text:
Chaspaires de maneta, picanhaires de botons, balhaires de jòia a stick e esportius de canapè, adiussiatz !
Dins l’industria videòludica, pauc de noms de creators sortisson. Benlèu que lo mèdia es tròp recent, benlèu qu’es encara tròp considerat coma una jos-cultura, benlèu encara que i a tròp de monde totjorn a trabalhar sus un sol jòc e dins talament de domènis diferents per ne sortir qu’un sol nom, mas vertat es que lo grand public coneisson pauc los creators de jòc. Alara n’aver un que se sortís de la desconeissença generala per en mai èsser sonat… « Diu » !
« Diu » es lo chafre mai que reverenciós qu’utilizan sos afogats per parlar d’Hideo Kojima, conegut pertant pas que per una seria principalament, mas quala seria, aquela dels Metal Gear. Après dos primièrs episòdis sortits un pauc confidencialament a la fin de las annadas 80-debuta 90 mas qu’aguèron lo meriti d’inventar lo jòc d’inflitracion, es en 98 que Kojima tusta un grand còp e va capvirolar durablament lo monde dels vidèojòcs, amb Metal Gear Solid. Tota l’ambicion desmesurada de Kojima, e se vei qu’es pas sonat « Diu » per res, i es : realizacion espetcaculària, jogabilitat fina, personatges carismatics, scenariò incredible a rebombiments innombrables, una gròssa dòsa de refleccion, una pichòta d’umor per un succès critic e commercial total.
Resumir l’istòria e lo contèxte de Metal Gear m’es gaireben impossible, tant Hideo Kojima prenguèt de plaser a crear una trama complèxa, de còps talament tòrta que n’arriba a li far far qualquas incoeréncias, que capita de jamai prene lo spectator-actor per un nèci, tot en jogant amb el coma un gat d’una mirga. Es que l’òme es conegut per sas innovacions e sas idèias dessenadas per fin de crear una experiénca unica, quite a ne petar lo quatren mur. Los qu’i an jogat se sovenon de Psycho Mantis, aquel missant qu’aviá la capacitat de legir dins la carta memòria de la Playstation per saber a qué aviatz jogat e que se daissava pas tocar tant qu’aviatz pas brancat la maneta dins un autre pòrt, d’aquel vièlh tiraire d’elita que se podiá tuar de vielhum juste en avançant manualament l’ora al relotge intèrne de la consòla, o encara d’aquel moment ont un personatge vos convidava a atudar la consòla per avançar…çò que caliá evidentament pas far !
Tot aquò al mitan d’un molonàs de referéncias, mai que mai al cinèma, que Kojima n’es un afogat, çò que vei dins la semblança entre Solid Snake, lo eròi de Metal Gear, e Snake Plissken, personatge de John Carpenter dins New York 1997, dins los omenatges multiplicats als James Bond e als films d’accions e d’espionatge de las annadas 80, e influís sus la realizacion general del jòc, qu’es aquela d’un vertadièr crotzament entre vidèojòc e cinèma, amb sas cinematicas cadradas al millimètre, sos dialògs ponchuts e sa montada progressiva del suspens fins al desnosament final.
Coma per plan de films, un jòc Metal Gear pòt èsser considerat coma « a messatge », coma s’i parla en long e en larg de la Guèrra Freda, de las opausicions entre blòcs occidentals e sovietics, de complòts mondials, de manipulacions geneticas, de trafic d’armas, de politica, d’ecologia o de dissuasion nucleària, que lo « Metal Gear » del títol es un nòu sistèma d’armament, un robòt bipèd gigant capable de lançar de bombas atomicas, fial conductor de tota la seria e present dins cada episòdi. L’un dins l’autre, Metal Gear es un jòc de guèrra fach e vist per un pacifista anti-militarista, amb tot lo cinisme e lo recuol per poder ne parlar e presentar totes los soldats de totas las guèrras del monde e de totas las epòcas coma intercambiables, carn de canon en defensa de causas e d’ideals que los depassan de luènh.
Alara « Diu », lo Kojima ? Es ambiciós, aquò’s segur, e son ambicion lo menèt a far de cap d’òbras del jòc vidèo… coma a se perdre en camin, fotut defòra que foguèt de l’estudiò de Konami. D’unes dison que seriá autoritari, capriciós e un bricon megalò. Doncas diu benlèu pas, mas benlèu engèni a la Orson Welles, e amb los marrits costats qu’aquò compòrta.
Sus aquò vos daissi, es sortit lo darrièr jòc de la seria manejat per Kojima, Metal Gear Solid V : The Phantom Pain, e pareis que s’i pòt anar caçar la cabra en tenguda de camoflatge dins las montanhas d’Afganistan. Es aquò que demandi a un jòc vidèo ieu !


c: text/html

text:
Catalonha ei comprometuda damb er impuls e consolidacion deth govèrn dubèrt atau coma damb era melhora contínua dera qualitat democratica deth país. Es practiques de govèrn dubèrt e es estruments coma es portaus de transparéncia e de donades dubèrtes se tròben estenudes eth tot eth territòri catalan. Totun, encara i a fòrça espaci entara melhorar e enfortir eth govèrn dubèrt.
Eth govèrn dubèrt constituís ua manèra de concéber es relacions entre era ciutadania e era Administracion publica basada era dubertura dera informacion publica, eth profitament dera intelligéncia collectiva e era cocreacion de politiques publiques, e era rendicion de compdes vèrs era ciutadania.
