text:
Aura
Estil : Electroacostic
Airal lingüistic : Gasconha
Annada de parucion : 2015
Creator: Ilixo
Editor : Pantais Recòrds
Aimaretz tanben
#1 Primate #1 Primate #337 #Aimat Brees #Alexis Degrenier
i
Aura qu'i un disc-concèpt d'Ilixo suu tèma deus amfibís, qu'amassa tres "Auras" que renden omenatge a ua espècia precisa, lo son element, e la soa representacion mitologica : est un disque-concept d'Ilixo sur le thème des amphibiens, rassemblant trois "Auras" rendant hommage à une espèce précise, son élément et sa représentation mythologique : Salamandra, Grapaud, Rana.


c: text/html

text:
ES AVANTATGES DETH BILINGÜISME
Scientificaments, eth cervèth d’ua persona bilingua ei coma un semafòr (ua lutz roja, ndc). Quan a de causir un mot, da lutz verda ara lengua qu’utilize en aqueri moments e arture damb lutz ròia eth mot en ua auta lengua que, en aqueth moment, non a de besonh. Aqueth procèssus mentau exercite eth cervèth cada dia, e donques hè que trabalhe melhor. Bèri uns tanplan diden qu’ei un bon estrument tà lutar contra malauties coma era Alzheimer o era deméncia.
Dues equipes scientifiques nòrd-americanes dera Universitat de Northwestern (Illinois) e dera de Seattle ac voleren provar. “Es cervèths bilingües son plan melhor preparadi tà capturar informacion, çò ditz Viorica Marian, psicològa e coautora d’un des estudis. Pr’amor d’aquerò, que cau estudiar bères partides deth cervèth que sonque s’activen quan era persona ei bilingua. Dit d’ua auta manèra, s’era persona non ei bilingua non s’activen”.
Tà confirmar era ipotèsi, era equipa dera professora Marian causic diuèrsi estudiants entre 18 e 27 ans. Èren bilingües en espanhòu e anglés, eth bilingüisme mès abituau en Texas, mès es cercaires cren qu’er estudi e es sòns resultats se pòden espandir entà d’autes lengües.
Er estudi durèc tres ans. Es estudiants auien d’escotar un mot en anglés, dempús podien veir un diboish damb quate objèctes: dus se didien quasi parièr en anglés. Es auti dus èren diferenti. Atau, mots coma clown e cloud o candy e candle permetien qu’es estudiants cerquèssen eth mot corrècte. Mentretant, eth sòn cervèth ère estudiat damb ua ressonància magnetica.
Era conclusion ère que bères partides deth cervèth des persones bilingües auien de besonh mens sang e oxigèn pr’amor qu’èren bilingües, e es que non n’èren n’auien mès de besonh. Ei atau pr’amor qu’es non-bilingües auien de hèr mès esfòrci en cervèth tà cercar eth mot corrècte : auien mès activades que non pas es bilingües es regions de contraròtle d’inibicions deth cervèth. “Semble coma se auessen mès problèmes tà trobar es mots corrèctes”, diguec Viorica Marian, coautora der estudi, qu’ei estat publicat ena revista Brain and Language.
Auantatges cerebraus
Era equipa dera professora Marian cre qu’es bilingües foncionen d’ua auta manèra qu’es autes persones. Ignòren mès aisidaments eth sorrolh (brut, ndc) en classa quan estúdien, e atau pòden fixar melhor era atencion enes leçons. “E quan ès un doctor en operatòri, ei important centrar era atencion en çò qu’ei important e ignorar era rèsta”, ditz era professora Marian.
Aquera equipa scientifica trabalhe amassa damb ua auta dera Universitat de Seattle (Washington), que tanben estúdie com aprenen es mainatges bilingües. “Era flexibilitat ei eth mot que definís com ei eth cervèth d’ua persona bilingua, ce ditz Patricia K. Khul, coautora der estudi. Pòden resòlver situacions plan mès complèxes, cercar melhores solucions e èster plan mès agils mentauments”.
Es conclusions d’aqueri dus estudis tanben son estades presentades ath Congrés american. Vòlen “tranquillizar era societat americana pr’amor qu’encara i a fòrça gent que pense qu’estudiar dues lengües hè auer problèmes damb era lengua mairau e er estudi d’autes matèries, ce ditz Andrew N. Meltzoff, coautor der estudi dera Universitat de Seattle, e aquerò non ei vertat”.
Pr’amor d’aquerò, era equipa qu’a hèt aqueth estudi propòse qu’es mainatges estúdien ua dusau lengua lo mès lèu possible. De zèro a sèt ans eth cervèth, diden, se pòt adaptar tà quina novetat que sigue. Entre es ueit e es dètz e ueit ans, apréner ei mès lent e mès academic. Apréner ei alavetz plan mès malaisit.
Totun, apréner ua dusau lengua, diden aqueri scientifics, ei tostemps bon e non impòrte era edat. Qu’ei melhor hè’c quan èm petiti, segur, mès tostemps èm a temps d’apréner ua auta lengua. “Arribar a auer eth domeni d’ua auta lengua ei ua causa que se pòt hèr tostemps –ditz Viorica Marian-, e atau melhoraram eth contraròtle dera foncion d’inibicion deth nòste cervèth en sonque quauqui mesi”.
Christian Andreu

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Un pedon se jeta sus las veituras estacionadas. L’òme es espitalizat dins un estat seriós.
Diluns en fin de matinada, a l’ora que lo parcatge es emplenat a son maximum, un òme de quaranta ans, vestit de bralhas patas d’elefant e d’una camisa a flor s’es jetat sus las veituras estacionadas al crit de « Farem tot petar ! ».
Doas veituras son estadas erafladas per la bocla de cinta e un retrovisor fendasclat. L’òme, el, patís de traumatismes diverses e d’una entòrsa al punhal. Estatjant d’un vilatjòt d’Arièja, semblariá que siague eissut d’una faccion ecologista extremista que se’n prendrián a las veituras, rendudas responsablas de la pollucion e del rescalfament climatic.
Los agents de seguretat dels parcatges de la vila son en alerta e contarotlan a las entradas dels parcs lo mond vestits a la mòda de las annadas setanta.
Fòto : Pinpin


text:
Lo Luc
Lo Luc (oficialament en francés Le Luc) es una comuna occitana de Provença, administrada per lo departament de Var de la region provençala de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Lo Luc es pròche dau Massís dei Mauras e possede un musèu dei sagèus de pòste.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
Las edicions dels regionalismes tòrnan editar en grafia classica lo libre de Valèri Bernard (1860-1936) La feruna.
Publicat pel primièr còp a Marselha en 1938 après la mòrt de l'autor, lo libre èra dempuèi un bèl brieu de mal trobar. Presenta catorze nòvas, colleccion de retraches nauts en color.
Un dels melhor recuelh en lenga occitana, injustament condemnat pels editors.
Presentacion - « Las novèlas de La feruna de Valèri Bernard recampan los tèmas familiars de la màger part de son òbra literària e picturala : la paurilha, los caracos, los èstres mostruoses, los dramas familials, l’amor-passion, enfin, la vida del mond de las aurièras, sens fe ni lei, totes aqueles que la misèria emmantèla de sas pelhandras claufidas de manjança e buta, puèi, dins lo gorg.
« L’autor a l’engenh per pintar çò que l’uèlh descobrís e per balhar tant de vida a aqueles eròis ferotges qu’acaban per nos pertocar prigond, e nos susprenèm a los aimar. Mas se aqueles personatges nos semblan plan vius, es que son de modèls que Valèri Bernard coneissiá plan. Los rescontrèt, lor parlèt, los estudièt, los fotografièt amb l’aigafòrt, la color e aquí lo libre en nos fasent, atal, passar son emocion pròpria.
