text:
Pradas (Tarn)
Pradas [1][2] (Prades en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Coma fòrça autres vilatges de la region, lo pastèl faguèt la riquesa del grands proprietaris fonzièrs e fòrça castèls foguèron bastits o faguèt mai bèls coma lo Castèl del Torn. Mas aquel sègle foguèt tanben aquel de las Guèrras de religion, los alentorns de Pradas i escapèron: en agost de 1585, alara que Enric de Borbon èra anat a Sant Pau del Cabdal Jòus per i establir amb Enric Ièr de Montmorency e Condé lo "Manifèst de l'union", deguèt fugir cap a Magrinh e se ditz que passèt pel castar de Pradas.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Castèl del Torn d'origina del sègle XIII, roïnat pendent la Crosada dels Albigeses. Lo 17 de setembre de 1628, fonguèt pres pel Condé. Bastit principal del sègle XVII, plafons e rebatedisses pintats, grand portal del sègle XVII. Costat arrière del sègle XV. Força vestigis de l'Edat Mejana ( barris, basas de torres, etc. ). Sèrvas de granas de l"Edat Mejana.
- Glèisa gotica (sègle XIII) amb doas capilass del meteis costat. Las colomnas de sosten de la vòuta brutlarda pendent las guèrras de religion e solament lo començament dels arcs ogivals demòra.
- Anciana via romana, situada sus una linha de crèst a mai de 300 m d'altitud, amb un grand panorama sus la plana du Lauragués, la montanha Negra e los Pirenèus. Fauna e Flòra subretot mediterranèa.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


c: text/html

text:
Es pulsions populistes que patim, e eth tapatge que les acompanhe, impedissen er onèst e tranquil rasonament que meriten es causes de toti. Ara fin (vam a èster atrevits, mès enlà des lectures istoriques e juridiques en situacions colonizadores), eth dret d’autodeterminacion l’exercim tanben quan eth pòble, dotat d’institucions pròpries, se govèrne de forma liura, democratica, per miei deth principi d’autonomia, garantit per article 2au dera Constitucion entàs “nacionalitats e regions” qu’intègren era “nacion de nacions” qu’ei Espanha. Non partim de zèro. Per açò, a despièit dera ofensiva neocentralista e era pedagogia qu’encara manque per hèr (se non ei tard dejà), s’entenen mès veus, ací e delà, que reclamen ua “naturau” evolucion federau (reformadora, sociau ath delà) der Estat, ena sua complexitat e diversitat, damb mecanismes clars (delimitacion de competéncies, en tot esvitar que se dupliquen o tripliquen), justi (principi d’ordinalitat tà qu’es comunautats contribusentes non pèrden posicion n’oportunitats economiques) e equitatius (leiautat e cooperacion), en tot susvelhar era singularitat de nacions que, coma era catalana (e era aranesa), compden damb ua auta lengua e cultura, dret civil especific, ua longa tradicion d’autogovèrn e ua mès fòrta volentat de projectar-le tath futur. Vist atau, eth cas aranés a un lòc en debat. Còste d’enténer que d’ençà de postulats “aranesistes”, deuteires des sues aliances politiques damb eth sobeiranisme uniformista, se’n sage de dar un còp de pòrta damb eth feniant e pujolian argument qu’“ara açò non tòque”. E alavetz quan? ¿Quan Aran age perdut ua auta oportunitat tà hèr a valer era sua autonomia e era sua identitat plurau ena Espanha federau e era Catalonha de toti?
(DIARI SEGRE, 2 de noveme de 2013)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
701
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 701 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Consequéncia de l'invasion aràbia de 700 e dei desfachas enregistradas per lei Romans, Armenia e son governador capitulèron e acceptèron l'installacion d'un governador musulman. Pasmens, aquela dominacion èra en realitat fòrça mau acceptada e la region se revoutèt tre l'annada seguenta.
Bulgars[modificar | modificar la font]
Mòrt dau khan Asparukh que foguèt remplaçat per son fiu Tervel (701-721).
Mond[modificar | modificar la font]
- La mòrt de Muhammad ibn al-Hanafiya, filh d'Ali, mèrca l’arrèst provisòri de l’agitacion shiita.
- En Japon, començament de l'èra Taihō.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 8 de setembre: Sèrgi Iièr, papa.


text:
Mans claveladas, mans jonchas , per pregar ,
A d'unes Dieus sords, que se rison de totes.
Aqueles Dieus garrèls dels òmes, oblidóses.
Que sia per la pluèja, la vida o las amors.
Los Dieus sus son cadièral:
Lor donèron l'òrt, lor donèron la Tèrra, com' un òrt.
Un òme:
En nos disent qu' aval, auriam pas cap de tristum ,
Quitament pas de malautias, d'espinas, de patiràsses.
Un dièu pichon que brama:
Vos disi, vos disi : aici pas cap d'enganas ,
Cap de tranugas, que te sufis de m'asorar.
D'unes Dieus decebut, als autres amassats:
Tira, la Tèrra èra un paradis, confitura pèls pòrcs .
Que s'ameritan pas la Tèrra, aquelas moninas .
E d' artèlhar pel monde, que lor avem fargat .
E se virant a la monaca suplicanta, l'òme de genolhon, :
Ajas pas paur l'amic la Tèrra es un paradis
Vai i buta davant , e prega ton dieu te disi.
IEU:
Dempuèi nos gaitatz amont sus las nivols,
Al pompidor reial, de l'espectacle grand,
La mèsa sus l'empont éterne dels malastres,
L'uèlh empegat al trauc de la sarralha blava.
Vos trobètz descorats , benlèu, pels jòc uman.
Quand montan l'escalièr tibat de sèda roja .
Quand raja lo vomit de la sang, d'un ventre mòl.
Excustaz me pel agre, senhers quicòm me dòl
E la cridi dels lutjaires al repic, quand dison
Lo budèl al punh, brandissant la bandièra
A plen pitre son imne religiós e sa guèrra.
Musica celèstiala d'una ongla sus un pairòl.
Un dis :
E las maires, n'ai pron de las ausir gingolar.
Las maires!
Un s'espaventa:
Alara que son nen se crebar de talent? .
L'autre:
N'i a pronses de totes aqueles malastres
Un autre
Soi cansat d'aquelas pichonèsas umanas
e se'n torna jaire
Me revelharètz per las publicitats , sabètz .
Quand totes se batan entre elas
per un bocin de pan.
O la nòstra glòria.
O per ren de ges
Aquò's la cançon rèssa .
Los Dius nos an daissats e nos trobem liures.
E ne savem pas de que ne far ...


text:
Aquí una pichòta crida a la ciutadanetat!
Sabètz que a Besièrs i a una causa meravilhosa que s'apèla lo CIRDÒC.
O sabètz benleù, o benlèu pas, mas ieu o vos disi, i trabalha una còla de tria. Dempuèi quatre ans, fan un trabalh bèl.
E o sabètz benlèu o benlèu pas, mas las comunas d'extrema-drecha aiman pas las bibliotècas (quauques referéncias en fin de pòst!), en mai de baissar lo budgècte, i intervenon directament.
Per ara, a Besièrs, lo CONse a pas res dich ni fach contra la mediatèca (plan bona tanben!) nimai contra lo Cirdòc.
Mas me pensi que totes los que sèm pas tròp luènh de Besièrs, avèm lo dever de donar nòstre supòrt moral al Cirdòc en prenent la carta de legeire (10€ per l'annada) e en anant als eveniments qu'organizan. Es fòrça important d'ocupar la plaça, que, a totes los eveniments organizats pel Cirdòc, se jamai lo CONse i ven, que veja que i a de mond, de mond cultivats, de mond de tota mena, e pas d'identitaris conasses.
Rai, una partida de la populacion a fach la causida de l'extrema drecha a la comuna, mas aquò vòl pas dire que cal fugir Besièrs ni que lor devèm daissar la vila. Al bèl contrari.
Lo Cirdòc es nòstre!
Anem-i !


text:
Dimenge, 16.7.2017 03h00
Una pichona nòta sul títol, auriái pogut escriure “volèm”, mai aquí s’agís pas de demandar. Dins lo mond virtual l’occitan es tant oficial que totas las autras lengas e i ten sa plaça. Deguns e cap lei nos empacha pas de traduire un logicial liure en occitan.
Quin logicial utilizatz cada jorn sus vòstre ordinador o telefòn mobil? Segurament lo meteis qu’emplegatz per navigar sul site del Jornalet, vòstre navigador Internet pardí! Vos fa mestièr tanben per aprofeitar dels servicis disponibles en occitan presentats dins mos articles. Perque pas far un pas endavant dins la plenitud lingüistica en utilizant Mozilla Firefox en occitan?
Partissèm pas de res perque aqueste navigador foguèt disponible en occitan fa qualques temps. Mas, arribèt un moment que la traduccion foguèt pas mai facha. Passat un taus donat, lèvan la disponibilitat d’aquela lenga. Ara Firefox es traduch a 73%, lo màger del trabalh foguèt ja realizat per de benevòls. Los mercegi dins aquelas linhas.
Per traduire Firefox cal un gropon de 5 personas, las traduccions d’una persona devon èsser repassadas per qualqu’un mai, per fin de mantenir lo projècte. La fondacion Mozilla sortirà una version en occitan se podèm tenir traduch lo navigador una estona. Un còp qu’aurem traduch las 2500 cadenas de tèxtes que demòran, vendrà mai e mai facil perque las cadenas ajustadas seràn tractadas al moment que son apondudas al projècte.
Una partida de la terminologia es ja disponibla; es un pichon diccionari amb los mots mai comuns dins lo projècte. Aquò permet de gardar la meteissa traduccion de la debuta a la fin del trabalh de traduccion. Coma “Search” deu èsser dich en occitan, “Cercar” o “Recercar”? Enlà trobaretz la solucion;)
Quitament, dins mas recercas per aqueste article, ai trobat un guide d’estil per traduire en catalan de logicials en anglés. I a de causas que se pòdon pas dire dins nòstra lenga plan segur mai i a fòrça d’ajuda per traduire de formulas anglesas e trobar un biais mai natural per nosautres. Vòli felicitar la còla de Softcatalà per lor trabalh! Aquí traparetz lo document que vos parli.
Coma dich, demòran 2500 cadenas de tèxte per traduire, farà 500 cadun se sèm 5. Se volètz participar a aquò, me podètz contactar amb lo ligam sul meu perfil Jornalet o daissar un comentari sus aqueste article.
Adieu !
Soi volontari
bravament interessat
ai léser
ai d'apleches per ajudar
e soi sus Tolosa, se jamai far quicòm de visu far mestièr.
gt-mail@gmx.fr
Avètz aquí un tutorial qu'ensenha cossí cal far per traduire : http://sapiencia.eu/traduire-mozilla-firefox-en-occitan/
Veiretz qu'es pro simple finalament :)
Adiu fijagòl ! Mercés !
Manda me un messagte per aver tin adreça, farai una lista de difusion pels traductors :)
Adieu Quentin,
Es Ok per ma contribucion de 500 mas serai mai disponible en setembre per o far.
A ben lèu


