text:
Extrach del Libre de Catòia de Joan Bodon. Capítol 44.
Lo fuòc – Cada ser, abans d'anar al lièch, lo pepin, amb la rispa, amassava las cendres sul fuòc, las sarrava coma cal. E l'endeman, tanlèu se levar, desacaptava las brasas que rogejavan encara sus la pèira del fogairon. Pausava dessús un geneston plan sec, qualques esclapons, de menudalhas, un gavelon d'eissirments. E bufava puèi un moment, doçament, doçamenton, amb lo conflet. Lo fum montava. Lo geneston grasilhava coma se de vèrmes lo rosegavan. Caliá bufar encara pus doçament. Una flamba se levava. Lo fuòc èra emprés.
« Es una costuma, disiá lo pepin. Sabi pro que lo ser poiriàm daissar lo fuòc s'escantir. Avèm d'aluquetas. Es pas per las esparnhar, cregas pas. Mas lo matin, quand vesi s'enairar la flamba clara, me sembla qu'es totjorn lo meteis fuòc que crèma al nòstre ostal. Comprenes, despuèi los nòstres ancians, sus aquela pèira de fogairon, de longa lo fuòc a totjorn cremat. Los nòstres ancians avián pas d'aluquetas, eles, e se de vegadas lo fuòc s'escantissiá, caliá dins un esclòp anar quistar de brasa dins un autre ostal. Abans lo fracatge grand, se podiá quistar de brasa sens vergonha alara que totes los vesins èran catolics vertadièrs. Mas despuèi l'esquisma, nos sèm gardats dels tisons d'un autre fogairon coma nos gardam del levam d'una autra mag. Es per aquò que cada ser, gelosament, acapti lo fuòc de cendres per poder trobar de brasas rojas cada matin. Per ieu, aquel fuòc dins lo nòstre ostal revèrta una lampesa de glèisa que crèma sens fin davant l'autar. La flamba monta clara e pura. Mas cossí se levariá la flamba se las cendres avián pas servada la brasa ? La claror sens la calor es pas lo fuòc, e las cendres tanben son puras. La nuèch longa comencèt al fracatge grand. Mas las cendres de las costumas e de las tradicions acaptèron las brasas de la fe. La nuèch se prolonga, freja. Una per una se consumisson las brasas vivas, mas cada brasa consumida creis la flaçada de cendres que recapta encara mai la cremor de las darrièiras brasas. Una per una s'escantisson, una per una. Mas basta que ne demòre una que arda. Perque s'acaba tota nuèch. Lusirà, tomar, l'alba complida. Lo Mèstre vendrà desacaptar las cendres. Pausarà sus la brasa darrièira la fina lenha menuda. A bèles paucs bufarà doç, entrò que se lève la flamba. Cresi ieu ara que lo matin se sarra. Espessas son las cendres, benlèu tu seràs la darrièira brasa. Quand tot sembla perdut, es alara que tot comença. Ne sèm aquí. Te sovenes del fuòc de sant Joan ?... »


c: text/html

text:
900 124 124
Eth Servici d'Atencion as Persones deth Sindic aten es consultes e queishes de totes es persones que s'adrecen ara institucion e met en marcha eth procediment de tramitacion de queishes. Er orari ei de 8:30 a 18 ores, de diluns a diuendres.
Pòs accedir-i:
Per telefon: 900 124 124
En persona: Pg. de Lluís Companys 7, 08003 Barcelona.
Per còrreu electronic: sindic@sindic.cat
Per videotrucada en línia: Informacion sus eth servici
Per internet aumplint aguest formulari:
Es camps mercats damb * son obligatòris.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Monodontidae
Aquesta familha compòrta dos genres, qu'an cadun una espècia :
- Delphinapterus Lacépède, 1804
- Delphinapterus leucas (Pallas, 1776) - grand dalfin blanc
- Monodon Linnaeus, 1758
- Monodon monoceros Linnaeus, 1758 - Narval
Signes distintius de la familha[modificar | modificar la font]
Contràriament als autres cetacèus, las doas espècias d'aquesta familha an de vertèbras cervicalas non soudadas, permetent una cèrta flexibilitat del còl e autorizant de desplaçar son cap lateralament.
Lo segon signe distintiu de las doas espècias d'aquesta familha es d'aver pas de nadarèla dorsala. Çò qu'es fòrt practic per d'individús que passan lor temps a passar jol glaç.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : Monodontidae Gray, 1821 (fr) (+ version anglesa (en))
- Referéncia Animal Diversity Web : Monodontidae (en)
- Referéncia NCBI : Monodontidae (en)


text:
SE PÒT CREAR UNA ATMOSFÈRA PER UMANS EN MART
La composicion basica de l’atmosfèra de Mart, amb un 96% de dioxide de carbon, es un scenari ideal per crear una atmosfèra ont los umans pòdon viure amb l’ajuda de la descomposicion de plasmas. Aquesta seriá la posicion d’un grop de scientifics que defend l’utilizacion d’aquela tecnologia per crear un nòu mond en Mart.
Segon la còla scientifica qu’a estudiat aquel afar, la produccion locala d’oxigèn en la planeta roja poiriá ajudar e plan de solucionar la granda problematica que seriá balhar oxigèn a Mart. La despensa de combustible en naus espacialas que van e venon de la Tèrra per menar a Mart oxigèn es encara uèi un problèma de las grandas qu’arrèsta l’umanitat de viatjar a Mart per colonizar la planeta.
Mas, dison aquel grop de scientifics – qu’an publicat lor estudi al numeric Plasma Sources Science and Tecnology -, l’atmosfèra de Mart es facha en un 95,6% de CO2, argon (1,91%) e nitrogèn (1,9%) entre d’autres gases. E lo CO2 pòt èsser transformat a monoxid de carbon (CO).
“Cal enviar una mission tripulada a Mart. Aquò serà un pas de gigant en l’exploracion espaciala – çò diguèt Vasco Guerra, de l’Universitat de Lisbona -. La transformacion de CO2 amb de plasma es de mai en mai utilizada en la Tèrra. Utilizar aquela tecnologia solucionariá fòrça problèmas tanben aciu en la Tèrra pr’amor de la produccion qu’encara i a d’energia solara e lo cambi environamental”.
Una tecnologia de mai en mai utilizada
Aital, segon aqueles scientifics, la transformacion de CO2 amb l’ajuda de plasmas a pauca temperatura seriá un mejan ideal per cambiar l’atmosfèra actuala de Mart. Aquò se pòt far en tot descompausar lo CO2 a travèrs d’impactes d’electrons e en tot transferir aquela energia en excitacion vibracionala. E, dison, Mart a d’excellentas condicions per utilizar aquela tecnologia del plasma.
Aquò serià pr’amor que l’atmosfèra mai exteriora de Mart a una temperatura de -81 gras e aquò ajudariá de crear un efècte vibracional mai fòrt encara que non en la planeta blava. Tot aquò, confirmèron, seriá ajudat per la baissa temperatura de la planeta roja, que fariá mai lent lo procés e balhariá mai temps de la desseparacion moleculara.
“Es una tecnologia totalament ideala per de planetas amb una atmosfèra coma la qu’a Mart – çò afirmèt Guerra -. Poiriá crear una fònt d’oxigèn vertadièra e estable e, de mai, poiriá ajudar en la creacion de combustible pr’amor que lo CO ja es estat prepausat coma candidat en naus espacialas ibridas”.
Al delà, assegurèron, aquò ajudariá plan la logistica de las missions espacialas a Mart e redusiriá los còstes de las quitas missions. Una tecnologia que, de segur. Cal ara estudiar amb mai prigondor.
La Redaccion


text:
Aidat
Aidat (oficialament en francés Aydat) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi Domat e la region de la region d'Auvèrnhe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Creatz (exemple detalhat) la sospagina qu'assegurarà lo seguiment del processús de traduccion en clicant sus Projècte:Traduccion/Aidat.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- L'abat Roièr, dau Pontés, qu'anèt fondar Nòstra Dama d'Auvèrnhe dins lo Saskatchewan, uèi Ponteix.


text:
06/06/2014
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 8 de junh
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que los convidats de l'emission du diumenc 8 de junh seran Nicolas Dussautour e Sebastian Girard per parlar de l'edicion 2014 de Paratge a Bordelha
De veire
http://www.culturedordogne.fr/la-saison/spectacles-expos/...
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras 30 sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
16:23 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
22/03/2017
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau 26 de març 2017
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 26 de març 2017 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Estève Cros, director de l'OPLO ( Ofici Public per la Lenga Occitana).
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
19:03 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Aguest catastrofisme imperant que paralize eth moviment der amna, era volentat collectiva tà possar eth devier per un camin mielhor. Semble que non i a remèdi e qu’era unica gessuda qu’ei era santa resignacion, baishar eth cap e veir-les a vier. Mercats e governants ja haràn çò qu’agen de hèr, mentre mos encomanen dòsis ingents de pòurs e malurs, perque, ara fin, tot pòt anar piri, e coma es plagues sus Egipte, encara en pòden vier mès e mès àngels exterminadors. Ja diden qu’enguan serà un an de recession, dilhèu de depression, mès lèu de depression collectiva. Cèrtament, er entorn non ei propici entara jòia. Trabalhadors que non trabalhen, familhes a un pas der abisme, petites empreses que resistissen era vida vidanta com ua batalha de dius e eròis. Mentretant, era istòria, e era economia, les passe peth dessús, coma ua maishina imparabla qu’arrase damb tot çò que tròbe: isenda, casa e morau, que tanben ei larèr. Societat espaurida e desumanizada, a punt entara servitud volentària, legitimades ja es involucions sociaus e laboraus. Mos enlumènen es miratges en desèrt dera crisi, en forma de granes chifres e projèctes improbables, perque, quina paradòxa!, mentre acceptam aguest “non i a arren a hèr”, deisham encamardar-mos per propòstes que en d’auti moments desacreditaríem de forma contundenta. Mès enquia a on seram capables d’arribar? Enquia pèrder era alendada? Era soleta pregunta pòt produsir alavetz aqueth punt d’inflexion de besonh, aqueth estat clau que va dera resignacion ara indignacion en vòga que resistís era plaga, s’encare ath malur e plantege un nau devier. Auem carat pendent massa temps, dilhèu en demorar contra tota esperança. Per açò, ja comence a èster ora de pèrder era pòur e d’auer mès confidança abantes que pair Saturn (qu’èm nosati madeishi) se mos empasse deth tot.
(Diari Segre, 25 de hereuèr de 2012)


