text:
Jimmy Carter
James Earl "Jimmy" Carter, Jr ( Plains, Georgia 1924 ), politician nòrd-american del Partit Democrata, foguèt senador a l'Assemblada Generala de Georgia (1962-1966), governador d'aqueste estat (1971-1975) e president dels Estats Units d'America (1977-1981).
En 2002 Carter recebèt lo Prèmi Nobel de la Patz, guerdonat "per sos esfòrces infatigables per trobar de solucions pacificas als conflictes internacionals, per impulsar la democracia e los dreches umans, e per encoratjar lo desvolopament economic e politic dels pòbles".
Somari
Enfància e joventut[modificar | modificar la font]
Carter nasquèt lo 1 d'octobre de 1924 a Plains, un vilatjòt de l'estat de Georgia, e èra l'ainat de quatre fraires. Sos parents, James Earl Carter e Bessie Lillian Gordy, èran pageses e de religion baptista practicants.
Dempuèi qu'èra plan jovenèl, Carter demostrèt qu'èra un escolan talentós, que li agradava la lectura. Mai tard, foguèt admés a l'universitat Georgia Southwestern College, e obtenguèt son diplòma de Sciéncias a l'Acadèmia Navala dels Estats Units en 1946. Aquela meteissa annada se maridèt amb Rosalynn Smith. Carter foguèt lo 59en dels 820 estudiants de sa promocion. Mai tard, estudièt la fisica nucleara e la tecnologia del reactor a l'Union College, a mai s'arribèt pas jamai a acabar aqueles estudis.
Carter foguèt destinat als sosmarins de l'ocean atlantic e del pacific e foguèt lèu causit per l'amiral Hyman Rickover per participar al programa de sosmarins nuclears. Malgrat que son intencion èra de far carrièra dins la marina, quand se moriguèt son paire en 1953 demissionèt de sas responsabilitats militaras per se trachar del negòci familiar de cacauètas, dins son vilatge.
Carrièra politica anteriora a la presidéncia[modificar | modificar la font]
Jimmy Carter comencèt sa carrièra politica a de plaças modèstas dins d'organs locals coma la comission escolara de Plains. Malgrat aquò, lèu capitariá de progressar: en 1962 foguèt causit pel Senat de Georgia e dos ans mai tard obtenguèt sa reeleccion per un segond mandat.
En 1966 decidiguèt de se presentar coma candidat per la Cambra dels Representants dels Estats Units. Quand vegèt que son adversari del Partit Republican abandonèt la lucha pel seti per presentar sa candidatura coma Governador de Georgia, Carter decidiguèt de far parièr. Perdèt las eleccions e tornèt a la venda de cacauètas, encara que passèt los quatre ans seguents a preparar sa candidatura per se tornar presentar coma governador en 1970.
Aquela annada obtenguèt la nominacion del Partit Democrata e vencèt lo candidat republican Hal Suit durant las eleccions per venir governador. Dins son discors inaugural, en 1971, Carter sorprenguèt los georgians e lo demai del país amb un al·legat contra la discriminacion raciala, çò qu'èra fòrça inabitual dins aquela environa, lo sud dels Estats Units, ont encara dominava la segregacion entre blancs e negres. Precisament, demest sas primièras accions coma governador figurava la de situar fòrça afroamericans dins de pòstes administratius importants.
Presidéncia dels Estats Units[modificar | modificar la font]
La legislacion georgiana empachava Carter de se presentar a un segond mandat aprèp la fin del primièr, en 1975, çò que lo faguèt abandonar sa foncion e se concentrar sos esforces sus la corsa presidenciala. Quand dintrèt dins las primàrias presidencialas del Partit Democrata de 1976, fòrça gents consideravan que teniá pas gaire de possibilitats de ganhar en fàcia dels autres candidats mai coneguts a nivèl nacional. A despièch d'aquò, l'escandal del Watergate encara demorava fresc dins la memòria dels electors, e lo fach que Carter foguèsse pas membre de la classa política de Washington supausèt un avantatge per a Carter. La mesa en practica d'una estrategia intelligenta li permetèt de ganhar la nominacion del Partit Democrata a la presidéncia dels Estats Units.
Carter entamenèt la campanha electorala amb un avantatge important segon los sondatges sul president republican Gerald Ford, en part pr'amor que l'indult d'aqueste a Richard Nixon èra estat plan impopular. Malgrat aquò, Ford dapassèt remontèt e faguèt mermar la distància entre totes dos, ja que l'electorat aviá de dobtes davant aquel candidat pas gaire conegut qu'èra Carter. Fin finala, Carter acabèt venceire de las eleccions del 2 de novembre de 1976, amb 50,1% dels vòtes, mentre que son rival Ford n'obtenguèt 48%. Aital, venguèt lo primièr candidat del Sud Prigond a èsser elegit president dempuèi 1848.
Son mandat foguèt marcat per de capitadas importantas en politica exteriora, coma los tractats sul Canal de Panamà; los Acòrds de patz de Camp David, tractat de patz entre Egipte e Israèl; lo tractat SALT II amb l'URSS e l'establiment de relacions diplomaticas amb la Republica Populara de China. En politica interiora, son govèrn creèt los ministèris de l'energia e de l'educacion e enfortiguèt la legislacion sus la proteccion de l'environament.
Dempuèi qu'abandonèt l'Ostal Blanc, s'es dedicat a far lo mediador dins de conflictes internacionals e a metre sa notorietat e prestigi al servici de las causas umanitàrias. En 2002 foguèt recompensat amb lo Prèmi Nobel de la Patz e s'ha distingit en literatura, sent autor de mantun libre.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Governador de l'Estat de Georgia
- Candidat a la presidéncia dels Estats Units designat pel Partit Democrata
- Laureat del Prèmi Nobel de la Patz
- Prèmi Nobel american
- Naissença en 1924
- President dels Estats Units d'America


