text:
Sodòma e Gomòrra
Sodòma (Eόδoua) e Gomòrra (Γόuoppa) èran doas ciutats de Canaan al sud-èst de la mar Mòrta. Sodòma poiriá èsser la capitala d'una pentapolis cananèa que regropava Sodòma, Gomòrra, Admah, Zeboiim e Bèla (que venguèt Zòar), caduna amb son pròpri rei, mas confederadas.
Aqueles reis foguèron vencits pels israelitas a la val de Siddim, e aprèp seriá estada cobèrta per las aigas de la mar Mòrta. Las primèras doas ciutats son gaireben totjorn citadas ensemble.
Legenda[modificar | modificar la font]
Segon lo libre de la Genèsi, Sodòma e Gomòrra èran doas ciutats corrompudas que lo Dieu de la Bíblia destruiguèt amb una pluèja de fuòc e sofre, en castig pel comportament dels seus abitants («vici contra natura»), que cometián la pièger de las fautas.
Un còp Lòt, un abitant de Sodòma, recebèt la visita de dos àngels, segon la legenda se passèt atal: « Èran encara pas retirats per se pausar [los àngels], que los òmes de la populacion, las gents de Sodòma, dels joves als vièlhs, tot lo pòble sens excepcion, assetgèron l'ostal. Apelèron Lòt e li diguèron: «Ont son los òmes que venguèron aquel vèspre a ton ostal? Mena-los-nos perque n'abusem ». Lòt sortiguèt los trapar a la dintrada e, tancant la pòrta darrièr èl, los diguèt: « Per favor, mos fraires, fasètz pas aquela mala accion! Escotatz: ai doas filhas que encara jamai coneguèron un òme. Vos las aduirai per que fagatz çò que vos sembla; mas fagatz pas res a aqueles òmes »(Genèsi 19,4-9) La Bíblia menciona tanben de relacions incestuosas de Lòt amb las sieunas filhas, provocadas per elas meteissas, que l'aurián bandat.
Aprèp las suplicas d'Abraam, lo Dieu solament acceptèt de salvar los abitants de Sodòma aqueles que considerèt coma purs d'esperit: Lòt, nebot d'Abraam, sa femna e sas filhas. Los àngels los ordenèron que fugiguèsson sens jamai regardar enrèire en cap moment, pendent la destruccion. Pasmens, la femna de Lòt resistiguèt pas e regardèt atrás, e se cambièt a l'instant en una estatua de sal. De luenh, Abraam foguèt conscient de la destruccion quora vegèt que s'auçava una colomna de fum.
Consequéncias[modificar | modificar la font]
Dins l'istòria crestiana se considerava tradicionalament que lo pecat comés per la populacion de las ciutats damnadas èra l'omosexualitat e, a partir d'aquel tèxte e d'autres fragments biblics descontextualitzats, aquela opcion sexuala foguèt alara considerada coma una abominacion que calrà purificar pel fuòc e lo sofre per evitar a la societat lo meteis astra que las ciutats biblicas. Lo concèpte d'un esperit pur, salvat de las flamas divinas per causa de sa puretat, pòt susprendre s'analisam lo comportament de Lòt, que volguèt liurar sas filhas verges, e tanben qu'aquelas meteissas bandèron lor paire per obtenir de relacions incestuosas. Qualques autors pensan que, contra la interpretacion tradicionala (tardièra), la fauta comesa pels sodomitas foguèt lo refús de l'espitalitat als visitants, que per las concepcions de l'epòca e del luòc èra causa considerada coma una fauta fòrça grèva.[1]
Pasmens, l'interpretacion tradicionala impregnèt la cultura e las lengas d'Occident. Per aquò:
- sodomia: designa la practica del coït anal e, per extension, l'omosexualitat masculina
- sodomita: designa la persona que practica la sodomia; anticament, lo mot s'utilizava tanben per designar los omosexualitat.
- sodomizar: es practicar la sodomia.


c: text/html

text:
Disacarid
Los disacarids son un tipe de glucid, formats de l'union de dos monosacarids identics o distints mejançant un ligam glucosidic, monocarbonilic o dicarbonilic, que pòt en mai èsser a o B en foncion del -OH emiacetal. Los disacarids mai comuns son:
- sacaròsa: formada de l'union d'una glucòsa e una fructòsa. La sacaròsa es lo sucre comun.
- lactòsa: formada de l'union d'una glucòsa e una galactòsa. Es lo sucre del lach.
- maltòsa, isomaltòsa, trealòsa, celobiòsa: formadas totas de l'union de doas glucòsas, son diferentas en dependent de l'union entre las glucòsas.
La formula empirica dels disacarids es C12H22O11. Los ligams covalents entre dos monosacarids provòcan l'eliminacion d'un atòm d'idrogèn d'un dels monosacarids e d'un grop idroxil de l'autre monosacarid. Dins la mucosa del tube digestiu de l'òme existisson d'enzims sonats disacaridasas, qu'idrolisan lo ligam glucosidic per l'absorcion intestinala.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
741
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 741 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
- 3 de decembre - Zacàrias deven papa.
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
- 18 de junh - Mòrt de l'emperaire Leon III ò Leon l'Isaurian considerat coma un emperaire major de l'istòria bizantina en causa de son ròtle decisiu dins lo mantement d'un Empèri menaçat per leis Arabis, lei Bulgars e lei Lombards. Son fiu Constantin V li succediguèt. Pasmens tre julhet, aquela succession foguèt refusada per lo generau Artabasde, oficièr fidèu de Leon, que se proclamèt tanben emperaire. Una batalha s'acabèt per la desfacha de Constantin V. Artabasde intrèt dins Constantinòple e i anoncièt la mòrt de son rivau. Prononcièt la restauracion dau culte deis icònas. Pasmens, Constantin capitèt de se retirar a Amorium ont obtenguèt lo sostèn de divèrsei tropas, compres sei partisans de la capitala que refusèron d'acceptar sa mòrt.
America[modificar | modificar la font]
Calakmul[modificar | modificar la font]
Inauguracion de cinc estèlas novèlas a Calakmul per un rèi desconegut.


text:
Indici de massa corporala
L'Indici de massa corporala (IMC) (var. indici de massa corporau), es una chifra que permet d'avalorar la corpuléncia d'una persona en foncion de sa massa e de sa talha.
Foguèt inventat pel belga Adolphe Quételet mentre qu'elaborava son sistèma de "fisica sociala" entre 1830 e 1850 (se ditz tanben Indici de Quételet). La formula n'es:
Que m i es la massa de la persona e h sa nautor; ambdoas introduïdas en unitats del SI, es a dire, kg e m. La seuna interpretacion es la seguenta (aplicabla sonque a las personas adultas, pel mainatges la classificacion es diferenta):
E mai que siá una simpla aisina estatistica, es largament emplegat coma mesura de l'obesitat o de l'estat nutricional, mai que mai per l'Organizacion Mondiala de la Santat. Emai que siá una estimacion de la preséncia de graissa en çò d'una persona, pren pas en compte las proporcions de massa ossosa ni musculara. De fait, podriá èsser substituït per un assag d'impedància bioelectrica, mas la realizacion d'aqueste es fòrça mai complexa, mentre que la nautor e lo pes son de bon mesurar.
La seuna valor potenciala, a mai, varia amb l'edat e lo sèxe.


text:
Ivan Pavlov
Ivan Petrovich Pavlov (en rus: ИBaH ПeTpoBич ПaBлoB) (nascut a Riazan, Russia en 1849 - mòrt a Leningrad, URSS en 1936) èra un fisiologista e psicològ rus guerdonat amb lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1904 e lo primièr que descriguèt lo fenomèn ara conegut coma condicionament classic amb d'experiéncias suls gosses.
Somari
Biografia[modificar | modificar la font]
Pavlov nasquèt lo 14 de setembre de 1849 dins la vila russa de Riazan, situada dins la província de Riazan. Filh d'un patriarca ortodòxe comencèt per estudiar la teologia, pasmens la laissèt de caire per entamenar d'estudis de medecina e de quimia a l'Universitat de Sant Petersborg. Aprèp qu'acabèsse son doctorat en 1883 apregondiguèt sos estudis en Alemanha, ont s'especializèt en fisiologia intestinala e dins lo foncionament del sistèma circulatòri.
En 1890 foguèt nomenat professor de fisiologia a l'Académia Medicala Imperiala e puèi director del Departament de Fisiologia de l'Institut de Medecina Experimentala de Sant Petersborg.
Moriguèt lo 27 de febrièr de 1936 a la vila de Sant Petersborg, qu'en aquel moment se sonava Leningrad.
Recèrca scientifica[modificar | modificar la font]
A partir de 1890 centrèt son trabalh sus l'estudi de l'aparelh digestiu e l'estudi dels sucs gastrics. Pavlov espepissèt lo sistèma gastric dels gosses, e sas manifestacions extèrnas jos la forma de la salivacion, arribant a mesurar la fam dels animals en observar la quantitat de saliva que generavan aprèp èsser estats privats d'aliments. Observèt que los gosses avián tendéncia a salivar abans que l'aliment dintrèsse a debon dins sas bocas, e vist qu'observava pas cap d'explicacion fisiologica per un fenomèn aital comencèt a desvolopar l'idèa de "secrecion psiquica".
Pr'amor de las circonstàncias, Pavlov decidiguèt d'estudiar mai precisament aqueste fenomèn que veniá tot bèl just de descobrir en cambiar la forma de presentar los aliments als animals. Aquò faguèt que descobriguèt una relacion intima entre las causas mentalas e la responsa fisiologica seguidoira que nomenèt los reflèxes condicionats. Es a dire, las responsas reflèxas, coma la salivacion, se fan sonque condicionalament sus d'experiéncias anterioras especificas de l'animal. Sas seves recèrcas lo portèron a formular la lei del reflèxe condicionat, que desvolopèt entre 1890 e 1900 aprèp d'aver observat que la salivacion dels gosses que utilizava per sas experiéncia podia èsser la resulta d'una activitat psiquica. Aital, realizèt una experiéncia que consistissiá a far sonar una campana just abans de provesir lo manjar a un gos, e n'arribèt a la conclusion que, quand lo gos aviá talent, començava de salivar sonque d'ausir lo son de la campana.
Per encausa d'aquestas recèrcas Pavlov aguèt per recompensa lo Prèmi Nobel de Medecina o Fisiologia en 1904. Mai tard lo psicològ american John B. Watson, assabentat de las experiéncias de Pavlov, utilizèt aquelas resultas per las aplicar als èssers umans e aital creèt una novèla escòla de psicologia que seriá sonada conductisme.
La Guèrra Civila Russa e l'arribada del comunisme cambièron pas ges l'endraiament de sas recèrcas. Malgrat que se sentiguèsse pas en simpatias amb lo regim novèl, foguèt pas secutat per l'aparelh comunista. Aprèp la Revolucion d'Octobre foguèt nomenat director dels laboratòris de fisiologia a l'Institut de Medecina Experimentala de l'Acadèmia de las Sciéncias de l'URSS. Pendent las annadas 1930 elaborèt lo principi que la foncion del lengatge uman es la resulta d'una cadena de reflèxes condicionats qu'encabirián de mots.
Estudis de Pavlov[modificar | modificar la font]
Las observacions basicas de Pavlov èran simplas. Se s'introdusisson d'aliments o cèrts acids diluïts en boca d'un gos afamat, comença aqueste a secretar un flux de saliva que sortís de glandolas determinadas. Observèt Pavlov que l'animal salivava tanben abans que lo manjar arribèsse dins la boca, çò que significava que la vista o l'òlga del manjar provocava una meteissa responsa fisiologica. A mai, lo gos salivava parièr davant la preséncia de la persona qu'en general li provesissiá sos aliments. Aquesta constatacion lo portèt a desvolopar un metòde experimental per estudiar l'aquesiment de connexions novèlas d'estimulacion-responsa. Sens cap mena de dobte, les quals havia observat en els seus gossos no podien ser innates o connaturals d'aquesta mena d'animal.
Estimulacion e salivacion[modificar | modificar la font]
La magnitud de las responsas a las diferentas estimulacions se pòt mesurar en foncion del volum total o del nombre de degots de saliva segregades en una determinada unitat de temps.
Al realitzar l'experiment de la campana Pavlov, des de l'habitació contigua i a través d'un veire, poguèt observar lo comportar del gos, aplicant las estimulacions e valorant las responsas. Abans de començar l'experiéncia, Pavlov mesurèt las reaccions de salivacion al menjar dins lo morre, que va ser considerable, mentre que el gos salivèt molt poc al ser sotmès a l'estímul del so (toc de la campana). A continuació, va iniciar les proves de condicionament. Toca la campana estímul neutral, e immediatament après va presentar menjar a l'animal estímul incondicionat, amb un interval molt breu. Va repetir aquest parell d'estímuls moltes vegades durant diverses setmanes, sempre quan el gos estava famolenc. Transcorreguts diversos dies va tocar tan sols la campana i la resposta de saliva va aparèixer a l'escoltar-se el so, a pesar que no es va presentar el menjar. La resposta havia quedat condicionada a un estímul que no havia pogut produir-la prèviament.
La salivacion del gos davant el menjar és una reposada incondicionada; la salivació après escotar la campana es una responsa condicionada. L'estímul neutre que suposa inicialament la campana es converteix finalament en un estímul condicionat. Aquest estímul condicionat (so), és com un senyal que avisa que l'estímul incondicionat (menjar), està a punt d'aparèixer. Finalament, existeix el reforç, que és l'enfortiment de l'associació entre un estímul incondicionat amb el condicionat. El reforçament és un esdeveniment qu'aumenta la probabilitat que ocorri una determinada resposta. La definicion de condicionament classic es la formacion (o reforçament) d'una associacion entre un estímul neutre e un reflèxe.
Quan es presenta sobtadament un estímul condicionat mas sense associar-li l'estímul incondicionat, deixa de provocar la responsa. En el cas del gos de Pavlov, quitariá de salivar davant la campana se, sulpic, no va acompanyada d'aliment. Quan l'estímul condicionat ja no provoca la responsa, es diu que el reflèxe condicionat s'ha "extingit". La reaparicion d'una responsa condicionada extingida prèviament, aprèp un periòde de repaus, es conegut coma "recuperacion espontanèa". Se lo gos de Pavlov tornèsse en situacion experimentala, aprèp d'algun temps d'absència, la campana podria provocar novament la resposta de salivació. La generalització de l'estímul suposa una tendéncia a produir la resposta condicionada davant estímuls similars al condicionament, així mateix el gos respondrà a sons més o menys similars al de la campana. Així mateix s'aprèn a discriminar, això és, a aprendre a respondre a un estímul i a inhibir aquesta resposta a un segon estímul semblant.
Primièr sistèma de senhals[modificar | modificar la font]
Així denomina Pavlov a la relacion per la qual el sistema nerviós central, especialament el cervell associa, per exemple, una campanada amb el possible aliment: la campanada (o altre estímul substitutiu) resulta un senyal. Per Pavlov la majoria dels animals es regeix per un "pensament" basat en aquest sistema de substitucions reflecteixes, un primer sistema de senyals.
Segond sistèma de senhals[modificar | modificar la font]
Però, a diferència dels conductistes clàssics Pavlov té més agudesa en referència a les "conductes" umanas, i està luènh de considerar-les un sistema de reflèxes condicionats, no almenys en lo modèl esquematic "estímul-responsa". En l'Homo sapiens sapiens Pavlov considèra que se produsís un salt qualitatiu respecte al primièr sistèma de senyals, en l'humà aquesta question ja no es restringeix a reflèxes condicionats o a estímuls substitutius, la complexitat del cervèl uman facilita un segond sistèma de senyals que és lo lengatge verbal o simbolic, dins aqueste las substitucions a partir dels estimuls semblan infinidas e pasmens plan ordonadas (logicas). Pavlov entén qu'aquesta capacitat apareis en bèla mesura perquè considèra que dins l'èsser uman existís una capacitat d'autocondicionament que, encara que semble contradictòri, l'és alliberador: l'èsser uman pot reaccionar davant estímuls que ell mateix va generant e que pot transmetre mitjançant una informacion.
Reconeissenças[modificar | modificar la font]
Per tal de li portar omenatge se nomenèt lo cratèr Pavlov sus la superfícia de la Luna e tanben l'asteroïde (1007) Pawlowia descobèrt lo 5 d'octobre de 1923 per Vladimir Aleksandrovich Albitzky.