text:
Lo sistèma politica jacobin que’s tròba uèi lo dia dens una andròna qu’apèra unas causidas estrategicas navèras. Hòrt d’exèmples qu’ic amuishan : incapacitat a préner en compta las culturas minorizadas de l’Estat francés, gestion catastrofica e antidemocratica de l’amenatjament deu territòri, ahida perduda de las poblacions dens lo poder parisenc, depolitizacion de pujar dens las consciéncias.
Alternativas a la centralizacion politica miada per l’Estat francés qu’existissen ça-que-là e, certas tot tuishau e shens competéncias vertadèiras, se son a bastir drin pertot en Occitània. Atau, projèctes d’euro-regions son estats apitats dempuish mantuna annadas dejà. Se pòt pensar especiaument a l’euroregion Mijorn Pirinèus-Lengadòc Rosselhon-Generalitat de Catalonha, mès tanben a la qu’es organizada entre la Comunitat Autonòma Basca e la region Aquitània.
Los debats demiei l’Estat francés sus l’avenir deus departaments e de las regions (miats per la commission Balladur) qu’an una hont. Que chorran de las reflexions impausadas per l’Union Europenca. Lo sistèma centralista francés, entà pegar au modèle decidit per l’UE, aurà de mudar las vint annadas que venen. Totun, la pseudo decentralizacion apitada peus gobernaments successius dempuish daubunas detzenas d’annadas n’es pas, de vertat, qu’un darrèir ensai de sauvaguardar lo modèle centralista francés, en bèth crear pòles economics regionaus que permetràn de centralizar au maximum las decisions politicas, sociaus, economicas, lenguisticas e culturaus.
Qu’es a nosautes, moviment de liberacion nacionau, de’ns har audir. Sinon, Occitània demorarà trocejada entre mantuna regions economicas, shens nat hons culturau, e lo pòble occitan que seguirà denegat e hòrabandit deus centres de decision. Que pòt semblar mauaisit de perposar uèi lo dia projèctes d’autonòmia o d’independéncia, mès un moviment revolucionari d’esquèrra a de portar un projècte politic ambiciós per la nacion occitana. Un dret de basa, com lo dret a l’autodeterminacion, que pòt semblar de mau aténher, mès pr’aquò demòra un dret elementari reconeishut au nivèu internacionau. Dens l’encastre de la resolucion 1514 de l’Amassada Generau de las Nacions Unidas deu 14 de deceme de 1960, que declarèren que « cada pòbla a lo dret de se determinar librament. En vertut d’aqueth dret, que determinan librament lo son desvelopament economic, sociau e culturau. »
Com ic escrivoren sovent, realizar la liberacion nacionau es aplicar lo dret a l’autodeterminacion. Per çò qu’es d’Occitània, la luta de liberacion nacionau se miarà en mantunas etapas.
Ic constatam, lo sentiment nacionau occitan qu’existís uèi-lo-dia d’un biais diffús, mais reau –basta de constatar la fòrça deu moviment d’opausicion a la desapareishuda deu numerò de departaments sus las placas mineralogicas. Tot purmèir, que’ns divem de transformar aqueste sentiment identitari fosc en una consciéncia nacionau vertadèira que permetrà de ganhar la nòsta liberacion nacionau e sociau. Aquera etapa que pòt semblar longa e pesuga, mès nos cau pertant bastir los apèirs tà s’i escàder. La creacion de jornaus e de mantun organes de premsa, la coneishénça de la nòsta istòria e de la situacion actuau deu nòste pais (economica, sociologica, ecologica…), la reappropriacion e l’oficializacion de la lènga que son factors necessaris cap a la pujada deu sentiment occitan.
Lo dusau grad que passa per la luta cap a l’autonòmia en tant que refòrme de l’estat capitalista francés. Totun, a maugrat de l’avançada bèra que seré, una autonòmia ne permetré pas d’exprimir la totalitat deus drets nacionaus deu nòste pòble. Las competéncias demoraràn partatjadas entre autonòmia occitana e poder francés, pr’amor d’un rapòrt de fòrças entre los dus partits defavorable a l’Occitania. L’autonòmia, ça-que-là, es un passatge necite, en çò que permet una cristalizacion de la consciéncia nacionau dens una institucion dotada de poders. Ne cau pas desbrembar totun que daubunas autonòmias que podem aquí considerar com avançadas au par de la situacion occitana (la Comunitat Autonòma Basca, la Generalitat de Catalonha)son uèi-lo-dia arribadas dens una andròna. Dens l’Estat espanhòu los partits autonòmistes au poder dempuish mei de vint ans s’an perdut la presidéncia de las institucions que lor semblèvan pertant reservadas. Que son adara gobernadas, la màger part deu temps gràcia a manòbras antidemocraticas (de véder las eleccions deu 19 de març au Bascoat sud), per partits politics imperialistas e capitalistas, ajudats per los partits autonòmistes a còps. L’autonòmia ne pòt pas resòlver las problematicas complèxes que caracterisan las nòstas nacions minorizadas, divididas en mantunas collectivitats territoriaus deus drets e de las attribucions variadas (uèit per Occitània, quate per Catalonha, tres peu Bascoat) e trocejada per las termièras estataus. Qu’es totun un pas necessari dens lo caminament de la nòsta liberacion nacionau.
La tresau etapa que correspond a la luta per la reconeishénça deu dret a l’autodeterminacion de la nacion occitana. Qu’es a trubès aquera luta qu’espelís e que s’eslargís lo concèpte d’autonòmia. Shens la reconeishénça d’aqueste dret, lo projècte autonòmista que demòra un esquilhòt vuit, e condemnat a la mauescaduda. Atau, aquera fasa que dubrís concretament las perspectivas de la luta de liberacion nacionau. Los moviments autonòmistas ne pensan pas la possibilitat de la luta independentista sonque d’un biais tòrt, çò que’us hè moviments tanpauc realista tanpauc seriós, tanpauc responsable o capables de prepausar solucions entà subrepassar los problèmas pausats per la cogestion dab l’estat colonisator. Shens la volontat d’anar dinc a l’autodeterminacion, e shens reconéisher aqueth dret fondamentau, los partits autonomistas lèu vàden vassaus deus colonisators, en beth s’estimar mei assegurar lo son trocet de còca, los sons mandats e clientèlas, e los sons profitòts. D’unas nacions shens estats jos dominacion francesa que passèren aquera etapa dens las annadas 80. Los kanaks, per exèmple, qu’obtinoren aqueste dret dens la sang e l’arrepression de l’Estat francés.
Lo dret a l’autodeterminacion reconeishut e defendut per la màger part de la societat, per las soas institucions e los sons partits politics, l’ultima etapa que pòt començar, la de l’applicacion deu dret a l’autodeterminacion, en hèit la fasa de liberacion nacionau en era-medisha. Lo dret a l’autodeterminacion que diu miar l’Occitània autonòma dinc a l’expression plena e sancèira deus sons drets nacionaus, per la causida de l’independéncia. Dit autament, la liberacion nacionau d’Occitània ne pòt pas estar reau sonque dab l’applicacion deu dret a l’autodeterminacion. Aquera etapa non pòt pas estar pensada que’n paralèla dab una trencadura dab l’estat coloniau e lo sistèma capitalista. Lo concèpte d’applicacion deu dret a l’autodeterminacion que’s plaça mensh dens una perspectiva reformista que non pas dens una perspectiva revolucionària. L’exèmple kanak que’ns amuisha qu’ad aqueth nivèu de luta, demòra hòrt mauaisit de’s desseparar deu sistèma opressor. Lo pòble kanak ne s’es pas encara escadut a se desseparar d’un biais definitiu de l’estat francés e deu capitalisme.
Apitar una estrategia politica per Occitània que pòt paréisher dehèt ambiciós, susquetot dens lo contèxte d’alienacion politica qu’es lo deu nòste pòble. Gausar pensar l’avenir d’Occitània d’un punt de vista politic qu’es necite pr’aquò, e indispensable tad obtenir un dia la nòsta plaça demiei las autas nacions, tà dintrar plenament dens l’istòria mondiau e participar de vertat a la construccion deu socialisme liberator de las classas laboriosas. Anaram Au Patac que pren donc pausicion per la mesa en plaça d’una estrategia que diu estar devisada e portada per la societat occitana tota, e establida suu cort, lo mijan e lo long tèrmi. Après sègles e sègles de dominacion francesa, espanhòu e italiana suu nòste pòble, e ad un moment istoric que lo sentiment occitan sembla gahar una navèra dimension dens la consciéncia collectiva, l’òra es a la presa en man deu nòste avenir, o a la despareishuda definitiva de la nòsta nacion. L’eslogan qu’es estat reborit sovent, mès demòra vertadèir : que seram çò que bastiram !
POUR LA LIBERATION DE L’OCCITANIE : QUELLE STRATEGIE POLITIQUE ?
Le système politique jacobin est aujourd’hui arrivé à une voie sans issue nécessitant de nouveaux choix stratégiques. De nombreux exemples nous prouvent cette situation : incapacité à prendre en compte les cultures minorisées de l’Etat français, gestion catastrophique et antidémocratique de l’aménagement du territoire, perte de confiance des populations dans le pouvoir parisien menant à une dépolitisation montante des consciences.
Des alternatives à la centralisation politique exercée par l’Etat français existent pourtant et, lentement et sans réelles compétences certes, sont en train de se bâtir un peu partout en Occitanie. Ainsi, les projets d’euro-régions existent déjà depuis plusieurs années. On peut penser en particulier à l’eurégion Midi Pyrénées-Languedoc-Généralitat de Catalogne, mais aussi à celle organisée entre la Communauté Autonome Basque et la région Aquitaine.
Les débats au sein de l’état français sur l’avenir des départements et des régions (menés par la commission Balladur) ne sortent pas de nulle part. Ils découlent de réflexions imposées par l’Union Européenne. Le système centraliste à la française, pour coller au modèle prôné par l’UE, se doit de muer dans les vingts années à venir. Or, la pseudo décentralisation mise en place par les gouvernements successifs depuis quelques décennies n’est en vérité qu’une dernière tentative de sauvegarder le modèle centraliste français, en créant des pôles économiques régionaux permettant de centraliser au maximum les décisions politiques, sociales, économiques, linguistiques et culturelles.
A nous, en tant que mouvement de libération nationale, de nous faire entendre. Sinon, l’Occitanie restera divisée entre plusieurs régions économiques, sans aucun fondement culturel, et où le peuple occitan sera complètement renié et tenu à l’écart des centres de décision. Même s’il semble aujourd’hui difficile de proposer des projets d’autonomie ou d’indépendance, un mouvement révolutionnaire de gauche se doit de porter un projet politique ambitieux pour la nation occitane. Un droit de base comme celui à l’autodétermination peut sembler inaccessible dans la situation de notre pays, mais il s’agit pourtant d’un droit élémentaire reconnu au niveau mondial. Dans le cadre de la résolution 1514 de l’Assemblée Générale des Nations Unies du 14 décembre 1960, il est déclaré que « tous les peuples ont le droit de se déterminer librement. En vertu de ce droit, ils déterminent librement leur condition politique et poursuivent librement leur développement économique, social et culturel. »
Comme il a souvent été écrit, réaliser la libération nationale c’est appliquer le droit à l’autodétermination. En ce qui concerne l’Occitanie, la lutte de libération nationale se mènera en plusieurs phases.
Le sentiment national occitan existe aujourd’hui de manière diffuse, mais réelle -il suffit de constater la force du mouvement d’opposition à la disparition du chiffre de département sur les plaques minéralogiques. Tout d’abord, nous nous devons de transformer ce sentiment identitaire confus en véritable conscience nationale permettant de gagner notre libération nationale et sociale. Cette phase peut paraître longue et fastidieuse mais pourtant il nous faut construire les outils pour accomplir cette première phase. La création de journaux et d’organes de presse, la connaissance de notre histoire et de la situation actuelle de notre pays (économique, sociologique, écologique…), la réappropriation et l’officialisation de la langue sont des facteurs nécessaires pour la montée en puissance du sentiment occitan.
La deuxième phase passe par la lutte pour l’autonomie en tant que réforme de l’Etat capitaliste français. Malgré cette avancée considérable, une autonomie ne permet pas d’exprimer la totalité des droits nationaux de notre peuple. Les compétences resteront partagées entre autonomie occitane et pouvoir français, en raison d’un rapport de forces défavorable entre les deux parties. L’autonomie est toutefois une phase nécessaire, en ce qu’elle permet une cristallisation de la conscience nationale dans une institution dotée de pouvoirs. Il ne faut pas oublier malgré tout que des autonomies que l’on peut considérer comme « avancées » par rapport à la situation occitane (la Communauté Autonome Basque, la Generalitat de Catalogne) sont aujourd’hui dans une impasse. Dans l’Etat espagnol les partis autonomistes au pouvoir depuis plus de vingt ans ont perdu ces dernières années la présidence de ces institutions qui semblaient pourtant des chasses gardées. Elles sont maintenant dirigées, souvent grâce à des manoeuvres anti-démocratiques (voir les élections du 19 mars au Pays Basque sud) par des partis politiques impérialistes et capitalistes, secondés si nécessaires par des partis politiques autonomistes en mal de pouvoir. L’autonomie ne peut pas résoudre les problématiques complexes qui caractérisent nos nations minorisées, divisées en de nombreuses collectivités territoriales aux droits et aux attributions hétéroclites (huit pour l’Occitanie, quatre pour la Catalogne, trois pour le Pays Basque) et découpés par les frontières étatiques. C’est néanmoins un premier pas nécessaire dans la marche en avant de notre libération nationale.
La troisième phase correspond à la lutte pour la reconnaissance du droit à l’autodétermination de la nation occitane. C’est à travers cette lutte que se débloque et s’élargit le concept d’autonomie. Sans la reconnaissance de ce droit, le projet autonomiste reste une coquille vide, et condamnée à l’échec. Ainsi, cette phase ouvre concrètement les perspectives de la lutte pour la libération nationale. Les mouvements autonomistes n’envisagent la possibilité de la lutte pour l’indépendance que d’une manière fugitive qui fait d’eux des mouvements ni réalistes, ni sérieux, ni responsables et incapables de proposer des solutions pour dépasser les problèmes de la cogestion avec l’état colonisateur. Sans la volonté d’accéder un terme à l’autodétermination, et sans reconnaître ce droit fondamental, les partis autonomistes deviennent rapidement les vassaux des colonisateurs, préférant assurer leur part du gâteau, leurs mandats et leur clientèle, et leurs petit profits. Des nations sans état sous domination française ont dépassé cette phase dans les années 80. Les kanaks par exemple, ont obtenu ce droit dans le sang et la répression de l’Etat français.
Une fois le droit à l’autodétermination reconnu et défendu par la majorité de la société, par ses institutions et ses partis politiques débute la dernière phase, celle de l’application du droit à l’autodétermination, en d’autres termes la libération nationale proprement dite. Le droit à l’autodétermination doit permettre à l’Occitanie autonome d’accéder à une expression pleine et entière de ses droits nationaux, par le choix de l’indépendance. Autrement dit, la libération nationale de l’Occitanie ne peut intervenir que si et seulement si le droit à l’autodétermination est appliqué. Cette phase ne peut être pensée qu’en parallèle d’une rupture avec l’état colonialiste et le système capitaliste. Le concept d’application du droit à l’autodétermination se situe moins dans une perspective réformiste que dans une perspective révolutionnaire. L’exemple kanak montre qu’à ce niveau de lutte, il est très difficile de se séparer du système d’opression. Le peuple kanak n’en a pas encore terminé pour se séparer définitivement de l’état français et du système capitaliste.
Elaborer une stratégie politique pour l’Occitanie peut paraître présomptueux, surtout dans le contexte d’aliénation politique qui est celui de notre peuple. Oser penser l’avenir de l’Occitanie d’un point de vue politique est toutefois nécessaire et indispensable pour obtenir un jour notre place parmi les autres nations, pour entrer dans l’histoire mondiale et participer efficacement à la construction du socialisme libérateur des classes laborieuses. Anaram Au Patac prend donc position pour la mise en place d’une stratégie qui doit être débattue et portée par l’ensemble de la société occitane, et s’établissant sur le court, le moyen et le long terme. Après des siècles de domination française, espagnole et italienne sur notre peuple, et à un moment historique ou le sentiment occitan semble prendre une nouvelle dimension dans la conscience collective, l’heure est à la prise en main de notre avenir, ou à la disparition définitive de notre nation. Le slogan est souvent rappelé, il n’en reste pas moins vrai : nous serons ce que nous bâtirons !


