text:
Maria (maire de Jèsus)
Maria (en aramèu מרים Maryām, en ebrieu מִרְיָם Miryām, en grèc ancian Mapιau Mariam e en arabi مريم Maryam), coneguda dins lo cristianisme e l'islam coma a Santa Maria, Verge Maria o Maria, maire de Jèsus (? - Jerusalèm o Efès?, 42 AbC o 45 AbC?) es la maire de Jèsus de Nazaret, que segon la doctrina crestiana, quand donèt naissença, èra la promesa de Josèp, e esperava encara que venga lo temps de las nòças per consumir lo matrimòni; es a dire, creson que Maria èra verge quand nasquèt Jèsus. La majoritat dels crestians e musulmans creson que Maria èra verge quand concebèt l'Esperit Sant, amb miracle de Dieu. Los cresents crestians la reconeisson coma Maire de Dieu.
Maria es venerada dins la fe crestiana, subretot dins la Glèisa Catolica Romana e la Glèisa Ortodòxa. Lo camp d'estudi sus Maria en teologia crestiana se nomena "Mariologia".
Somari
- 1 Maria dins l'istòria
- 2 Maria, segon las Escrituras
- 3 Teologia de Maria
- 4 Concèptes e criticas non biblicas sus la vida de Maria
- 5 Nòtas
- 6 Vejatz també
- 7 Ligams extèrnes
Maria dins l'istòria[modificar | modificar la font]
La majoritat, gaireben, dels istorians s'acòrdan que Jèsus de Nazaret es un personatge istoric, encara que accèptan pas las istòrias miraculosas dels evangèlis. Tres dels quatre evangèlis canonics mencionan Maria, tanben dins los actes dels apòstols. L'evangèli segon Joan menciona pas son nom. L'Alcoran tanben nomena Maria, encara que aquel foguèt escrich 600 ans aprèp.
Pasmens, i a cap de referéncias o informacion verificabla levat los evangèlis, subre l'existéncia e la vida de Maria. Existís un evangèli non canonic del sègle II sus son enfança, l'evangèli de Jaume. Una granda partida de las tradicions catolicas e ortodòxas son centradas cap a la figura de Maria, e lo long dels sègles se desvolopèt lo culte marial basat sus la fe, las tradicions dels Paires de la Glèisa e las interpretacions de las Escrituras, subretot de l'Apocalipsi.
Maria, segon las Escrituras[modificar | modificar la font]
Escrituras crestianas[modificar | modificar la font]
Las Escrituras crestianas donan pas fòrça informacion sus la vida de Maria. Segon lo Nòu Testament èra parenta d'Elisabèt, qu'èra de la linhada d'Aaron. Viviá a Nazaret amb sos parents quand foguèt promesa a Josèp. Abans las nòças, l'àngel Gabriel li anoncièt que seriá la maire del Messias profetic essent verge, per l'òbra de l'Esperit Sant. (Aquel eveniment es conegut dins lo cristianisme coma "L'Anonciacion" (lo catolicisme la celèbra lo 25 de març, 9 meses abans Nadal). Aprèp, visitèt Elisabèt, que viviá amb son espós Zacàrias. Elisabèt la nomenava "maire del meu Senhor". Elisabèt respond amb un imne de gratitud a Dieu, nomenat "Magnificat".
Tres meses aprèp Maria tornèt a son ostal. Un àngel diguèt a Josep que no rebute Maria per sa condicion. Pauc aprèp del decret d'August, Josèp e Maria anèron a Betelèm, ont nasquèt Jèsus. Lo faguèron circoncire uèit jorns aprèp e foguèt presentat al temple, en acòrd amb la tradicion joseva. Los mages d'Orient visitèron la familha, mas la novèla del "nòu rei dels josièus" provoquèt la persecucion e lo masèl dels enfants ordenat per Eròdes, Josèp ne foguèt avertit per un àngel e fugiguèron en Egipte. Quand Eròdes moriguèt, tornèron en Israèl, s'establissent a Nazaret.
Aprèp, Maria apareis dins lo Nòu Testament, dins de situacions especialas coma dins lo viatge al Temple quand Jèsus atenguèt 12 ans, las Nòças de Caná, quand Maria e los fraires de Jèsus volián parlar d'el pendent son ministèri, e a l'episòdi de crucifixion. Dins los actes dels apòstols Maria es presenta a Pentacosta. I a pas mai d'informacion sus sa vida. Segon la tradicion crestiana, e a la demanda de Jèsus, l'apòstol Joan s'ocupèt d'ela.
Tradicion crestiana non canonica[modificar | modificar la font]
Segon l'evangèli apocrif de Jaume, Maria èra filha de Joaquim e Anna. Abans la concepcion de Maria, Anna èra esterila, e sos parents èran vièlhs. Coma dins l'istòria de Samuèl, foguèt presentada al Temple de Jesuralèm a l'edat de tres ans. Alara que los crestians dels primièrs sègles considerèron aquel evangèli coma apocrif, e que uèi encara fa pas partida de la compilacion del Nòu Testament crestiana, las tradicions catolicas e ortodòxas considèran que las istòrias poirián èsser vertadièras o possiblas.
Segon la Glèisa Catolica e la Glèisa Ortodòxa, 13 o 15 ans aprèp la mòrt de Jèsus, Maria moriguèt a Jerusalèm o a Efès, en preséncia dels apòstols. Qualques jorns aprèp, quand los apòstols visitèron sa tomba, èra vueita, e ne concluguèron qu'aviá montat còs e arma al cèl (l'Assompcion). De catolics afirman que moriguèt pas jamai.
Maria dins l'Alcoran[modificar | modificar la font]
Maria (Mariam) a una posicion d'onor entre las femnas de l'Alcoran. Es l'unica femna que son nom apareis dins lo libre, e foguèt declarada, amb Jèsus (Issa), lo Senhal de Dieu per l'umanitat, que gardèt sa castetat, qu'èra obesissenta, e que foguèt causida e dedicada a Allá abans de nàisser, acceptada (l'unica femna) al servici d'Allá. Los recits de la sora de l'Alcoran son gaireben identics al recit de l'Evangèli segon Luc, e ambedós començan amb la visitacion de l'àngel a Zacàrias e l'anonciacion de la naissença de Joan (Yahya), seguida de l'anonciacion de la naissença de Jèsus a Maria. D'autras seccions son pus similaras als libres apocrifs del cristianisme, subretot del pseudo-libre de Matieu i de l'evangèli de l'enfança de Jèsus segon Sant Jaume lo Juste.
Teologia de Maria[modificar | modificar la font]
Naissença virginala de Jèsus[modificar | modificar la font]
Totas las denominacions crestianas accèptan la doctrina de la naissença virginala de Jèsus, confirmada pel credo apostolic e lo Credo de Nicèa. Segon aquela doctrina, Maria concebèt Jèsus per l'òbra de Dieu Esperit Sant, e pas per Josèp. La negacion d'aquel dògma es considerada coma una eretgia dins lo catolicisme, lo cristianisme ortodòxe e lo protestantisme.
Jèsus es pas l'unic fondator de religion que nais d'una maire verge; aquel miracle se faguèt per fòrça religions orientalas. Las criticas sostenon que los primièrs compiladors grècs èran fòrça influenciats per aqueles cultes e que volguèron donar a Jèsus un ligam amb los grands eròis religioses coneguts pels publics. D'autres afirman que tot es provocat per una error de traduccion. Lo mot "almah" ebrieu que s'utiliza per se referir a Maria significa verge mas tanben jove. L'interpretacion josieva de la profecia afirma que lo Messias deu nàisser d'una femna jove, mas pas que siá verge. La traduccion en grèc la transformèt en "partenos", que sonque a lo sens de verge.
Virginitat eternala de Maria[modificar | modificar la font]
Lo catolicisme e l'ortodoxia de l'èst ensenhan que Maria èra verge abans, pendent e aprèp la naissença de Jèsus. La majoritat dels protestants uèi encara creson que Maria èra verge quan nasquèt Jèsus, que foguèt concebut per l'òbra de l'Esperit Sant, mai que aprèp aguèt de filhs de Josèp, perque lo Nòu Testament menciona los fraires de Jèsus, e Jaume, dins sa letra, es considerat coma lo fraire de Jèsus. Los catolics considèran que lo tèrme "fraire" de Jèsus, dins lo Nòu Testament fa referéncia als cosins o benlèu mièg fraires de Jèsus, filhs de Josèp d'un matrimòni davancièr del matrimòni amb Maria. Lo catolicisme associa aquela virginitat eternala a la puretat e per aquò es totjorn vestida de las colors blava e blanca.
L'immaculada concepcion de Maria[modificar | modificar la font]
Lo concèpte de l'immaculada concepcion de Maria, es una doctrina del catolicisme qu'afirma que Maria foguèt preservada per Dieu del pecat original quand foguèt concebuda, rason per que foguèt pas atenguda pel pecat nimai de la privacion de la gràcia de santetat, e visquèt una vida liura del pecat. Aquel concèpte foguèt afirmat coma un dògma pel Papa Piu IX lo 8 de decembre de 1854, concèpte que nasquèt de sègles abans. Lo protestantisme, al contrari, rebuta aquela doctrina, subretot basada sul "Magnificat", perque Maria canta "Mon esperit s'alègra en Dieu mon salvador", que per eles, mòstra que Maria tanben aviá besonh del Salvador. E mai, considèran que totes los èssers umans naisson amb una natura de pecat, e an besonh de l'òbra redemptritz de la crotz, Maria enclusa. Jèsus, segon los protestants, per la vertut de sa concepcion de l'Esperit Sant foguèt l'unic òme que foguèt liure del pecat, per aquò, poguèt prendre al luòc de castig e de mòrt aqueles de l'umanitat, e véncer la mòrt, ressuscitant e prometent la resurreccion als cresents de son òbra de redempcion. Se Maria seriá estat una femna amb gracia especiala sul pecat, doncas, per la teologia protestanta, lo sacrifici de Jèsus seriá pas estat global, perque una gràcia especiala poiriá restaurar la condicion de pecat de l'òme sense necessitat d'aplicar la justícia divina (mòrt) sul pecat de tota l'umanitat. Un dògma parallèl es aquel de l'assompcion, qu'indica que Maria pugèt al cèl còs e arma e pas sonque en arma coma las autras personas.
Maire de Dieu[modificar | modificar la font]
Los primièrs crestians consideravan que Maria èra la maire de Jèsus, Dieu Filh, sus la Tèrra. Aprèp lo IIIn concili ecumenic, lo Concili d'Efès, en 431 ApC, se considerèt corrècte de se referir a Maria coma theotokos, "maire de Dieu", per solinhar que Jèsus èra Dieu (segonda persona de la Trinitat), en oposicion al nestorianisme, l'arrianisme e mai eretgias que negavan la divinitat de Jèsus. Pasmens, aquel títol creèt una confusion, foguèt objècte de controvèrsia entre los crestians d'aquela epòca, e aprèp entre protestants e catolics, perque supausava la superioritat e preeminéncia de Maria sus l'eternitat de Dieu. Pels protestants Maria, es maire de Jèsus, la femna que gràcias a ela Dieu Filh arribèt sus Tèrra, mas qu'es pas Maire de Dieu (trinitat).
Veneracion a Maria[modificar | modificar la font]
Lo catolicisme e lo cristianisme ortodòxe accèptan la veneracion a Maria, que se realiza per mejan d'oracion e d'intercession (o qu'ela faga intercession de las demandas dels òmes davant Jèsus), e mai los cantics, poèmas, pinturas e icònas. Tanben se prostèrnan davant estatuas o imatges en senhal de respècte e veneracion. Maria tanben recep los títols d'exaltacion superiora a totes los sants, e que los protestants atribuisson a Jèsus. Lo segond concili del Vatican (1962-1965) descriu Maria coma essent superiora a totes los èssers creats, inclusent los àngels, al dessús de totas las creaturas del cèl e de la Tèrra. Pasmens, l'analisi finala la declara umana e non divina de natura. La creissença del culte Marial, comencèt a l'Edat Mejana, subretot gràcias a Bernat de Claravals. Bernat declarèt que la « Verge es la via reiala *mejans que lo Salvador vei nostra vida ».
Lo protestantisme, al contrari del que s'afirma sovent, rebuta pas la veneracion nimai lo respècte degut a Maria (o als sants)[1]. En cambi, rebuta l'intercession dels sants e de la Maire de Dieu: creson pas que pòsca escotar nimai far de miracles dempuèi lo cèl, perque aquò implica qu'ela (e los sants) partejan los atributs divins que sonque son aqueles de Dieu, coma l'omnisciéncia (poder escotar las preguièras de tota l'umanitat, tanben las preguièras mentalas), omnipreséncia (poder escotar e respondre a las preguièras dels òmes per tot lo monde) e omnipoténcia (se los miracles son faches per eles e non per Dieu d'esperel). En consequéncia es la persona que deu parlar directament amb Dieu, sens necessitar cap d'intercession.
Concèptes e criticas non biblicas sus la vida de Maria[modificar | modificar la font]
Las personas que son pas crestianas nimai musulmanas generalament dobtan de la concepcion virginala de Maria. Una teoria non crestiana suggerís que Maria auriá agut de relacions amb un soldat roman, e pus tard se maridèt amb Josèp que l'aparèt de las leis josievas que l'aurián condemnada a mòrt. Aquela version foguèt prepausada pel primièr còp al sègle III per Origèn, que diguèt que l'aviá ausida d'autres romans, e aqueles de josieus contemporanèus.
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Los protestants critiquèron la veneracion excessiva que fasián los catolics, que consideravan que despassava lo limit de l'idolatria e veniá adoracion, enebida dins los primièr e segon dels dètz comandaments. Alara, e per evitar confusions, los protestants utilizan pas lo tèrme de "veneracion" mas d'autres coma "respècte" o "onor".
Vejatz també[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (en)Pagina sus la Verge Maria
- Sus l'immaculada concepcion de Maria:
- (es)Suzanne Stratton, La Inmaculada Concepción en el arte español, Cuadernos de Arte e Iconografia, Tomo I- 2. 1988. Disponible en linha


