), Cuzco (en castelhan general) ò Qusqu (en quíchoa) es una vila dau sud-èst de Peró pròche de la vau d'Urubamba de la Cordilhèra deis Andes. En 2007, aviá una populacion d'aperaquí 350 000 e èra un centre culturau e toristic major dau país.
Segon la legenda, foguèt fondada au sègle XI ò au sègle XII per lei sobeirans Manco Capac e Mama Ocllo après sa naissença dins lo lac Titicaca. Venguèt la capitala de l'Empèri Inca e la principala vila d'America dau Sud gràcias a l'expansion inca. Avans l'arribada deis Espanhòus, èra devesida entre quatre quartiers ocupats per leis Incas e lei diferentei tribús de l'Empèri.
Foguèt conquistada per lei conquistadors a la fin de 1533 après la batalha de Cajamarca. Leis Espanhòus e seis aliats indigèns i pilhèron lei temples e lei palais. En 1536, lo cap de la resisténcia inca, Manco Inca II, assaièt de liberar la vila mai la garnison capitèt de resistir dètz mes a un sètge fòrça dur qu'entraïnèt la destruccion de la quasi totalitat de la ciutat. Pasmens, la vila foguèt tornada bastir e gardèt una importància culturala gràcias a son istòria. En revènge, perdiguèt pauc a pauc sa posicion economica au profiech de Lima e dei vilas fondadas per leis Espanhòus. En 1911, la descubèrta dei roïnas de Machu Picchu li permetèt d'assegurar sa plaça culturala e de venir un centre toristic major.


text:
Gironda (departament)
Gironda (33) es un departament de França que sa màger part es en Occitania, en Gasconha. Hèi partida de la region administrativa de Nòva Aquitània e de la region istorica de Gasconha (e de Guiana, a l'encòp).
Creat lo 4 de març de 1790, portèt de 1793 a 1795 lo nom de Bec d'Ambés.
Somari
Zonacion[modificar | modificar la font]
La Gironda se devesís en quate grandas zònas :
- La Gironda bordalesa, ont la viticultura es majoritària. Compren lo Medoc ribeiron, l'Entre Duas Mars occidentau, lo Libornés viticòla, lo Blaiés viticòla, las Gravas.
- La Gironda landesa, cubèrta per lo pinhadar. Compren lo Medoc landescòt, lo Bacin d'Arcaishon, las Lanas bordalesas, la Hauta Lana girondina e lo País de Cernés.
- Lo Vasadés, damb un paisatge dominat per los prats (eslevatge), damb camps de blat d'Espanha e bòscs. Compren lo Vasadés a pròpiament parlar (entre Ciron e Garona), e i pòden ajotar l'Entre Duas Mars orientau.
- Lo País gabai, damb lanas e grands bòis. S'agís dau Vitrasés, dau nòrd dau Libornés.
Aglomeracion bordalesa[modificar | modificar la font]
Lo caplòc n'es Bordèu. L'aglomeracion bordalesa compta autorn de 700 000 abitants, dont mèi de 200 000 dens la comuna de Bordèu. Compren Bordèu, Merinhac (2da vila de Gironda per la populacion), Pessac (3ma), Talença (4ma), Vilanava d'Ornon, Bègla, Gradinhan, lo Halhan, lo Boscat, Aisinas, Brujas, Larmont, Cenon, Hloirac...
Sosprefecturas[modificar | modificar la font]
Las sosprefecturas son:
- Arcaishon (cantons d'Arcaishon, la Tèsta, Belin-Beliet e Audenja),
- Blaia (cantons de Blaia, Borg, St Andrés de Cubzac, St Cièrs de Gironda, St Savin),
- Bordèu (cantons de Bordèu, Merinhac, lo Boscat, Pessac, Talença, Gradinhan, Vilanava d'Ornon, Bègla, la Brèda, Blancafòrt, Larmont, Cenon, Hloirac, lo Carbon Blanc e Creon),
- l'Esparra (cantons de l'Esparra, Semevian (Sent Vevian), Paulhac, Castèthnau, St Laurent de Medòc),
- Lengon (cantons de Lengon, Podensac, St Sefrian, Vasats, Vilandraut, Granhòus, Capsius, la Rèula, St Macari, Cadilhac, Sauvatèrra, Targon, Montsegur e Pelagrua),
- Liborna (cantons de Liborna, Castilhon, Fronsac, Lussac, Guistras, Cotràs, Pujòls, Sta Fe la Granda e Brana).
Ribèiras e rius[modificar | modificar la font]
La Gironda es bordada a l'oèst per l'ocean Atlantic.
Las ribèiras principalas dau departament son la Garona (afluents principaus : Dròt, Siron) e la Dordonha (afluent principau : Eila), que se rejunhen per formar l'estuari de la Gironda. Ad aquò fau ajotar l'Èira que desboca dens lo Bacin d'Arcaishon.
Lengas[modificar | modificar la font]
Òc[modificar | modificar la font]
- Gascon maritime
- Nòrd-Medoquin
- Gascon semi-negue deu Paulhaqués
- Sud-Medoquin (dont gascon deu Nòrd-Bassin, de la banlèga oèst de Bordèu, de las Lanas de Bordèu)
- Parlar deu País de Bug
- Parlar negue
- Bordalés urban e orientau (Creonés)
- Cubzagués
- Gascon orientau
- Vasadés
- Parlars ribeirins o garonés (entre Cadilhac e Marmanda)
- Parlar de Benauja e deu nòrd de l'Entre Duas Mars
- Parlars marginaus de l'Entre Duas Mars (Pelagrua)
- Libornés
- Lengadocian
- Lemosin
Oïl[modificar | modificar la font]
- Granda Gavacheria (Blaiés)
- Petita Gavacheria de l'Enter Duas Mars