text:
Economia d'Argentina
L'Argentina a una granda quantitat de ressorsas naturalas , una populacion amb un bon nivèl cultural, una economia dirigida vèrs las exportacions, e una basa industriala diversificada.
L'economia d'Argentina se beneficia de rics ressorsas naturalas (gas natural, petròli, minièras, una fòrta agricultura), d'un naut percentatge d'alfabetizacion, d'un sector agricòla orientat a las exportacions, e d'una basa industriala diversificada. Es principalament un productor mondial de granatges e de carn. Istoricament, mas, l'acompliment economic es estat fòrça desiguala.
A fins del sègle XIX èra una de las nacions pus ricas del mond, riquesa basada en l'agricultura e l'inversion estrangièra. Malgrat aiçò, l'Argentina atenheriá pas jamai un plen desvolopament economic lo sègle XX. Après la Segonda Guèrra Mondiala lo país experimentèt de crisis economicas e de politicas successivas, aumentèt considerablament lo sieu deute extèrne, e l'iperinflacion arribèt a 200% mesadièr los ans ochanta. Mejançant un plan de convertibilitat, lo país se va estabilizar durant lo decènni de 1990.
Los aspèctes negatius del plan, mas, faguèron mai desigual la distribucion de la riquesa. Dempuèi una grèva crisi de cambi en 2001 e una fòrta reduccion del Produch Interior Brut en 2002 (an de la fin de la paritat fixa 1 peso = 1 dolar american), l'economia s'es recuperada dempuèi 2003. Argentina s'enfonsèt en la pièger crisi economica de la siá istòria, en portant en mai de 50% de la populacion jol nivèl de la praubesa. La recuperacion es estada rapida, e lo PIB tenguèt una creissença mejana de 9% per an entre 2003 e 2005. Malgrat aiçò, cossent a divèrses analistas economics, l'Argentina li cal resòlvre la situacion energetica per tala d'aténher de taxas de creissença del 3-5% los prèps ans. A pesar de la crisi, l'Argentina es una poténcia economica d'America Latina, amb la quatrena posicion en la renda per capita, la tresena en PIB, la primièra en PIB per capita segon lo metòde del PPP, conserva encara un naut indèx de desvolopament uman en comparason amb la rèsta de la region.
Lo cambi de l'èuro en pesos argentins lo 1 de novembre de 2006 èra: 1 € = 3,94 pesos argentins.
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ CIA, « The World Factbook » (consultat en 23 de junh de 2013)
- ↑ https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2001rank.html


