text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dilluns, 3 d’octubre de 2011
Doblons o...mes!
En gascon, los mots qui acaban per -èu que son plan soent gallicismes: drapèu, nivèu, burèu, tablèu...
Drapèu qu'a un sinonim plan gascon enqüèra viu: bandèra o melhor banèra. Lo pòrtadrapèu que's ditz en bon gascon lo banerèr (Palay). Aqueth mot banerèr - prengut a tòrt per un derivat de banh- qu'ei emplegat a còps, e a tort, tà designar la pèça cavada de la cosina on i cola l'aigua tà i poder netejar los plats. Banerèr qu'ei anormau dab aqueth sens, que'u cau preferir aiguèr. Com a sinonim de banerèr, Palay que nòta banderolèr, de banderòla. Totun, que caleré arreservar banerèr entau pòrtadrapèu e banderolèr tau qui pòrta ua banderòla.
Nivèu qu'ei un gallicisme hòrt corrent trasvestit en mot occitan (lengadocian nivèl, provençau: nivèu). Lo mot genuinament gascon qu'ei nivèth / niuèth (deu latin nivellus). Nivelar qu'ei tanben un manlhèu, lo mot genuinament gascon qu'ei niverar / niuerar. Los mots gascons que son atestats en la lengua anciana, pas los gallicismes. Totun, aqueths gallicismes que son corrents pertot.
Burèu n'ei pas emplegat en aranés, que'u prefereishen lo mot oficina, com en espanhòu e en catalan. Oficina qu'ei un mot pan-romanic, que hè partida deu lexic occitan, qu'ei evidentament plan mes beròi que non pas burèu. Totun, burèu qu'ei d'usatge corrent en gascon de França.
Tablèu n'ei pas tanpòc emplegat en aranés, que'u prefereishen pissarra, adaptacion de l'espanhòu pizarra qui a la medisha significacion. Pissarra - pizarra qu'ei un mot d'origina basca: dilhèu, segon Rodríguez-Navas, de pizca arria, literaument la petita pèira, o meslèu, segon Coromines, de laptiz-arri, laptiz: mot basco derivat deu latin lapidus qui significa pèira e arria qu'ei la pèira en basco. Pissarra estant d'origina basca, qu'ei un mot hèra mes gascon que non pas tablèu.
E puishqu'èm a l'escòla: caièr? Un aute gallicisme, plan segur! Totun, quasèrn / quadèrn, creat tà remplaçar caièr, que sembla plan èster un castelhanisme (cuaderno). Lo mot quadern n'apareish pas en catalan abans lo sègle 17, çò qui suggereish un manlhèu. Totun, non seré pas impossible qu'un mot semblant existisse en occitan ancian. En efèit, lo mot genuinament catalan que semblè èster cohern (atestat au segle 14, dab la h muda), que deu remontar tà un *cosern, de medisha arradic que cuaderno: lo latin quadernu, forma mes recenta de quaternu (lo quart), allusion au hèit que las planas deu caièr èran hèitas de huelhas plegadas en quate o que lo quadèrn avèva sonque quate pajas. En francés, lo mot carnet qu'ei ua forma diminutiva vienguda deu medish mot mentre l'etimologia de cahier qu'ei mens clara e enqüèra debatuda. Non sèi pas si lo mot quasèrn ei directament atestat en occitan ancian. En tot cas, n'ac ei pas en gascon. Non sabem pas se los nòstes davancèrs e utilisavan quadèrns / quasèrns...totun, qu'èm segurs qu'utilisavan sistèr(n)s, mot plan gascon, aqueth, qui remonta tau latin sisternu. Qu'ei a díser la huelha deu caièr gascon n'èra pas plegada en quate partidas, senon en sieis. Aquò non vòu pas díser que sistèrn no'i podèva pas convíver dab quadèrn/quasèrn, plan segur, totun que nse'n manca la pròva. En gascon literari, las duas formas quadèrn e quasèrn que son emplegadas en concurréncia segon l'esquèma de càder/càser, créder/créser, véder /véser, vàder/vàser, etc, etc. Un doblon de tip dialectau: quadèrn / quasèrn en gascon! Be hè desòrdre, aquò, per un neologisme! B'ei pecat lo mot deu gascon ancian sistèrn o ua adaptacion modèrna shistèrn non sia pas estat arreviscolat com sinonim de caièr, en lòc de l'adopcion un shinhau rapida d'un doblon morfologic! Totun, caièr qu'ei d'us plan corrent pertot. Que l'utilizan a l'escòla aranesa. Que'u podem predíser ua vita tan larga com la de la lengua medisha.
7 comentaris:
- Octavià Alexandre ha dit...
-
Pissarra - pizarra qu'ei un mot d'origina basca: dilhèu, segon Rodríguez-Navas, de pizca arria, literaument la petita pèira, o meslèu, segon Coromines, de laptiz-arri, laptiz: mot basco derivat deu latin lapidus qui significa pèira e arria qu'ei la pèira en basco, o sia "pèira-pèira".
No exactament. El basc lapitz no és 'pedra' sinó 'pissarra' i probablement tampoc ve del llatí lapis, encara que el seu parentiu és innegable.
L'etimologia d'en Coromines tampoc és correcta, ja que la segona part del compost no pot ser el basc harri 'pedra', puix altrament no s'explicaria la -a final. Es deu tractar de l'antic suffix col·lectiu -arr més l'article aglutinat -a: *lapitz-arr-a.
- 6 d’octubre de 2011 a les 8:32
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Octavià Alexandre: Gràcies pel missatge! Lapitz-arr-a, per què no?! Sona bé, en tot cas. Gràcies i salutacions!
- 6 d’octubre de 2011 a les 13:25
-
-
Adishatz monde,
Jo que diserí drapèth/banèra, nivèth (dab V tad escríver ua grafia legedera pertot capvath Gasconha, quitament en Gasconha de dètz parts las ueit se coneihen -W- intervocalic, natre e blos. Los dilèctes gascons montanhòus mei conservators qu'an -W-), burèu (oficina qu'ei hèra beròi mes que soa faus), tablèth, cadèrn/quadèrn (l'arrealizacion -D- a l'intervocalica qu'ei mei natra e blossa en gascon. Que diserí quitament qu'ei un gasconisme deus beròis).
Arren mei, que'vs saludi e que'vs aimi a tots.
Nat nom.
- 6 d’octubre de 2011 a les 20:23
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Car nat nom, dilhèu oficina que soa faus, totun pas tant com drapèth e tablèth, jo que tròbi, shens voler v'ofensar.
- 7 d’octubre de 2011 a les 6:00
-
-
N'ajatz pas paur, ne'm senteishi pas briga aufensat.
Qu'ei tostemps lo medish problèma. Com har entad aplomar neologismes e francismes? Com har entà la lenga gascona ne vadi pas un dequò artificiau e desarramat de la tèrra e de la sang deu pòple gascon?
Prumèr, los que volerén har aquò que deverén hòrt plan conéisher lo son dialècte gascon pròpi e tanben lo gascon en generau. Mès que n'èm sovent hèra luenh.
Nat nom o Arrés (se voletz)
- 7 d’octubre de 2011 a les 10:14
-
-
En català "cahier" se diseva "quern". Perque non hè servir 'lausa' per tableau/pissarra ?
- 7 d’octubre de 2011 a les 13:59
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Lausa que m'aniré plan, s'estosse emplegat. Que vòli díser: jo que sagi de seguir l'usatge e de pas tròp inventar...enqüèra qu'èi lo men nhirgo a còps, que m'ac cau plan arreconéisher. Enfin, que sagi de n'ac i pas tròp hornir.
- 10 d’octubre de 2011 a les 21:04


c: text/html

text:
Despensas publicas
Las despensas publicas son l’ensems de las depensas realizadas per las administracions publicas. Lor finançament es afortit d'un costat per las recèptas publicas (impòsts, taxas, e cotisacions socialas) e de l'autre pel deficit public.
Somari
Autorizacion de las despensas[modificar | modificar la font]
L'autorizacion es l'operacion comptable que rebat l'acte, en virtut de que, l'autoritat competenta administra una despensa en cambi d'un credit ne determinant lo montant del biais mai segur posible (quitament a far de resèrvas s'es pas possible) per que s'afortissís en totalitat o en partida pel credit del budgèt. Aquel acte se fa sonque al respècte de la quita entitat es a dire solament lo processús administratiu d'esperel que genera las despensas publicas: aquisicion dels bens e servicis que fa l'Administracion Publica, que sián ben de consumacion (material de burèl, servicis de seguritat e netetat...), o los elements d'investiment (ordenadors, construccion de rotas, espitals, escòlas...). Tanben inclusion lo pagament dels foncionaris.
Pasmens compren pas las despensas de las pensions: quand paga un funcionari compra un servici, lo seu trabalh (existís una transaccion economica), alara que quand paga una pension es simplament un transferiment de rendas (recep pas res en cambi), atal se comptabiliza pas dins lo PIB.
Portada de las despensas[modificar | modificar la font]
Las despensas realizadas pel govèrn son de natura divèrsa. Van del recòbrament de las obligacions dirèctas coma la compra d'un ben o servici fins a las obligacions acumuladas los ans fiscals presedents. Pasmens, fòrça d'aquelas son dirigidas en granda partida fins a la populacion per mermar lo marge d'inegalitat de la distribucion dels revenguts.
Atal, saber cossí se despensa l'argent del budjèt public es indispensable e san, perque m ejans aquelas despensas se sap qui es ajudat de biais dirècte o indirècte per çó far es documentat per far lo lum cossí se despensa l'argent public e qui ne beneficia.
Classificacion economica de las despensas[modificar | modificar la font]
D'un punt de vista economic se distinguisson en tres tipes: Desvolopament Social, Economic, e del Govèrn.
Desvolopament Social[modificar | modificar la font]
Educacion, Santat, Seguritat Sociala, Urbanizacion, Lòtjaments socials, Desvolopament Regional, Aiga Potable e Assaniment, Ajuda Sociala, e Eliminacion de la Pauretat.
Desvolopament Economic[modificar | modificar la font]
Provesir las Infrastructuras, Energia, Comunicacions e Transpòrts, Desvolopament agricòl e forestièr, Questions ligadas al trabalh e las entrepresas, Ciéncia e Tecnologia, Promocion de la formacion e emplec, Lanç competitiu entreprenarial.
Clasificacion de las despensas del punt de vista macroeconomic[modificar | modificar la font]
Despensas correntas o de consomacion: Despensas per provesir los servicis publics, pagament dels foncionaris e compra de biens e servicis.
Despensas de capital: Despensas per mantener o melhorar la capacitat productiva del país, sobre tot las infrastructuras.
Despensas de transferiment: Capital que l'estado conseda a las entrepresas e a las familhas qu'o necesitan
Transferiments[modificar | modificar la font]
Son las despensas realizadas pel sector publico sens obtèner cap res en cambi, es a dire sens compensacion venent dels recepiendaris. Un exemple de transferiment corrents seriá las prestacios de cauma, las pensions publicas de la Seguritat Sociala o per la santat.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Adam Smith
Adam Smith (Kirkcaldy, 5 de junh de 1723 - Edimburg, 17 de julh de 1790) foguèt un economista e filosòf escocés. Es considerat coma lo paire de l'economia modèrna, que son òbra An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations, espelida en 1776, foguèt lo primièr ensag rigorós d'estudiar lo desvolopament istoric de l'indústria e del comèrci en Euròpa Smith contribusiguèt a la creacion de l'economia coma disciplina academica forniguèt un encastre teoric al capitalisme. Un dels concèptes mai importants d'aqueste erudit foguèt la metafòra de la man invisibla.
Òbras[modificar | modificar la font]
- The Theory of Moral Sentiments (1759)
- An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations (1776)


text:
Bascs
Los Bascs constituisson una populacion autoctòna de lenga preindoeuropèa, demoran subretot en Bascoat. Una fòrta migracion istorica realizèt la dispersion basca, subretot cap a l'America del Sud. Lor fixacion dins aquela partida d'Euròpa dempuèi la preïstoria mena a los classificar al reng d’aujòls.
Los Bascs d'espereles se nomenan Euskaldunak quand « possidisson »[1] lo basc o Euskotarrak quand se definisson coma etnicament bascs, parlan erdara (autras lengas) amb o sens lo basc.
De caracteristicas antropologicas e biologicas son a l’origina de lor singularitat, coma la lenga, compausanta incontornabla e indissociabla, la genetica[2], una pro fòrta endogamia, lo partatge de tradicions, de la religion e del folcòre, un camp de comunicacion e d'interaccion, l'auto identificacion e tanben una concentracion territoriala e fòrça autres trachs culturals[3], malgrat se lor istòria es mai o mens comuna.
Pasmens, quitament se lo biais de vida paréis a aquel qu'existís en Euròpa, los Bascs son politicament divisats entre los moderats, defendeires de la cultura basca mas favorables al projècte europèu, e los radicals que presican l'independéncia de l’Euskal Herria[4].