Eth Plan de Govèrn Dubèrt 2017-2018 amasse totes es politiques publiques, impulsades pera Generalitat de Catalonha, destinades assolidar, melhorar e enfortir eth govèrn dubèrt en Catalonha eth es pròplèus dus ans. Preve cinc encastres d'accion: transparéncia, donades dubèrtes, bon govèrn, participacion ciutadana e cambiament culturau, e mai de 100 accions entà desvolopar-les.
S'amiarà a tèrme un seguiment deth Plan entà per'mor de susvelhar eth compliment des objectius eth es terminis acordadi, a trauès de diferenti estruments: indicadors e informes de seguiment que se publicaràn periodicaments en Portau de Transparéncia dera Generalitat de Catalonha, ua avaloracion annau e, de manèra periodica, informacion puntuau deth grad d’execucion deth Plan de Govèrn Dubèrt ara Comission Interdepartamentau de Transparéncia e Govèrn Dubèrt (CITGO).
Era metuda era marcha d'aguest Plan agranís era posita des politiques de transparéncia amiada a tèrme eth es recents ans e resumides eth Pla estrategic de Transparéncia 2015-2017.
DestaquemPla de Govern Obert 2017-2018

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
direccion estrategica. 5 edicion sinopsis
Su peso en oro pdf descargar gratis
>>>>> Descargar direccion estrategica. 5 edicion pdf ebook <<<<<
Palabras Clave
direccion estrategica. 5 edicion ebook pdf djvu epub
direccion estrategica. 5 edicion descargar pdf epub djvu
direccion estrategica. 5 edicion gratis ebook pdf
Read direccion estrategica. 5 edicion online book
Descargar direccion estrategica. 5 edicion libro barato kindle and nook
direccion estrategica. 5 edicion descargar libro
libros
direccion estrategica. 5 edicion descargar pdf rapidshare mediafire fileserve, 4shared torrent
Related Books
Another ebooks to download


text:
03/04/2013
"Plaça Sent Sílan" parucion DL papier per Joan-Loís Leveque
La plaça Sent Sílan1 es plan coneguda daus amators de trufas, que lo merchat dau « diamant negre » s’i debana per la sason d’ivern. Çò que se sap mens es que quela plaça se tròba a l’endrech d’un ancian cementeri. Lo nom dau charrieron que junh la plaça a la charriera de l’Agulhariá ne’n garda d’alhors la memòria. Queu cementeri era lo de la pita paròfia de Sent Sílan, que s’acantonava entre l’Agulhariá au nòrd, lo Coderc au levant, Talhafer au mieijorn e los barris de la vila vielha au coijant. La gleisa Sent Sílan se trobava non pas sus la plaça dau mesme nom, mas a l’endrech de l’actuala plaça de l’Osteu de Vila. Era bastida dins l’estile romano-bizantin, coma sa granda sòr de Sent Front, benleu sus las roinas d’un ancian temple pagan. Gleisa e paròfia disparegueren a la Revolucion, mas Sent Sílan es totjorn lo nom dau charrieron que junh la charriera de Talhafer a la plaça de la Merariá.
La tradicion vòu que sent Sílan nasquesse a Vesona e fuguesse un companhon de sent Front. Seriá estat martirizat a l’epòca de las grandas persecucions. Considerat coma l’un daus sents gardaires de la vila, era regularament invocat dins los temps de malur, coma per exemple quante survenguet l’epidemia de pesta de 1464… Joan-Loís Leveque.
Parucion DL dau 28 de març
1 Prononcez [shén-shil’o] en insistant bien sur la deuxième syllabe.
representacion de Sent Sílan en jugaire de rebec
(segle XV ?, vitrau de l’anciana gleisa Sent Sílan, Museu de Perigòrd)
18:18 Publié dans La Vita en òc ( archivas DL papier), Toponimia e patronimia | Tags : place saint silain périgueux | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Me remembri que traversèri la sala
coma un funambul . Per astre una tropelada de servicialas desturbavan
l'atencion dels obrièrs atalentats , mentre que montavi l'alèa
centrala de la cantina.
Que me trobavi la preda d'una meuna
obsession, nascuda del jorn que me calguèt anar cercar de
cigarretas per Marcial, al vilatge , dempuèi qu'èri passat davant lo miralh
d'una veirina ,que me tornèt l'imatge d'un esparnal pietadós , ame
de bragas que s'acabavan a mièg pompilhs , e que laissavan
endevinhar mai que la teunesa del teissut al nivèl del fons . S'i
vesiá lo jorn e la color de l' eslip qu'el meteis se sarrava del
nanòmèstre en tèrme d'espessor . Es aqueste jorn que comprenguèri
que tant valiá melhor far rire qu'empusar la pietat, pièger lo desir . Fugiguèri las
lums o los rais del solelh, lo contralum èra vengut mon enemic .
Aquela morala crusèla teniá pas
qu'a un parelh de bragas, qu'a fòrça d'èstre lavadas e baceladas
, los fials n' èran vengut tant teunes, mai que los d'una tela
d'aranha , o d'un mocador de seda de la femna d'un emperador chinés.
