text:
Cangey
Cangey es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Cangey Se situa en la vallée de la Cisse, al pè del serral Nòrd de la Loire. Lo sieu bourg se situa en bas dempuèi serral, del temps qu'una part de las abitacions se situan sul scenari surplombant la vallée.
Lo bourg a traversat per dos rius : la Cisse, #que pren la siá font a Pontijou (41) e #que se tira en la Loire a Vouvray (37). L'autre riu es lo Bief (de lo sieu verdader nom : ruisseau de Mesland) #que pren la siá font a Mesland (41) e #que se tira en la Cisse a Limeray.
Cangey se situe dans la vallée de la Cisse, au pied du coteau Nòrd de la Loire. Son bourg se situe en bas de se coteau, alors qu'une partie des habitations se situent sur le plateau surplombant la vallée.
Le bourg est traversé par deux rivières : la Cisse, qui prend sa source à Pontijou (41) et qui se jette dans la Loire à Vouvray (37). L'autre rivière est le Bief (de son vrai nom : ruisseau de Mesland) qui prend sa source à Mesland (41) et qui se jette dans la Cisse à Limeray.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1143, Sulpice II de Amboise bat Geoffroy, comte de Vendome, e lo fach presoèr aital coma set d'aqueles chevaliers. La batalha a #aver luòc al luòc dich "Bataillou". En 1822, Cangey a absorbit la comuna de Fleuray, al nòrd.
- En 1143, Sulpice II d'Amboise bat Geoffroy, comte de Vendome, et le fait prisonnier ainsi que sept de ces chevaliers. La bataille a eu lieu au lieu dit "Bataillou".
- En 1822, Cangey a absorbé la commune de Fleuray, au nord.


c: text/html

text:
Cavia
Lo genre Cavia compren 5 espècias de pòrcs d'Índia. Son de rosegaires qu'apartenon a la familha caviidae, sosfamilha dels Caviinae. Lo mai familièr es lo Cavia porcellus, o cobai comun anomenat tanben pòrc d'Índia, Pòrc marin ò Lapin de Barbariá. Aqueste genre dels cobais compren las espècias seguentas :
- Cavia aperea Erxleben, 1777
- Cavia fulgida Wagler, 1831
- Cavia magna Ximinez, 1980
- Cavia porcellus Linnaeus, 1758. Cobai comun o Pòrc d'Índia domestic
- Cavia tschudii Fitzinger, 1857
A la diferéncia de fòrça rosegaires coma las mirga, los rats o los esquiròls, los pòrcs d'Índia son pas gaire esportius perque, dins la natura, los cobais vivon dins de planas erbosas e ocupan una nicha ecologica semblabla a la de la vaca. Se desplaçan ensemble en pichons gropes (tropèls) e manjan d'èrba o de plantas quinas que sián que tròban per azard. An tendéncia a èsser puslèu actius dins la natura pendent l'alba e lo crepuscul, a las oras ont es pus dificil d'èsser reperat pels predators. Se son espaventats, pòdon córrer fòrt rapidament ! Los animals domestics an desvolopat un ritme diferent, e an de periòdes d'activitat mai longs seguits de periòdes de sòmi corts. L'activitat es aleatòriament repartida dins la jornada.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Cavia dins Mammal Species of the World (MSW) (en)
- Referéncia The Paleobiology database : Cavia Pallas 1766 (en)
- Referéncia ITIS : TSN 584617 Cavia Pallas, 1766 (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Cavia (en)
- Referéncia NCBI : Cavia (en)
- Referéncia IUCN : taxon Cavia (en)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Moai
Los Moai (o mo‘ai) (AFI:[ˈmoʊ.aɪ]) son de figuras umanas monoliticas talhadas dins la ròca entre los ans 1250 e 1500 e presentas sus l'illa polinesiana de Rapa Nui (Illa de Pascas) . Aperaquí la mitat son sempre a Rano Raraku, la principala peirièra de moai, mas de centenas foguèron carrejadas e quilhadas sus de peirons sonats Ahu dins tot lo perimètre de l'illa. Gaireben totes los moai tenon un cap que fa los tres cinquens de la talha de son còs. Los moai representan las 'caras vivas' (aringa ora) dels avis deïficats.[1] Las estatuas èran encara sus las tèrras de sos clans quand los primièrs europèus visitèron l'illa, mas fòrça foguèron abatudas pendent los darrièrs conflictes entre clans.
La produccion e lo carreg de las estatuas es considerat coma un remarcable trabalh intellectual, creatiu, e fisic .[2] Lo pus naut moai quilhat, sonat Paro, fa 10 m de naut e pesa 75 tonas;[3] Lo pus pesuc quilhat es pus cortet, installat a Ahu Tongariki, pesa 86 tonas; e una escultura inacabada, auriá mesurat aperaquí 21 m de naut e pesat 270 tonas.


text:
1423
Aquesta pagina concernís l'an 1423 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Cession de la vila de Tessalonica — que l'Empèri èra pas capable de defendre còntra lo sètge otoman començat en 1422 — a la Republica de Venècia. L'Empèri perdiguèt ansin sa segonda vila pus importanta e se trobèt reduch au relarg de Constantinòble e au Despotat de Morèa.


text:
Wikipèdia:Projècte/Portals
Lo projècte Portals visa a enriquir e armonizar los portals de Wikipèdia. Los portals son d'introduccions tematicas destinadas a presentar de biais estructurat las informacions altorn d'un tèma donat.
Aqueste mòde de navigacion es de generalizar perque ofrís un biais excellent de mostrar lo contengut de Wikipèdia de manièra al còp estructurada e ludica. Lo portal es tanben un mejan de far aparéisser la riquesa de Wikipèdia sus un tèma particular, mas tanben sas lacunas, e doncas d'incitar a las completar.
S'avètz començat de trabalhar a la realizacion d'un portal, fasètz-ne mencion dins la lista dels portals. Veire tanben Ajuda:Crear un portal ; las rubricas d'un portal.
Somari
Participants al projècte[modificar la font]
Mercé de metre vòstre nom aicí, e mai vòstre OS e la version de vòstre navegador (per poder saber quins son los bugs jos quins logicials)
- Cedric31 Windows XP, IE. 6.0
Portals de relegir o de completar[modificar la font]
Listar aicí los portals acabats o quasi acabats que desiratz que sián relegits/testats per d'autres.
Armonizacion dels portals[modificar la font]
Aquesta seccion visa a armonizar los portals per conservar una cèrta unitat.
Estructura d'un portal[modificar la font]
(Aquesta pòt variar plan segur, en foncion dels besonhs per cada tèma, mas seriá plan de gardar una estructura equivalenta per cadun dels portals)
-
-
- Un títol
- Una illustracion del tèma (imatge, montatge fotografic etc.)
- Una frasa illustrant lo tèma (citacion, explicacion)
- De rubricas (pas forçadament dins aqueste òrdre), vejatz lo somari d'aquestas rubricas :
- divèrs jos-tèmas del portal
- O sabiatz ?
- Lutz sus...
- Articles de qualitat
- Articles recents
- Lo projècte associat eventualament
- las remarcas (vejatz los portals existents)
- un ligam portal d'ajustar suls articles integrats al portal (vejatz Projècte:Carta grafica/Ligam portal)
-
Carta grafica[modificar la font]
- Cada portal deuriá aver sas colors especificas e armonizadas. Per una primièra idèa de colors de fons, vesètz lo tablèu sinoptic.
Recomandacions[modificar la font]
- Atencion a las meses en pagina que devon passar sus totes los navegadors (vejatz seccion bugfixes en dejós)
- Atencion a las illustracions tròp grandas en començament de portal, prenon tota la plaça sus de pichons ecrans e permeton pas al visitor de "comprendre" en una sola ulhada que lo portal compòrta de ligams.
Bugfixes[modificar la font]
Los portals fan apèl a un fum de causas e autres pichons trucs e astúcias divèrses, que pòdon foncionar pas sus qualques navegadors. Mercé de listar aicí las errors qu'encontratz en especificant la version de vòstre navegador e vòstre OS. Quand una error es estada corregida, mercé de la senhalar en puntant sus l'istoric en fin que los qu'an "copiat" un portal pòscan aportar las meteissas modificacions.
Personas cargadas dels portals[modificar la font]
Aquesta lista permet d'aver aisidament accès a una pichona banca d'informacions sus l'ensemble dels portals : data de creation, creator e persona(s) que se n'ocupan. Es tanben un mejan rapid de veire s'un portal es daissat a l'abandon (se sos contributors participan pas mai o son partits per exemple).
nòta : la data indicada es la creacion de la pagina, e non pas la data de dobertura (corregissètz s'es notablament diferenta)


text:
Marcel Proust
Marcel Proust (Auteuil, lo 10 de julhet de 1871 - París, lo 18 de noveme de 1922) que ho un escrivan francés d'origina normanda e judiva. Es considerat com un deus escrivans màgers de frança e de la soa epòca modernista au viraplèc enter los sègle XIX e XX. Que ho tanben ensagista e critic.
Qu'ei mei que mei brembat peu sons romans qui constitueishen En recerca deu temps perdut, ua mena d'autobiografia on Proust e torna suus sons sovièr de mainatge d'un biais arquelogics, que lo son personatge adulte ensaja de tornar sus aquesta impression qui'u harguèn adulte, mes aqueth còp dab la consciéncia d'un adulte acabat. Aqueth ensaj qu'ei materializat dehens lo tèxte per la fomas escana de la magdalena de proust on lo gost d'aquesta petita còca hè tornar las impression d'autes còp qui degustè d'autes magdalenas.
Atau, los romans d'En recerca deu temps perdut qu'aubrín ua navera perspectiva dens aqueth genre dab ua progression qui n'ei pas autan marcada per l'encadenament deus eveniments mes meilèu per l'acabament de la reconstitucion psicologica deus personatges.
Com ensagista, Marcel Proust qu'ei tanben famós per lo son Contre Sainte-Beuve.


text:
Benvenguda sus Wikispecies ! Un inventari liure del vivent
Wikispecies es un projècte sostengut per la Fondation Wikimedia. Aqueste projècte a un grand potencial : Wikispecies se vòl un repertòri dobert e liure de las espècias d’èssers vivents. Lo projècte deu atal cobrir animalia, plantae, fungi, bacteria, archaea, protista e totas autras formas de vida.
“ Wikispecies es liure. Perque la vida es un domeni public ! ”
S'avètz de questions al subjècte de Wikispecies, inscrivissetz-vos sus la lista de Wikispecies : mailinglist. La banca de donadas conten 500,852 articles.


text:
Donatus Magnus
Donatus Magnus, tanben dich Donat lo Grand (mòrt vèrs 355, èra un evesque esquimatica d'Africa dau Nòrd que sei partisans foguèron dichs donatistas. A partir de 305, causèt de tensions prefondas dins la Glèisa d'Africa en refusant d'admetre dins la comunion lei traites, es a dire aquelei qu'avián liurats lei libres o leis objèctes sacrats ais autoritats durant lei persecucions de Diocletian. Puei, totjorn per aquela rason, refusèt de reconoisser l'eleccion de l'eleccion de l'evesque de Cartage causant l'esquisme entre sei partisans e lo rèsta dei crestians de la region. Excomunicat per lo papa en 313, se revoutèt entraïnant divèrsei guèrras civilas entre lei comunautats crestianas d'Africa sota lei rèines de Constantin Ièr e de sei successors.


text:
-478
Aquesta pagina concernís l'an -478 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Atenas[modificar | modificar la font]
Començament de la formacion de la Liga de Delos a l'iniciativa d'Atenas. La Liga èra una aliança destinada a luchar còntra l'Empèri Aquemenida.
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
En Anatolia Occidentala, perseguida dei còntra-ofensivas grègas après la revirada de la campanha de 480-479 av. JC. En particular, capitèron de reconquistar Bizanci.


text:
Drain
Drain es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de Drain ven de l'ancian drunium, derivat del celte deru en designant lo roure.
Lo luòc a conegut una aucupacion umana anciana coma en testifiquen una pèira mégalithique e dels vestigis de thermes gallo-romains del Modèl:IVe sègle.
La glèisa de Drain e la capèla Santa-Appoline son del XIXena sègle.
Le nom de Drain vient de l'antique drunium, dérivé du celte deru désignant le chêne.
Le site a connu une occupation humaine ancienne comme en témoignent une pierre mégalithique et des vestiges de thermes gallo-romains du Modèl:IVe siècle.
La glèisa de Drain et la chapelle Sainte-Appoline sont du XIXena siècle.


