text:
Saint-Martin-d'Août
Nom desconegut en arpitan (Saint-Martin-d'Août en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Martin-d'Agost a situat a 18 km a l'èst de Sant-Vallier (cap de-luòc del costat), a 26 km al nòrd de Romans-sus-Isère e a 24 km al nòrd-es de Tain-lo Hermitage.
Las municipalitats limitrophes son Sant-Avit, Châteauneuf-de-Galaure, Tersanne,Bathernay e Montchenu.
Saint-Martin-d'Août est situé à 18 km à l'est de Saint-Vallier (chef-lieu du canton), à 26 km au nord de Romans-sur-Isère et à 24 km au nord-est de Tain-l'Hermitage.
Les communes limitrophes sont Saint-Avit, Châteauneuf-de-Galaure, Tersanne,Bathernay et Montchenu.


c: text/html

text:
Anglés:Los advèrbis
Formacion de l'advèrbi[modificar]
L'anglés possedís dos tipes d'advèrbis. Los primièrs que son sovent plan frequents son los mai vièlhs de la lenga e pòrtan pas cap de marca o de terminasons que nos pòsca permetre de los identificar. Son per exemple: fast (lèu), early (d'ora), wrong, late, right, hard, much, eiher, enough. Los segonds de bon bastir e emplegar son d'advèrbis compausats
Los advèrbis compausats[modificar]
Son los que son los mai frequents dins la lenga modèrna. Se bastisson gràcias a l'apondon del sufix -ly (l'equivalent del sufix -ment en occitan). Se forman subretot a partir d'un adjectiu.
Ex: slow --> slowly
clear --> clearly
Qualques modificacions graficas apareisson al contacte de qualques letras:
-y --> -ily.
Ex: happy --> happily
-le --> -ly.
Ex: gentle --> gently
-ll --> -lly.
Ex: full --> fully
-ic --> -ically.
Ex: drastic --> drastically
Mèfi! hardly (a penas, dificilament) a un sens completament diferent de hard.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Cauna de las Combarelas
La cauna ornada de las Combarelas se tròba a las Aisiás de Taiac, en Sarladés, dins la region istorica de Peiregòrd e lo departament de Dordonha.
Amb pus de 600 figuracions parietalas, majoritàriament gravaduras, aquesta cauna, descobèrta en 1901, es en tota justícia considerada coma un santuari màger de la cultura magdaleniana (d'aperaquí 13 000 ans abans lo present). Mai enlà del pòrge furgalhat per Émile Rivière dempuèi 1892, s'afonzan doas galariás divergentas. La pus importanta, dobèrta a la visita, es un corredor estrech de pus de 240 m de longor. Las bèstias, finament gravadas e pas sovent dessenhadas en negre, evocan una varietat de fauna, inclusent cavals, rangièrs, boquetins, mamots, rinocèros, orses, felins en mai de qualques bovids; la lectura d'aquelas gravaduras d'animals, largament encabestradas, es facilitada per un tractament sovent realista que las distinguís clarament d'un ensems excepcional d'ua cinquantena de figuras antropomòrfas, fòrça pus esquematicas, e de qualques signes, sensiblament los tectifòrmes.
Fa partida del Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO dempuèi 1979, en associacion amb d'autres sites e caunas pintadas de Peirigòrd jol nom de « Sites preïstorics e caunas ondradas de la val de Vesera ».
Aquela cauna es dobèrta al public mas lo nombre de visitaires es limitat a grops de 6 personas.


text:
Fòrça centripèta
Lo tèrme fòrça centripèta ("que tend a s'aprochar del centre", en latin) designa una fòrça permetent de mantenir un objècte dins una trajectòria circulària o, mai sovent, elliptica. En efècte, tot objècte descrivent una trajectòria elliptica possèda en coordonadas cilindricas una acceleracion radiala non nula, nomenada acceleracion centripèta, qu'es dirigida cap al centre de corbadura. D'un punt de vista dinamica, lo Principi Fondamental de la Dinamica (PFD) indica alara la preséncia d'una fòrça radiala dirigida ela tanben cap al centre de corbadura.
Aquela fòrça es al sens de Newton una fòrça vertadièra, que poiriá aver divèrsas originas, per exemple:
- fòrça d'exageracion (movement dels neutrons)
- fòrça de gravitacion (movement de las planetas)
- fòrça de tension (movement circulari d'una massa ligada a un fial tendut que l'autre extremitat es mai sovent fixe (o gaireben))
Sens fòrça centripèta, l'objècte pòt pas tornejar o s'arrèsta de tornejar. Dins l'illustracion del costat, se lo fial se romp, la pelòta s'arrèsta de tornejar e contunha per simple inercia un movement rectilinha, tangent a son anciana trajectòria circulària. Aquel punch de vista es aquel d'un observator situat fòra del dispositiu tornant (coma lo lector que regarda l'esquèma - aquel repari es galilean). Per un observator situat al centre de rotacion e tornejant amb el (lo repari es alara non galilean) l'ejeccion de la pelòta es percebut diferentament, coma l'efècte d'una fòrça dicha fòrça centrifuga (la fòrça centrifuga es dicha fictiva perque interven sonque dins lo repari en rotacion, per interpretar un efècte subjectiu).
Dins un referencial galilean un còrs isolat possèda, s'es en movement, una trajectòria rectilinha uniforma (velocitat constanta). Li far percorrir una trajectòria elliptica torna a lo desviar de contunh, e doncas a li aplicar a tot instant una fòrça dirigida cap al centre de corbadura. Aquela fòrça es alara qualificada de centripèta. Lo caractèr centripèt d'una fòrça es pas intrinsèc, mas li es conferit per son efècte sus la trajectòria de l'objècte. Seriá mai corrècte de parlar de fòrça amb efècte centripèt.
Per construccion, la fòrça centripèta es radiala, dirigida cap al centre de corbadura, e son intensitat es inversament proporcionala al rai de corbadura de la trajectòria du punch d'aplicacion.
Somari
Formula de basa[modificar | modificar la font]
Lo vector velocitat es definit per la velocitat e la direccion del movement. Se la resultanta (es a dire la soma dels vectors) de fòrças aplicadas a un objècte es nula, aquel objècte n'accelèra pas e doncas se desplaça sus une linha drecha a velocitat constanta: lo vector velocitat es constant. Al contrari, un objècte que se desplaça a velocitat constanta e que la trajectòria es un cercle cambia de contunh de direccion de movement. Lo taus de variacion del vector velocitat es alara nomenat acceleracion centripèta.
Aquela acceleracion centripèta depend del rai r del cercle e de la velocitat v de l'objècte. Mai la velocitat es granda, mai l'acceleracion aumenta, tanben mai lo rai es pichon, mai aumenta. De biais mai precís, l'acceleracion centripèta es donat per la formula
ont w = v / r es la velocitat angulara. Lo signe negatiu indica que la direccion d'aquela acceleracion es dirigida cap al centre du cercle, es a dire opausada al vector posicion . (Supausam que l'origina de es plaçada al centre del cercle.) designa lo vector unitari dins la direccion de .
Segon la Segonda lei de Newton, , la fòrça fisica deu èsser aplicada a una massa m per produire une tala acceleracion. La quantitat de fòrça necessària per se desplaçar a la velocitat v sul cercle de rai r es:
l'expression foguèt formulada de diferents biais equivalents. Aquí, es lo vector de velocitat angulària. Aquí encara, lo signe negatiu indica que la direccion es dirigida cap a l'interior cap al centre del cercle e dins la direccion opausada al vector rai . Se la fòrça aplicada es mens fòrta respectivament mai fòrta que , l'objècte s'introduirá cap a l'exterior respectivament l'interior, se desplaçant sus un cercle mai grand, resp. mai pichon.
S'un objècte se desplaça sus un cercle a une velocitat variabla, son acceleracion pòt èsser divisida en doas compausantas: l'acceleracion radiala (l'acceleracion centripèta) que cambia la direccion de la velocitat e una compausanta tangenciala que cambia l'amplitud de la velocitat.
Exemples[modificar | modificar la font]
Per un satellit en orbita a l'entorn d'una planeta, la fòrça centripèta es porgida per l'atraccion gravitacionala entre lo satellit e la planeta e agís en direccion del baricentre dels dos objèctes.
Per un objècte ligat al tèrme d'una còrda e tornejant a l'entorn d'un axe de rotacion vertical, la fòrça centripèta es la compausanta orizontala de la tension de la còrda qu'agís cap al du baricentre entre l'axe de rotacion e l'objècte.
Per un objècte en movement circulari unifòrma, aquela fòrça val . essent la velocitat e , lo rai del cercle.
Exemple numeric[modificar | modificar la font]
Exemple: una pelòta de 1 kg va a 2m·s-1 a una distança de 0,5m du pal central, doncas una fòrça de 8 newtons (0,8 kgf)
ont la conversion en quilogramme-fòrça s'exprimís atal: .
Confusions usualas[modificar | modificar la font]
La fòrça centripèta se deu pas confondre amb la fòrça centrifuga. Aquela darrièra es una fòrça fictiva dicha d'inercia qu'interven se se plaçam dins un referencial en rotacion, per interpretar l'alunhament d'un còrs qu'escapa a aquela rotacion. Per poder utilizar las leis de Newton se cal plaçar dins un referencial non accelerat, dich referencial galilean. Dins un tal referencial las fòrças d'inercias despareisson tot simplament al benefici de las solas fòrças vertadièras (non fictivas).
La fòrça centripèta tampauc se deu pas confondre amb la fòrça centrala. Las fòrças centralas son una classa de fòrças fisicas entre dos objèctes que seguisson doas condicions:
- la magnitud despend sonque de la distança entre los dos objèctes
- la direccion punta le long de la linha ligant los centres d'ambedos.
Per exemple, la fòrça gravitacionala entre doas massas o la fòrça electroestatica entre doas cargas electricas son de fòrças centralas. La fòrça centripèta manten un objècte en movement circulari es sovent una fòrça centrala, mas es pas la sola.
Derivacion geometrica[modificar | modificar la font]
Lo cercle d'esquèrra mòstra un objècte se desplaçant sus un cercle a velocitat constanta a quatre instants diferents sur l'orbita. Son vector posicion es e son vector velocitat .
Lo vector velocitat es totjorn perpendicular al vector posicion (perque es torjorn tangent al cercle); atal, coma se desplaça en cercle, fach lo meteis. Lo movement circulari de la velocitat es indicat sul dessenh de drecha, amb lo movement de l'acceleracion . La velocitat es lo taus de variacion de la posicion, l'acceleracion es lo taus de variacion de la velocitat.
Coma los vectors posicion e velocitat se desplaçan ensemble, tornejan a l'entorn de lors cercles respectius a un meteis instant T. Aquel temps es la distança percorrida divisada per la velocitat:
e per analogia,
Egalant aquelas doas equacions e resolvent per , obtenèm:
la comparason dels dos cercles indica que l'acceleracion punta cap al centre del cercle R. Per exemple, a un instant donat, lo vector posicion punta cap a 12 oras, lo vector velocitat punta cap a 9 oras que (regardant sul cercle de drecha) a un vector d'acceleracion puntant cap a 6 oras. Atal lo vector acceleracion es opausat al vector posicion e punta en direccion del centre del cercle.
Derivacion per l'analisi[modificar | modificar la font]
Una autra estrategia de derivacion es d'utilizar un sistèma de coordonadas polaras, supausant que lo rai demòra constant, e de derivar dos còps.
Siá lo vector descrivant la posicion d'una massa a un instant t. Coma supausam que lo movement es circular unifòrme, avèm ont r es constant (rai del cercle) e es lo vector unitari puntant dempuèi l'origina cap a la massa. La direccion es descricha per θ, angle entre l'axe de las abscissas (x) e le vector unitari, mesurat dins le sens trigonometric (sens contrari al las agulhas d'un relòtge). Exprimit dins lo sistèma de las coordonadas cartesianas en utilizant los vectors unitaris (axe de las abscissas, x) e (axe de las ordonadas, y), avèm
Nota: Al contrari dels vectors unitats cartesians, que son constants, la direccion del vector unitat en coordonadas polaras depend de l'angle θ, e doncas las seunas derivadas dependan del temps.
En desribant per obtenir lo vectpr velocitat:
ont w es la velocitat angular dθ/dt, e es lo vector unitari qu'es perpendicular a e que punta cap a de θ aumentant. En coordonadas cartesianas, avèm .
Aquel resultat indica que lo vector velocitat es dirigit a l'entorn del cercle e en tornant derivar obtenèm l'acceleracion
E Atal, la compausanta radiala de l'acceleracion es:
- aR = −w2r


text:
Sint Maarten
Sint Maarten es la mitat sud de l'illa de Sant Martin, dins las pichonas Antilhas. Dempuèi 2010 forma un estat del Reialme dels Païses Basses. Dins la majoritat de las lengas se garda lo nom neerlandés per far la distincion amb la part francesa de l'illa.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo 10 d'octobre de 2010, l'illa obtenguèt un estatut d'autonomia al dintre del Reialme dels Païses Basses, a l'escasença de la dissolucion de las Antilhas Neerlandesas.
Politica[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
- Veire l'article: Economia de Sint Maarten.
Cultura[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Sint Maarten a recebut lo còde ISO SX lo 15 de decembre de 2010, mas lo domeni internet correspondent es pas encara en servici


