text:
Cronica Bastir — Independéncia en Libertat
Parlem liures.
Un « còp d'Estat », per qui e contra qui ? L'Estat espanhòl e voleré, per fòrça, cambiar la Constitucion? Nani ; au contra, que la vòu deféner. Lo cambiament de las institucions actuaus en Espanha qu'ei volut per los Independentistas. La diferéncia dab lo « còp d'Estat » d'un Franco istoric qu'ei que la pression ne vien pas de dehòra ; e que ne vien pas tanpauc deu centre com dab los putschistes de heurèr 1981; que vien d'ua Region qui vòu har secession.
Segur, l'idèa, sentida, de « còp d'Estat » qu'exprimeish ua vertadèra situacion de violéncia, creishenta. Lo Govèrn estatau usa, shens moderacion, deus mejans de constrenta en conflicte sociau agut, en forçar lo Moviment independentista a's deféner en anar mei luenh en postura sus la basa d'un vòte afirmat, qui damora insufisent purmèr en rason de las quitas condicions de son debanament.
Per aquò dit, m'estimi mei de parlar d'un « Còp de Democracia », - heit per los Independentistas. Mès, quina « democracia »? Ua democracia qui reconeish lo « dret » deu « pòble » a ua autodeterminacion, lo quau dret s'aplica tanben a partidas d'Estats existents. Vedetz que aqueths mots necessitan reflexion, pr'amor que i a tanben un « pòble » espanhòl, qui a « drets » e las soas aspiracions. E la « democracia » (representativa) qu'ei en plen besonh de refondacion, contestada autant de las parts deus anti-democratics per principi com per los/las qui vòlen melhorar-la e cercar mejans navèths de la conscientizar e practicar. E que reconeishi l'apòrt remirable, com experiéncia passada, de l'auto-govèrn en Catalonha pendent la Guèrra Civila, dab, notablament, lo sindicat CNT (qui existeish enquëra adara, e tanben en França) qui contribuí a har foncionar la comunautat entà respóner aus besonhs vitaus.
Vertat que i a interèsses conflictuaus enter los antagonistas. Catalonha qu'ei ua region rica, e los autes espanhòls vòlen contunhar de beneficiar de la reparticion d'aquera riquessa . E los Independentistas pòden aver, tanben, aquera quita rason de separà's de las regions mei praubes, - mès que deverén pensar lavetz a la qualitat d'ua medisha intencion com la de la Liga deu Nòrd qui vòu separà's deu praube « Mezzogiorno » ?! La « democracia » implica quina « solidaritat » ?
La violéncia, quinas limitas? E vòlen los/las « Integristas » tuar los/las Independentistas, pro d'eths entà desbandar lo Moviment independentista ? E los/las Independentistas, e vòlen tornar har com en País Basco dab l'ETA ?
E le recors a Euròpa? Un « darrèr recors » o un espèr de Comunautat englobante e satisfasente ? Tanben, ua solidaritat enter Pòbles et Regions de l'ensemble europèu, los rics - dab Catalonha Liura - contribuint a ajudar d'autes, en includir las regions praubes en Espanha, - ço qui per cas provocaré quauque reticéncia de daubuns (independentistas), e amigalharé los autes? E benlhèu, cedir a la temptacion de véder mei luenh e servi's de l'independencia entà beneficiar d'avantatges de país fiscau? E ua Euròpa en ligams brisadís, devath la « Man invisible » deu Capitalisme financiarizat!
Interèsses a conciliar e temptacions dobtosas, arguments en favor o desfavor, - com e vam a avançar de cap a ua solucion practicable e melhoranta per delà de las oposicions brutas, - que sii ua avançada umana, shens har lo mei de malaür deu possible e provat com, per exemple, dab la dislocacion de Iugoslavia?
Un empach pregond a la negociacion superant la violéncia actuau, qu'ei lo noste estacament e dependéncia tau Passat. Los eveniments en ua auta epòca, dab volontats e contèxtes de poders datats qu'an valor dens lo lor temps e en inventoriar-los au comparèr deu noste Present. Qu'èm tròp presonèrs de passats personaus e/o collectius deus quaus nse cau desliurar. La « mediacion » qu'ei profieitosa dab adversaris qui cèrcan a compréner, se medish e los opausants, entà essajar d'enténer's, delà los trebucs de passats repetitius...
Que'ns cau soscar, non en partir de passats de sonque actualizar, mès en véder enlà, en partir d'un Futur de hargar ...
Au revéder
Daniel Monsegu
- Publicat dens Chroniques


c: text/html

text:
Maria C. de Peyriac, nos manda una cançon sonada « Un ser lo Pastre ».
Ma pichòta Maria, nos dises que cantas, amb un grop d’amigas, de cançons tradicionalas arrengadas per ton òme. Plan. Mas aquí, lo subjècte nos sembla un pauc polemic. As vist çò que se passa a Besièrs. Sèm dins un país laïc, e pòs trapar d’autres subjèctes que la naissença d’un salvaire pels catolics. Amai se lo pastre es un pauc sceptic, pensam que lo subjècte rebutarà los occitanistas, que son d’esquèrra coma o sabes. Se vòls contunhar de trabalhar amb ton òme, comprenèm. Conselha-z-i de trapar de cançons sus de subjèctes mai consensuals, i pòt arribar ; per exemple, los cocuts, las femnas batudas, lo trabalh de la vinha, lo maridatge.
O alara, encara melhor, vai te’n cercar del costat dels grands poètas occitan, n’i a dins Menerbés, pròche çò tieu, o mai luènh. E per ton grop de filhas, un consèlh amistós, abans de paréisser en public, penchenatz-vos !

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sociedat de Lingüistica Aragonesa/SLA
La Sociedat de Lingüistica Aragonesa u SLA (en grafia de Uesca: Soziedá [-dat] de Lingüistica Aragonesa) ye una asociacion que s'adedica a la promocion de la llengua aragonesa a través de la investigacion cientifica en lingüistica. Se va fundar en el 2004.
La motivacion de la creacion de la SLA ye l'ambicion d'un treballo cientifico d'alta qualidat: se presenta como una alternativa al treballo del Consello de la Fabla Aragonesa (CFA) que, seguntes la SLA, presentaria grans mancanças de rigor.
La SLA elabora una codificacion de l'aragonés, dita grafia SLA, que ye un modelo diferent de la grafia de Uesca promocionada per el Consello de la Fabla Aragonesa (CFA). La grafia SLA se preocupa de la conexion de l'aragonés con las normas de las atras llenguas romanicas, especialment del catalan i de l'occitano. Ye la base d'una posible estandardiçacion futura de l'aragonés que tendria en cuenta un conoiximiento sério de la dialectologia aragonesa i que seria una alternativa al modelo d'"aragonés comun" del CFA, estimau artificial per la SLA.
La SLA edita la revista De Lingva Aragonensi con la voluntat d'amillorar i dinamiçar las publicacions cientificas sobre l'aragonés.
Tamé los lingüistas de la SLA participan regularment en vários colóquios i revistas internacionals de lingüistica.
El president de la SLA ye el lingüista benasqués José António Saura Rami.


text:
L’associacion Conta’m ven d’acabar de doblar en occitan lo film de Jean-Paul Rappeneau « lo Hussard sus lo teit ». Una primièira. Aital, lo roman de Jean Giono -d’ont es tirat lo film- tòrna un pauc a sas originas.
Giono, Provença e Piemont
Dempuèi octobre de 2015, Conta’m s’es donc atacat a Giono e al film de Rappeneau. L’associacion establida a Asson a deja doblat de dessenhs animats per Oc Télé (Gruffalo, Ernest e Celestine…) o encara de documentaris. Aquí, s’agís del primièr film e d’un òbra plan crana, portada pel realizador e adaptada per Jean-Claude Carrière e Nina Companéez. L’istòria se passa dins las annadas 1830. Un colonèl jove (Angelo Pardi) es obligat de fugir lo Piemont d’ont es sortit, percassat pels Austrians. Per còp d’astre, fa lo rescontre d’una femna nòbla e jova (Pauline de Théus) que s’en tòrna en Provença per retrobar son òme. Mas… En francés, los dos ròtle es tengut per Olivier Martinez e Juliette Binoche. Pas aisit donc de los far doblidar e de trobar lo biais, la votz…
Lo doblatge
Lo trabalh comencèt en octobre e lo casting se faguèt en mai. Lo Laurens Labadie a dirigit 26 comedians en occitan per interpretar 104 ròtles. Es Delphine Lafont que dobla Juliette Binoche e Laurens Labadie (dificil de reconéisser) que fa Olivier Martinez. Òm i tròba tanben Georges Besombes, Sylvain Carrère, Monique Burg, Yves Durand, Caroline Dufau, Rodin Kauffman e… Bruno Cecillon que se dobla el meteis estant qu’èra ja dins lo film en francés! S’ausís de lengadocian, de gascon, de lemosin…Mas pas de provençal alèra que se passa en Provença. 10 jorns d’enregistrament per un budgèt de 30 000 €. Aquitània, Miègjorn-Pirenèus, Lengadòc-Rosselhon, Ròse-Aups e lo despartament dels Pirenèus-Atlantics an sortit de moneda.
La revirada se faguèt a 4 mans : Sylvie Viguier-Pla, Pascal Thomas, Jean-Louis Lévèque e Sèrgi Javaloyès.
E ara
Lo film doblat en occitan sortirà a la prima en DVD. Serà tanben sus Oc-Télé al mème moment. Se trobarà tanben dins de cinèmas per los escolaris e se fintarà tanben dins de festenals. La còla de Conta’m va ara doblar Paddington sortit en 2014. La tria dels comedians es prevista per la prima e lo film d’aicí la fin d’annada.
Lo Benaset


text:
Autres villes proches de VRONCOURT LA CÔTE : Breuvannes en bassigny, Bourmont, Saint thiébault, Illoud, Graffigny chemin, Clefmont, Huilliécourt, Romain sur meuse, Millières, Chaumont la ville, Clinchamp, Audeloncourt, Levécourt, Bourg sainte marie, Brainville sur meuse, Ninville, Noyers, Longchamp, Daillecourt, Bassoncourt, Mennouveaux, Consigny, Maisoncelles, Malaincourt sur meuse, Ozières, Champigneulles en bassigny, Doncourt sur meuse, Perrusse, Thol lès millières, Hâcourt, Buxières lès clefmont, Cuves,
Malheureusement aucune coiffeuse à domicile ne semble proposer
barbier domicile Vroncourt la Côte 52240...
Vous trouverez néanmoins ci-dessous la liste des coiffeuses à domicile qui proposent d'autres prestations !


text:
Vath deus Reis
La Vath deus Reis (en arabi : وادي الملوك Wādī al-Mulūk) qu'ei ua anciana necropòli faraonica de l'Empèri Navèth de l'Egipte Antica (enter las 18au e 20au dinastia qui regnèn enter los sègles -XVI e -XI). Qu'ei situada sus l'arribèra occidentadua deu fluvi Nil au ras de l'antica ciutat de Oaset (Tèbas entaus grècs) e dens ua depression de la Cadena Libica.
Qu'ei un deus principaus lòc arqueologics e toristic d'Egipte e qu'ei famosa per acessa las tombas de Ramses II e de Totankhamon. Los tombèus que son deu tipe ipogèu, qu'ei a díser que son curats dehens l'arròca. Gaireben tots que son estats profanats e panats (com ac ho tanben lo famós tombèu de Totankhamon a maugrat de conservar ua bèra mòstra de tresaurs).
Los tombèus que son classificats dab un nombre KV (per King Valley en anglés).


text:
Dijòus, 2.8.2018 03h00
De segur, l’ai pas viscut. L’ai vist longtemps après, coma un pelegrinatge. Mi fa totjorn pensar quora vau au barratge de La Verna sus la comuna de La Mòla (Mauras). Maupasset, un luec de passatge sus l’autorota ara. Un arrèst d’autorota per camions. Cu se’n soven. E pasmens.
Lo 2 de decembre de 1959, la restanca d’aiga de Maupasset sus la comuna de Frejús s’escranca e rompe. Bilanç: la disparicien de mai de 400 victimas. La valada pròche de Frejús es chaplada. Lo barratge de Maupasset, pròche lo masatge dau meme nom, foguèt bastit entre 1952 e 1954 sus lo riu Reiran (lo riu de reire, francizat en Reyran, tendéncia faussa d’escriure Reyrant per far mai francés encara), afluent d’Argenç. Lo consèu generau de Var n’èra lo mèstre d’òbra. Sa retenguda deviá aigar l’aglomeracion de Frejús- Sant Rafèu e lei comunas ruralas limitròfas. Cinc ans après sa mesa en aiga, sa rompedura entraina una chavana d’una cinquantena de millions de mètres cubs d’aiga. Aquela catastròfa provoquèt la desaparicion de 423 victimas e fòrça degalhs materiaus (ostaus, carrièras, camins o camin de fèrre…).
Après qu’un promier geològ ague indicat de dificultats ligadas au sòu e aguèsse conselhat la bastison d’un barratge-pes mai d’amont, foguèt pas auvit. Solament quauquei sondatges mecanics foguèron efectuats et li aguèt quasi ges de seguit geotecnic de chantier.
Ai cauvas deis errors tecnicas degudas a l’òme, de mai fau ajustar una cauva naturala. D’efièch coma sovent en Provença, un long periòd de secaressa foguèt seguida d’un cort periòd de raissas la segonda quinzena de novembre de 1959 (130 mm en mens de 24h). Un còup d’aiga ben violent e lo nivèu de la retenguda qu’èra a una desena de mètres sota la crèsta dau barratge montèt alora ben ben lèu – 4 m en 24 h.
Dau temps que l’aiga montava dangeirosament, se decidèt de pas dubrir lei vanas d’evacuacion per evitar de degalhs sus lo chantier de l’autorota A8 a un quilomètre dau barratge. A 18h, se durbèt enfin lei vanas mas foguèt insignificant fàcia a la montada deis aigas. A 21h13, lo barratge s’escranquèt desliurant 50 millions de mètres cubs d’aiga davalant a 70km/h.
La vila de Frejús foguèt tocada en mens de 20 minutas, permetant pas son evacuacion. Maugrat de grands mancaments umans, lo Consèu d’Estat escartèt tota responsabilitat umana lo 28 mai de 1971.
En l’abséncia de responsable, leis asseguraires dei constructors an versat ges d’indemnitats ai victimas e au departament de Var, mestre d’obratge. La carga financiara dei domatges publics foguèt presa en carga per l’Estat e lo departament. La carga financiara dei victimas, essencialament per la generositat publica. L’ingeniaire André Coyne va morir d’un cancer quauquei mes après la catastròfa.
Una impression de populacion presa en ostatge que li impausèm de decisions mas que se debrolha quora es la desbranda.
En 2014, Eric Corbeyran e lo dessenhaire Horne decidèron de laissar la paraula ai subrevivents de la catastròfa que fòrça an coneissut la dolor dau dòu dins l’album tocant e trevirant “Malpasset (cauvas e efècts d’una catastròfa)” pareissut en francés (solament) ais edicions Delcourt.
Brau. Per un còup que ven de’n bas la memòria.
Felicitacions per vòstra cronica, nos aprenètz sovent quicòm e, de còps, coma aicí, fasètz un plan utille trabalh de memòria.
Merce a tu, Laurenç, de n'en far viure la memoria e l'istoria. Ieu aviai onze ans ... que m'en soveni.
Jamai oblidar.


