text:
Manòsca
Manòsca [1](Manosque en francés) es una comuna d'Occitània, en Provença dins lo departament deis Aups d'Auta Provença. Lo gentilici es manosquin -a.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Manòsca es situada au sud-oèst dau departament deis Aups d'Auta Provença, dins lo Pargue Regionau de Leberon. Lo centre es au pè d'una còla, que li dison lo Mont d'Aur, a la riba drecha de Durença.
Devisa[modificar | modificar la font]
Omnia in manu Dei sunt (Tot es dins lei mans de Dieu)
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitat de Manòsca[modificar | modificar la font]
- Lazarina de Manòsca, (1948-1899), originàriament Lazarina Negre, escrivana en lenga occitana.
- Joan Giono (1895-1970), escrivan de lenga francesa.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Manosco en nòrma mistralenca, Manoasca en occitan ancian.


c: text/html

text:
Tibetan
Lo tibetan es una lenga parlada per mai d'un milions de locutors (de 3 a 7 milions segon las fonts)[1] dins lo Tibet ancian (es a dire la Region Autonòma de Tibet, las zonas de populacion tibetanas de Qinghai (Amdo), Gansu, Sichuan e Yunnan (Kham) en Republica Populara de China, e dins qualques regions del país a l'entorn, d'Imalaia e de l'Asia centrala, coma lo Ladakh e lo Sikkim en Índia, lo Baltistan paquistanés, Botan e lo nòrd de Nepal.
Somari
Introduccion[modificar | modificar la font]
Lo tibetan (en tibetan : peugué per la lenga parlada e peuyi per la lenga escricha ; བོད་ཡིག (transliteracion Wylie): bod yig) es una lenga apartenent a la familha de las lengas tibetobirmanas.
Lo tibetan se divisa en un grand nombre de dialèctes. Lor classificacion varia segon las fonts. Christopher I. Beckwith per exemple[2] distinguís cinc grops geografics: tibetan del Nòrd-èst, de l'Èst, del Sud, del Centre, de l'Oèst[3].
D'enter lo grop del Centre, lo dialècte de Lhassa, que servis de lingua franca pels Tibetans, es una lenga de tons. Pasmens, qualques autres dialèctes, coma lo ladakhi e aqueles de l'Amdo, an pas de tons e an des grops de consonas inicial, que rebatan aqueles que son marcats dins l'ortografia. Lo dzongkha, un autre dialècte tibetan, es la lenga oficiala de Botan. Lo balti es parlat dins lo nòrd del districte de Kargil, dins la region de Jamo e Cachemire indian.
Lo tibetan es notat mejans d'un alfasillabari que, segon la tradicion, seriá estat creada al sègle VII per Thonmi Sambhota, un ministre del rei Songtsen Gampo, a partir del brami, escritura que donèt naissença a mai d'una lengas de l'Índia. L'escritura tibetana compren trenta letras que se combinan amb quatre signes diacritics servent de notar las vocalas i, u, e, o. A aquò s'apond tres consonas subrescrichas, que permeton de cambiar de ton o de suprimir une aspiracion, e 4 consonas sosescrichas per notar de palatalas o de retroflèxas. Es classat dins las escrituras bramicas
Dentre las lengas tibetobirmanas, lo tibetan es una de las mai ancianament atestadas, amb lo tangot, lo birman, lo neware e lo meitei.
Lo fondator dels estudis tibetans en Euròpa es le sabent ongres Csoma de Körös, autor d'un diccionari e d'una gramatica del tibetan classic. Son òbra foguèt seguida pel primièr tibetològ francés, Philippe-Édouard Foucaux (1811-1894).
Lenga classica del bodisme de la Nauta Asia, lo tibetan veïcula dempuèi lo sègle VIII una literatura rica.
Ensenhament e usatge[modificar | modificar la font]
Dins una bona partida de Tibet, l'ensenhament dins lo primari se fa subretot o entièrament en tibetan, l'ensenhament bilenga començant rarament abans lo segondari. Pasmens, lo chinés es la lenga d'ensenhament gaireben totas las escòlas segondàrias tibetanas. Los escolans que continuan enseguida dins lo superior an la possibilitat d'estudiar las disciplinas relativas a las sciéncias umanas dins una de las facultats per las minoritats d'autras províncias[4]. Pasmens, dins las escòlas tibetanas de Dharamsala en Índia, las directivas del Ministèri del desvelopament dels ressorgas umanas exigisson que las matièras sián ensenhadas en angles a partir del segondari[5].
Segon lo linguista e tibetològ Nicolas Tournadre, l'usatge de la lenga tibetana escricha mermèt pendent la revolucion culturala al Tibet qu'èra enerbida. Se reviscolèt dins los ans 1980 mas merma de nòu dempuèi la mitan dels ans 1990 per causa de la predominança del chinés dins l'educacion. Un novèl règlament per aparar la lenga tibetana foguèt adoptat lo 22 de mai de 2002, sens pasmens obtenir lo resultat esperat. Los joves dins las zonas urbanas parlan mai sovent una mèscla tibetochinesa[6].
Nicolas Tournadre escriguèt que « dins mens de cinquanta ans, la lenga tibetana será venguda una lenga menaçada, condamnada a un declin irreversible, veire a la disparicion en doas generacions se la politica linguistica actuala es mantenguda. La responsabilitat del govèrn regional e del govèrn central es, dins aquel domèni, evidenta. » [7]. Coma l'indica lo linguista Claude Hagège: « Es atal que las lengas morrisson. » [8]. E mai lo linguista Jacques Leclerc considèra atal que la lenga tibetana es en via de regression de contunh del fach qu'es mai valorizada, al contrari, e qu'es venguda inutila sul mercat del trabalh[9].
Al contrari d'aquelas afirmacions, l'avís del filosòf comunista italian Domenico Losurdo : « del fach de la difusion de l'instruccion, la lenga tibetana es ara parlada e escricha per un nombre de personas fòrça mai naut que dins le Tibet prerevolucionari » [10].
E mai, lo professor Barry Sautman, de l'Universitat des Sciéncias e Tecnicas d'Hong Kong, afirma que cap d'estudis recents sus las lengas en perilh dona lo tibetan coma lenga en dangièr. Per el, lo manten de la lenga pels Tibetans tranca amb l'erosion de las lengas dins las regions marginalas dels estats occidentals reputats per lor politica toleranta. Las afirmacions que las escòlas primàrias de la RAT ensenhan lo putonghua o mandarin comun son erronèas. En 1996, Lo tibetain èra la principala lenga d'ensenhament dins 98 % de las escòlas primàrias, e a l'ora d'ara lo putonghua es introdusit dins los primièrs ans sonque dins las escòlas urbanas[11].
Lo tibetològ Elliot Sperling es d'avís, segon el, que « Dins qualques limitas, la Republica Populara de China fa qualques esfòrces per daissar s'exprimir una expression culturala tibetana » e « l'activitat culturala qu'existís sus l'ensems del replan tibetan pòt pas èsser ignorada[12]. »
Segon Stéphane de Tapia lo tibetan es parlat sonque per prèp d'1 milion de Tibetans suls prèp de 5 milions que compta China e la lenga tibetana centrala, lenga classica e literària, mas tanben lenga religiosa, venguèt la lenga d'usatge per la diaspora tibetana[13].
Alfasillabari[modificar | modificar la font]
Jos Unicode, los caractèrs tibetans son codats de 0F00 a 0F7F. Vaquò l'alfasillabari tibetan, en dbu can (caractèrs d'estampariá), dbu med (escritura cursiva) e en transliteracion Wylie.
Modèl:Taula dels caractèrs Unicode/U0F00
L'escritura Phagspa[modificar | modificar la font]
L'escritura Phagspa, alfasillabària, foguèt creada pel lama tibetan Phagspa per l'emperaire Kubilai Khan pendent la dinastia Yuan en China, coma escritura unificada per totas las lengas de l'Empèri Mongòl. Phagspa la deriba de son escriture natala, l'escriture tibetana. Foguèt abandonada quand l'Empèri Mongòl foguèt capvirat per la dinastia Ming.
Lexic[modificar | modificar la font]
Cardinals[modificar | modificar la font]
La taula que seguís dona los nombres cardinals en tibetan, en birman, en cantonés, en shanghaian, en mandarin, et leur traduction en occitan :
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) UCLA Language Materials Projec Tibetan: « According to different accounts, from 3 to 7 million speakers. »
- ↑ (en) Christopher I. Beckwith, “Tibetan”, in Facts about the World’s Languages: An Encyclopaedia of the World’s Major Languages, Past and Present (jos la direccion de Jane Garry e Carl Rubino), The H. N. Wilson Company, Nòva York e Dublin, 2001.
- ↑ UCLA Language Materials Project, op. cit. : « The numerous dialects of Tibetan have been classified in different ways by different scholars. According to Beckwith, the Tibetan dialects fall into five groups based on their geographical location: Northeastern, Eastern, Southern, Central, Western. »
- ↑ (en) Jiao and Gyatso Postiglione, Education in Rural Tibet: Development, Problems and Adaptations, in China: An International Journal, vol. 3, num. 1, març de 2005, pp. 1-23.
- ↑ (en) Mary Ann Maslak, School as a site of Tibetan ethnic identity construction in India, in China: An International Journal, vol. 60, num. 1, fbrièr de 2008, pp. 85-106.
- ↑ (fr)Lo bilinguisme tibetanochinés : situacion e enjòcs, Nicolas Tournadre.
- ↑ (fr)Le bilinguisme tibétain-chinois : situation et enjeux, op. cit.
- ↑ Analisi de Claude Hagège.
- ↑ "université" Jacques LeclercUniversitat de Laval (Canadà).
- ↑ (fr)Domenico Losurdo, La China, lo Tibet e lo Dalai Lama, in L'Ernesto, Revista Communista, n° 5, nov.-déc. 2003, pp. 54-57 (tradusit de l'italian per Marie-Ange Patrizio pel site Mondialisation.ca).
- ↑ (en) Barry Sautman, "Cultural genocide" and Tibet, in Texas International Law Journal, 1èr d'abril de 2003: « […] none of the many recent studies of endangered languages deems Tibetan to be imperiled, and language maintenance among Tibetans contrasts with language loss even in the remote areas of Western states renowned for liberal policies ». « […] claims that primary schools in Tibet teach putonghua are in error. Tibetan was the main language of instruction in 98% of TAR primary schools in 1986 ; today putonghua is introduced in early grades only in urban schools ».
- ↑ (en) Elliot Sperling, Exile and Dissent: The Historical and Cultural Context, dans TIBET SINCE 1950: SILENCE, PRISON, OR EXILE, pp. 31-36 (Melissa Harris & Sydney Jones, 2000), veire The Historical and Cultural Context per Elliot Sperling.
- ↑ (fr)Stéphane de Tapia, Kazakhs, Kalmouks et Tibétains en France : minorités discrètes, diasporas en devenir ?, ed: L'Harmattan, 2007, 273 p., en part. p. 63.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- http://www.omniglot.com/writing/tibetan.htm
- http://www.montibet.com/
- http://www.lexilogos.com/clavier/tibetain.htm

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Apertium
Apertium ei un sistèma de traduccion automatica qu'ei estat desvolopat damb eth finançament conjunt deth Govèrn espanhòu e deth Govèrn de Catalonha pera Universitat d'Alacant. Apertium estaue originaument dessenhat entà arrevirar enter lengües restacades, encara que recentament se i a hijut mès poténcia sintactica entà poder tractar parelhs mès aluenhadi. Eth programa ei programari liure desliurat jos es tèrmes dera licéncia GNU GPL; es donades lingüistiques an licéncia GNU GPL o Creative Commons.
Ena actualitat i a disponibles donades dubèrtes entàs parelhs de lengües seguents:
- espanhòu-catalan
- espanhòu-portugués
- espanhòu-galèc
- catalan-occitan
- catalan-francés
- catalan-anglés (version preliminara)
que se pòden descargar dempuish era pagina SourceForge deth projècte.
Eth traductor se pòt assajar tanben en http://xixona.dlsi.ua.es/prototype/ca/
S'acabe de publicar era version 2.0 deth motor de traduccion, eth quau permeterà de tractar, mejançant ua transferéncia estructurau mès potenta, parelhs de lengües non tan restacadi coma ara er anglés-catalan.


