text:
Cœuvres e Valsery
Cœuvres e Valsery es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Çò 18 d'octòbre 1870 çò pilòta pujada Victor-Hugo se vòla del Jardin dels Tuileries a París alavetz assiégé pels prussiens e acaba la siá carrièra a Coeuvres après aver-i recorregut 117 quilomètres[1].
- Le 18 octobre 1870 le ballon monté Victor-Hugo s'envole du Jardin des Tuileries à Paris alors assiégé par les prussiens et termine sa course à Coeuvres après avoir parcouru 117 kilomètres[2].


c: text/html

text:
Categoria:Estatut IUCN Atudat
Aquesta categoria recensa las espècias consideradas Espècia desapareguda (EX) per l'IUCN.
Qual emplena aquesta soscategoria?[modificar | modificar la font]
Aquesta categoria es emplenada automaticament quand dins un article utilizatz {{Taxobox IUCN}} amb lo paramètre EX per Extinct (en occitan : Atudat).
Las inicialas de nivèls de dangièr EX son transformadas en tèxte per {{IUCN EX}}.
Tanben podètz referenciar las paginas del site IUCN dins vòstres articles en utilizant {{IUCN}}.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- La Categoria:Espècia animala desapareguda presenta los animals desapareguts per gropes.
- La meteissa categoria sus wikicommons
- La meteissa categoria sus wikispecies
Actualament, aquesta categoria conten pas cap d'articles, de soscategoria o de fichièr multimèdia.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Tèrmis d'Armanhac
Tèrmis d'Armanhac [1] (Termes-d'Armagnac en francés) qu'ei ua comuna francesa d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region de Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna situada en Armanhac suus vinhal deus costalats de Sent Mont. L'Izaute n'a sa hont.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- La Tor de Tèrmis d'Armanhac, classée monument historique, est un ancien donjon d'un castèth deu Sègle XIII. Haute de 36 mètres, la tour domine la vallée de l'Ador ; on peut apercevoir à son sommet la chaîne des Pirenèus.
- Le Musée deu panache gascon est situé au sein même de la Tour de Termes d'Armanhac. Des saynètes sonorisées de mannequins de cire retracent les quelques évènements historiques ou représentent la vie regionale à travers les époques.
- Spectacles médiévaux son et lumière tous les étés, au pied de la Tor, avec plus de 150 figurants (volontaires s'adresser à la Mairie).
Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]
Thibault d'Armanhac , né au castèth en 1405, compagnon de Jeanne d'Arc, bailli de Chartres de 1432 à 1457, et mort en 1457.


text:
Belgrano (Buenos Aires)
Belgrano qu’ei un quartièr de Buenos Aires batejat en aunor de Manuel Belgrano, eròi de la Guèrra d’Independéncia e creator deu drapèu argentin.
Que vadó com ua vila desseparada de Buenos Aires qui ho, per ua estona en 1880, Capitau Federau deu país durant lo conflicte enter Buenos Aires e la Província de Buenos Aires qui desseparè definitivament ambs, la província vadent atau ua província desseparada dab la ciutat de La Plata per capitala.
En 1887, Belgrano que ho integrat a Buenos Aires (alavetz Capitau Federau de la Republica Argentina) çò qui’n hè, uei lo dia, un quartièr de la Ciutat Autonòma de Buenos Aires.
Enter la fin deu sègle XIX e la debuta deu sègle XX lo quartièr que ho pleat de grans ostaus de luxe e de diferents estils d’inspiracion europèa (normand, Tudor, Art Nouveau). A partir de las annadas 60, mantuns que hon destrusits per deishar bastir bastiments de beton e d’arquitètura modèrna. Belgrano que’s caractiza donc per aquesta mescladissa d’estils e d’epòcas.
En 1938, l’Estadi Monumentau deu Club Atlético River Plate que ho inaugurat dehens Belgrano a maugrat qui sia mei que mei, identificat dab lo quartier de Núñez per’mor d’estar bastit a la termièra enter ambs.
A la fin deu sègle XX, ua importanta comunautat chinesa que s’intallè dens Belgrano.


text:
Guèrra dels Farrapos
La Guèrra dels Farrapos o la Revolucion Farroupilha son los noms per que se coneguèt lo conflicte separatista que se debanèt entre 1835 e 1845 dins l'alavetz província de Rio Grande do Sul, en atenhent la region de Santa Catarina (Republica Juliana) al sud de Brasil. Durant aquel periòde Rio Grande do Sul se constituiguèt en una republica independenta (Republica Riograndense) los presidents que ne foguèron Bento Gonçalves da Silva e Gomes Jardim. Lo conflicte durèt del 20 de setembre de 1835 fins al 1 de març de 1845.
La revolucion, de caractèr separatista, influencièt de movements dins d'autras províncias brasilièras, coma la Revolucion Liberala a São Paulo en 1842 e Revòlta nomenada Sabinada en Bahia en 1837, las doas d'ideologia liberala. S'inspirèt en la guèrra d'independéncia d'Uruguai, en mantenent de connexions amb la nòva republica del Riu de la Plata, en mai de províncias independentas argentinas, coma Corrientes e Santa Fe.
A l'epòca del periòde de la regéncia en Brasil, lo mot "farrapo" (esperrecat) èra depreciatiu, imputat als liberals pels conservadors (chimangos) e amb lo temps aqueriguèt un sens d'elògi, en essent adoptat amb orguèlh pels revolucionaris, un pauc coma los sans culottes a l'epòca de la Revolucion Francesa.


text:
Mascs Roges
Lei Mascs Roges de Thay forman una organizacion fictícia e una classa sociala de marrits magicians dins la campanha dei Reiaumes Oblidats, tirada dau juec de ròtle Donjons e Dragons. La classa de prestigi masc roge fa d'un personatge un membre de plen drech de l'organizacion.
Lei Mascs Roges son de mandaires de sòrts malefics que renhan sus la region inespitaliera mai pasmens fòrça abitada de Thay. Esclavatgistas, demonistas e experimentators, lei Mascs Roges son fòrça crenhuts per la rèsta de Fadaruna. Assajan de lònga de conquerir lei territòris vesins de la Rachemenia (onte fuguèron batuts per lei mascas qu'i rèstan), l'Aglarond (onte se faguèron remandar per la Simbula, una dei Sèt Sòrres), e Mulhorand (d'onte lei premiers emigrats de Thay vènon).
Lei Mascs Roges son dirigits per lei uech Zulquirs, un per escòla de magia, e que son dirigits per Szass Tam, poderós archimaga e licha.
An tanben d'enemics nombrós sus Abeir-Toril. S'an lo sostèn de demònis e de drows, s’opausan ai Mascas de Rachemenia, ai Sèt Sòrres e seis aliats, ai Menestreus, e tanben au Zhentarim que li agrada pas sei tendéncias a l'expansionisme territoriau.
La darriera conquista dei Mascs Roges, après una desfacha cosenta còntra la Rachemenia en 1375 CV, es de s'apropriar d’un biais legitim lei nacions de Fadaruna en vendent d’objèctes magics publicament, e dins l'ombra, en trafegant de dròga, de sòrts fòradits e d’esclaus. D’aquest biais, se construson de bastions dins d’autreis estats e se pòdon entraucar au còr de la politica. Tot aquò lei rend d'aitant mai poderós e indispensables, çò que pòu èsser vist coma un grand pas dins sa volontat de dominacion dau monde.


text:
OCCITANICA ei un projècte de mediatèca virtuau que s’enriquís segontes es besonhs des usatjants. Aguesta arremasse es hons documentaus e patrimoniaus o d’estudi sus er occitan que se consèrven en bibliotèques, centres de documentacion, archius, universitats, institucions culturaus e musèus de tota Occitània. Es contenguts publicats non son sonque tèxtes o imatges, tanbe i podem trapar mòstres virtuaus, e-maletes pedagogiques, libres e tèxtes antics digitalizats, videos documentaus, registraments sonors…
Era mediatèca ei administrada peth CIRDÒC-Mediatèca Occitana, un establiment public de vocacion interregionala encargat de conservar, senhalar e valorar eth patrimòni occitan. Era lengua e era cultura occitana s’espandissen sus un territòri vertadèrament europèu. França, damb 8 regions administratives, que son (per orde alfabetic) Aquitània, Auvèrnha, Lengadòc-Rosselhon, Lemosin, Miègjorn-Pirenèus, Peitau-Charantas, Provença-Alps-Còsta d’Azur e Ròse-Alps. Ua part en Catalonha (Espanha), qu’ei era Val d’Aran, e ua auta ena region deth Piemont ath nòrd d’Itàlia.
En projècte Occitanica ja se pòt trapar informacion sus sèt hons documentaus depausats en Archiu Generau d’Aran que hèn bèra referéncia ara cultura occitana. Aguesti hons son eth deth Conselh Generau dera Val d’Aran; es patrimoniaus des de Joanchiquet de Vilamòs, des de Sarte d’Unha e des de Cardenal e Menescal de Salardú e era Colleccion de fotografies Zerkowitz.
Destaque eth hons personau deth poèta aranés Jusèp Sandaran Bacaria (Canejan 1875-Barcelona, 1942). Sandaran inície, entre 1906 e 1913, ua epòca de produccion lingüistica en defensa dera lengua aranesa. Escriu poèmes que presente en diuèrsi jòcs floraus e que ve publicats en diuèrses publicacions occitanes com era “Bouts dera Montanho”. Arremasse costums araneses, sustot de Canejan; inície un projècte de gramatica aranesa e escriu, en mès de 600 fiches, paraules, arrepervèris e dites d’Aran. Era totalitat d’aguest hons documentau ja se pòt consultar on line a trauès dera opcion “Arxius en línea: Cercador de fons i documents”.
Archiu Generau d’Aran


text:
778
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 778 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
- Victòria vascona a Roncesvau contre l'armada de Carlesmanhe (hèits qui inspiroren la Cançon de Roland)
Comtat de Tolosa[modificar | modificar la font]
Après la desfacha de Roncesvau, creacion dau Comtat de Tolosa per Carlesmanhe. L'objectiu dau rèi èra de melhorar la coordenacion de la defensa dau sud dau Reiaume còntra leis incursions dei Vascons.
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra entre Arabis e Bizantins amb una incursion bizantina dins la region siriana.