Somari
- 1 Originas dels Bascs
- 2 Reparticion geografica
- 3 Inscripcions identitàrias
- 4 Etimologias
- 5 Classament
- 6 Lenga basca
- 7 Istòria dels Bascs
- 8 Nacionalisme
- 9 Institucions
- 10 Demografia
- 11 Cultura
- 11.1 Simbòls
- 11.2 Manifestacions popularas
- 11.3 Espòrts
- 11.4 Cants, musica e dança
- 11.5 Literatura e bertsolari
- 11.6 Art de la Taula
- 11.7 Autres
- 12 Religion
- 13 Notas e referéncias
- 14 Bibliografia
- 15 Articles connèxes
- 16 Ligams extèrnes
Originas dels Bascs[modificar | modificar la font]
Los Bascs fan l'objèctes d'estudis inombrables de la part de cercaires en antropologia, en biologia umana o en lingüistica dempuèi mai d'un sègle. Fòrça ipotèsis que sián seriosas o folastras donèron de resultats que confirman ara la fixacion dels Bascs dins aquela partida d'Euròpa dempuèi la preïstòria e tendon a classificar lo pòble al reng d'aujòl. Al vejaire genetic, los Bascs se destrian per una granda partida de proporcion du factor Rh negatiu (30 a 35 %) coma se'n trapan tanben pels abitants dels nauts plans del Daguestan, e per la variabilitat du minisatellit[5] MS 205 (MS 205 essent un allèle) que parla en favor d'una compausanta preneolitic[6].
Se pensa ara que los aujòls dels Bascs actuals serián venguts se refugiar dins los Pirenèus pendent la darrièra glaciacion, çò qu'empacha pas que d'autres estrats mai recents venguèron se superpausar als primièrs abitants. Los Bascs constituisson un pòble eurasian e sonque de recercas a l'escala del continent permeton d'entreveire de parentats: Vasgovia,Caucàs, Siberia, Índia Dravidiana (vejatz las òbras lingüisticas de Michel Morvan).
Fa 30 000 a 35 000 ans, originari de la joncion Euròpa-Asia, arribèron d'Africa los primièrs grops umans objectivada pel marcaire M173 que venguèron tocar l'oèst sus l'Ocean Atlantic[7]. Enseguida una segonda èrsa de migration fa gaireben 25 000 ans, illustrada pel marcaire M170 que l'origina es situada al pròche Orient, arriba en Euròpa. Los Bascs actuals an la particularitat de presentar las frequéncias mai nautas d'aqueles dos marcaires d'entre los pòbles europèus[7]. Un grop uman s'establís dins la zona refugi pirenèu-cantabric, inclusissent lo Bascoat actual, ont se constituís pauc a pauc en un quita pòble basc amb sa lenga particulara contenent d'elements venent del long percors mejans los millenaris. De tèrmes residuals comuns se trapan dins d'autres vielhas lengas non indoeuropèas: basc guti « pauc, pichon » = caucasian kut « id. » = dravidian guti « id. » = austronesian (waray) guti « id. » ; basc bizar, mitxar « barba » = caucasian bisal « id. » = dravidian misal «id. » ; basc/aquitan gaba « gave » = caucasian qav « vabre » = dravidian kavi « val prigond » = japonés kawa/gawa « riu », basc khe « fum » = caucasian del nòrd khe « id. »[réf. nécessaire].
Un estudi de 2015 mòstra que los primièrs agricultors iberics, venguts del Pròche Orient vèrs 7 000 AbC., serián los aujòls mai pròches dels Bascs[8]. Aqueles agricultors se mesclèron pas amb una populacion locala de caçaires culhadors[9]. En seguida, Bascoat demòra largament fòra de las migracions que fabreguèron los modèls genetics dins lo rèste d'Euròpa[8].
Reparticion geografica[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Gaireben totes los Bascs vivon dins las set províncias istoricas de Bascoat (20 747 km²) pròche del golf de Gasconha al bòrd de l'ocean Atlantic, suls dos penjals dels pirenèus, de Maulion a Bilbao.
Lo territòri qu'ocupan es plan variat. Vivon dins de montanhas (Sent Estève de Baigòrri), de vals (Guernika), de massís cristallins e primarid (Bidarrai), dels plans nauts de calcari (Pampeluna), sus la còsta Atlantica (Getaria e Guetaria), mas subretot dins de grands centres urbans (Donastia).
Mai d'un centenat de milièrs de Bascs vivon dins lo rèste de l'Euròpa
Clima[modificar | modificar la font]
Lo Clima ten un ròtle istoric car sa diversitat e sa doçor son a l'origina de la subrevida de pòbles proto-bascs. A causa d'una granda variacion del relèu e a una proximitat de l'Ocean Atlantic, los Bascs vivon sus quatre zonas climaticas diferentas malgrat la pichona talha del territòri:
- clima subdesertic, al sud de la Comunautat Forala de Navarra;
- clima subalpin, al sud de Sola;
- clima mediterranèu, dins l'Alaba e una partida de Navarra;
- clima oceanic, qu'es de segur lo màger, qu'es present dins tota Biscaia, Guipuscoa, Labord, Bassa Navarra e nòrd de Sola.
Diaspora[modificar | modificar la font]
Lo subjècte de la diaspora basc es pauc evocat alara que la migracion foguèt una vertadièra sagnada pel Bascoat. Per exemple, pendent tot lo sègle XIX, amb un fòrça naut taus de natalitat, la populacion de gaireben 120 000 abitants en Iparralde demora establa a causa de la pèrda de 90 000 Bascs migrants. Uèi s'estime a 15 milions de personas avent una ascendéncia dirècta amb los Bascs après cinc sègles de migracion cap a America. Simón Bolívar e Che Guevara ne son dos exemples celèbres. La majoritat d'entre eles assimilada a las societats que los aculhiguèron e trenquèron lors ligams amb lo Bascoat. Demora pasmens fòrça patronims d'origina basca que justifican lo grand nombre de descendents. D'entre aquela diaspora, de milièrs de gents vòlon tornar trobar lors raïces bascas e atal se definisson d'origina etnica basca e domorant nacionalament ligats a lor país de naissença[10],[11].
Las personas que representan la diaspora vivon subretot:
- al Chile (17 M d'abitants amb gaireben 10 %, o 1,6 M de descendents bascs – amb una estimacion de 27 % a la fin del sègle, que 18,1 % de Bascs e 8,9 % venent de Navarra[12],[13],[14],[15]),
- en Argentina (15 000 amb 3,9 milions de descendents (10 %)
- e al nòrd-oèst dels Estats Units d'America (58 000);
- N'i a tanben:
Amb las centenas d’Euskal etxeak (los ostals bascs), que son d'associacions reünissant los Bascs e que prepausan d'activitats socio-culturalas, un ligam foguèt creat entre la diaspora e lo govèrn de la Comunautat Autonòma Basca, e tanbne amb totas las municipalitats del rèste de Bascoat favorisant mai tard d'escambis. Fòrça n'i a de coralas e dançaires tradicionals que percorrisson l'America per far descobrir lor cultura regionala mejans los Euskal etxeak. La diaspora demora nombrosa mas d'edat e escampilhada, la migracion gaireben s'arrestèt dins los ans 1960.
Inscripcions identitàrias[modificar | modificar la font]
Se dich sovent apartenéncia etnoculturala al Bascoat qu'es donat a las gents de decidir d'apartenir a una comunautat culturala. La realitat es complèxa car i a de bascofòns e de linhada basca que se considèran Espanhòls o Franceses, i a d'Andaloses que vivon al Bascoat e se sentisson Bascs. Un fraire se pòt pretendre francés e sa sòrre basca. Lo desvelopament identitari, los rapòrts socials e de marcas istoricas e actualas pòdon decidir de l'orientacion personala e l'acceptacion d'un concèpte comunautari transnacional o nacional.
Patronims bascs[modificar | modificar la font]
En França, 800 000 personas an un patronim basc (1,3 % de la populacion totala) e 4 400 000 en Espanha (13 % de la populacion totala). En França, la concentracion mai fòrta de noms de familha bascs se trapa dins lo departament dels Pirenèus Atlantics. Mai lo govèrn basc (CAB) comptèt mai de 10 100 patronims bascs o noms d'ostal los crosant amb lo cens electoral nacional, en Bascoat e dins d'autras comunautats autonòmas. Donc màger majoritat de las personas avent un patronim basc uèi son de personas unilengas espanhòla o francesas e que vivon fòra del Bascoat. Pasmens, la fòrta majoritat de las 1 120 000 personas vivent en Hegoalde e avent un nom basc exprimisson amb mai aisidament lor basquitud e son mai sovent bascofòns.
Los estudis de José Aranda Aznar indican que 55 % dels Navarrencs avián un nom basc alara que la proporcion es mai bassa en Biscaia (40 %) e en Alaba (37 %). Aquò mòstra qu'i a pas de correlacion entre lo fach de se considerar basc e lo patronim basc car es en Navarra que lo taus d'apartenéncia de se considerar basc es mai flac de las set províncias.
Etimologias[modificar | modificar la font]
L'etimologia del mot basc (Vasco en espanhòl). Ven del Vasco en latin, o Vascones al plural per nomenar los Vascons (que tanben donèron lor nom als Gascons – adaptacion galloromana d'una prononciacion germanica Waskon).
L'apròcha latina de la /w/ sosten que la consonant labiovelara se transformèt tipicament en una consonanta oclusiva bilabiala sonorizada es a dire lo /b/ gascon e en espanhòl, benlèu jos l'influéncia del basc e de l'aquitan (una lenga ligada al vièlh basc e parlada dins la Gasconha antica). Aquò explica lo jòc de mots roman als prejudici dels Aquitans (aujòls dels Gascons): « Beati Hispani quibus vivere bibere est », « Benesits los Ibèrs, qu'i viure (vivere) es beure (bibere) ».
Una autra teoria vòl que Vasco significa « de tèrra boscada », a partir del mot basc modèrne basoko. Baso- significant lo bòsc, e -ko, qu'es apondut a la fin dels mots, que significa de. Par exemple Basoko piztiak se traduch pels animals del bòsc. Quitament se basoko es un mot basc modèrne, i a fòrça escadenças que seriá estat diferent fa 2 000 ans. Aquela etimologia, populara per unes bascs, es ara totalament criticada per de lingüistas.
Per complicar lo mistèri, de monedas dels sègles I e II foguèron trapadas al nòrd de l'Espanha, amb l'inscripcion seguenta escricha utilisant un alfabet iberian: Barscunes. Los luòcs ont serián estat batidas son pas identificadas de segur mas los istorians avançan l'ipotèsi de la region de Pampalona o de Ròcahòrt, que son de sectors ont se situavan los Vascons pendent aquel periòde. Ara, se pensa que Vasco en latin ven de la raíç basca e aquitània emplegada pels Bascs per se nomenar d'espereles. Aquela raíç es eusk-. Èran tanben de pòbles aquitans que los Romans nomenavan Auscii, ee que semblan tanben venir de la meteissa raíç. Aquel ipotèsi es fins ara mai seriosa.
En basc modèrne, los Bascs se nomenan euskaldunak, euskaldun adjectiu, format de l'euskal- (cad. "basc" (de la lenga basca)) e -dun (cad. "que possedís"), e tanben l'euskaldun significa literalament locutor basc. Totes los Bascs son pas bascofòns (euskaldunak), fòrça se dison bascs pasmens sens parlar la lenga dels aujòls, e mai los forastièrs qu'apreguèron la lenga basca venon tanben d'euskaldunak. Per reglar l'ambigüitat, un neologisme foguèt inventat al sègle XX, que lo mot euskotar o euskotarrak al plural, que significa qu'una persona es etnicament basc, que parle o pas la lenga. Totes aqueles mots venon del mot basc qu'utilisan per nomenar lor lenga: Euskara. De cercaires retornèron la prononciacion e lo vocabulari du basc antic, e Alfonso Irigoyen prepausa que lo mot euskara venga del verbe « per indicar » en basc antic, qu'èra enautsi prononciat (esan en basc modèrne), e del sufixe -(k)ara ("biais (de far quicòm)"). Euskara significaria alara literalament lo « biais de dire » o lo « biais de parlar ». Una pròva d'aquò seriá dins lo libre espanhòl Compendio Historial escrich en 1556-1566 per l'autor Esteban de Garibay de Vasco, que registrèt lo mot original de la lenga basca coma « Enusquera », mas es pauc segur. Al sègle XIX, lo cap nacionalista basc Sabino Arana pensava qu'iexistissiá un euzko original dempuèi la raíç eguzkiko ("del Solelh") venent d'una religion solara. Creèt alara lo neologisme Euzkadi per parlar d'un Bascoat independant. Aquela teoria sus la raíç eguzkiko es totalament criticada a l'ora d'ara.
Classament[modificar | modificar la font]
Coma la lenga basca, los Bascs son mai sovent considerats coma un grop etnic isolat e unic. Son d'un costat culturalament, mai especificament, lingüistcament distinctes de las populacions termièras, e, d'un autre costat, geneticament tanben distincte. Los pòbles antics apartenon a aquel grop etnolinguistic son: al nòrd dels Pirenèus, los Aquitans e al sud, los Varduls, Caristas, Autrigons e Vascons. Las recercas geneticas realizadas sus las populacions bascas se basan su de correlacions entre d'eveniments istorics, arqueologics e de tecnicas de descripcion dels gèns.
En Euròpa, existís una omogeneïtat dels pòbles segon l'arbre genetic, mas 4 pòbles se destrian del rèste de las populacions europèas: los Sards, los Lapons, los Islandeses e los Bascs. I a d'explicacions istoricas e lingüisticas per aqueles pòbles que son deferentas dels Bascs. Fòrça estudis son ara realizadas al Bascoat per estudiar aquel fenomèn genetic que de grands barrejadisses genetics se fan amb las populacions francesas e espanhòlas dempuèi 50 ans e fa la seleccion dels subjèctes mai estrecha.
