text:
Somalia
Somalia es un estat de la Bana d'Africa situat lòng dau Golf d'Adèn e de l'Ocean Indian qu'es frontalier de Jiboti au nòrd, d'Etiopia a l'èst e de Kenya au sud-èst. Son clima es umid lòng de l'ocean mai rapidament sec e mai desertic dins lei regions interioras. La populacion es estimada a 10 milions d'abitants. Aperaquí 85% es compausada de Somalis (85%). Lo somali e l'arabi son lei doi lengas principalas de la populacion e l'islam es quasiment la religion unica deis abitants (99,8%).
Lentament poblada per lei Somalis dins lo corrent dau millenari II ap. JC, la region foguèt colonizada per Itàlia e lo Reiaume Unit a la fin dau sègle XIX. En 1960, lei Somalia Britanica e Italiana foguèron unificadas e venguèron independentas lo 1èr de julhet. En 1969, Siad Barre prenguèt lo poder amb un còp d'estat e va gardèt fins a 1991. Sota sa direccion, Somalia ataquèt sensa succès Etiopia en 1978 (Guèrra d'Ogaden) e s'enfonsèt pauc a pauc dins una tiera de guèrras civilas qu'entraïnèron l'afondrament totau deis institucions centralas. Dempuei lo començament deis annadas 1990, lei regions meridionalas e centralas son tengudas per diferentei faccions dirigidas per de senhors de guèrra e au nòrd, Somaliland es de facto independent dempuei 1991 e assaia d'obtenir la reconeissença de la comunautat internacionala.
Mogadisho es la capitala oficiala. Lo gentilici es somali[1] o somalian, -a.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Istòria
- 3 Cultura
- 4 Liames intèrnes
- 5 Bibliografia
- 6 Nòtas e referéncias
Geografia[modificar | modificar la font]
Geografia fisica[modificar | modificar la font]
Somalia si situa a la poncha de la Bana d'Africa. Es enviroutada per Jiboti au nòrd-oèst, lo Golf d'Aden au nòrd, l'Ocean Indian a l'èst, Kenya au sud-oèst e Etiopia a l'oèst. La superficia de son territòri es de 637 657 km². Au nòrd, lo relèu es dominat per lo plan litorau que sa largor varia entre 2 e 13 km e per un plan semi-desertic dich Guban qu'ocupa lei regions interioras. Au nòrd-èst, si troban entre lei vilas de Bosaso e d'Erigavo una cadena montanhósa dicha Cal Madow. Sa cima pus importanta (2 416 m) es la montanha pus auta dau país. Au nòrd, si troba tanben una segonda cadena montanhósa, dicha Monts Karkaar, que s'estend segon un axe èst-oèst au sud dau Golf d'Aden. Pasmens, son altitud es pus febla. Aquelei montanhas son a l'origina de platèus dins lei regions centralas que son altitud demenisse a cha pauc en direccion dau sud.
En causa de son clima arid, l'idrografia de Somalia es limitada. Li a solament dos rius permanents que vènon d'Etiopia. Lo pus important es Juba que si gita dins l'Ocean Indian a Kismayo. L'autre es Chebele que si gita teoricament dins l'ocean dins lo relarg de Mogadisho. Pasmens, dins lei fachs, l'aiga s'arresta dins la region de Jilib.
Clima[modificar | modificar la font]
Somalia a un clima fòrça caud qu'es umid lòng dau litorau e sec dins lei regions interioras. D'efèct, en causa de sa proximitat ambé l'eqüator terrèstre, lei temperaturas li son fòrça importantas. Certaneis endrechs fan partida dei luecs pus cauds de la planeta coma la region de Berbeira onte la temperatura li passa reguralament 45°C. Quauqueis excepcions existisson dins lei zònas d'altitud mai d'un biais generau, lei temperaturas minimales dins lo corrent de la jornada son situadas entre 15 e 30°C e lei maximalas entre 30 e 40°C.
La feblessa dei precipitacions es l'autra caracteristica dau clima somalian car, au contrari de mai d'un país tropicau, lei pluièas pòdon èsser fòrça raras sus lo territòri. Es magerament lo cas dei regions dau nòrd-èst ambé mens de 100 mm anuaus de precipitacions e dau plan centrau leugierament mens sec ambé de valors situadas entre 200 e 300 mm. Dins aqueleis endrechs, lo clima li es desertic e sovent caud. Lei regions pus umidas si troban lòng dau litorau (en partida gràcias a la condensacion de l'evaporation de l'aiga oceanica) e dins lo sud-oèst e lo nòrd-oèst (entre 510 e 610 mm) que son pus sovent tocadas per la mosson.
Lei Somalians definisson quatre sasons que son caracterizadas per lo cambiament dei vents dominants : jilal (decembre-març) qu'es la pus seca, gu (abriu-junh) qu'es la sason umida principala ambé l'arribada de la mosson, xagaa (julhet-setembre) qu'es la segonda sason seca de l'annada e dayr (octòbre-decembre) qu'es una sason umida ambé de precipitacions mens importantas qu'aquelei de la mosson.
Demografia e vilas principalas[modificar | modificar la font]
La populacion somaliana es estimada a aperaquí 10 milions d'abitants. Aquò indica l'existéncia d'una creissença demografica fòrça importanta car li aviá solament 3,3 milions d'abitants en 1975. Pasmens, en causa de l'afondrament deis institucions, es pas possible d'organizar un recensament precís. Lei Somalis forman la màger part de la populacion (probablament 85%). Divèrsei minoritats etnicas existisson, principalament dins lei vilas dau sud dau país. Son principalament liadas ai pòbles bantós, indians e etiopians. Lei Bantós son lei descendents d'esclaus importats per lei marchands arabis. Leis Indians son principalament eissits de marchands originaris d'Índia e installats dins lei pòrts dau litorau de l'Ocean Indian. Avans 1991, li aviá tanben de minoritats europèas (subretot italiana) qu'an quitat lo país dins lo corrent de la guèrra civila. Lo taus d'urbanizacion de la populacion es desconegut. Dins aquò, leis aglomeracions de la capitala Mogadisho e de Hargeisa passan lo milion d'abitants. Uech autrei vilas an mai de 100 000 abitants.
Lengas[modificar | modificar la font]
Lo somali e l'arabi son lei doi lengas oficialas de Somalia. Lo somali es una lenga cushitica qu'es la lenga mairala dei Somalians que forman la màger part de la populacion (aperaquí 85%). Tres dialèctes principaus existisson que son dichs somali septentrionau, benadir e maay. Lo dialècte septentrionau es parlat dins lei regions dau nòrd e dau centre. Es utilizat coma basa dau somali estandard. Lo benadir (ò somali costier) es parlat lòng dei regions maritimas d'Adale au sud de Merca. En particular, es la forma de la lenga que si parla en Mogadisho. Enfin, lo maay es principalament parlat dins lei regions pus meridionalas dau país. Dins lo corrent de l'Istòria, divèrseis alfabets diferents son estats utilizats per escriure lo somali. Dempuei 1972, es un alfabet latin inspirat per l'anglés qu'es oficialament utilizat. Pasmens, existisse tanben de sistèmas basats sus d'alfabets eissits d'autrei lengas, especialament l'arabi, ò sus d'alfabets inventats localament (sistèmas Osmanya, Borama ò Kaddare).
L'arabi es parlat per una partida importanta de la populacion, principalament coma lenga segonda, en causa dei liames istorics importants entre Somalia e lei país arabis. Es fòrça utilizat per lei medias ò dins lei mitans religiós. Dins aquò, l'abséncia de recensament permet pas d'estimar d'un biais precís lo nombre de locutors. L'anglés a ges d'estatut mai es pereu fòrça utilizat per la populacion, magerament per lei cambis economics. En revènge, l'italian dispareissèt après la colonizacion.
Divèrsei lengas minoritàrias son identificadas sus lo territòri somalian. An ges d'estatut particular. Lei pus importantas son d'origina bantó e son parladas per lei descendents deis esclaus importats dins la peninsula per leis Arabis ò leis Europèus. Si troban principalament dins lo sud dau país.
Religions[modificar | modificar la font]
Somalia es un país que la quasi totalitat de sa populacion es musulmana (probablament a 99,8%). L'islam li es considerat coma religion d'Estat e la lèi islamica es la basa dau sistèma judiciari. Leis autrei religions son donc fòrça raras (0,1% per lo catolicisme e 0,1% per l'animisme). La libertat religiosa es pas assegurada, compres per lo govèrn provisòri qu'an per exemple enebit de celebracions crestianas en 2013.
Istòria[modificar | modificar la font]
La migracion somali[modificar | modificar la font]
L'origina dau poblament dau territòri somalian actuau es mau coneguda en causa de la manca de documents escrichs ò de vestigis. Segon l'ipotèsi pus frequenta, lei Somali serián originaris de la riba sud dau Golf d'Aden. Sa migracion vèrs la Somalia actuala auriá començada vèrs la fin dau milleni I ap. JC. D'aqueu temps, lo mòde de vida dei Somali èra aqueu de norriguiers nomadas. Au sègle XIII, agantèron la region de Mogadiscio. Èran devesits entre cinc grops principaus. Lei Dir s'installèron dins la region de Zeila, leis Issak dins aquela de Berbera, lei Darod en Ogaden e fins au riu Djouba, lei Hawiye e lei Sab entre Ogaden e l'Ocean Indian. Dins lei regions de Chebeli e de Djouba, lei Somalis trobèron de populacions bantós probablament installadas dempuei la fin dau milleni I ap. JC. D'afrontements s'acabèron per la desfacha dei Bantós que foguèron somes per lei senhors somalis.
L'islamizacion dei Somalis[modificar | modificar la font]
L'islam èra veïculat dins lei regions occidentalas de l'Ocean Indian dempuei lo sègle VIII per lei marchands arabis que dominavan lo comèrci regionau. Lei pòrts de Zeila e de Berbara, escalas importantas au sud de la Mar Roja, èran ansin venguts de centres comerciaus importants e de relèus majors de la difusion de l'islam en Africa Orientala. Lei Dir e leis Issak foguèron donc lei premiers Somalis que venguèron musulmans. Puei, foguèron imitats per lei Darod dins lo corrent dei sègles XV e XVI. L'islamizacion dei Sab e dei Hawiye foguèt pus lònga. Si debanèt a partir dei pòrts dau sud e s'acabèt solament au sègle XIX.
L'integracion dei Somalis au comèrci d'Africa Orientala[modificar | modificar la font]
Senhors de pòrts importants, lei Somalis intrèron en contacte ambé lei marchands arabis e bantós que circulavan lòng dau litorau. Coma dins la region swahili, leis Arabis si mestissèron pauc a pauc ambé lei populacions bantós e somalis. Pasmens, en causa de son importància numerica, lei Somalis predominèron e sa lenga finiguèt de venir la lenga de la region. Formèron de ciutats-estats marchandas que venguèron generalament l'enjòc de conflictes entre lei poissanças principalas dau litorau (subretot Oman e Portugal). Au començament dau sègle XVI, d'atacas portuguesas còntra Mogadiscio mau capitèron e lei vilas marchandas de Somalia demorèron sota lo contraròtle de senhors locaus fins au sègle XIX. Vèrs 1840, foguèron obligidas de reconeisser la senhoriá dau sultan omanés de Zanzibar. Pasmens, aquela tutèla demorèt febla en causa dau declin progressiu deis Omanés.
La colonizacion[modificar | modificar la font]
Somalia foguèt colonizada per lo Reiaume Unit e per Itàlia qu'aprofichèron lo declin dau Sultanat de Zanzibar a la fin dau sègle XIX. Interessats per la region dau Golf Persic e per lo sud de la Peninsula Aràbia en causa de sa posicion sus la rota d'Índia, lei Britanics ocupèron Zeila e Berbera en 1884. Puei, establiguèron son protectorat dins lei regions interioras en 1887. De negociacions amb Itàlia e Etiopia permetèron de fixar lo traçat dei frontieras respectivas en 1894 e 1897.
Leis Italians arribèron dins la region entre 1887 e 1889 quand establiguèron un protectorat sus lo Sultanat d'Obbia e sus la vila de Hafun. En 1892, negocièron ambé lo Sultanat de Zanzibar la cession dei vilas de Brava, de Merca e de Mogadiscio. Puei, establiguèron pauc a pauc de protectorats dins lei regions continentalas. En 1897, un acòrdi amb Etiopia permetèt de defenir lo limit de la Somalia Italiana que venguèt oficialament una colonia en 1905. Dins aquò, la preséncia italiana foguèt pus malaisada d'impausar d'aquela dei Britanics. D'efèct, de 1900 a 1920, lo cap somali Sayyid Muhammed menèt un movement de resisténcia (Revòuta dei Derviches) que s'acabèt solament ambé sa mòrt.
En 1924, de negociacions novèlas entre Italians e Britanics entraïnèron la cession de la riba drecha de Djouba a Itàlia. En 1935-1936, la Somalia Italiana foguèt utilizada per l'invasion d'Etiopia. Puei, en 1941, la colonia foguèt conquistada per leis Aliats (principalament representats per de fòrças britanicas). Londres assaièt d'annexar una partida d'Etiopia (Ogaden) mai lo projècte mau capitèt. Puei, au contrari d'Eritrèa, la Somalia Italiana foguèt restituida a Roma.
De l'independéncia a la dislocacion[modificar | modificar la font]
En 1956, lo Reiaume Unit creèt un govèrn autonòm en Somalia Britanica. Puei, en 1960, quand la Somalia Italiana venguèt independenta, lei doas Somalia foguèron unificadas per formar un estat unic. Lo partit Somali Youth League (SYL) prenguèt lo poder sota la presidéncia d'Aden Abdullah Osman (1960-1967) e Abdirachid Ali Shermarke (1967-1969). Tre l'independéncia, de tensions vivas apareissèron amb Etiopia a prepaus d'Ogaden, region poblada per de populacions d'origina somaliana e donc revendicada per Mogadiscio. En 1964, lo govèrn somalian comencèt de sostenir de guerilhas antietiopianas en Ogaden.
En 1969, lo president Shermarke foguèt assassinat entraïnant la presa dau poder per una junta militara dirigida per lo generau Siyyad Barré. Pròche deis idèas socialistas, Barré adoptèt oficialament un programa de "socialisme scientifica" en 1971 e si raprochèt de l'URSS. Una tiera d'acòrdis de cooperacion foguèron signats entre lei dos país e, en particular, la flòta sovietica obtenèt de facilitats navalas en Berbera e en Kismayo. Pasmens, aquelei relecions durèron gaire car foguèron rompudas quand Somalia ataquèt Etiopia, autre aliat de Moscòu, en 1977 per conquistar Ogaden. Gràcias au sostèn dau blòt sovietic, l'armada etiopiana capitèt de rebutar l'ofensiva somaliana en 1978. Afeblit per aquela desfacha, Barré decidèt alora de si raprochar deis Estats Units d'America. Deguèt pereu luchar còntra de guerilhas sostengudas per leis Etiopians.
L'insureccion pus importanta foguèt aquela dau Movement nacionau somalian (MNS) basat dins la region d'Ogaden e sostengut per Etiopia. Fins a 1988 e la signatura d'un acòrdi de patz ambé lo govèrn de Mengistu, demorèt una menaça importanta. Après la pèrda de l'ajuda d'Abbis-Abeba, lo MNS assaièt d'organizar una ofensiva generala còntra lo regime de Siyyad Baré. L'operacion s'acabèt per una revirada e per la destruccion de la vila de Hargeisa bombardada per l'armada. Pasmens, la victòria dau regime foguèt brèva. Tre 1990, una guerilha novèla, dicha Congrès de la Somalia unida (CSU), si formèt dins lo sud dau país. En genier de 1991, capitèt de conquistar Mogadiscio entraïnant l'exili de Siyyad Barré e l'afondrament totau de l'Estat.
Somalia dempuei 1991[modificar | modificar la font]
Après la partença de Siyyad Barré, lei venceires si devesiguèron entre elei e ges d'autoritat novèla posquèt si formar per dirigir lo país. En Mogadiscio, divèrsei clans luchèron entre elei per lo poder sensa trobar una solucion militara au conflicte. Dins lo nòrd, lo MNS proclamèt l'independéncia de Somaliland. Enfin, lei fòrças armadas si desintegrèron en foncion dei solidaritats etnicas ò clanicas dei diferenteis unitats. Entre 1992 e 1994, una mission internacionala de l'ONU dirigida per leis Estats Units assaièt de restablir l'òrdre dins la capitala. Pasmens, leis Estatsunidencs subiguèron de pèrdas importantas e si retirèron entraïnada la revirada de tota la mission. En 1998, la region de Puntland proclamèt a son torn la formacion dau sieu estat autonòm.
En 2004, una temptativa novèla foguèt organizada per assaiar de resòuvre la crisi. Un govèrn de reconcialicion nacionala foguèt creada e assaièt de s'installar en Mogadiscio en 2005. Pasmens, la resisténcia dei senhors de guèrra locaus l'obligiguèt de renonciar a aqueu projècte. Puei, en 2006, la situacion s'agravèt ambé l'aparicion d'un movement islamista dich Union dei tribunaus islamics. Fòrça dinamic e ben equipat, aqueu movement conquistèt la màger part de la capitala entraïnant una intervencion militara de l'armada etioiana sostenguda per leis Estats Units. Après de combats saunós, leis Etiopians capitèron d'ocupar Mogadisho e Kismayo. Pasmens, l'Union demora poderosa dins lei zònas ruralas, lo govèrn somalian format en 2004 mau capitèt de s'impausar e de tensions son apareissudas entre leis armadas estrangieras (Etiopia, Tanzania, Kenya... etc.) e la populacion. A l'ora d'ara, la guèrra contunia e si pòu destriar tres zònas principalas :
- au nòrd, Somaliland es vengut un estat democratic relativament estable e de facto independent. Assaia d'obtenir la reconeissença de son independéncia per la comunautat internacionala.
- au nòrd-èst, Puntland revendica un estatut d'autonòmia larga au sen d'una federacion. L'autoritat centrala li es fòrça febla e lo territòri es en realitat tengut per de senhors de guèrra que certanei practivan la piratariá. En 2007, la region de Maakhir a proclamat sa volontat de formar lo sieu estat autonòm.
- dins lo centre e lo sud, lo territòri es tengut per leis armadas estrangieras que sostènon lo govèrn de reconcialicion nacionala, leis islamistas de l'Union dei tribunaus islamics e de senhors de guèrra que cambian regularament d'alianças. Es 2006, la region de Galmudug li a proclamat la formacion d'un estat autonòm.
Cultura[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Somalia a un patrimòni arquitecturau de remarca datant principalament dei periòdes medievau e modèrne. D'efèct, una arquitectura de pèira si desvolopèt rapidament — benlèu gràcias a de contactes amb Egipte — e foguèt a l'origina de la bastida de construccions megaliticas e de fortificacions. Aquò sembla liat a l'aparicion d'un ret urban e d'una societat agricòla. Entre lei construccions d'aqueu periòde, si fau nòtar l'existéncia de monuments funeraris piramidaus dichs taalos. Ambé l'emergéncia de ciutats-estats marchandas e l'islamizacion de la region, l'arquitectura somaliana si diversiquèt ambé l'aparicion de bastiments novèus coma de mosquetas ò de fortificacions pus complèxas, de materiaus novèus (corau...) e l'adopcion d'estiles arabis e iranians.
Musica[modificar | modificar la font]
La musisa somaliana tradicionala es caracterizada per l'utilizacion d'una gamma pentatonica — coma leis autrei musicas de la region — e d'instruments pròpris coma lo batar (un tambor) e lo kaban (un laüt). Dins lo corrent dau sègle XX, son apareissudas de formas musicalas pus modèrnas a partir dei país estrangiers (rock, jazz, bassa nova... etc.) que foguèron fusionadas amb aquela musica (Ahmed Cali Cigal, Maryam Mursal).
Literatura[modificar | modificar la font]
La literatura somaliana es apareissuda ambé l'islamizacion de la region gràcias a la difusion de la literatura aràbia e pèrsa. Aquò foguèt a l'origina de l'adopcion d'estiles variats (de la poesia au hadith) e demorèt la fònt d'inspiracion principala deis escribans somalians fins a la segonda mitat dau sègle XX. En 1972, l'adopcion de l'alfabet latin favorizèt l'introduccion de corrents e formas literaris modèrnes coma lo roman ò la novèla. Aquela literatura conoissèt un succès internacionau de remarca ambé d'autors coma Nuruddin Farah, Farah Mohamed Jama Awl e Mohamed Ibrahim Warsame que seis òbras son sovent marcadas per una mescla entre tradicion somaliana (dervís... etc.) e modernitat.
Liames intèrnes[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Masculin e femenin.