text:
Noyelles-sous-Bellonne
Noyelles-sous-Bellonne es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat possedissiá una zòna humide rica en tourbe e en peisses, #que l'espleitacion n'èra privilègi dels senhors o de la Glèisa.
Una dels doléances mesas per la municipalitat en lo moment de la Revolucion francesa èra « que las comunitats ajan reintegrat en las siás marais, pradas, landes, pâturages, monts, èca. que los garennes sián abolissiás, aital coma las conservacions de las caças particularas dels senhors[1] ».
L'archiu départementales an en 1894 recebut[2] , per 3 cartons del fons del Marquisat de Hesdigneul-Béthune :
- una correspondéncia entre lo curé de Noyelles e lo Abbaye de Anchin, sus la proprietat del banc seigneurial dins la glèisa de Noyelle ;
- qualques documents relatius al procès ont la comunitat de Noyelles reivindicava (1445-1760) lo drech de persec e de tourbage en lo sieu marais ;
La commune possédait une zone humide riche en tourbe et en poissons, dont l'exploitation était privilège des seigneurs ou de l'Église.
Une des doléances posées par la commune lors de la Révolution française était « que les communautés soient réintégrées dans leurs marais, prairies, landes, pâturages, monts, etc. que les garennes soient abolies, ainsi que les conservations des chasses particulières des seigneurs[3] ».
Les archives départementales ont en 1894 reçu[2] , dans 3 cartons du fonds du Marquisat d'Hesdigneul-Béthune :
- une correspondance entre le curé de Noyelles et l'Abbaye d'Anchin, sur la propriété du banc seigneurial dans l'église de Noyelle ;
- des documents relatifs au procès où la communauté de Noyelles revendiquait (1445-1760) le droit de pêche et de tourbage dans son marais ;
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Extraches del quasèrn de doléance dels abitants en compausant la comunitat de Noyelle-jos-Bellonne ; « Aital fach e arturat en la nòstra assemblada, e lo present quasèrn en avent #èsser costat e rubricat per primièra e darrièra pagina, lo vint-nòu de març mil sèt #cent ochanta nòu »,
- ↑ 2,0 2,1 Informe del Sr. Lo archiviste départemental sus la situacion de l'archiu de la prefectura, de las jos-prefecturas, de las municipalitats e dels hospices del Passatge-de-Calava e sus la bibliotèca départementale pendent l'exercici 1893-1894, Arras, 1894 (extrai del volum del Conselh General del Passatge-de-Calava de la session de Aout 1894) (consultat 2009 12 30) Error de citacion : Invalid
tag; name "arch62_1894" defined multiple times with different content
- ↑ Extraits du cahier de doléance des habitants composant la communauté de Noyelle-sous-Bellonne ; « Ainsi fait et arrêté en notre assemblée, et le présent cahier ayant été côté et paraphé par première et dernière page, le vingt-neuf mars mil sept cent quatre-vingt-neuf »,


text:
Tumen
Lo fluvi de Tumen (Tumen ula en manchó, 們江 en chinés tradicionau; pinyin: Túmen Jiāng, TүMэH roл Tümen gol en mongòl) o de Tuman (두만강 en corean a còps transcrivut Duman, TyMaHHaя peka Tumannaya reka en rus) que marca ua part de la termièra enter la Republica Populara de China e la Corèa deu Nòrd e, suus sons darrèrs 17 km, enter Russia e la Corèa deu Nòrd. Lo nom d'aqueth arriu que vien deu mongòl tümen qui significa « dètz mila ».
Aqueth fluvi qu'a la soa hont dens la montanha Paektu, puish que correish sus 521 km entà getà's dens la Mar de Japon. Sus la soa arriba nòrd que s'esten la província chinesa de Jilin e, au sud, las províncias nòrd-coreanas de Hamgyong deu Nòrd e de Yanggang.
Los entorns de l'estuari que's compausan d'ua vegetacion e ua fauna raras, uei lo dia hèra protegidas.


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Cassel (633)
Liste des communes
Baunatal
Ville de Baunatal, localité de l'Allemagne de 27 000 habitants.
La mairie de Baunatal a une adresse e-mail et un site Internet.
Vellmar
Ville de Vellmar, localité de l'Allemagne de 18 000 habitants.
La mairie de Vellmar a une adresse e-mail et un site Internet.
Hofgeismar
Ville de Hofgeismar, localité de l'Allemagne de 15 000 habitants.
La mairie de Hofgeismar a une adresse e-mail et un site Internet.
Lohfelden
Ville de Lohfelden, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Lohfelden a une adresse e-mail et un site Internet.
Wolfhagen
Ville de Wolfhagen, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Wolfhagen a une adresse e-mail et un site Internet.
Kaufungen
Ville de Kaufungen, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Kaufungen a une adresse e-mail et un site Internet.
Fuldatal
Ville de Fuldatal, localité de l'Allemagne de 11 000 habitants.
La mairie de Fuldatal a une adresse e-mail et un site Internet.
Niestetal
Ville de Niestetal, localité de l'Allemagne de 10 000 habitants.
La mairie de Niestetal a une adresse e-mail et un site Internet.
Schauenburg
Ville de Schauenburg, localité de l'Allemagne de 10 000 habitants.
La mairie de Schauenburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Fuldabrück
Ville de Fuldabrück, localité de l'Allemagne de 8 700 habitants.
La mairie de Fuldabrück a une adresse e-mail et un site Internet.
Ahnatal
Ville d'Ahnatal, localité de l'Allemagne de 7 900 habitants.
La mairie d'Ahnatal a une adresse e-mail et un site Internet.
Calden
Ville de Calden, localité de l'Allemagne de 7 400 habitants.
La mairie de Calden a une adresse e-mail et un site Internet.
Immenhausen
Ville d'Immenhausen, localité de l'Allemagne de 6 900 habitants.
La mairie d'Immenhausen a une adresse e-mail et un site Internet.
Zierenberg
Ville de Zierenberg, localité de l'Allemagne de 6 600 habitants.
La mairie de Zierenberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Emstal
Ville de Bad Emstal, localité de l'Allemagne de 6 000 habitants.
La mairie de Bad Emstal a une adresse e-mail et un site Internet.
Grebenstein
Ville de Grebenstein, localité de l'Allemagne de 5 900 habitants.
La mairie de Grebenstein a une adresse e-mail et un site Internet.
Helsa
Ville de Helsa, localité de l'Allemagne de 5 500 habitants.
La mairie de Helsa a une adresse e-mail et un site Internet.
Naumburg
Ville de Naumburg, localité de l'Allemagne de 5 200 habitants.
La mairie de Naumburg a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Empacha pas qu'es un òme polit !
Joanda, se passas per aqui : ieu t'aimi !
E puei, que l'agrade ò non sa musica ai gents, qu'enchau ? Fau que ne l'ague per totei lei gost.
M'agrada mièlhs de veire quauqun coma eu qu'a un amor vertadier per la lenga e la cultura d'òc, que d'unei gents que fan de musica occitana sensa si socitar de parlar un tròç de lenga (tròp complicat, es de creire que seriam d'engenhi !), soncament per tocar lei picalhons institucionau.
E de gents d'aquela mena, si que ne'n conoissi. Basta d'anar ais Estivadas per ne'n veire quauqueis uns.


text:
Barbières
Barbières (Barbières en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
- Barbières es situat a 12 km de Romans-sus-Isère, a 18 km de Valéncia.
- Lo vilatge de Barbières a situat al pè del massís del Vercors cap al caulet de Tourniol, vista panoramique sus las vallées del Rhône e del Isère.
- Barbières est située à 12 km de Romans-sur-Isère, à 18 km de Valence.
- Le village de Barbières est situé au pied du massif du Vercors vers le col de Tourniol, vue panoramique sur les vallées du Rhône et de l’Isère.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Antoine De Beaumont, senhor de Barbières, se #distinguir al Sègle XVI jol nom de Capitani Barbières.
Antoine de Beaumont, seigneur de Barbières, se distingua au Sègle XVI sous le nom de Capitaine Barbières.


text:
Tuta de Hira
Era Tuta de Hira (غار حراء Ġār Ḥirāʾ en arab) que s'orbeish en Jabal an Nur, era « montanha dera lutz » situada haut o baish a 4 km ath nòrd-oèst dera Mèca en parçan de Hejaz d'Arabia Saudita. Que's tròba a 270 m d'altitud e eras suas dimensions que son de 3,70 m de longor per 1,60 m de largor. Er Anjo Gabrièu qu'aparescó a Maomet peth prumèr còp en aquera tuta, a on eth profèta der Islam e avèva costuma de recuelhe's, tà hèr-lo eras prumèras revelacions der Alcoran. Qu'ei un lòc de pelegrinatge; eth nombre de visitaires que pòt aténher 5 000 durant eth Hajj.


