text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dilluns, 28 de maig de 2012
L'expression occitana del jorn: polida coma una jogaira de nyckelharpa
Explics: lo nyckelharpa, o viòla de claus, qu'ei un instrument tradicionau suedés originau, ua sòrta d'ibrid enter un vriulon e ua sonsaina (viòla d'arròda), l'existéncia deu quau remonta a l'edat miejana. La version modèrna de l'instrument, cromatica, que's pòt hèr servir tà tots los estilles de musica e qu'ei adara d'usatge quasi universau.
Quauques exemples per l'imatge o meslèu videos que vs'ajudaran a compréner miélher lo men devís en tot saborar musicas de las bonas.
Emilia Amper (Suèda), aquiu a jogar en China amb lo grop deus Solistas de Trondheim (Norvèja):
Josefina Paulson (Suèda) qu'ei aquiu a jogar dab lo son compatriòta David Eriksson dens l'encastre de l'ensemble europèu de nickelharpa "cadence"
Adara que vam véder Anna Rynefors (Suèda) a tocar la viòla en acompanhar lo son compatriòta bohaire Erik Ask-Upmark (au säckpipa, cornamusa suedesa). Lo duet qu'a publicat un CD magnific consacrat a la musica tradicionau suedesa (de Dalarna mei que mei, dab cornamusas, harpa e nyckelharpa), titolat Dråm o sia "bordon" en suedés colloquiau, (vej. Amazon o i-tune store)...
'
Non, non son pas totas suècas, las polidas nickelharpairas.
Brembatz-vos de Bronwyn Bird (USA), qui vedem aquiu a jogar dab lo nickelharpaire suèc Peter Hedlung dit "Puma".
E non podem pas oblidar Eléonore Billy qui a hèit tant tà popularizar l'instrument en França, dab lo nyckelharpaire d'origina bèlga Didier François (inventor d'ua tecnica navèra de jòc anti-tendiniti) e lo factor vosgian Jean-Claude Condi.
E non, non son pas totas blondas tanpòc, las polidas nickelharpairas. Que n'i a tanben en version moreta, com la magnifica Ana Alcaide (Espanha), aquiu a interpretar quauques aires judeo-espanhòus (de l'ex-impèri otoman) dens la Sinagoga del Tránsito de Toledo.
:
E segur, que i a shens nickelharpairAs, que i a tanben nickelharpairEs. Mès bon, las qui son polidas com lo jorn que son las nickelharpairAs, per definicion, eh! Doncas, aquò rai.
4 comentaris:
-
-
Mercés plan de vs'i tornar !
Au fèit, que m'èi crompat un banjò, e que comenci de'n har quauques !
- 28 de maig de 2012 a les 21:51
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Adiu Renaud! Alavetz, per quan aqueth concèrt de banjo?
- 29 de maig de 2012 a les 18:01
-
-
Ah... preu concèrt, e'm pensi qu'es un chic lèu unqüèra... Que m'apractiqui pendent 10 ans, e que't tornerèi a díser !
- 29 de maig de 2012 a les 22:01
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Bon, paciénca e practica que cau!
- 30 de maig de 2012 a les 7:20


c: text/html

text:
Ja sabetz que los gascons gasconofònes, tant los occitanistas com los de l'I.B.G, qu'avem decidit a l'unanimitat de seguir la causida de Per Noste en adoptar l'e de sostien en un gran nombre de cas plan precís. Los arguments que son estats expausats clarament en las pajas d'introduccion deu diccionari Francés-Gascon en dus volumes de Per Noste. Qu'aqueths arguments e sian bons o non, aquerò n'impòrta pas briga per jo. D'aulhors, aqueths arguments de l'equipa de Per Noste non son pas estats discutits ni quitament evocats per Domergue Sumien en nat deus tres articles (!) qu'aqueth autor consacrè tà promàver l'abandon de l'e de sostien en lo Jornalet (!!) . A l'evidéncia lo lingüista professionau no'us a pas lejuts o arretienguts. Dongas, los arguments non son pas en causa. En efèit, çò qui ei important aciu n'ei pas tant la qualitat deus arguments que l'unanimitat de la causida.
L'e de sostien qu'ei vaduda normau en gascon normat, per decision bearnesa e gascona. L'unanimitat qu'ei un fèit remarcable pr'amor plan tròp rar en çò deus gasconofònes. Alavetz, non hèn pas besonh mei arrasons de las bonas tà conservar l'e de sostien en gascon normat. Qu'ei inutile e contraproductiu d'introdusir un motiu de division de mei en voler impausar a tot hòrt l'aute modèle. Ja sabetz las institucions occitanas que's son divididas sus aqueth subjècte, dab, d'un costat, lo Conseh de la Lenga Occitana qui s'ei manifestat en contra de l'emplec de l'e de sostien e, de l'aute costat, l'Acadèmia Occitana qui dehen l'auta opcion. Aqueth debat estranh n'a pas a estar importat en maine gascon, puish que l'e de sostien que i hè unanimitat, lhevat lo cas de la lenga aranesa qui's pòt explicar per ua nòrma especifica desconnectada de la nòrma gascona generau.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Arthur Wellesley
Arthur Wellesley (30 d'abriu de 1769 - 14 de setembre de 1852, premier comte puei marqués puei duc de Wellington, foguèt un generau e un òme politic britanic. Participèt ai guèrras napoleonencas dins l'armada britanica dins la Peninsula Iberica fins a 1814 puei en Belgica onte foguèt lo venceire de la batalha de Waterloo en 1815 ambé lei Prussians. Après la guèrra, acomencèt una carriera politica en parallèl de sa carriera militara. Ansin, venguèt comandant de l'armada britanica en 1827 e premier ministre de 1828 a 1830.


text:
Scies à dents
Dédié à: Scie circulaire manuel Dimensions: 190 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 54
Dédié à: Scie à onglets Dimensions: 305 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 80
Dimensions: 190 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 24
Dimensions: 216 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 24
Dimensions: 255 mm Diamètre des ouvertures: 25,4 mm Nombre de dents: 70
Dédié à: Scie circulaire manuel Dimensions: 184 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 48
Dimensions: 260 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 40
Dédié à: Scie à onglets Dimensions: 216 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 64
Dédié à: Scie à onglets / scie circulaire à table Dimensions: 254 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 96
Dimensions: 190 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 60
Dédié à: scie circulaire à table / Scie circulaire manuel Dimensions: 190 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 60
Dédié à: Scie à onglets Dimensions: 254 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 80
Dimensions: 85 mm Diamètre des ouvertures: 15 mm Nombre de dents: 20
Dimensions: 165 mm Diamètre des ouvertures: 20 mm Nombre de dents: 24
Dédié à: Scie circulaire manuel Dimensions: 210 mm Diamètre des ouvertures: 30 mm Nombre de dents: 54


text:
-202
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -202 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Fin de la Segonda Guèrra Punica còntra la Republica Romana. Après la represa dau conflicte e lo retorn deis armadas cartaginesas d'Itàlia, Annibal Barca foguèt desfach a son torn per Scipion l'African a Zama. I perdèt 10 000 òmes e Cartage deguèt acceptar de condicions de patz agravadas a respèct d'aquelei de 203 avC : abandon d'Espanha e deis illas Balearas, cession de sa flòta levat de 10 naviris, pagament d'una indemnitat de 10 000 talents e defensa de tota accion militara sensa l'autorizacion de Roma. Cartage i perdiguèt son estatut de poissança majora de la Mar Mediterranèa e foguèt reducha a son territòri african a l'entorn de la ciutat.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Perseguida e acabament de la guèrra entre Han e Chu. Après sa revirada de l'annada precedenta, Liu Bang capitèt d'obtenir lo sostèn militar de seis aliats Han Xin e Peng Yue, çò que permetèt d'atacar lo territòri Chu de tres direccions diferentas. En mai d'aquò, l'armada Chu èra a faciar de dificultats grèvas per s'avitalhar après lei campanhas malaisadas de 204-203 av. JC. Numericament inferiora (100 000 òmes còntra 600 000-700 000), foguèt ansin logicament anientada a la batalha saunosa de Gaixia. Enceuclat, Xiang Yu se suicidiguèt marcant la fin de la guèrra.
Liu Bang venguèt emperaire (28 de febrier) e installèt inicialament sa capitala a Luoyang. D'un biais simbolic, fixèt a 208 av. JC lo començament oficiau de son rèine per annular lo periòde Xiang Yu. Aquò marquèt l'acomençament de la dinastia Han que dirigiguèt China fins ai premiereis annadas dau sègle III ap. JC.


text:
64
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 64 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
Incendi de Roma en julhet. Tres dei quatorze regions de la capitala foguèron destruchas causant la disparicion d'unei milièrs d'abitants, 132 domus e 4 000 insulae. La manca de respònsa eficaça aumentèt l'impopularitat de Neron en despiech de mesuras presas per dubrir lei palais imperiaus ais abitants qu'avián perdut son ostau. De rumors l'accusèron d'èstre l'autor de l'incendi e seis accusacions còntra lei crestians mau capitèron de restaurar sa popularitat.


text:
350
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 350 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
Fin de la guèrra ambé l'Empèri Sassanida acomençada en 337 sensa evolucion de remarca de la frontiera en causa de l'incapacitat dei tropas de Shapur II de conquistar lei fòrts romans.
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Sassanida[modificar | modificar la font]
Fin de la guèrra ambé l'Empèri Roman acomençada en 337 sensa evolucion de remarca de la frontiera en causa de l'incapacitat dei tropas de Shapur II de conquistar lei fòrts romans.


text:
Lei Bauç
Lei Bauç (Lei Bauç de Provença e oficialament en francés dempuèi 1958 Les Baux-de-Provence) es una comuna provençala, en Provença, situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Coma o indica son nom, lo vilatge es quilhat au ras de bauç que marcan lei premiers còntrafòrts de la cadena deis Aupilhas. Lo vilatge es susplombat per un castelàs arroïnat, amb una vista bèla sus lei planas dau sud, vèrs Arle e Camarga.
Dau nom de la comuna es derivat lo mot de baucita.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1642, lo rei de França ofrís ais princes de Mónegue lo títol de "marqués dei Bauç" qu'es ancara encuei dins la titulatura oficiala dei princes o de seis eiretièrs.
En 1958, l'administracion francesa càmbia lo nom de la comuna en ié apondre de Provence.
Administracion[modificar | modificar la font]
Eraudica[modificar | modificar la font]
Leis armas dei Bauç se blasonan ansin : dau camp de gules cargat d'una estela de setze rais d'argent ; remembran la pretencion deis ancians senhors dei Bauç que se disián descendents dau rei mage Bautezar, guidat per l'estela.
Monument[modificar | modificar la font]
- Castèu dei Bauç : castèu fòrt que serviguèt mai d'un còp e sobretot durant lei Guèrras baucencas per la succession de Provença.
Literatura[modificar | modificar la font]
Lei Bauç son lo vilatge de Mirèlha de Frederic Mistral, que ne vòl far sa capitala:
Dei Bauç fariáu ma capitala!
Sus lo rocàs que uei rebala,
De nòu rebastiriáu nòste vièlh castelàs:
I apondriáu una torrèla
Qu'emé sa poncha blanquinèla
Ajonheguèsse leis estèlas!