text:
Eystein Eysteinsson
Eystein Eysteinsson Møyla (Øystein Øysteinsson) pretendent al tròn de Norvègia de 1174 a 1177
Eystein Eysteinsson es lo filh illegitim d'Eystein Haraldsson, un dels filhs d'Harald IV de Norvègia, corei de Norvègia amb sos fraires Inge Ièr de Norvègia, Sigurd II de Norvègia e Magnus Haraldsson .
Escaissat Møyla (lo Piusèl) del fach de son aspècte juvenil, es proclamat rei en 1174 pels Birkebeiner en revòlta contra lo rei Magnus V de Norvègia e son paire lo regent Erling Skakke.
Eystein demòra amb sos òmes dos ans dins lo Viken e los districtes vesins, abans de rejónher en 1176 Tredondheim, que se n’en empara, e ont es proclamat rei. Recampa alara una armada de 2 400 òmes e, amb aquesta fòrça, traspassa las montanhas cap al sud de Norvègia. Mas, en genièr de 1177, lo rei Magnus V de Norvègia lo rencontra a Ree, ont Eystein Eysteinsson es desfach e tuat.
Fonts[modificar | modificar la font]
Heimskringla de Snorri Sturluson
- Sagas of the Norse Kings : "Magnus Erlingson" Capítol XVII (traduccion anglesa)


text:
Grivesnes
Grivène en picard ( Grivesnes en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Grivesnes Se tròba al Sud-Es de Amians, sus la rota départementale D26, a ieu-camin entre Ailly-sus-Noye e Montdidier.
Grivesnes se trouve au Sud-Est d'Amiens, sur la route départementale D26, à mi-chemin entre Ailly-sur-Noye et Montdidier.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los exactions de la Jacquerie, nascuda justament dins lo vilatge vesin de Villers-Tournelle, an pas sens dobte pas agut d'estalviar lo castèl fortificat, alavetz existent (mas los títols e las fonts mancan).
Lo solar seigneurial de la Modèl:S- i aguèt destruit per las tropas bourguignonnes en lo moment de la siá jubilacion cap a Montdidier #que, vengudas de Beauvais #qu'avián pas pogudas investir (episòdi de Jeanne Cardat dicha « Jeanne Hachette »), avián estrossejat tota la part del Beauvaisis compresa entre la vila de las Bellovaques e Breteuil, abans de incendiar e de metre a sac lo Santerre.
Louis de Goussencourt (fils aîné de Robert, mencionat aicí-après) #far erigir lo còrs d'abitatge principal del castèl, entre 1611 (data de lo sieu matrimòni amb Catherine Lo Sellier, filha de Jean, pagador de la Gendarmerie de França) e 1640, data de lo sieu defalhiment.
Après las destruccions de 1636, un coble del pòble, François Matoret e la siá femna Françoise Louchet (o Trochet, los actes authentiques mencionan indifféremment los dos noms) emigrin e faràn soc a Quebèc, de meteis que dos membres de familhas seigneuriales de la region (#que Catherine de Belleau, veire aicí-dessous).
Engrandit Al Modèl:XVIIIe, lo castèl n'aperteniá a la fin del Ancian Regim a Louis de Goussencourt, comte de Grivesnes, #que pas #poder s'opausar a la confiscation del domeni decretat en rason de la sortida per l'emigracion de los sieus fils Louis-Henri (1766-1849). #Obténer malgrat aiçò la levada precintats en l'An II e, en lo moment dels adjudications de 1793 e 1794, lo castèl i aguèt vendut cossí plan nacional. Un abitant de Grivesnes, Roch Théry, #que los aïeux (venguts del Arrageois) ne residissián dempuèi mai de dos sègles en la parròquia, racheta una part de las tèrras aital coma lo molin, bens #que #retrocedir de contunh als sieus proprietaris. Lo domeni a #èsser vendut, en 1899, pel vicomte Urban Dominique de Beaurepaire de Louvagny a un notaire amiénois del nom de Lenain.
Pendent la Primièra Guèrra mondiala, l'archiu communales aguèron destruit, lo vilatge i aguèt estrossejat, #çò qu'entrenarà morcellements de proprietats e de las reconstructions. Del 29 de març al 7 d'abril de 1918, lo pòble #èsser lo teatre d'una batalha acarnissada[1], Actiu fins al còrs a còrs a la baïonnette, #que permet a las tropas francesas e britanicas de talhar la rota d'Amians a las tropas alemandas. De nombroses soldats #èsser enterrès sens ceremònia. Lo castèl, environat alavetz d'un parc de 19 a, en comprenent una distillerie de alcool industriala e una granja contigua de 132 a, i patís un déluge de obus #que la #deteriorar als dos tèrces. Lo 7 de junh de 1970, una stèle commemorativa a elevat en comun pels ancians combatents franceses e alemands.
Lo tèrç subsistint del castèl viu de divèrses proprietaris se succedir, de còps rapidament. Dempuèi, demorat longtemps a se vendre, es a nòu viscut e en cors de réhabilitation.
Les exactions de la Jacquerie, née précisément dans le village voisin de Villers-Tournelle, n'ont sans doute pas dû épargner le château fortifié, alors existant (mais les titres et les sources manquent).
Le manoir seigneurial du Modèl:S- fut détruit par les troupes bourguignonnes lors de leur retraite vers Montdidier qui, venues de Beauvais qu'elles n'avaient pu investir (épisode de Jeanne Lainé dite « Jeanne Hachette »), avaient ravagé toute la partie du Beauvaisis comprise entre la cité des Bellovaques et Breteuil, avant d'incendier et de mettre à sac le Santerre.
Louis de Goussencourt (fils aîné de Robert, mentionné ci-après) fit ériger le corps de logis principal du château, entre 1611 (date de son mariage avec Catherine Le Sellier, fille de Jean, payeur de la Gendarmerie de France) et 1640, date de son décès.
Après les destructions de 1636, un couple du village, François Matoret et sa femme Françoise Louchet (ou Trochet, les actes authentiques mentionnent indifféremment les deux noms) émigrent et feront souche à Québec, de même que deux membres de familles seigneuriales de la région (dont Catherine de Belleau, voir ci-dessous).
Agrandi au Modèl:XVIIIe, le château appartenait à la fin de l'Ancien Régime à Louis de Goussencourt, comte de Grivesnes, qui ne put s'opposer à la confiscation du domaine décrétée en raison du départ pour l'émigration de son fils Louis-Henri (1766-1849). Il obtint cependant la levée des scellés en l'An II et, lors des adjudications de 1793 et 1794, le château fut vendu comme bien national. Un habitant de Grivesnes, Roch Théry, dont les aïeux (venus de l'Arrageois) résidaient depuis plus de deux siècles dans la paroisse, racheta une partie des terres ainsi que le moulin, biens qu'il rétrocéda ensuite à ses propriétaires. Le domaine a été vendu, en 1899, par le vicomte Urbain Dominique de Beaurepaire de Louvagny à un notaire amiénois du nom de Lenain.
Durant la Première Guerre mondiale, les archives communales furent détruites, le village fut ravagé, ce qui entraînera des morcellements de propriétés et des reconstructions. Du 29 mars au 7 avril 1918, le village fut le théâtre d'une bataille acharnée[2], allant jusqu'au corps à corps à la baïonnette, qui permet aux troupes françaises et britanniques de couper la route d'Amiens aux troupes allemandes. De nombreux soldats furent enterrés sans cérémonie. Le château, entouré alors d'un parc de 19 ha, comprenant une distillerie d'alcool industriel et une ferme attenante de 132 ha, y subit un déluge d'obus qui l'endommagea aux deux tiers. Le 7 juin 1970, une stèle commémorative est élevée en commun par les anciens combattants français et allemands.
Le tiers subsistant du château vit plusieurs propriétaires se succéder, parfois rapidement. Depuis, resté longtemps en vente, il est à nouveau habité et en cours de réhabilitation.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Maurici Tròp, La batalha de Grivesnes, Edicions Comitat de torisme de la Soma.
- ↑ Maurice Masse, La bataille de Grivesnes, Éditions Comité de tourisme de la Somme.


text:
1865
Aquesta pagina concernís l'an 1865 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Victòria dei Nian dins lo nòrd a Goulawjai onte lo generau Qing Sengge Rinchen foguèt tuat. De mesuras d'urgéncia foguèt presas per protegir Pequin e una armada chinesa novèla, equipada d'artilhariá e d'armas de fuòc modèrnas, i foguèt formada e de linhas de defensa importantas (trencadas e canaus) foguèron bastidas a l'entorn de la vila. La cavalariá Nian poguèt pas atacar aquelei posicions e son infantariá i perdiguèt una partida importanta de seis efectius après una tièra de contraofensivas.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 28 de genièr - Kaarlo Juho Ståhlberg, primièr president de Finlàndia (m.1952)
- 1 d'abril - Richard Adolf Zsigmondy, quimista austriac, Prèmi Nobel de Quimia (m.1929)
- 23 de mai - Epitácio Pessoa, president de Brasil (m.1942)
- 25 de mai - John Mott, Prèmi Nobel de la Patz (m.1955)
- 25 de mai - Pieter Zeeman, fisician neerlandés, Prèmi Nobel de Fisica (m.1943)
- 13 de junh - William Butler Yeats, escrivan irlandés, Prèmi Nobel de Literatura (m.1939)
- 2 de novembre - Warren G. Harding, president dels Estats Units d'America (m.1923)
- 16 de decembre - Olavo Bilac, poèta brasilièr (m.1918)
- 30 de decembre - Rudyard Kipling, escrivan anglés, Prèmi Nobel de Literatura (m.1936)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 19 de genièr - Pierre-Joseph Proudhon, filosòf e anarquista francés (n.1809)
- 14 d'abril - Abraham Lincoln, president dels Estats Units (m.1809)


text:
Fabricacion de remolques
Mostrando resultados 1 a 25 de 26
Mundo Global de Remolques S.A. de C.V.
Actualmente nuestra empresa cuenta con una planta de 100,000 mts 2, de os cuales 65,000 mts2 corresponden al área de producción, así mismo contamos co...
reparacion de semiremolques, semiremolques, tolvas presurizadas
Vimetal remolques
Vimetal es una empresa dedicada a la fabricacion de remolques
Taller El Angelito herreria
Ponemos mas de 30 años de experiencia a su servicio. Únicos en la fabricación y elaboración de remolques a su medida. Contamos con servicio a maquinar...
fibra de vidrio, herreria, mantenimiento a maquinaria pesada, soldadura
Servicio el Trebol de Toluca S de RL de CV emision certificados de hermeticidad
Empresa mexiquense dedicada a la fabricación y reparación de tanques y autotanques,los tanques están diseñados y construidos de acuerdo a la nom-020...
Remolques Farem remolques
La mas alta calidad en remolques de guadalajara , tenemos remolques para generadores , ganaderos, jaulas y plataformas, tenemos experiencia en el merc...
partes para remolques, refacciones para remolques, remolques, reparacion de remolques
Fabricacion y venta de todo tipo de remolques e implementos agricolas,mantenimiento y renta
fabricacion de todo tipo de remolques alimentos carga motos lanchas karts carritos de hot-dog taqueros
Fabricamos todo tipo de remolques: motos lanchas tacos comida hot-dog carga punto de venta consultorios hamburguesas partes para remolque...
Independecia No. 1004, 90340
Apizaco, Tlaxcala
compactadoras, contenedores de basura, fabricacion de remolques
Carrocerias Remada conversiones
Carr. A Cd. Victoria Km 6 Sn S/n, 87394
Matamoros, Tamaulipas
Arce Remolques reparacion de remolques
30 Años A Su Servicios Garantia Por Escrito
Talleres De La Garza Sa
Carr A Reynosa Km 12, 64190
General Bravo, Nuevo Leon
Remolques Internacionales remolques
Gda-morelia 129 Km 30, 45640
Guadalajara, Jalisco
Sani Movil 2000 limpieza de fosas septicas
Avenida Sur No. 225, 88740
Reynosa, Tamaulipas
fabricacion de pipas, limpieza de fosas septicas, minas, sanitarios moviles
Carmex fabricaciones especiales
Ruiz Cortinez Al Ote Con Modes, 66490
Cienega De Flores, Nuevo Leon
fabricacion de carrocerias, fabricaciones especiales, reparacion de carrocerias, reparacion de remolques
Industrial Procar
Sta Cruz 798, 67196
General Teran, Nuevo Leon
fabricacion de cajas refrigeradas, fabricacion de carrocerias, fabricacion de remolques
Solidaridad No. 9846, 36500
Irapuato, Guanajuato
Carrocerias Cmc fabricacion de cajas refrigeradas
Circuito Santa Monica, 78214
San Luis Potosi, San Luis Potosi
fabrica de carrocerias metalicas, fabricacion de cajas refrigeradas, fabricacion de cajas secas, fabricacion de remolques
Sultana De Partes
Av. Dos No. 678, 67129
Guadalupe, Nuevo Leon
Bremsa Regiomontana remolques
Fidel Velazquez 329 Pte, 64190
Monterrey, Nuevo Leon
Reynosa - Matamoros Km 105.5, 88900
Reynosa, Tamaulipas
Fareco naves industriales
Zapopan No. 105, 66633
Apodaca, Nuevo Leon
Casetas El Dorado Carrocerias Y Especiales reparacion de remolques
Paseo De Las Lomas No 76, 45010
Guachinango, Jalisco
carrocerias metalicas, fabricacion de cajas, reparacion de cajas secas, reparacion de remolques
Remolques Tultepec reparacion de remolques
Especialista En Cajas De Volteo Instalacion De Equipos Hidraulicos Reparacion Fabricacion Todo Tipo Remolques
cajas de volteo, equipos hidraulicos, reparacion de remolques
Mostrar todo
Mostrar todo
Fabricacion de remolques en Guadalajara | Fabricacion de remolques en Monterrey | Fabricacion de remolques en Reynosa | Fabricacion de remolques en Guadalupe | Fabricacion de remolques en Matamoros | Fabricacion de remolques en Guachinango | Fabricacion de remolques en Santa Maria Tultepec | Fabricacion de remolques en Celaya | Fabricacion de remolques en Leon | Fabricacion de remolques en Cienega De Flores | Fabricacion de remolques en Toluca | Fabricacion de remolques en General Teran | Fabricacion de remolques en Tizimin | Fabricacion de remolques en Irapuato | Fabricacion de remolques en Tepatitlan | Fabricacion de remolques en San Luis Potosi | Fabricacion de remolques en Mexicali | Fabricacion de remolques en Zempoala
Fabricacion de remolques en Baja California | Fabricacion de remolques en Estado De Mexico | Fabricacion de remolques en Estado De Mexico | Fabricacion de remolques en Guanajuato | Fabricacion de remolques en Guanajuato | Fabricacion de remolques en Hidalgo | Fabricacion de remolques en Jalisco | Fabricacion de remolques en Nuevo Leon | Fabricacion de remolques en Nuevo Leon | Fabricacion de remolques en San Luis Potosi | Fabricacion de remolques en San Luis Potosi | Fabricacion de remolques en Tamaulipas | Fabricacion de remolques en Tamaulipas | Fabricacion de remolques en Tlaxcala | Fabricacion de remolques en Tlaxcala | Fabricacion de remolques en Yucatan | Fabricacion de remolques en Yucatan