La vida m' ensenhèt de venir invisible
. Aital n' en arribèri de soscar e de saupre lo moment de causir la
sortida o la dintrada dins una sala , d'aprofechar del moment que lo
monde es disturbat per quicòm. Podiái venir invisible . Question
d'observacion e d'oportunitat . Caliá causir lo bon moment. Auèi,
coma podiái pas ren engolir, me calculèri lo moment de quitar la
taula . Los òmes se parlavan de paga, de cuol e de mangiscla, mas
n'i aviá un que m'estudiava e que m'espigava de contunh, dempuèi la
debuta , lo renguèri sul pic dins la categoria dels omosexuals
obrièrs, l'espècia la mai piètre , qu'es tant numerosa que las
autras, mas que refusa de dire son nom. E que se trufava de ieu lo
barbut pederasta sai que mai paisan qu' obrièr . Alai quant passèri
davant el per anar als comuns e que cridèt « vesètz , lo mecut
a agut un fuòc de ponde» e mostrava al totes mos pompilhs
desplumats , i tornèt al retorn dels cagadors m'esperava « te
siás pas cagat dessús manhac qu'embrena ?» e mostrèt a totes
las tacas que mirgalhavan las meunas bragas en se sarrant lo nas .
Mas degun l'escotava pas. Que Josiana
començava de recaptar la vaissèla al cap de la taula , las popas
que li fasián espetar la blòda...
E se riguèt a se pissar dessús de
plaser, ame sa dent d' aur al mitan de son cais de can negre . Que
foguèri plus finòt qu'el. Al moment qu'una autra serviciala
venguèt pausar los cafès , en mostrant mai que la mitat d'un sen
qu'òm se podiá demandar cossí lo faudal florit podiá téner
aquesta pression infernenca quitament de natura sismica , cossí
los teisseires encapavan de trenar de telas tant solides; me levèri
e partiguèri tal un lusèrp , de la peira sèca fins a las
falguièras, per una bela vesprada d'estiu, quora un pescaire passa
sul vial . L'autre ne demorèt boca badanta.
Alara me tornèt lo remembre d'una
fèsta de patronatge , alara qu'una bodega craïnava ; «ginestas
floridas» la cançon del torn de França de la femna qu'enmusicava
lo torn ame son acordeon , per dire , la regretada Iveta Horner .
Lo barbut ensajava plan de me mostrar
als autres , mas degun fintavan pas que las popas de la Claudina que
desgrunava una carrejada de tassas de cafès , en facia de cada
cap roginèl, pivelat pel balanç de las popas poderosas , tal los
B52 , que vesiam a las actualitats , escampar sas bombas quimicas
de rondup sus la pista Ho Chi Minh ...
Ne'n podiái pas me téner lo ventre
mentre que los autres cresián que m'escanavi de rire.
Aital la primièra setmana passèt .
Que tornèrem al talh. Al cap d'una
androna , ame doas ostals en construccion e un bèl casal vièlh,
mitat cubèrt d' èuras , ont demorava una femna fòrça discrèta.
Marcial me pausava al cap del camin e fasiái lo demai a pès , a pro
pena un quilomètre. De cada part s'espandissian las pradas ceucladas
de fials d'aram. De vacas , de olandesas , negras e blancas , las que
donan de lach a boldra , un lach gaire gostós , e que fa pas gaire
de crèma , sabètz la que se manja al matin sus una lisca de pan ,
qu'ame lo fraire nos la disputava. Auèi lo lach ten pas mai de
crèma. Nos la lèva tre la molzuda en fasent bolhir . E lo lach ven
una pissa blanca.
-ten te prèste , un camion deu passar
per liura lo gips 'questa vesprada me lançèt lo Marcial
Aviái vist las cortinas de l'ostal
vièlh bolegar. La femna m'espiava . Mas l'aviái pas jamai vista
ela. La cresiái vièlha. Non èra . A doas oras petantas un camion
de vint tonas s' endralhèt dins l'androna e venguèt delargar ,
los carrèls , los sacs , lo bacula, de plancas e d'estaudèls.
Tre lo motor arrestat , sul pic lo calfaire gulèt qu'anavi
pas pro leu.Que me calià me bolegar las pèlhas. Me butèt tot a l'abroa del platèl sens davalar, e
s'acontentava de me calar lo sac o lo carrèl ame lo genolh tot en
renegant. Despacha te , qu'ai un descargament encara a liurar .
Faguèt mina de s'estonar: mas siás tot sol! me fau cagar ton
patron. I poiràs dire . Me confla . Totjorn ça mème.
Me remembri que pausèri los sacs de
gip pel sòl , los carrèls tanben. Sul bon de liurason que me faguèt
signar sul capòt brutlant lèu lèu, èra escrich qu'i avia un
centenat de carrèls e nonanta sacs de gips , pus vint ròtleus de
bacula, amai un trentenat de plancas e un parèlh d'estaudèls.
Sentiguèri sul pic que podriái pas i
arribar, mas començèri de tot preparar pel l'endeman . Que me caliá
ben tot montar a l'estatge, per un escalièr estrech de
molinièr que s'arrapava redde dempuèi lo futur parcatge del jos sòl .
Un sac pesava quaranta quilò , un
carrèl vint . L'escalièr de fusta craïnava e s' alunhava de la
parèt de bricas , cada còp un pauc mai, e me disiái qu 'acabariai
de lo far petar e ieu tanben .
Ne'n podiái pas mai. A la mitat de la vesprada de
monta davala, me seguèri sus lindal e fintèri la prada dempuèi lo
balet.. En fàcia la femna aviá dubèrtas las fenèstras grandas e me
gaitava. Me remembri que portava un faudal blau florit . Sa
cabeladura castanhenca li tombavan sus las espatlas. Èra divenca.
