text:
dijous, 30 d’octubre de 2008
Aire de Prima
Aire de Prima, anti deprima (èra aisida, o sabi). Cantan plan, lo piano es limit rag time, lo violon e l'acordeon petan plan... un plaser! E sabètz que ? I a una cançon tradicionala de La Gàrdia!
Una autra cançon que te fa bolegar sus ta cadièra..., un aire tradicional, e de paraulas de Diego Anghilante (lo filh de Masino Anghilante)
Languissi de los veire divendres 7 de novembre que faràn un concert per la fin d'Occitània a pè. E òc, i serai! E amb Mon celebrissim AmorósMaiContent.
See you alai!
Sèm mai de prima - Masino Anghilante
Chanta l’arsinhòl lo matin grí
amont s’la rama e n’estís pus luenh
na canarina enamoraa respond
e lo solelh qu’esponcha aut
nos eschauda lhi còrs
e ‘n pauc nos fai ‘sperar
al novèl temp
que portarè a tuchi nos
lo ben, la patz.
La neu, si ponchas vai fondent,
l’erbeta verda vai creissent,
la ceresiera s’es vestia
di primas fuelhas e primas flors,
la fontaneta chanta mai,
après l’uvèrn bo tot siu gel,
sem mai de prima e tuchi nos
chantem, chantem contents.
dilluns, 27 d’octubre de 2008
L'escòla, que la barran!
La posicion del Govèrn italian sus lhi contenguts de la reforma de l’escòla:
“Degun trucharè las pichotas escòlas de montanha, fòra que aquelas ambe menc de 50 escolars”.
La posicion de Lido Riba, President de L’UNCEM Piemont (Union Comunitats de Montanha dal Piemont):
“Lhi a 41 escòlas de montanha ambe menc de 12 escolars, que serèn destinaas a despareisser!!”
La posicion de Mercede Bresso (Presidènta Region Piemont) e de l’Assessora Regionala a l’istruccion Gianna Pentenero:
“Dins lo periòde brèu las escòlas de montanha serèn resparmiaa, mas après, ambe l’aplicacion del plan operatiu complèt, lhi aurè 180 Comunas piemontesas de montanha que perderen l’escòla maternala o elementara”
Fin finala, l’operacion portaré a la clausura de 220 escòlas de montanha sus las 260 que existon ara.
L’atac de la ministra Gelmini a l’escòla publica e, en particolar, a l’escòla de montanha es ben grèu. En aquest moment dificil per tota l’escòla italiana, mas sobretot per l’escòlas occitanas de las Valadas, chal far auvir nòstra vòutz, , per defendre la cultura e la civiltat alpina.
Lo 30 d’otobre tuchi a Coni a 9 oras dal matin en Plaça Europa ambe cartèls en lenga nòstra, nòstras bandieras e nòstra musica!!
Lo Quequejaire me manda un mp3 . "l'escòla qu'ei barrada" que podètz escotar e legir las paraulas çai-sota.
"l'escòla qu'ei barrada"
escrichaa per Bourguinat
cantada per Bourguinat e Poychicot au Hestau de Siròs de 1985
tirada del CD 40 ans deu Hestau de Siròs
L’ escòla qu’ei barrada
Arrepic :
- L’ escòla qu’ei barrada ;
On vau anar mamà ?
- Ne te’n hès pas, mainada !
Doman que s’aubrirà.
Mainadeta, abans dia,
Qu’atenderés lo car.
E lo ser, quina vita,
Tornarés hèra tard !
Montanhas shens mainatges
Qu’ei com un pòt shens flors.
Que haràn los vilatges
Shens las vòstas gaujors ?
Centralisme de mèrda,
Adara que n’i a pro.
Qu’èm pescuts com la gèrba
Dinc a la darrèra flor.
Au lòc d’aidar la vita
A s’estar aquiu-haut,
Per totas las combinas
Que la’n vòlen tirar.
Que cau aidar las montanhas
Que cau aidar los paisans.
Tot aquò son promessas ;
Que nse’n tractan com cans.
Puish a que taus har créder,
Que’us cau har drin lo mus,
Adar’ que ns’i van véder :
Avisatz-v’i monsurs
A Hauze1 barrèn l’escòla
Mes que caló aubrir
Sinon lhèu tots los bascos
Que’s serén esmalits.
A noste que n’i a de braves
Que n’i a tanben de hardits.
Per Bion non son pas ladres,
Vòlen pas aubedir.
mercés al Quequejaire per lo mp3
dissabte, 25 d’octubre de 2008
A lèu!
divendres, 24 d’octubre de 2008
Intoxicacion alimentària
Levat que ne mangèri un qu'aviá pas bon gost, èra poirit o dins lo genre. Coma i aviá de monde, lo volguèri pas escupir e per far passar lo gost, ne mangèri lèu lèu tres o quatre de mai.
De vespre, rakèri mas tripas. Ai dormit de 20h10 a 07h00 e ara soi malauta.
VDM.
dijous, 23 d’octubre de 2008
E lo mai polit es ....
Mas vòli pas parlar dau país, uèi parlarem linguistica. Òc.
Anam faire un défilé linguistic.
Mas vau resumir.
Mon tòp 3 dels parlars mai polits de la lenga d'òc:
- lo cevenòl
- lo brageiragués
- lo roergat
(tòrni prene los noms donats dins la mapa de la Gramatica d'Alibèrt)
me pensi qu'es rapòrt a mon istòria personala:
- lo cevenòl es lo parlar de la familha, mièg provençal, mièg lengadocian. Cevenas es tèrra de rebelion, emai en linguistica es rebèla :)
- lo brageiragués perque me lo calguèt faire meu per ensenhar alai. me regalavi d'escotar lo mond parlar.
- lo roergat, perque passèri totas mas vacanças alai, sul segalar, dins una bòria que tot lo mond i parlava occitan. (e òc, èra alai lo famós Rieupeirós...)
Escotatz un pauc... lo primièr extrach es una femna del vilatge de Joan Bodon, Ida Cròs, que demòra a Rodés e lo segond es un papet qu'ai doblidat son nom e que parla sus un DVD sus la castanha que podètz crompar al musèu de las Cevenas de Sant Joan de Gard. Pel parlar de Peiregòrd, n'ai pas sus aqueste ordenador, alara anatz escotar lo Verdier dins Meitat Chen Meitat Pòrc.
Se n'i a qu'aquò interessa, podètz ausir de roergats dins los 4 DVDs de collectatge prepausats per l'Institut Occitan d'Avairon o dins los collectatges de La Talvera. Ne podètz ausir tanben s'anatz dins lo país, qu'es encara çò melhor :)
Per Cevenas, pas gaire de collectatge de bon trobar, podètz anar veire mon papet se volètz ( o un autre papet, vos en voldrai pas) :)
Pel parlar de Peiregòrd, podètz anar rescontrar de mond a Sarlat, entre los toristas, i a de mond que parlan occitan!
Alara, la question del million, i a-ti un parlar que m'agrada pas? Òc. N'i a un que tròbi pas polit, laidàs, berk berk berk .Quin? Ben vos o dirai pas, que se vos o disi, vau perdre una part de mon lectorat (es que en mai d'aver un parlar pas polit, son susceptibles...) :P
Putan, uei ai fach de chauvinisme, marcatz-lo sul calendièr, akò m'arriba pas gaire!;)
dimecres, 22 d’octubre de 2008
Meitat Chen Meitat Porc , la cançon de Peiraguda
Lo títol, es una cançon de Peiraguda, aquí l'avètz:
Peiraguda, es un grop mai vièlh que ieu. Es de totes los vièlhs (Nadau, Marti, Patric, and co), son los melhors.
Urosament que me mandèron dins lo Far West, akò me permetèt de conéisser Peiraguda.
"lo camin es long que monta a nòstre ostal, dempuèi lo vent de mai al solelh d'abrial, si fasèm çò que cal, i farem carnaval, tut tu ttutuut tu tuututututututuuuuuuuuuuuuu"es una autra cançon... que m'agrada fòòòòòòòòòòrça
dimarts, 21 d’octubre de 2008
MonAmorósMaiContent
Los catalans son los josieus de la romanitat (quand serai mòrta e famosa, n'auretz tot plen de citacions meunas de plaçar dins las dissertacions).
E MonAmorósMaiContent es un pauc josieu.
(L'avantatge amb el es que legís pas lo blòg, alara pòdi dire qué que siá, vos poiriái dire qu'a la quequeta tòrta que se n'avisariá pas.)
MonAmorósMaiContent es un pauc josieu. M'expliqui. Quand li pausi una question, me respond per una autra question e akò, o supòrti pas. I a lo classic
"- Quina ora es?
- Perqué? As pas de relòtge?"
(e precisi qu'a pas la quequeta tòrta)
E n'ai a bodre d'exemples...
- Dins quina carrièra es la librariá?
- Ara, ont siás?
- Sus la plaça del mercat
- Mas dabans lo mercat o d'esquina al mercat?
- DINS QUINA CARRiÈRA ES LA LIBRARIÁ , Macarèl!!!
(de tot biais, la quequeta de monamorósmaicontent vos interessa pas, lo primièr o la primièra que s'interessa a la quequeta de monamorósmaicontent es fòrabandit del blòg)
L'autre jorn:
- M'agradariá arribar als 1000 messatges pels 3 ans del blòg.
E sa replica:
- Ne fas mai de 300 per an.
De còps que i a, l'asiri.
.
dilluns, 20 d’octubre de 2008
Lo primièr còp...que ************ (censurat)
1999.
Wanadoo modem, 50 oras per mes de conexion, pas illimitat, mas quasi! 50 oras... quin luxe!.
Es la granda mòda del tchat. Ieu chategi en espanhòl, perque i a de causas que sabi pas faire en francés. Alara, rabali mas pelhas sus de chats espanhòls. Òc, fa d'annadas que recruti sus internet e vos emmerdi, permet de planificar las epilacions. Non, perque, imagina, rescontras un tip al supermercat que t'agrada grèu "venes beure un còp a l'ostal?" "non, soi pas depilada". La mèrda. Sus internet, pòdes dragar en te gratant la pachòla e en te curant lo nas. Es practic.
Chatear.com
lo chat se dubrís amb un Java que blokeja tot un còp sus 4, me soveni pas de la tièra de canals, mas me soveni que n'i aviá un que se disiá "cibe*r*s*e*x**o" e qu'aquò, lo primièr còp que lo legiguèri, mankèri de morir de rire.
De qu'èra son pseudo a aqueste dròlle? me'n soveni pas. Ja, per me sovenir de son pichòt nom, me calguèt faire una experiéncia de flashback psicologic dins ma memòria coma Charlotte dins Plus Belle la Vie. Enfin, ela la faguèt son experiéncia amb un medium perque perdèt la memòria en seguida d'un truc violent, ieu perdi pas la memòria en causa d'un truc violent, es que ai una memòria de peisson roge.
Brèu.
M'arriba una conversacion privada:
"hola, ¿k tal?"
respondi
"hola, muy bien y tu?"
e me'n vau faire kikòm mai. Perque a l'epòca per chatejar, entre cada frasa, e ben aviás lo temps d'anar cagar e de tornar que la responsa del tipe èra pas arribada. Èra l'epòca daurada del modem telefonic que fasiá un bruch d'ataca intergalactica. Ara, se siás a MSNejar e que vòls cagar, e ben t'o cal dire "espera, me'n vau cagar, tòrni dins un brieu", sequenon lo mond, quand respondes pas sul pic, o se fan de lagui perque pensan qu'as agut una crisi
Brèu.
Se ditz Quico, es de Figueres e me tròba tras que simpatica ( e las aviá pas encara vistas mas popas). Me dona son telefon, li doni lo meu.
Se telefonam.
A l'epòca, Françatelecon fasiá 30% de reduccion per telefonar en Espanha. Ara amb la livebòx es illimitat per 7€/mes a Euròpa e a Estats Units.
Vau a Figueres amb ma CLItO grisa. Es un polit dròlle, blond, d'uèlhs blaus, musclat musclat de'n pertot. wow.
Me pòrta a Girona amb sa twingo jauna. Genial, vau a Girona. Non, me fa pas visitar lo barri josieu ni la catedrala, non, fasèm pas una passejada romantica long de l'Onyar, dinnam al Burger King, me parla de son tatoatge al botelh, a la conversacion d'una ustra, levat que las ustras an pas de botelhs per s'i faire de tatoatges laids. Non, soi missanta, èra fòrça simpatic. Anam faire la "siesta" dins un parc de Girona que quitament lo pelenc i creis pas. Aprèp la "siesta", decidís de me portar a Palamós. Twingo Jauna, bota la caisseta. Estopa acaba de sortir son disc, a una caisseta qu'es una maqueta d'avans lo disc, me'n brandi ieu de sa maketa de mas colhas
por la raaaaaajaaaaaaa de tu faldaaa yo tuve un siniestro con un seat pandaaaaaaaa
Potons a Palamós, passejada suls ròcs, la mar, los gavians. Palamós qué.
Ok. Mas quora bicam? te creses que soi venguda fins aquí per passejar dins ta Twingo jauna?!?!
El a pas gastat 10 000 pesetas de telèfon (e òc vos parli d'un temps que l'èuro èra pas encara arribat!) per me passejar dins sa twingo jauna per escotar una maketa d'Estopa d'abans lo disc.
Prenèm la veitura.
Sentissi lo plan simca 1000.
Anam dins una zòna industriala. Una zòna industriala lo dimenge, es la causa mai glauque del mond. Aimi pas los plans simca 1000. Es pas confortable, El asiento no se echa para atrás y la postura a buscar tiene dificultad.
Mas Quico a una twingo jauna.
E las Twingos, akò fa lièch (e pas las Simca 1000).
Desplega sa Twingo lièch dins la zòna industriala. (putan, mas i a de causas que m'arriban pas qu'a ieu). Galeram. Sèm malbiaissuts tant un coma l'autre.
- Bon, me confla, ensajarem mai tard
- ok, mas chuca-me
- ben non
- pk?
- pk ai pas enveja
- aneeeeeeeeeeeeeem chuca-me, anem, es pas grand causa.
- non, ai dich de non, e non es non
- anem, nonmas un pauqueton?
N O N. Putan, sètz pesucs los tipes quand avètz una idèa pel
Plega sa twingo lièch en Twingo normala que s'i pòt escotar Estopa, e tornam partir.
Ostalariá lux(ur)osa gironina.
Ai drech a totas las posicions
e regularament:
- chuca-me
- non
Aviái de principis ieu: chuqui pas lo primièr ser.
Paure Quico qu'aurà pas agut sa pipa.
Paure Quequejaire que s'es engolit aqueste tèxt longàs e qu'aurà pas agut la responsa a sa question...
diumenge, 19 d’octubre de 2008
Moussu T a la ràdio
Me sembla qu'es la sola emission de ràdio en occitan qu'escoti sens m'emmaliciar, sens renar, sens faire "pfffffffffff", me regali, vaquí.
Uèi, avián Moussu T al telefòn. Putan, aqueste tip es genial.
L'avián al telefòn perque es la sortida de son darrièr disc, Home Sweet Home.
Me lo vau crompar aquesta setmana. Ausir un disc novèl de Moussu T, aquò te bota de bona umor, aquò te fa cuolejar, aquò te fa picar del pè, aquò te fa rire e sas pas perqué, e ieu aquò me balha enveja de faire l'amor. Moussu T, ne soi convençuda, es mandat per las fòrças escuras d'Occitània per faire bicar lo mond e tornar poblar lo país.
Dins 20 ans, dins las escòlas del país, aurem de pichòtas que se diràn "Marselha", "Polida", "Ciotat", "Serena" e de pichòts que se diràn "Tatou", "Eli", "Jovent", "Gabian".
dissabte, 18 d’octubre de 2008
Regg'lyss lo clip
Enjoy
Regg'lyss, l'emocion del país
( oaf oaf oaf)
un divendres de ser dins mon lièch
Lo libre, lo legiguèri fa d'annadas e me'n soveniái pas gaire, n'aviái un bon sovenir mas sens gaire detalhs.
Me regalèri de veire lo film e de tornar descrubir l'istòria en me dire qu'es pas un libre de bon adaptar al cinèma e tota la primièra partida es fòrça polida e plan capitada. Quand Grenouille es a descubrir lo mond, i a tot plen d'erostisme, d'imatges polits, de movement de camera o de zoom que nos fan capir çò que se passa dins lo nas e lo cap de l'eròi. Es quand meme un pauc longuet lo film, e la darrièra mièja-ora, n'aviái mon confle...
En tot cas, un film de bon veire un divendres de ser tota sola dins mon lièch.
dijous, 16 d’octubre de 2008
Lo primièr còp... que veguèri lo primièr clip de Mauresca Fras Dub
Beni B, qu'es pas un grop de rap auteilneuillit passyt, mas un polit dròlle audenc ne vòl saber mai sul primièr còp que veguèri lo clip de Mauresca...
Ai una pagina sus My Space que i vau tant coma sus la de Facebook, es a dire un còp per mes, quand ai lo tampax que me fa mal (bota sèla bota sèla)
Vau sus myspace e vesi que parpaleja sus l'icona de Mauresca Fracas Dub l'anóncia que me fa montar la pression arteriala (Dr Houuuuuuseeeee) “Clip en linha”. "enfin”, l'ànsia e la jòia. .
L'ànsia de la curiositat “cossí serà?” e la jòia de lo descobrir “cossí serà?”
Clicar lèu per lo descubrir.
Esperar lo cargament de la video. Pffff, k'akò's leeeeeeent.
Sentir lo gong incial (si si i a un gong a la debuta)“, Mauresca Fracas Dub, Seta, Gallarguas, Marselha” e sentir montar la jòia, risolet als pòts
Veire l'ecran negre e dire “mèrda, marcha pas”.
Veire aparéisser lo Chab en gròs plan. “ah geniaaaaaaal”
Apreciar lo costum “mmm, aquò li va plan. Qu'es sexyyyyyyyy coma akòooo”
Cantar amb el. Putan, coma an degut galerar per faire que boleguèsse pas. Ten pas jamai en plaça. Lo paure, a degut patir pel registrament.