text:
Champtoceaux
Champtoceaux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna ligérienne del Nòrd dels Mauges, Champtoceaux a situat a l'oèst del departament del Maine-e-Loire sul marge esquèrre de la Loire, a unitat|9|km {{}} al sud-oèst de Ancenis, 25 km a l'èst de Nantas e 50 km a l'oèst de Angieus.
Las municipalitats limitrophes son Oudon (al nòrd de la Loire) e Barbechat (al sud-oèst de Champtoceaux) en Loire-Atlantic, Drain, Sant-Salvador-de-Landemont e La Varenne en Maine-e-Loire.
Segon lo classament establit per la INSEE l'an 2010, Champtoceaux fa partida de la airal urban de Nantas en tant #que corona d'un grand pol (cf. Comunas de Loire-Atlantica).
Lo bourg es un pichon vilatge #que surplombe la Loire de divèrsas desenas de mètres.
Transpòrt
- Individual : Lo vilatge es desservi per la RD723 (ex-RN23) fins a Oudon (via çò pont de Oudon) e lo A11 (fins a Ancenis) e la rota touristique del vignoble (la Divatte).
- Collectiu : Parca a Oudon (4 km) o a Ancenis (10 km)
Commune ligérienne du Nòrd des Mauges, Champtoceaux est situé à l'ouest du département du Maine-et-Loire sur la rive gauche de la Loire, à 9 km au sud-ouest d'Ancenis, 25 km à l'est de Nantes et 50 km à l'ouest d'Angers.
Les communes limitrophes sont Oudon (au nord de la Loire) et Barbechat (au sud-ouest de Champtoceaux) en Loire-Atlantique, Drain, Saint-Sauveur-de-Landemont et La Varenne en Maine-et-Loire.
Selon le classement établi par l’INSEE en 2010, Champtoceaux fait partie de l'aire urbaine de Nantes en tant que couronne d'un grand pôle (cf. Communes de Loire-Atlantique).
Le bourg est un petit village qui surplombe la Loire de plusieurs dizaines de mètres.
Transport
- Individuel : Le village est desservi par la RD723 (ex-RN23) jusqu'à Oudon (via le pont d'Oudon) et l'A11 (jusqu'à Ancenis) et la route touristique du vignoble (la Divatte).
- Collectif : Gare à Oudon (4 km) ou à Ancenis (10 km)
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Champtoceaux, anciennement Châteauceaux, #Èsser la una de las mai importantas fortalesas medievalas, avantgarda del país de França e del Anjau pendent la guèrra de #Cent Ans, orgullosament levada sul serral, cara al duché de Bretanha, aliat del Angleterre. Champtoceaux Fasiá antany partida camines de Bretanha-Anjau e del évêché de Nantas jol Ancian Regim. Un esperó rocós domina la Loire de 70 mètres : tot a amassat aicí per assegurar defend militar e en corrent comercial.
Champtoceaux, anciennement Châteauceaux, fut l'une des plus importantes forteresses médiévales, avant-garde du pays de France et de l'Anjou durant la guerre de Cent Ans, fièrement dressée sur le coteau, face au duché de Bretagne, allié de l'Angleterre. Champtoceaux faisait autrefois partie des marches de Bretagne-Anjou et de l'évêché de Nantes sous l'Ancien Régime. Un éperon rocheux domine la Loire de 70 mètres : tout ici est réuni pour assurer défense militaire et courant commercial.


text:
679
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 679 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Tikal[modificar | modificar la font]
Desfacha majora de Tikal còntra l'armada de Dos Pilas, belèu sostenguda per Calakmul, e disparicion possibla de Nuun Ujol Chaak.


text:
Pierre Moscovici
Pierre Moscovici, nascut lo 16 de setembre de 1957 à París, es un òme politic francés, membre del Partit Socialista, nomenat Ministre de l'Economia, de las Finanças e del Comèrci Exterior lo 16 de mai de 2012 dins lo govèrn de Jean-Marc Ayrault.
Deputat europèu entre 1994 e 1997 puèi entre 2004 e 2007, ministre encargat dels Afars Europèus entre 1997 e 2002 dins lo govèrn Lionel Jospin, dempuèi las eleccions legislativas del 17 de junh de 2007 deputat del Dobs.
Somari
Mandats e foncions[modificar | modificar la font]
Mandats electorals[modificar | modificar la font]
- Deputat europèu
- 19 de julhet de 1994 - 5 de junh de 1997 : deputat europèu
- 20 de julhet de 2004 - 25 de junh de 2007 : deputat europèu de la circonscripcion « Èst »
- Deputat
- 12 de junh de 1997 - 4 de julhet de 1997 : deputat de la 4a circonscripcion de Dobs
- 20 de junh de 2007 : deputat de la 4a circonscripcion de Dobs
- Conselhèr regional
- 28 de març de 1998 - 15 de març de2004 : membre del Conselh Regional de Franca Comtat
- Conselhèr general
- 27 de març de 1994 - 18 de març de 2001 : membre del Conselh General de Dobs.
- Conselhièr municipal
- 18 de junh de 1995 - 18 de març de 2001 : cònsol de Montbéliard
- 19 de març de 2001 - 8 de març 2008 : cònsol de Montbéliard
- 9 de març de 2008 : cònsol de Valentigney
- Comunautat d'aglomeracion
- 12 d'abril de 2008 : president de la Comunautat d'Aglomeracion del País de Montbéliard
Foncions ministerialas[modificar | modificar la font]
- 4 de junh de 1997 - 6 de mai de 2002 : ministre encargat dels Afars Europèus del govèrn de Lionel Jospin
- 16 de mai de 2012 : Ministre de l'Economia e de las Finanças del govèrn de Jean-Marc Ayrault
Autras foncions[modificar | modificar la font]
- Representant francés a la Convencion Europèa.
- President del Movement Europèu-França 2004-2006.
- Secretari nacional a las relacions internacionalas al PS.
- Mèstre de conferéncias a l'Institut d'Estudis Politics de París[1].
- President de l'SMAU junh de 2009 - junh de 2011.
- President de l'Agéncia de Desvolopament e d'Urbanisme del país de Montbéliard.
- Vicepresident del lobby patronal lo Cercle de l'industria.
- Avocat inscrich a París de 2005 a 2007.


text:
Lo secret deus sons uelhs
Los secret deus sons uelhs (en castelhan El secreto de sus ojos) qu'ei un filme policièr argentin deu realizator Juan José Campanella, dab Ricardo Darín. Que ganhè successivament : prèmis Clarín, prèmis au Festival Internacionau deu Filme de L'Havana, prèmis Sur, prèmis Goya e sustot lo Prèmi Oscar deu miélher filme estrangièr.
Argument[modificar | modificar la font]
Devath lo son argument de filme policièr, l'òbra qu'aborda au còp sobtilament e concretament lo tèma de la Dictatura Militara.
Que comença a la debuta deu sègle XXI ; Benjamín Espósito (Ricardo Darín), un emplegat retirat deus Tribunaus de Buenos Aires que decida escríver un roman sus un cas escadut en 1974 d'ua hemna originària de la ciutat de Chivilcoy trobada violada e morta. Entà resòlver lo cas lèu, Romano, un aute emplegat deus Tribunaus, que hè avoar en emplegar la tortura un obrèr maçon bolivian. Espósito qu'ac descobra e que hè expulsar Romano deus Tribunaus. A medish temps que promet la perpetuitat entau copable a Ricardo Morales (Pablo Rago), l'espós de la victima.
En bèth espiar ua vielha fòto de classa de la victima, Espósito qu'obsèrva un espiar estranh dens los uelhs d'un camarada, Isidoro Gómez e que'u recèrca. En horrucant illegaument l'ostau de la soa mair a Chivilcoy, Espósito e lo son assistent Pablo Sandoval (Guillermo Francella) que tròban paucas informacions a despart de noms de personas desconegudas. Après reflexion, que s'averan estar noms de jogadors deu Racing Club. Que'u se van donc cercar Gómez (evidentament suportaire de Racing) a l'escadença d'ua partida enter Racing e Huracán e, au cap d'ua scèna ara famosa de corruda dens l'Estadi d'Huracán (dab un susvòu de l'estadi e deus suportaires), qu'arrestan lo copable qui ei condemnat.
Totun, a l'escadença d'un reportatge a la television e dens lo contèxte qui precedí lo còp d'Estat de 1976 dab la debuta de l'activitat de la triple A (l'Aligança Anticomunista Argentina - la debuta de la repression illegau e clandestina de la dreta capitalista -), Morales que torna véder Gómez libre acompanhant la presidenta María Estela Martínez de Perón. Après verificacion d'Espósito e deu son cap Menéndez-Hastings, qu'apareish de Gómez que ho liberat per Romano e entà emplegar au prohèit de la repression d'estat las soas qualitats de criminau e tanben vengà's d'Espósito.
En ensajar d'aucíder Espósito, lo Sandoval qu'ei tuat per error dens lo son apartament. Dab l'ajuda de Menéndez-Hastings, Espósito que s'exília dens la Província de Jujuy. Gómez, quitament mantuas annadas après lo retorn de la democràcia, que demòra desapareishut.
Un dia, Espósito que cossira en çò de Morales qui s'a hèit mudar en província dens un lòc isolat e qui'u conta aver aucit eth medish l'assassin de la soa esposa. Incèrt d'aquesta version, Espósito que torna en çò de Morales e que tornar trobar, au caps de mantuas annadas, Gómez, incarcerat. Espósito que'u bremba alavetz qu'avèva promesa la perpetuitat.
Ligams extèrnes e videos[modificar | modificar la font]
- [1] Sus youtube.com, lo trailer.
- [2] Reportatge suber la fimacion e lo montatge de la scèna mitica deu filme dab lo susvòu de l'Estadi d'Huracán
- [3] Site oficiau.


text:
Portal:Zoologia
L'Antropologia —del grèc άvθpwπoς (òme) e 'logos' (conèissença)— es l'estudi de l'umanitat, e dels umans de totas las epòcas e totas las dimensions de l'umanitat. Lo concèpte de cultura es fondamental en Antropologia. Se considèra que la cultura es un trach fondamental de la natura umana, e que l'òme a la capacitat de concebre lo monde de manièra simbolica, d'aprendre e de transmetre de simbòls, e de transformar lo monde (e el meteis) en utilizant aquestes simbòls.
Indèx :
Arborescéncia de las categorias d'articles sus :
Los melhors articles (Articles de qualitat):
Participatz activament al desvolopament dels articles ligats a la zoologia sus Wikipèdia :
Veire lo projècte associat …


text:
An Eskevien
An Eskevien en breton ( Esquibien en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat facha 6560 mètres del Nòrd al Sud I a 4 plajas Las montilhas del Trez Goarem an protegit pel conservatoire del littoral francés
la commune fait 6560 mètres du Nord au Sud Il y a 4 plages Les dunes du Trez Goarem sont protégés par le conservatoire du littoral français
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat a 900 ans l'an 2010
la commune à 900 ans en 2010