« Las novèlas de La feruna escritas dins lo parlar marselhés tant viu son portadas per una pròsa del relèu solide, ardida, nerviosa, poderosa e una lenga populara, rica e acolorida que recuolan pas jamai davant las viraduras rapidas e los mots basses, injurioses, mas expressius e imatjats. »
La feruna - Valèri Bernard
Edition des régionalismes - 2015 - 13,95 € - 137 paginas
ISBN : 978-2-8240-0427-3


text:
dijous, 31 de desembre de 2015
Lectura nadalenca
Dix idées bizarres sur la vie religieuse es un dels libres qu'ai legits pendent las vacanças de Nadal entre un molon de policièrs.
L'ai legit perque es cortet (70 paginas) e qu'es una amiga que l'a escrich.
"Quand j'ai appris que 2015 allait être l'année de la vie consacrée, j'ai pris cela comme un défi. Pourquoi ne faire quelque chose sur le sujet, quelque chose de simple et un peu décapant?", aquò dubrís lo libre. Aprèp, avèm dètz capitols, dètz subjèctes, que religa la vida religiosa a la vida e a las interrogacions de cadun. "une famille recomposée", "les religieux ne sont pas des religieux", "génération Y: une chance", "argent, sexe et liberté ou la difficulté d'être un rosier dans une vigne" ne son d'exemples.
De l'oreta de lectura que passarà plan lèu, ne sortiretz contents e curioses. Lo mond que seguisson la dralha de se dedicar a la religion, son pas que nòstre rebat exagerat, amplificat e benlèu devancièr.
Los amics, aquò te permet de'n descubrir de causas novèlas!
:)
Lo podètz crompar en linha!
0 comentaris
dimarts, 29 de desembre de 2015
E de nòvas del vesin, ne volètz ?
Vos sovenètz de mon vesin que ne vos parlèri tant?
Sabètz lo qu'a un eslip e un pijama vèrd afrós?
E ben figuratz-vos que las causas an cambiat!
Los eslips, los vesi pas mai.
O a quitat de ne cargar o los amaga plan sus la còrda per pas que los vegèsse. (aquò's viciós!)
Per lo pijama, e ben lo pijama vèrd a de-sa-pa-re-gut.
Tòrni dire: pijama vèrd de-sa-pa-re-gut.
Aquò's un drama per ieu.
L'a remplaçat.
Ara sus la còrda, te vesi secar un polit pijama normal, negre.
Quand vesi secar la bugada del vesin, vos disi pas la decepcion a cada còp.
Dau còp, me pausi de questions... per explicar aqueles cambiaments...
Primièra teoria: legís mon blòg.
Segonda teoria: ai desparlat, un moment d'inatencion, e bim, li diguèri.
Tresena teoria: a remarcat mon agach de caçaire tucle sus sa còrda e se mesfisa.
Sèm pas dins un libre de Ganhaire, mas seguirem l'afar !
Sabètz lo qu'a un eslip e un pijama vèrd afrós?
E ben figuratz-vos que las causas an cambiat!
Los eslips, los vesi pas mai.
O a quitat de ne cargar o los amaga plan sus la còrda per pas que los vegèsse. (aquò's viciós!)
Per lo pijama, e ben lo pijama vèrd a de-sa-pa-re-gut.
Tòrni dire: pijama vèrd de-sa-pa-re-gut.
Aquò's un drama per ieu.
L'a remplaçat.
Ara sus la còrda, te vesi secar un polit pijama normal, negre.
Quand vesi secar la bugada del vesin, vos disi pas la decepcion a cada còp.
Dau còp, me pausi de questions... per explicar aqueles cambiaments...
Primièra teoria: legís mon blòg.
Segonda teoria: ai desparlat, un moment d'inatencion, e bim, li diguèri.
Tresena teoria: a remarcat mon agach de caçaire tucle sus sa còrda e se mesfisa.
Sèm pas dins un libre de Ganhaire, mas seguirem l'afar !
2 comentaris
dijous, 24 de desembre de 2015
Bon Nadal !
M'agradava d'anar d'en pertot dins l'ostal e de furnar.
Rai que quand i a pas qu'una tele a l'ostal e que ne siás la telecomanda, te trissas lèu dau salon.
Aviái l'astre de viure dins una gara de vilatge, al primièr estanci.
Lo plan-pè èra la gara, ont ma maire vendiá las bilhetas, la sala d'espèra, un membre qu'ai totjorn pas comprés de qu'èra, mas s'i vesiá la tèrra un vintenat de centimètres jols malons e aquò me fasiá un pauc paur que m'imaginavi que i aviá de ratas a bodre (e i èran, aquò's segur!) e un membre bèl que lo fasiam servir de talhièr, de cava e mai i aviá lo congelator dedins.
E las vacanças, lo dimècres e la dimenjada, coma aviái de parents que se preocupavan pas de me marcar a d'activitats extraescolaras per far de ieu una adulta equilibrada, cultivada, esportiva e dubèrta, me las trobavi soleta las activitats. E l'activitat mai bèla qu'aviái èra de furnar. Furnavi dins los tiradors del bufetàs del salon, que t'i aviá un bordel aquí dedins! Mas sonque quand i aviá pas degun dins lo salon, que sequenon, fasiái telecomanda. Furnavi dins l'armari de mos parents e mai dins la cambra tota. La cambra de mon fraire, l'auriái plan investigada mas m'i daissava pas dintrar e de tot biais pudissiá qu'engaronava sa tuta. Alara davalavi. Fasiái lo tipe qu'espèra lo trin dins la sala d'espèra. Tocavi los papafars dels oraris, los papièrs per la carta Kiwi. Dubrissiái los cartons, los tornavi tancar "aquí i soi pas passada", descubrissiái, legissiái lo libre dels comptes que teniá ma maire per la sncf. Passavi lo temps. Mas çò que m'agradava mai èra d'anar dins aquel membre fosc dels contravents totjorn tancats, que i aviá un rambalh sens nom mas plen de posca. I aviá lo congelator, mas lo dubrissiái pas, qu'aviái paur de tombar dedins, segura que mon fraire m'aurà contat qualque salopariá d'enfant que sos parents an congelat... Los fraires bèls, te dison qu'es per aparar los pichons... te cresi! mon fraire ieu, m'espaurugava a me contar de salopariás de Dòna Blanca o me fasiá telefonar al Paire Nadal per li comandar de putas.
Dins aquel membre fosc e poscós, i aviá los otisses de mon paire, Oedipe oblija, aquò ne fasiá un luòc benesit. I aviá d'armaris bèls, nauts fins al plafond, que te prenián tota la paret. Los dubrissiái totjorn e agachavi çò que i aviá. Las causas cambiavan pas gaire, mas quand siás enfant, la repeticion, aquò deu ajudar.
E dubriguèri l'armari.
La primièra pòrta.
E aquí te vegèri de jòcs.
Tot plen.
Entre eles, lo tan desirat Docteur Maboul e un Quiest-ce?
Ne demorèri bocabadada.
Aviái trobat un tresaur!
Montèri lèu al primièr per dire a ma maire qu'aviái trobat un tresaur. Oè, quand tròbi un tresaur lo partatgi ieu.
"Mamàaaaaa, ai trobat tot plen de jòoooooocs" cridèri estrambordada.
Ma maire demorèt muda.
Mon fraire que (ja a l'epòca) èra un conàs me faguèt trufarèl "ben oè, colhassa, son tos presents de Nadal".
