text:
Bonlau
Bonlau[1][2][3] (Boulaur en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, situada dens lo departament de Gers e la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.
Lo gentilici qu'ei bonlaucés -a.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Abadia de Bonlau (fr)
Personalitats qui an ligams dab la comuna[modificar | modificar la font]
Germier de Tolosa (fr)
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


c: text/html

text:
Buset de Tarn
Buset de Tarn[1] es una comuna d'Occitània (Lengadòc) del departament francés de la Nauta Garona (Miègjorn-Pirenèus).
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna situada sus la rota nacionala 630 a 28 km al Nòrd-Èst de Tolosa sus las ribas de Tarn
Accès[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs et monuments[modificar | modificar la font]
- Forèst de Buset
- Glèisa

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
1417
Aquesta pagina concernís l'an 1417 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Civilizacion astèca[modificar | modificar la font]
Mòrt dau tlatoani Huitzilihuitl. Son rèine foguèt marcat per la bastida d'un pòrta-aiga per melhorar l'avitalhament de Tenochtitlan. Permetèt tanben de desvolopar l'economia de la vila e de demenir lei tributs pagats au rèi d'Azcapotzalco per leis Astècs. Son fiu Chimalpopoca li succediguèt.


text:
Carl von Linné
- Nomina si nescis, perit et cognitio rerum.
- (Se ignoras lo nom de las causas, quitament lor coneissença desapareis)
-
-
-
- citacion de Linné en 1755.
-
-
-
Carl Linnaeus, que portarà lo nom de Carl von Linné aprèp èsser estat anoblit, (nascut lo 23 de mai de 1707 a Råshult - mòrt lo 10 de genièr de 1778 a Uppsala), es un celèbre naturalista suedés, fondator de la sistematica modèrna e creator de la nomenclatura binomiala de las espècias viventas, encara emplegada per la biologia modèrna.


text:
Comtat de Tolosa
Lo comtat de Tolosa foguèt un comtat occitan qu'existiguèt de la fin del sègle VIII fins a 1271. Prenguèt lo nom de sa vila principala e capitala, Tolosa. L'espandi del territòri cresquèt dapasset en primièr lo marquesat de Gòtia e puèi d'autras possessions en arribar a conformar Lengadòc.
Los primièrs temps[modificar | modificar la font]
A la Batalha de Vouillé entre lo Reialme visigòt de Tolosa e lo reialme franc de Clodovèu, los visigòts perdèron e la vila se trobèt annexada al reialme franc. Devenguèt capitala del Ducat d'Aquitània en 630 jos lo renhe del rei Dagobèrt que lèu se convertiguèt en un estat independent de facto. Lo comtat foguèt creat en 778 e la ciutat devenguèt la capitala del reialme d'Aquitània en 781.
Corso foguèt lo primièr comte e governèt de 778 a 790. Puèi Carlesmanhe fisèt lo comtat al sieu cosin Guilhèm de Gellona, felen de Carles Martèl. Guilhèm (lo sant, causa de sa santificacion) bailejava atanben Palhars, Ribagòrça (conquistat suls arabis), Narbona e sas dependéncias. A sos filhs fisèt Rosselhon (a Gauçelm), Autun (a Teodoric) e Rasés (a Berà). Lo fach que lo comtat tenguèsse Palhars e Ribagòrça, tèrras frontièras amb los musulmans menèt los comtes a se donar pendent lo sègle IX lo títol de marqués (senhor d'una marca).
Lo comte de Tolosa èra un dels sièis pars laïcs primitius
Subdivisions e dependéncias[modificar | modificar la font]
Lo comtat de Fois èra originalament vassal del comtat de Tolosa.


text:
Villes et mairies du District de Monthey (151)
Liste des communes
Monthey
Ville de Monthey, localité de la Suisse de 15 000 habitants.
La mairie de Monthey a une adresse e-mail et un site Internet.
Collombey-Muraz
Ville de Collombey-Muraz, localité de la Suisse de 6 300 habitants.
La mairie de Collombey-Muraz a une adresse e-mail et un site Internet.
Troistorrents
Ville de Troistorrents, localité de la Suisse de 4 000 habitants.
La mairie de Troistorrents a une adresse e-mail et un site Internet.
Vouvry
Ville de Vouvry, localité de la Suisse de 3 200 habitants.
La mairie de Vouvry a une adresse e-mail et un site Internet.
Port-Valais
Ville de Port-Valais, localité de la Suisse de 2 800 habitants.
La mairie de Port-Valais a une adresse e-mail et un site Internet.
Vionnaz
Village de Vionnaz, localité de la Suisse de 1 900 habitants.
La mairie de Vionnaz a une adresse e-mail et un site Internet.
Val-d'Illiez
Village de Val-d'Illiez, localité de la Suisse de 1 500 habitants.
La mairie de Val-d'Illiez est joignable par téléphone.
Champéry
Village de Champéry, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Champéry a une adresse e-mail et un site Internet.
Saint-Gingolph
Village de Saint-Gingolph, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Saint-Gingolph a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Butot-Vénesville
Butot-Vénesville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Butot-Vénesville A situat a unitat|7|km}} de Cany-Barville, a unitat|11|km {{}} de Ourville-en-Caux, a unitat|12|km {{}} de Valmont, a unitat|13|km {{}} de Sant-Valery-en-Caux e a unitat|20|km {{}} de Fécamp.
Butot-Vénesville est située à 7 km de Cany-Barville, à 11 km d'Ourville-en-Caux, à 12 km de Valmont, à 13 km de Saint-Valery-en-Caux et à 20 km de Fécamp.


text:
Districto de Tarba
O districto de Tarba (en francés arrondissement de Tarbes) ye un districto d'o departamento francés d'os Altos Pireneus (en francés Hautes Pyrénées), en a rechión de Meyodía-Pireneus. Se dibide en 19 cantons y 225 municipios. A capital d'o districto ye a prefectura de Tarba (en francés Tarbes)
Lista de cantons de Tarba[editar | editar código]
- Cantón d'Aurelhan.
- Cantón d'Aussun.
- Cantón de Bordèras.
- Cantón de Castèthnau de Manhoac.
- Cantón de Castèthnau de Ribèra Baisha.
- Cantón de Galan.
- Cantón de La Lobèra.
- Cantón de Mauborguet.
- Cantón de Pojastruc.
- Cantón de Rabastens de Bigòrra.
- Cantón de Semiac.
- Cantón de Tarba-1.
- Cantón de Tarba-2.
- Cantón de Tarba-3.
- Cantón de Tarba-4.
- Cantón de Tarba-5.
- Cantón de Tornai.
- Cantón de Tria de Baïsa.
- Cantón de Vic de Bigòrra.


text:
Haydé Mercedes Sosa neishec eth 9 de junhsèga de 1935 en San Miguel de Tucumán (Argentina). Pendent tota era sua trajectòria musicau que durèc seishanta ans, Mercedes (coneishuda en America Latina coma "La Negra") hec a arribar a trauèrs dera musica e dera sua veu tostemp un messatge de compromés sociau. Hemna "de quèrres" patic eth còp d'estat e era repression e auec d'exiliar-se. Mercedes siguec ua des veus mès importants de Latinoamerica e lutèc tostemp pes drets des persones, sustot des que mès ac han de besonh.
Mercedes Sosa moric ager victima d'ua malautia, se n'a anat donc un referent dera musica latina, e encara mès, se n'a anat ua lutadora. Un exemple mès qu'exprèsse qu'era cultura , era musica en aguest cas, ei un esturment de luta pera igualtat sociau.


text:
Claye-Souilly
Claye-Souilly es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
L'origina celtique del nom de Claye indica que lo luòc a viscut dempuèi una epòca fòrça alunhada.
Claye I aviá viscut jols primièrs reis francs e jols mérovingiens se @frapper la moneda a Claye. Qualques monedas mérovingiennes an #èsser d'amassadas, #qu'un spécimen adornava la colleccion numismatique del vicomte de Amécourt.
L'origine celtique du nom de Claye indique que le lieu est habité depuis une époque très reculée.
Claye était habité sous les premiers rois francs et sous les mérovingiens on frappait la monnaie à Claye. Des monnaies mérovingiennes ont été trouvées, dont un spécimen agrémentait la collection numismatique du vicomte d'Amécourt.


text:
Anorexia nerviosa
L'anorexia (o anorèxia)[1] nerviosa o mentala es un trebol alimentari e mental grèu caracterizat per la pèrda deliberada de pes fins al punt de despassar los limits de la normalitat. Aquesta pèrda es indusida o mantenguda pel meteis malaut, per sa preocupacion per la massa corporala (pes) e per l'alimentacion. La conducha presenta de pautas particularas de manipulacion de las noiriduras e una paur intensa de l'aumentacion del pes (lo tèrme d'anorexia es equivòc, pr'amor que vòl dire « pèrda de la fam »). Se diagnostica d'après los critèris del DSM-IV (Manual de l'Associacion Americana de Psiquiatria) o del CIE-10 de l'OMS. Aqueste treble se pòt presentar en comorbilitat amb d'autres coma los estats d'ànsia o de depression. Quand se subís d'anorexia se produtz una manca o diminucion del desir de manjar, un refús de las noiriduras e un abús de laxants. Las personas que la subisson se veson tostemp grassas encara que o sián pas, mas ne son pas conscientas. L'anorexia nerviosa se caracteriza per la paur d'aumentar de pes e per una percepcion distorsionada e deliranta del pròpri còs que fa que lo malaut se veja obès, encara que son pes siá per jos del pes recomandat. Per aquò, lo malaut comença una diminucion progressiva del pes a travèrs de junes e de reduccions dins sa dieta. Afècta sustot las femnas de mens de 25 ans. L'anorexia nerviosa se pòt tractar amb de tractament psicologic.
Consequéncias[modificar | modificar la font]
L'anorexia nerviosa afècta la majoritat dels sistèmas de l'organisme. Presenta de consequéncias fòrça divèrsas.
- Intolerància al fred, lo pacient a tostemp fred, encara que i aja de calor.
- Atròfia musculara.
- Diminucion de la grandor de las gengivas e mendre duretat dentala e ossosa, osteoporòsi.
- Amenorrèa.
- Ipertrofia de las glandolas salivalas.
- Alteracion del sistèma cardiovascular: lo còr s'afeblís, apareis de bradicàrdia e ipotension (pròp de 95% d'espitalizats an lo pols bas).
- Aumentacion de la susceptibilitat a las infeccions, deguda a una depression del sistèma immunitari que protegís contra las infeccions.
- Leucopènia (50% la subís)
- Anemia, deguda a la consomacion insufisenta de fèrre e proteïnas (aperaquí una tresena part dels anorexics n'a).
- Pèrda del pel. Pèl seca, auriòla e cubèrta de pel fin. Pès e mans espompits. Dolor abdominala en se sesent, perque s'es perduda de graissa talament que los òsses entran en contacte amb la cadièra dirèctament sense lo coissin natural que representava la graissa. Dins l'anorexia purgativa, retard del cors del contengut intestinal e dificultat per son evacuacion, deguts a l'excès de laxants.
- Alteracion del sistèma nerviós en causant apatia, irritacion e depression.
- Diabèta insipida.
- Pensadas confusas e memòria paura.
- Insomnia.
Dins los cases de màger gravetat i pòt aver las complicacions seguentas:
- Desidratacion. Arrítmias importantas. Malnutricion grèva. Mòrt (los tausses de mortalitat se trapan entre 2 e 10%).
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ L'occitan esita entre anorexia (accentuat coma dins lo mot grèc d'origina e coma dins los mots correspondents en francés e italian) e anorèxia (accentuat coma dins los mots correspondents en catalan e espanhòl). La nòrma classica de l'occitan es pas explicita sus aqueste ponch.


