text:
Massís dei Mauras
Lei Mauras (forma usuala) o lo massís dei Mauras (forma lònga) son un massís cristallin d'Occitània, en Provença dins lo departament de Var. Constituisson un parçan d'Occitània[1].
Sa vila principala es Sant Tropetz.
Geografia[modificar | modificar la font]
La bèla cima es lo Pueg de la Sauveta (780 m). Lo massís s'estend sus una direccion Oèst-Sud-Oèst/Èst-Nòrd-Èst sus una longor de 60 km e una largor maximum de 30 km. Se situa au Sud-Èst dau departament de Var entre Ieras e Frejús.
A son extremitat Sud-Oèst, lo massís es bordat per la plana alluviala de Gapèu ; a son extremitat Nòrd-Èst, la plana d'Argenç lo separa dau massís de l'Esterèu. Cap au Nòrd, de Tolon a Frejús, es centurat per la longa e estrecha depression permiana, onte passan lei camins nacionaus 97 e 7, e mai la via ferrada Tolon-Niça. Au Sud, lo massís sota dins la Mar Mediterranèa, formant una còsta atalhonada e sovent esquiva.
Istòria[modificar | modificar la font]
Unitat cristallina dins una Provença essencialament cauquiera, lo massís dei Mauras trai probablament son nom de la color sorna de sei ròcas e de sa forèst. Lei Mauras, seriá «la montanha negra» - etimologia que s'admet d'alhors fòrça ben quand miram lo panorama austèr dei crests despuei la plana dei Mauras (entre Lo Luc e Vidauban). Segon quauques istorians aqueu nom seriá una remembrança de la preséncia sarrasina, ai sègles VIII e IX, preséncia atestada dins la region per quauquei toponims rars, coma aquest de l'Almanara, localitat situada a la raiç de la Lenga de Gienh, e onte lo nom vèn dau mot arabi "Almanara" que significa "far".
Flòra e fauna[modificar | modificar la font]
La flòra es fòrça importanta en diversitat, leis aubres dominants e simbòls dau massís son lei castanhiers e lei suves que son totjorn esplechats. Lei vilatges dau massís vivon dau torisme e de la tradicionala cultura e de la congreança de castanhas e mai dau levatge de rusca per la fabricacion de taps.
La fauna es tanben rica en diversitat, lo singlar es l'animau pus frequent mai l'animau pus conegut es la tortuga d'Hermann qu'es l'unica tortuga de tèrra de França. Es en via de desaparicion.
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Segon la classificacion de Frederic Zégierman.


c: text/html

text:
Sekhmet
Sekhmet qu'ei ua divessa egiciana deu cap de leona. Lo son nom que vòu díser la Poderosa (de sekhm: poderós dab ua t, marca deu femenin en egipcian).
Qu'èra considerada com la cara esmalida e furiosa de la divessa doça e amistosa deu cap de gat Bastet. La mitologia egipciana que conta qu’un dia Ra (lo creator deu monde e lo pair de tots los dius), esmalit per la meishancetat deus òmis que la mandè entà’us catigar. En la véder ad aucídé'us tots que prengó pietat e que l’adromí en tot mesclar sang dab cervèsa que Sekhmet e bevó per’mor de la soa set de sang en bèth embriagà's.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
939
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 939 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
En Anatolia, revòuta de la vila de Teodosiopòlis ont una armada bizantina foguèt rapidament mandada per establir un sètge. Pasmens, l'arribada de renfòrç dirigit per Ali Sayf ad-Dawla obliguèt lei Bizantins d'abandonar l'ataca de la vila. En revènge, capitèron de conquistar Arsamosate e unei posicions importantas dins lo sud-oèst d'Armenia li permetent de menaçar leis emirats musulmans de la region dau lac de Van.
Ongria[modificar | modificar la font]
Expedicion de pilhatge en direccion d'Itàlia. Per s'aparar còntra la menaça, lo duc de Lombardia acceptèt de pagar un tribut ai nomadas.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Fin dei combats còntra lei Hamdanides que se debanavan dins lo nòrd d'Iraq dempuei 938. Un acòrd permetèt lo retorn dau califa e dau generau Bajkam a Bagdad. Bajkam acomencèt alora de preparar una campanha còntra lei Buyides que menaçavan lo territòri iraquian.


text:
Villes et mairies de la Région des Abruzzes
Liste des communes
Pescara
Ville de Pescara, localité de l'Italie de 120 000 habitants.
Préfecture du département.
La mairie de Pescara a une adresse e-mail et un site Internet.
L'Aquila
Ville de l'Aquila, localité de l'Italie de 72 000 habitants.
Préfecture de la région.
La mairie de l'Aquila a une adresse e-mail et un site Internet.
Teramo
Ville de Teramo, localité de l'Italie de 54 000 habitants.
Préfecture du département.
La mairie de Teramo a une adresse e-mail et un site Internet.
Chieti
Ville de Chieti, localité de l'Italie de 53 000 habitants.
Préfecture du département.
La mairie de Chieti a une adresse e-mail et un site Internet.
Montesilvano
Ville de Montesilvano, localité de l'Italie de 51 000 habitants.
La mairie de Montesilvano a une adresse e-mail et un site Internet.
Avezzano
Ville d'Avezzano, localité de l'Italie de 42 000 habitants.
La mairie d'Avezzano a une adresse e-mail et un site Internet.
Vasto
Ville de Vasto, localité de l'Italie de 40 000 habitants.
La mairie de Vasto a une adresse e-mail et un site Internet.
Lanciano
Ville de Lanciano, localité de l'Italie de 36 000 habitants.
La mairie de Lanciano a une adresse e-mail et un site Internet.
Sulmona
Ville de Sulmona, localité de l'Italie de 25 000 habitants.
La mairie de Sulmona a une adresse e-mail et un site Internet.
Roseto degli Abruzzi
Ville de Roseto degli Abruzzi, localité de l'Italie de 25 000 habitants.
La mairie de Roseto degli Abruzzi a une adresse e-mail et un site Internet.
Francavilla al Mare
Ville de Francavilla al Mare, localité de l'Italie de 24 000 habitants.
La mairie de Francavilla al Mare a une adresse e-mail et un site Internet.
Ortona
Ville d'Ortona, localité de l'Italie de 23 000 habitants.
La mairie d'Ortona a une adresse e-mail et un site Internet.
Giulianova
Ville de Giulianova, localité de l'Italie de 23 000 habitants.
La mairie de Giulianova a une adresse e-mail et un site Internet.
San Salvo
Ville de San Salvo, localité de l'Italie de 19 000 habitants.
La mairie de San Salvo a une adresse e-mail et un site Internet.
Spoltore
Ville de Spoltore, localité de l'Italie de 18 000 habitants.
La mairie de Spoltore a une adresse e-mail et un site Internet.
Martinsicuro
Ville de Martinsicuro, localité de l'Italie de 17 000 habitants.
La mairie de Martinsicuro a un site Internet.
Silvi
Ville de Silvi, localité de l'Italie de 15 000 habitants.
La mairie de Silvi a un site Internet.
Pineto
Ville de Pineto, localité de l'Italie de 14 000 habitants.
La mairie de Pineto a un site Internet.


text:
Mont Saint Helens
Lo Mont Saint Helens (2 549 m) es un estratovolcan actiu de la cadena de las Cascadas al nòrd-oèst dels Estats Units d'America. Se situa a 154km al sud de la vila de Seattle, dins l'estat de Washington e a 80 km al nòrd èst de Portland, en Oregon. Lo puèg Saint Helens ten son nom d'un diplomat anglés portant lo títol de Lord St Helens. Aquel diplomat èra l'amic de l'explorador George Vancouver que faguèt una exploracion de la zona a la fin del sègle XVIIIen. Lo volcan, plan conegut per sas explosions amb emission de cendres volcanicas e de flux piroclastic, aperten a l' l'arc volcanic de las Cascadas qu'es un tròç de la cinta de fuòc de Pacific que comporta aperaquí 160 volcans actius.
Le mont Saint Helens es celèbre dempuèi l'erupcion catastrofica del 18 de mai de 1980[1] que causèt la mòrt de 57 personas[2] en tot destruire 250 ostals, 47 ponts, 24 quilomètres de vias ferradas, 300 quilomètres de rotas e mai de 500 km2 de selva. Un resquilhatge de terrenh gigant faguèt passar l'auçada del volcan de 2 950 a 2 549 mètres[3] en tot desplaçar un volum de 2,3 km3 de matèria. Lo puèg foguèt remplaçat per un cratèr en forma de fèrre de caval d'una largor de 1,5 quilomètres[4].
Coma la majoritat dels volcans de la cadenas de las Cascadas, lo Saint Helens es un còn eruptiu constituït de lavas durcidas mescladas amb de cendres volcanicas e de pèira ponce. La montanha comporta de jaces de basalt e d'andesita traversats per mantun dòmas de lava constituïts de dacita. Lo pus grand d'aquestes, nomenat Goat Rocks dome formava le som d'abans de 1980 abans d'èsser per part destruit e remplaçat per un pus pichon.
Somari
Situacion geografica e descripcion[modificar | modificar la font]
Generalitats[modificar | modificar la font]
Lo Mont St. Helens es situat a 72km a l'oèst del Mont Adams, dins la part oèst de la cadena de las Cascadas. Aqueles volcans "fraires" se trapan aperaquí a 80km del Mont Rainier, lo trescòl de la cadena. Lo Mont Hood, pus pròche puèg volcanic major en Oregon, es a 100km al sud-èst del Mont St. Helens.
Lo Mont St. Helens es geologicament jove comparat amb los autres volcans majors de la cadena de las Cascadas. S'es format sonque 40 000 ans i a, e lo puèg d'abans 1980 comencèt de s'enauçar 2200 ans i a.[5] Aquel volcan es considerat coma lo pus actiu de las Cascadas dempuèi l'olocèn (los darrièrs 10,000 ans).[6]
Abans l'erupcion de 1980, lo Mont St. Helens èra lo cinquen puèg pus naut de l'estat de Washington. S'enauçava largament en dessús de las còlas environantas amb son còn de forma simetrica sempre nevadís que li fasiá prene l'escais de Fuji-san of America ("Mont Fuji d' America").[7]
Los rivets qu'an sa font subre lo volcan se getan dins tres ribièras principalas: la Toutle al nòrd e nòrd-èst, la Kalama a l'oèst, e la Lewis al sud e a l'èst. Aqueles rius son alimentats per de precipitacions abondosas. La mejana annadièra en pluèja es de 3600 mm, e lo jaç de nèu amont de la montanha pòt aténher 4.9 m. La Lewis River es barrada per tres paissièras per la produccion d'energia idroelectrica. Los pendisses sud e èst del volcan son drenats dins un aigal nomenat Swift Reservoir, situat al sud de la montanha.
Lo mont Saint Helens es situat dins lo comtat de Skamania, mas son accès pus aisit se fa pel comtat de Cowlitz a l'oèst. L'autorota d'Estat 504, localament nomenada Spirit Lake Memorial Highway, rejonh la rota principala Interstate 5 al nivèl de la sortida 49 a 55 quilomètres à l'oèst de la montanha. Aquela autorota granda liga las localitats de Castle Rock, Longview e Kelso en seguissent la Cowlitz River abans de traversar l'airal urban de Vancouver (Washington)–Portland subre 80 km al sud-oèst. La vila pus pròche del volcan se ditz Cougar, a 18 km al sud-oèst del puèg.
Crater Glacier e los autres glacièrs novèls[modificar | modificar la font]
Pendent l'ivèrn de 1980–1981, un glacièr nòu apareguèt. Uèi oficialament nomenat Crater Glacier, èra ancianament conegut jol nom de Tulutson Glacier. Ombratjat per las parets del cratèr e alimentat per las importantas casudas de nèu e avalancas, creissèt rapidament (4.3 m per an). En 2004, cobrissiá aperaquí 93 km2, e èra devesit per lo dòma central en dos lòbes. Generalament a la fin de l'estiu, lo glacièr es fosc amor de las casudas de ròcas del cratèr e de cendres de las erupcions. En 2006, lo glaç aviá una espessor mejana de 100 m. amb un maximun de 200 m., gaireben tant espés que lo pus ancian e pus gròs glacièr del Mont Rainier, lo Carbon Glacier. Tot lo glaç es posterior a l'erupcion de 1980, çò que ne fa un glacièr fòrça jove geologicament. Pasmens, lo volum del glacièr nòu es aperaquí identic al de totes los glacièrs d'abans 1980 combinats.[8][9]
Amb la recenta activitat volcanica que comencèt en 2004, los lòbes del glacièr son butats suls costats e cap amont per la creissença del dòma volcanic novèl. La superfícia del glacièr s'es ara asclada e presenta crebassas e seracs amor del movement del sòl del cratèr. Lo dòma volcanic novèl a desseparat lo glacièr en un lòbe oèst e un lòbe èst. Malgrat l'activitat volcanica, lo tèrme del glacièr a sempre avaçat, amb una avança considerabla del costat èst, situat a l'ombra de la paret del cratèr. Pr'amor de l'avança, los dos lòbes del glacièr se son rejonh en mai de 2008 e ara lo glacièr enroda completament lo dòma volcanic.[10] En mai dempuèi 2004, de glacièrs novèls se son formats sus la paret del cratèr en dessús de Crater Glacier alimentant tota la superfícia en glaç e ròcas; i a ara dos glacièrs al nòrd del lòbe èst de Crater Glacier.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) Monument national volcanique du Mont
- ↑ Bernard Henry & Christian Heeb, USA:Les états de l'ouest, éditions Artis-Historia, 1996, Bruxelles, (ISBN 2-87391-116-6), p.109
- ↑ (en) Mont Saint Helens sus Encyclopedia.com
- ↑ (en) 18 mai 1980, éruption du mont Saint Helens
- ↑ Mullineaux, The Eruptive History of Mount St. Helens, USGS Professional Paper 1250, page 3
- ↑ USGS Description of Mount St. Helens, USGS.gov . Retrieved 15 November 2006.
- ↑ Harris, Fire Mountains of the West, 1st edition, page 201
- ↑ USGS Circular 850-D: Effects of Volcanism on the Glaciers of Mount St. Helens
- ↑ USGS Scientific Investigations Map 2928: Rebuilding Mount St. Helens
- ↑ MSH08_aerial_st_helens_crater_from_north_05-30-08 - Glacier arms touch on North end of glacier.


