text:
Eveniments
Occitània
França
Euròpa
Perseguida dei trèbols intèrns liats a l'afondrament dau poder imperiau en
1768-
1769. Tres negus se succediguèron dins lo corrent en foncion dei victòrias e dei desfachas dei faccions de nobles que lei sostenián. Premier,
foguèt encara obligat d'abandonar
Gondar au profiech de son fraire
Salomon III. Pasmens, lo 22 de julhet, son fraire foguèt vencut e capturat per lei dejazmachs Gugsa e Alula. Son protector principau,
Wolde Gabriel, foguèt tanben tuat dins la batalha. Lei venceires chausiguèron
Demetrios coma novèu negus lo 27.
Arts
Sciéncias e tecnicas
Descubèrta dei proprietats anestesicas dau protoxid d'azòte per lo quimista
anglés
Humphry Davy (
1778-
1829). Aquò permetèt de desvolopar la tecnica de l'anestesia gasosa.
Exemple de
pila electrica inventada per
Volta
.
Construccion de la premiera
pila per
Alessandro Volta (
1745-
1827) a partir d'un empielament de discs de
coire e de
zinc separats per de rondèlas d'estòfa impregnadas d'
acid. L'estudi dau corrent electric produch per aquela pila entraïnèt l'aparicion de l'electrocinetica.
Economia


c: text/html

text:
Villes et mairies du District de Guarda
Liste des communes
Guarda
Ville de Guarda, localité du Portugal de 44 000 habitants.
La mairie de Guarda a une adresse e-mail et un site Internet.
Seia
Ville de Seia, localité du Portugal de 27 000 habitants.
La mairie de Seia a une adresse e-mail et un site Internet.
Gouveia
Ville de Gouveia, localité du Portugal de 15 000 habitants.
La mairie de Gouveia a une adresse e-mail et un site Internet.
Sabugal
Ville de Sabugal, localité du Portugal de 14 000 habitants.
La mairie de Sabugal a une adresse e-mail et un site Internet.
Trancoso
Ville de Trancoso, localité du Portugal de 10 000 habitants.
La mairie de Trancoso a une adresse e-mail et un site Internet.
Pinhel
Ville de Pinhel, localité du Portugal de 10 000 habitants.
La mairie de Pinhel a une adresse e-mail et un site Internet.
Celorico da Beira
Ville de Celorico da Beira, localité du Portugal de 8 700 habitants.
La mairie de Celorico da Beira a une adresse e-mail et un site Internet.
Vila Nova de Foz Côa
Ville de Vila Nova de Foz Côa, localité du Portugal de 8 200 habitants.
La mairie de Vila Nova de Foz Côa a une adresse e-mail et un site Internet.
Almeida
Ville d'Almeida, localité du Portugal de 7 700 habitants.
La mairie d'Almeida a une adresse e-mail et un site Internet.
Figueira de Castelo Rodrigo
Ville de Figueira de Castelo Rodrigo, localité du Portugal de 6 800 habitants.
La mairie de Figueira de Castelo Rodrigo a une adresse e-mail et un site Internet.
Aguiar da Beira
Ville d'Aguiar da Beira, localité du Portugal de 6 200 habitants.
La mairie d'Aguiar da Beira a une adresse e-mail et un site Internet.
Meda
Ville de Meda, localité du Portugal de 6 000 habitants.
La mairie de Meda a une adresse e-mail et un site Internet.
Fornos de Algodres
Ville de Fornos de Algodres, localité du Portugal de 5 400 habitants.
La mairie de Fornos de Algodres a une adresse e-mail et un site Internet.
Manteigas
Ville de Manteigas, localité du Portugal de 3 900 habitants.
La mairie de Manteigas a une adresse e-mail et un site Internet.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Que i a enqüèra, au sègle 21, personas qui, entà nomentar lo gascon
(l’idiòma), emplegan l’expression "occitan gascon". Que podem supausar aqueras personas qu'ac hèn atau pr'amor que son
occitanistas qui aurén paur d’estar "excomenjadas" peus membres de la
lor capèra, empleguèssen ua formulacion mei simpla e d’acceptacion mei universau com "gascon", totun autant clara e naturau.
En realitat, en qué l'"occitan gascon" e serà diferent deu gascon de J.P. Chambon e Y. Greub e deus praubes E. Bourciez, G. Rohlfs, K. Baldinger, et
de hèra d’autes romanistas de gran reputacion qui, tots, classifican lo gascon com lenga distinta de l'occitan? N'i a pas nada diferéncia enter los dus, ben
segur. L‘expression « occitan gascon » non designa pas ua auta
causa que lo gascon. Simplament que t'i ajustan un article de he, ua mencion
classificaira. Aquesta mencion que demoraré acceptabla com a classificacion purament convencionau se
n’èra pas presentada de manèira enganaira com ua evidéncia scientifica qui
daré tòrt aus qui volossen classificar lo gascon de manèira diferenta. Pr'aquò, n'ac cau pas desbrombar: linguistas de gran valor (dont los mentavuts ací-dessús), dab los lors collaborators e ensenhats, non classifican pas lo gascon com varietat de l'occitan, que te'n hèn ua lenga distinta. Dongas, la pertinéncia d'aquesta expression "occitan gascon" que se'n tròba plan flacòta e la soa legitimitat qu'ei questionabla.
« Occitan gascon » e « gascon
non-occitan » que’s refereishen ad exactament la medisha causa, qu'ei a díser l'idiòma gascon. Enter las duas apellacions, qu’ei sonque
la classificacion de l’objècte qui càmbia, que non la natura deu quite objècte. La manèira de classificar lo gascon que depen evidentament deus critèris causits. Los qui
classifican lo gascon la-hens l’occitan qu’an las lors rasons. Que creden en
l’existéncia d’un diasistèma dont la
Sciència, en estat actuau, ei plan incapabla de confirmar com d’infirmar l’existéncia. Los
qui classifican lo gascon en dehòra de l’occitan que’s basan sus d’autes
critèris o simplament que creden en l’inexisténcia deu dit diasistèma avançat per la teoria occitanista.
De totas manèiras, la classificacion de l’objècte n’a pas a estar con·honuda dab lo quite objècte e ne pòrta nada valor universau. No's cau pas enganà's, la classificacion deu gascon respècte à l'occitan qu'ei d'esséncia arbitrària, e, estant atau, n'ei pas beròi scientifica. L’expression « occitan gascon » com
l’expression sistematizada « gascon non-occitan » que descreditan los
lors autors, pr’amor que presentan com valor scientifica e valor universau ua
nocion classificaira qui n’ei pas ni l’ua, ni l’auta. Classificar lo gascon dehens o dehòra l'occitan qu’ei simplament ua question
d’opinion o qu'arrespon a ua necessitat de comoditat, arren de mei. Non cau pas préner ua rumor o un opinion per ua valor o un fèit scientific. Presentar o considerar ua rumor o ua opinion com a fèit scientific qu'ei ua enganada qui's pòt aparentar a un escroqueria intellectuau quan vien d'ua persona qui a recebut ua formacion de lingüista e qui, per consequéncia, sap de qué parla o aumensh qu' auré d'ac saber. Un sabent n'a pas a presentar abusivament ua opinion com s'estosse un fèit demostrat scientificament. Aquesta confusion qu'ei inacceptabla.
Lo problèma, deu men punt de vista, qu’ei la dimension totalitària
qui s’a gahat aqueste ahar, totalitarisme dictat a l’evidéncia per la dòxa.
Se credem los seguidors de la dòxa, los qui classifican lo gascon de manèira eterodòxa qu’aurén gran tòrt, quitament quan la lor faiçon de classificar lo gascon ei motivada per de resultats scientifics publicats (ved. per exemple, aquiu
). Segon los guardians de la dòxa, l'opinion classificaira dictada per la doctrina qu'auré d'estar impausada a totòm. Lo problèma màger, vedetz, que vien deu mescladís de genres, de la confusion entertienguda
enter dòxa e sciéncia.
Que cau raperar
la dòxa- quina que sia-
e la Sciéncia que son
absoludament incompatiblas enter sí. Enter dòxa e sciéncia, que cau causir, las duas causas non pòden anar amassa. La dòxa, per esséncia, qu'empacha l'anar scientific, qu'ei incompatibla dab lo progrès de la sciéncia. Qu’ei per aquesta rason que cau denonciar e refusar las expressions sistematizadas "occitan
gascon" e "gascon non-occitan", autant l'ua com l'auta, pr'amor que son dogmaticas e non scientificas. La gent que classifican lo gascon com vòlen o com pòden, segon critèris qui an causit d'aplicar. La valor d'aquesta classificacion que demora per consequéncia tostemps relativa, que depen deus critèris causits; cambiatz los critèris, lo resultat que se'n poderà trobar cambiat mentre l'objècte de la classificacion que demora incambiat. En abséncia de critèris consensuaus e quantificables, aquesta causida que demora arbitrària, dongas non scientifica. E lo resultat de classificacion non pòt aver valor scientifica quan los critèris tà determinar la classificacion ne son pas basats sonque sus opinions e non sus fèits scientificament demostrats. Per exemple, l'existéncia d'un diasistèma occitan qu'ei un argument sovent avançat tà justificar la classificacion deu gascon com varianta d'occitan. Totun, l'existéncia d'aqueth diasistèma qu'ei arren mei qu'ua opinion. Que pòt estar considerada au mei plan com ipotèsi de tribalh, totun non com fèit scientific. D'alhors, que i a linguistas com Ph. Blanchet qui son de l'opinion contrària, que denegan l'existéncia d'aqueth diasistèma. Notatz l'abséncia totau d'estudis publicats provant l'existéncia o la non-existéncia deu diasistèma occitan. Aquesta question qu'ei probablament impossibla de tractar d'ua faiçon scientifica per rasons de problèmas de metodologia. Un prumèr problèma metodologic qu'ei lo de trobar testimònis monolingues. Un dusau qu'ei de saber quantificar los resultats: que's pòt prevéder l'intercomprension enter un gascon e un provençau, o quitament enter un gasconofòne natiu, digam, de Labohèira e un aute de Bossòst, n'ei pas ni cent per cent ni zèro per cent. Que serà un nivèu intermediari enter aqueths dus estrems. Lo problèma qu'ei ne sabem pas, ni jo, ni los linguistas, quantificar un nivèu intermediari d'intercomprension de manèira hidabla- e, per via de consequéncia, n'ei pas possible de determinar un nivèu de lindau qui permeteré de decidir de manèira absoluda se dus parlars mei o mensh afins e son de lengas distintas o de la medisha lenga. La nocion d'intercomprension e la nocion de diasistèma, aparentament tant essenciaus en noste ahar, pausan de problèmas metodologics insuperables, çò qui explica n'an pas jamei hèit l'objècte d' estudis scientifics. Los critèris d'intercomprension e de diasistèma n'an pas jamei podut sortir de l'encastre de l'opinion, çò qui vòu díser aqueths critèris non pòden pas estar considerats entà ua classificacion scientifica deu gascon respècte a l'occitan.
Qu'ei plan lamentable voler a tota fòrça impausar lo son punt de vista classificaire per rasons de las doctrinaus, presentadas abusivament com scientificas. Qu'ei ua postura totalitària e hèra obscurantista pr'amor que pretien remplaçar la sciéncia per la dòxa. Que'nse hè mei besonh sciéncia, que non dòxa, en un mond dejà tròp obscurantista, que tròbi jo. Sus la classificacion deu gascon, que voi demorar neutrau com ac èi dejà exprimit mei d'un còp, vediatz, per exemple, aquiu
. Per contra, l'escroqueria intellectuau e la dòxa, que las cau denonciar. Lo men problèma n'ei pas la classificacion deu gascon per se. Entà jo, la classificacion deu gascon -quina que sia- n'a pas nada valor absoluda o universau e n'ei pas ni necessària ni utila entà l'estudi deu gascon. Lo problèma, entà jo, que son meilèu las opinions e las rumors shens fonaments, a còps clarament faussas, presentadas de faiçon enganaira per un triste gatge diplomat de linguistica com s'estossen de fèits demostrats scientificament. Aprofieitar deu son diplòma entad enganar lo son lectorat en desguisant la dòxa en pelhas de faussa sciéncia e dab fins de propaganda, aquerò que's ditz plan "escroqueria" en gascon. Aquerò n'ei pas eticament acceptable e qu'a d'estar denonciat e condemnat dab la mei grana vigor. Que m'i tornarèi.


