text:
Burèus de vòte
Qüestions e arresponses sus es burèus de vòte
Qué son es burèus de vòte?
Eth burèu de vòte ei eth lòc a on s’emet eth vòte, se contròtle eth debanament dera votacion e s’amie a tèrme eth recompde e er escrutinh provisòri.
Un burèu de vòte ei format per un president/a e dus membres.
Com s’elegissen es membres deth burèu de vòte?
Era formacion des burèus de vòte correspon ara Administracion electorau deth Govèrn, jos era supervision dera Sindicatura Electorau de Catalonha.
Es membres des burèus de vòte e es sòns suplents se designen per tiratge public demest era totalitat des persones recensades ena seccion corresponenta que siguen menores de 70 ans.
Com se notifiquen es nomentaments des membres deth burèu de vòte?
Es persones designades membres de burèu arreceberàn era notificacion dera sua designacion en tèrme de dus dies dempús dera designacion. S’aguesta notificacion se produsís mès tard, eth retard non serà causa invalidanta dera designacion.
Amassa damb era notificacion, es persones designades arreceberàn ua manuau d’instruccions sus es sues foncions supervisat pera Sindicatura Electorau de Catalonha.
Quini drets an es membres des burèus de vòte?
Es persones qu’agissen coma membres de burèus de vòte, an dret a:
- Un permís retribuït pendent eth dia dera votacion, s’ei obrant, e ua reduccion de cinc ores dera jornada laborau londeman dera votacion.
- Era proteccion deth sistèma dera seguretat sociau, davant es contingéncies e situacions que poguen derivar-se dera sua participacion en referendum. (PENDENT DE CONFIRMACION)
Ei obligatòri eth cargue de president/a o membre?
Òc, er exercici deth cargue de membre d’un burèu de vòte (president/a membre) ei obligatòri, non volontari, sense perjudici de poder allegar causes justificades e documentades qu’empedisquen era acceptacion deth cargue.
Quin tèrme è entà allegar desencuses coma membre d’un burèu de vòte? A on me cau presentar-les?
Es persones que ajatz estades designades membres d’un burèu de vòte auètz eth tèrme de tres dies entà allegar, deuant era sindicatura electorau de demarcacion corresponenta, causa justificada e documentada que vos empedisque era acceptacion deth cargue.
Quin tèrme an es sindicatures electoraus de demarcacion entà resòlver es desencuses allegades?
Era sindicatura electorau de demarcacion corresponenta deu resòlver es allegacions laguens deth tèrme de dus dies. Contra era decision dera sindicatura electorau de demarcacion non se pòt recórrer.
Qué me cau hèr se non pogui a anar eth dia dera votacion tath collègi electorau entà hèr part deth burèu de vòte?
- S’un còp transcorrut eth tèrme entà presentar desencuses vos trobatz ena impossibilitat de presentar-vos ar exercici deth vòste cargue, vos cau comunicà’c ara sindicatura electorau de demarcacion corresponenta, aumens, 72 ores abans der acte de constitucion deth burèu e auratz de fornir es justificacions que siguen de besonh. S’er empediment arribe dempús d’aguest tèrme, er avís ara sindicatura se deu hèr de manèra immediata e, en tot cas, abans dera ora de constitucion deth burèu de vòte.
- S’er empediment arribe dempús d’aguest tèrme e eth dia dera votacion non podetz anar tàs 8.00 h, er avís tara sindicatura electorau de demarcacion se deu hèr de manèra immediata e, en tot cas, abans dera ora de constitucion deth burèu de vòte.
En cas qu’eth dia dera votacion sigue obrant entà jo, è dret a un permís entà èster membre d’un burèu de vòte?
Òc. Es persones que non gauditz de pòsa setmanau eth dia dera votacion e acreditatz era condicion de membres de burèu de vòte o d’interventors, auetz dret a gaudir d’un permís retribuït en tot correspóner ara jornada complèta d’aguest dia e ara reduccion des cinc prumères ores dera jornada de trabalh posteriora, tanben damb dret a retribucion.
Aguesti permisi, de caractèr non recuperable, vos seràn retribuïdi pera entrepresa un viatge justificada era accion coma membre de burèu de vòte o interventor/a.
A on pogui obtier eth justificatiu qu’è estat membre d’un burèu de vòte?
Podetz utilizar coma prumèr justificatiu entara entrepresa ua còpia dera notificacion dera vòsta designacion coma president/a o membre. Posterioraments, podetz sollicitar ara Sindicatura Electorau de Catalonha un justificatiu d’auer complit damb eth cargue pendent era jornada electorau.
A quina ora se constituís eth burèu de vòte?
Eth burèu de vòte se constituís tàs 8.00 h deth dia dera votacion.
Eth president/a, es dues membres e es corresponents suplents s’amassen, en collègi electorau que correspon a cada burèu de vòte, entà constituïr eth burèu de vòte damb eth sosten deth representant dera Administracion.
Com se constituís eth burèu de vòte eth dia dera votacion?
Cada titular dera mesa a dus suplents. Es titulars e es suplents deueràn presentar-se en locau electorau tàs 7 h 30 deth dia 1 d’octobre.
Se se presenten toti es titulars, es burèus de vòte se constituïssen damb aguesti.
S’eth president/a non se presente, deu èster substituït en tot seguir er orde següent:
- peth sòn prumèr suplent,
- s’eth prumèr suplent non i ei, peth dusau suplent;
- se non i a cap suplent, agís coma president/a eth prumèr membre, e
- s’eth prumèr membre non i ei, eth dusau membre
- S’es membres non s’an presentat en collègi electorau o ben prenen possession coma president/a:
- Seràn substituïdi pes suplents respectius
En cas que non se poguen hèr es substitucions nomentades, era sindicatura electorau de demarcacion corresponenta designe immediataments es persones que deueràn constituïr eth burèu de vòte, e pòt ordenar que ne hèsquen part eth nombre d’electors presents en locau que siguen de besonh segons er orde en que siguen disposadi entà votar.
Se pòt constituïr un burèu de vòte sense president/a o bèth membre?
Non se pòt constituïr eth burèu de vòte sense era preséncia d’un president/a e dus membres.
En cas que non se compde damb eth nombre de membres sufisents, era sindicatura electorau de demarcacion corresponenta designe immediataments es persones que deuen constituïr eth burèu de vòte, e pòt ordenar que ne hèsquen part eth nombre d’electors presents en locau que siguen de besonh segons er orde en que siguen disposadi entà votar.
Un còp constituït eth burèu de vòte, qué fan es suplents?
Un còp constituït eth burèu de vòte, es suplents que non agen estat nomentadi finauments membres deth burèu de vòte, pòden abandonar eth collègi electorau e demoren exempts des sues obligacions.
Quin materiau ei de besonh entara votacion?
Cada burèu electorau deu disposar aumens des elements següents:
- Ua urna, degudaments barrada e sagerada.
- Un nombre sufisent d’envolopes e de bulletins de vòte.
Un membre deth burèu de vòte pòt abandonar eth burèu temporauments?
Òc, cada viatge que i rèsten aumens dus membres deth burèu de vòte.
Qué se passe s’en burèu de vòte an demorat dus membres e un d’eri a d’absentar-se momentàniaments?
Era votacion demore interrompuda enquia qu’eth membre absent torne ath sòn lòc.
En cas qu’eth burèu de vòte rèste temporauments damb un solet membre, era sindicatura electorau de demarcacion pòt demanar a un/a votant que se tròbe en aqueth moment en locau que hèsque part deth burèu de vòte?
Òc. Era sindicatura electorau de demarcacion pòt ordenar a un elector/a que hèsque part deth burèu.
Qué se passe se sò membre d’un burèu electorau e eth dia dera jornada electorau arribi tard?
Se s’a hèt er acte de constitucion deth burèu, non poderatz préner possesion coma membre deth burèu de vòte, pr’amor qu’auratz estat substituït per ua persona suplenta.
Qué se passe se sò membre d’un burèu electorau e ath long dera jornada electorau me meti malaut?
Era votacion deu contunhar damb es membres restants deth burèu de vòte.
Qui me substituís se sò president/a d’un burèu de vòte e ath long dera jornada me meti malaut?
Seratz substituït peth membre prumèr. S’eth membre dusau non i ei d’acòrd, eth vòste vòte de qualitat coma president/a deth burèu de vòte vos autorize a préner aguesta decision.
Se pòt invalidar eth resultat dera votacion pera abséncia des membres d’un burèu de vòte?
Non. Mès supòse ua irregularitat.
Ath long dera jornada electorau, pogui èster arrestat/ada pendent er exercici deth mèn cargue coma membre d’un burèu de vòte o interventor/a?
Non. Non podetz èster arrestat/ada per cap autoritat, exceptat que i age un delicte flagrant.
Ath delà de membre deth burèu de vòte, pogui participar laguens d’un burèu de vòte de bèra auta manèra?
Ath delà deth president e des dus membres, pòden dar assisténcia as actes deth burèu de vòte e participar enes sues deliberacions es interventors e es apoderadi formauments nomentadi e acreditadi.