text:
1744
Aquesta pagina concernís l'an 1744 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Revirada d'una expedicion militara còntra leis estats musulmans de la Vau de Nil.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Quimia[modificar | modificar la font]
Publicacion dei resultats de la mission scientifica dau Francés Charles Marie de La Condamine (1701-1774). I depintèt per lo premier còp lei proprietats elasticas de cauchó. Aquò marquèt lo començament de l'estudi dei matèrias plasticas.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 5 de genièr - Gaspar Melchor de Jovellanos, escrivan e òme politic espanhòl (m. 1811)
- 1 d'agost - Jean-Baptiste de Lamarck, biològ francés (m. 1829)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 25 d'abril - Anders Celsius, fisician suedés (n. 1701)
- 29 de junh - Andrieu Camprat, compositor occitan (n. 1660)
- 17 d'octobre - Bartolomeo Giuseppe Guarneri, laütièr cremonés (n. 1698)


text:
Lovre
Lo palais deu Lovre (sèti deu Musèu deu Lovre) tanben aperat mei simplament lo Lovre, qu'ei lo màger musèu de París e un lòc hèra ancian de conservacion de colleccions artisticas. Gessit d'ua simpla hortalessa bastida au ras de las fortificacion entà l'empara de la capitala francesa, que ho transformat per generacions de monarcas e divèrs regims politics qui 'u hen créisher en i bèth amassar e apielar las soas colleccions artisicas e istoricas.
Somari
- 1 Istòria
- 2 Plan
- 3 Colleccions deu Lovre
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1190, lo rei de França Felip August que fondè la hortalessa en bastir la Grana Tor deu Lovre. La hortalessa que vadore residéncia reiau devath lo regnat de Carles V.
Francés I que he càder la tor de Felip August entà tornar la hortalessa en palais, òbra de la Reneishença perseguida per Enric II e Carles IX. Lo Noste Enric, au son torn, que contribusí au desenvolopament deu Lovre en tot bastir la grana galeria e en tot juntar atau dab lo navèth palais de las Teulerias (bastit per Caterina de Medici).
Loís XIII e lo son hilh Loís XIV que bastín la cort carrada. Aqueth darrèr, a maugrat de hornir la grana colonada au palais, que'u he perder lo son títol de sièti deu poder reiau au prohèit deu son navèth Palais de Versalhas.
Durant lo sègle XVIII lo Lovre qu'acesó los famós Salons deu Lovre on las òbras màgers deus pintres lo mei importants b'èran publicament expausadas au jutjament de la societat sancèra. Chic a chic l'idea de crear un musèu d'art que's desenvolopè mes que caló demorar la Revolucion Francesa entà que hosse realizada. Lo palais que pravè enqüèra mei durant lo Purmèr Empèri e lo sègle XIX qu'i amassè granas colleccions e mei que mei ua de las màger e géncer colleccions d'antiquitats egipcianas. En 1870, lo Lovre que perdó las Teulerias, incendiadas durant los eveniments de la Comuna de París. Aquesta perta que creè la grana perpectiva dab l'alinhament deu Lovre, deus jardins de las Teulerias, de la Plaça de la Concòrdia e deus Camps Elisés. Aquesta perpectiva que ho perlongada durant la presidéncia de Francés Mitterrand dab l'Arca de la Dehensa ; a la medisha epòca lo musèu que ho ampliat un còp mei dab la mudança deu Ministèri de l'Economia qui n'ocupava ua ala e la bastida de la Piramida deu Lovre e d'un espaci sosterrenh qui acèsa centers comerciaus e espacis regularament logats per organizar congrès deus prestigiós e desfilats de mòda.
L'annada 2007 que ho marcada per l'inauguracion d'ua branca deu musèu a Abu Dhabi.


