c: text/html

text:
Descreissença (economia)
La descreissença es un concèpte politic, economic e social que s'opausa al relatiu consensus politic actual sus la creissença economica. Lo tèrme de descreissença nasquèt dins los ans 1980 – en partida mejan la tèsi de Nicholas Georgescu-Roegen – e per la presa de consciéncia de las consequéncias de l'utilizacion de ressorças naturalas per sobre al delá de la produccion naturala sus que se basa la societat de consomacion (que deriva d'un sistèma liberal o socialista). L'idèa de descreissença ven de pensaires critics amb lo desvolopament e amb la societat de consomacion. Entre eles son: Ivan Illich, André Gorz, Cornelius Castoriadus, o François Partant. A partir dels ans 90 comencèt a se desvolopar fòrça lo movement, impulsat per un dels seus ideològs máger, l'economista Serge Latouche. Segon aquel darrièr lo sens de la descreissença es: "La decresença, coma tala, es pas vertadièrament una alternativa concrèta al model actual; seriá, puslèu, la matritz que donariá luòc a l'eclosion de multiplas alternativas. Evidentament, cada proposicion concrèta o contraproposicion es a l'encòp necessari e problematica. E mai, Latouche, insistís sul fach de que la descreissença es pas sonque una opcion, mas que deuriá èsser una obligacion, pausant de limitas a la creissença. Idèa que rebat amb la seuna expression: “Descreissença o barbaria". Per aprigondir mai, l'idèa de la descreissença seriá una consequéncia de l'idèa seguenta. Es pas possible la creissença economica de contunh dins una planeta limitata. Alara qu'avem ja traspassat fòrças límitas environamentalas e sièm prèp de n'otrepassar encara mai, l'unica estrategia que sembla viable a mièg e long tèrme es aquel de la descreissença. Alara, seriá pas un concèpte negatiu, mas que, seguent d'illustracion de Serge Latouche, seriá coma "quand un riu asonda e totes volèm que "decresca" perque las aigas tornan a la normalitat". Es pas una causa negativa, mas necessària.
Actualament, e se referent a Latouche, diverses autors contunhan a donar forma al concèpte de descreissença. Un d'aqueles es lo politològ e escrivan francés Paul Ariès. Aquel autor, dins una de las seunas conferéncias sul moviment de la descreissença que faguèt en 2011 (vejatz http://www.youtube.com/watch?v=PXMzFQpylRg), explica cossi lo concèpte del "totjorn mai", en referéncia a l'inagotable inercia sociala del produire e consomar tojorn mai, nos mena a perdre la capacitat de posar la limitas. Tot en creant una granda inegalitat sociala, umana e un agotament de las ressorsas naturalas.
Ariès explica que la descreissença a per objectiu de far que las gents prengan l'abitud de cambiar lo biais de viure e d'utilizar las ressorças. Es perque creu que cal descolonizar lo nòstre imaginari. Dins aquel sens, utiliza la seguenta cita d'Albert Einstein: "qui a lo cap en forma de martèl vei totes los problèmas en forma de clau". Explica que dins nòstre cas los economistas nos an faiçonat lo cap de tal biais que los problèmas socials se les pòt resòlvre amb lo "totjorn mai" e atal nos mena cap a trucar lo mur dins lo domèni social, uman e environamental.
- Agotament de las ressorças energeticas: petròli, gas, carbòni, urani.
- Agotament de qualques minerals
- Degradacion de l'environament: efièch de sèrra, cambiament climatic, pèrda de la biodiversitat e pollucion
- Degradacion de la santat de la fauna, la flòra e de la quita umanitat: esterilitat, allergias, malformacions, augment del càncer, sens obliar que l'envielhiment de la populacion es tanben un factor multiplicador.
- Evolucion del biais de vida dels païses del nòrd al detriment dels païses del sud: transpòrts, tractament dels rebuts, alimentacion (per exemple los païses del nòrd important sòja dels païses paures per alimentar las bèstias (7 calorias vegetalas per una d'animal), energias... Expleitacion considerada neocoloniala de las ressorças dels païses del sud al detriment de la seuna autosuficiéncia.
Aquel productivisme torna en question dempuèi pauc amb subjècte del desvolopament sostenable, concèpte qu'es vist pels partisans de la descreissença coma un oximoron (una contradiccion dels meteisses tèrmes): lo ritme actual, de 20% de la poblacion consumissent 80% de las ressorças naturalas.[1]
La consomacion d'aquelas ressorças fa pas mai qu'accelerar l'agotament. Lo problèma de l'agotament de las ressorças energeticas tampoc es pas pres en compte. De còps qu'i a, aquò multiplica la patada ecologica (la patada ecologica se referís a la superfícia necessária per produire las ressorças consumidas e per absorbar los residús e la contaminacion). Aquel 20% de la populacion mai rica, en consequéncia, a pas cap d'autra opcion per reduire la produccion e sa consomacion de decréisser.
Pels seus partisans la descreissença serà, tot o tard, impausat per la reduccion de las ressorças naturalas. Alara propausan d'anticipar la situacion de fòrma voluntària per palliar los efèctes negatius per que atal melhora la qualitat de vida de totes.
Somari
Criticas[modificar | modificar la font]
La critica liberala[modificar | modificar la font]
Los partisans del liberalisme economic creson que la creissença economica compòrta la creacion de riquesa, augmentant l'emplec, melhorant la qualitat de vida, e ofrissent una educacion e santat melhoras, en d'autres mots, se deuriá aver mai ressorças per melhorar las causas. D'aquel punt de vista, la descreissença condusís a la recession economica e es destructritz de riquesa.
Una autra critica liberala de la descreissença es que lo progrés es totjorn mai ligat a las coneissenças a la plaça de l'utilizacion de las ressorças fisicas, e que lo progrés de la tecnologia resolverà los problèmas environamentals del mond. Lo liure mercat envoronamental es una posicion que sosten que la majoritat dels problèmas de l'environament a per causa per fauta dels dreches de propietat e l'extension d'aqueles per inclore las externalitats.
L'autoregulacion del mercat[modificar | modificar la font]
Los partisans de l'autoregulacion del mercat creson que s'un determinat recors non renovable ven escàs, lo mercat ne limita la seuna extraccion mejans dos mecanismes:
- Augment del pretz (ofèrta e demanda)
- Augment del finançament pel desenvolopament d'alternativas (es a dire, energias renovelablas, reciclage, etc.)
Aquela posicion sosten que son las fòrças del mercat que tenon l'efècte de forma mai racionala per resòlvre lo problèma, e considèran qu'aqueslas fòrças son mai eficaças que los sistèmas de presa de decisions centralizada (vejatz lo calcul economic, la coneissença dispersa, la tragèdia dels bens comuns). Lo capitalisme de mercat pòt profeitar de l'expleitacion de las fonts d'energia qu'èran pas economicament viables fa 10 o 20 ans, ja que amb de nòvas condicions de la creissença economica n'obligará aquela utilizacion.
En responsa a las teorias de Georgescu-Roegen, Robert Solow a Joseph Stiglitz senhalan que lo capital e lo trabalh pòdon substituir las ressorças naturalas dins la produccion, que siá de biais directe o non, garantisson una creissença sostinguda o almens un desenvolopament sostenible.[2]
La destruccion creativa[modificar | modificar la font]
Lo concèpte de descreissença se basa sus l'ipotèsi que produire totjorn mai tanben implica consumir mai energia e matèrias primièras, tot en mermant lo pes de la fòrça de trabalh, que se substituís per de maquinas. Aquela analisi es considerada enganaira, perque lo progrés tecnologic permet de produire mai amb mens, atal coma ofrir mai de servisis. Aquó es la destruccion creativa, es lo processus que las "vièlhas" entrepresas d'un sector (qu'an de tecnologias costosas e polluantas) desapareisson del mercat a causa de l'innovacion dins aquel sector que fa baissar los còstes, alara que se consumís mens d'energia e de matèrias primièras, amb una mai granda productivitat.
Aquela reduccion dels còstes e/o aument dels beneficis tanben augmenta la capacitat d'estalvi, que permet d'investir dins de nòvas avençadas per substituir las vièlhas tecnologias.
La critica marxista[modificar | modificar la font]
Los marxistas distinguisson entre dos tipes de creissença: aquel qu'es utila a l'umanitat, e aquel que simplament existís per aumentar los beneficis de las entrepresas. Los marxistas considèran qu'es la naturala e lo contraròtle de la produccion qu'es determinant, e non la quantitat. Creson que lo contraròtle e una estrategia per la creissença son los pilars que permeton un desenvolopament social e economic. Segon Jean Zin, que la justificacion de la descreissença siá valida, es pas una solucion al problèma.[3]
La critica del terç mond[modificar | modificar la font]
Lo concèpte de descreissença es vist coma contradictòri quan s'aplica als païses mens desenvolopats, que requerisson la creissença de las seunas economias per aténher la prosperitat. Dins aquel sens, la majoritat dels partisans de la descreissença promòvon la capitada d'un certan nivèl acceptable de benestar que siá independent de la creissença. La question d'ont se tròba l'equilibri (es a dire, lo nombre de nacions desenvolopadas qu'an de decréisser, e la quantitat de las nacions dins lo desenvolopament que deuriá aver per permetre de créisser), es dubèrta.
La critica tecnologica[modificar | modificar la font]
Los partisans de las avençadas científicas argumentan que se resolveràn los problèmas de fornidura d'energia, de residús e de la disminucion de las matèrias primièras. Aquela ideologia s'inspira de las Luses per desenvolopar una vision tecnologica optimista. Remarcan la reduccion que se passèt los darrièrs vint ans dins la relacion entre la consomacion d'energia e de produccion (o intensitat energetica). Prepausan que la reserca dins l'energia nucleara podriá provesir d'alternativas temporalas d'energia a la crisi del petròli, fins que de tecnologias coma la fusion nucleara vengan disponibles.
Aquel argument contrasta amb las donadas obtingudas pel Projècte Global del Carbòni de 2007, ont s'obsèrva l'estanhacion de la diminucion abans la dicha intensitat energètica, qu'es una de las varianta de l'identitat de Kaya, que tend a mòstrar que, o ben la crisi economica, o l'aflaquiment demografic son essencials per prevenir lo desastre ecologic.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) S.K. Agarwal, Environment Biotechnology[1], ed: APH Publishing, 2007, ISBN 8131302946
- ↑ William D. Sunderlin, Ideology, Social Theory, and the Environment, Rowman & Littlefield Publishers, 2002, p. 154-155.
- ↑ (fr)L'écologie politique à l'ère de l'information, Ere, 2006, p. 68-69
(es)Decrecimiento: camino de la sostenibilidad por la Universidad de Alicante http://www.ua.es/personal/fernando.ballenilla/Preocupacion/Pepa_Decrecimiento.pdf
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Serge Latouche, gran ideólogo del decrecimiento - 1/2, 19/05/2008
- Serge Latouche, gran ideólogo del decrecimiento - 2/2, 19/05/2008
- Ramon Alcoberro, « Tres paradigmes: creixement, sostenibilitat i decreixement. », 4/11/2008
- Marcel Coderch, vicepresident de la CMT, 15/03/2010, Singulars. TV3
- Antonio Turiel: Condemnats a decréixer., 07/11/2012, Singulars. TV3
- Alberto Bastida, « Carlos Taibo: Tenemos que buscar una salida del capitalismo, no de la crisis », 2/2013, JotDown Cultural Magazine

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Helen Fielding
Helen Fielding (Morley, Anglatèrra, 19 de febrièr de 1958) es una escrivana e scenarista anglesa. Venguèt famosa mondialament en 1996 gràcias al roman Bridget Jones's diary. Amb lo segond volum de las aventuras de Bridget Jones, Bridget Jones: The Edge of Reason, espelit en 1999, coneguèron un succès considerable, se publiquèron en 40 païses e se vendèron en mai de 15 milions d'exemplars copies. L'adaptacion cinematografica de la sèria coneguèt tanben una capitada espectaclosa mondialament. Fielding publiquèt un tresen volum, Bridget Jones: Mad about the Boy lo 10 d'octobre de 2013.
Òbras[modificar | modificar la font]
- Cause Celeb (1994)
- Bridget Jones's Diary (1996)
- Bridget Jones: The Edge of Reason (1999)
- Olivia Joules and The Overactive Imagination (2003)
- Bridget Jones: Mad About the Boy (2013)


text:
Performativitat
La nocion de performativitat es nascuda en seguida dels trabalhs de J. L. Austin. Es pas el que farguèt lo tèrme, mas lo succès del concèpte d'enonciat performatiu, (un dels concèptes centrals de son libre How to Do Things With Words), insipirèt la creacion d'aquela tèrme que s'aplica d'ara enlà tanben a las sciencias socialas, la literatura, econòmia....
J. L. Austin e los actes de paraula[modificar | modificar la font]
Dins son trabalhs per definir los actes de paraula, Austin finiguèt per aclarar e aprigondir sa reflexion, en dintrar dins lo camp de la pragmatica. De fach, abandonèt sa primièra classificacion de frasas constativas e performativas per propausar una tripla classificacion:
- un acte locucionari (i.e. los enonciats eles-meteisses)
- un acte illocucionari (se parla alavetz de fòrça illocutòria, i.e. çò que lo locutor ensaja de far amb son acte locucionari)
- un acte perlocucionari (se parla alavetz d'efièch perlocutòri, i.e. l'efièch de l'acte de paraula produch sus l'interlocutor)
La posteritat del tèrme[modificar | modificar la font]
Aqueles concèptes trobèron lèu d'autras utilizacions. Es vertat que la performativitat non solament pòt èsser utilizada per los estudis literaris mas tanben per los sociològs que son sensibles als problèmas de poder. Clarament cal pas se panar la fàcia, la performativitat pòt èsser interpretada coma una relacion de poder, que rementa un dels objectius de la retorica e de sa volontat de convéncer. Es aital que de feministas americans coma Judith Butler, insistèt sus lo poder del discors que, per o far brac, modèla las consciéncias.


