text:
2a division SS Das Reich
En rason de limitacions tecnicas, la tipografia desirabla del títol, « 2e division SS Das Reich », a pas pogut èsser restituida corrèctament çaisús.
La 2a division SS Das Reich es una de las 38 divisions de las Waffen-SS pendent la Segonda Guèrra Mondiala.
Somari
- 1 Istoric
- 2 Designacions successivas
- 3 Lista dels comandants successius
- 4 Teatres d'operacion
- 5 Percors per Occitània
- 6 La batalha de Normandia
- 7 Replec cap a Alemanha
- 8 Nòtas
- 9 Articles connèxes
- 10 Ligams extèrnes
- 11 Nòtas e referéncias
Istoric[modificar | modificar la font]
Formada en 1939 a partir de tres regiments SS, Deutschland, Der Führer e Germania, foguèt ondrada de 69 Croses de fèrre.
Designacions successivas[modificar | modificar la font]
- 10 de setembre de 1939 : Panzerverband Ostpreussen
- 10 d'octobre de 1939 : SS-Verfügungs Division (mot.)
- 1r d’abril de 1940 : SS-Division Deutschland
- 21 de decembre de 1940 : SS-Division (mot.) Reich
- mai de 1942 : SS-Division (mot.) Das Reich
- 9 de novembre de 1942 : SS-Panzergrenadier Division Das Reich
- 22 d’octobre de 1943 : 2. SS-Panzer Division Das Reich
SS-Division Verfügungstruppe (1939)[modificar | modificar la font]
Compausada coma seguís :
- SS-Standarte Deutschland
- SS-Standarte Germania
- SS-Standarte Der Führer
- SS-Nachrichtensturmbann
- SS-Artillerie-Standarte
- SS-Aufklärungs-Abteilung
- SS-Pioniersturmbann
SS-Division Reich (mot.) (1941)[modificar | modificar la font]
Compausada coma seguís :
- SS-Regiment Der Führer
- SS-Regiment Deutschland
- SS-Infanterie-Regiment 11
- Flak-MG-Batalhon SS-Division Reich
- Kradschützen-Abteilung SS-Division Reich
- Artillerie-Regiment SS-Division Reich
- Aufklärung-Abteilung SS-Division Reich
- Panzerjäger-Batalhon SS-Division Reich
- Pionier-Batalhon SS-Division Reich
- Sturmgeschütz-Batterie SS-Division Reich
- Nachrichten-Abteilung SS-Division Reich
- Nachschubtruppen SS-Division Reich
SS-Panzer-Division Das Reich (1943)[modificar | modificar la font]
Compausada coma seguís :
- SS-Panzer-Regiment 2 Das Reich
- SS-Panzergrenadier Regiment 3 Deutschland
- SS-Panzergrenadier-Regiment 4 Der Führer
- SS-Infanterie-Regiment (mot) Langemarck
- SS-Panzer-Artillerie Regiment 2
- SS-Flak-Artillerie-Abteilung 2
- SS-Sturmgeschütz-Abteilung 2
- SS-Nebelwerfèrre-Abteilung 2
- SS-Panzer-Aufklärungs-Abteilung 2
- SS-Panzerjäger-Abteilung 2
- SS-Panzer-Pionier-Batalhon 2
- SS-Panzer-Nachrichten-Abteilung 2
- SS-Versorgungs-Einheiten 2
2a SS-Panzer-Division Das Reich (1944)[modificar | modificar la font]
Compausada d'environ 19 200 òmes al total :
- SS-Division-Quartier General : 150 òmes, Heinz Lammerding comandant de la division al mes de junh de 1944.
- SS-Panzer-Regiment 2 Das Reich : 2400 òmes.
- SS-Panzergrenadier-Regiment 3 Deutschland : 3200 òmes.
- SS-Panzergrenadier-Regiment 4 Der Führer : 3200 òmes. Sylveser Stadler comandant del Regiment. Adolf Diekmann comandant del Modèl:1r Batalhon e Otto Weidinger que venguèt comandant del regiment lo 14 de junh.
- SS-Panzer-Artillerie Regiment 2 : 2200 òmes .
- SS-Panzer Jäger Abteilung 2 (Destacament anticarri) : 510 òmes.
- SS-Aufklärungs Abteilung 2 (Destacament de reconeissença) : 950 òmes : Helmut Kämpfe comandant lo 9 de junh de 1944.
- SS-Pioneer Abteilung 2 (Destacament de l’engèni) : 1000 òmes.
- SS-Nachrichten Abteilung 2 (Destacament de transmission) : 510 òmes
- SS-Flak Abteilung 2 (Destacament de defensa antiaeriana) : 820 òmes
- SS-Sturmgeschütz Abteilung 2 (Destacament d'assaut) : 350 òmes : Karl Gerlach Officier lo 9 de junh de 1944.
- SS-Nebelwerfèrre Abteilung 2 (Deastacament fumigèn) : 480 òmes.
- Autras unitats de sosten : santat, ravitalhament, corrièr, polícia, etc.: 3400 òmes.
Lista dels comandants successius[modificar | modificar la font]
Teatres d'operacion[modificar | modificar la font]
Polonha, Païses basses, França, Serbia, Moscòu, Kharkov, Kursk, Normandia, Ardenas, Budapèst, Viena.
Sul Front de l'Èst, la division Das Reich participa a las operacions d'exterminacion menadas per l'Einsatzgruppe B dins lo sector de Minsk [1]
Percors per Occitània[modificar | modificar la font]
Percors de la 2a SS Panzer Division Das Reich en Occitània als meses de mai e de junh de 1944 (clicar sur l'imatge per l'agrandir)
Situacion de partença[modificar | modificar la font]
La division SS Das Reich patiguèt de gròssas pèrdas en òmes e material pendent la Batalha de Kursk, demòra pus que 2500 òmes. Al mes de decembre de 1943, la transferiguèron dins lo parçan de Montalban a distància dels luòcs previsibles de desbarcament, per las còstas atlantica e provençala. La reconstituisson e l’equipan de nòu segon los estandards d’una Panzerdivision. Mai de 9000 recruas joves (en general de 17 a 18 ans d’edat) son incorporadas[2], dont fòrça Malgrat-nosautres alsacians. La dòtan de carris Panther (Panzer V) e Tiger I (Panzer VI).
La division es alara constituida de 20 batalhons de 900 òmes. Compren 209 blindats pesucs (un desen dels blindats presents en França), 359 blindats leugièrs e 2700 veïculs[3] dont los dos regiments de Panzergrenadier (infantariá motorizada destinada a la proteccion dels carris) Der Fürher e Deutschland.
2 de mai de 1944[modificar | modificar la font]
Lo 2 de mai de 1944, un batalhon de carris s'entraina près de Montpesat de Carcin e de balas son tiradas dins lor direccion. Represalhas contra la populacion civila :
- a Montpesat de Carcin : pilhatges e incendis d'ostals, cinc personas tuadas e quinze deportadas;
- a Belfòrt de Carcin : sièis personas arrestadas dont quatre moriguèron en deportacion.
11 e 12 de mai de 1944 : parçan de Fijac[modificar | modificar la font]
La division recep alara l'òrdre d'inspectar las vias ferroviàrias e las rotas en vista d'un movement cap al nòrd.
Lo 11 de mai de 1944, a punt d’alba, Adolf Diekmann comandant lo 1==Nòtas e referéncias==
- ↑ Guido Knopp, Los SS, un avertiment de l'istòria, Presses de la Cité, París, 2006, p. 296
- ↑ (en) Normandy and Falaise - April to August 1944
- ↑ Dorsièr laureat del concors de la Resisténcia d'Anne Salvagniac e Anaïs Baldy.
batalhon del regiment Der Führer, quita, amb son unitat, las vilas de Valéncia d'Agen e Moissac. Se dirigisson sus la D653 cap al nòrd-oèst del departament d’Òlt. En camin, dins los vilatges atraversats (Lauzès, Orniac, Blars, Gresas), arrèstan personas que son deportadas. Entre Livernon e Assièr, un acrocatge se produsís entre los SS e los maquisards. A La Tronquièra, craman e pilhan d’ostals. 40 òmes son arrestats demest la populacion, 15 moriguèron en deportacion. 15 òmes son arrestats a Sosçairac. Capturan tanben un resistent, André Peze que moriguèt en seguida de torturas violentas. Los SS se devesisson e investisson a l’encòp mai d’un vilatge carcinòl Cardalhac, Gòrsas, Molièras e cometon pilhatges, arrestacions e deportacions.
Una autra colomna de la division " Das Reich" atenh Lo Borg. Tretze òmes, après violéncias, son arrestats. A 8 oras, a La Capèla Marival, totes los òmes, de 16 a 60 ans, son recampats per la plaça del vilatge. 73 son arrestats e mandats a Caors amb los autres presonièrs. Son embarrats per la nuèch dins las cavas de carbon del licèu Clamenç Maròt. Lo 12 de mai son menats a la casèrna de Montalban que i arriban a 2 oras de l’après-miègjorn. Pendent qualques jorns patisson violéncias, torturas, execucions somàrias. A partir del 21 de mai los oficièrs mandan, a l’azard, d’unes presonièrs en camps de concentracion o al trabalh forçat en Alemanha. Los SS arriban a Terron per i capturar los òmes, mas los abitants prevenguts se son resconduts pels bòsques. Van alara a Sent Seren que 37 personas i son embarradas dins un autobus e menadas e empresonadas a Maurs.
Lo 12 de mai de 1944, los SS encerclan la vila de Fijac. 448 Fijagòls son recampats dins la cort de la gendarmariá o detenguts a l’Ostal Tilh, plaça dels Carmes (ara plaça del 12 de mai de 1944). Recampats amb d’autres presonièrs son mai de 800 personas que son regropadas a la casèrna dels Dragons de Montalban. D’unes son torturats, d’autres fusilhats, 540 son deportats (a Neuengamme e a Dachau), un nombre bèl es tanben mandat al trabalh forçat en Alemanha. Lo meteis jorn, soldats tuan e pilhan pels vilatges de la tombada: Lunan e Sent Fèliç.
21 de mai de 1944 a Fraissinet-lo Gelat[modificar | modificar la font]
Lo 21 de mai de 1944 vèrs 17 oras, doas colomnas venent de Vilafranca del Peiregòrd atravèrsan lo vilatge e s'arrèstan per la rota de Caors. A 18 h 30, una darrièra colomna arribant de Fumèl se planta al còr del borg. Totes los òmes son recampats per la plaça del vilatge, las linhas telefonicas copadas. Tres femnas son penjadas e onze òmes son fusilhats.
Començament del mes de junh de 1944 : Fijac e Issendolús[modificar | modificar la font]
Lo 1èr de junh los resistents sabòtan la via ferrada a Capdenac Gara. En represalhas, los soldats alemands basats a Cailús tuan nòu civils a Limonha de Carcin, Cadrieu e Frontenac.
Lo 3 de junh, lo maquís del Colombièr ataca doas veituras alemandas. Los Alemands fusilhan alara 19 abitants au Cailar comuna de Linac, a Viazac e a Banhac de Cele.
Lo 8 de junh abaton un vièlh Issendolús, puèi parton al mas de Gabaude o plan volontaris s’èron recampats dins las granjas après l’anonci del desbarcament de Normandia. 44 personas son chapladas, 70 son deportadas.
Desplaçament cap al Front[modificar | modificar la font]
La division "Das Reich" s’encamina cap al front de Normandia, es ralentida per la Resisténcia a Bretenós e Cressensac. Lo 9 de junh de 1944 cometon lo chaple de Tula : 99 penjats e 149 deportats. Estaciona dins lo parçan de Limòtges per tal de redusir lo maquís. Pasmens, lo 8 de junh de ser, la division recep l’òrdre de montar en Normandia tan lèu coma possible [1].
En fin de matinada del 10 de junh, Adolf Diekmann e sos òmes chaplan la populacion e detruisson lo vilatge d'Orador de Glana : 642 victimas.
La batalha de Normandia[modificar | modificar la font]
Replec cap a Alemanha[modificar | modificar la font]
D’unes SS de la "Das Reich" se rendèron copables del chaple de 18 personas a Tourouvre (Orne) e de l'incendi d'una part de la vila, lo 13 d’agost de 1944, après la batalha de Normandia.
Nòtas[modificar | modificar la font]

Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) An in-depth examinacion of the 2.SS-Panzer-Division Das Reich
- (en) L'òrdre de batalha de la division Das Reich al mes de julhet de 1944, vejatz la (en) significacion dels simbòls
- Lo crime de massa a Orador de Glana - Memòri de geopolitica- cap de batalhon Remy Cadapeaud – març de 2003 - Collègi Interarmadas de Defensa - Memòri Cota : 2003-37 - Document N° : 8189 - (fr) Resume e (fr) version PDF.
- Penaud, Guy - "[La "Das Reich" 2e SS Panzer Division]" (Parcours de la division en France - 560 pages), Editions de La Lauze/Périgueux - ISBN 2-912032-76-8
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Penaud Guy, La "Das Reich", La Lausa, 2005, 558 p.


