text:
Aton
Aton qu'ei un diu egipcian representat dab lo disque solar d'on sorten arrais prolongats dab mans. Lo culte d'Aton que ho dehenut e desenvolopat peu faraon Amenòfis IV qui cambiè lo son nom en Akhenaton e qui fondè ua navèra capitala vodada au son diu unic : Akhetaton ("l'orizont d'Aton"). Aquesta vila que's tròba dens lo sit modèrne de Tell-el-Amarna on, destrusida, abandonada e vodada au desbromb, que conservè perheitament las rèstas arqueologicas deu culte d'Aton. La religion atoniana qu'abandonè e que reprimè lo politeïsme egipcian, en purmèr en lo privant de lo son financiament. Que s'oposè au politeïsme en bèth perpausar ua forma aparenta de monoteïsme e d'abstraccion teologica puish qu'Aton, au contre deus dius egipcians tradicionaus, non possedeish pas cap element fisic animau e sustot nat cap ni còs.
Quina que sia la data exacta de hueita deu pòble ebrieu d'Egipte non pòt pas estar hèra esluenhada de l'aventura amarniana. La question de la relacion (o la manca de relacion) enter Amenòfis IV e Moïses o enter Atonisme e judaïsme be ho pausada mantun còp.


c: text/html

text:
Corporacion
Una corporacion es una agropacion de personas que fan lo meteis mestièr. Se coneisson de corporacions dempuèi l'epòca de Babilònia (apareisson citadas dins lo Còde d'Hammurabi), mas solament se generalizèron après fòrça sègles. A l'Edat Mejana, los membres d'una corporacion vivián normalament dins la meteissa carrièra, e en fòrça ciutats de carrièras consèrvan lo nom de la corporacion que i trabalhava. Cada corporacion aviá un sant patron. Las corporacions cresquèron o grandiguèron en importància fins a contrarotlar una granda part de l'economia de las ciutats (las aglomeracions que non ne dependián se nomenavan significativament "liuras"). Èra fòrça costós d'entrar e de gaudir dels privilègis associats. Comencèron de descaire o deperir cap al sègle XVIII, ça que la encara se mantenon, especialament dins qualques professions (coma los actors).

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Rémeling
Rémeling es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Ciutat per las primièras fes l'an 1084 jol nom de "Reimelinga".
- Possession de la abbaye de Sant-Sixte de Rettel, dels senhors de Sierck, de contunh dels senhors del Luxemborg fins a la Revolucion.
- Cité pour la première fois en 1084 sous le nom de "Reimelinga".
- Possession de l'abbaye de Saint-Sixte de Rettel, des seigneurs de Sierck, puis des seigneurs du Luxembourg jusqu'à la Révolution.


text:
Juda Haleví
Juda Haleví (en ebrieu: יהודה הלוי Yehudà haLeví) (nascut a Tudèla dins lo reialme de Navarra- c. 1070 - ?Jerusalèm, c. 1141) foguèt un poèta, filosòf e mètge judèonavarrés.
Biografia e òbra[modificar | modificar la font]
Pendent la joventut Juda Haleví viatja a Còrdoa e a Granada. Se desplaça mai tard a Toledo, ont s'establiguèt e que i exerciguèt la medecina. Foguèt protegit per Josef ibn Ferrusel, Cidellus, foncionari d'Anfós VI de Castelha. Coneissiá profondament la Torà, la literatura rabinica, la poesia aràbia, la filosofia grèga e la medecina. Escriguèt a Toledo Divan (Dìwan), una colleccion de poèmas profans escriches en ebrieu, que i fa un cant a l'amistat, a l'amor e a la natura, e de poèmas religioses emplegats posteriorament dins la litúrgia josieva, que i exprimís son desir de Dieu e de Sion e son esperança de la redempcion messianica del pòble josieu. Escriguèt tanben lo Libre del Jazar, un dialòg en arabi que i explica lo Judaïsme a un convèrs. A una data desconeguda, faguèt un viatge cap a Tèrra Santa e demorèt mantuna annada en Egipte, especialament a Alexàndria e a Lo Caire. I a pas d'autra entresenha sus son viatge, mas segon la legenda foguèt assaltat e assassinat per un bandit a las pòrtas de Jerusalèm. Es considerat lo melhor poèta medieval en lenga ebrieva. Son òbra poetica es granda e es inspirada per de tèmas divèrses: l'amor, l'amistat, la mar... Se garda de panegirics, de cants de nòças, d'elegias e de composicions autobiograficas de Diwan, òbra escricha a Toledo. Poèta culte, autor d'una poesia lirica amb de metafòras nombrosas, de descripcions e de reflexions filosoficas e religiosas. Utiliza de metricas e d'estrofas divèrsas. Son famosas sas khartjas (los vèrses finals, escriches en lenga romanica, de la darrièra estròfa d'un muwashshah, poèma arabi o ebrieu) profanas, en mai de sas gueulot e sas ahavot de tematica religiosa, coma l'Imne de la creacion. Foguèt lo creador del genre poeticoreligiós de las Sionidas. Sa pensada es fòrça interessanta pr'amor que i coïncidisson las civilizacions ebrieva, aràbia e crestiana, e pr'amor que representa la posicion josieva ortodòxa davant las religions crestiana e musulmana, mas tanben davant la pensada filosofica e teologica d'origina grèga. Son òbra principala es Lo Kuzarí (en ebrieu: הכוזרי) o, segon son tèxte arabi original, Kitab alhuyya wa-l-dalil fi nusr al-din al-dalil (Libre de la pròva e del fondament sus la defensa de la religion menspreciada), escrich entre 1130-1140, e compausat de cinc discors. Lo nom del libre, Lo Kuzarí, ven del rei dels kuzars, que vòl conéisser la religion vertadièra e que, après anar a filosòfs aristotelics, a crestians e a musulmans, sonque trapa la vertat dins las fònts biblicas del Judaïsme, reveladas en tota sa vertat e integritat per un sabent josieu ortodòxe. Atal, fa una apologia del Judaïsme, al qu'apèla «la revelacion vertadièra» e, encara qu'es una òbra de caractèr principalament edificant e apologetic, a de concèptes teologics e filosofics nombroses. Constituís un compendi extraordinari de tradicions oralas e costumas josievas.


text:
OPLO : Ofici public per la lenga occitana.
OPLO : Ofici public per la lenga occitana. La còla d'ÒCtele anèt filmar la presentacion de l'OPLO per David Grosclaude e Guilhem Latrubesse a Rodés, lo divendres 25 julhet,...
Las pomarterra
De J.P. Cavaillé, J.P. Faure et J.M. Caunet. IEO Limousin 2011. "Las pomarterra" qu'ei gessit de la seria documentari "En Lemosin", produsida e realisada per l'IEO Lemosin. Un...
Cara e Cara 06 : Eva Cassagnet
Clamenç Pech partís rencontrar Eva Cassagnet au "Café Gascon" d'Aush, dins Gèrs, per parlar d'ensenhament bilingue.
Lu païs de las bonas fonts
Com ac hasèvan abans era los son ajòus, Raymonde Pragout que pratica enqüera lo rite de "mettre à part" en designar a personas dolentas, las bonas honts on har las devocions...
Lo castèth de Laàs dab "La Novem"
Visita guidada deu castèth de Laàs en Bearn de Gaves dab las cantairas de " La Novem ". Las votz que'vs pòrtan de sala en sala a la descobèrta d'un tesaur deu patrimòni...
DÒC Show 06 : "Au còr de l'Estivada"
6en D'ÒC Show : en plen mitan de l'Estivada de Rodés, filmat en dirècte lo dijòus 24 de julhet sus l'esplanada, davant la granda scèna. Una emission amb los organizators,...


text:
Cuba
Cuba qu'ei un estat situat au còr de las Mar Cariba ; qu'ei constituit de la grana isla de Cuba, de l'Isla de la Joenessa (ancian Isla deus Pins, mei petita e situada au sud de la purmèra) e d'un ensemble de numerosa islas qui las entornejan.
Lo gentilici qu'ei cuban -a.
La Republica de Cuba qu'ei un estat socialista.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Los temps coloniaus[modificar | modificar la font]
L'isla de Cuba que ho descoberta peu monde europèu lo 27 d'octobre de 1492 a l'escadença deu purmèr viatge de Cristau Colomb qui la batejè Isla Juana en aunor de la hilha deus Reis Catolics d'Espanha. Qu'èra alavetz dejà poblada de Taínos e de Ciboneis, dus pòbles amerindians qui avèvan colonizats l'isla a partir deu continent american.
Enter 1509 e 1511, Sebastián Ocampo que he lo torn de Cuba en bèth provar atau la soa insularitat. En 1510 Diego Velásquez de Cuéllar que prengó en man la conquesta e la colonizacion de Cuba. Lo colons que fondèn Nuestra Señora de la Asunción de Baracoa (uei Baracoa) en 1512, Bayamo en 1513, la Santísima Trinidad (uei Trinidad), Sancti Spiritu, San Critóbal de La Havana (L'Avana) en 1514 e Camagüey en 1515. Chic a chic, la colonizacion, las mauladias importadas deu monde ancian e l'esplecha qu'esterminèn las populacions indigenas qui non suberviscón pas sonque dens lo mestissatge. La disparicion d'aquesta man d'òbra qu'encoratgè hèra lèu los colonizators a importar d'Africa ua man d'òbra esclava.
Dinc a la soa indepència d'Espanha, Cuba que demorè ua colonia d'aquesta nacion a despart d'ua brèva estona, en 1762 e 1763 qui ho envasida peus Anglés (qui prengón L'Avana) e puish tornada a la corona espanhòu. Aqueth periòde coloniau que ho tanben marcat peu monopòli comerciau de la Casa de Contratación de Sevilla (sola autorizada a comerciar dab l'Isla) e peus atacs deus piratas. Aqueths factors que limitèn hèra las possibilitats de desenvolopament per Cuba.
Las guèrras d'independéncia[modificar | modificar la font]
Cuba (amassa dab Puerto Rico e las Filipinas) que ho la darrèra colonia espanhòu d'otra mar a accedir a l'independéncia. Lo procès d'independéncia cuban que comença a la meitat de sègle XIX dab ua operacion mauescaduda digirida despuish lo sud deus Estats Units peu veneçolan Narciso López e que s'acaba en 1898 au mens per çò qui ei de la colonizacion espanhòu [1].
La purmèra fasa de las guèrras d'independéncia que comencè lo 10 d'octobre de 1868 quan Manuel de Céspedes, proprietari d'ua tèrra coneguda com La Demajuaga, be liberè los sons esclaus en los perpausar de har la guèrra au poder coloniau e en començant atau la Guèrra deus Dètz Ans on s'illustrèn dens lo camp cuban noms com los de : Ignacio Agramonte, Antonio Maceo, Máximo Gómez, José Maceo, Vicente García González e Calixto García. En 1878, la guèrra qu'èra indecisa, penibla e costosa peus dus camps qui acordèn lo Pacte deu Zanjón qui permetèva aus insurjats d'abandonar las armas contra ua soma d'argent. Totun, un generau revolucionari, Antonio Maceo, qu'arrefusè aqueth pacte e que'u responó per la Protesta de Baraguá. A maugrat d'aqueth tèxte, Cuba qu'entrè dens ua tempora de patz relativa coneguda com la Tregua Fecunda (la treva feconda).
En 1895 ua navèra guèrra que comencè, aqueth còp gavidada per José Martí. Que s'acabore dab l'intervencion militara deus Estats Units justificada per l'explosion deu lor vaishèths cuirassat Maine dens lo pòrt de L'Avana. En 1898, Espanha que ho des.hèita e que perdó Cuba, Puerto Rico e las Filipinas a l'escadença de la signatura deu Tractat de París.
Cuba que ho sancerament administrada peus Estats Units dinc au 20 de mai de 1902 quan los nòrdamericans be'u autregèn l'independéncia dab la condicion qu'incluessi l'Esmendament Platt dens la soa constitucion impausant atau lo dret peus Estats Units d'intervenir militarament dens los ahars politics de Cuba.
Politica[modificar | modificar la font]
Fidel Castro foguèt lo president de la Republica de Cuba (de 1959 dusca 2008). Dempuèi lo 24 de febrièr de 2008, son fraire Raúl Castro es lo president de la Republica de Cuba.
Geografia[modificar | modificar la font]
Segon lo Burèu Nacional d'Estatisticas de Cuba, en 2002 Cuba aviá una populacion de 11 117 743 abitants,[2] que 5 597 233 n'èran d'òmes e 5 580 510 de femnas. La populacion cubana s'es mantenuda establa al cors del sègle XX; malgrat que l'immigracion contribuiguèt a la siá creissença, a comptar del decènni de 1960, lo nombre d'emigrants a superat lo nombre de nauvenguts[3]. La majoritat dels emigrants se n'es anada als Estats Units, en Canadà, a las Bahamas, Jamaica, Espanha e en Mexic[3].
- Principals indicadors demografics (2004)[4]
- Taus de natalitat: 11 ‰ (per mil abitants)
- Taus de mortalitat: 7 ‰
- Taus de mortalitat infantila: 6 ‰[5]
- Esperança de vida dels òmes: 75 ans
- Esperança de vida de las femnas: 79 ans
- Taus d'alfabetizacion dels òmes: 99,7 %[6]
- Taus d'alfabetizacion de las femnas: 99,7 %[6]
- Indèx de Desvolopament Uman (2007): 0,838 (51ena posicion mondiala)[5]
Economia[modificar | modificar la font]
De veire: Economia de Cuba
Cultura[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ L'istoriografia oficiau cubana, d'inspiracion socialista, que considera totun qu'aquesta data be marca pas sonque la fin deu poder espanhòu e que lo colonizacion que ho perseguida peu poder nòrdamerican e que donc, la luta per l'independéncia que's perlonguè dinc a l'arrivada de Fidel Castro au poder. De segur, los detractors a l'ideologia socialista que consideran au contre que Fidel Castro qu'impausè ua mena de dominacion sovietica.
- ↑ Cuban Census, Government of Cuba, an 2002
- ↑ 3,0 3,1 Cuba, Encyclopedia Britannica
- ↑ [http://www.ined.fr/fichier/t_telechargement/3778/t%C3%A9l%C3%A9chargement_fichier_fr_414.pdf Population et sociétés, Bulletin annuel d'information de l'INED, n°414, julhet-agost 2005 (en francés
- ↑ 5,0 5,1 http://hdr.undp.org/en/reports/global/hdr2007-2008
- ↑ 6,0 6,1 Bertrand Badie, Béatrice Didiot (dir.), L'état du monde 2007, Paris, La Découverte, 2006