c: text/html

text:
Épaignes
Épaignes en normand (Épaignes en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Fondat cap a 1018 pel sire de Conches, Roger Ier de Tosny, del temps que dintrava de la siá primièra campanha contra las Maures.
Lo 26 de novembre 2006 a #èsser signat lo serment de Épaignes en relacion amb lo avancement de la réunification de las doas regions administrativas de Bassa-Normandie e de Anautita-Normandie en una region unica de Normandie.
Fondé vers 1018 par le sire de Conches, Roger Ier de Tosny, alors qu'il rentrait de sa première campagne contre les Maures.
Le 26 novembre 2006 a été signé le serment d'Épaignes concernant l'avancement de la réunification des deux régions administratives de Basse-Normandie et de Haute-Normandie en une région unique de Normandie.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Campos do Jordão
Campos do Jordão es una vila toristica de montanha de l'estat de São Paulo, Brasil. Es situada a 1628 m d'altitud. Sa populacion èra 49 512 abitants en 2006. Sa superfícia totala es 289,5 km².
Fondada lo 29 d'abril de 1874, es situada 165 km a l'èst de la capitala de l'estat e 303 km al nòrd-oèst de la vila de Rio de Janeiro, ont s'arriba per autopistas e rotas modèrnas e de bon accedir: la Rota Presidente Dutra e las Rotas Ayrton Senna e Carvalho Pinto. Es una vila toristica d'ivèrn. Durant aquela sason que recep fòrça toristas traches per lo sieu clima, que remembra lo de regions alpencas (la temperatura pòt caire fins a -1°C). Los sieus cafès, las siás ostalariás d'estil alpenc, e lo sieu Festival d'Ivèrn de musica erudita fan partida del païsatge d'aquela vila.


text:
Modèl:Citacion
Los editors pòdon trabalhar dins lo bac à sable (crear) e la pagina de test (crear).
Plaçatz las categorias dins la sospagina /Documentacion.
Aqueste modèl enquadra un tèxt de verguetas tipograficas francesas, puèi balha a l’ensemble la presentacion d'estil d’una citacion, segon lo fuèlh d'estil de l’utilizaire. Aquesta citacion pòt èsser inserida dins lo meteis paragraf, e genèra doncas pas cap de saut de linha.
- Sintaxi :
- {{Citacion|citacion occitana}}
- {{Cita|citacion occitana}}
- Exemple :
- Segon lo prefècte, los {{Citacion|contravenents}} seràn perseguits. Balha :
- Segon lo prefècte, los « contravenents » seràn perseguits.
- Vejatz tanben :
- Modèl:" "


text:
Boeing 747-8
Lo Boeing 747-8 es un avion de reaccion de fuselatge larg desvolopat per Boeing. L'avion, anonciat oficialament en 2005, es la version de quatrena generacion del Boeing 747, amb un fuselatge alongat, d'alas redessenhadas e amb una eficiéncia melhorada. Lo 747-8 es la version mai granda del 747, l'avion comercial mai grand bastit als Estats Units, e l'avion de passatgièrs mai long de tot lo mond.[1]
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) Big airplanes’ slow sales have little impact on LAX, 2013. Consultat lo 22 d'octobre de 2015


text:
Ayaz Mütallibov
Ayaz Niyazi oğlu Mütallibov (en azèri Ayaz Niyazi oğlu Mütəllibov, nascut en 1938) es un òme politic azèri, que foguèt lo darrièr president de l'Azerbaitjan sovietic e lo primièr president de l'Azerbaitjan independent, elegit lo 8 de setembre de 1991. Lo 6 de març de 1992, jos la pression del Front Popular d'Azerbaitjan, es forçat de demissionar. Lo 14 de mai, la Cort Suprèma lo restaura dins sas foncions presidencialas. Lo 18, l'armada prend lo contaròtle de l'amassada nacionala e depausa Müttalibov, que s'exilha en Russia.