Esperar un cambiament.
E ben? es tot?
Putan, se son pas escagassats.
Rire quand apareis Benezet
Benezet l'espatlut
Quand es lo Drac que canta, akò cambiarà.
A ben non, es parièr.
Es polit lo Drac, dau mai va, dau mai es polit. E coma lo vin se melhora amb l'atge. Li van fracament plan aquelas besiclas.
A ten, Inti
Turlututuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu
E ben, es tot?
I aviá pas mai de budgècte o qué?
Ò la mèrda. E perqué i a aquò e pas kikòm mai? E perqué i a pas de movements? E perqué i a pas mai de violéncia? [Anam lor fotre dins lo morre als franchimands inside]
Bon, tòrni agachar.
Putan qu'es leeeeeeeent de cargar las videos.
Se pòt metre sul blòg? Bon la metrai sul blòg. Wow, fa tres oras qu'es en linha. An d'astre los legeires de mon blòg, lor disi las causas abans tot lo mond. Se n'avisan quitament pas.
Quand meme akò peta.
Tòrni tòrni agachar.
Finala, l'agachèri 6 o 7 còps seguits. E akò peta, e la causida estetica, i aderi d'a fons ara. Pròva n'es qu'es bona :)
E ara, braves legeires, agachatz lo clip sens lo son.
dimecres, 15 d’octubre de 2008
un pauc de cultura
E 20 ans aprèp me disi qu'es francament pas bona aquesta reclama.
E 20 ans aprèp contunhi de cantar "allez hop on y va , en route pour l'aventure"... Per astre, lo mond que coneissi coneisson pas la referéncia...
puèi...
dimarts, 14 d’octubre de 2008
lo primièr còp .... que faguèri cors
Mon primièr cors.
Anem, fau la puta... Mon primièr cors coma escolana? Lo primièr cors qu'èri la professora quand aviái quicòm coma 18 ans? Lo primièr cors oficial post-capes? Los dos primièrs me'n soveni pas brica, alara vos parlarai del tresen. E coma lo Camelon e son òdi pel professorat, los coneissi, e ben sabi qu'es d'aquela caganha que vòl que parle.
Contextualizacion:
Aquela puta de CAPES, l'aguèri que m'i esperavi pas. L'annada d'estagi se farà dins l'acadèmia de Tolosa, aquò o sabiam ja, dempuèi que i a quatre miserables pòstes al capes d'occitan, los estagis se fan dins l'acadèmia de Tolosa. Jòia per ieu que quand èri pichòta, las vacanças las passavi a Riupeirós (cercaretz sus la mapa). Crentavi quand meme, voliái pas anar a Too Lose, la ciutat, aquò's pas per ieu, soi una rurala ieu. E mai que mai crentavi que l'administracion de l'educacion nacionala que de còps que i a es un pauc cona me mandèsse en país gascofòn... Cachavièlha! Ba, me preniái pas gaire lo cap de tot l'estiu que sabi que soi un cameleon, m'adapti a tot! E òc, m'èri preparada psicologicament per parlar amb de “que” e de “h”, aviái telecargat l'integrala de Nadau (pensaviatz pas que los anava crompar los disques quand meme! ) e aviái comprat un camisòt Adishatz que lo tròbi pas mai (ne coneisses de mond que perdon sos afars a son ostal?), èri armada per que l'avion Educacion Nacionala m'escampèsse en Gasconha.
28 d'agost. Telefoni al sénher inspector d'occitan de l'acadèmia de Tolosa (a quin òoome!! , sabiái pas que un jorn badariái quauqu'un que se ditz coma lo cantaire del Sunlight des Tropiques). L'òme en question me ditz que soi a Salviac. Glop. Salviac, aquò fa “-ac”, coma Armanhac, puta de dieu, me mandan en Gasconha. Mas tot aquò li diguèri pas a l'inspector. Me contentèri d'un “ont es?”. “a costat de Gordon”. “ e ont es Gordon?” Ieu dins mon cap, me fasiái una autra conversa genre “òu, arrèsta de jogar a me dire totes los vilatges de ton acadèmia, e explica-me ont es macarèl!”. Precisi :”dins quin departament” dins mon cap los neons Las Vegas fasián parpalejar “Gers” (puta de gascons)... e l'òme me ditz “Òlt”. “Aaaaaaaa, geniaaaaaaaaaaaal”. Lo tipe me cresiá pas: Mas sètz contenta? Ben òc!! Puèi m'expliquèt ont èra. Al limit de Dordonha, que me caldriá adaptar al parlar, que parlan coma Peiraguda, coneissètz Peiraguda? Mmm non, coneissi pas Peiraguda, mas m'i metrai, pas de problèmas.
Viamichelin.fr. Where is Salviac?. O putaaaaaaan, qu'es luènh, es lo trauc del cuol del Far West d'Occitània, çò cridi dabans mon ecran.
Pagesjaunes.fr per trobar lo nom del collègi , telefoni, lo principal me respond. M'i cal èsser lo 1èr de setembre. No soucy coma diriá Ophély.
Tròbi un ostal sus internet (mas cossí fasián lo mond quand internet existissiá pas????). Meti dins la Twingo tota ma vida e çò qu'aurai de besonh per subreviure al Far West, a la gròssa, i amoloni: l'ordenador, los libres, los vestits cargables dabans d'escolans, una sièta (pas besonh de doas, soi tota sola), una ola, una padèla, de qué manjar (i aurà ti un supermercat per faire la crompa?). E fai abans!
Lo 31 d'agost, passi la frontièra. “Le Lot, une surprise à chaque pas”.
M'installi dins lo git qu'ai logat sus internet qu'es al bèl mièg d'un prat de vacas que quitament lo telefonet i marcha pas.
Lendeman, lo 1èr de setembre es l'acamp dels professors. Rescontrarai mos collègas e aurai mon emplec de temps e las tièras dels escolans. Es la jornada mai esperada dins la vida d'un professor. La velha de la dintrada dels professors, es lo jorn que lo professor se pausa mai de questions: cossí seràn los collègas? N'i aurà-ti un que m'agradarà (e que li agradarai)? Trabalharai lo diluns a 8 oras? E de qu'aurai coma classas? Eça.
Lo 1èr de setembre. Dintri dins la sala dels professors.
Me cagui dessús. Soi timida. Son grands, vièlhs, rison fòrt, se coneisson totes, cadun sap tot de l'autre. E ieu coneissi pas degun, e m'aimaràn? E son braves? E se ne vòlon pas de l'occitan? E se me mandan cagar? E se vòlon pas èsser mos amics?
“bonjorn, soi Melania, soi la professora d'occitan” Son simpatics, me parlan occitan e tot! E òc soi dins un país que la lenga i es plan parlada!
Lo cap presida l'acamp. M'asseti. A costat de ieu, s'installa un vièlh ventrut, lo que ritz mai fòrt. A una camisa florida (genre Antoine dins la reclama per sai pas quin optician) e lo must de l'andòlfi: sandalas e caucetas. Perque lo mond meton de caucetas amb las sandalas? Comprendrai pas jamai e akò's per ieu es una pròva de conariá e lo mond que meton de caucetas amb las sandalas e ben los parli pas, perque ja, sonque de los veire me pensi que son colhons. E aqueste con arrestava pas de me parlar. Es professor de matematicas (m'estonas, ten...). (precisi que, urosament, ai evoluit e jutgi pas mai lo mond sus son biais de vestir o de cargar las sabatas... ).
Ai doas classas de 6ena, una classa de 5ena, una classa de 4ena e una classa de 3ena.
Veirai mos primièrs escolans, la classa de 5ena, lo dimars 6 de setembre de 2005, jorn de mos 25 ans.
E contunharai mai tard, perque quand es tròp long, legissètz pas.
NOn, èra una galejada....
Dimars 1èr de setembre. 10 oras. Sala dels professors abans d'anar quèrre los escolans dins la cort. Aquò tinda. I cal anar. Meme pas peur.
Me meti a l'endrech que los escolans i deurián èsser. “5ºA?” “òòoooooooooc” “rangez-vous”. Autoritat. Se n'avisaràn mai tard que soi (tròp) brava. "Rangez-vous, c'est rangé ça?" Un an de susvelhança dins un collègi, aquò servís!. S'installam dins la sala (de matematicas, la sala). “e i a pas besonh de faire tant de bruch per s'installar”. Fau la crida. Tot se passa plan, soi tròp fòrta. Semblan bravets! Comenci de parlar per veire çò que sabon ja. Trucan a la pòrta. Es lo professor de tecnologia. Se son enganats dins los grops, deu prene la classa entièra e mon gropet deu anar en sala de tecnologia. “Te geina pas? Ben non! Anem, anatz en tecnologia amb mossur lo professor de tecnologia, recaptatz los afars e a diluns!”.
A, Camelon, mon primièr cors...
Èra lo jorn de mos 25 ans e durèt un quart d'ora.
Las borsas (akò fa pas partida de la rubrica Star Wars)
tirat de son sit L'actu en Patatas
dilluns, 13 d’octubre de 2008
oaf oaf oaf
Sai pas perqué me manda akò a ieu, de qu'es aquesta associacion d'idèas?
diumenge, 12 d’octubre de 2008
E cric...
Se passatz sus l'autorota que va de Girona a Barcelona un dissabte o un dimenge, sortissètz a la sortida 11 "sant celoni montseny", prenètz a esquèrra la direccion Santa Maria de Palautordera, puèi Sant Esteve de Palautordera, puèi vos caldrà seguir los panèus roges "circ", o regretaretz pas, o vos disi!!
Tortell Poltrona, en mai d'aver luchat tota sa vida per un circ catalan, es lo fondator de Palhassos sens frontièras. Vos regalaretz e faretz una bona accion. Qué demanda lo pòble?
MonTamonet, aquò's per tu :)
Zo, videos:
primièr, lo reportatge de Vilaweb:
Lo Tortell en pista:
Los ligams:
- Lo Circ Cric
- Pallassos sense fronteres
dijous, 9 d’octubre de 2008
los primièrs còps: la rubrica!
Una rubrica "mos primièrs còps".
Donatz d'idèas, pausatz de questions... "conta-nos lo primièr còp que mangères una banana al nutella" (es un exemple).
Lach'té kom' coma disiá l'autre.
dimecres, 8 d’octubre de 2008
mos primièrs còps
Regg'lyss, lo 1èr grop que ne foguèri fan: aviái fach un quasernòt que i pegavi los articles de Midi Libre sul grop, mankèri de m'estavanir quand lo cantaire, lo mitic Roland Ramade, me faguèt un poton, agachavi cada jorn lo jornalet M6 de Montpelhièr perque i parlavan de longa del grop, somiavi d'anar a un concèrt a Mimi la Sardine, sala montpelhierenca desapareguda abans que i anèsse cuolejar...
Mas primièras règlas e ben las aguèri a un concèrt de Regg'lyss, òc deu èsser un signe... vau pensar a l'idèa de crear un grop sus Face book "ai agut mas primièras règlas a un concèrt de Regg'Lyss"...e a Fabrègas lo concèrt! (òc, anavi als concèrts a Fabregas e vos emmerdi) (e doni de detalhs gòres se vòli, es mon blòg :P).
Çò triste dins l'istòria, es que ai perdut lo 1èr album dedicaçat per tot lo grop, èra lo primièr CD qu'aguèri.
Aviái 12 ans.
Boomp3.com
divendres, 3 d’octubre de 2008
L'anhèl de Christopher Moore
Anem, zo, quauques extraches:
An installat dins la vila l'estatua d'un dieu grec... Biff, Joshu (=Jesus) e Maggie (Maria Magdalena) lo vòlon josivar...
Je suppose que j'aurais dû y réfléchir à deux fois avant d'embarquer Maggie dans notre aventure. Je veux dire par là qu'il y a une sacrée différence entre la circoncision d'un bébé d'une semaine et celle d'une statue de dieu grec de trois mètres de haut.
- Bon dieu, c'est impressionnant! fit Maggie en découvrant le pénis de marbre de la statue.
- N'exagérons rien , murmura Joshua.
Bien qu'il n'y eût que la lueur de la lune pour nous éclairer, je vis qu'il rougissait.
- Au boulot! dis-je en sortant un petit burin de fer de ma sacoche
(...)
[Joshua] plaça l'extrémité tranchante de mon burin sur le prépuce d'Apollon et frappa un petit coup sec avec le maillet. Un minuscule éclat de marbre vola.
- Frappe un bon coup, dis-je
(...)
- Et si je lui arrache toute l'extrémité?
- Il pourrait se le permettre, fit Maggie.
Nous nous retournâmes vers elle, bouches bées.
- Enfin... je crois, ajouta-t-elle. Dites les garçons, vous sentez pas comme une odeur?
Nous sentîmes le Romain avant de l'entendre et nous l'entendîmes avant de le voir. Il faut vous expliquer que les Romains avaient pour habitude de s'enduire le corps d'huile d'olive avant d'aller au bain, ce qui fait que si vous étiez sous le vent vous pouviez les repérer à trente pas. En plus de l'huile d'olive dont ils s'enduisaient le corps, les Romains mangeaient de l'ail et de la pâte d'anchois avec de l'orge.Quand les légions romaines étaient en marche, on se serait cru chez Pizza Hut... si les pizzas avaient existé en ce temps-là, bien évidemment.
Joshua donna un bon coup sur le maillet et le burin ripa, sectionnant une bonne partie de l'intimité d'Apollon, qui atterrit dans la poussière avec un bruit sourd.
- Merde, dit le Sauveur
- Chut, fis-je.
Joshua sortís tot vestit de la mikhveh (la banhadoira gròssa o piscina pichòta per se purificar)
Joshua s'était dit qu'il pourrait faire d'une pierre deux coups: se purifier et laver sa tunique.
- Je gèle, fit-il. Il tremblait et dansait d'un pied sur l'autre comme s'il eût marché sur des charbons ardents.
- Je gèle, répétait-il
- Tu ferais mieux de venir chez moi, suggérai-je. Ma mère aura préparé le petit déjeuner, tu pourras te réchauffer.
Joshua essora les pans de sa tunique et l'eau ruissela le long de ses jambes.
- Et comment je vais faire pour justifier mon état?
- Tu n'auras qu'à dire que tu avais commis un péché et que ça urgeait que tu te purifies.
- Un péché? A l'aube? Quel péché aurais-je pu commettre à l'aube?
- Le péché d'onanisme par exemple.
Joshua me jeta un regard interrogateur.
- Ne me dis pas que tu as commis le péché d'onanisme, fit Josh
- Qui? Moi? Non, jamais. Mais j'y pense depuis un certain temps, répondis-je
- Tu me vois en train d'expliquer à ta mère que j'ai commis le péché d'onanisme?
- Tu as encore le temps de t'y mettre avant qu'on rentre.
- Mais c'est donc vrai, fit Jean, tu peux guérir.
- Bof, le rhume, c'est facile, répondit Joshua. Une petite muqueuse de rien du tout ne peut pas lutter contre la puissance du Seigneur.
- Et ça t'embêterait de jeter un coup d'oeil à ça? fit Jean en soulevant sa tunique et en exhibant ses parties intimes, toutes couvertes de bobus purulents et de croûtes verdâtres.
- Cache-ça, hurlai-je, cache ça!
- C'est vraiment déguelasse, commenta Joshua.
- Ça veut dire que je suis impur? (...)
(Je crois pouvoir dire ici que c'était la première fois que Miriam, la petite soeur de Joshua, voyait l'intimité d'un gars. Elle avait six ans à l'époque. Ce qu'elle vit ce jour-là lui fit tellement peur qu'elle ne se maria jamais de toute sa vie. La dernière fois où quelqu'un a entendu parler d'elle, elle portait les cheveux à la garçonne, des vêtements d'homme et partait vivre sur l'île grecque de Lesbos. Mais c'était bien après sa rencontre avec Jean. )
- Tente ta chance, Josh, dis-je. Fais-lui l'imposition des mains et guéris-le.
Joshua me jeta un regard noir, puis il regarda son cousin Jean, les yeux emplis de compassion.
- Ma mère a du baume pour les trucs comme ça, fit-il, essayons d'abord le baume.
- J'ai déjà essayé le baume, dit Jean.
- C'est ce que je craignais, répliqua Joshua.
- Tu as essayé de frotter avec de l'huile d'olive? demandai-je. Ça ne te guérirait pas mais après t'y penserais peut-être moins.
- Je t'en prie, Biff, ajouta Joshua, Jean souffre beaucoup.
- Excuse-moi
- Viens ici, Jean, intima Josh.
Mais ça ne va? dis-je à JOsh. Tu ne vas quand même pas tripoter ça? Il est impur, il n'a plus qu'à aller crever chez les lépreux.
Joshua posa les mains sur la tête de Jean...
disponible en cò de Folio Policier (sai pas perqué, es pas un policièr...)- Dis-moi Josh, tu ne te serais pas fait sodomiser par Balthazar?
(...)
- mais moi je pense que sodomiser le Fils de Dieu est déjà en soi très, très sérieux.
Lo pòdi prestar a los que me crosan sovent!
dijous, 2 d’octubre de 2008
Star Wars: a de qué servís lo chivre de plastic?
La question?
A de qué servís lo chivre de plastic qu'avètz en fòto çai jos?
La responsa:
A pas res Mila dieus de mila dieus! i a pas mai de pilas!!!
dimecres, 1 d’octubre de 2008
Manjar blaugrana
Geek
Ai vergonha. O sabiatz vosautres?