text:
Saüc
Los saücs (var. saüquèrs, sambucs), arbustes e plantas erbacèas del genre Sambucus, apertenon a la familha de las Caprifoliaceae. Los trabalhs recents en sistematica situan ara aquel genre dins las Adoxaceae. Lo saüc es una planta nitrofila, sa preséncia indica doncas un sòl ric en azòt.
Los saücs lenhoses son d'arbustes de flors blancas o de color crèma que se transforman de seguida en pichons ramelets de baias rojas, blus o negras. Los aucèls balhan fòrça valor a aquelas baias.
En Euròpa i a tres espècias de saücs :
- Sambucus nigra, lo saüc negre, de baias negras, es l'espècia mai escampilhada en Euròpa ;
- Sambucus racemosa subsp. racemosa
- Sambucus ebulus, lo saüc eule, es la tresena espècia dins las partidas pus frejas de l'Euròpa de l'oèst. Es un saüc rizomatós de baias negras toxicas.


text:
543
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 543 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Reiaume Ostrogòt[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Guèrra dei Gòts còntra l'Empèri Bizantin ambé la reconquista de Nàpols per lo rèi Totila.
Empèri Roman d'Orient[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Guèrra dei Gòts en Itàlia ambé la pèrda de Nàpols reconquistat per lo rèi ostrogòt Totila.


text:
Tournai-sur-Dive
Tournai-sur-Dive es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat es distant de Trun, lo sieu cap de-luòc de costat de 4 km, de Argentan de 11 km e de Chambois de 5 km. La siá superficie es de 1 239 a, #que 35 n'a sus la bòsc de Gouffern. La municipalitat a un bourg fòrça concentrat e tres caserius #que son Magny, Montmilcent e Miguillaume.
La commune est distante de Trun, son chef-lieu de canton de 4 km, d'Argentan de 11 km et de Chambois de 5 km. Sa superficie est de 1 239 ha, dont 35 ha sur la forêt de Gouffern. La commune a un bourg très concentré et trois hameaux que sont Magny, Montmilcent et Miguillaume.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
1105 : lo glèisa ont s'es refugiat la populacion a incendiat per Robert II de Bellême.
1105 : l'église où s'est réfugiée la population est incendiée par Robert II de Bellême.


text:
1394
Aquesta pagina concernís l'an 1394 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Au començament de l'annada, Bayezid decidiguèt de reünir sei vassaus per una demonstracion de fòrça. I critiquèt la politica bizantina e l'emperaire Manual II refusèt de respòndre a una convocacion novèla dins lo corrent de l'annada. Aquò li permetèt de restaurar son independéncia plena mai deguèt far fàcia una respòsta militara deis Otomans que comencèron lo sètge de Constantinòble en setembre. La vila foguèt blocada mai ges d'assaut foguèt organizat còntra sei barris que representavan encara un obstacle dissuasiu.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- Ulugh Beg, sultan e astronòm de Samarcanda.


text:
Puègmiçon
Puègmiçon (oficialament en francés: Puimisson) es una comuna occitana de Lengadòc, situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Guilhèm Durand, avesque de Mende (cap a 1230 - 1296)
- Guilhèm VI Durand, eclesiastic e jurista (mòrt en 1330)