c: text/html

text:
Composizione attuale:
Doct.ssa Rosella Pellerino: mairelenga occitana, Linguísta e sobrevisor scientific di projècts culturals curats da Espaci Occitan. Trabalha emè l’Associacion despuèi lo 2000.
Senh.ra Donatella Rinaudo: formaccion en lenga occitana e francesa, encharjaa de la biblioteca e mediateca e des activitats musealas, cura la promoccion, comunicacion e lhi rapòrts emè lo public e lo territòri. Trabalha emè l’Associacion despuèi lo 2001.
Doct.ssa Selena Fina: formacion en lenga occitana, francesa, anglesa e allemana, encharjaa de la biblioteca e mediateca e des activitats musealas, cura la promoccion, comunicacion e lhi rapòrts emè lo public e lo territòri. Trabalha emè l’Associacion despuèi lo 2011.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Chaspaires de maneta, picanhaires de botons, balhaires de jòia a stick e esportius de canapè, adiussiatz !
Uèi anam parlar d’un jòc recent que pertant fa ancian, plan inspirat d’un jòc ancian que, en son temps, fasiá pauc o pro recent. Me seguissètz ? Assetatz-vos dins la remòrca, es partit per s’anar passejar pels camps !
Lo jòc ancian se sona, o se sonava, Harvest Moon. Jòc japonés original qu’a totjorn agut de pena a arribar en Occident, e quora o fasiá èra dins una version anglesa pas forçadament acabada, Harvest Moon se voliá una mena de simulacion o de gestion de vida agricòla dins un univèrs tipat dessenh animat, amb de tascas excitentas a tornar far cada jorn e al ritme de las sasons : asaigar, laurar, semenar, sonhar las bèstias, vendre sa produccion… Comol de bonas idèias, fresc e agradiu, Harvest Moon se perdiá qualques còps dins de destorns a la japonesa, coma d’incursions frequentas del subrenatural, e de relacions e d’interaccions socialas un pauc tradicionalistas e limitadas.
L’escolan passèt lo mèstre en 2016, amb la sortida de Stardew Valley, que tòrna prene totes los principis de son aujol, per los melhorar, los enriquir, n’apondre de novèls e nos escopir a la cara un dels melhors jòcs de l’annada, pas mens. Cal passar lèu sus son estetica, en doás dimensions tipe Super Nintendo e plan comprene qu’es l’òbra d’un tipe solet, Eric Barone, aliàs ConcernedApe, pas eissit del mitan del vidèojòc e que cercava pas, a la debuta, qu’a se far la man sus de còde per tornar trobar un trabalh. La qualitat ven de còps d’aquí que l’esperam pas.
Jogatz dins Stardew Valley un joine òme, o una joina femna, de la vila, qu’ereta del papet una bòrda e un terren, pas tròp entretenguts, dins la valèia del títol. Alassat del vonvon citadin, partissètz còp-sec vos botar al vèrd e vos regussar las margas, que caldrà trimar per ne tirar quicòm d’aquesta bòrda e esperar se ganhar qualqua moneda per subreviure. En vertadièr neò-rural vos caldrà doncas utilizar los otisses a vòstra dispausicion (dalha, pica, pigassa, palon, ferrat) per copar de lenha o de fen, levar las pèiras, sarclar, semenar, asaigar, culhir las fruchas e los legumes, tot vendre al mercat per poder crompar de bèstias, las elevar, mólzer, tondre, amassar los uòus, tot vendre per far bastir una fenièra, un estable o una escudariá mai bèlas, agrandir un pauc l’ostal. I a plan de trabalh a far doncas, urosament vos podètz pausar un pauc, en anant a la pesca, en explorant las minas o en socializant a Pelican Town. L’i serà quitament possible de trobar una femna o un òme a maridar, demest totas las personalitats variadas e los caractèrs desparièrs e finament escriches que vos vesinan.
Equilibrat, accessible sens pertant jamai vos prene per la man, Stardew Valley seguís un ritme natural, intuitiu, que pèga a son subjècte, sens jamai daissar la rotina s’installar tant prepausa de causas de far e tant son ritme intèrne es assolidat. Se permet quitament qualquas refleccions, en permetent las relacions omosexualas (e l’adopcion) o en vos daissant la causida entre los circuits cortets, amb l’espiçariá del vilatge, o la granda distribucion e lo Joja Mart, plan mens car mas qu’escana lo vilatge… La tòca del jòc es pas tant una capitada economica, que significariá pas grand-causa dins aquel monde, mas son integracion e l’integracion de son activitat al demai de la comunautat. Es complet e pregond alara que quitatz jamai los alentorns del vilatge, una mena de quintescéncia de çò qu’es la vida paisana, amb aquela malenconiá romantica, aquela poesia de las sasons, soslinhada per de musicas adaptadas e de dialògs fins. Un Marcela Delpastre Simulator, se volètz, mas que, domatge, seriá…en anglés e pas en occitan.
Sus aquò vos daissi, i a Pompidou, mon tesson, que rondina, es signe que trobèt de trufas. Se se vendon plan, aurem benlèu l’escasença de tornar far lo galinièr !


text:
Ce que regarde un cheval, la façon dont il bouge ses oreilles, renseigne les autres sur ses préférences, dont ils tiennent compte (photo MN)
Totei lei bèstias socialas comunican entre elei, segur. Mai sabèm pas totjorn ce que se dison. Amé lei chivaus, sembla que fan ce que lei gents fan plus, fan cas de l’autre. Ne’n sauprem mai amé leis estudis d’una cercairís britanica.
Jennifer Wathan, de l’Universitat dau Sussex, a espinchat lei chivaus ensems, e s’es avisada qu’entre elei agachon fòrça ce que l’un regarda o non. Donan una gròssa atencien a ce qu’agacha l’autre.
Mai que d’un farrat plen de manjars diferents siguèron depausats davant un dei chivaus. E leis autres s’avisèron de ce que regardava lo premier. A la fin, quand siguèron totei convidats a chausir son manjar, chausissèron tot parier coma eu.
Mai leis uelhs son pas lei solets organes per comunicar leis envejas e lei chausidas dei chivaus. Seis aurelhas jugan pereu son ròtle. D’efèct, la cercairis a escondut puei leis uelhs dau premier chivau amé d’ulheras ; pasmens 58% deis autres contunhèron de chausir un farrat tot parier que lo chivau de referènci.


text:
Pinatubo
Lo Pinatubo es un volcan actiu situat sus l'illa de Luzon dins las Filipinas, a la broa de las províncias de Zambales, Bataan, e Pampanga, e a proximitat de las vilas de Manila, Quezon City, Angeles City, Tarlac e San Carlos. Abans 1991 la montanha èra cobèrta de selvas e abitada per de milierats de personas de l'etnia Aeta.
En junh de 1991, lo volcan se desvelhèt aprèp un sòm de mai de 500 ans; aquesta erupcion, una de las mai violentas del sègle XX, tuèt entre 900 e 1000 personas e causèt de degalhs importants dins tot lo ròdol. De milierats de personas deguèron fugir. De tonas d'aerosòls foguèron escampats dins l'atmosfèra e provoquèron un ivèrn volcanic, es a dire una baissa de la temperatura globala de la Tèrra de 0,5 °C.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Mt. Pinatubo
- Efièches de l'erupcion de 1991 sul clima
- Archius fòtos del CVO sul Pinatubo
- Article d'actualitat sul drenatge del lac de cratèr


text:
Era nòsta letra d'informacion
Entà abonà's ara letra d'informacion deth Ostau Comengés, clicar ací
Gèr de 2018
Ua explicacion deth Patrimòni Culturau Immateriau, gessuda d’un article de jornau d'Oriol Cendra, tecnician de cultura populara ath Servei de Cultura de la Generalitat de Catalunya.
Librariá L’escale
18 h 00
Participacion libra
Organizacion : L’Escale e Eth Ostau Comengés
Contact : http://www.librairielescale.com
Sala deras hèstas
14 h 30
Restitucion dera operacion de cuelhuda deth patrimòni culturau immateriau gascon realizada peth Ostau Comengés en eths vilatges de Montjòi, Montesquiu d’Avantés, Era Escura e Rimont. Presentacion de ua seleccion de testimoniatges audiovisuaus per Joan Pau Ferrè.
Organizacion : municipalitat de Montesquiu d’Avantés e Eth Ostau Comengés
Entrada gratuïta
Sala deras hèstas
15 h 00
Cada an, era AG qu’é un moment hòrt ena vita dera nòstra associacion. Que i hèm eth bilan dera annada passada e que i parlam deths nòstis projèctes. Se vos interessatz ath nòste trebalh de promocion dera cultura occitana e pirenenca, que mos podetz contactar entà participar ara AG.
Contact : contact@ostaucomenges.org Tel. : 05 61 04 49 24
10 h – 16 h : Jornada deths Gafets (teatre, cant, dança, quilhas e concert d’Arnaud Cance entaths collegians e liceans)
20 h 30 : conferéncia-projeccion Eths huecs de Sent Joan e UNESCO, seguida de ua taula arredona e d’un escambi dab eth public e eths organisators de halhars en comengeses e varossencs
dissabde 7 d’abriu
10 h – 17 h : estagis d’aboès e clarin, acordeon diatonic, cant, danças bascas (confirmats), danças occitanas (debutants) e halhòts
18 h : bal dab Patxi eta Konpania
19 h 30 : restitution deth estagi de cant e cantada
20 h : arrepèish deths productors
21 h : bal dab Toti tres
23 h : cantada
23 h 30 : bal dab L’as pagat lo capèu
Arrensenhaments / inscripcions : contact@ostaucomenges.org
Telecargar eth programa detalhat e eth document d’inscripcion en tot clicar ací
Arretrobatz era video dera edicion 2017 en tot clicar ací : www.youtube.com/watch?v=DsA6lYsys4M