text:
Qual es Jèsus Crist?
Question: Qual es Jèsus Crist?
Responsa: Qual es Jèsus Crist? Diferentament de la question, "Dieu existís?", pauc de personas se son demandat se lo Crist a existit. Generalament s’accepta que Jèsus èra vertadièrament un òme que visquèt en Israèl fa gaireben 2000 ans. Lo debat comença quand se discutís del tèma de la plena identitat de Jèsus. Gaireben cada granda religion nos ensenha que Jèsus foguèt un profèta, o un bon professor, o un brave òme. Lo problèma es que la Bíblia nos ditz que Jèsus foguèt infinidament mai qu’un profèta, un bon professor, un brave òme.
C.S. Lewis dins son libre Mere Christianity escriu: "Ensagi d’evitar que qual que siá diga aquelas causas tant estupidas que fòrça gents dison sovent sus El [Jèsus Crist]: "Soi preparat per acceptar Jèsus coma mon grand professor moral, pasmens accepti pas que son messatge siá Dieu." Aquò es la soleta causa que podèm pas dire. Un òme que foguèt simplament un òme e que diguèt lo tipe de causas que Jèsus diguèt seriá pas un grand professor moral. O seriá un baug – del meteis nivèl qu’un òme que diriá qu’es un uòu bolit – o seriá lo Diable de l'Infèrn. Vos cal vos decidir. O aquel òme foguèt, e es, lo Filh de Dieu, o es un baug o pièger ... Lo podètz far taisar per qu’es bajan, li podètz escupir dessús e lo tuar coma un diable; o vos podètz lançar a sos pès e lo sonar Sénher e Dieu. Pasmens vos cal pas installar dins cap d’actitud condescendenta en dire qu’el es un grand professor uman. El nos a pas laissat aquesta opcion dobèrta. Èra pas son intencion.”
E doncas, qual disiá d’èsser, Jèsus? Qual nos ditz la Bíblia que èra? En primer lloc, observem las paraulas de Jèsus dins Joan 10:30, “Ieu e lo Paire sèm un.” A primièra vista, sembla pas èsser que reclame d’èsser Dieu. Pasmens, observem la reaccion dels jusièus davant Son afirmacion, “Te volèm pas escampar de pèiras per cap d’òbra bona, mas per blasfèmi, que tu, que sès un òme, te fas Dieu” (Joan 10:33). Los jusieus comprenguèron l'afirmacion de Jèsus de se voler far Dieu. Dins los vèrses seguents, Jèsus corregís pas los jusieus quand ditz, “Ai pas dich que foguèsse Dieu.” Aquò confirma que, en realitat, Jèsus afirmava d’èsser Dieu quand declarava, “Ieu e lo Paire sèm un” (Joan 10:30). Joan 8:58 n’es un autre exemple. Jèsus proclamèt, “Vos o asseguri clarament: plan abans qu’Abraam nasquèsse, ieu soi!” Tornarmai, coma responsa, los jusieus acampèron de pèiras per ensajar de lapidar Jèsus (Joan 8:59). Quand Jèsus anoncièt la Siá identitat dins “ieu soi”, representèt una aplicacion dirècta del nom de Dieu segon l'Ancian Testament (Exòde 3:14). Perqué voldrián los jusieus lapidar Jèsus s’aviá pas dich quicòm que pensavan qu’èra un blasfèmi, valent a dire, de declarar d’èsser Dieu?
Joan 1:1 ditz que “la Paraula èra Dieu”. Joan 1:14 ditz que “la Paraula se faguèt carn”. Aquò indica clarament que Jèsus es Dieu en carn. Lo discípol Tomàs declarèt en parlar de Jèsus “Lo mieu Sénher e mon Dieu” (Joan 20:28). Jèsus lo corregís pas. L’apòstol Pau Lo descriu coma “…del grand Dieu e salvaire nòstre Jèsus Crist” (Titus 2:13). L’apòstol Pèire ditz çò meteis “…del grand Dieu e salvaire nòstre Jèsus Crist” (2 Pèire 1:1). Dieu, lo Paire, tanben es testimòni de la plena identitat de Jèsus, “Per contra, del Filh ditz: “Lo tieu tròn, ò Dieu, se manten pels sègles dels sègles, e lo sceptre just es lo sceptre del tieu Règne". Las profecias de Crist dins l’Ancian Testament anóncian sa divinitat, “Per nosautres es nascut un enfant, per nosautres nos a donat un filh, e lo govèrn serà dins sas mans. E serà sonat Meravilhós Conselhièr, Dieu Poderós, Paire Etèrn, Princi de la Patz".
Per aquò, C.S. Lewis diguèt, en creire qu’es pas possibla l’opcion de veire Jèsus coma un bon professor. Jèsus se definiguèt clarament e innegablament coma Dieu. S’es pas Dieu, alara es un messorguièr, e doncas es pas un profèta, un bon professor, o un òme divenc. Amb l’intencion d'explicar las paraulas de Jèsus, los "estudiants" modèrns defendon que lo "vertadièr Jèsus istoric" diguèt pas totas las causas que la Bíblia Li atribuís. Quales sèm nosautres per dobtar de la Paraula de Dieu per çò qu’es que Jèsus diguèt o diguèt pas? Cossí pòt un “estudiant” dos mila ans aprèp Jèsus conéisser melhor çò que Jèsus diguèt o diguèt pas que non pas aqueles qu’amb el visquèron, que lo serviguèron, que foguèron ensenhats pel quite Jèsus (Joan 14:26)?
Perqué lo tèma de l’identitat vertadièra de Jèsus es tant important? Perqué es tant important se Jèsus es o es pas Dieu? La rason mai importanta que fa que Jèsus deu èsser Dieu es que se El es pas Dieu, Sa mòrt seriá pas estada sufisenta per pagar la pena pels pecats de tot lo mond (1 Joan 2:2). Sonque Dieu podriá pagar una pena tan infinida. (Romans 5:8; 2 Corintians 5:21). Jèsus deviá èsser Dieu per poder pagar nòstre deute. Jèsus deviá èsser un òme per poder morir. Lo salut sonque es possible a travèrs la fe en Jèsus Crist! La divinitat de Jèsus es la rason per la que El es lo solet camin cap al salut. Es a causa de la divinitat de Jèsus que El afirmèt, “Ieu soi lo camin, la vertat e la vida. Degun non arriba al Paire s’es pas per ieu” (Joan 14:6).
Tornar a la pagina de debuta de l’occitan
Qual es Jèsus Crist?


text:
Penedés
Lo Penedés (en catalan: Penedès), es una comarca naturala e un territòri istoric catalan. La comarca naturala, en la division comarcala de 1936, demorèt subdividida en las comarcas de l'Aut Penedés, lo Bas Penedés e lo Garraf (tanben nomenada Penedés Maritim o Marina del Penedés). Istoricament lo Penedés èra integrat en la Vigariá de Vilafranca del Penedés qu'inclusiá de mai la sotavigariá d'Igualada qu'amb la division comarcala, la sotavigariá correspond a l'actuala comarca de la Anoia.
Los sieus gentilicis son penedesenc, penedesenca. E lo territòri a donat luòc a una denominacion d'origina omonima que compren de municipalitats d'autras comarcas.


text:
Cestàs
80 m
67 m
33 m
Sestàs (Cestas en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Bordèu situada dins son unitat urbana dins las Lanas de Bordèu, al sud-oèst de Bordèu sus l'Aiga Borda.
Sus la comuna son disseminats dos plans d'aiga e un estanh al mitan de 600 ectaras de forèsts. Lo bòsc es essencialament compausat de pins et de fauguièras. I a tres pargues de randonada ont s'estendon desenats de quilomètres de camins aital coma 25 km de pistas ciclablas.
La comuna de Cestàs compren los luòcs de Gasinet, Rejoit (grafia de verificar), Peiroton, Tòcatocau (qu'aperten a Pessac egalament) e La Virada.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
16 938
16 847
16 802
Timeline generation failed: 1 error found
Line 51: PlotData=
- PlotData invalid. No (valid) command 'Period' specified in previous lines.


text:
Sumiana
Sumiana (Simiane-la-Rotonde en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sumiana es situat a 630 m d'altitud[1] subre los plans daus Monts de Vauclusa, dins lo departament deis Aups d'Auta Provença, a la frontièra de Vauclusa.
Las vilas pus pròches son : Ate, Saut, Forcauquier e Manòsca.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
La_Torre.


text:
La Rochèla
La Rochèla (en francés La Rochelle, en santongés La Rochéle) es la prefectura dau departament de la Charanta Maritima dins la region Peitau-Charantas. Es maitot la capitala de la província istorica de l'Aunis. La Rochela es la comuna la mai poblada dau departament, davant Santas, Rochefort e Roian. Sos abitants s'apelen los Rochelés e las Rochelesas.
Situada au bòrd de l’ocean Atlantic, au large dau pertús d'Antioche, e protejada daus vents per la « barriera » de las islas de Ré, d’Oleron e la d’Aix. La vila es un complexe portuari important dempuei lo segle XII. Ela conserva mai que mai son titre de « Pòrta oceana » per la presencia de sos tres pòrts (de pescha, de comerci e de plasencia). Ciutat milenaria, richa d'un patrimòni istoric e vilaud, La Rochèla es üei venguda la pus importanta vila entre l'estuari de la Lèger e l’estuari de la Gironda. Sas activitats vilaudas son multiplas e plan diferenciadas. Son universitat e l'activitat toristica venen renforçar son dinamisme locau e fòra de las frontieras regionalas.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila de La Rochèla se situa dins lo nòrd-oèst dau departament de la Charanta Maritima, en region Peitau-Charantas, dins la vielha provincia de l'Aunis, dont es la capitala istorica. A un niveu pus generau, La Rochèla es situada dins la partida sud-oèst de la França[Note 1], au centre de la còsta atlantica dont es riverana, fasent partida dau « miegjorn atlantic »[2].
La Rochèla es avant tot 'na comuna litòrala, situada au bòrd de l'ocèan Atlantic, e caracterisada per 'na granda diversitat de sites naturaus (costas bassas, costas sablonosas e costas a bauç, ansas litòralas, petits caps, promontòris), dont quauqu'uns an pogut estre amenagats per fixar e desvelopar las activitats umanas e economicas (tras pòrts, tres plajas).
Quadre geografic[modificar | modificar la font]
Topografia[modificar | modificar la font]
Geologia[modificar | modificar la font]
Idrografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Liams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.geocities.com/guilhem_nou/toponims/toponims.htm
- ↑ (FR) Louis Papy, Le midi atlantique, atlas et géographie de la France moderne, Flammarion, Paris, 1984, p.
- Portal de las comunas de França
-
Error de citacion : La balisa
existís per un grop nomenat « Note », mas cap de balisa
correspondenta pas trobada


text:
Sant Andrieu (Aups d'Auta Provença)
Sant Andrieu (Saint-André-les-Alpes en francés) es una comuna provençala, situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-André-los-Alpes a situat al confluisson del Issole e del Verdon, e al extrèm del lac de Castillon, a 804 m d'altitud[1].
Sant Andrieu est situé au confluent de l’Issole et du Verdon, et au bout du lac de Castillon, à 804 m d’altitude[1].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 Modèl:Labor Error de citacion : Invalid
tag; name "La_Torre" defined multiple times with different content