text:
Thomas Hunt Morgan
Thomas Hunt Morgan (n. 25 de setembre de 1866 - m. 4 de decembre de 1945) foguèt un biologista e geneticista american, premiat amb lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina l'an 1933.
Biografia[modificar | modificar la font]
Estudièt sciéncias naturalas a l'universitat de Kentucky, ont se graduèt lo 1886. L'an 1890 se doctorèt a l'universitat Johns Hopkins de Baltimore. Moriguèt a la siá residéncia de Pasadena, vila situada dins l'estat de Califòrnia.
Recèrca scientifica[modificar | modificar la font]
Las teorias de Gregor Mendel venián d'èsser redescobèrtas l'an 1900 e Morgan s'interessèt en estudiar la siá aplicacion als animals. En seguint los passatges de William E. Castle Comencèt a trabalhar a l'Universitat de Colúmbia en lo desvolopament embrionari de la Drosophila melanogaster, generalament nomenada mosca del vinagre, ont s'interessèt pel problèma del eiretatge biologic.
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Portal:Biologia/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Sciéncias/Articles ligats
- Biologista american
- Laureat del Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina
- Prèmi Nobel american
- Naissença en 1866
- Decès en 1945
- Recipiendari de la Medalha Copley


text:
Cars amics catalans,
Ai causit de vos parlar un pauc en occitan perqué cresi que l’occitan fa de pont entre la lenga catalana e la lenga arpitana.
Cresi que uèi es una jornada importanta pels catalans perque jamai soi conscient d’aver entendut ni tanpauc legit que se faguèsse jamai un encontre catalano-arpitan. Es un grand eveniment aver causit aqueste primièr encontre, mas tanben és un eveniment màger reçaupre en Barcelona e al CAOC l’Aliança Culturala Arpitana tan representativa e tan significativament militanta per la vòstra lenga e cultura.
Coneissi las principalas ciutats d’Arpitània, la Savoia, lo Lionès, la Val d’Aosta e la partida arpitana de Suïssa a l’entorn de Ginèbra e son lac Leman e sustot las grandas montanhas alpinas e la jòia del preciós e remirable lac d’Anencí.
Mas confessi la meuna ignorància perqué jamai en aquestes viatges ai poscut escotar la vòstra lenga. E aquò se passa tanben atal en Occitània se coneisses pas personas sul terren que te podon aculhir e parlar la lenga occitana. Mancava, doncas, conèisser personas militantas e ara las causas seran mai simples, sèm coneguts e l’orizon serà mai larg, las aurelhas mai atentivas e l’interès creisserà fórça per nos coneisser e per nos ajudar mutualament.
Vos balhi la benvenguda mai corala en Catalonha, desiri que aqueste primièr contacte siaga seguit de fòrça d’autres e que la recuperacion de las nòstras lengas siaga tanben la recuperacion de las culturas dels nòstres dos pòbles dins una Euròpa ont totes los pòbles siagan reconeguts coma nacions e sas lengas coma patrimòni europenc e universal, que cal conservar, protegir e recuperar en la seuna integritat e valor.
Visca Arpitània,
Visca Catalonha,
Visca l’Aliança Cultura Arpitana,
Visca los Amics d’Arpitània


text:
Doas publicacions novelas !
6 janvier 2018 | L'occitan
Un tant doç fogier
Lo comissari Darnaudguilhem a enquera tustat ! Per lo sesesme còp, veiqui nòstre doç comissari en presa coma daus tuaires. Queste còp quo es dins un brave pitit chasteu a la surtida de Maraval… L’Espelida… Una quarantena d’endechats mentaus i menen una vita suauda e protegida. Per lo mens, zo deurián… La mòrt de Ludivina, dicha Lulu, d’evidéncia assassinada, ven far espetar l’eimatge immaculat de l’institucion. E quo es pas la mòrt violentat d’un daus educators los mielhs aimats quauques jorns pus tard que vai ajudar lo trabalh dau comissari Darnaudguilhem e de sa fina còla que van ‘nar d’orror en orror. L’Espelida, un tant doç fogier…
Cronicas de Vent-li-bufa
Per los amators d’istòrias plasentas e leugieras, fau ben chamjar un pauc, veiqui la reedicion de las Cronicas de Vent-Li-Bufa, en un sol pitit volume, emb quauquas novelas ilustracions de Francesa Caillet e dos discs per poder escotar l’autor vos legir quelas cronicas dau vilatge de Chantagreu sus Claraiga. E se’n passa de las chausas ! entre un curet sens ovelhas, un medecin que vai talament sovent chas sa practicas que son chafre es Chaminot, daus vielhs un pauc femnassiers , daus beveires garits o qui son pas prestes de z’èsser, daus vesins que s’aiman gaire, un celibatari un pauc baròque que a sa sauma Friqueta tant faròia coma eu per tota companhiá, un baron que a perdut sa fortuna e un pauc sa testa… E tot vai pas per lo mielhs dins queu vilatge que chscun plaçara ente vòu sus la carta o dins sa memòria… Per un còp dins Ganhaire, risolada assegurada !
A propos
Jean Ganiayre, Conseiller Général du Canton de Brantôme,
Président de la 3°Commission (Sociale),
Président du Bureau de la Commission Locale d’ Insertion du Nontronnais.
Membre de la Commission des Droits à l’Autonomie des Personnes Handicapées,
Membre du Conseil d’ Administration de l’Agence Culturelle Départementale,
Membre du C.A. du Conservatoire à Rayonnement Départemental (Ancienne Ecole de Musique),
Membre du C.A. de Ciné-Passion.
Et ce n’est pas tout !
Président du G.A.L. Leader du Périgord Vert (fonds européens),
Vice-Président du Pays Périgord Vert.
Et…
Délégué à la Langue et Culture occitanes,
Délégué aux affaires médicales,
Membre de la Commission Préfectorale Nature, sites et Paysages.
Je crois que c’est tout. (et puis bien sur, membre des Conseils d’ Administration des trois établissements médico-sociaux du canton : Maisons de retraite de Brantôme et Bourdeille, Foyer d’Accueil La Prada à Bourdeille).
Pages
Catégories
- A propos (6)
- L'occitan (51)
- Le canton (96)
- Le département (61)
- Les chroniques (48)
Articles récents
Mes liens
Archives
Commentaires récents
- Michel Pedussaud dans Une petite devinette !
- hotesse-accueil-paris.fr dans Europe, quand tu nous tiens…
- Jacques LIENARD dans Première pierre (suite).
- Jacqueslienard dans Une première pierre vivement attendue.
- BOUCAUD dans Terreur à Romagnac…
Nombre de visites
Visitors Online
- 00 visitor(s) online
- powered by WassUp


text:
Pesena de las Minas
Pesena de las Minas (oficialament en francés Pézènes-les-Mines) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Pesena es atestat en 1187 (de Pedenis). Son nom ven del riu la Peyne (en francés), Pedena en 1184 [ref. necessària] ,Pedene en 1225, que Dauzat e Rostaing supausan venir de *Pedenu e Xavier Delamarre de *Petinā (nom gallés ?) [1],[2]. L'evolucion posteriora mòstra que lo nom del riu èra vengut un proparoxiton (['pedene]), que Pesena èra (e es demorat) un paroxiton ([pe'zena]) e que l'accent tonic es encara mai en avant per Pesenàs ([peti'nate] > [peze'nas]), puèi que l'accent pòrta sul sufixe gallés -ate.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Clarmont d'Erau.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 529
- ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 215