text:
Bal deus Ardents
Lo Bal deus Ardents, escadut a París lo 28 de genèr de 1393, que ho un charivari hens la Cort de França qui s'acabè dab un incendi qui abambè quauques participants qui i morín. Lo quite rei, Carles VI de França, dejà conegut abans aquesta mauescaduda com d'ua santat mentau de las flacas, qu'i ho pregondament mercat e que perdó la rason après.
L'encausa de l'accident que ho la pega qui s'èran untats lo Rei e tres autes amics (dont Ivan de Fois, hilh bastard e aimat de Gaston Febus) entà desguisà's en òmis sauvatges qui s'abambè lèu e quasi simultaneament.


text:
alemand
Somari
Occitan
Etimologia
Del latin alamannus o alemannus (ligat a Alamans, ancian pòble germanic que son nom significava "totas las gents", segon Asinius Quadratus). Aqueste mot aleman venguèt mai tard alemant en francés ancian, e puèi alemand. Probablament passèt aital en occitan.
Prononciacion
[ale'man]
Adjectiu
alemand masculin, alemanda femenin
- Originari d'Alemanha.
Nom comun
alemand masculin, alemanda femenin
- Persona originària d'Alemanha
- m. Ling Lenga germanica presenta en Alemanha, en Austria e dins qualques estats vesins, oficiala dins los dos primièrs estats e generalament cooficiala dins los autres.
Derivats
Reviradas
Vejatz tanben
- Mots en alemand dins lo Wikiccionari
- alemand sus Wikipèdia


text:
Las Majofas
Las Majofas (Smultronstället del siu títol original suedés) es un filme del cineasta suèc n'Ingmar Bergman. Se ne recacèt un molon de prèmis e guerdons e se ne pòt afortir que foguèt de verai l'òbra aquela la primièra que se n'abastèt un tal nivèl de fama e renommada del siu autor en pel mond entièr.
N'es, a de mai, un filme pro clar pel siu contengut e pel sieu lengatge, e pas cap austèr, ermetic o dificil, coma ne poiràn èsser estats (ne seràn...) dequ'unes autres que i aguèt dins la filmografia d'en Bergman.
Somari
Sinòpsi[modificar | modificar la font]
Lo filme nos relata l'istòria e los sentiments de n'Isak Borg, un vièlh e egrègi professor mentre ne deu el anar dins la vila de Lund, al sud extrèm del país, per lai recaçar un prestigiós prèmi academic.
Se va trachar dins aicestre filme d'una viatjada tant dins l'espaci coma dins los sòmis, al brivent del siu debanar amai dels rescontres que fa son eròi.
Tot comença per una cachavièlha que lai lo podem veire sol dins una vila inconeguda amb relòtges sens agulhas.Un òme cai per sòl en tot se desconflar coma baudufla e un carri de mòrts ne batega contra un lampadari en tot se ne far tombar aital l'ataüc.
Una man s'agafa lo professor en lo se tirar cap a el que sobte ne reconeis coma èssent lo sieu lo caratge del mòrt.
Al sieu revelh, decidís de far lo viatge en veitura e pas cap en avion coma mai normal ne seriá, vista l'urgéncia amai la distància per far.
Decidís de se far acompanhar per la siá nòra Marianne, que la quita ela se ne prepausèt lo se menar ailaluènh.
Durant la viatjada, Marianna lo se va recastenar per la siá avarécia rapòrt al sieu filh mètge n'Evald.
Un desviament dins l'itinerari los se va menar cap a l'ostal onte l'Isak passèt vint ans amb los sieus nòu fraires e sòrres, que ne va lèu-lèu cabussar lo vielhet dils sieus sòmis.
entremièg sòmi e realitat[modificar | modificar la font]
Se torna veire la cosina Sara, qu'un tempsòt se n'enamorèt, a culir de majofas per l'oncle Aron. A taula doas sorretas bessonas çò ne contan d'aver vist lo cosin Sigfrid se potonejar la Sara que ploricosa se ne va.
Una autostopaira, que se reverta fòrça la Sara (na Bibi Andersson s'interprèta ambedós ròtles...) , li demanda passatge per ela e sos dos amics. O accèpta e se'n tornan partir mas al cap d'una estona, se n'encrosan amb una autra veitura que totun ne sortisson sens cap mal los dos passatgièrs, un parelh. Montan dins la veitura de Marianne mas a dich de tant se carpinhar li ne demandan que davalen lo vièlh professor e sa nòra.
d'encara mai luènh cap en rèire[modificar | modificar la font]
Sul sieu camin, se trapa l'ostal de la maire de n'Isak.
Après aver manjat e fach lo plen de l'auto, que los joves çò ne charrèron de l'existéncia o l'inexisténcia de Dieu, se n'estipulan l'Isak e Marianne d'anar veire la nonagenària.
Que li fa veire joguets e fòtos vièlhas en tot se ne plànher de la siá solesa malgrat lo nombre incresible de felens e rèirefelens qu'ela aguèt,e a.
Passada aquela visita pro brèva, còp e quilha se n' encaminan e l'Isak se ne torna acossomir... per cabussar dins una novèla cachavièlha onte Sara, jovenòta, li ne ditz qu'agache el lo siu caratge ja vièlhàs e que pro d'aviada ne va aver Isak de morir.
Chic après çò li'n ditz que s'esposarà lo Sigfrid.
L'Isak truca a la pòrta mas lo que ven per obrir es un vièlh professoràs que lo mena dins una sala onte lo s'interrèoga en tot contestar las siás responsas e li ne dire d' incompetent.Lo s'acusa puèi d'egoïsme e li n'infligís coma càstig la soletat.
Quand se ne desperta lo vièlh professor, çò li ne ditz a Marianne: Mòrt ne soi quitament se vivi encara.Na Marianne çò li'n torna que sas relacions amb lo marit son plan malaisidas e que ne vòl ges ela li donar lo filh qu'aiceste òc-ben-òc voldriá.
Se n'acaba enfins lo viatge qu'arriban a l'ostal d'Evald.
Es l'ora aprèp de la ceremonia de remesa del prèmi amb trompas e campanas amai un discors en latin...
Mentretant, ne va pensarnt Isak que va escriure l'experiéncia d'aicesta jornada, en tot sentir que quicòm dintre el ne cambièt.
Durant la serada, va ensajar de petaçar la nòra amb son filh.
Plan gentet amb la siá sirventa qu'arribèt a Lund en avion, se va acossomir coma un neninon en tot recordar los moments aüroses de l'enfantesa amb davant los uèlhs l'imatge dels sieus dos parents.
Generic[modificar | modificar la font]
còla tecnica[modificar | modificar la font]
- maquilhatge: Nils Nittel
Interprèts e personatges[modificar | modificar la font]
- Victor Sjöström : professor Isak Borg
- Ingrid Thulin : Marianne Borg
- Bibi Andersson: Sara
- Gunnar Björnstrand: Evald Borg
- Per Sjöstrand: Sigfrid Borg
- Gunnar Sjöberg: Alman
- Max von Sydow: Henrik Åkerman
- Lena Bergman: Kristina Borg, bessona de Birgitta Borg
- Julian Kindahl: Agda
- Folke Sundquist: Anders
- Björn Bjelfvenstam: Viktor
- Naima Wifstrand: la dòna Borg, maire de n'Isak
- Gertrud Fridh: Karin Borg, molhèr de n'Isak
- Sif Ruud: tanta Olga
- Gunnar Sjöberg: Sten Alman, l'examinator
- Åke Fridell: fringaire de Karin
- Yngve Nordwall: oncle Aron
- Gio Petré: Sigbritt Borg
- Gunnel Lindblom: Charlotta Borg
- Maud Hansson: Angelica Borg
- Ann-Marie Woiman: Eva Åkerman
- Eva Norée: Anna Borg
- Monica Ehrling: Brigitta Borg, bessona de Kristina Borg
...
Analisi[modificar | modificar la font]
Prèmis e guerdons[modificar | modificar la font]
victòrias[modificar | modificar la font]
- 1958: Os d'aur a la Berlinale
- 1958: Prèmi FIPRESCI a la Berlinale per en Victor Sjöström (carrièra & interpretacion)
- 1958: Prèmi de la critica a la Mòstra de Venècia del melhor filme
- 1959: Prèmi del Festival Internacional de Mar del Plata - Argentina a n' Ingmar Bergman
- 1959: Prèmi del Festival Internacional de Mar del Plata - Argentina al melhor actor per en Victor Sjöström
- 1959: Prèmi National Board of Review - Nòva York del melhor filme estrangièr
- 1959: Prèmi National Board of Review - Nòva York del melhor actor per en Victor Sjöström
- 1959: Prèmi Bodil - Danemarc del melhor filme europèu
- 1960: Riban d'argent del melhor filme estrangièr [1]
- 1963: Prèmi Kinema Jumpo del melhor filme estrangièr
nominacion[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Gasterosteiformes
Los Gasterosteifòrmes es un òrdre de peisses de nadarèlas raionadas inclusent un nombre de tipes familiars, demest los quals las espina-bècs, los peisses-tubes e los ipocamps. L'òrdre compren aperaquí 260 espècias gropadas en 11 familhas.
Dins los gasterosteifòrmes, lo pelvís es pas jamai ligat al cleithra dirèctament, e los òsses orbitosfenoïde e basisfenoïde del maxillar inferior son absents. Lo còrs es sovent en partida o complètament recobèrt de placas dermicas.
Los dos sosòrdres Gasterosteoidei e Syngnathoidei tanben son estats renjats coma dos òrdres pròches.
Somari
Lista de las familhas[modificar | modificar la font]
Sosòrdre dels Gasterosteoidei[modificar | modificar la font]
Sosòrdre Syngnathoidei[modificar | modificar la font]
- Pegasidae (pesolh de mar)
- Solenostomidae (peisses-tubes fantaumas)
- Syngnathidae (peisses-tubes e ipocamps)
- Indostomidae
- Aulostomidae (peisses trompetas)
- Fistulariidae (peisses cornet)
- Macroramphosidae (peisses becadas)
- Centriscidae (peisses cambaròtas)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia FishBase : òrdre Gasterosteiformes (en) (+traduction (fr))
- Referéncia FishBase : òrdre Syngnathiformes (en) (+traduction (fr))
- Referéncia Fauna Europaea : Gasterosteiformes (en)
- Referéncia ITIS : TSN 166361 Gasterosteiformes (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Gasterosteiformes (en)
- Referéncia NCBI : Gasterosteiformes (en)


text:
La Rivière-Saint-Sauveur
La Rivière-Saint-Sauveur es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat al nòrd-es del Calvados.
La commune est située au nord-est du Calvados.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
{{Image label|x= 5.39
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat es nascuda l'an 1831 de la reünion d'un masatge caseriu en dependent de Honfleur, lo Caseriu del Riu e del quartièr de la capèla Santa-Salvador-de detlos-Vasos précédemment partejada entre Crémanville e Ableville ; ledit Caseriu del Riu s'èra prèviament, en 1789, en lo moment de la creacion de las municipalitats francesas, prononciat per una independéncia per çò qu'es de Honfleur, situacion #que #demorar ne suspenes pendent mai de trenta ans[1].
La commune est née en 1831 de la réunion d'un hameau dépendant de Honfleur, le Hameau de la Rivière et du quartier de la chapelle Saint-Sauveur-des-Vases précédemment partagée entre Crémanville et Ableville ; ledit Hameau de la Rivière s'était préalablement, en 1789, lors de la création des communes françaises, prononcé pour une indépendance par rapport à Honfleur, situation qui demeura en suspens pendant plus de trente années[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Istòria del Riu-Sant-Salvador sul luòc oficial de la municipalitat, consultat lo 28 de julhet de 2012.
- ↑ Histoire de La Rivière-Saint-Sauveur sur le site officiel de la commune, consulté le 28 juillet 2012.
- Portal de Normandia
-
{{Comunas de|insee=14536


