text:
Despuèi las annadas 1970 ont se pausèt la question d’una fòrma estandard de l’occitan, se distinguiguèt un espaci central de la lenga, que – dins un contèxte d’ignorància istorica e linguistica dont non sèm encara sortits – semblava coïncidir amb lo centre geografic del territòri. Aquò nos menava cap a l’Albigés per d’unes (Tolosa/Moissac/Cauçada/Albi/ Castras), cap a un axe Besièrs/Castras/Albi per d’autres. Aqueles fontanièrs qu’avián trobada la canalizacion, non èran pas tan luènh de la sorsa mas lo prejutjat mai o mens conscient de non téner compte del gascon e del nòrd-occitan foguèt mai fòrt. Vertat es que per aqueles, qu’avián idèa d’un estandard per cada « dialècte », es lo « lengadocian estandard » que deviá, a un nivèl superior, téner lo reng d’estandard general. Aquel projècte monstruós que sa realizacion auriá a l’encòp tuat los parlars e dinamitada l’unitat occitana, es ara abandonat dins sa primièra partida, mas pas dins la segonda. Atal, es totjorn una mena de « lengadocian central » qu’es considerada coma « occitan larg » (lo gost dels eufemismes !) e los Gascons son convidats a passar de hèit a fach (la « h » sola es comuna) e de carrèra a carrièira (sense alenar). Aquela causida repausa sus una analisi falsa (una desconeissença de la realitat dels parlars) e sovent ideologica (regionalista, antimodèrna, anticatalana…).
Quand se parla de centre, en matèria de territòri linguistic, non se pòt evocar qu’un lòc ont se cristalliza la sintèsi del tot. En çò nòstre aqueste espaci de sintèsi es plan necessàriament a la confluéncia de las tres grandas unitats linguisticas : occitan mejan, nòrd-occitan e gascon. Correspond mai o mens al triangle Liborna - Narbona – Fois, en contacte tanben amb l’airal catalan. Es lo còr d’una Occitania tornar mesa a l’endreit.
J.P.


c: text/html

text:
Pagny-lès-Goin
Pagny-lès-Goin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait De l'anciana província de las Tres-Evêchés, vilatge del Saulnois, en la distincion de Goin.
- Dépendait de l'ancienne province des Trois-Evêchés, village du Saulnois, dans la seigneurie de Goin.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sabe totjorn pas tròp de que que vai estre la tematica dau meu NaNo ujan. Lu monde aquí son de me damandar de iò far sus las becanas e dins las doas lingas. Verem be. Per aura, veiquí un haiku per passar lu temps :
Aquí un aubre
Degun per l’avieisar far.
Davalat sens bruch.
Et une adaptation pour le publique francophone :
Ci-gît un arbre
Personne pour voir faire.
Tombé sans un bruit.
-!-
Per trobar quauques haiku analisats, espelhats, copilhats dins tots los sens per ne’n tirar, ne’n comprener l’eime, fau ‘nar sus :


text:
Lo libre Ecrits en langue d'oc et Auteurs Occitans du Haut-Rouergue sortiguèt en 2010. Presenta de tèxtes d'autors occitans del Naut Roergue, contemporans o ancian.
D'escriches en lenga occitana : poèmas, contes, cançons... mas tanben inventaris de bens o contractes.
L'edicion es estada aprestada per Zefir Bòsc. Los tèxtes son classificats per cantons e comunas d'origina :
- I - Cantons de Campanhac, Boaso e Antraigas.
- II - Cantons d'Espaliu, Estanh e Laguiòla.
- III - Cantons de Laissac, del Mur de Barrés e Sant Amanç.
- IV - Cantons de Sanch Èly d'Aubrac, Sant Jurvèva d'Argença e Sant-Ginièis d'Òlt.
Los cantons e las comunas son presentats en francés. Los tèxtes occitans son donats plan sovent dins lor grafia originala après una presentacion en francés.
Ecrits en langue d'oc et Auteurs Occitans du Haut-Rouergue, Zefir Bòsc, Edicion Cercle occitan du Haut-Rouergue, 2010, 335 paginas.


text:
En Ondas de Domenja Lekuona lo dimèrcs 10 a 21h, lo dijaus 11 a 14h e lo dimenge 14 d’aost a 11h : en navèra difusion l’emission deu 10 de noveme de 2009
Prumèra part de l’emission : Tricastin e EPR, lo nuclear francés dens la tormenta. Mercés a las alèrtas deu hialat Sortir du Nucléaire. Tanben lo 10au prèmi Aran de literatura. Règlament e rensenhaments. : Airau de Politica Lingüistica deth Departament de Cultura deth Conselh generau d’Aran, Passeg dera libertat, 16 – 25530 Vielha, Val d’Aran ; +34 973 64 18 01
Domenja Lekuona qu’encontra apuish a Isabèla Loubère per ua lectura-performància extraordenariament captivanta (acompanhada per Fabrice Vieira : guitarra, sons e votz tractats) deu terratrem poëtic qui ei tostemps Accidents de Bernard Manciet
Musicas :
Elena Ledda « Armagura » Carinnus,
Kate Bush « Sea of honey » Joanni,
Björk « Volta » Earth Intruders,
Julio Peraira « Miradouro » Bora d’aqua,
Miles Davis « A kind of blue » All blues,
Manufactures Verbales « Sonets de Bernat Manciet » Au barrei dab Isabèla Loubère e Còpa, talha talhuca de la quita votz de Manciet . Faiçon per nosautes d’evocar Berlin e la soa istòria. La magia de l’encontre d’ua dròlla dab Manciet l’òmi madur, l’òmi vielh e tanben lo becut en quauque part qu’a dat ua interprèta hòra nòrma e shens comparèr au poèta.


text:
Guèrra de Kuwait (1990-1991)
La Guèrra de Kuwait, tanben dicha Guèrra dau Golf o Segonda Guèrra dau Golf, se debanèt de 1990 a 1991 entre Iraq e una coalicion de 34 estats dirigida per leis Estats Units d'America e sostenguda per l'ONU. Foguèt entraïnada per lei tensions marridas entre Iraq, Kowait e Arabia Saudita après la guèrra Iran-Iraq. D'efèct, lo deute d'Iraq èra venguda fòrça importanta e la produccion de petròli tròp importanta de l'OPEP empachèt son desendeutament rapide. Au contrari, la politica de Kowait e d'Arabia Saudita, motivada per la poissança considerada tròp importanta de l'armada iraquiana, foguèt d'aumentar la produccion per demenir lo pretz de petròli. Aquò entraïnèt l'invasion de Kowait per lo govèrn iraquian de Saddam Hussein que pensava tenir l'aprovacion dau govèrn estatsunidenc que foguèt son aliat còntra l'Iran.
Pasmens, aquò èra pas lo cas e leis Estats Units refusèron de reconóisser l'invasion. Au contrari, formèron ambé lo sostèn de l'ONU e de l'Arabia Saudita una coalizacion fòrça importanta (34 país) per reconquistar lo territòri kowaitian. Après divèrsei temptativas de negociacions, la coalicion acomencèt una ofensiva aeriana lo 16 de genier de 1991. Gràcias a sa superioritat numerica e tecnologica, prenguèt rapidament l'avantatge e poguèt atacar leis infrastructuras e leis unitats iraquianas. Ansin, lo 24 de febrier, l'ofensiva terrèstra de la Coalicion rescontrèt gaire de resisténcia e lei defensas iraquianas d'afondrèron rapidament. Lei combats s'arrestèron lo 28 après la destruccion dei fòrças iraquianas situadas en fàcia dei tropas de la Coalicion e la reconquista de Kuwait.


text:
Castèl
Creatz (exemple detalhat) la sospagina qu'assegurarà lo seguiment del processús de traduccion en clicant sus Projècte:Traduccion/Castèl.
Lo castèl (var. castèu, castèth, chastèl, chastèu, chasteu) (del latin castellum, forma diminutiva de castrum) es una «plaça fòrta, clausurada de muralhas, baloards, dogas e d'autras fortificacions». Existís tota una tièra d'edificis militars que presentan d'analogias amb lo castèl, coma l'alcazar, lo torreón, l'atalàia, lo fòrt, lo palais fortificat, la ciutadèla o l'alcazaba, çò que fa pas de bon afortir se la construccion es vertadièrament o pas un castèl. Se considèra normalament coma tal un ensems format per una encencha emmuralhada qu'embarra un pati d'armas, que a son entorn se situan una tièra de dependéncias e que dispausa d'almens una torre abitabla.
Somari
Evolucion[modificar | modificar la font]
A mai se los castèls espeliguèron en abondància entre los sègles VIII e XVI, son origina es mai anciana e an de precedents dins l'arquitectura militara de la Grècia classica. Pendent la Nauta Edat Mejana s'utilizava coma cerco defensiva una simpla palissada de fusta, mas l'evolucion de l'armament e de las tecnicas militaras faguèron venir obsolèta aquesta mena de defensa. Mai tard, se faguèron servir per sa soliditat las construccions en pèira e de murs nauts dels murs que con este material podía alcanzarse.
Pendent l'Edat Mejana, lo castèl aviá pas sonque de foncions purament defensivas, tanben èra residéncia dels senhors de la noblesa e dels quites reis. Al cap de cèrt temps d'unes castèls venguèron una mena de palaisses fortificats. A mai se podiá èsser enclavado dins los núcleos urbans, çò mai frequent es que se situase dins d'airals estrategics, abitualament quilhats sus de ponches elevats e próximos a un curso de agua para su abastecimiento, desde donde pudiera organizarse la propia defensa y la de las villas que de él dependían.
A partir del sègle XVI, en seguida de la davalada del feudalisme e la consolidacion de las monarquías absolutistas, la noblesa proprietària dels castèls los abandonèt dapasset per anar viure dins de palaisses vesins de la cort reiala. Per aquesta rason, e perque venguèron obsolèts dins sa foncion militara, los castèls perdèron son interès e anèron a se destrantalhar fins a la roïna actuala d'un bon nombre d'eles.
Elements del castèl[modificar | modificar la font]
Dins l'arquitectura castelara se pòdon remarcar los elements seguents essencials e mai caracteristics:
La muralha[modificar | modificar la font]
Tota l'encencha es enrodada d'una muralha nauta e espessa, qu'en general s'i pòt caminar por su adarve, es a dire, per un camin que la recorre sus sa partida superiora. De trecho en trecho, se intercalan dins la muralha de cubos o torreones que permeton de diversificar los angles de tir e de defendre mejor las cortinas. Todos los lienzos suelen estar rematados per d'almenas per la proteccion de los defendeires. Es tanben abitual de disponer de matacanes e de garitas voladas pr'amor de melhorar las condicions de tir sobre los asaltantes. Al pè de la muralha e rodeándola por el exterior se abre a veces un foso para empachar la aproximación dels enemics; se salva con ponts levadisses. Puede haber más de un anillo defensiu emmuralhat.
La torre de l'omenatge[modificar | modificar la font]
Es la torre principala, la que servís de residéncia al senhor e cumple las foncions principalas del castèl, albergando las estancias principalas e, en ocasions, los magazins de viandas. Se encuentra en la posicion mai abrigada en relacion amb un possible ataca exteriora, de tal biais que se tombèsse lo demai de las defensas, aquesta torre poguèsse ofrir un darrièr refugi.
Lo pati de armas[modificar | modificar la font]
Constituís un espaci central que dins qualques cases ramenta las clastras monasticas. A l'entorn de al patio se distribuyen determinadas estancias, coma la capèla (se n'i a una), la sala de recepcions, las naves para acuartelamiento de las tropas, la armería, etc. La dintrada al castèl se fa a través del patio de armas; desde él se pòt accedir al demai de las dependéncias como pasillos de accès a las mazmorras o incluso a pasadisses secrets de fugida, que suelen èsser reservats al senhor.
De castèls d'Occitània[modificar | modificar la font]
- Castèu dei Bauç
- Castèu de Bèucaire
- Ciutat de Carcassona
- Castèl de Castèlnau-Bretenós
- Castèls de Las Tors
- Castèl de Lavardens
- Castèl de Mauvesin
- Castèl de Montespiu
- Castèl de Montsegur
- Castèl de Najac
- Castèl de Pau
- Castèl de Pèirapertusa
- Castèl de Pòrtas
- Castèl de Puèglaurenç
- Castèl de Puègverd
- Castèl de Querbús
- Castèl de Ròcatalhada
- Castèl de Tèrmes d'Armanhac
- Torre d'Albon
Lo castèl en Espanha[modificar | modificar la font]
Los nòu sègles que durèt lo periòde que se sona «Reconquista» (711-1492) menada a cabo pels reialmes de Castelha e d'Aragon mantenguèron la Peninsula Iberica en estat de guèrra permanenta. Si se añaden a ello las tensions intèrnas entre la noblesa e la monarquía, frecuentes durante la baja Edad Media e la Renaissença, que derivan a veces en vertadièra guèrra civila, es de bon comprendre lo ròtle qu'aguèron los castèls e el porqué de su abundancia en España.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Galariá[modificar | modificar la font]
The main gatehouse of Harlech Castle, País de Galas
Lo castèl Vyborg
La Mota, castèl d'estil mudejar, a Medina del Campo, Espanha. Castelha significa "País dels Castèls"
Castèl a Gressoney-Saint-Jean, Itàlia
Castèl de Vilnius dessenhat a l'entorn de 1530, Lithuania
Castèl de Chillon, Soïssa


text:
Debian
Debian es una organizacion comunitària e democratica, dont l'objectiu es lo desvelopament de sistèmas operatius basats exclusivament em logicials liures.
Cada sistèma, li-meteis nomenat Debian, amassa en torni a un nuclèu de sistèma de nombroses elements que pòdon èsser desvelopats independentament, per de divèrsas arquitecturas materialas. Aquestes elements, de programas de basa que complètan lo nuclèu e de logicials applicatius, se presentan jos forma de « paquets » que pòdon èsser installats segon los besonhs. Lo conjunt sistèma operatiu amb logicials se dit una distribucion.
Assimilas generalament aquestes sistèmas operatius al sistèma Debian GNU/Linux, la distribucion GNU/Linux de Debian, pr'amor que fins a 2009 aquò èra la sola branca perfièchament foncionala. Mas d'autras distribucions Debian son en lo transcors de desvolopament : Debian GNU/Hurd e Debian GNU/kFreeBSD.