text:
Fregata deu President Sarmiento
La Fregata ARA deu Presidente Sarmiento que ho lo purmèr vaisheth escòla d'Argentina. Que ho bastida en Anglatèrra en 1897 e après aver servit entà la formacion de marins argentins en bèth percórrer mantuas vegadas lo torn deu mòn; que demòra adara ancorada dens lo bacin III de Puerto Madero a Buenos Aires.
A partir de 1939 que cessè de navegar distàncias de las granas e que ho declarada Monument Istoric nacionau d'Argentina en 1962.
Uei qu'ei un musèu de la ciutat de Buenos Aires.


text:
Ponts Bessons
Los Ponts Bessons son los dos ponts bastits en 1774 per Joseph-Marie de Saget, engenhaire de las òbras publicas de la província de Lengadòc, sul pòrt de l'embocadura a Tolosa. En fait, i a tres ponts, cadun a la dintrada d'un canal: lo Canal del Miègjorn pel pont del centre, lo canal lateral a Garona pel pont del nòrd, e lo canal de Brienne pel pont del sud. Lo pont del nòrd foguèt apondut durant las òbras del canal lateral a Garona en 1844. Lo basrelèu foguèt realizat entre los dos ponts al sud per l'artiste tolosan François Lucas en 1775 en marme de Carrara. Aquesta escalpradura representa Occitània coma una femna que sosten la proa d'una barca amb las armas de Lengadòc.
Occitània comanda al canal de recebre las aigas de Garona, pendent que dos joves terrassièrs, acabalats de pic, cavan lo canal de Brienne. Autra femna de l'escalpradura, Garona ten una bana d'abondància, amb a son costat un laurador destrigant sos buòus per laurar en Lauragués.
Los Ponts Bessons es tanben lo nom d'un quartièr residencial del nòrd de Tolosa.


text:
Lac de Lugano
Lo lac de Lugano (en italian Lago di Lugano o Lago Ceresio) es un lac partejat entre Itàlia e la Soïssa italiana. Lo seu nom latin foguèt Lacus Ceresius.
Geografia fisica[modificar | modificar la font]
Lac de 48,7 km², prigond de 288 m a 271 m d'altitud, es en joncion amb lo Lac de Varese, lo Lac de Comabbio, lo Lac de Ganna, lo Lac de Ghirla, lo Lac Major e lo Lac de Monate. Fa part dels Sèt lacs de la província de Varese, al nòrd de la Val de Pò.
Geografia politica[modificar | modificar la font]
Es situat dins lo canton de Tecin (Soïssa) e que ribeja la província de Varese e la província de Còme en Itàlia. Dins lo territòri soís, en riba del lac, se tròba la comuna italiana de Campione d'Itàlia, enclavament italian en Soïssa.


text:
Es que l'engatjament per la lenga es diferent daus engatjaments per lo sociau ? Mon accion, personalament, es generala, e en politica, tot es ligat...
Per tu, lo Bohaire, te pòde dire que las regions dependen (encara) de l'Estat, e seguissen en generau las instruccions. E io tròbe que se servir de las regions, qu'an un decopatge (coma los departaments) anti-occitanista, pòt nos menar a nòstra pèrta (nos liga pas entre occitans...)
Per quò, sert de ren de convincre las regions, son l'Estat, los medias e l'opinion publica la clau dau futur.
E per çò qu'es de nòstra presidenciala, quitament s'avem dos partits jacobins, conselhe tot parièr de votar per la qu'es pas oficialament CONTRA l'occitan, la sola daus dos que parlet de ratificar la Charta europeana per las lengas...
Segur que sus lo suject lo programe dau PS es mens charjat que lo daus Verts, per exemple, mas m'agrada mai un pitit pauc que ren, e emb Sarko, será mens que ren...


text:
Tanavelle
Tanavelle ( Tanavelle en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Per los Féniés, «Tanavelle» seriá derivat de la raiç oronimica *tan-, una varianta de tar-, preceltica[1].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Bénédicte Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie nord-occitane, edicions SudOuest, 2003


text:
Viriato
Viriato (180 AC -139 AC) foguèt lo principal cap de la tribú lusitana que tenguèt tèsta a l'expansion de Roma dins una bòna part dels territòris dels actuals Extremadura (Espanha) e Portugal entre las concas del Tage e del Guadiana. Viriat Condusiguèt l'armada tribal cap a fòrças victòrias suls romans entre los ans 147 AC e 139 AC, abans que foguèsse traït e assassinat per qualqu'uns de los seus òmes, que se vendèron als romans. En catalan se nomena Viriat, en portugués, en galhèc, en castelhan e en italian se coneis coma Viriato, en francés se nomena Viriatus e en latin e en anglés, Viriathus.
Vida[modificar | modificar la font]
Se sap pas gaire de la seuna vida. Poiriá èsser estat pastor, lo trabalh de la majoritat de lusitans. Èra conegut entre los lusitans coma un bon guerrièr. Fòrça lo consideravan coma un cap. Nasquèt a Herminius Mos (Sèrra de l'Estèla), al còr de Lusitània (l'actuala region portuguesa de la Beira Nauta). Viriato es considerat coma lo primièr eròi iberic (portugués e espanhòl), foguèt lo cap de l'union de tribús ibericas que resistiguèron a la conquista romana. L'istòria de Viriato e la guèrra lusitana la conta l'istorian Appià d'Alexàndria en lo seu libre sus Ibèria; dins la seccion Istòria romana comenta que «Viriato auciguèt fòrça romans tot en mostrant la seuna granda abiletat».
Conquista de Lusitània[modificar | modificar la font]
Pendent la Segonda Guèrra Punica, dins lo sègle III AC, Roma comencèt la conquista de la Peninsula Iberica. Lo Senat envièt una armada ont i aviá los renfortiments que los cartagineses enviaran d'Itàlia per ajudar Aníbal. Aiçò desencadenèt, pendent 250 ans, una seria d'afrontaments contunhs dins la peninsula. Fin finala, foguèt conquistada pels romans. La Guèrra Lusitània es un dels episòdis mielhs documentats de la conquista de la Peninsula Iberica. Servi Sulpici Galba comandava las tropas romanas d'Ibèria que, vèrs l'an 150 aC., comencèron de destruir la rèsta de las fòrças de resisténcia dels lusitanians.
Guèrra Lusitaniana[modificar | modificar la font]
vesètz Guèrra Lusitaniana
Assassinat de Viriato[modificar | modificar la font]
Lo Senat roman refusèt lo pacte que faguèt Sexvila amb lo pòble lusitan. Los romans cambièron duncas la seuna manièra d'agir: Marc Popilli Laenes IV va subornar tres enviats de Viriato qu'avián coma objectiu d'arribar a un acòrdi de patz amb los romans. Aqueles èran Àudax, Ditalc e Minurus, que Marc los prometèt una recompensa se aucissián Viriato, e lo faguèron aital, l'assassinèron tranquillament mentre dormissiá.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Mauricio Pastor Muñoz, Viriate - la lutte pour la liberté, Pluvia Nocturna, Paris, 2009, 160 p., ISBN : 978-2-917735-01-5


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dijous, 8 de setembre de 2011
Pausa utila
Que cau arrestar la peleja ideologica esterila sus la classificacion deu gascon. N'ei pas la classificacion çò qui impòrta. Lo reng deu gascon n'a pas de depéner d'ua classificacion quina que sia. Prengam lo cas deu francés. Que lo francés sia considerat o non com un dialècte de la lengua d'oil o com ua lengua a despart, quina importància aquò pòt aver? Tot lo monde se'n fot! Dab rason.
Hicar lo gascon a un medish nivèu que lo deu francés qu'ei l'objectiu.
N'i a qui disen lo gascon qu'ei ua lengua mòrta pr'amor que n'ei pas mes transmés. Jo que tròbi aqueth brave monde qu'entèrran lo gascon un pòc viste. Que soi segur que moriram, eths com jo, abans que non pas lo gascon. E aquò n'ei pas ua rason entà díser qu'èm dejà mòrts. Non soi pas pressat. Lo gascon tanpòc.
En tot cas, botar la mia energia e lo men léser au servici de la lengua qu'ei quauquarren qui'm platz. Que sajarèi de contunhar d' i botar quauques linhas, en aqueth blòg, totun que sapiatz que soi a tribalhar tà la collectivitat e aquò que's harà au despens deu blòg.
Adonc, dinc a las purmèras!
3 comentaris:
- lomahon ha dit...
-
Uros que soi que lo men tribalh avossi per efèit d'aviar un balanç navèth. Totas las insuficíenças, las pècas solide, lo vocabulari de manca, qu'an besonh d'un tribalh pregon. Tot la problèma qu'es en delà deu balanç navèth, qu'es d'encaminar dinc au cap un tau prètzhèit. Osca a la Gran Enciclopedia Gascona!
Pèir Morà
- 8 de setembre de 2011 a les 13:26
-
-
Òsca dab lo Gonzalès com director lexicograf de l'occitan gascon, excusa, deu gascon !
- 10 de setembre de 2011 a les 0:21
- Asier G. ha dit...
-
Granas naveras!
Coratge!
- 11 de setembre de 2011 a les 12:29


text:
Lo vèrb'Òc, Conjugator occitan es una aplicacion informatica que permet de trobar sul pic la conjugason integrala de cada vèrb occitan amb una granda comoditat e rapiditat d'utilizacion.
Aquela primièra version del vèrb'Òc, sonque en occitan lengadocian, s’inscriu dins la continuïtat dels trabalhs descriptius e normatius occitanistas anteriors : Gramatica occitana e Dictionnaire Occitan-Français de Loís Alibèrt (version numerica Josiana Ubaud, Patric Sauzet GIDILOC, extraccion d’entradas Sergi Granièr), Diccionari de Cristian Laus Lo vèrb occitan de Patric Sauzet e Josiana Ubaud, Los vèrbs conjugats de Partici Pojada, las Nòrmas del CLO , òbra collectiva mesa en forma per Domergue Sumien.
Lo Congrès es a trabalhar per integrar las conjugasons de las autras variantas. La mesa en linha per l'occitan gascon es prevista pel segond semèstre de 2015.


text:
Elephas maximus
L'elefant asiatic (Elephas maximus) es una espècia de mamifèr proboscidèu de la familha Elephantidae. Es lo mamifèr màger del continent asiatic. La siá distribucion originala s'estendiá dempuèi lo sud de China e d'Indonesia occidentala fins a las còstas del Golf Persic e al sud de Mesopotamia, ont desapareguèt al Neolitic. Actualament se circomscriu a Sri Lanka, al sud e nòrd èst d'Índia, a Bangladesh, Indochina, Malaca, Sumatra e nòrd èst de Borneo. Se tròba tant a l'estat salvatge coma domestic e es fòrça frequent dins los zòos e los cirques. Es considerat coma una espècia en perilh d'escantiment.


text:
Bellentre
Bellentre en arpitan (Bellentre en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna situada en la vallée de la Tarentaise en contrebas del domeni skiable de La Plagne e de los sieus stations d'esquí, mas tanben de Peisey-Nancroix e del domeni skiable dels Arcs. S'i tròba la station d'espòrts d'ivèrn de Montchavin los Coches.
Commune située dans la vallée de la Tarentaise en contrebas du domaine skiable de La Plagne et de ses stations de ski, mais aussi de Peisey-Nancroix et du domaine skiable des Arcs. On y trouve la station de sports d'hiver de Montchavin les Coches.