text:
Saint-Ouen-des-Besaces
Saint-Ouen-des-Besaces es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat, situada en lo Calvados, es limitrophe del departament de la Manja, al nòrd del Bocage virois. Lo sieu bourg es Modèl:A Unitat al nòrd de Sant-Martin-de detlos-Besaces.
Lo ponch en culminant (301 m) se situa al sud-es, près del luòc-dich las Fieffes, en limit de Sant-Martin-de detlos-Besaces, sus la pendenta #que pòrta a la quòta 308, un primièr objectiu del operacion Bluecoat. Lo ponch mai bas (120 m) correspond a la sortida de la Drôme del territòri, al nòrd. La municipalitat es bocagère.
La commune, située dans le Calvados, est limitrophe du département de la Manche, au nord du Bocage virois. Son bourg est à 1 km au nord de Saint-Martin-des-Besaces.
Le point culminant (301 m) se situe au sud-est, près du lieu-dit les Fieffes, en limite de Saint-Martin-des-Besaces, sur la pente qui mène à la cote 308, un premier objectif de l'opération Bluecoat. Le point le plus bas (120 m) correspond à la sortie de la Drôme du territoire, au nord. La commune est bocagère.


text:
Idrologia
L'idrologia es la sciéncia de la tèrra que s'interèssa al cicle de l'aiga, valent a dire los escambis entre l'atmosfèra, la superficia terrèstra e lo sossòl.
L'idrologia de superficia estúdia lo regolament, los fenomèns d'erosion, los escorriments dels corses d'aiga e las aigadas.
L'idrologia de subsuperficia o idropedologia estúdia lo regolament ipodermic e, d'un biais general, lo comportament de la zona non saturada (o zona vadosa), interfàcia entre las aigas de superficia e las del dejós.
L'idrologia sosterranha o idrogeologia se maina de las ressorsas del dejós, lor captatge, lor proteccion e lor renovèlament.
L'idrologia urbana, "jos" cicle de l'aiga ligat a l'activitat umana se maina de la produccion e distribucion de l'aiga potabla, de la collècta e de l'epuracion de las aigas usadas e pluvialas.


text:
Dmitrii Mendeleiev
Dmitrii Ivanovich Mendeleiev (en rus : ДMи́Tpий ИBáHoBич MeHдeлéeB ; Verhnie Aremzyani, près de Tobolsk, Empèri Rus lo 8 de heurèr - lo 27 de genèr deu calendrièr Julian - de 1834 – Sant Petersborg, lo 2 de heurèr - lo 20 de genèr deu calendrièr Julian de 1907) que ho un quimista rus famós per'mor d'aver creada e publicada la purmèra version de la Taula periodica deus elements qui, en se bèth basar suber observacions dejà disponiblas de las proprietats deus elements e en bèth concludir qu'en plaçant los elements en òrdi creishent de massas qu'un cèrte nombre de proprietats quimicas comunas que tornavan regularament. Aquò que'u dè l'idèa de plaçar los elements dehens ua taula segon en òrdi creishent de massas donc e en los bèth amassar segon las loas afinitats de proprietats. Atau, que podó predíser proprietats d'elements alavetz enqüèra de descrobir.


text:
Armonica (musica)
Ua armonica en musica qu'ei un deus sons d'ua seria qui segueish un son fondamentau dotat d'ua frequéncia fondamentau. Cada armonica de la seria qu'ei un multiple sancèr naturau d'aquesta frequéncia.
En musica, cada còp qui la frequéncia b'ei doblada òm produseish la medisha nòta a l'octava superiora. Atau, per exemple, lo la deu diapason qu'ei dotat d'ua frequéncia de 440 hertz ; aquò que vòu díser que la nòta qui la soa frequéncia e ei de 880 hertz qu'ei alavetz tanben un la, mes mei agut.


text:
Teatre antic d'Aurenja
Lo Teatre antic d'Aurenja, bastit jol reialme d'August al sègle I pels veterans de la IIa legion de Juli Cesar, es un dels Teatres romans mai ben conservats al monde. Ne rèsta encara de sa paret de scèna amb sas dimensions d'origina (103 m de larg per 37 m de naut).
Somari
Descripcion[modificar | modificar la font]
L'emicicle (cavea) podiá contenir de 6000 a 10 000 espectators[1], repartits segon lor reng social. Se devesís en tres zònas, estatjadas en 37 grasas e separadas per de parets. En sosbat, l'orquèstra forma un semicercle; al bòrd, tres grasas, ont se plaçava de sètis mobils, foguèron reservadas als personatges de naut reng. Als costats de la scèna, de grandas salas superpausadas servissián per l'acuèlh del public e abrigavan las colissas. La scèna, facha d'un ponde de fusta que jos el èra la maquinariá, mesura 61 m de long per 9 m de prigond util: dominava l'orquèstra de prèp 1,10 m, sostenguda per una paret bassa, lo pulpitum. En rèire i a la fòssa de la tela (que se baissava pendent las representacions). La paret de scèna èra decorada de estatuas, frisas e colomnas de marbre, que ne subsistisson qualques rèstas. Aquela paret es traucada de tres pòrtas: la pòrta reiala al centre (dintrada dels actors principals) e las doas pòrtas lateralas (dintrada dels actors segondaris).
Istoric[modificar | modificar la font]
Conquista als galleses de la tribú tricastini en -40 pels veterans de la IIa legion galica de Juli Cesar, Aurenja foguèt una colonia romana nomenada Arausio. Coneguèt un grand vam jol reialme de l’emperaire August, pendent que foguèt bastit lo teatre.
Lo teatre subrevisquèt pas a la decadéncia de l'Empèri Roman: acabèt sas activitats en 391. Foguèt alara pilhat e saquejat pels barbars. Servissent de pòste de defensa a l'Edat Mejana, venguèt al sègle XVI lo refugi per las populacions al temps de las Guèrras de religion.
Valorizacion e restauracions[modificar | modificar la font]
Lo teatre torna trobar pauc a pauc son esplendor al sègle XIX, mercé al programa de restauracion lançat en 1825 per Prosper Mérimée, director dels Monuments Istorics. La restauracion foguèt fisada a l'arquitècte Simon-Claude Constant-Dufeux. Las grasas foguèron reconstituidas solament a la fin del sègle XIX en rason de la lentor de las proceduras d'expropriacion.
En 2006, se pausèt un teulat de scèna, per aparar las parets e permetre de penjar los esclairatges. Aquel nòu teulat torna prendre la plaça del teulat roman, mas amb de materials modèrnes: veire e metal.
Lo teatre d'Aurenja es inscrich al Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO.
« Fèstas romanas » e « Coregias »[modificar | modificar la font]
Un festival s’i debana cada estiu dempuèi 1869, nomenat « Fèstas romanas », puèi Chorégies d’Orange dempuèi 1902, puèi las Novèlas Coregias dempuèi 1971.
Dempuèi 2002, la vila d'Aurenja, proprietària del monument, paga la societat Culturespaces per gerir lo teatre e lo valorizar mercé a sa paret.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Michel-Édouard Bellet, Orange antique, Guides archéologiques de la France, Monum, 2000 (ISBN 2-85822-437-4).
Vejats tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ donadas del site ; http://www.theatre-antique.com/fr/orange/521-le_theatre_romain_le_mieux_conserve_d_europe/


text:
Saint-Mesmes
Saint-Mesmes es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge se situa en la pichona region naturala de la Goële, a una trentena de quilomètres al nòrd-es de París. Lo sieu territòri a traversat per un pichon riu, la Beuvronne.
Le village se situe dans la petite région naturelle de la Goële, à une trentaine de kilomètres au nord-est de Paris. Son territoire est traversé par une petite rivière, la Beuvronne.


text:
Lo Congrès permanent de la lenga occitana es urós de vos presentar la restitucion del projècte « Diagnostic e fuèlha de rota pel desvolopament numeric de la lenga occitana 2015-2019 ».
De ressorsas e utisses numerics plan utiles per l’occitan son estats fargats aquestas darrièras annadas dins mai d’un domeni e gràcias a divèrsas iniciativas. Podèm mençonar, per exemple, pel patrimòni, l’informacion, la documentacion, las produccions en linha qualitadosas del CIRDÒC e tanben de l'InÒc Aquitània, totes dos membres del Congrès, pels contenguts enciclopedics e lexicals la Wikipèdia ont l’occitan es de mai en mai representat, de trabalhs universitaris en cors coma lo Thesòc e BaTeLòc, per l’audiovisual la jove OCtele, etc.
L’estudi de la DGLFLF-Ministèri de la Cultura e de la Comunicacion1 sus la plaça de las lengas de França sus l’Internet parla per l’occitan d’una « remarcabla efervescéncia associativa » qu’es pas de bon mesurar e suggerís amb rason que las novèlas iniciativas se fagan « en collaboracion entre los sectors ».
Lo Congrès per sa part s’es consacrat tre sa creacion a l’ofèrta als usatgièrs, jos forma numerica, d’apleches lingüistics de referéncia : multidiccionari, conjugador, basa terminologica, basa toponimica, nòrmas e òbras normativas.
O sabèm totes ça que la, l’occitan a encara un grand retard dins lo numeric, mai que mai dins las tecnologias avançadas del lengatge (TAL) que son ara plan importantas per l’estatut, l’utilizacion e l’avenidor d’una lenga. L’abséncia d’aquelas TAL per l’occitan, d’estudis o fan plan veire, es un factor suplementari de marginalizacion per la nòstra lenga.
Es per aquò que Lo Congrès decidiguèt l’an passat de prepausar un metòde e un encastre operacional per se mainar d’aquel domeni de la nauta tecnologia. L’integrèt dins lo programa 2014 presentat a sos membres a l’amassada generala.
Daissarai a los que l’an coordonat la presentacion del trabalh mas vòli mençonar lo biais original e innovador de sa realizacion.
Es amb l’èime que menèt a la constitucion del Congrès que se causiguèt de metre en plaça un dispositiu collegial qu'associèsse a l’encòp los decideires publics2 e los operators de recèrca, de transmission e de difusion de la lenga3. Aquel larg partenariat que Lo Congrès a volgut deuriá permetre de garantir la qualitat e de facilitar l’apropriacion e la difusion pels diferents actors qu'an participat.
Aqueles trabalhs son estats realizats dins l’encastre d’una « recèrca-accion », çò que vòl dire que los estagiaris, ja, per d’unes, sovent implicats dins aquela mena de trabalh, son estats los actors de lor formacion e los productors del document. De meses, son estats confrontats a la tecnicitat d’aquelas questions del numeric e de las TAL.
An rescontrat d’expèrts internacionals, manejats de metòdes e tecnicas novèls per arribar a fargar un diagnostic e prepausar de preconizacions. Podèm pensar qu’aquel biais de far e la còla qu’a trabalhat menaràn una presa de consciéncia dels enjòcs, una dinamica e la creacion d’una cultura comuna susceptibla de melhorar la nòstra expertisa e las practicas dins aqueles domenis.
Vòli quichar tanben sul fach qu’aquela produccion pòt, plan solide, èsser esmendada, enriquida, melhorada per devenir la basa d’ una accion comuna per las annadas que venon. Totas las contribucions complementàrias seràn planvengudas e calrà far benlèu de prioritats.
Mercegi l’ADEPFO (Associacion pel Desvolopament dels Pirenèus per la Formacion) e los membres del comitat de pilotatge del projècte d’aver bravament sostengut Lo Congrès dins aquela iniciativa qu’auriam pas pogut capitar sens eles.
Mercegi la Fondacion basca Elhuyar e la societat Media.Kom qu'an organizat e enquadrat aqueles trabalhs e nos an fach beneficiar de lor granda experiéncia dins aqueles domenis que mestrejan plan mai que non pas nosautres…
Mercegi Benaset Dazeas, director del Congrès e Aura Seguièr, webmèstra del Congrès per aver aprestat e coordonat aquela formacion e capitat a la menar a bona fin dins lo temps previst. Mercegi totes los qu'an participat al projècte.
Avèm ara de proposicions de desvolopament per las annadas que venon. Nos daissèm pas espaurugar per la terminologia tot còp emplegada dins lo rapòrt : fin finala es question de còrpus de bona lenga per far de bons diccionaris e donar de matèria per diferentas aplicacions, traductor automatic, corrector ortografic, clavièr predictiu, d’aplicacions que per totas las lengas son de mai en mai utilas.
Aquel document es una primièra per l’occitan mas somiem pas. Demòra per far. Sabèm ben que « la fe sens òbras mòrta es » mas cal ben dire tanben que « la fe sens mejans mòrta es ».
Daissarem pas aquelas proposicions dins un tirador. Baste sián la font d’una vertadièra entrepresa collectiva amb per clau una programacion budgetària a la nautor dels enjòcs per la lenga.
D’unes projèctes son amodats mas es indispensable per capitar que los diferents actors, de la recèrca universitària a las entrepresas en passant per las institucions que sostenon l’occitan sián plan associats. Es indispensable tanben que se tròbe de crèdits de la recèrca, de las politicas lingüisticas de l’Estat e de las collectivitats territorialas, de l’Euròpa, de la cooperacion interfrontalièra.
Avèm ben aquí tot un programa.
Gilabèrt Mercadièr
President del Congrès permanent de la lenga occitana
1Inventaire des ressources linguistiques des langues de France, realizat en aliança dab ELDA, 2014. Estudi complet descargader deu site de la DGLFLF ençà.
2 Ministèri de la Cultura e de la Comunicacion, DRAC Aquitania, Regions Aquitània, Miègjorn-Pirenèus, Lengadòc-Rosselhon, Departament dels Pirenèus-Atlantics, Departament dels Pirenèus-Hauts, Vila de Tolosa
3 Universitat Tolosa-Jean Jaurès, Lo Congrès permanent de la lenga occitana, CFPÒc Aquitània, CFPO Miègjorn-Pirinèus, CIRDÒC, InÒc Aquitània, Capòc, Edicions Reclams, FIMÒc, OCtele, Ràdio País, Vistedit, collectiu Ça-i
Veire tanben :