c: text/html

text:
Guns N' Roses
Guns N' Roses es un grop de musica hard rock american. Se formèt a Los Angeles, en 1985 a l'entorn de son fondador, lo menaire e cantaire Axl Rose. La formacion a conegut de reformacions long del temps e actualament lo solet membre qu'a demorat dempuèi la debuta es Axl Rose. Compren actualament los guitarristas Ron "Bumblefoot" Thal, DJ Ashba, Richard Fortus, lo bassista Tommy Stinson, lo percussionista Frank Ferrer e los clavieristas Dizzy Reed e Chris Pitman.
Discografia[modificar | modificar la font]
- Appetite for Destruction (1987)
- G N' R Lies (1988)
- Use Your Illusion I (1991)
- Use Your Illusion II (1991)
- The Spaghetti Incident? (1993)
- Chinese Democracy (2008)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Que comença per ua giga cantada en gaelic escocés per Julie Fowlis e que continua dab ua auta giga, irlandesa aquesta, aquiu cantada en gaelic irlandés per Muireann Nic Amhlaoibh, seguida per un tèma instrumentau semblant, l'aire de la cançon on the road to Dublin) jogada au tin-whistle e qu'acaba per ua tresau giga irlandesa tanben instrumentau.
E puishque i èm, aquiu que v'èi botat un aute trocet de l'excellenta Muireann Nic Amhlaoibh: ua cançon de la region oèst deu comtat de Kerry : an spealadóir (lo dalhaire - el segador) seguida per dus rils.
Le meán an fhómhair dá chaitheamh dom / Peu mitan d'agòr (= tardor), qu'èri acabat
Ba mhór dubhach mo scéal / Qu'èra fòrça trista la mea istoèra,
Go breoite, brónach, atuirseach/ Malaut, desconsolat, triste
Gan sólás insa' tsaol / Shens solaç (consol) en la vita
Mo pháircín féir gan gearradh uaim / Lo men campinet d'èrba (que'm demora) shens èster dalhat,
De dheascaibh clainn an Bhreacluain / De part de la familha de Braclon
'Gus féar na gcomharsan treascartha/E l'èrba deu vesin qu'ei dejà dalhada
Á chíoradh le grein / E seca peu só (sol)
Arrepic
Dá bhfaighinnse speal ó Shasana / S'avossi ua hauç d'Anglaterra
'Gus crann ó Locha Léin / E un mange (mànec) de Lough Leane
Cloch is clár is gaineamh air / Ua pèira e un plan dab sable dessús (una pedra i un pla amb arena a sobre)
Ó dhúiche Uí Néill / deu parçan (de la comarca) deus O'Neill
Do chuirfinn faobhar ar maidin suas / que'n harí un estrem de matin
'Sheasódh ar feadh na seachtaine / qui demoraré tota la setmana
Is bearrtha 'bheadh an t-acra / e l'acre que seré dalhat
Le fáinne an lae / per la fin de la diada
PS tà arrespóner a un legedor: parc que vòu díser camp en irlandés. paircín que deriva de parc per l'addicion deu sufix diminutiu afectiu -ín, mo = lo men, mo phaircin: lo men petit camp.