text:
Papir de Westcar
Lo Papir de Westcar qu'ei un document aquesit per ua certa Na Westcar qui l'auherí en 1838 a l'egiptològ aleman Karl Richard Lepsius. A la mort d'aqueth, lo papir que vadó proprietat deu Musèu Egiptologic de Berlin dab lo numèro 3033. La soa narracion que s'escad dens la cort deu faraon Khofo (Keòps en grèc) on lo son hilhs (enter o quaus lo futur faraon Khafrà) que'u condan hèitas d'autes còps. Ua partida importanta deu document que manca e que seré en vertat datat deu temps de l'invasion Icsòs (deu temps deu dusau periòde intermediari). Lo document non sembla pas gaire favorable au faraon Khofo pintrat com crudèu e legitimant la caduda de la soa dinastia (remplaçada per la Vau dinastia).
Las hèitas contadas que son:
- « Un prodigi deu temps deu faraon Djòser » ; non demora pas sonque la formula finau.
- « Un prodigi deu temps deu faraon Nebka o Lo conte de l'espós enganat » (qu'ei un conde deu princi e futur faraon Khafra) : L'esposa d'Obaoné qu'aima un òmi e que se'n va trobar lo son aimador dens lo jardin deu son espós. Lo jardinier que'n parla au marit qui he har un crocodil d'argela qui, un còp dens l'aiga que prenerà vita entà gahar l'aimador quan e's banhi. Atau qu'ac he, e, mes a hiu de l'istoèra, lo faraon Nekba que decida de cremar la hemna infidèu per la castigar.
- « Un prodigi deu temps deu faraon Seneferó , Condat peu princi Baofré : un còp èra qui la barca deu rei èra miada a la rama per beròias gojatas dont ua e he càder ua jòia. Qu'ei retrobat mercès au magician deu rei que he aubrí's las aigas (aquiu qu'avem un antecedent de l'istòria biblica de Moïses.
- Djedefhor, en lòc de condar quauque istoèra que hè viéner un magician qui tornar hicar lo cap a uns guits escapsats (a maugrat qui Khofo perpausosse en purmèr, d'escapsar, per l'experiència un presoèr) e que predit la vaduda d'un hilh de la prestessa de Ra (donc hilh de Ra) qui aubrirà ua navèra dinastia.


text:
Cerièra de Mai a écrit:Cal pas somiar…
Que pensi tanben qu'ar'aucasion d'ua "reforma" atau i ath cap de 800 ans de luta ne'ns van pas aufrir Occitania sus un plateu
Aquo dit, ath començar deras annadas 1990, que s'i parle de tornar batiar era region Mieidia-Pireneus en "Occitania centrau"
lucia a écrit:Mès seré tanben una obertura per la suprematia deu "copinage" e aquo se cau mauhisar
Be sei que n'ei pas eth ton cas, mes qu'ei un argument sovent avançat peths opausants, ara decentralizacion
Ne disi pas que ne pot pas existir mes qu'ei hera marginau per raport ath profieit que i a d'estar gavidat per si medish. De mes, qu'i vedi ua forma de neocolonialisme o de racisme latent dab era idea qu'eths "provinciaus" son incapables de's governar shens cader ens travers d'ua republica bananera dab copinatge, nepotisme o corrupcion generalizata. D'un aute costat, quan vedem eth niveu deths nostes elegits locaus, que'ns demandam a cops si ne vau pas mielher qu'eth poder sia luenh, luenh, luenh...
Lafontan a écrit:Enfin cap al regropament de regions, mèfi qu'avèm plan vist dins lo passat coma l'estat tracta las realitats culturalas dels territòris, donc vigiléncia e prepausicions son d'actualitat.
De segur. Sustot qu'ei probable qu'eth descopatge naveth, si descopatge naveth i a, sia motivat en partita per consideracions politicianas de corta vista : quin har perder aths socialistas eth quasi monopole qui an sus eras regions.
Com ac dises, que calera estar prest a har proposicions. Qu'ei tostemps mes aisit de pesar sus eth cors deras causas quan son deja en moviment.
Lafontan a écrit: Dins lo contexte social que s'anòncia es benlèu tanben lo moment de butar las regions a prener lors responsabilitats dins lo domèni social !
Oc, a condicion qu'ajan eths sous ta ac har. Ne'm brembi pas mes eth nom d'aquera ajuda sociau hicata per Estat ara carga deths departaments shens vertaderament autreja'n eths mejans en contrapartita, i qui miace de har explosar eths budets.


text:
París
París[1] (en francés Paris [paˈʀi]) es la capitala de França, forma una comuna e un departament (nº 75) e atanben es lo capluòc de la region de l'Illa de França.
Lo gentilici es parisenc -a.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Aquela ciutat es bastida sus una bloca de Sèina, al centre del Bacin Parisenc, entre los jonhents de Marna e de Sèina en amònt e Oise en aval.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de París ven del pòble gallés dels Parisii. Es la transformacion del latin Civitas Parisiorum (Ciutat dels Parisii), que remplacèt lo nom pus ancian de Lutetia (Lutècia).
París prenguèt son nom actual al sègle IV e venguèt la capitala del reiaume dels francs en 508 amb Clodovèu.
Los vikings que la sacmandegén ua purmèra vegada en 845 e que s'i tornèn d'autes còps dinc au Tractat de Saint-Clair-sur-Epte.
La dinastia deus capecians que preferí la vila d'Orleans com capitau e París non ronè pas crubar aqueth títol abans lo regnat Loís V (1108 - 1137).
A partir de 1163 que comencè la bastida de la catedrau de Nosta Dauna de París.
Monuments e luòcs toristics[modificar | modificar la font]
Bastiments e luòcs publics remarcables[modificar | modificar la font]
- Torre Eiffel
- Palais del Lovre
- Arc de Trionf de l'Étoile
- La Concergeria
- Los Fenis
- Panteon
- Plaça de la Concòrdia
- Colomna Vendoma
- La Bastilha
- Aliscamps
- Pònt Nòu
- Pònt Alexandre III
- Plaça del Tertre
- Arca de la Devesa
Bastiments religioses[modificar | modificar la font]
- Catedrala de Nòstra Dòna de París
- Basilica del Sacrat Còr
- Glèisa de la Magdalena
- Santa Capèla
- Abadiá de Sant German dels Prats
Musèus[modificar | modificar la font]
- Musèu del Lovre
- Centre Beaubourg (Centre Jòrdi Pompidor)
- Musèu Carnavalet
- Musèu d'Orsay
- Musèu de las Arts e dels Mestièrs
- Musèu Grevin
- Musèu del Cai Branly
Gratacèls[modificar | modificar la font]
- Torre Montparnasse (220 m)
- Torre Copola (187 m)
- Torre Gan (186 m)
- Torre Areva (184 m)
- Torre Societat Generala (167 m)
- Torre EDF (165 m)
- Ostalariá Concòrdia Lafaieta (137 m)
en pregit:
- Torre Farre (300 m) (2009-2012)
- Torre Generali (318 m) (2008-2011)
- Torre T1 (185 m) (2008)
- Torre Granite (184 m) (2008)


text:
Anastasio Somoza Debayle (1925-1980) militar e òme politic, foguèt president de Nicaragua entre 1967 e 1972, e entre 1974 e 1979. Coma comandant de la Guarda Nacionala, mantenguèt lo poder efectiu durant lo periòde entre 1972 e 1974. Foguèt lo darrièr membre de la familha Somoza qu'exerciguèt lo poder, après lo sieu paire e lo sieu fraire, una dinastia qu'aviá començat en 1936.
Foguèt lo segond filh de Anastasio Somoza García, que se venguèt lo president de Nicaragua en 1936. Lo mai jove dels Somozas foguèt educat en Florida e a Long Island abans de dintrar a l'Acadèmia Militar de West Point, ont se va graduar en 1946. L'an seguent, lo sieu paire lo nomenèt cap de la Garda Nacionala.
Après l'assassinat del paire en 1956, l'ainat dels Somozas, Luis Somoza Debayle, prenguèt la presidéncia. En 1967, après la mòrt del fraire, Anastasio Somoza foguèt elegit president pel primièr còp. Li calguèt daissar la carga lo 1972 perque la lei enebissiá la reeleccion immediata.
En decembre del meteis an, un tèrratrem devastèt la capitala, Managua, en daissant mai de dètz mila mòrts e practicament tota la vila destruida. Se decretèt la lei marciala e Somoza, coma cap de la Garda Nacionala, se venguèt lo dirigent de facto del país. Posteriorament, se descobriguèt que la familha Somoza s'èra apropriat de la màger part de l'ajuda internacionala porgida après lo tèrratrem.
Somoza foguèt pasmens reelegit President en 1974. A comptar d'aquel moment, quitament lo Glèisa Catolica començava a èsser contra el. A la fin de las annadas setanta, de grops defensors dels dreches umans denonciavan las violacions d'aqueles dreches comeses pel govèrn de Somoza. Lo supòrt als sandinistas creissiá per tot lo país. La guerrilha del FSLN lo va desrocar lo 17 de julhet de 1979 e li calguèt fugir a Miami. Foguèt assassinat l'an d'après a Asunción (Paraguai).


text:
Léhon
Léhon en galò; Lehon en breton ( Léhon en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
En la part orientala del departament dels Còstas-de Armor, Léhon se situa sulpic al sud de Dinan e constituissi una banlèga residenciala chic e pro facila d'aquela vila. Géographiquement, Se pòt distinguir lo bourg de Léhon d'una dotzena de caserius d'abitacions #que se son desvolopats sustot dempuèi la segonda mitat de la Modèl:S-. Lo bourg se tròba al extremitat es del pòble, #que çò canal de Ille-e-Rance ne constituissi la frontièra amb la vila vesina de Lanvallay. Aquel bourg de pichona talha a constituit de pichons ostals en pèira typiques, d'una abbatiale joncha a un ancian monastèri e als vestigis d'un castèl fòrt del Mièja Edat. Per schématiser, lo centre géographique de la municipalitat a ocupat per un bòsc e tot se tròba a l'entorn d'ancians luòcs-diches. Lo territòri del vilatge es fòrtament dénivelé entre la siá part oèst, mai anautita e es, la longitud del canal. Léhon Fa partida sièis Pichonas vilas de caractèr de Bretanha del departament.
Dans la partie orientale du département des Côtes-d'Armor, Léhon se situe aussitôt au sud de Dinan et constitue une banlieue résidentielle chic et assez aisée de cette ville. Géographiquement, on peut distinguer le bourg de Léhon d'une douzaine de hameaux d'habitations qui se sont développés surtout depuis la deuxième moitié du Modèl:S-. Le bourg se trouve à l'extrémité est du village, dont le canal d'Ille-et-Rance constitue la frontière avec la ville voisine de Lanvallay. Ce bourg de petite taille est constitué de petites maisons en pierre typiques, d'une abbatiale jointe à un ancien monastère et aux vestiges d'un château fort du Moyen Âge. Pour schématiser, le centre géographique de la commune est occupé par un bois et tout autour on trouve d'anciens lieux-dits. Le territoire du village est fortement dénivelé entre sa partie ouest, plus élevée et est, le long du canal. Léhon fait partie des six Petites cités de caractère de Bretagne du département.


