text:
Villes et mairies de la Province de Barcelone (08)
Liste des communes
Voici la liste des communes classées par ordre alphabetique.
Abrera
Ville d'Abrera, localité de l'Espagne de 11 000 habitants.
La mairie d'Abrera a une adresse e-mail et un site Internet.
Aguilar de Segarra
Village d'Aguilar de Segarra, localité de l'Espagne de -500 habitants.
La mairie d'Aguilar de Segarra a une adresse e-mail et un site Internet.
Aiguafreda
Ville d'Aiguafreda, localité de l'Espagne de 2 400 habitants.
La mairie d'Aiguafreda a une adresse e-mail et un site Internet.
Alella
Ville d'Alella, localité de l'Espagne de 9 200 habitants.
La mairie d'Alella a un site Internet.
Alpens
Village d'Alpens, localité de l'Espagne de -500 habitants.
La mairie d'Alpens a une adresse e-mail et un site Internet.
Arenys de Mar
Ville d'Arenys de Mar, localité de l'Espagne de 14 000 habitants.
La mairie d'Arenys de Mar a une adresse e-mail et un site Internet.
Cette ville fait partie de la Costa Brava.
Arenys de Munt
Ville d'Arenys de Munt, localité de l'Espagne de 8 000 habitants.
La mairie d'Arenys de Munt a une adresse e-mail et un site Internet.
Argençola
Village d'Argençola, localité de l'Espagne de -500 habitants.
La mairie d'Argençola a une adresse e-mail et un site Internet.
Argentona
Ville d'Argentona, localité de l'Espagne de 11 000 habitants.
La mairie d'Argentona a un site Internet.
Artés
Ville d'Artés, localité de l'Espagne de 5 300 habitants.
La mairie d'Artés a une adresse e-mail et un site Internet.
Avià
Ville d'Avià, localité de l'Espagne de 2 100 habitants.
La mairie d'Avià a une adresse e-mail et un site Internet.
Avinyó
Ville d'Avinyó, localité de l'Espagne de 2 200 habitants.
La mairie d'Avinyó a une adresse e-mail et un site Internet.
Avinyonet del Penedès
Village d'Avinyonet del Penedès, localité de l'Espagne de 1 600 habitants.
La mairie d'Avinyonet del Penedès a une adresse e-mail et un site Internet.
Badalona
Ville de Badalona, localité de l'Espagne de 210 000 habitants.
La mairie de Badalona a une adresse e-mail et un site Internet.
Badia del Vallès
Ville de Badia del Vallès, localité de l'Espagne de 13 000 habitants.
La mairie de Badia del Vallès a une adresse e-mail.
Bagà
Ville de Bagà, localité de l'Espagne de 2 300 habitants.
La mairie de Bagà a une adresse e-mail et un site Internet.
Balenyà
Ville de Balenyà, localité de l'Espagne de 3 600 habitants.
La mairie de Balenyà a une adresse e-mail et un site Internet.
Balsareny
Ville de Balsareny, localité de l'Espagne de 3 500 habitants.
La mairie de Balsareny a une adresse e-mail et un site Internet.


c: text/html

text:
Era prumèra nheuada importanta dera sason
A compdar deth meddia, vents moderadi de compausant noroest tamb quauqua bohada fòrta sustot en nautada.
Temperatures en hons de val (0°/4°). En còta 1.800 (-5°/-2).
Eth dimèrcles serà embromat tamb precipitacions moderades pendent era maitiada; còta de nhèu ath torn des 1.000 m. Es nheuades S'afebliràn pendent eth maitin e en tot pujar de còta cap as 1.500 m. Pendent era maitiada se poderien acumular d'auti 20 cm en còta 2.500.
Temperatures en leugèr ascens (1°/6°).
Eth dijaus serà pro assolelhat pendent eth maitin, tamb quauqui intervaus de brumes. A darrères ores aumentarà era nivolositat e se poderie produsir quauqua fèble precipitacion tamb còta de nhèu sus es 1800 m que descenerà pendent era maitiada.
Temperatures en ascens (2°/10°).

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Borrida
La borrida es una especialitat culinària del litoral mediterranèu occitan de Tolon, Agde, Seta, de la Camarga fins a l'estanh de Grussan. Se compausa de peisses e de fruches de mar, es un plat vesin del bolhabaissa.
Somari
Terminologia[modificar | modificar la font]
Lo tèrme « borrida » sembla venir de bolir/borir.
Ingredients[modificar | modificar la font]
Se prepara amb de peisses blancs: mujòl, veirat, lop, merlan e baudròi, que son estubats. Puòi dins lo fumet se còi una brunesa de legums (api, pòrres, carròtas, cebas, etc.). Lo meteis fumet es alongat dins un alhòli o una maionesa d'òli d'oliva que cobrís los peisses e los legums. Lo tot es mes sus la taula acompanhat de crostets engradalhats.
La borrida dins la literatura occitana[modificar | modificar la font]
La borrida de baudròi[modificar | modificar la font]
- Aicí i’amai un plat de Seta
- Famós, mès un pauc complicat;
- Per qu’intre dins vòstre sicap;
- Escotatz ben ma liçoneta:
- Prenètz dau peis a proporcion
- De tres quart de liura per tèsta,
- Ros, coeta lònga, e, sans façon,
- Pelats, voidats.
- Lo fetge rèsta.
- Pòrres, èrbas a volontat,
- Grelhs d’api, cebas ben achadas,
- Lo peis a morcilhs decopat,
- Aquí vòstra caiçarolada.
- D’òli, metètz un rag a fons,
- Un jaç de peis, un jaç d’èrba,
- Pauc de sau, de pebre a borron,
- D’alhs escrachats, lo fetge en sèrva.
- D’aiga que cobrigue lo tot,
- Puòi fuòc, que per dessús s’enauça;
- Mantenètz lo bolh jusc’au bot
- Dau temps qu’alestissètz la saussa.
- Ambe quauques vesenhas d’alhs
- Dins lo mortièr montatz d’alhòli;
- Cau que la saussa tengue als talhs,
- Tanben ie planiguetz pas l’òli.
- Quand lo fetge es cuòch, lo tiratz,
- Dessarcissètz dins una sieta,
- Amb un pauc d’òli, lo montatz:
- Es çò milhor de la recèpta.
- Tanlèu qu’es freg, doçament,
- Dins lo mortièr que se desòla,
- Mesclatz lo fetge ambe l’alhet
- Puòi, retiratz la caiçaròla.
- Prenètz de jus çò que vos cau
- Per que la saussa s’espessigue,
- Dins lo mortièr, pauc après pauc,
- Montatz, jusc'a que se rampligue.
- Un amic vos ten lo mortièr:
- zo, remenatz la caiçaròla !
- Cau que chaca talhon entièr
- Pòrta sa saussa tròn de muòla!…
- Après, s’avètz bon apetís
- Vos creiretz au Paradís.
F. Combes (1903) dins l'Armanac Cetori, 1904.


text:
Saint-Canut
(paroisse)
9.6.1857 - 1.1.1971
[41479 jours d'existence]
* 9 juin 18571 : Érection de la Paroisse de Saint Canut, de la scission de la Municipalité de St. Colomban et de la Municipalité de Ste. Scholastique.* 15 mars 19692 : Modification au toponyme de la Paroisse de Saint Canut, qui devient la Paroisse de Saint-Canut.* 1er janvier 19713 : Fusion de la Paroisse de Saint-Canut, de la Paroisse de Saint-Augustin, du Village de Saint-Augustin, de la Paroisse de Saint-Benoît, du Village de Saint-Benoît, de la Paroisse de Saint-Antoine-des-Laurentides, de la Paroisse de Saint-Hermas, de la Paroisse de Saint-Janvier-de-Blainville, de la Municipalité de Saint-Janvier-de-Lacroix, de la Paroisse de Saint-Jérusalem-d'Argenteuil, de la Paroisse de Sainte-Monique, de la Paroisse de Sainte-Scholastique, du Village de Sainte-Scholastique, et de la scission de la Ville de Sainte-Thérèse-Ouest, pour l'érection de la Ville de Sainte-Scholastique.Aucun administrateur dirigeant pour cette entité municipale dans la base de données
Archives | Cartes | Graphiques | Textes

Tous droits réservés 2009-2018 : Institut généalogique Drouin
Textes, recherche et contenu : Janko Pavsic


text:
Una part del departament d’Arièja es la montanha : los Pirenèus, e lo pic mai naut es lo mont Valièr.
I a 3500 caunas en Arièja : i a caunas pichonas e grandas caunas, la mai bèla d’ Euròpa es Lombriva. N’ia plan d’autras, fòrça visitadas per çò qu’i a de pinturas o d’escalpraduras : las de Nhaus, pròche de Tarascon, de La Vaca, la del Mas d’Asil… La de Nhaus se pòt pas pus tròp visitar, alavetz ne fabriquèron una còpia pas luènh amb un musèu e plen d’activitats : se sona lo Pargue de la Preïstòria. I a tanben mantunes dolmèns (e pèiras levadas) e de tombas d’òmes preïstorics.
Lo castèl de Foish es pas en roïnas, es estat restaurat. Es fòrça polit sus son pic e fòrça mond lo visitan. Un autre castèl d’Arièja plan famos es lo castèl de Montsegur : èra un castèl catar e a la fin de la crosada contra los Catars, los crosats lo conquistèron. Ara demòra pas que qualques roïnas del castèl que los franceses construiguèron apuèi.
A Masèra, i a un « domèni dels ausèls » : son de lacs pichons que plen d’ausèls migrators s’i arrèstan. I a de pòstes d’observacion per observar sens los desrengar los ausèls : tirons, cambaruts, aucas, cigonhas… I trobam plan d’entressenhas suls ausèls migrators.
Escrit per Pèire B amb l’ajuda d’Aimeric e Lucas


text:
Jòcs amb Caravana de las lengas
Vos agradan las lengas e las culturas ?
Aquesta serada es per vautres !
La Caravana de las lengas vos prepausa un debat movedís sul tèma de las lengas e de l’improvizacion,
Bònus : Serada claufida de jòcs de lenga amb per fin de vos far veire coma es facil d’apréner una lenga !
Trapam nos lo divendres 24 de mars de 2017 a l’Estancabra de 20 oras fins a 22 oras.
Venètz per vos divertir amb las lengas, en çò nòstre las barrièras linguisticas existisson pas.
https://caravanedeslangues.wordpress.com/