text:
Espectacle eventualament disponible a la demanda, per de serias de representacions.
La Capitolessa es prens !
Dins un país imaginari ultra-securitari, la Capitolessa per de rasons de precaucion fa portar son nenon per sa serviciala, jove emigrada creòla : Kasia. Per mestrejar l’emprenhament, una bralheta de seguretat vestís Kasia : es lo “String Security” ! Lo futur papà, lo Sénher Capítol, es, per çò que lo concernís, concentrat sus son projècte socio-politic novèl : “Total Festum, Midi go on the spree!” Quin programa…
En rèire-plan, un conflicte generacional apareis : lo paire del Sénher Capítol, e donc futur grand, desvolopa un movement de resisténcia amb lo misteriós F.R.O.C. Aqueste còp, solide, lo F.R.O.C. farà chòc ! Mai que mai, lo nis d’amor del Sénher Capítol es en dangièr…
La Rampe TIO e Claude Alranq
Per la companhiá, aquesta creacion novèla fa part d’una logica de desvolopament d’un teatre d’Oc contemporanèu. 20 ans de collaboracion amb Claude Alranq an permés de dobrir d’espandis novèls per la creacion teatrala en tornar prene las formas popularas, comicas e tragicas del patrimòni occitan.
Claude Alranq prepausa aquí sa 34ena creacion en 36 ans de mestièr. Amb String Security, respond a las urgéncias dels païses de cultura d’Oc :
- Trasmetre un patrimòni viu de saber-viure e de biais d’èsser a lors enfants
- Trasmetre mai largament una cultura “ni mai locala o universala que las autras”, una cultura menaçada.
Un teatre de fièra
L’estetica del teatre de fièra ofrís a l’espectator a l’encòp lo plaser d’una istòria mas tanben lo plaser de veire l’actor petar lo fuòc dins totas las situacions. Fantasiá explosiva ont los actors-personatges-fòls bombisson entre las còrdas e las pelhas per se quichar l’imaginari, String Security es la promessa d’un espectacle rasclant e descabestrat que mescla los ressòrts sus un ritme desalenat.
Distribucion
- Escritura e mesa en scèna : Claude Alranq
- Scenografia : Christian Coulomb
- Creacion musicala electro-acostica : André Dion
- Creacion lum, regia platèu : Bruno Matalon
- Regia lum : Magali Noulin
- Costums : Rosario Alarcon, Céline Arrufat
- Creacion colhandras : Nathalie Barthe
- Coordenacion generala : Véronique Valéry
- Fotografs : Marc Ginot et Laurent Pidancet
- Comedians : Marie Coumes, Claude Alranq, Véronique Valéry, Marie-Pierre Loncan, Igor Bernardic, Jean-Louis Blénet


text:
28/09/2009
Claveta onchuda
Mela a de ranas dins lo frigò, ieu ai de clavetas que tomban del cèl! Vivèm un temps, paure monde ! Ère a trabalhar quand ausiguère quicòm qu'estarissava del costat de la fustada. Coma, sovent, de mirguetas me venon far la nica (venon sustot far la nica a mos dos fenhasses de cats que fan mina de comprene pas e s'estiran davant de se tornar endormir), fasquère pas cas. Pièi, al moment que tornave agachar la fustada end aquò gratava, te vese davalar quicòm d'un pauc negre, me semblèt. Aquò fasquèt "splatch !". Pièi pas res pus. Pas un bruch. Me levère per cercar de qu'èra tombat e te vegère una claveta descoetada dins mon espandigaire de sentors a l'òli* : una claveta descoetada onchuda. N'èra pas plan urosa, la claveta, de mon òli perfumat. Assagère de la butar defòra mès ganhère que, lo temps que li fasiái la caça, me rabalèt d'òli pertot, finiguèt per m'escapar e ara sai pas end es passada la claveta...
[*Vòle dire a Brigitte Bardot, qu'es per ara tornar a la mòda, que l'espandigaire de sentors èra atudat al moment del "splatch". Si que non aviái una claveta descoetada cuècha...]
Nimes, la romana espanhòla
Premièira visita a Nimes per ieu e ne soi pas contristada. Al contrari. Ai trobat aquela vila talament romana ! De segur, la cultura taurina ponteja a cada virada de carrièira (musèu, arènas, estatuas, tablèus, comèrcis, libres…). Ai la corridà en orror mès sabe que i a d'altres afars dins aquela cultura taurina. Urosament. Ai longament caminat per la vila e ai aimada la color blau-gris dels contravents, de las fenèstras, del fèrre obrat qu'es gaireben pertot. Aquò's, me sembla, una acordança que balha una mena de serenitat a la vila.
Mès ai pas fach que me passejar pendent aquela dimenjada ! Soi anada a Nimes, çò premièr, per escotar lo collòqui Robèrt Lafònt (1923-2009). L'òme èra un sabent : escriveire, òme politic e scientific. Aquí èra sustot question de l'òme politic e de sa concepcion de las relacions entre las regions de França e París (colonialisme d'endedins). Cal saupre que Robèrt Lafònt es estat lo fissor qu'a menat a la decentralisacion mesa en plaça (malurosament pas a l'auçada de çò que voliá Lafònt) per Mitterrand e Defferre en 1982. Aquò m'a donada l'enveja de ne saupre mai e vau començar per sa darrièira produccion sul sicut : "Vingt lettres sur l'histoire à ces cons de Français et ces couillons d'Occitans". Tanlèu dintrada, ai passada comanda d'aquel e de "Le coq et l'Oc".
Las luchas, la de La Sala-Decazeville, la del Larzac, la de Ladrecht son estadas citadas de longa (lo dissabte a ser, avèm vist un film sus Ladrecht e un sus Lafònt). Sovent, me soi creseguda sul Larzac... N'èrem pròches, que lo collòqui èra organizat per "Gardarem la tèrra", associacion montada per Lafònt en 2003, a l'amassada bèla sul Larzac. N'ère.
Evidentament, es estat question tanben de la lenga e de son ensenhament, de las relacions inter-regionalas e inter-nacionalas (Catalonha, Italia) e d'un fum d'altras causas que poiretz trobar lèu sul siti de Gardarem la tèrra.
25/09/2009
Nimes, 26-27 de setembre
Avètz lo programa aquí.
Dimenjada a Nimes (que – vergonha ! – coneisse pas encara) a l'entorn de Robert Lafont amb serada cinemà per ieu. Va plan.
Lisbona, 1911
« Il y a un an, dans le loisir d’esprit de nos vacances parlementaires, j’avais discuté la thèse de ceux qui croient pouvoir ressusciter en France une civilisation méridionale autonome et faire de la langue et de la littérature du Languedoc et de la France un grand instrument de culture. J’avais établi, je crois, qu’il y a là une grande part de chimère, que la langue et la littérature de la France étaient désormais et seraient de plus en plus pour tous les Français le moyen essentiel de civilisation, qu’au demeurant l’entreprise méridionale n’avait pas le caractère "populaire" et spontané qu’on affectait d’y voir ; qu’elle était pour une large part l’œuvre préméditée de bourgeois cultivés, pénétrés des lettres classiques, et qui avaient retrouvé et ranimé, par érudition autant que par inspiration des sources longtemps endormies ; j’ajouterai qu’au demeurant la création littéraire de ces hommes était souvent raffinée, plus large et virgilienne, mais de forte tradition païenne avec Fourès ; amoureuse, vivante, et passionnée mais de tour et de souvenir hellénique chez Aubanel ; et que seuls ceux qui connaissaient les grands chemins battus du Parnasse et de l’Olympe pouvaient goûter tout le charme de ces sentiers sinueux de la poésie méridionale qui courent en feston le long des grandes routes glorieuses.
Mais je disais aussi avec une force de conviction qui ne fait que s’accroître que ce mouvement du génie méridional pouvait être utilisé pour la culture du peuple du Midi. Pourquoi ne pas profiter de ce que la plupart des enfants de nos écoles connaissent et parlent encore ce que l’on appelle d’un nom grossier "le patois". Ce ne serait pas négliger le français : ce serait le mieux apprendre, au contraire, que de le comparer familièrement dans son vocabulaire, sa syntaxe, dans ses moyens d’expression, avec le languedocien et le provençal. Ce serait, pour le peuple de la France du Midi, le sujet de l’étude linguistique la plus vivante, la plus familière, la plus féconde pour l’esprit.
Par là serait exercée cette faculté de comparaison et de raisonnement, cette habitude de saisir entre deux objets voisins, les ressemblances et les différences, qui est le fond même de l’intelligence. Par là aussi, le peuple de notre France méridionale connaît un sentiment plus direct, plus intime, plus profond de nos origines latines. Même sans apprendre le latin, ils seraient conduits, par la comparaison systématique du français et du languedocien ou du provençal, à entrevoir, à reconnaître le fonds commun de latinité d’où émanent le dialecte du Nord et le dialecte du Midi. Des siècles d’histoire s’éclaireraient en lui et, penché sur cet abîme, il entendrait le murmure lointain des sources profondes.
Et tout ce qui donne de la profondeur à la vie est un grand bien. Aussi, le sens du mystère qui est pour une grande part le sens de la poésie, s’éveille dans l’âme. Et elle reçoit une double et grandiose leçon de tradition et de révolution, puisqu’elle a, dans cette chose si prodigieuse et si familière à la fois qu’est le langage, la révélation que tout subsiste et que tout se transforme. Le parler de Rome a disparu, mais il demeure jusque dans le patois de nos paysans comme si leurs pauvres chaumières étaient bâties avec les pierres des palais romains.
Du même coup, ce qu’on appelle "le patois", est relevé et comme magnifié. Il serait facile aux éducateurs, aux maîtres de nos écoles de montrer comment, aux XIIe et XIIIe siècles, le dialecte du Midi était un noble langage de courtoisie, de poésie et d’art ; comment il a perdu le gouvernement des esprits par la primauté politique de la France du Nord, mais que de merveilleuses ressources subsistent en lui. Il est un des rameaux de cet arbre magnifique qui couvre de ses feuilles bruissantes l’Europe du soleil, l’Italie, l’Espagne, le Portugal. Quiconque connaîtrait bien notre languedocien et serait averti par quelques exemples de ses particularités phonétiques qui le distinguent de l’italien, de l’espagnol, du catalan, du portugais, serait en état d’apprendre très vite une de ces langues.
Et même si on ne les apprend pas, en effet, c’est un agrandissement d’horizon de sentir cette fraternité du langage avec les peuples latins. Elle est bien plus visible et sensible dans nos dialectes du Midi que dans la langue française, qui est une sœur aussi pour les autres langues latines, mais une sœur un peu déguisée, une sœur « qui a fait le voyage de Paris ». L’Italie, l’Espagne, le Portugal s’animent pour de plus hauts destins, pour de magnifiques conquêtes de civilisation et de liberté. Quelle joie et quelle force pour notre France du Midi si, par une connaissance plus rationnelle et plus réfléchie de sa propre langue et par quelques comparaisons très simples avec le français d’une part, avec l’espagnol et le portugais d’autre part, elle sentait jusque dans son organisme la solidarité profonde de sa vie avec toute la civilisation latine !
Dans les quelques jours que j’ai passés à Lisbonne, il m’a semblé plus d’une fois, à entendre dans les rues les vifs propos, les joyeux appels du peuple, à lire les enseignes des boutiques, que je me promenais dans Toulouse qui serait restée une capitale, qui n’aurait pas subi, dans sa langue une déchéance historique et qui aurait gardé, sur le fronton de ses édifices, comme à la devanture de ses plus modestes boutiques, aux plus glorieuses comme aux plus humbles enseignes, ses mots d’autrefois, populaires et royaux. De se sentir en communication avec la beauté classique par les œuvres de ses poètes, de se sentir en communication par sa substance même avec les plus nobles langues des peuples latins, le langage de la France méridionale recevra un renouveau de fierté et de vie. Notre languedocien et notre provençal ne sont guère plus que des baies désertées, où ne passe plus le grand commerce du monde ; mais elles ouvrent sur la grande mer des langages et des races latines, sur cette "seigneurie bleue" dont parle le grand poète du Portugal.
Il faut apprendre aux enfants la facilité des passages et leur montrer par delà la barre un peu ensablée, toute l’ouverture de l’horizon.
J’aimerais bien que les instituteurs, dans leurs Congrès, mettent la question à l’étude.
C’est de Lisbonne que j’ai écrit ces lignes, au moment de partir pour un assez lointain voyage, où je retrouverai d’ailleurs, de l’autre côté de l’Atlantique, le génie latin en plein épanouissement. C’est de la pointe de l’Europe latine que j’envoie à notre France du Midi cette pensée filiale, cet acte de foi en l’avenir, ces vœux de l’enrichissement de la France totale par une meilleure mise en œuvre des richesses du Midi latin. »
Jean Jaurès « La Dépêche » - 15 août 1911
23/09/2009
Lin Xiling la capuda
Lin Xiling (de son nom vertadièr Cheng Haiguo) es mòrta a París aquesta setmana a 74 ans. Tota sa vida, Lin Xiling a luchat contra l'òrdre comuniste chinés de Mao e de sos seguidors. Es demorada embarrada alai pendent 15 ans. Mès totjorn reguitnèt. Arrestèt pas de luchar. Amai de luènh. Sa biografia s'acaba atal :
« Comment faut-il interpréter cet incroyable destin ? Fallait-il avoir un petit grain de folie pour oser dire la vérité, pour oser résister sans fléchir à la torture et aux menaces ? Que se serait-il passé si tous les Chinois de Chine avaient eu, comme Lin Xiling, le courage de dire non à une idéologie meurtrière ? »
Òsca, Madama.
Assaja encara !
21/09/2009
Valse avec Bachir
Documentari animat.
De Ari Folman, 2008.
Cesar del melhor film estrangièr 2009.
Beyrouth-Oèst, 1982. La guèrra del Liban e lo massacre dels Palestinians de Sabra e Chatila pels Falangistas catolics. L'armada d'Israël es aquí mès bolega pas. Òm es dedins de la debuta a la fin. Aquò vos acranca. La fin es tarribla tarribla mès la realitat èra malerosament tarribla tarribla. Quantes de mòrts ? Me sovene un bocinon (pas gaire qu'ère pichona) de çò que n'avián fach veire a l'epòca. Me sovene d'aquelas femnas que bracejavan e que bramavan. Testimoniatge important mès o tornarai pas agachar.
Setembre de 2009
• Vergonha a l'assassinat del realisator e fotograf Christian Poveda, 54 ans, que trabalhava al Savador sus la guèrra dels gangs. Aviá cobèrt la guèrra en Iran, aquela d'Irac, la del Liban... Òrra novèla al moment que se debana "Visa pour l'image" a Perpinhan.
• Vergonha a l'eleccion d'Ali Bongo (filh de) al Gabon e vergonha a totas las Republicas ereditàrias. Mai lo monde se fan prautir, mai ne tòrnan demandar. Masoquisme dels òmes. Las bancas, los vendeires d'ostalasses franceses e los defendeires de la politica-africana-de-papà ne van encara aprofechar pendent 40 ans.
• Vergonha a Israël que contunha de s'espandir dins los territòris ocupats.
• Vergonha als motards de la gendarmariá nacioanala que se passejan en camiseta. Crentan pas las brutladuras als coides ? Benlèu qu'escavèlan pas jamai, elses...
• Vergonha a la França que fa mina de comprene pas per de que es espitlada après la reeleccion d'Ali Bongo al Gabon. Comprene mème pas, ieu, cossí fan aquel monde per servar lors noms de vilas en francés.
• Vergonha a Total qu'engraissa la junta birmana, junta que pren de fòrça la tèrra als païsans per far passar los oleoducs.
• Òsca a La Republica e a L'Unita, gaireben los sols jornals italians a far la nica al coetaire vièlh Berlusconi.
• Òsca a Obama que vòl balhar una cobèrta santat a tot son pòble.
• Vergonha a Brice Hortefeux que nos pren per de cons. Escotatz plan la conversacion a l'entorn d'el e veiretz cossí nos mespresa en diguent que parla dels Auvernhasses : aquí. [C'est l'intégration. (…) Il est parfaitement intégré, il mange du cochon et boit de la bière. – Il ne correspond pas du tout au prototype. Il en faut toujours un. Quand il y en a un ça va. C'est quand il y en a beaucoup qu'il y a des problèmes.] A fach la pròba qu'aviá un umor mai que dobtós, mès aquò m'encanissa mens que de veire qu'après nos pren per d'ases (perdon a totes los ases, saumas, saumetas e asenons). Lo ministre de l'Endedins nos pren per de nècis, de coniflas, de piòts, d'aflaquits del cervèl ! De tot biais, coma lo mot "demission" a desaparegut del vocabulari politic dempièi un briu, crese ben qu'avèm pas res a esperar. Vos sovenètz, vos, del darrièr o de la darrièira qu'a demissionat ? E pièi, es lo pairin del pichon Joan...
• Vergonha a Sarkozy que ditz qu'an quicòm mai a far al governament que de pèrdre de temps amb aquela istòria d'Hortefeux. Qu'un ministre mespresa publicament los Franceses, vertat qu'aquò's pas brica importent per de monde que, de tot biais, demoraràn en plaça.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Willy Ronis.
• Vergonha a ieu qu'aprene ara que de tròces de "La grande vadrouille" son estats virats chas ieu, al Clapàs-Vièlh (Montpelièr lo Vièlh).
• Vergonha a la condicion dels paures migrants d'Africa qu'assajan de venir cap a un monde melhor dins d'embarcacions de fortuna.
• Òsca a la condamnacion a 18 meses de preson de Charles Pasqua. Caldriá pas qu'aquò l'empache d'èsser candidat en 2012...
• Òsca al coratge de Dominique de Villepin [Je suis ici par la volonté, par l'acharnement d'un homme : Nicolas Sarkozy), acusat dins lo procès Clearstream, contra lo president de la Republica, aquel qu'a la man sus la justicia del país.
• Òsca a l'eleccion de la bulgara Irina Bokova al cap de l'UNESCO.
• Òsca a l'annada de preson demandada contra Dieudonné, asirós dangieirós e missant.
• Òsca a Eva Joly que conta que l'UMP va presentar David Douillet a Poissy (78) per las legislativas alara qu'a de comptes dins de bancas offshore. E vergonha a las ipocritas declaracions contra los paradises fiscals. Anatz quèrre "paradis fiscaux" dins Google, veretz (aicí) !
• Òsca a l'arribada sul mercat francés d'un novèl jornal (papièr) satiric, Bakchich Hebdo, e sul mercat italian d'Il fatto quotidiano (lo coetaire vièlh se deurà téner un pauc mai).
• Òsca a l'avançada de la recèrca per luchar contra lo sida e contra la malautiá de Parkinson.
• Vergonha al lapsús (que n'es benlèu pas un) de Nicolas Sarkozy "prevenguts / copables" al prepaus del procès Clearstream.
• Vergonha a tot aquel monde (Sarkozy, Kouchner, Mitterand, Lang e un fum d'artistas) que demandan l'arrèst dels embestiaments judiciaris americans de Roman Polanski. Perqué el seriá pas persegut e los altres o serián ?
• Vergonha a l'armada de Guinée-Conakry qu'a tirat sul monde que manifestavan contra Moussa Dadis Camara, militari arribat per la fòrça al cap del país e mena de caluc. Mai de 150 mòrts.
• Òsca a Rue89 que vend de T-shirts "Un seul Hortefeux, déjà des problèmes" e "Promis, à 50 ans je n'aurai pas de Rolex".
• Òsca al metrò de Tolosa qu'anoncia las estacions en occitan e vergonha a ieu que fau pas que l'aprene (mercé los Occitans de París !).
• Vergonha a Anne Sinclair (dòna Strauss-Kahn) qu'a dich que se sentissiá melhor en America amb son òme al FMI que non pas a la fèsta de la ròsa a Trifouilly les Oies. Se Kochneriza la Sinclair ?
Aquò enverena...
20/09/2009
16/09/2009
BD del sègle XV
BD en òc (e oèi !) del sègle XV, sus la vida de sent Alòi, dins la catedrala de Rodés (dintrada sud pièi sus man drecha).
13/09/2009
Descobèrta tardiva
"La grande vadrouille" de Gérard Oury (1966).
M'a calgut esperar duèi per saupre qu'aquel tròç del film es estat virat al Clapàs-Vièlh (Montpelièr lo Vièlh)... A una ora de l'ostal ! Un endrech qu'aime talament ! De mon vejaire, lo canton lo pus polit d'Avairon.
09/09/2009
Los cons, aquò gausa tot…
De Georges Lautner, 1963. Pel plaser. Ne sortisson una version restaurada al cinemà.
Auriá 80 ans duèi
Es pas aisit de causir una cançon d'el. Las aime gaireben totas, mès aquela pus particularament. Son accent es lo meun.
« Il pense que l'amour c'est vous mettre en joue. Pam ! Pam ! Pam ! »
Aqueste ser, a Tolosa, omenatge sul Capitòla (amb de cançons d'el cantadas en òc).
08/09/2009
07/09/2009
Un pauc d'èime
N'i a que son espantats de veire que lo nombre d'ors blancs de l'Arctica augmenta. Ieu, sabe per de qué : creson qu'es totjorn la prima !
Paure pichon President...
Aqueste matin, sus Inter, dins son "Cartier libre", Caroline Cartier a passat un reportatge fach per una radiò de Belgica sus la visita de Sarkozy dins una usina francesa. Lo jornalista contava que lo President auriá demandat que las personas que se traparián darrèr el pendent son discours fasquèsson mens d'1 mèstre 70 ! N'ère plegada de rire, pensent que n'èra ben capable... Mès de qu'auriá fach nòstre President al ras d'Helmut Kohl (1m93) ?
Aquò's pus fòrt que ieu...
El, se fot talament dels altres que...
[complement aquí]
02/09/2009
01/09/2009
Filhs de
Mathieu Chédid, lo pus sèxi de la novèla scèna francesa !
Los lums de 1789 s'atudan
Sarkozy vòl la fin dels jutges d'instruccion. A ja fach çò que caliá per adujar sos amics al nivèl de la depenalisacion de las malafachas financièiras. La supression del jutge d'instruccion permetrà a l'executiu de barrar lo camin a los que voldrián metre lo nas dins d'afars politics e/o financièrs. Pauras separacion dels poders e independéncia de la justicia... Los lums s'atudan... Ai cercat çò que ne pensava Eva Joly, es aquí. E Robert Badinter li fa rampèu aicí.
Vos convide a legir "La force qui nous manque" d'Eva Joly. Veiretz de que podiá far un jutge d'instruccion e cossí son trabalh èra ja pas aisit en fàcia dels politics. Pendent l'afar ELF, un senator li aconselhèt de pas sarrar las fenèstras de tròp pròche...
Ops...
Coma vos ai dich, ai comandada la BD "Maus". Es arribada ièr a l'ostal, mès pas tota sola : "Le photographe" a volgut dintrar dins lo paquet. Va plan. Perqué luchar ? Planvengut al fotograf dins ma cambra !
Regaudiments
Inscription à : Articles (Atom)