text:
Dengue
La dengue « gripa tropicala » o « fèbre roja», es una Malautiá virala, endemica dins los païses tropicals.
La dengue es una arboviròsa, transmesa a l'òme per mejan de la fissada d'un moissal diürne del genre Aedes, el meteis infectat per un virus de la dengue de la familha dels flavivirus.
Aquela infeccion virala provòca comunament fèbre, mal de cap, dolors muscularas e articularas, lassièra, vòmit e erupcion cutanèa. Biologicament, se tròba abitualament una baissa de las plaquetas. La garison arriba generalament en una setmana. Existisson de formas emorragicas o amb sindròme de tust, escasses e grèus, podent provocar la mòrt.
Existís pas de vaccin e pas de tractament especific antiviral. Se tracta los simptòmas amb medicaments contra la fèbre e la dolor. Pasmens, la dengue podent dins d'escassas endevenenças evolucionar cap a una forma emorragica, los anticoagulants coma l'aspirina son d'enebir. La prevencion collectiva se basa sus la luta contra los moissals vectors (exterminacion, destampa de las aigas estagnantas...) e sus las mesuras de proteccion preventivas individualas contra las fissadas dels moissals (moissalièra, repulsiu...).
Somari
- 1 Istòria
- 2 Epidemiologia
- 3 Contaminacion
- 4 Dengue emorragica, en expancion
- 5 Formas clinicas - Simptòmas
- 6 Diagnostic
- 7 Tractament
- 8 Prevencion
- 9 Notas et reférencias
Istòria[modificar | modificar la font]
Etimologia[modificar | modificar la font]
Las originas del mot dengue son pas claras, mas poiriá provenir de la frasa swahili « Ka-dinga pepo », que descriu la malautiá coma essent causada per un esperit marrit [1]. Lo mot swahili dinga poiriá aver per origina lo mot castelhan dengue que significa « minucós » o « prudent », atal coma se compòrta une persona que sofrís de dolors muscularas e articularas ligadas amb la dengue [2]. L'usatge del mot castelhan poiriá derivar del mot swahili qu'a la meteissa prononciacion [3].
Literatura[modificar | modificar la font]
Epidemiologia[modificar | modificar la font]
Segon las chifras de 2007 de l'Organizacion Mondiala de la Santat (OMS) , la dengue seriá l'arboviròsa pus espandida dins lo monde, amb gaireben 40 % de la populacion mondiala expausada al virus, o 2,5 miliards de personas. Cada annada i auriá prèp de 50 milions d'infeccions dins lo monde, que 500 000 cases de « dengue emorragica » provocant la mòrt dins almens 2,5% dels cases.
Aquelas chifras aumentèron en 2008 a l'ocasion de la 2a Conferéncia Internacionala sus la Dengue [4] amb 55% de la populacion mondiala expausada al virus, o 3,6 miliards de personas, 124 païses endemics, 70 a 500 milions d'infeccions (simptomaticas o pas) per an, que 36 milions de cases de dengue classica, 2,1 milions de formas grèvas (formas emorragicas e formas amb sindròme de tust) e 21 000 decès.
Alara que foguèt presenta unicament en Asia del Sud-Èst, es dempuèi qualques annadas en plena progression dins lo rèsta d'Asia, en Africa, en Polinesia Francesa, e subretot en America del Sud, ont lo nombre de cases foguèt multiplicat per 60 entre 1989 e 1993. Las rasons son variadas :
- creissença demografica importanta ;
- creacion de bidonvilas prèp de las vilas ;
- catastròfas naturalas ;
- pauretat ;
- alentiment de las campanhas d'eradicacion del moissal Aedes aegypti.
En 2001, mai de 609 000 cases foguèron senhalats dins las Americas, que 15 000 emorragicas.
Dempuèi 2006, plusors païses e territòris de la Cariba se trobèt a : Dominica, Jamaica, Surinam, Santa Lúcia, Martinica, Guadalope, Sant Martin (illa) e Guyana.
Al començament de 2008, prèp de 36 000 abitants de Rio de Janeiro contractèron la dengue, subrecargant las urgéncias espitalièras. 50 % dels malauts avián mens de 14 ans, 24 moriguèron. 2053 novèls cases foguèron senhalats dins la jornada del 20 de març[5].
A l'automne de 2009, dins l'Atlantic, es lo pichon archipèla del Cap Verd que subiguèt pendent dos meses una epidemia de dengue de tipe 3 e que, amb mai de 20 000 cases, toquèt 5 % de sa populacion, provocant sièis mòrts [6].
En setembre de 2010 un primièr cas de dengue autoctòn en Occitània foguèt descobèrt a Niça.[7]
Contaminacion[modificar | modificar la font]
Lo virus de la dengue se transmet a l'òme per mejan de moissals vectors del genre Aedes : Aedes aegypti lo pus sovent mas tanben Aedes albopictus e Aedes polynesiensis. Son moissalums que vivon en Vila o prèpa, en contacte amb l'òme.
Los moissals venon contaminats en fissant l'òme, e escassament per transmission verticala de la maire cap a l'uòu (1 cas sus 600). L'èsser uman seriá la principala sèrva naturala dels viruses de la dengue, mas tanben lo disseminador de la malautiá.
Existisson quatre serotipes diferents del virus de la dengue : DENV-1, DENV-2, DENV-3 et DENV-4. Son estrechament parents e provòcan los meteisses signes clinics. Pasmens son fòrça prèp los uns dels autres. Existís pas de proteccion immunitària crosada entre eles. Atal un meteis subjècte pòt èsser tocat mai d'un còp per la dengue, un còp per cadun dels quatre serotipes.
Una epidemia de dengue es sovent ligada a l’aparicion o a una novèla aparicion d’un serotipe que circulèt dempuèi fòrça annadas.
Se ditz « dengue primària » quand d'una prima infeccion, es a dire quand un subjècte es infectat amb un virus de la dengue pel tot primièr còp. Quand se torna infectar per un autre serotipe aprèp una prima infeccion se ditz alara « dengue segondària ». Quand per una dengue primària, lo ratio IgM/IgG en fasa precòça de la malautiá es pus elevat al moment d'una dengue segondària. Sembla que al moment d'una dengue segondària, lo risque de desvolopar una forma grèva seriá ben fòrça superior que al moment d'una dengue primària, multiplicat per 10.
Dengue emorragica, en expancion[modificar | modificar la font]
Lo tèrme de « dengue emorragica » designa una forma grèva de la dengue, amb de complicacions potencialament mortalas. Foguèt detectada pel primièr còp dins las annadas 1950, pendent d'epidemias a las Filipinas e en Tailàndia. Es uèi presenta dins gaireben totes los païses d'Asia ont es localament venguda una causa importanta d'espitalizacion e de mortalitat infantila [8]. En 2007, mai de 890 000 cases foguèron notificats solament sul continent american, que 26 000 de forma emorragica. Es una malautiá emergenta de grand desvolopament : abans 1970, nòu païses sofriguèron d'epidemias de dengue emorragica. En 1995, foguèron quatre còps pus nombroses e amb lo temps, de novèlas zònas son tocadas ; amb per exemple Veneçuèla estalviat fins a 2007 a notifiquèt a l'OMS mai de 80 000 cases, que almens 6 000 de forma emorragica. Segon las chifras de 2007 de l'OMS, se compta dins lo monde cada an prèp de 500 000 cases de formas emorragicas que un grand nombre, d'enfants, demandant una espitalizacion. Prèp de 2,5% dels malauts mòron e sens tractament adaptat, lo taus de mortalitat de la dengue emorragica pòt passar 20%. D'equipas ben formadas e equipadas pòdon baissar aquel taus a mens de 1%.
L'espandiment recent d'aquela pandemia s'explica per l'extension de l'airal de distribucion dels vectors (Aedes aegypti subretot, ben adaptat dins las vilas) e dels 4 tipes de virus implicats. La mondializacion dels escambis e l'urbanizacion creissenta, e tanben lo desreglament climatic facilitan la circulacion d'aqueles virus.
Formas clinicas - Simptòmas[modificar | modificar la font]
Aspèctes clinics, classificacion de l'OMS[modificar | modificar la font]
Existisson diferentas formas clinicas de l'infeccion pel virus de la dengue, mai o mens grèvas. La dengue es lo pus sovent benigna. La gravitat es fòrça variabla segon los subjèctes, anant de formas asimptomaticas (infeccion sens pas cap de simptòma) o pauresimptomatics (formas atenuadas, amb de simptòmas fòrça discrets) cap a de formas grèvas (formas emorragicas o amb sindròme de tust) podent metre en jòc le pronostic vital.
La definicion OMS 1997 d'una « dengue classica » (DF) probable es un estat febril agut associat a almens doas de las manifestacions seguentas:
- cefalèa,
- dolor retroorbitària,
- mialgia,
- artralgia,
- erupcion cutanèa,
- manifestacions emorragicas,
- baissa del nombre de leucocites
e
- configuracion serologica
o
- d'autres cases de dengue confirmat dins un meteis luòc e al meteis moment
Refonda de la classification de l'OMS[modificar | modificar la font]
La classificacion de l'OMS, de 1997, mostrèt sos limits.
L'OMS prepausa alara una novèla classificacion:
- Infeccion simptomatica per la dengue :
- Dengue
- Dengue sevèra
Dins aquela classificacion, es la permeabilitat vasculara, responsabla d'una pèrda de plasma, que ven lo critèri principal d'una dengue sevèra. Los signes precòces de pèrda de plasma son l'emoconcentracion, los escampaments pleurals e intraabdominals. Los signes de gravitat d'una dengue sevèra son los signes de tusts circulatòris (fredor de las extremitats, pols flac, lentor al tornar de la vascularizacion capillara), una alteracion de l'estat de consciéncia, d'emorragias de las mucosas e de manifestacions inabitualas coma fòrça lesions epaticas importantas, cardiomiopatia, encefalopatia e encefaliti.
Diagnostic[modificar | modificar la font]
Lo diagnostic positiu de la dengue se fa amb :
- arguments epidemiologics : sejorn en zòna d’endemia, periòde epidemic, precedents de prima infeccion
- arguments clinics : fèbre elevada, sindròme iperalgic, remission de 2-3 jorns, signes de fragilitat capillara o emorragics
- arguments biologics d’orientacion : leucopenie, trombopenie, ematocrite elevat
La suspicion clinica se pòt confortar o confirmar per un bilanç biologic necessitant una presa de sang.
Tractament[modificar | modificar la font]
Existís pas de tractament preventiu (vaccinacion) e pas mai de tractament curatiu especific antiviral de la dengue.
La dengue presenta generalament pas de complicacions, mas existisson d'escassas formas sevèras qu'implican de consultar un mètge e de defugir l'automedicacion. Per exemple la presa d'acid acetilsalicilic (aspirina) es contraindicada perque majorarián lo risc emorragic[9].
La terapeutica d'una dengue classica consistís en de mesuras simptomaticas simplas:
- repaus,
- reïdratacion orala,
- calmar dolor e fèbre amb de medicaments antalgics e antipiretics a basa de paracetamol,
En cas de formas pus sevèras :
- reïdratacion intravenosa,
- eventualament corregir un estat de tust emodinamic,
- transfusion de plaquetas.
Prevencion[modificar | modificar la font]
Existís pas cap de vaccin per s'aparar de la contaminacion. Los aspèctes preventius consistisson doncas a evitar las fissadas del moissal vector de la dengue.
Individualament, l'utilizacion de moissalièras e de repulsius es eficaça. L'esséncia de citronèla es pauc eficaça per aquel tipe de moissal, particularament agressiu.
Collectivament, la prevencion consistís a limitar lo moissalum. En Brasil, en Guyana e a las Antilhas Francesas, se cèrca l'eliminacion dels luòcs de ponduda del moissal, es a dire las sèrvas d'aiga estadissa e cauda. En particular, los barrils, botelhas, canetas, pòts de flors, copèlas. Dins una autra escala, las accions precisas son eficaças, coma l'assecament dels airals umids tal que l'aplicacion d'insecticida adaptat dins las zònas infectadas (en tenant d'aparar los predators dels moissals, e de pas favorir l'emergéncia de fonts resistentas).
Notas et reférencias[modificar | modificar la font]
- ↑ Dengue fever: essential data, 1999
- ↑ Etymology: dengue, 2001, Online Etymology Dictionary, Harper D
- ↑ Emerging Infectious Diseases, 2006, vol 12, etymologia: dengue [1]
- ↑ Pediatric Dengue Vaccine Initiative (PDVI), presentacion "Estimating the global burden of dengue" 2a Conferéncia Internacionala sus la Dengue, 15-17 d'octobre de 08 , Phuket, Thaïlande
- ↑ [2]
- ↑ Cap Verd TV
- ↑ (fr)un premier cas non importe de dengue en metropole
- ↑ (fr) Pagina OMS, Dengue et dengue hémorragique, Març de 2009
- ↑ (fr)Dossier de presse dengue 2010 - Direction générale de la santé, Sous direction prévention des risques infectieux sur http://www.sante-sports.gouv.fr
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr) La dengue, sur le site de l'Institut Pasteur
- (fr) La dengue, sus lo site de l'OMS
- (fr) Articles relatifs à la dengue sur le site de l'InVS
- (fr) INVS 13/01/07 Dengue dans les départements français d'Amérique, Point au 12 janvier 2007
- (fr) Bulletin d'Alerte et Surveillance Antilles Guyane (AVRIL 2008, N° spécial : La Dengue dans les DFA : Aspects cliniques et épidémiologiques..)
- (fr)Fiche sur la dengue sur le site de l'Agence de la Santé Publique du Canada
- (en) Site governamental de luta contra la dengue Singapor
- (en) Dengue Virus Net Information site for dengue symptoms, prevention, treatment, vaccine research and outbreak news.
- (en) Dengue dins http://www.cdc.gov
- (en) Guidelines for diagnosis, treatment, prevention and control. A joint publication of the World Health Organization (WHO) and the Special Programme for Research and Training in Tropical Diseases (TDR). New edition 2009.


