text:
Vòti Occitània
A partir deu 9 de mai dinc au 10 de junh las gents de la navèra region, qu’amassa Lengadòc-Rosselhon e Miejorn Pirenèus (LRMP), auràn de causir entre cinc prepausicions :
Languedoc
Languedoc-Pyrénées
Occitanie
Occitanie – Pays catalans
Pyrénées - Méditerranée
Abans de començar, coma ac hascoc remercar Dàvid Grosclaude dambe rason : son noms en francés. Dins un Estat democratic normau seré logic d’aver lo nom de la region dins la lenga pròpria. Pagam encara l’excepcion francesa qu’arrèsta pas de durar.
Prumèr, parlarèi d’un nom que podèm descartar de tira : « Pyrénées – Méditerranée ». Sembla a un nom d’un departament navèth inventat per un aròu de tecnocratas parisencs. Mès seriosament, ei dejà lo nom de l’euroregion qu’unish las regions LRMP, Catalonha, Islas Balears e Aragon. Aver lo nom d’ua estructura qu’existish dejà, me sembla mès que geinant. Mès grèu encara fòrça gents d’aquesta region navèra son pas ni deus Pirenèus, ni de la Mediterranèa (departaments 12, 32, 46, 48, 81, 82). Aqueste nom ei la negacion de tota identitat. Ei un anti-nom.
Segon, parlarèi deus noms, mès pregonds e rics aqueres, que son « Languedoc » e « Languedoc-Pyrénées ». E los Gascons, on son dambe aqueste nom ? I a pr’aquò cinc departaments gascons en partida (82, 31, 09) o en totalitat (65, 32) dins la region navèra. Los Catalans (66) apreciaràn qu’occitanistas prepausan « Languedoc » o « Languedoc-Pyrénées ». Occitanistas, mès totjorn lengadocians, disen que los Catalans e los Gascons se retrobaràn dambe los Pirenèus. Tarba, Aush o Perpinhan son pas vilas ni pirenencas ni lengadocianas. Son ciutats de la ribèra. Prepausar aquestes Pirenèus, ei adoptar un punt de vista departamentalista deus revolucionaris de 1790. Ei donc sentir a la prova. Ajustarèi encara qu’istoricament lo Carcin (46, 82) e lo Roèrgue (12) estón pas dins lo Lengadòc de l’ancian regime. Fòrça d’elegits deu Gard, de dialècte provençau, demandèn publicament a sortir de la region LRMP entà integrar la Provença. Aqueste Lengadòc, envielhit e fantasmat, sembla pas atractiu a despart de J.M. Baylet, ministre e l’òme de la Despacha !
I a ua causa essenciala, qu’escapa a fòrça occitanistas, ei qu’ua zòna lingüistica ei pas totjron ua region. Pensatz a l’Escòcia per exemple. Gents deu Carcin o de l’Agenés se sentissen lengadocians ? Fòrça occitanofònes naturaus de l’Agenés se disen « gascons » mentre que parlan « lengadocian ». Ua identitat regionala o nacionala ei quasi totjorn diferenta de la realitat lingüistica. Ua region ei sustot un espaci devath l’influéncia d’ua metropòli poderosa. Mès i a plen d’autes factors economics, culturaus, istorics o geografics que hèn l’unitat d’ua region. La coheréncia de la Sicília ei d’estar ua isla, la de la Soïssa ei ua istòria montanhòla comuna… Créser qu’es lo « Lengadòc » que hè l’unitat d’aquesta region pedaçada ei seguir la mosca blua.
Ara, parlam deu nom “Occitanie –Pays Catalan”. Entà díser la vertat, aqueste nom ei tròp long. Los publicitaris vos ac diràn : un bon nom ei un nom brac. Ua, duas, tres sillabas maximum. Exemples : Bretanha, Corsega, Aragon, Euskadi... “Occitanie-Pays Catalan” ei tròp long, los mèdias de París daràn de tira ua acronim estille “OPC”, la navèra region acabaré coma la prauba Provença que deveng PACA ara.
Au delà d’ua simpla question de nom, “Occitanie – Pays Catalan” pausa lo problèma de la reciprocitat. On ei lo territòri que s’apèra “Catalunya – Val d’Aran” o “Catalunya – Aran” ? I a dejà ua region Catalonha, que benlèu devenguerà un Estat. Los Catalans poderén dejà començar per cambiar lo nom de ‘Pirenèus Orientaus’ per ‘Catalonha-Nòrd’. Lo 66 ei pas qu’un departament suu 13 que comptarà la region navèra.
Mès ei pas per un rasonament en negatiu qu’arribi a la conclusion que votarèi “Occitanie” soleta a la consulta. Los oposants occitanistas a la causida “Occitània” disen que l’actuala region LRMP ei pas qu’ua part de l’Occitània. Ei vertat, mès on existish sus ua mapa oficiala lo mot ‘Occitanie’ ? Enlòc ! Qui sap çò qu’es l’Occitània en dehòra de l’escabòt deus occitanistas ? Qui coneish lo mot ‘occitan’ o ‘Occitània’ a París ? 1 o 2% de la populacion totala ? En votar Occitània ei, au contrari, ensajar de la hèr estar. Atau la comunitat autonoma d’Euskadi cab pas tota l’Euskadi mès que legitima los Bascos dins los autes territòris. Tots los Catalans son pas en “Catalunya”, mès lo hèit qu’existish ua Catalonha legitima l’accion deus catalanistas a l’exterior. Ei pr’amor que i avó un prumèr Estat grèc en 1830, qu’amassava mens deu 15% deus Grècs, que l’elenisme progressèc. En 2016, lo territòri de la Grècia ei 6 còp mès bèth per rapòrt au moment de l’independéncia e amassa mès deu 85% deus Grècs. Çò d’important ei de plantar la grana, ei de començar. Ei pr’amor que i a ua region Bretanha qu’un jorn Nantas ne tornarà estar la capitala.
En mès d’aquò, los medishes occitanistas estón contents, a la fin de las annadas ’80, quan lo conselh regionau de Miejorn-Pirenèus adoptèc lo drapèu occitan coma emblèma regionau. Sense l’adopcion per ua part deus païses occitans d’ua emblèma de tots los Occitans, lo drapèu nòste seré pas sortit de la paguèra.
Entà anar mès luenh, un francés monolingüe de basa associa un territòri a ua lenga. Atau en Bretanha se parla tanben lo breton, en Bascoat lo basco, en Catalonha lo catalan. Avóssem ua region Occitània, l'estatut de l'occitan ne seré ahortit.
Nosauts, occitanistas, angueram en contra d’ua volentat populara en refusar un nom que butam dumpèi 60 ans a popularizar ? Atau, quasi tots los sondatges hèits peus mèdias regionaus e estataus dan “Occitània” prumèra. Cau acceptar lo nòste succès e sortir d’ua cultura deu ghetto. En politica, cau estar realista. Entà impausar Occitània a tot lo territòri occitan, cau començar per un tròç.
Après, saunejam pas de tròp. En seteme París, peu son Conselh d’Estat, s’oposarà a “Occitanie”. Preferirà un “Languedoc-Pyrénées” o un “Pyrénées – Méditerranée”. Mès se i a centenats de milièrs de personas que vòtan per Occitània, serà çaquelà mauagit a F. Holanda -e aus autes parisianistas- d’empachar l’expression populara de ganhar. Ua batalha de las interessantas se va draubir lo 9 de mai.
Donc coma ei un vòte on cau ierarquizar las cinc causidas, establishi aqueth classament per òrde de preferéncia :
1- Occitanie
2- Occitanie - Pays Catalan
3- Languedoc - Pyrénées
4- Languedoc
5- Pyrénées - Méditerranée
Alavetz, la començam a bastir aquesta Occitània ?


