text:
Una maid en manhattan
Reparto: Litzy, Eugenio Siller, Vanessa Villela, Jorge Eduardo García, .
Lista de Capitulos:
- Una maid en manhattan Capitulo 1
- Una maid en manhattan Capitulo 2
- Una maid en manhattan Capitulo 3
- Una maid en manhattan Capitulo 4
- Una maid en manhattan Capitulo 5
- Una maid en manhattan Capitulo 6
- Una maid en manhattan Capitulo 7
- Una maid en manhattan Capitulo 8
- Una maid en manhattan Capitulo 9
- Una maid en manhattan Capitulo 10
- Una maid en manhattan Capitulo 11
- Una maid en manhattan Capitulo 12
- Una maid en manhattan Capitulo 13
- Una maid en manhattan Capitulo 14
- Una maid en manhattan Capitulo 15
- Una maid en manhattan Capitulo 16
- Una maid en manhattan Capitulo 17
- Una maid en manhattan Capitulo 18
- Una maid en manhattan Capitulo 19
- Una maid en manhattan Capitulo 20
- Una maid en manhattan Capitulo 21
- Una maid en manhattan Capitulo 22
- Una maid en manhattan Capitulo 23
- Una maid en manhattan Capitulo 24
- Una maid en manhattan Capitulo 25
- Una maid en manhattan Capitulo 26
- Una maid en manhattan Capitulo 27
- Una maid en manhattan Capitulo 28
- Una maid en manhattan Capitulo 29
- Una maid en manhattan Capitulo 30
- Una maid en manhattan Capitulo 31
- Una maid en manhattan Capitulo 32
- Una maid en manhattan Capitulo 33
- Una maid en manhattan Capitulo 34
- Una maid en manhattan Capitulo 35
- Una maid en manhattan Capitulo 36
- Una maid en manhattan Capitulo 37
- Una maid en manhattan Capitulo 38
- Una maid en manhattan Capitulo 39
- Una maid en manhattan Capitulo 40
- Una maid en manhattan Capitulo 41
- Una maid en manhattan Capitulo 42
- Una maid en manhattan Capitulo 43
- Una maid en manhattan Capitulo 44
- Una maid en manhattan Capitulo 45
- Una maid en manhattan Capitulo 46
- Una maid en manhattan Capitulo 47
- Una maid en manhattan Capitulo 48
- Una maid en manhattan Capitulo 49
- Una maid en manhattan Capitulo 50
- Una maid en manhattan Capitulo 51
- Una maid en manhattan Capitulo 52
- Una maid en manhattan Capitulo 53
- Una maid en manhattan Capitulo 54
- Una maid en manhattan Capitulo 55
- Una maid en manhattan Capitulo 56
- Una maid en manhattan Capitulo 57
- Una maid en manhattan Capitulo 58
- Una maid en manhattan Capitulo 59
- Una maid en manhattan Capitulo 60
- Una maid en manhattan Capitulo 61
- Una maid en manhattan Capitulo 62
- Una maid en manhattan Capitulo 63
- Una maid en manhattan Capitulo 64
- Una maid en manhattan Capitulo 65
- Una maid en manhattan Capitulo 66
- Una maid en manhattan Capitulo 67
- Una maid en manhattan Capitulo 68
- Una maid en manhattan Capitulo 69
- Una maid en manhattan Capitulo 70
- Una maid en manhattan Capitulo 71
- Una maid en manhattan Capitulo 72
- Una maid en manhattan Capitulo 73
- Una maid en manhattan Capitulo 74
- Una maid en manhattan Capitulo 75
- Una maid en manhattan Capitulo 76
- Una maid en manhattan Capitulo 77
- Una maid en manhattan Capitulo 78
- Una maid en manhattan Capitulo 79
- Una maid en manhattan Capitulo 80
- Una maid en manhattan Capitulo 81
- Una maid en manhattan Capitulo 82
- Una maid en manhattan Capitulo 83
- Una maid en manhattan Capitulo 84
- Una maid en manhattan Capitulo 85
- Una maid en manhattan Capitulo 86
- Una maid en manhattan Capitulo 87
- Una maid en manhattan Capitulo 88
- Una maid en manhattan Capitulo 89
- Una maid en manhattan Capitulo 90
- Una maid en manhattan Capitulo 91
- Una maid en manhattan Capitulo 92
- Una maid en manhattan Capitulo 93
- Una maid en manhattan Capitulo 94
- Una maid en manhattan Capitulo 95
- Una maid en manhattan Capitulo 96
- Una maid en manhattan Capitulo 97
- Una maid en manhattan Capitulo 98
- Una maid en manhattan Capitulo 99
- Una maid en manhattan Capitulo 100
- Una maid en manhattan Capitulo 101
- Una maid en manhattan Capitulo 102
- Una maid en manhattan Capitulo 103
- Una maid en manhattan Capitulo 104
- Una maid en manhattan Capitulo 105
- Una maid en manhattan Capitulo 106
- Una maid en manhattan Capitulo 107
- Una maid en manhattan Capitulo 108
- Una maid en manhattan Capitulo 109
- Una maid en manhattan Capitulo 110
- Una maid en manhattan Capitulo 111
- Una maid en manhattan Capitulo 112
- Una maid en manhattan Capitulo 113
- Una maid en manhattan Capitulo 114
- Una maid en manhattan Capitulo 115
- Una maid en manhattan Capitulo 116
- Una maid en manhattan Capitulo 117
- Una maid en manhattan Capitulo 118
- Una maid en manhattan Capitulo 119
- Una maid en manhattan Capitulo 120
- Una maid en manhattan Capitulo 121
- Una maid en manhattan Capitulo 122
- Una maid en manhattan Capitulo 123
- Una maid en manhattan Capitulo 124
- Una maid en manhattan Capitulo 125
- Una maid en manhattan Capitulo 126
- Una maid en manhattan Capitulo 127
- Una maid en manhattan Capitulo 128
- Una maid en manhattan Capitulo 129
- Una maid en manhattan Capitulo 130
- Una maid en manhattan Capitulo 131
- Una maid en manhattan Capitulo 132
- Una maid en manhattan Capitulo 133
- Una maid en manhattan Capitulo 134
- Una maid en manhattan Capitulo 135
- Una maid en manhattan Capitulo 136
- Una maid en manhattan Capitulo 137
- Una maid en manhattan Capitulo 138
- Una maid en manhattan Capitulo 139
- Una maid en manhattan Capitulo 140
- Una maid en manhattan Capitulo 141
- Una maid en manhattan Capitulo 142
- Una maid en manhattan Capitulo 143
- Una maid en manhattan Capitulo 144
- Una maid en manhattan Capitulo 145
- Una maid en manhattan Capitulo 146
- Una maid en manhattan Capitulo 147
- Una maid en manhattan Capitulo 148
- Una maid en manhattan Capitulo 149
- Una maid en manhattan Capitulo 150
- Una maid en manhattan Capitulo 151
- Una maid en manhattan Capitulo 152
- Una maid en manhattan Capitulo 153
- Una maid en manhattan Capitulo 154
- Una maid en manhattan Capitulo 155
- Una maid en manhattan Capitulo 156
- Una maid en manhattan Capitulo 157
- Una maid en manhattan Capitulo 158
- Una maid en manhattan Capitulo 159
- Una maid en manhattan Capitulo 160
- Una maid en manhattan Capitulo 161
- Una maid en manhattan Capitulo 162
- Una maid en manhattan Capitulo 163
- Una maid en manhattan Capitulo 164
- Una maid en manhattan Capitulo 165
- Una maid en manhattan Capitulo 166
- Una maid en manhattan Capitulo 167
Tema principal Amor sin final
Interprete Litzy
Título originalUna maid en manhattan
PaísEstados unidos
CanalTelemundo
EstadoFinalizado
Sinopsis Llega a telemundo una historia que comenzo muy lejos de aqui, con una maleta llena de sueños y la ilusion de una vida mejor, donde una larga travesia llevara a Marisa a la capital del mundo y sera aqua donde comience la bella historia de una mujer cuyo trabajo era pasar desaparecida. Hasta que marisa se pone la ropa de una de las huespedes del hotel donde ella trabajaba como camarera, sigue a marisa en esta divertida telenovela que por cierto me hace recordar mucho a la pelicula progratonizada por jenifer lopez..


c: text/html

text:
Helmut Schmidt
Helmut Heinrich Waldemar Schmidt, (Amborg, 23 de decembre de 1918 - Amborg, 10 de novembre de 2015) foguèt un politic alemand e militant del partit SPD, Cancelièr d'Alemanha del 1974 al 1982,[1] e ministre en divèrsas cartèras.
De jove participèt a l'armada alemanda durant la Segonda Guèrra Mondiala. Corsèt après d'estudis a l'Universitat d'Amborg, ont se licencièt en sciéncias economicas. Lo 1953 foguèt elegit deputat dins lo Parlament de la Republica Federal Alemanha pel Partit Socialdemocrata Alemand (SPD). Foguèt Ministre de Defensa (1969-1972), e Ministre de Finanças (1972-1974), durant lo govèrn de Willy Brandt. Lo 1974 succediguèt a Brandt coma cancelièr.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Mor l'excanceller alemany Helmut Schmidt, Corporació Catalana de Mitjans Audiovisuals, SA

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Anglosfèra
L'anglosfèra es un neologisme anglés que designa los païses que l'anglés i es lenga mairala o una de las lengas oficialas. Lo tèrme anglofònia es sinonim e recomendable.
L'anglés es la lenga mairala de 340 000 000 de personas e una lenga segonda per mai de 450 000 000. Es la segonda lenga del mond pel nombre de locutors (800 000 000) e la primièra pel prestigi e l'influéncia.
A la periféria d'aquela anglosfèra, i a de mai de personas qu'utilizan l'anglés de biais ponctual, sobretot dins lo comèrci, lo trabalh o lo torisme. Estimar lor nombre exacte es una tasca de mal far. Lo nombre de personas qu'an de basis en anglés es plan important mas las estimacions porgidas son sovent discutiblas. Per exemple, Eurobaromètre [1] dins son enquesta de 2012, declara que 21% de los que declaran parlar anglés coma lenga forestièra en Euròpa autoevaluan que lo pòdon parlar realament plan ben, mentre que 31% autoevaluan lor nivèl a quicòm de vertadièrament basic.
Es aital que, segon Eurobaromètre, se 51% dels Europèus an de coneissenças en lenga anglesa, 13% parlan anglés coma lenga mairala, 8% lo parlan plan ben, e 12% ne parlan que las basas rudimentàrias (18% essent dins de situacions intermediàrias entre basic e bon). La causida dels critèris per determinar çò qu'es vertadièrament un locutor d'una lenga son atal d'un importància majora vist que cambian completament la dòna. Mas, çò segur, se pòt pas enançar de cap de biais que siá que i auriá 51% de vertadièrs locutors de l'anglés en Euròpa o 39% en França (vèire lo wiki anglofòn), levat s'òm vòl far perdre tot sens al tèrme locutor.
Somari
Nivèls[modificar | modificar la font]
L'anglosfèra es un conjonch eterogenèu que l'anglés i jòga de fonccions plan diferentas.
Se pòdon destriar 5 nivèls segon l'importància de la lenga anglesa dins los païses respectius:
- lenga mairala, oficiala e dominanta (ex. R.-U.)
- lenga oficiala e dominanta (ex.Libèria)
- lenga cooficiala en competicion amb una (o d'autras) lenga(s) (ex.Índia)
- lenga oficiala segondària (ex.Sodan), sobretot utilizada dins qualques sectors especifics
- lenga sens oficialitat mas usada per las relacions internacionalas e de còps dins lo païs (ex.Bangladèsh)
Se lo nivèl 1 e 2 son lo còr de l'anglosfèra, los autres nivèls an una posicion mai complèxa. Es aquí que las especulacions e las aproximacions dins las estimacions dònan lòc a de chifras contestablas.
De mai las competéncias practicas e fonccionalas dels locutors son de mal determinar dins aquelas estimacions que dònan de chifras plan variadas segon los autors.
L'anglosfèra de lenga mairala es lo còr d'aquel conjonch amb los E.-U. coma centre principal e lo R.-U. coma centre segondari.
Anglosfèra mairala[modificar | modificar la font]
L'anglosfèra mairala enclau los païses de lenga mairala anglesa mas exclau los païses que la majoritat de la populacion a una autra lenga mairala que l'anglés.
Stricto sensu[modificar | modificar la font]
L'anglosfèra mairala stricto sensu enclau los païses de lenga mairala anglesa mas exclau los païses que la majoritat de la populacion i parla una varietat creòla de l'anglés Se tracha de 6 païses e de qualques de sos dependéncias.
Atencion, pels E.-U. e Austràlia las chifras son bufadas perque dins aquestes païses se compta los que parlan anglés a l'ostal e pas los qu'an l'anglés coma lenga mairala. Se calèsse chifrar los que an realament l'anglés coma lenga mairala, aquelas chifras serián de aperaquí 75% pels E.-U. e 70% per Austràlia.
Al total, aqueles païses representan un conjonch consequent de 443 100 000 d'estatjants en 2012 que l'anglés i es la lenga dominanta e mairala per la majoritat de la populacion. I a pasmens qualques lengas concurrentas dins aquel espaci (francés, espanhòl, lengas localas, regionalas, immigrantas).
Los qu'an l'anglés per lenga mairala son al mens 336 000 000 (75,8%). 94,1% de la populacion (417 000 000) pòdon parlar anglés.
Lato sensu[modificar | modificar la font]
Se tracha dels païses qu'an una lenga creòla de basa anglesa coma lenga mairala principala (e pas l'anglés estandard). Çaquelà l'anglés es utilizat a totes los nivèls e tanben se mescla amb lo creòl gràcias a de fenomènes conoscuts coma basilèct, mesolèct, acrolèct e continuum creòl. Se tròban en America.
Dins aquela classificacion qualques elements son mai problematics:
- païses que los creolofòns son minoritaris (ex. Belize)
- païses que la varietat creòla a pas una basi anglesa ( ex. Sta Lucia, Dominica)
Seràn pasmens enclauses dins la lista pramor que l'anglés estandard domina lo païsatge linguistic d'aqueles païses. Aqueles païses son: Jamaïca, Grenada, Trinitat e Tobago, Sant Cristòl e Nevis, Bahamas, Antigua e Barbuda, Dominica, Sta Lucia, Sant Vincenç e las Grenadinas, Barbada, Guyana e Belize. Cal ajustar tanben las dependéncias britannicas e americanas dins las Antilhas. Amassa aqueles païses representan mai de 6 000 000 d'estatjants que parlan creòl, anglés o ambdós.
Anglosfèra oficiala[modificar | modificar la font]
Se tracha de païses que l'anglés i es oficial. Cal destriar los païses que i es tanben la lenga dominanta de la vida publica, escolara e administrativa ex. (Libèria, Ghana...d'un biais general son mai que mai situats en Africa ), e los païses que l'anglés i es en competicion per l'estatut oficial dominant (ex. Índia, Paquistan, Singapor... sobretot en Asia e Oceania e tanben en Africa que qualques países i an desvolopat una politica de promocion de las lengas localas).
Mai de trenta païses an l'anglés coma la (o una) de sas lengas oficialas. Es aquí que se tròban la majoritat dels 450 000 000 de personas qu'utilizan l'anglés coma lenga segonda.
Anglosfèra periferica[modificar | modificar la font]
Se tracha de païses que l'anglés i es pas pus la lenga oficiala mas qu'an servat una tradicion anglofila. Per exemple, l'anglés es utilizat internacionalament, mas rarament dins los afars intèrns. (ex. Bangladesh, Nepal, Malesia, Egipte...).
A aquel grop, se pòt restacar los rics païses del golfe persic qu'an recebut d'importantas communautats forestièras qu'utilisan l'anglés coma lingua franca.
De mai, i a tanben un nombre de personas pro important que mestreja l'anglés coma lenga forestièra.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- recensament 2011 Austràlia rencensament australian 2011
- rencensament american e estimacions 2007 http://www.census.gov/hhes/socdemo/language/data/acs/ACS-12.pdf