Los domènis de recercas se concentran sus la recerca genetica, l'ematologia e la miopatia. En mai de l'ematologia, de las quatre aisinas que son utilizadas per determinar las diferéncias geneticas, doas son a l'origina de diferenciacion dels Bascs amb lors vesins. Es la seleccion naturala que permet a de caractèrs genetics d'aumentar segon lo mitan, e la deriva genetica que permet a de gèns d'aumentar o de mermar de frequéncia. Las doas autras aisinas, que son las mesclas de populacion qu'aumentan la diversitat genetica, e las mutacions o las sequéncias d'ADN qu'engendran de cambiaments de l'ereditat, son pauc utilizats dins aquela diferenciacion.
Genetica[modificar | modificar la font]
Totes los èssers umans son semblables à 99,5 % al nivèl genetic, se parlarà alara de variabilitat genetica dels Bascs sus 0,5 %. En 1996, Hazout e Lucotte estudièron l'ADN del cromosome Y, que possèdon sonque los mascles, per conclure que la frequéncia d'unes segments diferís de lors vesins. Per exemple, un polimorfisme (gradient de la frequéncia de l'allèl 8 kb), present dins les populacions d'Euròpa occidentala es gaireben absent dins las populacions bascas. Pasmens, l'alotipe Ht 15 (marcaire M269), eissit de l'alogrop R1b, (marcaire M343) considerat coma un aplotipe originari d'Asia, que l'espandiment en Euròpa, relativament recent, data de fa 5 000, a sa frequéncia mai nauta en Euròpa occidentala e 60 % de la populacion basco lo possedís. Los Bascs possedisson lo taus mai naut de frequéncia genetica del marcaire M173 (aplogrop R1b). Mai, los Bascs an lo nombre mai grand de marcaires H e V, transmetit par l'ADN mitocondrial.
En 2002, P. Forster estudièt l'ADN, que nomenèt ADN Vascon, de l'ovocit de la maire per conclure que seriá aparegut fa 15 000 ans e se seriá espandit pendent lo caufament climatic e aquò confortèt l'ipotèsi que los Bascs èran flacament sedentarizats dependent lor espandiment al paleolitic.
Ematologia geografica[modificar | modificar la font]
Ara, de relacions estrechas son establidas entre l'ematologia, la geografia e l'istòria. D'investigacions ematologicas suls tipes bascs de sang constatèron qu'i a fòrça mai de Bascs amb lo tipe de sang de O que dins la populacion europèa generala, e la flaca de frequéncia al grop B (3 %), çò que mòstra lo barrejadís flac amb los pòbles venguts d'Asia. Aurián donc gardat los caractèrs d'una populacion europèa primitiva mesclat mai tard als migrants venguts d'Asia. Los Bascs an tanben una escasença d'èsser de tipe AB que lo rèste dels Europus. Los Bascs an tanben una proporcion nauta de factor rh negatiu dins la sang. 27 % dels Bascs an un sang de tipe O e de factor Rh negatiu. Lo factor Rh negatiu per la femna favorisa l'avòrtament espontanèu. Es probable que pendent de centenats d'ans, lo taus d'avortament espontanèu e d'enfants mort-nascuts èra plan naut pels Bascs, al comparar las autres populacions[16], mas las causas èran multifactorialas, es pas possible de los atribuir sonque a aquel fenomèn que se nomena l'incompatibilitat fatomaternala[17]. Quin que siá lo naut taus de sang del grop O mòstra tanben l'isolament o la deriva genetica o encara l'efièch del fondator. I a un fòrt taus de sang O en Islandia per exemple (gaireben 75 % coma pels Bascs), pels Aborigèns d'Austràlia (76 %) o pels Amerindians non mesclats ont es gaireben lo sol grop present (98 %).
Al subjècte del grop sanguin antigèn Duffy, lo gèn FY*A i es fòrça mai flac que pels autres pòbles europèus. Lo factor V Leiden e lo factor XI, que son doas anomalias geneticas de la coagulacion del sang, son inexistents pels Bascs (fins 7 % pels autres pòbles europèus pel primièr factor). Lo factor XI, que favoriza las trombosis venosas, es pels Bascs mai flac al mond après las populacions endogamas que son los Josieus ashkenazims e los Palestinians.
Miopatia[modificar | modificar la font]
La miopatia es une malautiá genetica que se trapa en fòrta concentracion dins la region de Deba e sus ambedos costats de la Bidassoa. Aquel epifenomèn es fòrça rar mas tanben existís pels Amish o a l'illa de la Reünion. La consanguinitat favoriza lo desencadenament de malautiás recessivas dins de comunautats isoladas. La recerca de solucions e las terapias sus la miopatia se concentran subretot en Bascoat.
Quin que siá, demora encara de precisar la relacion entre las populacions Homo sapiens neandertalensis e sapiens e l'origine del pòble basc. Mai, fòrça scientifics, geneticians, antropològs e linguistas meton lors trabalhs en commun amb lo projècte HIPVAL (Istòria de las populacions e variacion linguistica dins los Pirenèus de l'Oèst) per donar de responsas a la question basca dempuèi lo neolitic.
Lenga basca[modificar | modificar la font]
La lenga basca o Euskara se distinga de las autres lengas a l'entorn. Es una lenga en aparéncia isolada e environada de lengas e pòbles indoeuropèus. Fòrça linguistas li cerquèron d'eventuals parents dins las preindoeuropèas (caucasianas, dravidianas, paleosiberianas, algonquianas eca.).
Exitís de 400 a 500 familhas lingüisticas pel mond que son de talhas fòrça inegalas. Se la familha de las lengas austronesianas compte mai de 1 200 lengas, lo basc representa d'esperel un isolat linguistic. Pasmens aquel isolat es contestat per de lingüistas coma Michel Morvan.
Pel primièr còp dempuèi de sègles, la lenga basca aumentèt son percentatge de locutors, a causa dels espandiments dels centes urbans màgers que son Pampalona, Bilbao o Baiona. L'obertura del novèl musèu de Guggenheim a Bilbao es largament vist coma un simbòl de la renaissença linguistica e culturala basca.
L'obligacion per totes d'aprene lo basc dins las escolas de la CAB dempuèi 25 ans es l'origina de la progression dels bilengas. Las escolas ensenhan en basc 16 oras per setmanas al primari e 25 oras per setmana al segondari. Mai de 82 % de las personas de mens de 20 ans son bilengas, que 20 % de bilengas passius.
En 2005, sus una populacion totala de las províncias bascas qu'atenon tres milions d'abitants, sol 20 000 son unilengas bascofòns, 802 000 son bilengas bascs/erdara (espanhòl 91,6 % / francés 8,4 %), 455 000 son bilengas passius basc/erdara (espanhòl 93 % / francé 7 %) es a dire que comprenon lo basc mas o parlan pas. 1 720 000, o la majoritat es unilenga erdara (espanhòl 91 % / francés 9 %).
Euskaltzaindia o Acadèmia reiala de la lenga basca es una institucion oficiala que vigila dempuèi 1968 a fixar oficialament los critèris per l'unificacion de la lenga basca: atal nasquèt l'euskara batua, car fòrça dialèctes bascs s'exprimisson totjorn dins la region.
Istòria dels Bascs[modificar | modificar la font]
Los aujòls dels Bascs actuals[modificar | modificar la font]
Los Vascons èran pas los sols aujòls dels Bascs actuals. Las províncias bascas occidentalas èran lo territòri dels:
- Varduls ou Bardietas en província del Guipuscoa e dins l'èst de l'Alaba
- Caristas o Conisci en Biscaia e dins l'oèst de l'Alaba
- Autrigons o Allotrigs a tèrme oèst de Biscaia e d'Alaba.
Nacionalisme[modificar | modificar la font]
Enrodats per de locutors de lengas indoeuropèas romanas, los Bascs, istoricament, parlan una lenga qu'en mai d'esser pas romana tampauc es indoeuropèa. Alara se distria dels mejancièrs, puèi coma element del reviscol de l'identitat nacionala basca, l'idèa iberiana de « limpieza de sangre » (« la propretat de la sang ») foguèt adaptada per Sabino Arana, fondator del Partit nacionalista basc. Aquel espandiguèt l'idèa que los Bascs èran un pòble diferent dels vesins. Fòrça joves Bascs son plan nacionalistas, s'identificant mai prigondament coma etnicament bascs que coma de ciutadans espanhòl o francés. Fin finala, una autra partida, pròche d'ETA e de l'esquèrra basca, es marxistas revolutionària
Lo nacionalisme pren diferentas formas, va del simple engatjament ciutadan (Batera, ikastola per unes parents), passant per l'implicacion politica (EAJ-PNV de tendéncia democrata crestiana, EA o Eusko Alkartasuna, Abertzale, Herri Batasuna, Ekaitza), per de ligams informals cercan lo conflicte entre les partits (ETA o Euskadi ta Askatasuna, GAL o Grops antiterroristas de liberacion, Kale borroka).
Segur que, la sola question seriá de saber se lo tèrme de « grop etnic » es tròp flac, o se se deuriá pas puslèu cercar favorizar lo tèrme de « nacion ». A l'ora d'ara, que son Europèus vivon dins un sector fòrça industrializat, las diferéncias culturalas dels Bascs amb lo rèste d'Euròpa son treboladas. La vida culturala es diferentas sovent mas lo biais de viure es smilar, pasmens, l'idèa d'apartenir a un pòble o una nacion demora plan fòrta, coma l'identificacion a lor patria. Quitament d'entre los nombroses Bascs que migrèron cap a d'autras regions d'Espanha, de França, o endacòm mai pel mond, demora sovent una fòrta apartenéncia a l'identitat basca. Pasmens, las distinccions mai grandas entre los Bascs e lors vesins traditcionals son geneticas, culturalas e lingüisticas.
Euzko Abendaren Ereserkia es l'imne nacional basc. se lo cal pas confondre amb l'Eusko Gudariak (los soldats bascs) qu'es l'imne de l'Armada basca (Eusko Gudarostea) o amb lo Gernikako Arbola (L'arbre de Guernica) imne carlista escrich per José María de Iparragirre.
La fèsta nacionala basca es pas a una data fixa que se debana mai sovent lo darrièr dimenge de març, lo jorn de Pasca. Est l'Aberri Eguna o lo Jornde la Patria basca. Foguèt creada en 1932, a l'escacença d'una granda manifestacion a Bilbao, a la seguida del refús espanhòl de restablir los fòrs.
Institucions[modificar | modificar la font]
Istoricas[modificar | modificar la font]
Los fòrs, son de cartas conclusidas entre los Bascs e lo rei. Aqueles contractes determinavan amb fòrça precision totas las libertats que los Bascs podavan gausir sens que lo rei intervenga. tocavan la vida videnta de cadun, coma los mercats, las fièras, los impòsts e las obligacions militaras. Lo rei, el, al moment del coronament, jurava de respectar los diferents fòrs e deviá o tornar far en preséncia dels Bascs fasent lo torn de las valadas e vilatges. Las diferentas províncias bascas consideravan lo lors fòrs coma d'equivalents a une constitucion, coma de drechs acquerits o de reconaissanças. Aquelas leis se mantengavan per des assembladas democraticament elegidas (juntas), e èran fòrça atentius a l'onestat del vòte. Èra pas rara qu'un pescador presida de reünions ont sesián de nòbles espanhòls.
La democracia basca o democracia dirècta de basa familhala foguèt aplicada de facto longtemps abans los vesins. Las tèrras apartenavan a la collectivitat e èran geridas pels aujòls e non pas jos tutèla d'un sobeiran. Un sindic s'ocupava de gerir las tèrras incultivablas donant lo drech a la parròquias de las utilizar seguent un biais de gestion just e equitable per totes. Per las tèrras cultivablas, lor usatge èra privat (amb un drech de proprietat) mas èran geridas per tota la familha, simbolizada per l'ostal, e pas sonque pel mèstre d'ostal. Cada dimenge, après la messa, las assemblada parroquialas amassavan totes los mèstres d'ostal, destriavan entre eles los drechs d'usatge sus las tèrras comunas e decidavan collectivament dels diferents drechs apartenent a la comunautat, de las depensas de las comunas de la parròquia, dels emprunts, de las taxas de pagar. Aquela democracia dirècta mostrèt son eficacitat pendent de sègles. Mas es al quita sen de l'unitat familhala qu'aquela dinamica democratica se realizava. L'etxeko-jaun o mèstre de l'ostal aviá lo privilègi de participar a l'administratcon de tota la comunautat parrroquiala dins un sistèma de democracia dirècta. Cada parròquia delegava de representants a l'assemblada generala (juntas) de la valada o de la província qu'aviá una competéncia politica, legislativa, administrativa e financièra. Jos la presidéncia d'un baile, los rapòrts del país amb la reialtat, les dolenças de presentar al rei n'èran distutidas.
Los fòrs en Hegoalde foguèron supprimits per Madrid a la fin de la tresena guèrra carlista en 1876 e en Iparralde per la realtats revolucinàrias en 1789.