Dempuèi quant de temps me fintava?
Me levèri per tornar de montar lo
gips. Me sentiguèt vergonhós de m' èstre arrestat tant de temps
.
Qu'anava repotegar lo Marcial?
Avia pas pro de fòrça per los
cargar sus l'esquina . E de longa amenaçavan de m'escapar de las
mans, tre que m' acrencacavi per l'escala. Lo cap me virava. Al
despièch dels muscles adolentits contunhèri una bona part de la
vesprada . Susavi coma un buòu . Anèri tres còps a la barrica per
m'esposcar e puèi coma ne'n podiái pas pus , beguèri torna mai, a
l'aiga poirida ont se negavan , los moscalhons e ont nadavan un fum de
cambaròtas pichonas. L'autre matin ja l'aviái tastada l'aiga
veirinosa.
Me valguèt de conéisser Maria.
A las cinc oras me demoravan encara un
vintenat de sacàssses . Venguèt penible de los arrapar fins a
l'espatla . M'en escapèt tres de sacs e quatre o cinc de carrèls,
a la mitat de l'auçada de l'escala tremolavi , e tot se metiá a
vibrar. Lo debàs èra vengut blanc dels sacs crebats.
A la fin podiái pas mai levar los
braces .
Davalèri per beure un còp de mai. Me
seguèri dins l'ombra de la cava. Lo ventre se me torcissiá. Subte
me venguèt una foira del diable. Passèri aviat dins un autre
membre del garatge, luènh de la dintrada, e caguèri de l'aiga sus
la tèrra gibosa, entre los tròces de fusta ,los bocins de cartons
, un vertadièr rajal poderós e sanhos, rajèt mentre que me
mordissiái los pòts per gingolar pas coma un nenon que digerís
pas lo lach .
Cresiái d'aver tot largar al
restaurant . I tornèri encara e encara, fins al moment ont ragèt
pas ren mai , levat l'enveja de gular coma un lop que s'es pres la
pata dins un cep, quora los budèls contunhavan de se nosar .
Coma tornavi en trantolant vèrs l'
entrada , la vegèri tala una ombra leugièra . Me fintava de sos
uèlhs clars:
Cregueri m'estavanir. M 'aviá
endevinhada? . Lo cap me virèt. I vesiái mal al contralum.
La seguèri . N'aviái pas cap de
fòrça. traversèrem darrièr l'ostal , puèi dintrèrem dins la
cort de son òrt . Me semblèt que marchavi sus de coton , sus de
la tèrra mofla. Un canhòt venguèt me niflar los pompilhs. Rafiguèt
los caisses. Maria dubriguèt la pòrta granda . Fasiá fresc .
Noliá a sopa. Me mostrèt l'escalièr que montava a l'estatge tot de
fusta cirada, que lusissiá dins l'escurina. En fàcia dobriguèt la
pòrta de fusta massiva escalpradra, de la sala d'aiga.
- aqui avètz de savon , ala las
servietas diguèt d'una votz dolça .
Sortiguèt. Barrèt la pòrta. E me
seguèri sul cagador. Que d'aquel moment i vesiái doble.
Puèi mon agach s'apasimèt, e fintèri
la pèça tota carrelada de mosaïcas blavas ame una representacion
de la mar granda e de batèus de Cristòl Colomb , la Santa Maria benlèu .
Ne'n aviái pas jamai vistas aital de salas d'aiga . Lo
luxe. Coma n'i avia pas dins mon Roèrgue ,que coneissiai pas que lo
cagador a la turca, dins l'òrt , ni mai de lavabo blanc o castanh
, ni mai de banhadoira , qu'aviai pas conegut que la grasala del
dimenge matin abans la messa e l'aiga tebèsa dins la frescor de la cosina . Tot aquò me semblava del domani dels
raisves.
Tornèt trucar a la pòrta la femna e
diguèt :
- donatz me los vestits per la bugada .
Entredubriguèt per me passar de
bragas e una camisa de carrèl escossés que trobèri quitament nòvas...
- despachatz vos ...
Me desvestiguèri de ma pèl vièlha de lepros.


text:
The Puppini Sisters
The Puppini Sisters es un trio feminin anglés de pop/jazz especializat dins lo cant a cappella en utilizar la tecnica d'armonia pròcha, plan populara dins las annadas 1940. La formacion, creada en 2004 a Londres, compren actualament las fondadoras l'italiana Marcella Puppini, l'anglesa Kate Mullins e puèi Emma Smith qu'integrèt lo grop en 2012. Lo nom del grop s'inspira d'una formacion celèbra, The Andrew Sisters, en utilizar lo nom d'una de las fondadoras coma se foguèssen sòrres.
Discografia[modificar | modificar la font]
- Betcha Bottom Dollar (2006)
- The Rise and Fall of Ruby Woo (2007)
- Christmas with The Puppini Sisters (2010)
- Hollywood (2011)


text:
Los mots blu e utís que son aus tanhents de l'integrisme occitanista un pòc com seré lo pòrc entaus judius e los musulmans, qu'ei a díser impurs, d'emplec tabó. Que son, per aquesta gent, emblematics deus mots mercats deu sagèth infamant de 'francisme' (qu'ei a díser gallicisme). Totun, se lo mot 'blu' ei shens nada traça de dobte un prèst francés, n'ei pas tan segur que lo mot 'utís' ne sia un. En tot cas, lo mot 'utís' que figura plan en lo dic. Tot en Gascon e qu'ei lo nom balhat ad ua colleccion de libes de las edicions Per Noste. Per contra, lo diccionari deu Congrés Permanent de la Lenga Occitana qu'arrefusa 'utís' per rasons de gallicisme supausat.