text:
Instrument de còrdas hregadas
Los instruments de còrdas hregadas (var. instruments de còrdas fretadas) que hèn vibrar las loas còrdas sian au mejan d'un arquet, sia dab ua arròda (com dens lo cas de la sonsaina).
A despart d'estar mavudas per la hregada de l'arquet o de l'arròda, la còrdas que poden totun estar puntejadas (com las còrdas de la guitarra, e aquò que s'apera alavetz lo pizzicato, hèra emplegat au vriulon e a la contrabassa) o vibrar per simpatia (com ac hèn las còrdas simpaticas de la sonsaina e de la viòla d'amor).
- Caracteristicas generaus : arquet, pontet, barra d'armonia, amna, colofònia
- Ajòus : Rebec • Lira da braccio • viela
- Familha deu vriulon : vriulon • vriulon piccolo • vriulon alto • vriulon tenor • violoncèl • violoncèl piccolo
•Vriulon barròc •Pochette •Vriulon de Stroh •Norvègia : Hardingfele •Vriulon de Stroh
- Viola pomposa
- Arpeggione
- Familha de la viòla de gamba
- Contrabassa • octobassa
- Bariton
- Trompeta marina
- Sonsaina


text:
Província de Salta
Salta qu'ei ua província deu nord-oest d'Argentina qui costeja Bolívia au nord, Paraguai a l'est de Chile a l'est e per çò qui ei de las autas províncias argentinas, Jujuy, Formosa, Lo Chaco, Santiago del Estero e Tucumán. Qu'ei rica d'ua cultura locau representada per ua mena particulara de gauchos, lo folclòre (mantun musicians argentins deus géncers que son gessits de Salta), la lenga quéchoa parlada peus indians colla e l'eretatge arquitecturau deu barròc coloniau. La soa capital qu'ei Salta, dens la vath de Lerma.
Cosina[modificar | modificar la font]
Enter las especialitats de Salta que podem mentàver las empanadas salteñas, la humita (hèita dab haria de milhòc), lo locro (ua mena de sopa), e los tamales.
Musicians[modificar | modificar la font]
- Óscar Palavecino (conegut com lo Chaqueño Palavecino)
- Eduardo Falú


text:
Bit
Un bit es l'acronim de l'anglés, binary digit, chifra binària). Un bit es una chifra del sistèma de numeracion binària qu'es l'unitat d'informacion minimala utilizada en informatica e en teoria de l'informacion.
Se pòt imaginar un bit com una ampola que pot èsser dins un dels estats seguents:
Combinasons de bits[modificar | modificar la font]
Amb un bit es possible d'indicar doas valors. Per representar o codificar mai d'informacion dins un aplech numeric, cal utilizar mai de bits.
Valor de posicion[modificar | modificar la font]
Lo nombre 19 es representat en numeracion binària per 10011 (16+2+1 en numeracion decimala).


text:
Chalhac
Chalhac (oficialament en francés Chaillac-sur-Vienne) es una comuna situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de Lemosin.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Chalhac ven dau nom d'òme latin Callius emb lo sufixe latinizat, d'origina celtica, -acum[1]. Se tractariá donc de la propietat, la villa de Callius.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
2012 : 1197
2013 : 1217
Particularitats dau parlar comunau[modificar | modificar la font]
- Articles definits :
- Prononciacion : Ch- ; g-, j-
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
Intercomunalitat[modificar | modificar la font]
Communauté de communes Porte Océane du Limousin
Embessonatges[modificar | modificar la font]
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Liams externes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984


text:
Grundviller
Grundviller es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Grundviller Es una pichona municipalitat de 694 abitantas situadas a 12 km al sud-oèst de Sarreguemines. Lo vilatge a situat a França en la region de lorraine e lo departement moselle, aquel vilatge a environat de massises forestales.
Grundviller est une petite commune de 694 habitants située à 12 km au sud-ouest de Sarreguemines. Le village est situé en France dans la region de lorraine et le departement moselle, ce village est entouré de massifs forestiers.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de Grundviller vendriá del ancià anautit alemand « Grunt » e del latin « villare » (transformat en lenga alemanda en « Weiler »), en significant aital : pòble situat en una depression. Lo nom de la municipalitat de Grundviller es oficiala dempuèi 1869[ref. necessària].
Al Mejan-Age, una mitat del pòble aperteniá als senhors de Puttelange, en reconeissent la sobeiranetat de la Lorraine dempuèi 1375. L'autra mitat i aguèt cedit pel comte Louis II de Nassau-Sarrebruck a Henri II de Lorraine, pòrti de Lorraine[ref. necessària].
Dépendait De l'anciana província de Lorraine, cedit a la França en 1668.
Le nom de Grundviller viendrait de l’ancien haut allemand « Grunt » et du latin « villare » (transformé en langue allemande en « Weiler »), signifiant ainsi : village situé dans une dépression. Le nom de la commune de Grundviller est officiel depuis 1869[ref. necessària].
Au Moyen-Age, une moitié du village appartenait aux seigneurs de Puttelange, reconnaissant la souveraineté de la Lorraine depuis 1375. L’autre moitié fut cédée par le comte Louis II de Nassau-Sarrebruck à Henri II de Lorraine, duc de Lorraine[ref. necessària].
Dépendait de l'ancienne province de Lorraine, cédé à la France en 1668.


text:
Prunières
Prunières en arpitan (Prunières en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Prunières a situat a 3 km de la Mure sus la rota de las corniches del Dragon, #que condusís cap al Lac de Monteynard. Situat en cara del Triéves aquel vilatge beneficia d'un climat protegit dels vents del nòrd (bise) #qu'escampan lo scenari de la Matheysine.
La commune de Prunières est située à 3 km de la Mure sur la route des corniches du Drac, qui conduit vers le Lac de Monteynard. Situé en face du Triéves ce village bénéficie d'un climat abrité des vents du nord (bise) qui balayent le plateau de la Matheysine.


text:
Modèl:Acorchi
Los editors pòdon trabalhar dins lo bac à sable (crear) e la pagina de test (crear).
Plaçatz las categorias dins la sospagina /Documentacion.
- Utilizacion
- Aqueste modèl permet de crear una boita qu'aficha la tièra del (dels) acorchi(s) que puntan cap a ela. La boita pòt conténer fins a 5 acorchis.
- Sol lo primièr ligam es obligatòri, los autres son facultatius. Per defaut lo tèxt es convertit automaticament en ligam, e quand se susvòla lo ligam una bulla apareis e aficha Las minusculas : « wp:xx » tanben son acceptadas per la boita « recercar ». Se se desactiva aquesta foncion per, per exemple, afichar un còde amb "subst:", cal passar lo paramètre
noligamamb una valor pas voida.
- Exemples
- Paramètres fòrt facultatius
- I a encara tres paramètres possibles :
align: alinhament de la boita
left,
righto
center. Per defaut :
right
clear. Per defaut :
none
margin: marge exterior del quadre. Per defaut :
0
-


text:
René Goscinny
René Goscinny (14 d'agost de 1926, París - 5 de novembre de 1977) es un escrivan francés d'origina polonesa e josieva. Es conegut per las bendas dessenhadas d'Asterix lo gallés (creat en 1959 amb Albert Uderzo) e Lucky Luke. Son paire Stanisław « Simkha » Gościnny es un engenhaire quimista nascut a Varsòvia. Sa maire Anna Bereśniak es nascuda a Khordorkow.
Bendas dessenhadas[modificar | modificar la font]
- Asterix lo Gallés (nom original en francés : Astérix le Gaulois)
- Iznogoud
- Lucky Luke
- Oumpah-pah


text:
Alexàndria
Alexàndria o Alexàndria d'Egipte (en grèc ancian, ἈλeEάvδpeιa = Alexándreia; en còpte Ⲣⲁⲕⲟⲧⲉ Rakotə, en arabi الإسكندرية Al Iskandariyya o localament اسكندريه Eskendereyya) es la segonda vila d'Egipte per sa populacion e es son primier pòrt de mar. Ten entre 3,5 e 5 milions d'abitants.
Lo gentilici es alexandrin -a.
Alexàndria s'espandís subre 32 km, lòng de la còsta de la mar Mediterranèa, au centre-nòrd d'Egipte. Es lo sèti de l'antica bibliotèca d'Alexàndria e de la nòva bibliotèca d'Alexàndria. Es un centre industriau important gràcias a seis oleoductes de gas naturau e de petròli venent de Suèz.
A passat temps, Alexàndria foguèt una dei vilas pus celèbras dau Mond. Lo rei macedonian Alexandre lo Grand la fondèt en 331 avC e restèt la capitala d'Egipte per quasi mila ans, fins en 641 apC quand leis arabis conquistèron Egipte e i fondèron una capitala nòva a Fustat (absorbit puei per Lo Caire). Alexàndria èra coneguda per lo far d'Alexàndria (una dei Sèt Meravilhas dau Mond, dins la Mediterranèa antica), la bibliotèca d'Alexàndria (la pus granda de l'Edat Antica mediterranèa) e lei Catacombas de Kom el Shoqafa (una dei Sèt Meravilhas dei l'Edat Mejana). L'arqueologia maritima qu'òbra ara dins lo pòrt d'Alexàndria (dempuei 1994) es a revelar de detalhs d'Alexàndria tant d'avans Alexandre, quand la vila de Rhakotis existissiá aquí, coma de la dinastia dei Ptolemèus après Alexandre.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
la mort deu cantador de Sustraia
1 la mort deu cantador de Sustraia le Dim 4 Jan - 18:46
capbreton
Occitan Warrior
2 Re: la mort deu cantador de Sustraia le Dim 4 Jan - 20:36
Sokolovic
Trobador !!
3 Re: la mort deu cantador de Sustraia le Dim 4 Jan - 21:18
Arf
Occitan Warrior
Que diseri que n'aveva pas 40 ans. Que'm sembla que Mixu Mixelena aveva deja avut ua alerta quauques annadas a. Malurosament qu'aveva ua morfologia qui'u predispausava a aquo.
Qu'ei triste.
4 Re: la mort deu cantador de Sustraia le Dim 4 Jan - 21:27
Sokolovic
Trobador !!
Sabi pas perqué mai m'èri totjorn pensat que venián dau costat espanhòu dau País Basco.
5 Re: la mort deu cantador de Sustraia le Dim 4 Jan - 21:57
fredoc
Occitan Warrior
La novèla que'm tòca com tocarà hèra de festaires de noste. Maugrat lo son darrèr disc a la sauça Jean Noël (ua sopa en solo tot en francés), Sustraia e Mixu qu'an marcat la mea generacion per las hèstas deus vilatges de Bearn.
Francament, que'm hè dòu.
_________________
Ací qu'ei l'alh ! ce disè la ceba. / Amic de cadun, amic de degun.
"La vida es una tombola", Manu Chao.
6 Re: la mort deu cantador de Sustraia le Dim 4 Jan - 22:17
Danís
Adjudant
Per io an portat quauquarren a la musica basca, e son sovent parvenguts a associar los festaires de Baiona e los jòunes militants bascas. Aquò era pas aisat e se saluda.
Pense que i a fòrça occitans qu'an escotat Sustraia o que z'escoten enquera, e que seràn tochats per la novela...
7 Re: la mort deu cantador de Sustraia le Ven 9 Jan - 21:56
Taverner
Pinta-Beroi
8 Re: la mort deu cantador de Sustraia Aujourd'hui à 1:24
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Fontenai-sur-Orne
Fontenai-sur-Orne es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Orne e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat es en plana de Argentan. Lo sieu bourg es Modèl:A Unitat a l'èst de Écouché e a Unitat|4.5|km {{}} al sud-oèst de Argentan[1].
La commune est en plaine d'Argentan. Son bourg est à 4,5 km à l'est d'Écouché et à 4,5 km au sud-ouest d'Argentan[3].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Distàncias viàrias los mai cuertas segon Viamichelin.fr
- ↑ {{{Títol}}}
- ↑ Distances routières les plus courtes selon Viamichelin.fr
- ↑ Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée


text:
Gauta
Las gautas (en latin: buccae) constituisson la partida de la cara situada jols uèlhs e entre lo nas e l'aurelha esquèrra o drecha.
Es carnosa pels umans e autres mamifèrs. La pèl es suportada pel menton e las maissas, formant la paret laterala de la boca umana, e tocant de biais visible l'òs zigomatic jols uèlhs.
Pels umans, aquela region es inervada pel nèrvi bucal.
L'interior de la gauta (qu'es una partida de la cavitat bocala) es cobèrta amb una membrana mucosica. Es lo luòc mai comun que s'extreu una mòstra d'ADN mejan una brosseta de coton.


text:
Informatica
Lo tèrme d'informatica designa la gestion automatizada de l'informacion per ordinator. Foguèt creat en 1962 per Philippe Dreyfus partent dels mots « informacion » e « automatica ».
- Per extension, designa tan lo material coma la concepcion e l'administracion de la partida immateriala d'un ordinator, los logicials.
- La lenga anglesa utiliza pas gaire aqueste concèpte, e destria puslèu :
- çò que pertòca lo foncionament dels ordinators e de lors programas (computer science),
- çò que pertòca la mesa en practica dels tractaments (data processing)
- l'evolucion de las tecnicas, e mai del material (informacion technology).
Somari[modificar | modificar la font]
- Istoric de l'informatica
- Apròchi foncional de l'informatica
- Apròchi organizacional de l'informatica
- Istòria de l'informatica
- Material informatic
- Logicial
- Creacion dels logicials
- Tractament de l'informacion
- Apròchis scientifics
- Imparticion informatica
- Annèxes informatics


text:
Francesc Macià
Francesc Macià i Llussà (Vilanova i la Geltrú, Catalonha, 21 d'octobre de 1859; Barcelona, Catalonha, 25 de deseme de 1933), siguec un militar, politic e president dera Generalitat de Catalonha, coneishut popularament coma eth pair-sénher (l'Avi, en catalan).
Macià siguec tinent-coronel dera armada espanhòla durant mès de trenta ans. Er any 1905, era armada espanhòla assautèc era redaccion deth diari catalanista "La Veu de Catalunya" e deth setmanèr "El CuCut" e Macià protestèc contra açò.
Dempús çò, era majoria de partits politics de Catalonha s'uniren en ua soleta candidatura (Solidaritat Catalana) entà presentar-se as eleccions deth 21 d'abriu de 1907. Macià se presentèc coma deputat per Barcelona e per Les Borges Blanques (d'a on ère era sua familha), e siguec elegit en es dues ciutats. Dempús se vedec obligat a deishar era armada.
Er any 1922 fondèc eth partit catalanista radicau Estat Català. Eth setème de 1923, damb era dictadura de Primo de Rivera, Macià se refugièc en Perpinhan. En aguesta epòca, se restaquèc damb comunistes e anarquistes e artenhí era ajuda economica des catalans residents a Sud-America.
Eth 1926 sagèc ua accion armada tà desliurar Catalonha des de Prats de Molló (ena Catalonha Nòrd), mès siguec detengut pera polícia francesa. Damb çò, se hec fòrça popular en Catalonha e era notícia dera sua luta arribèc a tota Europa. Dempús demorèc en Belgica, Cuba e Argentina, en tot cercar era ajuda des exiliadi catalans.
Damb era queiguda dera dictadura, Macià retornèc en Catalonha e fonda eth partit politic Esquerra Republicana de Catalunya, er any 1931, tà presentar-se enes eleccions municipaus. Es eleccions dèren era majoria ath sòn partit, e eth 31 d'abriu de 1931, des deth balcon deth palais dera Generalitat, proclame era Republica Catalana, ores abantes que proclamèssen era Republica Espanhòla en Madrid.
Dempús negociacions damb eth govèrn dera Republica Espanhòla, era Republica Catalana se convertís ena Generalitat de Catalonha, anciana institucion de govèrn des catalans. Aguest govèrn provisionau impulse era redaccion d'un estatut d'autonomia, aprovat en referendum per ua grana majoria des catalans e que dempús siguec aprovat peth parlament espanhòu damb granes modificacions.
Macià foguet eth president d'aguest govèrn provisionau e dempús es prumères eleccions siguec elegit nauament president fins era sua mòrt, eth dia de Nadau de 1933.


text:
Imalaia
Imalaia (en sanscrit: हिमालय, prononciacion: [hɪ'mɑlijə]), es una cadena de montanhas d'Asia, que separa lo soscontinent indian del planòl tibetan. Per extension, es tanben lo nom del sistèma montanhós qu'inclutz Karakoram, Hindu Kush, e de cadenas menoras espandidas fins a las montanhas de Pamir. Lo nom ven del mot sanscrit himālaya, un mot compausat (tatpurusa) que significa « ont demora la nèu » [1]. Lo sistèma montanhós imalaian es lo pus enauçat de la planeta, e lo sèti dels pics pus naut: los uèit mila mètres, demest los quals se tròban lo Mont Everest (Nepal/Tibet) e lo K2 (nòrd de Paquistan).
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Topografia[modificar | modificar la font]
L'Imalaia es compausada de tres cadenas principalas de montanhas que son orientadas segon un axe èst-oèst sus una distància de 2 400 quilomètres.


text:
Hambach
Hambach es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait De la distincion episcopala de Sarralbe.
- Amassat a la principauté de Lixheim l'an 1633, #passar al Duché de Lorraine l'an 1702.
- Se trucava « Dreittambach », lo vilatge compreniá : Gross-Hambach, Klein-Hambach e Roth.
- Dépendait de la seigneurie épiscopale de Sarralbe.
- Réuni à la principauté de Lixheim en 1633, passa au Duché de Lorraine en 1702.
- S’appelait « Dreittambach », le village comprenait : Gross-Hambach, Klein-Hambach et Roth.


text:
Valencin
Nom desconegut en arpitan (Valencin en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los chevaliers de St Jean de Jerusalem per la siá preséncia a Bellecombe rebaton l'aspècte en dominant de l'istòria del pòble. Se pòt considerer que Valencin èra a l'origina una villa gallo-romaine, (vast domeni (o espleitacion agricòla) #que i aviá dirigit per un mèstre, amb jos la siá autoritat un cèrt nombre de servidors). Cèrts istorians an provats de trobar l'origina del nom de Valencin. La data la mai anciana amassada #que menciona Valencin, es un acte de 954 jos la forma de Valenciano. A la mièja edat la via #que traversava Valencin èra un camin de pelegrinatge de Viena a St Claude. Abans la Revolucion, lo costat existissiá pas pas e lo vilatge sovent citat en los tèxtes de l'epòca coma « la separacion de Valencin », i aviá ligat al mandement de St Georges de Espéranche dempuèi l'arribada dels comtes de Savoie.La plana de Lafayette èra antany « plana de Chanoz », en rason del bòsc del meteis nom. La legenda vòl que lo nom de Lafayette venga pas la paraula Fayard, nom comun #que designa lo hêtre, mas d'un personatge, lo General Ostal, Joseph, Paul, Yves, Roch, Gilbert del Mottier, titré Marques de la Fayette. Lo ancià volontari #que i èra partit combatre als Amériques als costats de Washington en 1776, vendiá de Bourgoin. En 1829 en lo sieu onor i aguèt organizat una taulejada de 1500 personas en plen aire e en remembre, lo auberge #que i aguèt bastit près d'aquel luòc istoric preses lo nom de auberge de la "Fayette".
Les chevaliers de St Jean de Jérusalem par leur présence à Bellecombe reflètent l'aspect dominant de l'histoire du village. On peut considerer que Valencin était à l'origine une villa gallo-romaine, (vaste domaine (ou exploitation agricole) qui était dirigée par un maître, avec sous son autorité un certain nombre de serviteurs). Certains historiens ont essayés de trouver l'origine du nom de Valencin. La date la plus ancienne retrouvée qui mentionne Valencin, est un acte de 954 sous la forme de Valenciano. Au moyen âge la voie qui traversait Valencin était un chemin de pèlerinage de Vienne à St Claude. Avant la Révolution, le canton n'existait pas et le village souvent cité dans les textes de l'époque comme « l'écart de Valencin », était rattaché au mandement de St Georges d'Espéranche depuis l'arrivée des comtes de Savoie.La plaine de Lafayette était autrefois « plaine de Chanoz », en raison de la forêt du même nom. La légende veut que le nom de Lafayette ne vienne pas du mot Fayard, nom commun qui désigne le hêtre, mais d'un personnage, le Général Marie, Joseph, Paul, Yves, Roch, Gilbert du Mottier, titré Marquis de La Fayette. L'ancien volontaire qui était parti combattre aux Amériques aux côtés de Washington en 1776, venait de Bourgoin. En 1829 en son honneur fut organisé un banquet de 1500 personnes en plein air et en souvenir, l'auberge qui fut construite à proximité de ce lieu historique pris le nom d'auberge de la "Fayette".


text:
Comtat de Galway
Lo Comtat de Galway (en gaelic irlandés : Contae na Gaillimhe) es una circonscripcion administrativa de la Republica d'Irlanda que si situa sus la còsta oèst de l'illa dins la província de Connacht.
Sa superficia es de 6 148 km2 per 231 670 abitants en 2006. Es lo segond comtat mai grand après lo de Cork. Es enviroutada per lei Comtats de Mayo, Roscommon, Nord-Tipperary e Clare. Sa capitala e vila mai granda es Galway.
Lo Comtat si presenta en doas partidas distintas entre que si situa la vila de Galway e lo Lough Corrib (lei lacs d'Irlanda mai grands) : a levant si tròba un sistèma de planas ; a ponent Connemara ambé mai d'un sistèma montanhós, lei Twelve Bens (Na Beanna Beola), lei Maumturks e Slieve Aughty. Au large dei còstas si tròba un gròs gròs nombre d'illas que lei mai importantas son leis illas d'Aran e Inisbofin.
Lo Comtat còmpta mai d'una zòna onte lo gaelic rèsta fòrça vivaç. Galway es totplen influenciat per lo lengatge e la cultura gaelics dins la region de Connemara e sus leis illas d'Aran, onte si parla encara lo gaelic.