c: text/html

text:
Mar Cariba
La mar Cariba, o la Cariba o mar de las Antilhas, es una mar de l'ocean Atlantic situada a l'èst de l'America Centrala e al sud-èst del golf de Mexic.
S'espandís sus una superfícia de 2 600 000 km2. La mar Cariba es vasta, car sa definicion englòba lo golf de Mexic e las seccions de l'ocean Atlantic que comprenon las Bahamas e las aigas territorialas de las Guaianas e de Guyana. Aquela definicion es la Convencion per la Proteccion e lo Desvolopament de l'Environament Marin de la Region de la Grand Cariba, dicha Convencion de Cartagena, sol tractat environamental regional obligatòri, adoptada a Cartagena (Colómbia) lo 24 de març de 1983 e entrada en vigor l'11 d'octobre de 1986. La Convencion de Cartagena, que compta actualament 21 Estats contractants suls 28 compreses dins la region, e sos protocòls, constituisson un engatjament legal per aqueles païses, en vista de protegir, desvolopar e administrar las aigas comunas, de biais individual o conjunt.
Los païses principals o illas que bòrdan la mar Cariba son :
- Mexic, Honduras, Nicaragua e la Còsta Rica a l'oèst ;
- Panamà, Colómbia e Veneçuèla al sud ;
- Las pichonas Antilhas (Grenada, Martinica, Guadalope, etc.) a l'èst ;
- Las grandas Antilhas (Puerto Rico, Haití, Jamaica e Cuba) al nòrd.
La mar Cariba comunica al nòrd-oèst amb lo golf de Mexic pel canal de Yucatán e amb l'ocean Atlantic a travèrs de l'archipèla de las pichonas Antilhas. Comunica tanben artificialament amb l'ocean Pacific pel canal de Panamà.
Las populacions de la Cariba entretenon de relacions privilegiadas amb la mar Cariba, que constituisson lor eretatge comun, e partejan un interès particular en la veire declarada zòna especiala dins lo contèxt del desvolopament del torisme durable dins lo sistèma de las Nacions Unidas.
Per prevenir las consequéncias devastatrises sus l'environament costièr e marin d'un accident eventual o acte terrorista implicant un cargament de matèrias nuclearas, los Estats membres de l'Associacion dels Estats de la Cariba (AEC), se son totjorn opausats amb fòrça al passatge de cargaments de rebuts nuclears per la rota Canal de Panamà-mar Cariba.
Aqueles cargaments representan pas la sola menaça que poiriá afectar la mar Cariba, que constituís una de las principalas vias navigablas del mond. Es traversada cada an per prèp de 63 000 vaissèls, que genèran prèp de 82 000 tonas de bordilhas. En otra, aperaquí 1500 vaissèls de pesca circulan dins la region. Los regets de las populacions sus la tèrra ferma, un desvolopament toristic intensiu e d'importants cargaments de petròli constituisson tanben de risques nefastes a l'environament.
Lo 12 de decembre de 2001, los caps d’Estat e/o de govèrn dels païses de l'AEC, acampats sus l'illa de Margarita, en Veneçuèla, adoptèron la Declaracion de Margarita, « reconeissent la mar Cariba coma patrimòni comun de la region, e coma un actiu inestimable », a fin d'« assolidar una identitat caribenca pròpria ». S'engatgèron « a convertir la region de la Grand Cariba en zòna de cooperacion », que « consistirà d'en primièr en d'accions conjuntas dins los domenis establits coma prioritats per l’AEC, çò es lo comèrci, lo torisme durable, los transpòrts e las catastròfas naturalas ».

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Richardménil
Richardménil es una comuna francesa, situada dins lo departament de Meurthe e Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Richardménil Se tròba sus la Moselle, a aperaquí 20 minutas al sud de Nancy via çò autoroute A31. La municipalitat fa partida de la comunitat de municipalitats Moselle e Madon[1].
Richardménil Es tanben traversada pel canal dels Vòges (anciennement canal de l'Èst)
Richardménil se trouve sur la Moselle, à environ 20 minutes au sud de Nancy via l'autoroute A31. La commune fait partie de la communauté de communes Moselle et Madon[2].
Richardménil est aussi traversée par le canal des Vosges (anciennement canal de l'Est)
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Fasiá partida de la villa gallo-romaine de Ludres.
- Castèl mencionat a Modèl:La s-, destruit l'an 1820.
- Preses per Texans de Châlons en 1442.
- L'armada de Napoleon i #acampar en lo moment de la jubilacion de Russia en 1812.
- Faisait partie de la villa gallo-romaine de Ludres.
- Château mentionné au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, détruit en 1820.
- Pris par Jean de Châlons en 1442.
- L'armée de Napoléon y campa lors de la retraite de Russie en 1812.


text:
1765
Aquesta pagina concernís l'an 1765 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Dins l'encastre de sa politica expansionista de restauracion de l'anciana esfère d'influéncia chinesa, l'emperaire Qianlong (1735-1796) s'interessèt a Birmania. D'efèct, lo país, tornat unificat dempuei quauqueis annadas, èra una menaça per la frontiera sud de l'Empèri mai sei principalei fòrças èran mobilizadas còntra Siam. Ansin, una invasion dau territòri birman semblava un projècte aisat. Pasmens, una premiera ataca foguèt arrestada tre la frontiera per lei Birmans (→ 1766).
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Energia[modificar | modificar la font]
Invencion de la premiera maquina de vapor utilizada coma un motor per l'engenhaire escocés James Watt (1736-1819). A l'origina, aquò èra destinat a pompar l'aiga dins lei minas tròp umidas per permetre l'utilizacion d'una maquina de Newcomen (1712). Pasmens, sa maquina conoguèt rapidament un nombre pus important d'aplicacions e favorizèt l'emergéncia dei premiereis industrias modèrnas a la fin dau sègle.


text:
Item, l’an mial IIIIc | XXII foront cossols : | sen Berenguier Ray- | -naut, cambiador, sen Johan de Conquas, | borzes, | sen Peyre Bibe, drapier | de Sant Fermi, | sen Fermi Capvilar, | canabassier, | sen Guilhem Giber- | -na, blanquier, sen Laurens Saburut, | laurador ; | notari mager, me | Johan Vaisselier. | Item, l’an mial IIIIc | XXII | fonc bayle | sen Johan Auruol, | borses, | messier Raymont Boyssa, | licenciat en leys, juge, | me Guilhem Seguin[a]Ms. segun., notari | de bayle, | sen Guiraut Guaran- | -del, sotbayle, | messier Pe. Guillem, bachilier, | sotjuge, | meJaume[b]Ms. jaune. Vert, notari de | sotbayle, | sen Paul Teysseyre, viguier, | messier Jaume Gervays, | bachilier, assessor, | me Johan Creyssent, notari | de viguier.
En aquest an, en lo mes de setembre, passet d’aques- | -ta
vida en l’autra Enric, rey d’Englatera e
pres | lo la malautia al boy de
Vinssaynas e venc morir __
[Fol. 239 v°]
__en son liegz a Paris. Et aqui foron fachas sas excequi- | -as mot honorablamens per los Englezes e Borguon- | -hos e per aquels de Paris. Aysso es aquel Enric que | avia preza per molher madama Catharina, filha del | rey de Franssa e sorre[c]Ms. essorre. de mossenlhor lo dauffin, regent | lo realme, loqual tenia adonc lo rey e la regina e la | vila de Paris tot en sa potestat e a sa[d]Ms. assa. obedienssa, et | una gran partida del paÿs de Franssa ; et tenia tot lo du- | -guat de Normandia, local avia conquistat e pres per fors- | -sa, car el volia de tot son poder de botar foras del realme | mossenhor lo dauffin, filh del rey de Franssa desus nonnat ; | aysso es aquel que fes motz de grans escandols e de grans | dannages en lo realme ; e agra mays fagz se agues | viscut. Donc se fes gran festa per sa mort per tot aquest | paÿs.
Item, en aquel an et el mes d’octobre, passet d’aquesta |
vida en l’autra mossen Charles, de bona
memoria, | rey de Franssa. E moric a Paris e fonc
sebelitz a Sant De- | -nis an los autres reys
de Franssa. Enapres, lo lus | a XXII de novembre[e]Suivi de enseguen biffé.
enseguen, feron[f]Ms. fferon. los senlhors cos- | - sols hun cantar mot honorable per lo digz rey en | la gleya delz Frayres Menors de Monpelier ont ce dic una __
[Fol. 240 r°]
__messa mot sollempna per mossen lo vicari de Magalona. | E fes lo sermon maistre Privat, capellan de l’orde delz fray- | -res menors. E aqui foron totz los autres ordes men- | -dicans e los frayres de sancta Aularia e los morgues | de Sant German e y vengron las gleyas de Sant Fer- | -mi e de Nostra Dona de Taulas e de Sant Daunizi am la pro- | -cession et am las croscrosAbrégé : (dessin de croix)[g]À la place du mot, on a dessiné une croix. e totas las autras capellas. E | dicha la granda messa, feron tostz sollempnament la | presenta per totz los ordes la un apres l’autra e totas | las gleyas enseguen. Segon s’en la sirmonias que y | foron fachas.[h]Ce titre est une rubrique en rouge annonçant la suite.
Prumieyrament, los senlhors cossolz feron man- | -damen lo jorn davant lo dit cantar per lurs es- | -cudiers per tota la vila a tot cap d’ostal e mays a las | donas que fosson l’endeman al digz cantar e que los | senhors s’ajustesson al plan del cossolatz e las donas | a Nostra Dona de Taulas, cascuna an son manto escur | ho am sa rauba escura. E lo dimergue d’avant o feron | denonciar per las gleyas e de vespre cridar per la vila | am la trompa.
Item, lo jorn del digz cantar, los senhors cossolz, par- ten
del cossolat vestitz de lur lioureya an los sen- __
[Fol. 240 v°]
__hors obries e an tota lur autra companha delz offi- | -ciers realz e de tot l’estudi e·ls senhors doctors e clercz | e autres senhors de viala s’en devaleron alz Fray- | -res Menors, e las donas apres. Et aqui, al miegz | del cor, agron fag far una capella, ho capitel, de fusta | tota negra sus laqual avia ben tres cens candelas | cartayronalz et alz quatre corns de la capela IIII | siris negres de VIII o de IX palms de lonc et I au- | -tre el miegz per desus la capela tot negres en los qualz | eron penonselz an las armas del rey e de la vila coma | una bandieyra ; e degos la dicha capela ardent, | avia una longua bera e auta an hun drap d’aur de- | -sus Les consuls de mer offrent avan les ovriers de la commune clauzture.[i]Dans la marge de gauche en cursives : Les consuls de mer offrent avan les ovriers de la commune clauzture... frangat a la vouta de bocassin negre an las ar- | -mas del rey. El entorn la dicha e capitel, avia LX en- | -tortas cremans an las armas del rey e de la vila. | Apres los cossolz de mar feyron gitar hun drap | d’aur an lur armas e an X entortas e los senhors | obriers feron gitar hun autre drap d’aur an XX en- | -tortas an lurz armas. E feyron donar los cossols | argen a l’uferta a tota gen e a totz los capelans | que cantavon per l’arma del digz senhor.


text:
-263
Aquesta pagina concernís l'an -263 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Premiera Guèrra Punica acomençada en 264 avC. Lei Romans aprofichèron la manca d'unitat dins lo comandament cartaginés per batre Siracusa, qu'acceptèt de signar una trèva de 15 ans en cambi de la restitucion dei presoniers e dei territòris capturats per lei Romans, puei Cartage que se retirèt vèrs lo centre de l'illa. Lei Romans installèron alora una basa importanta a Messina.


text:
1322
Aquesta pagina concernís l'an 1322 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Perseguida de la crisi militara e politica intèrna acomençada en 1320 entre l'emperaire Andronic II Paleòleg (1282-1328) e son felen Andronic III Paleòleg. Lei combats avián acomençat tornarmai en decembre de 1321 mai la premiera mitat de l'annada veguèt ges de conclusion militara. Andronic III Paleòleg, mai e mai popular, obtenguèt lo raliment de Tessalonica e de Lesbos mai acomençava de mancar de ressorsas. Ansin, en julhet, una patz novèla foguèt concluda entre lei dos emperaires.
Aqueu còp, una diarquia foguèt instaurada a la tèsta de l'Empèri. Pasmens, dins lei fachs, Andronic II Paleòleg gardèt la gestion de l'estat e son felen foguèt subretot cargat de defendre la frontiera meridionala còntra leis incursions bulgaras. Sus aqueu frònt, Andrinòple foguèt menaçada mai de còntra-ofensivas bizantinas permetèron de redreiçar la situacion e de reconquistar lei territòris perduts.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Data supausada de la publicacion dau Kebra Nagast — que sa redaccion aviá probablament acomençat vèrs 1314 — que venguèt una basa de la legitimitat de la dinastia salomoniana. D'efècte, l'obratge es una epopèia que depintèt leis originas mitologicas revendicadas per la dinastia que seriá estada eissida dau rèi ebrieu Salomon. Aquò donèt son nom a la dinastia e renforcèt sa posicion après sa conquista militara dau poder en 1270.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Literatura[modificar | modificar la font]
Data probabla (ambé 1321) de la publicacion dau Kebra Nagast qu'èra una epopèia depintant leis originas mitologicas de la dinastia salomoniana. Venguèt un obratge major de la literatura etiopiana e de la lenga geez.