text:
Lo Pradet
Lo Pradet (tanben subrenomat Lo Pichon Prat) es una comuna francesa e provençala, en Provença, situada dins lo departament de Var e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Catastròfas naturalas
- 3 Transpòrts
- 4 Istòria
- 5 Administracion
- 6 Luecs e monuments
- 7 Personalitats liadas a la comuna
- 8 Bibliografia
- 9 Cinèma
- 10 Veire tanben
- 11 Luòcs e monuments
- 12 Personalitats ligadas amb la comuna
- 13 Véser tanben
- 14 Ligams extèrnes
- 15 Nòtas
Geografia[modificar | modificar la font]
Situacion[modificar | modificar la font]
Situat a 8 km de Tolon e 13 km d'Ieras, lo Pradet es limitròfa ambé La Garda a l'Oèst e au Nòrd, e ambé Carcairana a l'Èst.
La partida nòrd constituís una plana nomada Lo Plan. La façada sud si duerbe sus la rada de Tolon, una còsta de bauç dubèrta de calas e plaias largas (Lo Pin de Gala, Lo Mónegue, Lei Bonetas, La Garòna, Leis Orsinieras ambé son pòrt) acabada au Sud-Èst per lo Cap de Carcairana que sarra l'Èst de la rada.
Geologia[modificar | modificar la font]
Lo sòu sistrós e argielós, mai recubèrt de nitas au Plan, es propici ai culturas ortolanas, ai culturas floralas, a la vinha (amb especialament lo Tiboren, tipe de rasim rare) e a l'olivier (un molin d'òli fonciona encara).ñ
Lei massís, d'aspècte encara fèr, son cubèrts de súvers, de pins pinhon, de mimòsas... Lo maquís ocupa mai d'un quilomètre carrat fàcia a la mar.
Clima[modificar | modificar la font]
Lo Pradet si situa sus la Còsta d'Azur e beneficiá d'un clima mediterranèu deis estius cauds e secs e deis ivèrns doç e relativament umides. La rada pòu si sometre a de vents violents amb un recòrd establit a 148 km/h lo 28 de novembre de 1983.
En mejana annuala, la temperatura s'establís a 15,9 °C amb una mejana maximala de 20,1 °C e una minimala de 11,8 °C. Lei temperaturas nominalas maximalas e minimalas notadas son de 29 °C en julhet e aost, e 6 °C en genier e febrier, valors doças gràcias a la preséncia de la Mar Mediterranèa. Lei jorns de gelada son pron rares mai lo 10 de febrier de 1986, la temperatura de -7,5 °C siguèt notada. Au contrari, lo 7 de julhet de 1982, la temperatura de 40,1 °C establissèt un recòrd. L'ensolelhament mejan s'establís a 2 899,3 oras l'an amb una poncha a 373,8 oras en julhet.
Autra valor importanta, caracteristica dau clima mediterranèu, lei precipitacions totalizan a Ieras 665 mm dins l'an, valor relativament febla a respècte d'autrei comunas dau contorn mediterranèu, e sustot lei plueias son despartidas fòrça inequitablament, ambé mens de sèt millimètres en julhet e quasi nonanta quatre millimètres en octòbre. Lo recòrd de precipitacions notadas en vint-e-quatre oras s'establissèt a 156 millimètres lo 16 de genier de 1978.
Catastròfas naturalas[modificar | modificar la font]
- Dau 29 au 30 de setembre de 1982 : Inondacions e rajadas de fanga.
- Dau 1er de mai de 1989 au 31 de decembre de 1992 : Movements de terren consecutius a la secaressa.
- Dau 1er de genier de 1993 au 31 de decembre de 1994 : Movements de terren consecutius a la secaressa.
- Dau 1er de genier de 1995 au 31 d'aost de 1998 : Movements de terren diferenciaus consecutius a la secaressa e a la reïdratacion dei sòus.
- Dau 1er de setembre de 1998 au 31 de decembre de 1998 : Movements de terren diferenciaus consecutius a la secaressa e a la reïdratacion dei sòus.
- Dau 1er de genier de 2002 au 30 de setembre de 2002 : Movements de terren diferenciaus consecutius a la secaressa e a la reïdratacion dei sòus.
- Dau 4 au 5 d'aost de 2005 : Incendi criminau de la Còla Negra.
Transpòrts[modificar | modificar la font]
Lo Pradet es a 14 km de l'aeropòrt de Tolon-Ieras e a 87 km d'aqueu de Marselha Provença.
La gara SNCF TGV pus pròcha es aquela de Tolon (8 km). Leis autrei garas pròchas son a La Garda (Gara de la Garda) an aperaquí 3 km, La Crau d'Ieras (Gara de la Crau d'Ieras) an aperaquí 9 km, e Ieras (Gara d'Ieras) an aperaquí 11 km.
La comuna es traversada de levant a ponent per la rota departamentala 559 de Tolon vèrs Carcairana e Ieras, e per la departamentala 86 dau nòrd au sud, de La Garda vèrs la plaia de la Garòna au Pradet.
Lo Pradet es egalament traversat de levant a ponent per la pista ciclabla dau Litorau varés, que va de Tolon a Sant Rafèu. Fòrça trevada, aquesta pista ciclabla es a venir una vertadiera via verda, d'una largor mejana de 5 m.
Transpòrts urbans[modificar | modificar la font]
Lei linhas de bus de la Ret Mistrau de Comunautat d'aglomeracion de Tolon Provença Mediterranèa asseguran la liason ambé lei comunas vesinas :
- Linha 91 de Planqueta (La Garda) vèrs Orsinieras (Lo Pradet).
- Linha 92 de Planqueta (La Garda) vèrs Cartage (Carcairana).
- Linha 23 de Siblàs (Tolon) vèrs 4 Sasons (Carcairana).
Lo divendres e lo dissabte de sera, de 21 h 00 a 00 h 30, la linha nocturna N11 assegura la liason vèrs Tolon e Ieras.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de la comuna vèn de la configuracion d'una de sei partidas onte l'umiditat dau fons dei plans, la preséncia de fòrça rius e lei setmanas nombrosas d'inondacion an totjorn favorizat la creissença de l'èrba. Requist, aquest terren siguèt partejat entre lei bastidas nombrosas, en pichons prats, lei pradets.
Coma una rota de cresta jonhèt Massalia (Marselha) a Nikkaia (Niça), en passant per Telo Martius (Tolon) e Olbia (Ieras), de mas galloromans s'installèron sus çò que uèi es lo Pradet. En revenge, ren pròva que l'esplecha de la mina de Cap Garòna ague començat an aquela epòca. Lei premiers documents sus aquest subjècte datan que dau sègle XVII. L'esplecha aguèt luec de 1862 a 1917.
Si ditz qu'en 1815 Joachim Murat (Joaquim Murat) si seriá escapat vèrs Corsega a partir dau Pradet.
Lo Pradet siguèt un masatge restacat a la comuna de la Garda fins en 1894.
Devisa[modificar | modificar la font]
Semper supra det, que si pòu traduire dau latin per "Done totjorn mai".
Administracion[modificar | modificar la font]
Eleccions municipalas de 2008[modificar | modificar la font]
Ambé cinc listas presentas au premier torn, e quatre au segond torn, Claude Mesangroas (Glaudi Mesangroàs), premier adjonch dau premier cònsol precedent, siguèt elegit ambé 33,9% dei vòtz.
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
Musèu de la mina de Cap Garòna[modificar | modificar la font]
Dubèrt en 1994, si situa dins lei galariás de coire ancianas de qué reprodutz l'istòria d'un biais educatiu. Coifat d'un casco de chantier, sota un plafon bas tendut d'un fielat de seguretat, lo visitaire explòra lo passat d'aquesta mina de coire modèsta, esplechada industrialament de 1862 a 1917. De juecs de lume e animacions sonòras si debanan dins lo silenci e la sornura d'aquesta cavèrna, cavada per lei minaires venguts de Piemont. Una pausa vidèo dedins una sòrta de caisson de fusta permetrà de ne'n saber mai sus la transformacion dau minerau e leis usatges multiples dau coire.
Au sen d'un massís forestier que tresplomba la Mediterranèa, lei minas de coire ancianas de Cap Garòna comptan entre lei cinc sites mineralogics mai bèus dau monde. Lo musèu reprodutz la vida dei minaires e l'istòria de la ròca.
Es lo solet musèu francés dau coire e dei micromineraus.
En 1984, la qualitat excepcionala de l'environament incita leis autoritats localas d'aparar e de metre en valor aquest patrimòni d'interès nacionau e europèu que representa la mina de Cap Garòna. Faudrà esperar dètz ans denant d'inaugurar lo musèu de la mina.
Lo castèu de la Clausa Monier e lo parc Cravero[modificar | modificar la font]
Lo castèu de la Clausa Monier data de la fin dau sègle XVI e dau començament dau sègle XVII. En 1667, lo castèu aparteniá au senhor de la Garda, Josèp de Catelin. Jan Loís Raimond Mallard venguèt l'aquistaire dau castèu en 1790, lo gardèt fins en 1862, puei lo revendèt a M. Monier. Lo castèu venguèt alora la Clausa Monier, mai si disiá mai simplament lo castèu dau Pradet. A l'origina, la proprietat de 30 ectaras èra plantada de vinhas, de lòng de tota la carriera principala dau Pradet (l'avenguda de la DLF actuala). La municipalitat l'aquistèt en 1973. Renovat de 1973 a 1977, lo castèu venguèt la comuna dau Pradet e lo parc siguèt batejat parc Cravero (dau nom d'un premier cònsol pradetan ancian).
Uèi lo parc somonde la tranquillitat d'alèias ombrejadas per la rama d'aubres centenaris, una paumiereda rica de 70 espècias, d'espècias vegetalas nombrosas e un pichon parc deis animaus.
Bastida de Mandrot[modificar | modificar la font]
Aquest ostau dei muralhas de pèira siguèt bastit per Le Corbusier en 1930 au camin de l'Artauda. S'inscriu entre lei monuments istorics despuei un arrèst dau 29 de decembre de 1987 e recevèt lo labèl "Patrimòni dau sègle XX en PACA" per lo Ministèri de la Cultura.
Autres[modificar | modificar la font]
- La galariá d'art Cravero, la glèia de Sant Ramond, lo fòrt de la Gavaressa, lo massís de la Còla Negra, lo jardin e lo bòsc de Corbabaissa, lo draiòu de descubèrta "Jan Francés Jubé" de Cap Garòna.
- De calas remarcablas pontuan la baia de la Garòna fins au Cap de Carcairana. N'i a que son accessiblas per la rota mai l'ideau es de lei descurbir per lo draiòu dau litorau. L'accès de certanei porcions d'aquest draiòu es defendut que son perilhosas (avalancaments, draiòu pontualament atacat per la mar).
Personalitats liadas a la comuna[modificar | modificar la font]
- La Barona de Goldschmidt-Rothschild (1892 - 1973), pintra amatritz sota lo nom de Marianne Gilbert, plantèt sovent lo cavalet fàcia a la Garòna ò ais Orsinieras. Recebèt au Pradet lei pintres Charles Camoin e André Dunoyer de Segonzac. Winston Churchill, tanben pintre amator, venguèt mai que d'un còup en cò d'ela entre lei doas guèrras.
- Gilbert de Goldschmidt (1925 - 2010), productor de filmes.
- Christiane Rochefort (1917 a París - 1998 au Pradet), escrivana, aguèt un ostau a Sant Pèire.
- Carlo Sforza (1872 - 1952), politician italian, venguèt si refugiar près dau Cap Brun dau temps de Mussolini. Recebèt a son ostau de grands escrivans francés : Paul Claudel, Paul Valéry (Paul Valèri), Georges Bernanos.
- Francis Veber (1937 - ), scenarista e realizator de filmes.
- Gustau Zedé (1825 - 1891), qu'establissèt lei plans dau premier sota-marin francés, la Gymnote, restava a Còstabruna (entre lo Pin de Gala e Santa Margarita).
- Fernandel passèt tanben dau Pradet.
- L'actritz Roxane Mesquida (Roxana Mesquida) i passèt l'enfança.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Raymond Jardin (Raimond Jardin), 1993, Le Pradet, histoires et Histoire, Ofici municipau de la Cultura e de la Joventura, Lo Pradet.
Cinèma[modificar | modificar la font]
Les démons de l'aube (Lei demònis de l'auba) (1945) d'Yves Allégret ambé Simone Signoret, realizat sus lei comunas de Carcairana e dau Pradet.