c: text/html

text:
Adopcion
En drech de la familha, l' adopcion del latin (la) adoptare (etimologicament : ad optare, « de causir ») significa « donar a qualcun lo reng e los drechs de filh o de filha ». Es a dire, l'adopcion es una institucion per que un ligam de familha o de filiacion foguèt creat entre l'adoptat, mai sovent un enfant e lo o los adoptants, los seus nòus parents que son pas los seus parents biologics. L'adoptat ven l'enfant de l'adoptant (ligam de filiacion) e obten donc de drechs e de devers morals e patrimonials.
L'adopcion pòt aver per objectiu de povesir als besonhs d'un enfant per l'establiment d'una filiacion alara que ne manca car es orfanèl. L'adopcion pòt atal permetre a una persona, l'adoptant de transmetre son eretatge car a pas d'enfant. Pòt tanben eissir de la volontat de crear una familha.
L'adoptat pòt èsser un enfant minor o un major[1], un orfanèl, l'enfant del conjunt, o un enfant abandonat volontàriament o retirat dels parents par l’Estat. L'adoptant es una persona sola o un parelh [2], un estrangièr o lo conjunt del parent de l'enfant.
Segon lo drech local, l'adopcion pòt èsser simpla, plenièra, confidenciala o obèrta veire internacionala se l'adoptat ven pas del mèsme país que l'adoptant. De notar que lo drech musulman conéis pas l'adopcion permet una autre procedura: la kafala. Lo drech positiu pòt far coexistir aqueles diferents sistèmas, o n'autoriza sonque d'unes.
La procedura d'adopcion consistís mai sovent en una procedura prealabla d'abandon o d'adoptabilitat de l'enfant seguent d'una procedura d'agrement per l'adopcion e d'enregistrament d'aquela dins l'estat civil.
Somari
- 1 Istòria
- 2 Formas d'adopcion
- 3 Drech internacional
- 4 Proceduras
- 5 Problematicas actualas
- 6 Annèxas
Istòria[modificar | modificar la font]
Primièras formas d'adopcion: establir una descendéncia[modificar | modificar la font]
Coneguda dempuèi l'Antiquitat mai anciana, l'adopcion foguèt practicada correntament sonque a partir dels romans. A Roma, l'adopcion se pòt dire « imperiala » e aver per objectiu la designacion d'un successor oficial. Concerna donc mai sovent d'adultes que son adoptats per un autre adulte avent pas de descendéncia a qui transmetre lor patrimòni.
Disparicion, reprobacion de l'adopcion[modificar | modificar la font]
A la fin de l'Antiquitat, l'adopcion desapareguèt en Euròpa, quitament foguèt enebida dins qualques condicions.
- « L’adopcion medievala, qu'èra juridicament instituida coma filiacion fictiva, podava sonque existir se l’adoptant èra en estat de procrear, çò qu'enebissiá l’adopcion als eunucs e als impotents. Quitament, èra « contrari a la vertat » e impossibla segon la natura que l’adoptat foguèt considerat coma lo filh fictiu d’un adoptant que seriá estat mai jove que el perque, dins la natura, lo paire es necessàriament mai edat que lo filh[3]. »
De l'autre costat de la Mediterranèa, l'adopcion es enebida pel drech musulman. S'agís d'una interpretacion de verset 4 e 5 de la sorata 33 de l'Alcoran :
- « Dieu a pas mes dos còrs a l'òme ; acordèt pas a las vòstras esposas lo drech de la vòstras maires, nimai als vòstres filh adoptius aqueles del vòstres enfants »
- Nomenatz los òstres filhs adoptius del nom dels seus paires, serà mai equitable debans Dieu. S'o coneissètz pas lors paires, que sián los vòstre fraires en religion e los vòstres clients; siètz pas copables s'o sabiètz pas; mas es un pecat d'o far cientament… ».
A la plaça, foguèt instaurada la kafala, un sistèma de plaçament sens modificacion de la filiacion.
Reabilitacion de l'adopcion[modificar | modificar la font]
Abans l'adopcion que coneissem dempuèi la segonda mitiat del sègle XX, existiguèt mai d'una formas d'adopcion que las mai ancianas venon del drech ellenic puèi del drech roman. Après un long periòde de marginalizacion, le recors a l'adopcion tornèt, segon los païses, entre la fin del sègle XVIII e lo començament del XIX.
A l'epòca de la Revolucion francesa[4], Hugues Fulchiron citat per Bruno Perreau dins son obrtatge (fr) « Penser l'adoption »[5], soslinha que los revolucionaris i veson la possibilitat d'« imitar la natura, crear per la poténcia de la volontat una segonda natura, mai armoniosa e mai rasonabla que la primièra ». Als Estats Units d'America, veguèt al vam a causa de l'imigracion e de la guèrra de Secession[6]. L'adopcion d'un orfanèl indian pel paire Anton Docher a la fin del sègle XIX al Nòu Mexic es un exemple atipic d'adopcion als Estats Units d'America[7].
En França, l'adopcion modèrna, dins le sens de la creacion d'un ligam de filiacion, prenguèt lo vam al tèrme terme de la Primièra Guèrra Mondiala. Se calguèt alara d' « enfrentar las pèrdas de guèra »[5]. La legislacion evoluè, totjorn cap a facilitar de l'adopcion, fins a 1976 que foguèt fins finala inscricha dins la lei l'objectiu de « far familha »[5].
En Espanha la Lei 21/1987, de l'11 de novembre, cambia la concepcion de l'institucion introdusent dos principis de basa a l'adopcion: que siá un element de plena integracion familhala e l'interés de l'enfant que los domina totes.
Expendiment de l'adopcion[modificar | modificar la font]
L'adopcion internacionala prenguèt una importança creissenta dempuèi la segonda mitat del sègle XX. Segon Peter Selman augmentèt de 40 % entre 1998 e 2004[8], an que lis vint principals païses d'acuèlh avián recebut 45 000 enfants[8]. Dempuèi la tendencia merma. Segon d'autras analisis portant suls 23 principals païses d'acuèlh, s'evaluan 35 000 en 2008 e 29 000 en 2010[9]. Fàcia a la creissencia dels desplaçaments d'enfants, la comunautat internacionala prenguèt de mesuras totjorn mai nombrosas de reglamentacion e de normalizacion de las proceduras. L'objectiu essent d'aparar los enfants e, subretot, de far obstacle als trafecs d'enfants.
Formas d'adopcion[modificar | modificar la font]
Coma tota nocion de drech de la familha, l'adopcion demora una matèria regaliana, donc caracterizada per la diversitat segon los Estats mas es l'objècte de nombrosas convencions o acòrdis multilaterals per gerir los efèctes de las adopcions internacionalas.
La diversitat dels sistèmas d'adopcion[modificar | modificar la font]
Qualques païses coneisson doas formas concurrentas d'adopcion (per França e Espanha: adopcion simpla e adopcion plenièra), d'autres ne conneisson qu'una sola (Aïtí per exemple[10]). A vegadas l'adopcion es dicha « obèrta », o alara « confidenciala ». Pòt èsser definitiva o revocabla. (Aquel principi de rompadura del ligam de filiacion d'origina existís per exemple en França, en Espanha, o als Estats Units d'America[11], al Canadà[12]).
Sistèma dualista o sistèma monista[modificar | modificar la font]
En França coma en Espanha lo regime es separat en doas possibilitats: adopcion simpla e adopcion plenièra.
L'adopcion simpla trenca pas lo ligam de filiacion amb los parents biologics de l'adoptat. Apond a aquel ligam de filiacion lo ligam de filiacion adoptiu creant atal una filiacion dobla. Segon los drech nacionals, pòt èsser revocabla. A contrari de l'adopcion simpla, l'adopcion plenièra trenca tot ligam de filiacion amb la familha d'origina de l'adoptat. Es mai soven irrevocabla mas qualques drechs nacionals permetent que siá revisada.
En Aïtí, per exemple, sola l'adopcion simpla es possibla[10]. Al contrari en Soïssa sonque existís un sistèma pròche de l'adopcion plenièra
Adopion obèrta o adopcion confidenciala[modificar | modificar la font]
Subretot als Etats Units d'America, l'adopcion es dicha « confidenciala » e pròche de las jasilhas jos X. Las originas biologicas de l'enfant adoptat, e subretot del seus parents, son conservadas secretas per prevenir la rencontra a posteriori entre l'enfant e l'un o l'autre dels seus parents biologics.
L'adopcion obèrta es una practica en vigor als Estats Units d'America. Dins son analisi, Florence Laroche-Gisserot[13], precisa qu' « es pas dotada d'una identitat juridica clara e precisa », qu'apareguèt a l'entorn dels ans 1970 e que se caracteriza « pel fach que los parents biologics encontran e causissant d'espereles los futurs adoptants puèis mantenon de contactes entre eles e l'enfant ». Dins aquel biais, paréis al plaçament volontari de l'enfant.
Drech internacional[modificar | modificar la font]
L'adopcion es regida per un ensems de tèxtes internacionals de portada e de natura diferenta. De tèxtes cercan a organizar l'adopcion, aparant los drechs de l'enfant; d'autres an per objectiu de facilitar la cooperacion entre païses per facilitar l'adopcion internacionala e lutar contra lo trafec d'enfants.
Convencions a vocation mondiala[modificar | modificar la font]
Tèxtes principals[modificar | modificar la font]
Existisson dos tèxtes principals de vocacion mondiala sul tèma: la Convencion internacionala dels drechs de l'enfant (CIDE) redigida en 1989 e la convencion sus la proteccion dels enfants e la cooperacion en matèria d’adopcion internacionala de l'Aia de 1993.
La CIDE[modificar | modificar la font]
La Convencion internacionala dels drechs de l'enfant (CIDE), tractat internacional adoptat lo 20 de novembre de 1989 per las Nacions Unidas proclama « l'interès superior de l'enfant » (art. 3), l'interès d'aparar l'unitat familhala (art. 9 e 10) mas tanben una « proteccion de remplaçament » (art. 20 e 21).
La convencion crea una ierarquia entre sas protections privilegiant las solucions evitant lo desplaçament de l'enfant. Las quatre solucions localas enumeradas son lo plaçament dins una familha, la kafala dins los païses de drech islamic, l'adopcion e lo plaçament en establiment, aquel darrièr cas devent èsser envisatjar sonqu'« en cas de necessitat ». Quand cap de solucion satisfasanta per l'enfant foguèt pas establida dins son país d'origina, l'adopcion internacionala pòt alara s'envisatjar, aquela devant far l'objècte d'una vigilança particulara.
La convencion internacionala dels drechs de l'enfant s'impausa a totes los païses l'avent ratificada, siá 190 dels 193 Estats reconeguts per l'ONU es a dire levat los Estats Units d'America, Somalia e lo Sodan del Sud.
La Convencion de L'Aia[modificar | modificar la font]
Lo 29 de mai de 1993, un tractat multilateral de drech privat, la convencion sus la proteccion dels enfants e la cooperacion en matèria d’adopcion internacionala, pausa l'encastre general de cooperacion internacionala en matèria d'adopcion internacionale. Declina los principis de la Convencion internacionala dels drechs de l'enfant e enumèra una seria de règlas visant a aparar l'enfant quand es envisatjada una adopcion internacionala e a facilitar la cooperacion entre los Estats partidas. En decembre de 2012, reuniguèt 89 païses[14].
Autres tèxtes[modificar | modificar la font]
Lo 18 de decembre de 2009, l'Assemblada generala de las Nacions unidas adoptèt las « Linhas directriças relativas a la Proteccion de remplaçament pels enfants »[15] que venon completar e renforçar las disposicions internacionalas en vigor[16]. Aquel tèxte se limita a fixar d'orientacions desirablas e a pas cap de valor constrenhenta en drech internacional.
Dins son guida de las bonas practicas n° 2, la conferéncia de l'Aia de drech internacional privat enumèra los cinc principis fondamentals que s'envisatjan simultanèament e concoran, ensems, a la realizacion dels objectius prevists per la convencion[17] :
- Principi de l’interés superior des enfants: l’interés superior de l’enfant es la consideracion primordiala dins totas las questions relativas a las adopcions visadas per la Convencion ;
- Principi de subsidiaritat: lo caractèr subsidiari de l’adopcion internacionala es un dels elements a prene en compte dins l’aplicacion del principi de l’interés supérieur de l’enfant ;
- Principi de las garantias: l’establiment de garantias es necessari per prevenir lo raubament, la venta e la tracta d’enfants ;
- Principi de cooperacion: una cooperacion efectiva entre autoritats deu èsser establida e mantenguda per assegurar l’applicacion efectiva de las garantias; e
- Principi de las autoritats competentas: solas las autoritats competentas, nomenadas o designadas dins cada Estat, deuriá èsser aptes a autorizar las adopcions internacionalas.
Drech regional[modificar | modificar la font]
Remarca: Existís pas de directiva europèa en la matèria. Lo drech de la familha essent exclusit del camp de competéncia de l'Union Europèa.
Organizacion de l'unitat africana (OUA)[modificar | modificar la font]
Lo 1èr de julhet de 1990, l'Organizacion de l'unitat africana adoptèt la carta africana dels drechs e del ben èsser de l'enfant que s'inspira d'una declaracion precedentament adoptada per l'OUA e de la Convenion internacionala dels drechs de l'enfant. La carta dona al tèrmes de la convencion una interpretacion que pren en compte las especificitats del continent african e de sas culturas. Es en vigor dins 53 païses[18].
La carta dona una precision al concèpte de « familha alargada » per l'enfant, introducha per la Convencion internacionala dels drech de l'enfant, per la mencion del tutor dins lo mitan familhal; e tanben aquela de « separacion temporària » per fachs de « desplaçament intèrne e extèrne provocat per de conflites armats o de catastrofas culturalas ». Una tala separacion demandan en consequéncia l'establiment de mesuras favorisant la reünion dels enfants amb lors paires. Es l'Union africana, que succediguèt a l'OUA, qu'assegura ara la seguida de la carta, sebretot mejans lo comitat african dels expèrts suls drechs e lo ben èsser de l'enfant.
Conselh d'Euròpa[modificar | modificar la font]
Lo 24 d'abril de 1967, lo Conselh d'Euròpa adoptèt la « Convencion europèa en matèria d'adopcion dels enfants »[19] entra en vigor le 26 d'abril de 1968. Lo 26 de genièr de 2000, l'assemblada parlementària del Conselh d'Euròpa adoptèt una recomandacion[20] que denoncia las derivas en matèria d'adopcion internacionala e demanda, entre autre, al Comitat dels ministres del Conselh d'Euròpa d'afirmar encara mai sa volontat politica de far respectar los dreches de l'enfant pels Estats membres.
En 2008, 18 dels 47 Estats membres del Conselh avián ratificat lo tèxte e 3 l’avián signat[21]. A aquela data, una version revisada foguèt elaborada puèi adoptada[22]. A partir 14 de decembre de 2012, aquela version es en vigueur dins 7 dels 47 Estats membres del Conselh[23]. Lo tèxte revisat introduch de novèlas règlas en matèria de consentiment, elarga l'accès a l'adopcion l'obrissent als parelhs non mariadats, omosexuals o eterosexuals, tracta de las questions d'accès a las origins e fixa de condicions d'edat per accedir a l'adopcion[24].
Fin finala, la Cort europèa dels drechs de l'òme, tribunal especial del Conselh d'Euròpa coneguèt d'afars tocant l'adopcion en rason d'una violacion allegada dels articles 8 (drech a la vida privada e familhala) e 14 (discriminacion) de la Convencion. Las conditcons de l'abandon dels enfants qu'avián estat criticadas[25] mas los darrièrs temps es sustot la tencdura de l'adopcion pels omosexuals que foguèt criticada. Atal dempuèi l'afar E.B. contra França[26] la motivacion d'omosexualitat sembla pas mai poder èsser invocada per justificar, sol, d'un refús d'agradança per l'adopcion[27].
Proceduras[modificar | modificar la font]
Cossí es d'usatge, las proceduras generalas son gaire descrichas dins las convencions en vigor en matèria de drechs de l'enfant e d'adopcion internaciaonala. Pr'amor, definisson un nombre de règlas supranationalas que l'ensems dels Estats signataris es supausat respectar.
Proceduras generalas[modificar | modificar la font]
Tota adopcion deu (dins aquel òrdre) :
- repondre a l'interés superior de l'enfant, en d'autres tèrmes es l'enfant que deu èsser beneficiari dels efèctes de l'adopcion, e non pas un autre tèrçs per pas cap de rason quina que siá;
- èsser autorizada per las « autoritats competentas » ;
- aver èsser verificada al subjècte de sa fasebilitat per las dichas autoritats;
- far l'objècte del consentiment intruit d'aqueles que representan juridicament l'enfant. La vérificacion d'aquel consentiment instruit aparten a las quita « autoritats competentas ».
Las declinasons d'aquelas quatre obligacions varian fòrça segon los Estats. Constituisson pasmens, normalament, un sòcle comun a l'ensems de las proceduras nacionalas mesas en òbra pels païses avent ratificat la Convencion internacionala dels drechs de l'Enfant.
Segon los païses, los candidats a l'adopcion pòdon èsser somes a l'obtencion d'una agradança prealabla a l'engatjament dels procediments en vista d'adoptar. Las règlas relativas a aquel procediment obesisson al drech nacional de cada país.
Proceduras particulara en cas d'adopcion internacionala[modificar | modificar la font]
En cas d'adopcion internacionala, se distria las proceduras dels païses avent ratificat la convencion sus la proteccion dels enfants e la cooperacion en matèria d’adopcion internacionala e aquelas dels autres païses[14].
Dins lo cas dels païses avent ratificat la convencion:
- la recerca dirècta d'enfants pels candidats près dels orfanelats del país d'origina, l'encontra dels candidats amb l'enfant abans la fin de las proceduras d'adopcion son enebidas. Ambedoas clausulas essencialas visan a aparar los enfants concernits contre tot mena de trafec, o de damatge psicologic venent de la creacion anticipada d'un ligam afectiu amb los candidats.
- la procedura de mesa en relacion entre lo candidat del pasís d'acuèlh e l'enfant del país d'origina incombís exclusivament a las Autoritats centralas designadas per çò far dins ambedos Estats. La lista de las Autoritats centralas es publicada sul site internet de la conferéncia[28].
- la procedura de mesa en relacion pòt èsser accompanhada per d'organismes agradats per ambedos Estats. Aqueles organismes son somes al contraròtle dels Estats ont agisson.
- l'adoptabilitat de l'enfant deu aver estat clarament establida pel país d'origina. Dins son article 4, la convencion enumèra 10 critèris de contraròtle estricte destinats a garantir que l'adopcion internacionale respond de segur a l'interés superior de l'enfant (agotament las vias de protection localas, informacion sus las consequéncias juridicas de l'adopcion internacionala, liure consentiment de las personas o institutcons en carga de l'enfant, consentiment sens contrapartida financiària, consentiment de la maire - se cal - intervengut sonque après la naissença, se possibla e necessari: informacion e consentiment de l'enfant, presa en compte dels espers e avises, abséncia de recuèlh de son consentiment per via de contrapartida financiària).
- lo páís d'acuèlh deu aver verificat la qualitat dels candidat al subjècte del projècte d'adopcion, e la capacitat juridica de l'enfant a intrar dins lo país e i demorar de biais permanent.
- fin finala, solament los costes e pagaments possiblament demandats als candidats devon èsser « los còsts e depensa inclusits los onoraris rasonables de las personas qu'intervenguèron dins l'adopcion ». Tot autre ganh material « indegut » essent estrictament exclusit. Dins la practica, aqueles còsts se constituisson normalament de las depensas engatjadas per l'orfanelat per l'enfant e dels depens de procedura administrativa.
Dins lo cas dels païses avent pas ratificat la convencion :
- se sol lo país d'origina la ratifiquèt, alara las responsabilitats que li incombisson s'impausan. S'agís sobretot de las exigéncias 1, 3, 5 e 6 enumeradas en dessús.
- se ni lo país d'origina ni lo país d'acuèlh la ratifiquèron pas, alara las proceduras relèvan dels drechs nacionals d'ambedos païses e - quand existisson - de las convencions bilateralas signadas entre los païses per las questions d'adopcion internacionala. Se dich alara « procediment individual[29] » qu'impausa als candidats de procedir d'espereles la recerca d'un enfant dins lo país d'origina, çò que los païses signataris de la convencion exclusisson.
Problematicas actualas[modificar | modificar la font]
Dempuèi la segonda mitat del sègle XX l'institucion de l'adopcion passèt per de mutacions prigondas que rebaton las evolucions de las societats e de las mentalitats. Ven un mejan de proteccion de l'enfença, passa las forontièras nacionalas, e s'alunha lentament del modèl de la familha biologica (coneisença de las originas, adopcion omoparentala).
Adopcion internacionala[modificar | modificar la font]
En sonque quaranta ans, entre 1969 e 2010 e segon las estatisticas conegudas, los desplaçaments d'enfants pel mond al motiu d'una adopcion internacionala coneguèron un aument quantitatiu màger, passant de 1 239 (1969) a 675 243 enfants (2010)[9], siá près de 545 còp de mai. Las mancas de contraròtle sus l'adoptabilitat vetadièra dels enfants prepausats dins los orfanelats dels païses d'origina podèt menar a d'abuses e de trafecs d'enfants. Es lo quita objectiu de las reglamentacions internacionalas que de n'aparar los enfants, e los candidats a l'adopcion, coma o precisa l'UNICEF dins sa posicion sus l'adopcion internacionala[30].
D'entre los grands païses d'origina dels enfants adoptats a l'internacional, de seriosas derivas foguèron constatadas au Guatemala, qu'arrestèt lo procediment en 2008 mai de 3 000 dossièrs a la seguida de la descobèrta d'irregularitats massissas dins un dels principals orfanelat del país[31]. Al Cambòtja, fàcia a las fraudas constatadas, los Estats Units d'America arrestèron las adopcions internacionalas lo 21 de decembre de 2001[32], seguits per nombre de païses. En decembre de 2009 lo país declarèt un errèst provisòri de totas las adopcions internacionalas consecutiva a sa ratificacion de la convencion sus la proteccion dels enfants e la cooperacion en matèria d’adopcion internacionala[33]. En Aïtí, a la seguda del tèrratrem de 2010, de raubaments d'enfants foguèron signalats[34].
Tota adopcion internacionala impausa als Estats partidas de resòlvre los problèmas de conciliacion dels drechs que provòca. Atal, en França, de nombrosas dificultats apareguèron per l'adopcion plenièra d'enfants adoptats en Aïtí que conéis pas, en son drech local, sonque l'adopcion simple. Las familhas adoptivas son, alara, confrontadas a l'interpretacion dels tribunals.
Accès a las originas[modificar | modificar la font]
Alara que l'adopcion obèrta aparéis als Estats Units d'America, lo drech pels enfants adoptats d'accedir a lors originas biologicas, e los mejans per exercir aquel drech, son fòrça discutit dins qualqus païses, que la França, pendent los ans 1990. S'opausan alara « los defensors dels secrets varrolhat còste que còste[35] » als « promotors de la transparéncia de l’origina a tot prètz[35] ». Segon l'analisi de las convencions internacionalas publicada en 2006 per la Coordinacion de las ONG pels drechs de l'enfant (Belgica), aquel drech d'accès a las originas « es pas fins ara formalizada explicitament dins aquelas convencions internacionalas[36] ». Las legislacions varian prigondament entre los païses, subretot européèus, segon qu'autorizan, o non, las jasilhas dins lo secret[37].
Adopcion omoparentala[modificar | modificar la font]
L'adopcion omoparentala es lo mejan per doas personas del mèsme sèxe d'adoptar d'enfants. Lo o los enfants vivent dins un fogal omosexual pòt alara aver los mèsmes drechs familhals e patrimonials qu'un enfant vivent dins un fogal eterosexual. L'adopcion omoparentala pòt concernir l'enfant biologic del conjunt coma un enfant forastièr. Resulta mai sovent de la possibilitat pels parelhs de mèsme sèxe de se maridar, qu'existís inegalament pel mond. Son apeisson ana ensems amb la retirada de las discriminacions fondadas sus l'orientacion sexuala, al vam a partir del ans 2000.
Annèxas[modificar | modificar la font]
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Par exemple : adoption simple en França: Art. 360 al. 1: « L'adoption simple est permise quel que soit l'âge de l'adopté ».}}
- ↑ de sèxe diferent o nom (adopcion omoparentala
- ↑ (fr)Yan Thomas, Fictio legis, L’empire de la fiction romaine et ses limites médiévales, in Droits n°21, 1995|, p:17-63}}.
- ↑ (fr)Hugues Fulchiron Nature, fiction et politique: l'adoption dans les débats révolutionnaires in: La famille, la loi, l'État de la révolution au Code Civil, ed: Centre Georges Pompidou/Imprimerie nationale, 1994, pp:204-220, ISBN 2 85850 532 2
- ↑ 5,0, 5,1 et 5,2 (fr) Bruno Perreau Penser l'adoption, La gouvernance pastorale du genre, ed: PUF, pp: 18-26 ISBN 978-2-13-057993-9
- ↑ (en) Beth Rowen The History of Adoption]
- ↑ (fr)Samuel Gance. Anton ou la trajectoire d'un père. L'Harmattan, 2013, p. 169-171.
- ↑ 8,0 et 8,1 (en) Peter Selman Trends in Intercountry Adoption:Analysis of Data from 20 Receiving Countries, 1998–2004 in Journal of population research, vol:23, n°2, 2006, pp:183-204 [PDF]
- ↑ 9,0 et 9,1 (en) (en) Historical international adoption statistics, United States and world Wm. Robert Johnston, 20 de mai de 2012
- ↑ 10,0 et 10,1 « Lo decret del 4 d'abril de 1974, que regís en Aïtí la procédura d'adopcion, prevei pas que l'adopcion simpla. » Ministèri francés dels Afars estrangièrs, 6 de setembre de 2012, responsa a una question escricha al govèrn, en linha
- ↑ {{fr]]Peter H Fund, L'adoption internationale : États-Unis, ed:Revue internationale de droit comparé,2003|vol:55, pp: 803-817 en linha
- ↑ (fr)[http://www.thecanadianencyclopedia.com/articles/fr/adoption Adoption, en linha
- ↑ (fr) Florence Laroche-Gisserot, L'adoption ouverte (open adoption) aux États-Unis : Règles, pratiques, avenir en Europe, ed:Revue internationale de droit comparé, 1998, vol:50, pp:1095-1123 en linha
- ↑ 14,0 et 14,1 HCCH Estat present
- ↑ (fr)Linhas Directriças relativas a la Proteccion de remplaçament pels enfants
- ↑ (fr)Pagina de la fondacion soïssa del Servici Social Internacional dedicada a las linhas directriças
- ↑ (fr)[http://www.hcch.net/upload/adoguide2f.pdf L'agrément et les organismes agréés en matière d'adoption, principes généraux et guide de bonnes pratiques [PDF], ed: Conférence de la Haye de droit international privé, p: 22
- ↑ (fr) Charte africaine des droits et du bien-être de l'enfant - liste des pays qui ont signé / ratifié [PDF]|série=|jour=|mois=|année=|site www.au.int
- ↑ (fr)24 avril 1967, « Convention européenne en matière d'adoption des enfants » (texte d'origine), en linha
- ↑ (fr)Conseil de l'Europe, 26 janvier 2000, « Recommandation 1443 (2000) : pour un respect des droits de l'enfant dans l'adoption internationale », en linha
- ↑ (fr) Rapport explicatif à la Convention européenne en matière d’adoption des enfants (révisée)
- ↑ (fr)Portail de la Convention européenne en matière d'adoption des enfants (révisée) - Bureau des traités - Conseil de l'Europe
- ↑ (fr)Convention européenne en matière d'adoption des enfants (révisée) - Situation au 14/10/2012
- ↑ (fr)Résumé de la Convention européenne en matière d'adoption des enfants (révisée)
- ↑ CEDÒ, 13 de febrièr de 2003, Odièvre c. França - las jasilhas jos X, (fr)lire en ligne
- ↑ (fr) 22de genièr de 2008, afar E.B. contra França, en linha
- ↑ (fr) A. T., « Adoption simple et couple homosexuel : la CEDH appelle timidement l’État français au changement ! », http://actu.dalloz-etudiant.fr, 19 mars 2012, en linha
- ↑ (fr) Autorités centrales au sens de la Convention du 29 mai 1993 sur la protection des enfants et la coopération en matière d'adoption internationale site de Conferéncia de l'Aia del drech internacional privat
- ↑ (fr)http://www.adoptionefa.org/index.php/adoptera-l-etranger/adopter-par-demarche-individuelle Adopter par démarche individuelle
- ↑ (fr)http://www.unicef.org/french/media/media_41918.html La position de l'UNICEF sur l'adoption internationale] UNICEF
- ↑ (fr)Juan Carlos Llorca Guatemala - Grand ménage sur le marché de l’adoption 1èr d'abril de 2009
- ↑ (en) http://www.uscis.gov/files/pressrelease/AdopProcCambodia_020702.pdf Adoption Processing in Cambodia]
- ↑ (fr)Fiche pays adoption - Cambodge (France diplomatie)
- ↑ (fr)Haïti dénonce un trafic d'enfants depuis le séisme
- ↑ 35,0 et 35,1 (fr) Catherine Bonnet, Les enfants du secret, ed:Odile Jacob, 1992, ISBN 2738101712
- ↑ (fr) Coordination des ONG pour les droits de l'enfant (Belgique) Analyse de la législation internationale relative à la recherche des origines personnelles 2006
- ↑ (fr)Brigitte Barèges Mission parlementaire sur l'accouchement dans le secret 2010
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Articles generals: Drechs de l'enfant, Fosterage (« enfant plaçat »), Omoparentalitat, Trafec d'enfants
- Articles sus l'adopcion per país o epòca
- Roma antica : Adopcion en drech roman
- Espanha : Adopcion en Espanha
- França : Adopcion en França
- Suisse : Adoption en droit suisse
- Articles sus de proceduras pròchas de l'adopcion