text:
Lanques-sur-Rognon
Lanques-sur-Rognon es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Marna e la region de Champanha-Ardena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Dépendait Al 12ème del castèl de Nogent. Cap de-luòc d'una baronnie #que los darrièrs senhors abans la Revolucion n'an preses lo títol de marques. Existéncia d'un castèl destruit al 19ème.
Dépendait au 12ème du château de Nogent. Chef-lieu d'une baronnie dont les derniers seigneurs avant la Révolution ont pris le titre de marquis. Existence d'un château détruit au 19ème.


text: La Piramida Graduada de Saqqara o Piramida de Djòser qu’ei lo mei vielh bastiment de pèira talhada deu mòn e donc la purmèra e la mei vielha de totas las piramidas d’Egipte. Que ho bastida peu faraon Djòser de la IIIau dinastia e peu son arquitècte Imhotep. Qu’ei considerada coma ua evolucion deu modèl precedent de tombas: los mastabas (un petit bastiment qui cobreish ua tomba devath la tèrra). Dens aqueth cas qu’ei possible que s’aja començat per bastir un mastaba qui auré semblat tròp petit (chic mei haut que la muralha d’embarra deu complexe funerari) e qu’aurén apielat, en seguint la forma deu mastaba, seis grads (quate en purmèr e puish dus autes). Com dens un mastaba, au center de la piramida que i a un putz miant de cap a la tomba deu faraon. En la bèth agrandir, fin finala, la piramida que caperè tanben los onze autes putz miant a las autas tombas de la familha reiau. Lo complexe de Saqqara que ho hèra estudiat per l’egiptològ anglés Cecil Firth qui i descrobí l’estatua de Djòser uei au Musèu deu Caire, e per l’egiptològ francés Jean-Philippe Lauer.


text:
Imen
Imen (mei conegut deu son nom grèc : Amòn) qu'ei un diu egipcian de Oaset (Tebas) considerat com diu deu só. Per aquesta rason, quan l'importància deu son culte be creishè, que ho associat per sincretisme dab Ra (lo diu só d'Iono - aperada Eliòpolis arron peus grècs) entà formar ua divinitat navèra : Imen Ra (Amòn Ra).
Diu segondari durant l'Empèri Ancian, lo son culte que ganhè ua grana importància religiosa e politica dab la vaduda de la soa ciutat de Oaset com capitau deu país.
Lo punt culminant d'aqueth arrajada que ho la XVIIau dinastia (durant l'Empèri Navèth) qui ne ho lo diu tutelar.
A Oaset, lo temple de Karnak que'u èra vodat e que's considerava qu'èra l'espòs de la divessa Mot e lo pair deu diu Khonso.


text:
Bernard Sarrieu
Montanhas tant aimadas
E donc que van arribar;
Casetas adoradas,
Ja mos vam arretrobar
Uei qu’ei eth dia sonjat despuish longas setmanas,
Que de granas cieutats, sie Bordèu, sie París,
Deths costats dera mar o deths immensas lanas,
Ja podem tornar’nfin t’arréveger eth Païs
Oh, oh..
Ò còstats d’a on vien penjà’ra vidauguèra
Dab pradas a on cor aigueta’n chorrina,
E camps, fina’resilha ena grassa’ ribèra
Peths vòstis caminets ara, mos vam tornar.
Oh, oh..
Ò casas dab cortelhs e bòrdas e aviatge
Cabanas o palais, qu’avetz eths nostis brèç
Ja mos vam arrevéger tot eth noste paradje,
Dab eths que Diu mos sauve en eths nostis larèrs.
Oh, oh..
Que be vos trobam tostemps plan, com quan partirem
Doças ath noste còr, doças tà nosta amna
Plenis d’charmes qu’enlòc mes peth mon que nos dentirem,
E que mos ligaram dinc’aths darrèris dias,
Oh, oh..
Fermer


text:
Mauressac
Mauressac[1][2] ( Mauressac en francés) es una comuna lengadociana de Gasconha, situada dins lo departament de la Nauta Garona e de la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Mauressac es una comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 35 km al Sud de la vila. Lo vilatge es bastit al jonhent de la val d'un pichon riu, (lo Daurus que talhèt las costièras de Volvèstre) e de la planura alluviala d'Arièja. Es pas al fons de la val mas sus lo penjal expausat al Sud que lo relèu, aquí, a penjals flacss. Fòrça ostals sont alinhats al bord d'una un carrièra que travèrsa le vilatge, religa la val de l'Arièja a aquela de la Lesa (ligason Autariba-Lesat). Dos masatges sont a l'escart e de novèlas construccions sont bastidas alentorn pròche, boscast, surbretot de garrics. L'aspècte de la comuna es variat puerque compren una partida de la planura de l'Arièja, los penjals del pichon riu cultivats al nivèl del vilatge e las costièras de Volvèstre, tanben cultivats, mas gaireben boscats. Lo bòsc de Mauressac a une particularitat per la region, es plantat de fòrça Faus.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Personas ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
- Yann Vincent, actor nascut en Corresa, demorant a Mauressac dempuèi 2005
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
Les éditeurs
IEO Edicions, c’est la maison d’édition de l’Institut d’Etudes Occitanes, fédération dont le siège social est à Toulouse. Depuis 50 ans, par ses publications variées dédiées à l’ensemble du lectorat, elle participe à la socialisation de la langue occitane en soutenant la création en occitan comme sur la langue et la culture occitanes. IEO Edicions qu’ei l’ostau d’edicion de l’Institut d’Estudis Occitans, que lo son sieti sociau es basat a Tolosa. Desempuish 50 ans, qu’edita libes en occitan e sus la lenga e la cultura occitanas, dedicats a l’ensemble de la poblacion e participa, atau, a la socializacion de la lenga.
Associacion pel Desvolopament de l’Escrich Occitan
Carrefour Ventadour s’est donné pour but depuis 1986 de faire connaître, sauvegarder et illustrer le patrimoine historique, culturel et poétique de Ventadour. Et de rendre au lieu, conçu comme un foyer de civilisation, sa vocation de carrefour d’échange et d’information, de réflexion et de proposition.
Carrefour Ventadour publie dans ses « Cahiers » les actes des colloques internationaux Trobadas. Consacrés aux grands troubadours, ils se tiennent dans leur lieu emblématique : de l’Uzerche de Gaucelm Faidit au Blaye de Jaufre Rudel, et du Ribérac d’Arnaut Daniel aux Bordeaux et Poitiers de Guillaume, duc d’Aquitaine... ainsi que des études majeures sur le pays de Ventadour, les troubadours et le trobar.
Carrefour Ventadour publie dans ses « Cahiers » les actes des colloques internationaux Trobadas. Consacrés aux grands troubadours, ils se tiennent dans leur lieu emblématique : de l’Uzerche de Gaucelm Faidit au Blaye de Jaufre Rudel, et du Ribérac d’Arnaut Daniel aux Bordeaux et Poitiers de Guillaume, duc d’Aquitaine... ainsi que des études majeures sur le pays de Ventadour, les troubadours et le trobar.
Le CREO Provença est la section de l’IEO de la région Provence-Alpes-Côte d’Azur. Elle édite régulièrement des livres pédagogiques et à destination de la jeunesse. Lo CREO Provença es la seccion de l’IEO per la region Provença-Aups-Costa d’Azur. Edita libres pedagogics e a destinacion de la joinessa.
Le catalogue de Confluences se ressent d’un double projet éditorial. D’une part, l’ancrage dans la région Aquitaine, d’autre part, l’intérêt porté à la littérature et à ses formes canoniques : essais, fiction, récits. L’un après l’autre, chacun des livres que nous publions voudrait être une ouverture. Pour trouver, non loin d’ici, une sorte d’absolu. S’émerveiller d’un monde tout près. Lo catalòg de las "Editions Confluences" que participa d’ua pensada editoriau dobla. Purmèr, qu’es lo posicionament dens la region Aquitania. Dusau, qu’es l’importancia de la literatura e de las soas formas canonicas. Cada libe qu’es pensat com ua obertura tà trapar, pròche d’aici, com un absolut e s’esmervelhar deu monde.
L’Institut d’Études Occitanes édite une revue trimestrielle, Anem occitans ! que l’on peut se procurer par abonnement, et qui est envoyée gratuitement à tous les adhérents de la fédération.
L’Institut d’Estudis Occitans edita una revista triestrala, Anem Occitans ! qu’es possible de crompar (au n° o per abonament). La revista es mandada a gratis a l’ensemble dels aderents a l’associacion.
Les éditions de l’IEO Ariège, section départementale de l’IEO, entre gascon et languedocien. Las edicions de l’IEO Arieja, la seccion departamentau de l’IEO, entre las variantas gascona e lengadociana de l’occitan
Vendémias publie des ouvrages de création, traducions, rééditions sous la responsabilité de la section audoise de l’Institut d’Etudes Occitanes et de ses cercles locaux.
Vendémias publica d’obratges de creacion, estudis, reviradas, reedicions jos la responsabilitat de la Seccion d’Aude de l’institut d’Estudis occitans e de sos cercles locals.
L’IEO de Tarn a, demest sas activitats, una partida consacrada a l’edicion e favoriza la creacion dels autors locals en occitan o amb de libres bilingues oc/fr : Obratges pedagogics, romans o libres pels enfants. L’IEO Tarn a, parmi ses activités, une partie consacrée à l’édition et favorise la création d’auteurs locaux en occitan ou en version bilingue (Oc/Fr) : Ouvrages pédagogiques, romans ou livres pour enfants.
Créée een 1977, Daufinat-Provença, tèrra d’òc est la section drômoise de l’Institut d’Etudes Occitanes. Sa mission est le maintient, la promotion et le développement de la langue d’oc.
Creaa en 1977, Daufinat-Provença, tèrra d’òc es la seccion dromenca de l’Institut d’Estudis Occitans. Sa mission es lo manten, la promocion e lo desvolopament de la lenga d’òc.
Dans cet espace particulier, vous trouverez, classés par éditeur, le stock de livre appartenant à IDECO. Cet espace n’est pas dédié aux professionnels concernant le catalogue de diffusion actuel. Dens aqueste espaci se poden trobar l’estòc de libes d’IDECO de mei d’un editor. Aqueste espaci n’es pas dedicat aus professionaus.
La Poesia est une maison d’édition qui publie des ouvrages en occitan et bilingues occitan-français destinés à un jeune public. La Poesia publie des livres scolaires et de loisirs. Tous ses ouvrages sont en occitan : gascon, provençal et languedocien. La Poesia participe activement à l’équipement des écoles Calandreta et les classes bilingues en matériel pédagogique adapté.
La Poesia es un ostal d’edicion que publica d’obratges en occitan e bilingues occitan-francés destinats a un public jove. La Poesia publica de libres escolars e de léser. Totes sos obratges son en occitan : gascon, provençal e lengadocian. La Poesia participa activament a l’equipament de las escòlas Calandreta e de las classas bilingüas en material pedagogic adaptat.
Michel MINIUSSI (1956-1992) est un écrivain occitan de Provence dont la création littéraire tout aussi bien en prose qu’en poésie est d’un grand raffinement. Miquèu Miniussi (1956-1993) es un escriveire occitan de Provença que sa creacion tant en poesia coma en pròsa es d’un rafinament mai que requist.
Novelum est la section de l’IEO du Périgord qui édite également des livres en limousin.
Novelum es la seccion de l’IEO de Perigòrd qu’edita libes en lemosin.
Reclams, né en 1897, est à la fois une revue littéraire et une maison d’édition en occitan. Les éditions Reclams publient depuis 1897 les écrivains de langue occitane contemporains (Joan Loís Baradat, Eric Gonzalés, Sèrgi Javaloyès, Sèrgi Labatut, Robert Lafont, Joan Loís Lavit, Bernard Manciet, Albèrt Peyroutet, Eric Rei-Bèthvéder...). Elles proposent également des rééditions en graphie classique des principaux auteurs d’expression gasconne de la première moitié du XXè siècle (Camelat, Palay, Pic...) annotées et commentées.
Reclams, nascut en 1897 es a l’encòp una revista literària e un ostal d’edicion en occitan. Las edicions Reclams publican dempuèi 1897 los escrivans de lenga occitana contemporanèus (Joan Loís Baradat, Eric Gonzalés, Sèrgi Javaloyès, Sèrgi Labatut, Robert Lafont, Joan Loís Lavit, Bernard Manciet, Albèrt Peyroutet, Eric Rei-Bèthvéder...). Propausan tanben de reedicions en grafia classica dels autors màgers d’expression gascona de la primièra mitat del sègle XX (Camelat, Palay, Pic...) anotadas e comentadas.