[modificar | modificar la font]
- Familhala
Pamens, quitament abans que los fòrs foguèron signats, los Bascs gerissián lors afars intèrnes segon de còdis plan precises: - Lo drech d'ainat, que foguèt practicat fins a l'edat industriala, obligava los paures païsans a migrar cap a Espanha, França o las Americas. Coma l'ainat eritavan de tot, los mai joves devián pas que causir s'exiliar per subreviure a lors besonhs (coma Sant Francés Xavier e de conquistadores coma Lope de Aguirre). Aquelas règlas de succession plaçavan a egalitat los òmes e las femnas e se l'ainat èra una femna, eritava de tot. - Lo drech familhal èra indivisible que lo parelh eritièr deviá viure a egalitat amb lo parelh dels parents, e cada enfant podava demorar sus la bòria a condidion d'i trabalhar.
- Sistèma politic
Los Bascs vivion jos quatre sistèmas institucionals, aqueles de CAB, la Navarra, Espanha e França. Los partits politics son nombroses e diferents segon se siam es Iparralde (Abertzaleen Batasuna, EAJ-PNB, PS, UDF, UMP), en Navarra (Aralar, Batzarre (Zutik), Nafarroa Bai, Convergéncia de Democratas Navarrencs, Accion Nacionalista Basca, EA, Esquèrra Unida de Navarra, partit carlista o EKA, PNB, PSOE et l'Union del Pòble Navarrencs) o en CAB (Aralar, Eusko Abertzale Ekintza, EA, IU-EB-Berdeak, EKA, EAJ-PNB, PSOE, Partit Popular.
- Sistèma cultural
Cinc universitats que doas en Navarra e tres dins la CAB (Universitat publica de Navarra, de Navarra, del Bascoat, Deusto e de Mondragón) son màger al subjècte la difusion del saber basc. L'euskerisation de l'Universitat de Bascoat pausa de problèmas que los estudiants devon conéisser lo basc. La lenga e la cultura basca son tanben ensenhadas al Center for Basque Studies qu'es una universitat situada a Reno.
160 Euskal Etxeak difusan la cultura basca pel mond. Lo NABO o North American Basque Organizations reünís trente associacions als Estats Units d'America dempuèi 1973. Cada an, los Bascamericans se reunisson dins una vila la diaspora es situada.
Lingüisticas[modificar | modificar la font]
Se destria cinc territòris ont l'estatut lingüistic sus una reconeissença de la lenga basca diferís:
- Comunautat Forala de Navarra: en vertut de l'estat d'autonomia de 1982 de Navarra, (Article 9) lo castelhan foguèt decretat la lenga oficiala de Navarra e lo basc aguèt tanben lo caractèr de lenga oficiala dins les zonas bascofònas de Navarra. Mas dempuèi una nòva lei, Ley foral 18/86, del 15 de decembre de 1986, decidís que Navarra es lingüisticament divisada en 3 zonas (272 comunas).
- Al nòrd, 64 comunas dins la zona dicha Bascofòna, que representan 11 % de la populacion totala de Navarra, ont lo castelhan e lo basc an un estatut de cooficialitat.
- Al centre-nòrd, 98 comunas dins la zona dicha Mixta (basco-navarrenca) que representan 54 % de la populacion totala de Navarra (amb la vila de Pampalona), ont de servicis bilengas son previst pels bascofòns. La lenga basca i progressa dempuèi son introduccion dins lo sistèma escolar.
- Al sud, dins la zona ispanofòna que representa 35 % de la populacion totala de la Navarra ont sol lo castelhan es lenga oficiala.
- Union europèa: per l'Union europèa, la lenga basca es sonque reconeguda « lenga d'usatge » dins las institucions europèas del moment que, a l'escasença de son adesion a l'Union, l'Espanha, oficializèt pas las lengas regionals. Aquelas lengas son pas de lengas oficialas de trabalh e lo basc a pas qu'un estatut de lenga regionala e minoritària.
- Comunautat autonòma basca: A partir de 1978, la Constitucion espanhòla autoriza las regions istoricas d'Espanha a se dotar d'assembladas amb de competéncias largas. Los Bascs van se dotar en 1979 d'un estatut lingüistic amb la formacion de la Comunautat autonòma basca compausada sonque de 3 províncias (Guipuscoa, Biscaia e Alaba). La província de Navarra, territòri mens « basquizat », decidiguèt de s'i jónher e de prene una autra dralha. Lo basc a un estatut de lenga cooficiala amb l'espanhòl.
- França: L'article 2 de la Constitucion precisa que « La lenga de la Republica es lo francés », pas cap d'estatut especific de las lengas regionalas o minoritàrias. Çò qu'empacha pas lo quite Estat, per exemple amb Delegacion generala a la lenga francesa e a las laengas de França e l'ensenhament public e las collectivitats localas de prene d'accions culturalas o educativas al benefici de la lenga basca mas sonque amb d'amenatjaments simbolics o pauc importants, e de toleréncias o derogacions envisatjablas. Sol lo francés a juridicament accès a l'usatge public. França es un dels païses de l'UE a aver signat la Carta europèa de las lengas regionalas o minoritàrias mas ratifiquèt pas la Carta III qu'a una lista d'obligacions e de clausulas contrària a la Constitucion fransesa. Per acceptar qu'una autra lenga coma lo basc siá erigit en principi republican, vòl dire li donar obligatoriament d'usatges formals e juridics dins un encastre democratic[18]. Es reaccion e mejans la formacion Batera, que regropa 52 % dels 159 consòls màger del Basoat francés, que foguèt demandat entre autre la cooficializacion del basc amb lo francés.
- Espanha: L'article 3 de la Constitucion definís lo castelhan coma la lenga espanhòla officiala de l'Estat. Totes los Espanhòls an lo drech de lo conéisser e lo drech de l'utilizar. Las autras lengas espanhòlas son tanben oficialas dins las diferentas Comunautats autonòmas en accòrdi amb lors Estatuts.
Demografia[modificar | modificar la font]
Estatisticas actualas[modificar | modificar la font]
Un dels instruments de basa per estudiar la composicion demografica es la piramida de las edats; segur en l'abséncia de cens etnics en França e en Espanha es la piramida de las edats de la populacion del Bascoat e non pas de sa composanta etnica basca. Aquel grafic sembla pas a una piramida, mas un losange alarguit. Los mai de 65 ans passan de luènh los mens de 15 ans. Los Bascs son en mai del pòble mai vièlh d'Euròpa, mas après Itàlia, de populacion mai vielha de tota l'Euròpa. Pendent lo 30 darrièrs ans, la piramida de las edats coneguèt un grand cambiament. Se en 1975 los mens de 19 ans representavan 35,4 % de la populacion, en 1999 aquel chifre mermèt de metat a 18,9 %. Per província, lo Labord es mai jove e Sola mai vièlh. (37 % dels Labordans nasquèro fòra de Bascoat). Dins los ans 1990, se constatèt per las 7 províncias, un sòlde negatiu de 13 695 personas entre los decès e las naissenças amb un taus de naissanças d'8,1 per 1 000 abitants. Aguèt una leugièra pojada aqueles ans darrièrs mas pas pro per assegurar lo renovelament demografic, cada femna devent aver 2,1 enfants. Es una migracion flaca recenta (dempuèi 1998) qu'empacha la populacion totala de bassar.
Migracion[modificar | modificar la font]
L'evolucion de la populacion cambièt fòrça la cara etnica de Bascoat. Los obradors navals e las industrias metalurgicas necessita fòrça man d'òbra al sègle XIX alara per colomar, se faguèt apèl als trabalhadors espanhòls. Bascoat de totjorn dins son istòria vegèt los pòbles sus son territòri, e los sieus partir cap al mond nòu, vegèt pel primièr còp una èrsa migratòria granda sus son territòri.
En 1877, la Biscaia que comptava 190 000 abitants aumentèt de 48 % a 311 000 en mens de vint e cins ans alara que l'Alaba aumentava pas que de 3 000 personas. Aquela migracion espanhòla aviá de condicions de trabalh dificils e s'amassava dins de chabolas, quartièrs paures novelament creats. Èran discriminats e nomenat pejorativament los Maketos. Pasmens, aqueles trabalhadors migrants èran tan nombroses qu'un partiment rural nacionalista conservator basc confrontava aqueles d'una industrializacion urbana socialista espanhòla e alara cambièt la politica, demografica e lingüistica de Bascoat. Aquel vam contunhèt e una partida dels obrièrs bascs rejoinguèron lo socialisme creant un partiment novèl entre bascs. Pasmens tot aquò, los patrons de las institucions financièras e de las grandas industrias son totjorn fòrça majoritariament bascs.
De 1950 a 1975, la populacion biscaiana aquel còp doblèt passant de 570 000 a 1 140 000 abitants et au Guipuscoa de 375 000 à 675 000. De 1955 a 1965, l'arribada de migrants es egala aquela del sègle anterior e lo taus d'urbanizacion ven superior a 80 % dins los ans 1980.
La cara etnica se diversifica e l'ispanisme contunha de grandir jos Franco. En 1975, los descendents dirèctes dels Bascs abans l'industrializacion de 1880 representan mens de la mitat de la populacion totala del Bascoat.
Amb l'arribada al poder del PNV en 1978, una nòva lei pragmatica surgís amb l'article 7 de l'estatut d'autonomia que prevei: que tota persona avent establit sa residéncia administrativa dins la region gausirà de la qualitat de Basc. Aquela novèla definicion serà a l'origina de l'integracion de las populacions migrantas dins la CAB, que uèi 38 % dels filhs de migrants espanhòls se dison bascs d'en primièr contra 92 % pels descendents bascs. Per contra sonque 43 % se considèra basc en Labord e 34 % en Navarra ont respectivament se pensa d'en primièr èsser francés e navarrenc (espanhòl o basc en seguida). La migracion al Bascoat francés fuguèt negativa, fòrça bascs van viure endacòm mai coma a Bordèu o París alara que fòrça retirats franceses s'instalan dempuèi vint e cinc ans sus la còsta. La Navarra, ela, subiguèt puslèu una migracion de las regions ruraaes cap als centres urbans. L'Alaba e la Navarra ratrapèron lor retard economic dins los ans 1960 a 80.
Un tèrç dels migrants après quinze ans de vida dins la CAB se considèra mai basc qu'espanhòl. 38 % dels migrants son ja en favor d'una quasi o complèta independéncia après cinc ans e 35 % dison aprene lo basc.
De factors pòdon explicar aquela integracion mesurada per l'Ikuspegi, Observatòri basc de migracion:
- Una societat civila basca que s'alunha totjorn mai dels dos extrèmas que son los pro-Madrid e los pro-ETA ;
- Un cert nacionalisme basc qu'amaga pas voler integrar lo migrants. La pròva es que los migrants pro-basc tendon a èsser mai radicals que los bascs de soca coma Juan Paredes Manot, membre d'ETA, fusilhat en 1975 e qu'èra pas en Bascoat sonque dempuèi detz ans;
- Una bona santat economica en Hegoalde comparat al vesins es de segur un gatge de futur e de seguretat per tota la societat civila basca que vòta pel meteis partit dempuèi trenta ans e que se basquiza suau del moment prosperitat es al rendètz-vos.
Pasmens, los problèmas inerents pels migrants al Bascoat son los meteis qu'endacòm mai. Dempuèi cinc ans, de nòus migrants venguts d'America latina e d'Africa s'installan subretot en Biscaia e Guipuscoa e la crisi economica argentina menèt fòrça membres de la diaspora basca a tornar al País.
Cultura[modificar | modificar la font]
Simbòls[modificar | modificar la font]
Nacionalistas[modificar | modificar la font]
I a un grand nombre de simbòls.
- Lo Lauburu o la crotz basca que significa en basc quatre caps es un simbòl mitologic preindoeuropèu, qu'indica lo movement de las quatre sasons o un simbòl solar coma la svastika.
- La bandièra basca o Ikurriña que significa la bandièra, realizada en 1894 per Sabino Arana, es considerat coma la bandièra unica nacional de Bascoat.
- Lo Zazpiak Bat, que significa las 7 (províncias) fan un, creada en 1876, constituís las armas de Bascoat. Es format de 6 partidas representant cada província, la Navarra e la Bassa Navarra avent lo meteis blason.
- L'Arrano beltza que significa l'agla negre, es un simbòl basconavarrencs, representant la poténcia e la victòria del pòble basc. Considerat coma lo rei dels aucèls, es utilizat per fòrça nacions coma animal emblematic. Es ara utilizat pel sector pròche d'ETA.
- Lo Gernikako Arbola es l'arbre antic de garric que se ten dins la vila de Gernika devant la Casa de Juntas. S'agís de fach d'una succession de garrics, de generacions en generacions. Aquel del sègle XX, qu'aviá subreviscut als bombardaments faisistas pendent la guèrra d'Espanha morriguèt après la canicula de 2003. Son successor prenguèt donc sa plaça. Los sobeiran espanhòls juravan jos l'arbre e i confirmavan las libertats bascas. L'arbre pendent de temps foguèt considerat coma lo simbòl e l'incarnacion fisica d'aquelas libertats.
Artesanals[modificar | modificar la font]
Lo simbòl mai conegut es lo berret basc. D'origina bearnesa, mencionat en 1461 dins un tèxte landés, vengut emblèma nacional jos Enric IV, d'en primièr l'utilizavan lo pastres per s'aparar del fresc e del solelh. Brocat a partir d'un fial unic de 500 m, prenguèt son appelacion basc a Biarritz al començament dels ans 1900 quand los toristas s'amusavan a lo portar.