text:
Le Marais-la-Chapelle
Le Marais-la-Chapelle es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
En cobrint 242 ectaras, lo territòri del Marais-la-Capèla es lo mens estendut del costat de Morteaux-Coulibœuf.
Couvrant 242 hectares, le territoire du Marais-la-Chapelle est le moins étendu du canton de Morteaux-Coulibœuf.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1823, Lo Marais (164 abitants l'an 1821) absorbeix La Capèla-Fouquet (154 abitants)[3] a l'èst de lo sieu territòri. La municipalitat aital creada pren lo nom de « Lo Marais-la-Capèla ».
En 1823, Le Marais (164 habitants en 1821) absorbe La Chapelle-Fouquet (154 habitants)[4] à l'est de son territoire. La commune ainsi créée prend le nom de « Le Marais-la-Chapelle ».
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ {{{Títol}}}
- ↑ Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 16 de mai 2010 e ficha ligada (La Capèla-Fouquet)
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Le Marais-la-Chapelle », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 16 mai 2010 et fiche liée (La Chapelle-Fouquet)


text:
Jooble vous permet d'accéder en 1 clic à toutes les offres d'emploi en France.en savoir plus
Emploi Canton de La Grand-Combe, Job Canton de La Grand-Combe
Les offres d'emploi populaires en Canton de La Grand-Combe
agent Canton de La Grand-Combe
aide soignante Canton de La Grand-Combe
infirmier Canton de La Grand-Combe
secrétaire Canton de La Grand-Combe
vendeur Canton de La Grand-Combe
achat Canton de La Grand-Combe
acheteur Canton de La Grand-Combe
administrateur réseau Canton de La Grand-Combe
administratif Canton de La Grand-Combe
agence Canton de La Grand-Combe
agent administratif Canton de La Grand-Combe
agent commercial Canton de La Grand-Combe
agent immobilier Canton de La Grand-Combe
aide domicile Canton de La Grand-Combe
animateur Canton de La Grand-Combe
animatrice commerciale Canton de La Grand-Combe
association Canton de La Grand-Combe
beauté Canton de La Grand-Combe
boutique Canton de La Grand-Combe
chargé Canton de La Grand-Combe
chaudronnerie Canton de La Grand-Combe
chaudronnier Canton de La Grand-Combe
chaudronnier soudeur Canton de La Grand-Combe
chercher Canton de La Grand-Combe
conseil Canton de La Grand-Combe
construction Canton de La Grand-Combe
controle Canton de La Grand-Combe
coordinateur Canton de La Grand-Combe
cours Canton de La Grand-Combe
courtier immobilier Canton de La Grand-Combe
développement Canton de La Grand-Combe
diététicien Canton de La Grand-Combe
diplome Canton de La Grand-Combe
direct Canton de La Grand-Combe
directeur Canton de La Grand-Combe
domicile Canton de La Grand-Combe
entreprise Canton de La Grand-Combe
environnement Canton de La Grand-Combe
femme Canton de La Grand-Combe
finance Canton de La Grand-Combe
franchise Canton de La Grand-Combe
garde Canton de La Grand-Combe
général Canton de La Grand-Combe
geneve Canton de La Grand-Combe
gestion Canton de La Grand-Combe
gestion locative Canton de La Grand-Combe
grand Canton de La Grand-Combe
guide Canton de La Grand-Combe
haute Canton de La Grand-Combe
immobilier Canton de La Grand-Combe
independant Canton de La Grand-Combe
industrie Canton de La Grand-Combe
juridique Canton de La Grand-Combe
ligne Canton de La Grand-Combe
logement Canton de La Grand-Combe
logiciel Canton de La Grand-Combe
maison Canton de La Grand-Combe
mandataire Canton de La Grand-Combe
marché Canton de La Grand-Combe
médecin Canton de La Grand-Combe
ménage Canton de La Grand-Combe
metallerie Canton de La Grand-Combe
metallique Canton de La Grand-Combe
négociateur immobilier Canton de La Grand-Combe
orthophoniste Canton de La Grand-Combe
poste Canton de La Grand-Combe
professionnel Canton de La Grand-Combe
psychologue Canton de La Grand-Combe
qualité Canton de La Grand-Combe
recherche Canton de La Grand-Combe
recrute Canton de La Grand-Combe
remplacement infirmière libérale Canton de La Grand-Combe
reseau Canton de La Grand-Combe
responsable Canton de La Grand-Combe
retraite Canton de La Grand-Combe
santé Canton de La Grand-Combe
secrétaire général Canton de La Grand-Combe
secrétaire médicale Canton de La Grand-Combe
secteur Canton de La Grand-Combe
service Canton de La Grand-Combe
social Canton de La Grand-Combe
soignants Canton de La Grand-Combe
soudeur Canton de La Grand-Combe
support Canton de La Grand-Combe
technique Canton de La Grand-Combe
telephonie Canton de La Grand-Combe
temps Canton de La Grand-Combe
vente Canton de La Grand-Combe
voyage Canton de La Grand-Combe
Recherche d'emploi par ville Canton de La Grand-Combeautres villes


text:
“Al fuòc de la libertat” lo novèl roman de Jòrdi Peladan
Avril de 1944 : En represalhas a una accion del maquís, una colona alemanda arriba a Sant-Estève de Val-Francesca. Los estatjants se son recaptats dins las masadas vesinas. Lo vilatge serà sagatat, lo castèl cremat.
10 d’agost de 2003 : En plen calimàs un incendi gigant arsa quatre jornadas de temps de milerats d’ectars. D’ostals son amenaçats e lo monde devon fugir.
A seissanta annadas de distància, Pere viu los dos eveniments. Republican espanhòl, combatent de las Brigadas Internacionalas, occitan de la Val d’Aran, ensenhava los joves resistents de la Picharlariá, un maquís instalat prèp de Sant-Estève. Tre la liberacion, maridarà Miriam que, tot en fasent portaira, porgiguèt una ajuda preciosa als maquisards. Totes dos vivon dins lo mas de la familha de Miriam, es aquí que devon enfaciar l’incendi esglasiant. D’autres personatges espeliràn coma Brion, l’oncle de Miriam, mèstre d’escòla revocat per Vichí que creét lo maquís de la Picharlariá per ajudar sos ancians escolans refractaris al S.T.O. o encara Adrian, que, alara qu’èra presonièr en Alemanha i trapèt l’amor.
De tot aquò, l’autor ancorat per sas originas dins lo país ne pòrta testimoni dempuèi l’enfança fins a l’atge adult.
De comandar :
- M.A.R.P.OC 4 rue Fernand Pelloutier 30900 Nimes 04 66 76 19 09 marpoc2@wanadoo.fr
- en cò de l’autor Jòrdi PELADAN 4 rue des mésanges 30900 Nimes 04 66 64 17 99 jordi.peladan@wanadoo.fr
16 euros + mandadís eventual 4, 40 èuros
- o al CAOC Providència 42, Barcelona, 93 284 36 34 caoc@caoc.cat


text:
@idelaurens qui a demanat aguest #paktdnheu?
Pendent aguesti dies enes hilats sociaus se trapen messatges relacionats damb era botassada d’heired siberian qu’a deishat temperatures mès lèu deth planèta Mart que no pas dera Tèrra, e mètres de nhèu tà esquiar des de Montgarri enquia Pontaut. Nheuades que mos isolen deth món. Mès, es nauetats tecnologiques permeten ua comunicación mès eficient, encara qu’i a ahèrs que non cambien damb eth pas deth temps.
Cent ans tà darrer, era societat aranesa non auie de besonh internet entà comunicar-se entre vesins o damb eth pòble deth costat. Damb poc mès qu’un saumet e ua luja, es aranesi hegen longues trauessades peth dessús dera nhèu. Mès eth objectiu non ère béuer ua bièra en companhia; auien de recuélher, véner o escambiar biòca, pèths e d’auti materiaus entà subervíuer. Pera net, es infinites ores deuant der ordenador d’aué en dia s’aprofitauen ath torn d’un huec en tot remòir vin caud. Era television non distreiguie ara familha damb contenguts involutius; eth pair-sénher condaue istòries, arrepervèris e legendes que des dera Edat Mieja an arremassat e apilotonat detalhs de cada cornèr d’Occitània.
Mès, es ahèrs mès interessants tostemp an estat desamagar e coneisher es secrèts d’amics e vesins. Es esquintades mautades peth dia rendien ara net. Er art de mèter era aurelha e hèr córrer era lengua ei ben viu ena societat actuau. En fins, internet a cambiat era manèra d’actuar, mès non era d’èster des persones; se s’estaque un saumet ath coche, se cale huec ar ordenador e se setie ath pairin dessús dera tèle non i a tanta diferéncia.


text:
Serbia e Montenegro
Serbia e Montenegro (en sèrbe Srbija i Crna Gora = Cpбиja и ЦpHa Гopa) èra un Estat del sud-èst d'Euròpa, delimitat al sud per Albania, Macedònia e la Mar Adriatica (Mar Mediterranèa), a l'èst per Bulgaria, al nòrd per Ongria e a l'oèst per Croàcia e Bòsnia e Ercegovina.
Èra lo nom adoptat a partir de 2003 per la Republica Federala de Iogoslavia, a l'escasença de la novèla carta constitucionala lo 4 de febrièr de 2003. Èra una confederacion formada per las doas republicas autonòmas de Serbia e de Montenegro. Serbia compreniá tanben doas regions autonòmas: Voivodina al nòrd e Kosovo al sud. Kosovo, dempuèi la Resolucion 1244 del Conselh de Seguretat de las Nacions Unidas, del 10 de junh de 1999, se tròba jos administracion internacionala.
Serbia e Montenegro aviá una capitala comuna : Belgrad èra lo centre administratiu amb son Parlament e son Conselh dels Ministres ; Podgorica èra lo sèti del Tribunal de Serbia e Montenegro.


text:
Lista dels primièrs ministres de Japon
Vaquí la lista dels Primièrs ministres de Japon dempuèi 1885.
Somari
Primièrs ministres de l'Empèri japonés (1868–1947)[modificar | modificar la font]
Periòde Meiji (1868–1912)[modificar | modificar la font]
Primièrs ministres jos l'Emperaire Meiji.
Periòde Taisho (1912–1926)[modificar | modificar la font]
Primièrs ministres jos l'Emperaire Taisho.
Primièrs ministres de 1926 fins a 1947[modificar | modificar la font]
Primièrs ministres dempuèi 1947[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Amb la renóncia del govèrn l'imperator invitèt Sanjo Sanetomi a comandar lo govèrn durant dos meses. Uèi lo govèrn de Sanjo es generalament considerat una prolongacion del goèrn de Kuroda.
- ↑ 2,0 2,1 renoncièt.