text:
HÈRA LIGATS A L’ENVIROAMENT
La descobèrta d’un navèth genre e espècia de dinosaure en Austràlia, aqueth còp de la familha deus titanosauris erbivòrs, que permet de confirmar qu’èran animaus hèra ligats a l’enviroament e a las condicions climaticas. De hèit, Savannasaurus elliottrum, aquò ei lo son nom scientific, ne podó pas sonque immigrar entà Austràlia – un territòri en aquera epòca tanben près deu Pòle Sud – quan las temperaturas pugèn. Pas abans.
La bèstia que hasèva 14 mètres de long e vivó 95 milions d’ans avèva, pendent lo Cretacèu. Aparentat a la familha deus sauropòdes – çò que vòu díser qu’èra tan gran com un terrenh de basquet – e qu’avèva un còth hèra long e espatlas (hips) hèra largas.
“Dab espatlas de mei d’un mètre e ua caisha toracica tan grana com la deu sauropòde mei robust qu’avem trobat dinc ara – çò digó Stephen Poropat, de l’Universitat d’Uppsala, en Suèda e tanben membre deu Musèu australian de Queensland de l’Edat deus Dinosaures –“ . E atau qu’ac confirmè en la revista Scientific Reports.
Mei de 10 annadas de trabalh
Savannasaurus qu’ei lo frut de mei de 10 ans de cèrcas suus sons òs, pr’amor qu’èra estat dejà descobèrt en 2005 per David Elliot, cofondator deu Musèu de l’Edat deus Dinosaures. La formacion geologica on estó trobat qu’èra la de Winton, un fossile de 95 milions d’ans.
Savannasaurus que vivèva dab d’autes sauropòdes, com Diamantinasaurus e Wintonotitan e tanben dab divèrses ornitopòdes, anquilosauridi e terapòdes carnivòrs com Australovenator. Aquera epòca que coneishèva temperaturas mei hautas que las de uei. E lo son ajòu non podó pas arribar en Austràlia de l’America deu Sud enlà shens que las temperaturas n’estossin pas pro hautas. Aquò ei un element màger entà compréner lo movement deus dinosaures, qu’expliquèn los scientifics qui hasón l’estudi.
“La distribucion deus dinosaures qu’avèva com rason màger lo climat. Aquò que pertòca tanben d’autes animaus uei -çò digó Benjamin Ker, de l’Universitat d’Uppsala-. qu’afectava las plantas tanben. Totun, qu’ei lo prumèr còp que podem afirmar que las temperaturas determinavan los movements deus dinosaures. E la migracion de Savannasaurus entà las tèrras polaras qu’estó enqüèra mei grana, pr’amor qu’afectè tanben hèra mei la fauna e la flòra d’aquera epòca”.
La Redaccion