text:
Biaumont (Puèi Domat)
Biaumont [1](Beaumont en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi Domat e la region de la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Audrey Tautou (actritz)
- Aurélien Rougerie (jogaire de rugbi de XV)


text:
Lemuridae
La familha dels lemurids (Lemiridae) es una de las cinc familhas actualas de primats lemurifòrmes. Son los « lemurians vertadièrs », los lemurs o los makis. Lors caps presentan un morre alongat. Las femèlas an pas qu'un parelh de mamèlas pectoralas fòra pels Varecia. Compren dètz espècias repartidas en quatre genres. Totes aquestes lemurids tanben son coneguts jol nom de « makis ». Per exemple, Lemur catta tanben es apelat « maki catta ».
Las mans dels lemurians son pròchas de las de l'òme. Tot coma los pès compòrtan cinc dets fòrt prims, qu'un es opausable als autres, alargats a lor extremitat e provesits d'onglas, en defòra del segond, que possedís una àrpia lor permetent de grafinhar lor forradura o la de lors congenères.
Lor nom ven de las Lemuras, perque son tant esquius e pauc visibles qu'an fach pensar a de fantaumas.
Classificacion[modificar | modificar la font]
- Genre Lemur, amb una sola espècia:
- Lemur catta, lo lemur catta de la coa anelada
- Genre Hapalemur amb tres espècias:
- Hapalemur aureus, l’apalemur daurat o lemur bambó daurat, descobèrt en 1987
- Hapalemur griseus, l’apalemur gris o pichon apalemur o lemur bambó gris
- Hapalemur simus, lo grand apalemur o apalemur simian o grand lemur bambó
- Genre Varecia amb una sola espècia:
- Genre Eulemur amb cinc espècias:
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Referéncia Animal Diversity Web : Lemuridae (en)
- Referéncia ITIS : Lemuridae Gray, 1821 (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia NCBI : Lemuridae (en)


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau
1 Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 18:16
Danís
Adjudant
2 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 18:23
Zengi
Trobador !!
3 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 18:28
Sokolovic
Trobador !!
Mehmet a écrit:A l'aglomeracion de Pau me precisament, pas la mairia directament.
Ti sias sokolovicat tanben ?
4 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 18:38
Zengi
Trobador !!
5 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 18:44
Zengi
Trobador !!
6 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 18:58
Sokolovic
Trobador !!
Mehmet a écrit:(aquò n'interessa pas que tu sus lo fòrum, mes soi en trin de m'interessar a Mehmet Ier, un turc, pas un sèrbi !)
Ah es lo paire de Murat II.
D'efiech deuriam pensar de durbir un escòla de pensada otomanoccitanista.
7 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau le Mar 16 Nov - 20:00
Zengi
Trobador !!
8 Re: Navèth cargat deu desvolopament lingüistic a Pau Aujourd'hui à 6:29
Contenu sponsorisé
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Toxicologia
La toxicologia (del grèc toxicon, poison que cobrissiá las sagetas, e logos, estudi, sciéncia) es la sciéncia qu'estúdia las substàncias toxicas (o poisons), lor etiologia (origina), las circonstàncias de lor contacte amb l'organisme, los efièches sus aquel darrièr (organs ciblas) e sus l'environament (ecotoxicoloca), los mejans d'o descobrir e combatre (vias d'eliminacion, antidòts).
Tracta dels efièches de l'exposicion a de toxics, quina que siá la via d'intrada dins l'organisme (inalacion, contacte, ingestion...), e qu'aicesta siá sonque potenciala e asimptomatica (se parla alara de toxinas), o responsabla de signes clinics associats (sindròm) que desvelan una intoxicacion vertadièra.
L'intoxicacion es un processus dinamic e la toxicologia espitalièra es sovent una procedura d'urgéncia, dins una tòca a l'encòp de diagnostic (etiologia toxica o autre), d'analisi (interpretacion dels resultats de la biologia) e terapeutica (tractament simptomatic, reanimacion).
L'etiologia de las intoxicacions e intoxinacions es fòrça cambiadissa : pollucion atmosferica, exposicion professionala, intoxicacion alimentària, intoxicacion medicamentosa, enverinacion o empoisonament. Las ciblas son tanben variablas : los neurotoxics afèctan lo cervèl o lo sistèma nerviós, d'autres produches afèctan puslèu unes organs (glandas, paumons, fetge, ren..)
Las toxinas pòdon èsser d'origina animala (veren d'enverimacion ofidiana per la vipèra aspic, per exemple), vegetala (empoisonament per la Belladona o Atropis belladonna), fongica (campairòls verenós, coma l'amanita falloïda, per exemple) o quimica (intoxicacion per los metals pesucs, per exemple). Dins sa partida experimentala e reglamentària, la toxicologia estúdia e analisa experimentalament la toxicitat dels produches (medicaments umans o veterinaris, produches fitosanitaris...) abans lor comercializacion.
L'intoxicacion depend sovent d'efièches de lindals, e la toxicologia fa doncas sovent referéncia a de nocions de dòsis :
- la " Dòsi Jornadièra Admissibla " (DJA) (pels residús de pesticidas)
- la " Dòsi Jornadièra Tolerabla " (DJT), o DSTP (dòsi setmanièra tolerabla provisòria) o (pels metals pesucs)
- la " Dòsi Limit Annala " (DLA) (pels radionucleïds).


text:
Nebulosa de l'Agla
La nebulosa de l'Agla o Messier 16 o NGC 6611 és un estelum dobèrt dins la constellacion de la Sèrp, descobèrt per De Chéseaux en 1746. Charles Messier l'apondèt a son catalòg en 1764.
L'estelum es associat amb una nebulosa d'emission difusa catalogada coma IC 4703. Aquela region qu'es lo formèn de las estelas se tròban a una distància de 7000 annadas lutz. L'estelum se compausa d'estelas joves blavas de l'espèctre de tipe O e B nascudas dins la nebulosa de l'Agla e qu'ionizan lo gas de la quita nebulosa. La region centrala de la nebulosa mòstra una arquitectura fòrça bèla en forma de colomnas conegudas coma los « Pilars de la creacion » (Pillars of Creation) d'una longor de l'òrdre de tres annadas lutz de largor ont naisson las estelas de l'estelum. Aquela region se tròba a una distància d'entre 5500 e 7000 annadas lutz segon las fonts.
Sa magnitud de la benda B (filtre blau) es egala a 6,58, sa magnitud de la benda V (filtre verd) es egala a 6,0; per mejan del telescòpi lo pargue grisenc revela una forma definida.
De sa velocitat radiala, 18 00 km/s, se dedutz que s'alunha de la Tèrra a mai de 64 800 km/h: aquela velocitat es causada per la combinason de la velocitat orbitala del Solelh (a l'entorn del nuclèu de la Via Lactèa) e aquela de la quita Tèrra.
Observacion[modificar | modificar la font]
Amb gemèls la nebulosa a una aparéncia de pargue onte se pòdon veire una desena d'estelas. Amb un telescòpi de 200 mm equipat amb un filtre interferencial se pòt veire pus aisidament lo contorn de la nebulosa. Amb de grands telescòpis la vision dels pilars de la creacion es espectaclosa.
-
Los tres « Pilars de la creacion » vistes pel Telescòpi espacial Hubble (1995)
-
-


text:
Girona (província)
La província de Girona es la que se troba mai al nòrd-èst de las quatre de la Comunautat Autonoma de Catalonha. La seuna capitala es Girona.
Les comarcas de la província de Girona son les seguentas:
- Aut Empordan
- Bas Empordan
- Cerdanha (mitat èst)
- Garrotxa
- Gironés
- Plan de l'Estanh
- Ripollés
- Selva (levat lo municipi de Fogars de la Selva)
Tanben los tres municipis de la comarca d'Osona, (Viladrau, Espinelves e Vidrà) apertenon a la província de Girona.
Los municipis mai poblats son:
- Girona 89 890 abitants
- Figueres 39 641 abitants
- Blanes 37 819 abitants
- Lloret de Mar 32 728 abitants
- Olot 31 932 abitants
- Salt 28 017 abitants
- Palafrugell 21 307 abitants
- Sant Feliu de Guíxols 20 867 abitants
- Banyoles 17 309 abitants
- Palamós 17 197 abitants
- Roses 17 173 abitants
- Ripoll 10 832 abitants


text:
Apostròf (tipografia)
L’apostròf es un signe tipografic de pontuacion, un diacritic, veire une letra. Eissida d’una pontuation de l’alfabet grèc qu'indica l’elision, foguèt empruntada per d’autres escrituras, que l’alfabet latin subretot.
Somari
Uèlhs de l’apostròf[modificar | modificar la font]
L’apostròf a la forma d’una virgula plaçada en nautor. « Una virgula liberada de la pesantor que la clavava sus la linha de basa », segon Jean-Pierre Lacroux[1]. En alemand, dins lo lengatge corrent o popular, es nomenada Hochkomma, literalament « virgula nauta ».
A causa de las contrenchas tecnicas dels clavièrs de maquinas d'escriure, puèi ara dels ordinators, es sovent traçada coma una barra verticala drecha dins los documents electronics. Aquel apostròf se nomena apostròf dactilografic ou drecha. Segon los usatges dels tipografes, deuriá pas èsser emplegada.
Signes pròches de l’apostròf[modificar | modificar la font]
Dins l’Alfabet fonetic internacional una linha verticala corta en nautor pròcha de l’apostròf drecha davans la sillaba portant un accent tonic.
L’apostròf es tanben un signe tipografic vengut d'en primièr de l’alfabet grèc, que donèt naissança a un diacritic d'aquel alfabet], la corònis, de forma similara, e que se deu pas confondre amb los esperits, semblables, respectivament, a un apostròf e un apostròf culbussada mas d’origina diferenta.
Tipografia[modificar | modificar la font]
Las taulas seguentas mòstran los tipes d'apostròfs e simbòls semblants:
En occitan[modificar | modificar la font]
En occitan, l’apostròf servís de signe tipografic marcant l’elision de las vocala finala a, e, o de qualques mots. L’elision se fa quand aqueles mots sont seguits d'un mot començant per una vocala. Atal i a: lo + aucèl → l’aucèl, se + es → s’es, que + es → qu’es, la + ababiá → l’abadiá, ne + èsser → n’èsser.
E especialament se + ne → se’n, , lo + 11 de genièr → l’11 de genièr.
Los mots que s'elidan son lo, la, de, me, ne, te, se, que
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ "Lacroux">(fr) Orthotypographie, per Jean-Pierre Lacroux


text:
Breitenau (Bas Ren)
Breitenau (Bas-Rhin) en alemannisch (Breitenau en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Breitenau Ocupa un vast ban d'una superficie de 429 a #que s'estend d'una part fins al vallon del Giessen de Urbeis e d'autra part fins a la vallée dicha de la Capèla. Lo vilatge ocupa una granda part de lo sieu territòri per escarpements montagneux #que las altituds ne vàrian entre 280 e 330 mètres. Lo limit oriental de la municipalitat s'estend entre lo massís del Altenberg (854 m)[1] e las nautors del Rougerain. La part montagneuse #que cobrís los tres quatrens de la municipalitat a constituit per las reünions del Rougerain (650 m) e de Freda-Fontaine (685 m) #que fa mestièr de frontièra amb la municipalitat de Rombach-lo-Franc[2] al Caulet de la Pichona Nautor en la vallée de la Liepvrette. La part superiora del vallon de Freda Fontaine pres la vallée de Urbeis e lo Caulet de Fouchy situat a 608 mètres d'altitud e la vallée de Sant Ostal-a las-Minas. Lo vilatge se étire sul marge esquèrre pel Luttenbach e lo marge drech, a 330 mètres d'altitud per Nòva-Glèisa. Lo masatge caseriu de Freda-Fontaine, abans lo caseriu de Noirceux (caseriu de Fouchy) compta encara qualqu'uns granjas isoladas e d'ancianas granjas transformadas en residéncias secondaires.
Breitenau occupe un vaste ban d'une superficie de 429 ha qui s'étend d'une part jusqu'au vallon du Giessen d'Urbeis et d'autre part jusqu'à la vallée dite de la Chapelle. Le village occupe une grande partie de son territoire par des escarpements montagneux dont les altitudes varient entre 280 et 330 mètres. La limite orientale de la commune s'étend entre le massif de l'Altenberg (854 m)[3] et les hauteurs du Rougerain. La partie montagneuse qui couvre les trois quarts de la commune est constituée par les sommets du Rougerain (650 m) et de Froide-Fontaine (685 m) qui fait office de frontière avec la commune de Rombach-le-Franc[4] au Col du Petit Haut dans la vallée de la Liepvrette. La partie supérieure du vallon de Froide Fontaine rejoint la vallée d'Urbeis et le Col de Fouchy situé à 608 mètres d'altitude et la vallée de Sainte Marie-aux-Mines. Le village s'étire sur la rive gauche par le Luttenbach et la rive droite, à 330 mètres d'altitude par Neuve-Église. Le hameau de Froide-Fontaine, avant le hameau de Noirceux (hameau de Fouchy) compte encore quelques fermes isolées et d'anciennes fermes transformées en résidences secondaires.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ la Altenberg (854 m) es un massís montagneux, entre lo Rocher del Coucou (856 m) e las nautors de Schlingoutte (830 m) #que dominan lo Val de Villé e vallée de la Liepvrette
- ↑ Aquela municipalitat èra abans la Revolucion una enclave lorraine en fasent part del Duché de Lorraine amassada al departament de la Nautor-Rhin
- ↑ l'Altenberg (854 m) est un massif montagneux, entre le Rocher du Coucou (856 m) et les hauteurs de Schlingoutte (830 m) qui dominent le Val de Villé et vallée de la Liepvrette
- ↑ Cette commune était avant la Révolution une enclave lorraine faisant partie du Duché de Lorraine réunie au département du Haut-Rhin