text:
Bretoncelles
Bretoncelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat es en lo Portamantèl. Lo sieu bourg es Modèl:A Unitat a l'èst de Rémalard, a Unitat|11|km {{}} a l'oèst de La Loupe e a Unitat|14|km {{}} al nòrd-es de Nogent-lo-Rotrou[1]. Es desservi per la parca de Bretoncelles, situada sus la linha París - Chartres - Nogent-lo-Rotrou - Las Mans.
En cobrint 4 025 ectaras, lo territòri de Bretoncelles es çò de mès d'estendut del costat de Rémalard e lo segond del arrondiment de Mortagne-a lo-Portamantèl.
La commune est dans le Perche. Son bourg est à 9 km à l'est de Rémalard, à 11 km à l'ouest de La Loupe et à 14 km au nord-est de Nogent-le-Rotrou[3]. Il est desservi par la gare de Bretoncelles, située sur la ligne Paris - Chartres - Nogent-le-Rotrou - Le Mans.
Couvrant 4 025 hectares, le territoire de Bretoncelles est le plus étendu du canton de Rémalard et le second de l'arrondissement de Mortagne-au-Perche.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
A la creacion dels costats, Bretoncelles es cap de-luòc de costat. Aquel costat a suprimit en lo moment del redécoupage cantonal de l'an IX (1801).
À la création des cantons, Bretoncelles est chef-lieu de canton. Ce canton est supprimé lors du redécoupage cantonal de l'an IX (1801).
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Distàncias viàrias los mai cuertas segon Viamichelin.fr
- ↑ {{{Títol}}}
- ↑ Distances routières les plus courtes selon Viamichelin.fr
- ↑ Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée


text:
Per ma part, tant que soi vivant, votarai pas jamèi socialista, que m'agrada mei ua politica de dreta miada per la dreta, qu'ua politica de dreta miada per l' "esquèrra". Lo PS ei trèop esluenhat de mas ideas.
Tanben d'un punt de vista personau, èi decidit de pas mei votar (per las eleccions nacionaus en tot cas). Lo darrèr còp qu'èi votat, èra per lo referendum europèu. Avèm votat NON, an decidit que seré ÒC, va plan, m'auràn pas dus còps. Vòli pas mei legitimar aqueth regime de mèrda.
Aquò ditz, m'interessi a la campanha, e s'èra pas jacobin lo Mélenchon, seré un bon candidat de l'esquèrra sociau democrate. En fèit, per jo, se plaça politicament on deveré estar lo PS.


text:
Sent Arroman (Nauts Pirenèus)
Sent Arroman (oficialament en francés Saint-Arroman) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament des Nauts Pirenèus e la region de Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1307 un censier deu prieuré de Sarancolin cite le village de Gayan . En 1348 fuyant devant la peste noire les habitants de Gajan fondent le village de Sent Arroman. Gajan devient alors un quartier de Saint Arroman.[1]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Le village de Saint Arroman, Pyrenea.fr


text:
Allegoria
L'allegoria es una ressorsa estilistica e literària consistent a una metafòra continuada. Lo referent es remplaçat per son equivalent metaforic e totes los tèrmes estacats al referent an una metafòra equivalenta, doncas que se genèra un tèxte amb divèrses nivèls de lectura. S'apèla tanben allegoria un recors fòrça restacat, qu'aluòc d'un referent s'i utiliza un concèpte abstracte coma simbòl. A l'Edat Mejana èra fòrça corrent l'usatge d'allegorias dins las òbras literàrias, subretot dins los tèxtes religioses. L'exemple pus grand de roman allegoric es La Divina Comèdia de Dante Alighieri. Dins aqueste sens se parla de lectura allegorica, en afirmar la significacion criptica (amagada) d'un tèxte, mai que la significacion literala o la connotacion simpla. Los cercaires trapan quatre nivèls de lectura dins la Bíblia: literal, tipologic, moral e anagogic, que los darrièrs son d'allegorics. Dins l'art plastic pòdon aparéisser d'allegorias quand las figuras corporalas suplantan d'idèas, coma per exemple una divessa que fa de primavera, recors fòrça usat dins lo Barròc.