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dimarts, 8 de setembre de 2009
Pèir Morà e lo diccionari occitan-catalan
Qu'ei escriuta en gascon, la pròsa de Pèir Morà. Çò qui vòu díser non cau pas compdar dab lo diccionari occitan-catalan de C. Balaguer e P. Poujade tà've balhar en catalan lo sens de mots gascons taus com: garbaias burlentas, estiglanta, pleiada, samsiva, shètz, prehona, pehorars, briaga, estrabuquè, s'esloishava, pobra, que ronhaguè quaucòm, arams herugs... tots aqueths mots qui trobaratz, shens anar tròp luenh, dejà a la prumèra pagina de la novèla Garbaias burlentas. No'us trobaratz pas dens lo diccionari occitan-catalan, per'mor la basa d'aqueth diccionari qu'ei lo lengadocian.
E que no'm vengatz díser que lo lengadocian deu diccionari de Balaguer-Poujade e seré l'occitan referenciau o estandard per la gràcia de Diu ni que la lenga de Pèir Morà e seré dialectau per la fauta deu Cohet.
Lo diccionari català-occità occitan-catalan, enqüèra que i incorpore bèths mots aranés perduts hens la massa, qu'ei tan dialectau com la pròsa de Morà. Lo problèma qu'ei sonque lo dialècte d'aqueth diccionari n'ei pas lo nòste.
La lenga de Pèir Morà qu'ei beròia e n'ei pas, e n'ei pas jamei estada, un dialècte deu lengadocian.
Per nosauts, lo noste occitan referenciau qu'ei e qu'a d'estar gascon. Per çò qu'ei lo noste, simple.
Dongas, que'ns manca un diccionari català-gascó, gascon-catalan, qui un diccionari com lo de Balaguer-Pojada, per utile e plan hèit que sia, non pòt remplaçar.
Comencem doncas per un diccionari tot en gascon. E n'ajam pas paur d'aperar la lenga nosta "gascon". Lo gascon que s'ac amerita. Occitan, òc, mès prumèr e tostemps gascon!
3 comentaris:
- merike ha dit...
-
Estic esperant un diccionari català-gascó-català. Un fullet simple i curt serà prou per a mi. La llengua gascona és una llengua molt pròxima a la catalana. Bon dimecres el meu amic intel·ligent!!
- 8 de setembre de 2009 a les 8:38
-
-
Plna hèit eth diccionari de Balgauer-Pojada?
- 9 de setembre de 2009 a les 18:43
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Anonim: clar que non. Mès crei qu' Aitor Carrera ac a dejà tot escrit - e ben coma cau- sus aqueth ahèr...Dilhèu qu'i tornarè.
- 9 de setembre de 2009 a les 20:44


text:
Ath bèth mieg dera zòna classificada deth vilatge de Seish, Juntant eth çò qu’èra eth presbitari e era capèra de Nòsta Dòna dera Pietat,eth ,eth casau deth rictor,tengut peths volontaris dera nòsta associacion que torna dubrir enath public.Que’s poirà visitar entiá la rentrada escolària que venc !
En un cadre campestrau e florit ja vos cau prénguer eth léser de i espiar era diversitat dera natura, flors, arbrilhons, legumis…
Per delà eras parets de pèira paisatges polits e ath ras deth presbitari ua volta de ròsas d’un còp èra.
Aqueth casau qu’amaga ua vita permanenta : l’anar e tornar deths auçèth,eth bronzinar grèu deras papòlas concentradas a butinar corallas de flors.Eras passejadas furtivas deras sernalhas e deth escarabats que tornan e viran cada dia demest eras peira deras paret desjuntadas pera èdra.
Que i hè bon badar a plaser, ena espiar cada causòta o demandar aths benevòls se qualas son eras proprietats de quauquas plantas observadas.
Se vos vaga, ja poiretz passar pera mostra dedicada ath lin ena pèça de baish deth presbitari.
Après aquera estoneta de patz se vos hèr plaser de crompar un quicomet enaths amics, vos desbrembetz de passar pera botiga.
Aquiu madèish, ja vos prepausam tanben un espaci museau dedicat aths utisses e saber hèr deth temps vielh.
Enà acabar perqué pas ua visita dera capèra Nòsta Dòna dera Pietat qu’èm a reabilitar.Solide qu’eth sièu retaule barròc d’estatura descomunala o eths confessionaus deth sègle XVIII s’ac ameritan.
Vengetz donc, que mos haram une plaser de vos recéber en aqueth lòc encantador.


text:
Oberammergau
Oberammergau es un municipie in Germania. It es situat in li sud del país federal Bavaria in li districte Supra Bavaria. Oberammergau apartene al Subdistricte Garmisch Partenkirchen. Oberammergau es famosi por li in un intervalle de deci annus evenant Ludes de Passion de Oberammergau. Oberammergau es situat in li Valley de Ammer al fluvie Ammer.
Li municipie have 5208 (2015) habitantes e un area de 30,06 quadrat-kilometres.
Oberammergau es anc un destination de turisme e li sport hivernal. Li municipie es situat sur un altore de 837 metres.


text:
Danís a écrit:Sabe pas, mas tot lo monde joslinha lo mot OccitanISTE coma se qu'era una fauta de z-esser...
Responsa (leu dicha leu facha ensaji al mens prometut) benlèu es pas una marrida causa dirai pas la desapareguda de l'occitanISME mas benleu una mutacion (que siaguesse pas transgenica), te confessarai que lo meu anti-occitanISME ven d'un fach tot simplòt (lo Marçau te diria qu'es tolosa-mondin, ieu pensi qu'es mai espandit qu'aquò) totes los occitanISTES que coneissi desfendon pas Occitania, mas lor vista d'Occitania (per esser clar es un boçin coma se ieu deman a qualqu'un que me demanda de qu'es aquò esser occitan i disiai per esser occitan, cal pas escotar que Lou Dalfin, Lou Seriol o Goulamas'k esser independentiste e subretot cal escotar la jornada tota Radio Occitania), a mai sabon pas deseparar lo costat militant del costat professionau (se deman nos m'engruni amb qualqu'un coma militant occitan, vòl pas diser que se aquel qualqu'un far quicòm en parlarai pas coma jornaliste, tot coma se entrevisti qualqu'un amb lo cal soi d'acòrdi, l'amanhagarai pas mai per aquò ) e darrier punt i'a lo costat "Es occitan doncas es de qualitat" que me confla (revendiqui lo dreit del meu poble de faire de merda coma totun).
Barri pas la pòrta al fach de venir un jorn occitanISTE, botarai aquò sul meteis plan qu'esser frances, capitarai de me diser frances, lo jorn onte l'estat frances me balhara l'enveja de me diser francés, mas sera lo jorn ont l'occitanISME sera dubert e a l'escota e se tirara del costat "sabi ço que cal al poble sense i'aver demandat", coma disi tot temps tenii pas mestier d'un ISTE al cuòl de la meuna nacionalitat per me prener per qualqu'un)
Acabarai (santa puta, me caldria anar visitar lo mètge cresi que fau de caganha verbala) trapi aquel forum fòrça interessant, i'a escambi i'a contestas, çaquelà me sembla qu'aquò se far d'un biais intelligent e constructiu me sembla), ço que trapi domatge es se i'a monde qu'an causas de diser e que preferon anar poirir la brustia mail de Danis melhor que d'en venir discutir amb ieu (soi romegaire, virulent, bramaire, çaquelà totes los de la tiera que me coneisson vos podran confessar qu'ai pas jamai tuat degun per una contesta d'ideas, aprep, m'en vau pas demandar a monde que me reprochan d'esser franc e directe e de diser las causa de cap melhor que d'esquina, de faire ço que me reprochan
Amistats
Cedric
E.A : Danis, mèfi, se vòls faire de mon pichon nom una paraula comuna en occitan, te vas faire d'enemics tu tanbèn


text:
Degun ne sembla voler far la mendra reserva sur la proliferacion de Myspace, alora vau començar:
MySpace fai partida dau grope NewsCorp. qu'aparten se-mesme au miliardari Rupert Murdoch...Murdoch es un bon amic dau George W. Bush coma Bolloré, Pinault o Bernard Arnault son los bons amics de nostre char Sarkozy...
Murdoch posseda mai de 150 jornaus, subretot de lenga anglesa, coma los
pelhons
jornaus The Sun en Angleterra e lo mai que conservatori New York Post.... Posseda tamben la chadena de television americana Fox News...tots 'queus medias an, per exemple, fach 'na reclama sens falha de par lu monde per la politica americana en Irak...
Se voletz, dins lu monde anglo-saxon, Murdoch es un condensat de Berlusconi, francis Bouygues e Serge Dassault (mai beucop d'autres) amassats, mas emb 'n'influencia sus la politica e l'economia mondiala beucop mai bela)...
Anetz me dire: "mas la version francesa de basa es gratis!"...oc, mas la publicitat faita per los grands gropes de l'edicion e de la produccion musicala, per exemple, balha de fortunas a nostre ome lu Murdoch...lu mai greu: tots los usadors de MySpace fan circular d'informacion ('qu'es de l'argent) que 'chaba totjorn per far ganhar d'argent au boss...Chasqu'un li participa mas degun paia ren 'laidonc degun n'a l'impression de balhar d'argent a Murdoch...dise pas que fau pas li ne'n balhar, 'qu'es solament 'na question de punt de vusda personau...
Fau saubre que Murdoch a 'chaptat MySpace i'a quauqu'annadas per 580 millions de dollars e ne'n costaria auei 10 cops lu pretz...e 'quo gracia au boom
que coneis lu concept dempuei 3 annadas (i'a 900 000 000 d'usadors dins lu monde!)...
se um ajosta a 'quo-'qui dessubre que 'na pagina MySpace quand um n'ai que 'na pita conexion internet, ben 'quo te planta l'ordinator e 'quo charja pendent 3 o 4 minutas...
'Quo sembla estre devengut 'na forma d'obligacion de far un MySpace, t'as un grope de musica: te fau un MySpace
!
D'accord lu produch es agradiu mas fau saubre a quau 'quo profita lu mielhs... a Murdoch, Bush e lors amics!


