text:
Étienne Bonnot de Condillac
Étienne Bonnot de Condillac (Grenòble, 30 de setembre de 1715 — Beaugency, Loiret, 3 d'agost de 1780) èra un filosòf francés fundator del sensualisme, segon que las activitats espiritalas de las personas son determinadas per las sensacions, pasmens que se pòdon pas se resumir a aquò. Es abitualamaner considerat coma lo contunhator de l'òbra de John Locke. Del costat educatiu cal recordar las experiéncias de preceptor de l'infant Ferran de Borbon, eritièr del ducat de Parma, recolhidas dins un libre.[1]
Pensada[modificar | modificar la font]
Condillac es considerat coma lo paire del sensualisme, doctrina segon que tota coneissença depend dels sens, i a pas d'idèas innadas e çò que deu far es desvolupar lo maximum de las capacitats de cada sens, diferents per cada persona. Segon aquelas capacitats e las experiéncias vecudas, se forma la personalitat. Dins aquel processus s'aquisision dels concèptes de basa, transmeses mejans lo lengatge, que modèla la pensada e faviriza lo progrés social[2]. Aquel lengatge crèa d'abstraccions, a partir de las donadas sensorialas, unitats de comunicacion que s'utizan dins la convivéncia.
La convivencia deu èsser regulada per de nòrmas, ont se mesclan l'economia e la política. Partisant del liberalisme economic, afirma que los prètz s'autorregulan perque dins tote intercambi cada partida vòl obtenir un benefici e per aquò busca los mecanismes amd d'acòrdis. Per la preeminéncia de l'economia e la negacion de tota realitat fòra de la persona, foguèt acusat de materialisme pels seus detractors, etiquèta que el rebutava de contunh.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- (ca) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en catalan intitolat « Étienne Bonnot de Condillac ».
- ↑ (ca)Monés i Pujol-Busquets, Jordi: Diccionari abreujat d'educació. Col. Guix, num. 10. ed. Graó Editorial, Barcelona. ISBN 84-85729-43-9
- ↑ (es)Bustos Guadaño, E., Filosofía del lenguaje, (1999) Cuadernos UNED


c: text/html

text:
Pont-de-Chéruy
Pont-de-Chéruy en arpitan (Pont-de-Chéruy en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pont-de-Chéruy es una municipalitat de Isère situaa a unitat|28|km {{}} de Lion, 24 km de Bourgoin-Jallieu e 95 km de Grenòble.
Pont-de-Chéruy est une commune d'Isère située à 28 km de Lyon, 24 km de Bourgoin-Jallieu et 95 km de Grenoble.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
797
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 797 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Après una desfacha novèla còntra leis Arabis, Constantin VI, fòrça descreditat per lo desastre militar de Marcellae (792) e per la repudiacion de sa premiera frema (795), foguèt reversat per un complòt dei partisans de sa maire. Irèna venguèt la premiera emperairitz de l'Empèri Roman. Son fiu foguèt emborniat e estremat dins un monastèri. La data de sa mòrt es desconeguda mai situada avans 805 d'un biais segur. Lo poder novèu decidiguèt d'adoptar una politica de sostèn ai marchands pus importants per restaurar l'activitat comerciala.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Per assaiar de reglar la crisi dei províncias africanas, lo califa Harun ar-Rachid nomèt l'emir Ibrahim ibn al-Aghlab cap dei regions de la mitat orientala de Magrèb. I adoptèt una politica militara activa ambé la bastida d'un ret de fortificacions e l'organizacion de campanhas còntra sei vesins. Pasmens, poguèt pas reglar la question dei tensions religiosas e etnicas intèrnas. De mai, son poder entraïnèt la demenicion rapida de l'influéncia abbassida dins lo nòrd-oèst d'Africa.
Dins lo corrent de l'annada, 3en romavatge dau califa Harun ar-Rachid a La Mèca.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]


text:
Divendres, 13 de julhet de 2018, 03h00
Lo 9 de julhet a l’Ostal de Region de Clarmont-Ferrand se faguèt “l’Amassada per la lenga e la cultura occitanas en Auvernhe-Ròse-Alps” ont s’acampèron ... +
Dimècres, 4 de julhet de 2018, 03h00
La Linha dels Puèges d’Auvèrnhe e la falha de Limanha son inscrichas al patrimòni mondial de l’UNÈSCO dempuèi lo 2 de julhet passat. La cadena alinha 80 volcans ... +
Dissabte, 9 de setembre de 2017, 03h00
Lo 20 de setembre que ven se farà un cafè occitan a Clarmont-Ferrand per beure un còp, discutir, escambiar, parlar o ensajar de parlar en lenga occitana, çò rapòrta ... +
Dijòus, 6 de julhet de 2017, 03h00
Auvèrnhe > Auvèrnhe > Castanhau
Dissabte passat a Orlhac (Castanhau) se presentèt davant un auditòri de 150 personas lo filme Lo paure Baptista. S’agís d’una òbra de Giral Roussiés, parlada ... +
Divendres, 28 d'abril de 2017, 03h00
Auvèrnhe > Auvèrnhe > Castanhau
L’amassada generala de l'Institut d'Estudis Occitans (IEO) de 2017 se debanarà a Orlhac (Castanhau), los 29 e 30 d’abril. Los vòtes dels rapòrts moral, ... +
Divendres, 30 de decembre de 2016, 03h00
Clarmont-Ferrand ven la primièra vila d’Occitània qu’a aprovat de boicotar los produches que provenon de las colònias israelianas, malgrat las protèstas energicas ... +
Dimècres, 24 d'agost de 2016, 03h00
La vila de Riòm de las Montanhas, als Monts de Cantal, celebrèt aquesta dimenjada la fèsta del formatge Blau d’Auvèrnhe. Demest lo desenat de fabricants e los quatre ... +
Divendres, 1 de julhet de 2016, 03h00
Innovacion revolucionària en Auvèrnhe. Carbios, una entrepresa emergenta de Clarmont-Ferrand, auriá trobat cossí fabricar de plastic 100% biodegradable en conservant sa soliditat. Aquela ... +
Diluns, 2 de mai de 2016, 03h00
La Nuèch de Pè bloquèt divendres passat lo conselh municipal de Clarmont-Ferrand. La session prevista deviá tractar una sola question: “la nòva tarificacion enfança-joventut”. ... +
Dimècres, 27 d'abril de 2016, 03h00
Lo ministre francés del trabalh foguèt increpat per de manifestants a Soire (Limanha) quand vesitava l’entrepresa Rexiaa. Un cinquantenat d’obrièrs l’esperavan per ... +
Dimenge, 17 d'abril de 2016, 03h00
Auvèrnhe > Auvèrnhe > Castanhau
Lo divendres 8 d’abril de 2016, los escolans de l’opcion occitan del Licèu Joan Lurçat a Sant Seren (segondas, primièras, terminalas), acompanhats per lor professor Estève ... +
Dissabte, 9 de genièr de 2016, 03h00
La revista Parlem, auvernhata e velava, pareis cada trimèstre. Montada per lo paure Tiène Coudert qu’obrèt fòrça per la defensa de l’occitan en Auvèrnhe, ... +
Dijòus, 7 de genièr de 2016, 03h00
Un abitant de Gerzac (Limanha) foguèt jutjat dimars passat en compareissença immediata per aver tustat son filh. Dimenge de tantòst, aquel gerzagués de 34 ans donèt una ... +
Diluns, 2 de novembre de 2015, 03h00
Sèt ferits per de tirs de carabina de plomb, dont dos policièrs, es lo bilanç d’una batèsta que se passèt ièr dimenge dins una fièra de Clarmont-Ferrand, ... +
Dijòus, 29 d'octòbre de 2015, 03h00
Auvèrnhe > Auvèrnhe > Brivadés
E mai se l’ensenhament en occitan deu superar de mai en mai d’obstacles, la rintrada escolara foguèt gaujosa a la Vau de Dieu (Brivadés) ont los enfants an drech d’èsser ... +
Dimècres, 23 de setembre de 2015, 03h00
La region d’Auvèrnhe a votat per aderir a l’Ofici Public de la Lenga Occitana (ÒPLO). Segon una comunicacion del conselhièr regional d’Aquitània Dàvid ... +


text:
Dimars, 17 de junh de 2014, 03h00 Internacional
80 ans de rugbi catalan se festejaràn a Perpinhan aqueste dissabte 21 de junh
Pòt arribar que los Sants daissen lo Paradís per anar faire una virada en Infèrn! E pels 17 de Saint Helens, aquel infèrn pòrta un nom dempuèi aqueste dissabte 14 de junh: se ditz Gilbert-Brutus. Los caps de fila de la Superliga i venguèron per una partida decretada “jorn de la catalanitat”, senyeres distribuidas al public, interpretacion d’Els Segadors pels mainatges de La Bressola (en suplement de l’Albèrt Bueno), correfòcs del Riberal, Drac de carton, Gigants de Jaume d’Aragon e d’Esclarmonda de Fois... Los Sang e Aur an (enfins) voidada l’infirmariá: lo talonaire Ian Henderson èra de retorn; lo novèl vengut Sam Williams daissat sus la tòca per se remetre de son viatge. Dins lo primièr temps, la partida plan nharruda metèt en evidéncia las defensas mas sus doas passas al pè, Duport e Oldfield marcavan pels catalans que menavan 8-0 a la pausa.
A la represa, los angleses jogavan contra lo vent e lo solelh dins los uèlhs. Per arrengar lo tot, a l’ora de jòc, perdèron l’arrièr Lomax lo ginolh en desbarruta a causa d’un cambiament de pè! Amb una candelassa de Leon Pryce, la defensa anglesa se trauquèt e Duport anèt darrièr la linha. Henderson i marquèt son ensag personal en zigazaguejant dins la defensa advèrsa per puntar just sus la linha. Puèi, los Dracs contunhèron d’atacar e prepausèron un movement d’antologia: Pelissièr crosava amb Pomeroy que trapava Bòsc a nautor. Lo catalan despassa amb aquel ensag los 1000 punts marcats pel compte dels Dracs en Superliga. E lo festenal èra pas acabat: Duport passava los braces, Escarré perseguissiá l’accion, transmetiá a Bòsc que, d’una passa longaruda, escartava Oldfield per un novèl ensag. Puèi, Millard recuperava una pauma perduda pels angleses que vegèron passar un laucet e que lo tornèron trapar darrèr la linha 60 mètres mai luènh. Los angleses, malcorats, se daissavan anar a la dobertura de la saca de carpans e l’arbitre soritissiá lo carton jaune per l’avant anglés Alex Walmsley e per Pelissièr. Dins la darrièra minuta, Escarré tustava a seguir e Oldfield recuperava la pauma per concretizar un còp del capèl. Lo planchòt marcava: 42-0. Los catalans se lancèron dins un torn d’onor, saludats per lor public mas tanben pels sostens nombroses de Saint Helens, que multipliquèron las chifras d’afars dels cafès de Perpinhan aqueste dissabte. Amb aquela victòria de tria, seguida per 10 000 espectators, los Dracs remontan a la setena plaça del classament e veson lor diferéncia de punts virar al positiu (+2).
Saint Helens garda lo cap de la competicion que los Gigants d’Huddersfield anèron ganhar 24-22 cò de Leeds una partida indecisa fins a la darrièra segonda e la darrièra decision de l’arbitratge vidèo. Dissabte, a Brutus (18h), vendrà als Dracs de contunhar dins la lançada fàcia a Hull FC que ven de ganhar 56-6 a Widnes.
Dissabte, serà la fèsta de la musica: alara, venètz nombroses a Brutus: los cants e crits del public, los trucs dels caramèls, lo buf de la tramontana... Aquò òc, es de musica!
Dissabte tanben, lo XIII Catalan festejarà sas 80 annadas d’existéncia amb una brava taulejada e divèrsas animacions. Unas bravas paginas d’istòria, mas los Dracs preparan ja deman amb la mesa en plaça de l’esquipa de Juniors Academy: mai de 80 joves de 16 a 19 ans an pres part a la vesprada de deteccion del dimècres 11 de junh e un trentenat integraràn la formacion novèla a la dintrada.
E los tretzistas seguiràn de prèp aqueste dimècres 18 la segonda partida dels Estats d’Origina (retransmission a miègjorn en dirècte sus BeIn Sport).
Alan Roch
La fèsta del XIII Catalan :
http://www.catalansdragons.com/articles-9/91-2854-le-programme-des-festivites/