text:
Golf del Sant Laurenç
Lo golf del Sant Laurenç (en anglés Gulf of Saint Lawrence, en francés Golfe du Saint-Laurent) es un vast golf de l'èst de Canadà comunicant amb l'ocean Atlantic. Es la boca d'un larg baçin dels Grands Lacs nordamericans. Lo riu Sant Laurenç s'i escampa, dins lo mai grand grau del mond.
Somari
Idrografia[modificar | modificar la font]
Lo golf del Sant Laurenç es limitat al nòrd per la peninsula del Labrador comprenent la còsta Nòrd del Quebèc, a l'èst per Tèrra Nòva, al sud per la Nòva Escòcia (subretot l'illa del Cap Breton), e a l'oèst par la Gaspesia e lo Nòu Brunswick.
S'escampa dins l'Atlantic per doas passas: l'estrech de Belle Isle entre Tèrranòva e Labrador e l'estrech de Cabot entre Tèrra Nòva e l'illa del Cap Breton. Una tresena boca, l'estrech de Canso entre l'illa del Cap Breton e la Nòva Escòcia continentala, foguèt tancada per la construccion de la levada de Canso en 1955.
Lo golf possedís un braç que fan partit la baia de las Calors, l'estuari de la riu Miramichi, la baia St. George's, e l'estrech de Northumberland.
Tributaris[modificar | modificar la font]
L'estuari del riu Sant Laurenç rejonh lo golfe per dos estrechs de cada costat de l'illa d'Anticosti: l'estrech de Jacques-Cartier al nòrd, entre l'illa e la Còsta Nòrd, e l'estrech d'Honguedo al sud, entre l'illa e la Gaspesia.
En mai del riu Sant Laurenç, lo golf a per tributaris lo riu Miramichi, lo riu Natashquan, lo riu Ristigouche, lo riu Margaree, e lo rui Humber.
Illas[modificar | modificar la font]
Lo golf comprend qualques grandas illas, que l'illa d'Anticosti, l'illa del Prince Edoard e las illas de la Magdalena.
L'illa de Sant Pau, al larg de l'illa del Cap Breton, escaissada lo cementèri del golf, remembrant los nombroses [[naufragi]s] que s'i produguèron.
L'illa Bonaventure prèp de la Gaspesia e l'illa Brion e los « ròcs dels aucèls » al nòrd-èst de las illas de la Magdalena son d'importants refugis d'aucèls migrators servat pel Servici canadian de la fauna.
Estuari del Sant Laurenç[modificar | modificar la font]
L'aiga salgada del golf, venent de l'ocean Atlantic, remonta dins lo riu Sant Laurenç fins a l'Illa d'Orleans, prèp de la vila de Quebèc.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo primièr escambi plan documentat entre Europèus e Amerindians dins la region del golf se faguèt al Nòu Brunswick lo 7 de julhet de 1534, menat per Jacques Cartier, l'enviat oficial del rei de França. Mas de pescaires europèus (Bascs, Bretons, Normands…) avián davançat aquel darrièr, car frecantavan las còstas del golf (e lors ocupants) cada estiu. Cela, pas sonque suls tèus de Tèrra Nòva mas subretot ont abondava subretot merluça.
Perque fasián longtemps secar lors presas al solelh e al vent sus la plaja, los pescaires mancavan pas de veire d'autoctòn amb que cambiava de produichs metallics europèus (cotèls, inquets, pairòls…) o de merluças… contra de produchs locals (milh, carns de salvatginas, salmons, pichons fruchs, pèls…).
Lo Sant Laurenç que dona lo nom al Golf es Laurenç de Roma, diague martirizat dins los primièrs sègles de la crestiantat.
Geografia[modificar | modificar la font]
D'observacions topometricas sosmarinas del Golf de Sant Laurenç indican la preséncia d'una formacion circulara de prèp de 290 km de diamètre que lo centre es situat entre las Illas de la Magdalena e l'Illa del Prince Edoard[1]. Aquela estructura es benlèu un Cratèr d'impacte[2].
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 47° 06′ N, 63° 03′ O.
- ↑ Jehan Rondot (1995). Les impacts météoritiques à l'exemple de ceux du Québec. Éditions MNH inc. p. 43.


text:
Ent. Boulogne-Peguilhan II 1 - U.E. Bossòst
2
Partit disputat en Boulogne aguest
dissabte que dauria era sason 2016-2017 dera liga d’Excellence entara U.E. Bossòst.
Ena prumèra mietat sonque començar, gol anulat a Jonathan per dehòra de joc mes
que dubtos. Eth Boulogne sajaue d’enviar pilotes nautes ath sòn grand delanter
Navarre entà crear perilh en àrea aranesa. Ara mieja ora de joc en ua
pilota recuperada en miei deth camp, Ignasi veiguic adelantat ath portèr francés
e shutèc per dessus mercant un gran gol, ere eth 0-1. Eth Boulogne sajèc d’empatar
en lançaments de cornèrs, més era defensa e eth portèr aranés defenseren fòrça
ben.
Damb
0-1 s’arribaue ath descans.
Ena
dusaua mietat un sinhau mes d’iniciatiua per part deth Boulogne qu’ere er equip
que jogaue en casa e a mes anaue perden, mes sense aué clares ocasions. Era
U.E. Bossòst sajaue de sorprene ath contraatac ara defensa francesa.
En
un lançament de cornèr la pilota l’anaue a queir enes pes d’Ignasi que shutaue
sense pensar guaire e era pilota dempús de tocar enes cames d’un defensa s’introduie
laguens dera porteria. Ere eth 0-2.
As 5 menutes eth Boulogne aprofitaue ua
pilota que Navarre desvièc damb eth cap entà que Col se plantaue dauant de
Marcos entà mercar en un shut ras. Ere eth 1-2 encara quedaue un quart d’ora de
partit. Coma passe en aguestes ocasions pas endarrèr der equip aranés e fort
domini deth Boulogne. A més er arbitre non ajudèc bric as interesi aranesi e
prolongaue era dusaua mietat enquiath menut 53. Enes darrères menutes s’altereneren
es ocasions identiques en cada porteria. Un shut en garròt entà cada equip e ua
situacion deth delanter dauant deth portèr qu’arturaue era pilota.
Ath finau estrea dera naua sason damb ua
victòria dehòra de casa molt trebalhada. Açò sonque a het que començar.
Eth plòplèu partit ei de Copa de Midi, 1º
tour, dissabte 10 de seteme tàs 20 :00 en Bossòst contra er equip der
Encausse.
Ent. Boulogne-Peguilhan II: Roumeguere,
Col, Espy, Bourgade, Laguens, Marque, Navarre, Dequesne, Adoue, Pailloux,
Demont. Remplaçants : Sebastien, Sicre, Ibos.
Trainer: Subreville Jean Pierre.
Tarjetes auriòles: Col.
U.E. Bossòst: Marcos, Borja, Jose Ramon Àlex,
Felipe, Uri, Javi, Jonathan, Paba, Ignasi, Adri. Remplaçants: Jaime, Ivan,
Miguel.
Tarjetes auriòles, Uri, Jose Ramon, Adri,
Jonathan.
Trainer: Virgilio.
Gols :
0-1 Ignasi (30’),
0-2 Ignasi (70’),
1-2 Col (75’).
Arbitre : Castro Antoine.
text-justify:inter-ideograph'>
Arbitre : Castro Antoine.