c: text/html

text:
Primièra Republica Espanhòla
En Espanha, après la Guèrra Carlista, Amadèu Ièr se sauvèt d’un assassinat lo 19 de julhet de 1872. Demissionèt l'11 de febrièr de 1873 e la Primièra Republica (1873-1874) comencèt.
La Primièra Republica Espanhòla foguèt proclamada l'11 de febrièr de 1873 per las "Cortes Generales". Durèt mens de doas annadas (dusqua decembre de 1874). Se succediguèron cinc presidents : Estanislao Figueras, Francisco Pi y Margall, Nicolás Salmerón, Emilio Castelar e Francisco Serrano y Domínguez.
Lo 29 de decembre de 1874, lo general Martínez Campos decidiguèt la fin de la Republica e la restauracion de la monarquia dels Borbons. Lo govèrn de Sagasta èra d'acòrdi e la segonda restauracion comencèt. Lo rei foguèt Anfós XII, lo filh d'Isabèl II d'Espanha.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
1 semaine dans le Verdon = 2 campings pour découvrir la richesse de ce lieu exceptionnel !
En savoir plus
- Accueil
- /
- Informations Provence
- /
- Castellane
- /
- Les rues de Castellane
- /
- Castellane Per carri...
Castellane Pèr carriero
1. Mountado dóu RelogeLa tourre dóu Reloge es l'uno dei quatorge tourre que coumtavon lei bàrri de Castelano, basti en 1359. Aquesto tourre èro uno dei pouorto d'intrado de la vilo. Li dihien atout pouorto dóu Pounènt estènt qu'èro virado devés lou couchant. Au daut de la tourre dóu Reloge fouguè puei estala un campanié de ferre fourja.
2. Mountado de la PoudrieroLa poudriero èto utio croto cavado souto lei bàrri de la ciéutat, ente gardavon la poudro à canoun, que dre lou siècle quingen se trouvavo proche d'aqui la salo d'armo de l'oustau de vilo de Castelano.
Promotions
3. Carriero soubeiranoEs la carriero la mai auto de vilo. Se Ii pòu enca vèire encuei de vièis oustau basti e rebouca 'mé de gip, aut e estré, de tres o quatre estage d'aussado en geneirau. Au plan-pèd se trouvavo l'estable que dounavo sus la carriero. Puei d'escaIié mountavon au proumier estage ente Ii avié la cuisino e la chambro. Pèr sus, un ou dous estage e enfin lei saIibert ou souleiaire pèr garda lei recorto e lei secan pèr lei frut encapelavon l' oustau.
4. Rue de la CôteCarreiròu de la Couosto
5. Draiòu dóu BausLou Baus es lou quartié lou mai vièi dóu daut de vilo. A vans meme que Ii aguèsse agu de bàrri, Castelano s'espandissè partènt d'aqui. La carriero de la Couosto petmetié de vanega dins lou quartié. Au jour d'encuei, de jardin d'ivèr li soun enca travaia.
6. Camin de la TourreLa Tourre pentagounalo a cinq coustat. Es uno anciano «tourre à gouorjo»; voulènt à dire qu'èro durbido en lèn. Aquéu biais de basti permetié de miés restancas leis atacaire. S'un còup leis enemi se rendien mèstre de la tourre se poudié countinua de lei coumbatre, que se vehien lèn. Uno muraio de brico fouguè ajustado au siècle dès-e-vuechen quouro n'en faguèron un pijounié. Au pèd de la Tourre un jardin bourgés e à l'arrousant èro travaia. Uno partido dòu camin de la Tourre es prouprietàri. La siloueto de la Tourre que se drisso davans lou Roc es pèr tóutei lei Castelanenc lou simbole lou mai fouort de soun identita.
7. Cerriero de la ParròquiLa carriero de la Parròqui bourdejo la glèio Sant Vitour. Aquesto glèio fouguè la parròqui de Cesteleno dóu siècle quingen au siècle dès-e-nouven. La parròqui se mudè à la glèio dóu Sacre-Couor quouro la bastissèron en 1869.
8. Carreiròu dei magninLei magnin (que li dihien atout leis estamaire) travaiavon l'estam. En generau barroulaire à tèms passa, puei pau à pau fissa à Castelano, estamavon e ranjavon lei casseirolo, sartan, pouaire, cuié e fourcheto de l' oustau. Quàuquei magnin avien planta caviho dins lou quartié jusqu'à la fin de la Segoundo Guerro Moundialo.
9. Carriero Sant VitourLa glèio Sant Vitour dounè soun noum à la carriero. Aquesto glèio fouguè bastido sus d'un bèn qu'apartenié à l'abadié Sant Vitour de Marseio. La faguèron pau à pau, talo qu'es, entre lou siècle dougen et dès-e-vuechen e fouguè classdo « Monument Historique» en 1944. Es d'estile rouman tardiéu, entre-mitan deis art rouman e gouti. Es fourmado coustat Sud d'uno nau e d'uno absido en miejo-luno datant dóu siècle tregen. Un clouchié li fouguè ajusta au siècle quingen. Fouguè puei relargado de douos nau coustiero ei siècle segen e dès-e-vuechen. Encuei la coumuno de Castelano a entreprés sa restauracien pèr fin de li redouna tout soun trelus d'antan.
10. Plaço dei negouciantCastelano es despuei toujour la clau entre leis Aup e la Prouvènço, un luec counsequènt d'escàmbi e de negòci. Sei fiero èron noumbrouo e fouorço renoumado. Se li vendié, se li chanjavo de mouloun de bestiàri e de marchandié de touto merço : de blad, de poum, de pero, de pruno, de trufo, de fen, contro d'òli d'óulivo, de vin e de proudu de basso Prouvènço.
11. Endrouno dóu Palais de JustìciCastelano aguè un palais de justìci de l’Age-Mejan fin qu'à la debuto dóu siècle vinten. Aquéstou èro situa entre 1730 e 1830 sus la placeto, au cantoun de l'endrouno e de la carriero dóu Mitan, dins l'oustelas ei bèus escalié. La justìci de pas fouguè puei rendudo jusqu'en I927 dins un bastimen que douno sus la Plaço Marcèu Sauvaire e qu'es devengu eiro la Caisso d'Espragno. Uno mouostro soulàri que se li pòu enca vèire, ournavo lou palais.
12. Endrouno dóu Priéu LaurènziLou Priéu Laurènzi neissè à Castelano en 1719. Après seis estùdi de teoulougié, fouguè nouma à Senés, puei à Castelano devés 1760. Es aqui que s'entreinè a escriéure l’obro majo de sa vido : « L'Istòri de Castelano » que pereissè en 1775, lou meme an que fouguè nouma Priéu-curat de Castelano. Refratàri à la Coustitucien civilo dóu clergié, emigrè souto la Revoulucien Franceso. S'envenguè puei à Castelano e li mourè dins soun oustau de la carriero dóu Mitan en 1808.
13. Plaço de la FouontAquesto plaço se dihié tèms passa Plaço eis Erbo, estènt que se li tenié lou marcat. La fouont qu'es au bèu mitan es batejado la « Fouont dei lien », Es uno famiho Lien, que restavo aqui, que li a douna soun noum. Sus lou dabas d'uno pouorto, se pou enca vèire de lien fusteja dias lou bouosc. La fouont fouguè ournado d'uno crous, puei d'uno bocho au daut jusqu'à la debuto dóu siècle vinten.
14. Carreireto de la Cour ReialoLou proumié palais de justìci èto à l'endreissiero de la glèio Sant Vitour dóu tèms de la fin de la Barounié de Castelano e à la debuto de la douminacien anjouvino dei Comte de Prouvènço (siècle tregen). A puei chanja de plaço dins la vilo.
15. Carriero dóu MitanLa carriero dóu Mitan copo la vilo de part en part. Ero la carriro dei negouciant e dei bourgés. De bèus oustau datant dei siècle dès-e-seten e dès-e-vuechen se Ii vien encaro l'ouro d'encuei. Aquesto carriero es restado coumercanto e pleno de vido.
16. Plaço dei quatre cantounDuis lou tèms, doui cerreiràu se li crousavon d'aqui soun noum. Un oustau s'encalè puei au siècle dès-e-nouven ce que dounè la plaço.
17. Carriero dóu Pourtau dei bòuAquesto carreireto meno à la plaço de la glèio en passant pèr la Pouorto de l'Anounciado. Es aqui, qu'au siècle dès-e-vuechen (avans la Revoulucien Franceso) se recampavo lou rai de bòu dei Castelanenc pèr lou mena en mountagno, proubable sus Destourbo. Lei bòu servien pèr laura. De bouié paga pèr la coumuno lei gardavon.
18. Pouorto de l'AnounciadoLa Pouorto de l'Anounciado es l'uno dei pouorto d'intrado de la vilo; li dien atout pouorto dóu Levant que se duerbe à l'est. Soun noum gardo lou souveni dóu roumeirage de Castelano, fèsto de l'Anounciacien de la Vièrgi Marìo, dicho dins lou tèms : l'Anounciado, que se debano nourmalamen lou 25 de Mars. A Castelano despuei uno bravo vòuto, aquesto fèsto es estado remandado au darnié dimenche de mai, pèr proufita dóu printèms revengu. Es davans la pouorto de l'Anounciado que Castelano fèsto atout lou Petardié, en coustume e en cansoun, lou darnié dimenche de Janvié.
19. Carriero dóu TeissounAquesto carriero permete de vanega en vilo darrié lou bàrri. Pendènt fouorço tèms la carriero dóu Teissoun es restsdo sourno e sènso lume, un counduch li passavo que menavo leis aigo bruto fouoro la vilo. D'aqui soun noum que fa referènci au teissoun que se souorte au trecoula dóu soulèu e cavo de trau lèn terro.
20. Endrouno proche lou fourtEs lou soulet souveni dei tres ancian fourt coumunau de Castelano. Lou proumié se trouvavo au daut de vilo, lou segound proche de la glèio dou Sacre-Couor e enfin lou tresenc dins l'endrouno. Jusqu'au siècle passa, lou fourt servié ei boulangié e ei Castelanenc que se pastavon au siéu. Es un fournié que s'óucupavo alor de la cuecho dóu pan.
21. Cerriero de la FouontAu siècle dès-e-nouven, uno fouont èro plaçado au cantoun de la carriero de la fouont e de la carriero dóu lavaire. Se vèi plus rèn encuei de tout acò.
22. Carriero de l'architèite FeraudLei Feraud soun uno famiho d' architèite couneissu au siècle dès-e-seten e dès-vuechen. Soun esta d'aquélei qu'an agrandi la glèio Sant Vitour e qu'an basti la capello dóu couvènt dei paire de la Merci. D'arc en formo de « maneio » marcon soun gàubi d'artisto. Aquéstou biais se pou vèire encaro plaço de la Fouont dins lou dessin d'uno pouorto d'oustau.
23. Carriero dóu lavaireDapèd la fouont encuei encalado e gaire luen de la Carriero d'en Valat (Carriero Naciounalo d'encuei) que recebié leis escourriho, un lavaire èro estala pèr carriero. Ero un luec de rescouontre pèr lei fremo. Li lavavon lou linge e li blagavon tant que poudien. A l'ouro d'encuei, li a plus ges de lavaire à Castelano.
24. Carriero dóu MasèuLou Masèu (ancianamen: lo masel ou lo mel 15e siècle) èro la boucharié, lou tuadou. De bouchié o maselié devien à còup segur viéure dins lou quartié à l'Age-Mejan.
25. Lou Courdounou Courdoun es lou pichoun cours que sègue l'ancian bàrri dounant sus la plaço Marcèu Sauvaire. S'estiro de l'ancian palais de justìci (atualo Caisso d'Espragno) fin qu'à la Tourre qu'es à la cantounado. Lou Courdoun èro, tèms passa, la « Proumenado » dei gènt dóu gros grum de Castelano. Encuei encaro, l'endrech es anima. Se li trovo de noumbrous cafè e restaurant e es toujour un luec de recouontre tant pèr lei Castelanenc que pèr leis estivant.
26. Ancienamen Plaça de la GravoEs estado rebatejado ensin en l' ounour de Marcèu Sauvaire, resistant Castelanenc que fouguè fusiha à Nouostro Damo lou jour de la Iiberacien de Castelano, lou 17 d'oust 1944. A-n-aquesto plaço, Ii dihien dins lou tèms, plaço de la Gravo. Avans que bastissèsson la barricado au siècle dès-e-vuechen, Verdoun veillé reguIieramen Ii carreja sa gravo quouro venié.
27. Plaço de la glèioLa glèio dóu Sacre-Couor dato de la segoundo mita dóu siècle dès-e-nouven. Sieguè bastido entre 1869 et 1873. Devenguè à-n-aquelo epoco la glèio parrouquialo de Castelano, estènt que Sant Vitour èro counsiderado coumo tròup vieianchouno. Es l'abat Pougnet, pièire e architèite au còup, que beilejè lou chantié de la glèio novo. Aquèu marsihés visquè en Africo Oucidentalo Franceso e Ii bastissè fouorço glèio. Es pèr acò que la glèio dou Sacre Couor a la perticularita d'èstre agudo bastido sus lou moudèle dei glèio AOF dins lou meme tèms. Se Ii pòu remarca uno enfluènço roumantico dins soun decor architeiturau .
28. Carriero de la MerciL'ordre de la Merci sieguè founda dins lou tèms dei Crousado. En intrant dins leis ordre, lei paire de la Merci fahien quatre vot que l'un èto lou doun de sa vido. Jusqu'à la Revoulucien, sa toco proumiero èro de rabaia d'argènt pèr recroumpa e redouna la liberte eis esclau. Soun proumié couvènt èro sus lou Roc, proche de la capello. Lou segound couvènt, basti en vilo, dounè soun noum à la carriero.
29. Mountado dei FountinelloLei Fountinello soun de pichounei sourço que raion au dabas dóu Serre. Seivien à arrousa de jardin. L'aigo que soubravo s'escoulavo dins un valoun lou long dóu bàrri, fouoro vilo, e servié eis endustrié de la bourgado. Sus lou camin dóu Roc, se pou enca vèire un counduch ente l'aigo passavo souto-terro.
30. Cerriero de la Pas
31. Carreireto dei menusiéDins aquesto pichoto carriero, situado de l'autre coustat de la plaço de la glèio, dins la bourgado, se trouvavon dins lou tèms lei fustié. Lou mai ancianamen, un charroun, puei quatre mesteirau menusié travaièron aperaqui. Lou darnier atelié es ana s'estala en un autre endrech en 1982.
32. Endrouno de la BourgadoLa Bourgado es lou quartié fouoro-bàrri, situa en defouoro de la vilo. La pas revengudo e la poupulacien de la vilo creissènt, Castelano deguè s'agrandi e sourti de sei bàrri après 1500. Au levant, se bastissè la proumiero bourgado, puei au couchant, un pau plus tard, lou balouard Sant Miquèu. Finalamen la vilo s'agrandissè au Sud sus de terro gagnado sus la maire de Verdoun.
33. Carriero dóu Luetenènt BlondeauLou Luetenènt Blondeau èro chèfe à la Gendarmarié Naciounalo à la fin dóu siècle dès-e-nouven. Lou bastimen de la Gendarmarié èro basti d'aquéu tèms au bout de la carriero, en intrant à Castelano pèr lou camin de Grasso.
34. Endrouno deis estebleLies oustau d’aquesto endrouno avien de grands estable que tenien tout lou pland-pèd. Aquéleis estable ‘ mé sei grùpi e sei rastelié dins lou founs servien à remisa lou bestiàri dóu tèms dei fiero.
35. Carriero Sant Jan dóu BouonurPèr Sant Jan à la debute de l'estiéu, leis abitant d'aquelo carriero se soun acoustuma de se retrouva. Souorton sei tauIié e fan un bouon repast ensèn, danson e s'amuson dins l'amista partejado. Es ensin qu'un sero de fèsto, decidèron de bateja sa carriero : Sant Jan dóu Bouonur. Coumo avié enca ges de noum, la carriero Sant Jan dóu Bouonur fouguè adoutado pèr tôutei e lou noum Ii a plus toumba.
36. Vièi carnin de GrassaCastelano es situado sus la « Routo Napouleoun » anciano Naciounalo 85, que vai de Grasso fin qu'à Grenoble. A mita-camin entre Aup e Prouvènço basso èro un luec de passage òubIija pèr lei negouciant, lei mulatié e leis escabouot qu'amountagnavon. Aquélei èron tóutei fourça de passa lou pouont dóu Roc que mai de dès siècle de tèms, èro lou soulet endrech pèr passa Verdoun. Uno journado de camin bastavo pèr arriba à Grasso. Despuei leis annado 1960, lou camin de Grasso a chanja e passo à coustat sus un pouont mai largo. Aquelo routo, fouorço trevado dei visitaire, fai lou Iian de Castelano à la basso Prouvènço e à la Couosto d'Azur.
37. Lou Pouant dóu RocLou Pouont dóu Roc dato proubablamen dei Rouman meme se soun óurigino es mau couneissudo. S'es prefounda puei refa mant un coup entre lei siècle oungen e quingen. Pounch estrategi pèr passa Verdoun, a tengu despuei l'Age- Mejan, tant coumo a pouscu, ei debord de la ribiero. Es fa d'uno vouto de pèiro d'uno souleto arco, dicho en «esquino d'ai », Un proumié pouont Baileyen metau basti dins leis annado 1960, puei lou pouont de eiro fach en 1982, mai larg e mai prati an desenant escarta dóu vièi pouont la circulacien autoumoubilo. Lou site fouguè classa en 1940. Lou pouont dóu Roc duou èstre restaura pèr la coumuno d'aqui'n pau pèr fin de li redouna sa grandour.
38. Carriero de la Gravo
39. Camin deis àuteis ListoLou camin deis àuteis Listo mena au quartié dei Listo. Aquéstou quartié sieguè pau à pau gagna sus la maire de Verdoun bouonendi la barricado que se faguè au siècle dès-e-vuechen. Lei terro counquisto fouguèron partejado en bendo estrecho dicho « listo » en prouvençau. Encuei lou quartié s'es basti, mai fouguè longtèms uno bello campagno pleno de prat, de jardin e de vergié à l'arrousant, gràci au valat dei Listo. Dins lou tèms, l'aigo dóu valat èro partejado en ouro d'aigo e virado de pertout pèr lou biais dei marteliero.
40. Carriero deis Iero
41. Plaço deis IeroLa carriero deis Iero menavo sus la plaço eis Iero. Leis iero pèr cauca lou blad se situavon d'en proumié sus la Plaço Marcèu Sauvaire (o de la Gravo). Bouonendi la barricado e lei terre gagna do sus Verdoun, Ieis iero se soun despleçado fouoro vilo proche la ribiero. En aquéstou ròdou li avié proun plaço pèr fa lei garbiero e leis iròu de cadun.
42. Camin de la BarricadoLei Castelanenc an toujour vougu se para de Verdoun. De banasto de bouosc, remplido de pèiro e de sablo èron plantado sus lei ribo de Verdoun pèr louha contro sei debord, acô dre lou siècle quingen. Mai èron souvènt derrabado e pas proun soulido pèr fa restanco à la ribiero. Uno levado, dicho eici « la Barricado », fouguè puei bastido au siècle dès-e-vuechen. Acabado en 1765, fourmado de gros queiroun de freiau, èro enfin proun soulido pèr teni Verdoun. Fouguè counsoulidado ei siècle dès-e-nouven e vinten. Lou camin de la barricado bourdejo la muraio.
43. Avengudo Frederi MistralDisciple de Frederi Mistral, Marcèu Provence, journalisto sestian, mandè l'idié e ourganisè dins lei Bàsseis-Aup, lei «Saisons de l'Art Alpin », fèsto en l'ounour dóu patrimòni e dei tradicien prouvençalo. A fa regreia un mouvamen identitàri e fóuclouri dins tout lou despartemen, e noutamen à Castelano après 1930. Uno escolo felibrenco, « L'escolo de Verdoun », d'enquisto etnougrafico, d'espousicien sieguèron facho pèr ramenta l'istòri e lou patrimòni loucau. A Castelano, un musèu deis Art e Tradicien Poupulàri coumencè de se faire en d'aquéu tèms gràci ei doun deis abitant, malurousamen tout fouguè lèu eissampaia.
44. Carriero dóu 11 nouvèmbre
45. Ancianamen Carriero dóu ValatLa carriero Naciounalo se dihié dins lou tèms carriero dóu Marescau Foch, e mai ancianamen encaro, carriero d'en Valat. Lou valat que carrejavo leis bourdiho de la vilo li raiavo au mitan avans de s'ana jita dins Verdoun.
46. Endrouno dei JardinLi a pas gaire de tètns encaro, aquesto endrouno menavo au quartié dei jardin. Proche de la carriero Naciounalo , se li trouvavon atout de noumbrous pratvergié. Au siècle dès-e-nouven, uno partido dóu quartié venguè à l'arrousant quouro se li faguè un valat que ribejo en caro encuei la carriero dóu 11 de nouvèmbre.
47. Plaço dóu Souveni FrancésLa Plaço dóu Souveni Francés se dihié dins lou tèms Plaço de la Republico. Au bèu mitan de la plaço l'estatuo de Mariano, simbole de la Republico es estado remplaçado pèr lou Mounumen ei Mouort, en oumenage ei sourdat toumba à la proumiero e à la Segoundo Guerro Moundialo. L'estatuo de Mariano es estado plaçado encuei plaço Marcèu Sauvaire.
48. Balouard Sant MiquèuUno capello dedicado à Sant Miquèu dounè soun noum au balouard. Sabèn pas encuei ente se trouvavo.
49. Placeto dóu graniéDins lou tèms, cado Coumunauta avié soun granié à-n-elo. Aquéu gran èro presta ei gènt, s'un còup capitavo uno secaresso, uno carestié ou tout autre malastre.
50. Endrouno dei VesitandinoL'endrouno bourdejo sus l'arrié l'ancian couvènt qu'èro situa autreifes ente se trovo la biblioutèco d'encuei. Aquéu couvènt dei Vesitandino fouguè founda au siècle dès-e-seten. Recampavo de doumeisello noblo e li pourgié uno educacien seriouso. Lou couvènt à l'epoco ero toucant lou palais de Mounsegnour Jan Soanen, evesque de Senés de 1695 à 1727. Mgr Soanen sieguè predicaire en Prouvinço puei à Paris avans d'èstre nouma evesque. Aguè uno grando renoumado e s'afeciounè eis afaire de soun dioucèsi que Casteleno n'èro la vilo majo.
51. Camin dei vertuAquéu noum, fouorço espandi un pau d'en pertout, permetié d'evouca, au rebous de ce que pourrian crèire à proumiero vista, un endrech treva pèr fremo ou de fiho dicho « de pichouno vertu »,
52. Camin dóu RocLou camin dóu Roc ribejo lei bàrri de l'Age Mejan e passo à coustat de la Tourre Pentagounalo. Puei, serpatejo tout proche dei rouino de Petra Castellana e de la pouorto de Sant Andrè pèr arriba fin-finalo à 911 m d'aussado, en tèsto dóu Roc. Lou camin de crous que dato de la fin dóu siècle dès-e- nouven, estènt à pau près dóu meme tèms que la glèio dóu Sacre-Couor, fai l'acoumpagnado lou long dóu camin emé sei quatorge óuretòri. De noumbrouei proucessien mountavon cade an au Roc prega la Vierge entre lei douos Nouostro-Damo: la mai impourtanto belèu, èro aquelo de Pandecousto. Lei castelanenc li mountavon en proucessien e li pourtavon la biasso. L' estatuo de la Vièrgi miraculouo èro calado cade an pèr lou tèms de la fèsto. Uno autro proucessien, ei flambèu, se debano encaro encuei pèr lou 15 oust.
Retour aux questions sur Les rues de Castellane
- Castellane et ses noms de rues
- Castellane à travers les siècles
- Histoire de Castellane - Annales de Haute-Provence
- La route Napoléon
- Les rues de Castellane
- Les villes autour de Castellane
- Sentiers de randonnées Castellane et alentours