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Au contrari de ce que laissa pensar la reclama d’una bièrra provençala, au nom marselhés sugestiu mai fabricada en Chequia, la vertadiera bièrra marselhesa es Heineken.
85% de la bièrra producha en Provença nos vèn de son usina marselhesa, e espandisse aquela produccien dins tota la regien, monte vènde 38,5% de totei lei bièrras crompadas.
Vèn de reviscolar son usina de la Valentina, monte de novèus bacins de braçatgi
vènon d’èstre agençats. Tres bacins li son ara pausats per un investiment de 2,4M€.
Amenaçada de barradura au començament deis annadas 2000, aquela usina, finalament, siguèt reviscolada a chapauc. Li trabalhan 134 emplegats, que vonge siguèron embauchats en 2013. Mai, amé sa filiala França Bevenda Aups Mediterranèia, a Boc-Bel-Er, fa finalament 370 salariats provençaus.
L’estrategia d’aquela societat es de luchar, ara, còntra la baissa dei crompas (mens 3% en 2013), fabricant de bièrras de qualitat superiora.


text:
Pas la pena de s’escondre
darrier son pichon det, la mesura que vènon de votar lei conselhiers regionaus dèu visar d'associaciens musulmanas o que fan mestier d’organisar la vida d’immigrats segon d’autrei valors supausadas.
La Regien Provença Aups e Còsta d'Azur, seguent l’anóncia de son novèu president LR, a adoptat divèndres l’obligacien, per leis associaciens subvencionadas, de signar una charta « dau respect dei valors de la Republica ».
Dins l’expausat dei motius, lo rapòrt pensa dever rementar que lo Consèu Regionau Provença « representa lei valors republicanas » de la Constitucien de 1958
: « La França es una Republica indivisibla, laïca, democratica e sociala. Assegura l’egalitat davant la Lèi de totei lei ciutadans sens destriament
d’origina, de raça o de religien ».
La charta regionala, li faudrà soscriure, ais associaciens « que sollicitan lo concors de la collectivitat regionala » ditz encara l’expausat dei motius. Aquela « constituarà una pèça obligatòria dau dorsier de demanda de subvencien tau que definit per lo reglament financier ».


