text:
Siure
Lo siure (var. suve) es un material present dins la rusca de qualques arbres, subretot aquela del surrièr. Apara l'arbre dels insectes, del freg e dels mals temps tot li permetent de respirar, per de prims canals. Lo surrièr es un potz de carbona encara mai eficaç que l’arbre es expleitat a produire de siure[1].
Somari
Istòira de l’utilizacion et de la produccion[modificar | modificar la font]
Los primiers surrièrs identificats mòstran que l'espècia existís dempuèi de milions d'ans e dels rèstas de l’antiquitat mòstra que los òmes sabián l’expleitar per d'utilizacions variadas e la fabricacion d’objèctes fòrça diversificats. D’objèctes fabricats de siure e datant de l’an -3000 tornèron èsser trobada en China, en Egipte, a Babilònia e en Pèrsia. En Itàlia, dins de rèstas del sègle IV AbC, se trapèt d'objèctes fabricats de siure coma flotadors, bondas per tancar las barricas, cauçadura de femna e troces de teulat.
A la meteissa epòca, se tròba de traças de surrièrs dins los escriches del filosòf grèc Teofra: en efècte, se maravelha de « la facultat qu'aquel arbre possedís renovelant sa rusca quand aquela li es tirada ».
Al sègle XIX, França, Itàlia e Tunisia desvelopan l’expleitacion de lors selvas de surrièrs e la produccion du siure coma material.
Al sègle XX, l’industria del siure desvolopèt de procediment e de metodologias, l’emplec del siure coma material es totjorn mai innovant e dins los ans 1950 una entreprisa americana concebèt las primièra lauza de siure pel sol.
A la fin del sègle XX e al debut del sègle XXI, dels estudis son menadas per definir las normas internacionalas per l’industria del siure. La principala institucion dins aquel domeni es la Confederacion Europèa del siure que amassa cinc païses productors (Espanha, França, Grand Bretanha, Itàlia, Portugal) mejan las federacions d'aqueles païses.
Tirada de la rusca[modificar | modificar la font]
Lo siure produtz dirèctament per l'arbre pòt pas servir per la fabricacion de tap. Se tira la rusca quand la camba atenh 70 cm de circonferéncia e 1,30 mètre del sol e sus surrièr de 20 a 25 ans.
Una primièra jaça de rusca es tirada d'estructura fòrça irregulara e d’una duretat qu'es dificil de trabalhar. Servís de material d’isolacion o pels sols. Aprèp aver tirat 2 a 3 jaças lo siure pòt servir per la produccion de taps. Lo siure ven alara regular en efècte la produccion dels taps ipausa d’utilizar pas que du siure de fòrça granda qualitat. [2].
La rusca s'expleita sus la camba e los principals rams. La nautor per desruscar depend del diamètre del surrièr: mai es gros, mai se pòt levar lo siure.
Per levar la rusca de destrals especialas son utilizada e devon aver un fial fòrça prim e un margue de biais. I a 3 tipes de destrals[3] :
- la destral catalana, de fial drech, utilizada en França, Espanha e Itàlia
- la destral Portuguesa, de fial redond, utilizada en Portugal
- la destral Extremena, de fial de mièg luna, utilizada en Espanha
Utilizacion[modificar | modificar la font]
Lo siure es un produch de densitat flaca, antistatica, resista pro al fuòc, bon isolant termic, isolant fonic e vibratòri, e resistent a l'aiga mercé a la suberina que banha las cellulas. Es sople e se descompausa lentament.
Servís tradicionalament a fabricar dels taps de vin. Mai de 80% de la produccion de siure mondiala es utilizada per tampar las botelhas[4]. Le siure es tanben preciós per d'autras utilizacion, subretot en bioconstruccion. Lo PVC utilizat dins los fuselatges dels avions pòt èsser remplaçat pel siure que dispausa de las meteissa proprietats de leugieretat e d'ininflamabilitat [5] . Se transforma en panèls d'isolacion, per cobrir de parets o sols.
Es tanben utilizat dins la fabricacion de qualques instruments de musica de la familha de las fustas, coma la clarineta, lo Clarin, lo Saxofòn, e lo basson.
País productors[modificar | modificar la font]
- Portugal; produtz de siure que concernís dubretot los districtes de Santarém, d’Évora, Setúbal, Portalegre e Beja, lors surrièras donan prèp 90% de la produccion du siure portugués.
- Espanha
- Marròc
- Itàlia
- França
- Argeria
- Tunisia
D’autres païses, coma Russia, ensajèron de plantar de surrièrs mas sans capitar.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr)PLANETE LIEGE Portal de la Federacion Francesa dels Sindicats del siure
- (fr)Del surrièr al tap
- (fr)Lo trabalh del siure
Referéncias[modificar | modificar la font]
- Margarida Pi i Contallé. 2006. Responsabla del laboratòri de (fr)Manuel Serra Hongos y micotoxinas en tapones de corcho. Propuesta de límites micológicos aceptables
- ↑ (fr)Un surrièr expleitat capta dos còps mai de CO2 que qin que siá autre arbre
- ↑ (fr)Cooperacion - Descobrir la tèrra de Vasco de Gama
- ↑ (fr)levar lo siure
- ↑ "elmundovino">(es) Ecologistas y corchos Reuters Sus elmundovino publicat lo 13-8-2007
- ↑ (fr)D'avions... en tas de siure ?


c: text/html

text:
Schopperten
Schopperten en alemannisch (Schopperten en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Anciana proprietat de las comtes de Sarrewerden, la localité #que #passar a la reforma protestante a partir de 1557 i aguèt ligat l'an 1745 al bailliage de Nassau-Weilbourg. Lo sieu cap de-luòc èra alavetz Neusaarwerden, l'actuala Vila-Nòva de Sarre-Union. Ligada dempuèi 1801 al costat de Sarre-Union, fasiá partida de 1793 a 1801 del costat de Harskirchen.
De 1697 (tractat de Ryswick) a 1869 (bastiment de la capèla catolica), l'unica glèisa del vilatge servissiá als protestants e als catòlicos (glèisa mixte). Un document de 1628 evoca la preséncia d'una léproserie (Gutleuthaus) a Schopperten.
- Ancienne propriété des comtes de Sarrewerden, la localité qui passa à la réforme protestante à partir de 1557 fut rattachée en 1745 au bailliage de Nassau-Weilbourg. Son chef-lieu était alors Neusaarwerden, l’actuelle Ville-Neuve de Sarre-Union.
- Rattachée depuis 1801 au canton de Sarre-Union, faisait partie de 1793 à 1801 du canton de Harskirchen.
De 1697 (traité de Ryswick) à 1869 (construction de la chapelle catholique), l’unique église du village servait aux protestants et aux catholiques (église mixte). Un document de 1628 évoque la présence d’une léproserie (Gutleuthaus) à Schopperten.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sench Amand de Belvés
Sench Amand de Belvés (en francés Saint-Amand-de-Belvès) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. A la data del 1èr de genièr 2016, fusionèt emb Belvés per formar la comuna novèla de País de Belvés.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
La prononciacion es [ʂenʦɒ’mɑ̃n] [debɛl'Be] [1].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Belvés; es ara del canton de Vallée Dordogne (en francés), donc Val Dordonha.
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2011 : 107; 2013 : 108 abitants (15 ab/km²)


text:
maime a écrit:
Adiu Taban ! Tròbe que t'as pas mestier de l'aprener, lo parlas (enfin l'escrives) plan bien
Eh bé, ara, me fas plan de ben, maime! N'en ai la larma! grandmerci!
Justament, estava sus un autre "topic", e avia escribit un pauc trop de causas. Te lo donna aqui, qu'aquo's men geinan per l'autor e qu'aquo's mai au bon endretch!
+++++++++++
maime a écrit:'Na partida daus occitanistas s'ocupan mai de vòstre
niveu de lenga que non pas de jostener l'utilitat sociala de vòstre
trabalh.
Es plan vrai, aquo!
Avan d'esser aqui, ai visitat un autre forum qu'ai pas trobat plan agradable.
Toteis parlavan como s'eran grand doctors de la lenga. N'i avia
d'universitaris, d'"intelletuels" qu'avian aprengut l'occitan a
l'escola : a la Facultat.
Escampa, la pitchota filha de paisans que sieu, como si l'Occitania era
devenguda una causa de l'Universitat, como lo latin e lo françès. (Attention : aquo's pas un mau que l'Universitat ensenha l'occitan : aquo's m'agrada plan, au contrari!)
An plan discutat d'histori, de termièras et tot aquo. E d'un foutrau de causas pitchotas -o que me semblavan pitchotas- e mai prep dau ceu que de la terra. ("fumeuses" per ieu).
Parlavan como los trobadors dau XVI, faisan lo clerc e lo capelan, dins un beu parlar de felibre.
M'an reprochat de mescla lo francès ambe l'occitan, m'an corrigada a
chasque palabra. E que mon occitan es pas "pur" perque n'i a de
lengadocian mesclat ambe lo provençau. Aquo lo sabi, ieu, mas que faire? Ma familha, aquo's 50% provençau e 50% de lengadocian!
Ara, pensavan benleu que sian mai occitans que mon grand-paire, el que
parlava mai occitan que francès! Mas pas l'occitan des trobadors :
l'occitan de la vinha, aqueu que n'es pas pron polit per los estudiants
dau Clapas!
Lo paisans an gardat l'occitan, aqui, dins lo prat, quand l'universitat
pensava que parlèron lo "paious" e lo "patoés"! (e quand era la moda de parlar lo "pointut" de Paris, per fa un pauc mai "brancat"). Mas parlavan pas plan
la polida lenga de los trobadors de la fin'amor, qu'eran mai riches que
nosautres, et plan mai aletrats que lo sem. Se mon grand-paire a fatch
un mescladis de francès et d'occitan, aquo's perque l'escola a fatch un
primièr mescladis dins lo cap de los pitchots d'aquela époqua. Et si ieu fai una mescla de provençau e de lengadocian es perque n'ai pas aprengut a l'escola.
Mas aquo's pas los trobadors que gardèron la lenga au XIX sigle, e pas mai au XX, aquo's
los vielhs que la parlèron, un pauc biaisada, oc, un pauc apaurida,
perque monsior "l'instituteur" avia interdit l'occitan a l'escola e
amai a l'ostal. Mas la lengua, los vielhs la gardèron, viva e
verdadiera, sin saber solament como l'escriure.
Aima plan la poesia, ieu, l'aima pron, mas sai a tanben que l'occitan
qu'ai aprengut quant era pitchoteta, aquo's pas de Mistral o de Guilhem.
Mon grand-paire
disio "lo patoès" e non savia pas que l'occitan existava. Quant l'ai descobrit, ieu, l'ai ditch au pépé e el n'a pas cregut ça que digava! M'a ditch "Occitan? Qu'es aquo? Non, parli pas occitan, ieu, parli patoés, d'aqui! L'occitan es pas aqui, es una lengua veicina!"
Estava non pas como un trobador dins la cors dau rei, ambe la cabreta e la palabra amistosa per las damas! Estava, el, mai como un pitchot qu'a trobat e gardat un tresaur sin saver
qu'es un tresaur. Pensava que lo patoés, aquo's pas una lenga verdadièira.
grandmerci, Monsior Ferry!
Enfin. Voli pas engalafar lo "topic" ambe ma plorada!
Aquo's pas grand causa, tot aquo, perque vos ai trovat, toteis aqui, que semblatz plan agradables... e pas fièrs!
Encara grandmerci d'esser tan verdadièrs e simples.
+++++++++++
Aqui l'as, maime, mon primièr roman en occitan!
Bona jornada a tu e a toteis!