text:
Lista dels presidents de Somalia
Dempuèi lo novembre de 1991, Somalia an pas mai un govèrn que siá reconegut per tot lo pòble. Après que Mohamed Siad Barre foguèt depausat, Ali Mahdi Muhammad assumiguèt lo poder, mas foguèt pas reconegut dins tot lo país. Lo 15 de junh 1995 foguèt succedit pel "senhor de la guèrra" Mohamed Farrah Aidid que governèt coma president fins a la siá mòrt, lo 1 d'agost de 1996. Lo sieu filh, Hussein Aidid governèt fins a 22 de decembre de 1997.
L'actual president reconegut internacionalament es Xasan Sheekh Maxamuud, que governa dempuèi lo 10 de setembre de 2012.


text:
Bartolomeo Giuseppe Guarneri
Bartolomeo Giuseppe Antonio Guarnieri (lo 21 d'agost de 1698 – lo 17 d'octobre de 1744), conegut com del Gesù, que ho un laütièr cremonés gessit de la dinastia deus Guarneri e autor (amassa dab Antonio Stradivari) deus instruments de la familha deu vriulon los mei famós, mei recercats e jogats per musicians deus màgers. Los sons instruments que son aperats Guarnerius o Guarnerius del Gesù.
Que deu lo son chafre au hèit qu'incorporava la nomina sacra IHS dens las soas etiquetas.
Qu'èra lo hilh Giuseppe Giovanni Battista Guarneri e l'arrèr hilh d'Andrea Guarneri qui èra, eth medish, estat (amassa dab Antonio Stradivari) eslhève de Nicolò Amati.
Lo mei famós deus sons vriulons, Il Cannone, que ho l'instrument favorit de Niccolò Paganini e qu'ei precisament conservat per la ciutat de Gènoa e tocat peu ganhant deu Prèmi Paganini.
Joseph Joachim, Eugène Ysaÿe, Fritz Kreisler, Jascha Heifetz, Isaac Stern, Leonid Kogan, Henryk Szeryng, Itzhak Perlman, Gidon Kremer, Pinchas Zukerman, Michael Rabin, Bartek Niziol, Marie Soldat, Maud Powell, Rachel Barton Pine, Richard Tognetti, Midori e Sarah Chang que joguèn o jogan suber un Guarneri del Gesù.


text:
Joan Lahita (linguista)
Joan Lahita (Jan, Jann - segon la soa nòrma - o Jean Lafitte en francés) qu'ei un lingüista gasconista d’origina bearnesa. Vadut a Talença en 1930, que hasó de comissari (administrator e jurista) hens l’armada de l’aire puish de director deus servicis juridics d’ua institucion publica de recèrca. En 1982 qu’adherí a l'Institut d’Estudis Occitans (antena de París). En 1989 que vadó dinerèr de l’I.E.O.-Paris e qu’estó encargat d’apità’i un cors de gascon[1].
Lo lingüista[modificar | modificar la font]
En abriu de 1992, que fondè Ligam-DiGaM, quadèrns semestriaus de lingüistica e lexicografia gasconas. Partidari de considerar lo gascon com ua lenga per se e non pas com un dialècte de la lenga occitana [2], que s’interessè aus sistèmas grafics deu gascon. Part d’aqueth tribalh qu’estó l’objècte d’ua tèsi en sciéncia deu lengatge titolada Situation sociolinguistique et écriture du gascon aujourd'hui (situacion sociolingüistica e escriptura deu gascon uei lo dia), dehenuda a l’Universitat de Rennes en 2005. Aqueth estudi que’u miè tà revisar la grafia classica occitana, qui Loís Alibèrt avè hargat tau lengadocian e arron avè adaptat tau gascon en collaboracion dab Pèire Bèc[3]. Mei particularament, lo sistèma grafic reformat per Joan Lahita, aperat sistèma classic gascon o grafia classica gascona, que diferéncia las n finaus velaras (generaument mudas en biarnés) de las dentaus e las r finaus mudas de las prononciadas. Enqüèra que d’usatge hèra minoritari, la grafia classica gascona qu’estó adoptada per quauques autors. Citem per exemple l’escrivan e editor Eric Chaplain qui l’emplega tau son metòde d’ensenhança deu gascon [4] e tanben hens lo son diccionari gascon-francés [5] o enqüèra Halip Lartiga (Lartigue) [6]. En 2002, Joan Lahita qu’anonciè la creacion de l’Institut Bearnés e Gascon, entitat sedent a Pau e creada tà dehéner la «lenga biarnesa e gascona ». De sistèmas grafics, aqueth institut, deu quau Joan Lahita hè partida coma membre deu comitat scientific- que’n preconiza dus: lo prumèr, deu tipe felibrenc, qu’ei dit « sistèma modèrne » e qu’ei lo adoptat a la debuta deu sègle passat per l’Escòla Gaston Febus. Aquera grafia, abandonada per aquesta medisha Escòla au profieit de la grafia classica occitana, decadas a, que demora preconizada per l’Institut Biarnés e Gascon pr’amor lo son usatge que seré mei aisit peus locutors naturaus e los començaires adultes. Lo segond qu’ei lo "sistèma classic gascon", qu’ei a díser la grafia classica reformada per Joan Lahita. Segon lo son autor, aquera segonda grafia que presenta l’avantatge de demorar pròishe au còp de las grafias occitana e catalana en tot arrespectar las particularitats de l’idiòma gascon.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Las entersenhas biograficas que vienen de la revista Ligam-Digam.
- ↑ LAFITTE J. & PEPIN G. Langue d’oc ou langues d’oc, mythe et fantasmes face à l’histoire, PyréMonde Princi Néguer Ed. 2008
- ↑ BEC P. & ALIBERT L. L'application de la réforme linguistique occitane au gascon, IEO, Tolosa,1952
- ↑ RIGOSTA J. & CHAPLAIN E. Que parli gascon. Iniciation à la langue gasconne (PyréMondePrinci Néguer Ed. 2001)
- ↑ CHAPLAIN E. Dictionnaire Gascon-béarnais français (Princi Negue Ed. 2002)
- ↑ LARTIGUE H. Les racines de la langue gasconne. Identité culturelle, limites lingüistiques – Les veas de le lenga gascona. Identitat culturau, hitas lingüisticas. (Pyrémonde – Princi Néguer Ed 1998- 2007 )


text:
Flavius Honorius
Flavius Honorius[Flavi Onòri?] (9 de setembre de 384, Constantinòple - 15 d'aost de 423) fuguèt un emperaire roman que reinèt coma coemperaire de son paire Teodòsi Ièr de 393 a 395 e coma emperaire d'Occident de 395 a sa mòrt. Succediguèt a son paire Teodòsi Ièr e fuguèt remplaçat per l'emperaire usurpator Joan.
Fins a 408, lo cap vertadier de l'Empèri d'Occident fuguèt lo generau vandal Stilicon que capitèt de vencre leis invasions germanicas dei premiereis annadas dau rèine e decidiguèt de desplaçar la capitala de Roma a Ravena que sa posicion defensiva èra melhora. Stilicon capitèt tanben d'intervenir ambé succès dins leis afaires intèrns de l'Empèri d'Orient. Pasmens, aqueu poder entraïnèt pauc a pauc la formacion d'una oposicion organizada a l'entorn de l'emperaire que capitèt de l'assassinar en 408 après la revirada militara dei Grandeis Invasions de 406.
Pasmens, aquela assassinat mau capitèt de restaurar la situacion e Roma fuguèt pilhada en 410 per lei visigòts. En cambi de l'evacuacion d'Itàlia, Flavius Honorius deguèt donar Aquitània a Alaric Ièr en 416. Honorius deguèt tanben faciar mai d'una temptativa de còp d'estat entre 409 e 421. Ansin, leis annadas 410 fuguèron caracterizadas per un afondrament de l'autoritat imperiala fins au rèine de Valentinian a partir de 425.


text:
Damb quinze menutes de retard e er heired clauat enes uasi, eth passat dimenge comencèc era 33au edicion dera Marxa Beret damb apruprètz 900 participants. Poques ores adès der inici, tot eren dubtes. Era nhèu non deishaue de quèir deth cèu. Calien chènes entà arribar ath Plan de Beret. Es volontaris trabalhauen tà arrincar era cursa. En resum, es condicions cimatologiques non predidien ua passejada a plaser.
Des deth prumèr moment, tot ei patiment. Es flòcs de nhèu quen ath desús des valents participants, cremant era poca pèth descaperada. Eth temps maladret non permet anar entà Montgarri. Eth còs se canse enquiath sòn extrèm e eth trajècte se capvire en ua malajadilha. Er abandon ei a pròp, mès sonque ua idèa a lòc laguens deth cap: acabar era esconjurada cursa.
A despient dera intensa nhèuada, e dempús qu’era classica pròva de hons des Pirineus entresse laguens deth circuit internacionau de curses populars en junh de 2011, es responsables dera competicion europèa Euroloppet an qualificat damb nauta nòta era dimenjada d’espòrt ena Val.
Çò que deishe un doç regust dempús d’ua victòria, ua cursa o un moment –e lo diferencie de quinsevolh aute– son es adversitats e desfortunes. Damb açò, sonque manque felicitar as organizadors e corredors. Bon trabalh!