text:
Dos jorns de beus temps, Très de plueia per farjar lu vestit a la ciutat johanica, un vestit d’aquela color grisa que los comunicant disan « minerala ». D’enquera un jorn ente dau mandin au ser, ‘quò la videt.
Gaubert aviá d’enquera un jorn ‘chabat sa jornada au liceu. Eu esperava una vetz de mai sa maire que coma de costuma vai pausar sa veitura jurta davant lu portillon, un pauc coma tot lu monde fai per dire verai. I a be quauquas vetz un cicliste per cridar apres sa banda o son espaci ; per bastir una bula personala, an que de far de la sofrologia visualisatritz chas sa maire, ilhs tot.
Dins lu Qashqai© negre, Alavina escota lu pòste.
Ela es uròsa que l’instalacion dau merchat de Nadau prene un pauc la plaça dins l’actualitat radiofonica locala sus l’afar d’aqueu monsur Cel, que, ela aima ben se permenar dins los merchats esmai se semblant un pauc tots.
Antan, los dimencs, mai son òme, fagueten los merchats de Melun e de Dijon, ne’n mai d’aqueu d’Orléans. L’originalitat eriá beleu pas dins los produchs, dins las colors, dins las grandas rodas, mas ela se trobava alhor. A Melun, n’i avia pas de nevia sintetic, que a Dijon, la pinturan de jaune quante a Orleans, ela es blancha. Coma la puretat. I a be dau monde per trobar far, per iò rencurar, mas se n’autres los escotavam, faudriá de las boticas d’estat ente tots los produchs se semblarián, coma au temps daus comunistes. Aquò seriá d’una paubretat.
Aquela pensada fasiá paur a Alvina que gronet un pauc. Ela montet lu chaufage dins sa veitura e esperet son goiat que deviá pus gaire tardar. Aura ela eriá urosa d’estre dins lu momint persent. Aura, avecque la chalor dins la veitura ela acceptava la plueia daus ciaus sus la vila, dins la rua, sus sa veitura, sus sas vitras.
« Òrange, la radiò bluïa coma la terra d’Orleans, sieis ora mens dietz. Dins dietz minuatas lu jornau dau ser ente tornarem sus la chaussida de la goiata que vai incharnar dueinan Jana d’Ar… »
D’enquera un jorns ente quò fai pas bon gietar un cicliste sus la rota.
Novembre de 2019 deu aura estre lu mes lu mai pluviòs despui longtemps. Qu’es pas de creire tota quela plueia. Aquò comencet a la surtida de la forest d’Orleans e dau còp eu passet per Fleury per eschivar de traucar la rota nacionala, e puei que passar per Saran es pauc agradiu sos la plueia. Eu metet lu cap au pus cort segond lu pitit det dins lu vent.
Coma la via verta es purida, eu descidet donc de rotlar sus la rota que semblava d’enquera nueva, ela, puei eu bifurque au mitan de las meijonadas avant de junher la gara. E quò contunhava de ploure. Molhat per molhat, autan prener dau costat non amenajat dau cimeteri per ‘tenher la rua Zola.
Gaubert achabet per surtir e s’avançava per traucar la rota, envelopat de son menteu de lana, flaquint-flacau. Eu montet dins lu Qashqai© negre. Un còp sieitat, sa maire bischat, eu ‘lumet lu pòste :
« Òrange, la radiò bluïa coma la terra d’Orleans, sieis ora mens cinc. Dins cinc minutas, lu jornau dau ser… »
Crauc ! Entau eriá lu bruch dau retrovisor tornat de biais sus una veitura mal estacionada.
Tuuuuuuuuut ! Eriá la musica d’una veitura apres rundir.
« Vau te tuar » fuguet la miaça urlada per una automobilista, lu carreu baissat, « vau te tuar ».
Lu cicliste davant tant de colèra esprimada, descidet de se ‘restar quand-mesma au fuòc. Darrier se, la veitura ne’n ‘chabava pas d’usar de la trompeta. Marchatz saber, beleu la dau jutjament darnier. Que la conductriça urlava de las insurtas envers lu cicliste.
Lu cicliste, se, se torner, e creguet comprener que eu avia degut desjà rabatre lu retrovisor. Adonc, mesma per la gent de drecha, la pedagogia per l’eisempla semblava ne pas marchar. Eu se risquet de cridar s’etot un « la darnièra vetz, diguetez que i aviá una urgença medicala, de que qu’i a auei ? Setz la Jana de l’annada ? »
Coma las filas torneten pertir, la tipessa aguet beu s’espomounar de dire quauquares, que degun l’escotava pus, Piarron faguet tot son possible per se plaçar de faiçon de poder tornar a man mança au bot de la rota. Jos la plueia, i aviá daus conductors que comprenaven çò qu’eu desirava far, adonc, li daissaten lu passatge.
Mas, ad un fuòc, veiquí la veitura negra tornada, e lu carreu costat conductor baissat.
« Aquò te ‘musa d’esbolhar ma veitura !
— Mas ela es pas ‘bolhada…
— Aquò te vai d’esbolhar lu retrovisor… Saloperia de cicliste
— Eratz sus la pista… 135 euros
— E te, tu ses ben dins lu colidor daus bus que tu a res d’i far !
— ? ? ? »
La plueia destrempa
Los fuòcs, marcatges, esgots…
Tot sembla New-York
La veitura desmaret e faguet dau ziga-zaga davant la becana.
« Òrange, vos balha ne’n prumier lu nom de la goiata chaussida per incharnar Jana, ujan, ela se ‘pela… »
La conductritz fasia talament ben los ziga-zagas que ela ‘chabet per enquilhar sa veitura dins l’espací per los pietons, au mitan de las vias.
Per un còp dau asard, la nòstra Toineta traucava la rua per aquí per anar prener lu tramway. La goiata fuguet ejectada e anet davalar dins lu restant de flors au mitan de la forcha.
Dins la veitura, los cossins se gonfleten e la testa d’Alavina venguet tustar la sirena.
La jòuna filha se tornet quilhar de’n pès, au mitan de l’erba. Chucada, ela se metet de dire « L’ai vuda, l’ai vuda ». Dau monde se precipitavan per l’aidar, la tenir. « Sabe, aura ».
Alavina ela tot surtet de sa veitura, per la granda vitra, aidada per Piarron. Ela se metet de marmusar de las chausas coma « tant que i a tant de veituras, la becana es dangierosa ». Ela semblava res comprener a çò qu’ela faguet « aquò es dau bons sens comprenetz ». Piarron aidet egalament son filh.
Toineta ‘vançava e ne’n ‘chabava pus de desparlar « monsur Cel es a costat de la Dama. La Dama blancha, los ai vut tots dos ».
Sonia quitava de l’espaci becana dau dessos de la gara quante ‘quò ‘ribet. Forçament, ela surtet de que fotografiar, de que enregistrar. Los secors aribavan que las sirenas los devancian. Qu’eriá temps per chascuns de los laissar trabalhar. D’autant mai que visiblament i aviá mai de paur que de ben.
Sonia s’aprueimet dau Piarron e li diguet que ela iriá be dins un cafè. Mas avant, ela escotet ‘quela frasa dicha per la Toineta « Cel es vivant, eu es entorat de mongetas ».
1120 mòts
WordPress:
J'aime chargement…


text:
31/12/2016
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que l'emission de diumenc 1er de genier 2017 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera consacrada a daus contes de Guilhaneu escrichs e dichs per Gilbert Borgés.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
10:01 Publié dans Actualitats, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Tèrratrem
Un tèrratrem (var. tèrratremol, tèrratrémol) o sisme, es lo resultat de la liberacion subta d'energia acomolada dins la crosta terrèstra per seguida dels desplaçaments e fretadas de las divèrsas placas (fenomèn nomenat tectonica de las placas). Los tèrratrems produson d'ondas sismicas que son mesuradas per de sismomètres, pus coneguts jol nom de sismografs. La magnitud d'un tèrratremol es generalament mesurada sus una escala de magnitud dicha escala de Richter.
Las ondas sismicas produitas se manifèstan a partir d'un punt sonat epicentre e provòcan de saquejaments de la superfícia terrèstra que pòdon, dins los tèrratremols màgers, causar de grandas destruccions.
Tanben veire[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- [Euro-Mediterranean Seismological Centre, http://www.emsc-csem.org]


text:
dilluns, 6 de juny de 2016
Tròç de vida 021
Tres oras de viatge.
Es un tipe que, foguèsse polit, seriá lo marit ideal tirat d'una reclama americana.
Son GPS lo menarà cap a l'adreiça de son airbnb (lo tugaire de Barcelona) e mon uèlh aluserpit d'anciana barcelonina li trobarà una plaça per daissar l'auto.
Partirai prene lo metro a l'Arc de Triomf, passarai entre lo monde vengut rabalar e espepissar los libres per la Sant Jòrdi.
Lo metro de la linha 1 es plen, daissi passar una rama, doas ramas... la tresena arriba, clafida coma un uòu, me disi que seràn totas coma aquò fins a tard uèi e coma cada jorn.
Sèm dissabte, son 11h30.
Me cunhi contra la pòrta amb ma valisòta. M'agrada pas d'aver una valisa, sembli una guiri, l'expression mespresosa qu'an los Catalans per designar los toristas. Sabètz, aquel alemand roge cremat pel solelh amb las caucetas dins las sandalas? O aquel francés ufanós que-o-sap-tot-e-que-mespresa-lo-mond-del-país?
Davalan coma un sol òme a Plaça Catalunya.
La rama es vuèja, m'asseti.
E me ramenti coma m'agrada de mens en mens Barcelona.
4 comentaris:
- 賈尼 ha dit...
-
E me ramenti coma m'agrada de mens en mens Barcelona --> València is the new Barcelona :-)
- 6/6/16 10:43
-
-
Oi ! Lo moral i es pas, pichona ! Te daisses pas anar... Que leu Total Festum va començar...
- 6/6/16 21:19
- Tam ha dit...
-
Barcelona. Quau t'a vist e quau te vei...
- 16/8/16 12:59
-
-
Adissiatz, anetz pas pensar que me soi enganat. Aquel pòst pòt semblar fòrasubjècte , e pasmens...
Jà fa de ben de saupre que nòstres vesins son pas tant colhas coma nosautres e que pòdon pensar d’un biais intelligent e apasimat.
Mas cal dire tanben que coneisson una menaça encara mai òrra que lo burkini e qu’es … (veire lo darrièr paragraf)
http://blocs.mesvilaweb.cat/martainsa/?p=255278
- 27/8/16 1:29


text:
Jeremy Bentham
Jeremy Bentham (1748, Houndsditch-Londres, 1832) es un pensaire anglés, paire de l'utilitarisme.
Biografia[modificar | modificar la font]
Jeremy Bentham nasquèt en febrièr de 1748 a Houndsditch, filh d'una rica e important familha istorica de jutges, e moriguèt a Londres lo 6 de junh de 1832. Es lo paire de l'utilitarisme e dempuèi jove mostrèt un grand interès pels estudis.
A tres ans legissiá de volums de l'istòria d’Anglatèrra, a cinc ans comencèt de jogar aisidament del violin e parlava de lengas mai coma lo francés e lo latin a sièis ans. Vesent sa facilitat per aprendre foguèt enviat a 12 ans a "The Queen's College, Oxford", a 15 ans acabèt la carrièra e a 18 ans obtenguèt lo master que li permetèt d'exercir la profession de jurista. Quand comencèt de trabalhar dins una associacion importanta d'avocats de Londres e d'Anglatèrra, comprenguèt gravas errors de la legislacion d'Anglatèrra dins lo sègle XVIII, e dempuèi alara que dintrèt dins aquela associacion cerquèt una nòva politica legislativa e de reformas socialas que favoririán los plasers de la majoritat e serián mai utils per la populacion. Se pòt considerar que son los començaments de son utilitarisme.


text:
Me veni de crompar un apartament a Tolosa. I somiavi dempuèi un fum de temps : aver un niu a ieu ! Per ieu que fa… macarel, 12 ans que demòri a Tolosa (1 an per pèrla de la crotz, tot un cicle, que !) e que soi amorosa de ma vila, es un bonur ! 🙂
Ara, es bon, ai las claus dempuèi una gròssa setmana, es un 33m2 (32,98 Carrez se vos plai !) Es a Marengo, a costat de la Mediateca, amb un pichon balcon, et una cambroneta, que un còp que i aura un lèit e un armari dedins, serà pas possible d’i marchar ! Mas bon, es una pèça per dormir (o autre, mas pas per i faire un footing !)
Coma me disiá la maire le jorn de la signatura « mon veire es pichon, mas es le miu ! »
I a de trabalhs de far dedins, coma la cosina, de tornar faire cap e tot, n’i aviá una mas pas brica optimisada per un pichon espaci, es que me cal dintrar un sejorn canapè/taula baissa e un canton burèu per i trabalhar, tanben !
Doncas fa una setmana e mièja que l’amorós e ieu i sèm cada jorn, e n’avèm encara per un brave temps ! El, es partit a far tot le rendut-compte dels trabalhs sul siu blòg, podètz seguir tot aquò aquí : http://einucent.wordpress.com/category/brico
A lèu-lèu, quora aurai le temps/l’energia de vos tornar esciure ! 😉


text:
Quenton des Gresons
Lo quenton des Gresons (en alemand Graubünden, en roumancho Grischun, en étalien Grigioni, en tuche Graubünda ou Bündnerland, en lombârd Grisgjun, en francês Grisons) est un quenton de la Suisse.
Somèro
G·eografia[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Histouère[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Politica[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Povêr lèg·islatif[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Povêr ègzècutif[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Povêr judicièro[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Drêts populèros[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Veles et comenes[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Èconomia[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
Liyen[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]
- Articllo en arpetan romand / ORB
- Modèlo de populacion suissa en fôta
- Pâge g·eolocalisâye per Wikidata
- Articllo g·eolocalisâ en Tèrra
- Enfocajon Division administrativa - Populacion pas numerica
- Enfocajon Division administrativa - Supèrficie pas numerica
- Articllo a ilustrar Division administrativa
- Quenton des Gresons