text:
Tuta de Massavielha
Era tuta de Massavielha, en Lorda, en departament deths Hauts Pirenèus, en Bigòrra, qu'ei er'endret on era verge Maria e aparescó 18 còps a Bernadeta Sobirós en 1858, ce digó era senta.
Que s'orbeish devant deth gave de Pau. N'ei pas brica pregona. Que correspond a un clòt d'ua detzena de mètres de pregondor ena paret der'arròca lissa e umida. Era resurgéncia carstica que passa per un cròs en'arròca de cap ath gave. Er'estatua dera verge vestida de blanc que's tròba en haut en ua cavitat segondària der'arròca a dreta dera tuta.
Era hont d'aiga qui cola ath ras dera tuta qu'ei ua deras sèt o ueit resurgéncias carsticas (dèlta sosterran) deras aigas qui arriban deth sinclinau dera Vath Surguèra-Prat d'Aurèlh e qui neurissen eth gave de Pau. Qu'ei considerada com miraclosa. Era Dauna que'u domandè: « Anatz béuer ena hont e v'i lauar », ce declarè Bernadeta. Desempuish, eths pelegrins que beuen er'aiga deras canèlas a dreta dera tuta e que's banhan enas piscinas situadas mes enlà a dreta dera hont. Sus era tuta qu'estó bastida era basilica dera Immaculada Concepcion de Lorda.


text:
07/05/2016
A còps de barrancon (Doçor de viure en Perigòrd verd) de Jan-Peire Reidi
Mesfiatz-vos que nautres, au país de Nontron, som gaire mofles. Avetz benleu auvit parlar dau crimi d’Autafàia, lo 16 dau mes d’aust de 1871, quante, un jorn de feira, una tropa de gent venguts fòus pesteleren a mòrt un jòune monsur d’un chasteu vesin e ’chaberen per lo far cramar sus un pilòt de fagòts. Quatre menaires fugueren guilhotinats dins lo vilatge quauques mes pus tard e mai d’una dietzena condamnats au banhe o desportats. Per lo còp, Brassens auriá pogut chantar :
« C’est pas seulement à Paris
Que le crime fleurit,
Nous au village aussi l’on a
De beaux assassinats. »
O ben, la mesma chançon revirada en occitan per Jan dau Melhau : « ’Quo es pas nonmas lai a Paris/Que lo crimi floris/Au vilatge maitot veiriatz/Gentes assassinats. »
Torní pensar a tot quò-’quí darnierament en fodinar dins los vielhs papiers de la maison, quante portí los uelhs sus una letra que un òme de ma familha escrivet de la maison de retirada de Nontron en 1969. Coma vautres vatz veire, quauquas femnas d’emperaquí, que an pas freg aus uelhs, an pas paur de prener lo barrancon per fretar l’eschina e lo cagoelh de lur quite pair !
Nontron le 30 juillet
Cher frère
… j’ai payé l’impo du transitor quand Roger viendra a Nontron il poura me l’aporté j’ai le droit de lavoir ici depui que je sui ici il n y a pa eu beaucou de changemen rien qu un vieu de la Coquille que sa fille na pa pu finir de tué a cou de barancou qu’on na amener lundi et qu’on na mi a ma table moi la santée est comme je t’ai quité dimanche j’ai vu le 25 aniversère de la libérassion de Nontron le sou prèfé aporté le drapeau deven les musissien et les anciens de la résitanse les musissiens on jouez a la porte de l’église Je termine en t’embrassan
Coma totjorn quante legisse una de ’quelas letras escrichas en francitan nontronés, lo lingüista que ieu voldriá estre comença per prener sa moudura de remarcas lingüisticas : escorcieras sintaxicas plan correntas en occitan, ligasons que se fan pas en occitan nontronés (« je sui ici », « il n y a pa eu »), tombada de l’s davant t (« transitor », « resitanse »)… Nòstre parlar es mai que mai una linga de sillabas dubertas. Sabiatz pas que las « fautas » dins las letras de la gent que an gaire d’instruccion eran çò que interessa lo mai los lingüistas ?
Bon d’acòrd. Quo es pas las « fautas » que vos chuequen lo mai dins ’quela letra – d’alhors nòstres pitits-filhs sus Faça de Boc fan gaire mielhs ! – quo es la temptativa d’assassinat e la maniera que l’òme conta las chausas. Dau biais que ne’n parla, òm creiriá que ’quela genta femna poguet pas ’chabar de tuar son pair a còps de barrancon perque s’i prenguet mau, o ben aguet pas lo temps, e que fugueren oblijats de menar lo vielh a la maison de retirada per que de la gent qualifiats ’chabessan pròpament lo trabalh mau estamnat !
Pus seriosament, si coneissetz la gent dau país, pensatz coma me que l’escrivaire era un pauc chucat totparier. Agués-t-eu contat la mesma chausa a quauqu’un dins la conversacion au luòc de z’escrir, fugués demorat un moment aprep sens ren dire per laissar a l’autra persona lo temps de se calcular. E l’autre agués secodut la testa d’un aer de plànher ’queu paubre vielh pas enquera decidat de morir, puei aurian benleu parlat d’autra chausa. Chas nos, l’emocion e la critica son sovent ’bilhats d’una indiferença de pareissença que sembla minimizar la fauta. En francés, aurian benleu dich : « Sa fille s’est acharnée sur lui avec un gourdin ». Trobatz que quo es mielhs ?
A part quò, lo que escris ’quela letra es coma un jòune goiat que rapòrta tot a se-mesma, que met tot sus lo mesma plan, que veu las chausas superficialament e las tòrna dire sens pareitre las comprener e sens se rendre compte de l’efiech que quò fai. Es benleu un pauc impressionat per la sauvatjariá de la filha, mas pas tròp. Quò li es pas vengut d’escrir, per exemple : « un povre vieu ». Lo vieilh cuget morir, mas per se, urosament, quò vai pas tròp mau ! La ceremonia daus resistents, emb los drapeus e la fanfara, li platz beucòp ! E quò nos fai plan rire, ’quela espiada neutra d’einnocent egoïsta, benleu pas tan colhon que quò ! Uelhs e aurelhas grand duberts coma un mainatge, consciéncia endurmida. Fuguet-quò de la gent entau que ’viseren far sens ren dire los sauvatges a Autafàia ?
De mon costat, ai compres d’ente veniá ma « technica narrativa », mon biais de contar, dins Vilajalet. Avem desjà ’gut un cronicaire dins la familha !
A Marennes, lo 5 dau mes de mai de 2016
Jan-Peire Reidi
Les commentaires sont fermés.


text:
Pelvós
Pelvós[1] (Pelvoux en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups e la region administrativa de Provença-Aups-Còsta d'Azur. La comuna se sonava La Picha[2] (en francés La Pisse) entrò a 1893, data que prenguèt son nom actual, dau Mont Pelvós, som en dessubre dau masatge d'Ala freda.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
- La Barra dels Escrinhs (4 102 mètres) trescòl dau massís dels Escrinhs es situaa subre lo territòri de la comuna.
- La majoritat dels grands tucs del massís dels Escrinhs se situan en la comuna levat de La Meija :
- Barra dels Escrinhs 4 102 mètres)
- Copòla de Nèu dels Escrinhs (4 015 mètres)
- L'Alafreda (3 954 mètres)
- Mont Pelvós (3 943 mètres)
- Pic Sense Nom (3 913 mètres)
- Pic Coolidge (3 775 mètres)
- Ròcha Fauriá (3 730)
- Montanha dels Anhèus (3 664 mètres)
- Pic de Nèu Cordier (3 614 mètres)
- Lo Glacier Blanc, Lo Glacier Negre, Lo Glacier del "Sélé" (nom de verificar) son los principals glaciers de la vau.
Istòria[modificar | modificar la font]
La comuna foguèt creaa a la Revolucion per desligament de Vau Loïsa.
Lo nom de Pelvós ven de Pelve, que vòl dire Garba.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa aparegut a la pagina 77
- ↑ http://www.vallouimages.com/pelvoux.htm


text:
Modèl:M
- Utilizacion
- Permet de crear un ligam vèrs un modèl. Se recomanda particularament pels modèls sens paramètres perque permet lo copiar-empegar.
- Sintaxi
{{M| }}
1: nom del modèl sens l'espaci de nomenatge
Modèl:(obligatòri)
-
- Nòtas
-
- Quand lo nom del modèl conten un "=", cal inserir "1=" davant lo nom per desjogar lo decodatge Wiki. Vejatz lo darrièr exemple.
- Aqueste modèl existís tanben sul Wikiccionari occitan.
- Exemple
- Vejatz tanben
La documentacion d�queste modèl es inclusa dempuèi sa sospagina de documentacion (modificar | istoric).
Los editors pòdon trabalhar dins lo bac à sable (crear) e la pagina de test (crear).
Plaçatz las categorias dins la sospagina /Documentacion.


text:
Tractat de Saragossa
Aprèp lo viatge de Magellan, lo tractat de Saragossa (22 d'abril de 1529) jol papa Clamenç VII fixa la segonda linha de partiment dins lo Pacific a 133° de longitud èst, amb un enclavament espanhòl per las Filipinas. Amb aqueles tractats, Espanhòls e Portugueses considèran totes aqueles que descòbran de tèrras coma de corsaris.
La question de las Molucas[modificar | modificar la font]
Las Illas Molucas, dins l'Indonesia actuala, consideradas coma lo "brèç de totas las espècias", èran estat visitadas d'en primièr pels portugueses en 1512.
En 1511 Anfós d'Albuquerca conquistèt Malaca pel rei Portugués, puèi lo centre del comèrci asiatic. Coneissent alara luòc secret de las pretendudas « illas de las espècias » – las illas Banda dins las Molucas, unica font mondiala de notz muscada e de clavèl de giròfle – aviá enviat una expedicion capitanejada per Antonio de Abreu a Banda, que foguèron los primièrs Europèus a arribar en 1512. Abreu partiguèt puèi per l'illa d'Ambon que son vice-captani Francisco Serrão i aviá fait naufragi al larg de Ternate, e obtenguèt una licéncia per bastir una fortalesa portuguesa: lo Fòrt de São João Baptista de Ternate.
De letras enviadas per Serrão a Ferrand Magellan, d'amics e benlèu de cosins, descrivant las « illas de las espècias », contribuiguèron de persuadir la corona espanhòla per financiar la primièra circumnavegacion començada per Magellan (e complida per Juan Sebastián Elcano). Atenguèt las Molucas en 1520 mas morriguèt pauc abans d'aver pogut rejónher Serrão sus l'illa de Ternate.
Aprèp l'expedicion de Magellan (1519-1522), Carles V envièt una expedicion dirigida per García Jofre de Loaísa per colonizar las illas, affirmant qu'èran dins sa zona del Tractat de Tordesillas. L'expedicion antenguèt amb dificultat las Molucas e arrambèt a Tidore, ont los Espanhòls bastiguèron mai tard un fòrt. Lo conflicte amb los Portugueses ja establits surs l'illa èra alara inevitable, s'acabant per la desfacha espanhòla, aprèp un an de combats e foguèt Aprèp d'un decenni d'afrontaments per la possedir.
Preparatiu[modificar | modificar la font]
Joan III e Carles Quint s'arranguèron per que pas degun mai siá enviat cercar de giròfle o mai espècias a las Molucas fins a çò que la proprietat de la region siá plan definida. Per realizar los calculs, cadun nomenèt tres astronòmas, tres pilòts e tres òmes de sciéncia que se reüniguèron a Badajoz e Elvas. Pasmens s'acordèron pas perque avián pas de metòdes rigoroses per calcular la longitud e que cadun s'attribuián las illas.
Lo tractat[modificar | modificar la font]
Pel tractat de Saragossa, se definís la continuacion del meridian de Tordesillas coma essent a 297,5 lègas des Illas Molucas. Portugal paguèt a Espanha 350 000 ducats d'aur. Carles Quint aviá besonh d'aquel argent per financiar las guèrras contra lo seu rival Francés Ièr de França e la liga de Conhac.
Los plenipotenciaris èran António Azevedo Coutinho per Portugal e per Espanha, Mercurio de Gatinara, Comte Gatinara, Garcia de Loyosa, evèsque d'Osma, e Garcia de Padilla, comandaire de Calatrava.
De mesuras fachas mai tard mostrèron que, segon lo Tractat de Tordesillas, las illas se trapavan en territòri portugués.


