text:
31/08/2015
La rentrée pour les Zinzonaires
L'association périgourdine de musique et de danse traditionnelles située au Conservatoire Départemental à Périgueux reprend ses activités le jeudi 3 septembre à 20 h 30. Laissez-vous tenter par le charme de la musique et de la danse traditionnels : voir le site http://los-zinzonaires.over-blog.com ou contactez Patrick Ménéchal au 05 53 08 62 10 ou Bruno Roux au 06 07 73 96 64.
18:06 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
24/08/2015
La dintrada, per Daniel Chavaròcha
Daniel nos a preparat un texte de sovenirs de son mestier de regent per marcar la dintrada.
Bona dintrada a tots!
°°
Tant lonh que tòrni montar dins la remembrança de ma vita de regent de vilatge, es una evidencia : mon bio-ritme èra estampat per la dintrada de setembre.
La febra dintradivola començava de m’atrapar tanleu passat lo 15 d’aòst.
Segur èri enguèra en vacanças, mas l’i soscavi dejà ad aquel matin ont la cort de l’escòla s’anava emplenar de drolletas e de drollets.
Mon escòla a classa unica coma n’existavan enguèra en Peirigòrd a l’epòca, èra una pitiota escòla de vilatge perduda dils termes ensùs Lascaus. L’i èri estat nomenat dumpuèi ma sortida de l’Escòla Normala de regents e l’i demoravi, urós qu’èri dins aquel recanton de campestre ont la vita èra mai suauda, mai doça qu’endacòm mai.
Mon escòla a l’imatge de mai d’unas, se teniá facia al sud, cap al solelh que mancava pas de rescalfar lo cortil claus d’una muralha, son bel telh e son maronier. Aimi zo dire : donava l’enveja de l’i venir ensenhar.
Venian aquí de drollets de la campanha, filhs de paisans o d’obriers per la majora part, creisseguts un bric a la dura mas plan educats, coma se fasiá d’aquel temps. Ne’n comptavi una vintena aquest’annada que vos parli.
La vita d’un regent de campanha èra plan diferenta de la d’un regent de vila. Segur los programes e las obligacions pedagogicas se semblavan, mas la vita, l’organisacion, l’implicacion èran plan diferentas.
Me caliá pensar pro lèu d’apervesionar la cantina. Aviam dins lo vilatge una cantina associativa, seccion de l’Amicala Laïca, que noirissiá tots los escolans a miègjorn pagun dintrava merendar chas el. D’aquel temps, los dieteticians e los nutricionistes avian pas enguèra pres lo poder, se minjavan de causas naturalas productas dins la comuna. Cadun portava a son torn sas patatas, son lach, sos legumes, sa polalha, sa tessonalha, sos lapins. Nòstra cosinièra fasiá emb ça qu’arribava. Crompaviam mas lo pan, las conservas, lo peisson, los condiments e ça que trobaviam pas sus plaça. Tant val vos dire : minjaviam mai de micas levadas e de tortièras que non pas de « friands », de congelats e autras salopariás. D-ela fasiá la cosina coma aviá fach per sos petits e degun pensava de se’n plànger. Dins lo Gault e Millau de las cantinas deviàm tocar las tres o quatre estelas.
Me caliá tanben anar crompar lo material de la cooperativa d’escòla que los drollets organisavan e tenian, per s’educar a la gestion de lor vita escolara. Los escolans s’encargavan de la venta, de la reparticion, de la distribucion. Los mai bels fasian la comptabilitat, los responsables èran elegits per un temps. Las amassadas de cooperativa decidavan tanben d’una partida de las activitats de l’escòla. Los jorns ont se deviá discutar de causas importantas, la classa brunzissiá coma un bornat.
Un regent coma iò fasiá tanben sovent secretari de l’Amicala Laïca. La nòstra èra plan viva e productiva. Finançava tot ça qu’èran las activitats peri-escolara, los viatges, las encontradas, la bibliotèca, una partida del material audiò-visual, lo cine-club per l’escòla… Los parents l’i venian volontarament, i èran quite tots. Los qu’obravan aqui sabian ça qu’èra la vita d’una escòla, ganhavan aqui lo dreit de jaupar quand caliá. Aqueus aprenian lo colectiu e viravan l’esquina a l’egoïsme e la paur de l’autre.
A l’escòla, fasiam la jornada contunha : de uèit oras lo matin jusc’a cinc oras del ser quitavi pas los escolans e lo temps de tot plegar, corrijar e de preparar per l’endoman, dintravi pas a l’ostal avant siès o set oras. Mas l’ambient d’aquèla vita de regent-paisan èra talament coconaire que vesiái pas passar lo temps.
Vos cal pas pensar que tot s’anava plan-planier. D’enguladas e de polhadas, n’ai conegudas de rufas de temps en temps. Dins un vilajòt coma lo meu, tot se sap, tot se ditz e de còps, los problemas e los conflicts se reglavan a la lesta. Mas fai partida de la vita de pas estre totjorn d’accòrd o d’aver besonh de tornar botar de causas a lor plaça.
Es tot aquò que se tornava presentar a la broa de setembre.
Fin finala, l’esperavi aquèla dintrada dins un mescladís de confiença, de curiositat e d’enveja e son espèra me preniá lo pensar del matin al ser.
E vesètz brave monde, d’annadas après ma retirada, contunhava de me tafurar la dintrada, coma per me rampelar qu’aurá mon mestier de regent qu’aviái tant aimat serviá pus de res.
Daniel Chavaròcha, aust 2015
08/08/2015
Parlèm nòstra lenga en agost sur Bergerac 95
La convidada de l'emission del mes d'agost animada per Joan-Claudi Dugros e Jean-Pierre Drilhol sera Clara Murner per parlar de per nos parlar de son còp de còr, lo poeta Paul Froment qu'esita pas a designar coma lo "Rimbaud" occitan."
De escotar sur : http://www.bergerac95.fr/index.php?category/Emissions/Par...
10:46 Publié dans Actualitats, actualité, Literatura en òc, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Sur les traces du lébérou, le 14 août à Saint-Estèphe, Dordogne
Avis aux amoureux de la nature ou tout simplement aux curieux, le vendredi 14 août à 17 h, c'est à Saint-Estèphe qu'il faudra être !
Randonnée "Sur les traces du lébérou" et des personnages des contes occitans de chez nous en hommage à Pierre Rapeau. Une animation gratuite de l'Union Occitane Camille Chabaneau.
Après s'être dégourdi les jambes et l'esprit, tous ensemble nous partagerons le repas tiré du sac (chacun amène le sien) sur la plage … ou dans le bois et pourquoi pas danser quelques danses occitanes sur un air de vielle avec Anne Françoise Nadal.
10:12 Publié dans Actualitats, actualité, Associacions, Joan Ganhaire, Concertò per pissarata, | Lien permanent | Commentaires (0)
04/08/2015
Le duo Anem à Condat sur Vézère le 07 août 2015
Vendredi 07 août à 20 h au château La Fleurie à Condat sur Vézère, vous pourrez écouter et danser sur la musique du Duo Anem de Lucie Roulet ( flûte traversière, piccolo et viole de gambe) et Nicolas Peuch (accordéon).
Voir ce que nous en disions le 10 février dernier: http://occitan.blogs.sudouest.fr/archive/2015/02/08/le-duo-anem-coup-de-jeune-au-trad-1032687.html
Entrée 5€ par personne, possibilité de restauration sur place, réservation au 0553513274
19:08 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)


c: text/html

text:
16/12/2015
Café òc de l'ASCO à Sarlat
L' ASCO (Atalhiers Sarlades de Cultura Occitana) nous informe que le Café Oc du 17 Décembre à 20 h 30 à la Lune Poivre à Sarlat recevra Pierre Martial.
Au cours de cette soirée, vous pourrez découvrir : Paul Crampel, belvésois d’adoption, explorateur du Centre Afrique considéré comme fondateur de la République Centrafricaine.
Les échanges se feront en Occitan .
Vos esperèm nombrós per escotar e parlar la lenga nòstra.
Bona fin d'annada.
07:32 Publié dans Actualitats, actualité, Cafès oc e sites internet | Lien permanent | Commentaires (0)
10/11/2015
Mena Bruch au Café òc de Léguillac de Cercle
Ce mardi 10 novembre à partir de 18 h 30, le café associatif « Lézidefuz » de Léguillac de Cercles recevra le groupe Mena Bruch qui présentera son nouveau CD et chantera en acoustique ses chansons en occitan avec le public ! Comme d'habitude, possibilité de repas sur place.
07:20 Publié dans Actualitats, actualité, Cafès oc e sites internet | Lien permanent | Commentaires (0)
15/03/2015
Café òc per l'ASCO lo 19 de març
Lo cafe òc mesadièr de l’ASCO se debanarà lo dijòus 19 de març. Quò’s lo Gui Boisson, President de l’ASCO, qu’animarà aqueste serada sul tèma de la Bicicleta. Podèm comptar sus el per nos far partejar sa passion per aquela maquina a doas ròdas e sus la quala es possible tanben de pedalar en estant colcat.
Los amorós del Cafe Òc e de la « petita reina » seran los benvenguts que an tot d’istòrias o de nhòrlas bicicletairas a contar.
Coma cada còp nos tornarem trobar sus las 8 oras e miègja del ser al café « La lune poivre » a Sarlat ont l’occitan serà lo mestre.
Sèrgi Lespinasse
19:29 Publié dans Actualitats, actualité, Associacions, Cafès oc e sites internet | Lien permanent | Commentaires (0)
09/02/2015
Café òc per l'ASCO lo 12 de febrier
Dijòus 12 de febrièr, al Cafe Òc de l’ASCO, sus las 8 oras e miègja del ser a « la Lune poivre », lo Gui Phelip vendrà nos parlar de son trabalh de folhardaire . De mai lo Jacme Crouzel illustrarà los perpaus del Gui emb de projeccions d’extrachs d’un film fach en 2009.
Una granda serada occitane a pas mancar !
Informacion mandada per Sergi Lespinasse
17:32 Publié dans Actualitats, actualité, Cafès oc e sites internet | Lien permanent | Commentaires (0)
23/01/2015
Paraulas d'òc, Orquidèias au café òc per Pauleta André
Lo 15 de genièr, l'estanquet "La lune pebre" nos aculhiguèt per nos tornar trobar coma de costuma, un còp per mes. Per aqueste serada, l'òme que sap parlar de las plantas, vòli dire lo Joan-Loís Oraziò, nos venguèt presentar son libre novelament editat, "Orquidèas salvatjas de Perigòrd".
Tot aquò foguèt fach a l'encòp emb fòrça modestia e emb la mòstra d'un grand mestritge de la botanica. Emb son parladís imagièr e son amor per aquelas flors, saguèt nos menar dins la dralha de l'orquidèa salvatja.
Comencèt per nos dire cossí espeliguèt son livre qu'èra demorat amagat dins lo fons d'un tirador fòrça temps e que ne'n saliguèt gràcia a la Brigida Miremont, la sia femna. Qu'èra estat pecat que i demorèsse oblidat per totjorn !
Puèi, nos contèt l'istòria de las orquidèas tras los temps. Nos diguèt que dins los diferents mites e mitologias de fòrça pòbles, se vei lo pivelatge dels òmes per aquelas flors. Lors bulbes, un mai petit que l'autre, de la forma dels colhons, atisavan fòrça desiranças. Cal dire que lo "viagra" èra pas estat encara trobat pels cercaires ! Mas, rai d'aquò ! Parlèt tanben d'unas espècias de las raices en forma de dets que se disián "la man del diable". Aquela d'aquí èran atanben plan recercadas per tal d'espotir los bulbes e ne'n far una mena de farina que deviá èstre qualque potinga afrodisiaca e miraclosa ! Ne resultèt qu'un fum d'espècias d'orquidèas desapareguèron.
Aprèp, lo Joan-Loís parlèt de la planta, ela meteissa, coma botanista : cossí reconéisser una orquidèa, cossí se desvolopa e cossí se far la polinisacion. Nos entresenhèt sus sa multiplicacion vegetativa, sa reproduccion sexuada, sa germinacion e ont se podiá trobar. Aital, nos faguèt lum sus nòstras coneissénças, que per d'unes coma iò, èran un pauc trantalhantas ! Contunhèt en nos fasent veire qualque fotòs d'orquidèas. Se me rapèli plan, i aviá l'ofrís abelha, l'ofrís becassa, l'ofrís mosca, l'orquís boc, l'orquís monard, l'orquís moscalhon, lo serapiàs lenga... A cada còp, lo Joan-Loís donava l'explicacion del nom e autras entresenhas. Fin finale, nos mostrèt l'esclòp de Vènus que se'n vei pas mai.
Aprenguèron que en França i a enquèra unas 160 espècias d'orquidèas que s'escondisson dins los talhís, los romegàs,dins las zònas secas e peirosas, mas tanben dins las pradas umidas. Lo Joan-Loís apondèt que ara, las orquidèas son pas mai desragadas per lors colhons, mas que i aviá una menaça de las bravas emb l'aveniment de nòstre monde dich "desvolopat" : l'assecament de las zònas sanhosas, l'emplec de deserbants e pesticidas, la modificacion dels ecosistèmas... e ne'n passi !
Quò foguèt una serada plan instructiva e agradiva, menada per un òme meravilhat per la beutat e la gràcia de las orquidèas e mai per lors estrategias dins la capitada de lor reproduccion. E benlèu que se voliam botar nòstre grun de sal per salvar las orquidèas e la natura tota entièra, poiriam far coma lo Joan-Loís, prene lo temps de nos arestar pels camins de travèrsa, remirar, solfinar, escotar, tastar quand quò's possible e subretot respectar...
Grandmercé, Joan-Loís !
Grandmercé, Brigida, tu que ajudères ton òme a portar son livre a tèrme !
Per l' ASCO : Pauleta André