text:
dissabte, 17 de desembre de 2011
e se sèm pas mai...
4 comentaris
diumenge, 27 de novembre de 2011
Pausòta
Per de rasons sexualas, musicalas, associativas e professionalas, blogarai pas pendent un brieu!
Podètz botar en comentari quinas blogariás volètz que vos prepare per mon retorn :)
Tenètz-vos fièrs!
12 comentaris
divendres, 25 de novembre de 2011
Es uèi!
Anniversari del blòg : sièis ans!
Sièis ans que i soi, que i sètz, que i sèm.
8 comentaris
dijous, 24 de novembre de 2011
Charraire coma una topina
Fa quauques temps que vòli aprene la lenga dels signes per parlar e mai amb los muts.
Ai pas encara trobat lo cossí ni lo quora mas tròbi de causas polidas :
Vos aviái parlat del clip genial de la cançon le cafè.
E ben, la version en lenga dels signes :
M'agrada!!!
3 comentaris
dilluns, 21 de novembre de 2011
Lectura autonenca : La Lluvia amarilla
En seguida dels conselhs precioses de la Bèstia de Gavaudan, legiguèri La Pluèja Rossèla de Julio Llamazares revirat en occitan per Ferdinand Vialaret a las edicions de l'IEO.
Lo libre, l'aviái crompat que m'èri dich que de legir una revirada en occitan me cambiariá un pauc. L'aviái dins un canton de la bibliotèca, mai precisament dins ma taula de nuèch qu'es pas una taula de nuèch mas qu'es una anèxa de ma bibliotèca ont meti los libres de legir pel plaser, valent a dire que ne trobaretz pas gaire, de libres tròp intelligents.
150 paginas que faguèri durar tant e mai de tant que me regalavi.
Un dels desplasers de la lectura, en mai de dever atudar lo lum perque l'endeman i a escòla, en mai de dever esperar la seguida l'endeman perque as los uèlhs que se tancan solets, es que, quand siás plan confortabla dins ton istòria, quand los mots te prenon dins l'istòria, quand siás plan installada a agachar la vida de las gents dins lo libre, e ben, la fin arriba.
La Pluèja Rossèla es l'istòria contada per un òme qu'es lo darrièr de son vilatge. Abans de morir, nos conta l'exilh de totes los abitants del vilatge fins que demorèsson pas qu'el e sa femna, parla del suicidi de sa femna puèi contarà sa vida a el, tot sol, darrièr dels òmes entre las roïnas, entre realitat, sovenirs, trèvas e fantaumas. Un raconte a la primièra persona, embarrat dins aquel vilatge. Un raconte sus l'organizacion sociala d'aqueles vilatges montanhòls e sus l'evolucion de la societat. Un raconte sus l'abandon e la venguda de la mòrt. Un raconte sus la solesa.
L'òme pòt demorar sol sens virar caluc?
O avètz comprés, Bodon, a costat d'aquò, es lo país de las meravilhas... Quand lo comencèri lo libre, aviái l'impression de legir de Bodon, mas amb de frasas mai longas... Lo reviraire èra de Levezon, benlèu i es per quicòm. Perque, coma m'o diguèt Mèstre Andriu, la revirada es excellenta. Soi segura qu'es melhora que l'original! Per malastre, lo reviraire defuntèt e aurem pas lo plaser de ne legir d'autras de reviradas sieunas.
Un extrach :
La Pluèja Rossèla es l'istòria contada per un òme qu'es lo darrièr de son vilatge. Abans de morir, nos conta l'exilh de totes los abitants del vilatge fins que demorèsson pas qu'el e sa femna, parla del suicidi de sa femna puèi contarà sa vida a el, tot sol, darrièr dels òmes entre las roïnas, entre realitat, sovenirs, trèvas e fantaumas. Un raconte a la primièra persona, embarrat dins aquel vilatge. Un raconte sus l'organizacion sociala d'aqueles vilatges montanhòls e sus l'evolucion de la societat. Un raconte sus l'abandon e la venguda de la mòrt. Un raconte sus la solesa.
L'òme pòt demorar sol sens virar caluc?
O avètz comprés, Bodon, a costat d'aquò, es lo país de las meravilhas... Quand lo comencèri lo libre, aviái l'impression de legir de Bodon, mas amb de frasas mai longas... Lo reviraire èra de Levezon, benlèu i es per quicòm. Perque, coma m'o diguèt Mèstre Andriu, la revirada es excellenta. Soi segura qu'es melhora que l'original! Per malastre, lo reviraire defuntèt e aurem pas lo plaser de ne legir d'autras de reviradas sieunas.
Un extrach :
"A comptar d'aquel jorn, la memòria foguèt la sola rason e lo sol païsatge de ma vida. Abandonat dins un canton, lo temps s'aturèt e, coma un sablièr quand òm lo vira, comencèt a s'escórrer al sens contra de çò que, fins ara, aviái mantengut. Sentiguèri pas jamai pus l'ànsia de me sarrar d'una vielhesa que, plan de temps, m'èri refusat a acceptar coma mieuna. Me tornèri pas jamai sovenir d'aquel vièlh relòtge que, oblidat dins un canton, penjava de bada, sus la paret de la cosina. Lèu lo temps e la memòria s'èran confonduts a tot lo demai - l'ostal, lo vilatge, lo cèl, las montanhas - aviá quitat d'existir, levat coma recòrd fòrça luènh de ieu.La Pluèja Rossèla de Julio Llamazares, revirada occitana de Ferdinand Vialaret, IEO edicions, de crompar aquí.
Foguèt lo començament de la fin, la debuta d'un long e interminable adieu ont, d'aquí enlà, cabussèt la mia vida. Coma la lutz del solelh, quand se dobrís una fenèstra aprèp d'annadas, estrifa l'escur e desentèrra jos la posca de causas e de passions ja oblidadas, la solesa dintrèt dins mon còr e illuminèt amb fòrça cada recanton e cada cròsa de ma memòria. Coma lo vent de França arriba d'un còp, levant papièrs e caucidas per carrièras, e tusta a las pòrtas e se ronça amb violéncia dins las passadas e los membres dels ostals, lo temps brandiguèt las parets del silenci e se getèt sus sas roïnas rebalant sul seu passatge recòrds e fuèlhas mòrtas. Èra l'exumacion finala de tot lo somiat e viscut, lo començament d'un viatge sens retorn dins lo passat que s'acabarà pas qu'amb ieu."
2 comentaris
divendres, 18 de novembre de 2011
"Adieussiatz plan totes"
Uèi, a 10h, i a una ceremonia a Tolosa pel Maurici Andrieu.
La novèla de sa mòrt dimars me daissèt sens votz.
Lo coneissiái pas personalament.
Mas quand èri en terminala, l'esperavi cada dimenge.
Lo dimenge, aviái un ritual : agachavi una emission literària intellectuala sus la Cinc puòi Viure al País mentre dinnàvem.
L'emission èra l'escasença d'escambis amb lo paire.
L'emission èra l'escasença d'escambis amb lo paire.
Tantas annadas a l'antena, cada dimenge.
Per quant de mond lo Maurici que veniá dins lo fenestron de la cosina o del salon provoquèt aquel reviscol linguistic dominical?
Del Maurici, ne parlavi tanben amb los grands, que l'agachavan eles tanben, "emai parlèsse pas exactament coma nautres, es del Sud-Oèst, el".
Me soveni de sas doas vèstas : aquela vèsta vèrd botelha e l'autra jaunassa. Per ieu, es lo "vèrd Maurici Andrieu" o "lo jaunàs Maurici Andrieu".
Dins lo reportatge omenatge esmovent que faguèt Clamenç Alet, lo primièr imatge de Maurici... e ben la carga aquela vèsta jaunassa!
Dimars, lo darrièr "adieussiatz plan totes", pas de "a dimenge que ven", generic de fin :
ligam dirècte
1 comentaris
dijous, 17 de novembre de 2011
Senyor Garriga
Avui és dijous, ja és tard i m'arriba un email : l'Enric Garriga Trullols ha mort.
En Garriga, últimament, m'havia cabrejat molt, no estava gens d'acord amb discursos seus i més cabòries de les seves que em fotien molta ràbia....
Però li tenia molt de respecte i molt de carinyo.
Quan vaig arribar a Barcelona, vaig treballar al CAOC. Vaig passar-hi molt de temps amb ell. Hi vaig aprendre molt.
De català, primer ; el català, vaig començar a emprar-lo amb en Garriga.
De Catalunya i de ser català.
Hi vaig aprendre què és estimar la seva terra, què és tenir identitat, què és defendre-la, hi vaig aprendre que hi ha un altre model que el ser francès.
Hi vaig aprendre que un home es pot passar la vida sencera lluitant pels seus ideals, fent feina per ells, que hi estiguin d'acord o no. Jove, sota el franquisme, donava classes de català, i de gran, ja jubilat, cada matí, anava a la seva : cap al localet del CAOC per organitzar més i més activitats.
Vaig marxar de Barcelona i vaig perdre el contacte amb la gent d'allà.
Però, de tant en tant, em topava amb el Senyor Garriga, sempre amb traje i corbata, i cada vegada li deia el mateix : "Cony, que ha pactat amb el diable?" Reia i em preguntava per què. I sempre li contestava el mateix : "Vostè no canvia, no envelleix mai".
Doncs sí, fins i tot en Garriga envellia...
Ja no podré enrabiar-me cagant-me en xorrades seves, ja no podré fotre'm de les seves "memòries" on notava totes les activitats que havia fet el CAOC, qui hi havia assistit i d'on venia cada assistent a l'"acte", ja no podré riure quan treu les seves llibretes tan velles com ell on ho anotava tot amb la seva lletra tan petita.
Tinc la sensació que amb en Garriga, marxa una manera de ser. No sé si en queden gaires com ells.
És una pàgina del catalanisme que es tanca
És una pàgina de l'occitanisme que es tanca.
Senyor Garriga, descansi en pau.
3 comentaris
Caton
Doni dètz-e-uèch arpas nòvas, retractilas, plan agusadas, de primièra pata.
Mai d'una utilizacion : faire tombar lo legeire DVD, l'estampadoira, los libres o los vestits, las plantar dins lo gras de la cuèissa o del ventre de M***, se gratar l'aurelha, surfar sus un paquet de còpias o se curar lo nas.
Mai d'una utilizacion : faire tombar lo legeire DVD, l'estampadoira, los libres o los vestits, las plantar dins lo gras de la cuèissa o del ventre de M***, se gratar l'aurelha, surfar sus un paquet de còpias o se curar lo nas.
7 comentaris
dimecres, 16 de novembre de 2011
Cinèma jol plumon : Super 8
Super 8, per resumir, es un film amb de militars, d'extraterrèstres ; o avètz comprés, es un film american, sortit en 2011 que, malgrat los efièches especials de son epòca, sembla un film de las annadas 80.
Sensacion estranha.
Perqué agachèri aquel film sens interés? Perque un còp de mai, ai pas res comprés. Me semblava d'aver legit qu'èra l'istòria d'un adolescent que filma amb sa camèra Super 8 e que totas las istorietas que s'imaginava e ben aprèp, existissián dins la vida vertadièra : una causa paranormalo-cinematografica que m'auriá agradat perque aquelas causas complicadas m'agradan. E ben pas brica.
Es pas brica aquò. Es l'istòria d'un tren que peta mentre de dròlles fan un film a la con, arriban las fòrças aerianas americanas, i a de tot plen de problèmas dins lo bled : dins lo tren, i aviá una bèstia extraterrèstra que s'es escapada e que vòl tornar bastir sa nau per tornar dins son país far far far away ; i apondes quatre dròlles e una dròlla, un pauc de drama, un pauc d'explosius, un pauqueton d'umor, metes de coifaduras de la fin de las annadas 70, un walkman, e vaquí.
A la fin, tot acaba plan, l'extraterrèstre tòrna dins son país, mas aqueste còp, pas cona la bèstia, o fa pas en bicicleta.
Es pas brica aquò. Es l'istòria d'un tren que peta mentre de dròlles fan un film a la con, arriban las fòrças aerianas americanas, i a de tot plen de problèmas dins lo bled : dins lo tren, i aviá una bèstia extraterrèstra que s'es escapada e que vòl tornar bastir sa nau per tornar dins son país far far far away ; i apondes quatre dròlles e una dròlla, un pauc de drama, un pauc d'explosius, un pauqueton d'umor, metes de coifaduras de la fin de las annadas 70, un walkman, e vaquí.
A la fin, tot acaba plan, l'extraterrèstre tòrna dins son país, mas aqueste còp, pas cona la bèstia, o fa pas en bicicleta.
0 comentaris
dimarts, 15 de novembre de 2011
Cinèma jol plumon : visca la version originala!
En seguida d'un problèma tecnic, vos informam que lo film qu'anatz veire serà sens jos títols mas coma avètz fach set ans d'anglés a l'escòla, aquò vos deuriá pas pausar problèma.
Ah ah ah.
En vint minutas, comprenguèri tres frasas :
"you're a nerd"
"you're an asshole"
"he blogged about you".
Inquietant, isn't it?
3 comentaris
dilluns, 14 de novembre de 2011
Cinèma sens pijama : Tintin
Coma l'Òmi de la fotografia, anèri veire lo Tintin de Spielberg que fa lo buzz : los que i son anats, los que i son pas anats, los que lor agrada, los que lor agrada pas, un pauc coma Avatar, qué. Qual se soven de l'istòria d'Avatar?
M'agradèt lo Tintin de Spielberg? Òc, solide!
Mas m'agradèron pas las voses del doblatge francés ; caldriá veire en anglés o dins d'autras lengas çò que dona.
M'agradèt pas la cara de Tintin que sembla qu'a dètz ans. Steven, creses pas que, dempuèi lo temps, a quauques pels als alibòfis lo Tintin?
M'agradèron pas los uèlhs blaus de Tintin.
M'agradèt pas de pas rire amb l'alcoòl d'Haddòck. E puèi dins lo film, mon dieu qu'es plan educat. L'Haddòck que i aviá dins mon cap parlava mal e fòrt, fasiá plan mai rire que lo de Spielberg.
Un còp que fas abstraccion de tot aquò, es plan :)
De legir sus la tela:
En francés :
- se volètz saber se Tintin es un film cripto-gay
- Tintin dins ton supermercat, dins ta banca, sus ta lèsca de cambajon
- perqué Tintin sortirà pas qu'a Nadal en los Estats Units?
- la critica de Bruno Podalydès
En espanhòl :
- perque soi pas la sola d'aver un problèma amb l'agach de Tintin
En portugués:
- sus las qualitats moralas de Tintin uèi
En catalan:
- un libre sus las paraulas finas del capitani Haddock
2 comentaris
diumenge, 13 de novembre de 2011
I vòli anar, i vòli anar, i vòli anar!
I vòli anar a la mòstra suls jòcs vidèos que i a al Grand Palais a París.
Legeires parisencs, i a pas tròp de mond, se pòt vertadièrament jogar?
Legeires parisencs, i a pas tròp de mond, se pòt vertadièrament jogar?
2 comentaris
dissabte, 12 de novembre de 2011
Uèi, i a geografia.
En legissent aqueste article fòrça interessant sus lo malhum dels "restaurants" Macdonalds als Estats Units e en França, aprenèm que n'i a pas en Corsega. Òsca.
E n'an en Corsega de Quick? Ba, nos ne cagam tant qu'an de kebabs...
E i a un ligam cap a una mapa del mond dels païses sens Macdonalds :
E aquí, vesi ma nullitat en geografia:
De qu'es lo país pichonèl en blau al nòrd-èst d'America dau Sud?
E las isclas entre America dau Nòrd e America dau Sud, quinas son? I deu aver Cuba dedins... mas qué mai?
E de qué son aqueles païses entre China e Índia?
E de qu'es la mitat de país al nòrd d'Austràlia?
Aquò m'a permés de descubrir aquel site que i podètz anar procrastinar dessús : unecartedumonde.fr. I veiretz una mapa plan polida de las connexions facebook, una mapa plan trista de la censura d'internet, una mapa de consumacion del cafè per far lo bèl-bèl dins las convèrsas que los Finlandeses bevon 12kg de cafè per an e qu'aquò pòt explicar lo taus de suicidis del país, podretz tanben descubrir qu'en Islàndia, en causa del freg, es lo país ont bican lo mai jove.
1 comentaris
divendres, 11 de novembre de 2011
Coquina que coquinaràs!
Deviái absoludament contactar un collèga que trabalha a l'Usina. Capiti pas jamai de lo rescontrar, nos escambiam quatre emails e acaba per me dire de li telefonar dijòus de tantòst. OK.
Dijòus de tantòst, me trachi qu'ai pas son numèro.
Lo googlizi, en me dire, innocenta que soi, que tombarai sus son perfil a l'usina ont i aurà lo numèro de son burèu.
Tresena responsa de Google : PichòtNom Nomdostal, son_atge, lo Clapàs - "rescontres en linha a gratis".
"ra, lo con, a fotut son nom vertadièr sus un site de rescontre, quin cooooooooon"
e plan solid, cliqui
e te legissi " Vòli parlar de causas coquinas amb una femna".
Sorrire sadic
E crèï un fals perfil per jogar un pauc amb el?
Rire diabolic.
1 comentaris
dijous, 10 de novembre de 2011
Cinèma jol plumon : Lo Cat del Rabbin
Lo Cat dau Rabbin, aqueste d'aquí de film l'agachèri perque m'escacalassèri quand legiguèri la benda dessenhada.
La mesa en animacion es capitada, pas res de criticar mas ai totjorn de problèmas amb una causa : los personatges an pas la votz qu'avián dins mon cap e me cal plan la mitat del film per m'acostumar a la votz causida pel realizator.
Es lo plaser de la lectura : s'imaginar las causas, ausir los personatges... E aprèp, al passatge al cinèma e ben, te cal aceptar las causidas d'un autre...
Mas se vos parli del film, es pas per lo film en se (que vos cal legir la BD abans!). Enfin, si, dos mots per dire que lo passatge ont rescòntran Tintin al Congò es juste genialissim, quin con aquel Tintin... e veguèri Le Chat du Rabbin just abans de veire lo Tintin de Spielberg
La musica del film es just excellenta. Es çò que m'agradèt lo mai. Del còp, comprèri lo CD de la benda originala. E es normal que m'aguèsse agradat, es, entre autres, l'Amsterdam Klezmer Band que i jòga, e ieu lo klezmer, e ben aquò grèu m'agrada, e l'Amsterdam Klezmer Band, aguèri l'astre de los veire a Manresa l'an passat e me regalèri.
Mas s'avètz legit lo libre, m'anatz dire que l'istòria se passa en cò dels josieus arabs e que lo klezmer es benlèu una musica de josieus mas pas la musica dels josieus arabs, mas puslèu la dels josieus de l'Èst. E de qu'es la diferéncia entre un josieu arab e un josieu de l'Èst? Aisit! Lo josieu arab es un josieu que fa rire amb sas merguez e sas boletas que n'ausissèm parlar pels comics franceses, coma lo film La Vérité si je mens per exemple, e lo josieu de l'èst, es lo que fa plorar que lo vesèm dins los films lacrimogèns coma La Lista de Schindler.
E perque an mes de klezmer dins lo film alara? E ben, perque lo klezmer, es bon! E puèi an l'excusa que dins l'istòria, arriba un josieu rus caçat pel comunisme.
E fin finala, dins la benda originala del Cat dau Rabbin, trobam la musica klezmer amb de musica araba o la musica araba amb de klezmer, e francament, la resulta es adictiva!
Fa quatre jorns qu'ai lo CD e me'n lassi pas.
Un parelh d'extraches :
ligam dirècte
7 comentaris
dimecres, 9 de novembre de 2011
Del perruquièr
Lo perruquièr es un vièlh traumatisme de l'enfància.
Ma maire me menava en cò d'una perruquièra que me secutava.
Pichona, me disiá "mas vòles pas una coeta melhor?" o "fa un pauc drollàs, aquò, non?".
A l'adolescéncia, a cada còp, me fasiá present d'una bóstia de maquilhatge perque "ara, es temps de se maquilhar".
"Ta bóstia de maquilhatge, fot-te-la dins lo cuol e fai l'avion!" mas gausavi pas res dire, preniái la bóstia, la dubrissiái, i aviá tot plen de poscas coloradas dedins, amb lo miralhet, e la tancavi, puèi disiái "oè, ensajarai, veirem". Diccionari : quand disiái "veirem", caliá comprene "non". Ara que me soi afirmada dins ma personalitat e ma conariá, disi "non, e m'emmèrdes pas."
"Es daumatge, lo pel qu'as, de pas lo metre en valor". A ben oè, mas s'es polit mon pel es perque i foti pas tot plen de produches a la con que vendes a ta practica...
Puèi, un còp granda, anèri de perruquièr en perruquièr.
Lo problèma del perruquièr, qu'es sovent una perruquièra, es que parla. E m'agrada pas de parlar.
M'agrada pas de parlar al mond.
E puèi, las perruquièras, primièr de tot, te fan un interrogatòri : ont demòras, ont trabalhas, amb qual te siás maridada, cossí s'apèlan tos enfants, volètz pas faire una color? Non, conassa. E çò que me suspren lo mai, es pas sa capacitat a pausar de questions nècias o a manténer una convèrsa pas brica interessanta, aquò, o sabi far. Çò qu'es allucinant es que quand i tòrnas, la neneta se soven exactament de totas tas responsas. Pòdes pas jogar a "uèi, soi la femna del prefècte e deman soi pròf".
E ieu, quand començan de me pausar tròp de questions o qu'ensajan de me convéncer que los enfants es lo bonur sus tèrra o que me caldriá far una color "per cambiar un pauc", e ben, i tòrni pas. Ocupa-te de ton tafanari quichat dins ton leggin bon mercat e daissa-me menar ma vida coma pòdi.
Aquò èra abans.
Ara, ai trobada la perruquièra que ne somiavi.
La perruquièra que parla pas.
Non, banda d'esperits missants, es pas muda. Mas parla pas.
Me conta pas sa vida e vòl pas que li conte la mieuna. A l'intelligéncia de comprene que soi una pauc parla e que val mai m'emmerdar pas.
Me conta pas sa vida e vòl pas que li conte la mieuna. A l'intelligéncia de comprene que soi una pauc parla e que val mai m'emmerdar pas.
Del còp, ara, quand i vau me far copar lo pèl, e ben, ai la petòcha.
Guincha sus mon pèl amb sos cisèus ponchuts.
E me disi qu'es benlèu una psicopata que pensa pas qu'a me los enfonsar dins las cervèlas sos cisèus ponchuts.
Una perruquièra que parla pas, ieu, aquò me desvària.
2 comentaris
dilluns, 7 de novembre de 2011
Cinèma jol plumon : Agora
Alejandro Amenábar, m'agrada çò que fa.
Fins aquí, a l'epòca, quand parlavi d'Amenábar, lo mond me respondián Tacones Lejanos (Talons Aiguilles en francés). Ben oè, Amenábar, los franceses lo confondon totjorn amb Almodóvar perque aquò sona un pauc parièr amb un accent estranh au mitan... Lo tipe aviá pas lo succès que se meritava.
Puèi, en 2001, sortiguèt The Others, lo tipe passèt a l'anglés, amb coma protagonista la Nicole Kidman: uèch Goyas, entre eles lo de melhor film tornarmai.
A aquel prepaus, me dison dins l'aurelheta que ganhèt lo prèmi de la Melhora Fotografia als Goyas! I a un sai pas qué de nebulós dins l'imatge tot de long del film que, en mai dels plans, te fa flipar encara mai. La pròva amb lo trailer, que pas qu'aquò ja...
Puèi, per son quatren film, cambièt completament. Faguèt un film qu'aviá pas res a veire amb los precedents. Cal dire que los tres primièrs, dins lo genre "fasèm flipar l'espectator?", son baleses. Un autre punt comun dels tres primièrs es tanben una escritura intelligenta que fa que, a la fin, l'espectator demòra sens buf, bocabadat dabans lo mestritge cinematografic. Amenábar a soscat e contunha de soscar sus lo cinèma e se sentissiá dins sos tres primièrs long-metratges.
Lo quatren, es diferent. E saludi la capacitat del tipe a sortir d'un genre ont es excellent per s'anar fretar a quicòm mai. Mar Adentro, un film meravelhós: l'istòria, los actors, la musica... Es tan bon que ganhèt quatòrze Goyas... per informacion, lo film èra dins quinze categorias, es pas complicat los ganhèt totes, los prèmis : film, maquillatge, revelacion actor, actritz, melhor comedian, melhora comediana, fotografia, son, realizacion, lo sol qu'aguèt pas es lo de la direccion artistica... segurament per pas dire de los ganhar totes ;) (perque m'agradan las anecdòtas sens interés : lo Prèmi de Direccion Artistica anèt a sabi pas qual del film Tiovivo c. 1950 que pas degun a vist ni veirà). Mar Adentro ganhèt tanben un Oscar e un molon de causas que Wikipèdia vos dirà.
The Sea Inside, es l'istòria vertadièra de Ramón Sampedro, que, aprèp un accident, es demorat tetraplegic e demanda lo drech de morir dignament. Ne vos parlèri un pauc aquí.
Fa d'annadas que seguissi pas gaire l'actualitat cinematografica. Sabiái pas de qué n'èra de l'Amenábar. Aital, tre que lo polit Rafèu me donèt lo ligam de Cuevana, piquèri dins lo motor de recèrca "Amenábar".
E agachèri Agora, son darrièr film, que coneissiái pas brica, sabiái pas de qué parlava, ni a qué semblava. Sabiái quitament pas qu'èra sortit...
La primièra mitat del film, faguèri mon intellectuala decebuda, quin realizator american que siá auriá pogut far parièr : mostrar una Alexandria sus la fin, la transicion del politeïsme cap al monoteïsme tot en me dire que Amenábar èra passat a l'escala superiora : dirigissiá aquí plan de mond, que i a un molon de scènas de fola, de decòrs de peplum, mas amb la paur que tombèsse dins un maniqueïsme a l'americana blockbusteriana.
L'istòria, a la gròssa : sèm a Alexandria (où l'amour danse avec la nuit, j'ai plus d'un appétit qu'un barracuda bar-ra-cu-da! ), de joves seguisson los ensenhaments de la filosòfa Ipatia, defòra, comença d'aver d'acaraments pas tendres entre los politeïstas e los
crestians. Seguirem Ipatia dins son caminament scientific, veirem sos estudiants evoluir, veirem son esclau que l'aima venir crestian e venir liure, e veirem mai que mai los òmes s'entretuar : los politeïstas contra los crestians, los josieus contra los crestians, los crestians contra los josieus, un totes contra totes "al nom de ..." que serà pas que lo recuol de la coneissença, del saber, de la tolerància e de la convivéncia. S'atacar a la violéncia religiosa, reviscolar de causas que pas degun coneis : Ipatia, una intellectuala influenta sus la ciutat, sola femna entre los òmes, los parabolanis (confrariá pas gaire simpatica que servissiá de braç armat al bisbe còpte Ciril), parlar de la fin dels greco-romans, èra pas una causa aisida e es plan capitada. Pròva del delicat qu'es lo tèma: lo film foguèt censurat en Egipte per insultes a la religion e trobèt pas de distribucion en Itàlia. Es passionant de seguir Ipatia dins son caminament intellectual sus l'astronomia, de passar dels vejaires dels esclaus, dels politicians, dels politeïstas, dels crestians... A primièra vista, me semblava un blockbuster american a la con, mas non, pas brica. Es un film que merita d'èsser vist mai d'un còp, que, coneissent Amenábar, soi segura qu'ai mancat tot plen de causas :)
La fin del film, ont fa un guinhet luminós a la descobèrta d'Ipatia (doni pas de detalhs se, per cas, lo volètz veire, lo film), me provoquèt un risolet : aguèri pas lo bacèu cinematografic qu'aviái pres dins los tres primièrs films d'Amenábar.
L'istòria, a la gròssa : sèm a Alexandria (où l'amour danse avec la nuit, j'ai plus d'un appétit qu'un barracuda bar-ra-cu-da! ), de joves seguisson los ensenhaments de la filosòfa Ipatia, defòra, comença d'aver d'acaraments pas tendres entre los politeïstas e los
crestians. Seguirem Ipatia dins son caminament scientific, veirem sos estudiants evoluir, veirem son esclau que l'aima venir crestian e venir liure, e veirem mai que mai los òmes s'entretuar : los politeïstas contra los crestians, los josieus contra los crestians, los crestians contra los josieus, un totes contra totes "al nom de ..." que serà pas que lo recuol de la coneissença, del saber, de la tolerància e de la convivéncia. S'atacar a la violéncia religiosa, reviscolar de causas que pas degun coneis : Ipatia, una intellectuala influenta sus la ciutat, sola femna entre los òmes, los parabolanis (confrariá pas gaire simpatica que servissiá de braç armat al bisbe còpte Ciril), parlar de la fin dels greco-romans, èra pas una causa aisida e es plan capitada. Pròva del delicat qu'es lo tèma: lo film foguèt censurat en Egipte per insultes a la religion e trobèt pas de distribucion en Itàlia. Es passionant de seguir Ipatia dins son caminament intellectual sus l'astronomia, de passar dels vejaires dels esclaus, dels politicians, dels politeïstas, dels crestians... A primièra vista, me semblava un blockbuster american a la con, mas non, pas brica. Es un film que merita d'èsser vist mai d'un còp, que, coneissent Amenábar, soi segura qu'ai mancat tot plen de causas :)
La fin del film, ont fa un guinhet luminós a la descobèrta d'Ipatia (doni pas de detalhs se, per cas, lo volètz veire, lo film), me provoquèt un risolet : aguèri pas lo bacèu cinematografic qu'aviái pres dins los tres primièrs films d'Amenábar.
Mas espèri lo seguent amb impaciéncia.
2 comentaris