Mon fraire tuèt lo Paire Nadal.
Lo Paire Nadal, es mon fraire que lo tuèt.
Se cercatz l'assassin, ai son nom, son adreiça, digatz a la gendarmariá de me contactar, dirai tot çò que sabi.
28 ans aprèp, me disi qu'es ben per quicòm se deman, mos vesinòts trobaràn dins mon salon, entre autras causas, un Docteur Maboul tot nòu.
(e òc, plan solide que i ai pensat a crompar las pilas tanben! )
Rai que quand i a pas qu'una tele a l'ostal e que ne siás la telecomanda, te trissas lèu dau salon.
Aviái l'astre de viure dins una gara de vilatge, al primièr estanci.
Lo plan-pè èra la gara, ont ma maire vendiá las bilhetas, la sala d'espèra, un membre qu'ai totjorn pas comprés de qu'èra, mas s'i vesiá la tèrra un vintenat de centimètres jols malons e aquò me fasiá un pauc paur que m'imaginavi que i aviá de ratas a bodre (e i èran, aquò's segur!) e un membre bèl que lo fasiam servir de talhièr, de cava e mai i aviá lo congelator dedins.
E las vacanças, lo dimècres e la dimenjada, coma aviái de parents que se preocupavan pas de me marcar a d'activitats extraescolaras per far de ieu una adulta equilibrada, cultivada, esportiva e dubèrta, me las trobavi soleta las activitats. E l'activitat mai bèla qu'aviái èra de furnar. Furnavi dins los tiradors del bufetàs del salon, que t'i aviá un bordel aquí dedins! Mas sonque quand i aviá pas degun dins lo salon, que sequenon, fasiái telecomanda. Furnavi dins l'armari de mos parents e mai dins la cambra tota. La cambra de mon fraire, l'auriái plan investigada mas m'i daissava pas dintrar e de tot biais pudissiá qu'engaronava sa tuta. Alara davalavi. Fasiái lo tipe qu'espèra lo trin dins la sala d'espèra. Tocavi los papafars dels oraris, los papièrs per la carta Kiwi. Dubrissiái los cartons, los tornavi tancar "aquí i soi pas passada", descubrissiái, legissiái lo libre dels comptes que teniá ma maire per la sncf. Passavi lo temps. Mas çò que m'agradava mai èra d'anar dins aquel membre fosc dels contravents totjorn tancats, que i aviá un rambalh sens nom mas plen de posca. I aviá lo congelator, mas lo dubrissiái pas, qu'aviái paur de tombar dedins, segura que mon fraire m'aurà contat qualque salopariá d'enfant que sos parents an congelat... Los fraires bèls, te dison qu'es per aparar los pichons... te cresi! mon fraire ieu, m'espaurugava a me contar de salopariás de Dòna Blanca o me fasiá telefonar al Paire Nadal per li comandar de putas.
Dins aquel membre fosc e poscós, i aviá los otisses de mon paire, Oedipe oblija, aquò ne fasiá un luòc benesit. I aviá d'armaris bèls, nauts fins al plafond, que te prenián tota la paret. Los dubrissiái totjorn e agachavi çò que i aviá. Las causas cambiavan pas gaire, mas quand siás enfant, la repeticion, aquò deu ajudar.
E dubriguèri l'armari.
La primièra pòrta.
E aquí te vegèri de jòcs.
Tot plen.
Entre eles, lo tan desirat Docteur Maboul e un Quiest-ce?
Ne demorèri bocabadada.
Aviái trobat un tresaur!
Montèri lèu al primièr per dire a ma maire qu'aviái trobat un tresaur. Oè, quand tròbi un tresaur lo partatgi ieu.
"Mamàaaaaa, ai trobat tot plen de jòoooooocs" cridèri estrambordada.
Ma maire demorèt muda.
Mon fraire que (ja a l'epòca) èra un conàs me faguèt trufarèl "ben oè, colhassa, son tos presents de Nadal".
Mon fraire tuèt lo Paire Nadal.
Lo Paire Nadal, es mon fraire que lo tuèt.
Se cercatz l'assassin, ai son nom, son adreiça, digatz a la gendarmariá de me contactar, dirai tot çò que sabi.
28 ans aprèp, me disi qu'es ben per quicòm se deman, mos vesinòts trobaràn dins mon salon, entre autras causas, un Docteur Maboul tot nòu.
(e òc, plan solide que i ai pensat a crompar las pilas tanben! )
2 comentaris
dimarts, 6 d’octubre de 2015
Vincent (lo) Limbèrt
1 comentaris
dilluns, 5 d’octubre de 2015
Lectura estivala legida aprèp la lectura estivala: Marevà o lo lagui de l'iscla de Jòrdi Peladan
L'autre jorn, vos parlèri del darrièr libre del Jòrdi Peladan Merièm o la botelha dins la sabla e vos disiái que teniam aquí un concèpte de "club dels cinc" en occitan.
E ben, pas degun me diguèt que i aviá un episòdi anterior a Merièm o la botelha dins la sabla! Aquò's Marevà o lo lagui de l'iscla que legiguèri pauc aprèp e que poiriam veire coma la primièra pèira d'aqueste club dels cinc occitans.
Es un libre que passèt un pauc desapercebut, per pas dire que n'ausiguèrem pas brica parlar. En tot cas, ieu n'ausiguèri pas parlar.
Aquel d'aquí, sus la quatrena de cubèrta, es plan presentat per un roman per adolescents.
I fasèm la coneissença de Marevà, la que vendrà la cap de la chorma CLub des Cinq dins La Botelha dins la sabla, una adolescenta plena de questions, abalida per una maire taiciana e per un paire adoptiu blanc, amb la preséncia estranha d'un òme que la ven veire jogar al balon. Es plan mens Club des Cinq que Merièm o la botelha dins la sabla, mas ne dessenha la seguida. Auretz ben remarcat l'estructura dels títols pichòt nom + jostitol que nos dubrís benlèu una seria de libres (çò qu'a l'IEO edicions an pas comprés qu'an oblidat lo pichon nom dins lo títol sus la cubèrta #borricòts), en tot cas, o espèri. Coma tot libre de Peladan, la lenga es plan bona e es de bon legir, aurà pas lo Prèmi Nobèl de Literatura amb aquò, mas aquò se legís plan.
Es una version bilinguä, coma la màger part dels libres publicats per l'IEO Lengadòc.
Regretarem que i aja pas una mencion vesedoira "literatura joinessa" dessús e que la causida de la cubèrta, abstracto-colorada, siaguèsse benlèu pas una capitada per un roman joinessa, rai !
M'agradariá d'aver lo punt de vista del public-cible, mas ai pas aquò jos la man.
Jòrdi Peladan, Marevà o lo lagui de l'iscla, Edicions IEO Lengadòc, 2013
E ben, pas degun me diguèt que i aviá un episòdi anterior a Merièm o la botelha dins la sabla! Aquò's Marevà o lo lagui de l'iscla que legiguèri pauc aprèp e que poiriam veire coma la primièra pèira d'aqueste club dels cinc occitans.
Es un libre que passèt un pauc desapercebut, per pas dire que n'ausiguèrem pas brica parlar. En tot cas, ieu n'ausiguèri pas parlar.
Aquel d'aquí, sus la quatrena de cubèrta, es plan presentat per un roman per adolescents.