text:
Silves (Portugal)
Silves es una vila e una municipalitat portuguesa situada dins lo districte de Faro.
Somari
Etimologia[modificar | modificar la font]
La vila romana se nomenava Silbis. Los arabs la nomenavan Xelb[1].
Geografia[modificar | modificar la font]
Silves es limitròfa:
- al nòrd, d'Ourique,
- au nòrd-èst, d'Almodôvar,
- a l'èst, de Loulé,
- al sud-èst, d'Albufeira,
- au sud-oést, de Lagoa,
- a l'oèst, de Portimão e Monchique,
- al nòrd-oèst, de Odemira.
Silves a tanben al sud una pichona dubertura sus l'ocean Atlantic.
Istòria[modificar | modificar la font]
Silves foguèt establit coma basa de comèrci feniciana. Aquela colonia venguèt en grandissent la vila romana de Silbis. Èra mai tard la capitala del pichon reialme musulman d'Algarve, amb al sègle XII un castèl, un pòrt, de talhièrs de construccion navala e un comèrci prospèr amb los pòrts de Mediterranèa e d'Africa. es tanben a l'epòca un fogal cultural e artistic important ligat a Andalosia e l'Africa del Nòrd e conegut pels seus poètas e savis. Reconquerits psr Sanche Ièr de Portugal aprèp un sèti de tres meses en 1189, puèi de nòu presa en 1191 pels Almoads (Abu Yusuf Yaqub al-Mansur), e fin finala restacada a Portugal amb l'Algarve en 1242, jos l'accion de Dom Paio Peres Correia al servici de Ferand III de Castelha. Lo Tèrratrem de Lisbona de 1755 deroïguèt una granda partida de l'arquitectura mora[2].
Èra pendent longtemps un pòrt important abans de declinar amb lo lent ensablament du flum Arade.
Demografia[modificar | modificar la font]
Subdivisions[modificar | modificar la font]
La municipalité de Silves groupe 8 freguesias :
Patrimòni[modificar | modificar la font]
Fortalesa de Silves[modificar | modificar la font]
La Fortalesa de Silves, Castelo de Silves, o castèl Al Hamra (lo roge), es constituida d'un barri merletat, de gres roge, occupant una superfícia de 12 ectars.
Bastida pels Moros entre lo sègle VIII e X, la fortalesa patiguèt de las divèrsas conquèstas e reconquèstas. Foguèt espandida al sègle XV. Foguèt damatjada pel Tèrratrem de Lisbona de 1755. Foguèt restaurada en 1835. La granda citèrna d'aiga arcada es encara utilizada per la vila.
Se debana una fèsta de la bièrra cada julhet[3].
Catedrala[modificar | modificar la font]
La construccion de la catedrala, Sé de Silves, comencèt al sègle XIII sul site de la mosqueta mora[4]. Foguèt transformada al sègle XV dins l'estil gotic, e de nòu bastida aprèp lo tèrratrem de 1755 dins l'estil barròc. De l'estil gotic, demòra la dintada, las colomnas de granit ròse, las vòltas e las gargolhas
A lo plan de crotz latina amb una nauta nau de 18 mètres.
Lo rei Joan II de Portugal es enterrat dans la catedrala depuèi 1495.
Crotz de pelegrinatge[modificar | modificar la font]
Sul camin quitant la vila pel nòrd-èst i a una Crotz de Portugal del sègle XVI, autrecòps fòrça erigidas coma senhalizacion de pelegrinatge. Raras aquelas que demòra e es considerada coma una mai bèla de Portugal.
Pilòri[modificar | modificar la font]
Sus la plaça màger, Praça do Município, i a l'ostal devila, de cafès e lo darrièr pilòri ancian en Algarve, restaurat a partir dels rèstes del sègle XVI.
Autres punts d'interès[modificar | modificar la font]
Lo musèu municipal d'arqueologia expausa de traças d'occupacion venent de la preistòria, e de ceramicas morescas. Al darrièr estatge un accès a une seccion de barri restaurat va vista sul vièlh centre vila arab (almedina).
Una usina de siure al bòrd del riu bord foguèt transformada en unitats touristicas (restaurants, musica e obratges d'aiga) e un musèu del siure.
Environament[modificar | modificar la font]
La praséncia de qualques parelhs de cigonha blanca nisant sus las chimenèias de la vila es condicionat per la permanéncia de zonas umidas de las bòcas dels flums Odelouca e Arade.
Pel respècte de l'environament, la melhoracion del mitan dels abitants, la vila obtenguèt lo labèl Cittaslow.
Los camps a l'entorn son plantats de fòrça olivièrs e figuièrs.
Personnalitats ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
Lo poèta arab Ibn Ammar nascut en 1031.
Galaria[modificar | modificar la font]
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Monument en omenatge al rei poète Al Mutamid


text:
Pont-lès-Bonfays
Pont-lès-Bonfays es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pont-lès-Bonfays es una pichona municipalitat rurala de l'Oèst vosgien, traversada pel Madon, al sud de Mirecourt e a l'èst de Vittel. Los bòsques ocupan la mitat orientala : Bòsc Sant-Michel, Bòsc del Rei, dominadas pel Fôtel (378 m). La départementale 3 pòrta a Escles (6,5 km al sud-es) e a Bainville-a los-Saules (4 km al nòrd).
Pont-lès-Bonfays est une petite commune rurale de l'Ouest vosgien, traversée par le Madon, au sud de Mirecourt et à l'est de Vittel. Les forêts occupent la moitié orientale : Bois Saint-Michel, Bois du Roi, dominées par le Fôtel (378 m). La départementale 3 mène à Escles (6,5 km au sud-est) et à Bainville-aux-Saules (4 km au nord).
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Pont-los-Bonfays aperteniá al bailliage de Darney.
- A l'esperital, Pont dépendait de la parròquia de las Tres-Vallois #que lo patrocini ne levava del capítol de Remiremont. Uèi annèxa de la parròquia de las Vallois, la municipalitat possedís pas glèisa.
- De 1790 a l'an IX, Pont-los-Bonfays a fach partida del costat de Valfroicourt, district de Mirecourt.
- Pont-les-Bonfays appartenait au bailliage de Darney.
- Au spirituel, Pont dépendait de la paroisse des Trois-Vallois dont le patronage relevait du chapitre de Remiremont. Aujourd’hui annexe de la paroisse des Vallois, la commune ne possède pas d’église.
- De 1790 à l’an IX, Pont-les-Bonfays a fait partie du canton de Valfroicourt, district de Mirecourt.


text:
Idrolisi
L'idrolisi es una reaccion quimica de l'aiga amb una substància. Entre las substàncias que pòdon subir aquesta reaccion se tròban nombrosas sals, qu'a l'èsser dissolgudas en d'aiga, sos ions constituents se combinan amb los ions idroni o oxoni, H3O o plan amb los ions idroxil, OH-, o los dós. Aquestes ions procedisson de la disociacion o autoprotolisi de l'aiga. Aquò produsís un desplaçament de l'equilibri de dissociacion de l'aiga e coma consequéncia se modifica la valor del pH. Las sals dels acids febles o basas febles s'idrolizan per accion de l'aiga, en dependent, lo gra de la reaccion, de la feblessa de l'acid o la basa. Es dire, mai feble siás l'acid o la basa, màger es l'idrolisi. Tipe de reaccion quimica qu'una molecula d'aiga, amb formula H2O, reacciona en el amb una molecula d'una substància AB, qu'A e B representan en el atòms o de grops d'atòms. En la reaccion, la molecula d'aiga se descomponon en los fragments H e OH-, e la molecula AB se descomposa en A e B-. De contunh, aquestes fragments se jonhon en proporcionant los produchs finales AOH e HB. A aqueste tipe de reaccion se li coneis sovent coma dobla descomposicion o escambi. D'interès especial es l'idrolisi de divèrsas sals qu'origina dissolucions acidas o basicas.


text:
Tincry
Tincry es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Luòc romain.
- Possession de las abbayes Sant-Maximin de Trèves, Abbaye Sant-Arnoul de Mètz e de Mettlach (Sarre).
- Fief Dels senhors de Tincry e de Salm dins la província de Lorraine.
- Site romain.
- Possession des abbayes Saint-Maximin de Trèves, Abbaye Saint-Arnoul de Metz et de Mettlach (Sarre).
- Fief des seigneurs de Tincry et de Salm dans la province de Lorraine.


text:
Višegrad
Višegrad (Bишerpaд en sèrbe cirillic) es una municipalitat de Republica Sèrba de Bòsnia, dins la Federacion de Bòsnia e Ercegovina.
Es connoissut Višegrad per son pònt, que foguèt lo "personatge" principau dau libre Lo Pònt subre Drina dau Prèmi Nobel de literatura Ivo Andrić. Es pròchi Višegrad que s'atròva lo vilatge de Sokolovići, que li naissèt l'un dei Vizirs lei mai grands de l'Empèri Otoman : Mehmed Pacha Sokolović, que foguèt bastit lo pònt qu'es ara nomenat Pònt Mehmed Pacha Sokolović ( Lo pònt, ara utilizat solament per de rasons toristicas, manquèt d'èstre abalit au moment de la guèrra de 1914-1918 e es ara classificat coma Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO.


text:
Cesária Évora
Cesária Évora (Mindelo, Cap Verd, 27 d'agost de 1941 - São Vicente, 17 de decembre de 2011) foguèt una cantaira coneguda internacionalament. Recebèt los escaisses de reina de la morna o mai de "divessa descauça", per encausa de sa costuma d'arribar descauça sus las scènas, biais de mostrar sa solidaritat amb las gents pauras de son país.
Biografia[modificar | modificar la font]
Cesària Évora nasquèt en 1941 dins una familha modèsta a Mindelo, vilòta commercianta de l'isla de São Vicente (Cap Verd). Los parents aviá agut cinc enfants, Cesària qu'èra la sola dròlla e quatre filhs. Son paire, Justino da Cruz Evora, èra un musician que moriguèt jove quand Cesària aviá pas que sèt ans e sa maire, Dona Joana, trabalhava coma cosinièra en çò d'una familha blanca rica.
Visquèt fòrça temps dins son enfància en cò de sa grand, qu'aviá agut una educacion religiosa fòrta, çò que portèt la joventa a se rebellar contra la morala tròp rigida e excessiva. Aguèt de frequentacions musicalas importantas que la menèron a cantar e a far de concèrts los dimenges, acompanhada al saxofòn per son fraire Lela, sus la plaça principala de sa vila. Contunhèt a progressar en cantar endacòm mai e quand aviá 16 ans, Cesária comencèt a cantar per bars e otèls e, envirada de qualques musicians locals, se ganhèt una notorietat importanta en Cap Verd, e recebèt l'escais de "Rainha da Morna" ("reina de la morna") de sos admiradors.
L'an 1975 marquèt una marrida passa per la cantaira. Aquel an que Cap Verd proclamèt son independéncia portèt a la societat mantun problèma economic e politic. Cesária quitèt de cantar e comencèt a beure abans de venir victima d'alcoolisme.
En 2004 ganhèt lo prèmi Grammy de melhor disc de world music contemporanèa. Moriguèt dins un espital de l'isla de São Vicente lo 17 de decembre de 2011 en seguida d'una insufiséncia respiratòria.
Discografia[modificar | modificar la font]
- 1988 - La Diva aux pieds nus
- 1990 - Distino di Belita
- 1991 - Mar Azul
- 1992 - Miss Perfumado
- 1994 - Sodade, Les Plus Belles Mornas De Cesaria
- 1995 - Cesaria
- 1997 - Cabo Verde
- 1999 - Café Atlântico
- 2001 - São Vicente de Longe
- 2002 - Cesária Evora Anthology
- 2002 - Live in Paris (DVD)
- 2003 - Voz D'amor
- 2003 - Club Sodade - Cesaria Evora by...
- 2006 - Rogamar
- 2009 - Nha Sentimento
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Pagina oficiala (en) (fr)


text:
Apollo 11
Apollo 11 foguèt una mission espaciala abitada estatsunidenca mandada en 1969 a partir del Centre espacial John F. Kennedy en Florida, per explorar la Luna. Lo 20 de julhèt de 1969, Neil Armstrong e Edwin "Buzz" Aldrin, Jr, foguèron los primièrs umans d'aterrar sus la superficia lunara, lo tresen òme d'equipatge Michael Collins demorèt dins lo modul de comandament.
Aquesta mission americana es considerada coma un acompliment major dins l'istòria de l'exploracion espaciala. Apollo 11 èra la cinquena mission abitada del programa espacial american Apollo. Per aqueste capitada, l'agéncia espaciala americana, la NASA, realizèt l'objectiu fixat pel president John F. Kennedy en 1961, qu'èra de pausar un equipatge sus la Luna abans la fin dels ans 1960 e demonstrèt sens contestacion possibla la superioritat dels Estats Units subre l'Union Sovietica dins le domeni espacial.