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Categoria:Deputat francés
Aquesta categoria deu balhar la lista dels deputats franceses en exercici.
Las personas qu'an exercit aqueste mandat (e que l'exercisson pas pus) son dins la categoria:ancian deputat francés.
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa de 6 soscategorias, sus un total de 6.
*
- ► Lista de deputats franceses (1 P)
A
- ► Ancian deputat francés (6 C)
D
- ► Deputat de Corresa (3 P)
G
- ► Deputat de Nauta Garona (1 C, 2 P)
P
- ► Deputat de París (void)
V
- ► Deputat de Var (1 C)
Articles dins la categoria « Deputat francés »
Aquesta categoria conten l'article seguent.


text:
29 septembre 2015
L’agéncia americana publica uèi un estudi scientific que sa conclusion n’es que i auriá de pròbas que d’aiga liquida rajariá de còps que i a dins la garganta de Marc.
Fa de meses que Marc L., estajant de Labastide-Esparbeirenque dins Aude èra espiat per la sonda americana Observer. La rumor sisclava dempuèi qualque temps : aqueste auriá agut beguda d’aiga liquida pura. A l’ora d’ara, es confirmat oficialament per un estudi incontestable de l’agéncia d’otramargranda : la preséncia d’aiga liquida es segura.
(suite…)
16 avril 2015
Fàcia a aquel constat alarmant, Sanofi, en partenariat amb Manaset, lança una campanha bèla de prevencion de las allergias.
Un estudi recent l’a provat : unes allergèns que consumam dins nòstra alimentacion quotidiana se pòdon retrobar dins las divèrsas secrecions umanas. En particulièr, los cercaires an detectat mai de 50 productes classats allergèns per l’OMS dins l’espèrma de qualques individus seguits, e de traças mai raras mas plan presentas dins la màger part dels escapolons testats.
(suite…)
19 mars 2015
Que’s cau imperativament protegir los uelhs. Clucas especiaus que seràn concebudas tau Bearn.
Lo 20 de mars, ua eclipsi de sorelh que serà vededera sus ua grana part deu territòri francés.
Lo site « ciel et espace » que conselha de prevesí’s clucas especiaus.
(suite…)
11 mars 2015
Es un modul novèl que se ditz RepBlock Pus, diponible pels navigadors mai corrents, qu’es tre ara a disposicion dels internautes occitans.
La societat Eieu ven de metre al punt un modul fòrça interessant que se sona RepBlock Pus. Aquel modul s’installa sus lo navegador internet e permet de blocar los repapiatges. Aital, los mèls, facebook e sites internet son desbarrassats de totas las garrolhas, parladissas, barjacariás, pelejas, controversassas, polemicas, bregas, contèstas, barralhas, embrolhs, contestas, bagarras, pica-bonets, bregas, garguilhs, chicanas, e subjèctes de malganha.
(suite…)
21 janvier 2015
Despuish quauques mes, que’s pòden crompar sus internet capsulas tà har cacàs dab palhetas. Racamel qu’a seguit la mòda e que perpausa aus occitans de cagar roge e jaune.
« Qu’èi vist de tira que i avè un mercat a préne », çò explica Dinars Encornet. « Afirmar la soa identitat en cagant qu’ei quauquarren qui’n calèva pas passar a costat ». La holia deus cacàs dab palhetas, qu’a balhat ideas au patron de la purmèra enterpresa occitana.
(suite…)
11 décembre 2014
Tanlèu la novèla coneguda, lo sindicat GCT dels trabalhaires occitan s’es inquietat de saber cossí aquò se podiá aplicar al nòstre mitan, e a interrogat las estructuras concernidas.
Lo Congrés Permanent de la Lenga Occitana a sul pic mes l’afar entre las mans dels lingüistes, que se pòt pas reconéisser una malautiá que se trapa pas dins lo diccionari. Aquestes van metre lèu en plaça una comission que rendrà un rapòrt corent 2016.
(suite…)


text:
Jean Rotrou
Jean Rotrou (Dreux, lo 21 d'agost de 1609 - Dreux, lo 28 de junh de 1650, que ho un autor dramatic normanda e un deus màgers autors barròc deu sègle XVII en França.
Que vadó dens ua familha de magistrats. Que comencè los sons estudis en la soa vila nadau puish que'us continuè a París. En 1632 que vadó autor deus actors de l'Ostau de Borgonha e lo Cardinau de Richelieu que'u se causí dab 4 autes actors entà formalizar las règlas deu teatre classic.
Qu'avó Pierre Corneille com rivau abans que la glòria pujanta d'aqueth n'estremesse la soa.
La soa òbra la mei celebrada qu'ei lo Vertadèr Sant Genest (en francés : Le Véritable Saint Genest).
Que's morí de la pesta en la soa vila nadau.
Òbras[modificar | modificar la font]
- Agésilan de Colchos
- Amarillis
- Amélie
- L'Aveugle de Smyrne
- Les Captifs, ou les Esclaves
- Cléagenor et Doristée
- La Comédie des Tuileries
- Cosroès
- Dom Bernard de Cabrère
- Dom Lope de Cardone
- La Florimonde
- Hercule mourant
- Laure persécutée
- Métamorphose des yeux de Philis en astres
- La Naissance d'Hercule, ou l’Amphitryon
- Les Occasions perdues
- La Sœur
- Le Temple de la mort
- Venceslas
- Le Véritable Saint Genest
- Antigone
- Iphigénie


text:
10/09/2017
La boítia daus diabletons, Claude Seignolle, revirada en òc per Joan-Claudi Dugros
Jean-Claude Dugros nous livre la version occitane du conte « La boite des diabletons», collecté à La Nouaille par Claude Seignolle, dans « Contes populars de Perigòrd», livre bilingue occitan français, 25€ éditions Novelum IEO 2016.
Un còp, un chastelan dau ranvers de La Noalha damandet a son vàslet de li tornar (sabem pas d’onte) una certana bóitia e subretot de pas la drubir.
Lo vàslet partiguet a chavau, trobet la boítia misteriosa, l’estachet solidament a sa sela e tornet.
Tot parier, ‘ribat a Resónzac, sa curiosetat fuguet mai fòrta. Se plantet, entredrubiguet la boítia per amor de veire çò que i aviá dedins. Malur, se’n eschapet còp-sec una tropelada de diabletons que se boteren a li montar dessús au punt que, jos lor pés, tombet per terra.
– Qué vòles que fasam… qué vòles que fasam… credavan en contunhant de l’estofar jos lo nombre qu’aumentava totjorn.
Lo vàslet veguet son sauvament en lor credant d’empeirar la rota.
Còp-sec los diabletons galoperen au riu, amasseren las peiras dau liech e, los gitant a tota fòrça, empeireren la rota de Resónzac.
Pensatz si nòstre paubre curiós ne’n profiechet per s’en fugir aus quatre galaups. Mas, ailàs, los diabletons anavan talament viste que tocavan tot lo temps montura e cavalier, talament que queu d’aquí manquet morir jos los còps que lo machavan de mai en mai.
Urosament lo chastelan veguet de lonh volar las peiras. Galopet a las Quatre Rotas de Bòrd, au davant de son vàslet e lai, d’un signe, faguet rentrar los diabletons dins lor boítia.
En atendent, la rota d’entre Resónzac e las Quatre Rotas de Bòrd es estada tant solidament empeirada qu’exista enquera anuech. Culhit a La Noalha (Dordonha).
08:51 Publié dans Cultura e literatura en òc, La Vita en òc ( archivas DL papier) | Lien permanent | Commentaires (0)
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolas Peuch nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 3 de setembre 2017 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Pierre Coussy que parlara de la sieisièma edicion dau festenau "Mascaret" que se debanara a Bordeu dau 29 de setembre au 4 de novembre.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
Gaspard, per Joan Ganhaire, episòde 25
Lo jorn se leva sus la vila. Franciscò e io som las prumieras praticas dau cafe dau Relotge, en faciá de la catedrala. Caüsac, rajòunit de vint ans, es demorat coma lo comissari Bosquet. Pense que vai tot li contar, manca l’episòdi dau Verolat… Hofnagel e Juliá son partits per l’opitau de Clarmont coma los dròlles per far prener en charja la paubra pita que son frair vòu pus laschar. Ne’n es de cuòl, lo professor. Z’auriá portat luenh que Gaspard suerte entau de son monde. I ‘viá ben tots quilhs pitits signes de quilhs derniers jorns, mas de lai a s’enfugir, a tornar rentrar dins quela maison, Diu sap d’alhors per ente se’s raletat, lo pitit bogre, a me trobar dins l’escuretat e me menar a la cava ente aviá segurament passat pas mau de temps, ente sabiá que sa pita sòr gromava dins sa brena… Franciscò me disset coma, pauc de temps aprep mon entrada, una veitura de policiá era ‘ribada, silenciosa, tots fuòcs tuats. Finalament, lo fiau dau portau deviá plan far lopiar quauque lampissot o trundir quauqua eschinleta au comissariat locau. Avián pas bien cregut a las explicacions de Caüsac, e ‘vián començat ‘na marcha silenciosa tras lo parc, seguits de prep per nòstra equipa d’alhors tota destimborlada per la disparicion de Gaspard. La seguida, la coneisse. Franciscò sonha sas bochas fendudas e son nas espotit emb una mirtilla dau país e ne’n ven presque sentimentau e lo dich Chapeirós e sa femna son mielhs en seguretat au comissariat de Vilafrancha. Lo sòrt que lor auriá fait coneitre l’ancian legionari, los aguessiá ‘gut doas minutas entre las mans, es dau genre a chabar davant la Cort Suprema per crimes contre l’umanitat. Una ora pus tard, Franciscò, meitat coijat sus la taula, pura sus la chaitivariá de l’umanitat e pòde pas far grand chausa per lo conortar.(de segre)
Joan Ganhaire
03/09/2017
Champalimaud, conte de Claude Seignolle revirat en òc par Joan-Claudi Dugros
Jean-Claude Dugros nous livre la version occitane du conte "Champalimaud", collecté à Saint-Martin de Gurson par Claude Seignolle, dans « Contes populars de Perigòrd», livre bilingue occitan français, 25€ éditions Novelum IEO 2016.
Un còp i aviá un òme que s’apelava Batista.
Se permenava. Passet près d’un potz(1). Volguet gaitar au fons per veire si i aviá de l’aiga : en se penchant sus lo bòrd, tombet son capeu au fons.
Brave Batista n’era pas content. Veiquí que Champalimaud arriba ; li disset :
– Qué as mon paure Batista ? As l’er bien chagrin ?
– Vene de tombar mon capeu au fons dau potz, respond Batista.
– Sabes pas ? disset Champalimaud, rentra quí dins ma selha(2), puei vas davalar au fons.
Mas veiquí, quand siguet a pus près au mitan, Champalimaud, las mans li fasián mau per retener lo torn.
Alòrs, çò-ditz Champalimaud :
– Atend, Batista, vòle crachar aus mans.
Mas lo praube Batista, quò li era impossible de sarrar lo fren ! D’un còp tombet au fons.
Alòrs, Champalimaud, quand lo veguet au fons, li disset :
– Pisque per davalar as usat d’una vistessa extrema,
per tornar montar(3), eissàia de far de mesma.
Raconté par Mme Guionneau, cultivatrice à Saint-Martin-de-Gurson (Dordogne).
Vocabulari : (1) puits(2) seau (3) remonter
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolas Peuch, lo noveu duò de Meitat-chen, meitat-pòrc, nos informan que lo convidat de l'emission de rentrada dau diumenc 3 de setembre 2017 a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Olivier Boudy, president de l'associacion Culture et traditions occitanes en rouffignacois.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
Gaspard, per Joan Ganhaire, episòde 24
Queste còp quò i es, lo pistolet es ben quí, plantat dins mon ventre, tengut per un gròs tipe calhau plumat, de la mostacha eiriçada, en pijama pas tròp pròpe, l’aer pas plasent dau tot, enquera mens quante Gaspard d’un saut de pas creire li bomba dessus e li brucit lo punhet que ten l’arma. Unlament de dolor, bruch metalic dau pistolet sus la sòla carrelada, e bien d’autres bruchs enquera, crasenament e bruch de veire espetat, pas rapides dins lo al e dins l’eschala, dos policiers que davalan, ai, ai, mon paubre Julian, vas aver dau mau a t’explicar, non, dernier ilhs, i a Franciscò, Hofnagel e luenh dernier, la votz esmalida de Caüsac e sos còps de cana furiós, podriatz m’esperar, banda de carnas. Fau se mesfiar daus pitits gròs. Son lestes, daus uns còps. Aprofechant que tot lo monde siá pivelat per la vuda de la paubreta, se fot dins l’eschalier, un brigon bada, Franciscò eissaia de lo trapar per una chavilha e massa un meschant còp de pè per lo morre, mas l’alerta es donada e la ‘reir-garda velha. Un còp sec, lo bruch d’un còrs que tomba lordament, lo rachanament victoriós de Caüsac. N’es pas ‘nat bien luenh, lo pitit gròs.
Chapeirós, s’apela, lo pitit gròs, Mestre Chapeirós, batonier de l’òrdre daus avocats, prumier adjunt dempuei las darrieras eleccions, president de las Vielhessas Musicalas de Vilafrancha. A pas dich fava dempuei son arestacion, pas mai sa femna, una pita tota secha culhida dins son liech ente durmiá emb de las bolas dins las aurelhas per pas auvir son òme roflar. Pareis que quo es sa seconda femna, que la prumiera, la mair daus dròlles, se’s tuada i a quauquas annadas, ‘vancès que rieba a Vilafrancha. Degun sabiá que ‘viá daus dròlles.(de segre)
Joan Ganhaire