text:
Ségolène Royal
Marie Ségolène Royal (chafre: la Segolina), avocata e femna politica francesa. Dempuèi lo 2 d'abrial de 2014 es monenada ministra del govèrn socialista de Manuel Valls a la foncion de Ministre dels territòris e de l'ecologia.
Es diplomada de l’HEC París, l'IEP de París (1978) e de l’ENA (1980).
Foguèt presidenta del conselh regional de Peitau-Charantas, region de l'oèst de França (2004-2014) e deputada del departament de las Doas Sèvras (1988-1992), (1993-1997), (2002-2007).
Lo 16 de novembre de 2006 foguèt designada candidata del Partit Socialista a l'eleccion presidenciala de 2007, ont obtenguèt 46,94 % de las voses al segond torn. Foguèt ministra mantunas de còps.
Abitèt amb François Hollande pendent 30 annadas. An quatre mainatges: Thomas (1984), Clémence (1985), Julien (1987) e Flora (1992).
- Portal:Politica/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam vèrs portal
- Naissença en 1953
- Ancian escolan de Sciéncias Po
- Ancian escolan de HEC París
- Enarca
- Avocat francés
- Personalitat del Partit Socialista (França)
- Personalitat politica femenina francesa
- Personalitat de la Cinquena Republica
- Deputat de las Doas Sèvras
- President de conselh regional
- Ministre francés de l'Environament
- Govèrn de Manuel Valls
- Candidat a l'eleccion presidenciala francesa de 2007


text:
La Madelaine-sous-Montreuil
La Madelaine-sous-Montreuil es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La Madelaine-jos-Montreuil a situat en lo departament del Passatge-de Calava (62). A traversat per la Canche. Las siás zònas marécageuses protegisson una fauna e una flore fòrça diversifiées en atrasent los toristas sustot l'estiu, estacion de la randonnée pédestre. La Madelaine a situat a doas Montreuil sus Mar, vila a fòrça important patrimòni istoric. La Madelaine es un pichon vilatge mas, aquel vilatge es fòrça reputacion. Aquela reputacion a a causa dels dos restaurants, de renom del pòble #qu'atrason los llaminers en venent principalament de tota la França e de Angleterre fins en las marais del pòble. L'estiu, La Madelaine aperten als pescadors #que la longitud de la Canche estendon las siás linhas jol solelh del Passatge de Calava. N'ivèrn la Madelaine es un canton de passatge pels ausèls migratoris; los ausèls en venent del nòrd de l'Euròpa s'agradan a i passar una nuèch, las chasseurs egalament.
La Madelaine-sous-Montreuil est situé dans le département du Pas-de Calais (62). Elle est traversée par la Canche. Ses zones marécageuses abritent une faune et une flore très diversifiées attirant les touristes surtout l'été, saison de la randonnée pédestre. La Madelaine est située à deux pas de Montreuil sur Mer, ville à très important patrimoine historique. La Madelaine est un petit village mais, ce village est très renommée. Cette renommée est due aux deux restaurants, de renom du village qui attirent les gourmands venant principalement de toute la France et d'Angleterre jusque dans les marais du village. L'été, La Madelaine appartient au pêcheurs qui le long de la Canche tendent leurs lignes sous le soleil du Pas de Calais. En hiver la Madelaine est un coin de passage pour les oiseaux migrateurs; les oiseaux venant du nord de l'Europe se plaisent à y passer une nuit, les chasseurs également.


text:
Balaguièr de Rance
Balaguièr de Rance[1][2][3] (Balaguier-sur-Rance en francés) es una comuna roergata de Guiana situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Balaguier Sus Rance, pichon vilatge del sud Aveyron,en doas parts situadas de part e d'autra del riu, Lo Rance. Balaguier Lo Prim (o lo Vièlh), dessús o marge drech, amb los sieus ostals enganchats jos un esperó rocós #qu'a portat una labor fortificada #que ne demòra pas cap de traça. Sul marge esquèrre, Balaguier lo Gras, amb la glèisa, la comuna e un castèl (tipe donjon) de la Modèl:S mini- o Modèl:S-. Los dos marges an connectat per un pont en pèira de la Modèl:S-. Per l'Istòria,pòt èsser interessanta d'explicar las rasons d'aqueles dos qualificatius pro surprenants, "lo Gras" e "lo Prim". Fòrça près de la siá tèrra (nourricière)los abitants diferenciavan las doas parts del vilatge seguent la natura del sòl. A Balaguier lo Gras,la rusca de humus es mai importanta, la tèrra a dich, grassa. Balaguier Lo Prim,mai àrid, la ròca i aflora lo sòl. Balaguier "Lo Vièlh" (aficha de circulacion viària) es una appellation mai recenta del començament dels ans 1950 #que l'origina ne lèva del anecdote. Balaguier "Lo Jove",(veire fòto mai elevada) pendenta de Balaguier lo Vièlh, a pas jamai existit. Aquel tèrme qualificatiu a a causa d'una interpretacion errònia de lo sieu autor. I li cal en un autre luòc mai de bastiments recents a Balaguier lo Prim (faussement trucat, lo Vièlh) #qu'a Balaguier lo Gras.
Balaguier sur Rance, petit village du sud Aveyron,en deux parties situées de part et d'autre de la rivière, Le Rance. Balaguier le Maigre (ou le Vieux), sur le rive droite, avec ses maisons accrochées sous un éperon rocheux qui a porté un ouvrage fortifié dont il ne reste aucune trace. Sur la rive gauche, Balaguier le Gras, avec l'église, la mairie et un château (type donjon) du Modèl:S mini- ou Modèl:S-. Les deux rives sont reliées par un pont en pierre du Modèl:S-. Pour l'Histoire,il peut être intéressant d'expliquer les raisons de ces deux qualificatifs assez surprenants, "le Gras" et "le Maigre". Très près de leur terre (nourricière)les habitants différenciaient les deux parties du village suivant la nature du sol. A Balaguier le Gras,la couche d'humus est plus importante, la terre est dite, grasse. Balaguier le Maigre,plus aride, la roche y affleure le sol. Balaguier "le Vieux" (panneau de circulation routière) est une appellation plus récente du début des années 1950 dont l'origine relève de l'anecdote. Balaguier "le Jeune",(voir photo plus haut) pendant de Balaguier le Vieux, n'a jamais existé. Ce terme qualificatif est dû à une interprétation erronée de son auteur. Il y a d'ailleurs davantage de constructions récentes à Balaguier le Maigre (faussement appelé, le Vieux) qu'à Balaguier le Gras.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Saint-Sernin, Christian-Pierre Bedel, al canton, 1992
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
Cabildo de Buenos Aires
Lo Cabildo de Buenos Aires que's troba sus la plaça de Mayo (tanben costejada per la catedrau e l'Ostau Arroset) que ho la sede deu poder municipau e judiciau deu temps de la colonia espanhòla (deu temps de la vicereiautat, lo vicerei que s'estava dens la hortalessa, a l'emplaçament deu l'actuau Ostau Arroset). que ho un lòc centrau de la Revolucion de Mai e qu'acesè la Purmèra Junta qui remplacè lo govèrn coloniau.
Lo cònsol Manuel Frías que decidí de'u bastí mercés a ua taxa suu navius qui entravan e sortivan deu pòrt. Lo purmèr cabildo que ho acabat en 1610. En 1682 las autoritats que perpausèn de'u tornar bastir dab dus solèrs : dens la partida baisha ua carcèr e au solèr lo capitòu e los archius. La construccion que comencè en 1725 per s'estancar en 1728 per manca de diners, puish que recomencè en 1731 per s'estancar enqüèra en 1732. Deu temps de la Revolucion de Mai de 1810 lo bastiment b' èra tostemps pas acabat (a maugrat qui la tor e hosse bastida de cap a 1764).
Au cors deu sègle XIX lo bastiment que conservè la totalitat deus sons onze arcèus, la soa tor e tanben lo son estil coloniau ; totun, a la fin d'aqueth sègle la tor que ho en purmèr eslhevada en 1880 per las transformacion de l'arquitècte Pedro Benoit puish avalida en 1889.
La traucada de l'avienguda de Mayo (1894) que he càder mantun arcèus de dreta ; en 1931 d'autes arcèus, a esquèrra aqueth còp, que cadón entà deishar passar l'avienguda diagonau Julio Argentino Roca.
Fin finala lo bastiment, redusit a 4 arcèus, shens nat tor e ostendent un estil italian que ho restaurat au cors de las annadas 1940 per l'arquitècte Mario Buschiazzo qui'u tornè lo son estil coloniau d'autes còps en bèth tornar bastir ua tor inspirada de la purmèra, en tornant hicar un balcon de herrat, hèrs a las frinèstas e un tèit de teulas arroias. Qu'ei atau qui's pòt véder uei lo dia, dab ua tor e ua façada qui son donc, en vertat, deu sègle XX. A maugrat de la semblança, enter lo Cabildo originau e l'actuau que i avó donc duas autes versions.
Uei lo dia lo Cabildo qu'ei un musèu qui presenta objèctes de la Buenos Aires coloniau. Dens la soa cort, auberta sus l'avienguda de Mayo, que's pòt trobar un putz (adara barrat) qui ei ua de las paucas causas remontant au temps coloniau e qui no's mudè pas jamei dens lo Cabildo (que pertanhèva a l'ostau nadau de Manuel Belgrano.


text:
SUPINFO International University
SUPINFO International University o SUPINFO[1] o Escòla superiora d'infomatica SUPINFO[2] es una escòla internacionala d'informatica qu'existís dempuèi 1965[3]. Es la mai granda escòla d'informatica en França amb 6000 escolans inscriches en 2008 e 35 sites dins lo mond. L'escòla prepausa un programa comun, aquò permet als estudiants de cambiar de site, nomenat campus per l'escòla, quand vòlon dins l'annada. L'ensems dels corses son en anglés dins lo mond entièr, mas en França los corses son en anglés a l'escrich e en francés a l'oral.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Segon SUPINFO cal totjorn escriure SUPINFO en majuscula
- ↑ SUPINFO conselha d'utilizar la lenga del país ont se tròba l'escòla per parlar d'ela
- ↑ http://www.supinfo.com/fr/supinfo_ecole_informatique_mondiale.aspx


text:
Lo Congrès permanent de la lenga occitana qu'ei gessit d'un long procès arron la question de la creacion d'un organisme qui seré ua referéncia entau maine lingüistic.
En teoria, la nòrma classica que s'apiejava sus l'òbra de Loís Alibèrt a partir de la soa Gramatica occitana segon los parlars lengadocians publicada en 1935, puish per la gestion d'aquera nòrma per l'Institut d'Estudis Occitans de 1945 enlà. L'aparicion de practicas antinormativas e contradictòrias e la demanda fòrta en preconizacions qu'an confortat la necèra d'un organisme de regulacion.
D'en purmèr que's debanèn a l'interior de l'I.E.O. e dab los universitaris e militants culturaus qui avèvan creat lo Conselh de la Lenga Occitana en 1997. Compausat de lingüistas, que hasó preconizacions reconegudas per ua larga part de las associacions istoricas e peu Conselh Generau d'Aran. Mes lo C.L.O. de deishè petit a petit las soas activitats.
De 2004 a 2006, David Grosclaude (I.E.O.), Sèrgi Carles (F.E.L.C.O.) e Patric Sauzet (sòci deu C.L.O.) qu'escrivèn amassa un tèxte comun que fixava los grans principis que devè seguir un futur organisme de regulacion de la lingüistica.
Lo 23 de mai de 2008 que's debanè l'amassada de Vielha en val d'Aran. A l'iniciativa deu Sindic d'Aran e de l'Institut d'Estudis Occitans, qu'amassè representants de collectivitats territoriaus, d'universitats, d'institucions e d'associacions istoricas deus tres Estats de l'Union Europèa on ei parlada la lenga occitana.
En 2009, constitucion de « l'associacion prefigurativa de l'organisme de regulacion de la lenga occitana », e aviada d'un estudi de factabilitat dab embaucha d'un encargat de mission.
En 2010 : vesitas e estudis de l'Institut d'Estudis Catalans, d'Euskaltzaindia - Academia reiau de la lenga vasca e de la Fryske Akademy.
En 2011 : remesa deu rapòrt de l'estudi de factibalitat, aprobacion de las orientacions màgers peu Conselh d'Adminsitracion
Lo 16 de deceme 2011 : creacion oficiau deu Congrès permanent de la lenga occitana a l'Ostau de Region Aquitània a Bordèu, en preséncia de representants deu Ministèri de la Cultura - D.G.L.F.L.F., de las Regions Aquitània, Mieidia-Pirenèus, Lengadòc-Rosselhon e Ròse Aups, e deu President d'Euskaltzaindia - Academia Reiau de la lenga vasca.