text:
Laika
Laika es un dels noms que se donèt a la gosseta que foguèt enviada dins la capsula espaciala sovietica Spotnik 2 lo 3 de novembre de 1957 e venguèt lo primièr èsser vivent terrèstre a dintrar en orbita.
Son nom vertadièr èra Kudrjavka a mai se sovent èra sonada Muttnik (de mutt que en anglés significa bastard e del nom de la capsula Spotnik).
La capsula Spotnik 2 èra estada concebuda per mantenir en vida l'animal e portava de que manjar e d'aiga mas prevesiá pas lo retorn e doncas lo destin de Laika èra ja limitat tre la debuta de la mission. La capsula èra a mai provesida de sensors per tal de permetre lo monitoratge dels signes vitals de la passatgièra coma la pression sanguina, los batements de còr e la frequéncia de respiracion.
Es cèrt que, aprèp lo lançament del Spotnik 2 del cosmodròm de Baikonor, Laika arribèt viva en orbita mas aprèp la dintrada en orbita los detalhs de sa sòrt son desconeguts. Existisson en realitat de versions divèrsas dels faches.
D'unes afirman que Laika moriguèt qualques oras aprèp la dintrada en orbita mentre que d'autres pensan que Laika subrevisquèt pendent gaireben dètz jorns (ipotèsi inversemblanta vist que las batariás qu'alimentavan los sistèmas del Spotnik 2 s'atudèron aprèp gaireben sièis jorns).
La version oficiala de l'epòca que donèt lo govèrn sovietic èra que Laika aviá subreviscut "mai de quatre jorns". Pasmens, en octobre de 2002 venguèron publics los resultats de recèrcas novèlas menadas per un scientific rus (Dmitrii Malashenkov), que revelavan que Laika subrevisquèt unicament pendent un periòde comprés entre cinc e sèt oras aprèp l'enlairada.
Lo Spotnik 2 contunhèt son viatge e faguèt mai de 2000 orbitas abans de se desintegrar en cremar lo 14 d'abril de 1958 quand dintrèt dins l'atmosfèra terrèstra.
- REDIRECTModèl:Ligam AdQ


text:
1337
Aquesta pagina concernís l'an 1337 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Escandòl important au sen deis institucions superioras de l'Empèri. D'efèct, tres jutges dau tribunau suprèm creat en 1329 per luchar còntra la corupcion foguèron implicats dins un afaire de corupcion. L'emperaire Andronic III Paleòleg (1328-1341) leis exilèt e lei remplacèt.
En Grècia, Andronic III s'interessèt a la crisi de succession grèva que tocava lo Despotat d'Epira. Acomencèt la conquista de la region (→ 1338). Enfin, en Anatolia, Nicomèdia foguèt finalament conquistada per lei Turcs Otomans. Aquò marquèt la pèrda de la darriera vila asiatica d'importància de l'Empèri.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Arribada de l'abuna Yabub qu'organizèt rapidament de campanhas d'evangelizacion dei pòbles vesins d'Etiopia. En particular, mandèt de monges que menèron una campanha autoritària de cristianizacion de Choa e de Godjam.


text:
Aiglemont
Aiglemont es una comuna francesa del departament de las Ardenas e de la region de Champanha e Ardena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Un oratoire a bastit per fraires de Braux a Modèl:La s a aquel endroit, constituent un gué sus la Meuse. Existís alavetz tres unes autres caserius desparièrs : Manicourt, Champeau e Gely[1].
Un oratoire est construit par des moines de Braux au XIen à cet endroit, constituant un gué sur la Meuse. Il existe alors trois autres hameaux distincts : Manicourt, Champeau et Gely[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
Dunez.


text:
Leon (omonimia)
Leon pòt designar:
- Lo leon, mamifèr, nom comun de Panthera leo
- Lo Leon, constellacion del Zodiac
- Leon, una region d'Espanha
- Leon, una vila d'Espanha, capitala de l'ancian Reialme de Leon
- Leon, un parçan de Bretanha
Mots compausats
- Zoologia
- Lo leon de mar, grop dels mamifèrs anfibis
- Lo tamarin-leon, nom comun de las espècias del genre Leontopithecus
- Astronomia
- Lo Pichon Leon, constellacion vesina de la precedenta
- Geografia
- Lo golf del Leon, pichona partida de la mar Mediterranèa situada fàcia al litoral de las regions francesas de Lengadòc-Rosselhon e Provença
- Personalitats
- Loís VIII de França dich lo Leon (1187-1226), rei de França
- Ricard Còr de Leon, escais de Ricard I d'Anglatèrra (1157-1199)
- Divèrs
- Lo Leon, simbòl en eraudica
- Lo Leon de Belfòrt, escultura monumentala situada a Belfòrt, en França
- Lo Leon de Nemèa, creatura de la mitologia grèga
- Lo Rei leon, filme d'animacion de la Walt Disney Company


text:
Haselbourg
Haselbourg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
- Vilatge a pic a lo-dessus de la vallée.
- Village à pic au-dessus de la vallée.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Fondacion Romaine e #èsser pendent divèrses sègles una basa militar.
- Pòble destruit per François von Sickingen e reconstruit en 1568 pel comte palatin Jean de Veldenz.
- Vendut a la França en 1593.
- Fondation Romaine et fut pendant plusieurs siècles une base militaire.
- Village détruit par François von Sickingen et reconstruit en 1568 par le comte palatin Jean de Veldenz.
- Vendu à la France en 1593.


text:
-204
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -204 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Segonda Guèrra Punica còntra la Republica Romana. Desbarcament d'una flòta romana menada per Scipion l'African en Africa per atacar dirèctament Cartage. Capitèt de s'aliar ambé lo cap numida Massinissa mai sei fòrças mau capitèron de conquistar Utica.
Egipte[modificar | modificar la font]
Mòrt dau faraon Ptolemèu IV entre julhet e aost. Lei rasons d'aquela disparicion son desconegudas. Son fiu Ptolemèu V li succediguèt lo 8 d'aost sota la regéncia de sa maire Arsinoe III. Pasmens, un complòt menat per d'aristocratas (Agathocles, Sosibi) capitèt d'assassinar la regenta en setembre e de prendre lo poder. Aquò entraïnèt un afebliment important dau poder politic dei Lagides que comencèt un declin acomençat dins lo corrent dei darriereis annadas dau rèine de Ptolemèu IV. Lei Seleucids aprofichèron rapidament aquela situacion per atacar lei territòris egipcians asiatics.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra opausant lei Chu ai Han. En dificultat, lei tropas Han deguèron se retirar dins la region de la vila de Xingyang. Pasmens, maugrat una defensa acarnada e ben organizada, foguèron tornarmai batudas e obligadas d'abandonar la ciutat ai fòrças de Xiang Yu. Pasmens, coma leis annadas precedentas, lo venceire mau capitèt d'esplechar sa victòria per rompre la resisténcia de seis adversaris. Au contrari, lei Han capitèron de se reorganizar e de perseguir lo conflicte dins la província de Henan onte prenguèron pauc a pauc l'avantatge sus lei soudats Chu lassats dei combats e secutats per lei populacions localas (→ 203 av. JC).


text:
Toutencourt
Toutencourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge picard situat a 18 km al sud-es de Doullens e a 20 km al nòrd-oèst de Amians.
Village picard situé à 18 km au sud-est de Doullens et à 20 km au nord-ouest d'Amiens.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- 1849 : Cossí en totas las de municipalitats de França, la populacion masculina màger #pasturar, per las primièras fes, #votar mercés a la instauració del sufragi universal.
- Voici La reparticion (en nombre) de qualques patronymes dels electors :
- 1849 : Comme dans toutes les communes de France, la population masculine majeure put, pour la première fois, aller voter grâce à l'instauration du suffrage universel.
- Voici la répartition (en nombre) de quelques patronymes des électeurs :


text:
Hipólito Vieytes
Hipólito Vieytes (An Antonio de Areco, 1762 - San Fernando, 1815) que ho un marchand, un revolucionari e un militar qui's destaquè durant la Guèrra d'Independéncia argentina.
Que combató durant las Invasions anglesas de l'arriu de la Plata en bèth obtiéner lo grad de capitani.
Lo son nom qu'ei mei que mei conegut per'mor la soa farica (possedida amassa dab Nicolás Rodríguez Peña) de sabon qu'èra un lòc de discussion enter futurs revolucionaris.
Durant la Revolucion de Mai de 1810 que particpè au Cabildo aubèrt e que ho nomat capdau de l'Armada deu Nòrd abans d'estar retirat d'aquesta foncion per'mor de la soa oposicion au fesilhament de l'ancian vicerei eròi de las Invasions anglesas de l'arriu de la Plata mes demorat leiau a la monarquia espanhòla : Jacques de Liniers.
A la mort de Mariano Moreno, Vieytes que'u remplacé com secretari de la Purmèra Junta.
La fabrica de sabon que ho avalida a l'escadença de la traucada de l'avienguda 9 de Julio.


text:
97
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 97 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Totjorn en operacion en Asia Centrala, lo generau Ban Chao mandèt una ambaissador en direccion de l'Empèri Roman ambé mission d'anar a Roma rescòntrar leis autoritats romanas. La mission mau capitèt mai son representent visitèt l'Asia Occidentala e l'Euròpa Orientala fins a la Mar Negra ò la Mar Mediterranèa.


text:
1406
Aquesta pagina concernís l'an 1406 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Majapahit[modificar | modificar la font]
Fin de la guèrra parekreg ambé la desfacha e la mòrt dau rèi usurpator Bhre Wirabhumi. 170 Chinés d'una mission diplomatica — China sosteniá l'usurpator — foguèron tuats durant la batalha finala. Aquò entraïnèt la colèra de l'emperaire Yongle que demandèt d'indemnitats importantas per la mòrt de seis òmes. Per defugir un conflicte còntra l'Empèri, Wikramawardhana acceptèt mai aguèt de dificultats per trobar la sòma (60 000 tahil d'aur, → 1408).


text:
Categoria:Aude
Aude es un departament francés de la region de Lengadòc-Rosselhon, dins lo sud de França. Aquesta categoria recampa totas las soscategorias e articles concernent aquel departament.
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa de 8 soscategorias, sus un total de 8.
A
- ► Arrondiment d'Aude (4 P)
C
- ► Canton d'Aude (2 P)
- Comuna d'Aude (1 C, 440 P)
- Corbièras (1 C, 1 P)
M
- Monument d'Aude (2 C)
N
- Naissença dins Aude (1 C, 7 P)
R
- ► Riu d'Aude (4 P)
T
- ► Transpòrt dins Aude (2 P)
Articles dins la categoria « Aude »
Aquesta categoria conten los 11 articles seguents.


text:
Blasièrt
[[Categoria:Wikipèdia:esbòs Modèl:Esbòs/paramètres comuna de Gers]]
Blasièrt[1][2] (Blaziert en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, situada dens lo departament de Gers e la region de Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat a ieu-camin entre Condom (11 km) e Lectoure (12 km) ; Blasièrt a bastit sus un ponch culminant a 134m, sus una zòna calcaire.
Situé à mi-chemin entre Condom (11 km) et Lectoure (12 km) ; Blasièrt est construit sur un point culminant à 134m, sur une zone calcaire.
Istòria[modificar | modificar la font]
Al XIIe e XIIIe de sègles a bastit un castèl adjunt de abitacions, a la localizacion del luòc actual del pòble.
Au XIIe et XIIIe siècles est construits un château adjoint d’habitations, à l’emplacement de la place actuelle du village.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Veser tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
Actualitats
-
12au Jornada deu Patrimòni Culturau ImmateriauLa 12au Jornada deu Patrimòni Culturau Immateriau, organizada per la Maison de las Culturas deu Monde a París lo 25… Tà’n saber mei
-
Formacion deus mediatecaris de las Lanas a la literatura occitanaLo 17 de noveme, a Onessa e Laharí, un quinzenat de mediatecaris de las Lanas que participèn a un dia… Tà’n saber mei
-
L'InÒc Aquitània qu'èra aus Encontres literaris de PauLos 20, 21 e 22 de noveme, l'InÒc Aquitània qu'èra present aus Encontres literaris de Pau, qui an recebut augan… Tà’n saber mei
-
Lo purmèr Seminari en etnomusicologia de França en imatgesLo purmèr Seminari annau en etnomusicologia de França que's hasó los 11 e 12 de noveme au Castèth d'Este, a… Tà’n saber mei
- 1
Socializacion
L'InÒc que realiza tribalhs d'engenheria lingüistica, atau com de conselhs individualizats entaus particulars, actors culturaus e sociaus, las associacions e las enterpresas.
Patrimòni numeric
L'InÒc que mia tanben ua mission regionau tà har vàler las ressorças numericas de l’occitan deu patrimòni culturau immateriau en Aquitània e deus fons patrimoniaus ancians.
Toponimia
L'InÒc d'Aquitània qu'a aviat e que co-ordina lo projècte de colleccion aquitana de diccionaris toponimics de las comunas deus cinc departaments aquitans.
Terminologia
La terminologia qu'a un ròtle màger : dar a l'occitan tèrmis navèths e/o dens domènis d’activitats precís entà l'adaptar e descríver mei plan la realitat actuau. L'InÒc qu'a realizat mantun apèr.
Archius & Memòria
L'InÒc Aquitània que mia ua mission regionau qui pertòca a la preservacion e a la valorizacion deu patrimòni sonòr e audiovisuau occitan e de la memòria collectiva en Aquitània.
Lectura publica
Hens l’encastre de las soas missions convencionaus publicas, l'InÒc Aquitània que valoriza e desvolopa las ressorças occitanas hens los hialats publics de lectura.