text:
27/11/2017
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolas Peuch nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 3 de decembre 2017 sur França Blu Perigòrd sera Sylvain Carrère dau grope de rock occitan Papa Gahus per parlar de la surtida de lor noveu CD "Calhvari" ( charivari).
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Per escotar l'emission en directe o en redifusion, clicar sur lo ligam: França Blu Perigòrd
Veiqui lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
e los ligams vers lo sites de Nicolas Puech: www.nicolaspeuch.com e anemtrio.com e facebook.com/nicolaspeuch
08:27 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Dédicaces occitanes à L' Espace Culturel Trélissac le 2 décembre 2017
L'Espace Culturel Leclerc du centre commercial La Feuilleraie à Trélissac organise samedi 2 décembre de 14 h à 18 h "Dédicaces occitanes", une séance de présentation et de dédicace des derniers ouvrages de six auteurs occitans périgourdins :
Micheu Chapduelh pour "Des mois et des jours, almanach occitan",
Daniel Chavaròcha pour "Nhòrlas",
Joan-Claudi Dugros pour "Contes populars de Perigòrd,
Joan Ganhaire pour "Un tant doç fogier",
Jan-Peire Reidi pour "Lo Nas e lo Manteu"
et Joan-Pau Verdier pour "Lenga de Pelha, ragots d'oc".
Venez rencontrer, bavarder, passer un bon moment en liberté avec les auteurs.
21/11/2017
Vesen lo masle pertot
Ai legit recentament qu'un grope de 300 regentas an decidat de se-mesme e de fòrça d'ensenhar l'escritura inclusiva dau francés aus goiassons, per fin de luchar contre las inegalitats femnas òmes. Lor argument es que "ensenhar aus enfants que lo masculin l'empòrta sur lo feminin ( au plurau) pòt pas farjar de la conciencias egalitarias". A bon.
Comprene de segur que los mestiers, los grades los titres deven aver sistematicament lor feminin, coma per exemple en occitan, i a totjorn un nom masculin e feminin, coma trobador(n.m.) trobairitz(n.f.). E en francés, i aviá : per exemple « docteur, doctoresse, auteur, autrice... ».Son un pauc oblidats uei , sei per los tornar utilisar o ne'n inventar, sens far de barbarismes, en respectar la logica de la lenga. Que los mots en «-teur » au masculin fan au feminin « -teuse » (chanteuse), « -trice » ( institutrice) o « -toresse »(doctoresse) mas jamai « -teure »(coma l'afrós« auteure »).
Cò que comprene pas, subretot de la part d'ensenhaires, quò es que saben pas o pusleu vòlen pas far (laidonc ensenhar e explicar) la diferença entre lo genre (gramaticau, lo masculin e lo feminin) e lo sexe ( masle o femela*), que nòstras lengas latinas portan totas. E òc, lo genre masculin est pas forçadament masle e lo feminin femela. Quò es una convencion sovent venguda dau latin. Los quites objects, "èssers inanimats" an un genre sens aver de sexe : una taula ( n.f.) perqué ?Quitament si es gròssa, fai pas de pitits ! Un mur(n.m.) : quitament si a un cròs o una protuberança es ni masle ni femela ! Los mots per parlar dau sexe de l'òme son sovent feminins ( las colhas) mai los per la femna son masculins ( los tetins).E lo animaus ? La choita masle, quò exista e quò es pas lo chavan ! Que dire de la lebre qu'es masculin en francés e feminin en òc ?
E ben òc, lo genre e lo sexe, quò es pas parier dins las lengas latinas. E tot aquò a ren a veire emb l'egalitat de drechs. Parle bien de drechs, que sem diferents, quitament si sem de la mesma espècia e meritam lo mesme respect. Aprener a respectar las diferencias sens far de ieraquias, e tanben mostrar tot çò qu'avem de comun, òc ; se batre per los mesmes drechs,òc ; luchar contra las novelas fòrmas de somission de la femna, òc. Mas avetz pas a transformar los umans en pitits èssers neutres, gris, asexuats, tristes, sens sabor ni color, ni odor, sens passat, sens avenir. Daus clònes, que. Laissatz nòstras lengas e nòstres enfants tranquilles. Un pauc mai de subtilitat e mens de maniqueisme pòt pas lor portar tòrt. E pensatz a l'amor, qu'es en mesme temps de genre masculin, feminin, pas neutre, e per tot lo monde, quau que siá son biais de lo far, de se pensar, de lo viure.
Denis Gilabert.
Fotò: David de Miquel Ange, a Florença
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolas Peuch nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 26 de novembre 2017 sur França Blu Perigòrd sera Marie Lavit de la tele sur internet octele.com.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Per escotar l'emission en directe o en redifusion, clicar sur lo ligam: França Blu Perigòrd
Veiqui lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
e los ligams vers lo sites de Nicolas Puech: www.nicolaspeuch.com e anemtrio.com e facebook.com/nicolaspeuch
07:32 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Dédicace occitane à l'ASCO de Sarlat
L’Atelier Sarladais de Culture Occitane a le plaisir de vous inviter à sa journée de dédicace, avec les auteurs Daniel Chavaroche, Michel Délibie, Brigitte Orazio Miremont et Joan-Pau Verdier, le samedi 25 novembre de 10 h à 17 h à Sarlat dans la salle du Peyrou, dite salle de presse à côté de l’Office de Tourisme.
Seront notamment présentés par leurs auteurs les livres sortis en 2017:
-Lenga de Pelha, ragots d'òc, par Joan-Pau Verdier
-Nhòrlas de Daniel Chavaròcha
-Peire Miremont, escrivan oblidat del Perigòrd Negre par Brigita Miremont-Orazio


text:
Saint-Émilion44.894, -0.155 whc.unesco.org
Météo à Bordeaux
Saint-Émilion est une commune française, située dans le département de la Gironde et la région Aquitaine. La juridiction de Saint Emilion est classée au patrimoine mondial de l'Humanité par l'UNESCO. Cette juridiction se compose de 8 communes: Saint-Émilion, Saint-Christophe-des-Bardes, Saint-Étienne-de-Lisse, Saint-Hippolyte, Saint-Laurent-des-Combes, Saint-Pey-d'Armens, Saint-Sulpice-de-Faleyrens et Vignonet. © Wikipédia
aujourd'hui:
Averses éparses, 9 à 14°
Sites les plus proches


text:
Lindre-Haute
Lindre-Haute es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lindre-Anautita es a dos quilomètres de la vila de Dieuze e a una trentena de quilomètres de Sarrebourg. La municipalitat a situat a la reünion d'una butte #çò que lududes val la qualificatiu d'Anautita contràriament a la siá vesina vorejant la étang de Lindre telefonada Lindre-Bassa.
Lindre-Haute est a deux kilomètres de la ville de Dieuze et a un trentaine de kilomètres de Sarrebourg. La commune est située au sommet d'une butte ce qui lui vaut la qualificatif de Haute contrairement à sa voisine bordant l'étang de Lindre appelée Lindre-Basse.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Se coneis pas pas la data de creacion de Lindre-anautita mas la municipalitat a mencionat en labors de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. La municipalitat #èsser totalament destruida pendent la Guèrra de Trenta Ans en lo Sant Empèri romain Germanique (1618-1648). En los ans 1920-1930, Lindre-Anautita a #èsser una municipalitat d'innovacion e de progrès e mai se pichona e peulpé de cultivateurs. N'efièch la primièra station de pompage de l'èst i i aguèt bastit continuament al trabalh acarnissat dels enginhèrs e del cònsol Paul Dubroux. Pendent la Segonda Guèrra mondiala Lindre-Anautita a #èsser ocupat pels alemands, las familhas expulsadas an #èsser obligadas a s'installar en lo sud de la França, sus 27 familhas solament doas son demorats. Pendent aquel periòde la municipalitat i aguèt rebatejat Uber-Linden.
On ne connaît pas la date de création de Lindre-haute mais la commune est mentionnée dans des ouvrages du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. La commune fut totalement détruite pendant la Guerre de Trente Ans dans le Saint Empire romain Germanique (1618-1648). Dans les années 1920-1930, Lindre-Haute a été une commune d'innovation et de progrès quoique petite et peulpé de cultivateurs. En effet la première station de pompage de l'est y fut construite suite au travail acharné des ingénieurs et du maire Paul Dubroux. Pendant la Seconde Guerre mondiale Lindre-Haute a été occupé par les allemands, les familles expulsées ont été contraintes a s'installer dans le sud de la France, sur 27 familles seulement deux sont restées. Durant cette période la commune fut rebaptisée Uber-Linden.