text:
Lemberg (Mosèla)
Lemberg es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Çò Pòble se situa en lo País de Bitche, sus la franja occidentala del país cobèrt, en plena cœur dels Vòges del Nòrd. Es doncas çò grès dels Vòges #que constituissi per l'essencial lo sòl communal, #que patís un climat continental. Lo altitud del pòble, #que s'es desvolopat sul scenari, fach de la siá parca la mai elevada de Moselle amb mai d'unitat|400|mètres {{}} de nautor.
Dos ruisseaux prenon la siá font en sul territòri de la comuna. S'agís de la Schwalb e del Moderbach. Existís egalament de nombrosas unas autras fonts #que se reagrupen en los corses d'aiga de la comuna e emplisson aital las étangs del fons de la vallée. Situat en un écrin de verdure, la principala riquesa del vilatge es naturala. Lo Club vosgien fach un trabalh considerable per manténer e baliser los camins. Permet tanben a totes de descobrir aquelas riquesas naturalas a pè, a caval o encara a bicicleta.
Una vila del meteis nom se tròba a aperaquí 40 km en Alemanha a parièra distància de la frontièra.
Le village se situe dans le Pays de Bitche, sur la frange occidentale du pays couvert, en plein cœur des Vosges du Nòrd. C'est donc le grès des Vosges qui constitue pour l'essentiel le sol communal, qui subit un climat continental. L'altitude du village, qui s'est développé sur le plateau, fait de sa gare la plus haute de Moselle avec plus de 400 mètres de hauteur.
Deux ruisseaux prennent leur source dans sur le territoire de la commune. Il s'agit de la Schwalb et du Moderbach. Il existe également de nombreuses autres sources qui se regroupent dans les cours d'eau de la commune et remplissent ainsi les étangs du fond de la vallée. Situé dans un écrin de verdure, la principale richesse du village est naturelle. Le Club vosgien fait un travail considérable pour entretenir et baliser les chemins. Il permet aussi à tous de découvrir ces richesses naturelles à pied, à cheval ou encore à vélo.
Une ville du même nom se trouve a environ 40 km en Allemagne à égale distance de la frontière.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lemberg testifica d'una preséncia umana dempuèi la préhistoire. Se tròba n'efièch al Kirscheidt e al Schlossberg divèrses vestigis tales que dels pèiras educadas e de las polissoirs en datant del neolític. Divèrsas d'autras civilizacions se succedisson sus las tèrras de la comuna. La periòde gallo-romaine daissa traces pel biais de esculturas #que se pòt percebre encara uèi en las bòscs. La deessa de la Bildmühl, lo rocher de las Tres Figuras o la font Santa-Hubert daten d'aquela epòca. Sul Schlossberg, al nòrd del pòble, s'elevava lo primièr castèl de Bitche, o Naut-Bitsch, mencionat jos la forma Bytis castrum en 1172 e #que donarà lo sieu nom a la senhorie de contunh a la vila de Bitche. Lo comte Eberhard de Zweibrücken, defallit en 1321, crèa, dicha-se, lo segond castèl de Bitche sul rocher actual de la vila de Bitche.
Lo pòble a mencionat en 1302 jos la forma Leymberg. Lemberg Èra antany compausat de dos pòbles : Unteres Dorf e Hohe First (o Oberes Dorf), uèi fusionats. Se parla d'en un autre luòc totjorn del quartièr de la Hohfurst, en correspondent a la part anautita del pòble. Aqueles dos pòbles fan alavetz partida de la distincion de Bitche e de la comuna de Bining. Es d'en un autre luòc a anotar que Lemberg a longtemps possedit coma separacion çò pòble de Münzthal, futur vilatge de Sant-Louis-lès-Bitche.
Cossí es lo cas de l'ensems del Alsace-Lorraine, la populacion de Lemberg càmbia de divèrsas fes de nacionalitat dintre 1870 e 1945. Pendent la Segonda Guèrra mondiala, la comuna a deslotjat lo 24 de mai 1940 en lo costat de Phalsbourg a Mittelbronn, Zilling, Sarrebourg, Morhange e Diemeringen. Lo 23 de junh del meteis an, lo pòble tòrna a l'ora alemanda. La populacion recupèra la comuna del temps que los primièrs de soldats alemands travèrsen lo pòble. Lo ensenhament se fa d'ara endavant en alemand e lo servici militar ven obligatòri o Mois invalide (d'agost)M. Los òmes del pòble auràn enrotlat en lo armada alemanda e vendràn #çò que l'Istòria trucarà las Malgrat-entitats.
La batalha de Lemberg, en en decembre 1944, tenda de liberar lo pòble del temps que çò armada americana arribat a Bitche a la fin del mes de en decembre 1944 e que lo operacion Nordwind, portada per la armada alemanda, manca metre en déroute las Aliats. Lo pòble es bombardat de la Mois invalide (de decembre)M a la Mois invalide (d'abril)M e la populacion #veire en los soscaves. Una notícia évacuation es doncas ponduda a execucion o Mois invalide (de febrièr)M e lo Data|15|de
, la populacion pòt fin finala recuperar lo pòble. A la sortida de la guèrra, vint-uèch Malgrat-entitat tòrnan pas jamai vivants al pòble. De nombrós unes autres villageois pèrdon la vida en las bombardements o continuament a las armas e a las munitions daissada per las de soldats.
Lemberg témoigne d'un présence humaine depuis la préhistoire. On retrouve en effet au Kirscheidt et au Schlossberg plusieurs vestiges tels que des pierres polies et des polissoirs datant du néolithique. Plusieurs autres civilisations se succèdent sur les terres de la commune. La période gallo-romaine laisse des traces par le biais de sculptures que l'on peut apercevoir aujourd'hui encore dans les forêts. La déesse de la Bildmühl, le rocher des Trois Figures ou la source Saint-Hubert datent de cette époque. Sur le Schlossberg, au nord du village, s'élevait le premier château de Bitche, ou Alt-Bitsch, mentionné sous la forme Bytis castrum en 1172 et qui donnera son nom à la seigneurie puis à la ville de Bitche. Le comte Eberhard de Zweibrücken, décédé en 1321, crée, dit-on, le second château de Bitche sur le rocher actuel de la ville de Bitche.
Le village est mentionné en 1302 sous la forme Leymberg. Lemberg était autrefois composé de deux villages : Unteres Dorf et Hohe First (ou Oberes Dorf), aujourd'hui fusionnés. On parle d'ailleurs toujours du quartier de la Hohfurst, correspondant à la partie haute du village. Ces deux villages font alors partie de la seigneurie de Bitche et de la commune de Bining. Il est d'ailleurs à noter que Lemberg a longtemps possédé comme écart le village de Münzthal, futur village de Saint-Louis-lès-Bitche.
Comme c'est le cas de l'ensemble de l'Alsace-Lorraine, la population de Lemberg change plusieurs fois de nationalité entre 1870 et 1945. Pendant la Seconde Guerre mondiale, la commune est évacuée le 24 mai 1940 dans le canton de Phalsbourg à Mittelbronn, Zilling, Sarrebourg, Morhange et Diemeringen. Le 23 juin de la même année, le village revient à l'heure allemande. La population regagne la commune alors que les premiers soldats allemands traversent le village. L'enseignement se fait désormais en allemand et le service militaire devient obligatoire le Mois invalide (août)M. Les hommes du village seront enrôlés dans l'armée allemande et deviendront ceux que l'Histoire appellera les Malgré-nous.
La bataille de Lemberg, en décembre 1944, tente de libérer le village alors que l'armée américaine atteint Bitche à la fin du mois de décembre 1944 et que l'opération Nordwind, menée par l'armée allemande, faillit mettre en déroute les Alliés. Le village est bombardé du Mois invalide (décembre)M au Mois invalide (avril)M et la population vit dans les caves. Une nouvelle évacuation est donc mise à exécution le Mois invalide (février)M et le Mois invalide (mars)M, la population peut enfin regagner le village. À l'issue de la guerre, vingt-huit Malgré-nous ne reviennent jamais vivants au village. De nombreux autres villageois perdent la vie dans les bombardements ou suite aux armes et aux munitions laissées par les soldats.


text:
Étienne Bonnot de Condillac
Étienne Bonnot de Condillac (Grenòble, 30 de setembre de 1715 — Beaugency, Loiret, 3 d'agost de 1780) èra un filosòf francés fundator del sensualisme, segon que las activitats espiritalas de las personas son determinadas per las sensacions, pasmens que se pòdon pas se resumir a aquò. Es abitualamaner considerat coma lo contunhator de l'òbra de John Locke. Del costat educatiu cal recordar las experiéncias de preceptor de l'infant Ferran de Borbon, eritièr del ducat de Parma, recolhidas dins un libre.[1]
Pensada[modificar | modificar la font]
Condillac es considerat coma lo paire del sensualisme, doctrina segon que tota coneissença depend dels sens, i a pas d'idèas innadas e çò que deu far es desvolupar lo maximum de las capacitats de cada sens, diferents per cada persona. Segon aquelas capacitats e las experiéncias vecudas, se forma la personalitat. Dins aquel processus s'aquisision dels concèptes de basa, transmeses mejans lo lengatge, que modèla la pensada e faviriza lo progrés social[2]. Aquel lengatge crèa d'abstraccions, a partir de las donadas sensorialas, unitats de comunicacion que s'utizan dins la convivéncia.
La convivencia deu èsser regulada per de nòrmas, ont se mesclan l'economia e la política. Partisant del liberalisme economic, afirma que los prètz s'autorregulan perque dins tote intercambi cada partida vòl obtenir un benefici e per aquò busca los mecanismes amd d'acòrdis. Per la preeminéncia de l'economia e la negacion de tota realitat fòra de la persona, foguèt acusat de materialisme pels seus detractors, etiquèta que el rebutava de contunh.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- (ca) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en catalan intitolat « Étienne Bonnot de Condillac ».
- ↑ (ca)Monés i Pujol-Busquets, Jordi: Diccionari abreujat d'educació. Col. Guix, num. 10. ed. Graó Editorial, Barcelona. ISBN 84-85729-43-9
- ↑ (es)Bustos Guadaño, E., Filosofía del lenguaje, (1999) Cuadernos UNED


text:
Tours-en-Vimeu
Tours-en-Vimeu es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Bourg picard Del Vimeu, situat sul plâteau del marge drech de la Bresles e a 19 km de la Mange, facilament accessible pel anciana RN 28 (actuala RD 928) e la autoroute A28.
Bourg picard du Vimeu, situé sur le plâteau de la rive droite de la Bresles et à 19 km de la Manche, aisément accessible par l'ancienne RN 28 (actuelle RD 928) et l'autoroute A28.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Dels trabalhs de voirie, cap a 1754, an permeses de descobrir sul territòri de la municipalitat un buste en bronze de Cybèle, #que çò comte de Caylus ne ven acquéreur e #que serà, a la siá mòrt, ofrit al Gabinet dels condecores ont es totjorn conservat. En 1852, dels registres portats per la Societat de las antiquaires de Picardie meton egalament al jorn las rèstas d'un fanum (temple gallo-romain) #que liuran tessons de ceramica, de las monedas, de las tuiles e de las lòsas en grès siliceux.
Des travaux de voirie, vers 1754, ont permis de découvrir sur le territoire de la commune un buste en bronze de Cybèle, dont le comte de Caylus devient acquéreur et qui sera, à sa mort, offert au Cabinet des médailles où il est toujours conservé. En 1852, des fouilles menées par la Société des antiquaires de Picardie mettent également au jour les restes d'un fanum (temple gallo-romain) qui livrent des tessons de céramique, des monnaies, des tuiles et des dalles en grès siliceux.