text:
Oisseau-le-Petit
Oisseau-le-Petit es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarthe e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Un fanum a #èsser reconstitué d'après los substructions dégagées per registres archéologiques.
Glèisa Santa-Pierre, del mièg de la XIXen sègle de 1856 o 1858
- Un fanum a été reconstitué d'après les substructions dégagées par des fouilles archéologiques.
- Église Saint-Pierre, du milieu du XIXen siècle de 1856 ou 1858


text:
Saint-Bueil
Nom desconegut en arpitan ( Saint-Bueil en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Niché A la cœur del Val de Ainan, lo vilatge a traversat pel Ainan.
Niché au cœur du Val d'Ainan, le village est traversé par l'Ainan.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo 6 de junh 2002, continuament a de violentes orages, de las fluïdes de boue e una crussa subite de la Ainan estofatz de divèrsas abitacions e d'equipas de Sant-Bueil. De nombrosas unas autras municipalitats de la Valdaine an tocat, e se déplore una victima a Sant-Geoire-en-Valdaine.[1]
- Le 6 juin 2002, suite à de violents orages, des coulées de boue et une crue subite de l'Ainan noient plusieurs habitations et équipements de Saint-Bueil. De nombreuses autres communes de la Valdaine sont touchées, et l'on déplore une victime à Saint-Geoire-en-Valdaine.[2]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.liberation.fr/societe/0101415635-inondacions-en-l-isere-una-octogenaire-tuee modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant (consultat en 28 de julhet de 2012)
- ↑ « Inondations dans l'Isère : une octogénaire tuée », Libération.fr, (consultat en 28 juillet 2012)


text:
Si pensa pas que li a de visitors dau SITEVI* que son pas italians mai que si despatolhon en italian. Impensable per ela.
Leis espausants vènon quasi totei de païs de lengas romanas e l'englés es pasmens lenga de comunicacien. Lei latins siam (quasi totei) de loosers, vòli dire de perdants, pas capables de faire lo modeste esfòrç per comprendre la lenga sòrre dei vesins.
Aquò d'Aquí es pas lo luec per presentar lei noveutats 2014. Lei tecnicas son de mai en mai ponchudas e m'avisi que sieu ai figas. Ai restat au sofre e au verdet !
Es lo quatren còp que vèni au SITEVI de Montpelher (si fa un an non l'autre) e la plaça de ce que si vei es totjorn mai granda. Botilhas, taps, tirataps, veires, damijanas, botas si fan tojorn mai originaus per atirar la pratica.
"Be stylish" anoncié en gròssei letras sus son estand una societat que fabrica de taps de veire de totei colors, que sèrvon per tapar de botilhas entemenadas.
Son seti es a Montpelher.
*Le SITEVI est le Salon international pour les filières vigne-vins-fruits-légumes-oléiculture.


text:
En comptar los chècs non tirats enqüèra qu’ètz un bon centenat a participar au Zeste per Tralhaires de Joan Francés Tisnèr. Los centaus que son un parelh. Qu’èm hòrt urós. Lo vòste sostien preciós qu’ei de compte har ! Que n’èm au 80 % deu finançament (drin mei de 1000 euros a trobar) e que demoran 10 dias per boclar. Haseder qu’ei. Mila mercés per la vòsta hidança e las vòstas contribucions. Au plaser de vs’encontrar lo dissabte 13/01/2018 a 20:30 a la Sala Jean Monnet de Salias.
You must log in to post a comment.


text:
Seichèlas
Las Seichèlas son un país e un archipèla format per 155 illas dins l'Ocean Indian.
Lo gentilici es seichelés -esa (idem seichelian -ana).
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Los primièrs europèus qu'arribèron en l'archipèla foguèron los portugueses, en 1505.
Politica[modificar | modificar la font]
Seichèlas es una republica presidenciala. Lo president es lo cap d'Estat e tanben lo cap de govèrn.
Geografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
De veire: Economia de las Seichèlas.
Lo torisme e l'agricultura son las activitats economicas principalas de l'archipèla.
Cultura[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Imatges[modificar | modificar la font]
-
-
Tartuga de las Seichèlas (Dipsochelys Hololissa), en l'Illa Cousine


text:
1721
Aquesta pagina concernís l'an 1721 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Après la falhida dau sistèma de Law, lo govèrn contunièt de'n liquidar lei rèstas. Aquò li permetèt de redurre son deute de 75%. En revènge, plusors vilas ò comunautats religiosas èran roïnadas. 185 financiers foguèron jutjats per son ròtle dins l'afondrament dau sistèma permetent a l'Estat de recuperar 187 milions de liuras suplementàrias. De mai, la circulacion aisada dei bilhets de la banca de Law aviá permés de restablir la situacion economica francesa.
Regardant leis afaires diplomatics, lo cardenau Guillaume Dubois capitèt d'obtenir un raprochament en França, Espanha e Anglatèrra. Un maridatge foguèt tanben previst entre Loís XV (1715-1774) e una infanta espanhòla.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Mòrt dau negus Dawit III (1716-1721) lo 21 de mai. Segon divèrsei rumors, sa disparicion èra en realitat un empoisonament e unei personalitats foguèron executats per assassinat. Foguèt remplaçat per son frairastre Bakaffa (1721-1730) que foguèt lo darrier sobeiran poderós e energic de la dinastia salomoniana avans lo Temps dei Princes.
Asia[modificar | modificar la font]
Japon[modificar | modificar la font]
Premier recensament oficiau de la populacion. Trobèt aperaquí 26 milions de non nòbles e 4 milions de nòbles.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 21 de febrièr - John McKinly, mètge american, president de Delaware (m. 1796)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 13 de març - Papa Clamenç XI (n. 1649)