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Garni (Գառնի en armeni) es una comuna d'Armenia situada dins la província de Kotaik.
-
Lo vilatge vist dempuei lo santuari de Sant Sarkis
-
Mapa de Garni e daus environs
-
Lo temple de Garni, dedicat au dieu solar Mitra: los 24 pilars simbolizan las oras dau jorn
-
Egleisa de Mashtots Hayrapet (segle XII)
-
Lo bauç de Garni apelat « sinfonia de las pèiras »
-
Lo complexe monastic de Havuts Tar situat a l'autre costat dau bauç de Garni
-
Roïnas dau monastèri d'Aghjots Vank (segle XIII)


text:
Alexander Graham Bell
Alexander Graham Bell (n. en 1847, m. en 1922) foguèt un scientific e inventor escocés. Es considerat l'inventor del telefòn a mai aquesta atribucion siá discutida.
Biografia[modificar | modificar la font]
Alexander Graham Bell, fisician e inventor, nasquèt lo 3 de març de 1847 a Edimborg (Escòcia) e estudièt a las Universitats d'Edimborg e de Londres. Emigrèt a Canadà en 1870. Arribèt puèi als Estats Units en 1872.[1]
Als Estats Units comencèt per donar de corses als sords-muts en divulgar lo sistèma nomenat lengatge visible. Aqueste sistèma èra estat desvolopat per son paire, l'educador escocés Alexander Melville Bell. En 1872, A.G.Bell fondèt una escòla per sords-muts a Boston (Massachusetts), que s'integrèt puèi dins l'Universitat de Boston ont Bell venguèt professor de Fisiologia Vocala.[1] En 1882 obtenguèt la nacionalitat nòrd-americana.
Tre sos 18 ans, Bell trabalhava l'idèa de la transmission de la paraula. En 1874, mentre que trabalhava sus un telegraf multiple, desvolopèt las idèas basicas de çò que vendriá lo telefòn. Sas experiéncias amb son ajudaire Thomas Watson capitèron son foncionar lo 10 de març de 1876.[1]
Una demostracion aquel meteis an pendent l'Exposicion del Centenari a Filadelfia (Pennsilvània), lancèt son invencion dins tot lo mond e lo menèt a metre en pès en 1877 La Companhiá de Telefòns Bell. En 1880, França li concediguèt lo prèmi Volta, amb una recompensa de 50 000 francs, per son invencion.
Bastiguèt d'autras invencions coma: lo fotofòn, l'audiomètre e la balança d'induccion e pausèt las basas del gramofòn modèrne.
Foguèt a mai un dels cofondaires de la National Geographic que ne foguèt president entre 1896 e 1904. Tanben fondèt la revista Science.
Se moriguèt lo 2 d'agost de 1922 a Cape Breton Island (Canadà) ont estivava. Lo govèrn canadian sèrva un musèu que encabís fòrça de sas invencions originalas.


text:
Escòla nacionala veterinària de Tolosa
L’Escòla nacionala veterinària de Tolosa (ENVT) es una ecòla veterinària francesa situada à Tolosa. Es un establiment d'ensenhament e de recerca, tanben un centre espitalouniversitari veterinari dubert al public, e lo punt de contacte nacional « Seguritat sanitària dels aliments ».
Somari
- 1 Istòria
- 2 Arquitectura de l'ENVT (site actal)
- 3 Ensenhament e Recerche
- 4 L'ENVT e Wikipedia
- 5 Références
- 6 Vejatz tanben
Istòria[modificar | modificar la font]
Creada en 1825[1], inaugurèt los locals prèp de la gara Matabiau en 1835. En junh de 1964, l’anciana escòla foguèt transferida sul site actual e en octobre de 1964 se faguèt la primièra dintrada dels escolan dins l’escòla del camin de las Capèlas.
En 2010, foguèt ligada a l’Institut nacional politecnic de Tolosa[2].
Arquitectura de l'ENVT (site actal)[modificar | modificar la font]
Los arquitectes de l'ENVT[modificar | modificar la font]
Son Noël Le Maresquier e Paul De Noyers. Son tanben los arquitectes de la Facultat de medecina de Tolosa, du CHU de Ranguelh, de la Facultat de Drech e de Sciéncias Economicas de l’Arsenal e del Complèxe d'ensenhament agricòl d'Ausevila Tolosana.
Lo campus veterinari establit en 1964[modificar | modificar la font]
Situacion del site e organizacion prevista del campus[modificar | modificar la font]
Aquela proprietat del castèl de Marmanda, amb lo seus quaranta e un ectaras, es rectangulae e va fins a la viá ferrada Aush Tolosa ; es limitada a l’oèst pel Toish e à l’Èst pel camin de las Capèlas.
Se compausa de doas zonas parallèlas:
- d’un costat, una laissa de vint mètres al dessus de Toish, comportant dos espacis bosacts, vint ectaras de vinhas, un ostal lo « Castèo Roge », una bòria amn demorança e annèxes; aquela laissa es bordada pel canal de Sant Martorin ;
- d’autre costat, vint ectaras de pradas e de culturas.
En octobre de 1955, lo projècte definitiu de construccion foguèt adoptat pel Ministèri de l’Agricultura.
Se distrian tres grops de bastiments:
- un primièr grop per las consultacions e espitals,
- un segond per l’ensenhament e recerca (sièis bastiments d'un estatge en miègcercle a l'entorn d’un grop central comprenent los amfiteatres e la torre bibliotèca)
- un tresen grop comprenent la ciutat universitària e los terrens d'espòrt.
Presentacion del campus a la populacion francesa[modificar | modificar la font]
La novèla escòla foguèt presentada a la television dins lo magazin agricòl lo 17 de març de 1967 (vejatz ligams extèrnes).
Coma se pòt o legir dins l’article de Pierre Taverne publicat en 1968, « la Novèla Escòla foguèt concebuda per repondre als novèls besonhs de l’Ensenhament e de la recerca scientifica. D’una capacitat doble de la precedenta, dotada de vastes e modernes laboratòris, a la possibilitat de s’agrandir en fonccion dels progrès de la sciéncia e de las necessitat economicas[3]».
Lo campus establi en 1964 foguèt presentat dins l'Architecture française en 1970[4].
Un campus modèrna dins lo respècte d'estil tolosenc[modificar | modificar la font]
Lo terren de 42 ectaras davalant sus un penjal doç cap al Toish permet la separacion dels servicis al sen de fòrça ostalons. Es pas mai una estructura concentrada a l'entorn d’un bastiment central, los bastiments son repartits de biais a profeitar de l’espaci acquerit e que permet d'envisatjar d'espandiments futurs. Lo centre de l’escòla es ocupat per la bibliotèca e los amfiteatres. Entre la partida centrala de l'administracion, los amfiteatre e la ciuta universitària, es amenatjat un vaste jardin botanic.
La ciutat escolara compòrta 360 cambras repartidas dins 4 bastiments e un restaurant de grandas baias dubèrtas sul val de Toish[5].
Lo campus dispausa de 3 intradas distinctas per separar l’administracion, las consultacions e la ciutat escolar.
Totes los ostalons son bastits en brica plenas de parament e elements aparents de beton, e los teulats son de teulas romanas, dins lo respècte de l'etil tolosan.
Ensenhament e Recerche[modificar | modificar la font]
Plan dubèrta a l'internacional, contribuís a la formacion dels estudiants veterinaris europèus e acuelhís fprça estudiants estrangièrs.
L'ENVT e Wikipedia[modificar | modificar la font]
En 2008, un acòrdi foguèt signat entre l'escòla e l'associacion Wikimedia France per numerizar fòrça tèsis ancianas liuras de drechs. Lo 29 d'avril de 2009, l'associacion anoncièt que 95 tèsis èran en linha sul site Wikimedia Commons, representant mai de 4000 paginas[6].
Références[modificar | modificar la font]
- ↑ Ordonança reiala del 6 de julhet de 1825.
- ↑ (fr)Décret n° 2010-1681 du 28 décembre 2010 portant rattachement de l’École nationale vétérinaire de Toulouse à l’Institut national polytechnique de Toulouse}}
- ↑ (fr)TAVERNE, Pierre. A la recherche du passé toulousain :L’Ecole Vétérinaire et les futurs champs Elysées toulousains.Toulouse Informations n°149, mars 1968, pp20-23
- ↑ (fr)Ecole nationale vétérinaire de Toulouse-Purpan. L’Architecture française, juillet-août 1970, n°335-336, pp38-39. Archius municipalas, Tolosa REV303/1970/1
- ↑ (fr)Visites et promenades : la nouvelle école vétérinaire. L’Auta, avril-mai 1968, n°355, pp 63-65.
- ↑ (fr)Comunicat de Wikimedia France
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams connèxes[modificar | modificar la font]
- Anciana escòla veterinària de Tolosa
- Escòla de la Juncassa
- Escòla nacionala veterinària d'Alfort
- Escòla nacionala veterinària de Lion
- Escòla nacionala veterinària, agroalimentària e de l'alimentacion, Nantas Atlantica


text:
Golan
Golan (en ebrieu: רמת הגולן Ramat HaGolan, en arabi: هضبة الجولان Haḍbatu 'l-Jawlān) es un plan situat a la frontièra entre Israèl, Liban, Jordania e Siria. En 1967 Israèl annexèt aqueste territòri de Siria (que lo revindica activament) pendent la Guèrra dels Sièis Jorns e, un autre còp, pendent la Guèrra de Yom Kipur en 1973). Las Nacions Unidas, a travèrs de sa resolucion 242, lo considèran coma territòri ocupat.
Geograficament, Golan es confrontat a l'oèst per un bauç de 500 m, lo Lac de Tiberiàs e lo fluvi de Jordan; al sud per lo fluvi de Yarmuk; al nòrd per la termièra internacionala amb Liban, e a l'èst per una larga plana, sonada Hauran. Golan es generalament devesit en tres regions: nòrd (entre Sa'ar e las vals Jilabun ), centrala (entre las vals de Jilabun e de Daliyot), e sud (entre las vals Dlayot e Yarmouk). Lo platèu de Golan a una altitud compresa entre 120 m e 520 m.


text:
Villes et mairies du Canton d'Amiens-3
Liste des communes
Camon
Ville de Camon, commune de France de 4 500 habitants.
La mairie de Camon a une adresse e-mail et un site Internet.
Présence d'activités sur la ville.
Rivery
Ville de Rivery, commune de France de 3 400 habitants.
La mairie de Rivery a une adresse e-mail et un site Internet.
Daours
Village de Daours, commune de France de -1 000 habitants.
La mairie de Daours a une adresse e-mail et un site Internet.
Présence de monuments historiques sur le village.
Vecquemont
Village de Vecquemont, commune de France de -1 000 habitants.
La mairie de Vecquemont a une adresse e-mail et un site Internet.
Aubigny
Village d'Aubigny, commune de France de -500 habitants.
La mairie d'Aubigny a une adresse e-mail.
Bussy-lès-Daours
Village de Bussy-lès-Daours, commune de France de -500 habitants.
La mairie de Bussy-lès-Daours a une adresse e-mail.
Lamotte-Brebière
Village de Lamotte-Brebière, commune de France de -500 habitants.
La mairie de Lamotte-Brebière a une adresse e-mail.