text:
Espaliu
Espaliu[1][2] (Espalion en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas dels sègles X e XI son : Spelevo, Speleu, Speleuvo; cap a 1169 ad Espeleu [3],[4]. Se pòt donc supausar un ancian *Espeleu vengut Espaliu. Coma, en Roergue, -iu e -on se confondon en [-ju] (al revèrs de la majoritat del lengadocian), la grafia francesa es erronèament en -ion e Dauzat postula a tòrt *Spalione, d'un nom d'òme gallo-roman Spalia e sufixe -onem (o una basa preceltica *spal, « bauç ») [5].
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1832, Espaliu annexèt Flaujac e Lo Cairòl. Lo Cairòl tornèt venir comuna en 1866.
Administracion[modificar | modificar la font]
- * Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, Espaliu èra canton; es ara burèu centralisator del canton de « Lot et Truyère » (en francés), donc Òlt e Trueire.
Demografia[modificar | modificar la font]
- en 1832, Espaliu annexèt Flaujac (188 abitants en 1800) e Lo Cairòl (284 abitants en 1800), mas tanlèu 1806 aquelas comunas son recensadas amb una autra - probablament Espaliu. Se pòt donc considerar que la populacion de Flaujac e del Cairòl explican en partida la pujada de la populacion de 1806; al revèrs, Lo Cairòl torna venir comuna en 1866, d'aquí una partida de la baissa de 1872.
- 2013 : 4376 abitants (120 ab/km²)
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Beneset Rocairòl, nascut a Espaliu lo 13 de junh de 1826, inventor del primièr escafandre autonòm.
- Familha Poulenc (a Flaujac) : La tor de Masse (en francés) situada a Flaujac foguèt l'ostal familial dels Poulencs dont sortiguèron lo compositor Francis Poulenc e Joseph, farmacian que faguèt fortuna a París e que venguèt al sègle XIX lo mecène d'Espaliu. Son filh Etienne fondèt la companhiá Poulenc et Cie que fusionèt al sègle XX amb la la Société chimique des usines du Rhône, en venent atal la firma Rhône-Poulenc. Camille Poulenc foguèt censor de la Banca de França de 1920 a 1932, puèi régent de la Banca de França (XIVn sèti) del 28.01.1932 al 17.08.1936.
- Josèp Vailet, (felibre).
- Numa Ayrinhac (pintor argentin).
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Patrici Pojada, Répertòri toponimic de las Comunas de la Region Miègjorn-Pirenèus, ed. Loubatières, Portèth de Garona, 2009
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- Pages with unresolved properties
- Pages with script errors
- Pages using ISBN magic links
- Pages using invalid self-closed HTML tags
- Paginas amb ligams copats
- Via Lemovicensis
- Portal:Roergue/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam vèrs portal
- Portal:Guiana/Articles ligats
- Comuna d'Avairon
- Comuna de Roergue


text:
Arnac (Roergue)
Arnac[1][2][3] (Arnac-sur-Dourdou en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Arnac es un vilatge situat a l'extremitat sud del departament d'Avairon, es traversat pel Dordon de Camarés e se situa a 600 m d'altitud aperaquí, al dintre dels Monts de La Cauna.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Segon Dauzat e Rostaing, Arnac pòt venir del nom d'òme gallés Arnos, o benlèu d'un autre nom gallés, *Artonos, de Artos, ors, amb lo sufixe -acum[4], latinizacion del sufixe celtic -*ako. Seriá donc una propietat rurala d'origina gallo-romana.
Istòria[modificar | modificar la font]
- Fins a la Revolucion, la parròquia de Arnac fasiá partida de la comunitat de Brusca. Sant Beneset (Benesech ?) d'Arnac èra alara una annèxa de la parròquia de Sant Pèire dels Cats (cats ?, caps ? o ?) dins la municipalitat actuala de Melagas.
- Après la Revolucion, Arnac fasiá partida de la municipalitat de Melagas.
- En 1872 se creèt la municipalitat d'Arnac, en francés Arnac-sus-Dourdou.
- Uèi, lo vilatge es constituït de nombrosas residéncias segondàrias sovent proprietats de descendents d'ancians abitants del vilatge.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2012 : 37 abitants
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Christian-Pierre Bedel, Camarés, al canton, 2000
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, p. 287, reedicion Librairie Guénégaud, 1984


text:
Mende
Mende (oficialament en francés Mende) es una vila occitana de Gavaudan en Lengadòc. Es situada dins lo departament de Losera e la region administrativa d'Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Mende es situat dins la nauta val d'Òlt, en zona de mejana montanha, dins lo país de Gavaudan, lo Riucròs s'i geta en riba drecha. La vila es dominada pel mont Mimat e son bòsc de pins negres. Per i anar, cal prene la còsta de la Crotz Nòva. Riba drecha, los quartièrs residencials s'estendon suls causses. Situat sus l'ais Lion-Tolosa, la vila foguèt longtemps un caireforç comercial entre Auvèrnhe, Ròse e Lengadòc.
La comuna confronta Rieutòrt de Randon e Lo Chastèl al nòrd, de Badarosc a l'èst, de Lanuèjols al sud-èst, de Brenosc e Sent Bausèli al sud, Balsièja al sud-oeèt, Barjac e Cervièiras a l'oèst.


text:
Jutsi
Jutsi (basco), Juxue (francés), qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra.
Lo gentilici qu'ei jutsiar.
L'arriu de Bidosa, lo son afluent Babatzeko erreka e dus afluents deu darrèr, Negeluako erreka e Etxebarneko erreka, que traucan lo territòri de la comuna.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas tòcatocantas[modificar | modificar la font]
- Arhantsusi e Òstavath-Asme au nòrd
- Pagòla a l'èst
- Larzabale-Arroze-Zibitze a l'oèst
- Sent Just-Ibarre au sud
Economia[modificar | modificar la font]
L'agricultura e la silvicultura (cultura deus bòscs) que son la basa economica de la comuna.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Que i avia ua populacion de 877 estatjants en 1806.
Cultura[modificar | modificar la font]
Que i a ua residéncia de l'Associacion d'ajuda a la diaspòra basca en Argentina e ua escòla d'ensenhament purmèr.
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
De véder[modificar | modificar la font]
- Site hortificat protoistoric.
- Los ostaus hortificats Donaazia e Larramendia, deu sègle XIVau.
- Glèisa de Sant Pèir, de la fin de l'Edat Mejana.