text:
Litosfèra
La litosfèra (grèc ancian: λίθoς [lithos] per "rocassut", e σφaῖpa [sphaira] "esfèra") es lo jaç rigid[1] pus extèrne d'una planeta rocassuda definit sus la basa de sas proprietats mecanicas. Sus Tèrra, compren l'escòrça terrèstra e la porcion pus nauta del mantèl que se comporta elasticament sus una escala de de millièrs d'ans o mai. Lo jaç pus extèrne d'una planeta rocassuda definit segon de criteris de quimia e mineralogia es l'escòrça terrèstra.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Skinner, B.J. & Porter, S.C.: Physical Geology, page 17, chapt. The Earth: Inside and Out, 1987, John Wiley & Sons, ISBN 0-471-05668-5


text:
Wikijunior:Dinosaures/Iguanodon
L'iguanodon foguèt temps passat un dels dinosaures mai comuns. A mai es un dels primièrs dinosaures qu'es estat descobèrt e qu'a recebut un nom (aqueste significa "dent d'iguana" en grèc.
Somari
A qué semblava?[modificar]
L'iguanodon èra un dinosaure bèl. It grew to be thirty feet long e aviá un còs a bulky. Son còl èra plan long e teniá una coa longassa e un bèc. Sa boca aviá de dents in the cheeks toward the back and un bèc acerat at the front. L'iguanodon soliá caminar sus las quatre cambas, pr'aquò se podiá auborar sus doas d'elas se per cas desirava d'aténher quicòm quilhat naut. It had four fingers and a bony cone-shaped spike on cada man. Its hind feet had three toes with hoof-like nails.
De qué manjava?[modificar]
L'iguanodon se noirissiá de plantas. Fasiá servir las dents per machugar lo manjar; èra un dels primièrs dinosaures qu'o podián far.
A quina epòca viviá?[modificar]
L'iguanodon viviá fa entre 130 e 65 milions d'annadas.
Ont viviá?[modificar]
De pertot! Sos abitats èran: las plajas, las planas, los bòsques, las montanhas, los desèrts e swamps. It lived çò qu'es ara l'America del nòrd e del sud, en Asia, en Euròpa e tanben en Australia.
Cossí foguèt descobèrt?[modificar]
D'en primièr sonque se trobèt una dent d'iguanodon en 1822 e aquò representava una de las trobalhas mai precòças per çò qu'es dels dinosaures. Aquel dinosaure foguèt batejat iguanodon en 1825 pel Dr. Gideon Mantell, que sas dents èran pro semblantas a las de las iguanas actualas.
Why does it have a spike sus la man?[modificar]
Los iguanodons tenián a large spike sus caduna de sas mans, ailà ont se tròba nòstre poce. Originally, it was thought to go sul nas de l'iguanodon, coma la bana del rinocèros. Mai tard se descobriguèr qu'en realitat the spike actually anava sus la man. But what was it used for? Some say it could have been used to defend against attacking predators. Others say that the spike was used in fights quand dos iguanodons rivals s'acaravan.
What we need to learn?[modificar]
- A qué servissiá the spike
- La color de sa pèl
- How it was so common e adaptable.


text:
Arriance
Arriance es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Anciennement "Argentha", Mencionat l'an 1121.
- Levava de doas distincions : aquela del abbaye de Sant-Pierre e aquela de la familha de Varsberg.
- Cedit a la França en 1718.
- Anciennement "Argentha", mentionné en 1121.
- Relevait de deux seigneuries : celle de l'abbaye de Saint-Pierre et celle de la famille de Varsberg.
- Cédé à la France en 1718.


text:
Maionesa
La maionesa es una salsa freja amb basa de rosset e d'òli emulsionada.
Somari
Origina e etimologia[modificar | modificar la font]
L'origina del mòt maionesa es controversada.
Poiriá venir de Maon, capitala de Menòrca, dins las illas Balearas, ocupada pels Angleses e conquerida per marescal de Richelieu en 1756. Son cosinièr li auriá presentat aquela salsa, batejada la mahonnaise, fabricada amb los dos unics ingredients que dispausava: uòu e òli. Pasmens, aquela salsa començava a èsser descricha un pauc avant l'eveniment[1].
Joseph Fabre afirma, el, que maionesa es una alteration del mot magnonaise, derivat de Magnon en Òlt e Garona qu'un cosinièr del luòc la vulgarizèt d’en primièr en Occitània[2].
La vila de Baiona mas tanben de la region francesa de Mayenne[3] auriá tanben podut donar lo seu nom a aquel tipe de salsa.
Existís d'autras ipotèsis basadas sus d'etimologias venent d'el francés ancian.
Preparacion[modificar | modificar la font]
La recèpta originala de la maionesa se compausa de rossèl, d'òli, de sal e de pebre. se pòt i apondre diferents ingredients per melhorar lo gost coma lo citron, la mostarda, Aquela darrièra melhora la fermetat de l'emulsion. Pòt èsser leugièrament sucrada, coma en Alemanha e als Païses Basses.
Favre, qu'utilisa de l’òli d’oliva, a donèt tres recèpta a frej diferentas (maionesa dels blancs d’uòu, d’uòu entièr, del rossèls) e una a caud (amb rossèls).
La salsa podent « virar » (s’alterar), divèrsas astúcias foguèron prepausadas als cosinièrs; per exemple, se pòt apondre una mica de farina a l’uòu crud[4].
Usatge[modificar | modificar la font]
Accompanha de preferéncia las preparacions fredas e constituís un element indispensable per qualques plats e serbís de basa per d'autras salsas, coma l'Aiòli.
Aspèctes fisicoquimics[modificar | modificar la font]
La maionesa deu montar, es a dire s'emulsificar; se transformant en una massa onctuosa e omogenèa. Lo principi es lo seguent: lo rossèl es un element tensioactiu que permet de realizar una emulsion d'òli dins l'aiga. L’aiga pòt doncas èsser remplaçada per tot element que ne conten, per exemple de la Mostarda, del vinagre o del citron que ne modifican tanben lo gost. L'apond d'òli fa mai epessa la maionesa alara que l'apond d'aiga provòca lo contrari.
La salsa maionesa est l'exemple mai corrent dels fluids antitixotròps o reoespessissents. Aqueles fluids an la proprietat de venir totjorn mai viscoses quand son somés a un esfòrt. Quand una maionesa « tomba », es a causa de l'inversion de l'emulsion (passant de « òli dins aiga » a « aiga dins òli »). La causa n'es, gaireben totemps, un apond tròp aviat d'òli.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Jean Vitaux, « Le duc de Richelieu : un gastronome et libertin, emblématique du siècle XVIII », Canal Académie, 25 mars 2012
- ↑ (fr)Joseph Favre, Dictionnaire universel de cuisine. Encyclopédie illustrée d'Hygiène alimentaire, Librairie-imprimerie de la Bourse de commerce, París, 1883, p. et 1330
- ↑ Nicolas Lepreux
- ↑ (fr)Les économies de Popote, Dépôt général des produits Liebig, Anvers, s.d. (1950), 64 p., p. .


text:
Lia Fáil
La Lia Fáil (la Pèira del Destin) es una de las doas pèiras sonadas aital en lenga cèlta. L'autra Pèira del Destin, sovent coneguda jol nom de la Pèira de Scone, es estada recentament tirada del tròn dels monarcas britanics a l'Abadiá de Westminster e tornada en Escòcia. La que ara s'enaura sul Tuc de Tara es una pèira d'obelisc de forma fallica, diferenta de la pèira de Westminster.
Dins la mitologia cèlta, se ditz que la Lia Fáil seriá estada portada en Irlanda dins l'Antiquitat per la raça semidivina coneguda coma los Tuatha Dé Danann. Se tròba sul Tuc de Tara, dins lo Comtat de Meath, a un quarantenat de quilomètres aperaquí al nòrd de la vila de Dublin. Los Tuatha Dé Danann avián viatjat a las Islas del Nòrd ont aprenguèron fòrça abilitats e de magia dins sas quatre vilas: Fáilias, Gorias, Murias e Finias. A partir d'ailà partiguèron al nòrd d'Escòcia, spending sèt annadas a Dobhar e a Iardobhar en portar amb eles un tresaur de cada vila - de Fáilias venguèt la Pèira de Fáil, es a dire la Pèira del Destin. Es per encausa d'aquesta pèira que los Dé Danann sonèron Irlanda 'Inis Fáil', e doncas 'Fáil' venguèt un nom ancian per designar Irlanda. Aital, doncas, 'Lia Fáil' passèt a significar 'Pèira d'Irlanda'.
Se pensava que la Lia Fáil èra magica: se ditz que quand los reis vertadièrs d'Irlanda metián sos pès sus ela, la pèira rugissiá de plaser. Totes los reis d'Irlanda èran coronats sus la Pèira, fins a Muircheartach (Murdoch) filh de Earc. Cúchulainn la copèt amb son espasa quand volguèt pas cridar jols pès de son favorit, Lugaid Riab nDerg, e tre aquel moment rugissèt pas mai, franc de Conn de las Cent Batalhas e de Brian Boru.
Se pensava tanben que la pèira teniá lo poder de rejovenir lo monarca e a mai de li conferir un regne long. Se supausava qu'abrigava Irlanda de las èrsas. Es una dels quatre tresaurs legendaris d'Irlanda (los autres son Claíomh Solais, la Lança de Lugh e Lo pairòl de Dagda).


text:
1821
Aquesta pagina concernís l'an 1821 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
- 5 de mai - Mòrt de l'emperaire Napoleon 1èr dins l'illa de Santa Elena.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 11 de febrièr - Auguste Mariette, egiptològ francés (m. 1881)
- 2 d'abril - Carles Poncy, escrivan tolonenc (m. 1891)
- 9 d'abril - Charles Baudelaire, poèta e escrivan francés (m. 1867)
- 26 de junh - Bartolomé Mitre, president d'Argentina (m. 1906)
- 11 de novembre - Fiodor Dostoievskii, escrivan rus (m. 1881)
- 12 de decembre - Gustave Flaubert, escrivan francés (m. 1880)
- 24 de decembre - Gabriel García Moreno, president d'Equator (m. 1875)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 23 de febrièr - John Keats, poèta anglés (n. 1795)
- 5 de mai – Napoleon Bonaparte, emperaire dels franceses (n. 1769)


text:
Sadi Carnot (fisician)
Nicolas Léonard Sadi Carnot (1èr de junh de 1796 - 24 d'aost de 1832) foguèt un fisician e un engenhaire francés. Fiu dau scientific e revolucionari francés Lazare Carnot (1753-1823), foguèt lo premier qu'estudièt lei transferiments de calor d'una maquina de vapor e lei cicles dau motor au començament dau sègle XIX. Descurbiguèt lo segond principi de la termodinamica (o principi de Carnot) e formulèt son premier enonciat. Per aquò, es considerat coma lo « paire de la termodinamica ». Sei trabalhs foguèron publicats en 1824 dins l'obratge Reflexions sus la poissança motritz dau fuòc (en francés : Réflexions sur la puissance motrice du feu). Èran devesits entre cinc partidas principalas tractant de la calor e la poténcia motritz, dau cicle ideau d'un motor perfèct (d'ara endavant dich cicle de Carnot), de la reversibilitat d'aqueu cicle, deis aplicacions de sei descubèrtas a la fisica dei gas e enfin de la possibilitat de crear un motor d'èr. Pasmens, maugrat una presentacion positiva a l'Academia dei Sciéncias per Pierre-Simon Girard (1765-1835), gaire de scientifics èran capables de comprendre la portada de son òbra.