text:
Era lengua catalana ei ua lengua romanica deth grop des neolatines, neishuda entre es sègles VIII e X en ua part de Catalonha, ena Catalonha deth Nòrd e en Andòrra, enes territòris der Impèri carolingi que formauen es comtats dera Marca Ispanica.
Es sègles XII e XIII s´estenec ara rèsta de Catalonha, ena major part deth País Valencian, enes Ilhes Balears, ena Franja (Aragon),ena ciutat sardanenca der Alguer e ena comarca murciana deth Carxe e era termièra lingüistica quedèc establerta ath finau deth regnat de Jaime I.
Actuaument, s’estien sus un territòri d’uns 68.730 km2 abitat per 13.740.000 persones pertanhentes a quate estats: Andòrra, Espanha, França e Itàlia.
Es prumèri tèxtes escrits en catalan coneishudi actuaument son fragments dera version catalana deth Forum Iudicum e eth sermonari Les Homilies d’Organyà, toti dus deth sègle XII.
Eth catalan auec ua considerabla expansion coma lengua de creacion e de govèrn (Cancelheria Reiau) entre es sègles XIII e XVI, temps en qu´era corona catalanoaragonesa estenec es sòns domènis pera Mediterranèa, en Sicília, Sardenha, Nàpols e tanben arribèc enquia Atenes. Entre es òbres literàries de relèu universau d’aguest periòde se pòden mencionar es de Ramon Llull, contemporanèu de Dante, es quate Cròniques (era de Jaime I o Libre dels fets, era de Bernat Desclot, era de Ramon Muntaner e era de Pere eth Cerimoniós), es òbres de Francesc Eiximenis, Anselm Turmeda, Bernat Metge, Ausiàs Marc o eth Tirant lo Blanc, considerada coma era prumèra novella modèrna dera literatura occidentau. Tanben son en catalan es grani tèxtes legislatius d’aguest temps, coma son es Furs de Valéncia, es Costums de Tortosa, es Usatges o eth Llibre deth Consolat de Mar, recuelh de leis de comèrç maritim que s’apliquèren en tota era Mediterranèa enquiath sègle XVIII. Era relacion damb Itàlia comportèc qu'ua des prumères arrevirades coneishudes dera Divina Comèdia siguesse era catalana d’Andreu Febrer e que tanben s´arrevirèssen ath catalan granes òbres dera literatura deth moment, coma ei eth cas deth Decameró.
Maugrat qu'era lengua catalana auec un accés auançat ara imprenta —com demòstre eth hèt qu'eth 1474 ja apareish eth prumèr libre estampat en catalan, Les trobes en Llaors de la Verge Maria—, enes sègles deth Reneishement e eth Barròc viuec ua etapa de decadéncia, per çò qu'ei dera literatura culta. Maugrat açò se mantenguec coma lengua dera legislacion e dera Administracion, e coma lengua populara. D’aguest periòde se pòt destacar era òbra de Josep Vicenç Garcia e Francesc Fontanella en Catalonha, Joan Ramis en Menòrca, e Lluís Galiana en Valéncia.
Dempús dera Guèrra des Segadors (1640-1659), es tèrres deth nòrd de Catalonha sigueren cedides ara corona francesa e, immediatament, eth catalan siguec proïbit ena educacion e enes usatges oficiaus. Ena Guèrra de Succession ara corona d’Espanha (1704-1714), es territòris dera antiga corona d’Aragon preneren partit en favor der archiduc Carles e lutèren ath costat des poténcies aliades. Per açò, dempús dera derròta d’Almansa (1707) e dera prenuda de Barcelona (1714) e de Malhòrca (1715), es territòris de parla catalana perderen es institucions pròpries e eth catalan siguec excludit dera legislacion e dera Administracion de justícia e municipau, der ensenhament e dera documentacion notariau e de comèrç.
En tot coïncidir damb es moviments deth romanticisme e deth nacionalisme en tota Euròpa, era lengua catalana viuec ua arrica Reneishença literària, er inici dera que se place simbolicament damb era publicacion dera òda Era Pàtria (1833) de Bonaventura Carles Aribau, e que n'auec continuitat damb era produccion poetica, teatrau e narratiua de fòrça autors de Catalonha, es Ilhes Balears e eth País Valencian.
Ena dusau meitat deth sègle XIX, aguest moviment dèc òbres de nivèu universau e d’un gran èxit popular com son es de Jacint Verdaguer, autor des poèmes epics era Atlàntida e Canigó; Angel Guimerà, qu'autregèc nivèu literari ath teatre nacionau damb òbres coma Terra Baixa; Narcís Oller, autor de novèlles d’ua grana modernitat, coma ei eth cas de La febre d´or. Santiago Rusiñol, Joan Maragall, Ignasi Iglésias, Víctor Català, Miquel Costa i Llobera, Joan Alcover, Joan Salvat-Papasseit, qu'incorporèc er usatge des calligrames, Josep Sebastià Pons e Bartomeu Rosselló-Pòrcel, son bèri uns des autors mès populars deth prumèr tèrç deth segle XX.
Parallèlament s’inicièren estudis sus era lengua e s’elaborèren diccionaris (coma es de Pere Labèrnia, Pere Antoni Figuera, Josep Escrig o Marià Aguiló), tractats de barbarismes e ortografies (coma es des malhorquins Antoni Cervera e Joan Josep Amengual o eth barcelonés Josep Balari), que son eth precedent immediat dera normativizacion modèrna iniciada a començament deth sègle XX.
Coetàneament, eth catalan s'introdusic ara prensa diària e periodica de tot eth territòri, tant d’abast nacionau coma locau e comarcau, damb diaris com La Renaixença, El Poble Català, La Veu de Catalunya e, mès tard, La Publicitat e El Matí, e revistes coma La Ignorància, El Mole, L’Avenç, e d’auti.
A començament deth sègle XX, en Catalonha eth catalanisme politic reivindiquèc er ensenhament dera lengua catalana e eth sòn usatge ena Administracion. Des des institucions de poder locau que controlèc e, fòrça especiaument, des dera Mancomunitat de Catalonha, Enric Prat de la Riba dèc un gran supòrt institucionau ath catalan damb era creacion der Institut d’Estudis Catalans (1907) e dera sua Seccion Filològica, eth prumèr president dera quau ne siguec eth malhorquin Mn. Antoni M. Alcover, er impulsor deth Prumèr Congrés Internacionau dera Lengua Catalana (1906) e deth Diccionari català-valencià-balear (1926-1962), òbra principau dera lexicografia catalana. Eth supòrt de Prat de la Riba e der Institut permeteren era institucionalizacion deth prètzhèt realizat per Pompeu Fabra entre 1913 e 1930 (normes ortografiques, gramatica, diccionari), damb eth quau eth catalan se dotèc damb ua normatiua unificada e modèrna.
Era Constitucion republicana de 1931 e er Estatut d’autonomia de 1932 permeteren en Catalonha recuperar era Generalitat, qu'eth catalan siguesse declarat lengua oficiau e era realizacion d’ua actiua politica de supòrt ath sòn ensenhament. Es Ilhes Balears e es tèrres valencianes, per contra, non arribèren a veir aprovadi es sòns estatuts d’autonomia.
Entre es ans 1939 e 1975, pendent era dictadura subsegüenta ara Guèrra Civiu (1936-1939), era persecucion deth catalan siguec intensa e sistematica, sustot pendent es ans quaranta e cinquanta. Eth regim de Franco proïbic er usatge dera lengua catalana ena educacion, ena edicion de libres, diaris o revistes, ena transmission de telegrames e es convèrses telefoniques en catalan. O sigue, tant enes usatges publics coma en bèri uns d’estrictament privadi. Era exibicion de pellicules ère forçosament en castelhan e eth teatre unicament podie èster representat en aguesta lengua, era unica que podie èster utilizada enes emissions de ràdio e de television. Era documentacion administratiua, notariau, judiciau o mercantil ère exclusivament en castelhan e era que se hège en catalan se consideraue nulla de plen dret. Era senhalizacion viària e era comerciau, era publicitat e, en generau, tota era imatge exteriora deth país ère en castelhan. Pendent eth decènni des cinquanta e des seishanta, era fòrta immigracion procedenta dera rèsta d’Espanha —en uns moments en qué cap des territòris de lengua catalana non disposaue de recorsi educatius ne de libertats democratiques— non se trobèc pas damb massa oportunitats de conéisher e apréner era lengua catalana, ath delà de bères iniciatiues volontaristes e semiclandestines.
Maugrat tot, era lengua catalana se mantenguec coma lengua de transmission familiara, tant en Catalonha e es Ilhes Balears, coma ena rèsta de territòris de parla catalana. En aqueth temps molti escrivans formadi ena epòca anteriora, bèri d’eri des der exili, com Josep Carner, Carles Riba, Josep Maria de Sagarra, Josep Vicenç Foix, Josep Pla, Salvador Espriu, Mercè Rodoreda, Pere Calders, Joan Fuster, Vicent Andrés Estellés o Llorenç Villalonga escriueren òbres de gran relèu.
Ara mòrt deth dictador Franco (1975) e un còp recuperades es libertats democratiques, era Constitucion de 1978 reconeishec era pluralitat lingüistica e establic qu'es lengües espanhòles diferentes deth castelhan podien èster oficiaus d’acòrd damb es estatuts d’autonomia. Es estatuts de Catalonha (1979) e des Ilhes Balears (1983) reconeishien eth catalan coma lengua pròpria d’aguesti territòris e la declarèren lengua oficiau amassa damb eth castelhan, e tanben ac heren, damb era denominacion legau de valencian, eth deth País Valencian (1982). De manèra parallèla, era Constitucion d’Andòrra (1993) establic qu'eth catalan ei era lengua oficiau der Estat.
Ar emparament des estatuts, es parlaments autonòms de Catalonha, es Ilhes Balears e eth País Valencian aprovèren leis de supòrt ara lengua catalana, que la introdusiren ena escòla, era Administracion e es mejans de comunicación institucionaus.
En Catalonha, era Lei de normalizacion lingüistica, de 6 d'abriu de 1983, metec en marcha un procés que daue impuls ara recuperacion dera coneishença e usatge deth catalan sus tres grani èishi —institucionau, mejans de comunicacion e ensenyament—, es quaus an determinat es principaus linhes d'accion en aguest camin cap ara normalitat.
Des deth punt d'enguarda institucionau, Generalitat, Parlament, deputacions e ajuntaments adoptèren eth catalan coma lengua de comunicacion abituau, intèrnament e ena sua relacion damb era ciutadania. Eth compromís institucionau se refortilhèc damb era Direccion Generau de Politica Lingüistica, creada laguens era Generalitat de Catalonha coma òrgan d’analisi, direccion, planificacion, coordinacion e execucion dera sua politica lingüistica. Era Generalitat tanben refortilhèc eth supòrt ar Institut d'Estudis Catalans e metec en marcha organismes coma eth TERMCAT, que velhe pera terminologia des deth 1985, o eth Consòrci entara Normalizacion Lingüistica, que trabalhe des deth territòri entara estienuda dera coneishença e der usatge dera lengua catalana.
En çò que tanh ar ensenhament, eth 1982 s'iniciaue en Catalonha eth modèu de conjoncion lingüistica, damb eth quau eth catalan ei era lengua veïculara ena escòla. Se tracte d’ua experiéncia de referéncia internacionau, eth balanç positiu que ne quede reflectit enes donades mès recentes sus era coneishença deth catalan en mainatges e joeni.
Fin finau, per çò que tanh as mejans de comunicacion, des deth 1976 s’an anat creant mejans de comunicacion entre es quaus cau destacar, peth sòn abast e era sua difosion, Television de Catalonha, Ràdio 4, Catalonha Ràdio e RAC1 en Catalonha. Aué, entre publics e privadi, i a mès de 20 canaus de television en catalan, e mès de 100 emissores de ràdio. En Catalonha, eth Hilat de Comunicacion Locau remasse ua grana quantitat de ràdios e televisions locaus. Eth catalan tanben a anat recuperant preséncia ena prensa, de manèra qu'actuaument i a mès de 30 diaris impresi e digitaus en catalan e mès de 150 revistes.
Eth sègle XXI place era lengua catalana entre es 100 prumères lengües mès parlades deth mon.
Era preséncia sociau dera lengua catalana en Catalonha ar inici deth sègle a estat condicionada per dus hèts notables: eth laueg de poblacion immigrada (en 2015 èren pòc mès d’1 milion de persones, eth 13,7 % dera poblacion) e era emergéncia des tecnologies dera informacion e era comunicacion. Eth prumèr cas a subervengut en grad de coneishença deth catalan e en besonh de contunhar en tot trabalhar entà generalizar er accés ara coneishença dera lengua ara poblacion nauvenguda.
Per çò que hè ath mon digitau, eth catalan ei present damb fòrça enes diferenti entorns e hilats. Ei un fenomèn d’abast mondiau, e en tot tier en compde es chifres de poblacion catalanofòna, ei remercabla eth posicionament e nivèu d’usatge deth catalan laguens es tecnologies dera informacion e era comunicacion. Se poirie destacar, per exemple, era Viquipèdia (version catalana dera Wikipedia), que ja recuelh mès d’1.000.000 d’articles; o Twitter, a on ei era 19au lengua mès hèda a servir. Eth domeni.cat –disponible des deth 2005 gràcies ara mobilizacion dera societat civiu– non a parat de créisher: mès de 50.000 webs damb aguest domeni er an 2011.
En aguest començament deth sègle XXI, maugrat eth dinamisme lingüistic dera societat catalana, era lengua catalana contunhe patint era actitud obstruccionista der Estat espanhòu en toti es territòris de parla catalana coma ac verifique, entà citar dus exemples, eth hèt qu'eth catalan encara ara non sigue lengua oficiau dera Union Europèa o qu´er usatge deth catalan enes senténcies judiciaus se place eth 2015 en un 8,4 %.


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Jeudi 1er février 09:37-10:37 - Luòc: Anglet
La commune d’Anglet propose un CDD de trois mois afin de réaliser le contenu d’une exposicion permanent e dédiée à spécifiquement à la langue et à la culture occitane-gascone. Ne saber mai
Jeudi 1er février 10:47-11:47 - Luòc: Pau
La FIMOC propose une mission de service civique afin de mener une enquête sociolinguistique relative à la place des médias occitans dans la société. Ne saber mai
Far lo punt sus son perfil, trobar lo bon emplec ont cal, etc. Dins aquesta rubrica trobaretz totes los conselhs per menar una recèrca d'emplec eficaça, en amont d'una candidatura.
Legir la seguida de l'article
De mei en mei, Internet qu’ei lo supòrt privilegiat entà cercar auhèrtas d’emplecs. Sus Internet se pòt aisidament trobar sitis generalistas en matèria d’emplecs (coma Pôle Emploi (ex ANPE), sitis especializats (Emploi Cadre, la Gazette des Communes, lo Servici de l’Emplec), sitis consacrats a l’emplec suu parçan (sudouestjob), sitis de jornaus (dab la preséncia de las loas auhèrtas), e sitis d’entrepresas dab un recanton ressorsas umanas que presenta sovent las auhèrtas d’emplecs e las possibilitats de hèr carrièras au deguens deu grop. Atau qu’ei possible de dedicà’s a la recèrca d’anóncias gràcias a Internet. Legir la seguida de l'article


text:
Porifera
Las espongas constituisson l’embrancament (versemblablament parafiletic) dels Esponguiaris e son d'animals sens sistèma nerviós ni tube digestiu. Son còrs es format pas que per dos jaces de cellulas (ectodèrma e endodèrma).
- Membrana extèrna o ectodèrma : las cellulas epidermicas que compausan l’exodèrma son apeladas pinacocits e de porocits que son de cellulas cròias permetent lo passatge de l'aiga de vèrs l'interior de l'esponga.
- Membrana intèrna o endodèrma : es formada de cellulas de coleretas constituidas de choanocits. Aquestas cellulas son tanben flagelladas per assegurar una circulacion d’aiga e una retencion de noiridura.


text:
jardin — jardinet, jardin, jardinet m. jardin, surtout d agrément. Jardin d ortolalha : jardin potager. Jardin dei plantas : jardin des plantes, jardin botanique. expr. Gitar una pèira dins lo jardin de quauqu un : jeter une pierre dans le jardin de… … Diccionari Personau e Evolutiu
òrt — ort, ouert m. jardin potager. voir jardin, lieumier, taula … Diccionari Personau e Evolutiu
porrada — pourrado f. carré de poireaux. voir faissa, lieumier, vasèu … Diccionari Personau e Evolutiu
taula — taulo f. table; planche de culture. Una taula de pòrris : un carré de poireaux. expr. Aver la taula e la lòtja : avoir le vivre et le couvert. voir lieumier, òrt, vasèu … Diccionari Personau e Evolutiu
vasèu — m. planche de culture; plande bande, semis; carré. Un vasèu de caulets : un carré de choux. Trepejar lo vasèu : marcher sur les plates bandes. voir faissa, lieumier … Diccionari Personau e Evolutiu


text:
L'economia de Surinam es basada en l'extraccion minerala, especialament alumini, aur e petròli, responsables per 85% de las exportacions e 25% de las intradas governamentalas. Aiçò daissa l'economia del país extrèmament vulnerabla a la variacion dels prèses internacionals[1]. Las perspectivas economicas a tèrme cort dependon del biais del govèrn per contrarotlar l'inflacion e del desvolopament dels projèctes dins los sectors minièrs de baucita e aur.
Las perspectivas de l'economia a tèrme mejan dependràn de l'engatjament contunh dels responsables monetaris e de la politica fiscala e de l'introduccion de reformas estructuralas per liberalizar los mercats e promòure la competicion.