text:
L'Isla de Baish
L'Isla de Baish[1] (oficialament en francés L'Isle-Jourdain) es una comuna gascona, situada dins le departament deu Gèrs e la region Occitània.
La devisa de la vila es Hospes Atque Fidelis (Òste e Fidèla).
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna situada a l'èst deu departament deu Gèrs au limit oèst de la Hauta Garona a 35 quilomètres de Tolosa sus Sava e a 40km au sud èst d'Aush.
En 2009 vengoc la segonda comuna mès poblada deu Gèrs. Es ara dins l'airau urban de Tolosa.
Es le sièti de la comunitat de comunas de la Gasconha Tolosana, creada en 2010, qu'a 18 comunas e quasi 20 000 abitants.
La vila se situís dins una plana argelosa a 170 m d’altituda qu’es entornejada peus costalats.
Lo climat es oceanic. Se caracteriza per las plojas abondentas (subertot ivèrn e prima), per la doçor de las temperaturas (ivèrn doç, autone sec), mès l’estiu es soent caud. L’autan (vent que veng deu Sud-Èst), e generalament caut, pòt bohar hòrt pendent quauques jorns.
Istòria[modificar | modificar la font]
Avant la conquista romana, la Gasconha es poblada peus Aquitans que son pòbles de lenga basca. Aquò explica benlèu lo particularisme deu parlar gascon dins l’ensemble occitano-catalan.
Le país tolosan, on se tròba l’Isla de Baish, es pregondament romanizat. An trobat las roeinas de la vielha romana que s’apèra Bucconis. A la fin de l’empèri roman, la vila càmbia de nom en Ictium e se crestianiza.
Au sègle XII nèish vertadèrament l’Isla de Baish qu’es una etapa suu camin de Sent Jacme de Compostèla. Los sons espitaus de Sant Jacme e deu Sant Esperit aculhissen les romius. L’Isla de Baish deveng una part deu poderós Comtat de Tolosa. D’alhors, l’escut de la ciutat cap la crotz occitana qu’es lo simbèu de Tolosa. En 1096, Raimon, senhor de la ciutat, partís a las crotzadas e lo son hilh es batiat dins lo riu Jordan. Es pr’amor d’aquò que la vila s’apèra en francés l’Isle-Jourdain. Apèi la crotzada contra los albigeses, l’Isla de Baish es anexada au reiaume de França en 1271.
L’usatge de l’occitan coma lenga oficiau es interdit en 1539 per l’edit de Villers-Cotterêts. L'Isla de Baish estèc una plaça fòrt deu protestantisme tolosan conegoc las misèrias de las guèrras de religion au sègle XVI.
Dinc a la debuta deu sègle XX, L’Isla de Baish es un borg sus l’axe Aush-Tolosa on se debanan mercats e hèiras (coma la de la Sent Martin) qu’amassan les paisans deu Savés. Le Gèrs, coma tota l’Occitania, manca la revolucion industriala au sègle XIX. Per exemple, la region tolosana pèrd lo 24% de la soa populacion (sia 600 000 abitants) entre en 1850 e 1945.
A la debuta deu sègle XX, Claudi Augèr, le celèbre fondator deu diccionari francés Larousse, hè bastir un polit ostau sus la plaça principala. La guèrra 1914-1918 es catastrofica ende la vila que se pèrd una bèra partida de la joenèssa. Venecians e Padans la remplaçan dins las annadas 1920.
A partir de las annadas 1960, l’Isla de Baish profièita deu desvolopament tolosan çò que le permet de compensar l’exòdi rurau. la vila de l’Isla de Baish conegoc le desvolopament, mès estèc pas le cas deu son canton, regde rurau, que se despoblava rapidament.
A la debuta deu XXI, las causas s'accelèran pr'amor de l'aviada de Tolosa. L'Isla de Baish crèish rapidament e tanben tot le son campèstre. Atau la populacion sauta de 5500 abitants en 2000 a 7500 en 2010. La draubida d'una desviacion autorotièra pertot la creacion d'una zòna comercialo-industriala (dambe le líder de cela de piscina Abrisud) au Pont-Peirin.
Origina deu nom de la vila[modificar | modificar la font]
Le Senhor de l'Isla, partit a las crotzadas, qu'auré batiat le son hilh dins le Jordan. La vila semblava a una isla, entre les rius Estelh e Sava, estèc aperada atau l'Isla de Baish (L'Isla en Jordan).
Una auta explicacion complemetària ei que L'Isla de Baish per opausicion a L'Isla de Haut tanben sus Sava dins le departament de la Hauta Garona. Baish significa tanben en gascon le Nòrd quand Haut significa Sud.
Avèm donc un nom oficiau occitan L'Isla en Jordan qu'estèc pas jamès emplegat per las gents que gardèn totjorn l'apelacion L'Isla de Baish.
Le doblon, plan diferenciat, L'Isle-Jourdain e l'Isla de Baish ei donc plan ancian.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Monuments[modificar | modificar la font]
- Pont Tornèr atestat dumpèi 1217
- Tor campanèra[2] deu sègle XIV
- Collegiada [3] de 1785
- Mercat cobèrt deu sègle XIX, reabilitat en Centre Musèu Europèu d'Art Campanèr [4] en 1994
- "Casa Claude Augé/Claudi Auger" : ostau particular 1904 classat aus Monuments istorics
- Capèra de Sant Jacme (dens l'encinta de l'ostau de retirada)
- Capèra deu Clòs Florit 1857 non draubida au public, servís ende l'escòla e le collègi deu medish nom.
- Castèth de Panat, bastit a la fin deu sègle XIX per Josep Samuel Brunet de Castelpers, marqués de Panat.
Personatges ligats dambe la vila[modificar | modificar la font]
- Sant Bertrand de Comenge (1050 L'Isla de Baish - 1123 Lugdunum Convenarum,Comenge)
- Antòni Anselme (1652 - 1737), predicaire celebre
- Armand Praviel (1875 - 1944 Perpinhan) Escrivan recompensat quate còps per l'Acadèmia deus Jòcs Floraus de Tolosa
- Claudi Augé/Auger (1854 - 1924 Fontainebleau): grand lexicografe e editor de l'ostau d'edicion Larousse.
- Mantun internacionau de l'equipa de França de rugbi de XV : Elias Cester, Patric Tabacco, Sergi Laïrle, Joan Claudi Skrela (entrainaire).
Economia[modificar | modificar la font]
A la debuta deu sègle XX, l’Isla de Baish es sustot un borg rurau on se teng un mercat important le dissabte. Dambe la crisi deu monde paisan, le campèstre deu Gèrs coneish una fòrta desertificacion.
Apèi la segonda guèrra mondiala, la proximitat de la capitala regionala, que coneish un dinamisme regde important, permet aquera reconversion. L’Isla de Baish profièita subertot de la prosperitat de l’industria aeronautica de Tolosa-Blanhac (15 000 emplegats). Per exemple, la creacion de la zòna industriala de l’Isla de Baish-Buconis s’explica pr’amor que Tolosa es solament a 33 km. S'installa un sostractan d'Airbus, que ditz Equip'Aero qu'es ara un deus mès bèls emplegaire deu Gèrs, o encara EcoCert que certifica les produits bios.
Podèm díser que l’Isla de Baish es una banlèga de Tolosa qu’aculhís monde hugissant le centre vila. Cau ajustar que l’Isla de Baish a vias de comunicacions modèrnas. I a una autorota acabada entre Tolosa e l’Isla de Baish, e i a tanben la linha de camin de her Aush-Tolosa.
La creacion au sègle XXI de la zòna d'activitat de la Gasconha tolosana au Pont-Peirin, dambe una connexion autorotièra, permet de tornar lançar l'economia. Se desvolòpa Abrisud que deveng le líder de la cela de piscina.
Educacion[modificar | modificar la font]
Ensenhament Public : Escòla mairala Anne Franck, escòla mairala Jean de la Fontaine, Escòla purmèra René Cassin, escòla purmèra Paul Bert, escòla purmèra Lucie Aubrac, collègi Louise Michel, licèu Joseph Saverne/Josèp Saverna
Ensenhament Privat devath contracte d'associacion dambe l'Estat : escòla e collègi Nòstra Dama deu Clòs Florit
De notar que l'ensenhament de l'occitan a l'Isla de Baish, ei ancian e solidament implantat. Data de las annadas '60 deu sègle XX dambe Pèire Lassèrra. I a occitan au Licèu, aus collègis privat e public. Existís tanben dumpèi seteme de 2013, una seccion bilingua francés - occitan a la mairala publica.
Cultura[modificar | modificar la font]
- la MJC (Ostau deus Joens e de la Cultura) e que prepausa daubuns tipes d'activitats : teatre, dança, cors de musica...
- lo cinèma... i a duas salas : la prumèra e que presenta filmes internacionaus, la segonda, mès petita, e qui mòstra filmes orientats Art e Ensai.
- Aire J/Air-J (situat prèp deus collègis), un endret endeus 12-17 ans dambe activitats (Internet, Fotbolet...), o simplament tà se reünir. De sortidas pendent las vacanças que son tanben organizadas : patinadoira, lazer-quest...
- las seradas hestivas Escota e Minja, la purmèra dimenjada de julhet : concerts (gratuits lo dissabte), gastronomia sus la Plaça de la Comuna, dambe promocion de la cultura occitana.
- un carnaval gascon ei organizat cada an. Au son programa, que i a : jòcs gascons e après le procès, en occitan gascon, i a la cremacion de Mossur Carnavau, una palhassa de bòsc e de palha.
- Ua tropa de teatre : l'Efemèra/l'Ephémère, ua aventura e qui a trenta ans o quasi. [5]
Espòrt[modificar | modificar la font]
Equipaments : dus lacs : dambe activitats de vela suu prumèr e de pesca sus l'aute, una piscina municipala, draubida l'estiu.
Embessonatges[modificar | modificar la font]
- Carballo (Espanha), véser tanben Carballo (es)
- Motta di Livenza (Italia), véser tanben Motta di Livenza (it)
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Base de donadas toponimicas de l'Institut d'Estudis Occitanas: L'Isla de Baish
- ↑ [1]
- ↑ [2]
- ↑ [3]
- ↑ Efemèra/Ephémère


text:
Aué comence eth darrèr plen deth Parlament de Catalonha d'aguest cors politic, un plen qu'ei mès que probable sigue eth darrèr d'aguesta legislatura, e eth projècte de lei der aranés non ei ena orde deth dia, per tant, non serà aprovat.
Pensi que ja'c è dit en bèra auta ocasion, mès deishatz que me repetisca s'ei eth cas. Sò indignada. Non me ven tath cap ua auta paraula. An estat dus ans longui de trabalh e negociacion, e es qu'auetz seguit eth procès sabetz qu'a estat plen de trebucs e polemiques, mès auíem artenhut un tèxte frut der acòrd entre es fòrces politiques que, ath delà, asseguraue qu'era nòsta lengua, er aranés, er occitan dera Val d'Aran, aurie un marc legau realista e qu'auie de permeter-li era superviuença e era diginificacion. Totun, eth Partit Popular, en tot seguir era sua crotzada en contra de tot e de toti, en tot sajar de pinta'c tot d'un color gris uniforme e centralista, un viatge publicada era senténcia deth TC sus er Estatut, a portat eth projècte de lei ath Conselh de Garanties Estatutàries, hèt qu'a retardat eth procès parlamentari enquiath punt de qu'eth dictamèn d'aguest ens non a estat prèst a temps.
Ara fin, donc arren. Era neuròsi dera dreta mès barrada (era madeisha dreta qu'a governat en cap lòc dera Val d'Aran damb CDA) amassa damb era "particular e interessada" vision deth mon d'aqueri que poderíen auer ajudat a qu'açò non arribèsse e non ac an hèt, ath contrari, mos a portat aquiu a on èm, a permetut donc qu'aguesta lei non s'apròve en aguest cors politic e que, de forma lèu segura, non s'apròve en aguesta legislatura. E ena pròplèu legislatura....