text:
Ena escadença deth detzau anniversari dera oficializacion der occitan en Principat de Catalonha (per Estatut d’autonomia de 2006, article 6.5), que comencèc de circular un document, nescut en quadre deth mon associatiu catalan, que se volie ua analisi d’aqueri dètz ans d’oficialitat. Aquera analisi –que non cau bric dobtar dera sua bona volontat– que venguie lèu ua seguida de proposicions adreçades tara administracion e eth poder public catalans, aparentaments entà possar er occitan en Catalonha, damb quauques idèes que virauen plan soent ath torn d’un èish geografic plan aluenhat deth territòri a on er occitan ei parlat. Atau, maugrat qu’ena Val d’Aran non i age cap ne un solet tren (eth temps deth tramvai de Marinhac, qu’arribaue denquias Quate Lòcs, qu’ei ja lonhdan), eth document que proposaue que se prenguesse es mesures necessàries entà qu’er occitan figurèsse en futur enes vagons e enes distribuidors de bilhets des Ferrocarrils de la Generalitat. S’auem liejut coma cau, tà qu’eth mètro de Barcelona siguesse tanben en occitan. Tà qu’eth menut dera cafeteria deth Parlament de Catalonha poguesse èster liejut tanben en occitan. E atau. Qüestions mès o mens chocantes vist a on n’èm sociolingüisticaments e es terribles urgéncies dera lengua en sòn territòri.
Totes aqueres idèes –castèths bastits en Espanha, que n’i aurie quauqui uns d’entre nosati que’n serien temptats de díder– que hèn contrast donc, enes hèts, e en çò que concernís er occitan en Catalonha, damb ua realitat sociolingüistica de mès en mès complicada, qu’es allusions en document evocat dilhèu i èren mèslèu escasses. Segons es donades mès recentes –es dera Enquesta d’usatges lingüistics dera populacion 2013–, era comunitat lingüistica aranesa pòt èster estimada ath torn de 2000 locutors, dilhèu quaqui centenats mès en milhor des casi1 (sus ua populacion, era dera Val d’Aran, que puge a mès de 10000 persones). Bères chifres que non son pas encara estades publicades ja mos mòstren qu’es madeishes persones que se declaren locutores d’occitan con·hessen ath madeish temps utilizar er aranés en un nombre pro feble des situacions diàries. Tot aqueth que conesque un shinhau eth país ja sap qu’era percepcion sociau dera màger part des locutors d’aranés va de mès en mès en aqueth sens.
Que sabem plan qu’en Catalonha er occitan a hèt er objècte d’ua progressiva arreconeishença dempús der Estatut de Sau e denquias nòsti dies.2 Arreconegut de cap ara fin des ans 1970, legitimat enes ans 1980, oficializat en Aran ath començament des ans 1990, oficializat tanben en Principat –d’ua manèra modulada, çò qu’ei de temps en temps desbrembat– en 2006, er occitan que provoquèc ua lei especifica deth Parlament (era Lei der occitan, aranés en Aran) en 2010, que preve mecanismes de promocion dera lengua qu’en fòrça casi, de hèt, non ère cap impossible d’aplicar-les precedentaments maugrat que non siguessen explicits.
A prumèra vista, que pòt semblar estonant qu’ua lengua qu’ei estada de mès en mès legiferada tot ath long de trenta ans, se tròbe en ua situacion tan problematica sus eth plan sociau, coma se totes es disposicions legaus –inedites dehòra de Catalonha– non li aguessen cap permetut de guanhar naui locutors a mesura qu’era Val d’Aran coneishie importants cambiaments demografics (qu’ei, tot compdat e arrebatut, ua des conclusions que s’impòse; mès non pas era soleta). E ben, eth cas qu’ei que cau adméter bères capitades en progrès der aranés: era existéncia d’un Conselh Generau que foncione mès que mès en occitan (qu’includís un departament especific de lengua, cultura o politica lingüistica), era preséncia der occitan ena escòla (qu’a hèt a aumentar es competéncies dera populacion en aranés mentre era lengua se hège a rosegar en usatge sociau) o eth trabalh volontarista de quauqui mèstres e professors o militants (totun, pas nombrosi) que son elements irrefutablaments positius. Que se poirien nuançar e que se’n poirie explicitar es ombres e es lums, mès non pòden cap èster metuts en dobte. Per aquerò, qu’ei vertat tanben que mos podem demanar quin sens pòt hèr de bater-se formauments e en permanéncia –per exemple– per bèri usatges publics e ua administracion trilingües en Barcelona (en prenent ara letra ua lectura parcèra deth capítol II dera Lei der occitan) deth temps qu’eth desfís mès important ei qu’er emplec dera lengua non recule peth carrèr en Vielha e qu’era comunitat lingüistica aranesa non s’estretisque a un punt dangerós. Autaments dit: n’i a pro de velhar ar usatge institucionau e ara preséncia emblematica dera lengua a nivèu catalan entà sauvar era lengua pròpria en Aran d’ua residualizacion de mès en mès possibla?
Qu’ei as juristes de hèr ua analisi a hons de çò qu’ei estat disposat enes tèxtes legaus a propòs der aranés, e mès especificaments sus es possibilitats e es limits der emplec der occitan dera part dera administracion. Es lingüistes e es sociolingüistes que mos podem contentar de testimoniar eth contrast entre çò que podem constatar ath nivèu sociau e çò qu’aparentaments –aumens aparentaments– podem liéger enes leis, e sus era mission acordada as administracions e poders publics ad aqueth respècte. Era Lei der occitan qu’atribuís soent ath madeish temps ath Conselh Generau, ara Generalitat e as “ens locals” es competéncies entà promòir er usatge sociau dera lengua occitana. Eth capítol VII d’aqueth tèxte (“Foment i difusió de l’occità, aranès a l’Aran”) que se servís pro regularaments d’aqueri sintagmes coordenats: “La Generalitat i el Conselh Generau” o “La Generalitat, el i els ens locals”, damb un circonstanciau pro recurrent: “en l’àmbit de les seves competències”. Bèth còp, eth subjècte sintaxic que ven tot simplaments “els poders públics”. Com que sigue, era darrèra Lei de regim especiau d’Aran (Lei 1/2015) qu’ei pro explicita: “El Consell General d’Aran té competència plena en tot allò referent al foment, la normalització i la regulació de la utilització de l’occità, denominat aranès a l’Aran, d’acord amb les lleis de caràcter general en vigor a tot Catalunya en matèria de política lingüística i d’educació” (article 51.1). Era Generalitat e era administracion der Estat que les calerie “cooperar amb el Consell General d’Aran” enes domenis “autonòmic, estatal i internacional” (article 51.4). De hèt, eth prumèr d’aqueri dus fragments qu’ei, ena practica, ua còpia quasi literau de çò que se podie ja trobar ena prumèra Lei de regim especiau de 1990 (article 20.2): “El Consell General té competència plena en tot allò que fa referència al foment i l’ensenyament de l’aranès i de la seva cultura, d’acord amb les normes de caràcter general vigents a tot Catalunya en el camp de la política lingüística i educativa”. Es tèxtes mès recents que son luenh d’èster ua suspresa.
Que i a donc quauquarren que mos apareish clar e evident: qu’ei as organismes publics aranesi –en prumèr eth Conselh Generau, en segon es ajuntaments– que les cau jogar un ròtle màger ena promocion e er arreviscolament der occitan ena Val d’Aran. Qu’ei ua quasi-evidéncia. E qu’ei aquiu que podem èster assautats de questions. Vist a on n’èm, aqueri organismes se son vertadèraments aplicats ad aqueth prètzhèt damb professionalisme o non an pogut arren entà evitar era situacion actuau? An sabut causir de manèra adequada es prioritats entà hèr a víuer era lengua o, per contra, son soent demorats en nivèus benignes de promocion? Es –eventuaus– accions de politica lingüistica des darrèrs decennis que posquen èster invocades peth govèrn aranés –dera color politica que sigue– an capitat d’auer un impacte sociau? An arrespongut a un plan arrasonat, ierarquizat e long sus eth temps entà possar er usatge der aranés, aumens a miei tèrme, tà poder despassar es eveniments sociaus suposats desfavorables tara normalizacion sociau dera lengua e compréner es enjòcs sociolingüistics? Un dia be mos calerà dar arresponsa a totes aqueres qüestions, tanlèu auer escotat es arrasonaments corresponents (e descorbir tota era paleta deth gris intermediari, ath delà deth blanc e deth nere). Peth moment, de tot aquerò, que’n podem trèir ua causa ath clar: era soberviuença der aranés qu’ei en partida ua qüestion d’eficacitat, mès tanben de prioritats. Ua qüestion que se jògue mès que mès en espaci a on era lengua ei parlada. Ua qüestion a on era territorialitat aranesa pese fòrça mès qu’es drets individuaus que posquen èster acordats as occitanofòns ena Catalonha catalanofòna o es usatges mès o mens simbolics dera lengua a centenats de quilomètres de Salardú. Non en cau cap auer eth mendre dobte.
Aitor Carrera
Director de la Càtedra d’Estudis Occitans de la Universitat de Lleida
1 https://eapc-rld.blog.gencat.cat/2015/10/15/i-que-en-fem-de-loccita-algunes-consideracions-a-partir-de-lenquesta-dusos-linguistics-de-la-poblacio-de-2013-aitor-carrera/
2 https://eapc-rld.blog.gencat.cat/2014/04/29/er-occitan-dera-val-daran-a-on-nem-aitor-carrera/


text:
Clodovèu I
Clodovèu I o Clovís I (en alemand: Chlodwig o Chlodowech, en latin: Chlodovechus) foguèt rei dels francs de 481 a 511. Es considerat anacronicament coma lo primièr rei catolic oficial del reialme de França (dinastia dels merovingians del nom ipotetic de son grand Merovèu). Èra lo filh de Childeric Ièr e de Basina de Turíngia.
En 481 succediguèt al sieu paire, Childeric Ièr, coma rei dels francs salis, un pòble germanic qu'ocupava l'airal a l'oèst del bas Ren (zona de las vilas actualas de Tournai e Cambrai), al long de l'actuala frontièra entre França e Belgica. Anava puèi estendre d'un biais considerable lo pichon reialme franc salis en unificar los reialmes francs e en annexar los territòris dels visigòts.


text:
28/02/2017
Carnaval au Café Oc de Léguillac de Cercles le 28 février 2017 à 18 h 30
Mardi 28 février à partir de 18 h 30, on fête carnaval au Café Oc au café associatif Lézidéfuz à Léguillac de Cercles.
Autour d'un pot au feu, on y chantera, dansera et jugera Petaçon avant de le faire brûler. Les bonnes volontés sont les bienvenues, vous pouvez apporter une pâtisserie pour le dessert. Venez déguisés et armés d'accusations contre le pauvre Pétassou, chargé de tous les maux de ce bas monde !
22/02/2017
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau 26 de belhier 2017
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 26 de feurier 2017 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Joan-Claudi Dugros que parlara de sos talhiers de lenga de Brageirac e de Sent Laurenç daus Urmes mai de las pajinas en occitan dau site dau Pais de Brageirac.
De veire sur:http://www.pays-de-bergerac.com/pages/occitan/vu-lu-ecout...
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
10:42 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
19/02/2017
Les textes de la Dictada 2017 de Périgueux
Pour ceux qui ont eu la chance d'entendre Bernard Combi et Monique Burg à la dictada de Périgueux le 4 février dernier et pour ceux qui n'ont pas pu venir, en voici les textes en limousin et en languedocien.
Il s'agit de "Lo dire de las nòu vertats/ Las nòu vertats" collectés en limousin par Bernard Combi et en languedocien par Daniel Loddo de La Talvera ainsi que de "Ent'eras tu anada /onte eràs tu tantòst anada", chanson traditionnelle collectée en limousin par Bernard Combi dans sa famille et en languedocien dans « Chants populaires du Bas-Quercy » recueillis par Emmanuel Soleville.
De très beaux textes, qu'ils soient chantés, dits ou lus.
Denis Gilabert
Dictada 2017 Perigüers - Las nòu vertats.doc
Dictada Perigüers 2017 - Ent' eras-tu anada.doc
11:38 Publié dans Actualitats, actualité, Espectacles, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
15/02/2017
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau 19 de belhier 2017
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 19 de feurier 2017 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Fred, chantaire dau grope Goulamask que ven de surtir un noveu CD "Resisténcia".
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
07:33 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
08/02/2017
Setmana en òc a l'Ehpad de Nontron
Questa setmana sera occitana a la maison de retirada de Nontron. Richard Rebière, responsable de las animacions e Patric Ratineaud de l'Union Occitana Camila Chabaneu an decidat d'organisar totplen d'activitats a l'entorn de la lenga e la cultura occitana, una prumièra .
"Una bona part daus residents mai dau personau saben parlar, mas zo fan pas sovent ; la vergonha e l'interdich demòran enquera. L'objectiu es de botar tot lo monde a l'aisa e donar una occasion d'auvir, chantar e parlar la linga e quitament dançar", ço-ditz Richard Rebière.
Coma quò se vai debanar ?
"Chasque jorn, farem una revueda de premsa en francés mai en occitan, per Joan-Pau Laplanha o Sergi Gilardi. Per disnar, minjarem daus plats perigòrds : sopa de talhas, bodin a las chastenhas, charn de vedeu aus champanhòus, torrin e.a.c... L'apres-mieijorn sera lo temps de las activitats culturalas : Patric Ratineaud presentara lo domeni occitan. "Lenga d'amor", lo film de Patric La Vau que fuguet virat en nontronés sera mostrat en presencia de l'autor. Lo grope nontronés La Tireta Duberta vendra chantar e far veire lors instruments. Divendres apres-mieijorn sera consacrada a de las nhòrlas, daus contes en occitan : avem daus convidats de renom, coma Jan-Peire Reidi, Gilbert Borgés, Odette Marcillaud que sap finament contar las istòrias de Félicie Brouillet. En fin d'apres-mieijorn Patric Ratineaud fara escotar daus CD de musica occitana o veire daus films en occitan ».
E per la dança ?
"Dissabde apres mieijorn, partir de 2 oras e demia, quò sera lo grand baleti "trad" coma los Zinzonaires. Queu bale es a gratis e dubert a tots los que vòlen venir, de Nontron o d'alhors.
Coma quò se vai chabar, questa setmana ?
"Farem dos concors. Lo prumier, per los emplejats se sonara "Oc langue" ; los residents chausiran l'emplejat qu'aura lo mai sovent praticat la lenga occitana. Un present l'i sera ofert per lo director Christian Laffargue. Un segond concors sera organisat per los residents qu'auran lo mai parlat occitan. Los animators e lo personau son plan motivats. Esperam que lo monde van se prener au juec e participar. Degun sera laissat de costat, las activitats seran filmadas e difusadas sur la chadena interna per los que demòran dins las chambras. Las familhas son benvengudas, tota la setmana ! ».
Bonne chance donc à cette nouvelle initiative dans cette partie du Périgord qui n'en manque pas ! Denis Gilabert.