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Plön (057)
Liste des communes
Preetz
Ville de Preetz, localité de l'Allemagne de 15 000 habitants.
La mairie de Preetz a une adresse e-mail et un site Internet.
Schwentinental
Ville de Schwentinental, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Schwentinental a une adresse e-mail et un site Internet.
Plön
Ville de Plön, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Plön a une adresse e-mail et un site Internet.
Heikendorf
Ville de Heikendorf, localité de l'Allemagne de 8 200 habitants.
La mairie de Heikendorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Schönberg
Ville de Schönberg, localité de l'Allemagne de 6 700 habitants.
La mairie de Schönberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Schönkirchen
Ville de Schönkirchen, localité de l'Allemagne de 6 200 habitants.
La mairie de Schönkirchen a une adresse e-mail et un site Internet.
Lütjenburg
Ville de Lütjenburg, localité de l'Allemagne de 5 300 habitants.
La mairie de Lütjenburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Laboe
Ville de Laboe, localité de l'Allemagne de 5 200 habitants.
La mairie de Laboe a une adresse e-mail et un site Internet.
Mönkeberg
Ville de Mönkeberg, localité de l'Allemagne de 3 800 habitants.
La mairie de Mönkeberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Ascheberg
Ville d'Ascheberg, localité de l'Allemagne de 3 200 habitants.
La mairie d'Ascheberg dispose d'une adresse postale.
Wankendorf
Ville de Wankendorf, localité de l'Allemagne de 2 800 habitants.
La mairie de Wankendorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Probsteierhagen
Ville de Probsteierhagen, localité de l'Allemagne de 2 000 habitants.
La mairie de Probsteierhagen a une adresse e-mail et un site Internet.
Bönebüttel
Ville de Bönebüttel, localité de l'Allemagne de 2 000 habitants.
La mairie de Bönebüttel a un site Internet.
Blekendorf
Village de Blekendorf, localité de l'Allemagne de 1 700 habitants.
La mairie de Blekendorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Schellhorn
Village de Schellhorn, localité de l'Allemagne de 1 600 habitants.
La mairie de Schellhorn a une adresse e-mail et un site Internet.
Panker
Village de Panker, localité de l'Allemagne de 1 500 habitants.
La mairie de Panker a une adresse e-mail et un site Internet.
Bösdorf
Village de Bösdorf, localité de l'Allemagne de 1 500 habitants.
La mairie de Bösdorf dispose d'une adresse postale.
Lehmkuhlen
Village de Lehmkuhlen, localité de l'Allemagne de 1 400 habitants.
La mairie de Lehmkuhlen a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Pouzauges
Pouzauges es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vendèa e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila se tròba al Sud de la Loire en lo bocage vendéen. A situat sus un tuc de 269 m de nautor, lo Puy Crapaud.
La ville se trouve au Sud de la Loire dans le bocage vendéen. Elle est située sur une colline de 269 m de haut, le Puy Crapaud.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
A Modèl:La s, la distincion de Pouzauges i aviá ligat a la vicomté de Thouars #qu'aperteniá a la familha de Amboise. En prevision de las estats generales de 1789, Me Dillon -curé del Vièlh-Pouzauges- a elegit deputat del clergé.
- Au XVen, la seigneurie de Pouzauges était rattachée à la vicomté de Thouars qui appartenait à la famille d'Amboise.
- En prévision des états généraux de 1789, Me Dillon -curé du Vieux-Pouzauges- est élu député du clergé.


text:
Anchoiada
L'anchoiada es una especialitat caracteristica del litoral provençau. Pren son nom de son ingredient principal : l'anchòia (present tanben dins la tapenada), un peis plan apreciat long de las ribas de la Mediterranèa.
Ingredients[modificar | modificar la font]
- 200 g d'anchòies salades
- 2 cabeces d'alh
- 1 culherada de vinagre
- 15 cl d'òli d'oliva, pebre
Preparacion[modificar | modificar la font]
Cau lauar es anchòies, esbrigalhar-les e bàter-les damb òli. Er alh, eth vinagre e eth pebre se méten après entà condimentar-lo e va ath gost de cadun.
Era anchoiada pòt èster conservada facilament en tot ahíger-le òli.


text:
Er estat de Samoa, situat en Pacific Sur, a decidit qu’eth dia d’aué non existisque. Bueno, tad eri signifique qu’ei era darrèra jornada der an. D’aguesta forma jamès coneisheran eth diuendres 30 de deseme de 2011. Damb eth saut dera franja oraria, eth govern demore trèir-ne avantatges comerciaus e entath torisme.
Aguest non ei eth prumèr cop qu’eth país, de 180.000 abitants, cambie elements importants deth dia a dia. En 1892 celebrèren eth quate de junhsèga dus viatges entà alinhar-se damb eth calendari des EUA. E hèr sonque dus ans, es coches passèren de condusir pera dreta ara quèrra.
Quan pensi en Samoa, me ven ath cap Oscar Acosta, mès coneishut coma eth Doctor Gonzo –personatge dera novèla e pellicula Fear and Loathing in Las Vegas, escrita per Hunter S. Thompson–. Er avocat ei un tipe singular, miei lhòcu, hartèra e drogadicte. Le pogui imaginar corrent d’un costat ar aute dera carretèra: “Coma avocat tòn, t’aconselhi qu’anèsquem peth miei”. Un gran individu dera istòria deth cine pòc reconeishut.
Aguesti samoans son era repèra. Au mens eth sòn govern cambie bèra causa –encara que sigue era ora–. En europa des dera entrada der èuro, es mens modificacions possibles e toti a víuer deth conde.
Erós an nau a toti e vigilatz damb es mòssos!


text:
Jooble vous permet d'accéder en 1 clic à toutes les offres d'emploi en France.en savoir plus
Emploi Canton de Tarascon, Job Canton de Tarascon
Les offres d'emploi populaires en Canton de Tarascon
administratif Canton de Tarascon
agent administratif Canton de Tarascon
aide menagere Canton de Tarascon
assistant commercial Canton de Tarascon
charpentier Canton de Tarascon
chaudronnier Canton de Tarascon
chauffeur spl Canton de Tarascon
chef de rayon Canton de Tarascon
chef projet Canton de Tarascon
conducteur spl Canton de Tarascon
conducteur travaux Canton de Tarascon
contrat professionnalisation Canton de Tarascon
coordinateur Canton de Tarascon
gestionnaire Canton de Tarascon
maintenance Canton de Tarascon
manutentionnaire Canton de Tarascon
photographe Canton de Tarascon
poids lourd Canton de Tarascon
préparateur pharmacie Canton de Tarascon
responsable Canton de Tarascon
ressources humaines Canton de Tarascon
technicien maintenance Canton de Tarascon
temps partiel Canton de Tarascon
Recherche d'emploi par ville Canton de Tarascon
emploi Saint-Étienne-du-Grès, 13103
emploi Mas-Blanc-des-Alpilles, 13103


text:
Champanha-Ardena
Champanha-Ardena es una anciana region del nòrd de França. Son còde INSEE èra 21. Dins l'encastre de la reforma territoriala, la region Champanha-Ardena fusionèt lo 1èr de genièr de 2016 amb las regions Alsàcia e Lorena per formar una region administrativa nomenada provisoriament dins un primièr temps Alsàcia Champanha Ardena Lorena, puèi definitivament region Grand Èst.
Istòria[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
Es compausada de 4 departaments: Ardenas, Auba, Marna e Nauta Marna.


text:
Antonin Artaud
Antonin Artaud, nascut Antoine Marie Joseph Artaud, a Marselha, lo 4 de setembre de 1896 e mòrt a Ivry-sur-Seine lo 4 de març de 1948, es un poèta, actor e teorician del teatre francés.
Inventor del concept del « teatre de la crudeltat » dins Le Théâtre et son Double, Artaud ensagèt de transformar entotalitat la literatura, lo teatre e lo cinèma. La poèsia, la mesa en scèna, la dròga, los pelegrinatges, lo dessenh e la ràdio, caduna d'aquelas activitats venguèt una aisina dins sas mans, « un mejan per aténher un pauc de la realitat que lo fugís »[1].
Patissent de mals de cap cronics dempuèi l'adolescéncia, qu'ensejava de combatre per d'injeccions de remèdis divèrses, la preséncia de la dolor influeciarà sus sas relacions coma sus sa creacion. Foguèt internat en asili prèp de nòu ans de contunh, subissent de frequentas electroterapias.
Somari
Biografia[modificar | modificar la font]
Enfança[modificar | modificar la font]
Antonin Artaud es eissit d'una familha borgesa aisida. Son paire, Antoine Roi, èra capitan de marina, e sa maire, Euphrasie Nalpas, èra originària d'Esmirna (Turquia). Foguèt a Marselha un mainat costosit que gardèt de sovenirs de tendresa, de calor, encara que perturbada per de trebolum nervoses que s'attribua a una sifilis ereditària, e endurèt pendent 20 ans de sonhs a basa d'arsenic, de bismut e mercuri[2]. Solas las demorànças dins sa patria mairala, amb la mamèta, lo solaçan. La dolor fisica demorava malgrat de sejorns repetats en ostal de santat, levat quand preniá du laudanum per la sedacion de las dolors fisicas e ànsia. A uèit ans, moriguèg una pichona sòrra de uèit meses. Aquel primièr contacte amb la mòrt lo pertoquèt fòrça. A detz ans, manca de se negar per accident que gardèt una fòbia de l'aiga. De son educacion religiosa pels Maristas li ven una prigonda coneissénça de la teologia catolica que pòt veire dins l'estetica de son òbra. Manifèsta un gost pel grèc, lo latin e l'istòria anciana. A quatorze ans, decobriguèt Charles Baudelaire.
Debuts a París[modificar | modificar la font]
En 1920, arribèt a París e comencèt escriure. Son primièr recuèlh es refusat en 1923 per Jacques Rivière, director de la NRF, e una correspondéncia comencèt entre eles. Artaud li explica que son escritura es una luta contra la pensada que l'abandona, lo neient que l'envadís. Rivière publica la correspondéncia dins la NRF.
En 1923, publiquèt, a compte d'autor e jol pseudonim d'Eno Dailor, lo premièr numèro de la revista « Bilboquet », una fuèlha compausada d'une introduccion e de dos poèmas: « Totas las revistas son las esclavas d'un biais de pensar, e, pel fach, mespreson la pensada.[…] Pareisserem quand aurem quicòm a dire »[3].
En 1924, André Breton confisèt al poèta la direccion de la Centrala del burèl de las recèrcas surrealistas. Pendent aquel periòde, escriviá de scenarios de filmes e de poèmas en prosa, e mai d'un tèxtes foguèron publicats dins La Révolution surréaliste, l'organ del grop surrealista. Lo 10 de decembre de 1926, pendent una reünion del grop, l'adesion al Partit Comunista Francés es envisajada. Artaud refusèt e daissèt lo grop, pensant que la revolucion deu èsser esperitala, e non politica.
Artaud e lo teatre[modificar | modificar la font]
Amb Roger Vitrac fondèt lo teatre Alfred Jarry e entre 1927 e 1929, montèt quatre espectacules. L'escac de sas primèras ralizacions lo menèron a se refugiar dins la teoria, atal fondèt lo Teatre de la crudeltat.
-
- « Aquel que s'engatja per un impacte violent cap al spectator. Per el, las accions, gareben totjorn violentas, venon abans los mots, liberant atal l'inconscient contra de la rason e la logica. »
- Antonin Artaud - Lo teatre e son doble.
Sejorns a l'espital psiquiatric[modificar | modificar la font]
En 1936 Artaud viatjèt cap a Mexico a viviá amb los Tarahumaras, un pòble indigèna, per encontrar l'antica cultura solara e s'ensajèt al peïot.
-
- « Amb los Tarahumaras dintram dins un mondo terriblament anacronic e qu'es un desfís a nòstre temps. Ausa dire qu'es pièger para nòtre temps e melhor pels Tarahumaras. »
A son retorn de Mexico, al començament de 1937, Artaud passèt de meses estudiant de l'astrologia, la numerologia e lo Taròt. Anèt a Brussèlas per jònher sa promesa Cécile Schramm. Pendent una conferéncia amb lo paire d'aquela, director dels tramvias de Brussèlas, faguèt çò que los psiquiatres nomenon un barratge declinèt subte, suls efèctes de la masturbacion pels paires jesuistas. Se rompèron las acordalhas[4].
Lo 23 de setembre de 1937, Antonin Artaud foguèt arrestat a Dublin per vagabondatge e trobla de l'òrdre public foguèt luirat a la autoritats francesa en camisa de fòrça, jujat violent, dangerós per el meteis e pels autres e patiguent d'allucinacions e d'idèas de persecucion[5], Foguèt transferit jos plaçament d'ofici a l'esital psiquiatric Les Quatre-Mares de Sotteville-les-Rouen.
Sonque en decembre sa maire, ajudada de Jean Paulhan, aprenguèt lo luòc de son internament, e aprèp tres meses obtenguèt lo transferiment, lo 1èr d'abril de 1942[6], al centre psiquiatric Sainte-Anne de París.
Artaud refusèt tota visita inclutz de sa familha.
Lo 22 de febièr de 1939, Artaud es transferit a l'espital de Ville-Évrard (prèp de Neuilly-sur-Marne, Sèina Saint Denis).
En novembre de 1942, Robert Desnos demanda a son amic Gaston Ferdière, mètge en cap de l'espital psiquiatric de Rodés de lo transferir, en zona « non occupada » la carestiá devent èsser mendre. Mudèt lo 22 genièr de 1943. Sportèt alara cinquante e uèit electroterapias[7],[8].
Antonin Artaud sortiguèt de l'asili de Rodés lo 26 de mai de 1946.
Los darrièrs ans[modificar | modificar la font]
Pendent aquel periòde, es albergat dins une clinica d'Ivry-sur-Seine, mas liure d'anar e venir. Escriguèt sus mai de quatre cents quasèrns d'escolan, e dessinhèt d'autoretrachs e des retrachs d'amics. En novembre de 1947, enregistrèt per la ràdio Per n'acabar amb lo Jutjament de Dieu amb participacion de Maria Casarès, Paule Thévenin e Roger Blin. Programat pel 1èr de febrièr de 1948, la difusion es censurada pel director de la Radiodifusion francesa. L'òbra serà difusada, pel primièr còp, sus France Culture en 1973. Lo meteis an, Artaud publica "Van Gogh le suicidé de la société", ont afirma que lo pintre èra pas fòl e critica violentament los psiquiatres.
Malaut d'un càncer del moriguèt lo 4 de març de 1948.
Paule Thévenin se carguèt de far publicar sas òbras complètas pendent prèp de quarante ans.
Es enterrat al cementèri de Sant Pèire de Marselha.
Bibliografía[modificar | modificar la font]
- L'ombilic des limbes, Editions de La Nouvelle Revue Française, Paris, 1925.
- Le pèse-nerfs, Leibovitz, Paris, 1925.
- La coquille et le clergyman (1927)
- L'art et la mort, Denoël, Paris, 1929.
- Le moine, de Lewis, raconté par Antonin Artaud, Denoël & Steele, Paris, 1931.
- Héliogabale ou l'anarchiste couronné, Denoël & Steele, Paris, 1934.
- Les nouvelles révélations de l'être, Denoël, Paris, 1937.
- Le théâtre et son double, Gallimard, Paris, 1938.
- D'un voyage au pays des Tarahumaras, Editions de la revue Fontaine, Paris, 1945.
- Van Gogh le suicidé de la société, K éditeur, Paris, 1947.
- Artaud le Mômo, Bordas, Paris, 1947.
- Ci-Gît précédé de La culture indienne, K éditeur, Paris, 1947.
- Artaud le Mômo (1947)
- Pour en finir avec le jugement de Dieu, K éditeur, Paris, 1948.
- Les Cenci in Œuvres complètes, Gallimard, 1964.
- Nouveaux écrits de Rodez, Gallimard, 1977.
- Oeuvres, Quarto Gallimard, 2004.
Tanben loos 28 tomas de las òbras complètas, impreses per Gallimard.
Notes e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)André S. Labarthe, entrevista amb Évelyne Grossman dins "Europe" n° 873-874, 80a annada, janvièr-febrièr de 2002, p.235.
- ↑ (fr)Antonin Artaud, L'òme e sa dolor, André Gassiot e Frédéric Raffaitin, 12 de febrièr de 2010 (18.13 minutas)
- ↑ (fr)Evelyne Grossman, Chronologie d'Antonin Artaud, in Artaud Œuvres, Gallimard, Quarto, París, 2004, p. 43
- ↑ (fr)Antonin Artaud, L'homme et sa douleur, André Gassiot e Frédéric Raffaitin, de 51 minutas
- ↑ « ditz que se li presenta de plats empeisonats, que se li envia de gases dins sa cellula, que li pausa de gats sus la cara, vei d'òmes negres prèp d'el, se crei perseguit per la Polícia,... », extrach del Certificat del 13 d'octobre de 1937.
- ↑ (fr)Antonin Artaud, L'homme et sa douleur, André Gassiot e Frédéric Raffaitin, à 55.21 minutes
- ↑ (fr)Florence de Mèredieu, Sur l'électrochoc, le cas Antonin Artaud,opus cité. André Roumieux, Artaud et l'Asile, Paris Séguier, 1996; Florence de Mèredieu,C'était Antonin Artaud, Fayard, 2009
- ↑ (fr)Antonin Artaud, L'homme et sa douleur, André Gassiot e Frédéric Raffaitin, entrevista amb son mètge, Gaston Ferdière