text:
Milan Kundera
Milan Kundera (nascut lo 1èr d'abril de 1929 a Brno, Checoslovaquia) es un escrivan chèc de nacionalitat francesa. Es conegut internacionalament per son òbra màger en chèc Nesnesitelná lehkost bytí (traducha e publicada en francés en 1984 jol títol l'Insoutenable légèreté de l'être). A longtemps viscut en França e a participat a la traduccion en francés de mantun de sos romans coma Nesmrtelnost (l'Immortalité).
Prèmis[modificar | modificar la font]
En 1985 Kundera recebèt lo Prèmi Jerusalem. Tanben es estat dich qu'es estat candidat al Prèmi Nobel de Literatura.
Òbras[modificar | modificar la font]
- Žert (1967)
- Valčík na rozloučenou (1972)
- Život je jinde (1973)
- Kniha smíchu a zapomnění (1978)
- Nesnesitelná lehkost bytí (1984)
- Nesmrtelnost (1990)
- La Lenteur (1995)
- L'Identité (1998)
- L'Ignorance (2000)
- La fête de l'insignifiance (2014)


text:
Prada de Conflent
Prada de Conflent e mai sovent Prada (oficialament en francés: Prades) es una comuna nòrd-catalana de la comarca de Conflent, situada administrativament dins lo departament francés dels Pirenèus Orientals e la region d' Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Dempuèi 1969 se celèbra cada agost a Prada l'Universitat Catalana d'Estiu.
S'i realiza tanben cada an lo Festival Pau Casals.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
- Pau Casals, violoncelista, cap d'orquèstra e compositor.
- Pompeu Fabra, filològ qu'establiguèt la normativizacion de la lenga catalana.
- Gustau Violet, escultor e escrivan.
- Charles Renouvier, filosòf.
- Louis Prat, filosòf.
- Eugène Charles (Riam 23/08/1865 - Prada de Conflent 05/08/1946), governador generau d'Indochina per interim, "resident superior" e preceptor de l'emperaire Bảo Đại.


text:
Peter Pan
Peter Pan es un personatge de ficcion creat per l'autor escocés J. M. Barrie, aparegut un primièr còp dins lo libre The Little White Bird (L'Aucèlon Blanc), puèi dins la pèça del meteis nom e dins l'òbra Peter and Wendy, pus conegut jos lo titre Peter Pan. Lo personatge e l'òbra foguèron dempuèi adaptats mai d'un còp al teatre, al cinèma, o encara en benda dessenhada.
Somari
L'òbra[modificar | modificar la font]
J. M. Barrie creèt Peter Pan en contant d'istòrias als filhs de son amiga Sylvia Llewelyn Davies, amb que aguèt una relacion especiala. Sylvia foguèt la filha de George du Maurier, dessenhaire satiric e amic de Henry James. « Peter » foguèt lo pichon nom de lor tresen filh, e lo nom « Pan » rapela lo semidieu grèc de la Natura.
Certans comentators dison que, lo personatge poiriá èsser estat inventat per Barrie dins lo sovenir del dòl de son fraire ainat David, mòrt a 13 ans. Sa maire jamai se reviscolèt vertadièrament. Per Andrew Birkin, autor de J. M. Barrie and the Lost Boys (J. M. Barrie e los dròlles perduts), « Se Margaret Ogilvy trobava reconfòrt dins l'idèa que David se morir enfant, demorarà un enfant per jamai, Barrie trouvèt aquí son inspiracion. »
Peter Pan faguèt sa primièra aparicion imprimida en 1902 dins lo libre The Little White Bird (L'aucèlon blanc). Barrie desvolopa lo personatge de Peter per crear la pèça de teatre Peter Pan or The Boy Who Wouldn't Grow Up (Peter Pan o lo dròlle que volava pas créisser) que la primièra foguèt a Londres lo 27 de decembre de 1904. En 1906, la partida de The Little White Bird concernent Peter Pan foguèt publicada sola : Peter Pan in Kensington Gardens, illustrat per Arthur Rackham. Enfin, Barrie adaptèt la pèça en un roman publicat en 1911 e intitulat Peter and Wendy, coneguda actualament jos lo titre Peter Pan.
Pendent la mitat del sègle XX, lo pichon nom "Wendy" venguèt fòrça popular en Anglatèrra gràcias au personatge del roman.
Una estatua de bronze de George Frampton foguèt erigida dins Kensington Gardens a Londres. Peter Pan i es representat jogant de la flaüta.
Istòria[modificar | modificar la font]
Aquel divendres serada, tot es reünit Peter Pan, lo dròlle que refusa de créisser : Mr et Mrs Darling son absents e la cana Nana, qu'a lo ròtle de nurse à pels dròlles Wendy, John e Michael, foguèt encadenada dins l'òrt.
Vengut recuperar son ombra abandonada dins una visita precedenta, Peter se tròba en fàcia de Wendy. Desirant d'entendre las istòrias que li poiriá contar e del ròtle de maire, fantasmat, que poiriá complir, la persuadís de lo seguir fins al País imaginari (Neverland)
Ala Wendy deurà se defendre de la gelosiá de la fada Campaneta (Tinker Bell) e veirejar sus la pichona familha de dròlles perduts, devenent lor maire. Emmenats per Peter Pan, Wendy e sos fraires viuràn d'aventuras extraordinàrias ont se poirà encontrar los Pels Roges e Lily La Tigressa (Tiger Lily), mas subretot los Piratas e lo famós Capitani Gafet (capitani del Jolly Roger, tradicionalament jogat pel meteis actor que Mr. Darling, lo paire dels dròlles), que jamai perdonèt Peter de li aver copar la man abans de la donar en pastura amb lo revelh del capitani al Crocodil que lo perseguís dempuèi sens trèva...
Gafet rauba dins una trapa la princessa Lily La Tigressa, per capturar Peter, que poiriá mancar pas devenir per la salvar. Peter Pan va al Palun de las Sirenas amb Wendy e apren que son totes tres prisonièrs al Castèl Negre. A l'eissida d'una batalha, Lily La Tigressa es liberada e torna cap als Indians.
A causa de sa gelosiá, Campaneta revela la resconduda de Peter Pan, mas Gafet dobta. Atal, convòca Wendy dins sa cabina e li prepausa de rejónher la piratariá aprèp que confirmèt que Peter Pan poiriá pas aimar. Aquela demanda temps. Quand torna a la reconduda, es seguida per l'equipatge dels piratas, e los dròlles perduts e la filhs Darling son capturats. Peter Pan torna al Jolly Roger e una batalha debuta. Peter es vencut. Wendy se precipita per li donar son poton escondit. Se reviscòla, e trionfa fin finala de Gafet qu'assassina jos las òscas dels dròlles perduts.
Fa apèl a totas las fadas e a lor cap, Campaneta, per far s'envolar la nau dins los aires fins a Londres. los parents Darling tornan trobar Wendy, John e Michael mas tanben los Dròlles perduts, qu'adoptan totes, levat Slightly, que vent lo filh de la tanta Millicent. Peter Pan torna al País imaginari en jurant a Wendy que l'oblidarà pas, mas s'apren dins l'epilòg que jamai lo tornèt veire.
Tèmas[modificar | modificar la font]
Lo tèma principal e pus evident es lo fach de créisser… o pas.
Peter vòl demorar un enfant per totjorn, e defugir las responsabilitats de l'edat adulta, s'enclausa per dire atal dins lo monde de l'enfança.
Dins aquel biais, Peter Pan es tanben un libre sus la mòrt, e sus la paur de la mòrt, rason de la volontat de Peter de créisser pas. La mòrt es fòrça presenta dins l'òbra, es simbolizada pel crocodil-relòtge, la tremor del Capitani Gafet e de Peter, mas es tanben presenta pel tèma indirècte dins de motius recurrents de l'òbra, per exemple per l'oblia.
De comentators i veson tanben lo tèma del revelh de la sexualitat per Wendy, e los sentiments freudians de Peter per una figura mairala, e sos sentiments conflictuals per Wendy e la fada Campaneta (Tinker Bell). Representan caduna una femna idealizada diferenta. Se pòt en fach determinar quatre arquetipes inaccessibles a partir dels personatges femenins : Wendy, Campaneta, las Serenas, e Lily.
Lo personatge de Peter Pan[modificar | modificar la font]
Lo personatge de Peter Pan es pus ambigú que al primièr paréisser. Es perque, malgrat las aparéncias, Peter Pan es pas unicament un conte pels enfants, mas ben un recit davancièr del sindròm de Peter Pan. Evidentament, es un enfant que refusa de créisser, mas es pas solament l'enfant joiós que pareis.
Peter es fòrça ligat al País imaginari, es lo País imaginari e totes sos personatges, bons o marrits. Se quita lo País imaginari, lo monde dormís, la natura se passís e los Enfants perduts batalhan pas mai amb los piratas.
Totjorn tot càmbia al País imaginari, los Dròlles perduts son jamai los meteisses (quand son tròp grands, se van o son dirèctament executats per Peter perque « de créisser es contrari al reglament »), los marrits càmbian (quand Gafet serà tuat, d'autres apareisseràn), las fadas tanben an una vida fòrça corta, e las aventuras se succedisson. Sol Peter Pan es immudable dins aquel monde, es lo mèstre eternal del jòc, es lo jòc el meteis.
Peter Pan es definit mai d'un còp, coma totes los dròlles coma "joiós, innocent e sens còr" : totalament egocentrat, acòrda pauc d'importància als autres personatges, que considèra solament coma sos far valer. A la fin de l'istòria, los oblida sos ancians amics (e enemics), e las vièlhas aventuras que visquèt son perpetualament remplaçadas per de novèlas. Lo personatge fa pensar a aquel del Trickster descrich e analisat per Carl Gustav Jung.
Lo roman mòstra que Peter Pan es pas qualqu'un d'uman o un eròi : dins l'istòria es pas capable d'amor, de compassion o d'un sentiment prigond quin que siá. Demòra eternalament blocat dins lo faitís, se fasent pas de diferéncia entre lo jòc e la realitat.
Mas l'òbra de J. M. Barrie mòstra pas unicament un dròlle manhac somiaire cercant aventura. Al contrari, es un dròlle que s'obstina plenament a pas vielhir e pas se sovenir (Vendrà pas mai cada prima rendre visita a Wendy, per que per el, aquel temps « infinit » del País imaginari li fa pèrdre d'un biais irremediable la nocion del Temps. Wendy o sap fòrça ben : "E Wendy deuriá èsser conscienta d'aquò, sinon perque li auriá adreçat un adieu tan dolent ?"). Peter es tanben crudèl (sens o voler). D'un certan costat, se pòt dire que lo personatge pus representatiu de Peter dins aquel País imaginari es lo capitani Gafet ("Hook" en anglés). Lo capitani Gafet es, dins fòrça punts, semblable a Peter :
- Se crenhon mutualament, mas pòdon pas viure un sens l'autre. Cal totjorn que qualqu'un crenha un autre personatge ; Gafet crenh lo Crocodil, los piratas crenhon los Indians, los Indians crenhon los animals salvatges, los animals salvatges crenhon los Dròlles, los Dròlles Perduts crenhon los piratas. Tot tornejan en rond dins aquel País Imaginari, e cada clan corrís a travèrs l'illa sens s'arrestar e jamai s'encontrar. E pasmens Peter tuariá Gafet, Peter prendriá sulcòp lo ròtle de Gafet per pas rompre l'equilibri de l'illa, esperant qu'un novèl enemic venga.
- Son totes dos sols e sens amor. Gafet o sap fòrça ben e o viu mal, mas Peter sap tot simplament pas çò qu'es l'amor (qu'es fòrça prèp d'aquel, gràcias à Wendy que, ela, refusa de demorar una enfant e comença sos primièrs sentiments amoroses envèrs Peter).
Mas çò que separa lo Capitani Gafet e Peter Pan es l'estat d'adulte. L'adulte es un pirata per Peter. Es a causa de totes aqueles defauts adultes, aportats pel temps impietadós, que Peter Pan refusa de créisser : serián per el una degenerescéncia.
Mas qu'es vertadièrament Peter Pan ? Un pirata. Dins son libre, quand Peter Pan trionfa de Gafet, Barrie ten a far remarcar que Peter Pan remplaça sulcòp son enemic, prenent sos abits e imitant fins al gafet : Puèi, la rumor corrís que la primièra nuèit ont portèt aquel costum, demorèt longtemps setat dins la cabina, lo pòrtacigarro de Gafet a las labras, e totes los dets d'una man plegats, levat l'indèx que recorbèt lo mostrant d'un biais menaçant, coma un gafet.
L'univèrs de Disney es aquí fòrça alunhat, e al delà del pichon conte pels enfants, i a un tèxte fòrça prigond ont cada frasa a son importància, e ont una analisi prigonda es necessària per tot o comprendre. Lo darrièr capítol, considerat per d'unes coma una finala segondària, es probablament lo passatge pus important e que mòstra melhor çò que nos vòl far pervenir l'autor. Lo Temps passa, irremediablament, per tot èsser viu, e degun i pòt pas cambiar res. Aquò se pòt veire amb lo personatge de Wendy: Peter a paur d'ela, perque a grandit. S'interèssa doncas a la filha de Wendy, Jane…
Peter Pan e lo País imaginari son pas mai que lo fantasme de tot enfant (una font de jovença ont Peter Pan es lo mèstre). Un monde perfèit mesclat amb l'esperit de comunautat dels dròlles, de conquèstas, d'istòrias sens fin : un luòc ont lo temps a pas pus d'importància e ont lo matin se lèva cada instant…
Adaptacions[modificar | modificar la font]
Dempuèi la pèça originala de Barrie (Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up), Peter foguèt jogat per una femna. Un filme de 2003 es lo primièr a veire lo personatge jogat per un actor masculin.
Demest las comèdias musicalas, i a aquelas de Jerome Kern (1924), Leonard Bernstein (1950) e Jerome Robbins (1954)
En 1953, Disney sortís un filme d'animacion (Peter Pan).
En 2003, P.J. Hogan realiza lo filme, Peter Pan jogat pel primièr còp per un actor jove, Jeremy Sumpter.
En 2004, Marc Forster realiza lo filme Neverland (Finding Neverland) ont Johnny Depp es J. M. Barrie, lo creator de Peter Pan amb, entre autres, Dustin Hoffman, Kate Winslet.
Seguidas[modificar | modificar la font]
Fòrça artistas temptèron de crear de seguidas a las aventuras de Peter Pan.
Gilbert Adair imaginèt dins Peter Pan and the Only Children en 1987 que Peter torna formar un novèl clan jos l'ocean, amb d'enfants tombats de naus.
En 1991, dins Hook o lo Revenge del Capitani Gafet, Steven Spielberg met en scèna lo Peter Pan vengut adulte (Robin Williams) qu'es tornat al País imaginari per la fada Campaneta (Julia Roberts) per un darrièr combat contra lo Capitani Gafet. (joué par Dustin Hoffman)
En 1993 : Las Alas de Peter Pan, per François Rivière, Françoise Balibar, ed. Seuil Jeunesse, illustrat per René Follet.
En 2002, filme d'animacion de Disney Return to Neverland, seguida d'aquel de 1953. L'accion se debana pendent lo Blitz alemand sus Londres pendent la Segonda Guèrra Mondiala amb lo tèma dels enfants forçats de créisser tròp lèu.
Régis Loisel creèt una seria de bendas dessenhadas (Peter Pan ed Vent d'ouest) ont l'accion se debana en 1888 doncas anteriora al roman. Conta l'arribada de Peter al País imaginari.
Una seguida oficiala, Lo Vestit Roge de Peter Pan de Geraldine McCaughrean, sortit amb l'acòrdi de l'espital de Great Ormond Street de Londres, (ed Pocket 2006).
En 2009, Sébastien Perez e Martin Maniez publican Lo jornal de Peter (ed Milan). Jos la forma d'un jornal intim illustrat, los autors contan lo long camin psicologic d'un jove orfanèl que fugís la realitat fins a devenir Peter Pan.
Drech d'autor[modificar | modificar la font]
Lo govèrn del Reialme Unit balhèt un drech d'autor perpetual (with a compulsory licence provision) sus las òbras del cicle Peter Pan.
Aquela lei ordena de reversar los dreches de la pèça Peter Pan de Sir J. M. Barrie per l'espital pels enfants malauts a Great Ormond Street a Londres (que J. M. Barrie balhèt totes los dreches d'autor de Peter Pan en 1929) ; quand es jogada en public, publicada per de fins comercialas, difusada o inclusa dins de programas cablats (tèxte de la lei).
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- (fr) Philippe Forest: Tous les enfants sauf un (Gallimard, 2007)
- (fr) Kathleen Kelley-Lainé : Peter Pan ou l'enfant triste (Paris, Calmann-Levy, 2005)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en) L'òbra complèta sul site del projècte Gutenberg
- (en) Sus l'estatua de Frampton
- (fr) Site sus J. M. Barrie (dossièr consacrat a Peter Pan)