text:
12 jun. 2010
Bordáus
Bordáus (Bordeaux [bɔʁˈdo] en francés, Bordèu n'occitán), est una cibtat portuaria de l'ovest de Gasconha, capla dál rigión d'Aquitania et ela prefectura dele departament de Gironda. Cêuna poplança de 241.000 habitants nela cibtat, 845.000 nela sue áreja metropolitana (Merignac, Pessac, Talence e un'altras minors) e plus d'1.200.000 hab. nela conurbación Bordeaux-Libourne-Arcachon e un'altras entitats minors, est ela setena unitat urbana plus poplada de tota França et ela secunda (par qualques terça tras Tolsa) d'Occitania tras Marselha.
Geografía
Est travesada prel flum Graona. Est un port accessibil par ols escafs, reformat per Abel Julien Pagnard á partir de 1897, pró ela maoritat s'aturan plus sús, principalment á Bassens e Lo Verdon de Mar (Le Verdon-sur-Mer). Posej le durrés pont sús le Graona, le pont d'Aquitania, plus alá de Girond sól est franquejabil mueisant pontons. Depus d'un ráped period de despoplament e d'importants travalhs de renovament d'ols quartals plus antícs, le poplament dál cibtat s'há estabiliçat. Contemporáneament, l'aglomeración s'est en desvlaupant á un ritme ráped, en força d'un fort espanciment urbanístic. Aquest espanciment est deút á qu'elas vivendas ralament exceden dáls dúas uo tres aulteças, jusque n'ols suburbies propincs al centre dál cibtat.
Depus d'aver abandonat un project de metre liger automátic dele tipus VAL (Vehícul Automátic Liger), Bordáus ge dotó d'una rede de tram, inaugurada'l 21 de decemne de 2003; una dáls sues particularitats est l'absença de catenaria nelas çonas turísticas aujac est nodrescut des l'astrác.
Demografía
Entr'ols censals de 1999 e 2007, ela poplança passó de 215.363 habitants á 240.000 habitants nel destrit municipal (ols durresus dats la existiman en 267.000 hab.). En l'extensa áreja metropolitana c'odi conforma'l conjunt urban Bordeaux-Libourne-Arcachón (e un'altras entitats minors), vesquen plus d'1.200.000 habitants.
Locars d'intrés
Le Port dál Lhua de Bordáus fo declarat Patre de l'Humanitat per l'UNESCO en 2007 prel conjunt urban precelent que representa. Le Port dál Lhua, cibtat portuaria de Bordáus en l'ovest d'Occitania, est inscript acumna cibtat estórica habitada, un conjunt urban e arquitectónic supraixent, crejat en l'época de l'Ilustración, ols cuis valors ge manuteneron fastela prima majetat dele sécul XX, cêu plus bastiments protegits que deguna altra cibtat francessa excepte París. Se'l recognosçe équament prel sui rol estóric cum locar de canmiament de valors cultuals durant plus de 2.000 ánhs, particularment des le sécul XII deút aols suis enlaçaments comercials cêu Grant Bretanha e ols País Basus. Ols plans urbans e conjunts arquitectónics de principies dele sécul XVIII aínde plaçan á ela cibtat acum enxemple destacat de tendenças clásicas e neoclásicas innovatoras e li donan una excepcional unitat e coherença urbana e arquitectónica. Ela sue forma urbana representa'l trunfe d'ols filósofs que desideravan far cibtats que fossen cresols d'humanisme, universalitat e cultura.
Entr'ols suis monuments destacan l'anfiteatre román (sécul III), elas clesias románicas de Sant Severin e dál Santa Croç, ela catedral de Sant Andréas (séculs XII-XVI) et ela clesia d'eleisc estil de Sant Micêl. L'actual ajuntament (antíc palaç arcîepiscopal) e le teatre Victor-Louis son edifiçus neoclásics dele sécul XVIII. Museis de Belas Arts, d'Aquitania e Centre d'Arts Plásticas Contemporáneas.
Viticultura
Ela rigión de Bordáus est fogar d'ols plus prestigiosus produidors de vin dele mon. Tant ols tints cum ols blancs ge confingen acu. Existen en contorn de 14.000 produidors de vin, 117.514 has. de vinhals, 400 comerciants e un volúmin d'afer de 14,5 milhardes d'euros. L'Academia de Vin de Bordáus fo condida en 1948 per l'iniciativa d'un grup de personalitats vincladas á l'afer dál viticultura bordalessa. Ge composa de quaranta académics entr'ols quals comptan prioritariament ols proprietárs dáls vendrimias plus prestigiossas dál rigión e aután dúos Académics francesus, ascritors, artistes, esçients e universitárs. Ge composa aután de membres asociats c'agrupan n'esçerco cent deç castels que produjen le plus ault grat de qualitat, perdán comerciants e agents que son le sui perlongament.
Le Bordáus tint, que's denomna "claret" n'Argentina e Anglaterra, ge confinge gernialment á partir d'una voltura de racims, cum Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Merlot, Petit Verdot e Malbec. Le vin blanc ge confinge á partir de Sauvignon Blanc, Semilhón e Muscadelle (moscadél).
Ela rigión vinícola de Bordáus est devisada en dúas sosrigions, inclusas Saint Émilion, Pomerol, Médoc e Graves. Ols quinc vins tints premier cru (quator des Médoc e una, Château Haut-Brion, des Graves), institujits prel Sorciment oficial de vins de Bordáus de 1855 son entr'ols plus cercuts et encarits dele mon.
Geografía
Est travesada prel flum Graona. Est un port accessibil par ols escafs, reformat per Abel Julien Pagnard á partir de 1897, pró ela maoritat s'aturan plus sús, principalment á Bassens e Lo Verdon de Mar (Le Verdon-sur-Mer). Posej le durrés pont sús le Graona, le pont d'Aquitania, plus alá de Girond sól est franquejabil mueisant pontons. Depus d'un ráped period de despoplament e d'importants travalhs de renovament d'ols quartals plus antícs, le poplament dál cibtat s'há estabiliçat. Contemporáneament, l'aglomeración s'est en desvlaupant á un ritme ráped, en força d'un fort espanciment urbanístic. Aquest espanciment est deút á qu'elas vivendas ralament exceden dáls dúas uo tres aulteças, jusque n'ols suburbies propincs al centre dál cibtat.
Depus d'aver abandonat un project de metre liger automátic dele tipus VAL (Vehícul Automátic Liger), Bordáus ge dotó d'una rede de tram, inaugurada'l 21 de decemne de 2003; una dáls sues particularitats est l'absença de catenaria nelas çonas turísticas aujac est nodrescut des l'astrác.
Demografía
Entr'ols censals de 1999 e 2007, ela poplança passó de 215.363 habitants á 240.000 habitants nel destrit municipal (ols durresus dats la existiman en 267.000 hab.). En l'extensa áreja metropolitana c'odi conforma'l conjunt urban Bordeaux-Libourne-Arcachón (e un'altras entitats minors), vesquen plus d'1.200.000 habitants.
Locars d'intrés
Le Port dál Lhua de Bordáus fo declarat Patre de l'Humanitat per l'UNESCO en 2007 prel conjunt urban precelent que representa. Le Port dál Lhua, cibtat portuaria de Bordáus en l'ovest d'Occitania, est inscript acumna cibtat estórica habitada, un conjunt urban e arquitectónic supraixent, crejat en l'época de l'Ilustración, ols cuis valors ge manuteneron fastela prima majetat dele sécul XX, cêu plus bastiments protegits que deguna altra cibtat francessa excepte París. Se'l recognosçe équament prel sui rol estóric cum locar de canmiament de valors cultuals durant plus de 2.000 ánhs, particularment des le sécul XII deút aols suis enlaçaments comercials cêu Grant Bretanha e ols País Basus. Ols plans urbans e conjunts arquitectónics de principies dele sécul XVIII aínde plaçan á ela cibtat acum enxemple destacat de tendenças clásicas e neoclásicas innovatoras e li donan una excepcional unitat e coherença urbana e arquitectónica. Ela sue forma urbana representa'l trunfe d'ols filósofs que desideravan far cibtats que fossen cresols d'humanisme, universalitat e cultura.
Entr'ols suis monuments destacan l'anfiteatre román (sécul III), elas clesias románicas de Sant Severin e dál Santa Croç, ela catedral de Sant Andréas (séculs XII-XVI) et ela clesia d'eleisc estil de Sant Micêl. L'actual ajuntament (antíc palaç arcîepiscopal) e le teatre Victor-Louis son edifiçus neoclásics dele sécul XVIII. Museis de Belas Arts, d'Aquitania e Centre d'Arts Plásticas Contemporáneas.
Viticultura
Ela rigión de Bordáus est fogar d'ols plus prestigiosus produidors de vin dele mon. Tant ols tints cum ols blancs ge confingen acu. Existen en contorn de 14.000 produidors de vin, 117.514 has. de vinhals, 400 comerciants e un volúmin d'afer de 14,5 milhardes d'euros. L'Academia de Vin de Bordáus fo condida en 1948 per l'iniciativa d'un grup de personalitats vincladas á l'afer dál viticultura bordalessa. Ge composa de quaranta académics entr'ols quals comptan prioritariament ols proprietárs dáls vendrimias plus prestigiossas dál rigión e aután dúos Académics francesus, ascritors, artistes, esçients e universitárs. Ge composa aután de membres asociats c'agrupan n'esçerco cent deç castels que produjen le plus ault grat de qualitat, perdán comerciants e agents que son le sui perlongament.
Le Bordáus tint, que's denomna "claret" n'Argentina e Anglaterra, ge confinge gernialment á partir d'una voltura de racims, cum Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Merlot, Petit Verdot e Malbec. Le vin blanc ge confinge á partir de Sauvignon Blanc, Semilhón e Muscadelle (moscadél).
Ela rigión vinícola de Bordáus est devisada en dúas sosrigions, inclusas Saint Émilion, Pomerol, Médoc e Graves. Ols quinc vins tints premier cru (quator des Médoc e una, Château Haut-Brion, des Graves), institujits prel Sorciment oficial de vins de Bordáus de 1855 son entr'ols plus cercuts et encarits dele mon.
Suscribirse a: Enviar comentarios (Atom)


text:
versailles jardins versail versailles jardins horaires.
jardins musicaux versailles tarif horaires ,versailles chateau jardins horaires musicaux 2016 ,versailles jardins musicaux 2017 visite libre chateau , versailles chateau jardins horaires de prix musicaux 2017,jardins versailles horaires douverture chateau gratuits tarifs ,versailles jardins grandes eaux musicaux tarif chateau gratuits, versailles chateau jardins horaires tarifs bosquets, versailles jardins musicaux horaires 2017,chateau versailles jardins musicaux tarifs horaires ,chateau de versailles jardins prix musicaux 2017 2016 .


text:
Libertat (filosofia)
La nocion de libertat ne cabís fòrça concèptes amai domenis de l'activitat umana.Ensajarem de ne definir los principals per apuèi estudiar çò que se passa quand justament aicesta libertat s'es avalida o n'existis pus gaire, entrepachada per mantuna rason, culturala, ideologica, politica o sociala.
Somari
- 1 Definicion
- 2 Domenis del concèpte
- 3 Teorias de la libertat
- 4 Citacions
- 5 l'Abséncia de libertat
- 6 Teorias de la dependéncia
- 7 Lo sucursalisme
- 8 Citacions
- 9 Bibliografia generala
- 10 Vejatz tanben
- 11 Ligams extèrnes
- 12 Nòtas & referéncias
Definicion[modificar | modificar la font]
Domenis del concèpte[modificar | modificar la font]
individual[modificar | modificar la font]
cultural[modificar | modificar la font]
religiós[modificar | modificar la font]
ideologic[modificar | modificar la font]
[modificar | modificar la font]
Teorias de la libertat[modificar | modificar la font]
Filosofia[modificar | modificar la font]
Religion[modificar | modificar la font]
Ideologias[modificar | modificar la font]
Citacions[modificar | modificar la font]
l'Abséncia de libertat[modificar | modificar la font]
Teorias de la dependéncia[modificar | modificar la font]
Lo sucursalisme[modificar | modificar la font]
Lo sucursalisme designa la nocion de dependéncia d'una cultura, d'una lenga, d'una comunautat, d'un estat, d'una nacion, d'una etnia, d'un grop politic, d'un grop d'interès o de tota autra mena de grop uman o quitament d'un simple quidam o individú dins sas relacions amb lo poder politic o/e l'ideologia que los dominan. Per çò n'aclarar amai precisar, se n'engimbarem aiceste estudi subre la Teoria de la dependéncia que ja ne faguèt tant parlar, e escriure, amai perpensar, pensar, soscar, delatar... e chifrar.
Alargament del concèpte[modificar | modificar la font]
Ne resulta atal una situacion ipso facto d' inferioritat impausada e percebuda coma gaireben normala per aqueles que ne subisson l'accion, que ne patisson l'efècte, en los s'empachar atal d'agir per son pròpi compte, de prene sas pròpias decisions.
Se tracha alara d'una forma d'alienacion culturala, ideologica, politica e sociala mas tot parièr economica que lo filosòf e ideològ antilhés en Frantz Fanon, n'Ibrahim Fanon del siu nom d'òme liure e desliure, desliurat, emancipat e desalienat, entre molts autres teoricians del colonialisme, estudièt e espepissèt, se descrausselhèt, mai que tot dins sas òbras màgers:
- Peau noire, masques blancs Pèl negra, masquetas blancas , 1952
- Les Damnés de la terre Los Damnats de la tèrra , 1961[1]
citacions[modificar | modificar la font]
- ...Se n'agís per lo terç mond de tornar començar una istòria de l'òme... (...)... Franz Fanon Los Damnats de la tèrra, 1961...
Los domenis del concèpte[modificar | modificar la font]
N'es doncas lo sucursalisme d'en primièr ideologic e/o politic mas ne pòt èsser tanben cultural, o lingüistic, çò es infeudacion mentala d'un individú o d'un pòble a una autra cultura o una autra lenga consideradas e/o percebudas coma superioras o de melhora realizacion sociala idem rentabilitat.
Idem s'agís de sucursalisme economic quand existís una preferéncia o semblapreferéncia dins las relacions comercialas o financièras intercomunautàrias, interregionalas, internacionalas e quitament planetàrias ont la posicion d'un dels partenaris o contractants es d'inferioritat objectiva e ligada a de relacions de dominant a dominat , relacions impausadas per l'actor dominant de dicha relacion.
Lo quite concèpte d' empèri o de poder imperial cabís dins aicesta nocion.
citacions[modificar | modificar la font]
Istòria del sucursalisme[modificar | modificar la font]
Citacions[modificar | modificar la font]
Bibliografia generala[modificar | modificar la font]
Teorias de la libertat[modificar | modificar la font]
Teorias de la dependéncia[modificar | modificar la font]
- Frantz Fanon: Peau noire, masques blancs, edicions del Seuil, París, 1952 (en francés)
- Aimé Césaire: Discours sur le colonialisme, Présence africaine, 1953 (id)
- Frantz Fanon: Les damnés de la terre, amb prefaci d'en Jean-Paul Sartre, edicions François Maspero, París, 1961 (id)
- Fodé Diawara: Le manifeste de l'homme primitif, edicions Grasset, id 1972 (id)
- Tòme I - Reduseires de caps, colleccion A Tots - Institut d'Estudis Occitans edicions, num. 61-62, 1980 (en occitan)
- Tòme II - L'enemic dins la clòsca, id, num. 26, 1977 (id)
- Albert Memmi: Retrach del colonisat, amb prològ, resumit e traduccion occitana d'en Cristian Rapin & postfàcia amb entrevista dab n' Albert Memmi, reculida e tradusida per en Jordi Blanc, edicions Vent Terral, Enèrgas, 1983
- Claudi Molinièr: Lo cap dins la ressalha, amb cobèrta de Ben e illustracions d'en Pèire Venzac, colleccion Ensages IEO, 1989 (en occitan)
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles:
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]