text:
Ostau de Tucumán
L'Ostau de Tucumán (en castelhan Casa de Tucumán) o l'Ostau Istoric de l'Independéncia (Casa Histórica de la Independencia) qu'ei lo lòc on ua majoritat de representants de las províncias de l'anciana Vicereiautat de l'Arriu de la Plata promulguèn la loa independéncia de l'Empèri Espanhòu. Que's tròba a San Miguel del Tucumán.
Lo bastiment originau, d'estil coloniau ondrat de 2 colomnas salomonicas e dab hèr a las frinèstas que devó estar avalit en 1903 per'mor deu mau estat de conservacion (que's conservè totun lo salon de la signatura).
Que ho tornat bastir a l'identic e dab los medish materiaus en 1941.
En Buenos Aires qu'exiteish un ostau dab la medish façada imitada de l'ostau de Tucumán.
Istòria deu bastiment[modificar | modificar la font]
Que's tracta d'un ostau deu sègle XVIII qui los proprietari mei ancians coneguts èran los Bazán e que ho eretada per la loa hilha Doña Francisca Bazán esposa d'un certe Migule Laguna. Sia prestat per aquesta dauna o sia logat (mei probablement segon las recèrcas istoricas) l'ostau qu'acessó la signatura de la declaracion d'independéncia per Congrès de Tucumán en 1816. En 1874 l'ostau que ho crompat a la familha de Zavalía decendents deus Laguna-Bazán. L'ostau originau que ho avalit en bèth conservar lo salon e ua façada d'estil neoclassic que remplacè la façada originau. L'ostau que ho ua vegada mei avalit en 1904 per'mor deu mau estat e un aute bastiment (aperat el templete) qu'emparè un còp mei lo salon. En 1916 un terrenh tanhent qeu ho dat mes dab la condicion d'i bastir quauquarren au cors de 100 ans (en 2009 arren n'èra pas estat hèit) si non que tornare a la familha donanta. En 1941 que's decidè de tornar bastir l'ostau a l'identic, çò qui ho hèit devath la direccion de l'arquitècte Mario J. Buschiazzo e acabat en 1943. Que ho declarat Monument Istoric Nacionau.
Ligam extèrne[modificar | modificar la font]
- Museo Casa Histórica de la Independencia (paja suu musèu)


text:
Diego Maradona
Diego Armando Maradona, nascut le 30 d'octobre de 1960 a Buenos Aires, es un fotbolaire argentin. Joguèt al pòst de mitan ofensiu.
Escaissat El Pibe de Oro, Pelusa, Dieguito, o encara Lo Mèstre, es considerat amb lo brasilièr Pelé coma un dels dos melhors fotbolaires de l'istòria del fotbòl. Un sondatge sus Internet organizat per la FIFA en 2000, l'elegiguèt Melhor Jogaire del Mond.
Maradona, venceire de la Copa del mond de fotbòl en 1986, estela de las annadas 1980 e 1990 e icòna de l'equipa de Nàpols, a agut de problèmas d'addiccion a la cocaïna, çò qu'a perturbat sa carrièra de jogaire professional.


text:
Union personala
Una union personala es una relacion entre doas (ò mai) entitats que son consideradas coma separadas, coma per exemple dos estats sobeirans, mai qu'an una mema persona coma cap d'estat. Aquela situacion a luòc generalament dins d'estats monarchics (Àustria-Ongria, Commonwealth...) onte lei reglas de succession e lei maridatges entre ostaus aristocratics pòdon entraïnar lo gropament d'unei coronas e títols sota la direccion d'un meme senhor. Es fòrça rara dins d'autrei tipes de regimes (cas de l'union parciala entre França e Andòrra).


text:
Sant-Revig-ar-Plaen
Sant-Revig-ar-Plaen en breton ( Saint-Rémy-du-Plain en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant Rémy del Plain a situat a aperaquí 30 km de Roazhon e 25 km del Mont Sant Michel.
Saint Rémy du Plain est situé à environ 30 km de Rennes et 25 km du Mont Saint Michel.
Istòria[modificar | modificar la font]
La parròquia de Sant-Rémy-de detlo-Plain, enclavée en lo évêché de Roazhon fasiá partida del doyenné de Dòl en levant del évêché de Dòl e èra jol vocable de sant Rémi.
La paroisse de Saint-Rémy-du-Plain, enclavée dans l'évêché de Rennes faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Rémi.


text:
Coarasa
Coarasa[1] (oficialament en francés Coaraze) es una comuna occitana dal Comtat de Niça, situaa dins so departament dals Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Geografia[modificar | modificar la font]
So vilatge es situat a 667m d'altitud sus un suc que domina la valaa dal Palhon. Sa comuna confronta al sud sos vilatges de Bendejun, de Còntes e de Bèrra; al levant Luceram. De s'autre costat dal mont Ferion, si tròba al ponent Levens (26 km) e al nòrd Duranús (34 km).
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- Capèla blua de Ponce de Leon.


text:
Santa Túllia
Santa Túllia (Sainte-Tulle en francés)[1] es una comuna e una vila pichona d'Occitània, en Provença, dins lo País de Manòsca. Se situa a quauquei quilomètres au sud de Manòsca, dins la vau de Durença e a l'èst de Leberon. Es dins lo departament deis Aups d'Auta Provença. Sa populacion es de 3230 abitants (2006). .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Santa-Tulle a situat a l'extrèm sud del departament, abans Corbières e la frontièra entre las Bocas-de detlo-Rhône e lo Vaucluse. Lo vilatge a situat a 299 m d'altitud[2].
La commune de Santa Túllia est situé à l'extrême sud du département, avant Corbières et la frontière entre les Bouches-du-Rhône et le Vaucluse. Le village est situé à 299 m d’altitude[2].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Santo Tùli en nòrma mistralenca.
- ↑ 2,0 2,1 Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
La_Torre.


text:
Ajou
Ajou en normand (Ajou en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament d'Eure e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge del país de Ouche.
Village du pays d'Ouche.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat d'Ajou absorbava entre 1795 e 1800 las tres parròquias : Mancelles[1], Sant Aubin sus Risle[2] e Saint Jacques de la Barre[3].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Notiça de Mancelles sus Cassini
- ↑ Notiça de Sant Aubin sus Rislesus Cassini
- ↑ Notiça de Saint Jacques de la Barre sus Cassini


text:
Se compren plan que la municipalitat vòl que la Sijanòta plegue botica. Aquò rai. Se compren tamben qu'al conse e son adjunt, que son ambdos retirat de la fonccion publica, una escòla privada (e mai sia liaïca) aquò lor fa fasti.
Sembla ça que la que i aja tamben de pressions que venon de la quita escòla publica, per faire clavar la "concurença". Lo site Pais Nostre dis que lo regent de la Comunala es tamben secretari del NPA per Aude, e sabem plan qu'aquel partit es confit de jacobins (per dire pas : de comunistas a la mòda sovietica).
Ai un pauc l'impression que degun vòl pas dintrar dins los detalhs concrets de l'afar (coma sovent dins los afars locals).
I a benlèu de monde aici que ne sabon mai...
http://paisnostre.midiblogs.com/archive/2009/05/19/lo-npa-s-aucupa-metaforicament-d-occitania.html
Dernière édition par LaurençD le Sam 22 Aoû - 19:04, édité 1 fois


text:
Enfin degun pòt creire seriosament que los ecologistas
serian pro nuclears !!!!
Si, si, demanda au gran Yann Artus Bertrand ..
òsca, aquí la solucion: votem pas,
daissem la dreita passar a cada eleccion e tot s'arrengarà solet!!
Ua vergonha, ua vergonha ua vergonha d'enténer tostemps causas atau.
Qu'ei ua logica DE MÈRDA, qui dens un cèrte contèxte, nos poderé har votar per Sarkòzy. Ben òc: doman Le Pen e l'extrèma drèta son hèra hòrts. Cau votar Sarkòzy per empachar l'extrèma dreta de gavidar lo pais !! I vas pas ?? trahidor !!!
Mes avem lo dret enqüèra o non, de votar per las nostes ideas, o de votar pas per las nostas ideas ? Un esquèma pro simplòt:
A----------------------------------------------------B -----C
Jo que soi lo punt A, lo B que son los refòrmistas d' "esquèrra", lo C la dreta tradicionau. Ne mescli pas B e C per'mor tà jo n'ei pas la medisha causa.
Explica me perqué auréi de votar per B quan védes qu'ei tant esluenhat de jo, mentre que n'an quasi pas arren a véder dab la mea vision de la politica e la societat qu'ensaji de bastir ?N'as pas nada leiçon a balhar au monde. E se Sarkòzy e la dreta son elegits e seràn tornat elegir, n'ei pas pr'amor qu'arrefusam (los revolucionaris d'esquèrra) de caucionar lo reformisme ecologista, qu'ei pr'amor aqueths, dab lors amics socialistas que practican ua politica de dreta quan son au poder, que son uei ua oposicion pietadosa a l'UMP, e que non vòlen pas cambiar lo sistèma societau e politic.PS: qu'adobi que sovent peus militants qui's disen occitanistas o peus
autes, votar, a la faiçon de balhar moneda au Telethon, que permet de
deculpabilizar, de's diser qu'ei hèit lo men tribalh, e de non pas foter arren
acostat. N'ei pas atau que cambiam las causas.