text:
Périgueux : nouvelles têtes à l’école occitane
L’équipe de la calandreta Pergosina a été renouvelée. Rencontre pour Rubrica en òc
Mathieu Pragout et Charlotte Delage, respectivement directeur et enseignante à la calandreta Pergosina de Périgueux, font partie de la nouvelle équipe de six personnes mise en place en septembre.
Ils nous dévoilent leurs parcours et leurs projets : « Ai 42 ans, sei nascut a Perigüers, ço-ditz Mateu, mai ai viscut 12 ans a l’isla de La Reunion. Fagui daus estudis d’arquitectura a Montpelhier, entau comenci ma vita professionala coma arquitecta. En mesme temps me sei interessat a la musica de carnaval en lengadocian, en provençau. Chante e juegue de la gralha, una mena de autbois catalan, de la contrabassa e de la trompeta. Apres quauquas annadas, ai vougut chanjar de mestier, que per io era vengut tròp administratiu, laidonc ai seguit una formacion per esser regent de calandreta a Besiers, puei sei devengut regent a Montpelhier. L’enveja de tornar au pais me prenguet, ço que fagui a la darriera rentrada, per venir far lo regent e lo director a la calandreta Pergosina. »
Nouveau départ
Et pour Charlotte ? « Sei nascuda a Perigüers, ai 29 ans, ai una licencia de letras modernas e ai seguit la formacion de l’IUFM a Perigüers. Ai trabalhat coma AVS au collegi, coma professor au liceu e aura sei en charja de la mairala, 12 goiassons. Aime plan l’ambiant e la pedagogia Freinet de l’escòla. »
Charlotte est tout de suite entrée dans le bain et Mathieu avoue avoir eu fort à faire pour réussir ce qu’il faut bien qualifier de nouveau départ : « A la rentrada, la situacion era fòrça complicada. Tota l’equipa pedagogica era novela manca una animatriça. Sem 6 personas en tot, per 28 mainatges de la mairala au CM2 : 3 regents, una Atsem, una animatriça periescolaria e una ajuda. Mai los parents, de segur, dins lo bureu associatiu plan motivats e positius. Julien Ganiayre, pair de 2 eslevas es co-president e nos sem plan ajudats per Joan Ganhaire qu’es mon tutor. I a vertadierament un noveu vam. Sem en tren de trabalhar un project sur la festa occitana, subretot lo Carnaval, los parents tenen un estand au merchat de Nadau, Micheu Chapduelh vai venir divendres 18 per contar de las istòrias aus goiassons… Nos sentem sostenguts. E quò me fai plaser d’esser tornat au pais », dit en conclusion Mathieu Pragout.
Pour en savoir plus : occitan.blogs.sudouest.fr.
Toponymie, radio et dédicaces
Soirée toponymie à Agonac. Jean-Louis Lévêque, président de Novelum IEO Périgord, présentera mercredi 16 décembre, à 20 heures à la salle des fêtes d’Agonac, la restitution de l’étude des noms de lieux de villages qu’il a réalisée à la demande de la mairie. L’entrée est libre et gratuite. Après Marsac, Chancelade, Antonne-et-Trigonant, Champcevinel, La Chapelle-Gonaguet, Agonac est la sixième commune de l’agglomération périgourdine à permettre à ses habitants de connaître les origines des noms de lieux de la commune.
Les rues de Bergerac par Jean-Claude Dugros. Rue Saint-James : Jacques (Jaume, Jame, Jaime en occitan), déjà martyr, en subit un second, toponymique, cette fois. La graphie fantaisiste James à Bergerac en est un bon exemple (saint Jeammes en 1430, saint Jasme en 1448). Il s’agit du nom de baptême occitan « Jacme » (de l’hébreu Jacob, latinisé en Jacobus, puis Jacomus), qui a donné de nombreuses variantes Jame, James, Jamme, Jammes, les diminutifs Jamet, Jammet, Jamin, Jamot, Jammot, et bien d’autres.
« Meitat-chen, meitat-pòrc ». Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo tema de l’emission de diumenc 20 de decembre a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera los contes de Nadau e la legida d’un conte de Roland Berland dich per l’autor se-mesme, seguit d’un omenatge a quel fin contaire que dispareguet i a pas gaire.
Trois auteurs dédicacent à Trélissac. Samedi 19 décembre à partir de 15 heures, l’espace culturel Leclerc à Trélissac recevra les écrivains occitans Micheu Chapduelh, Joan Ganhaire et Jan-Peire Reidi, pour une séance de dédicaces de leurs œuvres. Une occasion rare de rencontrer et de « platusser » au même endroit avec trois des grands auteurs occitans périgourdins actuels.


text:
Mond islamic
La civilizacion islamica, mond islamic o mond musulman designa la zona geografica cobèrta par l'espandiment musulman.
La civilizacion islamica s'identifica a la civilizacion aràbia del periòde dich arabi classic (fins la casuda del Califat de Bagdad en tèrmes de datacion). D'efèit, fins a aquela epòca, la confusion amb le mond arabomusulman es totala.
Cal distriar la religion islam pròprament dicha de la civilizacion islamica. D'efèit, los pòbles vivent dins aquel espaci geografic son pas totes musulmans.
Aquel article tracta pas del aspèctes religioses, mas culturals ligats a la civilizacion concernida dins la datacion çò dicha.
Somari
Espandiement geografic[modificar | modificar la font]
Dos tipes de espandiment cultural opèran, son.
- Arabizacion culturala:
La conquèsta musulmana mèna a aquel espandiment geografic principal.
Territòri : dempuèi Al Andalús e l'Ifriqiya à l'oèst, fins a Índia a l'èst, e abitat per de populacions de cultura islamica.
L'islam nasquèt en Arabia en 622 mercé e l'egira, a la seguida de la revelacion facha a Maomet. Los Arabis profitèron de la flaquesa dels empèris vesins (empèris bizantin e sassanida). Lo fulgurent espandiment militar, e la flaqua rebutada dels conquerents arabis pels autoctòns, s'expliquèron en mai d'una cavalariá leugièra nombrosa e ordonada, una preséncia pauc constrenhenta e subretot de bons comportaments dels soldats arabis. La volontat d'espandir l'islam (Djihad = "esfòrç dins la fe", es a dire la volontat de propagar la novèla fe en un Dieu unic, se traduch per un espandiment rapid avent induch a espandir un contraròtle sul comerci mondial.
Los primièrs arrèsts d'aquelas conquèstas arribèron al sègle VIII, que se pòt considerar coma l'apogèu de l'empèri arabomusulman: batalhas de Constantinòple (718), de Peitieus (732) e de Talas (751). L'unitat d'aquel vast ensems territorial se desfach amb las querèlas dinasticas, politicas[1] e religioses (661 : naissença del chiisme).
- Islamisacion religiosa:
Autre zona d'espandiment: aquela de l'islamizacion. Apond de païses del Monde a la precedenta.
Aquela zona es mai vasta, e comprend de partidas de l'Africa Negra, las còstas de la Bana d'Africa, l'Indonesia e las Filipinas que las populacions dintrèron en contacte amb la religion dels negociants venguts far comèrci de produches escasses.
- Païses de majoritat musulmana:
Istoric[modificar | modificar la font]
La religion musulmana apareis al sègle VII de l’edat cristianitat. Dins una centana d’ans, se difusèt aviadament a l’ensems du bassin mediterranèu mejans d'arabis que conqueriguèron l’Africa del Nòrd poblada de loga data pels Berbèrs ; s'espandiguèron a la peninsula iberica dirigida per de pòbles germanics; los Arabis intègron tanben l’Asia Occidentala e desfaguèron los Bizantins e los Persans sassanidas. Aquelas regions son doncas divèrsas per lor pòblament e coneissavan ja l’esclavatge e la tracha dels Africains dempuèi l'Antiquitat. Son en partida unificadas per la cultura arabomusulmana, que los fondaments son religioses e urbans; utilizan l’arabi e le dinar dins las transaccions comercialas. La Mèca en Arabia es la vila santa cap ont los musulmans van de pelegrinatge.
Aprèp la casuda de la dinastia des Omeiadas (750), lo monde musulman s'escampilha en entitats politicas (califats, emirats, sultanats) sovent rivalas.
Al sègle XI, l’irrupcion dels Turcs venguts d’Asia centrala cambia la geografia de l'Orient Mejan e de l’Africa del nòrd, avec l’instauracion de l’Empèri Otoman (1299-1922).
Govèrn[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Es fondada sul comerci e la recerca tecnologica. Los mercants avián los metodes seguents:
- lors deslaçaments gropats lors permetavan d'èsser raubats mens aisidament ;
- Transportavan gaire d'argent liquid amb eles mejans als chècs ;
- Desvelopavan lo comèrci maritim amb la creacion de companhias maritimas ;
- Avián una monada engatjada sur l'aur que mesuravan en carats ;
- Bastiguèron en plaça un malhum de magasins nomenats Caravanserralh.
Cultura[modificar | modificar la font]
Art[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
L'arquitectura islamica es un eritatge de l'empèri Persan qu'èra l'una de las civilizacions mai desvelopada
Sciences et philosophie[modificar | modificar la font]
Educacion[modificar | modificar la font]
Drech[modificar | modificar la font]
Societat[modificar | modificar la font]
La civilizacion arabomusulmana repausa sus un malhum de vilas e d’oasis de foncions de negòci desvolopadas que lo còr es lo mercat (sok, bazar). Aquelas ciutats son ligadas entre elas per un sistèma de rotas que traversavan de regions miègaridas o deserticas. Aquela pistas son percorridas per de carregs que constisson lo trafic caravanièr.
Religion[modificar | modificar la font]
Cal distriar la religion islam d'esperela de la civilizacion Islam. En efècte, los pòbles vivent dins l'espacia plaçat jos l'obediénça dels califs son pas totes musulmans.
Confrairiás religiosas[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ remplaçament de las Omeiadas per las Abbassidas en 750.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]
- Expression en arabi: Dar al-Islam. Sembla que l'emplec d'aquela expression convenga pas per designar la civilizacion islamica, mas puslèu a l'ensems des personas dins l'espaci geografic, çò que se rapòrta a la cretientat al respècte a l'autre monoteïsme.
- Lista dels Païses amb de populacion musulmana
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr) africa del nòrd
- (fr) Revista dels monds musulmans e de la Mediterranèa
- (fr) fleurislam.net
- (fr) bostani.com
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Conéisser la Civilizacion Aràbia:
- (fr)Juan Vernet. Ce que la culture doit aux Arabes d'Espagne. Éd. Sindbad.Paris 1985.
- (fr)Claudio Sánchez-Albornoz. L'Espagne musulmane. Éd. OPU/Publisud. 1985
- Roger Garaudy.
- (fr)L'Islam vivant. Éd. La Maison des Livres. Alger 1986.
- (fr)Pour un dialogue des civilisations. Éd. Denoel,1979.
- (fr)L'Islam habite notre avenir. Éd. Desclée de Brouwer,1981.
- (fr)Promesse d'Islam. Essai. Éd. du Seuil.1981.
- (fr)Appel aux vivants. Éd. du Seuil. 1979
- (fr)Biographie du XXème siècle. Le testament philosophique de Roger Garaudy. Présentation du Père Chenu. Éd. Tougui. 1985.
- (fr)Henry Corbin. Histoire de la philosophie islamique. Éd. Gallimard. Coll. Folio.1986
- (fr)Frithjof Schuon. Comprendre l'Islam. Éd du Seuil.1976.
- (fr)Roger Du Pasquier. Découverte de l'Islam. Éd. des trois continents.1984.
- (fr)Jacques Berque. Les arabes d'hier à demain. Éd. du Seuil.1969.
- (fr)Buresi, Pascal, Géo-histoire de l'islam, Paris, Belin, Sup-Histoire, 2005, 355 p.