text:
Partit fòrça limpio eth jogat aguest dissabte en Bossòst. Er equip deth Boussens ei eth mès esportiu dera nòsta categoria.
Quant ath partit, fòrça bones intervencions deth portèr deth Boussens, Bonaque. Ena prumèra mietat fòrça bona parada en un shut d’aprop d’Ignasi que desvièc entath cornèr. Eth Boussens reaccionèc en ua fauta shutada de luenh per Laffont e que Marcos desvièc tanben entath cornèr. Tamb eth 0-0 s’arribaue atau ath descans.
Ena dusaua mietat, mès protagonisme deth portèr visitant, tamb bones arturades en shuts d’Ignasi e de Pèir. Ena menuta 70 se marcaue eth que serie er unic gol deth partit : en ua passada d’Ignasi, Pèir se plantaue dauant de Bonaque e tamb era sua cama “ dolenta” era dreta, shutaue entà marcar eth 1-0. Des d’ aquiu enquiath finau, bones ocasions entà sentenciar eth partit, mès non auèrem encert ena rematada finau e eth Boussens, non auèc tanpòc cap ocasion entà marcar.
Bona victòria que mos aprope as posicions tresau e quatau.
Eth pròplèu partit jogam en Montespan contra er equip locau , dimenge 21 de març tàs 15 :00 ores.
U.E. Bossòst : Marcos, Marc, Miguel, Viló (80’ Mariano),Felipe, Javi (80’ Tito), Liaño, Ignasi, Ruben ( 60’ Juanka), Alex e Pèir.
Trainer: Jordi.
Ent. Boussens : Bonaque, Raufast, Rougemaille, Darnaud, Saliba, Riviere, Fuzelier, Benazi, Marti, Laffont, Berges. Remplaçant : Capo, Brentegani.
Trainer : Ortega Stephane.
Gol : 1-0 Pèir (70’).
Arbitre : Guezello Guy.


text:
Courson (Calvados)
Courson es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Courson A situat a l'oèst del Bocage virois e es limitrophe del departament de la Manja (comunas de Beslon, Montbray e Morigny). Lo sieu bourg es Modèl:A Unitat al nòrd-oèst de Sant-Sever-Calvados e a Unitat|12|km {{}} a l'èst de Villedieu-las-Padenas.
Courson est située à l'ouest du Bocage virois et est limitrophe du département de la Manche (communes de Beslon, Montbray et Morigny). Son bourg est à 3 km au nord-ouest de Saint-Sever-Calvados et à 12 km à l'est de Villedieu-les-Poêles.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.geoportail.fr/visu2d.Don?ter=metropole modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant
- ↑ « Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée »


text:
Ban Ki-moon
Ban Ki-moon (en corean (hangeul): 반기문, n. 13 de junh de 1944) es un diplomata sud-corean, ueiten e actual Secretari General de las Nacions Unidas, dempuèi lo 1èr de genièr de 2007 que i succediguèt a Kofi Annan.
Biografia[modificar | modificar la font]
Nasquèt lo 13 de junh de 1944 a Eumseong en Corèa del Sud. Foguèt diplomat en relacions internacionalas a l'Universitat Nacionala de Seol en 1970 e obtenguèt un master d'administracion publica a l'escòla governamentala John F. Kennedy a l'Universitat de Harvard en 1985.


text:
Salins-les-Thermes
Salins-les-Thermes en arpitan (Salins-les-Thermes en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Salins-Los-Thermes es un vilatge savoyard a la cœur de la Tarentaise, en se situant près de Moûtiers e de las 3 Vallées. Salins-Los-Thermes se situa a 490m d'altitud, en un pichon vallon #que s'estend sus 2km al Sud / Oèst de Moûtiers. La siá superficie es de 417,5 ectaras. Salins-Los-Thermes se situa a 30 km de Albertville e a 75 km de Chambéry.
Del lièch del riu, fins als sieus coteaux boisés, Salins-los-Thermes es una municipalitat privilegiada, a proximitat immediata de Moûtiers e de Embrides-las-Bains, e de las stations d'esquí de Tarentaise. L'activitat de las thermes anima çò cap de-luòc, al bòrd del Doron, dempuèi 1820, data #que li a bastit a el lo primièr establiment thermal. Lo poder curatif de las siás aigas saladas per las malautiás de la pèl e las rhumatismes a permeses lo desvolopament d'un torisme de salut. Mai de 15 000 toristas freqüenten aital los thermes de començament en març en final octòbre. L'enòrme dèbit de las fonts d'aigas fredas e caudas (5 milions de litres per jorn) ludut val, a just títol, lo nom de "Mar dels Alpes". Suls coteaux ensoleillés de Salins fleurissent de nombrosas residéncias e de las entrepresas de servicis, près d'un luòc boisé fòrça agréable per se balader. Salins, A las pòrtas de la vallée de Belleville e de la vallée de Bozel ont se tròban las grandas stations d'espòrts d'ivèrn, es lo ponch de sortida ideala per de nombrosas activitats.
Salins-les-Thermes est un village savoyard au cœur de la Tarentaise, se situant à proximité de Moûtiers et des 3 Vallées. Salins-les-Thermes se situe à 490m d’altitude, dans un petit vallon qui s’étend sur 2km au Sud / Ouest de Moûtiers. Sa superficie est de 417,5 hectares. Salins-les-Thermes se situe à 30 km d'Albertville et à 75 km de Chambéry.
Du lit de la rivière, jusqu'à ses coteaux boisés, Salins-les-Thermes est une commune privilégiée, à proximité immédiate de Moûtiers et de Brides-les-Bains, et des stations de ski de Tarentaise. L'activité des thermes anime le chef-lieu, au bord du Doron, depuis 1820, date à laquelle est construit le premier établissement thermal. Le pouvoir curatif de ses eaux salées pour les maladies de la peau et les rhumatismes a permis le développement d'un tourisme de santé. Plus de 15 000 touristes fréquentent ainsi les thermes de début mars à fin octobre. L'énorme débit des sources d'eaux froides et chaudes (5 millions de litres par jour) lui vaut, à juste titre, le nom de "Mer des Alpes". Sur les coteaux ensoleillés de Salins fleurissent de nombreuses résidences et des entreprises de services, à proximité d'un site boisé très agréable pour se balader. Salins, aux portes de la vallée de Belleville et de la vallée de Bozel où se trouvent les grandes stations de sports d'hiver, est le point de départ idéal pour de nombreuses activités.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
A Modèl:La s-, Gonthier de Salins, reconeis aver del comte de Savoie, la siá ostal fòrt de Salins amb : « lo sieu curtil (jardin), sez granjas e insulae (d'islas) »[1].
Au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, Gonthier de Salins, reconnaît tenir du comte de Savoie, sa maison forte de Salins avec : « son curtil (jardin), sez granges et insulae (îles) »[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Élisabeth Sirot 2007, p. 75
- ↑ Élisabeth Sirot 2007, p. 75


text:
RFID
L'Identificacion per Radiofrequéncia o RFID (de l'anglés Radio Frequency Identification) es un sistèma de cartas d'identificacion amb lectura sens contacte. Las aplicacions mai comunas son per exemple la substitucion dels còdis de barras e de las cartas magneticas.[1][2]
Somari
Foncionament[modificar | modificar la font]
Concèpte[modificar | modificar la font]
Se compausa d'un interrogator (o sistèma de basa que legís e escriu de donadas disponiblas) e un transmetor (que respond al interrogator). Lo foncionament basic es lo seguent:[3]
- Lo interrogator genèra un camp de radiofrequéncia, abitualament commutant una bobina a nauta frequéncia. Las frequéncias usualas de 125 kHz fins a la benda ISM de 2.4 GHz.
- Lo camp de radiofrequéncia genèra un corrent electric sus la bobina de recepcion del dispositiu, aquel senhal es rectificat e d'aquel biais s'alimenta lo circuit. Quand l'alimentacion ven sufisenta lo circuit transmet sas donadas.
- L'interrogator detècta las donadas transmesas per la carta coma una pertorbacion del quita nivèl de senhal.
Lo senhal recebut pel interrogator dempuèi la carta es a un nivèl de -60 dB en dejós deo portaire de transmission. Lo reng de lectura es abitualament entre los 30 e 60 cm de distància entre l'interrogator e la carta.
Tipe de interrogators:
- Sistèmas amb bobina simple: la mèsma bobina servís a transmetre l'energia e las donadas. Son mai simples e bon mercat mas se deu téner besonh aver l'etiqueta fòrça près.
- Sistèmas interrogators amb doas bobinas: una per transmetre l'energia e l'autra per transmetre las donadas. Son mai cars mas donan de nautas prestacions.
La màger part dels sistèmas utilizan una memòria EEPROM ont s'emmagazinan de donadas.
De sistèmas utilizan encriptafia de clau publica per aténher seguretat.
Podèm d'un autre costat trobar de sistèmas anticollision que permeton de legir diferentas cartas al mèsme temps. Dins lo cas ont diferentas cartas son pròchas de l'interrogator e que vòlgan transmetre al mèsme temps, se produirà una collision. L'interrogator detècta la collision e comanda que s'arrète la transmission de las cartas pendent un temps d'espera. Respondrà après a cada carta de biais separat mejanç un algorisme fòrça complèxe.
Frequéncias[modificar | modificar la font]
Aplicacions[modificar | modificar la font]
- Etiquetas d'identificacion remplaçant los còdis de barras suls produchs, cartas, bagatges.
- Identificacion d'animals.
- Inventari automatic, contraròtle de fabricacion, identificacion de merças
- Sistèmas antiraubament.
- Contraròtle d'accèsses e d'immobilitzacion de veïculs.
- Identificar lo mandadis de letras o paquets.
- Identificacion de bagatges aerians.
- Localizacion de documents.
- Contraròtle de personas dangierosas.
- Contraròtle de mainats pichons, per exemple dins de pargzs d'atraccions.
- Identificacion de personas en discotècas.
Estat de l'art[modificar | modificar la font]
La frequéncia que s'utiliza mai a l'ora d'ara es la UHF. Lo motiu es que permet un reng de lectura màger que LH e HF (fins a 12 mètres) mercés a sa nauta frequéncia e, de mai, permetent d'èsser utilizada en grandas cadenas de distribucion e dins fòrça mai aplicacions practicas. A l'ora d'ara, se realizan una seria de melhoraments tecnologics per eliminar las limitas que pòdon melhorar la traçabilitat dels produchs.[4] Qualques exemples de melhoraments son:
- Dessenh de l'antena del tag: Un dessenh precís permet obténer una melhor cobertura. Dins lo cas d'etiquetas passivas, segon lo fabricant, lo reng vària entre 30 centimètres e 5 mètres. Dins lo cas de las activas se pòt aténher de distàncias fòrça màgers.
- Tag in population vs Tag in isolation: Lo cas ideal se produsís quand un tag es legit per un sol lector. Aquò se nomena tag in isolation. Mas dins lo mond real, se pòt trobar de multiplas etiquetas e de multiples lectors. Aquò provòca una seria d'interferéncias dins la transmission. Dins lo cas de multiples tags los melhoraments consistisson a desvolopar de mecanismes d'anticolision. Dins lo cas de multiples lectors, s'implementa una multiplexacion per frequéncia (FDMA) ont cada lector utiliza un canal de frequéncia diferent.
- L'objècte que conten lo tag es un autre factor de prene en compte. Dins lo cas dels metals, las etiquetas demòran mutas a cuasa del quita metal. La solucion consistís en far de la superfícia metallica un plan de massa per l'antena del tag, de bias que son reng de lectura aumente. Per la rèsta dels materials s'utiliza una envolopa que permet la separacion entre lo tag e l'objècte.
- Dins l'espaci memòria s'incorpora de bits d'usatgièr (User memory) per poder gardar d'informacion.
- Melhoraments de seguretat: introduccion de camps de contrasenhals reservats a la memòria. Amb la version 2 UHF, son incorporats las comandas LOCK (evita la modificacion del contengut) e KILL (desactiva lo tag de biais que demòra mut, per exemple, après que lo consumator a crompar lo produch).
Un autre aspècte que la tecnologia RFID preten melhorar es la sieuna integracion amb d'autras tecnologias existissentas coma los NFC o las rets mesh dls captors. Dins lo cas del NFC ("Near Field Communication") que comença a èsser utilizar dins las transaccions de pagament, s'utiliza la RFID en la benda HF. D'autra benda, l'integracion de RFID amb las rets mesh permet que cada nos siá identificat e pòsca interagir de bias dinamic entre eles.
Risques[modificar | modificar la font]
L'usatge del RFID compòrta tanben de risques. Unes exemples son:
- Pèrda de l'intimitat e de la libertat.
- Mesa a disposicion de mejans per contrarotlar nòstras donadas mai personalas.
- Possibilitat de difusion non contrarotlada de donadas.
- Manipulacion de las donadas personalas de biais illegal.
Nièras Espionas[modificar | modificar la font]
Lo tèrme nièras espionas foguèt introduch per Katrine Albretch e Liz McIntyre de l'Associacion Contra lo Denombrament dels Consumators e l'Invasion de la vida privada (CASPIAN).
Katrine Albretch e Liz McIntyre, descrivon la RFID coma una tecnologia qu'utiliza de nièras munusculas informatizada, mai pichons qu'una gran de sable per seguir d'objèctes a longa distància. Aqueles dispositius minisculs son nomenadas coma Nièras Espionas que son utilizada per l'espionatge.
Lo libre descriu lo mond de la RFID coma aqueste planificat per las grandas entrepresas internacionalas coma Wal-Mart, Procter & Gamble e d'agéncias governamentalas coma lo Servici Postal dels Estats Units d'America.
Los opausants de la RFID cridan l'atencion sus las nièras d'implantar suls umans nomenats Verichip e creats per Applied Digital Solutions, Inc. E dins son plan per l'usatge dins las transaccions bancàrias introdusent un sistèma monetari sens argent.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- RFID: la polícia totala. Etiquetas intelligentas e espionatge electronic. Lo Tangram editorial, Barcelona 2011. EAN: 9788493846534
- RFID: TECNOLOGIA, APLICACIONES Y PERSPECTIVAS. LIBERA NETWORKS Editorial, Málaga 2010.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ «What is RFID?» (en anglès). www.technovelgy.com. [Consulta: 15 maig 2017].
- ↑ «What is RFID? - EPC-RFID» (en anglès). EPC-RFID, 15-05-2017.
- ↑ «How RFID Works» (en angllès). HowStuffWorks, 05-11-2007.
- ↑ «RFID: TECNOLOGIA, APLICACIONES Y PERSPECTIVAS». whitepaper series, 2010, pàg. 13.