c: text/html

text:
Jan van Eyck
Jan van Eyck (nascut vèrs 1390 benlèu a Maaseik e mòrt a Brujas lo 9 de julhet de 1441) es un pintre nascut dins los territòris someses a l'autoritat del prince evesque de Lièja Joan de Bavièra (1390-1417), que ven son protector. Es celèbre per sos retrachs d’un realisme menimós. Sos quadres mai coneguts son Los esposes Arnolfini e la Verge del Cancelièr Rolin. Acabèt lo clèbre retaule de L'Anhèl mistic, començat pel fraire Hubert van Eyck. Es un dels primièrs artistas que signèron lors òbras.
Somari
- 1 Biografia
- 2 Tecnica del pintre
- 3 Òbras
- 4 Notas e referéncias
- 5 Vejatz tanben
Biografia[modificar | modificar la font]
Originas e debuta a la cort d'Olanda[modificar | modificar la font]
La data e lo luòc de naissença exactes del pintre demoran deconeguts. Segon los escrivans e istorians flamands Lucas D'Heere (1559) e Marcus van Vaernewijck (1568), Jan van Eyck seriá nascut a Maaseik, dins la region mosana, a l'epòca del Principat de Lièja e ara dins la Província de Limborg (Belgica). L'informacion es afortida pel fach que de tèxtes de la man del pintre son escrichs en dialècte mosan e pel fach qu'en 1449, la filha de Jan intra dins un convent de Maaseik. Seriá nascut vèrs 1390[1].
Se conéis pauc sus sa familha. De Van Eyck son signalats pendent aquel periòde a Maastricht. Se conéis dos fraires: Hubert, pintre, installat a Brujas e qu'aviá començat sa la realizacion del retaule de L'Anhèl mistic a Gant, mòrt en 1426. Lambert, tanben pintre es mencionat dins un libre de compte del duc de Borgonha en 1431 e sens dobte l'autor d'un retrach de Jacquelina de Bavièra e qu'existís una copiá dessenhada. Poiriá tanben èsser ligat al pintre del Rei Rainier, tanben d'origina mosana e portant lo mèsme nom: Bartolomèu d'Eyck[2],[3].
Dins los ans 1422-1425, es emplegat a L'Aia, a la cort de Joan III de Bavièra, comte d'Olanda e de Zelanda, prince evesque elegir de Lièja dempuèi 1389, coma pintre de la cort e valet de cambra. En 1424, es designat jolnom de « Mayster Jan den Maelre », realiza la decoracion, amb son talhièr, del palais del Binnenhof, alara demrança desl comtes d'Olanda. Pas cap d'òbra de l'epòca de Jan van Eyck d'aquel periòde olandés o alara de copiás d'òbras perdudas. Es lo cas de L'Òme de l'ulhet de la Gemäldegalerie (Berlin), copiá anciana que conten los signes de l'òrdre de Sant Antòni, protector de l'ostal de Wittelsbach, familha de Joan de Bavièra, lo dessenh de la partida de pesca conservat al Lovre atribuit a un discípol e a vegada al quita mèstre, representant la cort olandobavaresa e unas miniaturas extrachas de las Òras de Milan Turin eissidas de son talhièr[1].
Al servici del duc de Borgonha[modificar | modificar la font]
Lo 6 de genièr de 1425, morrís lo prince evesque e Jan van Eyck quita sul pic L'Aia per rejòner Brujas. Le 19 de mai de 1425, una letra patenta lo bach pintre de cort e valet de cambre al servici de Felip lo Bon, duc de Borgonha[4]. Sa mission es pas ligada a demorança a çò del duc que siá per las òdras ordinàrias o des decoracion per las fèstas, en encargat de missions excepcionalas e secrètas coma o mòstra los archius borguinhons a son encrech. Una renda annadièra fixa li es atribuida fins a sa mòrt. Deu per aquò demorar pròche del duc e muda a Lilla, demorança ducala abituala, ont es mencionat abans lo 2 d'agost de 1425[1],[5].
D'entre aquelas missions, es pagat lo 26 d'agost de 1426 per un peregrinatge e un viatge al luènh e secret, puèi lo 27 d'octobre per "unes viatges alunhats secrets". Poiriá èsser un viatge de reperatge e peregrinatge en Tèrra Santa pel duc. Unes quadres eissits de son talhièr, coma Las Tres Marias del tombèl de Rotterdam, i a de vistas topograficas precisas de la Jerusalèm de l'epòca. Obten per cada desplaçament de somas fòrça mai importantas que la renda annadièra. En julhet e agost de 1427, recep encara d'argent per de missions diplomaticas a l'estrangièr. Una benlèu a la cort d'Alfons V d'Aragon, a Valéncia pel demandar la man de sa neboda Isabèla d'Urgel per Felip lo Bon. Lo rei d'Aragon li compra mai tard d'òbras e li envia son pintre titulat, Lluís Dalmau, per que siá format près d'el entre 1431 e 1436. Entre lo 19 d'octobre de 1428 e lo 25 de decembre de 1429, es encara enviat en ambassada, la sola atestada per de tèxtes, mas aquel còp al Portugal, per negociar lo maridatge entre lo duc de Borgonha e Isabèl de Portugal près del paire d'aquela, Joan I de Portugal. Per l'ecasença, en genièr de 1429, realisa dos retrachs de la futura duquesa, al castèl d'Aviz, eviats del duc lo 12 de febrièr. Lo pintre fa sens dobte tanben un passatge per Espanha, benlèu a Compostèla, a Valhadolid a la cort de Joan II de Castelha e a Granada, près de Moamed VIII al Mutamassik[5],[6].
Pendent aquel periòde, Jan van Eyck tanben fa de desplaçaments personals. Foguèt invitat lo 18 d'octobre de 1427 per la Sant Luc a Tournai. La corporacion locala dels pintres i organiza un banquet en son onor. I encontra benlèu per l'escasença Robert Campin e Rogièr de la Pastura, futur Rogier van der Weyden, o encara Jacques Daret, totes membres d'aquela corporacion. Torna a Tournai lo 23 de març de 1428[5],[7].
Lo mèstre de talhièr a Brujas[modificar | modificar la font]
En 1430, un document ducal fa pensar que Van Eyck demora de nòu a Brujas. Mai, Van Eyck consèrva de comandas privadas en parallèl de son trabalh pel duc. En 1432, acabèt a Gant lo retaule de L'Anhèl mistic començat pel fraire Hubert pel borgés Joost Vijdt. Aquel an, paguèt d'intesreses ipotecaris a la glèisa de Sant Donacian de Brujas per un ostal qu'aviá comprat: i installèt sens dobte son talhièr. I recep entre lo 17 julhet e lo 16 d'agost, la visita del borgmèstre e dels escabins de la vila que paga amb de pichonas gratificacions los comises[5],[8],[9].
Realiza per la vila de comandas: reliza entre autre en 1435 la policromia de fòrça estatuas representant de comtes e comtesas de Flandra per la faciada de l'ostal de vila. Tanben realiza sas comandas privadas mai celèbras: lo retrach de Timotèus en 1432, son òbra mai anciana signada, L'Òme del turbant roge en 1433, Los Esposes Arnolfini en 1434 e La Verge del canonge Van der Paele entre 1434 e 1436[10].
Vèrs 1433, lo mèstre se marida amb una "domaisela Margarida", qu'es benlèu d'origina nòbla e que realiza lo retrach en 1439, alara vielha de 33 ans. Lor primièr enfant nasquèt en 1434, lo duc n'es lo pairin e li dona 6 taças d'argent. Jan van Eyck contunha de trabalhar pel duc: vei sa renda annadièra e transformada en renda a vida en 1435 e aumentada, passant de 100 a 360 liuras par an. La cort dels comptes de Lilla refusa l'augment, e fàcia a la menaça de Van Eyck de renonciar a sa carga, lo duc defend son pintre per una letra venguda de Dijon en data del 2 de març: « nous le voulons entretenir pour certains grans ouvraiges, en quoy l'entendons occuper cy après et que nous trouverions point le pareil à nostre gré ni si excellent en son art et science »[11][10].
Realiza totjorn d'òbra pel duc: participa a la decoracion de las demranças d'Hesdin en 1432, Brussèlas en 1433 e Lilla en 1434[5]. Contunha totjorn a relizar de missions per el fins a sa mòrt: Foguèt inviat a Arràs en 1435, per la negociacion de la patz entre Borgonha, Angletèrra e França. En 1436, realiza pel darrièr còp « certains voyaiges loingtains es estranges marches »[12], sens dobte en tèrra non crestiana, alara que Felip lo Bon desira menar una crosada. En ivèrn de 1440, los comptes borguinhons mòstran que lo pintre torna al duc '' de taulas e d'autres objèctes secrets" qu'aviá comprat per el. Jan van Eyck morriguèt lo 9 de julhet de 1441 e enterrat dins las clastras de la glèisa de Sant Donacian. Lo 21 de març de 1442, Lambert, son fraire, demanda e obten lo drech de transferir sa tomba dins la glèisa, près de la font baptismala[10],[13].
Tecnica del pintre[modificar | modificar la font]
L’apòrt tecnic de Van Eyck a la pintura occidentala es capital. Aucèt la tecnica de la pintura a l'òli fins a la perfeccion (sens pasmens la crear). Lo ligant utilizat per Van Eyck èra a basa d'òli siccativa e d'un autre element que fasiá lo ligant consistissent, çò qu'èra una de las dificultats encontrada pels utilizators de la pintura d'òli. Aucèt la tecnica de la pintura a l'òli e lo realisme dels destalhs (coma le rendut de las matèrias) fins a un suc jama atengut amb el, la tecnica flamanda permetent tanben far net aqueles.
Òbras[modificar | modificar la font]
L’òbra de Jan van Eyck, fòra del cap d'òbra excepcional qu'es lo retaule de l'Anhèl mistic, es compausat subretot de representacions de la veerge Maria e de retrachs. Van Eyck foguèt considerat coma fondator del retrach occidental. Sos modèls sont gaireben sempre presentats en bust: la cara, vista dels tres quarts, es virat cap a esquèrra, e los uèlhs fixan sovent l'espectator, çò qu'èra a l'epòca un novelum.
Lo retaule de L'Adoracion de l'Anhèl mistic[modificar | modificar la font]
La paternitat de sas òbras de « Van Eyck » abans 1426 (mòrt d’Hubert) es discutada e l’atribucion a Hubert o a Jan es malaisida. Lo retaule de L'Anhèl mistic (1432, a la catedrala Sant Bavon, Gant), foguèt començat pel fraire e acabat per el en mai de 1432, sens que se sàpia exactament quina es la partida de cadun dels fraires.
Lo Retrach dels esposes Arnolfini[modificar | modificar la font]
Los Esposes Arnolfini (1434, National Gallery de Londres) presenta en pé, dins un interior flamand, un ric marcand toscan establit a Brujas, Giovanni Arnolfini, e son esposa. Lo miralh convèxe al centre del quadre rebat los esposes e Van Eyck alara que los penhavan. Un miralh convèxe penjat e centrat sus la paret del fond e la signatura del pintre mòstran sa preséncia coma testig.
La Verge del cancelièr Rolin[modificar | modificar la font]
La Viege del cancelièr Rolin o Verge d'Autun es un quadre que penguèt Van Eyck per Nicolas Rolin, cancelièr del duc de Borgonha. Es expausat dempuèi 1805 al Lovre. Lo quadre es un vòt, a tempera e òli sus fusta de 66 cm de naut e 62 cm de larg, e foguèt d'en primièr presentat dins la capèla Sant Sebastan de la glèisa d'Autun. Aquela òbra respècta los novelums introduchs pels primitius italians a la prerenaissença mesclant umanizacion dels personatges (lo cancelièr e la Verge an la mèsma talha), l'introduccion del païsatge e dels elements terrèstres dins una òbra sagrada, e la revelacion pincturala de la complexitat arquitecturala per una perspectiva coerenta.
List de las òbras atribuidas[modificar | modificar la font]
- Alemanha
- Verge dins una glèisa (v. 1425), Berlin, Gemäldegalerie.
- Retrach de Baudoin de Lannoy (1437), òli sus fusta, 26 × 19,5 cm, Berlin, Gemäldegalerie
- Retrach de Giovanni Arnolfini (v. 1435), Berlin, Gemäldegalerie
- Verge de Lucques (1436), Francfòrt- de Men, Städelsches Kunstinstitut
- Triptic de Drèsda (v. 1437), Drèsda, Gemäldegalerie Alte Meister
- Àustria
- Retrach del cardenal Niccolò Albergati (1431-1432), Òli sus fusta, 35 × 29 cm, Viena, Kunsthistorisches Museum.
- Retrach de Jean de Leeuw (1436), Viena, Kunsthistorisches Museum.
- Belgica
- La Verge del canonge Van der Paele (1434 ou 1436), Òli sus fusta, 122 × 157 cm, Brujas, Groeningemuseum.
- Retrach de Margareta van Eyck, (1439), Òli sus fusta, 32,6 × 25,8 cm, Brujas, Groeningemuseum.
- Retrach del Crist (1440), Brujas, Groeningemuseum.
- L’Adoracion de l’anhèl mistic (v. 1432), Òli sus fusta, 375 × 320 cm, Gant, catedrala de Sant Bavon.
- Santa Barba (1437), Anvèrs, Musèu reial de las bèlas arts,
- Verge del font (1439), Anvèrs, Musèu reial de las bèlas arts.
- Estats Units d'America
- Lo Jutjament darrièr, (1420-1425), Òli sus fusta (transferit de la fusta), 56,5 × 19,7 cm, Nòva York, Metropolitan Museum of Art.
- La Crucifixion, (1425-1430), òli sus fusta (transferit de la fusta), 56,5 × 19,7 cm, Nòva York, Metropolitan Museum of Art.
- L'Annonciacion, (1435), òli sus fusta transferit sus tela, 90,2 x 34,1 cm, Washington, D.C., National Gallery of Art.
- La Verge amb un chartrós, Nòva York, The Frick Colleccion.
- França
- La Verge del cancelièr Rolin (v. 1430 ou 1435-1436), òli sus fusta, 66 × 62 cm, París, Lovre.
- Itàlia
- La Passion de Jèsus Crist (?), Turin, Galerie Sabauda;
- Romania
- L'Òme del capairon blau, dich tanben Retrach d’un orfèbre (Òme amb un anèl) (v. 1430), Sibiu, musèu nacional Brukenthal.
- Reialme Unit
- Thymotheos (1432), Londres, National Gallery.
- L'Òme del turbant roge, autoretrach ? (1433), Londres, National Gallery.
- Los esposes Arnolfini (1434), Òli sus fusta, 81,8 × 59,7 cm, Londres, National Gallery.
- Retrach de Margarida van Eyck, esposa de l’artista (1439), Londres, National Gallery.
- Madòna de Nicolas van der Maelbecke (inacabat, 1440-1441), Grand Bretanha, colleccion privada.
Lista de las òbras atribuidas al talièr[modificar | modificar la font]
- Veerge amb l'Enfant legissent dicha Verge d'Ince hall, après 1433, Melbourne, National Gallery of Victoria.
- Diptic de la Verge amb l'Enfant e sant Joan, vèrs 1435, París, Lovre
- La Font de vida, vèrs 1445, Madrid, musèu du Prado
- Lo Crist en crotz amb la verge e sant Joan, vèrs 1455, Berlin, Gemäldegalerie
- Sant Jeròni dins son estudi, 1442, Detroit Institute of Art
Jan van Eyck enluminaire[modificar | modificar la font]
Un document datat de 1439 venet dels archius dels ducs de Borgonha sembla indicar que Jan van Eyck èra implicat dins la realizacion de manuscrits enluminats: ne recebèt d'argent per pagar los enluminaires brugés. Pasmens, la question se pausa totjorn de saber se Jan van Eyck participèt directament a la pintura de miniatures encara conservadas fins ara. Los istorians de l'art Paul Durrieu e Georges Hulin de Loo crèron descbrir la man d'Hubert van Eyck e de Jan dins l'apond de fòrça miniatures al manuscrit des Fòrça Bèlas Oras de Nòstra Dama dins la partida las Oras de Turin Milan (uèi en partida destruida). Los fraires son indetificats coma los Mètres G (7 miniatures) e H (6 miniatures). Mas aquela ipotèsi foguèt contestada. Serián de realizacions d'artistas inspirats per l'estil eyckian.[14].
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0, 1,1 et 1,2 Borchert, p. 8
- ↑ Borchert, p. 10-11
- ↑ Tout l'œuvre peint, p. 86
- ↑ Alain Erlande-Brandenburg, Le sacre de l'artiste, Fayard, 2000, p. 143
- ↑ 5,0, 5,1, 5,2, 5,3 et 5,4 Dictionnaire des peintres belges
- ↑ Borchert, p. 8-9
- ↑ Tout l'œuvre peint, p. 83
- ↑ Tout l'œuvre peint, p. 83
- ↑ Borchert, p.10
- ↑ 10,0, 10,1 et 10,2 Tout l'œuvre peint, p. 84
- ↑ Volèm l'entretener per unes grands obratges, per que espreram que se n'ocupa al por venir e que trobariam pas lo parelh al nòstre grat nimai tant excellent dins son art e sciéncia
- ↑ unes viatges alunhats cap a d'estrannhas marchas
- ↑ Borchert, p. 11-12
- ↑ Dominique Deneffe, « La Miniature eyckienne », dans Bernard Bousmanne et Thierry Delcourt, Miniatures flamandes : 1404-1482, Bibliothèque nationale de France/Bibliothèque royale de Belgique, , 464 p.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Till-Holger Bochert, Jan van Eyck, éd. Taschen, Cologne, 2008, 96 p.
- (en) L. Baldass, Jan van Eyck, Londres, 1952.
- R. Brignetti & G. Faggin, Tout l’œuvre peint des frères Van Eyck, Flammarion, Paris, 1969, rééd. 1988, 104 p.
- Albert Châtelet, Jean van Eyck enlumineur, Presses universitaires de Strasbourg, 1993.
- E. Dhanens, Hubert et Jan van Eyck, Albin Michel, Paris, 1980.
- (es) C. Peman y Pemartin, Juan Van Eyck y España, Cadix, 1969.
- C. Sterling, « Jan Van Eyck avant 1432 », dans Revue de l'art, n 33, 1976, p. 7–82.
- (en) C. Harbison, Jan Van Eyck : the Play of Realism, Londres, 1991.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- http://balat.kikirpa.be/peintres/Detail_notice.php?id=5597 modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant, BALaT - KIKIRPA
- (en) Basa de donada de la òbras de Jan van Eyck e de son talhièr sul site del Centre d'estudi dels primitius flamands de l'IRPA (Brussèlas).
- BALaT (Belgian Art Links and Tools)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Bartolomeo Giuseppe Guarneri
Bartolomeo Giuseppe Antonio Guarnieri (lo 21 d'agost de 1698 – lo 17 d'octobre de 1744), conegut com del Gesù, que ho un laütièr cremonés gessit de la dinastia deus Guarneri e autor (amassa dab Antonio Stradivari) deus instruments de la familha deu vriulon los mei famós, mei recercats e jogats per musicians deus màgers. Los sons instruments que son aperats Guarnerius o Guarnerius del Gesù.
Que deu lo son chafre au hèit qu'incorporava la nomina sacra IHS dens las soas etiquetas.
Qu'èra lo hilh Giuseppe Giovanni Battista Guarneri e l'arrèr hilh d'Andrea Guarneri qui èra, eth medish, estat (amassa dab Antonio Stradivari) eslhève de Nicolò Amati.
Lo mei famós deus sons vriulons, Il Cannone, que ho l'instrument favorit de Niccolò Paganini e qu'ei precisament conservat per la ciutat de Gènoa e tocat peu ganhant deu Prèmi Paganini.
Joseph Joachim, Eugène Ysaÿe, Fritz Kreisler, Jascha Heifetz, Isaac Stern, Leonid Kogan, Henryk Szeryng, Itzhak Perlman, Gidon Kremer, Pinchas Zukerman, Michael Rabin, Bartek Niziol, Marie Soldat, Maud Powell, Rachel Barton Pine, Richard Tognetti, Midori e Sarah Chang que joguèn o jogan suber un Guarneri del Gesù.