text:
Calligrafia
Somari
Benvenguts al Wikilibre sus la calligrafia![modificar]
La calligrafia que significa escritura polida, del grèc kάλλoς kállos ("polit") et Ypάφeιv gráphein ("escriure"), es una art plan vièlha que son origina se pèrd temps enlà. Existisson divèrses estils de calligrafia; lo primièr mai simple, qu'es caracteristic de la calligrafia occidentala, consistís a escriure las letras amb de traches agradius per tal d'obtenir una escritura agradiva mentre que lo segond estil, caracteristic de la calligrafia orientala permet de representar de figuras divèrsas.
La debuta de la calligrafia[modificar]
A partir de l'aparicion de l'escritura, l'art de formar las letras se melhorèt e nasquèt aital una art de la representacion escripturala que dins qualques civilizacions venguèt una forma d'expression e d'art. Es a partir d'aquelas evolucions que los alfabets de las divèrsas lengas de l'epòca cambièron per venir dapasset los alfabets que coneissèm ara.
La calligrafia chinesa[modificar]
La calligrafia chinesa es una de las mai ancianas. Lo costat estetic de l'escritura es inerent a l'emplec d'ideogramas que barrejan efectivitat e estetica.
La calligrafia occidentala[modificar]
La calligrafia occidentala es probable una de las calligrafias mens trabalhadas ja que la foncion comunicacionala es l'aspècte mai important de l'escritura. Pasmens es gràcias a las recèrcas que se son obtengudas las divèrsas
La calligrafia araba[modificar]
Es aquesta una de las calligrafias mai trabalhadas e artisticas ja que permet de bastir a partir de l'escritura tota mena de figura. Aqueste trabalh sus l'escritura se compren melhor se


text:
Supernòva
Una supernòva es una explosion estelara que desliura un quantitat energia superiora a la d'una nòva. Correspond a la darrièra etapa de l'evolucion d'unas estelas (estelas binàrias, e estelas massisas). Durant aquesta etapa, la luminositat de l'estela pòt aumentar dins un factor de 108.
Les supernòvas dònan luòc a d'emissions de radiacions electromagneticas intensas que pòdon durar maites meses. Se caracterizan per una rapida aumentacion d'intensitat fins a aténher un pic, e aprés descreisson en luminositat d'un biais mai o mens suau fins a desaparéisser completament. L'explosion de radiacions extemament luminosa, embandís fòrça material estellar a una velocitat de mai de 30000km/s (10% de la velocitat de la lutz), en provocar una onda de tust[1] dins lo mitan interstellar a l'entorn. Aquela onda de tust espandís una granda quantitat de matèria jos forma de de gas e de posca nomenat un remanent de supernòva. Las Supernòvas constituisson d'importantas fonts galacticas potencialas d'ondas gravitacionalas.[2] Una granda proporcion dels rais cosmics primaris ven de las supernòvas.[3]
Las supernòvas pòdon èsser generadas de doas faiçons: siá per un subte realucatge de la fusion nucleara dins una estela degenerada; o per esboldrament gravitacional del còr d'una estela massisa. Dins lo primièr cas, una nana blanca degenerada pòt aver acomolat pro de material d'una estela sòrre, siá per acrecion, siá per fusion, per aumentacion la temperatura de son còr, aviant l'ignicion de la fusion del carbòni, que provocarà la fusion nucleara, desorganizant completament l'estela. Dins segond cas, lo còr de l'estela massisa pòt subte subir un esboldrament gravitacional, desliurant una energia potenciala gravitacionala capable de crear una explosion de supernòva. La darrièra supernòva fintada directament dins la Via Lactèa foguèt l'estela de Kepler de 1604 (SN 1604); fòra la Via Lactèa, los remanants de doas supernòvas pus recentas foguèron agachats dempuèi.[4] Las observacions d'autras galaxias indican que las supernòvas apareisson en mejana aperaquí tres còps lo sègle dins la Via Lactèa.[5] Las supernòvas tenon un ròtle significatiu en enrequesir lo mitan interstellar en elements quimics.[6] En mai la propagacion de las ondas de tust eissidas de las explosions de supernòvas pòdon contribuir a la formacion d'estelas nòvas.[7]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (2008) Supernova Shock Breakout from a Red Supergiant 321, 223–226. DOI:10.1126/science.1160456.
- ↑ (2012) Core-Collapse Supernovae, Neutrinos, and Gravitational Waves 235, 381. DOI:10.1016/j.nuclphysbps.2013.04.036.
- ↑ (2013) Detection of the Characteristic Pion-Decay Signature in Supernova Remnants 339, 807–11. DOI:10.1126/science.1231160.
- ↑ (2008) The Youngest Galactic Supernova Remnant: G1.9+0.3 680, L41–L44. DOI:10.1086/589570.
- ↑ (2013) Observing the Next Galactic Supernova 778, 164. DOI:10.1088/0004-637X/778/2/164.
- ↑ Whittet, Doug C. B. (2003). Dust in the Galactic Environment. CRC Press, 45–46. ISBN 0-7503-0624-6.
- ↑ Boss, A. P. (2008). Simultaneous Triggered Collapse of the Presolar Dense Cloud Core and Injection of Short-Lived Radioisotopes by a Supernova Shock Wave 686, L119–L122. DOI:10.1086/593057.


text:
Jooble vous permet d'accéder en 1 clic à toutes les offres d'emploi en France.en savoir plus
Emploi Canton de Le Mas-d'Agenais, Job Canton de Le Mas-d'Agenais
Les offres d'emploi populaires en Canton de Le Mas-d'Agenais
aide Canton de Le Mas-d'Agenais
assistante Canton de Le Mas-d'Agenais
chef Canton de Le Mas-d'Agenais
chercher Canton de Le Mas-d'Agenais
secrétaire Canton de Le Mas-d'Agenais
administratif Canton de Le Mas-d'Agenais
agence Canton de Le Mas-d'Agenais
aide domicile Canton de Le Mas-d'Agenais
animateur Canton de Le Mas-d'Agenais
ans Canton de Le Mas-d'Agenais
assistant administratif Canton de Le Mas-d'Agenais
assistant commercial Canton de Le Mas-d'Agenais
assistant recherche Canton de Le Mas-d'Agenais
atypique Canton de Le Mas-d'Agenais
babysitter Canton de Le Mas-d'Agenais
bebe Canton de Le Mas-d'Agenais
cadre Canton de Le Mas-d'Agenais
cdi Canton de Le Mas-d'Agenais
cea Canton de Le Mas-d'Agenais
chargé Canton de Le Mas-d'Agenais
chargé communication Canton de Le Mas-d'Agenais
chef de rang Canton de Le Mas-d'Agenais
chef secteur Canton de Le Mas-d'Agenais
contrat Canton de Le Mas-d'Agenais
controle Canton de Le Mas-d'Agenais
controle gestion Canton de Le Mas-d'Agenais
création Canton de Le Mas-d'Agenais
développement Canton de Le Mas-d'Agenais
direct Canton de Le Mas-d'Agenais
directeur Canton de Le Mas-d'Agenais
domicile Canton de Le Mas-d'Agenais
enfants Canton de Le Mas-d'Agenais
entreprise Canton de Le Mas-d'Agenais
environnement Canton de Le Mas-d'Agenais
études Canton de Le Mas-d'Agenais
étudiant Canton de Le Mas-d'Agenais
exploitation Canton de Le Mas-d'Agenais
fruit Canton de Le Mas-d'Agenais
fruits legumes Canton de Le Mas-d'Agenais
garde Canton de Le Mas-d'Agenais
garde d'enfant Canton de Le Mas-d'Agenais
gendarme Canton de Le Mas-d'Agenais
gestion Canton de Le Mas-d'Agenais
groupe Canton de Le Mas-d'Agenais
guide Canton de Le Mas-d'Agenais
industriel Canton de Le Mas-d'Agenais
laser Canton de Le Mas-d'Agenais
machiniste Canton de Le Mas-d'Agenais
marché Canton de Le Mas-d'Agenais
maternelle Canton de Le Mas-d'Agenais
ménage Canton de Le Mas-d'Agenais
methodes Canton de Le Mas-d'Agenais
mini Canton de Le Mas-d'Agenais
nounou Canton de Le Mas-d'Agenais
nounou domicile Canton de Le Mas-d'Agenais
nuit Canton de Le Mas-d'Agenais
office Canton de Le Mas-d'Agenais
particulier Canton de Le Mas-d'Agenais
partiel Canton de Le Mas-d'Agenais
pilote Canton de Le Mas-d'Agenais
plateforme Canton de Le Mas-d'Agenais
pompier Canton de Le Mas-d'Agenais
poste Canton de Le Mas-d'Agenais
preparateur Canton de Le Mas-d'Agenais
production Canton de Le Mas-d'Agenais
produit Canton de Le Mas-d'Agenais
programmation Canton de Le Mas-d'Agenais
qualité Canton de Le Mas-d'Agenais
receptioniste Canton de Le Mas-d'Agenais
réceptionniste Canton de Le Mas-d'Agenais
recherche Canton de Le Mas-d'Agenais
recrute Canton de Le Mas-d'Agenais
regional Canton de Le Mas-d'Agenais
reseau Canton de Le Mas-d'Agenais
responsable Canton de Le Mas-d'Agenais
responsable logistique Canton de Le Mas-d'Agenais
routier Canton de Le Mas-d'Agenais
saint Canton de Le Mas-d'Agenais
scolaire Canton de Le Mas-d'Agenais
secretariat Canton de Le Mas-d'Agenais
secteur Canton de Le Mas-d'Agenais
sécurité Canton de Le Mas-d'Agenais
sécurité environnement Canton de Le Mas-d'Agenais
semaine Canton de Le Mas-d'Agenais
service Canton de Le Mas-d'Agenais
site Canton de Le Mas-d'Agenais
social Canton de Le Mas-d'Agenais
soir Canton de Le Mas-d'Agenais
stage Canton de Le Mas-d'Agenais
stage assistant Canton de Le Mas-d'Agenais
stagiaire Canton de Le Mas-d'Agenais
support Canton de Le Mas-d'Agenais
technique Canton de Le Mas-d'Agenais
temps Canton de Le Mas-d'Agenais
temps partiel Canton de Le Mas-d'Agenais
temps plein Canton de Le Mas-d'Agenais
transport logistique Canton de Le Mas-d'Agenais
vacances Canton de Le Mas-d'Agenais
vie Canton de Le Mas-d'Agenais
Recherche d'emploi par ville Canton de Le Mas-d'Agenais
emploi Le Mas-d'Agenais, 47430
emploi Fourques-sur-Garonne, 77160


text:
Lido
Lo Lido (plurial ; lidi) es lo nom donat a la formacion geologica arenenca fòrça alongada que tanca la lòna de Venècia; per extension lo mot s'emplec per tot litoral tancant una lòna.
Tanben en Itàlia, lo tèrme lido indica tanben una plaja d'arena mai sovent equipada d'establiments balnearis[1] . Associat a una frazione o a un quartièr, ven un toponim coma lo Lido d'Òstia, lo Lido de Camaiore o los Lidi di Comacchio.
Lo Lido, en Serbia, designa una plaja situada sul Danubi, dins la municipalitat de Zemun e sul territòri de la vila de Belgrad.
Autres[modificar | modificar la font]
- Lo Lido es un cabaret celèbre de París.
- Lo Lido es una escòla de circ de Tolosa.
- Lo Lido es un mercat de libres a Fès.
- La Gara del Lido es gara dels TER Corseg, situada sus la comuna de Calvi.