text:
Sant Marçal (Gard)
Sant Marçal (oficialament en francés Saint-Martial) es una comuna occitana situada dins lo departament de Gard e la region Occitània.
Somari
Toponimia[modificar | modificar la font]
La forma localament emplegada es Sant Marçal [sammaˈsal] o localament [sammɔˈsal]. Una forma Sènt Marçal es tanben utilizada, mas en domeni lengadocian oriental la forma "Sènt" es probablament un gallicisme e i a pas de rason d'utilizar pas la forma "Sant".
Los estatjants se dison "Sant-marçaleses" [sammasaˈlezes], [sammɔsɔˈlezes], e per escaisnom "Saconièrs" o "Saconaires", que pòrtan (portavan...) de longa un sacon nosat a la talha que servissiá particularament per amassar las castanhas al temps de castanhadas. Un jornal local de Sant Marçal encara se ditz "la Grata e lo Sacon" (la grata es un esplech fach d'una branca crancuda per tirar los peloses d'entre las fuèlhas e las castanhas de dedins los peloses).
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Valenton
Valenton es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Dependéncia de la abbaye de St-Germain-De detlas-Prés, Valenton pren naissença a partir de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle amb l'installacion d'una primièra comunitat rurala. Banc de doas distincions a Modèl:La s-, la municipalitat a per principala activitat la viticulture.
En 1726, lo vilatge compta pas e mai se 250 abitants. E près de dos #cent ans mai tard, la populacion ressòrt pas encara pas las 1 000 abitants. La viticulture fach met alavetz als arbres fruitiers e a las culturas légumières aital coma a la ramaderia ovin e boví. En 1936, Valenton coneis lo bastiment de dos nòus quartièrs d'abitat individual : las Vinhas e lo Val Pompadour. La populacion passa alavetz a 2 448. Lo desvolopament economic a l'entorn de las vias de camin de fèrre, començat just abans la Segonda Guèrra mondiala, va prosseguir-se a l'endeman e integrar entièrament Valenton a l'economia regionala. En 1944, lo 10 d'abril de contunh lo 14 de julhet, dels bombardiers anglo-americanes en volant a fòrça anautita altitud larguent dels milièrs de tonas de pompa sus l' estacion de triage de Villeneuve-Sant-Georges. Valenton Es durement tocat : 274 immeubles sus 518 totalament o partiellement destruits, 66 ferits, 800 sinistrats e 41 mòrt #que 29 dins lo quartièr Pompadour, que # près de 10 joves de mens de 20 ans.
Après la guèrra la vila prossegueix la siá evolucion : dintratz entre el 1954 a 1962, se compta fins a formatnum:7713 {{}} abitants, de contunh 10 539 l'an 1968.
En los ans 1970, la municipalitat decidís de comprometre d'accions en favor de l'implantacion d'activitats economicas. La populacion progressa mai faiblement e se estabilitza a l'entorn de 11 000 abitants. Arriba a uèi 11 426 abitants, siatz 887 de mai #que i a 34 ans. Vila urbana a talha umana, Valenton en essent o demorar.
Las creacions de las ZAC del Val Pompadour e del Colombier acompanhadas de la realizacion de 700 lotjaments nòus e, compte agut de la diminucion de la talha mièja dels larèrs, portaràn pas pas la populacion communale en mai de 13 000 abitants. Es la causida exprimida per la municipalité #qu'en essent preservar e engrandir los espacis verdes e résorber lo desequilibra entre lo nombre de personas activas en trabalhant sus la municipalitat e aquel en i residint.
Dépendance de l’abbaye de St-Germain-Des-Prés, Valenton prend naissance à partir du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle avec l’installation d’une première communauté rurale. Siège de deux seigneuries au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, la commune a pour principale activité la viticulture.
En 1726, le village ne compte encore que 250 habitants. Et près de deux cents ans plus tard, la population ne dépasse pas encore les 1 000 habitants. La viticulture fait place alors aux arbres fruitiers et aux cultures légumières ainsi qu’à l’élevage ovin et bovin. En 1936, Valenton connaît la construction de deux nouveaux quartiers d’habitat individuel : les Vignes et le Val Pompadour. La population passe alors à 2 448. Le développement économique autour des voies de chemin de fer, entamé juste avant la Seconde Guerre mondiale, va se poursuivre au lendemain et intégrer complètement Valenton à l’économie régionale. En 1944, le 10 avril puis le 14 juillet, des bombardiers anglo-américains volant à très haute altitude larguent des milliers de tonnes de bombe sur la gare de triage de Villeneuve-Saint-Georges. Valenton est durement touché : 274 immeubles sur 518 totalement ou partiellement détruits, 66 blessés, 800 sinistrés et 41 mort dont 29 dans le quartier Pompadour, parmi lesquels près de 10 jeunes de moins de 20 ans.
Après la guerre la ville poursuit son évolution : entre 1954 à 1962, on compte jusqu'à 7 713 habitants, puis 10 539 en 1968.
Dans les années 1970, la commune décide d’engager des actions en faveur de l’implantation d’activités économiques. La population progresse plus faiblement et se stabilise autour de 11 000 habitants. Elle atteint aujourd’hui 11 426 habitants, soit 887 de plus qu’il y a 34 ans. Ville urbaine à taille humaine, Valenton entend le demeurer.
Les créations des ZAC du Val Pompadour et du Colombier accompagnées de la réalisation de 700 logements nouveaux et, compte tenu de la diminution de la taille moyenne des foyers, n’amèneront pas la population communale à plus de 13 000 habitants. C’est le choix exprimé par la municipalité qui entend préserver et agrandir les espaces verts et résorber le déséquilibre entre le nombre de personnes actives travaillant sur la commune et celui y résidant.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
Eri anat veire lo resultat deis òbras, au defòra e au dedins, après l'inauguracien, e n'èri restat candit. Lo monument roman es estat descarat, escondut sota d'estruturas de ciment e de fèrre. Coma lei "Monuments historiques" an poscut laissar passar lo projèt d'aquela marrida accien? An vogut faire un espaci modèrne per leis espetacles d'estiu, an capitat !
Dins l'arena de Frejus convidaran cantaires e dançaires mai plus jamai toreros, peones e picadors. Lo cònso vòu plus de corridas. Aquela arena avié l'originalitat d'èstre la mai orientala dau monde de la tauromachié. Per trovar una corrida au levant de Frejus falié anar... au Mexique !
Vos dirai que sieu contra la corrida mai pas un adversari acarnassit. Sieu pas vegetarian e se duvieu faire la tiera deis eisèmples dei bèstis que l'òme fa sufrir lei pajas dau jornau bastarien pas. Quauquaren mi tafura dins la garrolha dei pròs e antis. Leis anticorridas mai incondicionaus son aquelei que voalon lei lops sus nòstrei montanhas e ara dins nòstrei coalas tamben, sènsa pensar ai centenas de fedas e d 'anhèus que nen son lei vitimas. Un buou de combat viu vint minutas de calvari. Una feda nafrada per lo lop viurà dès, vint, trenta oras de calvari avans de crebar.


text:
Gestapo
La Gestapo (prononciacion alemanda: AFI: ɡeˈstaːpo, ɡəˈʃtaːpo); abreviacion sillabica de Geheime Staatspolizei, ("Polícia d'Estat Secreta") èra la polícia secreta de l'Alemanha nazi e de l'Euròpa ocupada. A partir d'abrial de 1934, foguèt jos l'administracion del lider SS nacional, Heinrich Himmler que, en 1936 foguèt designat cap de la polícia alemanda (Chef der Deutschen Polizei) per Hitler.[1]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Lumsden, Robin. A Collector's Guide To: The Allgemeine – SS, p 83.


text:
Puy-de-Dôme (63)
superficie : 7 970 km² communes : 470 chef lieu : Clermont-Ferrand
Château de Cordès |Montpeyroux |Saint-Saturnin |Saint-Floret |Usson |Château de Busséol |Château-Dauphin |Château d’Effiat |Château de la Faye |Château de Murol |Château de Randan |Château de Ravel |Château-Rocher |Château de la Roche Aigueperse |Château de Viverols |Grottes du Cornadore |Cascade de Queureuilh |Le Lac Pavin |Le Puy de la Vache |Pyramides – Vallée des Saints |Les Roches Tuilière et de Sanadoire |Tourbière de la Plaine Jacquot |Grotte des Fées |Cascade du Creux Saillant |Cascades de la Vernière |Les Fontaines Pétrifiantes de Saint |Gorges d’Enval |Gorges et site de Montfermy |Méandre de Queuille |Château d’Aulteribe |Château de Chazeron |Château de Tournoël |Château de Villemont |Château de Villeneuve-Lembron |Château de Saint-Saturnin |Cascade de la Barthe |La Cascade du Rossignolet |La Grande Cascade du Mont-Dore |Vulcania |Labyrinthe des Volcans |Royatonic |Château de Parentignat |Site troglodytique de Jonas |Musée départemental de la Céramique |Château de la Batisse |Manoir de Veygoux |Volcan de lemptégy |Agrivap Train Touristique |Le Lac Chambon |Télécabine de Super-besse |L’Aventure Michelin |Parc Animalier d’Auvergne |Parc naturel régional des Volcans d’auvergne |Besse Super Besse |Le Mont-Dore |Musée de la Coutellerie de Thiers |La Cascade de Vaucoux ou d’Anglard |Le Puy de Dôme |Cascade du ruisseau des Mortes du Guéry |La cascade de Voissières |La Cascade de la Biche |Grotte de la Pierre de Volvic |