text:
Sent Gaudenç
Sent Gaudenç (en francés e oficiaument Saint-Gaudens) qu'ei ua vila occitana, capitala de Comenge. Qu'ei situada administrativament laguens eth departament de Hauta Garona e era region administrativa Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sent Gaudenç qu'ei bastida ath pè deths Pirenèus, sus era arribèra esquèrra de Garona e a uns navanta quilomètres de Tolosa en direccion de Tarba.
Heraudica[modificar | modificar la font]
Eth escut de Sent Gaudenç que's blasona atau : d'azur cargat d'ua campana d'argent batalhada d'aur.
Istòria[modificar | modificar la font]
Sent Gaudenç que hoc poblada desempuish era epòca romana mes que comencèc a pravar ath torn deth monastèri qui acesèc eras relíquias de Sent Gaudenç.
En 1160 eths Cavalièrs de Sent Joan de Jerusalèm que i fondèren un espitau.
En 1202, eth comte Bernat IV de Comenge que l'autregèc ua carta.
Durant eras guèrras de religion, era ciutat e eth sòn patrimòni que horen sacamandejats per Gabriel Ièr de Montgomery e eras suas òstes protestantas abans d'èster tornada aths catolics peth marescau de Matignon. Atau, eras relíquias sauvadas que podèren tornar (devath eth regne deth Noste Enric totun).
Eth patrimòni religiós de Sent Gaudenç e eths sòns archius que horen sacamandejats un darrèr còp ath parat dera Revolucion Francesa.
En eth temps dera revolucion francesa, s'aperèc Mont d'Unitat (Mont-d'Unité en francés[1]).
Lista deths cònsols[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Collegiau Sent Pèire de Sent Gaudenç, bastida durant eth sègle XI e remodelada ath sègle XV e puish ath XIX, ei enes monuments istorics dempuish 1840[2].
- Era part dera clastra que demòra dera anciana abadiá de Bonafons aponduda aths monuments istorics eth 10 de mai de 1927[2].
- Capèra de Sent Jacme
- Orador dit de Nòsta Dauna dera Caua inscrit coma monument istoric segon l'arrestat deth 9 de decembre de 1929[2].
- Mercat deths grans de dus vaisheths, bastit de 1830 a 1843, inscrit coma monument istoric l'11 d'octobre de 2004[2].
- Gara de Sent Gaudenç
Personalitats ligadas damb era comuna[modificar | modificar la font]
- Laurenç Casassús (1862-1928), politician occitan que foguèt deputat de la Nauta Garona de 1914 à 1919.
Véder tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Archives départementales de Haute-Garonne, Service éducatif, Antenne du Comminges, Le Comminges à travers ses archives. Choix de documents sur la Révolution française, mei particularament era annèxa "Les noms révolutionnaires des communes de la Haute-Garonne", p. 27
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Basa Mérimée


text:
Damasc
Damasc (arabi: دِمَشق Dimašq, turc otoman: شام Shām), comunament nomenada en Siria Ash Sham (arabi:الشام, Ash Shām), o la Ciutat del jansemin (arabi: مدينة الياسمين, Madīnatu 'i Yāsmīn), es la capitala e la segonda pus granda vila de Siria e una de las 14 subdivisions del país. La suddivision de Damasc es dirigida per un governador nomenat per lo ministre de l'interior. En mai d'èsser una de las pus ancianas vilas del mond, Damasc es un centre cultural e religiós màger del Levant. La vila a una populacion estimada de 1 711 000 abitants (est. 2009)
Situada al sud-oèst de Siria, Damasc es lo centre d'un larg airal de 2,4 milions de personas (2004)[1]. Geograficament situada dins los relèus de la cadena montanhosa d'Antiliban a 80 km de la riba èst de la Mediterranèa dessubre un planòl a 680 m d'altitud, Damasc a un clima semiarid degut a l'ombra orografica. Lo riu Barada raja a Damasc.
Poblada dempuèi lo millenni II abC, foguèt causida per capitala del Califat Omeia entre 661 e 750. Après la victòria de la dinastia abbassida, lo sètge del poder islamic mudèt a Bagdad. Damasc vegèt un declin politic durant lo periòde abbassid, e reganhèt una importància significativa sonque dins los periòdes aiobid e Mameloc. Durant lo poder otoman, la ciutat declinèt mas en tot manténer un certan prestigi cultural. Uèi, es lo sèti del govèrn central e de totes los ministèris. Damasc foguèt causida coma capitala aràbia de la cultura 2008[2].
Lo gentilici es damasquin, -a.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Burèu Central d'Estatistica de Siria Syria census 2004
- ↑ دمشق عاصمة الثقافة العربية 2008