text:
Òrdi deus Chartrós
Los chartrós (var. chartroses) qu'ei un òrdi religiós contemplatiu de vòts solemnes, de tipe semieremitic, fondat per Sant Brunon e sheis companhons (quate clergues e dus laïcs) en 1084 dens lo Massís de la Chartrosa (lo nom deu quau e prengó), près de Grenòble, en Daufinat, a Saint-Pierre-de-Chartreuse dens lo departament d'Isèra, on e s'establín au ras de l'actuau Monastèri de la Grana Chartrosa.
La comunautat de la Grana Chartrosa[modificar | modificar la font]
La vita, las costumas e l'istòria de l'òrdi que son restacadas a sa maison mair, lo Monastèri de la Grana Chartrosa, lo prior deu quau es cap de l'òrdi. La comunautat qu'a un ròtle fondamentau dens la vita e l'evolucion de l'òrdi. Lo Pair generau que'ei lo son superior ; qu'ei elegit per la comunautat de concèrt dab los membres deu capítol generau.


text:
Sent Feliç de Fontcauda
Sent Feliç de Fontcauda[1],[2] (Saint-Félix-de-Foncaude en francés) es una comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Toponimia
- 3 Istòria
- 4 Administracion
- 5 Demografia
- 6 Lòcs e monuments
- 7 Personalitats ligadas amb la comuna
- 8 Vejatz tanben
- 9 Véser tanben
- 10 Ligams extèrnes
- 11 Nòtas
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom de Sent Feliç (atestacions Sanctus-Felix-de-Savinhaco, en 1339, Sanctus-Felix, en 1361, es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona [3] en 304.
Lo nom sintetiza los de las duas comunas fondatritz, fusionadas en decembre 1848 : Sent Feliç de Pomèirs e Fontcauda, nom que necessita pas de traduccion [4]. Pomèirs (atestacions Pomeys, en occitan, en 1294, Pomeria (villa ~), en latin, en 1307-1317 [per Sent Sulpici de Pomèirs ?], Pomers, en occitan, en 1307-1317) es un castèth, dont lo nom de pomareda [5] es lo de la familha que lo bastit.
Istòria[modificar | modificar la font]
En decembre 1848, Sent Feliç de Pomèirs (216 abitants au recensament de 1846) fusionèt damb Fontcauda (234 abitants au recensament de 1846)[6].
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Sauvatèrra de Guiana; es adara deu canton de Le Réolais et les Bastides (en francés), donc Lo Reulés e las Bastidas.
Demografia[modificar | modificar la font]
Evolucion demografica de Fontcauda (1793-1846), pui de Sent Feliç de Fontcauda[modificar | modificar la font]
- 2013 : 297 abitants (29 ab/km²)
Evolucion demografica de Sent Feliç de Pomèirs (1793-1846)[modificar | modificar la font]
- Las donadas de la dreta deu grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entèira de Sent Feliç de Fontcauda
Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Loïs Alibèrt, Gramatica occitana, Centre d'Estudis Occitans, Montpelhièr, 1976, Vocabulari ortografic, pp. 411-482
- ↑ http://superlexic.com/revistadoc/wp-content/uploads/2013/07/Linguistica-occitana-6-CLO.pdf, pp. 53-61
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, pp. 286-287
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 333
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=14124


text:
Valens
Valens[Valent?] (vèrs 328 - 9 d'aost de 378) fuguèt un coemperaire roman que reinèt de 364 a 378 ambé son fraire Valentinian Ièr (364-375) puei sei nebòts Valentinian II (375-392) e Gracian (367-383). Sa mòrt entraïnèt la nominacion de Teodòsi Ièr (378-395) coma coemperaire suplementari.
Cargat per son paire de la defensa de la mitat orientala de l'Empèri, installèt sa capitala a Constantinòble. Premier, luchèt còntra l'Empèri Sassanida per reconquistar lei territòris perduts per Jovian. Puei, deguèt eliminar l'usurpator Procope que fuguèt capturat e executat en 366. A partir de 367, luchèt còntra lei Gots e fuguèt tuat en 378 durant lo desastre roman d'Andrinòple.


text:
(version bigordana e adobaments deths Bandolets)
Qu'èi volut plantar un irangèr on cançon ne'n veirà pas james,
On arbes n'an pas james balhat sonque grenadas desgopilhadas.
Dinc a Derry ma tant aimada dab mié batèu qu'èi navigat,
Que digoi aths òmis arrolhós que vièi plantar un irangèr.
Bevem un veire, anem pescar, pas nada guèrra ne durèra,
Dab era bièra, er'amistat e'ra musica ns'haseràn cantar.
Tuatz a james vòstes Dius, devath nada crotz l'amor s'escon ;
Que son eths omis, non pas curès, que hen créisher eths irangèrs.
Que volevi plantar un irangèr on cançon n'en veirà pas james ;
Qu'i floquè e que balhè eths fruts sucrats dera libertat.
Fermer


text:
Crotz
La crotz es una figura geometrica definida per doas linhas que se crosan en angle drech, que devisa l'espaci en quatre quadrants. I a diverses tipes de croses (latina, grega, lanceolada, ...) Es un dels simbòls mai antics de l'umanitat. Las primièras croses atestadas se trapèron dins las estepas de l'Asia Central a la preïstòria.
Etimologia[modificar | modificar la font]
Lo tèrme crotz ven del mot latin crux qu'a lo sens de « pal », « poténcia ». Lo tèrme grèc per designar lo mèsme objècte es stauros, deriva de la letra tau tau.
Tipes de crotz[modificar | modificar la font]
Se la crotz a lo braç vertical mai long, se dich crotz latina, alara que se los quatre braces son egals es una crotz grèga. Quand apareisson dos braces oritzontals, se nomena crotz de Lorena. Amb un braç de mai, ven la crotz papala. La crotz nordica, presenta sus las bandièra escandinavas, a lo braç oritzontal mai long d'un costat, per cobrir la tela.
Se la crotz a la partida superior formant una baga o ellipsa, lo simból se nomena ankh. Se lo braç superior a gaireben desaparegut, de biais que la crotz sembla un T, se dich crotz de Sant Antonin.
Aparicions de la crotz[modificar | modificar la font]
- Dins la numeracion romana, una crotz en forma d'X representa lo nombre dètz
- Los signes d'addicion e de multiplicacion, e coma la marca que un nombre positiu
- Dins cristianisme es un dels simbóls de basa, un remembre permanent de la crucifixion de Jèsus
- Una crotz dins un cèrcle es referéncia al dieu Odin. Ven de la crotz solara neolitica, que simbolizava lo passatge del temps tre las sasons de l'an. Pels grops d'extrema drècha es una representacion de la raça ariana (la crotz es plaçada sul cercle, a diferéncia del simbòl solar tradicional)
- L'esvastica (crotz dels braces encrocats, tanben nomenada crotz gammada) es un simbòl de l'indoïsme que s'apropièt lo nazisme
- La crotz de Sant Pèire, emplegada pel martiri de Sant Pèire, que venguèt un signe del satanisme
- La Crotz de Lorena es fòrça utilzada en eraldica
- Èra un ancian signe del dieu Apollon
- La Crotz Roja es una organizacion umanitària
- La Crotz del Sud es una celèbra constellacion
- Aparéis dins fòrça bandières nacionalas, per exemple dels païses nordics
- La crotz occitana es lo es lo simbòl d'Occitània.


text:
OSTAU BORDALES / CENTRE CULTURAU OCCITAN A BORDEU
Sem quauques uns a esser partits d’un constat : Bordèu, qu’es pertant una vila occitana, es pas fòrça « occitanizada ». Manca las associacions que fan dau trabalh sus lo terrenh, los Bordalés son pas concientizats a la cultura occitana e a sa lenga.
Sem quauques uns a aver enveja de reagir.
Per aquò volem botar en plaça l’ « Ostau Bordalés » (nom provisòri), un (petit) centre culturau au mitan de Bordèu. En mai de servir de locau a las associacions que n’an besonh, queu luec podrá fonccionar per de las rencontras, de las expausicions, daus concèrts, perqué pas, dins la tòca de far coneisser la cultura occitana sus la region.
Devem aprofiechar de l’interès balhat a l’ora d’ara per la Region a sas lengas minoritàrias (L’Amassada) per botar en plaça, lèu, queu centre.
Concretament, nos fau crear una novèla associacion occitana (lei 1901), charjada de gerar lo locau.
Nos faudrá tanben amassar daus sòus, trobar un bon endrech, e, principalament, dau monde pro motivats per far viure l’Ostau...
Tots los occitanistas interessats son coralament convidats a venir en parlar, pendent una prumièra AG, previsda per lo Divendre 15 de Junh, a partir de 7 oras.
L’amassada se tendrá dins l’Auditòrium de la Maison daus Estudiants de L’Universitat Michel-de-Montaigne Bordeaux III a Pessac.
Nòta : per lo moment l’associacion Med’Oc, ajudada per Anaram Au Patac Gasconha Nòrt, centraliza, en esperar que quauqu’un se perpausa per tornar prener la direccion dau project...
PRUMIERAS IDEIAS
Ai ‘gut de retorns e de reaccions (un pauc) après aver mandat un prumier còp quela letra. D’aquò vos balhe una sintesi, en precisar que las ideias implican per lo moment nonmas los que las formulen.
- Tot lo monde es a pauc près d’acòrdi per damandar de las subvencions a la region, a la mairia, etc…
Mas quauques uns an pas enveja de dependre totalament daus poders publics, subretot d’una mairia que a jamai montrat un fòrt engatjament en favor de l’Occitan…
- Podem donc pensar a de l’autò-finançament per lo locau, au mens en partida, çò que nos permetriá de nos virar, se jamai la mairia nos seguís pas o nos daissa tombar…
- Per far ‘quò, i a mai d’una solucion. La mai evidenta e benlèu la que raportariá lo mai d’argent seriá de far un bar-restaurant qu’apartendriá a l’associacion. Perpausariam de produchs regionaus, de vin, de cervesa (de « cervesa occitana », s’en tròba, qu’es la mòda…). Me sei entresenhat un pauc, e i a quauques productors que podrián esser interessats e nos far daus « pretz »…E i a pas besonh de fòrça chausas, sem pas de professionaus.
- Lo probleme major per quò es mai la disponibilitat de chascun : un bar, quò pòt esser gratifiant, mas quò damanda de trabalh, e faudriá pro monde per dubrir regularament (un o dos jorns per setmana).
- Aus que m’an dich que farjar una novela associacion qu’era un pauc mai esparpalhar los occitanistas de Bordèu, sei d’acòrdi, mas la creacion d’una tala associacion es necessaria d’un punt de vusda juridica : se volem far un bar, fau qu’aquò siá botat dins los estatuts. Parierament, aurem un compte complicat a gerir, e me sembla que nos fariá perdre de l’estachar au compte d’una associacion existenta. Per facilitar la tresoraria, me sembla que nos fau aquela associacion. Après, podem trobar daus mejans de pas « atomisar » lo mitan occitanista. Per exemple, podrem instalar un sistemi de cò-presidencia (chasque president o un membre de chasqua associacion es cò-president, a egalitat emb los autres), de mai, quò botariá tot lo monde au mesme niveu, e podriam prener de las decisions sens que tot lo monde siá ‘qui. E quò ajudariá fòrça per far se rencontrar las associacions, puei que lo telum associatiu a Bordèu foncciona un pauc en cicle barrat. Après faudriá pensar a autra chausa per lo tresorier.
- Precise que totas las associacions, occitanas o non que son interessadas poden participar. Ai paur d’aver, dins ma letra, centralisat sus las assòs occitanas, mas sem d’acòrdi per dire que tots solets, i arribarem pas, o alara lentament… La mira directa es de far una « presencia materiala occitana » a Bordeu, mas s’avem la possibilitat de trabalhar emb d’associacions que son pas en rapòrt direct emb l’occitan, per que pas ? Los escambis poden esser profieitables a tots !
- A perpaus dau bar, se volem pas nos batre emb la prefectura per la venta de beventas alcòlisadas o simplament de minjalha, nos faudriá editar una carta de membre de l’ « Ostau », que vendriam a l’entrada e qu’ auriá una durada limitada (un an, sieis mes, a definir…). La vendriam pas tròp char (per pas far fugir lo monde), e entau totas las practicas dau bar serián oficialament membras de l’assò, e donc podriam lur vendre çò que volem sens que quò semble ilegau. (Per ma part, e pense que serai pas lo sol, ai de las reservas sus aquò, ai pas tròp enveja d’aver de problemes emb la prefectura o la gendarmariá per « venta ilegala », fau veire s’avem lo drech).
- Sabe que, au Med’Oc, avem ensaiat d’obtener un locau, per montar una biblioteca associativa occitana (trobavam que las Bibliotecas Universitarias perpausavam pas tròp de libres en òc, subretot en literatura moderna). Bon, i sem pas parvenguts, avián pas de plaça. E ara, vesem dins l’ « Ostau » lo mejan de montar una pita biblioteca (çò qu’es important, emb lo mau qu’avem a trobar daus libres occitans). Dau còp, lo sistemi de carta de membre nos serviriá per empruntar los libres, e tot aquò… E entau, benleu que lo « Centre des Lettres » (o un afar similara) nos podrá ajudar.
- Rapele mai precisament las activitats que las associacions podriam menar au dintre de l’ « Ostau » en tant que luec : biblioteca, amassadas, cors (auriam NÒSTRE locau per balhar daus cors), expausicions, projeccions, conferencias/rencontras/desbats, mini-concerts (jos reserva, quò dependrá, de segur, de la plaça qu’aurem), seradas/velhadas (conte), disnats, teatre… En breu, tot çò que se pòt far dins un luec entau !
- La quantitat e la varietat d’eveniments dependrá dau nombre de personas motivadas, alara MOBILISATZ-VOS e venguetz a l’amassada dau 15 !


