text:
Villes et mairies de la Province de Hainaut (8)
Liste des communes
Charleroi
Ville de Charleroi, localité de Belgique de 200 000 habitants.
La mairie de Charleroi a une adresse e-mail et un site Internet.
Mons
Ville de Mons, localité de Belgique de 91 000 habitants.
La mairie de Mons a une adresse e-mail et un site Internet.
La Louvière
Ville de la Louvière, localité de Belgique de 77 000 habitants.
La mairie de la Louvière a une adresse e-mail et un site Internet.
Tournai
Ville de Tournai, localité de Belgique de 68 000 habitants.
La mairie de Tournai a une adresse e-mail et un site Internet.
Mouscron
Ville de Mouscron, localité de Belgique de 53 000 habitants.
La mairie de Mouscron a une adresse e-mail et un site Internet.
Châtelet
Ville de Châtelet, localité de Belgique de 35 000 habitants.
La mairie de Châtelet a une adresse e-mail et un site Internet.
Binche
Ville de Binche, localité de Belgique de 32 000 habitants.
La mairie de Binche a une adresse e-mail et un site Internet.
Courcelles
Ville de Courcelles, localité de Belgique de 30 000 habitants.
La mairie de Courcelles a une adresse e-mail et un site Internet.
Ath
Ville d'Ath, localité de Belgique de 27 000 habitants.
La mairie d'Ath a une adresse e-mail et un site Internet.
Soignies
Ville de Soignies, localité de Belgique de 25 000 habitants.
La mairie de Soignies a une adresse e-mail et un site Internet.
Saint-Ghislain
Ville de Saint-Ghislain, localité de Belgique de 22 000 habitants.
La mairie de Saint-Ghislain a une adresse e-mail et un site Internet.
Manage
Ville de Manage, localité de Belgique de 22 000 habitants.
La mairie de Manage a une adresse e-mail et un site Internet.
Fleurus
Ville de Fleurus, localité de Belgique de 22 000 habitants.
La mairie de Fleurus a une adresse e-mail et un site Internet.
Frameries
Ville de Frameries, localité de Belgique de 20 000 habitants.
La mairie de Frameries a une adresse e-mail et un site Internet.
Braine-le-Comte
Ville de Braine-le-Comte, localité de Belgique de 20 000 habitants.
La mairie de Braine-le-Comte a une adresse e-mail et un site Internet.
Boussu
Ville de Boussu, localité de Belgique de 20 000 habitants.
La mairie de Boussu a une adresse e-mail et un site Internet.
Colfontaine
Ville de Colfontaine, localité de Belgique de 20 000 habitants.
La mairie de Colfontaine a une adresse e-mail et un site Internet.
Morlanwelz
Ville de Morlanwelz, localité de Belgique de 18 000 habitants.
La mairie de Morlanwelz a une adresse e-mail et un site Internet.


c: text/html

text:
Jogar… en familha e en lòc mes
Lo jòc qu'ei un element essenciau dens lo desvolopament sociau, intellectuau e fisic d'un individu. Qu'ei tanben un element estructurant d'ua societat. E donc, l'airau gascon e mes generaument occitan ne i escapan pas.
Que i a plan solide mantuas situacions de jòc, que se pòden « categorizar » de diferentas faiçons. La quasi totalitat d'entre eths, a despart de las gestualas e de las règlas especificas a cada jòc, emplega tanben la lenga coma mejan de comunicacion : ende causir la persona cargada de començar o de miar lo jòc, ende balhar las consignas o las replicas pròpias a cada situacion, end'aprénguer e memorizar nocions, end'acabar lo jòc... en dus mots, ende « víver lo jòc » en question !
Aqueths jòcs son per la màger part adaptats a l'atge, mès tanben a l'environament. Alavetz, que se poderàn utilizar elements naturaus d'aqueth environament, o tanben fabricar los objèctes necessaris au jòc. Los jòcs son tanben adaptats au nombre deus partenaris : jòcs de règla, de societat : cartas, bòlas, petanca...
L'airau occitan, plan solide, n'a pas escapat a cèrtas evolucions de la societat. « Bèth temps a », daubuns tipes de jòcs èran practicats en familha, pendent las velhadas, las hèstas, o a d'autes moments de la vita (quan los joens mainatges guaitavan los tropèths, per exemple).
Auèi, los lòcs de transmission e d'aprentissatge an cambiat, per rasons divèrsas : diminucion, o tanben pèrta de la transmission familiau de la lenga, arribada d'autes tipes de jòcs (mei que mei jòcs electronics dempuish quauquas annadas), presa en compte de la transmission de la lenga regionau dens d'autes contèxtes (escòla, associacions, clubs, institucions…). Lo jòc ei lavetz utilizat coma utís d'aprentissatge e de transmission d'elements linguistics e culturaus, e tanben d'ua faiçon de víver especifica a la nòsta region. E donc, un bon nombre de jòcs son « universaument » coneguts, dambe variantas (lenga, règlas...).
- Jòcs de lenga, comptinas, formuletas...
- Devinalhas,
- Jòcs de dits,
- Rondas, jòcs cantats e dançats, jòcs de perseguida,
- Jòcs de règla, d'estrategia, de societat : ossets / cartas...
- Jòcs de règla deu dehòra : berret / esparvèr / jòcs de bòlas, de quilhas, de paumas, de palet...
- Jòcs d'equilibre, d'agilitat, d'abiletat, d'adreça, parcors (chancapè)...
- Jòcs damb objèctes fabricats : molins, sarbatanas, joguets sonòrs...
http://pedagogie.ac-toulouse.fr/langues-vivantes-32
Questions
- Ei lo jòc ua activitat meilèu reservada aus mainatges ?
- E coneishes exemples de jòcs que hèn los adultes en lo nòste parçan ?
- Balha un o dus exemples d'elements naturaus que pòden servir ende fabricar lo materiau per un jòc ?
- Se te demandan quin ei lo jòc qu'estimas lo mei, lo quin balharés ? Ei un jòc individuau o un jòc collectiu ?

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Toscana
Toscana es una region de l'oèst d'Itàlia.
Istòria[modificar | modificar la font]
Durant l'Empèri Roman foguèron fondadas las ciutats de Luca, Pisa, Siena e Florença. L'esfondrament de la civilizacion ocurrit al sègle V amb l'invasion de pòbles gotics. Al sègle VI, los lombards cambièron la capitala de la region per la ciutat de Luca.
Geografia[modificar | modificar la font]
Divisions administrativas[modificar | modificar la font]
La Region de Toscana es devesida en 10 províncias :
- Província d'Arezzo,
- Província de Florença (Firenze),
- Província de Grosseto,
- Província de Ligorna (Livorno),
- Província de Luca (Lucca),
- Província de Massa-Carrara,
- Província de Pisa (Pisa),
- Província de Pistòia,
- Província de Prato,
- Província de Siena (Siena)
Economia[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Pagina oficiala del torisme en Toscana en francés e autras lengas.


text:
Aulnois-sur-Seille
Aulnois-sur-Seille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Vilatge del ban de Delme.
- L'ostal fòrt dépendait de la évêché de Mètz a Modèl:La s, de la familha de Oriocourt a Modèl:La s, de la familha de las Armoises a la fin Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle.
- Charles dels Armoises, governador dels mainats del Pòrti Léopold de Lorraine #far reconstruire lo castèl a Modèl:La s.
- Marquisat En 1726.
- Village du ban de Delme.
- La maison forte dépendait de l’évêché de Metz au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle, de la famille d’Oriocourt au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle, de la famille des Armoises à la fin Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle.
- Charles des Armoises, gouverneur des enfants du Duc Léopold de Lorraine fit reconstruire le château au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle.
- Marquisat en 1726.


text:
Paraceratherium
Paraceratherium ("bèstia gaireben cornuda") es un genre de mamifèrs perissodactils, sosòrdre Ceratomorpha de la familha Hyracodontidae.
S'es descrich cinc espècias desparièras, mas tant las relacions entre d'espècias coma las relacions a nivèl de genre d'aqueste animal an generat una controvèrsia que dura encara a l'ora d'ara, un sègle après la descobèrta dels primièrs fossils.
Los animals d'aqueste genre apareguèron en Asia Centrala pendent la primièra mitat del periòde Oligocèn, fa aperaquí trenta milions d'ans, e s'extinguiguèron a intervengudi del periòde Miocèn, fa 16,6 milions d'ans.


text:
Lo marxisme es una aisina intellectuala ambe d'èstre devengut una aisina de dictatura ambe los soviets; lo problèma es que lo marxisme es encara la classificacion que pòrta l'esquèrra francesa, e particularament lo movement del egoïsta Mélenchon.
Lo
problèma jacobin es pas comprès pels marxistas, la pensada marxista es
pas una aisina per entendre lo problèma centralista e bonapartista
francés.
Los marxistas nacionalistas franceses an una aisina per descodar fRança qu'es basada sus l'istòria bastida per la IIIena republica, istòria qu'oblida fòrças causas ... per installar una illusion politica ; los marxistas son a bastir un projecte politic ambe Jean-Luc Mélenchon sus aquela fanga politica.
Acabi de gaitar los libres d'istòria distribuat al XXIen sègle (!) dins las escòlas d'Estat, Estat francés, per exemple :
La pensada marcista francesa es basicament nacionalista francesa, e Jean-Luc Mélenchon farga pas una pensada fòra aquela nòrma d'esquèrra francesa e jacobina.
E l'istòria francesa es pas a man de cambiar quand un istorian assegura seriosament, sus fRance CULture, que la santa République française èra mangnifica en fargar «comps de concentration» pels republicans catalans, bascos e espanhòls. Loís IX es aital segur l'arganhòl magnific e sant que la republica IIIena aviá mestièr per destrusir lo dreit escrit occitan, i trapa una salvacion dins los libres d'istòria.
Quand l'istorian explica que s'oblida l'istòria de l'oltra-mar, es vertat, mas s'oblida tanben l'istòria de las tèrras de conquèstas dels Francs sul continent europèu e la destruccion dels pre-Estats que son nascuts en Occitània, entre Bordèu e Niça...
Macron es pas melhor qu'aquela esquèrra jacobina, qu'aquel istorian francés, es de la pensada jacobina qu'a pas encara integrat dins sa pensada la sindròma Enric III de Navarra. O tòrni escriure, aquela sindròma es simptomatica del sistèma politic francés, o franc, o d'importacion d'una elitocracia desligadas de las realitats dels pòbles de fRança.
Aital lo Reialme de Navarra aviá, parier que lo Ducat d'Aquitània, un parlament que votava los budgectes annadièrs del Rei o del Duc, en decembre de cada annada ; quí me podrà dire qual es lo budgecte de l'Elisèu anuèch ?
Aital lo Ducat d'aquitània, donava lo dreit de caça als païsans, mai tanben un dreit establit per concènsus dels jurats, dins als comunas, puèi del Parlament de Bordèu, la dimension del sistèma constitucional d'Aquitània, èra semblant al sistèma helvetic d'ara, mas evidentament oblidat car dangierós pels dictators reials francs quand son arribats en Occitània de conquèsta. Èra un pauc diferent en Navarra.
L'esquèrra mélenchonista a oblidat aquela mapa anciana, mas res a cambiat de la pensada dictatoriala francesa sus las Terres de conquête :
La Terreur a restablit la pensada dictatoriala reiala a partir de 1792. La Terreur es la basa del marxisme francés. Entre 1789 e 1792, i aguèt unassag de reforma reala de l'Estat ... la reforma s'es transformada en descapitada dels pòbles e del passat : du passé faisons table rase, mas pas per totes los subjectes politics (!) ; las contradiccions pastan la pensada jacobina, de totas las colors politicas del XXIen sègle.
La libertat democratica en Occitània passarà per l'abandon de las idèa jacobina, en Occitània, e plan mai al nòrd en fRança, dins las ancianas fermes d'État.


text:
( se avetz d'autres musicas traditionalas d' Occitania, es bon taben, aimi plan "Mont Joia", son de Provença.)
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Musica gascona
1 Musica gascona le Mer 18 Jan - 11:22
burdigala
Pintaire
( se avetz d'autres musicas traditionalas d' Occitania, es bon taben, aimi plan "Mont Joia", son de Provença.)
2 Re: Musica gascona le Ven 20 Jan - 17:42
gat-esquiro@orange.fr
Pintaire
que i a verd e blu. Non me hen pas gòi mes que son ua referencia.
burdigala a écrit:conneissetz Gric de Prat? fan musica traditionala de Gasconha. An fach un libre sus Bordèu amb un cd , qu'es plan fach. Conneissetz d'autres cd de musica gascona? voldriai plan ne escotar.
( se avetz d'autres musicas traditionalas d' Occitania, es bon taben, aimi plan "Mont Joia", son de Provença.)
3 Re: Musica gascona le Ven 20 Jan - 18:36
Arf
Occitan Warrior
Pera musica de pertot en Occitania, aquesta : http://www.lorigau.fr/
Enjoy.
4 Re: Musica gascona le Ven 20 Jan - 22:09
jfrieux
Occitan Warrior
burdigala a écrit:conneissetz Gric de Prat?
Son venguts a Tolosa pel festival Occitània: bravament plan! E 'quò èra pas fait: de Bordaleses, a Tolosa....
5 Re: Musica gascona le Lun 23 Jan - 16:28
Aura
Palhassa
Causisses "Gasconha" dins lo camp "Localizacion" e clicas sus "cercar", auratz totes los grops de musica occitana de Gasconha.
Se vòls, pòts tanben precisar un estile dins lo camp "estile"
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
La Renaudière es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Partida eissida de l'article francés
La Renaudière es un pichon vilatge dels Mauges situat al nòrd-oèst de la vila de Cholet.
Tèxte originau de l'article francés
La Renaudière est un petit village des Mauges situé au nord-ouest de la ville de Cholet.
La Renaudière
Partida eissida de l'article francés
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !
Tèxte originau de l'article francés
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !


text:
Villes et mairies du District de Saint-Gall (88)
Liste des communes
Saint-Gall
Ville de Saint-Gall, localité de la Suisse de 70 000 habitants.
La mairie de Saint-Gall a une adresse e-mail et un site Internet.
Gossau
Ville de Gossau, localité de la Suisse de 17 000 habitants.
La mairie de Gossau a une adresse e-mail et un site Internet.
Wittenbach
Ville de Wittenbach, localité de la Suisse de 8 600 habitants.
La mairie de Wittenbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Gaiserwald
Ville de Gaiserwald, localité de la Suisse de 7 900 habitants.
La mairie de Gaiserwald a une adresse e-mail et un site Internet.
Waldkirch
Ville de Waldkirch, localité de la Suisse de 3 100 habitants.
La mairie de Waldkirch a une adresse e-mail et un site Internet.
Eggersriet
Ville d'Eggersriet, localité de la Suisse de 2 100 habitants.
La mairie d'Eggersriet a une adresse e-mail et un site Internet.
Andwil
Village d'Andwil, localité de la Suisse de 1 700 habitants.
La mairie d'Andwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Häggenschwil
Village d'Häggenschwil, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie d'Häggenschwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Muolen
Village de Muolen, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie de Muolen a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Ièr de matin, voliái metre aquò en linha:
Segon aquesta vidèo, votarai pel Front d'Esquèrra(e tanben segon mas idèas, cal pas desconar, òu!)
dilluns, 23 d’abril de 2012
Diluns negre
4 comentaris:
- Patricia ha dit...
-
Soi coma tu, levat que coneissi pas degús d'oficialament FN. Ai votat Eva Joly per çò que èra ela (auriái pas votat Hulot) e soi trista pel FdG, lo vesiái ben tresen. Dins mon vilatge 30 personas an votat FN (sus 140 inscriches) es mens qu'al nacional mas aquò me fa enrabiar. Merad i es per belcòp, cresi.
Auriái pas volgut me desrevelhar dins lo Gard, aqueste matin...
- 23/4/12 10:14
- manjacostel ha dit...
-
Mas ont anar per sortir d'aquela conaria ambianta, d'aquel pais de xenofòbas... E lo pus triste aquò's qu'es pas que la debuta... A pas començat de nazejar lo nazi , i avia encara un pauc de vergonha.. Leu va tombar e alara aurem la paur...
- 23/4/12 20:05
-
-
Ieu votèri per l'Eva que parlèt clarament en favor de las lengas de França. Lo Melenchon es un jacobin de primièra que diguèt d'orrors messorguièras sul biais d'ensenhar los dròlles dins las escòlas Calandreta, Diwan, eta. Clar que d'unes "comunistas" èran pas d'acòrdi amb el mas o diguèron pas pro fòrt ! Anem, bona jornada !
- 24/4/12 12:38
- Cercaval ha dit...
-
Solide, Eva Joly es per las lengas regionalas, mas es tanben pel MES (sabètz lo daquòs qu'impausa l'austeritat a Euròpa tota), alara sabi pas se d'aquel biais demorarà de moneda per la cultura...
Al FDG, tot es dubèrt, un espèr se lèva (e pas que per l'occitan), se parla de butar las causas, o cal far macarèl !
Amistats a totes.
- 25/4/12 14:23


text:
Onze oras passadas de cinc
Onze oras passadas de cinc es un roman de Pèire Pessamessa, primièr volum de la seria De fuòc amb de cendre. Foguèt publicat en 1973 dins la collection A tots (n°5) de l'IEO. Conta l'istòria d'un jove Occitan de Provença que, en 1944, se daissa embrigadar dins una division SS que lo menarà sul front rus e al cap d'el meteis.
Sinòpsi[modificar | modificar la font]
Lo roman comença en 1943 amb la vida de tres companhs d'un collègi de Provença. Pèire, lo narrator, Norbèrt e Marqueton. Jos l'influéncia de Norbèrt, jove idealista resoludament occitanista conquistat per las idèas nazis, Pèire s'engatja dins la SS e se daissa ganhar per aquelas idèas, mentre que Marqueton rejonh la Resisténcia.
Comentari[modificar | modificar la font]
Defugissent las idèas simplas, lo romancièr capita l'escomesa d'escapar al debat moral per porgir un mond e una umanitat restituits dins lor complexitat. Los tres collegians del començament del roman, als primièrs temps de l'amor e de la descobèrta de la sexualitat, cabussan dins lo mond dels òmes, menats non pas pels eveniments mas per las idèas, lor vista del mond o lors ideals. Sens jutjar ni pr'aquò excusar, lo lector es emportat per la vitalitat d'un roman que sembla pas que miralhar una demèst las vidas possiblas.
Un aspècte enjaulaire — al sens a l'encòp de trebolant e benlèu d'enganaire, del roman es que lo fascista Norbèrt pòt èsser tengut per un occitanista de la primièra ora. Lo personatge religa clarament, e d'un biais argumentat, son engatjament nazi a la defensa d'Occitània. Emplega lo mot e sos derivats de longa. Al delai de saber se la ligason entre lo mot e la nocion es, o pas, anacronica, lo mecanisme contribuís de pausar la figura de personatges fòrts e multidimensionals, d'Occitans vertadièrs e assumits, actors e non pas victimas de la guèrra.
Cal dire, çaquelà, que los antieròis nazis presentats per Pessamessa ne demòran als crimes de guèrra. S'exprimisson una ideologia segurament abjècta, lors actes son los d'una guèrra napoleoniana. Cap de camp d'exterminacion. Cap d'Orador. Es lo limit benlèu d'aqueste roman, qu'es un dels grands romans de la literatura occitana contemporanèa. S'agís d'un roman d'aprendissatge per cu a ja viscut, prompt a contentar lo legeire en quista de prigondor, mai non pas que de rasonaments o de moralas simplistas. Per far cort avètz aquí un roman destinat al legeire de romans.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Deezer
1 Deezer le Mer 18 Mar - 20:41
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
2 Re: Deezer le Mer 18 Mar - 21:02
Mertyl
Occitan Warrior
3 Re: Deezer le Mer 18 Mar - 22:25
Sokolovic
Trobador !!
Òmi a écrit:Se dit que suu Deezer, quan escotan un tròç de musica, los artistas, enfin, la SACEM tocan la lor part de dret d'autor. N'en sabetz mei ? Pr'amor, s'es ua vertadièra informacion, m'agrada de har de militantisme en picant dab la mirga e en balhan de moneda a Familha Artús o la Talvèra o au Còr de la Plana
La SACEM toca sa part.
Pensi pas pasmens que leis artistas occitan ne'n tòcan una sola part.
4 Re: Deezer le Jeu 19 Mar - 9:30
Zengi
Trobador !!
De tot biais jo vau sus musicme :p
5 Re: Deezer le Jeu 19 Mar - 14:10
Kagòla
Leberonet
Tant il pourrait nous en dire plus.
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Caussòus
Caussòus[1] (oficialament en francés Caussols) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Caussòus es una comuna dau Grassés situada a 23km de la Mediterranèa a vòl d'aussèl (40 km per la rota). Lo sieu nom ven dau latin "calx - cauces", la cauç, que ne ven tanben lo mot "causse".
Lo centre dau vilatge se tròba a 1130 metres d'altitud. Se situa subre lo plan carstic cavat de nombroses avencs e tutas (lo plan de Caussòus). Aqueu plan es susplombat au sud per la còla dei Maçons (1417 metres) e l'Aut Montet (1335 metres). Au nòrd se situa lo causse de Calern (1458 metres au Senhau de Calern) ont se tròba l'observatòri de Calern e a l'oèst lo valon de Nans ont se situa lo ponch pus bas de la comuna (895 metres).
Lo plan de Caussòus es constituit per una plana de ròcs au sud (los Claps) e una plana de pradas e de culturas au centre, traversada per una ret de rius que se getan dins l'embut de Caussòus. Las aigas desaparegudas dins leis avencs o "embuts" reapareisson per lei gòrjas dau Lop o lei fònts e concas que pòdon arribar a 450 metres de prefondor.
Caussòus es environat per las municipalitats de Gordon, lo Bar de Lop, Sant Valier, Andon (masatge de Canaus) e Cipieras.
Lo clima es contrastat : l'estiu es en caud e sec, l'ivèrn freg, sec mas regularament ennevat;, la prima umida e l'auton umid mercé a qualques jorns de precipitacions mediterranèas fòrça intensas que balhan un cumul annadièr de 1200|mm de precipitacions.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo primièr poblament de Caussòus datariá de la preïstòria. Se compta una desena d'encenchas de pèira seca que la tradicion locala considèra coma d'oppidums e fa remontar a l'edat dau Bronze : lei còlas dei Maçons, dei Gleiretas, dei Ruscas, de Vila-Vielha, de l'Adrech, de Bastiard, de Trobada, de Pèira-auta. Malurosament, aqueus vestigis son malaisits de datar precisament. Se tròban de traças d'ocupacion d'epòca romana dins d'unei d'aquelas encenchas, coma lo camp dei Ruscas, au còl de l' Adrech. Leis acampatges a l'entorn e dins lo vilatge medievau de Vila Vielha an donat de ceramicas remontant a l'edat dau Bronze e a l'epòca romana en mai d'aquelas de l'Edat Mejana e de l'epòca modèrna[2].
Lei primièrs escrits en mencionant Caussòus remontan au sègle XII, epòca que lo vilatge dependiá dei Comtes de Provença. Lo vilatge foguèt restacat a la comuna de Cipieras a partir dau sègle XIV, tornèt puèi independent en 1790.
Lo vilatge es sempre demorat reagropat a l'entorn de la glèisa fins en 1640, epòca que foguèt incendiat. L'abitat s'es de contunh esparpalhat sul plan en pichonas espleitacions agricòlas. Aqueu abitat escampilhat es encara present uèi; lei sols regropaments d'abitacions se situan dins lo pichon centre dau vilatge a l'entorn de la glèisa, l'escòla, la comuna e l'auberja e lo masatge dei Claps a l'Oèst dau vilatge.
L'agricultura e l'elevatge, largament presents fins en 1950 an fòrtament mermat dempuèi, e demòra pas mai que qualques tropèus d'ovins e de caprins, que limitan la recolonizacion dau plan per lei pins.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Comunas dei Aups Maritims - Sit de Laurenç Revest
- ↑ Enceintes e d'abitats perchés dels Alpes -Maritims / jos la dire. De Michiel Gazenbeek. - Antibes : APDCA, 2004. - 149 pàg.


text:
10/04/2014
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 13 de abriu
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission du diumenc 13 de abriu a 11 oras 30 sur França Blu Perigòrd sera
Josiana Ubaud lexicografa et etnobotanista dins lo domeni occitan per parlar de son mestier e donar son avis plan polemic sur lo museum MUCEM de Marselha.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras 30 sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
18:59 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Tags : josiane ubaud, mucem marseille | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
Manco un tombat o una penalitat per escapar a l'infamié dau zerò, per leis òmes de Sant Andrieu es una cagada que convèn d'acarar.... La qualitat dau juec dei Blacks es pas una escusa, a Christchurch an pas fach de belugas.
Avieu criticat Michalak dins sa finala perduda de Tolon, es mai estat marrit dins la capitala dau miejorn neozelandés.
Es gaire gent e bessai pas legitime d'atacar leis individualitats dins leis espòrts coleitius estènt que cadun depènde deis autrei. Mai l'esèmple de Michalak au rugbì e de Benzema au foot qu'a plus marcat per lei Blus dempuei 1100 minutas, es per ieu un mistèri.
Mancam pas de jugaires gaubiats a son pòsta. La presènci de Saint André e Deschamps en tèsta d'aqueleis equipas que corron de desfacha en desfacha, es tamben un mistèri. Lei "gròs pardessus" dei doas federaciens an seis resons qu'escapon a ma reson.
Lei mestres taoistas esplicon que d'eveniments negatius aduson de consequencis positivas. Aquelei camins de cros de l'espòrt, de Montevideo a Christchurch, via Porto Alegre e Auckland, nos permeton d'escapar ai cocoricos dei jornalistas esportius.