text:
Odilon Redon
Odilon Redon, nascut Bertrand Jean Redon le 22 d'abril 1840 a Bordèu e mòrt le 6 de julhet 1916 a París. Foguèt un pintre simbolista e colorista de la fin del sègle XIX. Son art explòra les rebolhs de la pensada, l'aspèct sorne e esoteric de l'amna umana, emprenhat per las mecanicas del sòmi.
Biografia[modificar | modificar la font]
Son paire esposa una creòla d’origina francesa, en America. Tornaràn en França cinc o sieis ans mès tard. Aquel voiatge a una influéncia sul pintre : aquel gost de sòmi fecond, aquel besonh d’imaginacion e d'evasion, notadament le motiu recurent de la barca dins son òbra, s’inscriven dins aquela perspectiva. Tré la debuta, Redon es un artista epiritualament apatrida.
D'una natura fragila, es fisat a una noiriça, puèi a son oncle, a la campanha, e passa son enfància entre Bordèu e le domèni de Peiralevada, près de Listrac dins le Medòc ; es aquí que començarà de dessenhar, a sieis ans, dins aquela natura plena de clartats sornas e de nuanças qui despertèren dins le drollet aquel monde estranh e fantasmagoric, aquel sentiment subjectiu qu'es la quita esséncia de son òbra, et qu'es, avèi encara, una enigma.
Se’n va pels camps, per las vinhas e pels bòsques, espincha, considèra las ombras, le contraste de la tèrra amb l'asuèlh del cèl e del lum. A sèt ans, una vielha goja le mèna a París per qualques meses e aquí descobrís les musèus. Demòra davant las telas, silenciós e subjugat. Les tablèus dramatics le tustan mès que les autres. Tornat a Bordèu, escolarisat, obten un prèmi de dessenh abans de saber legir, es mornarós e inatentiu e garda le sovenir « le mès triste e le mès lamentable » d'aquela periòda. Decida d'èster artista, sa familha n'es consenta, continua sos estudis e pren de leiçons de dessenh e d’aquarèla ambe son primièr mèstre Stanislas Gorin, eslhève d’Eugène Isabey, Descobrís Millet, Corot, Gustave Moreau.
Òbras principalas[modificar | modificar la font]
Pintruras[modificar | modificar la font]
- Sant Sebastien, 1840, musèu d'Art modèrne e contemporanèu, Strasbourg
- Barbizon en auton, 1840, musèu d'Orsay, Paris
- La Visitacion, 1840 pastèl, musèu d'Orsay, Paris
- Ròsa dins un vase, 1866, Musèu nacional dels bèls-arts d'Alger
- Roland à Roncevaux, 1868, musèu dels bèls-arts de Bordèu
- Autoportrèit, 1880, musèu d'Orsay, Paris
- Vida Modèrna, 1881
- L'Aranha, elle sourit, les yeux levés, 1881 lithografia, musèu d'Orsay/musèu del Louvre departament dels arts grafics
- The raven, 1882, National Gallery of Canada
- La Folia,1885, fusain, musée du Louvre, Paris
- Les uèlhs Clucats, 1890, musée d'Orsay, Paris
- Vilatge Breton, 1890, National Gallery of Art (Washington, DC)
- Vieilhard alat barbut, 1890 pastel, musée d'Orsay[1]
- Crist en crotz, 1905, musée d'Orsay
- Le Pavòt Roge, v. 1906, musée d'Orsay
- Ròsa dins un vase, 33 x 28 cm, collection Rau
- Le carri d'Apolon, huile sur toile, 60 x 73 cm, collection Rau
- Céleri-rave, Paris, musée d'Orsay
- Conversacion mistica, huile sur toile, musée d'art Bridgestone (Tokyo,)
- Ofranda, huile sur carton, musée d'art Bridgestonet (Tokyo,)
- Pandòra, 1914, huile sur toile, Metropolitan Museum of Art
- La Naissance de Vénus, 1912
- Le polype difforme 1883
- À soi-même, autobiographie, H. Floury, 1922
- Roger et Angélique, 1910
- Hommage à Léonard de Vinci, pastel, v. 1914, Stedelijk Museum, Amsterdam
-
-
-
L'araignée qui pleure, 1881.
-
-
Dame aux fleurs, c. 1890-95, Honolulu Academy of Arts
-
Nuages fleuris, 1903, The Art Institute of Chicago.
-
-
Saint Sébastien, 1910–1912, National Gallery of Art
-
-
Le cyclope, 1914 (?), Kroller-Muller Museum, Otterlo, The Netherlands
-
-
-
- ↑ Notice Vieillard ailé barbu, www.musee-orsay.fr