text:
Coma los champanhons se culhissen mai-que-mai a la darrièra, coma los pelons s’espelissen quante tornan los mes daus morts, los bilhets dau « minjar ‘quò d’aquí » se ‘massan ne’n fonccion dau digada-digadant dau clavier per tapuscrire los bilhets dau ciberquasernet.
Non-pas que passí l’estiu a minjar de la marda, ‘quò non, mas i a ‘na vita per delai l’escran de l’ordinator, d’autant mai que v’autres atz queraque autras chausas de far que me legir vos dire : « minjatz daus melons, de las cirièijas e de la salada ».
Per lu plaser de vos contar ma vita estordissenta de menagier de 40 ans, l’estiu ai chamjat de lojatment per ‘nar me conhar 250 m mai luenh e m’aprueimar entau dau centre de la vila, passat l’ancianna prumièra muralha de la ciutat… tot ‘quò per dire que la gazinièra es pas enquera ‘ribada, que me fau ‘laidonc far sens forn.
Còp-sec, veiquí coma far ‘na forma de pizza dins la padela :
– 75 ml de lach
– 1 uòu
– 150 g de farina
– 10 ml d’òli blanc
– la meitat d’un sachon de levadura chimica
– 50 g de formatge (tipe : grulhère…)
– de la sau, dau pebre.
Boiratz tots los ingredients dins un grand topin. Fasatz chaufar ‘na padela, botatz un bocin de burre e la pasta.
Ajutatz la ganitura avant de far cueire un quart d’ora, fuòc baissat.
La garnitura pòt estre de las granas germadas (iò sabe que ‘las perden entau de la valor nutritiva mas sei pas aprep far de la dietetica mas de la cosina), de las tomatas esbocinadas, de las tomatas cereisas, de las cliaquetas, de las corgetas…
Tant que sei après parlar de las corgetas, ‘l’an balhat ujan, ‘laidonc veiquí quauquas perpausicions per las far :
– copadas ne’n lamela e bonhadas dins un pauc de vinagre de citre. Servi entau mai dau formatge (aquò es miraudiós coma lu parmesan, mas ‘quò-es pas vertadierament un formatge locau).
– cueitvaporisadas e aigadas d’una vinagreta eschalota.
– podetz far de la sopa e perdequè pas la congialar per l’ivern.
– podetz far de la confitura.
Las corgetas rondas siran usada dins ‘n’entrat aisada de far :
Fasetz cueire a la vapor un quart d’ora quatre gròssas corgetas rondas que vos ostaretz lu chapeu (podetz las far bulhir dins de l’aiga salada, dietz minutas, gaire mai per pas la veire esclatar, copatz lu chapeu après).
‘Na vetz cueitas, vidatz las de la granas e de quauques bocin de charn.
Fasetz ‘na sauça bechamèla :
– 40 g de farina
– 50 g de burre
– 100 ml d’aiga freda
– un pauc mens d’un demiei litre de lach
– de la sau, dau pebre
Boiratz la farina e l’aiga freda dau temps que lu lach es mes a chaufar. Avant de le far bulhir, ajutatz la preparacion de farina e tornatz. Salatz, pebratz e laissatz reduire d’aici a aver la consistança voguda. Lu burre es ajutat après, a la fin, per pitits bocins.
Fau boirar ‘quela sauça e las granas, tornar emplir las corgetas. Podetz iò far passar au forn après aver ajutar daus bocins de formatges sos lu chapeu (10 minutas, th5).
Los vegetalians feran aquela sauça sens lu lach, ‘laidonc de l’aiga e sens burre. Coma ‘quò-es pas tan fin, fau pebrar un còp de mai.
‘Queu bilhet es lu prumier desempuèi un bra’e temps, adonc, vau contunhar de pas m’engomejar de tròp. Per ‘chabar, un pauc de legida :
Joseph Delteil, la cuisine paléolithique.
Segur, ‘quò-es pas un libre per cosinar, afe pas coma los autres. N’i a solament quatorze recèptas, mai las proporcions son balhadas sos ‘na fòrma lapidaira, per ‘na setmana ; coma ‘quò per far ‘na comparaison, i a dos mile seissanta nòu recèptas d’una granda qualitat dins un Ginette Mathiot.
‘Queu libre es ‘na convidacion a tornar trobar lu gòst dau minjar, a tot desvirar dins nos sensacions, e aquò dins la simplicitat sans tombar dins l’ascetisme. Los mots son ‘quí per menar l’aiga a la bocha. L’autor parla dau seu libre coma una metòda de cosina « bruta » de la mesma faiçon qu’i a de l’art brut.
[…] a la mòda de la Lucia :
Prendre de las tomatas redondas, las pialar, e las metre dins ‘na topina, sus un fuòc mejan. Laissatz cueire a demiei, mas pas mai, pas pus, aquí es l’art : fau que lu cuer de la tomata siàia enquera crut, dins sa peu tota rosselejada. Las jautas dins lu fuec, lu cuer au fresche. A la fin, ‘na persilhada a l’alh. Servatz, e verstaz tot lu suc per dessur. ‘Quò me fai me ‘pelar Scheherazade. […]
-★-
Francophones, pour lire ce billet dans votre idiome, cliquez ici.


text:
Ascas
Ascas[1] (Asques en francés) es una comuna gascona d'Occitània, en Fronçadés, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La comuna d'Ascas presenta tres tipes de païsatges [2]:
- de las ancianas sanhas o ancians braus de la ribèira de Dordonha, qu'an una altitud pauc superiora au nivèu dau flume (quauquarren coma 0 a 1 m); son drenats per d'estèirs e cultivats;
- la tuca testimòni ont lo borg d'Ascas es pincat, qu'arriba a 29 m; son bòrd occidentau es rectilinèu (pr'amor de falhas ?)
- daus lòcs d'altitud intermediària, sovent situats a la basa daus tarrèirs o dens lur prolongament, coma per exemple lo que religa la tuca d'Ascas a la planada fronçadesa de Sent Roman; lurs sòls mèi o mens calcaris fan que la vinha s'i plai.
Perimètre dau territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son : Asquas (ad ~), au sègle XIII, Asques, en 1305, Asquas (cappella de Bursans sive d' ~), en 1354 [3]. Bursans es tanben citat per Sent Roman, situat a quauques km, devath la fòrma de Sanctus Romanus de Burcias [4]. Las duas comunas son ligadas e Ascas apartenèva a la comuna de Sent Roman d'aquí a 1791. Borçans (?) devèva estar l'ancian nom de Sent Roman (o de Sent Martin, vilatge situat a 1 km d'Ascas en direccion de Sent Roman), remplaçat per un agionime. Borçans se pòt explicar per un nom latin d'òme, Borcius, emb lo sufixe -anum e un plurau que deu estar un collectiu : los abitants de Borçan, e lo nom dau vilatge fut confondut posteriorament emb lo collectiu, cas plan corrent en Bordalés e Vasadés. Sent Martin, s'es pas un transferiment, èra benlèu la parròquia primitiva d'Ascas.
Fau benlèu metre lo nom en relacion emb Ascas (Tarn e Garona), Asca (Hauts Pirenèus), Ascon (Arièja, Ascó (Catalonha), qu'es exactament lo medish nom qu'Ascon, mès tanben emb Asco (Corsega). Son de noms qu'embarrassan los toponimistas. Per Ascon, Dauzat vei lo basque as, aitz, « punta rocassosa » e un sufixe escur, per Asco, los dus Ascas e Asca, un tèma prelatin escur [5]. Per Ascas de Gironda, Bénédicte Boyrie-Fénié tròba pas de solucion, mès evòca un mot prelatin, eretat per lo basque aska, « canal, agau, comba ». Burgan e Lafon vesen pas tanpauc de solucion clara per Ascas de Tarn e Garona. La proposicion de Negre, un nom roman *asca, « fàstic » es regetada per B. Boyrie-Fénié e per Burgan e Lafon, coma de febla acceptibilitat toponimica [6],[7].
La situacion geografica d'aquels toponimes presenta quauques semblanças pr'aquò. Ascon susplomba de 100 m la vath prigonda dau riu nommat en francés La Lauze. La situacion es la medisha per Asco, que domina la gòrja dau riu Asco, nommat localament Stranciacone. Son pr'aquò de situacions banalas en montanha e benlèu que lo nom a una auta origina. Mès per Ascas (Gironda), es quauquarren mèi. Dens la ribèira de Dordonha, las ribas autorn despassan a pena lo nivèu dau flume, tirat a Ascas, plaçat sus una tuca isolada de la planada calcària de Fronçadés, que tresplomba dirèctament las aigas. Dens lo paisatge girondin pauc accidentat, un tau siti devut impressionar los abitants. L'exemple d'Ascas fai comprene milhor perqué l'idèia de « lòc que susplomba un riu » pòt estar un punt comun. Per la vila d'Ascó, es pas tan caracteristic : l'aglomeracion es pus hauta qu'Èbre d'un desenat de mètres, çò qu'es banal dens un país mediterranèu, ont los aigats i son perilhós. Ascas (Tarn e Garona) es sus una planada, mès entre dus rius a pauca distància, lo Riu d'Ascas e Riutòrt : l'idèa principala es mèi o mens mantenguda. I a que per Asca (Hauts Pirenèus), que Michel Morvan explica per un mot basque aska, « nauc » [8] qu'òm pòt èsser embarrassat; pr'aquò, la glèisa es sus un tap que domina un riu, çò que pòt justificar un pauc l'idèia prepausada.
Totis aquels noms son dins un airal aquitano-basco-iberic, fòra d'Asco; mès la Corsega es pas exempta de toponimes aparentats al basque. Lo mot aska, « nauc » es pas la solucion çaquelà. Cal supausar un *ask-, benlèu aparentat al tèma idronimic *as [9], qu'auriá quitat d'èsser un apellatiu en gascon, en catalan e en lenga euscarica. Encara que lo mot asque (grafia de Palay), « lhavet, avalanca, lit » que conten per natura l'idèa de bas e de naut, es benlèu pas desprovesit de ligam semantic ambe lo mot comun a totis nòstres toponimes.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Fronçac; es adara dau canton de Le Libournais-Fronsadais (en francés), donc Lo Libornés-Fronçadés.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.in-oc.org/index.php?option=com_content&task=view&id=197&Itemid=0
- ↑ https://www.geoportail.gouv.fr/carte
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 47
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 327
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p; 31
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 47-48
- ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 178
- ↑ Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 178
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 42


text:
Espòrt, la redaccion es sovent dolenta a prepaus dels qualificatius d’identitat dels esportius ; n’avèm trapat un que nos agrada qu’a miètat. Nos pausarèm pas la questio nse cal èstre locutor d’occitan per portar lo qualificatiu d’occitan, coma pas un jopgaire de Tolosa o sap plan. Èstre occitan es çaquelà, anuèch una certana valorizacion de la lenga, e de las marca d’identitat, e Tolosa coma Bordèu, o pòdon rasonablament gaudir, se damóran pas dins l’ignorança francesa. Alara cal informar Le Figaro, jornal qu’es una aisina que podriá èstre pedagogica vist que l’escòla republicana o ensenha pas a totes e totas ! (parlarai pas de las rasons republicanas que fabrícan la páur per non pas ensenhar lo país Occitània, es una páur nacionalista francesa, es donc esquizofrènia politica)
Aqueste maitin, es un jornalista esportiu del jornal Le Figaro que dèu èstre informat…
Bordèu es tanben occitana, autanplan que Tolosa.
De mai, la populacion de Bordèu es autanplan gascona que la populacion de Tolosa, cal apondre que Bordèu es plen de Lemosins, o Peirigordins o Ageneses (Lengadocians, longa istòria aquí !). Del meteis biais Tolosa es plen de Lengadocians ; aqueles son amagats e zo fan sempre devath l’etiqueta d’occitan dins totas las redaccions, mas es ingèni, e me sembla un imperialisme lengadocian, sobre l’etiqueta d’occitan vòlon pas dire que son lengadocians – cal desfugir aquel biais de far car un Lemosin, un Gavòt, un Auvernhat, un Nissart (ambe totas las consideracions istoricas e politicas que cal), un Bearnés (parier qu’a Niça), un Bigordan (parier qu’a Niça), un comengés (parier qu’a Niça), un provençal (del Comtat o pas), un monegasc (parier qu’a Niça), un Aranés (parier qu’a Niça e benlèu mai), son totes OCCITANS. Es per aiçò que son totas las doás vilas OCCITANAS.
En préner un nom dementre los autres, un toponim ancian de Tolosa e de Bordèu e que son geograficament al mesme endreit geografic, Lo Miralh, per rapòrt al cap de las ciutats occitanas.
LO MIRALH
Lo Miralh es una carrièra de Bordèu, e un barri de Tolosa.
Es lo meteis nom, e la meteissa orientacion, perqué ? Tolosa e Bordèu son autanplan gascona, l’una e l’autra de la ciutat ; de mai Bordèu es tanben lemosina o peirigodina e a còps mai o mens Agenesa. Tolosa es lengadociana autanplan, mas pas dels costat del famós barri de Lo Miralh (Le Miralh, en gardar lo prenom pirinenc) justament.
Bordèu a agut dinca 1470, aprèp la famosa batalha perduda per las tropa gascona, una lenga que se podrà considerar coma co-oficiala, la nommava gascon ; èra un mot politic coma a poscut l’explicar Montaigne dins ‘Los Assages’. La diferéncia entre lemosin e gascon, el l’explica fòrt plan, pendent un temps que la lenga totes e totasla parlava, indestinctament del parlar occitana que se tractava. Quora se parla, las dificultats de quasi-frontièra lingüistica, d’un dialecte a un autre, non i a pas cap !
Es evident, vist l’omertà informativa, del meteis escantilh que çò que se debana ara en Catalonha (Principat del Sud), l’omertà informativa a prepaus de la lenga occitana fabrica qualificatiu tòrt.
Es per aiçò que cal explicar e explicar – lo bilhet aquel es fait per la redaccion de Le Figaro, mas totas las escòlas de jornalisme o podrián aver coma cors d’ensenhança sobretot quora son en Occitània ! Malgrat tot a lInstitut Catolic, e malgrat las declaracions que fan davant lo jutge per respondre a inquietuds juridicas, l’occitan e sa geografia son pas donadas a l’escòla de jornalisme catolica de Tolosa…
La diferenciacion se fabrica en francés e sempre, per exemple Languedoc Gothie fabrica una illusion francesa per Occitània, similara als Identitaires.