Lo linge basc èra utilizat coma linge de vestit, draps e toalhas, o telas espesas. Mercé a la cultura del lin sus lors parcèlas de tèrra, de centenats de familhas bascas confeccionavan dempuèi l'Edat Mejana, de teissuts de 7 bendas blavas e rojas. Lo motiu raiat benlèu vendriá dels milièrs de Josieus fugissent l'Espanha e qui se refugièron al Bascoat. Dins los ans 1950, li coton anglés damatgèt l'industria soletana tota.
Lo makhila, que significa lo pal en basc (lo mot poiriá venir del latin bacillus), concebut dins de fusta de nesplièr, es a l'encòp una pal per caminar e una arma de defensa amb un pic en acièr amagat jos una manilha de metal o de cuèr trenat subremontada d'un pomèl gravat. Ara, es un objècte decoratiu de l'artesanat basc que la costuma vòl que siá present dins l'ostal basc. I a d'autres objèctes de fusta tipics coma lo kaiku, aisinat per mòlzer las fedas e los jos de buòus. Lo mobilièr basc se distinga per son estil e sos ornaments particulars, lo züzülü, arca que servís de banc, demora lo mòble mai tipic.
Lo chistera es fach de palha trenada amb de finas lamelas de castanh en hegoalde. Es concebut per resistir l'impacte de la pelòta, al contrari a aqueles en vim, fabricat endacòm mai.
Los objèctes de cuièr bascs tipics que son la chahakoa o la gorda empegada e la pelòta de cuèr, coma maroquineri e lo tanatge, constituiguèron una tradicion artesanala fòrça anciana, los elevaire de motons donan la matèria primièra.
Aqueles darrièrs ans, de joves artesans en terralha d'esmalt blanc e ocre e dins lo trabalh del metal revitalizèt lo sector subretot al Guipuscoa ont se situan los anciansobrador dels fabres.
Patrimonials[modificar | modificar la font]
L'ostal basc o etxea: Los Bascs an un ligam fòrça estrech amb lor ostals. La granda majoritat dels ostals de Bascoat an un nom que rebat lo luòc o la situacion familihala. Fòrça noms d'ostal bascs d'entre los mai comuns se pòdon traduire atal: « al dessús del puèg » o « pel flum », en correspondéncia amb lo luòc ont se situa l'ostal ereditari. Amb lo clima rufe dels monts, los bascs bastiguèron de grands ostals, la faciada màger al sud, sud-èst amb lo fenial e estable al debàs. Los animals caufavan lo primièr estatge ont la familha viviá.
Lo fronton es un simbòl très conegut e indissociable de Bascoat. Cada municipalitat a lo sieu dins son centre, près de l'ostal de vila (Herriko-Etxea o Udal-Etxea) o de la glèisa.
Manifestacions popularas[modificar | modificar la font]
Existís un grand nombre de festenal al Bascoat, son tradicionals, religioses, folclorics, paganistas, socials, participatius e quitament esportius.
D'origina basca[modificar | modificar la font]
- La fòrça basca: Dempuèi de sègles, los vilatges s'afrontan amb diferentas competicions coma lo Soka Tira, jòc fòrça popular, o lo tir a la còrda amb d'equipas de detz personas. L' Orga joko ont una persona lèva una carreta e la far pivotar. l' Aizkolariak ont se copa de troncs al destral. Lo Lastoabotatze ont se lança una bòta de palha mai nautaut possible. lo Harri Altxatzea ont se lèva de peiras de 300 kg. L' Esneketariakont se cor mai de temps longtemps possible amb dins cada man un bidon de lach de 40 kg. Lo Zakulariak ont una desena de troncs devon èsser ressats mai rapidament possible per dos fustièrs, lo portaire de sac ont se pòrta en corrent un sac de 80 kg suls espatlas, lo levaire de pèiras o Harri jasotzailea e lo Lasto Altxari ont s'auça mai naut possible una bòta de palha en 2 minutas.
- De Nadal a Pascas, es lo temps dels carnavals rurals o Ihauteri ont l'Ors es lo rei. Es l'aujòl dels òmes e lo personatge central que cal desrevelhar a cop de pals e de campanas a la fin de l'ivèrn. Aquelas fèstas son un motor de la cultura populara basca ont cada vilatge possedís son estrategia per caçar los esperits marrits. En Sola, los joves organizan de mascaradas e d'espectacles de carrièra amb des campanas dins l'esquina (yoaldunak) segon de rites venent de paganisme. Los ziripots, òmes en sac, son los portaires d'almas. Imitan l'ors que peta, son ventre avent coflat de las almas de las personas mòrtas pendent l'ibernacion. Existís mai una desena d'autres personatges. Los Ihauteriak son fòrça diferents de carnavals modèrnes, que se fan unes jorns, amb de secrets e quitament a vegada son interdits als estrangièrs del vilatge. Mai, d'antropològs s' interesson coma essent fenomèn social europèu unic. Los carnavals coma aquel de Lantz, Alsasua o Zalduondo son mar reputats.
- Herri Urrats, significa lo pas del pòble en basc, es una manifestacion festiva anala amassant mai de 70 000 personas que se debana lo segon dimenge del mes de mai dempuèi 1984. Es une fèsta en favor de l'euskara e de las ikastolak, ont las gents ordinàrias, o presentant una entrepresa, fan lo torn del lac de Sent Pèr de Nivela e donan la soma d'argent que desiran cada quilomètre per Seaska. Seaska, federacion de las escolas en lenga basca en Iparralde, es compausada de 18 escolas primàrias, de 3 collègis e d'un licèu. Des gents venon de pertot al Bascoat e quitament d'Euròpa.
- Al solstici d'ivèrn, es l'Egun berriak o lo Nadal basc. Olentzero, lo carbonièr, davala del mont per ofrir de presents als enfants, ls vilageses l'acompanhan amb de camps per las carrièras que se'n torna. Es una fèsta que torna al vam.
Autres festenals[modificar | modificar la font]
- Totes los vilatges en Bascoat, organizan al mens una Fèsta vòta anala en l'onor de son sant, regropant d'activitats que rebaton lo vilatge coma la fèsta de ton a Sent Joan de Lus. D'autras fèstas, mai conegudad, amassan de milions de gents coma las fèstas de Baiona en l'onor del sant Leon o de Sant Fermin a Pampalona. Totas aquelas fèstas son los movements migratòris mai grands que permeton als bascs de s'encontrar e de festejar ensems amb las meteissas cançons.
- A la Santa Agata se va cantar d'ostal en ostal, un cantaire improvisa los coblets en basc mas lo repic se canta en cor pels abitants.
- Las corridas son subretot popularas en Navarra, o dins lo sud de la Sèrra Gorbeia e dins los grands centres urbans. En Navarra cada vilatge a sa plaza de toros e foguèt dins aquela província que la corrida foguèt formalizada al sègle XVI, se practicava a caval mas los païsans navarrencs èran tròp paures per ne possedar. En Iparralde, la primièra corrida se debanèt en 1852.
- Las corses de buòus o encierros existisson dempuèi fòrça temps en Basoat. Baiona fuguèt una de las primièras vilas a largar los taurs per las carrièras a partir de 1289. La tradicion volgava que los joves desfian los taus quand los elevaire los menavan a la plaça. Los encierros de San Fermin son conegut mondialament. Unes se practican de nuèch coma a Mendigorria. Las nafras son fòrça frequentas, fins a èsser mortalas.
- La fèsta dels reis magues del 6 de genièr qu'es lo jorn ont los enfants recebon de presents en Hegoalde. Las fèstas de la verge Maria del Mont Carmel es una procession dels marins mièg agost ont de gents costumats passsan pels pòrts.
Espòrts[modificar | modificar la font]
Espòrts bascs[modificar | modificar la font]
Los espòrts bascs: fòrça jòcs son originaris e vivon pas qu'al Bascoat.
L'origina de la pelòta basca es lo jòc de palma. Se pòt classificar los jòcs segon lo terren. Lo trinquet es un fronton cobèrt utilisant 4 parets. S'i jòga de man nuda, a la paleta cuèr, lo xare e la pasaka. Lo jaï-alaï es un fronton cobèrt amb una paret a esquèrra e arrièr. S'i jòga la cesta punta. Fòrça jogaires professionals bascs et cubans s'expatrian en Florida ont las escomesas suls jogaire es fòrça populars tot coma al Bascoat. La plaça liura es lo fronton municipal situat en exterior ont se jòga la pala, la paleta cuèr, lo joko garbi, la man nuda e la chistera. Sul fronton amb paret a esquèrra, cobèrt o descobèrt, s'i jòga la man nuda, la pala corta, la paleta cuèr, lo joko garbi e lo frontenis.
Las estropadak, corsas de trainuras o aviron de mar, son una longa tradicion basca de 130 ans venent de las barcas qu'èran utilizadas per la caça de las balenas dins lo golf de Biscaia dempuèi de sègles. La coustuma volgava que lo primièr qu'arribava al pòrt, podava vendre mai car sa pèsca. La primièra corsa oficiala se debanèt a Donostia en 1878. A l'ora d'ara, las regatas se fan amb de trainuras pesant 200 kg e facha de fibras de carbòni. Es un espòrt de competicion de naut nivèl. I a 8 a 10 equipatges, un sol d'Iparralde, formats de 14 personas amb 13 remaires e lo patron (timonièr) sus la popa, que fa la corsa de biais intens pendant 20 a 25 minutas sus una distança de 3 milas marinas. La corsa dans la baia de de San Sebastian ramassa cada an mai de 100 000 espectators. Las escomesas d'argent son popularas pendent tot lo campionat dels mes de julhet e agost e los play-offs, en setembre.
Espòrts populars[modificar | modificar la font]
I a dos espòrts fòrça populars.
Lo rugbi de XV es practicat en Iparralde amb per exemple los clubs del Biàrritz olimpic o aquel de l'Aviron baionés, e Sent Jeon de Lus olimpic rugbi.
Lo fotbòl se practica en Hegoalde amb per exemple lo club de l'Athletic Bilbao. La particularitat d'aquel darrièr, coma del club de la Real Sociedad, es que totes los jogaires, quina que siá lors originas, se fan impausar una de las doas condicions seguentas: - o èsser nascur en Bascoat o en Navarra o aver èsser format dins un club basc.
Los lésers son nombroses e fòrça populars mercé a la varietat dels païsatges.
En montanha, los Bascs, e tanben lo toristas, practican l'escorreguda a pè dins la resèrva ecologica d'Urdaibai o pels camins de Sant Jaume, las caminada en bicicleta de montanha a Lekunberri, las caminadas a caval sus de pottoks o de parapent a l'entorn de Mendiondo, d'esqui de fons dins la val d'Iraty, del rafting a Bidarrai, d'escalada sul pic d'Aralar en Navarra, d'espeleologia dins lo bòsc de las Arbailas, de pèsca de rius a Montòri.
Autre espòrt popular es lo ciclisme. Cada an, lo Torn de Franaç mòstra e de milions de telespectators, la fervor dels Bascs qu'arboran de centenats d'Ikurriña lo long de cada estapa. Compausada tanben pas que de ciclistas bascs, l'equipa ciclista Euskaltel-Euskadi es constituida de ciclistas professionals considerats coma essent representatius de l'equiapa nacionala de Bascoat.
Los lésers en mar coma los espòrts nautics a Zarautz, lo canoè a Ibarranguelua, la pèsca a Guetaria, la pèsca a la pibala de nuèch, la sotada al pè de Jaizkibel a Hont arràbia son possibles, sens obliar los banhs la plaja.
Un espòrt que foguèt conéisser lo Bascoat pel mond es lo surf. La conjonccion d'una fòrta èrsa venguda del larg e d'un fons escalabrós,, fa gisclar d'èrsas grandas quand lama tusta lo fons. Biàrritz e Mundaka son doas vilas conegudas mondialament dins lo circuit del campionat de surf professional. Ara, lo surf atira tan los joves coma lo rugbi en Iparralde.
Mai del rugbi, autre eritatge de la dominacion anglesa pendent tres sègles en Aquitàniae, lo gòlf èra un espòrt fòrça devolopat per l'aristocracia europèa. Lo gòlf del Far, inaugurat en 1888, amb lo detz autres terrens de gòlf lo long còsta basca son de pròvas del vam per aquel espòrt.
Cants, musica e dança[modificar | modificar la font]
La musica modèrna es tan variada coma endacòm pasmens d'instruments tradicionals li donan un son particular coma las flaütas Txistu e Txilibito, l'accordeon diatonic (trikitixa), la tamborina (pandero), l'autbòi (dultzaina), de percussions (txalaparta Txalaparta), de tamborins (tamboril o ttun-ttun), l'supriñu, lo musukitara e la clarineta (alboka).
Los Euskal dantzak existisson jos 200 formas diferentas. Mai celèbre es lo fandango max cada provícia a sas danças. La Biscaia a lo Kaxarranka, Dantzari Dantza, Xemeingo Dantza (danza de Jeméin) e l’ezpata dantza o dança de l'espasa. Lo Guipuscoa a l’Arku Dantza (dels arcs), Zinta Dantza (del riban), Kontrapas e la Sorgin Dantza (de mascas). La Navarreaa l’Otsagiko Dantzak (d'Ochogavía), Axuri Beltza, Luzaideko Ihauteria (carnaval de Lazaide), Sagar Dantza (de la poma), Iribasko Ingurutxoa e Larrain Dantza. E en Iparralde, i a lo Lapurdiko Ihauteria (carnaval del Labort), Zuberoako Maskarada (mascarada soletina), las kaskarotak que son costumats amb de cascavèls, banderriak o los portaires d'Ikurriña, aurresku, ariñ-ariñ, joaldunak cobèrts d'una pèl de moton, brokel dantza, ziganteak o los gigants e plan d'autres.