text:
30/04/2013
Abrial de 2013
• Òsca a l'idèa de taxar los clubs de foot a 75 % suls salaris del centenat de jogaires los pus cars.
• Vergonha a Jerôme Cahuzac qu'èra ministre socialista del budgèt, cargat de far la caça a l'evasion fiscala, qu'a mentit pendent de meses (amai davant l'Amassada nacionala) e que ven de reconéisser davant los jutges qu'aviá ben un compte en Suissa e un a Singapor. Tot i es per desesperar de tot, levat de l'independéncia de la justicia. Demòra a saupre d'ont ven l'argent d'aquelses comptes.
• Òsca a l'ONU qu'a adoptat lo prumièr tractat de regulacion del comèrci inernacional de las armas. L'Iran, la Siria e la Corèa del Nòrd an votat contra. La China e la Russia se son abstengudas. Tot es normal.
• Vergonha a Jérôme Cahuzac que fa saupre que vòl tornar èsser deputat, ara qu'es pas pus ministre. Es de la 3ena dimension.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Fred (Aristidès), François Jacob e Philippe Chaffanjon.
• Vergonha als Alsacians qu'an pas volgut d'una sola Alsaça administrativa.
• Òsca al Luxemborg que fa un pas cap a la sortida de son estatut de paradís fiscal. A tu Autricha !
• Vergonha a aquela mòstra del patrimòni dels elegits. Tant valdriá melhor per l'Estat de garantir (sens dobte possible) lor onestetat sans que lo pòble age besonh de saupre tot.
• Vergonha als calucs de Dieu que tenon una partida de l'oposicion en Siria.
• Òsca als Estats-Units que demandan a las bancas que vòlon trabalhar als USA de lor balhar totas las entresenhas sus lor practica americana.
• Òsca a la França qu'a votat pel maridatge de personas del meteis sèxe.
• Vergonha als terroristas còrses que tuan d'elegits.
24/04/2013
23/04/2013
22/04/2013
Un tròç del passacarrièira
Imatges de la debuta del passacarrièira e ieu a escotar l'Apèl al pòble de Roergue d'Enric Molin (1971) legit per Paul Bony.
Los RG an comptat 2200 personas. Sèm mai que contents, mai qu'uroses, mai que fièrs. Ne soi estada espantada : tot aquel brave monde qu'avián aprestadas tant de causas, dins un freg tarrible. Capèl bas. Anam aprestar quicòm de polit per los mercejar dins la premsa. E los de l'organizacion an trabalhat de 6 oras del matin a 6 oras del matin. O voldriái tornar viure mas sens córrer de pertot e al ralentit per poire discutir un pauc amb tot lo monde. Ai un fum de sovenirs pertocants e vos pòde dire que la Mela es al tòp amb son graile !
Òc es una capitada. Los que me creirián pas poiràn totjorn agachar l'edicion occitana de França 3 del 20 d'abrial e escotar çò que dison, sus la lenga occitana, aquel monde desconeguts del mitan occitanista.
Lo jornalista del Jornalet, dins son editorial, a perfiechament encapat çò que voliam far :
Lo trabalh ben fach
« Dins aqueste jornal, mai que mai dins aquestes editorials, disèm totjorn que l’avenir de l’occitanisme e de la cultura occitana passa per la capacitat de trabalhar ben e amb constància. Res es pas gratuit e res s’ofrís pas, encara mens quand l’adversari es la Republica Francesa. Cal per aquò un esfòrç enòrme per far progressar lo movement nacional occitan dins sos encastres politic, cultural, lingüistic, educatiu, economic, ecologic e social. La recèpta que Jornalet ofrís es basada sus tres ponches: trabalhar, trabalhar e trabalhar. Esperar que los autres capiten es lo camin dirècte vèrs la malafin. Pontificar sens s’engatjar es tanben lo camin dirècte vèrs la malafin.
Es per aquò qu’una de las nòvas que nos sèm congostats mai de publicar es lo passacarrièra de Rodés que se debanèt dissabte 20 d’abril. La granda participacion e lo resson qu’a agut aquel eveniment ludic e revendicatiu son pas espontanèus: l’organizacion a fach un intens trabalh de formiga pendent los meses precedents, en fasent sustot çò que cal far: de petitas amassadas per tot lo parçan ont s’explicava çò que se voliá far e cossí se pretendiá far. Lo contacte dirècte es multiplicator perque l’entosiasme se transmet e perque se crèa un ligam de solidaritat de fèrre que demòstra que la causa occitana a mai de militants e d’amics que çò que pensam.
Lo passacarrièra de Rodés es vengut, benlèu sens o voler, un exemple de seguir. L’occitanisme social a de besonh d’acomolar de fòrça, d’optimisme e de legitimitat per aparéisser davant los autres ciutadans e davant los poders publics coma un movement que cal prene en compte e que deu èsser escotat. L’occitanisme deu prene las carrièras sens complèxes e amb coratge. Roergue a mostrat clarament quala es la dralha, qu’es lo meteis camin que cada còp mai trobam, per astre, en mai e mai de manifestacions de l’occitanisme per tot lo país. Anem ! »
Los RG an comptat 2200 personas. Sèm mai que contents, mai qu'uroses, mai que fièrs. Ne soi estada espantada : tot aquel brave monde qu'avián aprestadas tant de causas, dins un freg tarrible. Capèl bas. Anam aprestar quicòm de polit per los mercejar dins la premsa. E los de l'organizacion an trabalhat de 6 oras del matin a 6 oras del matin. O voldriái tornar viure mas sens córrer de pertot e al ralentit per poire discutir un pauc amb tot lo monde. Ai un fum de sovenirs pertocants e vos pòde dire que la Mela es al tòp amb son graile !
Òc es una capitada. Los que me creirián pas poiràn totjorn agachar l'edicion occitana de França 3 del 20 d'abrial e escotar çò que dison, sus la lenga occitana, aquel monde desconeguts del mitan occitanista.
Lo jornalista del Jornalet, dins son editorial, a perfiechament encapat çò que voliam far :
Lo trabalh ben fach
« Dins aqueste jornal, mai que mai dins aquestes editorials, disèm totjorn que l’avenir de l’occitanisme e de la cultura occitana passa per la capacitat de trabalhar ben e amb constància. Res es pas gratuit e res s’ofrís pas, encara mens quand l’adversari es la Republica Francesa. Cal per aquò un esfòrç enòrme per far progressar lo movement nacional occitan dins sos encastres politic, cultural, lingüistic, educatiu, economic, ecologic e social. La recèpta que Jornalet ofrís es basada sus tres ponches: trabalhar, trabalhar e trabalhar. Esperar que los autres capiten es lo camin dirècte vèrs la malafin. Pontificar sens s’engatjar es tanben lo camin dirècte vèrs la malafin.
Es per aquò qu’una de las nòvas que nos sèm congostats mai de publicar es lo passacarrièra de Rodés que se debanèt dissabte 20 d’abril. La granda participacion e lo resson qu’a agut aquel eveniment ludic e revendicatiu son pas espontanèus: l’organizacion a fach un intens trabalh de formiga pendent los meses precedents, en fasent sustot çò que cal far: de petitas amassadas per tot lo parçan ont s’explicava çò que se voliá far e cossí se pretendiá far. Lo contacte dirècte es multiplicator perque l’entosiasme se transmet e perque se crèa un ligam de solidaritat de fèrre que demòstra que la causa occitana a mai de militants e d’amics que çò que pensam.
Lo passacarrièra de Rodés es vengut, benlèu sens o voler, un exemple de seguir. L’occitanisme social a de besonh d’acomolar de fòrça, d’optimisme e de legitimitat per aparéisser davant los autres ciutadans e davant los poders publics coma un movement que cal prene en compte e que deu èsser escotat. L’occitanisme deu prene las carrièras sens complèxes e amb coratge. Roergue a mostrat clarament quala es la dralha, qu’es lo meteis camin que cada còp mai trobam, per astre, en mai e mai de manifestacions de l’occitanisme per tot lo país. Anem ! »
19/04/2013
Mon cat bèl, negre e gròs es mòrt
Mon cat bèl, negre e gròs es mòrt dins mos braces dimarç 16 d'abrial a 2 oras 07 de l'après-miègjorn. Aviá 19 ans. 19 ans a se jaire sus mas fuèlhas, sus mos libres (sens jamai pausar una pata sus mon clavièr), 19 ans de preséncia, 19 ans d'amistat fisèla. L'ai enterrat dins la cort, jos l'aure. L'aurai pas luènh, l'estiu, quand legirai defòra. Duèi, manca quauqu'un dins mon ostal. Manca quauqu'un al près de ieu.
12/04/2013
Lo passacarrièira de Rodés
Lo 20 d'abrial, la coordinacion occitana d'Avairon organiza un prumièr grand passacarrièira a Rodés. Los joves an apelat aquò “Occitan pride", jornada de la fiertat occitana.
La batèsta per l'occitan se mena sus dos fronts : contra l'administracion mas tanben contra lo pòble occitan-sens-o-saber coma disiá Bodon. Cada dos ans, los occitanistas roergasses son nombroses per anar a la manifestacion d'Anèm òc, manifestacion d'occitanistas contra l'administracion. Aquò fa son trabalh e, lo darrièr còp, los mèdias nacionals se son un pauc desrevelhats. Enfin ! Seriá plan d'anar manifestar a París un jorn.
La batèsta per l'occitan se mena sus dos fronts : contra l'administracion mas tanben contra lo pòble occitan-sens-o-saber coma disiá Bodon. Cada dos ans, los occitanistas roergasses son nombroses per anar a la manifestacion d'Anèm òc, manifestacion d'occitanistas contra l'administracion. Aquò fa son trabalh e, lo darrièr còp, los mèdias nacionals se son un pauc desrevelhats. Enfin ! Seriá plan d'anar manifestar a París un jorn.
En Roergue avèm l'Estivada (20 ans aquesta annada !) qu'a ja fach cambiar lo vejaire del monde sus la cultura occitana. Aquí, lo 20 d'abrial, assajam quicòm mai. Sèm anats cercar de monde per ne far d'actors de la fèsta. Avèm fach 27 reunions, un pauc pertot dins lo departament, per anar discutir amb de monde que son pas d'occitanistas. Tot lo monde es pas militant dins l'arma. Pasmens, aquel monde aiman lo "patoès" coma dison e tròban domatge de lo veire s'atudar. Un me diguèt : “Atencion, ieu vene pas a una manifestacion !" O comprene. Tot lo monde es pas occitanista, amai s'o podèm regretar per de monde qu'an beguda aquela lenga amb lo lach de lor maire. Es atal. I a un fum d'autras causas bèlas que fan pas bolegar tanpauc lo monde. I se cal far. N'i a qu'aiman pas lo bruch, amai se son concernits.
Lo grand passacarrièira se vòl èsser un dels signes de la fin de la vergonha. Sèm estats suspreses, dins las reunions, de veire la motivacion del monde per una maja fèsta occitana que ne serián los actors. N'i a mème qu'an demandat de causas qu'èran pas previstas : la messa cantada en occitan per exemple, l'idèa de cantar lo Se canta e l'Immortèla defòra, a la fin del mercat, lo bal trad a l'aperitiu del ser. Vòlon dançar, lo monde, e dançar trad.
Mai de cinquanta tèmas seràn dins lo passacarrièira, aquò fa ja de monde. E n'i a encara que s'ajustan : "E ieu, de qué pòde far lo 20 d'abrial ?” Se lo temps es amb nautres, aquò pòt èsser una capitada.
S'aquò's una capitada, serà una capitada pel monde qu'auràn passada una bona jornada dins un ambient occitan (d'unses se pausaràn benlèu la question occitana pel prumièr còp de lor vida, çò que s'es ja passat amb de grops de joves que sèm anats rescontrar e que sabián pas tot çò que i aviá darrèr lo mot "occitan") e pels occitanistas en general, dins qunt sector que trabalhèssen. Un pauc cadun lo fais se leva. E quand se leva, se leva per tot lo monde.
Veirem ben cossí se serà passat lo 20 d'abrial a Rodés mas seriá plan d'assajar de far bolegar la societat-occitana-sens-o-saber dins cada departament occitan, tròç per tròç coma avèm fach. Segur, cal de temps e d'energia, mas aquò paga.
A la question de saupre se los autres departaments devián èsser solidaris, ai fach a Tam una responsa tirada d'un collectatge roergàs, l'istòria d'un òme qu'a pas qu'un ase per laurar e qu'estaca sa femna de l'autre costat del jog en diguent : “Arri Martin ! E tu, femna, o te fai pas dire !” O vos fasètz pas dire !
09/04/2013
I want my money back
08/04/2013
07/04/2013
Lo perfièch Rufin sul camin de Sant-Jaume
Jean-Christophe Rufin,
Immortelle randonnée, Compostelle malgré moi a cò de Guérin.
Cadun son camin mas es totjorn una experiéncia meravilhosa.
I tòrne tre que pòde. Aquesta annada, segur.
03/04/2013
Mossur mai
De pan benesit per Le Pen. Es una caricatura, podiá pas melhor far. Tot i es e lo pus grèu es lo discrèdit de la paraula publica. Òm mentís pas davant l'Amassada nacionala sens far un mal prigond al país. E encara mai quand òm se ditz socialista. Un ministre del budgèt, en carga de la caça a l'evasion fiscala, que demanda als Franceses de far d'esfòrces dins aquel temps de crisi e que ven mentir sus totas las ràdios e sus totes los platèus de television… A qual far fisança, ara ? Es que l'òm deu anar cap a d'enquistas personalas coma fan als USA davant una eleccion ? Es que totes los que son en plaça deurián daissar d'enquistas se far sus lor vida per salvar la situacion e far la pròva que Cahuzac es un cas isolat ? Glops… es benlèu pas una bona idèa. Qunte revolum !
Fin finala, aquí, la justícia a fach la pròva de son independéncia. Sol punt positiu de l'afar.
Après DSK e lo sèxe, Cahuzac e l'argent. Dos exemples de vidas bresadas. Per çò que, per Cahuzac, es aquò al començament : la volontat d'avure totjorn mai d'argent. Me pòde pas empachar de los plànger talament son patetics. Mai òm monta, mai òm tomba de nalt. Manca pas que la religion per avure lo tierçat ganhant de çò que poirís lo monde.
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Vendredi 2 février 16:18-17:18 - Luòc: Tolosa
L’Education Nationale cèrca un ensenhaire o una ensenhaira per trabalhar dins una classa d’escòla bilingüa mairala a Tolosa. Ne saber mai
Comèrci / distribucion / venda
Nocions de basa (compréner)
Se mainar de la botiga de St Jean de Védas ( venda, recapte eca), de la preparacion de las comandas e de la bona marcha de l’entrepaus.
Esser aluserpit, aimable, se saber servir de sos braces, de sas cambas e de son cervèl.
ontacte : cantournet@macarel.com
C.A.P.
Debutant acceptat
Lengadòc
34-Erau
Veire las ofèrtas
Haut de page