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dimecres, 23 de febrer de 2011
En sovier de Don Emeterio Agudo Mantecón
Don Emeterio Agudo Mantecón, mes conegut com el Pulga, qu'èra un vielaire neishut en 1834 a Penagos (Cantàbria), a un vintenat de quilomètres de Santander. Vadut cec pr'amor d'ua infeccion contratada de petiton, que subrevivèva en compausar coplas de las apreciadas qui cantava per las carrèras de Santander. Que's morí en 1909.
Au Pulga, que'u devem ua tiera de cançons ara sovent consideradas com tradicionaus. Que vse'n hèi escotar ua. Que l'avem aquiu interpretada peu grop cantabre Saltabardales, un deus mens preferits dab l'aute grop de formacion mes recenta, LanderaL.
Saltabardales qu'anonciè mantuns còps la soa dissolucion, mès urosament, que tornèn aparéisher tà balhar un concèrt de solidaritat entà Haiti en 2010. LanderaL qu'a représ l'estile de Saltabardales, e pas sonque l'estile puishque los dus grops qu'an membres en comun.
2 comentaris:
- Carles Casanovas ha dit...
-
Joan, velles cançons ,bellissimes poesies que ens omplen el cor de ganes de viure.
- 24 de febrer de 2011 a les 9:25
-
-
cançons velles, dones joves
- 24 de febrer de 2011 a les 11:45


text:
Mézidon-Canon
Mézidon-Canon es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La localité a implantat sul marge esquèrre de la Dives, a parièra distància de Cabourg (al nòrd), de Can (al nòrd-oèst), de Falaise (al sud) e de Lisieux (al nòrd-es).
La localité est implantée sur la rive gauche de la Dives, à égale distance de Cabourg (au nord), de Caen (au nord-ouest), de Falaise (au sud) et de Lisieux (au nord-est).
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat es sortida de la fusion, al fil del temps, de divèrsas municipalitats. Lo Breuil (265 abitants al recensement de 1846) a absorbit per Mézidon en 1848[1]. En lo marc del plànol Raymond Marcellin en pretenent redusir lo nombre de municipalitats, Canon (1 039 abitants al recensement de 1968[2]) a ligat a Mézidon (3 388 abitants al meteis recensement[3]) lo data|1|de
; la municipalitat pren alavetz lo sieu nom actual[4].
Canon, comuna gerida per sacerdòts, es lo un dels ponches de supòrt utilizat per Odon Stigand per bastir una fortalesa estrategica al bòrd de la Dives, a la demanda en 1050 del pòrti de Normandie, Guillaume lo Bâtard. Odon Met en marcha a l'entorn d'aquela fortalesa una baronnie, e ven lo primièr baron de Mézodon - domeni o ostal de Odon. Cap a 1050, de retorn d'una crosada, emboish Mézidon. Fòrça marcat per la mystique crestiana, bastís lo prieuré Santa-Barba al continuament de la guérison miraculosa del un de los sieus fils. Aquel, segond baron de Mézidon après la mòrt en 1066 de lo sieu paire, contunha a donar un fòrt caractèr religiós a la contrée. Collégiales, prieurés, Glèisas se desvolòpan, e tota la Normandie va en aquela region de miracles. Canon es sustot conegut per lo sieu castèl e la siá glèisa. Édifié Al Sègle XVII, lo primièr castèl a #èsser destruit de contunh reconstruit al Sègle XVIII per Jean-Baptiste-Jacques Élie de Beaumont e presenta una barreja d'estils, classic e anglés.
La municipalitat de Mézidon a recebut la crotz de guèrra 1939-1945 per faches de resisténcia. A #èsser rajoutée suls armoiries de la comuna.
LosModèl:1 er e 2 de mai 1999 a organizat la Copa del mond de camina.
La commune est issue de la fusion, au fil du temps, de plusieurs communes. Le Breuil (265 abitants au recensement de 1846) est absorbé par Mézidon en 1848[5]. Dans le cadre du plan Raymond Marcellin visant à réduire le nombre de communes, Canon (1 039 abitants au recensement de 1968[6]) est rattachée à Mézidon (3 388 abitants au même recensement[7]) le Mois invalide (septembre)M ; la commune prend alors son nom actuel[8].
Canon, commune gérée par des prêtres, est l'un des points d'appui utilisés par Odon Stigand pour construire une forteresse stratégique au bord de la Dives, à la demande en 1050 du duc de Normandie, Guillaume le Bâtard. Odon met en place autour de cette forteresse une baronnie, et il devient le premier baron de Mézodon - domaine ou maison d'Odon. Vers 1050, de retour d'une croisade, il fonde Mézidon. Très marqué par la mystique chrétienne, il construit le prieuré Sainte-Barbe à la suite de la guérison miraculeuse de l'un de ses fils. Celui-ci, deuxième baron de Mézidon après la mort en 1066 de son père, continue à donner un fort caractère religieux à la contrée. Collégiales, prieurés, églises se développent, et toute la Normandie accourt dans cette région de miracles. Canon est surtout connu pour son château et son église. Édifié au Sègle XVII, le premier château a été détruit puis reconstruit au Sègle XVIII par Jean-Baptiste-Jacques Élie de Beaumont et présente un mélange de styles, classique et anglais.
La commune de Mézidon a reçu la croix de guerre 1939-1945 pour faits de résistance. Elle a été rajoutée sur les armoiries de la commune.
Les 1er et 2 mai 1999 est organisée la Coupe du monde de marche.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 19 de julhet 2012
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 19 de julhet 2012
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 19 de julhet 2012
- ↑ nomenclaturas/cog/recherche_historique.asp?Debut=1930&fin=2012&dep=14&mod=M0 Insee : totas las modificacions de municipalitat pel departament del Calvados (14) de 1930 a 2012
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Le Breuil », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 19 juillet 2012
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Canon », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 19 juillet 2012
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Mézidon-Canon », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 19 juillet 2012
- ↑ Insee : toutes les modifications de commune pour le département du Calvados (14) de 1930 à 2012


text:
Gave de Pau
Lo Gave de Pau qu'ei un arriu pirenenc qu'a la soa hont en Bigòrra puish qu' arraja en Bearn dinc a las Lanas en Gasconha, Occitània.
Lo tèrme « gave » que designa un cors d'aiga dens la zòna deus Pirenèus occidentaus. Que's tracta d'un mot d'origina precèlta hèra utilizat en aquesta zòna, dinc au punt que hèra d'arrius e s'an perdut d'un sègle ençà los noms originaus entà vàder lo gave de...[1].
La soa hont que's situa dens l'ola de Gavarnia qui ho classificat en 1997 au Patrimòni de l'Umanitat per l'UNESCO, que's tròba en Bigòrra (departament deus Hauts Pirenèus) . Aqueth arriu vadut a Gavarnia que comença de s'anomenar Gave de Pau a partir de Lus e Sent Sauvaire, on arrecuelh las aigas deu Gave de Gavarnia e las deu Bastan. A partir de la confluéncia dab lo Gave d'Auloron, que pren lo nom de Gaves Reünits, abans de lançar las soas aigas dens Ador a Pèira Horada, dens las Lanas.
Enter las honts qui alimentan lo Gave de Pau, que i a la famosa hont, de reputacion miraculosa, de Lorda.
Vilas traversadas[modificar | modificar la font]
Lus e Sent Sauvaire, Lorda, Nai, Pau, Ortès, Labatut
Principaus afluents[modificar | modificar la font]
- Arriba esquèrra: Oson, Bés, Nés, Las Hies, Baïsa, Gave d'Auloron.
- Arriba dreta: *Ousse (fr), *Lagoin (fr).
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Miquèu Grosclaude, « Les hydronymes pyrénéens en Béarn », Diccionari toponimic de las comunas de Bearn, Escòla Gaston Febus, Pau, 1991, p. 389.