text:
Mesnil-en-Arrouaise
Mesnil-en-Arrouaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat en l'anciana region de la Arrouaise, #qu'èra encara a l'epòca de Jules César una « bòsc-frontièra », relique del grand bòsc préhistorique e gauloise[1].
La primièra aucupacion se #far a l'entorn d'un ponch d'aiga, de contunh en lo moment de periòde romaine un potz #èsser creusé. Caldrà esperar lo periòde mérovingienne per veire aparéisser/aparéisser lo bastiment d'un pichon ostal #que prendrà lo nom de « Mansionile ». Lo bòsc apertenent de contunh als religioses de Sant-Waast installats dins lo vilatge vesin de Moislains, aquela mansionile i aguèt confiat a un cèrt Arnould (Ernoult) e #prene lo nom de Ernoulmaisnil. Lo défrichement del bòsc per conrear las tèrras en permetent la siá expansion, #venir un caseriu. La siá situacion en plen bòsc de Arrouaise (Arrosiâ), a ieu-camin entre la granda abbaye de Arrouaise e lo vilatge de Moislains, permetèt en 1177 la creacion d'una parròquia. Los religioses donaràn a aquel luòc lo nom de « Mansionile in Arrosiâ » #que donarà Mesnil-en-Arrouaise. En 1322, es lo déménagement de la prévôté de Moislains sus Mesnil #que #favorir fòrtament lo creissement del pòble.
Lo pòble pas #conéisser de senhors, los abbés de St-Waast de Arras en restant los proprietaris amb lo títol de senhor de Mesnil. Qualques fiefs auràn ligat dins lo pòble amb çà e ailà qualques pichons senhors (de 1547 a 1646).
A la Revolucion, la prévôté i aguèt destruit.
Lo 26 de decembre de 1870, pendent los vêpres, los Prussiens #far la siá primièra intrada a Mesnil. Lo 2 de genièr de 1871, lo canon tonnait sus Bapaume e divèrses regiments enemics #traversar la municipalitat per prene la Tèsta. Lo 4 de genièr, cèrts regiments enemics se #replegar en direccion de Sant-Quentin après i aver essuyé una pesada desbranda en lo moment de la Batalha de Bapaume. Lo 16 de genièr, las tropas francesas #traversar lo pòble per anar cap a Sant-Quentin. En rason del sòl congelat, los abitants #difondre de cendres e de la palha suls camins per permetre lo passatge de las tropas.
En 1914, en lo moment dels primièrs combats de la Soma, la 263en Regiment de Infanterie gaireben totalament aniquilat se tròba a Mesnil, compausat d'una pichona poignée d'òmes. Jol fuòc de l'enemic, los darrièrs peluts an abatut levat del tinent Bonnefont e lo sergent Philippon #que #confiar la bandièra del Regiment a la familha Lefebvre #que la entèrra en la siá soscava. Los dos soldats #abandonar de nuèch lo pòble delimitat e lo tinent Bonnefond tornarà en mai 1919 récupérer la preciosa relique #que #èsser versée lo 21 de febrièr de 1962 al Musèu de l'Armada a París.
En lo moment del darrièr conflicte, lo pòble i aguèt bombardat lo 17 de mai de 1940, en fasent tres victimas civilas. Lo 29 d'abril de 1944, un bombardier american se #metre obligat dins lo pòble vesin e tot prèp de Sailly-Saillisel, #çò que #provocar l'arribada d'Alemands. Lo pòble i aurà liberat lo 2 de setembre de 1944 pels Americanes.
La commune est située dans l'ancienne région de l'Arrouaise, qui était encore à l'époque de Jules César une « forêt-frontière », relique de la grande forêt préhistorique et gauloise[2].
La première occupation se fit autour d'un point d'eau, puis lors de période romaine un puits fut creusé. Il faudra attendre la période mérovingienne pour voir apparaître la construction d'une petite maison qui prendra le nom de « Mansionile ». La forêt appartenant ensuite aux religieux de Saint-Waast installés au village voisin de Moislains, cette mansionile fut confiée à un certain Arnould (Ernoult) et prit le nom de Ernoulmaisnil. Le défrichement de la forêt pour cultiver les terres permettant son expansion, elle devint un hameau. Sa situation en pleine forêt d'Arrouaise (Arrosiâ), à mi-chemin entre la grande abbaye d'Arrouaise et le village de Moislains, va permettre en 1177 la création d'une paroisse. Les religieux donneront à ce lieu le nom de « Mansionile in Arrosiâ » qui donnera Mesnil-en-Arrouaise. En 1322, c'est le déménagement de la prévôté de Moislains sur Mesnil qui favorisa fortement la croissance du village.
Le village ne connut pas de seigneurs, les abbés de St-Waast d'Arras en restant les propriétaires avec le titre de seigneur de Mesnil. Quelques fiefs seront rattachés au village avec çà et là quelques petits seigneurs (de 1547 à 1646).
A la Révolution, la prévôté fut détruite.
Le 26 décembre 1870, pendant les vêpres, les Prussiens firent leur première entrée à Mesnil. Le 2 janvier 1871, le canon tonnait sur Bapaume et plusieurs régiments ennemis traversèrent la commune pour rejoindre le Front. Le 4 janvier, certains régiments ennemis se replièrent en direction de Saint-Quentin après avoir essuyé une lourde défaite lors de la Bataille de Bapaume. Le 16 janvier, les troupes françaises traversèrent le village pour aller vers Saint-Quentin. En raison du sol gelé, les abitants répandirent des cendres et de la paille sur les chemins pour permettre le passage des troupes.
En 1914, lors des premiers combats de la Somme, le 263en Régiment d'Infanterie presque entièrement anéanti se retrouve à Mesnil, composé d'une petite poignée d'hommes. Sous le feu de l'ennemi, les derniers poilus sont abattus sauf le lieutenant Bonnefont et le sergent Philippon qui confièrent le drapeau du Régiment à la famille Lefebvre qui l'enterra dans sa cave. Les deux soldats quittèrent de nuit le village encerclé et le lieutenant Bonnefond reviendra en mai 1919 récupérer la précieuse relique qui fut versée le 21 février 1962 au Musée de l'Armée à Paris.
Lors du dernier conflit, le village fut bombardé le 17 mai 1940, faisant trois victimes civiles. Le 29 avril 1944, un bombardier américain se posa contraint au village voisin et tout proche de Sailly-Saillisel, ce qui provoqua l'arrivée d'Allemands. Le village sera libéré le 2 septembre 1944 par les Américains.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Veire a aquela intencion 1) la tèsi de Jean Jacques Dubois : 1989, d'Espacis e mièges forestales en lo Nòrd de la França. Etude De biogéographie istoric. Tèsi d'Estat, Universitat París -E Panthéon-Sorbonne, 2 panatòri., 1 023 paginas, e 2) e la labor de R.Dion, Las frontièras de la França (1947)
- ↑ Voir à ce propos 1) la thèse de Jean Jacques Dubois : 1989, Espaces et milieux forestiers dans le Nord de la France. Etude de biogéographie historique. Thèse d’État, Université Paris -I Panthéon-Sorbonne, 2 vol., 1 023 pages, et 2) et l'ouvrage de R.Dion, Les frontières de la France (1947)


text:
Guèrra de Paraguai
La Guèrra de la Tripla Aligança, tanben coneguda com la Guèrra de Paraguai, que s'escadó enter 1864 e 1870 e que ho ua de las mei sanhosas dens l’istòria deu continent american. Que ho pelejada enter Paraguai e las nacions aligadas, qu’ei a díser Argentina, l’Empèri de Brasil e Uruguai.
Lo començament de la guèrra qu’ei estat atribuit ad encausas autants variadas com un sos ehèit deu colonialisme en America Latina, la luta peu contraròtle estrategic suber la region de l’arriu de la Plata, las intervencions brasilianas e argentina dens la politica intèrna d’Uruguai, los interès britanics dens la region e las ambicions expansionistas deu president paraguaian Francisco Solano López.
La resulta de la guèrra que ho la des.hèita de Paraguai. Arron que la Triple Aligança b'aja vençut Paraguai deu punt de vista de la guèrra convencionau, lo conflicte que cabussè dens ua guerrilla de resisténcia qui desbaratore la populacion paraguaiana, ambz civius e militar. Ua estimacion qu’evalua un totau de las pèrtas paraguaianas devudas a la guèrra e a la malautia tant haut com 1,2 milion d’òmis o lo 90 per cent de la soa populacion d’avant la guèrra. Ua auta estimacion que ditz que d’ua populacion hòrta de 1 337 437 d’abitants Paraguai que cadó a 221 709 abitants (28 746 òmis, 106 254 hemnas, 86 079 mainatges) a la fin de la guèrra[1]. Ua estimacion dilhèu mei pròcha de la realitat qui hica las pèrtas paraguaianas de cap a 300 000 òmis dens ua populacion d’avant guèrra de 500 000 a 525 000 abitants[2].
Que caló annadas a Paraguai entà remete’s d’aqueth caòs e deu desequilibri demografic on b’èra cadut ; çò qui èra estat nominaument la purmèra republica d’America deu Sud qu’avó lo parat de causí’s lo son purmèr president elejut pas sonque en 1993. En Brasil, la guèrra qu’ajudè a acabar dab l’esclavatge, que he pujar l’armada dinc a ocupar un ròtle clau dens l’esfèra publica e que causè ua pujada rueinosa deus deutes publics, qui demandèn annadas entaus tornar pagar e mermant atau la creishença economica deu país. La guèrra que miore Argentina de cap a ua modernizacion. Après de la guèrra, aqueth país que vadó lèu la nacion latinoamericana la mei rica, ua posicion qui perdore quauques decennis arron. Per Uruguai, que ho lo darrèr còp que Brasil e Argentina be joguessin un tau ròtle d’intervencionisme dens la soa politica interiora.
Honts[modificar | modificar la font]
- ↑ War and the Breed, David Starr Jordan, p. 164. Boston, 1915; Applied Genetics, Paul Popenoe, The Macmillan Company, New York, 1918
- ↑ Jurg Meister, Francisco Solano López Nationalheld oder Kriegsverbrecher?, Osnabrück: Biblio Verlag, 1987. 345, 355, 454-5


text:
-439
Aquesta pagina concernís l'an -439 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Atenas[modificar | modificar la font]
Fin de la revòuta de Samos acomençada l'annada precedenta ambé la capitulacion de la vila. Lei vencuts deguèron liurar sa flòta e pagar una indemnitat de guèrra fòrça importanta. Una democracia inspirada per lo sistèma atenenc foguèt tornarmai installada per dirigir Samos. Puei, la flòta, en despiech dau maucontentament dei marins, anèt reprimir una revòuta a Bizància.


text:
Vaunaveys-la-Rochette
Vaunaveys-la-Rochette (Vaunaveys-la-Rochette en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vaunaveys-La-Rochette a situat a Nombre|7|km}} al nòrd de Crest (cap de-luòc del costat), a Nombre|27|km {{}} al sud-es de Valéncia e a Nombre|16|km {{}} al sud de Chabeuil.
Las municipalitats limitrophes son Ourches, Crest, Eurre e Upie.
Vaunaveys-la-Rochette est situé à Modèl:Nombre au nord de Crest (chef-lieu du canton), à Modèl:Nombre au sud-est de Valence et à Modèl:Nombre au sud de Chabeuil.
Les communes limitrophes sont Ourches, Crest, Eurre et Upie.


text:
Agla (constellacion)
L'Agla (Aquila en latin) es una constellacion de l'emisfèri nòrd. Compausada d'estèlas lusentas, foguèt definida tre lo sègle III avC per Aratus de Soles. Segon la mitologia grèga, representa siá l'aigla de Zèus siá l'aigla de Caucàs que sa mission èra de secutar Prometèu.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Aquila faguèt partida dei 48 constellacions descrichas au sègle II per Claudi Ptolemèu e foguèt ja identificada per Aratos au sègle III avC. Es probablament basada sus la constellacion babiloniana de l'Aigla.
Estèlas principalas[modificar | modificar la font]
a Aquilae (Altair)[modificar | modificar la font]
a Aquilae es dicha Altair. Son nom es d'origina aràbia (Al-Nasr al-taïr) e significa « l'Aigla en vol ». Amb una magnitud egala a 0,76, es la 12en estèla pus lusenta dau cèu terrèstre. Forma un alinhament de tres estèlas, ambé B e Y Aquilae, qu'es dich leis Alas de l'Aigla e qu'es de còps confondut ambé la Cencha d'Orion. Es una estèla dobla de la Sequéncia Principala de tipe A7 situada a 16,7 annadas lutz de la Tèrra.
B Aquilae[modificar | modificar la font]
B Aquilae es dicha Alshain (« La Balança » en arabi). Es una estèla dobla situada a 44,7 al e de magnitud 3,71. Maugrat son nom, es la 8en estèla pus lusenta de la constellacion. Pasmens, a la notacion B gràcias a son alinhament de remarca amb a e Y Aquilae.
Y Aquilae[modificar | modificar la font]
Y Aquilae es dicha Tarazed o Reda. Son nom es d'origina pèrsa e significa lo « Flèu de la Balança ». Es una estèla giganta 2 960 còps pus lusenta que lo Soleu e 110 còps pus granda. Se situa a aperaquí 460 al de la Tèrra e es la segonda estèla pus lusenta de la constellacion.
e Aquilae[modificar | modificar la font]
e Aquiale es dicha Deneb Al Okab Borealis. Es una estèla giganta de tipe K e de magnitud 4,02 situada a 155 al de la Tèrra. Compausa la Coa de l'Aigla ambé Z Aquilae.
Z Aquilae[modificar | modificar la font]
Z Aquilae es dicha Deneb Al Okab Australis. Es la tresena estèla pus lusenta de la constellacion amb una magnitud egala a 2,99. Situada a 83 al de la Tèrra, es una estèla blanca de la Sequéncia principala. Compausa la Coa de l'Aigla ambé e Aquilae.
Autreis estèlas de remarca de la constellacion[modificar | modificar la font]
- n Aquilae (dicha Bezek) es una estèla variabla supergiganta de tipe cefeida situada a 1 200 al de la Tèrra. A una magnitud evolucionant entre 3,5 e 4,4 amb un periòde de 7,2 jorns.
- p Aquilae (dicha Tso Ke) es una estèla situada a aperaquí 153 al. En 1992, intrèt dins la constellacion de Dalfin.
- 15 Aquilae es una estèla dobla optica compausada d'una estèla de magnitud 5,4 situada a 325 al de la Tèrra e d'una estèla de magnitud 7,0 situada a 550 al.
- 57 Aquilae es una estèla dobla compausada d'una estèla blava de magnitud 5,7 e d'una estèla blanca de magnitud 6,5. Lo sistèma es situat a aperaquí 350 al de la Tèrra.
- R Aquilae es una estèla variabla giganta roja de tipe Mira que sa magnitud varia entre 6 e 12 amb un cicle de 9 mes.
- FF Aquilae es una estèla supergiganta blanca situada a 2 500 al de la Tèrra. Es una variabla de tipe cefeida.