text:
Lo Reialme de Boèmia del sègle XV se trobava en una situacion flaca. Al castèl de Praga i regnavá lo rei Venceslau IV, qu’èra tanben emperaire del Sant Empèri Roman Germanic . A diferéncia del sieu aimat paire, Carles IV, de la dinastiá dels Luxemburg, lo sieu regne dintrèt en l’istòria coma una epòca d’inestablitat. Venceslau balhèt una granda part dels títols del reialme a la pichona noblesa, en tot crear una tension amb las dinastias mai fòrtas de Boèmia e Moràvia.
Al delà d’aquò, foguèt pas un grand òme d’Estat pr’amor que sovent escotava pas las votzes criticas que i avián sus las sieunas marridas decisions en d’afars intèrns de Boèmia o de l’Empèri. La sieuna actitud provoquèt que en l’an 1400 aguèsse de laissar la corona imperiala. En aquela epòca lo poder del sieu fraire e rei d’Ongria, Segismund, s’arrestava pas de créisser . Aqueste foguèt lo sieu successor al tròn imperial e foguèt una personalitat importanta en la resolucion del cisma papal pr’amor que volguèt resòlvre la situacion europèa d’aver dos papas – un en Roma e l’autre en Avinhon -.
Aquesta epòca de division intèrna de la glèisa catolica coincidissiá amb un enriquiment mai abans vist de la quita glèisa. Solament al reialme de Boèmia aquesta aviá un tresen de totes los terrens. Lo catolicisme èra lonh de la sieuna espiritualitat, un fach fòrca criticat per Joan Viclef. Los tèxtes d’aqueste predicaire anglés foguèron l’inspiracion de Joan Hus (Jan Hus), un prèire prominent de l’universitat de Praga.
Gràcias e el lo Decret de Kutna Hora de l’an 1409, e promulgat per lo quite rei Venceslau garantissiá la majoritat dels vòts al rectorat de l’universitat de Praga als representants chècs e los tèxtes de Viclef foguèron autorizats per èsser estudiats en l’universitats pr’amor que abans èran enebits mercés als vòts dels universitaris de parla alemanda, contraris a las criticas a la glèisa.
Lo decret de Kutna Hora enfortiguèt la posicion d’aqueste chèc en tot lo reialme e faguèt mai flaca l’autoritat de la glèisa pr’amor que las criticas sus la desviacion del seu ròtle espiritual ja avián un supòrt ideologic. Jan Hus solament voliá un retorn a l’exemple de Jèsus e la sieuna vida. Pas res mai.
Voliá que la glèisa foguèsse mai prèp del pòble e que foguèsse mens corrompuda. Aital los mai grands oficis eclesiastics èran pas ocupats per merits mas sovent a travèrs de la corrupcion. L’efècte foguèt la sieuna anatemizacion en 1410, facha per l’arquevesque de Praga. D’aquesta manièra aqueste organisme eclesiastic dintrava en oposicion dirècta al sieu messatge.
Al torn de mèstre Hus se formèt un movement, conegut mai tard amb lo nom d’hussians. De primièr èran solament estudiants de l’universitat de Praga que solament volián reformar la glèisa. Mas lèu las lors idèas dintrèron en las classas popularas e aquò balhèt a l’hussisme un ton mai laïc. Aital, en la reforma de la glèisa vesián una possible justificacion sociala.
Lo simbol dels hussians èra lo calici e pr’aquò aquèron lo primièr nom d’hussians-kalisnici, o seguidors del calici. La rason èra que la glèisa permetiá pas als laïcs de recebre la sang de Crist en la forma de vin roge begut d’un calici. Après l’ostia, aquesta èra una de las doas manièras de recebre los cos de Crist en la tradicion cristiana, e pr’aquò lo tresen nom d’aqueste movement; hussians-utraquians, çò es en latin jos doas manièras –sub utraque specie. Malgrat lor nom, los hussians èran amassa divèrses movements intèrns fòrça desparièrs entre eles.
Desparietat en l’unitat
Se los moderats solament volián reformar la glèisa e contunhar l’òrdre social medieval, los radicals soniavan amb la creacion d’un reialme celestial en la Tèrra pr’amor que las classas popularas èran fòrça descontentas amb la situacion politica e economica del reialme. Mas lo patriciat , subretot lo de Praga, tanben vesiá cossí lo poder eclesiastic arrestava lo sieu desvolopament, e pr’aquò foguèron lo sector mai moderat dels hussians.
Lo Conselh convocat en Costanza que voliá resòlvre lo cisma papal tanben parlèt del malcontentament de mai en mai generalizat que i aviá en Boèmia. En aquel moment l’emperaire Segismund voliá contrarotlar definitivament lo reialme de son Fraire, qu’èra a las pòrtas de la mòrt. Mas prenguèt pas pro mesuras per arrestar çò que podiá èsser una revòlta generalizada. Divèrsas votzes ja avisavan de la contagion internacionala pr’amor que lo discors popular de Hus e los sieus en Praga contra la prepoténcia eclesiastica ja amenaçava amb s’espandir per d’autres païses de l’Euròpa del centre e occidentala.
Lo Papa Joan XXIII condemnèt Jan Hus en 1412 e las sieunas idèas foguèron pauc après classadas coma ereticas tanben en l’Universitat de Praga. Èra clar que los hussians perdián terren pr’amor que l’excomunicacion tanben afectava totes los hussians. La mesuras de la glèisa contra la sieuna persona aguèron un afècte contrari; lo supòrt a la sieuna causa contunhèt de créisser. Hus guanhèt fòrça popularitat pr’amor d’aquesta luta per la laicizacion de l’evangelizacion publica, çò es que la Bíblia e los tèxtes sagrats avián de poder èsser legits e discutits entre los laïcs tanben e en lengua vulgara e pas solament per la glèisa e en latin.
Fin finala, en 1413, Jan Hus decidiguèt d’anar a Constanza pr’amor qu’aviá la proteccion de l’emperaire Segismund ; aviá proteccion per viatjar. Lo quite emperaire voliá aital mostrar la sieuna preocupacion per la situacion de Boèmia. Ailà, prèp del lac Bodam, en la Soïssa d’uèi lo jorn, foguèt ont se decidiguèt de netejar lo nom imperial e prepausar melhoras per la glèisa.
Totun, lo Conselh volguèt pas escotar las criticas de Jan Hus. E prepausèt qu’aqueste se mostrèsse contrari a las sieunas proprias idèas publicament. Jan Hus volguèt pas o far e anèt a preson. Après un temps foguèt condemnat per las autoritats eclesiasticas a la mòrt per fuòc. La proteccion imperiala foguèt pas utila : lo salconduit valiá pas mai que l’autoritat eclesiastica. Lo quite emperaire Segismund volguèt intervenir per ajudar Hus mas los sieus conselhièrs amenacèron amb finir la trobada e arrestar la solucion del cisma papal. Mostravan aital que lo problèma de Hus èra un problèma menor.
La mòrt del predicaire foguèt lo 6 de julhèt del 1415, prèp del lac Bodam. Los lors cendres foguèron lençats al flume Ren. Pauc après Boèmia se veguèt immergida en un sens fin d’eveniments que cambièron totes los estats de la corona de Boèmia las decadas seguentas. Aquò provocariá una pèrta de poder de la glèisa catolica e tanben del poder imperial.
Ambedoas estructuras serián vistas ara coma d’adversaris e pr’aquò tota una seria de guèrras conegudas coma las guèrras hussianas, que comencèron après la primièra defenestracion de Praga de 1419. Alavetz los conseilhèrs antihussians, nomentats pel quite rei Venceslau IV foguèron lançats e aucits per una molonada populara jos la comuna de Praga. Lo rei demorèt espaventat per aquestes faches e moriguèt pauc après. La sieuna mòrt laissava dubèrt lo tròn a son fraire, l’emperaire Segismund, qu’èra pas brica popular en aquel país.
* Michal Čukan
*Dempuèi uèi trobarètz una pichona biografia dels redactors de Sapiéncia en la seccion Qui sèm.


text:
Metz-Ville est un arrondissement du département Moselle en région Lorraine. L'arrondissement de Metz-Ville compte 4 cantons et totalise 1 communes.
Vous avez ci-dessous les cantons de l'arrondissement Metz-Ville suivis des descriptions de leurs communes.
Liste des 4 cantons de l'arrondissement Metz-Ville :
Canton de Metz-Ville 1er Canton
Metz-Ville 1er Canton est un canton composé d'une fraction de commune
Canton de Metz-Ville 2e Canton
Metz-Ville 2e Canton est un canton composé d'une fraction de commune
Canton de Metz-Ville 3e Canton
Metz-Ville 3e Canton est un canton composé d'une fraction de commune
Canton de Metz-Ville 4e Canton
Metz-Ville 4e Canton est un canton composé d'une fraction de commune


text:
Societat d'Estudis Occitans
La Societat d'Estudis Occitans (SEO) foguèt l'entitat occitanista qu'a partir de 1930 aviá per tòca de "desenvolopar los estudis de tota mena jos l'angle exclusivament nacional d'Occitània" (Estatuts I, 1).
Istòria[modificar | modificar la font]
Foguèt aprèp la crida de Josep Carbonell i Gener dins la revista catalana L'Amic de les Arts en favor de la creacion d'una Societat d'Estudis Occitans que l'idèa d'una associacion d'aquesta mena grelhèt dins los esperits de qualques militants occitanistas. L'apèl foguèt repercutit en 1928 dins la revista Òc e son menaire Ismaèl Girard presagiava la creacion de l'associacion dins l'annada pr'aquò la creacion venguèt sonque dos ans mai tard. La Societat d'Estudis Occitans foguèt fondada lo 16 de mai de 1930 a Tolosa pel filològ Josèp Anglada e lo poèta provençal Valèri Bernard. Anglada ne foguèt lo primièr president pr'aquò sa mòrt precipitada obliguèt Bernard a ne prendre lo relèu lo meteis an. Lo secretari general de la Seccion Filologica n'èra Loís Alibèrt.
Pr'aquò en 1931 ja apareguèron de conflictes que devián menar a una ruptura entre qualques membres de la Seccion Filologica ja que mantes pensavan coma Perbòsc qu'acusèt la SEO d'èsser una mena de pont per l'introduccion del "nacionalisme catalan" dins l'estat francés. Las acusacions semblavan fondamentadas a aqueles pr'amor que la societat aviá de relacions plan estrechas amb l'Oficina de Relacions Meridionals e que lo finançament de la Societat proveniá en granda part de la Generalitat de Catalonha.
Òbras e realizacions[modificar | modificar la font]
Foguèt gràcias a la SEO que se publiquèt la Gramatica Occitana de Loís Alibert finançada per la Generalitat de Catalonha. La Societat permetèt tanben l'edicion de la Legenda d'Esclarmonda de Valèri Bernard e Los Sants Evangelis de Juli Cubainas demest d'autras òbras. Foguèt lo centre ont se formèron las novèlas generacions d'occitanistas, coma Joan Mozat, P. J. Rodin, Max Roqueta, Carles Camprós, R. Barta, J. Lesaffre e mai d'autres. En 1946 s'autodissolguèt en téner compte de la creacion de l'IEO l'annada d'abans.
Presidents de la SEO[modificar | modificar la font]
- 1930 - Josèp Anglada
- 1930-1936 - Valèri Bernard
- 1936-1943 - Andrieu-Jacme Bossac
- 1943-1946 - Renat Nelli
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Joan FOURIÉ, "A l'entorn d'un cinquantenari, la S.E.O. precursor de L'I.E.O. : contribucion a l'istòria del movement occitan", Estudis occitans n°18, 1995.


text:
Commons:Primièrs passes
Lo tutorial Primièrs pas vos permet de comprendre las basas per poder contribuir a Wikimedia Commons. Se sètz familièr amb un dels subjèctes çaijós, podètz legir dirèctament la pagina que vos interèssa :
- A qué servís Commons
- Dobrir un compte d'utilizaire dins Commons
- Importar de fichièrs :
- Cossí importar un fichièr dins Commons
- Causir la bona licéncia (drech d'autor)
- Qualques exemples de tipes d'illustracion que pòdon èsser importats dins Commons
- Conselhs utils :
- Seleccionar e descriure los fichièrs coma cal
- Catalogar los fichièrs
- Vos facilitar lo trabalh
- Qualques logicials utils
- Utilizacion :
- Reütilizar lo contengut de Commons