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Vendredi 2 février 16:18-17:18 - Luòc: Tolosa
L’Education Nationale cèrca un ensenhaire o una ensenhaira per trabalhar dins una classa d’escòla bilingüa mairala a Tolosa. Ne saber mai
Ensenhament / Recèrca e formacion / Enfança
Mestresa correnta
Dens l’encastre deu desvelopament de las activitats de Parlem que cercam a un/ua Caminaire, essenciaument tà animar cors d’iniciacion dens las escòlas deu despartament. Sectore Nòrd deu despartament de las Hautas-Pireneas. CDD dab possibilitat de desbocar sus un CDI.
Bon relacionau dab los mainats Adaptacion a un public d’adultes. Coneishença deu mestier de l’ensenhament. Autonimia e saber tribalhar en equipa.
Importent : Permis B (valide) e autò
Per mes de rensenhaments sus las activitats de l’associcion Parlem : www.parlem65.com parlem65@free.fr
Licéncia
Debutant acceptat
Miègjorn-Pirenèus
65-Pirenèus Hauts
Veire las ofèrtas
Haut de page


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Gross-Gerau (433)
Liste des communes
Rüsselsheim
Ville de Rüsselsheim, localité de l'Allemagne de 60 000 habitants.
La mairie de Rüsselsheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Mörfelden-Walldorf
Ville de Mörfelden-Walldorf, localité de l'Allemagne de 34 000 habitants.
La mairie de Mörfelden-Walldorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Gross-Gerau
Ville de Gross-Gerau, localité de l'Allemagne de 23 000 habitants.
La mairie de Gross-Gerau a une adresse e-mail et un site Internet.
Riedstadt
Ville de Riedstadt, localité de l'Allemagne de 21 000 habitants.
La mairie de Riedstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Ginsheim-Gustavsburg
Ville de Ginsheim-Gustavsburg, localité de l'Allemagne de 15 000 habitants.
La mairie de Ginsheim-Gustavsburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Raunheim
Ville de Raunheim, localité de l'Allemagne de 14 000 habitants.
La mairie de Raunheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Büttelborn
Ville de Büttelborn, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Büttelborn a une adresse e-mail et un site Internet.
Kelsterbach
Ville de Kelsterbach, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Kelsterbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Trebur
Ville de Trebur, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Trebur a une adresse e-mail et un site Internet.
Bischofsheim
Ville de Bischofsheim, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Bischofsheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Nauheim
Ville de Nauheim, localité de l'Allemagne de 10 000 habitants.
La mairie de Nauheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Gernsheim
Ville de Gernsheim, localité de l'Allemagne de 9 700 habitants.
La mairie de Gernsheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Biebesheim am Rhein
Ville de Biebesheim am Rhein, localité de l'Allemagne de 6 400 habitants.
La mairie de Biebesheim am Rhein a une adresse e-mail et un site Internet.
Stockstadt am Rhein
Ville de Stockstadt am Rhein, localité de l'Allemagne de 5 600 habitants.
La mairie de Stockstadt am Rhein a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
PARLAM L'OCCITAN DAU LEMOSIN
Retour page 10
Pour écouter cliquez sur le petit triangle à gauche de la barre de commande son.
Vous pouvez avancer ou reculer avec le pointeur de la souris sur le petit bouton foncé.
Lue par Guy CHAMBRAS Treignac
Téléchargez : fichier audio version imprimable
LOS CONTES DAU PITIT JASON
Jasep e Gui CHAMBRAS
LO LOP QU'AVIÁ PETAT DEJUN
Un mandin, lo lop aviá petat dejun ... En se levant, trobet 'na pola crebada. Disset : -- La vòle pas minjar quela pola crebada ; trobarai mielhs que quò !
E lo veiquí partit...
‘Ribet en d'un prat. Sus lo bòrd de la peschíera viguet 'na treuia emb dietz braves pitits ganhons.
Penset : Aquí vau ben dejunar !
Alaidonc disset a la treuia :
-- Ai pas dejunat ; mas siriá ben temps de dejunar !
-- Oc-es ; siriá ben temps de dejunar. Mas lòs voldrias pas minjar sens lòs aver benesits, respondiguet la treuia.
-- Oc-ben ; mas coma chau far per lòs benesir ?
-- Quo es pas malaisat. Lòs vau 'semblar ras la peschíera e tu, emb ta pauta, lor getaras de l'aiga.
La treuia 'sembla sos pitits ganhons e lo lop lor geta de l'aiga emb sa pauta.
Tot d'un còp, la treuia lo butis emb son nas e l'envòía al mitan de la peschíera !
E la truéía e sos ganhons se'n van ...
Lo lop se'n vai d'aquí pus loenh. Viguet en d'un prat un brave chavau que minjava de l' erba.
-- A, a ! disset lo lop ; ai pas disnat ; mas siriá ben temps de disnar !
-- E ben oc-es ! Mas voldrias pas me minjar sens m'aver desfarrat ! Voldrias pas me minjar lòs fers ! respondiguet lo chavau.
-- A, non ! Coma chau far per te desfarrar ?
-- Quo es pas malaisat. Me vau coijar per terra ; vau 'semblar mos quatres pès sus mon ventre e tu, emb tas dents, daraijaras lòs fers !
Lo chavau se coija e lo lop emb sas dents ensàia de ‘pelar sus lòs fers. Tot d'un còp, lo chavau li envòia un cop de pè ; envòia lo lop rodelar al mitan del prat ... E lo chavau se’n vai.
Vers lo ser, lo lop viguet un bargier que barrava un trupel d'ovelhas. Se disset : Queste còp vau ben sopar ! Esperet que lo bargier siguessa pàrtit ; alaidonc se botet sus la pòrta e disset a las ovelhas :
-- Ai pas dejunat ; ai pas disnat ; ai pas sopat. Mas siriá ben temps de sopar !
-- E oc-es ; mas voldrias pas nos minjar sens aver chantat lo “Libera" ? disseren las ovelhas.
-- Coma chau far per chantar lo "Libera" ?
-- Quo es pas malaisat. Nos anam 'semblar au mitan de l'estable ; tu te vas botar sus la pòrta. N'auras mas de far "O-o-o !" e nautres te respondram en fasant "Be-e, be-e ! "
E lo lop comencet de urlar e las ovelhas de berlar. Lo bargier auviguet sas ovelhas berlar. Se disset :
-- Qué se passa dins l'estable ? Las ovelhas i berlen ben !
En surtant, empònha un gròs mangle d'ostilh. Trobet lo lop sitat davant la pòrta de l'estable. Li envòia un còp de baston ; lo lop en era quasi assomat. Enfin lo lop se 'masset e se'n anet ... Era quasi nuech. Lo lop s'arresta jos un aubre. Se disset :
-- Los pitit ganhons sirian estats tant bons sens esser benesits coma benesits ; lo chavau siriá estat tant bon farrat coma desfarrat ; e las ovelhas, crese que sirian estadas tant bonas sens chantar lo "Libera". A, sei ben tant fadard ! Voldriá que lo toner e la tempesta me tombessen sus la testa !
I aviá ‘n òme dins l'aubre que lo recurava. Quand viguet lo lop, li envoiet son àpchon ... Li fendiguet la testa ...
-- A ! l'ai ben dich, penset lo lop ; mas lo voliá pas !
E passei sus la coá del rat. Lo rat faguet "pi".
E veiquí mon conte dich !
Parlar de Treinhac (Corrèsa).
*******
Nous
sommes ici restés fidèles au texte dit ; avec les petites
modifications graphiques dues au parler local (lòs,
sus ;
al,
del,
où le -l final est prononcé -r, comme dans une grande partie de la
Corrèze). Où l’on peut voir que, comme pour la Leçon 10, la
graphie nommée “englobante“ possède assez de souplesse pour
s’adapter aux réalités du langage sans affecter l’unité de
notre langue. Signe éminent de rigueur et de richesse. Qu’on se le
dise !
© 2013 Jean Delage


text:
(D. Casteyde, J. Jankovich)
Sus nosta tèrra de Bigòrra
Païs de patz e de beutat
Ni nada lei ni nat òmi
Non poderam se’n maserar
Mainats, vielhòts, hemnas e òmis
D’ua mèma votz que canteram
Sus nosta tèrra de Bigòrra
La libertat que i garderam.
Tau com lo Gave o l’Ador
Qu’i em esconuts nostas amors
Que volem víver sense trobar
Nada barrana tà s’i enclavar.
Las aigas pugen hens grans gorgs
Ta protetjar a grans esclats
L’amor tant doç deths amorós.
Quan un aulhèr crida sa tristessa
De véder un dia se’n anar
Tot çò qui hasè sa richessa
Lo tropèth qui peish en libertat
Que sie de rason o de passion
Lo Bigordan saurà tostemps
Gardar ath hons de sa maison
Fiertat, aunor e hèr serment.
Que sus nosta tèrra de Bigòrra
Païs de patz e de beutat
Ni nada lei ni nat òmi
Non poderam se’n maserar
Mainats, vielhòts, hemnas e òmis
D’ua mèma votz que canteram
Sus nosta tèrra de Bigòrra
La libertat que i garderam.
Fermer


text:
Vernoil-le-Fourrier
Vernoil-le-Fourrier es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Aquel vilatge angevin de l'oèst de la França se situa en lo Baugeois.
Ce village angevin de l’ouest de la France se situe dans le Baugeois.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Vernolium Indica la siá origina gallo-romaine o mérovingienne. Vernoil Èra lo ponch de concentracion de las grandas vias ancianas #que traversavan la Anjau.
D'aquel primièr periòde, demòra pas mai que de vestigis enterrats, mas lo Mièja Edat e la Renaissance an daissat de bastissas :
- la glèisa e lo prieuré de la Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle e Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle
- lo castèl de la vila al Fourrier bastit l'an 1265 pel chevalier Geoffroy lo Fourrier #que #apondre lo sieu nom a la municipalitat
- lo castèl de la Ròca de la Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle
- l'abitatge de Poligny
- l'ostal seigneuriale amb una capèla de la Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle.
Lo 9 de julhet de 2006, Vernoil (re)ven Vernoil-lo-Fourrier[1].
Vernolium indique son origine gallo-romaine ou mérovingienne. Vernoil était le point de concentration des grandes voies antiques qui traversaient l'Anjou.
De cette première période, il ne reste que des vestiges enfouis, mais le Moyen Âge et la Renaissance ont laissé des édifices :
- l'église et le prieuré du Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle et Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle
- le château de la ville au Fourrier construit en 1265 par le chevalier Geoffroy le Fourrier qui ajouta son nom à la commune
- le château de la Roche du Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle
- le logis de Poligny
- la maison seigneuriale avec une chapelle du Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle.
Le 9 juillet 2006, Vernoil (re)devient Vernoil-le-Fourrier[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ INSEE, Còdi Oficial Géographique, Modificacions de las municipalitats de Maine-e-Loire, consultadas lo 25 de junh de 2012
- ↑ INSEE, Code Officiel Géographique, Modifications des communes de Maine-et-Loire, consultées le 25 juin 2012


text:
Nebulosa sorna
Una nebulosa sorna (tanben dicha nebulosa escura ò nebulosa d'absorpcion) es una region dau mitan interstellar onte la concentracion de poussa es pron importanta per crear una illusion de quasi abséncia estèla. Aqueu tipe de nebulosa son sovent malaisadas d'observar franc dei situacions onte son subrepausadas a una region fòrça luminosa dau cèu. Leis exemples pus coneguts son ansin la nebulosa de la Tèsta de Chivau, la nebulosa dau Còne e lo Sac de Carbon.
Una nebulosa sorna es formada d'una massa de poussa e de gas (principalament d'idrogèn) fòrça superiora a la massa dau Soleu. Sa talha aganta generalament 100 a 150 annadas lutz amb una temperatura mejana de 7 a 15 K. La concentracion de particulas i es de 100 a 300 moleculas/cm3. A generalament un camp magnetic intèrne qu'empacha son afondrament gravitacionau. Pasmens, se una estèla passa a proximitat, son influéncia gravitacionala pòu destabilizar aquel equilibri e entraïnar l'afondrament de nívols de gas. La nebulosa sorna va alora venir una region de formacion d'estèlas e començar pauc a pauc de s'illuminar.