text:
Rasés
Rasés es un parçan d'Occitània[1] situat en Lengadòc.
Sa vila principala es Limós.
Se situa dins lo departament francés d'Aude. Rasés foguèt lo nom d'un ancian comtat de l'Edat Mejana, que fasia partida de la provincia de Septimania o Gotia. S'estenia dins tot l'oèst per lo comtat de Foisdel (departament actual d'Aude fins al comtat de Carcassona), mentre qu'èra limitat a l'est pel pais de Termes, e s'acabava al sud dins una partida del departament actual dels Pirenèus Orientals (Conflent). Ara, lo territòri d'aquel ancian comtat se limita al canton d'Alanha e a qualques comunas prèp de Limós.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Segon la classificacion de Frederic Zégierman.


text:
1545
Aquesta pagina concernís l'an 1545 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Fòrça afeblida a l'eissida dau conflicte còntra lo Sultanat d'Adel, Etiopia deguèt faciar lei premiereis invasions oròmo còntra lo sud de l'Empèri, especialament Fatajar e Dauaro. Aqueu premier conflicte entre Etiopians e Oròmos s'acabèt solament en 1547.
America[modificar | modificar la font]
Civilizacion maia[modificar | modificar la font]
Perseguida e fin de la guèrra acomençada en 1540 entre Espanha, sostenguda per unei pòbles maias, e lei ciutats-estats maias desirosas de demorar independentas. D'efècte, après sei reviradas de 1543-1544, leis Espanhòus organizèron una campanha fòrça violenta còntra lei vilas d'Uaymil e de Chactemal qu'èran lo centre de la resisténcia maia e que deguèron se sometre. A la fin de l'annada, totei lei ciutats maias dau nòrd de Yucatan èran siá aliadas siá somesas ais Espanhòus marcant una etapa importanta de la conquista de la region. Pasmens, aquela conquista èra encara provisòria e una insureccion importanta acomencèt tre la fin de 1546. De mai, lei ciutats fòrça isoladas dau sud de la peninsula demorèron independentas fins a la fin dau sègle XVII (Tayasal fins a 1697).
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Mogòl[modificar | modificar la font]
Mòrt de Sher Khan que foguèt remplaçat per son fiu Islam Shah.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Botanica[modificar | modificar la font]
Dins la vila italiana de Pàdoa, inauguracion dau premier jardin botanic.
Matematicas[modificar | modificar la font]
Publicacion d’Ars Magna dau matematician italian Girolamo Cardano (1501-1576). Aquela obratge i desvolopèt per lo premier còp de solucions a d'equacions de tresen e de quatren gras.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 11 de genièr - Guidobaldo del Monte, matematician e astronòm italian (m. 1607)
- Yi Sun-sin, amirau corean.
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 7 de julhet - Pernette du Guillet, poetessa tanhenta (n. c. 1520)
- Christoff Rudolff, matematician alemand.


text:
Villers-sur-Mer
Villers-sur-Mer es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat sus la còsta de la Mange dintre Deauville e Houlgate.
Es la municipalitat la mai al nòrd de la França traversada pel meridià de Greenwich. Una marca bleue al sòl sus la passejada #que llom la mar, entre lo centri-vila e l'èst de la vila, dona la posicion d'aquel meridià.
Villers-Sus-Mar a situat a aperaquí 45 km de Can, 70 km del Havre, 100 km de Roan, 200 km de París.
La commune est située sur la côte de la Manche entre Deauville et Houlgate.
Elle est la commune la plus au nord de la France traversée par le méridien de Greenwich. Une marque bleue au sol sur la promenade qui longe la mer, entre le centre-ville et l'est de la ville, donne la position de ce méridien.
Villers-sur-Mer est situé à environ 45 km de Caen, 70 km du Havre, 100 km de Rouen, 200 km de Paris.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Sembla #que Villers-sus-Mar (alavetz trucada Villers) presentava mai lèu l'aspècte, al començament de la Modèl:S-, d'una aglomeracion de caserius[1]. Se podiá aital verificar sul cadastre lo castèl amb lo sieu solar e, parsemées, de divèrsas granjas. La mapa de Cassini en datant de la Modèl:S-, fach n'efièch aparéisser/aparéisser una glèisa, doas granjas (la Motte e la Fontaine) e lo castèl[2].
La station balnéaire de Villers-sus-Mar i auriá #èsser creada l'an 1856 après aquela de Trouville (1825), Beuzeval (1849-1850), Cabourg (1853), Houlgate (1854), Deauville en avent pas #èsser creada #qu'en 1859. Lo endroit i auriá #èsser apreciat en los ans 1840 per cèrts artistas (Paul Huet, Constant Troyon, Alphonse Karr). La station a fondat per Félix Pigeory, architecte a París, créateur e rédacteur de la Revista de las Bères arts e per Pierre-Michel-François Chevalier dicha Pitre-Chevalier, en succedint a la direccion del periodic Lo Figaro a Alphonse Karr #que la auriá doncas iniciat als encants de Villers-sus-Mar.
La station se seriá en principi desvolopat cap al sector dels falaises dichas Vacas #negre #qu'ofrís a las fes los avantatjas de la mar e de la campanha (Villers a l'èst i aviá marcat per terrens marécageux). A la fin dels ans 1850, la station possedissiá una cinquantena de bastiments e un casino (en principi en bòsc pilòtes dessús de contunh en portar cara a la mar). Dintratz 1870 e 1900, la station se desvolòpa, sens dobte mercés a l'arribada del tren l'an 1882, amb l'installacion d'un segond casino, lo bastiment de nombrosas villas dins lo quartièr istoric dels falaises de contunh cap als terrens marécageux de l'Èst #que se desvoloparàn principalament a l'entorn de 1900. En 1883, la station compòrta mai de 190 bastiments, l'otèl de vila en essent erigit l'an 1887. Villers-Sus-Mar es alavetz una station réputée familiale. Lo Villers-sus-Mar dels Villersois se desvolòpa ne lo centri egalament-vila e dins las carrièras mai marginalas a l'epòca (carrièras Fanneau, Sandret, Forin).
Ne la dintre-doas-guèrras, Villers-sus-Mar se desvolòpa totjorn cap a l'Èst. En los ans 1930, la station farà l'objècte d'un plànol de embellissement alavetz obligatòri pels stations balnéaires amb sustot lo bastiment d'un nòu disi l'an 1934 e d'un nòu quartièr (carrièra del mètge Sicard entre lo redond-ponch dels tennis e lo redond-ponch del plen-aire).
Pendent la Segonda Guèrra mondiala, Villers-sus-Mar i aurà ocupat per l'armada alemanda aital coma en testifica la preséncia de divèrsas blockhaus sul territòri de la comuna (quartièr dels falaises e de l'actual Villers 2000). Villers-Sus-Mar i aguèt liberat lo 22 d'agost de 1944 per la brigada bèlga del general Jean-Baptiste Piron.
A partir d'ans 1950, los nòus quartièrs de l'Èst se desvoloparàn, après la recessió #qu'a seguit la fin de la segonda guèrra mondiala e lo començament de #çò que se truca los Trenta Glorioses.
A partir d'ans 1970, Villers-sus-Mar accentua lo desvolopament del torisme amb la creacion de Villers 2000 e lo sieu nòu disi (suls ancians terrens marécageux e las ancianes montilhas de sable) e lo bastiment de nombrós lotissements (cap al quartièr de l'estacion e lo castèl de San Carlo). Aquel desvolopament contunha encara uèi mai ne nautor cap a la rota de Dives.
Il semble que Villers-sur-Mer (alors appelée Villers) présentait plutôt l'aspect, au début du Modèl:S-, d'une agglomération de hameaux[3]. On pouvait ainsi constater sur le cadastre le château avec son manoir et, parsemées, diverses fermes. La carte de Cassini datant du Modèl:S-, fait en effet apparaître une église, deux fermes (la Motte et la Fontaine) et le château[4].
La station balnéaire de Villers-sur-Mer aurait été créée en 1856 après celle de Trouville (1825), Beuzeval (1849-1850), Cabourg (1853), Houlgate (1854), Deauville n'ayant été créée qu'en 1859. L'endroit aurait été apprécié dans les années 1840 par certains artistes (Paul Huet, Constant Troyon, Alphonse Karr). La station est fondée par Félix Pigeory, architecte à Paris, créateur et rédacteur de la Revue des Beaux-Arts et par Pierre-Michel-François Chevalier dit Pitre-Chevalier, succédant à la direction du journal Le Figaro à Alphonse Karr qui l'aurait donc initié aux charmes de Villers-sur-Mer.
La station se serait d'abord développée vers le secteur des falaises dites des Vaches noires qui offre à la fois les avantages de la mer et de la campagne (Villers à l'est était marquée par des terrains marécageux). À la fin des années 1850, la station possédait une cinquantaine de constructions et un casino (d'abord en bois sur pilotis puis en dur face à la mer). Entre 1870 et 1900, la station se développe, sans doute grâce à l'arrivée du train en 1882, avec l'installation d'un second casino, la construction de nombreuses villas dans le quartier historique des falaises puis vers les terrains marécageux de l'Est qui se développeront principalement autour de 1900. En 1883, la station comporte plus de 190 constructions, l'hôtel de ville étant érigé en 1887. Villers-sur-Mer est alors une station réputée familiale. Le Villers-sur-Mer des Villersois se développe également dans le centre-ville et dans les rues plus marginales à l'époque (rues Fanneau, Sandret, Forin).
Dans l'entre-deux-guerres, Villers-sur-Mer se développe toujours vers l'Est. Dans les années 1930, la station fera l'objet d'un plan d'embellissement alors obligatoire pour les stations balnéaires avec notamment la construction d'une nouvelle digue en 1934 et d'un nouveau quartier (rue du docteur Sicard entre le rond-point des tennis et le rond-point du plein-air).
Pendant la Seconde Guerre mondiale, Villers-sur-Mer sera occupé par l'armée allemande ainsi qu'en atteste la présence de plusieurs blockhaus sur le territoire de la commune (quartier des falaises et de l'actuel Villers 2000). Villers-sur-Mer fut libérée le 22 août 1944 par la brigade belge du général Jean-Baptiste Piron.
À partir des années 1950, les nouveaux quartiers de l'Est se développeront, après la récession qui a suivi la fin de la seconde guerre mondiale et le début de ce que l'on appelle les Trente Glorieuses.
À partir des années 1970, Villers-sur-Mer accentue le développement du tourisme avec la création de Villers 2000 et sa nouvelle digue (sur les anciens terrains marécageux et les anciennes dunes de sable) et la construction de nombreux lotissements (vers le quartier de la gare et le château de San Carlo). Ce développement continue encore aujourd'hui plus en hauteur vers la route de Dives.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Los desvolopaments #que seguisson son issus essencialament de l'excellent trabalh de Carmen Popescu, architecte del patrimòni, #que la nòta de trabalh n'a #èsser publicada en lo numèro 91 d'abril 2005 de La carta de Villers. Una presentacion detalhada figura egalament sul Luòc internet de la municipalitat de Villers-sus-Mar
- ↑ Veire la Mapa de Cassini sul luòc de Lo Ecole dels anautits estudis en sciéncias socialas
- ↑ Les développements qui suivent sont issus essentiellement de l'excellent travail de Carmen Popescu, architecte du patrimoine, dont la note de travail a été publiée dans le numéro 91 d'avril 2005 de La lettre de Villers. Une présentation détaillée figure également sur le site internet de la commune de Villers-sur-Mer
- ↑ Voir la Carte de Cassini sur le site de l'Ecole des hautes études en sciences sociales