I fasèm la coneissença de Marevà, la que vendrà la cap de la chorma CLub des Cinq dins La Botelha dins la sabla, una adolescenta plena de questions, abalida per una maire taiciana e per un paire adoptiu blanc, amb la preséncia estranha d'un òme que la ven veire jogar al balon. Es plan mens Club des Cinq que Merièm o la botelha dins la sabla, mas ne dessenha la seguida. Auretz ben remarcat l'estructura dels títols pichòt nom + jostitol que nos dubrís benlèu una seria de libres (çò qu'a l'IEO edicions an pas comprés qu'an oblidat lo pichon nom dins lo títol sus la cubèrta #borricòts), en tot cas, o espèri. Coma tot libre de Peladan, la lenga es plan bona e es de bon legir, aurà pas lo Prèmi Nobèl de Literatura amb aquò, mas aquò se legís plan.
Es una version bilinguä, coma la màger part dels libres publicats per l'IEO Lengadòc.
Regretarem que i aja pas una mencion vesedoira "literatura joinessa" dessús e que la causida de la cubèrta, abstracto-colorada, siaguèsse benlèu pas una capitada per un roman joinessa, rai !
M'agradariá d'aver lo punt de vista del public-cible, mas ai pas aquò jos la man.
Jòrdi Peladan, Marevà o lo lagui de l'iscla, Edicions IEO Lengadòc, 2013
0 comentaris
dimarts, 29 de setembre de 2015
Uèi de matin
Uèi de matin, dins lo tram, i aviá una parpalhòla.
Una parpalhòla, fin de setembre, aquò's pas plan sa sason.
L'agachèri un brieu.
S'èra enganada de temps.
Alatejava.
Anava d'un endrech a l'autre.
Cossí se deviá sentir aquela parpalhòla dins aquel tram ont pas res revèrta sa natura?
Desvariada, passava dels sètis a las barras e totjorn s'anava ensucar contra lo vitre.
I voliá anar defòra.
Benlèu que los vesiá los arbres.
Benlèu que la sentissiá la natura de l'autre costat.
S'èra enganada d'espaci.
Puèi un tipe se levèt, l'agantèt lèu e de sas mans, li faguèt un cocon.
Sortiguèt lo tipe.
E coma se de res non èra, dubriguèt las mans, l'agachèt solament pas quand s'envolèt la parpalhòla que veniá de desliurar.
Soi aquesta parpalhòla que s'engana de luòc e de temps.
Una parpalhòla, fin de setembre, aquò's pas plan sa sason.
L'agachèri un brieu.
S'èra enganada de temps.
Alatejava.
Anava d'un endrech a l'autre.
Cossí se deviá sentir aquela parpalhòla dins aquel tram ont pas res revèrta sa natura?
Desvariada, passava dels sètis a las barras e totjorn s'anava ensucar contra lo vitre.
I voliá anar defòra.
Benlèu que los vesiá los arbres.
Benlèu que la sentissiá la natura de l'autre costat.
S'èra enganada d'espaci.
Puèi un tipe se levèt, l'agantèt lèu e de sas mans, li faguèt un cocon.
Sortiguèt lo tipe.
E coma se de res non èra, dubriguèt las mans, l'agachèt solament pas quand s'envolèt la parpalhòla que veniá de desliurar.
Soi aquesta parpalhòla que s'engana de luòc e de temps.
4 comentaris
dimarts, 22 de setembre de 2015
Torisme gastronomic
0 comentaris
diumenge, 20 de setembre de 2015
Lo jorn que poguèri triplar la mesada
La setmana passada, per lo primièr còp de ma vida e per curiositat, anèri a un ipodròm.
Arribèri que las corsas avián ja començat, aviái mancada la primièra de corsa.
Mandèri la Yaya quèrre lo papièr que i meton tot çò que cal saber per jogar: lo nom del caval, son proprietari, son entrenaire, son menaire, son paire, sa maire, quant de sòus a ganhat dins sa vida (i a de cavals qu'an ganhat mai de 300 000€ !!!) e sas resultas sus las sièis darrièras corsas.
E comencèri de jogar quin caval arribariá primièr. Ò, de riscas, ne prenguèri pas gaire, t'agachèri las darrièras resultas e joguèri lo qu'èra dins una dinamica bona e joguèri pas lo qu'aviá pas corregut dempuèi l'an passat, perque soi pas suicidària, òu.
Abans de començar la corsa, los cavals s'escaufan, fan de torns tranquillons e lo micro fa tindar una musica de film x e ditz "una minuta abans la debuta" "vint segondas abans la debuta" puèi totes los cavals se meton darrièr una auto e li corron darrièr. Al cap de sai pas quantes mètres, l'auto accelèra, se tira del mitan e es la debuta de la corsa. E es partit per tres minutas que lo temps se suspend, que lo mond agachan totes la pista, concentrats.
Fan quauques torns e es passionant de veire coma corron los cavals.
Lo public es pro tranquille levat pel darrièr torn, que tot s'i jòga, mai que mai los cent darrièrs mètres, que lo tipe qu'èra tot darrièr te pòt far una acceleracion de caluc, montar per l'exterior, passar tot lo mond e acabar primièr o segond jols crits isterics del public que i a jogat sa mesada.
Nosautres eriam ben plaçats, eriam juste davant la linha d'arribada.
Alara, sabi qu'aquò's pas plan. Que lo tròt es una constrencha gròssa pel caval, que el, quand vòl anar lèu, galòpa, tròta pas. Sabi tanben, que o vegèri, que los cavalièrs tustan lo caval coma de sords per lo far accelerar a la fin... E lo caval acaba trempe coma una sopa de la susor e li cal un quart d'ora per tornar prene un buf regular. Aquò's pas polit polit.
De fach, entre la Yaya, la Marieta e ieu, trobèrem lo tierçat a cada còp.
Per 1€ jogat, 108€ ganhats sus una de las corsas. Vos daissi comptar.
Jackpot !
Lo problèma es que joguèrem pas.
O faguèrem entre nosautres, perque èra plan mai risolièr d'o far "per de fals".
Es aquò l'amistat, nos en chautam de l'argent, jogam pel plaser de jogar e passam una bona tantossada.
0 comentaris
dilluns, 14 de setembre de 2015
Lectura estivala (5) : Aurelian de Chaire A l'ombra d'un manguier (sus ma terrassa)
A l'ombra d'un manguièr es lo quasernet de viatge de l'Aurelian de Chaire partit sièis meses al Senegal, en Casamança, per sos estudis d'agronomia. Un vintenat de tèxtes, de fotografias, de poèmas, un lexic e d'autres documents sus la vida del Puls fan lo cinquantenat de paginas d'aqueste "libre". Meti "libre" que se presenta mai coma una revista que coma un libre, çò que me geinèt un pauc a la debuta que ieu aimi ben lo format libre, mas rai, al cap de quatre paginas, quitèri de romegar.
Lo viatge de l'Aurelian n'avètz segurament ausit parlar que faguèt una crida per un finançament participatiu que virèt un pauc pertot e que, plan urosament, capitèt (pas mercés a ieu qu'ai l'opcion Cabrespina sus mon compte bancari)
Sas cronicas, las aviá publicadas dins la Setmana e sul Jornalet mas ieu las aviái pas legidas que sabiái que ne fariá un libre, e tre que lo trobèri lo libre, e ben lo comprèri (10€, IEO-Vendémias, 2015).
E ben es ben agradiu de legir! Fa de ben un pauc d'exotisme e m'agradèt de descubrir un bocin de cultura africana. Lo tipe es pas Roland Pecout, aquò's segur, mas es de plan bon legir. Lo format "cronicas" t'ensuca pas, i a de fòtos, pòs agachar los imatges, totjorn en relacion amb las cronicas, pòs furnar dins lo libre, lo pòs legir abocinat, un bon biais de dintrar dins lo viatge d'Aurelian. Explica çò que vei, çò que viu, nos explica la vida d'aquel país de Senegal, la religion, la mangiscla, l'agricultura, la mondializacion. De racontes umans e tanben politics que te fan soscar sus çò qu'es un païsan.