text:
Antoigné
Antoigné es una comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dels Païses de Léger .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna angevine del Saumurois, Antoigné se situa sus la rota D178, al sud-es de Montreuil-Bellay, en limit dels departaments dels Dos-Sèvres e de la Viena[1].
Aquela pichona municipalitat es aquela la mai al sud-es del departament de Maine-e-Loire.
Commune angevine du Saumurois, Antoigné se situe sur la route D178, au sud-est de Montreuil-Bellay, en limite des départements des Deux-Sèvres et de la Vienne[1].
Cette petite commune est celle la plus au sud-est du département de Maine-et-Loire.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 IGN e BRGM, Géoportail Antoigné (49), consultat lo 14 d'agost de 2012 Error de citacion : Invalid
tag; name "geoportail" defined multiple times with different content


text:
Coisan
Coisan (oficialament en francés Couiza) es una comuna lengadociana de Rasés (Lengadòc) situada dins lo departament d'Aude e la region de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Coisan es situada dins la nauta val d'Aude sul Sals a 16 km de Limós e a 13 km de Quilhan. Es a ras del vilatge de Montasèls, separats per Aude e de la pichona vila d’Esperasan.
Accès per tren SNCF gara de Coisan Montasèls o gara d'Esperasan sus la linha Carcassona - Ribesaltas.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Dins lo país catar, prèp de la famosa Rènnas del Castèl, luòc de recits esoterics e de legendas, i a lo castèl dels ducs de Joiosa. Joan de Joiosa, Cambrièr e Conetable de França, primièr governador de Narbona e luòctenent general en Lenguedòc faguèt bastir lo magnific ostal entre 1540 e 1550. Son filh Guilhèm III contunhèt las òbras. Lo castèl patiguèt un sèti en 1577 pendent la guèrras de religion entre protestants e catolics. Longtemps abandononat, puèi transformat en usina de tintas, abans d'èsser un centre de formacion agricòla. Lo mur exterior medieval, bordat de quatre torres, fa contrast amb la cort interiora d'estil de la Renaissença. Lo castèl es uèi vengut una ostelria.
- Glèisa de Coisan
Personas ligadas a la comuna[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Robert Debant - Le château de Couiza - pp.160-168, dans Congrès archéologique de France. 131en session. Pays de l'Aude. 1973 - Société Française d'Archéologie - Paris - 1973


text:
1214
Aquesta pagina concernís l'an 1214 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra acomençada l'annada precedenta (→ 1213) còntra Flandra e Anglatèrra que foguèron jonhadas per lo Sant Empèri. En febrier, lo rèi Joan d'Anglatèrra desbarquèt a La Rochèla e acomencèt de recebre la somission dei senhors d'Aquitània, de Peitau e de Lemosin. Pasmens, Felip II — supausat ocupat per leis operacions en Flandra — repostèt rapidament e arribèt dins la region tre lo mes d'abriu. Joan d'Anglatèrra refusèt lo combat e se retirèt vèrs lo sud en direccion de Bordèu.
Òr, lo rèi de França podiá pas perseguir son adversari durant de mes car deviá s'entornar sus la frontiera nòrd. Se dirigiguèt donc vèrs Anjau onte recebèt lei juraments de fidelitat de mai d'un senhor de la region e destruguèt lei castèus de Bressuire, de Toars e de Cholet qu'èran tenguts per de fidèus de la causa anglesa. Puei, fisèt la defensa de la Vau de Léger au duc Pèire de Bretanha, au senescau Guilhem des Roches e au prince Loís. En junh, Joan d'Anglatèrra passèt lo riu a Nantas e assetjèt lo castèu de la La Roche-aux-Moines, basa principala dei Francés dins la region qu'èra defenduda per Guilhem des Roches. Pasmens, lo 2 de julhet, l'arribada de renfòrç dirigits per lo futur Loís VIII entraïnèt la panica de l'armada anglesa qu'abandonèt armas e bagatges sensa combatre. Lo 15, Joan d'Anglatèrra èra rebutat a La Rochèla e lo prince Loís menèt divèrseis expedicions punitivas còntra lei senhors qu'avián abandonat lo camp francés.
En parallèl, l'emperaire germanic Otton IV, aliat d'Anglatèrra, reüniguèt sei fòrças, renfòrçadas d'aquelei dau Comtat de Flandra, dins la region de Valenciennes. Lo 27 de julhet, foguèt vencut per Felip II a la batalha de Bouvines. Lo còmte de Flandra, Ferrand de Portugal, e lo còmte Reinaud de Dammartin foguèron capturats sus lo prat batalhier. Lei fèus dau segond foguèron confiscats per lo rèi de França que lei fisèt a son fiu Felip Hurepel. De mai, après aquela desfacha, Joan d'Anglatèrra s'entornèt en Anglatèrra onte foguèt rapidament ocupat per de trèbols intèrnes (→ 1215). De son caire, Otton IV perdiguèt son títol imperiau e moriguèt isolat quatre ans pus tard.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Jin[modificar | modificar la font]
Còp d'estat militar còntra l'emperaire Wanyan Yongji que foguèt remplaçat per lo nebòt dau Heishilie Hushahu, Wanyang Xun. Heishilie Hushahu negocièt ambé lei Mongòls lo pagament d'un important tribut per arrestar la guèrra. Deguèt tanben amaisar lei partisans d'una perseguida dei combats, especialament lo generau Li Ying, venceire de mai d'una batalha còntra lei Mongòls en 1213, qu'èra a assaiar d'organizar una emboscada còntra Genghis Khan. Pasmens, tre lo començament, aquel acòrdi de patz èra minat per de diferéncias d'interpretacions : lei Mongòls pensavan aver establir una vassalizacion permanenta dei Jin mentre que lei Jurchens penchavan solament aver pagat per la retirada dei nomadas e èsser demorats totalament independents.
Empèri Mongòl[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra de conquista de l'Empèri Jin. A la prima, lo pilhatge generalizat dau plan dau nòrd de China acomençat l'annada precedenta s'arrestèt e lei Mongòls negocièron l'aplant dei combats ambé l'emperaire novèu de l'Empèri — eissit d'un còp d'estat militar — qu'èra lèst a de concessions importantas. D'efèct, abandonèt lo nòrd de son territòri e acceptèt de venir tributari de Genghis Khan. Pasmens, tre lo començament, aquel acòrdi de patz foguèt minat per de diferéncias d'interpretacions. Lei Mongòls pensavan aver establir una vassalizacion permanenta dei Jin mentre que lei Jurchens penchavan solament aver pagat per la retirada dei nomadas e èsser demorats totalament independents.
Empèri de Nicèa[modificar | modificar la font]
Victòria importanta que permetèt ai Bizantins de Nicèa d'annexar plusors territòris situats lòng de la Mar Negra au detriment de la dinastia bizantina de Trabzon. Aquò permetèt a Teòdor Lascaris de donar una basa territòriala fòrta au sud-èst de Constantinòple a son estat.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Medecina[modificar | modificar la font]
Premiera observacion dau ròtle dau pus durant una infeccion per lo mètge italian Uc de Luca. Capitèt tanben d'utilizar dau vin coma antiseptic.


text:
Durant lo segond govèrn de Caldera foguèron amnistiats e demòran en libertat los militars implicats en l'assag golpista de 1992, que s'agropèron en lo partit politic Movimiento V Republica (MVR), dirigit per Hugo Chávez Frías, per aténher lo supòrt dels grops d'esquèrras dins lo sieu precari govèrn de minoritat parlamentaria.
De qualque forma se poiriá dire que lo periòde de govèrn de Caldera assenta las basas per l'ascens de Hugo Chávez a la magistratura nacionala. Caldera ganhèt las eleccions presidencialas après èsser-se separat de lo sieu partit e aver creat un movement politic nomenat Convergencia amb supòrt de grops d'esquèrras, que derrotèt fin finala als partits socialdemocratas e democrata crestian, qu'avián s'alternat en lo governi durant 35 ans (dempuèi 1959 fins 1994) e avián perdut la màger part de la siá influència en lo panorama politic de Veneçuèla. La casuda dels partits tradicionales e lo movement populista iniciat per Caldera, donèron pè a Chávez per iniciar lo sieu pròpri movement, lo que se cristallizà al legalizar lo partit MVR provenent del MBR-200, qu'aténher una clara victòria en las Eleccions Presidencialas de Veneçuèla l'an 1998.


text:
Kilian Jornet
Kílian Jornet i Burgada (Sabadell, Catalonha, 27 d'octobre de 1987) es un esquiaire de montanha e corredor de montanha catalan. Aqueste esportiu, dels melhors dins sa categoria, es estat campion del mond d'esquí de montanha en 2010 e en 2011, e tanben campion del mond de las corsas de montanha de 2007 a 2010 e tornarmai en 2012. Es conegut subretot pel fach qu'a ganhat tres còps (en 2008, 2009 e 2011) l'Ultra-Trail du Mont Blanc e la Pierra Menta (en 2008, 2010 e 2011). A mai Jornet es estat proclamat vencedor doas vegadas del Grand raid de l'isla de la Reunion, la Diagonale des Fous (2010 e 2012), a ganhat sièis còps lo maraton Zegama-Aizkorri, e es arribat en primièra posicion durant totas las edicions del Giir di Mont entre 2008 e 2011. Finalament, a batut tanben un nombre considerable de recòrds de temps e de distàncias, coma lo del Tahoe Rim Trail, lo del GR-20 o lo de l'ascension e davalada del Kilimanjaro.
Lo 12 de febrièr foguèt causit coma "l'aventurièr de l'an 2014" en seguida d'eleccions de las gents per la revista americana National Geographic.


text:
Li Bai
Li Bai, tanben sonat Li Po o Li Tai Po (en chinés 李白; Chengdu, 701 – 762) foguèt un poèta chinés. Aqueste escrivan, considerat coma un dels melhors poètas de la literatura chinesa amb Du Fu, visquèt durant lo periòde Tang e foguèt part del grop dels "8 immortals de la copa de vin", un grop de poètas epicurians. An subreviscut fins uèi aperaquí 1.100 de sos poèmas, e las primièras traduccions dins una lenga occidentala datan de 1862, fachas pel marqués francés d'Hervey de Saint-Denys e publicadas dins l'òbra Poésies de l'Époque des Thang.
Ditz la legenda que Li se neguèt mentre que se clinava dins la barca que lo portava, que voliá agantar lo rebat de la luna dins lo riu.


text:
Guèrra Francotailandesa
La Guèrra Francotailandesa se debanèt d'octòbre de 1940 a mai de 1941 entre l'Estat francés de Vichy e Tailàndia. Foguèt entraïnada per la volontat de Tailàndia de rectificar a son profiech sa frontiera ambé l'Indochina Francesa. Pasmens, en causa dei dificultats de progression e d'una desfacha navala a Ko Chang, lei Tailandés foguèron blocats. Japon, que son objectiu èra de prepapar una aliança ambé Tailàndia avans l'entraïnament de la Guèrra dau Pacific còntra leis Aliats, aprofichèt donc la situacion per prepausar e impausar una mediacion favorabla ai Tailandés.
La resolucion dau conflicte foguèt un succès per la diplomàcia japonesa car Tailàndia acceptèt de signar un tractat d'aliança ambé Japon puei, durant la Segonda Guèrra Mondiala, de declarar la guèrra ais Aliats. Pasmens, en causa de la desfacha de l'Axe, Tailàndia deguèt finalament restituir lei territòris conquists ai Francés en novembre de 1947.