text:
Maitin damb clars e bromes, tempèstes de tarde.
Vents moderadi deth sud-oest, damb quauques bohades fòrtes; fòrça fòrta en zònes nautes.
Temperatures primaueraus (7°/19° en hons de Val; 2°/5° en còta mieja).
Eth dimenge 11, auram ua maitiada e un maitin damb clari e bromes de tipe naut e miei, que mos deisharàn celebrar era Còrsa dera Hemna en bones condicions. Pera tarde tornarà a aumentar era nivolositat e se poderie produsir quauqua precipitacion fèbla, damb còta de nhèu enes 1500 m, en tot descéner cap as 1200 m. Es vents contunharàn deth sud-oest moderadi damb quauques bohades fòrtes pendent eth maitin, en tot aloishar pera tarde.
Temperatures en leugèra descenuda (5°/17° en hons de Val, -1°/1° en còta 2.000).
Eth deluns 12, s'alternaràn bromes e clari e se poderie produsir quauqua fèbla precipitacion damb còta de nhèu en tot oscillar entre es 1000 e es 1300 m.
Es temperatures contunharàn en descenuda (4°/12° en hons de Val; -5°/-1° en còta 2.000).


text:
Dimars, 23 de mai de 2017, 03h00 Espòrt
Los sostens dels Tigres de Castleford plan contents de la victòria de lor formacion fàcia a Leeds (29-18)
Campionat d’Elèit 1: qual serà a Narbona lo 3 de junh?
Los quatre qualificats per las mièjas finalas d’Elèit 1 an agut una quinzenada per sonhar las nafraduras, se preparar fisicament e psicologicament per aquestas partidas decisivas.
Primièr rendètz-vos: dissabte de vèspre a Limós (15h30) ont los campions actuals reçaupràn los Dragonets dins una partida que s’anóncia equilibrada.
Segond rendètz-vos, dimenge (16h) al Molin amb lo revenge de la finala de la Copa: Lesinhan ensajarà de confirmar sa primièra plaça al classament e Carcassona se presentarà segur de sas capacitats de contrar los Singlars. Aquò promet!
Se coneis los finalistas del campionat d’Elèit 2, una partida que se jogarà tanben lo dissabte 3 de junh a Narbona: los catalans de Bao, venceires sens pietat de Carpentràs (44-18), afrontaràn Vilafranca de Roergue, mai fòrt que Ferrals (33-18).
Dragons: colèra presidenciala
Dins l’encastre de la Dimenjada Magica, a Newcastle, los Dragons rescontravan aqueste dimenge en debuta de vèspre los Gigants d’Huddersfield. La partida foguèt la mens prolifica en punts de la dimenjada. Los Dragons marquèron d’entrada per Richie Myler, mas los Gigants egalizavan aprèp una penalitat just abans la pausa (6-6). Ian Thornley balhava l’avantatge als Sang e Aur tre la represa (10-6). Mas los catalans multiplicavan las aproximacions, las fautas de man e las decas penalizadas. Fin finala, plegavan e encaissavan dos ensages dins las 5 darrièras minutas per pèrdre 18-10 e sortir dels uèit primièrs al classament.
Colèra bèla del president Guasch qu’a remés tot lo mond dins l’avion direccion Perpinhan en plaça de la setmana prevista del costat de Manchester. Una brava explicacion de tèxte sufirà per una remobilizacion de mai en mai necessària abans d’anar desfisar Salford divendres en serada e de reçaupre Hull FC diluns 29 (20h) a Brutus?
La Dimenjada Magica, qu’a ramosat mai de 65 000 espectators, se dobriguèt dissabte per una victòria de Wakefield sus Widnes (34-12), seguida d’un carton de Saint Helens fàcia a Hull FC (45-0) e una egalitat entre Wigan e Warrington (24-24). Dimenge, aprèp la desfaita catalana, Salford batèt Leigh 36-22 e Castleford confirmèt d’un biais dinamic e ofensiu sa primièra plaça amb una victòria sus Leeds: 29-18.
Tolosa copa las alas de las Aglas
En Championship, Tolosa ganha un còp de mai a Blanhac en passant, dissabte, un 45-20 a las Aglas de Sheffield. La competicion organiza sa Dimenjada Magica: lo Summer Bash a Blackpool que veirà Tolosa (actualament segond al classament) rescontrar dimenge un concurrent per la qualificacion dins la pola per la montada en Superliga: Halifax. Una victòria tolosana metriá los adversaris del jorn a 4 punts.
En esperant lo primièr rescontre dels Estats d’Origina
Lo primièr afrontament de l’an entre las seleccions de Queensland e Nòva Galas del Sud es programat lo dimècres 31 de mai a Brisbane.
En esperant l’afrontament, en campionat NRL, l’onzena jornada a vist una victòria del cap de fila la Tempèsta de Melbourne sus l’estadi dels Lapinons: 14-6. Los Bròncos passan un 36-0 als Tigres de l’Oèst e los campions, las Làmias de Cronulla, son mai fòrts que los Vaquièrs: 18-14.
Prolongacion de la mòstra XIII a Albi.
Autra bona novèla pels tretzistas: los Archius departamentals de Tarn perlongan la presentacion dedicada al XIII, espòrt popular de Tarn, fins al 31 d’agost, e vos balhan rendètz-vos pel dimècres 7 junh de vèspre per una taula redonda sus l’istòria del rugbi de XIII.
Darrièra minuta: cambiament d’entraïnaire en cò dels Dragons
De retorn a Perpinhan, es l’entraïnaire Laurenç Fraissinós que paga la nòta de la cordelada de desfaitas dels Dragons. Es remplaçat a son pòste per son adjunt Michael Monagham e per l’entraïnaire de l’esquipa de resèrva, l’èx-Dragon Jiròni Guisset.
Alan Roch


text:
1873
Aquesta pagina concernís l'an 1873 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Otoman[modificar | modificar la font]
A la fin de l'annada, acomençament d'una tiera de faminas en Anatolia.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Somission dei regions de Gondar e de Begademer per lei fòrças dau negus Yohannes IV.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Matematicas[modificar | modificar la font]
Demonstracion dau caractèr transcendent dau nombre "e" realizada per lo matematician francés Charles Hermite.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 15 de febrièr - Hans von Euler-Chelpin, bioquimista suedés, Prèmi Nobel de Quimia (m. 1964)
- 25 de febrièr - Enrico Caruso, cantaire italian (m. 1921)
- 1èr d'abril - Sergei Rakhmaninov, musician e compositor rus (m. 1943)
- 10 d'abril - Kyösti Kallio, president de Finlàndia (m. 1940)
- 3 de junh - Otto Loewi, bioquimista alemand, Prèmi Nobel (m. 1961)
- 20 de julhet - Alberto Santos-Dumont, engenhaire e inventor brasilièr (m. 1932)
- 31 de julhet - Domingos da Costa Oliveira, primièr ministre de Portugal (m. 1957)
- 26 d'agost - Lee De Forest, inventor american (m. 1961)
- 4 de novembre - George Edward Moore, filosòf britanic (m. 1958)
- 20 de novembre - Ramón S. Castillo, president d'Argentina (m. 1944)
- 12 de decembre - Pau Albarèl, felibre del país audenc (m. 1929)
- Justus von Liebig, quimista alemand.
Decèsses[modificar | modificar la font]


text:
Tamèsi
Tamèsi (en anglés: the Thames [ðə ˈtɛmz]) es un fluvi que raja a travèrs del sud d'Anglatèrra, e una de las vias navegablas màgers en Anglatèrra. Es benlèu lo mai conegut pr'amor que travèrsa lo centre de la ciutat de Londres, lo fluvi asaga tanben d'autras vilas e ciutats importantas, inclusent Oxford, Reading e Windsor.
Lo fluvi dona son nom a la Thames Valley (Val de Tamèsi), una region d'Anglatèrra centrada a l'entorn del fluvi entre Oxford, l'oèst de Londres, e l'estuari de Tamèsi, e a la Thames Gateway (Entrada de Tamèsi), la zòna centrada a l'entorn del bacin de marèa de Tamèsi e son estuari a l'èst de Londres.


text:
Mar Mòrta
La mar Mòrta (var. mar Morta) es un lac d'aiga salada de l'Orient Mejan. D'una superfícia approximativa de 1050 km², es alimentada per lo riu Jordan e bordada per Israèl e Jordania. Quand la salinitat mejana de l'aiga de mar es de 2 a 4 %, aquela de la mar Mòrta es de gaireben 27,5 %. Pas cap de peisses e pas cap d'alga (macroscopica) pòdon subsistir dins de talas condicions, es çò que li balha lo nom de « mar Mòrta ». En realitat, aquela mar es pas completament mòrta pr'amor que se sap uèi que d'organismes microscopics (plancton, bactèris (alofilas e alobactèris), etc.) i vivon.
La baissa de la pluviometria, començada fa gaireben 40 000 ans, entrainèt, en rason d'una evaporacion fòrça fòrta, una regression del lac e una aumentacion constanta de sa salinitat.
Aquesta « aiga » es una solucion de sals que sa concentracion diferís grandament de la salinitat normala d'un ocean. Lo clorur de magnèsi e lo clorur de sòdi son los principals compausants d'aquela solucion. Ricas en minerals, las aigas de la mar Mòrta son reputadas per sonhar lo psoriasi e los raumatismes.
La massa volumica de l’aiga de la mar Mòrta (1240 kg/m³) es tala qu'un èsser uman i pòt flotejar sens cap de problèma.
La mar Mòrta es lo ponch pus bas de la tèrra (417 m jos lo nivèl de la mar).
La mar Mòrta baissa d'un mètre per an.
L'avenidor de la mar Mòrta[modificar | modificar la font]
Coma la mar d'Aral e lo lac Chad, la mar Mòrta perdèt, aquelas cinquanta darrièras annadas, lo tèrç de sa superfícia. L'assecament es tal qu'una larga benda de tèrra fendilhada la devesís uèi en doas concas distintas. La cause essenciala es la subresplecha creissenta del riu Jordan, la seuna unica font d'aiga doça, per l'irrigacion. Una autre causa importanta es l'evaporacion de volums importants d'aiga per las usinas de produccion de sal de la mar Mòrta. Serián responsablas de l'évaporacion de 300 000 000 m3 d'aiga per an.
La reduccion de la superfícia de la mar Mòrta se perseguís jorn aprèp jorn, e crèa a tèrme un risc ecologic, economic e geoestrategic dins la region.
Una solucion seriá de cavar un canal (nomenat « Canal de la Patz ») dempuèi la mar Roja, sus una longor de 180 km. La diferéncia de nivèl permetriá d'apondre una centrala de produccion d'electricitat e tanben bastir una centrala de dessalament. A la fin de 2006, la Banca Mondiala, l'Union Europèa, Japon e los Estats Units financièron un estudi e lo còst total del projècte es estimat a 3 o 4 miliards de dolars.
Aquela solucion ja foguèt ensajada en 1902 per Theodor Herzl, mas dempuèi la mar Mediterranèa mai pròche. Un dels projèctes consistiguèt en un canal sosterranh. Los primièrs mètres foguèron inaugurats per Menahem Begin, mas l'escavament foguèt arrestat puèi l'idèa abandonada en 1985.
Seguent los Acòrdis d'Òslo en 1993, l'idèa es de pompar l'aiga de la mar Roja fins a las montanhas pròche del golf d'Akaba (600 m en dessus del nivèl de la mar Mòrta). Puèi un canal de 184 km (134 d'entre eles cobèrts) seriá cavat en territòri jordanian per menar l'aiga. Mas d'organizacions environamentalas an de dobtes serioses a respècte d'aquela solucion, en particular per quant als impactes negatius sus l'ecosistèma.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams exteriors[modificar | modificar la font]
- (fr) Photos de la mer Morte (Jordanie)
- (fr)[ http://worldpictures.wordpress.com/2007/08/04/images-de-la-mer-morte/ Autres images de la mer Morte ]
- (fr) Photos de la mer Morte en Israël