text:
Dampierre-les-Bois
Dampierre-les-Bois es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Dampierre-Los-Bòsques aperteniá al comtat de Montbéliard #que i aguèt ligat a la França en 1793.
- Fesche-Molin, vilatge en dependent de la distincion de Bélieu (Mandeure) e situat entre Fêche-la Glèisa, Fesche-Badevel e Fesches-lo-Châtel (probablament al luòc-dich "Parc d'activitats del molin"), es un fief de la principauté de Montbéliard racheté en 1424 per la comtesse Henriette de Orbe sus Jean, comte de Thierstein per 3 440 florins d'aur. L'ostal de Cusance i possedís qualques redevances féodales testificades per dos títols de 1294 e de 1335. Fesche-Molin disparait vèrs 1412 en lo moment de las guèrras dintre Catherine de Bourgogne, filha de [[Jean Ier de Bourgogne|Jean Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle de Bourgogne]], e las Bâlois. Aqueles #ocupar lo Sundgau e #incendiar de divèrses pòbles[1].
- Magny, #Que significa "abitacion, familha", èra un masatge caseriu prèp dels territòris de Dampierre-los-Bòsques e de Fesche-Molin. La primièra mencion data de 1335 ont a citat cossí en dependent d'un fief agut pel senhor de Cusance jos la suzeraineté del comte de Montbéliard. Lo caseriu li caliá disparaitre abans 1460 en lo moment del litige entre Dampierre-los-Bòsques e Fesches-lo-Châtel[1].
Dampierre-les-Bois appartenait au comté de Montbéliard qui fut rattaché à la France en 1793.
- Fesche-Moulin, village dépendant de la seigneurie de Bélieu (Mandeure) et situé entre Fêche-l'Église, Fesche-Badevel et Fesches-le-Châtel (probablement au lieu-dit "Parc d'activités du moulin"), est un fief de la principauté de Montbéliard racheté en 1424 par la comtesse Henriette d'Orbe sur Jean, comte de Thierstein pour 3 440 florins d'or. La maison de Cusance y possède quelques redevances féodales attestées par deux titres de 1294 et de 1335. Fesche-Moulin disparait vers 1412 lors des guerres entre Catherine de Bourgogne, fille de [[Jean Ier de Bourgogne|Jean Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle de Bourgogne]], et les Bâlois. Ceux-ci envahirent le Sundgau et incendièrent plusieurs villages[1].
- Magny, qui signifie "habitation, famille", était un hameau proche des territoires de Dampierre-les-Bois et de Fesche-Moulin. La première mention date de 1335 où il est cité comme dépendant d'un fief tenu par le seigneur de Cusance sous la suzeraineté du comte de Montbéliard. Le hameau devait disparaitre avant 1460 lors du litige entre Dampierre-les-Bois et Fesches-le-Châtel[1].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0, 1,1, 1,2 et 1,3 Los pòbles arruïnats del comtat de Montbéliard Error de citacion : Balise
non valide ; le nom « RUINE » est défini plusieurs fois avec des contenus différents


text:
Utilizaire:Boulaur
Adishatz, soi partit per un tribalh sus la geografia deu Gers (Tiò, que vivi dens Lo Gers).
Per ajuda qu'ei lo sit deu Conselh Generau deu Gers
Somari
Ortografia[modificar | modificar la font]
Qu'ei pas una bona ortografia, podetz cambiar tot ço que va pas dens las mienas contribucions !!!
Podetz tanben me mandar un messatge.
Mercès plan.
Acabat[modificar | modificar la font]
Arrondiments de Gers ; lista de Cantons de Gers ; lista de Comunas de Gers e traduccion de las comunas ; lista de Comunas de las Lanas.
Pas acabat[modificar | modificar la font]
Intercomunalitats de Gers, traduccion de las comunas de las Lanas...
De far[modificar | modificar la font]
Lista de Rius de Gers ;
Estatisticas[modificar | modificar la font]
Nombre de mas intervencions sus wikipèdia
Espleches[modificar | modificar la font]
Sus la basa d'un Esplech de Mertyl : Traduccion de comunas de la Wikipèdia francesa
Proposicion de cambiament per Modèl:data[modificar | modificar la font]
Véder Utilizaire:Boulaur/Data per exemples.


text:
Reperatge per l’armari de la chambra
Prenguèrem dau temps per n’autres sens pensar tròp au chantier, queu estiu, aura que la dintrada se premia per quilhs qu’an escòla, tornem calcular un fum de chausas tamben.
Nos demòra un bocin de bastison, volèm farjar un armari murau paralèl a la parèt daus fons de la chambra, sira barrat per de las pòrtas sus ‘na ralha. La ralha deurà èsser de niveu e la dubertura dins la paret a l’aplomb de las portas… E deguna paret de se basar dessur es d’encair, mas dins queu apartament començam de ne’n aver la costuma.
I a pas besunh de gaire, ren-mas de dos bocins de paret : l’un costat finestra (que barrará lo fons de l’angle dubert)’quí, la paret existenta se clina en dediens de la chambra en daissar 8 cm entre lo bas de l’aplomb dau naut ; e l’autre costat chambra d’aiga, ente que la paret existenta se clina de 2cm en defòra, entre l’aplomb dau bas e lo naut. Queu bocin ‘magará la bòstia electrica e subretot portará lo linteu. Per tornar pas descriure ente son tots los còps, a comptar d’aura los vau ‘pelar respectivament Mança e dreita. Quò s’entend en visar la dubertura dempuèi la chambra, pas dempuèi lo dediens de l’armari, torçuts que siètz, vos coneisse. Me garde na’ dubertura d’alentorn d’1m80, quò sira un pauc mens segon coma pòde pejar ma bastison au mai prèp de quela (pas dreita…) que trape.
Las parets son clinadas de tau biais de la copa daus blòcs per l’una me permet de tornar usar las chasudas per l’autra ,urosament ! Podrai far servir 7 blòcs de beton celurari, renjats en 2 còps 3 e mièja. Comence per traçar quò que me servira per bastir dreita, qu’es cepte, son tots los uns sus los autres. Qu’es mai complicat per Mança, qu’es mai larja qu’un bloc sol. me fau tornar usar ma chasuda e lhi talhar un bricon complementari. Ai dos biais de talhar que complement, siá en copar perpendiculari au sòl, siá en segre la ‘clinason de la paret. Dins tos los cas, vòle pas aver n’eissagniera tot lo long, fau que mos junts sian pas ‘linhats. Si aplique la mesma chausida a tots los niveus qu’es quò que vai ‘ribar. Chausisse de ò far un còp sur dos, e obtene un result que me permetrà de ò montar mielh.
Quò me fai un plan de copar un pauc estranh mas que me permet d’usar au mielh ma surfácia.
En passar, veiquí coma traçar de las linhas paralèlas :
Enfin me suèi mes un fiau de reperar lo niveu juscant’au que me faudrá montar.
Una responsa
-
[…] comencèt, pr’amor qu’el posquèsse anar començar las parets de la cambra (reperatge, bastison, seguida del bastison, lintèl…) M’agradèt plan coma job […]


text:
106-Plumalhon
Ac sabèvas ?
esponjas : capillaritat
- saba deus arbres
- aiga per las arradics de las plantas
- cafè dens lo sucre
l’esponja es porosa : milierats de horats e hialat de canèths
lo shiuladis de la hémia deu mosquit
- la bronitèra de sas alas
La gran hèira deus dromadaris
a Pushkar en Radjasthan : laca on lo diu Brahma deishè càder ua flor de lotus
hèsta peu mes de Kartika
mercat deus dromadaris
banh deus pelegrins
picture gallery
Ac sabèvas ?
las raiaiduras deu dentifrici : duas borsas de pasta
los comuns shens aiga : recipient dab bren e mensonjas au hons
lo meteorit gigant deu golf deu Mexic, responsable de la fin deus dinosaurs
l’òra d’estiu au mes de març e l’òra d’ivèrn au mes d’octobre, per estauviar energia
lo quatau fòrum mondiau de l’aiga a Mexico
L’ors deus Pirenèus
bestias capturadas en Eslovenia, emetedor au còth
La pollucion de l’espaci
dèishas en orbita
un satellit escobaire per las brigalhas ?


text:
La rubrica d’informations del 16/12/2016 del NPLD
Lo NPLD (malhum de promocion de la diversitat lingüistica), que l’IEO n’es membre, nos presenta diferents rendetz-vos e accions avenidors per afortir la riquesa lingüistica d’Euròpa.
- La capitala culturala europèa per 2016, Donostia-San Sebastian (Espanha), organizèt los 15 e 16 de decembre de 2016 un grand forum sus las lengas europèas amb de nombrosas associacions, l’UNESCO, lo Conselh d’Euròpa e lo Parlament europèu.
Per ne saber mai sus l’important eveniment, clicatz aicí.
- Lo Conselh d’Euròpa publiquèt tres rapòrts sus la situacion de las lengas minoritarias dins tres países : la Soïssa, los País Bas e la Hongria.
Clicatz sus lo país tocat per legir lo rapòrt complèt sus la Soïssa, los País Bas e la Hongria.
- Lo Parlament europèu organizarà lo 10 de genièr de 2017 una conferéncia sus "l’egalitat de las lengas a l’edat numeric" animada per la parlementària europèa Algirdas Saudargas a Brussèlas (Belgica).
Per abordar la conferéncia, clicatz aicí.
- Lo govèrnament de Catalonha publiquèt un rapòrt sus la lenga catalana. Demest los nombros elements examinats, 94% de personas de mai de 15 ans que demoran en Catalonha actualament comprenon lo catalan e 80,4% lo parlan.
Per accedir a l’ensemble del rapòrt, clicatz aicí.


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Fournes-en-Weppes es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
Partida eissida de l'article francés
Fournes-En-Weppes en lo sieu costat e lo sieu arrondissement
Tèxte originau de l'article francés
Fournes-en-Weppes dans son canton et son arrondissement
==Istòria==
Partida eissida de l'article francés
- Fins en 1948, la municipalitat se nomenava Fournes de contunh #venir Fournes-en-Weppes
Tèxte originau de l'article francés
- Jusqu'en 1948, la commune se nommait Fournes puis devint Fournes-en-Weppes