text:
Messatge d'Arecibo
Lo messatge d'Arecibo es un messatge de ràdio enviat per l'espaci dempuèi lo radiotelescòpi d'Arecibo lo 16 de novembre del 1974 per remembrar la remodelacion del radiotelescòpi. Lo messatge aviá una longor de 1679 bits e foguèt enviat cap a l'estelum M13 (Grand estelum d'Ercules) que se tròba a 25 000 annadas lutz e consistís en 1679 nombres binaris. Conten d'informacions sus la situacion del Sistèma Solar, de la planeta nòstra e de l'èsser uman. Lo messatge foguèt dessenhat per Frank Drake, Carl Sagan e d'autres.
L'an 1679 foguèt causit perque aquel millesim es lo producte de dos nombres primièrs e alara se pòt compausar pas qu'amb 23 linhas e 73 colomnas o 23 colomnas e 73 linhas, de biais qu'aquel que legirà poirà organizar las donadas en forma de quadrilatèr. L'informacion organizada de la primièra mena generava pas cap de tipe d'informacion coerent, mas de la segonda conten d'informacion sus la Tèrra e l'espècia umana.
Legit d'esquèrra a drecha (l'imatge d'aquel article es inversat al respècte del messatge original), presenta los mombre d'un a detz, los numeros atomics de l'idrogèn, carbòni, nitrogèn, oxigèn e fosfòr (compausants de l'ADN de l'homo sapiens, l'espècia qu'envia lo messatge); las formulas dels sucres e basas dins los nucleotids de l'ADN; Lo nombre de nucleotids dins l'ADN e son estructura elicoïdala dobla; la siloeta d'un èsser uman e sa nautor; la populacion de la Tèrra; nòstre Sistèma Solar; e un imatge del radiotelescòpi d'Arecibo amb son diamètre.
Denat que lo messatge viatjarà pendent 25 000 ans per arribar a sa destinacion (e benlèu 25 000 de mai per la responsa), Lo messatge d'Arecibo es mai una demostracion de las possibilitats tecnologicas umanas qu'una temptativa reala d'establir una comunicacion amb los extraterrèstres.
Somari
Explicacion[modificar | modificar la font]
Nombres[modificar | modificar la font]
La primièra "linha" del messatge a los nombres de 1 a 10 escrichs en format binari.
Legissent d'esquèrra a drecha, los nombres 1 a 10 apareisson en format binari (la linha del bas mòstra la posicion verticala de cada nombre).
Quitament en coneissent le sistèma binari, lo codatge dels nombres pareis pas totalament evident, a causa del biais que foguèron escrichs. Per legir los sièis primièrs nombres, en ignorant la linha del bas, los cal legir ne prenent los tres nombres binaris del naut cap al bas. Los nombres 8, 9 e 10 son un pauc diferents perque compòrtan una autre colomna, a la drecha de la primièra.
Compausanta de l'ADN[modificar | modificar la font]
Los nombres 1,6 ,7 ,8 e 15 representan respectivament l'idrogèn (H), lo carbòni (C), l'azòt (N), l'oxigèn (O) e le fosfòr (P). Sont los elements que constisson l'ADN.
Nucleotids[modificar | modificar la font]
Desoxiribòsa C5OH7, Adenina C5H4N5, Timina C5H5N2O2, Desoxiribòsa C5OH7
Desoxiribòsa C5OH7, Citosina C4H4N3O, Guanina C5H4N5O, Desoxiribòsa C5OH7
Dobla eliç[modificar | modificar la font]
Dobla eliç de l'ADN (la barra verticala representa lo nombre de nucleotids)
Umanitat[modificar | modificar la font]
L’element al centre representa un Òme. L’element a l'esquèrra la talha mejana d’un òme: 1764 mm. Aquò correspond al nombre binari 14 escrich orizontalament multipliat per la longor d’onda del messatge: 126 mm). L’element sus la drecha correspond a la populacion umana en 1974 encodada en 32 bits siá 4 292 853 750.
Planetas[modificar | modificar la font]
Lo Sistèma Solar: lo Solelh, Mercuri, Vènus, Tèrra (decalada per mostrar d'ont ven lo messatge), Mart, Jupitèr, Saturne, Uranus, Neptun e tanben Pluton (alara considerada coma planeta).
Telescòpi[modificar | modificar la font]
La darrièra partida representa lo radiotelescòpi d’Arecibo amb son diamètre (2 430 multiplicat per la longor d’onda, çò que dona 306,18 m).
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Programa Voyager
- Voyager 1
- Voyager 2
- Pioneer 10
- Pioneer 11
- Placa de la Pioneer
- Disc d'or de les Voyager
- SETI
- Sonda espaciala
- Exploracion espaciala


text:
Jean-Baptiste de Lamarck
Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet, cavalièr de Lamarck (1èr d'agost de 1744, Bazentin, Somme–18 de decembre de 1829, París) foguèt un biologista francés.
Seguiguèt d'estudis al collègi dels Jesuistas d'Amians de 1755 a 1759 abans de començar una carrièra militara en 1761 jol nom de Cavalièr de Saint-Martin. Venguèt oficièr sul camp de batalha de Villingshausen lo 16 de julhet de la meteissa annada.
Passèt mantuna annada a establir una classificacion rasonada dels animals invertebrats.
Dos obratges li permeton d'èsser considerat coma lo fondator de las teorias de la generacion espontanèa e del transformisme, formant lo lamarckisme : Philosophie zoologique (1809) e Histoire naturelle des animaux sans vertèbres (1815-1822).


text:
Re: passion d'un costat, pichon comèrci de l'aute
- From: Eole
- Date: Tue, 14 Feb 2006 21:14:19 +0100
Bròc wrote:
Ei l'impression que n'i a que faun de trabalh per lor lenga (li
Bretons)
e d'autri que faun de profièit sobre l'esquina dis aparaires de la
lenga (de comerçants occitans, o que t'ho faun creire)
E tu, quin tribalh hès entà la toa lenga, praubòt?
.
- Follow-Ups:
- References:
- Prev by Date: Re: jocs olimpics
- Next by Date: Re: Repais de sosten ta un presoner occitan : Robert Arricau
- Previous by thread: Re: passion d'un costat, pichon comèrci de l'aute
- Next by thread: Re: passion d'un costat, pichon comèrci de l'aute
- Index(es):


text:
Napalm
Lo napalm es una substància quimica incendiària inventada en 1942 e destinada a d'utilizacions militaras. Se compausa d'una mescla d'agents gelificants e d'esséncia o de derivat dau petròli. Fuguèt desvolopat en 1942 dins un laboratòri secret de l'Universitat de Harvard en Massachusetts ais Estats Units, per una còla dirigida peu quimist Louis Fieser.[1] Fuguèt inicialament utilizat còntra de bastiments mai d'usatges antipersonaus se desvolopèron rapidament en causa de sa capacitat de pegar a la pèu. Fuguèt emplegat d'en premier sul teatre europèu pendent la Segonda Guèrra Mondiala; es estat utilizat intensivament pendent leis atacas incendiàrias de l'US Air Force contre lei vilas japonesas dins la guèrra dau Pacific. Conoguèt puèi un usatge fòrça important, especialament en Indochina per lei Francés puei per leis Estatsunidencs.
Lo nom de "Napalm" es una combinason deis noms de dos constituents deis agents gelificants: l'acid naftenic e l'acid palmitic.
En 1980, lei Nacions Unidas declarèron l'utilizacion de gel de Napalm contre lei concentracions de populacions civilas coma crim de guèrra.


text:
Cristóbal de Virués
Cristóbal de Virués o lo Capitan Virués (en catalan : Cristòfor de Virués - Valéncia, 1550 e 1609/1614 ?) que ho un escrivan, poeta e autor dramatic valencian de lenga castelhana deu Sègle d'Aur e tanben un òme d'armas que participè a la Batalha de Lepanta e que pelegè a Milan aban de se retirar de l'armada en 1686 dens la soa ciutat nadau (dab lo reng de capitan) e d'entamenar, atau, ua carrièra d'escrivan.
Èra hiu d'un mètgeo riginari de Medina de Rioseco, en Castelha; que s'installè a Valéncia.
La soas òbras principalas que son El Monserrate (1687) e la soas tragedias La Gran Semiramis, La Cruel Casandra, Atila furioso, La Infelice Marcela e Elisa Dido.


text:
Galaxia nana
Una galaxia nana es una galaxia pichona compausada d'aperaquí 10 miliards d'estelas. Aquelei galaxias orbitan generalament a l'entorn dei galaxias pus importantas (galaxias espiralas, lenticularas ò ellipticas). Presentan de formas e d'estructuras diferentas que lei pus frequentas son lei galaxias nanas ellipticas, lei galaxias nanas irregularas e lei galaxias nanas espiralas.
Liames intèrnes[modificar | modificar la font]
- Classificacion dei galaxias.
- Galaxia ellipitica.
- Galaxia espirala.
- Galaxia espirala barrada.
- Galaxia irregulara.
- Galaxia lenticulara.


text:
Òme de las cavèrnas
Er òme des baumes o troglodita qu'ei un caractièr basat en conceptes plan estenguts sus era forma ena quau viuiuen es òmes preïstorics, coma héien e coma semblauen. Eth concepte òme des balmes, soent parla der Òme de Neandertal e eth sòn origen ei era assumpcion sus er hét que i a ua clara associacion enter es òmes més ancians e es balmes pr'amor qu'aguesti pintauen enes mateishes.
Es òmes des balmes tamben an sigut descrichs demorant dab dinosaures ena cultura popular maugrat qu'es dinosaures s'escandiren hé 65 milions d'annades, en eth fin deth periode deth Cretacèu e s'escandiren milions d'annades auans deth neishement dera especia umana. Un d'aguests retrats des òmes des balmes més ancians ei un hét per D.W.Griffith en Força Bruta (Brute Force), ua pellicula héta sus òmes e dinosaures. Siguec héta en 1914 més tamben i a exemples més moderns enes bandes dessenhades e series de TV coma Es Trucapèires (The Flintsones).
Dieta[modificar | modificar la font]
Es òmes des balmes minjauen de tot: notzes, selimanes, cideres, carn e cereals.
Era base der arquetipe[modificar | modificar la font]
Es òmes des balmes eren òmes sauvatges que demorauen ena iconografia europea e africana pendent segles. Ena Edat Mejana aguesti creatures eren diboishades en er art e ena literatura dab barba e caperats de pèu e tot soent dab achadors e abitances en balmes. Es òmes sauvatges eren diboishats luenh dera civilizacion e se durbiguec un debat sus se eren més òmes o més animaus.
Es òmes des balmes portauen pèths d'animaus e pèires o achadors de pèira e èren intelligents e agressius. Era imatge d'aguesti òmes an eth sòn origen en er hét qu'es balmes èren er loch on se héien pintures rituaus e se trapauen otís de cultures preïstoriques. Totun, açò tamben mostra eth grad de preservacion des balmes pendent millenis coma estatjeres naturaus. Expressions coma demora en ua tuta ei més ben ua metafora cultural tà un uman modern qu'atau descriu era grana ignorancia d'aguest òme preïstoric.
Estereotipes ena cultura[modificar | modificar la font]
En eth libe Eth món perdut (1912) (The Lost World) de Sir Arthur Conan Doyle es òmes simi són descriches en ua batesta dab òmes moderns. Edgar Rice Burroughs adaptéc aguesta idia tà Era terra dublidada peth temps (1918) (The Land that Time Forgot). Eth genre de pellicules sus òmes preïstorics neishia dab Era genesi der Òme (Man's genesis) (1912) de D.W.Griffith. Aguesta, inspiréc Charlie Chaplin ena pellicula satirica Eth sòn passat preïstoric (1914) (His Prehistoric Past), atau coma Força Bruta (1914) (Brute Force), Er òmes deres balmes (1912) (The Cave Man) e dempús Er Òme dera tuta (The Cave Man) (1934).
En aguestes descripcions es caractièrs de Griffith poden pas parlar e utilizen branques e pèires coma armes pendent qu'er eroi d' Er òme dera Tuta ei ua figura tipe Tarzan que luta contra es dinosaures.
Es estereotipes sus es òmes an sigut tostemps descriches dab vestiots héts de pèus d'animaus portats sus ua espatla e grans achadors de pèira.
Ua imatge en es media[modificar | modificar la font]
Ena ficcion, quan aguesta ei sonque tà hér ua satira o coma pur esvagament, es òmes des tutes son soent descriches coma contemporanèus des dinosaures, un hét negat pera evidencia archeologica e paleontologica. Atau, es dinosaures demoraren e s'escandiren hé 65 milions d'annades. En aquera epoca es primats eran pas encara vaduts.
Ena cultura popular, es bandes dessenhades de B.C. Alley Oop e tamben The Far side atau coma Gogs descriu es òmes des tutes atau (Larson ena sua Preïstoria deth costat més luenh (The Prehistory of the Far Side) conhesséc: "O pair, e diboishat òmes e dinosaures en eth madeish diboish demorant amassa".
Es Trucapèires (The flintstones) ua sèrie tà ríder descriu es trucapèires (1950-1960) que demoren no pas en tutes més en beths ostaus rurals (ranches) que suggereishen tutes e mobles de pèira.
Es estereotips des òmes des balmes se poden véder soent ena TV en spots coma es de Minute Maid e Geiko.