text:
La circonscription cantalienne
La 2ème circonscription du département du Cantal est composée de 153 communes cantaliennes (Allanche, Alleuze, Ally, Andelat, Anglards-de-Saint-Flour, Anglards-de-Salers, Anterrieux, Antignac, Apchon, Arches, Auriac-l'Eglise, Auzers, Barriac-les-Bosquets, Bassignac, Beaulieu, Bonnac, Brageac, Albepierre-Bredons, Brezons, Celoux, Cézens, Chaliers, Chalvignac, Champagnac, Champs-sur-Tarentaine-Marchal, Chanterelle, La Chapelle-d'Alagnon, La Chapelle-Laurent, Charmensac, Chaudes-Aigues, Chaussenac, Chazelles, Cheylade, Le Claux, Clavières, Collandres, Coltines, Condat, Coren, Cussac, Deux-Verges, Dienne, Drugeac, Escorailles, Espinasse, Le Falgoux, Le Fau, Ferrières-Saint-Mary, Fontanges, Fridefont, Gourdièges, Jabrun, Jaleyrac, Joursac, Lacapelle-Barrès, Landeyrat, Lanobre, Lastic, Laurie, Laveissenet, Laveissière, Lavigerie, Leyvaux, Lieutadès, Lorcières, Val d'Arcomie, Lugarde, Madic, Malbo, Marcenat, Marchastel, Massiac, Mauriac, Maurines, Méallet, Menet, Mentières, Molèdes, Molompize, La Monselie, Montboudif, Montchamp, Le Monteil, Montgreleix, ...) réparties sur 8 cantons pour les élections législatives de 2017 qui sont : Murat, Neuvéglise, Mauriac, Saint-Flour-1, Ydes, Riom-ès-Montagnes, Saint-Flour-2, Naucelles.
Les candidats officiellement déclarés aux législatives de la 2ème circonscription sont au nombre de 12 candidats ( 4 femmes et 8 hommes). Le nombre des Cantalous ou Cantaliens de la 2ème circonscription inscrits sur les listes électorales s'élève à 54303 inscrits.
Le premier tour des élections législatives 2017 dans la 2ème circonscription a enregistré un taux d'abstention important : 44.71 %. Le second tour a connu un taux d'abstention élevé de 48.31 %.
Liste des candidats de la 2ème circonscription - Cantal
Les communes cantaliennes appartenant à la 2ème circonscription
Allanche , Alleuze , Ally , Andelat , Anglards-de-Saint-Flour , Anglards-de-Salers , Anterrieux , Antignac , Apchon , Arches , Auriac-l'Eglise , Auzers , Barriac-les-Bosquets , Bassignac , Beaulieu , Bonnac , Brageac , Albepierre-Bredons , Brezons , Celoux , Cézens , Chaliers , Chalvignac , Champagnac , Champs-sur-Tarentaine-Marchal , Chanterelle , La Chapelle-d'Alagnon , La Chapelle-Laurent , Charmensac , Chaudes-Aigues , Chaussenac , Chazelles , Cheylade , Le Claux , Clavières , Collandres , Coltines , Condat , Coren , Cussac , Deux-Verges , Dienne , Drugeac , Escorailles , Espinasse , Le Falgoux , Le Fau , Ferrières-Saint-Mary , Fontanges , Fridefont , Gourdièges , Jabrun , Jaleyrac , Joursac , Lacapelle-Barrès , Landeyrat , Lanobre , Lastic , Laurie , Laveissenet , Laveissière , Lavigerie , Leyvaux , Lieutadès , Lorcières , Val d'Arcomie , Lugarde , Madic , Malbo , Marcenat , Marchastel , Massiac , Mauriac , Maurines , Méallet , Menet , Mentières , Molèdes , Molompize , La Monselie , Montboudif , Montchamp , Le Monteil , Montgreleix , Moussages , Murat , Narnhac , Neussargues en Pinatelle , Neuvéglise-sur-Truyère , Paulhac , Paulhenc , Peyrusse , Pierrefort , Pleaux , Pradiers , Rageade , Rézentières , Riom-ès-Montagnes , Roffiac , Ruynes-en-Margeride , Saignes , Saint-Amandin , Saint-Bonnet-de-Condat , Saint-Bonnet-de-Salers , Saint-Chamant , Saint-Etienne-de-Chomeil , Sainte-Eulalie , Saint-Flour , Saint-Georges , Saint-Hippolyte , Sainte-Marie , Saint-Martial , Saint-Martin-Cantalès , Saint-Martin-sous-Vigouroux , Saint-Martin-Valmeroux , Saint-Mary-le-Plain , Saint-Paul-de-Salers , Saint-Pierre , Saint-Poncy , Saint-Projet-de-Salers , Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues , Saint-Saturnin , Saint-Urcize , Saint-Vincent-de-Salers , Salers , Salins , Sauvat , Ségur-les-Villas , Soulages , Sourniac , Talizat , Tanavelle , Les Ternes , Tiviers , Trémouille , La Trinitat , Trizac , Ussel , Vabres , Valette , Valjouze , Valuéjols , Le Vaulmier , Vebret , Védrines-Saint-Loup , Vernols , Veyrières , Vèze , Vieillespesse , Le Vigean , Villedieu , Virargues . Ydes ,
Tous les résultats des élections législatives 2017 du premier tour


text:
Anthony Hopkins
Anthony Hopkins (nascut lo 31 de decembre de 1937, Port Talbot) es un actor de cinèma britanic naturalizat estatsunidenc en 2000.
Es una vedeta majora dau cinèma anglo-american qu'es fòrça famós per son interpretacion dau tuaire psicopata canibal Hannibal Lecter dins The Silence of the Lambs (1991). Pasmens, es tanben famós per de ròtles de personatges istorics o literaris e de personatges sorns. A receput l'Oscar dau Melhor Actor en 1991 e foguèt anoblit per la rèina Elisabèt II en 1993.


text:
La seguida de las legidas d’estiu
Sem dins las annadas 10 091 passat la la sautada de la Guilda Espaciala. L’emperor Shaddam IV es au poder, un poder feudau dins tot lu ‘nivers conegut, ente l’umanitat s’es espandida dins ‘na granda pertida, mai-que-tot graça a ‘na sabstança estranha ‘pelada « Espiça ».
L’Espiça atisa lu cerveu, e per quauques umans, lurs fai frutjar las capacitats psichicas. Ne’n mai d’aquò, ela augmenta la durada de vita e preven lu còrs de quauquas poisons, de las malàudias. Saber d’ente ‘la ven es mauaisat, e la quantitat que se pòt dispausar es rasla ; per alhors, quò es pas possible de ne’n far una sintesa. Tot aquò fai que la sóa valor es granda.
Per se desbarassar dau Duc Léto Atréide, una personalitat bassez populara demest las grandas familhas, l’emperor li balha la regença de la planeta Arrakis, chafrada maitot « Duna », la sòla plaeta d’ente es tirada l’espiça.
De segur, i a de las maniganças, un òrdre de sortieras pus o mens benvelhantas, daus merchants per losquaus l’espiça es quitament ‘na dròga, e un monde de conquerir, un monde mai de la gens liures.
Mai que tot, i a filme, de segur que de daissa visar, mas, lu libre, d’enquera ‘na vetz, lu libre es d’una richessa granda, que lu jihad que quò s’i parla, estranhament, fai reson aus actualitats de nòstre paubre monde.


text:
Política
Vielha e Mijaran celebrarà un plen extraordinari pes usatges des bòrdes
04/07/2017
CDA-PNA presentarà ua mocion tà vetar quinsevolh us toristic
Eth pròplèu 13 de junhsèga, er ajuntament de Vielha e Mijaran celebrarà un plen extraordinari damb un unic punt ena orde deth dia: Era mocion presnetada per CDA-PNA entà vetar quinsevolh us toristic des bòrdes antigues que i a en municipi.
Era oposicion principau deth consistòri a forçat era convocatòria d'aguest plen dempús de saber-se qu'era adaptacion des normes subsidiàries des municipis deth país ath Plan Director Urbanístic supausarà era ampliacion des usatges des cabanes vielha entà incorporar era lúdico-familhau.
En Vielha e Mijaran dejà ei proïbit era utilizacion des bòrdes entà usi otelèrs e torisme rurau. Eth pòrtavotz de CD-PNA en ajuntament, Àlex Moga, assegure que "i aurie era possiblitat que se destinèsse a bar o restaurant, de sòrta que se poderie daurir era pòrta ara "mercantilizacion" des montanhes".
Eth baile de Vielha e Mijaran, Juan Antonio Serrano, afirmèc "qu'em dubèrts ath debat, mès era modificacion deth pla director dera Val d'Aran entà adaptar-lo as normes subsidiàries s'aprovèc per unanimitat".
Era oposicion principau deth consistòri a forçat era convocatòria d'aguest plen dempús de saber-se qu'era adaptacion des normes subsidiàries des municipis deth país ath Plan Director Urbanístic supausarà era ampliacion des usatges des cabanes vielha entà incorporar era lúdico-familhau.
En Vielha e Mijaran dejà ei proïbit era utilizacion des bòrdes entà usi otelèrs e torisme rurau. Eth pòrtavotz de CD-PNA en ajuntament, Àlex Moga, assegure que "i aurie era possiblitat que se destinèsse a bar o restaurant, de sòrta que se poderie daurir era pòrta ara "mercantilizacion" des montanhes".
Eth baile de Vielha e Mijaran, Juan Antonio Serrano, afirmèc "qu'em dubèrts ath debat, mès era modificacion deth pla director dera Val d'Aran entà adaptar-lo as normes subsidiàries s'aprovèc per unanimitat".
Manu Moga


text:
18/06/2014
La cata a catonat
Coma soi l'urosa mestressa de la pus genta, la pus crana, la pus brava e la pus polida cata del monde, davant de la far operar, li ai daissat far de catons. Tres seradas de tira, de mascles venguèron li cantar la serenada jos la fenèstra de la cambra. Las doas prumièiras seradas, la cata estimèt mai mos gratilhons que non pas las cançons d'amor dels marros. Lo tresen ser, sortiguèt e tornèt pas dintrar de la nuèch. Me fasiá un pauc pessament per çò que los mascles qu'aviái vist rabalar empr'aquí èran pas gaire polits e un èra francament irange... Mas la cata fasquèt 4 catons dins la nuèch del 8 al 9 de junh e me pense que deviá trevar dins lo canton un Cat-Bachelor per çò que los 4 catons son polidooooons coma tot. Coma son de longa amochonats los uns suls autres, es pas aisit de los fotagrafiar. I arribarai melhor dins un quinzenat de jorns quand se penjaràn a las cortinas…
Publié par Patricia à 07:38
Libellés : Ieu
Aucun commentaire:
Inscription à : Publier les commentaires (Atom)