text:
Embasac
Embasac (Ambazac en francés) es una comuna situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de Lemosin. Sos abitants s'apelan los Embasacs.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Particularitats dau parlar comunau[modificar | modificar la font]
- Articles definits : lo [lu], la [lɔ], los [luː], las [laː].
- Prononciacion : Ch iniciau /tʃ/ e intèrne /ʃ/ ; g (davant i, e), j (davant a,o,u) iniciau o intèrne /dʒ/, de preferéncia /ʒ/ en intèrne.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
- Chasteu de Mont Merí (s. 19)
- Taula de peira dau Bòsc de la Lega
- Escura dau Codiér (s. 12)
- Mont Gerbasson
Personalitats ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
- Maurice Boitel, pintor,
- Molière, autor e comedian,
Intercomunalitat[modificar | modificar la font]
Comunautat de comunas daus Monts d'Embasac e de Val de Taurion


text:
Commeaux
Commeaux es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
En cobrint 638 ectaras, lo territòri de Commeaux es lo mens estendut del costat de Argentan-Oèst.
Couvrant 638 hectares, le territoire de Commeaux est le moins étendu du canton d'Argentan-Ouest.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
{{Image label|x= 6.38
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1824, Commeaux (187 abitants l'an 1821) absorbeix Brevaux (66 abitants, orthographié Breveaux abans 1801, Brévaux uèi)[1].
En 1824, Commeaux (187 abitants en 1821) absorbe Brevaux (66 habitants, orthographié Breveaux avant 1801, Brévaux aujourd'hui)[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 1er en junh 2011 , e ficha ligada (Brevaux).
- Portal de las comunas de França
-
{{Comunas de|insee= 61114


text:
Urepele
Urepele en basco o Urepel en francés qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra.
Lo gentilici qu'ei urepeldar.
Las comunas tòcatocantas que son Banka au nòrd, Aldudas a l'oèst ; lo sud qu'ei bordat per la Hauta Navarra.
Que's situa dens lo País Quint, zona de pasturas.
L'arriu de Niva de las Aldudas que travèrsa la comuna.
Que s'i parla lo dialècte haut-navarrés de la lenga basca.
La basa economica de la comuna qu'ei l'agricultura mes que s'espleita tanben la piscicultura gràcias a la hauta qualitat deus sons corses d'aiga.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Cultura[modificar | modificar la font]
Cada an dempuish 1976 que s'i celèbra la jornada de Xalbador (Xalbador eguna) en memòria deu bertsolari de la vila.
De véder[modificar | modificar la font]
- Bòrda de Tanburin e ostaus tradicionaus d'Inharabia, Jabola e Xaliesenea (sègle XVIII).
- Glèisa de l'Assompcion de Nosta Dauna, de 1841.


text:
Ar Roc'h-Morvan
Ar Roc'h-Morvan en breton ( La Roche-Maurice en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Portal de Bretanha
-
comuna francesa, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.


text:
Justinian Ier
Justinian Ièr (30 de mai de 483 - 25 de novembre de 565), o Justinian lo Grand, èra un emperaire bizantin que reinèt de 527 a 565. Foguèt un dei caps politics e militars pus importants de l'Antiquitat finala e sus lei plans legislatiu, militar e religiós, realizèt una òbra immensa durant sa vida.
Son rèine foguèt marcat per lo projècte ambiciós de « restauracion de l'Empèri » que foguèt parcialament cumplit ambé lei conquistas d'Itàlia (Guèrra dei Gòts), dau nòrd d'Africa e dau sud d'Espanha. Son rèine aguèt de consequéncias pus importantas per l'uniformizacion dau drech roman. Enfin, marquèt un periòde d'activitat artistica excepcionau que veguèt lo començament de la bastida de la basilicia Santa Sofia que venguèt lo centre de l'Ortodoxia pendent de sègles. Per aquelei rasons, lo periòde de Justinian es considerat coma l'apogèu de l'Empèri Bizantin.
Es un sant de la Glèisa Orientala.


text:
Premiera Guèrra d'Ossetia
La Premiera Guèrra d'Ossetia se debanèt dau 5 de genier de 1991 au 24 de junh de 1992 entre lei fòrças de Georgia e aquelei de la region independentista d'Ossetia dau Sud, sostengudas per de volontaris rus e per la diplomàcia de Moscó. S'acabèt per una victòria osseta après la signatura d'un acòrd d'alta-au-fuòc a la seguida de negociacions menadas per Russia. Ossetia dau Sud venguèt de facto un estat independent mai aquela independéncia foguèt pas reconeguda per la comunautat internacionala.
Una segonda guèrra se debanèt en 2008, ambé la participacion dirècta de l'armada russa, quand l'armada georgiana assaièt de reconquistar la region.


text:
Universitat Tolosa 1 Capitòli
L'universitat Tolosa 1 Capitòli es una de las tres universitats de la vila de Tolosa.
Aquesta universitat es axada sus las sciéncias socialas (Dreit, Sciéncia politica, Economia, Administracion, etc.).
Somari
- 1 Istòria
- 2 Componentas de l'Universitat
- 3 Ensenhaments e domenis de recèrca
- 4 Implantacions
- 5 Vida estudianta
- 6 Fonses UT1 Capitòli
- 7 Vejatz tanbens
Istòria[modificar | modificar la font]
L'universitat medievala[modificar | modificar la font]
L'Universitat de Tolosa es la segonda universitat creada en França en 1229 (l'Universitat de París que fosquèsse reconeguda oficialament en 1200 pel Rei Felip August e en 1215 pel Papa Innocent III), quitament abans La Sorbona fondada en 1257. Compòrta a l'origina quatre facultats : Teologia, Dreit canonic, Dreit civil e Arts (gramatica). La facultat de Medecina serà creada en 1257. La Revolucion suprimisquèc totas las universitats en 1793.
La Facultat de dreit dels sègles XIX e XX[modificar | modificar la font]
A la fin del Segond Empèri, dins una situacion generala deslabrada e miserabla de las facultats de província, quatre universitats coexistisson a Tolosa (Dreit, Letras, Sciéncias, Teologia catolica). Mas la sola vertadièrament importanta es la Facultat de Dreit, que coma jos l'ancian regim, regrop los tres quart dels estudiants e possedís los professors los mai prestigioses. Las facultats tolosencas testimonhan malgrat tot de la pauretat de l'ensenhament superior dins la França provinciala. Caldrà esperar los ans 1880 e las accions d'òmes coma Louis Liard e Ernest Lavisse, que fan acordar una mai larga autonomia a las Facultats per que la municipalitat de Tolosa dòte la vila d'institucions culturalas dignas de son ròtle nacional.
L'Universitat Tolosa 1 Capitòli[modificar | modificar la font]
En revenge, las dificultats nascudas de la centralizacion « parisenca » contunhan d'entravar lo desvolopament de las Facultats e demòran entièras quand comença lo sègle XX e se contunhan fins al 12 de novembre de 1968. Data de la lei d'orientacion de l'ensenhament superior, dita lei Edgar Faure, que crèa d'establiments d'un tipe novèl « les establiments publics de caractèr scientific e cultural » (EPCSC). Amai, las ancianas facultats desapareisson e son remplaçadas per d'Unitats d'ensenhament e de recèrca (UER) regropadas dins las universitats. Atal, a Tolosa naisson tres universitats : Universitat Tolosa I Capitòli (Dreit, Sciéncia politica, Economia e Gestion), Universitat Tolosa II Le Miralh (Letras e Sciéncias umanas) e Universitat Tolosa III Pau Sabatièr (Sciéncias e Santat).
Sola l'Universitat Tolosa 1 Capitòli demorarà sul site istoric del Centre-Vila.
L'establiment accedís a l'autonomia en genièr de 2009, e aquerís la proprietat de sos locals en mai de 2011[5].
Componentas de l'Universitat[modificar | modificar la font]
Facultats[modificar | modificar la font]
- Facultat de Dreit e Sciéncias Politicas:
- Degan : Hugues Kenfack (Professor de dreit privat)
- Escòla d’economia de Tolosa - TSE :
- Director : Jean-Philippe Lesne
- Institut d'Administracion de las Entrepresas :
- Directritz : Catherine Casamatta
- Facultat d'Administracion e de Comunicacion :
- Degan : Francis Bestion (Mèstre de conferéncia en sciéncias economicas)
- Facultat d'Informatica :
- Director : Gilles Zurfluh (Professor d'informatica)
- Institut Universitari de Tecnologia de Rodés :
- Director : Jean-Yves Bruel
Departaments[modificar | modificar la font]
- Departament de las Activitats Fisicas e Esportivas :
- Directritz : Ingrid Marini
- Departament de las Lengas e Civilizacions :
- Director : Christian Mailhes
- Departament de las Matematicas :
- Directritz : Anne Ruiz-Gazen
- Departament d'Istòria :
- Director : Jacques Krynen
- Departament Sciéncias Politicas e sociologia :
- Director : Michel-Louis Martin
Escòlas doctoralas[modificar | modificar la font]
L'universitat compta 3 escòlas doctoralas [6]:
- Escòla doctorala de Sciéncias juridicas e politicas
Directritz : Wanda Mastor
- Escòla doctorala de Sciéncias economicas - TSE
Director :Patrick Fève
- Escòla doctorala de Sciéncias de gestion
Director : Karim Mignonac
L'universitat es tanben coabilitada per 4 escòlas doctoralas [6] :
- Escòla doctorala Matematicas, Informatica, e Telecomunicacions de Tolosa (establiment portador : Universitat Tolosa III)
Director : Jean-Michel Roquejoffre
- Escòla doctorala Temps, Espacis, Societats, Culturas (establiment principal : Universitat Tolosa le Miralh)
Director : Colette Zytnicki
- Escòla doctorala Aeronautica Astronautica (establiment principal : escòla Sup Aéro)
Director : Yves Gourinat
Ensenhaments e domenis de recèrca[modificar | modificar la font]
Politica de formacion e particularitats[modificar | modificar la font]
L'Universitat Tolosa 1 Capitòli aficha una politica de formacion que « se vòl pragmatica, virada cap a la qualitat de l'insercion professionala tot en afavorisent l'identificacion de percors de formacion coerents ».
La recèrca, labèl qualitat d'UT1, ocupa una plaça centrala dins le desvolopament dels escambis, l'evolucion dels ensenhaments, la dobertura menada cap als partenariats professionals… EADS, Airbus, EDF, GDF, Microsoft, Visa, les operators màgers de telecomunicacion, dels gropes financièrs internacionals, coma la BNP, semblan li far fisança e posan dins sos diplomats e les trebalhs de sos cercaires las ressorsas indispensablas a lor desvolopament.
En consequéncia de la la lei relativa a las libertats e responsabilitats de las universitats (o lei LRU o encara lei Pécresse), l'Universitat Tolosa 1 Capitòli es venguda autonòma lo 1èr de genièr de 2009.
L'Universitat Tolosa 1 Capitòli es tanben la primièra universitat a aculhir lo mai de mencions en licéncia de Sciéncias economicas : Dreit - Matematicas - Gestion - Tractament de l'informacion - Lenga e civilizacion ispanica
Formacion[modificar | modificar la font]
Recèrca[modificar | modificar la font]
L'universitat compta mantuna unitat de recèrcas ligadas a d'organismes de recèrca coma le CNRS o reconegudas per l'universitat[7]:
- Centres de recèrcas ligats a d'organismes de recèrca, o unitat mixta de recèrca:
lo Grop de recèrca en economia matematica e quantitativa (abreujat en GREMAQ, UMR CNRS 5604 e UMR_A INRA 1291), l'Institut de matematica de Tolosa (abreujat en IMT, UMR CNRS 5219), l'Institut de recèrca en informatica de Tolosa (abreujat en IRIT, UMR CNRS 5505), le Laboratòri d'economia de las ressorsas naturalas (abreujat en LERNA, UMR_A INRA 1081), e le Centre de recèrca en management (abreujat en CRM, EAC CNRS 5032).
- Centres de recèrcas ligats a l'universitat, o equipa d'acuèlh :
Lo Talhièr de recèrca quantitativa aplicada al desvolopament economic - ARQADE (EA 791), le Centre de dreit dels afars - CDA (EA 780), le Centre de dreit privat - CDP (EA 1920), le Centre d'estudis e de recèrcas constitucionalas e politicas - CERCP (EA 1918), le Centre tolosenc d'istòria del dreit e de las idèas politicas - CTHDIP (EA 789), le Grop de recèrca sus la seguretat e la governança - GRSG (EA 4176), l'Institut del dreit de l'espaci, dels territòris e de la comunicacion - IDETCOM (EA 785), l'Institut dels estudis juridics de l'urbanisme e de la construccion - IEJUC (EA 1919), l'Institut de recèrca en dreit europèu, internacional e comparat - IRDEIC (EA 4211), Le Laboratòri de las sciéncias socialas del politic - LASSP (IEP - EA 4175), le Laboratòri d'estudis e de recèrcas sus l'economia, las politicas e les sistèmas socials - LEREPS (EA 790), e le laboratòri Teoria dels actes e del contraròtle de las institucions publicas - TACIP (EA 786).
- Equipa d'universitat : l'Institut de recèrca en dreit social
Relacions internacionalas[modificar | modificar la font]
Implantacions[modificar | modificar la font]
L'UT1 se situa sus 3 sites en còr de vila de Tolosa :
Las Ancianas Facultats[modificar | modificar la font]
Aquí son situats l'IAE, los locals de fòrça associacions estudiantas, lo SUIO e tanben d'anfiteatres e salas de cors. De senhalar que se pòt accedir dempuèi las Ancianas Facultats a l'IEP Tolosa, que partetja de bastiments amb l'universitat e ont i a de locals dels sindicats estudiants. Doas bibliotècas son installadas dins aqueles luòcs, la bibliotèca Garrigou (Ancianas Facultats) e la bibliotèca Godechot (IEP).
Las ancianas facultats son situadas 2, Carrièra Albert Lautmann a 2 min de la plaça del Capitòli.
L'Arsenal[modificar | modificar la font]
Aquí se situan la majoritat e màgers amfiteatres e salas de cors, e fòrça dels servicis administratius de l'universitat. Aquel sita conten tanben la Bibliotèca universitária de l'Arsenal, mai granda bibliotèca de l'Universitat. Sul campus i a tanben lo Restaurant universitari de l'Arsenal de ciutats e residéncias universitàrias
L'Arsenal se situa 2, Carrièra del Degan Gabriel Marty, es fàacia a l'IEP e a las ancianas facultats. .
La Manufactura dels Tabats[modificar | modificar la font]
S'i trapan de salas de cors, amfiteatres mai subretot de laboratòris e bibliotècas de recerca pel tresen cicle. La Manufactura dels Tabats abriga la Toulouse School of Economics e l'IEP a causa de l'inadaptacion dels locals instorics.
La Manufactura tròba al 21, Andana de Briena de l'autre costat del Canal de Brienne al respècte del dos sites susçai.
Sites deslocalizats[modificar | modificar la font]
Un centre Universitari deslocalizat se situa a Montalban, 116 bd Montauriol.
L'IUT de Rodés depend de l'UT1-Capitòli, se situa 50 avenguda de Bordèu.
Vida estudianta[modificar | modificar la font]
Associacions e organizacions politicas estudiantas[modificar | modificar la font]
Composicion[modificar | modificar la font]
Reparticion dels estudiants per UFR, en 2009 [8]:
Evolucion demografica[modificar | modificar la font]
Fonses UT1 Capitòli[modificar | modificar la font]
L’Universitat Tolosa 1 Capitòli creèt son fons de dotacion en 2009, lo Fonds UT1 Capitòli, presidit per Lucien Rapp.
Las missions del Fons de l’Universitat Tolosa 1 Capitòli son de crear una planca entre l'universitat e los actors socioeconomics, sostener l'estrategia de desvelopament de l'universitat, coma formacion e sa recerca, far espelir de projèctes valorizants per que l'Universitat Tolosa 1 Capitòli venga un pòl universitari de notorietat internacionala[9].
Vejatz tanbens[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- John M. Burney, tradusit per Philippe Wolff, prefàcia de Jacques Godechot, Tolosa e son universitat : Facultats e estudiants dins la França provinciala del sègle XIX, Tolosa, PU del Miralh-CNRS, 1988
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.univ-tlse1.fr/46439680/0/fiche___pagelibre/&RH=&RF=FR_01
- ↑ http://www.ut-capitole.fr/universite/presentation/chiffres-cles/
- ↑ 3,0 3,1 Chiffres 2012 de l'Universitat Tolosa 1 Capitòli
- ↑ http://www.ut-capitole.fr/universite/
- ↑ Frédéric Dessort, « L'université Toulouse 1 acquiert l'autonomie sur son patrimoine immobilier », Educpro, 13 de mai de 2011, consultat sus www.educpros.fr le 13 de mai de 2011
- ↑ 6,0 6,1 [1], www.ut-capitole.fr, consultat le 18 de setembre de 2012
- ↑ Las equipas de recèrca, www.univ-tlse1.fr, consultat le 16 de març de 2010
- ↑ UT1 Capitòli Les indicators de performància
- ↑ (fr)Fons UT1 Capitòli - Lo fons de dotacion, www.fonds.ut-capitole.fr