- ↑ veire Bibliografia Teorias de la dependéncia, çai-sus


text:
Bedarrida
Bedarrida (oficialament en francés Bédarrides e Bedarrido en grafia mistralenca) es una comuna occitana situada dins lo departament de Vauclusa e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Se situa au confluent de 7 ribieras dau bassin dau Ròse, amb dei ribieras coma Ovesa o Sòrga. Sei abitants s'apelan lei bedarridencs / bedarridencas.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila de Bedarrida es situada a una dotzena de quilomètres d'Avinhon, de Carpentràs e d'Aurenja, a l'est de la nationala 7 e de l'autorota A7, au nòrd de Sòrga. I accedissèm per la « rota d'Entraigas ».
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom es atestat en 814, Betorrida. Amé prudéncia, Dauzat e Rostaing prepausan lo gallés *petor-ritum, « li quatre gas », idèa sostenguda per Xavier Delamarre, amé la meteissa prudéncia, e los Féniés; aqueu nom seriá format de *petuar(es), *petru, donc *petor (?), e *ritu-, « ga », amé la motivacion de la preséncia de fòrça rius, Ovesa, Mède, doás brancas de Sòrga e d' Auzon [1],[2],[3].
La prudéncia deis especialistas s'explica fòrt plan : dins un compausat que n'es lo segond element, ritu- es normalament inaccentuat (lo compausat ven un proparoxiton, mot accentuat sus l'avant-avant-darrièra sillaba) e ne demòra qu'una finala en -rt : Ande-ritum > Niòrt (de Saut), *Ambo-ritum > Ambòrt (Cantal), *Cambo-ritum > Chambord (Loir e Char), etc. Dins Bedarrida, la sillaba -rit demòra entièra. Aquí perqué Xavier Delamarre daissa de caire lo cas de Bedarrida dins un libre posterior [4]. L'avançament de l'accent tonic s'explica pas perqué lo latin vulgar o lo pre-occitan refusavan lei proparoxitons, a la diferéncia del gallés. Non, n'avián tanplan coma lo gallés. I a una sola explicacion : i aviá quauque apondi (un sufixe ? un sufixe que començava per a- ?) après lo compausat *petor-ritu e l'accent tonic èra forçat d'avançar d'una sillaba.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Bedarrida; es ara dau canton de Sòrgas.
- Desempuèi lo 1èr de genier 2017, Bedarrida (coma Sòrgas) quita la comunautat de comunas di País de Ròse e Ovesa e intègra la Comunautat de comunas di Sòrgas dau Comtat.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- ↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 258 e 249
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 98
- ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012
- ↑ http://www.annuaire-mairie.fr/ville-bedarrides.html


text:
Dubs (reviére)
Lo Dubs (Doubs [du][3] en francês) est na reviére francêsa, suissa et pués arpetana, sot-afluent du Rôno per la Sona. Il at balyê son nom u dèpartament francês du Dubs. D’una longior totâla de 453 km, que 430 km sur lo tèrritouèro francês, constitue lo diéziémo cors d’égoua francês per sa longior et pués la quatriéma reviére aprés la Mârna, l’Ôlt et la Sona. Prend sa sôrsa dens la comena francêsa de Motua a 945,5 m de hiôt (la mârca de nivelâjo en avâl at por valor 944,9 m), et mode d’abôrd principâlament de vers lo nord-èste, arrosent notament les veles de Pontarliér et de Môrtégoua et pués de vers lo sud-ouèste, travèrsent la vela de Besençon aprés avêr sèrvi de frontiére entre-mié la France et la Suisse et pués un’encurcion en tèrritouèro suisso (lo Cllôs du Dubs) et per lo Payis de Montbelyârd. Vat dedens la Sona a Vèrdun-sur-lo-Dubs.
Notes et rèferences[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Notes[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Rèferences[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
- Modèlo:Sandre
- Modèlo:Hidrô
- Jean-Marie Pierret, Phonétique historique du français et notions de phonétique générale, Peeters, Louvain-la-Neuve, 1994, p. 104.
- Articllo en arpetan supradialèctâl / ORB
- Pâge g·eolocalisâbla sen cordonês paramètrâyes
- Cors d’égoua du massis du Jura
- Cors d’égoua dens lo Dubs
- Cors d’égoua dens lo dèpartament du Jura
- Cors d’égoua en Sona-et-Lêre
- Cors d’égoua dens lo canton de Nôchâtél
- Cors d’égoua dens lo canton du Jura
- Cors d’égoua en Arpetania
- Sistèmo hidrologico de la Sona
- Payisâjo, endrêt ou ben monument naturèl d’importance nacionâla
- G·eografia de Besençon
- Rivâl


