text:
divendres, 29 de febrer de 2008
adieu!
Lor faguèri escotar als liceans lo jòc musical, e Matiàs ganhèt tranquillament e li diguèri que metriái un jòc musical especial per el. Alara, Matiàs, me desencusi mas n'ai pas agut lo temps.
(lo polit) Rodin presentèt el son trabalh de grafista, m'agrada fòrça çò que fa!
Bon, brave mond, es l'ora de partir trabalhar per poder partir en dimenjada al País dels Tarnagasses.
Bona dimenjada a totes!
dimarts, 26 de febrer de 2008
Letra a la Dòna del temps
Mas quand meme, as passat l'òsca: cada còp que MonAmorósMaiContent me ven veire, plòu! Dins l'absolut akò nos geina pas la pluèja. Mas n'ai mon confle de veire de fòtos de mon país sens la lutz que i a cada jorn. Que t'o cal plan avoar, se Occitània es un país remirable, es , en bona part, per sa lutz.
Alara, t'o demandi, t'o supliqui: dona-nos de solelh dissabte e dimenge.
Dona-nos de solelh per passejar e per faire de fòtos polidas del país dels Tarnagasses, del Sidòbre, d'Albi e qué te sabi encara...
Es injust, cada còp que vau a Catalonha, fa solelh e cada còp que el ven akí, plòu. Macarel, sèm pas dins Lemosin pasmens!! Lengadòc bas, akò rima amb solelhàs!!!
Bon esperi que prendràs en compte ma suplica.
Sequenon, te pòdi predire:
- la fin del torism catalano-occitan amb MonAmorósMaiContent per Occitània, e o cal plan dire seriá daumatge perque nos mancan tot plen de causas! Mas se contunhas coma akò farem los toristas a Catalonha, e basta!
- una dimenjada sexuala, mas akò me fariá mal al cuol (oaf oaf oaf) de logar un ostal polidet al mièg d'un bòsc pas que per bicar.
De còr e d'òc (tot lo mond bota akò a la fin de las letras, alara ieu tanben)
Mela, que fa petar las visitas d'akeste sit
.
divendres, 22 de febrer de 2008
Els calçotets de MonAmorósMaiContent
E a akesta epòca de l'annada, los Catalans an una costuma un pauc cona, pas francament bona, mas que lor agrada bravament: es la calçotada.
E akò manca pas, akò agrada a MonAmorósMaiContent.
Quand li diguèri "veni akesta dimenjada", estrambordat faguèt "Molt bé! Farem una calçotada". Alara la calçotada? Qu'es aquò?
Es un joiós rambalh per finalament aver talent a la fin. Enfin.
La calçotada, es lo mot que designa lo moment que preparas e manjas els calçots. Lo calçòt es una causa entre lo pòrre e la ceba, mai fina que lo pòrre e pas tant fòrta coma la ceba.
Cossí fan los catalans per faire la calçotada?
E ben, te prenon un ponhat de calçòts, te foton akò sus una grasilha, e tot akò, al fuòc!
A l'ostal de MonAmorósMaiContent, akò dona akò:
Un còp que te siás cramat los dets, qu'as pres de fum plen lo morre e qu'embocanas la ceba grasilhada e que lo calçòt es negre, lo pòs manjar.
Mas mèfi!
MEFI! Cal aver lo biais.
Lo calçòt es negre-cramat defòra e blanc-tendre dedins e te cal pas manjar la pèl de defòra!
Doncas dins l'òrdre d'aprendissatge:
- manjas tot perque o sabiás pas ... E es francament pas bon perque a gost a rabinat. Alara, comprenes e
- ensajas de separar lo negre del blanc amb ta forqueta e ton cotèl... mas of course i arribas pas
- demandas a ton AmorósMaiContent de te pelar lo calçòt perque es francament la merda. (e ne profiechas per romegar un pauc contra de costumas catalanas que t'i cramas los dets)
Un còp que l'as ton calçòt pelat, te lo cal anar trempar dins una salsa ESPECIALA :
e akí, lo manjas lo calçòt, mas mèfi akí tanben i a un biais.
Te lo cal pas manjar e pro. Non!
Te cal metre lo cap en arrièr, dubrir la boca amb un èr con, montar lo calçòt naut naut naut (enfin, akò depend de s'as los braces longs o pas - los meus per exemple son cortets) puèi lo davalas dins ta boca e l'engolisses.
Mas s'àvetz seguit coma cal, vos sovenètz que i a la salsa sul calçòt e de montar tant naut, la salsa vòl tornar davalar! E ont tomba aquela puta de salsa especiala??? e òc, sus ton camisòt!
Enfin, ieu disi que la ceba cramada, akò te leva pas la fam....
Es per akò que la calçotada es sovent acompanhada d'una costellada.
Mas quand as un AmorósMaiContent que manja pas de carn....
.
dijous, 21 de febrer de 2008
Retorn a las basas
Soi lassa.
Lassa de tot e de totes.
Quand akò m'arriba, m'embarri dins ma musica.
E quand akò's duradís, tòrni a las basas musicalas.
Brassens sovent.
Aqueste ser, es Portishead.
Lo primièr album, Dummy.
Aviái 14 ans.
Foguèt lo 3en CD qu'aguèri.
L'escotavi sus un discman de la marca Aiwa que brancavi amb un cable dobtós sus ma minicadena poirida eiretada de sai pas tròp kal.
Portishead, dins de sers coma uèi, es la sola musica que capita de me faire plorar, de me faire rire, de me faire bolegar, de me faire cantar.
Aviái 14 ans.
Èri amorosa de Vincent.
Vincent èra pion dins mon collègi.
Èra brun, a la Corto Maltese.
Fasiá d'estudis d'anglés. Èra un brandaire. Mas t'aviá d'uèlhs negres que m'agradavan.
Li anavi parlar cada jorn.
Empleguèri LA tecnica per dragar lo mond "parla-me de tu".
Lo tip parlava fòrça.
Legissiá los Inrockuptibles, se pensava intelectual d'eskèrra, un bobo? un rocker? un rebel? un pauc tot benlèu.
Alara, comprèri cada dimècres Los Inrocks.
Aviái 14 ans.
Mos collègas, escotavan Skyrock la primièra ràdio rap, Tabatha Cash fasiá sas emissions disía bite cul chatte, ieu escotavi Fun Radio que a l'epòca èra una rádio rock (enfin, començava de virar mal). Escotavi Lovin'Fun amb lo Doc e Difool e ensajavi de comprene cossí fonccionavan los òmes, cossi fonccionavan las femnas e cossí fonccionavan un dins l'autre. Escotavi Offspring, Nirvana, Brassens e RFM.
De qu'escotas coma musica Melania? me demandèt un jorn Vincent
Aviái respondut "nirvana" akò fasiá grunge. Escotavi tanben la dance de la ràdio, mas akò o caliá pas dire. M'aviá respondut "il faut bien que jeunesse se fasse". Me caliá pas provocar. Li dintrèri dedins.
- Alara, de qué cal escotar Mossur lo Pion?
- Comença per Portishead, e aprèp , veirem.
Ok per Portishead.
Portishead èra un grop de trip hop, Dummy èra son primièr album, èran los primièrs de Trip Hop, movement anglés amb de mond coma Tricky, Massive attack... Vincent m'aviá explicat tot akò, ieu l'escotavi, te lo badavi, e mai que mai me cultivavi .
Mas tota akesta cultura underground, al Caireforc de Sant Joan que i anaviam amb ma maire, i èra pas. Caliá anar a la Fnac a Montpelhièr. Mas ma maire, i sabiá pas anar a Montpelhièr e me voliá pas daissar prene lo bus per i anar soleta a akeste Polygone plen de mond que me poirián kidnapar o violar o benlèu las doas causas, alai a Montpelhièr.
Aviái 14 ans quand meme!
Faguèri ma crisi d'adolescenta, akeste disc lo voliái e l'auriái! Anèrem doncas lo meteis jorn a Alcamp a Seta (òc lo meteis que ne parlèri ja...)... i èra pas tampauc, plan segur. Alara petèri mon cable, li diguèri de tot a ma maire. Petèrem a Saint-Aunès, al Leclerc grand, qu'èra tot nòu a l'epòca. E i aviá un "espaci cultural". Dummy i èra.
Èra en 1994.
Aviái 14 ans.
E dempuèi akeste jorn, l'escoti.
Coneissi pas las paraulas. Soi pas fotuda de vos dire de qué parlan los tèxtes. Compreni pas grand causa, vòli pas comprene. Poiriái agachar sus internet las paraulas, mas non, me'n brandi. Me daissi portar pels ritmes d'akeste daltonian k faguèt de musica perqué podiá pas faire de dessenh, me daissi menar per la votz de la cantaira Beth.
Pendent d'annadas, classificavi lo mond segon doas causas:
- las cauçaduras que portavan, i aviá los que portavan de Docs Martens e los autres
- los que coneissián Portishead e los autres.
Puèi, arribèri a l'atge que fasiái l'amor amb coma original soundtrack Dummy...
Non, èra pas amb Vincent...
E se sètz bravets, vos ne contarai un pauc mai....
Per ara, me'n vau on the roads again...
Portishead sus internet:
- Wikipèdia
- lo sit oficial
- myspace
dilluns, 18 de febrer de 2008
Tous pour Sète amb François Liberti!
A Seta, la causa se deuriá jogar entre la lista UMP de François Commeinhes e la lista d'esquèrra de François Liberti.
Ieu votarai ni per un ni per l'autre, puèi k vòti pas a Seta mas dins mon vilatge entre Seta e Montpelhièr. Pasmens, totes los Setòris, lor disi de votar Liberti... Vos en sovenètz, es akeste mossur qu'èra a Besièrs!
La tissa de Liberti per aquesta campanha es la participacion e l'importància del ciutadan. Per exemple, es lo sol de faire d'acamps de barri per la campanha o metèt en plaça per preparar son programa de "talhièrs" que los volontaris i anavan per metre en plaça çò que seriá lo programa definitiu.
Un pauc d'istòria:
Liberti, comunista, es dempuèi totjorn la referéncia politica d'esquèrra a Seta e a l'entorn de l'estanh, quina que siá la color politica del mond, es LA referéncia. Pescaire de son mestièr, foguèt conse de Seta de 1996 a 2001, foguèt nòstre deputat pendent d'annadas, perdèt son sèti a la darrièra eleccion en 2007 per lo deputat ump, conse d'Agde, Gilles d'Ettore (son akestes c*** d'Agde que li votèron, a Seta es Liberti que passèt... mas bon, es una autra istòria)
Commeinhes se presentèt en 2001 "sans etiquette"... et mon cul c'est du poulet! Ara, es encartat UMP. Li an pas dich quand èra pichon qu'èra pas plan de mentir? De qué n'es dels 7 ans passats a la Comuna? Ben, lo nòstre conse-ginecològ-director de clinica nos CostadAzuriza lo país: aparéncia, palhetas (consí fa per èstre totjorn bronzat? pensatz que pren los dorsièrs per los legir pendent sas sesilhas d'UV?) e messorgas. Vend Seta als promotors, los luòcs culturals barran un cha l'autre (la Fonderie sala piconeta barrada e venduda, la Passerelle que s'i fan pas mai de concerts, lo Teatre de Poche qu'es a mand de plegar), lo pòrt galèra. L'identitat setòria, sap pas de qué vòl dire lo paure d'el: per las ajustas, nos fa la Feria de Bezièrs, mas sus l'aiga, faguèt aquelas fèstas italianas que val melhor que ne parlèsse pas... Las causas bonas que faguèt èran los projectes fargats per Liberti abans huhuhuhu.
Fa un parelh de setmanas, anèri al meeting de presentacion de la lista de Liberti
es lo primièr còp que vau a un dakòs coma akò. Liberti apelava una persona de la lista. La persona èra presentada puèi presentava sas idèias. Un fum de mond per aplaudir dins la sala Georges Brassens lo discors de l'òme.
Las videos son akí (agachatz la video 3 a 9'30).
Perqué cal votar Liberti?
- es de Seta e parla occitan ( ok, es pas un argument, rai)
- i a una persona sus la lista per la cultura occitana e parla dins lo jornal de presentacion del programma, podèm legir: "Appui à l’occitan, langue constitutive de la personnalité de la cité et souvent présente en nous, tant dans l’expression culturelle que dans les diverses formes d’enseignement et la vie publique."
- coneis la vila: sos abitants, sa cultura, son istòria, son economia
- coneis TOTES los dorsièrs, coneis l'istoric, las riscas a cort mejan long tèrm, los budgectes necessaris e disponibles per CADA dorsièr, los que l'avèm ja escotat, ne sèm a cada còp bocabadats
- cal arrestar la drecha, cal pas que Commeinhes siá conse un mandat de mai, Seta fariá quincanèla
- es contra la super aglomeracion Montpelhièr-Seta :)
- e mai que mai a un vertadièr projecte municipal amb una lista composada de mond competents e intelligents
LIBERTI! LIBERTI! LIBERTI!
LIBERTI! LIBERTI! LIBERTI!
Lo 16 de Febrièr, Liberti e sa còla anèron al pòrt, çai sota, lo tèxt del diaporama presentat:
- La situation géographique, l’histoire du port et la culture maritime de la ville,
- la proximité de 2 pays, au Maghreb avec qui les échanges s’intensifient,
- la saturation des axes routiers : 200 camions/jour au Perthus venant du Maroc, soit + 7 %/an,
- la préoccupation écologique : 1 l de gasoil permet le transport d'1 tonne sur 100 km par mer, sur 50 km par rail et sur 10 km par route,
Sont autant de facteurs qui montrent que SETE a un avenir de Ville-PORT et de relais pour le transport inter-modal.
La situation, aujourd'hui :
- une rupture de charge pénalisante, par manque de zones logistiques proches du port,
- une absence de gestion inter-modale entre mer et fer ,
- une occupation empirique des espaces de la concession, sans schéma directeur du port.
- une baisse des flux de fret (-11% entre 2007 et 2006)
Depuis les années 90, en transit par la région, la part de la route est passée de 35 à 55 % ; la mer de 60 à 41 et le fer est resté à 4 % : ce sont 15 000 poids lourds/jour qui transitent par les autoroutes du Languedoc Roussillon, fin 2007.
Notre projet, nos propositions :
- positionner Sète comme un relais pour le cabotage maritime (route ou autoroute de la mer ), avec les moyens nécessaires
- favoriser l'émergence d'une fonction logistique, dans des zones dédiées, pour valoriser le fret,
- organiser avec les communes de l'hinterland un “espace maritime”
Notre politique : un contrat de coopération
- avec les partenaires publics, Etat, Région, Conseil Général, agglomération, communes et avec les privés (professionnels maritimes et terrestres)
- pour spécialiser les zones dans et autour du port, avec une gestion harmonieuse des secteurs d'activités (commerce -marchandises et voyageurs-, pêche, plaisance)
- pour organiser des partenariats avec d'autres villes- ports de la Méditerranée
Notre ENGAGEMENT : faire de la Commune et de l‘Agglomération 2 partenaires majeurs pour les professionnels, avec :
une présence active dans les futures structures de gestion du port,
une politique foncière adaptée pour des réserves à vocation économique,
l’organisation de zones et de services économiques dédiés au fret maritime,
l’informatisation des zones (y compris sur le port)
- le développement des liens routiers et autoroutiers avec les régions périphériques
Ainsi, le projet de SETE - Ville-Port c'est :
- remettre le Port et la culture maritime au coeur du développement de la Ville et de l'agglomération,
- faciliter l'organisation de routes maritimes et terrestres, en inter-modal, en rendant accessible le transport combiné aux PME,
- impulser des relations directes entre professionnels des 2 rives de la Méditerranée
Ce projet “SETE – Ville - Port”
Propose un développement du cabotage maritime sur l’Ouest de la Méditerranée parce qu'il est peu consommateur d’énergies fossiles et qu'il permet un transport fondé sur le respect de l’environnement,
est le signe fort d’une implication de la commune dans le champ du développement durable.
Il est un des volets économiques de l’Agenda 21 de l'équipe TOUS pour SETE
.
dijous, 14 de febrer de 2008
circonstància
J'adoooooooooore Jean Dujardin.
.
Catalunya (nord) triumfant
D'aplaudir! Un exemple que deurián seguir totes e mai que mai akesta puta de país qu'es França!
- la Carta sul sit del CG66
- las explicas de Christian Bourquin, president del CG 66, sus son blòg
.
Paura Pomponeta!
Akeste matin, lo metge es vengut a l'ostal.
Diagnostic: gripa. Paura Pomponeta! Esperi que se'n tornarà metre lèu.
Remèdis: potingas + una setmana d'arrèst.
Agachi l'ordonància:
"Dr Lo Metge
Diplomat de podologia
especializat en malautiás dels pès"
Quina PANTA DE RIRE!!!
.
dimecres, 13 de febrer de 2008
Lectura d'una jornada al lièch
Il existe cinq sortes d'enfants sur notre planète, aujourd'hui: l'enfant client chez nous, l'enfant producteur sous d'autres cieux, ailleurs l'enfant sopldat, l'enfant prostitué, et sur les panneaux incurvés du métro, l'enfant mourant dont l'image, périodiquement, penche sur notre lassitude le regard de la faim et de l'abandon.
Ce sont des enfants tous les cinq.
Instrumentalisés, tous les cinq.
dimarts, 12 de febrer de 2008
D'akesta passa.... (fau pas que passar)
Ai pas gaire lo temps d'akesta passa.
Tòrni tre que pòdi. Ai en reserva una conariá per me trufar encara dels Catalans huhuhu
LO POTOOOOOOON!
.
dijous, 7 de febrer de 2008
Lo poder de ta votz
dimecres, 6 de febrer de 2008
"Puta de vièlhs!" coma diriá Padena
dilluns, 4 de febrer de 2008
la conariá del jorn
Caucetas: las caucetas de la Secretària (2)
diumenge, 3 de febrer de 2008
Jogar als escacs a Montpelhièr
dissabte, 2 de febrer de 2008
Ajuda!
- un ostal sol, al mièg del campèstre, s'es de pèiras, melhor
- entre Carcassona e Còrdas d'Albigés
- pas tròp car (200€ maximum per la dimenjada)
S'avètz de contactes, sèm preneires!!!
Mercé!!!
divendres, 1 de febrer de 2008
Microondas
Grand jorn.
Uèi, presentacion de la bèla familha. Intronisacion...
Ieu li aviái dich al Fred que voliái pas conèisser tot lo mond sul còp, que seriá melhor de conèisser primièr sos vièlhs puèi un autre jorn (o benlèu pas jamai...) sos fraires amb las bèlas-sòrres e tot lo mainadum.
Zen. Serà estat una bona idèa de portar dins ma saqueta lo Libre dels Mòrts? Oi, rai, daissar mon umor de colha dins la veitura. Aquò's plan important. Cal pas doblidar. Me'n fau una crotz sus la man.
Agachi per la fenèstra de l'autò los arbres. « Welcome in Lemosin » me disi.
Arribam amb Fred dins la cort. Sos parents eiretèron d'una bòria que lo vièlh radobèt coma poguèt, un polit endrech, aquò rai. Sortissi de mas pensadas quand sa maire sortís de l'ostal. Es plan coma me l'aviái imaginada. Pichòta, gròssa, lo pel frisat cort tintat blond quand sortís del perruquièr, ara es mai que mai blanquinèl. A un risolet bèl, es contenta de me conéisser, « enfin! ». Me pren per las espatlas, me tira cap enbàs per me faire un poton (es lo primièr còp que me sentissi tan granda...) un poton que peta, d'aqueles que i a sonque los vièlhs per los faire, es benlèu perque ne fan pas gaire alara ne profechan. Sa barba me pica, lo pichon lum de mas cervèlas s'aluca, idèia-cadèu per Nadal, Babilyss.... (NB per mai tard: cal pas dire ma bona idèia a Fred).
E lo paire? Dins l'òrt, orteja qu'ortejarà, melhor defòra qu'amb sa pesuga de femna, fau la marrida lenga. De còps que i a m'agradariá de desconectar mas cervèlas, levar las pilas, arrestar de pensar, arrestar de faire de galejadas, de jòcs de mots, de comparasons per me rire del mond. « Bidochons »... m'ausiguèsson.... de tot biais sabon quitament pas quales son los Bidochons.... Lo paire arriba, soritz el tanben. Me coneisson pas mas m'aiman ja. Òsca. Es ja aquò de ganhat. Lo paire es pas un charraire mas es un brave òme. Dintram. Directament dins la sala de manjar e d'agachar la telé. La telé es alucada, son solet espectator es una gataràs gris que m'agacha quitament pas. Al mitan de la sala, una taula granda, al fons un bufet que servís per tot: vaisselièr, mòble TV, burèu tanben que i a tot plen de letras dessús (Frace Telecom, Credit Agricole, Groupama...). Monsieur Propre, vaquí, aquò sentís lo Monsieur Propre, ven de lavar lo sòl la bèla-maire. O sabi plan qu'an fach un esfòrç per parèisser melhor. Me demanda la bèla-maire de que vòli beure. I aurà pas de Cocà aquí... alara una menta. M'agacha, suspresa, e me ditz, un pauc decebuda, « aviam crompat de Cocà » Son braves aqueste mond, o sabiái plan!
L'ajudi a metre la taula, en esperant los autres. Charram. Ma capacitat de poder charrar de que que siá amb qual que siá me pivela bravament. Un bruch d'autò. Lo frairòt es arribat, gròs el tanben, sortís, ritz, un brave poton que me fa el tanben. La bèla sòrre, gròssa ela tanben, es a reganhar aprèp los dos dròlles. M'agacha, un bonjorn freg, aquò se sentís qu'a pas la meteissa genetica.... Los dos dròlles m'agachan quitament pas, sautan sus lor oncle e li dison quicòm doçamenton. Sabi que parlan de ieu. Fred ritz que son ja a me sautar dessús a ieu, un poton que peta. Los vièlhs e los dròlles fan lo poton parièr. Dintram. Aperò tornarmai. Parli pas mas ne pensi pas mens. Soi una timida amb unas cervèlas barjacairas.
Bruch d'autò. L'ainat arriba. Aqueste còp, la smalà es tota aquí. Sortís de son monoespaci, me fa lo poton e brama per saludar sos parents. Tot en finesa aqueste. Sa femna, la sola magrostèla de la jornada, fa sortir los quatre dròlles. Fa lo morre, non, fa pas lo morre, ensaja d'amagar que fa o fasiá lo morre. Aquò a calfat dins lo monoespaci. (NB per mai tard: cal pas crompar un monoespaci emai siaguèsse melhor per passejar lo labradòr). Arrestar de pensar mal sul conhat. Zo! A taula! Of. De còps que i a, mastegar empacha de pensar. Mon vièch! coma dison a Marselha, quiti pas d'agachar e de pensar. Daumatge qu'aguèsse pas un quasernòt per notar totas las conariás que me venon al cap per minuta. Ai ganhat mon recòrd. Mas disi pas res .Mastegui e fau mon agach « escoti çò que disètz e aquò m'interessa bravament » Capiti pas de pensar pas a aqueste porcàs de conhat. Aprèp l'ensalada « de l'òrt », arriba la lenga de buòu... « Manjar quicòm que sortís de la boca d'una animal? Quina orror! Donatz-me melhor un uòu », non, la sortirai pas que la comprendràn pas. Me fòrçi a manjar d'aquesta causa, e feliciti lo sògre. Cosina plan la puta, aquò li podèm pas negar.
E lo conhat, bèu que beuràs, manja que manjaràs, barjaca que barjacaràs. Gardian de preson, macarèl, aquò s'inventa pas. Mon Dieu, digatz-me qu'a pas fach aquò per vocacion. Farai pas d'esclandre. Li dirai pas de se calar e de daissar los autres respirar, parla encara mai fòrt que la telé e es encara mens interessant... Gardian de preson... seràn totes coma aquò?: fachò, quatre enfants educats a còps de cencha, una femna que de tant que lèva pas lo cap deu solament pas saber quin temps fa. Aqueste òme òrre representa tot çò qu'ai en òdi. Ensagi de pensar a quicòm mai e quiti de l'agachar. Tè, e se m'ocupavi de mon òme un pauc. Mon pè comença de tocar lo seu. Ma camba sota la seuna. Langorosament. Soi bona per aquò. Al cap d'un brieu se clina cap a mon aurelha , me demanda d'arrestar, qu'aquò l'excita. Mot magic. Contunhi encara mai. Òsca, ausissi pas mai las conariás del fachò.
M'avisi que lo dessèrt es ja sus la taula. Pastís de chocolat amb de noses, òbra de la sògra. Mmmmm. N'i aurà pro per ne poder tornar prene? Daissi tombar dins l'aurelha de Fred que lo chocolat es afrodisiac e tendi ma sièta cap a la mestressa de l'ostal que me soritz de longa. L'aimi aquesta femna. Lo fachò parla pas mai, l'alcoòl fa enfin son efièch, son cap redola cap aval, fial de bava compres.
Me lèvi per plegar la taula, plan decidida per anar me refugir a la cosina per lavar la terralha. La sògra me ditz de non, per principi, que ieu sabi plan qu'aquò li agrada que quauqu'un faguèsse quicòm. Las bèlas-sòrres lèvan pas lo cap e encara mens lo cuol. Fred es defòra amb son frairòt amb tota la nebotada a l'entorn. Lo fachò ronca.
Los dos vièlhs son aquí amb ieu, risolet als pòts, m'agachan.
Son uroses.
Ieu tanben.


c: text/html

text:
M'agrada de legir. Mas çò
que m'agrada dins la lectura, es que me conten una istòria. Legissi
mai que mai de romans o de novèlas, e totes los libres de poesia que
crompèri per far genre soi una intelectuala, e ben prenon la posca
dins ma bibliotèca, que los ai pas jamai dubèrts. Ai totjorn
l'esper de los dubrir quand lo vielhum me farà apreciar l'art
poetic. M'agrada pas la poesia, pas gaire la critica, un pauqueton
los panflets, los libres intelligents me tomban de las mans, mas de
mens en mens (lo vielhum vos disi ! ). M'agradan las istòrias.
E fin finala, la Literatura, me'n tamponi lo dardalhon : çò
que m'agrada son las istòrias e cossí me las pòdon contar.
Mas i a una causa que
m'agrada de la Literatura. La sola causa que val lo còp segon mon
pichòt vejaire a ieu completament egocentric, es l'OULIPO.
Coma as pas fach un DEUG
de Letras Modèrnas que te servís pas a res tu (una error
d'orientacion, aquò arriba a tot lo mond)
, benlèu que sabes pas de
qu'es l'OULIPO. Òsca Manòsca, siás tombat sul blòg pedant de la
blogosfèra occitana (en segonda posicion aprèp Lo Blòg deu Joan
dins la pedantariá occitana).
Se te parli del tipe que
faguèt tot un libre en francés sens utilizar la letra e
?
Aquò te parla ? La Disparition de Georges Pérec
, lo
manlevaràs a la mediatèca de ta Comunautat de Comunas.
L'OULIPO son de
cabordasses que jògan amb la lenga, que se meton de règlas de
cabords per escriure. Jògan e soi segura que se regalan.
Joan-Lluís Lluís, dins
Xocolata desfeta, fa un Exercici d'estil a la Queneau mas en
catalan. Lo principi : donar un raconte primièr e lo declinar
de mai d'un biais. Cent vint e tres biaisses diferents per nòstre
autor rossellonés.
La lectura de Xocolata
desfesta es un regal lingüistic, un plaser intellectual, plen
d'escacalasses e d'exclamacions al geni.
Lo raconte inicial, onze
linhas, es l'istòria d'un tipe que se'n va prene una xocolata
desfeta carrièra Petritxol, una dròlla li clava un còp de
cotèla dins los budèls, se desrevelha a l'espital amb un policièr
que li demanda se la dròlla sorisiá.
Aquel raconte serà
declinat de mai d'un biais, d'unes de bon comprene e d'autres un pauc
mens.
E coma l'autor sap que
los legeires sèm d'ases, a la fin, explica per cada tèxt de qu'èra
la constrencha. E borricassa que soi, es pas qu'a la mitat del libre
que me mainèri d'aquel « Making-of alfabetic », çò que
fa que tornèri legir tot amb a la fin de cada tèxt verificar
s'aviái plan compresa la constrencha.
I a de tèxtes que me
chalèri de los legir, e mai d'unes que tornèri legir. Mas per d'autres,
me mancavan las referéncias. I a una tièra de tèxtes
que son escriches « al biais de », e segur, s'as pas
jamai legit los autors catalans classics, incultassa que siás, te
pòdes pas congostar del pastiche coma cal. Mas a despart d'aquel
detzenat de referéncias tròp intellectualas per ieu, la rèsta es
de bon legir per tot catalanofòn.
Xocolata desfeta
aurà una plaça de tria dins ma bibliotèca catalana e lo tornarai
legir mai d'un còp amb plaser.
E soi contenta de pensar
que Joan-Lluís Lluís dubrís la literatura catalana al biais de
l'OULIPO.
S'aquò pòt permetre als
catalans de cagar l'escoba qu'an dins lo cuol e de
tombar las ulhièiras qu'an dins la lenga, e ben ieu, li doni lo Prèmi
Nobèl de Literatura al tipe !
E la paura occitanofila
que soi plora d'aver pas l'equivalent en occitan.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Esquil
Esquil (en grèc ancian: Aἰσxύλoς 'Aiskhúlos'; Eleusis, 525 AC - Gela, 456 AC) foguèt un dramaturg grèc. Predecessor de Sofòcles e Euripides, es considerat coma creador de la tragedia grèga.
Biografia[modificar | modificar la font]
Esquil nasquèt a Eleusis, en Atica, ont se celebravan los mistèris de Eleusis. Aperteniá a una nòbla e rica familha de proprietaris. Dins sa joventut foguèt testimòni de la fin de la tirania dels Pisistratides a Atenas e foguèt un dels «maratonians»: lutèt en las guèrras contra los persans a la batalha de Maraton (490 aC), a la de Salamina (480 aC) e, gaireben, a la de Platea.
Qualques unas de las seunas òbras, coma Los persans (472 aC) o los La set contra Tebes (467 aC), son lo resultat de sas experiéncias de guèrra. Foguèt, tanben, testimòni del desvolopament de la democracia atenenca. En Las suplicants (490 aC), se pòt detectar la primièra referéncia que se fa al poder del pòble e la representacion de la creacion de l'Areopage, tribunal encargat de jutjar los omicidis. En Las eumenides (478 aC) tròba supòrt la reforma d'Efialtes (462 aC), transferiment dels poders politics de l'Aeropage al Conselh dels Cinc Cents.
Viatgèt a Siracusa, Sicília, convidat pel tiran Ieron, que produsiguèt per el Las femnas d'Ètna, en onor de la nòva vila de Ètna qu'aquel aviá fondat, e metèt tornarmai en scèna Los persans. Après la representacion de 'L'Orestiada (458 ac) tornèt visitar Sicília, ont moriguèt a Gela (456 aC-455 aC). Aguèt un filh, Eufori, que, coma el, foguèt un poèta tragic.
Malgrat l'importància de la seuna òbra, dins son epitafi Esquil foguèt pas remembrat coma poèta o dramaturg, mas per la seuna valor en la batalha de Maraton:
Anthologiae Graecae Appendix, vol. 3, Epigramma sepulcrale 17.


text:
31/01/2013
Questa setmana sur "Meitat chen, Meitat pòrc"...
Joan-Pau Verdier nos informa que lo convidat de l'emission dau 3 de feurier sera
Jean-François Vigaud de l'IEO-Lemosin
que nos parlara de totas las activitats de l'IEO que son força nombrosas : la Biaça, las videòs, la libraria occitana...Tot quò-qui sur ...
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras 30 sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers l'IEO Lemosin :
E vers França Blu Perigòrd :
17:20 Publié dans Actualitats, Promòven la lenga occitana | Tags : france bleu périgord, meitat-chen meitat-pòrc, jean-paul verdier, martial peyrouny, jean-françois vigaud, ieo limousin | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
Lu second titre dau libre – aventures potagères – es ‘na messonja, tròbe quitamant ‘quò ontós, v-òc-es, vontable de far creire de las chausas a la gent que se pensarián ‘chaptar un bra’e libre sus lu jardinatge.
Son pas de las aventuras, màs daus destorns, daus « fòra dau subject » gentes coma un chin que ‘trapa daus crochons a la balada e que la gent fan màs bargassar sus aquò e non pus sus ‘quò que vigueten dau temps de la balada dins la campanha.
Aquí, la desbuta daus destorns es dins un vargier que la tipessa vòu far valer. Parle pas de sas p’itas istòrias de familha, emai siguessen lu fiu conductor dau raconte, sens lasqualas lu libre seriá màs un boiradís de sabantarias literaras. Passe adonc sus la metamorfòsa de la menta, l’etnografia « rurala », diriam dau Chapduelh, autor que manca mai-que-mai dins la biografia, mas aquò vau i tornar dins ‘nautre bilhet. Passe maitot sus los eisemples de nòu-vargier tant sus la bróa d’un periferic que ‘quilhs a la riba dau monde, tot aquò per parlar de quò que se ‘pela d’enquera auei un « jardin obrier ».
Tant iò reconeisser còp-sec, sabiá res de res de l’istòria « igienista » mai « moralista » d’aquilhs jardins :
Fasián tuar lu temps daus obriers per lu jardinatge, aquò per pas qu’ilhs songessen pas a de las eidèias de revoluci’ e entaut fasent tot desboirar dins l’ordre sociau. Sens obludar la promessa de poder un jorn aver sa pròpri peça per far valer. Es d’aqueu temps que datan maitot quauquas eideias sus l’ordre dins lu jardin.
Dins ‘quela pertida; l’autritz fai de la p’ita meijon daus barris ‘na fòrma pus granda dau cabanon dins lu fond dau jardin.
Second punt, mas lu libre me fuguet pas balhat per ‘n’amija de la descreissança einuçament, lu second punt es la critica de la societat de consomaci’. Es pas un secret de dire que i a daus parents qu’empoisonan lurs eifants, beleu sens voler iò saber. Son los mesma que vos disen que far un pastisson es « se prendre la tête » o d’enquera que preparar ‘na torta es « un truc de bobo ». La desbuta d’aqueu biais de far es clarament situat dins lu libre chas los riches de Ròma, los que minjavan dau paun cosinat au miau o b’etot de las lingas de truèia sautadas dins dau burre. L’art de pas far coma los autres dins tota son esplendor la pus meschaënta. De segur l’industria dau chause « bofable » de bana coma l’industria dau divertissament ganhet la batalha dau desjunar mai son òli de palma, mas l’autritz balha dau chamin de segre per esbolhar la besonha, emai me sonjesse que un distributor de legums sus un cai RER es pas ‘na responsa bona.
_____
Ce billet connait une traduction en langue française ici, sur le blog de l’association pour la décroissance conviviale.


text:
Discors del Metòde
Lo Discors del Metòde es un tractat filosofic e matematic publicat per René Descartes en 1637. Lo títol exacte n'es Discors del Metòde per plan menar sa Rason, e cercar la Vertat dins las Sciéncias (títol original en francés: Discours de la méthode pour bien conduire sa raison, et chercher la verité dans les sciences). Lo Discors del Metòde es plan conegut per èsser la font de la citacion famosa "Je pense, donc je suis" ("Pensi, per consequéncia soi"), que se tròba dins la Part IV de l'òbra. (La version latina d'aquela afirmacion, Cogito ergo sum, se tròba, ela, al §7 dels Principis de la Filosofia.)
Lo Discors del Metòde es una de las òbras que an lo mai influenciat l'istòria de la sciéncia modèrna. Donèt las basas solidas que totas las sciéncias naturalas modèrnas i poguèron bastir e se desvolopar. Dins aquel tractat, Descartes fa a luchas amb la question del scepticisme que d'unes autors coma Miquèl de Montanha avián contribüit de reviscolar. Descartes o faguèt evoluar per prene en compte una vertat que considerèt coma intangibla.


text:
Personau collaborador dera Administracion electorau
Informacion generau sus eth personau collaborador dera administracion electorau
Era Administracion electorau deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha se dòte de personau collaborador entàs prètzhèts restacadi damb era execucion deth referendum mejançant un procès de seleccion daurida as ciutadans includidi en recensament electorau.
Aguest procès de seleccion tierà en compde de manèra preferenta era experiéncia prealabla des candidats en prètzhèts similars en auti procèssi electoraus atau coma era sua relacion, deth trabalh o foncionariau, damb quinsevolhe administracion publica de Catalonha.
Es persones seleccionades seràn nomentades atau:
a) Representants dera Administracion
b) Coordinadors electoraus municipaus
c) Coordinadors electoraus comarcaus
d) Agents electoraus
Se voletz préner part en procès de seleccion vos auetz d’inscríuer ací.
Representants dera administracion
Es representants dera Administracion (RA) son eth cadion que met en relacion es burèus de vòte e era Administracion electorau. Eth sòn papèr ei clau entath succès deth referendum, tant ena part logistica coma ena garantia dera normalitat dera jornada electorau.
Foncions:
- Velhar pera adeqüacion deth collègi electorau, atau coma era recepcion e era garda deth materiau electorau.
- Dar sosten as membres des burèus de vòte en procès d’installacion des burèus de vòte.
- Transméter era informacion a propòs dera dubertura deth locau.
- Informar ath Centre de recuelhuda de donades (CRD) dera constitucion des burèus de vòte.
- Transméter ath CRD es auanci de participacion.
- Transméter ath CRD eth resultat der escrutinh des burèus de vòte.
- Gerir era recepcion e era liurason dera documentacion electorau.
Se voletz préner part en procès de seleccion vos auetz d’inscríuer ací.
Coordinadors electoraus municipaus
Es coordinadors electoraus municipaus [CEM] son es responsables deth succès deth referendum en cada municipi. Coordinen tota era operativa electorau en sòn municipi jos es directritzes des coordinadors electoraus comarcaus [CEC], e supervisen era accion des representants dera Administracion [RA].
Foncions:
- Formar e coordinar es accions logistiques de preparacion dera jornada electorau.
- Coordinar eth desplegament des representants dera Administracion pendent era jornada electorau e dessenhar eth protocòu d’accion e comunicacion.
- Supervisar eth desplegament des representants dera Administracion e resòlver es eventuaus incidéncies.
- Informar sus eth debanament dera jornada electorau e dera situacion operativa deth sòn municipi.
- Gerir era recepcion e era liurason dera documentacion electorau.
Se voletz préner part en procès de seleccion vos auetz d’inscríuer ací.
Coordinadors electoraus comarcaus
Es coordinadors electoraus comarcaus [CEC] son es responsables deth succès deth referendum en cada comarca. Coordinen tota era operativa electorau ena sua comarca jos es directritzes dera Administracion electorau deth Govèrn dera Generalitat e supervisen era accion des coordinadors electoraus municipaus [CEM].
Foncions:
- Formar e coordinar es accions logistiques de preparacion dera jornada electorau
- Coordinar eth desplegament des coordinadors electoraus municipaus pendent era jornada electorau e dessenhar eth protocòu d’accion e comunicacion.
- Supervisar eth desplegament des coordinadors electoraus municipaus e resòlver es eventuaus incidéncies.
- Informar sus eth debanament dera jornada electorau e dera situacion operativa dera sua comarca
- Gerir era recepcion e era liurason dera documentacion electorau.
Se voletz préner part en procès de seleccion vos auetz d’inscríuer ací.
Agents electoraus
Es agents electoraus son eth personau qu’a en cargue es prètzhèts de sosten administratiu e logistic que siguen de besonh en totes es fases deth procès electorau.
Se voletz préner part en procès de seleccion vos auetz d’inscríuer ací.


text:
Clamenç V
Raimond Bertrand de Got[1] (Vilandraut, 1264-Ròcamaura, 1314) vasot papa devath lo nom de Clamenç V (var. Clement V).
Biografia[2][modificar | modificar la font]
En 1264, vasut a Vilandraut (dens l'actuau departament de Gironda), que n'èra lo senhor. Hasut sos estudis primaris a Vasats apui sos estudis segondaris au mostèir de Benedictins de Defés dens la diocèsi d'Agen. Estudièt lo dret a las universitats d'Orleans, mèi de Bolonha on rencontrèt lo papa Bonifaci VIII. En 1289, estut ordonat prèste e nomat canonge sacriste de Sent Andriu de Bordèu e de Sent Seurin. De 1291 a 1295, estut vicari generau a Lion, lavetz que son frair Beraud vingut archavesque d'aquesta vila en 1341. En 1296, a 32 ans sonque, vingut avesque de Sent Bertran de Comenge e lo damorèt pendent quate ans ; aquí a una relacion damb Brunissanda de Foish, sa capdeta de dotze ans. En 1300, estut nomat archivesque de Bordèu e hasut bastir la catedrala de Sent Andriu.
Lo purmèr papa d'Avinhon[modificar | modificar la font]
Estot elegit papa lo 15 de junh 1305 au concili de Perosa, pr'amor qu'èra considerat com neutre enter los francés e los italians. En camin de cap a Roma, decidèt de's har coronar a Lion pr'amor de la situacion a Roma. En sortent de la glèisa de Sent Just on estut consacrat, Clamenç V tombèt de shivau, tombada causada per una paret que s'aclaupèt devath lo pes daus espectators. Lo duc de Bretanha e Galhard de Gòt, frair dau pape, esturen tuats. Fau tanben notar que Clamenç V estut lo prumèir e unic papa gascon; l'istòria a d'alhurs retingut una frasa d'eth en gascon : Ziste, zèste, un jorn s'rèi pape d'Usèsta ! En 1306, hasut bastir lo castèth de Vilandraut e la collegiada d'Usèsta, que serà consacrada lo 15 d'aost 1313 per Guilhèm Arnaud, ancian avesque de Sentas mudat a Vasats. En 1307, damorèva a Pessac. En 1309, arribat a d'Avinhon, installèt la papautat dens la Comtat, possession deths estats de la Glèisa dempuish 1209. De 1311 a 1312, presidèt lo concili de Vièna que dissolut los Templèirs[3] ; a la medissa epòca, encoratgèt los estudis ebraïcs e arabs, amèi fondèt cinc collègis per los estudis de las lengas orientalas e envia avesques en China.
Malautia e mort[modificar | modificar la font]
Malaut d'un càncer[4], decidèt de tornar a Vilandraut, mes morigot en camin lo 21 d'abriu de 1314, au castèth de Ròcamaura. Son còrs estut transportat a Carpentràs on damorèva lavetz la Cort de Roma. Mès la glèisa on lo despausèren estut bluhada la nuit sheguenta, e la part inferiora dau cadavre cremada dau baish-vente dincas a las extremitats. Ei enterrat a Usèste, dens un mausolèu on se tròba dempui 1898, après frem de peripecias.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ En francés de Goth o de Gouth
- ↑ Serge BANCHERAUD, Petite histoire de l'Aquitaine et de la Gironde, Langon, 2004.
- ↑ Lo Grand Mèste daus Templèirs, Jacques Molai, burlat en 1314, s'escridèt avant de morir : Clamenç, jutge inic e crudèu borrèu, t'ajorni a comparéisher dens quaranta jorns davant lo tribunau dau Sobiran jutge !
- ↑ Sivant d'autas honts, seré mòrt d'un ulcèr o d'una disenteria.


text:
Galon
Un galon (simbòl : gal) es una unitat de volum anglosaxona utilizada per mesurar lei volums ocupats per de liquids. Fa pas partida dau Sistèma Internacionau d'Unitats mai son usatge es totjorn frequent dins lei país de cultura anglosaxona e dins certanei país americans pròches deis Estats Units. Mai d'un galon diferent existís :
- lo galon imperiau (simbòl : gal GB o gal Imp) es egau a 4,546 09 litres.
- lo galon US (simbòl : gal US) es egau a 3,785 411 784 litres.
- lo galon US dry es egau a 4,404 883 770 86 litres. Aquela unitat es pas utilizada dins lo comèrci.


text:
Gramatica aranesa - Aitor Carrera
Editor : Pagès Editors - 288 paginas - 2007
ISBN: 978-84-9779-484-8 - [ligam]
Presentacion de l'editor : "Aquesta qu'ei era prumèra gramatica modèrna der aranés. Qu'ei ath madeish temps ua gramatica normativa e descriptiva. Qu'indique damb precision çò qu'ei corrècte e çò qu'ei incorrècte en occitan d'Aran, mès tanben es hèts de variacion mès arremercables : geografics, generacionaus o ben estilistics.
"Qu'ei un obratge util entàs especialistes, mès tanben tà toti aqueri que non en son, tanplan tàs que non saben parlar occitan. Qu'ei un libe sus er occitan e en occitan. Un obratge istoric e de referéncia."
La nau dels fòls - Florian Vernet
IEO Edicion - 2016 - 15 € - ISBN : 2859105654
Quatrena de cobèrta - L’apostilha que claus lo darrièr roman nos explica que lo projècte inicial se titolava Lo Radèl de la Medusa e qu’èra « una sembla autobiografia en fòrma de faula satirica un pauc tròp transparenta suls trecimacis de l’occitanisme recent ». Precisa que se mudèt finalament en Nau dels fòls per d’escuras rasons que, sens cap de dobte, los legeires las comprendràn mièlhs que lo quite autor.
Sèrgi Viaule amb paciéncia e aplicacion trabalha. Entre escritura d'òbras
originalas e traduccion, porgís cada an al occitans desiroses de legir
dins lor lenga d'òbras divèrsas.
En 2017 publiquèt a la Edicions dels Regionalismes un recuèlh
de nòvas titolat Una ponhada de clavèls, lo segond de la mena après
Fotuda planeta ! que sortiguèt en 2014 a cò de IEO Edicions.
Jean Sagnes presentarà son libre Petite Histoire de l’Occitanie
al CIRDÒC lo 11 de genièr de 2018 a 18h. La presentacion serà seguida d’un temps d’escambis amb l’autor.
Jean Sagnes, autor d'un quarantenat d'obratges, es professor agregat d’istòria.
Nos propausa aicí una sintèsi sus l’istòria de l’ensemble dels territòris occitans.
Un article de la revista Occitans ! numèro 140 (2012).
Max Roqueta e Vert Paradís
Max Roqueta nasquèt a Argelièrs, vilatge del país montpelhièrenc, lo 8 de decembre de
1908. Après una enfança prigondament imergida dins la lenga occitana, contunha sos estudis
segondaris al Licèu de Montpelhièr. Son d’annadas d’esbleugiment al long de las qualas
descubrís la cultura classica e lo mond de l’escritura. Estúdia la medecina dins l’anciana
facultat d’aquela vila, s’implicant dins la vida estudianta, e notadament dins una assocacion,
Le Nouveau Languedoc, ont contribuís a ne far un esplech ambiciós de difusion e de valorizacion
de la cultura d’Òc.
Una còla de cercaires, Linnea Hesslow e Ola Embréus, jos la direccion del profesor
Tünde Fülöp del centre de recèrca Chalmers Department of Physics en Sueda, propausan
un biais d'alentir los electrons que son, per part, responsable de la destabilizacion
dels plasmas al dintre dels reactors de fusion termonucleara.
La mestreja del comportament d'aquelas particulas que folastrejan es clau per poder contrarotlar
la fusion e produsir d'electricitat.
La societat Navya basada a Lion, presentèt lo 7 de novembre de 2017
a Sant Danís en region parisenca lo veïcul Autonom Cab,
un taxi conectat, electric e autonòm.
Navya a ja en activitat en Euròpa, Estats Units o en Asia mai de 50
Autonom Shuttle, de pichons busses d'un quinzenat de plaças que se
menan solets sus d'itineraris coneguts.
Lor velocitat es compresa entre 25 e 45 km/h.
Après las eleccions del 21 de decembre de 2017 en Catalonha, lo Partit de la
Nacion Occitana comunica :
Eleccions en Catalonha
Lo dijòus 21 de decembre de 2017 unes 5 780 775 electors emai
electrices catalans ciutadans de la Generalitat de Catalunya o residents a
l’estrangièr èran cridats a las urnas per designar lors deputats al Parlament
de Catalonha.
Aquestas eleccions convocadas en aplicacion de l’article 155 de la constitucion
coloniala espanhòla de 1978 venián apuèi la declaracion Unilaterala d’Independéncia
de Catalonha proclamada lo 27 d’octòbre de 2017 per la majoritat sobeiranista
eissida de las eleccions de setembre de 2015.
Lo Collectiu Occitan prepara una jornada reivindicativa lo dissabte 3 de febrièr.
L'objectiu màger d'aquela manifestacion es de demandar als poders publics que l'occitan
siá present cada jorn a la television sus França 3.
Lo collectiu estima que la mobilizacion es d'autant mai necita que i a de mai en mai de reduccions
de credits a la television publica. Vòl tanben veire se desvolopar de vertadièrs mèdias de país amb de
redaccions localas.


text:
Glèisa Reformada
La Glèisa Reformada es la glèisa crestiana que dins los païses de tradicion calvinista es istoricament e institucionalament l'eretièra d'aquela doctrina religiosa. Los protestants occitans son mai que mai membres d'aquela glèisa. Los valdesians de las Valadas Occitanas o son per un tornant de l'istòria. Protestants abans la Reforma, aderiguèron al calvinisme al sègle XVI (sinòde de Chanforan), reconeissent en la pensada de Calvin la seguida de las tèsis de Pèire Valdo al sègle XII.
Los principis de la Glèisa Reformada[modificar | modificar la font]
Lo protestantisme reformat se pensa coma una doctrina, valent a dire un ensenhament, puslèu que coma dògma, vertat que los cresents son tenguts de creire. Dempuèi lo sègle XVI e la Reforma, los reformats atèstan (o per parlar latin « protèstan ») de lor fe segon cinc principis unificadors, las cinc solas. Encara uèi aqueles principis se pòdon enonciar en latin:
- Sola Gratia: sonque pel mejan de la gràcia
- L'òme se pòt pas ganhar lo salut, mas Dieu li dona a gratis per amor. Perque Dieu aima primièr, l'òme pòt aimar a son torn. Lo cresent aima per çò que son paire l'aima, non pas per que son paire l'aime.
- Vejatz Sola gratia
- Sola Fide : sonque per la fe
- Aquela dona se fa per un rescontre personal amb Dieu, que lo sol mediator es Jèsus Crist. Cap d'institucion umana, cap de glèisa, cap de doctrina pòt pas ganhar a l'òme son salut.
- Vejatz Sola fide
- Sola scriptura : sonque per la Bíblia
- La Bíblia es tenguda per la sola vertat, emai deguèsse èsser interpretada, en particular pel mejan de las sciéncias (istòria, arqueologia, estudis textuals, etc.)
- Vejatz Sola scriptura
- Solus Christus: sonque Jèsus Crist (o Solo Cristo sonque pel biais de Jèsus Crist)
- Crist es lo sol mediator entre los òmes e Dieu.
- Vejatz Solus Christus
- Soli Deo gloria : a Dieu sol la glòria
- Dieu solament deu èsser glorificat. L'òme se deu pas glorificar de sas òbras, mas ne deu mercejar Dieu. Los reformats se mesfisan de quina entrepresa que siá de glorificacion umana.
- Vejatz soli Deo gloria
A las cinc solas conven d'ajustar los dos principis seguents:
- Ecclesia semper reformanda : la Glèisa reformada se deu reformar de contunh.
- Las institucions eclesiasticas son de realitats umanas. « Se pòdon enganar », çò diguèt Luther. Lo cresent deu servar un agach critic.
- Vejatz Ecclesia semper reformanda
- Lo sacerdòci universal
- Cada batejat a una valor identica al dintre de la glèisa, lo pastor coma lo parroquian.
- Vejatz sacerdòci universal


text:
Liu Xiaobo
Liu Xiaobo (chinés 刘晓波|波 Liú Xiǎobō; nascut lo 28 de decembre de 1955 a Changchun, Jilin, China, mòrt lo 13 de julhet de 2017) es un intellectual e militant politic chinés. President del Centre PEN independent chinés dempuèi 2003, es arrestat lo 8 de decembre de 2008 pr'amor de sa signatura a la Carta 08. Arrestat oficialament lo 23 de junh de 2009, es condamnat lo 25 de decembre de 2009 a 11 ans de preson. Malaut d'un càncer, es gaireben pas o mal sonhat per las autoritats chinesas que l'empachan de sortir del país. Morís en julhet de 2017.
Lo 8 d'octobre de 2010 reçaup lo Prèmi Nobel de la Patz.


text:
Castèlnau d'Estretasfonts
Castèlnau d'Estretasfonts[1][2] ( Castelnau-d'Estrétefonds en francés) es una comuna d'Occitània (Lengadòc) situada dins lo departament francés de la Nauta Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La comuna es dins l'airal urban de Tolosa
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
- Castèlnau. Lo nom es citat en 1268, Chastiauneuf (l'escriba es parisenc). Ambe castèl, mot vengut del latin castellum (e abans de castrum), nòu, de novum, e sas fòrmas pus evolucionadas nau e nuèu, es l'adjectiu que se tròba pus sovent en toponimia [3]. En mai del sens literal, lo nom de castèlnòu/castèlnau designava de pichonas aglomeracions apiejadas sus una fortalesa que las aparava, de borgs castrals medievals (sègles XI a XIII) [4] que per exemple Benoît Cursente estudièt[5].
- Estretasfonts. Lo sens literal pausa pas de problèmas, mès ni Dauzat, ni los Féniés, nimai lo site municipal donan pas cap entressenha sus la motivacion del nom.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Frontonh; es ara del canton de Vilamur de Tarn.
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 154
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 226
- ↑ http://www.persee.fr/doc/ccmed_0007-9731_1984_num_27_105_2261_t1_0166_0000_3
- ↑ http://www.annuaire-mairie.fr/ancien-maire-castelnau-d-estretefonds.html