text:
http://etoilerouge.chez-alice.fr/index2.html
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Étoile Rouge
Aller à la page : 1, 2
1 Étoile Rouge le Lun 10 Aoû - 23:56
Marxelin
Occitan Warrior
http://etoilerouge.chez-alice.fr/index2.html
2 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 1:37
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
3 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 2:29
joan_cavalier
Trobador !!
deu balhar una actualitat chanuda......
Mai seriosament per aver fintat lo contengut, mouairf........ pòt semblar objectiu...... tant coma un capitaliste te dira que lo Figaro l'es o un maufatan te dira ço meteish per Minute...
Personalament diriai un site brolhon, que mescla tot, qu'ensaja de segond gras que se poria prener per de primier en breu........... una bordilha (diriai quitament espantant al vist del costat "redond" costumier del militant de base de l'estrema esquera
4 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 9:59
Marxelin
Occitan Warrior
5 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 11:46
joan_cavalier
Trobador !!
6 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 11:57
LaurençD
Occitan Warrior
Mèfi, te lo vas faire cremar...joan_cavalier a écrit:Cool non content de faire de propaganda fan de "Voila/ Closer / Gala" cool me far venir lo pipon regde
_________________
http://lacabraelolop.canalblog.com/
7 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 12:32
Zengi
Trobador !!
8 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 15:56
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
9 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 17:24
Marxelin
Occitan Warrior
10 Re: Étoile Rouge le Mar 11 Aoû - 17:45
Einucent
Occitan Warrior
11 Re: Étoile Rouge le Mer 12 Aoû - 2:42
joan_cavalier
Trobador !!
Einucent a écrit:Brolhon per lo mens, s'an fach compginar un accuèlh e aprèp zo…lo fotralh !
Es aici que vesem la diferencia de mestier ieu parli contengut redacional, l'einucent me respond "vestissatge del site"
Òmi a écrit:Ben òc, mes coneishes la politica deu forum : que cadun sia responsable. ...
Mais euhhhhhhhhhhhhh per de que om me dit pas jamai res a ieu lol
12 Re: Étoile Rouge le Mer 12 Aoû - 16:37
Einucent
Occitan Warrior
ah bon, n'i a un ?joan_cavalier a écrit: ieu parli contengut redacional
13 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 0:41
Cyril06
Occitan Warrior
Marxelin a écrit:Un sit que parla d'actualitat autrament e parla de las minoritats coma cal, d'alhors i a lo ligam d'Anaram.
http://etoilerouge.chez-alice.fr/index2.html
Ai vist aquò... Es un site d'extrema esquèrra...
14 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 14:34
Cerièra de Mai
Trobador !!
15 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 14:44
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
16 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 20:52
Cyril06
Occitan Warrior
Cerièra de Mai a écrit:Ben… estela rotja, fa pas tròp crestian !
Voei, ma sabes, sieu alergic à toti li ideologías!
17 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 20:53
Zengi
Trobador !!
18 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 22:36
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
19 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 23:04
Cyril06
Occitan Warrior
20 Re: Étoile Rouge le Jeu 13 Aoû - 23:56
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
21 Re: Étoile Rouge le Ven 14 Aoû - 10:42
Arf
Occitan Warrior
Òmi a écrit:Ben tot lo monde son pas convinçuts de l'existença d'Occitània, donc lo simple hèit d'i pensar es benlèu ua mena d'ideologia ....
+ 1
22 Re: Étoile Rouge le Ven 14 Aoû - 11:14
Cyril06
Occitan Warrior
Òmi a écrit:Ben tot lo monde son pas convinçuts de l'existença d'Occitània, donc lo simple hèit d'i pensar es benlèu ua mena d'ideologia ....
Sieu pas d'acòrdi. L'idea d'Occitània non es de l'ideología ma un sentiment d'apartenança à una mema cultura occitana. Ieu parli de l'ideología coma dòuctrina de pensada, à toti li teorías sus la natura umana e li utopías que vison à la chanjar.
23 Re: Étoile Rouge le Ven 14 Aoû - 12:51
Arf
Occitan Warrior
Com ac dises, Occitania qu'ei ua idea, ua construccion pro abstreita, qui pot totun empara's sus ua definicion de luenga comuna (non acceptata per tots...) i sus un sentiment d'apartenencia, partatjat per poc de monde.
Mes aquesta idea qu'ei per ua bona part eth produit d'ua ideologia occitana o occitanista, qui a tanben per but de concretizar-la. Occitania, com França o tota auda nacion o entitat politica ne preexisteish pas. Qu'ei eth resultat d'ua pensata, d'ua pensata ideologica, mesa en obra. Aquesta qu'ei en concurrencia dab d'audas ideologias, com era deths gasconistas, bearnistas, provençalistas, etc.
Eth sentiment d'apartienencia tanben que's harga.
24 Re: Étoile Rouge le Ven 14 Aoû - 19:44
Cyril06
Occitan Warrior
Pensi alora qu'Occitània non es una ideología dins aquest sens, ma pus lèu un ideal de rassemblament d'aquei que si sènton apartenir au monde occitan e que cerca à defendre e desvelopar la cultura e la lenga occitani.
25 Re: Étoile Rouge le Lun 17 Aoû - 10:05
Einucent
Occitan Warrior
T'entende e te pòde mas balhar rason.Cyril06 a écrit:Voei! D'acòrdi. En fach, quand parlavi d'ideología, avii en vist li dòuctrinas politiqui que assàjon de chanjar la natura umana e que mènon d'abituda à l'exclusion d'una partida de l'umanitat que non entra dins lu critèris de l'ideología.
Pensi alora qu'Occitània non es una ideología dins aquest sens, ma pus lèu un ideal de rassemblament d'aquei que si sènton apartenir au monde occitan e que cerca à defendre e desvelopar la cultura e la lenga occitani.
Considerir l'existença d'un espandi occitan ente totas categorias de gents de poden coneissèr, qu'es la prumiera estanca.
Chausir un biais de formalisar 'quò dins 'na realitat institucionala qu'es la segonda e 'quí lo pensam pas tots parrièr e tant mielh, fuguèsse lo cas que seriam ren-mas un micro-club de convinçuts dogmatics e ne'n vòle pas.
Las ideologias, quinas que sian, an marrida reputacion dempuèi un vintenat d'annadas. Lo pitit reviscol de las annadas post 68 fuguèt pas pro per las tornar valorar d'un biais larjament percit.Aura las gents perçauben tot processus de vote com'un afrentament d'ecurias electoralas, e l'ideologia que (normalament per me) jostendria un programa, passa au rier-plan per 'mor que quò fai lord de s'anonçar tròp. Suffís de comptar quant-ben de còp se pòt legir « ni de droite, ni de gauche »
Me sembla 'na solucion de facilitat : prenèr coma indefuntable lo fach que lo monde n'ajan pro dau repèratge Mança-Dreita puslèu que d'explicar l'importença de se situir entre 'na logica de profiech e 'na logica de solidaritat. L'ideologia qu'es lo debat d'eideias, e quò lo deuria demorar. Adonc 'na ideologia que se contenta d'afirmir qu'existís l'identitat occitana qu'es completament possible. Libre a chasc'un de far sa chausida per perlonjar son pausicionament.
Aime pas tampauc los cortejament ceptes que vòudrian que d'èsser Occitan implica d'èsser qué que siá de mai. Quò se 'pela de la manipulacion e me sembla que te referas a 'quò. Los militants onètes qu'an un project de societat ò sabem desfendre amb d'argument mai bastits que non pas la sola pertença a l'ensem Occitan, dau mens espere.
Dernière édition par Einucent le Lun 17 Aoû - 13:11, édité 2 fois
26 Re: Étoile Rouge le Lun 17 Aoû - 11:46
Zengi
Trobador !!
Soi tanben d'acòrd dab Cyril, podem pas diser qu'Occitania ei ua ideologia, quitament se lo hèit d'arreconeisher la nacion occitana e de l'interpretar atau pòt miar a reivendicacion "ideologicas".
Sus lo hèit d'estar opausat a tota ideologia, qu'ei lo son problèma
27 Re: Étoile Rouge le Mer 19 Aoû - 0:37
maime
Lemosin de prumiera !
http://www.contre-informations.fr/
28 Re: Étoile Rouge le Lun 24 Aoû - 8:49
Cyril06
Occitan Warrior
Matieu a écrit:Sus lo hèit d'estar opausat a tota ideologia, qu'ei lo son problèma
Non es un problema, per ieu...
29 Re: Étoile Rouge le Lun 24 Aoû - 13:33
zo
Occitan Warrior
http://www.youtube.com/watch?v=tBH2O7hDAa4&hl=fr
30 Re: Étoile Rouge le Lun 24 Aoû - 20:56
maime
Lemosin de prumiera !
Haaannnn !!! T'as 'na vision de trotskysta de Mao e Stalin, te !!! Enfin, volia dire socio-democrata... Quasiment de drecha que...zo a écrit:Of! Ieu que pensavi que Mao e Stalin èran de dictators
31 Re: Étoile Rouge Aujourd'hui à 10:46
Contenu sponsorisé
Aller à la page : 1, 2
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Illas Escampilhadas
Las illas Escampilhadas (oficialament illas Escampilhadas de l'Ocean Indian) son d'illas escampilhadas per l'Ocean Indian que son agropadas dins un district del territòri d'otramar francés de las Tèrras Australas e Antarticas Francesas: illa Tromelin, illa Euròpa, illa Bassas da Índia, illas Gloriosas e illa Juan de Nova.
Levat Tromelin, situada al Nord-Èst de Madagascar, las illas Escampilhadas se situan dins lo canal de Moçambic, entre Moçambic e Madagascar.
Son interés estrategic es vengut ara economic, mercé a la zona d'exclusion economica delimitada a 200 milas marins de las illas. Son revindicadas per Madagascar e, per ço qu'es de Tromelin, per Maurici.


text:
Província romana
Las províncias romanas son, fins a la Tetrarquia vèrs 296, las mai grandas divisions administrativas de la Roma antica en defòra de la peninsula italiana. Son, mai sovent, dirigidas per un governador.
Roma convertiguèt en províncias, los territòris conquistats. La creacion d'aquel conglomerat, geografic e politic culmina al temps d'August (sègle I), que, aprèp fòrça guèrras civilas, establís un novèl regim: lo Principat, que s'acabarà en empèri. Amb el comença una epòca relativament pacifica, durant la quala, se fa la difusion de la civilizacion romana sus tots los territòris conquistats. Los Emperaires posteriors a August acabarèron de configurar l'empèri. En l'an 117, l'empèri coneguèt son extension maximala amb las conquistas de Trajan. En aqueles moments, èra devesit en 50 províncias.
Las invasions e la situacion de l'empèri necessitèron una reorganizacion administrativa, al temps de Dioclecian, en 284 :
- Al nivèl inferior, las províncias.
- Al nivèl intermediari, las diocèsis, del nombre de 12, regropant las províncias
- Al nivèl superior, las prefecturas, del nombre de 4, regropant las diocèsis.
L'Empèri Roman se devesiguèt definitivament a la mòrt de Teodòsi I lo Grand (395), en Empèri Roman d'Occident e Empèri Roman d'Orient.


text:
Region Sud (Brasil)
La Region Sud (en portugués Região Sul) es una region del Brasil formada dels estats de Paraná, Santa Catarina e Rio Grande do Sul. La subdivision del Brasil en regions es pas politica o administrativa, mas qu'es solament facha amb fins geografics, economics e estatistics. Aital, quand nos fasèm referéncia a la «Region Sud» parlam dels estats localizats a la part sud del país.
Populacion[modificar | modificar la font]
L'esperança de vida dels abitants de la region Sud es de 74,68 ans - la màger entre las regions de Brasil.
La region Sud es la mai pichona en superfícia territoriala del Brasil e la segonda mai desvolopada[1], ocupa près de 7% del territòri brasilian, mas d'autra banda, la siá populacion es dos còps màgers que lo nombre d'abitants de las regions Nòrd e Centre-Oèst. Los sieus 27.384.815 abitants lo 2010[2] representan una densitat demografica de 47,59 ab./Km², dos còps mai grand que la de Brasil. Amb un desvolopament relativament parièr en los sectors primaris, segondari e terciari, aquela populacion doncas, presenta los mai nautes indèxes d'alfabetizacion enregistrada a Brasil, la que causa explica lo desvolopament social e cultural de la region.


text:
Hydropotes inermis
L'idropòt (Hydropotes inermis), tanben apelat Cèrvi d'aiga o Cabiròl de las sanhas es un pichon cervid d'Asia.
Caracteristicas[modificar | modificar la font]
Aqueste cervid pichon es fòrça crentós. Lo mascle, un pauc mai grand que la femèla, a de grandas caninas aparentas, utilizadas pendent los combats entre mascles. Los pichons, pòdon aver un pelatge leugièrament pigalhat, alara que los parents an un pelatge unit.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : TSN 624952 Hydropotes Swinhoe, 1870 (en)
- Referéncia ITIS : TSN 625054 Hydropotes inermis Swinhoe, 1870 (en)


text:
Minuci Fèlix
Marc Minuci Fèlix (Marcus Minucius Felix) (c. sègle IIau) que ho un escrivan latin crestian.
Qu'èra originari de la província romana d'Africa e que's convertí au Cristianisme a la fin de la soa vida.
Qu'escrigoc l'Octavius, dialòg filosofic enter tres amics anant de cap a Ostia: lo pagan Cecili, lo crestian Octavi e Minuci eth medish. En passant devant ua estatua de Serapis, Cecili que potoa l'aire, çò qui ocasiona ua discussion devath la forma d'un debat legista: Cecili que procedeish com procurador encargat d'acusar lo Cristianisme, Octavi qu'ei l'avocat e Minuci lo jutge. Fin finala, Cecili que's converteish au Cristianisme.
Aquera òbra non menciona pas Jèsus ni argumenta pas a partir de l'Escritura. Que concília la fe crestiana dab la cultura tradicionau, sensiblament dab la filosofia, en tot perpausar que los filosòfs màgers hon los precursors de la doctrina crestiana.


text:
Jean Racine
Jean Racine, vadut a La Ferté-Milon en Picardia en 1639 e mort a París en 1699, qu'ei un poèta tragic francés, lo mei gran dab Pierre Corneille qui'u davantejava d'ua generacion.
Orfalin a quate ans, qu'estó neurit peus sons grans-parents dinc a la mort deu son pairbon en 1649. Ad aquera data, la soa mairbona qu'entrè au convent jansenista de Port-Royal pròche de París e que s'i hasó seguir lo mainatge qui avó atau lo parat de recéber ua instruccion excepcionau per l'epòca a las petitas escòlas de Port-Royal.
Arron ua temptativa mauescaduda entà obtiéner un benefici eclesiastic a Usès, que causeish de's consacrar a la literatura. lo teatre qu'ei en vòga au sègle XVIIau per'mor que correspond a las aspiracions d'un public drin instrusit mes qui lei pòc, e qu'ei favorizat dens las annadas 1660 e 1670 per Loís XIVau qui s'i hè a ajudar las arts dens l'encastre de la soa politica de prestigi.
Arron ua pèça sus Alexandre lo Gran, la soa pèça Andromaque (1667), en prumèras representada dens l'apartament privat de la reina, que l'assegura lo succès e la reconeishença, qui non van pas totun shens criticas de las parts de'us qui regretan l'estille de Pierre Corneille.
Arron ua comedia, la sola, Les Plaideurs, en 1668, que torna definitivament tà la tragedia e que da successivament Britannicus (1669), Bérénice (1670), Bajazet (1672), Mithridate (1673), Iphigénie (1674) et Phèdre (1677).
A comptar de 1677, que's retira deu teatre, per'mor qu'ei nomat dab Nicolas Boileau istoriografe deu rei, e per'mor tanben, ç'asseguran los istorians de la literatura, qu'auré cedit a las criticas jansenistas deu teatre.
Que i tornarà, totun, dab duas tragedias inspiradas de la Bíblia Esther (1689) e Athalie (1691), òbras pedagogicas destinadas a las escolanas de Saint-Cyr, escrivudas a la demanda de Madame de Maintenon, la devòta favorita deu rei.


text:
Sainte-Geneviève (Sèina Maritima)
Sainte-Geneviève es una comuna francesa administrada per lo departament de la Sèina Maritima de la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Santa-Geneviève se tròba en lo país de Bray.
Lo bourg a situat a 10 km de Neufchâtel-en-Bray, a 11 de Forges-las-Aigas e de Buchy, a 13 de Sant-Saëns e a 15 de Argueil.
Santa-Geneviève es distant de 3 km de la parca de Sommery mas la parca de Serqueux, a 9 km, es plan melhor desservie.
Sainte-Geneviève se trouve dans le pays de Bray.
Le bourg est situé à 10 km de Neufchâtel-en-Bray, à 11 de Forges-les-Eaux et de Buchy, à 13 de Saint-Saëns et à 15 d'Argueil.
Sainte-Geneviève est distante de 3 km de la gare de Sommery mais la gare de Serqueux, à 9 km, est bien mieux desservie.