text:
Bouzonville
Bouzonville es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
A unitat|37|km {{}} al nòrd-es de Mètz per la expedís départementale 3, sobrenomenada la Pèrla de la Nied, Bouzonville es un cap-luòc de costat plàcid traversada per la bassa Nied. Es lo encreuament de nombrosas rotas secondaires, la mai notabla en essent la rota départementale 918 #que pòrta de Diedenhofen a Sarrelouis. Lo jos-sòl de Bouzonville, compausat de grès bigarré, de calcaire coquillier e de marnes irisées, presente los tres faciès caractéristiques del Trias.
À 37 km au nord-est de Metz par la route départementale 3, surnommée la Perle de la Nied, Bouzonville est un chef-lieu de canton paisible traversée par la basse Nied. C’est le carrefour de nombreuses routes secondaires, la plus notable étant la route départementale 918 qui mène de Thionville à Sarrelouis. Le sous-sol de Bouzonville, composé de grès bigarré, de calcaire coquillier et de marnes irisées, présente les trois faciès caractéristiques du Trias.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La localité a integrat al duché de lorraine dempuèi l'origina del duché fins a lo sieu annexion a la França en 1766. Dintratz 1275 e 1295, la part germanophone del duché de Lorraine #recebre un justicier dels nòbles, de contunh un bailli fixat qualque temps a Bouzonville, abans de l'èsser a Vaudrevange (uèi en Sarre). Erigit En prévôté en 1705, Bouzonville #venir de nòu lo banc d'un bailliage de 1751 a 1790, ligat al banc présidial de Mètz dempuèi 1772. Amb la creacion del departament de la Moselle l'an 1790, lo costat de Bouzonville i aguèt incorporat per cinc ans al district de Sarrelouis, uèi en Sarre. De 1800 a 1870, #aperténer al arrondissement de Diedenhofen e dempuèi 1919 al arrondissement de Boulay-Moselle. Pendent lo annexion alemanda de 1871, Bouzonville dépendait del cercle de Boulay. Après doas generacions de pases e de prospérité, la germanisation dels esperits èra tal que las Mosellans se #batre naturalament per la Empèri alemand l'an 1914. Fòrça #quèir jos l'uniforme alemand, sul Tèsta de l'Èst, mas tanben al Oèst, en particular a França e en los Flandres. Leiales afars del Emperaire, fòrça pauc de Mosellans #traïr la siá Pàtria per prene las tropas francesas. La victòria francesa l'an 1918 serà totun plan acceptada pels abitants del país.
La Segonda Guèrra mondiala e lo drama del Annexion marcaràn mai longtemps los esperits, perque la desliurança de Bouzonville se farà en lo dolor. Dempuèi octòbre 1944, los bombardiers del aviation americana #obligar n'efièch los abitants a se refugiar en los soscaves, dels soscaves sovent inondadas per las pluèjas hivernales. Après aver-i afranquit la Nied a Filstroff en la nuèch del 18 al 19 de novembre de 1944, los Americanes se #reagrupar sus las nautors près de Heckling e pilonnèrent sens dessarra la vila #que comptava pas totun mai que qualques defensors alemands. Lo campanal del abbatiale e la carrièra dels Jardins-de detlos-Couvents #èsser durement tocats per aqueles tirs #que pas #cessar que lo 27 de novembre de 1944, jorn de la desliurança de la vila[1]. En 1945, la municipalitat #èsser definitivament ligada a la arrondissement de Boulay.
La municipalitat a vist se desvolopar, del començament de la XXen a l'après-guèrra, una indústria pesada métallurgique, fin finala victima de la crisi de la sidérurgie.
La localité est intégrée au duché de lorraine depuis l’origine du duché jusqu'à son annexion à la France en 1766. Entre 1275 et 1295, la partie germanophone du duché de Lorraine reçut un justicier des nobles, puis un bailli fixé quelque temps à Bouzonville, avant de l’être à Vaudrevange (aujourd'hui en Sarre). Érigé en prévôté en 1705, Bouzonville devint de nouveau le siège d’un bailliage de 1751 à 1790, rattaché au siège présidial de Metz dès 1772. Avec la création du département de la Moselle en 1790, le canton de Bouzonville fut incorporé pour cinq ans au district de Sarrelouis, aujourd’hui en Sarre. De 1800 à 1870, il appartint à l’arrondissement de Thionville et depuis 1919 à l'arrondissement de Boulay-Moselle. Pendant l’annexion allemande de 1871, Bouzonville dépendait du cercle de Boulay. Après deux générations de paix et de prospérité, la germanisation des esprits était telle que les Mosellans se battirent naturellement pour l’Empire allemand en 1914. Beaucoup tombèrent sous l’uniforme allemand, sur le Front de l’Est, mais aussi à l’Ouest, en particulier en France et dans les Flandres. Loyaux sujets de l'Empereur, très peu de Mosellans trahirent leur Patrie pour rejoindre les troupes françaises. La victoire française en 1918 sera toutefois bien acceptée par les abitants du pays.
La Seconde Guerre mondiale et le drame de l'Annexion marqueront plus longtemps les esprits, car la libération de Bouzonville se fera dans la douleur. Depuis octobre 1944, les bombardiers de l’aviation américaine obligèrent en effet les abitants à se réfugier dans les caves, des caves souvent inondées par les pluies hivernales. Après avoir franchi la Nied à Filstroff dans la nuit du 18 au 19 novembre 1944, les Américains se regroupèrent sur les hauteurs près de Heckling et pilonnèrent sans relâche la ville qui ne comptait pourtant plus que quelques défenseurs allemands. Le clocher de l’abbatiale et la rue des Jardins-des-Couvents furent durement touchés par ces tirs qui ne cessèrent que le 27 novembre 1944, jour de la libération de la cité[2]. En 1945, la commune fut définitivement rattachée à l'arrondissement de Boulay.
La commune a vu se développer, du début du XXen à l'après-guerre, une industrie lourde métallurgique, finalement victime de la crise de la sidérurgie.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1944-1945, Los ans Liberats, Lo Republican Lorrain, Mètz, 1994 (pàg.15).
- ↑ 1944-1945, Les années Liberté, Le Républicain Lorrain, Metz, 1994 (p.15).