text:
Jooble vous permet d'accéder en 1 clic à toutes les offres d'emploi en France.en savoir plus
Emploi Canton de La Vallée-du-Sausseron, Job Canton de La Vallée-du-Sausseron
Les offres d'emploi populaires en Canton de La Vallée-du-Sausseron
agent Canton de La Vallée-du-Sausseron
assistante Canton de La Vallée-du-Sausseron
chauffeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
infirmier Canton de La Vallée-du-Sausseron
secrétaire Canton de La Vallée-du-Sausseron
acheteur Canton de La Vallée-du-Sausseron
administratif Canton de La Vallée-du-Sausseron
agricole Canton de La Vallée-du-Sausseron
aide Canton de La Vallée-du-Sausseron
aide soignante Canton de La Vallée-du-Sausseron
alternance Canton de La Vallée-du-Sausseron
apprenti Canton de La Vallée-du-Sausseron
apprentissage Canton de La Vallée-du-Sausseron
architecte Canton de La Vallée-du-Sausseron
assistant commercial Canton de La Vallée-du-Sausseron
auto Canton de La Vallée-du-Sausseron
auxiliaire Canton de La Vallée-du-Sausseron
auxiliaire vie Canton de La Vallée-du-Sausseron
baby sitter Canton de La Vallée-du-Sausseron
bebe Canton de La Vallée-du-Sausseron
bilingue Canton de La Vallée-du-Sausseron
boulangerie Canton de La Vallée-du-Sausseron
cariste Canton de La Vallée-du-Sausseron
centre Canton de La Vallée-du-Sausseron
chauffage Canton de La Vallée-du-Sausseron
chauffeur livreur Canton de La Vallée-du-Sausseron
chauffeur pl Canton de La Vallée-du-Sausseron
chef Canton de La Vallée-du-Sausseron
chef projet Canton de La Vallée-du-Sausseron
chercher Canton de La Vallée-du-Sausseron
comptable Canton de La Vallée-du-Sausseron
conducteur Canton de La Vallée-du-Sausseron
conducteur poids lourd Canton de La Vallée-du-Sausseron
conducteur travaux Canton de La Vallée-du-Sausseron
conseil Canton de La Vallée-du-Sausseron
controleur Canton de La Vallée-du-Sausseron
coordinateur Canton de La Vallée-du-Sausseron
credit Canton de La Vallée-du-Sausseron
cuisine Canton de La Vallée-du-Sausseron
cuisinier Canton de La Vallée-du-Sausseron
developpeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
directeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
domicile Canton de La Vallée-du-Sausseron
droit Canton de La Vallée-du-Sausseron
educateur Canton de La Vallée-du-Sausseron
électricien Canton de La Vallée-du-Sausseron
étudiant Canton de La Vallée-du-Sausseron
export Canton de La Vallée-du-Sausseron
femme Canton de La Vallée-du-Sausseron
femme menage Canton de La Vallée-du-Sausseron
frigoriste Canton de La Vallée-du-Sausseron
garde Canton de La Vallée-du-Sausseron
garde d'enfant Canton de La Vallée-du-Sausseron
général Canton de La Vallée-du-Sausseron
gestionnaire Canton de La Vallée-du-Sausseron
immobilier Canton de La Vallée-du-Sausseron
infographiste Canton de La Vallée-du-Sausseron
ingénieur Canton de La Vallée-du-Sausseron
junior Canton de La Vallée-du-Sausseron
kinésithérapeute Canton de La Vallée-du-Sausseron
laboratoire Canton de La Vallée-du-Sausseron
livreur Canton de La Vallée-du-Sausseron
magasinier Canton de La Vallée-du-Sausseron
maintenance Canton de La Vallée-du-Sausseron
manutentionnaire Canton de La Vallée-du-Sausseron
maternelle Canton de La Vallée-du-Sausseron
mecanicien Canton de La Vallée-du-Sausseron
ménage Canton de La Vallée-du-Sausseron
menuisier Canton de La Vallée-du-Sausseron
monteur Canton de La Vallée-du-Sausseron
net Canton de La Vallée-du-Sausseron
paie Canton de La Vallée-du-Sausseron
partiel Canton de La Vallée-du-Sausseron
patissier Canton de La Vallée-du-Sausseron
peintre Canton de La Vallée-du-Sausseron
pl Canton de La Vallée-du-Sausseron
poids lourd Canton de La Vallée-du-Sausseron
professeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
programmeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
puéricultrice Canton de La Vallée-du-Sausseron
recherche Canton de La Vallée-du-Sausseron
responsable Canton de La Vallée-du-Sausseron
saint Canton de La Vallée-du-Sausseron
saisonnier Canton de La Vallée-du-Sausseron
senior Canton de La Vallée-du-Sausseron
soignants Canton de La Vallée-du-Sausseron
soudeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
sportif Canton de La Vallée-du-Sausseron
stage Canton de La Vallée-du-Sausseron
standardiste Canton de La Vallée-du-Sausseron
technicien Canton de La Vallée-du-Sausseron
technicien laboratoire Canton de La Vallée-du-Sausseron
technicien maintenance Canton de La Vallée-du-Sausseron
technico Canton de La Vallée-du-Sausseron
temps Canton de La Vallée-du-Sausseron
temps partiel Canton de La Vallée-du-Sausseron
tourisme Canton de La Vallée-du-Sausseron
transit Canton de La Vallée-du-Sausseron
vendeur Canton de La Vallée-du-Sausseron
Recherche d'emploi par ville Canton de La Vallée-du-Sausseron
emploi Nesles-la-Vallée, 95690


text:
840
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 840 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Carolingian[modificar | modificar la font]
Mòrt de Loís lo Piós lo 20 de junh. La guèrra civila entre sei tres fius acomencèt tornarmai per la possession de l'Empèri.


text:
Adrian II
Adrian II (792-872) foguèt lo 106en papa de la Glèisa Catolica Romana. Succediguèt a Nicolau Ièr (858-867) e foguèt remplaçat per Joan VIII (872-882).
Elegit en 867 après dos pontificats refusats, èra partisan d'una papautat ai poders largs e importants. S'impliquèt donc dins mai d'una question regardant la vida e la politica dei monarcas ò deis evesques occidentaus. Ansin, tre son eleccion, levèt l'excomunicacion còntra Lotari e organizèt un concili a Roma ambé lo patriarca de Constantinòple, a l'origina d'un esquisma au sen de la Glèisa, per lo faire depausar. Pasmens, maugrat aqueu succès, aguèt per la seguida divèrsei desacòrds ambé l'emperaire bizantin Basili e lo novèu patriarca per reglar l'afaire d'aquel esquisma. D'efèct, au contrari dei caps de la Glèisa Orientala, Adrian II voliá jutjar leis evesques aguent sostengut l'esquisma, ço qu'èra pas dins lo domeni de competéncia juridica de Roma.


text:
Saint-Clair-sur-Epte
Saint-Clair-sur-Epte es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val d'Oise e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Clar-sus-Epte a situat als confins nòrd-oèst del Val-d'Oise ; s'agís d'en un autre luòc de la municipalitat la mai septentrionala del Isla-de-França.
Lo Epte, fòrça logiquement, i flueix.
Saint-Clair-sur-Epte est située aux confins nord-ouest du Val-d'Oise ; il s'agit d'ailleurs de la commune la plus septentrionale de l'Île-de-France.
L'Epte, fort logiquement, y coule.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo attribution de Vulcassum a Sant-Clar-sus-Epte es pas pas segura de tant coma aquel toponyme es atypique. Per contra, cèrts investigadors[1] L'identifican a Petromantalum, nom mencionat sus la Taula de Peutinger, tèrme gaulois en significant « encreuament » (de petru, quatre e mantal, carrièra, rota) #que se tròba en Pierremande.
L'attribution de Vulcassum à Saint-Clair-sur-Epte n'est pas sûre d'autant que ce toponyme est atypique. Par contre, certains chercheurs[2] l'identifient à Petromantalum, nom mentionné sur la Table de Peutinger, terme gaulois signifiant « carrefour » (de petru, quatre et mantal, rue, route) que l'on retrouve dans Pierremande.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ François de Beaurepaire, Los noms de las municipalitats e ancianas parròquias de l'Eure, edicions Picard 1981.
- ↑ François de Beaurepaire, Les noms des communes et anciennes paroisses de l'Eure, éditions Picard 1981.