text:
Bolchevics
Los bolchevics son los membres d'una de las doas faccions del Partit obrièr social democrata de Russia, creada en 1903 jos la direccion de Lenin, majoritària al sen del POSDR, venguda enseguida partit independent en 1912, l'autre faccion essent compausada dels menchevics.
Après la revolucion russa de febrièr de 1917, los bolchevics prenon lo poder al nom dels soviets en octobre de 1917 dins l'encastre de la Republica socialista federativa sovietica de Russia. En 1918, lo Partit bolchevic es nomenat Parti communista. Après la realizacion de l'URSS (1922), ven lo Partit comunista de l'Union sovietica (PCUS), apondent fins a 1952 a aqueste nom l'adjectiu bolchevic (plaçat entre parentèsis).
Somari
- 1 Istoric
- 2 Lista dels dirigents bolchevics
- 3 Sens pejoratiu
- 4 Notas e referéncias
- 5 Vejatz tanben
Istoric[modificar | modificar la font]
La creacion de la tendéncia bolchevica[modificar | modificar la font]
En 1883 a Genèva, los premièrs marxistas russes, Gueorgui Plekhanov, Véra Zassoulitch e Pavel Axelrod crean lo « Grop per la liberacion del trabalh ». En 1901,amb lors cabdets Lenin e Martov, crean l'Iskra (« La Beluga »), que se fixa coma objectiu d'introduire las idèas socialistas dins la classa obrièra russa. Constituisson lo Partit obrièr social democrata de Russia. Somés a la repression de l'aparelh policièr tsarista, aqueste partit se vòl centralizat, disciplinat, e fòrça dels militants son clandestins.
La scission que fasent espelir la fraccion bolchevica se realiza en 1903, pendent lo segond congrès del partit, que se debana a Brussèlas puèi a Londres. Lo partit adòpta un programa redigit per Plekhanov e Lenin, que dona lo mot d'òrdre de « dictatura del proletariat », "condicion indispensable de revolucion sociala".
Pasmens, es sus la question dels estatuts del partit que se fa la division. Lenin prepausa que l'adesion al partit siá reservada a aqueles que "participan activament a una de sas organizacions", Martov a aqueles aderisson al programa dels Congrès. Reire aquestas formulacions es en jòc la concepcion d'un partit constituit de revolucionaris professionals per Lenin, o al contrari d'un partit de massa, largament dobèrt a l'intelligentsia per Martov.
Los bolchevics constituisson d'en primièr la fraccion majoritària del Partit obrièr social democrata de Russia (lo nom venent de бoлbшиHcTBo, bolchinstvo, que significa « majoritat »), per oposicion als menchevics (del rus: Modèl:Lang-ru, menchinstvo, « minoritat »).
Plan criticada dins l'Internacionala, per exemple per Rosa Luxemburg, que denóncia lo "dangièr burocratic de l'ultracentrisme", la concepcion de Lenin empòrta pasmens de succès en Russia: en 1905, i a 8 000 bolchevics dins las organizacions clandestinas (que se cal comparar amb los 12 000 menchevics a la meteissa epòca e los socialistas revolucionaris, qu'èran encara mai nombroses)[1].
La revolucion de 1905 e la fusion[modificar | modificar la font]
Pendent la revolucion russa de 1905, lo partit pòt far de propaganda dobèrta; las bregas del passat semblan de pauc importança fàcia als pretzfachs del moment. Un acòrdi es trobat entre Lenin e Martov, e un congrès d'unificacion se reünís en abril de 1906. Segon Pierre Broué, lo congrès de Londres en 1907, de majoritat bolchevica, es elegit per 77 000 militants. Mas amb lo reflus de la revolucion, fòrça militants abandonan lor activitat e lo partit s'aclapa, passant a mens de 10 000 militants en unas annadas.
Lèu, tornan las divergenças entre bolchevics e menchevics, los menchevics volent orientar lo partit cap a l'accion parlementària sens poders legislatius organizada pel govèrn tsarista (una Doma d'Estat), l'accion clandestina lor semblant sens perspectivas. Presican l'aliança amb la borgesiá progressista qu'es pèsta a partejar lo poder amb lo tsar. Lenin escriu "Lo prometariat luta, lo borgesiá s'engulha cap al poder" al respècte de la tactica de la classa obrièra e de la tactica de la borgesiá liberala. Aleksandr Martynov escriu que lo partit deu "pujar cap abans la democracia borgesa". Los bolchevics presican lo retorn al trabalh clandestin dins los centres industrials començat abans de 1905. Cridan al boycott de la Doma, se fixant la tòca de far caire aquesta « caricatura » de representacion populara. Los menchevics, al contrari, decidisson de far pas fracaçar a la Doma; mai, estiman necessari d'i dintrar.
La scission de 1912[modificar | modificar la font]
A partir de 1912, lo movement obrièr torna en Russia, de manifestacions estudiantas puèi de caumas obrièras se multiplican (400 000 caumaires lo 1èr de mai de 1911). Lenin estima que caldrà un partit fortament estructurat per organizar lo movement revolucionari e es convencut que los bolchevics an la man per ganhar la majoritat du movement obrièr. Defend en consequéncia la scission amb los menchevics sul plan organizacional.
Lo 18 de genièr de 1912, a la conferéncia de Praga, los bolchevics decidisson de l'exclusion dels mencheviks e de la creacion de "nuclèus sociak democratas illegals environat d'un malhum tan espandit que possible de societats obrièras legalas".
Las idèas del partit bolchevic[modificar | modificar la font]
Los bolchevics se refusavan resoludament de reconéisser que la borgesiá russa foguèt capable de menar plan la sieuna revolucion e butant al contrari a una aliança entre los païsans e los obrièrs per menar plan la revolucion socialista.
A l'opausat, los menchevics, per qui lo socialisme deuriá èsser atengut de biais progressiu e per « estapas », volgavan preparar la revolucion democratica borgesa, que permetriá segon eles d'auçar lo nivèl de vida de las massas, condicion necessària a une revolucion socialista venenta[2]. Mas, la quita borgesiá volgava far aliança amb la monarquia: en efièch, la borgesiá russa demorava ostila a l’expropriacion de la granda proprietat fonsièra, e es precisament per aquesta rason qu'èra en fafor d'un compromés amb la monarquia, sus la basa d’una constitucion del tipe prussian.
Ja a l'epòca, Lenin considervan la question agrària coma lo problèma central de la revolucion democratica en Russia. "Lo nos de la revolucion russa, repetava, es la question agrària. Cal conclure a la desfacha o a la victòria de la revolucion ... segon lo biais que s'avalora la situacion de las massas dins la luta per la tèrra."
A l’idèa de Georgui Plekhanov d’una aliança del proletariat amb la borgesiá liberala, Lenin opausava l’idèa d’una aliança del proletariat amb la paisanariá. Proclamava que lo pretzfach de la collaboracion revolucionària d'aquelas doas classas èra d’establir una "dictatura democratica" coma lo sol mejan de purgar radicalament la Russia dels trastats feudals, de crear un sisa de pichons cultivaires liures e d’obrir la dralha al desvelopament del capitalisme, non pas al biais prussian, mas nòrdamerican.
La victòria de la revolucion, escriviá, complida sonque « per la dictatura, que la realizacion de las reformas que son imediatament e absoludament necessàrias al proletariat e a la païsanariá provocarà una resistença desesperada pels proprietaris fonsièrs, los grands borgeses e lo tsarisme. Sens dictatura, es impossible de trencar aquesta resistença, de rebutar los ensags contrarevolucionaris. Aquó seràn una dictatura, non pas socialista, mas democratica. Poirà pas far prejudici als fondaments del capitalisme (de segur una seriá d'estapas intermediàrias dins lo desvelopament revolucionari). Poirà, pelmelhor, introduire una novèla distribucion radicala de la proprietat fonsièra en favor de la païsanariá, establir una democracia importanta e complèta anant fins a la republica, desrasigar totes los trachs asiatics, tot lo legat del servatge, non tant al vilatge, mas tanben dins las usinas, pauser la basa d’un brave melhorum de la situacion dels obrièrs e de l’auçada de lor nivèl de vida; enfin, porar lo combor revolucionari en Euròpa. »
Malgrat las esperanças dels menchevics, la bofrgesiá considerava sempre mai que son ròtle èra de lutar contra la revolucion. Es dins los « soviets », es a dire las assembladas de delegats democraticament elegits e revocables a tot instant comprenent los trabalhadors, los soldats e los païsans paures que los bolchevics venon majoritaris.
A partir de 1917, amb l'ajuda financièra e logistica de l'Alemanha, cercant a destabilizar la Russia pendent la Primièra Guèrra mondiala, los bolchevics comptan sus mai de 2 milions de marcs donats pel govèrn del kaiser Guilhèm II d'Alemanha, per far una granda propaganda[3],[4].
Las resistenças politicas[modificar | modificar la font]
Gaireben la mitat dels líders màger bolchevics après la Revolucion d'Octobre an, d'un biais o d'un autre, lutat pel passat contra la politica de Lenin. L'amassada d'aquestes militants dins una meteissa organizacion tampauc signifiacava la desapareisson de divergéncias prèstas a sorgir jos las pressions de la situacion sociala.
L'oposicion de la tendéncia « Comunistas d'esquèrra » rebat en 1918 amb lo debat a l'entorn de la signatura del tracta de Brest-Litovsk. Quand Lenin prepausa d'acceptar los tèrmes de l'acòrdi amb l'Alemanha, es sostengut per una pichona partida del Comitat Central. L'avançada alemanda e las manòbras de Lenin li permetràn d'obtenir l'aprobacion de sas posicions e lo reget de las proposicions del grop « Kommunist » per una guèrra revolucionària. L'argumentacion dels comunistas d'esquèrra s'opausava al nacionalisme de la direccion bolchevica: l'engatjament dins una guèrra revolucionària ocupava una bona partida de las tropas llemandas, accelerant la casuda de la maquina de guèrra e l'aveniment de la revolution alemanda.
Mai generalament, los Comunistas d'esquèrra qualificavan la politica leninista de mediacion amb lo capital nacional e internacional, e estimavan que seriá mortala per la revolucion. Dins lor tèxte d'abril de 1918, las Tèsis sul moment present, escrivon: "La revolucion dels obrièrs russes pòt pas "se salvar" daissant lo camin de la revolucion internacionala e fasent de concessions al capital patriotic."
Lo 4 de març, lo comitat del partit de Petrograd fa peréisser lo primièr numèro de Kommunist, que ven l'organ dels Comunistas d'esquèrra. Lor oposicion se limita pas a la question del Brest-Litovsk e es tala qu'envisatjan de se separar del partit bolchevic e de se batre sus lors quita basas politicas dins una novèla organizacion. « Lo Partit deurà lèu decidir fins a qual gra la dictatura d'individuús deurà èsser espandida dels camins de fèrre e d'autres brancas de l'economia al quita Partit »[5] ».
De comunistas d'esquèrra (Smirnov, Nikolaï Ossinski, Sapronov, etc.) se trapan dins lo grop « Centralisme democratic » que l'origina ven de 1919. En 1920, al IXn Congrès de març-abril, aqueste grop denòncia la centralizacion e los metòdes autoritaris del Comitat Central, lo « centralisme burocratic » e ki « centralisme autoritari ». Los centralistas democratics, que la revendicacion passarà jamai l'encastre de la democracia intèrna del Partit, seràn actius per preparar e realizar lo Xn Congrès. Mas lor ròtle serà alara eclipsat per aquel de « l'Oposicion obrièra ».
Anton Ciliga caracterisa lo « decistas » de l'epòca coma "l'oposicon de samajestar"; "sens voler se l'avoar, opausava al leninisme del periòde decadent de revolucion lo Lenin del periòde pujant". Atal podèron subreviure una decena d'annadas, una partida d'entre eles se liguèron al leninisme, alara que d'autres anavan evoluar cap a de posicions vesinas d'aquelas del Grop Obrièr de Gavril Miasnikov.
Tot coma lo grop Centralisme democratic, l'Oposicion obrièra se creèt en 1919, mas a la diferéncia d'aqueste, s'apièja sus una basa obrièra, subretot mejans de sindicats.
La « bolchevizacion » dels Partits comunistas[modificar | modificar la font]
La « bolchevizacion » a partir de 1924, jos Stalin, significa la represa en man de la seccions nacionalas del movement comunista per lo far pas que rebatre los punts de vista de Moscòu.
Lo centre de l'Internacionala comunista lutava contra las tendéncias divergentas que continussián d'existir al sen de diferents movements comunistas. La bolchevizacion marquèt la presa en man complèta dels partits nacionals per Moscòu, e foguèt lo pretèxte de fòrça exclusions.
Lista dels dirigents bolchevics[modificar | modificar la font]
- Andreï Andreïev
- Lavrenti Beria
- Alexander Bogdanov
- Andreï Boubnov
- Nikolaï Boukharine
- Nikolaï Boulganine
- Alexandre Chliapnikov
- Nikolaï Chvernik
- Félix Dzerjinski
- Mikhaïl Frounze
- Andreï Jdanov
- Lazare Kaganovitch
- Mikhaïl Kalinine
- Lev Kamenev
- Nikita Khrouchtchev
- Sergueï Kirov
- Alexandra Kollontaï
- Vladimir Ilich Ulianov, Lenin
- Gueorgui Malenkov
- Gavril Miasnikov
- Anastase Mikoyan
- Viatcheslav Molotov
- Grigory Ordjonikidze
- Moïsseï Oritski
- Karl Radek
- David Riazanov
- Ian Roudzoutak
- Alexeï Rykov
- Iòssif Stàlin
- Iakov Sverdlov
- Mikhaïl Tomsky
- Lev Davidovitch Bronstein-Trotski
- Kliment Vorochilov
- Grigory Ievseïevitch Zinoviev
Sens pejoratiu[modificar | modificar la font]
Dempuèi la Revolucion d'Octobre, los mots « bolchevic » e « bolchevisme » foguèron utilizats al delà de far referéncia als bolchevics al sens estricte, mas tanben per designar los comunistas en geneal, sovent amb un reson pejoratiu.
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Pierre Broué, Le Parti bolchévique : histoire du P.C. de l'U.R.S.S., Éditions de Minuit, 1963.
- ↑ Le menchevik Pavel Axelrod a développé cette conception en 1897 dans Le Privilège historique de la social-démocratie russe.
- ↑ Hélène Carrère d'Encausse, Nicolas II, la transition interrompue, Fayard, 1996.
- ↑ Richard Pipes, La Révolution russe, p. 365, PUF, 1993.
- ↑ Evgueni Preobrajensky, Kommunist, mai 1918
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- A. Rosenberg, Histoire du bolchevisme, Paris, 1967
- Arthur Feiler, L'Expérience du bolchévisme, Coll. Les Documents Bleus/ Notre Temps, Modèl:Numéro43, Paris, NRF Gallimard, 1931, 275 p.
- Boris Souvarine, Staline. Aperçu historique du bolchevisme, 1935, rééd. Ivréa, Paris 1992
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- Jean-Jacques Marie, Lénine : biographie, Balland, Paris, 2004
- Leonard Schapiro, Les Révolutions russes de 1917. Les origines du communisme moderne, Flammarion, Paris, 1987
- Leonard Schapiro, Les Bolcheviks et l’opposition (1917-1922). Du musellement des partis à l'interdiction des fractions dans le Parti, traduction révisée par Serge Legran, Les Nuits rouges, Paris, 2007. (Modèl:1re en français, 1955)
- Moshe Lewin, Le Dernier Combat de Lénine, rééd. Minuit, 1978
- Nicolas Berdiaev, Les Sources et le sens du communisme russe, Gallimard, 1963
- Pierre Broué, Le Parti bolchevique. Histoire du P.C. de l'U.R.S.S., rééd. Minuit, 1972
- Rosa Luxemburg, La Révolution russe, rééd. Lefeuvre, 1977
- Robert Vaucher, L'Enfer bolchévik à Pétrograd. Paris, Librairie académique Perrin & Cie, 1919
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- (en) Alexander Rabinowitch, The Bolsheviks in Power: The First Year of Soviet Rule in Petrograd], 2007


text:
Sètz o coneissètz un artista qu'interpreta (almens en partida) cançons en occitan e qu'es pas registrat sus paraulas.net ?
Sètz o coneissètz una companhiá de teatre, un contaire o un umorista occitan/bilingue qu'es pas registrat sus paraulas.net ?
Coneissètz un libre qu'es pas referençat sus paraulas.net ?
Un o mantun discs d'un grop son pas referençats sus paraulas.net o venètz de publicar un album ?
Un o mantuns espectacles d'una companhiá / d'un contaire son pas refereçats sus paraulas.net o venon d'èstre creats ?
Coneissètz un autor occitan qu'es pas referençat sus paraulas.net o volètz completar una ficha d'autor ?
Volètz que las paraulas de vòstras cançons se poscan trapar sus paraulas.net ? Coneissètz de cançons que son pas referençadas ?
Coneissètz un DVD o un enregistrament audio/vidèo d'un espectacle occitan qu'es pas referençat sus paraulas.net ?
Coneissètz un editor d'obratges occitans qu'es pas referençat sus paraulas.net ?
Lèu, Paraulas en Òc referençarà tanben los espectacles musicals. Se volètz que los vòstres figuren sus vòstra pagina :
Coneissètz una revista almens en partida en lenga occitana qu'es pas referençada sus paraulas.net ?
Se volètz que vòstras particions se poscan trapar sus www.paraulas.net, un sol mèl suffís :
S'avètz un album de fòto pertocant un eveniment cultural occitan sus flickr, pòt apareisser sus paraulas.net dins la partida Albums de fòto.
Los goodies son un bon biais d'assegurar vòstra promocion. Pòdon èsser de fons d'ecran, de sonariás de telefonet...
Per prepausar una vidèo, un ligam, per modificar las informacions que vos concernisson, per tota remarca o suggestion, podètz mandar un mèl a contacte@paraulas.net.
Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel


text:
Discriminacion lingüistica : l'IEO contributor au protocòle de Donostia
- Escriut per Setmana
- Publicat dens International
En Euròpa, entà lutar contra la discriminacion lingüistica, un protocòle tà la guarantida deus drets lingüistics qu’estó signat, i a un an, a Donostia (Bascoat). La debuta d’un long camin tà sauvaguardar la diversitat de las lengas. L’IEO qui participè au comitat organizator, qu’ei a tribalhar sus l’arrevirada deu protocòle en occitan.
Donostia (San Sebastian en basco), qu’estó la capitala europèa de la cultura en 2016, títol que partatgè dab Wroclaw, quatau vila de Polonha. Tot au long de l’annada, que perpausè ua programacion culturau rica e innovanta. Mustras, hestenaus e hèstas popularas qui permetón de descobrir o de tornar descobrir la ciutat basca autament. La tematica causida qu’èra « Víver amassa » e la cultura com factor de patz. Donostia qu’acabè en beutat la soa annada com capitala europèa de la cultura dab un eveniment particular qu’organizè lo 17 de deceme au Palais Kursaal. Mei d’un centenat d’entitats, dont l’European Language Equality Network (ELEN) e lo Centre Internacional Escarré per a les Minores Ètniques i les Nacions (CIEMEN), que signèn lo « protocòle de Donostia ». Los hialats presents que representan 25 lengas minoritàrias europèas. L’Institut d’Estudis Occitans qu’ei membre dab ELEN deu comitat organizator tà saber quin se hasèva la demarcha administrativa e a costat, que i avèva un comitat scientific dab la contribucion de cada associacion representativa de las lengas. « La Declaracion Universau deus Drets Lingüistics de 1996 hèita a Barcelona, qu’estó la fruta d’ua contribucion de la societat civila tà la defensa deus drets lingüistics. Vint ans après, que volem complir un pas suplementari a Donostia », çò declarè l’Institut d’Estudis Occitans. « Las associacions de las societats civilas que decidín de participar a l’elaboracion deu protocòle entà ahortir las politicas lingüisticas dens tots los país. Los representants de totas las societats civilas ligadas a las lengas locaus que contribuín amassa a crear un document qui pòt estar considerat drin com lo Protocòle de Kyoto per l’arrecauhament climatic, quauquarren que la societat e poderé seguir, pas a pas, tà ensajar de melhorar la situacion de las lengas en Euròpa », çò nse digó Alexis Quentin representant de l’IEO a ELEN. Lo militant occitan qu’èra sus plaça dab un aute representant d’ELEN, Davyth Hicks, de Cornoalha. Aperat Protocòle tà la Guarantida deus Drets Lingüistics (PGDL), qu’ei la fruta d’un procèssus de consensus desvolopat pendent mantuas annadas. Que perpausa 185 mesuras « concrètas » entà assegurar l’egalitat lingüistica. Qu’auherirà aus actors qui òbran taus drets lingüistics, un sòcle comun tà que tots e posquin avançar cap a la medisha direccion. Lo document presentat a las instàncias e fòrums internacionaus qu’estó establit per la platafòrma Kontseilua, qui amassa associacions de desvolopament de l’euskara.
Que s’apièja sus quate valors màgers : coabitacion e patz, diversitat lingüistica, egalitat enter las lengas deu monde e drets a deféner. Sèt domenis d’aplicacion qu’i son identificats : principis generaus e drets, administracion publica, ensenhament, socioeconomia, onomastica, mèdias, navèras tecnologias e cultura. Per exemple, la mesura 5.1 deu protocòle pertocant a las activitats extra-escolaras, qu’estipula que « tots los cors de totas las escòlas publicas de musica e d’art que son disponibles dens la lenga minorizada ». Lo gavidaire de la programacion culturau de Donostia 2016, Xabier Paya, que defenó la diversitat lingüistica com un « riquèr » e qu’assegurè que las lengas avèvan besonh un tractament d’urgéncia entà tornà’s har ua santat. Au demiei deus intervienents, gavidaires de las organizacions europèas, la galiciana María Pilar García Negro e lo catalan, Aureli Argemí. Lo protocòle qu’ei la fruta d’un tribalh de dus ans per grops de societats civilas europèas. Que constituirà un apèr entà desquilhar la situacion de las lengas regionaus e/o minorizadas e « bastir ua Euròpa fondada sus l’egalitat de las comunautats lingüisticas ». Que’s poderàn apiejar sus aqueth encastre entà reglamentar lo lor engatjament a favor de la diversitat de las lengas. « Qu’avem volut ensajar de’ns hicar a un nivèu comun. A cada poder, que sia regionau e/o estatau e díser : que volem ua politica lingüistica d’aqueth nivèu, un nivèu europèu », çò nse hidè Alexis Quentin.
Assegurar un seguit
A partir deu 17 de deceme de 2016, un comitat de seguit que prenó lo relais de la gestion deu Protocòle. Qu’ei compausat d’actors sociaus : CIEMEN, ECMI, Linguapax International, ELEN, Unrepresented Nations and People Organisation (UNPO) e PEN International. L’objectiu qu’ei de har aderir los actors sociaus au tèxte, la soa mesa en òbra dens las politicas intèrnas o enqüèra la soa reconeishença institucionau. « L’enjòc qu’ei de trobar un poder regionau o estatau qui voleré assegurar ua politica lingüistica segon lo protocòle, çò nse digó lo sénher Quentin. Ne cau pas que sia un trauc dens l’aire. Que cau qu’i agi ua realitat politica a costat. Tota associacion ligada a l’occitan que pòt signar lo protocòli e lo har conéisher ». L’IEO e las autas entitats membras qu’an un a tres ans entà assegurar un seguit. La signatura deu protocòle n’ei pas sonque la debuta.
Discriminacion lingüistica en Euròpa
La discriminacion lingüistica qu’ei vadut un vertadèr flèu en Euròpa. Au mes de junh passat, au Parlament europèu, eurodeputats e gavidaires d’autas institucions internacionaus que s’encontrèn entà debàter de la discriminacion lingüistica dens l’Union europèa atau com partatjar exemples concrèts de situacions qui afectan los ciutadans europèus. Lo basco Josu Juaristi, eurodeputat de l’esquèrra unitària europèa/esquèrra verda nòrdica (GUE/NGL) que contè quin lo Parlament espanhòu avèva un dia refusat d’estudiar un projècte de lei pr’amor n’èra pas estat arrevirat de l’euskara a l’espanhòu. Çaquelà, Espanha que signè e que ratifiquè la Carta deu Conselh de l’Euròpa sus las lengas regionaus e/o minoritàrias. Lo cas francés que demora sensible. Los drets lingüistics valables en Bascoat deu sud (Hegoalde) n’ac son pas deu costat deu Bascoat deu nòrd (Iparralde). França n’a pas enqüèra ratificat la Carta, çò qui’u vau lo subernom d’ « Estat rebèlle » per Alexis Quentin de l’Institut occitan e d’ELEN. Lo militant occitan que critiquè l’encastre reglamentari de l’exagòne qui balha un finançament a las escòlas immersivas en lengas ditas regionaus, après cinc ans de foncionament. Davyth Hicks qu’afirmè qu’existiva mei de 60 lengas regionaus e/o minoritàrias dens l’Union europèa, parladas per mei de 55 milions de ciutadans europèus, sia 10 % de la populacion europèa. Segon eth, l’UE que deveré elaborar un tèxte legislatiu com ac hè dejà entà protegir bèstias o abitat. D’autes que perpausan la creacion d’un observatòri independent qui s’asseguraré que los principis de non-discriminacion de la Carta deus Drets fondamentaus e son pleament respectats. En esperar que lo « Protocòle de Donostia » e poderà ajudar a ua avançada mei doça acceptada peus país europèus, cap tà la sauvaguarda de la diversitat lingüistica.


text:
Bretanha : panèls bilingües sus las rotas nacionalas
Alara que la frasa « los Bretons, es la mafia francesa » qu’a declarada lo president Macron davant lo Papa e Jean-Yves Le Drian dimars 26 de junh, es detornada per d’internautas suls malhums socials, los Bretons se son escaduts a obtene la senhaletica bilingua sus las rotas nacionalas.
Los panèls francés-breton seràn installats a partir del 4 de julhet. Lo primièr sector servit serà lo de Melgven dins lo Finistèrra. Per çò de la sinhalizacion toristica, las collectivitats e establiments interessats deuràn contactar l’Ofici Public de la Lenga Bretona (OPLB) per estudiar las diferentas possibilitats d’installacion.
Aquela accion se farà pauc a pauc amb lo remplaçament dels ancians panèls. Las mencions en breton seràn de la meteissa talha que las mencions franceas ambe une polissa de caractèr distincta de las mencions en francés mas pas en itallic. Es la frucha del trabalh realizat ambe la Direccion de las rotas de l’Oèst (DirO), la Region, l’OPLB e l’Estat. Es la consequéncia de la signatura en novembre de 2015 de la convencion « per la transmission de las lengas de Bretanha e lo desvolopament de lor usatge dins la vida quotidiana ».
Inf. : Cobber17
- Publicat dens Société


text:
jeudi, 19 juillet 2018
LIQUIDACION DE LA SOCIETAT VISTEDIT- LA SETMANA .
La societat cooperativa Vistedit, que publica dempuèi 23 ans lo setmanièr La Setmana, e las revistas pels pus joves Papagai e Plumalhon, ven d’anonciar sa liquidacion. Aquela fin d’activitat significa la mòrt de publicacions istoricas e indispensablas pel mantenement e per la dignitat de la lenga occitana.
La rason del barrament es lo retirament de las ajudas publicas. L’Ofici Public de la Lenga Occitana (ÒPLO) a decidit de levar las subvencions a Vistedit just al moment que la societat passava per una situacion financièra fòrça complicada. “Avèm pas pogut convéncer l’organisme public qu’a per vocacion de sosténer la lenga occitana de nos ajudar a manténer nòstra activitat dins un temps cort. Lor causida es estada d’ajudar pas pus una entrepresa amb pauc d’abonats e donc pauc rendabla .
. Info / Lo Jornalet
09:40 Publié dans Actions, Actualités, Associations, Blog, La Lettre de Pais Nostre, Loisirs/Culture, Politique, solidaritat, Soutien | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook


text:
Los viticultors independents del Gard presentavan lo dimars 28 de novembre de 2017 al salon SITEVI de Montpelhièr lo Tractor Verd.
Aquel veïcul electric permetriá a la profession de trabalhar los vinhals dins de melhoras condicions, en limitar los bruches, la pollucion, las vibracions.
Los desvolopaments son estats fach amb l'ajuda de l'Escòla de las Minas d'Alès e de l'IUT de Nimes.
Se pòt tornar cargar en una ora per una autonomia de mai de 4 oras de trabalh. Es previst per la traccion. Fa 1,40 m de larg per 3,25 m de long, lo sieu pes es de 1,7 tonas. Quatres motors plaçats dins las ròdas asseguran la traccion de l'ensemble. Poténcia 80 ch.
Los conceptors cèrcan un industrial desirós de portar lo projècte : industrializacion, promocion e difusion.


text:
Dimars, 20 de junh de 2017, 03h00 Espòrt
Aquesta setmana, las blavas rescontraràn dos còps las anglesas al Barcarés (21 e 24 de junh)
La setmana tretzista serà marcada pel segond episòdi dels Estats d’Origina aqueste dimècres a Sydney. Fa tres setmanas, a la suspresa generala, Queensland se fasiá batre 28/4 a Brisbane.
Los Violets an cambiat la mitat de l’esquipa pel segond afrontament (sèt cambiaments), alara que los Blaus an fait fisança als venceires per contestar la superioritat de l’adversari aquestas darrièras annadas dins la tièra de las 3 confrontacions.
Los Dragons en Capulets roges?
Los Dragons catalans dins la situacion ont son arriban de pèrdre sens jogar. La victòria dels Gigants d’Huddersfield contra St Helens 24-16 en rescontre en retard remanda los catalans a tres punts de la ueitena plaça e amb una diferéncia de punts desfavorabla: - 9 per Huddersfield (16 pts), - 45 per Wigan (16 pts) e - 168 e 13 punts pels Sang e Aur.
Aquò vòl dire que los catalans son de mens en mens mèstres de lor sòrt e largament dependents de las resultas de las formacions concurrentas. Seriá doncas una bona idèa d’anar ganhar cò dels Lops de Warrington aqueste dissabte 24.
Aquesta dimenjada, se debanavan los quarts de la Cup: dijòus, Salford dominèt Wakefield 30-6; divendres: Leeds ganhèt sens dificultat contra Featherstone 58-0; dissabte: Warrington foguèt victima del retorn de Sam Tonkins e de son tombat fàcia a Wigan: 26-27 e dins la partida cap d’aficha de dimenge: Hull-FC eliminèt Castleford: 32-24
Al programa de las mièjas finalas a la fin de julh: Hull-FC-Leeds e Wigan-Salford.
La Capitala mai fòrta que lo Capitòli
Per son rescontre amb Londres, lo Tolosa Olimpic aviá fait l’aficha sul tèma “Lo Capitòli contra la Capitala”. Mas pel segond còp de la sason, los angleses se mostrèron los mai fòrts. Primièra desfaita de Tolosa en Championship sus la pelena de Blanhac: 36-16. Dos desplaçaments avenidors: a Dewsbury aqueste dimenge 25 e a Oldham lo dimenge seguent.
Femeninas: dos rescontres contra las anglesas
L’esquipa de França femenina rescontrarà dos còps las anglesas al Barcarès: dimècres 21 de junh e dissabte 24 de junh. Las Blavas ensajaràn de se mostrar a la nautor e, qui sap, de ganhar al mens una partida.
Alan Roch