text:
Villes et mairies de État de Hesse
Liste des communes
Francfort-sur-le-Main
Ville de Francfort-sur-le-Main, localité de l'Allemagne de 670 000 habitants.
La mairie de Francfort-sur-le-Main a une adresse e-mail et un site Internet.
Wiesbaden
Ville de Wiesbaden, localité de l'Allemagne de 270 000 habitants.
La mairie de Wiesbaden a une adresse e-mail et un site Internet.
Cassel
Ville de Cassel, localité de l'Allemagne de 190 000 habitants.
La mairie de Cassel a une adresse e-mail et un site Internet.
Darmstadt
Ville de Darmstadt, localité de l'Allemagne de 140 000 habitants.
La mairie de Darmstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Offenbach-sur-le-Main
Ville d'Offenbach-sur-le-Main, localité de l'Allemagne de 120 000 habitants.
La mairie d'Offenbach-sur-le-Main a une adresse e-mail et un site Internet.
Hanau
Ville de Hanau, localité de l'Allemagne de 88 000 habitants.
La mairie de Hanau a une adresse e-mail et un site Internet.
Marbourg
Ville de Marbourg, localité de l'Allemagne de 80 000 habitants.
La mairie de Marbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Gießen
Ville de Gießen, localité de l'Allemagne de 77 000 habitants.
La mairie de Gießen a une adresse e-mail et un site Internet.
Fulda
Ville de Fulda, localité de l'Allemagne de 64 000 habitants.
La mairie de Fulda a une adresse e-mail et un site Internet.
Rüsselsheim
Ville de Rüsselsheim, localité de l'Allemagne de 60 000 habitants.
La mairie de Rüsselsheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Homburg vor der Höhe
Ville de Bad Homburg vor der Höhe, localité de l'Allemagne de 52 000 habitants.
La mairie de Bad Homburg vor der Höhe a une adresse e-mail et un site Internet.
Wetzlar
Ville de Wetzlar, localité de l'Allemagne de 51 000 habitants.
La mairie de Wetzlar a une adresse e-mail et un site Internet.
Oberursel
Ville d'Oberursel, localité de l'Allemagne de 43 000 habitants.
La mairie d'Oberursel a une adresse e-mail et un site Internet.
Rodgau
Ville de Rodgau, localité de l'Allemagne de 43 000 habitants.
La mairie de Rodgau a une adresse e-mail et un site Internet.
Dreieich
Ville de Dreieich, localité de l'Allemagne de 40 000 habitants.
La mairie de Dreieich a une adresse e-mail et un site Internet.
Bensheim
Ville de Bensheim, localité de l'Allemagne de 39 000 habitants.
La mairie de Bensheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Hofheim am Taunus
Ville de Hofheim am Taunus, localité de l'Allemagne de 38 000 habitants.
La mairie de Hofheim am Taunus a une adresse e-mail et un site Internet.
Maintal
Ville de Maintal, localité de l'Allemagne de 37 000 habitants.
La mairie de Maintal a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Convivencia e PACA
1 Convivencia e PACA le Sam 6 Fév - 20:41
burdigala
Pintaire
2 Re: Convivencia e PACA le Sam 6 Fév - 22:27
Sokolovic
Trobador !!
De qu'es aquela question ?
3 Re: Convivencia e PACA le Sam 6 Fév - 23:09
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
4 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 2:14
burdigala
Pintaire
5 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 2:16
burdigala
Pintaire
6 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 10:22
Arf
Occitan Warrior
burdigala a écrit:Es vertat.. ço que voli dire, es que nos cal pas doblidar los valors de l'occitania: amor, paratge, convivencia, es plan important, es lo cor de nostra civilisacion. Uèi amb aquel debat didentita nacionala francesa, e los regionalas que arrivan, es lo moment de nos remembrar nos valors occitanas , nos cal pas estre coma aquels que an pas de cor e asiran los estrangiers, es pas l'esperit de nostra civilisacion.
Que pensi que cau estar prudent dab aqueras "valors" qui seren consubstanciaus d'ua idenditat o d'ua civilizacion occitanas. Que son largament un mite. Si existin james en dehora dera literatura, que son de tota faiçon desbrombatas despuish segles i segles. Malurosament ne pensi pas qu'eths Occitans sian un pople mes bon qu'un aude. Que citarei en exemple era part activa qui prengon en comerci deths negres.
Sinon, planvengut aci
7 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 18:09
Sokolovic
Trobador !!
Es puslèu un concèpte intellectuau que ven dei trobadors. Tant vau dire qu'ambé tot çò que si debanèt despuei, creire qu'encuei auria encara quauque resson, es mai que de romantisme.
Per lo cas de la Region PACA e de sa votacion, fau puslèu analizar aquò d'un ponch de vista societau. Es la region de luench la mai poblada e industrialzada d'occitània, ambé lo centre urban lo mai gròs, e de luench, e d'autrei grandei ciutats coma Tolon, Z'Ais, Niça ò Canas-Grassa-Antibol.
Tot aquò fa que la compausicion de la populacion (imigrats, retirats, eliotropisme, pauretat granda - Marselha - vesina de la riquessa la mai gròssa - Còsta d'Azur -, etc...) es ben mai complèxe que dins d'autrei regions, tant coma sa votacion.
8 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 20:04
Cerièra de Mai
Trobador !!
Après, pensar que son partejadas pel pòble, ara coma avans, se pòt pas dire…
La sola vertat de « conviveéncia » dins l'istòria (çò que ne coneissi) passa par la toleréncia dels josius e catars a Tolosa avans que la crosada venga fotre la mèrda. Es tot.
Non lo pòble occitan es pas melhor qu'un autre, nòstres « bons Raimond » an una responsabilitat dins las crosadas orientalas.
Paratge, convivéncia, amor, comença (se t'agradan, aquelas valors, çò que compreni plan !) per te las aplicar a tu. Sembla colhon çò que te disi, mas es ja aquò.
Parlas del debat d'id nat, s'i pòt soscar jos l'uèlh de la convivéncia. Qualas son las responsas ? Ja las teunas, etc… Lo paratge… dins aquel monde ont la valor d'un òme se resuma a çò que posseda, que se ne pòt dire tanben ?
9 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 22:44
admin
Trobador !!
Cerièra de Mai a écrit:
La sola vertat de « convivéncia » dins l'istòria (çò que ne coneissi) passa par la toleréncia dels josius e catars a Tolosa avans que la crosada venga fotre la mèrda. Es tot.
Non lo pòble occitan es pas melhor qu'un autre, nòstres « bons Raimond » an una responsabilitat dins las crosadas orientalas.
Es la medisha causa en Aquitània : Alienor estó una protectora de Trobadors, ça-que-là estó tanben una conquistadora de l'Orient. Lo son hils Ricard, çò sordeish, era eth-medish Trobador... e a miat la 3au Crotzada...
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
10 Re: Convivencia e PACA le Dim 7 Fév - 23:47
burdigala
Pintaire
Es quand ai commençat a aprene l'occitan qu'ai descobrit aquelas valors e trobi que son en accordi amb mas valors.
Benleu la metoda assimil es trop militanta dins son ensenhament? es de 1975, es l'epoca del militantism , es benleu per aquo.
11 Re: Convivencia e PACA le Lun 8 Fév - 1:29
Cerièra de Mai
Trobador !!
As pas tòrt, nòstra epòca manca tant de romantisme… *sospir*burdigala a écrit:oc, soi trop romantic benleu..
Es possible ! Mas se'aquò te parla, contunha de gaitar la vida amb aquela grasilha de lectura ! ;)Benleu la metoda assimil es trop militanta dins son ensenhament? es de 1975, es l'epoca del militantism , es benleu per aquo.
12 Re: Convivencia e PACA le Lun 8 Fév - 2:43
burdigala
Pintaire
13 Re: Convivencia e PACA le Lun 8 Fév - 4:46
Cerièra de Mai
Trobador !!
14 Re: Convivencia e PACA le Lun 8 Fév - 4:48
Einucent
Occitan Warrior
15 Re: Convivencia e PACA le Lun 8 Fév - 23:52
burdigala
Pintaire
16 Re: Convivencia e PACA Aujourd'hui à 21:22
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
» Région PACA (dép : 04-05-06-13-83-84)
» Résultat de l'enquête sur la situation économique des C-R Paca et Languedoc-Roussillon.
» Atelier de broderie dans la région PACA
» Avis de marché - DRAC PACA - Restauration de la façade sur parvis de la Cathédrale Ste Réparate - Nice (06) - Lot 2 sculpture / gypserie, lot 7 décors peints
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Mesvres
Mesvres es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los avesques de Autun recebon de Charles lo Chauve lo banc d'un prieuré sièis a Mesvres. Aquel prieuré i aguèt cedit l'an 994 al abbaye de Clunhic. Pierre de Beaufort, prieur de Mesvres en 1357, #èsser lo darrièr pape francés (Grégoire XI) a Avignon. Lo Abbaye Sant-Ostal de Sant-Jean-çò de-Grand de Autun, possedissiá las tèrras de Runchy[1]
Les évêques d'Autun reçoivent de Charles le Chauve le siège d'un prieuré sis à Mesvres. Ce prieuré fut cédé en 994 à l'abbaye de Cluny. Pierre de Beaufort, prieur de Mesvres en 1357, fut le dernier pape français (Grégoire XI) à Avignon. L'Abbaye Sainte-Marie de Saint-Jean-le-Grand d'Autun, possédait les terres de Runchy[2]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Nathalie Verpeaux:" Sant-Andoche e de Sants-Texans-lo-Grand de Autun a la Mièja Edat ", pàg.214.
- ↑ Nathalie Verpeaux:" Saint-Andoche et Saint-Jean-le-Grand d'Autun au Moyen Âge ", p.214.


text:
Argila
L'argila (var. argèla, argiela) es un material granular natural eissit de la decomposicion de las ròcas feldespaticas, compausat subretot de silicats d'alumini idratat:
-
-
-
- Al2O3 · 2 SiO2 · 2 H2O
-
-
Las particulas d'argila, inferioras a 4 micromètres de diamètre, pòdon constituir un sòl omogenèu (tanben nomenat argila) o ben far partida d'un sòl eterogenèu (e dins aquel cas l'argila es la partida pus fina del sòl). Los sòls argiloses son fòrça impermeables. Las ròcas formadas a partir de l'argila son los argilitas.
Somari
Caracteristicas geologicas[modificar | modificar la font]
Dins los espacis entre los grans d'argila i a sempre d'aiga, amb d'ions dissolguts. La concentracion e valéncias d'aqueles ions contraròtlan la distància entre las particulas. Atal se passa perque las particulas, normalament en forma de disc, son polarizadas del biais que las cargas negativas s'acumulan a les basas del disc. Atal, los cations de l'aiga son atirats a s'acumulan a las basas del disc, enebissent que d'autres particulas se'n apròchan. A son torn, la distància entre las particulas contrarotladas lo comportament macroscopic del sòl:
- Se las particulas se tòcan, se crèa una estructura floculada, fòrça rigida.
- Se al contrari, se tòcan pas, se crèa una estructura non floculada, fòrça mens rigida.
- Se la distància es pichona, l'estructura ven agregada e las argilas, pauc desformablas.
- Se al contrari, la distància entre las particulas es mens petita, l'estructura vendrà fòrça mai dispersa, fòrça desformabla.
Los minerals pus comuns dins los argilas son:
- la caolinita, de formula Si2O5Al2(OH)4;
- la montmorillonita, de formula Si4O10Al5/3Mg1/3Na1/3(OH)2;
- l'illita, de formula KAl2(AlSi3O10)(OH)2.
L'argila a doas proprietats basicas:
- Aquerís plasticitat quand se mescla amb d'aiga
- Durcís quand se calfa dins un forn al delà de 750 °C
Usatges de l'argila per l'òme[modificar | modificar la font]
L'argila, venent del sòl o ròca sedimentària, es plastica quand se mescla amb d'aiga, mas dura e resistenta quand es cuècha dins un forn. Aquò a permés a l'òme dempuèi l'Antiquitat de ne far diferents usatges, que lo pus important es la fabricacion de recipients.
Primièrs usatges de l'argila[modificar | modificar la font]
Al Neolitic, abans de descobrir la terralha qu'elabòra de pèças de fanga cuèchas, los umans ja utilizavan la fanga (argila banhada e pastada) per ne far d'aisinas per sos besonhs, coma manjar produches secs (cerealas), o liquids, pasmens èran pas restancas. Mas en observar las pèças que sortissián del encendis dels poblats, e vesent que sortissiín entièra, mas solidas e estancas, perque avian cuèit. foguèt atal que descobriguèron la terralha que li permetèt de gardar los liquids.
Los primièrs usatges de l'argila foguèron la fabricacion de totes modèls de restancs per contenir de produches necessaris a las installacions umanas: plats, gòts, padenas, caçairòlas, etc. Aquelas aisinas foguèron subretot utilas per gardar de provisions, coma: l'aiga, los legums, los fruches, etc.
Dempuèi lo Neolitic fins a l'Edat Mejana, l'argila s'utilizèt per construire las parets dels ostals.
Los romans admiravan la ceramica dels grècs, que lor tecnica èra de trempar la pèça dins una preparacion amb de particulas d'argila de nauta dòsi e d'elements especials, aquò rendiá una melhora brilhància al polir. Mai tard, la coguèron dins un forn de granda oxigenacion. Las pèças se fasián amb de mòtles qu'avian de motius decoratius repetits qu'aprèp demoravan reprodusits en relèu sus la superfícia de la pèça.
Lo procèssus artesanal d'elaboracion de las pèças d'argila a subit pauc de variacions fins ara.
La ceramica uèi[modificar | modificar la font]
Al sègle XIX en Anglatèrra e en Euròpa foguèt lo am dels objèctes de decoracion produsits en seria e de prètz bas.
En Espanha èra lo vam de las jarras de tèmas antics e mitologics (fabricas de El buen retiro (Madrid), Sargadelos (Galícia) o La Cartuja (Sevilha)).
La ceramica industriala aprèp 1890 foguèt de granda qualitat. Coma amb l'Art Nouveau a París o lo Bauhaus creèron una granda influéncia dins la ceramica industriala, encara que la ceramica artesanala e individuala se manten viva fins a uèi.
Uèi, segon los elements minerals contenguts dins l'argila, trobarem argilas de diferentas colors: roja, blanca, negra, etc. Tanben i a diferents tipes d'argila segon l'usatge que se vòl donar (teules, aisina de cosina etc.).
Lo futur de l'argila[modificar | modificar la font]
Las perspectivas del futur per l'argila se trapan dins la construccion (dins sos aspèctes classics coma l'elaboracion de bricas e malons, o derivats de tecnicas de construccion pus modèrnas). Tanben existisson de perspectivas dins l'usatge medecinal com los banhs dins las installacions balneàrias.