text:
Marquesa de Rambouillet
Catherine de Rambouillet, vaduda Catherine de Vivonne e Marquesa de Rambouillet, (Roma, 1588 - París, 1665) que ho ua personalitat literària francesa deu sègle XVII ; de santat flaca, que mantiengó en lo son ostau de Rambouillet (uei a l'emplaçament deu Palais Reiau un deu màger salon literari dab l'ajuda de la soa hilha Julie. Mantun deus escrivans màgers deu son temps que i cossirèn e las hemnas qu'i joguèn un ròtle de purmèra importància, au punt qu'inspirèn Molière per peus personatges de "Les Précieuses Ridicules".
Enter los sons òsts que contèn :
- François de Malherbe
- la duquessa de Longueville
- M. de Chaudebonne
- Antoine Godeau
- Honorat de Bueil, marqués de Racan
- Marc-Antoine Girard de Saint-Amant
- Georges de Scudéry
- Jean Desmarets de Saint-Sorlin
- Roger de Bussy-Rabutin
- Claude Malleville
- François Maynard
- Jean Ogier de Gombauld
- Pierre Corneille
- Angélique Paulet
- la comtessa de La Fayette
- Madame de Sévigné
- Guillaume Colletet
- Claude Favre de Vaugelas
- Gédéon Tallemant des Réaux
- Vincent Voiture


text:
Convencion sul comèrci internacional de las espècias de fauna e de flòra salvatjas menaçadas d'escantiment
La Convencion sul comèrci internacional d'espècias de fauna e de flòra salvatjas menaçadas d'escantiment (CITES segon la sigla anglosaxona) es un acòrdi intergovèrnamental signat lo 3 de març de 1973 a Washington. Son objècte fondamental es de protegir las espècias animalas e vegetalas menaçadas d'escantiment pels escambis internacionals en contrarotlant lo comèrci. Es coneguda tanben jol nom de « Convencion de Washington ».
Un secretariat permanent installat a Genèva es encargat d'assegurar la seguida de l'aplicacion de la Convencion. En 2004, lo nombre d'aderents a la Convencion de Washington se monta a 166. La Convencion es aplicabla als Estats Units dempuèi lo 14 de genièr de 1974 (1èr país dins l'òrdre cronologic), en França dempuèi l'11 de mai de 1978 e en Belgica dempuèi le 3 d'octobre de 1983.
Lo contraròtle s'aplica tant als animals e vegetals, vivents o mòrts, coma a totas las partidas reconeissablas e tanben als produches derivats (mantèls de forradura per exemple). Tota persona, o tota societat, transportant de plantas o d'animals inscriches dins los annèxes es concernida, quina que siá la tòca de l'operacion (comèrci, present, usatge personal...).
Las espècias inscrichas pòdon far l'objècte d'un transpòrt pas que jol cobèrt de documents prevists per la Convencion (permés d'exportacion, permés d'importacion...), desliurats per las autoritats competentas (per França, es lo Ministèri de l'Ecologia, jol cobèrt scientific del Musèu Nacional d'Istòria Naturala).
Las espècias animalas e vegetalas concernidas per la Convencion son enumeradas dins los tres annèxes :
- Annèxe I : espècias menaçadas d'escantiment (environ 830) pas de comèrci ;
- Annèxe II : espècias vulnerablas (environ 32 500) que son comèrci es pas interdit mas reglamentat ;
- Annèxe III : espècias inscrichas (environ 300) dins lo quadre nacional d'un país.
Al nivèl de l'Union Europèa, un reglament comunautari datant de 1984 assegura la coordinacion e lo renfòrçament de las règlas aplicablas dins lo quadre de l'Union.
Las Conferéncias de la CITES[modificar | modificar la font]
Cada dos o tres ans, una « Conferéncia de las Partidas » reünís totes los Estats membres per examinar las evolucions d'aportar a la Convencion de manièra a melhorar son eficacitat.
La tretzena session de la Conferéncia de las Partidas s'es acabada lo 14 d'octobre de 2004 a Bangkok. Pel primièr còp, la CITES intègra d'arbres e de peisses, çò que permetrà una proteccion melhora d'aquestas espècias contra lor subrexplotacion (per exemple pel peis Napoleon). La CITES estend tanben son accion a la flòra medicinala que sa comercializacion coneis un creis fòrça important.
La catorzena Conferéncia es prevista en 2007 als Païses Basses.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Lista d'espècias menaçadas
- Lista de las Convencions internacionalas relativas a la proteccion de l'animal
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) (fr) (es) CITES, sit oficial
- (fr) Tèxt de la Convencion


text:
Sent Just (Lemosin)
Sent Just (Saint-Just-le-Martel en francés) es una comuna situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Sent-justauds.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Liams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Collectiu lemosin Arri! : arrilemosin.free.fr
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Portau de Lemosin
-
{{Comunas de|insee= 87156


text:
Charenton-le-Pont
Charenton-le-Pont es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Charenton-lo-Pont a situat sul marge drech de la Seine, just abans la siá intrada en París e a la confluence de la Seine e de la Marna. A vorejat al nòrd pel Bòsc de Vincennes.
La vila s'estend sus unitat|1.85|km|2}} (una de las mai pichonas municipalitats del Val-de-Marna, sòlas cinc autras en essent mens estendudas) e es totalament urbanisée (15 349 hab/km2, la una de las densitats los mai anautitas del departament e entre los mai elevadas de la pichona corona parisienne). Es egalament longée per una autoroute la longitud de la Seine e traversada de part en partida per una tranchée en contenent de vias de camin de fèrre en provenent de la parca de Lion aital coma, sus la siá part oèst, per l'estacion de triage de las TGV de Bercy-Conflans. A totun atengut a conservar un centre architecturalement coerent a l'entorn de la siá comuna e de la siá glèisa principala.
Charenton-le-Pont est située sur la rive droite de la Seine, juste avant son entrée dans Paris et à la confluence de la Seine et de la Marne. Elle est bordée au nord par le Bois de Vincennes.
La ville s’étend sur 1,85 km2 (une des plus petites communes du Val-de-Marne, seules cinq autres étant moins étendues) et est entièrement urbanisée (15 349 hab/km2, l’une des densités les plus élevées du département et parmi les plus hautes de la petite couronne parisienne). Elle est également longée par une autoroute le long de la Seine et traversée de part en part par une tranchée contenant des voies de chemin de fer provenant de la gare de Lyon ainsi que, sur sa partie ouest, par la gare de triage des TGV de Bercy-Conflans. Elle a cependant réussi à conserver un centre architecturalement cohérent autour de sa mairie et de son église principale.


text:
Categoria:Branca del drech
Aquesta categoria recensa l'ensemble de las categorias de las diferentas brancas del drech, sens consideracion ierarquica entre las diferentas brancas.
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa de 9 soscategorias, sus un total de 9.
C
- Drech canonic (1 C, 2 P)
- Drech civil (3 C, 3 P)
E
- Drech electoral (1 C)
F
- ► Drech de la familha (1 P)
- Finanças publicas (1 C)
- Dreches fondamentals (2 C, 1 P)
L
- Libertats publicas (1 C)
M
- Mediacion (2 C, 1 P)
U
- Drech de l'Union Europèa (1 C, 2 P)


text:
Província istorica de França
Las Províncias istoricas de França que son de mau definir per'mor que non corresponen pas dab cap grop d'entitats politica o administrativa omogenèa. En realitat que son ua colleccion de parçans establits en epòcas divèrsas en se bèth superpausar a còps e dab estatuts politics diferents : diocèsi, bisbat, senhoria, ducat, marquesat, estat d'ancian regim eca.
Non i a donc pas cap lista establida e l'ensag d'en hargoar ua que demora un tribalh parciaument arbitrari qui impausa d'establir o pas ua mena de ierarquia. Per exemple, Armanhac que pòt estar considerat com ua província istorica o com un parçan de Gasconha (era medisha parçan potenciau de Guiana).
Ensag de lista[modificar | modificar la font]
Lista de las províncias istoricas de França dab la loa capitau, lo lor estatut politic e la data deu lor restacament au domeni reiau de França; que son mentavudas en òrdi deu lor restacament au domeni reiau de França :
- Isla de França (París): província au còp originària e gessida deu domeni reiau.
- Berric (Borges): gessida deu vescomtat de Borges, aquesida en 1101.
- Orleanés (Orleans): gessida deu comtat d'Orleans, tanhent deu domeni reiau.
- Normandia (Roan): ducat carolingian de Normandia creat en 911 per Rollon (estacada en 1204).
- Lengadòc (Tolosa): província conquesida peus francs a l'escadença de la batalha de Vouillé ; lo comtat de Tolosa que ho juntat au domeni reiau per aligança en 1271.
- Lionés (Lion): província gessida de l'ancian comtat de Lion, restacada a França en 1313.
- Daufinat (Grenòble): Estat independent crompat per França en 1349.


text:
Lo Viatge dels comedians
Lo Viatge dels Comedians (O θίaσoσ, trascrich literalament O Tiasos) es lo tresen filme d'en Theo Angelopoulos e lo siu primièr indiscutible cap d'òbra, que çò no'n va narrant de la viatjada d'una còla, una tropa de comedians ambulants e populars en per totas las estradas de Grècia, tant las de l'espaci coma las del temps (istòria e sasons...), demercé un biais de filmar tras qu'original e una utilizacion del plan sequéncia (sonque 80 per un filme de gaireben 4 oradas...) pas jamai vista de per abans.
Somari
- 1 Sinòpsi
- 2 Analisi
- 3 Ficha tecnica
- 4 Distribucion
- 5 Resson critic
- 6 Prèmis e guerdons
- 7 Bibliografia
- 8 Documents audiovisuals
- 9 Vejatz tanben
- 10 Ligams extèrnes
- 11 Ligamsvideografics
- 12 Nòtas e referéncias
Sinòpsi[modificar | modificar la font]
Analisi[modificar | modificar la font]
mesa en scèna e estil[modificar | modificar la font]
actors[modificar | modificar la font]
citacions[modificar | modificar la font]
Ficha tecnica[modificar | modificar la font]
Distribucion[modificar | modificar la font]
- Eva Kotamanidou Electra
- Aliki Georgouli Clitemnestra
- Vangelis Kazan Egist
- Stratos Pahis Agamemnon
- Maria Vassiliou Crisotemis
- Petros Zarkadis Orestes
- Kiriakos Katrivanos Pilades
- Giannis Fyrios lo musician
- Nina Papazaphiropoulou la vielhòta
- Alekos Boubis lo vielhòt
- Grigoris Evangelatos lo poèta, l'aèd...
- Kosta Stiliaris lo comandant
Resson critic[modificar | modificar la font]
en Grècia[modificar | modificar la font]
citacions[modificar | modificar la font]
internacional[modificar | modificar la font]
citacions[modificar | modificar la font]
Prèmis e guerdons[modificar | modificar la font]
- 1975: Melhor filme al Festenal de Tessalonica
- 1975: Melhor realizator idem
- 1975: Melhor scenari id
- 1975: Prèmi de la critica cinematografica grèca id
- 1975: Prèmi FIPRESCI al Festenal de Canas
- 1975: Prèmi especial al Festenal de Taormina
- 1975: Prèmi Interfilme del Forum del nòu cinèma / Berlinale
- 1975: Prèmi Âge d'or al Festenal de Brussèlas
- 1975: Grand Prèmi de las Arts a Japon
- 1975: Melhor filme de l'an idem
- 1975: Top Ten History of Cinema - FIPRESCI
- 1975: Prèmi del melhor filme de l'an / Sutherland Trophy del British Film Institute
- 1980: Kinema Junpo Award del Melhor realizator de filme en lenga estrangièra
- 1980: Melhor filme del mond per la decada 1970-1980 del Sindicat nacional de critics cinematografics italians
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- ... O Tiasos / Le Voyage des comédiens, descopatge integral dins la revista mesadièra L'Avant-Scène du cinéma, num.164, decembre de 1975 (en francés)
Documents audiovisuals[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Ligamsvideografics[modificar | modificar la font]
-
- sus YouTube... version integrala (trocejada en 15 parts...) sostitolada en anglés... en dintrar coma clau The Travelling Players & mai de 4950 documents en total...
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Escalièr
Un escalièr (var. eschalier, eschalèir, escalèr) es un element de construccion que permet d'escalejar una distància verticala amb l'ajuda d'unas grasas.
Mesuras[modificar | modificar la font]
En 1675, François Blondel estudiguèt la question del calcul de l'escalièr dins son Cors d'arquitectura ensenhat a l'Acadèmia reiala d'arquitectura. Mesura lo pas (al sens de distància percorrida pel pè quand una marcha normala sus un plan orizontal) e constata que « cada còp que s'ausam d'un poce, la valor de la partida orizontala se trapa reducha de dos poces e que la soma de la nautor doblada de la grasa e de sa largor deu demorar constanta e èsser de dos pès ».
La « formula de Blondel » s'exprima atal: ,
que
es lo modul (o lo pas) e val 2 pès (64,8 cm),
la nautor de la grasa, e
sa largor.
L'idèa es que l'esfòrç fach per la persona que poja siá constant, malgrat las variacions de la nautor pujada realament al respècte del desplaçament orizontal segon lo luòc que se situam dins l'escalièr, pujada mai fòrta dins los plegadisses (la persona essent posicionada amb la man sus la baranda).
A l'ora d'ara, las lòcas correntas an 17 cm de nautor, mas devon ara pas despassar 16 cm pels luòcs qu'acuelhan de public e 28 cm de largor minim (França: decrests n°2006-1657[1] e 1658[2] arrèstat del 15 de genièr de 2007[3]): lo pas usual es de 63 cm (la plaça, e per seguida l'importància, donada a l'escalièr es mendre qu'al sègle XVII), lo pendís d'aquelas grasas es de gaireben 30°. Aquela valor estandard es a prene en compte coma basa de calcul, tot es question de l'efècte final donat a l'escalièr: escalabrós, o al contrari « agradable » o encara d' accessibilitat maximom pel public.
Aquela accessibilitat de l'escalièr per de personas endecadas dels membres inferiors depend en mai de l'angle e de la largor de la grasa mas tanben de la prigondor.
Vegeu també[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Legifrance :Décret n°2006-1657 du 21 décembre 2006 relatif à l'accessibilité de la voirie et des espaces publics.
- ↑ (fr)Legifrance : Décret n°2006-1658 du 21 décembre 2006 relatif aux prescriptions techniques pour l'accessibilité de la voirie et des espaces publics.
- ↑ (fr)Legifrance : Arrêté du 15 janvier 2007 portant application du décret n°2006-1658 du 21 décembre 2006 relatif aux prescriptions techniques pour l'accessibilité de la voirie et des espaces publics.