text:
Departaments, secretaries e direccions generaus
Delegacions territoriaus en Catalonha
- Delegacion Territoriau deth Govèrn dera Generalitat en Naut Pirenèu e Aran
- Delegacion Territoriau deth Govèrn dera Generalitat en Barcelona
- Delegacion Territoriau deth Govèrn dera Generalitat ena Catalonha Centrau
- Delegacion Territoriau deth Govèrn dera Generalitat en Girona
- Delegacion Territoriau deth Govèrn dera Generalitat en Lhèida
- Territorial Delegation of the Government of the Generalitat in Tarragona
- Delegacion Territoriau deth Govèrn dera Generalitat enes Tèrres der Ebre
Delegacions territoriaus defòra de Catalonha
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha en Alemanha
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha en Àustria
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat enes Estats Units d'America
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat en França e Soïssa
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha en Itàlia
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat en Madrid
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha en Reiaume Unit i Irlanda
- Delegacion deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha deuant era Union Europèa
Servicis territoriaus departamentaus
- Servicis Territoriaus d'Administracion Locau
- Servicis Territoriaus d'Agricultura, Ramaderia, Pesca e Alimentacion
- Servicis Territoriaus de Carreteres e Mobilitat
- Servicis Territoriaus de Cooperacion Locau
- Servicis Territoriaus de Cultura
- Servicis Territoriaus d'Enterpresa e Coneishiment
- Servicis Territoriaus d'Ensenhament
- Servicis Territoriaus de Governacion, Administracions Publiques e Abitatge
- Servicis Territoriaus d'Abitatge
- Servicis Territoriaus d'Interior
- Servicis Territoriaus deth Jòc e d'Espectacles
- Servicis Territoriaus de Justícia
- Servicis Territoriaus de Territòri e Sostenibilitat
- Servicis Territoriaus de Transit
- Servicis Territoriaus de Transpòrts
- Servicis Territoriaus de Trebalh, Ahèrs Sociaus e Famílies
- Servicis Territoriaus d'Urbanisme
Es entitats deth sector public
- Es entitats autonòmas administrativas
- Es entitats autonòmas de caractèr comerciau, industriau o financèr
- Es entitats de dret public sometudes ath ordenament juridic privat
- Es entitats independentas e/o estatutàrias
- Autes entitats publiques de natura singulara
- Es consòrcis
- Es societats mercantiles
- Es fondacions


text:
Hector Berlioz
Louis Hector Berlioz (La Côte-Saint-André, l'11 de deceme de 1803- París, lo 8 de març de 1869) que ho un compositor francés d'estil Romantic, mei que mei conegut per la soa Sinfonia fantastica de 1830 e la Gran Messa deus Morts (Requiem) de 1837. Que compausè tanben los opèras Los Troians e Benvenuto Cellini. Qu'èra egaument un gran aimador de literatura, critic, e escrivan. A despart deu son estil, qu'ei la soa quita personalitat e la soa vita qui son a còps considerats com « romantics ».
Berlioz que vadó dens ua familha borgesa deu Daufinat on avó lo parat d'arrecéber ua educacion musicau a partir de l'etat de 12 ans. Lo son pair qu'èra mètge e qu'auré volut que lo son hilh e seguisse lo medish camin. Que'u mandè estudiar a París a partir de 1821 (aus 18 ans) mes Berlioz, alavetz entosiasmat per l'univèrs de l'opèra e pauc interessat per la medecina que's causí de seguir definitivament la via de la musica.
Ua de las soas purmèras òbras interpretadas que ho la soa Messe Solennelle. A partir de 1826 qu'estudiè au Conservatòri de París dab Jean-François Lesueur com professor de composicion. Berlioz que's presentè mantuas vegadas au Prèmi de Roma dinc a l'obtiéner fin finau en 1830 qui'u autrejava ua pension per 5 annadas.
En 1827 que vadó amorós de Harriet Smithson, la soa futura molhèr, en la bèth véder au teatre ad interpretar Ophelia dens Hamlet de William Shakespeare au Teatre de L'Odéon. Que ho tanben la debuta d'ua passion de las granas per l'òbra de Shakespeare.
Enter 1831 e 1832 que viatgè en Italia com ac exigiva l'autrejament deu Prèmi de Roma.
A partir de 1830 que comencè a tribalhar suber la soa Sinfonia fantastica e que he la coneishença de Franz Liszt qui vadore un gran amic e qui transcrivore la Sinfonia entau piano. La Sinfonia qu'ei ligada a la soa passion entà Smithson. La purmèra de la Sinfonia fantastica que ho un gran eveniment o arrecotín las custòdias de París. Quauques dias arron Berlioz qu'avó l'escadença d'estar formalament presentat a Harriet Smithson e que l'esposè estant Franz Liszt un deus temoenhs. Aqueth maridatge non ho pas benastrós e los espós qu'acabèn per desseparà's ; Berlioz que comencè ua relacion dab ua cantadora aperada Marie Recio e qui esposore arron la mort de la soa prumèra molhèr.
En 1834 Niccolò Paganini que comandè a Berlioz ua òbra entà jogar un alto Stradivari que vienèva d'aquesir ; Berlioz que compausè alavetz Harold en Italia ; decebut per la part tròp petitat consecrada a l'alto dens aquesta òbra qui ei ua sinfonia, Paganini non la voló pas interpretar. En l'audir, totun, qu'exprimè ua admiracion extrèma de cap a Berlioz e que'u auherí 20 000 francs entà marcar lo son respècte.
En 1836 Berlioz que conegó ua mauescaduda dab lo son opèra Benvenuto Cellini e tanben quauques dificultats economicas. A partir de 1842 que comencè a viatjar per Euròpa en tot publicar, en 1844 un Tractat d'orquestracion.
En 1864 que ho decorat de la Legion d'Aunor.


text:
Escòrça terrèstra
L'escòrça terrèstra, tanben apelada crospa o crosta, es la part solida e mai extèrna de la Tèrra. Ne representa lo 1%. Es constituida per de minerals que s'agropan e forman de ròcas. Es discontinua pr'amor qu'es formada de placas tectonicas que se mòvon. Es fòrça dinamica amb una granda activitat geologica. A una espessor de 5 a 40 km.
A l'interior del mantèl superior i a una importanta discontinuitat que se tròba a una prigondor fòrça variabla. La part pus extèrna del mantèl superior es fermament unida amb l'escòrça, formant un ensemble compacte que recep lo nom de litosfèra.
I a dos tipes de litosfèra:
- Litosfèra continentala: Formada per l'escòrça continentala e una part del mantèl superior. Arriba a aver una espessor de gairereben 300 km jos las cadenas montanhosas, mentre que per las zònas planas continentalas l'espessor es d'aperaquí 100 km.
- Litosfèra oceanica: Constituida per l'escòrça oceanica e una part del mantèl superior. A una espessor de mens de 100 km per las zònas mai ancianas dels oceans, e de mens de 20 km per las zònas mai joves dels oceans.


text:
Sent Miquèu (Baisha Navarra)
Sent Miquèu (Eiheralarre en basco, Saint-Michel en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra.
Qu'ei traversada per l'arriu de Beherobia
Las comunas tòcatocantas que son Zaro au nòrd, Aintzila e Ezterenzubi a l'èst, Uhart de Cisa e Arnegi a l'oèst ; lo sud qu'ei bordat per la Hauta Navarra. .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
De véder[modificar | modificar la font]
La glèisa de Sant Vincenç e ua hortificacion de l'epòca napoleonenca que son los monuments principaus.


text:
Toscana
Toscana es una region de l'oèst d'Itàlia.
Istòria[modificar | modificar la font]
Durant l'Empèri Roman foguèron fondadas las ciutats de Luca, Pisa, Siena e Florença. L'esfondrament de la civilizacion ocurrit al sègle V amb l'invasion de pòbles gotics. Al sègle VI, los lombards cambièron la capitala de la region per la ciutat de Luca.
Geografia[modificar | modificar la font]
Divisions administrativas[modificar | modificar la font]
La Region de Toscana es devesida en 10 províncias :
- Província d'Arezzo,
- Província de Florença (Firenze),
- Província de Grosseto,
- Província de Ligorna (Livorno),
- Província de Luca (Lucca),
- Província de Massa-Carrara,
- Província de Pisa (Pisa),
- Província de Pistòia,
- Província de Prato,
- Província de Siena (Siena)
Economia[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Pagina oficiala del torisme en Toscana en francés e autras lengas.


text:
Grostenquin
Grostenquin es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Al encreuament de las rotas de Sarreguemines a Castell-Salins e de Sarralbe a Faulquemont ; a unitat|8.700|km {{}} de l'estacion de Morhange; a unitat|32.080|km {{}} al sud-oèst de Forbach.
Au croisement des routes de Sarreguemines à Château-Salins et de Sarralbe à Faulquemont ; à 8,700 km de la gare de Morhange; à 32,080 km au sud-ouest de Forbach.


text:
Cestàs
80 m
67 m
33 m
ab.
Sestàs (Cestas en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna de l'airal urban de Bordèu situada dins son unitat urbana dins las Lanas de Bordèu, al sud-oèst de Bordèu sus l'Aiga Borda.
Sus la comuna son disseminats dos plans d'aiga e un estanh al mitan de 600 ectaras de forèsts. Lo bòsc es essencialament compausat de pins et de fauguièras. I a tres pargues de randonada ont s'estendon desenats de quilomètres de camins aital coma 25 km de pistas ciclablas.
La comuna de Cestàs compren los luòcs de Gasinet, Rejoit (grafia de verificar), Peiroton, Tòcatocau (qu'aperten a Pessac egalament) e La Virada.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
16 938
16 847
16 802
Timeline generation failed: 1 error found
Line 51: PlotData=
- PlotData invalid. No (valid) command 'Period' specified in previous lines.


text:
Oriol Junqueras
Oriol Junqueras i Vies (Barcelona, 11 d'abril de 1969) es un istorian e politician catalan. Dempuèi lo 17 de setembre de 2011 ocupa lo cargue de president d'Esquèrra Republicana de Catalonha, çò que permetèt un reviscòl del partit aprèp mantun conflicte intèrn. Es tanben cònsol de Sant Vicenç dels Horts, una vilòta de l'airal metropolitan de la capitala catalana, dempuèi l'11 de junh de 2011. Las eleccions de 2012 an consolidat la progression d'ERC e actualament Junqueras capitaneja l'oposicion e a l'encòp lo supòrt al govèrn dirigit per Artur Mas.