text:
La sola resulta segura que podèm tirar de las eleccions nòrd-americanas es aquel títol. Car quí gausarà explicar que las paraulas de campanha faràn una politica ? Las elitas, autopromòugudas dins los sistèmas universitaris, nos an talament enganadas, e pas simplament al XXIen sègle, qué ? ...
Fins finala, quí gausarà pensar que lo politic gerís los govèrns sense que las administracions condicionan lo sosten a la seguida de la vision qu'an ela de l'accion politica ? E lo govèrn es una institucion politica sus un mercat-Estat-nacion, mas quí als Estats-Units d'America del nòrd me podrà assegurar qu'es pas una reala federacion e que lo president es a la talvèra del poder, e la reforma de las institucions nòrd-americanas se podràn jamai cambiar.
An un president populista, mas quí farà las votacions al nivèl internacional ? Segur pas solet lo novèl president Donald Trump.
Lo programa d'en Donald Trump es una promessa electorala, sabèm ara que cada promessa electorala es una engana que lo marqueting politic nos vòl far creire -creire e non pensar- coma vertat, coma una futura realitat ; serèm encara decebuts ; la politica sembla una paraula de glèisa.
Quí m'assegura que la populacion qu'a votat per el, paura, en dangièr pel sistèma liberal e la dubertura granda de las frontièras, serà assegurada d'un avenidor melhor, amb un grand multimiliardari qu'a viscut sul sistèma liberal modial ?
Lo politic sembla èstre l'art d'enganar los pòbles, e los pòbles semblan mai inocents, grands inocents, per o CREIRE coma la fe per un dieu suprèm ...


text:
Sent Rostesi
Sent Rostesi[1][2] ( Saint-Rustice en francés) es una comuna lengadociana de Frontonés, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Istòria
- 3 Administracion
- 4 Demografia
- 5 Economia
- 6 Luòcs e monuments
- 7 Personas ligadas a la comuna
- 8 Nòtas e referéncias
- 9 Vejatz tanben
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 26 km al Nòrd de Tolosa al tèrme del vinhal de Frontonh. Los tèrmes municipals son al Nòrd la commune de Pompinhan dins lo departament de Tarn e Garona; a l'Èst al Miègjorn e a l'Oèst la comuna Castèlnau d'Estretasfonts.
Accès per la RN20 nomenada « rota de París ».
Topografia[modificar | modificar la font]
La topografia de la comuna se compausa de tres partidas: una sul plan de Frontonés, lo vilatge sus la costièra, e la plana ont i a lo Canal lateral a Garona e lo passatge del tren.
Istòria[modificar | modificar la font]
Antiquitat del sègle IV a V[modificar | modificar la font]
Sant Rostesi es conegut mercé a d'escavaments arqueologics[3] que revelèron en 1834 una granda vilà galloromana. Foguèt citada coma praedium roman: las mosaïcas reveladas dins la vilà representan l'Ocean, la Font Aretusa, Tètis, las Ninfas oceanicas. Uèi depausadas al Musèu de Sant Raimond de Tolosa[4]. Aquela vilà foguèt compausada de 10 salas destinadas als banhs d'usatge frequent pels Romans utilizant las aigas superioras d'una font situada al delà del vilatge.
Via romana[modificar | modificar la font]
L'ancian vilatge de Sent Rostesi, es a dire lo primièr masatge d'ostal del luòc bordava la via romana de Tolosa a Aginum (Agen).
L'estacion galloromana de Maurin foguèt descobèrta en 1981 per l'abat Georges Braccrabère[5]. Fòrça materials de construccion coma de tròces de mortièr ròse, de placa de marbre, de terralha blancas, grisas o brunas, de rèstas de veiral, e de ceramica.
Nauta Edat Mejana[modificar | modificar la font]
Lo nom del vilatge ven del sant martir Rusticus, evesque de Caors, assassinat en 630. L'anciana glèisa, qu'es prèp del cimentèri d'uèi, diocèsi de Tolosa, foguèt dedicada a Sant Pèire de Silva Agra e abrigava los rèstas.
Glèisa de Sant Pèire de Silva Agra (sègle VIII)
En 783 l'evesque de Caors daissa al monastèri de Moissac la glèisa de Sant Rostesi; ulteriorament, una carta de 817 auriá balhat lo luòc a l'abadiá del Mas d'asilh, e en 1107 aquel fèu catolic torna a l'abadiá de Moissac. Aquela glèisa tornèt èsser bastida mai d'un còp aprèp l'an mil quand foguèron bastidas fòrça glèisas per mercejar Dieu per aver retardar la catastròfa de la fin del monde segon las prediccions d'ancians escrichs.[6].
Guèrras de religion
Lo 18 d'octobre de 1567, los senhors calvinistas a l'entorn de Montalban se presentèron amb lor armada davant los barris de Frontonh. Destruiguèron una partida de las muralhas de la ciutat, encendièron lo castèl e massacrèron una partida dels abitants, las decoracion e joièls de la glèisa de Sant Rostesi foguèron pilhats, e l'edifici cremat. Aprèp aquelas guèrras, Lo Parlament de Tolosa ordenèt d'enquèstas[7]
En 1615 la glèisa foguèt bastida sus tres costats amb de pèiras e de brica, e de l'autre ont èra la dintrada èran mescladas tàpia e fusta. Èra compausada de quatre bacins Sant Sacrament, Nòstra Dama, Sant Rostesi, lo Purgatòri. En 1643 lo recit de la visita del curat de Frontonh descriu lo campanar en forma de pansièra amb doas campanas, la glèisa mesurava 7 canas de long e 3 canas de larg.
La font venerada de Sant Rostesi
La font que se disiá miraculosa èra situada jos l'altar de la glèisa, dins una cròta. Los abitants anavan posar d'aiga d'aquela font. Pendent sa visita, l'arquevesque Colbert en 1680 ordenèt al curat de ne tapar la dubertura e de far una sacristia en luòc de la font. Pendent de sègles, foguèt pas abandonada per la populacion. S'utilizava fòrça sas aigas per alimentar lo vilatge, foguèt canalizada en doas direccions amb tèrme, un potz restana e dos bacins bastits: un dins lo vilatge davant lo convent (lavadors) e l'autre al bas del cementèri.
L'abat Prunet (1838-1907)[modificar | modificar la font]
En 1868, foguèt nomenat curat a Sent Rostesi que comptava 350 abitants, contribuissiá a salvar de la roïna la glèisa de la parròquia . Aquel òme de glèisa, fòrt naut, doç de caractèr, calma de marchar mas determinat, ganhèt totes los còrs del vilatge. Professor de latin, presicava en lenga vulgara. Comprèt amb los sèus sòus un terren e bastiguèt d'esperel amb los parroquians un presbitèri. Aprèp qu'agencèt l'òrt ont plantèt un verdièr e vinhal, vendèt son ben a la comuna un prètz pichon a la fin de sa construccion.
Intellectual e manual, èra passionat pel monde de las abelhas, fabriquèt mai de 300 ruchas. Enviava sas merças dins tota Euròpa fins en America, e amb aqueles revenguts, podèt elevar d'enfants al seminari e enviar fòrça secors. L'abat Prunet es lo fondador del mai important agropament d’apicultors tolosans, que vendrà apuèi lo Sindicat d’Apicultura Miegjornala[8]. François Prunet nasquèt lo 9 de febrièr de 1838 a Montjòire, e mòrt lo 28 de febrièr de 1907 a Sent Rostesi. Repausa dins lo cementèri de Sent Rostesi. (A&J B.)
Lo centenari 1907-2007[modificar | modificar la font]
Los abitants del vilatge volguèron li far omenatge pel centenari de sa mòrt. Lo 3 de març de 2007, un ofici religiós foguèt celebrat per Monsenhor Robert Le Gall archevesque de Tolosa en companhiá dels representants municipals e dels Sent Rostesians que poguèron veire de manuscrits objèctes e fotografias sus sa persona e una exposicion fotografica relatant lo vilatge al sègle XIX [9].
Instruccion publica a Sent Rostesi 1883-20xx[modificar | modificar la font]
L'ensenhament public continua d'èsser donat dins la comuna dempuèi 1883. Lo conselh municipal en conformitat amb la lei en vigor decidiguèt que la comuna entretendriá per sos fonses una escòla primària.
L'escòla de Sent Rostesi[modificar | modificar la font]
La primièra pèira de l'escòla foguèt pausada en 1882, dins aquel bastiment destinat a l'escòla coabitèron l'escòla e l'ostal de vila pendent un sègle. L'ostal de vila demorèt a l'estatge pendent 70 ans. Descendèt al debàs dins los ans 1950 e l'estatge venguèt lo lotjament dels ensenhants. En 1985 l'ostal de vila s'installèt dins lo presbitèri de l'abat Prunet (Passejada dels Ametlièrs) [10] Dins los ans 1990, los abitants parents dels escolans defendèron amb energia lor escòla, per evitar la tancadura d'una classa planificada per l'acadèmia de Tolosa.
Canal lateral a Garona e passatge del tren[modificar | modificar la font]
A Sent Rostesi lo canal e lo passatge del tren son parallèls e separats d'aperaquí dètz mètres.
Una primièra mesa en aiga permet dempuèi 1845 a de barcas d'anar cap al pòrt novèl de Moissac. En 1848, Agen foguèt religat a Tolosa. Lo trafec de merças representava 75 000 t en 1897 e 150 000 t en 1903. Subretot de merças fins als ans 1970, la navegacion sul Canal lateral a Garona es uèi de lesir, coma sul Canal del Miègjorn.
La construccion de la linha de camin de fèrre entre Bordèu e Seta, via Tolosa comencèt aprèp 1850. La mesa en servici s'efectuèt entre 1855 e 1858[11].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
- L'agricultura es totjorn presenta a Sent Rostesi, viticultura (Frontonh (vin)); produccion de cerealas, virasolelh... ; ortalissas.
- Los lacs artificials son un testimòni de l'activitat de l'industria d'excavacion dels sables, una impausanta usina de produccion es plan vesibla al tèrme de la comuna mas localizada sus la comuna de Castèlnau d'Estretasfonts camin d'En Caulet.
- Dins la plana de la comuna, d'una linha electrica THT (Fòrça Nauta Tension) venent de la centrala nucleara de Golfuèg e permetent de provesir en energia electrica l'aglomeracion de Tolosa.
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
La glèisa de Sent Rostesi (sègle XII e XIX)[modificar | modificar la font]
Dicha « glèisa novèla » bastida al centre del vilatge, es la reproduccion de l'anciana glèisa de Sant Pèire, levats los campanars. En 1863 los dessenhs de l'arquitècte diocesan de Tolosa, M Fitte, foguèron aprovats pel conselh municipal. Lo conselh acceptèt las donas generosas dels abitants mas pas sufisentas per finançar las òbras. Una novèla campanha de dona capitèt.
Le 18 de mai de 1865, se pausèt la primièra pèira. L'abat Prunet faguèt apondre la vòlta, plastre al murs e 17 veirals (ostal Chalos peintre veirièr de Tolosa). E foguèron bastidas doas flèchas. L'abat Prunet, mercé als beneficis de sas ruchas, poguèt decorar lo santuari Es una glèisa d'estil neoromanic[12]
Lo convent de Sent Rostesi (sègle XIX)[modificar | modificar la font]
Convent bastit jos lo desir de l'abat Prunet e finançat per un parroquian generós per abrigar la vertut de las jovenças, e de lor donar una instruccion crestiana. De 1879 a 1905 totas las filhas sens excepcion anèron a l'escòla dirigida per doas religiosas de l'Òrdre de Sant Josèp.
Lo Presbitèri uèi Ostal de vila (sègle XIX)[modificar | modificar la font]
lo presbitèri bastit per l'abat Prunet venguèt l'ostal de vila de Sent Rostesi en 1985.
Los Pichons Trens del canal[modificar | modificar la font]
Prèp de la resclausa d'Embalens de Sent Rostesi sul canal, en cò de Philippe Perrier se pòt descobrir sos trens miniaturas[13] e lo filh Laurent fa de miniaturas de camions" [14].
Santat[modificar | modificar la font]
Personas ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
- Abat Prunet
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ (fr)Georges Baccrabère, L'habitat gallo-romain dans le Toulousain, 1983
- ↑ (fr)Daniel Cazes conservateur du musée Saint-Raymond, LE MUSEE SAINT-RAYMOND. Musée des Antiques de Toulouse
- ↑ (fr)Georges Baccrabère, L’habitat gallo-romain dans le Toulousain, chronique N° 1-2, 1983, Institut catolic, Tolosa. Georges Braccrabère es un capelan, arqueològ e istorian tolosan contemporanèu
- ↑ (fr)Monografia de Sant Rostesi 1935 per Adrien Escudier, Imprimerie Fournier, Tolosa
- ↑ conservadas, e reprodusidas en 1920 per M. l'abat Lestrade dins la Revue historique de Toulouse.
- ↑ S.A.M : syndicat d'apiculture méridionale
- ↑ Archiu privat de M e Mma Alain e Jeannine Bertrand (A&J B) - Sent Rostesi
- ↑ (fr)Cronicas istoricas de Mariano Otal ancian Cònsol Major
- ↑ http://www.canaldegaronne2.com/
- ↑ . (vejatz (fr) Mariano Otal e la Monografia de Sent Rostesi d'Adrien Escudier - Imprimerie Fournié Tolosa)
- ↑ http://trainducanal.skyrock.com/2.html
- ↑ http://scaniaminiature.skyrock.com/2.html


text:
Aboncourt-sur-Seille
Aboncourt-sur-Seille es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pichon vilatge situat a dos quilomètres de Manhoué e quatre de Bioncourt, près de la Seille #que separa la Moselle de la Meurthe-e-Moselle.
Petit village situé à deux kilomètres de Manhoué et quatre de Bioncourt, à proximité de la Seille qui sépare la Moselle de la Meurthe-et-Moselle.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Anciennement Domeni del prieuré de Salonnes.
- Anciennement domaine du prieuré de Salonnes.