L'escenari etimologic generaument admés que hè efectivament derivar 'utís' d''otís' e aqueste darrèr representaré lo mot francés 'outil'. Qu'ei plan possible, totun que cau raperar aquesta assercion deu prèst francés n'ei pas sonque ua ipotèsi e n'ei pas guaire assolidada, que jo sapi. La 's' finau, plan sonòra, d'otís que pausa dificultat respècte au mot francés outil, sustot se la consideram en contèxte de diglòssia. Personaument, non vei guaire versemblant que lo mot francés outil é pogosse vàder popularament un mot conservant sistematicament la s sonòra deu plurau a la fòrma singulara. Lo mot francés non pausa nat problèma de prononciacion en occitan qui justifique d'i ajustar aquesta s de manèira sistematica au despens de la fòrma fonetica francesa. Aquesta 's' estranha que poderé desmentir l'ipotèsi d'un prèst francés. Com ipotèsi alternativa, que podem prepausar lo quite mot 'utís 'que derivaré deu mot mei ancian 'ustilh' per un procediment
illegitime de 'desafixacion' (lo mot 'ustilh' considerat faussament com ua fòrma afixada qu'ei ua ipotèsi validada per l'existéncia de l'aute mot afixat 'ustòri'), seguit per la metatèsi de la 's' (ustilh -> *usti -> utís). En aquesta ipotèsi, 'utís' non seré pas briga un derivat deu mot francés 'outil' e la 's' deu mot que seré plan d'origina etimologica e non pas lo resultat d'ua simpla confusion gramaticau. Shens denegar l'influéncia possibla de la fonetica deu mot francés 'outil' en aquesta evolucion, aqueste processus de metatèsi que's pòt autanplan explicar per atraccion d'utile', 'utilitat' etc. L''usti(lh)' que s'ei hèit 'utís' pr'amor d' 'utile'. La confusion utís -utile qu'ei plan illustrada peu fèit que 'utís' ei emplegat locaument com adjectiu (au fem. utissa) en plaça d' 'utile' (cf. adreça utís, utissa en dic. Foix). En aqueste escenari, otís que deriva d'utís e
que seré mei un gasconisme o un occitanisme, que non un gallicisme.
Dongas, en gascon, qu'emplegaratz o non lo mot 'utís' segon la vòsta credença o la vòste capèra (o la deu vòste corrector). Lo gascon que presenta ua longa seria de mots mei o mensh sinònimes d''utís' includint-i en particular 'apèr' (lat. tardiu *apparium, c
f. esp. 'apero', ) e 'atruna' (lat. 'tribuna') qui son los sols prepausats peu Diccionari Basic deu Congrès Permanent entà virar lo mot francés 'outil' en gascon. De fèit e de manèira susprenenta, de mots sinonimes d'utís en gascon, lo Diccionari Basic deu Congrès no'n prepausa nat qui seré comun au gascon e a l'occitan non-gascon. Los occitans non-gascons qu'an 'esplech' (var. 'espleit') e 'aisina,' qui son mots qui trobam plan en lexic gascon devath las fòrmas espleit e aisia, var. aisina), totun aquestes mots n'i an pas briga la significacion d'utís e, per aquesta rason, ne son pas prepausats peu Dico d'Òc com substituts gascons d'utís. Lo mot aranés 'airina' (derivat de l'occitan ancian aisina) n'ei pas emplegat sonque en Pujòlo (Naut-Aran) com sinonime d'arnés (utís de camp). Aquera significacion d'ua varianta d''aisia' qu'ei ua excepcion en gascon
. Sauv error de part mea, lo mot airina qu'ei sonque aranés, desconegut en coseranés e en comengés. Que poderé resultar d'ua solucion aranesa d'un prèst deu catalan occidentau, lo mot aïna (fòrma anciana d'eina, conservada en occidentau), implicant l'addicion d'ua r entà matar l'iat (cf.gascon: blua - > blura, bluja).
Lo candidat panoccitan qu'auré d'estar l'arcaïzant e pro rar 'ustilh' (var. 'ostilh'), mot qui a suberviscut en gascon en tot refugià's en un espaci semantic especializat qui'u diferéncia un chic d''utís'. Un 'ustilh' qu'ei un apèr de bòrda, de camp, un utís agricòla, un arnés cf. Palay). 'Utís' qu'ei de significacion hòrt mei larga qu''ustilh' en gascon e qu''outil' en francés, que pòt designar ua ustensilha o un instrument quin que sia, quitament un instrument de musica.