text:
Universitat de Yale
L'Universitat de Yale es una de las institucions educativas privadas mai reconegudas dels Estats Units d'America e del mond. Foguèt fondada en 1701. Ten tanben lo segond sistèma bibliotecari de totas las universitats, per òrdre d'importància. Se tròba dins la localitat de New Haven, Connecticut, e son nom foguèt causit en onor de Elihu Yale, un dels seus primièrs benfactors. Yale a produit d'estudiants famoses dins diferents domenis. Emai que siá una universitat relativament pichona, Yale a diplomat mai que tota autra, qualques presidents dels Estats Units de l'epòca modèrna.


text:
Batalha de Crécy (1346)
La batalha de Crécy se debanèt lo 26 d'aost de 1346 durant la Guèrra de Cent Ans. Opausèt una armada anglesa dirigida per lo rèi Edoard III (1327-1377) a l'ost francés de Felipe VI (1328-1350). S'acabèt per una desfacha saunosa dei fòrças francesas que sei cargas de cavalariá pesuca foguèron rompudas per leis arquiers anglés. Un nombre important, au mens 2 000, de senhors vassaus o aliats de Felipe VI foguèron tuats.
Après aqueu succès, leis Anglés poguèron se dirigir vèrs lo nòrd e acomencèron lo sètge de Calais que capitulèt en 1347.


text:
-701
Aquesta pagina concernís l'an -701 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Assirian[modificar | modificar la font]
Victòria de Sennacherib còntra l'insureccion de Palestina-Siria acomençada en 705 avC après la mòrt de Sargon II. Reorganizèt la region e eliminèt certaneis adversaris perilhós. Ansin, remplacèt lo rèi fenician de Sidon, lo rèi filistèu d'Ascalon e chaplèt la màger part de l'aristocracia e deis abitants d'Eqron. La màger part dei ciutats fenicianas paguèron un tribut franc de Tir que contunièt de resistir gràcias a sa posicion defensiva fòrça favorabla. Enfin, lei fòrças egipcianas foguèron vencudas e deguèron se retirar. Aquò entraïnèt la somission deis autrei rebèls, coma lo Reiaume de Juda, que negocièron lo pagament de tributs sovent importants.
Après sa desfacha, leis Egipcians preparèron una còntra-ofensiva d'amplor mai una epidemia de pèsta faguèt son aparicion dins la region. Entraïnèt l'aplant dei combats e la retirada dei tropas assirianas e egipcianas.


text:
Albèrt Dauzat
Albèrt Dauzat (en francés Albert Dauzat) (Garait, 4 de julhet de 1877, Argèir, 31 d'octobre de 1955) èra un lingüista occitan. Son òbra fondamentala a permés d'avançar dins la coneissença de l'occitan, dau francoprovençau e dau francés, especialament en lingüistica istorica (sobretot en fonetica istorica), en etimologia, en onomastica e en dialectologia.
Maugrat son aportacion bravament preciosa per la coneissença de la lenga occitana, Dauzat aviá una concepcion fòrça diglossica e sosteniá la dominacion de la lenga francesa: en particular, foguèt ostil a la lei Deixona. Son trabalh sobre l'occitan es purament descriptiu. Tota son òbra scientifica es redigida en francés.
Dauzat èra nascut en Lemosin mas, per la dialectologia occitana, trabalhèt especialament sobre son parlar familhal auvernhat de Vinzèla (dins la comuna de Bançat).
Dauzat èra format a la filologia tradicionala (lingüistica tradicionala dominanta dau sègle XIX) e aviá pas gaire participat au desvolopament de l'estructuralisme que revolucionèt la lingüistica a partir de 1913. En tot cas l'òbra de Dauzat es d'una excellenta qualitat e d'una granda rigor dins l'enchastre de la filologia, e aquò fai qu'es encara una referéncia per los lingüistas contemporanèus que trabalhan sobre l'occitan. La sola excepcion notabla a aquela rigor son sas etimologias daus toponims, que son pas totas demostradas e que son de còps especulativas; pasmens representan una avançada qualitativa a respècte de son epòca.
Sas òbras[modificar | modificar la font]
Lista non exaustiva.
- DAUZAT Albert (1899) Morphologie du patois de Vinzelles, París
- DAUZAT Albert (1906) Géographie phonétique d’une région de la Basse-Auvergne, París, reedicion IEO París, 2010 en linha
- DAUZAT Albert (1915) Glossaire étymologique du patois de Vinzelles, Montpelhièr: Societat d’Estudis Occitans, 1 vol. e 1 suplement en linha
- DAUZAT Albert (1928) Essais de géographie linguistique. Deuxième série: problèmes phonétiques, París: Honoré Champion
- DAUZAT Albert (1946) Les noms de personnes, origines et évolution, París: Delagrave
- DAUZAT Albert (1946) Les patois, évolution, classification, étude, París: Delagrave
- DAUZAT Albert (1980) Dictionnaire étymologique des noms de famille et prénoms de France, París: Larousse
- DAUZAT Albert, & DESLANDES Gaston, & ROSTAING Charles (1978) Dictionnaire étymologique des noms de rivières et de montagnes en France, París: Klincksieck
- DAUZAT Albert, & DUBOIS Jean, & MITTERAND Henri (1971) Nouveau dictionnaire étymologique et historique, París: Larousse
- DAUZAT Albert, & ROSTAING Charles (1963) Dictionnaire étymologique des noms de lieux en France, París: Guénégaud
Bibliografia sobre Dauzat[modificar | modificar la font]
Lista non exaustiva.
- Albert Dauzat et le patrimoine linguistique auvergnat, colloque de Thiers, 5-7 novembre 1998 (2000), Saint-Gervais-sous-Meymont: Parc naturel régional Livradois-Forez/CNRS
- Joan Pèire Chambon (1996) = Jean-Pierre CHAMBON, "Albert Dauzat" [H. Stammerjohann (1996) Lexicon grammaticorum. Who’s Who in the History of World Linguistics, Tübingen, p. 226]


text:
Ajuda:Consultacion
Presentacion de las divèrsas possibilitats de consultacion de l'enciclopèdia Wikipèdia.
Notatz que los articles son sovent en cors de melhorament. Se detectatz una error, esitetz pas a la corregir. La pagina de discussion associada a l'article compòrta sovent de precisions interessantas : esitetz pas a la consultar e a i notar questions o comentaris.
Somari
- 1 Lo formulari de recèrca
- 2 Las categorias
- 3 Las paginas especialas
- 4 Autres punts de partida de la consultacion
- 5 Istòric d'una pagina
- 6 Vòstra pagina d'utilizaire
Lo formulari de recèrca[modificar | modificar la font]
Aqueste formulari es en accès dirècte a esquèrra de tota pagina de l'enciclopèdia (o en naut a drecha per los qu’utilizan l'abilhatge ancian).
Notatz que se lo coneis, lo lector pòt tanben picar lo títol de l'article dirèctament dins la barra d'adreça de son navegador. Exemple : http://oc.wikipèdia.org/wiki/Informacion.
- Lo boton Consultar amòda la recèrca de l'article correspondent al(s) mot(s) picat(s). La correspondéncia deu èstre exacta, fòra de las majusculas/minusculas e los accents. Exemple : Nautisme fornirà pas l'article intitolat Nautisme (vela).
Se l'article es pas trobat, son prepausats los títols dels articles que lo tèxt conten lo mot picat, a mens que la foncion siá estada desactivada temporàriament (foncion Recercar).
- Lo boton Recercar amòda la recèrca dins lo tèxt meteis dels articles e fornís la lista dels articles concernits.
La foncion Recercar es pas totjorn disponibla perque sollicita fòrça los servidors. Se pòt totjorn utilizar lo motor de recèrca extèrne Google, pus rapid mas qu’a qualques inconvenients coma la sosta d'indexacion de las paginas novèlas o la diferéncia d'interpretacion dels mots clau. Notatz qu'aquí un signe + es necessari davant cada mot per obténer las paginas contenent al còp aquestes mots.
Creacion d'un article : Coma es malencontrós - quitament desplasent - de crear e desvolopar un article existent (doncas amb un nom diferent mas vesin), se recomanda de totjorn s'assegurar de l'inexisténcia reala de l'article. Aquò es aisit quand la foncion Recercar es activa, senon cal utilizar un motor de recèrca coma Google o recórrer a d'autres metòdes (categoria o paginas especialas) o remandar la recèrca.
Notatz qu'es possible d'espandir la recèrca o de la modular al delà dels articles de l'enciclopèdia en i jonhent las paginas d'ajuda o de discussion, etc. Aquò se règla amb l'ajuda de las casas de marcar qu’apareisson en fin de tot resultat de recèrca ; casas tanben presentadas dins las preferéncias d'utilizaire.
Vejatz tanben : Ajuda:Recèrca per mai de detalhs.
Las categorias[modificar | modificar la font]
Se pòt recercar un article o d'informacion en general en seleccionant una de las categorias que pertòcan lo subjècte de recèrca coma Categoria:Astronomia, Categoria:Musica, Categoria:Espòrt, etc.
Las categorias recampan d’articles de meteissa natura, per exemple Categoria:Biografia balha accès a totas les biografias o almens a totas las que compòrtan a la fin del tèxt lo ligam requesit. Esbòssan una estructura d'arbre e permeton una circulacion entre diferents nivèls e diferents tipes d'articles.
Un còp un article trobat, sufís de seguir los ligams de categoria que compren, per conéisser los articles que partejan amb el aquesta categoria.
La lista de las categorias es Special:categories. Una lista de categorias principalas classadas per tèmas es accessibla sus la pagina Wikipèdia:Categorias.
Se pòt tanben picar dirèctament dins la barra d'adreça de navigacion http://oc.wikipèdia.org/wiki/Categoria:Astronomia per exemple.
Lo principi de las categorias s'es mes en plaça a la mièg-2004 ; l'utilitat de las categorias va créisser amb son extension, son perfeccionament e son apropriacion progressiva pels participants.
Vejatz tanben : Ajuda:Categoria per mai de detalhs.
Las paginas especialas[modificar | modificar la font]
Las paginas especialas prepausan divèrsas seleccions d'articles o autras paginas ; certanas son utilas per l'exploracion de l'enciclopèdia, en particular las seguentas :
- Articles novèls
- Special:Newpages, utilizada en particular per eventualament sortir un article de la categoria esbòs e per evitar de marrida partidas.
- Articles recentament modificats
- Special:Recentchanges, i a un ligam dins lo menut d’esquèrra.
- Una pagina a l’azard
- Special:Randompage, utilizacion ludica, de tèst o de veritabla consultacion en seguent los ligams d'un article, i a un ligam dins lo menut d'esquèrra.
- Articles per ancianetat
- Special:Ancientpages
- Lista alfabetica dels articles
- Special:Allpages, paciéncia exigida ...
Autras paginas especialas...
- Lista de las paginas especialas : Special:Specialpages
- Paginas especialas especialas : A esquèrra de tot ecran, un ligam Paginas ligadas permet d'obténer la lista de totes los articles possedent un ligam cap a l'article consultat e a un autre ligam Seguida dels ligams los d’aquestes articles que son estats modificats.
Autres punts de partida de la consultacion[modificar | modificar la font]
La seleccion dels tèmas[modificar | modificar la font]
L'acuèlh prepausa un somari dels tèmes o matèrias principalas.
Los projèctes[modificar | modificar la font]
Wikipèdia:Projècte recensa los principals projèctes axats sul desvolopament d'articles se raportant a una matèria o un tèma particulars.
L'actualitat[modificar | modificar la font]
L'actualitat presentada dins la pagina d'acuèlh es una invitacion a la consultacion a travèrs de ligams que prepausa de seguir o los articles qu'invita a crear (ligams roges).
Los articles de qualitat[modificar | modificar la font]
D'autres initiativas coma la promocion dels articles mai complits (articles de qualitat) son d'autras pòrtas d'entrada e de navigacion dins l'enciclopèdia.
Las autras Wikipèdias[modificar | modificar la font]
Los que legisson almens una autra lenga pòdon recercar d’articles dins una autra Wikipèdia e seguir los eventuals ligams interwiki cap a la Wikipèdia occitana. Aquestes ligams son presents en defòra de l'article meteis, dins la partida esquèrra de la pagina.
Procediments ancians[modificar | modificar la font]
Las listas, indèxes tematics, etc. procediments renduts parcialament obsolets per l'usatge de las categorias.
Istòric d'una pagina[modificar | modificar la font]
Cada pagina dins Wikipèdia a un istòric de totas las modificacions aplicadas sus l'article. Es de còps interessant de poder anar recuperar d’informacions que son estadas suprimidas per d'autres.
Vejatz tanben : Ajuda:Istòric per mai de detalhs.
Vòstra pagina d'utilizaire[modificar | modificar la font]
Post-scriptum : En vos inscrivent, dispausatz almens d'una pagina personala que podètz acapçar : una partida en portal o ajuda-memòria personals. En aprenent cossí modificar aquesta pagina, avètz la possibilitat d'i dispausar totes los signets que desiratz jos la fòrma de ligams de tipes divèrses:
-
- Motors de recèrca...
-
- Utilisez Google per recercar dins Wikipèdia (en francés solament) ;
- Utilisez Google per recercar dins Wikipèdia (dins la màger part de las lengas).
-
- Seleccion de categorias...
- Atencion ! Per que vòstra pagina rentre pas dins las categorias qu'inscrivètz aicí, cal emplegar la fòrma seguenta que compren un : suplementari : ''':'''categoria:''nom categoria''.
- Seleccion de projèctes...
- Seleccion d'articles... (occitanofòns o en d'autras lengas !)
- Seleccion de paginas especialas, coma Articles novèls...
- Seleccion de paginas de mantenença, d'ajuda, etc.
Notatz encara que dispausatz tanben d'una pagina personala de seguida, valent a dire vos informant de tota actualizacion dels articles que vos interèssan.
Passaretz atal naturalament del plaser de la descobèrta a las satisfaccions de la collaboracion a l'enciclopèdia ! Per vos inscriure, trobatz un pseudonim e vesètz aqueste formulari!