text:
Lindal de pauretat
Se compren per lindal de pauretat lo nivèl de revengut al dejós del qual es impossible de satisfaire las necessitats vitalas.
Existisson fòrça biaisses de definir la pauretat e de decidir ont situar lo lindal de pauretat. Dins lo cas de comparasons internacionalas es important d'utilizar las donadas actualizadas a paritat de poder adquisitiu (o PPP, en anglés). Se conselha d'eliminar las diferéncias que i poiriá aver dins los preses entre las divèrsas economias.
Qualques uns dels biaisses pus utilizats per delimitar un lindal de pauretat son los seguents :
- En foncion de las prestacions socialas. Se l'estat garantís los revenguts minimals (salari minimum, pension minimala, etc.) se pòt considerar aquò coma un indicator de pauretat.
- Coma un percentatge de la renda per capita.
- Coma una quantitat fixa (corregida per l'inflacion). Ex: la Banca Mondiala utliliza sovent 1 dolar al jorn coma lindal de pauretat.
Pauretat relativa[modificar | modificar la font]
Se definís coma pauretat relativa la situacion dins la quala subrevenir als besonhs basics cobèrts, lo nivèl de revenguts es substancialament mai pichon que lo de la màger part de la populacion. Lo concèpte de pauretat relativa es sovent ligat al gra d'inegalitat d'una economia.
La Banca Mondiala per comparasons internacionalas utiliza per indicator de pauretat relativa la quantitat de 2 dolars al jorn. Dins lo contèxte de païses desvolopats, mas, sovent se pren coma referéncia 50% de la renda per capita d'una economia. L'INE, per exemple, utiliza 60% de la mejana dels revenguts per unitat de consomacion.
Pauretat absoluda[modificar | modificar la font]
Se definís coma pauretat absoluda lo nivèl de revenguts al dejós del qual es pas possible de satisfaire los besonhs basics. Aqueste nivèl depend pas de la distribucion de la renda e deu èsser lo meteis dins totes los païses. La Banca Mondiala utiliza coma indicator de pauretat absoluda la quantitat de $1 dolar al jorn. Sovent dins los païses desvolopats, se considèra tanben coma pauretat absoluda 50% del nivèl de pauretat relativa. Aquò vòl dire 25% de la renda per capita d'una economia.


text:
Cort de Justícia Europèa
La Cort de Justícia de las Comunautats Europèas (CJCE) es una de las cinc institucions de l'Union Europèa, amb la Comission Europèa, lo Conselh de l'Union Europèa, lo Parlament Europèu e la Cort dels Comptes Europèa.
Jos lo nom de Cort de Justícia de las Comunautats Europèas, aquela institucion recampa tres jurisdiccions :
- la Cort de Justícia
- lo Tribunal de Primièra Instància de las Comunautats Europèas
- lo Tribunal de la Foncion Publica de l'Union Europèa.
Lo seu sèti es a Luxemborg.
Lo seu ròtle es de resòlvre totes los contencioses juridics entre las Institucions, los Estats membres e los ciutadans, en vertut de las règlas contengudas dins los Tractats de l'Union Europèa. Aqueste ròtle la destria de totes las jurisdiccions internacionalas per çò qu'aquesta jurisdiccion es obligatòria e las seunas decisions s'impausan dins tota l'Union Europèa.
Las competéncias de la CJCE seguisson en general las evolucions dels Tractats e l'aumentacion de las competéncias de l'Union Europèa.
Somari
- 1 Istoric
- 2 Competéncia
- 3 La mesa en òbra e los efièchs de la jurisprudéncia de la Cort de Justícia
- 4 Sèti
Istoric[modificar | modificar la font]
La CJCE es instituida pel Tractat de París creant la CECA en 1952. Es conservada dins lo Tractat de Roma en creant la CEE e la CEEA (Euratom). La CJCE aviá a l'origina un ròtle marginal. Los Estats membres l'avián creada per se protegir de las usurpacions eventualas de la Nauta Autoritat qu'èra una institucion supranacionala (vejatz CECA). Los Estats Membres prevesián tanben qu'aquela reglèsse los conflictes que podrián arribar entre eles. Mai que mai, los jutges nacionals podián demandar a la Cort una interpretacion dins los afars ont la seuna decision fasiá intervenir lo drech comunautari (recors prejudicial). Lo recors prejudicial èra inicialament un mecanisme marginal. Mas jogarà un ròtle fòrça important dins lo desvolopament de la CJCE a comptar de las annadas 60.
Al començament de las annadas 60, la CJCE pren, en efièch, dos arrèsts audaciós que cambiaràn prigondament la seuna posicion : amb l'arrèst van Gend en Loos (lo 5 de febrièr de 1963) la Cort afirma que lo drech comunautari concernís totes los individús (e non solament los Estats): pòdon far valer sos dreches devant los tribunals nacionals (aplicabilitat dirècta) ; amb l'arrèst Costa contra ENEL (lo 15 de julhet de 1964), afirma la primautat del drech comunautari suls dreches dels Estats membres.
Per aqueles dos arrèsts, la CJCE se donava la posicion d'una Cort suprèma federala, çò qu'èra pas estat previst pels Estats membres quand signèron los Tractats (formalament internacionals) de la CECA e de la CEE.
Los Estats (sustot França, Alemanha o Itàlia) protestèron contra aqueles arrèsts, considerats coma un abús d'autoritat. Per aqueles Estats, l'arrèst de la Cort resultava d'una interpretacion deformada dels Tractats e anava contra las intencions dels Estats al moment de la signatura dels Tractats. La Cort refutèt aqueles arguments en presentant l'arrèst Van Gend en Loos coma conforme als objectius contenguts dins los Tractats : «L'objectiu del Tractat CEE es d'instaurar un mercat comun que son foncionament pertòca dirèctament los justiciables de la Comunautat. Aital que, lo Tractat «constituís un acòrdi que crea mai que d'obligacions mutualas entre los Estats contractants» : «constituís un òrdre juridic novel(...) Que los subjèctes son pas solament los Estats membres mas tanben los seus èssers». Es la posicion de la Cort que fins finala ganharà. Se los Estats aguèsson volgut redefinir los poders de la CJCE, aurián degut cambiar lo contengut dels Tractats, çò qu'auriá exigit una unanimitat de mal aténher.
Dempuèi lo començament de las annadas 90, la CJCE es marcada per divèrsas tendéncias :
- Las Institucions Europèas fan apèl de mai en mai a la Cort per resòlvre los seus conflictes ; es sustot lo cas de la Comission Europèa contra lo Conselh dels Ministres (o Conselh de l'Union Europèa) o del Parlament Europèu contra la Comission e lo Conselh dels Ministres.
- Los Estats son mai que mai atentius a son activitat : lo govèrn francés fa per exemple d'« observacions » mai e mai frequentas a la Cort de Justícia, per temptar de desviar sas decisions.
Dempuèi que lo Tractat de Lisbona es en vigor (après la signatura de Václav Klaus, cap de l'Estat de la Chequia), lo nòu nom de l'institucion es Cort de Justícia de l'Union Europèa.
Competéncia[modificar | modificar la font]
Las competéncias de la Cort de Justícia de las Comunautats Europèas son partejadas entre las tres jurisdiccions (Cort de Justícia, Tribunal de Primièra Instància e Tribunal de la Foncion Publica).
Cort de Justícia[modificar | modificar la font]
Se compara la Cort de Justícia de las Comunautats Europèas amb una Cort Suprèma, sul modèl de la Cort Suprèma dels Estats Units d'America. La Cort de Justícia es ben una jurisdiccion de tipe federal, per çò que lo drech comunautari es superior als drechs dels Estats membres. Pasmens, la seuna jurisdiccion es pus limitada : s’exercís solament dins lo domeni comunautari (lo primièr pilar dels tres pilars de l'Union Europèa) e dempuèi lo Tractat d'Amsterdam dins los domenis que van a èsser comunautaris. Exclutz la politica de defensa e de securitat comuna.
Se despartís tanben de la Cort Suprèma dels Estats Units pel fach que la nominacion dels jutges se fa sens audicion per lo Parlament (coma los jutges de la Cort Suprèma devant lo Congrès dels Estats Units). Los jutges de la Cort de Justícia son pas que simplament nomenats.
La Cort de Justícia jutja principalament de l'interpretacion del drech comunautari, del non respècte per los Estats membres del drech comunautari e dels recors contra las decisions del Tribunal de Primièra Instància, en particular per las vias de drech seguentas :
- La question prejudiciala per la quala las jurisdiccions nacionalas dels Estats membres, o demandan l'interpretacion d'un tèxte comunautari, o demandan a la Cort s'un tèxte comunautari es valid. Aquò significa que los particulars que voldrián obtenir una decision de la Cort de Justícia o pòdon far solament indirèctament en passant en primièr devant un jutge nacional que, constatant un ponch de drech exigent clarificacion, adreçarà a la Cort de Justícia une question prejudiciala. A l’origina dotat d’un foncion purament tecnica, lo recors prejudicial es doncas devengut dempuèi las annadas 60 un biais per far constatar los mancaments dels Estats al drech comunautari (inicialament èra una prerogativa dels Estats membres e de la Comission Europèa).
- Lo recors en mancament amb lo qual la Comission Europèa o un dels Estats membres vòl far constatar qu'un d'eles a pas respectat sos obligacions resultant del drech comunautari.
- Lo recors en cassacion amb lo qual las partidas en una decision del Tribunal de primièra instancia contèstan la seuna decision.
Tribunal de Primièra Instancia[modificar | modificar la font]
Jutja, principalament, de la contestacion dels actes de las institucions comunautaris per las personas fisicas ou moralas, per las vias de drech seguentas :
- Lo recors en anullacion qu'una institucion, un Estat membre o un ciutadan (inclús las entrepresas) vòl far anullar un acte d'una institucion o un organ de l'Union Europèa.
- Lo recors en caréncia qu'una institucion, un Estat membre o un ciutadan (inclús las entrepresas) vòl far constatar qu'una institucion o un organ de l'Union Europèa a pas adoptat un acte obligatòri.
- Le recors en responsabilita (accion en responsabilitat) qu'una institucion, un Estat membre o un ciutadan (inclús las enpresas) vòl far remborsar lo prejudici subit per l'acte d'une institucion o d'un organ de l'Union Europèa.
Dempuèi lo Tractat de Niça, lo Tribunal de primièra instancia recep tanben los recors introduits pels Estats contra los actes de la Comission Europèa.
Tribunal de la Foncion Publica[modificar | modificar la font]
Jutja exclusivament del contenciós entre las institucions o organs comunautaris e los seus foncionaris.
Presidéncia[modificar | modificar la font]
President de la Cort de Justícia[modificar | modificar la font]
Los jutges de la Cort designan entre eles lo president de la Cort per un periòde renovelable de tres ans. Lo president dirigís las òbras de la jurisdiccion e mai los servicis de la Cort e presidís las principalas formacions de jutjament. Assigna los afars dins una cambra en vista de las mesuras d'instruccion eventualas e nomina un jutge raportaire.
Fixa las datas e oras de las sesilhas de la granda cambra e de l’assemblada plenièra de la Cort, compausada de 13 jutges. La Cort s'amassa tanben per cambra de tres o cinc jutges. De mai, le president estatuís el meteis, per via de referit, sus las demandas de subre-sèis a l’execucion e d’autras mesuras provisòrias.
La Cort deu s'amassar d'un biais plenièr dins los cas prevists per los Tractats. En mai, la Cort pòt tanben s'amassar aital quand la question que tracta es d'importància.
Tribunal de primièra instancia e Tribunal de la foncion publica de l'Union Europèa[modificar | modificar la font]
Avocats generals[modificar | modificar la font]
Grefièr[modificar | modificar la font]
Autres[modificar | modificar la font]
La mesa en òbra e los efièchs de la jurisprudéncia de la Cort de Justícia[modificar | modificar la font]
Lo ròtle de la Cort de Justícia dins la creacion d'un mercat unic europèu[modificar | modificar la font]
[modificar | modificar la font]
Autres arrèsts[modificar | modificar la font]
Sèti[modificar | modificar la font]
Totes los organs judicaris de l'Union sont basats a Luxemborg, separadas de las institucions politicas basadas a Brussèlas e Estrasborg.


text:
Saint-Léger
Saint-Léger puede referirse a:
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Alpes Marítimos.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Charente.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Charente Marítimo.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Lot y Garona.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Mayenne.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Paso de Calais.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Saboya.
- Saint-Léger, comuna francesa situada en Sena y Marne.
- Saint-Léger, comuna belga situada en la Provincia de Luxemburgo, Bélgica.


text:
-587
Aquesta pagina concernís l'an -587 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Babilònia[modificar | modificar la font]
Perseguida deis operacions en Palestina-Siria còntra Egipte e lei rèis insurgents de la region. Au començament de l'annada, lei Babilonians deguèron i levar lei sètges organizats còntra unei vilas (Jerusalèm, Tir, Lakish..) per faciar una ofensiva egipciana. Pasmens, lei fòrças dau faraon Apriès foguèron durament desfachas per lei tropas dau rèi Nabucodonosòr II. Aquò permetèt ai Babilonians d'acomençar tornarmai lo sètge dei principalei vilas de la region que foguèron pauc a pauc conquistadas franc de Tir que resistiguèt fins a 572 avC. En particular, Jerusalèm foguèt presa a la fin dau mes de julhet. Lo rèi Sedecias foguèt capturat e executat e lei darrierei resisténcias en 586 avC. La màger part de l'aristocracia e deis elèits dau reiaume ebrieu foguèron desportadas vèrs Babilònia per lei venceires.


text:
Bettborn (Mosèla)
Bettborn es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Se nomenava Bedebur en 1316 de contunh Betteburn al XVe sègle.
Vilatge de la distincion de Fénétrange-Schwanhals, destruit al cors de la guèrra de Trenta ans.
Se nommait Bedebur en 1316 puis Betteburn au XVe siècle.
Village de la seigneurie de Fénétrange-Schwanhals, détruit au cours de la guerre de Trente ans.


text:
Carmen Luvana
Carmen Luvana qu'ei ua actora de cinèma pornografic americana.
Qu'ei neishuda a Nava York lo 23 d'agost 1981, puish que s'ei neurida a Puerto Rico abans d'arrecotir tà Miami a l'atge de 18 ans. Los mèdias especializats que profieitan sovent d'aquera partida de la soa biografia entà presentar-la com ua actora latina (de soca latinoamericana), mes l'aspècte fisic de l'actora qu'ei meilèu lo d'ua americana de soca europèa.
La soa carrièra que comencè en 2001. Carmen Luvana qu'a anonciat que i pausaré un tèrmi a la fin de 2008.
Qu'a recebut mantun prèmi dont lo XRCO Award de la miélher navèra actora (2002) e lo XRCO Award de la miélher scèna lesbiana (2003).
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Site oficiau
- (fr)(en) Carmen Luvana sus l'Internet Movie Database


text:
Angicourt
Angicourt es una población y comuna francesa, en la región de Picardía, departamento de Oise, en el distrito de Clermont y cantón de Liancourt.
Demografía[editar]
Bibliografía[editar]
En francés[editar]
- Louis Ricouart, Les Biens de l’abbaye de Saint-Vaast dans les diocèses de Beauvais, de Noyon, de Soissons et d’Amiens, (Los Bienes de la abadía de Saint-Vaast en las diócesis de Beauvais, de Noyon, de Soissons y de Amiens) 1888.
- Louis Graves, Précis statistique sur le canton de Liancourt(Precisiones estadísticas del Cantón de Liancourt), 1837.
- Jean-Charles Capronnier, Christian Corvisier, Bertrand Fournier, Anne-Françoise Le Guillez, Dany Sandron, Picardie gothique,(Gótico de la Picardia) Casterman, 1997.


text:
Peramelemorphia
Los Peramelemòrfes (var. Peramelemòrfs[1]) comprenon los Bandicoots e los Bilbies, çò que recampa gaireben totes los Marsupials omnivòrs. Totes los membres d'aqueste òrdre son endemics a las doas massas de tèrra gemèlas que son Austràlia e la Nòva Guinèa, e la màger part partejan las caracteristicas del Bandicoot : un còrs repetenat e arcat amb un morre long doçàs, doas aurelhas dreitas plan desvolopadas, de patas longas pro finas e una coa fina. Lor massa varia entre 140 g e 2 kg, mas la màger part de las espècias an un pes comparable al d'un gat mejan (environ 1 kg).
La posicion dels Peramelemorphia dins la familha dels Marsupials es estada longtemps desconcertanta e controversiada. I a doas caracteristicas morfologicas que mòstran la linha evolutiva seguida pels representants d'aqueste grop : lo tipe de pata e las dents. Malaürosament, aquestes dos caractèrs van dins de direccions evolutivas opausadas !
Totes los membres de l'òrdre dels Poliprotodontes (qu'an maites parelhs de dents sus la maissa inferiora) mentre que los Peramelemòrfes n'an 3 parelhs. Aquò suggerís qu'an evoluit dels Dasyuromorphia, Marsupials carnivòrs. Çaquelà, an una caracteristica inabituala al nivèl dels pès : lo segond e lo tresen artelh son fusionats. Aquesta condicion sindactila es la caracteristica dels Diprotodontes, Marsupials erbivòrs que recampan los Cangorós, los Vombats, las Sarigas e los Coalàs.
Las temptativas per reconstituir lo copacap postulan que lo grop a evoluit dels carnivòrs, conservant atal la denticion dels Poliprotodontes, tot en desvolopant de biais independent la sindactilia de lors patas posterioras. Lo punt de vista opausat partís del principi que la sindactilia es tant inabituala que pòt aver evoluit dos còps e qu'atal, los Bandicoots serián eissits d'una creatura Diprotodonte que sembla una Sariga qu'auriá subit una evolucion de las dents. Una tresena ipotèsi es que lo grop de Bandicoots auriá evoluit d'un grop de carnivòrs primitius, qu'auriá desvolopat una sindactilia de las patas posterioras per s'especializar dins l'escalada dels arbres, e que los Diprotodontes aurián evoluit d'aqueste grop en desvolopant lor dents tant particularas. Las analisis molecularas recentas an pas resolgut aqueste problèma, mas suggerisson fòrtament que los Paramelemòrfes son fòrt distants, d'un punt de vista cladistica, dels autres Marsupials.
Classificacion[modificar | modificar la font]
- Òrdre dels Microbiotheria: (1 espècia, lo Monito del Monte d'America del sud)
- Òrdre dels Dasyuromorphia: (marsupials carnivòrs, 57 espècias dins 3 familhas)
- Òrdre dels PERAMELEMORPHIA (21 espècias)
- Familha dels Peramelidae
- Sosfamilha dels Peramelinae: bandicoots
- Bandicoot ralhat occisental, Perameles bougainville
- Bandicoot ralhat oriental, Perameles gunnii
- Bandicoot del nas long, Perameles nasuta
- Bandicoot del desèrt, Perameles eremiana (atudat)
- Bandicoot daurat, Isoodon auratus
- Bandicoot brun del nòrd, Isoodon macrourus
- Bandicoot brun del sud, Isoodon obesulus
- Bandicoota pès de pòrc, Chaeropus ecaudatus (atudat)
- Sosfamilha Thylacomyinae: bilbies
- Bilby, Macrotis lagotis
- Bilby menor, Macrotis leucura (atudat)
- Sosfamilha dels Peramelinae: bandicoots
- Familha Peroryctidae Bandicoots dels bòscs plujós de Nòva Guinèa
- Bandicoot gegant, Peroryctes broadbenti
- Bandicoot de Raffray, Peroryctes broadbenti
- Bandicoot mirga, Microperoryctes murina
- Bandicoot zebrat, Microperoryctes longicauda
- Bandicoot papó, Microperoryctes papuensis
- Bandicoot espinós, Echymipera rufescens
- Equimipera de Clara, Echymipera clara
- Equimipera de Menzie, Echymipera echinista
- Equimipera comuna, Echymipera kaluba
- Equimiperade Davis, Echymipera davidi
- Bandicootde l'illa de Seram, Rhynchomles prattorum
- Familha dels Peramelidae
- Òrdre dels Notoryctemorphia (2 espècias de marsupial talpa)
- Òrdre dels Diprotodontia (gaireben 117 espècias dins 11 familhas, incluses lo Coalà, los Vombats, las Sarigas, los rat cangarós, los Cangarós, Oalabis e autres.)
Aqueste òrdre de marsupials se compausa de doas familhas :
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo singular es pertot Peramelemòrf


text:
Commons:Reütilizacion de contengut en defòra de Wikimedia
- Aquestas informacions an un caractèr descriptiu puslèu que prescriptiu. Aquesta pagina a per tòca de reduire la quantitat d'emails mandats als volontaris que gerisson OTRS e als contactes de premsa. Poiriá sens dobte èsser fusionada amb la pagina m:How to use or reuse our content. Vejatz tanben la pagina de discussion de la version anglesa.
Aquesta pagina es destinada a ajudar los que desiran reütilizar de contengut (tèxte e/o grafics) eissits dels projèctes Wikimedia — sus lor site web pròpri, per l'estampar, o tot autra utilizacion. Nos concentram aicí sus Commons perque s'agís precisament d'una colleccion de documents reütilizables.
La Fondacion Wikimedia deten pas de dreches sus a pauc prèp totes contenguts presents suls sites Wikimedia — aqueles contenguts apartenon a lors autors respectius. Çaquelà, la màger part d'auestes documents son liurament reütilizables (version en cors de traduccion cap a l'occitan) sens que siá necessari d'obténer una permission especifica en foncion dels tèrmes de la licéncia jos la quala se tròban — doncas ,normalament avètz pas besonh de demandar una permission exprèssa.
Mentre que las informacions que concernisson los dreches d'autor e la licéncia aplicabla que son indicadas sus cada document sián censadas èsser corrèctas, la Fondacion Wikimedia garantís en cas de cas lor validitat. Se decidètz de reütilizar de fichièrs eissits de Commons, deuriatz verificar per vos-meteis la natura de dreches d'autors de cada imatge, del meteis biais que s'obteniatz aquestes imatges a partir d'autres fonts.
Contents
- 1 Las licéncias utilizada suls projèctes Wikimedia
- 2 Cossí respectar las licéncias
- 3 Contactar lo telecargaire o l'autor
- 4 Ligams dirèctes (hotlinking)
Las licéncias utilizada suls projèctes Wikimedia[edit]
Tèxtes[edit]
Totes los tèxtes disponibles sus totes los projèctes Wikimedia, a l'excepcion de Wikinews, son la proprietat de lors autors e son publicats jos la Licéncia de Documentacion Liura GNU (GFDL). D'unas personas an tanben publicat lors contribucions jos d'autras licéncias suplementàrias.
Los tèxtes publicats sus Wikinews son jos licéncia Creative Commons Attribution 2.5 (CC-BY).
Imatges[edit]
Los imatges publicats sus Wikimedia Commons son jos de licéncias liuras — siá la GFDL, siá una autra licéncia. Consultatz la pagina Commons:a prepaus de las licéncias.
Lo fach de clicar sus un imatge publicat sus un projècte quin que siá vos menarà a la pagina de descripcion d'aqueste imatge. Aquesta pagina presenta las informacions provesidas per la persona qu'a publicat l'imatge, dont en particular l'estatut de l'imatge a prepaus dels dreches d'expleitacion, los avent-dreches, e las condicions de la licéncia.
Cas del Fair use[edit]
Avertiment. D'unes contenguts presents suls servidors de Wikimedia son pas disponibles jos una licéncia liura, dont rn particular unes imatges sus la Wikipedia anglofòna. La màger part d'entre eles son publicats jols tèrmes de la clausa de "fair use" (literalament, "utilizacion leiala") de la lei sul copyright dels USA. Abans de reütilizar aquel tipe de contengut, vos aparten de verificar que l'utilizacion que ne comptatz far dintra dins lo quadre de çò autorizat pel "fair use", lo "fair dealing" o tota autra disposicion equivalenta en drech d'autor aplicabla a vòstra juridiccion. Considerant la complexitat del drech d'autor, podètz causir de vos far ajudar per un professional del drech se sètz pas un expèrt en la matièra.
Lògos de la Fondacion Wikimedia[edit]
Lo lògo de la Fondacion Wikimedia e los lògos dels projèctes eles-meteisses (coma Wikipèdia o Commons) son de marcas depausadas e protegidas per la Fondacion Wikimedia. Generalament, son pas disponibles per d'autres usatges, mentre que lor reütilizacion dins la premsa o dins los mèdias a prepaus dels projèctes Wikimedia siá explicitament autorizat. Las leis localas qu'autorisan lo "fair use" o lo "fair dealing" (per exemple per un usatge a títol d'illustracion o de critica) pòdon eventualament s'aplicar dins vòstra juridiccion. Per tot autre usatge d'aquestes lògos, mercés de contactar la Fondacion.
Cossí respectar las licéncias[edit]
Los paragrafes que seguisson son de simples resumits de las licéncias, e presentan brièvament cossí ne repectar los tèrmes.
Se un document es publicat jos una sola licéncia, totes los tèrmes d'aquesta devon èsser aplicats. Se lo document es somés a mai d'una licéncia (es a dire, s'es publicat jos mai d'una licéncia simultanèament), lo que reütiliza lo document pòt causir la licéncia que ne desira seguir los tèrmes. A part los documents plaçats dins lo domeni public, un ligam cap al tèxte complet de la licéncia es inclús dins la pagina de descripcion del document. Amai d'unas licéncias son descrichas dins un resumit.
Ni la Fondacion Wikimedia ni los autors dels contenguts dels sites Wikimedia balhan de vejaire juridic. S'avètz besonh d'informacions sul biais qu'una licéncia s'aplica, vos caldriá far apèl a un professional del drech apropriat dins vòstra juridiccion.
Domeni public[edit]
Los contenguts que la descripcion indica que sont plaçats dins lo domeni public (o lor equivalent local, coma per exemple "totes usatges autorizats") son reputats èsser liures de dreches, siá perque los dreches originals associats son expirat, siá perque aqueles contenguts son estats explicitament plaçats dins lo domeni public per lors autors. Notatz que los dreches morals pòdon totjorn s'aplicar dins d'unes païses per d'unes tipes d'usatges.
Licéncias GNU[edit]
Licéncia de documentacion liura GNU (GFDL)[edit]
Per una simpla redistribucion d'un document, cal inclure la version d'aqueste document a la quala avètz agut accès e mai l'istoric complet dels autors e de lors contribucions, mai la licéncia GFDL (jos forma d'un ligam cap a son tèxte sul meteis site web o jos forma del tèxte de la licéncia dins lo cas d'un document estampat).
Los utilizaires son liures de realizar de trabals derivats, de los copiar, de los distribuir, de los afichzr, de los jogar, inclús a títol lucratiu. Per respectar los tèrmes de la licéncia, cal que (a) vòstra version siá publicada jos la licéncia GFDL, (b) acordar la paternitat del trabalh inicial a al mens sos cinc contributors mai importants, (c) inclure una còpia integrala de la GFDL. Dins lo cas de trabas derivats, vos caldrá tanben inclure una seccion contenent l'istoric complet.
Existís pas de definicion juridica de la metodologia o de metricas concernent lo biais de determinar quales son los cinc contributors mai importants al sens de la GFDL. Suggerissèm d'utilizar un metòde coerent, coma comptar lo nombre de contribucions, lo nombre de mots editats, lo temps passat o tot autre paramètre de meteissa natura.
Tot trabalh derivat deu demorar jos la GFDL.
Quand una fòto plaçada jos licéncia GFDL es utilizada dins un autre document, aqueste document deu tanben èsser mes jos licéncia GFDL. (someone please fill in this bit with precisely how this works both per the FSF and in actual case law - whole book? chapter? section? This is plainly wrong except for the case where the image is used as part of another image.)
GPR e LGPR GNM[edit]
La licéncia publica genrala GNM (GPR) e la licéncia publica generala amendrida GNU (LGPL) son de licéncias destinadas al logicial, e son pas, normalament, utilizadas per de tèxte o de documents. Çaquelà, d'unes contenguts de Commons (coma per exemple d'icònas o de capturas d'ecrans representant de logicials) son plaçats jos GPR o LGPR. Vejatz anben : GPR.
Per una redistribucion simple de tals contenguts, inclús de versions modificadas, (a) plaçatz vòstra version jos la meteissa licéncia, (b) provesissètz la font de la version iniciala, coma un fichièr editable identic a lo qur vos a servit a preparar vòstra version (per exemple, un fichièr imatge, un fichièr GIMP al format .xcf, etc.).
Notatz que la licéncia publica generala GNM (GPR) e la licéncia de documentacion liura GNM (GFDL) son pas compatiblas una amb l'autra. Aquò significa qu'un contengut plaçat jos GFDL e un autre jos licéncia GPR pòdon pas èsser utilizats simultanèament dins una meteissa "òbra" — coma per exemple l'integracion d'un còde font d'un programz jos GPR dins un tèxte d'explicacions jos GFDL. Çaquelà, un imatge jos GPR inserit dins una pagina de tèxte jos GFDL es generalament considerat coma una agregacion de dos contenguts puslèu qu'un contengut unic.
Creative Commons[edit]
La màger part de las licéncias Creative Commons son pas de licéncias de contengut liures e seràn pas prepausada coma solas licéncias autorizadas sus Wikimedia Commons. (La version 3.0 de CC qu'inclutz de dreches morals es actualament controversada al sen de la comunautat (discussion en anglés).) Las licéncias seguentas son autorizadas e utilizadas aicí :
CC-BY[edit]
Dins lo quadre de las licéncias Creative Commons amb atribucion (CC-BY), los utilizaires son liures de crear de versions derivadas del trabalh original e de las copiar, distribuir, jogar, inclús a títol lucratiu.
Vos cal atribuir lo trabalh a son o a sos autors, e quora reütilizatz o distribuissètz l'òbra, vos cal mencionar los tèrmes de la licéncia o provesir un licam ca a aqueles tèrmes.
diferéncias entre las versions 1.0, 2.0 e 2.5, e diferents païses
- pagina sus la licéncia Creative Commons CC-BY-2.5
- Tèxte complet de la licéncia (en anglés unicament)
CC-BY-SA[edit]
Dins lo quadre de la licéncia Creative Commons amb atribucion e pertatge a l'identic (CC-BY-SA), los utilizaires son lires de crear de trabalhs derivats e de copiar, distribuir, afichar e jogar las òbras, inclús a títol lucratiu.
Al moment de la reütilizacion o de la distribucion de las òbras, vos cal atribuir la paternitat de l'òbra a son o a sos autors e vos cal mencionar los tèrmes de la licéncia o provesir un ligam cap a aqueles. Vos cal tanben plaçar vòstra version jos la meteissa licéncia CC-BY-SA.
Autras licéncias per un contengut liure[edit]
Consultatz Commons:Bendèls de licéncia#Licéncias Copyleft Attitude e Commons:Bendèls de licéncia#Autras licéncias liuras.
Contactar lo telecargaire o l'autor[edit]
Se desiratz utilizar un contengut jos d'autres tèrmes que la licéncia liura indicada, o se volètz verificar d'un biais segur l'estatut dels dreches d'autor perque pensatz qu'aquò es necessari, la persona qu'a mes aqueste contengut sus un servidor Wikimedia vos deuriá poder ajudar.
L'autor d'un element de tèxte es la persona qu'a realizat l'accion d'edicion dins la quala a apondut aqueste element al tèxte ; rendètz-vos sus l'onglet "istoric" o "history" de la pagina. La persona qu'a telecargat un imatge o un document es la persona que l'a depausat sus un servidor Wikimedia — s'agís siá de l'autor del contengut original, siá de qualqu'un qu'a menat un contengut liure en provenéncia d'una autra font. Lo telecargaire es citat dins la seccion "file history" (istoric del fichièr) de la pagina de descripcion del fichièr.
Dins d'unes cases, podètz èsser menat a contactar lo telecargaire per obténer d'autras informacions que l'estatut juridic del document. L'autor del fichièr original pòt acceptar de vos prepausar d'autras condicions que la licéncia indicada. Dins d'unes cases, los telecargaires pòdon aver accès a una version de melhora qualitat del document que non pas la qu'es presenta suls servidors, en particular dins lo cas que s'agís de lor trabalh pròpri.
La Fondacion Wikimedia pòt generalament pas vos ajudar a trobar los utilizaires qu'an participat al contengut. Podètz ensajar de los trobar vos-meteis de diferentas faiçons :
- D'unes publican lors coordenadas, coma un nom e una adreça o un numèro de telefòn sus lor pagina d'utilizaire.
- D'unes pòdon èsser contactats per email en clicant sul ligam "email this user" o "mandar un messatge a aqueste utilizaire" sus lor pagina d'utilizaire.
- Podètz daissar un messatge sus lor pagina de discussion en clicant sus l'onglet "talk" o "discussion" tot en naut de lor pagina d'utilizaire, puèi en clicant en seguida sus l'onglet "+" qu'apareist al costat de l'onglet "edit" o "modificar" un còp que la pagina de discussion s'es afichada. Picatz vòstre message e clicatz sul boton "save" o "enregistrar" (vòstre messatge serà alara visible per totes).
Ligams dirèctes (hotlinking)[edit]
Wikimedia autoriza generalament pas los accèsses extèrnes dirèctes (servicis de tipe 'hot spider'), ont cada còp que qualqu'un efectua una recèrca sus un site extèrne, la requèsta es redirigida sus nòstre site. Los utilizaires exteriors deurián siá copiar l'ensemble del contengut (per de pichons volumes a rason d'un element a l'encòp, per de grands volumes a partir d'un dump de la banca de donadas (en anglés)), siá contactar la Fondacion per obténer un accès dirècte (live feed), çò que pòt balhar luòc a una contrapartida financièra.
Aquesta pagina part del principi que desiratz efectuar de còpias dels elements de contengut per vòstre ustage pròpri.


text:
Cochin
Cochin o Khoshi — es la vila pus poblada de l'Estat de Kerala en Índia, e son pòrt principal. Se situa a 200 km al nòrd de sa capitala Thiruvananthapuram.
La vila se compausa de tres partidas principalas :
- la peninsula de Mattancheri o "Fòrt Cochin", fàcia al larg, ont se tròban las zònas pus vièlhas de la vila,
- l'illa artificiala de Willington, construita dins los ans 1920 amb los produits de l'escavament de la baia que sa prigondor aumentèt,
- Ernakulam, la partida de la vila sus lo fèrm.
I a tanben doas autras illas menoras, l'illa de Bolghatty, ont se tròba lo Bolghatty Palace construit en 1744 per los Olandeses e transformat uèi en ostalariá, e l'illa de Vypin. Totas aquelas zònas son religadas entre elas per de ferries o de ponts.
Istòria[modificar | modificar la font]
La vila profieitèt, al començament del sègle XV, del declin de Cranganore e se constituiguèt en pichon reialme. Aprèp l'arribada de Vasco de Gama sus la còsta de Malabar, los râja de Cochin, qu'èran puslèu favorables als Portugueses, los autorizèron a installar un establiment de comèrci. En 1530, sant Francés de Xavièr aquí installèt una mission. Lo periòde portugués foguèt dificil pels Josieus installats dins la region dempuèi de temps e dins la vila dempuèi la catastròfa de la Cranganore. Los Olandeses arribèron dins lo Malabar en 1595 e prenguèron lo contraròtle de la vila en 1663, li balhant un novèl periòde de bonança. Los Britanics la prenguèron en 1795, los Païses Basses la daissèron definitivament al Reialme Unit pel tractat entre Britanics e Olandeses de 1814 en cambi de l'illa de Banca.
Patrimòni[modificar | modificar la font]
Lo còr istoric de la vila se tròba dins lo quartièr de Fòrt Cochin sus la peninsula de Mattancheri.
Aquí se tròba lo palais del râja, nomenat Palais Olandés. Encara que construit vèrs 1555 pels Portugueses pel râja Virakeralavarma, los olandeses lo tornèron agençar un sègle pus tard per èsser lo palais del governador. Foguèt rendut al râja que lo faguèt decorar de pinturas de paret de primièra, fòrça ben conservadas, representant de scènas del Râmâyana.
Los carrelets chineses son una attraccion toristica tipica, rèsta probabla de l'expedicion chinesa de l'enuc Zheng He que passèt ala abans l'arribada dels Europèus. Se tròba tanben Fòrt Cochin, la vièlha sinagòga datant de 1568 e agrandida en 1760, e tanben la Catedrala de la Santa Crotz e la glèisa de Sant Francés.
Economia[modificar | modificar la font]
La majora partida de l'activitat economica de Cochin se passa dins lo quartièr d'Ernakulam.
Cochin a un aeropòrt còde AITA : COK.
Galariá[modificar | modificar la font]
-
-
-
-
-
Houseboat sus las Backwaters
-
-
-
-


text:
Orquèstra Nacionala del Capitòli de Tolosa
L’orquèstra nacionala del Capitòli de Tolosa es l'orquèstra sinfonica de la vila de Tolosa. Lo sèt es al Mercat de Blat onte assegura la sason sinfonica. Tanben acompanha lo teatre del Capitòli dins las representacions liricas e coregraficas (Balet del Capitòli) e realiza fòrça tornadas en França e a l'exterior. Se desvolopèt subretot mercé a son cao d'orquèstra Michel Plasson.
Somari
Istoric[modificar | modificar la font]
L'Orquestra nacional del Capitòli de Tolosa foguèt creat al començament del sègle XIX per las sasons d’opèras del Teatre del Capitòli. Se comfirmèt coma Orquèstra Sinfonica aprèp 1945.
L'apòrt de Michel Plasson[modificar | modificar la font]
Arribat en 1968, Michel Plasson descobriguèt en 1974 lo Mercat de Blat, un bastiment exagonal, mercat cobèrt de blat del sègle XIX utilizat dempuèi 25 ans coma palais de los espòrts. Aquí faguèt jogar l'orquèstra per l'integralitat de las sinfonias e dels concertos de Ludwig van Beethoven e la sala venguèt demorànça principala.
Michel Plasson alara conduguèt en tornada fòrça de França, enregistrèt amb el gaireben toda sa discografiá e faguèt encontrar los artistas fomosos de la musica classica: Barbara Hendricks, Régine Crespin, Roberto Alagna, Teresa Berganza, José Carreras, Jessye Norman...
Quand partiguèt en agost de 2003, Michel Plasson daissèt un orquèstra de fòrça naut nivèl e receptèt lo títol de nacional autrejat pel Ministre de la Cultura en 1980. En 2004, Michel Plasson foguèt nomenat cap d'orquestra onorari.
La succession de Tugan Sokhiev[modificar | modificar la font]
Nomat per la vila de Tolosa, es lo jove cap d'orquèstra Tugan Sokhiev que dirigís l'orquèstra al despart de Michel Plasson. Dempuèi setembre de 2005 lo primièr cap invitat e conselhièr musical de l'orquèstra. Assegura lo pòste de director musical dempuèi setembre de 2008.
Jove public[modificar | modificar la font]
L'orquèstre, amb Michel Plasson, se lancèt dins de programas destinats al jove public. E doncas, presenta cada an, acompanhant los abituals concerts de setmana pels adults, de concerts cada dimenge matin, al programa pus accessible (Pèire e lo lop, Piccolo, Saxo e Companhiá, Lo Carnaval dels animals...) e sovent presentat e explicat per un comentador. Fa un partenariat educatiu amb lo Rectorat de l'Acadèmia de Tolosa mejans l'associacion Classisco.
L'association AÏDA[modificar | modificar la font]
Depuèi 1988, l'orquestra es sostengut per l'AÏDA, l'Associacion dels Industrials e entrepresas Amics de l'orquèstra, que « reünís las entreprisas, industriás, societats comercialas e de servicis, de totas las talhas de Tolosa e de la Region Miègjorn-Pirenèus, decididas a sostenir las accions menadas per l'Orquèstra ». I participan Airbus, lo Conselh regional de Mègjorn-Pirenèus o lo jornal La Dépêche du Midi. Son ajuda s'organiza en quatre grands axes d'accion :
• participar a la renomada nacionala e internacionala de l'orquèstra,
• contribuir a la produccion discografica,
• ajudar los joves musicians, caps d'orquèstras e compositors (dempuèi 1994, organizacion d'estagis dins de l'orquèstra e creacion de la borsa "Jeunes Musiciens"),
• investir dins la compra d'instruments de musica.


text:
Nuèch de la Sant Joan
La nuèch de la Sant Joan d'estiu, tradicionalament festejada amb de grands fuòcs, se celèbra la nuèch de Sant Joan Baptista, lo 24 de junh.
Es prepa del Solstici d'estiu dins l'emissfèri nòrd, que se ten mai frequentament lo 21 de junh, excepcionalament lo 19 de junh (2488), rarament le 20 de junh (1896, 2008 et 2012) e lo 22 de junh (1975, 2302). La nuèch es la pus corta de l'an e per aquò es propici a la fèsta.
Lo solstici d'estiu foguèt celebrat de totes temps. La fèsta de la Sant Joan recòbra las tradicions precretianas.
Somari
- 1 Originas
- 2 Canadà
- 3 Belgica
- 4 Espanha
- 5 França
- 6 Sant Joan d'Ivèrn
- 7 Notas e referéncias
- 8 fonts (fr)
Originas[modificar | modificar la font]
Las fèstas ancianas del solstici d'estiu[modificar | modificar la font]
En Siria e en Fenicia, se celebrava al solstici una granda fèsta en l'onor de Tammuz, que començava la velha al ser, coma dins la Sant Joan tradicionala.
Los fòcs de la Sant Joan, recobrats pels crestians, serián estat copiats dels rites cèltas e germanics de benediccion las sègas.
Lo culte del fuòc associat al solstici d'estiu existís tanben China, en Turquia, dins los rites vodós, pels Incas.
-
Dança al solstici d'estiu per Anders Zorn
-
Canadà[modificar | modificar la font]
Quebèc[modificar | modificar la font]
Al Quebèc, es de la Fèsta nacionala del Quebèc. La fèsta remplacèt la fèsta religiosa tradicionala de la Sant Joan que marcava lo començament de l'estiu que se faguèt de fuòcs de jóia sus la ribas del Sant Laurenç. Aqueles fuòcs celebravan l'arribada de l'estiu mas tanben permetiàn de comunicar als vilatges a l'entorn las darrièras nòvas de l'ivèrn. Quantes mòrts? Quantes novèl nascuts? Se donava de senhal de fum coma d'alfabet e rendava compte de l'estat de la vida del Quebec rural d'alara. Dins los ans 1960 e 1970 la Sant Joan venguèt un dels simbòls de l'afirmacion nacionala quebequesa, venguent lo punt de convergéncia des grandas amassadas politicas, socialas e culturalas es oficialament fèsta nacionala dempuèi de 1977.
Belgica[modificar | modificar la font]
Mons[modificar | modificar la font]
Fins a 1823, la Sant Joan se fetejava en alucant un fuòc dins cada quartièr. Lo fuòc èra acompanhat d'un gal en gàbia. Los lenhèrs èran reculhits pels enfants. Lo gal èra lo prèmi d'un concors de cant. Mas aprèp un encendi de la vila la fèsta foguèt enebida. Dempuèi 1990, una fèsta nòva tornèt. En 2008, 20 000 personas ont participèron.
Espanha[modificar | modificar la font]
La San Xoán Galiciana[modificar | modificar la font]
Es celebrada la nuèch del 23 al 24 de junh. Lo fuòc es lo protagonista, perqu'es considerat coma un element purificatòri.
Los rites del fuòc[modificar | modificar la font]
Los jorns d'abans la fèsta, los jòves menan de lenha per far una falhada, e l’alucar la nuèch. Quand lo lenhèr es mas o mens consomit, las gents sautan en dessús.
Los rites de l'aiga[modificar | modificar la font]
- Lo ram de la Sant Joan
La velha de la Sant Joan se culhís set èrbas diferentas que demòran dins l'aiga la nuèch e l'endeman se se lava la cara amb l'aiga e se se garda lo ram a secar penjat darrièr la pòrta la de l'ostal per s'aparar de las mascas
La gastronomia tipica de la Sant Joan[modificar | modificar la font]
A la Sant Joan, se manja de sardinas rostidas dins los recalius amb de pan de milh, nomenat boroa, acompanhadas de vin roge.
En Païses Catalans[modificar | modificar la font]
Las dimenjadas abans la Sant Joan, los vilatges de Catalonha pujan a la crotz du Pic del Canigó un faisset.
lo 22 de junh, la flama es davalada e distriada a cada vilatge dels Païses Catalans, e tanben Provença e dins las associacions catalanas pel monde.
Le 23 juin los vilatges alucan un lenhèr amb aquela flama[1].
França[modificar | modificar la font]
Dins de vilatge de França, un lenhèr fins a detz mètres de naut èra bastit per èsser brutlat lo ser de la fèsta
Alsàcia e Lorena[modificar | modificar la font]
Se fasiá de grans lenhèrs notamment dins los vilatges del nòrd d'Alsàcia coma dins la val de la Thur e del país de Thann, e recentament dins la val de la Doller, mas tanben en Lorena coma a Harsault e Fontenoy-le-Château. En Alsàcia, lo lenhèr es nomenat un fackel, dins lo vilatjòt de Soultzbach-les-Bains, lo fuòc es nomenat Johànisfirla. Dins les Vòges e Sud de Meurthe e Mosèla lo lenhèr senomena una chavande.
a Sierck-les-Bains, (Lorena), las luses de la vila s'apagan e lo fuòc davala lo puèg du Stromberg, (Contz-les-Bains), una granda ròda de fuòc s'acaba dins lo riu Mosèla.
Bretanha[modificar | modificar la font]
A Roazhon i a lo fuòc de la plaça de la glèisa amb caractèr religiós ont un pichon lenhèr de faisses es plaçat fàcia a la dintrada de la glèisa, vèrs 20h le parroquians s'amassan, un capelan benesís lo fuòc amb l'aiga e lo fuòc de la plaça Bir Hakeim amb un caractère festiu amb de musica tradicionala bretona.
Dins lo Finistèrra en 1875, la revista La Terre Sainte descrich la fèsta de la Sant Joan a Brèst : « A Brest la Sant Joan a una fisionomia particulara e mai fantastica encara que dins lo rèste de Bretanha. L'ora venguda, tres a quatre mila personas acorrons suls repè: enfants, obrièrs, marins, totes pòrtan a la man una entòrcha de quitran enflamada, que brandisson amb violença. al mièg de las tenèbras de la nuèch, s'apercèp de milirats de luses mobilas que corron, descrivent de cercles, treslusisson e encendon l'aire per d'innombrablas arabescas de flamas; a vegadas, lançadas per de braces vigoroses, aquelas entòrchas se lèvan d'un sol còp cap al cèl, e tornant caire en gerbas d'estelas sul fulham dels arbres. Una fola immensa de curiosa, atirats per l'estranhesa de l'espectacle, circula jos aquel rosal de fuòc. Quand lo retroniment de dintrada se fach entendre, la fola torna sul camin de la vila, lo calme se restablís, alara que per las carrièras de Sant-Mark, de Montroulez e de Lambezelleg, se vei d'entòrchas fugir en corrent, s'apagar successivament coma los folts dels monts[2]. »
Occitània[modificar | modificar la font]
En Comenge lo lenhèr es constituit per un soc de conifèr preparat d'avançe: es fendut pel long tot lo torn, plantant dins las ascladuras de cunhs de fusta. Fin finala dona un fus, quilhar e que se bota fuòc.
En Lemosin, los enfants del vilatge o de la vila anava cercar de lenha e fabricavan lo lenhèr que botavan fuòc la nuèch venguda. Èran d'acòrdi lo parets que daissavan celebrar una tradiaion qu'aviàn fach viure quant èran joves. Dins los ans cinquanta se vesiá en vila , o pels camins, d'amassadas a l'entorn d'un fuóc. Quand las flamas baissavan, los gojats subretot, sautavan en dessús del fuòc. Mas amb l'apareisson dels petards, de las fusadas de fuòcs d'artifici e los accidents totjorn mai frequents s'acbèt la tradicion.
En Auvèrnhe los joves, sovent d'estudiants, s'amassavan Royat e pujavan al suc del Puèi Domat ont passavan la nuèch esprant l'alba del 25 juin per observar lo treslutz.
Sant Joan d'Ivèrn[modificar | modificar la font]
La Sant Joan d'Ivèrn correspondent al solstici d'ivèrn, es la fèsta de Joan Evangelista.A l'epòca que, lo solelh es al mai bas, comença a tornar pojar cap a l'ecliptic.
Aquela fèsta se dona a lieu a Chièvres, Mons (Belgica) e dins diferentas regions, coma en Bretana, en Galícia, o en Rosselhon, subretot a Perpinhan.
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.feuxdelasaintjean.com/index.html
- ↑ La Terre Sainte, n° du 15 juillet 1875, Gallica
fonts (fr)[modificar | modificar la font]
- Élie Fleur, « Les feux de la Saint-Jean à Metz » dans L’Austrasie, juillet 1909, 12, p. 380-400.
- Arnold Van Gennep, Manuel du folklore français contemporain, 1938.
- « Dissertation sur l’ancien usage des feux de la Saint-Jean, et d’y brûler les chats à Metz, un inédit de dom Jean François » dans Cahiers Élie Fleur n°11, édité par Marie-Claire Mangin, 1995, p. 49-72.


text:
1984
Aquesta pagina concernís l'an 1984 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
- 11 de setembre - La Gomera (illas Canàrias): vint personas, que i a entre el lo governador civil de Tenerife, morisson en un incendi forestal.
- 22 de decembre - Renóncia de Dom Mintoff coma primer ministre de Malta.
Mond[modificar | modificar la font]
- 25 de genièr - Primièra granda manifestacion populara dins la vila de São Paulo, Brasil, en supòrt a l'esmena que prepausa de restablir las eleccions presidencialas dirèctas para president de la republica, aprèp 20 ans del regim militar.
- 2 de febrièr - Jaime Lusinchi pren possession coma president de Veneçuèla.
- 2 de febrièr: Còsta Rica refusa l'asil politic a 3000 seguidors armats d'Edén Pastora.
- 4 de febrièr - en Long Beach (Califòrnia), una femna esterila dona a lum après l'implantacion d'un ovul fertilizat en una autra femna.
- 6 de febrièr - Beirot èst es ocupat per las milícias crestianas.
- 5 de març: La primièra ministra Indira Gandhi ordena un atac al Temple d'Aur, ont se refúgian separatistes sikhs.
- 1 de julhet - l'engenhaire José Napoleón Duarte, elegit democraticament coma president constitucional de la Republica del Salvador, pren possession de la siá carga.
- 25 d'octobre - Lo dictator de Brasil, João Baptista Figueiredo, e lo de Paraguai, Alfredo Stroessner inauguran la centrala idroelectrica de Itaipu, la pus potenta del mond.
- 31 d'octobre: Indira Gandhi es assassinada per dos de los sieus guardas, de religion sikh. La reaccion populara es violenta en Nòva Delhi, e causa la mòrt de 2700 sikhs.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
Publicacion de la premiera carta geologica mondiala.
Quimia[modificar | modificar la font]
Descubèrta dei quasi-cristaus per Dan Schechtmann, Ilan Blech, Denis Gratias e John Cahn. Lo premier recebèt lo [[Prèmi Nobel de Quimia] 2011 per aquela descubèrta.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 20 de genièr - Cynthia Lavigne, actritz de cinèma pornografic francesa
- 5 de febrièr - Carlos Tévez, fotbolaire argentin
- 19 de setembre - Amber Rayne, actritz de cinèma pornografic americana
- 27 de setembre - Avril Lavigne, cantaira americana
- 3 de decembre - Constança Araújo, pintora portuguesa
- 22 de novembre - Scarlett Johansson, actritz americana
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 7 de genièr - Alfred Kastler, fisician francés, Prèmi Nobel (n. 1902)
- 14 de genièr - Ray Kroc, fondator del McDonald's (n. 1902)
- 20 de genièr - Johnny Weissmuller, actor austriac (n. 1904)
- 9 de febrièr - Iurii Andropov, Secretari General del Partit Comunista de l'Union Sovietica (n. 1914)
- 12 de febrièr - Julio Cortázar, escrivan argentin (n. 1914)
- 21 de febrièr - Mikhaïl Aleksandrovich Sholokhov, escrivan rus, Prèmi Nobel de Literatura (n. 1905)
- 6 de març - Martin Niemöller, pastor e teologian alemand (n. 1892)
- 26 de març - Ahmed Sékou Touré, president de Guinèa (n. 1922)
- 1èr d'abril - Marvin Gaye, cantaire american (n. 1939)
- 8 d'abril - Piotr Leonidovich Kapitza, fisician rus, Prèmi Nobel de Fisica (n. 1894)
- 26 d'abril - Count Basie, musician e compositor american (n. 1904)
- 8 de mai - Boris Antonenko Davidovich, escrivan, lingüista e traductor ucraïnian (n. 1899)
- 26 de junh - Michel Foucault, filosòf francés (n. 1926)
- 14 d'octobre - Martin Ryle, radio-astronòm britanic, Prèmi Nobel de Fisica (n. 1918)
- 20 d'octobre - Carl Ferdinand Cori, bioquimista austriac, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina (n. 1896)
- 20 d'octobre - Paul A.M. Dirac, fisician anglés, Prèmi Nobel de Fisica (n. 1902)
- 21 d'octobre - François Truffaut, director francés de cinèma (n. 1932)
- 31 d'octobre - Indira Gandhi, primièra ministra d'Índia (n. 1917)
- 14 de decembre - Vicente Aleixandre, escrivan espanhòl, Prèmi Nobel de Literatura (n. 1898)


text:
Prússia
Prússia (en alemand Preußen, (del latin: Borussia, Prussia o Prutenia; en polonés Prusy; en rus Prussija; en lituanian Prūsija) foguèt lo mai important dels ancians estats alemands. Se situava al nòrd de çò qu'èra l'anciana Alemanha unificada. La superficia totala d'aquela entitat arribèt a èsser de 292 800 km² durant lo 2n Reich alemand (1871-1918). La Prússia originala nasquèt sus las ribas de la Mar Baltica dins çò qu'es actualament Lituània, Polonha e Russia. Coneguèt una tendéncia expansionista importanta cap a l'Alemanha renana, a l'oèst.
Ducat puèi reialme, venguèt en 1918 una republica jol nom d'Estat liure de Prússia.


text:
Wikipèdia:Paginas de suprimir
Vòtes[modificar | modificar la font]
Setembre de 2009[modificar | modificar la font]
3 de setembre de 2009: de suprimir troyes (corregit en "tròias"). Tuc negre (d) 3 setembre de 2009 a 17.06 (UTC)
4 de setembre de 2009: de suprimir dictatura (gramatica e redaccion). Tuc negre (d) 4 setembre de 2009 a 12.03 (UTC)
9 de setembre de 2009: de suprimir las entradas alesbes, artzentales, karrantza, turtzioz, lapoblación, uharte Garazi, erriberri e ainhize-Monjolose (tornar nomenats "villafranca (navarra)", "arcentales", "carranza", "trucios", "la poblacion", "uhart de cisa", "olite" e "aniça-montgelós") e darrèr discors de Manuel Azaña e rapòrt del Comissari als dreches de l'òme del Conselh d'Euròpa sus la Comunautat Autonòma Basca (2001) (articles inconcluses). Tuc negre (d) 9 setembre de 2009 a 16.22 (UTC)
12 de seteme de 2009: de suprimir vergonha (psicologia) (esbós non enciclopedic). Tuc negre (d) 12 setembre de 2009 a 19.04 (UTC)
21 de setembre de 2009: de suprimir las entradas La Bastida-Clarença e Discutir:La Bastida-Clarença (corregit en "La Bastida de Clarença" segon lo nom ancian e un panèu a Baiona) e Urraul Ekialdekoa, Doneztebe e Villafranca (Navarra), (corregits en "Vath Arromançada d'Urraul", "Sent Estève (Hauta Navarra)" e "Vilafranca (Navarra)"). Tuc negre (d) 21 setembre de 2009 a 18.17 (UTC)
25 de setembre de 2009: de suprimir las entradas Aguilar Kodes, Allin, Cascante, Castejón, Deikaztelu, Elo, Gazteluberri, Lerin, Luzaide, Mues, Murchante, Murillo el Cuende, Olite, Piedramillera, Pitillas, Puiu, Ribaforada, San Adrián, San Martin Unx, Uharte, Uharte-Arakil, Urrotz, Urrotz (Malerreka), Valtierra, Villamayor de Monjardín, Zangoza, Zarrakaztelu (articles tornar nomenats) e Vila Màger de Mont Jardín e Villa Màger de Mont Jardín (èrrors). Tuc negre (d) 25 setembre de 2009 a 07.37 (UTC) Mertyl (d) 25 setembre de 2009 a 18.31 (UTC)
30 de setembre de 2009: de suprimir Centre Nacionau d'Entresenha (Espanha) e las paginas de redireccion Centre Nacional d'Entresenha e Centre Nacionau d'Entresenha (non enciclopedic en l'estat, l'article fornissent d'entresenhas non confrontadas). Tuc negre (d) 30 setembre de 2009 a 22.32 (UTC)
Octobre de 2009[modificar | modificar la font]
2 d'octobre de 2009: de suprimir Servici d'entresenha (gramatica e redaccion), las paginas de redireccion Rensenhament e Espionatge e la pagina de discussion Discutir:Servici d'entresenha e de suprimir Companhia deu Camin de Hèr de Tudèla a Bilbao (esbòs). Tuc negre (d) 2 octobre de 2009 a 08.30 (UTC)
8 d'octobre de 2009: de suprimir las entradas Sant Sebastian (Guipuscoa), Hondarribia, Cautarès, Discutir:Cautarès, Andosilla, Hiriberri (Aezkoa) e La Guarda de Navarra (èrrors divèrsas) e Còp d'Estat (esbòs non enciclopedic). Tuc negre (d) 8 octobre de 2009 a 19.07 (UTC)
17 d'octobre de 2009: de suprimir Lo comte Lucanor e carnaval (esbòses), Erronkari, Noain (Elortzibar) (tornar nomenats "Roncal" e "Noain (Vath d'Elortz)"), Sant Joan Pè de Pòrt ("Sent Joan Pè de Pòrt" forma tipica en gascon) e Labord, Baisha Navarra, Bassa Navarra, Sola, La Bastida de Clarença e Sent Sebastian (Guipuscoa) (redaccion: de refar per d'occitanofòns). Tuc negre (d) 17 octobre de 2009 a 19.00 (UTC)
20 d'octobre de 2009: de suprimir los esbòses sus Patxi Zabaleta, Patxi López, Josu Jon Imaz, Fernando Puras, José Antonio Santano, José Antonio Santano Clavero e Uxue Barkos. Tuc negre (d) 20 octobre de 2009 a 07.20 (UTC)
- fach ! Cedric31 (d) 20 octobre de 2009 a 18.24 (UTC)
- Demandi tamben la supression de las entradas Hont Arràbia e Irun. Tuc negre (d) 20 octobre de 2009 a 18.54 (UTC)
21 d'octobre de 2009: de suprimir l'entrada Ziortza-Bolibar. Tuc negre (d) 21 octobre de 2009 a 15.13 (UTC)
Març de 2010[modificar | modificar la font]
1èr de març de 2010: de suprimir, se siatz consents, la pagina "Florença", qu'es venguda una pagina de redireccion. L'explicacion es aicí. Vivarés (d) 1 març de 2010 a 14.48 (UTC)
- Fach. La pagina "Florença" correspònde ara a la vila de Toscana. Grandmercé Mertyl. Vivarés (d) 3 març de 2010 a 22.47 (UTC)
1èr de març de 2010: de suprimir lei categorias vuejas, qu'ai remplaçadas per de rasons de tipografia o de formulacion de son nom (cf. Categoria:Pagina prepausada a la supression). Vivarés (d) 1 març de 2010 a 14.53 (UTC)
- --Jblanc (Joan Francés Blanc) (d) 8 març de 2010 a 08.41 (UTC)
30 de març de 2010: de suprimir los portaus e los modèus de Lemosin e de Perigòrd (paginas d'assag de refar en considerant d'autres punts de vista). Tuc negre (d) 30 març de 2010 a 14.00 (UTC)
- Sembla qu'as cambiat d'idèa. --Jfblanc (Joan Francés Blanc) (d) 31 març de 2010 a 06.58 (UTC)
Agost de 2010[modificar | modificar la font]
16 d'agost de 2010, diluns: de suprimir Ertzaña (esbos non enciclopedic; entresenha mancanta). Tuc negre (d) 16 agost de 2010 a 09.18 (UTC)
- Hèit ! --— J. F. B. (me´n parlar) 16 agost de 2010 a 09.29 (UTC)
Març de 2011[modificar | modificar la font]
De suprimir, se vos plai, lo modèl:utilizaire Wikipedian del Reialme de Juda, lo modèl:utilizaire Wikipedian Adèpte d'Apollòni de Tiana. Coralament, Tuc negre (d) 15 març de 2011 a 15.53 (UTC)
Mai de 2011[modificar | modificar la font]
Demandi de suprimir l'istoric d'utilizaire:tuc negre. Tuc negre (d) 11 mai de 2011 a 09.48 (UTC)
Octobre de 2011[modificar | modificar la font]
De suprimir, SVP, garda en mai de las redireccions guarda, gardian, guardian (infraesbòs). ܒܘܪܓܐ (d) 1 novembre de 2011 a 20.23 (UTC)
- Hèit --— Joan Francés B. (me´n parlar) 2 novembre de 2011 a 05.16 (UTC)
Febrièr de 2014[modificar | modificar la font]
De suprimir, SVP, Utilizaire:Izkilanttoa, Modèl:Utilizaire Wikipedian apatrida e Modèl:Utilizaire demòra Republica Democratica Espanhòla (errors). Izkilanttoa (d) 27 febrièr de 2014 a 16.19 (UTC)
Març de 2014[modificar | modificar la font]
De suprimir, SVP, protobasco, protobasc (l'article es pas logicament estructurat). Izkilanttoa (d) 24 març de 2014 a 11.51 (UTC)
- Hèit! --— Joan Francés B. (me´n parlar) 25 març de 2014 a 07.55 (UTC)
Agost de 2014[modificar | modificar la font]
De suprimir, SVP, los esbòsses contenent pas gaire que lo títol e los articles contenent de nombrosas errors d'estil de mal resseguir, listats dins la categoria "pagina prepausada a la supression" e, pus particularament, aqueles senhalats concernissent la preïstòria, l'antiquitat e l'edat mejana: Silurian, Cauna de l'Arago, Cuneïfòrme, Campanifòrme, Cultura dau vas campanifòrme, Cultura del vas campanifòrme, Discutir:Cultura del vas campanifòrme, Cultura deth vas campanifòrme, Discutir:Cultura deth vas campanifòrme, Cultura deu vas campanifòrme, Vas campanifòrme, Espelugas de Gargàs, Fàcies, Machaerus, Peiregordian, Peiregordian Superior, Perigordian Superior, Fonzier, Fonzièr; la literatura: Cançon de mio Cid, Cançon de Mio Cid, Gonzalo de Berceo, Hernando del Pulgar, Pedro López de Ayala; la religion: Possession (antropologia), Ponç Pilat, Apollòni de Tiana, Barrabàs, Discutir:Barrabàs, Simon lo Mague, Sant Torquat (Tricastin), Torquat (Tricastin), Domenge de Silòs, Nestorius, Pau de Tars, Ovadia Yosef, Gilgul haneshamot; lo país basc: Argantzun, Auritz (omonimia), Comtat de Trebiñu, Judimendi, Comunitat Forala de Navarra, Puiu, Portal:Abando, Modèl:Portal d'Abando/Introduccion, Modèl:Portal d'Abando/Lutz sus..., Modèl:Portal d'Abando/Arquitectura religiosa, Modèl:Portal d'Abando/Geografia e natura, Modèl:Portal d'Abando/Arquitectura civila, Modèl:Portal d'Abando/Esculturas, Modèl:Portal Abando, Calada de Bilbao; la seguretat: KGB, Veïcul militar, Minhon, Miquelet, Polícia de la Generalitat de Catalonha, Centre Nacional d'Entresenha d'Espanha, Còs Nacionau de Polícia d'Espanha, Ertzaintza, Garda Civila (Espanha); l'arquitectura: Torre de Don Borja; e la medecina: Moshe Prywes, Òbra de Socors ais Enfants, Memòria, Neuropsicologia, Càncer del palmons, Narcotic, Trebol bipolar, Tresvirament bipolar, Triscaidecafobia. Coralament, Izkilanttoa (d) 18 agost de 2014 a 10.02 (UTC)
- Hèit! --— Joan Francés B. (me´n parlar) 18 agost de 2014 a 10.31 (UTC)


text:
Cantons dels Alts Alps
Els Cantons dels Alts Alps són 30 i s'agrupen en 2 districtes:
- Districte de Briançon (7 cantons) amb cap a la sotsprefectura de Briançon: cantó d'Agulhas - cantó de L'Argentièra - cantó de Briançon Nord - cantó de Briançon Sud - cantó de La Grava - cantó de Guilhèstra - cantó de Lo Monastièr
- Districte de Gap (23 cantons) amb cap a la prefectura de Gap: cantó d'Aspres de Buèch - cantó de Barciloneta - cantó de La Bastia Nòva - cantó de Chorge - cantó d'Ambrun - Gap Campanha - Gap Centre - Gap Nord-Est - Gap Nord-Oest - Gap Sud-Est - Gap Sud-Oest - cantó de L'Aranha Montaiglin - cantó d'Orsiera - cantó d'Aurpèira - cantó de Ribiers - cantó de Rosan - cantó de Sant Bonet - cantó de Devoluí - cantó de Sant Fermin - cantó de Savina lo Lac - cantó de Sèrres - cantó de Talard - cantó de Vèina


text:
Puèg Dàvid
Puèg Dàvid es un quartièr de Tolosa situat al tèrme sud de la vila e compausat d'un grand pargue de 280 ha, culminant a 130 mètres al tresplomb de Garona e que domina l'ensemble de la vila ròsa. Puèg Dàvid es una zona de léser ont se tròban passejaires, ciclistas, e familhas qu'i venon far lo picnic suls nauts de la vila.
Dins un sens mai larg, aquel nom designa un succession de relèus que s'escampant cap a Venèrca.
Dempuèi Puèg Dàvid i a una vista excepcionala sul Grand Tolosa e sus la cadena dels Pirenèus.
Puèg Dàvis es regularament subrevolat pels avions aterrant a l'Aeropòrt de Tolosa-Blanhac.
Dos grands espitals son implantat a Puèg Dàvid: lo CHU de Ranguèlh e l'Espital Larrey.
Istòria[modificar | modificar la font]
En agost de 1799, los reialistas lo prenguèron dins lor tentativa de prene Tolosa.


text:
Corseul
Corsoeut en galò; Kersaout en breton ( Corseul en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Corseul - En latin Fanum Martis (« temple de Mart ») - èra la capitala gallo-romaine de las Coriosolites, creada cap a 10 av. J.-C. Als Modèl:IIIe s e Modèl:IVe sègles, coma fòrça metròpolis regionalas, Fanum Martis càmbia lo sieu nom e pren aquel del vilatge #que n'es la capitala. Aqueles mutations toponymiques an intervengut a una epòca ont la tiença de la Empèri romain se effondrait. S'obsèrva alavetz, entre unes autres elements significatius, una renaissance de las ancianas divinitats gauloises localas en las esculturas religiosas e las inscripcions dédicatoires. Lo cambiament de noms de vila lèva sens dobte un fenomèn del meteis òrdre, ligat a una résurgence dels vièlhs sentiments de appartenance etnic dels pòbles gaulois.
En 2005, dels registres archéologiques an permeses de metre a jorn la villa ancian dels Alleux a Taden, situada près de la ancià vicus[1] Viari e portuaire de Taden. Aquela aglomeracion èra, pendent lo domeni romaine, lo un dels pòrts del cap de-luòc de la vila de las Coriosolites, Fanum Martis, venguda Corseul[2].
Corseul - en latin Fanum Martis (« temple de Mars ») - était la capitale gallo-romaine des Coriosolites, créée vers 10 av. J.-C. Aux Modèl:IIIe s et Modèl:IVe siècles, comme beaucoup de métropoles régionales, Fanum Martis change son nom et prend celui du peuple dont elle est la capitale. Ces mutations toponymiques sont intervenues à une époque où la solidité de l'Empire romain s'effondrait. On observe alors, entre autres éléments significatifs, une renaissance des antiques divinités gauloises locales dans les sculptures religieuses et les inscriptions dédicatoires. Le changement de noms de cité relève sans doute un phénomène du même ordre, lié à une résurgence des vieux sentiments d'appartenance ethnique des peuples gaulois.
En 2005, des fouilles archéologiques ont permis de mettre à jour la villa antique des Alleux à Taden, située à proximité de l’ancien vicus[3] routier et portuaire de Taden. Cette agglomération était, durant la domination romaine, l’un des ports du chef-lieu de la cité des Coriosolites, Fanum Martis, devenue Corseul[4].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Vicus : nom latin donat a una pichona aglomeracion, sustot en Gaule romaine. Podiá s'agir d'un vilatge gaulois d'abans la conquista.
- ↑ informi d'activitat 2006 de la Inrap pagina 80
- ↑ Vicus : nom latin donné à une petite agglomération, notamment en Gaule romaine. Il pouvait s’agir d’un village gaulois d’avant la conquête.
- ↑ rapport d'activité 2006 de l’Inrap page 80


text:
Soyécourt
Soyécourt es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge de Soyécourt a situat a aperaquí 37 km a l'èst d'Amians e a 37 km a l'oèst de Sant-Quentin.
Geografia fisica: Lo territòri de la municipalitat de Soyécourt es totalament situat sul scenari del Santerre de formacion terciària. Lo sòl perméable a compausat de limon #que lududes dona la siá fertilité naturala. Lo jos-sòl crayeux a recorregut de qualques bancs de silex.
Lo climat a temperat océanique (la Manja es a aperaquí 100 km)
hydrographie: cap de cors d'aiga travèrsa pas la comuna. Malgrat aiçò, lo Sr. Horquin, instituteur A Soyécourt en 1899, soslinha #qu'existissiá antany un ruisseau trucat lo Grand Solar #qu'en prenent font a la Granja de Lihu (comuna de Lihons) traversava lo Bòsc a Reputacions (comuna de Vermandovillers), Soyécourt e lo sieu masatge caseriu de Wallieux. Aquel ruisseau a uèi desaparegut.
Consequéncia de violentes orages d'estiu, de los nòstres jorns, de las fluïdes de boue son pro freqüentes sustot entre Wallieux e Soyécourt al ponch mai bas (sens dobte a la localizacion de l'ancian lièch del ruisseau).
Vegetacion: la vegetacion "naturala" es semblabla a aquela dels autres comunas del Santerre. Ela se singularise totun per la preséncia d'un massís boisé conseqüent situat al nòrd de la comuna. Aquel amassa a trucat Bòsc de Soyécourt; de part e d'autra de la rota d'Amians a Sant-Quentin, a @dénommer Bòsc dels Camps e Bòsques de Fay. Lo massís boisé s'esperlonga sus la municipalitat de Estrées-Deniécourt e pren alavetz lo nom de Bòsc de Estrées (Cf. Mapa I.G.N. Al 25 000e). Lo Bòsc de Soyécourt #èsser un luòc de retranchement pels Alemands e lo teatre de violentes combats pendent la Batalha de la Soma l'an 1916. I aguèt trucat pels Peluts, lo "Bòsc dels Satyres".
En bordure del caseriu de Wallieux, un bosquet @dénommer Bòsc de Wallieux ven completar l'amassa arboré de la comuna.
Geografia umana: lo vilatge de Soyécourt es en realitat compausada de tres entités: Soyécourt pròpiament dicha situada al sud, sus las nautors de la municipalitat, Marcelet agropat a l'entorn de la glèisa e de la comuna-escor, las siás doas parts son uèi connectadas per doas carrièras e Wallieux, un caseriu situat al nòrd. Existís pas d'autra separacion o granja isolada sul territòri de la comuna.
L'activitat principala de Soyécourt demòra l'agricultura e la agro-indústria. A la cultura de plen camp (céréales, remolatxa a sucre, poma de tèrra, légumes, colza, e de còps waide) s'es apondut una endiverie #qu'es vengut lo primièr entrepreneire de la comuna. I a pas mai de ramaderia laitier, mas un pauc de ramaderia bovina per la carn perduri. E se pòt veire tanben en los pâtures dels cavals.
Una entrepresa de bastissa-trabalhs publics complète aquelas activitats economicas.
Entorn: dempuèi aqueles darrièrs ans, un esfòrç de embellissement del pòble a #èsser fach : voreres, fleurissement, disposicion de las immeditaeses de la glèisa...
Le village de Soyécourt est situé à environ 37 km à l'est d'Amiens et à 37 km à l'ouest de Saint-Quentin.
géographie physique: Le territoire de la commune de Soyécourt est entièrement situé sur la plateau du Santerre de formation tertiaire. Le sol perméable est composé de limon qui lui donne sa fertilité naturelle. Le sous-sol crayeux est parcouru de quelques bancs de silex.
Le climat est tempéré océanique (la Manche est à environ 100 km)
hydrographie: aucun cours d'eau ne traverse la commune. Cependant, M. Horquin, instituteur à Soyécourt en 1899, signale qu'il existait autrefois un ruisseau appelé le Grand Manoir qui prenant source à la Ferme de Lihu (commune de Lihons) traversait le Bois à Fames (commune de Vermandovillers), Soyécourt et son hameau de Wallieux. Ce ruisseau a aujourd'hui disparu.
Conséquence de violents orages d'été, de nos jours, des coulées de boue sont assez fréquentes notamment entre Wallieux et Soyécourt au point le plus bas (sans doute à l'emplacement de l'ancien lit du ruisseau).
Végétation: la végétation "naturelle" est semblable à celle des autres communes du Santerre. Elle se singularise cependant par la présence d'un massif boisé conséquent situé au nord de la commune. Cet ensemble est appelé Bois de Soyécourt; de part et d'autre de la route d'Amiens à Saint-Quentin, il est dénommé Bois des Champs et Bois de Fay. Le massif boisé se prolonge sur la commune d'Estrées-Deniécourt et prend alors le nom de Bois d'Estrées (Cf. carte I.G.N. au 25 000e). Le Bois de Soyécourt fut un lieu de retranchement pour les Allemands et le théâtre de violents combats pendant la Bataille de la Somme en 1916. Il fut appelé par les Poilus, le "Bois des Satyres".
En bordure du hameau de Wallieux, un bosquet dénommé Bois de Wallieux vient compléter l'ensemble arboré de la commune.
géographie humaine: le village de Soyécourt est en réalité composée de trois entités: Soyécourt proprement dit situé au sud, sur les hauts de la commune, Marcelet groupé autour de l'église et de la mairie-école, ses deux parties sont aujourd'hui reliées par deux rues et Wallieux, un hameau situé au nord. Il n'existe pas d'autre écart ou ferme isolée sur le territoire de la commune.
L'activité principale de Soyécourt reste l'agriculture et l'agro-industrie. A la culture de plein champ (céréales, betterave à sucre, pomme de terre, légumes, colza, et parfois waide) s'est ajoutée une endiverie qui est devenue le premier employeur de la commune. Il n'y a plus d'élevage laitier, mais un peu d'élevage bovin pour la viande perdure. Et on peut voir aussi dans les pâtures des chevaux.
Une entreprise de bâtiment-travaux publics complète ces activités économiques.
environnement: depuis ces dernières années, un effort d'embellissement du village a été fait : trottoirs, fleurissement, aménagement des abords de l'église...
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Se pòt creire amb pro de vraisemblance #que tira la siá origina e lo sieu domeni dels Sohier o Siger (vencedor) branca cadette dels comtes de Vermandois, #que #aparéisser amb estèla a l'epòca de la Modèl:S-. (dixit : Abbé Paul Decagny)
Çò abbé Paul Decagny en la siá Istòria de la arrondissement de Péronne e de divèrsas localités circonvoisines (1865) afirma que la mai anciana mencion del nom de la municipalitat apareis en una bulle del pape Pascal II de 1106 #que confirma lo abbaye de Mont-Sant-Quentin (près de Péronne) en la possession de bens fonciers a Soihercurt (Soyécourt).
Indica egalament l'existéncia a Soyécourt, al Mejan Age, d'un espital o d'una maladrerie #que la preséncia n'es encara avérée al XVIe sègle. A de besonh qu'aquel espital a #èsser destruit sens ne donar la data.
La familha de Soyécourt èra la una de las mai anciana de la noblesa francesa. Al XIVe sègle Gilles Ier de Soyécourt, chevalier banneret #èsser Grand-Echanson de França. #Trobar la mòrt a la Batalha de Crécy en 1346. Al XVe sègle, Gilles II, jos Charles VII, #participar a la sortida dels Angleses del reialme. Jos Louis XI, los Bourguignons de Charles Lo Téméraire #destruir lo castèl de Soyécourt en 1472. Fin finala, jos Henri II, al XVIe sègle, François III de Soyécourt se #distinguir al banc de Mètz. (Cf. Monographie Dels Instituteurs, pel Sr. Horquin, instituteur A Soyécourt - Archiu départementales de la Soma, 1899)
Las possessions de la familha de Soyécourt #passar a la familha de Belleforière per matrimòni l'an 1581. Divèrses de los sieus membres #exercir d'anautitas foncions reialas. Maximilien De Belleforière, marques de Soyécourt èra governador del luòc-fòrt de Corbie en 1636. El capitula davant la menaça espanhòla e del fugir en Angleterre per escapar a la pena de mòrt prononciada contra lududes per la justícia reiala. La familha se #apagar a la Revolucion francesa amb l'execucion de Joachim-Charles de Belleforière-Soyécourt e de la siá filha aînée l'an 1794. La siá filha cadette, Camille de Soyécourt (1757-1849) intrada al Carmel l'an 1784 n'i aguèt caçat l'an 1792 a la supression del clergé e dels òrdres regulars. En 1797, en avent recobrat los sieus bens, #arribar a restaurar lo Carmel de París. (Cf. Aurélien Marty, Tilloloy, La siá glèisa – lo sieu castèl, Montdidier, 2002, SERHAM). Cap de membre de la familha a pas jamai séjourné durablement a Soyécourt.
A la fin del XVIIIe sègle se tròba lo nom de Marcelet per designar la parròquia de Soyécourt (A. D. Ordena)
l'an 1870-1871, Soyécourt li calguèt patir de nombrosas réquisitions en natura. #Divèrsas joves gents de la municipalitat #combatre pendent l'An terrible, dos de dintratz eles #perir continuament de las privacions suportadas (Cf. Monographie Dels Instituteurs)
Pendent la Primièra Guèrra mondiala, Soyécourt e los sieus abitants #patir a divèrsas recuperacions la dureté dels combats. En la fasa d'invasion en agost 1914 en principi de contunh pendent la Batalha de la Soma a l'estiu 1916, fin finala en lo moment de la darrièra ofensiva alemanda de 1918 (Batalha del Santerre). La populacion #èsser per part deslotjada, per part déportée a Alemanha de contunh liberada l'an 1915. Lo pòble a #èsser totalament destruit. (Cf. Francine François-Dejuine, 1914-1924, 26 comunas en la tempèsta, L'Onda verda, 2007)
Situat dins la "Zòna roja", lo pòble li caliá pas pas èsser reconstruit perque situat en una region tròp dévastée. Malgrat aiçò, Soyécourt #èsser reconstruit en los ans 1920 sus la pression dels abitants sinistrats, gràcia n'autra al parrainage de la vila de Châtellerault (Viena) e de l'isla de Tricòt.
Segonda Guèrra mondiala : lo 17 de mai de 1940, los abitants de Soyécourt an deslotjat per decision préfectorale. Del 23 de mai al 6 de junh, las tropas francesas retranchées dins lo pòble resistisson als Alemands. L'òrdre de repli a donat lo 7 de junh a 1 h 30 del matin. Seguiguèron quatre longs ans d'aucupacion. Soyécourt A liberat per l'Armada americana lo 1er en setembre 1944.(Cf. Francine François-Dejuine, 1935-1955, Memòrias de 28 comunas del Santerre, L'Onda verda, 2011)
On peut croire avec assez de vraisemblance qu’il tire son origine et sa domination des Sohier ou Siger (vainqueur) branche cadette des comtes de Vermandois, qui parut avec éclat à l’époque du Modèl:S-. (dixit : Abbé Paul Decagny)
L'abbé Paul Decagny dans son Histoire de l'arrondissement de Péronne et de plusieurs localités circonvoisines (1865) affirme que la plus ancienne mention du nom de la commune apparaît dans une bulle du pape Pascal II de 1106 qui confirme l'abbaye de Mont-Saint-Quentin (près de Péronne) dans la possession de biens fonciers à Soihercurt (Soyécourt).
Il indique également l'existence à Soyécourt, au Moyen Age, d'un hôpital ou d'une maladrerie dont la présence est encore avérée au XVIe siècle. Il précise que cet hôpital a été détruit sans en donner la date.
La famille de Soyécourt était l'une des plus ancienne de la noblesse française. Au XIVe siècle Gilles Ier de Soyécourt, chevalier banneret fut Grand-Echanson de France. Il trouva la mort à la Bataille de Crécy en 1346. Au XVe siècle, Gilles II, sous Charles VII, participa au départ des Anglais du royaume. Sous Louis XI, les Bourguignons de Charles Le Téméraire détruisirent le château de Soyécourt en 1472. Enfin, sous Henri II, au XVIe siècle, François III de Soyécourt se distingua au siège de Metz. (Cf. Monographie des Instituteurs, par M. Horquin, instituteur à Soyécourt - Archives départementales de la Somme, 1899)
Les possessions de la famille de Soyécourt passèrent à la famille de Belleforière par mariage en 1581. Plusieurs de ses membres exercèrent de hautes fonctions royales. Maximilien de Belleforière, marquis de Soyécourt était gouverneur de la place-forte de Corbie en 1636. Il capitula devant la menace espagnole et du fuir en Angleterre pour échapper à la peine de mort prononcée contre lui par la justice royale. La famille s'éteignit à la Révolution française avec l'exécution de Joachim-Charles de Belleforière-Soyécourt et de sa fille aînée en 1794. Sa fille cadette, Camille de Soyécourt (1757-1849) entrée au Carmel en 1784 en fut chassée en 1792 à la suppression du clergé et des ordres réguliers. En 1797, ayant recouvré ses biens, elle parvint à restaurer le Carmel de Paris. (Cf. Aurélien Marty, Tilloloy, son église – son château, Montdidier, 2002, SERHAM). Aucun membre de la famille n'a jamais séjourné durablement à Soyécourt.
À la fin du XVIIIe siècle on trouve le nom de Marcelet pour désigner la paroisse de Soyécourt (A. d. Somme)
En 1870-1871, Soyécourt dut subir de nombreuses réquisitions en nature. Plusieurs jeunes gens de la commune combattirent pendant l'Année terrible, deux d'entre eux périrent des suite des privations endurées (Cf. Monographie des Instituteurs)
Pendant la Première Guerre mondiale, Soyécourt et ses habitants subirent à plusieurs reprises la dureté des combats. Dans la phase d'invasion en août 1914 d'abord puis pendant la Bataille de la Somme à l'été 1916, enfin lors de la dernière offensive allemande de 1918 (Bataille du Santerre). La population fut pour partie évacuée, pour partie déportée en Allemagne puis libérée en 1915. Le village a été entièrement détruit. (Cf. Francine François-Dejuine, 1914-1924, 26 communes dans la tourmente, La Vague verte, 2007)
Situé dans la "Zone rouge", le village ne devait pas être reconstruit parce que situé dans une région trop dévastée. Cependant, Soyécourt fut reconstruit dans les années 1920 sur la pression des habitants sinistrés, grâce en autre au parrainage de la ville de Châtellerault (Vienne) et de l'île de Jersey.
Seconde Guerre mondiale : le 17 mai 1940, les habitants de Soyécourt sont évacués par décision préfectorale. Du 23 mai au 6 juin, les troupes françaises retranchées dans le village résistent aux Allemands. L'ordre de repli est donné le 7 juin à 1 h 30 du matin. Vont suivre quatre longues années d'occupation. Soyécourt est libéré par l'Armée américaine le 1er septembre 1944.(Cf. Francine François-Dejuine, 1935-1955, Mémoires de 28 communes du Santerre, La Vague verte, 2011)