text:
Dissabte, 26 de noveme, en Palai d’Espòrts de Vielha d’11:00 a 22:00 ores, de forma ininterrompuda.
Era Val d’Aran acuelh ua naua Maraton de donacion de sang e, un an mès se vò implicar ara societat aranesa.
Volen bàter un nau rècord de participacion, en tot superar es resultats dera passada edicion. Era Val d’Aran s’artenèren 226 bosses de sang e 32 auferiments.
Se tracte d’ua jornada solidària, hestiua e ludica, en qué se combinaràn es extraccions de sang damb multiples activitats socioculturaus damb era volentat d’implicar-i ath major nombre de possibles donants dera Val d’Aran. Aguestes activitats se publicitaràn dies antes, en tot hèr-ne difusion enes pannèus deth pòble e enes hilats sociaus.
Era Associacion de donants de sang vò arregrair era collaboracion que tostemps presten desinteressadament es entitats e associacions araneses ena Maraton de donacion.
Rebremba:
- Pòs dar sang s’as mès de 18 ans e peses mès de 50 quilòs
- Pòs dar sang se gaudisses de bona salut
- Non as de vier en dejú.
- Es hemnes pòden hèr tres donacions ar an e es òmes quate.
- Se prenes bèth medicament, eth mètge dera Maraton te diderà se pòs dar o non.
Era sang tostemps ei de besonh e toti en podem dar en tot destinar sonque 20 minutes deth nòste temps. Dar sang a d’èster mès un costum, e non ua activitat de solidaritat puntuau e extraordinària. Era darrèra Maraton en Aran servic tà que 45 naus donants s’inicièssen ena donacion.


text:
Ibn al Nafis
Ala-al-din abu Al-Hassan Ali ibn Abi-Hazm al-Qarshi al-Dimashqi (علاء الدين أبو الحسن عليّ بن أبي حزم القرشي الدمشقي) (1210-1288), mai conegut jol nom Ibn al Nafis (ابن النفيس), èra un mètge mètge arab.
Originari de Damasc, es conegut per aver descrit, lo primièr, lo precediment de la circulacion sanguina dins lo còs uman al Caire en 1242, e subretot de la circulacion pulmonària. Son òbra demorèt fòrça ignorada car foguèt revelada en Euròpa sonque 260 ans après sa mòrt. En effet un de ses ouvrages "Commentaris del Canon d'Ibn Sina" foguèt tardierament tradusit en latin e publicat Venècia, en 1527, par Andrea Alpago, qu'aviá estat mètge del Consulat de Venècia a Damasc. Aquel obratge fuguèt trobat en 1924 dins la libraria nacionala de Berlin pel Doctor Al-Tatawi, mètge egipcian demorant en Alemanha.
Somari
Sos escrits[modificar | modificar la font]
Lo volum mai voluminós es Al-Shamil fi al-Tibb (Comentaris sus l'Anatomia del Canon de la medecina d'Ibn Sina), una enciclopedia prevista de 300 volums, mas inacabada per causa demòrt. Lo manuscrit n'es disponible a Damasc.
Tanben escriguèt:
- un libre sus l'oftalmologia, Mujaz al-Qanun (Abreujat sus la lei),
- un libre, Kitab al-Mukhtar fi al-Aghdhiya, al respècte del regim sus la santat,
- un Al-Risalah al-Kamiliyyah fil Siera al-Nabawiyyah, editat en Euròpa cretiana jol nom de Theologus Autodidactus, considerat a vegadas coma lo primièr roman teologic, e quitament coma un exemple precoç de sciéncia ficcion.
Escriguèt tanbe fòrça « comentaris » en matèria de lei e de medecina, per exemple sus des libres d'Ipocrates e d'Avicena.
Descripcion de la circulacion pulmonària[modificar | modificar la font]
En 1924 un mètge egipcian, lo doctor Muhyo Al-Deen Al-tatawi, qu'èra interessat per l'istòria de la medecina araba, descobrís un manuscrit titulat Comentaris sus l'Anatomia del Canon d'Ibn Sina dons la libraria nacionala berlinesa de Prússia.
Aquel manuscrit es considerat coma un dels melhors libres scientifics. Al Nafis parla en detalh de l'anatomia umana, de las patologias e de la fisiologia. Es lo primièr libre consacrat a la circulacion pulmonària.
Explica dins son libre:
"Quand la sang foguèt rafinada dins aquel cròs (lo ventricul drech del còs), es indispensable que passe dins lo cròs esquèrra ont naisson los esperits vitals. Mas existís pas de passatge dirècte entre aqueles darrièrs. L'espés septum del còr èra pas cap de biais pertusat e comprtava pas de pòres visibles tot coma o pensavan certans, nimai de pòres invisibles coma o imaginava Galien. Al contrari los pòres del còr i son tancats. Aquela sang del cròs drech del còr devián circular, dins la vena arteriosa (la nòstra artèra pulmonara), cap al palmons. S'espandís enseguida dins la substància d'aquel organ ont se mesclava amb l'aire. Per que sa partida mai prima siá purificada e passada dins l'artèra venosas (las nòstras venas pulmonaras) per arribar dins son cròs esquèrra del còr e i forma l'esperit vital."
Endacòm mai dins son libre:
"Lo còs possedís pas que dos ventriculs e i a pas cap d'obertura entre ambedos. Tanben, la disseccion s'opausa a çò que pretendava que lo septum entre ambedos cròs es fòrça mai espés que cap d'autres. L'interés d'aquela sang (que se trapa dins lo cròs dereche) es de rejònher los palmons, de se mesclar amb l'aire que s'i trapa, puèi de caminar mejans de venas pulmonara per ganhar lo cròs esquèrra del còr."
Descrivent l'anatomia dels palmons indica:
"Los palmons son constituits de diversas partidas, una d'aquelas es las broncas, la segonda correspond a las brancas de l'artèra pulmonara e la tresena a las brancas de las venas pulmonaras. Totas son ligadas amb un parenquima flac e porós"
Apond:
"Los palmons exigisson una artèra pulmonara car aquela balha la sang que foguèt aprimada e caufada dins lo còr per que çò que susa per de pòres de las brancas d'aquel vaissèl cap als alveòls pulmonars pòsca se mesclar amb l'aire que s'i trapa e se combinar amb el, la substància obtenguda essent alara en mesura de venir l'esperit après qu'aquela mescla ganhèt la cavitat esquèrra del còr. La mescla es menada cap a las venas pulmonaras."
Explica tanben lo ròtle de las artèras coronàrias dins l'irrigacion del còr:
"En mai, lo postulat [d'Avicena] que volgava que la sang dels costat drech sèrva a noirrir lo còr es absoludament pas verai en efèit la nutricion del còr ven de la sang circulant dins les vaissèls que penetran lo còs del còr."
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Bayon, H. P. (1941). Significance of the demonstration of the Harveyan circulation by experimental tests. Isis 33, 443-453.


text:
Villes et mairies de la Province d'Anvers (2)
Liste des communes
Anvers
Ville d'Anvers, localité de Belgique de 470 000 habitants.
La mairie d'Anvers a une adresse e-mail et un site Internet.
Présence d'activités sur la ville.
Malines
Ville de Malines, localité de Belgique de 79 000 habitants.
La mairie de Malines a une adresse e-mail et un site Internet.
Présence d'activités sur la ville.
Turnhout
Ville de Turnhout, localité de Belgique de 40 000 habitants.
La mairie de Turnhout a une adresse e-mail et un site Internet.
Heist-op-den-Berg
Ville d'Heist-op-den-Berg, localité de Belgique de 39 000 habitants.
La mairie d'Heist-op-den-Berg a une adresse e-mail et un site Internet.
Brasschaat
Ville de Brasschaat, localité de Belgique de 37 000 habitants.
La mairie de Brasschaat a une adresse e-mail et un site Internet.
Geel
Ville de Geel, localité de Belgique de 36 000 habitants.
La mairie de Geel a une adresse e-mail et un site Internet.
Lierre
Ville de Lierre, localité de Belgique de 33 000 habitants.
La mairie de Lierre a une adresse e-mail et un site Internet.
Mol
Ville de Mol, localité de Belgique de 33 000 habitants.
La mairie de Mol a une adresse e-mail.
Schoten
Ville de Schoten, localité de Belgique de 33 000 habitants.
La mairie de Schoten a une adresse e-mail et un site Internet.
Brecht
Ville de Brecht, localité de Belgique de 27 000 habitants.
La mairie de Brecht a une adresse e-mail et un site Internet.
Herentals
Ville d'Herentals, localité de Belgique de 26 000 habitants.
La mairie d'Herentals a une adresse e-mail et un site Internet.
Kapellen
Ville de Kapellen, localité de Belgique de 26 000 habitants.
La mairie de Kapellen a une adresse e-mail et un site Internet.
Mortsel
Ville de Mortsel, localité de Belgique de 24 000 habitants.
La mairie de Mortsel a une adresse e-mail et un site Internet.
Willebroek
Ville de Willebroek, localité de Belgique de 23 000 habitants.
La mairie de Willebroek a une adresse e-mail et un site Internet.
Westerlo
Ville de Westerlo, localité de Belgique de 23 000 habitants.
La mairie de Westerlo a une adresse e-mail.
Edegem
Ville d'Edegem, localité de Belgique de 21 000 habitants.
La mairie d'Edegem a une adresse e-mail et un site Internet.
Nijlen
Ville de Nijlen, localité de Belgique de 21 000 habitants.
La mairie de Nijlen a une adresse e-mail et un site Internet.
Zoersel
Ville de Zoersel, localité de Belgique de 21 000 habitants.
La mairie de Zoersel a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Duché de Luynes (1619)
Duché de Chevreuse (1655, après 1679)
1er Duc de Luynes
- Charles d'Albert (1578-1621) Seigneur, puis 1er Duc de Luynes et Pair de France, Marquis d'Albert, Connétable de France et Grand Fauconnier de France, Chevalier du Saint-Esprit
2e Duc de Luynes
- Louis Charles d'Albert (1620-1690) 2e Duc de Luynes et Pair de France, Marquis d'Albert et Comte de Tours, Duc de Chevreuse, Grand Fauconnier de France, Chevalier du Saint-Esprit
- Charles Honoré d'Albert (1646-1712) Marquis d'Albert, puis Duc de Chevreuse, puis 3e Duc de Luynes et Pair de France, Comte de Montfort, Duc de Chaulnes, Chevalier du Saint-Esprit
- Charles Philippe d'Albert (1695-1758) Duc de Chevreuse, puis 4e Duc de Luynes Pair de France, Marquis de Dangeau, Comte de Dunois et de Montfort, Comte et Vicomte de Tours, Baron de Dampierre et de Houdan, Seigneur de Coulommiers, Chevalier du Saint-Esprit
5e Duc de Luynes
- Marie Charles Louis d'Albert (1717-1771) Duc titulaire de Montfort, puis de Chevreuse, puis Duc de Chevreuse et Comte de Montfort, puis 5e Duc de Luynes et Pair de France, Prince de Neuchâtel, Marquis de Saissac et de Dangeau, Comte de Tours et de Dunois, Colonel Général des Dragons, Chevalier du Saint-Esprit
6e Duc de Luynes
- Louis Joseph Charles Amable d'Albert (1748-1807) Comte d'Albert, puis 6e Duc de Luynes, puis Duc de Chevreuse et Comte de Montfort, puis 6e Duc de Luynes et Pair de France, Comte de Dunois, Baron de Bonnétable et Seigneur de Langeais, Colonel Général des Dragons, Chevalier du Saint-Esprit
Apres 7e Duc de Luynes
- Charles Marie Paul André d'Albert (1783-1839) 7e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis de Dangeau, Comte de Dunois, de Montfort et de Noyers, puis Pair de France, puis Duc de Luynes (1817 - recréation) et Pair de France, Chevalier du Saint-Esprit
- Honoré Théodoric Paul Joseph d'Albert (1802-1867) 8e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis d'Albert, Prince de Neuchâtel et de Vallengin, Comte de Tours et de Dunois
- Charles Honoré Emmanuel d'Albert (1846-1870) 9e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis d'Albert, Prince de Neuchâtel et de Vallengin, Comte de Tours et de Dunois
- Honoré Charles Marie Sosthène d'Albert (1868-1923) 10e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis d'Albert, Prince de Neuchâtel et de Vallengin, Comte de Tours et de Dunois
- Philippe d'Albert (1905-1993)11e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis d'Albert, Prince de Neuchâtel et de Vallengin, Comte de Tours et de Dunoi
- Jean d'Albert de Luynes Dunois (1945-2008) 12e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis d'Albert, Prince de Neuchâtel et de Vallengin, Comte de Tours et de Dun
- Philippe d'Albert de Luynes Dunois (1977- ) 13e Duc de Luynes et de Chevreuse, Marquis d'Albert, Prince de Neuchâtel et de Vallengin, Comte de Tours et de Dun
Duché de Chevreuse (1655)
Duchesse de Chevreuse
- Marie de Rohan (1600-1679) Duchesse de Chevreuse
- Louis Charles d'Albert (1620-1690) 2e Duc de Luynes et Pair de France, Marquis d'Albert et Comte de Tours, Duc de Chevreuse, Grand Fauconnier de France, Chevalier du Saint-Esprit
Duché de Chaulnes (1621)
1er, 2e, 3e Ducs de Chaulnes
- Honoré d'Albert d'Ailly (1581-1649) Chevalier de Chaulnes, puis 1er Duc de Chaulnes et Pair de France, Vidame d'Amiens et Seigneur de Picquigny, Chevalier du Saint-Esprit, épousa Claire Charlotte Eugénie d'Ailly, Comtesse de Chaulnes
- Henri-Louis d'Albert d'Ailly (1621-1653) Vidame d'Amiens, puis 2e Duc de Chaulnes et Pair de France
- Charles d'Albert d'Ailly (1625-1698) Chevalier de Chaulnes, 3e Duc de Chaulnes et Pair de France, Vidame d'Amiens et Seigneur de Picquigny, Chevalier du Saint-Esprit
4e Duc de Chaulnes
- Louis-Auguste d'Albert (1676-1744) Vidame d'Amiens, 4e Duc de Chaulnes et Pair de France, Baron de Picquigny et Comte de Vignacourt, Maréchal de France, fils de Charles Honoré d'Albert de Luynes, 3e Duc de Luynes.
- Charles-François d'Albert (1707-1731) 5e Duc de Chaulnes et Pair de France
- Michel-Ferdinand d'Albert (1714-1769) Comte de Chaulnes, Vidame d'Amiens, puis 6e Duc de Chaulnes et Pair de France, Baron de Picquigny, Chevalier du Saint-Esprit
- Joseph-Louis d'Albert (1741-1792) 7e Duc de Chaulnes et Pair de France
- Charles Marie Paul André d'Albert de Luynes (1783-1839) 7e Duc de Luynes et 8e Duc de Chaulnes.
- Honoré Théodoric Paul Joseph d'Albert de Luynes (1803-1867) 8e Duc de Luynes et 9e Duc de Chaulnes et Picquigny
- Paul Marie Stanislas Honoré d'Albert de Luynes d'Ailly (1852-1881) 10e Duc de Chaulnes et Picquigny
- Emmanuel Théodore Bernard Marie d'Albert de Luynes d'Ailly (1878-1908) 11e Duc de Chaulnes et Picquigny
- Emmanuel Théodore Bernard Marie II d'Albert de Luynes d'Ailly (1908-1980) 12e Duc de Chaulnes et Picquigny
- Jacques François Marie Raymond d'Albert de Luynes (nee 1946) 13e Duc de Chaulnes et Picquigny
Duché de Piney (1581, d'Albert 1620-1661)
Duc de Piney
- Léon d'Albert de Luynes, puis d'Albert de Luxembourg (1582-1630) Seigneur de Brantes, puis Duc de Piney et Pair de France, Chevalier du Saint-Esprit, frère de Charles d'Albert, 1er Duc de Luynes, il épouse Marguerite Charlotte de Luxembourg (1607-1680) 3e Duchesse de Piney-Luxembourg
- Henri Léon d'Albert-Luxembourg (1630-1697) 4e Duc de Piney-Luxembourg et Pair de France, « renonce » à ses titres 1661.
Autres membres
Cardinal de Luynes
- Paul d'Albert (1703-1788) Cardinal de Luynes, Archevêque de Sens, puis Cardinal-Archevêque de Sens, Commandeur du Saint-Esprit