text:
Pila-Canale
Pila è Canali en còrs (Pila-Canale en francés) es una comuna corsa, situada dins lo departament de Corsega del Sud e la region de Corsega.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pila-Canale a situat a 400 m d'altitud a lo-dessus de la vallée del Taravo. Lo vilatge a bastit en pendent e se situa a unitat|30|km}} de Propriano e a unitat|35|km {{}} de Aiacciu.
Pila-Canale est situé à 400 m d'altitude au-dessus de la vallée du Taravo. Le village est bâti en pente et se situe à 30 km de Propriano et à 35 km d'Ajaccio.


text:
Chipre
Chipre (en grèc Kύπpoς = Kypros, en turc Kıbrıs) es un país insular de l'Euròpa de l'Èst o de l'Asia de l'Oèst, dins la Mediterranèa Orientala. Tota l'illa forma un estat dempuèi 1960, nomenat Republica de Chipre, ont las lengas oficialas son lo grèc e lo turc. Mas dempuèi 1974 la partida nòrd es ocupada per Turquia que i a creat un estat non reconegut per la comunitat internacionala, sonat Republica Turca de Chipre del Nòrd.
La capitala es Nicosia.
Lo gentilici es chipriòta.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
L'Antiquitat[modificar | modificar la font]
L'illa foguèt poblada per d'èssers umans entre lo millenari XI e lo millenari IX av. JC. A partir de 2 500 av. JC, foguèt integrada ai rets marchands de Mediterranèa Occidentala gràcias a seis exportacions de coire e de fusta. Au sègle XV av. JC, apareguèron una cultura e una escritura pròprias que foguèron rapidament influenciada per la civilizacion micenèa.
Durament tocada per lei Pòbles de la Mar a la fin dau sègle XIII av. JC, Chipre foguèt colonizada per de Micenèus que restaurèron rapidament la prosperitat de l'illa. Pasmens, après una tiera de catastròfas naturalas e un declin dau comèrci maritim, plusors vilas foguèron abandonadas dins lo corrent dau sègle XI. Aqueu periòde malaisat durèt fins au sègle IX av. JC. Entraïnèt la fragmentacion de l'illa entre un desenau de reiaumes rivaus e veguèt l'arribada de Fenicians.
Chipre demorèt devesida e sota l'influéncia dei dinastias dau continent (assiriana, egipcianas ò pèrsas) fins a sa conquista per la dinastia dei Ptolemèus a la fin dau sègle IV av. JC. Dirigida per un governador, l'illa venguèt mai d'un còp un reiaume distint d'Egipte ente 163 e 50 av. JC. Après la conquista d'Egipte per lei Romans, foguèt restacada a Cilícia avans de venir una província senatoriala.
De l'Edat Mejana a l'independéncia[modificar | modificar la font]
Après la division de l'Empèri Roman, l'illa faguèt partida de l'Empèri Bizantin. En 688, leis Arabes i desbarquèron e un compromés arabobizantin establiguèt una gestion comuna de l'illa. Leis Arabes èran en carga deis afaires politics, fiscaus e militars e lei Bizantins dei questions religiosas e administrativas. Lei revenguts èran partejats d'un biais egau entre lei dos partits. Aquela mena de condominium durèt fins au declin dei Abbassidas e a la reconquista totala de l'illa per Nicèfor II Focas (963-969) en 965.
Aprofichant lei guèrras civilas que tocavan regularament l'Empèri Bizantin, l'illa venguèt pauc a pauc de facto independenta. En 1192, durant la Tresena Crosada, foguèt conquistada per lo rèi anglés Ricard Còr de Lion (1189-1199). La vendèt ai Templiers que la vendèron a son torn en 1192 a Gui de Lusinhan. Lo Reiaume crosat de Chipre venguèt alora lo successor dau reiaume de Jerusalèm. Existiguèt fins a la cession de l'illa per lei Lusinhan a la Republica de Venècia en 1489.
Leis Otomans ataquèron e conquistèron l'illa en 1570-1571. I establiguèron de colons turcs e l'administrèron fins a 1878. D'efèct, aquela annada, l'Empèri, en dificultat financiera, deguèt cedir lo contraròtle efectiu de l'illa ai Britanics. Lo Reiaume Unit l'utilizèt coma basa estrategica lòng de la rota vèrs leis Índias. L'annexèt en 1914 en aprofichant la declaracion de guèrra turca. En 1925, l'illa venguèt oficialament una colonia de la Corona e Londres reprimiguèt una revòuta, sostengud per la Glèisa Ortodoxa, en favor de l'union ambé Grècia en 1931.
De trèbols apareguèron tornarmai après la Segonda Guèrra Mondiala. A partir de 1955, una organizacion terrorista dirigida per lo coronèu Gheórghios Ghrivas comencèt d'atacar lei Britanics (sostenguts per leis abitants turcofòns). L'annada seguenta, l'arquevesque de Nicosia Makarios III foguèt desportat en 1956 en causa de son sostèn a la causa grèga. Pasmens, leis Estats Units comencèron de far pression per trobar un acòrd susceptible d'amaisar lei tensions entre tres membres de l'OTAN. Ansin, en 1959, un acòrd organizèt la creacion d'un estat independent assegurant la defensa deis interès dei doas comunautats amb un president grèc, un vice-president turc, sèt ministres grècs e tres ministres turcs. De son caire, lei Britanics gardèron lo contraròtle de doas basas au sud-èst de l'illa.
L'independéncia[modificar | modificar la font]
Après l'independéncia, Makarios III foguèt elegit a la presidéncia de la Republica de Chipre en 1960. Rapidament, de tensions opausèron lei comunautats grèga, fòrça favorabla a l'union ambé Grècia, e turca. Pasmens, après lo còp militar de 1967 en Grècia, Makarios s'alunchèt d'Atenas. Puei, en julhet de 1974, reclamèt la partença deis oficiers grècs qu'enquadravan la garda nacionala chipriòta. Aquò entraïnèt un còp d'estat lo 15 de julhet. Cinc jorns pus tard, de tropas turcas desbarcavan dins lo nòrd de l'illa. N'ocupèron lo tèrç nòrd fins a la conclusion d'una alta-au-fuòc lo 18 d'aost. Aqueu partiment de Chipre entraïnèt un desplaçament important deis abitants. Lei turcofòns migrèron vèrs lo nòrd onte una Republica Turca de Chipre dau Nòrd (RTCN) foguèt proclamada en 1983 e leis abitants d'origina grèga se refugièron vèrs lo sud.
Après aquela guèrra, lo sud de l'illa se raprochèt deis Occidentaus. Per desvolopar son economia, venguèt un paradís fiscau e negocièt son intrada au sen de l'Union Europèa. En revènge, la RTCN, unicament reconeguda per Turquia, foguèt victima de son isolament e demorèt una region paura e pauc desvolopada. Ankara i encoratjèt una politica de colonizacion turca ambé l'installacion de Turcs originaris d'Anatolia. En 2003, dins l'encastre de l'adesion de la partida sud a l'Union Europèa, un plan de reïunificacion foguèt prepausada. Acceptat au nòrd, foguèt largament refusat per leis abitants dau sud.
La Republica de Chipre intrèt au sen de l'UE en 2004 e adoptèt l'èuro en 2008. Pasmens, la meteissa annada, lo país foguèt durament tocat per la crisi economica de 2008. Entraïnèt l'afondrament dau sector financier. Per resòuvre la situacion, leis autoritats de l'UE impausèron un plan d'austeritat drastic ambé de reformas prefondas dau sistèma bancari e un prelèvament de sòus sus lei depaus de mai de 100 000 èuros. De mai, lo govèrn chipriòt foguèt tanben obligat d'adoptar una legislacion per luchar còntra la frauda fiscala. Dins aquò, en 2015, la situacion economica de l'illa èra totjorn fòrça marrida.


text:
Howard Phillips Lovecraft
Howard Phillips Lovecraft, naissut lo 20 d'avost de 1890 e mòrt lo 15 de març de 1937, es un escriveire deis Estats Units d'America conoissut per sei racòntes orrifics, fantastics e de sciéncia-ficcion.
Sei sòrgas d'inspiracion, tant coma sei creacions, son relativas a l'orror cosmic, a l'idèia segon la quala l'òme non pòu comprene la vida e que l'Univèrs li es pregondament estranh. Aquelei que rasonan a-de-bòn, coma sei personatges, meton sempre en dangier sa ment.
Lovecraft es particularament conoissut per aguet fabregat lo mite de Cthulhu , emai s'empleguèt jamai aquesta expression, que parlava mièlhs de Panteon Negre per definir l'ensems de seis òbras que se debanan dins d'aquel univèrs.