Literatura e bertsolari[modificar | modificar la font]
La literatura orala basca amb sos contes tradicionals, son teatre popular, sas baladas e poesias liricas coma lo Bertsolari, fenomèn d'improvisacion de cants poetics sus la plaça publica sont las premicis d'aquel art que Mattin Treku e Xalbador (Aire) fuguèt un dels illustres improvisators. Lo primièr libre basc foguèt escrich per un curat, lo paire Dechepare qu'escriguèt un recuèlh de poesias en 1545. En 1571, J. Leizarraga traduguèt lo Nòu Testament en basc. La literatura basca èra fondamentalament religiosa fins a la mitat de sègle XX. Ara 1 500 libres son produch cada an, del conte per enfants fins a l'ensag politic. Los grands escrivans son entre autres Miguel de Unamuno, Pío Baroja, Iribarren Rodríguez e Arturo Campión, Txillardegi, Jon Mirande, Bernardo Atxaga, Joseba Sarrionandia, Joxe Azurmendi, Itxarro Borda, Aurelia Arkotxa, Lurdes Oinederra...
Art de la Taula[modificar | modificar la font]
Los Bascs son totjorn ufans dels produchs que produson e de lors plats. En mai dels mercats, las fièras de formatges de Roncal a Burgi o de cambajon a Baiona son plan anmats. L'Art de la taula es present amb lo linge basc. Existís ara pauc que de teisseires en Bascoat: los Lartigue ne son un dels darrièrs.
Especialitats gastronomicas[modificar | modificar la font]
La reputacion de la cosina basca en Espanha demora la referéncia, pels chefs espanhòls. Çò que fa sa riquesa, es qu'i a doas cosinas bascas, una costièra a basa de produchs marins, una dels monts a basa de pòrc, d'anhèl e d'especialitat del país.
Los Pintxos, son de pichonas porcions presas a l'aperitiu. Del cambajon de Baiona o de la salada de trufas sus une fina lesca de pan fresc, de croquetas de formatge, amb o sens cambajon, de piments roges farcit, des dats de moletas de trufas.
- Especialitats maritimas
- Lo Ttoro es una sopa a basa de baudròia e de merluç, lo Marmitako qu'es un fricòt de ton, lo Txanguro qu'es un cranc farcit, l'Ajoarriero qu'es una merluça a la biscaiana salada cuècha dins l'òli d'oliva amb d'alh e de piments, lo koskotxak de merluç cuèch amb de legums e paln d'autres plats fach de sardas, de calamars coma lo begi haundi e lo chipirons, dauradas, pibalas, muscles, ligomaus, langoustinas ...e tot çò que la mar dona.
- Especialitats de l'interior
- L'utilizacion del pòrc basc es abondanta. Dona lo chichon (graissons), la xingar (ventresca), lo chorizo de pampalona, lo cambajon de Baiona, la botifarra de Biriatu e d'autra porcalha. I a tanben de plats bascs coma la piperada, l'axoa, lo polet basquesa que se preparan totes amb de piments d'Espelet. Importat dels marins bascs, lo Zikiro es una forma de motonada o quart d'anhèl se cuèch a l'indiana. Tanben se manja la palomba dels filats d'etxalar o lo conilh al cidre.
- Los formatges
- Fachs de lach crus de feda, se prenon frescs o secats. I tres apellacions comalo roncal, l'aussau-irati e l'urbasa amb l'apellacion Idiazabal. Los pastres dison que la varietat de l'èrba dels camps en montanha dona un gost particular a cadun dels formatges. L’"ardi gasna" (formatge de feda, coma l'aussau-irati) se manja amb de confitura de cerièra negra d'Itxassu e de pan blanc fresc.
- Una tòca de sucrat
- Introduch pels josieus en 1761, lo chocolat es de qualitat e realizatt de biais artesanal subretot en Iparralde. Lo torron el es d'origina biscaiana. Los Kanougas™ son de caramels tendres e fondants en chocolat creats en 1904 pel fondator de l'Ostal Pariès, Jacques Damestoy. Los Mouchou™, Muxu™, Musu™, francisacion del mot basc "Musu" que significa un poton, son de doçors moflas a basa d'ametlas, pegadas doas a doas, sonque venduts per l'ostal Pariès. De churros e la mamia se fa a basa de lach de cabra. La Navarra a còcas coma las galetas al chanchigorri, las garrapiñadas e sos delicis (fruch enrodats de chocolat). La còca basca o biskotx es lo dessèrt mai conegut, 2 cercles de pasta esmiutada segaladas, garnit de confitura de cerièra negra. Lo garnit de crème pastissièra es mai recent, vengut lo mai prepausat benlèu a causa del còst de la confitura de cerièra negra.
Bevendas alcoolizadas[modificar | modificar la font]
La bevenda artesanale es un bon complement dins los regropaments socials e una autra occasion pels Bascs de festejar.
- Los vins bascs o arnoa foguèron introduchs pel Romans e se divison en 4 apellacions contrarotladas. L'Iroulegui es un vin de cinc vitatges suls bòrds de la Niva, près d'Izpura introduch pels monges al sègle XI. Lo Txakoli es un vin blanc o hondarrabi zuri e un vin roge o hondarrabi beltza leugièr fruchat produchs sus de terrens de calcaris près de Bakio e Sant Sebastian. Lo Navarra es un vin rosat fruchat e a vegada plan corsat, un vin blanc o vin roge produch al sud de Navarra. La Rioja, vin fruchat produch dins lo sud de l'Alaba e tanben Navarra, es mai conegut e mai reputat per sa qualitat, en roge, blanc e rosat. Lo vitatge tempranillo ofrís una sabor fruchada particulara.
- Fòrça son los espirituoses bascs produchs en Bascoat. L'izarra es una licor facha a base de menta o d'amètlas, la patxaka una licor anisada de poma, lo patxaran dels Navarrencs es a d'agrena e d'alcoòl anisat.
- La bevenda bolida de poma o sagardoa fabricada a partir l'Antiquitat en Biscaia es ara producha subretot al Guipuscoa amb des pomas acidas a 50 %, amaras a 30 % e doças. Vèrs la mitat de genièr, los Bascs se liuran al ritual del Txotx ont un pichon e long giscle de cidre (sagarno) sortís de las imensas botas. Longtemps, lo sagardoa èra una bevenda artesanala populara avant d'èsser abandonada, mas un reviscol e un vertadièr vam popular.
Autres[modificar | modificar la font]
- Lo Mus es un jòc de carta popular pareissent al Poker, i a de campionats oficials e locals, o se practican entre amics.
Religion[modificar | modificar la font]
Se foguèt un dels darrièr pòble europèu derniers a se convertir al cristianisme, es encara un d'aqueles que mòstra una fòrta practica catolica a las datas del calendrier chrétien. La religion fa partit entièra del calendièr dels festenals. Per Setmana santa (Aste Nagusia en basc) se fa en processions e los catolics van a la messa en Hegoalde e la Fèsta Dieu se festeja plan en Iparralde.
Dempuèi lo periòde revolucionaris quand fòrça d'autonomia èra levada als Bascs dins los ans 1793-1794, de prèire bascs se son implicats dins de debats politizats e unes foguèron suspenduts pel govèrn, essent refractaris a la politica de secularizacion e a l'idèa republicana. Lo clergt basc, a causa de sa situacion geopolitica, totjorn aguèt fòrça prèires actius e activistas que s'implicavan politicament, mas un pauc mens ara, per defendre e representar lors paroquians. En Hegoalde, son fòrça nacionalistas. Lo monastèri d'Arantzazu es a l'origina del combat lingüistic.
Lo clergat basc donèt de personatges celèbres coma Ignaci de Loiola, fondators dels Jesuistas, Francés Xavier, lo cardenal Etchegaray o Xabier Arzalluz, ancian Jesuista e ancian president de l'EAJ-PNV.
- Las glèisas
- Las glèisas bascas se destrian per una disposicion particulara e unica, lo cor e l'altar son fòrça auçats dins la nau e de galeriás lo rodejan. La particularitat màger es que los òmes, que se plaçan dins las galeriás al naut, son separats de las femnas que se plaçan dins la nau. Se una partida de la messa es en erdara, la granda majoritat dels cants liturgics son sempre en basc, e tota la fervor de la fe basca s'exprimís quand, a la voces de las femnas amassadas dins la nau, se mesclan a las voces poderosas del òmes gropats dins las galeriás. Dins de glèisas sens galeriá, los òmes van a drecha e las femnas a esquèrra per far fàcia a l'altar.
- Los cimentèris
- Las tombas bascas: Quitament se los bascs sont catolics, fòrça son aqueles qu'an sus lors tombas, la crotz basca o Lauburu.
I a diferents tipes de pèiras tombalas: La crotz o estèla discoïdala demora popular dins los mitan rurals, discoïdalas amb de simbòls solars, IHS ea Maria, lo lauburu e de virgulas, de placas estèlas e de simbòls vegetals.
Mitologia[modificar | modificar la font]
La religion que los Bascs practivan avant lo cristianisme es pauc coneguda, demoran de legendas e de tradicions encara presentas[19]. Es possible que la religion èra estat centrada sus un gèni femenin superior nomenat Mari, accompanhada fòrça divinitats de forma animala. De mites solars e lunars e tanben la relacion al cèl èran presents. Per introduire lo cristianisme, calguèt conciliar fòrça legendas amb l'anóncia de la naissença de Kismi (lo Crist) e lo suicidi collectiu dels Jentils (jentilak) que possedavan de grandas capacitats fisicas e intellectualas. Ara la verge Maria totjorn se canta a la fin de cada messa e demora onorada mai qu'endacòm mai, de segur en referéncia a Mari.
Coma pels pòbles oralians, l'ors es un personatge mitologic nomenat « senhorr del bòsc » (Basajaun).
Lo dragon Erenkyl de la mitologia yakoute correspond a aqueles de las Bascas nomenada Erensuge.
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo mot Euskaldunak significa literalament « aqueles que possedisson la lenga basca », brèu « los bascofòns ».
- ↑ (en) The basque population and ancient migrations in Europe de Luigi Luca Cavalli-Sforza
- ↑ Basat segon de critèris antropologics culturals e istorics subretot. (en) David Levinson, Ethnic Groups Worldwide : a ready reference Handbook, Phoenix, Arizona, The ORYX Press, , 436 p.
- ↑ Jean-Marie Izquierdo, La Question basque, Bruxelles, Complexe, coll.
- ↑ Structure, évolution et expression de gènes « chimériques » spécifiques des Primates.
- ↑ (en) MS205 Minisatellite Diversity in Basques: Evidence for a Pre-Neolithic Component.
- ↑ 7,0 et 7,1 Les Basques : données génétiques actuelles et applications dans le domaine de l‘hématologie, Frédéric Bauduer, Département d‘Hématologie, Centre Hospitalier de la Côte Basque, Bayonne (15 avril 2005)
- ↑ 8,0 et 8,1 Sur les traces génétiques des premiers Basques, liberation.fr, 15 septembre 2015
- ↑ (en) Ancient genomes link early farmers from Atapuerca in Spain to modern-day Basques, pnas.org, 21 mai 2015
- ↑ (es) Los jóvenes vasco-chilenos están al día de todo lo que está pasando en Euskadi.
- ↑ (es) Présentation du livre Santiago de Chile par Ainara Madariaga, auteur de l'étude "Imaginarios vascos desde Chile - La construcción de imaginarios vascos en Chile durante el siglo XX". 2008.
- ↑ (en) Chilean people, sur enotes.com.
- ↑ (es) Basques au Chili.
- ↑ De los vascos en Chile y sus instituciones.
- ↑ Contacto Interlingüístico e intercultural en el mundo hispano.instituto valenciano de lenguas y culturas.
- ↑ (en) Mark Kurlansky, The Basque History Of The World : The Story of a Nation, Toronto, Vintage Canada, (1re éd. 1991), 387 p.
- ↑ Se las femnas de rhesus positiu an un enfant amb un òme de rhesus positiu e qu'aquel enfant es el tanben de rhesus positiu, l'emprenhament pòt pausar de problèmas.
- ↑ La Charte européenne des langues régionales ou minoritaires: particularités sociolinguistiques et configuration française [PDF]
- ↑ voir par exemple: Julien d'Huy et Jean-Loïc Le Quellec (2012)"Les Ihizi: et si un mythe basque remontait à la préhistoire?"