text:
Gaston Domergue
Pierre-Paul-Henri-Gaston Doumergue, òme politic n.1863 e m.1937, foguèt president de la Republica Francesa entre 1924 e 1931. Tanben foguèt primièr ministre, entre 1913 e 1914 e entre 1934 e 1935.
1913 - 1914
1914 - 1914
- Carta grafica pas indicada
- President de la Republica Francesa
- Primièr ministre de França
- Naissença en 1863
- Decès en 1937
- Ministre de la Tresena Republica
- President del Senat francés
- President del Conselh de la Tresena Republica
- Ministre francés de l'Otramar
- Ancian deputat de Gard (tresena Republica)
- Ancian senator de Gard
- Personalitat protestanta
- Acadèmia de las Sciéncias Moralas e Politicas
- Acadèmia dels Jòcs Florals
- Naissença dins Gard


text:
Sindròm de Peter Pan
Lo sindròm de Peter Pan caracteriza los enfants angoissats per l'idèa de créisser e los adultes instables dins lo monde adulte.
Somari
Origina[modificar | modificar la font]
Lo concèpte foguèt desvolopat per Dan Kiley (psicanalista) en 1983. Son nom foguèt inspirat per Peter Pan l'eròis de J. M. Barrie. Pasmens una apròcha psicologica rigorosa establida dins l'òbra Lo Sindròm de Peter Pan, aquel sindròm es pas reconegut pel DSM-IV coma malautiá mentala.
Lo sindròm apareis pus sovent al començament de l'edat adulta, quand l'individú comença d'aver de responsabilitats.
Pus sovent s'agís de celibataris. Kiley fa remarcar que s'obsèrva particularament pels ancians enfants que lor paire foguèt sovent criticat a l'ostal per la maire e reagissiá per la passivitat a la plaça de balhar son punt de vista. S'agiriá dins aquel cas d'un mimetisme de la fugida.
Los estadis[modificar | modificar la font]
Sembla qu'aja d'estadis :
- De 10 a 15 ans : los simptòmas apareisson, amb una certana irresponsabilitat de l'individú, una angoissa fàcia al monde exterior, una certana solitud e un conflicte fàcia al sèxe.
- De 16 a 22 ans : un certan narcissisme, doblat a vegadas de misandria (o machisme) apareis.
- De 23 a 25 ans : l'individú se pòt plànher d'una insatisfaccion fàcia a la vida e una inadaptacion al monde exterior.
- De 26 a 30 ans : començament de la fasa cronica del sindròm.
- A partir de 45 ans : l'adulte tempta de tornar trobar son enfància fàcia a un estil de vida que causiguèt pas (amb la comptabilitat d'aver « perdut » d'annadas).
Lo renovament amb l'enfant interior[modificar | modificar la font]
A l'edat de la maturitat – qu'es pas forçadament una edat sociala determinada pasmens se l'estatica sociologica nos apren qu'es vèrs los quaranta – dins çò que se pòt nomenar « la segonda partida de vida », l'adulte (en devenir) pòt sentir lo besonh de tornar trobar un ligam amb el meteis, amb son enfant interior, e s'inscriure dins la vida d'un biais diferent.
Trabalhar lo ligam amb son enfant interior es alara utilizat tanben dins un camin psicoterapeutic, corrents de la Psicoterapia d'inspiracion psicanalitica de John Bradshaw o Hal e Sidra Stone dins son òbra Lo Dialòg interior.
Per las personas sofrent de dificultat d'estacament (angoissa a s'estacar, estacament pas contraròtlable, relacions fasent sofrir), l'estacament primitiu maire-enfant seriá lo prototipe de las afinitats, e pus generalament, de las relacions privilegiadas de l'adulte per seguir.
S'agís alara de reparar « lo ligam » e d'apaisar lo pacient dins son rapòrt al monde. Il poirà alara, se coneissent, compausar amb sa dolor e dintrar en relacion.
Un còp lo ligam « dolorós » remandat, lo pacient o la pacienta pòt alara quitar las relacions patogènas per el meteis tala coma : l'alcòl, la sexualitat compulsiva o refrenada, lo (la) conjunt(a) maltractant(a), la susactivitat professionala o a l'ostal, la susintellectualizacion o la guèrra ideologica per la guèrra ideologica.
Per las personas sofrent del sindròm de Peter Pan, s'agís alara de dubrir lo pacient a la realitat del monde per que s'i inscriga. Poirà alara tenir sa plaça.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Documentacion extèrne[modificar | modificar la font]
- Bibliografia
- (fr) Dan Kiley, le Syndrome de Peter Pan : ces hommes qui ont refusé de grandir, Robert Laffont, coll. Réponses, París, 1996. 310 p. ISBN 2-221-04388-X.
- (en) Dan Kiley, The Peter Pan Syndrome: Men Who Have Never Grown Up, Dodd, Mead, Nòva York, 1983. xvii, 281 p.
- (fr) Kathleen Kelley-Lainé, Peter Pan ou l'enfant triste, Calmann-Lévy - 2005
- (fr) Margaret Paul, "Libérons notre enfant intérieur", Entevistat per François De Kock, in le magazine Passerelles ,1996
- (fr) Margaret Paul, "Renouez avec votre enfant intérieur", ed. Souffle D'or, Col. Chrysalide, novembre 1993.
- (fr) Susanna McMahon , "le Psy de poche", col. Psychologie et Bien-être, ed. Marabout, 2000.


text:
Frontinhan
Frontinhan (Frontignan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region de Lengadòc-Rosselhon.
L'escais de sos abitants, los frontinhanencs, es los ventres blus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila se situa dins la plana litorala de Lengadòc a 7 km al nòrd-èst de la vila de Seta, sus la rota que mena a Montpelhièr (a 21 km).
Le territòrri communal es limitròf de Gijan al nòrd, Vic de la Gardiòla al nòrd-èst, Vilanòva de Magalona sus un tròç de platja à l'est, Seta al sud-oèst, Los Banhs de Balaruc e Balaruc Vièlh a l'oèst. Au sud-èst la comuna es banhada per la mar Mediterranèa e confronta a l'oèst l'estanh de Taur.
La vila originala se tròba dins una plana viticòla, enrodada per :
- la garriga de la montanha de la Gardiòla al nòrd,
- de las salinas e l'estanh d'Ingril a l'èst,
- un cordon de montilhas al ras de la mar Mediterranèa utilizat coma estacion balneària cap a l'èst (Frontinhan-Plaja) e en zona industriala dins la contunha del pòrt de Seta al sud,
- l'estanh de Taur a l'oèst.


text:
Botswana foguèt un dels paucs païses que mantenguèron una fòrta creissença de la siá economia dempuèi 1996, an de siá independéncia, fins a 1999. Malgrat aiçò, la creissença queiguec a bas de 5% en los ans 2007 e 2008, e sofriguèt una fòrta retraccion lo 2009, en essent que la indústria sofriguèt una reduccion de gaireben 30%[1].
L'economia del país evolucionèt d'una de las pus pauras del continent a una economia amb PIB per capita similar al de qualques païses en desvolopament. Lo melhorament de l'economia s'es bastit a comptar de l'aplicacion de politicas liberalas, un acertat usatge dels ganhs procedentes de las minas de diamants una politica fiscala prudenta e una politica exteriora cautelosa. Debswane, l'unica companhiá minaira de diamants qu'opèra a Botswana, aperten en 50% dins lo govèrn e genèra a l'entorn de la mitat de totas las intradas governamentalas.


text:
1141
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1141 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Au retorn d'una campanha brèva còntra lo còmte de Tolosa, lo rèi Loís VII decidèt de s'arrojar un drech de regard sus l'eleccion deis evesques dau Domeni Reiau. Aquò entraïnèt de tensions ambé lo clergat, compres ambé Bernat de Cluny e lo papa Innocenci II. En particular, Innocenci II proclamèt l'interdich sus lo diocèsi de Borges car lo rèi i refusava l'eleccion dau candidat pontificau.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Khanat Karakitai[modificar | modificar la font]
Victòria majora a Katwan lo 9 de setembre còntra una coalicion dei Seldjokides e dei Karakanidas occidentaus. S'acabèt per la destruccion quasi totala de l'armada enemiga e la reconóissança de la senhoriá dei venceires per la region de Khwarezm.
Sultanat Seldjokide de Hamadan[modificar | modificar la font]
Batalha de Katwan lo 9 de setembre onte l'armada seldjokida, sostenguda per lei Karakanidas occidentaus, foguèt anientada per lei Karakitais de Yelu Dashi. Aquela desfacha entraïnèt la pèrda de Khwarezm, que reconoguèt la senhoriá dei venceires, e lo declin definitiu dau Sultanat Seldjokide ja fòrça afeblit per lei divisions intèrnas aparegudas en 1118.


text:
Mari (mitologia)
Mari o Maddi o Mariuena es la divinitat principala de la mitologia vascona precrestiana. Es un personatge de caractèr femenin. Pels bascos, la pus importanta de las residéncias de Mari o Maddi es la balma del costat èst d'Anboto, coneguda coma « Balma de Mari », per çò que Mari recep lo nom de « Dòna d'Anboto », entre autres. Aquesta divinitat es tanben coneguda dins la mitologia alto-aragonesa sota lo nom de Mariuena. Lo personatge aragonés compartís de caracteristicas comunas amb lo deus bascos, coma la de viure dins una balma, e ne presenta d'autras que son distintas. En particular, lo ròtle de Mariuena es fòrça mai benefic pels umans que non pas lo de Mari en çò deus bascos. Lo quite nom de Mariuena vòl dire Mari bona (cf. Mari ona en basco), mentre que la divessa es coneguda al bascoat com Marigaizta, que vòl dire mari meissanta. Mariuena fa beneficiar los umans de sos poders magics. En Gasconha, lo personatge de Mari s'a pres un vestit clarament crestian per assimilacion amb la maire del Crist. Cal notar lo nombre pro grand d'aparicions miraclosas, exclusivament femeninas, que compta la tradicion populara dins la montanha gascona (que sián "encantadas" o "aparicions marialas"). A cada còp, las aparicions marialas se fan dins balmas amb l'excepcion notabla de la de Labarta que concernís una capèla en ruïna. Segon la tradicion, a la balma de Bètharram (comuna de Lestela), la verge i apareguèt per salvar una gojata qu'èra a se negar (la tradicion remonta almens al sègle XI). Un autre exemple es lo de la balma de Medós, enter Banhèras e Campan, ont i apareguèt una dòna a una gojata anomenada Lilòia (1648), mentre qu'a Labarta de Nèsta la dòna i apariguèt a tres gojatas (1848) . L'exemple mai conegut es lo de la balma de Massavielha (Lorda, 1858) ont i apareguèt una dòna a Bernadeta Sobirós sota lo nom d'Immaculada Concepcion. En Gasconha coma en Aragon, lo personatge es generalament benefic pels umans en produsir miracles. De totas aquestas aparicions marialas dins la montanha gascona, sonque la de Lorda és reconeguda de manièra oficiala per la glèisa catolica, encara que totas fan l'objècte de cultes.
Descripcion[modificar | modificar la font]
La Mari basca, personificacion de la Maire Tèrra, es reina de la natura e de totes los elements que la compausan. Se presenta generalament amb lo còs e la cara de femna, elegantament vestida (generalament de roge) e pòt tanben aparéisser en forma ibrida d'arbre e de femna amb de cambas de cabra e d'arpas de rapaç, e en forma de femna de fuòc. Son companh es Sugaar, que es una sèrp, sas assistentas las sorgiñak 'las bruissas', e a dos filhs : Mikelats e Atarrabi o Atagorri, una representacion precrestiana del ben e del mal que son sempre afrontats.
Abita dintre de balmas de montanhas ont recep sos fidèls, que devon gardar un protocòl estricte :
- Se la deu tutejar.
- Cal sortir de la balma del meteis biais que s'i dintrèt.
- Cal jamai s'assetar, e mai se se recep l'invitacion d'o far, mentre se parla amb ela.
Mari a lo poder de las fòrças del clima (meteòrs) e de l'interior de la Tèrra. Mari favorís e punís las personas amb sa justícia e sa severitat. Demest sas missions i a lo puniment de la messonja, del panatòri e de l'orguèlh. Mari es l'origina dels bens de la Tèrra e de l'aiga de las fonts.
Tracta los òmes d'un biais tiranic o al contrari los corteja en se mostrant coma una femna docila e trabalhaira, mas sempre dins la tòca de rendre la justícia a travèrs la règla del non : se mentisses, en negant que as mantuna causa, Mari te las rauba. Atal, efectivament, n'as pas pus, justícia es facha. Presagia las tempèstas e determina lo clima, e a la capacitat de volar.
Encara qu'aquelas legendas que se'n basa la tradicion de Mari son posterioras al Cristianisme, Mari sembla Gèa per çò que viu dintre de balmas e, per aquò, sembla las divessas de la feconditat e del amor que fornís de fruches e de presents.