text:
Chordata
Animal amb un axe gelarièr (còrda) esquinièr. Los vertebrats son de cordats.
Los cordats son un grop de metazoaris bilaterals deuterostomats caracterizats per la preséncia d'una còrda dorsala, almens en una fasa de sa vida.
Lista de las classas[modificar | modificar la font]
Demest los cordats, se tròba :
- Urocordats o tunicièrs
- Cefalocordats (Amphioxus)
- Vertebrats
En classificacion classica, los cordats se compausan de :
- sosembrancament Tunicata Lamarck, 1816 -- Tunicièrs
- classa Appendicularia -- Tunicièrs pelagics
- classa Ascidiacea -- Ascidias
- classa Thaliacea -- Tunicièrs pelagics
- sosembrancament Cephalochordata
- sosembrancament Vertebrata
- superclassa Agnatha
- classa Cephalaspidomorphi (lampresa)
- classa Myxini (mixina)
- classa Pteraspidomorphi (animals fossils)
- infraembrancament Gnatostomat
- classa Chondrichthyes -- Peis cartilaginós
- superclassa Osteichthyes -- Peis d'esqueleta ossosa
- classa Actinopterygii -- Peis de las nadarèlas raionadas
- classa Sarcopterygii
- superclassa Tetrapoda -- Tetrapòdes
- superclassa Agnatha
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia Fauna Europaea : Chordata (en)
- Referéncia ITIS : TSN 158852 Chordata (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Chordata (en)
- Referéncia NCBI : Chordata (en)
- Referéncia uBIO : Chordata (en)
- Plan d'organizacion dels cordats (fr)


text:
04
Feb
Rescontres occitans : plaça als autors
Del : 04 febrièr 2016 18:30
Al : 04 febrièr 2016 20:30
Luòc : 1 Boulevard Bertrand Duguesclin, 34500 Béziers, France
Airal lingüistic : Lengadòc
Eveniments pròches
#Colloque : « Jules Ronjat (1864-1925) un linguiste européen précurseur » #Dictada occitana de Cecenon d'Òrb #Forum obèrt TOTEMIC
i
Venètz cabussar dins lo còr de las Pichòtas istòrias de Pesenàs en Lengadòc de Christian Barréda, dels Chants d'automne, e de L'abîme de Christian Jougla. La serada s'accabarà amb un intermèdi musical de lor amic Gérard Franco, qu'interpretarà son famós Tambornet e maites títols.


text:
Peresós
Lo peresós o ai es lo nom vernacular balhat a d'unes mamifèrs d'America tropicala que fan partida del superòrdre Xenarthra.
Deu son nom al lent anar de sos movements e a sa capacitat de dormir d'oradas, lo cap en bas. S'arrapa solidament a las brancas gràcias a sas arpas longassas, de 8 a 12 cm.
Es vegetarian, mastega amb sas 18 dents de fuèlhas duras e de mal digerir. Aquela noiridura l'obliga a aver una digestion fòrça lenta. En mai d'aquò es pauc calorica e l'obliga a estalviar totes sos movements : avança de mens de 4,5 metres per minuta dins los arbres.
Davala dels arbres solament un còp per setmana, per anar daissar sos excrements al sòl. Aquí es una preda aisida per lo jaguar, son principal predator.
Lo peresós ten una pelissa d'un brun verdós que li permet de s'escondre dins lo fuelhum. Deu aquesta color a de mossas microscopicas que li cobrisson lo còrs.


text:
Epistemologia
L'epistemologia es una branca de la filosofia qu'examina la natura de la coneissença e intenta determinar fins a ont pòt arribar la comprension umana. Los subjèctes centrals incluson coma la coneissença es derivada e coma se deu validar e provar.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) Epistemologia L'análisis de la teoria de la natura, de las originas, e dels limits de la coneissença de l'Enciclopedia Catolica. Una resenha istorica remonta la contribucion de grèc ancian, de crestian, e de filosòfs modèrnes a l'epistemologia.


text:
Lionel Terray
Lionel Terray (Grenòble, 25 de julhet de 1921 - Massís de Vercòrs, 19 de setembre de 1965) foguèt un alpinista francés fòrça conegut tanben per èsser l'autor d'un libre classic de montanha: Los conquistaires de l'inutil.
Nasquèt lo 25 de julhet de 1921 a Grenòble, fòrça près dels Alps e dempuèi fòrça jove èra afogat de montanha e d'esquí. A vint ans partiguèt demorar a Chamonix, atrach coma tant d'autras pel massís del Mont Blanc.
Amb lo començament de la Segonda Guèrra Mondiala foguèt mobilizat. Es en aquel temps que dintrèt en contacte amb Gaston Rébuffat, un autre apassionat de la montanha. Prenguèt part a d'accions de guèrra, integrat dins un escadron d'esquiaires.
A comptar de la fin de la guèrra se consacrèt gaireben entièrament a la montanha, coma instructor, guida e esquiaire professional, causa que lo menarà a ganhar divèrses campionats, tant en França coma en Canadà, ont visquèt de cortas sasons. Per de rasons de subsisténcia trabalhèt tanben dins l'agricultura, dins la siá proprietat, a Les Houches, près de Chamonix.
Companh de Louis Lachenal realizarà amb el qualques pujadas d'extrèma dificultat pels Alps (en versant nòrd de las Grandes Jorases, d'Eiger ....)
En 1950, amb son amic Lachenal, dins una expedicion dirigida per Maurice Herzog, atenhon lo primièr pic de mai de uèch mila mètres de l'istòria de l'alpinisme: Annapurna. Malgrat qu'el meteis arribèt pas a dralhar la cresta, la siá accion foguèt determinanta dins lo succès de l'expedicion.
Entre 1952 e 1962 participèt a nombrosas expedicions de nauta dificultat: Mont Fitz Roy, Nevado Chararju, Taullijaru, Aconcagua, als Andes; e Jannu e Makalu dins Imalaia.


text:
Pterygota
Dins la classificacion de Bey-Bienko, los pterigòts (Pterygota) son una sosclassa d'insèctes (en oposicion als apterigòts).
Se caracterizan per :
- dos parelhs d'alas sul segond e tresen segment toracic. Aquestas alas pòdon desaparéisser (un parelh pels diptèrs e los dos pels ectoparasits coma los pesolhs, piuses... Los insèctes pterigòts son normalament alats a l'estat adulte quitament se certans representants son venguts segondàriament aptèrs (sens alas), aprèp aver agut d'ancèstres alats.
- de metamorfòsis al cors de lor desvolopament. S'obsèrva pas jamai de muda posteriora a l'aparicion de la maturitat sexuala.
La classificacion dels insèctes pterigòts se fonda sus l'estructura de la nervacion alària e la forma de las alas al repaus. S'identifica doas seccions principalas de superòrdres:
- los paleoptèrs
- los neoptèrs
Los pterigòts se repartisson en un total de 36 òrdres dont 8 son fossils. Los 28 òrdres actualament representats son formats d'insèctes normalament alats, quitament se un certan nombre d'entre eles an perdut lors alas al cors de l'evolucion.
Segon lo tipe de formacion de las alas e lo gra de metamorfòsi, los pterigòts se pòdon devesir en doas categorias :
- los exopterigòts,
- los endopterigòts.
En regard de las metamorfòsis, los pterigòts alats tanben se pòdon classar en doas categorias plan distintas :
- los olometabòls,
- los eterometabòls, eles-meteisses sosdevesits en paurometabòls e en emimetabòls.


text:
Koenigsmacker
Koenigsmacker es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Es a Kœnigsmacker que la Canner confluissi amb la Moselle.
C'est à Kœnigsmacker que la Canner conflue avec la Moselle.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Fief Dels senhors de Distroff Luxemborg
- A partir de 1222 fins en 1789, dépendit del abbaye Sant-Mathias de Trèves.
- En 1490, Kœnigsmacker èra camina de estaut (justícia) dintre Mètz e Trèves.
- Ligat a la França après 1662.
- La municipalitat de Metrich i aguèt ligat a Kœnigsmacker en 1810.
- Fief des seigneurs de Distroff Luxembourg
- À partir de 1222 jusqu'en 1789, dépendit de l'abbaye Saint-Mathias de Trèves.
- En 1490, Kœnigsmacker était marche d'estaut (justice) entre Metz et Trèves.
- Rattaché à la France après 1662.
- la commune de Metrich fut rattachée à Kœnigsmacker en 1810.


text:
Autour de la pierre - accueil
Autour de la pierre,tailleur de pierre Ventabren,tailleur de pierre Aix en Provence,tailleur de pierre Coudoux,tailleur de pierre Rognac,tailleur de pierre Salon de Provence ,monuments funéraires Aix en Provence,monuments funéraires Coudoux,monuments funéraires Salon de Provence,monuments funéraires Rognac,monuments funéraires Vitrolles,monuments funéraires Ventabren,Marbrerie Ventabren,Marbrerie Aix en Provence,Marbrerie tailleur de pierre Ventabren,tailleur de pierre Aix en Provence,tailleur de pierre Coudoux,tailleur de pierre Rognac,tailleur de pierre Salon de Provence ,monuments funéraires Aix en Provence,monuments funéraires Coudoux,monuments funéraires Salon de Provence,monuments funéraires Rognac,monuments funéraires Vitrolles,monuments funéraires Ventabren,Marbrerie Ventabren,Marbrerie Aix en Provence,Marbrerie Coudoux,Marbrerie Rognac,Marbrerie Vitrolles. tailleur de pierre Ventabren,tailleur de pierre Aix en Provence,tailleur de pierre Coudoux,tailleur de pierre Rognac,tailleur de pierre Salon de Provence ,monuments funéraires Aix en Provence,monuments funéraires Coudoux,monuments funéraires Salon de Provence,monuments funéraires Rognac,monuments funéraires Vitrolles,monuments funéraires Ventabren,Marbrerie Ventabren,Marbrerie Aix en Provence,Marbrerie Coudoux,Marbrerie Rognac,Marbrerie Vitrolles.
Autour de la pierre,tailleur de pierre Ventabren,tailleur de pierre Aix en Provence,tailleur de pierre Coudoux,tailleur de pierre Rognac,tailleur de pierre Salon de Provence ,monuments funéraires Aix en Provence,monuments funéraires Coudoux,monuments funéraires Salon de Provence,monuments funéraires Rognac,monuments funéraires Vitrolles,monuments funéraires Ventabren,Marbrerie Ventabren,Marbrerie Aix en Provence,Marbrerie tailleur de pierre Ventabren,tailleur de pierre Aix en Provence,tailleur de pierre Coudoux,tailleur de pierre Rognac,tailleur de pierre Salon de Provence ,monuments funéraires Aix en Provence,monuments funéraires Coudoux,monuments funéraires Salon de Provence,monuments funéraires Rognac,monuments funéraires Vitrolles,monuments funéraires Ventabren,Marbrerie Ventabren,Marbrerie Aix en Provence,Marbrerie Coudoux,Marbrerie Rognac,Marbrerie Vitrolles. tailleur de pierre Ventabren,tailleur de pierre Aix en Provence,tailleur de pierre Coudoux,tailleur de pierre Rognac,tailleur de pierre Salon de Provence ,monuments funéraires Aix en Provence,monuments funéraires Coudoux,monuments funéraires Salon de Provence,monuments funéraires Rognac,monuments funéraires Vitrolles,monuments funéraires Ventabren,Marbrerie Ventabren,Marbrerie Aix en Provence,Marbrerie Coudoux,Marbrerie Rognac,Marbrerie Vitrolles.