text:
James Chadwick
Sir James Chadwick (1891-1974) foguèt un fisician britanic, premiat amb lo Prèmi Nobel de Fisica de l'an 1935 per la descobèrta del neutron.
Biografia[modificar | modificar la font]
Naissèt lo 20 d'octòbre de 1891 dins la vila anglesa de Manchester estudièt a l'Universitat de Manchester e, posteriorament, a l'Universitat de Cambridge. Lo 1914 anèt estudiar al bòrd de Hans Geiger a la Technische Hochschule de Berlin, uèi jorn Universitat Tecnica de Berlin.
Pendent la Primièra Guèrra Mondiala foguèt considerat enemic de la part del govèrn alemand, que causa foguèt per el arrestada e confinat al camp de concentracion de Zivilgefangenenlager. Apertenguèt a l'Universitat de Cambridge dempuèi 1923 fins lo 1935 e posteriorament a la de Liverpool. L'an 1945 foguèt nomenat Cavalièr de la part del rei Jòrdi VI del Reialme Unit.
Chadwick Moriguèt lo 24 de julhet de 1974 dins la vila de Cambridge.
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Paginas amb ligams de fichièrs copats
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Article de qualitat en anglés
- Bon article en chinés
- Portal:Reialme Unit/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Fisician britanic
- Laureat del Prèmi Nobel de Fisica
- Prèmi Nobel britanic
- Naissença en 1891
- Decès en 1974
- Recipiendari de la Medalha Copley


text:
Dre que lo movament occitanista e lo movament mistralenc an fenit de si far guèrra dobèrta, metem vèrs la fin deis annadas quatre-vint, s’es pausat en Provènça la questien d’una federalisacien deis energiés faci a la societat e au poder politique. Après quauqueis òucasiens mancadas, dos evenaments an precipitat la convergènci. Promier, la gisclada d’un movament renegant l’unitat de la lenga d’òc, qu’un concors d’oportunitats politicianas a dotat d’una virulènci inesperada. Segond, la volontat de rèndre vesibla la coërènci de la revendicacien lingüistica qu’a menat a la coordinacien Anem, òc e ai grandei manifestaciens pèr la lenga que si son reproduchas jusc’a l’an passat.
Se leis abitualas charpinadas internas, poderosament ajudadas pèr lo tuèrt de personalitats volcanicas, an fenit pèr aguer la pèu d’Anem, òc, rèsta qu’en Provènça es a sa declineson locala, pus pacifica, que devèm la creacien dau Forum d’Oc. Longament preparada pèr dos ans de discrètei conferèncis a la cima, èra inaugurada pèr lo colòqui regionau tengut en Novèmbre darnier au palais dau Faròt de Marselha sus l’avenir de l’occitan en Provènça. L’interès militant qu’a provocat aquela manifestacien a mostrat coma respondié a n un desir e un besonh pèr sortir de la situacien estadissa monte leis embròlhs provençaus nos avien enfangats. Anonçat a la conclusien dau colòqui de Marselha, lo Forum d’Oc avié plus qu’a crèisse.
Seis autors, l’IEO, lo Felibrige, e leis associaciens cargadas de l’ensenhament (AELOC, APLR de Niça, Calandretas) an elaborat la Charta dau Forum (si pòu legir sus lo siti de Regien-Provènça-Partit Occitan : http ://occi.free.fr). Tota associacien, grope culturau o artistique, establiment escolari, administracien, coleitivitat locala, entrepressa, etc, (a l’esclusien dei partits politiques e gropaments confessionaus) pòu si declarar aderènt au Forum simplament en mandant un mail a contactforum@gmail.com. L’adesien es gratuita.
La promiera fasa dau Forum es justament la costitucien d’una basa la mai alargada possible. Totei lei militants son convidats a recomendar l’adesien pròchi leis istituciens que nen son membres o monte an de relaciens. Es evidènt que la fòrça dau Forum dependrà de l’amplor de sa representativitat. Lo recampament a naturalament pèr tòca de renforçar l’acien de cadun pèr une messa en comun dei ressorças sus de projèts coleitius a l’escala regionala, e tambèn pèr èstre una fòrça de proposicien pròchi lei decidaires regionaus e mai que mai leis elegits. A l’ora que la Regien va aguer un ròle de coordinacien major dins la promocien de la lenga regionala, lo sucès dau Forum es vitau tant pèr l’acien culturala que pèr l’acien politica, qu’en bòns occitanistas si refusarem totjorn de separar.
La promiera reünien dau Forum si tendrà en Òutòbre, e n’i aurà dos pèr an. Lei militants e simpatisants dau POC seràn tenguts au fiu ; d’aquì ‘quì, li faudrà si mobilisar pèr convincre lo mai possible d’istituciens de n’en faire partida.
Alan Barthélemy-Vigouroux


text:
La ueitau edicion de l’Obrador de Lingüistica Occitana que’s harà a Pau (64) deu 5 au 6 de julhet.
Qu'ei organizat par l'associacion Lingüistica occitana, en aliança dab l'Universitat de Pau e deus País de l'Ador e Lo Congrès. Mantun sòci deu conselh lingüistic o de l'equipa deu Congrès qu'i intervieneràn.
Lo tèma de la prumèra jornada que serà : « Operativitat de las divisions cronologicas (occitan medievau, modèrne, contemporanèu…) e de las divisions dialectaus ». La segonda jornada que serà libra e las comunicacions que poderàn pertocar a tots los camps (lexic, sintaxi, morfologia, fonologia, dialectologia, sociolingüistica…) tant en sincronia com en diacronia.


text:
Dimars, 9.1.2018 03h00
… mes sovent se desbremba de la mitat de l’informacion.
Lo president Macron a declarat voler lutar contra la desinformacion, que los anglolatras nos vòlon impausar devath lo tèrme de fake news. L’idèa sembla de las bonas. La de lutar, pas d’impausar lo mot anglés.
Mes, segon jo, lo problèma de l’informacion es pas aquí. Vertat que las informacions fantasiosas se passejan sus la telaranha, e totis nosautes internautas sèm estats un jorn colhonat per una fòto acompanhada d’un comentari enganaire o per una faussa pagina de siti d’informacions. Un còp aquò dit, es evident que la tecnica de’s mauhisar e de verificar se hè mès anar mès una costuma e que sitis especializats pòdon ajudar a destriar lo froment de l’iraga. Es tanben una question d’educacion.
Non, lo problèma vertadèr de l’informacion es pas la faussa novèla, mès la novèla balhada tota soleta, sens la part que poderé balhar un espiar drin mès balançat sus l’eveniment. E aquò dessús, los sitis e los jornaus reconeishuts o “oficiaus”son pas, per malastre, los darrèrs.
Vos balhi tres exemples recents. Las vacanças de fin d’annada m’an permetut de legir, d’escotar e d’espiar mès que de costuma, quitament s’èri en Polonha per una bona part.
1/ Estrategia deu tust (TV Polska 1)
Fòrça bon reportatge sus la television estatala polonesa sus la politica de privatizacion que lo país coneishoc tre 1989 per un ministre de l’economia aperat Leszek Balcerowicz e sas consequéncias, coma per exemple lo desmantelament de l’industria locala au profieit de las firmas occidentalas e particularament nòrdamericanas.
Petit problèma: presentèn Balcerowicz com estant lo creator d’aquesta politica violenta e desbrembèn qu’estoc engibanada aus USA per çò que cau aperar “l’escòla de Chicago”, miada per un cèrt Milton Friedman, papa de l’ultra-liberalisme. Tot aquò es expausat dens lo líber de Naomi Klein “l’Estrategia deu tust”, que los jornalistas coneishèvan forçadament, mes qu’an pas jamès citat. Cau sustot pas balhar un imatge marrit de l’aliat estrategic american.
2/ Macron plan recebut en Africa (La Croix)
Dens lo magazine crestian, totun generalament seriós e cresible, estoc relatat l’encontre entre lo president de l’Estat francés e la joenessa burkinabé. Segon lo jornau, lo devís presidenciau estoc fòrça plan recebut per un “amfiteatre subercauhat” e l’imatge d’un Macron sorrisent au bèth miei d’una horrèra estrambordada e selfizanta ac sembla provar. Tot sembla s’estar debanat d’un biais optimau.
E totun … Podètz véser suu telon la mantunas manifestacions de la populacion (màgerment joena) fòrça esmalits contra lo president e lo convòi de la delegacion estoc arcuelhut a còps de pèiras, çò que valoc au jornalista Hugo Clément de Quotidien uns chepics pr’amor d’un “piuladís” on deishèc créser que lo president eth medish avèva desapareishut.
3/ Laudadas ende un laboratòri farmaceutic francés (Polityka)
Lo magazine polonés Polityka, totun aluenhat deu poder actuau e sovent presentat coma organe seriós d’informacion, publiquèc duas paginas economicas sus un investidor poderós aus “734 milions de zlotys”, que “estimula l’economia locala” e qu’a una “estrategia ende l’avenidor”. En mès de las promessas de creacion d’emplecs, lo magazine balha un enquadrat aperat “lo grop en chifras” on las estatisticas de la firma son destecats.
Poderé estar plan, se s’agissèva pas deu grop farmaceutic Servier, implicat e condemnat mantun còps per ahars de santat publica, de las qualas aquesta deu Mediator (entre 500 e 2500 decèsses) demòra dens totis los caps. Pas nada mencion hèita aquò dessús per un jornalista diserí … drin capleugèr.
Suu siti deu jornau, se pòt legir qu’una jornalista de Polityka (non pas la medisha) receboc lo prèmi de la “Pluma de Cristau” end’un article medicau sus las malautias de còr. Lo concors es organizat per … Servier. Vaquí!
Lutar contra las fecas (niós) es plan, quitament contra los godils se cau, mes caleré sustot urgentament educar lo monde a’s mauhisar de la premsa, e aquò benlèu tre l’escòla, com s’ensenhan la geografia e las matematicas.
De corregir:
- colhonatS
_ mau·hisar
_ AU mès anar mès...
De corregir:
- colhonatS
_ mau·hisar
_ AU mès anar mès...
De corregir:
- colhonatS
_ mau·hisar
_ AU mès anar mès...


text:
Her
Her (mei conegut com Òrus, qui ei la forma grèga per l' egipcian Her) qu'ei un diu egipcian deu cap de haucon, hilh d'Isis e d'Osiris. Lo son temple màger qu'èra a Edfo.
La mitologia egipciana que conta que lo diu Seth qu'aucidó lo son hrair Osiris entà préner lo son títol de rei.
Isis alavetz que devó huéger e escóner lo son hilh arron la soa vaduda en lo bèth confiar a las duas divessas protectoras vutre Nekbet (de Nekb, vutre, dab ua "t", marca deu femenin) e la sèrp Oadjet (de Oadj, "sèrp" dab la medisha marca deu femenin). Vadut gran, Òrus que des·hiè Seth e que'u vençó en bèth pérder un uèlh (L'uèlh d'Òrus qu'ei un simbèu de poder). A cap deu combat que vadó tot lo purmèr faraon e desempuish qu'ei considerat ajòu e diu deu faraon.
.
Dens la titulatura deu faraon, lo nom d'Òrus qu'ei un deus cinc noms deu rei ; qu'ei tanben lo mei ancian de la titulatura egipciana e lo sol nom que coneishem de quauques faraons los mei ancians.