text:
Publié : 2008-12-07
1) quantas salas e quantas renovacions i a agudas dempuèi la creacion de la primièra sala prèp del canton del pertèrra del capitòli ?
I a agut tres salas : la Comedia, la Sala del Jòc de l’espectacle, la sala novèla de 1950.
la prumièra renovaccion fuguet las lòtjas dins las galariás al sègle XIX, puèi la renovacion de 1880, quala de 1950, de 1974 et de 1996 : quò fa cinc.
2) quinas decoracions i a agudas al sègle XIX, quora e per qual foguèron realisadas ?
la pintradura neo-baròca fuguet realisada per Benezet sus la Copòla en 1880.
3) Descriuretz un bastiment o pargue o monument public d’occitania o d’endacòm mai e ne faretz un cort istoric.
La Maison de La Boetie a Sarlat es plan coneguda per essèr lo luòc de naissança del poèta al sègle XVI.
Quò es una bastisssa estrecha, nauta, amb de las fenestras e de las escalpraduras renaissanças sus las doas faciadas.
La teulada es ponchuda e tota en lausas.
Darrièr, i a tot plen de pitas corts, d’escalièrs, d’arcadas.
Sus la granda faciada, li vesem l’escriveson : « per que qu’èra el, per que qu’èra iò » signe de son amistat amb Montaigne.
Uèi, quò es devengut la Cambra de Comèrci de Sarlat.
4) Exercici gramatical
reviratz en faguent atencion a la concordància dels temps :
Antan, auriam gardat las fedas a costat dels bòscs sorns, e auriam agut paur dels lops.
Qual nos siriá vengut quèrre per nos menar al restaurant, se nos aviatz oblidats ?
Los drollets auran enveja de presents per Nadal. Lor triga totjorn d’arribar a Nadal.
Auriái cregut que ne podriái pas comprener l’occitan, pasmens quò es una lenga clara per qual l’escota ben.


text:
jeudi, 30 septembre 2010
Negociacion dels poders regionals occitans ambe l'Estat : es que l'Estat centralista serà encara lo messorgièr de l'afar ?
16:01 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : estat, conselhs regionals | Facebook
solidaritat : comunicat d'Europe Écologie a prepaus dels remborsaments de «Sécurité Sociale» en França
14:30 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : sécurité sociale, frança | Facebook
Perqué tantas resèrvas per informar la premsa sobre l'afar de Karachi, una enigma sarkozista de mai
14:30 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : karachi, sarkozy | Facebook
l'associacion de las grandas ciutat de França critícan la lei de finança novèla.
11:00 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : lei de finança, frança | Facebook
ofèrta informativa sobre lo patrimòni de la region administrativa Lengadòc-Rosselhon, lo tèma CAVA e DISTILACION
Aprèp las protestacions dels Conselhs Regionals, las accions administrativas contra la politica de l'UMP
09:00 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : lei, finança, frança | Facebook
mercredi, 29 septembre 2010
Aprèp la novèla lei de finança que ridiculiza lo ròtle dels Conselhs Regionals, la CGPME es contenta, l'UMP es l'entrepresa primièr
18:30 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : lei de finança, frança | Facebook
1er d'octobre, Lesinhan, lo «Café de pays» prepausa una serada occitana
15:00 Publié dans Loisirs/Culture | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : cultura, occitània | Facebook
comunicat oficial del Conselh Regional de Lengadòc-Rosselhon a prepaus de la «lei de l'occitan, aranés en Aran», votada pel Parlament de Catalonha
Lo comunicat es estat publicat per L'indépendant dins son edicion de Carcassona (s'en cal felicitar).
S'espèra Midi Libre, totas las edicions.
Un reportatge sortirà dins l'edicion del ser de France 3 Montpelhièr diluns, e donc se podrà gaitar en linha (s'en cal felicitar). Perqué pas dins totas las edicions de France 3 en Occitània ?
Aprèp las publicacion de comunicat sul tèma, s'espèra una sortida de mantunes jornalista de la premsa escricha de França, per donar al grand public l'explicacion d'aqueste vòt essencial per la lenga occitana e lo primièr vòt europèu d'una lei per sonque la lenga de país nòstre.... votat a Barcelona !
Se cal felicitar de la politica del Conselh Regional de Lengadòc-Rosselhon, e de mai se cal felicitar de sa volontat de linter-regionalitat (region administrativa francesa).
Uèi l'occitan es mai que de l'aver cultural (suvencions de la linha cultura, e ne cal), es una lenga de l'ensemble de la populacion, populacion que parla o pas la lenga d'aiçí. Amerita un emplec mai costumièr dins totas las operacions publicas dels Conselhs Regionals... e pas sonque quora los elegits auto-atitolats zo demándan.
08:30 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : occitan, catalan, occitània, catalonha | Facebook
mardi, 28 septembre 2010
serada País Nòstre, convida Man de Breish, serà lo temps de debat sobre l'actualitat
15:00 Publié dans Associations | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : lengadòc, occitània | Facebook


text:
Dins l’encastre del Forom des Langues, organitzat pel Carrefour Culturel Arnaud Bernard, Escambiar organitza en collaboracion amb Rio Loco, una serada a l’entorn de l’ocean Indian que le festenal consagra ongan. Au programme :18h15 – 18h30 Caribou Maoré Association (ACM) : Slam, poésie 18h40 – 19h30 SAPNÉ Leur répertoire est essentiellement composé de reprises de chansons pop de […]
Double concert samedi 20 mai : La Mouette Libre & Feda Negra eta Taldea !
La Topina vos prepausa una serada concert amb lo pianò e las cançons poetica de Mateo Langlois e sa « Gavina Liura », seguit de l’electrò rock de Feda Negra !!! La Mouette libre - Chanson, histoires et poésie « Libres, ha comme les oiseaux savent être libres !!! C’était une simple mouette, mais d’un simple battement […]
Dijòus concèrt : Courtial X Kogane & Dolàn Xakò le 18 de mai
Power Rock Occitan et Electro Trip’Òc ! avec Courtial X Kogane et Dolàn Xakò Organisé par Convergéncia Occitana et La Topina. « COURTIAL x KOGANE » es un power duò rock occitan portat per Paulin Courtial (cant, guitara electrica) e Dimitri Kogane (bataria). Textes de creacion o cançons tradicionalas en salça stoner californian, per una musica […]
Vaqui le polit mes de mai !
Adissiatz topinaires ! Voliam mercejar totis les qu’an participat al nòstre primièr aniversarin, sòcis, organitzaires tan coma artistas ! Foguèt una crana serrada ! Tornaretz trapar las fotòs sus nòstre pagina facebook… Vaqui le programa de las doas primièras setmanas de mai ! Dimècres 03/05 a 18h30 : Michel Jacquet – Contes Mystérieux du Quercy – […]
Dijòus-Concert de l’Ostal d’Occitània le 27 d’abrial
ERIC FRAJ & PRIMAEL MONTGAUZI le dijòus 27 d’abrial Se’n tòrna le dijòus-concèrt de l’Ostal d’Occitània amb dos grands artistas ! De mancar pas… Éric Fraj peut chanter aussi bien en occitan qu’en castillan ou catalan : des poèmes de grands auteurs, comme Joan Bodon, André du Pré ou José-Maria Caballero Bonald qu’il met en […]
Primièr anniversari de La Topina le dissabte 22 d’abrial : Papet J e Ministèri del Riddim
La Topina fête son 1er Anniversaire ! Après-midi jeux traditionnels, apéro et Ragga Balèti… Venetz festejar lo 1èr aniversari de La Topina, amb una vesprada jòcs tradicionals, un aperitiu e un Ragga Balèti dels mai polits… Dès le début d’après-midi, venez passer votre temps à l’aise dans la cour de l’Ostal d’Occitania et tester les jeux […]
Vesprada contes amb Marie Coumes le dijòus 20 d’abrial a 18h30
Marie Coumes – « Ceux des Etangs » Marie Coumes, cantaira dins La Mal Coiffée, ven presentar son espectacle de contes a l’Ostal le dijòus 20 d’abrial a 18h30 : Des contes populaires qui forment un tableau poétique et drôle des paysages, des gens et de leurs habitudes, du pays d’où je viens et où je vis: […]
De mancar pas a la debuta d’abrial !
Nous vous avons concocté avec l’Ostal d’Occitània un beau programme pour ce début du mois d’avril avec chants, cinéma et musique le tout en occitan ! Dijòus 06/04 a 18h : CAFÈ-CANTAIRES a la Topina amb Xavier Vidal e l’AMTET Retrobetz, coma cada primièr dijòus del mès, Xavier Vidal e l’AMTET per un Cafè-Cantaires ont cadun pòt […]
Setmana occitana 27 de març – 1er d’abrial
Adissiatz topinaires ! La Setmana occitana de l’Universitat de Tolosa – Joan Jaurès, organitzada per ÒsCa, l’associacion dels estudiants occitans, se’n torna amb aqueste còp una bèla preséncia al còr de la ciutat mondina e particularament a l’Ostal d’Occitània e a la Topina. Del 27 de març al 1èr d’abrial se faràn concèrts, mòstras e conferéncias per […]
Març a la Topina
Adissiatz topinaires ! Un nouveau format pour notre newsletter qui sera désormais mensuelle. Toujours pas inscrit ? Demandatz-lo a la.topina.tls@gmail.com 😉 Ce jeudi 2 mars, un nouveau cafè cantaires avec Xavier Vidal à 18h. Xavier Vidal, l’AMTET e La Topina prepausan un Cafè-Cantaires ont cadun pòt cantar, e d’instrumentistas acompanhan le grop. Aquí un biais per […]