text:
30/09/2010
26/09/2010
Setembre de 2010
24/09/2010
21/09/2010
La boèmia
19/09/2010
Lo camin de Sant-Jaume
12/09/2010
Me'n vau un momenton
Claude Chabrol
09/09/2010
Jenny Alpha (1910-2010)
Partença
07/09/2010
04/09/2010
Assaja encara...
Los Americans se'n van d'Irac
02/09/2010
Lo territòri de la lenga secreta
Florenci Salesas, escrivan catalan, venguèt passar qualques jorns dins mon país (Roergue) a la fin d'agost. Çò primièr, anèt veire un amic al ras de Perpinhan, pièi passèt pel Lengadòc, davant d'arribar aicí. V'aquí las impressions que m'a mandadas, tanlèu tornat a Sitgés (dins son crane occitan), e que vos liure amb son aimabla autorizacion. La polida fòtò es d'el tanben.
« Aqueste viatge dins lo tieu país m’a representat una experiéncia fòrça fòrta en fòrça senses. Cresi que lo melhor que pòdi far es ensajar d’explicar tot çò qu'a virat per lo mieu cap.
Quand visitas lo “sud de França” te tròbas a legir pertot que te tròbas en Lengadòc. Languedoc, de qué vòl dire aquò ? I a quauques visitants que se demandan s’es pas benlèu la sola partida del mond que se sona segon la siá lenga primigènia ? Cresi que i a pas cap d’estat, cap de país conegut e dobti que i aja gaire comtats, regions, províncias, colonías, o çò que voldràs, que se sonen “Lenga d’Anglatèrra” o “Lenga d’Alemanha” (o seriá melhor dire “Lenga de Yes”, “Lenga de Ja”). Ja lo primièr còp que i passèri amb los mieus parents, qu'ieu èri pichon, aviái demandat qué voliá dire “Languedoc” al mieu paire. El m’o expliquèt coma poguèt, paure òme : “Se sona aital perqué parlavan aicí, e parlan encara, una lenga desparièra al francés, la lenga d’òc.” Èra ja plan plan, aquò. Lenga d’òc, lo luòc ont es parlada una lenga que, per dire “sí”, se ditz “òc”. “Plan divertit ! deviái pensar ieu, mas perqué “òc” en plaça de “adieu”, “amor”, “solelh”, “luna”, “tèrra” o quauque autra causa coma “èstres umans” coma se sonan de tribús d’indians nòrd-americanas ?” demandavi ieu. Mas aquò èra ja tròp pel mieu paire… A partir d’aquel jorn, cada còp que soi tornat far transitar la miá persona per aquelas tèrras, ai jamai sentit qu'anavi en França mas dins aquel país que se ditz amb l’orgulh de la siá lenga. “Una polida manièra de mercejar la maire que t'ensenhèt a t'exprimir” ai totjorn pensat. Per desgràcia, soi arribat a la conclusion que, per èsser un país que s’apela coma la siá lenga, aquela lenga s’i trobava pas gaire…
Lo viatjon que faguèri per la manifestacion [Carcassona, 2009] m’a confirmat la sensacion. Me sarra l'idèa que una sensacion representa pas la totalitat de la realitat. Segur que i a de pòbles, vilas ont encara benlèu pòdi anar e la lenga d’òc nais de la tèrra coma l’èrba fresca e chaupada. Lo país es tròp grand, l’ai vist fòrça pauc, d’una manièra incompleta, desordenada, e poiriái pas traire cap de conclusion ni un expèrt...
Comencèri per montar veire un amic [escrivan tanben], pas luènh de Perpinhan e agèri l’oportunitat de conéisser lo sieu oncle, que parla un catalan extraordinari, una jòia en estat pur. Passèrem tanben la nuèch amb un ex-policièr, un òme savi, trist e cansat, amb un agach lucid sus la vida, una agach ironica e tendre a l'encòp, plen de compacion e umanitat. Lo sieu catalan èra fòrça mai deficient e plen de francimandismes. Passava francés quand sabiá pas quauque mot. M’importava pas. Los países an la realitat qu'an e los sieus parlants fan çò que pòdon. Se pòt pas sovent demandar mai. Ai agut fòrça astre.
Un detalh que m’a afectat fòrça negativament : trobèrem l’oncle qu’èra a caminar per las carrièras del pòble, acompanhat d’una madama. Nosautres, lo saludèrem dempuèi l’autò del mieu amic. Los dos òmes agèron una corta convèrsa en francés. L’oncle acceptèt de nos veire lo lendeman. Totes nos donèrem conget, en francés. “As remarcat qu'avèm ajuda tota la convèrsa en francés ? me fa notar lo mieu amic. Se foguèsse estat sol, li auriái parlat en catalan, mas coma anava amb aquela madama que coneissi pas, l’ai pas volgut avergonhir. Sabèm pas qual es, sabèm pas de qué fa, es benlèu de París… O sabi pas.”
Leiçon apresa : la lenga qu'a Barcelona o a Girona emplegui per demandar, indiscriminadament, sens importar a la raça o al mestièr que fa la persona demandada, ont i a un luòc per crompar lo jornal, es aicí una lenga que pòt avergonhir, far demorar mal, a qual demòstra que la sap parlar. Un signe de normalitat, d'èsser un bon filh del país (quitament pas bon, mas normal, coma lo de quin autre país que siá !). De quitament cultura e rafinament (cresi que coma mai de lengas sabes, mai de manièras diversas a lo cap de pensar : sabèm ja qu'una lenga es pas solament de còdis mas tota una manièra de comprene lo mond, perspectivas desparièras per nos sarrar al nòstre entorn) es convertit en un signe de vergonha, d’estigmatizacion ! Es òrre ! Un autentic pecat ! Una immoralitat vertadièra ! Me resulta tan lag coma amagar sa maire a las visitas perque te fa vergonha que siá vièlha e qu'aja pas de sòus per se reparar las dents… Comprenguèri subitament que dintrar per demandar un jornal o un cocon en catalan (qu'es la lenga originala del país !) dins aquela part dels Pirenèus poiriá jamai èsser vist amb simpatia, mas coma un detalh de “marrida educacion”, que mai lèu incomoda. E justament dins la part del país ont i a lo mai de bandièras catalanas a volar al vent, als balcons, dins las botigas, pertot ! Aicí naut, a la Catalonha nòrd, la catalanitat visuala esclata d’una manièra qu'a ieu personalament m’acaba en aclapant quitament : de bandièras, vestits regionals, souvenirs, tota mena de parafernalia patriotica regionalista t’atacan la vista pertot. Ara, çò qu'auriá de dintrar per las aurelhas, la causa principala del sens de la catalanitat, pica pas a la pòrta de cap de manièra. Dins lo sieu luòc, per l’orifici auditiu s’i introdusís lo francés, un francés omnipresent.
Lo francés a agit – es estat emplegat per agir : la lenga francesa en ela meteissa n'a pas cap de fauta – coma las tortugas americanas d’importacion, amb mai de muscles e mai resistentas, qu’an manjada l’èrba qu'alimentava las nativas autoctònas. Aquelas son vengudas magras e son mòrtas o an fugit dins de luòcs per poder viure tranquilas. O s’amagan jos las pèiras quand veson venir las estrangièras que se son fachas las madamas del luòc e an impausats lors nòrmas e lor sistèma de vida. L’entorn ecologic que las tortugas localas, amb penas e trabalhs (generacions de tortugas, totas fòrça lentas !) avián bastit, aquelas fòrtas an decidit que valiá pas res pus. En question de pauc temps, aquelas joves insolentas e poderosas an avergonhidas las vièlhas nativas, que sòrton ara de l’ostal près de las parets.
Amb aquela leiçon apresa (e fòrça d’autras de mai agradivas, per astre) me donèri conget del mieu amic, montèri a la mieu autò e enfilèri lo mieu camin cap lo país que se sona coma la siá lenga. Qu’anèsse ont anèsse, que demandèsse çò que demandèsse, o fariái tot solament en francés : ieu soi pas degun aicí per venir a donar de leiçons als natius. Poiriái pas ni sauriái èsser tan prepotent. Ai fòrça defèctes mas cresi qu'aquel pas.
Amb la veitura, a mesura que Catalonha desaparéis, Occitània pren fòrça. La plana del Rossilhon se va pauc a pauc encrespant, coma se lo païsatge, a mesura que nos sarram d’Occitània, se montava lo còl de la camisa, en forma de tucs, per se protegir del vent que tota l’estona menaça de tirar la 2 cv en defòra de la rota. La beutat que m’environa me calma. Los rius, los aures, l’èrba e las pèiras se presentan d’una forma doça, amb una armonia classica vertadièra, sens que res destaque. L’òbra de l’òme (sustot l’anciana, mas tanben la modèrna, amb una gràcia e un respècte mai bèl que çò que soi acostumat de veire) nuança lo territòri amb vinhas e autras culturas, amb pòbles, vilas, rotas e camins. Finala d’estiu, lo blat es ja segat. D’enòrmas cilindres de palha pausan, escampilhats pels camps, coma se foguèsson las pèças gigantas de qualque jòc de sustaula.
Milhau. Una evidéncia : las gents mòstran una amabilitat, una dolçor extrèmas. Es totjorn estat aital en totas las autras visitas qu'ai fachas e sembla pas que la causa li calga cambiar. Quauqu'uns dels mieus amics angloparlants ironizan amb lo tèma e me dison totjorn qu'amb ieu totes se mòstran plan perque ieu parli francés amb naturalitat. Lor respondi totjorn qu'aquò’s lo sieu problèma, una lucha d’imperialismes caducats que me tanh pas. A ieu m’interèssa un autre tipe de decadéncia que considèri fòrça mai reala. Lo mieu internacionalisme es fòrça desparièr al sieu. Coma catalan ai una vision del mond parallèl. Eles, quand viatjan, agachan la bandièra del luòc ont van. Ieu agachi las gents que i a dejós. Vau pas en Itàlia, en França, al Reialme-Unit, mas en Bretanha, al Piemont, en país de Galas… totjorn amb un gredon e una libreta per cambiar aqueles noms contra de nòus, se los tròbi al luòc que visitarai.
N’i a que s’acontentan amb las frontièras artificialas qu'an establidas los estats coma vertats absolutas indissolublas. O compreni se te fa guitèra pensar. Mas s'as lo cervèl acostumat a te pausar de questions tot aquò resulta fòrça insufisent, pas exacte, frustrant. Quitament las autras frontièras, las qu'ieu tròbi mai justas, o son d’artificialas ! Avèm d’admetre qu'o podèm pas saber res malgrat que la realitat cambia constantament. Nos caldriá èsser mai umiles e admetre que sabèm pas res. Los estats an gastat fòrça sòus e esfòrces a desinformar las gents sus lor istòria, lor identitat autentica. E aital los parents veson d’un missant uèch lors filhs quand assajan de dire la vertat : “Pòdes pas saber mai que los libres, tu qu'a pena sabes legir !” Te creiràn pas jamai quand lor diràs qu'aqueles libres son estats escriches per las tortugas estrangièras. En mai d’aquò, lo ganhant serà totjorn fòrça mai atractiu per la màger part de las gents... A ieu, aquela màger part de las gents, de còps, me fa sentir tendre, d’autres me fa pena e mai d’un còp me fa ràbia. Mas m’agrada fòrça la minoritat qu'aimi. Sèm pas melhors que los autres, de segur. Quauqu'uns de nosautres sèm quitament un pauc marridas personas, mas nos avisam de çò que se passa, parlam lo meteis lengatge. Nos cal pas gastar tròp de saliva per convéncer l’autre de cèrtas vertats fondamentalas. La nòstra pena e la nòstra jòia son la meteissa... Es universal : l’indian del Perú qu’es dins la capitala e qu’es trufat per lo rèsta quand dubrís la boca e daissa anar los primièrs mots en quitchua ; lo vièlh pagés frisian avergonhit per lo sieu filh perque degalha la lenga de Goethe cada còp que parla ; lo parlant d’una lenga chinesa minoritària convencut que çò que li sòrt dels pòts es un “dialècte” corromput, que li caldrà parlar mandarin als filhs se vòl que sián quicòm lo jorn de deman ; lo torista que protèsta pels afichas de las botigas en catalan, perque el es vengut per prene lo solelh en Espanha e qu’en Espanha li caldriá parlar espanhòl, unicament, entièrament, cartesianament… Las variantas, las situacions, las colors, las literaturas e las pas-literaturas seràn multi-sonoras, prendràn de formas mai variadas, coma variadas son las caras dels monstres inventats pels empèris.
E ieu, ailà, al mitan de Milhau, a practicar lo mieu francés... Lo francés. Lo parlan los vièlhs e los mainats. Lo parlan los chineses e los negres. Las femnas, los òmes. Totes los adolescents fan coma los ases en francés. Lo cambrièr que te servís aimablament lo cafè. L’arab que te demanda l’ora. Las encargadas del musèu de la vila, que s’esforçaràn quitament de parlar coma se foguèsson de París. Lo policia. Lo lairon. Lo mètge. L’assassin... L’occitan ? Lo parli ieu a votz bassa. Los libres que pòrti amb ieu (Lafont, Bodon, Aubanèl, Miramont, que pòrti de l’ostal ; Calelhon, encara mai Bodon e d'autras que fa encara pauc que sèm estats presentats). Lo parlan las insufisentas placas bilingas. Lo parlan tanben, mas, las pèiras, las parets, lo païsatge amb sas montanhas. L’occitan lo parla l’amic de Perpinhan. L’occitan lo parlas tu. L’occitan lo parlava tanben aquel botiguièr timid que crompèri aquelas camisetas de Macarèl. Sabes pas tanben qual lo parlava ? Èri ieu a Milhau a esperar que me portèsson lo dinnar, dins un restaurant marroquin que i a al mitan d’una carrièra estrecha fòrça polida, que ne soveni pas lo nom. Legissiái las poesias de Calelhon, una de las novetats. Per darrièra, me sarra una femna vièlha. Deviá aver 75 ans o quicòm coma aquò. Èra benlèu mai jove, mas s’èra estrossejada la cara amb l’alcòl. Anava vestida amb una rauba ridicula, coma una adolescenta dels ans ochanta. Los pèls brutes, las dents negras. Los uèlhs coma d’aiga, l’alen que pudiá lo vin. Se sarra e me ditz : “Pouvez-vous me donner trente centimes, s’il vous plaît ?” Trenta centimes ! Perqué justament trenta centimes ? Abans qu'ieu pòsca reaccionar, s’aboca sul libre, de sòrta que lo sieu cap pòrta literalament sus la miá espatla, coma s'ela foguèssa la grua e ieu la bastissa. “Qu’est-ce que vous lisez ?” E ieu li respondi qu’es una poèta occitana, que ieu vòli parlar occitan. E ela reacciona quand reconéis benlèu quauques mots : “Oh, le patois ! Pòdi pas mai parlar patois amb degús ! Lo patois se lo manjan los lombrisses. Las gents d’ara parlan solament francés. Degús se soven de res. Mas es normal, es aital la vida...” Li balhèri un bilhet de 5 euròs. Espèri que s’es poguda emborrachar amb de vin un pauc mai bon uèi.
Las botigas de libres ? Ja t’ai parlat de la trista experiéncia a la Maison du livre a Rodés. A Milhau, trobèri un polit establiment ont crompèri los que te diguèri a la seccion que invariablament se tròba jos l’umiliant nom de “literatura regionala”, perque demòra pas cap de dobte que parlam d’un produch de segonda categoria. Cal marcar las diferéncias amb çò qu'es important de vertat…
Rodés. Meravelhosa vila, meravelhosa catedrala, meravelhoses gents. L’amabilitat, la doç sabor de Milhau es perlongada... L’occitan sembla desaparegut. Lo mieu còr contunha de se fendre. M’avergonhissi de mon manca de fòrça, de plorar tant aisidament. Cossí o suspòrtas tu ? Cossí tos amics, los que luchan amb tu o suspòrtan ? “Je m’accuse…” Comenci de legir lo libre de Bodon que te diguèri [Lo libre dels grands jorns]. Dises qu'es estranh e, pel pauc que vegèri a l’Ostal Bodon, òc qu'o sembla qu'arribarà un moment que s’i tornarà. Per ara, mas, es un tèxt polidissim e tristissim ont un òme que li an donat tres meses de vida se lamenta de la desaparicion de la siá lenga. Cada fuèlha es un grand poèma en prosa ! Vertat es que fòrça literatura occitana qu’ai legit es un plang sus aquel tèma. Mas qué s’i pòt far ? E sustot, quin plang tan dolorós ! Quitament dins un cafè de Rodés una cambrièra se sarrèt de ieu e me demandèt se m'arribava quicòm. “Pas res, lo libre que legissi parla de causas que fan plorar” li respondèri amb tota la sinceritat del mond.
Rodés encara. Las carrièras son estadas panadas pel francés, una lenga que tanben totjorn ai aimat. Me fa pena que siá una arma tarribla aicí. Quina fòrça mai devastatritz a agut ! Es coma una princessa bèla e jove qu'an impausada coma cara publica, coma ambassadora culturala. Ela sap pas res. Es solament un instrument perfièch per provocar la somission. Tan perfièch que los sometuts protestaràn contra aqueles que lor diràn la vertat de los que perdèron.
Camini e camini e ai un nós al còl. Gaireben pòdi pas respirar. La frustracion enòrma de me sentir pichon per comunicar tot çò que lo mond pèrd amb aquel afar es insuportabla. Soi tornat a l'ostal amb lo còrs fòrça cansat e lo còr fòrça mogut. Dins aqueles moments sentissi una pena encara mai bèla que la qu'aviái quand venguèri. Soi anat a Occitània e Occitània m’a afectat. Es aital, lo territòri de la lenga secreta. » (Agost de 2010)