Mercés a l'Aurelian !
Espèri que d'autres estudiants ne faràn de viatges per ne far de quasernets de viatge, es un chale de legir!
Me disi que benlèu me caldriá botar a legir de literatura de viatge, me trachi qu'a despart de Portulan de Pecout, ai pas legit grand causa. Avètz de conselhs?
Entrevista de l'autor Aurelian Chayre sus CFM Ràdio (rai, lo tipe parla mai que son convidat) e La Setmana
Per lo comandar, es aquí.
1 comentaris
dijous, 10 de setembre de 2015
Sovenir estival : passejada sus l'estanh
Lo Dorcàs me faguèt "anarem far un torn sus l'estanh e dormirem sai pas ont, vòles venir?".
Te cresi que vòli venir!
E me vaquí un dimars de tantossada a Bosigas per partir sai pas ont, amb sai pas qual, per sai pas quant de temps.
Arribèri que i aviá pas que lo Dorcàs sus Leon (non, es pas una posicion sexuala, Leon es lo nom de la barca).
Lo Dorcàs me diguèt "montaràs sus l'Amitié amb lo Franqui e lo Pèire, son los dos melhors de l'estanh." OK.
L'Amitié l'avètz sus la primièra fòto, vela plegada, e aquí dejós la vela desplegada (amb lo cuol de Franqui en prima)
Vaquí. Me n'anavi explorar lo mond sus un tròç de fusta de 7 mètres de long sus meme pas un mètre d'ample, amb dos tipes que los coneissiái ni d'Eva ni d'Adam e anaviam dormir sai pas ont, manjariam sai pas ont, sabiái solament pas ont poiriam cagar, mas fa pas res, qu'aviái l'autbòi amb ieu. E fai tirar Marius, vai-zi Franqui es bon!
E partiguèrem.
Vos cal saber que sus aquelas betas, i a pas de motor. I a una vela triangulara, doas remas e dependes de la natura e de tos braces (enfin, puslèu dels braces de Franqui e Pèire) per avançar.
Aquò relisca sus l'aiga. Es suau.
As pas lo bruch del motor.
Mas n'as un autre de bruch: aquò cracineja. Tota aquela fusta de quora en quora cracineja, e fòrt. As l'impression que l'arbre a petat, que lo banc s'es escrancat, que lo fons s'es traucat, òc, tot a l'encòp!
"Èra normal aquel crac?
- Òc, es normal."
E lo Pèire de t'explicar lo foncionament d'aquelas betas.
Lo cracinejar es normal, es la fusta que bolega.
Aprèp, t'explica qu'aquela beta, son biais de navegar melhor, es d'èsser clinada. Tu dises "a ok" per la forma sens tròp comprene çò que te ditz... mas agachatz:
Vesètz coma es clinada aquela puta de barca? Es tan clinada qu'as l'impression que l'aiga va dintrar dedins.
A un moment, aviái la man sus la partida jauna e puta bòrnia, l'aiga me toquèt ! Mas es NORMAL. Tot va plan.
Me ditz qu'aquela de beta, pòt pas cabussar, es tota de fusta, doncas cossí que siaga, acabarà jamai de la vida al fons de l'estanh. Me ditz tanben que cossí que siaga, cal pas jamai abandonar lo batèu. I a un problèma? Te cal demorar amb çò que te demòra de barca. Que cal pas partir e nadar fins a la riba, e mai semblèsse pròche, perque sas pas jamai, que que se i demòras arapat a ton tròç de fusta, t'arribarà pas res. As comprés?
E m'explica que quand la beta se clina coma aquò, l'aiga dintra per l'espaci entre la fusta, mas es normal, fa pas res. Un batèu, aquò pren totjorn l'aiga.
Quand as comprés aquò, as comprés que t'arribarà pas res e que pòs anar fins a Nòva Zelanda amb l'Amitié. E fai tirar Marius, vai-zi Franqui es bon!
Gracchus Babeuf davant nosautres
Los ostreicultors
Los òmes me daissèron menar! Èri uroooosa
Rocairòl, lo far entre Seta e Bosigas, ont anaviam passar la nuèch
E ben figuratz-vos qu'aquesta de barca e ben rescontrèt Vincent Van Gogh. E oè!
Agachatz lo dessenh sus la còca davant. E agachatz lo tablèu de Vincent :
E òc, l'Amitié es una beta VIP !
Rocairòl i pòs anar qu'en batèu. Es entre Seta e Bosigas, al mitan de l'aiga. Nos trobèrem un vintenat per sopar. Mas pas que uèch cabordasses i demorèrem per dormir.
Èsser alai es ben estranh. Siás ben isolat del mond, l'accès es en batèu, pòs cridar t'ausiràn pas, pòs pas partir que te negariás de tant que caldriá nedar, siás coma Robinson sus son iscla.
Enfin una iscla que i as tota la pollucion sonòra e visuala de Las Vegas :
Çò que fa que l'endeman de matin, a 6h30, quand me lèveri, semblavi a aquò:
Un mite s'escranca, o sabi.
Mas èri sus una iscla desèrta que los sèt autres dormissián encara, aquò compta pas!
Lo matin, lo Dorcàs me portèt lo Midi Libre e partiguèri amb Leon e tota la còla a Bosigas per prene l'aperitiu. Dintrèrem dins lo pòrt que jogavi Se Canta quilhada davant, jols aplaudiments de la toristalha.
La data sus l'agenda es reservada: anarai jogar d'autbòi a Bosigas per la Sant-Pèire,la fèsta das pescaires e das marins. Venètz?
Granmercegi per aquela aventura lo Dorcàs que m'i a convidada, lo Franqui e lo Pèire que foguèron d'iniciators de tria, la Patricia per la generositat, lo Bruno per la poesia, lo collagista per l'umor, lo Iop de m'aver prestat sas sabatas per anar dins l'aiga, 7chiffres per sa disponibilitat e la super passejada dins son batèu jaune e ròse e totes los autres per la bona umor :)
Tornam començar quand volètz!
Se ne volètz saber mai sus las velas latinas, anatz sul pòrt a Bosigas e se vesètz un mostachut vestit de blau, li fasètz "òu, siás tu lo Dorcàs" e vos dirà la rèsta.
- Agachatz aqueste blòg i trobaretz tot lo vocabulari, un pauc d'istòria, de causas intelligentas.
- Se la causa vos apassiona e ne volètz saber mai, podètz crompar lo libre Voiles latines publicat per Chasse Marée
De velas latinas, ne vos parlèri un pauc ja en abrial de 2014 e en octòbre de 2010
1 comentaris
dimecres, 9 de setembre de 2015
Lectura estivala (4) : Josep Kessel - Les mains du miracle
Es la Pomponeta que me'n parlèt d'aqueste libre (e ne profièchi per ne la granmercejar!)
Kessel i conta l'istòria totalament subrerealista mas completament vertadièra del metge Felix Kerstern, que, per l'asard tibetan, venguèt lo metge de Himmler himself. Fa de massatges tibetans lo tipe, aqueles que te tròban los nèrvis e que te fan de ben. Himmler patís tant e mai dels budèls, cap metge a capitat de li far de ben. Levat Kersten. E Kersten se tròba estacat a la vida de Himmler e va profechar de son poder curatiu per i demandar un molon de favors al cap dels SS. Sauvarà aital de milierats e de milierats de vidas al long de la 2nda Guèrra Mondiala e va mai que mai capitar que faguèsson pas petar los camps de concentracion amb los presonièrs dedins.