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Wetterau (440)
Liste des communes
Bad Vilbel
Ville de Bad Vilbel, localité de l'Allemagne de 31 000 habitants.
La mairie de Bad Vilbel a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Nauheim
Ville de Bad Nauheim, localité de l'Allemagne de 31 000 habitants.
La mairie de Bad Nauheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Friedberg
Ville de Friedberg, localité de l'Allemagne de 27 000 habitants.
La mairie de Friedberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Butzbach
Ville de Butzbach, localité de l'Allemagne de 24 000 habitants.
La mairie de Butzbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Karben
Ville de Karben, localité de l'Allemagne de 21 000 habitants.
La mairie de Karben a une adresse e-mail et un site Internet.
Büdingen
Ville de Büdingen, localité de l'Allemagne de 21 000 habitants.
La mairie de Büdingen a une adresse e-mail et un site Internet.
Nidda
Ville de Nidda, localité de l'Allemagne de 17 000 habitants.
La mairie de Nidda a une adresse e-mail et un site Internet.
Rosbach vor der Höhe
Ville de Rosbach vor der Höhe, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Rosbach vor der Höhe a une adresse e-mail et un site Internet.
Altenstadt
Ville d'Altenstadt, localité de l'Allemagne de 11 000 habitants.
La mairie d'Altenstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Wölfersheim
Ville de Wölfersheim, localité de l'Allemagne de 9 700 habitants.
La mairie de Wölfersheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Niddatal
Ville de Niddatal, localité de l'Allemagne de 9 200 habitants.
La mairie de Niddatal a une adresse e-mail et un site Internet.
Ortenberg
Ville d'Ortenberg, localité de l'Allemagne de 9 000 habitants.
La mairie d'Ortenberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Florstadt
Ville de Florstadt, localité de l'Allemagne de 8 600 habitants.
La mairie de Florstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Gedern
Ville de Gedern, localité de l'Allemagne de 7 400 habitants.
La mairie de Gedern a une adresse e-mail et un site Internet.
Reichelsheim
Ville de Reichelsheim, localité de l'Allemagne de 6 700 habitants.
La mairie de Reichelsheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Wöllstadt
Ville de Wöllstadt, localité de l'Allemagne de 6 100 habitants.
La mairie de Wöllstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Ober-Mörlen
Ville d'Ober-Mörlen, localité de l'Allemagne de 5 800 habitants.
La mairie d'Ober-Mörlen a une adresse e-mail et un site Internet.
Echzell
Ville d'Echzell, localité de l'Allemagne de 5 700 habitants.
La mairie d'Echzell a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Auguste Boué de Lapeyrère
Auguste Manuel Hubert Gaston Marie Boué de Lapeyrère (Lo Casterar Leitorés, 18 de genier de 1852 – Pau, 17 de febrier de 1924) foguèt un amirau francés.
Nasquèt dins una familha de marins : son oncle èra lo còntra-amirau Augustin Dupouy que venguèt son tutor après la mòrt de son paire. En 1860, intrèt a l'Escòla navala puei participèt ai campanhas dau Tonkin. Venguèt còntra-amirau en 1902 e comandant de la division de l'ocean Atlantic entre 1904 e 1906. Vice-amirau en 1908, foguèt lo cap de la division de la mar Baltica puei prefèct maritim de Brest. Lo 24 de julhet de 1909, venguèt Ministre de la Marina fins au 1èr de març de 1911. Lancèt la produccion d'unei naviris, en particular la classa Courbet de tipe Dreagnought. En 1914, foguèt lo comandant de la premiera armada navala aligada dins la Mediterranèa. Maugrat de succès notables coma la batalha d'Antivari, l'afaire dau torpilhatge dau cuirassat-crosaire Léon-Gambetta per un sota-marin alemand entraïnèt sa demission. Se retirèt a Pau.
Recebèt la Grand-Crotz de la Legion d'Onor en abril de 1921 e son còrs foguèt transferit ais Invalides en 1931.


text:
Indochine (grop)
Indochine es un grop de rock francés, eissit dau corrent new wave, format en 1981. A conegut una fama relativament importanta dins leis annadas 1980, puèi dins leis annadas 2000 e encar encuei en França mai tanben dins lo rèste d’Euròpa e au Peró, ambé lei titols coma L’Aventurier, 3ème Sexe e Canary Bay.
Es actualament compausat de sièis personas, Nicolas Sirkis(cantaire), Boris Jardel (guitarra), Olie de Sat (guitarra), Mar Elliard (baissa), Mr Shoes (bateria) e Matu (clavièr).


text:
Guèrra Angloiraquiana
La Guèrra Angloiraquiana se debanèt dau 18 d'abriu au 30 de mai de 1941 durant la Segonda Guèrra Mondiala entre lo Reiaume Unit e Iraq. Foguèt causada per lo raprochament entre lei govèrns iraquians e alemands que menacèt l'avitalhament britanic e aliat dins la region d'Orient Mejan. Londres mandèt donc un còrs expedicionari per rebutar lo govèrn iraquian e remplaçar son cap per una persona favorabla ais interés britanics. Après un mes de combat, Bagdad foguèt conquista e la guèrra s'acabèt per una victòria britanica.


text:
Lo Servici de Pairinatge Actiu (abreujat familiarament en SPA) es un servici creat sul modèl del programa Adopt-a-User de la Wikipèdia en anglés.
Sa tòca es d'ofrir una ajuda als contributors novèls, sovent inexperimentats e que pòdon aisidament se sentir perduts dins l'enciclopèdia. Aquesta ajuda es ofèrta per d'utilizaires pus experimentats que « pairinan » de novèls, los guidant tot lo long de lor descobèrta del projècte.
La tòca es tanben de demenir lo nombre d'ensages, de temptativas malurosas e de descoratjaments e, perqué pas, de vandalismes.
Se far pairinar per un Wikipedian es simple e risolièr. Vos cal simplament apondre lo modèl {{Pairinatz-me}} en copiant-empegant aqueste tèxt sus vòstra pagina d'utilizaire, çò que va automaticament vos apondre a la Categoria:Wikipedian desirant èsser pairinat.
Qualques jorns aprèp, un utilizaire experimentat comunicarà amb vos per se prepausar coma pairin. Alara poiretz acceptar son ofèrta e venir son protegit o, plan evidentament, refusar se vos conven pas.
Tanben podètz consultar la lista dels pairins e mairinas e prene contacte dirèctament amb un o una d'entre eles, a vòstre convenéncia.
Se conselha, pr'amor de trobar un pairin o una mairina que sos gostes e sos oraris son pròches dels vòstres, de precisar sus vòstra pagina vòstre fus orari (o vòstra vila) e mai vòstres centres d'interès principals.
Per obténer mai d'entresenhas, consultatz aquesta pagina.
Los critèris actualament en plaça per poder èsser un pairin son los seguents :
Se complissètz aquestes critèris e que volètz pairinar un utilizaire novèl, alara apondètz lo modèl {{Pairin volontari}} o {{Mairina volontària}} sus vòstra pagina d'utilizaire e contactatz simplament una o maitas personas encara listadas dins la categoria Wikipedian desirant èsser pairinat. S'aquesta es voida, esperatz simplament que de contributors novèls i aparescan. Per seguir las entradas e sortidas d'utilizaire dins la categoria, seguissètz la pagina WP:NEW.
Quand prepausatz a qualqu'un de venir son pairin o sa mairina, remplaçatz lo modèl {{Pairinatz-me}} per {{Ofèrta de pairinatge}} e, quand lo pairinatge o mairinatge es confirmat, modificatz-lo per {{Pairinat}} o {{Mairinat}} e apondètz {{Pairin}} o {{Mairina}} sus vòstra pròpria pagina. Tanben podètz plaçar lo modèl {{benvenguda filhòl}} sus sa pagina de discussion.
Per mai d´entresenhas, consultatz aquesta pagina.
-
Utilizaires que participan al projècte SPA :
Modèl:Fin pairinatge Modèl:Fin mairinatge
Modèl:Ex pairinat Modèl:Ex mairinat


text:
1449
Aquesta pagina concernís l'an 1449 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Reglament de la crisi de succession de Joan VIII Paleòleg. Son fraire Constantin XI foguèt definitivament reconegut emperaire gràcias au sostèn dau sultan otoman Murat II.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- Ulugh Beg, sultan e astronòm de Samarcanda.


text:
Denazé
Denazé es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mayenne e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat en lo sud-Mayenne.
La commune est située dans le sud-Mayenne.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo vilatge fasiá partida del fief de la baronnie angevine de Craon, dépendait de la sénéchaussée principala d'Angieus e del país d'eleccion de Castell-Gontier.
Le village faisait partie du fief de la baronnie angevine de Craon, dépendait de la sénéchaussée principale d'Angers et du pays d'élection de Château-Gontier.


text:
I a 750 ans, una granda partida del pais occitan foguèt, d’ Avinhon a Agen e de Carcin als Pirenèus , un episòdi sagnan nascut al còp de l’emveja dels papas d’ arrestar la religion catara e de l’ emveja de conquista dels reis de França e dels senhors del nord. Cremèron los darrèrs catars a Montsegur en Arièja. Monsegur es un pichon vilatge d’Arièja qu’avia 109 abitants en 2006 e lo terictòri de la comuna fa 37.16 km2. En 1244 destrusiguèron lo vilatge qu’èra amont del pèug de Montsegur. Cada an se comemòra lo lenièr dels darrièrs catars de Montsegur.
Pèire e Lorenzo


text:
Ex legissènt toun Aprendissage de la Vido me siéu remembra d'un libre que li raconte que i'èron enclaus m'avien forço esmougu dins ma primo jouvènço.
Eiça, vers 1848, que li bon fraire dis Escolo Crestiano
s'establiguèron à Bedouin (Vau-Cluso), au pèd dóu
Ventour, quàuqui drouloun de Crihoun, - que iéu n'ère
n'en fuguerian si proumiés escoulan, e s'anè trouba que,
dins li libre que nous boutèron entre man, n'i'aguè un
subre-tout que mai-que-mai me coungoustère de lou legi
qu'avié pèr titoulet : La Morale en action, e que cadun de
si raconte me boulegavo lou cor.
Aquéu libre tenié poulidamen rejoun, tóuti lis ate, tóuti lis acioun superbo que l'ounour, la fe, l'amour e l'enavans avien fa resplendi, e que sa clarour poudié enlusi lou cor di jouvènt e lis enaura vers lou Bèu, lou Bon e lou Verai. Ero coume uno orto que tóuti li vertu ié flourissien ; èro coume un fare qu'ensignavo la draio que l'amo avié de segui ; èro, aquéu libre, lou bon semenaire que jitavo lou grau en uno terro drudo, aquéu gran que flouris e grano ; èro, se pôu dire, lou soulèu que dauro l'espigo, aquelo espigo que se n'en tira pièi lou dan de la vido.
E vertadieramen m'a sembla que toun Aprendissage de la Vido, èro un di chapitre dóu libre de la La Morale en action, beluguejant tourna-mai davans mis iue, e que dins uno lusour douço, venié traire à moun vieiounge l'esmougudo que m'avié fa tresana dits moun jouvènt ; e tant i'ai trouba de leiçoùn majo sertido en de paraulo simplo e regouiranto de toun cor d'elèi que siéu mai-que segur que li jouvènt que s'adraion vers l'aveni, ié troubaran la frucho sabourouso que baio vigour pèr triounfla dins la lucho e li tressimàci, à-n-aquéli que, - au tèms que sian - s'alandon pèr davera li jaio au gaiardet.
E, coume l'eisèmple es de-longo proufichous e que n'i'a jamais de soubro, es just Pèr acó que m'es esta grand' jaio de te buta, bèl ami, á la publicacioun de tout oubreto, noun soulamen, amor qu'es un vertadié chapitre de La Morale en action, tuai encaro Pèr-ço-que m'es vejaire que, couime Sant-Trefume, dins la Coumunioun di Sant, de Frederi Mistral, es vuei, mai-que-jamai, lou cas de dire
à tu de cor,
Jan MONNÈ.
Marsiho, 2o d'avoust 1910


text:
-294
Aquesta pagina concernís l'an -294 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[modificar | modificar la font]
Temptativa espartenca per empachar la conquista de plusors ciutats de Peloponès per lei Macedonians. Pasmens, l'armada menada per lo rèi Archidamus IV mau capitèt e foguèt vencuda dos còps per son adversari. Pasmens, la Lacedemònia gardèt son independéncia e foguèt pas dirèctament atacada car Demetrius Poliorcetes deguèt anar combatre dins lo nòrd de son Reiaume avans l'afondrament definitiu deis Espartencs.


text:
Alcalá de Henares
Alcalá de Henares es una vila de la comunautat de Madrid en Espanha. Sa populacion èra estimada a 204.574 abitants en 2009. Sa superfícia totala es de 87,72 km².
L'Universitat e quartièr istoric son sur la lista del Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO.
Personatges ligats a la vila[modificar | modificar la font]
- Miguel de Cervantes, autor de Don Quichòte.
- Manuel Azaña, president de la Segonda Republica Espanhòla.
- Diego d'Alcalá, sant, mòrt a Alcalá en 1463
- Catarina d'Aragon, reina d'Anglatèrra, esposa d'Enric VIII


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Vendredi 2 février 16:18-17:18 - Luòc: Tolosa
L’Education Nationale cèrca un ensenhaire o una ensenhaira per trabalhar dins una classa d’escòla bilingüa mairala a Tolosa. Ne saber mai
Coma lo Servici de l’Emplec, las Paginas Occitanas es tanben un servici Internet bailejat per l’Institut d’Estudis Occitans.
S'agís d'un utís per trobar las entresenhas dels actors de la cultura occitana, de son economia, de l’ensenhament, de l’espòrt, dels lésers…
Dins las Paginas Occitanas son recensadas las estructuras que an una competéncia dins - o a l’entorn de l’occitan. I podètz far una recèrca rapida
- en picant un mot clau (teatre, ensenhament, Massilia Sound System, fotbal…)
- en causir una zòna geografica (departaments occitans de l’Estat francés, Val d’Aran, Valada d’Itàlia)
- o en se passejar dins las diferentas categorias e jos categorias.
Las estructuras o artistas repertoriats an tanben la possibilitat de postar mai d'entresenhas : de visuals, e mai de fichièrs sonòres.
Tota estructura qu'òbra per l'occitan, dins sa cultura o dins son economia i pòt èstre repertoriada.