text:
Gilbert Borgés nos presenta un noveu raibe negre. Brr!
°°
Novembre. Mes mòrt. Festa dins una bòria au mitan daus bòscs. Abandonada dempuei longtemps, la bòria. P’ita rota. Chamin per 'chabar. Freg. Defòra e dedins. La chamineia es charjada. Lo fuòc esclara tota la cosina. Fai freg totparier. Lo monde an gardat los manteus. De la vapor suert de las gòrjas. Som una vintena. Coneisse pas grand-monde. Sabe pas qui m'a convidat. Tant piech. I sei. E ai portat per durmir.
La granda taula butida contra lo mur. Charcuteriá, polet, gasteus. Quauquas botelhas d'aperitiu e de vin. Segurament raubadas dins las cavas daus pairs. Gòsts de plastic apilotats.
E puei quo es partit. Leu engolida, la botelha de whiskey irlandés e la de whisky pur malte ecossés. Quò balança un pauc e lo quite oisqui charantés ‘chaba per i passar. Fai un pauc mens freg. La chalor comença de venir dau dedins.
Descopatge de pastis, de chambon, de polet freg. Lo prumiers bolchons plòpen. Los roges, los rosats, los blancs se seguen e se boiren dins mon estomac. ‘Chabe lo muscadet que degun mai sembla voler.
Quauqu’un a portat de la musica. Dansem e minjem. Minjem e dansem. Dansem e bevem.
Botelhas ‘chabadas. I a enquera la nuriciá. Trenta litres de Brageirac de la cooperativa. Quò pren un pauc de temps mas lo fam disparesser.
Doas oras. Sujor. Pus freg dau tot. Set. M’enquilhe la meitat d’un veire de limonada. Manca de chança, quo es de la blancha. De la rapa. Manque m’estofar. Escrupisse dins la chamineia. La flama s'eslonja e rotfla. Tròbe una botelha d’aiga. La voide. Vau defòra tornar prener mon ‘len. Fai un freg de tots los diables mas l’estomac me brusla. La testa me vira. “Un còp a se ‘trapar la mòrt...” marmuse entre mas dents.
Una filha rieba. L’aviá pas remarcada. Tota vestida de negre. Una gòtica, segurament. Un pauc magra mas fau estre tolerant.
“Te cherchava, çò-ditz la filha.
- A bon ? Perqué ?
- Per me’n anar coma tu.
- Ses seriosa ? Nos conneissem pas...
- Si-es. Te conneisse. Sabe que deves venir coma me. Sei vengut te querre. Sei ta mòrt.”
Lance una espiada a la golhata falorda. La luna suert de las niblas. Vese las òssas tras la charn blava. Essaie de credar mas ren suert. Quò demòra blocat en quauque luòc jos mon còu e quò me fai mau.
Prene lo corer. Bombe dins la veitura. A fons sus lo chamin. Dins lo retrovisor, ai lo temps de veire la charn decharnada me far un beu rison.
Gilbert Borgés


text:
Cas 1: Aqueste mot catalan arronsar (arronsar les celles, arronsar les espatlles) que comparteish versemblantament l'etimon francic de 'hrunkja' dab lo v. fr. froncer e lo quite mot catalan frunzir (un manlhèu occitan o francés), autanplan en catalan ronsar, ronsejar (har lo mus) (ved. FEW hrunkja), En gascon, lo medish mot grafiat arronçar que i ei emplegat locaument (Aspa, segon Palay) dab la significacion pastorau d''aplegar lo tropèth. Sequenon, lo gascon qu'emplega 'arroncilh' e 'arroncilhar' qui jo vei com derivats afixats deus mots 'arronç' (occitan ancian rons) e 'arronçar' (occitan ancian ronsar) permetent la distincion dab los mots omonimes e quasi antonimes arronç (arhons) e arronçar (arhonsar) ved. cas 2. D'arroncilhar e arroncilh que derivan las fòrmas ipercorregidas froncilhar e froncilh, possiblament per l'intermediari d'un doblon mei ancian arronç -> fronç. L'occitan ancian qu'avè lo mot 'ronsar' fr. 'rider, froncer les sourcils, contracter un organe'; rons: fr. ride; ronsamen: fr. contraction d'organe ved. FEW hrunkja). Lo mot gascon ipercorregit *fronç (d'*arronç, oc. ancian rons) qu'ei possiblament a l'origina de totas las fòrmas dab f qui trobam en occitan, en las lengas d'òil e dinc au neerlandés, enquèra que las fòrmas en f sian ancianas en francés (sègle XI). Sus aquesta possibla origina gascona de la 'f' non-etimologica de l' oc froncir etc , ved. aquiu.
Cas 2: L'expression 'a la ronsa' qu'ei au còp occitana e catalana, que s'arretròba en espanhòu tanben (la ronza) . En occitan, l'expression qu'ei geneticament e semanticament ligada au vèrbe ronçar (var. arronçar), qui ei lo medish mot qu'en gascon (gitar dab violéncia). Ua solucion etimologica prepausada per Coromines entaus mots catalans e espanhòus qu'ei lo mot arabe (ar) rams qui significa '(la) grimaisha', çò qui pausa un problèma de relacion semantica hòrt complicada. Lo diccionari academic d'espanhòu non cred pas Coromines en aqueste ahar, que'n suggereish ua origina onomatopeica.
Quant a Wartburg, que con.hon l'etimon d'aqueste mot dab lo de l'arromec, latin rŭmex, çò qui'm sembla boharòc e non satis.hasent, que i tornarèi. Ua quatau solucion, aquesta plan romanica e gascona, que la prepausèi jo quauques ans a. En fèit, segon jo, lo mot gascon 'arronçar' (lo deu gitar dab violéncia, que non lo de plegar, aplegar) que deriva de 'honsar' (latin fundare, hona que's ditz fonda en òc, deu latin: fŭnda, l'etimon qu'ei compartit dab 'hons', lat. fŭndus). Arronsar que representa ua fòrma derivada de 'honsar' peu mejan de l'addicion de la protèsi gascona 'ar-': arhonsar. Aquesta protèsi, varianta gascona de 're-' dab valor intensiva, qu'èra d'emplec hòrt frequent en gascon ancian, lo Dictionnaire d'Ancien Gascon (DAG) que n'ei conhit d'exemples. Quauques-uns qu'an suberviscut en lexic d'uei lo dia , per exemple argüeitar, de güeitar; arcuélher de cuélher; arsec (s.m.) (de *arseguir) de seguir; arnegar de negar (en cat. & oc. renegar, gasc. arneguet = cat. renec), etc, etc. La deriva semantica de 'arhonsar' respècte a 'honsar', 'ahonsar' (fr. enfoncer) que s'explica per la comparison dab ahonar (fòrma propiament gascona deu latin 'ad fundare'). Lo vèrbe 'ahonar' qu'ei ambigu en gascon, qu'a precisament aquestas duas significacions 1- ahonsar (fr. enfoncer), sens deu mot latin 2- gitar o tirar (a l'origina, dab ua hona, de funda en latin). En aquesta dusau significacion que i trobam l'origina semantica de arhonsar (grafiat arronçar), fòrma intensiva de ahonsar dab lo sens de gitar. Exactament com, en francés, 'fronde, fondre' (de l'oc fonda, en gasc. hona) ei responsable de la deriva semantica de 'foncer' respècte a 'enfoncer'.
Lo FEW arreliga lo mot gascon arronç a l'etimon rŭmex dont derivan arromec en gascon (com arromeguera etc en catalan) e ronce en francés (cf. FEW). Totun, qu'ei complicat, en gascon, de har derivar dus mots tan diferents com arronç e arromec deu medish mot latin rŭmex. De mei, l'abséncia de relacion semantica enter aqueste etimon e l'acte de gitar dab violéncia que hè aquesta ipotèsi pòc credibla. L'arromec ne gita pas, au contra que s'arrapa, qu'ei d'aulhors lo sens de l'etimon de gavarra (l'arromec per excelléncia): qui arrapa o qui s'arrapa (etimon preroman kapar, cf. capar, caparra). L'etimon de fŭndus (hons), qui ei tanben lo de fŭnda (hona) que hè mei sens entà explicar arronç, arronçar, que tròbi jo. Per aquesta rason, que m'estimi mei la mia teoria deu gasconisme. La grafia apropriada deu mot 'arronçar' qu'ei dongas discutibla. Jo que la tròbi non-confòrma a l'etimologia segon la mia teoria (aquò dit shens desir particular de cambiar l'ortografia. Que cau acceptar quauque arbitrarietat en ahars de nòrma ortografica, las teorias etimologicas n'estant pas sonque teorias, pas tostemps solidas e incontestablas, dongas sovent efemèras e cambiadissas per fòrça; per contra, cambiadissa que non n'a d' estar la nòrma ortografica). La grafia etimologicament coherenta, segon aquesta ipotès, que seré dab 's', puish qu'escrivem hons, ahonsar, deu lat. fŭndus, fundare oc. fons. Totun la grafia -ons- que pausa problèma en lo sistèma grafic alibertin pr'amor de la prononciacion variabla de la n davant s, sonòra o muda segon los mots cf. conselh, consirar etc. La lenga anciana ne notava pas la n quan èra muda: cosselh, cossirar, qu'ei enqüèra lo cas en catalan d'uei lo dia: consell (dab n sensibla) e cossirar.
En tot cas, en la mia ipotèsi, la ronsa o ronza de l'expression a la /ronça / ronsa /ronza de las lengas vesias, que vieneré deu dusau vèrbe gascon arronçar (qu'ei a díser 'arhonsar') e, mei precisament, deu son derivat postverbau 'arronç' (arhonç) '. De notar totun lo gascon contemporanèu que ditz plan l'arronç (teoricament grafiable arhons), pas briga l'*arronça. Per contra, la femenizacion deu mot devath la fòrma 'la ronça' o 'la ronsa' qu'ei dejà la règla generau en lengadocian vesin. Las fòrmas ronsar / ronçar e ronsa / ronça que derivarén deu mot gascon arronçar (arhonsar) e l'arronç (arhons) per faussa decompausicion implicant l'article 'la' qui va provocar l'ipercorreccion e la femenizacion deu substantiu. L'arronç -> la ronça e ronçar de ronça e de la fòrma ipercorregida d'arronçar. Lo sens prumèr (lo deu mot gascon) d''arronçar' ('ahronsar') qu'ei 'gitar' dab los dus sens deu mot: 'lançar' e 'abandonar', e 'arronç' que designa çò de gitat e çò d'abandonat (cf. Palay). En occitan non-gascon, ronçar qu'a conservada la significacion de gitar, lançar, se ronçar = se gitar, se precipitar cf. fr. foncer.
L'expression 'a la ronsa' que deu aver un hat particular pr'amor de son registre nautic. En catalan, en espanhòu com en occitan non-gascon, l'expression 'a la ronsa' que s'a gahat ua significacion d'origina marinèra, naulèra, çò qui explica lo son viatge particular, dont ei mauaisit de definir la sequéncia cronologica. 'A la ronsa' que significa 'a la deriva', especialisacion probabla deu sens d'abandon qu'a lo mot arronç (arhons)' en gascon. L'exclamacion gascona a l'arronç! que correspon mei o mensh a l'expression francesa: au diable! (Palay). En espanhòu, lo sens de l'expression qu'ei entenut com sinonime de 'a sotavento' qu'ei a díser 'en sens deu vent' . Lo mot sotavento qu'ei un manlhèu catalan en espanhòu e en portugués -sota vent, qu'ei a díser literaument jos vent). La locucion espanhòla a la ronza que's devè aplicar a l'origina a las barcas o naus de vela qu'òm deishava anar au grat deu vent. Que i trobam la medisha definicion en catalan, anar a la ronsa: anar a la mercé del vent una embarcació que no és ancorada ni amarrada. En espanhòu e a Marselha (FEW), l'expression que s'aplica autanplan a la gent qui camina en zigazagant, per exemple jos l'efèit de l'alcohòl.
Lo succès deu mot ronsa /ronza que's deu explicar, un còp de mei, per la soa expressivitat, de valor quasi onomatopeïca. L'expression 'a la ronsa' o 'a la ronça' que s'arretròba en occitan non-gascon, enqüèra que non en gascon qui n'a pas sonque l'expression 'a l'arronç' . Aquesta expression gascona que pòt tot a fèit explicar la locucion naulèra (a l'arronç = a l'abandon -> a la ronça = a la deriva). En gascon, la fòrma corta ronçar, sinonime d''arronçar, n'ei pas sonque bordalesa (segon Palay). N'ei pas impossible que lo mot bordalés sia a l'origina de l'expression peu biaish de l'argòt deus marins. Totun, d'autas ipotèsis que son autandas possiblas e lhèu mei probablas com un manlhèu gascon en ua prumèra lenga romanica (lo lengadocian probable, puishque lo mot gascon ipercorregit i ei corrent) puish viatge deu mot en hent-se idiomatisme nautic en ua etapa (possiblament en catalan). Que jo sapi, la locucion n'a pas artenhut lo portugués, en contra deu mot d'origina catalana sotavento. Entà clavar e com resumit, lo mot catalan 'ronsa' e espanhòla 'ronza' de l'expression 'a la ronsa', 'a la ronza' que deriva deu mot latin fŭndus (gasc. hons) via la locucion gascona 'a l'arronç' qui significa 'a l'abandon'.


text:
27/04/2015
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 3 de mai 2015
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que los convidats de l'emission dau diumenc 03 de mai a 11 oras sur França Blu Perigòrd seran los collegians de Brantòsme e Bertran de Bòrn a Perigüers per parlar dau viatge que fagueren en pais catare.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
18:41 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text: En En l’an de la incarnatio de Nostre | Senhior Dieus Jhesu Crist que hom | comptava MCCCXLIII, foro cossols | de la vila de Montpeylier los senhiors : | en Guiraut Gives, n’Esteve de Peyrotas, | en Dalfi de Sant Johan, en Gili Ver- | -dier, en Johan de Calvinhiac, en P. | Costa, en Pous Grimaut, en Sador- | -ni Gaugi, en Johan Lautier, en Johan | Adhemar, en Guilhem Fava, en Fran- | -ces Sant Johan ; notari del consolat, ma- | -ystre Johan Laurens, savi en dreg. Bay- | -le, lo senhier en Salvayre Guilhem jove ; | jutge, messier Jacme de Peyrotas, savi | en dreg ; notari de bayle, messier Johan Bru[a]Un signe d’insertion renvoie à la fin du paragraphe où a été rajouté ce personnage.; sotzbayle, lo senhier en Ber- | -nat Franc ; sotzjutge, messier Peyre | Garrus, savi en dreg ; notari de sotz- | -bayle, maystre Jacme Verdier ; viguier, | lo senhier en Bernat Castell ; assessor, | messier Phelip Rotbert, savi en dreg ; | notari de viguier, maystre Frances | Viadier.