text:
28/10/2010
27/10/2010
Marselha
Coneissiái Marselha davant de conéisser París. Anave sovent a Auriòl, al ras d'Aubanha, passar l'estiu, quand ère pichona. Fa que los cosins me menavan de còps a Marselha : lo pòrt vièlh (ai un sovenir esmogut d'un fuòc d'artifici, un 13 de julhet, sus un batèu, entremièg los dos fòrts que gardan la dintrada del pòrt), la Canabièira, la Bona-Maire (qu'òm s'i pòt pas téner drech quand lo mistral bufa)… E arribave de còps per la gara Sant-Carles. Òc, mès i ère pas jamai anada tota sola, vòle dire bèla. Dempièi la dimenjada passada, es fach. Bon, ai pas plan causida la dimenjada : i aviá d'escobilhas pertot. Mès coma pense çò prumièr als paures ramassaires que son mal pagats e que son forçats de caumar per se far ausir, endure tot aquò plan aisidament (los plangiái sustot del trabalh qu'aurián a far après...).
Ai descobèrt Lo Panièr (quartièr vièlh de Marselha, darrèr l'ostal de comuna). Es un endrech a part, un vilatge traversut al mièg de la vila de las avengudas bèlas. Marselha es una vila multiculturala, un mescladís de caras. Lo monde i son plasents, te parlan naturalament. Ai aimat Marselha, amai se la Provençala se soven pas gaire qu'èra provençala (al prumièr còp d'uèlh, pel mens). E pièi i a quicòm que m'a totjorn suspresa : los Marselheses son pas brica curioses de çò que i a en defòra de la region marselhesa. Benlèu que pensan qu'an tot : la mar, lo solelh, la vila, la natura al ras…
I tornarai encara, a Marselha, de segur. N'ai plan enveja. E voldriái conéisser Lion tanben. Aquí, i ai pas fach que passar en TGV.
D'un vam
L'ai legit d'un vam. Gérard Garouste es un artista mondialament conegut mès que coneissiái pas davant de l'ausir un jorn sus Inter. Presentava son libre. Aquel. Filh d'un merchand de mòbles violent que s'èra plan engraissat pendent e après la guèrra suls bens dels Josieus (e sens vergonha encara), Gérard Garouste, escolan mediòcre, se'n sortiguèt pel dessenh. Mai que lo pes de l'antisemitisme de son paire, Garouste conta lo pes de l'eretatge dels parents e de lor catechirme (catolic aicí). E, per çò qu'aprene balha la libertat, se metèt a estudiar la religion josieva.
Tocat dempièi l'atge de 28 ans per una mena de falordisa que li arriba per crisis, passa fòrça temps dins los espitals a se far tornar metre drech. Descriu aquelas passas amb una clarvesença pertocanta.
Quand es plan, fa de tablèus. Mès, coma ditz : "De qué far après Picasso e Duchamp ?" Per viure, a la debuta, Jean-Michel Ribes, amic d'enfança, li fasquèt far de decòrs de teatre. Pièi Garouste rencontrèt Léo Castelli, lo merchand d'art de New-York que fasiá la pluèja e lo bèl temps dins aquel mitan a aquela epòca. E fasquèt lo bèl temps per el. Sos 600 tablèus son pas datats mès signats (coma aquò las missantas passas se veson pas). E cadun pòrta un còdi. Totes aquelses còdis assemblats balharàn un jorn una frasa de 50 letras, metafòra de la siá vida d'artista que se ditz caluc per moments. Aquel libre m'a donada enveja de conéisser son òbra (e d'estudiar l'art, çò que farai tanlèu qu'aurai acabada ma licéncia d'òc).
Octobre de 2010
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Bernard Clavel e Pierre-Luc Séguillon.
• Òsca a Liu Xiaobo, dissident chinés embarrat, Nobèl de la Patz 2010 e vergonha a la China que s'encanissa.
• Òsca als Franceses que se vòlon pas daissar tòrcer pel governament UMP
(71 % sostenon las manifestacions e 54 % son per la cauma generala).
• Òsca a la liberacion de 33 minaires chilians, entarrats vius a 600 mèstres jos tèrra dempièi 68 jorns.
• Vergonha a Ahmadinejad qu'es anat escupir son veren a Beyrouth.
• Vergonha a una banda de sobeiranistas qu'an plaijat (e ganhat) contra lo doblament dels panèus en occitan d'una comuna de Lengadòc.
• Vergonha a aquela banda d'ipocritas d'esquèrra que fan mina de plorar la disparicion de Georges Frêche, lo pairin del Lengadòc.
• Vergonha al colerà qu'a fach son aparicion a Aïti. Lor mancava pas qu'aquò…
• Vergonha a la ministra de la Justicia que ditz que l'afar Bettencourt es pas politic. Nos pren per de trufas. Vòl pas veire que l'afar entre la maire e la filha. Los Franceses n'an pas res a far d'aquela engana familiala. Mès la possibilitat per Woerth, tresorièr de l'UMP e prometut a Bercy per cas de capitada, de demandar un fais d'argent (en bilhets) a la femna vièlha per pagar la campanha de Sarkozy, alara que la lei limita aquel finançament, aquò interessa bravament lo pòble e es mai que politic.
25/10/2010
12/10/2010
06/10/2010
Un òme sus dos es una femna
Vene d'acabar aquel libre de Gisèle Halimi, una capuda, tornar. Pichona, en Tunisia, volguèt ja pas dintrar dins la religion que li ensenhava sa maire (èra filha de rabin). Podiá pas endurar d'ausir los òmes començar lor jornada per aquela pregària : "Benesit siá l'Eternèl que m'a pas fach femna." E se metèt en cauma de la fam, a l'ostal, per çò que voliá pas servir sos fraires. A 15 ans, sa maire li diguèt que deviá gardar son còrs per un òme. Coma se son còrs èra pas seun. Venguèt avocata e, après lo manifesta de las 343 salòpas de 1971 (343 femnas - Deneuve, Duras, Beauvoir, Sagan, Halimi… - reconeissián qu'avián ja avortat dins la clandestinitat), la lei pel drech a l'avòrtament siaguèt votada (1975). "La contracepcion : ma libertat ; l'avòrtament : mon darrièr recors ; balhar la vida : ma causida."
Es de totas las luchas per lo drech de las femnas (contra la prostitucion, contra las maires-portairas e lo comèrci dels còrs, per una adopcion mai aisida, per la paritat en politica…). Pel moment, trabalha a far passar l'idèia de prene las melhoras leis per las femnas dins cada país d'Euròpa per las far aplicar dins totes los paisses d'Euròpa.
03/10/2010
Du Bartàs
Ièr a ser, soi anada escotar un concèrt de Du Bartàs a Tremolhas sul Leveson (12). Coma sabètz, sortisse pas gaire de ma tuta e los coneissiái pas (encara). E ben... soi estada emmascada, empatufada (per una fadarèla, notatz qu'es quicòm !) per la votz de Laurent Cavalié (e doblide pas sos dos companhs Jocelyn Papon e Pascal Tenza). Ai crompat lor darrièr CD (son a n'aprestar un novèl) : lo pè !
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Crous de Toulouso, di marqués de Prouvènço, de Venasco, vo "d'èncò nostre" ?
La crous que iè dison "de Toulouso" es vuei lou simbole de la régioun Mièjour-Pirenèu, du Lengadò et de Toulouso, …
Ié douno cinq majouralo significaciou simboulico :
Coumo vesèn, la crous greco, pautato, cleichado, vuidado et poumetado a pèr òrigino lou Marquesat de Prouvènço (que devendra lou Coumtat Venessin).
Crous de Sant Gile ?
Taio-Ferre, comte de Sant Gile, marquès de Prouvènço pèr sa fremo Emma, visquè lou mai souvènt sus li relarg dòu Rose.
A sa mort en 1037, fugué ensepeli dins un sarcoufage que la cuvo de pèiro prènd sa butado sus très parèu de couroudeto i capitau esculta de la crous "mai pautado que cleichado".
Quouro Ramoun IV de Sant Gile, felen de Taio-Ferre, douta en fièu l’abadié de Sant Andriéu d’Avignoun, le sagèu coumtau qu’emplego represento uno crous "cleichado, vuidado et poumetado" que va deveni l’emblèmo dóu Lengado.
Es en qualita de marquès de Prouvènço qu'emplego aquèu sagèu.
Quouro prènd lou coumandamen de la crousado, en octobre 1096, la "crous d’or, cleichado, vuidado et poumetado sus founs pourpro" sèr proubablamen de bandiero à l'acamp di Prouvençau mai es pas prouva...
Es-ti que Ramoun IV de Sant Gile, mort en 1105, fuguè lou proumié di comte à auboura aquesto crous particuliero ?
E li noumbrous segnour dóu Marquesat qui l’acoumpagnèron an dessina sus sis escut, aquèu "double feissoun de siei lanço entrecrousado desfinissènt douge estremita ourganisado en crous à branco pariero" ?
An-ti pourta mai aut aquèu signau "escarlatin à la crous d’or à douge bocho" quouro an près di grando vilo d’Óriènt, Antiocho vo Jerusalèn ?
Se pòu imagina qu'acò fuguè lou signe d'acamp di Prouvençau e di Lengadoucian...
Crous di catare ?
Fau dire qu'aquelo apelacioun es quasimen errounjiéuvo e pèr acò marco de se.
Quouro di gèns que se disié li soulet vertadié cresèire (devers uno glèiso catoulico apouridido à si ieu) aurien pouscu venera un eisino de tourturo ?
En n'aquest jour pamèns, ia ges de demoustranço qu'aquèu simbèu fuguè esta utilisa pèr li Catare...
Fin finalo meme si quàuqui faydits an pouscu arboura aquest simbole estènt vassau di comte de Toulouso, d'aucun s'encarga de-bon coumo cresèire catare !
D'autrì òurigino pousiblo d'aquesto crous ?
|
| A Venasco, la lauso de l'évesque Bohétius (583-604) fuguè desclapa au siecle sieigèn.
Presento di semblenço, emé la crous de Venasco couneigudo sieis vo sèt siècles mai tard "crous pautado et rousaço"
Aquello lauso es visiblo à Nostre-Damo de Vido (Venasco)
A Toulouso, se trobo dis òurigino forço mai lunchenco à n'aquesto crous...
Un autar gallo-rouman dóu siecle quatrèn, à Garin en Nauto-Garougno porto une crous à douge estremita.
Au siècle cinquèn, uno mounedo frapa pèr li rèi visigoths, alors mestre de l’Aquitani, porto uno crous cleichado, tambèn émé douge estremita .
I'a forço mai de tèms la crous copto à 12 bocho de Sant Maurise eisistavo au siecle quatrèn e èro utilisado pèr la gleiso copto d’Alessandrio e pèr lou Grand Patriarcat de Coustantinoplo.
Sant Maurise , qui siguè ounoura pèr li Burgoundo crestian que gouvernèron la Prouvènço, es lou Sant patroun dóu vilage de Caroumb.
| Crous copto
| Crous de Coustantinoplo
E pièi, se demando si aquelo crous de Toulouso vèn d’Emma de Venasco vo tambèn se li Venasco pourton aquesto crous estènt qu’Emma s'es maridado emé "soun" comte Taio-Ferre, de Sant Gile au relarg dóu Rose…
|
|Se saup tambèn qu’uno crous, dito "nestourienno" eisisavo dins lou Tourkestan chinese vers l’an 450.
vo en Catalougno au siecle dougèn vo tregèn...
|
Qu lou saup vertadieramen ?
Bibliougrafió noun tras que coumplèto ...
M BOISSON DE LA SALLE : Assai sus l'istòri di comte de Prouvenço, 1820
E. DAVIN : Pichoto istòri de la Prouvènço, 1942
P. AUDIBERT : Istòri di comte de Prouvènço, Rèi de Sicilo e de Jerusalèn, 1969
A. TARTANSON : Istòri Nostro, 1986
R. JODAR-GALINDO : Istòri genealougico di prince d'Óuranjo : emé li comte de Prouvenço e li rèi d'Arle, 1993
F BARILLON : Sante-Jalle, un autri istòri de la Prouvenço, 1998
P. G. RUFINO : Li comte de Toulouso, di crousado i Catare, 2001
Pèr tout endico coumplémentàri, poudès vèire emè


text:
F.C. Larboust-OÔ 2 - U.E.
Bossòst 1
Partit en un terren de jòc d’ ues
dimensions fòrça petites e que siguec fòrça igualat. Calèc disputar es 120
menutes entà saber eth guanhador dera eliminatòria. Auérem en partit bones
ocasions enes botes de Jonathan e Paba. Eth Larboust responec e auec bones
ocasions damb Heride I e Sicre. Ena prologancion, Uri en un lançament de fauta
e Richard, auérem dues bones ocasiones mès siguec eth Larboust-OÔ eth que profitèc
milhor es sues ocasions. A
nosati mos coste mercar, mos cau her fòrça ocasions.
Ath finau, eliminacion quan semblaue que s’anaue a arribar
ath lançament deth punt de penal entà decidir er equip que passaue as ¼ de
finau.
Ara sonque toque centrà-mos en
campionat entà sajar de milhorar es darrèrs resultats.
Eth pròplèu partit jogam partit
deth campionat de Liga en Isle en Dodon eth dissabte 21 de noveme tàs 20 :00
ores contra er equip locau.
Gols:
60’ 1-0 Heride profite un centre entà
shutar damb era esquèrra ras a tocar deth garròt.
75’ 1-1 Miguel sonque passar eth miei
deth camp shute e merque un gran gol en suspréner ath portè francés.
115’ 2-1 Baux en
un lançament de fauta ath bord der àrea shute ras a tocar deth garròt.
F.C. Larboust-OÔ : Tresserre,
Rumeau, Joly I, Joly II, Escole I, Baux, Heride I, Coulaud, Sicre, Da Costa,
Babatinca. Remplaçants : Heride II, Escole II, Arnauduc.
Trainer : Gabriel Gilles.
U.E. Bossòst: Jhosue, Abraham, Salva,
Jaime, Àlex, Paba, Uri, Richard, Luis, Jonathan, e Soufi. Remplaçants: Miguel,
José Ramón, Héctor.
Tarjetes auriòles : Àlex.
Trainer: Xavi.
Arbitre: Ferran David.