dissabte, 5 de novembre de 2011
Responsas a mon problèma d'ItunesStore
Dins lo problèma que vos contèri l'autre jorn, foguèri un pauc lenga de puta qu'una persona non virtuala me respondèt. Es tan pauc virtuala que coneissi son nom, e s'apèla Celine.
Diguèt:
Merci a vous d’avoir contacté l’iTunes Store, mon nom est Céline et je suis ravie de vous assister concernant votre problème.
Tout d'abord je vous prie de bien vouloir nous excuser pour le temps de réponse accru lié à un pic de demandes sur le service clientèle iTunes Store en raison du lancement de produits multiples et de nouvelles fonctionnalités iTunes.
Si j'ai bien compris votre requête vous avez indiqué que vous viviez en France et que vous souhaitiez acheter des articles dans l’iTunes Store en Espagnol, Anglais, Américain ou autre.
Vous m'en voyez désolée mais si vous souhaitez acheter un article dans l’iTunes Store d’un pays particulier, vous devez avoir une adresse résidentielle et une adresse de facturation dans ce pays. Les articles disponibles dans l’iTunes Store d’un pays ne peuvent être vendus qu’aux clients qui utilisent une carte de crédit/débit, un chèque-cadeau ou une carte iTunes émis dans et pour ce pays.
Par exemple, l’iTunes Store des États-Unis ne peut vendre qu’aux résidents américains qui utilisent une carte de crédit ou de débit émise aux États-Unis, ou qui disposent de chèques-cadeaux ou de cartes iTunes achetés aux États-Unis.
Pour vos demandes futures, vous pouvez simplement utiliser lien de commentaires :
http://www.apple.com/fr/feedback/itunes.html
Nous vous prions de nous excuser pour toute gêne occasionnée mais cette page n'existe qu'en anglais pour le moment.
Nous vous remercions pour vos commentaires, qui seront toujours les bienvenus.
J'espère sincèrement que ces informations vous seront utiles et que vous continuerez d'apprécier le service iTunes Store et les produits Apple en général.
Je reste naturellement à votre disposition pour d'éventuelles questions ou autres informations.
N'hésitez pas a me re-contacter en cas de difficultés ultérieures, je serai heureuse de continuer a vous aider.
Je vous souhaite une très agréable journée Mélanie.
Merci de nous avoir contacté. Vous recevrez peut-être un sondage de satisfaction AppleCare par email. Vos commentaires seront grandement appréciés.
Cordialement,
Celine
NB:Notre département fonctionne du Lundi au Dimanche de 9:00 à 21:00. Pour la semaine du 31/10 au 06/11, je serais en congé le Mardi et le Mercredi.
A ben, soi ben contenta qu'aja un pauc de vacanças.
Trobatz pas qu'an lo sens de la formula cortesa en cò d'Apple?
Sabi pas de qu'es aquela tissa qu'an totes los servicis d'entresenhas al client. Avètz pas jamai telefonat a un servici tecnic o client que vos fa dins lo "dòna x/sénher y" a cada frasa? "Bonjorn, sètz ben Dòna Zetofre? Soi Joseta, Dòna Zetofré, vau escotar vòstre problèma e ensajar de lo resòlver, Dòna Zetofré. Quin es vòstre problèma, Dòna Zetofré? A òc, compreni plan, Dòna Zetofré." O supòrti pas. Ai enveja d'escampar lo telefòn per la fenèstra e de cridar al mond entièr ma ràbia. Mas coma cal resòlver lo problèma e ben, fas coma fasiás a l'escòla, comptas lo nombre de còps que la femna va dire "dòna Zetofré". Autant a l'epòca, aquò me fasiá pissar de rire, autant, ara, al telefòn amb Orange, me fa pas brica rire. Deu èsser aquò lo vielhum.
Mas coma ai la comprenèla longa, respondi :
Bonjour Céline,
Je vous remercie pour votre réponse.
Une dernière question : si j'achète une carte Itunes en Espagne, pourrai-je acheter de chez moi avec mon compte (ou autrE?) sur itunes store espagnol?
MErci pour tout
Mélanie Zetofré
Aquò èra pas clar per ieu.
La responsa :
La responsa :
Bonjour Mélanie,
Merci d'avoir contacté l'iTunes Store Support, mon nom est Pauline.
Je comprends que vous vouliez faire des achats dans l'iTunes Store, quelque soit le pays.
Cependant, pour cela vous avez besoin de fournir une adresse postale ainsi qu'une moyen de paiement provenant du même pays que celui de l'iTunes Store.
Par conséquent, vous ne pouvez utiliser une carte iTunes achetée en Espagne sans fournir une adresse postale espagnole.
Je reste à votre disposition pour toutes informations supplémentaires et vous souhaite une agréable journée.
Cordialement,
Pauline
S'ai ben comprés, pòdi crompar una carta Itunes en Espanha, m'inventar una adreiça en Espanha e aquò deuriá passar... Mas coma ai pas previst d'anar en Espanha dins los jorns que venon, podrai pas ensajar. Rai.
Mas coma i a de mond braves per me salvar, lo subresexi Rafèu m'a indicat lo sit Cuevana que prepausa los films en streaming.
Anem, me'n vau jol plumon agachar Cars 2, en version originala, jos titolat espanhòl, so perfect!!!
3 comentaris
De l'incapacitat d'èsser una victima de la mòda
E ben l'autre jorn, a la perruquièra, i anèri per me far copar lo pèl.
E coma èra en retard la perruquièra, aguèri lo temps d'espepissar las revistas femeninas e de me dire "ten, aquela d'aquí de coifadura, m'agrada". Èra una causa del pel un pauc cort, un pauc a la mòda, un pauc "soi polida, independenta, vòles bicar?".
La perruquièra m'agacha e me ditz " a òc, es polit".
- A ben super, e ben aquò!
- Mas aquela femna de la fòto, a lo pel fin e regde.
- ...
- E vos, avètz lo pel espés e sople.
- E?
- E ben, aquò farà pas lo meteis efièch que sus ela.
- A ben, alara, fasètz çò que volètz.
Per un còp que voliái quicòm a la mòda.
0 comentaris
divendres, 4 de novembre de 2011
uèi dins ma vida
0 comentaris
Bertsoqué?
Al País Basc, existís una tradicion d'improvisacion en rimas que i comprenèm pas res mas que m'agrada, los tipes que fan aquò son de bertsularis. I a un tipe, Asier Altuna, qu'a fach un documentari dessús, Bertsolari. L'ai pas vist lo film, mas se vesètz passar lo DVD, raubatz-lo per me'n far present.
15 000 personas per anar escotar de poesia improvisada, vos fa pas allucinar???
5 comentaris
dijous, 3 de novembre de 2011
Cinèma jol plumon
Coma soi dins una passa de misantropia aguda, passi mon temps liure soleta amb mon macbook d'amor.
E mon macbook d'amor, lo preni dins lo lièch per agachar de films qu'ai telecargats legalament, que dempuèi qu'ai un mac, telecargui pas mai de films tot poirits, crompi en cò d'Apple. E ben òc, ma paura Luceta, las cal plan pagar las flors sus la tomba del paure Steve.
Vau doncas dins ItunesStore e me lògui de films.
Problèma nº1 : totes los dessenhs animats de Disney, Pixar o autres, se pòdon pas logar, los cal crompar. WTF???
Problèma nº2: tot plen de films son pas disponibles en VO e los films en francés doblats, non merci. Quand serai dictatritz del mond entièr, la linha màger de ma politica lingüistica serà d'enebir lo doblatge e d'autorizar pas que lo doblatge a la con que comprenes pas res, coma fan a la television per las novèlas ont ausisses lo tipe parlar dins sa lenga e que, per dessús, lo traductor parla e que, fin finala, comprenes ni un ni l'autre.
Problèma nº3: pòdi pas crompar o logar sus un itunesstore autre que lo francés, e comprenètz ben qu'aquò m'emmèrda grèu. Ai pas brica enveja d'agachar los films d'Almodóvar en francés. E vòli telecargar de films espanhòls que se tròban pas sus l'itunes store francés (perque son tròp marrits lòl). E puèi, aquò me conven pas d'èsser dins una logica culturala francesa, i soi ja de tròp. Manca pas que de m'abonar a Telerama e soi cuècha!
Ai escrich a un quauqu'un de virtual de'n cò de la Poma per saber cossí faire. Aquel quauqu'un virtual me respondrà dins 72h, s'ai d'astre. Benlèu que me respondrà pas jamai aquela non-persona virtuala.
Alara, tu, legeire virtual que m'aimas (e mai tu que m'aimas pas), auriás una idèa o una solucion?
4 comentaris
dimecres, 2 de novembre de 2011
La laguna, es pas sonque a Venècia.
An dubèrt un site que s'apèla "Lagunes et tourisme" qu'es plan interessant.
I aprenèm l'importància de nòstra fauna e de nòstra flòra. Quand disi "nòstra", vòli dire la d'aquí, la qu'ai a la pòrta de l'ostal, la del litoral mediterranèu.
I ai aprés, entre autras causas e forra-borra : que demòri dins un païsatge peri-lagunari, que la region Lengadòc Rosselhon a la biodiversitat mai importanta de França, que la mitat de las lagunas francesas son lengadocianas, que sèm los sols en França d'aver de becaruts, qu'avèm un molon de plantas e d'animals que vivon aquí e pas qu'aquí (lor anam oferir un camisòt macarèl "made in aquí"), que son a caçar las tartugas americanas perque son dangierosas per la tartuga autoctòna, e tot plen de causas.
En mai d'aquò, an fach las causas coma cal, i a una rubrica pels fenhants o preissats "çò que cal saber en una minuta", e per los que ne vòlon saber un pauc mai i a de vidèos o de fichas per planta, per animal e païsatge.
Se vos i coneissètz ja sul tèma, i aprendretz pas grand causa. Mas per los novicis, aquò pòt servir.
A ieu, me dona enveja d'anar far d'estudis de tot aquò.
Se tota aquela sciéncia e tota aquela ecologia vos conflan e que çò que vos agrada es la literatura, podètz legir lo librilhon Vic, le Mejan, l'Or, les étangs de Montpellier de l'Ives Roqueta que lo torni pas trobar dins
mon bordèl ma bibliotèca per ne vos botar un extrachon...
1 comentaris
dimarts, 1 de novembre de 2011
Victima de la mòda
Per Halloween, ItunesStore me prepausèt de li donar d'argent contra de films d'orror.
Sabètz, los films que fan paur.
E de films que fan paur, fa moment qu'ai arrestat de n'agachar perque, justament, me fan paur.
Aprèp, ai paur, dormissi pas la nuèch, m'imagini de causas afrosas... brèu, es pas bon per mon karma.
Mas, coma èra Halloween, me diguèri "ten, fa moment qu'as pas vist un bon film d'orror, akò te cambiarà."
E dins la rubrica "orror" d'ItunesStore, te vesi totes los Saw, que de veire lo primièr, aquò me bastèt. Te vesi de causas colhas amb de sang de'n pertot ; aquò me fa pas paur (o pas gaire...), mas es pas gaire interessant. N'i a un que manquèri de lo logar en causa del títol : "run, bitch run". Enòrme, lo caliá gausar aquel títol. Mas sabi pas se lo film es mièg porno, mièg orror, mas lo títol es tan digne d'un film d'orror missant coma d'un bon filme porno ("bon film porno", es una antitèsi o un oximòre aquò?). Aquò me fa pensar que manca la rubrica pornografica dins la tièra de rubricas cinematofragicas de ItunesStore. Benlèu que se sègan pas a Apple.
Fin finala, loguèri Scream 4 perque lo primièr m'aviá fach rire a l'epòca.
Lo problèma, es que cal plan doas orassas per telecargar un film.
Del còp, anèri al cinèma veire Tintin.
5 comentaris
dilluns, 31 d’octubre de 2011
Madura
L'autre jorn qu'èri dins un grand centre comercial de mèrda, lo tipe que li donavi ma carta blava aviá son nom sus una etiqueta pegada a son gilet roge ridicul.
Legissi lo nom sus l'etiqueta.
Èra un nom complicat amb de letras que te donan plen de punts al Scrabble.
Ieu, aimabla :
- E cossí se pronóncia?
"A oè, quicòm de chucar, qué".
E ben, non, l'ai pas dicha!!!
A la plaça, diguèri :
- E es de quina origina?
Vendriái normala?
2 comentaris
diumenge, 30 d’octubre de 2011
Idèas per quand...
Idèas de notar per quand dubrirai mon salon d'esteticiana :
Depilacion:
Fofona :
Fofona Larzac
Fofona Règa
Fofona Bartàs
2 comentaris
dissabte, 29 d’octubre de 2011
de l'euskera e de l'autbòi
Jogar d'autbòi, aquò te pòt donar enveja d'aprene l'euskera :
A despart de me trobar un amorós en Euskadi, avètz un metòde de me conselhar per aprene lo basc?
PS: Se siás basc, bascofòn, borrut e fòrt coma un buòu, fasèm un paquito tu e ieu?
3 comentaris
divendres, 28 d’octubre de 2011
dins lo mas abandonat
E ben finala, las gausèri pas passar aquelas telaranhas. Pas que me faguèsson paur, las aranhas, las crenti pas. Mas avián facha sa telaranha a la plaça de la pòrta e la simbolica me pertoquèt. Passèri pas la pòrta e daissèri a las aranhas sa proprietat.
Quantes còps lo vièlh pescaire s'assetèt a aquela taula e sus aquela cadièra? Lo vièlh pescaire es segurament mòrt, la cadièra de formica es totjorn aquí...
Un ostreïcultor qu'arrèsta e que o daissa tot... lo vagon es aquí, los ralhs tanben mas la salicòrna a presa la plaça...
3 comentaris
dijous, 27 d’octubre de 2011
3637
Mon fraire:
- tè, l'autre jour, j'ai parlé à un ... à un ...
- à un quoi?
(oè quequejar, es de familha!)
- à un oboaste!
- hein? à quoi?
- à un oboateux!
- hein?!
- e ben, un type, avec un hautbois là, comme toi
- aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, ok!!
- ben comment on dit, c'est quoi le mot?
- mmm "hautboïste"?
- A oè, et ben sur son chapeau, y avait marqué "hautboiste".
O disèm pas pro que, e mai sus las majusculas, cal metre los accents e los trèmas coma cal...
2 comentaris
dimecres, 26 d’octubre de 2011
aquò deu aver un nom
5 comentaris
dimarts, 25 d’octubre de 2011
Brasucada autonenca
Per una bona brasucada, te cal :
de muscles!
(e directament del productor al consomator, aquò's melhor!)
aprestar lo fuòc,
metre los muscles dins la padèla sus la grasilha,
pas directament sus la grasilha que l'aiga dels muscles tombariá sul fuòc,
e adieu la brasucada!,
escampar l'aiga dels muscles.
Very important : se daissas l'aiga, as de muscles bolhits, berk.
Mas se ne lèvas de tròp, e ben, auràs de muscles tot secs, e serà pas bon!
espandir la sauça magica suls muscles
servir, manjar e se congostar!
E se dire qu'èra ben bon!
2 comentaris
dilluns, 24 d’octubre de 2011
Al menut aquesta setmana
1 comentaris
diumenge, 23 d’octubre de 2011
lo Rex auriá cambiat d'adreiça?
2 comentaris
Sondatge de la debuta del mes
Responsas a la question "cambiar dètz jorns a Lisboa contra doas setmanas dins la banlèga de Caramauç, aquò es...":
Primièr, me diguèri que pensatz que çò que me mòu es lo sèxe mas coma sabi que sètz totes de romantics, pensatz que, per daissar tombar un viatge dins una capitala europèa de tria per anar dins lo trauc del cuol mai negre d'Occitània, cal èsser grèu amorosa.
E coma sètz politicament corrèctes, pensatz que , contra la drechizacion de la societat, ai decidit d'anar dins una de las ciutats mai rojas del país : Caramauç.
E ben, non, la rason es ni sexuala ni politica. Aquò dich, se i a un mascle caramauçin d'esquèrra que me legís, vòli plan jogar a la mina e al carbonièr o faire lo vagonet amb el.
Mas vertat es, en causa de la crisi actuala, lo FMI (Finta de la Melania Intelligenta) m'a dich de pas sortir del país que quand me'n vau a l'estrangièr, gasti tròp.
Mas, mai que mai, lo FMI insistís e prepausa
d'acabar de començar aquela puta de màster en plaça de m'anar bronzar lo cuol sus las plajas portuguesas.
Ai doncas cercat un endrech pròche de la Talvera, sens internet e pas tròp car. Mai que mai, pas tròp car. E una amiga de ma maire a un ostal dins una residéncia minièra de la banlèga de Caramauç. L'exotisme complet mas sens palmièrs.
Un remake de Germinal en perspectiva.
Aquò dich, li ai pas encara demandat l'ostal a l'amiga de ma maire, benlèu que serà ocupat quand i voldrai anar e aurai pas d'autras solucions que "sorry FMI, anam a Lisboa!".
Aquò dich, li ai pas encara demandat l'ostal a l'amiga de ma maire, benlèu que serà ocupat quand i voldrai anar e aurai pas d'autras solucions que "sorry FMI, anam a Lisboa!".
E ben non, mon esquizofrenia se melhora pas.
3 comentaris
divendres, 21 d’octubre de 2011
Consultacion
Car blòg,
Aqueste matin, dins la docha, me soi suspresa a cantar a plena garganta "La Boiteuse" que, per memòria o per informacion, te meti çai jos dins un montatge video digne dels melhors blògs de Skyblog.
Me soi trachada que coneissi totas las estròfas, e te parli pas del repic, lo te brami tant e mai. E ai vergonha d'avoar que sosquèri a la riquessa de las rimas.
Es grèu?
Seriá-ti una enveja gròssa, o benlèu un besonh gròs, de vacanças?
Me cal anar veire lo metge?
O benlèu que me cal arrestar d'anar a Pesenàs, que i a quicòm de pas bon dins l'aire alai?
Enfin, car blòg, me diràs. En esperant, a mon cuol metràs lo nas!
Me cal anar veire lo metge?
O benlèu que me cal arrestar d'anar a Pesenàs, que i a quicòm de pas bon dins l'aire alai?
Enfin, car blòg, me diràs. En esperant, a mon cuol metràs lo nas!
4 comentaris
dimecres, 19 d’octubre de 2011
Melhorament
Çò que m'agrada - e m'alassa e m'estressa - del mestièr d'ensenhaire, es la remesa en question.
Siás de longa a te demandar de qué va pas, de qué te cal cambiar, ont poiriás melhorar, de qu'as fach qu'èra pas genial e que te cal cambiar per lo còp seguent.
Bon, es pas l'autoflagelacion permanenta tanpauc, i a de còps que i a que te dises "puta, que soi bona!".
Es l'interés del mestièr. E aquela escomesa permanenta m'agrada!
Mas i a de jorns qu'ensajas, que soscas e que capitas pas.
Uèi, ai fotut un escolan defòra.
Fotre un escolan defòra, es abandonar. (L'abandonar?)
Es reconéisser, aceptar e se resignar al fach que siás pas estada capabla de lo gardar, de capitar que s'interèsse, de capitar qu'arrèste de te respondre, de capitar de lo far dintrar dins ton jòc o de lo prene dins ta còla.
Ta simpatia, ton umor, ton jòc de l'autoritat professorala, ta fisança que crida son intelligéncia an totes fracassat.
Ai sortit lo carton roge.
Emai los collègas diguèsson qu'es parièr dins totes los corses, fòrabandir un escolan, aquò m'agrada pas.
Me diretz que lo carton roge se sortís pel mond qu'an passada l'òsca. Rai.
Mas quicòm me ditz que mon trabalh, ma tòca, mon escomesa a ieu es de mostrar ont es l'òsca e d'ajudar l'escolan a la passar pas.
Se la passa l'òsca, aquò vòl dire qu'ai perdut?
10 comentaris
de l'espòrt, de l'ornitologia e de ma conariá
Sabètz ont s'acaba lo continent europèu?
E ben, s'acaba amb los Açòres.
(messatge a mon corrector tant aimat : sabi que l'indispensable diccionari de Josiana Ubaud ditz qu'es femenin plural, mas en portugués, es masculin plural).
E sabètz de qu'es un açor en portugués?
Dins mon diccionari irange gròs, es marcat :
"ave de rapina, diurna, da Familia dos Falconídeos, de cor acinzentada com manchas brancas".
Mas me sembla que mon diccionari s'engana. Wikipèdia ditz que l'açòr es de la familha dels Accipitridae.
Enfin, es una tartana, pas res mai qu'una tartana coma n'i a tantas sul Segalar que d'ara endavant s'escriurà Sèga-la o se dirà Tartanas, akò farà tant exotic coma Açòres.
Benlèu Os Açores son justament ravitalhats per las tartanas???
Enfin, rai.
E qual coneissètz qu'es dels Açòres?
Trobatz pas?
E ben Pauleta!!!
Mas noooooon, pas Pauleta, la femna del fornièr!!!
Non, Pauleta, lo jogaire de balon!
Ok, vertat, lo tipe jogava en cò dels enemics parisencs o girondins mas aquò empacha pas, èra bon al balon.
E ben, a cada còp que marcava, fasiá l'açor en omenatge a sas isclas. Es polit, non?
Agachatz:
E ben figuratz-vos que l'autre jorn, descobriguèri un polit mot en occitan, un mot que coneissiái pas que designa l'açor o autra tartana: la gòina. A un ò accent grèu sus la primièra sillaba e aquò m'agrada quand i a un ò accent grèu sus la primièra sillaba.
Mas se cercatz dins vòstre amic Alibèrt, Loís vos respondrà a la pagina 432 que
gòine, gòina : libertin, débauché, femme de mauvaise vie.
(aquela, la nòti dins mon quasernet de mots de tornar plaçar dins la convèrsa en plaça de "quana salopassa". Òc, ai un quasernet per i escriure los sinonims de "quana salopassa", ai lo drech, non?)
Puèi, aquò me faguèt pensar al francés "gouine". Sabiái que lo Florian Vernet dins son Que Dalle disiá qu'èra un mot que veniá de l'occitan. Aprèp verificacion dins lo pichon libre roge, lo francés "gouine" ven de l'occitan "gorrina" (meti pas las reviradas que Vernet dona que aprèp, Google va dire que soi un blòg pornografic.... anaretz veire dins lo libre, pagina 41.) e que l'argòt francés "gousse" ven de l'occitan "gossa". Me soi enganada d'animal.
Enfin. Rai. Ara, vau recaptar los diccionaris qu'ai sortits per espandir ma conariá linguistica... perque, fin finala, Pauleta, fa pas l'açor, fa coma totes los fotbolaires : fa l'avion.
1 comentaris
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Se sabiá jà que la destruccion dels rensenhaments d'Estat jacobin francés per Nicolas Sarkozy e son govèrn avián destrusit una montanha d'informacions, e tota la sapiença dels servicis policièrs, e los fiquièrs ; ara sembla dempuèi aquò e l'afar Merah que Google Research fosquèsse l'unic luòc Internet d'informacion de la polícia anti-terrorista francesa, e la polícia pòst-franquista espanhòla (qu'es pas melhor informada). Es que fau ostals que las armas d'ETA damorèssen amagadas per legitimar l'« État d'urgence » dels govèrns jacobins ? O benlèu i a quicòm mai ?
O fau oblidar que lo Merah èra un activista dels rensenhaments d'Estat francés ? E que se permetèt aital plan de causas en pensar a la seuna impunitat politica, pron plan per matar a Tolosa josius en pensar que lo sistèma l'estauviariá, e que benlèu sa fin es fondada politicament perqué o caliá matar per evitar que parlèsse, quí sap de la justícia ? E quí sap, es benlèu la meteissa incompeténcia policiara que fabrica l'afar de Louhassoa/Luhuso.
Es un afar plan utila per legitimar budgectes policièrs en Iparralde alara que ETA vòl desarmar ; es estranh tanben que tot lo sistèma politic basco ne volguèsse parlar, en manifestar (mai de 400 personas) contra lo ministèris de l'interior francés, designat recentament pel poder politic socialista, e sa polícia politica, puèi que lo François Bayrou, convidat per BFMTV al vrespe, cònsol de Pau (Pyrénées Atlantiques, a pauc qm del supausat ostal d'ETA), e li paussèsse cap question sul tèma ; lo François Bayrou podriá dire de mal del sistèma policièr franchimand ?
Dins la lista dels activistas per la patz en Iparralde, Euskadi e Nafarroa (Euskal Herria), i a pas que pacifistas plan coneguts, e totes los informats o devon saber, levat la polícia francesa (estonent non ?), levat lo ministèris de l'interior francés ; podèm rire ? I a pas una reünion publica en Iparralde que los rensenhaments d'Estat francés i son pas presents ; l'afar seriá -a l'evidéncia- plan utile, car son los meteisses ciutadans que pausan en questions lo sistèma de manipulacion del mercat-Estat-nacion francés en Iparralde, d'una administracion prefectorala e del grand sindicat nacionalista francés, la FNSEA. Donc François Bayrou es mut.
Aquel afar es estranh, los servicis alemands dels rensenhaments d'Estat son estats capables de salariar un terrorista djihadista ; los rensenhaments de l'Estat francés son estats capables de salariar o/e remunerar un Merah per ne saber mai sus l'Orient Mejan, la taupe devenguda dangièr pel sistèma politic tolzan e parisenc ... e son capables en fRança de saber çò que fan los pacifistas bascos a la minutas prèp, realament per los poder arrestar la nuèit dins un Ostal supausat d'ETA, ostal que sabián albergar armas d'ETA ; mas jamai, o gaire jamai los terroristas djihadistas, los terroristas integristas musulmans ... E aquel afar non se podrà desseparar dels sistèmas de susvelhança mes en plaça contra los ecologistas en fRança dempuèi l'« État d'urgence » del govèrn socialista de Manuel Valls, e son ex-ministre d el'interior Caseneuve (ara primièr ministre) d'un Estat jacobin que fa mai fisença a la polícia franquista d'Espanha qu'als ciutadans pacifistas d'Iparralde.
Ambe aquela operacion, se sembla fabricar novèls presonièrs politics franceses d'origina basca, que seràn d'apondre a la lista que Manuel Valls refusèt de donar en Corsega, e que Ségolène Royal -filha de militar- demandava a Cuba, per negar l'existéncia dels presonièrs politics ! Es clar ara, Manolito Valse es en campanha, es un àngel de la politica.
Es estranh tot aquel rambalh al moment que vesèm que l'« État d'urgence » acabat d'èstre votar tot en pensar qu'es pas brica utile, e que mantunes afars fan pensar mai clar que l'Estat es pas pel ben collectiu, mas per una casta de nauts foncionaris que se sábon engraissar del sistèma, e de mantunas faiçons ; es que fan parier dins la polícia per recuperar medalhas e bonas resorgas per las pensions de retiradas ?
Sabi pas que sabi mas.... mas avètz remarcar de quí es envioronat aquel personatge que s'engraissa sus l'esquina collectiva dels ciutadans de fRança ? Me sembla qu'i a un candidat 2017 Les Républicains e que sembla vóler la plaça, se plaçar tanben coma un còp èra un Nicolas Sarkozy, per amagar melhor los amics e las amigas dedins lo sistèma jacobin (fau criticar la decentralizacion, mas pas l'Estat jacobin que s'engana) ; la polícia politica li serà utile ? fRança, lo modèl Putin es en marcha ?
E se sap plan, que, per engraissar las bancas e lo grand capital (las grandas familhas), res non val melhor qu'una bona violéncia d'Estat, o una guèrra aquí o ailà. Lo terrorisme a alara tot un interès : - per legitimar un « État d'urgence » inutile sempre, - per ajudar a grandir los servicis policièrs a desfavor de l'ensenhament (e demandar privilègis policièrs contra los Dreits de l'Òme), - per legitimar lo centralisme modèl franquista, e las manipulacions capitalisticas ambe las desfiscalizacions ...
Avèm ara una rason en mai, rason de pensar que l'Estat republican francés, e sa collaboracion politica, son alonhadas de la santetat cridada car République française, e realament elonhada del servici de la patz e dels pòbles de ciutadans de fRança.
E coma son pacifistas, e donc en dangièr dins un País Basco que s'opausan a las arrestacions, un dangièr per fRança (la militarista) e pel colonialisme d'Estat, que nos explica que Guiana francesa es una tèrra d'expatriacion, los presonièrs pacifistas los impòrtaràn en urgéncia d'«État d'urgence» a Paris coma fan pels presonièrs politics classics còrses :
Fau notar que l'informacion camina per l'agéncia de manipulacion jacobina, l'AFP que se díson jornalistas independents mas pas dels jacobins e del sistèma colonialista parisenc, car ne son lo pòrta-votz. Agence France Presse que cap redaccion questioneja quand se parla de subjecte coma lo colonialisme policièrs francés, de Corsega o d'Iparralde, informacion sempre ligats als servicis centralistas de govèrn de Paris. Quantes estudiants en sciéncias politicas faràn un trabalh sul tèma ? François Fi(ll)on farà una reforma sul tèma ?
Ligam RF Bleu Pays Basque. La fRança val la Turquia contra los Curdes ?
-°-
L'ignorança de las « sapienças academicas » de l'Estat jacobin es fabricat per las grandas escòlas qu'en general, ne sortíscan los quadres per las entrepresas del mercat-Estat-nacion francés ; aital per la SNCF ; l'ignorança SNCF fabrica aquò : dos mots en catalan, tres enganas, tres errors ortograficas. E pensatz que fan parier pel francés ? Vos signali qu'i a aisinas de traduccion del francés al catalan e que s'enganan mens ! (es un occitan que l'escriu e qu'auriá pas mal ortografiat lo catalan).