text:
Romantisme
Lo romantisme es un movement artistic d'Euròpa occidentala, qu'espeliguèt tre lo sègle XVII en Anglatèrra e en Alemanha. A la debuta del sègle XIX, aquesta mòda s'implantèt tanben en França, Itàlia e en Espanha. Se desvolopèt jos la restauracion e la Monarquia de julhet en reaccion a las regularitats classicas qu'èran jutjadas tròp rigidas e lo racionalisme filosofic dels sègles anteriors.
Lo romantisme se fa per mejan de las revendicacions dels poètas amb lo "ieu". Lor agrada de parlar d'experiéncias personalas e arrestan de tractar l'aspècte fictiu dins los romans e los poèmas. Se caracteriza per una volontat d'explorar totas las possibilitats de l'art per exprimir las extasis e los problèmas de còr e d'arma: es una reaccion de sentiment contra la rason, exalta lo mistèri e çò fantastic en cercar l'evasion e lo plaser dins los sòmis, çò morbid e çò sublim, l'exotisme e lo passat. Es un ideal o una cachavièlha de sensibilitat e de melancolia. Sas valors esteticas e moralas, sas idèas e tematicas nòvas tardèron pas gaire a influenciar d'autres domenis coma la musica o la pintura. Lo romantisme pòt èsser present dins los romans del sègle XIX coma en cò dels escrivans franceses coma Victor Hugo, Chateaubriand, Stendhal, o dels alemands del sègle XVIII coma Eichendorff, Goethe, Hoffmann...


text:
Campagne (Oise)
Campagne es una comuna francesa administrada per lo departament d'Oise de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En mai 1841, en lo moment del recensement, entre los 46 ostals viscudas, 36 an cobèrt en chaume, del temps que 2 la son en pissarra e 8 en tuile[1].
En mai 1841, lors du recensement, parmi les 46 maisons habitées, 36 sont couvertes en chaume, alors que 2 le sont en ardoise et 8 en tuile[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Archiu de l'Oise en linha (recensement 1841 : cotitza 6 Mp 142, vista 10)
- ↑ Archives de l'Oise en ligne (recensement 1841 : cote 6 Mp 142, vue 10)


text:
Lista dels monarcas de França
Al temps dels Merovingians e dels Carolingians, a la mòrt d'un rei, lo reialme èra partejat entre sos filhs. Lo tresaur public e los bens privats del sobeiran, en efièch, se confondián : aquò s'explicava principalament pel fach que la nocion d'Estat - qu'existissiá pas çò dels Germans - s'èra perduda dempuèi la casuda de l'Empèri Roman. Es pas que mai tard que la règla cambièt e qu'un sol eretièr foguèt designat, mentre que lo drech escrich fasiá un retorn e que l'Estat renaissiá.
D'autra part, la nocion de França es pas apareguda que progressivament al cors dels sègles. N'i a que considèran que se pòt parlar de França qu'a partir del tractat de Verdun que seriá tanben a l'origina d'Alemanha (843), e mai a partir de l'accession d'Uc Capet al poder (987). Se seguirà aicí la tradicion mai comuna en França, que fa remontar l'origina del país a l'unificacion dels Francs per Clodovèu.
La presenta lista compòrta de reis qu'an renhat sus una partida de la França d'alara e de reis qu'an renhat sus la totalitat. Los primièrs son escriches en italica.


text:
Antíoc III
Antíoc III Megas (vèrs 241 avC - 187 avC) fuguèt lo seisen rèi de l'Empèri Seleucida de 223 avC a sa mòrt. Succediguèt a Seleuc III (243 - 223 avC) e fuguèt remplaçat per Seleuc IV (218 - 175 avC). Es lo sobeiran pus important de la dinastia seleucida ambé son fondator Seleuc Ièr.
Durant son rèine, assaièt de renfòrçar l'Empèri Seleucida ja afeblit per lei trebols dins lei províncias orientalas e lei conflictes entre estats grècs. Capitèt de replegar leis atacas deis Egipcians e dei Parts. Puei, assaièt de sostenir lo Reiaume de Macedònia còntra la Republica Romana mai fuguèt esquichada ai Termopilas en 191 avC. Lei Romans contunièron la guèrra en Anatolia e la desfacha saunosa de Magnèsia en 190 avC entraïnèt la pèrda de la màger part d'Anatolia per lei Seleucidas...


text:
1023
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1023 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Presa de la succession dau còmte de Champanha per lo còmte Audoin II de Bles. Aquò li permetèt de venir lo senhor d'un domeni poderòs format de Champanha, de Bles, de Chartres, de Tròias e de Meaux que foguèt una menaça per lo domeni reiau fins au començament dau sègle XIII.
D'autra part, una entrevista entre lo rèi Robèrt II e l'emperaire Enric II permetèt de melhorar lei relacions entre França e lo Sant Empèri. En particular, lei dos sobeirans s'acordèron sus lo restabliment de la patz au sen de la Glèisa.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Califat Fatimida[modificar | modificar la font]
Mòrt de Sitt al-Mulk, sòrre dau califa Al-Hakim, qu'èra la cap de la regéncia dau califa Ali az-Zahir. Aquò agravèt lei trèbols intèrns dau Califat apareguts dempuei 1021 e la manca d'estabilitat dau poder. En particular, la famina e la pèsta devastèron Egipte fins a 1025.


text:
Trompeta piccolo
trompeta piccolo qu'ei un instrument de coire ; qu'ei mei petita e mei braca que la trompeta entà poder jogar dens lo registre suber agut. Aqueth registre qu'ei mei que mei lo registre de las composicions barròcas per'mor la trompeta jogada ad aqueta epòca qu'èra ua trompeta naturau qui mens limitada dens las soas possibilitats armonicas dens lo registre suber agut. La trompeta piccolo qu'ei donc un ionstrument modèrne vodat, enter auta causas, a jogar mei netament e mei aisidament lo repertòri de la trompeta barròca.
La trompeta piccolo qu'ei generaument provesida de 4 pistons (mei rarament 3).
Lo trompetista occitan Maurici André qu'a excellat dens aqueth instrument.


text:
1420
Aquesta pagina concernís l'an 1420 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Acabament de la construccion de la premiera partida dau Temple dau Cèu en Pequin. Considerat coma lo simbòl de l'arquitectura chinesa tradicionala, lo bastiment conoguèt de trabalhs d'agrandiment importants en 1749 e foguèt classat au Patrimòni Mondiau de l'Umanitat en 1998.


text:
Dimenge, 15 de genièr de 2017, 03h00
Los piratas aprofièchan la reüssida de l’aplicacion de messatjariá instantanèa WhatsApp per propagar un nòu virus que pòt obténer las donadas del telefòn ... +
Divendres, 13 de genièr de 2017, 03h00
Lo prestigiós sociològ polonés Zygmunt Bauman nos quitèt diluns a l’edat de nonanta dos ans. L’ideològ de la societat liquida moriguèt a Leeds (Anglatèrra), ... +
Divendres, 13 de genièr de 2017, 03h00
Un nòu tractament experimental comença d’èsser una reüssida dins lo tractament del càncer del cervèl e aquò s’esperava pas. Lo nòu metòde ... +
Dimenge, 8 de genièr de 2017, 03h00
Una còla de scientifics de l’Universitat Politecnica de Varsòvia a creat un robòt nomenat B-Droid que, coma una abelha, es capable de pollinizar. S’agís d’un ... +
Divendres, 6 de genièr de 2017, 03h00
La demostracion scientifica de sos estats de l’aiga liquida poiriá jogar un grand ròtle dins los sistèmas nanomedicals e tanben optics e termics. L’estudi fach per una ... +
Diluns, 2 de genièr de 2017, 03h00
An installat una estrada solara a Tourouvre-au-Perche (Normandia). S’agís d’un camin d’un quilomètre de panèls fotovoltaïcs que fan una superfícia totala ... +
Diluns, 2 de genièr de 2017, 03h00
Lo decès de qualques personalitats del mond de la musica e del cinèma dins los darrièrs jorns de 2016, an eclipsat la despartida de Vera Rubin, una granda astronòma estatsunidenca ... +
Dissabte, 31 de decembre de 2016, 03h00
China a anonciat sas aspiracions dins l’exploracion de l’espaci pel decenni que ven, e a confirmat que l’arribada de son robòt Yutu sus la Luna en 2103 èra pas que lo començament ... +
Divendres, 30 de decembre de 2016, 03h00
De còps, es pas util de far un nòu estudi scientific amb de nòvas donadas per descobrir quicòm de nòu en sciéncia. Aquò es çò que s’es ... +
Dimars, 27 de decembre de 2016, 03h00
L’èsser uman modèrne evolucionèt en Africa fa mai de 200 000 ans, mas l'umanitat esperèt mai de 100 000 ans per migrar a travèrs de tota la planeta. ... +
Divendres, 23 de decembre de 2016, 03h00
Uèi lo jorn, i a quatre codèxes vertadièrament maias e un d’eles, lo codèx Grolier, es estat considerat dempuèi sa descobèrta coma inautentic. Ara, una còla ... +
Dijòus, 22 de decembre de 2016, 03h00
De cercaires de l’Universitat Autonòma de Barcelona (UAB) e l’Universitat de York (Anglatèrra) an trobat que los primièrs europèus tenián una alimentacion ... +
Dissabte, 17 de decembre de 2016, 03h00
Una còla internacionala d’arqueològs coordenada per l'universitat de Göteborg explòra las rèstas d’una vila anciana al centre de Grècia. Concretament ... +
Dissabte, 17 de decembre de 2016, 03h00
Skype agrandís son servici de traduccion en temps real, en l'apondent a las telefonadas als telefòns mobils e tanben als fixes. Fins ara, la traduccion en temps real foncionava ... +
Divendres, 16 de decembre de 2016, 03h00
An detectat problèmes visuaus enes astronautes. Pas en toti, mès ua còla d’engenhaires biomedicaus e radiològs dera Universitat dera Escòla de Medecina Miller de ... +
Diluns, 12 de decembre de 2016, 03h00
A partir de uèi, 12 de decembre, la television e la ràdio publicas de Peró retransmeton simultanèament un complet programa informatiu en lenga quíchoa. Nomenat Ñuqanchik ... +


text:
Sant Maurice d'Ardèche
Sant Maurice (Saint-Maurice-d'Ardèche en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Aquel vilatge a situat a parièra distància de Aubenas e Ruoms.
Ce village est situé à égale distance de Aubenas et Ruoms.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
L'ancian nom del vilatge èra Sant Maurici de Terlin.[ref. necessària]
L'ancien nom du village était Saint Maurice de Terlin.[ref. necessària]