text:
Pandora
Dins la mitologia grèga, Pandora (en grèc ancien Πavδώpa, « ornada de totes los dons ») es la primièra femna umana, faiçonada dins l'argila per Efèst e animada per la divesa Atena. Es es associada a la legende de la « bòstia de Pandora » —de fach, une jarra.
Somari
Mite[modificar | modificar la font]
Esiòde dona dins Las Òbras e los Jorns la mai anciana e complèta version coneguda del mite de Pandora. Conta al començament de son òbra que Pandora foguèt creada sus l'òrdre de Zèus que volgava se venjar dels òmes per aver panat lo fuòc mejans Prometèu. Atal foguèt fabregada dins de l'argila e l'aiga per Efèst; Atena li donèt enseguida la vida, li aprenguèron l'abiletat manuala (li aprenguèt entre autres l'art de téisser) e la vestiguèt; Afrodita li donèt la beutat; Apollon li donèt lo talent musical; Ermès li aprenguèt la mensorga e l'art de la persuasion e li donèt la curiositat; enfin Èra li donèt la gelosia.
Zèus comanda a Efèst de compausar sens delai un còrs, mesclant de tèrra amb d'aiga, de li comunicar la fòrça e la votz umana, de'n formar una verge dotada d'una beutat encantarèla semblabla a las divesas imortalas; ordonèt a Atena de li aprendre las òbras de las femnas e l'art de realizar un meravelhós teissut, a Afrodita la divesa de l'amor d'escapampar sus sa tèsta la gràcia embelinaira, de li inspirar los violents desirs e las àncias, a Ermès, messatgièr dels dieus e murtrièr d'Argos, d'emplir son esperit d'impudéncia e de perfidia. Atal èran los òrdres de Zèus, d'obesir los dieus a lor rei, filh de Cronos. Tanlèu lo celèbre Efèst, somés a sas volontats, faiçonèt amb la tèrra un imatge semblable a una casta vierge; la divesa dels uèlhs blaus, Atena, l'ornèt d'una cencha e de rics vestits; las divinas Gràcias e l'august Persuasion li ligan de collars d'aur, e las Òras de la bèla cabeladura la coronèron de flors de prima. Enfin lo murtrièr d’Argos, docil al mèstre del tròn, li inspirèt l'art de la mensorga, los discors seduisents e lo caractèr perfid. Aqueste eraud dels dieus li donèt un nom e la nomenèt Pandora, que cadun dels abitants de l'Olimp li aviá fach una dona per la far funèsta als òmes biaisuts.
Zèus ofriguèt la man de Pandora a Epimetèu, fraire de Prometèu. Pasmens s'aviá promes a Prometèu de refusar los presents venent de Zèus, accèpta Epimetèu. Pandora pòrta dins sos bagatges una bòstia misteriosa que Zèus li interdit de dobrir. Dedins i a totes los mals de l'umanitat, coma lo Velhum, la Malautiá, la Guèrra, la Famina, la Misèra, lo Baujum, la Mòrt, lo Vici, l'Engana, la Passion, l'Ufan e tanben l'Esperança. Après aver acabat aquesta meravilha, Zèus ordona a Ermès de la menar cap a Epimetèu qu'accèpta lo present fatal e reconeguèt lèu son imprudéncia. Un còp installada coma esposa, Pandora plega a la curiositat qu'Ermès li aviá donada e dubriguèt la bòstia, liurant atal los mals qu'i èran contenguts. Quand volguèt tornar tampa la bòstia per los retenir; ailàs, èra tròp tard. Sola l'Esperança, mai lenta e reagir, i demorèt embarrada.
Dempuèi aqueste jorn, mila calamitats enrodan los òmes de pertot: la tèrra es emplida de mals, la mar n'es emplida, las malautiás agradan tormentar los mortals nuèch e jorn e lor pòrtan en siléncia totas las dolors, que lo prudent Zèus las privèt de la vota. Donc pas degun pòt pas escapar a la volontat de Zèus.
Interpretacion[modificar | modificar la font]
L’Iliada, als verses 527 e seguents del cant XXIV, utiliza aqueste tèrme: dins l'ostal de Zèus, i aviá doas jarras, l'una embarrant los bens, l'autre los mals.
La Teogonia d'Esiòde evòca la figura de Pandora, sens pasmens ne citar explicitament lo nom, mas l'aprochament amb Epimetrèu e Prometèu permet una assimilacion plan clara, enforçada per las similituds narrativas.
Dins Las Òbras e los Jorns, Esiòde descriu Pandora coma un « mal tant bèl mal » (kaλὸv kakὸv)[1]. Pel nom « Pandora », pòt aver diferentas significacions: « aqueste que ten totes los dons » o « aquesta qu'es lo don de totes los dieus ». Las Òbras et los Jorns donan una interpretacion que sembla confirmar la segonda ipotèsi:
Es avegada nomenada Anesidora (en grèc ancian Ἀvnσιδώpa, «aquesta que fa sortir los presents de las prigondors » - es a dire « la Divesa de la tèrra que presidís a la feconditar ».
Segon las Istòrias incresiblas de Palaifatos[2], Pandora èra una femna grèga fòrça rica. Quand sortavan, se maquilhava amb de cosmetics tirats de la tèrra se donant una granda beutat; descobriguèt que de tèrra diferentas podavan donar de color e podava servir de maquilhatge.
Estudis modèrnes[modificar | modificar la font]
Georges Charachidzé mostrèt que diferents elements del mite de Prometèu foguèron empruntats a las legendeas georgianas[3]. Aquestes contactes amb lo Caucàs son tanben a la basa del mite de Pandora, fondat sus l'idèa utilizada per Esiòde que la femna es a l'origina dels mals de l'òme. Pasmens, sa creacion coma aquesta del primièr òme a partir de tèrra grassa d'origina mesopotamiana[4],[5].
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Hésiode, CdP, 1999, (ISBN 978-2-253-16041-0), trad. Philippe Brunet, v 82, « adorable malheur »
- ↑ 34
- ↑ Georges Charachidzé, Prométhée ou le Caucase. Essai de mythologie contrastive, Paris, Flammarion, 1986
- ↑ (en) Samuel Noah Kramer, Sumerian mythology, New-York, Harper and Row, 1961, p.68-72
- ↑ Jean Haudry, Le feu dans la tradition indo-européenne, Archè, Milan, 2016 (ISBN 978-8872523438), p. 345
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Pierre Grimal, Dictionnaire de la mythologie grecque et romaine, Paris, Presses universitaires de France, coll. « Grands dictionnaires », (1re éd. 1951) (ISBN 2-13-050359-4)Modèl:Grimal DMGR
- Patrick Kaplanian, Mythes grecs d'origine, vol. I : Prométhée et Pandore, éd. L'entreligne, Paris, 2011 (ISBN 978-2-909623-06-1).
- Jean-Pierre Vernant, « Le Mythe prométhéen chez Hésiode », dans Mythe et société en Grèce ancienne, Paris, Éditions Maspero, 1974, p. 177-194.
- Jean-Pierre Vernant, Pandora, la première femme, Paris, Éditions Bayard, 2005 [reprise d'une conférence donnée à la Bibliothèque nationale de France le 6 juin 2005]


text:
21
Jul
Lenga : Bilingue Occitan-Français
Estivada 2018 - 21/07
Del : 21 julhet 2018 11:00
Al : 21 julhet 2018 23:59
Luòc : 1 Boulevard du 122 Régiment d'Infanterie, 12000 Rodez, France
Activitats : Concèrt, Balèti, Espectacle, Mòstra
Airal lingüistic : Lengadòc
i
PROGRAMA
Als Archius departamentals - Hall : Exposicion - Fabuloses trobadors – Los trobadors occitans referencias de la creacion e de la pensada mondiala contemporanèa.
Los trobadors inicièron a l'Edat Mejana, una revolucion estetica e ideologica que n'acaba pas de noirir dins lo monde entièr, la pensada e la creacion contemporanèas. De la pintura de Soulages a la poesia d'Ezara Pound, Dylan o Bashung... en passant per las ajustas musicalas dels Fabulous Troubadours tolosencs. Aquela exposicion vos propausa un caminament dins las geografias e los flux de l'art del trobar, del sègle XII a nòstres jorns.Mòstra realizada per lo CIRDÒC en associacion amb Claudi Sicre, Amic Bedel e l'Ina (Institut nacional de l'audiovisual).
Cinemà - 10:00 / Cap Cinéma : fi lm tot public « Heidi »
Poiretz veire « Heidi » (StudioCanal) en lenga occitana. Es un fi lm realizat per Alain Gsponer doblat per Conta’m.
Cinemà - 11:30 / Cap Cinéma : fi lm documentari « Roots Tour »
Roots Tour de Claudi Sicre. Multilingüe equitament en Òc, jos-titolat en francés. Roots Tour foguèt congreat al festival Pòbles e musicas al cinemà, organizat per Escambiar, que se debana cada an al mes d’octòbre a la Cinematèca de Tolosa. La tièra delsfi lmòts es un torn del monde d’autenticas o d’eventualas tradicions musicalas : de suspresas a cada minuta, vengudas dels traucs d’enluòc e de pertot equitament de Tolosa.
Teatre - 14:30 / MJC : « Jove e polit » : qu’es aquò ? Joan-Loís Courtial
Un professor se’n va a la retirada... darrièr jornçaganhós amb d’escolans que fan la fèsta. Es una polida escasença pel « pròf » d’evocar d’esperel aquel temps ont èra, el, « Jove e Polit ». E Joan-Loís, talentuós, es al còp actor, cantaire, musicaire per donar vida a totes los personatges, amics d’enfança, camaradas, professors que l’an companhat dins aquelas annadas d’escòla, collègi e licèu.
Programapels dròlles - 15:00 / Espaci destenda : iniciacion pels dròlles a las quilhas de uèch, defòra
Arquius departamentals - 16:00 : Jan Dau Melhau : Resisténcia a l’aire del temps, un Trobador modèrne
En un temps, Jan dau Melhau foguèt objector de consciéncia. Resistent, z’es a tot poder, mai que mai a ‘queu de la machina. Es dau temps dau gatge, dau pacan, de l’obrador, dau saubre-far e dau saubreviure. Quo es d’aquò que rendrà compte de per daus uns tèxtes seus, en occitan e en francés.
Concèrt - 17:00 / Scèna costat del Jardin : Las Nòvas del Papagai
Las Nòvas del Papagai s’inspira del Trobador Arnaut de Carcassés alsègle 12en. Un pichonconte sus l’amor adultèrdich, cantat, mes en musicae dansat d’après lo tèxt que Joan-Carles Huchet establiguèt (Flammarion, 1992). Amb Evelina Moser (cant, vièla a arquet medievala, violon, arpa e organa a boca medievala), Pèire Lamoureux(contaire, dançaire), Aurelia Neuville du Breuilh (votz, triangle, palets, cimbaletas medievalas), Claudi Sicre (tusta-zoinc, metalofòn), Ektara (monocòrda medieval).
Concèrt - 18:00 / Balèti : Dirty Caps’
Un còp èra i aviá un Landés, un Bigordan e un Carcinòl. Passavan d’un bal a l’autre, d’un festival a l’autre, comencèron a jogar ensemble. Fasián dançar lo mond emai que mai una joventa que disián Capucina. Aquela d’aquí dançava d’un biais talament « dirty » qu’aquò inspirèt lo nom del grop : Dirty Caps. D’uèi, a cada bal, espèran trobar de dançaires tan « dirty » coma Capucina. Alara a vos de far.
21:00 - Mauresca Fracas Dub
Los artesans del dub se sonacampats per un viatge sens mudar, liberats dels còdis e de las mòdas, de l’espaci e del temps : sul camind’un 6en òpus. Una union de cooperators per una aventura musicala alternativa e independenta : paraula nauta e ponh quilhat. Posan al terrador del dub, trabalhan la fòrça dels subs, tustan de clavièrs electrics ese permeton d’apondre un pauc de funk o de trap dins un raggamufi n a l’occitana. Mesclaires de generacions, bolegaires de lengas, passaires de culturas popularas : fan servir una lenga d’òc que parla al monde
tot e que desplaça las linhas.
Après gaireben 20 ans d’existéncia (since 1999), son aquí : fòrts del viscut comun, son enrasigatsaicí, mas son jaendacòm mai. Respondon totjorn presents, son tal coma los coneissèm, sens engana e pausan lo son que lor es pròpri. Las malas plenas de rimas, de maquinas e de pòrta-voses : desbarcan amb de remèdis altristum, estent que, per eles, de pertot : « la musica es una medecina » !
22 h 30 - Les Diables de la Garrigue
S’èran aconsomits dempuèi 2012,mas los Diables de la Garrigatòrnan montar sus scèna per contunhar lor viatge mitic entre dos mondes, l’electrò e l’instrumental. LOS DIABLES DE LA GARRIGA sonun rebrot del grop Goulamas’K e d’amics que venond’asuèlhs artistics divèrses. En fach se tròban un desenat de personas quevirana l’entorn d’aquel progècte ont los instruments tradicionals se bidòrsan e s’atrocèlan al son electro-tecno de KARDEN, e ont se mèsclan videòs, decòrs e colors… Un concèrt-espectacle inedich efòra del comun qu’agulhona los uèlhs, las aurelhas e lo còs.
00:00 - ÒmiOrs
ÒmiOrs es la creaturabastarda entre òme e ors, la fusion improbabla de lor dualitat, la beutat de çò que los unís. Nòstra musica sembla los contes de las legendas de Joan de l’Ors.Es un pauc coma las luchas que deguèt menar la cultura occitana per traversar los sègles. La bèstia pòt pas viure coma un animal, e o pòt pas mai coma un òme ; podèm pas classar nòstra musicasonque dins lo repertòri
anglo-saxon, la podèm pas classar tanpauc dins d’aires tradicionals calhats dins lo temps. Vivèm al còr d’un monde que muda de longa.
INFORMACIONS PRACTICAS
Programa detalhat : AQUÍ
Entresenhas e contactes : AQUÍ
Plan e calendièr


text:
Elio Di Rupo, politician nascut en 1951, es un òme politic, membre del Partit Socialista Valon, cònsol de Mos dempuèi 2000 e ministre-president del Govèrn Valon fins a 2007. Dempuèi lo 6 de decembre de 2011 es lo primièr ministre de Belgica.
Filh d'emigrants italians, lo 1952 se demorèt orfan de paire e la siá maire se faguèt carga dels sèt fraires. Malgrat la siá origina umila, poguèt estudiar e se graduèt en quimias e doctorèt en sciéncias a l'universitat de Mos-Enaut. Es estat tanben lecture member of staff de l'universitat de Leeds. A l'encòp, se prenguèt consciéncia politicament e militèt lèu en lo Partit Socialista de Valonia. Es tanben un dels politics de primièra fila bèlgas qu'a reconegut dobertament la siá omosexualitat.[1]


text:
Dimenge 19 d’abriu POÉSIA e CANTS
A SANT-GUILHEM, tota la jornada, dins l’encastre dau Festenal de la Poesia.
- 10h30 Dobertura de la jornada dedicada a la Patz
- 11h00 Messa en Occitan, celebrada per lo segond Papa d’Occitània, Guiu Lauraire. (lo primièr essent Larzac Ier.) amb la CORALA OCCITANA de Sant-Guilhem.
- 12h15 sus la plaça. Dins aquela jornada de la Patz, cant sus la plaça, en l’onor dau XVII d’Infantariá de 1907.
- 12h30 espaci Max ROQUETA, poèmas occitans cantats. (Bodon, Roqueta, Lorca revirat per Roqueta,…)
- Repais tirat de la saqueta
- Dins lo tantòst, micro dobèrt que los occitanistas prendràn lo let
A gràtis, mas i a la quista a la Messa.