text:
Eveniment de Tunguska
L'eveniment de Tunguska es una explosion cataclismica que se debanèt lo 30 de junh de 1908 vèrs 7h13 en Siberia Centrala dins l'Empèri Rus. L'onda dau tuert fuguèt equivalenta a unei bombas de Hiroshima. Destruguèt la seuva dins un rai de vint quilomètres a l'entorn dau centre de l'explosion e causèt de degalhs fins a un centenau de quilomètres. Lo bruch fuguèt percebut dins la màger part de l'emisfèri nòrd. En causa de l'accès malaisat de la region e de la situacion politica de la Russia imperiala puei de l'Union Sovietica, la premiera expedicion que poguèt reconóisser lo luòc de l'explosion i arribèt solament en 1927.
Divèrseis ipotèsis fuguèron desvolopadas per explicar l'origina de l'explosion. Au començament dau sègle XXI, la principala es la de l'explosion dins l'atmosfèra terrèstra d'un objècte celèste (cometa ò asteroïde) avans un impacte dirèct sus la crosta. L'observacion e l'enregistrament d'un fenomèn similar dins la vila russa de Tcheliansk en 2013 renfòrçan aquela ipotèsi.


text:
Tetraèdre
Lo tetraèdre (del grèc ancian tetra : quatre), es un polièdre compausat de quatre triangles, de la familha de las piramidas.
Cada vertèx del tetraèdre es ligat als autres per una aresta. Aquela caracteristica es rara: solament dos polièdres que la possedisson foguèron descobèrts, que lo polièdre de Császár qu'es omeomòrf al tòr, a 7 vertèxes d'òrdre 6, 14 fàcias triangularas, 21 arestas, e 1 clòt.
Lo tetraèdre regular, format de quatre triangles equilaterals, es un dels cinc polièdres regulars, o solids platonics. Es lo sol d'entre eles a aver quatre fàcias.
L'esqueleta del tetraèdre regular, l'ensemble dels vertèxes ligat per las seunas arestas, forma un graf nomenat graf tetraedric.
Un tetraèdre se ditz ortocentric quand las seunas quatre nautors son concorrentas. Lo jonhent es alara l'ortocentre del tetraèdre.
Lo tetraèdre es un simplèx de gra 3.
Volum del tetraèdre[modificar | modificar la font]
se es la superfícia d'una basa del tetraèdre e la nautor del tetraèdre se piejant sus aquela basa
pel tetraèdre bastit sus A, B, C e D.
Tetraèdre regular[modificar | modificar la font]
Se es la longor d'una aresta:
- La superfícia es egala a:
- La nautor es egale a:
- Lo centre del tetraèdre es situat, a respècte de la basa, a:
- Lo volum es egal a:
- La valor de l'angle central del tetraèdre regular (es a dire aqueles que forman totes los segments que parton del centre cap als quatre vertèxes) es de (aprox. 109.471°).
Lo tetraèdre es lo seu dual, es a dire qu'en jonhent los centres de las fàcias d'un tetraèdre regular, s'obten un nòu tetraèdre regular.
Lo grop de las isometrias daissant globalament invariant lo tetraèdre regular es isomòrf al grop simetric . Lo grop de las isometrias positivas avent aquela meteissa proprietat es quant a el isomòrf al grop alternat .
Tetraèdres de Möbius[modificar | modificar la font]
Una curiositat que l'equivalent n'existís pas pels triangles: se pòt bastir dos tetraèdres dichs tetraèdres de Möbius tals que los vertèxes de l'un quin que siá d'entre eles appartenon als plans (respectius) de las fàcias opausada de l'autre. [1].


text:
Guinèa Eqüatoriala
La Guinèa Eqüatoriala es un país situat dins lo centre-oèst d'Africa. Confronta Cameron al nòrd, Gabon a l'èst e al sud, e l'Ocean Atlantic a l'oèst. Es tanben format per un grand nombre de pichonas illas. La principala es Bioko (sèti de la capitala del país, Malabo).
Lo gentilici es eqüatoguinean -ana.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo periòde precoloniau[modificar | modificar la font]
L'istòria de la Guinèa Eqüatoriala avans lo periòde coloniau es fòrça mau coneguda en causa de l'abséncia de documents escrichs. Pasmens, l'arqueologia a permes la descubèrta de vestigis de vilatges indicant una preséncia umana continua sus Fernando Poo dempuei 2 000 av. JC. Sus lo continent, lei descubèrtas son mens importantas mai permèton d'attestar l'existéncia d'una societat de caçaires culheires.
Lo periòde coloniau[modificar | modificar la font]
Lei Portugués explorèron lo Gof de Guinèa entre 1469 e 1474. I descurbiguèron leis illas de São Tomé, de Principe, d'Annobón e de Fernando Poo. Installèron pauc a pauc de colonias pichonas sus São Tomé (1493[1], Principe (1500) e Annobón (mitat dau sègle XVI). Bastiguèron tanben un fòrt sus Fernando Poo mai l'ostilitat dei Bubis entraïnèt son abandon. Utilizats coma escala per lei naviris que viatjan entre Portugau e leis Índias, aquelei territòris foguèron atacats mai d'un còp per lei Francés e per leis Olandés.
En 1778, Portugau donèt Annobón e Fernando Poo a Espanha dins l'enquastre d'un acòrd pus larg regardant lo traçat dei limits entre leis empèris coloniaus dei dos país. L'objectiu deis Espanhòus èra d'i establir de comptadors per participar au comèrci negrier. Pasmens, l'expedicion desbarcada en Fernando Poo foguèt rapidament anientada per lei malautiás. Après aquela revirada, Madrid s'interessèt gaire a sa colonia e, de 1827 a 1834, permetèt a la flòta britanica de l'utilizar coma basa.
Aquela situacion durèt fins a 1858 quand lo govèrn espanhòu nomèt finalament un governador de Fernando Poo cargat d'assegurar la colonizacion de l'illa. La produccion de cacau venguèt rapidament lo còr de l'economia de l'illa. En revènge, la preséncia espanhòla demorèt inexistenta sus lo continent e la zòna atribuida a Espanha foguèt reducha a la Conferéncia de Berlin de 180 000 km² a solament 26 000 km². D'efèct, l'ocupacion de la partida continentala de la Guinèa Espanhòla foguèt lònga e s'acabèt pas avans 1926.
Dins lo corrent deis annadas 1950, lo movement de decolonizacion entraïnèt d'evolucions politicas. Espanha esitèt entre l'integracion de la colonia ò son abandon. Ansin, en 1959, la Guinèa Espanhòla venguèt una província espanhòla avans d'obtenir un estatut autonòm en 1964 e l'independéncia en 1968.
La Guinèa Eqüatoriala independenta[modificar | modificar la font]
Dempuei son independéncia, la Guinèa Espanhòla, venguda la Guinèa Eqüatoriala, es una dictatura dirigida per de Fangs. D'efèct, en 1968, Francisco Macías Nguema foguèt elegit a la presidéncia. Deguèt rapidament faciar una temptativa de còp d'estat organizada per son ministre deis Afaires Estrangiers, Atanasio Ndong Miyone, e instaurèt un regime fòrt per gardar lo poder. Ansin, en 1972, arrestèt seis adversaris politics principaus e se proclamèt president a vida. Fins a son reversament en 1979 per un còp d'estat militar dirigit per son nebòt Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, aperaquí un tèrç de la populacion moriguèt ò quitèt lo país.
Son successor mantenguèt en plaça lo regime coma president dau Conseu militar suprèm. Prenguèt lo títol de president en 1982 après d'eleccions trucadas e foguèt tornat elegir dins de condicions similaras en 1989 (99,96% dei sufragis exprimits), en 1996 (99%), en 2002 (97,1%), en 2009 (96,7%) e en 2016 (93,7%). En 1996, de jaciments de petròli foguèron descubèrts e favorizèron lo desvolopament de l'economia. Pasmens, la corrupcion generalizada de la societat limita la redistribucion dei richessas e la pauretat demòra fòrça importanta.


text:
Jorge Cafrune
Jorge Cafrune (província de Jujuy, lo 8 d'agost de 1937 – província de Buenos Aires, 1 de heurèr de 1978) que ho un guitarrista e un deus cantaires de folclòre argentins deus mei importants.
Que vadó dens ua proprietat de la província de Jujuy dens ua familha d'origina araba (los sons grans parents èran originaris de Liban e de Siria), e que he los estudis segondaris dens la vila de San Salvador de Jujuy on e comencè tanben d'estudiar la guitarra. Arron, que s'installè a Salta on, dab Luis Alberto Valdéz, Tomás Alberto Campos y Gilberto Vaca, e formè lo son purmèr grop aperat: Las Voces de Huayra dab lo quau b'enregistrè lo son purmèr disc.
Que hen ua virada dab Ariel Ramírez abans de se desseparar per'mor deu servici militar. Entà respóner a un navèth envit de Ramírez, Cafrune que formè un grop nau : los famós Cantores del Alba abans de perseguir sol la soa carrièra.
En 1962 qu'arrecebó lo prèmi purmèra revelacion a la hestejada de Quosquín, referéncia peu la musica folclorica argentina. En 1965 qu'i presentè la cantaira Mercédez Sosa qui vadore plan famosa.
Las soa carrièra arron que ho marcada per un hèish de virada. Au retorn deus Estats Units, e en plena dictadura militara, que decidí de pujar de Buenos Aires a Yapeyú, la ciutat nadau deu generau José de San Martín entà i deishar un pauc de tèrra de Bolònha de Mar en aumatge au generau liberator de la Republica Argentina. La personalitat deu cantaire, lo son mitan, la soa òbra e aqueth quite darrèr projècte que podèvan de segur contar suber ua grana ostilitat deu regim militar. Durant lo viatge, Jorge Cafrune que's morí a chivau. Oficiaument, que ho per'mor d'un accident dab un camion ; aquesta version qu'ei contestada peus qui sostienen que ho un murtre.


text:
Boviolles
Boviolles es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo oppidum de Boviolles[1]A situat sus un vast esperó en dominant l'aglomeracion actuala. D'una superficie d'aperaquí 50 a, a barrat per un imponent rempart de tipe murus gallicus #que se'n pòt totjorn veire los vestigis. L'aucupacion la mai importanta se situa aModèl:L'E er sègle abans J.-C. : Es sens dobte una autentica vila, amb las siás carrièras, los sieus ostals, los sieus comèrcis e los sieus quartièrs d'artesans, #que s'elevava alavetz. Los abitants mantenián relacions comercialas contunhas amb los sieus vesins e amb l'Itàlia romaine : de nombrosas amphores a vin, de las ceramicas de Étrurie e de Campanie an sustot #èsser de descobèrtas, aital coma de las monedas en procedéncia d'una granda part de la Gaule. A partir de la Guèrra de las Gaules (mièg de l'Eer sègle abans J.-C.), Dels garnisons romaines s'installan probablament dins la vila, e cohabiten amb la populacion indigèna. Los sieus abitants possedissián egalament un luòc de culte en la vallée (lo temple de Mazeroie, comuna de Nais-a las-Forges). A la fin de l'Eer sègle abans J.-C. (Començament de l'epòca romaine), abandonan la oppidum e fondan la vila de Nasium #que se desvoloparà a l'entorn del santuari.
L'oppidum de Boviolles[2]est situé sur un vaste éperon dominant l'agglomération actuelle. D'une superficie d'environ 50 ha, il est barré par un imposant rempart de type murus gallicus dont on peut toujours voir les vestiges. L'occupation la plus importante se situe au Ier siècle avant J.-C. : c'est sans doute une véritable ville, avec ses rues, ses maisons, ses commerces et ses quartiers d'artisans, qui s'élevait alors. Les habitants entretenaient des relations commerciales continues avec leurs voisins et avec l'Italie romaine : de nombreuses amphores à vin, des céramiques d'Étrurie et de Campanie ont notamment été découvertes, ainsi que des monnaies en provenance d'une grande partie de la Gaule. À partir de La Guerre des Gaules (milieu du Ier siècle avant J.-C.), des garnisons romaines s'installent probablement dans la ville, et cohabitent avec la population indigène. Ses habitants possédaient également un lieu de culte dans la vallée (le temple de Mazeroie, commune de Naix-aux-Forges). À la fin du Ier siècle avant J.-C. (début de l'époque romaine), ils abandonnent l'oppidum et fondent la ville de Nasium qui se développera autour du sanctuaire.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ DECHEZLEPRETRE Th., MENIEL Pàg., BONAVENTURE B. - Lo oppidum de Nasium a Boviolles (Meuse) : estat de las investigacions, en : Barral e alii 2007 - L'edat del Fèrre en l'arc jurassien e los sieus marges. Depauses, luòcs sagrats e territorialité a l'edat del fèrre, Actes del Modèl:XXIXe colloque del AFEAF (Bienne, 5-8 de mai 2005), , Besançon : de Premsas univesitàries de Franca-Comtat, 2007 (Anals Literaris de l'Universitat de Franca-Comtat ; Seriá "Entorn, societats e arqueologia", 11), pàg. 45-54.
- ↑ DECHEZLEPRETRE Th., MENIEL P., BONAVENTURE B. - L’oppidum de Nasium à Boviolles (Meuse) : état des recherches, dans : Barral et alii 2007 - L'âge du Fer dans l'arc jurassien et ses marges. Dépôts, lieux sacrés et territorialité à l'âge du fer, Actes du Modèl:XXIXe colloque de l’AFEAF (Bienne, 5-8 mai 2005), , Besançon : Presses universitaires de Franche-Comté, 2007 (Annales Littéraires de l'Université de Franche-Comté ; Série "Environnement, sociétés et archéologie", 11), p. 45-54.