text:
Priskieg
Priskieg en breton ( Princé en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La parròquia a citat dempuèi la Modèl:S- malgrat aiçò las primièras traces de Princé son mai anciana.
La municipalitat a traversat per doas vias romaines :
- del nòrd al sud per la via romaine d'Angieus a Avranches,
- de siás n'oèst de Jublains a Corseul
La paroisse est citée dès le Modèl:S- cependant les premières traces de Princé sont plus ancienne.
La commune est traversée par deux voies romaines :
- du nord au sud par la voie romaine d'Angers à Avranches,
- d'est en ouest de Jublains à Corseul


text:
Pomerània
Pomerània (en polonés Pomorze, en alemand Pommern) es una region tradicionala de Polonha e d’Alemanha, en riba de la mar Baltica. Sei vilas principalas son Szczecin, Koszalin, Słupsk. Lei sòus paures de sei còlas moranicas son boscats o cultivats (sigau, trufas; elevatge boïn e porcin). Sobre la còsta i a de pòrts de pescha (Kołobrzeg, Łeba).
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de Pomerània es la forma latinizada d’un mot eslau que significa «lo país long de la mar». Designava inicialament tota la còsta èst de la mar Baltica.
La region èra abitada despuèi lei sègles V e VI per d’Eslaus pagans. La Pomerània Orientala o Vistuliana visquèt larjament l’influéncia de la Polonha vesina; per quant a la Pomerània Occidentala, passèt al sègle XII sota la dominacion del margravi de Brandeborg e se germanizèt. Puèi la Pomerània Vistuliana, sonada tanben Pomerèlia, pertanhèt a Polonha puèi a Brandeborg. Annexada finalament per Prússia en 1772, formèt la província de Prússia Occidentala fins a 1919. Lo Tractat de Versalhas ne’n donèt la màger part a Polonha, mentre que Danzig deveniá vila liura. La Pomerània Occidentala, o Pomerània pròpriament dita, obtenguèt en 1529 l’immediatetat d’Empèri. Pasmens perdèt son independéncia al sègle XVII, que lei Tractats de Vestfàlia l’atribuiguèron a Suècia, que la deguèt abandonar en 1815 a Prússia.
Despuèi 1944, la partida de Pomerània situada a l’èst de l’Oder se tròba integrada a Polonha; la partida demorada alemanda es estada restachada a Meclemborg.
Celebritats[modificar | modificar la font]
Lo grand pintor romantic Caspar David Friedrich nasquèt a Greifswald en Pomerània en 1774. La vila a d’uèi 67 965 abitadors. Es un pòrt de pescha, mas a tanben d’industria metallurgica, textila e agroalimentària. A tanben una centrala atomica e una universitat.


text:
Pleuronectiformes
Los Pleuronectifòrmes (tanben apelats Heterosomata, significant "dels costats dissemblables") o peisses plats
Lista de las familhas[modificar | modificar la font]
- Sosòrdre dels Pleuronectoidei
- Sosòrdre dels Psettodoidei
Descripcion[modificar | modificar la font]
Peisses pròchis dels Percifòrmes, mas que lors nadarèlas dorsalas e analas son continuas e plan desvolopadas, que, en bassa edat, adòptan la nada d’un costat, entraïnant una granda asimetria fisiologica fòrt adaptada pels fonses marins. Devenon senèstres o dèxtres, segon lo costat que vei la lutz, costat sus lo qual ven migrar l’autre uèlh daissant lo costat inferior cec. Lor boca manja atal orizontalament e los uèlhs, ressortits e independents, ofrisson un larg camp de vision. L'estructura nervosa e musculara s’en tròba fòrt cambiada, especialament dins lo cran, lo costat cec essent mens desvolopat que lo costat ocular (costat pigmentat).
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia FishBase : òrdre Pleuronectiformes (en) (+traduction (fr))
- Referéncia Fauna Europaea : Pleuronectiformes (en)
- Referéncia ITIS : TSN 172702 Pleuronectiformes (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Pleuronectiformes (en)
- Referéncia NCBI : Pleuronectiformes (en)
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Lista d'articles suls peisses | Lista dels animals d'elevatge (animals aqüatics) | Lista dels peisses de mar per cosina | Lista d'especialistas de peisses


text:
Universitat Pau Sabatièr
L’Universitat de Tolosa III, tanben sonada Universitat Pau Sabatièr, es l’una de las tres universitats de l'Universitat de Tolosa.
L’universitat es especializada dins las sciéncias, las tecnologias, las disciplinas de la santat e del sports. Foguèt constituida en 1969 pel gropament de las facultats de sciéncias e las facultats medicalas de l’anciana Universitat de Tolosa. Compta 29 242 etudiants.[1]
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
L’anciana Universitat de Tolosa foguèt creada en 1229 e suprimida, coma totas las autras universitats francesas, per la Convencion en 1793 e tornat creada en 1896. Après mai de 1968 e la lei Faure, foguèt partejada en tres universitats (que l'Universitat Pau Sabatièr n'es) e un institut nacional politecnic.
Istoric[modificar | modificar la font]
Presidents de l'universitat[modificar | modificar la font]
Lo president actual es Gilles Fourtanier.
Estructura[modificar | modificar la font]
Unitats de formacion e de recèrca[modificar | modificar la font]
- Matematicas Informatica Gestion;
- Fisica Quimia automatica;
- Sciéncias de la vida e de la tèrra;
- Lengas viventas;
- Facultat de Medecina Ranguelh;
- Facultat de Medecina Purpanh;
- Facultat de las Sciéncias Farmaceuticas;
- Facultat de Cirurgia Dentària;
- Sciéncas e tecnicas de las activitats fisicas e esportivas.
Instituts e autras estructuras ligadas[modificar | modificar la font]
- Institut Universitari de Tecnologia de Tolosa A;
- Institut Universitari de Tecnologia de Tarba;
- Observatòri de Miègjorn-Pirenèus.