text:
1)
Perqué l'onclhe Ameidat e la tanta Bacuolà se chaufon
amb de bòsc ?
2) Quant de bòsc 'nava quèrre Ameidat tota los matins ? Ne prenguèt que per se ?
3) Perqué lo patron vòl quatre fagòts ?
4) De que esperèt Ameidat quora se setèt sobre los cinc fagòts ?
5) De que damanda lo patron al lop ? E perque lo lop vòl pas ?
6) Quand lo patron devalèt chès se, quau anèt quèrre ? Perqué ?
7) Lo second còp que tòrna chès se, de que se passèt ? Perqué ?
8) Onte demorèt la Fada ?
9) Perquè lo contaire pòu pas dire ço qu'a dit lo patron a la Fada ?
10) De que fa la Fada ?


text:
Meni
Meni (o Menes, en çò de Maneton) qu’ei un rei egipcian considerat com lo fondator de la purmèra dinastia e l’unificator de la Hauta e la Baisha Egipte. Que regnè de cap a -3100.
Qu’ei a còps con.honut dab lo rei Narmer (dilhèu la medisha persona o un predecessor - lo quite pair) identificat dab la paleta eponima e eth tanben associat dab l’unificacion deu país.
La soa realitat istorica que’s mescla dab lo mite de fondacion e d’unifacacion d’Egite per la victòria e la conquesta de la Hauta Egipte suber la Baisha.
Honts[modificar | modificar la font]
- Grimal, Nicolas, Histoire de l'Egypte ancienne. París : Fayard, 1988
- Shaw, Ian, The Oxford History of Ancient Egypte. Oxford : Oxford University Press, 2000.


text:
Pradèra e les Borguets
Pradèra e les Borguets[1] qu'ei una comuna gascoa de Comenge en Savés situada dens le departament de la Nauta Garona e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna situada en Savés sens l'airal urban de Tolosa a 27 km à l'oèst de la vila.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ toponim segon P. Pojada dins LAS COMUNAS DE MIÈGJORN-PIRENÈUS, Nouvelles Editions Loubatières, 2009,sul siteToponímia occitana


text:
Yantin dou Chapelot
G. Prieto
Dab lo hret escosent qu'ei tornat lo cèu brum
Dab lo vent arrayos qu'an plegat las arramas,
L'ivèrn s'ei apressat, temps de glaç e de hum,
E deu huec batalhèr, que s'estira l'eshbama.
Apescats e herits, los ausèths ahamiats
Entà cercar l'aspast que porgan hens la huelha,
En mens d'un virat d'uelh cada païs qu'a cambiat
Qu'ei l'ivèrn embrumat dab lo hret quins'aveja.
Estornius e corbaish a mietad empeguits,
Que horrucan los prats en virant la torrada ;
Lo coth entirandat se'n son anats los guits,
Mès au pè de l'arriu que shuca la becada.
Com un teit en penent pintrat a l'espincèu,
Dincau pè deus terrers blanqueja la montanha,
E lo solelh clucat per las brumas deu cèu
Que cropeish dromilhòs hens sa tela d'aranha.
Fermer


text:
Couesmes
Couesmes es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Indre e Léger e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Couesmes A situat al nòrd-oèst del departament del Indre-e-Loire, al limit del departament de la Sarthe. Es limitrophe de Castell-la-Vallière e situada en lo Nautor-Anjau.
Couesmes est située au nord-ouest du département de l'Indre-et-Loire, à la limite du département de la Sarthe. Elle est limitrophe de Château-la-Vallière et située dans le Haut-Anjou.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Couesmes, dépendait antany De Castell-la-Vallière. La parròquia fasiá partida de la sénéchaussée angevine de Baugé en Anjau. La region a sobrenomenat la Touraine angevine.
Couesmes, dépendait autrefois de Château-la-Vallière. La paroisse faisait partie de la sénéchaussée angevine de Baugé en Anjou. La région est surnommée la Touraine angevine.


text:
Villes et mairies de la Province d'Olbia-Tempio (104)
Liste des communes
Olbia
Ville d'Olbia, localité de l'Italie de 56 000 habitants.
Préfecture du département.
La mairie d'Olbia a une adresse e-mail et un site Internet.
Tempio Pausania
Ville de Tempio Pausania, localité de l'Italie de 14 000 habitants.
La mairie de Tempio Pausania a une adresse e-mail et un site Internet.
Arzachena
Ville d'Arzachena, localité de l'Italie de 13 000 habitants.
La mairie d'Arzachena a un site Internet.
La Maddalena
Ville de la Maddalena, localité de l'Italie de 11 000 habitants.
La mairie de la Maddalena a un site Internet.
Santa Teresa Gallura
Ville de Santa Teresa Gallura, localité de l'Italie de 5 200 habitants.
La mairie de Santa Teresa Gallura a une adresse e-mail et un site Internet.
Budoni
Ville de Budoni, localité de l'Italie de 4 900 habitants.
La mairie de Budoni a une adresse e-mail et un site Internet.
Palau
Ville de Palau, localité de l'Italie de 4 400 habitants.
La mairie de Palau a une adresse e-mail et un site Internet.
San Teodoro
Ville de San Teodoro, localité de l'Italie de 4 300 habitants.
La mairie de San Teodoro a un site Internet.
Calangianus
Ville de Calangianus, localité de l'Italie de 4 300 habitants.
La mairie de Calangianus est joignable par téléphone.
Buddusò
Ville de Buddusò, localité de l'Italie de 4 000 habitants.
La mairie de Buddusò a une adresse e-mail et un site Internet.
Oschiri
Ville d'Oschiri, localité de l'Italie de 3 400 habitants.
La mairie d'Oschiri a une adresse e-mail et un site Internet.
Loiri Porto San Paolo
Ville de Loiri Porto San Paolo, localité de l'Italie de 3 200 habitants.
La mairie de Loiri Porto San Paolo est joignable par téléphone.
Berchidda
Ville de Berchidda, localité de l'Italie de 2 900 habitants.
La mairie de Berchidda a une adresse e-mail et un site Internet.
Luras
Ville de Luras, localité de l'Italie de 2 700 habitants.
La mairie de Luras a un site Internet.
Monti
Ville de Monti, localité de l'Italie de 2 400 habitants.
La mairie de Monti a une adresse e-mail et un site Internet.
Golfo Aranci
Ville de Golfo Aranci, localité de l'Italie de 2 400 habitants.
La mairie de Golfo Aranci a une adresse e-mail et un site Internet.
Telti
Ville de Telti, localité de l'Italie de 2 200 habitants.
La mairie de Telti a un site Internet.
Trinità d'Agultu e Vignola
Ville de Trinità d'Agultu e Vignola, localité de l'Italie de 2 100 habitants.
La mairie de Trinità d'Agultu e Vignola a un site Internet.


text:
Veiquí l’istòria d’una isla inventada ente la gent viven per ilhs-mesma. Lu montant dau PIB vau qua’iment ren perque los Toambapiks minjan ‘quò qu’ilhs fan venir, pas mai. I a mesma ‘na fòrma de merchat que la man es pas tan invisible que ‘quò per saber quantben fau produire per que tots e totas siàian aürós e aürosas.
‘Laidonc, ‘quò vai be per los Toambapicks, pensatz-v’autres ? Segur que ‘quò « ‘niriá » be mas los « productors » volen farjar de la diversitat (NDR : e far maitot frutjar los benefices).
Los Toambapiks erian riches, lu-seron-t-ilhs un pauc mai après la venguda dau specialiste dau IMF° ‘pelat per balhar daus conselhs e ‘menar de la diversitat ? Aquò iò saubretz a la legida dau libre !
L’eisemple balhat dins queu libreton es segur idealisat mas queraque pro per nos far aprueimar dau biais que los « mangles » de l’economia fan pas ‘vançar la machina parrièrament segon la faiçon qu’ilhs son manipulats ; ren de nuòu, mas chascuna de las teorias mesas ne’n òbra es destalhada daus tenents d’aici los abotissaments, contrarament a mantas afirmacions que podem entendre tots los jorns.
Aquò es pas un traitat d’economia, pas ‘na leiçon, solament coma iò ditz lu sostitre « ‘Na faula que sembla p’un brin ‘na ficcion ».
- L’economia daus Toambapiks – Laurent Cordonnier.
- Chas Rason de far
°IMF per los maistres dau Monde = FMI
Francophones, pour lire ce billet dans votre idiome, cliquez ici.


text:
Águas de São Pedro
Águas de São Pedro es una vila de l'estat brasilièr de São Paulo. Sa populacion èra estimada a 3 205 abitants en 2016. Sa superfícia totala es 3,612 km².
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Wikipèdia:esbòs
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Article de qualitat en portugués
- Portal:Brasil/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:America del Sud/Articles ligats
- Portal:America/Articles ligats
- Portal:Lusofonia/Articles ligats
- Vila de l'estat de São Paulo


text:
Connotacion
La connotacion es l'ensems dels senses subjectius associats a una paraula deterninada, en oposicion al sens de la denotacion, mai o mens objectiu e identificat sovent amb la definicion del diccionari.
Las connotacions pòdon èsser culturalas o personalas. Per exemple, un colomb a lo sens denotatiu d'animal mas dins nòstra societat s'associa a la patz. Encara per un individú determinat pòt significar d'autras causas segon son experiéncia particulara. Donada aquela subjectivitat, lo sens connotatiu es pas de bon mesurar o de definir, quitament s'i a d'ensages, coma la tecnica del diferencial semantic.
La connotacion es a l'origina de fòrça figuras literàrias, coma la metafòra.
Per Geoffrey Leech, es un tipe de sens associatiu, e inclutz la connotacion pura (un concèpte evocat al sens d'una paraula qu'aperten pas a la seuna definicion), la collocacion (lo parlant evòca las paraulas qu'apareissent sovent amb aquel tèrme e que modifican son sens) o la nuància afectiva experienciala que cada persona pòt associar a una paraula.


text:
Geranium (genre)
Aqueste article concernís lo genre Geranium stricto sensu. Per l'article concernent los geraniums de jardinariá, vejatz l'article Pelargonium.
Los geraniums son un genre de plantas erbacèas de la familha dels Geraniacèas. Las fuèlhas lobadas, gaireben sequèas, de nervuras palmadas son opausadas sus la tija. Las tijas e mai lo dejós de las fuèlhas son pubescents. Las fuèlhas atenhon 5 cm de diamètre. Lo grop dels geraniums recampa diferentas espècias, de formas e biotòps fòrt variats. Per la seleccion varietala, òm a obtengut de varietats orticòlas ineditas nombrosas : vejatz tanben l'article Pelargonium.
Somari
Las vertuts dels geraniums[modificar | modificar la font]
- Los geraniums son de plantas excellentas contra los moissals.
- Aquelas flors an una odor fòrça delicata e bravament agradiva.
- Lors raices son fòrt finas e se pòdon plantar en pòt pichon.
Espècias salvatjas principalas[modificar | modificar la font]
Flòra europèa :
- Geranium bohemicum L. Geranium de Boèmia
- Geranium columbinum L. Geranium colombin
- Geranium dissectum L. Geranium de las fuèlhas decopadas
- Geranium lanuginosum L. Geranium lanós
- Geranium lucidum L. Geranium lusent
- Geranium macrorrhizum L. Geranium de las raices gròssas
- Geranium molle L. Geranium de las fuèlhas mòlas
- Geranium nodosum L. Geranium nosós
- Geranium phaeum L. Geranium livid
- Geranium pratense L. Geranium dels prats
- Geranium pusilum L. Geranium fluet
- Geranium pyrenaicum Burm.f. Geranium dels Pirenèus
- Geranium rivulare Vill. Geranium blanc
- Geranium robertianum L. Geranium èrba de Robèrt
- Geranium rotundifolium L. Geranium de las fuèlhas redondas
- Geranium sanguineum L. Geranium sanguin
- Geranium sylvaticum L. Geranium dels bòsques
- Geranium tuberosum L. Geranium tuberós
Autras espècias[modificar | modificar la font]
- Geranium maderense Yeo, 1969
Galariá[modificar | modificar la font]
-
-
Doas flors de geranium
-


text:
Lengas papós occidentalas
La familha de las lengas papós occidentalas compren las 4 brancas seguentas :
- Lengas Bird's Head ("Cap d'Ausèl", autre nom de la peninsula de Doberai, a l'extremitat occidentala de Nòva Guinèa),
- Lengas Hattam, que lo sol representant n'es lo hattam (tanben parlat dins la "Cap d'Ausèl"),
- Lengas kebar, que lo sol representant n'es lo mpur (tanben parlat dins la "Cap d'Ausèl"),
- Lengas Halmahera del Nòrd, parladas dins la província indonesiana de las Molucas del Nòrd
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]
- Lengas papós
- Lengas del Bas-Mamberamo
- Lengas de l'East Bird's Head
- Lengas de la baia de Geelvink
- Lengas de Trans-Nòva Guinèa
- Lengas per familha


text:
Vouxey
Vouxey es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge se situa a Unitat|7|km}} al nòrd de Châtenois, separat de Removille pel Vair.
Le village se situe à 7 km au nord de Châtenois, séparé de Removille par le Vair.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Vouxey Fasiá partida del marquisat de Removille, bailliage de Neufchâteau, e aperteniá dins l'ostal de Bassompierre. A l'esperital, lo patrocini de la glèisa i aviá confiat a la abbé de Chaumousey, lo ressort paroissial en comprenent Courcelles-jos-Châtenois e Dolaincourt.
De 1792 a l'an X, la municipalitat #èsser cap de-luòc d'un costat en lo district de Neufchâteau.
Vouxey faisait partie du marquisat de Removille, bailliage de Neufchâteau, et appartenait à la maison de Bassompierre. Au spirituel, le patronage de l’église était confié à l’abbé de Chaumousey, le ressort paroissial comprenant Courcelles-sous-Châtenois et Dolaincourt.
De 1792 à l’an X, la commune fut chef-lieu d'un canton dans le district de Neufchâteau.