text:
Calandretas
Los establiments escolars Calandreta son d'escòlas e collègis bilingües franco-occitans. Son d'equivalents occitans de Diwan pels bretons, Seaska pels bascas, La Bressola pels catalans e ABCM-Zweiprachigkeit pels alsacians-mosellans.
La primièra Calandreta foguèt creada a Pau (Pirenèus-Atlantics) en 1979.
En 2013, existís 55 escòlas e dos collègis repartits sus 17 departaments per 3278 escolans escolarizats.
Las Calandretas son d'escòlas a res non còsta e laïcas. Lo metòde practicat es lo de l'immersion lingüistica precòça. L'ensenhament dispensat seguís los programas de l'Educacion Nacionala. La pedagogia i es activa (inspirada de las tecnicas Freinet) per acompanhar l'enfant cap a l'autonomia, lo partatge e la ciutadinitat.
Calandreta dispausa d'un establiment d'ensenhament superior occitan APRENE (http://www.aprene.org) (situit a Besièrs) ont son formats los professors d'escòla Calandreta. APRENE es reconegut per l'Educacion Nacionala e afiliat a l'ISLRF (Institut Superior de las Lengas de la Republica Francesa). La Confederacion de las Calandretas es sòcia del Congrès permanent de la lenga occitana.
Somari
- 1 La question dificila del bilingüisme
- 2 Las Calandretas en Occitània
- 3 Vejatz tanben
- 4 Nòtas
La question dificila del bilingüisme[modificar | modificar la font]
Discors oficial[modificar | modificar la font]
Lo discors oficial del movement Calandreta es lo seguent. Los enfants practican en complementaritat las doas lengas vivas, lo francés e l'occitan. An accès a las doas culturas que s'enriquisson mutualament. Lo metòde practicat es l'immersion lingüistica precòça, que desvolopa los mecanismes intellectuals de l'enfant e que lo dobrisson a d'autras lengas vivas, plan segur, mas tanben a d'autres lengatges mai abstraches coma las matematicas... Lo bilingüisme occitan-francés es a la portada de totes. L'environament lingüistic e cultural es determinant per la mesa en plaça d'un bilingüisme vertadièr.
Discors critic[modificar | modificar la font]
Aquel discors idillic es contestat per certans occitanistas, dintre lo movement Calandreta e tanben defòra. Estiman que lo "bilingüisme" occitan-francés s'acompanha pas, en general, d'una critica conscienta de la diglossia, ont l'occitan es subordenat al francés. Dins certanas escòlas Calandretas, aquò fa que lo francés benefícia d'un tractament e d'un imatge avantatjoses, mentre que se negligís l'imatge e l'ensenhament de l'occitan [1]. Es frequent, dins lo movement occitanista, d'observar que los enfants escolarizats a Calandreta an mai que mai un nivèl aproximatiu o feble en occitan e qu'an de representacions diglossicas (e mai se i a d'excepcions): veson pas l'occitan coma l'egal del francés. Mas simultaneament e paradoxalament, semblan de gardar un remembre positiu de l'occitan e de Calandreta. Los escolans an de bons resultats en general dins las matèrias jutjadas fondamentalas per l'Educacion Nacionala (de l'estat francés), coma lo francés e las matematicas: es çò que ditz lo movement Calandreta e sembla d'èsser lo cas, efectivament, quand los escolans de Calandreta passan dins d'escòlas "classicas". Per contra, res garentís qu'ajan de resultats tan bons en lenga occitana, ja que cap de sistèma d'avaloracion unificat s'es pas instituit per mesurar lo nivèl d'occitan en fàcia del nivèl de francés.
Divèrses estudis sociolingüistics demòstran scientificament aquesta realitat ambigua, especialament dins lo domeni de las representacions diglossicas ont los escolans donan mai de valor -e donc mai de practica- al francés qu'a l'occitan[2].
Las Calandretas en Occitània[modificar | modificar la font]
En Erau[modificar | modificar la font]
- Collègi Calandreta Leon Còrdas
44 rue Antoine Jérôme Balard 34790 Grabèls
- Calandreta La Garriga
Chemin Départemental 131 l'Aurelle dit de Carabotte 34150 Ginhac
- Calandreta L'Ametlièr
7, rue franklin 34500 Besièrs
- Calandreta Los Falabreguièrs
7 rue Rouget de l'Isle 34500 Besièrs
- Calandreta de Mesa "La Cardonilha"
22 rue des Enfèdettes 34110 Mesa
- Calandreta Novèla-Candòla
2, rue Aigrefeuille 34000 Montpelhièr
- Calandreta Pèira Roja-Lepic
33 avenue Lepic 34000 Montpelhièr
- Calandreta Dau Clapàs (escrich per error dau Clapas*)
146, rue du Mas du Merle 34070 Montpelhièr
- Calandreta Dels Polinets
10 rue Jean Vigo 34120 Pesenàs
- Calandreta de Seta [www.calandreta-sete.org] "Los Dalfinets"
Boulevard de Verdun, Ancienne Caserne Vauban 34200 Seta
- Calandreta Terra Maire
1 rue Saint Vincent Salelles du Bosc 34700 Le Bosc
- Calandreta Dagtenca
Rue Jean Moulin 34300 Agde
En Gard[modificar | modificar la font]
- Calandreta Aimat Sèrre
2, rue André Girard 30000 Nimes
- Calandreta Jòrgi Gros
Le Cristal 620, chemin des hauts de nîmes 30900 Nimes [4]
- Calandreta dels Gardons
16-18, rue de l'enclos roux 30100 Alès
En Aude[modificar | modificar la font]
- Calandreta Narbonesa
Impasse Santoline 11100 Narbona
- Calandreta de Ciutat
Rue du Plô Cité de Carcassonne 11000 Carcassona
- Calandreta limosenca Joan Clerci
1 rue de l'aiguille 11300 Limós
- Calandreta Lo Becarut
40, Grand'rue 11130 Sijan
- Calandreta " Lo Cigal"
46 avenue de la gare 11120 Bize Minervois
- Calandreta de Ciutat
27, rue du Plô -Cité- 11000 Carcassone
- Calandreta Pech Mary
3 chemin Dieudonné Costes 11000 Carcassone
- Calandreta Narbonesa "La Granhòta"
Impasse Robert Lafont 11100 Narbonne
- Calandreta "Los Cascamèls de Menerbés"
Rue Marcellin Albert 11160 Trausse Minervois
Dins Tarn[modificar | modificar la font]
- Calendreta d'Albi
7 square Amiral Abrial, 81000 Albi
- Calandreta Castresa
47 carrièra Briguibol 81100 Castras
- Calandreta del Galhaqués
Centre Hospitalier rue René Cassin 81600 Gaillac
- Calandreta l'Esquiròl
100 passage de Saliège 46400 Saint Céré
En Avairon[modificar | modificar la font]
- Calandreta de Rodés
4 rue Bonnefé 12 000 Rodés
- Calandreta de Milhau
215 rue Maréchal de Tassigny, 12100 Milhau
En Nauta Garona[modificar | modificar la font]
11, rue Toulouse Lautrec 31500 Tolosa
- Calandreta Garoneta
5, rue du Pont de Tounis 31000 Tolosa
- Calandreta de Mureth
4, avenue du Maréchal Lyautey 31600 Murèth
- Calandreta de Castanet Tolosan
2, rue des Ormes 31320 Castanet Tolosan
- Calandreta del País Sud Tolosan
3 rue du Calvaire 31550 Cintegabelle
En Arièja[modificar | modificar la font]
- Calandreta del pais de Pàmias
11 rue Henri Fabre 09100 Pàmias
Dins los Nauts Pirenèus[modificar | modificar la font]
- Calandreta de Banhèras
1 Rue Alphonse Cazes 65200 Banhèras de Bigòrra
- Calandreta deu País de Tarbés
1 avenue des Pyrénées 65310 La Lobèra Tarba
- Calandreta eths Capdèths de Gasconha
43 rue Nationale 65370 Bertren
En Aquitània[modificar | modificar la font]
- Calandreta Pergosina
49 rue Font Laurière 24 000 Peireguers
- Calandreta deu Seuvestre
"Marie-école" 64410 Porciuvas e Bocoa
- Calandreta de Lescar
R du Lt de Vaisseau Garnuchot 64230 Lescar
- Calandreta Auloronesa
Marcadet 1 rue Gassion 64400 Auloron Sainte Marie
- Calandreta Paulina
13, rue Guynemer 64000 Pau
- Calandreta d'Ortès
Bd Ch de Gaulle 64300 Ortès
- Calandreta Aussalesa
Place de la mairie 64440 Biost
- Calandreta de la Dauna
33 avinguda de Genèva 33600 Pessac
- Calandreta de Siron
Rue des écoles 33720 Barsac
- Calandreta Titouan Lamazou
Rue Jules Ferry 64110 Masèras Lezous
- Calandreta "Lo Casolòt d'Aussau" Lo Lis
16 chemin du Bourg 64260 Lys
- Calandreta Monenh
220 Place Charles de Gaulle 64170 Artix
- Collègi Calandreta de Gasconha
BP 91131 64011 Pau PDC
En Auvèrnha e Lemosin[modificar | modificar la font]
- Calandreta lemosina
8 rue Emile Zola 87000 Limòtges
- Calandreta del Vernhat
Maison des enfants, Boulevard de Canteloube 15000 Orlhac
- Calandreta Velava Pèire Cardenal
Chemin de la Forge, Ours 43000 Lo Puèi de Velai
En Provença[modificar | modificar la font]
- Calandreta d'Aurenja "La Granatiera"
Ancien Lycée agricole Route de Caderousse 84100 Aurenja
- Los amics de la Calandreta Gapiana
87 Hameau Saint Jean 05000 Gap
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (oc) (fr) Sit oficial
- (fr) Chantal DOMPMARTIN-NORMAND (2002) "Collégiens issus de Calandreta: quelles représentations de l'occitan?", Langages et société 101 (PDF); extrach de la revista Langages et société
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ a veire sas relacions amb sos emplegats occitanistas e occitanoparlants nos podèm demandar quina mena de planificacion linguistica nos prepausa calandreta: [1] e [2] e [3]
- ↑ Per exemple, se pòt consultar los estudis scientifics seguents:
- Henri BOYER (dir.) (2006) De l’école occitane à l’enseignement public: vécu et représentations sociolinguistiques. Une enquête auprès d’un groupe d’ex-calandrons, coll. Sociolinguistique, París: L’Harmattan
- Chantal DOMPMARTIN-NORMAND (2002) "Collégiens issus de Calandreta: quelles représentations de l'occitan?", Langages et société 101 (PDF); extrach de la revista Langages et société


text:
Revolucion de Mai
La Revolucion de Mai qu'ei un processus politic qui's debanè a Buenos Aires (alavetz capitala de la Vicereiautat de l'Arriu de la Plata) en 1810 e qui desboquè sus lo remplaçament deu darrèr vicerei espanhòu, Baltasar Hidalgo de Cisneros, per la Purmèra Junta.
Se de facto, aquò e signifiquè la debuta de la Guèrra d'Independéncia, oficiaument, los revolucionaris que declarèn préner lo contraròlle deus lors ahars politics au nom deu rei d'Espanha (qui lo son reiuame b'èra alavetz ocupat per Napoleon e per l'armada francesa).
L'independéncia que hore obertament declarada pas sonque lo 9 de julhet de 1816 a l'escadença deu Congrès de Tucumán.


text:
13/08/2016
Daus òmes que tomban, per Joan Ganhaire ( partida 3)
Suite de la nouvelle estivale de Joan Ganhaire...onte la fina esquipa dau Comte se bòta au trabalh...
Una ora pus tard, lo mení tot suau a sa veitura, un pauc raviscolat per la promessa que li aviá facha Gaëtan de remudar comba e terme per la li tornar trobar, sa Natalena. Quò m’aviá plan estonat que accepte quel afar, Gaëtan, laissar los Ombradors, sa chalor, sa musica, lo bon minjar de Ròsa e las ardors de la granda Lili…
E pertant quo era pas lo cheque de tres chiffres pus leu modeste que sinhet mossur Fernand Galichet en mòde d’acompte.Mas la desesperança de queu paubre òme era tala que ‘la viá degut tucat lo còr de Gaëtan que pertant, la majer part dau temps es sec coma l’arma d’un pendut. O-ben-tot era curiós de rencontrar quela dròlla, mai si’la viá un pauc chamjat, capabla de desvirar las cervelas d’un paubre tipe a-d-un demieg segle de distança, gaire mens. La dralha de Natalena seriá pas d’aisat tornar trobar. La darriera entrevuda montava aurà a quarante cinc ans, tres mes e tretze jorns, un famós divendres au ser, quante li aviá donat lo rendetz-vos maudich que li era tornat en plen còr emb la violença de qua’iment un demieg segle de lanç. 36 Rua Novela dau Pòrt, Nògent de Leira, miladius, quo era pas bien a portada. E ‘nava faler revisar son francès.
Franciscò petonava que dins queu país, totas las ruas semblavan en sens interdich, qu’un tombava a chasque còp sus los cais, qu’un se fasiá tornar foitar dins lo centre vila ente de las flechas e daus noms de país inconeguts te chabavan d’escartar. E per daus rensenhaments, una borsa. Nòstre francès era segur pas daus mai pur e la responsa era totjorn la mesma : pita escharnida e auçament d’espanlas, sap pas, comprene pas, demandatz a quauqu’un mai. Caüsac , rendut d’èsser bradassat en rond dempuei demia ora, se rachet a Rachmaninof, passet sa testa esborissada per la fenestra, pardon monsieur, pourriez vous nous indiquer la rue Nouvelle du Port, s’il vous plaît ? La rue Nouvelle du Port ? Mais mon pauvre monsieur, elle ne s’appelle plus comme çà depuis trente ans ! (de segre) .
Joan Ganhaire
Les commentaires sont fermés.


text:
Donjeux (Mosèla)
Donjeux es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
- Se situa sus l'ais Mètz / Estrasburg, a parièra distància de Mètz e Nancy, siatz approximativement 30 a 35 km.
- Se situa a proximitat, 1 quilomètre solament, del cap de luòc de costat, la vila de Delme.
- Elle se situe sur l'axe Metz / Strasbourg, à égale distance de Metz et Nancy, soit approximativement 30 à 35 km.
- Elle se situe à proximité, 1 kilomètre seulement, du chef lieu de canton, la ville de Delme.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Vilatge citat l'an 966 "Domus Juvinis", en lo moment de la fondacion de la abbaye de Vergaville ; situat en la baronnie de Viviers.
- Cedit a la França en 1661.
- Village cité en 966 "Domus Juvinis", lors de la fondation de l'abbaye de Vergaville ; situé dans la baronnie de Viviers.
- Cédé à la France en 1661.


text:
Mar
La mar es una massa d'aiga salada (coneguda coma aiga de mar) que cubrís una granda partida de la superfícia de la Tèrra. Lei grandas massas d'aiga que separan lei continents se nomenan oceans, encara que lei divisions d'aquestes oceans que son barrats parcialament per de continents o d'illas e archipèlas son conegudas simplament coma de mars, que se dividisson en massas d'aiga pus pichonas nomenadas golfs e badias e que se jonhon a travèrs deis estrechs. Se nomenan tanben mars lei grands lacs, abitualament salats, qu'an pas d'emissari, coma la mar d'Aral.