text:
Economia d'Albania
Albania es lo país ont a persistit mai lo regim comunista d'economia centralizada e estatizada d'Euròpa tota. L'economia del país es una de las pus pauras d'Euròpa, sus una basa centrada en l'agricultura e la mineracion, amb de grandas centralas siderurgicas, un comèrci exterior pauc desvolopat e d'infrastructuras deficientas. Lo país coneis de dificultats degudas a la transicion cap a l'economia de mercat. La creissença economica los darrièrs ans es estada en mejana 5% l'an, e l'inflacion trobès bassa e establa[1].
Lo govèrn a pres de mesuras per combatre los crimes violents e a adoptat recentament de mesuras per redusir l'economia informala e atraire los investiments[1]. L'economia es estimulada per lo pagament annal d'aperaquí 600 a 800 milions de dolars, venent subretot dels albaneses que demòran en Grècia e Itàlia. Aquesta ajuda compensa en partida lo deficit comercial.
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]

- ↑ 1,0, 1,1 et 1,2 The World Factbook.


text:
17/11/2016
Raibe negre 38 per Gilbert Borgés
Estagi. Una setmana. Normalament, podem coijar. Quo es escrich sus los papier. Mau organizat. Pas pro de plaça per tot lo monde. Diluns au ser, durmiguí dins la chambra de quauqu’un que ‘ribava nonmas dimarç.quo es la recepcion de l’ostau que me zo perpauset. Dimarç, partatgí la chambra de Eli. Mas deser, Eli a quauqu’un mai dins sa chambra. Una filha.
Era ‘sietat au bar de l’ostau quante la valeria ‘ribet. Se sietet rasis io, un cafe a la man. Li parlí de ma situacion.
- Pas greu, çò-ditz. Ven durmir dins ma chambra. I a un grand liech.
E nos veiquí partits. Montador. Coredors estrechs. Bocins d’eschaliers. Montar. Davalar. Davant sa pòrta.
- Te balharai lo còde, çò-ditz.
Entrem.
I a desjà dau monde dins la chambra. Quo es vrai que lo liech es grand. Cent-seissanta o cent-quatre-vint. Dins lo liech, un tipe. Pitit. Negre de peu. Los piaus frisats. Large d’espatlas.
- Denis, çò-ditz la Valeria.
Sus la moqueta, un gars, una filha, embarrats dins lors sacs de durmir. Sabe pus lor nom. Nos desbilhem e nos coijem. Denis es au mitan dau liech. Entre Valeria e me.
- Denis, podes prener ton sac de durmir e anar sus la moqueta, çò-ditz la Valeria ?
Entau fai.
Comencem de nos careçar ? Quo es bon. Valeria me balha un preservatiu. Lo tire de son envelòpa. Es negre coma dau godron. Me l’enquilhe. Penetre Valeria. Barre los uelhs. Valeria gema doçament. E puei una espessa de marmusament puei de bramada monta d’autorn dau liech :
- Vai-l’i Denis ! Vai-l’i Denis ! Vai-l’i Denis !..
Gilbert Borgés
20:22 Publié dans Raibes negres e Istòrias minuta de Gilbert Borgés | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Lista de peisses d'aqüari d'aiga doça
Se pòt separar los peisses d’aqüari d’aiga doça en diferents gropes (aqueste classament correspond pas necessàriament al classament sistematic actual). Aqueste article presenta doncas una lista dels peisses d'aqüari d'aiga doça, classats per grop puèi per genre.
Pensatz d'illustrar las fichas de descripcion dels peisses amb de fotografias, dessenhs o illustracions. Rendètz-vos sus la lista dels imatges.
Participatz tanben en MANDANT vòstras illustracions.
Somari
- 1 Los Caracids
- 2 Los Ciprinids
- 3 Los Silurifòrmes
- 4 Los Poecilids
- 5 Los Ciprinodontids o Killies
- 6 Los Ciclids
- 7 Los Labirintifòrmes (Anabantoidei)
- 8 Los Melanotenids
- 9 Los autres
Los Caracids[modificar | modificar la font]
Aqueste grop acampa d'espècias originàrias d’America del Sud, d’America Centrala e d’Africa. S'i tròba tant plan d'espècias de qualques centimètres coma d’un mètre.
Son d'òstes de tria en aqüariofilia del fach de lor granda diversitat e de lor mantenença aisida.
Vivon per la màger part en flòtas e cal velhar a lor provesir sufisentament d’espaci perque nadan fòrça.
Caracids Americans[modificar | modificar la font]
Se ne coneis mai de 1000 espècias, las espècias mai conegudas apartenon als genres seguents :
Caracids Africans[modificar | modificar la font]
Se coneis mai de 200 espècias :
Los Ciprinids[modificar | modificar la font]
Aqueste grop compren fòrça peisses fòrt populars en aqüariofilia, tals los barbuts, daniòs, rasboràs, …
Lor distribucion geografica s’espandís sus Euròpa, Asia, Africa e l’America del Nòrd. Los genres de la familha dels Ciprinids ressembla a s’i mesprendre als Caracoïdes e ocupan los meteisses rodòls ecologics. Se ne distinguisson especialament per lor abséncia de nadarèla adiposa.
Los Silurifòrmes[modificar | modificar la font]
Aqueste grop compren d'espècias infeodadas al substrat. An totes de barbilhons. Se rescontran pertot dins lo mond a l’excepcion de las regions fòrt frejas. Se subdevesisson en 3 grandas familhas :
Los Callictids[modificar | modificar la font]
Son de peisses cuirassats originaris d’America del Sud.
Los Loricarids[modificar | modificar la font]
Coneguts jols noms de « lèpa vitra » o « netejaire de vitra », presentan de formas particularas e una multitud de color.
Los Mococids[modificar | modificar la font]
Aquestes peisses an 4 parelhs de barbilhons. Se tròban principalament en Africa.
Los Poecilids[modificar | modificar la font]
Se tròba dins aqueste grop de peisses fòrt populars tals los platys e los guppys. Presentan una multitud de formas e de colors. Son originaris d’America del Sud e d’America Centrala. Son ovovivipars : los uòus se desvolopan dins la cavitat ovariana e son de rabans complètament formats que daissan lo ventre de la maire.
Los Ciprinodontids o Killies[modificar | modificar la font]
Los killies son de peisses ovipars de l’òrdre dels Ciprinodontifòrmes. Se pòdon trobar pertot dins lo mond, a l’excepcion d’Austràlia e de las regions tròp frejas. De nombrosas espècias tropicalas, dichas « annalas », se son quitament adaptadas a de mitans fòrt cambiadisses ont l’aiga ven a mancar pendent mantun mes.
Son d'espècias pas gaire exigentas e quitament pro aisidas a la condicion de los manténer en aqüari especific.
Los Ciclids[modificar | modificar la font]
Se rescontra los peisses de la familha dels Cichlidae en America Centrala, America del Sud, en Africa e qualques espècias en Asia.
Ciclids nans americans[modificar | modificar la font]
Ciclids americans[modificar | modificar la font]
Ciclids d’Africa de l’Oèst[modificar | modificar la font]
Ciclids del lac Malawi[modificar | modificar la font]
Ciclids del lac Tanganyika[modificar | modificar la font]
Ciclids del lac Victòria[modificar | modificar la font]
Los Labirintifòrmes (Anabantoidei)[modificar | modificar la font]
Los peisses d'aqueste grop devon lor noms a l’organ situat dins lo cran, al nivèl de las brànquias, que gràcias a el los peisses alenan d’aire atmosferic.
Al moment de la reproduccion, fòrça espècias de Labirintifòrmes construson un nis de bullas ont depausan lors uòus.
Los Melanotenids[modificar | modificar la font]
Tanben coneguts jol nom de peisses arcanèls, son originaris d’Austràlia e de Nòva Guinèa.
A la condicion de respectar la qualitat de l'aiga que lor es necessària (aiga dura e alcalina, sens nitrat), lor mantenença pausa pas cap de problèmas. Aquestas espècias preferisson viure en grop.
Los autres[modificar | modificar la font]


text:
Exobiologia
L'exobiologia (del grèc: exo = exterior , bios = vida e logos = paraula/sciéncia), també coneguda com astrobiologia (del grèc classic astron = estela) o xenobiologia (del grèc: xenos = fòra), es un camp scientific interdisciplinari que met en relacion las sciéncias coma l'astrofisica, la biologia, la quimia, la geologia, l'informatica o l'antropologia. Son camp d'estudi es larg e se dedica principalament cercar l'origina de la vida e de la Tèrra e la possibilitat qu'aqueles processus ne faguèron naisser d'autres dins lo monde. Es considerada coma l'unica disciplina seriosa que tracta de la recerca de vida extraterrèstra, a diferéncia de l'ufologia.
Qualques questions que l'astrobiologia tracta de respondre sont aquelas:
- Qu'es la vida?
- Com va sorgir la vida en la Terra?
- Cossí evoluciona e se desvolopa?
- I a la vida (vida extraterrèstra) dins d'autres luòcs de l'Univèrs?
- Quin es lo futur de la vida sus la Terra e dins d'autres luòcs?
Aquelas questions fan que l'astrobiologia es una sciéncia amb de prigondas implicacions filosoficas.
Descripcion[modificar | modificar la font]
La disciplina de l'astrobiologia es pas mai de sciéncia ficcion. Diferentas institucions scientificas e universitàrias pel monde entièr s'ocupan seriosament de la recèrca de vida sus d'autras planetas.
Encara que l'astrobiologia siá un camp emergent, la question de saber se la vida existís o non endacòm dins l'univèrs es una ipotèsi verificable, e alara, es un camp viable per l'investigacion scientifica. L'Astrobiologia preten pas èsser una disciplina scientifica pura o dura, coma la Fisica o la Biologia, mas representa un esfòrç per de cercaires de diferentas disciplinas per temptar respondre a de questions sus la vida se basant su la coneissença de diferents camps scientifics.
Coma avèm pas qu'un exemple de vida (aquí sus teèrra), la majora partida del trebalh es fòrça especulativa, mas stotjorn se basant sus de leis fondamentalas de la fisica e (bio-)quimica, o la coneissença actuala de la Biologia.
Un cas concret de recèrca astrobiologica actuala es la recèrca de vida sus Mart. Existís una creissenta quantitat de pròvas que suggerisson que sus Mart i aviá abans una importanta quantitat d'aiga a la superfícia; l'aiga es considerada un davancièr essencial pel desvolopament de la vida, mas fins ara se'n trobèt pas.
De missions especificament dessenhadas per la recèrca de la vida dins d'autras planetas son, per exemple, aquelas del programa Viking, o las sondas Beagle 2, totas dirigidas cap a Mart. Los resultats de Viking son pas conclusent, e aquela de Beagle 2 falhèt al moment de transmetre, perque se seriá esclafada. Una mission futura poiriá èsser Jupiter Icy Moons Orbiter, o "orbitador de las lunas geladas de Jupiter", destinat a estudiar las lunas congeladas de la planeta dins qualques unas poiriá existir d'aiga liquida.
La descobèrta mai recenta es aquela menada per la Phoenix Mars Lander Mission, que mostrèt l'existéncia d'aiga als pòls de la planeta roja.
Resultat de la recerca[modificar | modificar la font]
Uèi, i a pas de prova definitiva de l'existéncia de vida originària endacòm mai que sus tèrra. Pasmens, segon l'examen de meteorits antartics que sirián originaris de la planeta Mart coma lo ALH84001, i auriá de possibilitat la cresença amb de basas scientificas de l'existéncia de microfossils de vida extraterrèstra, pasmens que sus l'interpretacion d'aquelas suposausadas pròvas i a encara granda controvèrsia. En 2004, lo senhal espectral del metan foguèt detectat dins l'atmosfèra marciana tan per los telescòpis posicionats sus la superfícia terrèstra, coma per la sonda "Mars Express". Lo metan a un període de vida relativament curt dins l'atmosfèra marciana, que se supausa, qu'aja una font recenta d'aquel gas. Coma se detectèt pas d'activitat volcanica sus la superfícia de Mart (çò que poiriá generar de metan), qualques scientifics especulèron que la font poirá èsser la vida microbiana.
De questions secundàrias, coma l'existéncia de mondes capables d'aculhir la vida e sos precursors quimics, obtenguèron de mai de resultats. Mejans l'utilizacion de diferents metòdes se concluguèt que l'existéncia d'aquelas planetas es mai comun que çò que se pensava abans, encara que aquelas son abitalament fòrça diferents de la nòstra. Se suggeriguèt que lo sistema nòstre presenta una disposicion atipica, d'autres penson que las recercas actualas se devon dirigir cap a d'esquemas non solars. Los metodes de deteccion melhorats amb un temps mai grand d'observacion, sens dobte poirián far que se descobre mai de sistèmas planetaris, e benlèu, al mens un coma lo nòstre.
Lo progrès de l'Astronomia infraroja e submilimètrica "doberiguèt" la possibilitat de descobrir nòus sistèmas estelars. La recèrcas infrarojas permetèron de descobrir de cenchas de pòls e asteroíds a l'entorn d'estelas alunhadas. Qualques imatges infraroges contenon, benlèu, imatges dirèctes de planetas, pasmens qu'encara se'n discuta. L'espectroscopia infraroja i submilimètrica identifiquèron un nombre creissent de substàncias quimicas a l'entorn d'estelas, çò que sosten l'origina e la durada de la vida.