text:
Espinasses
Espinasses[1] (Espinasses en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Çò mont Colombis es situat al limit de la municipalitat amb Théus.
Le mont Colombis est situé à la limite de la commune avec Théus.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa a la pagina 73


text:
1596
Aquesta pagina concernís l'an 1596 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Polonha-Lituània[modificar | modificar la font]
Transferiment de la capitala a Varsòvia en plaça de Cracòvia, qu'èra la capitala de Polonha e lo luòc de residéncia principau dau rèi, e de Vilnius qu'èra la capitala de Lituània.
Províncias Unidas[modificar | modificar la font]
Arribada de la premiera mission olandesa en Indonesia (Java) qu'èra alora sota l'influéncia de Portugau e d'una tiera de pichons sultanats musulmans. L'objectiu èra de participar au comèrci d'espècias.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
Publicacion de Mysterium Cosmographicum (« Lo Mistèri cosmografic »), òbra de l'astronòm alemand Johannes Kepler (1571-1630). I defendiguèt la teoria eliocentrica de Nicolau Copernic e assaièt de descriure l'estructura de l'Univèrs a partir de seis observacions (nombre de planetas, distància, velocitat... etc.).
Dins la constellacion de la Balena, un maximom de luminositat de Mira foguèt confondut amb una nova. En despiech de l'error, aquò permetèt de perseguir la refutacion dau modèl dau cèu immudable defenduda dempuei l'Antiquitat (→ 1604).
Geologia[modificar | modificar la font]
A partir d'observacions dei litoraus dei continents, lo cartograf neerlandés Abraham Ortelius (1527-1598) formulèt una ipotèsi a prepaus d'un restacament ancian de certanei continents. Ne'n expliquèt la separacion per un cataclisme major. Pasmens, aquela idèa aguèt ges de succès e foguèt abandonada fins au sègle XX.
Matematicas[modificar | modificar la font]
Publicacion postuma dei taulas trigonometricas dau matematician austrian Georg Joachim Rheticus (1514-1574).


text:
Max Theiler
Max Theiler (n. en 1899, m. en 1972) foguèt un bioquimista sud-african-american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1951.
Biografia[modificar | modificar la font]
Nasquèt lo 30 de genièr de 1899[1] dins la vila de Pretòria, en aqueles moments colònia de la empèri Britanic mas qu'uèi es la capitala administrativa de Sudafrica. Inicièt los sieus estudis de medecina a la Universitat de la Ciutat del Cap, ont se graduèt lo 1918, mas agrandiguèt los sieus estudis a l'Universitat de Londres, ont se licencièt lo 1922. Dempuèi aquel an, e fins lo 1930, foguèt nomenat assistent d'investigacion a l'Universitat de Harvard.
Moriguèt lo 11 d'agost de 1972 a New Haven[1], vila situada a l'estat nòrd-american de Connecticut.
Recèrca scientifica[modificar | modificar la font]
Inicièt la siá recèrca en l'investigacion de la disenteria. Foguèt posteriorament nomenat assistent de Andew Sellards e inicièt los sieus trabalhs sus la fèbre jauna. Lo 1926 desaprovèron la teoria del japonés Hideyo Noguchi que la fèbre jauna èra per el causada per una bacteria, e lo 1928 demostrèron qu'aquela malautiá èra provocada per un virus. L'an 1930 li foguèt assignada de la part de la Fondacion Rockefeller una borsa per prepara una vacuna contra la fèbre jauna, vacuna qu'anoncièt l'an 1937.
L'an 1951 li foguèt concedit lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina per la descobèrta de la vacuna contra la fèbre jauna.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 « Max Theiler - Autobiography », nobelprize.org (consultat en 25 de febrièr de 2011)


text:
-476
Aquesta pagina concernís l'an -476 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Atenas[modificar | modificar la font]
Perseguida dei campanhas de la flòta de Cimon dins la region deis Estrechs ont ataquèt Eion ocupada per una garnison pèrsa. En Mar Egèa, una flòta atenenca s'ocupèt d'empachar Naxos d'abandonar la Liga de Delos. Capturèt lei naviris de la vila e Atenas ordonèt ai vencuts de pagar d'ara endavant un tribut a la Liga de Delos en plaça de la fornidura de mejans militars.
Roma[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra còntra Veïes d'ara endavant menada per lei cònsols Aulus Verginius Tricostus Rutilus e Spurius Servilius Priscus Structus. Servilius capitèt d'organizar una emboscada que causèt de pèrdas importantas au sen dei rengs etruscs. Leis Etruscs se retirèron tornarmai a la cima de Janícul onte resistiguèron ai còntra-ofensivas romanas. Pasmens, a la fin de l'annada, una ataca dirigida per lei dos cònsols permetèt de reconquistar la posicion. Veïes i perdiguèt tornarmai un nombre important de soudats e una trèva de quaranta annadas foguèt concluda entre lei doas vilas.


text:
Vilafranca
Vilafranca[1] (Milafranga en basco, Villefranque en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Labord, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region d'Aquitània.
Lo son nom basco ancian qu'èra Bazter, documentat Baster en 1200.
L'arriu de Niva que travèrsa la vila.
Las comunas tòcatocantas que son Baiona au nòrd, Basusarri a l'oèst, Ustàrits e Jatsu au sud e Sent Pèr d'Irúber e Moguerre a l'est. .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Galeria[modificar | modificar la font]
-
-
-
-
-
Glèisa de Sant Bartomieu (sègle XVIIau).
-
-
-


text:
Una victòria ven d’esser marcada per la luta anti-OGM en Dordonha. De fach, René Carrier, ancian agricultor, passava davant lo tribunal de Brageirac aquel 9 de novembre, per aver refusat de se josmetre a un prelevament ADN. O sabem, aquela practica, prevista a la debuta pels crimis sexuals, s’es dobèrta a una tièra longassa d’autres crimis mai delictes, a l’excepcion notabla, mas pas sens valor, de la criminalitat financièra…
Alaidonc, lo tribunau volguèt pas condemnar René Carrier per aquel refús de presentacion al test ADN, en dire que de tot biais la lei prevei pas lo prelevament per la destruccion volontària del ben de qualqu’un mai. Se seriam faches enganar ?
Per tornar suls faches reprochats, se cal brembar de novembre 2006, quora 150 dalhaires volontaris avián menat una operacion de traçabilitat del milh transgenic en Gironda, en ajustar d’aiga colorada a un silò. René Carrier ne fasiá partida, e sos companhs lo consideran coma un « ciutadan lançaire d’alèrta », mai que coma un terrorista, çò qu’auriam tendéncia a créser en legir los jornals.
Tornarem pas aquí suls OGM, que, o sabem plan, fan jà la casi-unanimitat contra eles. Sonque, en seguir los dalhaires volontaris, direm qu’es anormal d’esser considerat coma un violaire potencial alara que la sola causa qu’òm a facha partissiá d’una demarcha militanta e ciutadana.
A malgrat d’aquò, René Carrier foguèt convocat davant lo procuraire de la Respublica, per « comparucion sus reconeissença prealabla de culpabilitat ». Totes a la Justícia ensajèron de li far plaidejar coma copable, non pas per son accion anti-OGM, mas plan per aver refusat son inscripcion al fiquièr genetic. Aquò li auriá degut (sonque) un mes de preson. Mas René Carrier tenguèt bon, e desclarèt pas se sentir copable de refusar un fiquatge pels delinquents sexuals. Aquela mena de coratge auria pògut, çaquela, li dèure un an de preson e 15000 euròs de multa (mai una novèla demanda d’injonccion, e aquò pòt durar de temps). Alara que, la decision del tribual o mòstra, èra dins son bon dret !
Aquela parodia de justícia, lèu-facha, a las termièras del Dret, vòl empachar los militants anti-OGM de dobrir la boca e de far valer lors drets, tant coma d’empachar la tenguda d’un vertadièr desbat sul fiquatge. Las riscas son tròp gròssas : tot lo monde se calan. Çò piéger per nosautres es qu’aquèla paur de la sanccion de l’acte militant venguèsse una lei e passèsse per una aprobacion publica.
Al tribunal, René Carrier comparèt la situacion actuala de fiquatge a aquèla de l’atge mejan, quora l’Inquisicion marcava d’un fèrre o d’una estèla jauna los catars e los josius…
Òm se dèu pas enganar : aquèla liberacion es una victòria, plan segur, mas pichòta, en véser tot çò qu’implican aquelas insurtas a las libertats individualas. E aquí parlam pas sonque del fiquatge, mas tanben de totas las leis qu’an precedit l’introduccion de las culturas OGM e que tòcan ara lo monde agricòla : interdiccion de s’escambiar los semens, interdiccion de maselar a l’ostal, numerotacion del bestial… en brèu, tot çò que condamna a mai o mens long tèrme una agricultura plurala e respectuosa de totes.
La batèsta s’estanca pas a aquèla decision de tribunal, e ara, coma René Carrier e sos companhs, a Libertat demandam a que sian esfaçats dels fiquièrs las donadas personalas suls dalhaires : un militant es pas un delinquent !