text:
706
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 706 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Trionf de l'emperaire restaurat Justinien II qu'organizèt una ceremonia publica dins Constantinòble per executar lei dos emperaires precedents, Leonci II e Tibèri III, condamnats coma usurpators. Puei, s'ocupèt de remerciar lo khan dei Bulgars per son sostèn militar de l'annada precedenta. Li donèt divèrsei donas (aur, argent....) e territòris. Puei, mandèt una ambaissada dins lo Khanat Khazar per faire venir a Constantinòple sa frema e son fiu.
En revènge, regardant la frontiera orientala onte lei bizantins èran en guèrra còntra leis arabis dempuei d'annadas, la situacion demorèt marrida maugrat la mòrt dau califa Abd al-Malik. D'efèct, son fiu Al Walid Ièr li succediguèt rapidament e enregistrèt divèrsei victòrias: son fraire capitèt de sometre Armenia que son aristocracia foguèt chaplada e leis arabis poguèron envasir Capadòcia e acomençar lo sètge de Tyana dins lo sud d'Anatolia.


text:
Extremitat
En anatomia, una extremitat o membre es una partida del còrs qu'es capable de movements autonòms.
Segon las espècais, son designats per de tèrmes especifics:
- per l'Òme e los autres primats :
- las extremitats inferioras, o mai comunament nomenada cambas, son los dos membres que son ligats a la partida inferiora del tronc, al nivèl de las ancas;
- las extremitats superiora, o mai comunament momenadas braces son los dos membres que son ligats a la partida superiora del tronc mejans las espatlas ;
- per las ratapenadas e los aucèls, les Alas e las patas;
- pels autres tetrapòdes: las patas se pendent la lor evolucion dels seus membres an pas desaparegudas o transformadas en aletas.


text:
Euròpa Occidentala
L'Euròpa Occidentala o l'Euròpa de l'Oèst es una region politica o geografica que correspond a la part occidentala d'Euròpa.
Pasmens rèsta mal definida. Se situa entre l'ocean Atlantic e lo centre o l'èst d'Euròpa. Pòt englobar una granda part de l'Euròpa del Nòrd, de l'Euròpa del Sud, e de l'Euròpa Centrala.
Definicion de la Guèrra Freja[modificar | modificar la font]
La vision istorica recenta, eretada de las relacions politicas de la Guèrra Freja (1948-1989), definís l'Euròpa Occidentala coma los païses d'economia capitalista qu'èran pas someses a la dominacion de l'URSS. S'ateuna pauc a cha pauc amb l'alargament de l'Union Europèa e amb la fin de la Guèrra Freja, per se ressarrar d'una vista pus geografica e economica, que rèsta fosca.
- Occitània (qu'es pas un estat)
- Alemanha
- Andòrra
- Àustria
- Belgica
- Danemarc
- Espanha
- Finlàndia
- França
- Grècia
- Irlanda
- Islàndia
- Itàlia
- Liechtenstein
- Luxemborg
- Malta
- Norvègia
- Païses Basses
- Portugal
- Reialme Unit
- Sant Marin
- Soïssa
- Suècia
- Vatican
Definicion religiosa[modificar | modificar la font]
Una definicion pus anciana, eiretada de l'esquisma de 1054 del cristianisme, consistís a distinguir una Euròpa Occidentala de tradicion catolica, o ben catolica e protestanta a partir del sègle XVI, mentre que l'Euròpa Orientala es de tradicion ortodòxa.
Occitània a una tradicion majoritariament occidentala, çò es catolica e protestanta.
En aquel cas, cal exclure de l'Euròpa Occidentala un país majoritariament ortodòxe coma Grècia. Per contra i cal inclure de païses majoritariament catolics o protestants coma Estònia, Letònia, Lituània, Polonha, Chequia, Eslovaquia, Ongria, Eslovènia e Croàcia.
I a de païses partejats entre las tradicions religiosas orientala e occidentala, coma Bòsnia e Ercegovina e Romania.
- Occitània (qu'es pas un estat)
- Alemanha
- Andòrra
- Àustria
- Belgica
- Bòsnia e Ercegovina, parcialament
- Republica Chèca
- Croàcia
- Danemarc
- Eslovaquia
- Eslovènia
- Espanha
- Estònia
- Finlàndia
- França
- Irlanda
- Islàndia
- Itàlia
- Letònia
- Liechtenstein
- Lituània
- Luxemborg
- Malta
- Norvègia
- Ongria
- Païses Basses
- Polonha
- Portugal
- Romania, parcialament
- Reialme Unit
- Sant Marin
- Soïssa
- Suècia
- Vatican
En Armenia, la religion dominanta es pas l'ortodoxia, mas lo monofisisme, que se considèra pasmens coma una tradicion orientala del cristianisme.
Lo païses d'Euròpa amb una tradicion islamica fòrta se restacan implictament a l'Euròpa Orientala: Bòsnia e Ercegovina, Albania e Turquia.


text:
Goincourt
Goincourt es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna picarde de l'aglomeracion de Beauvais, situada a 4 km al sud-oèst de la prefectura de l'Oise e desservie per la anciana rota nacionala 181 (actuala RD 981), rota Gisors - Beauvais, aital coma per la rota de Roan, la rota nacionala 31.
Commune picarde de l'agglomération de Beauvais, située à 4 km au sud-ouest de la préfecture de l'Oise et desservie par l'ancienne route nationale 181 (actuelle RD 981), route Gisors - Beauvais, ainsi que par la route de Rouen, la route nationale 31.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Goincourt Es segurament d'origina préhistorique, perque s'es trobat, sus la municipalitat dels bifaces en silex.
Goincourt est certainement d'origine préhistorique, car on a trouvé, sur la commune des bifaces en silex.


text:
Era Generalitat avertirà damb 48 ores d'anticipacion quan calerà activar eth protocòu de limitacion de veïculs ena conurbacion de Barcelona
- Autorizacion ambientau integrada
- Prediccion meteorologica a cuert termini
- Eth temps en mobil
- Residu, a on vas?
- Prèmi Ramon Margalef
- Mapa de perilh d’incendi forestau
- Mapa deth Plan Alfa
- Voi anar a pescar o caçar
- Animaus de companhia: autorizacions, permisi e denóncies
- Autorizacion entara realizacion d'activitats damb risc d'incendi forestau e comunicacion de crema


text:
Bots
Bots (en francés Boutx) qu'ei ua comuna de Comenge administrada peth departament dera Hauta Garona e era region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus. Que's tròba dens era montanha a un trenteat de quilomètres de Sent Gaudenç.
Que compta dab ua estacion d'esquí aperada en francés Le Mourtis.
Somari
Villa Nougués[modificar | modificar la font]
Ua familha originària de Bots que fondè la vila de Villa Nougués (Província de Tucumán, Argentina) qui la soa arquitectura b'ei inspirada d'aqueth vilatge de Comenge.
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
- Bots qu'es citat Boca avant 979. Que seré una latinizacion damb jòc de mots, qui, segon Jean-Claude Dinguirard, se representava pas Boce, èra signe que lo nom deth vilatge se prononciava dejà com votz, lo resultat deu latin vox : [buts] [1](o meilèu, au sègle X, [bots]). Dauzat, pr'amor deth -x finau, que cresè qui Bots representava boish (latin buxus) [2].
- Argut. Dauzat qu'i postula ua rasic arg o un ligam damb Arguenòs, deu nom latin de persona Arguenna, Argynnus, lo tot damb plan de dobtes; per eth, lo nom que demòra escur [3]
- Coulédoux que seré un colat-orium, com Coladèra un colat-aria, damb eth sens de « canèth, conduit d'escorrement, filtre »; era justificacion qu'es que Coulédoux es sus un riu, coma Coladèra sus Garòna [4]. Era grafia qu'es benlèu Coledor, Colador ?
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1974, Argut Dessús (nom supausat) e Coulédoux (en francés) qu'estón annexats a Bots. Error de Cassini, qu'escriu Coudeloux [5].
Administracion[modificar | modificar la font]
- Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deth canton de Sent Biat; qu'es ara deth canton de Banhères de Luishon.
Demografia[modificar | modificar la font]
Demografia Argut Dessús[modificar | modificar la font]
- Eras donadas dera dreta deth grafic, plaçadas automaticament, que son eras dera comuna sancèra de Bots
Demografia Coulédoux (nom francés)[modificar | modificar la font]
- Eras donadas dera dreta deth grafic, plaçadas automaticament, que son eras dera comuna sancèra de Bots
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas damb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Jean-Claude Dinguirard, Notes Aquitaines, in Via Domitia n° 27, 1982, Toulouse, p. 69-70
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 103, a Bouix
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 27
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 216, a Couladère
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=5452
- ↑ http://www.ladepeche.fr/elections/municipales/boutx,31085.html
- ↑ http://www.annuaire-mairie.fr/ancien-maire-boutx.html


text:
Des deth passat dissabte e enquiath 24 d’agost se pòt veir ena glèisa de Sant Joan d’Arties era 5au Exposicion collectiva d’artistes d’Aran 2017- David Beso.
Era tematica dera exposicion enguan ei “Es païsatges ena taula”, damb er objectiu de promòir e difóner era òbra des artistes aranesi.
Eth “Hilat de Musèus d’Etnologia de Catalonha” que ne participe eth Musèu dera Val d’Aran a organizat era exposicion itineranta “Es païsatges ena taula” que a compdar de març de 2016 enquia gèr de 2018 viatjarà per tot eth territòri catalan.
Pendent er an 2017 eth Musèu dera Val d’Aran darà un pas endeuant entara coneishença dera gastronomia aranesa e tot çò religat, present, passat e futur, coma pòt èster era origina des productes (cultius, pagesia, importacion), es tecnicianes d’elaboracion e conservacion, era manèra de méter era taula, er acte de minjar, eth comèrç.
Eth musèu vò dar a conéisher a trauès d’un miralh dubèrt entath public era tradicion gastronomica, es sues influéncies, es sòns condicionaments, mès non solaments des deth sòn vessant estrictaments culinari mès tanben des deth vessant uman de relacion sociau e familhau, sense desbrembar era evolucion d’aguesta gastronomia e era sua innovacion.
Er orari dera exposicion ei de deluns a dissabte de 17:00 a 21:00 ores.