text:
Subte
Lo Subte qu'ei lo mètro sosterranh (subterráneo en castelhan e donc subte per contraccion) de Buenos Aires. Curat e bastit a partir de 1909, que ho inaugurat lo 1 de deceme de 1913 en estar atau lo purmèr mètro America Latina e dens l'esmifèri sud. Durant los purmèrs decennis deu sègle XX que conegó ua pravada de las bonas qui s'estanquè chic a chic a maugrat qui la ciutat e la soa aglomeracion be contunhassen de créisher. Demorat pro petit per la ciutat, que l'esperlonguèn durant las annadas 90 e lo movement que segueish enqüera dab ua navèra linha (la H), d'autes en projècte e, desempuish 1987 un premètro (trin aerian utilizat com un tram dens l'espèr d'estar enterrat un dia). Mercés a la negligéncia qui pateishó, las mei vielhas linhas que conservan las veituras de la debuta deu sègle XX dab lo hustatge e las ondraduras de husta (e tanben las pòrtas e las frinèstas, pauc seguras quan lo trin b'ei en movement).


text:
Diluns, 16 d'abril de 2012, 07h00 Cultura
Lengadòc
> Lengadòc Naut
> Tolosan
Poesia En-cantada, dijòus 19 d'abril a l'Ostal d'Occitània
Muriel Batbie Castell, acompanhada per la flauta traversièra de Claude Roubichou, prepausa un recital de cançons e de poèmas acompanhat amb de lecturas en catalan e persan.
Muriel Batbie Castell, nascuda a Tolosa, passionada de lenga e de poesia, apren d'ora la musica e lo cant en tot se daissar breçar per las sonoritats de la lenga occitana qu'ausís dins la siá familha al còr de las Pirenèus. Una formacion solida e completa li permet de cantar un repertòri tant medieval (los Trobadors particularament) coma barròc, liric, tradicional d'aicí e d'endacòm mai, omai contemporanèu. Aquela votz d'una puretat emmascanta nos revela sensiblament l'amna de la tèrra occitana.
Amb las intervencions de Claude Roubichou (flauta traversièra), e la participacion de Marçal Girbau e de Manijeh Nori (lecturas catalan e persan).
JCF
Poesia En-cantada
Recital Muriel Batbie Castell
a 19 oras (entrada liura)
Comentaris
I a pas cap de comentari
Comenta
Lo comentari es estat mandat corrèctament


text:
683
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 683 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Palenque[modificar | modificar la font]
Mòrt de K'inich Janaab Pakal Ièr. Foguèt remplaçat per K'inich K'an B'alam II.


text:
Camelidae
Camelidae
Los camelidae son un familha de mamifèrs artiodactils.
La familha dels camelids compren, actualament, 3 genres e 7 espècias :
- genre Camelus
- Camelus dromediarus (dromadari)
- Camelus bactrianus (camèl de Bactriana)
- Camelus ferus (camèl salvatge de Tartaria) que dempuèi pauc, es reconegut coma una espècia sensiblament diferenta de l'espècia domestica del Bactriana.
- genre Lama
- genre Vicugna
- Vicugna vicugna (vigonha).
Aquestes dos darrièrs genres vivon dins lo mond novèl alara que lo primièr es originari d'Africa/Asia.
Los camèls, dromadaris e lamas son sustot de bèstias de bast alara que las vigonhas, alpagas, guanacos son sustot recercats per lor lana.
Sens èsser incomestible, la carn d'aquestes animals es dura e pauc saborosa. Los camelids son los sols mamifèrs qu'an d'ematias qu'an gardat lor nuclèu.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Noveu president de l'IEO
1 Noveu president de l'IEO le Dim 9 Mai - 21:55
Danís
Adjudant
2 Re: Noveu president de l'IEO le Dim 9 Mai - 23:05
Sokolovic
Trobador !!
3 Re: Noveu president de l'IEO le Lun 10 Mai - 13:18
Danís
Adjudant
4 Re: Noveu president de l'IEO le Lun 10 Mai - 15:43
Marxelin
Occitan Warrior
5 Re: Noveu president de l'IEO le Lun 10 Mai - 23:15
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
6 Re: Noveu president de l'IEO le Lun 10 Mai - 23:19
Sokolovic
Trobador !!
7 Re: Noveu president de l'IEO le Mar 11 Mai - 6:45
Marxelin
Occitan Warrior
8 Re: Noveu president de l'IEO le Mar 11 Mai - 6:52
Qualqu'un mai
Guelha de bonda
Cresi pas qu'aguèsse la causida (IEO=Tolosa).Matieu C. a écrit:Un provençau per gerir l'IEO. Perqué pas. Mi demandi se deurà anar trabalhar a Tolosa lo Pèire.
9 Re: Noveu president de l'IEO le Mar 11 Mai - 7:10
Alh Òli
Occitan Warrior
Marxelin a écrit:Pòdi pas donar lo nom.
NB'as tròp dich vò pas pron, en de que serve de commençar d'atirar lo chaland alòrs?
Frustracien, frustracien...
10 Re: Noveu president de l'IEO le Mar 11 Mai - 20:25
Marxelin
Occitan Warrior
11 Re: Noveu president de l'IEO le Mar 11 Mai - 20:35
Sokolovic
Trobador !!
Marxelin a écrit:Vau dire lo nom que pensavi : lo nòstre Danís. Domatge.
Fòrça tròp joine malurosament, a tot lo mens per aquelei que fan la causida.
12 Re: Noveu president de l'IEO le Mer 12 Mai - 1:39
Lafontan
Occitan Warrior
L'ancian president D Grosclaude èra bearnés, n'i a pron de l'imatge centraliste de l'occitanisme es pas brica la realitat! Jo soi tolzan e auriái plan volgut per ex la protèsta a Tolosa que fa ara mai de 20 ans que i a pas agut una protèsta pan occitana a Tolosa! Los congrés de l'IEO coma de Calandreta o del CREO se fan pas jamai a Tolosa, lo CIRDOC es a Besiers e l'Institut Occitan a Bilhèras e se i a ara un polit ostal d'occitània, nos sèm batuts mai de 10 ans per aquò e sèm pas los sols de n'aver, me sembla ben que n'i a a Pau a Besiers o Montpelhier...Alavètz lo centralisme tolosan vòli ben mas n'i a segurament de piègers.Godolin a écrit:Cresi pas qu'aguèsse la causida (IEO=Tolosa).Matieu C. a écrit:Un provençau per gerir l'IEO. Perqué pas. Mi demandi se deurà anar trabalhar a Tolosa lo Pèire.
13 Re: Noveu president de l'IEO le Mer 12 Mai - 3:10
admin
Trobador !!
Après, es benlèu un faus probleme : cau pas oblidar que David Grosclaude èra benlèu lo president de l'IEO, mes èra tanben cap-redactor e jornalista de la Setmana, de Radio País, director de Vistedit,... donc devèva totun passar quauques dias en Bearn !
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
14 Re: Noveu president de l'IEO le Mer 12 Mai - 3:12
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
15 Re: Noveu president de l'IEO le Mer 12 Mai - 13:05
Qualqu'un mai
Guelha de bonda
16 Re: Noveu president de l'IEO le Mer 12 Mai - 14:50
Qualqu'un mai
Guelha de bonda
17 Re: Noveu president de l'IEO le Mer 12 Mai - 15:41
admin
Trobador !!
Godolin a écrit:E per respondre a l'Òmi, lo burèu de l'IEO Nacional es compausat mai que mai de personas que demòran dins la banlèga bordalesa o en Provença (parli totjorn dels benevòles), alavetz lo "centralisme tolosan", m'avètz comprés ... Apuèi, i a d'emplegats a l'IEO Nacional e vertat es que per trabalhar amassa, val mai un lòc e aquelis demòran a Tolosa. Mas coma tot emplegat d'associacion, ètz pregats de créser que son pas elis que prenon las decisions per l'IEO Nacional. Las decisions venon del burèu compausat de personas escampilhadas fòra Tolosa e Lengadòc.
Disi pas lo contrari !
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
18 Re: Noveu president de l'IEO Aujourd'hui à 8:07
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
» POUR UN PRESIDENT ELU AU SUFFRAGE INDIRECTE EN RDC.
» QUE PENSEZ VOUS DU PRESIDENT CHAVEZ QUI VEUT COUPER LES ROBINETS DE SON PETROLE AUX EUROPEENS SUITE A LEURS POLITIQUES D' IMMIGRATIONS
» LE PROBLEME DE LA NATIONALITE DU PRESIDENT
» KENGO WA DONDO, PRESIDENT DE LA RDC PENDANT LA TRANSITION LE 6 DECEMBRE 2011
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
1509
Aquesta pagina concernís l'an 1509 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Espanha[modificar | modificar la font]
Conquista de la vila d'Oran.
Portugal[modificar | modificar la font]
Lei 2 e 3 de febrier, la victòria de Diu còntra una coalicion dei sultanats d'Egipte, de Calicut e de Gujarat confirmèt l'implantacion portuguesa dins la peninsula indiana.
Republica de Venècia[modificar | modificar la font]
La Republica deguèt faciar l'invasion dei tropas de la Liga de Cambrai magerament formada per lei fòrças francesas. Mau comandada, l'armada veneciana foguèt esquichada a Agnadel lo 9 de mai perdent entre 4 000 e 6 000 soudats còntra solament 500 per lei Francés. Après aquela revirada, Venècia foguèt dirèctament menaçada per una invasion. Pasmens, lei tropas venecianas forticadas dins Trevisa capitèron de resistir e de menar de contraofensivas que bloquèron l'avançada francesa. De mai, autre ponch important, leis aliats dei Francés èran crenhós dei progrès de Loís XII e lèsts a l'abandonar.
Una autra menaça per la Republica foguèt lo succès de l'implantacion portuguesa dins l'Ocean Indian après la revirada de la flòta musulmana sostenguda per Venècia a Diu (2-3 de febrier).


text:
Boeing 747-8
Lo Boeing 747-8 es un avion de reaccion de fuselatge larg desvolopat per Boeing. L'avion, anonciat oficialament en 2005, es la version de quatrena generacion del Boeing 747, amb un fuselatge alongat, d'alas redessenhadas e amb una eficiéncia melhorada. Lo 747-8 es la version mai granda del 747, l'avion comercial mai grand bastit als Estats Units, e l'avion de passatgièrs mai long de tot lo mond.[1]
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) Big airplanes’ slow sales have little impact on LAX, 2013. Consultat lo 22 d'octobre de 2015


text:
Beuzid-ar-C'hoadoù
Beuzid-ar-C'hoadoù en breton ( La Bouëxière en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ La descobèrta d'una statuette anciana a la Bouëxière, Oèst Lamp, edicion de Roazhon, 7 de febrièr 1935.
- ↑ La découverte d’une statuette ancienne à la Bouëxière, Ouest Éclair, édition de Rennes, 7 février 1935.


text:
Peninsula Iberica
La Peninsula Iberica es una peninsula de dimension importanta del sud-oèst d'Euròpa, entre los Pirenèus e lo nòrd d'Africa, entre la mar Mediterranèa e l'ocean Atlantic. Es separada d'Africa per l'estreit de Gibartar.
Geograficament, la Peninsula Iberica se compausa dels Estats d'Espanha, de Portugal, de França (Nauta Cerdanha), d'Andòrra e de l'enclava de Gibartar. Sa superfícia es de 582 925 km².
Vilas Principalas[modificar | modificar la font]
Madrid, Barcelona, Lisbona, Porto, Valéncia, Sevilha, Saragossa, Malaga, Bilbao, Braga, Coimbra, Aveiro, Viseu, Evora, Faro, Andòrra la Vièlha e Gibartar.