text:
Montmaurin : Se baton contra lo projècte de peirièra industriala
Lo primièr de julhet dins lo sanctuari de las Gorges de la Save en Nebousan, un rencontre-repais foguèt organizat a l'iniciativa de Marie-Cécile Seigle-Vatte e Jérôme Piques amb la collaboracion de Thérèse Miro al nom del Collectiu per la Preservacion del Patrimòni de Montmaurin. Lo collectiu denóncia lo projècte d'implantacion d'una peirièra industriala costat de las Gorges de la Save. Una trentena de personas estacadas al patrimòni regional participèron al rencontre. La region regorga de vestigis preistorics, gallo-roman e medievals. Thérèse Miro animèt una visita de la vila pendent mai de 2 oras.
Las associacions se baton dempuèi 2008 contra la dobertura d'una peirièra industriala qu'a per tòca de produire 150 000 tonas de granulats per an. Lo 24 d'octobre de 2013, lo Tribunal Administratiu de Tolosa aviá anullat l'arrestat prefectoral d'abril de 2009 qu'autorizava lo projècte, gràcias a una fòrta mobilizacion ciutadan dont la d'istorians com François Bon o de biologistas com Marcel Delpoux. Çaquelà, lo 15 de decembre de 2015, lo portaire del projècte, Dragages garonnais, fa apèl e la Cort d'Apèl de Bordèu anullèt la decision de Tolosa.
En 2016, la presidenta de l'associacion Entre Save et Seygouade, Sylvia Belair, declarèt : « Los besonhs de Garona-Nauta en materials son estimats a 11 milions de tonas per an, essencialament per l'aglomeracion tolosana. Esplechar Montmaurin seriá non solament un crimi contra lo patrimòni mes anariá a l'encontre de totas las directivas pel desvolopament duradís e aquerò per un apòrt feble, per de que l'extraccion de calcari autorizada en Garona-Nauta es de 3,5 a 4 milions de tonas a l'annada, volume dont la peirièra representariá que 4,3 % amb sas 150 000 tonas per an ».
La situacion demòra complicada encara uèi. Al nivèl de la comuna, l'actitud del cònse de Montmaurin, questiona d'unes ciutadans. En efèit, lo cònse auriá votat lo non-renovelament de la concession al portaire del projècte de peirièra per deliberacion del 16 de junh de 2017 e tanben se pronóncia per la realizacion d'un diagnostic arqueologic contra lo qual s'es prononciada l'assemblada municipala. Aquel diagnostic dirà si lo siti es interessant arqueologicament o si una peirièra pòt i èsser bastida.
Los opausants, coma lo Collectiu per la Preservacion del Patrimòni de Montmaurin, perseguisson lor combat.
Articles en relacion
- La criptografologia o l'eraldic de la simbolica esconuda
- Legislativas parcialas : la renaissença del Parti Socialiste ?
- ÒCtele lança una crida a projèctes de documentaris
- Academia de Bordèu — Signatura d'ua convencion tau desvolopament de l'ensenhament de l'occitan
- Garona Nauta — Lo PòC contra lo projècte d'expleitacion d'una peirièra


text:
La bestia negra
Me soveni de l'estiu caloros , e de la montada cap a la Punta d'Agach, una vinha que senhorejava al dessus de Milhau . I avia enla de perseguièrs , d'ametlièrs , e lo remembre d' una montanha d'amètlas al mitan d'un membre al dessus del truèlh.
Pepe m'aimava de son biais. Mas cresiai plan qu'aimava melhor la sia vinha que pissava dos mille cent litres de vin a nou grads que podian pas far de mal a degun.
La grand o vesia pas del meteis biais . Trobava que lo vin li fasia de mal al pepin.
L'estiu; plovian las estèlas, la nuèch ; las escarabats lo jorn, e encara las belugu…


text:
Metèm en linha lo premièr texte donat d’Amedèu. N’i aurà d’autres. / Nous mettons ici le premier texte d’Amédée Sabatier, una fabla.
¤
Pès descauçs
Dos marchands partits en Africa
Pel compte de granda fabrica
S’en anavan vendre d’esclòps,
Que còp sec vist la clientèla
Telefonèron la novèla.
« Jesus, sèm roinats, sèm fotuts,
Aici marchan totis pès nuds! »
Diguèt lo prumièr en colèra
Davans tot’aquela misèria.
Lo segond, el, n’èra tot gaud
De totis aquels pès descauç.
E se vesia pòchas confladas
A cauçar aquelas pobladas.
« Farem fortuna en pr’aquì! »
Quand un tira davans
L’autre agacha la luna,
Ont un crèva de fam
Un autre fa fortuna.
E tiratz d’aquì.
pès descauçs: pieds nus (de descauç, déchaussé). Cauçar: verb, chausser. Sosquèron: verb soscar, réfléchir. còp sec: sur le coup. roinats: ruinés. gaud o gaug: heureux, gai. En pr’aqui: par là (per aquì)


text:
Seattle (cap amerindian)
Cap Sealth (Ts'ial-la-kum), mai conegut uèi coma Cap Seattle (tanben Sealth,Seathl o See-ahth) (c. 1786 – 7 de junh, de 1866), foguèt un lider de las tribús nativas americanas Suquamish e Duwamish dins çò qu'es ara l'estat de Washington. Foguèt un cap famós per son pòble, que perseguèt lo camin del compromés amb los blancs, mercé a sa relacion d'amistat amb David Swinson "Doc" Maynard. La ciutat de Seattle porta son nom.
Lo Cap Seattle es tanben conegut per lo discors que faguèt en 1854 en preséncia del governador Isaac Stevens. Aquela dicha èra una responsa al president dels Estats Units Franklin Pierce que voliá crompar las tèrras e crear una resèrva amerindiana. Existís una polemica respècte a l'autenticitat de la version actuala del discors, que sembla d'èsser estada reescrita fòrça mai tard. Lo discors foguèt raportat pel primièr còp pel Dr.Henry A. Smith, negociaire del govèrn, dins lo jornal Seattle Sunday Star en 1887. Una segonda version foguèt publicada per William Arrowsmith dins los ans 1960. Lo discors tornèt venir conegut quand una tresena version comencèt de circular, aquela qu'es coneguda uèi e que data dels ans 1970. Aquesta darrièra sembla d'èsser estada minuciosament trabalhada e ten pauc de causas en comun amb l’originala. Sembla qu'aquesta version foguèsse redigida en 1971 per un scenarista american, Ted Perry. L’afar foguèt revelada pel New York Times en abril de 1992[1]. D'unas afirmacions de la version populara semblan de confirmar que se tracta d'una falsa : la traversada pel « fial que parla » (lo telegraf) de las montanhas de Seattle, alara qu’existissiá pas encara , los bisonts qu'èran desconeguts dins aquesta region, e la mencion d’un camin de fèrre qu’existirà pas abans 1870.
Discors atribuit[modificar | modificar la font]
- (...) Coma se pòt crompar o vendre lo firmament, ni mai la calor de la tèrra? Aquesta idèa nos es desconeguda.
- Se siam pas proprietaris de la frescor de l'aire ni dau treslús deis aigas, coma lei poiretz crompar?
- Cada parcèla d'aquesta tèrra es sagrada per mon pòble. Cada mata lusenta de pin, cada grum de sabla dei plajas, cada gota d'aiganha dins lei bòscs, cada colet e encara lo sòn de cada insècte es sagrat a la memòria e au passat de mon pòble. La saba que circula per lei venas deis arbres pòrta amb ela lei memòrias dei pèus roges.
- Lei mòrts de l'òme blanc demembran son país d'origina quand emprenon sei passejadas entre leis estelas; au contrari, lei nòstres mòrts pòdon pas jamai demembrar aquesta tèrra bòna qu'es la maire dei pèus roges. Fasèm partida de la tèrra e ela fa tanben partida de nosautres. Lei flors perfumadas son nòstrei sòrres; lo cèrvi, lo chivau, l'agla granda; aquestei son nòstrei fraires. Lei ròcs escalabrós, lei prats umids, la calor dau còrs dau chivau e de l'òme, totei apertenèm a la meteissa familha.
- Per tot aquò, quand lo Cap Grand de Washington nos manda lo messatge que vòu crompar nòstrei tèrras, nos es tròp demandar. Lo Cap Grand nos ditz tanben que nos reservarà un luòc que i podrem viure confortablament entre nosautres. Eu vendrà nòstre paire, e nosautres sei fius. Per aquò considerarem son ofèrta de crompar nòstrei tèrras. Aquò es pas aisat, pr'amor qu'aquesta tèrra es sagrada per nosautres.
- L'aiga cristallina que raja dins lei rius e rivets es pas ren que d'aiga, mai representa tanben lo sang dei nòstrei predecessors. Se vos vendèm de tèrra, vos devètz remembrar qu'es sagrada, e que devètz a l'encòp ensenhar ai vòstrei fius qu'es sagrada e que cada treslús fantasmagoric dins leis aigas claras dei lacs cònta leis eveniments e lei memòrias dei vidas de nòstrei gents. Lo bronzinament de l'aiga es la votz dau paire de mon paire.
- Lei rius son nòstrei fraires e assadolan la nòstra set; son portaires dei nòstrei canòts e noirisson lei nòstrei fius. Se vos vendèm lei nòstrei tèrras, vosautres vos devètz remembrar e ensenhar ai vòstrei fius que lei rius son nòstrei fraires e tanben lei sieus, e doncas, lei devon tractar amb la meteissa doçor coma se tracta un fraire.
- Sabèm que l'òme blanc compren pas lo nòstre biais de vida. Sap pas distinguir entre un tròç de tèrra e un autre, pr'amor qu'es un estrangier qu'arriba de nuech e pren çò qu'a de besonh a la tèrra. La tèrra es pas sa sòrre, mas son enemiga, e un còp conquistada seguís son camin, en daissant endarrièr lo cavòt de sei parents e aquò o preocupa pas mai. Enlèva la tèrra a sei fius e aquò o preocupa pas mai. Lo cavot de sei grands e lo patrimòni de sei fius tomban dins l'oblit. Tracta a sa maire, la tèrra, e a son fraire lo firmament coma d'objèctes que se crompan, s'esplechan e se vendon coma de fedas o de pèrlas de colors. Sa fam devorarà la tèrra en daissar endarrièr ren qu'un desèrt. (...)
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Murray Morgan, Skid Road, 1951, 1960, and other reprints, ISBN 0-295-95846-4
- William C. ("Bill") Speidel, Doc Maynard, The Man Who Invented Seattle, Nettle Creek Publishing Company, Seattle, 1978.
- Chief Seattle's Speech, HistoryLink.org, introduction by Walt Crowley, June 28, 1999, revised by Greg Lange and Priscilla Long, January 12, 2001, accessed July 21, 2005.
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Le Monde, n° 17336, numéro spécial États-Unis, 2000.