text:
Jooble vous permet d'accéder en 1 clic à toutes les offres d'emploi en France.en savoir plus
Emploi Canton de La Suze-sur-Sarthe, Job Canton de La Suze-sur-Sarthe
Les offres d'emploi populaires en Canton de La Suze-sur-Sarthe
agent Canton de La Suze-sur-Sarthe
alternance Canton de La Suze-sur-Sarthe
assistante Canton de La Suze-sur-Sarthe
comptable Canton de La Suze-sur-Sarthe
infirmier Canton de La Suze-sur-Sarthe
administratif Canton de La Suze-sur-Sarthe
agricole Canton de La Suze-sur-Sarthe
aide Canton de La Suze-sur-Sarthe
aide domicile Canton de La Suze-sur-Sarthe
aide menagere Canton de La Suze-sur-Sarthe
aide soignante Canton de La Suze-sur-Sarthe
animateur Canton de La Suze-sur-Sarthe
assistant commercial Canton de La Suze-sur-Sarthe
auto Canton de La Suze-sur-Sarthe
automobile Canton de La Suze-sur-Sarthe
auxiliaire Canton de La Suze-sur-Sarthe
auxiliaire vie Canton de La Suze-sur-Sarthe
batiment Canton de La Suze-sur-Sarthe
bebe Canton de La Suze-sur-Sarthe
bois Canton de La Suze-sur-Sarthe
boucherie Canton de La Suze-sur-Sarthe
bts alternance Canton de La Suze-sur-Sarthe
cariste Canton de La Suze-sur-Sarthe
centre Canton de La Suze-sur-Sarthe
chargé Canton de La Suze-sur-Sarthe
chauffage Canton de La Suze-sur-Sarthe
chef Canton de La Suze-sur-Sarthe
chercher Canton de La Suze-sur-Sarthe
conducteur Canton de La Suze-sur-Sarthe
conducteur poids lourd Canton de La Suze-sur-Sarthe
conducteur spl Canton de La Suze-sur-Sarthe
conseil Canton de La Suze-sur-Sarthe
consultant Canton de La Suze-sur-Sarthe
contrat professionnalisation Canton de La Suze-sur-Sarthe
coordonnateur Canton de La Suze-sur-Sarthe
couture Canton de La Suze-sur-Sarthe
cuisine Canton de La Suze-sur-Sarthe
cuisinier Canton de La Suze-sur-Sarthe
debutant Canton de La Suze-sur-Sarthe
directeur Canton de La Suze-sur-Sarthe
domicile Canton de La Suze-sur-Sarthe
droit Canton de La Suze-sur-Sarthe
educateur Canton de La Suze-sur-Sarthe
enfants Canton de La Suze-sur-Sarthe
étudiant Canton de La Suze-sur-Sarthe
evenementielle Canton de La Suze-sur-Sarthe
femme Canton de La Suze-sur-Sarthe
fiscaliste Canton de La Suze-sur-Sarthe
garde Canton de La Suze-sur-Sarthe
garde d'enfant Canton de La Suze-sur-Sarthe
général Canton de La Suze-sur-Sarthe
gestion Canton de La Suze-sur-Sarthe
immobilier Canton de La Suze-sur-Sarthe
ingénieur Canton de La Suze-sur-Sarthe
IT manager Canton de La Suze-sur-Sarthe
loire Canton de La Suze-sur-Sarthe
maintenance Canton de La Suze-sur-Sarthe
maison Canton de La Suze-sur-Sarthe
manutentionnaire Canton de La Suze-sur-Sarthe
maternelle Canton de La Suze-sur-Sarthe
mecanicien Canton de La Suze-sur-Sarthe
médecin Canton de La Suze-sur-Sarthe
ménage Canton de La Suze-sur-Sarthe
menagere Canton de La Suze-sur-Sarthe
menuisier Canton de La Suze-sur-Sarthe
monteur Canton de La Suze-sur-Sarthe
nounou Canton de La Suze-sur-Sarthe
nuit Canton de La Suze-sur-Sarthe
paie Canton de La Suze-sur-Sarthe
partiel Canton de La Suze-sur-Sarthe
patisserie Canton de La Suze-sur-Sarthe
patissier Canton de La Suze-sur-Sarthe
pizzaiolo Canton de La Suze-sur-Sarthe
pl Canton de La Suze-sur-Sarthe
plombier Canton de La Suze-sur-Sarthe
poids lourd Canton de La Suze-sur-Sarthe
professionnalisation Canton de La Suze-sur-Sarthe
public Canton de La Suze-sur-Sarthe
rayon Canton de La Suze-sur-Sarthe
recherche Canton de La Suze-sur-Sarthe
recrute Canton de La Suze-sur-Sarthe
repassage Canton de La Suze-sur-Sarthe
responsable Canton de La Suze-sur-Sarthe
ressources humaines Canton de La Suze-sur-Sarthe
santé Canton de La Suze-sur-Sarthe
senior Canton de La Suze-sur-Sarthe
service Canton de La Suze-sur-Sarthe
site Canton de La Suze-sur-Sarthe
social Canton de La Suze-sur-Sarthe
soignants Canton de La Suze-sur-Sarthe
spl Canton de La Suze-sur-Sarthe
standardiste Canton de La Suze-sur-Sarthe
technicien Canton de La Suze-sur-Sarthe
technicien maintenance Canton de La Suze-sur-Sarthe
telephonie Canton de La Suze-sur-Sarthe
temps Canton de La Suze-sur-Sarthe
temps partiel Canton de La Suze-sur-Sarthe
transit Canton de La Suze-sur-Sarthe
travaux Canton de La Suze-sur-Sarthe
Recherche d'emploi par ville Canton de La Suze-sur-Sarthe
emploi La Suze-sur-Sarthe, 72210
emploi Roézé-sur-Sarthe, 72210
emploi Voivres-lès-le-Mans, 28320
emploi Étival-lès-le-Mans, 14340
emploi Fercé-sur-Sarthe, 71250


text:
En segre nòstre itinerari, sem passats per Ròchachouart, a l'oeste de la Nauta-Vinhana. Quo es una p'ita vila (jos-prefectura) plan polida, e interessanta a mai d'un aspecte.
Lo chasteu, d'en prumier, massa impausanta que senhoreja la comba d'en dejos. Dau segle 12 demòra una torn e lo pont-levadís (e plan bon estat ma fe, z'an degut tornar far i a gaire...), lo reste es dau 15, e io tròbe que 'quò fai un pauc chasteu escoces emb tots quilhs auseus negres e quelas fenestras...
L'interior dau chasteu aura acuelha la jos-prefectura e un museu d'art moderne. Au mens an 'gut la presencia d'esperit de pas nos botar lo drpeu frances a l'exterior dau chasteu, mas nonmas a l'interior...
Ai botat un gròs plan de la granda torn per vos montrar las perias emplejadas a sa construccion. Per çò que se la vila de Ròchachoart es coneguda (e mondialament, au mens per la comunautat scientifica), quo es mai que mai per çò que se tròba a pauc pres au centre de çò que fuguet lo crateri d'una de las mai grandas collisions emb una meteorita. Tombada i a 214 millions d'annada (òc-es, quo es pas recent-recent, lo crateri se vei pas gaire uei...) a pregondament modifiat la geografia dau grand Sud-Oest en generau e dau terrenh Lemosin en particular. L'existencia de 'quela meteorita fuguet facha tardierament, dins las annadas 60, avant tot lo monde pensava que lo relieu dau canton era degut a la presencia d'un volcan un pauc eslunhat daus autres...
La meteorita en se a pas menat una peira diferenta, la tustada la faguet completament dispareisser, mas la fusion de las peiras existentas creet una novela ròcha, especifica a l'endrech, longtemps expleitadas coma "ròcha volcanica" ; e, vertat, l'i sembla, es leugiera, un pauc porosa mas pas tròp, aisada de talhar. A un moment, los nòbles de Lemòtges s'en fasian daus sarcofages, e las folhas arqueologicas montret que la ròcha avia tanben plan conservat los còrs...
Totas las vielhas maisons a benleu 50 kilometres a l'entorn son fachas totalament o en partida emb 'quelas ròchas.
Un pauc de toponimia : Apres çò qu'ai dich, podriam pensar que lo nom mesme de Ròchachoart ven de "Ròcha Chaduda", mas pas dau tot ! De tota faiçon, los lemosins saben bien que fau prononciar "Ròchoart"...


text:
---------------------------
« Ostau de Vila » se-ditz la votz deu tram. En frencès, segur. Sortissi de la rame per m’en anar de cap a l’ostau deu Danís. Ben tè, qu’es aqui, pitat au ràs de la linha, dab lo Renò. « Adishatz ! » Que’s botam en camin tà l’Ostau de Region. Que’n sabem pas tròp perque i anem, pr’amor qu’em pas hèra arrepresentatiu de l’Occitania. Que i aura sonque Mos e Dauna, seram coma peu dins la sopa. Qu’entram dens lo batiment moderne de veire e beton. « Bonjour, se-ditz la gojata de l’arcuelh, vous venez pour l’Amassada (prononciar lo "a", coma en castelhan...) ? C’est au deuxième étage.» Que prenem l’ascensor, e qu’arrivem dins ua sala harta de monde. Reinat Ricarèra ven nos tocar las mans. « Driiiiiiiing » Qu’es l’òra, coma au licèu, la campana apèra los gens a dintrar dens l’emicicla. Que pujam au mei naut, pr’amor qu’em sonque spectators, e non pas convidats. Que se sèitem sus cadièras. Que pensi au mon conselhèr regionau e a las dromidas qu’a hèit sus aquèras … Qu’espii la sala. Dab sonque quauquas excepcions, totas las cadièras son hartas. Aquò qu’es plan. En davant de jo, vesi quauques noms que’n me son pas desconeguts : Grosclaude, Viault, Salles-Lousteau… Lo Capdau de Region que se sèita a la tribuna. Que’s bota dens un long discor un chic demagogic, puish que balha lo micrò tà’u rector d’academia e au director de la DRAC. Puish, ven lo discor de Mos David Grosclaude, lo capdau de l’IEO nacionau. Un discor coma aqueth es un que hé diser « Que soi content d’ester aquí ! » Que parla de tot. Que ditz tot çò que los Occitans pensen. E que ditz tot aquò a la tribuna d’ua institucion republicana francèsa ! Que’n desbremba pas arren ! La volontat d’ester coneguts, d’aver medias, que sia television, radiò, pressa escrivuda, internet, la volontat d’aver reconeishança dins la vita publica, que sia dins las garas, dins las carrèras, dins los aeropòrts, suus drapèus de la region, que parla de la formacion, deu patrimòni, de la recerca. Vòlen que tots los Aquitans puishan diser « La mia region qu’es occitana tanben !»
Pauc a pauc, tot lo monde se presentan. De que ? Joan Ganhaire qu’es ací ? Lo Joan Ganhaire ! Lo quite qu’a escrivut Lo viatge aquitan ! Qu’es lo conselhèr generau deu canton de Brantòsme en Peirigòrd ! E ací, qu’es Sergí Jovaloyes, e ací, Eric Rei-Bèthvéder ! Mes, ont soi ? Me soi trompat, que dèu estar l’amassada deus escrivans gascons e lemosins !
Ensajatz de’m comprener : quitement se hasi de l’occitan desempuish cinc o sheis annadas, uèi qu’es lo mon purmèr dia d’occitanista ! E pensetz qu’un simple professor de francés a jà encontrat Jean d’Ormesson ? (Qu’ensaji de trobar un gran autor francés viu … :gratant: ) Pensetz qu’un joen que debuta dens la musica a jà encontrat Patrick Bruel ? (Tots los bons son mòrt o que ? ) Jo, que soi a quauquas cadièras lo Joan-Francés Tisnèr (Manufacturas Verbalas, Verd e Blu, Subert Albert) !
Ara, dab los quate o cinc mes de recul, que’m disi que n’aurei pas aimat estar a la plaça deus responsables francés pr’amor quan hasen ua amassada sus la cultura francèsa, qu’an a parlar dab los encargats de comunicacion de la SACEM, de l’academia francèsa, deus sindicats d’intermitents deu spectacle e patin e cofin, mes que’n parlan pas directament dab los que hasen la cultura. Ací, dens la cultura occitana, que deven discutir dab los que hasen la literatura, la musica, la dança, en un mòt, la vita occitana.
Un professor de francés, o un petit escrivan francés, lo mei que poden har, qu’es ua animacion dens un licèu o dens ua MJC, mes nos autes, occitanistas, dab ua grana volontat e força tribalh, podem cambiar las causas !