text:
Mascarvila
Mascarvila[1][2] ( Mascarville en francés) es una comuna lengadociana de Lauragués, situada dins lo departament de la Nauta Garona e de la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Tolosa situat al nòrd de Lauragués al còr d'Occitània a 30 km a l'èst de Tolosa suls rius de Gojona e de Dragona.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Molin de vent del sègle XVII (monument istoric)
- Glèisa
- Castèl de Mascarvila e pargue (monuments istorics)
Personas ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
-
Instants poétiques - 7Par Daniel Blaise dans Instants poétiques le 26 Mai 2015 à 06:00
La fillette qui dansait sur les miroirs de Buren
Tags : fillette, dansait, miroirs, buren
-
Commentaires1Quimerc'hMardi 26 Mai 2015 à 16:11
La nòvia (Traduction en français demain)
Com un plumajon blanc La nòvia se n’anava Que nevava lo tranc Suu camin d’on passava La mair drin au darrèr Pareishè tota trista E lo pair que disè « Que lo temps passa viste » Era, sola au devant, Saunejava hueitiva, E lo sorèlh galant De lutz que la vestiva Devant sus uelhs charmants Dinc a la fin deu monde Autorn deus sos vint ans L’amor hasè la ronda E lo vent deu ceu blu Tota bruma acaçava Non i avo nat escur Ta d’era quan passava Com un plumajon blanc Qu’estó viste passada E que deishè lo tranc De har la soa nevada.
Los de Nadau (en langue occitane)2quimerc'hMercredi 27 Mai 2015 à 21:49
LA MARIEE
Comme un flocon blanc
Allait la fiancée
L’aubépine neigeait
Sur son chemin
La mère un peu en arrière
Paraissait toute triste
Et le père disait
« Que le temps passe vite »
Elle, seule devant
Rêvait, fugitive
Et le soleil galant
L’habillait de lumière
Devant ses yeux charmeurs
Jusqu’à la fin du monde
Autour de ses vingt ans
L’amour menait la ronde
Et le vent du ciel bleu
Chassait tout nuage
Il n’y eut rien d’obscur
Pour elle quand elle passait
Comme un flocon blanc,
Elle fut vite passée,
Et l’aubépine cessa
De laisser tomber la neige.
Ajouter un commentaire


text:
-239
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -239 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Guèrra dei Mercenaris. Après lei desfachas de Hannon lo Grand, una pichona armada foguèt fisada a Hamilcar Barca per alunchar de la capitala la menaça dei mercenaris en revòuta e de seis aliats. En despiech de son inferiotat numerica, Hamilcar averèt la batalha dau riu Bagradas que li permetèt de reconquistar Utica e de jònher la cavalariá numida de Naravas.


text:
386
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 386 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Data tradicionala de la bastida dau Monastèri de Sumela dins lo nòrd-èst d'Anatolia.
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
En China, observacion d'una supernova dins una zòna dau cèu mau definida que correspond probable a la constellacion contemporanèa dau Sagitari. Lo fenomèn durèt de 60 a 115 jorns e sa natura precisa (nova ò supernova) es pas encara totalament fixada.


text:
Vermandovillers
Vermandovillers es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vermandovillers Es un vilatge rural picard del Santerre situat a 15 km al sud-es de Péronne, facilament accessible pels autoroutes A1 e A29, aital coma per la anciana rota nacionala 29 (actuala RD 1029)
Vermandovillers est un village rural picard du Santerre situé à 15 km au sud-est de Péronne, aisément accessible par les autoroutes A1 et A29, ainsi que par l'ancienne route nationale 29 (actuelle RD 1029)
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
De las traces d'una villa gallo-romaine an #èsser d'amassadas en la municipalitat[1]
Des traces d'une villa gallo-romaine ont été retrouvées dans la commune[2]