text:
http://poctolosan.over-blog.fr/article-per-lo-desvolopament-d-una-for-a-politica-occitanista-novela-75636032.html
Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèlaLo movement occitanista a totjorn trantalhat entre çò que definís coma una accion culturala d'un costat e çò que definís coma una accion politica de l'autre.
Sabèm plan que las doas causas son ligadas. L'occitanisme, qu'a per basa primièra la promocion de la lenga e de la cultura occitanas, sap que la question lingüistica es una question fòrça politica, subretot en França.
De personalitats importantas de l'occitanisme, personalitats qu'an trabalhat amb e per la lenga, an sovent dit la necessitat d'aver una influéncia sus la decision politica.
Aquela necessitat faguèt espelir per las annadas 70 e 80 d'organizacions politicas occitanistas a costat del desvolopament d'una movença associativa culturala.
Dempuèi lo temps a passat e l'occitanisme a contunhat de viure entre accion politica e accion culturala quitament se sabiá que, de còps que i aviá, menava d'accions qu'èran una mescla d'accion politica e d'accion culturala. En realitat èran globalament d'accions de femnas e d'òmes engatjats dins la definicion de çò que deu èstre lo monde de doman amb una vision occitana e occitanista.
Aquel movement occitanista cultural o politic, sovent entremesclat, a contunhat de portar per las annadas passadas un messatge cap a la societat e cap a las institucions.
Lo resultat es positiu mas pas satisfasent encara.
Aquel movement a permés de sortir la question de la lenga del silenci politic general. Aquesta lenga, qu'es l'element que fa l'identitat de basa del país d'òc, es en perilh. Mas l'occitanisme dins sa globalitat es arribat a tornar metre en causa l'idèa qu'èra dins la logica, dins lo sens de l'istòria que la lenga anava disparéisser. Aquesta remesa en causa es un eveniment politic creat per un movement associatiu majoritariament qualificat de cultural.
Dempuèi las annadas 80 de progrès es estat fait dins l'estructuracion de l'ensenhament de la lenga, puèi venguèt la professionalizacion d'una partida del movement cultural e un desvolopament fòrça important de la creacion artistica.
Dempuèi 2005, logicament en seguida d'aquelas evolucions, de grandas mobilizacions en favor de la lenga e de sa reconeissença an mostrat que i aviá un movement popular occitan que vòl defendre son identitat culturala e lingüistica. Tot l'occitanisme i a sentit una legitimacion de son accion. Èra lo resultat del trabalh d'una generacion.
Las organizacions politicas occitanistas portèron lor pèira a tot aquò. Observèron, parlèron, prepausèron de causas dins lo domèni politic en trabalhar sus las questions de descentralizacion, en fasent veire qu'èra possible de ligar las questions politicas, socialas e economicas amb las questions culturalas e lingüisticas. Per far viure la lenga e la cultura cal que lo territòri occitan demòre viu amb de femnas e d'òmes per i trabalhar.
Es vertat que d'unes occitanistas compreguèron pas totjorn que d'autres se presentèsson a d'eleccions o dintrèsson dins l'accion politica. Al cap d'un moment los que fasián de politica èran un pauc amars de veire que los « culturals » se volián pas implicar dins çò politic. Pasmens aquel amarum èra pas justificat pr'amor far d'accion culturala es far d'accion politica.
Es vertat qu'arribèt que los occitanistas « culturals » aguèsson un pauc de malfisança cap als occitanistas « politics » per paur benlèu de se comprometre. Aquela dificultat de l'una e l'autra branca de l'occitanisme a se rencontrar se pòt explicar pel fait que sèm tots estats mai o mens formatats a pensar que las solas organizacions politicas que valon son las que son dirigidas dempuèi París e que son organizadas exagonalament. Del costat dels politics una tendéncia a non pas prendre la question lingüistica com un element mobilizator màger pòt explicar tanben aquela dificultat per comunicar.
Devèm ara mesurar los cambiaments que son intervenguts dins nòstra societat pendent lo temps que nòstres movements se metián en plaça. Lo monde tanben a cambiat. Las regions en França an mai d'existéncia que per las annadas 70, l'Euròpa s'es estructurada, las comunicacions an cambiat, sul territòri occitan e sul planeta tot.
L'occitanisme cultural e l'occitanisme politic an fait lo camin d'anar cap a las autras regions e als autres pòbles de l'exagòne. Aquò tanben es nòu.
L'occitanisme deu cambiar ; o sentís, o pressentís mas cèrca de quin biais aquò se farà.
L'occitanisme deu prendre en compte l'ambicion novèla de quauques collectivitats a prendre mai de responsabilitats e a assumir mai de competéncias fàcia a un Estat qu'a la volontat permanenta de tornar centralizar e de tornar prendre las competéncias qu'aviá abandonadas. La reforma qu'es en cors pertocant las collectivitats es una illustracion d'aquò. Es una reforma que fa pesar un perilh mortal sus las timidas politicas lingüisticas entamenadas dins las regions per exemple. Fa pesar tanben un perilh sus la vida de nòstres territòris.
D'unes occitanistas an causit de se presentar sus de listas a las eleccions regionalas. Las condicions politicas èran optimalas per aquò far.
Cinc conselhièrs regionals occitanistas son estats elegits a las eleccions de març de 2010 sus las listas Europe Ecologie. Los cinc son de sòcis del Partit Occitan e donc de la federacion Regions e Pòbles Solidaris. An començat de trabalhar.
Es per aquesta rason que lançam una crida a la refondacion del movement occitanista amb un refortiment de sa capacitat d'intervencion dins lo domeni politic.
Lo biais de far de politica, de s'engatjar dins la vida publica, politica a cambiat e cambiarà encara per las annadas que venon.
Los partits devon prendre en compte aqueles cambiaments. Lo Partit Occitan tanben evidentament. Es çò que vos prepausam.
L'engatjament dels ciutadans se fa ara sus de projèctes. Òm dintra pas mai dins un partit coma dins una glèisa.
L'occitanisme es segurament portaire d'un projècte politic pel sègle que ven de començar. Solide, lo movement ecologista politic exagonal a trabalhat en collaboracion amb los occitanistas. L'un aguèt besonh de l'autre e l'autre aguèt besonh de l'un. Nos sembla pasmens que l'existéncia d'una formacion politica occitanista autonòma e capabla de far d'alianças (electoralas segur, mas mai qu'aquò) es absoludament necessària se volèm que las nòstras idèas sián presas en compte.
Lo movement occitanista es estat plan permeable a las idèias de l'ecologia politica e sovent l'occitanisme foguèt en punta dins los combats qualificats d'ecologistas. Pasmens los que gabidan lo movement ecologista en França an pas encara pro pres en compte la reivindicacion occitanista e segurament an pas pres la mesura de la portada politica de la reivindicacion lingüistica e de la necessitat d'aplicar lo federalisme dins l'encastre de l'Estat francés. D'unes sectors de l'ecologia politica s'afirman federalistas mas son pas majoritaris. Avèm tanben a defendre l'idèa que lo combat que menam es d'une dimension europèa. D'unes aliats nòstres prenon aquò en compte mas pas totjorn. Avèm a far progressar l'idèa que se pòt pas concebre una defensa de la diversitat biologica sens promòure la diversitat lingüistica e culturala.
Donc per far ausir la votz de l'occitanisme cal que i aja una dinamica pròpia qu'aurà la capacitat de portar nòstras reivindicacions.
Cossí serà estructurada aquela dinamica ? Es d'aquò que cal discutir totes amassas.
Vòl dire que devèm poder far una mudason sens renegar nòstra istòria, l'istòria de l'occitanisme, mas sens ne far un objècte sacrat. Devèm tanben comprendre que las estructuras existentas, los noms que pòrtan son estats d'aisinas per nos menar ont sèm ; pr'aquò nos devèm pas daissar enganar per un culte de las estructuras o per un patriotisme associatiu o partidista.
La modernizacion de l'occitanisme es une necessitat absoluda. Una generacion novèla espèra quicòm. Devèm prendre en compte sa cultura politica, son biais de veire e de comprendre l'engatjament e sa faiçon de concebre l'intervencion dels òmes e de las femnas dins l'anar de la societat.
Vos convidam a participar a d'amassadas dubèrtas a totes. Aquelas amassadas se farà en primièr al nivèl de las regions per s'acabar per una amassada panoccitana.
• 8 de junh a 20.30 : Rodès, Salle Montaigne, Parking Foch, Boulevard Gally
• 10 de junh a 20.30 : Pau, Salle 707, Complexe de la republica
• 17 de junh a 20.30 : Besièrs, Sala de la Cimada
• 23 de junh a 20.30 : Vilanova d'Olt
• 23 de junh a 20.30 : Sent Flor - Saint Flour, Sala no.4, Maison des Associations, Place René Amarger
• 5 de noveme tota la diada : pais Tolosan
E tanben podetz assistir a de debat dab los elegits regionals en carga de l'occitan :
• 7 de julhèt : Nimes dens l’encastre de Universitat Occitana d'Estiu
• 27 de julhèt a 11 oras : Rodès dens l’encastre de l’Estivada
Gustave Alirol, Conselhèr Regional Auvernha
Anne-Marie Hautant et Hervé Guerrera, Conselhèr-a-s Regional-a-s Provença
David Grosclaude, Conselhèr Regional Aquitani
Guilhem Latrubesse, Conselhèr Regional Miegjorn-Pirenèus
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla
Aller à la page : 1, 2
1 Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Mar 7 Juin - 19:45
Tocas-i si gausas
Leberonet
31 Re: Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Ven 17 Juin - 12:18
bork-oc
Tusta-Fusta !
Siquenon a libertat qu'avem encuèra a discutir de la nosta estrategia, aquò que sera hèit bèth lèu. QUe poi donc responer de manèra personau. Qu'èm qques a partajar a libertat aquesta mira.
donc d'un costat que devem bastir contra-poder, bastir au maximun lo noste auto-govèrn. Lo corsègas qu'avem plan definir las causas aqui:
« Le colonialisme doit être combattu sur tous les terrains, la LLN (lutte de libération nationale) doit donc organiser le peuple en suscitant la mise en place de contre-pouvoirs. Ces structures lui permettront de prendre en main le contrôle et la gestion du pays dans chaque domaine en fonction de ses besoins et de ses intérêts. Ces structures sont la garanties d’une authentique autodétermination puisque à tous les niveaux le peuple corse se sera donné les moyens de décider en toute liberté. Elles peuvent avoir plusieurs aspects (syndicat,association culturelle, organisation politique publique, coopératives, mutuelles…) mais ne sont des véritables contre pouvoir que dans la mesure où ils prennent en compte la globalité de la lutte et « tiennent compte de leur originalité, (elles sont toutes différentes de par leur créneau d’intervention qu’elles occupent) de leur complémentarité(elles participent ensemble à une lutte globale en se complétant) et de leur solidarité (elles sont indissociablement liées par une stratégie globale) »
tà jo qu'ei lo solèt meijan d'aver la nosta autodeterminacion shens esperar de l'estat. Qu'essajam de har aquò dab lo festenal montcuc liure (shens nada subvencion), mès tb dens lo desveloppement de lòcs de vida e tb lo camp agricòl collectiu. Tot aquò ue demandera temps, determinacion e hòrça cap a la maquina estatau e capitalista. Qu'ei praquò que parlem d'autodefensa populara.
Qu'apèri tot aquò "accions ingorvèrnabilitats"
d'un aute costat que devèm totun continuar la luta insitutionau es a diser la politica classica. Tracts, mani e tb eleccions francèsas. Pramor qu'avem dab las eleccions un fabulos meijan de propaganda, de har coneixer las nostas idèas. Mès tanben si qu'arribèm a aber eligits per exemple conse qu'ac sabem que cambia hèra de causa au nivèth deu desveloppement de la luta nosta. Que'vs condera après lo hestenau tots los problèm qu'avem avut^prblem dab RG, la pref, los ostaus de comuna. Quan que vedem la vita dens lo villagte basco on son los abertzales n'avem pas a pensar la causida! De mei dab eligits per au conselh generau qu'i a la possibilitat de foter lo bordèl e de blocar projèct de merda mès tanben d'apujar lo desvelopement de la lenga.
Que podèm acabar electoralista si que pensam har la revolucion per las urnas, aquèo n'ie aps possible qu'èm d'accòrd per contra tà desveloppar ua basa populara autonoma aquò qu'ei lo but vertadier.
Dens tot aquò la le0
que soi entrin d'escriur tot aquò donc si i a mond interessat qu'ac podem en discutir!
32 Re: Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Sam 18 Juin - 13:14
Lafontan
Occitan Warrior
ENDAVANT per lo socialisme (autogestionari) e l'autonomía !!!!!!
33 Re: Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Sam 18 Juin - 16:08
Zengi
Trobador !!
Lafontan, ne'n soi desloat mes i a pas que tu dens lo PÒC qui defen es aquera posicion. J'amèi n'èi entenut dens la boca d'un aute POCian los mots autogestionari, anticapitalisme.seriai per un Front Popular Occitan que podriá recampar tota l'esquèrra occitana sus de basas minimalas coma l'anti capitalisme e lo federalisme
La volontat d'amassar la vertadèra esquèrra occitana ei segur ua bona causa, mes s'ei per pèrder de temps a cercar de punts comuns enter los anarquistas, comunistas e los centristas faiçon modem, vau pas la pena francament.
Que soi anat a l'amassada de Pau, s'ei parlat d'occitan, d'Occitania, mes de projècte politic, pas jamei. Aquera iniciativa qu'ei totaument contrari au discors que tenes.
34 Re: Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Dim 19 Juin - 13:57
Lafontan
Occitan Warrior
Te pòdi dire que i a mai radical que jo al POC, parlas amb Jòrdi Labouysse per ex qu'es un vertadier enrabiat contre lo capitalisme, sufis per s'en rendre compte de legir son libròt sus "Los de Molex" per o veire. en tot cas dins ma seccion tolozana soi pas solet a defendre aquelas pausicions, de monde coma Alan Fabre o Francés Treilhou, t'en pòdi presentar e idem dins la seccion de tarn o dins Gers amb Espinasse, sàbi tanben que dins la seccion de provença n'i a que son coneguts dempuèi longtemps per lor enrasigament esquerista coma Hervé Guerrera (que foguèt sovent tractat d'estalinian perqué rapelava soncament de basas ideologicament socialistas) e anti fascista coma a Irange ont lo POC a totjorn estat a la punta del combat contra lo FN e n'èra pas totjorn aisit (amai fisicament, parla ne a Anne Marie Hautant). Enfin plan segur sabi ben que lo POc es pas majoritàriament revolucionari mes qu'es pas tanpauc un partit centrista, çò que vòli dire es que deuriá èsser possible de far d'alliganças objectivas sus una campanha contra las delocalisacions o per la relocalisacion de l'estalvi dins d'entrepresas autogeridas o per la lenga etc...Pensi mesme que deu èsser possible de s'aligar als centristas sus la question de la descentralisacion per lo federalisme. La nòstra diferéncia es la vision del radicalisme mai o mens banhat de pragmatisme e per aquò pensi tanben que cal benlèu pas cercar de trobar un acòrdi ideologic qu'existis pas e que seriá un copa cap sens fin, mas simplament los punts de convergéncia es aquò ma vision del Front Popular Occitan.I. Mahmut a écrit:Lafontan, ne'n soi desloat mes i a pas que tu dens lo PÒC qui defen es aquera posicion. J'amèi n'èi entenut dens la boca d'un aute POCian los mots autogestionari, anticapitalisme.seriai per un Front Popular Occitan que podriá recampar tota l'esquèrra occitana sus de basas minimalas coma l'anti capitalisme e lo federalisme
La volontat d'amassar la vertadèra esquèrra occitana ei segur ua bona causa, mes s'ei per pèrder de temps a cercar de punts comuns enter los anarquistas, comunistas e los centristas faiçon modem, vau pas la pena francament.
Que soi anat a l'amassada de Pau, s'ei parlat d'occitan, d'Occitania, mes de projècte politic, pas jamei. Aquera iniciativa qu'ei totaument contrari au discors que tenes.
35 Re: Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Dim 19 Juin - 15:53
Zengi
Trobador !!
Perqué pas. Sus la lenga, me sembla evident. Sus la relocalizacion, los punts de convergéncia son tanben de bon trobar. Mes enqüèra un còp, n'ei pas briga d'aquò qu'avem parlat a l'amassada, briga !deuriá èsser possible de far d'alliganças objectivas sus una campanha contra las delocalisacions o per la relocalisacion de l'estalvi dins d'entrepresas autogeridas o per la lenga etc
Apitar campanhas amassas, per jo ei diferent de "desvelopar una fòrça occitanista novèla"
36 Re: Per lo desvolopament d'una fòrça politica occitanista novèla le Lun 20 Juin - 0:46
Lafontan
Occitan Warrior
Soi d'acòrdi son doas causas diferentas, alavètz benlèu qu'anam ne demorar aqui per un moment e se cadun de nòstra costat podèm trabalhar per ensajar de coordonar d'unas lutas es ja pas mal !I. Mahmut a écrit:Perqué pas. Sus la lenga, me sembla evident. Sus la relocalizacion, los punts de convergéncia son tanben de bon trobar. Mes enqüèra un còp, n'ei pas briga d'aquò qu'avem parlat a l'amassada, briga !deuriá èsser possible de far d'alliganças objectivas sus una campanha contra las delocalisacions o per la relocalisacion de l'estalvi dins d'entrepresas autogeridas o per la lenga etc
Apitar campanhas amassas, per jo ei diferent de "desvelopar una fòrça occitanista novèla"
Contenu sponsorisé
Aller à la page : 1, 2
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Guèrra Civila de Moçambic
La Guèrra Civila de Moçambic foguèt un conflicte african major de la Guèrra Freja que se debanèt de 1977 a 1992. Opausèt lo govèrn comunista de Moçambic dirigit per lo Frònt de Liberacion de Moçambic (FRELIMO), sostengut per lo blòt sovietic, a la guerilha anticomunista dau Movement de Resisténcia Nacionala de Moçambic (RENAMO), sostenguda per Sud-Africa e seis aliats. Fòrça saunós ambé 900 000 tuats, lo conflicte s'acabèt en 1992 per una patz negociada entraïnant l'abandon dau regime comunista per lo FRELIMO que gardèt lo poder après sa victòria ais eleccions de 1994.
D'efèct, après l'independéncia dau país en 1975, lo FRELIMO, adversari principau dei Portugués durant la Guèrra d'Independéncia de Moçambic, prenguèt lo poder. Organizèt un regime de tipe comunista ambé la nacionalizacion de l'industria e d'una partida de l'agricultura. Puei, assaièt de crear de vilatges novèus a partir de regropament fòrçats d'abitants. L'objectiu èra de melhorar l'accès ai servicis de l'Estat e d'eliminar leis estructuras ancianas dei plantacions dau periòde coloniau. Pasmens, entraïnèt una gròssa impopularitat dau govèrn dins certanei regions.
D'autra part, au nivèu internacionau, Moçambic apliquèt lei sancions internacionalas còntra Rodèsia e Sud-Africa. Aquò aguèt de consequéncias importantas sus son economia qu'èra dependenta dei cambis amb aquelei país e renforcèt lo maucontentament d'una partida de la populacion. Enfin, après la partida dei foncionaris portugués, lo FRELIMO foguèt pas capable de trobar de personas per reformar l'administracion dau territòri entraïnant una desorganizacion de l'autoritat e una crisi financiera.
Ansin, poguèt s'organizar una guerilha anticomunista dicha Movement de Resisténcia Nacionala de Moçambic (RENAMO). Finançada per Rodèsia e Sud-Africa, comencèt d'organizar una campanha de sabotatge que va finir per se transformar en guèrra vertadiera.
Au començament de la guèrra, lo FRELIMO aguèt l'avantatge e capitèt de tuar lo cap dau RENAMO en 1979. Pasmens, aquò entraïnèt pas la fin dei combats e, dins lo corrent deis annadas 1980, s'installèt un equilibri entre lei dos camps e un partiment dau país. Aquò entraïnèt de destruccions importantas aumentadas per lei crimes de guèrra dei doas armadas. De mai, dins lo corrent de la guèrra, lo RENAMO se transformèt pauc a pauc en movement mafiós causant d'autrei degalhs importants a l'economia de Moçambic.
A la fin deis annadas 1980, lei dos camps èran donc pas capables de contuniar en causa dau declin de l'economia de Moçambic e de la disparicion dei sostèns sovietic e sudafricans ambé la fin de la Guèrra Freja. De negociacions comencèron donc a Roma e s'acabèron per un acòrd de patz signat en 1992. Lo regime comunista foguèt abandonat au profiech d'un sistèma basada sus la democracia liberala e l'organizacion d'eleccions liuras en 1994.