text:
Miègjorn-Pirenèus
Miègjorn-Pirenèus o Mieidia-Pirenèus (en francés Midi-Pyrénées) es una region administrativa de l'estat francés, en Occitània. Creada artificialament sens tenir compte de las regions istoricas, es facha a partir d'una part importanta del país lengadocian e probablament mens d'un tresen del territòri gascon vesin de Garona; recampa uèch departaments: Arièja, Avairon, Nauta Garona, Nauts Pirenèus, Gers, Òlt, Tarn e Tarn e Garona. Es la pus granda region de l'estat francés amb uèch departaments e mai de 45 000 km². Son còde INSEE es 73. Lo president de la region es actualament Martin Malvy.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
La region es creada coma circonscripcion d'accion regionala lo 2 de junh de 1960. Ven un establiment public regional lo 5 de julhet de 1972. La « lei Deferre » (lei n°82-213 del 2 de març de 1982) ne fa una collectivitat territoriala de l'executiu elegit e partatja las competéncias entre l'Estat e las regions. Ven una collectivitat territòriala après las eleccions del 16 de març de 1986.
Administracion[modificar | modificar la font]
Politica[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
Transpòrts[modificar | modificar la font]
Article detalhat : TER de Miègjorn-Pirenèus
Economia[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Cultura[modificar | modificar la font]
Environament[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr) Miègjorn-Pirenèus sus Wikitravel
- (oc) Sit oficial Miègjorn-Pirenèus
- (fr) Torisme Miègjorn-Pirenèus
- (fr) Portal Miègjorn-Pirenèus
- (fr) Sit de calcul d'itinerari multimodal en Miègjorn-Pirenèus


text:
Antòni Trial
Antòni Trial, cantador deu sègle XVIIIau, vadut a Avinhon en 1737. Que hasó ua grana carrièra a l'operà, au maugrat de la soa votz nasicaira, en jogant ròtles de pecs e de paisans. Per'mor d'aquò, que balhé, en musica, lo tèrme "votz de trial" per designar aquesta mena de votz. Que participé a la creacion de l'operà occitan Dafnís e Alcimadura. Durant la Terror que s'hiqué au costat de Robespierre e aquò que ho, après la caduda d'aqueth regim, sorsa de l'ostilitat deu public qui acabé la soa carrièra. Que s'morí a París lo 5 de heurèr de 1795. D'autes membres de la soa familha que s'escadèn tanben en musica en aqueth temps: lo son hrair, lo violonista e compositor Joan Claudi Trial, La soprano Maria Joana Trial, molhèr d'Antòni, (vaduda Milon), e lo hilh de Maria Joana e d'Antòni, Armand-Emanuèl Trial, pianista e compositor.


text:
Falicon
Falicon[1] (Falicon en francés) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Es un vilatge situat sus una dels tucs #que surplombent la vila de Niça #que n'es limitrophe. Falicon S'elèva près de 400 m d'altitud.
C'est un village situé sur une des collines qui surplombent la ville de Nice dont elle est limitrophe. Falicon s’élève à près de 400 m d’altitude.


text:
Enric I de França
Enric I de França que ho lo tresau rei de la dinastia deus capecians dirèctes. Qu'èra lo hilh de Robèrt II de França, lo Pietadós, e de Constança d'Arle.
En tot respectar la tradicion capeciana, que ho associat au regnat deu son pair e coroat abans la mort d'aqueste. Un còp vadut sol rei, qu'avó a combàter las pretencions deu son hrair capdet Robèrt de França, encorrajat per la loa mair. entà l'apazimar, que'u dè lo Ducat de Borganha en bèth mermar lo son domeni reiau.
Lo regnat d'Enric I que ho tanben marcat per la soa relacion dab Guilhem de Normadia (lo futur Guilhem lo Conquestador). En purmèr que l'ajudè a conservar lo son ducat en bèth pelejar contre los sons vassaus atau vençuts a la batalha de Val-ès-Dunes ; totun, après que'u combató per'mor de la miaça que representava la pravada deu poder Duc de Normadia.
A la mort d'Enric I en 1060, Felip I, lo hilh qu'avó dab la reina Ana de Kiev que'u succedí a l'etat de 7 ans.


text:
Temple d'Artèmis a Efès
Lo Temple d'Artèmis (en grèc Ἀpteuίσιov e en latin Artemisium), tanben conegut mens justament coma Temple de Diana, èra un temple dedicat a Artèmis vèrs 550 aC a Efès (uèi en Turquia) jos la dinastia Aquemenida de l'Empèri Pèrsa. Res demòra pas del temple, una de las Sèt Meravilhas del Monde. Foguèt bastit pel rei Cressús amb soscripcion populara al meteis luòc ont i aviá agut un autre temple que foguèt destruit al sègle VII abC. La majora partida de la descripcion del Temple d'Artèmis ven de Plini lo Vièlh. Plini descriu un temple de 377 pès (115 mètres) de long e 180 pès (55 mètres) de larg, tot fat de marbre. Aviá 127 colomnas d'estil ionic antic de 60 pès (qualques vint mètres) d'auçada, estriadas en aresta viva, a la vam doric.
Lo temple foguèt destruit per un pastre, Erostrat d'Efès, que l'encendièt per venir famós.


text:
Charles Le Brun
Charles Le Brun (París, lo 24 de heurèr de 1619 - París, lo 22 de heurèr de 1690) que ho un deus màgers pintres e teorician de la pintrura deu sègle XVII.
Arremarcat peu cancelèr Pierre Séguier qui'u dè lo parat d'estudiar dab Simon Vouet. Arron, qu'avó François Perrier com mèste. A 15 ans qu'arrecebó ua comanda deu cardinau de Richelieu e en 1642 que viatgè a Roma dab Nicolas Poussin.
Au tornar, en 1646, que tribalhè per Nicolas Fouquet a la decoracion deu son castèth de Vaux-le-Vicomte. Que participè a la fondacion de l'Académie royale de peinture et de sculpture en 1648. Que contribuè egaument a la creacion de las Manufacturas Reiaus deus Gobelins, en bèth desenvolopa l'estil Loís XIV.
En 1663 que ho nomat director de l'Académie royale de peinture et de sculpture, posicion d'on e desenvolopè las soas teorias academicas en pintruras.
Loís XIV que'u hidè la decoracion interiora deu castèth de Versalhas on, a despart deu son tribalh personau, be gavidore un heish de pintres deus màgers. La soa òbra versalhesa la mei renomada qu'ei la Galeria deus Miralhs.


text:
1857
Aquesta pagina concernís l'an 1857 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Contuniacion de la guèrra còntra lei Britancis qu'èran d'ara endavant sostenguts per lei Francés. Dins lo corrent de l'annada, una flòta comuna dei dos poissanças europèas bombardèt Canton.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 22 de febrièr - Heinrich Rudolf Hertz, fisician alemand (m. 1894)
- 8 de setembre - Georg Michaelis, cancelièr d'Alemanha (m. 1917)
- 27 de novembre - Charles Scott Sherrington, fisiològ britanic, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina (m. 1952)
- 28 de novembre - Rei Anfós XII d'Espanha (m. 1885)
- 3 de decembre - Joseph Conrad, escrivan britanic nascut en Polonha (m. 1924)


text:
Actualitats
-
Sent Pançard a Baiona, la Gasconha en glòria !Lo darrèr dimèrcs de julhet que hè lo senhau d’obertura de las hèstas de Baiona. La ceremonia d’obertura que’s debana… Tà’n saber mei
-
Aquitània Culturas ConnectadasLa Region Aquitània qu'a mes en linha au començament deu mes de julhet lo site web Aquitània Culturas Connectadas, dedicat… Tà’n saber mei
-
locongres.org 2.0 : navèth site, navèras foncionalitats !Au cap d'un an e miei de foncionament, Lo Congrès que lança la version 2.0 deu son site ! Tà respóner… Tà’n saber mei
-
La Chancada, traversada de la Gasconha en chancasQuate sòcis de l'associacion deus Chancaires de Sent Pèr de Lèren qu'anaràn d'Anglet a Bordèu en chancas, deu 18 au… Tà’n saber mei
- 1
Socializacion
L'InÒc que realiza tribalhs d'engenheria lingüistica, atau com de conselhs individualizats entaus particulars, actors culturaus e sociaus, las associacions e las enterpresas.
Patrimòni numeric
L'InÒc que mia tanben ua mission regionau tà har vàler las ressorças numericas de l’occitan deu patrimòni culturau immateriau en Aquitània e deus fons patrimoniaus ancians.
Toponimia
L'InÒc d'Aquitània qu'a aviat e que co-ordina lo projècte de colleccion aquitana de diccionaris toponimics de las comunas deus cinc departaments aquitans.
Terminologia
La terminologia qu'a un ròtle màger : dar a l'occitan tèrmis navèths e/o dens domènis d’activitats precís entà l'adaptar e descríver mei plan la realitat actuau. L'InÒc qu'a realizat mantun apèr.
Archius & Memòria
L'InÒc Aquitània que mia ua mission regionau qui pertòca a la preservacion e a la valorizacion deu patrimòni sonòr e audiovisuau occitan e de la memòria collectiva en Aquitània.
Cordèra deu libe
L'InÒc que persegueish lo desvolopament de l’ajuda e l’acompanhament de la hialèra deu libe occitan au darrèr de la demanda de sostien deus editors occitans.


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Ïosif Vissarionovitch Djougachvili (rus : Иocиф BиccapиoHoBич ДжyraшBили ; georgian : იოსებ ბესარიონის ძე ჯუღაშვილი Iosseb Bessarionis dze Djoughachvili), generalament conegut jol nom de Ïosif Stalin (Иocиф CTaлиH), es un òme politic sovietic d'origina georgiana, nascut lo 3 d'abril de 1868 a Gòri, en Georgia, dins l'Empèri Rus, mòrt a Moscòu, Russia, en Union Sovietica, lo 5 de març de 1953) foguèt lo dirigent màger de l'URSS entre 1924 e 1953, e un dictator.
Partiment Germanosovietic d'Euròpa Orientala.
Cambiaments territòriaus europèus après la desfacha d'Alemanha nazia.
Debanament de la Segonda Guèrra Mondiala sus lo continent europèu de 1942 a 1945.


text:
Boissuelh (Nauta Vinhana)
Boissuelh[1] ( Boisseuil en francés) es una comuna situada dins lo departament de la Nauta Vinhana e la region de Lemosin.
Sos abitants s'apelan los Boissuelhs.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Particularitats dau parlar comunau[modificar | modificar la font]
- Articles definits :
- Prononciacion : Ch- ; g-, j-
Demografia[modificar | modificar la font]
Luecs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
Intercomunalitat[modificar | modificar la font]
Embessonatges[modificar | modificar la font]
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Liams externes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ La forma Boissuélh*, presenta dins certanas publicacions, es pas confòrma emb l'ortografia de l'occitan.