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Michel Duvert, Des origines du Peuple Basque, Donostia, Elkarlanean, coll. « Fokus saila, 1. », , 89 p. (ISBN 291315669X et 9782913156692, OCLC 60740400)
- Philippe Veyrin, Les Basques de Labourd, de Soule et de Basse Navarre : leur histoire et leurs traditions (monographie), Pau, Cairn [publié avec le concours du conseil régional et la direction régionale des Affaires culturelles de la région Aquitaine], [rééd.] (1re éd. Bayonne, Musée basque et de l'histoire de Bayonne, ), 347 p. (ISBN 9782350682617, OCLC 826784280, notice BnF no FRBNF42791812, présentation en ligne)
- Jacques Allières, Les Basques, Paris, Presses universitaires de France, coll. « Que sais-je ? », (1re éd. 1997), 127 p. (ISBN 213053144X et 9782130531449, OCLC 77097933)
- (en) Julio Caro Baroja (trad. Kristin Addis, préf. William A. Douglass), The Basques [« Los vascos »], University of Nevada, Reno, Center for Basque Studies, coll. « Basque classics series, no. 5. », , 483 p. (ISBN 9781877802928 et 1877802921, OCLC 463675519)
- Joseph Augustin Chaho, Histoire primitive des Euskariens-Basques : langue, poésie, mœurs et caractère de ce peuple; introduction à son histoire ancienne et moderne, Nabu Press, (1re éd. 1847) (ISBN 1144938597 et 9781144938596)
- Peio Etcheverry-Ainchart et Alexandre Hurel (préf. Erramun Bachoc, rédigé par Mikel Dalbret), Dictionnaire thématique de culture et civilisation basques, Urrugne, Pimientos, , 178 p. (ISBN 2912789109 et 9782912789105, OCLC 47741420)
- (es) Luis Núñez Astrain, El euskera arcaico : extensión y parentescos, Tafalla, Txalaparta, , 390 p. (ISBN 8481363006 et 9788481363005, OCLC 54773940, lire en ligne)
- Pierre Bidart, La singularité basque : généalogie et usages, Paris, Presses universitaires de France, coll. « Ethnologies », , 367 p. (ISBN 213051538X et 9782130515388, OCLC 421684967)
- Barbara Loyer : Géopolitique du Pays basque, © L'Harmattan 2006
- Jean-Daniel Chaussier, Quel territoire pour le Pays Basque ? : Les cartes de l'identité, Paris, L'Harmattan, coll. « Logiques politiques », , 295 p. (ISBN 2738441173 et 9782738441171, OCLC 466770823, lire en ligne)
- Michel Morvan: Les origines linguistiques du basque, Presses Universitaires de Bordeaux, 1996, (ISBN 2-86781-182-1)
- Jean-Baptiste Orpustan: La langue basque au Moyen Âge, Baigorri, 1999.
- Eugène Goyheneche : "Le Pays Basque" et "Notre Terre Basque".
- Wentworth Webster (trad. Nicolas Burguete, postface Un essai sur la langue basque par Julien Vinson.), Légendes basques : recueillies principalement dans la province du Labourd [« Basque legends »], Anglet, Aubéron, (1re éd. 1879), 328 p. [détail de l’édition] (ISBN 2844980805 et 9782844980809, OCLC 469481008)
- Juan Carlos Etxegoien "Xamar" (trad. Fermin Arkotxa Mortalena), Orhipean. Le Pays de la langue Basque [« Orhipean: Gure herria ezagutzen »], Pampelune, Pamiela, , 128 p. (ISBN 8476814763 et 9788476814765, OCLC 470682898)
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Los Gascons
- Toponimia basca
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Institut cultural basc
- Question nacionala e movements socials en Païs basc sud, tèsi de F. Jauréguberry
- Manifestacions culturalas e especificitats bascas
- (eu)(es) Un agach global sus la realitat d'Euskal Herria [PDF]
- Diaspora basca Bascs, bearneses e pirenencs pel mont


text:
Féricy
Féricy es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo territòri de la municipalitat a traversat per la Vallée Javot, e compren al Nòrd-Oèst una part del bòsc domaniale de Barbeau, #que cobrís egalament lo Bòsc de Sant-Denis. A l'Èst, la plana, agricòla, separa Féricy de Machault.
La municipalitat de Féricy a traversat per las rotas départementales 110, 107 e 227.
Le territoire de la commune est traversé par la Vallée Javot, et comprend au Nord-Ouest une partie de la forêt domaniale de Barbeau, qui couvre également le Bois de Saint-Denis. A l'Est, la plaine, agricole, sépare Féricy de Machault.
La commune de Féricy est traversée par les routes départementales 110, 107 et 227.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo luòc a mencionat dempuèi la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle jol nom de « Fericiacum ».
Le lieu est mentionné dès le Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle sous le nom de « Fericiacum ».


text:
Leis de Newton
Las leis del moviment o d'inercia de Newton, o simplament las leis de Newton, son las leis qu'Isaac Newton formulèt, descrivon las originas e las condicions del movement dels còrses e son la basa de la mecanica classica. Newton publiquèt aquelas leis en 1687 dins una òbra de tres volums intitulada Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, dins lo tresen volum las combinèt amb la seuna lei de la gravitacion universala puèi d'explicar las leis de Kepler alara reconeguda sul moviment de las planetas.
Las tres leis de Newton[modificar | modificar la font]
- 1ª Lei .-Principi de l'inercia
- « Tot còrs persèrva dins l'estat de repaus o de movement uniforme en linha drecha que se trapa, al mens qu'una certa fòrça agisca sus el, e lo constrenga a cambiar d'estat. »
Lo principi d'inercia ven mai complexe quand agís cap de fòrças sus un còrs o quand las fòrças contaagissan entre elas. Dins aqueles cases se dich que lo còrs es en equilibri. Segon çò que dicta aquela lei poiriam dire que l'efècte de las fòrças es pas de mantenir lo movement, coma o pensava Aristòtel, mas o modificar, es a dire, l'accelerar.
Una dificultat per que lo principi d'inercia se verifique es que los corses sus tèrra demòran pas indefinidament en movement. Totes los mobils perdon la velocitat e acaban per s'arrestar. Se poiriá pensar qu'aquela desacceleracion poiriá èsser provocada per manca d'una fòrça. Mas Galilèu asegurèt qu'èra a causa d'una autre fòrça que los frena. Aquelas fòrças son las dichas fòrças de fregament, que sens aquelas los corses de la tèrra se mourián de contunh.
- 2ª lei .-La lei fonamentala de la dinamica
- L'alteracion del movement es proporcionala a la fòrça que li es aplicada; e aquela alteracion se fa en linha drecha dins la direccion de la fòrça. S'exprimís amb la formula seguenta:
- ont m es la massa, la fòrça, e l'acceleracion. Las doas darrièras son de quantitats vectorialas.
Se divèrsas fòrças agisson simultanèament sus un còrs, tanben poiriam aplicar la formula fondamentala de la dinamica. Dins aquel cas la fòrça qu'apareis al primièr element serà resultant de totas las fòrças que lo còrs es somés.
La segonda lei de Newton inclutz lo principi d'inèrcia.
- 3ª lei .-Lei d'accion e de reaccion
- L'alteracion del movement es proporcional a la fòrça que li es aplicada; e aquela alteracion se fa en linha drecha dins la direccion de la fòrça.
Matematicament se pòt exprimir del biais seguent:
- Pauc a pauc, aquelas doas fòrças se trapan sus la linha qu'unís lo baricentre dels dos corses. Se cal pas oblidar qu'aquelas doas fòrças, pasmens se lo modul e la direccion sián egals e lo sens opausat, se contrarian pas, perque s'aplican sus de corses diferents.


text:
De l’occitan deus trobadors, lo gascon qu'a eretat dauguns mots qui son de bon arreconéisher. Com ac vederatz, los dus exemples de mots qui’vs prepausi en aqueth pòst d’auei non son pas tròp ligats a convivéncia o a paratge ni a l’amor cortés. Que son meslèu mots deus caires militar e juridic. De qué voletz, la poesia qu’ei ua causa, lo romantisme ua auta e la realitat n'ei enqüèra ua tresau.
Un qu'ei l’agachiu. En gascon, un agachiu que designa lo lòc deu gaitader, la gaita, laguens ua fortificacion militara. Lo mot qu’ei derivat de l’occitan non-gascon agach (en gascon: gait) cf. agachar (en gascon: güeitar).
L'aute qu'ei talar. En gascon, lo sens prumèr de tarar qu'ei podar, talhar las brancas d'un arbo tà provocar la formacion de taths o taras (brots) e obtiéner atau mei fruts. En occitan non-gascon, lo mot corresponent qu'ei talar, e lo tath o la tara que s'i ditz lo tal. En catalan, qu’ei tallar, e la tara o lo tath que s’i ditz lo tall.
L’occitan talar que significava tanben talhar peu pè un arbo en deishà'n sonque la soca qui's disèva (e qui's ditz enqüèra) lo talòs. Atencion: l'occitan non-gascon talòs que s'arrevira en taròs en la lengua d'aqueth blòg. Talòs que i a ua significacion diferenta en gascon, que designa un vèrmi: lo lombric.
E de la d'abatuda d’arbos, la significacion deu mot talar que s’extiengó a la destruccion de tota sòrta de plantas cultivadas en camp, en particular de blat. Lo mot qu'estó manlhevat en gascon e en catalan (dejà au sègle XIII).
.
Ueratz aqueth exemple tirat d’un manuscrit en gascon deu sègle XIII: :
Homi de Pau dise que Ossalés l'aven feyte tale de blatz. (Libe Roge d’Aussau, datat deu 1277. Lo tèxte qu’ei citat per Lespy).
O sia, en gascon contemporanèu : Un òmi de Pau que ditz qu'Aussalés e l'an hèita ua tala de blat. Qu’ei a díser que lo tipe de Pau e’s planh qu'aussalés s’an comportat dens lo son camp de blat com lo José dens un camp de milhòc transgenic.
Adara ueratz un aute exemple, aqueth tirat d’un manuscrit catalan deu sègle XIII o XIV:
Aquests blats... talam-los tots, car conegren los moros que si's defenessen, la tala fóra pro de nós e dan d'els, Jacme I, Cronica, lo tèxte qu’ei citat per l’Alcover-Moll.
Aquera significacion de damatjar un camp deu hèit de gent o d'animaus qu’ei conservada en la lengua catalana de las islas Balearas, ua de las mes conservadoras de tot lo maine occitanocatalan.
Aqueth sens de destruccion que miè tà inventar ua significacion navèra per lo mot tala, de caire juridic : lo de damatge.
La tale sera estimade per expers (Costuma de Sola, 1520 , citat per Lespy)
Qu’ei a díser qu’expèrts qu’evaluaràn lo damatge.
En las lenguas de la peninsula iberica, aquera significacion de "destrusir" arbos o culturas, que s’extiengó a tota sòrta de destruccions per tota sòrta de mejans.
En catalan, los mots occitans talar e talòs que i son estats incorporats e la significacion silvicòla deu mot que s’i arretròba plan. Ueratz las definicions deu Gran Diccionari de la Llengua Catalana:
1-v tr 1 FUST/SILV Tallar arran de terra els arbres d'un bosc, o, per extensió, abatre'ls per qualsevol altre procediment
2- Arrasar poblats, camps, etc., enderrocant, cremant, etc
Deu catalan, lo vèrbe talar que pogó passar tau castelhan.
En espanhòu, segon lo Diccionario de la real Academia, talar qu'a las significacions qui segueishen:
1. tr. Cortar por el pie una masa de árboles.
2. tr. Arrasar campos, edificios, poblaciones, etc.
3. tr. And. y Ext. Podar olivos o encinas.
4. tr. germ. Quitar o arrancar.
Talar (espanhol talar)
v. tr.
1. Sulcar um campo para o desalagar; drenar a superfície. (o sia en gascon: reguejar, arregar un camp entà desaigà'u; drenar la superficia)
2. Assolar; devastar.
3. Derribar.
Notatz que l’espanhòu s’a guardat locaument lo sens prumèr deu mot occitan talar, qu’ei a díser podar.
L’etimologia prepausada per en Coromines per “talar”, d’un ipotetic germanisme occidentau *talon qui voleré díser devastar (?), n’ei pas briga plausibla. Non pòt pas explicar la relacion intima qui trobam enter d’ua part la tala e l’arbo (cf. lo talòs) ni la enter la tala e lo camp. Lo gran lingüista catalan non semblè pas avisà's que lo mot talar èra plan un mot indigèn occitan (non-gascon), a l’origina un mot tecnic d’agricultura e de silvicultura. En Coromines que degó èster enganat per l'emplec deu mes modèrne “talhar” comun au gascon e a l’occitan non-gascon (un manlhèu o ua reconstruccion sabenta a partir de taliare), la fòrma deu quau e coincideish dab lo mot catalan (e castelhan) tallar. En realitat, lo vèrbe *tallare que balhè de manèra hèra regulara tallar en castelhan, tallar en catalan, talar en occitan non-gascon e tarar en gascon. En occitan ancian, talar qu’avè un doble sens. Lo prumèr qu’ei lo medish que'u deu mot gascon qui s’i correspón etimologicament: tarar, o sia podar. Aqueth sens de talar qu’ei conservat locaument en espanhòu. En lengadocian, pr'amor de la concurréncia deu mot sabent talhar, talar que deishó de significar podar e que s'a prengut un sens ligat a l'efèit deu podar, qu'ei a díser a la produccion de taths (tals en occitan non-gascon) e, per conseqüéncia, a la produccion de brancas navèras. Doncas, fin finala, talar, en lengadocian contemporanèu, que significa créisher (per ua planta). En gascon tanben, tarar qu'a prengut aqueth sens de produsir taths, de créisher (per ua planta); totun, tarar dab lo sens de podar que i ei enqüèra emplegat aumens locaument (cf. Palay). Lo segon sens deu talar en occitan ancian qu’èra lo d’abàter arbos, plan conservat en catalan e castelhan e testimoniat en lengadocian peu mot talòs (soca d’arbo, mot adoptat peu catalan). De l’abatuda d’arbos que vengó la nocion d’arrasar camps qu’arretrobam ligada au mot talar dejà au sègle XIII. E per extension, deu sens d'arrasar camp, lo mot qu'arribè tà significar arrasar de manèra generau e d'un biaish devastador (edificis, vilatges etc) en catalan e en castelhan. Atau, talar que prengó lo sens de devastar en las lenguas romanicas de la peninsula vesia. Ua auta innovacion semantica derivada d’aquera nocion d’arrasatge campèstre qu’ei especifica a la lengua portuguesa: “reguejar, arregar un camp entà desaigà'u; drenar la superficia". B’èm arribats luenh de la significacion de podar qui èra la de tallare !