text:
06/01/2017
Daus òmes que tomban, episòde 24 per Joan Ganhaire
Darrier episòde de la novela policiera de Joan Ganhaire.
Colerem de Longwy per lo veire e lo rencontrerem que veniá nonmas de surtir de chas vos. Ne’n creguet pas sas aurelhas quante comprenguet que nautres tanben, cherchavam sa bien aimada… Crese que lo paubre es completament falord. Li ai pas dich que cherchavam Natalena pas especialament per li portar daus messatges d’amor, li ai pas dich que era sa filha, que lo paubre auriá pogut se sentir traguit dins son deliri. Cò que avem comprès lo mielhs, que quauqu’un de competent” , es bien quela pita, “era partit sus la dralha de ma mair e que aviam nonmas lo segre, e vos setz pas de bien malaisat segre, mossur lo comte Gaëtan Caüsac daus Ombradors, ai ren obludat ? Vòstra nauta siloeta sorna, vòstras clucas negras e vòstra cana blancha, vòstre chaufaire dau babinhon ponchut, vòstre pitit servent viu coma beleta, e vòstra lonja veitura negra… Prumiera alta, 34 rua Iori Gagarine, Nogent de Leira. La brava femna se faguet pas tròp prejar per nos donar tanben la seguida dau programme : les Tamaris, a la Bòla, aqui, chambra vesina, aurelha a la paret, conversacion coma vòstre colega Clunhac, si per cas ne’n seriatz pas apercegut, parle lo dialecte, que me sei elevada en partida dau costat de Maraval., E, ze, comissariat dau V°, brava pagalha, comissari de meschanta umor, discutida malaisada, un còp sus la clòsca, a io lo papelon, tots quilhs japonès, veiqui lo pitit fina moscha que rieba, chauchabutida, la lista aus quatre vents, legida a la lesta, mas me sovene per lo mens dau prumier e dau darrier nom, veiram ben…Lo reste , zo sabetz plan, l’ Enclusa, la rua Madama, l’isla de Re, Arcachon, la cordelada de paubres tipes mòrts sus son chamin, Biarritz, fin de la galòpa. Auriá vougut la secodre, li parlar, li far dire perque, mas avetz vut l’espectacle, una babòia muda, a las cervelas nejadas. Aguisança, benleu, degost, segur. Aguí pas de plaser a la butir dins lo grand eschalier. ‘La moriguet sens comprener, sens saber que quo era io, sa filha, que acomplissiá queu geste que per ela era benleu delivrança, mas z’ai fait au nom de mon pair e de tots los que ‘la butet dins lor chasuda mortala. Mercès, mossur lo Comte de vòstra ajuda dins queu viatge de mòrt que ai coronat coma cují que quo era bien de zo far. Compte sus vòstra discrecion per gardar tot quò a l’acialat daus enquestaires oficiaus… Fidelament, Elena.”
Disserem pas grand chausa, lo temps dau viatge de retorn. Lo quite Franciscò menava prudentament sus la rota de las Landas. Dernier, envertolhat dins sas cubertas, Caüsac estuflava estranjament l’ Alleluia de Haendel. Aus Ombradors, fuguerem aculhits per de las bonas sentors de cosina. Sap pas si z ‘avetz remarcat, mas queste còp, Gaëtan a pas massat per la clòsca e son sentir es intucat dempuei lo darrier còp de bilhon. Mas que quò dure ! I aviá una letra que nos esperava, enquera una. Expeditor, Fernand Galichet. Enquera per io, las meschantas novelas :
“ Mossur lo Comte, quante legiretz quela letra, serai mòrt. Pòde pus viure dins lo sovenir de quel òrre mancament. La doça, la brava, la genta Natalena m’a esperat e sei pas vengut. Coma sos uelhs clars an degut espiar mai de cent còps lo cuenh de rua ente degun es aparegut, coma an degut purar davant l’abandon e la traïson. Comprendretz qu’entau un crime pòt èsser punit nonmas de mòrt. Ai pas lo coratge d’esperar vòstre retorn, que zo sente, portara gaire de novelas. Me sei ‘chaptat un pistolet dins l’ideia de ma far sautar la cervela, e puei, un sap-pas-que m’a fait chamjar de progiet. Pas luenh de chas nos, i a un vielh chasteu e una nauta torn. De lassus, se veu tot lo país. Quo es una brava plaça per un darrier còp d’uelh au monde… Desencusatz me de pas vos aver esperat, depeschatz vos d’encaissar lo cheque ‘vancès que baressan mon compte. Bien a vos dempuei l’endelai.”
Coneisse lo chasteu, trente cinc metres de naut. Pas mau, per ta darriera victima, quò pas Natalena ?
Joan Ganhaire
Les commentaires sont fermés.


text:
Anna Arrufat: " Deman comence eth concèrt solidari a favor deth cancer"
Aué, en collòqui d'"Eth maitin d'Aran", auem parlat dera escòla de balh e musica Txaikovsky. Auem coneishut es activitats que s'ei hèn e sustot, quines son es activitats premanides entà aguest ostieu, en tot parlar damb era directora dera escòla, Anna Arrufat, e tanben damb Jan Figueruelo, Debora Rodríguez e Miguel Pineda. Avui, a "El col·loqui" d'"Eth maitin d'Aran", hem parlat de l'escola de ball i música Txaikovsky. Hem sabut quines activitats hi fan i sobretot quines han preparat per aquest estiu, en conversa amb la directora de l'escola, Anna Arrufat, i també amb Jan Figueruelo, Debora Rodríguez i Miguel Pineda.


text:
• La partida clandestina / Le match clandestin, libre bilingue de
Frederic Vouland, ed. IEO-Vendémias, 160 p. Comandar a : IEO-Aude BP
105 11022-Carcassona Cedex (13 € + 2,50 € pel mandadís)
L’autor provençal partís d’un fait que li contèron : una partida de XIII
que ramosava joves aprèp l’interdiccion de Vichei, arrestada pels Alemands
en cèrca de man-d’òbra pel STO, mas que daissan la pòrta opausada
del vagon dobèrta… L’eròi s’escapa cap a Anglatèrra e rescontra
l’Antonin del costat de Lesinhan. Los dos collègas se jogaràn de la polícia
franquista per s’engatjar coma paracasudistas. De Provença e Lengadòc al
nòrd d’Anglatèrra e Australia, l’istòria camina sus las tèrras del rugbí de
XIII.
Aquò permet a nòstre eròi de nos explicar l’istòria, la sociologia, lo
teatre, los trobadors, Mistral, la premsa… vistes a travèrs del prisme del
rugbí e del XIII en particulièr que, per son costat eretge, son fòrabandiment
pels poders e los mediàs, coneis una situacion semblanta a la de la
lenga e de la cultura d’Òc.
Lo libre es portat per la fòrça de la paraula d’un escriveire-contaire, la
paraula element fòrt d’un espòrt de rescontres convivials, locals e
internacionals a ne faire virar ovala la planeta.
(L. Albigés)


text:
Sant Joan d'Acre
Creatz (exemple detalhat) la sospagina qu'assegurarà lo seguiment del processús de traduccion en clicant sus Projècte:Traduccion/Sant Joan d'Acre.
Acre o Sant Joan d'Acre (nom tradicional per las populacions crestianas; en arab: عكّا, ʻAkkā e en ebrèu: עַכּוֹ, Akko) es una ciutat de Palestina qu'es uèi compresa dins lo Districte Nòrd de l'Estat d'Israèl.
La vila, poblada dempuèi l'Antiquitat, foguèt primièr una ciutat grèga, puèi romana, bizantina e finalament musulmana a partir de 638. En 1104 foguèt presa pels crestians e venguèt part del Reialme de Jerusalèm senhorejat per Baudoïn Ièr. Foguèt la capitala d'aquel reialme, e mai son pòrt principal, fins que foguèt pres pels mameluks musulmans en 1291, çò que marquèt la fin del reialme latin d'orient. Mantuns òrdres religioses crestians qu'i demorèron pr'aquò. En 1918 que cabussèt dins la tempsada del mandat britanic fins a 1947 quand a partir del plan de partatge de Palestina que l'auriá deguda autrejar als arabs, foguèt refusat per aquestes darrièrs e Acre foguèt alavetz conquestada per Israèl.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Antiquitat[modificar | modificar la font]
Acre es una dels endreches mai ancians d'abitacion continua de l'estat d'Israèl.[1] Lo nom Aak, que figura sus las listas de tribut de Totmòsi III (cap al sègle XVI abans Crist), podriá se referir a Acre. Las letras d'Amarna mençonan tanben un endrech sonat Akka,[2] tot coma los tèxtes de l'Execracion, que son anteriors.[3] Dins las Bíblia ebrèa, (Jutges 1:31), Akko es un dels lòcs qu'a partir d'el los israelitas fòragetèron pas los cananeans. Es descrich mai tard coma essent dins lo territòri de la tribú d'Asher e segon Josephus, èra dirigida per un dels governadors provincials del rei Salomon. Del temps de la dominacion israelita, foguèt politicament e culturalament ligada amb Fenicia. A l'entorn de 725 abans Crist, Akko, Sidon e Tir se jonhèron dins una revòlta contra Shalmaneser V.[4]
Los periòdes grèc e roman[modificar | modificar la font]
Los istorians grècs mencionan la vila pel tèrme Ake, que significa "cura". Segon un mite grèc, Eracles i trobèt d'èrbas curativas per sonhar sas nafras.[5] Josephus la sonava Akre. Son nom foguèt cambiat per Antiochia Ptolemais qualque brieu aprèp la conquesta d'Alexandre lo Grand, e puèi a Ptolemais, probablament per la Dinastia Ptolemaica, aprèp la particion del reialme d'Alexandre.[6]
Estrabon fa referéncia a la vila sonque coma un ponch de joncion pels Pèrsas dins sas expedicions contra Egipte. A l'entorn de 165 abans Crist Judas Maccabeus desfaguèt los seleucids dins divèrsas batalhas en Galilèa, e los menèt a Ptolemais. Cap a 153 abans Crist Alexandre Balas, lo filh de Antiochus Epiphanes, contestant la corona seleucida amb Demetrius, s'apoderèt de la vila, que li aviá dobèrt las pòrtas. Demetrius assoldèt los macabèus per tal d'obtenir lo supòrt dels josieus contra son rival, en particular los revenguts de Ptolemais pel benefici del Temple de Jerusalèm, mas de badas. Jonathan Maccabaeus s'aliguèt amb Alexandre, e en 150 abC foguèt recebut per el amb los onors a Ptolemais. Qualques ans mai tard, pasmens, Trifon, un oficièr dels seleucids, que creissèt dins la suspicion dels macabèus, traiguèt Jonathan a Ptolemais e quand aqueste i arribèt, traitament lo faguèron presonièr.
La ciutat foguèt presa per Alexandre Jannaeus, Cleopatra VII d'Egipte e Tigranes II d'Armenia. Here Herod bastiguèt un gymnasium, ae here los josieus met Petronius, sent to set up estatuas de l'emperador dins lo Temple, e lo persuadiguèt him to turn back. Sant Pau passèt un jorn a Ptolemais (Acts 21:7). Una colonia romana foguèt fondada dins la vila, Colonia Claudii Cæsaris.Aprèp la division definitiva de l'Empèri Roman en 395 CE, Akko passèt jos l'administracion de l'Empèri Roman d'Orient.
Las dominacions dels arabs e dels crosats[modificar | modificar la font]
En seguida de la desfacha de l'armada bizantina de Heraclius per l'armada sarrasina de Khalid ibn al-Walid a la Batalha de Iarmok, e la capitulacion de la ciutat crestiana de Jerusalèm al calif Umar, Acre passèt jos la dominacion del califat arab que comencèt tre 638. La conquèsta araba generèt un reviure de la vila d'Acre, que venguèt lo pòrt principal de Palestina del temps dels omaiads e dels abassids que seguèron, e mai encara quand passèt jol contraròtle dels crosats durant lo sègle XIII.[1] La vila foguèt conquistada pel rei Baldoïn I de Jerusalèm en 1104 durant la Primièra Crosada e los crosats tanben ne faguèron son pòrt màger en Palestina.[7] Cap a 1170 venguèt lo pòrt mai important de la Mediterranèa occidentala, e lo Reialme de Jerusalèm èra considerat en occident coma una entitat immensament rica e subretot per encausa d'Acre. Segon lo testimoniatge d'un contemporanèu anglés, provesiá mai per la corona crosada que la totalitat de revenguts del rei d'Anglatèrra.[8] Foguèt tornar presa per Saladin en 1187, puèi assetjada per Gui de Lusinhan renforçat per de naus de Pisa e una armada terrèstre d'en primièr en agost de 1189. But foguèt pas presa abans julhet de 1191 per Ricard I d'Anglatèrra, Felip de França, Leopold d'Áustria, lo fèrre de lança de las armadas Soàbias e alemandas e la rèsta de l'armada dels crosats. Venguèt puèi la capitala de çò que demorava del Reialme de Jerusalèm en 1192. En 1229 foguèt plaçada jol contraròtle dels cavalièrs espitalièrs. Los crosats sonèron la vila "Acre" o "Sant Joan d'Acre" que la confondèron amb la vila filistèa d'Ekron, situada dins lo sud d'Israèl actuala. Foguèt la darrièra fortalesa de l'estat crosat, e tombèt jos las atacas dels mamelocs d'Egipte durant un sètge sanglent en 1291.
Lo periòde otoman[modificar | modificar la font]
Los otomans del Sultan Selim I capturèron la vila en 1517, que caiguèt puèi dins una totala descasença. L'universitari anglés Henry Maundrell en 1697 la trobèt arroïnada, en defòra d'un khan (caravanserralh) qu'èra ocupat per qualques mercants franceses, una mosqueta e qualques paures ostalets.[9]
Cap a la fin del sègle XVIII jos la dominacion de Dhaher al-Omar, lo sheik local, la vila se reviscolèt. Son successor, Jezzar Pasha, lo governador de Damasc, la melhorèt e la fortifiquèt, mas al pretz d'impòstes pesucs levats per son compte pròpri. Cap a 1780 Jezzar forabandiguèt peremptòriament lo comptador de negòci francés, malgrat las protestacions del govèrn francés, e refusèt de recebre lo consul.
En 1799 Napoleon Bonaparte, in pursuance de son scheme for raising una rebellion dels sirians contra la dominacion turca, appeared before Acre, mas aprèp un sètge de dos meses (March–May) was repulsed pels turcs, ajudats per Sir Sidney Smith and a force of British sailors. Having lost his siege cannons to Smith, Napoleon attempted to lay siege to the walled city defenduda per las tropas otomanas lo 20 de març de 1799, using only his infantry e small-calibre cannons, una estrategia que fracassèt e portèt to his retreat dos meses mai tard, lo 21 de mai.
Jezzar was succeeded aprèp sa mòrt per son filh Suleiman Pasha, under whose milder rule the town advanced in prosperitat till his death in 1819. Aprèp sa mòrt, Haim Farhi, qu'èra estat son conselhièr, paguèt a huge sum in bribes per s'assegurar que Abdullah Pasha (lo filh d'Ali Pasha, the deputy de Suleiman Pasha), que coneissiá had known from joventut, will be appointed as ruler. Abdullah Pasha ruled Acre fins a 1831, quand Ibrahim Pasha besieged and reduced the town and destroyed its buildings. Durant la Crisi orientala de 1840 it was bombarded lo 4 de novembre de 1840 per las allied British, Austrian and French squadrons, e l'an seguent restored to Turkish rule.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 (en) Andrew Petersen, A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archaeology) (Pt.1) (Hardcover), British Academy, , p. 68
- ↑ Burraburias II a Amenophis IV, letter No. 2
- ↑ (en) Yohanan Aharoni, The land of the Bible: a historical geography, Westminster John Knox Press, , 144–147 p. (ISBN 9780664242664, legir en linha)
- ↑ Becking Bob (1992) The Fall of Samaria: An Historical and Archaeological Study BRILL, ISBN 9004096337 pp 31–35
- ↑ The Guide to Israel, Zev Vilnay, Ahiever, Jerusalem, 1972, p. 396
- ↑ « Acco, Ptolemais, Acre », BiblePlaces.com (consultat lo 20 octobre 2008)
- ↑ « Archaeology in Israel – Acco (Acre) », Jewishmag.com (consultat lo 5 mai 2009)
- ↑ Jonathan Riley-Smith, University of Cambridge, « A History of the World – Object : Hedwig glass beaker », BBC (consultat lo 15 setembre 2011)
- ↑ (en) Maundrell, Henry, A Journey from Aleppo to Jerusalem: At Easter, A.D. 1697, S. G. Simkins, (legir en linha), p. 90