text:
Washington, DC
Washington o mens correntament Washington DC (Washington, DC) o lo Districte de Colúmbia (en anglés Washington; Washington, D.C.; District of Columbia) es la capitala dels Estats Units d'America. Sa populacion èra estimada a 646 449 abitants en 2013. Sa superfícia totala es de 177 km². Es l'unic districte federal dels Estats Units d'America. Se tròba situada als bòrds del riu Potomac, entre los estats de Virgínia e Maryland.
Projècte de l'arquitècte francés Pierre Charles L'Enfant a la fin del sègle XVIII, foguèt la primièra vila del mond creada per venir un centre de govèrn. I se troban l'Ostal Blanc e lo Capitòli federal.
Lo districte de Colúmbia, fondat lo 16 de julhet de 1790, es un districte federal, coma o especifica la Constitucion dels Estats Units. Fa pas part de cap d'estat del país, mas s'airalèt dins de parts ancianas dels estats de Virgínia e Maryland. I a un govèrn municipal, mas lo Congrès dels Estats Units ten l'autoritat maximala sul districte.


text:
En fin, un drama de dimensions desmesurades que mos rebrembe coma pòt èster d'injusta era natura, que massa soent se prède en excès damb es que mens oportunitats possedíssen. E en miei d'aguest caos, damb eth qu'es consciéncies deth mon sancer s'an voludat, apareishen es "desafortunades" declaracions (es adjectius tanben poderien èster diuèrsi) deth bisbe de San Sebastián, José Ignacio Murilla, qu'a vengut a dider-mos qu'èm en pitjor qu'es praubi haitians pr'amor que "èm en ua situacion espirituau prauba pera qu'auríem de plorar"...senzilhament, non è paraules...sonque ua reflexion en veu nauta: "Voi pensar, e ac digui damb tota era sinceritat, qu'es paraules de Murilla non representen a tota era glèisa catolica, pr'amor que, d'èster atau, creigui que quauquarren se mos perdec en camin qu'eth cristianisme encetèc hè 2010 ans, quauquarren massa valuós...ua manèra curiosa de guanhar "adèptes".
Vos dèishi eth link de dus articles sus eth desastre de Haiti: un de David Trueba e er aute de Miguel Ángel Guerrero, publicadi en "El País", e que tracten dus punts d'enguarda sus era catastròfa. E tanben es enlaci tà diuèrses ONG a on se pòden amiar a tèrme donacions d'ajuda.
CREU ROJA / AYUDA EN ACCIÓN /UNICEF / MEDICOS SIN FRONTERAS
INTERMON OXFAM / CARE


text:
Breux-Jouy
Breux-Jouy es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Essonne e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Las traces d'aucupacion umana en la vallée de la Remarde remontan al Paléolithique mièg (80000 a 30000 ans abans J-C). Los Cèltas, de contunh los Gaulois i tròban d'excellentas condicions de vida. Un cap d'òme en marbre blanc testifica de l'installacion d'una colomna romaine a Rimoron. La region es christianisée cap a la Modèl:S- e la parròquia de Breux existís a la s-|XI|e}}. L'activitat agricòla se desvolòpa, los molins se multiplican, qualqu'uns cossí aquel de Breux en 1380 an un vivier. Als Modèl:Sp-s, la succession ininterrompue de guèrras, d'epidèmias e de pillages arruïna aquela prospérité. Manca tot reconstruire : los pichons senhors cercan dintrar en la clientèle dels grands. Aital, François de Grancher, senhor de Breux se met jos la proteccion de Jeanne de Graville, baronne de Sant-Yon. La tèrra e la distincion de Breux passan a la s-|XVI|e}}. La tèrra e la distincion de Breux passan a la s-|XVI|e}} a las mans de los sieus descendents. La una d'elas, Ostal-Charlotte de Balzac de Entragne cedís los sieus bens dins l'Otèl-Dieu de París. Per continuament d'escambis, Breux entre en 1659 en lo marquisat de Baville apertenent a Guillaume de Lamoignon, primièr president del Parlament de París. Breux Viu en l'orbita de Breuillet fins en 1866, an de la creacion de l'escòla de gojats a Jouy -ligat a Breux per pas formar una sòla comuna. Breux A una vocacion exclusivament agricòla : i an practicat la cultura de las céréales e de la vinha, la polyculture maraîchère e sustot la cultura de las plantas a graines destinadas als establiments Vilmorin, Clause o Simon. En los ans 1950 totes aqueles produchs an fluït amb dificultat e las tèrras an cedit a Parisencos en mal de verdure. La via ferrée apòrta pas desvolopament industrial mas aumenta lo nombre de résidents. Breux-Jouy Rèsta uèi una municipalitat rurala. S'agís d'ailà reünion de dos pòbles desparièrs : Breux e Jouy. Breux A situat en la vallée de la Renarde, Jouy en la vallée de l'Òrdi. Breux Possedís la glèisa e lo cementèri, Jouy la comuna e l'escòla primària.
Les traces d'occupation humaine dans la vallée de la Remarde remontent au Paléolithique moyen (80000 à 30000 ans avant J-C). Les Celtes, puis les Gaulois y trouvent d'excellentes conditions de vie. Une tête d'homme en marbre blanc témoigne de l'installation d'une colonne romaine à Rimoron. La région est christianisée vers le Modèl:S- et la paroisse de Breux existe au Modèl:S-. L’activité agricole se développe, les moulins se multiplient, certains comme celui de Breux en 1380 ont un vivier. Aux Modèl:Sp-s, la succession ininterrompue de guerres, d'épidémies et de pillages ruine cette prospérité. Il faut tout reconstruire : les petits seigneurs cherchent à entrer dans la clientèle des grands. Ainsi, François de Grancher, seigneur de Breux se place sous la protection de Jeanne de Graville, baronne de Saint-Yon. La terre et la seigneurie de Breux passent au Modèl:S-. la terre et la seigneurie de Breux passent au Modèl:S- aux mains de ses descendants. L’une d'elles, Marie-Charlotte de Balzac d'Entragne cède ses biens à l'Hôtel-Dieu de Paris. Par suite d'échanges, Breux entre en 1659 dans le marquisat de Baville appartenant à Guillaume de Lamoignon, premier président du Parlement de Paris. Breux vit dans l'orbite de Breuillet jusqu'en 1866, année de la création de l'école de garçons à Jouy -rattaché à Breux pour ne former une seule commune. Breux a une vocation exclusivement agricole : y sont pratiquées la culture des céréales et de la vigne, la polyculture maraîchère et surtout la culture des plantes à graines destinées aux établissements Vilmorin, Clause ou Simon. Dans les années 1950 tous ces produits sont écoulés avec difficulté et les terres sont cédés à des Parisiens en mal de verdure. La voie ferrée n'apporte pas de développement industriel mais accroît le nombre de résidents. Breux-Jouy reste aujourd'hui une commune rurale. Il s'agit de là réunion de deux villages distincts : Breux et Jouy. Breux est situé dans la vallée de la Renarde, Jouy dans la vallée de l'Orge. Breux possède l’église et le cimetière, Jouy la mairie et l'école primaire.


text:
Caus e Saussens
Caus e Saussens ( Caux-et-Sauzens en francés) es una comuna lengadociana en Lengadòc en Carcassés, dins lo departament d'Aude e a la region de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Commune de l'airal urban de Carcassona situada a 8 qiilomètres a l'oèst de Carcassona.
Istòria[modificar | modificar la font]
Caux absorbiguèt Saussens entre 1790 e 1794.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Aeropòrt de Carcassona Salvaza.


text:
Alienacion
L' alienacion (eissit d'al latin alienare & alienus, alienum) es un estat de l'esperit uman que se pòt definir coma l'influéncia d'una volontat exteriora a l'individú o al(s) pòble(s) concernits, per en causa de factors psicologics, mentals o ideologics, politics, socials, culturals e ca exteriors a la siá pròpia volontat.
Somari
Universalitat del concèpte[modificar | modificar la font]
Ne son lèumens inconscients del fach e de la lor situacion e se ne creson del tot liures o autonòms, independents de tota mena d'influéncia exteriora e liurament responsables del lor albir idem albire idem liure o franc albir(e) idem liure o franc arbitri. Aicesta condicion de l'individú o del(s) pòble(s) çai-sus mencionats es plan espandida sus Tèrra, fruch de l'istòria de las societats. Se ne pòt concretizar aquò de mantun biais, atal coma dependéncia en drech d'autrú, diglossia sul plan lingüistic o infeudacion suls plans cultural, economic, ideologic o politic... e causa autra etc.
Ne sortir nos mena alavetz al concèpte de desalienacion o emancipacion.
L' alienacion en filosofia[modificar | modificar la font]
citacions[modificar | modificar la font]
L' alienacion en sociologia[modificar | modificar la font]
citacions[modificar | modificar la font]
L' alienacion en literatura[modificar | modificar la font]
citacions[modificar | modificar la font]
Citacions[modificar | modificar la font]
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles:
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
==


text:
Reborguil
Reborguil[1][2][3] (Rebourguil en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Belmont sur Rance, Christian-Pierre Bedel, al canton, 1999
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo territòri de la municipalitat constituissi una fraction meridionala del Massís central.
Le territoire de la commune constitue une fraction méridionale du Massif central.
Istòria[modificar | modificar la font]
- 1831 Reborguil annèxa la municipalitat vesina de Esplas.
- 1831 Reborguil annexe la commune voisine d'Esplas.


text:
Gwennel
Gwennel en breton ( Vendel en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
A situat a 38 km al nòrd-es de Roazhon e a 45 km al sud del Mont Sant-Michel dins lo país de Fougères. Es prèp de l'A84 (8/10 km).
Las municipalitats limitrophes son La Capèla-Santa-Aubert, Billé, Sant-Georges-de-Chesné e de Sants-Texans-sus-Couesnon.
Elle est située à 38 km au nord-est de Rennes et à 45 km au sud du Mont Saint-Michel dans le pays de Felger. Elle est proche de l'A84 (8/10 km).
Les communes limitrophes sont La Chapelle-Saint-Aubert, Billé, Saint-Georges-de-Chesné et Saint-Jean-sur-Couesnon.
Istòria[modificar | modificar la font]
Descobèrta de vestigis de tuiles gallo-romaines aital coma dos cavòts de l'epòca mérovingienne dins bon estat de conservacion, près del calvaire (en novembre 2005).
La municipalitat s'es facha conéisser/conéisser del grand public, quand lo cònsol a recebut un corrièr, lo 27 de decembre de 2007, amb un don anonyme 30 000 € per la restauracion de la glèisa[1].
Découverte de vestiges de tuiles gallo-romaines ainsi que deux tombes de l'époque mérovingienne en bon état de conservation, près du calvaire (en novembre 2005).
La commune s'est fait connaître du grand public, lorsque le maire a reçu un courrier, le 27 décembre 2007, avec un don anonyme 30 000 € pour la restauration de l'église[2].


text:
Mostre del lac Ness
Lo mostre del lac Ness, familiarment ditz Nessie, es lo nom d'una creatura legendària qu'abitariá lo lac Ness, un prigond lac d'aiga doça (sonat en Escòcia Loch Ness) situat près de la vila d'Inverness. Amassa amb Pè Grand e lo Ieti, Nessie es benlèu lo "mistèri" mai espandit de la criptozoologia.
La majoritat dels scientifics e d'autres expèrts afirman que las pròvas de l'existéncia de Nessie son pas convencentas, e considèran aquestas informacions falsas o coma de fraudas o d'identificacions erronèas de creaturas realas.