Lo libre, lo comencèri e lo daissèri pas, una tantossada. 400 paginas que van d'orrors en suspresas en intelligéncia del Kersten. Ne sortissèm sens i creire tot en i cresent completament, coma a cada còp que nos contan l'istòria del nazisme.
Kersten viu amb de mond que son calucs mas que tenon Euròpa e capita d'i perdre pas son umanitat. Quand a Himmler dins las mans, capita de lo tòrcer, capita de lo far tornar a un bocin d'umanitat, capita en tot cas d'evitar d'unas orrors.
Çò mai estonant dins aquesta istòria, es que Kersten, n'avèm pas jamai ausit parlar.
Emission amb lectura sus France Inter:
Kessel i conta l'istòria totalament subrerealista mas completament vertadièra del metge Felix Kerstern, que, per l'asard tibetan, venguèt lo metge de Himmler himself. Fa de massatges tibetans lo tipe, aqueles que te tròban los nèrvis e que te fan de ben. Himmler patís tant e mai dels budèls, cap metge a capitat de li far de ben. Levat Kersten. E Kersten se tròba estacat a la vida de Himmler e va profechar de son poder curatiu per i demandar un molon de favors al cap dels SS. Sauvarà aital de milierats e de milierats de vidas al long de la 2nda Guèrra Mondiala e va mai que mai capitar que faguèsson pas petar los camps de concentracion amb los presonièrs dedins.
Lo libre, lo comencèri e lo daissèri pas, una tantossada. 400 paginas que van d'orrors en suspresas en intelligéncia del Kersten. Ne sortissèm sens i creire tot en i cresent completament, coma a cada còp que nos contan l'istòria del nazisme.
Kersten viu amb de mond que son calucs mas que tenon Euròpa e capita d'i perdre pas son umanitat. Quand a Himmler dins las mans, capita de lo tòrcer, capita de lo far tornar a un bocin d'umanitat, capita en tot cas d'evitar d'unas orrors.
Çò mai estonant dins aquesta istòria, es que Kersten, n'avèm pas jamai ausit parlar.
Emission amb lectura sus France Inter:
0 comentaris
dimarts, 8 de setembre de 2015
Sovenirs estivals
En cercar quicòm mai, tombèri sus aqueste pòst que data de tres ans :
http://melanizetofre.blogspot.fr/2012/10/crenti-pas-degun.html
e me trachi qu'aqueste estiu, son los meteisses amics qu'ai passat de temps amb eles.
Esmoguda.
http://melanizetofre.blogspot.fr/2012/10/crenti-pas-degun.html
e me trachi qu'aqueste estiu, son los meteisses amics qu'ai passat de temps amb eles.
Esmoguda.
0 comentaris
dilluns, 7 de setembre de 2015
Sovenir estival : sovenir musical
Anèri a quauques concèrts pendent l'estiu e aquò fa totjorn de ben.
Abans de me tornar metre al trabalh, me faguèri una dimenjada tota musicala.
Lo divendres de ser, L'Art à Tatouille.
Los aviái pas vistes dempuèi l'an pebre e me regalèri. Aquò agrada a tot lo mond : i a de son electro, de paraulas, d'umor, de vam, de bassas e de melodias, una formula plena de succès!
En mai d'aquò, coma èri amorosa de Roland Ramade quand èri pichòta (o vos diguèri en 2010, remember!) e ben èri ben contenta de l'escotar cantar. En mai d'aquò, cantèt un parelh de cançons de Regg'lyss! Emocion! Èri la sola de conéisser las paraulas de Vive les Gestes, son incultes lo mond.
Lo dissabte de ser, anèri al Domeni d'O a la capitala per una nuèch Klezmer. Lo Domeni d'O es proprietat del conselh general e i fan de cultura: teatre, musica, circ, la programacion es, en règla generala, plan bona, un pauc tròp telerama spirit per ieu, rai. E cada estiu, organizan las "nuèches d'o" que son tematicas. Vos expliqui. Lo domeni d'O es bèl e i a mai d'un espaci: i a un teatre, un amfiteatre en plen èr, un tibanèl bèl e mai que mai un pargue grand que vos i podètz anar passejar se volètz. Primièr, dins la pineda, i a de taulas per manjar, te pòrtas ton recapte, e a 20h, lo primièr concèrt comença.
Ieu i anèri amb La Jefa e Pomponeta, es pas perque demoram pas mai ensem que sèm pas amigas. Pomponeta aviá facha una quicha. Mangèrem la quicha e a 20h comencèt lo concèrt de l'Amsterdam Klezmer Band qu'aviái ja vist a Manresa e que me fasiá lingueta de los tornar veire. Musica festiva, plena de vam, plena de ritme, de jòia e d'estrambòrd.
A 21h30, cap a l'amfiteatre per veire un film Moi Abraham Toi Ivan, o Toi Ivan moi Abraham, enfin una istòria de Tu ieu Ivan Abraham. Un film en negre e blanc que m'i faguèri cagar grèu grèu grèu tota la primièra mitat. Agachavi de quora en quora la Jefa que semblava de se far cagar tan coma ieu. Pomponeta ela, entre la Jefa e ieu, èra pivelada per l'ecran. Ieu bufavi tant e mai, en mai d'aquò, eriam mal assetadas e en mai d'aquò pudissiá a formatge de cabra aquel film, que de la banasta del recapte, segon lo vent, montava l'embocan.
Malgrat mon quota d'insuportabilitat lèu despassat, saludèri la qualitat de la fotografia e de la realizacion del film. Puèi, m'emmerdèri un pauc mens. Puèi, mèrda, èra una nuèch klezmer e n'i aviá pas una nòta de klezmer dins aquel film. Quina engana! Aurián melhor fach de programar Tren de Vida. Enfin, foguèri ben contenta de veire arribar lo generic de fin.
Lo problèma ven de la programacion, sortissiam d'un concèrt estrambordant per arribar a un film lent, lo contrastre èra tròp violent per poder apreciar a sa justa valor Moi Ivan toi Abraham.
A 23h30, anèrem jos lo tibanèl escotar Minimal Klezmer Trio un grop completament descabestrat que nos i carrèrem. Mon sol regret es qu'aguèsson parlat anglés. Aquò m'emmèrda que d'Italians venguèsson parlar anglés a Montpelhièr...
E lo dimenge, anèri a Seta, qu'èra la Sant Loís, granda fèsta, dins un pichon bar dins un barri popular, pas gaire luènh de la fola del canal mas sens toristalha ni joinessa bandada, per escotar Les Supers Belles. Un concèrt qu'amb la Jefa e Pomponeta doblidarem pas. Espèri que seràn programadas dins tot plen de salas e que las poirai tornar veire plan lèu. Quina energia, quin umor, quin gaubi !
E vos pòdi dire que lo diluns de matin, aviái pas enveja de trabalhar...
2 comentaris
dissabte, 5 de setembre de 2015
La vidèo de Rémi Gaillard
A que fa de ben la darrièra vidèo de Rémi Gaillard !
Se l'avètz pas vista, aquí l'avètz :
Soi pas d'acòrdi amb l'argument, sus la supression de las regions, eça. Mas la vidèo m'esmòu.
Rémi Gaillard a fach lo torn de Lengadòc-Rosselhon e a capitat a cada còp de far dançar de mond. E ne sortís una vidèo plena de vida, d'energia e de bonur ont vesèm de mond que sautan, dançan e bracejan just pel plaser de far los colhons davant un païsatge. Totes participan a un projècte individual, lo projècte creatiu de Rémi Gaillard, e a un projècte collectiu, aquesta vidèo seriá pas estada possibla sens la participacion de desenats de personas volontàrias e los internautas son a la far seuna.