text:
Torni a sénter era nostalgia d’un temps non vescut, mès, totun, familiar, mentre guardi es fòtos antigues des processons de Setmana Santa de Bossòst, que sauve era Associacion de Comerçants e Empresaris. Sustot dera dusau mitat deth sègle XX, mès tanben n’i a de principis. M’arturi en ua que mos semble chocanta en aguesti moments, damb un corròp de mainades angelicaus, coronades per flors e damb vestit blanc de comunion. Acompanhen un estendard der Ecce Homo, aué desapareishut, dauant deth pas deth Crist qu’ara daurís era processon, mentre survelhen quate hemnes, damb cap cubèrt e pelha e miches neres (ei clar qu’era prumèra pòrte ua pelha longa e era capucha que caracterizen eth conjunt deth qu’a demorat coma vestit regionau), pujades ara banqueta d’ua casa deth carrèr d’Arnan. Tres d’eres campen tara camèra fotografica, dilhèu era prumèra que ven: ua damb un arridolet de curiositat, es autes damb desconfidança, sustot era dusau, miei virada tath costat contrari dera hemna dera capucha, caperada de naut en baish, sonque vedibles es mans que repòsen amassades sus eth vente e eth gèst arropit peth solei que li ven de front peth costat quèr dera scèna. Se repetís en album era atmosfèra deth blanc e eth nere damb es ròstres familiars reflectits enes generacions posteriores, quauqui carrèrs empeiradi e d’auti de tèrra, toti mercadi per esclau deth bestiar e era nhèu der iuèrn, e era fisionomia des cases e es bòrdes, bères ues d’eres facilament reconeishibles encara aué, e permeten redescubir eth hons de vertat dera processon que passe, lèu lèu, de forma invariabla cada an de cada epòca, aumens d’ençà de 1879, damb es passi naui que dempús s’an somat ath simbèu fèrm dera sua consolidacion, dera identitat de pòble que dejà a artenhut.
(DIARI SEGRE, 5 d’abriu de 2014)


text:
26-Plumalhon
editoriau- la libertat de saunejar
mascas pas tròp costosas
las significacions de las colors
quan ajatz legit lo conte...
Lo Carnaval deus animaus
lo vestissi lo mei originau
se har hissar lo paladar
jaune e negre, com rotje = signe de dangèr taus predators, ròtle dissuasiu
los uelhs sus las alas deus parpalhòus
lo mascle cambia de color per la sason de las amors
Bricolada : lo carri de D. Descomps
lo cauchó
lo cauchó : saba tirada de la cama de la hevea, latèx
vulcanizar lo latèx en tot mesclar sofre e carbòni
du latex au caoutchouc
lo carri d’assaut a l’elastica
materiau : canèth vueit de husta, vergueta de 15cm, troçòt de candela, braçalet de cauchó o rondeleta de budèth de bicicleta, duas tachas o puntetas
realizacion de la bobina : de léger...
Los camins de Sant Jacme
lo simbèu deu pelerinatge : la coscolha
dus gojats a Sòrda en 1183
Concas en Roergue
relicas
espitaus : glèisas e capèras
Sant Jacme
L’agla blanca
alimentacion : colòbras, sèrps e cernalhas
migracion de seteme a març au sud deu Sahara
caça : repera sa presa, s’aborrreish e se deisha càder
cap d’ua cavèca
Receta : còca de pescajons dab citron
pasta : ueus, haria, sau, lèit, boder
crema : ueus, citrons, sucre, boder, sucre glaça
Las mascas
Lo petaçon
carton ondulat en fòrma de cara ondradada dab... pegats dab una pinceta de bugada lo temps que seque la pega.
La broisha
masca e capèth, vestit dab sacas tà lorderas (rauba e capa)
Lo rabit
Conte-L’arbre de Felicia
una espatarrada dens la cama de l’Arbre gran de la plaça
presonèra, empegada dens lo bòis
lo Berreton : cantas de la vielhas
Miquelon, lo gatonet de la vesia
una graulha suu teulat de brasa
Felicia cluquè los uelhs e se batè a saunejar e l’Arbre a tot doç s’obrí
son los nostes sauneis qui nos dan la libertat !


text:
Naissut en 1927 a Cadarossa, dins la Vauclusa, Joan Guéricòlas crèba l’uou dins una familha modèsta onte se parlava la lenga. « Quand ère pichon, a l’ostau, lei fornairons èron pas rares sus la tèrra batuda de l’ostau ».
Joine, lo vaquí maquisard, de 1943 jusqu’ au moment de la Liberacion de Provença, puei incorporat au 141è Regiment d’Infantaria Aupenca.
Mai farà parlar d’eu pèr lo premier còp en 1949, alòr qu’es sota lei drapèus. Publica dins un jornalet dau PCF, La Renaissance, un omenatge ai marins francès mandats en Russia trenta ans avans, pèr reprimir la Revolucion, e qu’avian fraternisats amé lei marins sovietics. Serà jutjat pèr apologia de la sedicion, en Avinhon, puei a Nime, sus planh dau president socialista dau Consèu, Pau Ramadier. Lo sostèn dau PCF empacha que siguèsse condemnat en silenci.
La fin deis annadas cinquanta lo tròba engatjat còntra lo colonialisme francés, clandestinament. Portaire de valisas pèr lo FLN, manca mai que d’un còp d’èstre arrestat. « Una fes que deviam menar una maleta de tracts au bagatoni de Sant-Andrieu a Marselha, una veitura nos a seguit de temps, avèm comprés qu’eriam donats – ce qu’arribava sovent, faliá pas frequentar lei begudas, onte l’i aviá un molon d’indics – e dins un tornant sobde, avèm gitat la valisa plena avans que de fugir sus lei camins de tèrra ! »
Era alòr de cotria am’un autre militant de l’ombra, le curat de Sant-Mitre, lo paire Danieu Campiano, capelan obrier que, puei, deviá devenir premier prudòme de pesca dau Martegue dins leis annadas quatre-vints, e afogat defensor de la Mar de Bèrra.
Am’aqueu va nàisser una amistat prefonda, e totei dos, anaràn cercar de consinhas en Italia, e rescontrar de refugiats dau FLN, pròchi de l’Archivèsque de Milan, Giovanni Montini… que deviá puei venir papa sota lo nom de Pau VI ! A la fin de la guèrra d’Argeria, Mohamed Boudiaf, presonier politic en França e futur president argerian, que pairinava Joan Guéricòlas e se frema Janina, li prepausa de venir participar a la constuccion de l’independéncia.
Trabalha pèr lei camins de fèrre argerians, puei l’industria dau petròli ; mai lèu s’endraia dins la carriera de jornalista, pèr lo quotidian El Moujahid. Es l’epòca dei pioniers, aquela d’Ahmed Ben Bella, qu’alòr tot sembla possible : educacion, socialisme… Lo gòlpe dei generaus en 1965 e l’arribada de Boumedienne refresca Joan e Janina (defuntada en 1994), que trabalhava pèr d’asiles de pichons.
Lo parèu s’entòrna en Provença, onte Joan, que totei dison Janòt, milita a l’extrema gaucha. Lo maoisme deis annadas seissantas l’atriva, pèr son tiermondisme e la possibilitat d’accions dirèctas fòra deis estructuras rigidas dau PCF. Mai es tanben l’ora dei premiers movaments occitanistas, coma Lucha Occitana, puei Volèm Viure Au País, onte pòu fusionar son interès pèr sa lenga, jamai perduda, e son enveja de transformar la societat.
1980-81 serà per Joan una annada estrambordanta mai dangeirosa. Influenciat per l’exemple irlandés de Bobby Sands, que ne’n moriguèt après 61 jorns, lo vaquí decidat de menar una cauma de la fam pèr obtenir un pòste de professor d’occitan, e mai que tot, pèr que sa lenga vengue oficiala en França.
« L’acompanhaviam pèr cercar una glèisa onte menar la cauma, o tot autre endrech a z’Ais…mai en veritat, èra pèr pas lo laissar solet, que l’auriá menada fins qu’a la fin ! Sabiam pas coma l’en dissuadar… » racònta un amic militant. Finalament seis amics tròban lo biais de li faire chanjar son avejaire. Se presentarà puslèu ais eleccions cantonalas de 1982, onte son resultat serà anecdotic...en concurència am’un autre candidat occitanista paracasudat.
En 1986, alòr que s’entòrna d’un viatge de leser en Espanha, an’un contraròtle doanier, pòu pas produrre de papiers d’identitat francesa. Leis aviá estraçats au moment d’anar en Argeria en 1962. Pòu far vèire que de papiers argerians, e refusa de parlar autrament qu’occitan, ce qu’entrainarà una ubuesca istòria onte l’Estat demanda l’expulsion en Argeria d’un òme naissut a Cadarossa, que parla lo provençau pèr premiera lenga e qu’a contribuit a la Resisténcia francèsa, avans que de faire son servici militari sota lo drapèu blu-blanc-roge.
Lo testarditge marcava segur la personalitat d’aquel òme ais idèas generosas. Alòr que militava pèr la lenga nòstra, tant amé lei mistralencs qu’amé leis occitanistas a l’epòca que totei s’aimavan pas tant, lo vaquí participant a tota la tiera de manifestacions per demandar l’òc a la TV : a Tolosa, Marselha, Montpelhier.
Puei s’èra interessat ais influéncias qu’avián decidat Frederic Mistral a se consacrar a la defensa de nòstra lenga. Es coma aquò qu’après d’annadas de recèrcas descavava de l’anonimat lo « Victor » dei Memòri e Racònte, qu’èra lo Gròs Millet, un amic de pensionat de Mistral, naissut coma Joan Guéricolas a Cadarossa. Ome d’accion, vaquí Joan Guéricolas que consacra alòr tota la premiera decenia dau siècle nòstre a de recèrcas literaris. A tanben publicat un estudis sus leis escais noms dau monde de Cadarossa.
A sei filhas Sylvie e Pascale, a sei filhats Michel et Jean-Simon, coma a sei felens Laure, Loïc, Alice, Guillaume e Juliette, nòstre jornau diga sei complanchas esmogudas.