Lo mot 'ustilh' que representa la fòrma masculina deu mot ancian 'ustilha', mot deu lexic galloroman (de comparar dab la fòrma pròpiament gascona 'urdelha'). Ustilha e urdelha que provienen deu latin tardiu 'usitilia' (derivat deu lat. classic 'utensilia'), lo prumèr possiblament via la lenga d'òil. Lo mot 'ustilha', var. ostilha, qu'ei atestat en occitan ancian (gascon inclús, cf. Luchaire, Lespy), en catalan antic tanben (ostilla, Coromines DECat), totun lo mot que i ei extint en aquesta darrèra lenga. Lo mot 'urdelha' (utís, estrument, cf. TeG) o urdelhas (ustilhatge, ustensilhas cf. Palay), que'm sembla representar la o ua fòrma pròpiament gascona - e, audelà, occitana - d'usitilia, cf. 'ordelha', 'ordilha', 'ordilh' en dic. Levy, ordelha enqüèra viu en Roergue au sègle 16 (Lespy), utís que s'i ditz urdi en parlar arpitan de Forés (occitanisme?) ? (dic. Gras, TdF). Lo rotacisme e la sonorizacion de la dentau d'aqueste mot que's pòden explicar aisidament per l'etimologia latina (usitilia) per tant que vienga dirèctament deu mot latin e non d''ustilha'. Per contra, d''ustilha' o d''ustilh' que deriva lo mot gascon 'ustòri'. La construccion d'ustòri que s'explica per substitucion deu (faus) afixe -ilh per l'afixe despreciatiu deu gascon ancian -òrr-: ustilh -> *usti (fòrma 'desafixada') -> *ustòrri,->ustòri qui significa maishant utís, utís grosser, d'emplec malaisit. Lo catalan qu'a 'eina' ('aïna' en cat. occidentau), qui provien de l'occitan ancian 'aisina', i 'estri', d'etimologia hòrt dobtosa, probablament de l'occitan 'estric' per faussa desafixacion o deu gascon *usti vadut estri com a resultat d' ua combinason d'ua solucion fonetica catalana ('u' gascona atòna renduda per 'e' atòna) e ipercorreccion (t- >tr) suggerida per atraccion deu
mot sinonime 'estrument' comun a las duas lengas.
Lo mot francés outillage (sègle 19) qu'ei estat adoptat en espanhòu (utillaje) e en catalan (utillatge). Enqüèra qu'utilhatge (-adge en grafia IBG) ei deu lexic corrent en gascon, lo TeG n'admet pas sonque la fòrma restaurada 'ustilhatge' en plaça. Coneguda causa sia!


text:
ACTUALITAT
Era prumèra gran nheuada dera sason en Aran dèishe nhèu a compdar des 700 mètres
Ei obligatòri er emplec de shènes en Pòrt dera Bonaigua, mentre qu'en Tunèl de Vielha se pòt circular damb normalitat
Aguesta ei era imatge damb era que s’a lheuat aué era Val d’Aran. Era nhèu a començat a aparéisher en conjunt deth territòri, en tot auançar ua estampa iuernau provocada per ua fòrta baishada des temperatures pendent es darrèri dies. Se ben ja auie nheuat pendent era darrèra setmana en ua còta minima de 1400 mètres, aué, era còta a baishat enquiàs 700 mètres, ei a díder, enquiara termièra francesa. Es acantierament de nhèu mès importantes les trapam enes còtes anautes, a mès de 1500 mètres, damb ua acumulacion ath tor des 40 centimètres de nhèu. Era temperatura se manten ath long deth dia entre -1ºC e es 6ºC.
En çò que tanh ara circulacion pes desparières vies, ei obligatori er emplec des shènes en Pòrt de la Bonaigua, mentre qu’en Tunèl de Vielha e ena rèsta dera nacionau 230 en direccion a França se pòt circular damb normalitat.
De cara a deman diuendres, se demore ua jornada embromada, e damb ua baisha probabilitat de precipitacion, qu’en tot cas se poderie produsïr cap ara tarde en còtes elevades.


text:
Manòsca
Manòsca [1](Manosque en francés) es una comuna d'Occitània, en Provença dins lo departament deis Aups d'Auta Provença. Lo gentilici es manosquin -a.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Manòsca es situada au sud-oèst dau departament deis Aups d'Auta Provença, dins lo Pargue Regionau de Leberon. Lo centre es au pè d'una còla, que li dison lo Mont d'Aur, a la riba drecha de Durença.
Devisa[modificar | modificar la font]
Omnia in manu Dei sunt (Tot es dins lei mans de Dieu)
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitat de Manòsca[modificar | modificar la font]
- Lazarina de Manòsca, (1948-1899), originàriament Lazarina Negre, escrivana en lenga occitana.
- Joan Giono (1895-1970), escrivan de lenga francesa.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Manosco en nòrma mistralenca, Manoasca en occitan ancian.


text:
Piero della Francesca
Piero De Benedetto Dei Franceschi de nom compler Piero di Benedetto de Franceschi o encara Pietro Borghese (Sansepolcro, Toscana, 1416-1492) èra un pintre del Quattrocento italian conegut per l'escai Piero della Francesca. Tanben èra geomètra e matematician. Es un dels principals e fondamentals personatges de la Renaissença que trabalhèt pels Medicis, e, pasmens, passèt sonque un an a Florença.
Biografia[modificar | modificar la font]
Piero della Francesca es un personatge itinerant: se trobèt a Ferrara entre 1447 e 1448 trabalhant amb Lionello d’Este, a Rimini trabalhant per Sigismundo Malatesta a l'entorn de 1450, a Roma jols òrdres del Papa Piu II entre 1458 e 1459 e a Urbino trabalhant per Frederic III de Montefeltro en mai d'una ocasions. Dins la seuna itinerança l'acompanhava Leon Battista Alberti.