text:
Rose vèn ! Era una vertadiera raganela per lei gens de la riba. Sabien que lo flume versava – un an versèt 18 cops a Cadarossa – Alor, vivien ambe Rose. Avien lo barcot revirat a l’espera davant la granja. L’ancola per montar lei bestias au promier estanci dins lo recati – aquo’s lo nom d’aquela peça onte totei vivien en periode d’inondacion. Meme lei recordas eran azatadas : lo sorgho, lo mil per faire leis escobas que se trabalhava a Lapalud, Pièulenc o Corthezon.
E pièi Rose era un pauc lo Nil dei Provençaus. Sei desbords laissavan sa lima, sa fanga fertila que balhava de recordas drudas. Alor, leis ans que versava pas, totei fasien lo morre. Ges de corsa en barcot per veire s’au vesin, ié mancava quicom. Ges de velhada quand alentor s’ausis lo flume poderos que buta e que siam ben a la sosta de la granja.
« Sieguetz tranquiles, bravei gens » afortiguèt la CNR (Compagnie Nationale du Rhône) »Ambe lei barratgis, Rose versarà plus. Lo Drac ferotge e la marrida Tarasca saran desenant encadenats per la scienci e lo progrès. Fisança avugle. Eilà , om faguèt tombar l’ancola. Eici, es la levada que l’avem pas entretenguda. Sensa parlar d’aqueleis apetegats dei picalhons que, se garçant de l’istoria, an vendut de terras per bastir dins leis endrech onte Rose o seis afluents tostemps an passat. Quau es lo responsable : aqueste qu’a chabit la terra ? Aqueste qu’a bastit leis ostau ? O aqueste que, se trufant dei dires deis ancians, a logat l’ostau ? totei tres bessai ?
E per ço qu’es de ço que fuguèt la grand via de l’istoria, l’autorota bluèia ligant l’arc mediterranean ai planas dau Nord, pecaire, i’a quasi ren come trafec a la deciza de Rose. An pas fach la ligason ambe lo Rhin. Per rasons ecologicas, pareis. De segur, per l’ecologia, vau mielh lei milierats de camions que davalan a tota-z-uertas sus l’autorota e qu’emporcassissan l’atmosfera quand Rose chin cherin podria tot carrejar.


text:
Hessenheim
Hessenheim en alemannisch (Hessenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Hessenheim es un pòble en fasent part del costat de Marckolsheim e del arrondissement de Sélestat-Erstein. Los abitants an conegut jol nom de Hessenheimois. La populacion a qualificat jol sobriquet alsacien de Holtzbeerla (peres duras). Lo pòble a situat a 1 Unitat|3|km}} de Sélestat la granda aglomeracion de la mejana Alsace. Lo pòble es essencialament agricòla.
Hessenheim est un village faisant partie du canton de Marckolsheim et de l'arrondissement de Sélestat-Erstein. Les habitants sont connus sous le nom de Hessenheimois. La population est qualifiée sous le sobriquet alsacien de Holtzbeerla (poires dures). Le village est situé à 13 km de Sélestat la grande agglomération de la moyenne Alsace. Le village est essentiellement agricole.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo luòc a ja #èsser ocupat jos l' epòca romaine coma lo pròva l'existéncia d'un cementèri de l'epòca de l'emperaire Valens del Modèl:IVe sègle #qu'a #èsser meses a jorn amb un important mobilier. Aquel son de contunh los Mérovingiens #qu'an ocupat la region. Mai tard, al Sègle XII, aquel son mercenaires germains #qu'ocuparàn la plana a la demanda del poder imperial. Lo pòble es aital colonisé per abitants de la Hesse, de las Saxons a Saasenheim, e de las Souabes a Schwobsheim. Al cors del Mièja Edat, es la avesque de Estrasburg #qu'a lo pòble en fief, agut pels langraves de Werd, e a aquel títol, part del bailliage de Marckolsheim. Pendent la guèrra de Trenta Ans, lo pòble es décimé. Lo pòble de Shnellenbühl situat a Unitat|3|km {{}} de Hessenheim es totalament rasat pels Suedeses. Aquel pòble uèi entièrament desaparegut possedís pas mai que dos o tres ostals.
Le site a déjà été occupé sous l'époque romaine comme le prouve l'existence d'un cimetière de l'époque de l'empereur Valens du Modèl:IVe siècle qui a été mis à jour avec un important mobilier. Ce sont ensuite les Mérovingiens qui ont occupé la région. Plus tard, au Sègle XII, ce sont des mercenaires germains qui occuperont la plaine à la demande du pouvoir impérial. Le village est ainsi colonisé par des habitants de la Hesse, des Saxons à Saasenheim, et des Souabes à Schwobsheim. Au cours du Moyen Âge, c'est l'évêque de Strasbourg qui tient le village en fief, tenu par les langraves de Werd, et à ce titre, partie du bailliage de Marckolsheim. Pendant la guerre de Trente Ans, le village est décimé. Le village de Shnellenbühl situé à 3 km de Hessenheim est entièrement rasé par les Suédois. Ce village aujourd'hui complètement disparu ne possède plus que deux ou trois maisons.


text:
El Conselh Generau d’Aran presente entà Sant Jordi era colleccion de condes “Petit País”
Ua iniciatiua dera comunitat educatiua des escòles dera Val d’Aran e deth Departament de Cultura e Politica Lingüistica deth Conselh Generau d’Aran
Damb motiu dera celebracion dera jornada de Sant Jordi, eth vicesindic d’Aran, Luís Carlos Medina, a presentat era colleccion de condes Petit País ena sedença deth Conselh Generau d’Aran.
Presentacion dera naua colleccion de condes infantils “Petit País” pic.twitter.com/hWJPXMlAt7— Conselh Generau Aran (@conselharan) 21 de abril de 2017
Era colleccion de condes “Petit País” ei ua naua colleccion de condes en aranés que nèish entà dar responsa a un besonh manifestat pes membres dera comunitat educatiua des escòles dera Val d’Aran, amassa damb eth Centre de Recorsi Pedagogics e eth servici de Cultura e Politica Lingüistica deth Conselh Generau d’Aran, entà crear, elaborar e adaptar materiau didactic e produccions literàries en aranés entà mainatges e mainades d’ensenhament preelementari e de cicle iniciau e facilitar ua bona abitud de lectura ena escòla, aprigondir ena estructura deth lenguatge orau, dera memòria visuau e auditiua, der ampliament deth vocabulari e d’ua melhora estructuracion dera expression e comprenença orau des escolans.
Era colleccion Petit País, que va adreçada a mainatges e mainades de P-5 e de 1er e 2a on de primària, de 4 a 7 ans, consistís enes condes: : Era Hèira, Era Net de Sant Joan, Desir d’Aran, Mistèri ena escòla, Era Hèsta de Magràs, Es Crespèths, Era Legenda de Sant Jordi e Era Castanhèra.
Es autors des tèxtes son: : Mª Lluisa Roig, Mireia Fabregat, Esther Palomar, Sira Ortiz, Sandra López, Mari Carmen Forment, Maite Bayo e Susana Vidal.
Es illustracions des condes dera colleccion an anat a cargue de: Carme Tamarit, Alberto Pallarés, Eli Moga, Montse Español, Kristina Nart, Carme Tamarit e José Fenoy.
Actuauments ja son 8 es títols disponibles dera colleccion.
En madeish acte tanben se presentèren dus condes dera colleccion Bibliotèca escolara dera Editoriau Teide. Pinocho e Tom Sawyer, qu'an estat tradusidi peth Departament de Lengua e Cultura deth Conselh Generau d’Aran e eth Centre de Recorsi Pedagogics de la Val d’Aran.


text:
Ermès Trismegist
Ermès Trismegis es lo nom grèc d'un personatge mitic associat a un sincretisme del dieu egipcian Djehoti (Tòt en grèc) amb lo dieu grèc Ermès[1]. Ermès Trismegist significa en grèc “Ermès, tres còps grand”, Ἑpuῆς ὁ TpισuέYισtoς. En latin es: Mercurius ter Maximus.
Li son atribuits un ensemble de tèxtes sonat Ermetica, que los pus coneguts son lo Corpus Ermeticum, recuèlh de tractats misticofilosofics, e la Taula d'emerauda.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ E. A. Wallis Budge The Gods of the Egyptians. Vol. 1. p. 415.


text:
Anarcoprimitivisme
L'anarcoprimitivisme es una doctrina politica que s'apieja sus un reget radical de la civilizacion industriala, considerada coma la font principala de las divèrsas formas d'alienacion que pesan sus la libertat umana; es una critica anarquista de las originas e del progrès de la civilizacion e fa tanben partida del ecologisme radical.
Los primitivistas pretendon que lo cambiament de la caça-culhida cap al mòde de subsisténcia per l'agricultura donèt luòc a l'estratificacion sociala, la constrencha e l'alienacion. Plaidejan per tornar a una vida non « civilizada » a travèrs la desindustrializacion, l'abolicion de la division del trabalh o de l'especializacion, e l'abandon de la tecnologia. Ça que la, i a de nombrosas formas de primitivisme non anarquic, e totes los primitivistas designan pas las meteissas causas coma fonts dels problèmas de la civilizacion modèrna. Theodore Kaczynski considèra la Revolucion Industriala coma lo problèma primièr e d'autres designan de faches istorics divèrses coma lo monoteïsme, l'escritura, lo patriarcat, l'emplec d'aisinas de metal... Mantun anarquista tradicional refusa aquestas criticas de la civilizacion mentre que d'autres ne son d'acòrd encara que se considèran pas primitivistas (per exemple, Wolfi Landstreicher). Los anarcoprimitivistas se distinguisson abitualament per lo desir de tornar aténher un estat salvatge. Mai d'un promòu un retorn al nudisme.
Concèptes[modificar | modificar la font]
Segon los primitivistas, abans l'arribada de l'agricultura, los umans vivián dins de tribús nomadas qu'èran socialament, politicament e economicament egalitàrias. Sense aver cap de ierarquia, aquestas tribús son vistas de còps coma una personificacion precursora de l'anarquisme. John Moore ditz que l'anarcoprimitivisme cèrca de descobrir, desfisar e abolir totas las formas de poder qu'estructuran l'individú, las relacions socialas e las interaccions amb lo mond natural. Los primitivistas pretendon que coma resultat de l'agricultura, las societats son vengudas progressivament pus dependentas dels procèssus tecnologics e de l'estructura de poder que sorgiguèt de la division del trabalh e de la ierarquia. Los primitivistas son pas d'acòrd sul gra de preséncia de l'orticultura dins una societat anarquica: encara que mai d'un crei que la permacultura deuriá aver una utilitat, d'autres militan per una subsisténcia estrictament caçaira-culheira. Malgrat son refús cap al scientifisme, lo primitivisme s'es basat sus la cultura antropologica e l'arqueologia. Dins la darrièra mitat del sègle XX, mantuna societat qu'abans èra vista coma barbara es estada examinada per d'academicians qu'an verificat que los primièrs umans vivián dins un estat de patz e prosperitat relativas. Per exemple Frank Hole, un especialista de l'agricultura "primairenca" e Kent Flannery, un especialista de la civilizacion centroamericana, an constatat que « cap de grop del mond a mai de temps liure que los caçaires e los culheires, que l'utilizan principalament dins de jòcs, de convèrsas e de relaxacion ».