text:
1382
Aquesta pagina concernís l'an 1382 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Comtat de Provença[modificar | modificar la font]
Prepausicion d'Ais de formar una liga dei vilas provençalas per luchar còntra leis enemics de la rèina. Una ambaissada foguèt mandada a Marselha per assaiar sensa succès d'obtenir lo sostèn de la ciutat focèa. En revènge, l'idèa aguèt mai de succès dins lo rèsta dau comtat, especialament dins leis endrechs ostils a Loís d'Anjau. A partir febrier, quand Ais refusèt de reconóisser la senhoriá de Loís vengut en Avinhon per obtenir lei juraments de fidelitat dei senhors provençaus, lo movement evolucionèt rapidament per gropar seis advèrsaris e formèt l'Union d'Ais. Acomencèt de reünir de tropas per liberar la rèina Joana.
Pasmens, après l'assassinat de la rèina Joana a l'iniciativa de Carles III de Duràs, la question principala venguèt aquela de la succession de la defunta. Carles Duràs capitèt de paréisser innocent de l'assassinat de la rèina[1] e obtenguèt lo sostèn de l'Union que lo reconoguèt coma còmte de Provença. En revènge, Marselha refusèt e sostenguèt la legitimat de Loís d'Anjau. A la fin de l'annada, aquò entraïnèt de tensions grèvas dins lo comtat que foguèron a l'origina de la guèrra de l'Union d'Ais tre 1383. Niça jonhèt tanben lo movement sensa intrar formalament au sen de l'Union.
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Polonha-Ongria[modificar | modificar la font]
Mòrt de Loís d'Anjau. Sa filha ainada, Maria, li succediguèt coma rèi d'Ongria. En revènge, l'aristocracia polonesa refusèt de mantenir l'union personala entre lei dos reiaumes e chausiguèt sa filha cadeta, Edvija, per lo remplaçar.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Mòrt dau negus Newaya Maryam après dètz annadas d'un rèine relativament pacific — gràcias ai guèrras de succesion dins leis estats musulmans d'Africa Orientala — mai fòrça mau conegut en causa de la manca de documents sus lo periòde. Foguèt remplaçat per son fraire Dawit Ièr (1382-1413).
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- Nicole Oresme, evesque, teologian, musician e sabent francés.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Marxelin's revival
1 Marxelin's revival le Sam 19 Fév - 3:15
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
2 Re: Marxelin's revival le Sam 19 Fév - 13:54
Alh Òli
Occitan Warrior
3 Re: Marxelin's revival le Sam 19 Fév - 18:14
Marxelin
Occitan Warrior
4 Re: Marxelin's revival le Dim 20 Fév - 13:52
Alh Òli
Occitan Warrior
5 Re: Marxelin's revival le Jeu 21 Avr - 13:32
Marxelin
Occitan Warrior
LA DEBUTA
La nòva cançon occitana, la que marquèt l’occitanism de las annadas 70 comencèt realament dins las annadas 50 amb un irlandés Alan Ward.
Aprenguèt l’occitan en pauc de temps amb Joan Bodon, arribèt en Occitània en 1956. Primièr d’aver revirat Brassens en lenga nòstra publiquèt « lo petit cançonièr d’òc » ont i metèt de sas productions.
S’acompanhava d’una guitarra. Escrivèt tanben un recuèlh de poèmas sus la situacion al Kurdistan : « la còrda roja ». Daissèt lo movement occitan que lo desesperava per son ineficacitat (d’aprèp Ives Roqueta) puèi partiguèt viure en Catalonha e s’establiguèt definitivament en Andòrra ont viu encara. Venguèt fa pauc a l’Escòla Occitana d’Estiu. Pas cap d’enregistrament de l’epòca. Domatge.
Bibliografia d’Alan Ward
- Lo ramelet mondan, un recuèlh de cançons novas, Tolosa, Edicions Occitanas, 1963,
16 paginas.
Se pòt consultar a Clarmont d’Auvernha a la bibliotèca universitària o al CIRDOC
de Besièrs.
- Cançons occitanas e catalanas éditeras, Tolosa, Edicions Occitanas, 1963, 20 p.
Se pòt consultar a Clarmont d’Auvernha a la bibliotèca universitària o al CIRDOC
de Besièrs.
- Petit cançonièr d’òc, Tolosa, Institut d’Estudis Occitanas, 1963, 56 paginas
Se pòt consultar a París 4 Bibliotèca d’estudis catalanas o al CIRDOC de Besièrs.
- La còrda roja, Tolosa, Institut d’Estudis Occitanas, Colleccion Messatges, 1964, 31 p
A partir de 1962 un autre cantaire apareguèt : Gui Broglia mètge a Banhòus de Céser. Es lo primièr qu’enregistrèt disques. Aprèp aver jogat dins de pèças de teatre en occitan comencèt de cantar los poèmas de Robèrt Lafont a la guitarra. Èra pas un òme d’accion, se contentava de cantar los poètas occitans : Robèrt Lafont, puèi Camprós, Marcèl Carrièras, Miquèl Decòr, Joan Larzac e Micheu Chapduelh.
Son primièr disc sortiguèt en 1965 puèi un segond en 1966. Lo primièr rencontrèt un pichon succès perque en un an vendèt 2000 exemplaris.
Èra un bon musician que cantava plan mas refusèt totjorn d’escriure. S’arrestèt lèu, son mestièr li preniá tròp de temps.
- Gui Broglia canta Robèrt Lafont, seccion de Gard de l’IEO, 1965, 33 t
- Gui Broglia canta la tèrra, seccion de Gard de l’IEO, 1966, 33 t
- Gui Broglia, Fin de setmana, Disc Ventadorn, 1971, 45 t
6 Re: Marxelin's revival le Jeu 21 Avr - 21:01
Pelharòt
Rata-Pinhata
02. èra al commençament dins la nòva cançon.
03. Tot per el foguèt fait, e sens el pas res de çò qu'existís foguèt fait.
04. En el èra la musica, e la musica èra lo lum dals Occitans.
05. E lo lum lusiguèt dins la sornura, e la sornura va recebèt pas.
06. Foguèt un òme, mandat per la nòva cançon ; son nom èra Alan.
07. Aqueste venguèt en cantaire, per cantar al lum, per fin que totis ausiguèsson a travèrs d'el :
08. non pas que foguèsse lo lum, mas deviá cantar al lum.
09. Lo lum, lo vertadièr, lo qu'esclaira cada òme, veniá dins lo mond.
10. Lo Ward èra dins lo mond, e lo mond per el foguèt fait, e lo mond l'escotèt pas.
11. Venguèt al seu, e los seus l'escotèran pas.
12. Mas a totis que l'an recebut, lor balhèt lo poder de devenir d'enfants de la nòva cançon, a los que creson en son cant,
13. que non pas de la font, ni de la volontat dal Felibritge, ni de la volontat de l'IEO, mas de la nòva cançon èran nascuts.
14. E lo Ward se faguèt guitarra, e demorèt amb nos, tot plen de gràcia e de vertat."
7 Re: Marxelin's revival le Ven 22 Avr - 19:18
Marxelin
Occitan Warrior
http://www.artistescotes.fr/index.php?Mode=2&id=24445
8 Re: Marxelin's revival Aujourd'hui à 2:17
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
1853
Aquesta pagina concernís l'an 1853 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Otoman[modificar | modificar la font]
A partir de junh, Russia ocupèt lei principats de Valaquia e de Moldavia — vassalas de l'Empèri — sota pretèxte de s'assegurar de gatges dins l'encastre dei negociacions sus la proteccion dei Luòcs Sants començada en 1846 après un afrontament entre romieus francés e rus. Pasmens, leis autrei poissanças europèas considerèron aquela ocupacion coma una volontat expansionista russas. En particular, França e lo Reiaume decidiguèron de sostenir l'Empèri que refusèt de faire de concessions sus l'estatut dei romieus e demandèt l'evacuacion dei dos principats. D'escaramochas comencèron dins la region entre fòrças otomanas e russas.
Enterin, de negociacions suplementàrias comencèron a l'iniciativa de França, Àustria, Prússia e dau Reiaume Unit. Lei prepausicions dei quatre poissanças foguèron refusadas per Russia e lo 4 d'octòbre, leis Otomans declarèron la guèrra ai Rus. Lo 30 de novembre, una flòta otomana foguèt destrucha a Sinope entraïnant un ultimatum francobritanic demandant ai Rus d'arrestar seis operacions còntra lei Turcs.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra entre Kassa Hailu e lo ras Ali II que reüniguèt totei seis aliats per eliminar son adversari. Pasmens, lo 12 d'abriu, la batalha de Takusa s'acabèt per una victòria majora de Kassa que li permetèt de conquistar Debre Tabor, capitala d'Ali. Puei, lo 29 de junh, la batalha saunosa dAyshal li permetèt de rebutar lo rèsta dei tropas d'Ali e d'impausar son autoritat sus lei regions centralas d'Etiopia.
America[modificar | modificar la font]
Estats Units d'America[modificar | modificar la font]
Conclusion de la Crompa Gadsden ambé Mexic. Permetèt l'annexion d'un territòri d'aperaquí 77 000 km² dau nòrd mexican en cambi de 10 milions de dolars. Aquò deviá permetre de bastir un camin de fèrre transcontinentau mai lo projècte mau capitèt. Lo territòri novèu foguèt integrat au sen de Nòu Mexic (après la Guèrra de Secession, una partida foguèt cedida a Arizòna).
Mexic[modificar | modificar la font]
Conclusion de la Crompa Gadsden e cession ais Estats Units d'America d'una zòna d'aperaquí 77 000 km² dau nòrd mexican. En despiech de l'isolament d'aquela region e de son importància economica limitada, aquela pèrda territòriala novèla après la desfacha de 1848 suscitèt una oposicion importanta de la populacion e afebliguèt mai lo poder de Santa Anna.
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Progrès de la Revòuta Taiping après lei reviradas de l'annada passada après la conquista de Nanquin (19 de març) que venguèt la capitala de l'insureccion. En revènge, una ofensiva en direccion de Pequin mau capitèt a la fin de l'annada maugrat l'ocupacion de Tianjin (30 d'octòbre).
Japon[modificar | modificar la font]
Lo 3 de junh, arribada d'una flòta estatsunidenca dirigida per lo comodòr Matthew Perry qu'exigiguèt la fin de la politica isolacionista de Japon. Lo 22, lo shogun Tokugawa Ieyoshi moriguèt e foguèt remplaçat per son fiu Tokugawa Iesada. Pasmens, en realitat, lo shogun novèu, qu'aviá una santat febla, laissèt lo poder a sei conselhiers.
Aquelei darriers negocièron ambé Matthew Perry. Après un brèu desbarcament — negociat ambé leis autoritats — l'oficier estatsunidenc se retirèt en China mai anoncièt son intencion de tornar venir dins l'archipèu en 1854. Durant l'ivèrn 1853-1854, son expedicion obtenguèt lo sostèn dei poissanças europèas que li mandèron de naviris (→ 1854).
Arts[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Fin de la bastida dau Palais de Dolmabahçe a Istambul. Mesclèt divèrseis estiles d'origina europèa (barròc, rococò e neoclassic) ambé de trachs islamics e venguèt lo centre administratiu principau de l'Empèri Otoman fins a 1922.
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 18 de genièr - Juan Bautista Quirós Segura, president de Costa Rica (m. 1934)
- 28 de genièr José Martí, revolucionari cuban (m. 1895)
- 30 de març - Vincent van Gogh, pintre neerlandés (m. 1890)
- 2 de mai - Antonio Maura y Montaner, president del govèrn espanhòl (m. 1925)
- 3 de junh - William Matthew Flinders Petrie, egiptològ anglés (m. 1942)
- 5 de julhet - Cecil Rhodes, entrepreneire (m. 1902)
- 18 de julhet - Hendrik Antoon Lorentz, fisician neerlandés, Prèmi Nobel de Fisica (m. 1928)
- 28 d'agost - Prince Francés Ièr de Liechtenstein (m. 1938)
- 2 de setembre - Wilhelm Ostwald, fisician alemand, Prèmi Nobel (m. 1932)
- 16 de setembre - Albrecht Kossel, mètge alemand, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina (m. 1927)
- 21 de setembre - Heike Kamerlingh Onnes, fisician neerlandés, Prèmi Nobel de Fisica (m. 1926)
- 16 d'octobre - Emilio Aceval, president de Paraguai (m. 1931)
- 1 de novembre - José Santos Zelaya, president de Nicarágua (m. 1919)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 8 de julhet - German Encòntra, escrivan e òme politic occitan (n. 1809)
- 30 de setembre - Augustin de Saint-Hilaire, naturalista e explorator francés (n. 1799)
- 3 de novembre - Juan Álvarez Mendizábal, president del govèrn espanhol (n. 1790)
- 15 de novembre - Reina Maria II de Portugal (n. 1819)


text:
Gramatica occitana segon los parlars lengadocians
La Gramatica occitana segon los parlars lengadocians, mai sovent coneguda coma la Gramatica occitana d'Alibèrt, foguèt una de las òbras fondamentalas per la fixacion de la grafia dicha "classica" de l'occitan. Foguèt escricha per Loís Alibèrt e publicada a Barcelona en 1935.
Istòria[modificar | modificar la font]
Aquela gramatica pareguèt çò primièr en tròces dins la revista Òc. En 1935 la Generalitat de Catalunya, per mejan de l'Oficina de Relacions Meridionals, l'estampèt, mas la Guèrra civila espanhòla ne geinèt la difusion. Calguèt esperar 1976 que se sortiguèsse una edicion novèla e revisada deguda a Ramon Chatbèrt, editada pel Centre d'Estudis Occitans de l'Universitat Pau Valèri de Montpelhièr. En 2000 l'Institut d'Estudis Occitans e l'Institut d'Estudis Catalans la tornèron estampar.
Contengut[modificar | modificar la font]
La Gramatica occitana a marcat prigondament lo movement renaissentista occitan. La referéncia explicita d'Alibèrt per sa gramatica èra la Gramàtica catalana de Pompeu Fabra e l'autor voliá que son òbra aguèsse lo meteis resson social que la del Pompeu Fabra. La gramatica d'Alibèrt a quatre caracteristicas que ne fan una òbra màger:
- Es escricha en occitan.
- Es una gramatica descriptiva dels parlars lengadocians.
- Es l'òbra qu'es a la basa del desvolopament de la grafia classica (e mai se n'es pas a l'origina).
- Es una gramatica prescriptiva (ditz las formas que cal emplegar e las que cal pas) que fonda la nòrma classica de l'occitan e qu'a per ambicion d'èsser a la basa d'una lenga literària. Es aquela caracteristica que noiriguèt la polemica a l'entorn de l'òbra, ajudada pel ton categoric de l'autor.
- Es una òbra qu'anticipa las aplicacions possiblas a d'autres dialèctes occitans que lo lengadocian, e que se fonda sempre sus una concepcion globala de la lenga occitana.
Mas se l'òbra es ara en partida contestada, es a l'origina de la difusion de la grafia classica e de la nòrma classica, amb las adaptacions de Pèire Bèc pel gascon o de Robèrt Lafont pel provençal. Tanben es la font de las principalas temptativas d'estandardizacion del lengadocian, que sián las de Jacme Taupiac, de Rogièr Teulat o de Patric Sauzet.
La descripcion (sos)dialectala[modificar | modificar la font]
A mai de son prètzfach normatiu, l'òbra d'Alibèrt es plan rica en informacion dialectala. La variacion sosdialectala del lengadocian i es descricha pro menimosament dins mantuna part de l'òbra que siá en fonologia o en morfologia e una mapa amb la toponimia en occitan, que permet de visualizar aqueste ensems de sosdialèctes, i es fornida tre la debuta del libre.