text:
Maridatge
Lo maridatge o matrimòni es un ligam entre doas personas per fornir un quadre d'emparament mutual o d'emparament de la descendéncia. Pòt èsser motivat per d'interèsses personals, economics, sentimentals, d'emparament de la familha o coma mejan d'obténer mantun avantatge social.
Lo matrimòni pòt èsser civil o religiós.
Los dreches, devers e condicions requeridas pel matrimòni son diferents, segon l'ordenança juridica. En França, contràriament al PACS, lo maridatge es solament dobèrt als parelhats de sèxes diferents.


text:
Se canta
Se canta (var. Se chanta, Se canti) o Aquelas montanhas (var. Aqueras montanhas ; Aqueres montanhes ; Aquelei montanhas ; Aqueli montanhas) o La font de Nimes (var. La fònt de Nimes ; la hont de Nimes) o Montanhes Araneses es una cançon tradicionala occitana espandida dins tota Occitània. La tradicion l'atribuís a Gaston Fèbus. Es considerada coma l'imne occitan. I a un fum de versions, segon los dialèctes e las regions[1][2].
Una version adaptada a la Val d'Aran i es imne oficial jol nom Montanhes araneses. Existís tanben una version aragonesa de la cançon, sonada Aqueras montanyas qu'es estada adaptada e interpretada pel grop Biella Nuei e puèi, entre d'autres, pel cantautor e escrivan militant José Antonio Labordeta.
Exemple de version lengadociana[modificar | modificar la font]
Dejós ma fenèstra
I a un auselon
Tota la nuèch canta
Canta sa cançon.
Repic :
Se canta que cante
Canta pas per ieu
Canta per ma mia
Qu'es al luènh de ieu.
Aquelas montanhas
Que tan nautas son
M'empachan de veire
Mas amors ont son.
Aquelas montanhas
Tard s'abaissaràn
E mas amoretas
Se raprocharàn.
Baissatz-vos montanhas
Planas, levatz-vos
Per que pòsca veire
Mas amors ont son.
Al fons de la prada
I a un píbol traucat
Lo cocut i canta
Benlèu i a nisat.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Particion d'una varianta de la cançon legibla a Occitanica]
- Vidèo
- Aria MIDI, paroli e traduccion en francés, e particion


text:
Trujillo
Trujillo es una vila dau nòrd-oèst de Peró qu'es un centre demografic, economic, politic e culturau major dau país. En 2015, sa populacion èra d'aperaquí 950 000 abitants. Es considerada coma la capitala culturala de Peró car se situa dins una region ocupada per mai d'una civilizacion precolombiana (cultura moche, cultura chimú... etc.) e car foguèt lo luòc de naissença de mai d'un artista perovians, especialament d'escrivans famós coma Cesar Vallejo e Víctor Raúl Haya de la Torre.
Foguèt fondada lo 6 de decembre de 1534 per lo conquistador Diego de Almagro. Aguèt un ròtle important dins l'insureccion peroviana còntra l'Empèri Espanhòu, dins la formacion de la justícia peroviana coma sèti de la premiera Cort d'Apèu dau país e foguèt dos còps capitala provisòria. En 1932, foguèt lo còr d'una insureccion sociala durament reprimida per lo govèrn centrau.


text:
Neurotransmetor
Un neurotransmetor o neurotransmeteire es una molecula qu'utilizan los organismes biologics per transmetre, amplificar e modular de senhals electrics entre doas neurònas o entre una neuròna e una autra cellula al nivèl de zona de contacte sonadas sinapsis. En general los neurotransmetors classics se sintetizan dins los axons de las neurònas presinapticas (las qu'emeton lo senhal), ont s'acumulan en vesiculas que son desliuradas dins l'espaci sinaptic e provòcan un cambiament sus la membrana de la cellula postsinaptica (la que recep lo senhal), cambiament qu'es en general del potencial de membrana.
Tipes de neurotransmetors[modificar | modificar la font]
- Aminas biogenas:
- Estèrs:
- Aminoacids:
- Neuropeptids:


text:
Malautiá de Creutzfeldt-Jakob
La malautiá de Creutzfeldt-Jakob (MCJ) es una degenerescéncia del sistèma nerviós central caracterizada par l'acumulacion d'un prion (forma anormala d'una proteïna que pòt transmetre la malautiá). Lo periòde d'incubacion se compta en annadas, e mai en decennis abans qu'aparescan de treboladisses de l'equilibri e de la sensibilitat, puèi una deméncia. L'eissida es sistematicament fatala al tèrme d'aproximativament un an.
La MCJ es de còps que i a sonada forma umana de la malautiá de la vaca bauja, amor que l'encefalopatia espongiforma bovina es considerada coma una varianta de la malautiá de Creutzfeldt–Jakob umana. La MCJ es la pus comuna entre los diferents tipes d'encefalopatia espongiforma transmissibla trapada a cò de l'òme.[1] Dins la MCJ, los teissuts del cervèl desvolopon de traucs e prenon una textura que sembla a una esponja. Aquò es degut a l'infeccion pel prion.
Classificacion[modificar | modificar la font]
Los diferents tipes son:
- MCJ esporadica.
- MCJ ereditària.
- MCJ aquesida.
Signes e simptòmas[modificar | modificar la font]
Lo primièr simptòma de la MCJ es una deméncia progressiva, menant a una perda de memòria, de cambiaments de personalitat e d'allucinacions. Aquò es acompanhat de problèmas fisics coma trebolisses de la paraula, movements anormals (mioclonia), perturbacion de la coordinacion (ataxia), cambiament dins la locomocion, postura rigida, e convulsions.


text:
Enric Garriga Trullols
Enric Garriga Trullols (1926-Barcelona, 17 de novembre de 2011 [1])) foguèt un militant catalanista e occitanista que bailegèt lo CAOC e foguèt a l'encòp president de l'IPECC durant fòrça temps e luchèt per far conéisser la realitat occitana en Catalonha e de favorizar los escambis entre totas doas culturas.
Biografia[modificar | modificar la font]
Engenhaire quimista de formacion, Enric Garriga s'avodèt jove a la defensa dels pòbles catalan e occitan. Dempuèi sa tòca d'arribar un jorn a l'independéncia de Catalonha collaborèt continuament e constanta amb mantun dirigent de totes los partits nacionalistas e sobeiranistas catalans e participèt activament a divèrses forums e plataformas civicas, per arribar a una unitat e far avançar l'independentisme.
Dins aquesta trajectòria, Garriga Trullols participèt al Congrés de Cultura Catalana que se debanèt entre 1975 e 1977 e aprèp l'eveniment, que i aviá trabalhat dins lo domeni de projeccion exteriora, fondèt amb d'autres militants l'IPECC. A partir d'aquesta institucion se trachèt de promòure a nivèl internacional la cultura catalana gràcias a d'accions divèrsas, coma per exemple la creacion dels prèmis Josep Maria Batista i Roca o mai la construccion de monuments a de personalitats catalanas en Argentina, Alemanha o Belgica e la realizacion de viatges per crear d'escambis e far conéisser la cultura catalana.
En 1977 foguèt un dels fondadors del CAOC, una entitat que se consagra a encoratjar las relacions entre las culturas e los pòbles occitan e catalan. Amb lo CAOC, Garriga Trullols qu'èra membre de l'Institut d'Estudis Occitans, foguèt un dels promotors dels corses de lenga occitana que se fan a Barcelona, e intervenguèt al parlament catalan dins l'encastre de l'aprovacion de Lei de l'occitan. Lo conselhièr de cultura del govèrn catalan Ferran Mascarell elogièt sas contribucions e diguèt d'el qu'èra estat un "simbòl de l'ideal de la compreneson comuna e de l'afrairament entre Catalonha e Occitània" [2]


text:
Quebèc
Quebèc (Québec en francés, Quebec en anglés, conegut tanben coma « la Bèla Província ») es una província canadenca amb una populacion de 8,2 milions d'abitants. La majoritat dels quebequeses parlan francés, çò que fa de Quebèc lo sol territòri majoritàriament francofòn de l'America del Nòrd, amb l'archipèla francés de Sant Pèire e Miquelon, e qualques autres luòcs d'America.
La capitala de Quebèc es la vila de Quebèc. La vila pus poblada de Quebèc es Montreal, segonda ciutat francofòna del mond per òrdre d'importància.
Somari
Geografia de Quebèc[modificar | modificar la font]
Quebèc es situat a l'èst de Canadà, environat per la província d'Ontàrio e la baia d'Hudson a l'oèst, per las províncias de Tèrranòva e Labrador e de Nòu Brunswick a l'èst, los Estats Units (los Estats de Maine, Nòu Hampshire, Vermont e lo de Nòva York) al sud e l'Ocean Artic al nòrd.
Quebèc es la província pus estenduda de Canadà ; es un vast territòri, aproximativament 2,8 còps lo territòri francés, que sa màger part es pauc poblada. Mai de 90% de la superficia de Quebèc fa partida del bloquièr canadenc, un grand territòri que, istoricament, se disiá la region d'Ungava. Del temps de la Nòva França, Quebèc consistissiá en una franja de tèrra abitabla de qualques desenats de quilomètres de larg que costejava las doas ribas del fluvi de Sant Laurenç. Es aquí que los primièrs colons franceses s'installèron per cultivar la tèrra, aprèp l'aver desbosigada.
En 1912, un grand tròç de la region canadenca d'Ungava foguèt levat dels Territòris del Nòrd-Oèst e integrat a Quebèc en seguida d'una lei del Parlament de Canadà aprovada per Londres. Aquesta vasta region del nòrd, gaireben inabitada, faguèt de Quebèc l'enòrma província que se coneis uèi. Aqueste ajust compreniá la baia de James, ont se tròban qualques uns dels projèctes idroelectrics pus importants de Quebèc.
Lo territòri quebequés es extrèmament ric en ressorsas naturalas gràcias als bòsques de conifèrs, als lacs e als rius. Lo papièr, la fusta e l'idroelectricitat figuran coma las industrias mai importantas de la província. L'extrèm nòrd de Quebèc es format per una region subartica nomenada Nunavik, la tèrra dels Inuits.
La val del fluvi de Sant Laurenç es una region fertila ont se cultivan fruchs e cerealas e mai los produchs lachièrs, lo siròp d'aserau (que Quebèc n'es lo productor mai important del mond), e s'abarís de bestial.
Lo clima presenta de diferéncias importantas a causa de la granda extension territoriala. La zona sud e la val del fluvi de Sant Laurenç an un clima continental, es a dire, un ivèrn freg e un estiu caud. La partida centrala de Quebèc a un clima subartic caracterizat per d'ivèrns mai longs e mai fregs. La partida septentrionala de Quebèc a un clima artic. Finalament, a las illas de la Magdalena la mar a una gròssa influéncia sus lo clima.
Las regions administrativas de Quebèc[modificar | modificar la font]
Quebèc es devesit en 17 regions administrativas :
- 01 Bas-Saint-Laurent
- 02 Saguenay-Lac-Saint-Jean
- 03 Capitale-Nationale
- 04 Mauricie
- 05 Estrie
- 06 Montreal
- 07 Outaouais
- 08 Abitibi-Téminscamingue
- 09 Côte-Nord
- 10 Nord-du-Québec
- 11 Gaspésie-Îles-de-la-Madeleine
- 12 Chaudière-Appalaches
- 13 Laval
- 14 Lanaudière
- 15 Laurentides
- 16 Montérégie
- 17 Centre-du-Québec
Istòria de Quebèc[modificar | modificar la font]
Lo primièr explorator europèu de Quebèc foguèt lo francés Jacques Cartier que plantèt una crotz a Gaspé l'an 1534 e que naveguèt pel fluvi de Sant Laurenç en 1535. En 1608, Samuel de Champlain donèt naissença a la Nòva França en fondant sus la riba nòrd del fluvi de Sant Laurenç, a un endrech nomenat Kébec ("destrech") pels aborigèns, la vila de Quebèc que venguèt lo punt de partença de l'exploracion francesa de l'America del Nòrd. A partir de 1627, lo rei de França Loís XIII concediguèt lo monopòli de la colonizacion als catolics. La Nòva França venguèt una colonia reiala en 1663, sota lo reine de Loís XIV.
Los franceses e los canadencs s'aliguèron amb los urons, contràriament als iroqueses qu'èran aliats als angleses. La Guèrra de Sèt Ans (1756–1763) entre Anglatèrra e França coneguèt un episòdi decisiu en America del Nòrd amb la desfacha en 1759 de l'armada de Loís Josep de Montcalm per l'armada del general anglés James Wolfe a la Batalha de las Planas d'Abraam, prèp de la vila de Quebèc. La Nòva França foguèt, atal, perduda definitivament per França. Canadà, la colonia pus granda de Nòva França, comptava solament 55 000 abitants al començament de la guèrra, mentre que la populacion de Nòva Anglatèrra èra de gaireben un milion de colons. A l'epòca, la populacion amerindiana de l'immens territòri de la Nòva França representava aperaquí 600 000 personas.
La Grand Bretanha prenguèt possession de la Nòva França en seguida del Tractat de París, en 1763. Loís XV e sos conselhièrs aimavan mai de conservar l'illa de Guadalope, productritz de sucre, que Quebèc, donat qu'aqueste èra considerat com un grand territòri glaçat sense cap d'importància per lo Reialme de França. Malgrat aquò, França perdèt l'empèri colonial qu'aviá bastit en America del Nòrd.
En responsa a las agitations de las colonias americanas, la corona britanica instaurèt l'Acte de Quebèc en 1774, que restablissiá lo còde civil francés e lo sistèma de proprietat territoriala, garantissiá la practica del catolicisme, mas manteniá lo còde criminal anglés. Durant la revolucion americana, la vila de Montreal foguèt presa e los revolucionaris americans ensagèron de ganhar los Canadencs a lor causa. Aquestes darrièrs restèron puslèu neutres durant lo conflicte, seguent las recomandacions de la Glèisa Catolica que se declarèt en favor dels Britanics.
Aprèp l'independéncia americana, los qu'avián sostengut la causa anglesa s'installèron en Quebèc. Insatisfaches dels privilègis nombroses concedits als Canadencs, demandèron de reformas, e obtenguèron çò que volián amb l'acte constitucional de 1791 que devesiguèt la província de Quebèc e creèt lo Naut Canadà (l'Ontàrio actual) e lo Bas Canadà (lo Quebèc actual). Las doas populacions descobriguèron lo parlamentarisme britanic e se mainèron, fòrça rapidament, dels limits d'aqueste sistèma colonial.
Las grandas idèas del liberalisme de l'epòca finiguèron que provoquèron un soslèvament armat al Bas Canadà e al Naut Canadà en 1837 ; la revòlta s'amodèt aprèp lo refús de Londres de prendre en consideracion las peticions del Partit dels patriòtas de Louis-Joseph Papineau.
Cultura quebequesa[modificar | modificar la font]
Article principal : Cultura quebequesa