text:
Alzing
Alzing es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge se situa en lo País de Nied, près de la vila de Bouzonville, cap de-luòc del costat.
Le village se situe dans le Pays de Nied, à proximité de la ville de Bouzonville, chef-lieu du canton.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
L'aucupacion del luòc es fòrça anciana, coma ne testifica la descobèrta de vestigis archéologiques en bòsc communale amb tumuli.
L'occupation du site est très ancienne, comme en témoigne la découverte de vestiges archéologiques en forêt communale avec des tumuli.


text:
Seol
Seol (en corean hangeul: 서울, amb la transcripcion actuala: Seoul, en transcripcion anciana: Sŏul) es la capitala de Corèa dau Sud. A 10 297 004 estatjants (2005) e son aglomeracion a 22 770 000 estatjants.
La ciutat es situada aperaquí 50 km au sud de la termiera de la Corèa dau Nòrd, tanben coneguda coma Zona Desmilitarizada Coreana. Seol es una vila vielha, que foguèt la capitala istorica de la dinastia Baekje (18 abC – 660 apC) e de la dinastia Joseon (1392-1910). La ciutat venguèt la capitala de Corèa en 1394, dos ans après l'instauracion de la dinastia Joseon [1]. Designada per l'estatut de ciutat especiala, Seol es administrada directament per lo govèrn nacionau.
Sèti de las pus grandas entrepresas coreanas (las chaebol), coma Samsung, LG e Hyundai, Seol es considerada coma una vila globala. Son nivèl de vida fòrça enauçat e son PIB - lo quatren del mond per una aira urbana après Tòquio, Nòva York e Los Angeles - ne fan un dels principals centres economics del mond. Lo quartièr de Gangnam e la Digital Media City concentran d'entrepresas de novèlas technologias. La vila compta nombroses bastiments d'arquitectura futurista, coma lo Dongdaemun Design Plaza e la futura Lotte Super Tower 123, que deu aténher 555 mètres de naut en 2016 e despassarà la N Seoul Tower.
Importanta destinacion toristica, Seol compta tres monuments classats al patrimòni mondial de l'UNESCO : lo palais de Changdeokgung, lo santuari de Jongmyo e mai d'una tombas reialas de la dinastia Joseon. En rason de sa fòrta densitat de populacion, mai de tres milions de veïculs i son comptabilizats, çò qu'entraina d'encombraments quotidians.


text:
Brezolles
Brezolles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure et Loir e la region dau Centre.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Las originas de la vila remontarián dins los primièrs sègles de lo nòstre ère. Lo bourg, situat sul ruisseau de la Meuvette se #trucar successivament Brurolles de contunh Bruzolles #que la étymologie ne significa brousse o pichon bòsc. La region environnante tampa de bòsques i aviá trucat, cap a l'an 600 quitament a una epòca plan mai retrocedida, o Portamantèl. Aquela appellation s'aplicava pas pas encara al començament de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle a las divisions politicas o administrativas. Totun, la region boisée del Portamantèl i aguèt partejat entre lo comtat de Corbon (Mortagne), la baronnie de Châteauneuf, lo comtat e lo évêché de Chartres, lo vicomté de Châteaudun e lo comtat de Vendome. Lo défrichement progressiu d'aquel bòsc #far retrocedir o Portamantèl e #daissar luòc al Thymerais.
Lo primièr senhor conegut de Brezolles #èsser Ingulphe Ribaud #que #fondar la glèisa primitive e #morir cap a 1050. Los sieus fils Albert lududes #succedir de 1050 a 1072 e #donar la glèisa als fraires del abbaye de Sant-Paire de Chartres. En 1070, los fraires #bastir lo étang sus tèrras #que #crompar al chevalier Gauthier de Angennes. Lo successor d'Albert, Hugues Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle (1073-1090) #far engrandir lo étang. Gervais Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle, Senhor de Brezolles e del Thymerais, #donar als fraires un forn, la tèrra de Tournaise, la mitat d'una tannerie e l'aiga necessària per la siá espleitacion. En 1152, en lo moment del regna de Hugues II (1140-1170), lo castèl i aguèt incendiat de contunh de nòu l'an 1159 e 1168.
Brezolles, Tot cossí La Ferté-Vidame, Maillebois e Châteauneuf-en-Thymerais possedissiá un luòc fòrt #que fasiá partida de la segonda linha defensiva del Reialme de França cara a la Normandie situat de l'autre costat del Avre dempuèi lo tractat de Sant-Clar sus Epte de 911.
Brezolles Aital coma tota la region dépendait a Modèl:La s- dels poderoses barons de Châteauneuf-en-Thymerais. D'un punt d'enguarda féodal[1], aquel grand fief format dempuèi 1200, i aguèt dividit l'an 1563 en doas parts en levant la una e l'autre de la corona de França ; d'un costat Châteauneuf, de l'autre Senonches e Brezolles, erigit mai tard dins comtat de Senonches.
Les origines de la ville remonteraient aux premiers siècles de notre ère. Le bourg, situé sur le ruisseau de la Meuvette s’appela successivement Brurolles puis Bruzolles dont l'étymologie signifie brousse ou petit bois. La région environnante couverte de forêts était appelée, vers l'an 600 voire à une époque bien plus reculée, le Perche. Cette appellation ne s'appliquait pas encore au début du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle aux divisions politiques ou administratives. Néanmoins, la région boisée du Perche fut partagée entre le comté de Corbon (Mortagne), la baronnie de Châteauneuf, le comté et l’évêché de Chartres, le vicomté de Châteaudun et le comté de Vendome. Le défrichement progressif de cette forêt fit reculer le Perche et laissa place au Thymerais.
Le premier seigneur connu de Brezolles fut Ingulphe Ribaud qui fonda l'église primitive et mourut vers 1050. Son fils Albert lui succéda de 1050 à 1072 et donna l'église aux moines de l'abbaye de Saint-Père de Chartres. En 1070, les moines construisirent l'étang sur des terres qu'ils achetèrent au chevalier Gauthier d'Angennes. Le successeur d'Albert, Hugues Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle (1073-1090) fit agrandir l'étang. Gervais Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle, seigneur de Brezolles et du Thymerais, donna aux moines un four, la terre de Tournaise, la moitié d'une tannerie et l'eau nécessaire pour leur exploitation. En 1152, lors du règne de Hugues II (1140-1170), le château fut incendié puis de nouveau en 1159 et 1168.
Brezolles, tout comme La Ferté-Vidame, Maillebois et Châteauneuf-en-Thymerais possédait une place forte qui faisait partie de la seconde ligne défensive du Royaume de France face à la Normandie situé de l'autre côté de l'Avre depuis le traité de Saint-Clair sur Epte de 911.
Brezolles ainsi que toute la région dépendait au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle des puissants barons de Châteauneuf-en-Thymerais. D'un point de vue féodal[2], ce grand fief formé dès 1200, fut divisé en 1563 en deux parties relevant l'une et l'autre de la couronne de France ; d'un côté Châteauneuf, de l'autre Senonches et Brezolles, érigé plus tard en comté de Senonches.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Charte en servint de pèça justificative a la geografia del Portamantèl pel vicomte de Romanet
- ↑ Charte servant de pièce justificative à la géographie du Perche par le vicomte de Romanet


text:
Aniça-Montgelós
Aniça-Montgelós, nom imaginari, (en basco: Ainhize-Monjolose; en francés: Ainhice-Mongelos) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra. Administrativament, que's tròba dens lo departament deus Pirenèus Atlantics.
Las comunas tòcatocantas que son Landibarre e Suhescun au nòrd, Larzabale-Arroze-Zibitze a l'èst, Jatsu Garazi a l'oèst e Buztintze-Hiriberri, Gamarte e Lakarra au sud.
Aniça e Montgelós que s'unín en 1841 entà formar la comuna actuau.
Somari
Demografia[modificar | modificar la font]
.
Geografia[modificar | modificar la font]
thumb|Aficha a l'intrada del villatge;ble thumb|Pòrta botelha, estil de Bassa-Navarra thumb|La glèisa de la Assomption [[Fichier:Ainhice-Mongelos stèle discoïdale.jpg|thumb|Stèle discoïdale adornada D'una estela de David]] thumb|La comuna
thumb|Panneau à l'entrée du village thumb|Porte bouteille, style de Basse-Navarre thumb|La glèisa de l'Assomption [[Fichier:Ainhice-Mongelos stèle discoïdale.jpg|thumb|Stèle discoïdale ornée d'une étoile de David]] thumb|La mairie.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo pòble de Mongelos, bastide medieval, i aguèt creat l'an 1240[1] e dépendait del rei de Navarra[2]. Antany En dependent de Ainhice, s'es jonch a aquela darrièra o [2].
Le village de Mongelos, bastide médiévale, fut créé en 1240[1] et dépendait du roi de Navarre[2]. Autrefois dépendant d'Ainhice, il s'est uni à cette dernière le Mes invalid (août)[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
Mérimée.
- ↑ 2,0, 2,1, 2,2 et 2,3 Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
Jobbé.
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Paginas amb d'errors de referéncia
- Ortografia de verificar
- Pagina utilizant lo modèl data amb una sintaxi erronèa
- Portal:País Basc/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Comuna deus Pirenèus Atlantics
- Pirenèus
- Comuna de la Baisha Navarra


text:
Antieròi
Li dison antieròi al personatge central d'una ficcion quand presenta pas las caracteristicas de l'eròi convencional.
Pòt s'agir d'un personatge que sa quista es pas nòbla, o que sos sentiments son pas generoses, es resoludament marrit, etc. Se pòt tractar tanben d'un eròi "bon", mas que sas caracteristicas fisicas son lonh d'èsser las que s'espèran de l'eròi de roman (per exemple: lo pes, la talha, l'aparéncia, una cèrta condicion fisica, psicologica o un andicap quin que siá). Atanben lo personatge pòt venir un "eròi de contra son grat", que complís d'espleches sens pr'aquò cercar la glòria o la justícia.
Dins las representacions modèrnas del mond, que las figuras eroïcas tradicionalas tendon de desaparèisser (vejatz desencantament del mond, l'antieròi pòt prene l'aparéncia del has been o del maladrech simpatic.
Antieròis dins la literatura occitana[modificar | modificar la font]
- Norbèrt e de Pèire cò de Pèire Pessamessa, dins Onze oras passadas de cinc


text:
Eva Joly
Eva Joly, nascuda Gro Eva Farseth lo 5 de decembre de 1943 a Òslo en Norvègia, es una magistrata francesa, de nacionalitat franconorvegiana, venguda femna politica en França.
Venguèt coneguda dins los ans 1990 en tractant d'afars politicofinancièrs mediatizats coma aqueles sus Bernard Tapie e l'entrepresa Elf.
En 2009, foguèt elegida deputada europèa dins la circonscripcion Illa de França, sus la lista Euròpa Ecologia. Es candidata oficiala d'Euròpa Ecologia Los Verds a l'Eleccion présidenciala francesa de 2012.