text:
Champanhòl
Lo champanhòl (var. champanhòu) (nom autoctòn: champaignat) es siá una lenga romanica que fa partida de las lengas d'oïl, siá, segon una autra concepcion, un dialècte de la lenga francesa o (lenga d'oïl). Se parla en França e dins una pichona zona de Belgica. Es practicament estench dins la totalitat del territòri davant la pression del francés estandard.
Localizacion[modificar | modificar la font]
Se parla concretament en França, en Champanha (region administrativa de Champanha-Ardena, levat de la zona de Givet que parla valon), dins Aisne (Picardia), Sèina e Marna (Illa de França) e Yonne (Borgonha) e dins cinc vilas de Belgica: Membre, Bohan, Bagimont, Pussemange e Sugny.
Normativizacion[modificar | modificar la font]
A pas cap de nòrma generalament acceptada.
Estatut legal[modificar | modificar la font]
Lo champanhòl es reconegut coma lenga regionala endogèna en Belgica, segon un decret de l'executiu de la Comunautat francesa adoptat en 1990. Benefícia, mai que mai per la preséncia als mèdias de comunicacion, de las accions del Burèu de las Lengas Regionalas Endogènas.
En França, benefícia pas de cap de legislacion al nivèl general e la ratificacion de la Carta Europèa de las Lengas Regionalas o Minoritàrias demòra blocada.


text:
Unitat d’Aran ven d’encetar ua campanha damb eth lèma Èm Aran! Ne vegueria, ne comarca entà reivindicar era singularitat dera Val d’Aran, que constitusís ua “entitat territoriau singular laguens de Catalonha”, segontes era definicion ja recurrenta der Estatut d’Autonomia. Hè quauqui dies, hadíem referéncia ací as risqui as quaus ei sosmetuda era autonomia aranesa per part des podèrs publics superiors, per miei dera tramitacion dera lei de govèrns locaus, possada peth govèrn catalan. Non ei mens cèrt qu’es moments actuaus, d’efervescéncia nacionalista, tanpòc conviden ar optimisme, pr’amor qu’era nòsta situacion de país petit o ben demore dirèctament desbrembada o ben, dilhèu piri, ei subjècta a ua utilizacion de part pes interèssi en luta. Pr’amor d’açò, ère de besonh un tòc d’atencion entà deféner çò que credem ei just, açò ei: qu’Aran non pòt èster equiparat a ua comarca mès, ne, per tant, pòt préner part de cap de vegueria o division territoriau que non sigue era pròpria, non pas per rasons metafisiques, senon per rasons estrictament politiques, en melhor sens possible. Aran emergís, non pas per isolament, senon per reconeishement federalizant (mès enlà d’eth); non pas a compdar d’uns drets pre-existents, pre-politics e ancestraus (encara que dilhèu n’abusam massa), senon coma comunautat politica formada per ciutadans e ciutadanes, ei a díder, per òmes e hemnes liures e iguals, qu’exercissen, ara e ací, er autogovèrn en orizon dera igualtat intrinsèca ara politica e era autonomia derivada dera equivaléncia des sòns membres, que remitís non tant a ua identitat essenciau coma a ua pluralitat foncionau, pragmatica e activa. Aguest ei, aumens, er ideau (sense eth quau era politica deven escura societat administrada) qu’a de perméter eth retorn dera ciutadania coma era sua pèira angulara.
(DIARI SEGRE, 8 de hereuèr de 2014)


text:
Saint-Bon-Tarentaise
Sent-Bon-Tarentèsa en arpitan (Saint-Bon-Tarentaise en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
En mai del cap de-luòc e dels 4 nivèls de la station de Courchevel, la municipalitat compren tanben desparièras caserius (#que se truca "de pòbles" en la region): lo Carrey, la Cuerdy, lo Buisson, lo Graèr, lo Fay, lo Fontanil, la Jairaz e lo Freney (a partir #que se n'accedís a la Nouvaz[1]).
En plus du chef-lieu et des 4 niveaux de la station de Courchevel, la commune comprend aussi différents hameaux (qu'on appelle "villages" dans la région): le Carrey, la Cuerdy, le Buisson, le Grenier, le Fay, le Fontanil, la Jairaz et le Freney (à partir duquel on accède à la Nouvaz[2]).
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ La Nouvaz e mai se en dependent administrativement de la municipalitat de La Perrière, l'unic accès d'aquel masatge caseriu se fa per la municipalitat de Sant Bon-TarentaiseLuòcs_e_de monuments
- ↑ La Nouvaz bien que dépendant administrativement de la commune de La Perrière, l'unique accès de ce hameau se fait par la commune de Saint Bon-Tarentaise[1]


text:
Obertura imminenta deu 1èr licèu immersiu en euskara
Lo navèth licèu generau, professionau e tecnologic de Seaska, lo licèu Bernat Etxepare, qu'aubrirà las soas pòrtas a la rentrada de 2017 a Baiona.
Los tres collègis existents (Cambo, Larceveaux e Ciboure) que son arribats a saturacion, atau un dusau licèu qu'estó apitat entà respóner a la futura demanda.
Lo licèu navèth qu'a salas de classa, ua sala d'estudis, un larèr, ua infirmeria, tres laboratòris, un CDI e ua sala d'espòrt, tot aquò que representa la beròja soma de 10 milions d'euros dont 300 000 euros peu quite equipament.
Seaska qu'organizè ua campanha de venta de las particularas entà amassar la moneda : dab « Hazten gaitu, hazten dugu », lo monde qu poden crompar un pomèr tà'u plantar a casa o deishà-u a l'associacion qui'u plantarà dens uas de las municipaus partenàrias deu Bascoat.
Lo personau administratiu de l'escòla que s'installè dejà dens los navèths locaus entà preparar la rentrada. Qu'i arcuelherà drin mei de 300 escolans dont 79 en internat.
Seaska qu'ei 34 escòlas immersivas bascas de la mairau dinc au licèu. La purmèra escòla qu'aubrí en 1969 dab 12 escolans, uei lo dia que son 3 500 escolans qui segueishen l'ensenhament en euskara de las escòlas primàrias, collègis dinc au licèu.
- Publicat dens Éducation


text:
Michel Mercier
Michel Mercier (Bourg-de-Thizy, 7 de març de 1947) es un politician francés de tendéncia centrista. Foguèt senador del departament de Ròse de 1995 a 2009, 2012 a 2014 e dempuèi 2014, president del grop Union centrista al Senat francés de 2002 a 2009 e tanben president del Conselh General de Ròse de 1990 a 2013. Jos la presidéncia de Nicolas Sarkozy venguèt Ministre de l'Espaci rural e de l'Amainatjament del territòri de 2009 a 2010 e puèi ministre de la Justícia e de las Libertats del 14 de novembre de 2010 al 15 de mai de 2012.


text:
Apalaches
Los Apalaches son una cadena de montanhas situadas a l'èst de l'America del Nòrd e que s'espandisson de Terranòva (Canadà) fins al centre de l'estat d'Alabama (Estats Units) al sud. Culminan al Mont Mitchell (2037 mètres) en Carolina del Nòrd. Los Apalaches despartisson la plana costièira atlantica del bacin del flume de Mississipí e dels Grands Lacs.
Los Apalaches son los vestigis de sèrres ancians fòrça erodats; son formats de corredors longs que s'espandisson parallèlament a d'esquinas rectilinèas. Las clusas dels Apalaches forman de passatges estreches al travèrs de los sèrres.
Los Apalaches foguèron entre autres los territòris dels Americans Natius Cherokees (mas tanben dels Creeks e Iroqueses) abans que foguèsson decimats per la veròla puèi deportats en Oklahoma (Camin de las lagremas).


text:
Freybouse
Freybouse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Etymologie : "Borís", bòsc e "frei", liure.
"Bouz" En 1260, "Freybouse" en 1492.
- Vilatge del évêché de Mètz a Modèl:La s atribuida per l'avesque Jacques de Lorraine al capítol de Hombourg (nautor) #que vendiá de fondar.
- Lo domeni #tornar al évêché l'an 1492 fins a la Revolucion.
- Etymologie : "Bous", bois et "frei", libre.
"Bouz" en 1260, "Freybouse" en 1492.
- Village de l'évêché de Metz au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle attribué par l'évêque Jacques de Lorraine au chapitre de Hombourg (haut) qu'il venait de fonder.
- Le domaine retourna à l'évêché en 1492 jusqu'à la Révolution.


text:
Blagataba
Quo fai jà quauques temps que voliá gardar mon tabac dins ‘na blaga e coma los paquets dau meu son d’un model long òus dintran pas dins las blagas que trapèi dins lo comèrci. Laidonc me diguèi que ne’n anave farjar una a mesura, quo me permetria de mesnatjar la plaça per mon paquet de filtres amb un compartiment esprès.
Començèi per me dessenhar un patron. Lo faguèi sus un A3 de pitits carèus, per tombar sus de las mesuras simplas.
Qu’es possible de jaspir lo bocin en «T» au boçin en lonjor, e aver ‘mas una copa ente son representats ADIJ. Las mesuras son en mm.
Podetz tamben estampar lo patron (lo document .pdf es a l’eschalon 1:1) qu’es possible dins n’oficina de reprografia, fau damandar un estampatge en A3 e precisar dins Acrobat Reader «deguna mesa a l’eschalon». Las mesuras «230» sus naut e «170» debas siran pas sus la fuelha mas los contorns i dintran, que tots los biais anetz copar…
Las letras sirven de reperar coma assemblar. ‘Na mesma letra es utilisada per un mesme endrech de la blaga ‘chabada.
Los trachs puntejats simples (negre) son per marcar ente deven passar las cosuras, los trachs puntejats alternats (roge) son daus axes, ente que lo cuèr se deura…
- plejar (bien plan en KL),
- corbar (entre B e I / entre C e J)
- ò junhèr (los trachs oblics jos E e H)
La realisacion es pas gaire complicada. Utilisèi la machina de Lutz que sabe que ‘la pòt cosèr 4 espessors de jean. Sa maire nos prestèt de las ‘gulhas conçaubudas per lo cuèr. Damandèi dau fiau de lin dins ‘na botica mas me conselhèren dau polyester.
- Plaçar lo patron sus lo cuèr e trenchar. Qu’es un materiau omogèn, i a pas besunh de sègre lo sens daus fiaus coma per lo teissut. Podetz tirar profiech de la susfacia de peu en ne’n trenchar lo minimum.
- Plejar lo long de KL, nubuck contra nubuck. Quò sira lo rabat per metre las fuelhas de ligar. Tenguèi queu pan plejat amb de las pinhas d’espandre los vestits. Pense aura que las quelas per los dessenh sirian estadas mielh.
- Plaçar lo bocin en lonjor sus lo boçin en «T», costat lissos fàcia a se (dins los dos cas) en superpausar BFGC. Quò sira lo compartiment per los filtres.
Cosèr de K a F, virar a 90°, de F a G, virar de 90° e ‘chabar de G a L. Podetz constatar que lèverem pas la ‘gulha entre I e B, nimai entre C e J, qu’es pas la pena de s’apondre daus fiaus de ‘restar. Amai, bien cosut quò fai ‘na decoracion, per pauc qu’avetz chausit un fiau contrastat.
- Aura, nos vam barrar lo compartiment màger per lo paquet de tabac. Chausiguèi la complicacion en lhi far daus cantons redonds (A↓E→F e G→H↑D). Los daisse se voletz vos i aventurar tamben. Aprèp còp, me dise que tant valia los daissar en angle drech, ò dau mens far ren-mas un canton copat, dessenhèi quel’opcion sus lo patron. La lonjor de F a A es caculada per la version corba. Esitetz pas de verifiar la mesura e eventualament de dobar lo pan «debas dau T».
Prenèr lo costat nubuck fàcia a se queste còp. Pinçar la bordura (entre la linha puntejada e lo fons copat) de tau biais que quò fai un sachon, lo cotat lissos en dediens. Mèfi, quò eslampia ! ‘Na amiga me conselhèt (aprèp !) de tenèr lo tot amb de las crochetas puèi las tirar, normalament l’i a la plaça, mas sabe pas se lo crochetador per lo papièr passa bien tras lo cuèr.
- Un còp cosut, virar lo sachon de ranvers per aver lo costat lissos defòra (e ma cosura asardièra ‘magada dediens).
Ai quauquas fòtos de vos mostrar tamben.