text:
06/09/2016
Daus òmes que tomban, per Joan Ganhaire, episòde 5
E quo es partit per La Bòla, sur la dralha de madama Fleury, noveu nom de la Natalena...
L’aviá plan coneguda, la Natalena, brava dròlla, genta coma tot, que era demorada tres ans au 36, s’era maridada coma un òme un pauc mai ageat qu’ela, tots dos eran demorats quí benleu sieis mes, e puei, lo malor. Lo paubre era tombat dau cirier, tenetz ,lo que i a, pareis, dins lo pitit vergier dau 36, lo vesetz, vautres ? òc plan, lo vesem. Mòrt de plan còp. La paubra dròlla cuget pas se’n raviscolar. Los vesins fagueren tot çò que pogueren per l’aidar, puei un jorn, ‘la laisset lo país, qua’iment sens ren dire, mas quauques còps de fiaus, trapats per las fenestras dubertas, avián assabentat la vesina dau 34 qu’ela ‘viá trobat dau trabalh sus la còsta, dins un cafe o un restaurant dich daus Tamaris dau costat de la Bòla. Mas vos parle quí de i a benleu quaranta ans, ent’es aura ? A son nom, quo era pus Daumonteil, quo era Mma Fleury , vòle dire Vva Fleury. Anetz, bomba, la Bòla, tant que la dralha es frescha…
La Bòla, la Baula, coma escriven aici, quo es quauquaren, daus quilometres de plaja, daus quilometres de bastiments nuòus boirats a quauques vestigis dau segle XIX. A la sason, quò deu i fermijar de monde en canaçons de banh, mas au mes de març, un dimercres a nuech tombada, i a pas grand monde per t’assabentar. Fauguet segre lo baloard de la Plaja que sec l’ocean, dins un sens mai dins l’autre per trobar nòstre cafe brassariá dau Tamaris. Era dubert, quo era desjà ‘na chança, perque tot au long de la lonja corba, cafes de la Plaja, de l’Ocean, daus Brisants, de la Marina, de la Peirada, dau Vent Ploiau, avián nonmas a perpausar daus volets barrats, daus rideus baissats, e dins los melhor cas, de las plancartas marcant una data mai o mens luenh de dubertura. Mas aus Tamaris, quo era pas parier, mai si i’viá queraque pas grand monde. Quauques cobles de vielhs fasián mina de s ‘aisinar, bevetant quauqua liquossiana d’avant disnar. (De segre)
Joan Ganhaire
18:50 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
25/11/2016
Daus òmes que tomban, episòde 18, per Joan Ganhaire
Tornats rua Madama, plen de chausas a veire au còp, Au cuenh de la rua de Vaugirard, nòstra veitura, lonja e negra es environada de brigons. Quò i es, Franciscò se’s fait massar a fare Diu sap qualas coquinarias, e an conegut l’empagalhaire de l’autòrota, ai, ai, som bon per tornar de pè a la maison e laissar Franciscò en gabia a Paris… Mas non. Sap pas ente lo bogre a trobat ‘na cocarda blueia, blancha, roja, quo es las colors d’emperaqui e una brava casqueta qu’un paubre menaire de veitura oficiala deu trobar en dire. La policia es quí nonmas per lo protegir e desvirar la circulacion que la brava limosina en plen mitan de la rua geina quauque pauc.Te li fot un estufladís d’urgença, lo que nos fasiá fugir redde, en laissar daus uns còps una partida de nòstre raubadís sus plaça, perque, de la coa de l’uelh, vene de veire quauquaren mai : una jòuna femna, nas en l’aer, un papelon a la man, sembla cherchar quauqua adreça… Se planta davant lo 24… Mas ‘la visa Caüsac, demorat sol coma ‘na babòia, tornat a sos auvidors, vira los talons e pren la galòpa. Franciscò es desjà quí , los brigons enquera au garda-a-vos a l’autra riba de la rua, dos estuflets breus, fonça, trissa, bomba, la dròlla a desjà près de l’avança, Franciscò la sec dau mielhs que pòt, e vos promete que quo es quauquaren, quela lonja veitura negra que ziga-zaga dins la rua de Fleurus, en sens interdich, mas rai ! monta sus los trepadors, fai sautar en l’aer los paubres pietons, se garar tan bien que mau las veituras d’en faciá. Dau cuenh ente sei demorat, que pòde pas laissar Caüsac tot sol, vese dispareisser mon monde dins una rua a mança, puei ren pus. (de segre)
Joan Ganhaire.
19:25 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (1)
11/11/2016
Daus òmes que tomban, episòde 16, per Joan Ganhaire
L’engiletat se dobla d’umilitat, Monsieur lo Comte… Deuriam prener de las leiçons, Franciscò e io. S’en sec una lonja discutida ente comprene que lo Baron a levat las sòcas, mas quòqui zo sabiam desjà, un terrible accident, monsieur le Comte, que madama la Barona a pus vougut demorar dins queu chasteu e resta aurà dins son apartament de l’avenida Fòch, confida dins lo dòu, lo degreu e lo maucòr. Mossur Gaëtan, coma vos, mossur lo Comte, a, a, ven de temps en temps drubir lo chasteu per lo temps d’una chaça, revire per far cort. Mas pas de Natalena en vuda, pas de jounessa que seriá venguda distraire mossur lo Baron, oh, vous n’y pensez pas Monsieur le Comte ! Bon e ben, quo es pas aqui que vam trobar la dralha de nòstra veusa a repeticion. Marceu, quo es son nom, nos acompanha a la grilha d’entrada emb fòrça corbacelas. Una frasa, una sola, e Caüsac se tòrna a la nuech. Ce fut un plaisir, Monsieur le Comte, pas comme cette jeune femme que vint m’importuner hier soir… Ne’n faguet qua’iment cornabudeu, Monsieur le Comte, entau quela garça fai pas solament nos segre, ‘la nos copa avança, e d’una brava lonjor, demai. ‘La benleu eschapat lo papelon que m’es ‘ribat dins las pautas, mas a pas obludat de l’aprener fiau per ‘gulha, la pita loira. Vas veire que ‘la sera passada chas tot nòstre monde e que’la ne’n saura mai que nautres…
Una ideia li venguet, a Caüsac. La dròlla a l’aer de far coma nautres, la prend la lista a la debuta, e vai la segre cinrc’a la fin, laidonc , vam la prener a rebors, quela lista, lo quau qu’es lo darrier ? Mercadier, lo de las pilulas per far ‘nar, menaire, au Luxemborg ! Quo es un pauc viste dich, que los francès i an quauquaren, lai, coma un parlament, e que semblan reçaubre quauque rei d’Africa que las ruas son plenas de policiers, de gardas a chavau tots emplumassats Lo quite Franciscò es coinçat. Rua de Vaugirard, tu pensas ! Nos veiqui desvirats sus lo Baloard Sent Micheu jurcinc’au Baloard dau Montparnassa, rua de Rennes, rua de Vau… Merda, quo es enquera barrat… E quo es entau que los curiós que esperavan lo rei negre agueren drech a l’espectacle suplementari d’un pitit tipe subretot ocupat a empaischar lo monde de massar los grands còps de cana blancha qu’un grand avugle esborissat, sos auvidors sus las aurelhas, donava de drecha e de mança. (de segre)
Joan Ganhaire.
19:41 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
30/10/2016
Daus òmes que tomban, episòde 14, per Joan Ganhaire
En esperar la chocrota que tarda a venir, estudie de prep lo papelon voiatjaire. Cinc noms quí dessus. Baron Uber de l’Enclusa, rua de l’Ipòdròme, a Sent Clod a davalat los eschaliers de son chasteu testa prumiera lo 25 de mai 1963, granda fortuna de familha, Albert Wienzner, Baloard Murat, XVI°, marchand de tableus, tombat de la fenestra dau quatriesme lo 13 de Feurier 1967, coleccion fabulosa d’impressionistas, e de surealistas, Xavier Houssoy, cortier ? sens precision, Avenida de Vagram, auriá eizilat sus quauquaren lo 6 de septembre 1969, fractura de la clòsca, armator proprietari d’una flòta de quatre o cinc cargòs, son vesin de la plaça daus Ternes, Joao DaSilva Soares, francò-bresilian, importaire de cafe e de pas mau de chausas, tuat lo 8 de novembre 70 per una peira tombada de la façada de son ostal particulier e Pierre-Enric Meracadier, dau labòratòri farmaceutic dau mesma nom, rua Madama, a una gulhada dau Luxemborg, eu tanben a davalat sos eschaliers per lo darrier còp lo 14 de decembre 70. E ben, per dau brave monde quo ne’n es dau brave monde. Totas mòrts declaradas accidentalas aprep enquesta seriosa.Cò que manca dins lo papier de Clunhac… La chocrota rieba, veiram quò pus tard.
Son pas tranquillas las paubras femnas de l’ostelariá. Eran pertant prestas a totas las civilitats per contentar queu paubre mossur que i veu pas e sembla pas en tròp bona santat. Auriam degut las assabentar sus l’umor chamjanta de Gaëtan. La tisana lor a volat per la testa e la pòrta lor a petat per las fessas que n’an pertant pas bien grassas. Me asarde a un pitit tustadís a la pòrta, seguit d’un unlament fotetz me lo camp nom de Diu, ai mestier de ren, quo es io, Julian…(de segre)
Joan Ganhaire.
09:58 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
14/10/2016
Daus òmes que tomban, episòde 12, per Joan Ganhaire
Queu monde son plan onestes, que vodrían pas que quela persona se siaiá facha dau mau, que vodrián pas laissar en França una meschanta ideia de l’Empire dau Solelh Levant. Ai pas tot comprès, mas ben pro per taschar moien de’n saber un pauc mai sus quela dicha persona que porriá plan èsser l’aromaire de mon comissari.Quauques gestes un pauc disconvenients sus un biais interrogatiu m’assabenten que la personna esversada sembla èsser una femna, mas quo es tot çò que nòstras coneissenças recipròcas de la lenga de l’autre me permeten de descrubir. Laisse queu comissariat de desvirats ‘vancès que quauqu’un se sovene qu’un pitit tipe magre s’interessava un pauc tròp au comissari Clunhac, que, justament, venem de trobar matrassat dins son bureu. Serenada plena d’imprevist ! Un pitit vent tebie que josleva un pauc de pouvera e quauque retrum ven me placar a la chamba un bocin de papier chafrolhat. Me creiretz si voletz, mas quo es una lista de noms, de plaças e de datas, a tots los còps, quo es lo trabalh de Clunhac per Caüsac.
Plasent coma ‘na codena mau rasclada, lo Gaëtan. Avem viste fait lo torn dau problema. Quauqu’un a saubut que ‘viam comandat queu trabalh a Clunhac, quauqu’un que voliá pas que quò nos tombe entre las mans, que a fait lo viatge de Paris, a prengut la pena de venir aromir lo comissari, mas que sa fugida s’entraupet dins la banda nipona, que a perdut son preciós papelon, que l’asard a fait que m’es tornat tombar entre las mans, vòle dire las chambas. Prumiera deduccion, quo es quauqu’un, una femna, d’après, que a auvit o escotat la conversacion telefonica coma Clunhac, que comprend nòstra lenga, que vòu copar la rota a nòstra chercha, a saber quauqu’un que vòu protegir Natalena Daumonteil-veuva Fleury-veuva de Gueranda-segurament veuva Quauqu’un Mai.(de segre)
Joan Ganhaire.
14:34 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
09/10/2016
Daus òmes que tomban, episòde 11, per Joan Ganhaire
Aprofechí un movement de fola degut a l’arribada d’un grope de japonès sens novelas de l’autòcar que los ‘viá pausats plaça dau Pantéon per me raletar dins lo corredor que menava au prifond dau comissariat. Quauques bureus vitrats voides a questa ora, manca un ente un paubre tipe aviá l’aer de passar un meschant moment entre dos inspectors en braç de chamisa. Coratge, camarada, subretot, avoa ren, pas un mot, silenci, as ren fait, se son trompats de tipe, creu un vielh de la vielha que a conegut quò sap pas quant de còps. !
Passat los pissadors d’aisat coneitre a l’odor, quauquas pòrtas barradas, a, una ente i a marcat comissari Clunhac, desrengetz pas. Sei plan cortès, tuste dos còps, ren. Benleu es pas quí, finalament. Drube la pòrta. Degun. A si es plan, dos pès que passen jos lo bureu, ‘na chadiera esversada. Riscava pas me respondre, lo comissari. Es esplamit contre lo mur, e fai ‘na bona siesta. Ne’s pas mòrt, mas si s’esvelha, aura segurament un brave mau de testa, que d’aqui, vese la brava fendassa que a au mitan dau front. L’estatua en bronse que li a fai quò jai pas luenh. Risque dos pas, per cas que sus lo bureu i auriá dau corrier per Gaëtan. Ren. A pas bien ‘gut lo temps de trabalhar per nautres que quauque arcandier mau content dau comissari es vengut li tornar sa monuda. Delicatament, tòrne surtir, boisse d’un mochenas pas tròp pròpe la ponhada de la pòrta, mancariá pus nonmas de quò que me fase massar per aver estordir queu dich Clunhac que vene de veire per lo prumier còp.
Dins lo al dau comissariat, quò vai pas en se dobant. Los japonès an pas tornat trobar lor car, mas an tornat trobar lo menaire eslonjat jos un portau de la rua de l’Estrapada emb una brava massaròta sus la clòsca. Fau creire que i a quauque meschant vent que bufa de ser dins lo V°. Demai, un que parle un pauc lo francès, es trapat e explicar a fòrça de molinadas de braç, que, en ‘ribar au comissariat, quauqu’un s’es foitat en galopar dins lor grope, es tombat per terra, s’es relevat e a tornat fugir sens dire fava.(de segre).
Joan Ganhaire.
10:15 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
30/09/2016
Daus òmes que tomban, episòde 10, per Joan Ganhaire
Tot a fet plasent coma endret. Doas pitas femnas, de las sòrs si comprene bien, tenián la botica, e nos troberen de las chambras que donavan sus lo dernier, luenh daus bruchs de la circulacion. Nautres, coma lo Franciscò, nòstra periòda parisenca, quò se passava pas emperaquí, mai pus leu dau costat dau XIX°. Restavam rua de Crimea, entre l’avenida de Flandra e lo canau de l’Orcq. Eram tranquilles, quí. Trabalhavam laidonc per Jò de Montsoris, especialitat agencias postalas e forgons blindats, a ! Quaus sovenirs, te rapelas quante ‘viam restat los tipes de la Brinks Baloard Mac Donald e los de Cash Service rua d’ Aubervilliers, e la pòsta de la Pòrta de Pantin ! E la de la rua de Tanger ! Quau domatge que Jò aie degut restar sas activitats. Tres balas en plen pitre, de la part de Simon Piau de Chen, pas tròp urós de veire nòstra equipa lo chaupir aprep lo còp de la rua Ordener. Marcatz bien que quò li portet pas bonur, au Simon, que eu e dos de sos aracandiers bonheren pro longtemps dins lo canau Sent Martin. Franciscò ne’n a jamai tròp parlat, mas me damande si una nuech ente era pas de tròp bona umor, era pas ‘nar passar sos nervs sus la banda de maufasents dau XVIII°.
Quo es per quò que dins la serenada, aní sens grand dangier de me far trasconeitre aus rensenhaments au commissariat de la rua Cardinau-Lomonge ente lo nommat Clunhac deviá aver començat d’amassar los rensenhaments si gentament damandats per son ancian colega. Aime pas tròp rentrar dins quilhs establiments que me fan tròp pensar a daus punhets un pauc tròp sarrats, a daus barreus un pauc tròp solides, a de las sarralhas un pauc tròp barradas. Me faguí enquera mai pitit que natura, a penas visible demest los beus brigons en unifòrme, los inspectors en manteus de plòia, las vessas massadas baloard Sent German, un pilòt d’estudiaires esmalits contre quauqua refòrma de l’ensenhament, cinc o sieis negres que un benleu aviá fait quauquaren, un coble de toristas que venián de se far raubar lo pòrtafuelha, una dròlla qu’aviá nonmas retrobat de sa bicicleta l’antivòl sonhosament estachat ad’un luminier de la rua Cuvier. Sens granda reüssida, damandí aprep lo comissari Clunhac, daus còps era pas quí, daus còps era tròp ocupat, daus còps, que li voletz au comissari Clunhac, quo es personau...(de segre).
Joan Ganhaire.
06:59 Publié dans Joan Ganhaire, Daus òmes que tomban, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
Conferéncia d'Olmütz
La Conferéncia d'Olmütz (o tanben Tractat d'Olmütz o Umiliacion d'Olmütz) èra una conferéncia diplomatica se debanant lo 29 de novembre de 1850 entre Àustria, Prússia e Russia. Marquèt la fin dau conflicte diplomatic deis annadas 1849-1850 entre Àustria e Prússia. Lei Prussians deguèron acceptar totei lei condicions austrianas, especialament la disparicion de l'Union d'Erfurt e l'evacuacion de l'estat d'Èssa Cassel, sota la menaça d'una invasion menada per leis Austrians e seis aliats alemands.