text:
Quora se critica un dessenh per aver frustrat unes musulmans integristas, sembla èstre normal a esquèrra, la nacionalista francesa.
Quora fasèm lo retorn a l’escut pel plaser de la marinada françAIse ?
Quora se critica un papa (e soi pas papista) dins un dessenh d’umor, l’esquèrra francesa aplaudís sense copar en res a l’afar, quitament en la desvolopar.
Un amic del papa m’a un jorn questionat prèp del mercat Carmes a Tolosa, per m’explicar que l’integrisme èra musulman e que zo caliá combatre, li ai conselhiat d’anar legir sobre l’integrisme catolic, principalament en Occitània contra los eretges en Lengadòc (mas aiçò de l’istòria d’aqueste integrisme francés, los nacionalistas d’esquèrra, republican e tot e tot, l’an tanben oblidat).
Quora se compara lo JL Mélenchon e la Marine Le Pen, la causa sembla vulgara per l’esquèrra o puslèu de maissant gost, e alara totas las accusacions arríban, dinca l’excomunicacion democratica, santa e republicana ; es de dire s’arríban al poder, seràn bravament dangieroses, per las libertats individualas ; es la pròba que cal per afortir que l’esquèrra francesa a pas cambiat, a la seuna extrèma.
Dins mantunes jorns, soi segur que podrèm trapar quicòm que fosquèsse pas un pojadisme franchimand, benlèu un front national d’esquèrra, un nacional-socialisme novèl ? Una «dictature bienveillante» coma Alexandre Adler l’espèra… dempuèi sas cronicas a France Culture. Es un inquietud particulara. Es la republica de Weimar qu’a portat democraticament lo pòble alemand a votar pels Nazis, coma solucion darrièra ; avèm vist la resulta ; de tot biais es tanben l’oligarquia rus al poder qu’a portat lo leninisme e l’estalinisme al poder, e avèm vist la resulta sobre l’umanitat.
Sembla que tot aiçò fosquèsse enterrat per l’ensenhament republican e dins lo mitan dels professors, sovent sindicalistas, que sostenon lo projecte del Front de Gauche.
E benlèu qu’i a una tresena via, que l’Àngel Gabriel dèu pas aver en amira… L’Àngel Gabriel dèu pas saber çò qu’es escriure en occitan e zo gausar revendicar, segurament pas de «lècheculisme-propagandiste». E personalament, me batrai perqué el posquèsse s’exprimir, quitament se pensi que sa paraula es una manca d’informacion e de desvolopament. Mas l’espèr damora.
Benlèu que Pierre Briens, coma fòrça ciutadans de França, an mestièr de legir Cornelius Castoriadis, o Pierre Rosanvalon, o Arendt, o Montserrat Guibernau, La Boétie, Montesquieu, Montaigne, etc. per melhor entendre las errors francesas, e lo gap que sons incapables ara d’emplenar en patz pel conviure entre los pòbles. França es autanplan que l’URSS d’un còp èra, aquò petarà e i aurà mòrts…. mas avèm la diversitat dels partits sobre una basa de pensada uniformizatriça e nacionalista d’expansion, sense cap d’excepcion culturala.
Benlèu que lor cal legir los tèxtes de la primièra partida de la Révolution française abans que l’Ernest-Renanista aguèsse panar los dreits dels pòbles, la fête de la fédération e lo Dreits de l’Òme en 7 lengas del novèl Estat-ciutadan, e que l’installacion del dreit unic en francés formèsse un novèl intégrisme republican pel mercat-Estat-nacion, ambe una lenga unica que serà dintrat en 1992 dins la ConstituTion sense que sonque un nacionalisme posquèsse ne cridar la demanda, talament urgenta que totes los deputats n’an votat la linha de l’article 2, sense pensar a la diversitat lingüistica, e donc a la paruala dels pòbles.
Felicitacions a Plantu d’aver portat lo debat, es pas aisit, e felicitacions als democratas de contrar l’integrisme politic d’esquèrra o de dreita, element del nacionalisme francés.
Perqué lo dessenh de Plantu es la realitat politica del nacional-expansionisme francés, res d’autre.
Quora un vertadièr debat, non pas en prefectura, sul N portat per totas las formacions politicas franchimandas e nacionalistas d’expansion sense zo saber ?


text:
PAU / E 878
E. 878. (Carton.) 6 pièces, parchemin; 9 pièces, papier.
1290-1537. Coutumes accordées par Hélie VII, comte de Périgord, aux habitants de Verlhac, diocèse de Toulouse. Hommages rendus : à Jean de Bretagne, seigneur de Laigle, lieutenant du vicomte de Limoges par Olivier de Nilhac, mari de Catherine de Verneuil, pour la seigneurie de Verneuil ; à Archambaud III, comte de Périgord, par Arnaud de Vernode et Etienne, son neveu, écuyers, pour la seigneurie de Vernode. Vente d'une rente de 25 sous de Limoges, assise dans la paroisse de Vic, par Bernard Picmaur, écuyer, de Pierrebuffière, à Aymar, Pierre et Jean Lahonor, frères, de Vic. Procès entre Marguerite de Chauvigny, vicomtesse de Limoges, et Gui d'Aubusson, seigneur de Villac, touchant la juridiction de Villac et Bersac ; etc.
Remarque : Ce dossier, fort volumineux, a été partiellement numérisé. Plusieurs pièces ne concernent pas le Périgord. Le lecteur trouvera les documents suivants :
et aussi :


text:
Casaugitat
Casau Gitat o puslèu Casaugitat segon las règlas de la grafia classica[1], [2],[3], oficialament en francés Cazaugitat, es una comuna occitana deu Vasadés istoric, en Gasconha, administrada per lo departament de Gironda e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Casaugitat (Petrus de ~), en 1367, Casaligitato (de), en latin, 1369-1370. Lo mot casau, deu latin casale, au sens de bòrda, domeni rurau, es associat au vèrbe gitar, deu latin vulgar jectare, e l'ensemble presenta ací de las dificultats d'interpretacion : domeni abandonat ? òrt bastit ? (P.H. Billy). Es una formacion occitana, benlèu deu començament deu segond millenari[4].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Pelagrua; es adara deu canton de Le Réolais et Les Bastides (en francés), donc deu Reulés e de las Bastidas.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas emb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Loïs Alibèrt, Gramatica occitana, segonda edicion, C.E.O., Montpelhièr, 1976, Vocabulari ortografic, pp. 411-482
- ↑ Gilbert Narioo, Patrick Guilhemjoan, Michel Grosclaude, Dictionnaire intermédiaire Français Occitan (Gascogne), Edicions Per Noste, 2015, Toponymie, p. 11, Noms propres, pp. 397-416
- ↑ http://superlexic.com/revistadoc/wp-content/uploads/2013/07/Linguistica-occitana-6-CLO.pdf, pp. 53-61
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des Communes, Gironde, Institut Occitan, Cairn, 2008, p. 113-114


text:
Informacion plan importanta entàs persones que presenten comunicacions e/o pòster:
Data limit entar enviament des proposicions de comunicacions e pòster entara avaloracion, mejançant corrèu electronic: comunicacions@educarenxarxa.cat, 18 de seteme de 2017.
Informacion as autors/es dera acceptacion o non dera comunicacion o pòster: 28 de seteme de 2017.
Idiòmes en qué se pòden presentar pòster e comunicacions: catalan, castelhan, aranés e anglés.
RESUMS DES COMUNICACIONS:
Eth resum dera comunicacion aurà d’auer un maxim de 500 paraules, damb letra Times New Roman e còs 12.
Ath començament o ara fin aurà de constar-i eth corrèu electronic der autor/a o un des autors/es.
Aurà de contier un títol (aguest aurà d’èster concís e reflectir eth trebalh que se presente).
Eth nòm des autors/autores.
Ua introduccion brèu en qué es autors auràn de presentar un marc teoric e/o empiric en qué se base era aportacion que presenten.
Es objectius e era metodologia.
Aurà d’includir tanben es principaus resultats, un apartat finau de conclusions e era bibliografia escrita en format APA.
Aurà d’indicar-se tanben, s’ei un trabalh acabat o en cors.
PÒSTERS:
Entara presentacion des pòsters cau utilizar era plantilha e es critèris de format adjunhut.
Format:
(Aurà d’includir-se) es logotips d’EDUCAR EN HILAT (Educar en Hilat) e der IEI (descargar)
Es dimensions des pòsters auràn d’èster d’un maxim de 120 cms (verticaus) per 80 cms (orizontaus) que permeten ua lectura clara a un mètre e miei (1,5m) de distància.
Impression en papèr, cartolina e papèr fotografic. Eth materiau que s’utilize non aurà d’èster excessivament gròs o pesat, damb objècte d’assegurar era sua fixacion en pannèu.
Er autor/a aurà d’enviar ua version digitau deth pannèu en format JPEG o PDF mejançant era plataforma deth congrès, abans deth dia 18 de seteme entara sua aprobacion.
PRESENTACION DE PÒSTERS E COMUNICACIONS.
Eth prumèr dia deth Congrès des participants damb pòsters auràn d’encuedar-se de cercar eth lòc que les correspon e que serà indicat en lòc que s’aurà abilitat.
Es pòsters seràn expausadi pendent toti es dies que dure eth Congrès.
Entara defenuda des comunicacions des autors se dispausaràn d’un quart d’ora. Non ei de besonh auer eth tèxte redactat en format article, maugrat que se s’an d’aportar ara persona coordinadora deth grop a on se presenten era comunicacion un tèxte ampli d’entre 2-3 huelhes qu’amplie eth resum anterior e evidéncie eth contengut que se va a presentar.
Exemple plantilla:


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Hassberge (674)
Liste des communes
Haßfurt
Ville d'Haßfurt, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie d'Haßfurt a une adresse e-mail et un site Internet.
Ebern
Ville d'Ebern, localité de l'Allemagne de 7 200 habitants.
La mairie d'Ebern a une adresse e-mail et un site Internet.
Knetzgau
Ville de Knetzgau, localité de l'Allemagne de 6 300 habitants.
La mairie de Knetzgau a une adresse e-mail et un site Internet.
Zeil am Main
Ville de Zeil am Main, localité de l'Allemagne de 5 600 habitants.
La mairie de Zeil am Main a une adresse e-mail et un site Internet.
Eltmann
Ville d'Eltmann, localité de l'Allemagne de 5 200 habitants.
La mairie d'Eltmann a une adresse e-mail et un site Internet.
Hofheim in Unterfranken
Ville d'Hofheim in Unterfranken, localité de l'Allemagne de 4 900 habitants.
La mairie d'Hofheim in Unterfranken a une adresse e-mail et un site Internet.
Oberaurach
Ville d'Oberaurach, localité de l'Allemagne de 4 200 habitants.
La mairie d'Oberaurach a une adresse e-mail et un site Internet.
Ebelsbach
Ville d'Ebelsbach, localité de l'Allemagne de 3 800 habitants.
La mairie d'Ebelsbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Königsberg in Bayern
Ville de Königsberg in Bayern, localité de l'Allemagne de 3 600 habitants.
La mairie de Königsberg in Bayern a une adresse e-mail et un site Internet.
Maroldsweisach
Ville de Maroldsweisach, localité de l'Allemagne de 3 500 habitants.
La mairie de Maroldsweisach a une adresse e-mail et un site Internet.
Sand am Main
Ville de Sand am Main, localité de l'Allemagne de 3 100 habitants.
La mairie de Sand am Main a une adresse e-mail et un site Internet.
Rauhenebrach
Ville de Rauhenebrach, localité de l'Allemagne de 2 900 habitants.
La mairie de Rauhenebrach a une adresse e-mail et un site Internet.
Theres
Ville de Theres, localité de l'Allemagne de 2 600 habitants.
La mairie de Theres a une adresse e-mail et un site Internet.
Wonfurt
Village de Wonfurt, localité de l'Allemagne de 1 900 habitants.
La mairie de Wonfurt a une adresse e-mail et un site Internet.
Aidhausen
Village d'Aidhausen, localité de l'Allemagne de 1 700 habitants.
La mairie d'Aidhausen a une adresse e-mail et un site Internet.
Untermerzbach
Village d'Untermerzbach, localité de l'Allemagne de 1 700 habitants.
La mairie d'Untermerzbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Riedbach
Village de Riedbach, localité de l'Allemagne de 1 600 habitants.
La mairie de Riedbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Rentweinsdorf
Village de Rentweinsdorf, localité de l'Allemagne de 1 500 habitants.
La mairie de Rentweinsdorf a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Villes et mairies du Canton de Capellen (9)
Liste des communes
Käerjeng
Ville de Käerjeng, localité du Luxembourg de 9 400 habitants.
La mairie de Käerjeng a une adresse e-mail et un site Internet.
Mamer
Ville de Mamer, localité du Luxembourg de 7 200 habitants.
La mairie de Mamer a une adresse e-mail et un site Internet.
Kehlen
Ville de Kehlen, localité du Luxembourg de 4 800 habitants.
La mairie de Kehlen a une adresse e-mail et un site Internet.
Steinfort
Ville de Steinfort, localité du Luxembourg de 4 400 habitants.
La mairie de Steinfort a une adresse e-mail et un site Internet.
Dippach
Ville de Dippach, localité du Luxembourg de 3 400 habitants.
La mairie de Dippach a une adresse e-mail et un site Internet.
Kopstal
Ville de Kopstal, localité du Luxembourg de 3 100 habitants.
La mairie de Kopstal a une adresse e-mail et un site Internet.
Hobscheid
Ville d'Hobscheid, localité du Luxembourg de 2 900 habitants.
La mairie d'Hobscheid a une adresse e-mail et un site Internet.
Koerich
Ville de Koerich, localité du Luxembourg de 2 000 habitants.
La mairie de Koerich a une adresse e-mail et un site Internet.
Garnich
Village de Garnich, localité du Luxembourg de 1 700 habitants.
La mairie de Garnich a une adresse e-mail et un site Internet.
Septfontaines
Village de Septfontaines, localité du Luxembourg de -1 000 habitants.
La mairie de Septfontaines a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Lhi carnavals alpins
En las valadas occitanas las ocasions de festa sono sempre estaas liaas ai rites arcaïcs del renaisser: paticament chasque vilatge fasia lo Carnaval, qu’avia pas mec la valor cristiana d’encuèi, mas era liat a la celebracion d’la prima. Entre lhi pus espectaculars lhi avia aquel del Vilar d’Acelh en Val Maira, que preveïa un cortèu ente lo Carnaval, rei de la festa, era escortat da dui Arlequins en costum blanc decorat da bindèls e cocardas coloraas, flors, espigas e autres simbols de fertilitat. Lhi dui lo defendion da sa nemisa, la Quaresma, tenent una espaa e fasent una dança pòrta-bonaur. Lo Carnaval venia acusat e processat per aver mal endreiçat lhi joves, donat fastidi a las fremas e gastat la calma: condamnat a mòrt, era fucilat, destinat a renaisser après un an. Sempre a Carnaval surtion lhi Manhins, qu’emè lo morre machat de nier s’amusavon a far despets a la gent dal país. Un di gaires Carnavals arribats al jorn d’encuèi se fai a Champlatz du Còl dapè Sestrièras: coma aquel d’Acelh, a entre lhi protagonistas las Barbòiras, masquerons realizats emè plumas, pelissas e bòsc.
Lops e ors
Animat Carnaval alpin es aquel di lops de la Chanal, ente lhi joves del país se tenhon lo morre de nier, e tenon a la còrda lo personatge principal, lo lop, que cubèrt da pelissa de moton e masquera cor per las quintanas del país fasent de gests transgressius a las fremas, per fecondar-las simbolicament. Lo cortèu passa de maison en maison e totas las familhas, per far-se amisa la bestia que tanta paor fai a pastres e montanhards, uefron presents en natura da consumar a la festa del sande gras. Decò l’ors es protagonista di Carnavals alpins: emè aquel del Vilar de Acelh, un singular ors de seèl es present a Vaudier en val Ges. Un domator lo rencor cerchant de lhi prener fòrça fisica e sexuala, e puèi es simbolicament brusat sus un solestrelh que rapresenta la fin de l’uvern.
Baia, Baia!
La Baía es una antica festa pagana richa de simbols liats al renaisser e a la fertilitat, ente decò lhi personatges femenils son empersonats da òmes, e qu’en lhi sècles a sobrepausat decò la valor istòrica de la fòrabanda di Sarrasins da las valadas. Quarqu’una en lhi sècles es estaa transformaa da la cultura cristiana en procession sacra per lhi sants, coma a Limon, Chastelmanh, Festiona, Sambuc, Celas, Chanuelhas; an gardat lor valor profana originaria aquelas de Sant Pèire e de Blins (ent’es dicha Bèa) en Val Varacha. Lo cortèu navisa aquel de lhi antics Carnavals, emè Espós, Vielhs, Turcs, e decò un còrp militar format da lhi Alums, guidats da lhi Abats. Per tot lo país venon plaçaas de barrièras formaas da bilhons, que venon esclapaas emè d’àpias.
La dança di sabres
Arsòna rites presents en tota Europa lo Bal di sabres, dança des espaas que se passa a Finistrela: es a per protagonistas 18 espadonars emè l’arlequin e lo turc que rapresenton las fòrças del desòrdre e del mal. Dançant a ritme de tambor, la tèrra truchaa emè lhi sabres ven simbolicament fecondaa. Après aqueste moment se passa la dança di ribans ente lhi balarins, a l’entorn de l’àrbol de la libertat, entresson lhi bindèls colorats que pendon da sa poncha.
Lhi fuecs de la libertat
Centenas de fuecs resclaron la nuech sus las colinas de la val Pelitz tuchi lhi ans, lo 17 de febrier: lhi pichòts solestrelhs recòrdon lo moment pus important en l’istòria del pòple vaudés. Lo 17 de febrier del 1848 Carlo Alberto conced ai Vaudés l’Emancipacion, la libertat de culte. Aqueste rite sugestiu arsòna lhi antics fuecs propiciatòri envischats a las divinitats.
Lo fantòme
Evocatiu rite unvernal, lo fantòme de la ruaa Torètas de Chasteldalfin se passa chasque an lo 31 de decembre: lhi joves fan un grand chícho de palha que rapresenta l’an passat, dagli evidenti attributi sessuali en segno de prosperità e buon auspicio per l’an successivo. Lo premier de l’an lo fantòme, per espiar tuchi lhi malaurs de l’an just passat, es processat e condamnat a èsser brusat sus un fuec que purifica la comunitat da totas las tension socialas.
Las sacras rapresentacions
Las Parlaas de Entraigas, rapresentacion de la Passion de Jesù en la Setmana Santa, son una des mai anticas testimonianças de devoccion populara en las valadas: organizaas chasque tres ans da las confrairias del país de la Val Ges, preveon decò de dialògs en occitan. Se passon la nuech de Desneal lhi rites di bergiers, liats a la vocacion del territòri alpin: encara prepausats en las vals Grana e Estura, an per protagonistas lhi pastres en la vesta tradiccionala, que en gleisa adòron la Sacra Familha e obtenon la benedicion annuala per lor trabalh e lhi tropèls.


text:
Pèus e Cofolèus
Pèus e Confolèuç[1][2][3] (oficialament en francés Peux-et-Couffouleux) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
- Pèus
- Cofolèus, dins una comba, ven del latin confluentes, «jonhent, ajustador, ajustant». L'atestacion de 1147, Confoulens[4], mòstra que, coma per Confolèuç (caldriá interrogar las diferéncias de grafia), la finala èra en -ens (puslèu que -èns; veire Confolenç, Aude) : dempuèi l'Edat Mejana, mai que mai en Albigés, -n- dins lo grope -ns s'es vocalizada en [-w-], e a l'encòp la vocala -e- precedenta s'es dobèrta en -è-.
Istòria[modificar | modificar la font]
Entre 1790 e 1794, Pèus absorbís Cofolèus. Puèi, en 1800, Lo Pont de Camarés administra Pèus e Cofolèus. En 1831, la comuna de Pèus e Cofolèus torna prene son independéncia,[5], en absorbent Blan(c).
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2011 : 102 ; 2013 : 97 abitants
- entre 1806 e 1831, Pèus e Cofolèus son administrats pel Pont de Camarés e recensats amb aquela comuna
- La populacion de Blan, que s'ajustèt a Pèus e a Cofolèus per constituir una comuna novèla, èra de 121 abitants en 1793 e de 79 abitants en 1800 (en 1806, 1821 e benlèu 1831, Blan es recensada amb una autra comuna[6], probablament Lo Pont de Camarés, coma Pèus e Cofolèus.
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Christian-Pierre Bedel, Camarés, al canton, 2000
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=26641
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=4415


text:
Cicadidae
La familha Cicadidae es una familha d'insèctes de l'òrdre dels omoptèrs e son d'insèctes eterometabòls (sola la darrièra metamorfòsi serà completa). Lo nom ven del grèc kiccos (membrana) e de ado (cantar). S'agís de la familha de las cigalas.
Somari
Descripcion[modificar | modificar la font]
La cigala Cicada orni fa partida de la classa dels Insèctes, de l'òrdre dels Omoptèrs. Mesura de 2 a 5 cm. A son estadi juvenil, atenh 5 a 8 cm.
Son cap es de color blau gris. Sos dos pichons uèlhs negres amb de facetas son netament separats. Sas patas son peludas e gràcias a aquestes pels, pegan a las brancas. Sas quatre alas son longas, brunas transparentas en forma de lausange e amb las venas fòrça visiblas. Son còs es de color bruna.
Nutricion[modificar | modificar la font]
Las cigalas se noirisson de saba d'arbre o d'arbuste, gràcias a un aparelh bucal de tipe picaire-chucaire.
Cicle de reproduccion[modificar | modificar la font]
Los uòus son ponduts en estiu en França, al colet d'arbustes e d'èrbas. A la fin de l'estiu o a la davalada los uòus balhan de larvas que se van enterrar dins lo sòl, per mantuna annada en general.
Genres[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
La familha dels Cicadidae es devesida en 2 sosfamilhas :
- Cicadinae
- Cicada
- Cicada barbara (Stål 1866)
- Cicada barbara lusitanica Boulard 1982
- Cicada mordoganensis Boulard 1979
- Cicada orni Linnaeus 1758. La cigala grisa d'Òrne. Escotatz lo cant [1]
- Cicada barbara (Stål 1866)
- Cicadatra
- Cicadatra alhageos (Kolenati 1857)
- Cicadatra atra (Olivier 1790)
- Cicadatra hyalina (Fabricius 1798)
- Cicadatra hyalinata (Brullé 1832)
- Cicadatra persica Kirkaldy 1909
- Cicadatra querula (Pallas 1773)
- Tettigetta pygmea, la cigale pigmèa, negra e jauna. Escotatz lo cant[1]
- Platipleurinae
Galariá de fotografias[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Referéncia Fauna Europaea : Cicadidae (en)
- Referéncia ITIS : Cicadidae (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia Animal Diversity Web : Cicadidae (en)
- Referéncia NCBI : Cicadidae (en)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- [vidèo]Filme sur la biologia, lo cant de las cigalas
- Lo cant de las Cigalas d'Euròpa
- Las cigalas dins lo monde


text:
Événements contenant la ou les locutions cherchées
6 événements affichés, le premier en 1405 - le dernier en 1476
Mariage d'Olivier de Husson avec Marguerite de Chalon-Auxerre
Olivier de Husson, fils de Geoffroi de Husson, Seigneur de Ducey, et d'Alix de Melun, épouse Marguerite de Chalon-Auxerre. Leur enfant est :
Naissance de Jean IV de Husson
Jean IV de Husson naît en 1405, fils d'Olivier de Husson et de Marguerite de Chalon-Auxerre.
Mariage de Jean IV de Husson avec Jeanne Sanglier
Jean IV de Husson épouse Jeanne Sanglier. Leur enfant est :
Mort de Marguerite de Chalon-Auxerre
Jean IV de Husson Comte de Tonnerre
Marguerite de Chalon-Auxerre meurt en 1463. Jean IV de Husson devient Comte de Tonnerre.
Mariage de Jean IV de Husson avec Catherine de La Rochefoucauld
Jean IV de Husson épouse Catherine de La Rochefoucauld.
Mort de Jean IV de Husson
Charles de Husson Comte de Tonnerre
Jean IV de Husson meurt en 1476. Charles de Husson, fils de Jean IV de Husson et de Jeanne Sanglier, devient Comte de Tonnerre.