text:
Dijòus, 18 de genièr de 2018, 03h00
A Sant Gaudenç (Nebosan) la solidaritat s’organiza a l’entorn d’un militant libertari nomenat Fabien. Lo 1r de març que ven, deu comparéisser davant lo tribunal de ... +
Dimècres, 10 de genièr de 2018, 03h00
S’es constituit a Montmaurin (Nebosan) un nòu collectiu per la preservacion del patrimòni e “sauvar e valorizar la riquessa environamentau, istorica e culturau”. La ... +
Dimenge, 10 de decembre de 2017, 03h00
Era associacion Eth Ostau Comengés qu’é plan coneguda pr’amor deth sòn trebalh de cuelhuda e de transmission deth patrimòni culturau immateriau de Varossa, de Comenge ... +
Dimenge, 3 de decembre de 2017, 03h00
Los gendarmas a an vojat per fòrça las doas salas del musèu arqueologic de Montmaurin (Nebosan) davant las protèstas dels oposants. Se passèt dimècres passat davant ... +
Dimenge, 6 d'agost de 2017, 03h00
Coma cada an dempuèi trenta ans, de centenats d’occitans e catalans s’amassan lo primièr dimenge d’agost, al pòrt de Salau, al limit occitanocatalan, en Coseran, ... +
Diluns, 24 de julhet de 2017, 03h00
Portet e Sent Lari que son dus vilatges vesins, eth prumèr en departament de Nauta Garona, eth segond en Arièja. Mès, maugrat eras termièras administrativas, que hèn ... +
Diluns, 17 de julhet de 2017, 03h00
Coma cada an dempuèi trenta ans, de centenats d’occitans e catalans s’amassaràn lo 6 d’agost, al pòrt de Salau, al limit occitanocatalan, en Coseran, a 2100 mètres ... +
Dimècres, 12 de julhet de 2017, 03h00
Que i a un tepèr de grops feminins occitans que cantan en polifonia mès Jòia ja deu aver era mejana d’atge era mès baisha. Que cau díder qu’ei composat de ... +
Dissabte, 17 de junh de 2017, 03h00
Eth Ostau Comengés alestís l’edicion de Condes deth Coserans, un libre e un CD que conten una seleccion de dètz contes d’aquela encontrada de la Gasconha pirenenca pus ... +
Diluns, 5 de junh de 2017, 03h00
Gasconha > Comenge > Frontinhas e Bavartés
De pompièrs araneses e comengeses s’amassèron la setmana passada per escambiar de coneissenças durant una jornada de trabalh a la casèrna de Cièrp e Gaud (Frontinhas ... +
Divendres, 2 de junh de 2017, 03h00
Se tendrà uèi a 17h30 a Sant Gaudenç (Nebosan) l’inauguracion del servici de transpòrt public d’autobús entre Comenge e Aran. L’eveniment se tendrà ... +
Dijòus, 23 de març de 2017, 03h00
Gasconha > Comenge > Comenge Baish
Deth 28 de heurèr ath 3 de març, 31 escolans de 4u deth collègi Emile-Paul Vayssié d’Aurinhac (Comenge Baish), acompanhats peths lors professors d’Occitan, de Latin ... +
Dimenge, 19 de febrièr de 2017, 03h00
L’11 de març que ven, Comenge se tornarà bolegar per la lenga occitana. La 13a edicion de la corsa a pè “Era Hlama Occitana “se tendrà a Montrejau (Nebosan) ... +
Dissabte, 10 de decembre de 2016, 03h00
Lo documentari novèl de l’Ostau Comengés, entitolat Era Hèsta deth Pòrc, se projectarà per lo primièr còp dijòus que ven, 15 de decembre a ... +
Diluns, 24 d'octòbre de 2016, 03h00
Aperaquí 300 personas manifestèron dissabte passat davant la preson de Lanamesa (Manhoac) en demandant la liberacion de Georges Ibrahim Abdallah, l’activista libanés de 65 ans ... +
Diluns, 8 d'agost de 2016, 03h00
Fa ja 29 ans qu’occitans e catalans se retròban lo primièr dimenge d’agost en la tradicionala pojada al Pòrt de Salau, a 2100 mètres d'altitud. Los occitans ... +


text:
1546
Aquesta pagina concernís l'an 1546 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Civilizacion maia[modificar | modificar la font]
En despiech de la victòria espanhòla de 1545, una agitacion importanta se desvolopèt dins divèrsei ciutats maias en causa de l'introduccion dau cristianisme, de l'encomienda, dei tributs de pagar ai venceires e de la violéncia de la campanha finala còntra Uaymil e Chactemal. A la fin de l'annada, dins la nuech dau 8 au 9 de novembre, lei Cupules se revoutèron a Valladolid e tuèron 17 Espanhòus e 400 auxiliaris indians. L'insureccion se generalizèt rapidament e la rebellion poguèt mobilizar 20 000 combatents. De còntra-ofensivas espanhòlas s'organizèron per reconquistar Valladolid, atacar lei Cocomes dins la region de Sotuta e rompre lo sètge maia de la vila de Salamanca de Bacalar.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Fisica[modificar | modificar la font]
Premiera mencion per Gerardus Mercator (1512-1594) — pasmens, lo fenomèn èra benlèu ja estat observat aperavans — d'un escart entre lei Pòls Nòrd geografic e magnetic.
Medecina[modificar | modificar la font]
Publicacion de De Contagione et Contagiosis Morbis (« De la contagion e dei malautiás infecciosas ») escrich per lo mètge italian Girolamo Fracastoro (1473 ò 1478 - 1553). I depintèt seis observacions e i prepausèt per lo premier còp de mecanismes de transmission dei malautiás. De mai, postulèt l'existéncia de micro-organismes, situats sus la pèu ò lei vestits dei malauts, responsables de la transmission. Pasmens, seis idèas — aisment acceptadas per leis autrei mètges — trobèron ges d'aplicacion avans la confirmacion de sa teoria au sègle XIX per Louis Pasteur (1822-1895)


text:
Villes et mairies du District de Zurzach (117)
Liste des communes
Bad Zurzach
Ville de Bad Zurzach, localité de la Suisse de 4 000 habitants.
La mairie de Bad Zurzach a une adresse e-mail et un site Internet.
Böttstein
Ville de Böttstein, localité de la Suisse de 3 700 habitants.
La mairie de Böttstein a une adresse e-mail et un site Internet.
Döttingen
Ville de Döttingen, localité de la Suisse de 3 300 habitants.
La mairie de Döttingen a une adresse e-mail et un site Internet.
Klingnau
Ville de Klingnau, localité de la Suisse de 2 800 habitants.
La mairie de Klingnau a une adresse e-mail et un site Internet.
Lengnau
Ville de Lengnau, localité de la Suisse de 2 400 habitants.
La mairie de Lengnau a une adresse e-mail et un site Internet.
Leuggern
Ville de Leuggern, localité de la Suisse de 2 000 habitants.
La mairie de Leuggern a une adresse e-mail et un site Internet.
Endingen
Village d'Endingen, localité de la Suisse de 1 800 habitants.
La mairie d'Endingen a une adresse e-mail et un site Internet.
Koblenz
Village de Koblenz, localité de la Suisse de 1 500 habitants.
La mairie de Koblenz a une adresse e-mail et un site Internet.
Leibstadt
Village de Leibstadt, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Leibstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Schneisingen
Village de Schneisingen, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Schneisingen a une adresse e-mail et un site Internet.
Tegerfelden
Village de Tegerfelden, localité de la Suisse de 1 000 habitants.
La mairie de Tegerfelden a une adresse e-mail et un site Internet.
Rekingen
Village de Rekingen, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Rekingen a une adresse e-mail et un site Internet.
Full-Reuenthal
Village de Full-Reuenthal, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Full-Reuenthal a une adresse e-mail et un site Internet.
Rietheim
Village de Rietheim, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Rietheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Siglistorf
Village de Siglistorf, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Siglistorf a une adresse e-mail.
Kaiserstuhl
Village de Kaiserstuhl, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Kaiserstuhl a une adresse e-mail et un site Internet.
Fisibach
Village de Fisibach, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Fisibach a une adresse e-mail et un site Internet.
Unterendingen
Village d'Unterendingen, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie d'Unterendingen a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Orchidaceae
Las Orquidèas son totas las plantas que compausan la familha Orchidaceae, apertenent a l'òrdre Asparagales, una de las famillas màger de plantas existentas. Presentan fòrça formas, talhas e colors variadas e existisson per totes los continents, levat Antartida, mas son predominantas pel airals tropicals.
Majoritariament epifitas, las orquidèas creisson subre los arbres, los utilizants solament coma apieja per cercar la lutz; son pas de plantas parasitas, se noirisson solament de material en decomposicion que cai dels arbres e s'acumula e s'enviroda sus sas rasics. An mantuna formas de reproduccion: dins la natura, principalament per dispersion de las semenças mas en cultura tanben per division.
Respècte a l'enòrma varietat d'espècias, fòrça paucas an un usatge comercial, levat las d'interès ornamental e d'unas espècias que produson la vanilha a partir de sos fruits, mas aqueste usatge es limitat per la produccion d'un compausat artificial similar de cost fòrça inferior. Mesme per l'ornamentacion, sola una pichona part de las espècias es utilizada, pr'amor que la granda majoritat presenta de flors pichonas e de fuèlhas paucas atractivas. Los orquidicultors creèron diferents ibrids de grand efièch ornamental per aumentar lor interès comercial.


text:
La Maleta es lo site consacrat als contenguts educatius d' Occitanica o portal collectiu de la lenga e de la cultura occitanas.
La Maleta ofrís un accès original a las ressorsas prepausadas sus occitanica.eu mas tanben de contenguts inediches elaborats amb de professionals de l'ensenhament, de l'edicion e de la creacion.
La Maleta es una aisina numerica ludo-educativa al servici de l'aprendissatge de l'occitan e de la cultura occitana dins lo quadre dels TICE, de l'ensenhament de las disciplinas non lingüisticas en occitan (DNL) mas tanben de la sensibilizacion e de la descobèrta culturala en lenga d'òc coma en francés.
La Maleta se vòl evolutiva e collaborativa : las ressorsas difusadas son la frucha d’un trabalh collectiu amb mantun partenaris. Sèm totjorn a la recèrca de contributors novèls. Auvernhat, gascon, lengadocian, lemosin, provençal, vivaroalpenc : amb vòstra ajuda, nòstra ambicion es de prepausar de contenguts pedagogics dins totas las variantas de l'occitan, utilizables sus tot l'espace occitan e de selà. Per participar a l’aventura de la Maleta, sufís de prene contacte amb un membre de l’equipa del CIRDÒC (info@cirdoc.fr).
La Maleta s'inscriu dins lo movement de las ressorsas educativas liuras (REL - OER). Levat mencion contrària portada sus la ressorsa, los contenguts de la Maleta son partejats jos la licéncia Creative Commons CC-BY-NC-SA. Ne saber mai sus las licéncias Creative Commons : accedir al site Creative Commons
Desvolopada pel CIRDÒC e sostenguda pel Ministèri de la Cultura e de la Comunicacion dins lo quadre del programa "Servicis culturals innovants" en 2015, la Maleta d'Occitanica n’es a sa Version 1.
Lo modul « Webd'oc : la cultura en vidèo » : la videotèca documentària, per descobrir 48 filmes d'animacion tematics consacrats al patrimòni cultural occitan produches pel CIRDÒC.
Retrobatz Frederic Mistral, Marcèla Delpastre mas tanben Alienòr d'Aquitània, Enric IV o Joan Jaurés dins Retraches : una galariá de retraches, per descobrir en qualques punts-claus las grandas figuras de l'istòria e del patrimòni e lors ligams amb la cultura occitana
Flamenca, las lengas de França dins la Granda Guèrra... Lo modul Mòstras virtualas vos dona accès a las exposicions virtualas del CIRDÒC e a de percorses tematics dins las colleccions d'Occitanica.
La « Cronologia : una frisa, mila ans de cultura » prepausa una navigacion dins mila ans de patrimòni e d'istòria occitans, restituits dins lor contèxte europèu e mondial. Aquelas grandas etapas istoricas e artisticas dònan accès a las ressorsas ligadas que permeton de contunhan la descobèrta sul portal Occitanica.
L'espace « Talhièrs : lo canton dels professors » permet als ensenhants, professionals de la cultura e animators dels tempses periescolars de mutualizar lor material pedagogic e de mediacion. Aquesta plataforma multimèdia collaborativa ofrís la possibilitat de consultar coma de telecargar l'ensemble dels contenguts prepausats dins las maletas pedagogicas, difusadas jos licéncia dobèrta
Jogar amb lo patrimòni numerizat, aquò's possible amb « Vocabulari : abecedari e imatgièr sonòr », o modul multimèdia d'aprendissatge lingüistic. A partir d’illustracions eissidas de las colleccions numerizadas e de las ressorsas prepausadas sus Occitanica : clicar, escotar, aprene, l'occitan es un jòc d'enfant ! Lo modul es concebut per una alimentacion progressiva e collaborativa pels ensnhants e aprenents eles meteisses dins lo quadre de talhièrs.
Lo Quiz permet de jogar e testar sas coneissenças sus la lenga e la cultura occitanas.
Un punt de precisar ? Besonh d'ajuda a la recèrca documentària per un expausat ? Una bibliografia de completar ? Enveja de participar a la Maleta ? Amb lo Guichet question-responsa , los bibliotecaris e equipas del CIRDÒC vos respondon.
Sortidas, punts d'interès, legendas, patrimòni bastit, centres de ressorsas : amb la Mapa , o patrimòni occitan se geolocaliza gràcias a una mapa interactiva de las ressorsas culturalas. organizadas en percorses tematics.