La musica, la coneissiái, es la dels collègas de Goulamas'K, e avèm una vidèo partatjada mai de 10 000 còps en mens dos jorns amb una musica e de paraulas en occitan, s'es pas de socializacion aquò, me fau capelan.
Ieu me'n lassi pas d'aquesta vidèo, me fa de ben al moral, e , coma eles, ai enveja de sautar pertot en rire.
Ai enveja de granmercejar Remi Gaillard per aquò. Per nos far rire. Per nos donar de bona umor. Per mostrar aqueles païsatges. Per crear aquí e n'aver un resson internacional.
Es un tipe que me fa rire dempuèi la debuta, emai siaguèsse de còps que i a un umor un pauc de marrit gost per d'unes... Lo tipe traça son camin, seguís sa dralha, en demorar luènh dels mèdias, pièger, lor pissa al cuol. Soi convençuda tanben qu'es un tipe plen de sensibilitat, vos remandi per aquò a sa video Dog (que seriá daumatge de ne reténer que lo costat lebretaire!).
Rémi Gaillard, lo tipe que me suspren de vidèos en vidèos, que me fa rire, soscar, plorar.
Soi fan.
Se l'avètz pas vista, aquí l'avètz :
Soi pas d'acòrdi amb l'argument, sus la supression de las regions, eça. Mas la vidèo m'esmòu.
Rémi Gaillard a fach lo torn de Lengadòc-Rosselhon e a capitat a cada còp de far dançar de mond. E ne sortís una vidèo plena de vida, d'energia e de bonur ont vesèm de mond que sautan, dançan e bracejan just pel plaser de far los colhons davant un païsatge. Totes participan a un projècte individual, lo projècte creatiu de Rémi Gaillard, e a un projècte collectiu, aquesta vidèo seriá pas estada possibla sens la participacion de desenats de personas volontàrias e los internautas son a la far seuna.
La musica, la coneissiái, es la dels collègas de Goulamas'K, e avèm una vidèo partatjada mai de 10 000 còps en mens dos jorns amb una musica e de paraulas en occitan, s'es pas de socializacion aquò, me fau capelan.
Ieu me'n lassi pas d'aquesta vidèo, me fa de ben al moral, e , coma eles, ai enveja de sautar pertot en rire.
Ai enveja de granmercejar Remi Gaillard per aquò. Per nos far rire. Per nos donar de bona umor. Per mostrar aqueles païsatges. Per crear aquí e n'aver un resson internacional.
Es un tipe que me fa rire dempuèi la debuta, emai siaguèsse de còps que i a un umor un pauc de marrit gost per d'unes... Lo tipe traça son camin, seguís sa dralha, en demorar luènh dels mèdias, pièger, lor pissa al cuol. Soi convençuda tanben qu'es un tipe plen de sensibilitat, vos remandi per aquò a sa video Dog (que seriá daumatge de ne reténer que lo costat lebretaire!).
Rémi Gaillard, lo tipe que me suspren de vidèos en vidèos, que me fa rire, soscar, plorar.
Soi fan.
1 comentaris
divendres, 4 de setembre de 2015
Lectura estivala (3) : Jòrdi Peladan - Merièm o la botelha dins la sabla
Lo Jòrdi Peladan, ne vos parlèri ja, e languissiái de lo legir son darrièr libre.
Es publicat en cò de l'IEO Edicions e coma es publicat en cò de l'IEO Edicions, i a una colha : La botelha dins la sabla sus la cubèrta e Merièm o la botelha dins la sabla al dintre del libre. Rayez le titre inutile Tout va très bien Madame la Marquise.
Merièm o la botelha dins la sabla es un libre de bon legir per l'estiu mas me sembla mai un roman joinessa qu'un roman per adultes.
Comença amb una còla d'adolescents nimesencs que van a la plaja. I trobaràn una botelha amb lo messatge de Merièm que crida que l'ajudèsson.
Es un roman politicament coma cal : los adolescents son de totas las colors e dins totas las situacions familhalas possiblas, denóncia l'esclavagisme modèrne, l'immigracion illegala plena de patiment, parla de l'istòria actuala amb la Prima araba. Es un roman d'uèi plan escrich que fa pas modèrn per faire modèrn, tot sona ben just.
Quand lo veirai lo Peladan, li dirai: amb aqueste libre e amb aqueles personatges, ten un concèpte, ten una seria ! Sa còla d'adolescents de son libre, e ben me fan pensar al Club des Cinq : una còla d'amics que s'organizan solets per sauvar lo mond, un pauc irreal mas totalament realista, e aquò marcha.
Lo libre es pas espés, fa pas cent paginas e francament, marcariá ben sus la laissa "joinessa", de romans per los preadolescents. E, coma de costuma, la lenga es bona e de bon legir.
Un Club des Cinq occitan, l'idèa es bona, non?
De fach, mancam de personatges recurrents dins la literatura occitana. A despart dels comissaris de Vernet e Ganhaire, ne vesi pas. Se pensatz a quicòm, digatz-m'o :)
1 comentaris
dijous, 3 de setembre de 2015
Sovenir estival, sovenir musical : Es tibada
N'aviái ja vist un bocin a la sortida de residéncia e a Rodés lo vegèri en entièr l'espectacle e m'arregalèri de la debuta a la fin.
Chronos es un cine-concert. Lo grop Asuèlh jòga de musica sus d'imatges seleccionats, montats, trabalhats, que lo Cans filmèt dins las annadas 50 a l'entorn de Besièrs ( e los films los podètz consultar al cirdòc )
Los imatges son interessants, muts, nos mòstran un biais de viure qu'es pas mai, de caras risentas, de còsses qu'an patit, de gèstes de la vida vidanta, tot lo vilatge es dins la bóstia, los pichonets, los vielhasses, los trabalhaires, los païsans, los obrièrs, totes. Los an seleccionats los imatges per ne far un ensem coerent, los an trabalhats, que lo Cans èra un fotograf e far de films èra pas son mestièr, e al prètz de la pelicula a l'epòca, comprenèm que cada persona, la filma pas que 3 segondas.
Asuèlh es un grop de musicaires de tria e l'orquèstra sap acompanhar la musica.
Agacham l'ecran, escotam la musica e doblidam sul pic que son doas causas distintas.
Es un espectacle fin e sensible.
De mancar pas.
Chronos from dètz on Vimeo.
Chronos es un cine-concert. Lo grop Asuèlh jòga de musica sus d'imatges seleccionats, montats, trabalhats, que lo Cans filmèt dins las annadas 50 a l'entorn de Besièrs ( e los films los podètz consultar al cirdòc )
Los imatges son interessants, muts, nos mòstran un biais de viure qu'es pas mai, de caras risentas, de còsses qu'an patit, de gèstes de la vida vidanta, tot lo vilatge es dins la bóstia, los pichonets, los vielhasses, los trabalhaires, los païsans, los obrièrs, totes. Los an seleccionats los imatges per ne far un ensem coerent, los an trabalhats, que lo Cans èra un fotograf e far de films èra pas son mestièr, e al prètz de la pelicula a l'epòca, comprenèm que cada persona, la filma pas que 3 segondas.
Asuèlh es un grop de musicaires de tria e l'orquèstra sap acompanhar la musica.
Agacham l'ecran, escotam la musica e doblidam sul pic que son doas causas distintas.
Es un espectacle fin e sensible.
De mancar pas.
Chronos from dètz on Vimeo.