text: Se faguèt famós per las siás accions en los films Saturday Night Fever ("Fèbre del dissabte nuèch") (1977) e Grease (1978), las que s'estreèron al ponch maxim de l'èra de la musica disco. Après, mas, la siá carrièra se redusiguèt fins a 1994, quand encarnèt lo personatge de Vincent Vega a la pellicula Pulp Fiction del director Quentin Tarantino, que foguèt nomenat al Oscar per lo film. Realizèt tanben un papièr principal en la pellicula Battlefield Earth, ont interpreta lo cap d'un grop d'extraterrèstres qu'esclavizen l'umanitat dins una Tèrra futurista. Lo film recebèt de criticas negatiuas dins gaireben tot lo mond e obtenguèt de paucs ganhs. Travolta, Que practica la scientologia dempuèi lo 1975 e idolatra lo sieu creador L. Ron Hubbard (autor de l'òbra que se basa lo film), esperava que la pellicula foguèsse un succès e se convertiguèsse en la primièra d'una sèria d'adaptacions de trabalhs de Hubbard.


text:
14/10/2016
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 16 d'octòbre 2016 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Gilbert Borgés, regent chaminaire en occitan sur lo nòrd de Dordonha, ontaire e autor de novelas Raibes Negres et de cronicas. De veire la rubrica "Raibes negres e istorias minuta de Gilbert Borgés" sus aqueu blòg.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
22:23 Publié dans Actualitats, Musica e chançon, Raibes negres e Istòrias minuta de Gilbert Borgés | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Neuville
«Neuville o La Neuville» té aquests significats:
- Bèlgica Neuville-en-Condroz nucli del municipi de Neupré, a la província de Lieja de la regió valona de Bèlgica
- Municipis de França
- Neuville (Puèi Domat)
- Neuvila, al departament de Corresa
- Neuville-Coppegueule, al departament del Somme
- Neuville-Bosc, al departament de l'Oise
- Neuville-Bourjonval, al departament del Pas-de-Calais
- Neuville-Vitasse, al departament del Pas-de-Calais
- La Neuville (Nord), municipi francès a la regió de Nord – Pas-de-Calais, al departament de Nord
- Neuville-Day, al departament de les Ardenes
- Neuville-Ferrières, al Sena Marítim
- La Neuville-d'Aumont, al departament de l'Oise
- Neuville-aux-Bois, al departament del Loiret
- Neuville-lès-Vaucouleurs, al departament del Mosa
- La Neuville-Roy, al departament de l'Oise
- Neuville-sur-Vanne, al departament de l'Aube
- La Neuville-Vault, al departament de l'Oise
- Neuville-sur-Ornain, al departament del Mosa
- Neuville-en-Beaumont, al departament de Manche
- Neuville-au-Plain, al departament de Manche
- Neuville-lez-Beaulieu, al departament de les Ardenes
- La Neuville-Bosmont, al departament de l'Aisne
- Neuville-sur-Seine, al departament de l'Aube
- Neuville-en-Verdunois, al departament del Mosa
- Neuville-Saint-Vaast, al departament del Pas-de-Calais
- La Neuville-Housset, al departament de l'Aisne
- Neuville-sur-Margival, al departament de l'Aisne
- Neuville-sur-Authou, al departament de l'Eure
- Neuville-au-Cornet, al departament del Pas-de-Calais
- Neuville-sous-Montreuil, al departament del Pas-de-Calais
- Neuville-sur-Sarthe, al departament del Sarthe
- Neuville-sur-Touques, al departament de l'Orne
- La Neuville-Garnier, al departament de l'Oise
- Neuville-sur-Escaut a la regió del Nord – Pas-de-Calais
- Neuville-lès-Lœuilly, al departament del Somme
- Neuville-les-Dames, al departament de l'Ain
- Neuville-sur-Ain, al departament de l'Ain
- Neuville-lès-Decize, al departament del Nièvre
- Neuville-sur-Brenne, al departament de l'Indre i Loira
- Neuville-près-Sées, al departament de l'Orne
- Neuville-lès-This, al departament de les Ardenes
- Andouillé-Neuville, municipi francès, situat a la regió de Bretanya, al departament d'Ille i Vilaine
- Neuville-sur-Oise, al departament de Val-d'Oise
- Neuville-sur-Ailette, al departament de l'Aisne
- La Neuville-Sire-Bernard, al departament del Somme
- Neuville-en-Ferrain, al departament del Nord
- La Neuville-sur-Oudeuil, al departament de l'Oise
- La Neuville-lès-Wasigny, al departament de les Ardenes
- La Neuville-sur-Ressons, al departament de l'Oise
- La Neuville-aux-Larris, al departament del Marne
- La Neuville-lès-Dorengt, al departament de l'Aisne
- La Neuville-en-Beine, al departament de l'Aisne
- Neuville-Saint-Rémy al departament del Nord
- La Neuville-Saint-Pierre, al departament de l'Oise
- La Neuville-au-Pont, al departament del Marne
- La Neuville-aux-Bois, al departament del Marne
- La Neuville-lès-Bray, al departament del Somme
- Neuville-Saint-Amand, al departament de l'Aisne
- La Neuville-sur-Essonne, al departament del Loiret
- Neuville-en-Avesnois, al departament del Nord
- La Neuville-en-Hez, al departament de l'Oise
- La Neuville-Chant-d'Oisel, al Sena Marítim
- La Neuville-à-Maire, al departament de les Ardenes
- La Neuville-du-Bosc, al departament de l'Eure
- La Neuville-aux-Joûtes, al departament de les Ardenes
- La Neuville-en-Tourne-à-Fuy, al departament de les Ardenes
- Grez-Neuville, al departament de Maine i Loira
-
- Bailleul-Neuville, al Sena Marítim
- Arzillières-Neuville, al departament del Marne
- Mousseaux-Neuville, al departament de l'Eure
- Biografies:
- Oliver Neuville (1973, Locarno, Suïssa), futbolista alemany
- François Neuville (Mons-Crotteux, 20 de novembre de 1912 – Dadizele, 12 d'abril de 1986, un ciclista belga


text:
Isotòp
En fisica nucleara, dus isotòps que son dus atòms diferents d'un medish element.
La diferéncia que ven deus lors nuclèus qui compta ambs dab autan de protons (aquò que defineish lo numèro atomic e la mena d'element) mes dab un nombre diferent de neutrons (çò qui, fin finala, e càmbia la massa de l'atòm).
Dus isotòps qu'an donc lo medish nombre atomic mes ua massa diferenta.
Un exemple d'isotòp conegut qu'ei lo carbòni-14, l'isotòp radioactiu deu carbòni. Aqueth element qu'ei definit peu son nombre atomic de 6, çò qui vòu díser que compta dab 6 protons e 6 electrons ; s'ei aperat « carbòni-14 »: aquò que vòu díser que compta dab 14 nucleons (protons e neutrons) donc dab 14-6 = 8 neutrons. Lo carbòni-13 que compta donc dab sonque 7 neutrons e lo carbòni-12 dab 6 neutrons.
Aute isotòp famós : l'idrogèn que pòt aver un nuclèu pas sonque compausat d'un sol proton (Idrogèn-1) shens nat neutron, un isotòp (aperat deutèri) dab dus elements (un proton e un neutron) e un aute dab tres (lo triti dab un proton e dus neutrons).
Quimicament, a despart de l'oposicion enter « isotòp estable » e « isotòp radioactiu », ua diferéncia d'isotòp que pòt implicar variacions dens las proprietats quimicas. Ua concentracion elevada d'atòms de deutèri dens las moleculas d'aiga produseish aiga pesuga dab proprietats especificas e diferentas de las proprietats de l'aiga.


text:
Copa Santa
Lo cant de la Copa Santa o pus exactament La Cançon de la Copa (  en grafia mistralenca originala) , escrich per Frederic Mistral sus una musica de Micolau Sabòli, imne dau Felibritge, es considerat per d'unei coma l'imne provençau e tanben coma un imne occitan, a costat de Se canta.
Mistral escriguèt aquel cant en referéncia a una copa d'argent que lei felibres catalans porgiguèron ais felibres provençaus pendent una taulejada que se tenguèt en Avinhon lo 30 de julhet de 1867, per grandmercejar de l’acuelh donat au poèta catalan Víctor Balaguer, exiliat politic en Provença. Aquela copa es l’òbra de l'escultor Guillaume Fulconis e de l’argentièr Jarry.
En nòrma mistralenca[modificar | modificar la font]
Prouvençau, veici la Coupo
Que nous vèn di Catalan :
A-de-rèng beguen en troupo
Lou vin pur de nostre plan
refrin Coupo Santo
E versanto
Vuejo à plen bord,
Vuejo abord
Lis estrambord
E l'enavans di fort !
D'un vièi pople fièr e libre
Sian bessai la finicioun ;
E, se toumbon li felibre,
Toumbara nostro nacioun
Coupo Santo...
D'uno raço que regreio
Sian bessai li proumié gréu ;
Sian bessai de la patrìo
Li cepoun emai li priéu.
Coupo Santo...
Vuejo-nous lis esperanço
E li raive dóu jouvènt,
Dóu passat la remembranço,
E la fe dins l'an que vèn,
Coupo Santo...
Vuejo-nous la couneissènço
Dóu Verai emai dóu Bèu,
E lis àuti jouïssènço
Que se trufon dóu toumbèu
Coupo Santo...
Vuejo-nous la Pouësìo
Pèr canta tout ço que viéu,
Car es elo l'ambrousìo,
Que tremudo l'ome en diéu
Coupo Santo...
Pèr la glòri dóu terraire
Vautre enfin que sias counsènt.
Catalan, de liuen, o fraire,
Coumunien tóutis ensèn !
Coupo Santo...
En nòrma classica[modificar | modificar la font]
Provençaus, vaicí la copa
Que nos ven dei catalans :
A de rèng beguem en tropa
Lo vin pur de nòstre plant !
repic
Copa santa,
E versanta,
Vueja a plen bòrd,
Vueja abòrd
Leis estrambòrds
E l'enavans dei fòrts !
D'un vièlh pòble fièr e liure
Siam bensai la finicion ;
E se tomban lei felibres,
Tombarà nòstra nacion.
D'una raça que regrelha
Siam bensai lei promiers greus ;
Siam bensai de la patria
Lei cepons e mai lei prieus.
Vueja-nos leis esperanças
E lei raives dau jovent,
Dau passat la remembrança
E la fe dins l'an que ven.
Vueja-nos la coneissença
Dau verai e mai dau bèu,
E leis autei joïssenças
Que se trufan dau tombèu.
Vueja-nos la Poesia
Pèr cantar tot çò que viu,
Car es ela l'ambrosia
Que tremuda l'òme en dieu.
Pèr la glòria dau terraire
Vautres enfin que siatz consents,
Catalans de luenh, ò fraires,
Comuniem toteis ensems !