text:
Alienòr d'Aquitània, princessa de letras occitanas
Autor : CIRDÒC-Mediatèca occitana
La duquessa Alienòr d'Aquitània (vèrs 1124-1204) es passada dins la legenda per son astrada excepcionala, devenguda successivament reina de França e reina d’Anglatèrra. Es estada l’objècte privilegiat dels poètas e ecriveires de son temps, quora partisans, quora ostiles, que nos transmetèron dos retraches fòrça diferents de la granda dama del sègle XII : una « legenda negra », la d’una femna leugièra e avida de poder, e una « legenda daurada », la d’una princessa de tria, incarnacion de la Dòna idealizada dels trobadors.
A l’atge de 14 ans, Alienòr eireta d’un dels domenis mai importants d’Euròpa occidentala, que s’estira dels Pirenèus fins al Leir. Esposa en 1137 l’eiretièr del reiaume de França, lo futur Loís VII, e deven reina a sos costats. Lor maridatge es anullat per la Gleisa quinze ans mai tard, en 1152. Esposa alara Enric Plantagenèst, potent senhor de la Normandia e de l’Anjau, que deven rei d’Anglatèrra dos ans mai tard. Lo coble Plantagenèst regna alara sus tot l’Oest del reiaume de França e sus lo reiaume d’Anglatèrra. Lo regne d’Enric Plantagenèst e d’Alienòr va conéisser una edat d’aur culturala marcada mai que mai per l’apogèa de l’art dels trobadors.
Alienòr e los trobadors : mite o realitat ?
Alienòr es l’eiretièra d’una de las corts mai novatrises sus lo plan artistic. Son grand, Guilhem IX, es lo primièr trobador conegut e considerat coma lo principal inventor d’aquel art novèl qu’es lo trobar. Son paire Guilhem X es un grand mecènas e recep un grand nombre de trobadors coma Cercamon o lo jove Marcabru.
Devenguda reina de França, qualques recits descrivon Alienòr coma una sobeirana que se distinguís per sos gostes e sas proteccions artisticas al dintre d’una cort mens liberala dins sa concepcion del desir e de l’amor. Lo trobador Marcabru seriá per exemple estat fòrabandit d’aquela cort per lo rei qu’auriá pas tolerat lo cant d’amor que la reina n’èra naturalement l’objècte privilegiat.
S’es malaisit de destriar la veritat istorica de la legenda, es segur que Bernat de Ventadorn, que la noma explicitament dins una de sas cançons, es estat un dels grands objèctes de proteccion de las corts d’Aquitània e d’Anglatèrra. Es tanben revelator que l’edat d’aur del trobar occitan se situa al moment del regne d’Alienòr e d’Enric Plantagenèst.
Lo coble Plantagenèst e las arts
Quina que siá la realitat del ròtle d’Alienòr dins l’apogèa de l’art occitan del cant d’amor dins la segonda mitat del sègle XII, lo regne del coble Plantagenèst representa indenegablament una edat d’aur culturala. Lors domenis, crosament de las civilisacions d’oc, d’oïl e bretona, veguèt espelir e se desvolopar totas las innovacions màgers de la literatura occidentala del sègle XII, lo roman arturian, la lirica occitana o encara l’epopèa.
Alienòr d’Aquitània morís a prèp de 80 ans a Peitieus en 1204. Sa sepultura a l’abadiá de Fontevraud es susmontada d’un jasent que la representa un libre a la man, darrièra innovacion que devèm a un personatge digne de sa legenda.


text:
Fays
Fays es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat près de Bruyères, sul vessant drech de la vallée de la Vologne, lo vilatge beneficia de la tranquillité de la montanha vosgienne. Lo sieu nom proven del latin fagetum, luòc plantat de hêtres (fagus). Lo « bòsc de Faîte » limita la municipalitat cap a l'oèst e la separa de la vallée del Durbion.
Épinal Es pas #qu'a 23 km per la départementale 11. Gérardmer Es Modèl:A Unitat, Sant-Dié-de detlos-Vòges a Unitat|29|km {{}}, Remiremont a Unitat|31|km {{}}, Nancy a Unitat|88|km {{}} e Estrasburg a Unitat|121|km {{}}.
Situé à proximité de Bruyères, sur le versant droit de la vallée de la Vologne, le village bénéficie de la tranquillité de la montagne vosgienne. Son nom provient du latin fagetum, lieu planté de hêtres (fagus). La « forêt de Faîte » borne la commune vers l'ouest et la sépare de la vallée du Durbion.
Épinal n'est qu'à 23 km par la départementale 11. Gérardmer est à 28 km, Saint-Dié-des-Vosges à 29 km, Remiremont à 31 km, Nancy à 88 km et Strasbourg à 121 km.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Fays Aperteniá al bailliage de Bruyères e a la parròquia de Camp-lo-Pòrti, ont lo capítol de Remiremont aviá drech de patrocini.
Fays appartenait au bailliage de Bruyères et à la paroisse de Champ-le-Duc, où le chapitre de Remiremont avait droit de patronage.


text:
Hans Christian Oersted
Hans Christian Oersted (14 d'aost de 1777 - 9 de març de 1851) foguèt un fisician e quimista danés. Es faós per sa descubèrta de l'interaccion entre electricitat e magnetisme.
Fiu d'un apoticari, venguèt farmacian en 1797. Tres ans pus tard, venguèt tanben mètge. Pasmens, preferiguèt s'interessar a la quimia e, subretot, ai fenomèns electrochimics. En particular, trabalhèt ambé lo fisician e filosòf alemand Johann Wilhelm Ritter (1776-1810), autor de la descubèrta dau galvanisme. Vengut fòrça famós dins son país après sa participacion a la descubèrta de l'electromagnetisme en 1820, sa mòrt entraïnèt la proclamacion d'un dòu nacionau e aperaquí 200 000 personas venguèron assistir a sei funeralhas.
Son òbra scientifica es donc principalament concentrada sus l'estudi de l'electricitat. En particular, en 1820, menèt una experiéncia amb un film transportant d'electricitat e una bossòla. I observèt una deviacion deis agulhas de la bossòla entraïnada per lo corrent electric. Aquò foguèt una revolucion importanta per lei sciéncias dau periòde car permetèt d'establir un liame entre l'electricitat e lo magnetisme qu'èran encara dos domenis totalament separats. D'efèct, a partir d'aquela experiéncia, André-Marie Ampère (1775-1836) capitèt de desvolopar una teoria explicant lo fenomèn, çò que marquèt la fondacion de l'electromagnetisme, domeni fòrça important de la sciéncia modèrna. Oersted obtenguèt la medalha Copley de la Royal Society per aquelei trabalhs en 1820. Ne'n venguèt membre un an pus tard.
En fòra de sei trabalhs sus lo magnetisme e l'electricitat, descurbiguèt la piperina (1821), realizèt la premiera sintèsi de l'alumini en 1825 e fondèt l'Universitat Tecnica de Danemarc (1829).


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Jeudi 1er février 09:37-10:37 - Luòc: Anglet
La commune d’Anglet propose un CDD de trois mois afin de réaliser le contenu d’une exposicion permanent e dédiée à spécifiquement à la langue et à la culture occitane-gascone. Ne saber mai
Jeudi 1er février 10:47-11:47 - Luòc: Pau
La FIMOC propose une mission de service civique afin de mener une enquête sociolinguistique relative à la place des médias occitans dans la société. Ne saber mai
Professor de Collègi e Licèu : tre setembre 2010, es a partir del Master (bac + 5) que se passarà lo Concors de Recrutament dels Professors de Collègi e Licèu. La formacion aligant la mestresa de la lenga e de la cultura occitanas, del francés, de la didactica , de las tecnologias informaticas ; d’estagis e un memòri sus de situacions de classas occitan e/o occitan-francés serà prepausada per l’Universitat del Miralh, suls sitis de l’UFR de Letras de l’Universitat del Miralh e de l’Escòla interna (IUFM).
Una formacion e d’estagis en collègi e/o licèu per aprestar lo mestièr de professor :
-
d’aprestar las espròvas d’admissibilitat e d’admission al CAPES (cf. Jornal Oficial del 6 de genièr de 2010)
-
admissibilitat :
- Comentari dirigit d’un tèxt literari o de civilizacion + Traduccion del francés en occitan e/o de l’occitan en francés (durada : 5 oras – coef. 3)
- Espròva a opcions (durada : 5 oras - cof. 3)
-
admission :
- Leiçon e expleitacion didactica de tèxtes en relacion amb los programs de las classas de collègi e de licèu (preparacion : 3 oras, presentacion : 1 ora, lenga occitana e lenga francesa, coef. 3)
- Espròva a partir d’un dossièr cultural e entreten sus la coneissença de l’estatut de foncionari (preparacion : 2 oras, presentacion 1 ora, lenga occitana e en lenga francesa, coef. 3)
- admissibilitat :
-
de renforçar las coneissenças disciplinàrias que servisson de basa a l’ensenhament de las lengas e de las culturas occitanas e francesas.
- de professionnalizar l’estudiant cap al mestièr de professor, mercés a d’estagis en collègi e licèu (ensenhament de l’occitan e ensenhament en seccion bilingüa)
-
de prepausar la basa d’una recèrca universitària de nivèl Master (lingüistica occitana e romanica, literatura dels trobadors a uèi, didactica de l’ensenhament de l’occitan e de l’ensenhament bilingüe).
Cossí accedir a la formacion ?
L’accès en Master 1 e Master 2 se farà sus dorsièr
Entresenhas sul site Internet o aquí
Datas d’inscripcion a la formacion e al concors :
Consultar la rubrica « Master Mestiers de l’ensenhament Mencion Letras, percors Occitan – Letras » sul sit web de sit de l’Universitat del Miralh e lo siti de l’Escòla intèrna (IUFM)
entresenhas : ginestet@univ-tlse2.fr e pierre.escude@toulouse.iufm.fr


text:
Bort-l'Étang
Bort-l'Étang (Bort-l'Étang en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi Domat e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Boortense, en 959, Boort, en 1150. Lo nom vendriá del gallés *Boduo-ritum, « lo ga de la graula (caula) », de boduos, bodua, « graula » e ritu- « ga ». Lo mot graula se deu prene en un sens simbolic : la graula (caula) èra l'animal emblematic de la divessa guerrièra (los Féniés supausan, per l'autre Bòrt e son atestacion del sègle XII Baort, un *bal-ritum, amb l'oronime pre-indoeuropèu *bal- [1],[2],[3]; mas una fòrma pus anciana ne'n seriá *Balrt, çò que sembla pas podeir èsser, e auriá donat puslèu *Bart; d'un autre costat, *bal-ritum seriá en realitat *baló-ritum, qu'auriá donat *Balort); amai lo relèu d'aquelh Bòrt permet pas de supausar *bal-. L'idèa d'un ga pòt estonar, perqué i a pas qu'un riu dins la comuna, Litroux (en francés), mas chau pas oblidar que lo luòc èra sanhós (ne'n demora daus estanhs) e que passar dedins deviá pas èsser de bòn faire aquò fai dos mila ans; coma lo sens inicial de *ritu- (indoeuropèu *prtus, « passatge, ga, pont », latin portus) [4] èra pus large, l'usatge delh mot aicí se justifica completament.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Bilhòm; es avòra dau canton de Lesós.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Glèisa romanica [5].
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 99
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 82
- ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 81
- ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 258
- ↑ http://www.bortletang.fr/patrimoine.html