text:
Jules Mazarin
Jules Mazarin (vadut Giulio Mazarino - Pescina, lo 14 de julhet de 1602 - lo 9 de març de 1661) que ho un cardinau òmi d'estat francés d'origina italiana qui comencè per servir lo Papa. Que joguè un ròtle politic màger durant la minoritat de Loís XIV vadent hèra impopular au punt qu'ua literatura contra eth que circulè en França dab lo nom generic de mazarinada.
- Article utilizant lo modèl Commons
- Naissença dins los Abruces
- Personalitat italiana del sègle XVII
- Personalitat francesa del sègle XVII
- Personalitat del Regim Ancian
- Personalitat politica del Regim Ancian
- Diplomata francés
- Ministre del Regim Ancian
- Ministre de Loís XIV
- Personalitat de la Fronda
- Duc de Nevèrs
- Abat de Clunhic
- Evesque de Mètz
- Cardinal francés
- Cardinal italian
- Bibliofil
- Naissença en 1602
- Decès en 1661


text:
En stock
Langue : français et occitan — Format : 21 x 15 cm — Nbre de pages : 134 — Illustr. en NB & Couleur.
Les Troubadours : Beaucoup en ont entendu parler, peu en savent vraiment quelque chose, encore moins ont lu un texte troubadouresque... Le présent ouvrage veut combler ce manque et regroupe — sous une présentation bilingue — l’ensemble des chansons des Troubadours d’Aquitaine dont les mélodies nous ont été conservées à ce jour. Ce volume II est exclusivement consacré aux Troubadours du Périgord : Arnaut Danièl, Bertrand de Bòrn, Arnaut de Maruèlh et d’autres encore. L’ensemble médiéval d’Aquitaine, TRE FONTANE, — à l’origine de cette édition — a enregistré sur compact-disque la plupart des chants présentés ici. Cette double édition — “orale et écrite” — permet d’apprécier à leur juste valeur ces joyaux trop longtemps méconnus de la culture occitane et universelle. Los Trobadors : Se mantuns n’ann entenut a parlar, chic ne’n sàbenn quauquarré per a de-bon, encoèra menx n’ann legit un tèxte trobadorenc... Lo líber aqueste vòu comblar aquesta hrèita e arregropa — hentz ua presentacion bilingüa — l’ensemble de las cançons deus Trobadors d’Aquitània que las melodias e’n sonn estadas sauvadas dinc’au jorn qui èm. Aquest volume II qu’es consacrat, cap e tot, a’us deu Peiregòrd : Arnaut Danièl, Bertrand de Bòrn, Arnaut de Maruèlh e mei d’auts encoèra. L’ensemble medievau d’Aquitània, TRE FONTANE, — a l’origina d’aquesta tirada — enregistrè sus disc-sarrat la mage part deus cants pre-sentats ací. Aquesta edicion dobla — “orau e escriuta” — permet de presar com cau aquestas jòias tròp pausa desconeixudas de la cultura occitana e universau.


text:
Recherche
- Tout
- Dossiers
- Illustrations
- Toutes les œuvres
- église paroissiale (2)
- Tous les départements
- Marne (2)
- Toutes les communes
- Champaubert (1)
- Maffrécourt (1)
- Tous les types d'enquête
- opération ponctuelle (2)
-
Eglise Paroissiale Saint-Rémi de Champaubert Champaubert - rue des Ormeaux - en village - Cadastre : 1987 AA 26 1824 C2 165Copyrights :(c) Région Champagne-Ardenne - Inventaire généralCanton :Dormans-Paysages de Champagne
-
Eglise paroissiale Saint-Nicolas Maffrécourt - rue de l'église - en village - Cadastre : 1988 ZK 38Copyrights :(c) Région Champagne-Ardenne - Inventaire général


text:
Dimars 3 de heurèr, Sud Ouest titolèva «Qu’es sauvat l’emplec deus Ford». N’ic espiar de mei pròche enlà, la situacion n’es totun pas tant clara.
La perennitat deu siti n’es pas assegurada briga. D’alhors, un sindicaliste que constatèva, lo quite dia de l’acòrd, que la represa deu siti per la societat HZ Holding França SA n’auferiva pas qu’una solucion a tèrmi deus bracs. La visibilitat que demorèva hosca, susquetot après de 2011.
Que cau brembar que la fabrica Ford, dedicada a la fabricacion de caishas de cambia automaticas, a d’estar tornar crompada per la societat alemanda HZ Holding, dab lo grop industriau Johann Hay com partenari màger. Aqueras duas societats, que se disen independentas l’una de l’auta qu’an totun ligams deus estrets, susquetot quand cau tornar crompar enterpresas.
La division deus reprenaires dens aquera mena d’ahars n’es pas jamei un bon signe entaus emplegats. çò que chepica mei encara es lo projècte perpausat peu grop Johann Hay per las annadas que venen. Es estat previst d’apitar, suu siti girondin, un «grand projècte» de diversificacion dens las energias renoveladeras.
Mantuns autes projèctes dens las energias renoveladeras que son previstas, dab autes partenaris dens maines com lo tractament termic o la fabricacion de peças automobilas.
La produccion de caishas de cambi automatica que seré d’alhors mantinguda suu siti dinc a 2011, encara que los reprenaires non perdin pas l’esper de vénder ad autes constructors.
Dens l’estrambòrd d’aqueth «sauvetatge», èra previst que los 1600 emplecs estossin mantinguts, dab una resèrva quand a l’externalizacion d’unas foncions. Lo 21 de març, Sud Ouest que’ns aprenè que «lo maraton d’escambis que diu precedir la cession deu siti au grop alemand HZ Holding» n’èra pas encara acabat. Las negociacions pertocant 295 emplegats que divèn demorar jos estatut Ford (un estatut mei avantatjós) causèva problèma. Volossin demorar dab Ford aqueths emplegats, la societat HZ ne’us pagaré pas.
En un mes e miei, la societat reprenaira que’s vòu desbaratar d’un cincau deus emplegats. Lo cantatge a l’emplec jà comença : entà poder demorar, cau revisar lo son estatut per lo baish.
D’aqui la signatura de l’acta de venda, que’ns podem esperar numerosas suspresas. Aqueth esquèma que’ns hè pensar a situacion que tròp sovent se tòrnan. Sony, Solectron, e una pièla d’autes.
Se pòt arcastar que daubuns tribalhadors e’s hidèssin d’un biais òrb a la direccion, e que s’acontentèssin deu projècte de represa de l’enterpresa. D’uns sindicats, com la CFDT, sostenen lo projècte e defenen lo son caractèr seriós, quand tot i es escrit au condicionau, e que pas arren de clar, de precis e de seriós n’es estat signat.
Mei escandalós encara es de véder que politicians com A. Rousset, president de la region Aquitània, s’engloriòla deu «ròtle capitau deus elegits politics e sindicaus, que dens una union sagrada, sabóren hicar la pression entà bastir una solucion». Un escandau ! La vertat es plan mensh daurada. La societat HZ Holding que tornarà crompar lo siti per un prètz simbolic. E mei d’aquò une prima de 12 milions d’euros que serà auferida per l’Estat francés. Las collectivitats locaus, com la region e la CUB, s’implicaràn financèirament dens lo projècte.
E quin projècte ! Que consistis en transformar l’unitat de Blancafòrt en una fabrica de coronas de metau necitas dens la construccion d’eolianas. Aqueth projècte que gessis deu capeth, shens nada estudi seriosa prealabla, e shens arren d’aprestat. HZ Holdin auré podut preposar de construsir que qu’estossi, tots los que decidissen avossin trobat aquò remirable.
Nos cau questionar sus l’avenir, a mijan e long tèrmi. Que pòden crànher que dens 10 ans, pas mei digun non se bremberà deu sòrt qu’estot reservat aus 1600 emplegats. E tanpauc que mei de 12 milions d’euros d’argent public seràn estats balhats a bandolièrs tad en acabar dab una enterpresa de las mei importantas de Gironda.
Aquò es d’autant vergonhós que son esquèmas que se repetissen.
Podem pensar tot especiaument a Sony. Au miei de las annadas 90, Sony que deishèva la soa enterpresa de Baiona ad un jos-tractat, en bèth prométer que pas jamei barraré aquera enterpresa. Dus o tres ans après, lo siti de Baiona que clavèva definitivament lo son portau, e los emplegats mei astrucs que podoren partir tà la fabrica de Dacs.
Ongan, que vedem quin sòrt es estat previst tau siti landés. E com d’acostuma dens aquera mena d’ahars, quantitats terriblas de dinèirs publics que son estadas auferidas aus reprenaires entad ajudar ad engulir lo calhau, e entà perméter una barradura progressiva mès definitiva deu siti industriau.
Sony o Ford, uèi-lo-dia, que cargan la «crisi» de la culpabilitat d’aqueras barraduras.Mès es una crisi qu’arriba a punt. Lo mau qu’es plan mei prigond, ic sabem plan. Peu cas de Sony, tots que sabèm que l’enterpresas barraré avant de 2010.
A Blancafòrt, Ford que s’especializèt dens las caishas de cambi. Qu’èra evident qu’au purmèir alentissament economic, las fabricas d’una sonqua activitat serén las mei tocadas, e per tant la direccion de Ford pas jamei ensajèt de diversificar l’activitat deu siti. Tot qu’i es basat sus la susproduccion. E aquera susproduccion ad un moment non pòt pas mei assegurar l’activitat economica ! La susproduccion automobila n’apareishot pas dab la crisi, solide. Ford qu’auté la possibilitat de prepausar un aute projècte economic de bon viver a Blanquafòrt. Mès per rasons de facilitats economicas, dont la victima purmèira es la classa obrèira de Gironda, la direccion deu grop multinacionau que s’estimèt mei de sacar lo siti tau purmèir pseudo-industriau vingut.
Lo Conselh Regionau, puslèu que de subvencionar un projècte d’eolianas presentat lèu-lèu, se seré divut miar una reflexion vertadèira suu tèma deu «viver, decidir e tribalhar au pais».
Lo Conselh Regionau que diu finançar projèctes economics alternatius au sistèmi existint.
Que pòt semblar una illusion d’escriver causas atau uèi-lo-dia, mès qu’es illusòri tot autant d’enriquesir grops financèirs que demòran mei qu’imprecis suu projècte economic de sauvagarda de l’emplec suu bassin industriau de Blancafòrt.
Que’ns am de questionar sus la desindustrializacion d’Occitània. Si uèi-lo-dia escotam los politics francés, que se congratulan de maubarrejar lo dinèir public tau profit deus mei poderós, doman Occitània e aqui Gasconha ne seràn pas que dedicadas au torisme, dab grans parçans de construccion au long de la mar, e una agricultura productivista ligada a la cultura deu milhòc.
Aqueth biais de har n’es pas recent. Tota lo sistèmi industriau, que permetè a milions d’occitans de tribalhar au pais qu’es estada esbonida chic a chic peu capitalisme, e dab l’ajuda amistosa deu poder jacobin. Dempuish mei d’unas decadas, Occitània que’s desindustrializa, en auferir atau au capitalisme un man d’òbra corveabla a voler. S’agis d’un sistèmi de colonizacion interiora que non gausis pas dider son nom. Mei que jamei, nos cau opausar a la politica de Sarkozy e deu son govern. Una soscada es a miar a tots nivèus, e de tota pressa. Uèi lo dia, los obrèrs que vorràn demorar dab l’estatut Fòrd qu’auràn de deishar lo pais, shens dehèt possibilitats de tornar avant bèra pausa. Mei d’aquò, n’i a pas arren mensh segur que lo reprenaire alemand teni la soas promesas d’aquera prima.
Lo biais de har, tantplan, deu Conselh Regionau, qu’es interessant, a mei d’un grad. Que s’agis de la colectivitat territoriau mei poderosa financèirament, que s’estima mei collaborar e co-gerir la barradura d’enterpresas puslèu que miar una reflexion economica coratjósa.
En tant qu’occitans, au moment que’ns parlan deu projècte de restructurations de las collectivitats, qu’am de soscar a la creacion d’una collectivitat territoriau occitana unica, e capabla de deféner lo pòble occitan en prepausar investiment economics solides.
Mei que jamei, la luta qu’es l’unic camin per la libertat : que seram ço que bastiram !
QUEL AVENIR POUR FORD A BLANQUEFORT ?
Le mardi 3 février, Sud Ouest titrait « L’emploi des Ford est sauvé ». A y regarder de plus près la situation n’est pas aussi claire..
La pérennité du site n’est pas assurée. D’ailleurs, un syndicaliste constatait le jour même de l’accord que la reprise du site par la société HZ Holding France SA n’offrait qu’une solution à très court terme. La visibilité restait floue, surtout après 2011.
Il est important de rappeler que l’usine Ford ,exclusivement vouée à la fabrication de boîtes automatiques, doit être reprise par la société allemande HZ Holding avec pour principal partenaire le groupe indutriel Johann Hay. Ces deux sociétés, qui se veulent indépendantes, l’une de l’autre ont des liens étroits surtout lors de rachats d’entreprises.
La division des repreneurs dans ce genre d’affaire ne sent jamais bon pour les employé(e)s. Ce qui inquiète encore plus est le projet proposé par le groupe Johann Hay pour les annnées à venir. Il est prévu de lancer sur le site girondin un « grand projet » de diversification dans les énergies renouvelables.
Plusieurs autres projets dans les énergies renouvelables sont prévus avec d’autres partenaires dans des domaines comme le traitement thermique ou la fabrication de pièces automobiles. La production de boîtes de vitesse automatiques serait par ailleurs maintenue sur site jusqu’en 2011, bien que les repreneurs ne desespèrent pas de pouvoir vendre à d’autres constructeurs.
Dans l’euphorie de ce « sauvetage » il était prévu que l’effectif salarié estimé à environ 1600 personnes soit en principe maintenu sous réserve de l’externalisation de certaines fonctions. Le 21 mars Sud Ouest nous apprenait que « le marathon d’échanges qui doit préceder la cession du site au groupe allemand HZ Holding » n’était pas encore terminé. Les négociations concernant 295 employé(e)s devant rester sous statut Ford (donc sous un statut avantageux) posaient problème. Si ces travailleurs veulent rester sous statut Ford, la société HZ ne les gardera pas.
En un mois et demi, la société repreneuse veut se débarrasser d’un cinquième des employé(e)s. Le chantage à l’emploi commence déjà . Pour pouvoir rester il faut négocier son statut à la baisse.
D’ici la signature de l’acte de vente nous pouvons nous attendre à de nombreuses surprises. Ce scénario nous fait penser à des situations que l’on connaît trop souvent. Nous citerons Sony, Solectron et tant d’autres.
Nous pouvons regretter que certains travailleurs fassent une confiance aveugle à la direction et se contentent du projet de reprise de l’entreprise. Ce qui est plus génant est la position des syndicats comme CFDT qui se réjouissent du sérieux du projet proposé bien que tout soit écrit au conditionnel et que rien de clair, précis et sérieux ne soit signé.
Mais le plus scandaleux est de voir que des politiques comme Rousset, président de la région Aquitaine se glorifie du « rôle capital des élus politiques et syndicaux qui dans une union sacrée ont su mettre la pression pour que se construise une solution ». Quel scandale. La vérité est bien plus détestable. La société HZ Holding va donc racheter le site pour une somme symbolique. Et en plus une prime de 12 millions d’euros sera offerte par l’Etat français. Les collectivités locales comme la région et la CUB s’impliqueront financièrement dans le projet.
Et quel projet ! Le projet consiste en la transformation de l’unité de Blanquefort en une fabrique de couronnes de métal nécessaires dans la construction d’éoliennes. Ce projet sort du chapeau sans aucune étude sérieuse préalable, sans rien de construit. HZ holding aurait pu proposer de construire n’importe quoi et tous les grands « décideurs » auraient trouvé cela formidable.
Il est nécessaire de s’interroger sur l’avenir à moyen et long terme. Il est à craindre que dans 10 ans, plus personne ne se souviendra du sort qui va être réservé aux 1600 employé(e)s. Que plus de 12 millions d’euros d’argent public auront été donnés à des voyous pour liquider l’une des entreprises les plus importantes de Gironde.
Cela est d’autant plus irritant que ce sont des schémas qui se répètent.
Nous penserons ici en particulier à Sony. Dans le milieu des années 90 Sony cédait son entreprise de Bayonne à un sous traitant en promettant que jamais au grand jamais l’entreprise ne fermerait. Deux ou trois ans apres le site de Bayonne fermait définitivement ses portes et les employé(e)s les plus chanceux purent partir dans l’usine de Dax.
Cette année nous voyons quel sort est réservé au site landais. Et comme toujours dans ces cas là des sommes folles d’argent public ont été offertes aux repreneurs pour qu’ils puissent faire passer la pilule et permettre la fermeture progressive et définitive du site industriel..
Pour Sony ou Ford aujourd’hui tout est mis sur le dos de la « crise ». Mais cette crise tombe bien. Le mal est bien plus profond. Pour le cas de Sony tout le monde se doutait que l’entreprise fermerait d’ici 2010.
Pour Ford, le site de Blanquefort est spécialisé dans les boîtes de vitesse. Il est bien évident qu’au moindre ralentissement économique, les usines mono activités sont les plus touchées. Jamais la direction de Ford n’a essayé de diversifier l’activité du site. Tout est basé sur la surproduction. Et cette surproduction ne permet plus à partir d’un moment d’assurer l’activité économique. La surproduction automobile n’est pas apparue avec la crise. Ford a les capacités à proposer un autre projet économique viable sur Blanquefort. Mais pour des facilités économiques dont la première victime est la classe ouvrière, la direction de la multinationale préfère « refourguer » le site au premier pseudo industriel venu.
Le Conseil Régional, au lieu de subventionner un projet d’éolienne présenté à la va vite aurait mieux fait de mener une véritable réflexion sur le « vivre, décider et travailler au pays ». Le Conseil Régional doit financer des projets économiques alternatifs au système économique en place.
Cela peut paraître illusoire d’écrire cela aujourd’hui mais n’est il pas plus illusoire d’enrichir des groupes financiers qui restent très évasifs sur le projet économique de auvegarde de l’emploi sur le bassin d’emploi sur Blanquefort.
Nous devons nous interroger sur la désindustrialisation de l’Occitanie. Si aujourd’hui nous écoutons les politiques français qui se félicitent de dilapider l’argent public au profit des plus puissants, demain l’Occitanie et précisément la Gascogne seront dédiées uniquement au tourisme de masse avec des grandes zones de construction le long du littoral, et une agriculture productiviste liée à la maïsculture.
Ce phénomène ne date pas d’aujourd’hui. Toute une industrie permettant à des millions d’occitans de travailler au pays a été détruite petit à petit par le capitalisme et l’aide bien conciliante du pouvoir jacobin. Dépuis plus des décennies, l’Occitanie se desindustrialise offrant ainsi aux capitalismes une main d’œuvre corvéable. Il s’agit d’un sytème de colonisation intérieure qui ne dit pas son nom. Aujourd’hui les ouvrier(e)s voulant rester sous statut Ford seront obligé(e)s de quitter le pays sans grande chance de retour avant bien longtemps.
Plus que jamais, nous devons nous opposer à la politique de Sarkozy et de ses sbires. Une réflexion urgente est à mener à tous les niveaux. Nous ne savons pas ce qui va se passe pour Ford. Il n’est pas encore dit que le repreneur allemand tienne ses promeses au cours de ce printemps.
L’attitude du Conseil régional est intéressante à plus d’un titre. Il s’agit là de la collectivité territoriale la plus puissante financièrement, qui au lieu de mener une réflexion économique courageuse préfère collaborer et cogérer la fermeture d’entreprises. En tant qu’occitan(e)s, à l’heure où l’on nous parle du projet de restructuration des collectivités, nous devons réflechir à la création d’une collectivité territoriale occitane unique capable de défendre le peuple occitan et de proposer des investissements économiques solides.
Plus que jamais, la lutte est le seul chemin vers la liberté ! Nous serons ce que nous bâtirons !