text:
1570
Aquesta pagina concernís l'an 1570 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Arqueologia[modificar | modificar la font]
Descubèrta dei roïnas de la ciutat-estat maia de Copán per Diego García de Palacio (→ 1839).
Geografia[modificar | modificar la font]
Publicacion dau premier atlàs dich Theatrum orbis terrarum per lo cartograf olandès Abraham Ortelius (1527-1598).


text:
Ajuda:Primièrs passes
Vesètz l'onglet modificar en naut de cada article ? Sus Wikipèdia, en clicant sus aqueste boton, podètz editar un article quand o desiratz, que siatz inscrich o pas.
Wikipèdia, qu'es aquò ?
Wikipèdia es una enciclopèdia liura, gratuita e multilinga que sètz invitat a i participar. Escriure un article o ne crear un novèl es tecnicament fòrça aisit e rapid. Vòstras modificacions seràn instantanèament visiblas e d'autres Wikipedians vendràn verificar vòstras modificacions. Aqueste tipe de sit Web cooperatiu es apelat un wiki.
Cossí pòt marchar aquò ?
De centenas d'internautas son de longa a melhorar la Wikipèdia occitanofòna, en far de milièrs de cambiaments per ora ; atal, aquesta enciclopèdia ven mai vasta, mai complèta e mai precisa cada jorn.
Totes los cambiaments d'un article son recensats sus una pagina d'istoric e sus la pagina de las modificacions recentas. Es totjorn possible de tornar a una anciana version d'un article e las contribucions inutilas o nosiblas son en general retiradas rapidament.
Cossí podètz ajudar ?
Abans tot, siatz audacioses e començatz de contribuir tre ara ! La simpla correccion d'una fauta d'ortografia es una contribucion utila e apreciada. Cadun pòt participar. Subretot, ajatz pas paur de far petar Wikipèdia o d'ajustar de contengut que siá inapropriat : se mestièr fa, de contributors pus experimentats seràn aquí per adobar e per vos ajudar.
Nom d'utilizaire
Tot lo monde pòt contribuir a Wikipèdia, quitament los utilizaires anonimes, mas la majoritat dels editors an decidit de se crear un nom d'utilizaire pròpri. Perqué se crear un compte ? De se crear un compte permet al contributor la reconeissença de sas contribucions, de participar als vòtes, d'aver una pagina personala... Per vos crear un compte, clicatz sus Crear un compte o se connectar. Quand serà fach, poiretz vos presentar sul Jornal dels novèls venguts.


text:
918
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 918 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Encoratjats per lei desfachas bizantinas còntra lei Bulgars, leis Arabis acomencèron tornarmai d'organizar d'incursions còntra l'Empèri.
Escòcia[modificar | modificar la font]
Batalha de Cordridge qu'opausèt la coalicion formada d'Escòcia e dei senhors de Bernícia còntra lei tropas dau rèi viking Ragnall Uí Ímair, senhor de York. S'acabèt per un resultat indecís maugrat l'engatjament de fòrças importantas dins lei dos camps.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Acomençament d'una campanha militara de l'emir Munis al-Muzaffar còntra lei Sajides.


text:
Villes et mairies du District de Riviera (132)
Liste des communes
Biasca
Ville de Biasca, localité de la Suisse de 5 900 habitants.
La mairie de Biasca a un site Internet.
Claro
Ville de Claro, localité de la Suisse de 2 300 habitants.
La mairie de Claro a une adresse e-mail et un site Internet.
Lodrino
Village de Lodrino, localité de la Suisse de 1 500 habitants.
La mairie de Lodrino a une adresse e-mail et un site Internet.
Osogna
Village de Osogna, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Osogna a une adresse e-mail et un site Internet.
Cresciano
Village de Cresciano, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Cresciano a une adresse e-mail et un site Internet.
Iragna
Village de Iragna, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Iragna a une adresse e-mail.


text:
La Sauça
La Sauça[1] (La Saulce en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situada entre lo Pic de Crigne e Gap, beneficia d'un relief aupin. Aquela municipalitat als 1100 abitants culmini a 585 mètres d'altitud e es ensoleillée mai de 300 jorns per an.
Située entre le Pic de Crigne et Gap, elle bénéficie d'un relief alpin. Cette commune aux 1100 habitants culmine à 585 mètres d'altitude et est ensoleillée plus de 300 jours par an.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa aparegut a la pagina 77


text:
Souligné-sous-Ballon
Souligné-sous-Ballon es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarthe e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Per décrêt imperial del 18 de febrièr de 1806, Soslinhat-jos-Pilòta (1 323 abitants l'an 1806) absorbeix Rémy-las-Aigas (112 abitants)[1]. La municipalitat de Rémy-las-Aigas èra antérieurement telefonada Santa-Rémy-de detlos-Bòsques, mas tanben Sant-Rémy-de detlas-Aigas o Sant-Rémy-de detlos-Buchettes.
Par décrêt impérial du 18 février 1806, Souligné-sous-Ballon (1 323 habitants en 1806) absorbe Rémy-les-Eaux (112 habitants)[2]. La commune de Rémy-les-Eaux était antérieurement appelée Saint-Rémy-des-Bois, mais aussi Saint-Rémy-des-Eaux ou Saint-Rémy-des-Buchettes.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 23 de mai 2011 e ficha ligadas (Rémy-las-Aigas)
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Souligné-sous-Ballon », {{{annada}}}, Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS). Consultat lo 23 mai 2011 et fiche liées (Rémy-les-Eaux)


text:
Villers-lès-Luxeuil
Villers-lès-Luxeuil es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Nauta Sòna e la region de la Franca Comtat.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Villers-lès-Luxeuil Se tròba a 277 mètres d'altitud ; a situat a 19 km al Nòrd-Es de Vesoul, la mai granda vila a proximitat. .
Lo vilatge a situat en la part nòrd del departament, en una pichona vallée a la extremitat oèst de las planas bassas de Luxeuil e de la llanterna, al pè nòrd de las nautors del Bòsc de la Brosse Granda.
Las comunitats vesinas de Villers-lès-Luxeuil son Abelcourt e Santa-Marida-ne-Chaux al nòrd, Breuches a l'èst, Éhuns, Visoncourt e Mailleroncourt-Charette al sud, Meurcourt e Velorcey a l'oèst.
Villers-lès-Luxeuil se trouve à 277 mètres d'altitude ; il est situé à 19 km au Nord-Est de Vesoul, la plus grande ville à proximité. .
Le village est situé dans la partie nord du département, dans une petite vallée à l'extrémité ouest des plaines basses de Luxeuil et de la lanterne, au pied nord des hauteurs du Bois de la Brosse Grande.
Les communautés voisines de Villers-lès-Luxeuil sont Abelcourt et Sainte-Marie-en-Chaux au nord, Breuches à l'est, Éhuns, Visoncourt et Mailleroncourt-Charette au sud, Meurcourt et Velorcey à l'ouest.


text:
Bobinhy
Bobinhy[1] (Bobigny en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina Saint Denis e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ "Operacion antiterrorista a Tolosa, Grenòble e Bobinhy", la Setmana, 16 de novembre de 215


text:
Melissa Black
Melissa Black (autes pseudonimes d'actora: Trisha Ice, Cecile, Petra) qu'ei ua actora de cinèma pornografic chèca.
Qu'ei vaduda lo 3 de genèr 1983 a Praga. Dançaira en prumèras, que pausè en segondas entà magazines masculins, puish la soa carrièra que comencè dens ua produccion americana en 2003 e que's debana tant aus Estats Units com en Euròpa. La soa prumèra scèna qu'estó ua scèna de sèxe anau qui caló cinc òras entà rodar[1] e qu'interprèta màgerment scènas de practicas extrèmas.
Arron aver participat a 73 filmes, qu'a rodat pòc despuish 2008 e que sembla qu'aja pausat un tèrmi a la soa carrièra[2].
Nòtas[modificar | modificar la font]
Ligam extèrne[modificar | modificar la font]
- (fr)(en) Melissa Black sus l'Internet Movie Database


text:
Johann Christian Bach
Johann Christian Bach (en italian Giovanni Christiano Bach - Leipzig, lo 5 de seteme de 1735- Londres, lo 1 de deceme de 1782), 11au hilh deu compositor aleman Johann Sebastian Bach que ho un deus pianistas e compositor aleman màger d'estil classic de las soas tempsadas.
Qu'aprengó la musica en purmèr dab lo son pair puish dab lo son hrair, lo compositor Carl Philipp Emmanuel Bach (lo dusau hilh mei famós de Johann Sebastian Bach). Que perfeccionè la soa formacion e lo son estil a Milan on e italianizè lo son nom (en Giovanni Christiano Bach) en se bèth convertir au catolicisme.
Lo son succès dens la composicion d'operà que'u miè au King's Theatre de Londres on avò ua carrièra de la bèras a maugrat de morì plen de deutes.
A maugrat d'estar un pauc esconut per la glòria deu son pair, Johann Christian Bach que ho un compositor clau dens lo desvolopament de l'estil classic en musica e mei que mei deu concerto per clavièr.