text:
Oullins
Oullins en arpitan (Oullins en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
[[Fila:Grand Lion, Oullins.jpg|thumb|left|
██ Oullins
██ Lion
██ Grand Lion
██ Unas autras municipalitats del Rhône
]]
La municipalitat de Oullins a situat en la banlèga Oèst de Lion e fa partida de la comunitat urbana del Grand Lion. Es limitrophe de las municipalitats de Santa-Foy-lès-Lion al Nòrd-Oèst e de La Mulatière al Nòrd-es. Al Sud-Es, possedís un limit comun amb Lion : (çò Rhône). Al Sud, es limitrophe de de Sants-Gènis-Laval e de Pierre-Bénite al Sud-Es.
La commune de Oullins est située dans la banlieue Ouest de Lyon et fait partie de la communauté urbaine du Grand Lyon. Elle est limitrophe des communes de Sainte-Foy-lès-Lyon au Nord-Ouest et de La Mulatière au Nord-est. Au Sud-Est, elle possède une limite commune avec Lyon : (le Rhône). Au Sud, elle est limitrophe de Saint-Genis-Laval et de Pierre-Bénite au Sud-Est.
Istòria[modificar | modificar la font]
Se testifica la preséncia d'una municipalitat @dénommer « Aulanius » dempuèi la IXen après J.-C. I aviá situat sus « la Narbonnaise », via romaine còlportaira de Lion e desservant lo sud de la França. Se tròba traces de aqueducs romains per endroit.
Fins al mièg de la XIXen, es una municipalitat essencialament agricòla. [[Fila:BF 7 - OULLINS - Station dels Tramvias de Oullins e Intrada de la Vila.JPG|vignette|La vila #èsser desservie per la linha 10 de la ancian tramvia de Lion (OTL) dempuèi 1881]] En lo moment de la revolucion industriala, la municipalitat deu lo sieu desvolopament al talhièr creat per Alphonse Clément-Desormes[2] l'an 1846-1847, la siá companhiá dels anautits foguets e talhièrs de Oullins va sustot produsir locomotores a vapor. Los talhièrs son rachetés per la Companhiá del camin de fèrre Grand-Central de França l'an 1854, abans de venir un important talhièr de maintenance e de bastiment de la Companhiá del camin de fèrre París-Lion-Mediterrani (PLM) en 1832. La prospérité d'aquela indústria faguèt « viure » Oullins pendenta dels ans, gràcia egalament a d'unas autras entrepresas : tanneries lioneses, abattoirs, verreries, èca.
La Segonda Guèrra mondiala a marcat per una resisténcia encarnada pel cònsol Claude Jordery. Amb la fin de resistir a l'ocupanta, lo 13 d'octòbre de 1941, los Talhièrs se meton cauma. Lo ser, de las desenas de cheminots an arturat.
Après la guèrra, la vila evolucione économiquement e sofriguèt de la clausura dels talhièrs SNCF. Parallèlament, ven lo principal centre comercial del sud oèst lionès. Beneficia egalament d'un renouveau cultural : creacion del teatre de la Renaissance, de la bibliotèca e de la MJC. La vila a protegit pendent de nombroses ans los "émailleries" de Oullins situadas ne nautor de la carrièra de la Sarra. Aquela fabrica a #èsser rasada e remplaçada per un lotissement pendent los ans 1990. La reconversion economica s'orienta cap als servicis.
Al començament dels ans 2000, la vila beneficia d'un important renauiment, encara en cors : qualques espacis liures dins lo quartièr de la Saulaie venon una ZAC economica acollidor de nòvas entrepresas (laboratòri de las doanas, centre de formacion Peugeot…), 5 ectaras en plen centri-vila an reabilitat (creacion de lotjaments, d'espacis de diversió, parking sosterranh…), bastiment d'una médiathèque…
D'unes autres projèctes en cors lor caldriá cambiar la physionomie de la vila : station de mètro e pol multimodal, de marges del Yzeron, OPAH-RU sul quai Sémard, utilizacion de las friches SNCF pel bastiment d'un écoquartier…
On atteste la présence d'une commune dénommée « Aulanius » dès le IXen après J.-C. Elle était située sur « la Narbonnaise », voie romaine partant de Lyon et desservant le sud de la France. On retrouve des traces d'aqueducs romains par endroit.
Jusqu'au milieu du XIXen, c'est une commune essentiellement agricole. Lors de la révolution industrielle, la commune doit son développement à l'atelier créé par Alphonse Clément-Desormes[3] en 1846-1847, sa compagnie des hauts fourneaux et ateliers d'Oullins va notamment produire des locomotives à vapeur. Les ateliers sont rachetés par la Compagnie du chemin de fer Grand-Central de France en 1854, avant de devenir un important atelier de maintenance et de construction de la Compagnie du chemin de fer Paris-Lyon-Méditerranée (PLM) en 1832. La prospérité de cette industrie va faire « vivre » Oullins pendant des années, grâce également à d'autres entreprises : tanneries lyonnaises, abattoirs, verreries, etc.
La Seconde Guerre mondiale est marquée par une résistance incarnée par le maire Claude Jordery. Afin de résister à l'occupant, le 13 octobre 1941, les Ateliers se mettent grève. Le soir, des dizaines de cheminots sont arrêtés.
Après la guerre, la ville évolue économiquement et va souffrir de la fermeture des ateliers SNCF. Parallèlement, elle devient le principal centre commercial du sud ouest lyonnais. Elle bénéficie également d'un renouveau culturel : création du théâtre de la Renaissance, de la bibliothèque et de la MJC. La ville a abrité durant de nombreuses années les "émailleries" d'Oullins situées en haut de la rue de la Sarra. Cette usine a été rasée et remplacée par un lotissement durant les années 1990. La reconversion économique s'oriente vers les services.
Au début des années 2000, la ville bénéficie d'une importante rénovation, encore en cours : des espaces libres dans le quartier de la Saulaie deviennent une ZAC économique accueillant de nouvelles entreprises (laboratoire des douanes, centre de formation Peugeot…), 5 hectares en plein centre-ville sont réhabilités (création de logements, d'espaces de détente, parking souterrain…), construction d'une médiathèque…
D'autres projets en cours devraient changer la physionomie de la ville : station de métro et pôle multimodal, berges de l'Yzeron, OPAH-RU sur le quai Sémard, utilisation des friches SNCF pour la construction d'un écoquartier…
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Gentilé sur le site habitants.fr Consulté le 29/09/2008.
- ↑ Luòc vila-oulins.fr, Oullins Al fil dels sègles lo-fil-de detlos-siecles-167.html legir (consultat lo 9 de junh de 2011)
- ↑ Site ville-oulins.fr, Oullins au fil des siècles lire (consulté le 9 juin 2011)


text:
Numèro CAS
Lo numèro CAS (CAS number o CAS registry number en anglés) d'un produch quimic, d'un polimèr, d'una sequéncia biologica o d'un aliatge es son numèro d'enregistrament unic al près de la banca de donadas de Chemical Abstracts Service (CAS), una division de l'American Chemical Society (ACS). Lo CAS atribuís aquestes numèros a cada produch quimic qu'es estat descrich dins la literatura. En mai, lo CAS manten e comercializa una basa de donadas d'aquestas substàncias, lo CAS Registry.
Aperaquí 30 milions de compausats recebèron un numèro CAS entrò uèi. Aperaquí 4 000 numèros nòus son aponduts cada jorn. La tòca n'es de facilitar las recercas dins las basas de donadas.