text:
Presperieg
Presperieg en breton ( Pipriac en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Pipriac Ven del gallo-romain "Prisperia"[1]. Pipriac Es, sembla, una anciana parròquia primitive apertenenta al doyenné de Lohéac. Pipriac A citat coma parròquia dempuèi 834 e a mencionat coma vicaria (Prisperiaca) en la donation de Anauuoreth[2]. Pipriac Englobava antany la siá trève Sant-Ganton e lo territòri de Bruc-sus-Aff.
Cap a la fin d'aquela Modèl:S-, una contestation se #elevar entre los fraires de Redon, posseïdors de la parròquia de Langon, e qualques abitants de Pipriac, en çò que tanh als limits d'aquelas doas parròquias. La question i aguèt portat davant Alain-çò de-Grand, comte de Vannes, #que l'autoritat ne remplaçava alavetz aquela dels ancians mactierns. Aquel prince #venir lududes-quitament suls luòcs, #escotar las rasons donadas per Cadwobri, Breselvobri e Wetenic, en representant los interèsses dels abitants de Pipriac, e #acabar lo différend[3]. A aquela epòca Pipriac èra una fòrça-granda parròquia, doncas que, en mai del territòri actual de Sant-Ganton, la siá trèva a la Mièja Edat, barrava encara Teillac, vilatge en se trobant uèi en Sant-Just
En 1294, lo territòri depen de la baronnie de Bossac e del bailli de Ploërmel. Se vesiá en lo bourg de Pipriac lo auditoire, la preson e las ceps e collier de la distincion de Bossac en Bruc : aquela distincion exercissiá tanben un drech d'anautita justícia e un drech de quintaine. La parròquia de Pipriac dépendait antany de la ancià évêché de Sant-Malo. Una escòla a creat en 1719.
Pipriac vient du gallo-romain "Prisperia"[4]. Pipriac est, semble-t-il, une ancienne paroisse primitive appartenant au doyenné de Lohéac. Pipriac est cité comme paroisse dès 834 et elle est mentionnée comme vicaria (Prisperiaca) dans la donation d’Anauuoreth[5]. Pipriac englobait autrefois sa trève Saint-Ganton et le territoire de Bruc-sur-Aff.
Vers la fin de ce Modèl:S-, une contestation s'éleva entre les moines de Redon, possesseurs de la paroisse de Langon, et quelques habitants de Pipriac, au sujet des limites de ces deux paroisses. L'affaire fut portée devant Alain-le-Grand, comte de Vannes, dont l'autorité remplaçait alors celle des anciens mactierns. Ce prince vint lui-même sur les lieux, écouta les raisons données par Cadwobri, Breselvobri et Wetenic, représentant les intérêts des habitants de Pipriac, et termina le différend[6]. À cette époque Pipriac était une très-grande paroisse, puisque, outre le territoire actuel de Saint-Ganton, sa trêve au Moyen Âge, elle renfermait encore Teillac, village se trouvant aujourd'hui en Saint-Just
En 1294, le territoire dépend de la baronnie de Bossac et du bailli de Ploërmel. On voyait dans le bourg de Pipriac l'auditoire, la prison et les ceps et collier de la seigneurie de Bossac en Bruc : cette seigneurie exerçait aussi un droit de haute justice et un droit de quintaine. La paroisse de Pipriac dépendait jadis de l'ancien évêché de Saint-Malo. Une école est créée en 1719.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ {{{Títol}}}
- ↑ Cartulaire de la abbaye de Redon
- ↑ Cartulaire del abbaye de Redon, Charte 38
- ↑ Site Officiel de la Mairie de Pipriac, www.pipriac-communaute.fr. Consultat lo
- ↑ Cartulaire de l'abbaye de Redon
- ↑ Cartulaire de l'abbaye de Redon, Charte 38


text:
Hombourg-Budange
Hombourg-Budange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat se situa en lo luòc inscrich de la vallée de la Canner[1].
La commune se situe dans le site inscrit de la vallée de la Canner[2].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait De l'anciana província de las Tres-Evêchés.
- Existissiá un castèl a Modèl:La s #qu'aperteniá als senhors de Manjan ; destruccion per una tropa al servici del rei de França en 1552 quand Wyrich de Créhange se #trobar amb Charles Quint davant Mètz ; #passar a Modèl:La s a las Lenoncourt, Brisacier, Mallortie, Hunolstein, Mortemart.
- Lo vilatge de Budange i aguèt ligat a Hombourg en 1790.
- Dépendait de l'ancienne province des Trois-Evêchés.
- Il existait un château au XIIIen qui appartenait aux seigneurs de Mengen ; destruction par une troupe au service du roi de France en 1552 quand Wyrich de Créhange se trouva avec Charles Quint devant Metz ; passa au XVIIen aux Lenoncourt, Brisacier, Mallortie, Hunolstein, Mortemart.
- Le village de Budange fut rattaché à Hombourg en 1790.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr) Donada natura e païsatge en Lorraine, Hombourg-Budange, Carmen Diren Lorraine
- ↑ (fr) Données nature et paysage en Lorraine, Hombourg-Budange, Carmen Diren Lorraine


text:
Maumusson e Laguian
Maumusson e Laguian[1][2][3][4] (Maumusson-Laguian en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, situada dens lo departament de Gers e la region de Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Aquel vilatge a situat en bordure de Vielha. Compòrta 165 abitants e a virat cap a la cultura de la vinha del vignoble de Madiran.
Ce village est situé en bordure de Viella. Il comporte 165 habitants et est tourné vers la culture de la vigne du vignoble de Madiran.
Ce village est situé en bordure de Viella. Il comporte 165 habitants et est tourné vers la culture de la vigne deu vignoble de Madiran.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo vilatge es issu del regroupement dels pòbles de Maumusson e de la Guian al mièg del sègle XIX.
Le village est issu du regroupement des villages de Maumusson et de La Guian au milieu du sègle XIX.
Lo vilatge est issu deu gropament deus vilatges de Maumusson e de La Guian au milieu deu sègle XIX.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
La comuna fait partie des zones d'appellation d'origine contrôlée (AOC) deu Madiran e deu Bearn.
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- La glèisa Notre Dame de Maumusson ne date que de 1840. Elle possède un ange gardien e un Saint Jean-Baptiste deu XVIIIe
- L'escòla fut construite en 1881
- Lo castèth de Maumusson qu'ei ua anciana tour fortifiée deu XIIIen, transformée en pavillon de chasse, et restauré au XIXen.
Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]
Véder tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Base de donadas toponimicas de l'Institut d'Estudis Occitanas: Maumusson e Laguian
- ↑ Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Comunautat de comunas deus Monts e Vaths de l'Ador
- Maumusson e Laguian sus lo sit de l'Oficina de Torisme Ador Gasconha


text:
Kelvin
Lo kelvin (dau nom de Lord Kelvin) es l'unitat de basa de temperatura termodinamica dau Sistèma Internacionau. Son simbòl es : K.
Somari
Definicion de l'unitat kelvin[modificar | modificar la font]
- Lo kelvin es la fraccion 1/273,16 de la temperatura termodinamica dau ponch triple de l'aiga (H2O), e una variacion de temperatura de 1 K equivau a una variacion de 1 °C.
- A la diferéncia dau gra Celsius, lo kelvin es una mesura absoluda de la temperatura qu'es estada introducha gràcias au tresen principi de la termodinamica.
- La temperatura de 0 K es egala a -273,15 °C e correspònd au zèro absolut (lo ponch triple de l'aiga es a la temperatura positiva de 0,01 °C).
Notacion[modificar | modificar la font]
- Lei noms d'unitat de l'SI son de noms comuns e s'escrivon en minusculas (« kelvin » e non « Kelvin »)
- Lo simbòl dau kelvin es K, en majuscula perque lo nom de l'unitat es derivat d'un nom pròpri de persona
Remarca[modificar | modificar la font]
Coma es pas una mesura relativa, lo nom dau kelvin es jamai precedit dau mot gra e son simbòl es jamai precedit de « ° », contrariament ai gras Celsius o Fahrenheit.
A l'origina, en 1954 (10ena CGPM, resolucion 3, CR 79), au kelvin se li disiá lo « gra Kelvin », e son simbòl èra : °K. Lo « gra » foguèt suprimit au moment de la 13ena CGPM, en 1967 (resolucion 3, CR 104) e lo simbòl venguèt : K.
Conversion vèrs leis autreis unitats de temperatura[modificar | modificar la font]
- kelvins en gras Celsius : °C = K - 273,15
- gras Celsius en kelvins : K = °C + 273,15
- kelvins en gras Fahrenheit : °F = K × 1,8 − 459,67
- gras Fahrenheit en kelvins : K = (°F + 459,67) / 1,8
Construccion de l'unitat kelvin[modificar | modificar la font]
La valor 1/273,15 es deguda ni a l'azard ni a una realitat fisica (se seriá poscut chausir una definicion coma 1/100, 1/500 o 1/1000 de la temperatura termodinamica dau ponch triple de l'aiga), mai a la volontat de se cotar sus una unitat preexistenta. E mai la definicion oficiala dau gra Celsius siá basada sus aquela dau kelvin, aquest foguèt establit posteriorament.
Lo gra Celsius es basat istoricament sus la temperatura de congelacion de l'aiga, que definís lo zèro, e la temperatura d'ebullicion, fixada a 100 °C, donant ansin la valor de la variacion d'un gra.
La nocion de temperatura termodinamica (valent a dire implicitament de temperatura absoluda) introdutz la nocion de zèro absolut, que deu naturalament èsser la basa d'aquela escala de temperatura ; la valor dau zèro absolut es de -273,15 °C.
D'autra part, la temperatura dau ponch triple de l'aiga, valent a dire aquela onte coexistisson lei tres estats (liquid, solid e gasós) a de tot segur semblat una referéncia pus invariabla que la temperatura de congelacion, maugrat que siá (fortuitament) quasi identica. Aquesta vària amb la pression, e a la pression atmosferica, es pus bassa d'aperaquí 0,01 °C (o K) qu'aquela dau ponch triple sota una atmosfèra de pression.
Essent adoptats aquelei dos ponchs de referéncia, rèsta a definir la variacion o l'interval d'un kelvin. Aquest es estat chausit de la meteissa valor qu'aqueu dau gra Celsius, siá 1/100 de la diferéncia de temperatura entre la temperatura d'ebullicion e la temperatura de congelacion de l'aiga sota una atmosfèra de pression. Coma la valor dau zèro absolut es de -273,15 °C, se i apond la diferéncia entre ponch de congelacion e ponch triple, siá 0,01 °C. L'interval entre lo zèro absolut e lo ponch triple de l'aiga en kelvins se deu donc dividir en 273,16 K.
S'arriba donc a la definicion condensada : Lo kelvin es la fraccion 1/273,16 de la temperatura termodinamica dau ponch triple de l'aiga.
Aquesta vèn en retorn la referéncia de la definicion dau gra Celsius, çò que permet que i ague pas doas definicions concurrentas. D'efècte, se s'afinava la precision dau gra Celsius a partir de sa definicion istorica, aquò necessitariá de modificar siá la relacion entre gra Celsius e kelvin, siá la definicion dau kelvin (que poiriá venir la fraccion 1/273,160 001 de la temperatura termodinamica...).
En 2005, la definicion es estada afinada (CIPM PV 94, recomandacion 2 CI-2005) en precisant la composicion isotopica de l’aiga que son ponch triple es utilizat :
- 0,000 155 76 mol de 2H per mòl de 1H
- 0,000 379 9 mol de 17O per mòl de 16O
- 0,002 005 2 mol de 18O per mòl de 16O
Aquela composicion es la dau materiau de referéncia de l’Agéncia Internacionala de l’Energia Atomica (AIEA) conegut sota lo nom de "Vienna Standard Mean Ocean Water" (VSMOW), tau coma es recomandat per l’Union Internacionala de Quimia Pura e Aplicada (UICPA) dins J. R. de Laeter, J. K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H. S. Peiser, K. J. R. Rosman, e P. D. P. Taylor (2003), Atomic Weights of the Elements: Review 2000 (IUPAC Technical Report), Pure and Applied Chemistry, Vol. 75, No. 6, pp. 683–800.