text:
Adishatz ! Salut à vous !
[Vous recevez ce message parce que, sauf erreur ou cas particulier, vous avez
un site en "ligam" sur Gasconha.com.]
Depuis des années, des "Gasconha-nautes" recherchaient une nouvelle "baner@"
(un drapeau) pour identifier une Gascogne en renouveau.
E be adar@ que l'am ! Maintenant nous l'avons : le Drapeau à la Dame, lo
drapèu de la Dauna, lou drapèou de la Daouno/Daoune !
Il a été co-élaboré et déposé officiellement par le Conservatoire du
Patrimoine de Gascogne (CPG), et semble plaire à la plupart des
Gasconha-nautes.
Il montre le triangle gascon, entre "mar, Garona e montanha" (prononcer "ma,
Garouno/Garoune é mountagno/mountagne"), donc entre océan, Garonne et
Pyrénées).
Il arbore le rouge et blanc qui nous vient de Vasconie, porté par les
festayres/hestaires.
Il arbore le beau visage de la "Dame au capulet", statuette découverte à
Brassempouy (Chalosse).
Elle date de près de 23000 ans, d'une époque où la glaciation avait fait de
notre région un refuge.
C'est une des premières représentations humaines que nous connaissons à ce
jour.
Elle symbolisera une Gascogne hospitalière, aux racines millénaires, qui ne
perd pas la mémoire, et respecte la liberté des Dames.
Le drapeau à la Dame portera donc mieux nos couleurs, nos pays, et notre
histoire, que le blason à l'écartelé aux gerbes et aux lions, le plus connu à
ce jour pour représenter la Gascogne.
Important : Gasconha.com applique le principe des appartenances emboîtées :
L'appartenance à la Gascogne entraîne l'appartenance à l'Occitanie, de même
que l'appartenance au Béarn, au Bordelais, au Couserans (etc.) entraîne
l'appartenance à la Gascogne.
Les signes d'appartenances à ces différents "cercles" sont donc COMPATIBLES !
Voici un lieu de débat sur le "drapeau à la Dame" :
http://gasconha.com/index.php?tipdoc=baneras&mot=drapeau+de+Gascogne
Et le "drapeau à la Dame" sur Wikipedia :
http://fr.wikipedia.org/wiki/Drapeau_gascon
Vous trouverez ci-joint trois versions réduites du drapeau à la Dame :
sans inscription, avec l'inscription "GASCOGNE" et avec
l'inscription "GASCONHA".
Je vous invite à en mettre une à l'honneur sur vos sites.
Si vous le faites, vos sites, en plus de participer à une nouvelle dynamique
gasconne, auront l'honneur de figurer sur la première page de Gasconha.com !
Tant qu'on y est... je vous joins aussi deux images susceptibles d'illustrer
votre lien vers Gasconha.com.
Je remercie celles et ceux d'entre vous qui ont déjà ce lien.
Et je vous remercie tou(te)s de m'avoir lu jusqu'ici !
Siam hardits !
Tederic, webmèste de Gasconha.com.
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Un drapèu gascon ...
1 Un drapèu gascon ... le Jeu 26 Juin - 9:07
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
2 Re: Un drapèu gascon ... le Jeu 26 Juin - 17:18
Arf
Occitan Warrior
Le drapeau à la Dame portera donc mieux nos couleurs, nos pays, et notre histoire, que le blason à l'écartelé aux gerbes et aux lions, le plus connu à ce jour pour représenter la Gascogne.
Qu'ei a diser aqueste :
Ne vedi pas er interes de remplaçar un drapeu per un aude. Sustot que van perder hera de temps e d'energia ta promove'u mentre qu'aquera energia sere mes plan emplegata ta har valer era luenga e era cultura.
Te ! que'm he pensar qu'ath niveu panoccitan avem reglat aqueth problema despuish bera pausa. Que'm sembla qu'era crotz n'ei contestata per arres. Per un cop qu'em tots d'acord
Important : Gasconha.com applique le principe des appartenances emboîtées : L'appartenance à la Gascogne entraîne l'appartenance à l'Occitanie, de même que l'appartenance au Béarn, au Bordelais, au Couserans (etc.) entraîne l'appartenance à la Gascogne. Les signes d'appartenances à ces différents "cercles" sont donc COMPATIBLES !
Hera plan : aquiu que son gasconistas occitanocompatibles
Mes que'us trobi hera optimistas : quan parlara eth dialecte gascon, un Bearnes ne's sentira pas james gascon. Que de er eretatge der'istoria.
3 Re: Un drapèu gascon ... le Jeu 26 Juin - 19:29
Einucent
Occitan Warrior
Ten ! auria cregut que s'imbricava, ieu tamben. Solide, los linguistes destrièren las variantas de l'occitan en prenèr un repère que peja pas totjorn a l'identitat sentida. Vòudria dire que Bearn (Biarn ?) es distinct de Gasconha ? Suei mau plaçat per jutjar mas sabe que beucòp de Peiregòrds se sentissen pas Lemosins. Son las gents d'autras regions que los consideren entau per 'mor que 'nan ren-mas 'na coneissença d'erudicion (los dialectes son ...)Mes que'us trobi hera optimistas : quan parlara
eth dialecte gascon, un Bearnes ne's sentira pas james gascon. Que de
er eretatge der'istoria.
M'interessa d'aver l'eivis de las gents concernits Dins daus cas coma Auvernha/Velai, Provença/Camarga, Carcin/Guiena.
M'interessa de despauverar l'eraldic mas qu'es pas cepte amb l'imatge vielha/ancian regime que ten. Amai aime pas tròp la tendencia que i a dempuei quauquas annadas de se referir au despartament, quitament per lo "gentilé" (se dis aura "tarn et garonnais" !)
4 Re: Un drapèu gascon ... le Jeu 26 Juin - 20:26
Arf
Occitan Warrior
Ten ! auria cregut que s'imbricava, ieu tamben. Solide, los linguistes destrièren las variantas de l'occitan en prenèr
un repère que peja pas totjorn a l'identitat sentida. Vòudria dire que Bearn (Biarn ?) es distinct de Gasconha ?
De segur, en Bearn que s'i parla gascon. Mes com hera leu ena soa istoria Bearn que's desgatge dera tutela deths ducs d'Aquitania e accedi a ua independencia, en purmeras de fèit, puish completa dinc a 1620, eth reste de Gasconha que podeva estar considerat per un Bearnes com un pais estranger (politicament). Ath dia de uei denguera n'ei pas james vist un Bearnes a brandir un drapeu gascon. Deja que i a abitadors de Bearn qui ne's sendeishen pas Bearnes... Que voli parlar de quauques Aussales (abitadors dera vath d'Aussau) qui's disen Aussales abans tot !
Ath contra, que i a monde qui hen ua suberdiferenciacion linguistica. Aqueths bearnistas que consideran que s'i parla en Bearn ua luenga particulara, qui n'a pas arren a veder dab er occitan Que passan eth lor temps a tirar sus eths occitanistas e van dinc a racontar pertot ena premsa qu'enas Calandretas bearnesas que s'ensenha eth lengadocian, qui con.honen (volontariament) dab er occitan, e pas "era nosta beroja luenga bearnesa" . De mes ne suportan pas era grafia classica e que volen tornar a ua grafia inspirata deth frances, com era de Mistral.
Era grafia "Biarn" que rend compte d'ua prononciacion. Que s'i pot endener e escriver "Bearn" tanben.
Quio. Que's passa atau tanben per un Bearnes. Quan un Provençau e m'enten a parlar, que'm cataloga de tira com Gascon per'mor deth dialecte.Son las gents d'autras regions que los consideren entau per 'mor que 'nan ren-mas 'na coneissença d'erudicion (los dialectes son ...)
5 Re: Un drapèu gascon ... le Ven 27 Juin - 22:22
fredoc
Occitan Warrior
E dab lo nom de la region escrivut en ua lenga estrangèra...
_________________
Ací qu'ei l'alh ! ce disè la ceba. / Amic de cadun, amic de degun.
"La vida es una tombola", Manu Chao.
6 Re: Un drapèu gascon ... le Sam 28 Juin - 11:27
Sokolovic
Trobador !!
M'interessa d'aver l'eivis de las gents concernits Dins daus cas coma Auvernha/Velai, Provença/Camarga, Carcin/Guiena
Lei gents de Camarga si sentisson provençau en plen. Aquel exemple marchariá ambé lei gents de la Comtea de Niça qui si senton niçarts bèu promier e en ren provençau, maugrat que lo nissart aguesse fin finala pauc de diferéncias gròssas ambé lo provençau maritime.
7 Re: Un drapèu gascon ... le Sam 28 Juin - 13:44
LaurençD
Occitan Warrior
Einucent a écrit: M'interessa d'aver l'eivis de las gents concernits Dins daus cas coma Auvernha/Velai, Provença/Camarga, Carcin/Guiena.
Per çò qu'es dels velaieses, n'i a forces que se sentisson de cap de biais auvernhats. Lo panèl "Setz en Auvernha", sus l'autorota de Sant-Esteve cap al Puei, es sempre raiat e an marquat "Velai !".
De tot biais, lo parçant vivaro-aupenc a un problema d'apartenença. Los velaieses se senton pas auvernhats, ni mai los gavòts provençals o daufinèses (es çò parrier pels dromencs). E ambe lo decopatge de las regions, los ardecheses an perduts lor apartenença a Lengadòc...
8 Re: Un drapèu gascon ... le Lun 30 Juin - 10:39
Einucent
Occitan Warrior
Me semblava totparrièr 'na bona chausa d'aver 'na referença visuala que sià un blason amb dau sens un pauc prund. Dijatz me, segon vos, quaus son los blasons que vos semblan pron consensuaus (e dins 'queste cas, quin sector es concernit)
9 Re: Un drapèu gascon ... le Lun 30 Juin - 18:09
Sokolovic
Trobador !!
Einucent a écrit:Lo Danís (Cantornet, de Macarel) m'avia jà parlat, a l'Estivada 2006, de son eideia de produsir de las bandieras de las regions occitanas. Tras qu'aviam evoquat la chausa, nos venguèt a l'eideia que siria un fum d'emmerdaments per 'mor que n'i a pas ren-mas 7 coma las branchas de la Santa Estela ; sirià tròp simple ! En tot comptar lo probleme que d'un canton a l'autre dau país, la coneissènça de l'autre es mai que fosca
Me semblava totparrièr 'na bona chausa d'aver 'na referença visuala que sià un blason amb dau sens un pauc prund. Dijatz me, segon vos, quaus son los blasons que vos semblan pron consensuaus (e dins 'queste cas, quin sector es concernit)
L'escut nòu de la Regien PACA es pas marrit :
Fa un pauc oblidar lo nom afrós d'aquela regien.
EDIT : E lo drapèu :
10 Re: Un drapèu gascon ... le Lun 30 Juin - 18:12
Zengi
Trobador !!
11 Re: Un drapèu gascon ... le Lun 30 Juin - 18:25
Sokolovic
Trobador !!
Lo cambièron l'an quauqueis annadas.Matieu a écrit:Me sembla qu'èi pas jamèi coneishut d'autes escut per PACA.. Quin èra abans ?
Per çò que me'n ramenti, èra una mapa de Provença estilizada dei colors blavas e verdas.
Una polida merdoneta qué.
12 Re: Un drapèu gascon ... le Lun 30 Juin - 18:32
Einucent
Occitan Warrior
Matieu C. a écrit:
Lo cambièron l'an quauqueis annadas.
Per çò que me'n ramenti, èra una mapa de Provença estilizada dei colors blavas e verdas.
Una polida merdoneta qué.
Amai falià far "moderne", era tot de pixels descopats e pitits carrats
13 Re: Un drapèu gascon ... le Lun 30 Juin - 20:44
LaurençD
Occitan Warrior
Vaqui per Velai :
E per Vivarès :
14 Re: Un drapèu gascon ... Aujourd'hui à 1:26
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Dissabte, 7 de genièr de 2017, 03h00Renat Merle agregat d’Istòria, doctor en letras, cronicaire e romancier
Laurenç Revèst parla amb Renat Merle, agregat d’Istòria, doctor en letras, cronicaire e romancier. Renat Merle, se vos volètz presentar, d’ont ... +
Dissabte, 24 de decembre de 2016, 03h00Feleknas Uca Deputada iazidita en Turquia
La primièra femna iazidita elegida deputada de l’Assemblada Turca, Feleknas Uca —nascuda en Alemanha— es una dels membres mai importants del Partit Democratic dels Pòbles ... +
Dimenge, 20 de novembre de 2016, 03h00Antonio Molexón Domínguez professor de lenga e literatura galègas
Rescontre amb un professor de lenga e literatura galègas, amator escrivan en lenga occitana. Laurenç Revèst a parlat amb el de sa descobèrta de la lenga occitana e dels parallèls ... +
Dimenge, 6 de novembre de 2016, 03h00Lissandre Bonhomme Tecnician a la comuna de Biòt (Vencenc)
Rescòntre amb un amic quasi dal mesme temps que ieu e que rescontrèro per lo biais de l’emission Vaquí dal temps d’un reportatge que fagueriam sus Biòt, Vauboa, ... +
Dissabte, 22 d'octòbre de 2016, 03h00Amy Cròs jornalista
Entrevista d’Amy Cròs, jornalista e occitanista originària de las Baroniás Daufinencas. Cròs trabalha per l’associacion Tè Vé Oc, coma jornalista reportaira ... +
Dissabte, 8 d'octòbre de 2016, 03h00Alban Garros ensenhaire
Rescontre amb Alban, de La Rèula, actualament lo segond (n’i a pas que dos), professor d’occitan dins l’Acadèmia de Clarmont d’Auvèrnhe. Se vos volètz ... +
Dissabte, 17 de setembre de 2016, 03h00Sirine Tijani jornalista
La jornalista Sirine Tijani estudièt l’istòria a l’Universitat del Miralh de Tolosa (ara Joan Jaurés). Pels mastèrs 1 e 2, escriguèt doas memòrias ... +
Dissabte, 3 de setembre de 2016, 03h00Frederic Martron professor d’occitan e d’istòria-geografia
Frederic Martron es, a 41 ans, professor d’occitan e d’istòria-geografia a Faiença, lo vilatge de sos grands que i fasián los païsans. E mai se son paire parlava ben ... +
Dissabte, 20 d'agost de 2016, 03h00Andrieu Faure Ensenhaire, educator e animator a la retirada
Se vos volètz presentar (mestier, endrech, publicacions, referéncias de sit(s), passions...)? M’apèlo Andrieu Faure e ai setanta sèt ans. Foguèro mèstre ... +
Dissabte, 6 d'agost de 2016, 03h00Arnau e Joan L'occitan pels Nulasses
L’istòria dirà que i a agut doas o tres datas catastroficas per l’istòria occitana: — 12-09-1213, batalha (e desfacha) de Murèth. — 25-07-2015, ... +
Dissabte, 23 de julhet de 2016, 03h00Hazem El Moukaddem realizaire del documentari Acta non Verba e membre del collectiu antifaissista marselhés Nosotros
Hazem El Moukaddem nasquèt e cresquèt en Liban, mas fa mai de dètz ans qu’es marselhés e fa partida del grop Accion Antifaissista Marselha, qu’ara es vengut lo collectiu ... +
Dissabte, 9 de julhet de 2016, 03h00Andrieu Giordan Recercaire
Andrieu (André) Giordan es un òme qu’a travèrs de l’educacion, tòca de multiples domenis de recèrca. Ren que de consultar lo sieu site www.andregiordan.com, ... +
Dissabte, 25 de junh de 2016, 03h00Glaudi Barsotti Escrivan e jornalista
Escrivan e jornalista en occitan, lo marselhés Glaudi Barsotti comencèt sa vida professionala coma tecnician de ràdio dins de la marina comerciala e viatgèt per tot lo Mond. ... +
Dissabte, 11 de junh de 2016, 03h00Mauresca Grop de musica
Personalament descubèrts sus la revista Occitans! de l’IEO[1] e rescontrats per lo primier còup en 2001 a Montpelhier, la chorma de música Mauresca nos a acordat una entrevista ... +
Dissabte, 28 de mai de 2016, 03h00Lucia Rolet Ensenhaira en occitan
Se vos volètz presentar (mestier, endrech, referéncias de site(s), passions...)? M’apèri Lucia Rolet. Èi 27 ans e soi vasuda en Bearn. Mes mon país de ... +
Dissabte, 14 de mai de 2016, 03h00Ives Lavalada escrivan, lingüista e toponimista
Se vos volètz presentar (mestier, endrech, publicacions, passions...)? Sei lemosin de naissent; nascut en campanha ente ai auvit parlar occitan daus dos biais de ma familha (d’aqueu ... +


text:
1365
Aquesta pagina concernís l'an 1365 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Trabalhs importants d'agrandiment dau Sanctuari d'Al-Hussayn ibn Ali a l'iniciativa dau sultan jalayírida Uways ibn Hasan Jalayiri. Lo dòme e lei muralhas dau bastiment principau foguèron restaurats e l'encencha enviroutant la mosqueta foguèt bastida.
Literatura[modificar | modificar la font]
Acabament de l'escritura dau Nagarakertagama qu'es l'òbra de Mpu Prapanca. Es un elògi dau rèi Hayam Wuruk de Majapahit qu'es una òbra majora de la literatura javaesa d'avans lo sègle XV e una fònt istorica fòrça importanta per l'estudi de Majapahit a son apogèu.