text:
Talença
Talença, o puslèu Talança, prononciacion [ta'lãsǝ], oficialament en francés Talence, es una comuna situada dens lo departament de Gironda e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Una legenda locala pretend qu'an costuma, devath l'influença dau francés, de prononçar Talança puslèu que Talença, fòrma d'origina supausada a tòrt, justament pr'amor dau francés, mès aquera interpretacion es en contraccion dab las fòrmas ancianas (veire toponimia).
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila de Talança a per axe principau la rota de Baiona, que correspond a la via de Tors deu camin de Sent-Jacme.
Perimètre dau territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Au mens en aparéncia, las fòrmas ancianas, latinas o gasconas, fornidas per Bénédicte Boyrie-Fénié testimònian d'un passatge progressiu de Talen- a Talan- : Talencia (sègles XI-XIII), Talencia (1182), Talanssa (loco appellato A ~) (1274), Talanse (1307-1317), Talencia (1307-1317)[1]. En realitat, las fòrmas latinas, que son interpretacions, gardan imperturbablament Talencia, mès las occitanas nos ensenhan la prononciacion daus sègles XIII e XIV (e benlèu d'avant), qu'a quasi pas cambiat desempui; la data de l'evolucion de -a finala pòsttonica a [ǝ] demòra conjecturala pr'aquò, mès probable qu'èra dejà complida a l'epòca.
Si Dauzat e Rostaing, seguits per Negre, conjecturan que l'origina de Talança es lo nom d'òme latin Tallentius[2] (damb un ajustadís -a per Negre), Bénédicte Boyrie-Fénié ha remarcar a bon dret que Tallentius + -a auré donat *Tarença en gascon. Vaquí perqué supausa una varianta masculina *Talenteus deu cognomen femenin Talentea, associada au sufixe -a[3]. Mès en realitat sonque las atestacions medievalas en latin han cercar deu costat d'un nom en -len-. Una causa sembla segura, es que la varianta Talança es pas devuda a una evolucion de *Talença devath l'influéncia deu francés, plan mai tardiva. De manèira incomprensibla, Bénédicte Boyrie-Fénié, que coneish e cita la prononciacion autentica, causeish la grafia *Talença, totalament inatestada en occitan. Xavier Delamarre, que probable coneishèva las fòrmas ancianas, explica Talança per talāntiā, « lo maine de Talāntios » [4].
Istòria[modificar | modificar la font]
A l'origina, lo territòri talancés èra enteirament caperat de bòscs. Lo vertadèir puplament de Talança data dau XVII° siègle. La proximitat daus camins de La Tèsta, Tolosa e Baiona atirèt los borgés de Bordèu. Nombrós son aqueths que se hiren bastir rishas damoranças, coma lo castèth Peixotto, que vingut mèi tard l'ostau de vila. Mès aquò's sonque dus sègles mèi tard que l'urbanisacion e l'industrialisacion de Talança esturen considerablament aumentadas. La biscuiteria Olibet èra fòrt renomada au debut dau XX° siègle. Las industrias dispareishuren decap a las annadas 1970.
Administracion[modificar | modificar la font]
- A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Talança (caplòc), i demorèt.
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Gironde, ed. CAIRN, Pau, 2008
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes Gironde, ed. CAIRN, Pau, 2008
- ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 245 e 367
- ↑ http://www.sudouest.fr/2017/10/19/mairie-de-talence-alain-cazabonne-a-passe-la-main-3876123-3200.php


text:
Villes et mairies du District de Horgen (6)
Liste des communes
Wädenswil
Ville de Wädenswil, localité de la Suisse de 19 000 habitants.
La mairie de Wädenswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Horgen
Ville d'Horgen, localité de la Suisse de 17 000 habitants.
La mairie d'Horgen a une adresse e-mail et un site Internet.
Thalwil
Ville de Thalwil, localité de la Suisse de 16 000 habitants.
La mairie de Thalwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Adliswil
Ville d'Adliswil, localité de la Suisse de 15 000 habitants.
La mairie d'Adliswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Richterswil
Ville de Richterswil, localité de la Suisse de 11 000 habitants.
La mairie de Richterswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Kilchberg
Ville de Kilchberg, localité de la Suisse de 7 100 habitants.
La mairie de Kilchberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Langnau am Albis
Ville de Langnau am Albis, localité de la Suisse de 6 600 habitants.
La mairie de Langnau am Albis a une adresse e-mail et un site Internet.
Rüschlikon
Ville de Rüschlikon, localité de la Suisse de 5 000 habitants.
La mairie de Rüschlikon a une adresse e-mail et un site Internet.
Oberrieden
Ville d'Oberrieden, localité de la Suisse de 4 800 habitants.
La mairie d'Oberrieden a une adresse e-mail et un site Internet.
Schönenberg
Village de Schönenberg, localité de la Suisse de 1 900 habitants.
La mairie de Schönenberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Hirzel
Village d'Hirzel, localité de la Suisse de 1 900 habitants.
La mairie d'Hirzel a une adresse e-mail et un site Internet.
Hütten
Village d'Hütten, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie d'Hütten a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Prunieras
Prunieras[1] (Prunières en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1953, la ponduda n'aiga de la retenuda de Hivernacle-Ponçon a estofat la part de la municipalitat situaa al mai près de la Durance, a l'entorn de la capèla Santa-Michel, #que sola es demorat emergida. Las rèstas de familhas inhumées en lo cementèri vesin an #èsser transferits al cementèri del pòble, prèp de la glèisa[2].
En 1953, la mise en eau de la retenue de Serre-Ponçon a noyé la partie de la commune située au plus près de la Durance, autour de la chapelle Saint-Michel, qui seule est restée émergée. Les restes de familles inhumées dans le cimetière voisin ont été transférés au cimetière du village, proche de l'église[3].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa a la pagina 73
- ↑ Fòto de la plaque commemorativa
- ↑ Photo de la plaque commémorative


text:
Dijòus, 6.7.2017 03h00
Aquel catalanisme mai regionalista que nacionalista, que se dirigís mai sovent en francés qu’en catalan e amb mai d’agressivitat contra los paures occitans que contra lo centralisme de l’estat
© OUI au Pays Catalan
Deman, lo Conselh d’Estat jutjarà un recors depausat per d’associacions nòrd-catalanas contra lo nom de la region dicha Occitània, en particular perque fa pas nada referéncia al “País Catalan”.
De tot segur, compreni plan que los nòrd-catalans sián fustibulats. Cossí poirián pas asirar, per exemple, que la bèla vilòta de Cotlliure illustrèsse regularament, dins de publicitats toristicas, “lo patrimòni occitan”? Fa qualques jorns l’animator de la television francesa Stéphane Bern provoquèt la legitima colèra dels telespectators catalans en qualificant Perpinhan de vila occitana. Pasmens, e mai sàpia qu’aquò encolerirà qualques unes, me vòli posicionar contra lo nom “Occitània-País Catalan”.
Segon dos ponches de vista, occitan e catalan
Segon una amira occitana, cresi pas pus que lo fach qu’una region administrativa mai pichona pòrte lo nom del país siá una catastròfa. Que i aja una Occitània administrativa m’empacha pas, a Pèiralata, de trabalhar per l’occitan: degun me ven pas dire dins mon Acadèmia de Grenòble —ont la lenga nòstra s’ensenha tan pauc— qu’ai pas drech d’ensenhar l’occitan perque seriá d’una region exteriora. Contunhi d’explicar serenament çò qu’es Occitània, lo país, e que lo territòri vesin n’a pres lo nom coma simple omenatge, e degun protèsta pas. E es parièr quand se tracta de parlar del provençal e del “patois”, ailàs encara lo tèrme mai popular dins mon canton. Ai lèu dich que son de sinonims, e podèm passar a quicòm mai.
Segon la meteissa amira occitana, los debats sens fin entre occitanistas, jamai consents entre eles, per saber se caldriá dire “Lengadòc”, “Lengadòc-Gasconha”, “Occitània Centrala” o “Occitània Meridionala” a aquela region an demostrat quicòm: al fons, “Occitània” es lo mens marrit tèrme. Que o volgam o non, aquel territòri unís de gascons, de lengadocians, de provençals e mai d’occitans orientats, coma los de Gavaudan, devèrs lo Massís Central e Auvèrnhe: non es pas tota Occitània, evidentament, mas n’es la version reducha.
E se los occitanistas sortissèm enfin de nòstra letargia, la region poiriá èsser la basa de recuperacion de tota Occitània.
E d’un ponch de vista catalan?
Lo refús d’ajustar “País Catalan” a revelhat una reaccion identitària en Catalonha Nòrd. Cèrtas, i a agut qualques excèsses, mas globalament la reaccion nòrd-catalana a demostrat a totes l’existéncia d’una identitat regionala fòrta. Pòt semblar maladrech o contradictòri aquel catalanisme mai regionalista que nacionalista, que se dirigís mai sovent en francés qu’en catalan e amb mai d’agressivitat contra los paures occitans que contra lo centralisme de l’estat; totun, l’identitat catalana al nòrd dels Pirenèus es pas mòrta, e pòrta l’espèr d’una consciéncia nacionala mai clara, d’aitan mai que l’avenir de Catalonha s’accelèra al sud.
Dins los debats que legissi, m’avisi tanben que lo problèma es de mens en mens lo nom que l’impression que Tolosa negligisca Perpinhan, e me sembla que çò del nom va limpant devèrs çò del poder politic. Lo mond començan de comprene la necessitat de luchar per una collectivitat territoriala pròpria que garentisca lo respècte dels dreches culturals e sòciopolitics dels catalans del nòrd dels Pirenèus.
Per tant, en cas que ganhen aqueles recorses administratius, aquela set de libertat se poiriá estofar, e lo movement de recobrament de l’identitat poiriá pèrdre ansin de preciosas annadas.
E tanben aquò, en fin finala segon una amira tornarmai occitana, nos poiriá portar de consequéncias plan marridas. La volontat testarda dels nòrd-catalans de se dire “catalans, non pas occitans” obliga nòstres compatriòtas de la region qu’a pres lo nom d’Occitània a balhar de contengut a lor identitat: “S’aqueles son catalans, en qué sèm nosautres occitans?”
Perque, al fons, sabèm ben que çò d’important son mens los noms que çò que ne volèm far.
Que volèm far, los occitans, per la lenga, la cultura, lo país?
Si Catalunya i Occitània fossin lliures aquest debat no existiria. El Rosselló es la Catalunya Nord, i el País Occità, es Occitània, de la mateixa manera que l'Aran es Occitània.
Diria que es clar, i que no cal cercar tres peus al gat!
Visca la Terra...Lliure!
L'Ernest, "El Tàrrega".
#12 #14 Non ? Lou Nick Holling ? De Juvinhac ? Lo pobelaire grand ? Collegum Frêchibus ? Blasfèmi, amics septimanians, blasfèmi ! E vos prendrèm nu-uds, dins la Simca 1000 ! E vos prendrèm nu-uds, dins la Simca 1000 ! E vos prendrèm nu-uds, dins la Simca 1000 !
#13 Urosament que n'i- a encara per comprène las galejadas ! Quand a los que fan de longa lo morre...
Es verai que Frêch faguèt fuòrça causas per l'occitan dins la nòstra anciana region Lengadòc Rosselhon. Sustot quand la volguèt far apelar Septimània: cap d'occitanista de LR diguèt pas res. Los occitanistas de LR te badavan Georges. Sustot JLB qu'es ara dins l'incapacitat de se sarrar de Delgà. Anem, ensaja encara pauròt ...
#11 Ni Paris ni Tolosa ! Setimània Georgicum Frêchis ! Perque o-valèm plan, me damne !
#5 Non a la colonizacion tolosana engimbrada per Paris e la Delga ! Nos revendicam de la sobeiranetat plèna e entièira de la Sètimaniana ! Gobernèm-nós !
#9 158 conselhers pagats 2661 € /mes. Sus 6 meses nos an costant 2 522 628 €
Qu'una accions an fachas ?
Quantes d'argent public an despensat ?
Quantes d'argent an fach ganhar a la region ? (mai que çò que nos costan ?)
Qu'unes accions batissaira en rapòrt amb l'occitan an menat ?
Q'una es la part del budget occitan dins cada pòsta gerit per la region ?
Es aqui que comença l'occitanisme e pas dins las utòpias e las farfantelas.
per l'ora ne sem a : pagam de mond per despensar l'... Legir la seguida
#8 Totalament d'acòrd !
Quantas accions an menat ? Se parlava - per parlar de còps i son - d'un esquèma.
Ben, mostratz-lo e verificarem ponch per ponch çò qu'an fach.
#4 Region Occitània = 158 conselher regionals ! A de qué son pagats ? de qu'an produzit desempuèi génièrs ?
Blablablabla?
Mon drech es de saber es iò que los pagui !
La solucion seria de damandar que los pais d'oc siajan recampats dins un mesme teritori per de las rasons tant economicas que culturalas e de reclamar la separation de la gestion politico-economica de la Franca d'òc d'aquela de la Franca d'oïl. Lo destin de la Franca d'òc, de la Catlonha, dau pais basque es virat vers l'Europe dau Sud, alaidonc que la Franca dau Nòrd a una bela drubertura vers l'Allemanha e Russia. Serem totjorn la provinça de Paris e Tolosa pòd pas esser la vila que... Legir la seguida