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement d'Unterallgäu (778)
Liste des communes
Mindelheim
Ville de Mindelheim, localité de l'Allemagne de 14 000 habitants.
La mairie de Mindelheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Wörishofen
Ville de Bad Wörishofen, localité de l'Allemagne de 14 000 habitants.
La mairie de Bad Wörishofen a une adresse e-mail et un site Internet.
Ottobeuren
Ville d'Ottobeuren, localité de l'Allemagne de 7 900 habitants.
La mairie d'Ottobeuren a une adresse e-mail et un site Internet.
Türkheim
Ville de Türkheim, localité de l'Allemagne de 6 600 habitants.
La mairie de Türkheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Grönenbach
Ville de Bad Grönenbach, localité de l'Allemagne de 5 200 habitants.
La mairie de Bad Grönenbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Babenhausen
Ville de Babenhausen, localité de l'Allemagne de 5 100 habitants.
La mairie de Babenhausen a une adresse e-mail et un site Internet.
Markt Rettenbach
Ville de Markt Rettenbach, localité de l'Allemagne de 3 600 habitants.
La mairie de Markt Rettenbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Ettringen
Ville d'Ettringen, localité de l'Allemagne de 3 200 habitants.
La mairie d'Ettringen a une adresse e-mail et un site Internet.
Legau
Ville de Legau, localité de l'Allemagne de 3 100 habitants.
La mairie de Legau a une adresse e-mail et un site Internet.
Buxheim
Ville de Buxheim, localité de l'Allemagne de 3 000 habitants.
La mairie de Buxheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Tussenhausen
Ville de Tussenhausen, localité de l'Allemagne de 2 900 habitants.
La mairie de Tussenhausen a une adresse e-mail et un site Internet.
Erkheim
Ville d'Erkheim, localité de l'Allemagne de 2 900 habitants.
La mairie d'Erkheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Memmingerberg
Ville de Memmingerberg, localité de l'Allemagne de 2 600 habitants.
La mairie de Memmingerberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Sontheim
Ville de Sontheim, localité de l'Allemagne de 2 400 habitants.
La mairie de Sontheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Kirchheim in Schwaben
Ville de Kirchheim in Schwaben, localité de l'Allemagne de 2 400 habitants.
La mairie de Kirchheim in Schwaben a une adresse e-mail et un site Internet.
Pfaffenhausen
Ville de Pfaffenhausen, localité de l'Allemagne de 2 300 habitants.
La mairie de Pfaffenhausen a une adresse e-mail et un site Internet.
Markt Wald
Ville de Markt Wald, localité de l'Allemagne de 2 200 habitants.
La mairie de Markt Wald a une adresse e-mail et un site Internet.
Breitenbrunn
Ville de Breitenbrunn, localité de l'Allemagne de 2 200 habitants.
La mairie de Breitenbrunn a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Economia de Liban
L'economia de Liban, plan aital la siá qualitat de vida, foguèt ja de las mai prospèras de tot l'Orient Mejan. Malgrat aiçò amb la guèrra civila libanesa entre 1975 e 1990, tota l'economia del país foguèt afectada, la produccion nacionala foguèt talhada per la mitat e lo país quitèt de figurar coma centre financièr regional.[1]
Amb lo tèrme del conflicte intèrne e la recuperacion de l'estabilitat politica, lo país se mobilizèt en la reconstruccion. Per la realizar, Liban recebèt immediatament près de 15 miliards de dolars de païses coma França e Alemanha e, a l'ora d'ara, tanben dels Estats Units. Amb l'infrastructura rebastida, l'economia tornèt créisser amb una de las mai nautas taxas del mond, en se fasent un pòl de creissença a la region. La capitala, Beirot (cridada de "París de l'Orient") tornèt ganhar destaque en lo scenari regional, en aculhent divèrses eveniments.
Lo país tornèt èsser cridat de "Soïssa de l'Orient" a causa de las activitats financièras ailà realizadas. La reconstruccion de monuments e infrastructura a atrach lo torisme que creis cada an.
A l'ora d'ara, Liban tornèt aver un dels mai anautits patrons de vida d'Orient Mejan. Son economia es basada en lo liure mercat e i a pas de restriccions del govèrn a las inversions estrangièras. Malgrat aiçò, lo clima de las inversions sofrís amb suborns, corrupcion, decisions arbitràrias de concessions de licéncias, nauts impòsts e taxas, legislacion ultrapassada e pauca proteccion als dreches de proprietat intellectuala[1]. Los servicis, principalament las bancas e lo torisme, son d'importantas fonts de riquesa[1].
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0, 1,1, 1,2 et 1,3 The World Factbook. Consultat lo 3 de mai 2011


text:
Aviré
Aviré es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna angevine del Segréen, Aviré se situa sus las rotas D78, Segré - Montguillon, e D180, La Ferrière de Flée - Louvaines[1].
Commune angevine du Segréen, Aviré se situe sur les routes D78, Segré - Montguillon, et D180, La Ferrière de Flée - Louvaines[1].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 IGN e BRGM, Géoportail Aviré (49), consultat lo 14 d'agost de 2012 Error de citacion : Balise
non valide ; le nom « geoportail » est défini plusieurs fois avec des contenus différents


text:
L'aimèt e li diguèt , per un ser d'estiu. Pel primièr còp caminava sul penjal desconegut de la vertat. Se sarrèt de la parèt e li semblèt de li parlar a l'aurelha, dejós de la fenèstra. E los mots garrèls rajèron de sos pòts , amb lo bruch estranh que farián los dats sul un comptador de zinc. Semblavan sords los ressons, luènhs coma los de las pèiras dins un avenc. S' acapriçèt e deslarguèt tot son amor entièr, lo flum espés de las paraulas pesucas: t'aimi que poirai pas mai viure sens te veire . La bèla demorèt muda sai que, se rescondiá dins la cortina, a beure la sang de las paraulas.
Comprenguèt , se calèt, partiguèt en çò seu . Un pauc vergonhós.
Qualques còps se crosèron, sens se veire. Enfin ela lo gaitèt pas jamai.
Aprèp qualques setmanas creguèt d'aver somiat . Jamai li mostrèt un signe de reconeissença. Benlèu que l'avia pas ausit escampar son amor dins la nuèch, desparlar coma un falord de çò que lo teniá pels budèls. Sens onor se diguèt. Aquí se trobava ; sens onor.
Ela se maridèt.
El tornèt lèu a son biais de mentir , de longa , en se disent que la vertat del còr es tròp perilhosa e que l'amor deu pas paréisser al jorn.
Per dire d'unas istòrias e costumièras coma n'i a tant e maites.... E que daissan son amarum.


text:
Caval de Przewalski
Caval de Przewalski
Equus ferus przewalskii
Poliakov, 1881
Estatut CITES
Annèxe I , Rev. del 01/07/1975
Lo caval de Przewalski (espècia Equus przewalskii o sosespècia Equus ferus przewalskii), o caval de Prjevalski, es una espècia o sosespècia fòrça pròcha del caval (Equus caballus).
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo caval de Przewalski seriá un dels precursors del caval domètge. Pasmens l'òme capitèt pas jamai de l'adomergir.
Foguèt « descobèrt » tardivament, en 1879, pel coronèl N. M. Przewalski. Aqueste explorator rus lo trapèt en Jongària, dins las montanhas que confrontan lo desèrt de Gòbi. Abans aqueste eveniment, l'espècia èra considerada coma estencha, decimada per sa carn pels caçaires mongòls.
Après sa descobèrta, per respondre a las demandas de diferents zòos, e en rason de son caractèr salvatge, los caçaires abatèron de tropèls entièrs per s'emparar de qualques cavals. Aquesta caça entrainèt son arrariment a l'estat salvatge, e los darrièrs individús salvatges son estats apercebuts en Mongolia en 1969. A comptar d'aquesta data, l'espècia foguèt considerada coma desapareguda dins la natura.
L'espècia foguèt mantenguda pels individús dels zòos. Totes los animals actuals venon d'un grop de (segon las fonts) 9[1] ou 12[2] reproductors (entre los 31 animals captius vivents a la fin de la Segonda Guèrra Mondiala), eles meteisses davalant dels 13 reproductors capturats cap a 1900[3]. Es probable qu'un d'aquestes fondadors èra un ibrid del caval domestic[4].
Cap a 1977, i aviá sonque 300 animals vivent en captivitat a travèrs lo monde[3]. De programas d'escambis de reproductors e d'expansion de la populacion foguèron alara mes en òbra per de zòos o de fondacions, e al començament del sègle XXI, l'espècia compta aperaquí 1 800 individús[3].
Reïntroduccion[modificar | modificar la font]
De projèctes avent per tòca de far tornar l'espècia en Mongolia e de la deslargar dins la natura comencèron de veire lo jorn. En 2010, tres operacions son ja estadas menadas en Mongolia.
La « Fondacion per la preservacion e la proteccion del caval de Przewalski », fondada als Païses Basses en 1977, menèt los primièrs animals en Mongolia, en 1992, dins lo Pargue Nacional de Hustai. N'i aguèt 84 de deslargats fins en 2004[5]. Los animals menats en Mongolia seguèron d'en primièr una aclimatacion pro longa, dins d'enclausses grands, abans d'èsser definitivament deslargats[6]. En 2008, aquesta populacion comptava « 192 individús dins 24 harems[5] ».
Una segonda introduccion foguèt menada al site de Takhin Tal (Gobi B) per l'International Takhi Group (ITG). « Entre 1992 e 2004, 90 cavals nascuts en captivitat son estats carrejats [...] en Mongolia. [...] Tres autres mascles son estats transferits del Pargue Nacional de Hustai cap a Takhin Tal en 2007 [...]. I a actualament [en 2008] 111 cavals en libertat dins nòu grops d'aquesta populacion[5] ».
L'associacion francesa Takh[7] organizèt una tresena operacion de reïntroduccion a partir de sa creacion, en 1990[7]. D'animals venents de divèrses zòos foguèron plaçats en mièja libertat en Losera, sul Causse Mejan, replanat calcari tradicionalament virat cap a l'elevatge de las fedas, formant lo « tropèl de Vilaret[7] », totjorn actiu. Après dètz ans de preparacion a la vida salvatja, « 22 fondadors […] foguèron carrejats amb succès en 2004 e 2005[7] » dins lo Khomiin Tal, près del Pargue Nacional de Khar Us Nuur.
Fruch d'aquestas divèrsas operacions, i aviá a la fin de 2007 aperaquí 330 cavals vivent en libertat en Mongolia : 200 dins lo Pargue Nacional de Hustai, 110 dins lo Gòbi, e mai de 20 a Khomiin Tal (Mongolia occidentala[8]).
Totas aquestas operacions encontran sovent al començament de dificultats importantas, los animals tornats a la vida salvatja mestrejan pas aquesta. La dificultat de trapar l'aiga e lo manjar, de s'adaptar al clima o de se defendre contra los predators entrainan un taus de pèrdas pro enauçat a çò dels cavals nascuts en captivitat. La segonda generacion, nascuda en libertat, a de taus de subrevida fòrça mai favorables.
Existís enfin d'unes tropèls vivent en mièja libertat dins d'espacis claus, coma los de l'associacion Takh subre lo Causse Mejan, o la resèrva biologica dels Monts d'Azur[9] dins los Alps Maritims, que deslarguèt un dotzenat d'animals dins una resèrva de 700 ectaras.
Un dels grops pus importants en mièja libertat se tròba en China. « lo Wild Horse Breeding Centre (WHBC) del Departament forestièr de la resèrva naturala de Kalameili (KNR) dins la Region Autonòma oïgors de Xinjiang establiguèt una populacion captiva importanta de 123 cavals de Przewalski (genièr de 2008 [...]). Dempuèi 2007, un harem se desplaça liurament subre la part chinesa del Gòbi jongars (Xinjiang)[5] ». Se capita aquesta experiéncia, aquò serà lo quatren grop totalament tornat a la vida salvatja.
A l'auton de 1998, 21 cavals foguèron deslargats dins la « zòna enebida » de Chornobyl, que cobrís un rai de 30 km a l'entorn de la centrala, siá aperaquí 2 800 km2. Son d'animals en subrenombre, generalament vièlhs o de santat marrida, venguts de la resèrva d'Ascania-Nova, al sud d'Ucraïna, que foguèron aital deslargats. E mai que lo pronostic de lor subrevida foguèsse a l'origina pron negatiu, los cavals se son plan adaptats a son environament, e èran una cinquantena de bèstias que vivián en libertat dins la zòna en 2009. La zòna enebida es oficialament enclausa, mas la barrièra es arroïnada, e los animals ne pòdon sortir[10].
Descripcion[modificar | modificar la font]
L'aparéncia del caval de Przewalski revela divèrses traches primitius: un cap gròs, d'uèlhs enauçats e davant sus la tèsta, d'aurelhas longas, un còl espés, un còs gròs amb una raia de muòl fosca e de zebraduras subre las patas.
Mesura aperaquí 1,20 – 1,30 m amb sempre una rauba isabèla amb las extremitats foscas, un cap del nas clar e de crins fonçats. La crinièra creis tota drecha e muda cada an, ten pas de tufa. Impossible a dometjar per natura, se pòt pas aprivadar ni montar. Lo caval de Przewalski subreviu amb de racions magras e pòt suportar de condicions extrèmas de calor e de fred. Sembla lo Caval de Riwoche descobèrt en 1995 per l'explorator e escrivan Michel Peissel dins la region de Kham en Tibet.
Genetica[modificar | modificar la font]
Lo caval de Przewalski diferís geneticament del caval domètge pr'amor que ten seissanta sièis cromosòmas e non pas seissanta quatre.
A mai, la « recèrca subre l'ADN mitocondrial mostrèt que lo caval de Przewalski es pas l'avi dels cavals modèrnes (Vila e al 2001)[5] ».
Pasmens « los estudis subre las diferéncias geneticas entre cavals de Przewalski e domètges indiquèron fòrça paucas diferéncias entre eles. Sos quatre allèles a quatre loci de marcaires serologics distints son estats identificats coma especifics del caval de Przewalski (Bowling e Ryder, 1987), la gròssa majoritat de las variantas de las proteïnas sanguinas estent presenta dins los dos cavals de Przewalski e modèrne, a mai la region de l'ADN coneguda dins los mamifèrs per aver l'evolucion pus rapida (la region de l'ADN mitocondrial de contraròtle), mòstra pas de diferéncias significativas entre los dos tipes de cavals (Ishida e al. 1995, Oakenfull e Ryder, 1998). Aital, es clar que Przewalski e caval modèrne son estrechaments ligats[5] ».
Fin finala, los cavals modèrnes e los Przewalskis actuals davalan d'un avi comun, e son estrechament aparentats. Mas las socas de Przewalski vivent actualament son pas los avis dirèctes dels cavals modèrnes.
Noms scientifics[modificar | modificar la font]
Mantun taxons pròches que los ligams filogeneticas son pas estats precisament identificats, son siá plaçats dins lo meteis genre (Equus), siá la meteissa espècia (Equus ferus). D'aqueste fach, i a divèrses noms scientifics sinonims pel Caval de Przewalski :
- Equus przewalskii
- dins aqueste cas, lo caval de Przewalski es considerat coma una espècia a part entièra.
- Equus ferus przewalskii
- dins aqueste cas, seriá una sosespècia de Equus ferus.
Tot lo debat actual subre lo genre Equus es resumit sul site de l'IUCN dins la seccion Taxonomic Notes (en).
Los temps modèrnes[modificar | modificar la font]
Lo darrièr Tarpan pur (caval de Gmelini, omològ europèu del Caval de Przewalski) es mòrt al zoo de Munic en 1887. Lo darrièr individú salvatge seriá estat tuat qualques annadas abans, en Ucraïna actuala.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ D'après Boyd, Lee. (1994). Przewalski's Horse, p. 1.
- ↑ D'après Zimmermann, W. 1997. « Das Erhaltungszuchtprogramm Przewalskipferd, eine 10-jährige Zusammenarbeit in Europa ». Pp. 189–200 in : Populationsgenetik im Artenschutz (eds. A. Schreiber and J. Lehmann). Cité dans Equids : zebras, asses and horses : status survey and conservation action plan - IUCN - 2002 - PDF, page 85.
- ↑ 3,0, 3,1 et 3,2 The Foundation for the Preservation and Protection of the Przewalski Horse - « The history of the Przewalski horse »
- ↑ Equids : zebras, asses and horses : status survey and conservation action plan - IUCN - 2002 - PDF, page 85.
- ↑ 5,0, 5,1, 5,2, 5,3, 5,4 et 5,5 article Equus ferus sur la red list de l'IUCN - consultat lo 21/02/2010.
- ↑ The Foundation for the Preservation and Protection of the Przewalski Horse - « Back to the wild »
- ↑ 7,0, 7,1, 7,2 et 7,3 http://www.takh.org/ Site de l'association takh.
- ↑ Lettre annuelle de genièr de 2008 de The Foundation for the Preservation and Protection of the Przewalski Horse.
- ↑ « La réserve biologique des Monts d'Azur - Le cheval de Przewalski »
- ↑ Tchernobyl, une histoire naturelle ? Une énigme radiologique, un film de Luc RIOLON. Production : Arte France - Camera Lucida - CRNRS Images, 2010.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- Caval salvatge
- Lista de las raças equinas
- Tarpan, konik Polski, ase, zèbre
- Reïntroduccion
- Elevatge conservatòri
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Equus ferus przewalskii sur IUCN
- Status and Action Plan for the Przewalski’s Horse (Equus ferus przewalskii), sus lo site de l'IUCN.
- Reportatge fotografic subre la reïntroduccion dels cavals de Przewalski sul Causse Mejan (Occitània).
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Referéncia Animal Diversity Web : Equus caballus przewalskii Poliakov, 1881 (en)
- Referéncia UICN : espècia Equus ferus ssp. przewalskii Poliakov, 1881 (en)
- Referéncia Fonses documentari ARKive : Equus ferus przewalskii (en)