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Dieu parla occitan
1 Dieu parla occitan le Mar 18 Jan - 22:26
maime
Lemosin de prumiera !
2 Re: Dieu parla occitan le Mer 19 Jan - 0:14
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
3 Re: Dieu parla occitan le Mer 19 Jan - 1:03
Pelharòt
Rata-Pinhata
4 Re: Dieu parla occitan le Mer 19 Jan - 16:18
jfrieux
Occitan Warrior
5 Re: Dieu parla occitan le Mer 19 Jan - 18:30
Cerièra de Mai
Trobador !!
6 Re: Dieu parla occitan le Jeu 20 Jan - 21:54
maime
Lemosin de prumiera !
Te pode pas dire, coneisse pas bien las sectas crestianas...jfrieux a écrit:qu'es parpalhòt aquò, non?
7 Re: Dieu parla occitan le Jeu 20 Jan - 23:10
Alh Òli
Occitan Warrior
`maime a écrit:Te pode pas dire, coneisse pas bien las sectas crestianas...jfrieux a écrit:qu'es parpalhòt aquò, non?
Islam rules.
8 Re: Dieu parla occitan le Ven 21 Jan - 7:49
maime
Lemosin de prumiera !
Euh... Tanpauc !! Dalhon e marteu (pas martel, eh !!) rulesAlh Òli a écrit:Islam rules.
9 Re: Dieu parla occitan le Ven 21 Jan - 12:16
Cerièra de Mai
Trobador !!
Aquò me fariá dire que òc :maime a écrit:Te pode pas dire, coneisse pas bien las sectas crestianas... :rire: :deque: :pauruc:jfrieux a écrit:qu'es parpalhòt aquò, non?
Mas bon ara que los catolics son venguts mai rasonables, far la diferéncia, es malaisit ! :ironic:Volètz que vòstres pecats sián perdonats? Portatz un sentiment persistent de colpa que capitatz pas de fòrabandir? Lo perdon de vòstres pecats es possible se portatz vòstra fe sus Jèsus Crist coma vòstre Salvaire. Efèsis 1:7 ditz "en el, per la sang siá, avèm obtengut la redempcion, lo perdon de nòstres pecats. La riquesa de la gràcia de Dieu". Jèsus paguèt nòstre deute per nosautres, pr’amor que poguèssem èsser perdonats.
10 Re: Dieu parla occitan le Sam 22 Jan - 1:31
Alh Òli
Occitan Warrior
maime a écrit:Euh... Tanpauc !! Dalhon e marteu (pas martel, eh !!) rulesAlh Òli a écrit:Islam rules.
Martel rules tanben. Es perqué Islam rules (siáu dins mon periòde 5%er, vertadièrs sabon). Word.
11 Re: Dieu parla occitan le Mer 28 Sep - 20:13
teodòr
Cacha-Niu
12 Re: Dieu parla occitan le Ven 30 Sep - 13:36
Marxelin
Occitan Warrior
13 Re: Dieu parla occitan le Lun 3 Oct - 14:53
joan_cavalier
Trobador !!
14 Re: Dieu parla occitan le Mar 4 Oct - 10:39
Marxelin
Occitan Warrior
15 Re: Dieu parla occitan le Mar 4 Oct - 14:03
Harald
Manja-Patanas
16 Re: Dieu parla occitan Aujourd'hui à 15:14
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Villers-les-Pots
Villers-les-Pots es una comuna francesa, situada dins lo departament de Còsta d'Aur e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Villers-los-Pòdes a situat a 3 km de Auxonne, 35 km de Dijon e 20 km de Dole.
Dispausa d'una pichona estacion (7 estancadas per jorn de cada costat) sus la linha Dijon-Belfòrt.
La commune de Villers-les-Pots est située à 3 km d'Auxonne, 35 km de Dijon et 20 km de Dole.
Elle dispose d'une petite gare (7 arrêts par jour de chaque côté) sur la ligne Dijon-Belfort.


text:
Sant Africa
Sant Africa[1][2][3] (oficialament en francés Saint-Affrique) es una comuna de Guiana situada en Roergue dins lo departament d'Avairon e la region d' Occitània. Es la vila natala del matematician e òme politic Emili Borèl.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat se situa dins lo Massís Central meridional e lo departament d'Avairon. Es traversada per la Sòrga, que, amb los sieus afluents, an retalhats sèt montanhas : los Angleses, la Quilha, la Fos, lo sèrre, las Casas, Nogairòla e lo Ròc de Cailús. Cinc ponts permeton la circulacion, per òrdre d'ancienetat: lo pont Vièlh, lo pont Nòu, lo pont del Centenari (o dels Fraires), lo pont Ferroviari e lo pont de la Resisténcia. (Fòtos dels ponts sus Structurae).
La vila es la capitala del Sant-African, país ligat a la region naturala dels monts de La Cauna que ne constituís los darrièrs relèus[4]. Presenta de paisatges, una flora, una fauna e un patrimòni fòrça diversificats. Lo territòri de la municipalitat constituís una fraccion del Pargue Natural Regional dels Grands Causses.
Divèrsas zonas geologicas fòrça desparièras se tròban a proximitat:
- a l'èst, los Grands Causses,
- al sud, lo Rogièr de Camarés,
- al nòrd, lo plan de Leveson,
Tres influéncias climaticas se fan sentir :
- A la prima e en tardor, los vents d'oèst e del sud-oèst determinan un clima oceanic.
- En estiu, los vents del sud-èst fan predominar un clima de tipe mediterranèu mas aqueles vents pòdon tanben perturbar lo cors normal de las sasons a tota epòca de l'an.
- L'ivèrn, los vents del nòrd someton aquel país a las rigors del clima continental.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom de Sant Africa ven d'Africanus, avesque del Comenge al sègle VI[6]. L'atestacion de 1204, Sang Affrican (ambe -g de Sang que cal prononciar coma dins puèg), mòstra que i a agut un reculament d'accent desempuèi[7] (Africa(n) = Africà ---> Africa).
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2013 : 8251 abitants
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Sent-Africa segon Cristian Pèire Bedel dins lo libre Saint-Affrique, al canton, 2002
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ www.aveyron.gouv.fr: Los donnees de basa
- ↑ Donadas climaticas
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984


text:
Dordonha (riu)
Dordonha es un riu d'Occitània, dins lo Massís Central e lo Bacin Aquitan. Nais en Auvèrnhe, passa en Lemosin, en Carcin, en Peiregòrd e se geta dins l'estuari de Gironda.
La val de Dordonha es classada País d'Art e d'Istòria.
Somari
Ribièra o flume ?[modificar | modificar la font]
Dordonha se jonh a Garona per formar l'estuari de Gironda. Per aquò, es qualifiada de ribièra dins mai d'un diccionari e mai d'una enciclopedia, tanben per lo Service d'Administration Nationale des Données et Référentiels sur l'Eau (SANDRE). Pasmens, de mai en mai d'organismes regionals, per exemple lo Comitat de Bacin Ador-Garona o bentot l'Etabliment public territorial del bacin de Dordonha (EPIDOR) la qualifian de flume, que consideran que Gironda es un estuari comun a Garona e Dordonha. Se la causida impòrta gaire per l'apelacion del riu, implica tot parièr una ierarquizacion diferenta del o dels bacins aigapendents.
Etimologia[modificar | modificar la font]
A l'encontrari de çò que se ditz o legís de còps, lo nom de Dordonha a pas per origina l'assemblatge dels rius nomenats Dòr e Donha. Son nom latin era Durānius, citat per Sidòni Apollinar, e veniá de la rasiga preceltica dur- (coma Durença, Drona,...). Pro lèu, lo nom subissèt una dobla sufixacion en -onna (aquel sufixe se tòrna trobar dins Garona, Drona, Lisona,...), per donar dur-on-onia. Trobam aital Dorononia fluvius (Gregòri de Tors, sègle VI), Dornonia (sègle VIII), per acabar sus l'occitan Dordonha.
Geografia[modificar | modificar la font]
Dordonha nais sus las pendas del Puèi de Sant Circ (1 885 m, Puèi Domat), de l'union de dos torrents : la Dòr e la Donha.
S'acaba dins Gironda al bèc d'Ambés (Gironda), en un estuari comun amb Garona.
Idrografia[modificar | modificar la font]
Son debit de 400 m3/s al bocal pòt venir 5500 m3/s en temps de creguda. Dordonha es de navegar mas a l'aval de Liborna.
Percors[modificar | modificar la font]
Departaments e localitats asaigadas :
- Puèi Domat (63) : Lo Mont Dora (font), La Borbola, Sent Sauves d'Auvernha, Avesa, Singles, La Ròda, La Beceta
- Corresa (19) : Bòrt, Spontor, Argentat, Bel Luec
- Òlt (46) : Martèl, Solhac
- Dordonha (24) : Doma, Bainac e Casenac, Lo Boisson de Cadonh, La Linda, Brageirac
- Gironda (33) : Senta Fe la Granda, Castilhon, Liborna
Afluents principals[modificar | modificar la font]
D'amont en aval:
- (D) Rua
- (D) Dièja
- (D) Lusèja
- (E) Sumèna
- (E) Ausa
- (D) Dostre
- (E) Marona
- (E) Cera
- (D) Sordoira
- (E) Oissa
- (E) Ceu
- (D) Vesera
- (D) Eila
- (E) Aurença
N.B. : (D) = afluent riba drecha ; (E) = afluent riba esquèrra


text:
Rieux (Marna)
Rieux es una comuna francesa administrada per lo departament de Marna de la region de Champanha-Ardena .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
En toponymie, se reconnait en lo nom de Rieux, la familha Riu, Rius, Risètz, Rieux #que designa lo ruisseau o lo ru. Aquel toponyme s'explica pel grand nombre de rus en traversant la comuna.
En toponymie, on reconnait dans le nom de Rieux, la famille Riu, Rius, Rieu, Rieux qui désigne le ruisseau ou le ru. Ce toponyme s'explique par le grand nombre de rus traversant la commune.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Rieux A dépendu del castèl de Launay-Renault (Verdelot)
- Pendent la Primièra Guèrra mondiala, Rieux s'es trobat a la cœur de la batalha de Montmirail (8/9 de setembre 1914).
- Rieux a dépendu du château de Launay-Renault (Verdelot)
- Durant la Première Guerre mondiale, Rieux s'est trouvé au cœur de la bataille de Montmirail (8/9 septembre 1914).


text:
-217
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -217 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[modificar | modificar la font]
Fin de la Guèrra deis Aliats que s'acabèt per lo mantenement dau statu quo.
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Segonda Guèrra Punica còntra lei Romans. Après sa victòria de l'annada passada a la la Trebbia, Annibal Barca se dirigiguèt vèrs lo sud d'Itàlia. Intrèt en Etrúria ont anientèt lei quatre legions dau cònsol Gaius Flaminius Nepos dins una emboscada au lac Trasimèn. Entre 15 000 e 20 000 foguèron tuats, compres Gaius Flaminius Nepos, e aperaquí 10 000 foguèron capturats.
En revènge, en Espanha, lei fòrças de Gnaeus Cornelius Scipio Calvus capitèron de destrurre lei resèrvas d'Annibal. Un trentenau de naviris cartaginés foguèron destruchs ò capturats e unei tribüs iberics se revoutèron còntra la dominacion cartaginesa sus la peninsula.


text:
Pournoy-la-Grasse
Pournoy-la-Grasse es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait Del ancià Saulnois.
- Possession de la abbaye de Sant-Ostal fins a la Revolucion.
- Vilatge destruit l'an 1944 e reconstruit.
Pendent lo annexion Alemanha, la municipalitat se trucava Gròssa Prunach.
- Dépendait de l'ancien Saulnois.
- Possession de l'abbaye de Sainte-Marie jusqu'à la Révolution.
- Village détruit en 1944 et reconstruit.
Pendant l'annexion Allemande, la commune s'appelait Grosse Prunach.


text:
Noguèra Palharesa
La Noguèra Palharesa es un riu de Val d'Aran i Catalonha, afluent de Segre que fa 154 km de long.
Nais al Plan de Beret, en Val d'Aran, a qualques mètres de la font de Garona, e, a la diferéncia del sieu riu fraire, que se dirigís cap a Occitània e l'Ocean Atlantic, la Noguèra Palharesa se dirigís cap al sud, e travèrsa los dos Palhars, que n'es istòricament l'ais de comunicacion principal e ont ven l'articulador de la vida d'aquestas comarcas. D'en primièr raja pel Palhars Sobeiran, puèi travèrsa lo congòst de Collegats, pel Palhars Jusan. Recep lo riu de Flamisell per la drecha pauc après de passar la vila de la Pobla de Segur, dins la restanca de Sant Antòni o de Susterris. Passada aquesta primièra paissièra, contunha son cors pròche de la vila de Tremp, e tròba tornarmai una restanca pròche del vilatge de Cellers. Immediatament après dintra dins la clusa de Terradets, luòc per ont travèrsa la sèrra de Montsec. Se geta dins Segre sus sa riba drecha paucs quilomètres après d'abandonar las comarcas que li donan lo nom.