text:
Comunicat Oficial · 27.12.2017
Lo president de Provença-Alps-Còsta d’Azur, Renaud Muselier, vòl donar a aquesta region lo nom de “Sud” (o “Sud-Provença-Alps-Còsta d’Azur”). L’a enregistrat a l’INPI coma tèrme de comunicacion mas es pas un nom oficial. Sénher Muselier crei que seriá un bòn mejan d’evitar l’afrosa sigla “PACA”.
L’Assemblada Nacionala Occitana pensa, efectivament, que chal evitar la sigla “PACA” perque es inexpressiva e escond la personalitat istorica de nòstra region.
Totun lo nom de “Sud” es pas una melhora solucion perque es tanben un nom artificial, sens ges de prefondor istorica e culturala.
En mai d’aquò, en Provença-Alps-Còsta d’Azur, nos definissèm pas coma lo “Sud” de quicòm mai. Nos sentèm prefondament provençals, niçards e alpencs. Fasèm partia de la granda Occitània.
L’Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC) revendica donc un chambiament radical dins la gestion de las regions. Volèm:
***
Units per Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Comunicat Oficiau · 22.12.2017
Dijaus 21 de decembre que’s tengón en Catalonha las eleccions ditas autonomicas, que lo govèrn espanhòu dirigit per Mariano Rajoy (Partit Popular, dreta autoritària) las avèva convocat après aver destituit lo govèrn e dissolgut lo Parlament de la Generalitat.
Aqueras eleccions que’s son debanadas dens un contèxt desfavorable per las fòrças independentistas, pr’amor que la campanha èra destorbada per las divèrsas mesuras autoritàrias deu poder madridenc: un lidèr en exili (Carles Puigdemont, president d’Ensems per Catalonha), un aute en preson (Oriol Junqueras, president d’ÈRC, Esquèrra Republicana de Catalonha), pressions mediaticas, martelatge electorau deu partit unionista Ciutadans, etc.
Maugrat totas aqueras constrentas, las eleccions qu’an miat a ua neta victòria de las fòrças independentistas, ja qu’acomolan lo 47,5% deus vòtes e 70 deputats elejuts, contra lo 42% e 57 deputats per l’ensems de las listas unionistas e lo 7,5% e 8 deputats per Podèm, partit d’esquèrra dab posicions indefinidas. Lo taus de participacion qu’èra deu 82%.
Aqueths resultats que ns’ensenhan las leiçons seguentas.
— Las fòrças independentistas que guardan la majoritat absoluda maugrat que pèrdian 2 deputats a respècte de las eleccions de 2015.
— Lo vòte independentista qu’a obtengut un recòrd en nombre de votz: 2 063 361 votz lo 21 de decembre, sia quasi 96 000 de mei qu’en 2015.
— La participacion massissa qu’a provat que non i avèva pas nada “majoritat silenciosa unionista”, contràriament a çò qui pretendèvan los mèdias espanhòus e francés.
— Tanben s’an ganhat 6 deputats de mei a respècte de 2015, las fòrças unionistas que demòran encara minoritàrias, tant en nombre de votz (1 889 176) coma de deputats.
— Lo Partit Popular, partit deu govèrn espanhòu, que s’ei completament prefondat.
— La repression e las entravas deu poder madridenc non s’i son pas escasudas entà prefondar la capacitat de mobilizacion deu camp independentista qui s’ei pogut impausar.
L’Assemblada Nacionala Occitana be saluda aquera victòria electorala qui restaura la legitimitat deu govèrn independentista de Carles Puigdemont. E qu’esperam que los govèrns espanhòu e francés e l’Union Europèa e reagiscan positivament en rendent au pòble catalan lo son dret d’autodeterminacion e en reconeishent enfin la Republica de Catalonha, proclamada lo 27 d’octòbre passat.
***
Units entà Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Bulletin d'informacion · 18.12.2017
L’escàndol de l’afar Weinstein a desliurat la paraula de las femnas tròp sovent victimas de violaments e de secutament sexual dins lo mitan cinematografic hollywoodian. A mes al grand jorn l’amplor d’aquel problèma que tòcha en màger part de las femnas. La denóncia d’un tal escàndol, a travèrs de l’hashtag #balancetonporc, a despassat lèu-lèu lo mitan d’Hollywood per s’espandir a la politica puei a totes los estrats professionals de la societat, de las entrepresas als espitals. Ansin, chasque jorn esclatan d’escàndols qu’esposchan de personalitats importantas que degun sospeitava[...]
Comunicat · 07.12.2017
Aqueste auton dau 2017, doi eveniments en doi luecs distints d’Occitània tota nos an fach remembrar que la situacion de l’occitan dins lu mèdias e lo sistèma d’ensenhament de l’Estat francés demòra fòrça precària e li cauas non si melhoran.
A Tolosa, lo 8 de novembre passat, un desenau d’associacions e movements occitans, formant lo Collectiu Occitan, s’èran amassats davant dau Capitòli per revendicar una mai granda plaça a la lenga occitana sus l’antena regionala de France 3 e denonciar l’anullacion dei contractes ajudats necessaris au foncionament dei establiments escolars occitans (Calandretas). S’es lançada a aquela escasença la campanha “Volèm l’occitan cada jorn a la television”. Dins aquela dralha, lo Collectiu Occitan organizarà una nòva manifestacion a Tolosa lo 3 de febrier dau 2018.
A Niça, l’ensenhament de l’occitan niçard es grandament menaçat despí que si prevé la barradura de la licéncia d’occitan a l’Universitat de Niça en rason d’una manca d’inscripcions sufisenti. La nòva cadena de television Youtube en niçard, “Cultura Viva”, lança un apèl a la resisténcia per sauvar l’ensenhament de l’occitan a l’Universitat de Niça, coma si pòu veire dins la vidèo.
Coma o precisan lu sieus estatuts, l’Assemblada Nacionala Occitana milita per la promocion e lo desvolopament de la cultura e de la lenga occitana e denóncia emb vigor cada temptativa de l’Estat francés d’entravar lo sieu ensenhament.
La vision de l’ANÒC pertocant la lenga es maximalista: volèm un estatut de lenga oficiala, la generalizacion dau sieu ensenhament dins toi lu establiments escolars d’Occitània e a toi lu nivèus e la sieu preséncia constanta dins lu mèdias e l’administracion.
***
Units per Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93
06.12.2017
Lo 15 de decembre dau 2017 a 19o30 si debanerà a Niça (3 Carriera Valperga) un debat ciutadan sus la situacion de Catalonha.
L'Assemblada Nacionala Occitana participerà an aquesto debat organizat a l'iniciativa dei organizacions:
Lo debat es public e animat per de ciutadan/as catalan/i e occitan/i de Niça pertocat/di ò interessat/di per la question catalana.
Li a possibilitat de restauracion sus plaça per un sopar de convivéncia.
Bulletin d'informacion · 08.11.2017
Dempuish mei d’un mes, Catalonha qu’ocupa la primèra pagina de l’actualitat europèa. Per remembrança, qu’avèm assistit lo 1r d’octòbre passat a un referendum d’autodeterminacion dab ua victòria neta de l’“òc” per mei deu 90%. Lo taus de participacion qu’estoc important dab un 42%, maugrat las mesuras repressivas e violentas lançadas per Mariano Rajoy, lo cap deu govèrn espanhòu, entà empedir lo referendum, mejançant la mobilizacion de las fòrças de l’òrdre: intimidacions contra las personas encargadas deu vòte, sasidas prèvias deu materiau de vòte, confiscacion de las urnas pleas de bulletins pendent lo referendum, evacuacions fisicas deus ciutadans [...]
Comunicat · 02.11.2017
Aqueste dijòus 2 de novembre, siá 18 jorns après l’encarceracion dei dos Jordis (Jordi Cuixart, president d’Òmnium, e Jordi Sànchez, president de l’ANC), l’estat espanhòu es anat encara mai luenh dins la repression en decidissent l’arrestacion de 9 membres dau Govèrn Catalan, en enseguent leis autrei membres que son restats a Brussèlas e en enseguent tanben lo burèu dau Parlament catalan.
L’Assemblada Nacionala Occitana denóncia energicament aqueu grèu atac de Madrid còntra la democracia, e prèga l'Union Europèa de far pression sus lo govèrn de Mariano Rajoy per qu’arrèste immediatament sa deriva autoritària — indigna d’un país que se pretend democratic — e per que desliure tanben totei lei presoniers politics que deten.
***
Units per Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93
27.10.2017
Fòto: Mònica Pérez (El Nacional)
17.10.2017
16.10.2017
Lei presidents deis associacions independentistas catalanas ANC e Òmnium son en preson. Es una vergonha! Per remembrança, l'ANÒC s'es fondada sus lo modèl de l'ANC.
#LlibertatJordis, lei presoniers politics de l'estat espanhòu!
Comunicat · 10.10.2017
L’Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC) sosten lo procès d’independéncia de Catalonha e Aran. La declaracion d’independéncia es legitima segon lo drech internacional, segon las eleccions al Parlament de Catalonha e segon lo referendum del 1r d’octòbre.
Lo territòri oficial de “Catalonha” compren la Val d’Aran, una zòna semiautonòma ont l’occitan es la lenga locala, oficiala e respectada. Los elegeires occitans d’Aran se son exprimits tanben per l’independéncia pendent lo referendum del 1r d’octòbre. Sostenèm aqueste movement d’emancipacion. Es un espèr per Occitània tota.
***
Units per Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93
1.10.2017
Un còp de mai, lei terroristas jihadistas atacan nòstra population. Ploram uei la mòrt de doas femnas a Marselha. Non a la terror! Mobilizem-nos!
Trobaretz mai d'informacions dins aqueste article de la Provence
1.10.2017
Òc a la libertat de Catalonha e Aran! Sí a la llibertat de Catalunya i Aran! Non a la repression de l'estat espanhòl!
Bulletin d'informacion · 21.09.2017