text:
Borron
Borron (oficialament en francés Bourrou) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Las fòrmas ancianas son Borrelum, en 1337, Borronium, en 1360, Nemus [bòsc] de Borrona, en 1472, Borro, en 1490. La prononciacion es [bu’ru] (r multipla). Probable que Borrelum es una meschanta latinizacion. Lo nom deu venir de Burrus, nom d'origina gallesa (*Burros), emb lo sufixe -onem, o eventualament dau nom germanic Boro(n),[1],[2],[3], mas aquò supausariá lo passatge de r simpla a r multipla.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vern; es aura del canton dau Perigòrd centrau
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas emb la comuna[modificar | modificar la font]
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 31-32
- ↑ http://communes-oc.cg24.fr/cantons/vergt/BOURROU.htm
- ↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 94


text:
La jornada de dissabte passat soi estat carrejat per un bus de l'associacion IRQUALIM, associacion fondada per la promocion de las etiquetas de qualitat dins la region de Miègjorn-Pirinèus ; actualament aquela associacion cerca de s'espandit dins tota la region Occitanie.
Ièr, la passejada èra en Tarn, Albigés, e sèm estat dins la montanha nègra, al ras de la rota cap a Besièrs ; dins un país qu'a recebut fòrça immigracion «italiana»; immigracion que ara fabrica lo país occitan viu, e que parla la lenga ; es un país tanben de montanha qu'a recebut tanben las migracions protestantas qu'an fugir l'integrisme catolic francés.
Avèm tardat 2 oras abans d'arriba a Lacauna, un endreit qu'a perdut lo torisme del banh de la fin del sègle XIXen e debuta del sègle XXen mas que n'a servat una partica del nom ; e vengut de Tolosa polluada per las particula, fa bravament de ben de sortir del bus per alenar a Lacauna en mièg de la montanha nègra. LaCauna es al centre de la novèla region administrativa francesa, Occitània ; auriá poscut èra la capitala administrativa e politica, per remplaçar Montpelhièr e Tolosa.
2 oras e sèm a la pòrta d'un musèu de la salason de Lacauna, una IGP ; e sèm estat informat de l'istoric d'aquela IGP per Daidièr Oberti (filh d'immigrat italian) que sap bravament la lenga occitana, e l'istoric del reviscòl de l'imatge d'una produccion certificada e que totes los productors son de la region Occitanie, levat la sal qu'es de Occitània granda, de Camarga.
O fau dire aquela camioneta es estada la botiga del Oberti per vendre lo cambajon de Lacauna suls mercat d'Occitània, dins l otemps que la lenga èra parlada per 80 % de la populacion ; suls mercats aqueles la produccion Oberti èra venduda en occitan, la transmission lingüistica se fasiá naturalament, mas la television es arribada e lo supermercat e las pretencions francesas d'aver inventat la grande surface faguèt tanben de mal a l'identitat occitana de tot un país occitan.
Avèm donc vist la fabricacion ultra-moderna de la fabrica Aberti, mas tanben dins lo musèu una memòria mai que viva ambe Daidièr Alberti : lo musèu es indispensable d'anar veire e al final podrètz crompar de cambajon de Lacauna IGP (causa que los mercats de Tolosa an problèma de comprendre que val melhor vendre que lo "cambajon de Tarn") ; aprendrèm dins la jornada l'interès d'aver las IGP, sobretot per l'economia occitana e la sociabilitat occitan restaurada e transmetuda.
L'IGP es pas solament una question de masselièr concients e militants, es tanben una pensada sus l'economia d'una parçan d'Occitània, lo país de Lacauna, las convencions ambe los productors de Roergue, Carcin e Albigés, la sal de Camarga, un escambi clar ambe lo bais Lengadòc de Minerbés, e Besièrs, amai un biais de pensar s'adaptar a tot tipe de clients, en Occitània, e en Euròpa, per tot tipe de disctribucion.
E vos disi pas ... la traçabilitat es totala, très la bòrda dinca las raras botigas de Tolosa ; ailà a Tolosa los botiguièr ne vòlon plan vendre, alara que lo cambajon de Navarra a sa botiga, los vendeires tolzans jògan ambe lo fuòc de la venda de salasonièr que vòlon pas l'IGP Lacauna, ambe totas las consequéncias claras que vos explicarai pus tard. Donc los de Lacauna ambe l'IGP es una pensada per l'emplec local, per una filiara agro-alimentària istorica en Occitània.
Modernitat de la produccion ; gaitatz :
Tot cambajon arribat aquí es numerotat e seguit dins sa fabricacion, totas las temperaturas e ventillacions son reguladas per informatica, e las quitas qualitats de cada cambajorn es testar a mans, un a un dins lo procèssus de fabricacion, res non fauta ; e quitament dins un recanton Daidièr Aberti es urós de nos indicar qu'aquí se prepara un recòrd Guiness per un gròs cambajon.
La visita èra talament utila pels consomators que sèm, o pels professionals (que me questioni perqué i aviá pas dos o tres busses per aquela sortida), que personalament ieu soi estat pessimista en dintrar dins la fabrica d'Oberti, ara soi convençut ambe la sortida per aquela IGP occitana.
E ara sabèm l'utilitat de l'IGP, aprèp un repais a Lacauna, dins una bòrda del fondator del camin per l'IGP de l'Alh ròse de Lautrec ; lo productor es ara a laissat la man a nòva generacion, e explica : « cinquanta annadas de trabalh comença de veire las fruchas » ; la region de lautrec a pas cap problèma per trobar joves generacions de païsan per transmetre lo saber-far occitan, e l'economia de l'alh de Lautrec (polit vilatge medieval) -installada sus 1/5 de las susfàcias agricòlas, es una filiara que pensa a l'emplec local e a se servar de las agressions de las grandas distribucions mondializadas francesas.
L'alh que pendolha significa : - emplec al país occitan (dins tota la filiara), - economia agresta pel país de Lautrec, vida occitana en Occitània del centre de la region administrativa francesa Occitanie.
Una causa nos es estada explicada : la qualitat es talament respectada e seguida que perdut lo mercat alemand, son tornats, los Alemands, aprèp aver assajat l'alh d'importacion chinesa ; non l'IGP, Indicacion Geografica de Produccion, per l'Alh ròse de Lautrec explica a Lomanha (Alh blanc) lo camin que fau préner, e tantas autras vièlhas produccions occitanas ; mas aquel camin es fruchós -amb patiéncia- a Lautrec al cap de 50 ans... Los Occitans son çaquelà patients per suportar lo sistèma economic centralizat, francés per tot dire, e çaquelà capitar de sobrevriure dins lo mercat mondial gràcia a la qualitat occitana !
Mas coma se fa que los restaurants de Tolosa se fan pas una aunor d'emplegar sonque l'alh de l'IGP d'Occitània ? Coma se far que si pauc de restaurants de Tolosa son pas membre d'IRQUALIM ?
Mas al final de la jornada, avèm plan poscut provar que basta pas d'aver la bona e regulara tecnica per capitar, fau aver lo vam e la dinamica d'una identitat occitana a defendre. Vos parlarai pas del vin modèl joièl kardachian per un promotor del patrimòni viticòl albigés ; lo camin d'entrada sembla als camins dels grands Bordèu, mas l'identitat occitana fauta ; los aglands d'en fàcia lo chai son en 2016 pron nombroses per senhorejar dabans la pòrta, d'en Segur d'Albigés. Non, es bon vin, de bon beure (per los qu'an pas cap conéissencia en vin), de qualitat escolastica, mas es pas aquel vin qu'avèm mestièr ambe una identitat assegurada coma occitana. Mas soi segur que se podràn melhorar, en donar la "planvenguda o benvenguda" sus la pòrta d'entrada, o simplament en emplegar aquí o ailà la lenga e ne fabricar un vin d'identitat fòrta, mens tecnic.
L'alh de Lautrec, e lo cambajon de Lacauna, amerítan tot lo vòstre interès, sancièr, per ne minjar e fabricar aital lo viure occitan bèl que pauc a pauc tornarèm trobar quand la lenga acompanharà lo tot. D'en Segur (sense accent) amerita un vam viticòl occitan per èstre exemplar.
Per èstre assabentat de totas las sortidas IGP de l'IRQUALIM Occitanie : fau èstre enregistrat sul site e aurètz aquela pichoneta carta que dubrís un pauc las pòrtas al saber-far occitan, sovent passionat (o fau aital), vam de la vida en Occitània. La carta, format carta de crèdit, es a gratís. La prochena preséncia de IRQUALIM serà al SISQA de Tolosa, encara un endreit que senhoreja sus Occitanie e Occitània granda, per la melhoracion de la promocion del melhor d'Occitània pichona o granda, cap ostracisme.