text:
Wikipèdia:Critèris d'admissibilitat dels articles
Aquestes critèris d'admissibilitat d’articles, fòrça incomplets, balhan qualques critèris utilizats per determinar s'un article a sa plaça dins Wikipèdia. Un cèrt nombre de cases son ja prevists dins Çò que Wikipèdia es pas. Son prevists per èsser citats dins las decisions se prenent dins la lista de las paginas de suprimir.
Somari
- 1 Admission d’articles
- 2 Critèris generals
- 3 Critèris especifics
- 3.1 Biografias
- 3.2 Entrepresas, societats e produches
- 3.3 Òbras de ficcion e lors compausantas
- 3.4 Sites Web, webmèstres, forums e autres membres d'una comunitat sus Internet
- 3.5 Logicial
- 3.6 Articles qu'an per títol un neologisme o un concèpte novèl
- 3.7 Articles suls nombres
- 3.8 Establiment d'ensenhament
- 3.9 Recèpta de cosina
- 4 Qué far fàcia a un article que respond pas als critèris
Admission d’articles[modificar | modificar la font]
Existís pas cap de procedura d'admission a priori : cada visitor pòt crear quora que siá un article sus un subjècte quin que siá. Es çaquelà desirable d'èsser entre-senhat sus las convencions en vigor dins Wikipèdia abans de crear un article, en particular las convencions suls títols e la neutralitat de punt de vista.
Un còp l'article creat, apareis automaticament dins Paginas novèlas e Darrièrs cambiaments. Aquestas paginas son de longa susvelhadas per de Wikipedians per procedir al contraròtle a posteriori sul qual Wikipèdia es basat. Un article novèl pòt èsser considerat de tres biaisses :
- Benefícia clarament a Wikipèdia, res de senhalar.
- Abusa clarament de Wikipèdia, es blanquit e escafat sens procès.
- Tomba dins la zona grisa d’articles de la valor discutibla, lo bendèl {{supression}} es ajustat al naut e una procedura de supression es entamenada dins la lista de las paginas de suprimir.
La procedura de supression consistís a reculhir un consensus per suprimir o conservar l'article. La durada d'aquesta procedura es generalament d'una setmana. En cas de debat, la procedura pòt durar fins a doas setmanas.
Critèris generals[modificar | modificar la font]
Los articles consistent en una simpla definicion d'un mot del lengatge corrent, sens contengut enciclopedic vertadièr, son d’evitar. La melhora solucion fàcia a aqueste tipe d'article consistís... tot simplament a l'enriquir. Lo problèma principal risca d'èsser rencontrat quand un editor insistís per produire un grand nombre d'articles d’aqueste tipe. Vejatz tanben Wikipèdia:Wikipèdia es pas un diccionari.
Una règla, que pareis evidenta mas i a quitament d’articles que la respèctan pas, es que l'article siá escrich en lenga occitana.
Critèris especifics[modificar | modificar la font]
Biografias[modificar | modificar la font]
Per evitar que Wikipèdia devenga un mejan d'autopromocion per de personas encara desconegudas dins lor domeni, se conselha de consagrar d’articles solament a las personas respondent almens a un dels critèris seguents :
Artistas[modificar | modificar la font]
Un artista o un grop d'artistas es considerat coma notòri tre qu'a produch doas òbras d'art. Per un pintre, aquò significa d'aver realizat dos vernissatges, per un grop dos disques a compte d'editor, etc.
Mas los artistas qu'an accedit a la notorietat sens complir aquesta condicion pòdon plan segur far l'objècte d'un article. Especialament per lor influéncia e lor succès suls plans artistic, istoric o comercial. Çaquelà, la notorietat pòt èsser en partida demostrabla (perque s’agís pas d'una veritat absoluda) per una brèva recèrca dins un motor coma Google.
Musicians e ensembles[modificar | modificar la font]
- correspondre a un dels critèris enonciats dins la pagina Wikipèdia:Notorietat (musica).
Pintres e autras arts visualas :[modificar | modificar la font]
- èsser representat dins las colleccions d'un musèu reconegut
- aver realizat almens doas exposicions personalas, criticadas o presentadas per de medias nacionals (television, ràdio, premsa, …).
Escrivans e autres autors de l'escrich[modificar | modificar la font]
- aver publicat almens dos libres a compte d'editor,
- èsser citat dins un obratge de referéncia reconegut (enciclopèdia, diccionari, etc.).
- aver recebut un prèmi reconegut (Pulitzer, Nobel, etc.)
artista del teatre[modificar | modificar la font]
- Meteire en scèna d'una peça jogada dins un teatre nacional
- Actor principal dins una peça notòria
- Actor segondari dins 3 peças notòrias
artista del cinèma[modificar | modificar la font]
- Realizator d'un filme notòri
- Actor principal dins un filme notòri
- Actor segondari dins 3 filmes notòris
artista de la television[modificar | modificar la font]
- Actor principal d'una seria o telefilme important (cadena ertziana, prime time sul cable o editat en dvd) (1 sason completa, 5 telefilmes)
- Animator principal d'una emission TV notòria
- Venceire d'un jòc televisat fòrt notòri (prime, presse people, longa durada)
Scientifics, universitaris[modificar | modificar la font]
- aver recebut un prèmi scientific reconegut nacionalament o internacionalament (per exemple : Prèmi Nobel, medalha del CNRS...),
- èsser considerat coma un autor de referéncia dins lo domeni considerat,
- èsser considerat coma l'autor d'una teoria largament difusada,
- èsser citat dins un obratge de referéncia reconegut (enciclopèdia, diccionari, etc.),
- èsser una personalitat regularament expausada dins de medias d'audiéncia nacionala o internacionala.
NB : lo trabalh d'un universitari passant per la publicacion d'articles, lo simple fach d'aver publicat d’articles dins de revistas o autras publicacions amb un comitat de lectura es pas un critèri sufisent.
Esportius[modificar | modificar la font]
- aver ganhat una competicion o un torneg internacional important ont son arribats a las primièras plaças ;
- aver jogat dins una liga professionala o una competicion d'estatut equivalent dins un espòrt professional individual o encara al pus naut nivèl d'un espòrt amator, comprés las competicions universitàrias als Estats Units ; los articles suls membres d'equipas primièras qu'encara an pas jogat una partida completa amb l'equipa pòdon tanben èsser apropriats tre que son ja dintrats sul terren al cors d'una partida d'una competicion europèa de campionat o de copa ;
- aver atirat per d'autras rasons que lors performàncias esportivas l'atencion dels mediàs (per ex. l'escandal del dopatge) ;
- èsser estats seleccionats en equipa nacionala ;
- èsser estats los campions d'una federacion esportiva nacionala oficiala.
Personalitats politicas[modificar | modificar la font]
- membre d'un govèrn nacional, o dins un estat federal membre del govèrn d'una entitat federada ;
- apartenéncia a un Parlament nacional, o a un còrs legislatiu al nivèl regional dins los estats federals (cantons soïsses, províncias canadianas, entitats federalas belgas, etc...) e mai dins las regions amb autonomia marcada d'estats non federals (Escòcia, Catalonha, etc...) ;
- participacion a l'aparelh dirigent d'un partit important, o direccion d'un partit non marginal ;
- animacion d'un grop de reflexion politica notòri ("thinktank") :
- notorietat nacionala, regionala, provinciala o cantonala. Una notorietat purament locala es insufisenta per l'inclusion -los cònsols de vilas importantas justificant de lor inclusion per lor notorietat a un nivèl almens regional.
Aquestes critèris son evidentament d'interpretar amb soplesa, coma de suggestions consensualas e non de règlas rigidas. Se velharà d'argumentar escrupulosament las excepcions eventualas.
Entrepresas, societats e produches[modificar | modificar la font]
Las entrepresas, societats e lors produches pòdon far l'objècte d'articles sus wikipèdia. Veire l'article especializat Wikipèdia:Notorietat (entrepresas, societats e produches).
Òbras de ficcion e lors compausantas[modificar | modificar la font]
Las òbras de ficcion (libres, filmes, jòcs vidèo, etc.) pòdon far l'objècte d'articles de wikipèdia, tot coma lors compausantas (personatges, concèptes, creaturas, luòcs).
Vejatz l'article especializat Wikipèdia: Notorietat (ficcion).
Sites Web, webmèstres, forums e autres membres d'una comunitat sus Internet[modificar | modificar la font]
Per que Wikipèdia venga pas un espaci d'autopromocion per de sites Internet, se recomanda de crear un article pas que per los que complisson una de las condicions seguentas :
- que son coneguts d'un maximum de personas.
- que pertòcan mai o mens dirèctament Wikipèdia o sos projèctes (Wikifont, Wikiespècias, etc.) Lo critèri dels « sites foncionant amb lo logicial de wiki Wikimedia » es pas sufisent per èsser admissible.
Los articles suls webmèstres o administrators, los membres de forums, los membres de gropes de discussion e los qu’apartenon a d'autras comunitats son en general pas admeses a mens que la persona aja contribuit a un projècte realament significatiu o siá notòriament coneguda dins d'autres domenis segon los critèris definits sus aquesta pagina. Un article sul moderator « titi » d'un forum consacrat al jòc « XYZW12 » serà fòrça probablament suprimit.
Vejatz l'article especializat : Wikipèdia:Notorietat (web)
Logicial[modificar | modificar la font]
Se lo logicial es estat citat mantun còp dins la premsa o es una referéncia dins son domeni alara la notorietat es a priori aquerida. Aver un projècte sus SourceForge per exemple es pas sufisent. Los « mods » de jòcs son admissibles se son largament difusats e coneguts (per exemple Counter-Strike). Los « mods » que lor notorietat es limitada devon de preferéncia èsser citats dins un article pus general.
Articles qu'an per títol un neologisme o un concèpte novèl[modificar | modificar la font]
Se recomanda qu'un neologisme o un concèpte novèl pòsca constituir un títol d'article solament se complís almens un dels dos critèris çai-jos :
- far l'objècte d'una dintrada dins un obratge de referéncia reconegut (enciclopèdia, diccionari, etc.),
- far l'objècte d'un article dins almens doas revistas reconegudas.
Evidentament, demòra de definir çò qu'es una revista reconeguda. D'aitant mai que dins de sectors extrèmament ponchuts, la terminologia evoluís fòrça rapidament, e es pas fòrçament accessibla en linha per verificacion per un neofit.
Aquestes critèris resultan de la necessitat de dispausar de publicacions que tractan del concèpte en question. D'allusions dins la premsa o un usatge anecdotic bastan pas per redigir un article que poiriá dins aqueste cas pas despassar la definicion triviala sens tombar dins l'analisi personala. Vejatz l'article especializat Wikipèdia:Defugissètz los neologismes e Wikipèdia:Trabalhs inedits.
Articles suls nombres[modificar | modificar la font]
Es pas necessari d'aver un article sus cada nombre entièr dins Wikipèdia. Aquò es tanben valable per las annadas (inutil de far un article sus l'an -391 058 239)
Pels critèris aplicables, vejatz l'article especializat Wikipèdia: Notorietat (nombre).
Establiment d'ensenhament[modificar | modificar la font]
Aquesta partida concernís las universitats, las grandas escòlas, e mai los licèus en França o collègis/gimnasis en Soïssa.
Aquestes articles son admissibles dins la mesura que contenon una informacion enciclopedica que las diferéncia d'autres establiments similars. Per exemple, l'informacion "Lo licèu Geneviève de Fontenay a un CDI" es pas pertinenta per un tal article car es lo cas de totes los licèus. Per limitar l'abondància d'articles pichons amb d'informacions limitadas e redondantas, es preferible de recampar las informacions jos la forma de listas o de tablèus dins un article principal (per exemple, al nivèl del departament o canton).
Recèpta de cosina[modificar | modificar la font]
De recèptas o elements de recèptas son admissiblas dins la mesura que contenon una informacion enciclopedica. Atal, se dins lo quadre d'un article se descriu un plat tipic d'un país, d'elements de la recèpta s'inserisson dins la presentacion culturala del plat. La recèpta pòt servir alara, coma los imatges, per illustrar un prepaus, çò que significa en principi que l'article deu pas comprendre la totalitat de la recèpta, mas los elements d'aquesta indispensables a l'objècte illustratiu e enciclopedic. Per exemple, se descriurà los ingredients, mas pas la totalitat de la preparacion coma la temperatura del forn. Los detalhs tecnics de la preparacion qu'an pas d'interès enciclopedic se devon transferir dins lo libre de Cosina. Dins Wikipèdia, se farà doncas referéncia al libre de Cosina ont la totalitat de la recèpta serà donada. Una referéncia vèrs una recèpta del Libre de cosina s'escriu: [[b:nom article]] coma b:Cosina:Moleta Angevina per exemple.
Qué far fàcia a un article que respond pas als critèris[modificar | modificar la font]
Un article que respond pas a un d’aquestes critèris es pas forçadament de suprimir.
Dins totes los cases, la cortesiá serà de rigor, e mai per defaut, la presompcion segon la quala l'editor cèrca de far de son melhor. Vejatz tanben Esperit de non violéncia.


text:
1846
Aquesta pagina concernís l'an 1846 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
Premiera observacion de la planeta Neptun per l'astronòm prussian Johann Gottfried Galle a partir dei calculs dau matematician francés Urbain Le Verrier lo 23 de setembre. Aquò entraïnèt una polemica entre França e lo Reialme Unit car lo matematician britanic John Couch Adams aviá tanben previst l'existéncia d'aquel objècte. Pasmens, lei campanhas de recèrca menadas per leis astronòms anglés avián donat ges de resultat. Lo debat se calmèt pauc a pauc. Lo 10 d'octòbre, descubèrta d'un satellit naturau dich Triton per William Lassell.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 5 de genièr - Rudolf Christoph Eucken, escrivan alemand, Prèmi Nobel (m. 1926)
- 26 de març - José Castulo Zeledón, ornitològ còstarican (m. 1923)
- 4 d'abril - Comte de Lautréamont, escrivan uruguaian-francés (m. 1870)
- 5 de mai - Henryk Sienkiewicz, escrivan polonés, Prèmi Nobel (m. 1916)
- 23 de junh - Gaston Maspero, egiptològ francés (m. 1916)
- 11 d'octobre - Carlos Pellegrini, president d'Argentina (m. 1906)
- Enric Pelisson, poèta bearnés (m. 1912)


text:
Polinesia
Polinesia (del grèc πoλύς "polus" manuna + vῆσoς "nēsos" illa) es una region d'Oceania, qu'amassa un grop de mai de 1000 illas localizadas al centre e al sud de l'Ocean Pacific.
Geograficament, Polinesia pòt èsser definida coma un triangle amb sos angles situats a Hawaii, Nòva Zelanda e a l'Illa de Pascas (Rapa Nui). L'autre grop principal d'illas situadas dins lo triangle polinesian son Samoa, Tònga, la cadena d'illas divèrsas que forman las Illas Cook e la Polinesia Francesa. Niue es una illa estat isolada al centre de Polinesia.