text:
“Al fuòc de la libertat” lo novèl roman de Jòrdi Peladan
Avril de 1944 : En represalhas a una accion del maquís, una colona alemanda arriba a Sant-Estève de Val-Francesca. Los estatjants se son recaptats dins las masadas vesinas. Lo vilatge serà sagatat, lo castèl cremat.
10 d’agost de 2003 : En plen calimàs un incendi gigant arsa quatre jornadas de temps de milerats d’ectars. D’ostals son amenaçats e lo monde devon fugir.
A seissanta annadas de distància, Pere viu los dos eveniments. Republican espanhòl, combatent de las Brigadas Internacionalas, occitan de la Val d’Aran, ensenhava los joves resistents de la Picharlariá, un maquís instalat prèp de Sant-Estève. Tre la liberacion, maridarà Miriam que, tot en fasent portaira, porgiguèt una ajuda preciosa als maquisards. Totes dos vivon dins lo mas de la familha de Miriam, es aquí que devon enfaciar l’incendi esglasiant. D’autres personatges espeliràn coma Brion, l’oncle de Miriam, mèstre d’escòla revocat per Vichí que creét lo maquís de la Picharlariá per ajudar sos ancians escolans refractaris al S.T.O. o encara Adrian, que, alara qu’èra presonièr en Alemanha i trapèt l’amor.
De tot aquò, l’autor ancorat per sas originas dins lo país ne pòrta testimoni dempuèi l’enfança fins a l’atge adult.
De comandar :
- M.A.R.P.OC 4 rue Fernand Pelloutier 30900 Nimes 04 66 76 19 09 marpoc2@wanadoo.fr
- en cò de l’autor Jòrdi PELADAN 4 rue des mésanges 30900 Nimes 04 66 64 17 99 jordi.peladan@wanadoo.fr
16 euros + mandadís eventual 4, 40 èuros
- o al CAOC Providència 42, Barcelona, 93 284 36 34 caoc@caoc.cat


text:
Aucamvila (Tarn e Garona)
Aucamvila [1][2] (Aucamville en francés) es una comuna carcinòla, situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Toponimia
- 3 Geografia
- 4 Istòria
- 5 Administracion
- 6 Demografia
- 7 Luòcs e monuments
- 8 Nòtas e referéncias
- 9 Vejatz tanben
- 10 Luòcs e monuments
- 11 Personalitats ligadas amb la comuna
- 12 Véser tanben
- 13 Ligams extèrnes
- 14 Nòtas
Geografia[modificar | modificar la font]
Situacion[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 32 km al nòrd de Tolosa e a 25 km de l'aeropòrt de Tolosa-Blanhac, Aucamvila es situat al tèrme sud del departament de Tarn e Garona, a mièg camin entre Montalban e Tolosa.
Vias de comunicacion e transpòrts[modificar | modificar la font]
La gara SNCF mai prèpa es situada a 8 km, sus la comuna de Grisòlas.
Accès dempuèi Tolosa per la via lachenca (D902) fins a Bausèla puèi per la D2 fins a Granada, e tanben dempuèi l'A62, sortida 10.1 Granada/Eurocentre.
La vila es situada a prèp de 9 km a l'oèst de la RN20 a mièg camin de Tolosa e Montalban
Toponimia[modificar | modificar la font]
Aucamvila es citada per primièr còp al sègle XI coma Ochamsvila, puèi Aucamvila aprèp 1312. .
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los abitats pus ancians foguèron trobats dins lo pargue de Nolet; de l'epòca galloromana (pèças de bronze), puèi merovingiana (placas de cencha). D'escavament revelèron de rèstas de mosaïca e de vases en tèrra negra.
L'abat Galabert escriu dins son òbra[3] qu'al sègle XIII, lo vilatge, en primièr a 500 m al nòrd del cementèri, foguèt destruit per un encendi e se tornèt bastir al luòc actual.
La comuna d'Aucamvila foguèt integrada al departament de Tarn e Garona lo 21 de novembre de 1808; abans èra dins lo canton de Verdun de Garona, del departament de la Nauta Garona.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Glèisa de Sant Martin (sègle XIII, XV e XVI)
- Anciana capèla de Sant Joan Batista
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ abat Galabet (curat d'Aucamvila de 1881 a 1907) escriguèt 1890 una l'istòria de la ville "Monographie d'Aucamville"


text:
Aiguatèbia i Talau
Aiguatèbia i Talau en catalan (Ayguatébia-Talau en francés) es una comuna catalana, situada dins lo departament dels Pirenèus Orientals e la region de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Sant Ermengol (?-1025) : evesque nascut a Aiguatèbia.


text:
1967
Aquesta pagina concernís l'an 1967 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Reiaume Unit[modificar | modificar la font]
Intrada en servici dau premier sosmarin nuclear lançaire d'engenhs britanic.
Mond[modificar | modificar la font]
- 5-10 de junh : Guèrra dels Sièis Jorns, annexion del platèu de Golan per Israèl.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
Premiera observacion d'un pulsar per Jocelyn Bell (nascuda en 1943) que permetèt de confirmar l'existéncia d'aquel objècte celèste prevista tre 1932 per la teoria quantica. D'autra part, capitada dau premier tir de la fusada pesuca estatsunidenca Saturn V.
Dins lo Sistèma Solar, doas sondas (Venera 4 mandada per l'URSS e Mariner 5 mandada per la NASA) susvolèron la planeta Vènus per realizar divèrsei mesuras e per i largar una capsula dins lo cas de la mission sovietica que foncionèt fins a una altitud de 24 km. Permetèron de collectar de donadas precisas sus la composicion atmosferica.
En Union Sovietica, capitada dau premier tir d'una fusada Soiuz.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 20 de febrièr - Kurt Cobain, cantaire american (m. 1994)
- 18 de junh - Glen Benton, musician e cantaire american
- 1 de julhet – Pamela Anderson, actritz americana.
- 13 d'agost - Amélie Nothomb, escrivan bèlga
- 28 de setembre - Mira Sorvino, actritz americana.
- 28 d'octobre - Julia Roberts, actritz de cinèma americana
- 27 de decembre - Mikheil Saakashvili, president de Georgia
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 27 de març - Jaroslav Heyrovský, quimista chèc (n. 1890)
- 19 d'abril – Konrad Adenauer, cancelièr d'Alemanha (n. 1876)
- 7 de junh - Dorothy Parker, contaira, critica, scenarista, umorista e poèta americana (n. 1893)
- 10 de junh - Spencer Tracy, actor american (n. 1900)
- 26 de junh - Françoise Dorléac, actritz francesa (n. 1942)
- 29 de junh – Jayne Mansfield, actritz americana (n. 1933)
- 8 de julhet - Vivien Leigh, actritz britanica (n. 1913)
- 17 de julhet - John Coltrane, musician de jazz american (n. 1926)
- 18 de julhet - Humberto de Alencar Castello Branco, president de Brasil entre 1964 e 1967 (n.1900)
- 26 de julhet - Milán Füst, escrivan e poèta ongrés (n. 1888)
- 1 d'agost - Richard Kuhn, quimista austriac (n. 1900)
- 18 de setembre - John Cockcroft, fisician britanic, Prèmi Nobel (n. 1897)
- 7 d'octobre - Norman Angell, òme politic britanic, Prèmi Nobel de la Patz (n. 1872)
- 8 d'octobre - Clement Attlee, primièr ministre de Grand Bretanha (n. 1883)
- 9 d'octobre - Ernesto Che Guevara, dirigent revolucionari e guerrilhièr (n. 1928)
- 9 d'octobre - Cyril Norman Hinshelwood, quimista britanic, Prèmi Nobel (n. 1897)
- 10 de decembre - Otis Redding, cantaire american (n. 1941)
Prèmi Nobel[modificar | modificar la font]
- Prèmi Nobel de Fisica : Hans Albrecht Bethe
- Prèmi Nobel de Quimia : Manfred Eigen, Ronald George Wreyford Norrish, George Porter
- Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina : Ragnar Granit, Haldan Keffer Hartline, George Wald
- Prèmi Nobel de Literatura : Miguel Ángel Asturias
- Prèmi Nobel de la Patz : non atribuit


text:
Guillaume III Beauharnais
Guillaume III Beauharnais, seigneur de Miramion.
Famille[modifier | modifier le code]
Fils de Jean Beauharnais, seigneur de Miramion et de Jeanne Boilleve.
Mariage et descendance[modifier | modifier le code]
Guillaume III Beauharnais, seigneur de Miramion épousa Marie Le Vassor (fille d'Aignan Le Vassor et de Jeanne Compaing).
Un enfant est né de cette union :
- Guillaume IV Beauharnais, seigneur de Miramion.
Généalogie[modifier | modifier le code]
Guillaume III Beauharnais, seigneur de Miramion est l'ascendant de Nicolas de Leuchtenberg.