text:
TOTS ELS ÀUDIOS
S'han trobat 2873 resultats.
-
Alberto Escudero: "Auem un plan de proteccion civiu diferent entà cada municipi"
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem parlat damb era tecnica de Proteccion Civiu deth Conselh Generau, Fina Calvo. Ath delà, tanben auem conversat damb er enginher qu'a premanit es plans de proteccion civiu de diuèrsi pòbles dera Val d'Aran, Alberto Escudero. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem parlat amb la tècnica de Protecció Civil del Conselh Generau, Fina Calvo. A part, també hem conversat amb l'enginyer que ha elaborat els plans de protecció civil de diversos pobles de la Vall d'Aran, Alberto Escudero.
-
Eth maitin d'Aran 22/01/18
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem parlat damb era tecnica de Proteccion Civiu deth Conselh Generau, Fina Calvo. Ath delà, tanben auem conversat damb er enginher qu'a premanit es plans de proteccion civiu de diuèrsi pòbles dera Val d'Aran, Alberto Escudero. En collòqui tanben an participat er arquitècte Oriol Peus, e er enginher Sisco Rodriguez Coma tostemp, un nau "Mot horaviat" entad aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem parlat amb la tècnica de Protecció Civil del Conselh Generau, Fina Calvo. A part, també hem conversat amb l'enginyer que ha elaborat els plans de protecció civil de diversos pobles de la Vall d'Aran, Alberto Escudero. Al col·loqui també hi han participat l'arquitecte Oriol Peus i l'enginyer Sisco Rodríguez. Com sempre, un nou "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.
-
Aué collòqui damb Fina Calvo, Alberto Escudero, Oriol Peus e Sisco Rodriguez.
Aué collòqui tà parlar des plans de proteccion civiu de diuèrsi pòbles dera Val d'Aran, damb era tecnica de Proteccion Civiu deth Conselh Generau, Fina Calvo; damb er enginher qu'a premanit quauqui d'aguesti plans de proteccion civiu, Alberto Escudero, e tanben auem compdat damb er arquitècte Oriol Peus e er enginher Sisco Rodriguez. Avui, col·loqui per parlar dels plans de protecció civil de diversos pobles de la Vall d'Aran, amb la tècnica de Protecció Civil del Conselh Generau, Fina Calvo; amb l'enginyer que ha fet alguns d'aquests plans de protecció civil, Alberto Escudero, i també hem comptat amb l'arquitecte Oriol Peus i l'enginyer Sisco Rodriguez.
-
Barrera: "Era valoracion deth prumèr conselh de bailes a estat fòrça positiua".
Aué ena entrevista-collòqui de "Eth maitin d'Aran" auem parlat damb eth síndic d'Aran, Carlos Barrera, e damb es bailes de Vielha e Bossòst, Juan Antonio Serrano e Amador Marqués, sus diuèrses tematiques, entre eres, era nacionau 230 e eth nau conselh de bailes que s'amiêc a tèrme ager. Avui a la entrevista-col·lòqui de "Eth maitin d'Aran" hem parlat amb el síndic d'Aran, Carlos Barrera, i amb els alcaldes de Vielha i Bossòst, Juan Antonio Serrano i Amador Marqués, sobre diverses temàtiques, com ara la nacional 230 i el nou consell d'alcaldes que es va fer ahir.
-
Eth maitin d'Aran 19/01/18
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem parlat damb eth síndic d'Aran e damb es bailes de Vielha e Bossòst sus diuèrses tematiques, entre eres, era nacionau 230 e eth nau conselh de bailes que s'amiêc a tèrme ager. Coma tostemp, un nau "Mot horaviat" entad aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem parlat amb el síndic d'Aran i amb els alcaldes de Vielha i Bossòst sobre diverses temàtiques, com ara la nacional 230 i el nou consell d'alcaldes que es va fer ahir. Com sempre, un nou "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.
-
Aué collòqui d'espòrts damb Marc Moga, Cristian Boiria e es "riders" Abel Moga e Pol Tellosa
Aué entà comentar era entrevista de Aymar Navarro, auem compdat en collòqui damb es professors d'esquí Marc Moga "Kitus" (Club Ceva) e Cristian Boiria (Club Emotion) e tanben damb es "riders" que competiran en circuit Junior Freeride World Tour Abel Moga e Pol Tellosa. Avui per comentar l'entrevista a Aymar Navarro, hem comptat al col·loqui amb els professors d'esquí Marc Moga, "Kitus", (Club Ceva) i Cristian Boiria (Club Emotion) i també amb els "riders" que competiran al circuit Junior Freeride World Tour Abel Moga i Pol Tellosa.
-
Eth maitin d'Aran 18/01/18
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem entrevistat ath "rider" aranes Aymar Navarro. E en collòqui auem comentat era conversa damb es professors d'esquí Marc Moga "Kitus" (Club Ceva) e Cristian Boiria (Club Emotion) e tanben damb es "riders" que competiran en circuit Junior Freeride World Tour Abel Moga e Pol Tellosa. Coma tostemp, un nau "Mot horaviat" entad aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem entrevistat el "rider" aranes Aymar Navarro. I al col·loqui hem comentat la conversa amb els professors d'esquí Marc Moga "Kitus" (Club Ceva) i Cristian Boiria (Club Emotion) i també amb els "riders" que competiran al circuit Junior Freeride World Tour Abel Moga i Pol Tellosa. Com sempre, un nou "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.
-
Aymar Navarro: "Disputar eth circuit mondiau de freeride ei arténher un somni"
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem entrevistat ath "rider" aranés Aymar Navarro. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem entrevistat el "rider" aranès Aymar Navarro.
-
Pocino, Berengueras e Gimeno: "Non vedem Puigdemont president"
Aué, collòqui tà comentar era actualitat politica deth moment, que aué se centre ena session plenaria deth Parlament de Catalonha que servirà entà definir qui serà eth president d'aguesta institucion, dempús dera renoncia de Carme Forcadell hè uns dies, damb Jacint Berengueras, Santi Gimeno e Xavi Pocino. Avui, col·loqui per comentar l'actualitat política del moment, que avui se centra en la sessió plenària del Parlament de Catalunya que servirà per definir qui serà el president d'aquesta institució, després de la renúncia de Carme Forcadell fa uns dies, amb Jacint Berengueras, Santi Gimeno i Xavi Pocino.
-
Eth maitin d'Aran 17/01/18
Aué, en "Eth maitin d'Aran", auem agut un collòqui damb Jacint Berengueras, Santi Gimeno e Xavi Pocino. En madeish auem comentat era actualitat politica deth moment, que aué se centre ena session plenaria deth Parlament de Catalonha que servirà entà definir qui serà eth president d'aguesta institucion dempús dera renoncia de Carme Forcadell hè uns dies. Coma tostemp, un nau "Mot horaviat" entad aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui, a "Eth maitin d'Aran", hem tingut un col·loqui amb Jacint Berengueras, Santi Gimeno i Xavi Pocino. Hem comentat l'actualitat política del moment, que avui se centra en la sessió plenària del Parlament de Catalunya que servirà per definir qui serà el president d'aquesta institució després de la renúncia de Carme Forcadell fa uns dies. Com sempre, un nou "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.
-
Eth maitin d'Aran 16/01/18
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem conversat damb eth vicesíndic deth Conselh Generau e conselhèr d'espòrts, Luis Carlos Medina e damb eth secretari tècnic deth Conselh Esportiu dera Val d'Aran, Marc Puig. Auem comentat eth Programa Espòrt Blanc Escolar, que comènce precisaments aué. Ath delà en collòqui, auem compdat damb David Bernal, Tònho Porras e Esther Sirat. Coma tostemp, un nau "Mot horaviat" entad aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem conversat amb el vicesíndic del Consell General i conseller d'Esports, Luis Carlos Medina, i amb el secretari tècnic del Consell Esportiu de la Vall d'Aran, Marc Puig. Hem comentat el Programa Esport Blanc Escolar, que comença precisament avui. A part al col·loqui, hem comptat amb David Bernal, Tònho Porras i Esther Sirat. Com sempre, un nou "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.
-
Medina: "Eth programa Espòrt Blanc se consolide damb 175 escolars aranesi ena cincau edicion".
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem conversat damb eth vicesíndic deth Conselh Generau e conselhèr d'Espòrts, Luis Carlos Medina, e damb eth secretari tècnic deth Conselh Esportiu dera Val d'Aran, Marc Puig. Auem comentat eth programa Espòrt Blanc Escolar, que comènce precisaments aué. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem conversat amb el vicesíndic del Consell General i conseller d'Esports, Luis Carlos Medina, i amb el secretari tècnic del Consell Esportiu de la Vall d'Aran, Marc Puig. Hem comentat el programa Esport Blanc Escolar, que comença precisament avui.
-
Aué collòqui tà comenta eth Programa Espòrt Blanc damb David Bernal, Tònho Porras e Esther Sirat.
Aué en collòqui damb eth vicesíndic e conselhèr d'Espòrts, Luis Carlos Medina e damb eth secretari tècnic deth Conselh Esportiu dera Val d'Aran, Marc Puig, auem comentat eth Programa Espòrt Blanc Escolar, que comènce aué madeish, damb David Bernal, Tònho Porras e Esther Sirat. Avui al col·loqui hem comentat el programa Esport Blanc Escolar, que comença avui mateix, amb el vicesíndic i conseller d'Esports, Luis Carlos Medina; el secretari tècnic del Consell Esportiu de la Vall d'Aran, Marc Puig; i David Bernal, Tònho Porras i Esther Sirat.
-
Gerard Viló: "Enguan se daurís ua naua marca de garantia de productes artesans"
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem parlat damb eth tècnic deth Conselh Generau Gerard Viló. Damb eth auem sabut qu'ei era marca de garantia, quini son es sòns productes e entà qué servís. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem parlat amb el tècnic del Conselh Generau Gerard Viló. Amb ell hem sabut què és la marca de garantia, quins són els seus productes i per qué serveix.
-
Eth maitin d'Aran 15/01/18
Aué en "Eth maitin d'Aran" auem parlat damb eth tècnic deth Conselh Generau, Gerard Viló. Damb eth auem sabut qu'ei era marca de garantia, quini son es sòns productes e entà qué servís. Ath delà en collòqui, auem comentat aguestes questions damb diuèrsi productors que i a laguens dera marca de garantia, coma Mònica Sanmartí e José Antonio Tarrau. Coma cada deluns, un nau mot horaviat entà aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui a "Eth maitin d'Aran" hem parlat amb el tècnic del Conselh Generau, Gerard Viló. Amb ell hem sabut que és la marca de garantia, quins són els seus productes i per què serveix. A part, al col·loqui hem comentat aquestes qüestions amb dos productors que hi ha dintre de la marca de garantia, Mònica Sanmartí i José Antonio Tarrau. Com cada dilluns, un nou "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.


text:
Carta dels drechs fondamentals
La Carta dels drechs fondamentals es una declaracion dels drechs adoptada lo 7 de decembre de 2000 per l'Union Europèa.
Lo tractat de Lisbona de 2007 fa mencion de la Carta dins l'article suls drechs fondamentals e a per tòca d'o balhar una valor juridicament constrenhenta (amb de restriccion fòrtas per dos païses[1]: Polonha[2] e lo Reialme Unit, e lo 29 octobre de 2009, la Chequia obtenguèt tenben una clausula clause derogatòria[3]).
Somari
Elaboracion de la Carta[modificar | modificar la font]
La carta foguèt signada e proclamada pels presidents del Parlament Europèu, del Conselh e de la Comission pendent lo Conselh Europèu de Niça lo 7 de decembre de 2000. Aquela Carta es lo resultat d'una procedura originala - e sens precedent dins l'istòria de l'Union Europèa - que las estapas son:
- los Conselhs Europèus de Colonha (3 e 4 de junhh de 1999) e de Tampere (octobre de 1999) donèron mandat a un grop de trabalh que se proclamèt d'esperel Convention pr tòca de redigir un projècte. Constituida en decembre de 1999, adoptèt son projècte lo 2 d'octobre de 2000,
- lo Conselh Europèu de Biàrritz (13 e 14 d'octobre de 2000) donèt un acòrdi unanim sul projècte e lo transmetèt al Parlament Europèu e a la Comission,
- lo Parlament donèt son acòrdi lo 14 de novembre de 2000 e la Comission lo 6 de decembre de 2000,
- al nom de lors institucions, los presidents del Parlament Europèu, del Conseil e de la Comission signèron e proclamèron la Carta lo 7 de décembre de 2000 a Niça,
- Tornèt èsser proplamada lo 12 de decembre de 2007 pendent una ceremonia oficiela al Parlament Europèu a Etrasborg[4].
La Convencion èra composausada subretot de juristas, designat coma aquó:
- 15 pels caps d'Estat e de govèrn;
- 16 pel Parlament Europèu;
- 30 pels Parlaments nationals;
- 1 per la Comission Europèa.
La Convencion èra presidida per Roman Herzog, ancian President de la Republica federala d'Alemanha e de la Cort constitucionala de Karlsruhe, amb coma secretari general adjunt Gilles de Kerchove.
Lo burèl de la Convencion èra compausat de:
- M. Pedra Bacelar de Vasconcelos e M. Guy Braibant pels Representants dels Caps d'Estat e de govèrn
- M. Gunnaro Jansson pels representants dels Parlaments nacionals
- M. Iñigo Méndez de Vigo pels representants del Parlament Europèu
- M. António Vitorino
La carta e lo projècte de Tractat constitucional[modificar | modificar la font]
La carta constituissá lo títol II del Tractat establissent una Constitucion Europèa. Aquel tractat avent pas estat ratificat per totes los Estats membres, l'estatut juridic de la Carta ne demorèt pasmens incambiat.
Contengut de la Carta[modificar | modificar la font]
La Carta dels drechs fondamentals de l'Union Europèa amassa dins un tèxte unic, pel primièr còp dins l'istòria de l'Union Europèa, l'ensems dels drechs civics e socials dels ciutadans de l'Union Europèa e de totas la personas demorant sul territòri.
Lo tèxte comprend 54 articles precedits d'un brèu preambul. Los drechs son regropats en sièis grands capitols.
Aqueles siès capitols son completats per un seten amb de disposicions finalas.
Son basats sus de drechs e libertats fondamentalas reconegudas per la Convencion Europèa dels Dreches de l'Òme (instrument del Conselh d'Euròpa), las tradicions constitucionalas dels Estats membres de l'Union Europèa, la Carta Sociala Europèa del Conselh d'Euròpa e lo Comitat europèu dels drechs socials e d'autras convencions internacionalas qu'aderèron l'Union Eurpèa o los seus Estats membres. L'arrèt Nold de la Cort de Justícia Europèa del 14 de mai de 1974 afirma que ja los drechs fondamentals son reconeguts pels drechs nacionals fan partit del drech de las Comunautats e devon èsser defenduts per aquelas.
La Carta dels drechs fondamentals aguèt pas, oficiament, de valor contrenhenta fins tractat de Lisbona. Pr'amor, lo TPI e la Cort de Justícia Europèa s'i referissián totjorn mai. Los avocats general la menionavan tanben frecantament dins lors conclusions generalas. Fin finala, constituissiá una règla intèrna al Parlament Europèu.
La Carta dels drechs fondamentals de l'Union foguèt elaborada per une convencion compausada d’un représentant de cada país de l’UE e de la Comission Europèa, dels membres del Parlament Europèu e dels parlaments nacionals. Foguèt formalament adoptada a Niça en decembre de 2000 pel Parlament Europèu, lo Conselh e la Comission.
Dempuèi decembre 2009 e l’entrada en vigor del tractat de Lisbona, la Carta dels drechs fondamentals de l'Union obtenguèt la meteissa fòrça juridica obligatòria que los tractats. En efècte, revisat pel tractat de Lisbona, l'article 6(1) TUE prevei que l'Union « reconeis los drechs, las libertats e los principis enonciats dins la Carta dels drechs fondamentals de l'Union Europèa del 7 de decembre de 2000, tal qu'adaptada lo 12 de decembre de 2007 a Etrasborg, la quala a meteissa valor juridica que los tractats ».
Una Carta relativa al drech europèu[modificar | modificar la font]
L'article 51, alinea 1, precisa que « Las disposicions de la presenta Carta s'adreiçan a las institucions e organs de l'Union dins lo respècte del Principi de subsidiaritat ».
Pels Estats membres, la carta a aqueles s'impausa sonque quand meton en òbra lo drech de l'Union. Aquela carta s'aplica plan segur dins los tres pilers europèus.
L'article 52 presisa: « Dins lo respècte del principi de proporcionalitat, de las limitacions podon èsser apotada sonque se son nessária e respondan efectivament a d'objectius d'Interès general reconeguts per l'Union o al besonh de proteccion dels drechs e libertats d'altrú. »
Una referéncia per l'Agéncia dels drechs fondamentals[modificar | modificar la font]
La carta es la referéncia per l'accion de l'Agéncia dels drechs fondamentals misa en plaça en febrièr 2007[5].
Aquela agéncia a tres responsabilitats:
- reculhir d'informacions e donadas,
- formular de conselhs a l'intencion de l'Union Europèa e dels seus Estats membres,
- Estimular lo dialóg amb la socitat civila per sensibilizar encara mai lo public als drchs fondamentals.
Fonts[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Protocole pour l'application de la Charte des droits fondamentaux de l'Union européenne à la Pologne et au Royaume-Uni, J.O.U.E.
- ↑ (fr)Jaroslaw Kaczynski es ps mai Primièr Ministre [1], Jean Quatremer
- ↑ Al som de Brussèlas, per poder signar lo tractat de Lisbona que foguèt la dernièra qu'o reatifiquèt pas.
- ↑ (fr)Proclamation de la Charte des droits fondamentaux de l'UE, communicat de premsa del Parlament Europèu
- ↑ (fr)La Commission européenne se félicite de l'ouverture de l'Agence des droits fondamentaux, Comission Europèa, 01/03/2007
Bibliografia (fr)[modificar | modificar la font]
- L. Burgorgue-Larsen (dir.), La France face à la Charte des droits fondamentaux de l’Union européenne, Bruxelles, Bruylant, 2005, 696p. (Col. du Credho, n°8, préface de Guy Braibant).
- L. Burgorgue-Larsen, A. Levade, F. Picod (dir.), Traité établissant une Constitution pour l’Europe. Partie II. La Charte des droits fondamentaux de l’Union européenne – Commentaire article par article, Bruxelles, Bruylant, 2005, 837p.
- L. Burgorgue-Larsen,«La Charte des droits fondamentaux de l’Union européenne racontée au citoyen européen », Revues des Affaires européennes (RAE-LEA), 2000-4, pp.398-409.
- L. Burgorgue-Larsen,«La ‘force de l’évocation’ ou le fabuleux destin de la Charte des droits fondamentaux de l’Union européenne », L’équilibre des pouvoirs et l’esprit des institutions. Mélanges en l’honneur de Pierre Pactet, Paris, Dalloz, 2003, pp.77-104.
- L. Burgorgue-Larsen,«Ombres et lumières de la constitutionnalisation de la Charte des droits fondamentaux de l’Union européenne », Cahiers de droit européen, 2004, n°4-6, pp.863-890. également in Revista Brasileira de Direito Constitucional, Julio/Dezembro 2005-n°6, Teoria Da Constituiçao, pp.64-85.
- L. Burgorgue-Larsen,« L’apparition de la Charte des droits fondamentaux dans la jurisprudence de la Cour de justice des Communautés », note sous Parlement c. Conseil, 27 juin 2006, AJDA, 4 décembre 2006, n°41/2006, pp.2286-2288.