Nasquèt a Borgo San Sepolcro (Nord de Florença, dins la zona d'Ómbria) en 1416. Aquel territòri dins la primièra mitat del sègle XV canbièt de sobiraniá en diverses ocasions: d'en primièr dins las mans de Rimini, aprèp dins aquela de republica florentina e mai tard passèt jos la possession del papat. Per causa qu'èra un territòri frontalièr.
L’autor ven d’una familha de mercands, e d'aquò ven que sabiá l'aritmetica, lo calcul, l'algebra, la geometria e comptar amb l’abac. Aprèp l'aprendissatge que recebèt per tenir lo negòci familiar foguèt format amb un mèstre local que se nomenava Antonio di Anghiari per venit pintre. D'en primièr, entre 1432 e 1436, trabalhèt coma collaborador amb lo seu mèstre .
En 1438-39 trabalhèt a Florença, quand Masaccio veniá de morrir. Dins aquels moments existissián fòrça estils: encara èra al vam lo linealisme e lo lirisme de Fra Angelico, Panozzo Gonzolo o Filippo Lippi, e d'un autre caire veniá lo realisme geometric de Paolo Uccello. Dins la biografia de Piero es dificil de ligar la seuna vida de pintre amb la seuna vida de teorician. Segons Vasari, Piero, dins los seus darrièr 30 ans seriá estat cèc, e per aquò abandonèt la pintura dins aquel periòde, per se dedicar exclusivament a l’escriptura de tractats jos la dictat.
Piero escriguèt 3 tèxtes fòrça importants (dels mai cientifics del sègle XV e que foguèron la font basica per Da Vinci): un sul calcul amb l’abac, un sus la perspectiva pinctoriala e un autre sus la geometria.
Òbra[modificar | modificar la font]
La seuna òbra se caracteriza per una dignitat classica, coma Masaccio. Lo tractament dels personatges es fòrça volumetric e se percep un estudi anatomic, e una certa monumentalitat. Remarcam l'inexpressivitat e frejor dels personatges, amb de personatges que semblan èsser fòrça estatics, coma congeladas e calhats dins los seus pròpis moviments. Se percep tanben la volontat de construccion d'un espaci racional e coerent. Piero s'interessèt fòrça als problèmas del clarobscur e de la perspectiva, coma lo seu contemporanèu Melozzo da Forli.
La lutz dins los seus quadres es fòrça diafana, amb un tractament unifòrme, sens intensitats ni gradacion luminosa (leugièrament arcaïca, coma aquò de Fra Angelico). Arriba a donar la sensacion que los seus personatges son modelats dins de material dotat de lutz pròpia, intima, radianta. Las frescas coma la Legenda de la Santa Crotz, dins l'absida de la glèisa de San Francesc, Arezzo, son una òbra d'art de luminositat.
La perspectiva lineària èra la seuna caracteristica principala, se la pòt apreciar dins totes los seus quadres, que se distinguisson basicament pels seus colorits luminoses e un suau mas un traçat fèrme dels personatges.
A un estil pinctorial fòrça particular e es alara aisit d’identificar. Utiliza una lutz de plan jorn e de colors fòrça brilhantas, que li venon del seu contacte amb Domenico de Venezziano. Dins la seuna òbra totjorn es present lo pes de la geometria, qu'implica, d'un caire utilizar la perspectiva lineària e mermar los personatge a l’essencial.
Los personatges de Piero della Francesca son fòrça estetics, pauc emotius, çò que va al revèrs de las mai pinturas de la renaissença de Florença, qu'amb lo temps venián cada còp mai dinamics.
Longhi , quand parla de Piero, ditz que los seus personatges son de "columnas". Piero viu al meteis temps amb lo novelum de la Renaissença e l’evolucion de la pintura flamenca (realisme fragmentari). Piero della Francesca viatjèt pas en Flandra, mas ne visquèt fòrça pròcha e dins aquela influéncia: fa una mena de simbiòsi entre la renaissença italiana e la pintura flamenca.
Òbras celèbras[modificar | modificar la font]
- Trionf de la Castetat
- Poliptic de Sant Antòni
- Nativitat
- Madonna del parto
- Conversacion sacrada
- Maria Magdalena
- Lo baptisme del Crist, 1450, National Gallery de Londres.
- Flagellacion del Crist
- Verge de Misericòrdia
- Legenda de la Crotz Vertadièra


text:
Un recuei d’autoubiougrafìo escricho en vers e en lengo d’O, au siècle XIX, pèr de mounde dóu païs, vèn d’èstre publica souto la beilié de Felip Gardy e Felip Martel.
“Mémoires de pauvres” nous dis ço que fuguè la vido entre Rose e Garouno de Napouleoun I à Napouleoun III. De paure mounde que dins sa lengo, “en patoues” coume disien sènso ié metre ges de mesprés, capitèron pas la glòri (Jasmin, soulet, mountè à Paris…). Fuguèron seminaristo, païsan, mestieiriau e, fièr de sa vido, vouguèron pourta testimòni e se racounta dins sa lengo. Uno meno de revenge, belèu.
L’edicioun d’aquéli testimouniage, es acoumpagnado de la reviraduro en francés e de noto que n’en fan un doucumen istouri, einougrafi e tambèn lenguisti. Lis editour an agu uno bono idèio de li tourna-bouta à l’ounour dóu mounde.
P. Berengier
“Mémoires de pauvres”, ed. Garae Hesiode, 576 p., 22 éurò.