text:
Guèrra de Devolucion
La Guèrra de Devolucion se debanèt dau 24 de mai de 1667 au 2 de mai de 1668. Foguèt entraïnada per lei revendicacions de Loís XIV sus plusors províncias espanhòlas au nom de sa frema Maria Terèsa. Espanha recebèt lo sostèn d'Anglatèrra, dei Províncias Unidas e de Suècia mai èra mau preparada a una guèrra, au contrari dei Francés. Lo conflicte s'acabèt donc per una victòria francesa rapida e aisada que permetèt a Loís XIV d'annexar plusors vilas de Flandra, especialament Lilla.
Somari
- 1 Contèxte e causas
- 2 Debanament de la guèrra
- 3 La patz d'Ais d'Alemanha e sei consequéncias
- 4 Liames intèrnes
- 5 Bibliografia
- 6 Nòtas e referéncias
Contèxte e causas[modificar | modificar la font]
L'afebliment espanhòu e lei pretencions francesas[modificar | modificar la font]
Premiera poissança europèa dins lo corrent dau sègle XVI, Espanha conoguèt un declin important de sa poissança a partir deis annadas 1580 ambé l'independéncia dei Províncias Unidas e sa desfacha militara a l'eissida de la Guèrra de Trenta Ans. Autre problema grèu, la consanguinitat importanta au sen dei Habsborg d'Espanha entraïnava d'incertituds sus la perennitat de la dinastia ambé la naissença d'enfants febles en marrida santat. A la mòrt dau rèi Felipe IV lo 17 de setembre de 1665, son successor, Carles II, èra ansin un enfant de quatre ans raquitic, malautiu e debil. Lei Corts europèas dobtavan pas de sa disparicion rapida. En particular, lo rèi Loís XIV e l'emperaire Leopold Ièr concluguèron entre elei un acòrd secrèt de partiment dei possessions de la corona d'Espanha en genier de 1668.
Pasmens, sensa esperar, Loís XIV decidèt de formular de pretencions, au nom de sa frema l'infanta Maria Terèsa, sus plusors províncias espanhòlas. Per s'aparar còntra aquela menaça, lo Tractat dei Pirenèus e lo contract de maridatge entre Loís XIV e Maria Terèsa avián precisat la renonciacion de sei drechs de part de l'infanta. Pasmens, la clausa de renonciacion dau Tractat dei Pirenèus èra assortida dau pagament d'una dòt de 500 000 escuts d'aur. Òr, Espanha podiá pas pagar aquela sòma en causa de sei dificultats financieras. Ansin, segon una costuma vièlha de Brabant, dicha drech de devolucion que designa leis enfants d'un premier maridatge coma leis eiretiers unics au detriment deis enfants nascuts d'un segond maridatge, Maria Terèsa podiá èsser presentada coma l'eiretiera legitima de la region.
Lei dificultats militaras espanhòlas[modificar | modificar la font]
En 1667, la situacion militara èra fòrça favorabla au reiaume de França en causa dei dificultats militaras espanhòlas e de la manca d'organizacion dei defensas dei País Bas Espanhòus. D'efèct, Espanha èra alora engatjada dins la Guèrra de Restauracion Portuguesa que mobilizava la màger part de sei fòrças. De mai, en Flandra, la defensa dei vilas èra fisada ais vilas elei-memei. I aviá donc ges de coeréncia generala e la màger part dei ciutats èran pas ò mau preparadas a un sètge. Au contrari de son adversari, França podiá comptar ambé la màger part de sei fòrças car lo país participava solament, e d'un biais fòrça limitat, a la guèrra dei Províncias Unidas còntra Anglatèrra. Loís XIV poguèt tanben se fisar d'un govèrn eficaç e aumentar sei fòrças de 50 000 a 80 000 òmes a la prima de 1667.
Debanament de la guèrra[modificar | modificar la font]
La campanha de Flandra[modificar | modificar la font]
La guèrra acomencèt dins lo corrent de mai de 1667 sensa declaracion de guèrra vertadiera[1]. Una mission francesa èra encara en camin per Madrid e Loís XIV èra oficialament en « viatge » e non en campanha. Pasmens, lei preparatius francés èran importants amb aperaquí 51 000 òmes mobilizats entre Mézières e la mar. Èran devesits entre tres còrs dirigits per lo rèi eu-meme e lo vescòmte de Torèna (centre), lo manescau Antoine d'Aumont de Rochebaron (senèstre) e lo luòctenent generau François de Créquy (drecha). En fàcia, coma lei vilas èran mau preparadas a un sètge, lo governador espanhòu Francisco de Castel Rodrigo decidèt d'assaiar de luchar en fòra dei vilas. Per aquò, assemblèt una armada de campanha despariera ambé de soudats regulars eissits dei garnisons dei País Bas Espanhòus e de milicians venguts dei vilas.
Leis operacions acomencèron lo 24 de mai e lei Francés ataquèron Charleroi que tombèt lo 2 de junh maugrat una temptativa de Castel Rodrigo per rompre lo sètge. Après una pausa de dètz jorns, lei fòrças de Torèna contornejèron lei fortificacions de Mons per atacar Ath. Suspres, leis Espanhòus perdiguèron la vila tre lo 16 de junh permetent ai Francés de preparar una ofensiva còntra Lilla. Aquò necessitèt de conquistar una partida dei fortalesas enviroutant la ciutat coma Tournai que capitulèt lo 26 de junh e Douai que foguèt a son torn ocupada lo 7 de julhet. En parallèl d'aquelei victòrias, lo còrs dau manescau d'Aumont prenguèt lei vilas de Bergues (6 de junh), de Furnes (12 de junh) e de Courtrai (18 de julhet). Puei, d'Aumont e Torèna reüniguèron sei tropas per conquistar Oudenaarde (31 de julhet) e Armentières.
Après aqueleis ofensivas, lei principalei fortalesas espanhòlas (Lilla, Mons, Ypres) èran isoladas. Pasmens, aquelei vilas foguèron pas immediatament atacadas car lei Francés assaièron premier de conquistar l'important pòrt d'Anvèrs. Pasmens, se turtèron a una resisténcia acarnada a Termonde qu'entraïnèt la revirada d'aqueu projècte. Dirigida per Vauban, l'armada francesa acomencèt alora lo sètge de Lilla que sa garnison negocièt son retirament de la fortalesa en cambi de sa libertat. Aquò foguèt rapidament acceptat per lei Francés e Lilla foguèt oficialament ocupada lo 17 d'aost.
Pasmens, la novèla d'aquela desfacha arribèt pas immediatament au marqués de Castel Rodrigo que reüniguèt una armada de 12 000 òmes plaçats sota lo comandament dau còmte de Marchin. Lo 31 d'aost, aquela armada ataquèt lo còrs dau marqués de Créquy per solatjar Lilla mai deguèt finalament se retirar. En parallèl, lo vescòmte de Torèna prenguèt Alost (12 de setembre) e finalament Mons (13 de setembre) marcant la fin de la campanha.
La campanha de Franca Comtat[modificar | modificar la font]
La victòria aisada de l'armada francesa en Flandra suscitèt rapidament l'inquietud dei país vesins. Anglatèrra e lei Províncias Unidas èran en particular opausadas a un renfòrçament de la preséncia francesa dins la region. En julhet de 1667, trobèron donc un acòrdi ambé seis enemics (tractat de Breda) e acomencèron de negociacions amb Espanha. En genier de 1668, lei Províncias Unidas e Espanha concluguèron una aliança còntra França. Foguèron jonhadas per Suècia. Leis autoritats de Franca Comtat concluguèron de son caire un acòrdi ambé Confederacion permetent d'i recrutar de tropas per se defendre còntra una ataca francesa.
Pasmens, lei plans d'aquela coalicion foguèron davançats per lo prince de Condé que recebèt lo comandament dei tropas francesas estacionadas lòng de la frontiera de Borgonha lo 8 de decembre de 1667. D'efèct, au contrari dei costumas militaras dau periòde, decidèt d'organizar una campanha d'ivèrn que comencèt lo 4 de febrier de 1668. D'efèct, maugrat lei succès diplomatics d'Espanha, lei defensas de Franca Comtat èran encara tengudas per de tropas dispersadas e pas pron nombrosas. Lei Francés conquistèron donc aisament la region après una brèva campanha de 17 jorns marcats per la presa de Besançon (7 de febrier) e de Dole (14 de febrier).
La patz d'Ais d'Alemanha e sei consequéncias[modificar | modificar la font]
La fin de la guèrra entre Espanha e Portugal que liberava de tropas espanhòlas, l'acomençament de preparatius de guèrra de part deis aliats d'Espanha e la conquista deis objectius principaus de la guèrra per sei fòrças decidèron Loís XIV a durbir de negociacions. Se debanèron en Ais d'Alemanha e un tractat de patz foguèt signat lo 2 de mai de 1668. França gardèt lei conquistas realizadas en Flandra mai deguèt restituir la Franca Comtat. Pasmens, aqueu tractat èra precari en causa de la volontat de Loís XIV de destrurre lei Províncias Unidas que l'avián obligat de redurre seis ambicions. Espanha èra tanben desirosa de prendre son revenge dei desfachas infligidas per lei Francés dempuei lo Tractat dei Pirenèus.


text:
Diluns, 16 d'abril de 2012, 07h00 Societat,Economia
Lengadòc
> Tolosan
Tornarmei la cauma aus transpòrts urbans de Tolosa
La cauma deus emplegats de Tisséo, trencada dempuish dissabte passat, es anonciada tornarmei a partir deu diluns 23 d'abriu.
Aquera anoncia seguís la mauescaduda de la negociacion miada lo diluns 9 d'abriu dab la direccion de Tisséo (establiment public deus transpòrts de Tolosa). Lo director, Olivier Poitrenaud, expliquèt que tornarén pas sus la limitacion de las revalorizacions salarialas a 2% cada an -hèit que causèt la ràbia deus emplegats que e ne motivèt la cauma- en tot acceptar l'idèa que si "l'inflacion passa los 2%, [seré] possible de completar, d'un biais concret e dens un budgèt balhat".
Frent ad aquera pausicion que jutjan tròp pauc clara e shens nada assegurança, l'intersendicala manten son quasèrn revendicatiu. Set punts i son expausats, pertocant l'augmentacion anuala deu salari, una revalorizacion de las primas de vacanças e de dimenjada, la presa en compte de la penibilitat e l'organizacion deu tribalh, e la milhoracion deu dialòg sociau demiei l'enterpresa.
Lo preavís de cauma per diluns 23 es mantingut, atau, en esperar que lo conflicte se poirà resòlver lèu.
Pèir-Joan Masdiset
Comentaris
16 d'abril 18.54h
Es mai complicat qu'un acarament sindicats / cap d'entrepresa.
Valoriza aqueste comentari:
0
0
1
Comenta
Lo comentari es estat mandat corrèctament


text:
267
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 267 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[1][modificar | modificar la font]
Pilhatge de la vila dins lo corrent d'una incursion dei Gòts.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- ↑ Ciutat-estat teoricament independenta. En realitat, èra puslèu una vila de l'Empèri Roman amb una autonòmia fòrça larga.


text:
25
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 25 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[1][modificar | modificar la font]
Arbitratge de l'emperaire Tibèri regardant un desacòrdi frontalier entre Messenia e Lacedemònia. Foguèt desfavorable ais Espartencs que perdiguèron l'Ager Dentheliales sus lo Mont Taygetus.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Après l'afondrament de la dinastia Xin en 23, perseguida e fin de la guèrra civila entre lei venceires. D'efèct, lei Chimei prenguèron lo contraròtle de Chang'an onte se trobava l'emperaire fantòche Geng Shidi (23-25). Pilhèron la vila e mau capitèron d'i establir la patz. Puei, assassinèron l'emperaire qu'aviá assaiat d'arrestar la destruccion dei palais de la ciutat. Aquò entraïnèt d'insureccions anti-Chimei e lei Chimei assaièron de se retirar vèrs la Peninsula de Shandong. Dins aquò, foguèron interceptats e anientats dins lo corrent d'aquela marcha per lo generau d'origina Han Liu Xiu qu'èra estat proclamat emperaire per sei tropas. Après aquela victòria, l'armada de Liu Xiu obtenguèt la somission dei subrevivents de l'insureccion dei Chimei e d'unei generaus de l'insureccion còntra l'emperaire Wang Mang (9-23). Aquò li permetèt d'intrar a son torn dins la capitala e d'i restablir l'òrdre marcant lo començament efectiu de son rèine e la restauracion de la dinastia Han. Pasmens, lo país èra encara devesit entre divèrsei senhors :
- Liu Yong teniá la mitat orientala de Henan e lo nòrd de Jiangsu e s'èra estat proclamat emperaire.
- Peng Chong teniá la region de la vila actuala de Pequin e s'èra proclamat prince.
- Zhang Bu qu'èra nominalament prince de Qi e ocupava la region de Shandong.
- Wei Xiao qu'èra tributari de l'emperaire novèu mai èra tanben lo sobeiran quasi independent d'una partida importanta de la Vau dau Fluvi Jaune.
- Dou Rong qu'èra nominalament tributari de l'emperaire novèu e qu'ocupava lei regions de Gansu e de Qinghai.
- Lu Fang que s'èra proclamat emperaire coma eiretier de la dinastia Han. Èra poderós dins lo nòrd de China.
- Gongsun Shu que s'èra pereu proclamat emperaire dins lei regions de Sichuan e de Chongqing. Èra lo rivau pus poderós de l'emperaire novèu mai menèt finalament gaire d'operacions per estendre son territòri e se preocupèt subretot de mantenir son independéncia.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- ↑ Ciutat-estat teoricament independenta. En realitat, èra puslèu una vila de l'Empèri Roman amb una autonòmia fòrça larga.