text:
Soumis par maria le jeu, 19/01/2017 - 13:13
Soumis par maria le jeu, 19/01/2017 - 13:06
Coma cada annada, l'IEO 12 e Avairon Cultura-Mission departamentala vos convidan a la tradicionala dictada occitana. Se debanarà lo dissabte 28 de genièr al centre cultural departamental (25 av. Victor Hugo, Rodés) de 14o30 a 18o.
Serà seguida d'un espectacle de contes de Ives Durand.
Lo tèxt serà tirat d'una de las òbras de Florian Vernet.
Soumis par maria le ven, 06/01/2017 - 11:48
L'IEO 12 vos desira una bona annada,
plan granada
e de fòrça maitas acompanhada.
.. e se sèm pas mai que siam pas mens !
Soumis par maria le ven, 06/01/2017 - 11:20
Soumis par maria le mar, 20/12/2016 - 10:36
L’IEO 12 vos convida al rencontre « a la descòberta d’una òbra » lo dimècres 1èr de febrièr de 2017, a 18 oras a l’Ostal de las associacion, Av. Tarayre, Rodés, sala 108 (1èr nivèl) : "La Banda" de Jaume LANDIÈR, IEO Edicions - A tots - 2015.
Rencontre en preséncia de Jaume LANDIÈR que nos presentarà son darrièr roman
Soumis par maria le ven, 02/12/2016 - 17:05
Soumis par maria le mer, 09/11/2016 - 16:18
Lo cercle occitan del Roergue Naut e l’IEO 12 vos convidan a un aprèp-miègjorn Nadalets lo dimenge 4 de decembre de 2016 a 15 oras dins la glèisa de Boason.
Quatre coralas seràn presentas :
· Lo talhièr de cant del Festenal de la Musa
· Lo talhièr de cant del Roergue Naut
· Trad en 4D
· Còr de vigne
Soumis par maria le lun, 07/11/2016 - 22:17
L’IEO 12 vos convida al rencontre « a la descobèrta d’una òbra » lo dimècres 7 de decembre de 2016 a 18 oras, a l’Ostal de las associacions (Av. Tarayre, Rodés) :
"Imbèrt de Salas, aparaire de Montsegur" de Bernard MAHOUX e Jean-Louis BIGET,
revirat en lengadocian per Jòrdi RAFFANEL, Joan Antòni COSTUMERO, Jòrdi BLANC
publicat per VENT TERRAL en 2016.
Soumis par maria le mer, 02/11/2016 - 15:36
Sètz convidats pels Vinhairons d'Òlt e lo Cèrcle Occitan IEO de Roergue-Naut, a la velhada grasilhada e vin novèl, Ostal de la Vinha, del Vin e dels Paisatges d'Estanh, lo dimècres 9 de novembre a 20 oras 30.
Soumis par maria le sam, 22/10/2016 - 11:55
L’IEO 12 vos convida a la conferéncia bilingüa : Legir Joan Bodon, La Grava sul Camin, al delà del raconte...
d’Ivon Puèch lo divendres 4 de novembre de 2016 a 18 oras, a l’Ostal de las associacions (Av. Tarayre, Rodés).
Conferéncia organizada per l'IEO 12, dobèrta a totes e a gratís, amb lo veire de l'amistat per clavar la serada e perlongar los escambis.
Podètz convidar los amics !
Pages


text:
-150
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -150 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[modificar | modificar la font]
Après d'annadas de relacions pacificas, de tensions grèvas a la tèsta de la Liga Aquèa se transformèron en conflicte entre Esparta e leis Aquèus. Vencuts, leis Espartencs perdiguèron un milièr d'òmes e deguèron liurar d'ostatges.
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Ataca novèla dei Numides e mobilizacion novèla d'una armada cartaginesa sensa l'autorizacion romana. Pasmens, aquela fòrça foguèt anientada e lei Romans anavan utilizar aqueu pretèxte per declarar la Tresena Guèrra Punica.
Egipte[modificar | modificar la font]
Assaiant totjorn d'aprofichar lei trèbols intèrnes de l'Empèri Seleucid, lo faraon Ptolemèu VI prepausèt un maridatge entre sa filha e lo rèi seleucid usurpator Alexandre Ièr Balas. Pasmens, aquò mau foncionèt e Ptolemèu VI cambièt d'aliança en 148 av. J.C..
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Perseguida dei luchas entre companhas e lei concubinas de l'emperaire qu'avián començat en 153 av. JC ambé la nominacion dau prince Liu Rong coma eiretier oficiau. D'efèct, dins lo corrent de l'annada, lei faccions ostilas a Liu Rong obtenguèron son remplaçament per lo prince Liu Che. Aquel eveniment entraïnèt la mòrt de la concubina Li e la concubina Wang Zhi, maire dau novèl eiretier oficiau, venguèt emperatritz. Pasmens, la cort demorèt trebolada per divèrsei conflictes saunós durant encara mai d'una annada (→ -148).


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dilluns, 20 de febrer de 2012
De las banas d'ací, d'aquiu e d'aulhors.
L'Andriu de Gavaudan que sòu dedicar quauques-uns deus messatges deu son blòg a expressions e locucions occitanas (compréner: occitanas non-gasconas, o sia onguesas en men nhirgo). Aqueras locucions e expressions que son tiradas d'un diccionari venider qui l'Andriu coescrigó dab Maurici Romieu. Lo diccionari, qui deveré èster publicat lèu, comptarà haut o baish 20 000 d'aqueths idiomatismes ongués. Dens un messatge recent, lo mot clau que i èra bana.
Com ja ac sabetz, lo gascon e l'ongués que's diferéncian enter si sonque peu lexic e per la gramatica. Lhevats los mots e la gramatica, qu'ei tot parièr com lengua. Doncas, non seratz pas susprés d'apréner que lo mot bana, en gascon, n'i a pas briga la medisha significacion qu'en occitan non-gascon.
En occitan non-gascon com en catalan, lo mot bana (banya en catalan orientau, bana en catalan occidentau) qu'ei sinonime de còrn, com los qu'aquesta magnifica vaca watusi e pòrta, de tant ufanosa que n'ei.
Las expressions e ditas autorn de la bana que son pro semblantas en occitan non-gascon e en catalan (véder l'Alcover-Moll a banya o bana) . La continuitat enter occitan e catalan qu'ei evidenta.
N'ei pas lo cas en gascon. L'arrason que n'ei simpla: en gascon, ua bana n'ei pas briga un còrn.
Aqueth recipient que pòt èster un pegar, un terràs...
Ua dita gascona que ditz atau (dic. Lespy-Raymond):
Tan sovent va la bana tà la hont
Qu'a la perfin lo tutèth l'i demora.
O sia en catalan (literalment):
Tan sovint va el càntir a la font,
Que a la fi el galet l'hi espera.
Totun, lo mot en gascon contemporanèu que designa principaument lo bidon de metau qui serveish tà transportar la lèit.
Lo mot qu'a aqueth sens parièr en aragonés de Panticosa (cf. Francho Nagorre Laín: los occitanismos en aragonés).
Autes còps, la bana qu'èra ua unitat de mesura volumetrica. A Sàlias de Bearn, ua bana que corresponèva a 20 litres.
Qu'ei possible que l'etimologia deu mot en gascon, a despieit de la diferéncia de significacion, e sia la medisha que dens las autas duas lenguas sòrs, a saber deu mot gau bannon qui volèva díser còrn. Lo cambi de sens que pogó venir de la costuma hòrt anciana, en çò deus pastors pirenencs, d'utilizar còrns de bovids com a veires e com a recipents tà i transportar liquides (òli, mei que mei).
2 comentaris:
-
-
En aragonés, bana no quere di cuerno, ye sinónimp de mandanga o sia galbana en patués.
- 22 de febrer de 2012 a les 7:12
- Carles Casanovas ha dit...
-
És veritat, banya també és "corn", però en català central, crec que s'enten "Corn", com l'instrument fet amb una banya per fer sonar bufant i projectan el sò per la part més ampla.
- 22 de febrer de 2012 a les 17:14


text:
Heiligenstein
Heiligenstein en alemannisch (Heiligenstein en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat al pè del Mont Sant-Odile, Heiligenstein se sustot conegut per lo sieu klevener, cépage unic en la region e en en servint a produsir un vin blanc classificat AOC alsace : lo klevener de Heiligenstein.
La siá vocacion viticole remonta al Modèl:IIIe sègle, al epòca galloromaine.
Situé au pied du Mont Saint-Odile, Heiligenstein est surtout connu pour son klevener, cépage unique dans la région et servant à produire un vin blanc classé AOC alsace : le klevener de Heiligenstein.
Sa vocation viticole remonte au Modèl:IIIe siècle, à l'époque galloromaine.
Istòria[modificar | modificar la font]
Heiligenstein Es un vilatge viticole enganchat al flanc del tuc, al pè del Mont Santa-Odile, entre 240 m e 300 m d'altitud. La vinha i li cal manièra versemblant #èsser introdusida al Modèl:IIIe sègle per Romains colonisant la província rhénane. Una charte datada de 1181 cita per las primièras fes lo nom de Hellgenstein #que fa partida de la distincion de Barr. Lo abbaye de Truttenhausen i possedís de bens. Una arruïna identificada a un ancià ermitage se situa al limit oèst del ban, en contrebas del Kappelhusfelsen.
Lo ancià cementèri en environant la glèisa èra contigu dins lo castèl-fòrt de Hell, d'ont aquel nom de Hellgenstein. Lo nom actual de Heiligenstein (sens dobte modificat per rasons religiosas, Hell en essent traduisible per « lunfèrn ») apareis per las primièras fes en 1460. La carrièra del Rempart subsisteix a totjorn trucat « de Hell » #que se tradusís en alsacien per « lo lunfèrn ». Una autra étymologie es admissible. N'efièch la paraula Helgen derivat del celte ancian se tradusirai per eròi ». Associat a Stein, #encobrir significarai « Pèira dels Eròis ».
A Modèl:La s, lo vilatge viu una tragèdia. Los paysans de la region se lèvan contra los abuses dels poderoses, nòbles e clergé. Refugiats sus las nautors divèrsas meses pendent, tròban lo sieu pòble totalament saquejat e destruit pels mercenaires de las senhors a lo sieu retorn. Es aital coma s'installan sul tuc vesin #que vendrà lo pòble actual. La Reforma a introdusit en 1554. Una parròquia protestante luthérienne amb lo sieu pròpri culte a introdusit en 1869.
A Modèl:La s, un nòu cépage, lo klevener, #que se sona informat d'Itàlia del Nòrd pel Bourgmestre del pòble Ehret Wantz, i a introdusit. Lo sòl de silex en permetent lo sieu épanouissement excellent, los vignerons demandan rapidament l'ampliament de l'airal viticole. Après maintes péripéties e un long procès amb los pòbles vesins #que vòlon gardar per lo sieu usatge las tèrras convoitées, lo Conselh dels échevins de Estrasburg autoriza en 1742 lo pòble de Heiligenstein a plantar sus las siás tèrras aquel famós klevener. Aquel nòu cépage coneis un succès tal que los vignerons son lèu convidats a pagar la dîme en klevener #que, a aquela epòca, val lo doble de las autras vins. Es rapidament autorizat pel meteis conselh a engrandir la siá superfícia de produccion, perque la dîme informa fòrça mai dessús bonas vinhas #que dessús primas pâturages.
Dempuèi, lo klevener de Heiligenstein jouit d'una reconeissença oficiala[1].
Heiligenstein est un village viticole accroché au flanc de la colline, au pied du Mont Sainte-Odile, entre 240 m et 300 m d'altitude. La vigne y a vraisemblablement été introduite au Modèl:IIIe siècle par des Romains colonisant la province rhénane. Une charte datée de 1181 cite pour la première fois le nom de Hellgenstein qui fait partie de la seigneurie de Barr. L'abbaye de Truttenhausen y possède des biens. Une ruine identifiée à un ancien ermitage se situe à la limite ouest du ban, en contrebas du Kappelhusfelsen.
L'ancien cimetière entourant l'église était contigu au château-fort de Hell, d'où ce nom de Hellgenstein. Le nom actuel de Heiligenstein (sans doute modifié pour des raisons religieuses, Hell étant traduisible par « enfer ») apparaît pour la première fois en 1460. La rue du Rempart subsiste toujours elle est appelée « d'Hell » qui se traduit en alsacien par « l'enfer ». Une autre étymologie est admissible. En effet le mot Helgen dérivé du celte ancien se traduirai par « héros ». Associé à Stein, cela signifierai « Pierre des Héros ».
Au XVIen, le village vit une tragédie. Les paysans de la région se soulèvent contre les abus des puissants, nobles et clergé. Réfugiés sur les hauteurs plusieurs mois durant, ils trouvent leur village entièrement pillé et détruit par les mercenaires des seigneurs à leur retour. C'est ainsi qu'ils s'installent sur la colline voisine qui deviendra le village actuel. La Réforme est introduite en 1554. Une paroisse protestante luthérienne avec son propre culte est introduite en 1869.
Au XVIIIen, un nouveau cépage, le klevener, que l'on dit rapporté d'Italie du Nord par le Bourgmestre du village Ehret Wantz, y est introduit. Le sol de silex permettant son épanouissement optimal, les vignerons demandent vite l'agrandissement de l'aire viticole. Après maintes péripéties et un long procès avec les villages voisins qui veulent garder pour leur usage les terres convoitées, le Conseil des échevins de Strasbourg autorise en 1742 le village de Heiligenstein à planter sur ses terres ce fameux klevener. Ce nouveau cépage connaît un succès tel que les vignerons sont bientôt invités à payer la dîme en klevener qui, à cette époque, vaut le double des autres vins. Il est rapidement autorisé par le même conseil à agrandir sa surface de production, car la dîme rapporte beaucoup plus sur de bonnes vignes que sur de maigres pâturages.
Depuis, le klevener de Heiligenstein jouit d'une reconnaissance officielle[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Font : Luòc del pòble de Heiligenstein.
- ↑ Source : Site du village de Heiligenstein.


text:
Furdenheim
Fürdenheim en alemannisch (Furdenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Furdenheim #Aperténer fins en 1681 dins la vila liura imperiala d'Estrasburg e pas #venir francesa #qu'en 1681-82 al meteis temps qu'Estrasburg.
Furdenheim appartint jusqu'en 1681 à la ville libre impériale de Strasbourg et ne devint française qu'en 1681-82 en même temps que Strasbourg.