text:
Lòd
Lòd (forma lombarda e emiliana; en italian e oficialament: Lodi) es una comuna italiana de 43.465 abitants e capitala de la província de Lodi en Lombardia (Itàlia). Foguèt fondada lo 3 d'agost de 1158 per Frederic Barbarossa. [1]
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lòd es situat a 30 km al sud de Milan e a 35 km al nòrd de Plasença.
Economia[modificar | modificar la font]
Lòd es essencialament una vila, e uae província, agricòla. Un de sos produches mai famoses es lo Granone Lodigian o Tipico Lodigian, un formatge magre fach a partir de lach de vaca. Aquesta especialitat es considerada coma lo cap de totes los formatges grana[2] et reconnu com produit agro-alimentaire italian.[3]
Lòd es afrairada, entre d'autras vilas, amb la localitat francesa de Fontainebleau dempuèi 2011.[4]
Los principals trabalhadors estrangièrs venon de:
Monuments e luòcs d'interès[modificar | modificar la font]
Lòd es part del cercle de las vilas de Vilas d'Art de la Plana de Pô[5]
Glèisas[modificar | modificar la font]
Catedrala, el avesque es Maurizio Malvestiti; Tempio Civico della Beata Vergine Incoronata; glèisa de San Francesco; glèisa de San Lorenzo
Palais[modificar | modificar la font]
Palais de l'avesque; palais Broletto, sedença de la municipalitat, ont se pòt veire, sus la faciada, un bust de Barbarossa;
Autres[modificar | modificar la font]
Teatre alle Vigne, unic teatre de la vila; Pont sul flum Adda; ancians Murs de Lòd; Parc de l' Isola Carolina


text:
-40
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -40 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Egipte[modificar | modificar la font]
Partença de Marc Antòni per Itàlia onte luchèt còntra lei tropas d'Octavius.


text:
Saturacion (colors)
En teoria de las colors, la saturacion ou puretat es l'intensitat d'una tinta especifica. Es basada sus la puretat de la color; una tinta nautament saturada a una color viva e intensa alara qu'una tinta mens saturada pareis pus fada e grisa. Sens pas ges de saturacion, una tinta ven un nivèl de gris. La saturacion es una de las coordenadas dins l'espaci colorimetric .
La saturacion d'una color es determinada amb una combinason de son intensitat luminosa e de la distribucion de sas diferentas longors d'ondas dins l'espèctre de las colors. La color pus pura s'obten en utilizant una sola longor d'onda de nauta intensitat, coma amb un lasèr. Quand l'intensitat luminosa demenís, la saturacion tanben. Per desaturar una color dins un sistèma de sintèsi sostractiva (coma amb la Goache), se pòt li apondre de blanc, de negre, de gris, o sa tinta complementària.
Saturacion dins l'espaci colorimetric RVB[modificar | modificar la font]
Dins un espaci colorimetric RVB, la saturacion se pòt descriure coma la desviacion estandard σ entre las coordenadas de las colors R(rouge), V(vert) et B(bleu). Se se causís u per representar la luminositat, alara
- .
En tèrmes simples, se pòt dire qu'una color a una saturation maximala quand a una luminositat de 100% dins lo canal roge, e 0% dins los autres canals. Aquela color seriá pas ges saturada se totes sos canals èran egals. Doncas se pòt dire que la saturacion es la diferéncia entre las valors dels canals.
En tèrmes colorimetrics, aquela simpla definicion dins l'espaci colorimetric RVB pausa divèrses problèmas. L'espaci colorimetric RVB es pas absolut, la valor de la saturacion es arbitrària e depend de la causida de las colors primàrias e del punt blanc.


text:
Ramallah
Ramallah (en arabi: رام اﷲ), es una vila palestiniana de Cisjordania amb una populacion d'aperaquí 60 000 abitants. Se tròba a 15 km al nòrd-èst de Jerusalèm.
Coma la rèsta de Cisjordania, Ramallah foguèt jos ocupacion jordaniana dempuèi la Guèrra araboisraeliana de 1948 fins a la Guèrra dels Sièis Jorns de 1967, e qu'alara foguèt ocupada per las tropas israelianas, coma la rèsta del territòri a l'oèst de Jordan. En 1994, foguèt balhada a l'Autoritat Nacionala Palestiniana (ANP) segon los Acòrdis d'Òslo, de 1993, e es administrada per aquela. Ramallah èra classificada coma "Territòri A", e doncas, zona jos contraròtle palestinian.
Ramallah es celèbra per la Mukata, qu'es uèi lo sèti del Govèrn de l'ANP. L'ANP voldriá que foguèsse la futura capitala de la Palestina independenta.
A Ramallah tanben se trapa lo burèu del president de la ANP Mahmoud Abbas.


text:
Villes et mairies de la Province de Teruel (44)
Liste des communes
Teruel
Ville de Teruel, localité de l'Espagne de 35 000 habitants.
La mairie de Teruel a une adresse e-mail et un site Internet.
Présence d'activités sur la ville.
Alcañiz
Ville d'Alcañiz, localité de l'Espagne de 16 000 habitants.
La mairie d'Alcañiz a un site Internet.
Andorra
Ville d'Andorra, localité de l'Espagne de 8 200 habitants.
La mairie d'Andorra a une adresse e-mail et un site Internet.
Calamocha
Ville de Calamocha, localité de l'Espagne de 4 700 habitants.
La mairie de Calamocha a une adresse e-mail.
Calanda
Ville de Calanda, localité de l'Espagne de 3 800 habitants.
La mairie de Calanda a un site Internet.
Alcorisa
Ville d'Alcorisa, localité de l'Espagne de 3 600 habitants.
La mairie d'Alcorisa a une adresse e-mail et un site Internet.
Utrillas
Ville d'Utrillas, localité de l'Espagne de 3 300 habitants.
La mairie d'Utrillas a une adresse e-mail.
Cella
Ville de Cella, localité de l'Espagne de 3 100 habitants.
La mairie de Cella a un site Internet.
Monreal del Campo
Ville de Monreal del Campo, localité de l'Espagne de 2 700 habitants.
La mairie de Monreal del Campo a un site Internet.
Valderrobres
Ville de Valderrobres, localité de l'Espagne de 2 200 habitants.
La mairie de Valderrobres a une adresse e-mail.
Albalate del Arzobispo
Ville d'Albalate del Arzobispo, localité de l'Espagne de 2 200 habitants.
La mairie d'Albalate del Arzobispo a un site Internet.
Híjar
Village de Híjar, localité de l'Espagne de 1 900 habitants.
La mairie de Híjar a une adresse e-mail et un site Internet.
Mora de Rubielos
Village de Mora de Rubielos, localité de l'Espagne de 1 600 habitants.
La mairie de Mora de Rubielos est joignable par téléphone.
Montalbán
Village de Montalbán, localité de l'Espagne de 1 400 habitants.
La mairie de Montalbán est joignable par téléphone.
Mas de las Matas
Village de Mas de las Matas, localité de l'Espagne de 1 400 habitants.
La mairie de Mas de las Matas a une adresse e-mail et un site Internet.
Santa Eulalia del Campo
Village de Santa Eulalia del Campo, localité de l'Espagne de 1 100 habitants.
La mairie de Santa Eulalia del Campo a une adresse e-mail.
Calaceite
Village de Calaceite, localité de l'Espagne de 1 100 habitants.
La mairie de Calaceite est joignable par téléphone.
Sarrión
Village de Sarrión, localité de l'Espagne de 1 100 habitants.
La mairie de Sarrión a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Eddy Merckx
Eddy Merckx (Edouard Louis Joseph, Baron Merckx segon l'estat civil bèlga, nascut a Meensel-Kiezegem, Brabant, a l'èst de Lovaina lo 17 de junh de 1945) es un ciclista flamenc professional considerat per totòm, qu'es indenegable lo fach, coma lo melhor de l'istòria tota del ciclisme internacional.
Somari
- 1 La Carrièra
- 2 Victorias màgers
- 3 Autres espets e recòrds
- 4 Lo demai de sa vida...
- 5 Bibliografia
- 6 Documents audiovisuals
- 7 Ligams extèrnes
- 8 Ligams videografics
- 9 Nòtas & referéncias
La Carrièra[modificar | modificar la font]
Amb 525 victòrias al siu palmarès, ne deten lo recòrd absolut, que ganhèt totas las Classicas e Grands torns del calendièr, franc París-Tors e l'ara dispareguda Bordèu-París, 28 classicas e 11 grands Torns.
Designat 3 còps melhor esportiu del mond en 1969, 1971 e 1974, escaisnomat lo Canibal per jornalistas e adversaris, que li ne daissava el als autres sonque las micalhas del festin, aguèt pr'aquò un fum d'adversaris valents e valedors coma, e bèl primièr que primieràs, lo neerlandés Joop Zootemelk (6 còps lo siu segond, davant ganhar enfins lo Tour en 1980), lo francés de Savòia Bernard Thévenet, l'italian Felice Gimondi, l'espanhòl establit dins las Landas, al Mont, Luis Ocaña, lo siu conteiral flamenc Roger de Vlaminck dins las classicas, mai lo grand champion lemosin Raimond Polidor.
Se retirèt en 1978, aprèp mai de 15 ans de carrièra professionala, que la suspicion de dopatge existiguèt (amb de resultats atal, cossí ne seriá pogut èsser estat diferent?) mas ne foguèt pas jamai averada e provada, malgrat las campanhas de premsa orquestradas pels interèsses economics, financièrs, nacionals e esportius de las equipas dels sius adversaris principals.
Victorias màgers[modificar | modificar la font]
D'efièch, trionfèt 5 còps dins lo Torn de França en 1969, 1970, 1972, 1973, 1974.
Idem lo Giro d'Italia, 1968, 1970, 1972, 1973, 1974.
Ne foguèt un còp (sonque...) venceire de la Vuelta a España o Torn d'Espanha en 1973.
Foguèt amai 3 còps campion del mond de ciclisme de l'espròva sus rota en 1967, 1971 e 1974.
Ganhèt 7 còps Milan-San Remo, en 1966, 1967, 1969, 1971, 1972, 1975 e 1976.
5 còps Lièja-Bastonha-Lièja en 1969, 1971, 1972, 1973 e 1975.3 còps París-Roubaix (lo ben nomenat Infèrn del nòrd...) en 1968, 1970 e 1973.
Idem 3 còps París-Niça (La corsa al solelh...) en 1969, 1970 e 1971, mai 3 Flèchas Valonas (1967, 1970, 1972), 2 còps la Ronde van Vlanderen (Torn de las Flandras) en 1969 e 1975, idem lo Giro di Lombardia (Torn de Lombardia) en 1971 e 1972.
Demest autras moltas e tantas victòrias sul circuit mondial.
Obtenguèt tot parièr 7 Super Prestige Pernod International, que designa lo melhor ciclista del mond, adereng, en 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974 e 1975.
Benlèu (amai de segur gaireben...) lo palmarès mai complèt e remirable de l'istòria tota de l'espòrt mondial, totas disciplinas mescladas.
Autres espets e recòrds[modificar | modificar la font]
recòrd del mond de l'ora[modificar | modificar la font]
Batèt tanben lo recòrd del mond de l'ora al velodròm de Ciutat de Mexic, en altitud, en 1972, amb una performància de 49,431 km.
Lo servarà pendent dotze ans.
Amai de las siás 525 victòrias professionalas (333 fòra critèriums), comptèt moltas victòrias en amator, que la pus importanta ne foguèt lo Campionat del mond amator de ciclisme sus rota en 1964.
un fum d'autres recòrds[modificar | modificar la font]
Deten tot parièr los recòrds del nombre màger de victòrias dins una sola sason (54) idem victòrias d'etapa dins lo Tour (34) idem las corsas classicas (28) idem dins una sola classica (7, la Milan-San Remo), e de victòrias dins los 3 grands Torns (11).
Deten enfins lo recòrd de 96 jorns passats amb lo maillot jaune sus las rotas del Tour de França.
Foguèt lo sol tanben a ganhar la meteissa annada los 3 malhòls distintius del Tour, çò es lo jaune, lo verd (correire mai regular o classament per punts) e lo de peses (de melhor escaladaire).
Lo demai de sa vida...[modificar | modificar la font]
Maridat amb na Sabine Acou dempuèi lo 9 de decembre de 1967, aguèt una filha, Sabrina, e un filh, Axel, nascut lo 8 d'agost de 1972.
Venguèt correire professional de plan bon nivèl mas sempre entrepachat çaquelà per la reputacion e lo palmarès del papà.
Ciclista molt potent e complet, se ganhèt pr'aquò lo Campionat de Belgica sus rota en 2000, 1 etapa del Giro la meteissa annada e la medalha de bronze als Jòcs Olimpics d'Atenas en 2004.
Patiguèt Eddy d'un problèma grèu d'obesitat que sanèt gràcias a una operacion de reduccion de l'estomac...
Creèt una usina de cicles a Meise.
La siá modestia exemplara e tan remirabla ne foguèt pas sovent seguida per molts campionets que i aguèt.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
libres de n'Eddy Merckx en collaboracion[modificar | modificar la font]
- Eddy Merckx & Marc Jeuniau: Plus d'un tour dans mon sac Mes carnets de route 1972... Éditions Arts et Voyages 1972 (en francés)
- ... amb Pïerre Chany: Coureur cycliste... Colleccion Un Homme et son métier ed. Robert Laffont 1974 (idem)
- ... amb Pierre Depré: Ma chasse aux maillots rose, jaune, arc-en-ciel Mes carnets de route 1974... ed. Arts et Voyages id (id)
- ... amb Toon Claes... La passion du vélo... Roularta Books Roulers Belgica 2008 (id)
a perpaus d'Eddy Merckx[modificar | modificar la font]
- François Terbeen: Le phénomène Eddy Merckx et ses rivaux... cò Del Duca París 1971 (en francés)
- Roger Bastide: Eddy Merckx cet inconnu... Marabout Belgica 1972 (idem)
- Marc Jeuniau: Eddy Merckx l'homme du défi... Éditions Arts et Voyages 1977 (id)
- Jean-Paul Ollivier: Eddy Merckx, la véritable histoire Éditions Glénat mai de 1996 (id)
- Théo Mathy: Eddy Merckx, les tours de France d'un champion unique... Éditions Luc Pire mai de 2008 (id)
Documents audiovisuals[modificar | modificar la font]
- Joël Santoni: La course en tête, filme documentari (c) França 1974
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Ligams videografics[modificar | modificar la font]
Nòtas & referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Castellers
Los Castellers que son ua tradicion de Catalonha que consistís en montar piramidas umanas. Los castells que son los bastiments resultat d'aquesta activitat. Aquestes bastiments que's realizan au son de la gralla, instrument tradicionau catalan. Las personas que participan d'aquesta activitat, que's sonen tanben castellers e s'abilhen dab ua faixa, pantelons blancs e ua camisa deu color deu grop (colla en catalan) que representen. Casteller qu'ei un mot catalan qu'identifica las personas que basteishen castells; castell en occitan que significa castèth.
Los bastiments o castells resultat d'aquesta activitat que poden estar desempuish 6 solèrs dinc a 10. Lo nom de cada bastiment que identifica, purmèr, lo nombre de personas que i a hens cada solèr e, dusau, lo nombre de solèrs de la construccion. Atau donc, un 4 de 8 que son 4 personas per solèr e un totau de 8 solèrs.
Istòria[modificar | modificar la font]
Las purmèras informacions qu'avem deus castellers que son deu XVIII sègle dab lo nom de Ball de Valencians. Aquestes Balls de Valencians qu'eran petits bastiments que's realizavam en acabar las processons religioses. De la rivalitat deus diferents grops de Valencians tà har lo bastiment mei haut que vadon los castells modernes. Qu'existissen dejà dus grops de Xiquets de Valls a la debuta deu XIX sègle.
Que i avó un purmèr moment d'aur en l'istòria deus castellers pendent la dusau meitat deu XIX sègle dab lo bastiment de castells de 9 solèrs. Aqueste purmèr moment d'aur qu'arribà a la fin hens los purmèrs ans deu XX sègle e las annadas 20 qu'estó suul pic de desaparèisher. Fin finala la tradicion que seguí viva e pauc a pauc qu'anà en recuperar los niveus viscuts hens la purmèra edat d'aur deus castells deu XIX sègle. Uei dia que vivem la dusau edat d'aur dab bastiments que hasèva quasi 100 ans que non se podèvan véder.
Colles castelleres[modificar | modificar la font]
- Al·lots de Llevant (Manacor)
- Angelets del Vallespir (Sant Joan de Pladecorts)
- Bordegassos de Vilanova
- Brivalls de Cornudella (Cornudella de Montsant) -desapareguda-
- Capgrossos de Mataró
- Castellers de Badalona
- Castellers de Barcelona
- Castellers de Caldes de Montbui
- Castellers de Castelldefels
- Castellers de Cerdanyola
- Castellers de Cornellà
- Castellers de Gavà -"desapareguda"-
- Castellers de Granollers -desapareguda-
- Castellers de Lleida
- Castellers de La Roca (La Roca del Vallès) -desapareguda-
- Castellers de la Sagrada Família (Barcelona)
- Castellers de l'Albera (La Jonquera) -desapareguda-
- Castellers de l'Hospitalet -desapareguda-
- Castellers de Mallorca (Palma)
- Castellers de Martorell -desapareguda-
- Castellers de Mollet
- Castellers de Montcada i Reixac -desapareguda-
- Castellers de Montmeló -desapareguda-
- Castellers de Ribes (Sant Pere de Ribes) -desapareguda-
- Castellers de Rubí
- Castellers de Sabadell
- Castellers de Sant Andreu de la Barca
- Castellers de Sant Boi (Sant Boi de Llobregat) -desapareguda-
- Castellers de Sant Cugat (Sant Cugat del Vallès)
- Castellers de Sant Feliu (Sant Feliu de Llobregat)
- Castellers de Santa Coloma (Santa Coloma de Gramenet)
- Castellers de Sants (Barcelona)
- Castellers de Sarrià (Barcelona) -desapareguda-
- Castellers de Sitges -desapareguda-
- Castellers de Terrassa
- Castellers de la Vila de Gràcia (Barcelona)
- Castellers de Vilafranca
- Castellers de Vilanova-Colla de Mar (Vilanova i la Geltrú) -desapareguda-
- Castellers del Collell (Sant Ferriol) -desapareguda-
- Castellers del Poble Sec (Barcelona)
- Castellers del Riberal (Baó)
- Castellers d'Altafulla
- Castellers d'Esparreguera
- Castellers d'Esplugues (Esplugues de Llobregat)
- Colla Castellera de Figueres
- Colla Castellera de Sant Pere i Sant Pau (Tarragona)
- Colla dels Xiquets de Valls -desapareguda-
- Colla Nova del Vendrell -desapareguda-
- Colla Jove de Castellers de Cubelles -desapareguda-
- Colla Jove de Castellers de Sitges
- Colla Jove dels Castellers de Vilafranca -desapareguda-
- Colla Jove del Vendrell -desapareguda, es va fusionar amb els Nens del Vendrell-
- Colla Jove de l'Hospitalet (L'Hospitalet de Llobregat)
- Colla Jove de Vilanova -desapareguda-
- Colla Jove Xiquets de Tarragona
- Colla Joves Xiquets de Valls
- Colla Vella dels Xiquets de Valls
- Cos de Castellers de Ballets de Catalunya (Barcelona) -desapareguda-
- Falcons del Riberal (Baó)
- Ganxets de Reus -desapareguda-
- Joves des Raiguer (Alaró) -desapareguda-
- Margeners de Guissona
- Marrecs del Catllar -desapareguda-
- Marrecs de Salt
- Matossers de Molins de Rei
- Minyons de Terrassa
- Minyons de l'Arboç
- Moixiganguers d'Igualada
- Nens del Vendrell
- Nois de la Torre (Torredembarra)
- Nyerros de la Plana (Manlleu)
- Sagals d'Osona (Vic)
- Tirallongues de Manresa
- Torraires de Montblanc
- Vailets de Gelida -desapareguda-
- Vailets de Ripollet -"desapareguda"-
- Veïns de Llorenç (Llorenç del Penedès) -castellers aficionats (actuen un sol cop a l'any)-
- Xerrics d'Olot - Colla Castellera de la Garrotxa
- Xicots de Valls -desapareguda-
- Xicots de Vilafranca
- Xics de Granollers
- Xiquets de Cambrils -desapareguda-
- Xiquets de Gràcia (Barcelona) -desapareguda-
- Xiquets de Reus
- Xiquets de Tarragona
- Xiquets de la Vila d'Alcover
- Xiquets de Vila-Seca -desapareguda-
- Xiquets del Serrallo (Tarragona)
Colles de dehòra los País Catalans[modificar | modificar la font]
- Castellers de Lo Prado - (Santiago de Xile)
- Colla Castellera Les 4 Barres - (Castelar - Argentina)
- Castellers del Casal Virolai - (Querétaro - Mexic)
- Castellers de Montreal - (Montreal - Quebèc)
- Castellers de París - (París - França)
- Xiquets de Copenhaguen
- Castellers of London
- Koales de Melbourne
- Castellers d'Irlanda