text:
Parmi les propositions de Chantal Eyméoud, la vice présidente régionale déléguée (entre autres) à la Culture : la création d'une plate forme publique de crowdfunding à même de lancer des opérations de financements participatifs pour plusieurs projets à la fois (photo MN)
La Region Provença aumenta per lo segond còup son budgèt Cultura de 9%. Pasmens, se profiecha ai gràndeis estructuras coma lei Festenaus, lei mai modèstas se lamentan que pòdon plus jogar son ròtle d’animacion culturala de territòris ruraus. Chantal Eyméoud -
Siáu premiera consolessa
d’Ambrun despuei 16 ans, e pereu la presidenta de son intercomunalitat. Aquò per vos dire que siáu per una vertadiera politica de sosten ai territòris, en particulier quand son ruraus.
La politica favorabla ai gràndeis estructuras que disetz es necita. Son ròtle economic es important, e crean d’emplecs. Pasmens podèm pas delaissar lo rèsta.
Imaginam adonc de crosar leis actors locaus de la cultura amé lei carrejaires de projèctes. La tòca
es de desvelopar lo mecenat. Coma en practica podriatz organisar una politica d’ajudas que recorre ai finançaments privats per lei proposicions e estructuras d’espectacles ?
La proposicion que formam – e insisti qu’es ben una proposicion que se discuta – es de desvolopar lei clubs d’entrepresas e àutrei fondacions, per organisar lo mecenat. Lei pichóneis estructuras sàbon pas coma faire, e leis entrepresas, de son costat, sàbon pas lei projèctes. En veritat, se degun va caçar, degun trobarà de caçum
!
A costat d’aqueu pòle de mecenat culturau que voudriam crear, s’agisse adonc de sostenir lo desvolopament de clubs d’entrepresas, en favor de territòris a valorisar. Ja avèm en Provença de fondacions d’acampaments de mecenas. La Region podriá acompanhar aquí una dinamica e favorisar lo malhum
.
Enfin, vesètz ben coma s’espandís
lo crowdfunding au nòstre. L’idèa es tras que
bòna, que lei contributors participan dau desvolopament de son territòri. La Region podriá endralhar
una campanha de finançaments participatius en partenariat am’una platafòrma, per sostenir d’un còup un desenau de projèctes sinhalats per Provença Aups Còsta d’Azur.
Mai, encara un còup, son de prepausicions fachas per èstre discutidas. Ara anèm vèire amé leis actors culturaus.


text:
Karol Borsuk
Karol Borsuk (8 de mai de 1905 - 24 de genièr de 1982). Matematician polonés nascut a Varsòvia. Foguèt diplomat e obtenguèt son doctorat a l'Universitat de Varsòvia en 1927 e 1930, respectivament.
Sòci de l'Acadèmia Polonesa de las Sciéncias dempuèi 1952. Son domeni d'interès principal èra la topologia.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Publicacions[modificar | modificar la font]
- Geometria analityczna w n wymiarach ("Geometria analitica en n dimensions", 1950)
- Podstawy geometrii ("Fondaments de la geometria", 1955)
- Theory of Retracts (1966)
- Theory of Shape (1975)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Biografia de Karol Borsuk (en anglés)


text:
Libertat! que sostien David Grosclaude, conselhèr regionau d'Aquitània, qui vien d'entamenar ua cauma de la hami.
Dab David Grosclaude, Libertat! que demanda la mesa en plaça de l'Offici publica tà la lenga occitana e denoncia lo mesprètz de l'Estat e deu govèrn cap a las reivindicacions legitimas tà sauvar la nosta lenga. Mesprètz deu govèrn e de l'Estat tanben tà ua decision consensuau qu'eston presas per dus conselhs regionaus.
Libertat! que saluda l'iniciativa de David Grosclaude e lo son engatjament tà la nosta cultura e qu'apèra a'u sostiéner. Har pujar la pression que hè besonh se volem estar respectat e que las promessas sian tengudas.


text:
L'ISLA-DE-BAISH NADAU en concèrt organizat per l'associacion "Lo Carnaval Gascon".
Le dissabte dètz-e-uèit de març de dus-mila dètz-e-sèt, a vint-e-ua oras
NADAU EN CONCÈRT
Concèrt de NADAU le dissabte dètz-e-uèit de març de dus-mila dètz-e-sèt, a vint-e-ua oras, a la sala polivalenta de L'Isla-de-Baish, organizat per l'associacion "Lo Carnaval Gascon".
Los de Nadau, auèi mès simplament "Nadau", qu'ei segurament le grop le mès conegut de'us que te hasquèren la causida de cantar composicions en lenga d'òc. Puslèu dins un estili "protest song" quan comencèran dins las annadas seissanta-dètz, l'estili deu triò deu debut s'impregnèc d'influenças "trad" tanlèu le tresau disc sortit en seissanta-dètz-e-uèit ("De cap tà l'immortèla"), e dambe la venguda de musicians novèls, se virèc ca a un registre mès "pòp" ("L'encantada", "Saussat", "Morlana"), o hèstiu ("La hèsta"), quitament de còps fòlc-rock ("Boha e guitarra"), en hèr de "Nadau" auèi un grop unic entre totes dambe aquesta mescla musicala espantanta qui, aligada dambe la reïvindicacion assumida de la loa identitat Occitana, les a permés de conéguer la consecracion au bèth miei de las annadas qüate-vints-dètz dambe ua capitada populara mantenguda dempuèi, en plenhar las salas bèras d'Occitània, quinas que sian. Te tornan doncas un còp mès a L'Isla-de-Baish le dissabte dètz-e-uèit de març que veng, en afichar "complèt" aqueste còp.
Prètz unic : 20€ - Réservacions au 05 62 07 39 36
Illustration / imatge : "Boha e guitarra", la rencontre de la cornemuse et de la guitare qui illustre le mélange des genres caractéristique du style "Nadau" depuis les années 1990


text:
« On prend des manières à quinze ans/ Puis on vieillit sans qu'on les perde ». A. Bruant: Lézard.
Es un èr que manca a la Vau-Clusa. País tròp bacelat de vent. Coma se Diéu bacelava la tèrra fruchosa e seis extremas de totei menas. La Vau-Clusa es castigada per trop de violéncia. Sa punicion es lo Mistrau. Quora afranquit de mei guèrras quotidianas tòrne dins Gard i a çò que lo Papet Pèire disiá lo vent de la mar, òc, i a lo vent de la mar que m'espèra. Es un vent nòble qu'a sa particula. De La Mar. Coma un mosquetari de Dumas vò un cònte per l'enfantum. Mon marqués de Carabàs. Vese lei pòrtas dau barri se dubrir per tu: « Monsur lo Marqués dau Vent de la Mar! ». E lei sovenirs s'abrivan.
E dire qu'aquela aura gratava lei gautas rosas dau papet quora partiá sus son velò rovilhat sus lei camins de Pecais per faire de la sopa d'èrba. Una sopa d'indian siós que te netejava. La sopa neteja. Qu'aquò se saup, qu'aquò se ditz. La sopa te neteja lo stomac. Lo vent de la mar a un gost de purja. Lo vent de la Mar a una odor d'enfáncia sola. De camins de tèrras. De camins d'aigas. De robinas saladas. De la sau que se passeja entre tei pèus e tei péus blonds. Lo vent de la mar te fa un trauc a l'estomac. Quora bufa la malaiga dau dimenche de ser. D'aquelei dimenche que te veson morrir e te dònan d'idèias criminalas: se levar nuech una caucetassa sus lo caratge per èstre pas reconeisser e botar fuòc au collège. Lo collège dau centre vila protegit per lei barris e lei marridei nòtas de matematicas. Quora bufa lo brave De La Mar, as pas qu'una idèia: lo tradir. Jovent ingrat! Lo Marqués es generós: la nuech fai auborar de montanhas de saus que crebes d'enveja d'eskiar. E qu'eskiaràs pas que dins tei pantais. Que la sau, aquo te crama. Lo Marqués es generós: te porgis de pantais. Lo vent de La Mar, camarguenc, te protegis deis alambics. Te fa una pèu de cuèr. L'odor dau vent de la mar es l'odor sauvatja dau chivau preistoric, blanc coma una pintura sus una crota. A l'animau! T'agacha passar d'un uelh familhiar en faire sa caga vò en caçant l'alambic que li rosiga l'aurilha. Vaquí tot çò que te pòrta l'èr de la mar: un idèia de merda, de mòrt. En un resumit: es lo vent d'aquela puta de joventut. Mai lo sentir uèi, sota lei lumes aranges de la ciutat mairala endormida, qu'aquò fai de ben!


text:
La coupo
En 1867, li Catalan mandèron i Felibre prouvençau uno coupo d’argènt en testimòni de gratitudo pèr l’acuiènco facho au pouèto catalan Victor Balaguer despatria pèr causo poulitico, e pèr marca tambèn l’amista, sèmpre vivo di dous païs.
A la fin dóu banquet d’Avignoun, Mistral mandè un inne sus la musico d’un vièi Nouvé de Saboly dóu XVII° siècle, pèr gramacia. Es devengu l’inne de Prouvenço e, pèr estensioun, l’inne de tóuti li païs de lengo d’O, toujour canta dins lis acamp felibren.
La coupo, de formo antico, es une coupo supourtado pèr un paumié que i’a contro dos estatueto, li dos sorre ! Uno represènto Catalougno, l’autro Prouvènço. Es estado facho pèr l’estatuaire estevenoun (St-Etienne-de-Tinée) Guihaume FULCONIS que noun vougué èstre paga, quouro aprenguè la destinacioun patrioutico de l’óujèt. Puei es à Paris que l’argéntié JARRY l’a coula. Au pèd de chasco figurino i’a lis armarié que la designon.
A l’entour de la conco se pòu legi "Record ofert per patricis catalans als félibres provenzals per la hospitalitat donada al poeta catala Victor Balaguer-1867".
Coupo Santo
Prouvençau, veici la Coupo
Que nous vèn di Catalan ;
A-de-rèng beguen en troupo
Lou vin pur de noste plant.
Coupo Santo
E versanto
Vuejo à plen bord
Vuejo abord
Lis estrambord
E l’enavans di fort !
D’un vièi pople fièr e libre
Sian bessai la finicioun ;
E, se toumbon li Felibre
Toumbara nosto nacioun.
D’uno raço que regreio
Sian bessai li proumié gréu ;
Sian bessai de la patrìo
Li cepoun emai li priéu.
Vuejo-nous lis esperanço
E li raive dóu jouvènt,
Dóu passat la remembranço
E la fe dins l’an que vèn.
Vuejo-nous la couneissènço
Dóu Verai emai dóu Bèu,
E lis àuti jouïssènço
Que se trufon dóu toumbèu.
Vuejo-nous la Pouësio
Pèr canta tout ço que viéu,
Car es elo l’ambrousìo
Que tremudo l’ome en diéu.
Pèr la glòri dóu terraire
Vautre enfin que sias counsènt
Catalan, de liuen, o fraire,
Coumunien tóutis ensèn !
Paroles F. Mistral
Musique N. Saboly


text:
Grand còrb
Lo grand còrb (Corvus corax) es una espècia d'ausèl passerifòrme de la familha dels corvids (Corvidae). Present en tot l'emisfèri septentrional, es l'espècia de corvid amb la màger superfícia de distribucion. Amb lo còrb de pic espés, es lo pus grand dels corvid e probablament lo passerifòrme mai pesuc; a la siá maturitat, lo grand còrb mesura entre 52 e 69 centimètres de longor e lo sieu pes varia de 0,69 a 1,7 quilogramas. Los còrb vivon generalament de 10 a 15 ans mas qualques individus an viscut 40 ans. Los joves se pòdon desplaçar en grops mas los cobles ja formats demòran amassa tota la siá vida, cada coble defendent un territòri. Existisson 8 subespècias conegudas que se diferéncian fòrça pauc aparentament, e mai que d'estudis recents ajan demostrat de diferéncias geneticas significativas entre las populacions de regions distinctas.
Lo grand còrb coexistís amb los umans dempuèi fa de milièrs d'ans e en qualques regions es tan abondant que se considèra coma una espècia nociva. Una partida de la siá capitada es deguda al sieu regim omnivòr; lo còrb comun es extrèmament oportunista, en s'alimentant de caronhas, d'insèctes, de residús alimentaris, de granas, de baias, de fruchas e pichons animals. Se son observadas divèrsas demostracions notablas de resolucion de problèmas per aquesta espècia, çò que fa pensar que lo còrb es fòrça intelligent.