text:
Lançament de bigatana
Lo lançament de bigatana es una disciplina atletica consistant a lançar una bigatana o javelina facha de metal, de fibra de veire o de fibra de carbòni.
Las règlas del lançament de bigatana son equivalentas als autres tipes de lançament (disc, martèl o pes). Los competitors an totes sièis ensages. Dins las competicions donant drech a un títol, o una prima necessitant un classament, los lançaires de bigatana an drech a tres ensages, puèi los uèit melhors a l'eissida d'aquels tres lançaments an la possibilitat de lançar tres ensages de mai, lo venceire es lo qu'aurà envejat lo mai luenh possible la bigatana, distància mesurada al centimètre près. La poncha de la bigatana deu tocar d'en primièr lo sòl al moment de l'impacte per que l'ensag siá validat. Contrariament al lançament del disc, del martèl e del pes, lo lançaire de bigatana fa una corsa de vam rectilinha abans lo lançar, corsa realizada en dos temps sus la meteissa superfícia utilizada que per la corsa (lo tartan). Dins un primièr temps dich lo vam, l'atlèta realiza una corsa classica de cara a l'aira de lançament, la bigatana plaçada sul costat. Dins un segond temps, dins la fasa dicha de preparacion, lo lançaire se plaça de perfil e se desplaça en pas crosat davant, la bigatana plaçada a la tempe e lo braç lançaire armat darrièr lo cap. Dins l'ultima fasa de la corsa de vam, lo braç lançaire es mes en tension per elasticitat sus la darrièra dobla pièja de la corsa de vam. La corsa es aital arrestada violentament, en transmetre tota la velocitat de desplaçament dins l'espatla que se destend coma una catapulta en propulsar la bigatana.


text:
Occitans e catalans
Cars amics,
Ongan, un còp de mai, lo CAOC, en lo sieu XXV Aniversari, vos ofrís l'actuacion d'un grop catalan, que vos farà dansar.
Espèri qu'aurem l'an que ven la possibilitat de contunhar la collaboracion del CAOC a la velhada catalano-occitana de l'EOE.
Disi aquò, perqué es de preveire que las circonstàncias politicas de Catalonha seràn fòrça diferentas de las actualas e lo CAOC fa qualques activitats en foncion de las subvencions que nos balha lo govèrn catalan.
De tot biais vos pòdi assegurar que la preséncia catalana a l'EOE contunharà.
Ongan es lo XXVen aniversari del CAOC Comitat d'Afrairament Occitanò-catalan e avèm fait e fasèm totjorn sonque activitats de relacions occitanò-catalanas.
Avèm fait e fasèm actes per tota Occitània, tre las valadas occitanas d'Italia duscas la Val d'Aran.
Avèm presentat Occitània per totes los Païses Catalans, Principat de Catalonha, Baleares, País Valencian, Catalonha del Nòrd, l'Alguer, Franja de Ponent d'Aragon e Andòrra.
Una pichòta mòstra de çò qu'avèm fait ongan la podètz veire sul panèl plaçat a l'estanquet de l'Escòla d'Estiu.
Per acabar vos disi que lo grop catalan, qu'ara participarà a la velhada, ven de Manresa, qu'es la ciutat capitala de la comarca del Bages, e lo grop se sòna ENRENÒU FOLK. Enrenòu en catalan vòl dire bruch, tarabastal. Son nòu musicians que venon de diferents airals : tradicional, classic e modèrn.
Aquò fa que son repertòri es mai contemporanèu.
Per aquò dison que fan musica fresca per dansar e amusar.
Ara es a vosautres de far lo jutjament e la valoracion.
Grands mercés a totes e a l'an que ven.
Visca Occitània
Visca Catalonha


text:
Las Mastres
Las Mastres[2] (oficialament en francés Les Martres-de-Veyre) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi Domat e la region de la region d'Auvèrnhe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Site de la préfecture du Puy-de-Dôme, consulté le 8 janvier 2008
- ↑ dins los Comptes daus Cònsols de Montferrand
- ↑ Site de la préfecture du Puy-de-Dôme, consulté le 8 janvier 2008


text:
Capítol cinc
Sortissèm de la sala per tornar a la pichona sala ont se tròba lo repartitor per lo qual sèm arribats abans. Te fasèm un viatge pel tudèl e aquí nos tornar dins la granda sala ont nos an despausats lo veïcul-canilha. Aralc nos mena ara cap ad un autre repartitor que nos fa aparéisser ad un endrech inconegut de nosautres, una mena de lounge amb d’espacis per se pausar e tanben de cabinas de reviscòl energetic al fons. I aviá ja una fola d’Omerids qu’anavan e venián dins la sala dins un ambient calorós, las parets balhavan de veire divèrs païsatges d’Aret. Decidissèm de nos installar ad una taula bassa que flòta al dessús del sòl dins de cadièrals larges e confortables. Una seria de bevendas es a dispausicion dels participants. Mehliug causís une bevenda blava qu’aima mai que tot. Aluarg tanben comanda quicòm per beure, un coquetèl rossèl e verd. Aralc, ela, causís une bevenda blanca.
“Anam, trinquem al torneg de l’èime Prim, que faga progressar Aret e la civilisacion Omerida cap a la coneissença dels secrets de la matèria.”
“A la santat d’Aret e de totes los èssers de per l’Univèrs.” “Cruau-cruau, visca l’èime Prim.”
Dins lo lounge, de pichonas taulas de gents son a blagassar, parlan de l’espròva suspresa de l’emmatin, qu’èra inesperada, qu’avián pas capitat de s’avisar lèu que s’agissiá d’una illusion. Ad una taula, Mehliug remarca tornarmai aquel tipe amb lo capairon blau que li tomba sus la cara, de l’aire plan misteriós e emb quicòm d’esglasiant sus el.
“Aralc, coneisses aquel tipe del capairon blau ailà dins lo caire?”
“Non pas, sabi pas qual es, me fa una impression pas gaire rasseguranta.”
Lo tipe vira lo cap coma per agachar Mehliug e Aluarg que, subran, desviran l’agach lèu.
“Brrr, diriatz que nos a vistes, ditz Mehliug dins un marmús.”
Lo tipe se leva e fa cara d’avançar cap a nòstra taula e d’efièch, s’apròcha plan. D’el, se podiá sentir coma un sentit de malvoléncia, coma s’aviá d’intencions ostilas, èra quitament sensible dins son biais de se mòure, quicòm de malament misteriós, e mai se sarrava de nosautres, mai se fasiá sensible. Lo tipe s’arrèsta dabans la taula e d’una votz rauca lança:
“Sètz Mehliug, lo jove prodigi del juòc, es aquò?”
“D’aprèp… çò dison las gents, fa Mehliug.”
“Sabètz, aqueste juòc es pas sonque un juòc, se deuriá pas prene a la leugièra coma o fasètz, soi aquí per empachar que se produsisse un grand mal, que los Omerids desviran pas lo balanç de l’Univèrs.”
Puèi se’n vai en daissant Mehliug, Aralc e Aluarg espaventats, gorja badanta.
“Aquel òme es esfredable, avètz ausit çò qu’a dich?”
“Òc, fa Aralc, e aviá l’aire fòrça seriós, ai pas jamai vist degun aital, a quitament pas l’aire omerid, d’ont pòt venir?”
“Sabi pas mas es clar que sas intencions son pas claras e es pas aquí per nos ajudar dins nòstra tòca. Los organizators son al fial que i a un tipe aital al mièg dels participants?”
“Probable, qu’an de mejans tecnics e de poders psicoenergetics fòrça desvolopats, l’an pas pogut mancar, sobretot a l’espròva de las qualificacions, ditz Aralc.”
“Que fasèm? Se podriá benlèu ne’n referir a qualqu’un?”
“Òc, ne poiriam benlèu parlar a mos superiors, çò melhor èssent d’esperar l’anóncia de las resultas de las qualificacions.”
Mehliug e Aralc contunhan aital de platussar al sicut d’aquel òme quora Mehliug apercep dins un autre recanton de la pèça l’autra persona qu’aviá remarcada dins la sala de recepcion, aquesta “femna” de l’impression d’irrealitat.
“Aracl, vèses, ailà, aquela femna estranha?”
“Òc, la vèsi, ela tanben es estranha mas sentissi pas de malvoléncia que provenga de son èsser.” “Me demandi plan quala pòt èsser e çò que fa aicí.”
“Veirem benlèu mai tard s’es qualificada. Cal ara esperar las resultas.”
Ad aqueste moment, una votz ressona dins lo lounge qu’anóncia que las resultas serián proclamadas aprèp lo repais dins la sala de recepcion que totes los candidats i èran convidats.”
“Cresi qu’es temps d’anar manjar ara. I anam? Ditz Aralc.”
“Te seguissèm.”
Aralc nos mena cap ad una sala atenenta qu’atenhèm un còp qu’avèm passat un “sas” coma de costuma. Dins aquela pèça, d’Omerids dinnan, una sala vasta un pauc coma lo lounge mas de l’organizacion diferenta. Pas cap de fila d’atenda, de gents a l’entorn de taulas amb al mièg un platèu ont apareis lo manjar, i a pas que de comandar çò que vòlon d’un biais telepatic per que se materialize. Los Omerids se noirisson de tot un fum de denadas variadas qu’Aret ofrís, mai que mai de fruchas e vegetals extraordinàriament divèrses, la morfologia dels Omerids èssent adaptada ad un regim fruchovegetalian, lor vendriá pas jamai a l’idèa de manjar de carn, amai, sul planeta, o cal dire, les bèstias carnivòras estrictas èran raras. La cosina dels Omerids es rafinada que tant, que te sabon mèsclar amb delicadesa espiças e condiments a las fruchas e aus vegetals. Aluarg, èra tanben una mena d’aucèl cosinièr que sabiá presar las bona denadas. Un còp Mehliug, Aralc e Aluarg assadolats, nos encaminam per la sala de recepcion ont ja de mond èran a esperar la proclamacion de las resultas.
“Me cal confessar que comenci de me calcinar.”
“I a pas cap de rason, as segur passada l’espròva d’aqueste matin amb brio.”
Las gents son tornarmai installadas dins las bofigas que flotavan dins l’imense hall. Apareis al cap d’un moment una persona organizatritz al mièg del hall, flotejant dins l’aire.
“Las resultas son arribadas. Avèm retengut los sètze melhors d’entre vosautres qu’an passat l’espròva de resisténcia a las illusions en ajant sauput dissòlvre l’illusion lo mai lèu possible. Primièr, devèm mercejar totes aqueles que se son presentats e qu’an endurat l’espròva qu’era organizada de tala sòrta que foguessètz suspreses. Totes, malgrat la suspresa, avètz acceptat aquelas condicions sens i trobar pas res en dire e avèz pogut manifestar de qualitats de mestresa de vòstras sensacions remirablas. Aital seriatz totes bons per participar al torneg mas nos a calgut causir un critèri de seleccion. Alavetz, sètz sètze a èsser qualificats per los quarts de finala. Aquí la tièra dels candidats retenguts. Quand ausissètz vòstre nom, vos podètz manifestar…”
L’organizator comença de citar los noms dels sètze rentenguts per la fasa finala del torneg. A la quatrena anóncia, Mehliug ausís son nom e sauta de gaug. Permièg los autres candidats retenguts, l’organizator cita aquel tipe que te fa freg dins l’esquina. Cita tanben aquela femna d’una aparéncia quasi irreala. I aviá fòrça candidats decebuts qu’exprimissián lo lor desarreg.
“Avèm tanben procedit al tiratge al sòrt dels rescontres entre los sètze candidats.”
Un imatge pren forma dins l’aire a costat de l’organizator. Sus aquel imatge es dessenhat un tablèu amb uèch noms e quatre rescontres d’un caire e uèch noms e quatre rescontres de l’autre caire, al mitan i aviá d’emplaçaments voides per inscriure los noms dels venceires qu’anirián en quart de finala puèi en mièja-finala puèi en finala. Lo primièr adversari de Mehliug seriá une jovenòta qu’aviá vista l’emmantin dins lo pichon grop joiós que nos davançava.
“A ten, es fòrça jova aquela Omerida, sabi pas se me cal fisar a son edat.”
“Es pas un caitiu tiratge a mon vejaire. Ara, te cal preparar per deman que los rescontres començan sonque deman, ditz Aralc.”
“Mercés a totes, vos desiram una bona fin de jornada e vos disèm a deman per la debuta de la fasa finala, ditz l’organizator.”
Imatge de Lorenz Hideyoshi Ruwwe.