text:
Essars
Essars es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Essars a situat just al nòrd de la vila de Béthune, los territòris de las doas comunas en essent principalament separats pel canal Dunquèrca-Escaut[1] (en la siá part dicha del “canal de Airal a La Bassée”).
Essars Es egalament traversada per la Lawe, un riu affluente de la Lys.
Essars est située juste au nord de la ville de Béthune, les territoires des deux communes étant principalement séparés par le canal Dunkerque-Escaut[1] (dans sa partie dite du “canal d'Aire à La Bassée”).
Essars est également traversée par la Lawe, une rivière affluente de la Lys.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 IGN Geoportail


text:
Partit fòrça polit eth disputat aguest darrèr dissabte en Bossòst e qu’acabèc tamb ua bona victòria.
En un començament de partit trepidant, era U.E. Bossòst artenhíe er 1-0 en ua fauta tirada fòrça ben per Alex. Eth 2-0 s’artenhíe 5 menutes mès tard en un gran shut de Juanka des de dehòra der àrea. Er Isle en Dodon sajèc de reduir distàncies mès Marcos estèc molt ben en dues accions. Ruben en un gran shut qu’anèc en garrot de Galibert podie auer marcat ; er Isle en Dodon tanben shutèc en garròt de Marcos. Tamb eth 2-0 s’arribaue ath descans.
Ena dusau mietat , sonque començar i auèc era jogada clau deth partit. Penalty en contra que tirat per Robin, Marcos desvièc entà corner. Ena menuta 70 Pèir dempús d’ua bona passada de Miguel marcaue eth 3-0. Eth Isle en Dodon non se conformèc e Robin marcaue eth 3-1. Ignasi marcaue eth 4-1 en ua bona jogada personau en un shut ras des de dehòra der àrea. Tamb aguest resultat s’arribaue ath finau deth partit.
Bona e contundent victòria ; encara non auem era permanéncia asegurada mès èm a lèu d’ artenhè-la. Manquen 4 partits enquiath finau deth campionat. Aguest plòplèu dissabte mos visita eth dusau classificat : er Encausse.
Eth plòplèu partit jogam en Bossòst contra er equip der Encausse dissabte 1 de mai tàs 20 :00 ores.
U.E. Bossòst : Marcos, Juanka, Miguel, Viló, Felipe, Jaime , Liaño , Alex (75’ Tito), Ruben, Ignasi, e Pèir (75’ Polilla).
Tarjetes auriòles: Viló
Trainer: Jordi.
Isle en Dodon : Galibert, Nicolas, Drex, Rodriguez, Larrieu, Lourde, Morandin, Barutaut, Suanez, Robin, Delavergne. Remplaçants : Dubus, Faure.
Tarjetes auriòles : Suanez.
Trainer : Furton Philippe.
Gols : 1-0 Alex (10’), 2-0 Juanka (15’), 3-0 Pèir (70’), 3-1 Robin (75’), Ignasi (85’).
Arbitre : St Paul Arnaud.