text:
Vèspa
Las vèspas son d'insèctes de l'òrdre de Hymenopteras sos classa de pterygotas, grop de neopteras). Las vèspas mesuran abitualament entre 10 e 19 mm, e an una morfologia de basa pròcha de las abelhas amb un cap dotat de mandibulas e d'un parelh de banetas, d'un parelh d'uèlhs compausats, un torax ont son fixadas sièis patas e quatre alas membranosas, e un abdomèn de colors vivas amb a l'extremitat un fisson religat a una glandola de verin. Contrariament a l'abelha que son fisson es en forma de croquet, la vèspa pòt fissar mai d'un còp pr'amor de la forma del seu fisson qu'es fòrça ponchut.


text:
-638
Aquesta pagina concernís l'an -638 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Arribada de colons grècs dins la Peninsula Iberica. Aquò entraïnèt una reaccion dei Fenicians que comencèron de s'opausar a l'expansion grèc. Cartage venguèt rapidament lo centre principau d'aquela resisténcia.


text:
Croix-Fonsomme
Croix-Fonsomme es una comuna francesa del departament d'Aisne e de la region de Picardia.
Abans lo 22 de març de 2011 s'apelava Croix-Fonsommes.[1]
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Decrèt 2011-311 deu 22 de març de 2011, au jornau oficiau francés.


text:
Obenheim
Obenheim en alemannisch (Obenheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat entre lo canal del Rhône al Rhin e lo Rhin lududes-meteissa. Vilatge situat al nòrd del Ried, a unitat|22|km {{}} al sud d'Estrasburg.
Situé entre le canal du Rhône au Rhin et le Rhin lui-même. Village situé au nord du Ried, à 22 km au sud de Strasbourg.
Istòria[modificar | modificar la font]
[[Fila:Blòc a doas caras sculptées-Obenheim-Musèu archéologique d'Estrasburg.jpg|thumb|left|upright|Monstres anguipèdes sus un blòc sculpté de la Modèl:S- (Musèu archéologique d'Estrasburg)]]
Pendent l'ivèrn 1944-1945, Obenheim #èsser lo teatre de la resisténcia héroïque dels soldats de la Modèl:1re DFL per salvar Estrasburg del operacion Nordwind lançada per las tropas alemandas dempuèi la pòcha de Colmar. Après aver-i agut las siás posicions, las tropas francesas se repleguen sus Boofzheim de contunh sus Obenheim en la nuèch del 8 al 9 de genièr de 1945. Lo BM24 se tròba delimitat dins lo vilatge de Obenheim e #encobrir malgrat las temptativas de désengagement de la part de las tropas situadas a Benfeld. L'òrdre de resistir fins a l'extrèm los a donats. Los soldats ne venon rapidament afrontar los carris Tigre alemands al fusell e la grenade. Una pluèja incessant de obus s'abat sul vilatge #qu'es pas mai #qu'un immens brasier. Las incitacions alemandas a la rendicion an refusat. Lo 11 de genièr, las tropas alemandas, superioras en nombre malgrat de pesadas pèrdas, submergent los defensors del pòble #que, a cors de munition, destruisson la siá equipa abans de retre's e d'èsser déportés a Alemanha.
Durant l'hiver 1944-1945, Obenheim fut le théâtre de la résistance héroïque des soldats de la Modèl:1re DFL pour sauver Strasbourg de l'opération Nordwind lancée par les troupes allemandes depuis la poche de Colmar. Après avoir tenu leurs positions, les troupes françaises se replient sur Boofzheim puis sur Obenheim dans la nuit du 8 au 9 janvier 1945. Le BM24 se retrouve encerclé dans le village d'Obenheim et cela malgré les tentatives de désengagement de la part des troupes situées à Benfeld. L'ordre de résister jusqu'au bout leur est donné. Les soldats en viennent rapidement à affronter les chars Tigre allemands au fusil et la grenade. Une pluie incessante d'obus s'abat sur le village qui n'est plus qu'un immense brasier. Les incitations allemandes à la reddition sont rejetées. Le 11 janvier, les troupes allemandes, supérieures en nombre malgré de lourdes pertes, submergent les défenseurs du village qui, à cours de munition, détruisent leur équipement avant de se rendre et d'être déportés en Allemagne.


text:
Economia de mercat
L'economia de mercat es un sistèma economic que se centra directament cap al mercat, e non dins l'auto consomacion. L'economia de mercat es d'abitud ligada al capitalisme e a un tipe d'Estat que interven en politica economica d'un biais limitat o, en cases d'intervencion massissa, amb la tòca de salvagardar l'estabilitat del sistèma. S'opausa doncas a las economias planificadas e a las ancianas economias d'excedents o familialas.
Segon qualques economistas coma Adam Smith, l'economia de mercat, regida per las leis de l'ofra e demanda, la concurréncia e la maximizacion del benefici, es "naturalament" presenta dins lo comportament uman e dirigís, se se daissa liura de restriccions, las iniciativas economicas. Al contrari d'aquela teoria, divèrsas criticas supòrtan nimai los arguments nimai los presupausats ideologics.


text:
Portal:Aqüariopèdia
Contribuir
Cossí contribuir ?
Existís mantun mejan per ajudar a melhorar aquesta enciclopèdia.
- Corregir los articles existents (veire la lista dels articles) ;
- Completar los esbòsses ;
- Crear d'articles novèls
- Illustrar los articles
Coordinacion
Ajuda concernent Wikipèdia.
e tanben :
- las discussions concernent la carta grafica
Remarcas
- Se creatz un article o se remanejatz de fons en cima un article, esitetz pas a l'inscriure dins la lista « Articles recents » que mòstra las noveltats dels tres darrièrs meses.
- Aqueste article es concebut coma essent un punt d'entrada per accedir als articles de la seria. Cal ensajar de reduire al maximum los ligams en roge.
- Existís una lista dels esbòsses de completar dels articles ja existents ont podètz causir.
- Per mai d'informacions sul projècte, reportatz-vos aicí
- Se creatz un esbòs d'article, metètz lo còde {{esbòs aqüariofilia}} en tèsta d'article per lo senhalar e l'inclure dins la lista dels esbòsses. Inserissètz {{aqüariofilia}} en bas de l'article per marcar son apartenéncia al domeni.


text:
Illinois
Illinois es un estat dels Estats Units. Springfield n'es la capitala, mas la pus granda vila es Chicago, tresena aglomeracion dels Estats Units, que concentra ela sola mai del cinquen de la populacion totala de l'Estat. L'estat compren 102 comtats. Amb 12 830 632 abitants en 2010 sus una superfícia de 149 998 km2, es lo 5en del país per sa populacion e lo 25en per sa talha. Confronta al nòrd-èst lo lac Michigan, sos Estats vesins son Wisconsin al nòrd, Iowa e Missorí a l'oèst, Kentucky al sud e Indiana a l'èst[1].
Istòria[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- ↑ Mapa de l'Estat d'Illinois (fr) Carto-mondo.fr


text:
http://www.larepubliquedespyrenees.fr/2011/01/17/jean-luc-casteret-sera-le-candidat-du-modem,175510.php
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Cantonalas
1 Cantonalas le Lun 17 Jan - 18:44
Danís
Adjudant
http://www.larepubliquedespyrenees.fr/2011/01/17/jean-luc-casteret-sera-le-candidat-du-modem,175510.php
2 Re: Cantonalas le Lun 17 Jan - 21:15
Marxelin
Occitan Warrior
3 Re: Cantonalas le Lun 17 Jan - 22:32
Arf
Occitan Warrior
Marxelin a écrit:Una vergonha !
Perque ?
4 Re: Cantonalas le Lun 17 Jan - 22:57
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
5 Re: Cantonalas le Mar 18 Jan - 16:43
brazh
Casahèita
6 Re: Cantonalas le Mar 18 Jan - 17:28
Marxelin
Occitan Warrior
7 Re: Cantonalas le Mar 18 Jan - 18:04
Zengi
Trobador !!
I a pas shens que l'occitan dens la vita ..çò d'important qu'ei çò qu'a heit e çò que hè entà la lenga. Non coneishi pas pas lo son bilan, qu'ac caleré espiar...
8 Re: Cantonalas le Mar 18 Jan - 21:29
Arf
Occitan Warrior
Er interes qu'ei justament d'amiar eth partit a cambiar de punt de vista sus er occitan, de l'influenciar peth dehens. En feit, candidaturas com aquera, implicacions d'occitanistas ens partit politics nacionaus, que'n calere mes.Marxelin a écrit:Perqué vergonha ? Perque compreni pas l'interés de se presentar amb partits politics qu'an de faire de l'occitan just per ganhar voses.
I puish aqueste cop n'ei pas un omi politic qui promet de har quauquarren tar occitan, qu'ei un occitanista qui he politica. Qu'ac cambia tot.
Qu'ei complementari d'un partit tot sancer occitanista, tot parier com eras escolas bilinguas publicas tocan un public diferent d'eth de calandreta. Er'escaduta deths uns que noirira er'escaduta deths audes. Sustot qu'aras cantonaus que pensi que i a plaça ta tots.
Enfin, en un canton rurau com Lagor eth posicionament centrista que devere estar un atot peth candidat.
Qu'ei vertat, n'an pas heit gran causa. Totun ath CG 64 eths mes uberts cap ar occitan que son eths politics de dreta.Marxelin a écrit:Que siá l'un o l'autre an pas jamai res fait per l'occitan. De temps en temps quand son elegits nos donan qualques micas e punt. Doncas anar se presentar amb aqueles representa a mos uèlhs una vergonha malgrat tot ai de respècte pel trabalh efectuat per Joan Luc Casteret.
En tot cap que comença de n'i aver candidaturas occitanistas ! Eras eleccions de Grosclaude, Latrubesse and co qu'an dat ideas i heit veder qu'era victoria era possibla
9 Re: Cantonalas le Mar 18 Jan - 22:27
Zengi
Trobador !!
Completament utopic e non confòrma a la realitat, segon jo.Er interes qu'ei justament d'amiar eth partit a cambiar de punt de vista sus er occitan, de l'influenciar peth dehens
10 Re: Cantonalas le Mar 18 Jan - 23:30
maime
Lemosin de prumiera !
Sei pas de consent coma te. L'imatge de l'occitan chamnha dins la societat e quo fai chamnhar maitot los partits. Daus cops, qu'es benleu de la "real politik" mas quo vou dire que l'occitan pren sa plaça dins lo debat de societat. Un exemple : la pausicion dau grope Limousin Terre de Gauche (PCF-NPA-PG) sus calandreta en comission permanenta.I. Mahmut a écrit:Completament utopic e non confòrma a la realitat, segon jo.Er interes qu'ei justament d'amiar eth partit a cambiar de punt de vista sus er occitan, de l'influenciar peth dehens
Vote contre les dotations de fonctionnement aux lycées privés qui concurrencent le service public d'éducation. Nous avons également souligné, par un vote en abstention, que nous ne voulions pas le statu quo en matière de financement des CFA privés (même s'il s'agit de formations n'existant pas encore dans le secteur public). En revanche, et comme nous l'avions proposé en commission éducation, nous avons voté une subvention en hausse -45.000 euros- pour l'association qui gère la Calendreta, en soulignant l'importance de la diffusion de la culture occitane et en regrettant que l'Education nationale ne la prenne pas en compte de manière satisfaisante dans son cursus de formation.
11 Re: Cantonalas le Mer 19 Jan - 18:27
Cerièra de Mai
Trobador !!
Aaaaahhhhh booooooooon ? :ironic:I. Mahmut a écrit:I a pas shens que l'occitan dens la vita ..
12 Re: Cantonalas Aujourd'hui à 23:31
Contenu sponsorisé
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Nos los arpitans - Pathos et Epos [10]
Ceti tablô traciê, dèbarrassiê lo champ des possiblos malentendus, nos réste que de encadrar corrèctament lo passâjo que de l'època romana nos at portâ tant que a nos jorns.
Sur la têla de fond doves figures se disputont la scèna : los historiens Burckhardt (1818-1897) et Huizinga (1872-1945). Nos ôtros los arpitans rèsôderens l'antica diatribe entre los doux avouéc un pou de la granta sagèce arpitana.
Avouéc Jacob Burckhardt de Bâla (Arpitania), nos concorderens l'idê de Kulturgeschichte
(histouère coment histouère de la cultura - cultura
coment civilasacion
). Les difèrentes dimensions du fènomène historico (politico, spirituèl et culturèl) nos les considèrerens a l'entèrior d'un tablô unitèro.
Avouéc Johan Huizinga de Groninga (Holande) nos regarderens pas u Moyen-Âjo come a un'època obscura per rèspèct a laquinta la modèrnitât est un retôrn a la lumiére, mas pletout nos lo regarderens coment un âjo fondemental por comprendre la modèrnitât méma .
- ... a continuar -