text:
Villes et mairies de État de Saxe-Anhalt
Liste des communes
Halle
Ville de Halle, localité de l'Allemagne de 230 000 habitants.
La mairie de Halle a une adresse e-mail et un site Internet.
Magdebourg
Ville de Magdebourg, localité de l'Allemagne de 230 000 habitants.
La mairie de Magdebourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Dessau-Roßlau
Ville de Dessau-Roßlau, localité de l'Allemagne de 86 000 habitants.
La mairie de Dessau-Roßlau a une adresse e-mail et un site Internet.
Wittemberg
Ville de Wittemberg, localité de l'Allemagne de 49 000 habitants.
La mairie de Wittemberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Bitterfeld-Wolfen
SAXE-ANHALT / ANHALT-BITTERFELD
Ville de Bitterfeld-Wolfen, localité de l'Allemagne de 45 000 habitants.
La mairie de Bitterfeld-Wolfen a une adresse e-mail et un site Internet.
Halberstadt
Ville de Halberstadt, localité de l'Allemagne de 42 000 habitants.
La mairie de Halberstadt a une adresse e-mail et un site Internet.
Stendal
Ville de Stendal, localité de l'Allemagne de 42 000 habitants.
La mairie de Stendal a une adresse e-mail et un site Internet.
Weißenfels
Ville de Weißenfels, localité de l'Allemagne de 41 000 habitants.
La mairie de Weißenfels a une adresse e-mail et un site Internet.
Bernbourg
Ville de Bernbourg, localité de l'Allemagne de 35 000 habitants.
La mairie de Bernbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Mersebourg
Ville de Mersebourg, localité de l'Allemagne de 35 000 habitants.
La mairie de Mersebourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Wernigerode
Ville de Wernigerode, localité de l'Allemagne de 34 000 habitants.
La mairie de Wernigerode a une adresse e-mail et un site Internet.
Naumbourg
Ville de Naumbourg, localité de l'Allemagne de 34 000 habitants.
La mairie de Naumbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Schönebeck (Elbe)
Ville de Schönebeck (Elbe), localité de l'Allemagne de 33 000 habitants.
La mairie de Schönebeck (Elbe) a une adresse e-mail et un site Internet.
Zeitz
Ville de Zeitz, localité de l'Allemagne de 31 000 habitants.
La mairie de Zeitz a une adresse e-mail et un site Internet.
Sangerhausen
SAXE-ANHALT / MANSFELD-HARZ-DU-SUD
Ville de Sangerhausen, localité de l'Allemagne de 29 000 habitants.
La mairie de Sangerhausen a une adresse e-mail et un site Internet.
Aschersleben
Ville d'Aschersleben, localité de l'Allemagne de 29 000 habitants.
La mairie d'Aschersleben a une adresse e-mail et un site Internet.
Staßfurt
Ville de Staßfurt, localité de l'Allemagne de 28 000 habitants.
La mairie de Staßfurt a une adresse e-mail et un site Internet.
Quedlinbourg
Ville de Quedlinbourg, localité de l'Allemagne de 28 000 habitants.
La mairie de Quedlinbourg a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
-48
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -48 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Egipte[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra civila entre Cleopatra VII e son fraire Ptolomèu XIII — qu'èra un enfant manipulat per sei ministres. Dins lo corrent de l'annada, lei Romans foguèron implicats dins lo conflicte après l'òrdre de Ptolomèu XIII d'assassinar lo generau Pompèu, refugiat en Egipte après sa desfacha còntra son Cesar esperant contenter lo cap de Roma. Pasmens, aquò èra totalament contrari a la moralitat romana e lei relacions ambé Cesar, que desbarquèt dins lo corrent de l'annada sus lo territòri egipcian — estrategic per l'avitalhament de Roma — venguèron rapidament marridas. Ansin, una temptativa dau generau roman per reglar diplomaticament la crisi egipciana mau capitèt.
La situacion se reglèt quand Ptolemèu XIII ordonèt a sei tropas d'atacar lei Romans que tenián d'efectius limitats en Egipte. Dins aquò, après quauquei dificultats quand foguèt enceuclat dins Alexàndria sensa renfòrç, Cesar foguèt venceire. Enfin, Ptolemèu XIII moriguèt tre lo començament de l'annada seguenta dins lo corrent de sa retirada.


text:
Illas Mariannas del Nòrd
Las illas Mariannas del Nòrd son un archipèla de Micronesia, dins l'Ocean Pacific, e un estat liurament associat als Estats Units.
Lor capitala es lo vilatge de Capital Hill dins la municipalitat de Saipan.
Istòria[modificar | modificar la font]
Dependéncia espanhòla abans 1898, foguèron vendudas a Alemanha que ne faguèt una colonia (illas Marianas). En 1914, foguèron ocupadas per Japon, qu'obtenguèt en 1919 un mandat de la Societat de las Nacions. En 1941, serviguèron de basa als japonés per l'invasion de Guam.
En 1944-1945, foguèron ocupadas pels Estats Units qu'obtenguèron un mandat de las Nacions Unidas. Dins las annadas 1060, votèron l'unificacion amb Guam mas los guamés la rebutèron. En 1986 recebèron un estatut d'estat liurament associat.
Geografia[modificar | modificar la font]
Las illas Mariannas del Nòrd fan partida de las illas Mariannas, en Micronesia. La sola illa Marianna qu'es pas dins las Mariannas del Nòrd es l'illa de Guam.
Son divididas en quatre municipis:


text:
1349 (grop de musica)
1349 es un grope norvegian de black metal format a Òslo en 1997 per de sòcis ancians de Alvheim.
Lo grope crèa una musica pus tradicionala que d'autrei formacions de black metal. D'efècte la produccion es pus sonhada qu'aquela de gropes coma Darkthrone. L'estil e l'estructura musicala son fidèus a la segonda vaga dei gropes norvegians de la segonda mitat deis annadas 1990. 1349 siguèt comparat a Enslaved, Burzum, Gorgoroth, Immortal e Mayhem. De mai, 1349 es celèbre per son bateire, Frost (que jòga tanben dins Satyricon), un dei pus rapides dau monde. Lo nom 1349 siguèt chausit per lo grope que siguèt l'an de l'arribada de la pèsta en Norvègia.