text:
Me pausi una question. I a de joves (adolescent) qu'aprenon l'occitan, qu'aiman lor païs? En i a entre vosautres? Me senti un pauc solet.
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
L'occitan e lo jovent
Aller à la page : 1, 2, 3
1 L'occitan e lo jovent le Dim 30 Déc - 17:20
Gige
Casahèita
Me pausi una question. I a de joves (adolescent) qu'aprenon l'occitan, qu'aiman lor païs? En i a entre vosautres? Me senti un pauc solet.
2 Re: L'occitan e lo jovent le Dim 30 Déc - 18:13
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
3 Re: L'occitan e lo jovent le Dim 30 Déc - 18:19
Danís
Adjudant
Io ai 20 ans, quo es pas tròp vielh, tanpauc. Ses pas forçadament lo mai jòune 'qui, Gige !
Faudriá far una mejana, mas pense que lo forum es majoritariament jòune, vòle dire entre 15 e 34 ans.
4 Re: L'occitan e lo jovent le Dim 30 Déc - 19:13
Zengi
Trobador !!
5 Re: L'occitan e lo jovent le Lun 31 Déc - 10:55
Danís
Adjudant
Enquera que n'i a dos o tres que n'en son pas tròp luenh...
6 Re: L'occitan e lo jovent le Lun 31 Déc - 11:02
Lo Roergat
Festenalièr
7 Re: L'occitan e lo jovent le Lun 31 Déc - 12:47
Danís
Adjudant
Quò foncciona nonmas emb lo monde qu'an desclarat lur data de naissença sus lur profiu, plan segur.
8 Re: L'occitan e lo jovent le Lun 31 Déc - 13:12
sanmarti
Occitan Warrior
Danís a écrit:Sabe pas, io, n'i a benleu pas, quo es juste per far una limita d'atge...
Enquera que n'i a dos o tres que n'en son pas tròp luenh...
Ieu n'en coneissi un qu'es plan al dela d'aquo!!!!
9 Re: L'occitan e lo jovent le Lun 31 Déc - 13:45
Le Guilhèm
Occitan Warrior
Lo Roergat a écrit:Ieu aurai 25 ans lo 3 de genièr !!!
ieu lo 2
10 Re: L'occitan e lo jovent le Jeu 3 Jan - 11:11
clafotis
Occitan Warrior
Ieu aurai 2x15 ans e 7 annadas de mai lo 15 de fevrier mas sei restat un pauc nenet.
11 Re: L'occitan e lo jovent le Jeu 3 Jan - 19:36
sanmarti
Occitan Warrior
12 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 8:19
joan_cavalier
Trobador !!
sanmarti a écrit:L'important qu'es la jovença de l'esperit (disan aquo los qu'an passat los 40!)
Te junhi en part sus aquela pensada (agueri l'escasença d'encontrar dins aquel mitan, joves de 75 ans e vielhs de 20) per tant ai pas encara capitat als 40 (se òm en crei Clemenceau que disia "Celui qui n'est pas revolutionnaire a 20 ans est un imbecile, celui qui l'est encore a 40 en est un autre"....me demora encara 9 ans e mièg de revolucionar....
Amistats e bona anada lo monde
Cedric
13 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 15:45
sanmarti
Occitan Warrior
14 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 16:20
occitaneta
Occitan Warrior
Que trobi hort positiu que sias tan estacat a la lenga nosta, e qu'enteni de plan que quan sem joens n'es pas aisit tots los jorns d'ac aimar. Mes tot aquo qu'es pr'amor de la maishant imatge qu'esto balhada a la lenga occitana... tot aquo que hé partit deu joc de l'estat francès. E qu'es a nosautes de tornar balhar ua plaça de las beras a la lenga nosta, qu'es a nosautes de har que la lenga ne sia pas mei vist com quauqu'arren d'arcaic mes plan com quauqu'arren de viu e d'atractiu ! Que'm sembra que tu en tant qu'adolesent qu'a un rotle deus gran a jogar dens tot aquo !
Qu'es l'anar deu pais !! (e sem tanben pr'amor ne soi pas vielha).
15 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 18:23
admin
Trobador !!
Granmerceji tots los pecs que m'an dit au licèu "Mais t'es con de faire occitan, c'est une langue morte ! Il vaut mieux faire IESP ou TSA, ça c'est l'avenir, et puis surtout t'as l'air moins con ! Péïzous !"
Shens aqueths conastràs, (e mon gran esperit de contradiccion), ara serei pas dens lo "trin de l'Occitania" !
P.S : Non sabi pas enqüèra çò qu'es IESP o TSA ... E tot los qu'ac an hèit tanpauc ...
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
16 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 18:35
joan_cavalier
Trobador !!
occitaneta a écrit:Que trobi hort positiu que sias tan estacat a la lenga nosta, e qu'enteni de plan que quan sem joens n'es pas aisit tots los jorns d'ac aimar. Mes tot aquo qu'es pr'amor de la maishant imatge qu'esto balhada a la lenga occitana... tot aquo que hé partit deu joc de l'estat francès.
Anem per l'an nou, veni (o torni benleu) filosofe.... d'un costat disem l'occitan es pas un dacòs de vielhs...de l'autre lo mitan occitanISTE, arresta pas de puntar del det lo fach que "I'a de mai en mai de joves que s'interessan a l'occitan"
Se justificar de quicòm, qu'òm far pas o qu'òm pensa pas...antithetic isn't it????
De perpensar benleu
Amistats
Cedric
17 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 19:32
occitaneta
Occitan Warrior
E que sia contradictori o pas... que'ns en fotem plan ! L'important que son los esforts heits entà la lenga e lo pais nostes...
Que i a ua cançon d'Obrint Pas ont disen : " no podran res devant un poble unit, alegre i combatiu" que'm sembla qu'es la quita causa per Occitania nosta, l'important qu'es nosautes, l'important qu'es lo pople !! Non son pas los medias francimands o ni quite lo mitan occitaniste... Mes vertaderament lo poble !!
Ne cau pas jamei desbrombar que sem un poble dont la cultura es popularia, rurau e convivau... Quan lo poble noste qu'aura entenut aquo... alavetz poderem esperar hort mei entau noste anar !!! E alavetz que seram lo "poble unit, alegre i combatiu"...
18 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 4 Jan - 19:50
joan_cavalier
Trobador !!
Potons e una bona annada a ma vesina d'estivada
Cedric
19 Re: L'occitan e lo jovent le Sam 5 Jan - 19:58
Gige
Casahèita
occitaneta a écrit:Ne't sent pas mei solet gojat ! Quitament n'ei pas mei l'atge fisicament... que soi jo tanben totjorn ua adolescenta, que'n ei tots los maus e totas las joias tanben !!
Que trobi hort positiu que sias tan estacat a la lenga nosta, e qu'enteni de plan que quan sem joens n'es pas aisit tots los jorns d'ac aimar. Mes tot aquo qu'es pr'amor de la maishant imatge qu'esto balhada a la lenga occitana... tot aquo que hé partit deu joc de l'estat francès. E qu'es a nosautes de tornar balhar ua plaça de las beras a la lenga nosta, qu'es a nosautes de har que la lenga ne sia pas mei vist com quauqu'arren d'arcaic mes plan com quauqu'arren de viu e d'atractiu ! Que'm sembra que tu en tant qu'adolesent qu'a un rotle deus gran a jogar dens tot aquo !
Qu'es l'anar deu pais !! (e sem tanben pr'amor ne soi pas vielha).
Merces plan de ço que dises occitaneta, me fa plaser, me senti pas pus sol!
20 Re: L'occitan e lo jovent le Jeu 6 Mar - 17:15
Yellow
En Preson !
L a ben segur de joinei qu'aprènan l occitan, ne siéu estat, èrem pas força en cors va confessi, mai l a un interest de la part de la joinèssa per la lenga e la cultura dau sieu...
Per Montpelhier sola lei rassemblaments de liceans occitans recampavcan gaireben 150 pichots. Pas força mai pas mau ni mai
21 Re: L'occitan e lo jovent le Jeu 6 Mar - 21:17
darboneta
Occitan Warrior
Ieu, ai fach un pauc de provencau a l'escòla (una anada , en CE1).Apres , ai tot oblida . Eri pas interessada, quora eri au liceo, perque pensavi que l'ingles era mies ( per comprendre lei cansons!!!!!!!!Eri pas pron finocha ,sabi ben , mai, a 15 ans...)
Fin finala,ai agut l'enveja de tornar comencar a 25 ans !!
Tot aquo per dire que l'a pas d'atge , lei joves, lei viehls .... quina importància?
E siáu ben d'acordi amé occitaneta per dire que fau faire de la lenga quaucaren de viu e d'atractiu mai pensi pas que l'atge siegua un critèri de reüssida...
22 Re: L'occitan e lo jovent le Jeu 6 Mar - 21:36
ven au vent
Trobador de Comptador
23 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 7 Mar - 1:59
joan_cavalier
Trobador !!
darbonèta a écrit:E fau pas oblidar que l'a un molon de pichons qu'aprenon la lenga a l'escòla . Dins 5 ans, auràn 15 ans ....
E se son passat per un sisteme bilingue sabem pas se saran per...o contre l'occitan....
darbonèta a écrit:
Ieu, ai fach un pauc de provencau a l'escòla (una anada , en CE1).Apres , ai tot oblida . Eri pas interessada, quora eri au liceo, perque pensavi que l'ingles era mies
Es pas incompatible, ieu te diria que soi tornat a l'occitan (e ai descubert que lo meu gran aranes parlavia pas castelhan o Catalan) a 22 ans, me faguet pas desbrembar l'ingles per contra lo castelha, l'entendi mas fau un blocate per lo parlar
darbonèta a écrit:
Tot aquo per dire que l'a pas d'atge , lei joves, lei viehls .... quina importància?
E siáu ben d'acordi amé occitaneta per dire que fau faire de la lenga quaucaren de viu e d'atractiu mai pensi pas que l'atge siegua un critèri de reüssida...
Una de las raras causas pas colhas que diguet Ange B. es "l'occitan doit etre excitant" aprep qual veser de qu'un etat (perdon als occitanISTES atge) parlas, lo de la sang o lo del cap, que dins lo mitan occitanISTE coneissi joves de 80 ans e vielhas colhas de 20 ans
24 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 7 Mar - 11:59
Danís
Adjudant
'Quò fuguet pas escrich per io, pas per quauqu'un dau Méd'oc, nimai per quauqu'un d'Anaram, mas per un tipe qu'aviá 15 ans a l'espòca e que montret totjorn un interes per l'occitan, sens aver fac l'esfòrç d'ensaiar d'aprener a lo parlar (las lengas estrangieras semblen lo despassar un pauc).
Oblidem sovent 'quela categoria de personas, los jòunes, filhs d'OCCITANistes o pas, que se senten occitans au mai pregond de ilhs, mas que vòlen pas, per lo moment en tot cas, aprener la lenga, per una rason o per una autra. 'Quilhs, se se fan pas minjar per los franchimands entre-temps, podrán benlèu 'chabar per i venir, coma 'quò se passèt per tu, Darboneta.
25 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 7 Mar - 12:41
LaurençD
Occitan Warrior
Mas ai agut 16 ans...
L'occitan n'avia "en option" al licèu, dès de la segonda. Me recòrde pas perque l'ai près. Benlèu que, quora ausissiai d'amics parlar arab o portuguès amb lors parents (dins lor patès !), ieu sabiai que n'aviai una, de lenga, esconduda endacòm.
Lo professor era un tipe tarrible, un ardechès testard. Le fasian desengolir la jacobinalha que se dison "républicains". Los disia "los curats laïcs". Amb el, i avia pas qu'una causa interdita : parlar francès.
Dempùei lo bachaleirat, ai jamai parlat occitan ambe degun, levat un còp : al oral d'un concors administratiu, per far lo secretari dins lo mamot. Un sòci de la jurada comprenguet que sabiai la lenga e contunhèt en occitan. Lo morre dels autres foncionaris, era de petar de rire !
Solide, per atirar los jovents, cal un pauc de "fun". Mas un jovent pòt tamben far de causidas grèvas. Qu'apprene l'occitan, es aceptar d'esser un exilhat dins lo siu pais.
Per acabar, los cantadors que se dison biarnès o proveçau o que que sià, e que vòlon pas esser occitans, me fan pensar al orquestre del Titanic.
26 Re: L'occitan e lo jovent le Ven 7 Mar - 22:01
darboneta
Occitan Warrior
joan_cavalier a écrit:darbonèta a écrit:E fau pas oblidar que l'a un molon de pichons qu'aprenon la lenga a l'escòla . Dins 5 ans, auràn 15 ans ....
E se son passat per un sisteme bilingue sabem pas se saran per...o contre l'occitan....darbonèta a écrit:
Ieu, ai fach un pauc de provencau a l'escòla (una anada , en CE1).Apres , ai tot oblida . Eri pas interessada, quora eri au liceo, perque pensavi que l'ingles era mies
Es pas incompatible, ieu te diria que soi tornat a l'occitan (e ai descubert que lo meu gran aranes parlavia pas castelhan o Catalan) a 22 ans, me faguet pas desbrembar l'ingles per contra lo castelha, l'entendi mas fau un blocate per lo parlardarbonèta a écrit:
Tot aquo per dire que l'a pas d'atge , lei joves, lei viehls .... quina importància?
E siáu ben d'acordi amé occitaneta per dire que fau faire de la lenga quaucaren de viu e d'atractiu mai pensi pas que l'atge siegua un critèri de reüssida...
Una de las raras causas pas colhas que diguet Ange B. es "l'occitan doit etre excitant" aprep qual veser de qu'un etat (perdon als occitanISTES atge) parlas, lo de la sang o lo del cap, que dins lo mitan occitanISTE coneissi joves de 80 ans e vielhas colhas de 20 ans
Siáu desolada mai es pas una question d'occitan, d'en pertot l'a dei joves de 80 ans e dei "vielhas colhas" de 20 ans!!!!
E encara m'agrada pas tant, fin finala, de dire que l'occitan dèu estre atractiu: non, l'occitan dèu estre l'occitan, coma lo francés es lo francés e lo corse es lo corse !!!Dèu justa estre viu. Après, lei gens son interessats o pas . Pensi pas que fau se pausar trop de question( es pas soncament per te respondre, es per parlar de plen de cavas que se son dichas sus lo forum vuei -per un cóp, se passa pas ren!!!-e coma ai pas enveja de respondre sus 34 subjèct differents , vai assajar de faire un resumit aqui)su l'occitan o lei occitanista (fau comprendre gens que si senton occitan o alòr que parlon occitan o alòr que vivon en occitania o alòr qu'an un interest per la lenga o la cultura ...))
Per ieu, es una cava naturala, mi demanda pas tot lo temps se siau occitana o non, se es una lenga minoritaria o non per contra , siáu segura qu'ai pas enveja de m'estremar dins un "mitan" justament , ai justa l'enveja de lo parlar sensa me pausar de question.
Dire que l'occitan deve estre atractiu , es dire que ,per lo moment , l'es pas e trobi pas que siegua verai. E coma lo rendre atractiu per lei joves ??? Per la musica ? lei libras? Non siau encara pas d'acordi , lo jove dèu pas apreciar un libra per rintrar dins l'occitan. Dèu apreciar lo libra perche es un bòn libra . E es pas perche un libra occitan es ben que lo jove va si mestre a l'occitan.
La vida es facha de riscòntra e l'a dei gens que von riscòntrar l'occitan e d'autre que van jamai en ausir parlar.Ieu, ai pas enveja de me faire lo representant de la lenga .Lei lengas, memas lei langas regionalas, son dei grandas filhas que se desbolhon ben totas soletas per se transmetre. Ieu, fai de cavas en occitan perque m'agrada força, pas per lo transmetre . Se se transmèt , es ben, se non, tant pièger!!
Sabi pas se mon messatge es clar ....pensi que non perque ai fach un "hors-sujet" mai una ideia entraïna una autra e una autra ..... Fin finala , l'a quauqu'un que l'a compres?????
27 Re: L'occitan e lo jovent le Sam 8 Mar - 9:43
joan_cavalier
Trobador !!
28 Re: L'occitan e lo jovent le Sam 8 Mar - 11:40
Bombonarèla
Pintaire
darbonèta a écrit:L'occitan dèu estre l'occitan, coma lo francés es lo francés e lo corse es lo corse !!!Dèu justa estre viu. Après, lei gens son interessats o pas (...)Lei langas regionalas, son dei grandas filhas que se desbolhon ben totas soletas per se transmetre. Ieu, fai de cavas en occitan perque m'agrada força, pas per lo transmetre . Se se transmèt , es ben, se non, tant pièger!!
1) Creses que lo francés seria devengut lo francés s'avia pas pres cura de desrabar las autras lengas del territòri nacional ?
-1539: Ordonança de Villers-Cotterêts signada per Francés 1er "Los escriches oficials seràn en lengatge francés e pas autrament".
-1794: Lo rapòrt de l'abat Gregori "...Desraiçar aquela diversitat d'idiòmas grossièrs que perlongan l'enfancia de la rason e lo vielhum dels prejutjats..."
- Estigmatisacion de nòstres grands a l'escola amb l'emplec del "senhal" per los avergonhar...
2) Creses que lo còrse seria lo còrse sens militantisme, sens batesta, sens desir e volontat de se quilhar contra la lenga e la cultura colonisatritz que foguèt primièr l'italian puèi lo francés...?
De segur las lengas regionalas se son transmesas soletas foguèt un temps... mas los esfòrces del nòstre car Estat anientèron aquesta meravilhosa capacitat de transmission autonòma e naturala...
Soi pas segura que siague una solucion o una ajuda de se chautar de l'aspècte "transmission" de la nòstra lenga.
Enfin nos vas far creire que t'agrada l'occitan coma a ieu m'agrada la borrida... !!
29 Re: L'occitan e lo jovent le Sam 8 Mar - 11:57
Zengi
Trobador !!
Mes que i a tanben ua realitat, qui hè que se cadun non hè pas un esfòrç, l'occitan que va, a termi long, desaparéisher.
30 Re: L'occitan e lo jovent le Sam 8 Mar - 14:21
darboneta
Occitan Warrior
Siau desolada mai vai encara parlar de ieu (es un eisempi que mestreji bèn!!!), siáu pas venguda a l'occitan perque dei "militants" me l'an fach conóisser, ai tornar a l'apprendre perque nen avíau enveja ( l'ai descobert quora eri pichòta). Pensi mema que se l'avíau descobert per lo biais dau "militantisma", l'auriàu pas apres .
L'a una colega , un jorn , que m'a dis que leis "occitanistas " semblon a una secta!! Sus lo moment, ai piqua una crisa , mai , ara, comenci a comprendre ço que volià dire . Per faire un resumit, vai citar una canson ( siau desolada mai sarà en francés perque la canson es francesa ):
"Je ne vois pas les idéaux (...) de ceux qui pensent la naissance comme une attache, un ghetto
Pardonnez l'offense et traduisez en ces mots :
Issu de la poussière je m'en retourne à la poussière
Issu de la planète terre , je m'y promène sans frontières "
Quora disetz que fau faire deis esfòrç o que fau pas se "chautar" ( ai apres un mot novèu!!!!! )de la transmission de la lenga , mi sembla que l'occitan se transforma un pauc en ghetto e fa paur ai gens que son pas occitan o qu'an pas enveja de l'estre . E, ieu, ai pas enveja de de faire paur ai autrei per estre occitana , ai enveja d'estre occitana amé lei autrei , en paralela , dins lo mema temps .
Per tornar au subjèct transmission de la lenga cresi pas que l'a pas dei gens que lo parlon e que l'apprenon ai sei pichons naturalament!Aprés, siau sensa dobte trop optimista ...Ieu, vóli creisser que l'ome es pas tant stupida !!
Mai es mon ponch de vist perque es coma aquo que ieu ,siáu venguda a l'occitan, sarià interessant de veire coma lei gens se son mes a l'occitan, coma son devenguts "occitanistas".Coma l'avetz descobert? Coma avetz decidat de vos mestre a l'occitan?
Per acabar , mi geina força lo "militantisma " en generau perque vou dire que la cava per aquela l'a dei "militants" es en danger .E , a ieu, mi sembla pas que l'occitan es en danger , vesetz aqueu forum per eisempi!!!!!!Pensi que vau mies faire dei cavas , aguer dei projèct en occitan o pas , per avançar e faire viure la lenga.
Mai subretot, es pas una declaracion de guera contra lei militants . Nen siáu pas una , l'avetz compres, mai nen fau tanben!!
31 Re: L'occitan e lo jovent Aujourd'hui à 15:20
Contenu sponsorisé
Aller à la page : 1, 2, 3
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
La Mal Coiffée vient enchanter Frontignan : concert et rencontre
Publicat lo 08 febrièr per Marion Ficat propausat per Centre François Villon
Dins aquel article, se parla de : #La Mal Coiffée
Lo divendres 12/02/2016, lo centre François Villon de Frontinhan aculhís La Mal Coiffée per un concèrt e un rencontre. Une escasença per s'immergir dins l'univèrs del grop e de sos embelinaires e de pausar totas las vòstras questions !
Amb « L’embelinaire », La Mal Coiffée nos entraïna sus lo camin d'una polifonia somiada, noirida de poesia e de percussions.
Originària del Menerbés (Aude), La Mal Coiffée torna inventar dempuèi 2003 un cant polifonic ont la poesia e la lenga occitanas son indissociablas de l'expression populara. Ancorat dins la modernitat, aqueste trabalh fa ressonar lo timbre de votz lengadocian, un timbre prigond e calorós sostengut per un jòc ritmic poderós.
En preludi al concèrt, lo CIRDÒC, lo Centre Cultural François Villon e l'agéncia Sirventès vos donan l'escasença de rescontrar e d'escambiar amb las artistas. Participant a la ret europèa e mediterranèa 7 Sois 7 Luas, los sòcis del grop respondràn a totas las vòstras questions !
Divendres 12 de febrièr de 17h30 a 18h30 - Rencontre « LA MAL COIFFEE »
Centre cultural François Villon
Sus reservacion : d.suon@ville-frontignan.fr / 04 67 18 50 26
Lo Food Truck TAPASEB sera present tre 18h30 amb un menut de region a 10 €
Entrée : Vol au vent (fruit de mer des mas du barrou)
Plat : Macaronade maison à la joue de bœuf
Dessert : Pana cotta à la confiture de fruit de saison et gelé de muscat
Boisson à la carte
Divendres 12 de febrièr a 20h30 - Concèrt « LA MAL COIFFEE »
LA MAL COIFFÉE
FRONTINHAN [34] - Centre cultural François-Villon
Avenguda Frédéric-Mistral
Tarifa : 12 € / 8 €
Entresenhas e reservacions : 04 67 18 50 26