text:
1108
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1108 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Comtat de Tolosa[modificar | modificar la font]
L'annada veguèt la fin de la regéncia de Bertran de Trípol que laissèt lo comtat a son fraire Anfós Jordan e anèt en Tèrra Santa per prendre lo contraròtle dau Comtat de Trípol usurpat per Guilhèm II de Cerdanha en 1105. Amb una armada d'un milièr de combatents e de 40 naviris genoès — Genòa obtenguèt en cambi de libertats comercialas dins certaneis estats tolosencs que permetèron de desvolopar lo comèrci — faguèt una pausa a Constantinòple puei a Antiòquia.
França[modificar | modificar la font]
Mòrt de Felip Ièr (29 de julhet) que foguèt remplaçat per son fiu Loís VI. Tre lo 3 d'aost, Loís foguèt sacrat e coronat rèi a Orleans per defugir un viatge perilhós fins a Reims situat dins una region ostila. En parallèl, la vila de Montlhéry e sa torre estrategica passèt dins lo Domeni Reiau en causa de l'agonia de son senhor.
D'autra part, una carta reiala donèt dins lo corrent de l'annada dos drechs suplementaris ai sèrvs dau capitól de París ambé la possibilitat de testimoniar dins un procès e de se batre en duèl judiciari.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Almoravides[modificar | modificar la font]
Dins la Peninsula Iberica, dins lo corrent dau mes de mai, d'escaramochas frontalieras a l'entorn dau castèu d'Uclés s'acabèron per una batalha importanta dins lo sector entre lei fòrças musulmanas e lei tropas crestianas (Castelha e Leon). Lei crestians i foguèron tornarmai batuts e i subiguèron de pèrdas importantas. Aquò permetèt ais Almoravides d'enregistrar quauquei conquistas frontalieras (→ 1110).
Asia[modificar | modificar la font]
Principat d'Antioquiá[modificar | modificar la font]
Après sa desfacha d'octòbre de 1107, Boemond de Tarent deguèt signar lo tractat de Deabolis ambé l'Empèri Bizantin. Gardèt son principat mai deguèt acceptar la senhoriá bizantina. Pasmens, Tancred de Galilèa contunièt de luchar còntra lei Bizantins e reconquistèt Laodicea e refusèt d'aplicar lo tractat fins au retorn de Boemond.
Comtat de Trípol[modificar | modificar la font]
L'annada veguèt la contuniacion dau sètge de Trípol per lei fòrças de Guilhèm II de Cerdanha. Après divèrsei progrès dei Crosats, l'avitalhament de la vila acomencèt de venir fòrça malaisat.


text:
Sandouville
Sandouville es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Es tot al bòrd de la falaise, entre las vallées de Oudalle e de Mortemer #que se trobarà lo vilatge de Sandouville. Lo vilatge e los sieus abitants, mas pas tota la municipalitat, perque, sus las 705 ectaras #que cobrís, una ampla part a ocupat per las pradas estuariennes uèi industrializadas. Al temps ont la Seine fluïa al pè de la falaise. Lo scenari èra ja plan ocupat, se se'n jutgi pels nombroses vestigis neolítics trobats.
En datant d'aquela epòca, de contunh engrandit pels Gaulois existís entre los vallons de Oudalle e de Mortemer, un oppidum sus mai de 144 ectaras. (#Çò que ne fa un dels mai grand de la Gaule.) La tribu Gauloise de las Calètes, auriá segon los relats de la Guèrra de las Gaule de César an enviat mai de 20 000 òmes a Alésia, per socórrer Vercingétorix. Los Calètes son a l'origina del nom del País de Caux.
Pel continuament la oppidum a #èsser ocupat per las Romains. De nombroses forns a pan en datant d'aquela epòca en testifiquen. Ocupat per l'armada romaine, i aguèt cristianat " Camp Romain " d'ont Jules César comptava preparar lo sieu débarquement en Angleterre. La darrièra disposicion datan de l'epòca de Constances Chlores.
Una glèisa e un castèl uèi démolis aguèron bastit a Modèl:La s-. Los Sandouvillais #qu'èran pas que 65 l'an 1275 #metre longtemps abans #que se dénombre 300 abitants l'an 1738. Se trabalhavan la tèrra del scenari, los sieus agaches se viravan cap a la vallée ont la Seine e las marais los ofrissián de nombroses recorses : salines, persec, fenaison e pâturages al gré dels movements de l'aiga, comèrci amb l'autre marge. Aquela darrièra activitat èra pas pas sens perilh. E dins la glèisa dédiée a Sant Aubin reconstruite a Modèl:La s mini-, de contunh a Modèl:La s-, graffitis e ex-vòt testifiquen dramas #qu'an #aver luòc.
Lo pichon pòble, de 440 a a l'epòca, #qu'a pas ni itinerari ni escor l'an 1823, manca èsser ligat dins los pòbles vesins. Mercés a la location dels terrens ganhats sus l' aiga, en 1846 la municipalitat #poder crompar un abitatge en servint de presbytère, un ostal d'escòla #que i aviá remplaçat l'an 1865 per una comuna-escor e #que #venir amb una escòla de filhas inauguradas l'an 1882, lo centre del pòble. Uèi 780 Sandouvillais en vivent per la majoritat sul scenari, en de coquets pabalhons fleuris #que cèrts jouissent d'una vista sus la estuaire, lo cors de la Seine e lo Pont de Normandie situat sul territòri de la comuna.
Mercés a las aportacions financièras generadas per l'arribada d'importantas indústrias sus la plana alluviale, Goodyear en 1963, de contunh la Regida Renault e plan d'autras ... Las desparièras municipalités n'an pogudas ofrir a la populacion las equipas necessàrias a Modèl:La s-, sala d'espòrts, sala de las fèstas, Larèr per Totes, sala de reünions amb bibliotèca, renauiment de l'escòla e transformacion en grop escolar amb classas maternals, nòva comuna. De pichons lotissements judicieusement repartís en la municipalitat, lududes conservan un aspècte rural inesperat se près d'una tala zòna industriala. Ligam entre lo passat e lo present lo blason de la municipalitat signa l'identitat d'un pòble #qu'a volgut viure per la volontat de los sieus abitants.
C'est tout au bord de la falaise, entre les vallées d'Oudalle et de Mortemer que l'on trouvera le village de Sandouville. Le village et ses habitants, mais pas toute la commune, car, sur les 705 hectares qu'elle couvre, une large partie est occupée par les prairies estuariennes aujourd'hui industrialisées. Au temps où la Seine coulait au pied de la falaise. Le plateau était déjà bien occupé, si l'on en juge par les nombreux vestiges néolithiques retrouvés.
Datant de cette époque, puis agrandi par les Gaulois existe entre les vallons d'Oudalle et de Mortemer, un oppidum sur plus de 144 hectares. (Ce qui en fait un des plus grand de la Gaule.) La tribu Gauloise des Calètes, aurait selon les récits de la Guerre des Gaule de César ont envoyé plus de 20 000 hommes à Alésia, pour secourir Vercingétorix. Les Calètes sont à l'origine du nom du Pays de Caux.
Par la suite l'oppidum a été occupé par les Romains. De nombreux fours à pain datant de cette époque en témoignent. Occupé par l'armée romaine, il fut baptisé " Camp Romain " d'où Jules César comptait préparer son débarquement en Angleterre. Les derniers aménagement datent de l'époque de Constances Chlores.
Une église et un château aujourd'hui démolis furent construits au Modèl:S-. Les Sandouvillais qui n'étaient que 65 en 1275 mirent longtemps avant que l'on dénombre 300 habitants en 1738. S'ils travaillaient la terre du plateau, leurs regards se tournaient vers la vallée où la Seine et les marais leur offraient de nombreuses ressources : salines, pêche, fenaison et pâturages au gré des mouvements de l'eau, commerce avec l'autre rive. Cette dernière activité n'était pas sans danger. Et dans l'église dédiée à Saint Aubin reconstruite au Modèl:S mini-, puis au Modèl:S-, graffitis et ex-vote témoignent des drames qui ont eu lieu.
Le petit village, de 440 ha à l'époque, qui n'a ni itinéraire ni école en 1823, faillit être rattaché aux villages voisins. Grâce à la location des terrains gagnés sur l'eau, en 1846 la commune put acheter un logis servant de presbytère, une maison d'école qui était remplacée en 1865 par une mairie-école et qui devint avec une école de filles inaugurée en 1882, le centre du village. Aujourd'hui 780 Sandouvillais vivant pour la plupart sur le plateau, dans de coquets pavillons fleuris dont certains jouissent d'une vue sur l'estuaire, le cours de la Seine et le Pont de Normandie situé sur le territoire de la commune.
Grâce aux apports financiers générés par l'arrivée d'importantes industries sur la plaine alluviale, Goodyear en 1963, puis la Régie Renault et bien d'autres ... les différentes municipalités ont pu offrir à la population les équipements nécessaires au Modèl:S-, salle de sports, salle des fêtes, Foyer pour Tous, salle de réunions avec bibliothèque, rénovation de l'école et transformation en groupe scolaire avec classes maternelles, nouvelle mairie. De petits lotissements judicieusement répartis dans la commune, lui conservent un aspect rural inattendu si près d'une telle zone industrielle. Lien entre le passé et le présent le blason de la commune signe l'identité d'un village qui a voulu vivre par la volonté de ses habitants.


text:
Carlo Alfredo Piatti
Carlo Alfredo Piatti (Bergamo, lo 8 de genèr de 1822 – Mozzo, lo 18 de julh de 1901) qu ho un violoncelista e un compositor italian.
Vadut dens ua familha de musician, que comencè per estudiar lo vriulon dab lo son pair puish lo violoncèl dab lo son ajòu. Mainatge precòç qu'estudiè au conservatòri de Milan on acabè los sons estudis aus 15 ans. Que ho presat e invitat per Franz Liszt e qu'avó ua carrièra internacionau. Que ho proprietari d'un famós stradivarius conegut uei com lo stradivarius de Piatti.