text:
Bodisme mahayana
Lo bodisme mahayana (sanscrit: महायान mahāyāna, literalament lo "Grand Veïcul") es la fòrma de bodisme que compta lo nombre mai grand de fisèls. Recampa entre 53,2%[1] e 65% dels bodistas segon las estimacions donadas. Es seguit per lo bodisme theravada que recampa un pauc mai de 30% dels fisèls. Es la fòrma dominanta de bodisme en Asia de l'Èst, a Vietnam e s'es tanben espandit istoricament dins de regions que reçaupèron d'immigrants chineses, japoneses, coreans o vietnamians (Singapor, Malàisia...). Se la doctrina a las meteissas basas doctrinalas coma las autras ramificacions del bodisme, se distinguís ça que la per de variacions dins lo culte e dins los libres causits per fondar la fe. Per exemple, los bodistas mahayana seguisson pas lo Canon Pali qu'es la basa de la fe dels bodistas theravada. Lo bodisme vajrayana es pro vesin del mahayana. Per aquesta rason es, de còps, considerat coma religat al mahayana.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Originas del mahayana[modificar | modificar la font]
Se coneis pas amb clartat l'origina del mahayana. Se sembla que lo mahayana apareguèt coma una seria de règlas per bodhisattvas. Èra pas tanpauc una escòla concurrenta[2] a las primièiras escòlas bodistas mas puslèu un apròchi diferent, mai idealista[3], dins las practicas religiosas. Se data generalament l'aparicion del bodisme mahayana als primièrs Sutras Mahayanas.
Los Sutras Mahayanas[modificar | modificar la font]
Los Sutras Mahayanas foguèron escriches dins lo sud d'Índia, dins la region d'Andhra probablament dins lo sègle 1 a.C. o un pauc abans. Constituisson la basa filosofica que donèt naissença al mahayana e a mai d'una escòla de pensada. Demest aquestas, las escòlas madhyamaka e yogācāra foguèron las primìèiras escòlas que desvolopèron lo còr de la pensada mahayana.
Expansion fòra Índia e declin en Índia[modificar | modificar la font]
Lo bodisme mahayana s'espandiguèt a partir del sègle II. En China comencèt d'èsser seguit en particular gràcias a la revirada dels Sutras Mahayanas en chinés per Lokaksema. En Índia, se desvolopèt rapidament dins l'Empèri Kushan.
Per çò qu'es de las escòlas de pensada, l’escòla madhyamaka foguèt fondada al sègle II per Nāgārjuna e son disciple Aryadeva. L'escòla cittamātra apareguèt un pauc pus tard, al sègle IV. Malgrat las capitadas doctrinalas d'aquestas escòlas e lo triomfe relatiu entre los sègles V e VII lo bodisme mahayana foguèt despoderat de son influéncia per lo reviscòl de l'indoïsme e, dins una mesura mendra, per l'arribada de l'islam. Lo nombre de seguidors del mahayana s'amermèt fòrça entre los sègles VII e XII e lo mahayana degrunèt completament al sègle XIII fins a un quasi avaliment.
En China, al contrari, floriguèt e s'espandiguèt dins tot lo mond chinés (Japon, Corèa, Vietnam).
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Johnson, Todd M.; Grim, Brian J. (2013). The World's Religions in Figures: An Introduction to International Religious Demography (PDF). Hoboken, NJ: Wiley-Blackwell. p. 36. Retrieved 2 September 2013.
- ↑ Williams, Paul (2008) Mahayana Buddhism: The Doctrinal Foundations: pp. 4-5
- ↑ Icilio Vecchiotti Storia del Buddhismo indiano, vol. II, Il Grande Veicolo e Nāgārjuna, pag. 26
Bechert, Heinz. “Notes on the Formation of Buddhist Sects and the Origins of Mahayana.” In German Scholars on India, Vol.1. Varanasi, India: Chowkhamba Sanskrit Series Office,1973.
Hirakawa, Akira. “The Rise of Mahayana Buddhism and Its Relationshipto the Worship of Stupas.” Memoirs of the Research Department of the Toyo Bunko 22 (1963): 57–106.
Lamotte, Étienne. “Sur la formation du Mahayana.” In Asiatica: Festschrift Friedrich Weller. Leipzig, Germay: Harrassowitz, 1954.


text:
dilluns, 11 de març de 2013
Ara fin jogam en Bossòst e guanham
Dempús de dus mesi sense jogar en Bossòst, ath finau podérem jogar eth partit aguest darrèr dissabte e çò de mès important arténher era victòria.
Partit dominat per equip aranés ena prumera mitat. Ath quart d’ora, Ignasi marcaue eth 1-0 damb un còp de cap. Podérem ampliar era ventatja en ua bona jogada ena qu’ era pilota arribaue a Javi Castet qu’ en bòrd der àrea shutaue desviat dehòra dera porteria. Eth Montastruc responec damb un bon lançament de fauta deth sòn capitan Ribet qu’eth nòste portèr Kike desviaue ath cornèr. Damb eth 1-0 s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat, as 10 menutes en ua jogada de Pèir eth sòn centre barrat, eth portèr francés acabèc de calar era pilota laguens, ère eth 2-0. A compdar d’alavetz mès domini der equip francés que sajaue de reduir distàncies en marcador ; er equip aranés joguèc aguestes menutes ath contratac entà suspréner ara defensa deth Montastruc. En ua jogada d’aguestes, Pipe se plantaue dauant de Cucuron mès non podec acabar de concretar era clara ocasion e eth sòn shut gessec desviat. En Montastruc sonque sajaue de profitar es lançaments de fauta e cornèrs entà crear ocasions; tant eth nòste portèr Kike coma era defensa aranesa sigueren fòrça ben e ath finau podérem mantier era porteria a 0.
Ath finau, victòria important entà seguir enes lòcs de dauant.
Classificacion: Isle en Dodon e Villen. de Rivière 38, Etoile Cagire 35, Bossòst e Luchon 33, Encausse 32.
Eth plòplèu partit, dissabte 16 de març tàs 20 :00 en Encausse contra er equip locau.
U.E. Bossòst : Kike, Abraham, Marc , Antonio, Héctor, Àlex, Madrid, Piñeiro, Javi Castet, Ignasi, Pèir. Remplaçants : Salva, Xavi e Pipe.
Tarjetes auriòles : Madrid.
Trainer : Adrian.
F.C. Montastruc : Cucuron, Casties, Saint Martin, Ribet, Bringue, Lacarrere C., Lacarrere T., Raynaud, Brun, Gracia, Bories. Remplaçants : Da Costa, Rouch, Estrade.
Tarjetes auriòles : Saint Martin.
Trainer : Raynaud Christian.
Gol : 1-0 Ignasi (20’), 2-0 Pèir (55’).
Arbitre : Ferran David.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada


text:
Portal:Vriulon
Portau deu vriulon [ modificar ]
Lo violon (aperat tanben vriulon) qu'ei un instrument de còrdas hregadas dab quate còrdas e jogat dab un arquet. Uei lo dia, qu'ei lo membre lo mei petit e lo mei agut de la familha deus instruments de còrdas hregadas descendenta de la lira da braccio qui compta tanben lo vriulon alto, lo violoncèl e, en partida, la contrabassa (puishqu'aquesta darrèra b'ei tanben tanhenta de la familha de la viòla de gamba ; marginaument aquesta familha qu'a conegut autes còps un violino piccolo, un vriulon tenòr, un violoncèl piccolo e qu'existeish quitament ua octobassa.
Lo mot violon que vien de l'italian "violino" qui vòu díser petita "viòla" (qu'ei a díser, petit vriulon alto). Lo musician qui ne jòga qu'ei lo violonista (violonaire/vriulonaire dens la musica populara) e l'artisan qui'u fabrica e l'adoba qu'ei lo laütièr qui èra a l'origina lo fabricant de laüts. Lo laütièr que tribalha sovent dab un arquetièr qui s'ocupa deus arquets. L'arquet qu'ei hèit generaument de husta (pernamboc, o amoreta peus miélhers) mes uei lo dia a còps de fibra de carbòni) e de crins de chivau hregats contra ua colofònia (hèita de resina de pin) entà qui s'arrapian a la còrda en, atau, la bèth har vibrar. Tan vau díser que shens colofònia la crin non produseish pas nada vibracion e nat son.
Las còrdas deu vriulon que son acordadas en quinta deu biais seguent (de la mei grava a la mei aguda) : sòl, re, la, mi (lo vriulon alto e lo violoncèl - au contra de la contrabassa - que son acordats tanben en quinta, mes dab las nòtas la, re, sol, do -ua quinta en devath deu vriulon per l'alto, qui partaja atau tres còrdas acordas perièr dab lo vriulon, e ua octava en devath de l'alto entau violoncèl -).
Uei lo dia las còrdas que son hèitas d' acèr mes a l'epòca barròca e classica qu'èran hèita de tripas d'aulhas (e non pas jamei de gat, com ua vielha legenda mentidora ac ditz).
Lutz sus... [ modificar ]
Vriulons famós [ modificar ]
- Stradivarius : Lo Toscan - Messia - Daufin - Hellier - Baillot - Gibson ex-Huberman - Soil - Leclair - Alard - baron Knoop - Lady Blunt - Ole Bull - Greffuhle - Jules Falk - Lipinski - Ròda - Comte Cozio di Salabue
- Guarnerius del Gesù : Il Cannone - Guarneri Vieuxtemps - Lord Wilton
Laüteria [ modificar ]
- Laüteria:
- Partidas deu vriulon : Voluta • Cavilha • Pontet • Amna • Barra d'armonia • Hilet • Tienedor
- Utís deu laütièr : Rabòt • Punta d'amna • Cisèu • Góbia • Compàs d'espessor • Hèr de plegar
- Laütièrs:
- Escòla cremonesa:
- Escòla alemanda e Mittenwald:
- Escòla francesa e Mirecourt:
- Nicolas Lupot • Jean-Baptiste Vuillaume • Jean Bauer • Étienne Vatelot
- Laütièr occitan : Maurice Rougier
- Arquets e arqueteria:
Teoria e pedagogia [ modificar ]
- Teoricians:
- Marco Uccellini : 6au posicion, scordatura
- Joan Josèp Cassanea de Mondonvila: las nòtas armonicas
- Niccolò Paganini: Pizzicatos de la man esquèrra
- Pedagògs:
Institucion [ modificar ]
- Institucion Academica : Juilliard School - Conservatòri Nacionau Superior de Musica e de Dança de París - Accademia Nazionale di Santa Cecilia - Royal Academy of Music - Accademia Filarmonica - Mozarteum
- Musèu : Museo del violino - Museo Nazionale degli Strumenti Musicali - Museo degli strumenti musicali (Milan) - Museo degli strumenti musicali dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia - National Music Museum - Musèu de la Musica - Metropolitan Museum of Art - Ashmolean Museum - Musikinstrumenten-Museum de Berlin
- Salas de concèrt : Opera Nacionau de París - Teatro Colón - La Fenice - La Scala - Lincoln Center - Kennedy Center
- Mecènas : Nippon Music Foundation - Stradivari Society
- Violins of hope (vriulons de l'Olocaust)
Las categorias [ modificar ]
Violonistas famós [ modificar ]
- Epòca barròca : Carlo Farina - Marco Uccellini - Heinrich Ignaz Biber - Arcangelo Corelli - Thomas Baltzar - Tomaso Albinoni - Antonio Vivaldi - Johann Sebastian Bach - Carlo Tessarini - Evaristo Felice Dall'Abaco - Giovanni Battista Somis - Francesco Geminiani - Pietro Locatelli - Francesco Manfredini - Giuseppe Tartini - Giuseppe Torelli - Joan Josèp Cassanea de Mondonvila - Jean-Marie Leclair - Jean-Pierre Guignon
- Epòca classica : Jan Křtitel Jiří Neruda - Joseph Haydn - Gaetano Pugnani - Leopold Mozart - Wolfgang Amadeus Mozart - Pietro Nardini - Alessandro Rolla - Anton Stamitz - Giovanni Battista Viotti - Joan Claudi Trial - Chevalier de Saint-Georges - Pèire Ròda - Rodolphe Kreutzer - Pierre Baillot
- Sègle XIX : Charles Philippe Lafont - Niccolò Paganini - Karol Józef Lipiński - Chrétien Urhan - Ole Bull - Jean-Delphin Alard - Jacme Fereòl Masàs - Camillo Sivori - Pablo Sarasate - Eugène Ysaÿe - Henri Vieuxtemps -
- Sègle XX : Fritz Kreisler - George Enescu - Alfredo Campoli - Bronisław Huberman - Jacques Thibaud - Joseph Szigeti - Arthur Grumiaux - David Oistrakh - Gioconda de Vito - Ivry Gitlis - Christian Ferras - Nathan Milstein - Yehudi Menuhin - Leonid Kogan - Uto Ughi - Patrice Fontanarosa - Salvatore Accardo - Pinchas Zukerman - Alberto Lysy - Isaac Stern - Itzhak Perlman - Pierre Amoyal - Augustin Dumay - Anne-Sophie MutterViktoria Mullova - Giuliano Carmignola - Fabio Biondi - Nigel Kennedy - Laurent Korcia - Joshua Bell - Guido Rimonda - Lu Siqing - Shlomo Mintz - Isabelle van Keulen
- Sègle XXI : Midori Gotō - Maxim Venguerov - Stefan Milenković - Hilary Hahn - Sarah Chang - Julia Fischer - Xavier Inchausti
- Folclòre : Sixto Palavecino - Néstor Garnica
- Jazz : Stéphane Grapelli - Didier Lockwood
- Tango : Julio de Caro - Antonio Agri
- Ròm : Grigoraş Dinicu
Violoncèl e violoncelistas [ modificar ]
- Violoncèls famós:
- Stradivarius: Barjansky - Duport - Servais - Davidov - Bonjour - Piatti - Generau Kyd - De Munk - Feuermann
- Sordats de 14 - 18 : lo Pelut
- Violoncelistas:
- Sègle XX
- Sègle XXI
- Repertòri:
- Hestejada de Prada - Concors de Casals - Concors de Rostropovitch
Repertòri [ modificar ]
- Òbras barròcas
- Marco Uccellini : La Bergamasca
- Arcangelo Corelli : La Folia, concertos per vriulon, concertos grossos.
- Antonio Vivaldi : concertos e sonatas - Concerto alla Rustica - Concerto per il eco in lontano - La caccia - Las Quate Sasons (extrèitas de Il cimento dell'armonia e dell'inventione) - La Stravaganza - La cetra.
- Johann Sebastian Bach : concertos per vriulon en la menor e en mi major, concerto per dus vriulons - Partita per vriulon No. 3
- Giuseppe Tartini : Lo Trilh deu Cohet
- Òbras classicas
- Luigi Boccherini : menuet deu quintet No. 5, Op. 11
- Wolfgang Amadeus Mozart : concertos per vriulon No 1, No 2, No 3, No 4, No 5.
- Ludwig van Beethoven : concerto per vriulon en Re M
- Òbras romanticas
- Niccolò Paganini : 24 capricis
- Felix Mendelssohn : concerto per vriulon
- Johannes Brahms : concerto per vriulon
- Piotr Ilich Chaikovskii : concerto per vriulon
- Sègle XX
Familha deu vriulon [ modificar ]
- Los instruments de la familha deu vriulon
- Familha tanhentas:
- Vriulon norvegian: lo Hardingfele
- Viòla d'amor
- Pocheta
- Contrabassa
- octobassa
- Familha de la viòla de gamba
- Caracteristicas generaus : arquet, pontet, barra d'armonia, amna, colofònia
- Ajòus : Rebec • Lira da braccio • viela
- Familha deu vriulon : vriulon • vriulon piccolo • vriulon alto • vriulon tenor • violoncèl • violoncèl piccolo
•Vriulon barròc •Pochette •Vriulon de Stroh •Norvègia : Hardingfele •Vriulon de Stroh
- Viola pomposa
- Arpeggione
- Familha de la viòla de gamba
- Contrabassa • octobassa
- Bariton
- Trompeta marina
- Sonsaina
- Compositors italians : Albinoni • Caccini • Corelli • Dall'Abaco • Frescobaldi • Gabrielli • Geminiani • Locatelli • Manfredini • Marcello • Monteverdi • Pergolesi • Popora • Sammartini • A. Scarlatti • D. Scarlatti • Tartini • Torelli • Uccellini • Vivaldi • Zipoli
- Compositors alemans : Bach • Buxtehude • Fasch • Händel • Pachelbel • Pezel • Quantz • Schütz • Telemann • Pepusch
- Compositors occitans : Barrièra • Bosinhac • Camprat • Mondonvila • Moret • Santa-Coloma
- Compositors francés : Boismortier • Couperin • Charpentier • Chédeville • Hotteterre• Leclair • Lully • Marin Marais • Rameau
- Compositors anglés : Clarke • Purcell
- Compositors àustriac : Georg Christoph Wagenseil
- Instruments de la musica barròca : Vriulon barròc • Viòla d'amor • Viòla de gamba • Clavecin • Espineta • Trompeta barròca • Teorba • Laüt • Guitarra barròca • Flabuta barròca


text:
vendredi, 12 décembre 2008
Utilitat d'un Parlament
L'utilitat dels parlaments centrals es de mai en mai criticat, vist lo nombre de leis que son capables d'escriure e que servíscan pas a res ! La causa la sabem per París, mas es lo meteis problèma per Madrid.
L'utilitat del Parlament Europèu es tanben questionada, mas aquí l'utilitat es reala se volem bastir una ciutadanetat continentala... E aquí la complemantaritat entre los Parlaments catalan e occitan E aquel de Brussèla/Estrasborg es evidenta, causa qu'espanta lo poder centralista parisenc e madrilenc, puèi tanben los partits centralistas republicanista o obrieristas, veire pòst-franquistas. L'Union Europèa se bastís, pauc a pauc, los Estatalistas frenan la patz europenca.
08:00 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : parlamentarisme, utilitat, central, local | Facebook


text:
jeudi, 06 mai 2010
OC es passat a Shangaï aprèp èstre fòrabandit per la Carcassona tarlierana
Lo Festenal de Carcassona los an pas volgut, mas lo grope OC a trobat un autre mercat !
Del mercat-Estat-nacion França son passat al mercat-Estat-nacion China ... lo modèl pichonèl e lo grand modèl.
Es passat de la qualificacion de «ringard» donada per M.Pérez lo cònsol de la vila de Carcassona (escampilhats dins totes los mèdias localistas), a la qualificacion de «musica oficiala de l'espectacle nocturne de Shangaï»...
Fòrabandits pels «ringards» tarlierans, es tornat per la China post-comunista ! Es la paradòxa de la vida d'un grope musical de QUALITAT E OCCITAN.
ARA SERÀN A BESIÈRS LO 14 de MAI de 2010.
L'an passat an refusat de monde, segurament que la direccion politica e culturala de Carcassona i èra pas presenta !
La creacion occitana s'expòrta, la creacion francesa s'impòrta en Occitània gràcia als collaboradors del centralisme democratic, es lo nacionalisme d'expansion. La tèrra occitana es arcuelhenta per tot tipe de pensada politica e culturala, benlèu tròp per la lenga francesa, benlèu tròp de còps.
09:00 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : shangaï, besièrs, carcassona, ox, musica, exposicion universala | Facebook