text:
Desèrt de Gòbi
Lo Gòbi (en mongòl, ГoBb; en chinés 戈壁; en pinyin, gē bì) es una vasta region desertica situada entre lo nòrd de China e lo sud de Mongolia. L'enròdan las montanhas d'Altai e las estèpas de Mongolia pel nòrd, lo replanat de Tibet e la plana del nòrd de China pel sud-oèst. Lo Gòbi es compausat per diferentas regions geograficas e ecologicas, basadas subre sas variacions climaticas e topograficas.
Durant l'istòria, lo Gòbi foguèt una part del grand Empèri Mongòl, e foguèt lo sèti de ciutats importantas al ras de la Rota de la Seda.
Lo Gòbi es un desèrt dich ombra oragrafica format pel blocatge de las nívols per la cadena d'Imalaia.
Lo Gòbi mesura mai de 1 610 km del sud oèst al nòrd èst e 800 km del nòrd al sud. Es pus larg a l'oèst, al long de la linha que jonh lo Lac Bosten e lo Lop Nor (87°-89° eèst). Ocupa un arc de tèrra de 1 295 000 km2[1] en superfícia, que ne'n fa lo cinquen desèrt del mond e lo pus grand d'Asia. La majoritat del Gòbi es pas cobèrt de sabla mas de ròcas.
Es un replanat cobèrt de puèges e de peireguièrs e limitat per de montanhas, amb una altitud de 800 a 1 000 m. Per la siá situacion, es un desèrt fred e d'una granda ariditat, de clima continental rigorós, amb de temperaturas mejanas de -15 °C en genièr e 25 °C en julhet, e de pluèjas estivalas compresas entre 100 e los 200 mm annadièrs. L'escassa populacion (0,3 ab./km²) se concentra a l'entorn dels nombroses oasis, mas la majoritat dels abitants son nomadas, e se consacran a l'elevatge de cabras, fedas, cavals e camèls.
Lo bacin de Nemegt, dins la província d'Omnogovi al sud de Mongolia es nomenat localament la "val dels dinosaures" pr'amor de la preséncia de jaciments de fossils, en particular d'uòus de dinosaures.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ John W. (ed.) ;Editors and reporters of The New York Times; 2006; The New York Times Almanac; 2007; Penguin Books; New York, IBSN0-14-303820-6 ; pagina456


text:
Escrabida
Lo tèrme escaravissa o escrabida es un nom vernacular donat a d'espècias de crustacèus Decapòdes apartenent en general a la superfamilha dels Astacoidae, creada per Pierre André Latreille (1762-1833) en 1802, mas dispersats dins de genres diferents. Aquelas diferentas espècias an en comun d'èsser d'animals vivents en aiga doça e semblant de pichons ligombaus, que ne son pròches. Se compausan de cefalotorax amb cinc parelhs de pautas, lo primièr parelh a de pinças per s'alimentar, e l'abdomèn amb de falsas pautas o pleopòdis.
Las escaravissas càmbian lor exoesquelèt coma o fan en ivèrn dins las latituds mediterranèas.
Biologia[modificar | modificar la font]
Vivon dins totes los continents dins las aigas doças amb la condicion que gèlan pas pendent l'ivèrn. Evitan los corrents rapids e son d'animals nocturnes. La preséncia d'escaravissas es un bon indicator de la qualitat de las aigas.
S'alimentan de quina que siá matèria organica coma carronha. An fòrça predators lo long de lor vida: insèctes, peis, aucèls e mamifèrs, coma per exemple la loira.
L'acoplament es precedit d'una luta, amb de possiblas feridas mortalas, entre lo mascle, qu'a de pinças, e la femèla. Quand lo mascle capita de tombar la femèla daissa anar lo semèn que sortís de la basa de las falsas pautas (pleopòdis) de l'abdomèn.
Qualques espècias[modificar | modificar la font]
- Austropotamobius pallipes (Lereboullet, 1858) – Escrabida de las patas blancas.
- Austropotamobius torrentium (Schrank, 1803) — Escrabida de torrent.
- Astacus astacus (Linnaeus, 1758) — Escrabida de las patas rojas.
- Astacus leptodactylus (Eschscholtz, 1823) — Escrabida de las patas primas.
- Procambarus clarkii (Girard, 1852) — Escrabida de Loïsiana.
- Pacifastacus leniusculus (Dana, 1852) — Escrabida signal o de Califòrnia
Astacicultura[modificar | modificar la font]
L'astacicultura es l'elevatge de las escrabidas amb tòca comerciala o semicomerciala.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Vejatz un esquèma detalhat de la morfologia d'una escrabida e de l'anatomia intèrna d'una escrabida


text:
Lo sieu nom vertadièr èra Jean-Louis Lebris de Kérouac, descendent de canadiansfrancofòns. Aprenguèt pas a parlar anglés fins a sièis ans. Jack Kerouac destaquèt lèu coma esportista en practicant fotbòl american, obtenguèt una borsa per l'Universitat de Columbia de Nòva York. Malgrat aiçò, una lesion a la camba e una baralha amb lo sieu entrenador frustrèron la siá carrièra, que rason se va per ingressar a la marina mercant. Quand èra dins tèrra escriviá constantament.
Passèt de divèrses ans a ensajar de trobar un quite estil, que nomenèt fin finala pròsa espontanèa o "kickwriting". Quand li demandavan la siá opinion sus l' escritura, s'esforçava pas a far de diferéncias entre la pròsa e la poesia. Sosteniá que las siás idèas s'aplicavan tan al un coma l'autre genre, l'espontaneïtat coma metòde traspassava los limits de las formas de l'escritura. Li agradava de dire que quand trabalhava en un roman cada paragraf èra un poèma dins d'un tèxt estendut que surava en la mar de la lenga anglesa.
La reputacion li provèt pas doncas que Kerouac, timid, aviá la costum de se presentar begut a las entrevistas per veire d'explicar la mística dels romans qu'aviá escrich fòrça ans enrè e que degun aviá pas gausat publicar.
Moriguèt a 47 ans a causa d'un vessament intèrne, produch d'una cirrosi.


text:
Quattrocento
Lo Quattrocento, contraccion de millequattrocento en italian, correspond al sègle XV italian; aprèp l'Edat Mejana s'i debanèt lo movement nomenat la Primièra Renaissença, començament del periòde istoric de la Renaissença.
Milan[modificar | modificar la font]
En 1450 à Milan, mejans las victòrias de Francesco Sforza, lo poder passa dels Visconti als Sforza. Ludovico Sforza faguèt apèl a Leonardo da Vinci per li comandar una estatua equèstra magnifica de grandor e de prestigi, per far amagar lo sovenir de la dinastia qu'aviá remplaçat. L'estatua demorèt a l'estat de plans del mèstre.
Venècia[modificar | modificar la font]
Venècia espandiguèt son contraròtle al delà de la mar Adriatica, mejans Creta e Chipre en 1489, puèi fondèt la Liga de Venècia.
Florença[modificar | modificar la font]
Jos l'influéncia dels Medicis a Florença, los arts coneguèron una evolucion. Cosme de Medicis participava al mecenat d'artistas majors coma Paolo Uccello o Fra Angelico.
Los florentins contunhèron lor dominacion sur Toscana en l'emportant sus Pisa en 1406. Pasmens, en 1494, Pèire II de Medicis perguèt la sobeiranetat de Florença a l'occasion dels eveniments de l'arribada de l'armada de Carles VII de França, cap a Nàpols per Lombardia; caçada pels florentins, sa familha s'anèt en exili. Savonarola ne tirèt profeit e establiguèt une teocracia dins la vila.
Estats pontificals[modificar | modificar la font]
Aquela fin del Quattrocento illustra los trebolums simptomatics d'aquela epòca ligats a aquela zona geografica: un intrigant prince d'origina valenciana, Cesar Borgia, tentèt en 1501 d'usurpar lo poder en Romanha aparat pel seu paire, que se trobèt èra lo papa. Aquela collusion d'interèsts, en mai de provocar las fulminacions de Savonarola, constituís unas de las inspiracions pel Prince, tractat qu'escriguèt lo sègle seguent Maquiavèl a Florença.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligamss intèrnes[modificar | modificar la font]
- Primièra Renassença (movement artistic pendent lo Quattrocento)


text:
Thimert-Gâtelles
Thimert-Gâtelles es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Eure et Loir e la region dau Centre e Vau de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Thimer (Tedmarum Castrum) es lo anciana capital del Thymerais. L'establiment de Castel-nòu a parlat la dépopulation de Thimer. En plena guèrra contra las siás vassaux normands, Enric Ier repren lo castèl de Thimert a Guillaume lo Conquistador, duc de Normandia, parlador la siá destruccion l'an 1059. Las pèiras d'aquel castèl fòrt (situat cap a l'actual lotissement del Sant-Laurent), rasat l'an 1060, servir al bastiment de la vila de Castel-nòu (actual Châteauneuf-en-Thymerais).


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Paul Anthony Samuelson (15 de mai de 1915 en Gary, Indiana - 13 de decembre de 2009 a Belmont, Massachusetts) foguèt un economista american qu'a recebut lo Prèmi Nobel d'Economia en 1970.
Foguèt professor al Massachusetts Institute of Technology e membre de l'Econometric Society, de l'American Economic Association e de la International Economic Association. Son òbra pus importanta es Foundations of Economic Analysis (1947), qu'es considerada coma una de las òbras mai fondamentalas de la sciéncia economica modèrna e que desvolopèt en tèrmes matematics. Es autor tanben d'un manual d'economia plan conegut, Economics: An Introductory Analysis (1948). Son trabalh es estat qualificat coma la « granda sintèsi neoclassica » de John Maynard Keynes e de sos davancièrs.
Estudièt a mai lo domeni de la teoria dels jòcs e la programacion lineara (Linear Programming and Economic Analysis, 1958, amb Dorfman e Robert Solow), l'economia del benèsser e l'analisi de la dinamica economica. Es estat un dels desvolopaires de las corbas d'indiferéncia, qu'an permés l'estudi de l'utilitat marginala.
S'es trachat tanben dels problèmas de l'economia reala. Foguèt conselhièr dels presidents John Fitzgerald Kennedy e Lyndon Baynes Johnson. En 1970 recebèt lo Prèmi Nobel d'Economia per l'analisi dels procèsses economics e lo desvolopament dinamic de modèls de decision economica.
Moriguèt lo 13 de decembre de 2009 dins lo sieu ostal de Belmont, estat de Massachusetts (Estats Units), a l'edat de 94 ans, a causa d'un brèu malautiá, tala e coma soslinhèt la Institut Tecnologic de Massachusetts (MIT).[1]


text:
Hajj
Lo Hajj (arabi: حج Ḥaǧǧ) es lo pelegrinatge a La Mèca. Es a l'ora d'ara lo mai grand pelegrinatge annadièr al mond[1], e lo cinquen pilar de l'Islam, una obligacion morala qu'a d'èsser realizada almens un còp dins la vida de cada musulman qu'a los mejans d'o far. Lo Hajj es una demostracion de solidaritat dels musulmans, e de sa somession a Allà (Dieu).[2] Lo pelegrinatge se debana del 7en al 13en jorn de Dhu al-Hijjah, lo 12en mes del calendièr islamic. Pr'amor que lo calendièr islamic es un calendièr lunar, onze jorn mai cort que lo calendièr gregorian utilizat en Occident, la data del Hajj dins lo calendièr gregorian càmbia cada an.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Atlas of Holy Places, p. 29
- ↑ Dalia Salah-El-Deen, Significance of Pilgrimage (Hajj)


text:
AutoIt
Presentacion[modificar | modificar la font]
Autoit es un lengatge de script permetent una automatizacion sota lo sistèma operatiu Microsoft Windows gràcias a l'ajuda de simulacions de mandadís de claus, de movements de rata e de contraròtle d'interfàcia grafica (GUI).
Aquel lengatge foguèt creat per Jonathan Bennet e èra destinat principalament dins sei versions precedentas a la 3 a dei macros; pasmens ambé la version actuala (3+) la creacion d'un environament grafic es possibla, sens oblidar leis accions ambé d'autrei lengatges de programacion coma lo VBScript o encara dei Component Object Model, dei foncions DLL.
Exemple de script[modificar | modificar la font]
; Afichatge de plusors boitas de dialòg MsgBox(4096,"Titól", "Messatge") MsgBox(0 + 32, "Titól 2", "Messatge 2") ; senhau d'aise e boton OK sus la boita de dialòg MsgBox(4 + 64, "Titól 3", "Messatge 3") ; senhau informacion e boton Òc/Non sus la boita de dialòg MsgBox(68, "Titól 4", "Messatge 4") ; senhau informacion e boton Òc/Non sus la boita de dialòg


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
La Rioja es una comunautat autonòma del nòrd d'Espanha, uniprovinciala, sens zòna costièra, traversada per los rius d'Èbre e d'Oja; aquel dona son nom a la region (río Oja > Rioja). Es limitada per Alaba al nòrd, per Navarra al nòrd e a l'èst, per Aragon a l'èst e per Castelha e Leon al sud e a l'oèst.
Sa superfícia es 5045 km² e sa populacion 301 084 abitants (2005).
Sa capitala es Logronh, ciutat de 150 000 abitants. D'autras comunas importantas son: Haro, Santo Domingo de la Calzada, Arnedo, Calahorra e Alfaro.
Lo punt culminant (tuc) de la província es la montanha San Lorenzo a 2271 m (Sèrra de la Demanda).
La region es reputada per sos vins (D.O. Rioja).


text:
Hiermont
Hièrmont en picard ( Hiermont en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge picard situat 6 km al sud de Auxi-lo-Castèl, desservi pel ancià traçat de la rota nacionala 41 (actuala RD 941)
Village picard situé 6 km au sud d'Auxi-le-Château, desservi par l'ancien tracé de la route nationale 41 (actuelle RD 941)
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- S'i es descobèrt de vestigis préhistoriques e anciana
- Anciana vila fortificada telefonada alavetz Mont-Sagrat, #recebre una charte communale l'an 1192.
- Recorreguda de nombrós sosterranhes, los muches, ont los abitants se refugiavan dins lo cas d'invasion, #èsser dévastée pels Espanhòls l'an 1636 e lo sieu castèl démoli[1].
- On y a découvert des vestiges préhistoriques et antiques
- Ancienne ville fortifiée appelée alors Mont-Sacré, elle reçut une charte communale en 1192.
- Parcourue de nombreux souterrains, les muches, où les abitants se réfugiaient en cas d'invasion, elle fut dévastée par les Espagnols en 1636 et son château démoli[2].