text:
Lo caractèr pròpia deus establiments Calandreta qu’ei l’acessibilitat deu bilingüisme taus escolans mercés a l’immersion dens la lenga occitana. Aqueth caractèr pròpi, d’ordi cognitiu (puish a que mia tà l’acquisicion de competéncias lingüisticas suplementàrias per fèit deus escolans) e de natura pedagogica (puish a qu’induseish un actitud pedagogic adaptat) qu’engendra especificitats qui an de compte har au moment de la formacion deus ensenhants.
APRENE, Establiment d’Ensenhament Superior, enriquit per 15 ans de recèrcas en los maines de la pedagogia e de l’immersion, que perpausa ua formacion sancèra, teorica e practica, tà tots los qui vòlen vàder professors en occitan e qui d’ensenhar en aquera lenga, dens los establiments Calandreta, ac vòlen a tot hòrt. Aqueth centre qu’a hèit los entenuts dab lo Ministèri de l’Ensenhament Superior e tanben dab lo Ministèri de l’Educacion Nacionau.
Que consisteish la formacion en un dispositiu coerent de transmission deu mestièr : la mesa en responsabilitat progressiva de professors experimentats dens la debanada e la validacion de las formacions qu’ei lo quite còr de l’escaduda dab la lor formacion pedagogica. Aquesta que prepara tau concors de recrutament deus professors de las escòlas (CRPE). Que son dongas titulars de l’Educacion Nacionau, los professors qui practican a Calandreta.