text:
Tahiti
Tahiti es l'illa mai granda de Polinesia Francesa, situada dins l'archipèla de las illas de la Societat al sud d'Oceania. Istòricament es coneguda tanben coma Otaheite. La capitala es Pape’ete, situada sus la costa nòrd-oèst de l'illa.
Es l'illa pus poblada de la Polinesia Francesa, amb 69% de la populacion totala. Dispausa de l'aeropòrt internacional de Faaa. La lenga oficiala es lo francés, e lo tahitian o reo mā’ohi la lenga autoctòna.
Geografia[modificar | modificar la font]
Tahiti a una largor maximala de 45 km, amb 132 km de còsta e una superfícia de 1043 km2. Lo punt culminant de l'illa es lo mont Orohena amb 2241 m.
L'illa es formada de doas partidas centradas sus de volcans espandits e units per l'istme de Taravao. La part nòrd-occidentala se nomena Tahiti Nui, o granda Tahiti, e la sud-orientala es Tahiti Iti, o pichona Tahiti. Sonque la franja costièra es abitada amb una penetracion maximala que passa pas los dos quilomètres. Mentre que Tahiti Nui es densament poblada, subretot a l'entorn de Papeete, e dispausa de bonas infrastructuras e d'una forta influéncia de la metropòli francesa, Tahiti Iti es demorada pus isolada en mantenir la cultura tradicionala polinesiana. Lo clima es tropical, caud e umid tot l'an. Sonque i a doas sasons: la seca e l'umida, dita tanben sason de las pluèjas, de novembre a abril. La durada dels jorns e de las nuèits se manten sensiblament constanta tot l'an, independentament de las sasons.
Istòria[modificar | modificar la font]
La populacion nativa es polinesiana, e se pensa que s'es establida dins l'illa vers 300 aC, durant las migracions e colonizacions primerencas de tot l'espaci polinesian a partir de Tònga e Samoa.
Lo sòl fertil e la pesca abondanta an provesit aisidament de noiridura als abitants. La percepcion del caractèr tranquil e alègre dels natius e la caracterizacion de l'illa coma un paradís an impressionat los primièrs explorators europèus, establissent un mite romantic e utopic en Occident que dura encara fins a uèi. L'anglés Samuel Wallis descobriguèt l'illa, en 1767, la nomenant illa del Rei Jòrdi (King George III Island). Louis Antoine de Bougainville faguèt Tahiti famosa en Euròpa amb la publicacion del raconte del seu viatge. La nomenant Nova Citera, en referéncia a l'illa grèga de Citèra ont nasquèt Vènus, descriguèt l'illa coma un paradís sus tèrra amb un pòble que viu aürós e dins l'innocéncia, luenh de la corrupcion de la civilizacion. Las seunas descripcions illustravan lo concèpte del nòble salvatge de Jean-Jacques Rousseau, e an influits los pensaments utopics de filosòfs coma Denis Diderot.
Lo capitani James Cook visitèt Tahiti mantun còp dins los seus tres viatges entre 1769 e 1779. La seuna basa principala foguèt la baia de Matavai, ont bastiguèt lo fòrt Vènus per observar lo trajècte de la planeta. Encara uèi lo luòc se ditz Punta Venus. En 1842 lo reialme de Tahiti foguèt declarat protectorat francés. En 1880 lo rei Pōmare V (1842 – 1891) abandonèt la sobeiranetat a França.
Lo pintor francés Paul Gauguin visquèt a Tahiti entre 1891 e 1901 s'inspirant dels païsatges e dels modèls polinesians; un pichon musèu li es dedicat a Papeari. Dempuèi 2004, Tahiti amb la Polinesia Francesa, ten l'estatut de país d'otramar.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Istòria de Tahiti e de la Polinèsia Francesa (fr)
- Tahiti Torisma (fr)
- iFenua, portal sus los lèsers a Tahiti e sas illas (fr)
- Tahiti Guide (fr)
- Site web dedicat a Tahiti (Actualitat, istòria e geografia) (fr)
- Premsa de Tahiti (fr)
- Tahiti Surf Report, lo portal del surf a Tahiti (fr)
- Faufa’a Tupuna, wiki dedicat al patrimòni cultural polinesian (fr)
- Galariá de fòtos de Tahiti (en)
- Fòtos de Tahiti (fr)


text:
Villes et mairies du District d'Imboden (99)
Liste des communes
Domat/Ems
Ville de Domat/Ems, localité de la Suisse de 6 800 habitants.
La mairie de Domat/Ems a une adresse e-mail et un site Internet.
Flims
Ville de Flims, localité de la Suisse de 2 600 habitants.
La mairie de Flims a une adresse e-mail et un site Internet.
Bonaduz
Ville de Bonaduz, localité de la Suisse de 2 500 habitants.
La mairie de Bonaduz a une adresse e-mail et un site Internet.
Felsberg
Ville de Felsberg, localité de la Suisse de 2 000 habitants.
La mairie de Felsberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Rhäzüns
Village de Rhäzüns, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Rhäzüns a un site Internet.
Tamins
Village de Tamins, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie de Tamins a une adresse e-mail et un site Internet.
Trin
Village de Trin, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie de Trin a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
ERECCION TOTAL PDF GRATIS PROGRAMA COMPLETO DESCARGAR
Ereccion Total Pdf Gratis Max Miller.
Ereccion total pdf gratis, ereccion total pdf, descargar ereccion total pdf, ereccion total gratis, ereccion total pdf gratis online, ereccion total max miller, max miller pdf, ereccion total pdf gratis max miller, ereccion total pdf gratis en español, ereccion total opiniones, ereccion total funciona, ereccion total epub, ereccion total libro, ereccion total ebook, libro ereccion total gratis, ed reverser en español, libro ereccion total pdf gratis.
-
Follow
-
5
-
Embed
-
Share
-
Upload


text:
Meritez vous d'être français?
Qu'est-ce qui nous "lie"
L'identitat françèsa naseja e tanben las questions sens responsa. Empudesinat l'eleccion venenta jà , ni mai las enganas, e la volontat de tornar sus l'empont una vièlha luna de la drecha. França un vièlh païs de drecha . Òc ben.
Los crocants de Roèrgue conta aquela istòria crusèla de Petit, de Laforca de Lapalha , d'Issalas , e de Raol . Petit dansèt pel rei de França sus la ròda , quand se quilhèron davant per pas pagar encara e totjorn. F Delèris nos o dich polidament.
D'un biais apara lo Noalhas , senescal . Li prèsta de sentidas nòblas. Foguèt contra la caça terribla dels revoltats? Trobèt vertadièrament que Terrière anava tròp luènh.
E i a los vicaris , que se retròban del costat dels revoltats entre que los avesques fan pas que de caçar lo pòble, pel compte del rei de França. Enfin del regent lo cardinal italian que ven ajudar la regenta per que lo miègjorn contunha de pagar las talhas. Los evesques qu'assistiguèron lo rei de França entre que caçava lo catar o l'uganaud.
Ara se compren la frasa ressegada : « agacha pas los pecats de la glèisa , mas la fe de tos avesques » e deuriam pas dire aital mas puslèu : « agachetz pas los pecats de tos evesques mas la estupiditat e la falsièra de tos evesques » e espèri plan que l'infèrn ne' s comol...
Que sens elses e lo capuditge de Roma jamai França seriá arribada de se trapar un empèri alara que daissèt de costat la Soïssa e la Belgica francofòna...
Puèi la ròda virèt e Petit tanben e cal se remembrar de l'estrambòrd dels aujòls per los ideals de la revolucion , de la Comuna , quand lo pòble poguèt polsar . Mas durèt pas. Pr'aquò l'òme del miègjorn oblidèt jamai aquela paraulas . Explica plan , per melhor comprendre l'estacament occitan a las valors totjorn traidas e totjorn vidantas.
L'identitat françèsa aici es pas que la memòria d'aquelas promessas , los sacrificis per milions per de guèrras imperialas , sens capitada possible levat lo poder parisenc, coma la de 1914 1918 que Joan Jaurès ne'n moriguèt.
L'identitat francesa es donc quicòm de complèxe , una mena de parlicada ambe d'esquisofrenes . Es a dire que França sap totjorn nos recòrdar las grandas oras , las revolucions , Zola , V Hugo mentre que fin finala ne sèm totjorn de bada.
Seriá pas estonant qu'un jorn N Sarkosy cantèsse l'internacionala , la cançon del desespèr, coma los carbonièrs de la Sala , mentre contunharà de tuar l'escòla , lo sistèma de securitat sociala , los servicis publics, lo quite principi de l'egalitat (que los quites escolans de l'ENA de HEC , de Normala Sup e autres escòlas prestigiosas , demòrèssen totjorn lo filh de son paire.)
L'identitat francesa per un occitan es pas que qu'aquela tissa d'egalitat , de fraternitat , e de libertat.
L'occitan ten una sèt que ven de luènh.
Es a dire que l'occitan trespassa l'idèa del gal francimand, que desliura la Tèrra, sonque ambe la legidura del passat gloriós ( mas ensagnosit ) e en oblidant totes los chaples que resultan d'aquel apetís de glòria, o per astre que li sufís de parlar la sia lenga , de bolegar la bandièra per la « pas nascuda » idèa d' universalisme francés , que (per ieu) l'occitan pichonèt, coèt, e servèt dins lo sèu còr, coma poguèt, dins l'espaci estrech del païs dels dreches de l'òme, lo païs garrèl.
Èstre occitan dins l'ensem francés es donc de contunhar de lutjar per las valors que nosautres occitans engamèron al brèç, que faguèron l'espelida de França defòra alara que nosautres ne'n trobàvem pas jamai lo nòstre compte .
Qu'i aguèt pas que l'idèa . Que tot es de far dins l'encastre francés o defòra, dins l'encastre europenca o defòra encara dins l'encastre occitan . Que s'agís pas de servir de rebat a la cerca perpetuada de glòria d'un amic que vos vòl de ben , mas de butar sul davant las nòstras valors.
Per qué es la lucha de l'òme per sa libertat . E que lo drapèu , fin finala servís pas que de pelha.
L'identitat francesa es doncas la libertat de l'òme. Tomba plan es la tòca de l'occitan mejan.
Per mai d'entresenhas sufís de legir la declaracion de l'òme e del ciutadan.
Aquí l'identitat occitana de segur. Per de qué; aquò's l'identitat de l'Òme


text:
Lépin-le-Lac
Lépin-le-Lac en arpitan (Lépin-le-Lac en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lépin-Lo-lac, comuna de la Abans-País savoyard, se tròba sul marge sud del Lac de Aiguebelette.
Lépin-le-lac, commune de l'Avant-Pays savoyard, se trouve sur la rive sud du Lac d'Aiguebelette.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Ecclesia De Lepino en 1140, Lespenes en 1278, Prioratus de Lepins en 1308, Parrochia de Lespins a Modèl:La s-, La Epin l'an 1729, Lépin en 1732, pren lo nom definitiu de Lépin-lo-Lac pel decrèt del 31 d'octòbre de 1930.
Ecclesia de Lepino en 1140, Lespenes en 1278, Prioratus de Lepins en 1308, Parrochia de Lespins au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, L’Epin en 1729, Lépin en 1732, prend le nom définitif de Lépin-le-Lac par le décret du 31 octobre 1930.