text:
Sagunt
Sagunt (istoricament conegut coma Morvedre, tanben foguèt nomenat Arse) es una vila del País Valencian que se tròba en la comarca del Camp de Morvedre.
La vila a dos centres urbans: lo centre istoric al pè del castèl e del teatre roman, e lo Pòrt de Sagunt, situat sus la còsta a 4 quilometres del centre istoric. La municipalitat compta 65 595 abitants (L'Institut Nacional d'Estadística d'Espanya, 2011), repartits entre aqueles 5 quilometres que separan la plaja de l'antic castèl roman, la majoritat d'aqueles (prèp de 40589) del quartièr del Pòrt. Tanben i a encara 4 quartièrs menor: l'Almardà, El Baladre, Gausa, Montiver.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La vila es al cap de la comarca del Camp de Morvedre a 25 km al nòrd de la vila de Valéncia. Situada a la broa del riu Palància que, aprèp aver broajat la ciutat, s'escampa dins un còn alluvial.
La còsta es bassa e sablonenc, cobèrta de dunas. La vegetacion locala se pòt considerar ara coma desapareguda mas foguèt dominada per l'euse. Actualament i a qualques bosques de pins dins los monts mai prèp del mar. Entre las espècias, son fòrça lo romanin e lo lentiscle, dins la selva; e la sanha e de canavèras dins los paluns costièrs. Lo mitan climatic es lo mediterranèu.
Istòria[modificar | modificar la font]
De l'antica Arse a Saguntum[modificar | modificar la font]
La ciutat de Sagunt es citada dins qualques textes de la literatura classica, en relacion amb los eveniments de la Segonda Guèrra Punica. Aquela ciutat eberoedetaniana èra coneguda jòl nom d'Arse mas a l'epòca ispanoromana venguètSaguntum.
L'istòria de Sagunt coma ciutat portuària es longa. Al sègle III AbC, Sagunt (a l'epòca, ciutat d'origina grèga e aligada a Roma) constituiá un punt estrategic dins lo comèrci mediterranèu amb la moneda mai important d'edetània.[1] A aquela epòca, los comerçants de Sagunt vivián installats a proximitat del pòrt (fòra del barris de la ciutat) per tòca de far prosperar los afars sus la còsta ont arribavan los marins per Sagunt. Aquel pòrt antic es lo barri conegut coma "Grau Vell".
La ciutat edetaniana, foguèt assetjada pel general Annibal en 219 AbC. Lo sètge durèt de meses, e los abitants d'Arse aguèron coma estrategia d'empachar Annibal passar las muralhas a l'entorn de la ciutat. Pasmens lo refús de l'ajuda de las comarcas vesinas, qu'avián paur del poder creissent d'Arse suls pòbles de la region, capitèron resistir als assalts de l'armada cartaginesa per prene la ciutat. La situacion venguèt insostenable aprép de lo refús de la Republica Romana d'enviar ajuda als saguntins. La ciutat demoralizada resistiguèt qualques meses mai, fàcia a una armada mai numerosa e mai avalida, cal prene en compte que l'armada de sètge aviá par objectiu final de derrotar Roma. Aprés lo sètge, Annibal trobèt una ciutat desolada, parcialament destruida e cremada. Aquò provoquèt lo cartaginés qu'aviá sacrificat de temps, soldats e avitlhament dins la conquèsta de la ciutat. Se ditz segon la legenda que los abitants de Sagunt en l'abséncia d'ajuda dels romans, e amb lo refús de se rendre, decidiguèron de far prene un grand fuòc e de s'i jetar totes. Atal comencèt la Segonda Guèrra Punica entre Cartage e la republica de Roma.
Sèt ans mai tar la ciutat tornèt èsser presa pels romans, jol nom de Saguntum. En 214 AbC. foguèt administrada coma municipium (municipalitat romana); los romans bastiguèron un granc circ dins la partida bassa de la ciutat e un teatre de capacitat de uèit mila plaças.
Edat Mejana[modificar | modificar la font]
Una granda recession foguèt provocada per las invasions dels Barbars: Vandals e Visigòts, entre los sègles V e VII.
Al sègle VII, l'invasion arabi provoquèt lo despoplament de la region es de la peninsula. A l'epòca lo nom cambièt encara, Saguntum ven Morbiter, puèi Morverdre, nom conservat find a 1868 e que derivan de muri veteres (los murs vièlhs) de l'Edat Mejana. En 1098, la vila foguèt provisòriament presa pels crestians, pasmens la reconquèsta definitiva se faguèt en 1238, quand Jacme Ièr d'Aragon, lo Conquerent, prenguèt la vila per la corona d'Aragon puèi pel reialme de Valéncia.
Edat Modèrna e contemperanèu[modificar | modificar la font]
En 1868, lo novèl Govèrn Provisional modifiquèt lo nom de la vila, nomenada Morvedre dempuèi mai de dos sègles, per l'ancian nom roman de Sagunt, seguent lo vam romantic e classic de l'epòca.
En decembre de 1874, se faguèt a Sagunt la presa de poder militar metent al cap lo general Martínez Campos, qu'acabèt amb la Primièra Republica.
Al començament del sègle XX se desvolupèt una industria siderurgica a l'entorn del Pòrt de Sagunt. Dins los ans 1980, a causa de la reorganizacion industrial e de la crisi economica, se tanquèt lo darrièr naut forn.
La vila ensaja de diversificar lo sector productiu (ciments, quimica) e una especializacion del sector siderometallurgic, atrasent los investiments de grandas societats coma lo grop Arcelor o ThyssenKrupp.
Economia[modificar | modificar la font]
L'economia es basada subretot sus l'industria siderurgica e en l'exportacion d'agrums. Suls sols cultivats i a de carobièrs, olivièrs e qualques vinhas e ametlièrs e sus la tèrra asagadas i a d'irangièrs e d'altres fruitièrs.
A la Fin de sègle XIX s'exportaca de vins e aigardents cap a França: aprèp de la destruccipn del vinhal pel filloxèra lo vinhal foguèt remplçat pels irangièrs.
Monuments[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (ca) Josep Corell Inscripcions romanes del país Valencià: Saguntum i el seu territori ed: Universitat de València, 2002, ISBN 8437055245
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (es)Site la vila
- (es)Institut Valencià d'Estadística.
- (es)site local de la Generalitat.
- (ca)Informacion sul patrimòni e istòria de Sagunt.
- (es)Agencia Valenciana de Turisme


text:
22/02/2015
Quo es per vendre, per Jan-Peire Reidi
Una nhòrla de Jan Picatau de Sent-Barrancon conta que la Picatauda aviá portat un plen panier de uòus meitat coats a Nontron per los vendre. « Quò li fasiá degreu de los foter ’lai e de perdre son revengut », çò-ditz lo contaire. Urosament, la gent eran gran tan béstias : auvavan lo dedins granolhar – mai benleu los poletons pianletar ! Quò fai que pas un cocassier e pas una dama ne’n volgueren… La femna esperet benleu que daus goiats permenessan quauque rainard mòrt per far la questa, coma quò se fasiá dins lo temps, per se desbarrassar de sos uòus purits.
Autres còps, quo era convengut entau : la besunha que la gent fasian venir era per nuirir los crestians. E quitament, vendian lo melhor per dire de ne’n tirar un bon pretz e gardavan per ilhs çò que marcava pas tròp bien. Quò n’empaichava pas daus paisans meitat coquins, meitat einnocents, coma la Picatauda, d’eissaiar d’afinar los vilauds.
Aüei, quo es pas parier. Crese que quauques gròs productors saben pas, o vòlen pas sapcher çò que deven lur marchàndia, o ben, si zo saben, se’n foten. Un còp que damandí ad un elevaire de polas poneiritz, que anava a la chaça coma me dins las annadas quatre-vints, si eu podiá parcir quauqua dotzena o doas de uòus fresches, quò lo faguet plan rire ! Nos faguet veire sos « uòus » : una bacada de blancs, de rosseus e de tests, emb de las plumas, mai benleu de las cròtas, a travers. Quò sangolhava dins de las barricas de plastic que eran expediadas a quauque fabricaire de macarònis emb « dos uòus fresches dau quilò » ! De que vos far gorgetar ! Las paubras polas eran forçadas artificialament de poner, pond que te ponde, daus uòus meitat formats. « Quo es daus uòus per vendre, pas per minjar », çò-ditz lo garç !
’Chaptem pus de pastas « aus uòus fresches », me e ma femna. Aimem mielhs cassar los uòus fresches sus los spaghetti bulhents nautres-mesma. Nòstra vianda d’aumalha e de volalha ven de chas nòstres vesins au vilatge. ‘Chaptem nòstres peissons de mar a la femna un marinier-peschador que vend dins son garatge lo peisson que son òme a peschat dins la nuech. Mingem dau pòrc cuu negre dau Perigòrd. Los canards que ’chaptem an frotjat, pas mai de quatre-vints au còp, sus de la palha pròpa chamjada tots los jorns. Fau los veire esperar tranquillament lur torn, benleu pas per se far sagnar, mas per se laissar gorjar ! La charn d’una béstia mau tractada es pas bona, çò-ditz lo patron.
Quò nos reven pas pus char de far entau que d’anar au subremerchat, mas tots los que zo voldrian far zo pòden pas, perque an pas lo temps. O ben lurs mairs lur an pas apres a far lo cosina. O ben son tròp gastes per far a minjar. Nautres, som retirats, som pas preissats… Mai si nòstre bilanç carbòne es pas terrible.
Es-quò pas maluros que quò sie los vielhs coma nautres que profitan de ‘quela bona besunha e que los mainatges e los dròlles a l’escòla, la gent que trabalhen, los malaudes a l’ospitau, los que ne’n aurian lo mai mestier, sian sovent oblijats de minjar – o de besilhar – la bacada industriala de quauqua multinacionala que migra mai de sos beneficis que de nòstra santat. Ne’n faudriá mai de ‘quilhs dirigents coratjos que chausissen de far donar dins las escòlas e las entrepresas daus repas aprestats sus plaça emb de la besunha jauventa, en atendent d’estre acusats d’empoisonament alimentari e trainats davants los tribunaus per quauque parent d’eleva meitat coquin, meitat einnocent…
A Javerlhac, lo 22 de feurier de 2015
Jan-Peire Reidi
Commentaires
malurós, coratjós, repàs
Écrit par : Piere | 23/02/2015
Les commentaires sont fermés.


text:
Matriarcat
Lo matriarcat es un tèrme antropologic que definis la manièra d'organizacion sociala que las femnas e especialament las maires de la comunautat tenden a predominar dins de posicions de poder.
Lo tèrme de ginecocracia s'utiliza per se referir especificament al govèrn de las femnas.
Lo matriarcat diferís del matrilinhalisme, que los filhs s'i identifican culturalament amb lor maire e non pas amb lor paire, e que las alianças familialas e tribalas s'i forman dempuèi los linhatges de sang de las femnas. Per exemple, dins la tradicion de la Halakha, una persona que nais d'una maire jusieva es considerada automaticament coma jusieva; lo judaïsme, doncas, se transmet de la maire cap a l'enfant.
Lo matriarcat diferís tanben del matrilocalisme, un tèrme que los antropològs utilizan sovent per descriure las societats que l'autoritat de las maires i es la principala dins las relacions domesticas e que los marits s'unisson a la familha de lors femnas al luòc qu'aquelas s'uniscan a la tribú o la familha del marit.
Lo matriarcat es una combinason d'aquestes factors e pòt inclure lo matrilinhalisme e lo matrilocalisme.
Dins lo matriarcat, las femnas son a la carga de la distribucion dels bens del clan o de la tribú, en mai de las noiriduras. Aquesta caracteristica dona a las femnas una posicion d'influéncia subre lors societats.


text:
Theria
Los terians (Theria), sosclassa de la classa dels mamifèrs, son d'animals que pòrtan lors pichons durant lor desvolopament, es a dire que pondon pas d'uòus. S'opausan als prototerians coma l'ornitorinc.
Aqueste grop se subdivisís en doas infraclassas :
- los metaterians, que pòrtan lors pichons dins una pòcha extèrna ;
- los euterians, que pòrtan lors pichons en intèrne dins un placenta.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Una presentacion pus larga de la classificacion dins l'article mamifèr.


text:
Bernat Rogièr de Fois
Bernat Rogièr de Fois (v. 980 † 1036/1038) es lo primièr comte de Fois , de 1012 a sa mòrt, comte de Bigòrra e filh cabdèt de Rogièr Ièr lo Vièlh, comte de Carcassona e de son esposa Adelaïda.
Biografia[modificar | modificar la font]
A la mòrt de son paire, parteja los bens d'aquel darrièr amb son fraire ainat Raimon Rogièr e recep Coserans e la partida del comtat pairal situada a l'entonr de la vila de Fois. Aviá esposat cap a 1010 Garsenda qu'ereitèt entre 1025 e 1032 del comtat de Bigòrra
Maridatge e enfants[modificar | modificar la font]
De Gersenda de Bigòrra, filha de Garcia Arnaut, comte de Bigòrra, e de Ricarda, aguèt :
- Bernat II († 1077), comte de Bigòrra
- Rogièr († 1064), comte de Fois
- Pèire Bernat († 1071), comte de Coserans, puèi de Fois
- Eraclius, evesque de Bigòrra en 1056
- Gilberta de Fois († 1049). Pren lo nom d’Ermesinda e esposa en 1036 Ramir Ièr, rei d’Aragon
- Esteveta († 1058), maridada a Garcia IV, rei de Navarra
- Clamença, esposa en 1030 Adalbèrt, duc de Lorena