text:
Es pas qu’aimi pas escriure mas soi pas coratjós ; m’èri promés pr’aquò d’ensajar de tenir una mena de jornal per parlar de la vida vidanta… E soi cada jorn un pauc mai en admiracion devant totes aqueles que prenon lo temps de « far » qualques regas cada jorn.
Son pas los eveniments que mancan, çaquelà.
A començar per nóstre president tant aimat que nada dins lo bonur amb sa Carlita (es aital que l’apèla, pareis). Me demandi s’es per nos impressionar o per mostrar qu’a un pauc mai de cinquanta ans, a encara d’energia mas li cal trobar quicòm de novèl cada matin… Sabi plan que sos conselhièrs trabalhan sens relambi per li balhar d’idèas ; malurosament, farián melhor de se’n tenir als « classics » coma dison !
Veiram ben a las municipalas çò que ne virarà ! De tot biais, quitament se l’esquèrra ganha mantunas vilas grandas o petitas, cambiarà pas res a la politica nacionala estant que l’avèm per cinc ans… al mens. Los socialistas ne son encara a voler pas un cap que despassa e podèm èsser segurs que la gueguèrra que coneissèm dempuèi un brave briu ara contunharà.
A l’estrangièr, l’independéncia de Cossòvo risca de crear mai de problèmas que de’n resòlvre ; de segur, l’independéncia se pòt compréner que, de tot biais, après çò que visquèron i a qualques annadas auriá benlèu calut trop de temps per una reconciliacion.
Empacha que Euròpa joga un jòc pietadós ; i tornarai…
Pel moment, ne disi pas mai que doman, de d’òra, me’n vau pas una passejada en Índia e se soi pas tròp fenhant, ensajarai de vos tenir al fial de mas aventuras
A lèu…
commenter cet article


text:
Aqueste maitin un bilhet explica la catastròfa qu’es lo nombre de locutors en pauc de nombre per Occitània ; bilhet sense estudis vertadièrs sul tèma çaquelà, es pas la fauta del cronicaire ! E o disi pas per aver aquel estudis, e de las chifras, es de dire per demandar subvencions per pagar lo CNRS, lo CNRS e las universitats vòl pas de l’estudis, ara e l’an jamai volgut dins lo passat !! O disi perqué es la realitat d’auèi, e de l’occitanisme dempuèi 50 ans : jamai es estat demandar un estudi seriós per mantunas rasons : entre 1950 e 1970, per fauta de mejan e sobretot pas aver de revelar las chifras importanta de l’ocutors d’occitan –lo que pagava èra l’Estat francés, coma sempre ; ara l’Estat francés, decentralizat o pas, vòl pagar per aver resultas parcialas, per regionalisme de las subvencions, e sense cap de seriós perqué pas generalizat, per Occitània sancièra.
Mas anuèit de quina manièra se pòt far comprendre lo messatge de l’occitanisme dedins lo mitan occitanista, jà ! Aprèp la populacion sancièra nos podrà creire, pel moment, non sèm pas credibles ; volètz una pròva en un document ? Publicat anuèit, juste :
(lo darrièr document es pas la fauta del Jornalet, es la fauta de l’occitanisme, qu’es pas seriós, o cal plan escriure ; aquò o cal botar en parallèl ambe lo nombre d’Occitans e Franceses que m’an demandat una traduccion al bilhet, coma s’èri un servici public !! La pression politica per frenar la preséncia de l’occitan es enòrma.)
La seleccion dels professors se fabrica segon las nòrmas francesas, lo contengut de las formacions son pas bonas, e cal sobretot pas de militants per ensenhar los novèls, cal pas bolegar lo sistèma francés qu'escana la lenga e los locutors nòstres ... donc i a la descripcion catastrofica de çò qu’es donat aquí !
Fasèm dempuèi 15 ans, coma se lo militant èra un dangièr per l'occitanisme novèl.… E es normal, car l’Estat francés selecciona pas per s’autodestrusir, vist qu’es clarament basat sobre l’etnisme lingüistic e juridic francés ; avèm pròva de faits istorics.
Lo regent de l'escòla bilingüa de Pena -el- aviá cap document local per debutar un cors pels escolans de primari ! De mai, el que sabiá los ponts lingüistics qu’i aviá ambe lo catalan, dins la seuna formacion cap professors l’ajudèt per dintrar directament dins l’ensnehament ; l’universitat –la licéncia de l’epòca o la mestreja son pas adaptadas per ensenhar directament ; A la debuta de l'escòla.... li ai donat la pichona man ! Mas quora me vòli inscriure en licéncia d'occitan, lo sistèma pensa : te cal una licéncia mon grand !! (vertat que soi per astre pas format per l’Éducation Nationale !! Tanben. Mas l’universitat –quora pagui- accepta los sense diplòmas EN) e de tot biais soi considerat coma «trop militant», e sobretot pas la bona dralha politica, car i a una tria politica per l’occitan, una supausada tria (car es pensar que los professors son capables de far la tria, pas totes, mas d’unes especialament, sí).
Donc avèm una formacion mediòcra e la resulta es aquí. Sèm sul camin de pèrdre los trenta primièrs ans de l'occitanisme (entre 1950/1980). Es la resulta granda la lei deixonne (1954) votada al XXIen sègle pels mediòcres socialistas franceses (d’Occitània), ambe comunicats de victòria del POC-FELCO-OCBI ! La pròva d’aiçò l’avèm ambe l’aucupacion del sièti dels socialistas a Baiona, per l’IKASTOLAK –parents que son de bon nivèl politic per se defendre e indicar un autre camin per aver una lei segura per l’ensenhament de las lengas de França (los Occitans o son pas !) e que faràn pas l’error de comunicacion dels parents de Calandreta d’Albi.
Aquel comentari sobre agrada gaire a l’occitanisme (veire sul jornalet lo nombre de pausicions negativas, realitats), mas es la realitat ! E dins las realitats, cal notar qu’es pas sonque question de nombre de pòste d’aumentar, es pas tanpauc en nombre de budgecte aumentat, es question d’aver una presa de consciéncias que lo combat es pas acabat, e non pas per far votar a esquèrra, mas per aumentar lo nombre de sapients sobre la lenga occitana. De mai ….
Ambe lo document desliurat aquí, avèm tanben Calandreta d’Albi … a apondre la manièra de comunicat de mantunas Calandretas, e i a cargat de la promocion de Calandreta (!)...
Se cal demandar, se los parents d’escolans de Calandreta d’Albi sábon comunicar, e sábon que lo jornalet es una pagina tota en lenga occitana, benlèu que quitament l’imagínan pas ! Donc Calandreta d’Albi prepara pas a un sistèma de comunicacion per l’occitan que posquèsse comunicar sonque en occitan !


text:
Al-meu-ostal-de-Marineta-e-Pomponeta-e-ieu, ieu ai la cambra al primièr estanci.
Ai una cambra grandarassa, perque i soi de longa embarrada dedins, amb doas fenestras grandarassas. Per una de la fenèstra, la que fa dintrar lo solelh la tantossada, vesi un arbre. Se'n fotèm. Es un auseral me sembla, mas se'n fotèm. Per aqueste ostal, i a tot plen d'arbres, mas se'n fotèm ai dich... pffff. Doncas per una de las fenèstras, te vesi un arbre, e per l'autra fenèstra, la que fa dintrar lo solelh de matin, i a Sant Clar, e abans Sant Clar, i a d'ostals. E just en dejós, a un vintenat de metres, i a un ostal al design un pauc particular. Sai pas de qu'avián fumat los arquitectes... Vos fau un dessenh de çò que vesi:
Comprenètz ara perque mon blòg es pas un BD-blòg??
Vos expliqui lo dessenh: es la faciada que vesi de ma fenèstra.
De'n primièr, i a la veitura, qu'es dins un sembla-garatge qu'ai pas dessenhat per complicar pas la mesa en scèna (e qu'o sabiái pas faire)
, es una Pijòt nòva (lo primièr que ditz que la veitura dessenhada sembla pas una pijòt nòva....). Mas çò que me truca a ieu es pas la Pijòt nòva ( enfin si, akò me fa cagar que ieu t'ai una ronha que li bastariá al papet d'en fàcia. Tè, li podrai prepausar... ). Non, çò estranh dins aqueste ostal, son las fenèstras. Semblan de balestièras o de fenèstras de cagadors. Alara ieu compti amb mos dets. N'i a cinc de fenèstras d'aquesta mena, en rengueta. A, çò vèrd dabans las fenèstras, son d'arbres, mas o aviatz comprés... Alara, compti amb mos dets e dins mon cap. Una fenèstra pel cagador, una fenèstra per la sala de banhs, una per la cosina. E las doas autras?????
Alara, podètz demandar cossí sabi qu' i a un cagador, una sala de banhs e una cosina? Ja perque n'i a dins totes los ostals, arquitecte fracàs o pas. E perque o veguèri de mon uèlh marron e aluserpit (non , soi pas bòrnha, es una figura d'estil! ). Òc, perque lo papet, m'agrada de l'espinchar. E l'autre jorn, lo veguèri dins sa cosina, enfin me disi qu'es sa cosina, qu'aviá una caçairòla dins la man ("o veguèri dins sa cosina"... i a d'erotisme akí dedins...
) E i a una fenèstra que de matin es tampada e s'i vei pas res que lo veire es trebol, si , s'i vei la siloeta de mon vesin lo papet, mas cervèlas ne dedusisson qu'es la sala de banhs. E coma son de fenèstras de cagadors, i deu plan n'i aver un de cagador! De que pensaviatz??? Que li aviái vist lo cuol al papet? E ben non!! Malpensats!
Alara de qué son las doas autras fenèstras? E perqué 5 fenèstras en rengueta que en mai de semblar de fenèstras de cagadors, semblan de fenèstras de preson amb los barròts?
Per la segonda fenèstra (es la cosina), pel primièr còp, ièr, capitèri de veire luènh. E veguèri una television, e sus la television, i aviá de flors. Sai pas s'èran de plastic o naturalas. Pensi que de plastic. Que los vièlhs son pas cons, sabon que las flors las cal asagar, e se las metes sus la television e asagas, adieussiatz Lepers e Drucker...
Mas akò respond pas a ma question: de qué son totas aquelas fenèstras mila dieus?! E encara, me vòli pas pausar la question de la graaaaaaaaanda fenèstra amb de barròts qu'es pas jamai alucada...
Sus la brústia del corrièr del papet... A a doas brústias lo papet, a akò cal que lo compte. Quand vos disi que l'espinchi lo vesin. Voliái agachar son nom d'ostal. E te vesi una brústia gròssa "PUBLICITÉS". A una brústia per son
mail
corrièr, e una per la publicitat. Doas opcions: o es psicorigid o perd lo cap e escampa la publicitat amb lo corrièr. Coma soi optimista, preni la segonda opcion. E sus sa brústia de las letras, i aviá "Sénher e Dòna son-nomd'ostal-qu'ai-ja-oblidat"(soi pas una bona lenga de pelha), mas ieu, sa femna l'ai pas jamai vista. Pasmens, una pijòt nòva, akò's una causida de femna.
Alara, ai pensat qu'èra vèuse.
M'anatz dire que me'n fau de films sul papet d'en fàcia. Vos podètz pas imaginar, me fau de scenarios entièrs dins mon sicap a ieu. Auriatz paur. Me los caldria escriure. Me caldriá faire un blòg de mai, que i auriá pas pro de plaça sus akeste: mosfilmsdinsmonsicap.blogspot.com. Nòti l'idèa.
Normalament, per arrestar mos films, çò que fau, m'acari a la veritat reala de la vida vidanta. E los que me coneisson, e los que me coneisson pas vos o disi, sabètz qu'ai un bon feeling amb los vièlhs, los papets o los mai de 50 ans en general (me vau faire incendiar pels mai de 50 ans comparats a de papets oaf oaf oaf). Seriá aisit per ieu d'anar charrar amb lo papet. Benlèu qu'es un setòri de la bòna, benlèu que parla occitan, e me fariá visitar son ostal, me donariá de pastissons qu'a dins son armari dins sa cosina de la segonda fenèstra. E aital o saupriái, o saupriái se las flors de dessús la television son falsas o pas, o saupriái de qué son las doas autras fenèstras de la rengueta de la 5 fenèstras misteriosas. O saupriái de qu'es aquesta fenestra grandarassa pas jamai alucada.
Mas lo papet, li pòdi pas parlar. Lo papet, capiti pas de lo rescontrar. Perque lo papet sortís pas jamai.
L'autre jorn, i aviá los policièrs a son ostal.
De còps que i a me disi, qu'un jorn crebarà, e o saurem pas: saurem pas se parla setòri, saurem pas de que i a darrièr akeles barròts e saurem quitament pas qu'es mòrt. Alara l'agachi e me disi un jorn serà mòrt.
E me demandi de qu'agacharai lo matin quand me levi.
E de còps que i a, me demandi çò qu'el pensa de ieu.
E me disi que sap pas qu'existissi.


text:
Modelo de Relaciones
Modelo de Relaciones
- Código:
NOMBRE    O.SEXUAL          OFICIO    GRUPO      Nombre-Relaciones  Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion.
Nombre-Relaciones  Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion.
Nombre-Relacion  Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion. Descripcion de la Relacion.
div::-webkit-scrollbar { height: 32px; width: 5px; background: #000000; } div::-webkit-scrollbar-thumb { background: #660000; } div::-webkit-scrollbar-track div::-webkit-scrollbar-button       By Miss Atomic Bomb
Si deseais cambiar el color interno del rectangulo en la tercera linea del codigo sustituir "#c2c2c2" por el correspondiente en HTML (o hexadecimal)
» Este es mi Ami8 Elysee modelo 1979
» CSI-CSIF rompe relaciones con UGT y CCOO tras las agresiones físicas recibidas durante la manifestación
» E.E.U.U. mira el modelo de gestión de salud de Malvinas Argentinas
» Modelo de crianza actual y el futuro de nuestros hijos


text:
E vs'èi dejà dit que soi fan deu site d'Andriu Hourcade
? Un deus mens preferits deu web mondiau, sens nat dobte. A mes, l'Andriu non s'acontenta pas d'editar pajas - perdon, paginas - web en gascon, qu'a publicat tot plen de libes consacrats a la lengua: ua gramatica bearnesa, de libes d'expressions gasconas, e d'autes, qui son tots a casa mea. A mes que'u agradan las bestiòtas e las plantas, e a jo tanben. L'Andriu, no'u coneishi pas personaument, mès que'u veneri.
Tè, gèr de nueit, que'm passèi temps tà jogar au Penut
. Sajatz, qu'apreneratz tot plen de mots, tots mes beròis. Anem!