text:
1724
Aquesta pagina concernís l'an 1724 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Sultanat de Sennar[modificar | modificar la font]
Fin dau rèine dau sultan Nul (1720-1724) que foguèt remplaçat per Badi IV (1724-1762).
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 22 d'abril - Immanuel Kant, filosòf alemand (m. 1804)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 7 de març - Innocenci XIII, papa (n. 1655)


text:
1448
Aquesta pagina concernís l'an 1448 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Mòrt de l'emperaire Joan VIII Paleòleg. Son fraire Constantin XI Paleòleg, senhor de Morèa, li succediguèt. Aquela disparicion permetèt d'amaisar lei relacions ambé lei Turcs e de signar una trèva après lei combats de 1444-1447. Pasmens, aquela succession foguèt pas aisament acceptada car lo coronament de l'emperaire novèu s'èra pas debanat en Constantinòple. La situacion foguèt reglada au començament de 1449 ambé lo sostèn dau sultan Murat II.


text:
Nioserra
Nioserra que ho un faraon de la Vau dinastia.
Qu'èra dilhèu lo hilh deu faraon Raneferef. Com los predecessors de la soa dinastia que's he bastir ua piramida a Per Osir (Abosir). Que s'i trobè papirus e batèus funeraris a la debuta de las annadas 1980.
Qu'ei famós per la son temple solar bastit Abo Goròd ; tots los predecessor de la soa dinastia que's hen com eth bastir un temple solar inspirat deu temple d'Iono (Eliopòlis).
Honts[modificar | modificar la font]
- Grimal, Nicolas. Histoire de l'Egypte ancienne. París : Fayard, 1988
- Shaw, Ian. The Oxford History of Ancient Egypte. Oxford : Oxford University Press, 2000.


text:
Fourcigny
Fourcigny en picard ( Fourcigny en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna d'un centenat d'abitants #que se tròba al Sud-Oèst del departament de la Soma a qualques centenats de mètres del Oise e qualques quilomètres de la Seine-Maritima.
Las vilas los mai prèpas son Aumale (Seine-Maritima) e Poix-de-Picardie.
Lo masatge caseriu de Beaurepaire i a ligat.
Commune d'une centaine d'habitants qui se trouve au Sud-Ouest du département de la Somme à quelques centaines de mètres de l'Oise et quelques kilomètres de la Seine-Maritime.
Les villes les plus proches sont Aumale (Seine-Maritime) et Poix-de-Picardie.
Le hameau de Beaurepaire y est rattaché.


text:
George Lucas
George Walton Lucas, Jr. (Modesto, Califòrnia, 14 de mai de 1944) es diplomat en cinèma de l'Universitat del Sud de Califòrnia e realizator, productor e scenarista estastunian creator de las saga cinematografica de Star Wars La Guèrra de las Estelas e mai tard d'Indiana Jones, coma productor. Es lo president de Lucasfilm Ltd, LucasArts Entertainment Company, e Lucas Digital Ltd, Lucas Licensing, LucasBooks e Lucas Learning Ltd.
Lucas dirigiguèt la seuna primièra òbra cinematografica, THX 1138, en 1970. Lo film foguèt produit per American Zoetrope e distribuat e produit per Francis Ford Coppola. En 1971 Lucas creèt la seuna pròpia companhia, Lucasfilm Ltd, a San Rafael, Califòrnia.
En 1973 Lucas va dirigiguèt American Graffiti, un film suls joves estatsunians de la primièra mitat dels ans 1960. Lo film guanhèt lo Glòbe d'Aur, Lo New York Film Critics e lo prèmi de la National Society of Film Critics. Obtenguèt tanben 5 nominacions a l'Oscar.
Quatre ans aprèp, Lucas escriguèt e va dirigiguèt La Guèrra de las Galaxias (episòdi IV: una nòva esperança), un film que va venquèt totes los recòrds de venta e va guanhèr sèt Oscar de l'Acadèmia. Lucas va contunhèt l'istòria de la saga amb L'Empèri Contraataca (episòdi V) e Lo retorn del Jedi (episòdi VI), que tanben ne venguèt lo productor executiu. En 1980 escriguèt e produguèt A la recerca de l'arca perduda dirigit per Steven Spielberg amb que obtenguèt 5 Oscars. Tanben foguèt lo coproductor e creator de l'istòria d'Indiana Jones e lo temple maudit, sortida en 1984, nominada a 2 prèmis de l'Acadèmia e qu'obtenguèt aquel dels melhors efèctes especials.
Lo projècte de Lucasfilm contunhèt la trilogia Star Wars amb una nòva trilogia de. La Menaça fantauma (episòdi I), de la nòva trilogia escricha , dirigida e producha per George Lucas que sortiguèt al públic lo 19 de mai de 1999. Al mai de 2002 sortiguèt la segonda partida, L'ataca dels clòns (episòdi II), tanben dirigida e producha per el. E lo 19 de mai de 2005, sotiguèt lo capítol final de la nòva saga, nomenat La venjança dels Siths (episòdi III), que de fach dubrís las pòrtas a la trilogia classica.
Lucas a lo projècte de convertir l'ensems de la saga en 3D.
En 2006, George Lucas se lancèt dins la produccion de la quatrena partida d'Indiana Jones, retardada dempuèi fòrça ans per manca d'un scenari « a la nautor » e a causa de la dificultat de conciliar los agendás dels autres celebritats, Steven Spielberg e Harrison Ford.
En genièr de 2012, en entrevista amb lo New York Times, pretend se retirar de la realizacion de grands projèctes e se concentrar sus de mai pichons[1].
Filmagrafia brèva vejatz tanben
- THX-1138 (1970): realizator
- American Graffiti (1973): realizator, scenarista
- Una nòva esperança (1977): realizator, scenarista
- L'Empèri contraataca (1980): realizator, scenarista
- Lo retorn del Jedi (1983): realizator, scenarista
- A la recerca de l'arca perduda (1981): productor executiu, scenarista
- Indiana Jones e lo temple maudit (1985): productor executiu, scenarista
- Willow (1988): productor executiu
- Tucker (1988): productor executiu
- Indiana Jones e la darrièra crosada (1989): productor executiu
- Parc Jurassic (1993): editor
- La Menaça fantauma (1999): realizator, productor executiu, scenarista
- Parc Juràssic 3 (2000): productor executiu
- L'ataca dels clòns (2002): realizator, productor executiu, senarista
- Star Wars Episodi III: La venjança dels Sith (2005): director, productor executiu e scenarista


text:
Warluis
Warluis es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat al Sud de Beauvais. Las vilas limitrophes son Allonne, Villers-sus-Thère, Rochy-Condé, Montreuil-sus-Therain, Abbecourt e Beauvais.
Los sieus caserius son Bruneval, Merlemont, l'Espina...
A traversat pel Thérain.
Situé au Sud de Beauvais. Les villes limitrophes sont Allonne, Villers-sur-Thère, Rochy-Condé, Montreuil-sur-Therain, Abbecourt et Beauvais.
Ses hameaux sont Bruneval, Merlemont, l'Épine...
Il est traversé par le Thérain.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La bona conservacion d'un ensems de luòcs del primièr millenari del Mésolithique, fach de Warluis un luòc màger, sens equivalent en la mitat Nòrd de la França e en las regions vesinas d'Euròpa.
La bonne conservation d’un ensemble de sites du premier millénaire du Mésolithique, fait de Warluis un site majeur, sans équivalent dans la moitié Nord de la France et dans les régions voisines d’Europe.


text:
Utopia (cinèmas)
Utopia es un grop de cinèmas independents fondat per Anne-Marie Faucon e Michel Malacarnet. Es a l'ora d'ara implantat a Avinhon, Bordèu, Montpelhièr, Saint-Ouen-l'Aumône, Tolosa e Tornafuèlha (sèti de la societat).
Utopia edita un periodic mensual, la Gazette d'Utopia, on se trapa las criticas dels filmes difusats e los oraris de las projeccions. Es disponible gratuitament dins los cinèmas Utopia.
Somari
Istoric[modificar | modificar la font]
Aprèp que creèron e dirigiguèron lo cinèma Le 16-35 a Ais de Provença de 1971 a 1974, Anne-Marie Faucon e Michel Malacarnet inaugurèron en 1976 la primièra sala Utopia a Avinhon. Aprèp, un quinzenat d'autras vilas comptèron de cinèmas Utopia (Baiona, Paris, Tolon, Valença...)[1]. Malgrat que totes los cinèmas Utopia presenten de grandas similituds (decoracion, programacion, mesa en page de la Gazette), cadun es juridicament independent.
Objectius dels cinèmas Utopia[modificar | modificar la font]
Los cinèmas Utopia se definisson coma un « projècte d'animacion culturala cinematografica de proximitat », vòlon atal contribuir a la diversitat culturala locala e a la creacion de ligam social.
Temptant d'escapar a la sola règla del profièch, Utopia vòl prepausar una programacion diversificada e promòure de pichons productors e distributors independents. Los cinèmas Utopia son dotats d'un budgèt publicitari flac, pasmens la tarifa de las plaças es mendre que dins las grandas societats de distribucion coma UGC o Gaumont.
Los cinèmas Utopia son tanben un luòc d'encontra amb los realizators, e de debats sus de subjèctes de societat.
Las salas[modificar | modificar la font]
Utopia Avinhon[modificar | modificar la font]
I a dos cinèmas Utopia a Avinhon, un a la Manutencion (4 carrièra dels escalièrs de Santa Ana) (quatre salas), l'autre a la Republica (5 carrièra Figuièra) (una sala).
Utopia Bordèu[modificar | modificar la font]
Utopia Bordèu se trapa 5 Plaça Camille Jullian, dins l'anciana glèisa de Sant Simeon. I a cinc salas de projeccion e un pichon cafè-restaurant. Es fòrça actiu dins la vida sociala bordalesa e participa per exemple a l'organizacion del Forum social local de Gironda[2].
Utopia Montpelhièr[modificar | modificar la font]
Utopia s'intallèt dins l'ancian Cinèma Diagonal Campus en mai de 2007. Situat 5 avenguda del doctor Pezet (universitat Paul Valéry), i a doas salas.
Utopia Saint-Ouen-l'Aumône e Pontoise[modificar | modificar la font]
- A Saint-Ouen-l'Aumône (1 place Mendès France) i a cinc salas. Los espectators del cinèma an creada una associacion: (ASCUt)[3].
- A Pontoise (14 rue Alexandre Prachay) i a una sala.
Utopia Tolosa[modificar | modificar la font]
Utopia Toulouse es situat 24 carrièra Montardin (dins l'ancian cinèma le Rio, (M° Capitòli i a tres salas.
Utopia Tornafuèlha[modificar | modificar la font]
Utopia Tornafuèlha (Androna del Castèl) i a quatre salas e un restaurant.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- (fr)Olivier Alexandre, Utopia - A la recherche d'un cinéma alternatif, Coll. Logiques sociales, L'Harmattan, Paris, 2007.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Olivier Alexandre, Utopia - A la recherche d'un cinéma alternatif, Coll. Logiques sociales, L'Harmattan, Paris, 2007, p. 15
- ↑ Site du forum social local de Gironde
- ↑ Site de l'association ASCUt


text:
Categoria:Administrator Wikipèdia
Aquesta categoria balha la lista dels utilizaires qu’an l’estatut d'administrator e qu’an mes lo ligam sus lor pagina personala.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Aquesta lista es pas necessàriament completa e a jorn. Podètz doncas veire tanben :
- Annuari dels administrators
- Lista dels administrators, creada automaticament pel logicial Mediawiki.
Ajust dins aquesta categoria[modificar | modificar la font]
Se sètz administrator de la Wikipèdia occitana, doas possibilitats :
- Se volètz avertir sus vòstra pagina que sètz administrator, ajustatz aquò sus vòstra pagina utilizaire :
-
- {{Administrator}} o {{boita utilizaire|administrator}}
- Senon, podètz just escriure un ligam coma aquò : [[Categoria:Administrator Wikipèdia|VòstrePseudo]]
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa pas que de la soscategoria seguenta.
*
- ► Eleccion administrator (9 P)
Articles dins la categoria « Administrator Wikipèdia »
Aquesta categoria conten los 5 articles seguents.