text:
Bonjorn,
coma nos cherchem dau monde per venir nos aidar a far viure n˛stra "paubra linga", nos vos envoiem lo compte-rendut de n˛stra AG.
(Per aderar, qu'es 10 Ç per l'annada a venir !)
UNION OCCITANA
CAMILA CHABANEU
Lo Grand Lac
24300 JAVERLHAC
union.occitana@yahoo.fr
COMPTE-RENDUT DE L' ASSEMBLADA GENERALA
Camille Chabaneau dau 11 de decembre (annada sociala oct˛bre 2008-septembre 2009)
Presents : Bernadeta Restoin, Gineta Dumaine, Patric Ratineaud, Philippe Mousnier, J. Peire Reidi, Alain Millet, Odeta Marcillaud, J. Glaudi Puyraveau e Jaumeta Beauzetie.
Excusats : Marie Passerieux, Georges Colas, Enrieta Belly, Sergi Belly, Mad˛ Mousnier, Jan Ganhaire.
ATELIER ź Cors de linga Occitana ╗ e Conferenšas : Responsable : J. Pierre Reidi.
Los cors se fagueren a Lussac de oct˛bre a marš, sia 18 sesilhas (30 oras) emb 'na ź construccion pedagogica ╗ que permetet au monde de bien progressar. Una dotzena de personas an profitat de quilhs cors gratuits.
Per tucar mai de monde, 'questa annada los cors se faran a partir de feurier, a Nontron. (Nos z˛ tornaram dire en janvier).
Un
cors fuguet filmat per l'equipa de FR3 Bordeu (en occitan) que
presentet tanben lo vilatge de Vilajalet (libre dau J. P. Reidi). La
mesma equipa de FR3 filmet lo Maršau Belly, que parlet de la
resistenša ente eu participet activament en julhet
1944.
Conferenša de M. Dugros sus las femnas cataras a la Sala de las Festas de Nontroneu, plan interessanta.
Participacion a la festa de Javerlhac (la Odeta, lo Patric e lo J. Peire)
Conferenša
sus la Linga d'Oc a Dornasac (organisada per lo Parc)
Dictada occitana a Senta Crotz de Maruelh (J. Peire)
Intervencion a la festa ź des mots et des mets ╗ a Mialet (la Odeta e lo J. Peire)
Lo J. Peire Reidi a metut sos cors de l'an passat sus Internet : www.jpreydy.canalblog.com (150 personas an consultat lo site pendent au moens 10 minutas !).
Convencion sinhada emb los Gentes Goiats coma lo Parc.
Velhadas de repeticion aus Champs e a Charemnac, a la festa de Javerlhac, a la festa de la trufa de Sta-Crotz de Maruelh e la Prumiera Jornada a Pueg'Gut plan interessanta coma la participacion de diferentas coralas, chantadors... daus productors fermiers e de nombros articles dins la premsa... (la prumiera paja de Sud-Ouest !) Bona participacion...
La 2a Jornada se fara lo 24 d'abriu, un dissades a partir de 17 oras a St-Auvenš a la Maison de Pa´s (J. Gl. Ducourtieux). Una convencion sira sinhada coma lo Parc e los GG coma l'an passat.
Las velhadas per aprener las chanšons chausidas son au programme: lo 22 janvier a Pueg'Gut, (los Gentes Goiats), lo 19 de feurier a Maisonais (J.Peire Meriguet) e lo 19 de marš a Las Salas, (Michela DupÚ)
Lo CD a estat enregistrat per lo Patric e las s˛rs Nadal (Anne-Franšoise e Suzela). A escotar sus : www.chanson-limousine.com e p˛t estre copiat, a volontat ! Possibilitat de far d'autras velhadas de repeticion.
ATELIER ź CONTES ╗ Responsabla : Odeta Marcillaud
Animacions a Pens˛u,
Maisons de retraitas (Nontron, St-Pardol...)
Participacion a la festa de Javerlhac
Visita dau B˛sc dau Leberon a Ajac emb las pinturas dau Piare Rapeau e los contes colectats per la Jaumeta.
Visita au Saut dau Chaslard de las pinturas dau Piare Rapeau e legenda d'Ajac per la Jaumeta.
ATELIER ź LIMUS'OC ╗ (Literatura e Musica Occitana) : Responsabla : Jaumeta Beauzetie
ź L'Endurmida ╗ (conte sus l'ist˛ria de la linga occitana) fuguet presentada a la Festa daus Brodichons a St-Pardol de Maruelh en oct˛bre 2008 e en 2009 e lo 12 de decembre 2009 a la Festa de la Trufa a Maruelh.
Una novela version fuguet facha emb de las chanšons, de las lecturas de poemas, de las nh˛rlas.
A la fin de la ź representacion ╗ lo monde demoren per pausar de las questions, qu˛ nos faguet vraiment plaser. En mai, lo J. Peire Reidi parlet daus ap˛rts pre-ind˛ europeans e celtes a n˛stra linga e lo Jan Ganhaire, present tanben, prenguet la paraula per dire tot š˛ que se fai dins la region Aquitania, dau biais daus elegits.
Nos faudria far de la publicitat per far virar 'quela novela version de l'Endurmida a las festas de paIs ˛ far de las velhadas. (espectacle de 1 ora Ż). Nos damandaram un repas per lo paiament ! (nos som 6)
Lo Parc a editat una plaqueta de l'Endurmida, que nos balhem a la fin de l'animacion.
ATELIER ź POESIA ╗ : Responsable : a trobar !
Nos essaierem de far una velhada dins un cafe a Pueg-Gut, per veire, mas i avia un pauc tr˛p de bruch... 4 personas nos laisseren lur e-mŔl per tornar un autre c˛p, dins un autre endrech...d'autres nos disserem que qu˛ lur avia plagut e disseren qu'ilhs tornarian.
Faudria trobar d'autres endrechs (cafe)... mai adaptats ! (un c˛p per trimestre). Nos veiram coma la Janeta dau Molin de chas Pey a Auginhac.
L'atelier ź Poesia ╗ participet tanben a l'omatge a Piare Rapeau 'queste estiu a Ajac.
ATELIER ź MEMORIA DAU BOES ╗ Responsable : (a trobar)
Trabalh coma lo Parc sus la mem˛ria dau boes... emb un grope de teatre ź Parlar Negre ╗
Nos 'vam tucar 500 Ç e los GG, tanben. Lo Patric Ratineaud nos tornet dire que nos deviam trobar de las edeias per tucar quilhs s˛us dau Parc. Nos faguerem remarcar que qu'era un plaser de trabalhar coma la Estefania Pouplier, persona plan agreabla, que fai un trabalh remirable per l'occitan e que nos aida beuc˛p.
Nos 'vam reflechir a daus projets serios per lo mes de janvier. (fot˛, publicacions... expausicions...) La Jaumeta Beauzetie pensa far la sega de son libre ź Gents de Mestier ╗ per veire lo monde, trente ans apres e una expausicion de sas fot˛s (negre e blanc) per far virar dins los vilatges. Lo Philippe Mousnier (lutier) vai veire de son costat...
La velhada daus Champs (Champs-Romain) fuguet plan apreciada.
NOVEU ATELIER : TOPONIMIA : Responsable : Jan Bernat Besse
M. Besse, aderent de n˛stra associacion aimaria s'ocupar de quel atelier : micr˛-toponimia.
Nos fau trobar una sala e dau monde interessat.
A perpaus de Toponimia, lo Patric Ratineaud pensa que lo Parc deuria veire coma lo Ives lavalada per qu'eu 'chabe lo trabalh qu'eu a fait sus lu territori dau Parc (tot lo biais Nauta-Viena es fait mai las comunas de Mialet, los Champs... ) per far un libre coma 'queu qu'eu ven de publiar : ź PÚrigord Nord-Est, l'origine des noms de lieux ╗.
DAMANDA DE SUBVENCIONS :
Coma nos som 'na novela associacion, nos ne podem pas aver de dossier directament, nos devem rencontrar M. Hauptmann que s'ocupa de las subvencions. Lo RV es prengut per lo dimarts 15 de decembre).
CALENDRIER DE LAS ANIMACIONS PER LO PARC :
Nos fau far lo calendrier de n˛stras animacions per lo Parc avant lo 15 de janvier.
Lo rap˛rt d'activitat e lo rap˛rt financier (presentat per lo Alain Millet) fugueren aprovats a l'unanimitat.


text:
20/05/2013
"Benvenguda en Perigòrd", au cor dau film emb los comedians
Marçau Peironi nos a convidat a rencontrar los jòunes comedians e comedianas dau licee Bertran de Born de Perigüers, per veire una projeccion en avant-prumiera de lor film " Benvenguda en Perigòrd ". Los comedians son daus escolans dau cors d'occitan en terminala , mas estudian l'occitan dempuei la classa de siesieme. Lo licee a participat au finançament de l'afar.
Lo trabalh comencet en decembre 2012. Los textes fugueren escrichs per cinq escolans, trabalhats coma lor professor Marçau e Laurent Labadia, lo meteire en scèna. Avem aura un film de quatre tableus, en occitan , jòs-titrat en francés : "La dralha en occitan","Lo botareus", " Lo cosmetic" e per chabar, "lo preservatiu". Las tematicas son quela de l'atge daus autors-comedians, tractats sur lo mòde de l'umor e de la derision costumiers de Laurent : "Perigòrd, civilizat dempuei 15000 ans". Los que coneissen Laurent saben que es plan exigent sur la qualitat de la diccion e l'interpretacion. Demai, Marçau Peironi, velhet à la qualitat de la lenga. L'equipa de Detz TV an assuregut la realisacion emb lor profesionalisme abituau e tot fuguet virat en una lonja jornada entre Mensinhac e Montanceis. Beucòp de trabalh per los jòunes actors ! Lo resultat es un film risolier, mocandier e que fai calcular, tot parier. Quò fai plaser d'auvir quilhs jòunes parlar la lenga.
Quilhs "neo-perigòrds" venen de pertot e parlen tot parier plan ben la lenga, s'en serven per parlar de las chausas de tots los jorns, d'un biais plan naturau. Tres d'entre ilhs an desjà fait dau teatre e daus uns volen far lo "casting" de Detz TV a Bordeu lo 1er de junh.
Queu film sera leu presentat sur Detz TV(vos informarai tanleu de la data), mas sera de segur projectat a l' Estivada de Rodez, aus festivals de cort-metratge e sur Viure al Pais.
Los escolans sont trapats de preparar lor bac e volen gardar contact emb la lenga l'an que ven : i a de las associacions, daus cafes òc un pauc pertot dins las vilas universitarias! Lor soatam plena reüssida per lor examens !
Guilhem Francés
PS : veire sur queu blògue, l'album "Benvenguda en Perigòrd- lo film"
veire tanben lo blògue de Marçau Peironi sur l'ensanhament : http://enseignementdeloccitanendordogne.blogspot.fr/2013/04/benvenguda-en-perigord-lo-film.html
20:10 Publié dans Actualitats, Cultura e literatura en òc | Tags : detz tv, martial peyrouny, laurent labadie | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
Quan sòi nascut, sòi nascut en autona,
Eth pair Bacchus m'ac avè tot dit
E quem batièn dab eth chuc dera trelha
E que'm dèn nom de " Sans Souci "
A dètz ans qu'anavi tar'escòla
Que parlavi dab Isabo e Catin,
Que'm disèn qu'avèi eths sarrampilhs
Mès que n'èra qu'eth chuc deth arrasim.
A vint ans qu'avèi ua mastressa,
Que la prengoi e non la trobèi mes.
En cercant plan que trobèi'ra botelha,
Praubes amics, n'ac èi pas tot pergut.
A trente ans, ath mes bèth deth mié atge,
Passavi eth temps aus plasers de l'amor.
Que'm hè mes gòi ua taula garnida
Qu'era mes bèra dauna deth castèth.
A quaranta ans eth frair que'm demanda
De partatjar eths sués bens dab eths miés.
Jo n'ei pas nat partage a hèr,
Cabaretièrs seràn miés airetèrs.
A cinquanta ans qu'avèi seishanta botelhas,
Hasoi present aths mainats de Bacchùs,
Hasoi present aths mainats dera trelha
Sens' desbrembar eths mainats " Sans Souci ".
A seishanta ans un pè ena tomba
Ei plan viscut, que'm sòi plan divertit,
Après'ra mort que'm hiquèn en carròça,
Dera mia vita non an pas hèit autant.
Petits ausèths que cantatz sus'ra mia tomba,
Anatz díser e cantar aths quate cuenhs deth mòn
Anatz díser encara aths quate cuenhs deth mòn
Eth pair Bacchùs ei mort d'aver tròp chucat.
Fermer


text:
615
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 615 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra còntra lei Sassanidas amb una tiera novèla de desfacha. Aqueu còp, l'armada pèrsa ataquèt l'Anatolia Orientala. Agantèt Calcedònia e de negociacions comencèron entre Bizantins e Sassanidas. L'emperaire Heraclius (610-641) estudièt l'opcion d'una vassalizacion, çò que permetèt d'obtenir lo retirament deis envasseïres en Siria. Ansin, l'Empèri Bizantin poguèt contuniar la guèrra.
Africa[modificar | modificar la font]
Aksum[modificar | modificar la font]
Acuelh per lo rèi Armah de Maomet e de sei companhons qu'èran persecutats en Arabia. En cambi, Maomet enebiguèt ai musulmans de menaçar leis interès aksumitas. Aquel enebiment demorèt en vigor fins a 640.
America[modificar | modificar la font]
Palenque[modificar | modificar la font]
Mòrt de Muwaan Mat que foguèt remplaçat per K'inich Janaab Pakal Ièr.
Asia[modificar | modificar la font]
Peninsula Aràbia[modificar | modificar la font]
Una partida dei premiers musulmans, aquelei victimas de violèncias en causa de l'absència de proteccion clanica, foguèron obligats de s'exilar dins lo Reiaume d'Axom.
Empèri Sassanida[modificar | modificar la font]
Après la presa de Damasc (613) e de Jerusalèm (614), una armada pèrsa menada per lo generau Shahin Vahmanzadegan ataquèt Anatolia. Se dirigiguèt vèrs Constantinòble (→ 616). En fàcia d'aquela situacion, lei Romans demandèron de negociar. Pasmens, aquò èra una finta per se restablir e la guèrra contunièt (→ 616).


text:
Geri Halliwell
Geraldine Estelle Halliwell, mai coneguda coma Geri Halliwell (Watford, Anglatèrra, 6 d'agost de 1972) es una cantaira anglesa de musica pop. Foguèt membre del grop Spice Girls, que coneguèt una granda capitada mondiala durant la decada de las annadas 1990. Partiguèt del grop per entamenar una carrièra de solista en 1998, tres ans abans la dissolucion de la formacion.
Discografia[modificar | modificar la font]
- Schizophonic (1999)
- Scream If You Wanna Go Faster (2001)
- Passion (2005)