576 PAGES, ILLUSTRE - FORMAT 15 x 22 cm - BILINGUE FRANÇAIS/Langues d'Oc
.


text:
Medalhièr Olimpic General
Garatz-aicí lo medalhièr olimpic general ( id est jòcs d'estiu e d'ivèrn mesclats...) dempuèi Atenas 1896 fins a Vancouver 2010.
Somari
Medalhièr Olimpic General[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Comitat Internacional Olimpic
- Jòcs Olimpics
- Istòria dels Jòcs Olimpics
- Medalhièr general de l'atletisme olimpic
- Estatisticas olimpicas generalas
amai
-
- articles {26 en total) amb pòdis exaustius e medalhièrs complets subre l'atletisme olimpic, jòcs aprèp jòcs sul modèl Atenas 1896 - Atletisme fins a Pequin 2008 - Atletisme...
e ca
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) (fr) Sit oficial CIO
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]

- ↑ ... amb Empèri Rus, URSS & CEI...
- ↑ ... amb Empèri Alemand, 3en Reich & RDA...
- ↑ ... amb las medalhas obtengudas per Australasia...
- ↑ ... amb las medalhas de Boèmia & Checoslovaquia...
- ↑ ... çai compresas las medalhas de l'ex Iogoslavia...
- ↑ ... çai inclusas las medalhas ganhadas per la Federacion de las Índias Occidentalas ...
- ↑ ... formada per mantuna còla multinacionala e doncas d'impossible o fòrça mal repartir dins lo classament per nacions o comitats nacionals olimpics...


text:
Villes et mairies de État de Bavière
Liste des communes
Munich
Ville de Munich, localité de l'Allemagne de +1 000 000 habitants.
La mairie de Munich a une adresse e-mail et un site Internet.
Nuremberg
Ville de Nuremberg, localité de l'Allemagne de 500 000 habitants.
La mairie de Nuremberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Augsbourg
Ville d'Augsbourg, localité de l'Allemagne de 260 000 habitants.
La mairie d'Augsbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Ratisbonne
Ville de Ratisbonne, localité de l'Allemagne de 130 000 habitants.
La mairie de Ratisbonne a une adresse e-mail et un site Internet.
Wurtzbourg
Ville de Wurtzbourg, localité de l'Allemagne de 130 000 habitants.
La mairie de Wurtzbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Ingolstadt
Ville d'Ingolstadt, localité de l'Allemagne de 120 000 habitants.
La mairie d'Ingolstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Fürth
Ville de Fürth, localité de l'Allemagne de 110 000 habitants.
La mairie de Fürth a une adresse e-mail et un site Internet.
Erlangen
Ville d'Erlangen, localité de l'Allemagne de 100 000 habitants.
La mairie d'Erlangen a une adresse e-mail et un site Internet.
Bayreuth
Ville de Bayreuth, localité de l'Allemagne de 72 000 habitants.
La mairie de Bayreuth a une adresse e-mail et un site Internet.
Bamberg
Ville de Bamberg, localité de l'Allemagne de 70 000 habitants.
La mairie de Bamberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Aschaffenbourg
Ville d'Aschaffenbourg, localité de l'Allemagne de 68 000 habitants.
La mairie d'Aschaffenbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Landshut
Ville de Landshut, localité de l'Allemagne de 63 000 habitants.
La mairie de Landshut a une adresse e-mail et un site Internet.
Kempten im Allgäu
Ville de Kempten im Allgäu, localité de l'Allemagne de 62 000 habitants.
La mairie de Kempten im Allgäu a une adresse e-mail et un site Internet.
Rosenheim
Ville de Rosenheim, localité de l'Allemagne de 61 000 habitants.
La mairie de Rosenheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Neu-Ulm
Ville de Neu-Ulm, localité de l'Allemagne de 53 000 habitants.
La mairie de Neu-Ulm a une adresse e-mail et un site Internet.
Schweinfurt
Ville de Schweinfurt, localité de l'Allemagne de 53 000 habitants.
La mairie de Schweinfurt a une adresse e-mail et un site Internet.
Passau
Ville de Passau, localité de l'Allemagne de 50 000 habitants.
La mairie de Passau a une adresse e-mail et un site Internet.
Hof
Ville d'Hof, localité de l'Allemagne de 46 000 habitants.
La mairie d'Hof a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
21/01/2013
Dictada occitana a Charreç - Charras (en Charente)
L'Universitat de Pais e Terra d'òc , cercle locau d'estudis occitans ( C.L.E.O.16-24) an lu plaser de vos convidar a onorar de vostra presença
La dictada occitana nacionala
dissades 26 de Genier a 14 oras 30 coma lo Jan-Cristòu Dordet, a la sala de las festas de Charreç (Charras).
Remesa daus prets autorn de 16 oras 30 seguda dau grelon de l'amistat.
Concert Baleti coma lo grope "Los Perdigaus de l'annada" a 17 oras (entrada 5€)
Rensenhaments e inscripcion chas lu : Michel Nicòlas 05 45 23 01 o 06 22 62 17 12 o per corriel terradoc@terradoc.net.
Inscricion per la dictada occitana : 4€
Per ne'n saber mai , cliquar sur :
13:36 Publié dans Actualitats, Lenga e vocabulari | Tags : dictée occitane, charente, terra d'òc | Lien permanent | Commentaires (0)