text:
Benastrucs los que son jamai partits
endacòm mai, los que vivon lor libertat, egalitat, frairetat dins
lor ròdol, vist que se creson estajants de França : un pais de quimèra .
Mas ame la mòrt del paire , me
trempèri dins un autre banh tot plen de la realitat crusèla , aviái
pas encara compres cossí lo vilatge me mancariá un jorn.
Un matin daissas lo pais, te' n vas e te
despuèlhas , d'una pèl que tròbas ridicula , qu'es pas cap a la
teuna talha, la prautís sens pietat la pèl del vèrm que t'a vista
fòrçir, espetar fins a venir un òme . Fins ara t'agradava la pel
de canilha estrecha que te plegava dins sa musica dolça , sas
paraulas occitanas , que t 'aparava de la vilenia del monde , un
monde d'amistat, de calor , que te fasiá coma un mantèl de
remembres , que totas los amics e la familha i avia escalprat son
nom, quitament son escais nom, coma òm fa ame los que devon se
portar un gip après una fractura d'un braç, d'una camba, levat
qu'èran escrichas dins ta cervèla las paginas meravilhosas de
l'enfància . E tu d'un còp totas aquelas signaturas sus la pèl
te semblan estequidas al moment de dintrar dins lo monde , que
t'imagenas de dintrar dins un monde , coma o fariá Scarlett O Hara
dins «Tant Ne pòrta lo Vent». Un imaja falord de dintrada dins lo
monde, alara que fas pas que cabuçar al mitan d'un jòc de quilhas ,
o degun t'espèra, quand es pas un jòc de chaplas ont vas daissar
qualques plumas e qualques espèrs e que sap pas, fin finala, que sias pas mai que la sal de la tèrra .
Mentre que los occitans «vertadièrs», los
que son pas jamai sortits de sa tuta , pòdon contunhar de somiar la
republica dels dreches dels òmes e de se batre per l'ensenhament del
francés blau.
D'èsser partit , me trobavi subte tal
un pofre revirat coma un gant, sul cai. Compreniái pas çò que se
disiá , los mots e los gèstes .
En fàcia de l'ostal de la menina i
avia un fòrta bòria coma se'n vei pas dins lo miègjorn , un pages
rei mèstre, de dos cents ectars e des bastiments ceuclats per de
parets de bricas de dos mèstres d'enauçada . Parlavan pas aquel monde .
Vivián dins lor fortalesa. Aicí la tèrra te donava mai de cent
quintals a l'ectar de bledaravas sucrièiras , tant que lo demai
qu'èra en blat . Logavan de monde per sarclar las bledas ,
imagina : de regas de cinc cents mèstres longas .
Quora passavan las segairas mecanicas
, me rapèli que nos metián totes a l'entorn del carrat que la
maquina entornava, ambe un drelh a la man , per assucar las lèbres
, los conilhs , los perdigals qu'anisavan, que s' acantonavan e que
se cresián escapar al progrès . Nosaus risiam: que son bèstias
de demorar aital e d'anar tot drech a la mòrt segura . D'unes
demoravan fins a se far copar la tèsta, o l'ala , o las patas ,
d'autres de se rescondre contra una turra , que sufisiá de se
baissar per los trapar, jos las alas ,per l'esquina, tremolantas , presas per
la paur, mentre que lo carrat de blat s'apichonava e los ensarrava
de mai en mai, coma un laç .
Los òmes fan aital. Espèran totjorn
que lo borrèl los daissarà viure , mentre qu'afusta sa mèla , sa
guilhotina , o qu'una barcassa espèra sa cargason umana , o qu'un
forn escupís sa tuba negra de carn umana.
E ieu, que
fau de mai ?
Lo pages tenián encara una vintenat
de vacas , mas èra pas question de li crompar de lach coma a Severac.
De tot biais aguèri pas gaire lo léser
de descubrir mai lo pais e sa riquesa.
A cinc oras soi partit ame lo Marcial ,
vitra dubèrta devèrs la Somme per mon primièr talh de manòbra
gipièr. Menava la R 8 a tota «bringa» . Condusissiá d'una man.
Cap de cenchas per t'emmerdar . Cap de gendarma a prima alba . I
anàvem a fons. Al cèl cap de nívols , sus la rotas largas e mantuns camions que rotlavan a tota "blenda" . L'aire èra tebés . Marcial cantava sa
cançon valenciana . Me remembri que sèm passats davant una
palancada d'usinas, las gigantas de Palmoliva , e d'autras encara
sarradas l'una contra l'autra , que fumavan , que tornavan nuèch e
jorn. N'i avia tot una tropelada qu'abroavan lo canal del Nòrd.
De trens siblavan en passant al nivèls
sus de vias doblas, o triplas , a cent vint quilomètres ora.
Anavan tan lèu que las veituras meteis los trens de marchandisas
...Marcial los fasiá a l'escorsa.
Erem al mitan d'una region industriala
que se pòt pas imagenar a l'ora d'ara. De trabalh n'i avia de
pertot. Aicí un obrièr podiá tancar un patron per ne se trobar
un melhor (trabalh) , mai pagat , e tot aquò dins la meteissa
jornada , dins un virat d'uèlh.
Per ieu èra pas de creire vist çò
que coneissiái del monde del trabalh de Roèrgue e cossí trimavan lo monde
per un salari de misèria. Solide qu'al nòrd se ganhavan pas la
fortuna mas se tenián la libertat, de cambiar de correjon, de se causir son negrièr.


text:
597
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 597 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Avars[modificar | modificar la font]
Après sa desfacha de 595, reaccion avara còntra l'Empèri Bizantin amb una pichona incursion còntra Dalmàcia. Pasmens, l'expedicion foguèt una revirada parciala e decidèt lei Bizantins d'organizar una ataca dirècta dau territòri avar.
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Incursion avara en Dalmàcia. Pasmens, aquò èra una demonstracion de l'afebliment dei Empèris nomadas qu'èran plus capables de menaçar la totalitat dei territòris balcanics de Constantinòble.


text:
Saint-Léonard (Marna)
Saint-Léonard es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat fa partida de l'aglomeracion de Rems. Malgrat la siá populacion modèsta, es doncas una municipalitat urbana, la mens poblada de França al recensement de 1999.
La commune fait partie de l'agglomération de Reims. Malgré sa population modeste, c'est donc une commune urbaine, la moins peuplée de France au recensement de 1999.


text:
Clemença Isaure
S'es casada a la flor de la prima, la paura,
Quand de son arma rajava un jòc d'amor,
Tenia pòrta dubèrta per totis los trobadors,
Se velava de mots la bèla Clemença Isaura
Nusa mesclava l'amor e cançons poeticas
Totes los cavalièrs l'ondrava de cants epicas;
Que son còr e son còrs menavan jotas eroticas
Mormolhs e sospirs mesclats a la pichona mòrt
Tant cridava son joïr que de ruffians del nòrd
Davalèron per veire d'ont venia los rambalhs
Quala fasia tindar sas paraulas d'estrambòrd,
E dusca al cèl sornarut butar cranes cridals.
Los ruffians vèjèron pas qu'una Magdalena
Una puta vestida amb un vestit de reina,
Los mots la plegavan d'un blanc mantèl ?
Saquèjèron la Tèrra mas , ela, valia pas lo cèl
E Diu se fugiguèt quand vejèt los paucs vals,
Se pressar a la Pòrta . Encara ensanhosits
E que lo quite Diable crentèt per son trabalh,
Sa quitia vida, als japals de tant d'acarnassits.
Sautèron dins la flambas totes en se trufant.
Cercavan per minjar qualques braçes d' enfants.
Tant de còps o faguèron, a paupas, sens èstre castigats.
Pas gaire pus qu'un cat que machuga un rat.
Tant de chaplas , de crimis, de gelosia de sang ,
Aital foguèt l'istòria d'Isaure e del papa Inocent.
A la fin enebriats , fòls, escupissants de rabia
Li levèran la rauba de tela fina e nolenta
Per veire çò qui avia dins l'avenc de son còrs.
Una alauseta espeliguèt per los insolentar.
L'un li sarrèt al còl, còp sèc, bèstia pudenta.
Pèi li curèron lo ventre, e los uèls , e la boca
E dempuèi la mòrt anisa dins los valats.
Los lops se'n son venguts coma se son anats.
E i aura pas de crotz dins lo prat dels cremats.
Contra son grat, sus la plaça publica,


text:
1092
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1092 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Repudiacion de la rèina Berta d'Olanda per Felip I de França que se maridèt ambé Bertrada de Montfort (27 de mai). Aquò entraïnèt un escàndol important au sen dau clergat e lo rèi foguèt excomunicat en 1094.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Sultanat Seldjokide[modificar | modificar la font]
Mòrt de Malik Chah Ièr que foguèt remplaçat per Mahmud Ièr.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
Publicacion d'una carta dei constellacions per l'astronòm chinés Su Song. En fòra de sa precision avançada, l'aspèct pus important d'aqueu trabalh foguèt l'utilizacion d'una projeccion fòrça similara a la projeccion de Mercator.