text:
Augièr Galhard
Augièr Galhard foguèt un escrivan occitan, nascut vèrs 1530, mòrt aprèp 1592.
Sa vida[modificar | modificar la font]
Nasquèt a Rabastens en Albigés, Lengadòc, vèrs 1530. Èra rodièr (atal foguèt lo seu escais: «lo rodièr de Rabastens»), jogaire de violon e rebèc, poèta. E coma se ganhava la vida mai aisit amb la poesia, que los senhors del país li pagavan d'escuts per sas cançons e sos sonets, foguèt mai que mai poèta. Foguèt tanben soldat: en 1561, es amb la banda de Guilhèm de L'Èrm, l'uganaud, que prenguèt Rabastens pels protestants. En 1567 e 1568, es amb lo vescomte de Montclar qu'ajudèt lo prince de Condé qu'assetjava Chartres. Aquela guèrra acabada per la Patz de Longjumeau, tornèt al país. Aprèp aquel primièr viatge als païses francimands, saupèt lo francés e escriguèt tanben de poesias francesas. Cochat de Rabastens pels catolics, va demorar a Montalban, capitala protestanta del Naut Lengadòc. Aquí, foguèt l'amic de Deu Bartàs. Sembla que finiguèt la sieuna vida en Bearn ont demandèt en 1592 una pension de 50 escuts a Catarina de Borbon, sòrre d'Enric III de Navarra (Enric IV de França).
Son òbra[modificar | modificar la font]
D'après Jean-Baptiste Noulet[1], Galhard a fach estampar sas òbras en occitan dins almens tres libres: Las Òbras, Lo libre gras e Lo Banquet. Robèrt Lafont o confirma en ajostant que las Obras, publicadas en 1579 foguèron dins un primièr temps interdichas, com lo Libre gras (del 1581, condemnat per obscenitat et estant dempuèi considerat com desparegut).Gaireben totas las poesias conegudas d'Augièr Galhard son dins "Lo Banquet", un recuèlh qu'a conegudas fòrças edicions entre 1583 e 1619 : "doas edicions […] lo consacran"[2] : Lou Banquet et Toutos las obros d'Augier Galhard.
Citacions[modificar | modificar la font]
Citacions transcrichas en nòrma classica; lo tèxtes originals son dins una grafia afrancesada.
- Sos problèmas financièrs non l'empachèron pas d'èsser un bon vivent. La comunicacion de l'apellacion Galhac li fa celebrar lo vin de Galhac lo vin qu'èra picant e sautava dins lo veire (lo vin espetegava). En fach, la citacion es estada troncada; parlava d'un vin muscat del Menerbés[3] (noças a Rius de Menerbés).
E puei lo vin de muscat, qu'èra picant e doç/ Que jamai n'èi begut de vin tan saborós/La bontat del vin clar degun ne porriá crèire/Que la grand bontat, sautava dins lo vèire
Si li cal atribuir una citacion subre Galhac, fau dire: E lo bon drap n'es pas coma vin de Chalòssa/Qu'al mai el es pourta, al mai el a de fòrça/Amai tanben lo vin que sortís de Galhac
- Sonet al rei
Dedins aquest sonet, nòble Rei de la França,
Se recomanda a vos lo paure Augièr Galhard;
Vos pregant umblament de prene en bona part,
Quand de ma pauretat vos fau la demostrança.
Ieu fariá ben benlèu de rimas d'importança,
Se de vòstres dinièrs me fasiatz qualque part;
Mas ieu non pòdi pas fargar ren de bragard,
Se vòstra Majestat qualque pauc non m'avança.
Ieu soi, coma vos dic, rodièr de mon estat;
Mas ieu me recomandi a vòstra Majestat;
Se n'èri ponch rodièr fariá quicòm de bèl.
Ò nòble rei sortit d'una tan nòbla raça,
Sufriretz vos que ieu reprenga la pigassa ?
N'auretz pas vos pietat d'aquest poèta novèl ?
A sa memòria[modificar | modificar la font]
Una estatua d'Augièr Galhard es erigida a la plaça del meteis nom a Rabastens, son luòc de naissença. Lo concors Augièr Galhard recompensa los joves poëtas de 10 a 15 ans dels dos collègis de Rabastens. Es organizzat per l'associacion Les Veillées Rabastinoises
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Gustave de Caussade, Poésies languedociennes et françaises d'Augier Gaillard, Ed. S. Rodière, Albi, 1843
- De poesias causidas d'Augièr Galhard foguèron publicades en 1843 per Gustau de Clausada a Albi. E tanben en 1962 per l'IEO e G. Delfau.
Criticas[modificar | modificar la font]
- Noulet, Jean-Baptiste. Essai sur l'histoire littéraire des patois du Midi. París : Técherner, 1859.
- Anatole, Christian. Lafont, Robert. Nouvelle histoire de la littérature occitane. París : PUF, 1970.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Poesias d'Augièr Galhard a Google Books
- Las òbras d'Augièr Galhard a Gallica.fr
- L'Apocalypse ou Révélation de Saint Jean a Gallica.fr
- Lo banquet d'Augièr Galhard a Gallica.fr