text:
18.10.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Dins la biblioteca pels enfants, avèm un molon de libres. Es un moment agradiu de legir ensèm amb los
11.10.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Sabèm qu’en occitan occidental (gascon e lengadocian) trobam lo fenomèn de passatge de [v] a [B]
4.10.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Lo ponch sus l’-e de sosten avans –s de masculin plural e la question per un airal de transicion
27.09.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Lo ponch sus lo sufix dal particip passat feminin singular –aa Una règla generala chausiá per
13.09.2018. Blòg de Laurenç Revèst
A prepaus de toponimia, conoissèm las tramas toponimicas que permeton de bastir un mújol de noms.
6.09.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Quora la toponimia francizaia actuala d’una comuna occitana es arcaïzanta o deformanta... Tot lo monde
30.08.2018. Blòg de Laurenç Revèst
A Sebòrga, a A Seborca en ligurian[1], l’istòria originala comença en lo 954, quora lo marqués
23.08.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Istòrias auvidas de’n per lo país La fada enfantoniera d’Argenç Despuèi totjorn dins
16.08.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Petanca, mot occitan passat en francés via lo francitan de segur, “pétanque”. Un art de viure
12.08.2018. Entrevista
Dins l’astre de la vida, l’ocasion de retrobar quauqu’un e de far lo bilanç
9.08.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Es lo signal “d’Alèrta a las populacions” assaiat una minuta e 41 segondas, en plaça de tres
2.08.2018. Blòg de Laurenç Revèst
De segur, l’ai pas viscut. L’ai vist longtemps après, coma un pelegrinatge. Mi fa totjorn pensar
26.07.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Se parla sovent dei tres placei de seguretat protestantei provençalei. Mas tornam trobar una quantitat
22.07.2018. Vidèo
De totes es variantes dera lengua occitana, ei en País Gavot mès orientau, enes Aups Maritims,
19.07.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Un pauc pertot en terra d’Occitània, d’iniciativas localas per far de per se existèron e existon.
12.07.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Après de retrachs de personas occitanas qu’an fondat una comunitat a Brua e Auriac cf. o quitament
5.07.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Sovent, en començament de l’an, fau un pichon questionari e dintre fau una demanda als mieus escolans
28.06.2018. Blòg de Laurenç Revèst
La revòlta dals Tuchins o Tuchinat es una seria de revòltas arribaias entre 1363 e 1384 en Alvèrnhe,
21.06.2018. Blòg de Laurenç Revèst
La pensaia de Sant Francés d’Assisi, ligaia a la simplicitat, al vot de pauretat per presicar lo catolicisme
14.06.2018. Blòg de Laurenç Revèst
A prepaus de memòria e de reconoissença de la memòria occitana. Un article que tornèro trobar
10.06.2018. Vidèo
Parlam damb Laurenç Revèst sus era istòria e era peculiaritat de Mónegue.
7.06.2018. Blòg de Laurenç Revèst
En la Contea de Niça, ben de fremas an una plaça eroïca. Avans de parlar de la mai celèbra d’entre
27.05.2018. Entrevista
D’ont vos ven l’interès per l’occitan niçard e gavòt de vòstre
13.05.2018. Entrevista
Entrevista amb Bruno Cecilhon, actor, teatrista amb La Rampa, òme de ràdio amb Ràdio
10.05.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Lo monde dals burèls es un monde necite dins una societat que lo sector terciari se desvolopa de mai
3.05.2018. Blòg de Laurenç Revèst
De l’importança de tornar situar nòstra batèsta dins las cifras de l’encastre europèu Lo mental
29.04.2018. Entrevista
Patrick Cavaglieri, quau siatz? Sio professor d’Istòria-Geografia en disponibilitat,
26.04.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Me’n aviso d’una amiga qu’avia fach las Classas preparatòrias (Prepa) al licèu Massena de Niça.
19.04.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Qualques exemples de viscut d'inegalitats 1- CAPES Lettres fin de 1970 A París, oral al mes
15.04.2018. Entrevista
Rescòntre amb Pau Gaymard, longtemps exiliat per lo trabalh a Granòble. Mitat vivaroaupenc
12.04.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Despí longtemps, sempre me demandèro a repaus de religion. 1- Perqué los preires, priors, curats
5.04.2018. Blòg de Laurenç Revèst
En França, quora se cercam d’originas, una originalitat en rapòrt dal motle, dal corrent principal,
29.03.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Pantais e reconstitucion de l’istòria linguistica familiala o lo miralh inexistent Me sio totjorn
25.03.2018. Entrevista
Se vos volètz presentar? Mon paire èra lorenc e, naissut en 1915, aguèt
22.03.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Lo rapòrt a l’accent occitan es complèx. L'accent es un biais de prononciar especific d'un
1.03.2018. Blòg de Laurenç Revèst
M’apròcho d’un forn de socaire ambulant, un jorn de mercat. Es a servir un jove mas mi salua d’a
18.01.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Los occitans e aüra los occitanofòns an generalament una tradicion pacifica e legalista. E penso, onestament,
4.01.2018. Blòg de Laurenç Revèst
Escrivem en occitan, laisham traça, testimoniam, provam d’entreveire lo futur. Nòstra occitanitat
28.12.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Legenda dau país entrevalenc en clinh d'uèlh ai peunencs escaisnomenats "los Catalans" e... a l'actualitat.
21.12.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Es una cronica de l’antioccitanisme minable mas ordinari. Un racisme escondut mas non encara penalizat.
14.12.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Es ren lo primier còup que venguèro aiçò. Un cosin alunhat fasia part dins sa jovença d’un grope
7.12.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Vos vau parlar d’una istòria terribla que m’impressionèt quora mi foguèt contada pichon. E èra
30.11.2017. Blòg de Laurenç Revèst
La comuna dau Peu o Lo Pel (siam en limite de l’airau que garda -l finala mua e/o es un arcaisme)
23.11.2017. Blòg de Laurenç Revèst
En auctòbre de 2005 faguèro d’enquistas linguisticas per collectar lo vivaroalpenc entre Seneç e
16.11.2017. Blòg de Laurenç Revèst
I) Question de vocabulari Qualques reviradas dins de diccionaris: — “graffiti” mot italian
9.11.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Levat comandat coma òbra decorativa, lo grafa es efemèr quasi tostemps. Es per esséncia, del fach
4.11.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Aquest trabalh es un compendi entamenat dins lo començament de l'an 2000. 17 ans an passat, aviam
29.10.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Lo fotbòl es un espòrt mai valorizat actualament en Occitània. Quitament se lo rugbi garda l’alternància
25.10.2017. Blòg de Laurenç Revèst
La situacion actuala per Catalonha me fa pensar a una istorieta. L'injustícia e las mensòrgas.
22.10.2017. Entrevista
Se vos volètz presentar Nasquèri pendent la guèrra (de 40!) dins una borieta
7.10.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Dòna l’impression que sèm ja condemnats, a la fatalitat. Profecias autorealizaas. Tuar una lenga
1.10.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Nosautres, del bas, del pòble, la règla es rigida. Se sometre a l’òrdre. Son totjorn los pichons
23.09.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Per aquesta part, volèm parlar de marcas emblematicas regionalas, qu'existan totjorn uèi. Son totas
9.09.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Es un fenomèn pron constatat, coma la familha Bolomier anats en Lorrena per desvelopar lo comèrci de
2.09.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Lo mond de l’edicion es un mond fondamental. Fa la difusion de las ideas, de la pensaa. Son de mèdias
26.08.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Fin dau sègle 16, l’Edicte de Nantas permete ai protestants de practicar dins 950 vilas dau reiaume. Lo
23.08.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Istòria reculhia dins la valaia d'Erboçiera (toponim gardat quasi tal coma aüra: Erbossiera)
19.08.2017. Blòg de Laurenç Revèst
La valaa que va devenir lo Franschhoek o lo Provensaalshoek foguèt colonizaa a partir de 1688. Al sud
5.08.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Dins nòstre torn dal mond, avèm passat las Americas e aviam començat a pena de parlar de las traças
25.07.2017. Nòva
Ai naissut a Niça, li ai creissut. Li es probablament minga endrech au monde que conoissèssi
15.07.2017. Blòg de Laurenç Revèst
E me faguèt pensar que los estereotipes que pensan sus los occitans despí longtemps, via de dichas
1.07.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Parlarai esto còup de memòria. L’image d’u boddhas de Bamiian dinamitats per qu’o mondo desmentegue
26.06.2017. Nòva
O vivaroalpenc mentonasc sièrve de parlar de tot, ancui e deman. Per parlar de dignitat, e far
24.06.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Coma quora lo mond vos ditz la boca en còr e la tèsta plena d’assegurança: “Aquí èra italian
17.06.2017. Entrevista
La lingüista Rosella Pellerino trabalha amb l’Espaci Occitan de Draonier (en la Val Maira,
10.06.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Las iniciativas privaas coma lo castel de Mandaluec, la fondacion Maeght e las galarias artisticas de
3.06.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Per ieu, la quista de la lenga faraonica per un enfant de pichon notable dal terraire es un image. Es
13.05.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Sabèm que d’ora las vilas de l’espaci occitan, de cònsols/cònsuls, sindics e autres capítols
6.05.2017. Entrevista
Gerard Tròna es un jornalista niçard collaborador de Vaquí, l’emission occitanofòna
5.05.2017. Blòg de Laurenç Revèst
En 2002 per lo segond torn votero Chirac, non per amistat per la sieu politica linguicida que contunhet
15.04.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Vos prepauso qualques mots que cobièro (recampèro) per astre e que vaicí l’un de costat l’autre.
1.04.2017. Blòg de Laurenç Revèst
L'experiéncia de l'airal de las valaas dals Palhons Una menchonaia (galejaia) que dura de tròup...
18.03.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Forra borra de causas, de remarcas (ambal temps, n’i a sempre de collectar). “Mas parlatz
4.03.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Aüra dins los mèdias se parla fòrça de comprar de produches Made in France. E dins qualques comèrcis
11.02.2017. Blòg de Laurenç Revèst
L’occitanisme non educacion nacionala e la societat (ce que m’an dich talament de locutors d’occitan
23.01.2017. Blòg de Laurenç Revèst
La rentraia escolara que ven sembla de mal s’augurar. Es en fin dal mes de genier que s’adoba ja
7.01.2017. Blòg de Laurenç Revèst
Tièra d’anecdòtas familialas e de pròches Lo vas de Yokohama (Japon) Mon reire reire grand-oncle
31.12.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Cònte dau guilhestrés Dins la montanha entre Guilhèstra e Aigliers, en Daufinat occitan, s'atròba
17.12.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Exempie d’argumentari utilizat per un professor d’occitan per “recrutar” de scolaros. Quarque
26.11.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Arribo d’ora a bèl exprèssi per far de fotocòpias. Mas la màquina fonciona ren. De collègas pròvan
5.11.2016. Blòg de Laurenç Revèst
(complement: anecdòtas notaas amb dos o tres ans d’escart, farà de precisions o variantas o ponctualament
1.10.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Sistèma non vitable. Es l’impression per l’occitan Lo sistèma de l’occitan coma Iniciacion
17.09.2016. Blòg de Laurenç Revèst
E anecdòte notaie daval son un recampum d’experiéncia entre diverses stablimentes entre collègi
3.09.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Un autor d’un país occitan (Bodon) e un autor desrasigat e urban (Balzac), de qué an de comun, levat
3.02.2013. Nòva
En mai de las chainas TV classicas francesas, TV9 Mercantour la chaina de television locala de las
9.02.2013. Entrevista
Joan-Luc Sauvaigo es un aucèl preciós e discret al caractèr trempat. I a de temps
14.06.2013. Entrevista
Pau Castela, professor de l’Universitat de Niça-Sofia-Antipòlis a la retirada, president
31.10.2012. Nòva
Malgrat de proposicions coma “Garibaldi Arena”, lo Grop d’asseguranças tedesc
24.09.2012. Nòva
Ciril Joanin, Alan Gasiglia e Cristòu Daurore professors d’occitan, vi faràn descurbir
21.04.2012. Nòva
Sempre sostengut dins aquel projeit per s’associacion Nissart per Tougiou, fach per CDB produccion,
22.04.2012. Nòva
Despí lo mes de mars de 2012, un acòrdi entre l'associacion Nissa Pilo, la
2.05.2012. Nòva
En Gavotina, dins las vilas de Sant Esteve d’en Tiniá, Saunt Martin de Vesubiá,
23.05.2012. Nòva
La clica niçarda de Lo Mago d'en Castèu es en viraa de promocion dal siu novèl
15.06.2012. Nòva
So nom de sa fèsta ven de so botaor, una peira reonda (en forma de pilastre) mesa en terra
24.06.2012. Nòva
Dins lo capluec de l’Ubaia èran egalament venguts la "Fédération régionale
17.12.2012. Nòva
Zo, es fach. Una jurada, compauada de Cristian Estrosi lo Cònsol de Niça, de Joan-Peire
26.01.2013. Nòva
Anita Garibaldi sa reira-felena, eira responsabla de la Fondacion “Giuseppe Garibaldi” qu’a
6.03.2013. Nòva
Dissandes 2 de mars s’es debanaa la setena edicion de l’eveniment de la World Stars Ski Event. Limon
13.03.2013. Nòva
Lei zònas francas urbanas (ZFU) foguèron creadas en 1996 per Joan-Claudi Gaudin, ministre
4.04.2013. Nòva
De passatge a Marselha dimars 2 d’abriu, lo Ministre dau Redreiçament Productiu, Arnaud
28.05.2013. Nòva
La creacion de la Comunitat de comunas dau Golf de Sant Tropetz es lo resultat d’una concertacion
24.05.2013. Nòva
Lo tornèu si debanerà per lu pichoi de 3 ans fins a 15 ans e serà animat per Jonatan
26.05.2013. Nòva
E mai, i a una novetat importanta per l’occitan dins aquela fèsta de la renaissença:
23.06.2012. Nòva
Chau signalar los 412km de draias balisaas FFC, que l'airau es conoissut per sas famosas montanhas
6.12.2012. Nòva
Lo 5t atalhier de coïna en occitan niçard se debanarà lo sabta 8 de decembre a 15h
14.03.2013. Nòva
Lo Grand París es un programa gigantesc d’òbras per rendre la metropòli parisenca
3.07.2013. Nòva
Lo Foreston, aqueu domeni de 25 ectars en riba dau Laus de Sèrreponçon, lo segond laus
6.07.2013. Nòva
Bastia amb lo quartier residencial per los besonhs de sos joines estatjants, entre Durença e lo
16.07.2013. Nòva
Dins la Valaa de Verdon, lo desglaç —degut al brusc reschaufament de las nèus persistentas—
14.07.2013. Nòva
Despuei lo 25 de junh, Télé Locale Provence (TLP, eslogan: “La TV au soleu”)
27.07.2013. Entrevista
Esto còup vos prepausam l’entrevista d’un amic. Partegeriam los bancs de l’universitat
11.08.2013. Entrevista
Aquesta entrevista es dedicaa a l’òme multicarta qu’es Reinat Toscano, escrivan de
1.09.2013. Entrevista
Vos prepauvam l’entrevista de Bernat Fruchier, professor d’occitan niçard e de filosofia
23.03.2014. Nòva
Dins un article “Orthographe, accent, France, francophonie” publicat dins Lo Lugarn n°104
22.03.2015. Nòva
Un plaser d’escotar aquel CD sortit lo 25 d’agost de 2014 e aquela cançon en particular.
17.05.2015. Nòva
Dau 14 au 23 de mai, l’iscla de Sant Onorat (diocèsi frejulenca e non niçarda), fàcia
1.08.2015. Entrevista
Lo relarg occitanista es un pichon mond, mai en defòra d’un cèrt ceucle (occitanisme
4.09.2015. Entrevista
Se te vòs presentar, ton percors. De qu’es ta produccion culturala e escricha occitana? Siáu
11.10.2015. Entrevista
Laure Cadaux, de 26 ans, es originària d’Audenja, a la Laca d’Arcaishon. Ara demòra
31.10.2015. Entrevista
Se vos volètz presentar? Soi nascut dins una familha establida a Tolosa, al mièg
19.12.2015. Entrevista
Danièla Julien, quau siatz? Siáu nascuda a Tarascon en 1944, ma grand pairenala,
23.01.2016. Entrevista
Josiana Ubaud, se vos volètz presentar? Siáu marselhesa d’origina, après
13.02.2016. Entrevista
Nascut a Marselha fa 71 ans, Alan Barthélémy foguèt ensenhaire de letras classicas
23.02.2016. Nòva
Dins certanas comunas de la Comtat de Niça, los noms occitans de quartiers an capitat de subreviure
19.03.2016. Entrevista
Se vos volètz presentar? M’apèli Zine e siáu artista e magistra.
6.04.2016. Nòva
Dins l’occitanisme avèm sovent de rescòntres amb de personatges atipics e multicasquete.
16.04.2016. Entrevista
Que m’apèri Fanny Lartigot, que soi jornalista tau setmanèr en lenga occitana la
14.05.2016. Entrevista
Se vos volètz presentar (mestier, endrech, publicacions, passions...)? Sei lemosin de
28.05.2016. Entrevista
Se vos volètz presentar (mestier, endrech, referéncias de site(s), passions...)? M’apèri
11.06.2016. Entrevista
Personalament descubèrts sus la revista Occitans! de l’IEO[1] e rescontrats per lo primier
25.06.2016. Entrevista
Escrivan e jornalista en occitan, lo marselhés Glaudi Barsotti comencèt sa vida professionala
9.07.2016. Entrevista
Andrieu (André) Giordan es un òme qu’a travèrs de l’educacion, tòca
20.08.2016. Entrevista
Se vos volètz presentar (mestier, endrech, publicacions, referéncias de sit(s), passions...)? M’apèlo
17.09.2016. Entrevista
La jornalista Sirine Tijani estudièt l’istòria a l’Universitat del Miralh de
3.09.2016. Entrevista
Frederic Martron es, a 41 ans, professor d’occitan e d’istòria-geografia a Faiença,
8.10.2016. Entrevista
Rescontre amb Alban, de La Rèula, actualament lo segond (n’i a pas que dos), professor d’occitan
22.10.2016. Entrevista
Entrevista d’Amy Cròs, jornalista e occitanista originària de las Baroniás
6.11.2016. Entrevista
Rescòntre amb un amic quasi dal mesme temps que ieu e que rescontrèro per lo biais de l’emission
20.11.2016. Entrevista
Rescontre amb un professor de lenga e literatura galègas, amator escrivan en lenga occitana. Laurenç
13.07.2013. Nòva
Sos primiers passes comencèron amb la creacion d’un “Pargue Nacional de la Berarda”
30.07.2013. Nòva
L’SNIT es una aisina francesa de planificacion de projèctes per l’amainatjament dau
28.01.2017. Nòva
L. Revèst, professor d’occitan mentonasc a mes en valor o cors de Lenga d’Òc
13.02.2017. Nòva
A Niça i es un patrimòni qu’es sovent gaire conoissut. Es coma lo musèu d’istòria
18.03.2017. Entrevista
Mezzo-soprano, melodista-lingüista, atal se presenta Delfina Aguilera dins son sit web www.delphineaguilera.com.
25.02.2017. Entrevista
Lo cronicaire e animator de ràdio occitanofòn Geraud Delbes respond a las questions de
4.02.2017. Entrevista
Estèla Lama es professora d’occitan a Montpelhièr e dins lo ròdol dempuèi
7.01.2017. Entrevista
Laurenç Revèst parla amb Renat Merle, agregat d’Istòria, doctor en letras,
19.08.2016. Blòg de Laurenç Revèst
1. Coma un nom ben occitan coma “Puget” se pòl trobar a l’autre caire dal monde per designar un
6.08.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Un còp èra a Someire un jove sonat Teodorit que voliá anar veire sa galanta dau costat de Galargues.
9.07.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Ò, i es ben mai d’un biais per se pausar: far la babosa davant la tv, penequear, legir qualqua ren
2.07.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Un artícolo de Jornalet pareishèt e parlava dau lengatge subiat. O avia ja lejut per Bearn. Me faguèt
3.06.2016. Blòg de Laurenç Revèst
E fa de sègles que dura (dura tròup) Se parla de ben escriure EN PRIMIER lo francés. Mas en primier,
14.05.2016. Blòg de Laurenç Revèst
A l’epòca qu’èro estudiant dins una granda ciutat occitana, deguèro anar mai d’un còups als
9.04.2016. Blòg de Laurenç Revèst
La simbolica occitana es qualqua ren de sota estimat. Subretot quora sa memòria ajua a tornar a la dignitat.
5.03.2016. Blòg de Laurenç Revèst
O coma lo drech occitan deven un drech “costumier” (= conotacion negativa) Lo drech declarat aüra
6.02.2016. Blòg de Laurenç Revèst
L’ortogràfia e los 8 biaisses de non escriure “Calandreta” La lenga francesa es conoissua per
16.01.2016. Blòg de Laurenç Revèst
Au Magreb, parlema a l’ocasian d’a colonizacian catalanovalenciana au Marròc o d’u sicilians en
5.12.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Cas original, los dos estats son de lenga oficiala anglesa mas son tostemps terras de creòls a basa
7.11.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Que i a de comun per doas òbras audiovisualas dal meme nom? D’un costat, un film francés de 95
11.10.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Omenatge personal a Joan Pèire Belmon, en vivaroalpenc dar Morinhet I aguèt ma famelha, a curiositat
5.09.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Continuam dins las descubèrtas occitanas dal monde nòu. Dins l’actuala republica independenta de
1.08.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Cal jamai desmentegar ‘a fòrça de ‘sperança En una familha de pescaors de Mentan, i era un
4.07.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Malgrat lo fach d’aver trabalhat despí de temps sus la diaspòra occitana, e d’aver relevat los
7.06.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Adenda per las letras anterioras: — “Fond Amadou”, (Fons) Amador, patronim bas-lengadocian de
9.05.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Haití: la “Nòva Occitània” de las Americas? Lo relevat de toponims occitans en la Republica
4.04.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Lo remplaçament de la poplacion amerindiana (Arauacs, Caribes e Taïnos) d’Haití per una populacion
7.03.2015. Blòg de Laurenç Revèst
L’umanitat explicaa a un gal I èran de galinas e un gal. Per manjar d’òus frescs e laishar rasclar
7.02.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Estau en un endrech ont i son doas fornarias. Mas despí un mes, l’una –la mai granda- a compraa
16.01.2015. Blòg de Laurenç Revèst
Sabo ren se per vòstras regions occitanas la situacion sociala es agradiva. Dins de comunas de la “Côte
6.12.2014. Blòg de Laurenç Revèst
1. Un cas emblematic de toponim occitan escrich Per mas enquistas de tèsi deguèro cerchar de monde
8.11.2014. Blòg de Laurenç Revèst
I a gaire sus una ràdio francofòna de l’estat francés escotavo Tedi Papavrami, aquel violonista
1.11.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Texte en occitan vivaroaupenc dau Poget ((de) Teniá ò P. Tenièrs), “Puget-Théniers” en francés
4.10.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Juli-Carles-Teodòr Ros (Jules-Charles-Théodore Roux), dich Juli Carles-Ros (Jules Charles-Roux), naisse
6.09.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Lucian Barriera (Lucien Barrière) naishe lo 14 de genier de 1923 a Rosèiras (Rosières en francés)
3.08.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Lo raprochament entre l’occitanisme e lo monde entrepreneire es una causa complicaia. Me foguèt contat
27.07.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Antòni de Tonens es naissut Antoine Thounem* en 1825 dins la comuna de Chornhac en Perigòrd. Elevat
15.06.2014. Blòg de Laurenç Revèst
En Occitània, sensa va saupre de tròup, avèm de personatges pantaiaires E realizaires de comunas autonòmas,
11.05.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Se ditz qu’i es dins lo causse negre, una ciutat perduda e oblidada dels temps. Lo mond n’obliguèt
27.04.2014. Blòg de Laurenç Revèst
De Baroncelli alias “Zind Cala Uaste” (aucèl fidèl) ambals Lacòtas (Lakotas) fins a l’associacion
12.04.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Fa ben de temps ja que cèrco d’aver la fotografia actuala la mai precisa possibla dals parlars que
5.04.2014. Blòg de Laurenç Revèst
(seguida) 4- Vau partir de la mieu experiença, per desvelopar aquela question. Ai l’occitan coma
29.03.2014. Blòg de Laurenç Revèst
A mon enfant, auditor d’occitan (en augurant que ne’n sigue un jorn locutor) e a ma frema Vos
22.03.2014. Blòg de Laurenç Revèst
(En occitan vivaroalpenc de Mentan) Militant coma nushen (degun) autre, ‘a màger part dau temps
15.03.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Polèm pensar al títol de la famosa cançon “Ont son las fremas?” dal cantaire soïssa Patrick Juvet.
8.03.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Las primieras garolhas tòrnan venir dins Espanha a prepaus de Portugal a la fin dal regne de Felip II
2.02.2014. Blòg de Laurenç Revèst
A l’ocasion d’un viatge en Portugal (Lisbona) e mai dins la region autonòma de Madeira, avem poscut
5.01.2014. Blòg de Laurenç Revèst
Frederic Mistral... de segur! Conoissèm –s’i fasèm atencion– d’escòlas, collègis, licèus
8.12.2013. Blòg de Laurenç Revèst
E los esfòrces que dèvon acrèisser los occitanistas per sempre integrar aquela region al rèsta de
10.11.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Me sembla que la question de l’occitan estandard deu èstre –ara e uèi en 2013- pausada seriosament.
6.10.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Existisson quatre formas de tauromaquia dins lo mond roman. – D’un costat la “corrida de toros”
8.09.2013. Blòg de Laurenç Revèst
I a gaire un article parlèt de las doas Vals d’Aran. Alora me metèro a imaginar : - realistament
3.08.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Chalvin, un dals senhors de Val de Blora aviá una frema infidèla. Per far respeitar son matrimòni,
7.07.2013. Blòg de Laurenç Revèst
I a qualque temps parlavo, a un amic qu’es degunament occitanista, dals liams entre l’occitan e lo
9.06.2013. Blòg de Laurenç Revèst
(escrich en omenatge ai Frainets en gavòt garsenc) Celestin Frainet (Freinet) (pichon fraisse en
26.05.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Daudet es familier de l’estil d’escritura a clau que recupera de faches de personatges reals per
5.05.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Dins Tartarin sur les Alpes vaicí d’elements precises que fan resson entre la vita de Mistral e lo
7.04.2013. Blòg de Laurenç Revèst
A “Jaco” Jaume Ressaire en remembre de nòstras discussions Frederic Mistral es un personatge
16.03.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Dijòus d’après-dinnar. L’informacion tomba Increïble, ambal Conselh d’Estat nos es refach lo
10.03.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Dins l’est de la region administrativa Provença- Alps- Còsta d’Azur, lo niçard es longtemps agut
3.02.2013. Blòg de Laurenç Revèst
L’occitanisme dins sa revendicacion es basat sus la lenga e non sus l’istòria. Volem la reconoishença
5.01.2013. Blòg de Laurenç Revèst
Sénher Chafalc èra un grand proprietari de terras en faishas. Cada an logava de siaires de las valaas
29.12.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Aquesta estòria m’es estaa contaa da ma nòna REVEST- BARAL(E) que l’a auvia da sa nòna Anna BARAL(E)-PEPIN(O)
16.12.2012. Blòg de Laurenç Revèst
La region lingüistica occitana Gavotina, coma territòri, sòfre d’una visibilitat mens fòrta que
18.11.2012. Blòg de Laurenç Revèst
En Occitània avem una identitat dobla: - una identitat panoccitana que per la màger part de la populacion
21.10.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Conoisho un amic qu’èra un doctor en lenga, cerchèt de viure professionalament de l’occitan dins
16.09.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Per ben de monde, lo pastís Ricard, lo miegjorn-lo sud, lo sorelh, las vacanças, aquò es liat. Quora
5.08.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Perqué s’interessar ancuei a Jausep Garibaldi? Avura cadun crei saupre cu es. Es ver e jamai tant
1.07.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Tre la partença dal projeit Jornalet.com sio estach estrambordat per la dubertura geografica, umana,
16.06.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Sovent parèishe dificile de viure drech e d’aver drech a la paraula en parlar occitan. Coma las frontièras
26.05.2012. Blòg de Laurenç Revèst
De totes los territòris d’Òc, Contea de Niça (Nissa) conoishe "l’astre" d’estre dins un territòri
6.05.2012. Blòg de Laurenç Revèst
Coma dins una familha ò una equipa, una crisi es una ocasion de pausar los problèmas, de metre lo clar