text:
Sardana
La sardana es una mena de dança tipicament catalana. Aqueste nom se pòt referir tant a la dança coma a la musica.
Es una dança de grop que se dança en ronda, que los dançaires se prenon per las mans, s'es possible en alternància òme-femna-òme-femna... en agachar totes lo centre del cercle.
Existisson dos estils principals, la sardana corta originala e una varianta mai modèrna, la sardana longa, qu'es actualament la mai populara. Dins los concorses e exibicions se dançan la sardana de lluïment, la sardana revessa e la sardana de germanor (de frairetat).
Degun sap pas quand apareguèt la sardana, pasmens es plan populara dempuèi lo sègle XVI. D'unes expèrts se pensan que la sardana auriá a l'entorn de dos mil ans, pr'aquò aquelas teorias son pas gaire fondamentadas.
La musica de la sardana es interpretada per una cobla o banda, que presentan dotze instruments que son jogats per onze musicians. Quatre d'aquestes instruments (la tenòra, lotible, lo flabiol e lo tamborin) son d'instruments tipicament catalans (que d'unes tanben se pòdon rescontrar en Occitània) mentre que los autres son mai convencionals.
La musica de la sardana (part de çò que d'un biais generic es conegut coma musica de cobla) pòt èsser interpretada sola o dins un grop. Existisson mai de 25 000 particions per sardana, mas s'emplegan sonque las versions instrumentalas per dançar.
Se distinguís la sardana empordanesa o la selvatana en foncion de la direccion que se pren tre qu'es entamenada la dança.
Las sardanas mai conegudas[modificar | modificar la font]
- La Santa Espina (mp3)
- La Sardana de Les Monges (mp3)
- Llevantina
- Vora el niu
- Aplec de tardor
- Palafrugell i Tamariu
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Lista de compositors de sardanas
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Federacion Sardanista de Catalonha
- Nydia (programa de sardanas de la CCRTV)
- Union de las Còlas Sardanistas
- Colla Estol-Espígol d'Agramunt (exemple d'una còla sardanista)
- Cobla Lluïsos de Taradell
- Josep Pla a prepaus de la sardana


text:
-550
Aquesta pagina concernís l'an -550 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
Après de combats violents dins la region de Pasargades, Cir II capitèt de conquistar la capitala dei Medes, Ectabana, e d'i capturar Astíages. Aquò li permetèt d'establir l'Empèri Aquemenida. L'aristocracia meda, compres Astíages, i gardèt un ròtle major, çò que permetèt d'estabilizar rapidament l'estat novèu.


text:
gat-esquiro@orange.fr a écrit:Adishatz a tots e especiauments aths nissarts.
Un amics mié qu'a migrat deth Pais Basco tà eras alpas maritimas desempuish 6 mes. N'a pas entenut parlar deth nissart. A sonque entenut diser qu'eth provençau era mort o quasi.
Percontra que a ua hartèra deras beras deth F. Estrosi e tanben de tots eths racistas e fachò qu'encontra cada dia.
Non prenetz pas aquo com ua ataca. Qu'ei unicament eth mié estonament.
Qu'ei viscut longtemps en Provença e que cregi que per Nissa eth occitan era mes viu.
Esuzatz-mi, ma trovi la voastra question estranja e sensa tròu d'interès. Nissa e tradicionalament una vila que voata à drech ai elecions municipalas, ma es sufisent per dire que toi lu nissarts son de drech e que li a totplen de racistas? Per quauqu'uni es sufisent (non parli de vautre, ma d'un autre, din aquesto forum, que fa de generalitats). En fach, li a tota soarta de gent à Nissa, coma dapertot. Ma non sabi don va lo voastr'amic per trova pas que de racistas. A prepau, parla de racistas solament francés, ò tanben estranger?
De mai, quand lo tiéu amic di que lo provençau es esquasi moart, non es ver. Lo parlon pas totplen evidentament, mas lo provençau, coma lo nissart, son de lengas bèn vivas.
Enfin, quand dihètz "F. Estrosi", parlatz dau maire Christian Estrosi? Alora vi vau dire una caua: aquesto tipe es ren de pus qu'un demagògue que si pilha per un emperator megalomane. S'es estat elièjut, es premierament à causa de l'intensa propaganda mediatica qu'a beneficiat (gracia Sarkozy). E subretot à causa dei 50.000 personas qu'an votat per eu, de que totplen de rics, de "people" e d'autri que demòron dins lu ric quartiers de Cimiez, Rimiez e Mont-Boron...


text:
Dijòus 19 de février 2009 lo conselh municipal de Sijan a decidit a 19 voses contra 2 e 5 abstencions, de renovelar pas la convencion que ligava la comuna amb la Calandreta. Aquò significa qu’a la dintrada de setembre de 2009 un vintenat d’enfants riscan de se trobar per carrièra e quatre personas al caumatge dins une region sinistrada al punt de vist emplec (la region Lengadòc Rosselhon es la que coneis lo taus mai fòrt de caumatge de l’Estat francés).
L’escòla Calandreta de Sijan dobriguèt sas pòrtas en setembre de 2006, permet a 21 enfants de seguir un ensenhament en immersion de l’occitan (l’occitan i es lenga ensenhaira et ensenhada). Beneficiava fins ara d’una convencion, signada amb la majoritat municipala anciana per de locals comunals (l’anciana escòla dels dròlles de la vila) que logava.
A las eleccions municipalas passadas una equipa novèla foguèt elegida ; tre la debuta faguèt saber son ostilitat a Calandreta, en efièiet déclarèt que la comuna aviá pas los mejans de finançar doas escòlas a Sijan mentre que Calandreta li còsta quasi res. En mai afirmèt que los locals èran vetustes e dangieroses donc podián pas aculhir d’enfants. Aquel argument es completament fals perqué per la seuna dobertura l’escòla aguèt una vesita de la comission de seguritat (compausada de pompiers, servicis de la prefectura, etc…) que jutjèt lo local apte mas aquò sembla pas contentar la comuna qu’a prepausat ça que la doas solucions de relòtjament : un ostal sens cort e que pren l’aiga e una cava.
Mai se lo cònsol e son equipa se ne defendon e dison qu’an pas res contra Calandreta e l’occitan, la volontat es d’escafar aquela escòla del paisatge sijanés perqué son ostils a l’ensenhament privat, d’unes elegits son de retirats de l’educacion nationala e subisson pressions de sos collègas.
Anaram au Patac denóncia aquela caça a l’occitan d’un autre temps, al moment ont l’occitan comença d’aver une reconeissença pichona, sembla que los demònis vièlhs d’antan ressorgisson e que lo pièger de las idèas jacobinas se vòlon impausar dins aquela vila plan occitana a la pòrta de Catalonha.
Fasèm remarcar coma d’autres qu’aquela decision de la comuna de Sijan tomba mal e ressona coma un insult, aquest an anam commemorar los 800 ans de la Crosada.
Anaram au Patac pòrta son sosten tot als parents, associatius e personal de la Calandreta de Sijan.
Anaram au Patac - Lengadòc


text:
Furçac (Sent Peir)
Furçac (Sent Peir) (oficialament en francés Saint-Pierre-de-Fursac) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Aquitània Lemosin Peitau e Charantas.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
{...}}
Toponimia[modificar | modificar la font]
Sent Peir es l'evolucion normala en occitan (de l'oèst : gascon, lemosin, agenés...) de Sanctus Petrus (l'apòstre). Pus a l'èst, se ditz Sent (sant) Peire (Pèire).
Per Furçac, l'exemple dau vilatge besson, Furçac (Sent Estefe) pòt servir.
I a divèrsas atestacions ancianas per Sent Estefe de Fursac :
- Ferruciaco, Ferrucia, Firruciac (monedas, sègle VII);
- Vicaria Firciacense (charta de l'an 960),
- Ecclesia sancti Stephani de Furciaco (cartulari de Benavent, vèrs 1090);
- Parrochia Sancti Stephani de Fursac (acte de 1250);
- Parrochia Furciaci-inferioris (colleccion Gaignières, tòme 186, p. 123, 1264);
- Ecclesia beati Stephani de Fursat (cartulari O. Domina, p. 70 vo, archius de la Nauta Vinhana, 1292);
- Burgus de Fursaco (Pierre d'Hozier, registre III, genealogia de Chamboran(t), p. 42, 1457);
- Fursac (registre de Guarin, 1539-1542).
Pendent la Revolucion, la comuna de (Sent Peir de) Furçac portèt oficialament, de nivôse de l'an II à vendémiaire de l'an V, lo nom de Fursac-Libre [1].
Las etimologias fantasiosas an pas mancat e an sistematicament negligit las atestacions pus ancianas, las del sègle VII. Segon l'abat Louis Dubreuil, Fursac tira son etimologia de Forum sacrum > Forsac > Fursac, es a dire luec sacrat, vila santa, çò qu'indicava que Furçac èra un centre de devocion. Una autra suggestion pretend que Fursac (fursa) ven de fur (« direccion » en germanic) e sa (« ciutat ») siá la ciutat de las direccions (7 direccions a Furçac)...
Es pus rasonable de creire qu'es coma los autres noms en -ac, format d'un nom de propietari gallo-roman e dau sufixe celtic -*ako, latinizat en -acum. Adara, demòra a trobar lo nom de persona.
Las tres atestacions dau sègle VII fan pensar aus divèrs Ferruçac : Ferruçac (Naut Léger), Ferruçac (Tarn e Garona), un autre près de Sent Maurin (Òut e Garona). Lo nom s'explica per Ferucius o Ferrucius segon Dauzat e Rostaing [2], a prepaus dau vilatge dau Naut Léger, per Ferrucius segon Paul Burgan e André Lafon [3], a prepaus del vilatge de la comuna de Recacòrn, per Ferruntius segon Ernèst Negre e los Féniés [4] per lo mesme vilatge. Lo passatge de *Ferruçac a Furçac se pòt explicar de doás faiçons :
- *Ferruçac > *Firruçac > *Firçac > Furçac (veire las atestacions Firruciac e Vicaria Firciacense);
- *Ferruçac > *Fruçac > Furçac (metatèsi de -r-); mas la prumièra explicacion es pus simpla e s'apieja sus las fòrmas ancianas.
La grafia Fursat de 1292 mòstra que la finala -ac fuguèt modificada en -at (t es una oclusiva sorda coma c), abans l'amudiment de la consonanta. I a plan de comunas lemosinas o auvernhassas que lor nom oficial es en -at, eretièr de -acum. Se tròba enquera d'exemples de noms en -ac prononciats -at en Gironda, Òlt e Garona, etc. Es pas impossible que l'usatge daus gentilicis formats dau nom del vilatge + s aja contribuït a la confusion de las oclusivas : un nom en -ac dona un gentilici en -acs articulat coma -ats, çò que fariá eventualament supausar que la finala del nom del vilatge es -at.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Archives départementales de la Creuse, p.|10 à 52
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, p. 287, reedicion Librairie Guénégaud, 1984
- ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 237
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié et Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, p. 121, Edicions Sud-Ouest, novembre 2007


text:
Sent Miquèu de Riufred
Sent Miquèu de Riufred qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha situada dens lo departament de Gironda e la region d'Aquitània. (En francés, que disen Saint-Michel-de-Rieufret).
Geografia[modificar | modificar la font]
Situada dens las Lanas de Gasconha, entre Lengon e Bordèu. Le Riu Fred (en francés Rieufret) travèrsa la comuna après aver gahat la soa hont au lac de Tropens sus la comuna de Guilhòs, e s'acaba dens Garona sus la comuna de Viralada ont es aperat la Barbosa.
Istòria[modificar | modificar la font]
Coneishuda despuish lo sègle XI dab lo nom Sancto Michaele de Rivo frigido. La glèisa èra lo lòc d'un gran pelerinatge tà l'Arcàngel Sent Miquèu. La glèisa de Sent Miquèu qu'es estada bastida au sègle XVIau sus l'emplaçament d'ua purmèra glèisa romanica destrusida dens las annadas 1570 per los Huganauts menats per lo baron de Langoiran Guy de Monferrant.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Ligams externes[modificar | modificar la font]
- (fr) Sit oficial
- Sent Miquèu d'Arriu Hred suu site de l'Institut Geografic Nacionau
- [http://www.recensement.insee.fr/RP99/rp99/co_navigation.co_page?nivgeo= 33452
- Sent Miquèu d'Arriu Hred sur le site du Quid
- Localizacion de Sent Miquèu d'Arriu Hred sus ua mapa de França e comunas limitròfas
- Plan de Sent Miquèu d'Arriu Hred sus Mapquest