text:
E totun non i auie color. Atau ac a vist tanben era majoria de ciutadans aranesi, qu’a ampliat era victòria deth Partit Socialista en Aran respècte as anteriors comicis. De hèt, eth PSC a estat er unic partit qu’a pujat en supòrt electorau, tant en percentatge coma en numerò de vòts, en tot pujar quate punts e en tot aquerir mès de cent paperetes, a despièch de qu’era participacion a estat un shinhau mès baisha. Atau, e ara demora dera confirmacion des resultats, eth PSC artenh 1869 vòts (40,21 %), eth PP pèrd 150 vòts e demore damb 1164 (25,04 %), CiU s’estanque en tresau lòc damb 1074 (23,11 %), e a mès distància trapam Esquerra damb 215 vòts (4,62 %) e Iniciativa damb 126 (2,71 %).
Eth PSC s’a plaçat ath capdauant en toti es municipis deth país, a excepcion de Bausen e Arres, a on tanben a pujat en andús cassi. Eth resultat de Vielha, a on govèrnen PP e Convergéncia, a estat significatiu damb eth 39,15 % entath PSC, e simplament d’espectaculars se pòden qualificar es resultats des socialistes en Bossòst (50,08 %) e Canejan (61,54 %).
Eth PP manten era dusau plaça en ues eleccions generaus, causa que demòstre qu’eth partit compde damb un capitau pro considerable que non sap rentabilizar ne tàs eleccions municipaus ne tath Conselh Generau. En sens contrari se pòt interpretar eth papèr de Convergéncia, fòrça de govèrn en Aran pendent catorze ans, e que d’ençà de 1996 a perdut eth sòn prumèr lòc en ues eleccions legislatives, en tot passar ara tresau posicion en 2000. Es crides ath vòt entàs « nòsti » non an hèt efècte, pr’amor qu’era ciutadania sent tan sues es opcions que representen eth PSC o eth PP coma era de CiU, partit nacionalista catalan. Sonque ua donada mès: era diferéncia entre eth PSC e CiU ei de 17 punts, a favor des prumèri. Ei a díder: es patents d’aranesitat hè temps que s’an extingit, pr’amor qu’Aran ei un país plurau d’identitat dubèrta. Qui non ac age clar ei condamnat ath mès absolut fracàs, atau coma s’acabe d’evidenciar.
En aguest contèxte, Unitat d’Aran e eth PSC son es partits qu’an ua omogeneïtat mès solida en comportament electorau que receben des ciutadans en totes es convocatòries. Açò demòstre que, en tot parafrasejar a Zapatero, Unitat d’Aran e eth Partit des Socialistes son es partits que mès se semblen as societats que representen, enquiath punt de devíer es èishi fondamentaus deth sòn espaci public. D’ençà qu’auem democràcia, eth PSOE ei eth partit que mès temps a governat e qu’a bastit es pilars basics d’ua societat democratica de benèster (salut, educacion, pensions, Euròpa, drets civils, igualtat òme-hemna, drets des persones dependentes, eca.). Pera sua part, Unitat d’Aran a entestat era reivindicacion nacionau entà recuperar er autogovèrn aranés en tot préner eth relèu deth moviment Es Terçons, e ara recupère eth sòn lideratge entà consolidar er autogovèrn en plen sègle XXI.
Unitat d’Aran e eth Partit des Socialistes son fòrces de futur qu’es ciutadans an volut plaçar ath capdauant des nòstes institucions e que, d’ençà des sues responsabilitats, an eth prètzhèt de hèr auançar as païsi qu’entèsten a compdar d’ua collaboracion sincèra que dongue era melhor respòsta possibla as sòns rèptes e aspiracions. Qu’atau sigue. Pera nòsta part, ja i trabalham.


text:
Sicada
Sicadas es plantas con semes, un tronca spesa, e un corona grande de folias composada. Los es perene e ave formas mas e fema separada. Los sembla palmas e filises, ma es sola distante relatada a ambos. Sicadas es trovada tra multe de la partes tropical e sutropical de la mundo. Alga es famosa per sua capasia de survive en climas semidesertin e pote vive en arena e an sur roca. Los pote crese en sol plen o ombra, e alga pote tolera sal. An si los es un parte peti de la rena de plantas oji, los ia es multe comun en la eda jurasica.


text:
Pintrura
Daisse de costat l’electricita, quitament se demora quauques detalhs de dobar. Lutz faguèt expertisar l’appartament davant de ò chaptar, se trapa que i a de las traças de pintrura au plomb dins 2 endreches… faguèren n’enquista que nos mostrèt lèu que son las 2 pòrtas que ne’n son resosponsablas. L’urgent es donc de nettiar la pintrura vielha per poder pintrar pròpament, qu’era l’eideia, tots los biais.
La pòrta de la chambra d’aiga es nòva, i a pas besunh de la manhar. Nos demòra la pòrta de la chambra e la dau sèu de dintrar (que faram mas au dediens.) Las traças nos daissavam pensar que i avia mantunas lissas dessur. Tant lèu que passa un prumièr còp de dissolvant, vesem lo bòsc passar per totas las colors de l’arcolan. I a ‘gut 8 niveus de pintrura tots los uns per dessur los autresc oma ‘la dís : en contunhar entau dins 20 ans, quela pòrta era 3 còps espessa coma a la debuta !
Tiram quò que podèm amb n’espatula mas lo dissolvant secha e qu’es lèu tant mau cepte coma a sec. Aviá pensat de poder passar las moluras amb ‘na bròssa nylon de mettre sur lo trauchador. Fau un ensaj sus la pòrta de dintrar : tot vai pla juscanta la lissa dau plomb, en frettar, quò chaurra e quò ven mòble. Qu’es coma si un masticador s’era cunhat dins los piaus e los empejava ensems ! Lo piceu nylon es bon per tornar banhar dins lo produch chimic e servira coma Parcimòni (au contrari de son banh, auriam vòugut eschivar)
Me sembla que la pintrura au pomb es la mai vielha, s’agís de ‘na mena de bureu, la color d’un vielh masticador daissat dempuèi d’annadadas dejós ‘na taula de liceu (dijatz me pas que n’avetz jamai vust !), cubert de ‘na pintrura grisa fòrça sombre, coma negra. Entre quilhs dos sabe pas. Tojorn, la lissa dessus lo gris ten bien e pertís per tots pitits esclats que volan de pertot, vos dise pas ente trobèi los mai coquinassons. Los ancians occupant an vòugut cubrir de colors que devian èsser tendència a l’espòca, mas quinas espòcas ! : vesem un blu/verd d’aiga, qu’es estat assurtit coma dau ròse (defòra/dediens, benlèu los dos.) Puèi retorn au calme amb un bureu, 2 tons, lo mai ancian es tot plen de traças brunas coma si era estat plaçat sus naut d’un forniau gras. Passatge rapide per un irange de la mena vestits putrides de las 70’s per chabar per un blanc tot lisse que se tira sens tròp de mau mas qu’es estat passsat en 4-5 lissas en boschar a l’encòp daus traucs dins la paret !
Tornam queste ser en decidir de se descoratjar pas davant lo trabelh que demòra. Avèm gaireben junhat lo mai prund sus un quart dau chambranle e ‘na brava part dau primier cosa de pòrta. En tot parpalhonar daus còps sus la pòrta de dintrar de temps en quora per demorar pas tot lo temps ‘clinat sus ‘na nautor d’establit.
4 responsas
-
» en contunhar entau dins 20 ans, quela pòrta era 3 còps espessa coma a la debuta ! »
Quo es melhor per l’isolacion, non ?
Bon un pitit mòt per dire que vau venir avisar lu trabalh sus tots los bilhets tots los jorns.
Avetz interès de botar los mòts « biò » « ambiança asuaussada » « durabilitat » « coconatge ~ coconedatge » «…» tots los bilhets entrents, autrament la poliça dau oèb marcha far un contrabilhet còp-sec.
Bona continuacion
JP
-
Ten, ben uèi, un amic me portèt un decapador termic, çò que fa qu’ai pas mai besonh de quimia !!! Es melhor non, per la tèrra, tot aquò ? 🙂
-
E ben òc, es melhor, afé, aquo menatja solament l’òli de coda 🙂
-
E l’electricitat, mas es vèrda ela tanben ! 😉