text:
Universitat de Genèva
L'Universitat de Genèva, coneguda jol nom d'UNIGE, es l'universitat de Genèva (Soïssa). Fondada en 1559 per Joan Calvin, jol nom d'Acadèmia de Genèva, coma un seminari teologic e umanista, que son influéncia foguèt plan importanta. Aquí s'ensenhan la retorica, la dialectica, l'ebrieu e lo grèc. Aumentèt lo nombre de las disciplinas al Sègle de las Luses e prenguèt lo nom d'"universitat" en 1873 amb la creacion de la Facultat de Medecina.
Cada an l'UNIGE prepausa mai de 240 menas de diplòmas e environ 150 programas de formacion contunhada dins de domenis fòrça divèrses. A la dintrada de 2005 l'Universitat venguèt sòcia de l'Espaci Europèu de l'Ensenhament Superior, que totas las facultats s'endevenguèron amb lo procès de Bolonha. Genèva se posiciona tanben, via l'apartenéncia a la LERU (League of European Research Universities), coma una de las 12 melhoras universitats de recèrca d'Euròpa.
En 2005-2006, 13 182 estudiants frequentan l'Universitat (14 418 estudiants amb l'HEI, l'IUED e l'Institut œcuménique de Bossey); 37% son estrangièrs (131 païses representats amb França, Itàlia e Espanha en tèsta); 3263 professors e collaborators de l'ensenhament se mainan del bon foncionament de l'institucion. Es la segonda universitat de Soïssa après la de Zuric. A una vocacion internacionala e lo taus d'estudiantas pus bèl del país (59% contra los 45,6% de la mejana nacionala). L'"Immatriculacion" còsta 500 francs soïsses per semèstre.
Somari
Rectorat[modificar | modificar la font]
Crisi de 2006[modificar | modificar la font]
Lista dels rectors[modificar | modificar la font]
Excelléncia de la recèrca[modificar | modificar la font]
Crosada dels sabers[modificar | modificar la font]
Aprendre en ret[modificar | modificar la font]
Ensenhaires e cercaires[modificar | modificar la font]
Fondators[modificar | modificar la font]
- Joan Calvin (1509-1564)
- Théodore de Bèze (1519-1605)
Contemporanèus[modificar | modificar la font]
Ancians estudiants famoses[modificar | modificar la font]
Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]
- École des hautes études commerciales de Genève (HEC)
- Institut de hautes études internationales (HEI)
- Institut européen de l'université de Genève (IEUG)
- Institut universitaire d’études du développement (IUED)
- Institut œcuménique de Bossey
- Semaine internationale du cerveau
- Société de Belles-Lettres


text:
09/01/2018
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolau Puech nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 15 de genier 2018 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Michaël Barret, formator e oebmaster au CFPO de Novela Aquitania, que perpausa de las formacions en occitan dins tots los dialectes.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Per escotar l'emission en directe o en redifusion, clicar sur lo ligam: França Blu Perigòrd
Veiqui lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
e los ligams vers lo sites de Nicolas Puech: www.nicolaspeuch.com e anemtrio.com e facebook.com/nicolaspeuch
19:24 Publié dans Actualitats, actualité, Ensanhament de la lenga, enseignement de l'occitan | Lien permanent | Commentaires (0)
Écrire un commentaire
NB : Les commentaires de ce blog sont modérés.