text:
Vielha, 4 de gèr de 2018.- Manque un mes just entara 39au edicion dera Marxa Beret qu’enguan se celebrarà es dies 3 e 4 de hereuèr. Era Marxa Beret ei era pròva populara per excelléncia der esquí de hons e ua des pròves mès assolidades que se realizen.
Era 39au edicion dera Marxa Beret tornarà a compdar enguan damb participaires procedenti de tota Euròpa. Es inscripcions entara pròva van damb bon ritme e ja compden damb era participacion de cent esquiaires noruècs e vint-e-cinc italians entre es inscrits internacionaus. Çò que hè a preveir qu’un an mès s’artenherà era chifra de mès de 1.000 inscripcions.
Era Marxa Beret 2018 vò mantier eth sòn caractèr popular e convertir-se un an mès en un grana hèsta der esquí nordic. Per açò, es organizadors, eth Conselh Generau d’Aran, Baqueira Beret e er Ajuntament de Naut Aran, prepausen tota ua sèria d’eveniments paralleli ara Marxa Beret. Entre eri, era espectaculara corsa Sprint Salomon que se disputarà eth dia 3 de hereuèr, damb er objectiu que toti es participaires e seguidors dera 39au Marxa Beret gaudisquen d’ua dimenjada agradable ena Val d’Aran.
Eth dimenge 4 de hereuèr se disputarà en Pla de Beret era Marxa Beret a compdar des 10.00 ores, damb es traçats de 42, 21 e 10 quilomètres.
Era pròva seguís laguens deth Circuit de Corses Populares d’esquí de hons (categoria ML) dera Federacion Internacionau d’Esquí (FIS) e dempús der an passat ei part deth calendari dera Copa Espanha dera Reiau Federacion Espanhòla d’Espòrts d’Iuèrn (RFEDI).
Es inscripcions les cau realizar per Internet, a trauès dera pagina web dera Marxa Beret, www.marxaberet.com . Cau destacar que toti aqueri que s’inscriuen abantes deth 15 de gèr de 2018 gaudiràn d’ua tarifa mès redusida. Es inscripcions presenciaus debanaràn ena Casa d’Acuelhuda en Salardú.
Programa 39au Marxa Beret
Dissabte, 3 de hereuèr
09:30 – Dubertura dera “Casa d’Acuelhuda”
16:00 – Exibicion «Sprint Salomon»
19:00 – Repartiment de prèmis
19:30 – Presentacion dera «39au Marxa Beret»
20:30 – Barrament d’inscripcions ena Casa d’Acuelhuda
Diumenge, 4 de hereuèr
10:00 – Gessuda dera 39au Marxa Beret
13:30 – Repartiment de prèmis
14:00 – Ceremònia de clausura
15:00 – Barrament deth circuit
Tota era informacion en: www.marxaberet.com


text:
Cachavièlha per d’unes, sòmi per d’autres…
Ja sabiái que los Occitans èran d’especialistas eminents de lingüistica que daisson pas escapar una quita parpèla d’agaça. Descobrissi ara suls malhums socials que lors ligams amb Catalonha ne fan d’exegètas de la situacion presenta. De segur, fins a aquesta setmana, son pas los mèdia franceses que nos an portat qualques esclarciments o analisis sus una situacion qu’a pas quitat de pejorejar a prepaus del referendum promés per aqueste dimenge per las autoritats catalanas. Las insultas, porcassièras o pas, cap a las autoritats de Madrid i fan flòri ; las paraulas de sosten cap al pòble catalan tanben. Mas comentaris argumentats per nos explicar las rasons d’aquel referendum, ne trobam quitament pas... En cò nòstre, a calgut esperar l’entrevista del sénher Carles Puigdemont, cap del govèrn catalan, sus una ràdio exagonala per ne saber un pauc mai e constatar que « l’extremista independentista forsenat » [Le Monde], en mai d’èsser poliglòt, podiá tenir de prepausses senats e pareissiá pas ni exaltat ni pèc. Aprovar o pas sas rasons es quicòm mai coma lo d’aprovar o pas l’actitud e los discorses del primièr ministre espanhòl, Rajoy...
Lo sosten als « fraires » o « cosins » catalans me pareis relevar – m’engani benlèu – d’un transfèrt de la part de mond que son « enrabiats » de veire lo pauc d’atencion que lo govèrn de París pòrta a las reivindicacions dels movements occitans – per demorar en cò nòstre ! Es evident que la societat catalana a una istòria que n’avèm pas coneguda e que, dins una epòca recenta, a fargada una identitat encara mai fòrta per resistir, elèit e gents ordinàrias ensems. La mòrt del caudillo rendèt possible las autonomias dins lo reialme mas, dins nòstras societats, materialistas e adèptas del vedèl d’aur, ont l’individualisme preval, los Catalans vòlon pas mai « pagar pels autres » e vòlon córrer l’aventura, estrambordanta a priori, de l’independéncia...
Andriu de Gavaudan
- Publicat dens Éditos


text:
Es inscripcions se pòden hèr ena web: www.corsa15pobles.org.
Era pròva aufrís era possibilitat de caminar o córrer en circuits de quate distàncies: 21 Km, 11 Km, 15 Km e 5 Km e era corsa juvenila.
Eth sindic d’Aran, Carlos Barrera e eth president dera Associacion Volentaris d’Aran, Roberto Boya, an signat un convèni tara organizacion dera “Corsa des 15 pòbles” qu’enguan arribe ara XXIIau edicion.
Era Val d’Aran acuelherà eth 26 d’agost ua naua edicion dera Corsa des 15 pòbles, organizada pera Associacion de Volentaris Val d’Aran.
Era pròva aufrís era possibilitat de caminar o córrer en circuits de quate distàncies: 21 Km, 15 Km 11Km e 5 Km, e era corsa juvenila.
Es recorreguts se desvolopen pes desparièrs pòbles dera zòna deth Baish e Miei Aran, damb inici en Es Bòrdes e fin en Vielha, a excepcion d’era de 5 Km qu’ei era carrèra juvenila e ges des de Montcorbau, maugrat que tanben ei daurida a toti es publics que volguen hèr-la en tot caminar.
Es inscripcions se pòden hèr per internet ena web: www.corsa15pobles.org.
En paraules deth president des Volentaris d’Aran, Roberto Boya:“Es Volentaris d’Aran consideram qu’aguesta corsa ei fòrça importanta entara Val d’Aran tant a nivèu esportiu coma toristic e patrimoniau”.
PROGRAMA
- Dissabte dia 25 d’agost
– De 10:00 a 13:00 ores e de 18:00 a 20:00 ores: Inscripcions presenciaus e recuelhuda de dorsaus en Conselh Generau d’Aran (Passèg dera Libertat 16. Vielha).
- Dimenge 26 d’agost
– De 07:30 a 08.15 ores. Gessuda deth transpòrt cap ara poblacion d’Es Bòrdes des dera parada der autobús de Vielha (Av. Alcalde Calbetó Barra- Deuant d’Era Audiovisuau).
– Tàs 09:00 a 10:00 ores. Gessuda d’Es Bòrdes des desparières pròves (21Km, 15 Km e 11 Km).
– De 09:30 a 10:15 ores. Gessuda deth transpòrt cap a Montcorbau, des dera parada der autobús de Vielha (Av. Alcalde Calbetó Barra- Deuant d’Era Audiovisuau).
– Tàs 11:00 ores. Gessuda de Montcorbau dera Corsa Trofèu Roland Giné (Corsa Juvenila) e dera Caminata de 5Km.
– 13:00 ores. Barrament dera pròva en Betlan, a 5 km dera mèta.
– 13:00 ores. Despartiment de prèmis ena Plaça deth Conselh en Vielha e despartiment de regals dera tòia.
– 14.00 h. Barrament de Mèta en Vielha.
Vielha, 10 d’agost de 2018
Conselh Generau d’Aran: Núria Sanjuan