text:
Hokkaidō
Hokkaidō (en japonés:北海道) o Mosir (en aino) (ancianament en japonés: Ezo o pus inexactament Yezo/Yeso/Yesso), es la segonda illa de Japon per òrdre d'importància. L'Estrech de Tsugaru dessepara Hokkaidō d'Honshū, mas las doas illas son religadas pel tunèl sosmarin de Seikan. La pus granda vila d'Hokkaidō es tanben sa capitala, Sapporo. Administrativament, Hokkaidō es a l'encòp una prefectura e una region. Demest los Japoneses que vivon a Hokkaidō se trapa la minoritat aino, que foguèron los primièrs abitants de l'archipèla.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Hokkaidō èra a l'origina la tèrra del pòble aino. La lenga aino es presenta dins la toponimia de l'isla, dins lo nom de las vilas coma Sapporo, e dins lo nom dels arbres o dels animals (per exemple, ezomatsu, o pin d'Hokkaidō).
Fins a la Restauracion Meiji, los japoneses apelèron l'isla Eso o Ezo. Pauc après la Guèrra de Boshin de 1868, un grop de fidèls de Tokugawa, dirigit per Takeaki Enomoto, declarèt l'independéncia de l'illa jol nom de Republica Independenta d'Ezo, mas la revòlta foguèt vencida en mai de 1869. Après la Restauracion Meiji, Hokkaidō demorèt desseparada en quatre departaments pendent mantuna annadas.
Geografia[modificar | modificar la font]
Hokkaidō es una illa situada dins lo nòrd de Japon, vesina de Siberia. Es enrodada per l'ocean Pacific a l'èst, la mar de Japon a l'oèst e la mar d'Okhotsk al nòrd. Es cobèrta a 71 % per de selvas e a 16 % per de tèrras agricòlas. La prefectura d'Hokkaidō inclutz de nombrosas illas, coma Rishiri, Okushiri e Rebun. Un tèrratrem de magnitud 8 que son epicentre èra situat a proximitat de l'illa se produguèt lo 25 de setembre de 2003 a 19 h 50 min 7 s (UTC).
Clima[modificar | modificar la font]
Hokkaidō es conegut per sos estius freges e secs e sos ivèrns rigoroses. La temperatura mejana en agost es d'aperaquí 22 °C, mentre que la de genièr varia entre -12 °C e -4 °C, en foncion de l'altitud e de la latitud. Las tempèstas de nèu, portadas pels vents venguts de Siberia, son frequentas. En ivèrn, la mar d'Okhotsk se gèla en granda partida, e la navigacion es impossibla sus tota la còsta Nòrd. Las pescariás devon arrestar lor activitat fins al desgèl.
Vilas principalas[modificar | modificar la font]
Sosprefecturas[modificar | modificar la font]
Hokkaidō es la sola prefectura japonesa devesida en sosprefecturas. Aquò es degut principalament a son grand espandi.
Las sosprefecturas son las seguentas :
- Abashiri
- Hidaka
- Hiyama
- Iburi
- Ishikari
- Kamikawa
- Kushiro
- Nemuro
- Ōshima
- Rumoi
- Shiribeshi
- Sorachi
- Sōya
- Tokachi
Economia[modificar | modificar la font]
Hokkaidō ocupa lo primièr reng dins l'agricultura de Japon, mai que mai per la produccion de ris e la pesca. L'ensems de la filièra agricòla es fòrça desvolopada : elevatge, cultura, pesca.
Emai que l'industria leugièra siá representada, la màger part dels emplecs se tròba dins lo sector dels servicis. Lo torisme es fòrça important per l'economia, en particular pendent l'estiu, que la frescor atira los vacancièrs (fa fòrça caud dins la rèsta de Japon a aqueste periòde de l'an). En ivèrn, son las estacions d'esquí que prenon la relèva.
Sapporo foguèt lo sèti dels Jòcs Olimpics d'ivèrn de 1972 .
Transpòrt[modificar | modificar la font]
Lo sol ligam terrèstre d'Hokkaidō amb la rèsta de Japon es lo tunèl de Seikan, mas la màger part dels viatjaires arriban sus l'illa amb l'avion. L'aeropòrt principal es lo de Chitose, apelat Shin Chitose kūkō, al sud de Sapporo. Tōkyō-Chitose es la linha pus frequentada de Japon amb mai de quaranta cinc vòls per jorn, assegurats per tres companhiás.
Podèm tanben anar a Hokkaidō amb lo ferry, a partir dels pòrts de Sendai e de Niigata.
Lo malhum de camin de fèrre al dintre d'Hokkaidō es plan desvolopat, mas d'unas vilas son pas accessiblas qu'en bus o en veitura.
De veire a Hokkaidō[modificar | modificar la font]
- Lo Festenal de la Nèu a Sapporo (esculturas gigantas de glaç)
- Los pargues nacionals :
Ancianas províncias de l'illa d'Hokkaidō[modificar | modificar la font]
- Província de Tokachi
- Província d'Hidaka
- Província d'Ishikari
- Província de Kitami
- Província de Kushiro
- Província de Nemuro
- Província de Teshio


text:
932
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 932 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Repression de doas revòutas intèrnas dins lo nòrd-oèst d'Anatolia.
Ongria[modificar | modificar la font]
Fin de la trèva de nòu ans ambé Francia Orientala (→ 922). Una ambaissada ongresa foguèt donc mandada au rèi Enric Ièr per exigir lo pagament d'un tribut. En fàcia de son refús, lo rèi Zolta ordonèt la represa deis incursions còntra lei territòris germanics (→ 933).
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
En causa d'una querèla ambé lo califa, l'emir Munis al-Muzaffar, qu'èra lo sostèn principau d'Al-Muqtadir, quitèt Bagdad. Munis supausava que foguèsse l'objècte d'una menaça d'assassinat per Al-Muqtadir. Ansin, lei relacions entre lei dos òmes se desgradèron tornarmai e Munis prenguèt la tèsta de seis adversaris. Lei fòrças dau califa foguèron desfachas dins lo relarg de Bagdad e Al-Muqtadir foguèt tuat sus lo prat batalhier. Lei venceires chausiguèron Al-Qahir, fraire d'Al-Muqtadir, coma califa novèu. Pasmens, Al-Qahir venguèt rapidament un cap tiranic.


text:
Tardigrada
Los tardigrads o orsons d'aiga (de l'alemand kleiner Wasserbär) son d'animals minusculs multicellulars. Forman un embrancament zoologic a part entièra : lo phylum tardigrada fòrt pròche dels artropòdes. L'orson d'aiga es descrich en primièr per Johann August Ephraim Goeze en 1773; lo nom de tardigrad que significa « caminaire lent » es balhat per Lazzaro Spallanzani en 1777.
Descripcion[modificar | modificar la font]
Los tardigrads an un còs segmentat en quatre protegit per una cuticula e son dotats de uèch patas pichonas acabadas caduna per d'àrpias.
Classificacion[modificar | modificar la font]
- 1000 espècias a aqueste jorn repartidas en tres òrdres.
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia Fauna Europaea : Tardigrada (en)
- Referéncia ITIS : TSN 155166 Tardigrada (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Tardigrada (en)
- Referéncia NCBI : Tardigrada (en)
- Filmes e imatges del tardigrad Hypsibius dujardini
- TARDIGRADA NEWSLETTER
- Autra presentacion del tardigrad


text:
Sigismond III Vasa
Sigismond de Suècia ò Sigismond III Vasa (20 de junh de 1566 - 19 d'abriu de 1632) foguèt, de 1587 a 1632, lo cap de la Republica dei Doas Nacions coma rèi de Polonha e Granc Duc de Lituània e, de 1592 a 1599, rèi de Suècia. En Polonha-Lituània, succediguèt a Estève Ièr (1576-1586) e foguèt remplaçat per Ladilas IV (1632-1648). En Suècia, succediguèt a son paire Joan III de Suècia (1568-1592) e foguèt reversat per son oncle Carles IX (1599-1611).
Elegit rèi de Polonha-Lituània en 1587, assaièt de crear un regime d'union personala entre la Republica dei Doas Nacions e Suècia quand succediguèt a son paire en 1592 coma rèi dau reiaume escandinau. Pasmens, leis interès dei dos estats èran relativament opausats en causa d'una tièra de conflictes territòriaus entre elei, d'una religion diferenta e deis ambicions dei senhors locaus. En particular, Polonha revendiquèt unei territòris suedès au sud de la Mar Baltica. Son sostèn au catolicisme minèt sa popularitat au sen de la populacion suedesa e una revòuta menada per son oncle Carles acomencèt en 1598 après l'anòncia de la cession de regions balticas ai Polonés. Vencut, Sigismond deguèt li laissar lo poder e rintrar en Polonha en 1599. Perdiguèt la corona de Suècia après una decision de son parlament e mau capitèt de la reconquistar. Pasmens, mantenguèt sei drechs entraïnant una guèrra lònga fins a 1629 que s'acabèt per una desfacha novèla.
En 1605, assaièt sensa succès de modificar la constitucion de Polonha-Lituània, especialament lo drech de vetò de l'aristocracia. Son objectiu èra de suprimir lo drech de vetò de cada membre de l'assemblada de l'aristocracia au profiech d'un sistèma de vòte majoritari. Puei, de 1606 a 1609, deguèt luchar còntra una rebellion aristocratica. Militarament venceire, Sigismond deguèt pasmens acceptar de mantenir lo statu quo de 1605. En parallèl d'aquela guèrra, Polonha menèt tanben una guèrra còntra Russia. S'acabèt per la cession d'unei territòris en 1618 mai lei dificultats intèrnas dau reiaume l'empachèron d'eliminar la menaça russa qu'anava venir un perilh fòrça important dins lo corrent dau sègle. Enfin, de 1620 a 1621, una guèrra, que s'acabèt sensa resultat decisiu, opausèt Polonha a l'Empèri Otoman.


text:
Per de qué ?
D'en primier, utilizar de las poesias en classa permeton de trabalhar mantunas competéncias definidas dins las instruccions oficialas de l'Educacion nacionala.
En segond aquel projècte respond a un besonh : conéisser la varianta dialectala de l'occitan ont demoram.
Aquel caminament s'inscriu dins la causida de las Calandretas d'ensenhar la varianta
locala de l'occitan parlada dins son parçan. Fa donc mestièr d'aver tèxtes o supòrts orals dins lo parlar local de son canton.
De mai, legir dels tèxtes literaris de qualitat permeton d'enriquir la lenga e l'expression dels calandrons e d'aportar un lexic novèl.
Enfin, una autra dimension interessanta per ma classa èra de trabalhar pus especificament sul genre poetic en general en veire la varietat e la diversitat de las expressions poeticas e d'encoratjar los escolans a s'ensajar d'escriure de las poesias en s'inspirar d'exemples precises.
>> Veire los numèros de Lo Cobreto consultables sus Occitanica
Ensenhador del talhièr :
Presentacion - debanament (pagina actuala)


text:
68
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 68 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
Au començament de l'annada, revòuta dei legions romanas de Gàllia dirigida per lo generau Vindex. Pasmens, leis insurgents se turtèron a una repòsta rapida dei legions de la frontiera de Ren e foguèron durament desfachs. Vindex se suicidiguèt. Après aquela insureccion, l'emperaire Neron decidèt de s'aparar còntra una revòuta militara novèla e ordonèt l'execucion de totei lei caps militars sospichats d'ostilitat envèrs eu. Aquò entraïnèt uneis insureccions. La pus importanta èra aquela dau generau Galba qu'obtenguèt l'ajuda dau cap de la garda pretoriana que se revoutèt còntra Neron. L'emperaire se suicidiguèt e Galba li succediguèt. Aquò marquèt la fin de la dinastia eissida de Juli Cesar e d'August.
L'emperaire novèu assaièt de restaurar lei finanças publicas e prenguèt rapidament una tiera de mesuras impopularas coma lo refús de pagar un guierdon ai soudats pretorians autors de la revòuta còntra Neron. Galba refusava tanben l'esplendor liada a sa foncion, çò que demenissiá rapidament son prestigi. Enfin, deguèt faciar lei pretencions d'unei generaus insurgents que s'èran proclamats emperaire dins lei províncias.
En Judèa, perseguida victoriosa de la Premiera Guèrra Judeoromana amb una avançada romana fins a Jericho. Dins aquò, la mòrt de l'emperaire Neron e la participacion dau generau Vespasian au conflicte de succession entraïnèt l'aplant provisòri deis operacions.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Bastida dau Temple dau Chivau blanc, premier temple bodista de China, dins la capitala Luoyang.


text:
Héricourt-sur-Thérain
Héricourt-sur-Thérain es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Héricourt-sus-Thérain se situa a la extremitat oèst del departament de l'Oise, en bordure del departament de la Seine-Maritima.
La commune de Héricourt-sur-Thérain se situe à l'extrémité ouest du département de l'Oise, en bordure du département de la Seine-Maritime.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat se trucava Héricourt-Sant-Samson fins en 1946.
La commune s'appelait Héricourt-Saint-Samson jusqu'en 1946.