text:
Amfreville-les-Champs (Sèina Maritima)
Amfreville-les-Champs es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna del País de Caux situada en lo costat de Doudeville.
Commune du Pays de Caux située dans le canton de Doudeville.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Al Sègle XIII, a fach mencion de Amfridivilla, Asfridr en essent un nom d'òme scandinave #que se perpétue en los noms de familha Anfray, Anfry e Lanfry.
Lo Archevêque de Roan Eudes Rigault amassa los sacerdòts del Doyenné de Canville en aquela parròquia lo 30 de genièr de 1249.
Au Sègle XIII, il est fait mention d'Amfridivilla, Asfridr étant un nom d'homme scandinave qui se perpétue dans les noms de famille Anfray, Anfry et Lanfry.
L'Archevêque de Rouen Eudes Rigault réunit les prêtres du Doyenné de Canville dans cette paroisse le 30 janvier 1249.


text:
Innocenci II
Innocenci II. (De nom Gregorio Papareschi). (* Roma, (?) – † 24 de setembre de 1143). Papa nº 164 de la Glèisa catolica de 1130 a 1143.
Cardenal diácono de Sant'Angelo dempuèi 1116 après èsser nomenat pel papa Pascual II, acompanhèt al successor d'aqueste, Gelasio II, a lo sieu exili francés per posteriorament agir, en lo pontificat de Calixto II, coma legat pendent las negociacions que culminèsson en la signatura del Concordato de Worms.[1]
A l'aital coma arribèt amb l'eleccion de Honorio II, après lo fallecimiento d'aqueste, se produsiguèt una dobla eleccion papal. La majoritat dels cardenals, apiejats pels Pierleoni, escuelhèron al cardenal Pietro Pierleoni qu'adoptarà lo nom de Anacleto II; mas la familha Frangipani, amb una minoritat de cardenals, se decantèron per Gregorio Papareschi.
Lo antipapa Anacleto, apiejat pels normandos de Roger II de Sicilia e per la majoritat del pòble roman, es coronat pontife en la Basilica de San Pedro del temps que Inocencio II, sens quitament pas lo supòrt dels Frangipiani, pòt pas qu'èsser consagrado dins la glèisa de Santa María Nuova, per se veire de contunh obligat a fugir de Roma e se refugiar en França.
Dempuèi l'exili, Inocencio comencèt a afianzar la siá posicion en atenhent, lo primièr luòc, lo supòrt del rei francés Luis VI mercés a l'influéncia que sobre aqueste avián Bernardo de Claraval e lo abad Suger de Saint-Denis. Se celebrèron tres concilis, en Estampes, Cluny e Clermont que Inocencio atenguèt en el que los avesques amassats li jurèsson leiautat.
Atenguèt posteriorament lo supòrt del rei alemand Lotario II en un sínodo celebrat en Würz, e lo del rei anglés Enrique I e lo de Leon, Alfonso VII en un sínodo celebrat en Reims.
Amb aquestes poderoses aliadi, Inocencio poguèt tornar en Roma en 1133 a on coronèt emperaire a Lotario en la Basilica de San Juan de Letrán per se trobar la Basilica de San Pedro en de mans dels partidaris del antipapa Anacleto. Après la coronación Lotario tornèt en Alemanha çò qu'obliguèt a Inocencio a abandonar nauament Roma, que seguissiá dominada per Anacleto, per se refugiar en Dralha a on celebrèt un sínodo que excomulgó a lo sieu rival e a on demorariá en el fins que Lotario tornèt en Itàlia en 1137 e o condusiguèt nauament en Roma, que pas obstante seguissiá dominada pel antipapa amb lo supòrt normando.
L'emperaire se dirigiguèt alavetz contra los normandos, mas moric pendent la campanha militara en provocant una incomoda situacion en Roma a on tornavan a conviure dos papas. Lo conflicte se solucionèt en 1138 quand moric Anacleto II, qu'e mai se foguèt succedit per d'autre antipapa, Víctor IV, renonciariá dos meses après.
Lo cisma aviá finalizat, e per o confirmar, Inocencio II convoquèt en 1139 lo Segond Concili Lateranense, qu'amb la participacion de mai de mil assistents, se declarèron en el nuls los decrèts de Anacleto II e se depusieron los avesques ordenats per el. Lo sínodo se barrèt amb la excomunión de Roger II per aver apiejat al antipapa Víctor IV.
La darrièra estapa de lo sieu pontificat se vegèt immergida en la sublevación del Senat roman que, instigat per Arnaldo de Brescia, promoviá la transformacion de Roma dins un estat republican independent de l'autoritat dels papas e que flagelariá Itàlia pendent los seguents decènnis.
Inocencio moric lo 24 de setembre de 1143.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ New Schaff-Herzog Encyclopedia


text:
30/07/2010
Marti
Ben non, aviái pas encara vist Claude Marti e son torn del monde dels cants reivindicatius… Me cal sortir de ma tuta, o sabe, mès ara que l'ermitatge se sarra (Woerth es encara en plaça), o me caliá far. Es fach e ne soi urosa. Èra plan. E pièi ai vist fòrça monde del nòstre monde occitan. Aquò fa de ben.
:)
Sabe ben que n'i a que contunhan de pensar que cal espintar una cavèca viva sus la pòrta de l'estable per se parar del missant uèlh, que n'i a que contunhan de jogar a la croqueta russa* amb los cats negres e que n'i a qu'aiman de veire crebar un brau dapasset, mès ieu me regaudisse d'aquela decision catalana.
(*) Per reprene una trufariá dels Pagalhós (dimècres a ser a l'Estivada de Rodés), jogar a la croqueta russa : anar metre las croquetas del cat de l'altre band de la departamentala.
26/07/2010
23/07/2010
Julhet de 2010
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Laurent Terzieff (nascut a Tolosa en 1935).
• Vergonha al governament que baissa pas lo budget de la Defença (per assajar d'estorrar los deutes publics) e qu'anoncia que va puslèu contunhar de tustar sus la classa mejana.
• Vergonha a Alain Joyandet e Christian Blanc (demissionats del governament per causa que la Premsa a fach sortir que lo prumièr aviá pres un jet privat per anar a una reunion a las Antilhas (mai de 100 000 euròs) e qu'aviá assajat de passar per dessús las leis per abure un permés de bastir sai pas qué dins lo Var, e que lo segond s'èra fach pagar per l'Estat una nòta de 12000 € de cigars) que van tornar trobar lor plaça de deputats còp sec (de mercé una lei de... 2008).
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Bernard Giraudeau, 63 ans.
• Vergonha als terroristas d'Al-Qaeda qu'an executat lor ostatge francés, Michel Germaneau, al Mali. Michel Germaneau, 78 ans, èra retengut alai dempièi abrial. Ancian engenhaire, trabalhava per d'associacions que s'ocupan d'escolarisacion e de santat.
• Òsca a la condamnacion a 30 ans de preson de Douch, borrèu Khmèr Rouge, per crimi contra l'Umanitat (15 000 mòrts entre 1975 e 1979).
• Òsca a la fin de la corrida en Catalonha.
[Encara l'afar Bettencourt-Woerth. Ai dich que, se Woerth tombava pas, me fasiái ermita de tant que la poiridura de l'Estat seriá aquí probada.]
20/07/2010
Afar Woerth-Bettencourt
2007 : la filha de Liliane Bettencourt (la femna la mai rica de França, eretièira de L'Oréal) plaija contra François-Marie Banier, cortesan modèrn, que se fariá balhar d'argent per la femna vièlha. Afar privat.
2008-2009 : La justicia trabalha e lo Ministèri public classa l'enquista sens seguida, lo plaijament serà per julhet 2010. Liliane Bettencourt se vòl pas far expertesar medicalament.
2010 : Mediapart, siti d'informacion sus internet, sortís d'enregistraments fachs al rescondut en 2009 e 2010 per un servidor de Liliane Bettencourt. Òm ausís que la miliardària a de còmptes en Suissa, una iscla dins un paradís fiscal e que balha d'argent a de personalitats politicas (lo nom d'Eric Woerth, ministre del Budgèt de l'epòca, es citat). Se pòt doncas pensar que Woerth, ministre del Budgèt, auriá poscut barrar los uèlhs sus l'evasion fiscala de la miliardària en escambi de l'argent balhat al partit politic (UMP) qu'a coma tresorièr… Eric Woerth ! En mai d'aquò (lo mai grèu de mon vejaire), òm ausís Patrice de Maistre, conselhièr financièr de la miliardària, li anonciar que l'afar judiciari entre ela e sa filha se poiriá arrengar (lo procuraire Courroye cargat de l'afar es conegut coma un amic del President Sarkozy). Òm apren enfin que la femna d'Eric Woerth trabalha per Patrice de Maistre (en resumit, la femna del ministre del Budgèt trabalha per una entrepresa qu'es en carga de la fortuna d'una femna qu'a de còmptes en Suissa). En 2008, Eric Woerth espintèt personalament la legion d'onor a Patrice de Maistre. Òm se pòt legitimament demandar s'èra per lo mercejar d'emplegar sa femna o per l'onorar de s'ocupar talament plan de la fortuna de la femna la mai rica de França que el, ministre del Budgèt, a pas besonh de susvelhar aquò ? Si que non, perqué decorar Patrice de Maistre ?
Sus aquelas revelacions, l'UMP se plaça coma un òme sol darrèr Woerth, ara ministre del Trabalh e nos explica qu'òm ne vòl a Woerth que mena la refòrma de las retiradas. Tot lo monde (o gaireben) dins l'ostal UMP sembla trobar normal qu'un ministre del Budgèt posque èsser tanben tresorièr d'un partit politic. La premsa es qualificada de fascista, los que gausan dubrir lo cais de pojadistas que fan lo jaç del Front Nacional.
Florence Woerth anoncia que va demissionar. Eric Woerth ditz pas res saupre de la situacion fiscala de la femna la mai rica de França. La miliardària anoncia que va regulirizar sa situacion fiscala. Lo plaijadís entre la maire e la filha Bettencourt es reportat sine die.
Mediapart publica lo testimoniatge de l'anciana comptabla de Liliane Bettencourt. Aquela assegura que Patrice de Maistre a balhat 150 000 € (en bilhets) al tresorièr Eric Woerth en 2007 per pagar una partida de la campanha presidenciala de Nicolas Sarkozy. De leis defendon aquelas practicas.
Un rapòrt de l'Inspeccion genarala de las Finanças ditz qu'Eric Woerth "es pas intervengut" dins lo dorsièr fiscal de la miliardària. Eric Woerth anoncia que va daissar son pòste de tresorièr de l'UMP.
Patrice de Maistre e François-Marie Banier son plaçats en garda a vista. Aquí, de Maistre reconeis qu'Eric Woerth es intervengut per far embauchar sa femna Florence. Woerth denega. Sarkozy e Fillon contunhan de lo sosténer e lo daissan en plaça.
Lo procuraire Courroye refusa de balhar de pèças del dorsièr (la transcripcion dels enregistraments) al jutge Isabelle Prévotz-Desprez que vòl enquistar sus l'afar. Lo coble Woerth va èsser ausit per la policia.
Aquí çò que ne sabèm per ara. D'aquel temps, lo pòble agacha, s'encanissa e se soven del President Sarkozy qu'anèt festejar son eleccion al Fouquet's. Sai pas cossí aquò se va acabar mès me sembla que i a pas que doas sortidas :
- Woerth es mantengut en plaça o se'n va al remanejament anonciat per la davalada e aquí òm se pòt far de pensament per l'avenidor. La classa politica seriá declarada oficialament poirida. A drecha per causa d'aquelas revelacions e a esquèrra per çò qu'auràn pas pro levat lo nas, tròp enfangats dins las meteissas practicas. Paure Montesquieu... ;
- Woerth tomba e amb el lo sistèma sosterranh. Tomba non pas per çò qu'es un òrre malonèst mès per çò qu'a fach l'error de gardar sa plaça de tresorièr de l'UMP quand èra al Budgèt e qu'aital a levada la lèbre, el que fasiá pas ni mai ni mens que son trabalh de politic coma òm lo li aviá ensenhat (pichons arrengaments entre amics rics). Mès, per aquel epilòg, cal de contra-poders poderoses e la volontat de far tombar un sistèma vièlh coma lo monde e d'afortir l'independéncia de la Justicia. La França se'n portariá plan. Montesquieu totjorn viu !
De sègre.
19/07/2010
18/07/2010
Una votz
Ièr, Bernard Giraudeau a defuntat. Lo cancèr l'a pres a 63 ans. Per ieu, Bernard Giraudeau es çò premièr una votz e una votz qu'ai escotada sovent sus la rota, qu'aviái crompat lo CD de l'istòria del cat bèl negre e gròs de Luis Sepulveda. Al cinemà, me sovene sustot del "Fils préféré" de Nicole Garcia. L'òme m'interessava pas mai qu'aquò. Aviá contat, benlèu dins un libre, qu'èra un òme a femnas e me sembla que qualqu'un li escupiguèt un jorn a la radiò : "Une femme dans chaque port, un porc dans chaque femme." Ne soi pas segura mès me sembla. Pièi, cal dire que fasquèt pròba de bravament de coratge dins la malautiá. Ne parlava dubertament dempièi un briu. Coma de costuma, amb mon optimisme caput, cresiái que ganhariá la partida fin finala.
12/07/2010
Lo cap en bosiga
De Jean Becker, 2010.
Amb Gisèle Casadesus, Gérard Depardieu, Morane, Patrick Bouchitey, Jean-François Stévenin, François-Xavier Demaison.
Un film bravonet de Jean Becker qu'a fach tanben "Deux jours à tuer", "Effroyables jardins" e "Dialogue avec mon jardinier". Gisèle Casadesus i joga una pichona memina adorabla e sabenta que vòl partejar son amor dels libres amb un Gérard Depardieu pas tròp dubèrt a tot aquò.
08/07/2010
04/07/2010
Fau mon Ben
Coma mon baromètre es ara un pauc espelhat (dos estius al solelh, al vent o a la pluèja), me caliá ben far quicòm...
03/07/2010
Per mon estiu
Me garde totjorn quicòm de bon per marcar mon estiu. Aquò fa qu'après me dise : "Ten, quand anère aquí o aquí, que fasquère aquò e aquò, qu'ère amb un tal o una tala, ère a legir tal o tal libre." L'an passat ère amb Tolstoï, aquest'an soi amb Kerouac (1922-1969).
"Sur la route" sortiguèt en 1957 e nasquèt la beat generation. Los conservators farguèron alara lo mot beatnic (caliá ben, a aquela epòca de guèrra freja, trobar un nom un pauc rus per li balhar una mina pejorativa). Kerouac escriguèt son roman d'una tira, sens cap de capitol, nimai de paragraf, picat a la machina sus un rotlèu fach de fuèlhas de papièr qu'aviá assembladas. Mès, per èsser publicat, li calguèt cambiar fòrça causas e ajustar capitols e paragrafs. Duèi, sortís la version del rotlèu premièr, i cabusse dedins.
01/07/2010
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Dimars, 20 de decembre de 2016, 03h00 Espòrt
Estrena dels locals de la Federacion dels XIII a Carcassona (rota menerbesa), dissabte 17 de decembre
Abans un temps de pausa fins a la mitat de genièr, aquesta dimenjada se debanava la darnièra jornada de las partidas anar del campionat d’Elèit 1.
Resultas logicas dissabte amb la victòria del campion Limós fàcia a Tolosa: 46-10, de Carcassona a Vilanòva: 25-12 e d’Albi sus Palau que jòga 70 minutas a dotze mas arranca lo bònus defensiu: 44-32.
Dimenge, Avinhon dispausa aisidament dels Orses de Sent Gaudenç: 38-10. Al Molin, los Dragonets menan 16-0, puèi 16-6 a la pausa. Dins lo segond temps, tornan prene dètz punts d’avança: 22-12, mas, a la 71a minuta, un ensag del melhor marcaire del campionat Buche transformat per Marginet balha la victòria 28-26 a la formacion de las Corbièras que confirma atal sa primièra plaça al classament.
La difusion de la finala del campionat per L’Equipe-21 lo dissabte 3 de junh mena la Federacion a refondre lo calendièr e a reportar primièr la represa a la dimenjada dels 14 e 15 de genièr e los 1/8n de Copa als 21 e 22 de genièr (en plaça del 7 e del 8 de genièr).
La Federacion ajusta una Dimenjada Magica a la competicion: se tendrà a Carcassona a la fin d’abril.
Salon e Pujòls, Pichons Pocets en Copa
Las 9 formacions d’Elèit 2 e tres de Nacionala 1 èran concernidas aquesta dimenjada per la Copa:
Ferrals domina Entraigas: 58-8; Vilafranca se va qualificar a Lion: 23-14. Carpentràs bat Vilagalhenc sus un magre escart de 2 punts: 20-18.
Lo Barcarès resistís un moment a Baò abans de plegar: 44-6. Salon (Nacionala 1) domina L’Escura: 25-16. Pujòls (Nacionala 1) ganha sens combatre: Montpelhièr en pana d’efectiu es pas anat jogar en Aquitània. Cal esperar que la quasi-mesada de pausa permetrà de tornar trapar un efectiu combatiu del costat del Clapàs. Los ganhaires de la dimenjada son qualificats pels 1/8n amb las 10 formacions d’Elèit 1.
Un sèti novèl per la Federacion
Dissabte, en fin de vèspre, aprèp un comitat director e una amassada financièra, la Federacion inaugurava son sèti novèl de Carcassona. Se lo sèti oficial de la Federacion demòra a París, la direccion novèla ven de mudar la delegacion de Tolosa al pè de Ciutat dins de locals melhor adaptats per seguir d’un biais mai eficaç l’anar del 13.
Alan Roch