text:
Woignarue
Woignarue es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Station balnéaire picarde Situada entre la desbocadura de la Bresle e la Baia de Soma, #que lo bourg n'es a 3 km de la riba de la Mange.
Station balnéaire picarde située entre l'embouchure de la Bresle et la Baie de Somme, dont le bourg est à 3 km du rivage de la Manche.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
De nombrosas traces gallo-romaines an #èsser d'amassadas sul territòri communal.
De nombreuses traces gallo-romaines ont été retrouvées sur le territoire communal.


text:
Villes et mairies du District de Saint-Maurice (153)
Liste des communes
Saint-Maurice
Ville de Saint-Maurice, localité de la Suisse de 3 800 habitants.
La mairie de Saint-Maurice a une adresse e-mail et un site Internet.
Vernayaz
Village de Vernayaz, localité de la Suisse de 1 600 habitants.
La mairie de Vernayaz a une adresse e-mail et un site Internet.
Steg-Hohtenn
Village de Steg-Hohtenn, localité de la Suisse de 1 500 habitants.
La mairie de Steg-Hohtenn a une adresse e-mail et un site Internet.
Massongex
Village de Massongex, localité de la Suisse de 1 300 habitants.
La mairie de Massongex a une adresse e-mail et un site Internet.
Salvan
Village de Salvan, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie de Salvan a une adresse e-mail et un site Internet.
Evionnaz
Village d'Evionnaz, localité de la Suisse de 1 000 habitants.
La mairie d'Evionnaz a une adresse e-mail et un site Internet.
Dorénaz
Village de Dorénaz, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Dorénaz a une adresse e-mail et un site Internet.
Collonges
Village de Collonges, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Collonges a une adresse e-mail et un site Internet.
Vérossaz
Village de Vérossaz, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Vérossaz a une adresse e-mail et un site Internet.
Finhaut
Village de Finhaut, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Finhaut a une adresse e-mail et un site Internet.
Mex
Village de Mex, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Mex a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Anhòs
Anhòs (Agnos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament francés deus Pirenèus Atlantics de la region d'Aquitània. Lo 1 de heurèr de 1973 que's juntè dab la comuna de Gurmençon entà formar amassas ua navèra comuna aperada Vath deu Gave d'Aspa. Ambs que's desseparèn en bèth tornar crubar lo lor estatut de comuna lo 1 de gener de 1983.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Paul Raymond[1] anòta #qu'en 1385, Agnos comptava dètz-e-sèt fuòcs e dépendait del bailliage de Oloron.
Aquela municipalitat a fusionat amb aquela de Gurmençon lo data|1|de
, per formar la municipalitat trucada Val-de detlo-Gave-de Aspe. A #èsser restablida la Mes invalid (de genièr).
Paul Raymond[1] note qu'en 1385, Agnos comptait dix-sept feux et dépendait du bailliage d'Oloron.
Cette commune a fusionné avec celle de Gurmençon le Mes invalid (février), pour former la commune appelée Val-du-Gave-d'Aspe. Elle a été rétablie le Mes invalid (janvier).
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
Raymond.
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Paginas amb d'errors de referéncia
- Ortografia de verificar
- Pagina utilizant lo modèl data amb una sintaxi erronèa
- Portal:Bearn/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Comuna de Bearn
- Comuna deus Pirenèus Atlantics


text:
Saint-François-de-Beauce
(municipalité)
1.7.1845 - 1.9.1847 ● 1.7.1855 - 25.2.1998
[52898 jours d'existence]
*1er juillet 18451 : Érection de la Municipalité de St. François de la Beauce, d'un compeau jusqu'alors dépourvu d'organisation municipale.* 1er septembre 18472 : Fusion de la Municipalité de St. François de la Beauce, de la Municipalité d'Aubert Gallion, de la Municipalité de Metschermet, de la Paroisse de Ste. Marie de la Nouvelle Beauce, de la Paroisse de Saint Elzéar de Liniere, de la Paroisse de St. Joseph de la Beauce, du Township de Frampton et du Township de Cranbourne, pour l'érection du Comté de Dorchester 1.*1er juillet 18553 : Sécession de la Paroisse de St. François d'Assise, de la division du Comté de (Dorchester 1 ou Beauce) en huit entités municipales.* 23 mars 19574 : Modification au statut ainsi qu'au toponyme de la Paroisse de St. François d'Assise, qui devient la Municipalité de Saint-François de Beauce.* 15 mars 19695 : Modification au toponyme de la Municipalité de Saint-François de Beauce, qui devient la Municipalité de Saint-François-de-Beauce.* 25 février 19986 : Annexion de la Municipalité de Saint-François-de-Beauce à la Ville de Beauceville.
Archives | Cartes | Graphiques | Textes

autre recherche | autres sections
Tous droits réservés 2009-2018 : Institut généalogique Drouin
Textes, recherche et contenu : Janko Pavsic
mairesduquebec@hotmail.com


text:
Info Occità aranès
Bon dia! Arpitània qu'ei eth territòri dera lengua arpitana o francoprovençau. Que sagís dun airau culturau e lingüistic actuauments repartit entre Itàlia, Soïssa e França. Eth passat dia 10 de hereuèr ua còlha dera Alliance Culturèla Arpitanna vengueren a presentar eth sòn país en Barcelona. Era equipa dera infòc les anèrem a trapar ena sedença deth CAOC.
Diuendres 11 de hereuèr se debanèc era net occitana en marc deth hestivau Tradicionàrius. Ath delà deth concèrt de Patric, es grops Kaj Tiel Plu (que presentaue eth sòn tresau disc) e Mirabèl aufriren un balh tradicionau.
Eth hestivau Barnasants que prepause enguan ua considerabla connexion occitana
Alavetz, donques, concèrts de Claudi Martí eth dia 10 de març ena sala Luz de Gas, Eric Fraj er 11 de març en Centro Galego de Barcelona, Guilhem Lopez eth 12 de març en Centre Artesà Tradicionàrius e Lo Davi & Phyteas eth 18 de març en Harlem Jazz Club.
Eth projècte Poesia Sense Frontères organizat pera Euroregion Pirenèus-Mediterranèa, siguèc presentat en Institut Francés de Barcelona. Mercés ara Lei der occitan, aranés en Aran, era presentacion se poguèc amiar a tèrme en occitan.
E açò qu'ei tot per aué. Adishatz.


text:
902
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 902 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Pèrda de Taormina, darriera basa bizantina en Sicília. En revènge, en Anatolia, campanha militara victoriosa còntra leis emirats arabis de la region. Permetèt de crear un thema suplementari (Mesopotamia) e d'agantar Armenia.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Mòrt dau califa Al-Mutadid lo 5 d'abriu. Son rèine aviá permes de contuniar l'òbra de restauracion de l'autoritat dau govèrn centrau acomençada per son paire Al-Mutawakkil en 870. Son fiu Al-Muktafi li succediguèt. Deguèt rapidament replegar una ataca dei Carmatas dins lo nòrd de Siria (Alèp, Hama e Homs).


text:
Hola Republica catalana !
E n’ètz d’avís ? 90 Lengas 3/3
Hèm tribalhar la lenga !
En Ondas F. Biu 1èr prèmi de traduccion Pèir de Garròs
Ua segonda edicion deu prèmi Pèir de Garròs de Letras d’Òc qu’ei a s’apressar. En difusion tornar l’entervista dab Felip Biu per « Lo qui marmusava dens l’escuranha ».
Jòclong 10 Nadal encara Daga Martina Rosina e Clara de Pèira
En jòia !
E n’ètz d’avís ? 89 Lengas 2/3
en difusion tornar per acabar l’an de plan !
En Ondas setm. 51 en difusion tornar en companhia de Katy Bernard, lo Mooc deus trobadors
Que tornam sus la 1èra edicion deu Mooc suus Trobadors en companhia de Katy Bernard.
Katy Bernard, mèsta de conferéncia d’occitan a l’universitat de Bordèu Montaigne. Presidenta de l’InÒc Aquitània e de Trobadas. Que devisa deu mooc a succès (mei de 3000 inscriuts) : Les chansons des troubadours, qui’s debanè d’abriu a mai de 2015. Un Mooc (massive open online course) qui’s tienerà tornar en 2016. Que ns’entertien tanben de las soas publicacions Les mots d’Aliénor : Aliénor d’Aquitaine et son siècle publicat per Confluences e de Le Néant et la joie Chansons de Guillaume d’Aquitaine editat per Federop.
L’actualitat de Katy Bernard qu’ei tanben d’aquesta passa qu’ei un libe suu trobador Rigaud de Barbezieux deu quau e ns’entertieneram dab era en començar de 2018, prometut. La Dame-Graal, chansons de Rigaud de Barbezieux (14 €), 2017, 128p. ISBN : 978-2-85792-235-3. Presentacion e traduccion de l’occitan per Katy Bernard. coll. Littérature occitane « Troubadours » ; 7. Federop.
E n’ètz d’avís ? D. Lekuona 88 Lengas 1/3
En navèra programacion.


text:
21/05/2016
Manifestacion per l'occitan dissabde 21 de mai a 17 oras a Perigüers
Veiqui una comunicacion de Marçau Peironi e Micheu Samolhan dau Collectiu Occitan Perigòrd, per la manifestacion de uei a 17 oras, plaça de l'eigleisa de la Ciutat a Perigüers.
°°
Adiu lo monde
Trobaretz aqui la perpausicion de lei sus laquala avem trabalhat seriosadament !
Per dissabde lo roge e jaune seràn a la mòda. Preparatz vòstra votz, lo Se canta e l'immortela au programa. Faudrà tanben estre lerte perque i 'aurà de que dançar.
A dissabde, Martial e Micheu.
Les commentaires sont fermés.