text:
Ondres
Ondres (oficialament en francés Ondres) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Novèla Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Etimologia[modificar | modificar la font]
Ondres, qu’es estat ortografiat atau, dempuish lo Cartulari de Dacs, aus sègles XIau e 12au. La carta deu Gudocus, en 1630, com la deu Ducat de Labrit, en 1647, que mencionan eras tanbenh lo vielh nom de « Ondres ». Que tròban la varianta « Hondres » sus la carta d’Amterdam en 1714, e sus la de Guiana e Gasconha en 1733. Medish se tornè trobar lo nom de « Ondres » sus totas las cartas pareishudas dempuish lo començament deu sègle XVIIIau, qu’es en lo nom de « Hondres » que cau véder la vertadèra origina de la comuna. Aqueth mòt que vien deu latin « honorare » qui a balhat los vèrbes gascons « hondrar », puish « ondrar », per chepic de simplificar, pr’amor lo « h » ne’s hasè pas mei enténer en la prononciacion. Aqueth vielh vèrbe que volè díser « tornar los aunors », « gratificar ». E lo mòt « honores » que designava « las proprietats balhadas com gratificacions ». Qu’es eth qui a balhat « hondres », puish « Ondres ». Qu’es vertat que los vilatges gascon eston creats arron de las proprietats deus purmèrs poblants, ancians sordats desmobilizats de l’armada romana d’aucupacion. Practicament tots los grans lingüistas (Dauzat, Rostaing, Nègre, Astor, Benedicta Boyrie-Fénié). Lo lingüista basco J.-B. Orpustan, benlhèu un chic parciau, qu’es lo sol a balhar l’ipotèsi que « Ondres » e vieneré deu basco « ondartz » qui designa endrets sabluts. Mes que i a tant d’endrets sabluts sus la còsta landesa: perqué un, mei que los auts, e s’auré pres aqueth nom ?
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
Partit suspenut pera broma eth disputat aguest darrèr dissabte en Cazeres. Eth partit se comencèc a jogar e ena prumèra mietat eth Cazeres s'auencèc en marcador as 5 menutes en aprofitat ua badada dera nòsta defensa e Lejeune marcaue eth 1-0. Era U.E. Bossòst emapatèc eth partit en ua passada de Liaño que Pèir aprofitèc entà shutar ara esquerra deth portèr francés. Auèrem fòrça oportunitats entà marcar + gols, atau 2 rematades de cap d'Ignasi passèrent a tocar deth garròt. Un shut de Pèir siguèc desviat entà cornèr peth portèr Claverie. Un shut de Miguel tamben anaue dehòra per molt poc. Eth Cazeres tornèc aué ua bona oportunitat en ua ramatada de Pugibet. Tamb eth 1-1 s'arribaue ath descans. Er arbitre decidic non començar era dusaua mietat pes problemes de visibilitat pera broma. Aguest partit seguraments s'aurà de jogar tot sencer un aute viatge; demoraram era decision deth Districte de Comminges.
Eth plòplèu partit serà eth dissabte 3 de deseme en Bossòst tas 20:00 contra eth equip deth Villeneuve de Riviere.
U.S. Cazeres: Claverie, Leguillon, Filella, Jaud, Hritane, Sejrady, Lejeune, Lazare, Pugibet, Cabartier, Memhouti. Remplaçants: Boumraya, Loiseau
Trainer: Molina Gilles.
U.E. Bossòst: Marcos, Alex, Jose Ramon, Marc, Felipe, Javi, Liaño, Pèir, Miguel, Mutu e Ignasi. Remplaçants: Madrid, Gachi e Ruben.
Trainer: Adrian.
Arbitre: Duplan David.


text:
Boutigny-Prouais
Boutigny-Prouais es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure et Loir e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los noms de Boutigny (Boteneium) e de Prouais (Proeis), apareisson al Sègle XI en l'archiu d'Eure-e-Loir. Malgrat aiçò, los esturments préhistoriques descobèrts suls bòrds de la Opton e a la Moguèsse, testifiquen que lo territòri i aviá ocupat pels òmes dempuèi longtemps. L'istòria de los nòstres dos pòbles a ligat als azards del moment, amb los sieus lòts de dramas e de destruccions a causa de las invasions, a las epidèmias, a las disettes, a las intempéries e a las guèrras. Las guèrras an pas pas estalviat las glèisas #que lor calguèsse èsser reconstruites o remaniées al Sègle XVI. Dempuèi aqueles tempses, lo campanal de Prouais conserva lo sieu aspècte martiale de torn defensiu. Mas en 1947, la glèisa de Boutigny i aguèt estrossejat per un incendi. Rebâtie En 1957, despunta a nòu lo sieu campanal en lo païsatge. Los abitants son BOTIPRATIENS. A partir del sègle XIX, los limits territoriales an evolucionat. En 1846, la municipalitat de Sant-Projècte, amb los sieus caserius del Mesnil-sus-Opton e Dannemarie, a ligat a aquela de Boutigny, per ordonnance del rei Louis Philippe. En 1972, las doas comunas de Boutigny e de Prouais jonhon lo sieu astre pel pièger e lo melhor. Fin finala, en 1998 la municipalitat de Boutigny-Prouais dintre en la Comunitat de municipalitats del país Houdanais, en se projectant aital resoltament cap al futur. La pellicula la communale de Yves Robert a #èsser virat l'an 1964 a Boutigny sus Opton
Les noms de Boutigny (Boteneium) et de Prouais (Proeis), apparaissent au Sègle XI dans les archives d’Eure-et-Loir. Cependant, les outils préhistoriques découverts sur les bords de l’Opton et à la Musse, attestent que le territoire était occupé par les hommes depuis fort longtemps. L’histoire de nos deux villages est liée aux aléas du moment, avec leurs lots de drames et de destructions dus aux invasions, aux épidémies, aux disettes, aux intempéries et aux guerres. Les guerres n’ont pas épargné les églises qui durent être reconstruites ou remaniées au Sègle XVI. Depuis ces temps, le clocher de Prouais conserve son allure martiale de tour défensive. Mais en 1947, l’église de Boutigny fut ravagée par un incendie. Rebâtie en 1957, elle pointe à nouveau son clocher dans le paysage. Les habitants sont des BOTIPRATIENS. À partir du sègle XIX, les limites territoriales ont évolué. En 1846, la commune de Saint-Projet, avec ses hameaux du Mesnil-sur-Opton et Dannemarie, est rattachée à celle de Boutigny, par ordonnance du roi Louis Philippe. En 1972, les deux communes de Boutigny et de Prouais unissent leur sort pour le pire et le meilleur. Enfin, en 1998 la commune de Boutigny-Prouais entre dans la Communauté de communes du pays Houdanais, se projetant ainsi résolument vers l’avenir. Le film la communale d'Yves Robert a été tourné en 1964 à Boutigny sur Opton
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Dimenje tamb nheuades en còtes mieges e nautes.
Vents de nòrd-oest damb quauqua bohada moderada en zònes nautes.
Temperatures minimes heiredes, diürnes en brusc ascens (-3°/9° en hons de Val, -10°/0° en còta 2.000).
Eth deluns 12, pendent era maitiada e eth maitin, seguiram damb nivolositat abondiua e damb nheuades fèbles en totes es còtes. Pera tarde se dauriràn clari,. Acumulacions de 10 a 15 cm en còtes nautes dera Val d'Aran. Aire de nòrd moderat damb quauqua bohada fòrta.
Temperatures que desceneràn ath long dera jornada (-2°/4° en hons de Val; -13°/-6° en còta 2.000).
Eth dimars auram cèus sereni pendent era maitiada e prumères ores deth maitin. Era rèsta dera jornada serà embromada damb quauques precipitacions fèbles e intermitentes e còta de nhèu sus es 700 m.
Temperatures minimes fòrça heiredes, maximales similares ara jornada anteriora (-7º/4º en hons de val, -16º/-5º en còta 2.000).


text:
Recobèu e Gençac
Recobèu[1] e Gençac (Recoubeau-Jansac en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Recoubeau-Jansac es situat a 5 km au nòrd-oèst de Luc de Diés (ancian capluòc de canton) e a 13 km au sud de Diá.
Las comunas mai pròchas son Montlaur, Montmaur, Barnave, Sant Roman e Menglon.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
- Recoubeau (nom francés), es grafiat Ricobèl en 1220. Es un nom escur; benlèu dau gallés *ricco, variacion de rica, «rega», e latin bellum, «bèu» [2].
- Lo nom de Jansac (nom francés), atestat coma Genzac en 1200, ven dau nom d'òme latin Gentius, ambé lo sufixe -acu(m) [3], latinizacion d'un sufixe celtic -*ako-. Se tracta donc d'una anciana proprietat gallo-romana. Lo nom oficiau èra Jensac, en 1793, puèi Jeansac e Jansac, en 1801.
- Fòrmas donaas en lo Tresor dóu Felibrige : Recoubèu, Recoubè (marcat d., per «daufinés» : sembla la fòrma locala en l'idèa de Mistral); roman Ricobel, bas latin Ricobellum; radical roco, bello [implicitament Mistral supausa una dissimilacion : roco ---> rico; mas en 1220 ròca se prononciava pas 'rɔkɔ]; per Jansac, Mistral dona Jansa [4].
- Per l'establiment de la grafia occitana, probable que se pòt acceptar Recobèu; mas per Jansac, sola una recèrca locala permetrà de saber se se tracta de *Jançac o de *Gençac.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Recoubeau
- 1886 : 541 abitants (empacha de faire foncionar lo grafic)
- a comptar de 1982 : ambé Jansac
- 2011 : 247; 2013 : 267 abitants (21 ab/km²)
- Demografia de Jansac
- Las donadas de la fin dau grafic, plaçadas automaticament, son de l'ensemble de la comuna.
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ IEO Toponimia occitana
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984.
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984.
- ↑ Frederic Mistral, Lo Tresor dóu Felibrige, reedicion Culture Provençale et Méridionale, Raphèle-lès-Arles, 1979


text:
David Livingstone
David Livingstone (Glasgow, Escòcia, 19 de març de 1813 - 1 de mai de 1873), foguèt un important explorator e missionari escocés.
En 1844 se maridèt amb Mary Moffat, que durant qualques ans demorèt amb lo sieu marit en Africa abans de tornar en Anglatèrra amb los sieus filhs.
Somari
Descobèrta de las cascadas Victòria[modificar | modificar la font]
Après recórrer durant uèch ans la region en fasent la siá activitat missionària, anèt dins lo desèrt de Kalahari e descobriguèt lo lac Ngami (1849) e Zambèzi. Entre los ans 1852 e 1856 entreprenguèt un viatge de l'Ocean Atlantic fins a l'Ocean Indian en descobrint las cascadas de Zambèzi (1855), batejadas amb lo nom de cascadas Victòria en onor de la reina d'Anglatèrra. David Livingstone se prepausèt de dobrir de rotas en Africa per facilitar lo prètzfach missionari e l'activitat comerciala, en considerant l'importància de la navegabilitat de Zambèzi. Viatgèt en Anglatèrra per cercar d'assistents per lo sieu projècte e per editar un libre sus las siás expedicions, al temps que demissionava de la societat missionària que n'aviá fach partida fins alavetz.
Expedicion al riu Zambèzi[modificar | modificar la font]
Entre 1858 e 1863 explorèt prigondament la zòna compresa entre lo lac Nyassa e Zambèzi, mas descobriguèt que fins als rapids de Karabasa lo riu èra absoludament pas navegable, a causa d'una sèria de cascadas e rapids qu'en l'exploracion aviá ja fracassat en un viatge anterior. L'expedicion resultèt un fracàs e en ela moriguèron la majoritat dels amics de Livingstone, entre eles lo sieu fraire Charles e la siá molhèr Mary, que moriguèt lo jorn 29 d'abril de 1863 de disenteria. Quand tornèron en Anglatèrra en 1864 de l'expedicion al Zambèzi, foguèt durament criticat pels jornalistas, la que causa provoquèt que Livingstone aguès de grandas dificultats per aténher de sòus per contunhar las expedicions en Africa.
Fonts de Nil[modificar | modificar la font]
En març de 1866 tornèt en Africa per contunhar la siá expedicion. Aquela nòva expedicion partiguèt de l'illa de Zanzibar - qu'aperten actualament a Tanzania - per s'endintrar de contunh dins lo continent african ont descobriguèt los lacs de Bangwuelu e Moero e lo riu Lualaba, que foguèt a tòrt identificat per Livingstone coma Nil, mentre qu'es en fach un afluent de Còngo. Se va posteriorament seguir cap a las ribièras del lac Tanganyika.
Doctor Livingstone, I presume[modificar | modificar la font]
A comptar d'alavetz e durant divèrses ans se sabèt pas res d'el, que causa lo jornal New York Herald organizèt per el una expedicion d'ajuda que foguèt fisada a Henry Morton Stanley, que, en 1871, atenguèt trobar David Livingstone a las còstas del lac, dins la vila de Ujiji. En aquela amassada Stanley prononcièt la siá famosa frasa: « Doctor Livingstone, supausi ». Totes dos decidiguèron d'explorar amassa Tanganyika, fins qu'un an prenguèron après dos camins diferents.
Malautiá e mòrt[modificar | modificar la font]
Livingstone contunhèt las siás exploracions fins que moriguèt lo 1èr de mai de 1873 a causa d'una malària e d'una emorragia intèrna produsida per una obstruccion intestinala. Lo sieu cadavre foguèt transportat en Anglatèrra e enterrat a l'abadiá de Westminster mas ditz la legenda que lo sieu còr foguèt enterrat en Africa, abans de transportar lo cadavre.