text:
Prima
La prima o lo printemps es una de las quatre sasons de las zonas temperadas. Astronomicament, comença amb l'equinòcci de prima (entre lo 20 e lo 21 de març dins l'emisfèri nòrd, e entre lo 22 e lo 23 de setembre dins l'emisfèri sud), e s'acaba amb lo solstici d'estiu (a l'entorn del 21 de junh dins l'emisfèri nòrd e lo 21 de decembre dins l'emisfèri sud). Encara que, a vegadas se considèra com lo periòde dels meses entièrs de març, abril e mai dins l'emisfèri nòrd e setembre, octobre e novembre dins l'emisfèri sud (prima meteorologica).
Caracteristicas[modificar | modificar la font]
I a un aument progressiu de la temperatura. Es lo temps del desgèl e de las precipitacions moderadas, encara que depend fòrça del clima de la region. Pòdon se desencadenar fòrtas tempèstas e vents.
Es la sason de la renaissença, ont tornan botar las plantas caducas. Fòrça animals començan de s'aparelhar dins aquela epòca. Per la florison de las plantas, es un temps d'allergias per qualques personas. Lo temps pòt èsser fòrça cambiadís.
Simbolisme[modificar | modificar la font]
Fòrça fèstas coïncidisson amb l'arribada de la prima. La divesa romana Flòra la simbolizava. Per las arts, es la sason de l'amor e de la jòia aprèp la retirada de l'ivèrn. Es associada a la vitalitat, a la jovença, la belesa e la color verd. Dins la teoria de las quatre umors, li correspond la sang.


text:
Ièna pigalhada
L'ièna pigalhada (Crocuta crocuta) es la mai granda de las iènas. Viu principalament dins la savana africana.
Descripcion[modificar | modificar la font]
L'ièna pigalhada es reconeissibla a sas aurelhas cortas e arredondidas e a sas patas anterioras relativament longas. Son pelatge de color de sabla amb de tacas negras la diferencia de las autras iènas. Lo pes d'una ièna pigalhada varia entre 40 e 86 kg e sa longor pòt aténher 1,60 m.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : TSN 621907 : Crocuta crocuta (Erxleben, 1777) (en)
- Referéncia IUCN : espècia Crocuta crocuta (Erxleben, 1777) (en)


text:
Dolving
Dolving es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Çò Pòble se situa aperaquí cinc quilomètres de Sarrebourg.
Le village se situe environ cinq kilomètres de Sarrebourg.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Vilatge de la distincion de Sarreck.
- Lo concile de Bâle en 1437 jonh la parròquia a Sants-Texans-de-Bassel (augustins).
Lo pòble a amassat a la França dempuèi 1766. Lo nom alemand de la localité es Dolvingen fins en 1940, data #que l'administracion nazie lo li transforma a el en Dolfingen, toponyme en vigor fins en 1944.
- Village de la seigneurie de Sarreck.
- Le concile de Bâle en 1437 unit la paroisse à Saint-Jean-de-Bassel (augustins).
Le village est réuni à la France depuis 1766. Le nom allemand de la localité est Dolvingen jusqu'en 1940, date à laquelle l'administration nazie le transforme en Dolfingen, toponyme en vigueur jusqu'en 1944.


text:
Actualitats
-
Contracte tà la cordèra deu libe 2015-2017Diluns lo 16 de heurèr, la Region Aquitània que presentava aus professionaus lo prumèr contracte de cordèra deu libe 2015-2017. Tà’n saber mei
-
Brocadura « Le bilinguisme est une chance ! »Lo Conselh generau deus Pirenèus Atlantics qu'a publicat la version 2014-2015 de la soa brocadura « Le bilinguisme est une chance… Tà’n saber mei
-
Inauguracion de la Bibliotèca Bernard LesfarguesA la fin deu mes de genèr qu’estó inaugurada a l’Institut Ramon Llull de Barcelona la Bibliotèca Bernard Lesfargues, especializada… Tà’n saber mei
-
MOOC « Las cançons deus trobadors »L'Universitat Bordèu Montaigne que prepausarà deu 19 de març au 3 de mai 2015 un MOOC (formacion obèrta en linha)… Tà’n saber mei
- 1
Socializacion
L'InÒc que realiza tribalhs d'engenheria lingüistica, atau com de conselhs individualizats entaus particulars, actors culturaus e sociaus, las associacions e las enterpresas.
Patrimòni numeric
L'InÒc que mia tanben ua mission regionau tà har vàler las ressorças numericas de l’occitan deu patrimòni culturau immateriau en Aquitània e deus fons patrimoniaus ancians.
Toponimia
L'InÒc d'Aquitània qu'a aviat e que co-ordina lo projècte de colleccion aquitana de diccionaris toponimics de las comunas deus cinc departaments aquitans.
Terminologia
La terminologia qu'a un ròtle màger : dar a l'occitan tèrmis navèths e/o dens domènis d’activitats precís entà l'adaptar e descríver mei plan la realitat actuau. L'InÒc qu'a realizat mantun apèr.
Archius & Memòria
L'InÒc Aquitània que mia ua mission regionau qui pertòca a la preservacion e a la valorizacion deu patrimòni sonòr e audiovisuau occitan e de la memòria collectiva en Aquitània.
Cordèra deu libe
L'InÒc que persegueish lo desvolopament de l’ajuda e l’acompanhament de la hialèra deu libe occitan au darrèr de la demanda de sostien deus editors occitans.


text:
Avenay
Avenay es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los mai ancianas traces del vilatge de Avenay datan de l'epòca gallo-romaine. Al Mièja Edat, lo vilatge depen de Vièlh (Calvados) e de Bayeux. A #èsser ocupat pels Normands als Modèl:IXe s e Sègle Xs.
En 1827, Avenay (336 abitants l'an 1821) absorbeix Fierville-en-Bessin (68 abitants)[1] a l'èst de lo sieu territòri.
Les plus anciennes traces du village d'Avenay datent de l'époque gallo-romaine. Au Moyen Âge, le village dépend de Vieux (Calvados) et de Bayeux. Il a été occupé par les Normands aux Modèl:IXe s et Sègle Xs.
En 1827, Avenay (336 habitants en 1821) absorbe Fierville-en-Bessin (68 habitants)[2] à l'est de son territoire.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 14 de julhet 2009 e ficha ligada (Fierville-en Bessin)
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Avenay », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 14 juillet 2009 et fiche liée (Fierville-en Bessin)


text:
Radepont
Radepont en normand (Radepont en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Radepont A situat en la vallée de la Andelle, entre Fleury-sus-Andelle e Douville-sus-Andelle.
Radepont est situé dans la vallée de l'Andelle, entre Fleury-sur-Andelle et Douville-sur-Andelle.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- 1185 : Fondacion de la abbaye La nòstra-Madama de Fontaine-Guérard per Robert III de Beaumont.
- A Modèl:La s-, Radepont, #qu'èra la proprietat de la abbaye de Préaux passa a Robert del Plessis. En 1194, Richard Cœur de Leon fa bastir un castèl sus aquela tèrra.
- 1185 : Fondation de l'abbaye Notre-Dame de Fontaine-Guérard par Robert III de Beaumont.
- Au Modèl:S-, Radepont, qui était la propriété de l'abbaye de Préaux passe à Robert du Plessis. En 1194, Richard Cœur de Lion fait construire un château sur cette terre.


text:
Batalha de la Vuelta de Obligado
La batalha de la Vuelta de Obligado que s'escadó suus arrius Paraná e la Plata e qu'opausè la Confederacion Argentina gavidada per Juan Manuel de Rosas e ua flòta anglofrancesa. L'enjòc qu'èra la navigacion libre entaus aligats entà gaudir d'un libre comèrci e per Rosas qu'èra la defensa de la soberanitat.
Fin finala, los aligats qu'obtiengón ua victòria tactica celebrada en França per la presa de banèras argentinas (tornadas a Argentina peu president Jacques Chirac) e, arron, dab ua estacion deu metropolitan batejada Vuelta de Obligado (qui hore tornada batejar Argentina a l'escadença de la vesita oficiau d'Evita) ; aquesta victòria tactica deus aligats no'us permetó toyun pas de practicar nat comèrci (donc n'obtiengón pas l'objectiu perpausat) ; per aquesta rason, curiosament, ambs camps que celebrèn la batalha com ua victòria pròpia.


text:
Cizely
Cizely es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nièvre e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1161, l'avesque de Nivèrns, Bernard de Sant-Saulge, reconeis per cartas enoyées a la abbé Bernard II que la glèisa de Cizely, " Cisselliaco ", es plan la proprietat de la Abbaye de Sant-Martin de Autun[1].En 1164, lo Pape Alexandre III, alavetz refugiat a França, confirma per una bulle la possession de la curació al benefici d'aquela abbaye: " Ecclesiam Cissiliaco. "[2]
En 1161, l'évêque de Nevers, Bernard de Saint-Saulge, reconnaît par des lettres enoyées à l'abbé Bernard II que l'église de Cizely, " Cisselliaco ", est bien la propriété de l'Abbaye de Saint-Martin d'Autun[3].En 1164, le Pape Alexandre III, alors réfugié en France, confirme par une bulle la possession de la cure au bénéfice de cette abbaye: " Ecclesiam Cissiliaco. "[4]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Cartulaire del Abbaye de Sant-Martin de Autun: Charte N° XVII.
- ↑ Cartulaire Del Abbaye de Sant-Martin de Autun, Charte:N°XVIII.
- ↑ Cartulaire de l'Abbaye de Saint-Martin d'Autun: Charte N° XVII.
- ↑ Cartulaire de l'Abbaye de Saint-Martin d'Autun, Charte:N°XVIII.


text:
Saint-Clair-sur-Epte
Saint-Clair-sur-Epte es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Clar-sus-Epte a situat als confins nòrd-oèst del Val-d'Oise ; s'agís d'en un autre luòc de la municipalitat la mai septentrionala del Isla-de-França.
Lo Epte, fòrça logiquement, i flueix.
Saint-Clair-sur-Epte est située aux confins nord-ouest du Val-d'Oise ; il s'agit d'ailleurs de la commune la plus septentrionale de l'Île-de-France.
L'Epte, fort logiquement, y coule.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo attribution de Vulcassum a Sant-Clar-sus-Epte es pas pas segura de tant coma aquel toponyme es atypique. Per contra, cèrts investigadors[1] L'identifican a Petromantalum, nom mencionat sus la Taula de Peutinger, tèrme gaulois en significant « encreuament » (de petru, quatre e mantal, carrièra, rota) #que se tròba en Pierremande.
L'attribution de Vulcassum à Saint-Clair-sur-Epte n'est pas sûre d'autant que ce toponyme est atypique. Par contre, certains chercheurs[2] l'identifient à Petromantalum, nom mentionné sur la Table de Peutinger, terme gaulois signifiant « carrefour » (de petru, quatre et mantal, rue, route) que l'on retrouve dans Pierremande.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ François de Beaurepaire, Los noms de las municipalitats e ancianas parròquias de l'Eure, edicions Picard 1981.
- ↑ François de Beaurepaire, Les noms des communes et anciennes paroisses de l'Eure, éditions Picard 1981.