text:
La rubrica d’informations del 02/12/2016 del NPLD
Lo NPLD (malhum de promocion de la diversitat lingüistica), que l’IEO n’es membre, nos presenta diferents rendetz-vos e accions avenidors per afortir la riquesa lingüistica d’Euròpa.
- La jornada internacionala de la lenga basca serà celebrada lo 3 de decembre de 2016 per lo governament del Bascoat (Espanha). Lo ministre de la politica lingüistica basca Patxi Baztarrika debatrà amb l’escrivan basc Ibon Sarasola sus los enjòcs de la lenga basca.
Per ne saber mai sus aqueste eveniment, clicatz aicí.
- L’UNESCO e lo ministèri rus de l’educacion e de las sciéncias an recentament organisats una encontre al cimèl sus la situacion del multilingüisme tractat per internet en Russia. Aqueste país amassa uèi 100 lengas diferentas de pòbles autonòmes.
Per abordar aqueste encontre, clicatz aicí.
- Lo Centre européu per las lengas modernas del Conselh d’Euròpa, en cooperacion amb la Comission européa, organisa una video-conferéncia sus l’evaluacion de las competéncias lingüisticas lo 7 de decembre de 2016.
Per obténer de precisions sus aquesta video-conferéncia, clicatz aicí.
- L’impacte de las migracions sus las politicas lingüisticas serà analisat del 22 al 24 mai de 2017 pendent una conferéncia internacionala organisada per l’universitat d’Amsterdam (País Bas).
Per conéisser lo programa d’aquesta conferéncia, clicatz aicí.
- La Comission européa per l’educacion e la cultura, ajudada per sièis partenàrias de cinc país diferents, finança lo projècte "Competéncias comunicativas dels ensenhaires per los migrants e los mitans desfavorisats" per mai respondre als besonhs de las regions bilingüas européas.
Per examinar aqueste projècte, clicatz aicí.


text:
19/04/2014
La litra per Micheu Chapduelh
Suite de la série sur les créatures fantastiques en Périgord, voici à présent la litre.
°°
Las bèstias faraminas existen benleu nonmàs la nuèch. Lo jorn las veiretz pas, se deven ’nar sarrar dins un autre monde, un monde que la pòrta se’n tòrna drubir a sabe pas tròp quala ora dau solelh o de la luna. E alaidonc, si marchatz sus un chamin de campanha… Me diretz que quò vos arriba jamai de vos permenar a pè de nuèch sus un chamin de campanha, que degun zo fai pus. Quo es per quò que li cresetz pus : si anatz pas onte son e a l’ora que li son, las veiretz jamai e pensaretz qu’existen pas. Existen nonmàs quand i a quauqu’un per las veire.
Entau la litra. O la mitra, la citra… Tots los noms li passan, dau moment que quò rima.
Fai clar de luna. Anatz d’un bon pas. Avetz l’impression que quauquaren marcha darrier vos, sus vòstres talons. Auvetz coma un chavau que fariá petar los cròs de nas. Sentetz son quite bufar chaud jugar dins vòstres piaus de darrier la tèsta. Quo es la litra. Lo temps de virar la tèsta per la veire, es desjà luenh. Pas d’autra bèstia mai rapida qu’ela ! Auvetz son galaup e la trasvesetz dins un rai de luna. Sembla un grand chavau blanc. Daus uns que li vesen mielhs disen que a una granda bana au mitan dau front, coma l’Unicòrn de las legendas medievalas.
D’autres l’an visda espingar dins una prada embrumada. Lor a semblat coma una granda cèrvia blancha. Totjorn sola e unica. Jamai de petits litrons o de litre masle. Çò que es segur, quo es que fai de mau a degun. Per aquò, quauques chaçaires solitaris, que la volián corre, son jamai tornats. E daus braconiers que la volián prener fugueren tornats trobar mòrts. Pareis que s’eran entretuats. Anatz comprener perqué.
Micheu Chapduelh
Bana: corne. Unicòrn : licorne. Espingar : gambader. cervia : biche
03/04/2014
La Chaça volanta per Joan-Loís Leveque
Aprep lo Leberon, lo Colòbre, lo diable e lo terrible Aversier, los diablatons, veiqui venir la famosa chaça volanta...
De las nuechs d’ivern que i a, quante lo vent de la mar udola en chavana e s’escrauna d’un biais lugubre, se ditz qu’un pòt auvir dins los ers un talabast espaurissent de rachanadas, de japadas, d’estuflaments, de flacassaments d’alas, de credadas de bèstias e de genhadís afrós. Quo es la Chaça volanta, tropelada infernala de demons e de damnats, que lors bramadas descordantas perseguen las anmas barrutlairas daus malurós, defuntats sens l’absolucion de lors pechats. Per d’autres, los cavaliers que compausan quela chaça de l’en-delai son daus senhors brigands que an persecutat tota lor vita de temps los vilans e los crocants de Perigòrd, e que son condamnats a errar per l’eternitat, dins las nuechs sornas de chavana. Dau monde plan coma fau vos dirán que son mas las gruas de passatge qu’avetz auvidas dins lo vent folhós. Mas quilhs-lai saben pas... Joan-Loís Leveque.
10:00 Publié dans Cultura e literatura en òc | Tags : la chasse volante, la chaça volanta | Lien permanent | Commentaires (1)
Efemerida d'abriu per Micheu Chapduelh
Aujourd'hui, les 3 et 4 avril.
"Au tres d’abriu, Lo cocut chanta mòrt o viu
Si lo cinc a pas chantat Quo es qu’es mòrt e enterrat".
(Au trois d’avril, le coucou chante, mort ou vif. Si le cinq il n’a pas chanté, c’est qu’il est mort et enterré).
"Tres dau mes de març, Quatre dau mes d’abriu, Veiquí las marçaladas".
(Trois du mois de mars, quatre du mois d’avril, voici les giboulées).
Micheu Chapduelh
09:34 Publié dans Cultura e literatura en òc, Paraulas de locutors | Lien permanent | Commentaires (0)
28/03/2014
Conférence sur les mimologismes occitans par Michel Chadeuil
Savez-vous que chez nous les oiseaux et les mammifères parlent en occitan et disent des choses parfois poétiques, parfois comiques et même grivoises, souvent philosophiques aussi et pleines de bon sens.
Ils ne sont pas les seuls. On a aussi entendu parler en occitan des brouettes, des moulins, des cloches, des locomotives, des tondeuses à gazon, une cabine téléphonique, une 2 CV…
C’est ce que vous expliquera Michel Chadeuil, jeudi 3 avril à partir de 20 h. 30 au café associatif Les Thétards, 7 rue de la bride à Périgueux, à l’occasion d’une conférence contée et interactive sur les mimologismes traditionnels.
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidats de l'emission dau diumenc 30 de març sera
Jean-François Gareyte per parlar de son trabalh d'autor a perpaus d'Antoine de Tounens roi d'Araucanie et de Patagonie e subretot daus Indians Mapuches.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras 30 sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
07:12 Publié dans Actualitats, Cultura e literatura en òc, Musica e chançon | Lien permanent | Commentaires (0)
Omenatge a Frederic Mistral per Joan-Claudi Dugros
A l'ocasion dau centenari de la mòrt de Frederic Mistral , Joan-Claudi Dugros nos parla de la vita e de l'òbra dau pretz Nobel de literatura de l'annada 1904.
°°
I a quauquas annadas, quand demanderen aus candidats d’entrada a l’E.N.A., çò que lor inspirava lo mot « mistral », daus uns responderen un vent, un tren… Gaire citeren lo poeta provençau, de mai en mai obludat.
Frederic Mistral (1830-1914), nascut e mòrt a Maillane (13), es lo pus grand escrivan d’òc, lo pus important. Son òbra literària es l’egala de la de Hugo, de Baudelaire, de Shakespeare. Mistral es lo poeta de Mirèio e de Calendau, de Nerto e dau Pouèmo dóu Rose, de LisIsclo d’Or e de LisOulivado ; es lo codificator de l’ortografia de sa linga dins son monumentau Tresor dóu Felibrige o Dictionnaire Provençal-Français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne ; es lo fondator dau Museon Arlaten en Arles (13), finançat emb lo Prèmi Nobel de Literatura obtengut en 1904 emb lo sosten daus pus grands romanistas de son temps.
En fondant emb sos companhons lo Felibrige en 1854, balhèt a la vielha linga d’òc sas letras de noblessa. A partir de 1876, lo Felibrige s’espandís dins tota l’Occitània. Lo movement de reviscolada coneis un grand succès emb la creacion dins quasi tots los despartaments, de las escòlas felibrencas charjadas de defendre la linga e de la promòure emb d’accions dins los domenis de l’ensenhament, de l’edicion, de la cançon, dau teatre o encara de la coneissença dau patrimòni artistic, istoric e tradicionau.
En Perigòrd, – emb un retard degut a una lonja garrolha sus la grafia emb los vesins lemosins –, la prumiera escòla felibrenca Lo Bornat dau Perigòrd vei lo jorn en novembre 1901. Sos dos prumiers presidents son Auguste Chastanet, de Moissídan e Camille Chabaneau, de Nontron, nomats majoraus per Mistral en 1876.
Fau legir e tornar legir Mistral per la beutat e la vertat de sos escrichs plan segur, mas tanben per prener en compte l’extraordinària modernitat de sa pensada. Las abondosas commemoracions dau centenari de sa mòrt seran l’ocasion de far coneitre e reconeitre l’òbra e lo gèni de queu grand Provençau que aparten d’aura en avant a l’Universalitat ; fau contunhar son ensenhament, pus actuau que jamai, per una melhor compreneson entre los pòples dins lo respiech de las lingas e de las culturas de chascun. Fau acompanhar las generacions d’òmes e de femnas, jòunes e mens jòunes, felibres o non, que se reclamen enquera aüei de son ensenhament e que eissaien d’esperlonjar son òbra e de persegre son accion.
Majorau Joan-Glaudi Dugros


text:
Cervidae
Los cervids son una familha de mamifèrs romiants qu'a un nombre par de dets, lor particularitat es de portar de banas. Se compta demest eles las darrièrs grands romiants salvatges de las regions temperadas. A travèrs lo monde n'existís 44 espècias repartidas en 17 genres. Lo cèrvi comun dels bòsques d'Euròpa es lo cèrvi elaf, apelat oapití en America del Nòrd.
La talha dels cervids va de la talha d'una lèbre (pel podon) a la talha d'un caval (per l'elan).
Listas de las espècias[modificar | modificar la font]
Son devesidas en quatre sosfamilhas :
- Sosfamilha dels Capreolinae comprenent de cèrvis, l'orinhal, los daguets, los podons...:
- genre Capreolus:
- genre Alces:
- Alces alces, l'orinhal.
- genre Odocoileus
- genre Ozotoceros
- genre Mazama
- genre Pudu
- genre Blastocerus
- genre Hippocamelus
- genre Rangifer
- Rangifer tarandus, lo rèn.
- Sosfamilha dels Cervinae comprenent de cèrvis (axis, wapiti, cèrvi Sika...), los dams...:
- genre Axis
- Axis axis, lo cèrvi axis.
- genre Cervus
- Cervus duvaucelii, lo barasinga.
- Cervus elaphus, lo cèrvi elaf o wapiti.
- Cervus eldii, lo cèrvi d'Eld.
- Cervus mariannus, lo cèrvi de las Filipinas.
- Cervus nippon, lo cèrvi Sika.
- genre Dama
- Dama dama, lo dam.
- Dama mesopotamica, lo dam persan.
- genre Elaphurus
- genre Axis
- sosfamilha des Hydropotinae
- genre Hydropotes
- Hydropotes inermis, lo cèrvi d'aiga de China.
- genre Hydropotes
- sosfamilha dels Muntiacinae
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : Cervidae Goldfuss, 1820 (fr) (+ version anglesa (en))