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Aqueste article necessita una revision, l'ortografia, la gramatica, l'estil o la sintaxi son de verificar.
Interlingue
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Regions
-
Parlat per sens donadas personas
Classament pel nombre de locutors
Se tròba pas entre la 100 primièra
ena
Tipologia -
Familha lingüistica
Lenga artificiala
Grop
Lenga artificiala
Estatut oficial
Lenga oficiala de -
Acadèmia
Interlingue-Union (IU) [1]
ISO 639-1
ie ( en)
ISO 639-2
ile ( en)
ISO 639-3
ile ( en)
Tipe -
Mòstra
Patre nor (
Pater noster)
Patre nor, qui es in li cieles. Mey tui nómine esser sanctificat, mey tui regnia venir. Mey tui vole esser fat qualmen in li cieles talmen anc sur li terre. Da nos hodie nor pan omnidial, e pardona nor débites, qualmen anc noi pardona nor debitores. E ne inducte nos in tentation, ma libera nos de lu mal.
Interlingue o occidental (nomenat aital entre 1922 e 1947) es una lenga artificiala creada per Edgar von Wahl, un dels primièrs esperantistas. Von Wahl nasquèt a Tallinn, uèi Estònia e alavetz província de l' Empèri Rus, dins una familha de lenga alemanda. Aviá, coma se pòt veire, de bons motius per èsser un dels precursors de l'esperanto, e los sieus conselhs foguèron seguits per Zamenhof. Sens formacion academica especifica, aviá instint lingüistic.
Oficièr de la marina de guèrra, optèt pel partit zarista en la Revolucion de 1917. Après lo trionf dels soviets, s'exilièt en França, en cambiant lo sieu nom de familha en
De Wahl.
Malcontent de l'esperanto, decidiguèt de crear lo sieu pròpri projècte, que cridariá
occidental Publica en 1922 lo sieu projècte de lenga. Formula la nòrma de Wahl. Atenguèt amassar un pichon grop de seguidors, que contunhariá d'editar la revista fins als ans 1950. Cosmoglotta
En
1947 decidiguèron de cambiar lo nom en lo de interlingue (Pas , nom usat per interlingua Peano per lo sieu " Latino sine flexione", e tanben pel Alexander Gode en projècte de IALA de 1953). Malgrat aiçò, l'associacion tornèt pas donar de senhals de vida fins al decenni dels ans 1990, a travèrs Internet.
Occitan
Occidental
L'Acadèmia de la Lenga Occitana es es un projècte d'autoritat de regulacion lingüistica de la lenga occitana. Se presenta coma una continuacion possibla del Conselh de la Lenga Occitana.
Li Academia del Lingue Occitan es un projecte de autoritá de regulation linguistic del lingue occitan. It esset presentat quam un possibil continuation del Concil del Lingue Occitan.
Creacion
Creation
Lo projècte se presentèt en mai 2008 a iniciativa de l'Institut d'Estudis Occitans e del Conselh Generau d'Aran ; lo sindic d'Aran, Francés Boya, lo president de l'IEO, David Grosclaude, la representanta de l'Euroregion Pirenèus-Mediterranèa, Margalida Tous, los representants dels conselhs regionals de lenga occitana, de la Generalitat de Catalonha e d'universitats èran presents.
Li projecte esset presentat in may 2008 al initiative del Institute de Studies Occitan e del Consil General de Aran; li Sindic de Aran, Francés Boya, li presidante del IEO, David Grosclaude, li representante del Euroregion Pireneus-Mediterran, Margalida Tous, li representantes del consiles regional del lingue occitan, del Guvernament de Catalunia e de universitás esset present.
Objectius
Objectives
L'Acadèmia deu definir, conservar e defendre la codification ortografia de la lenga e trabalhar sus la grafia, la gramatica, la lexicologia e la toponimia, en tot respectar l'unitat e la diversitat de l'occitan
Li Adademia deve definir, conservar e defender li codification e ortografie del lingue e laborar pri li scrition, li grammatica, li lexicogolie e li toponomie, precipue respectar li unitá e li diversitá de occitan.
Haas, Fritz. 1956.
Grammatica D'Interlingue in Interlingue. Interlingue-Servicie Winterthur (Svissia). [2] (En interlingua) Jacob, Henry. 1947
Occidental (1922) by Edgar de Wahl en 0' A Planned Auxiliary Language Publicate: London, Dobson, London. 1947 [3] (en anglés) Rodriguez, José María. 1999.
Breve gramática D'Interlinguie/Occidental en Gazeto Andaluzia (órgano oficial de l'Asociación Andaluza d'Esperanto) N° 57 marzo 1999. [4] (en esperanto) Stenström, Ingvar. 1997.
Occidental-Interlingue: Factos e fato d'un lingua international. Societate Svedese pro Interlingua. ISBN 91-971940-2-6. (En interlingua)
Modèl:InterWiki Modèl:Wikibooks


text:
-87
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -87 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Engenhariá[modificar | modificar la font]
Naufratge d'un naviri portant la maquina d'Anticitera qu'èra probablament un otís de calcul astronomic. Lei vestigis d'aquela maquina mostran l'existéncia e l'utilizacion d'engranatges dins lo mond mediterranèu.


text:
Vaison
Vaison (oficialament en francés Vaison)[1] es una comuna d'Occitània, en Provença, situada dins lo departament de Vauclusa.
Somari
Monuments istorics[modificar | modificar la font]
Vaison es celèbra per sa ciutat romana Vasio que foguèt descubèrta en sa totalitat coma l'Ostau dei Messii o lo teatre roman.
Vaison es tanben una ciutat medievala importanta amb un ric patrimòni coma lo castèu dei Còmtes de Tolosa o la catedrala de Nòstra Dòna de Nazaret e sei clastras.
La creguda d'Ovesa[modificar | modificar la font]
Una creguda violenta de la ribiera d'Ovesa faguèt 37 mòrts e fòrça degalhs dins la vila lo 22 de setembre de 1992.


text:
Copa Libertadores d'America
La Copa Libertadores d'America (en castelhan Copa Libertadores de América e oficiaument per rasons comerciaus Copa Santander Libertadores) qu'ei la màger competicion intercontinentau de fotbòl de clubs d'America deu Sud ; qu'ei organizada per la CONMEBOL (la Conferderacion Sudamericana de Fotbòl).
Lo Club Atlético Independiente qu'ei lo club qui a remportadas lo màger nombre de campionats d'aquesta competicion.
Lo ganhant de la Copa Libertadores qu'afronta lo ganhant de la Copa Sudamericana entà remportar la Recopa ; qu'afronta tanben lo ganhant europèu de la Liga dels Campions de l'UEFA per la Copa Intercontinetau de Clubs (qui remplaça desempuish 2005 la Copa Intercontinentau).


text:
Neferirkara-Kakai
Neferirkara-Kakai que ho un faraon de la Vau dinastia.
Segon Grimal la Pèira de Palèrme que ho gravada durant lo son regnat.
Com los sons predecessor de la soa dinastia que's he bastir ua piramida e un temple funerari a Per Osir (Abosir);
Titulatura[modificar | modificar la font]
- Lo son nom de Her qu'èra Oserkhaó :
- Lo son nom de Nisot-Biti qu'èra Neferirkara (mentavut dehens la Lista Reiau de Saqqara) :
- Lo son nom de Sa Ra (mentavut dehens la lista Reiau d'Abidòs qu'èra Kakai :
Sahora
Neferirkara-Kakai
Shepseskara
Honts[modificar | modificar la font]
- Grimal, Nicolas. Histoire de l'Egypte ancienne. París : Fayard, 1988
- Shaw, Ian. The Oxford History of Ancient Egypte. Oxford : Oxford University Press, 2000.
Istòria | Geografia | Organizacion politica | Faraon | Art | Mitologia | Dius | Vida vidanta | Bibliografia | Egiptològs | Lexic


text:
Montérolier
Montérolier es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Montérolier A situat en lo país de Bray, . La municipalitat compòrta doas escòlas, #çò qu'es excepcionala per una municipalitat rurala d'aquela talha. La una a situat al bourg e l'autre al masatge caseriu de Saveaumare.
Lo bourg es Modèl:A unitat de Buchy e de Sant-Saëns e a unitat|15|km {{}} de Neufchâtel-en-Bray.
L'accès al A 28 es Modèl:A unitat del temps qu'aquel al A 29 en direccion del Havre es Modèl:A unitat.
La municipalitat es desservie per la estacion de Montérolier-Buchy situada al caseriu de Saveaumare.
Montérolier est situé dans le pays de Bray, . La commune comporte deux écoles, ce qui est exceptionnel pour une commune rurale de cette taille. L'une est située au bourg et l'autre au hameau de Saveaumare.
Le bourg est à 7 km de Buchy et de Saint-Saëns et à 15 km de Neufchâtel-en-Bray.
L'accès à l'A 28 est à 10 km alors que celui à l'A 29 en direction du Havre est à 8 km.
La commune est desservie par la gare de Montérolier-Buchy située au hameau de Saveaumare.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Mois invalide (de junh)M : drama de la tuta de Clairefeuille en fasent nòu mòrts (3 mainats, 2 adultas e 4 pompièrs).
- Mois invalide (juin)M : drame de la grotte de Clairefeuille faisant neuf morts (3 enfants, 2 adultes et 4 pompiers).


text:
Beaumont-sur-Sarthe
Beaumont-sur-Sarthe es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarthe e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Beaumont A situat a ieu-camin entre Alençon (24 km) e Las Mans (25 km). Fresnay-Sus-Sarthe es a 12 km, Pilòta a 13 km, Sillé-lo-Guillaume a 21 km e Mamers a 25 km.
Coma lo sieu nom l'indica, Beaumont a vorejat per la Sarthe.
Beaumont est située à mi-chemin entre Alençon (24 km) et Le Mans (25 km). Fresnay-sur-Sarthe est à 12 km, Ballon à 13 km, Sillé-le-Guillaume à 21 km et Mamers à 25 km.
Comme son nom l'indique, Beaumont est bordée par la Sarthe.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Del Modèl:XIe s al Sègle XIV, la familha de Beaumont domina aquela region del Maine. Deten la vicomté de Beaumont, Fresnay e Santa-Suzanne.
- Antany telefonada Beaumont-lo-Vicomte, s'es bastida a l'origina al bòrd de la Sarthe al dedins d'una muralla elliptique per se protegir dels desparièrs conflictes ligats a la siá posicion géographique : a situat al nòrd de la Sarthe, entre la Normandie e lo Maine.
- Beaumont-Lo-Vicomte es plan segur la capitala de la contrepèterie (ja citada per François Rabelais).
- Du Modèl:XIe s au Sègle XIV, la famille de Beaumont domine cette région du Maine. Elle détient la vicomté de Beaumont, Fresnay et Sainte-Suzanne.
- Autrefois appelée Beaumont-le-Vicomte, elle s'est construite à l'origine au bord de la Sarthe à l'intérieur d'une muraille elliptique pour se protéger des différents conflits liés à sa position géographique : elle est située au nord de la Sarthe, entre la Normandie et le Maine.
- Beaumont-le-Vicomte est bien sûr la capitale de la contrepèterie (déjà citée par François Rabelais).


text:
Asimant
Un asimant es un objècte capable de produire un camp magnetic. Aquel camp magnetic es pas vesedor mas es responsable de la proprietat principala de l'asimant: una fòrça que rebuta tot autre objècte ferromagnetic, coma lo fèrre, e trai o rebuta los autres asimants. Los asimants pòdon èsser permanents o temporaris, los asimants permanents necessitan pas cap d'influéncia extèrna per generar son camp magnetic mentre que los asimants temporaris, coma per exemple los electroasimants generan solament son camp magnetic mercé al corrent electric. Los asimants permanents se pòdon formar d'un biais natural, coma dins lo cas de la magnetita, mas pòdon tanben èsser fabricats artificialament.


text:
Còl (anatomia)
Lo còl (var. còth) es la region del còrs qu'es situada entre lo cap e lo rèsta del còrs (tronc).
Per l'Òme e fòrça animals vertebrats, lo còl es plan vesible. Per d'autres animals, se pòt limitar a una simple articulacion del còrs.
Lo còl es la partida del còs que dona a la tèsta sa mobilitat.
Somari
Anatomia del còl uman[modificar | modificar la font]
Lo còl es la viá de passatge de fòrça viscèras, Fa lo ligam entre la tèsta e lo tronc. Diferents elements vascularis, nervioses, muscularis o mai i passan. Anatomicament, la region del còl es delimitada en arrièr pel processus espinal de C7, lateralament par l'articulacion acromioclaviculària e en avant per las claviculas e lo manubrium esternal. En naut, se delimita aquela region per la linha superora de nuca en arrièr e l'òs ioïde en avant tou en passant pel processus de la mastoïde de l'òs temporal del crani.
Los elements Vascularis[modificar | modificar la font]
Pels sistèma arterial, se distinguís d'en primièr doas grosses vaissèls que son l'artèria carotida primitiva e la subclaviara, eissida del tronc arterial braquiocefalic del costat drech e de la partida orizontala de l'arc aortic del costat esquèrra. L'artèria subclaviara camina cap al membre superior, passant jos la clavicula e dins lo desfilat esclenic que ven artèria axiliária. Dona de colateralas avant de passar dins lo desfilat escalenic que son:
- artèria toracica intèrne
- artèria vertebrale
- lo tronc tirocervical de que naisson la tiroïdiana inferiora, la cervicala ascendanta, la cervicala transvèrsa e la supraescapulària.
- lo tronc cervicointercostal que dona naissença a la cervicala prigonda e a l'intercostala suprèma.
- l'artèria escapulara dorsala
Per l'artèria carotida primitiva, se vei la forca carotidiana al nivèl de C4 per donar las carotidas extèrne e intèrne. L'artèria carotida intèrne donará pas de colateralas sonque al cervèl. Per la carotida extèrne, nais sul costat intèrne de la forca carotidiana e dona diferentas colateralas.
- sul costat anterior, del bas al naut, dona la tiroïdiana superiora, la linguala e la faciale.
- sul costat posterior, dona del bas al naut, la faringiana ascendanta, la temporala, l'occipitala e l'auriculària posteriora.
- sas brancas terminalas s'identifican coma essent l'artèria temporala mejana e l'artèria maxillària.
Pel sistèma venós, es parallèl al sistèma arterial, la sola diferéncia es dins la vena axillària que ven vena subclavièra passant jos la subclaviària mas en avant de l'escalèn anterior e non pas dins lo desfilat escalenic coma lo fach l'artèria correspondanta.
Los elements viscerals[modificar | modificar la font]
- Faringe
- Laringe
- Traquèa
- Esofag
Los elements nervioses[modificar | modificar la font]
- Plexus braquial
- Nèrvi frenic
- Nèrvi pneumogastric
Diamètre del còl coma indicadors[modificar | modificar la font]
D'anomalias al respècte a la mejana del diamètre del còl podent èsser indicators;
- indicadors de subrepes: Lo diamètre dèl còl (o Torn del còl) pòt donar un indici fisador d'IMC anormalament naut per l'enfant de mai de 8 ans.
- Indicador d'ipertiroïdiá o d'opotiroïdiá
- risc d'apnèa obstructiva du sòm,
- risc aumentat de diabèta
- risc aumentat d'ipertension pels adultes.


text:
Puèi Domat (mont)
Lo Puèi Domat o lo Puèi/Puèg de Doma o encara Suc del Dome[1] un volcan estint d'Occitània, en Auvèrnhe, dins los monts Domats e lo Massís Centrau. Se situa a quauques quilomètres a l'oèst de la vila de Clarmont-Ferrand. Son altitud es de 1 464 mètres.
A sa cima se tròban un temple roman dedicat a Mercuri, una estacion meteorologica amb una antena granda, de botigas, un restaurant e un pargament.
Origina del nom Doma[modificar | modificar la font]
Son nom ven del dieu gallés Dumias, genitiu de Dúmiatos.


text:
Mellecey
Mellecey es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sòna e Léger e la region de Borgonha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat en Bourgogne, en lo departament de la Saône-e-Loire (Còsta chalonnaise), a aperaquí 9 quilomètres al nòrd-oèst de Chalon-sus-Saône[1].
Situé en Bourgogne, dans le département de la Saône-et-Loire (Côte chalonnaise), à environ 9 kilomètres au nord-ouest de Chalon-sur-Saône[2].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Luòc de Annuaire Comuna.fr, Pagina sus Mellecey, Consultat lo 9 de febrièr de 2012.
- ↑ Site d'Annuaire Mairie.fr, page sur Mellecey, Consulté le 9 février 2012.


text:
Gautier Capuçon
Gautier Capuçon (Chamberí, lo 3 de seteme de 1981) qu'ei un violoncelista concertista de fala internacionau originari de Savòia e tanben un pianista.
Vita[modificar | modificar la font]
Que comencè a estudar lo violoncèl aus 4 ans uis que perseguí hens l'Ecole Nationale de Musique de Chambéry. Que he los sns estudis superior de violoncèl hens lo Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris on arrecebó lo purmèr prèmien 2000.
En 2001 qu'arrecebó ua Victoire de la Musique (dens la categoria "navèth talent de l'annada").
Qu'ei maridat dab ua violoncelista nomada Delphine Borsarello e qu'ei lo hrair deu violonista Renaud Capuçon.
Intruments[modificar | modificar la font]
Gautier Capuçon que possedeish un violoncèl de Matteo Goffriller de 1701 e un de Joseph Contreras de 1746.


text:
14
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 14 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
Mòrt de l'emperaire August lo 19 d'aost a Nola. Tibèri i succediguèt après un vòte dau Senat lo 17 de setembre. Obtenguèt lo títol de princeps, lo tribunat, l'imperium proconsulare e uneis autrei poders d'August. Per legitimar son autoritat, sei premierei decisions foguèron de divinizar son predecessor e de confirmar sei donacions ai soudats de l'armada.


text:
Labbeville
Que visiter à proximité de Labbeville (95), sites touristiques principaux à voir, guide et carte.
Tourisme
. Que voir à Labbeville, guide de visite et tourisme. Carte des sites touristiques, les avis, les idées de l'office de tourisme pour vos vacances.
Labbeville : A visiter absolument ! #1 Parc zoologique du Bois de Boulogne
Vous ne pouvez pas venir à Labbeville sans passer par Lille, à 29,7km du centre de Labbeville, et venir voir le site le plus visité. Plus de 863 203 visiteurs y sont aller en 2012 contre 1 018 914 en 2011 ce qui en fait le 6e site en catégorie recreactif le plus visité de France.
Château de Maisons (, c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO. Maisons Laffitte, 20,7km de Labbeville) Villa Savoye à Poissy (, c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO. Poissy, 24,9km de Labbeville) Basilique cathédrale de Saint-Denis (, c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO. Saint Denis, 26,8km de Labbeville) A faire durant votre séjour à Labbeville En plein Air Centre aquatique Aquathelle à Chambly (8,7km du centre de Labbeville). Centre Nautique Intercommunal à Nogent Sur Oise (28,8km du centre de Labbeville). Piscine Aquavexin à Trie ChÂteau (29,1km du centre de Labbeville). Parc aux Etoiles à Triel Sur Seine (18,3km du centre de Labbeville). Maison de la Pêche à Levallois (27,7km du centre de Labbeville). ONF - Sentier de l'Etoile de Beaumont à Saint Germain En Laye (26,4km du centre de Labbeville).
Besoin de vous rafraichir ? Trouver une
Plage de Baignade à Labbeville
avec notre carte des plages et vérifiez les données d'analyse des eaux de baignade
A découvrir Base de loisirs de St Leu d'Esserent à Saint Leu D'esserent (21,7km du centre de Labbeville). Basilique Saint Denis à Saint Denis (26,8km du centre de Labbeville). Villes et villages a visiter non loin de Labbeville Classée Ville d'Art et d'histoire Pontoise vous propose un grand nombre d'activités et de visites. (10,0km du centre de Labbeville). Classée Ville d'Art et d'histoire Chantilly vous propose un grand nombre d'activités et de visites. (24,2km du centre de Labbeville).
A parcourir durant votre voyage à Labbeville La Roche-Baude à Nesles-la-Vallée (1,4km du centre de Labbeville). Les Glycines à Nesles-la-Vallée (1,7km du centre de Labbeville). Le Jardin De La Margelle à Hérouville (3,7km du centre de Labbeville). Office Du Tourisme De L'Isle-Adam à L'Isle-Adam (5,3km du centre de Labbeville). Pavillon Chinois à L'Isle-Adam (6,1km du centre de Labbeville). Château De Stors à L'Isle-Adam (6,5km du centre de Labbeville). Jardin De L'Atelier De Daubigny à Auvers-sur-Oise (6,9km du centre de Labbeville). Jardins Du Château D'Auvers à Auvers-sur-Oise (6,9km du centre de Labbeville). Ville D'Auvers-Sur-Oise à Auvers-sur-Oise (7,0km du centre de Labbeville). Jardin De Campagne à Grisy-les-Plâtres (7,2km du centre de Labbeville). Jardin De Marie-Lorette à Auvers-sur-Oise (7,5km du centre de Labbeville). Jardins Familiaux Du Marais à Chambly (7,8km du centre de Labbeville). Parc Et Château De Méry-Sur-Oise à Méry-sur-Oise (8,0km du centre de Labbeville). Ancien Verger De L'Hermitage à Pontoise (9,0km du centre de Labbeville). Jardins Potagers De L'Hermitage à Pontoise (9,1km du centre de Labbeville). Jardin Des Toits Rouges à Pontoise (9,4km du centre de Labbeville). Jardin De La Citadelle à Pontoise (9,6km du centre de Labbeville). Jardin Du 10 Impasse Tavet à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Jardin De Dominique à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Jardin De La Ville à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Jardin Du Musée Tavet à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Jardin Gingko à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Jardin Du Dôme - Roseraie à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Jardin D'Abeilles à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Parc Du Château De Grouchy à Osny (9,9km du centre de Labbeville). Jardin De Roses à Pontoise (10,0km du centre de Labbeville). Parc De L'Abbaye De Maubuisson à Saint-Ouen-l'Aumône (10,0km du centre de Labbeville). Jardin De La Bibliothèque à Pontoise (10,0km du centre de Labbeville). Jardin De Sylvi Pasquier à Pontoise (10,0km du centre de Labbeville). Jardin Art Insolite à Pontoise (10,1km du centre de Labbeville). Jardin Des Lavandières à Pontoise (10,1km du centre de Labbeville). Jardin Écologique Caue Du Val D'Oise à Pontoise (10,2km du centre de Labbeville). Jardin Des Cinq Sens à Pontoise (10,2km du centre de Labbeville). Parc Du Château De Marcouville à Pontoise (10,2km du centre de Labbeville). Potager De Marcouville à Pontoise (10,6km du centre de Labbeville). Vigne De La Commune Libre De Saint-Martin à Pontoise (10,8km du centre de Labbeville). Parc Des Larris à Pontoise (11,1km du centre de Labbeville). Jardin D'Éliane à Pierrelaye (12,2km du centre de Labbeville). Le Jardin Du Nid à Chauvry (12,3km du centre de Labbeville). Atelier Sous Le Bouleau à Cergy (12,7km du centre de Labbeville). Jardin De La Maison Bernardin De Saint-Pierre à Eragny (12,9km du centre de Labbeville). Jardin De La Côte Du Jallais à Pontoise (13,1km du centre de Labbeville). Jardin Partagé De La Challe à Eragny (13,3km du centre de Labbeville). Jardin Du College Du Moulin A Vent à Cergy (13,6km du centre de Labbeville). Jardin Zen à Courdimanche (14,4km du centre de Labbeville). Jardin D'Eau - Ghanate à Vauréal (14,4km du centre de Labbeville). Potager De L'École Et Accueil De Loisirs Des Croizettes à Courdimanche (14,7km du centre de Labbeville). Jardin Anglais à Vauréal (14,9km du centre de Labbeville). Jardins Familiaux à Courdimanche (15,2km du centre de Labbeville). Jardin De Daniel à Bouffémont (15,4km du centre de Labbeville). Musée d'Art et d'Histoire Louis Senlecq à L'isle-Adam (5,4km du centre de Labbeville). Musée Tavet Delacour à Pontoise (9,9km du centre de Labbeville). Musée Camille Pissarro à Pontoise (10,1km du centre de Labbeville). Musée de la Nacre et de la Tabletterie à Meru (11,7km du centre de Labbeville). Musée de la Batellerie à Conflans-Sainte-Honorine (16,2km du centre de Labbeville). Musée des Arts et Traditions Populaires à Ermont (17,9km du centre de Labbeville). Musée jean-Jacques Rousseau à Montmorency (20,5km du centre de Labbeville). Musée de la Renaissance - Château d'Ecouen à Ecouen (21,1km du centre de Labbeville). Musée Archéologique du Val d'Oise à Guiry-En-Vexin (22,1km du centre de Labbeville). Musée du Vieil Argenteuil à Argenteuil (22,5km du centre de Labbeville). Musée Zola-Dreyfus à Medan (22,8km du centre de Labbeville). Musée d'Art et d'Histoire à Poissy (24,0km du centre de Labbeville). Musée Pillon à Chaumont-En-Vexin (24,2km du centre de Labbeville). Musée du Jouet Pierre Pinel à Poissy (24,2km du centre de Labbeville). Musée Municipal d'Art et d'Histoire à Colombes (24,5km du centre de Labbeville). Musée des transports urbains interurbains et ruraux à Colombes (24,8km du centre de Labbeville). Musée Condé à Chantilly (25,3km du centre de Labbeville). Musée d'Art et d'Histoire à Saint-Denis (26,5km du centre de Labbeville). Musée d'Archéologie Nationale (des origines à l'an mille) - Château de st-Germain-en-Laye à Saint-Germain-En-Laye (26,5km du centre de Labbeville). Musée Municipal à Saint-Germain-En-Laye (26,6km du centre de Labbeville). Musée des Travaux Publics à Courbevoie (27,1km du centre de Labbeville). Musée Départemental Maurice Denis à Saint-Germain-En-Laye (27,1km du centre de Labbeville). Musée Roybet Fould à Courbevoie (27,3km du centre de Labbeville). Musée Fournaise à Chatou (27,4km du centre de Labbeville). Musée Gallé-Juillet à Creil (27,5km du centre de Labbeville). Musée Municipal à Saint-Ouen (27,6km du centre de Labbeville). ARCHEA - Musée Intercommunal d'Histoire et d'Archéologie à Louvres (28,0km du centre de Labbeville). Musée de la Céramique Architecturale à Auneuil (28,5km du centre de Labbeville). Musée d'Histoire Locale - Mémoire de la Ville à Rueil-Malmaison (28,5km du centre de Labbeville). Musée Franco-Suisse à Rueil-Malmaison (28,5km du centre de Labbeville). Musée des Automates à Neuilly-Sur-Seine (29,2km du centre de Labbeville). Musée des Châteaux de la Malmaison et Bois-Préau à Rueil-Malmaison (29,3km du centre de Labbeville). Musée de l'Air et de l'Espace à Le Bourget (29,4km du centre de Labbeville). Musée René Sordes à Suresnes (29,8km du centre de Labbeville). Musée de la Colombophilie à Suresnes (29,8km du centre de Labbeville). Musée des Transmissions à Suresnes (29,8km du centre de Labbeville). MUCEM Musée des ATP à Paris (29,8km du centre de Labbeville). Musée d'Histoire Urbaine et Sociale de Suresnes à Suresnes (30,0km du centre de Labbeville). Musée de la Nacre et de la Tabletterie - Labbeville Monuments Historique de Labbeville Eglise du 13e siècle, 15e siècle
et dont les éléments classées sont Eglise : inscription par arrêté du 16 juin 1926 Château du 17e siècle
et dont les éléments classées sont Les deux portails, les façades et les toitures du château et du bâtiment le prolongeant au sud, du colombier et du bâtiment de la ferme, les murs de soutènement de la terrasse avec le grand escalier et ceux du parterre longeant le Sausseron, le pont de pierre sur le Sausseron : inscription par arrêté du 6 avril 1981 Carte touristique, les principaux sites touristiques à Labbeville et dans les environs Clicker sur l'icone de la carte touristique pour voir le détail, utilisez les boutons de zoom + et - pour étendre ou réduire la vue Il manque un lieu ou un hébergement ? Complétez nos données, ou si il figure dans nos données Ajoutez des images et une description, c'est libre et gratuit et cela aidera les internautes. Logement saisonnier à Labbeville Sinon en Gîte ?
-
Gîte Aux Ecuries d'Auvers à Auvers Sur Oise, Gîte de M. et Mme Meusnier qui est à 7,4km de Labbeville. - Gîte de Mr et Me Prêcheur à Courdimanche, Gîte de Mme Prêcheur qui est à 15,4km de Labbeville. En chambre d'hôte
-
Chambre d'hôtes Chez Ciné à Sannois (19,0km de Labbeville), Chambre d'hôte de Mme Lamoureux. - Chambres d'hôtes Les Glycines à Saint Sulpice (24,7km de Labbeville), Chambre d'hôte de M. et Mme Bonnel. Labbeville, trouver un Office de tourisme Office de Tourisme de L'Isle Adam à L'isle Adam (5,5km du centre de Labbeville).
Office de Tourisme des Sablons en Pays de Nacre à MÉru (11,5km du centre de Labbeville).
Ceci vous intéressera également :
Open Data, Open Mind
Rechercher
Tourisme et Visite par RÉGION de France Tourisme et Visite pour les plus grandes villes à proximité de Labbeville
L'ensemble des données concernant Que voir à Labbeville (95), site de tourisme et visite présentées sur
ville data sont librement reproductibles et réutilisables que ce soit pour une utilisation privée ou professionnelle, nous vous remercions cependant de faire un lien vers notre site ou d'être cité (source : Ville-data.com). Code pour créer un lien vers cette page
Les données de la page Que voir à Labbeville (95), site de tourisme et visite proviennent de SOURCES : UNWTO, Atout France, Office du tourisme, pour les idées de visites : ministère de la Culture et de la Communication / direction générale des Patrimoines / département de la Politique des publics, Dgcis, enquête SDT, EVE (DGCIS, Banque de France), EFH (INSEE, DGCIS, partenaires régionaux), Acoss, nous les avons vérifiées et
mise à jour le 14/07/2014. Le producteur des données émet les notes suivantes : suggestion de site touristique et de visites
Tourisme et Visite pour les autres villes :
Livilliers
,
Commeny
,
Bréançon
,
Frouville
,
Berville
,
La Chapelle en Vexin
,
Wy dit Joli Village
,
Buhy
,
Courcelles sur Viosne
,
Arthies
,
Omerville
,
Théméricourt
,
Hédouville
,
Hodent
,
Le Bellay en Vexin
,
Brignancourt
,
Neuilly en Vexin
,
Maudétour en Vexin
,
Le Heaulme
,
Gouzangrez
,
Guiry en Vexin
,
Moussy
,
Banthelu
,
Gadancourt
,
Menouville
,
Charmont
,
Theuville
,