text:
Mitologia grèga
La mitologia grèga es l'ensems organizat dels mites que nos provenon de la Grècia antica. Sas legendas se desvolopèron durant un periòde pro long que va dempuèi la civilizacion miceniana fins a la dominacion romana. Lo rescontre entre los grecs e los romans coïncidís amb lo de la mitologia grega e de la mitologia romana: la primièra exercèt una influéncia considerabla sus la segonda. Un brave brieu aprèp la desaparicion d'aquelas religions grèga e romana, la mitologia grèga es estada utilizada frequentament coma tèma d'inspiration per mantun artista, e contunha aital actualament.
La mitologia grèga es estada preservada e nos es arribada gràcias a un ensems considerable de tèxtes que los mai ancians son las epopèias d'Omèr e los poèmas d'Esiòde, mai que mai la Teogonia, e a l'encòp per mejan de las arts picturalas coma la ceramica. L'ensems d'aquelas fonts presentan de genealogias e de racontes que bastisson un sistèma dotat d'una coeréncia pro limitada. Los mites grècs testimonian de la representacion que los grècs ancians se fasián del mond. Pasmens, l'estatus de la mitologia grèga es complèx, que la mitologia va mai enlà de l'encastre de la religion. Personatges e eveniments mitics portats per la tradicion èran pel pòble grèc, almens dins sas grandas linhas, de realitats istoricas ligadas a un passat alunhat, e servissián doncas de basa de trabalh als istorians de l'antiquitat. A l'encòp, la mitologia fornís una font vasta d'inspiracion a la literatura e als arts grècs antics.
Los mites grècs influencièron tanben en part la produccion literària occitana coma per exemple dins qualques poèmas (Dafnè per exemple) de Max Roqueta.


text:
Abbeville-Saint-Lucien
Abbeville-Saint-Lucien es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Abbeville Sant Lucien se tròba al Nòrd-Oèst de Beauvais a 10 km aperaquí de la vila prefectura. Costat de Froissy e arrondissement de Clermont.
Abbeville Saint Lucien se trouve au Nord-Ouest de Beauvais à 10 km environ de la ville préfecture. Canton de Froissy et arrondissement de Clermont.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat s'es trucada « Abbatis Villa » en 1074 e Abbeville-Sant-Lucien jos la Revolucion.
La commune s'est appelée « Abbatis Villa » en 1074 et Abbeville-Saint-Lucien sous la Révolution.


text:
Erythrina crista-galli
Erythrina crista-galli (locaument conegut com ceibo o bucaré) qu'ei un arbo sud-american de la sosfamilha de las Faboideae originari de Bolívia, Argentina, Brasil, Paraguai e Uruguai. Que deu lo son nom scientific d'Erythrina au grèc epuθpoς (eritròç) "arroi" per'mor de ma color de las soas es.hlors.
En Argentina qu'ei, enter autas causas, emplegat dens la construccion de bombos.
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : TSN 26676 Erythrina crista-galli L. (en)
- Referéncia NCBI : Erythrina crista-galli (en)


text:
Illas Britanicas
Las illas Britanicas (en anglés British Isles, en galés Ynysoedd Prydain, en irlandés Oileáin Iarthair Eorpa[1], en manx Ellanyn Goaldagh, en escocés Eileanan Breatannach) son un archipèla important del nòrd-oèst d'Euròpa que compren las illas seguentas:
- l'illa d'Irlanda, la segonda de l'archipèla, dividida entre l'estat d'Irlanda e l'estat del Reialme Unit (Irlanda del Nòrd).
- l'illa de Grand Bretanha, la mai granda de l'archipèla, possedida tota per l'estat del Reialme Unit. Aquela illa compren en particular las nacions istoricas d'Anglatèrra, Cornoalha, Escòcia e del País de Galas.
- l'illa de Man, possession del Reialme Unit
- divèrsas illas pichonas e estrechament religadas a l'illa de Grand Bretanha e apertenent tanben al Reialme Unit, coma
- Wight (en Anglatèrra);
- las illas Ebridas, las illas Shetland e las illas Orcadas (en Escòcia);
- Anglesey (al País de Galas);
- las illas Scilly (en Cornoalha), etc.
Las illas Normandas, pròchas de França, s'intègran pas gaire, geograficament, a las illas Britanicas, pasmens son una possession del Reialme Unit e de còps d'unes que i a las considèran coma una part de las illas Britanicas.
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ "illas d'Euròpa Occidentala".


text:
Hérange
Hérange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait De la distincion episcopala de Lutzelbourg.
- #Venir distincion independenta a Modèl:La s ; possedida per Fénétrange a Modèl:La s, venduda a la Lorraine ; una part i aguèt cedit a la França en 1661.
- Dépendait de la seigneurie épiscopale de Lutzelbourg.
- Devint seigneurie indépendante au XIIIen ; possédée par Fénétrange au XIVen, vendue à la Lorraine ; une partie fut cédée à la France en 1661.