text:
Charente (16)
superficie : 5 956 km² communes : 404 chef lieu : Angoulême
Aubeterre sur Dronne |La Fosse de l’Ermitage |les grottes du Quéroy |les Sources de la Touvre |La vallée des Eaux-Claires |Château de La Rochefoucauld |Château d’Angoulême |Château de Balzac |Château de Barbezieux |Château de Bayers |Château de Beauregard |Château de Bouteville |Donjon de Marthon ou La tour du Bre |Château de Chalais |Château Chesnel |Château de Chillac |Château de Cognac |Château de Fleurac |Logis du Maine-Giraud |Château de Montausier |Château de Montbron |Château de Montchaude |Château de Nieuil |Château de l’Oisellerie |Château de Peyras |Château de Rochebrune |Château de Saveille |Château de Verteuil |Château de la Tranchade |Château de Villebois-Lavalette |Château de Villevert |Velo Rail |Centre National de la Bande dessiné |Parc Animalier de la Colline Enchantée |Safari Parc de Haute Saintonge |Château de la Mercerie |


text:
Tanben cal dire que la pensada de la sòrre bessona al cinquen estage la tafurava. Silvia èra tròp nècia. Era capabla de se far remarcar e de decelar sa presencia, alara que quitava pas de li dire de permejar. Era pas de creire que siaguessen sòrres bessonas. Alara qu’ela aimava de dansar , de se vestir , de fregar los òmes, Silvia èla son plaser èra de legir , de far de poesias, de pintraduras, de parliquèjar d’oras e d’oras tre qu’un òme li ofrissia un ramèlet de flors… Quna cabèca que de creire los òmes aital. Mas d’un autre costat li calia plan reconeisser que la Silvia avia totes los òmes al pè. Quicòm que calia veire de sos uèlhs, veire . Lo quite primièr rufian vengut, que la vejèsse e se metia de recitar de poesias, tal un trobador, de parlar de pinturas, de natura , de nolors , de l’amor. Li envejavan de flors. E dire Silvia qu’èra encara piucèla… Alara que lo meteis òme ame ela disis còp sèc : cale te e leva la rauba quand èra pas vira te… D’unes còps Sofia ne’n venia vèrda de rabia d’aquela manca de respect . La question l’enlucernava. Un jorn a l’òme qu’aimava a l’epòca e qu’avia coneguda la Silvia tanben, li diguèt : « mas de que li trobas tu a la sòrre ? » L’autre avia sorit soscaire mentre que Sofia fasia un torn sus ela , per melhor motrar la redondor de sas popas , de sas patèrlas, lo ventre plan , l’arquatura de las ancas, de la cencha. E l’ òme subte èra sortit de son raisve per la descubrir virolejanta nusa dabant el, en fronzent las ussas avia dich : « mas tu ,...es pas çò mesme… »
Paure te li auria ficat un cotèl dusca’l còr que l’auria pas mai blassada. Ne’n es d’aquestas blassaduras coma las que tot èstre recep tot al long de la vida e que jamai garissan. L’òme que se sonava Jaume l’aimava …plan… Aquò’s tot la sautava plan coma una bona amiga. Li fasia la totala a gratis e i se prenian son plaser totes dos de segur, mas sabian abant de començar çò qu’i venian cercar e çò que s’i podian trobar.
Sofia i vesia una injusticia. Mas degun jamai li reconeiguèt son meriti .
Silvia podia demorar de jornadas sens levar una palha de pel sòl e se trobar tota dolorosa al ser, dolor de cap o de femnum, que la maire o lo papa se’n trachavan, e se levavan de nuèch per li demandar se li fasia besonh de qualqua ren, que totes i podian autrejar quicòm. Mas quand èra ela la malauta. Cadun dins l’ostalas li disia en fasent lo morre : « las as presas las potingas ? » .
E i a mantuns crimis de familha qu’an pas la sorga que dins l’asirença que nais d’aquela diferencia d’amor mairal per los mainatges .
Silvia s’enrabièt de l’idèa. Qu’èra encara ela que prenia la Silvia jos son ala al risque de perdre sa plaça , de passa dabant la cort martiala. D’estre reganhada per aquel comandant reguèrgue que l’asirava sens la coneisser. Que se demandèt un còp de mai ont èra passat , dempuei lo matin , quand venguèt aquel mossuròt l’ajudar a pompar lo lach de sauma , qu’èra per vendre a las donas d’Aldebaran que n’èran falordas e se batian per ne crompar. E l’autre qu’avia cregut bestiassament, que Sofia , o podria se pagar un tal luxe , unes banhs al lach de sauma… Ame sa paga de comandanta-ajunta. Qun pec Bob!
Bob, Bobard, Bobinum quun paure tipe !
Sofia sortiguèt del PC e prenguèt lo monta davalador dusca’l tresen estage, del jossòl e cridèt : « comandant O…o , ont sètz ? … Soi aqui… aquò's Sofia ....Sofia… »
Faguèt tanben lo quatren , cinquen estage puèi montèt en cridant lo comandant . Era socitosa… Era pas normal . Subretot qu’en passant pel corredor al quatren ausiguèt coma una mena de fregament al nivèl dels conduches de ventilacions. Ne sentiguèt la sia pèl se reversinar. Quitèt de cridar e sortiguèt del redol sus la punta del pès. Coneissia la paur.
« Mas sias caborda » se diguèt. I a pas degun. Que ièu, la sòrre , e lo comandant.
Tornèt al membre de comanda per lo sonar per naut parlador : « comandant se m’ausissètz pregaria de donar la posicion… comandant sarratz vos d’un interfona e digatz me la posicion que sètz ? »
Esperèt unas cinq minutas sens resulta. D’un còp una sonaria tindèt. Era uèch oras del temps U , l’ora del rapòrt al temps universal.
La ligason durava pas que tres minutas çò que costava fòrt car a la companhia . Un ecran grand s’aluquèt sus los pupitres e pareguèt la troncha rojinèla de Vertilhon lo responsable de la CGTM que venia uèlhar la destinada de la cargason que lo Pofre portava al cap de la galaxia pel pus grand benfici de la companhia.
-« alara tot va plan ? »
-« Oc… »
-« E Bob …. Onte es ? Sabètz qu’aimi plan de lo veire es la règla pel rapòrt del ser….. »
-« m’a pas dich… »
Lo comandant Vertilhon creguèt de s’aufegar….
-« a pas dich …. E ben li podiatz dire que son interet es de se manhar lo cuòl …. Capito ? Sonatz lo"
Lo comandant coneissia un tròç d’italian.
- « mas mon comandant , fa doas oras que lo cerqui sens lo trobar… »
Vertilhon virèt roge…
- vos trufètz de ièu… Esperètz un pauc al retorn…
- mas que non, que vos disi que fa doas oras que lo cerqui de pertot a tots los estages…. E...
- Calatz vos... Tronèt alara aquò ‘s la melhora , me l’avia pas jamai facha aquela … Mas vos trobètz plan quand s'agis de far de zizi panpans….
Sofia se mordiguèt las pots de rabia. S’èra ren passat entre elses. Ren. E ara se trobia complici de Beaufort. Vertilhon la creseguèt pas.
Sofia agachèt la mòstra giganta sus la paret de la sala de comanda. La ligason devia s’arrestar dins mens de trenta segondas. Causiguèt de repotegar : « n’ai un sadol de me tapar tot lo trabalh , ame un comandant que pensa pas mai que de me sautar… Ai l’intencion de demandar ma mudason» . Vertilhon prenguèt son vam, pel còp virèt vèrd e escupiguèt : « Madomaisela, vos rapèli qu’avètz sinhada un contrach dabant de partir e que sètz pagada per aital far, mai que polidament e respectar lo contrach dich.
Lo Vertilhon s’emesclava las idèas. S’espetava de despièch. « Consi se fasia qu’una pichona piòta, mièj puta, gause de renegar aital l’autoritat , aquò lo subrepassava . Que lo comitat de seleccion d’equipatges anava se comprendre sa dolor e n'ausir parlar".
I calia far una crotz. Era acostumada . Tot desanava aital dempuèi qu'èra estat nascuda.
E amai li demorava de trobar aquel comandant reguèrgue, que trevaba lo Pofre. Sofia se trobèt espaurugada e sosquèt un moment de montar se jaire ame la sòrre. Mas i renoncièt que Silvia èra pas capabla jamai de la vida de l’ajudar de ren.
Cadun son astre . Ela n'avia pas ...