text:
Informacion pels estúpids jornalistas parisencs : Hispanio (esperanto), España (espanhòl o castillan), Espagne (patois parisien), Spain (novèl patois parisenc, Irlandés), An Spàinn (gaelic d'Escòcia), Espanha (occitan, portugués), Espainiako (basco), Uhispania (Swahili), Ispaniya (Usbeq), Spanien (suedés, alemand), Hispaania (finés), إسبانيا ( arab), ספרד (ebrèu), Iσπavίa (grec), ИcпaHия (rus), IcпaHiя (ucraïnian), İspanya (turc), Spania (norvegian), etc.
Donc en Espanha lo tractament de la democracia populara es diferent se sètz Catalan o Venençuelan : mira aiçò :
E i a encara dels jornalistas franceses que van cercar l'informacion sus Catalonha a Madrid ; Libération per exemple !
O fau dire l'ABC : es de dreita, linha NATO per tot dire e del temps franquista tot parier, mas El País es pas melhor !
Se al Reialme desUnit se podrà veire una diferéncia entre la premsa pro-Brexit e la premsa contra lo Brexit; en Espanha, son totes contra la democracia catalana per els « la democracia », coma del temps franquista, passa per Madrid, « es constitucional » ! Es un pauc coma las linhas de trens europèus que venon del Marròc cap a Alemanha, o que son linhas pel TGV.
Es donc pietadós de veire jornalistas parisencs passar per Madrid per s'informar sus Catalonha ; mas es benlèu qu'un jornalista madrilenc sembla a un jornalista parisenc, son ontologicament centralistas !


text:
Vielha, 1 de junh de 2017.- Eth Conselh Generau d’Aran, acuelhec era presentacion dera 4au edicion dera Trail Carlac 2017 que se celebrarà deth 16 ath 18 de junh, ena zòna de Quate Lòcs en Val d Aran.
Era presentacion siguec a cargue dera conselhèra de Torisme d’Aran, Anna Díaz; acompanhada dera bailessa de Bausen, Veronique Fontan; Andreu Cortés, còsso der ajuntament De Les; e eth director dera Trail Carlac, Juli Sala.
Deth 16 ath 18 de junh aurà lòc era Trail Carlac, que non ei sonque ua carrèra, son cinc competicions en ua dimenjada que recorren es 4 municipis de Quate Lòcs, Les, Bausen, Canejan e Bossòst.
Era Val d’Aran ei ua zòna privilegiada peth sòn entorn naturau e era preservacion deth madeish. Trail Carlac ei organizat per ua equipa de persones que coneishen er airau e an escuelhut es recorreguts.
En aguest sens era conselhèra Anna Díaz, remerquèc era importància que “Era Val d’Aran destaque tanben damb prepauses que van mès ath delà d’un eveniment esportiu o ua carrèra de montanha, coma ei eth cas dera Trail Carlac, qu’a a veir tanben damb era promocion toristica, era natura, es montanhes, e evidentaments era activitat esportiua “.
Es recorreguts dera Trail Carlac son variadi damb diuèrses distàncies e desnivèus, damb 5 corses en tres dies:
CHALLENGE: 71km e 6190M D + (3 etapes)
DIUENDRES 16 JUNH 2017
SPRINT VERTICAU NOCTURN: 1’3Km e 290m D +. Recorregut cuert mès explosiu ena Còsta de Canejan.
DISSABTE 17 JUNH 2017
Montlude Skyrace: 26’3Km e 2460m D +. Recorregut explosiu damb 2 quilomètres verticaus entà començar, damb un tram aerian des deth Tuc des Neres (2247m) enquiath Montlude (2517m), ua baishada longa a on cau auer precaucion peth sòn anautit nivèu tecnic e pr’amor que demorarà ua darrèra pujada entà arribar en Canejan. Damb era fin d’arribar a Mèta calerà completar un tram fòrça rapid e “corrible”.
DIMENGE 18 JUNH 2017
MARATON Quate Lòcs: 43’3Km e 3440m D +. Recorregut fòrça complèt e “corrible”, damb ua fòrta pujada e tornada entà Canejan, entà tornar a baishar a Pontaut e començar, a remontar mètros damb pòqui moments de descans enquia arribar ath Cap de Canaus (2196m) en tot passar peth Bòsc de Carlac. Seguir a un tram aerian mès corrible, en tot seguir es hites termierères per tota era Sèrra de Vacanera. Començaram era descenuda entà era pista de Samorera a on haram era darrèra pujada entà Espaliàs e hèr era baishada tà Les.
Bòsc de Carlac: Distància: 19’2Km e 1170m D +. Carrèra de mieja distància, damb dues fòrtes pujades (Bausen e Bòsc de Carlac). Recorregut fòrça diuèrs e fòrça corrible. Distància aconselhada entad aqueri participaires que s’inícien enes carrères de montanha. Tanben recorregut perfècte entad aqueri participaires damb un objectiu pròplèu de mès distància.
VILA DE LES: Distància: 9’4Km e 550m D +. Carrèra de caractèr popular, perfècte entad aqueri participaires que comencen a córrer o preferissen mès cuertes. Recorregut aconselhat entad aqueri que volguen participar en tot caminar o en tot hèr nordicwalking.
Era informacion complèta dera Trail Carlac 2017 en http://baishmonix.com/index.php/producte/trail-carlac-2017/


text:
Mètro o bus se nos fabrica l'avenidor de la ciutat, dinca pensar un certan tipe d'urbanisme collectiu (e quora s'oblida l'occitan, es pietadosament los regimes de la guèrra als patois que contunha, un vièlh monde) ; e se sembla que Tolosa es sempre en darrièr de las novèlas innovacions en matièra de transpòrts ; mas perqué ? Un article de Le Monde de la dimenjada explica que Veolia (entrepresa de Tolosa tanben) es en avança en Païsses Baisses, alara qu'a Tolosa las novèlas linhas son ... encara al gaz, donc pas brica renoveladièr.
Se trapa que Tolosa es contenta d'èstre autosufisenta en produccion d'electricitat ; mas perqué la produccion d'electricitat renoveladoira a Tolosa es justament pas mai granda per poder alimentar grandament los busses electricas que los Neerlandeses -els- sábon emplegar, dins una enèrgia electrica que produsís pas Golfèch, ni EDF ?
Fau imaginar que Tolosa abandone sistematicament la produccion de veïcul modèrne de desplaçament a l'industria del nòrd d'Euròpa ? Encara ?!?!
Fau creire que lo sistèma politic en Occitània abandone lo seu ròtle davancièr en matièra d'ajuda a l'industria de l'urbanitat ? Aquel sistèma politic francés en Occitània abandonariá encara al nòrd europèu totas las iniciativas ?
Bon d'accòrd, passarèm de Labèja al Portet en teleferic, mas aquò es pas novèl. E lo vent d'autan ajudarà segurament a melhorarà lo sistèma.
Se parla d'un tren de granda vitessa entre la mar Miègterranèa e Tolosa, mas jamai Tolosa coma etapa entre Marselha e Bordèu, lo ligam logistic que donariá a Tolosa son real ròtle de capitalitat dions l'ensemble latin al nòrd de la Miègterranèa.
A Tolosa se dona d'argent per la LGV, mas ajudarà lo torista parisenc a davalar, mas pas a Tolosa d'èstre capitala europèa ! La LGV es quitament un sistèma de desplaçament pas causit per Tchangaï per desplaçar de l'aeropòrt al centre ciutat ; e podèm pensar qu'un jorn un MAGLEV (grope SIEMEN) ligarà los aeropòrts de Merinhac e Blanhac, puèi Marselha e lo hups de Niça directament per poder èstre realament sus la mapa de la planèta aeronautica mondiala del sègle XXIen ?
Pensar l'avenidor logistica de Tolosa, es oblidar los pantaisses parisencs sul tèma, car París es un trauc logistic e politic, e un concurrent al nivèl mondial, concurrent de totas las vilas d'Occitània e Catalonha.


text:
istòria per rire....
La pichona mòrt.
La divenca aluquèt las candèlas nolentas . Un desenat de candèlas de totas las colors.
La divenca que s' afanava dempuèi la debuta de la vesprada, per que l'apartament revertèsse un niu d'amor, a l'encòp, misteriós, plond , caud , amistadós e subretot sensual. Sus la taula se quilhava un candelièr gigant de las set brancas d'argent. L'avia decorada la taula, ambe un camin de velors verd , mirgalhat de petals aurencs. Lo vin dubèrt , per que respire. E las copas de cristal, doas, una pichona e una granda, ambe son lisere beluguejant. Gaitèt ambe plaser los liaçes nascuts de las forquetas e dels banèls, qu'ondejavan sos rebats sus las copas , de compas , dins la flamba de las candelas . Avia metudas las assiètas grandas , carradas, las servietas brodadas de la grand , qu'avia plegadas, d'un engenh tal qu'èra pas de creire , tant qu'òm auriá dich las alas blancas d'un aucèl de paradís , levat que foguèsson las d'unes, d'un angèl d'amor, l' Eròs el meteis, ambe son arc a las sagetas , pausat sus un branca espinosa de ròsa roja , de las fuèlhas que semblavan de li far una corona de laurièr .
Defòra la nuèch suava , amudissiá los bruches sords, desconeissables que ressontavan, entre las parets encara tebesas de la calorassa del miègjorn . La terrassa susplombava la ciutat, e los pals d'esclairatge dessenhavan luènh dins la negror, sos punts de blancor lachosa , tubosa e la forma redonda de la tèrra, que las èrsas lengudas de la mar quitavan pas de machugar.
La luna nòva la gaitava quand sortissiá per s' embriagar de las rumors que montavan, ensems, que li disián totas qu'èra en camin. . Una rumor gaujosa . L' amorós èra en camin.
Se revirèt per gaitar la taula bassa , ambe los aperitius e los pastissons. Niflèt suspresa la nolor d'encens.
Portava una rauba transparenta de seda , que desvelava la sia espatla drecha e per una asimetria non volguda, mas plan estudiada , per una esquinçada prigonda , que montava naut sus l'anca, se vesiá, d'unes còps, segond los movements perfèitament contarotlats, e la posicion dins la lusor de las candèlas , se vesiá benlèu l'ombra de la naissença del plec pelvian.
Cò que fa que l'agach de l'òme podriá pas far que de passar de la popa, a l'anca , e al revèrs ,
dusca' l falorditge.
Èra cuèch. Lo paure.
Portava un vel tant teunhe que non poiriá jamai escapar una quita segonda , a l' alisada de las potas, al chuc de la lenga, a la mossegadura de las dents, encara mens al buf fòl de l'òme.
Ren non se podiá pas jurar dins aquela escurina. Ne sentiguèt un plaser aguch per l'esquina.
Una musica dolça jogava dapasset. Parlava de la rescontra d'un ròc e de la mar. Parlava de la vida que fugís tròp lèu. Parlava de la fòrça de vida. Consí se pòt pèrdre un amor , consí nos pòt desvariar las astradas perdudas. Las musica descabestradas disiam los mormolhs dels amorós, entre las parèts de las cambras d'amor ...
Sus la pèira de la chemenèia , òm vesiá sus un repausador pichon, e aquí dessús, un libre de la religadura de cuèr del Cama Sutra . Èra dubèrt a la pagina de la lebreta .
Consí causir ?Avia trantalhada avant de causir l' imaja.
L'òme sus la pintradura, teniá un vièch que la fasiá frenir de paur e .... de curiositat. Lo pal òrre de l 'ase de l' infèrn. Mas la femna l'ajudava de las mans e de l'agach.
Un sinhal clar. Benlèu tròp. Que los òmes son pas prèstes per las evidéncias... Lo desir enfuocat femenèl.
Entre que contunhèt de s' afanar per arrengar melhor lo niu d'amor , parava l' aurelha. Li semblèt d' ausir de passes dins l'escalièr. Qualqu'un veniá . Un pas pesuc que fasiá craïnar lo gras. Lo de l' amorós de segur. Un òme espés , quitament escalprat ambe, e dins la tèrra, que trabalhava , cada jorn per se ganhar lo pan.
Correguèt se gaitar un darrièr còp davant lo miralh grand de la chemenèia . Espeluquèt d' un còp sos pelses negres. Se gaitèt los uèlhs lusents, coma una loba . S' alisèt los pòts ambe la punta de la lenga per las far beluguejar.
Los passes s' arrestèron davant la pòrta. Ausiguèt tussigar, puèi tindar las campanetas metallicas del ridèl freule del pas . Esperava jos lindal.
L'òme calossut dintrèt d'un còp coma un singlar dins una bartassièra. Pudissiá a boc e diguèt en se forçant la votz de mascle :
alara de que i a per manjar , qual es lo «menut» aqueste sèr?
La divenca se quilhèt , la popa al vent, ambe son rire trufaire :
- mas l'amor mon bèl , totjorn l'amor....
Mas qu'un vent gelat venguèt atudar las candelas.... E lo demai foguèt pas qu' una lucha feruna.