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Wetterau (440)
Liste des communes
Bad Vilbel
Ville de Bad Vilbel, localité de l'Allemagne de 31 000 habitants.
La mairie de Bad Vilbel a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Nauheim
Ville de Bad Nauheim, localité de l'Allemagne de 31 000 habitants.
La mairie de Bad Nauheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Friedberg
Ville de Friedberg, localité de l'Allemagne de 27 000 habitants.
La mairie de Friedberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Butzbach
Ville de Butzbach, localité de l'Allemagne de 24 000 habitants.
La mairie de Butzbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Karben
Ville de Karben, localité de l'Allemagne de 21 000 habitants.
La mairie de Karben a une adresse e-mail et un site Internet.
Büdingen
Ville de Büdingen, localité de l'Allemagne de 21 000 habitants.
La mairie de Büdingen a une adresse e-mail et un site Internet.
Nidda
Ville de Nidda, localité de l'Allemagne de 17 000 habitants.
La mairie de Nidda a une adresse e-mail et un site Internet.
Rosbach vor der Höhe
Ville de Rosbach vor der Höhe, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Rosbach vor der Höhe a une adresse e-mail et un site Internet.
Altenstadt
Ville d'Altenstadt, localité de l'Allemagne de 11 000 habitants.
La mairie d'Altenstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Wölfersheim
Ville de Wölfersheim, localité de l'Allemagne de 9 700 habitants.
La mairie de Wölfersheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Niddatal
Ville de Niddatal, localité de l'Allemagne de 9 200 habitants.
La mairie de Niddatal a une adresse e-mail et un site Internet.
Ortenberg
Ville d'Ortenberg, localité de l'Allemagne de 9 000 habitants.
La mairie d'Ortenberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Florstadt
Ville de Florstadt, localité de l'Allemagne de 8 600 habitants.
La mairie de Florstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Gedern
Ville de Gedern, localité de l'Allemagne de 7 400 habitants.
La mairie de Gedern a une adresse e-mail et un site Internet.
Reichelsheim
Ville de Reichelsheim, localité de l'Allemagne de 6 700 habitants.
La mairie de Reichelsheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Wöllstadt
Ville de Wöllstadt, localité de l'Allemagne de 6 100 habitants.
La mairie de Wöllstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Ober-Mörlen
Ville d'Ober-Mörlen, localité de l'Allemagne de 5 800 habitants.
La mairie d'Ober-Mörlen a une adresse e-mail et un site Internet.
Echzell
Ville d'Echzell, localité de l'Allemagne de 5 700 habitants.
La mairie d'Echzell a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
1169
Aquesta pagina concernís l'an 1169 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Entrevistas diplomaticas entre lei rèis francés e anglés. Dos subjèctes i foguèron discutits : l'omenatge dau rèi d'Anglatèrra e de sei fius au rèi de França per sei fius continentaus e la reconciliacion entre Enric II e l'arquevesque Thomas Becket. Regardant lo premier ponch, Loís VII obtenguèt l'omenatge deis eiretiers d'Enric II. En revènge, sei temptativas pertocant lo segond s'acabèron per una revirada (→ 1170).
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Califat Fatimida[modificar | modificar la font]
Arribada de Shirkuh lo 2 de genier vengut ambé l'armada de renfòrç mandada per Nur ad-Din. Tre lo 18 de genier, organizèt l'assassinat dau visir Shawar que foguèt tuat per Saladin. Shirkuh foguèt alora nomat visir d'Egipte mai moriguèt lo 23 de març de malautiá. Son nebòt Saladin li succediguèt. Deguèt reprimir una revòuta dei soudats negres dau califa ostils ai privilègis donats ai Turcs. Aquò permetèt d'eliminar lei darrierei tropas entraïnadas dau califa Al-Adid.
A la fin de l'annada, deguèt faciar una invasion novèla dei Francs dau rèi Amalric de Jerusalèm sostengut per una flòta bizantina. Aprofichèt la manca de coordenacion e la rivalitat entre Francs e Bizantins per establir una garnison a Damieta e descoratjar leis asalhidors que se retirèron en decembre.


text:
Lava
La lava es una ròca en fusion, mai o mens fluida, emesa per un volcan durant una erupcion. La lava es eissida d'un magma, resèrva de ròca en fusion situada dins l’espessor de las sisas rocassudas solidas de la planeta, sovent aquela resèrva es dita cambra magmatica.
Las lavas, quora son emesas, atenhon de temperaturas que segon sa composicion quimica varian de 700 à 1 200 °C. Se van solidificar lèu lèu per refrejament al contacte del sòl, de l’atmosfèra o de l'aiga, formant alavetz de ròcas volcanicas, coma los basalts o las riolitas.


text:
Rosenwiller
Rosenweiler en alemannisch (Rosenwiller en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pòbli en fasent part del costat de Rosheim e del arrondiment de Molsheim, sus la Magel. Los abitants an trucat los Rosenwillerois. Rosenwiller Es a dos quilomètres al sud es de Rosheim.
Village faisant partie du canton de Rosheim et de l'arrondissement de Molsheim, sur la Magel. Les habitants sont appelés les Rosenwillerois. Rosenwiller est à deux kilomètres au sud est de Rosheim.


text:
Sofia Rotaru
Sofia Rotaru (en ucraïnian: Coфiя MиxaйлiBHa PoTapy) es una de las cantairas mai famosas d'Ucraïna). Nasquèt a Marshyntsi, Chernivtsi Oblast, lo 7 d'agost de 1947) es d'origina moldava. A cantat fòrça cançons en ucraïnian, mas tanben en rus e en Lenga moldava. Foguèt una de las cantairas mai famosas de l'anciana URSS amb de cançons coma ЧepBoHa pyTa ("ruda roja" en ucraïnian) o "PoMaHTиkэ" (Romantică) (en moldau).
Sas cançons son vengudas las cançons classicas de l'èra sovietica e pòstsovietica. Sofia participèt a sèt filmes musicals e comencèt en 1971 dins "ЧepBoHa pyTa". Joguèt lo ròtle principal dins de filmes coma "Гдe Tы, любoBb?" (Ont sès, amor?, 1980) e "Дyшa" ("arma" en 1981). A fach de viradas dins lo mond entièr amb de concèrts als Estats Units, en Asia, enEuròpa e en Austràlia. Sofia a recebut de dotzenas de prèmis, recompensas de tota mena e tanben de medalhas.
En 1986, foguèt la primièra cantaira de musica pòp que li foguèt autrejat lo títol prestigiós d'"Artista del Pòble de l'URSS". Lo qu'èra President d' Ucraïna Leonid Kuchma e lo President de Russia Vladimir Putin recompensèron Sofia Rotaru en agost de 2002 (quand fasiá 55 ans), bestowing upon her the high rank of the Hero of Ukraine for her "outstanding personal merits in the sphere of art", and the Russian order "For merits before the Nation", respectively.
While Sofia Rotaru commonly goes by this last name, son nom oficial es Yevdokymenko-Rotaru (en ucraïnian: ЄBдokиMeHko-PoTapy. Lo nom Yevdokymenko èra lo nom de son marit defuntat. Following several meses de mourning, Rotaru resumed her feverish concert and recording activity and again topped the Russian e Ukrainian charts.


text:
Cromatina
La cromatina qu'ei la forma presentada per l'ADN dens las cellulas eucariòtas ; dit autament, qu'ei formada per l'ADN enrotlat autorn de proteïnas deu nuclèu aperadas istònas. Que's troba dens lo nuclèu a l'interfasa (lo moment qui lo nuclèu e existeish) e qu'ei la matèria qui compausa los cromosòmas. L'ADN de la cromatina que pòt estar debanat entà estar lejut (dens aqueth cas la cromatina qu'ei aperada eucromatina) o plegat e tornat plegar per'mor d'ostender sequéncias d'ADN qui non son pas lejudas (e aquesta forma compactada de cromatina qu'ei aperada eterocromatina).


text:
Amb una bona infrastructura, una economia de mercat dubèrt, politicas favorablas a inversions e fòrtas politicas d'exportacion, Tailàndia aguèt una solida creissença entre los ans 2000 e 2007, superior a 4% a l'an,[1] en atenhent de còtas de 6,9% e 6,1% en 2003 e 2004, après se recuperar de la crisi asiatica del 1997-1998.[1]
Durant la darrièra estapa del govèrn del primièr ministre Thaksin lo 2006, lo nivèl d'inversions descenèt 26%. La crisi financièra globala del 2008-2009 afectèt severament las exportacions del país, amb la majoritat dels sectors en sofrint de reduccions significativas. Lo 2009 l'economia contractèt 2,2%.[1].
Las exportacions del país - principalament maquinas e compausants electronics, produchs agricòlas e jòias - contunhan a impulsar l'economia, en representant mai de mitat del produch intèrne brut.[1]