text:
Lavault-de-Frétoy
Lavault-de-Frétoy es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lavault-De-Frétoy es un vilatge d'aperaquí 70 abitants e situat a la cœur del massís del Morvan, en lo sieu parc natural regional.
Aperaquí 75% del territòri de la municipalitat a ocupat pel bòsc, #çò que ne fa la municipalitat la mai boisée del Morvan e la una dels mai boisées de la Bourgogne[1].
Lavault-de-Frétoy est un village d'environ 70 habitants et situé au cœur du massif du Morvan, dans son parc naturel régional.
Environ 75% du territoire de la commune est occupé par la forêt, ce qui en fait la commune la plus boisée du Morvan et l'une des plus boisées de la Bourgogne[1].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 detlo-Morvan.html Lavault-de-Frétoy : lo vilatge çò de mès boisé del Morvan - article del 31 de julhet de 2010 del luòc del Periodic de Saône-e-Loire Error de citacion : Invalid
tag; name "lejsl" defined multiple times with different content


text:
Garriga
En botanica, la garriga es una formacion vegetala caracteristica de las regions mediterranèas, pròcha del maquís. Segon l'Escòla Agronomica de Montpelhièr, la garriga es situada sus terren calcari alara que lo maquís es sus terren siliçós. L'Escòla Agronomica de Tolosa assòcia lo tèrme de garriga a l'escalonament de la vegetacion.
Somari
Etimologia[modificar | modificar la font]
Lo tèrme de garriga ven de la rasic preïndoeuropèa kar (o gar, kal, gal), que significa « pèira » o « ròc », e per extension « abric de pèira, ostal, fortalesa, vilatge ». Aquesta rasic donèt las paraulas guarric en celtic e garric en occitan, es a dire « l'arbre del ròc ». De la meteissa rasic venon: Gard, Carcassona, carst, cala, clapàs, grava, e mai
Localizacion[modificar | modificar la font]
Aquela formacion, que s'installa dins los massís calcaris en terren sec e filtrant, resulta de la degradacion de la selva de garric, que va pauc a pauc de las plantacions de pin blanc fins a la garriga.
En Occitània, ocupa gaireben 400 000 ectaras, subretot en Provença e Lengadòc.
Activitas ancianas[modificar | modificar la font]
S'i pòt trobar de rèstas preïstorics e medievals (megalits, castelars, baumas fortificadas, ermitatges...).
Activitats d'abaliment[modificar | modificar la font]
Los tropèls de cabras o de fedas i pasturavan
Utilizacion de la lenha[modificar | modificar la font]
Los utilizaires de forns s'i installavan per aprofeitar la lenha: los veirièrs, los forns de calç. Los boscatièrs i copavan e brutlavan la lenha per ne far de carbon.
Recòltas e cultura[modificar | modificar la font]
Los ruscaires recoltavan diferents tipes de ruscas pels blanquièrs. S'i recoltava la lavanda d'espics (Lavandula angustifolia) De pichons proprietaris i plantavan sus de laissas d'olivièrs o de vinhas.
Espècias vegetalas caracteristicas[modificar | modificar la font]
Plantas caracteristicas de la garriga:
- lo bragalon (Aphyllanthes monspeliensis)
- l'arboç (Arbutus unedo),
- l'asfodèl (Asphodelus),
- la camelèa (Cneorum tricoccon)
- la garrolha (Quercus coccifera),
- l'euse (Quercus ilex),
- lo cabrifuèlh, (Lonicera etrusca) o (Lonicera implexa),
- la moja blanca (Cistus albidus),
- l'aladèrn de fuèlha estrecha (Phillyrea angustifolia),
- l'aladèrn de fuèlha larga (Phillyrea latifolia),
- lo cade (Juniperus oxycedrus),
- la sabina (Juniperus phoenicea),
- l'argelàs (Genista scorpius),
- lo restincle o (Pistacia lentiscus),
- l'aladèrn (Rhamnus alaternus),
- l'olivièr (Olea sylvestris),
- lo petelin (Pistacia terebinthus),
- lo romanin (Rosmarinus officinalis),
- l'ariège (Smilax aspera),
- la frigola (Thymus vulgaris),
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Limodorum abortivum (Orquidèa terrèstre)
-
-
Moja de fuèlha de sàlvia
-
-
-
Lo bois
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- (fr) Hubert Delobette, Alice Dorques, Trésors retrouvés de la garrigue, Le Papillon Rouge Éditeur, 2003 (ISBN 2-9520261-0-6)
- (fr)Stéphane Batigne, Arnavielle, une famille des garrigues, Mille et une vies, 2008 (ISBN 978-2-923692-01-2)


text:
Eila
Eila ['ɛjlɒ] (Isle en francés) es una ribiera occitana dau sud-oest de França (regions de Lemosin e d'Aquitània).
Somari
Etimologia[modificar | modificar la font]
Eila a per origina lo preceltic °Ela que donet mai d'un nom de cors d'aiga (Elle, Ill, Ille,...). L'omonimia entre Eila e Isla, plan anciana (en Perigòrd dialectalament lemosin, i- iniciala es pus sovent prononçada [ɛj]), es a l'origina de la grafia francesa.
Geografia[modificar | modificar la font]
La font d'Eila se tròba en Lemosin (departament de Nauta Vinhana, au sud dau vilatge de Rongeras (comuna de Janalhac) per 375 m d’altitud. Son cors es de 255 km, dont 87 km de navigar (aura en mai d'una seccion). Se junh a Dordonha en Liborna. Sa penda mejana es de 1,56 m/km. Tot lo bacin es de clima oceanic. Lo movement de la marea se fai sentir jurca Savinhac d'Eila, lo flux monta enquera una dotzena de quilomètres mai amont devers Cotràs.
Idrologia[modificar | modificar la font]
Lo 3 de genier de 1994, l'estacion idrologica de Cotràs enregistret un debit maximau jornalier de 837 m3/s.
Departaments e localitats asaigats[modificar | modificar la font]
- Nauta Vinhana : Lu Chaslar
- Dordonha : Jumilhac lo Grand, Cornhac d'Eila, Savinhac de las Doas Gleisas, Perigüers, Colonhés e Champs Niers, Sench Astier, Nuòuvic, Moissídan, Montpaun e Menestairòu
- Gironda : Cotràs, Liborna


text:
Albanh
Albanh ([al'ban], localament [ar'ban]) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament Tarn e la region Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Epòca celtica :
Doas pèiras se tròban a l'entorn del vilatge e pòrtan caduna un nom : l'una se ditz "palet de Notre-Dame" e l'autra "palet du Diable". L'istòria conta que lo diable auriá desfiat la Verge Maria, aquela li auriá getat una pèira giganta. Per responsa, lo rei dels Infèrns ne li getèt una tanben. Son aquelas pèiras que podèm veire dins la periferia pròcha del vilatge. Aquela legenda ven d'una fabla druidica.
Edat Mejana :
I aviá un castèl pas gaire important. Uèi a desaparegut.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
Es lo capluòc del canton del meteis nom.
La comuna es situada dins una zona de rotacisme e son nom se pronóncia localament /arban/. Los abitants son los arbanòls.


text:
Pessan
[[Categoria:Wikipèdia:esbòs Modèl:Esbòs/paramètres comuna de Gers]]
Pessan[1] (Pessan en francés) qu'ei ua comuna francesa d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de la zona urbana d'Aush situada sur l'anciana nacionala 626 a 12 km au sud-èst d'Aush.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Abadia benedictina de Sent Michel de Pessan.
- Pòrta fortificada
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Pessan sus Auch-tourisme.com
- Pessan sus lo sit de l'Institut Geografic Nacionau
- Sit personau d'un abitant deu vilatge


text:
Citerne (Somme)
Chitèrne (Sonme) en picard ( Citernes en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Implantada a l'oèst del departament, al encreuament de l'ais Nòrd-Sud en connectant Frucourt (direccion Abbeville) a Mérélessart (direccion Hornoy-lo-Bourg) e de l'ais Es-Oèst en connectant Hallencourt e Forceville-en-Vimeu (direccion Oisemont per la rota départementale « RD 53 »).
Implantée à l'ouest du département, au croisement de l'axe Nord-Sud reliant Frucourt (direction Abbeville) à Mérélessart (direction Hornoy-le-Bourg) et de l'axe Est-Ouest reliant Hallencourt et Forceville-en-Vimeu (direction Oisemont par la route départementale « RD 53 »).
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
S'es trobat traces d'una granda villa gallo-romaine[1].
On a trouvé des traces d'une grande villa gallo-romaine[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 Modèl:Ligam rot Error de citacion : Invalid
tag; name "Quid" defined multiple times with different content


text:
Categoria:Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia
Pàgines a la categoria «Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia»
Les següents 10 pàgines són dins d'aquesta categoria, d'un total de 10.
E
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1964
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1968
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1973
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1978
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1983
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1988
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1993
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 2008
- Eleccions regionals de Friül-Venècia Júlia de 1998


text:
-200
Aquesta pagina concernís l'an -200 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Après leis invasions dei nomadas Xiongnus de Modu Chanyu de l'annada precedenta e la desfacha d'una armada chinesa, l'emperaire Han Gaozu decidèt de reglar lo problema entraïnada per aquela menaça d'un biais definitiu. Amb una armada fòrça importanta, se dirigiguèt en direccion dau territòri xiongnu. Pasmens, son adversari, pus mobil gràcias a sa cavalariá, capitèt de l'enceuclar dins la vila de Baideng. Après sèt jorns de batalha, lei Chinés capitèron d'abandonar la vila mai deguèron tanben renonciar a sa campanha. Ainsi, durant encara doas annadas, lei Xiongnus poguèron organizar d'incursions per pilhar lo territòri chinés (→ 198 av. J.C.).


text:
Castèlnòu de Bonafós (vestigis)
Los vestigis del Castèlnòu de Bonafós se trapan sul puèg del meteis nom ont es tanben bastida la comuna uèi dicha Castèlnòu de Levís en País d'Albi.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo Castèlnòu de Bonafós foguèt bastit en 1235 per Sicard Alaman, poderós vassal del comte de Tolosa Ramon VII; èra un bastion avançat de las possessions tolosanas (nòrd del riu Tarn) fàcia a la reialtat (Sud del Tarn). Bastit sul puèg de Bonafós, Castèlnòu de Bonafós venguèt puèi Castèlnòu de Levís quora venguèt proprietat de la familha de Levís. Un vilatge foguèt bastit al pé de las muralhas a la meteissa epòca.
De l'ancian castèl, demòra pas que qualques roïnas qu'una torre de gaita dominant la val de Tarn e la vila d'Albi. L'aspècte roïnat d'ara es degut a son ròtle de peirièra pendent los sègles XIX e XX.
Lo castèl venguèt monument istoric de França en 1909.
Une restauracion parciala dempuèi lo començament dels ans 1980 permet de situar las muralhas del bastit naut. Del bastit bas demòra pas qu'una pòrta fortificada. La torre, nauta de 35 mètres, se compausa d'una torre miègcirculària que n'es apiejada una torre carrada. Se compausa de tres estatges en vòlta. Cadun d'aqueles mòstra de traças d'un postam desaparegut que doblava le nombre d'estatges.


text:
Bacourt
Bacourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Vilatge de la distincion de Viviers e banc d'una distincion amb castèl en avent apertengut a la familha Bacourt XIIIen ; destruit al començament XIXen.
- Village de la seigneurie de Viviers et siège d'une seigneurie avec château ayant appartenu à la famille Bacourt XIIIen ; détruit au début XIXen.


text:
-460
Aquesta pagina concernís l'an -460 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Republica Romana[modificar | modificar la font]
Perseguida de la crisi politica entraïnada per la Lex Terentilia ambé la conquista dau Capitòli per una armada d'esclaus e d'exilats. Per liberar lo sanctuari, lei cònsols Aulus Verginius e Marcus Volscius Fictor deguèron negociar la mobilizacion d'una armada ambé lei tribuns accusats d'èsser a l'origina d'aquela crisi. Lo cònsol Publius Valerius Publicola deguèt prometre lo vòte de la lèi après la liberacion dau Capitòli, çò que foguèt finalament realizada dins lo corrent de l'annada. Pasmens, Publicola moriguèt dins la batalha e Lucius Quinctius Cincinnatus, paire de Kaeso Quinctius e adversari de la lèi, foguèt elegit coma cònsol suffèct. Conjugat amb una ataca novèla dei Volscs, aquò entraïnèt un repòrt novèu dau vòte.
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
En Egipte, lei tropas pèrsas capitèron de reprimir l'insureccion acomençada en 465 av. JC. Pasmens, mau capitèron d'estabilizar la situacion car una revòuta novèla èra en preparacion (→ -459).


text:
Chigny (Aisne)
Chigny es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo Data|6|de
, la 115en Bataillon de Chasseurs a Pè a liurat lo pòble.
Lo blason de Chigny es:
de sinople a un cygne essorant de sòus becqué e membré de caras; acompanhat en punta d'una bessona alésée e ondée de sòus.
Le , le 115en Bataillon de Chasseurs à Pied a délivré le village.
Le blason de Chigny est:
de sinople à un cygne essorant d'argent becqué et membré de gueules; accompagné en pointe d'une jumelle alésée et ondée d'argent.