text:
evier de cuisine en granit blanc plans travail pour quartz s.
plan travail en cracnces massif evier de cuisine granit blanc granite,cuisine 2 a evier de en granite blanc granit,evier cuisine granit blanc a poser de en granite,2 simple satin with evier cuisine granit blanc de en granite,evier de cuisine en granit blanc la granite,evier cuisine granit blanc plans travail de en granite,evier de cuisine en granite blanc granit 1 gran,cuisine 1 2 gran marque sans acgttoir evier granit blanc de en granite,evier de cuisine en granit blanc granite 2 intiques a,evier cuisine granit blanc de en granite


text:
Veire l’article e sos comentaris sul Jornalet : http://opinion.jornalet.com/felco/blog/882/ont-ne-siam
Torna lo temps de las eleccions, qu’es a l’un còp lo temps dau bilanç de l’accion menaa per lo Govèrn, e lo temps de las promessas, fachas per compensar çò que benlèu manca dins lo bilanç. Sabèm ben dins quente mond –e dins quente país vivèm, e las promessas. las avèm jamai presas trop au seriós. Mas a de moments que l’i a, las chau puèi ben téner, quand foguesse qu’en partia. E, a partir dau moment qu’un a començat de mandar de sinhaus positius, la logica volria qu’un contunhesse. Senon, se retrobam dins la situacion pas gaire confortabla de chavauchar las montanhas russas. Vosautres sabo pas; ieu, es un divertiment que prefero d’evitar.
Un pas en avant, un pas en reire
Problèma: question montanhas russas siam estats servits despuèi dos ans. Avèm agut, a de reng:
- una reforma de la constitucion, qu’auria degut permetre l’adopcion de la Charta de las lengas mens parlaas, e que nos an puèi dich que non, èra pas possible, per manca d’una majoritat .
- un conselhier ministeriau charjat de las lengas regionalas (fòrça simpatic, es pas la question), qu’a tengut quauque ren coma sieis meses drant de nos plantar aquí per partir vès d’autras aventuras.
- una premiera version de la lei d’orientacion per l’escòla ont la question de las lengas regionalas èra absenta, au motiu que, en essent que pausava ges de problèma, fasia pas mestier de ne parlar.
- Après un pauc de mobilizacion, e l’ajua eficaça d’elejuts que se son implicats, una segonda version a permés de melhorar lo tèxte. Aquí, avèm pensat que tot comptat rebatut, eriam arribats a quauque ren. E, per dire las causas coma son, que la lei seria aplicaa d’un biais correcte.
- Es vengut puèi l’episòdi de la proposicion de lèi constitucionala, moment ont avèm descubèrt que, tot comptat rebatut, ben, èra pas totalament impossible de trobar una majoritat en favor de la ratificacion de la famosa Charta. Bastava de la cercar.
- Mas aüra, sobra una etapa: la confirmacion per lo Senat. Aimariam aquí tochant d’aguer l’indicacion d’una data per l’inscripcion de la question a l’òrdre dau jorn dau Senat. De preferéncia drant lo mes de setembre, quand las eleccions riscan de far chambiar de majoritat, e dau temps que lo president es encara JP Bel que nos avia assegurats a Tolosa en març de 2012 que s’engatjaria per l’occitan. Mas lo temps passa…
Entanterin, siam montats a París per parlar davans lo Comitat dels programas frescament constituat, tochant la plaça que l’occitan e las autras lengas regionalas poian téner dins çò qu’als escolans s’ensenharia. Despuèi, es pus tant segur que de novèus programas n’i aurè drant quauques ans…
E en bas, qué?
Tot aquò se passa dins las Nautas Esferas, aquí ont de paures provinciaus pòion pas trop dintrar. Per contra, suu terrenh, tot se passa en descalatge complet rapòrt als episodis dau fulheton que veno de contar. O per o dire mai simplament, se passa pas ren de nòu.
Dins los detz ans passats, viviam sota lo signe de l’austeritat e de l’ostilitat: mens de pòstes als concorses, mens de possibilitats de juar sus las opcions, tot aquò compensat de quora en quora per de declaracions esmoventas sus lo patrimòni nacionau que representan las lengas regionalas, coma dich dins un article constitucionau purament decoratiu. Nòstres collègas chalia que se batesson per aguer d’oras pas trop mau plaçaas, dins d’establiments pas trop aluenchats los uns dels autres, amb un sostenh de l’administracion pas trop platonic.
Era aquò la situacion, au pretz d’un desgalhatge d’energia, e de la pèrdia de las oportunitats semostas per una dispausicion benvolenta de la societat de nòstras regions, lèsta a acceptar de sègre quand existava una ufèrta d’occitan dins una escòla, un collègi o un licèu.
En sabent que dins pron regions, au Nòrd en particular, aquesta ufèrta existava pas, manca d’ensenhaires formats e afectats.
Esperaviam qu’aquò chambiaria, s’un còp desapareissut un premier ministre que sabiam despuèi 1999 que per eu las lengas regionalas èran un “pèrdia de temps”. Siam totun compelits, encuei, de constatar que fin finala, lo chambiament, es pas aüra.
Aguessiam besonh d’una pròva, l’auriam amb una respòsta recenta dau Ministèri a una question escricha d’un dels elejuts que nos ajuan regularament, respòsta ont caup l’idèia que de professors d’occitan n’i a pron coma aquò, que son quitament en sobre-efectiu…
Aquela respòsta, es literalament la que nos fasian regularament despuèi d’annaas. Coma se degun avia sentit lo besonh de se fatigar a modifiar la formula, après d’aguer vist suu terrenh la realitat de la situacion.
Partent d’aquí, nos poiriam laissar anar a la tentacion dau renonçament, combinat amb de malediccions consolantas e de denonciacions ritualas dau jacobinisme e de l’Estat francés.
Nos sembla mens aisiat, mas a terme mai utile, de contunhar a nos batre, amb las armas e los aliats qu’avèm.
Car d’aliats n’avèm:
- los deputats e senators qu’en pausant de questions au ministre li ramentan que la question de las lengas se pausa e se pòt pas ignorar.
- los elejuts regionaus, pron que s’engatjen dins la negociacion amb los rectorats per signar, e aplicar, de convencions.
- las collectivitats localas en generau, pron que l’Estat n’aprofieche pas per se desengatjar de tota politica vertadiera per l’occitan dins l’ensenhament public.
- los sendicats d’ensenhaires, las associacions de parents d’escolans an tanben lor ròtle.
Tot aquò demanda la presa de contacte, un pauc pertot amb aqueles aliats, pas solament la protestacion e l’interpellacion solemna e eloquenta.
La revendicacin fàcia a l’Estat pot foncionar ren que se per en darrèire poèm contar suu sostenh de l’opinion, dins chasca region, dins chasca vila, dins chasque establiment.
Es a aqueu trabalh pacient que conviam totes los que pensan que, ni per las dificultats, los acips e l’ostilitat dels darriers dinosaures dau francés-sol, l’occitan a sa plaça a l’escòla publica, ufèrt a totes los escolans.
Felip Martel


text:
Bussiera de Dun
Bussiera de Dun (oficialament en francés Bussière-Dunoise) es una comuna d'Occitània, en Lemosin, situada dins lo País Dunés e la Nauta Marcha; es administrada per lo departament de Cruesa e la region de Lemosin.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Bussiera ven dau latin buxaria, format de buxus, lo buis, e dau sufixe -aria, luec (luòc) ente i a beucòp de buis (bois, beneit, ausanier, rampam...) [1]. Una atestacion anciana es Buxeria Dunensis vers 1315. Lo buis se plai sus un sòu calcari o marca una ocupacion anciana e, eventualament en Lemosin, daus sites arqueologics gallo-romans [2].
Istòria[modificar | modificar la font]
Bussiera de Dun absorbís entre 1790 e 1794, Les Hommes de la Chapelle (nom francés) e Les Serfs de Dun (nom francés); coma i a pas de donadas demograficas, sembla qu'aquelas comunitats èron recensadas emb Bussiera tanleu lo recensament de 1793[3].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2011 : 1057; 2013 : 1015 abitants (25 ab/km²)
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=6372
- ↑ http://www.creuse.gouv.fr/content/download/5171/36801/file/Maires%202014.pdf


text:
Dimars, 13 de genièr de 2015, 03h00 Espòrt
Coma totes los esportius, los tretzistas an dit lor pena en saludant las victimas dels atemptats e an exprimit lor sosten a la libertat d’expression: de minutas de silenci se faguèron abans la debuta de las partidas, que se vesiá los arbitres portar una marca negra sus la marga del malhòt. L’espòrt, e lo rugbi, son d’endreits dobèrts a totes: es util de o tornar afirmar un còp l’autre.
Un darrièr torn que daissarà de traças
Dissabte de vèspre, Tolosa metèt la maquina en marcha per prene lo pas suls Dragonets: 48-16. Suspresa en serada a Domèc: la cap de fila Carcassona, amb una esquipa rejovenida e la manca de qualques quadres, podiá res contra lo nhac avinhonenc e, de mai, pèrd son pilar Pau amb un carton roge autrejat per un arbitre un pauc tròp fiularèl. 47-18 pels vesitaires al planchòt.
Dimenge, Palau capita pas a arrestar l’espirala de las desfaitas e pòt res contra Limós: 34-26. Lesinhan ganha contra Vilanuèva: 38-16. Auriá calgut una victòria de 55 punts als aquitans per se qualificar per la pola dels asses. Mas l’FCL a perdut per la sason son dobertura Maxim Benausse tocat al genolh a l’entraïnament.
La primièra fasa s’acaba amb aqueste classament:
1r: Carcassona, 35 punts
2d: Tolosa, 34 punts
3n: Lesinhan, 28 punts
4n: Dragonets, 24 punts
5n: Limós, 23 punts
6n: Vilanuèva, 22 punts
7n: Avinhon, 16 punts
8n: Palau, 14 punts
Òm tornarà trapar a comptar de la darrièra dimenjada de genièr: Carcassona, Tolosa, Lesinhan e los Dragonets dins la pola bèla.
Dins las polas mescladas Elèit1-Elèit 2, la pola 2 agroparà Limós, Palau, Albi e Sant Gaudenç. La pola 3 serà compausada de Vilanuèva, Avinhon, Bao e L’Escura d’Albigés.
Plaça a la copa
aquesta dimenjada, se tendràn los oitens de la Copa; una sola partida entre esquipas d’Elèit 1: Tolosa-Palau (dissabte, 17h30). Un dèrbi es previst a Concas d’Orbièl dissabte de vèspre (15h) entre Vilagalhenc-Argon (Nacionala 1) e l’FC Lesinhan, mentre que Caracssona jogarà dissabte en serada cò d’Albi (19h30).
Al fenestron
Be In Sports ven de tornar signar per 3 ans (sasons 2015, 16 e 17) lo contracte per la difusion de las partidas jogadas pels Dracs a Perpinhan
. Los Dracs van disputar doas partidas amicalas abans la represa del campionat: aqueste dissabte 17, a 5 oras del vèspre
, recepcion dels London Broncos a Brutus e dissabte 24, confrontacion amb la seleccion del las 3 esquipas d’Aude (Carcassona, Lesinhan e Limós), los Chivalièrs Catars. Una partida que se tendrà a 16h30 a Carcassona (Estadi Domèc).
Alan Roch
Comentaris
I a pas cap de comentari
Comenta
Lo comentari es estat mandat corrèctament