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Les Authieux-sur-Calonne es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
La municipalitat a traversat per la Calonne.
La commune est traversée par la Calonne.
Les Authieux-sur-Calonne
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !
- ↑ {{{Títol}}}
- ↑ Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée


text:
Castèl d'Aguilar
Lo castèl d'Aguilar es un castèl "dit catar" situat a l'èst de Tuissan, dins le departament d'Aude. Es un castèl del sègle XII que la construccion contunhèt pendent los sègles XIII e XIV.
En 1020, lo castèl es ligat a aquel de Tèrmes e apartenguèt als senhors de Tèrmes. Lo castèl barra lo pòrt de l'Extrèma, la val du Verdoble e lo Vingrau.
Es classat monument istoric.
Istoric[modificar | modificar la font]
L'epòca de la fortificacion del puèg d'Aguilar es desconeguda. Data d'abans lo sègle XI quand lo castèl venguèt la proprietat dels comtes de Tèrmes, vassals dels comtes de Carcassona. En 1246, aprèp la Crosada dels Albigeses, lo castèl foguèt annexat al domeni de França. Quilhat sus un bauç a 296 mètres de naut, lo castelar aquerit per Loís IX de França en 1262 constituissiá un punt de gaita e de defensa estrategic entre Lengadòc miègjornal e Aragon. En 1525, lo castèl es conquistat per Carles Quint e foguèt ocupat pels Espanhòls en 1543. Una garnison reiala francesa ocupèt los luòcs fins a la signatura del Tractat dels Pirenèus. Lo castèl alara se roïnèt pauc a pauc.
Es un dels "Cinc filhs de Carcassona" amb los castèls de Querbús, Puèglaurenç, Tèrmes e Pèirapertusa, totes situats al suc de puèges rocoses "imprenables".
Descripcion[modificar | modificar la font]
Lo castèl es situat sul puèg de 96 mètres de naut en dessus la plana de Tuissan. Es compausat de dos barris separats per de liças. Los bestiments massat al centre de la segonda cencha son gareben totes demolits. La primièra cencha es compausada de sièis torres mièg circularas. Al centre, i aviá una torre donjon rectangulara, un còs pricipal e una sèrva d'aiga.


text:
Lekunberri (Baisha Navarra)
Lekunberri (basco), Lecumberry (francés), qu'ei ua comuna de la província tradicionau deu Bascoat, situada en Baisha Navarra.
Lo gentilici qu'ei lekunbertar.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Mantun afluent de l'arriu de Niva que travèrsa la comuna. L'arriu d'Irati e mantun deus sons afluents que i passa tanben.
Comunas tòcatocantas[modificar | modificar la font]
- Bussunarits-Sarrasqueta au nòrd
- Hozta, Behorlegi, Mendibe a l'èst
- Ahatsa-Altzieta-Bazkazane e Ezterenzubi a l'òest
- Larrau en Sola au sud-oèst
- La Comunautat Forala de Navarra au sud.
Economia[modificar | modificar la font]
Que s'i produtz vin d'Irulegi.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
De véder[modificar | modificar la font]
- Site hortificat protoistoric a Gaztelukomalda
- Cromlècs a Ilarrita e a Okabe
- Ostau hortificat Donamartia, deu sègle XIV
- Ostau tradicionau basco Iturraldea, deu sègle XVII, a la manèra de la tor Urtso
- Ostau tradicionau basco Teilagorria, deu sègle XVIII
- Glèisa de Sant Martin, de 1867


text:
Fêche-l'Église
Fêche-l'Église es una comuna francesa, situada dins lo departament del Territòri de Belfòrt e la region de la Franca Comtat.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge a situat entre Beaucourt e Delle, a 22 km de la prefectura de Belfòrt e a una altitud mièja de 370 m.
Le village est situé entre Beaucourt et Delle, à 22 km de la préfecture de Belfort et à une altitude moyenne de 370 m.
La municipalitat se situa entre Beaucourt e Delle, a 22 km de Belfòrt, la capitala de departament, e a una nautor de 370 m.
El municipi se situa entre Beaucourt i Delle, a 22 km de Belfort, la capital de departament, i a una alçada de 370 m.


text:
04/12/2015
La sopa de chat, de Jan-Peire Reidi
Far la sopa, fricassar lo sopa, talhar la sopa, trempar la sopa, minjar la sopa… Minjar una bona sopa e far un bon chabròu…
E ben non, la sopa freja dins daus veirons que tenen quitament pas una gorjada, quò me ditz ren. Mai ’quelas gasinarias dau « aperitius sopatòris » («Apéritif dînatoire» : Ren que lo nom vos copariá l’apetis !). Mas pareis que la sopa, quò tòrna a la mòda, quo es « très tendance », coma disen. Sopa d’avocat, d’ananas, de banana, sabe-iò… Per nautres, au país, « minjar la sopa », quò voliá sovent dire « disnar ». « Vaque minjar la sopa coma nautres ! »
Que voletz-vos ? Me sei elevat dins una maison ente minjavam de la sopa a tots los repas e quo era lo plat principau. Fasian la sopa benleu dos còps per setmana dins una marmita pendilhada dins la chaminéia. Los legumes emb un bocin de lard e una ponhada de sau dins de l’aiga de la font cuesian tota una matinada. Òm fricassava la sopa : un pauc de graissa dins un paelon, daus onhons o de las lissas, una culhierada de farina dins un pauc de bolhon… E quò sentiá a bon, ’quela bona besunha que friulava dins lo paelon. Òm zo voidava sus lo bolhon bulhent, e fresss… E òm tornava metre lo cubertilh sus la marmita.
A miegjorn, quo era lo moment de talhar la sopa dins la sopiera. La femna copava de las leschas finas sus lo chanteu que chauchava sos tetons coma un mainatjon. La gent se metian a taula gaire avant una ora (miegjorn per los que avian gardat la «vielha ora» d’avant l’ocupacion alemanda). La sopa era trempada e fumava dins la sopiera. A, l’autoritat e la dignitat de la femna ’bilhada d’un davantau negre que pausava la sopiera sus la taula !
Òm fasiá la sopa emb lo legumes que òm trobava dins lo vargier : chauls, pompiras, mongetas, porrada, carròtas, favas. Los legumes eran pas mouguts o esbolhats dins lo bolhon ; quand òm trempava la sopa, çò que ’pelavam «la sabor» demorava sus la talhas dins la sopiera. Lo torrin, que ’pelavam « sopa blanchida », quo era mai que mai una sopa de lissas emb un uòu. Per las festas o ben per escodre, fasian la sopa de pola. Daus còps, los diumencs, quo era lo bulit o ben lo salat. Lo farcit (de la vianda apchada plejada dins de las fuelhas de chaul), d’era quò bon ! Pus tard, quò venguet la mòda dau vermicèli.
Quand la gent tuavan lo pòrc, portavan de la sopa de bodins aus vesins. Sens frigòs e sens congeladors quò auriá pas estat aisat de lo gardar, ’queu bon bolhon gras de bodins que avian esclatat dins la marmita quand los fasian cueire. Coma la gent tuavan pas tots en mesma temps, ne’n minjavam mai d’un còp dins lo corrent de l’ivern . Avem pas obludat los brijons negres de charn de bodins sus las talhas dins la sieta (sieta calòta, quò vai sens dire) mai los uelhs de graissa sus lo vin dau chabròu.
Tant que ne’n som a parlar de nòstres sovenirs de sopa, me pòde pas retener de vos contar una anecdòta de mon vilatge. Non, es pas tan brava coma l’istòria de la sopa de peira que conta nòstre amic lemosin Jan-Francés Vinhau. Sabetz, ’queu conte dau sodard que tòrna de la guerra un ser de Nadau, que es gaste e que creba de fam, e que entra chas dos vielhs que li vòlen ren donar… Lo sodard lor dòna una peira per far la sopa e, a fòrça de los tarvelar, los decida d’i metre de las pompiras, de la porrada, dau lard… Es plan bona, la sopa de peira ! E quand s’entòrna l’endeman, per remerciar los vielhs, lor laissa la peira !
Non, pensava a la sopa de chat. Ma granda-mair era a fricassar la sopa, que un jòune margaud venguet un pauc tròp prep e, quand lo cosiniera volguet lo far partir («A chat !»), sabe pas coma lo chat faguet son compte, tombet dins la marmita. Quò li auriá plan fait despiech, a la Joannà, de foter ’lai ’quela bona sopa ! Quò fai que, quante torneren dau trabalh, mon pair e mon grand-pair, la mingeren, mai lo troberen bona, la sopa de chat. Ma granda-mair lur disset que aviá pas fam, que aviá desjà disnat. Quò se’n parlet dins tot lo vilatge, mai se’n parla enquera, de la sopa de chat !
Sopa de peira, sopa de chat… Mas si aimatz mielhs la sopa de nis d’irondelas dins los restaurants chinés, grand ben vos fase !
A Marennes, lo 3 de decembre de 2015
Jan-Peire Reidi
Les commentaires sont fermés.


text:
Redoblament (lingüistica)
Lo redoblament, en lingüistica, es lo procèssus morfologic pel qual la raiç d'un mot o una part d'aqueste, se repetís.
Lo redoblament es sovent una inflexion per traduire una foncion gramaticala, coma lo plural, l'intensificacion, etc., dins la derivacion lexicala per tal de fargar de mots nòus. Lo pòt emplegar lo locutor que se vòl far mai expressiu o mens abstrach que lo discors costumièr. Lo redoblament se tròba dins fòrça lengas e gropes de lengas, tot ben que son nivèl de productivitat es variable.


text:
Wikipèdia:Demandar un article
Se recercatz un article sus un subjècte precís, notatz-o dins aquesta rubrica (a la fin de la categoria que lo concernís) ; i aurà totjorn un volontari especialista per vos lo redigir. Mas soscatz tanben a utilizar aquesta possibilitat per inserir un article sus un subjècte que vos ten e còr, perque sufís de lo notar dins la rubrica e puèi de redigir l'article que li correspond. Un còp que l'article es estat creat, pensatz de lo levar d'aquesta lista.
Notatz çaquelà qu'òm es jamai tant plan servit que per se meteis e qu'avètz las meteissas possibilitats que tot utilizaire de wikipèdia, es a dire de crear vos meteis l'article mancant.
Vos podètz tanben reportar a la lista de las paginas mai demandadas, que recensa automaticament los articles non existent qu'an lo mai de ligams dins los articles de Wikipèdia. Per d'autras idèas de paginas, vejatz tanben l'indèx tematic.
Podètz escriure vòstre pseudonim (se n'avètz un) al costat de l'article que prepausatz sus aquesta pagina per facilitar la discussion amb los autres wikipedians. Esitetz pas a balhar de ligams vèrs de sits extèrnes ont se pòt trapar d'informacions sus aqueste subjècte.


text:
Zona Proximau de Desvolopament
En psicologia deu Desvolopament e segon la teoria constructivista deu psicològ rus Lev Vygotsky (1896-1934),la nocion de Zóna Proximau de Desvolopament alanda la pòrta sus ua perspectiva navèra dens las relacions que's pòden teisher enter aprendissatge e desvolopament en çà deu mainat.
En çà deu mainat existeishen dus nivèus:
-Lo nivèu actuau, lo qu'ei mesurat dab espròvas estandardizadas peu psicològ o non.
-Lo nivèu potenciau, lo qui permet d'apreciar dab l'ajuda de l'adult çò que lo mainat es en capacitat d'arrealizar puish, en seguida d'arrealizar sol shens nat ajuda d'arrés.
Qu'ei la diferéncia enter los dus nivèus qui's va aperar la "zòna proximau de desvolopament" segon l'expression creada per Lev Vygotsky en la soa definicion de: la distancia enter lo nivèu de desvolopament reau determinat entà l'arresolucion de problèma independenta, e lo nivèu de desvolopament potenciau determinat a travèrs l'arresolucion de problèma jos guidatge per l'adult o en collaboracion dab parelhs mei capables.


text:
David Oistrakh
David Fyodorovich Oistrakh (en rus ДaBид ФëдopoBич OйcTpax - Odessa, lo 30 de seteme de 1908 - Amsterdam, lo 24 d'octobre de 1974) que ho un violonista sovietic d'origina judiva e un deus virtuòsos màger deu sègle XX per aqueste instrument. Com Nathan Milstein, qu'estudiè dab lo mèste rus Piotr Stolyarsky.
Durant la soa carrièra que viatgè peu monde sancer e qu'enregistrè versions vengudas referenciau d'òbras classica.
Que joguè dab dus stradivarius deus famós : lo Conte di Fontana de 1702 e lo Marsick de 1705.


text:
-609
Aquesta pagina concernís l'an -609 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Assirian[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra còntra la coalicion gropant Babilònia, lei Medes e leis Escites. Après lei desfachas majoras de 616-612 avC e la pèrda d'Assiria, la temptativa de mantenir la dominacion assiriana en Siria menada per lo rèi Assur-uballit II s'acabèt per una desfacha après la presa de la vila de Harran per lei Babilonians e lei Medes. Assur-uballit II dispareguèt dins de circonstàncias mau conegudas probablement tuat pendent la batalha. Sa mòrt marquèt la fin de l'Empèri Assirian.
Babilònia[modificar | modificar la font]
Perseguida e fin de la guèrra còntra leis Assirians ambé la conquista de la vila siriana de Harran onte lo rèi Assur-uballit II èra a assaiar de mantenir lo poder assirian ambé l'ajuda d'Egipte, inquieta dei progrès babilonians. Assur-uballit II foguèt tuat marcant la fin finala de l'Empèri Assirian. En revènge, lei fòrças egipcianas capitèron de se mantenir dins la region e leis operacions militaras contunièron entre Babilonians e Egipcians.