text:
Totas las publicacions, las cartolinas e las cartinas de l’Occitania e des valadas son venduas, emè malhas, bandieras, borsas de tela, borachas, sacs e autres pichòts objècts, a l’Institut d’Estudis e al Musèu d’Espaci Occitan, mas pòlon decò èsser mandats per pòsta: per pagar e aver autras informacions contactar al telefòn o per mail la segreteria.
DIZIONARIO OCCITANO_ITALIANO_OCCITANO, Norme ortografiche, morfologia e vocabolario italiano-occitano a cura della Commissione Internazionale per la normalizzazione linguistica dell’Occitano Alpino; vocabolario occitano-italiano a cura de Rosella Pellerino, Espaci Occitan, 2008, 18 €.
Après ans d’estudis, recercha e empenh per la difusion e la valorizacion de la cultura occitana, es naissut lo premier vocabulari de lenga d’òc, a cura de l’Associacion Espaci Occitan, Region Piemont e de la Comunitat Montana Val Maira. Reglas generalas, transcripcions foneticas, nòrmas ortograficas e mai de 10.000 equivalenças lexicalas per s’orientar en l’ortografia e lo lexic de l’occitan alpin oriental e de sias nombrosas variantas localas.
VAL MAIRA – Ambiente, cultura e tradizioni di un’affascinante valle occitana, AA.VV, Piùeventi, 2011, 19.50 €.
Un territòri que estona per la ricchessa de l’istòria e de la cultura, l’encharm des tradiccions secularas e l’ambient, ente las ruaas de fondon respectosament emè la natura a l’entorn: a la descubèrta de la val Maira e de sa extraordinaria autenticitat. 320 paginas, mai de 400 fotografias a color, introduccion sus istòria, cultura, art e arquitectura, idèas enogastronomicas, peculiaritats naturalisticas e propòstas excursionisticas, descripcions des 14 comunas de la valada, entervistas e testimonianças, part toristica emè informacions sus temp libre e minjar e durmir en valada.
Le chiese di MISTA’, I tesori romanico-gotici delle valli Grana, Maira, Varaita e Po, Bronda, Infernotto. Rosella Pellerino e Davide Rossi, Piùeventi ed Espaci Occitan, 2012, 19.50 €.
Guida a la descubèrta de l’istòria, pinturas a fresc e tresòrs de mai de 80 glèisas, santuaris e chapèlas romanicas e gòticas, espanteaas per las valadas de l’antic Marquesat de Saluces. Mai de 300 fotografias a colors, fichas sus istòria e cultura, cartas del territòri, 18 itineraris tematics.
MISTA’, Itinerario romanico-gotico nelle chiese delle valli Grana, Maira, Varaita e Po, Bronda, Infernotto. Davide Rossi e Rosella Pellerino, Piùeventi, 2006, 18 €.
Guida a la descubèrta de l’istòria, pinturas a fresc e tresòrs de mai de 70 glèisas, santuaris e chapèlas romanicas e gòticas, espanteaas per las valadas de l’antic Marquesat de Saluces: pas simples edificis, mas luècs de culte e misteri da l’extraordinaria belessa artistica, encharmats dins lo mistic silenci del territòri.
CARTOLINE DELLA VAL MAIRA, fòto Roberto Beltramo, textes Tiziana Raina e Silvia Musso, 2011, 0,60 €/cad – 5 € paquet da 10 cartas.
Las originalas e sugestivas imaginas del fotògraf Roberto Beltramo, inspiraas da la genuinitat di vers escrichs da Tiziana Raina en la varianta occitana elvesa e da las didascalias de Silvia Musso devenon cartolinas postalas da collepcion, sugestions da gardar, da donar e da mandar per navisar e contiar sias raïtz, lo patrimòni linguïstic, la bellessa del territòri. La collepcion comprend 10 diferents subjècts.
Carta Valadas occitanas, 2 euro.
Las valadas occitanas vistas a travèrs lhi dessenhs de Marco Bailone.
BLÒC NÒTAS, catalogo delle associazioni culturali e dei gruppi musicali occitani, 2010, gratis.
L’idèa vòl promòure las pichòtas e grandas realtats des valadas alpinas que fan part de l’istòria e des tradiccions de lenga d’òc. Lo catalòg presenta lhi grops musicals e de dança, associacions e centres culturals, empenhats en la valorizacion e difusion de la cultura occitana en Piemont e qu’an aderit a la requiesta de l’Associacion Espaci Occitan.
OCCITANIA, UN’IDEA SENZA CONFINI, de Enrico Lantelme, Alberto Gedda e Gianni Galli, Espressione Creativa editore, Torino 2006. gratis.
Una recercha, una transmission radiofònica, un libre per contar una cultura emè raïtz anticas e sensa confins geografics: l’Occitania. Terra de la Lenga d’Oc, estudiaa a l’escòla, di trobadors e de la viola qu’encara encuei companha las festas d’istaa sus nòstras montanhas. Un pòpol que ven da luenh e qu0a sabut traversar l’istòria e sobrar las bòinas di confins gardant las tradiccions, las formas expressivas, l’identitat. Un exemple de coma mec coneissent e retrobant sias raïtz sie possible reconoisser aquelas de lhi autres. La societat d’encuei nos demanda pròpi aquò: gardar nòstre fardèl cultural sensa perdre la vuelha de coneisser e de se confrontar. La richessa de nòstra civiltat ven da las culturas qu’un bòt coma encuei an vivut e vivon ental nòstre territòri.


text:
MUSÈU Sonòr de la Lenga Occitana, se prepausa coma veirina e sussidi didactic per coneisser en manièra amusanta e dinamica la cultura occitana. A travèrs de postacions sonòras, coma dins un viatge virtual, venon presentaa l’extraordinària tradiccion literaria, la música, l’istòria e tuchi lhi aspècts de la vita materiala e sociala del territòri de lenga d’òc. Dins lo Musèu es possible cerner la lenga de navigacion entre italian, occitan, francés e anglés.
Quarque fòto!
vòl en Occitania: l’installacion presenta encharmantas calaas en Occitania per un vòl sus lhi pòsts mai rapresentatius
mila ans d’Occitania: la richa istòria d’Occitania, contaa
veste-te! buta-te las vestas occitanas!
lenga occitana: descuerb lhi sòns de la lenga occitana
minoranças linguisticas: las minoranças linguìsticas d’Europa
valadas occitanas: caracteristicas des valadas occitanas
paraulas: paraulas e poesias d’Occitania
raitz: descuerb si ton conhòm es occitan e la sia origina
pluma e penèl: art e literatura d’Occitania
sal chamin…


text:
Alejo Vidal-Quadras
Alejo Vidal-Quadras Roca (tanben s'emplega la forma Aleix en catalan), nascut a Barcelona lo 20 de mai de 1945, es un fisician, escrivan e òme politic catalan.
Es licenciat de Sciéncias Fisicas e professor de Fisica Atomica e Nucleara a l'Universitat Autonòma de Barcelona.
Es estat president del Partit Popular de Catalonha (1991-1996), deputat al Parlament de Catalonha (1988-1999), senador autonomic de la representacion del Parlament de Catalonha (1995-1999).
Foguèt elegit membre del Parlament Europèu en 1999 e reelegit en 2004. Dempuèi 2004 n'es tanben lo vicepresident.


text:
Saint-Bonnet-de-Valclérieux
Nom desconegut en arpitan (Saint-Bonnet-de-Valclérieux en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Santa-Casqueta-de-Valclérieux a situat a 45 km al nòrd-es de Valéncia, 20 km al nòrd de Romans-sus-Isère (cap de-luòc del costat), a 16 km al nòrd-es de Sant-Donat-sus-lo Herbasse, a 14 km al sud-oèst de Roybon e a 20 km a l'oèst de Sant-Marcellin.
Las municipalitats limitrophes son Miribel, Sant-Laurent-de Onay, Montrigaud, Sant-Michel-sus-Savasse, Dionay e Sant-Antoine-lo Abbaye.
Saint-Bonnet-de-Valclérieux est situé à 45 km au nord-est de Valence, 20 km au nord de Romans-sur-Isère (chef-lieu du canton), à 16 km au nord-est de Saint-Donat-sur-l'Herbasse, à 14 km au sud-ouest de Roybon et à 20 km à l'ouest de Saint-Marcellin.
Les communes limitrophes sont Miribel, Saint-Laurent-d'Onay, Montrigaud, Saint-Michel-sur-Savasse, Dionay et Saint-Antoine-l'Abbaye.


text:
La Capèla Puèg-aut
La Capèla Puèg-aut, oficialament en francés La Chapelle-Péchaud, es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Peiregòrd, administrada pel departament de Dordonha e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània, venguda comuna associada de Castelnòu e La Capèla dempuèi sa fusion emb Castèlnòu e Fairac en 1972, efectiva en 1973.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
- Capèla. Lo mot capèla agèt los sens successius de « partida de la glèisa de Tors que gardava lo mantèl, la cappa, de Sent Martin, de « partida de glèisa emb un autar segondari » (sens encara conservat), puèi de « pichona glèisa » [1]. A moment donat, La Capèla Puèg-aut èra benlèu una annèxa d'una autra parròquia.
- Puèg-aut. Lo borg es a 262 m d'altitud, sus un planòl, çò qu'explica lo nom del vilatge e del castèl.
Istòria[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
En 2013, la populacion de la comuna associada de La Capèla Puèg-aut es de 106 abitants
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- glèisa romanica de La Capèla Puèg-aut, retocada als sègles XVI et XVII.
- Castèl Puèg-aut (sègles XVII e XVIII).
- crotz osannièra del sègle XVIII.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 143


text:
21/05/2013
"Los braves jorns de Perdilhòta" , darriera novela per Joan Ganhaire
« Fau jamai correr doas lebres en mesme temps, mas perqué pas tres ? ». Quo es benleu lo noveu biais de dire que se podriá inventar per parlar de Joan Ganhaire. Nòstre famós, actiu e prolific autor occitan perigòrd vai surtir pas mens de dos obragtes en dos mes e un tresesme es enquera en preparacion ! Nos a reçaubut a Valuelh per nos parlar de sa darriera novela.
« Quo es l'istòria, d'un paisan , lo Massime, un vielh garçon, coma se'n troban sovent dins nòstre ranvers, un pauc coma lo Tranuja, l'un de mos autres personatges. L'òme, totjorn coifat de son vielh beret enfonsat a ras de cilhas e d'aurelhas, menava sa vita ordinària coma sa vielha mair e sa sauma, la Friqueta.Quant un meschant jorn, sa vita fuguet desvirada per la risca de perdre doas chausas de las mai importantas per eu...Veiquí la debuta de l'afar ! Mas queste còp, quo 'chaba per s'adobar un pauc a la fin.».
Queu libre est bravement ilustrat per Joan-Marc Simeonin. L'autor nos confiet escriure chasque jorn a l'enser, davant sa chaminèia, pendant una ora e demiá. « 'Chabe d'escriure nonmàs quante ai la seguida per l'endoman, entau quo es mai aisat per tornar començar ». « Me fau tres, quatre mes per escriure un libre entau e juscinc'a a un an per un policier ».
Filh d'un perigòrd dau nontronès et d'una femna de Sentonja, Joan s'instalet dins la valada de la Drona coma medecin, 'vanceis que de venir Conselhier Generau de Brantòsme , Conselhier Generau delegat a la lenga e la cultura occitanas, escrivaire( entre autres !). Tròba sovent son inspiracion dins son experiença personala o b'etot dins daus dires que l'i fugueren contats per lo monde d'en per aquí, quante era medecin. Entau, tot semble pres de n'autres, possible, vertadier, nos fai pensar a dau monde que coneissem. Perdilhòta , per exemple, es un nom de vilatjon dau ranvers. L'istòria ne'n es que mai interessanta, dins un estile plan vivent, riche de braves expressions e de vocabulari.
Guilhem Francés.
« Lo braves jorns de Perdilhòta », edicions lo Chamin de Sent Jaume, 12 € .
Important : La prumiera presentacion e signatura de queu libre es per se far a
Brantòsme lo dissabte 25 de mai, partir de 10 oras 30 a la libraria Lanard,
en preséncia de l'autor, de l'ilustrator e de l'editor, Jan dau Melhau .Un rendetz-vos de pas mancar !
18/01/2013
Concors literari dau Bornat dau Perigòrd per l'annada 2013
A l'occasion de sa 94ema felibrejada, Lo Bornat dau Perigòrd tòrna far son concors literari annadier emb l'ajuda de l'Institut Eugene Le Roy. Veiquí las categòrias que podetz presentar :
1. Poesia (maxi 100 vers).
2. Pròsa : conte, novela o raconte, essai o roman.
3. Teatre : peça en un acte.
4. Revirada en occitan d'òbras en lenga francesa o estrangiera.
5. Chançon : texte e musica.
6. Eituda istorica : monografia sus 'na comuna o un terrador.
Totas las òbras deven estre redijadas en lenga d'òc e mandadas en doble exemplari emb 'na revirada, manca l'eituda istorica que pòt se far solament en francés. Mandat abant lo 31 de mai de 2013 a l'adreça seguenta :
Lo Bornat dau Perigòrd / Concors literari 2013
13 charriera Kleber 24000 Perigus
Per daus rensenhaments e de las precisions : revue.lobornat@laposte.net. Lo palmarès sirá proclamat a la felibrejada de Brageirac lo 6 de julhet de 2013 per la remesa de la baniera dau Bornat a la merariá.
10:16 Publié dans Actualitats, Cultura e literatura en òc | Tags : lo bornat, le bournat, félibée 2013, felibrejada 2013, litterature en occitan | Lien permanent | Commentaires (2)


text:
Los sòcis de plen drech son totas las personas fisicas majoras d’edat, independentament de la lor origina o nacionalitat e de la lor posicion politica, ideologica, culturala o sociala, que s’engatjan a trabalhar per permetre la realizacion dels objectius inicials de l'Assemblada Nacionala Occitana e que ne son pas estats expulsats per cap motiu.
Los sòcis benefician de totes los dreches e son sosmeses a totas las obligacions prevists dins los Estatuts de l'Associacion.
Per vos inscriure coma sòci de plen drech, vos pregam d'emplir l'enquista çai-sota:
Tota inscripcion coma sòci de plen drech es somesa a l'obligacion de:
* L'escotisson annual se pòt pagar per chèc a l'òrdre de l'Assemblada Nacionala Occitana, o per virament sul RIB de l'Associacion.
** La mençon "Accèpti la Carta e la signi" que se tròba dins l'enquista val coma signatura.
L'Assemblada Nacionala Occitana es una associacion qu'a per tòca d'amassar totas
las fòrças vivas de la societat occitana per restaurar la dignitat nacionala occitana.
Residéncia Bèla Auròra
18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93


text:
Neftis
Divessa de l'Egipte antica hilha Not, divessa deu cèu e de Geb, diu de la tèrra; adonc qu'ei tanben la sòr s'Isis, d'Osiris e de Seth. Deu medish biais qu'Osiris esposè la soa sòr Isis, Neftis que's maridè dab Set. Totun qu'avó un hilh dab Osiris: lo diu Anubis deu cap de chacal. Qu'ei representada potant lo ieroglif qui vòu díser "ostau" suu cap com un capèth. Com la divessa Bastet, qu'ei associada au sistre (instrument de musica de pecussion). Qu'èra mei que mei venerada a Eliopòlis e qu'èra considerada au còp protectriça (e mai que mai protectriça deus faraons estant qu'avèva emparat lo diu Òrus mainatge) e terribla.


text:
Diego Maradona
Diego Armando Maradona, nascut le 30 d'octobre de 1960 a Buenos Aires, es un fotbolaire argentin. Joguèt al pòst de mitan ofensiu.
Escaissat El Pibe de Oro, Pelusa, Dieguito, o encara Lo Mèstre, es considerat amb lo brasilièr Pelé coma un dels dos melhors fotbolaires de l'istòria del fotbòl. Un sondatge sus Internet organizat per la FIFA en 2000, l'elegiguèt Melhor Jogaire del Mond.
Maradona, venceire de la Copa del mond de fotbòl en 1986, estela de las annadas 1980 e 1990 e icòna de l'equipa de Nàpols, a agut de problèmas d'addiccion a la cocaïna, çò qu'a perturbat sa carrièra de jogaire professional.