text:
ISO 4217
L’ISO 4217 (ICS 03.060 e 01.140.30) es una nòrma internacionala que definís de còdes de tres letras per las monedas del monde coma EUR per l'èuro, USD pel dolar american, JPY pel yen o encara BTN pel ngultrum botanés ; vejatz per aquò la lista completa dels còdes ISO 4217.
Aquò elimina las confusions d'identificacion causadas per d'unes noms de devisas coma dolar, franc o liura utilizats dins de pïses fòrt nombroses e qu'an de tausses de cambi fòrça diferents.
Aquela nòrma definís tanben las relacions entre l'unitat monetària màger e sas subdivisions.


text:
Tuatara
Los tuataras (genre Sphenodon) son reptils endemicos de las islas aledanhas en Nòva Zelanda, pertenecientes a la familha Sphenodontidae. Lo significat de lo sieu nom comun proven del maòri e vòl dire "esquina espinosa". A primièra vista (per convergéncia evolutiva) son sembladas a las iguanas, que, malgrat aiçò, son amb el pas emparentadas. Mesuran unes 70 cm de longitud e son insectivòrs e carnivòrs.
Las doas d'espècias actualas de tuataras e l'extinta coneguda an de parents fòrça prèps qu'existiguèron fa ja 200 milions d'ans, al parelh dels dinosaures. En aquestas epòcas abitavan lo supercontinente de Gondwana en s'avent distribuit, segontes sembla, dempuèi l'airal que correspond uèi en America del Sud en passant per l'Antartida fins a Austràlia. Al se separar d'Austràlia per deriva continental, Nòva Zelanda se convertiriá en l'unic reducte actual, motiu que se qualifica per el a aquestes animals coma de fossils viuentes.


text:
Marchais-en-Brie
Marchais-en-Brie es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Caminava-en-Brie #èsser una baronnie en levant de la distincion de Montmirail.
Luòc de la batalha de Montmirail-Caminava atenguda per Napoleon Ier lo Data|11|de
.
Marchais-en-Brie fut une baronnie relevant de la seigneurie de Montmirail.
Site de la bataille de Montmirail-Marchais remportée par Napoléon Ier le Lua error in Module:Data at line 198: attempt to call field 'erreur' (a nil value)..


text:
Plasença (Ribèra Baisha)
Plasença [1] (Plaisance en francés) qu'ei ua comuna francesa d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region de Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Bastida situada en Ribèra Baisha suus Arròs e l'anciana rota nacionala 646 entremiei Cortías e Riscla.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]
- Jean-Jacques de Laterrade
- Emile Pladner (°1906 - '1980), Campion deu Monde de boxe anglesa (lo 2 de març de 1929 au Velodròma d'ivern).


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Wittmund (462)
Liste des communes
Wittmund
Ville de Wittmund, localité de l'Allemagne de 20 000 habitants.
La mairie de Wittmund a une adresse e-mail et un site Internet.
Friedeburg
Ville de Friedeburg, localité de l'Allemagne de 10 000 habitants.
La mairie de Friedeburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Esens
Ville d'Esens, localité de l'Allemagne de 6 900 habitants.
La mairie d'Esens a une adresse e-mail et un site Internet.
Westerholt
Ville de Westerholt, localité de l'Allemagne de 2 300 habitants.
La mairie de Westerholt a une adresse e-mail et un site Internet.
Langeoog
Village de Langeoog, localité de l'Allemagne de 1 900 habitants.
La mairie de Langeoog a une adresse e-mail et un site Internet.
Holtgast
Village de Holtgast, localité de l'Allemagne de 1 800 habitants.
La mairie de Holtgast a une adresse e-mail et un site Internet.
Stedesdorf
Village de Stedesdorf, localité de l'Allemagne de 1 600 habitants.
La mairie de Stedesdorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Blomberg
Village de Blomberg, localité de l'Allemagne de 1 500 habitants.
La mairie de Blomberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Neuschoo
Village de Neuschoo, localité de l'Allemagne de 1 100 habitants.
La mairie de Neuschoo a une adresse e-mail et un site Internet.
Dunum
Village de Dunum, localité de l'Allemagne de 1 100 habitants.
La mairie de Dunum a une adresse e-mail et un site Internet.
Neuharlingersiel
Village de Neuharlingersiel, localité de l'Allemagne de 1 100 habitants.
La mairie de Neuharlingersiel a une adresse e-mail et un site Internet.
Ochtersum
Village d'Ochtersum, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie d'Ochtersum a une adresse e-mail et un site Internet.
Moorweg
Village de Moorweg, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie de Moorweg a une adresse e-mail et un site Internet.
Eversmeer
Village d'Eversmeer, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie d'Eversmeer a une adresse e-mail et un site Internet.
Spiekeroog
Village de Spiekeroog, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie de Spiekeroog a une adresse e-mail et un site Internet.
Nenndorf
Village de Nenndorf, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie de Nenndorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Werdum
Village de Werdum, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie de Werdum a une adresse e-mail et un site Internet.
Schweindorf
Village de Schweindorf, localité de l'Allemagne de -1 000 habitants.
La mairie de Schweindorf a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Cambon (Bascoat)
Cambo-les-Bains / Kanbo
Cambon (Kanbo en basco, Cambo-les-Bains en francés) qu'ei ua comuna de l'interior de la província tradicionau de Labord.
Los quartièrs principaus que son Eliza, Baish Cambon (Behereko Kanbo), Olhassoure, Termak e Basaburu.
L'arriu de Niva que travèrsa la vila.
Lo dialècte basco locau qu'ei lo baish-navarrés.
Qu'ei hèra coneishuda per las honts de l'estacion termau. Que i a dotze ostaus de banhs, 1300 lhets e uèit otèls, qui hèn la principau activitat economica.
Las comunas tòcatocantas que son Haltsu au nòrd, Larresoro a l'oèst, Itsasu, Luhuso e Makea au sud e Hasparn a l'èst.
Somari
Demografia[modificar | modificar la font]
Galeria[modificar | modificar la font]
-
-
Cambo-les-bains-villa arnaga.jpg
Vila Arnaga.
-
-
-
Ostau labordin.
-
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
.


text:
George Vancouver
George Vancouver (King's Lynn, Anglatèrra, 22 de junh de 1757 - Petersham, Anglatèrra, 10 de mai de 1798) foguèt un navegador britanic, oficièr de la Royal Navy, conegut per son exploracion de la còsta Pacifica al ras de çò qu'es uèi la província canadenca de la Colómbia Britanica e dels estats americans d'Oregon, de Washington e d'Alaska. Explorèt tanben las illas dHawaii e la còsta sud d'Austràlia.
La vila de Vancouver e l'illa de Vancouver en Canadà foguèron batejadas en son onor.


text:
Carles II d'Espanha
Carles II, Carlos II de Austria (o Habsburgo), El Hechizado, (Madrid, lo 6 de novembre de 1661 - Madrid, lo 1 de novembre de 1700) foguèt rei d'Espanha dempuèi lo 17 de setembre de 1665 dusca sa mòrt. En realitat sa maire, Mariana de Austria, governèt lo país de 1665 a 1675 pr' amor son paire, lo rei Felip IV, moriguèt en 1665 quora Carles II èra pichon.
Mariguèt amb María Luisa de Orleans (1679-1689) e amb Mariana de Neoburgo (1689-1700), mas aguèt pas cap de mainatge. Foguèt seguit per Felip V, lo reirefilh de sa sòr María Teresa de Austria e de Loís XIV de França.


text:
Gliceri
Gliceri[Glicèri?] (vèrs 420 - après 480) fuguèt un emperaire roman d'Occident que reinèt de març de 473 a junh de 474. Seis originas son mau conegudas e sembla que foguèsse lo cap de la garda personala d'un senhor borgonda que lo placèt sus lo tròne imperiau a Ravena quatre mes après la fin dau rèine d'Olibrius (472). Sensa poder vertadier, fuguèt pas reconegut per l'emperaire d'Orient Zenon qu'organizèt una expedicion comandada per Julius Nepos per lo rebutar. Gliceri se rendiguèt sensa combatre e venguèt evesque en Dalmàcia. Son venceire lo remplacèt coma emperaire durant quauquei mes.


text:
Villes et mairies de la Province d'Isernia (094)
Liste des communes
Isernia
Ville d'Isernia, localité de l'Italie de 22 000 habitants.
Préfecture du département.
La mairie d'Isernia a une adresse e-mail et un site Internet.
Venafro
Ville de Venafro, localité de l'Italie de 11 000 habitants.
La mairie de Venafro a une adresse e-mail et un site Internet.
Agnone
Ville d'Agnone, localité de l'Italie de 5 300 habitants.
La mairie d'Agnone a une adresse e-mail et un site Internet.
Frosolone
Ville de Frosolone, localité de l'Italie de 3 200 habitants.
La mairie de Frosolone a une adresse e-mail et un site Internet.
Montaquila
Ville de Montaquila, localité de l'Italie de 2 500 habitants.
La mairie de Montaquila a une adresse e-mail et un site Internet.
Sesto Campano
Ville de Sesto Campano, localité de l'Italie de 2 400 habitants.
La mairie de Sesto Campano a un site Internet.
Pozzilli
Ville de Pozzilli, localité de l'Italie de 2 300 habitants.
La mairie de Pozzilli a une adresse e-mail et un site Internet.
Monteroduni
Ville de Monteroduni, localité de l'Italie de 2 300 habitants.
La mairie de Monteroduni a un site Internet.
Fornelli
Ville de Fornelli, localité de l'Italie de 2 000 habitants.
La mairie de Fornelli a un site Internet.
Macchiagodena
Village de Macchiagodena, localité de l'Italie de 1 800 habitants.
La mairie de Macchiagodena a une adresse e-mail et un site Internet.
Castelpetroso
Village de Castelpetroso, localité de l'Italie de 1 600 habitants.
La mairie de Castelpetroso a une adresse e-mail et un site Internet.
Pesche
Village de Pesche, localité de l'Italie de 1 500 habitants.
La mairie de Pesche a une adresse e-mail et un site Internet.
Carovilli
Village de Carovilli, localité de l'Italie de 1 400 habitants.
La mairie de Carovilli a un site Internet.
Colli a Volturno
Village de Colli a Volturno, localité de l'Italie de 1 400 habitants.
La mairie de Colli a Volturno a un site Internet.
Sant'Agapito
Village de Sant'Agapito, localité de l'Italie de 1 300 habitants.
La mairie de Sant'Agapito a une adresse e-mail et un site Internet.
Cerro al Volturno
Village de Cerro al Volturno, localité de l'Italie de 1 300 habitants.
La mairie de Cerro al Volturno a un site Internet.
Carpinone
Village de Carpinone, localité de l'Italie de 1 200 habitants.
La mairie de Carpinone a un site Internet.
Rionero Sannitico
Village de Rionero Sannitico, localité de l'Italie de 1 100 habitants.
La mairie de Rionero Sannitico a un site Internet.


text:
Santiago de Chile
Santiago de Chile es la capitala de Chile. Formada per un total de 26 comunas e parts d'autres 11, sa populacion totala èra 5 428 590 abitants en 2002. La comuna de Santiago (fondada lo 12 de febrièr de 1541 per Pedro de Valdivia) a 200 792 abitants (2009) e 22,4 km². Son airal metropolitan a 15 103 km² e mai de 7 milions d'abitants.
La vila es un important centre financièr, industrial, comercial e de servicis del país e tanben de l'America del Sud (amb las ciutats de São Paulo, en Brasil, e Buenos Aires, en Argentina).
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Administracion de la ciutat de Santiago en espanhòl.
- http://www.misantiago.cl - Mapa interactiva del centre de Santiago