text:
Guilhèm Rondelet
Guilhèm Rondelet, nascut lo 27 de setembre de 1507 a Montpelhièr e mòrt lo 30 de julhet de 1566 d'escorrença, foguèt un mètge e naturalista celebre per sos trabalhs suls peisses.
Filh de mercant, Rondelet entreprenguèt d'estudis dins sa vila nadala que i obtenguèt lo títol de doctor en 1537. Venguèt lo mètge personal del cardenal de Tournon e l'acompanhèt dins sos diferents viatges, en particular en Itàlia e als Païses Basses.
Recebèt la cadièra de medecina a la mòrt de Pierre Laurent a la Facultat de Medecina de Montpelhièr ont influencièt nombroses scientifics de son epòca. Participèt activament a la bastison d'un anfiteatre a la facultat de medecina mercé a Enric II de França. Aqueste anfiteatre li permiguèt de far sas demostracions de disseccion de cadavres.
Emai que publiquèsse pas d'obratge de botanica, exerciguèt dins aqueste domeni una influéncia considerabla. Encontrèt en particular Ulisse Aldrovandi e foguèt lo professor de Jean e Gaspard Bauhin, de Conrad Gessner, de Charles de l'Écluse, de Léonard Rauwolf, de Mathias de l'Obel (que li leguèt sos menuscrits), de Jacques Daléchamps, de Pierre Richer de Belleval...


text:
Ribonucleasa
Las ribonucleasas, o RNasas, son d'enzims (nucleasa) que catalizan l'idrolisi de l'ARN dins de compausats mai pichons. Se pòdon dividir en endonucleasas e exonucleasas, e comprenon divèrsas sosclassas dins las classas d'enzims EC 3.1.
Las ribonucleasas son extrèmament comunas, çò que resulta que los ARN an de periòdes de vida fòrça corts dins un mitan non protegit. Un mecanisme de proteccion, per l'ARN, es l'inibidor de la ribonucleasa (ANAR), lo quau abasta una fraccion relativament granda de las proteïnas cellularas (0.1%) e se jonh a cèrtas ribonucleasas (RNAsas) amb una afinitat màger que quina que siá autra interaccion proteïna-proteïna; la constanta de dissociacion (Kd) pel complèxe ANAR-RNasa A es 20 fM jos las condicions fisiologicas. L'ANAR s'utiliza dins la majoritat dels laboratòris qu'estúdian l'ARN per protegir las mòstras de la degradacion de la part de las RNasas del mitan.


text:
Escala cromatica
Ua escala cromatica qu'ei ua seria regulara de nòtas tanhetas e dessaparadas per pas sonque un miei ton enter eras. Que s'opausa a l'escala diatonica on, a despart de dus miei tons, las nòtas ostedeishen intervaus d'un ton.
Suber ua octava ua gama cromatica que compta dab 12 grads. La soa regularitat qu'empacha a la gama cromatica de conéisher nat mòde (au contre de l'escala diatonica).
Enter los instruments de musica, los intruments qualificats de cromatics que pòden adaptà's a totas la tonalitats (puish que pòden realitzar totas las nòtas e donc totas las gamas) mentre qui los instruments diatonics (generaument instruments de musica populara com l'acordeon diatonic) be pòden realizar pas sonque quauques gamas.


text:
Lunèl Vièlh
Lunèl Vièlh (Lunel-Viel en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region de Lengadòc-Rosselhon. Sos abitants an per escais: "los cabussaires" o "los pets d'ase".
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
- La bauma preïstorica del Mas de las Cavas
Aquela bauma se situa a un quilomètre al nòrd-oèst del vilatge en anar cap a Sant Genièis.
- La glèisa de Sant Vincenç
Aquesta glèisa, bastida pendent lo sègle XV, foguèt destruïda mantun còp del temps de la guèrra de Religions. Lo solet vestigi de la glèisa medievala es lo campanar. Sant Vincenç es lo patron del vilatge.
- Lo Castèl de Lunèl Vièlh e son iranjariá.
Personatges de Lunèl Vièlh[modificar | modificar la font]
- Lo felibre Antòni Ros (Roux en grafia de l'epòca), autor de maitas òbras de las que cal remarcar Las Pescalunetas.
- Georges Rouquier (1909-1989), actor e realizador.
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Sit de Lunèl Vièlh, en francés


text:
Tetrapoda
Un tetrapòde es un vertebrat terrèstre o marin que son esqueleta compòrta dos parelhs de membres provesits de dets, aparents o atrofiats, que pòrtan testimòni dins l'evolucion d'una adaptacion primitiva a la marcha, coma los anfibians, los reptils (dont las sèrps), los mamifèrs e los ausèls.
Caracteristicas[modificar | modificar la font]
Los Tetrapòdes constituisson un fil al sen dels Sarcopterigians. Son los Anfibians e los Amniòtas (Reptils, Ausèls, Mamifèrs). Se caracterizan per la preséncia de dos parelhs de membres quiridians (dos membres anteriors o pectorals e dos membres posteriors o pelvians) que son omològs de las nadarèlas paras dels peisses. Los membres quiridians son devesits en tres partidas: estilopòde (umèrus sul membre anterior/femur sul membre posterior), zeugopòde (ràdius-cubitus/tíbia-peronè), autopòde (carps-metacarps-falanjas/tarses-metatarses-falanjas). Aqueste esquèma de basa a subit de variacions fòrça nombrosas en relacion amb l'adaptacion a divèrses mòdes de locomocion dels Tetrapòdes (vòl, nada, salt, corsa, escavairament...).
Los primièrs Tetrapòdes apareguèron al Devonian Superior (fa 365 milions d'annadas). Contràriament a çò que se pensa sovent, los membres quiridians apareguèron en primièr pels organismes entièrament aqüatics e foguèron cooptats pus tard per permetre lo desplaçament en defòra de l'aiga, coma o mòstra l'estudi de las doas espècias de tetrapòdes fossils « Acanthostega » e « Ichthyostega ».
Autres caractèrs derivats pròpris :
- conduch lacrimal entre uèlh e sac nasal,
- lo cap es separat de la rèsta del còs per un còl,
- l'òs iomandibular de la maissa passa dins los òsses de l'audicion,
- la primièra vertèbra cervicala deven l'atlàs.


text:
Buxières-sous-Montaigut
Buxières-sous-Montaigut (Buxières-sous-Montaigut en francés) z-es 'na comuna occitana dau departament dau Puèi Domat e la region de la region d'Auvèrnhe..
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
- Buxières (atestacion Bucxeria, en 1381) ven del latin buxaria, format de buxus, lo bois, e dau sufixe -aria, luòc que i a belhcòp de bois (buis, etc)[1]. Lo bois se plai sus un sòu calcari o marca una ocupacion anciana e, eventualament, en Lemosin, [benlèu en Auvèrnhe tanben] delhs sites arqueologics gallo-romans [2].
- -sous-Montaigut se referís a la vila vesina o a son chastèl, situats pus naut que Buxières.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2013 : 233 abitants (21 ab/km²)
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007


text:
Sassetot-le-Mauconduit
Sassetot-le-Mauconduit es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Situat a una quinzena de quilomètres a l'èst de Fécamp, lo vilatge de Sassetot se tròba sus la falaise dintre las Pichonas-Lòsas e las Grandas-Lòsas, doas plajas.
Situé à une quinzaine de kilomètres à l'est de Fécamp, le village de Sassetot se trouve sur la falaise entre les Petites-Dalles et les Grandes-Dalles, deux plages.


text:
Nasquèt lo 1 de julhet de 1926 dins la vila de Nòva York en una familha d'immigrantas rus-josieus. Après estudiar a la prestigiosa Stuyvesant High School de la vila de Nòva York dintrèt a l'Universitat de Cornell, ont se graduèt en istòria l'an 1948. Realizèt posteriorament un postgraduacion a l'Universitat de Columbia e lo 1963 obtenguèt son doctorat en economia a l'UniversitatJohns Hopkins. Aquel meteis an foguèt nomenat professor d'aquel darrièr centre, en venent lo 1960 professor a l'Universitat de Rochester, lo 1966 de l'Universitat de Chicago, lo 1975 de l'Universitat de Harvard e lo 1981 autre còp a Chicago, ont es a l'ora d'ara d'ensenhament.
Davant de la cresença que cèrtas innovacions tecnologicas an un papièr clau en la creissença economic, Fogel opinèt que tala ipotèsi mancava de fondament. A l'aplicar de tecnicianas econometricas nòvas desfaguèt lo mite de l'importància essenciala del camin de fèrre pel desvolopament economic dels Estats Units. Lo sieu bastiment, segon Fogel, aguèt pas un impacte tan decisiu coma se supausava en la creissença de lo sieu país. La segonda aplicacion de lo sieu metòde foguèt encara mai polemica, doncas qu'ensagèt demostrar que lo esclavitud èra una institucion vigorosa e eficienta, e que la siá eliminacion se deguèt a la volontat politica, davant de l'idèa qu'èra en decadéncia, qu'èra ineficient e que la Guèrra Civila Americana avancèt solament la siá fin unes ans.
L'an 1993 foguèt premiat amb lo Prèmi Nobel d'Economia amb Douglass North, per las siás innovacions en l'investigacion de l'istòria economica a comptar de l'aplicacion de tecnicianas quantitativas que servisson ad a explicar los cambiaments economics e institucionals.


text:
Estèpa
En geografia fisica, una estèpa (en rus: cTeпb - AFI: [sʲtʲepʲ], ucraïnian: cTeп - [stɛp], cazac: дaлa - [dɑlɑ]) es una plana sens arbres (levat pròche dels rius e lacs); parièra a una prada, l'estèpa es mai que mai dominada per d'èrbas rasas. Pòt èsser semidesertica, o cobèrta d'èrba, d'arbrilhons, o los dos, en foncion de la sason e de la latitud. Lo tèrme es tanben emplegat per descriure lo clima de regions tròp secas per aver una selva, mas pas pro secas per èsser un desèrt. Lo tèrme original ven del mot rus cTeпb que designa una tèrra plana e arida.
Lo clima de totas las estèpas es resumit per lo clima continental. En estiu las temperaturas mai nautas son de 40 °C e las pus bassas en ivèrn de -40 °C. Los escarts de temperaturas entre jorn e nuèit son tanben fòrça importants. En Mongolia, se pòt enregistrar 30 °C lo jorn e de temperaturas negativas la nuèit.
Las estèpas de latituds mejanas se caracterizan per d'estius cauds e d'ivèrns freds, amb en mejana 250-500 mm de pluèjas o equivalent en nèu per an. Dins las localizacions tropicalas, las casudas de pluèjas fan la diferéncia entre estèpa e desèrt vertadièr tan coma la granda evapotranspiracion.


text:
Sant-Owen-an-Alloz
Sant-Owen-an-Alloz en breton ( Saint-Ouen-des-Alleux en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Ouen-de detlos-Alleux a situat a 34 km al nòrd-es de Roazhon e a 38 km al sud del Mont Sant-Michel dins lo país de Fougères.
Las municipalitats limitrophes son Sant-Christophe-de-Valains, Lo Tiercent, Sant-Hilaire-de detlos-Lanas, Sant-Marc-sus-Couesnon, Mézières-sus-Couesnon e Vièlh-Vy-sus-Couesnon.
Saint-Ouen-des-Alleux est situé à 34 km au nord-est de Rennes et à 38 km au sud du Mont Saint-Michel dans le pays de Felger.
Les communes limitrophes sont Saint-Christophe-de-Valains, Le Tiercent, Saint-Hilaire-des-Landes, Saint-Marc-sur-Couesnon, Mézières-sur-Couesnon et Vieux-Vy-sur-Couesnon.
Istòria[modificar | modificar la font]
La parròquia de Sant-Ouen-de detlos-Alleux a mencionat dempuèi lo Sègle XII. Es jos la proteccion de sant Ouen e levava antany del abbaye Sant-Pierre de Rillé a Fougères #que i #fondar un prieuré-curació.
La parròquia de Sant-Ouen-de detlos-Alleux dépendait antany del ancià évêché de Roazhon. Lo bourg de Sant-Ouen-de detlos-Alleux conteniá antany la lòtja e la auditoire de la vicomté de la Belinaye en Sant-Christophe-de-Valains
La paroisse de Saint-Ouen-des-Alleux est mentionnée dès le Sègle XII. Elle est sous la protection de saint Ouen et relevait autrefois de l'abbaye Saint-Pierre de Rillé à Fougères qui y fonda un prieuré-cure.
La paroisse de Saint-Ouen-des-Alleux dépendait jadis de l'ancien évêché de Rennes. Le bourg de Saint-Ouen-des-Alleux contenait autrefois la halle et l'auditoire de la vicomté de la Belinaye en Saint-Christophe-de-Valains