text:
07 novembre 2016
Quora l'escrich nos fa calar
L’Occitan vengut tròp precios per èsser parlat ? Voldriái vos far partejar una pichona reflexion sus la granda dificultat de parlar occitan, o d’autras lengas minoradas, en public, amai quora aqueste public la pòt comprene, almens d’un biais aproximatiu. Aquò per ièu es un problema de legitimitat de l’usatge de la lenga dins l’expression orala la mai normala, disèm lo de la convèrsa, alara que l’usatge nòble, elevat de l’escrich e en particulièr de la literatura, e tanben de son oralizacion dins la... [Lire la suite]


text:
Hello there! Welcome to our weekly digest of Wikipedia activity.
Articles
Aquela setmana, 34 autors an fach 195 cambiaments a 93 diferents articles. los 20 melhors articles de la setmana:
- Clima (34 cambiaments per 1 autors)
- Roman (16 cambiaments per 1 autors)
- Francesc Layret (8 cambiaments per 1 autors)
- Stormy Daniels (6 cambiaments per 1 autors)
- Aretha Franklin (5 cambiaments per 3 autors)
- Maurós (Carcin) (5 cambiaments per 1 autors)
- Serinhac (Carcin) (4 cambiaments per 1 autors)
- Lista dels presidents de Sierra Leone (3 cambiaments per 1 autors)
- Salvador Seguí (3 cambiaments per 1 autors)
- Vira (3 cambiaments per 1 autors)
- Brot e Vernet (3 cambiaments per 1 autors)
- Soturac (2 cambiaments per 2 autors)
- Bossugan (2 cambiaments per 1 autors)
- Floressàs (2 cambiaments per 1 autors)
- Avast! (2 cambiaments per 2 autors)
- Sivrac de Dordonha (2 cambiaments per 1 autors)
- Gresèls (2 cambiaments per 1 autors)
- Omarosa Manigault (2 cambiaments per 1 autors)
- Perseids (2 cambiaments per 1 autors)
- La Gardèla (2 cambiaments per 1 autors)
Articles novèls
Los dètz articles modificats mai activament creats la setmana passada
- Francesc Layret (8 cambiaments per 1 autors)
- Stormy Daniels (6 cambiaments per 1 autors)
- Salvador Seguí (3 cambiaments per 1 autors)
- Michael Cohen (2 cambiaments per 2 autors)
- El Tarròs (2 cambiaments per 1 autors)
- Dolòra (1 cambiaments per 1 autors)
- Milagro Salas (1 cambiaments per 1 autors)
Discussions
Las discussions mai activas:
Estadisticas
Qualques chifras de la setmana passada:
- 27 membres enregistrats e 7 membres pas enregistrats an fach 195 cambiaments a 93 articles
- Los membres pas enregistrats an modificat 7 5 articles
- 1 que los robòts an fach 1 cambiaments a 1 articles
Qu'es aquò
Aquèste projècte recupera una lista dels cambiaments recents de la setmana mercé als Wikimedia Tool Labs, e distribuís de messatges electronics amb MailChimp. Còde e mai disponibles sus GitHub. Creat per Stephen LaPorte i Mahmoud Hashemi.


text:
Sant Salvi dels Ròcs
Sant Salvi dels Ròcs[1],[2],[3] (oficialament en francés Saint-Salvy-de-la-Balme) es una comuna de Lengadòc en Sidòbre situada dins lo departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge es situat dins lo massís granitic de Sidòbre.
Istòria[modificar | modificar la font]
Pendent qualques vingt ans, una mina de zinc situada entre la comuna de Sant Salvi dels Ròcs e Nòstra Dama de Noalhac (villatge vesin) foguèt expleitada. La comuna viu gaireben solament de l'expleitacion e de la transformacion del Granit brut en monuments.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Caòs de la Balma
- Site de l'Enclutge
- Ròc tremolant de las Set Fauces
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
U.E. Bossòst 3 – Pyrénées Sud
C.F. 0
Victòria trebalhada era
d’aguest dissabte que mos da eth liderat en solitari. Er equip det Pyrénées Sud
mos metec es causes dificils. Ena prumèra mietat, eth nòste domini siguec mès
gran sense auer guaire ocasions de gol. Soufi auec ua bona ocasion, mès eth sòn
shut anec entà dehòra. Profitèrem
ua badada defensiua der equip francés entà que Soufi merquèsse a pòrta ueda eth
1-0. Aguest gol hec a jogar milhor ar equip aranés qu’anaue a ampliar era
avantatge en mercador damb un gran gol d’Ignasi d’un shut des de dehòra der
àrea qu’ entraue ena esquaira dera porteria francesa. Damb eth 2-0 s’arribaue
ath descans sense qu’er equip francés caushiguèsse er àrea aranesa.
Ena dusaua mietat er equip francés anaue a intentar reduir
distàncies en mercador e eth portèr aranés Yago auec de desviar un lançament de
fauta entà cornèr. En un aute shut des de dehòra der àrea ,Yago auec d’estirà-se
entà desviar era pilota entà dehòra. Quan semblaue qu’ èrem mès apròp deth gol
francés, en ua fauta shutada per Miguel, eth portèr Contreral non podie acabar
de blocar era pilota e Kike profitaue entà mercar eth 3-0. Damb aguest resultat
s’arribaue ath finau deth partit.
Ath finau victòria e líders en solitari degut ara derròta
que patic eth Mabroc en camp deth Cardeilhac. Era classifacion ei: U.E. Bossòst
16, Cardeilhac 13, Mabroc 13, Ent.Bla.Ca.La. 13, Ville. Lecussan 11,
Ent. Trois Vallees 9. Non auram partit de campionat enquiara dimenjada deth 8-9
de noveme.
Eth pròplèu partit jogam es
1/16 de finau dera copa de Comminges eth dissabte 25 d’octobre tàs 20 :00 ores
en Landorthe contra er equip locau.
U.E. Bossòst: Yago, Salva, Abraham,
Felipe, Álex, Ignasi, Iván, David, Moha, Héctor e Soufi. Remplaçants: Miquel, Kike, Miguel.
Tarjetes auriòles: Ignasi, Héctor.
Trainer: Xavi.
Pyrénées Sud C.F :
Contreral, Bellour II, Chaussepied, Cambours, Bellour I, Fourment, Foureau,
Zaoui, Garcia, Via, Doz. Remplaçants : Reulet, Fissourou, Lun.
Tarjetes auriòles: Zaoui, Doz.
Trainer : Gez Fabien.
Gols: 1-0
Soufi (25’),
2-0 Ignasi (35’),
3-0 Kike (70’).
Arbitre: Duprat Philippe.


text:
Événements contenant la ou les locutions cherchées
9 événements affichés, le premier en 1740 - le dernier en 1817
Mariage de Guy André Pierre de Montmorency-Laval avec Jacqueline Marie Hortense de Bullion
Le contrat de mariage est du 28 décembre 1740.
Guy André Pierre de Montmorency-Laval épouse le 29 décembre 1740 Jacqueline Marie Hortense de Bullion (1720-1795), Dame d'Esclimont. Leurs enfants sont :
Naissance d'Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval
Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval naît le 22 janvier 1747, fils de Guy André Pierre de Montmorency-Laval et de Jacqueline Marie Hortense de Bullion.
Mariage d'Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval avec Marie Louise Mauricette Élisabeth de Montmorency-Luxembourg
Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval épouse le 14 janvier 1765 Marie Louise Mauricette Élisabeth de Montmorency-Luxembourg (1750-1829). Leurs enfants sont :
Naissance de Guy Marie Anne Louis de Montmorency-Laval
Guy Marie Anne Louis de Montmorency-Laval naît en 1767, fils d'Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval et de Marie Louise Mauricette Élisabeth de Montmorency-Luxembourg.
Naissance d'Anne Adrien Pierre de Montmorency-Laval
Anne Adrien Pierre de Montmorency-Laval naît à Paris le 29 octobre 1768, fils d'Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval et de Marie Louise Mauricette Élisabeth de Montmorency-Luxembourg.
Naissance d'Eugène Alexandre de Montmorency-Laval
Eugène Alexandre de Montmorency-Laval naît le 20 juillet 1773, fils d'Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval et de Marie Louise Mauricette Élisabeth de Montmorency-Luxembourg.
Mort de Guy André Pierre de Montmorency-Laval Duc de Montmorency-Laval
Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval Duc de Montmorency-Laval
Guy André Pierre de Montmorency-Laval meurt à Paris le 22 septembre 1798.
Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval, son fils, devient 2e Duc de Montmorency-Laval.
Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval Duc de Laval et pair de France
En 1814, Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval est reconnu comme duc de Laval et fait pair de France à vie.
Mort d'Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval
Anne Adrien Pierre de Montmorency-Laval Duc de Montmorency-Laval
Anne Alexandre Sulpice de Montmorency-Laval meurt le 30 mars 1817.
La pairie est rendue héréditaire en même temps que le titre ducal.
Anne Adrien Pierre de Montmorency-Laval devient 3e Duc de Montmorency-Laval.


text:
Dijaus damb solei e bromes, dimenjada un shinhau variable.
Darrèr dia d'inversion termica (-2°/11º en hons de Val). (1°/4° en còta 2.000)
Eth diuendres 8 serà embromat tamb quauques precipitacions fèbles principauments pendent eth maitin e en tot arturar-se pera tarde. Còta de nhèu enes 1800 m en tot descéner cap as 1000 m pera tarde. Acumulacions de 10 a 15 cm en còta 2500. Vents moderadi de direccion nord-oest.
Temperatures en descenuda ath long dera jornada (0°/9 en hons de Val). (-7°/0° en còta 2.000)
Eth dissabte 9 s'alternarán bromes baishes tamb quauqui intervaus assolelhadi. Pòca probabilitat de precipitacion qu'en tot cas serie fòrça fèbles e de nhèu en totes es còtes.
Temperatures un shinhau mès baishes qu'ena jornada anteriora (-2°/7 en hons de Val). (-7°/-3° en còta 2.000)
Eth dimenge serà embromat tamb probabilitat de precipitacions entre moderades intenses a compdar de meddia damb còta de nhèu peth dessús des 1.900 m.


text:
Vielha, 1 de junh de 2018.- Eth Plen dera Deputacion de Lhèida a aprovat mejançant un convèni de collaboracion damb eth Conselh Generau d’Aran, era aportacion de 329.000 èuros entath finançament deth programa de Melhora dera accessibilitat es espacis naturaus qu’eth Conselh Generau d’Aran desvolòpe damb hons provenenti des projèctes FEDER 2014-2020 d’accions destinades ara conservacion d’accèssi ar auviatge naturau e culturau de gran valor païsatgistic, patrimoniau e istoric dera Val d’Aran.
En aguest periòde eth Conselh Generau d’Aran destine 1.592.000 € ara conservacion d’accèssi ar auviatge naturau e culturau dera Val d’Aran, que 657.000€ ne son provenenti der èish prioritari 6 deth hons FEDER 2014 a 2020, entara ponuda en valor der auviatge naturau e culturau que permete era sostenibilitat de destinacions toristiques en territòri, qu’ara se li ahig eth finançament dera Deputacion de Lhèida.
Eth projècte deth Conselh Generau d’Aran, englobe toti es municipis dera Val d’Aran e presente un conjunt d’intervencions e òbres importantes entà apariar e recuperar tot un conjunt de vies d’accès ath miei naturau dera Val d’Aran, mejançant diuèrses accions de melhores e òbres d’accèssi enes airaus naturaus destacables d’Aran, entà hèr-les visitables e accessibles toristicament, en tot prestar especiau atencion tanben as besonhs des persones damb mobilitat redusida.
En aguest sens, eth sindic d’Aran, Carlos Barrera, a manifestat que “eth miei naturau, ei un recors toristic de prumèr orde entara Val d’Aran pendent fòrça mesi der an, e aguest projècte s’enquadre ena linha de trabalh deth Conselh Generau d’Aran, quina des dera sua restitucion en 1990, e es posteriors traspassi de competéncies en torisme e miei naturau dera Generalitat de Catalonha, a amiat a tèrme entà hèr visitables aguesti espacis e protegir-les”.
Er apàrii des pistes forestaus tanben facilitarà er accès as refugis de nauta montanha coma eth de Restanca, Colomers, Saboredo, o es dera Artiga de Lin e Aneto pera ribèra dera Artiga e er itinerari d’accès ath Montlude.
Eth president dera Deputacion de Lhèida, Joan Reñé, a explicat que “era Deputacion dar supòrt ath Conselh Generau d’Aran ena presentacion dera sollicitud de subvencion ara convocatòria FEDER, ath considerar eth sòn interès estrategic entara Val d’Aran, pr’amor qu’era finalitat d’aguest finançament ei satisfèr objectius e besonhs locaus que contribuïsquen ara realizacion dera estrategia 2020 dera Union Europèa entà un creishement sostenible, intelligent e integrador”.