text:
dimarts, 31 d’agost de 2010
Sauvatèrra de Roergue
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: vacanças, visitas
dilluns, 30 d’agost de 2010
Mela se cultiva: un petit tour à la capitale des Gaules (pas de jeu de mots...)
A la debuta del mes de Julh, anèri a Lion per veire la mòstra retrospectiva de Ben. Cronica fotografica d'una jornada solelhosa...
Arribèri a la gara de Lion a 08h45, crompèri una bilheta "toteslostransportspublicslionesesper4,70€" e a 09h30, èri a l'Ofici de Torisme sus la plaça Bellecour:
- Bonjorn, soi a Lion per la jornada, soi venguda veire la mòstra de Ben, e ne vòli profechar per visitar.
- ben tiratz tot drech e montatz a Forvièra
- ok, what else?
- aprèp davalatz e podètz visitar aquí ( en me mostrant sus la mapa). Puèi visitaretz la mòstra de Ben, puèi faretz lo torn del pargue puèi prendretz vòstre trin a 8h.
- ok, et le truc des Canuts? ( soi totjorn plan precisa...)
- Ah oui mais ça c'est de l'autre côté, vouzaurez paltemps de tout faire!
T'ocupes pas!
Zo, fai tirar amb dins la man la mapa de Lion pels toristas! Lo maraton comença Fai caufar l'aparelh e las sabatas.
Arribèri al funicular que monta a Forvièra. Puta aquò monta grèu!
Vos fa pas mal al copet aquesta fòto?
Dintras dins la baselica, visitas, fas 4 fòtos, sortisses, agachas lo panorama, fas 4 fòtos, tòrnas dintrar, sortisses, montas, davalas, akò's bèl! Puèi agachas ta mapa pel torista e veses qu'a costat de la baselica i a de causas de veire!
Zo! Davalas de la còla tranquilona, akò davala fòrt e aquí ton instinct fenhantàs te ditz "Se davalas e que te siás enganada, te caldrà tornar montar. Agacha la mapa, sosca, e dins lo dobte, monta". Agachèri la mapa, comprenguèri pas, alara montèri, perque aimi melhor m'enganar en montar qu'en davalar. Es una filosofia de vida. Puèi trobèri los panèus que me menèron als teatres gallo-romans. Tarrible.
Puèi seguiguèri los panèus per toristas que disián "panorama sai pas de qué", e aquí camina que caminaràs, faguèri lo torn de Forvièra, en quilometres deu correspondre a la coa de taps que i deviá aver a la meteissa ora pel famós tunèl jos Forvièra que i a totjorn de taps segon Radio Trafic. Arribèri que i aviá tot plen d'imòbles, èra akò lo panorama? L'engana. Bon, finala arribèri per l'autre costat e lo panorama, lo veguèri pas que los arbres avián crescut, l'engana total. Caminèri 5 km al solelh per veire la glèisa de mai luènh:
Pro de Forvièra! Davali en vila! E seguissi lo conselh de la femna de l'Ofici de Torisme, preni pas lo funicular, preni l'escalièr. oaf oaf oaf.
Davalas. De quilomètres d'escalièrs que davalan. E quand acabas al cap de 20 minutas a davalar d'escalièrs - Sant Botelh, prega per ieu- arribas a la "Montée des Carmes déchaussées" e ton instinct fenhantàs te ditz "marca mal aquel nom" e aquí, pensavas d'aver acabat amb los escalièrs, e ben non! :
Sant Botelh, tòrna pregar per ieu.
E aquí lo comprenes lo nom de la carrièra, s'èran descauçadas las monjas, es perque al cap d'un moment, te fan mal las sabatas. Pausas lo cuol pel sòl, agachas lo panorama, lèvas las sabatas, aquò comença de pudir dins ta sabata quechua. Fa pas res, i a pas degun a despart d'un jogaire que fa córrer son yorkshire.
E aquí lo comprenes lo nom de la carrièra, s'èran descauçadas las monjas, es perque al cap d'un moment, te fan mal las sabatas. Pausas lo cuol pel sòl, agachas lo panorama, lèvas las sabatas, aquò comença de pudir dins ta sabata quechua. Fa pas res, i a pas degun a despart d'un jogaire que fa córrer son yorkshire.
Davalas, encara e totjorn, te dises que lo temps de davalada es inversament proporcional al temps de montada e arribas a çò que dison "le vieux Lyon". E la primièra carrièra que veses es la rue de la juiverie, e i vas, perque o sabes que los barris ont i aguèt de josieus valon lo còp d'uèlh ( akò o sabi perque visitèri Venècia e Pesenàs). E aquí, prenes ta mapa per toristas, perque es plan facha ta mapa per toristas: per cada carrièra , t'explican çò que i a de veire e a quin numero, exemple: "5, carrièra de la Còsta: cort e faciada" e aquí comencèri de butar totas las pòrtas que poguèri butar. Precisi "que poguèri butar", perque es plan de dire que la cort es polida mas se la pòrta es tancada, la pòs pas veire la cort e aquò's tras que frustrant :D Mas compreni tanben que lo mond que demòran dins un imòble aguèsson drech a son digicòdi. e a un pauc de patz sens aver tota la toristalha dins sa coreta. Mas quand capitas de dintrar, e ben te regalas:
Sai pas se çò que m'agradèt mai es lo potz, la pòrta,
l'arbrilhon penchenat o la bicicleta jauna coma diriá Regina.
Leiçon d'anglés:
Where is the cat?
The cat is at the window. Find it!
Me regalèri de passejar dins lo barri de Sant Joan, caminèri, prenguèri carrierona per carrierona e cerquèri las trabolas. Las traboules son de passatges interiors d'una carrièra a l'autra. Coma es pas de bon explicar, vos ai fach una videoneta! Pas d'astre, ieu qu'aviái pas vist degun fins ara, quand faguèri la video, i aviá lo bus del 3en atge de Gruissan.... Fa pas res. Agachatz la video fins a la fin, veiretz çò qu'es d'èsser ieu.
Daissèri lo Vieux Lyon (pas res de veire amb una faula de Lafontaine) un pauc trista, mas me caliá veire la seguida...
Alara, tornèri prene ma mapa per toristas, prenguèri lo mètro perque aviái ja plan caminat, e montèri a la Croix-Rousse, lo barri das Canuts. E lo barri m'agradèt bravament! Un barri quilhat, popular, agradiu. E volguèri veire la paret das Canuts qu'èra pas sus ma mapa pels toristas. Seguiguèri los panèus per las autòs. E camina que caminaràs, un còp de mai. Puèi m'arrestèri, confla de caminar "mas ont es aquela puta de paret!?!?" E me virèri e te la vaquí!
i demorèri un moment, bocabadada, dabans aquel engana-vista gigantàs :)))
Puèi anèri a l'ostal das CAnuts qu'es una botiga e un musèu
me passionèt pas, que l'istòria la coneissi pas gaire e mai que mai aviái taleeeeeeeent.
14h: dinni.
Puèi, daissi la Croix Rousse en bus e m'encamini cap a la modernitat e arribi a la tòca d'aquel viatge:
Aprèp la mòstra, anèri al pargue de la Tèsta d'Aur
me jaguèri dins l'èrba, qu'aviái besonh de me pausar aprèp aquela jornada plan completa e per plorar un pauc totjorn per aquela puta d'istòria d'amor garrèla
Èri a plorar doçament, sola sus l'èrba, quand me venguèt dragar un polit antilhés amb de rastas e l'accent creòl. Es Dieu o lo Diable que me lo mandèt aquel?
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: vacanças, visitas
diumenge, 29 d’agost de 2010
Devinhòla
6 comentaris
dissabte, 28 d’agost de 2010
Mela fa d'espòrt: lo Canal Lateral amb Pomponeta!
L'ivèrn passat, la Pomponeta me demandèt se voliái far de bicicleta amb ela, una escorreguda de quauques jorns pendent l'estiu. Ieu, tònia entre las tònias, m'estrambordèri, inocentassa que soi.
- A òoooooòc!!! Mas ont?
- Sai pas, en Losera.
- En Losera??? Mas siás capboooorda, akò monta e davala de longa! Vòs pas far Belgica puslèu? Coneissi pas Belgica, dison qu'es polit. Vòs pas Belgica?
- Non, es tròp luènh, e manjaràs pas que de fritas.
- Ben lo Canal de Riquet?
- A non, l'ai ja fach.
- Ben lo Canal de Riquet de l'autre costat de Tolosa a Bordèu.
- Aquò se ditz lo Canal Lateral de Garona.
E vaquí, aquò èra decidit!
Pomponeta organizèt tot, perque es una motivada de la vida e que ieu soi una brandaira de la vida e faguèt lo programa: un seissantenat de km per jorn. Los dets dins lo nas! (e la sèla dins lo cuol).
E, ieu, fièra coma Artaban, de dire a tot lo mond "òu, vau far Tolosa-Bordèu en bi-ci-cle-ta"
Prenguèrem lo trin un matin de julh a 6h a Seta. La nuèch aviái agut 38.5º de febre, perque l'espòrt, e ben aquò m'angoissa.
A 8h30 eriam dabans Matabiau la gara de Tolosa. Un brieu mai tard, eriam dabans los ponts bessons a cercar quina pista ciclabla nos caliá prene. Plan solid, prenguèrem pas la que caliá. Puèi, demandèrem e zo, i eriam. En abans pedala que pedalaràs fins a Moissac, 67km mai luènh. En teoria.
Dinnèrem dabans la gara mi-ti-ca de Dieupentale, que sonque de veire la gara de Dieupentale, e ben ieu aquò me bastava:
MAS. Pensatz plan que i a un "mas" dins l'istòria. Mas, entre Montech e Moissac, quand as ja fach 40 km, e ben son de linhas drechas loooooooongas. Bon, aquò passa.
e dormisses
- A òoooooòc!!! Mas ont?
- Sai pas, en Losera.
- En Losera??? Mas siás capboooorda, akò monta e davala de longa! Vòs pas far Belgica puslèu? Coneissi pas Belgica, dison qu'es polit. Vòs pas Belgica?
- Non, es tròp luènh, e manjaràs pas que de fritas.
- Ben lo Canal de Riquet?
- A non, l'ai ja fach.
- Ben lo Canal de Riquet de l'autre costat de Tolosa a Bordèu.
- Aquò se ditz lo Canal Lateral de Garona.
E vaquí, aquò èra decidit!
Pomponeta organizèt tot, perque es una motivada de la vida e que ieu soi una brandaira de la vida e faguèt lo programa: un seissantenat de km per jorn. Los dets dins lo nas! (e la sèla dins lo cuol).
E, ieu, fièra coma Artaban, de dire a tot lo mond "òu, vau far Tolosa-Bordèu en bi-ci-cle-ta"
Prenguèrem lo trin un matin de julh a 6h a Seta. La nuèch aviái agut 38.5º de febre, perque l'espòrt, e ben aquò m'angoissa.
A 8h30 eriam dabans Matabiau la gara de Tolosa. Un brieu mai tard, eriam dabans los ponts bessons a cercar quina pista ciclabla nos caliá prene. Plan solid, prenguèrem pas la que caliá. Puèi, demandèrem e zo, i eriam. En abans pedala que pedalaràs fins a Moissac, 67km mai luènh. En teoria.
Dinnèrem dabans la gara mi-ti-ca de Dieupentale, que sonque de veire la gara de Dieupentale, e ben ieu aquò me bastava:
MAS. Pensatz plan que i a un "mas" dins l'istòria. Mas, entre Montech e Moissac, quand as ja fach 40 km, e ben son de linhas drechas loooooooongas. Bon, aquò passa.
MAS. Pensatz plan que i a un "mas" de mai dins l'istòria. Sus aquelas linhas drechas looooooongas, e ben, aviam lo vent en contra. E aquò's l'orror, la depression, la mòrt absoluda de tas cueissòtas, de tos genolhs e de ta futura carrièra de ciclista.(oè, o cal plan dire, la bicicleta, aquò fa mal al cuol, lo mond o sabon pas), sopas:
e dormisses
O pas. Que clukèri pas de la nuèch, qu'aviái de febre tornarmai e mai que mai una dolor de cuèissas que me ramentava una dolor afrosa de l'estiu passat...
E demandi a Pomponeta "e se pòdi pas pedalar deman?" responsa: "e ben, prendràs lo trin". Rai...
Perque, la causa bona del canal de Lateral es que tot de long, pòs fugir e prene lo trin.
L'endeman de matin, èri la primièra de lèsta e Pomponeta me bramèt dessús en dire qu'aquò se fasiá pas de far secar son sosten sus la bicicleta:
(precisi qu'es lo sosten-pas-polit-per-far-desport, los de la vida vidanta son polits)
E pedala que pedalaràs. Aqueste tròç aprèp Moissac m'agradèt plan mai que lo tròç entre Tolosa e Moissac. Mas aviái pas de chuc, e pedalavi mas avançavi pas. Alara diguèri a Pomponeta que prendriái lo trin a Agen.
Mas La Jefa que fasiá de coach telefonic e que compatissiá amb ieu nos diguèt que i aviá una gara plan abans Agen a Valéncia d'Agen. Youhouuuuuuuu. E daissèri Pomponeta partir sola que contunhèt e que faguèt en una jornada 100 km... es una esportiva Pomponeta.
A Valéncia d'Agen, me calguèt passar la passarèla en bicicleta, e aquò's d'espòrt.
Un jorn que serai de marrida umor me caldrà far un pòst amb Pomponeta sus la manca d'ajuda de la sncf per prene lo trin en bicicleta. Que cal èsser plan motivat per prene lo trin amb una bicicleta.
Mon viatge Valéncia d'agen-Seta foguèt quasi iniciatic... amb 3 cambiaments.
E quand ma maire me venguèt quèrre a la gara a Seta 3 jorns abans l'ora prevista, plena d'amor per sa progenitura, me diguèt:
Je t'avais bien dit que t'y allais pour rien.
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: il est bo mon velo, Mela fa d'espòrt, pomponeta, vacanças
dijous, 26 d’agost de 2010
Tornada
E plan lo bonjorn amics legeires!
Espèri qu'avètz passat un estiu plan agradiu.
Me vaquí tornada. Vos ai preparat tot plen de pòsts sus mas vacanças e las causas qu'ai visitadas amb de rubricas culturalas, esportivas e exoticas : Avairon, Tarn e Catalonha :P
Ara, cal tornar a l'escòla, e sabètz qué? aimi melhor me passejar e prene de fòtos :)
3 comentaris
dissabte, 14 d’agost de 2010
Pausa estivala
11 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: blòg
dimecres, 11 d’agost de 2010
lo retorn de PIbola
PIbola es en vacanças! Anatz veire!: pibola.blogspot.com/
tròp contenta del retorn de Pibola :))))
tròp contenta del retorn de Pibola :))))
0 comentaris
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Mareu-Cœubert en picard ( Mareuil-Caubert en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Partida eissida de l'article francés
Mareuil-Caubert Se situa just al Sud de Abbeville, sul marge esquèrre de la Soma.
Tèxte originau de l'article francés
Mareuil-Caubert se situe juste au Sud d'Abbeville, sur la rive gauche de la Somme.
Mareuil-Caubert
Partida eissida de l'article francés
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !
Tèxte originau de l'article francés
Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda
es benvenguda !