text:
Centolh V de Bearn
Centolh V de Bearn, tanben conegut com Centolh lo Joen, que ho un vescomte de Bearn enter 1058 e 1090. Qu'èra l'arrèrhilh e lo successor de Centolh IV de Bearn (lo vielh) puish que lo son pair (associat au tròn dab lo nom de Gaston III de Bearn en 1053. Durant lo son regnat qu'ahortí l'autonomia de Bearn de cap au poder aquitan, que mantiengó de bonas relacions dab lo Sant Sièti, qu'ajudè Aragon dens la soa reconquista e sustot, que promulguè ua Carta de poblacion per Auloron qui ho a l'origina deu Fòr d'Auloron e donc deus Fòrs de Bearn.
Que comencè la bastida de la glèisa romanica de Santa Fe de Morlans.


text:
Civilizacion maia
La civilizacion maia foguèt una civilizacion anciana de Mesoamerica que se formèt au milleni I avC e dispareguèt a la fin dau sègle XVII. En causa de sei conoissenças avançadas en escritura, en art, en arquitectura, en agricultura, en matematicas e en astronomia, fa partida dei civilizacions mesoamericanas pus estudiadas.
Èra situada sus lei territòris dau sud de Mexic especialament la peninsula de Yucatan, de Belize, de Guatemala, de Honduras e dau Salvador. Seis originas preïstòricas se situan entre lo milleni VII avC e lo milleni III avC ambé la sedentarizacion de populacions. A partir dau milleni II avC, la societat maia venguèt pus complèxa ambé l'aparicion de classas socialas diferenciadas. Entre 1000 e 400 avC, aquela division sociala se desvolopèt e de ciutats-estats acomencèron de s'organizar. Lei principalas foguèron Copan, Tikal o Palenque. Conoguèron lor apogèu entre lei sègles VI e IX mai deguèron faciar una crisi, que sei causas son desconegudas, a la fin d'aqueu periòde entraïnant l'abandon d'un nombre important de vilas.
Après lo sègle IX, certanei ciutats-estats contunièron de se desvolopar mai lo declin de la civilizacion maia contunièt. Ansin, la màger part dei sites importants èran abandonats quand lei conquistadors espanhòus arribèron dins la region au sègle XVI. Après la conquista de l'Empèri Astèc en 1521, Espanha acomencèt la conquista dei territòris maias. Pasmens, maugrat una superiotat tecnologica importanta, se turtèron a una resisténcia acarnada après una premiera campanha aisada còntra lei Maias de Guatemala. Quatre guèrras fogèron necessàrias per rompre aquela resisténcia e lo darrier estat independent capitulèt solament en 1697 après doas guèrras suplementàrias.
Ligams intèrns[modificar | modificar la font]
- Conquista Espanhòla de Yucatan :


text:
Arts plasticas
L'expression arts plasticas es d'origina anciana dins lo mond occidental (del lat. plastica e del grèc plastikos, veire tanben l'etimologia del tèrme art entre saver teoric e saver-far, tradicionalament opausat a las sciéncias e al drech). Designavan alara las arts relativas al modelatge coma l'escultura e l'arquitectura. Coma l'arte del designo de la Renaissença italiana, qu'o amassava tanben amb la pintura e las arts graficas (donc les arts de la surface et ceux du volume), cette expression fait depuis le XIXe siècle référence à tout art qui a une action sur la matière, voire qui évoque des formes (fins a la poesia per d'unes). Uèi on y ajoute les œuvres explorant les anciens et nouveaux médiums, et les nombreuses pratiques artistiques expérimentales.
L'expression arts plasticas pòt designar: