text:
Al Caire, lo pòble crida Via Hòra al planèta, especialament de las autoritats democraticas… Semblan qu’an dins las aurelhas sonque los pseudò-democratas del govèrn d’Israël, que prepausa coma MAM de las armas contra la votz del pòble, 800 sordats per anar al Sinaï ajudar l’armada egipciana. Al Jazeera en anglés, pòrta la paraula del pòble egipcian mentre que lo regime de Hósni Mobàrak censura los ligams d’informacion forana.
Lo pòble crida : “MUBÀRAK DÉGAGE” o “GAME OVER” .
Unrest es normal en Egipte,, coma èra normal en Tunísia. La democracia es lo respecte de la votz del pòble, e de sa diversitat ; de representacion n’an pas, es normal, la cal bastir dins un procèssus democratic ; lo complèxe fòrma la basa de la democracia.
Aprèp la frasa en francés per un bilhet ancian, una frasa en anglés per títol … zo caliá far, pel bilhet de sosten a l’unrest in Egipte.
Unrest contra teocracia republicana* se fabrica pertot al entorn de la Mar Nòstra ?
Unrest es un mot que los Occitans an pas la costuma d’entendre, puèi de comprendre encara mens, e çaquelà dempuèi dos meses, avèm las novèlas de Tunísia e Egipte que nos an ajudat, vist que val melhor los veire en anglés qu’en francés, sabèm que los mèdias franceses an la famosa tendéncia d’èstre prèp del poder teocratic puslèu que prèp dels pòbles, o dels pòbles que, mòrdicus o miladius, vòlon pas parlar sonque la lenga del rei-president (!).
Unrest, èra del periòde o del temps que … Jacme Servat ne fasiá un libre, de las revòltas occitanas abans 1789. Mas aprèp aver trabalhat per un sistèma centralista, es devengut propagandor del regime, e per las darrièras eleccions... Lo seu libre sobre las revòltas en Occitània l’ai legit, mantunes còps, e me soi questionat, en trenta o quaranta annadas, coma se fa que lo pòble occitan es passat de la revòlta quasi permanenta pels tempses istorics, a la collaboracion ultranacionalista franchimanda, sobre las quaranta darrièras annadas e sobretot aprèp la guèrra d’Argèria ; ai pas encara trapat de responsa. Lo libre de Colette Milhé, antropològua e occitana, recentament sortit (e qu’aurà dreit a un bilhet sancièr dins mantunes jorns sobre aqueste blòg), a tocat lo problèma, mas sonque sul costat lingüistic, mas en evitar de parlar del problèma politic, o puslèu en talverisant lo politic dins lo costat “partits politics occitans" en Bearn”.
Qu’es aquò un unrest ? Dins lo diccionari, imperfait, d’En Ryan C.Furness, ai pas trapat l’informacion, malgrat que fosquèsse normalament adaptat a las traduccions de l’anglés a l’occitan.
Alara, me cal un còp de mai trapar mon diccionari anglés, vist la rapiditat de cambiament de la semantica anglesa, espèri que la definicion i serà encara uptodate ; mon diccionari anglés es estat crompat vaquí quinze annadas. Notatz donc : « I.a / troubled or rebelious state of discontent. 2. an uneasy o troubled state.»
La revòlta es un unrest, un estat de rebelion, un estat rebeliós, un grèu malcontentament [l’estat es pas l’Estat]. E podèm èstre segur qu’un malcontentament s’acaba en cambiament de regime ?
En Síria sembla que la gáitan tot parier de prèp, segon Al Jazeera.
Dins la teocracia republicana d’En Alem Surre Garcia, libre qu’acaba de sortir L’Harmathan, soi pas encara segur que lo lectorat i traparà motius de revòlta, d’unrest… non pas pel contengut, mas simplament per fauta de formacion politica del pòble occitan, o de ligason de l’argument pron fin d’En alem Surre-Garcia e dels eveniments qu’an de suportar en Occitània los ciutadans, e donc, a la finala, d’un eventual cambiament de regime per l’Estat francés, o d’un regime mai prèp de las realitats nacionalas per Occitània.
To rest en anglés, es damorar al luòc ont sètz, dinca vóler dormir, damorar tranquille, sotmetut. Un (privatiu) + rest (dormir) se podrà alara melhor entendre. L’anglés es una lenga basica, populara, aisida d’entendre, dincal simplisme (que podèm sovent entendre dins las populassas anglesas que venon esquiar dins los Pirinèus). Lo pòble occitan rèsta plan, es sotmetut coma cal, mas dinca quand ? To rest one’s… = To stop doing anything for a time … e lo temps que lo pòble occitan damora silenciós, a-rebeliós, es tròp long, estimi – e sembla que fosquèsse pas lo sol, malastrosament sèm pas pron nombroses.
Sirians gáitan, al sibercafé, l’unrest d’Egipte… benlèu que se bolegaràn mai aviat que lo pòble occitan, contra lo seu poder teocratic republican.
Avètz idèa de la data de l’unrest pel pòble occitan ? La farèm al XXIen sègle ? O encara un còp lo farèm pels Franceses, que faràn coma per la Révolution française de 1789, nos la panaràn ?
Los Arabes en libertat an rason de se mesfisar dels Franceses, de lor diplomàcia, de lor armada, del sistèma politic parisenc, de lor partidocracia, del biais que fan rampèl per se dire «La Patrie des Droits de l’Homme», etc. ; los Occitans n’an a dire sul subjecte, e lo dire se trapa pas dins mon cap, mas simplament dins l’Istòria (nòstra) que França, pauc impòrta lo regime, amaga al pòble del Sud (los Occitans), coma un borrolhatge mediatic en Egipte, Istòria que los sotmetuts refúsan d’ensenhar o transmetre a las generacions jovas occitanas [un sotmetut del regime jacobin es sovent un bon collaborador del regime].
Dins la lista dels sotmetuts al regime francés podèm listar l’IGB (nacionalista engatjat al pus prèp del FN), o los provençalistas del Couleitieu prouvençaou qu’en Avinhon an de suportar, dinca Arle.
Per se desfar d’aquestes sotmetuts, per periòde XIXen (final) e XXIen sègle (debuta), se cal recordar los ancians qu’an deguts parlar tanben de dignitat per Occitània. Justament lo mot Occitània, o quitament occitan, agrada pas als sotmetuts, als collaboradors del regime francés o parisenc ; es per aiçò d’Éric Gonzalez fa un brave trabalh de reviscòl de las letras ancianas a prepaus del tèma : Dia per Dia es lo títol del blòg. Vos conselhi de legir lo blòg regularament, mas uèi de legir lo tèxte sobre Fabre d’Olivet a prepaus de l’emplec del mot Occitanie.
Fabre d’Olivet èra provençal, e la dignitat de la lenga l’aviá, per aver trabalhat dins un periòde que las umanitats èran realitats de l’ensenhament, lo grèc modèrne e ancian, lo latin, de còps lo gaelic… ; on savait d’ou on venait, podriá aver dich un franchimand que prega sovent al nacionalisme francés en Occitània.
E per clavar lo bilhet del jorn, e passar lo lindal de la sapiença, de la coneissença, e per saber d’ont venèm, per dignitat, vos pòdi tanben conselhar lo libre de las conferéncias de Cornelius Castoriadis, lo darrièr sortit es : «Thucydide, la force et le droit – Ce qui fait la Grèce, 3», edicion Seuil. Son los seminaris del filosòfe francofòne de las annadas 1984 e 1985.
* es lo títol del libre d’Alem Surre-Garcia, un libre de conselhar tanben – es en francés.
E tanben …


c: text/html

text:
Žilina (region)
La region de Žilina (en eslovac, Žilinský kraj) es una region e entitat autonòma d'Eslovaquia creada lo 1èr de genièr de 2001.
Sa capitala es Žilina.
Division[modificar | modificar la font]
Districtes[modificar | modificar la font]
La region se compausa de 11 districtes : Bytča, Čadca, Dolný Kubín, Kysucké Nové Mesto, Liptovský Mikuláš, Martin, Námestovo, Ružomberok, Turčianske Teplice, Tvrdošín e Žilina.
Govèrn local[modificar | modificar la font]
Lo governador es Juraj Blanár dempuèi 2005.
Lista dels governadors:
- 2001 - 2005 - Jozef Tarčák (HZDS)
- 2005 - Juraj Blanár (ANO, HZD, SNS, SMER)
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 31 de decembre de 2009 Estadisticas eslovacas oficialas

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Saosnes
Saosnes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarthe e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Saosnes #Èsser la primièra capitala del Saosnois, @dénommer aital en referéncia a Saugonna la deessa gauloise de las aigas[1].
A portat lo nom de Sonas abans 1801, de contunh Saone e fin finala Saosnes. En 1810, absorbeix Mont-Renault #que compta 183 abitants. De memòria de ancians, los cònsols de Saosnes e Mont-Renault aurián jogat per determinar lo nom de la municipalitat nòva. Saosnes A ganhat e Montrenault es ara un luòc-dich. Istòria o legenda ?
Saosnes fut la première capitale du Saosnois, dénommée ainsi en référence à Saugonna la déesse gauloise des eaux[2].
Elle a porté le nom de Sonnes avant 1801, puis Saone et enfin Saosnes. En 1810, elle absorbe Mont-Renault qui compte 183 habitants. De mémoire d'anciens, les maires de Saosnes et Mont-Renault auraient joué pour déterminer le nom de la commune nouvelle. Saosnes a gagné et Montrenault est maintenant un lieu-dit. Histoire ou légende ?
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.tourisme-mamers-saosnois.com/rubrique.php4?id_rubrique=3 modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant (consultat en 29 de novembre de 2009)
- ↑ « Office de tourisme de Mamers et du Saosnois - Le Saosnois » (consultat lo 29 novembre 2009)


text:
Vescomtat de Castèlnòu
Lo Vescomtat de Castèlnòu s'instituiguèt a la fin del sègle X e sa jurisdiccion èra l'ancian pagus de Valespir jos la suzeiranetat dels comtes de Besalú. Compreniá lo naut e mièg Tec entrò a Morellàs, lo parçan d'Aspres e la val mejana de Tet. Los vescomtes de Castèlnòu prenguèron part a fòrça afars dins lo Rosselhon e lo Valespir dels sègles XI e XII, sensiblament per l'importància de lor malhum feudal e lor poder sus las tèrras de l'evescat d'Elna.
Los vescomtes possedissián, coma luòctenents al nòrd dels Pirenèus dels comtes de Besalú, un ròtle de jutge per tota la region limitada pels Pirenèus al sud, Fenolheda al nòrd, Conflent a l'oèst, e Rosselhon a l'èst. Dins aqueste « país » (pagus) de Valespir, los Castèlnòu possedissián de senhoriás nombrosas, al ròdol de Castèlnòu meteis e dins la region d'Aspres. Lo poder de la familha vescomtala veniá tanben de lor malhum feudal, sensiblament las familhas de Cortsaví e de Serrallonga. En mai d'aquela preséncia feudala, los Castèlnòu participavan a l'esfèra espirituala, coma arquidiagues de la glèisa d'Elna, foncion qu'ocupèron gaireben de contunh al cors dels sègles X e XII e que lor valguèt de conflictes nombroses amb los evesques, que reclamavan l'eretatge dels arquidiagues defunts.
Lo primièr vescomte conegut es Guilhèm, titolat vescomte en 1007 e vicecomes Asperiensis (vescomte d'Aspres o de Valespir) en 1017. Son filh Jaspèrt (esposat amb Vidiana) foguèt vescomte entrò a 1066 e son fraire Udalgar foguèt arquidiague d'Elna (moriguèt en 1064). Udalgar I, filh de Jaspèrt, esposèt Estefania e foguèt vescomte entrò a 1075. Son fraire Guilhèm II, arquidiague d'Elna e abat de Sant Pèire de Narbona, li succediguèt coma regent de son nebot, lo futur Guilhèm III, mas renoncièt en 1091 amb sa partença en Tèrra Santa. Guilhèm III governèt de 1091 a 1119. Lo Comtat de Besalú foguèt incorporat al de Barcelona en 1111, alara los vescomtes venguèron de vassals dirèctes del comte de Barcelona, vengut rei d'Aragon. Guilhèm III esposèt Ermessenda, que n'aguèt tres filhs : Artau, linhatge dels senhors de Millars ; Udalgar, evesque d'Elna de 1130 al 1147 ; e Jaspèrt II que seguís. Al començament del sègle XIII, lo rei Pèire II d'Aragon balhèt en apanatge los comtats de Rosselhon e de Cerdanha a son cosin l'infant Sanç. Valespir foguèt alavetz destacat del comtat de Barcelona per se restacar al de Rosselhon. Los Castèlnòu venguèron alara vassals de Sanç e de son filh e successor Nunó Sanç fins a la mòrt d'aqueste, cap a 1240. Semblariá que Nunó Sanç se foguèsse pas fisat dels vescomtes, vassals tròp poderoses. Dotèt sensiblament de privilègis a la vila reiala de Tuïr, situada ran de Castèlnòu, per gaitar contra una rebellion eventuala de la familha. Temptèt tanben de far de la vila dels Banhs d'Arles lo sèti d'una sosvigariá de Valespir, laissant de caire las anticas prerogativas jurisdiccionalas dels Castèlnòu. A la mòrt de Nunó Sanç, Rosselhon tornèt al rei Jaume Ièr d'Aragon. Lo vescomte Jaspèrt IV venguèt en 1251 responsable de l'educacion de l'infant Pèire, lo futur rei Pèire III d'Aragon.
Pasmens, en 1262, lo rei Jaume Ièr divisèt l'eretatge de sos filhs en balhant al cadet l'infant Jaume los comtats de Rosselhon e de Cerdanha, inclusent la tutèla sus Valespir, e lo Reiaume de Malhòrca. En 1275, lo vescomte Jaspèrt IV foguèt atacat per d'adèptes de l'infant Jaume dins son castèl de Montboló, subrevivent de mercé la prompta intervencion de l'infant Pèire.
En 1276, lo rei Jaume Ièr moriguèt. Pèire III d'Aragon e Jaume II de Malhòrca accediguèron alavetz a lors trons respectius. Durant la Crosada d'Aragon de 1285, entrepresa pel rei de França Felip III, amb l'ajuda de Jaume II de Malhòrca, contra Pèire III, lo vescomte Jaspèrt prenguèt partida per Pèire III, devent afrontar l'enemistat de Jaume de Malhòrca. En 1286, aqueste darrèr montèt una expedicion contra Castèlnòu, prenguèt lo castèl, confisquèt lo vescomtat e Jaspèrt V li calguèt fugir. Aqueste darrèr trobèt refugi a la cort del filh e successor de Pèire, lo rei Anfós III d'Aragon, que li fisèt de senhoriás dins lo Reialme de Valéncia, podent tornar en Valespir gràcias a la Patz d'Anagni de 1295. A partir d'alara sas relacions amb Jaume II s'apaisèron. Totasfes, a sa mòrt en 1321, lo rei Sanç de Malhòrca, filh e successor de Jaume II, suprimèt lo vescomtat al detriment dels eretièrs de Jaspèrt V, pròva de l'ostilitat de la dinastia de Malhòrca cap a sos vassals.


text:
Aigas Vivas (Aude)
Aigas Vivas (oficialament en francés Aigues-Vives) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament d'Aude e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom es atestat Aquaviva, en latin, en 988. Aigas Vivas ven del latin aqua, « aiga » e viva [1] (parièr en occitan) o de lors resultats en latin vulgar e en occitan, lo tot al plural.
Aig(u)a(s)viva(s) es un sintagma espandit coma toponime mai que mai en occitanoromanic (i a pas d'exemples, per las comunas o los municipis, d' *Aguaviva en iberoromanic o d' *Eauxvives en galloromanic; vertat es qu'en espanhòl o en portugués, l'adjectiu seriá diferent). Es mai que mai al plural, benlèu pas dempuèi l'origina, mès demòra al singular dins Aiguaviva de la Selva e Aiguaviva de Bergantes, los municipis catalans (lo monestier d'Aigües Vives, a Carcaixent, al País Valencian, usa çaquelà del plural). Lo nom demanda pas de traduccion e pòt èsser motivat per la preséncia de rius, de fonts, o de rius que naisson de fonts; en mai del sens literal e concret, la motivacion del nom foguèt benlèu son aspècte melioratiu o valorizant : es benlèu pas per azard se, almens per las comunas e municipis, se tròba sonque en clima mediterranèu o oceanic d'influéncia mediterranèa e s'es absent de Lemosin, d'Auvèrnhe e de Gasconha, que l'aiga i manca pas. Dins la practica, se limita (totjorn per las comunas o municipis), al catalan, al lengadocian meridional e oriental e a la broá del provençal : a donc un caractèr regional net.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Peiriac de Menerbés; es ara del canton du Haut-Minervois, donc del Naut Menerbés.
Demografia[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 5


text:
« Qu’èm çò qui èm », que canten es de Nadau. E era cançon a devengut un simbèu dera superviuença des pòbles occitans. Un imne ar orgulh d’èster. Ath nòste capinaut, que tanben en podem díder, e me shaute plan era paraula, pr’amor que te place plasticament en aqueth punt d’enguarda que sonque pòt balhar era expression dera altivesa non autoritària, generosa e segura entà un madeish. Aué culminen en Madrid es celebracions deth capinaut d’èster omosexuau, engoan damb especiau incidéncia ena « visibilitat des lesbianes ». Per qué orgulh? Ei era respòsta ara umiliacion. Era afirmacion retorica dera realitat des gais que viuen era sexualitat damb naturalitat, libertat, serenor e gòi, a despièch de que a mès d’un li còtz e li putz, dilhèu perqué ac vò tastar… Arrés non ei contra era omosexualitat, coma tanpòc arrés non ei racista. Mès… Tostemp, ara seguida, ven era adversativa. « Mès açò non ei naturau ». « T’agradarie qu’eth tòn hilh…? » Son expressions qu’entenem quan se plantege eth tèma. E enquia ei facil d’usar era condicion coma ensult o atac entà estiéner era sospita.
Es manifestacions pòden èster istrioniques, antiestetiques. Son lhòques e isteriques, de ben segur. De « chulazos » de tan plan que òc! Totun, que mòstren tot aquerò qu’a estat acornerat, isolat, amagat, aucit e tot. Encara en fòrça païsi e contrades. Son un idòl erós (gai), hèsta de « lo gai aimar »: èm mariques, e qué? Ací èm, ara lum publica, e ja sabem que çò qu’existís, ei. « Ei lo que i a », en tot rebrembar un aute lèma erós. E era manifestacion, es hèstes, es discursi, es vivéncies personaus explicades, pòden ajudar as umiliats, e a dilhèu (ei ironia, ei ironia) convidar a quauqu’un entara reconversion exquisita, per dispariona, minoritària e sublima, contra ua vida mediòcra e « normau ». E que pòden bastir un contèxte mès favorable, melhorar es situacions dificiles d’encastres que coma eth rurau pòden devier asfixiants. Per aquerò a sentit eth capinaut. Pr’amor qu’èm çò qui èm.


text:
Vagen aguestes prumères paraules a totes aqueres persones que son en espitau, ad aquera gent grana que non aurà arres tamb qui passar aguestes hèstes e sustot aguesti dies tant senhaladi, a totes aqueres persones que viuen aguestes hèstes (es de Nadau) tamb tristesa, tamb preocupacion o ben tamb pòur. Un rebrembe especiau a totes aqueres persones en qu’era salut ei era principau causa de preocupacion.
Un rebrembe especiau a totes aqueres persones que anticipen, ena sua vida, es diners a tota era resta perquè non saben sò que se pèrden.
Un rebrembe igual d’especiau a totes aqueres persones que meten er orgolh e era enveja peth deuant de tot perquè non saben sò que se perden.
Un rebrembe a totes aqueres persones qu’un dia veiràn qu’era salut, era ajuda as demés, era bona volentat e era practica deth perdon son peth dessús de tota era resta.
Quan guardi entà darrèr veigui era salut e quan guardi entà deuant desiri sò madeish qu’er an anterior, era salut.
A viatges non valoram sò qu’auem, sonque peth petit detalh que non pensam mès enlà. Mès, valorem tanben que beth dia pòt arribar a deishar d’èster nòste.
Deishem d’èster unicament materialistes e trebalhem toti e totes entà arténher ua comunitat mès igualitària, mès saludable, mès feliç, mès respectuosa e mès equitativa. Aguesta ei era societat qu’a de besonh Aran, aguesta ei era societat qu’a de besonh eth nòste País, Aran. Aguesta ei era escala de valors qu’auem de besonh entà crèisher, coma persones individuaus e coma colectiu. Es melhors desirs entad aguest an que tot just deman començarà! Ua abraçada e Visca Aran!


text:
Que t’aimi mes que tot Ceseta
Mès sòi gelòs coma un vielh,
Gelòs de ta boca roseta
Deth tué uelh blu coma eth cèu.
Sòi gelòs de tas papilhòtas
Sufis que tòcan ’th tué còth blanc
Gelòs deth ruban vert que flòta
Sus ‘th tué visatge de quinz’ans.
Sòi gelòs dera cansoneta
Que cantas tot eth long deth dia,
E dera tortèra blanqueta
Que te hè sospirar d’amor.
Vòli quan ploras en silenci
Consolar dera tua dolor
Vòli emportar ta sofrança
E tuas larmas dens un poton.
Vòli quan eth sorelh s’anima
Èster eth sorelh per lusir
Vòli quan devengues pensiva
Èster çò qui te hè pensar.
Vòli èster tot sus la tèrra
Per hèr tot çò que t’agrada
Èster ta sòr, èster ‘th tué frèra
Mès benlèu m’aimaràs un pauc mès.
Fermer


text:
Champhol
Champhol es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure et Loir e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat gerís lo terren de aviation de Chartres.
La commune gère le terrain d'aviation de Chartres.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Al Mièja Edat, del temps que cada municipalitat produsissiá lo sieu pròpri vin, aquel de Champhol, dicha « Sèchecôte », i aviá considerat coma lo melhor de la region. Lo écusson de la vila representa d'en un autre luòc dos pès de vinha en environant una serpe.
Au Moyen Âge, alors que chaque commune produisait son propre vin, celui de Champhol, dit « Sèchecôte », était considéré comme le meilleur de la région. L'écusson de la ville représente d'ailleurs deux pieds de vigne entourant une serpe.


text:
I-1 Ma purmèra setmana a l’escòla
2 septembre 2005 00:00 0 messages
La mea setmana
Diluns qu’era la dintrada que i avè Esther, Helena, Hugo, Jonny, Lorena, Missia, Paco, Nina e Victòria. Lo matin que n’i ave pas Aurane e Marlone.
Lo matin qu’avem heit un dessenh contat,
lo vrespe quan em anats en pausa, que i a Marlone e Aurane que son vienuts e qu’an heit lo dessenh contat e tanben puish qu’avem heit maths e bricolatge.
Marlone qu’a heit un ordinator en carton, Victoria qu’a heit mats deu fichier, Damien, Hugo e Jonny qu’an heit tepees etc..
Dimars que i a avut poesia Damien, Hugo e Jonny qu’an heit haikus, Nina e Adèle ua poesia de Verlaine, Marlone qu’a heit « Comment élever son papa », Paco tanben e Victoria a inventat ua poesia sus las mairs.
Après Marlone e Victoria qu’an heit francés a dus : qu’èra plan, qu’avem hèit mots puish qu’avem contat las vacanças.
Lo vrespe qu’avem hèit mats. Mes tanben que i a avè Lolita, la cosina de Marlone.
Puish qu’avem aprés que i a avè lo test de vèla a la piscina peus CM2.
Dijaus de matin los CM2 que sont anats en francés, Elodia qu’a lejut « L’ogresse maitresse d’école » e qu’avem debut pausar questions peus CM1 e peus CE2 sus lo libe.
Puish que son los autes que son anats en francés. E mats.
A 4 òras Adèle qu’ei vienuda per nos díder adiu pr’amor que parteish.
Divés qu’avem heit ordinator, puish sciéncias. Après pendent la pausa qu’avem heit resina dab los pins.
E qu’avem hèit lo caièr de ligason.
Victoria.Sibe, 02/09/05, 11òras deus matin
Dans la même rubrique
7 novembre 2005 – II-2 Programa de la dusau setmana
29 octobre 2005 – II-1 Programa de la purmèra setmana de tribalh
16 octobre 2005 – I-8 Programa de la ueitau setmana de tribalh
9 octobre 2005 – I-7 Programa de la setau setmana de tribalh
3 octobre 2005 – I-6 Programa de la sheisau setmana de tribalh


text:
Doas publicacions novelas !
6 janvier 2018 | L'occitan | Commentaires fermés
Un tant doç fogier
Lo comissari Darnaudguilhem a enquera tustat ! Per lo sesesme còp, veiqui nòstre doç comissari en presa coma daus tuaires. Queste còp quo es dins un brave pitit chasteu a la surtida de Maraval… L’Espelida… Una quarantena d’endechats mentaus i menen una vita suauda e protegida. Per lo mens, zo deurián… La mòrt de Ludivina, dicha Lulu, d’evidéncia assassinada, ven far espetar l’eimatge immaculat de l’institucion. E quo es pas la mòrt violentat d’un daus educators los mielhs aimats quauques jorns pus tard que vai ajudar lo trabalh dau comissari Darnaudguilhem e de sa fina còla que van ‘nar d’orror en orror. L’Espelida, un tant doç fogier…
Cronicas de Vent-li-bufa
Per los amators d’istòrias plasentas e leugieras, fau ben chamjar un pauc, veiqui la reedicion de las Cronicas de Vent-Li-Bufa, en un sol pitit volume, emb quauquas novelas ilustracions de Francesa Caillet e dos discs per poder escotar l’autor vos legir quelas cronicas dau vilatge de Chantagreu sus Claraiga. E se’n passa de las chausas ! entre un curet sens ovelhas, un medecin que vai talament sovent chas sa practicas que son chafre es Chaminot, daus vielhs un pauc femnassiers , daus beveires garits o qui son pas prestes de z’èsser, daus vesins que s’aiman gaire, un celibatari un pauc baròque que a sa sauma Friqueta tant faròia coma eu per tota companhiá, un baron que a perdut sa fortuna e un pauc sa testa… E tot vai pas per lo mielhs dins queu vilatge que chscun plaçara ente vòu sus la carta o dins sa memòria… Per un còp dins Ganhaire, risolada assegurada !
Vers un bessonatge besiers-Maraval ?
2 août 2017 | L'occitan | Commentaires fermés
Rasseguratz vos. Segur, Besiers es pas çò que i a de mielhs per entretener de las relacions amicalas, mas,d’un autre costat, Maraval exista pas… Quo es la vila desenant mitica ente sevit lo comissari Darnaudguilhem e sa còla farfòlha, mas plan efficaça. Una vila occitan ente vam au collegi Micheu Chapduelh, au liceu Joan Ros, ente podem restar cors Lesfargas o baloard Dau Melhau. Dau seriós, qué. Quela vila emb sos vielhs quartiers, sa riviera, sos quartiers popularis s’es bastida pauc a pauc au long de las enquestas d’ Alexandre Darnaudguilhem, dich Sandron : Sorne Trasluc, Las Tòrnas de Giraudós, Vautres que m’avetz tuada, Chamin de Copa-gòrja, Sevdije e lo a venir e plan esperat Un Tan Doç Fogier. Quo es laidonc quela vila que los ensenhaires d’occitan e de catalan de l’academia de Monpelhier an chausit per trabalhar sus « l’Imaginari ». Vaste programa que l’autor s’i es prestat tan bien que mau doas oras de temps au Centre d’Informacion e de Documentacion Occitanas (CIRDOC) que es situat…a Besiers. Doas oras risolentas que los ensenhaires an aprofechat per auvir parlar un pauc lemosin…
Et maintenant la version française !
Vers un jumelage Béziers-Maraval ?
Rassurez vous. Certes, Béziers n’est pas frocément la ville idéale pour entretenir des relations amicales, mais d’un autre côté, Maraval n’existe pas… C’est la ville désormais mythique où sévit le commissaire Darnaudguilhem et son équipe farfelue mais bougrement efficace. Une ville occitane où l’on va au collège Michel Chadeuil, au lycée Jean Roux, où on peut habiter Cours Lesfargues ou boulevard Dau Melhau. Du sérieux, quoi. Cette ville avec ses vieux quartiers, sa rivière, ses quartiers populaires s’est construite peu à peu au fil des enquêtes d’ Alexandre Darnauguilhem, dit Sandrou : Sorne Trasluc, Las Tòrnas de Giraudós, Vautres que m’avetz tuada, Chamin de Copa-gòrja, Sevdije, et le très prochain (et attendu !) Un tan doç fogier. C’est donc cette ville que les enseignants d’occitan et de catalan de l’académie de Montpellier ont choisi pour travailler sur « l’Imaginaire ». Vaste programme auquel l’auteur s’est prété tant bien que mal pendant deux heures au Centre d’Information e de Documentation Occitanes (CIRDOC) qui se trouve… à Béziers. Deux heures d’amusement pendant lesquelles les participants ont pu entre autres entendre parler un peu limousin…
Pour Maraval, suivez le guide. (En PDF)
Premio Ostana 2016
26 mai 2017 | L'occitan | Commentaires fermés
Antan, i aguet quilhs braves jorns passats a Ostana dins las valadas occitanas d’Italia e ne’n ai parlat desjà lonjament, que quò ne’n valiá la pena ! Ujan, quo es l’Universitat de Ferrara que me convidet per rencontrar los estudiants de filologia romana dins l’encastre de las oras consacradas a l’occitan. Lor professor, Monica Longobardi, que ‘viá encontrada a Ostana aviá preparat sos estudiants a rencontrar quauques autors occitans demest losquaus Aurelia Lassaque, jòuna poetessa d’Olt, e la familha Cavalcanti colada de lor valada dau Piemont. Doas oras de temps, ai pogut parlar, emb l’ajuda de Monica sus la creacion literaria occitana davant un centenat de jòunas e de jòunes atentius, que tres d’entre ilhs se son perpausats de trabalhar sus quauquas novelas e quauques romans de vòstre servitor… En mai de quò, una recepcion princiera per Monica e son òme Saurò dins una vila agradiva ente serián plan demorats mai de temps. Segur que tornarem a Ferrara !
E, au retorn pita surpresa, venguda justament d’ Ostana : una videò virada i a un an, ente sus fons de cementeri e de lectura maitot trista, se pòt coneisser un cicliste occitan…
Pour la vidéo, cliquez ici : Joan Ganhaire al Premio Ostana 2016
Omenatge a Joan Ros
27 mars 2017 | L'occitan | Commentaires fermés
Nòstre vielh amic e mestre de pensar Joan Ros (Jean Roux) nos a laissat en décembre dernier. Aprep son trabalh sus lo Libre Negre, veniá de chabar una òbra monumentala sus los comptes de la Vila de Perigüers entre 1320 e 1490. 1200 paginas de transcripcion daus manescrichs iniciaus, 250 pajas de lexic, 80 paginas d’index daus noms e chafres presents, lo trabalh acomplit pòt nonmàs laissat estabalausit…
Aprep la ceremonia plan esmajanta ente pogueren tornar veire e auvir nòstre Joanton sus lo montatge fotò e sonore preparat per sa familha , nos a semblat naturau de consacrar una serenada dau Cafe de Lagulhac a l’òbra e a l’òme que a tant comptat per nautres. E quo es una cinquantena de personas vengudas de pertot que emplisseren la sala queu dimars lai. Quò fuguet l’enchaison d’evocar lo sovenir de Joan, que tots los presents avián conegut e que per una bona partida los ‘viá esvelhat a la consciença occitana. Fondador de l’IEO Dordonha en 1971, dançaire, chantaire, trabalhaire sens pausa, ensenhaire, a saubut menar tots los que an crosat son chamin sus las dralhas de la lenga e de la cultura occitanas. Avem pas chabat de ne’n parlar de nòstre Joanton. Laissa un grand voide e un subrebeu sovenir.
Sevdjie suit son petit bonhomme de chemin
21 décembre 2016 | L'occitan | Commentaires fermés
La bibliothèque de Limoges et la librairie Sauramps de Montpellier ont invité l’auteur pour parler un peu de ce petit roman policier sur fond de trafic d’organes et d’immigration clandestine… A Limoges, c’est le grand prêtre Jan Dau Melhau qui officiait, présentant trois auteurs limousins encore vivants ! A côté de Sevdjie, Monique Sarrazin et ses récits touchants sur les petites gens, et Jean Pierre Lacombe et sa superbe poésie. A Montpellier, c’est Jean Claude Forêt qui présentait au public les derniers écrits de trois auteurs, l’incontournable Florian Vernet pour « La nau daus fòus », le nouveau venu Thierry Offre pour « lo Luec d’enluec », et l’invité limousin qui a finalement fait bonne figure dans cette ambiance languedociano-provençale…
Le prix Brantôme
6 novembre 2016 | Les chroniques | Commentaires fermés
Le prix Brantôme, que les habitués de ce site connaissent bien, vient de fêter son dixième anniversaire. Cette année, au menu, les biographies d’ Ernest Renan, Charles X, Robespierre et Goya. C’est le peintre espagnol qui l’a emporté d’une courte tête devant Ernest Renan. Il faut dire que Michel del Castillo, auteur de cet ouvrage a su parfaitement replacer Francisco Goya dans l’ Espagne troublée de la fin du XVIII et du début du XIX siècle, dans le style impeccable qu’on lui connait. Ame tourmentée entre un désir de réussite mondaine et le désir d’exprimer de façon terrible ses fantasmes et la réalité sociale effroyable de l’époque, le peintre a connu une existence déchirée dans cette Espagne martyrisée par Napoléon, Espagne qui essaya vainement de s’inspirer des idées révolutionnaires avant de retomber sous la tyrannie de Philippe VII . Goya finira par fuir son pays pour trouver refuge à Bordeaux où il finira ses jours.
Petite nouveauté, madame la Présidente, Anne Marie Cocula a pour la première fois confié à un membre du jury, devinez lequel, la tâche de faire la présentation de l’ouvrage lors de la remis du prix. Sans doute avait-elle été intriguée par la passion que j’avais mise à défendre cette biographie.
Je me permets de joindre, pour ceux qui en auront le courage le texte que j’ai donc lu ce jour là.
Sevdjie
8 octobre 2016 | L'occitan | Commentaires fermés
Amators de frijoladas, de misteris, vatz èsser servits ! Lo comissari Darnaudguilhem es tornat ! Queste còp, quo es los empluiats de la prefectura que tomban coma de las mochas dins las ruas de Maraval… E quo es una òrra dralha que se drueba per lo comissari e sa fiera esquipa… Mas, coma sovent, una dralha ne’n pòt clachar una autra e la tòrna de Sevdjie, la brava Kosovar, ne’n chaba pas de credar venjança. E la fina e blonda Guita Beringuier, la novela recruta, es pas la darriera a montrar sas capacitats dins quela enquesta malaisada ente se boiran arcandiers vertadiers e refugiats politics…
Quo es la cinquesma enquesta dau aurà plan conegut comissari daus piaus blancs e dau cur sensible.
copa-gòrja per blog
8 octobre 2016 | L'occitan | Commentaires fermés
Lo darrier nascut se pòrta bien, e son pair tanben. Chamin de Copa-Gòrja, tau es son nom, es una novela enquesta dau plan conegut comissari Darnaudguilhem. Aprep Sorne Trasluc, Las Tòrnas de Giraudós e Vautres que m’avetz tuada, nòstre Sandron, recentament operat dau genuelh, passa una convalescencia tristoneta dins sa familha adoptiva. Mas per astre, un vesin ven li portar dau trabalh : queu jòun òme suert de preison ente ven de passar set ans per un crime que a pas comés… Quo es lo depart d’una enquesta estranha dempuei son liech de dolor qui menara tanben a la resolucion d’una disparicion vielha de trente ans.
Lo pas tròp meschant succès de Vautres que m’ Avetz Tuada a un pauc sabrondat sur Chamin de Copa-Gòrja que coneis tanben una bona aculhida. Tolosa, Nimes, Rodés m’ont permetut de parlar un pauc de queu libre que es demai lo numerò 200 de la coleccion A Tots, pitit eveniment festejat a l’ Estivada per la maison d’edicion occitana estachada a l’Institut d’Estudis Occitans. Si zo voletz legir, despechatz vos, i’en aura pas per tot lo monde !
Ente quo es Ostana ?
24 juillet 2016 | L'occitan | Commentaires fermés
Zo sabiá pas mai que vautres i a gaire… Un vilatjon d’ Italia que compta pas mens de 54 residents mas que fermija de vita intelectuala jos la man de fer d’una dicha Ines Cavalcanti e de la familha Anghilante. E chausa curiosa, dins queu pitit país, a 850 km dau Périgòrd, se parla un dialecte tot a fet d’ aisat comprener. E òc ! Ostana es dins quelas famosas valadas occitanas dau Piemont, entre Turin e Cuneo, au pè dau mont Visò. Tots los ans, se debanan aqui daus rencontres coma dau monde que an coma particularitat de defendre dau bec e de las unglas lor « lenga mairala » que quò siá per lo cinema, la poesia, la revirada, la musica, la literatura. E quo es en quela qualitat que queu brave monde me ‘vián convidat a venir passar quatre jorns en bona companhia. Quatre jorns de rencontres, de conferéncias, de lecturas, de concerts, de progeccions, quatre jorns d’amistat entre monde que an la mesma obsession, defendre, valorizar, promòure lors lengas mairalas. Aguí entau lo plaser de cobdejar Kola Tubosun, poeta nigerian que defend lo dialecte Yoruba, Maria Clara Sharupi Jua per lo dialecte shuar de l’ Ecuadòr, Salvatore Tommasi que eissaia de sauvar lo dialecte grika, grec ancian que se parla enquera dins las Polhas, Tsead Bruinja e sas poesias en frison de las islas daus País Bas, Lurdes Auzmendi e sas reviradas en lenga mairala basca, Rocco de Santis, musicián grika, e Renato Morelli, cineaste antropologue… E coma si quo era pas pro, la companhia poetica d’ Aurelia Lasaque (una paísa, es d’ Olt…) e de Pierre Anghilante e sas reviradas en occitan de las poesias de l’ americana Emilie Dinkinson. A vos dise pas, qualas jornadas, qualas serenadas… E en mai de quò, vougueren me far virar dins un film, ente degui colar a bicicleta de la montanha jurcinc’au… cementeri d’ Ostana… Fauguet s’i tornar prener a tres còps… E parle quitament pas daus gnocchis, de las pastas a totas las sauças, daus pastissons, daus bons fromatges e dau bon vin que an lòu… Mon regime ne’n a plan sufert…
Mas fauguet se laissar, non sens aver reçaubut nòstres « premis », per io quo fuguet lo premi de la lenga occitana, z’auriatz pas devinat… Ostana, una plaça que vòu lo viatge !
Une enseignante bilingue de plus !
27 mai 2016 | L'occitan | Commentaires fermés
Mais on la connait la jeune femme à gauche sur cette photo ! Il n’y a pas très longtemps, elle apparaissait dans la chronique précédente « que fan quí ensemble ? » où elle occupait la quatrième place en partant de la gauche. Il était alors question de Diplôme de Compétence Linguistique, mais c’est encore mieux maintenant : Céline vient d’obtenir son Habilitation à l’ Enseignement de la Langue Occitane et va venir renforcer l’équipe enseignante bilingue de la maternelle et du primaire où Josiane (au centre) et Léa (à droite) enseignent à une quarantaine d’enfants qui pourront poursuivre leur option au collège et depuis cette année au lycée de Nontron. Et ce goût pour la langue occitane n’est pas récent : en novembre 2013, ce blog présentait sous le titre « Las vòlen ensenhar l’occitan » un groupe de jeunes femmes où Céline était déjà bien présente. C’est donc après des années de perséverance et de formation à laquelle j’ai eu le plaisir de participer que Céline rejoint le corps des enseignants bilingues. Bon coratge e bona rentrada en septembre 2016.
A propos
Jean Ganiayre, Conseiller Général du Canton de Brantôme,
Président de la 3°Commission (Sociale),
Président du Bureau de la Commission Locale d’ Insertion du Nontronnais.
Membre de la Commission des Droits à l’Autonomie des Personnes Handicapées,
Membre du Conseil d’ Administration de l’Agence Culturelle Départementale,
Membre du C.A. du Conservatoire à Rayonnement Départemental (Ancienne Ecole de Musique),
Membre du C.A. de Ciné-Passion.
Et ce n’est pas tout !
Président du G.A.L. Leader du Périgord Vert (fonds européens),
Vice-Président du Pays Périgord Vert.
Et…
Délégué à la Langue et Culture occitanes,
Délégué aux affaires médicales,
Membre de la Commission Préfectorale Nature, sites et Paysages.
Je crois que c’est tout. (et puis bien sur, membre des Conseils d’ Administration des trois établissements médico-sociaux du canton : Maisons de retraite de Brantôme et Bourdeille, Foyer d’Accueil La Prada à Bourdeille).
Pages
Catégories
- A propos (6)
- L'occitan (51)
- Le canton (96)
- Le département (61)
- Les chroniques (48)
Articles récents
Mes liens
Archives
Commentaires récents
- Michel Pedussaud dans Une petite devinette !
- hotesse-accueil-paris.fr dans Europe, quand tu nous tiens…
- Jacques LIENARD dans Première pierre (suite).
- Jacqueslienard dans Une première pierre vivement attendue.
- BOUCAUD dans Terreur à Romagnac…
Nombre de visites
Visitors Online
- 01 visitor(s) online
- powered by WassUp


text:
Hipólito Vieytes
Hipólito Vieytes (An Antonio de Areco, 1762 - San Fernando, 1815) que ho un marchand, un revolucionari e un militar qui's destaquè durant la Guèrra d'Independéncia argentina.
Que combató durant las Invasions anglesas de l'arriu de la Plata en bèth obtiéner lo grad de capitani.
Lo son nom qu'ei mei que mei conegut per'mor la soa farica (possedida amassa dab Nicolás Rodríguez Peña) de sabon qu'èra un lòc de discussion enter futurs revolucionaris.
Durant la Revolucion de Mai de 1810 que particpè au Cabildo aubèrt e que ho nomat capdau de l'Armada deu Nòrd abans d'estar retirat d'aquesta foncion per'mor de la soa oposicion au fesilhament de l'ancian vicerei eròi de las Invasions anglesas de l'arriu de la Plata mes demorat leiau a la monarquia espanhòla : Jacques de Liniers.
A la mort de Mariano Moreno, Vieytes que'u remplacé com secretari de la Purmèra Junta.
La fabrica de sabon que ho avalida a l'escadença de la traucada de l'avienguda 9 de Julio.


text:
Libre de bon amor
Lo Libre de bon amor (1330) (en espanhòl: Libro de buen amor), sonat anteriorament Libre dels cantics (Libro de los cantares), de Juan Ruiz, Archiprèire d'Hita es una òbra representativa de la poesia sabenta. Es considerada de manièra unanima coma un dels soms literaris castelhans de totas las epòcas e non solament de l'Edat Mejana.
Tematica e estructura[modificar | modificar la font]
Lo Libre de bon amor es una composicion granda e variada de 1728 estròfas, que son fil conductor es lo relat de l'autobiografia fictiva de l'autor, Juan Ruiz, Archiprèire d'Hita, representat pel personatge Dòn Melon de l'Òrta. Gràcias a l'importància e a la difusion d'aquesta òbra, se ne son servats tres manuscrits: los còdex de Toledo (T) e Gayoso (G) son de la fin del sègle XIV, e lo de Salamanca (S) foguèt copiat al començament del sègle XV per Alonso de Paradinas. Los tres manuscrits mancan de divèrses fuèlhs, çò qu'empacha la lectura complèta del libre e, doncas, las lecturas diferisson mantun còp per las deturpacions dels copistas. Lo títol Libre de bon amor foguèt prepausat per Ramón Menéndez Pidal en 1898, en se basant sus diferents passatges. La data de redaccion varia dins cada manuscrit: 1330 o 1343, encara que se crei que aquesta darrièra data foguèt en realitat una revision de Juan Ruiz que i ajustèt de composicions novèlas.
Lo libre a una varietat de:
- Contengut (d'exemples, de narracions amorosas, de serranillas (composicions liricas semblablas a las pastorèlas), d'elements didactics, de composicions liricas...)
- Metrica (al delà dels quatrens d'alexandrins utiliza d'estròfas de setze vèrses, d'estròfas zejelescas...)
- Expression e estil (seriós, festiu, religiós, profan...)
L'archiprèire d'Hita explica al prològ lo sens e l'interpretacion del libre. Fa una autobiografia fictiva d'el-meteis, que i relata sas amors amb de femnas d'origina e de condicion sociala divèrsas: una monja, una aràbia, una femna qu'el veguèt que pregava, una fornièra, una femna de posicion nauta, divèrsas abitantas de las sèrras..., ajudat per una tresena, l'entremeteira, apelada Urraca, mai coneguda coma "La Trotaconventos". Narra una colleccion d'enxiemplos (apològs, faulas e contes), que servisson coma ensenhament moral e coma fin dels episòdis. I a una disputa entre l'autor e Dòn Amor (un personatge allegoric), que lo primièr acusa Amor coma responsable dels pecats principals e lo segond dona de conselhs sus çò que devon èsser la femna e lo galan. La narracion dels amors de Dòn Melon e Dòna Endrina ('aranhon') es una adaptacion de la comèdia umanistica medievala Pamphilus. Lo relat allegoric de la batalha entre Dòn Carnal e Dòna Cuaresma ('Quaresma') es vertadièrament una paròdia de las cançons de gèsta medievalas. I a un comentari a Ars amandi del poèta latin Ovidi. I a tanben de satiras d'expression, d'estil e de contengut goliardesc, coma la paròdia de las oras canonicas, la Cantiga dels clergues de Talavera, d'elògi misogin (que refusa o manifèsta d'aversion a las femnas e a las relacions amb elas), o de satira Contra la proprietat que l'argent a (Contra la propiedad que el dinero ha). I a tanben una seria de composicions liricas religiosas, lèu tostemp marianas (Gòis de Santa María) en mai d'una sèria de composicions liricas profanas: lo plant (composicion o cant elegiac) a la mòrt de Trotaconventos, las cantigas d'òrb e per d'escolans.
Interpretacion[modificar | modificar la font]
La tòca de l'òbra es confusa per son eterogeneïtat granda: après un prològ ont se recomanda amb obstinacion l'amor de Dieu, nos remembra que « es umana causa pecar ». Menéndez Pelayo foguèt lo primièr qu'observèt lo caractèr goliardesc de l'òbra, encara que neguèt cap d'atac contra los dògmas o cap d'insurreccion contra l'autoritat, una actitud qu'es en fach un trach distintiu de la poesia goliardesca. Mai d'un cercaire parla d'un possible caractèr didactic del Libre de bon amor. I a d'autors coma José Amador de los Ríos, Leo Spitzer o María Rosa Lida de Malkiel qu'obsèrvan lo didactisme sens cap de dobte, mentre qu'Américo Castro o Sánchez Albornoz o negan, pr'amor que creson que Juan Ruiz foguèt pus cinic que moralista, pus ipocrita que piós. Juan Luis Alborg establís una analogia amb l'utilizacion ironica que Cervantes fa dels romans de cavalariá.


text:
Bye bye Big Mac et autres nuggets. Les restaurants McDonald's vont fermer en Islande. L'île sera l'un des rares pays d'Europe de l'Ouest dépourvus de la célèbre enseigne américaine de restauration rapide, présente sur le sol islandais depuis 1993.
«Les raisons de cette décision tiennent au contexte économique difficile et à l'effondrement de la couronne islandaise», a déclaré Jon Gardar Ogmundsson, le propriétaire de Lyst, l'opérateur des deux restaurants McDonald’s de l'île, qui fermeront le 1er novembre.
En Islande, McDonald's exige que tout ce qui est servi dans ses restaurants – la viande, les légumes, le fromage, y compris les emballages – soit importé. Jusqu'à présent, les restaurants importaient leurs produits d'Allemagne, mais les coûts ont doublé depuis l'effondrement de la couronne islandaise. En un an et demi, la valeur de l'euro par rapport à la couronne islandaise s'est accrue de 80%.
La fermeture ne tient pas au manque de succès de l'enseigne : les restaurants «n'ont jamais été aussi remplis», selon Jon Gardar Ogmundsson. «Mais dans le même temps, les profits n'ont jamais été aussi bas.»
L'entrepreneur islandais envisage de donner à ses restaurants une nouvelle enseigne et de se fournir en produits islandais.
(Source AFP)
dijous, 29 d’octubre de 2009
O ai totjorn sachut...
Legit sus Libe:
Putan, Pas mai de madonald en Islàndia.
Ai totjorn sachut que i voliái viure en Islàndia.
Soi segura que i a pas de jogaires d'autbòi alai.
5 comentaris
Frasa de la nuèch,
La lebreta, aquò's pas gaire romantic, pas gaire tendre, mas putan qu'aquò's bon!
5 comentaris
mon amic Estep
Vos presenti mon novèl melhor amic, Estep:
Estep es una maquina simpatica que te fa montar d'escalièrs, mas pas jamai davalar, es monotematic Estep. Simpatic perque te ditz quantes estancis as montats. Brave. T'encoratja. te ditz "anem, zo, encara 25 minutas", "anem, zo, encara 20 minutas", "anem, zo, encara 15 minutas", "anem, zo, encara 10 minutas", "anem, zo, encara 5 minutas. A pas gaire de convèrsa, mas d'un autre costat, tant melhor, que quand siás a bufar coma un fòc asmatic e ben, pòs pas gaire respondre.
Estep a tot plen de botons. Totes marcats en anglés.
E uèi, ai descobèrt un boton que ditz "Fat burn".
E coma soi pas bona en anglés, imagini.
E ieu t'imagini una inquisicion que te manda al lenhièr los gròsses. Alara flipi un pauc.
Mas coma soi una kamikaza masoquista, clikèri sus "fat burn".
E aquí, ne montèri d'estancis, susèri, bufèri e lo "burn" lo sentèri, "Fat burn", son las pòrtas de l'infèrn que se dubrisson que mancas de crebar quand lo programa s'arrèsta. Enfin, ieu crebèri abans la fin del programa.
Sai pas s'Estep serà mon amic encara de temps.
En mai d'aquò, en arribant ai manjat dos cookies...bon, o avoi, quatre ...
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bolega ton gras
dimarts, 27 d’octubre de 2009
Quand la crisi paupeja mon anatomia
L'autre jorn, anèri a Carrefour, aquò m'arriba pas sovent que supòrti pas aqueles endreches que te cal caminar 1 km per cromprar ta dòsi de còca còla.
E, al bèl mièg de CArrefour, l'ofèrta de la jornada: un estring + un sosten= 5€.
Pas laids en mai d'aquò.
De satin.
Aquò farà plan l'afar que quand sabes que los òmes los veson pas ton estring e ton sosten e que la sola causa que fan es romegar perque te lo sabon pas quitar lo sosten...
A si! Comencetz pas de romegar los mascles.
De totes los mascles que coneguèri, n'i a pas qu'UN, un solet, que sap levar lo sosten d'una sola man. Los autres i meton las doas mans, la boca, los pès e te dison "mas pòdon pas inventar un sistèma mai aisit?" E ben non, es lo test. I a los que sabon e los que sabon pas. E ieu, m'empegui totjorn de tipes que ganharàn pas jamai a Kolanta.
Enfin.
Doncas crompèri un sosten e un estring.
Violets.
Pas violet-version-travesti-daltonian. un violet polit, un violet sexi, qué!.
E, plan segur, los ensagèri pas. Soi colha.
Perque un sosten a 3€ sosten pas grand causa e lo te crompas quand fas un 85 B.
Mas ieu soi una paura inocenta poparuda...
14 comentaris
Lo canoe... la seguida...: ont aprenèm que los òmes.... e ben son d'òmes.
Abans de legir çò que seguís, vos cal aver legit aquò de'n primièr.
Tornèrem a l'ostal de la Fadarela qu'eriam crebats mas plan contents d'aver fach de canoe pel primièr còp.
Tornèrem a l'ostal de la Fadarela qu'eriam crebats mas plan contents d'aver fach de canoe pel primièr còp.
E li contèrem nòstras aventuras.
E la Fadarela alucinava. Finala, sai pas se nos creguèt.
E anèrem lèu lèu dormir.
E a 3h dau matin, me desrevelhèri.
Plena de dolors.
Amb l'esquina que me fasiá mal...
Podiái pas dormir, podiái pas demorar jaguda, viravi dins lo lièch e trobavi pas una posicion per solatjar mon mal. Patissiái a ne crebar.
E loTipedaCostat roncava. E fòrt en mai d'aquò.
Tu siás a patir las pèiras, a mièg crebar e lo tipe, urós de la vida, ronca.
Mas aquò s'anava pas passar coma aquò!
Comencèri a plorinejar. A me pegar a el e a li raufelar "j'ai maaaaaaaaaaaaaal".
Al cap d'un quart d'ora (podèm crebar...), me fa
- e ben? de qué dises? de qu'as?
- j'ai mal
- ont?
- pertot, mai que mai a l'esquina
- a bon? moi j'ai mal nulle part.
e tòrna dormir lo tipe.
Non, mas i cresètz?!?!
Ieu voliái una causa, una, pas 50, una: que me portèsse al veterinari istòria que m'acabèsse. mas non, not possible, monsur ronca.
L'endeman e lo jorn seguent, aviái l'esquina e los braces que me dolián coma es pas permés. E el: pas RES. RES DE RES.
ne dedusissi que ramèt pas.
Se metèrem 6 oras en plaça de 4, es que lo tipe ramava pas. Pièger, fasiá la sola causa que sabiá faire: frenar.
Ieu ramavi davant e el frenava darrièr.
E fasiá "plof plof" amb la man per faire de bruch istòria que creguèsse que ramava.
ne soi segura.
What else, sequenon?
7 comentaris
diumenge, 25 d’octubre de 2009
Carcassona
Eriam amb la Ròta a Carcassona per manifestar.
Tròp tròp de monde.
Me desencusi pel mond que me saludèron e que mon salut foguèt pas tan calorós coma lo sieu, o que m'arrestèri pas per charrar un pauqueton. Las multituds, aquò m'agrada pas brica.
Soi contenta de vos aver vistes totes, n'i a d'unes que m'auriá agradat de vos veire e vos veguèri pas... Mas JP La Rapieta, ont èras? As capitat de la veire la Fadarela.? (mas es legal d'èsser tan polida?!?).
E sabètz qué? I a un tipe que m'arrestèt e me faguèt "fas pas un blòg tu?" putan, un legeire me reconeguèt. Manquèri d'aver un orgasme. Èri tròp tròp contenta. Legeire agenés, me faguères bravament plaser. E soi talament cona que doblidèri de te demandar ton pichon nom. Lo poton, l'òme :)
Urosament que per sonhar mon asociabilitat e mon agorafobia, ai mon chin, que LaRòta se faguèt tot plen d'amics. Ela, las manifs, aquò li agrada. Tot lo monde li parla e li ven rascar las aurelhas, e ela aima aquò. Puèi comprenguèt que lo margue que ten lo drapèu aquò's un baston e que podèm jogar a carrejar lo drapèu e aquò fa que la manif, akò's encara melhor. O sabiái ja, mas ara ai la pròva qu'ai lo chin mai simpatic e mai agradiu dau mond. Sabi que tot plen de mond la prenguèron en fòto ma rottweiler, se n'i a un que passa per aquí, ne vòli plan una de fòto de ma canhòta.
Sequenon, ne vau faire una de tièra de blogaires que veguèri... istòria d'emmerdar lo Joan deu Peiroton e de n'aver una de mai longa que la sieuna (de tièra, banda de mal pensats). Veguèri la polida Fadarela, lo Joan deu Peiroton, lo Jacme, lo Tam, la K que ne branda pas una, la Maria, Lutz, l'Einuçent, lo Mertyl, la Clamentina, Dwarf, lo Maime, la CAtinon, Copek, Yellow, lo franc-comtés, l'Emboligol, ne doblidi?
JP La Rapieta, lo Manjaire de Costèlas, ont eriatz? :((
Vegupèri tanben quauques legeires dau blòg, los que coneissi: lo Camelon, lo Quequejaire, LaJefa e Pomponeta. Quauqu'un mai que doblidi??
Vegupèri tanben quauques legeires dau blòg, los que coneissi: lo Camelon, lo Quequejaire, LaJefa e Pomponeta. Quauqu'un mai que doblidi??
25 comentaris
divendres, 23 d’octubre de 2009
Deman serai a Carcassona
Deman serai a Carcassona. Arribarai pas tròp d'ora de matin. Mas i serai per la manif.
Per me reconéisser:
Serai sola perque soi una asociala.
Serai vestida de negre.
Deuriái aver un drapèu estelat e lo de la felco e tanben una pancarta per l'ensenhament public.
E aurai mon chin.
Pendent la manif, sai pas ont serai. Segurament amb los jogaires d'autbòi.
A deman!!
2 comentaris
Quand LaJefa e LaPomponeta s'invitan sul blòg
Me mandan akò pel blòg
e dison:
Mela, fariás plan d'arrestar la bicicleta-qu-avança-pas e de te metre al water polo
0 comentaris
dijous, 22 d’octubre de 2009
lo Mèstre
Uèi, al cors d'autbòi, es estat genial. ne tòrni just, e soi estrambordada.
Primièr, capitèri enfin de jogar correctament. Amb de nòtas justas. Somietz pas, pas de virtuositat, pas brica. Mas capiti los exercicis que me demanda lo pròf.
Blanqueta!
Puèi lo professor me faguèt tot plen de compliments. E ieu aimi plan los compliments.
E, mai que mai, aquò vòl dire que progressi e aquò's important.
Puèi lo prof m''ensenhèt tot plen de nòtas que sabiái pas encara faire, de las agudas.
Puèi, sus un tròç que sabi jogar, enfin, sul solet tròç que sabi jogar, lo pròf faguèt la 2nda votz e aquò èra genial. E mai se capitèri pas d'assegurar la primièra votz tota trebolada qu'èri per la preséncia d'una segonda votz ( e ò, comenci, merda)
Puèi, m'ensenhèt un tròç novèl. Un rondèu.
Ben ieu soi tras que contenta :)
2 comentaris
Lo primièr còp que... fau de canoè.
Amb MonAmorósEstival, passèrem quauques jorns genials en cò de la polida Fadarela. La granmercegi publicament aquí per tot :), vos fau pas la tièra de tot que lo pòst d'uèi serà pro long.. avètz pas que d'i anar, e veiretz. :)
La polida Fadarela demòra pas luènh de Sant Ginièis d'Òlt. E St Ginièis d'òlt es un polit vilatge que i anèrem passar la tantossada amb MonAmorósEstival. Jol pont ont èrem a far de fòtos, passan de mond que fan de canoè.
- woaaaaaaaa, de canoè!!! As ja fach de canoè., tu?
- non, pas jamai, e tu?
- non. Ne fasèm deman? - pas besonh de vos precisar quina caluga aguèt l'idèa.
- ok.
Prenèm los papièrs amb los oraris.
Un còp a l'ostal de la polida Fadarela, li explicam estrambordats que deman farem de canoè , es lo primièr còp, woa, genial.
E la polida Fadarela, en big pro dau canoè, nos explica que ne cal pas far sus Òlt, qu'es tot poirit lo riu e que val melhor far las Gòrjas de Tarn de Santa Enimia a la Malena, qu'aquò's bravament polit e que se regalarem. Ieu ai de principis dins la vida: totjorn escotar l'autoctòn. (Aquò dempuèi que pensèri que fariái Sant Flor - Salers en mièja ora perque sus la mapa èra a 3 cms e que volguèri pas escotar la Bela Valenta que me disiá que non que me caliá la jornada e qu'aviái pas vist que los 3 cms de la mapa èran la montanhassa.... ). E la polida Fadarela de nos explicar:
"Veiretz, vos regalaretz, e quand arribaretz a la Malena, diretz "ja" e voldretz contunhar encara mai. A, e vos caldrà far mèfi que dins las corbas, i a las ròcas que despassan, cal metre las mans per s'aparar e pas se far mal al cap." Nosautres escotam, bocabadats amb, coma los enfantons, l'enveja d'èsser ja a l'endeman.
Enfin, ieu disiái que entre un e l'autre , aquò seriá Video Gag e que quauqu'un nos deuriá filmar. Perque o sabi ieu que soi pas gaire esportiva, que soi pas gaire coordonada e que l'aiga es pas totjorn mon amiga. E o sabi tanben que MonAmorósEstival es un intelectual e que tot çò fisic, kò's una autra dimension per el. I auriái degut pensar que, a mai de 30 ans, s'a pas jamai fach de canoè, es plan per quicòm. Enfin, d'aquò, ne direm "l'inocéncia amorosa de l'estiu" o "ma conariá costumièra".
L'endeman de matin, ja, se levèrem un pauc tard... d'aquò ne direm "lo ritme amorós de l'estiu". È, se cal plan escaufar abans l'esfòrç fisic canoesc. La polida Fadarela nos explica lo camin. Lo país de la Fadarela, es un pauc coma Cantal, sus la mapa es a un pas de formiga, e te cal una ora e mièja per i arribar. Fasèm las crompas: de pan de fromatge e un aparelh fotografic d'un sol ús perque sèm pas completament cons, anam pas prene l'aparelh numeric que còsta un braç dins l'aiga (còsta un uèlh e es quitament pas waterproof... pfffff) .
Arribam sul parking del canoè de Santa Enimia a 13h15. Orgulhoses coma dos papas amoroses e motivats coma un taure qu'a begut de red bull.
L'amorós, qu'es lo que parla, perque ieu soi timida e quequegi, va demandar los oraris, lo percors, lo prètz.
13h30 darrièr depart.
Donan a cadun una gileta salva vida, istòria de se negar pas dins los 5 centimetres d'aiga.
Nos donan una canòe dobla (es coma una bicicleta tandem sens las pedalas e en forma de barca.).
E abans de montar dedins, demandi al jove musclat de nos explicar "cossí marcha". E lo jove en 42 segondas nos o explica tot. Ai just comprés "quart de tour du poignet"... amb aquò, sèm pas arribats a la Malena.
Montam dins la barca. Ieu darrièr, e el davant. Ja, las causas començan mal: bolegam pas. Es normal que l'aiga corra a costat de la barca e nosautres boleguem pas??? L'Amorós, en digne eiretièr das trobadors (es ironic, aviatz comprés) davala
de son caval de la barca per la butar. E ieu èri mòrta de rire. Per cambiar.
Faguèrem a totes dos l'espectacle pel mond qu'èran a se solelhar sus la platja de Santa Enimia. Se petavan de rire lo mond.
- òu, lo mond se trufan. (ai un pauc d'auto estima encara)
- mas rison pas de nosautres (mas que los òmes son inocents!!! )
Non, se trufavan pas de nosautres, se trufavan d'aquò:
E a ieu me faguèt tant rire que ne faguèri una fòto...
Bon ieu aviái un pauc vergonha de far rire tota la platja de Sta Enimia alara pedalèri lèu-lèu per sortir d'aquí. Mas marchèt pas. Enfin, la barca bolegava, mas en plaça d'anar drech, anava pel costat. Es con una barca!
Alara l'AmorósEstival diguèt que sabiái pas menar la barca e prenguèt la plaça de darrièr.
E avancèrem un pauc...
E aquò donava aquò:
Oè, o sabi, soi tras que polida.
Lo pont es pas mal tanpauc.
E o cal plan dire, la polida Fadarela aviá rason, val lo còp.
Es polit que non sai.
L'aiga es linda e al mes de Julh èra pas freja, ni cauda, lo pè.
Mas aquela Fadarelassa, nos diguèt pas que durava tant de temps. Diguèt que i seriam en un pim pam pom pas res e sul panèu a la debuta èra marcat qu'aquò durava 4 oras! E 4 oras, es long, subretot quand siás ja lassa al cap de 20 minutas e que lo tipe de darrièr que, amb lo lassitge, començas de te demandar s'as plan fach de lo causir coma AmorósEstival2009, a pas encapat cossí se mena la barca (èra plan la pena de me dire qu'o sabiái pas faire, ten.)
Perque, e mai amb quauques meses de recuol e de soscadissa pregonda, avèm totjorn pas comprés cossí la cal faire avançar DRECH la barca.
La bolegar, capitaviam de la faire bolegar, mas pas coma caliá. Anava pas jamai drech. Ieu disi que nos donèron una barca pas aerodinamica o amb un defaut de fabricacion que l'empachava d'anar recte.
Enfin la sola causa que comprenguèt LoTipedeDarrièr èra cossí frenar. Es util, mas pas tant qu'aquò. Nos empachèt pas de faire de canoètampon amb tota la toristalha olandesa que canoejava coma cal, ela. Enfin, a còps de "sorry, perdon, es la fauta dau TipedeDarrièr que sap pas menar", se faguèrem pas insultar en olandés (o si...).
En mai d'aquò, aviái talent.
En mai d'aquò, e ben aquela puta de barca, se tancava. Demorava cunhada contra los calhaus del fons de Tarn e podiam pas avançar. Cal dire que mon pes a ieu + mon pes de l'AmorósEstival es un pauc tròp per una barca, e mai siá tandem. E se i apondètz los 55 litres d'aiga qu'èran dintrats per miracle dins la barca... e ben fasiá de pes tot aquò e la barca se tancava.
La misèria.
Ensagèrem de totes los biaisses possibles de comprene cossí foncionava lo ramar. E ieu romegavi. Perque quand soi pas contenta o las causas van pas coma vòli e ben romegui. E lo TipedeDarrièr ne prenguèt! genre "es pas possible amb los estudis qu'avèm de pas capitar de la far caminar aquela causa". jos entendut: siás un borricòt (ieu tanben , mas aquò o disi pas).
Alara de còps que i a, aprèp un malentendut, anaviam regde drech, durava 25 segondas, o alara quand i aviá una minicascada amb de corrent que nos emportava, aquò èra plan! Caminava soleta la barca. Aquò te fasiá de sensacions extraordinàrias. Subretot quand pensas que las preniam de recuolons las minicascadas.
Aviam una barca amb lo sindròm ventilator. Virava, virava, virava e voliá pas anar drech.
Aquò fa que los 16 km del percors previst, ne faguèrem al mens 32, que Tarn lo davalèrem en zigazaga. D'una paret a l'autra.
E lo temps passava.
E ieu de dire:
"- La FAdarela nos a preses per de colhons: aquò avança pas lèu, e se prenèm pas las ròcas pel cap.
- oè, o alara, sèm nuls"
E tot lo mond nos passava. De drolletons que se sabon quitament pas mocar nos passavan , pim pam pim pam pim pam ramavan tras que plan e nautres... avança vira, recuola, vira, avança "putan mas arresta de la faire recuolar la barca", "mas la fau pas recuolar, recuola sola".
E vos conti pas quantes còps perdèri ma rama dins l'aiga o quand tombèron las sabatas...o quand me calguèt cambiar mon tampon.
Mais que diable étais-je allée faire dans cette galère?
bon , èra polit, aviá rason la Fadarela.
Puèi, se faguèt tard.
18h30.
- N'ai mon confle. Marcha pas, rami pas mai.
E LoTipedeDarrièr aquí tòrna prene sa plaça de wonderAmorósEstival2009 perque diguèt:
- Pausa-te polideta, me n'ocupi ieu solet.
E un òme que me ditz aquò, e ben ieu, l'aimi :)))))
Bon, levat que solet, avançaviam encara mens. Puèi l'anavi pas daissar se crebar pauròt.
Alara, tornèri romegar e tornèri ramar.
Puèi veguèrem lo panèu sus la riba que disiá "arribada canoé".
Aaaaaaaaaaaaaaaa, avèm capitaaaaaaaaaaaat.
Òc, capitèrem, i arribèrem a la fin.
Lo percors de 16km que dura 4 oras, lo faguèrem en 6 oras.
Dempuèi lo mes de julh, i a nòstra fòto al Canoe Club de Santa Enimia, perque de tota l'istòria del CanoeClub lozeròt, sèm CAMPIONS DEL MOND!
4 comentaris
dimecres, 21 d’octubre de 2009
Tataròta
Mon jòc de mots preferit d'aquesta passa es:
Tata ròta e tonton peta.
Qual trobarà perqué?
5 comentaris
dimarts, 20 d’octubre de 2009
Vengues pas jamai vièlh
Una entrevista de William REjault que son darrièr libre Maman, est-ce que ta chambre te plait vos quitarà l'enveja de vielhir.
Thierry Ardisson, de còps que i a li fotriái de bofas, pasmens ne soi fan fan fan.
Çò mai impressionant aquí dedins, es pas çò que ditz Ardisson, que lo libre lo legiguèri e sabi de qué i a dedins. Non, çò que me fa quicòm, akò's Jean Dujardin (que lo vielhís la barba!) e Pierre Benichou, de costuma, doas maissas, e aquí... sentissèm que la causa los pertòca...
De pas agachar ni legir s'avètz previst d'anar dins un ostal de "retirada" dins las 10 annadas que venon.
Mas ieu me demandi perqué ne parlan pas los mèdias de son libre a William Rejault. I denóncia cossí los vièlhs son maltractats en causa del profièch. Putan, sèm totes mai o mens concernits, tant los paures coma los vièlhs, los joves coma los rics. E pas un mot.
Video trobada sul sit de l'autor.
Thierry Ardisson, de còps que i a li fotriái de bofas, pasmens ne soi fan fan fan.
Çò mai impressionant aquí dedins, es pas çò que ditz Ardisson, que lo libre lo legiguèri e sabi de qué i a dedins. Non, çò que me fa quicòm, akò's Jean Dujardin (que lo vielhís la barba!) e Pierre Benichou, de costuma, doas maissas, e aquí... sentissèm que la causa los pertòca...
De pas agachar ni legir s'avètz previst d'anar dins un ostal de "retirada" dins las 10 annadas que venon.
Mas ieu me demandi perqué ne parlan pas los mèdias de son libre a William Rejault. I denóncia cossí los vièlhs son maltractats en causa del profièch. Putan, sèm totes mai o mens concernits, tant los paures coma los vièlhs, los joves coma los rics. E pas un mot.
Video trobada sul sit de l'autor.
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: libres, video
divendres, 16 d’octubre de 2009
moment de silenci
òu monde!
Serai silenciosa un temps
Per vos far pacientar, anatz encoratjar los pichons:
- meladriel.blogspot.com
- somi.over-blog.com
- lanchoio.blogspot.com
- dwarf.over-blog.com
- chichoaenbaraqueta.blogspot.com
- somisdoc.blogspot.com
:)
Serai silenciosa un temps
Per vos far pacientar, anatz encoratjar los pichons:
- meladriel.blogspot.com
- somi.over-blog.com
- lanchoio.blogspot.com
- dwarf.over-blog.com
- chichoaenbaraqueta.blogspot.com
- somisdoc.blogspot.com
:)
3 comentaris
dijous, 15 d’octubre de 2009
Braves legeires, sètz pas gaire curioses! Pas degun me demandèt cossí reaccionèt la neboda quand li joguèri d'autbòi!
Enfin... , jogar d'autbòi.... direm bufar dins la causa puslèu.
Primièr, li metèri a dòsi nauta Une Anche Passe.
Puèi, sens levar lo CD, comencèri de bufar dins l'autbòi. La pichona, sustada, se virèt cap a l'ordenador d'ont fins ara sortissiá la musica (es inteligenta aquela drolleta, reverta sa tanta). Veniá pas de l'ordenador.
Agacha cap a ieu.
Se lèva.
Ieu contunhi de bufar, es aquò lo self contròl.
E comença de picar de las mans e dançar contenta coma tot.
Woa, super, li agrada. Èri contenta.
Puèi quand meme... I pensi dempuèi una setmana e me disi que benlèu es ja una comica e èra benlèu d'ironia per se trufar de ieu????
Enfin, non.
Perque aprèp, segon lo concèpte de vida de sos 22 meses pas brica confucian qu'es "Culo veo, culo quiero", volguèt jogar d'autbòi ela tanben.
Sabètz quand son pichons los enfants que vòlon agantar quicòm qu'avètz dins la man e que levatz los braces per que lo pòsca pas agantar e que profechatz que fasètz encara 50 cm de mai e qu'agachatz lo pichon plorar en profechar de vòstra superioritat de 50cm? e ben es çò que faguèri amb mon autbòi.:)))))
Mas coma soi una de las tatas mas ròcnròll e simpaticas dau mond mondial, li daissèri un tinwhistle per que bufèsse dedins, e aquí èra la mai urosa dau mond.
Oè soi una super tatà que se pensava la dròlla e que me pensavi ieu tanben.
Fins al moment que decidiguèt de montar sul sofà amb lo tinwhistle dins la boca e que lo tinwistle decidiguèt de se plantar d'un costat dins lo sofà e de l'autre dins sa boca.
Moralitat: la flaüta aquò's dangierós.
Paur de la tatà: traumatizada per lo tinwistle, en bona filha de setòria, la neboda farà de guitarra.
Enfin... , jogar d'autbòi.... direm bufar dins la causa puslèu.
Primièr, li metèri a dòsi nauta Une Anche Passe.
Puèi, sens levar lo CD, comencèri de bufar dins l'autbòi. La pichona, sustada, se virèt cap a l'ordenador d'ont fins ara sortissiá la musica (es inteligenta aquela drolleta, reverta sa tanta). Veniá pas de l'ordenador.
Agacha cap a ieu.
Se lèva.
Ieu contunhi de bufar, es aquò lo self contròl.
E comença de picar de las mans e dançar contenta coma tot.
Woa, super, li agrada. Èri contenta.
Puèi quand meme... I pensi dempuèi una setmana e me disi que benlèu es ja una comica e èra benlèu d'ironia per se trufar de ieu????
Enfin, non.
Perque aprèp, segon lo concèpte de vida de sos 22 meses pas brica confucian qu'es "Culo veo, culo quiero", volguèt jogar d'autbòi ela tanben.
Sabètz quand son pichons los enfants que vòlon agantar quicòm qu'avètz dins la man e que levatz los braces per que lo pòsca pas agantar e que profechatz que fasètz encara 50 cm de mai e qu'agachatz lo pichon plorar en profechar de vòstra superioritat de 50cm? e ben es çò que faguèri amb mon autbòi.:)))))
Mas coma soi una de las tatas mas ròcnròll e simpaticas dau mond mondial, li daissèri un tinwhistle per que bufèsse dedins, e aquí èra la mai urosa dau mond.
Oè soi una super tatà que se pensava la dròlla e que me pensavi ieu tanben.
Fins al moment que decidiguèt de montar sul sofà amb lo tinwhistle dins la boca e que lo tinwistle decidiguèt de se plantar d'un costat dins lo sofà e de l'autre dins sa boca.
Moralitat: la flaüta aquò's dangierós.
Paur de la tatà: traumatizada per lo tinwistle, en bona filha de setòria, la neboda farà de guitarra.
1 comentaris
Tactica canina
Gardi lo chin de ma mameta qu'es malauta. Un chin vièlh e tot ronhós que se ditz Rintintin.
E Rintintin a una banasta per i dormir dedins, amb una pelha dedins. Pensatz plan que la mameta insistiguèt plan perque que doblidèsse pas sa banasta au chin ronhós, que nos ane pas faire d'insomnia lo chin.
LaRòta, ela, a pas de banasta e dormís pel sòl sus una pelha... e ben la banasta vèrda de Rintintin, a LaRòta, li agrada bravament.
Alara, a la tactica MaRòta.
Quand Rintintin es dins sa banasta que dormís, laRòta jaupa violentament.
Rintintin se dit "ten , i a quauqu'un, me vau levar per anar veire de qué se passa"
E aquí, rapida coma un ulhauç espaurugat, laRòta s'ajaça coma cal dins la banasta de Rintintin.
Rintintin, un còp qu'a constatat que i aviá pas degun, se'n tòrna a sa banasta... e, moquet, li demòra d'anar sus la pelha de laRòta que l'agacha e que sembla li dire "marchas a cada còp, siás tròp con".
Soi fan fan fan.
Cossí dison ja?
... "Tel maître, tel chien"?
E Rintintin a una banasta per i dormir dedins, amb una pelha dedins. Pensatz plan que la mameta insistiguèt plan perque que doblidèsse pas sa banasta au chin ronhós, que nos ane pas faire d'insomnia lo chin.
LaRòta, ela, a pas de banasta e dormís pel sòl sus una pelha... e ben la banasta vèrda de Rintintin, a LaRòta, li agrada bravament.
Alara, a la tactica MaRòta.
Quand Rintintin es dins sa banasta que dormís, laRòta jaupa violentament.
Rintintin se dit "ten , i a quauqu'un, me vau levar per anar veire de qué se passa"
E aquí, rapida coma un ulhauç espaurugat, laRòta s'ajaça coma cal dins la banasta de Rintintin.
Rintintin, un còp qu'a constatat que i aviá pas degun, se'n tòrna a sa banasta... e, moquet, li demòra d'anar sus la pelha de laRòta que l'agacha e que sembla li dire "marchas a cada còp, siás tròp con".
Soi fan fan fan.
Cossí dison ja?
... "Tel maître, tel chien"?
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: LaRòta
dimecres, 14 d’octubre de 2009
4x3
Sus la rota del trabalh, vesi cada jorn aquela reclama:
e soi totjorn mòrta de rire.
Ieu quand vesi Monsieur Patate, e ben me met de bona umor.
Pas vosautres?
e soi totjorn mòrta de rire.
Ieu quand vesi Monsieur Patate, e ben me met de bona umor.
Pas vosautres?
2 comentaris
dissabte, 10 d’octubre de 2009
Saturday night fever
Dissabte 17 d'octòbre, ai plan enveja d'anar i faire un torn e passar la dimenjada en Avairon.
Per escotar çò que fan los Souffleurs de Rêves, anatz faire un torn sul myspace, m'agrada fòrça la cançon "Los jorns de mai".
E lo meteis ser,
i a Mauresca a Mesa, kò's pas tant luènh.
Per escotar çò que fan los Souffleurs de Rêves, anatz faire un torn sul myspace, m'agrada fòrça la cançon "Los jorns de mai".
E lo meteis ser,
i a Mauresca a Mesa, kò's pas tant luènh.
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: l'autbòi c bo, musica
divendres, 9 d’octubre de 2009
To go or not to go
Los intelectuals organizan un viatge en Toscana per 428€ tot compres. Putan, me ditz grèu.
Bon, m'agrada pas brica lo costat viatge organizat, m'agrada pas brica d'èsser amb de mond, amb tant de mond e tant de temps (50 personas, 1 setmana) MAS me disi que i anarai pas jamai soleta alai e que los intelectuals faràn d'explicas de tria que las trobarai pas jamai dins la Guida del Rotard. Brèu qu'es l'escasença de visitar Florença amb totas las explicas e per pas tròp car (viatge en autobús-youhou-, ostalariá, repaisses e dintradas son incluses dins lo prètz).
I vau o i vau pas?
Ajuuuuuuuuuuuuuda.
Bon, m'agrada pas brica lo costat viatge organizat, m'agrada pas brica d'èsser amb de mond, amb tant de mond e tant de temps (50 personas, 1 setmana) MAS me disi que i anarai pas jamai soleta alai e que los intelectuals faràn d'explicas de tria que las trobarai pas jamai dins la Guida del Rotard. Brèu qu'es l'escasença de visitar Florença amb totas las explicas e per pas tròp car (viatge en autobús-youhou-, ostalariá, repaisses e dintradas son incluses dins lo prètz).
I vau o i vau pas?
Ajuuuuuuuuuuuuuda.
7 comentaris
cada jorn...
Soi fan fan fan del sit There I Fixed It, son de fòtos dels bricolatges faches "a la lèsta" o "amb los mejans de l'ostal". E a cada còp, disi "putan, an pas vergonha lo mond" o "putan, an pas paur lo mond". Puèi m'avisi que fau parièr... Soi una golamassa integrala mas una golamassa amb de filosofia: que los que lor agrada pas ma reparacion, que me la fagan. çò que Confucius o un autre occitan de tria resumís en "Lo qu'es pas content que vire lo cuol al vent".
.
.
0 comentaris
dijous, 8 d’octubre de 2009
Dieu existís e se regala de me far biscar.
Soi una gormanda. Una gormandassa. Vòli perdre de pes e es un pauc incompatible....
15h40, las tripas cridan.
Soi a l'ostal de mon fraire.
e l'avantatge d'aver d'enfants es que i a tot plen de porcariás pas bonas per ma futura siloeta 36 mas que m'agradan taaaaaaaaaaant. En mai d''aquò, als dròlles, lor crompan de porcariás de marca. Que lo paqueton te còsta 2,50€ e l'acabas en 35 segondas.
Dubrissi l'armari das bescuèches.
Un paket de Pepito Estelas.
Sospir de gaudiment.
Dieu existís
Merda. Ne demòra pas qu'un, lo pòdi pas prene e acabar lo paket, akò se veiriá.
Dieu se trufa de ieu.
Agachi a costat.
PUTAN
de QUADROS.
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
Ne demòra 2.
Dieu es una puta.
N'ai pres un.
Es aquí mon Quadro. a costat del clavièr
Li vau levar lo papièr delicadament en lo saufinant...
ne prendrai un bocinon puèi un autre e lo manjarai tot
e me vau regalar...
15h40, las tripas cridan.
Soi a l'ostal de mon fraire.
e l'avantatge d'aver d'enfants es que i a tot plen de porcariás pas bonas per ma futura siloeta 36 mas que m'agradan taaaaaaaaaaant. En mai d''aquò, als dròlles, lor crompan de porcariás de marca. Que lo paqueton te còsta 2,50€ e l'acabas en 35 segondas.
Dubrissi l'armari das bescuèches.
Un paket de Pepito Estelas.
Sospir de gaudiment.
Dieu existís
Merda. Ne demòra pas qu'un, lo pòdi pas prene e acabar lo paket, akò se veiriá.
Dieu se trufa de ieu.
Agachi a costat.
PUTAN
de QUADROS.
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
Ne demòra 2.
Dieu es una puta.
N'ai pres un.
Es aquí mon Quadro. a costat del clavièr
Li vau levar lo papièr delicadament en lo saufinant...
ne prendrai un bocinon puèi un autre e lo manjarai tot
e me vau regalar...
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bridget jones
Educacion musicala
Uèi gardi la nebodeta tota la jornada.
En bona tatà que soi (o pas), me sentissi lo dever de l'educar a aquela drolleta. E dempuèi qu'es pichona li fau escotar la Talvera e Bach, istòria de li dubrir las aurelhas.
Uèi, la pròva!
Li fau escotar Une Anche Passe
e aprèp jògui d'autbòi.
Veirem sa reaccion.
Anam rire.
En bona tatà que soi (o pas), me sentissi lo dever de l'educar a aquela drolleta. E dempuèi qu'es pichona li fau escotar la Talvera e Bach, istòria de li dubrir las aurelhas.
Uèi, la pròva!
Li fau escotar Une Anche Passe
e aprèp jògui d'autbòi.
Veirem sa reaccion.
Anam rire.
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bridget jones, l'autbòi c bo, musica
dimecres, 7 d’octubre de 2009
Ma tactica es bona!
Ma tactica marcha!
Ier de ser, a la sala d'espòrts, sus ma bicicleta, èri a susar e a legir quand t'ausissi:
-" A oèeeee, bona idèa lo libròt!"
Marcha, marcha, marcha ma tactica!
Enfin...
pas completament....
Èra una femna.
la sola persona que me parla e me soritz pendent tota la pedalada, es una femna.
Soi vèrda.
Ier de ser, a la sala d'espòrts, sus ma bicicleta, èri a susar e a legir quand t'ausissi:
-" A oèeeee, bona idèa lo libròt!"
Marcha, marcha, marcha ma tactica!
Enfin...
pas completament....
Èra una femna.
la sola persona que me parla e me soritz pendent tota la pedalada, es una femna.
Soi vèrda.
6 comentaris
dimarts, 6 d’octubre de 2009
A la sala de musculacion: tactica nº1
A la sala de muscu, i vau per maitas causas, entre elas: magrir un pauc (ok, fòrça) e agachar los mascles musclats que susan.
Per magrir, te cal faire de bicicleta estatica o d'estep. L'estep es una causa cagantissima que es coma montar d'escalièrs, mas sens l'ascensor. La maquina, per te motivar (es brava la maquina) te ditz quantes estancis as montats ja. Mon recòrd es 84. Applause pliz. L'estep, te fa susar, e as l'èr d'una paura cona que bufa e que susa. Ma sexitud ne pren un còp cada jorn. Mas es eficaç (enfin, per ara, pas gaire , mas bon...), ieu escoti çò que ditz MuscuMan.
E la bicicleta. A, la bicicleta!! Comencèri per faire 20minutas, puèi volguèri aumentar... mas lo problèma gròs es que me fau cagar. Alara, vos cal pas pensar que se fasèm cagar a la sala de muscu... i a de qué se distraire: i a 50 ecrans de television amb de clips remirables que son totjorn los meteisses, visca mcm e lo clip de Shakira nusa, al cap de 45 segondas, me fa cagar e ausissi pas mai la 'musica'.
E mon activitat preferida, coma dins la vida vidanta fòra sala de muscu, es agachar los mascles. E aquí, soi servida. De joves, de vièlhs e totes subremusclats, sonhats, amb lo camisòt que pega a son còs plen de susor...
Fau de self contròl a bodre a la muscu ieu, perque de còps que i a, es complicat de pas li anar tocar lo pectoral, lo biceps o lo cuolet al mascle en susor.
Mas al cap d'un moment, ton educacion tòrna e te dises que pòs pas contunhar d'agachar sens vergonha lo mascle que passa coma un chin agachariá una saucissa... Alara, te cal trobar una autra activitat.
Una passa, aviái coma activitat "estudi sociologic" que ne parlarai un autre jorn que soi a la borra, ai cors a 12h45 e ai pas solament dinat.
Ara, ai trobat. Sus ma bicicleta, preni un libre e legissi. E aquí, presa per mon libre pòdi pedalar e legir (oè, los dos a l'encòp!) pendent una ora, sens me crebar, sens badalhar, sens agachar lo mascle.
Solide, soi la sola de legir a la sala de muscu, e vos emmèrdi.
Mas, ma tactica, al fons, es que entre totes los mascles subremusclats e over polits que i a dins la sala da muscu, se n'i a un d'intelectual, e ben me vendrà parlar.
- Salut, c'est quoi que tu lis?
e aquí cridairai JACKPÒT!
Per magrir, te cal faire de bicicleta estatica o d'estep. L'estep es una causa cagantissima que es coma montar d'escalièrs, mas sens l'ascensor. La maquina, per te motivar (es brava la maquina) te ditz quantes estancis as montats ja. Mon recòrd es 84. Applause pliz. L'estep, te fa susar, e as l'èr d'una paura cona que bufa e que susa. Ma sexitud ne pren un còp cada jorn. Mas es eficaç (enfin, per ara, pas gaire , mas bon...), ieu escoti çò que ditz MuscuMan.
E la bicicleta. A, la bicicleta!! Comencèri per faire 20minutas, puèi volguèri aumentar... mas lo problèma gròs es que me fau cagar. Alara, vos cal pas pensar que se fasèm cagar a la sala de muscu... i a de qué se distraire: i a 50 ecrans de television amb de clips remirables que son totjorn los meteisses, visca mcm e lo clip de Shakira nusa, al cap de 45 segondas, me fa cagar e ausissi pas mai la 'musica'.
E mon activitat preferida, coma dins la vida vidanta fòra sala de muscu, es agachar los mascles. E aquí, soi servida. De joves, de vièlhs e totes subremusclats, sonhats, amb lo camisòt que pega a son còs plen de susor...
Fau de self contròl a bodre a la muscu ieu, perque de còps que i a, es complicat de pas li anar tocar lo pectoral, lo biceps o lo cuolet al mascle en susor.
Mas al cap d'un moment, ton educacion tòrna e te dises que pòs pas contunhar d'agachar sens vergonha lo mascle que passa coma un chin agachariá una saucissa... Alara, te cal trobar una autra activitat.
Una passa, aviái coma activitat "estudi sociologic" que ne parlarai un autre jorn que soi a la borra, ai cors a 12h45 e ai pas solament dinat.
Ara, ai trobat. Sus ma bicicleta, preni un libre e legissi. E aquí, presa per mon libre pòdi pedalar e legir (oè, los dos a l'encòp!) pendent una ora, sens me crebar, sens badalhar, sens agachar lo mascle.
Solide, soi la sola de legir a la sala de muscu, e vos emmèrdi.
Mas, ma tactica, al fons, es que entre totes los mascles subremusclats e over polits que i a dins la sala da muscu, se n'i a un d'intelectual, e ben me vendrà parlar.
- Salut, c'est quoi que tu lis?
e aquí cridairai JACKPÒT!
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bridget jones, libres, muscula-te
diumenge, 4 d’octubre de 2009
Du bartàs
MonAmorósEstival me faguèt present del darrièr disc de Du bartàs , Fraternitat.
Es un disc que me'n lassi pas. Vira de longa dins l'autò.
E i a una cançon que m'agrada encara mai , perque me fa rire:
de qué me fa rire? e ben, es una cumbia, e las cumbias, coma totas las musicas de l'America del Sud, an de paraulas nècias (mas non, es pas un prejutjat, es v e r t a t) e aver las colhas de cantar "dins la nuèch pregonda, la jòia m'inonda" e ben ieu disi ÒSCA!
Lo Myspace de Du Bartàs.
e per comandar lo cd es per aquí, 12€, seriá daumatge de se'n privar.
0 comentaris
Retorn de balèti
Son 3h20.
Tòrni del Clapàs que i aviá un balèti de Castanha e Vinovèl.
Ai passat una bona serada, fasiá moment qu'aviái pas dançat e m'a fach de ben de me desrovilhar e de bramar un pauc.
Castanha e Vinovèl es una pichona formacion simpatica vièla de ròda / acordeon per far dançar lo mond e passar un bon moment, dins la dralha de l'Art à Tatouille mas en balèti, qué. Me faguèron un branle dau rat, èri contenta. Lo branle dau rat es a la dança çò que soi al rafinament, alara pensatz plan, aquò m'agrada bravament.
Anatz escotar la cançon Castanha e Vinovèl sul myspace del grop.
Lor agradariá de trobar una frasa per jogar amb los mots "castanha e vinovèl" , una frasa un pauc coquinassa... S'avètz d'idèas, daissatz-las dins los comentaris, lor farai passar.
Tòrni del Clapàs que i aviá un balèti de Castanha e Vinovèl.
Ai passat una bona serada, fasiá moment qu'aviái pas dançat e m'a fach de ben de me desrovilhar e de bramar un pauc.
Castanha e Vinovèl es una pichona formacion simpatica vièla de ròda / acordeon per far dançar lo mond e passar un bon moment, dins la dralha de l'Art à Tatouille mas en balèti, qué. Me faguèron un branle dau rat, èri contenta. Lo branle dau rat es a la dança çò que soi al rafinament, alara pensatz plan, aquò m'agrada bravament.
Anatz escotar la cançon Castanha e Vinovèl sul myspace del grop.
Lor agradariá de trobar una frasa per jogar amb los mots "castanha e vinovèl" , una frasa un pauc coquinassa... S'avètz d'idèas, daissatz-las dins los comentaris, lor farai passar.
1 comentaris
divendres, 2 d’octubre de 2009
Son de Seta son de Sant Clar...
Un dissabte de la debuta de setembre, anèri a Seta per me marcar al conservatòri.
Aviái agachat sul sit internet de la comuna de drecha e èra marcat "inscripcions Setòris conservatòri 5 de setembre 9h-11h" , parlan coma aquò, fan pas de frasas sul sit internet de la comuna de drecha.
Agachi sus mappy ont es aquela puta de conservatòri. E a 9h petantas, podiái legir sul bastiment vièlh e laid "Conservatoire à rayonnement municipal", an pas vergonha a Seta.
Inocentassa que soi, pensavi que a 09h15 seriái sortida aprèp aver charrat un momenton amb lo mond que fan las inscripcions e que i auriá pas un gat.
T'arribi jos lo cobèrt del Conservatòri (sembla una escòla de las annadas 50 lo conservatòri de Seta) e aquí, t'i aviá una coa, macarel!!!! E an pas d'ostal lo mond?
Bedigassa, me meti al cap de la coa, bedigassa mas onèsta! E espèra qu'esperaràs.
Espèri plan 20 minutas. E compreni enfin que soi dins la coa del mond que se vòlon marcar per faire de guitarra. A non, ieu vòli pas far de guitarra.
E ben, i aviá una coassa per la guitarra e una coeta pichona pels "autres instruments". Se vei qu'a Seta, tot lo mond vòl faire de guitarra.
Alara me meti dins la coeta pichona, dabans ieu una vièlha que vòl començar lo violoncèla, darrièr una que vòl tornar marcar sa filha per la trompeta. E ausissi las conversas de la coassa per la guitarra.
Un tipe, subremotivat per far de guitarra, èra arribat a 05h30 dau matin, per èsser segur d'èsser marcat. Wow. O sabiái pas ieu qu'èra la jungla lo conservatòri. E o sabiái pas que lo mond volián tant faire de guitarra. Son calucs lo monde. E avisa-te de passar abans ton torn... lo tipe a la casqueta te fasiá la lei. S'èra pas levat a 04h45 per se far passar dabans, òu. Mas passèt pas primièr que abans el, i aviá 2 femnas qu'èran arribadas a 03h30. Non, mas quand vos disi que son capbords los setòris. Tot aquò per finalament arrestar a la mitat d'octòbre. Perque los coneissi ieu los setòris, una brava maissa, aquò rai mas aprèp there is nobody. (o disi en anglés perque los setòris lo comprenon pas).
E lo mond te parlan, perque far la coa es lo moment de se faire d'amics:
- e vos de qué fasètz coma instrument? ditz la simpatica de servici
- d'autbòi, disi mitat aimabla
- a? qu'es aquò? , totjorn simpatica e ara curiosa
- mais si tu sais bien, sur les barques pour la saint louis.... la flute qui couine , ditz la conassa saberuda
Ne coneissi una autra que va coïnar, conassa! De tot biais, fan de guitarra perque i coneisson pas res, ten. Es con un setòri que fa la coa.
Puèi es mon torn de me marcar. Dintri dins lo burèu, empleni lo fuèlh, mon nom, mon pichon nom e dins quina classa soi, que las fuèlhas, n'an fach un modèl : lo dels dròlles.
La femna, setòria de la perucassa blonda fins a las onglas pintradas en passant per l'estring leopard, dintra dins son ordenador e percuta 5 minutas mai tard
- A mas sètz pas de Seta
- A ben non
- A ben uèi son las inscripcions pels Setòris.
- A . E quora son las inscripcions pels pas setòris?
- Diluns de matin
- A ben èra pas marcat sul sit de la comuna de drecha!
- Non?
- ben non, sequenon seriái venguda diluns, o pensatz plan.
Sembla que li agradi, que me fa:
- È ò, se'n fotèm, vos marqui quand meme, anatz pas tornar diluns per aquò.
Finalament, son de mond coma cal los Setòris.
Aviái agachat sul sit internet de la comuna de drecha e èra marcat "inscripcions Setòris conservatòri 5 de setembre 9h-11h" , parlan coma aquò, fan pas de frasas sul sit internet de la comuna de drecha.
Agachi sus mappy ont es aquela puta de conservatòri. E a 9h petantas, podiái legir sul bastiment vièlh e laid "Conservatoire à rayonnement municipal", an pas vergonha a Seta.
Inocentassa que soi, pensavi que a 09h15 seriái sortida aprèp aver charrat un momenton amb lo mond que fan las inscripcions e que i auriá pas un gat.
T'arribi jos lo cobèrt del Conservatòri (sembla una escòla de las annadas 50 lo conservatòri de Seta) e aquí, t'i aviá una coa, macarel!!!! E an pas d'ostal lo mond?
Bedigassa, me meti al cap de la coa, bedigassa mas onèsta! E espèra qu'esperaràs.
Espèri plan 20 minutas. E compreni enfin que soi dins la coa del mond que se vòlon marcar per faire de guitarra. A non, ieu vòli pas far de guitarra.
E ben, i aviá una coassa per la guitarra e una coeta pichona pels "autres instruments". Se vei qu'a Seta, tot lo mond vòl faire de guitarra.
Alara me meti dins la coeta pichona, dabans ieu una vièlha que vòl començar lo violoncèla, darrièr una que vòl tornar marcar sa filha per la trompeta. E ausissi las conversas de la coassa per la guitarra.
Un tipe, subremotivat per far de guitarra, èra arribat a 05h30 dau matin, per èsser segur d'èsser marcat. Wow. O sabiái pas ieu qu'èra la jungla lo conservatòri. E o sabiái pas que lo mond volián tant faire de guitarra. Son calucs lo monde. E avisa-te de passar abans ton torn... lo tipe a la casqueta te fasiá la lei. S'èra pas levat a 04h45 per se far passar dabans, òu. Mas passèt pas primièr que abans el, i aviá 2 femnas qu'èran arribadas a 03h30. Non, mas quand vos disi que son capbords los setòris. Tot aquò per finalament arrestar a la mitat d'octòbre. Perque los coneissi ieu los setòris, una brava maissa, aquò rai mas aprèp there is nobody. (o disi en anglés perque los setòris lo comprenon pas).
E lo mond te parlan, perque far la coa es lo moment de se faire d'amics:
- e vos de qué fasètz coma instrument? ditz la simpatica de servici
- d'autbòi, disi mitat aimabla
- a? qu'es aquò? , totjorn simpatica e ara curiosa
- mais si tu sais bien, sur les barques pour la saint louis.... la flute qui couine , ditz la conassa saberuda
Ne coneissi una autra que va coïnar, conassa! De tot biais, fan de guitarra perque i coneisson pas res, ten. Es con un setòri que fa la coa.
Puèi es mon torn de me marcar. Dintri dins lo burèu, empleni lo fuèlh, mon nom, mon pichon nom e dins quina classa soi, que las fuèlhas, n'an fach un modèl : lo dels dròlles.
La femna, setòria de la perucassa blonda fins a las onglas pintradas en passant per l'estring leopard, dintra dins son ordenador e percuta 5 minutas mai tard
- A mas sètz pas de Seta
- A ben non
- A ben uèi son las inscripcions pels Setòris.
- A . E quora son las inscripcions pels pas setòris?
- Diluns de matin
- A ben èra pas marcat sul sit de la comuna de drecha!
- Non?
- ben non, sequenon seriái venguda diluns, o pensatz plan.
Sembla que li agradi, que me fa:
- È ò, se'n fotèm, vos marqui quand meme, anatz pas tornar diluns per aquò.
Finalament, son de mond coma cal los Setòris.
1 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: l'autbòi c bo, Seta
Ventor
Deman serada concèrt amb Lou Seriòl en anóncia de la caminada dau 8 au 12 d'octòbre a l'entorn de VEntorn.
0 comentaris
dijous, 1 d’octubre de 2009
Sopac e Patac
La Talvera sortís son CD novèl.
Se ditz Sopac e Patac e lo podètz comandar TRE ARA sul sit internet. Serà dins las botigas en novembre.
Soi conteeeeeeeeeeeeeeeeeeenta
Espèri que lo recebrai lèu lèu!!!!
1 comentaris
mon pichon plaser a ieu
Fa de temps que l'aviái l'idèa dins lo cap.
E ongan, i soi!
Fau de musica!!
Normalament, lo mond començan la musica pichons. Mas ieu pichona, ne faguèri pas de musica. Faguèri pas res de pichoneta. Èri tròp timida e aviái paur e vergonha de tot. Alara demoravi a mon ostal.
Ara que soi granda, soi totjorn timida e ai totjorn paur e vergonha. Mas ai enveja. E mèrda, ne cal aprofechar!
E ongan, me soi marcada al Conservatòri de Seta per seguir de corses d'autbòi lengadocian.
Uèi, èra mon 2nd cors. Bon dieu que me regali. Es lo plaser de la setmana lo cors d'autbòi. Alara, galèri, perque es la debuta e es pas aisit de sortir un son e mai de sortir un son just, massoi contenta. Lo pròf me corregís, insistís, i tòrna, i arribi pas, patissi e soi contenta.
E rapòrt al còp passat, las nòtas son mai justas (o mens falsas), l'aurelha comença de destriar quand cagui la causa. Es lo pè. Me disi qu'ai tot d'aprene e aquò's lo bonur per ieu.
Enfin, ai totjorn vergonha è. Perque quand soi pas fotuda de bufar coma cal dabans lo pròf, me disi "putan aqueste tipe, un jogaire de tria, amb tot çò que sap, que li soi a far patir las aurelhas, patin cofin", vos disi pas tot çò que me passa pel cap quand mon la es tròp bas o quand mon re raufela. Me meti la pression sola...
Mas soi contenta.
Lo dijòus, de 19h30 a 20h00, n'i a al mens una sus aquesta Tèrra qu'es urosa :)
Dijòus que ven, lo primièr tròç youhouuuuu! Un daquòs aisit per
mongolians començaires.
Mas ieu , çò que vòli saber jogar per assadolar lo mond mondial es aquò:
e aquò:
E sabètz qué? LaRòta se'n va pas mai. Aquò vòl dire que veni melhora, non?
.
E ongan, i soi!
Fau de musica!!
Normalament, lo mond començan la musica pichons. Mas ieu pichona, ne faguèri pas de musica. Faguèri pas res de pichoneta. Èri tròp timida e aviái paur e vergonha de tot. Alara demoravi a mon ostal.
Ara que soi granda, soi totjorn timida e ai totjorn paur e vergonha. Mas ai enveja. E mèrda, ne cal aprofechar!
E ongan, me soi marcada al Conservatòri de Seta per seguir de corses d'autbòi lengadocian.
Uèi, èra mon 2nd cors. Bon dieu que me regali. Es lo plaser de la setmana lo cors d'autbòi. Alara, galèri, perque es la debuta e es pas aisit de sortir un son e mai de sortir un son just, massoi contenta. Lo pròf me corregís, insistís, i tòrna, i arribi pas, patissi e soi contenta.
E rapòrt al còp passat, las nòtas son mai justas (o mens falsas), l'aurelha comença de destriar quand cagui la causa. Es lo pè. Me disi qu'ai tot d'aprene e aquò's lo bonur per ieu.
Enfin, ai totjorn vergonha è. Perque quand soi pas fotuda de bufar coma cal dabans lo pròf, me disi "putan aqueste tipe, un jogaire de tria, amb tot çò que sap, que li soi a far patir las aurelhas, patin cofin", vos disi pas tot çò que me passa pel cap quand mon la es tròp bas o quand mon re raufela. Me meti la pression sola...
Mas soi contenta.
Lo dijòus, de 19h30 a 20h00, n'i a al mens una sus aquesta Tèrra qu'es urosa :)
Dijòus que ven, lo primièr tròç youhouuuuu! Un daquòs aisit per
Mas ieu , çò que vòli saber jogar per assadolar lo mond mondial es aquò:
e aquò:
E sabètz qué? LaRòta se'n va pas mai. Aquò vòl dire que veni melhora, non?
.
1 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bridget jones, l'autbòi c bo, LaRòta, musica
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Trevèri
Trevèri (en alemand, Trier) es una ciutat d'Alemanha situada subre lo riu de Mosèla, dins lo länd de Renània-Palatinat, al sud-oèst del país. Sa populacion èra estimada a 99 843 abitants lo 31 de decembre de 2005. Sa superfícia totala es 117,14 km². Es situada a una distància de 50 km de Luxemborg.
Lo filosòf alemand Karl Marx i nasquèt.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Site oficial de la ciutat de Trevèri
- Ecomusèu Roscheider Hof
- (oc) Vidèo en occitan del CRDP de Tolosa sus l'istòria de Trevèri.