text:
Aquela capèla quilhada au sòm dau Mont Sant Clar foguèt bastida 1861 sus las roïnas d’un fortin bastit pel Duc de Montmorency. I poiretz remirar las pinturas de Bringuier e tanben los nombroses ex-voto que testimònian de l’activitat maritima de la...N'en legir mai
Cherchar per mots-claus
Los barrutlaires
Darrieras barrutlas
Darriers vejaires
- wanou catarina, lo 1 novembre 2016 a 22h46 sus Sent James
- Pitit Lemosin, lo 27 abril 2016 a 13h46 sus Chasteu de Chalusset
- Pitit Lemosin, lo 19 decembre 2015 a 15h41 sus Los Cars
- Danís, lo 16 decembre 2015 a 12h55 sus Nòstra Dòna de la Gàrdia


text:
Economia de Botswana
Botswana foguèt un dels paucs païses que mantenguèron una fòrta creissença de la siá economia dempuèi 1996, an de siá independéncia, fins a 1999. Malgrat aiçò, la creissença queiguec a bas de 5% en los ans 2007 e 2008, e sofriguèt una fòrta retraccion lo 2009, en essent que la indústria sofriguèt una reduccion de gaireben 30%[1].
L'economia del país evolucionèt d'una de las pus pauras del continent a una economia amb PIB per capita similar al de qualques païses en desvolopament. Lo melhorament de l'economia s'es bastit a comptar de l'aplicacion de politicas liberalas, un acertat usatge dels ganhs procedentes de las minas de diamants una politica fiscala prudenta e una politica exteriora cautelosa. Debswane, l'unica companhiá minaira de diamants qu'opèra a Botswana, aperten en 50% dins lo govèrn e genèra a l'entorn de la mitat de totas las intradas governamentalas.
Actualament Botswana es lo 3en productor mondial de diamants. Lo país expòrta tanben coire, niquèl, carbonat de sòdi, carn e textil.
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Profitez des conseils et de l'expérience des clients pour faire votre choix sur LA professionnel de l'héstétoque qui vous semble la plus pertinente selon vos attentes...
Autres villes proches de AOUGNY : Verneuil, Châtillon sur marne, Crugny, Ville en tardenois, Faverolles et coëmy, Courville, Coulonges cohan, Cuchery, Passy grigny, Vandières, Chaumuzy, Arcis le ponsart, Savigny sur ardres, Sarcy, Champvoisy, Baslieux sous châtillon, Romigny, Lagery, Serzy et prin, Treslon, La neuville aux larris, Bouleuse, Vézilly, Dravegny, Tramery, Champlat et boujacourt, Chambrecy, Sainte gemme, Olizy, Mont sur courville, Ronchères, Bligny, Goussancourt, Villers agron aiguizy, Jonquery, Brouillet, Poilly, Lhéry, Cierges, Anthenay, Aubilly,


text:
Agenda
Féstival rakontaz zistoir kréol dann Sinte-Sizane
Semaine créole à Sainte-Suzanne
In Féstival rakontaz zistoir kréol dann Sinte-Sizane èk 21 pli méyèr rakontèr La Rénion : lo 24 oktob i sra lo batèmaz (inauguration) dan lo médiatèk Aimé Césaire Sinte-Sizane (6 èr lo soir apartir).
In Féstival rakontaz zistoir kréol dann Sinte-Sizane èk 21 pli méyèr rakontèr La Rénion : lo 24 oktob i sra lo batèmaz (inauguration) dan lo médiatèk Aimé Césaire Sinte-Sizane (6 èr lo soir apartir).
Lo mardi 25 i sra dan la sal Goretti a Bagatelle
Lo mèrkredi 26 i sra dan lékol Thérèse Damour a Quartier Français
Lo zédi 27 i sra dan lékol Commune Ango
Lo vandredi 28 i sra dan lékol Victor Hugo a Deux-Rives
Lo samdi 29 i sra dan la sal Moring Zélindor
Lo dimansh 30 i sra dan la sal Lo Roi Kaf (salle des fêtes) apartir 3 èr laprémidi. (Nora Moring èk Lakrosh anpliss)


text:
Dieffenbach-au-Val
Dieffenbach im Tal en alemannisch (Dieffenbach-au-Val en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Implantada sul marge drech del Giessen, la municipalitat de Dieffenbach-a lo-Val a partejat en tres parts plan desparièras #que la superficie globala n'arriba a 295 a. La primièra part del sector engloba la vallée alluviale del Giessen #que se rétrécie per prene lo endroit granitique del Pichon e del Grand Hollé. L'autra part traversada pel ruisseau #que bassa de la Bassa Nicole cap al Hollé. Fin finala un autre sector pres lo massís del Altenberg #que Dieffenbach-a lo-Val ne cobrís pas que la part de bassa altitud situada a unitat|550|m {{}} e las crêtes situada sul territòri de la municipalitat de Neubois. Lo vilatge s'estend entre 280 e 300 mètres d'altitud. A pres en partida pel masatge caseriu de Hirzelbach situat en un vallon a ieu-camin de Dieffenbach-a lo-Val e Nòva-Glèisa.
Implantée sur la rive droite du Giessen, la commune de Dieffenbach-au-Val est partagée en trois parties bien distincts dont la superficie globale atteint 295 ha. La première partie du secteur englobe la vallée alluviale du Giessen qui se rétrécie pour rejoindre l'endroit granitique du Petit et du Grand Hollé. L'autre partie traversée par le ruisseau qui descend de la Basse Nicole vers le Hollé. Enfin un autre secteur rejoint le massif de l'Altenberg dont Dieffenbach-au-Val ne couvre que la partie de basse altitude située à 550 m et les crêtes situées sur le territoire de la commune de Neubois. Le village s'étale entre 280 et 300 mètres d'altitude. Il est rejoint en partie par le hameau de Hirzelbach situé dans un vallon à mi-chemin de Dieffenbach-au-Val et Neuve-Église.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Ectoprocta
Introduccion[modificar | modificar la font]
Classicament apelat grop dels briozoaris o Bryozoa.
Aqueste grop qu'aparten al superembrancament dels Lophophorata, aparegut a l'Ordovician, es totjorn actual.
Aquestes pichons animals son apelats los zoïdes, vivon dins de lòtjas successivas, las zoecias, que fòrman una colonia, lo zoarium. Produson de matèria carbonatada.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia Fauna Europaea : Bryozoa (en)
- Referéncia ITIS : Ectoprocta (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia ITIS : Bryozoa Invalid (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia Animal Diversity Web : Bryozoa (en)
- Referéncia Animal Diversity Web : Ectoprocta (en)
- Referéncia NCBI : Bryozoa (en)


text:
Nosati, es que en formam part d´aguest cos, de forma actiu, o non, hem orgolhòsi de formar part deth madeish. Aué, ath metdia, coma cada an en lóc de Catalonha aon pertoque, s´an hét es actes, aon i auie ua exposición de fotografíes, o tanben un concors de diboish infantiu, a més der autrejament des pertinentes medalhes.
Més aguest an, ei un an força important, perque per prumèr cop ena istoria deth nóste parc, tres membres reben era medalha d´or, en aguest cas per 35 ans formant part dera escala actiua deth cos.
Moltes felicitats a MANUEL, PEDRO E TONI, e demoresquem que siguen molti ans més e que toti poguesquem gaudir d´aguésti moments.


text: Autres villes proches de ANCERVILLER : Cirey sur vezouze, Badonviller, Blâmont, Val et châtillon, Pexonne, Merviller, Petitmont, Ogéviller, Domèvre sur vezouze, Vacqueville, Neufmaisons, Herbéviller, Frémonville, Hablainville, Sainte pôle, Fréménil, Mignéville, Gélacourt, Verdenal, Barbas, Reherrey, Bréménil, Montigny, Brouville, Harbouey, Autrepierre, Fenneviller, Nonhigny, Angomont, Pierre percée, Saint maurice aux forges, Neuviller lès badonviller, Repaix, Vaxainville, Saint martin, Réclonville, Parux, Reillon, Halloville, Buriville, Montreux, Pettonville, Blémerey, Gogney, Veney, Saint sauveur, Chazelles sur albe, Gondrexon,


text:
Quaternari
Lo Quaternari es lo tresen periòde geologic de l'èra del Cenozoïc e la mai recenta sus l'escala dels temps geologics. Aqueste periòde se caracteriza pel retorn de las glaciacions, l'espandiment del genre Homo e l'extinccion de las faunas de l'Olocèn.
Somari
Istoric de la definicion del Quaternari[modificar | modificar la font]
La denominacion « Quaternari » foguèt prepausat per Jules Desnoyers en 1829 per qualificar de formacions o terrens, a partir de l'analisi dels sediments del Bacin de la Sèina que semblavan èsser mai joves que las ròcas del Terciari[1].
La limita inferiora del periòde faguèt l'objècte de fòrça debats scientifics e demorava dificil de precisar que mai d'un marcaires de fregs pòdon èsser utilizats (donant una limita inferiora entre gaireben -2,6 e -1,5 milion d'annadas). Amb l'avançada dels metòdes de datacion absoluda de las ròcas mai ancianas e après la descobèrta de fossils dons las ròcas precambrianas, lo Quaternari tornèt èsser requalifiat geocronologicament coma la tresena dels periòdes geologics del Cenozoïc (lo segond essent lo Neogèn). Aquesta disposicion foguèt confirmada en 2009 per l'Union internacionala de las sciéncias geologicas amb una debuta determinada a unes 2,6 milions d'annadas abans lo present[2].
Definicion actuala del Quaternari[modificar | modificar la font]
Lo Quaternari es subdivizat en doas epòcas geologicas: Pleistocèn e Olocèn. Una tresena epòca es ara preposada: l'Antropocèn.
L'estratotipe correspondent a son començament, a la base de l'estatge Gelasian (debuta del Pleistocèn), es la copa estratigrafica de Monte San Nicola près de Gela en Sicília.
Pasmens se l'International commission on stratigraphy aja preposat d'espandre lo Neogèn fins al present i incluissent le Pleistocèn e l'Olocèn, The geologic time scale - 2012 manten auestas doas epòcas geologicas dins lo Quaternari[3]. Tant que la proposicion de creacion de l'Antropocèn es pas retenguda, l'Olocèn correspond a l'actuala epòca geologica.
Nòta e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Desnoyers, « Observations sur un ensemble de dépôts marins plus récens que les terrains tertiaires du bassin de la Seine, et pouvant constituer une Formation géologique distincte », Annales des sciences naturelles, vol. 16, , p. 171-214, 402-491 (legir en linha).
- ↑ P.-L.Gibbard & M.-J.Head - IUGS ratification of the Quaternary System/Period and the Pleistocene Series/Epoch with a base at 2.58 Ma », Quaternaire, vol.20-4 / 2009 lire en ligne
- ↑ (en)F. Gradstein, J. Ogg, M. Schmitz e G. Ogg e P. Gibbard, The Geologic Time Scale 2012, vol. 2, Oxford, Elsevier, , p. 979-1010.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Escala dels temps geologics
- Glaciacions quaternàrias
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Revistas especializadas[modificar | modificar la font]
- Géographie physique et Quaternaire (1207 contributions en ligne en 2012, en français ou anglais sur Persée : articles, notes et essais inédits sur le Quaternaire ou la géographie physique, notamment des milieux glaciaires et préglaciaires actuels ou anciens)
- Revue Quaternaire
Autras fonts bibliograficas[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Le site de l'AFEQ Association française pour l'étude du Quaternaire
- Le site du CNF-INQUA Comité national français de l'International Union for Quaternary (l'Union internationale sur le Quaternaire)
- Cours en ligne de l'université de Portshmouth
- The Quaternary Research Association Recherche internationale sur le Quaternaire
- Welcome to the XVIII INQUA-Congress, Bern, 2011