Aqueste auton, dins un interval d’una setmana, doas nacions en lucha van decidir lor avenir a l’escasença de referendums sus l’independéncia: Curdistan lo 25 de setembre e Catalonha lo 1r d’octòbre.
En mai de la proximitat de las datas, los referendums curd e catalan son comparables sus los plans geografic e contextual. Dins los dos cases, lo territòri pertocat recuèrb una part minoritària de la zòna de poblament nacionala (la Generalitat de Catalonha representa en superfícia un 46% del territòri dels Païses Catalans e la Region Autonòma del Curdistan iraquian solament un 16,5% del grand Curdistan). E totes dos son a afrontar un contèxt politic internacional ostil [...]
Comunicat · 20.09.2017
L'Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC) sosten la populacion e las autoritats de Catalonha dins lor volontat d'independéncia. Sostenèm l'organizacion del referendum d'autodeterminacion del 1r d'octòbre de 2017.
Condemnam las operacions actualas de l'estat espanhòl que reprimisson los independentistas, qu'arrèstan de nauts responsables catalans, que gèlan las finanças catalanas e que frenan l'organizacion del referendum.
Lo drech dels catalans de formar un estat independent es legal e etic: es lo principi d'autodeterminacion, largament reconegut dins lo drech internacional.
Se Catalonha pòt pas celebrar son referendum d'autodeterminacion del 1r d'octòbre, alara lo Parlament catalan aurà tota la legitimitat per far una declaracion unilaterala d'independéncia.
Revendicam un estat binacional de Catalonha e Aran, ont Aran siá reconegut coma la partida occitana del futur estat. Sostenèm a tèrme l'unificacion de totes los Païses Catalans dins lo futur estat de Catalonha (Generalitat de Catalonha, Principat d'Andòrra, País Valencian, Franja, Catalonha Nòrd, Balearas).
***
Units per Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93
Comunicat · 18.08.2017
L’Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC) exprimís sa compassion per las victimas de las atacas terroristas de Barcelona e Cambrils, en Catalonha. Saludam los servicis de secors qu’assistisson los ferits e sostenèm las fòrças de l’òrdre que luchan contra los terroristas.
Portam nòstra solidaritat totala als pròches de las victimas e mai al pòble catalan que se mobiliza coratjosament contra la terror.
Lo pòble catalan se vei obligat d’afrontar, desenant, la violéncia òrba del grop Estat Islamic. Comprenèm aquela lucha perque aquel meteis terrorisme jihadista nos a frapats en Occitània, en particular a Niça e a Tolosa. E sèm units, pus largament, amb totas las autras populacions del Mond que luchan egalament contra la terror jihadista.
Las recuperacions politicianas d’aquela tragèdia son miserablas, especialament las que venon del govèrn espanhòl de M. Rajoy e de l’extrèma drecha pòstfranquista. Nos fisam del pòble catalan, qu’es arribat a una granda maturitat civica, per véncer totes aqueles obstacles e per bastir una Catalonha liura e fòrta, desbarrassada de l’òdi e de la terror.
***
Units per Occitània
***
ASSEMBLADA NACIONALA OCCITANA
Residéncia Bèla Auròra - 18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93
16.05.2017
Collectiu dels Pòbles en Lucha
(los representants dels pòbles en lucha)
Occitània: Martina GROS
Cabilia: Lamara AT CEBBI
Corsega: Patrick SCHMITT-BAZZALI
Escòcia: Mairead TAGG
Guaiana: Ti'iwan COUCHILI
Illa de la Reünion: Bernard GRONDIN
Sardenha: Sergio PES
Sicília: Rosa CASSATA
16.05.2017
L'ANÒC convida totas la personas estacadas a las lengas regionalas de participar al sondatge del jornal Le Point sus la question de l'intensificacion de lor ensenhament!
Bulletin d'informacion · 03.05.2017
Dempuish mantas setmanas, los occitans que's devesishen dens debats esterils a l’entorn d’ua eleccion presidenciala francesa sens guaire d’enjòcs a respècte de la defensa deus interès occitans.
Aquesta realitat qu'ei a l’imatge deu territòri de l’Occitània Grana qui's parteja globalament entre departaments aquists a un candidat, Emmanuel Macron, que lo son discors fetichista a la glòria de la lenga francesa unica e a la soa expansion [...]
19.04.2017
Eleccion presidenciala francesa 2017 - L'ANÒC, que denóncia lei candidats malonèsts e corromputs e/o que desvolopan d’idèas antidemocraticas e d’extrèma drecha coma l’asirança e l’autoritarisme, demanda de barrar la rota a François Fillon, Marine Le Pen, François Asselineau e Nicolas Dupont-Aignan.
30.01.2017
Après lo chèc e lo virament bancari, podètz pagar vòstre escotisson a l'ANÒC gràcia al mejan de pòt solidari que fonciona amb la carta bancària!
Per remembrança, l'Assemblada Nacionala Occitana lança una campanha d’adesions per recrutar de sòcis de plen drech, mas tanben per desvolopar de nòvas formas d'adesions: los collaboradors e los simpatizants.
Ara podètz pagar per chèc, per virament bancari e per carta bancària sul sit Le Pot Commun!
Per que siam Units per Occitània, aderissetz a l'ANÒC!
19.01.2017
Marcatz-vos per devenir sòcis de l’Assemblada Nacionala Occitana!
L'Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC) es una associacion de lei 1901. A per objectiu de recampar totas las fòrças vivas de la societat occitana, que sián aquelas de tota mena de collectius, entitats, grops, laboratòris d’idèas, movements, organizacions, partits politics, autras estructuras, o que sián individualas, per complir las finalitats que son:
L’Assemblada Nacionala Occitana es pas un parlament simbolic! - Es una associacion que regula sas activitats en acòrdi amb sos estatuts e amb aqueles que regís la lei del 01/07/1901 e lo decret del 16/08/1901.
L’Assemblada Nacionala Occitana es pas un partit politic! - Demòra totalament independenta de quin que siá partit politic e a pas vocacion de se presentar a las eleccions.
L’Assemblada Nacionala Occitana es pas un collectiu culturalista! - Son objècte es clarament politic.
Per complir sas finalitats, l’ANÒC prepausa divèrsas accions:
L’ANÒC lança una campanha d’adesion per recrutar de sòcis. Son sòcis de plen drech de l’ANÒC totas las personas fisicas majoras d’edat, independentament de la lor origina o nacionalitat e de la lor posicion politica, ideologica, culturala o sociala, que s’engatjan a trabalhar per permetre la realizacion dels objectius inicials de l’Associacion.
Los sòcis de plen drech pòdon assistir e votar a las reünions de l’Amassada Generala, elegir e èsser elegits a de pòstes de representants o de direccion, intervenir dins la presa de decisions, l’organizacion, las gestions, los servicis e las activitats de l’Associacion, expausar totas las proposicions, preconizacions e reclamacions que pòscan contribuir al melhor foncionament de l’Associacion, recebre d’informacions sus las activitats de l’Associacion, far partida dels grops de trabalh o d’autres organs complementaris que se pòdon crear…
Mas l’ANÒC vòl tanben desvolopar de nòvas formas d’adesion: los collaboradors e los simpatizants.
Las personas collaboradoras son aquelas que, malgrat que sián pas de sòcis de plen drech de l’Associacion, se senton engatjadas amb sas finalitats e, d’un biais liure e volontari, vòlon trabalhar activament dins las accions e activitats que l’Associacion preconiza. An pas drech de vòte a las assembladas generalas ni a las eleccions al Secretariat Nacional, mas pòdon collaborar a las òbras de l’Associacion.
Las personas simpatizantas son aquelas que tròban un interès dins las finalitats de l’Associacion e que vòlon recebre d’informacions de sas activitats, en tot causir de se registrar pas coma de sòcis de plen drech o coma de collaboradors de l’Associacion. Pòdon assistir a d’acamps de las assembladas territorialas e sectorialas de l’Associacion se i son convidadas, pasmens i auràn pas drech de vòte.
09.01.2017
Dissabte passat, lo 7 de genier, se debanèt a Marselha, dins lei locaus de l'Ostau dau País Marselhés (OPM), una amassada per discutir deis escomesas que tòcan l'occitanisme dins la region Provença-Aups-Còsta d'Azur.
L'amassada aculhiguèt mai de 35 personas, majoritàriament de Provença, engatjadas dins la promocion de l'occitan e representant divèrseis estructuras e associacions coma l’Institut d’Estudis Occitans (IEO), Niça Pantais (Nissa Pantai)-Centre Cultural Occitan País Niçard e Alpenc (CCÒC), lo Partit Occitan (PÒC), Iniciativa per Occitània (IPO), lo Partit de la Nacion Occitana (PNO) e lo quite OPM. L'ANÒC i participèt e èra representada per tres sòcis de son secretariat nacionau: Cristòu Daurore, Ciril Joanin e Domergue Sumien.
Fòrça subjèctes i foguèron tractats coma la baissa dei subvencions regionalas ai Calandretas de Provença e lei consequéncias de la confiscacion dau nom "Occitanie" per la region de Tolosa-Montpelhièr; e se parlèt de l'avenidor de l'occitanisme en Provença, en País Niçard e dins leis Aups.
L'escambi èra fòrça constructiu e positiu e permetèt de fixar manteis idèas e proposicions per respòndre ai problèmas e escomesas que deu afrontar lo movement occitanista en Provença. Aquelei proposicions van dins lo sens de l'unitat e la solidaritat entre organizacions occitanistas.
02.01.2017
L'Assemblada Nacionala Occitana es una associacion qu'a per tòca d'amassar totas
las fòrças vivas de la societat occitana per restaurar la dignitat nacionala occitana.
Residéncia Bèla Auròra
18 bis Carriera Santa Estela
13090 AIS DE PROVENÇA
Sit: www.assemblada.org
E-mail: info@assemblada.org
Telefòn: +33 6 46 62 74 93