text:
Marxelin
Occitan Warrior
Nombre de messatges : 789
Localisacion : Lengadòc
Dialècte : Mai d'un dialècte
Nivèl de Lenga : Parli plan, fau sonque de pichòtas dècas
Dins OCCITANIA !!, demòri a costat : de l'Estanguet
Date d'inscription : 18/07/2008
Soi encara aquí per vos embestiar de mas trobalhas.
Aquel grop que coneissi dempuèi un moment mas dins lo mond "occitanista" sabi se fòrça mond coneisson ?
S'apèlon Mai aquí, es de folk-rock provençal. Per ieu i a de bon e de mens bon. Podètz escotar sul sit del grop.
http://pagesperso-orange.fr/mai.aqui/gemenos.htm


text:
Reiaume d’Ibèria
Lo Reiaume d’Ibèria foguèt un reiaume ancian de Georgia e de Caucàs Occidentau que se formèt a partir dau sègle III avC e que dispareguèt a la fin dau sègle VI.
Vassalizèt rapidament lo reiaume de Còlchida e d’autrei reiaumes vesins gràcias a una tièra de campanhas militaras victoriosas durant lo rèine de Parnabaz Ièr (302-237 avC). A sa mòrt, Ibèria èra un reiaume poderós de la region. Pasmens, sei successors abandèron pauc a pauc lei conquistas dau sud per si concentrar sus la region dei Portaus de Caucàs. Aquò afebliquèt la dinastia que foguèt reversada en 189 avC per una dinastia armeniana. Au sègle I avC, aquela relacion amb Armenia entraïnèt una invasion romana en 65 avC. Còlchida venguèt una província romana e Ibèria un protectorat fins au sègle III.
La fondacion de l’Empèri Sassanida en 224 entraïnèt un cambiament politic important per lo reiaume que venguèt un enjòc de la rivalitat entre Roma e Ctesifont. Passèt sota l’influéncia sassanida fins a 298. Puei, la conversion dau país au crestianisme vèrs 317 dau rèi Mirian III renforcèt lo liame ambé lei Bizantins fins a 363 que Constantinòple reconoguèt l’influéncia sassanida sus la mitat orientala de la Georgia actuala. Fins a l’abolicion de la monarquia en 580 per lei Sassanidas, Ibèria alternèt de periòdes d’independéncia e de vassalitat. Lei Bizantins foguèron pas capables de lo reconquistar totalament mai ocupèron pauc a pauc la província anciana de Còlchida. Dins lo corrent d’aqueu periòde, la vila de Tiflis foguèt fondada e la Glèisa georgiana estendèt son influéncia au sen de la populacion maugrat lo sostèn pèrsa a la religion zoroastriana.


text:
Domician
Domician (24 d'octòbre de 51, Roma - 18 de setembre de 96, Roma) foguèt un emperaire roman de la dinastia flaviana que reinèt dau 14 de setembre de 81 a sa mòrt. Succediguèt a son Titus e foguèt remplaçat per Nerva, fondator de la dinastia antonina, après son assassinat. Après sa mòrt, foguèt condamnat au damnatio memoriae per lo Senat.
Son rèine foguèt dominat per de guèrras dins la region de Danubi de 83 a 89, per una guèrra civila còntra una temptativa d'usurpacion dau poder menada per lo legat Antonius Saturninus en 89 e finalament per una guèrra en Germania fins a 93. Sa politica interiora permetèt de redreiçar l'economia romana e de modernizar la capitala. Aquela òbra foguèt contuniada per sei successors Nerva e Trajan que venguèron fòrça populars. En revènge, Domician poguèt gaire aprofichar sei resultats car son mespretz per lo Senat e la repression saunósa de la fin de son rèine li donèron una impopularitat gròssa dins la populacion romana. Ansin, unei personalitats importantas de la Cort organizèron un complòt per l'assassinar en 96 e lo Senat prononcièt sa condamnacion damnatio memoriae. Aquò entraïnèt una crisi militara grèva car Domician èra popular dins l'armada e Nerva deguèt donc autorizar lei soudats de sa gardar d'eliminar lei caps dau complòt.


text:
208
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 208 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Chinés[modificar | modificar la font]
Batalha dei Bauç Roges entre lei tres reiaumes en formacion dins lo corrent dau declin de la dinastia Han. L'armada dau generau Cao Cao (reiaume de Wei) foguèt batuda per leis armadas coalizadas dei generaus Sun Quan (reiaume de Wu) e Liu Bei (reiaume de Shu). Aquò accelerèt la formacion dei tres reiaumes e la division de l'Empèri Han.


text:
33
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 33 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
En causa d'una tiera de problemas economics e agricòlas, acomencèt una crisi grèva au sen de l'Empèri que sa capitala foguèt menaçada per una famina e per un afondrament de sa moneda. Tibèri ordonèt d'organizar una ajuda alimentària d'urgéncia per Roma e adoptèt unei mesuras per sostenir l'activitat economica e assegurar la perennitat dau sestèrci. En particular, ordonèt de despènsas importantas de l'Estat e de la sieuna fortuna (100 milions de sestèrcis) per limitar leis efècts d'una gròssa reduccion monetària. Aquò permetèt de redurre leis efècts de la crisi e la situacion se reglèt pauc a pauc dins lo corrent de l'annada.
D'autra part, regardant la succession de l'Empèri, mòrt de Drusus Iulius Caesar qu'èra estat l'eiretier oficiau de Tibèri de 23 a 30 fins a son arrestacion en causa d'un complòt còntra l'emperaire. Aquò limitèt la chausida d'un successor e favorizèt la nominacion de Caligula.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Perseguida dei combats entre lei fòrças de l'emperaire Guang Wudi (25-57) e aquelei dau senhor Wei Xiao que moriguèt dins lo corrent de l'annada. Foguèt remplaçat per son fiu Wei Chun.


text:
Gat de Gayer-Anderson
Lo gat de Gayer-Anderson qu'ei ua estatua egipciana de bronze expausada hens lo British Museum. Que data deu VIIau sègle abans l'èra crestiana.
Hauta de 42 cm, qu'ei de las representacions las mei famosas de la divessa Bastet.
Aquesta estatua qu'ei ondrada de tres anèths (dens lo nas e dens las aurelhas) e d'ua escarbalh gravat suu son piet.
Que ho dat au British Museum dens las annadas 1940 peu major Robert Grenville Gayer-Anderson, lo son darrèr proprietari a qui e deu lo son nom.
Aqueth darrèr qu'aurè efectuadas suu gat restauracions ereticas deu punt de vista scientific, arqueologic e artistic (com ac semblèn muishar las recèrcas deu British Museum).


text:
Arrondiment de Castras
L'Arrondiment de Castras es una division administrativa francesa situada dins la region de Miègjorn-Pirenèus e lo departament de Tarn. Creat en 1800, annexèt en 1926 l'arrondiment de La Vaur.
Composicion[modificar | modificar la font]
L'arrondiment se compausa de 23 cantons:
- canton d'Anglés
- canton de Braçac
- canton de Castras-Èst
- canton de Castras-Nòrd
- canton de Castras-Oèst
- canton de Castras-Sud
- canton de Cuc-Tolzan
- canton de Dornha
- canton de Graulhet
- canton de La Bruguièra
- canton de La Cauna
- canton de Lautrec
- canton de La Vaur
- canton de Mazamet Nòrd-Èst
- canton de Mazamet Sud-Oèst
- canton de Montredond-La Beçoniá
- canton de Murat de Vebra
- canton de Puèglaurenç
- canton de Ròcacorba
- canton de Sant Amans Soult
- canton de Sant Paul del Cabdal-Jòus
- canton de Vabra
- canton de Vielhmur d'Agot


text:
http://ecologauche87.canalblog.com/
Apelada per un rassemblament large de las fòrças de transformacion sociala e ecologista
L'Ecologia es de pertot dins los discors e aüei 'la deu mai que mai èsser dins las politicas publicas. Pas jamai nòstra planeta n'a 'gut de relevar un tau desfís, pas jamai nòstre continent n'a sufrit en temps de patz d'una tala crisi sociala e economica, pas jamai nòstra region n'a tant 'gut de promòure son identitat, sa qualitat de vita, son environament !
Perque pensem que la Region es l'espaci pertinent per respondre a tot plen d'enjuecs, perque lo Lemosin es 'na terra de Resisténcia e de cultura, 'laidonc nòstras perpausicions son volontaristas.
Quauques punts essenciaus son incontornables per las eleccions regionalas venentas :
Prenem acte de la decision positiva dau Front de Gaucha de se presentar d'un biais independent. Per n'autres, fau persegre la discussion dins un encastre unitari large amassant las fòrças que son dins las luchas au quotidian per defendre nòstres conciutadans los mai atenguts per la crisi e la repression (chaumaires, personas dependentas, imigrats, sens-papiers...) emai
- l'economia e l'emplec (relocalizacion, conversion ecologica, economia sociala e
solidària...)
- la decreissença de la piada ecologica coma linha fòrta de nòstra politica
- la cultura e la lenga occitana e la dubertura a las autras culturas
- l'agricultura païsana e biologica
- los servicis publics
- la solidaritat internacionala
- un autre aisinament dau territòri (refús de la LGV emai de las auto-rotas e aeropòrts, aumentacion daus TER)
- la participacion daus lemosins a las presas de decision per de las conferéncias de ciutadans
sus lo terrenh associatiu e culturau. Qu'es emb satisfacion qu'aprenguerem lo soat dau NPA en Lemosin de 'vançar dins 'quela
construccion.
Partegem clarament los tres objectius mes en davant : « chamnhar los rapòrts de fòrça a gaucha en favor de la linha de transformacion sociala, batre la drecha e rassemblar una majoritat a l'entorn d'un project alternatiu a la logica dau sistema qu'es en crisi aüei ».
Coma d'autres, insistem sus la mesa en òbra daus punts essenciaus de nòstre programa, un rapòrt de fòrça que permetrà de l'applicar e un refús de tota participacion dau Modem.
Defendeires d'una ecologia populara e sociala, per n'autres l'orientacion sociala liberala dau PS, emai d'Euròpa Ecologia, pòt mas accentuar nòstra volontat de veire una Gaucha alternativa e ecologista 'ribar en testa e pesar lo mai possible sus de las politicas publicas de rompedura emb lo liberalisme e lo productivisme dins totas las regions.
Qu'es per 'quò que n'autres, militants, elegits e electors ecologistas, altermondialistas e regionalistas en Lemosin, apelem a un rassemblament large de las fòrças de transformacion sociala e ecologista.


text:
Per totas aquelas rasons representava una menaça e d'unes se felicitèron après de sa mòrt.
Pòble d'òc èra un movement libertari que foguèt acusat d'èsser d'extrèm dreita, aquò perqué Joan Loís Lin a 18 ans s'es enganat e èra fascista mas lèu cambièt e i a pas cap d'ambiguitat sus aquel movement, podètz legir per aquò la revista del grop. Lo problèma es qu'aquela bestiesa i pegava e d'unes c... an pas mancat de rapelar (Gaston Basalgas menaire de Luta Occitana en particular). Pòble d'òc refusava tanben tota compromission amb l'esquèrra francesa, pas coma qualques movements de l'epòca, aquò faguèt mal al grop. Rapèli que Pòble d'òc se faguèt remarcar en 1974 sul Larzac en escampant calhaus sul candidat a las eleccions presidencialas François Mitterand que fugiguèt.
Podètz tanben legir lo libre escrit pels militants de Pòble d'òc : "Schéma pour une révolution occitane".
Un salut per aquel militant sincèr e que paguèt de sa vida son engatjament.


text:
Sant Omobon
Sant Omobon (var. Sent Omobon) o Omobon Tucenghi (Cremona, segonda meitat deu sègle XII e lo 13 de noveme de 1197) qu'ei un sant venerat per la Glèisa Catolica e lo patron de la soa ciutat de Cremona.
Hilh d'un sarto, que perseguí l'activatat pairau en bèth har lo comèrci de la lan. Per aquesta rason qu'ei considerat com lo patron deus sartos e deus marcadèrs.
Chafrat lo Pair deus pruabes, que ho un benefactor (Omobono que vien deu latin Homo bonus, "òmi bon") reputat per la soa generositat de cap aus praubes (a qui e vodava los beneficis de la soa activitat marchanda) e un membre de la vita politica de Cremona qui favorizè la patz en temporas de conflictes enter los partisans de l'Empèri Germanic e los deus Papa. Que's morí en bèth assistir a ua messa, durant lo glòria.
Que ho canonizat peu Papa Innocent III lo 12 de genèr (en bèth vàder atau lo purmèr sant laïc de la Glèisa catolica) de 1199 e proclamat patron de Cremona en 1643.


text:
Licinius
Licinius[Licini?] (vèrs 250 - 325) foguèt un emperaire roman dau periòde de la fin de la Tetrarquia que reinèt dau 11 de novembre de 308 au 3 de julhèt de 324. Foguèt nomat August per Galeri e foguèt premier en carga de la mitat occidentala de l'Empèri puei dei regions orientalas. Participèt au partiment de l'Empèri ambé Constantin Ièr e Maximin II Daïa. En 313, s'opausèt au segond que foguèt vencut e participèt a l'adopcion de l'edicte de tolerància religiosa de Milan. Puei, una guèrra acomencèt entre Licinius e Constantin de 314 a 315 que s'acabèt per una trèva mau segura. S'acabèt entre 321 e 323 en causa d'una tièra d'incidents frontaliers. Aqueu còp, lei tropas de Licinius foguèron batudas e l'emperaire d'Orient foguèt capturat en 324. Foguèt executat l'annada seguenta.