text:
Sarràs
Sarràs (Sarras en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sarràs es situat al bòrd del Rhône, en cara de la vila de Sant-Vallier. Lo riu Ay se tira en lo Rhône al nivèl de la comuna.
Sarràs est situé au bord du Rhône, en face de la ville de Saint-Vallier. La rivière Ay se jette dans le Rhône au niveau de la commune.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo étymologie de Sarràs a tres ipotèsis : lo torn Sarrasinière[1] (Dintre Andance e Sarras) #èsser bastida per Quintus Fabius Maximus a Modèl:La -s-, après aver-i ganhat una batalha a aquel endroit (monument classificat l'an 1883). A Modèl:La s- ap. J.-C. Los Sarrasins ocupan la vallée del Rhône e pèrdon una batalha tot près d'aquel meteis luòc ; de detriment, #destruir una part de l'arc de triomfe. Aquel combat mémorable #donar lo sieu nom dins lo pòble. Una autra teoria anóncia qu'aquel vilatge situat entre tucs, riu e fleuve es tan « atapit » #que #encobrir lududes a valgut aquel nom de Sarras. Una tresena explicacion ven del fach que lo pòrt de Silon recebiá de gròssas quantitats de bòsques dels plateaux de Ardèche #qu'avián ressegat abans d'èsser enviats per via fluviale, ça que la en bas latin ressegar se sona « serrare ».
La fontaine : ponch d'amassada de las villageois data de 1867.
La pòrta d'en primièr : en 1550 Sarràs èra un vilatge totalament barrat amb remparts e una pòrta. Los remparts an uèi desaparegut mas la pòrta estada. A #èsser desplaçada l'an 1780 cap al fons del luòc de la fontaine, es d'estil Renaissance.
Lo castèl : en realitat se dénombre tres castèls a Sarràs : Lo castèl de Revirand, es çò de mès d'ancian, es d'en un autre luòc entièrament destruit a l'ora actuala, la siá principala mission èra la defensa de la vila. N'efièch, a la Mièja Edat la via romaine transeünt al pè de la vila, lo senhor i aviá una vista imprenable de Roussillon fins a Serviscas, podiá aital susvelhar los eventuales assaillants mas tanben las plaças de peatge la longitud de la via. Lo castèl de Carret, #èsser édifié sus las nautors de la vila, en avent per objectiu la proteccion del senhor e de la siá familha. Es de l'estil Renaissance. Es uèi una bastissa privada. Lo Castèl de Sarràs, situat i aguèt en centre vila bastit per protegir las villageois dins lo cas d'atac. Se percep encara los sieus torns de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. I auriá #èsser bastit a la Mièja Edat per las Pagan de Mahun, senhors de Satillieu, familha #que #arribar lo sieu apogée a Modèl:La s-. Lo tribunal d'escòla èra uèi lo tribunal d'onor del castèl e una capèla s'i levava dédiée a la santa Crotz.
La glèisa : a Modèl:La s- una glèisa a bastit en defòra del « fòrt » s'e mai se se coneis pas pas uèi la siá localizacion exacta. La glèisa actuala i aguèt erigit l'an 1860, se situa sus l'ancian cementèri del pòble. Es d'estil Roman.
La capèla : #èsser édifiée l'an 1874 sus la rota longeant lo riu de Ay en direccion de Ardoix. I aguèt bastit a la localizacion d'un abric mas la legenda vòl #que i aja #èsser édifiée après #qu'una transpòrta (a l'epòca tirada per cavals) #èsser casuda en lo ravin e que los sieus ocupants n'aguèron sortit indemnes.
L’étymologie de Sarràs a trois hypothèses : la tour Sarrasinière[2] (entre Andance et Sarras) fut construite par Quintus Fabius Maximus au IIe sègle abC., après avoir gagné une bataille à cet endroit (monument classé en 1883). Au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle ap. J.-C. les Sarrasins envahissent la vallée du Rhône et perdent une bataille tout près de ce même lieu ; de dépit, ils détruisirent une partie de l’arc de triomphe. Ce combat mémorable donna son nom au village. Une autre théorie avance que ce village situé entre collines, rivière et fleuve est tellement « serré » que cela lui a valu ce nom de Sarras. Une troisième explication vient du fait que le port de Silon recevait de grosses quantités de bois des plateaux d’Ardèche qui étaient sciés avant d’être envoyés par voie fluviale, or en bas latin scier se dit « serrare ».
La fontaine : point de rencontre des villageois elle date de 1867.
La porte d’entrée : en 1550 Sarràs était un village totalement clos avec des remparts et une porte. Les remparts ont aujourd’hui disparu mais la porte demeure. Elle a été déplacée en 1780 vers le fond de la place de la fontaine, elle est de style Renaissance.
Le château : en réalité on dénombre trois châteaux à Sarràs : Le château de Revirand, c’est le plus ancien, il est d’ailleurs complètement détruit à l’heure actuelle, sa principale mission était la défense de la cité. En effet, au Moyen Âge la voie romaine passant au pied de la cité, le seigneur avait une vue imprenable de Roussillon jusqu’à Serves, il pouvait ainsi surveiller les éventuels assaillants mais aussi les postes de péage le long de la voie. Le château de Carret, il fut édifié sur les hauteurs de la ville, ayant pour but la protection du seigneur et de sa famille. Il est du style Renaissance. C’est aujourd’hui un édifice privé. Le Château de Sarràs, situé au centre de la ville il fut construit pour protéger les villageois en cas d’attaque. On aperçoit encore ses tours du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. Il aurait été construit au Moyen Âge par les Pagan de Mahun, seigneurs de Satillieu, famille qui atteignit son apogée au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. La cour d’école aujourd’hui était la cour d’honneur du château et une chapelle s’y dressait dédiée à la sainte Croix.
L’église : au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle une église est construite en dehors du « fort » si bien que l’on ne connaît pas aujourd’hui son emplacement exact. L’église actuelle fut érigée en 1860, elle se situe sur l’ancien cimetière du village. Elle est de style Roman.
La chapelle : elle fut édifiée en 1874 sur la route longeant la rivière d’Ay en direction d’Ardoix. Elle fut bâtie à l’emplacement d’un abri mais la légende veut qu’elle ait été édifiée après qu’une voiture (à l’époque tirée par des chevaux) fut tombée dans le ravin et que ses occupants en furent sortis indemnes.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Ortografia de verificar
- Portal:Vivarés/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Lengadòc/Articles ligats
- Bendèl de mantenença sens paramètre data/Lista completa
- Comuna de Vivarés
- Comuna d'Ardecha


text:
Menezalban
Menezalban en breton ( Montauban-de-Bretagne en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Montauban-De-Bretanha a situat al nòrd del Ille-e-Vilaine, a aperaquí 30 quilomètres de Roazhon. La vila a traversat pel Garun.
Montauban-de-Bretagne est située au nord de l'Ille-et-Vilaine, à environ 30 kilomètres de Rennes. La ville est traversée par le Garun.
Istòria[modificar | modificar la font]
Montauban-De-Bretanha ven del latin montem albanum, de mos (tuc) e de albanus (blanc).
Montauban Existís dempuèi la Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle e se truca alavetz Sant-Éloi. Uèi, sant Éloi es totjorn lo patron, sant Maurici en essent lo patron secondaire.
La tradicion conta que sant Éloi, en essent vengut visitar lo rei breton sant Judicaël a Modèl:La s, #daissar en la contrée #que viviá aquel prince un remembre viu òc de los sieus vertus, #que mai tard los abitants #elevar en lo sieu onor un santuari #que #èsser la primièra glèisa de Montauban. Aquela glèisa i aguèt donat n'efièch al commencement de la Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle a la abbaye de Sant-Méen.
La distincion a erigit dins comtat a Modèl:La s. Lo sieu primièr posseïdor : Olivier Eer édifie lo castèl sus un monticule blanchâtre, format de déblais de calcaire coquillier : "Mos Albanus" (lo Mont Blanc) #que se transformarà en Montauban.
Al Sègle XIV, la vila pren lo nom de la distincion de Montauban. Es la meteissa familha #qu'es al cap del comtat fins a #çò que lo hereva esposa un Rohan.
La populacion de la municipalitat es favorabla als cambiaments aportats per la Revolucion francesa, sustot après la fin de la Terror. La principala celèbra revolucionària es aquela en celebrant l'anniversari del execucion de Louis XVI, acompanhada d'un serment d'òdi a la royauté e a la anarchie, celebrada a partir de 1795[1]. La fondacion de la Modèl:Ire Republica es tanben celebrada totes los ans[2].
En 1995, lo nom de la municipalitat de Montauban a #èsser modificat en Montauban-de-Bretanha.
Montauban-de-Bretagne vient du latin montem albanum, de mons (colline) et de albanus (blanc).
Montauban existe depuis le Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle et s'appelle alors Saint-Éloi. Aujourd'hui, saint Éloi est toujours le patron, saint Maurice étant le patron secondaire.
La tradition raconte que saint Éloi, étant venu visiter le roi breton saint Judicaël au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle, laissa dans la contrée qu'habitait ce prince un souvenir si vif de ses vertus, que plus tard les habitants élevèrent en son honneur un sanctuaire qui fut la première église de Montauban. Cette église fut donnée en effet au commencement du Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle à l'abbaye de Saint-Méen.
La seigneurie est érigée en comté au Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle. Son premier détenteur : Olivier Ier édifie le château sur un monticule blanchâtre, formé par des déblais de calcaire coquillier : "Mons Albanus" (le Mont Blanc) qui se transformera en Montauban.
Au Sègle XIV, la ville prend le nom de la seigneurie de Montauban. C'est la même famille qui est à la tête du comté jusqu'à ce que l'héritière épouse un Rohan.
La population de la commune est favorable aux changements apportés par la Révolution française, surtout après la fin de la Terreur. La principale fête révolutionnaire est celle célébrant l’anniversaire de l’exécution de Louis XVI, accompagnée d’un serment de haine à la royauté et à l’anarchie, fêtée à partir de 1795[3]. La fondation de la Modèl:Ire République est aussi fêtée tous les ans[4].
En 1995, le nom de la commune de Montauban a été modifié en Montauban-de-Bretagne.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Louis Dubreuil, « Fèstas revolucionàrias en Ille-e-Vilaine », in Anals de Bretanha, volum 21, tome 4, 1905, pàg. 398-399
- ↑ Dubreuil, Fèstas, pàg. 401
- ↑ Louis Dubreuil, « Fêtes révolutionnaires en Ille-et-Vilaine », in Annales de Bretagne, volume 21, tome 4, 1905, p. 398-399
- ↑ Dubreuil, Fêtes, p. 401


text:
Cecil Frank Powell
Cecil Frank Powell (Tonbridge, Kent, 5 de decembre de 1903 - Bellano, Milan, 9 d'agost de 1969) foguèt un fisician britanic. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisica en 1950. Sas contribucions li valguèron de recebre la Medalha Reiala en 1961.
Biografia[modificar | modificar la font]
Cecil Frank Powell nasquèt en 1903 dins la vila anglesa de Tonbridge. Estudièt fisica al Sidney Sussex College de l'Universitat de Cambridge. L'an 1928 venguèt assistent de recèrca al Laboratory Henry Herbert Wills de l'Universitat de Bristol, en venent professor de fisica en aquela universitat en 1948 e puèi director del laboratòri en 1964.
Moriguèt dins la vila de Milan lo 9 d'agost de 1969.
Recerca scientifica[modificar | modificar la font]
Sas recercas, realizadas en 1947 amb Giuseppe Occhialini e César Lattes, a l'entorn de la fotografia per ensajar d'enregistrar de traças de rais cosmics permetèron de descobrir lo pion, una particula subatomica pesanta. Lo pion se revelèt èsser la particula ipotetica prepausada en 1935 pel fisician japonés Hideki Yukawa dins l'encastre de sa teoria de fisica nucleara.


text:
Villes et mairies du District de Mendrisio (131)
Liste des communes
Chiasso
Ville de Chiasso, localité de la Suisse de 7 700 habitants.
La mairie de Chiasso a une adresse e-mail et un site Internet.
Mendrisio
Ville de Mendrisio, localité de la Suisse de 6 700 habitants.
La mairie de Mendrisio a une adresse e-mail et un site Internet.
Morbio Inferiore
Ville de Morbio Inferiore, localité de la Suisse de 4 200 habitants.
La mairie de Morbio Inferiore a une adresse e-mail et un site Internet.
Stabio
Ville de Stabio, localité de la Suisse de 3 900 habitants.
La mairie de Stabio a une adresse e-mail et un site Internet.
Balerna
Ville de Balerna, localité de la Suisse de 3 500 habitants.
La mairie de Balerna a une adresse e-mail et un site Internet.
Vacallo
Ville de Vacallo, localité de la Suisse de 2 800 habitants.
La mairie de Vacallo a une adresse e-mail et un site Internet.
Coldrerio
Ville de Coldrerio, localité de la Suisse de 2 600 habitants.
La mairie de Coldrerio a une adresse e-mail et un site Internet.
Novazzano
Ville de Novazzano, localité de la Suisse de 2 400 habitants.
La mairie de Novazzano a une adresse e-mail et un site Internet.
Riva San Vitale
Ville de Riva San Vitale, localité de la Suisse de 2 400 habitants.
La mairie de Riva San Vitale a une adresse e-mail et un site Internet.
Castel San Pietro
Ville de Castel San Pietro, localité de la Suisse de 2 000 habitants.
La mairie de Castel San Pietro a une adresse e-mail.
Ligornetto
Village de Ligornetto, localité de la Suisse de 1 600 habitants.
La mairie de Ligornetto a une adresse e-mail et un site Internet.
Rancate
Village de Rancate, localité de la Suisse de 1 300 habitants.
La mairie de Rancate a une adresse e-mail et un site Internet.
Arzo
Village d'Arzo, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie d'Arzo a une adresse e-mail.
Genestrerio
Village de Genestrerio, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Genestrerio a une adresse e-mail et un site Internet.
Capolago
Village de Capolago, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Capolago a une adresse e-mail.
Morbio Superiore
Village de Morbio Superiore, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Morbio Superiore a une adresse e-mail et un site Internet.
Besazio
Village de Besazio, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Besazio a une adresse e-mail et un site Internet.
Tremona
Village de Tremona, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Tremona a une adresse e-mail et un site Internet.