text:
Batalha de Dybbol
La batalha de Dybbol se debanèt dau 7 au 18 d'abriu de 1864 durant la guèrra dei Ducats entre Prússia e Danemarc. S'acabèt per una desfacha major dei Danés que perdèron 4 800 òmes sus una fòrça de 11 000 combatents. Après aquela desfacha, la situacion militara dei fòrças terrèstras danesas èran vengudas fòrça malaisadas mai lei venceires aprofichèron pas aqueu succès per ocupar lo rèsta de Jutland car crenhiá una reaccion britanica en cas de menaça de l'independéncia de Danemarc.


text:
Jòcs Olimpics d'ivèrn de 1998
Los Jòcs Olimpics d'ivèrn de 1998 (Jòcs de la 20ena Olimpiada) se debanèron a Nagano Japon ( 7 - 22 de febrièr ).
Somari
- 1 Genèsi
- 2 Delegacions
- 3 Debanar
- 4 Espets e endevenenças
- 5 Programa
- 5.1 Espòrts e espròvas
- 6 Medalhièr general
- 7 Bibliografia
- 8 Vejatz tanben
- 9 Ligams extèrnes
- 10 Ligams videografics
- 11 Nòtas & referéncias
Genèsi[modificar | modificar la font]
Delegacions[modificar | modificar la font]
2176 atlètas representant 72 païses (doble recòrd) prenguèron part a aicestes segonds jòcs ivernencs nipons.
Debanar[modificar | modificar la font]
Espets e endevenenças[modificar | modificar la font]
Programa[modificar | modificar la font]
Espòrts e espròvas[modificar | modificar la font]
Biatlon[modificar | modificar la font]
Bobsleigh[modificar | modificar la font]
Curling[modificar | modificar la font]
Esqui acrobatic[modificar | modificar la font]
Esqui alpenc[modificar | modificar la font]
Esqui nordic (Combinat nordic / Esqui de fons / Saut amb esquis )[modificar | modificar la font]
Lièja[modificar | modificar la font]
Oquei gèl[modificar | modificar la font]
Patinatge artistic[modificar | modificar la font]
Patinatge de velocitat[modificar | modificar la font]
Patinatge de pista corta[modificar | modificar la font]
Surf de nèu[modificar | modificar la font]
Medalhièr general[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Ligams videografics[modificar | modificar la font]
-
- sus YouTube... mai de 679 documents subre Nagano 1998 en picar coma clau Winter Olympic Games 1998


text:
Bèthplan
[[Categoria:Wikipèdia:esbòs Modèl:Esbòs/paramètres comuna de Gers]]
Bèthplan[1][2][3] (Betplan en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, situada dens lo departament de Gers e la region de Mieidia-Pirenèus .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de Gascogne, doncas lo vilatge a situat a la sortida de Villecomtal-sus-Arros, sus la D38.
Commune de Gascogne, donc le village est situé à la sortie de Villecomtal-sur-Arros, sur la D38.
Istòria[modificar | modificar la font]
Bèthplan A #èsser marcat per una revòlta paysanne antifiscale en 1643.
Bèthplan a été marqué par une révolte paysanne antifiscale en 1643.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Veser tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
Sent Laurenç (Comenge)
Sent Laurenç[1] es ua comuna de Comenge en Gasconha, dens lo Savés ; es administrada peu departament de Hauta Garona de la region de Miègjorn-Pirenèus. Qu'es tanhenta de L'Isla de Haut.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
L'òrdi de Fontevrault que fondè un priorat autorn deu quau un vilatge se creè.
Lo priorat qu'exitè dinc a la Revolucion Francesa en bèth arcuélher religiosas.
Lo vilatge que s'aperè successivament Sent Laurent de l'Isle puish Bellerive sur Save (a la Revolucion) puish Sent Laurens en 1793 e, fin finala, Saint Laurent desempuish 1801.
Enter 1901 e 1949 Sent Laurenç qu'avó ua gara e ua linha de tren entà anar a Tolosa, remplaçada uei per ua linha de bus.


text:
Bombo legüero
Lo bombo legüero (deu castelha legua qui vòu díser "lèga", donc literaument "tambor qui's pòt audir a mei d'ua lèga) qu'ei ua mena de tambor tradicionau de gran edom e de son prave e potent deu sud de la cordilhèra deus Andes.
Qu'ei hèit dab cuèr de craba e un tronc de ceibo vuèitat e traucat d'un petit horat entà har sortir lo son. Que's pòt tiéner dab bendas de cuèr a la mòda deus tambor enropencs e qu'ei provesit a sengles caps d'ua pèth de craba dab los pèus.
Aquestas duas membranas que permeten de jogar l'instrument sia penuts sus l'espatle com ua biàça sia pausat sus los jolh (lo musician sedut alavetz).
Lo bombo legüero qu'ei mei que mei jogar en Argentina sustot per interpretar los ritems de zamba e de chacarera ; qu'ei tanben emplegat dens la musica pop.


text:
Marly-le-Roi
Marly-le-Roi es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Yvelines e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Marly-lo-Rei se situa a aperaquí quinze quilomètres a l'oèst de París, a mens de dètz quilomètres al nòrd de Versailles e egalament mens de cinc quilomètres al sud de Sant-Germain-en-Laye. A bastit sus una sòrta de promontori en contrebas e al nòrd del scenari del Cœur-en Volant al bòrd #que se'n trobava çò castèl de Marly uèi desaparegut. Ledit promontori Domina d'aperaquí 150 mètres la vallée de la Seine mai al nòrd. L'urbanizacion a concentrat en la mitat nòrd del territòri communal, la mitat sud en essent majoritairement tampa per la bòsc domaniale de Marly.
Las municipalitats limitrophes de Marly-lo-Rei son Lo Pòrt-Marly al nòrd-es, Louveciennes a l'èst, L'Aquela-Sant-Cloud al sud-es, Bailly al sud, La Étang-la-Vila a l'oèst, Mareil-Marly al nòrd-oèst e Lo Pecq al nòrd.
La municipalitat es longée, en lo sieu limit es, per la rota nacionala 186 #que connècta Versailles a Sant-Germain-en-Laye, traversada per la expedís départementale 7 #que permet de prene, al nòrd, Lo Pecq de contunh Sant-Germain-en-Laye e, al sud, Bailly de contunh Sant-Cyr-l'Escòla e longée, en lo sieu limit oèst, per la expedís départementale 161 #que connècta Sant-Germain-en-Laye al Étang-la-Vila e Villepreux.
Al plànol ferroviaire, la municipalitat es desservie pel Transilien Escomesas Santas-Lazare en parca de Marly-lo-Rei, situada sus la linha Escomesas-Santas-Lazare-La Defensa-Sant-Nom-la-Bretèche.
La municipalitat compti cinc quartièrs :
- lo Vièlh Marly-Ombreges-Monbâti, amb otèls particulars del Sègle XVIII e la glèisa Santa-Vigor, édifiée al Sègle XVII ;
- lo Scenari-Òrtas-Vauillons-Bòsques Martin, amb los sieus ostals individuales, e lo parc Jean Witold ;
- las Grandas-Tèrras, quartièr residencial ;
- Montval, amb lo sieu gymnase, lo sieu grop escolar e la siá bibliotèca ;
- Los Coteaux, en comprenent l'ancian masatge caseriu de Montval.
La commune de Marly-le-Roi se situe à environ quinze kilomètres à l'ouest de Paris, à moins de dix kilomètres au nord de Versailles et également moins de cinq kilomètres au sud de Saint-Germain-en-Laye. Elle est bâtie sur une sorte de promontoire en contrebas et au nord du plateau du Cœur-Volant au bord duquel se trouvait le château de Marly aujourd'hui disparu. Ledit promontoire domine d'environ 150 mètres la vallée de la Seine plus au nord. L'urbanisation est concentrée dans la moitié nord du territoire communal, la moitié sud étant majoritairement couverte par la forêt domaniale de Marly.
Les communes limitrophes de Marly-le-Roi sont Le Port-Marly au nord-est, Louveciennes à l'est, La Celle-Saint-Cloud au sud-est, Bailly au sud, L'Étang-la-Ville à l'ouest, Mareil-Marly au nord-ouest et Le Pecq au nord.
La commune est longée, dans sa limite est, par la route nationale 186 qui relie Versailles à Saint-Germain-en-Laye, traversée par la route départementale 7 qui permet de rejoindre, au nord, Le Pecq puis Saint-Germain-en-Laye et, au sud, Bailly puis Saint-Cyr-l'École et longée, dans sa limite ouest, par la route départementale 161 qui relie Saint-Germain-en-Laye à L'Étang-la-Ville et Villepreux.
Au plan ferroviaire, la commune est desservie par le Transilien Paris Saint-Lazare en gare de Marly-le-Roi, située sur la ligne Paris-Saint-Lazare-La Défense-Saint-Nom-la-Bretèche.
La commune compte cinq quartiers :
- le Vieux Marly-Ombrages-Monbâti, avec des hôtels particuliers du Sègle XVIII et l’église Saint-Vigor, édifiée au Sègle XVII ;
- le Plateau-Vergers-Vauillons-Bois Martin, avec ses maisons individuelles, et le parc Jean Witold ;
- les Grandes-Terres, quartier résidentiel ;
- Montval, avec son gymnase, son groupe scolaire et sa bibliothèque ;
- Les Coteaux, comprenant l'ancien hameau de Montval.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo luòc a conegut dempuèi 676, jos Thierry III.
Marly Es proprietat dels senhors de Montmorency fins a lo sieu aquesiment per Louis XIV en 1676 #que i fa bastir per Jules Hardouin-Mansart « lo sieu » castèl de Marly, mai intime que Versailles e ont poirà consagrar-se a los plasers personals. Lo castèl, situat sul scenari del Cœur en Volant, es alimenté ne de aiga per la maquina de Marly e la aqueduc de Louveciennes e la extremitat nòrd a adornat d'una conca, en contrebas, al nivèl del pòble, e d'un immens abreuvoir ont los cavalièrs pòdon dintrar amb las siás muntures ! Aquela conca i aurà adornat, jos Louis XV, pels dos celèbres cavals de Marly sculptés en 1745 per Guillaume Coustou. En 1789, lo castèl a saquejat pels revolucionàrias e daissat a l'abandon.
En 1794, lo vilatge a rebatejat per la Revolucion Marly-la-Maquina (e mai se aquela i aja situat sus la municipalitat de Bougival) e los cavals son « subtilisés » per èsser installats a París sus la met de la Concòrda de contunh meses a l'intrada de la avenguda dels Camps-Élysées en 1795. Uèi, se tròban a l'abric dels intempéries al musèu del Louvre en lo tribunal Marly de l'ala Richelieu.
En 1799, un industrial, Alexandre Sagniel, crompa lo castèl a l'abandon e installa de talhièrs de filature en los comuns. Mancat, aquel industrial en trobant pas pas a cedir lo castèl dins l'estat de délabrement avançat, lo desmantella e ne vend las pèiras coma pèiras a bastir[1]. En 1806, lo domeni passa entre las mans de l'administracion de las Aigas e Bòsques.
Lo periòde impressionista vei lo pòble, en sollicitant d'aqueles de Bougival, Louveciennes o Croissy, atraire los pintors coma Sisley o Pissarro aital coma de poètas, escrivans e escultors.
- Lo nom de Marly a #èsser donat a una automobila bastida l'an 1956 per la societat Simca, lo break Simca Marly.
- Lo nom de Marly a #èsser donat a un plan "La Timbale Marly", (un salpicon), barreja a basa de légumes, de fruchas, de peis e de carn. Los ingrédients an talhat finement...
Le lieu est connu dès 676, sous Thierry III.
Marly est propriété des seigneurs de Montmorency jusqu'à son acquisition par Louis XIV en 1676 qui y fait construire par Jules Hardouin-Mansart « son » château de Marly, plus intime que Versailles et où il pourra s'adonner aux plaisirs personnels. Le château, situé sur le plateau du Cœur Volant, est alimenté en eau par la machine de Marly et l'aqueduc de Louveciennes et l'extrémité nord est agrémenté d'un bassin, en contrebas, au niveau du village, et d'un immense abreuvoir où les cavaliers peuvent entrer avec leurs montures ! Ce bassin sera agrémenté, sous Louis XV, par les deux célèbres chevaux de Marly sculptés en 1745 par Guillaume Coustou. En 1789, le château est pillé par les révolutionnaires et laissé à l'abandon.
En 1794, le village est rebaptisé par la Révolution Marly-la-Machine (bien que celle-ci soit située sur la commune de Bougival) et les chevaux sont « subtilisés » pour être installés à Paris sur la place de la Concorde puis placés à l'entrée de l'avenue des Champs-Élysées en 1795. Aujourd'hui, ils se trouvent à l'abri des intempéries au musée du Louvre dans la cour Marly de l'aile Richelieu.
En 1799, un industriel, Alexandre Sagniel, achète le château à l'abandon et installe des ateliers de filature dans les communs. Failli, cet industriel ne trouvant pas à céder le château en l'état de délabrement avancé, le démantèle et en vend les pierres comme pierres à bâtir[2]. En 1806, le domaine passe entre les mains de l'administration des Eaux et Forêts.
La période impressionniste voit le village, à l'instar de ceux de Bougival, Louveciennes ou Croissy, attirer les peintres comme Sisley ou Pissarro ainsi que poètes, écrivains et sculpteurs.
- Le nom de Marly a été donné à une automobile construite en 1956 par la société Simca, le break Simca Marly.
- Le nom de Marly a été donné à un plat "La Timbale Marly", (un salpicon), mélange à base de légumes, de fruits, de poisson et de viande. Les ingrédients sont coupés finement...
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Avenguda dels Combatents se pòt veire moellons de marbre ròsa en un mur de clausura.
- ↑ Avenue des Combattants on peut voir des moellons de marbre rose dans un mur de clôture.


text:
Savinien Cyrano de Bergerac
Hercule Savinien Cyrano de Bergerac (París, lo 6 de març de 1619 - Sannois lo 28 de julhet de 1655) que ho un escrivan francés deu sègle XVII. Lo son nom de Bergerac, version francesa deu nom de la vila peirigordina Brageirac, qu'èra lo nom de la proprietat que revindicava dens la vath de Chevreuse (Isla de França) e qu'èra hèra luenh e indirectament ligat dab la soa etimologia occitana.
A maugrat d'aquesta non occitanitat, aqueth nom semblaoccitan associat dab la soa carrièra militar e la soa reputacion de duelista qu'inspirèn, au sègle XIX, l'escrivan francés Edmond Rostan entà hargar lo son internacionaument famós personatge fictiu, parangon deu gascon. Que participa atau a ahortir lo mite romantic e burlesc deu gascon (amassa dab lo Baron de Faeneste d'Agrippa d'Aubigné, lo Matamòr de l’Illusion Comica de Pierre Corneille e lo Capitani Fracasse (« baron de Cigognac » dens lo roman) de Teofil Gautièr
Vita[modificar | modificar la font]
Savinien Cyrano de Bergerac que vadó donc a París, hilh d'un avocat deu parlament, Abel de Cyrano, e de Espérance Bellange. Que pravè a Saint-Forget (Isla de França) e que's he militar. Alebat au sèti d'Arras en 1641, que's retirè de la vida militara e qu'estudiè la filosofia dab Pierre Gassendi.
Que ho un libre pensaire e un libertin de la purmèra ondada (lo libertinatge erudit).
Dens la soa òbra divèrsa (dramatica, romanesca, epistografica, lirica) que cau destacar la soa tragedia La Mort d’Agrippine, la soa comedia Le pédant joué (en occitan lo pedant enganat), lo roman comic L’autre monde ou les états et empires de la lune (en occitan L'aute monde o los estats e empèris de la lua) e las soas set mazarinadas.


text:
Extremadura (Espanha)
Extremadura (en castelhan Extremadura, Estremaura en estremeñu) es una comunautat autonòma d'Espanha.
Lo gentilici es extremenc -a (en castelhan extremeño -a).
Organizacion territoriala[modificar | modificar la font]
Origina del nom [editar]
Sus las originas del nom de Extremadura i a divèrsas ipotèsis:
Lo nom d'Extremadura deriva del latin Extrema Dorii ('Extrèms del Duero', o mai plan 'en l'autre extrèm' del Duero, en fasent referéncia a sa posicion al sud d'aiceste riu), amb çò designa los territòris situats al sud de la cònca del riu Duero (e sos afluents); pasmens, uèi e mai reeissida la tèsi de que lo mot Extremadura foguèt emplegat, en generau, durant la Reconquista per apelar las tèrras situadas suls "extrèms", la frontièra, dels reiaumes crestians del nòrd (en particular, dels reiaumes de Castelha e Leon) amb Al-Andalús. Aital, Extremadura es lo nom que receben las tèrras de frontièra de Castèlha, qu'arrondissan l'actual provincia de Sòria (nos ne membrèm de que l'escut de sa capitala ditz Sòria pura tèsta d'Extremadura; s'agissèt de l'Extremadura castelhana; e Extremadura es lo nom que receben tanben los territoris "extrèms", mai luènh e en primièra linia de defensa davant l'enemic islamic durant la Reconquista, del reiaume de Leon, qui ocupèt inicialament granda airal de l'actuala provincia de Càceres, per se extendre vers lo sud dempuèi la conquista del reiaume taifa de Badajoz: s'agís d'aicesta, doncas, sensu stricto, de l'Extremadura leonesa.
Devèm pas nos confóner amb la vièlha provincia portuguesa d'Estremadura, maugrat que l'origina etimologica siá la meteissa.


text:
Istòria de l'italian
L'istòria de la lenga italiana es plan longa, pasmens son estandard actual es estat modelat pro recentament. Los primièrs tèxtes qu'an subreviscut al pas del temps de çò que podèm sonar l'italian (o mai precisament, vernacular, en oposicion a son predecessor lo latin vulgar) son de formulae legalas de la region de Benevento que datan d'entre 960 e 963. What would come to be thought seriá conegut puèi jol nom d'italian se formalizèt a la debuta del sègle XIV gràcias a las òbras de Dante Alighieri, que elaborèt una barreja de varietats italianas meridionalas, particularament lo sicilian, amb sa varietat nadiva toscana dins sos poèmas epics que se coneisson jol nom collectiu de la Commedia, títol adjectivat mai tard per Giovanni Boccaccio en i apondre davant la Divina. Dante's much-loved works were read dins tota Itàlia e sa varietat escricha dapasset venguèt l'"estandard canonic" que totes podián comprendre. Dante is still credited with standardizing the Italian language and, tre aquel moment, lo dialècte de Toscana venguèt la basa de çò que mai tard vendriá la lenga oficiala de la peninsula italiana.
La poténcia economica e lo desvolopament relatiu advanced de Toscana en aquel temps (Late Middle Ages), donèt a son dialècte de pes, though Venetian remained widespread in medieval Italian vida comerciala life. Also, the increasing cultural relevance de Floréncia during los periòdes de 'Umanesimo (Umanisme)' e the Rinascimento (la Renaissença) made its volgare (dialect), o puslèu una version refinada d'aqueste, un estandard dins las arts. La redescobèrta de Dante's De vulgari eloquentia and a renewed interest per la lingüistica pendent lo sègle XVI sparked un debat que raged throughout Itàlia concerning quines criteris deurián èsser causits per bastir un estandard italian modèrn per l'emplegar tant coma lenga literària que lenga parlada. Scholars were divided en tres faccions: los puristas, capitanejats per Pietro Bembo que dins son Gli Asolani proclamava que la lenga sonque se deviá fondamentar suls grands classics literaris (notably, Petrarch, and Boccaccio but not Dante as Bembo pensava que la Divina Comedia was not dignified enough as it used elements que venián d'autres dialèctes), Niccolò Machiavelli e d'autres Florentines que s'estimavan mai la version spoken by ordinary people in their own times, and the Courtesans coma Baldassarre Castiglione e Gian Giorgio Trissino que insistissián sul fach que devián èsser cadun dels local vernacular que contribuiguèssen a l'estandard novèl. Mai tard foguèron las idèas de Bembo que dominèron, que son resultat mai concrèt foguèt la publicacion del primièr diccionari italian en 1612 e a l'encòp la fondacion de l'Accademia della Crusca.
Lo primièr roman modèrn de la literatura italiana, I Promessi Sposi (The Betrothed), d'Alessandro Manzoni further defined l'estandard en "rinsing" lo parlar milanés de l'autor 'dins las aigas d'Arno" (lo flum de Floréncia), coma o ditz dins Preface de l'edicion de 1840.
Aprèp l'unificacion la mobilitat dels foncionaris e dels soldats a entrainat introduced many more de mots e idiomatismes from dels parlars d'origina ("ciao" is Venetian, "panettone" is Milanese etc.).


text:
Sethi Ièr
Sethi Ièr que ho un faraon d'Egipte de la debuta XIXau dinastia, hilh deu faraon Ramsès I e de la regina Sat-Ra e pair deu famós faraon Ramsès II.
Titulatura[modificar | modificar la font]
Nom de Nisot-Bití ("Rei de las duas tèrras") Ra-Maat-Men
Nom de Sa-Ra ("Hilh de Ra") Ptah-Sethi-Meren
Vita[modificar | modificar la font]
XIXau dinastia que ho establida après la crisi deu periòde amarnian quan Amenòfis IV (tanben conegut com Akhenatòn) e decidè d'abandonar lo culte deus dius egipcians enta'u remplaçar peu culte deu son diu mei abstract : Aton. Aquò que miè Egipte de cap a ua crisi interna e externa hèra plan documentada peu rics documents administratius demorats suu sit de la capitala atonianan uei coneguda con Tell-el-Amarna. L'episòdi amarnian que s'acabè dab la pujada au poder d'un militar nomat Horemheb qui restaurè l'ancian culte devath lo regnat deu hilh d'Amenofi IV : Totankhamòn. Aqueth, que's morí mainatge en tot dar atau l'escadença a la XIXau dinastia de vàder dens un contexte de crisi qu'avón d'adobar Horemheb e l'eretèr qui designè : lo faraon Ramsès I, pair de Sethi Ièr. La XIXau dinastia qu'èra originari de la ciutat septentrionau d'Avaris, anciana capitala deus envadidors Icsòs e lòc de culte deu diu Seth. Que vedem aquiu que, a despart de l'oposicion legendària ente Seth e lo diu deus faraon Òrus, la religion Egipciana qu'èra drin pragmatica e que non cau pas pensar a Seth com estant un a diu mauhasent. Sethi Ièr qu'arrecebó lo son nom en aunor d'aqueth diu deu desèrt e deu cap de can ; Sethi que vòu díser "que soi de Seth". Sethi Ièr, com aquò èra la pragmatica tradicion faraonica, que ho associat au regnat deu son pair e que gavidè operacions militaras en "Asia" (Pròche Orient) qui èra sorsa de destabilizacion per Egipte. En ehèit, lo poder Itita pujant que sabèva Egipte aflaquida e que arroganhava chic a chic lo son ancian domeni d'influéncia en bèth essajar de crompar la soa oligarquia. Quan Sethi Ièr pujore suu tròne, Ramsès II (lo hilh eretèr qu'avó dab la regina Toí) que segore las medishas etapas d'aprenedissatge deu mestier reiau.
Sethi Ièr que bastí un temple (conegut con lo Temple de Sethi Ièr a Qurna) e un cenotaf a Abidòs.
Que ho sepelit dens l'immense tombèu sosterrenh K27 de la Vath deus Reis puish la soa momia que hore desplaçada entà estar esconuda dens l'Estujau de Deir-el-Bahari (on mantua momias faraonica e hon estujada entà las emparar deus pilhatges). Lo son còs, hèra plan conservat, que sembla quitament enqüera viu.
Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic


text:
Utopia (cinèmas)
Utopia es un grop de cinèmas independents fondat per Anne-Marie Faucon e Michel Malacarnet. Es a l'ora d'ara implantat a Avinhon, Bordèu, Montpelhièr, Saint-Ouen-l'Aumône, Tolosa e Tornafuèlha (sèti de la societat).
Utopia edita un periodic mensual, la Gazette d'Utopia, on se trapa las criticas dels filmes difusats e los oraris de las projeccions. Es disponible gratuitament dins los cinèmas Utopia.
Somari
Istoric[modificar | modificar la font]
Aprèp que creèron e dirigiguèron lo cinèma Le 16-35 a Ais de Provença de 1971 a 1974, Anne-Marie Faucon e Michel Malacarnet inaugurèron en 1976 la primièra sala Utopia a Avinhon. Aprèp, un quinzenat d'autras vilas comptèron de cinèmas Utopia (Baiona, Paris, Tolon, Valença...)[1]. Malgrat que totes los cinèmas Utopia presenten de grandas similituds (decoracion, programacion, mesa en page de la Gazette), cadun es juridicament independent.
Objectius dels cinèmas Utopia[modificar | modificar la font]
Los cinèmas Utopia se definisson coma un « projècte d'animacion culturala cinematografica de proximitat », vòlon atal contribuir a la diversitat culturala locala e a la creacion de ligam social.
Temptant d'escapar a la sola règla del profièch, Utopia vòl prepausar una programacion diversificada e promòure de pichons productors e distributors independents. Los cinèmas Utopia son dotats d'un budgèt publicitari flac, pasmens la tarifa de las plaças es mendre que dins las grandas societats de distribucion coma UGC o Gaumont.
Los cinèmas Utopia son tanben un luòc d'encontra amb los realizators, e de debats sus de subjèctes de societat.
Las salas[modificar | modificar la font]
Utopia Avinhon[modificar | modificar la font]
I a dos cinèmas Utopia a Avinhon, un a la Manutencion (4 carrièra dels escalièrs de Santa Ana) (quatre salas), l'autre a la Republica (5 carrièra Figuièra) (una sala).
Utopia Bordèu[modificar | modificar la font]
Utopia Bordèu se trapa 5 Plaça Camille Jullian, dins l'anciana glèisa de Sant Simeon. I a cinc salas de projeccion e un pichon cafè-restaurant. Es fòrça actiu dins la vida sociala bordalesa e participa per exemple a l'organizacion del Forum social local de Gironda[2].
Utopia Montpelhièr[modificar | modificar la font]
Utopia s'intallèt dins l'ancian Cinèma Diagonal Campus en mai de 2007. Situat 5 avenguda del doctor Pezet (universitat Paul Valéry), i a doas salas.
Utopia Saint-Ouen-l'Aumône e Pontoise[modificar | modificar la font]
- A Saint-Ouen-l'Aumône (1 place Mendès France) i a cinc salas. Los espectators del cinèma an creada una associacion: (ASCUt)[3].
- A Pontoise (14 rue Alexandre Prachay) i a una sala.
Utopia Tolosa[modificar | modificar la font]
Utopia Toulouse es situat 24 carrièra Montardin (dins l'ancian cinèma le Rio, (M° Capitòli i a tres salas.
Utopia Tornafuèlha[modificar | modificar la font]
Utopia Tornafuèlha (Androna del Castèl) i a quatre salas e un restaurant.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- (fr)Olivier Alexandre, Utopia - A la recherche d'un cinéma alternatif, Coll. Logiques sociales, L'Harmattan, Paris, 2007.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Olivier Alexandre, Utopia - A la recherche d'un cinéma alternatif, Coll. Logiques sociales, L'Harmattan, Paris, 2007, p. 15
- ↑ Site du forum social local de Gironde
- ↑ Site de l'association ASCUt


text:
Rixinde de Lodève, vicomte consort de Millau (født de Narbona)
Siblings:
Berenguer de Millau et Gévaudan, Ricard de Milhau, N.N. infant de Milhau, Arsinda de Leveson, Senhora consort de Leveson (født de Milhau), Raimon de Milhau, Uc de Milhau, Bernat de Milhau
Children:
Mahaut de Marselha (født de Marseille), Raimon de Marselha, Foc de Marselha, Pèire Jaufre de Marselha, Azalaís de Marselha, Monja de Sent Salvador de Marselha, Jaufre de Marsella, Jaufre de Marselha, Aicard de Marsella, Ponç de Peinier


text:
Najat Vallaud-Belkacem
Najat Vallaud-Belkacem, nascuda Najat Belkacem lo 4 d'octobre de 1977 a Beni Chiker al Marròc, es una femna politica francomarroquina, nomenada lo 16 de mai de 2012 ministra dels Dreches de las Femnas e pòrtaparaula del govèrn de Jean-Marc Ayrault.
En 2007, èra pòrtaparaula de Ségolène Royal pendent la campanha de l'eleccion presidenciala, puèi en març de 2009, e encara pòrtaparaula de Ségolène Royal dins la primària presidenciala socialista de 2011. Lo 16 de novembre de 2011, François Hollande, venceire de la primària la nomena pòrtaparaula de sa campanha presidenciala.
Somari
- 1 Biografia
- 2 Idèas e posicions
- 3 Publicacions
- 4 Mandats
- 5 Nòtas e referéncias
- 6 Vejatz tanben
Biografia[modificar | modificar la font]
Originas, estudis, començament de carrièra[modificar | modificar la font]
Segonda d'una familha de sèt enfants, Najat Belkacem nasquèt dins la campanha marroquina en 1977 a Beni Chiker, un vilatge prèp de Nador, dins lo Rif. Jonhèt lo paire en 1982, emigrat en França e obrièr dins lo bastiment, amb maire e sa sòrre aïnada Fatiha e visquèron dins lo quartièr nòrd d'Amians[1].
En 2000, sortiguèt diplomada de l'Institut d'Estudis Politics de París ont encontrèt Boris Vallaud[2], (director general dels servicis del Conselh General de Sòna e Léger) que venguèt lo seu marit lo 27 d'agost de 2005. Aguèron de bessons, Louis e Nour, (2008).
Najat Belkacem comencèt sa vida professionala per jurista dins un cabinet d'avocats parisenc al Conselh d'Estat e a la Cort de Cassacion pendent tres ans[3].
Carrièra politica[modificar | modificar la font]
Najat Belkacem entra al Partit Socialista aprèp le 21 d'abril de 2002 e jonguèt, coma encargada de mission, en genièr de 2003 l'equipa de Gérard Collomb, senator-cònsol de Lion, (accions per renforçar la democracia de proximitat, la luta contra las discriminacions, la promocion dels dreches dels ciutadans o lor accès a l’emplec e al lotjament).
Elegida en març de 2004 conselhièra regionala de Ròse-Aups sus la lista de Jean-Jack Queyranne, (presidenta de la comission cultura). Demissionèt en junh de 2008.
En 2005, venguèt conselhièra nacionala al Partit Socialista.
Aprèp d'èsser assistenta parlamentària de Béatrice Marre (Oise) pendent un an, se liguèt, lo 22 de febrièr de 2007, l'equipa de campanha als costats de Vincent Peillon e Arnaud Montebourg[4].
En març de 2008, foguèt elegida conselhièra generala de Ròse a las eleccions cantonalas amn 58,52 % dels vòtes al segond torn e conselhièra municipala sus la lista d'Union de l'esquèrra conducha per Gérard Collomb pendent las eleccions municipalas a Lion.
En març de 2010, comencèt d'ensenhar als estudiants de master « afars publicas » de l'Institut d'Estudis Politics de París (prospectiva en politica).
A la candidatura de Ségolène Royal a la primària presidenciala socialista de 2011, venguèt tornarmai pòrtaparaula amb Delphine Batho e Guillaume Garot.
François Hollande, aprèp sa victòria a la primària presidenciala socialista de 2011 e sa designacion coma candidat del Partit Socialista e del Partit Radical d'Esquèrra a la presidenciala de 2012, nomenèt, lo 16 de novembre de 2011, Najat Vallaud-Belkacem pòrtaparaula per aquela campanha presidenciala.
Lo 16 de mai de 2012, Najat Belkacem, foguèt nomenada ministra dels Dreches de las Femnas e pòrtaparaula del govèrn de Jean-Marc Ayrault.
Idèas e posicions[modificar | modificar la font]
Egalitat de las escasenças e pluralitat visibla[modificar | modificar la font]
Najat Belkacem relèva lo concèpte de « pluralitat visibla »[5] dins la societat francesa, diversitat e egalitat essent pas incompatiblas segon ela. Lo 15 de setembre de 2010, escriguèt e publiquèt amb lo sociològ Éric Keslassy un libre per la Fondacion Jean Jaurès[6] que los editors presentan atal: [[cita|En plana subredicha securitària del govèrn, Éric Keslassy e Najat Vallaud-Belkacem prepausan una « tresena via » per resòlvre las dificultats ligadas a l’integracion.
La nominacion de Najat Belkacem, « Ministra dels Dreches de la Femna » èra contra la lei d'interdiccion la portadura de la burqa.[7]
Al delà dels problèmas ligats a l'integracion, Najat Vallaud-Belkacem compta sur la nocion d'egalitat de las escasenças - egalitat de las oportunitats que fonciona pas mai dins nòstra societat çò que se verificariá per apauriment de la societat francesa, agreujat per la crisi. Lo jornal Le Monde publiquèt una tribuna de Najat Vallaud-Belkacem intitulada « Far pagar la crisi als paures es pas una fatalitat »[8], que torna sus la pauretat en França e las responsas politicas envisatjadas e envisatjablas.
Dreches LGBT e bioetica[modificar | modificar la font]
Encargada de las questions de societat al PS, s'ocupèt de l'egalitat dels dreches pels Lesbianas, Gays, Bisexuals e Rransgenres (LGBT) e las questions de bioetica. Considèra qu’es temps de « traduire l'evolucion del modèl familial dins lo drech »[9].
Sus las questions d’egalitat dels dreches pels LGBT, defend la dubertura del maridatge e de l’adopcion als parelhs de meteis sèxe e la luta contra l’omofobia e la transfobia. Rapèla qu'aquelas revendicacions son inscrichas dins las trenta prepausas prioritàrias del projècte del Partit Socialista per l'election presidenciala de 2012[10]. Pauc abans l'eleccion presidenciala de 2012, representèt lo candidat François Hollande al miting Egalitat LGBT 2012 organizat per l'Inter-LGBT e foguèt jutjada aquela que se sentèt lo melhor sus aquelas questions per la revista Têtu e paln amada del public LGBT[11].
Per la bioetica, Najat Vallaud-Belkacem trabalhèt amb Bertrand Monthubert, Secretari nacional del Partit Socialista encargat de l’Ensenhament Superior e de la Recèrca, sul subjècte en vista de la revision de las leis de bioetica.[12].
Revolucion numerica e questions de generacion[modificar | modificar la font]
Crei en la revolucion numerica, l’Internet liure e los malhums socials. Prenguèt alara posicion contra la lei Hadopi e fa partida del Collectiu de 40 autors.[13]Najat Vallaud-Belkacem, « Quand lo vuèit ideologic encontra la paur de l’avenidor: Hadopi »: (fr)La batalha Hadopi. , militant major dins aquel domeni.
Publicacions[modificar | modificar la font]
- amb Eric Keslassy Pluralitat visibla e egalitat de las oportunitat (setembre de 2010)
- amb Guillaume Bachelay Reagissètz ! Respondre al FN de A a Z, ed: Jean-Claude Gawsewitch Éditeur (setembre de 2011)
- Rason de mai !, ed: Fayard (març de 2012)
Mandats[modificar | modificar la font]
Conselh Regional de Ròse-Aups[modificar | modificar la font]
- Conselhièra regionala de Ròse-Aups, sus la lista de Jean-Jack Queyranne de març 2004 a 2008
- Presidenta de la comission cultura al Conselh Regional de Ròse-Aups de 2004 a 2007
- Vicepresidenta de la Region de Ròse-Aups encargada de la cultura de 2004 a 2007
- Membra de l'executiu de la Region de Ròse-Aups, conselhièra delegada a la cultura de julhet de 2007 a 2008
Conselh de la Comunautat Marroquina a l'Estrangièr[modificar | modificar la font]
- Membra del Conselh de la Comunautat Marroquina a l'Estrangièr de decembre de 2007[14] a decembre de 2011.
Conselh Municipal de Lion[modificar | modificar la font]
- Conselhièra municipala de Lion, 3n arrondiment sus la lista de Thierry Philip (9 de març de 2008)
- 6a adjuntat al cònsol màger de Lion: Grands eveniments - Jovença - Vida associativa depuis (2008)
- Conselhièra comunautària de la Comunautat Urbana de Lion (2008)
Conselh General de Ròse[modificar | modificar la font]
- Conselhièra generala de Ròse elegida lo 16 de març de 2008
Ministèri[modificar | modificar la font]
- Ministra dels Dreches de las Femnas, pòrtaparaula del govèrn dempuèi lo 16 de mai de 2012
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ "Bertoin" Jacques Bertoin,(fr) « Najat Belkacem, la visa en ròse », Jeune-afrique.com, 18 de març de 2007}}.
- ↑ "Bertoin">
- ↑ (fr)« Quand Ségolène Royal se defila, Najat Belkacem s'impausa » sus Libération, 2 de julhet de 2008.
- ↑ "Bertoin"
- ↑ (fr)Najat Vallaud-Belkacem - per una egalitat de las oportunitats Sul site worldconf.eu
- ↑ (fr)Pluralité visible et égalité des opportunités Sul site jean-jaures.org
- ↑ [http://www.rtl.fr/actualites/politique/article/nadine-morano-la-parite-ce-ne-doit-pas-etre-uniquement-pour-faire-beau-sur-la-photo-7748307129.
- ↑ [1], lemonde.fr, 27 d'octobre de 2011.
- ↑ (fr)Biethica: Traduisam l'evolucion del modèl familial dins lo drech, Le Monde, 16 de febrièr de 2011.
- ↑ (fr)Engatjment 26 del projècte del Partit socialista per 2012.
- ↑ (fr)http://www.tetu.com/actualites/elysee2012/les-candidats-a-la-presidentielle-ont-passe-leur-grand-oral-lgbt-21326 Los candidats a la presidenciala pasèron lor grand oral LGBT, ed:Têtu, 1èr d'abril de 2012.
- ↑ (fr)Rapòrt sus la revision de la lei bioetica.
- ↑ Les 40 auteurs de la Bataille Hadopi
- ↑ (fr)http://www.ccme.org.ma/fr/Le-Conseil/Textes-fondateurs/Communiqu%C3%A9-du-Cabinet-Royal-21-d%C3%A9cembre-2007.html Comunicat del Cabinet reial sul site ccme.org.man 21 de decembre de 2007