text:
Ezterenzubi
Ezterenzubi en basco o Estérençuby en francés qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra.
Lo gentilici qu'ei ezterenzubitar.
Que hè part deu País de Cisa. Qu'ei flancada per la montanha Okabe (1466 m), la mei hauta de la Baisha Navarra. Los arrius d'Ezterengibel e de Beherobia que traucan la comuna, lo purmèr s'i getant dens lo dusau.
Las comunas tòcatocantas que son Ahatsa-Altzieta-Bazkazane e Aintzila au nòrd, Lekunberri a l'èst, Eiheralarre a l'oèst ; lo sud qu'ei bordat per la Hauta Navarra. .


text:
Colonia e Dominion de Virgínia
Los Colonia e Dominion de Virgínia (Colony of Virginia o Virginia Colony o Dominion and Colony of Virginia), una parti de las Colonias Mejanas, èra una colonia britanica d'America del Nòrd qu'existiguèt del sègle XVI fins a la Revolucion americana. La Colonia de Virgínia foguèt atal nomenada en onor a la reina Elisabèt I d'Anglatèrra, escaissada «La Reina Verge» (virgin en anglés) que jamai se maridèt pas. Aprèp la Primièra revolucion anglesa (a la mitat del sègle XVII) la Colonia de Virgínia foguèt escissada The Old Dominion («lo dominion ancian») pel rei Carles II a causa de l'aparenta leialtat a la corona. Aprèp son independéncia del Reialme de Granda Bretanha, la partida sud-èst de la Colonia de Virgínia venguèt lo Commonwealth de Virgínia, nomenat oficialament Old Dominion. Èra una de las Tretze Colonias britanicas de l'America del Nòrd que se rebellèron puèi contra lo govèrn britanic en 1775, e que proclamèron lor independéncia creant alara los Estats Units d'America. Aprèp la formacion dels Estats Units d'America, lo territòri de la Colonia de Virgínia donèt naissença als estats de Virgínia, Virgínia Occidentala, Kentucky, Indiana , Illinois, e una partida d'Ohio.


text:
864
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 864 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Francia Occidentala[modificar | modificar la font]
En març de 864, represa de la guèrra en Aquitània amb una ataca organizada còntra Tolosa per lo rèi Pepin II d'Aquitània sostengut per de mercenaris vikings. Pasmens, lei missi dau rèi Carles capitèron de defendre la vila e leis assetjaires deguèron se contentar la region. Puei, Pepin II se retirèt mai foguèt capturat per lo còmte Rainaulf de Peitieus. Una assemblada reünida a Pîtres lo condamnèt a mòrt, pena que foguèt comudada en reclusion per lo rèi Carles. Pepin foguèt estremat a Senlis onte moriguèt. Lo fiu de Carles foguèt tornarmai installat coma rèi d'Aquitània per son paire.
D'autra part, creacion de la Moneda per lo rèi Carles II ambé l'Edicte de Pîtres. Aquela institucion existís totjorn au sègle XXI. Aquò permetèt de reorganizar la produccion de pèças de moneda au sen de nòu obradors oficiaus. Pereu, de penas fòrça sevèras foguèron adoptadas còntra lei faus-monediers.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Invasion de Bulgaria per una armada dirigida per l'emperaire Miquèu III e son oncle Bardas. L'objectiu principau èra d'empachar la conversion dau khan au cristianisme roman. Aquò capitèt car Boris Ièr foguèt vencut e acceptèt de se convertir au cristianisme bizantin. En cambi, la region frontaliera de Zagora foguèt laissada ai Bulgars. Aquela conversion es considerada coma un succès culturau e diplomatic major de tota l'istòria de l'Empèri.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Perseguida de la revòuta aràbia en Iraq. Lo movement capitèt de conquistar lo pònt de Kufa ont una armada dau califa foguèt desfacha. Dins aquò, a la fin dau mes d'aost, leis insurgents foguèron vencuts permetent au califa e ai Turcs de restaurar son autoritat en Iraq en despiech dau mantenement d'una agitacion importanta (Rebellion dei Zanj de 869 a 883 dins lo sud).
Aprofichant aquelei dificultats intèrnas, lei princes de Tabaristan, region situada au sud de la Mar Caspiana e tradicionalament ostila au poder deis Abbassidas, venguèron de facto independents — mantenguèron oficialament l'autoritat nominala dei califas.


text:
Kastell-Bourc'h
Kastell-Bourc'h en breton ( Châteaubourg en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Châteaubourg Es un cap-luòc de costat situat en lo arrondiment de Fougères-Vitré.
En principi concentrat a l'entorn del quartièr de la glèisa #qu'a #èsser totalament réaménagée, la vila s'es de contunh engrandida per de nombrós nòus lotissements.
La siá posicion privilegiada entre Roazhon e Vitré, amb un accès viari facil, permet a fòrça gents de venir s'i installar. La municipalitat a traversat per la Vilaine, per la via exprés Escomesas-Roazhon (RN 157) e fin finala per l'ais ferroviaire màgers Escomesas-Roazhon-Brèst. La siá populacion a aumentat de 20 % l'an 10 ans, e de 60 % l'an 20 ans (1988-2008).
Las municipalitats limitrophes de Châteaubourg son, en començant pel nòrd e en seguent lo sens de las agulhas d'un relòtge : La Bouëxière, Marpiré, Sants-Texans-sus-Vilaine, Sant-Didier, Domagné e Servon-sus-Vilaine.
- Étang De Grand Fayelle, 24 a, exemple de étang méso-dystrophe a Carex en Ille-e-Vilaine[1].
Châteaubourg est un chef-lieu de canton situé dans l’Felger.
D'abord concentrée autour du quartier de l'église qui a été totalement réaménagée, la ville s'est ensuite agrandie par de nombreux nouveaux lotissements.
Sa position privilégiée entre Rennes et Vitré, avec un accès routier facile, permet à beaucoup de gens de venir s'y installer. La commune est traversée par la Vilaine, par la voie express Paris-Rennes (RN 157) et enfin par l'axe ferroviaire majeur Paris-Rennes-Brest. Sa population a augmenté de 20 % en 10 ans, et de 60 % en 20 ans (1988-2008).
Les communes limitrophes de Châteaubourg sont, en commençant par le nord et en suivant le sens des aiguilles d'une montre : La Bouëxière, Marpiré, Saint-Jean-sur-Vilaine, Saint-Didier, Domagné et Servon-sur-Vilaine.
- Étang de Grand Fayelle, 24 ha, exemple d'étang méso-dystrophe à Carex en Ille-et-Vilaine[2].
Istòria[modificar | modificar la font]
Es al Sègle XI #qu'a testificat l'existéncia d'una distincion e d'un prieuré bénédictin #que dépendait del abbaye Sant-Salvador de Redon.
Un castèl féodal flanqué de divèrses torns a existit e comandava lo franchissement del fleuve Vilaine, mas se trobava ja en ruïna al Sègle XV. Las darrièras rèstas d'aquel castèl an #èsser destruits al començament del Sègle XX. La localizacion d'aquel castèl fòrt se tròba al nivèl de la glèisa Santa-Pierre ont d'ancianas fondacions emergeixen encara en qualques soscaves ostals los mai ancianas del bourg primitif.
En 1341, en lo moment de la Guèrra de succession de Bretanha, las tropas anglesas del Pòrti de Buckingham (#que defendiá la causa del partit dels Montfort) acampin en lo sector. Al continuament de divèrses matrimònis, la distincion a apertengut successivament als Châteaubourg, de contunh als Montbourcher, a las Bouan e a las Denyau.
En julhet 1677, Louis XIV erigeix las quatre distincions de Châteaubourg dins comtat, #que lo primièr comte #èsser Charles Denyau, aconselhar dins lo Parlament de Bretanha. En 1789, lo comte n'aperten als L'Aquela, senhors de la Sécardaye. De contunh pendent la Revolucion, un costat se forma amb las municipalitats de Sant-Jean, Broons e Marpiré.
En 1858, Napoleon III inaugura la parca de Châteaubourg. En 1902, la vila es entre las primièras del departament a poder beneficiar de l'arribada de l'electricitat. Cela a #èsser retut possible mercés al minotier Jean-Pierre Texier #qu'a equipat un de los sieus molins (#que lo famós « Ar Milin ») d'una turbine. Châteaubourg N'a #èsser alimenté per aquel procedit entre 1917 e 1928.
La situacion géographique priviliegiada de Châteaubourg, situada a ieu-camin entre Vitré e Roazhon e sus l'ais viari e ferroviaire d'Escomesas-Brèst, lududes a permeses de folrar lo sieu teissut economic dempuèi una trentena d'ans. Ja, La Distillerie Bretonne s'i es desvolopat dempuèi 1920 e s'es associada a una entrepresa de transformacion de pomas aital coma a una leitaria. En 1945, l'entrepresa Burel, especializada en la fabricacion de material agricòla, s'es desvolopat per venir Sulky, la pichona indústria en fabricant de semoirs.
La Lua error in Module:Data at line 198: attempt to call field 'erreur' (a nil value)., Broons-sus-Vilaine e Sant-Melaine fusionen amb Châteaubourg e venon municipalitats mancomunats amb cònsols plan desparièrs. L'arribada de la via exprimissi al sud de Châteaubourg a per consequéncia, un desvolopament rapid de la municipalitat amb l'arribada de nombrosas indústrias agro-alimentaires (abattoir, Sojasun, Tendriade, Oscar Mondo) e d'entrepresas artesanalas. La vila s'es sustot estenduda jos forma de lotissements d'ostals individuales.
A l'ora actuala, Châteaubourg fa partida de la granda corona périurbaine de Roazhon mas ne representa lo limit Es doncas qu'al delà, a bloquejat per l'influéncia de Vitré. La vila desvolòpa un abitat collectiu e individual e tenda de respondre a la fòrça fòrta demanda, del fach de la proximitat de l'aglomeracion rennaise e del bastiment del luòc intercommunal de 200 li cal las « Pòrtas de Bretanha » susceptible de reagrupar 10 000 trabalhs sul long tèrme.
C'est au Sègle XI qu'est attesté l'existence d'une seigneurie et d'un prieuré bénédictin qui dépendait de l’abbaye Saint-Sauveur de Redon.
Un château féodal flanqué de plusieurs tours a existé et commandait le franchissement du fleuve Vilaine, mais il se trouvait déjà en ruine au Sègle XV. Les derniers restes de ce château ont été détruits au début du Sègle XX. L'emplacement de ce château fort se trouve au niveau de l'église Saint-Pierre où d'ancienne fondations émergent encore dans certaines caves des maisons les plus anciennes du bourg primitif.
En 1341, lors de la Guerre de succession de Bretagne, les troupes anglaises du Duc de Buckingham (qui défendait la cause du parti des Montfort) campent dans le secteur. À la suite de plusieurs mariages, la seigneurie a appartenu successivement aux Châteaubourg, puis aux Montbourcher, aux Bouan et aux Denyau.
En juillet 1677, Louis XIV érige les quatre seigneuries de Châteaubourg en comté, dont le premier comte fut Charles Denyau, conseiller au Parlement de Bretagne. En 1789, le comte appartient aux La Celle, seigneurs de la Sécardaye. Puis pendant la Révolution, un canton se forme avec les communes de Saint-Jean, Broons et Marpiré.
En 1858, Napoléon III inaugure la gare de Châteaubourg. En 1902, la ville est parmi les premières du département à pouvoir bénéficier de l’arrivée de l’électricité. Cela a été rendu possible grâce au minotier Jean-Pierre Texier qui a équipé un de ses moulins (dont le fameux « Ar Milin ») d’une turbine. Châteaubourg a été alimenté par ce procédé entre 1917 et 1928.
La situation géographique privilégiée de Châteaubourg, située à mi-chemin entre Vitré et Rennes et sur l’axe routier et ferroviaire Paris-Brest, lui a permis d’étoffer son tissu économique depuis une trentaine d’années. Déjà, La Distillerie Bretonne s’y est développée depuis 1920 et elle s’est associée à une entreprise de transformation de pommes ainsi qu’à une laiterie. En 1945, l’entreprise Burel, spécialisée dans la fabrication de matériel agricole, s’est développée pour devenir Sulky, la petite industrie fabricant de semoirs.
Le Lua error in Module:Data at line 198: attempt to call field 'erreur' (a nil value)., Broons-sur-Vilaine et Saint-Melaine fusionnent avec Châteaubourg et deviennent des communes associées avec des maires bien distincts. L’arrivée de la voie expresse au sud de Châteaubourg a pour conséquence, un développement rapide de la commune avec l’arrivée de nombreuses industries agro-alimentaires (abattoir, Sojasun, Tendriade, Oscar Mondo) et d’entreprises artisanales. La ville s’est surtout étendue sous forme de lotissements de maisons individuelles.
À l’heure actuelle, Châteaubourg fait partie de la grande couronne périurbaine de Rennes mais en représente la limite Est puisqu'au-delà, elle est bloquée par l'influence de Vitré. La ville développe un habitat collectif et individuel et tente de répondre à la très forte demande, du fait de la proximité de l’agglomération rennaise et de la construction du site intercommunal de 200 ha des « Portes de Bretagne » susceptible de regrouper 10 000 emplois sur le long terme.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Louis Diard, La flore de Ille-e-Vilaine, Atlàs floristique de Bretanha, Roazhon, Siloë, 2005, pàg. 65.
- ↑ Louis Diard, La flore d'Ille-et-Vilaine, Atlas floristique de Bretagne, Rennes, Siloë, 2005, p. 65.