text:
Antonio Vivaldi
Antonio Lucio Vivaldi, compositor barròc, violonista, mèste de vriulon e cap d'orquèstra vadut a Venècia lo 4 de març de 1678 e mort a Viena lo 28 de julhet de 1741. La fama colossau de las soas Quate Sasons (qui son en vertat los 4 purmèrs concertos deu son opus titolat Il cimento dell'armonia e dell'inventione) qu'econen ua òbra rica (500 concertos haut o baish, detzeas d'operas, òras de musica religiosa) variada e innovanta (d'ua influéncia màger suber l'istòria de la musica en generau e deu concerto e deu vriulon en particular).
Somari
Vita[modificar | modificar la font]
Vivaldi que ho batejat de d'òra a casa e per la mairolèra per'mor d'estar en "dangèr de mort". Que's discuteish enqüèra s'aqueth dangèr e's referia au tèrratrem qui segotí Venècia aqueth dia o s'èra per'mor de la soa santat flaca (qu'avèva ua "estretor de piet", çò qui volèva certanament díser qu'èra bohabrac). La mair, Camilla Calicchio, qu'èra hilha d'un sarto e lo pair, Giovanni Battista Vivaldi, qu'era barbèr e violonista e que jogava a la Basilica de Sant Marc. Qu'ensenhè lo vriulon au petit Antonio e lèu, que joguèn amassas ; ambs que demorèn hèra pròches dinc a la mort de Giovanni Battista en 1736, pauc d'annadas abans la deu quite Antonio. Que's cred que Vivaldi e ho tanben aprenenedís de Giovanni Legrenzi, lo gran compositor venecian deu moment.
De d'òra (au torn deus dètz ans), que ho destinat a estar prèste (durant la soa vita, e tanben per'mor de la color deu son peu, que l'aperèn lo Prèste Ros), ua causida mei que mei interessada puish qu'atau que podó víver de e per la musica. Que s'ordinè en 1703, a l'atge de vint e cinc ans. Vivaldi non hore pas jamei un prèste deus seriós ; a còps que deishava de díser la messa entà s'anar notar idèas musicaus e que pretextè de la soa santat entà haut o baish non pas jamei díser la messa. Los sons enemics (enter los quaus be cau mentàver Tomaso Albinoni, autor deu panflet antiVivaldi, Il Teatro alla Moda) que l'acusèn quitament d'aver ua vita amorosa en contradiccion dab los sons vòts. En 1706 que deishè d'estar prèste e que vadó maestro di violino de l'orfalinat Pio Ospedale della Pietà.
Qu'èra ua famosa institucion veneciana qui educava gojatas, qui las ensenhava la musica en bèth apitar concèrts hèra presats. Los toristas (Jean-Jacques Rousseau ne ho un d'eths) que las anavan escotar (e sonque escotar, puish que non las podèvan pas véder).
A còps, los venecians rics que s'i anavan cercar molhèr. Aqueth emplec b'èra hèra prestigiós e que balhè a Vivaldi lo parat de compausar per ua bona orquèstra dab ua grana varietat d'instruments. A maugrat de las rivalitats, Vivaldi que ho presat en Euròpa sancèra, per d'autes compositors com Johann Sebastian Bach, peu Papa e peu rei d'Àustria. Que viatgè hèra e cada còp que demandè ua autorizacion a l'Ospedale della Pietà qui, cada còp, li tornè lo son emplec au son retorn a Venècia.
Vivaldi que s'anava justament cercar un tribalh a la cort de Viena, quan lo rei, lo son admirator, e's morí. Qu'ei atau qui lo gran musician e s'estupè en 1741, luenh de casa e dens lo praubèr. La legenda vivaldiana que perpausa qu'un mainatge de nau ans, Josèp Haydn, qu'auré cantat peu defunt. S'aquò n'ei pas brica segur, que n'auré avut lo parat.
Òbra[modificar | modificar la font]
Concerto[modificar | modificar la font]
Vivaldi qu'ei l'autor, haut o baish, de 500 concèrtos, ua forma que desvelopè eth medish, mei que mei dab los tres movements : rapid, lent, rapid. Lo son estil de concèrto barròc qu'ei caracterizat per un ritornelo que l'orquèstra e hè tornar enter las envoladas deu solista. Los concèrtos de Vivaldi que's caracterizan tanben per la grana varietat d'instruments solistas causits peu Prèste Ros. Deu vriulon (lo son instrument) a la trompeta (un instrument hèra limitat ad aquera epòca puish que non podèva pas jogar sonque dab nòtas armonicas e non pas cromaticas) en passant peu basson (pauc de compositors barròcs b'escrivèn aitant de paginas solistas per aqueth instrument) o la viòla d'amor, Vivaldi qu'aproheitè lo parat d'estar lo mèste de joenas hilhas de talent qui jogavan instruments de tot escantilh entà variar los intruments solistas.
Lista numerica[modificar | modificar la font]
- 1, 2, 3 o 4 vriulons : 255
- 1 o 2 violoncèls : 30
- Combinasons divèrsas de vriulon(s) e violoncèl(s) : 11
- vriulon e orguen : 5
- Viòla d'amor : 7
- orquèstra de còrdas shens cap solista : 61
- 1 o 2 mandolinas : 2
- Laüt e viòla d’amor : 1
- Flabuta(s) : 19
- 1 o 2 clarins : 23
- Basson : 39
- 2 trompetas : 2
- 2 trompas : 2
- concertos grossos : 26
- concertos da camera : 24
Opus[modificar | modificar la font]
- Opus 1 — 12 Sonatas en trio per dus vriulons e baisha continua
- Vodat a Annibale Gambara
- Opus 2 — 12 Sonatas per vriulon e baisha continua
- Vodat a Frédéric IV de Danemarc
- Opus 3 — 12 Concertos per un, dus o quate vriulons, còrds e baisha continua l'Estro Armonico
- Vodat a Ferdinand III de Medici
- Opus 4 — 12 Concertos per vriulon La Stravaganza »
- Vodat a Vettor Dolfin
- Opus 5 — 6 Sonatas per un o dus vriulons
- Opus 6 — 6 Concertos per vriulon
- Opus 7 — 12 Concertos per violon e clarin
- Opus 8 — 12 Concertos pour violon Il Cimento dell’Armonia e dell’Invenzione » — Los 4 purmèrs be son « Las Quate Sasons »
- Vodat au comte de Morzin
- Opus 9 — 12 Concertos per violon « La Cetra »
- Vodat a Carles VI de Habsborg
- Opus 10 — 6 Concertos per flabuta, còrdas e baisha continua
- Opus 11 — 6 Concertos per vriulon e clarin
- Opus 12 — 6 Concertos per vriulon, còrdas e baishe continua
Opèras[modificar | modificar la font]
Que compausè tanben ua pièla d'opèras, dab mei o mens de suenh per'mor qu'ad aquera epòca l'opèra qu'èra sonque un lòc de passatge on lo monde devisavan en prestant mei o mens d'atencion, çò qui vòu díser que quauques uas de las soas òbras que hon escrivudas mei entà durar que non pas entà estar escotadas dab atencion. Après la Revolucion Francesa, l'òbra de Vivaldi que ho desbrembada e, mantuns còps, destrusida. Que lo tornèn descobrir au sègle XXau quan los musicològs e volèn saber de quina traca de compositor be podèva estar aqueth venecian qui plasèva tant a Johann Sebastian Bach, au punt de har transcripcions peu clavèr deus sons concèrtos.
Ficcions suber Antonio Vivaldi[modificar | modificar la font]
- Venècia arroia (filme d'Étienne Périer).
- Antonio Vivaldi, un princi a Venècia (filme de Jean-Louis Guillermou, 2008, dab la darrèra interpretacion de Michel Serrault).
- Compositors italians : Albinoni • Caccini • Corelli • Dall'Abaco • Frescobaldi • Gabrielli • Geminiani • Locatelli • Manfredini • Marcello • Monteverdi • Pergolesi • Popora • Sammartini • A. Scarlatti • D. Scarlatti • Tartini • Torelli • Uccellini • Vivaldi • Zipoli
- Compositors alemans : Bach • Buxtehude • Fasch • Händel • Pachelbel • Pezel • Quantz • Schütz • Telemann • Pepusch
- Compositors occitans : Barrièra • Bosinhac • Camprat • Mondonvila • Moret • Santa-Coloma
- Compositors francés : Boismortier • Couperin • Charpentier • Chédeville • Hotteterre• Leclair • Lully • Marin Marais • Rameau
- Instruments de la musica barròca : Vriulon barròc • Viòla d'amor • Viòla de gamba • Clavecin • Espineta • Trompeta barròca • Teorba • Laüt • Guitarra barròca • Flabuta barròca
[[Categoria:Compositor d'opèra|Vivaldi, Antonio Lucio]]


text:
Una tièra d’albergadors compatibles amb SPIP es ara disponibla sul Spikini de spip-contrib
Esitetz pas de contribuir a completar aquela tièra, qu’es una aisina presada per mantun usancièr novelari.
Questions / responsas
Mon albergador es pas sus la tièra. Cossí fau ?
Se prepausa PHP4 amb MySQL, es plan probable qu’aquò foncione. Cossí que siá, l’operacion completa telecargament + assag d’installacion, e mai pels mens biaissuts, pren pas mai de qualques detzentats de minutas a la gròssa.
Pasmens, se desiratz vertadièrament saupre d’avança s’aquò foncionarà, legissètz las questions que seguisson.
Amb quinas versions de PHP SPIP es compatible ?
La version 1.7.2 es compatibla amb php3 a partir de la version php 3.0.8, tan coma amb totas las versions de php4.
La version 1.8 es compatibla de PHP 4.0.8 a PHP 5.
Amb quinas versions de MySQL SPIP es compatible ?
Cap de pròba foguèt pas facha dins aquel sens, mas normalament totas las versions recentas convenon, a partir de la 3.22.
E amb quines servidors Web, jos quines sistèmas d’expleitacion ?
Un còp de mai, o avèm pas probat. Evidentament, la causida recomandada, qu’es la mai espandida, es Apache jos quin Unix que siá (per exemple Linux, FreeBSD, Solaris, MacOS X...).
Es mai que probable, ça que la, que SPIP marche amb d’autras configuracions. Aital, es regularament probat amb succès jos Windows, amb PHP4 en modul Apache. Mercés de nos senhalar vòstra experiença amb de configuracions logicialas autras que las citadas çai subre.
Ont ne saupre mai sus l’installacion ?
- Lo manual d’installacion ;
- e, i aja un problèma, la FAQ tecnica.


text:
Barjouville
Barjouville es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure et Loir e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila de Barjouville se situa al sud de l'aglomeracion de Chartres.
La ville de Barjouville se situe au sud de l'agglomération de Chartres.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Barjouville I aviá trucat Berjonville al Modèl:XVIIIe sègle de contunh, en l'an 1801, #venir Barjouville.(Font : cassini[1])
Barjouville était appelé Berjonville au Modèl:XVIIIe siècle puis, en l'an 1801, devint Barjouville.(Source : cassini[2])