text:
Ajuda:Cossí modificar una pagina
Gaireben totas las paginas de Wikipèdia pòdon èsser modificadas immediatament per totes los visitors, sens enregistrament prealable (pasmens, se recomanda fòrtament de s'enregistrar).
Vaquí las etapas, pas a pas, per modificar un article :
Somari
Etapa 1 : Pagina de modificacion[modificar | modificar la font]
Per modificar la pagina que consultatz, seguissètz lo ligam modificar, dins l'onglet al som de la pagina.
Etapa 2 : Zona d'edicion[modificar | modificar la font]
La pagina se pòt alara modificar, que tot son tèxt se tròba dins la zona d'edicion :
Podètz picar, escafar e corregir lo tèxt d'aquesta zona. Cada paragraf es separat per una linha vuèja. Lo tèxt de l'article contendrà probablament de caractèrs especials coma '', ''', [[, ]]. Es la sintaxi Wikipèdia, vos ne preocupetz pas pel moment.
Etapa 3 : Previsualizacion[modificar | modificar la font]
A tot moment, podètz veire çò que donan vòstras modificacions sens las salvagardar : utilizatz lo boton Previsualisacion jos la zona d'edicion.
L'article apareis alara en mòde previsualizacion (la zona d'edicion es en bas de la pagina) :
Podètz far de novèlas modificacions e repetir la previsualizacion fins que lo resultat vos convenga.
Per abandonar las modificacions camin fasent, i a pas res de particular de far perqué res es pas estat salvagardat ; visitatz simplament una autra pagina.
Etapa 4 : Salvagarda e resumit[modificar | modificar la font]
Abans de salvagardar, indicatz en qualques mots la natura de vòstras modificacions dins lo camp Resumit situat jos la zòna d'edicion. Finalament, clicatz sul boton Salvagardar.
Felicitacions, venètz de contribuir a Wikipèdia !
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Lo Nauc de sabla es una pagina prevista per s'entraïnar librament.
- Lo tèxt es mes en forma (títols, listas, ligams, estils de polissas, etc.) en utilizant de caractèrs particulars : es la sintaxi Wikipèdia.
- Se d'autres visitors an modificat la meteissa pagina pendent que l'editatz, quand salvagardatz, un messatge vos indica la procedura de seguir per conciliar las modificacions concurrentas. Aquò s'apèla un conflicte de versions.
- Per certanas paginas, es possible que lo ligam veire lo tèxt font aparesca al lòc de modificar. Son de paginas que son estadas blocadas per de rasons divèrsas.
- Per restituir una version anteriora d'una pagina, seguissètz lo ligam istoric dins l'onglet, seguissètz lo ligam sus la data de la version que volètz restituir, seguissètz lo ligam modificar e salvagardatz.