text:
Bourgneuf en Mauges : A visiter absolument !
Château d'Angers (Angers, 26,8km de Bourgneuf en Mauges), c'est un site touristique inscrit au Patrimoine Mondial de l'UNESCO.
A faire durant votre séjour à Bourgneuf en Mauges
En plein Air
A découvrir
Villes et villages a visiter non loin de Bourgneuf en Mauges
A parcourir durant votre voyage à Bourgneuf en Mauges
Carte touristique, les principaux sites touristiques à Bourgneuf en Mauges et dans les environsClicker sur l'icone de la carte touristique pour voir le détail, utilisez les boutons de zoom + et - pour étendre ou réduire la vue
Il manque un lieu ou un hébergement ? Complétez nos données, ou si il figure dans nos données Ajoutez des images et une description, c'est libre et gratuit et cela aidera les internautes.
Logement saisonnier à Bourgneuf en Mauges
Sinon en Gîte ?
- MEUBLÉ JEANNETTE ET LUCIEN DILÉ à Bourgneuf En Mauges.
- GITE LE JEU DU MOULIN ROCHARD à Saint Laurent De La Plaine qui est à 4,9km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE BAMBOU DU MOULIN ROCHARD à Saint Laurent De La Plaine qui est à 4,9km de Bourgneuf en Mauges.
- VILLAGE VACANCES LES JARDINS DE L'ANJOU à La Pommeraye qui est à 5,3km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE MR ET MME BEAUPEL à Neuvy En Mauges qui est à 5,5km de Bourgneuf en Mauges.
- MAISON FAMILIALE D'HÉBERGEMENT à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,2km de Bourgneuf en Mauges.
- CENTRE D'ACCUEIL - LES GOULIDONS à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,2km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE MONTAILLER CLAUDIE ET JEAN MARC à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,4km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE LOIRE LICORNE 2 à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,4km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE LOIRE LICORNE 1 à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,4km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE TOURISME B. BROUARD à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE LA MAISON BLANCHE à Montjean Sur Loire qui est à 6,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE BOUTIN LOUIS à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE DE LA HERVOURIE à Neuvy En Mauges qui est à 6,6km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE LE LOGIS DES MARINIERS à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,8km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE TOURISME LA TETE DE L'ASNERIE à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,8km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ LE BOUT DU BOIS à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,8km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE ABELLARD à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,9km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE CONINCK à Chalonnes Sur Loire qui est à 6,9km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE LE 28 à Chalonnes Sur Loire qui est à 7,5km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLE DE TOURISME F. ANNEBICQUE à Chaudefonds Sur Layon qui est à 7,7km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE TOURISME JACQUELINE ET RÉMY COGNÉE à Chalonnes Sur Loire qui est à 7,7km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ PIERRES CARRÉES AU FIEF DES CORDELIERS à Montjean Sur Loire qui est à 7,8km de Bourgneuf en Mauges.
- Ensemble Touristique Le Fief des Cordeliers à Montjean Sur Loire, Gîte de M. et Mme Cojean qui est à 7,8km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE TOURISME LE FIEF DES CORDELIERS à Montjean Sur Loire qui est à 7,8km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE GENDRON DIDIER à Saint Georges Sur Loire qui est à 7,9km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE TOUT LUI FAUT à Montjean Sur Loire qui est à 8,2km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE DU HAUT CHATELIER à Saint Laurent Du Mottay qui est à 8,3km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE M ET MME BARANGER à Le Mesnil En Vallee qui est à 8,4km de Bourgneuf en Mauges.
- YOURTES AU BOUT DE L'ÎLE à Montjean Sur Loire qui est à 8,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE LE GRAND PÉ à Chaudefonds Sur Layon qui est à 8,5km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ LE CHALET DES BORDS DE LOIRE à Montjean Sur Loire qui est à 8,9km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE ARIAUX à Chaudefonds Sur Layon qui est à 9,3km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE ROBIN-DIOT à Chaudefonds Sur Layon qui est à 9,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE THOMAS à Chaudefonds Sur Layon qui est à 9,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE LE MOULIN DE LA MARCHEBOIRE à Saint Laurent Du Mottay qui est à 9,6km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE RURAL LA JOUSSELINIERE à Le Pin En Mauges qui est à 10,1km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE PITON CHANTAL à Saint Georges Sur Loire qui est à 10,4km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE LES GLYCINES à Saint Florent Le Vieil qui est à 10,4km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE TOURISME F. CESBRON à Rochefort Sur Loire qui est à 10,7km de Bourgneuf en Mauges.
- MEUBLÉ DE TOURISME M. CHAILLOU à Saint Aubin De Luigne qui est à 11,0km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE RURAL LA SAULAIE à La Poiteviniere qui est à 11,0km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE RAHARD ISABELLE à La Possonniere qui est à 11,3km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE HERVE à La Possonniere qui est à 11,4km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE KER DAME MARIE à La Possonniere qui est à 11,4km de Bourgneuf en Mauges.
- GÎTE PLAYE ANDRÉ à La Possonniere qui est à 11,5km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE DE CHEVIGNÉ N°2 à Saint Georges Sur Loire qui est à 11,6km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE NEAU JOSEPH à Saint Georges Sur Loire qui est à 11,6km de Bourgneuf en Mauges.
- GITES DE CHEVIGNÉ à Saint Georges Sur Loire qui est à 11,6km de Bourgneuf en Mauges.
- GITE LA FERME FLORENTAISE à Saint Laurent Du Mottay qui est à 11,6km de Bourgneuf en Mauges.
En chambre d'hôte
- CHAMBRES D'HOTES MR ET MME BEAUPEL à Neuvy En Mauges (5,5km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HOTES LE CLOS SAINT BRIEUX à Chalonnes Sur Loire (6,3km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES 2 LA BASSE GOUGEONNIERE à Neuvy En Mauges (6,4km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES - R-M. ROCHER à Chalonnes Sur Loire (6,5km de Bourgneuf en Mauges).
- ANTOINE ET CHANTAL BESNARD - LES ORKYS DE LOIRE à Chalonnes Sur Loire (6,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES BEAUSOLEIL à Chalonnes Sur Loire (6,7km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LE LOGIS DES MARINIERS à Chalonnes Sur Loire (6,8km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES AUX PRÉAUX à La Pommeraye (7,2km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LE FIEF DES CORDELIERS à Montjean Sur Loire (7,8km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES VILLA LOIRE à Saint Germain Des Pres (7,9km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LES CÈDRES à Montjean Sur Loire (8,2km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES AU BOUT DE L'ÎLE à Montjean Sur Loire (8,5km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES AU CHATEAU DE LA JUMELLIERE à La Jumelliere (8,5km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES LA PTIT' ARTISANNE à Montjean Sur Loire (8,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LA TOUR GIRAULT à Saint Georges Sur Loire (9,1km de Bourgneuf en Mauges).
- Chambre d'hôtes La Tour Girault à Saint Georges Sur Loire (9,1km de Bourgneuf en Mauges), Chambre d'hôte de Mme Gallard-Brevet.
- CHAMBRES D'HÔTES LOIRE CHARMILLES à Le Mesnil En Vallee (9,5km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES JOSEPH MALINGE à Saint Laurent Du Mottay (9,7km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LA JOUSSELINIERE à Le Pin En Mauges (10,1km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HOTES FRIBAULT MONIQUE à Botz En Mauges (10,3km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LOGE BROC à La Possonniere (10,7km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES HAMET à Rochefort Sur Loire (11,1km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES L'ALBIZIA à Saint Germain Des Pres (11,4km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES KER DAME MARIE à La Possonniere (11,4km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES AU BAC DE LOIRE à Ingrandes (11,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HOTES LAMOUR DE LA LOIRE à Ingrandes (11,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES RÊVERIE À TRAVERS LE MONDE à Chaudron En Mauges (11,9km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES N. BONNY PERROT à Ingrandes (11,9km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LE CLOSEAU à Ingrandes (11,9km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES LE CLOS DU MARAIS à Chemille (12,4km de Bourgneuf en Mauges).
- CHÂTEAU DE LA FRESNAYE à Saint Aubin De Luigne (12,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES L'AUBINOISE à Saint Aubin De Luigne (12,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES BOISSON MARIE à Saint Aubin De Luigne (12,8km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HÔTES LA GRANGE DU VIGNOT à Saint Florent Le Vieil (13,0km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES LE CLOS DEVANT LE JEU à La Possonniere (13,2km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HOTES ETAPE AU PAYS DES PLANTES à Chemille (13,5km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES MOULIN GÉANT à Rochefort Sur Loire (13,9km de Bourgneuf en Mauges).
- Chambres d'Hôtes Le Moulin de Drapras à Chemillé (14,0km de Bourgneuf en Mauges), Chambre d'hôte de Mme Françoise Robichon.
- CHAMBRE D'HOTES LES TREILLES DE CHAUME à Rochefort Sur Loire (14,1km de Bourgneuf en Mauges).
- TERRE CIEL à Botz En Mauges (14,1km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES CHATEAU PIEGUE à Rochefort Sur Loire (14,2km de Bourgneuf en Mauges).
- MOINARD MONIQUE à Saint Lambert Du Lattay (14,2km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRE D'HOTES DANIELLE ROBIN-DIOT à Rochefort Sur Loire (14,2km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES LE MOULIN DE DRAPRAS à Chemille (14,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES LA FENOUILLERE à Varades (14,6km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HÔTES AU REPOS LIGÉRIEN à Saint Florent Le Vieil (14,8km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES AUX LUMIERES DE LOIRE à Saint Florent Le Vieil (14,9km de Bourgneuf en Mauges).
- CHAMBRES D'HOTES CHATEAU SOUCHERIE à Beaulieu Sur Layon (14,9km de Bourgneuf en Mauges).
- Chambre d'hôtes Domaine de la Soucherie à Beaulieu Sur Layon (15,0km de Bourgneuf en Mauges).
- Chambre d'hôtes M. et Mme Ribot Didier et Nelly à St Martin Du Fouilloux (15,0km de Bourgneuf en Mauges).


text:
Batalha de Tannenberg (1914)
La batalha de Tannenberg foguèt una batalha qu'opausèt l'Empèri Rus a l'Empèri Alemand au començament de la Premiera Guèrra Mondiala dau 23 au 30 d'aost de 1914. La VIIIa armada alemanda capitèt d'atacar la Ièra e la IIa armadas russas dins la region d'Allenstein gràcias a de movements rapids permés per l'utilizacion dau ret de transpòrt ferroviari de Prussia Orientala. A la fin de la batalha, la IIa armada russa èra quasi anientada e la Ia deguèt se replegar marcant la fin de l'ofensiva russa còntra Alemanha.
Lo nom de la batalha foguèt chausit sus lei conseus dau coronèu Max Hoffmann per la propaganda alemanda. D'efèct, Tannenberg, situada 30 quilomètres a l'oèst dau prat batalhier, èra estada lo luòc de debanament de la batalha de Grunwald en 1410 que veguèt la desfacha decisiva de l'Òrdre dei Chivaliers Teutonics còntra una coalicion eslava menada per lei sobeirans polonés e lituanian.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ La vila d'Allenstein, situada en Polonha dempuei 1945, es d'ara endavant dicha Olsztyn.


text:
Union Africana
L’Union Africana (UA) es una organizacion compausada per cinquanta dos estats africans. Foguèt establida en 2001 coma successora amalgamada de la Comunitat Economica Africana (CEA) e l'Organizacion per l'Unitat Africana (OUA). Eventualament l'UA anima a aver una sola moneda e unas unicas fòrças armadas integradas, e mai d'autras institucions d'estat en i comprenent un gabinet pel cap de l'UA. Las intencions de l'Union son d'ajudar a assegurar la democracia, los Dreches Umans e una economia sostenibla a l'Africa, en portant mai que mai la fin dels conflictes africans intèrnes e en creant un mercat comun efectiu.
Caracteristicas generalas[modificar | modificar la font]
L'Union Africana es governada per l'Assemblada de l'Union Africana e lo Parlament Panafrican que son assistits per la Comission de l'Union Africana que constituís una de las secretarias del Parlament Panafrican. Lo president actual del Parlament, Gertrude Mongella, es lo Cap d'Estat de l'Union Africana. Muammar al-Gaddafi, president de Libia es lo president de l'Assemblada. Jean Ping es l'actual president de la Comission.
L'Union Africana cobrís tot lo continent a l'excepcion de Marròc que vòl pas n'èsser membre a causa que l'Union reconeis l'independéncia del Sahara Occidental coma Republica Aràbia Sahrauí Democratica. Totun Marròc a un estatut oficial amb l'Union e beneficia dels servicis disponibles dins tots los estats de l'Union, coma la Banca Africana del Desvolopament. Los delegats de Marròc participan tanben a de foncions importantas de l'Union, e participan a de negociacions per ensajar de resòlvre lo conflicte amb lo Tèsta Polisario a Tindouf, Argeria e de parts del Sahara Occidental.
La primièra intervencion militara de l'UA en un estat membre foguèt en mai de 2003 en desplegant una fòrça de patz compausada de soldats de Sud-Africa, Etiopia e Moçambic en Burundi per supervisar la mesa en practica de divèrses acòrdis. Las tropas de l'UA se tròban tanben desplegadas en Sodan per manténer la patz pel Conflicte de Darfor. En 1994 l'OAU foguèt pas atenta a la situacion del país e donèt solament ajuda umanitària al conflicte.


text:
Aegithinidae
Las quatre espècias de ioras constituisson per d'unes autors la familha dels egitinids (o Aegithinidae), experiéncias d'ibridacion de l'ADN an mostrat qu'èran aparentats als corvids. Longtemps son estats classats dins la familha dels irenids amb los verdins e los ausèls blaus de las fadas.
Lor airal de reparticion se limita a la sola region indomalesa.
Origina dels noms[modificar | modificar la font]
Lista de las espècias[modificar | modificar la font]
n.b. L'òrdre d'aquesta lista es pas aleatòri, correspond a de ligams de parentat entre las diferentas espècias (filogenia). Es estada establida a partir de las listas d'Alan P. Peterson e de la Comission internacionala dels noms franceses dels ausèls (Cinfo).
- Pichon Iora — Aegithina tiphia (Linnaeus, 1758) — Common Iora
- Iora de coa blanca — Aegithina nigrolutea (G.F.L. Marshall, 1876) — White-tailed Iora o Marshall's Iora
- Iora esmerauda — Aegithina viridissima (Bonaparte, 1850) — Green Iora
- Iora de Lafresnaye — Aegithina lafresnayei (Hartlaub, 1844) — Great Iora


text:
Sorbey (Mosèla)
Sorbey es una comuna francesa administrada per lo departament de Mosèla de la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sorbey A situat al sud-es de Mètz. Lo vilatge es sus la rota de Mètz (D999) après Courcelles-sus-Nied. La separacion de Poncillon al sud del ban communal. Modèl:…
Sorbey est situé au sud-est de Metz. Le village est sur la route de Metz (D999) après Courcelles-sur-Nied. L’écart de Poncillon au sud du ban communal. Modèl:…
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Vilatge del Saulnois en País messin.
- Citat per las primièras fes l'an 1178.
- Dépendait Del abbaye Sant-Vincent de Mètz
- Pòble destruit l'an 1518 per Franz von Sickingen
- Poncillon es lo banc d'una distincion, #qu'es inclus en una baronnie a partir de 1748, en avent apertengut a las familhas Lespingal e Pauline de Elbeuf.
En 2006, la municipalitat es labellisé una flor al concors de las vilas e pòbles fleuris. Recep una segonda flor l'an 2008[1].
Un nòu lotissement L'Anautit Jardin aculhiràModèl:Quand 26 abitacions.
- Village du Saulnois en Pays messin.
- Cité pour la première fois en 1178.
- Dépendait de l'abbaye Saint-Vincent de Metz
- Village détruit en 1518 par Franz von Sickingen
- Poncillon est le siège d'une seigneurie, qui est inclus dans une baronnie à partir de 1748, ayant appartenu aux familles Lespingal et Pauline d'Elbeuf.
En 2006, la commune est labellisé une fleur au concours des villes et villages fleuris. Elle reçoit une deuxième fleur en 2008[1].
Un nouveau lotissement Le Haut Jardin accueilleraModèl:Quand 26 habitations.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
ccp12.


text:
Escritura automatica
L'escritura automatica es un biais de far sorgir lo subconscient. Consistís a situar lo gredon sul papièr e començar d'escriure, en daissant vagar las pensadas sens cap de censura morala, sociala ni de cap de tipe. Es un metòde aparat e utilizat principalament per André Breton e los surrealistas, dins la primièra mitat del sègle XX, en considerant que d'aquela manièra lo ieu del poèta participa en una manifestacion liura de que repression que siaga e en daissant créisser lo poder creator.
La seuna intencion es de véncer la censura que s'exercís sus l'inconscient, mercé a d'actes creatius non programats e sense sens immediat per la consciéncia, qu'escapan a la volontat de l'autor. Compausa alavetz dirèctament l'inconscient, liberat de la censura.