0 comentaris
dimecres, 2 de setembre de 2015
Sovenir estival : Pirenèus
Oè, ai una amiga que carga las caucetas dins las sandalas quand anam en escorreguda de matin.
L'aimi malgrat aquò.
Es dire se l'aimi.
Mas digatz-li qu'aquò se fa pas.
Mas lo marrit gost catalan, benlèu que podèm pas luchar ;)
3 comentaris
dimarts, 1 de setembre de 2015
Lectura estivala (2) : Chamin de Copagòrja de Joan Ganhaire
Lo darrièr Ganhaire es la lectura estivala que i pòs pas copar ! (a a a!)
Qué vos dire a despart qu'es totjorn un chale de lo legir, que quand acabas lo libre siás decebuda perque sabes que te cal esperar un an de mai per ne legir un autre.
Poiriái èsser puta e lo vos espoilar, mas soi pas puta.
I traparetz los personatges costumièrs, l'escritura costumièra, lo chale costumièr.
Aquò se dubrís sus un tipe que sortís de preson e que tòrna dins son país, a son ostal, e comprenèm que lo tipe a fach d'annadas de preson per un crimi qu'aviá pas comés pecaire... Al cap de doas paginas, t'acròcas al libre e lo daissas pas fins a la fin. Coma de costuma ;)
Urosament que los legissi pendent l'estiu los libres de Ganhaire, sequenon me caldriá marcar dins l'agenda mièja-jornada per los legir de tira :)
1 comentaris
dilluns, 31 d’agost de 2015
Sovenir estival : Malhòrca
1 comentaris
divendres, 28 d’agost de 2015
Lectura estivala (1) : Esperit de Sau de Matthieu Poitavin
Me cal dire la vertat, lo libre lo crompèri e lo legiguèri perque l'autor es un amic. E quand as un amic que fa quicòm e ben ensajas d'i participar.
Politessa, educacion, empatia, tot aquò.
Me calguèt plan dos meses abans de lo començar. Sas quand te sentisses obligada de far quicòm...
E me calguèt una tantossada per l'acabar!
E lo pleguèri lo libre en me dire que veniái d'acabar ma melhora lectura dempuèi de temps.
L'escritura es bona, justa, sarrada, ni tròp, ni pas pro, juste çò que cal.
Benlèu un dels libres melhors de la literatura occitana d'aquesta passa.
Esperit de Sau es un recuèlh de tres nòvas. Ben diferentas. Una intima, una sociala, una fantastica. Ne vos disi pas mai que vos vòli pas gastar lo plaser de la descubèrta.
L'objècte es polit.
Segur, es pas publicat en cò dels pinguins de l'IEO. Es publicat en cò de L'Aucèu Libre, un ostal d'edicion que fa de libres polits.
Las illustracions son del poèta-plastician Jaumes Privat e lo libre se fa lo rescontre de dos univèrs, lo de l'escrivan e lo de l'artista, e aquò gasta pas res.
Crompatz-lo abans que siá agotat, tenèm aquí una pluma que la caldrà seguir!
0 comentaris
dijous, 27 d’agost de 2015
Sovenir estival : ajustas!
Ongan, per lo primièr còp de ma vida, montèri sus la tintèina.
Aquò èra lo 4 de Julhet a Grussan dins l'encastre de Total Festum.
Oè, ieu ai una vida plena d'aventuras, mas d'aventuras subvencionadas per la Region!
Montar sus la tintèina, èra una enveja de totjorn, que dempuèi pichonèla, las vau veire las ajustas. Mas per i montar sus la tintèina, te cal aver començat pichonet, te cal far partida d'una societat d'ajustaires e mai que mai, te cal èsser un òme.
Pasmens de quora en quora, i a de demostracions, d'exibicions, e quand i a pas de campionats o un tornèg, lo public i pòt montar sus la barca per faire l'ajustaire. Sabiái que per lo grand Total Festum que i mòstran los espòrts tradicionals lengadocians a la toristalha e als autoctòns sens memòria, pòs ensajar : tambornet, quilhas, ajustas... i a pas que la corsa camarguenca que te contentaràs d'agachar, que , emai siaguèsse pichonet lo buòu de Camarga, las banas, las a ponchudas e plan vivas ;)
Me vaquí cap a Grussan, amb ma raubeta e mon èr colhon per montar sus la tintèina.
"O vas faire?"
"Solide!!!"
Soi dintrada dins un periòde de ma vida que me disi que ne cal profechar de la vida, qu'avèm pas res a perdre e disi de òc a totas las experiéncias que passan amb la frasa que me faguèt l'estiu "dins cinc ans, serem totes mòrts d'un càncer". Vesi tant de mond a mon entorn que crèban abans l'ora, accident, malautiá... que me disi que val pas la pena de se gastar la vida a s'emmerdar.
E me vaquí subremotivada per ajustar.
Primièr, t'i cal anar amb d'amics que sus la barca, i vas sens pas res, pas d'afars, pas de lunetas, pas de telefonet, que se cabussas... doncas te cal aver ton amiga que te ten la saca, un pauc coma quand vas als comuns a la fèsta del vilatge.
Segond, te lèvas las sabatas.
Aprèp, te cal montar dins la barca pichona que te mena a la barca bèla (la fòto). Primièra dificultat. Primièra revelacion: siás de la tèrra. As pas la costuma de fotre lo pè sus quicòm que bolega. Sautas del cai en barrant los uèlhs, en pregant de tombar sus la barca e de pas ne petar lo fons.
E aprèp, rau, cap a la barca bèla.
Segonda dificultat : passar de la barca pichona a la barca bèla. Ton cuol es victima de la gravitat, e mai sus l'aiga.
Tresena dificultat: montar sus la tintèina. Aquí dos problèmas: l'equilibri, puta qu'aquò bolega, e l'espaci entre los escalons per arribar a la tintèina. Putan mas i a un mètre entre cada escalon!!! Aviái pas qu'una paur de tombar abans d'arribar a la tintèina o de demorar cunhada entre dos escalons.
Quatrena dificultat: demorar sus la tintèina. Lo mond se pensan qu'a las ajustas çò complicat es de servar l'equilibri quand l'autre te ven butar, mas nani, çò dificil es de servar l'equilibri tot solet. D'aqueles moments que te dises qu'as lo biais per te fotre dins de situacions confortablas...
E de tot aqueste temps, lo speaker a speakat e a dich molon de causas que tu as pas ausidas perque pòs pas escotar e gerir ton equilibri.
Un còp sus la tintèina, un ajustaire polit e brave t'explica. E tu comprenes pas.
Ton pè esquèr te lo cal metre davant a drecha. E ton pè drech te lo cal metre darrièr, tot darrièr, contra la fusta en còsta que i a al fons de la tintèina. Putan mas es tròp luènh aquò! Quand siás cambacorta, i pòs pas faire lo grand ecart sus la tintèina. Lo pavés sus lo genolh. Enfin, ont pòdes lo pavés.
E lo tipe de te donar la lança. La clavas dins la fusta d'un escalon e aquí l'equilibri lo gardas ahahahaha!
E aquí, los tipes començan de remar. Ò fant, cridas qu'aquò bolega, que vas tombar abans de rescontar l'autra barca. L'ajustaire-ajudaire te ditz d'aver pas paur "Ai pas paur, mas ai pas d'equiliiiiibriiiii".
Sabes pas tròp cossí fas, mas capitas de te manténer mai o mens quilhada, mai o mens clavada, la barca avança, i siás.
La barca blava arriba. Amb ta collèga dessús.
I a doas causas importantas: pas tombar abans lo chòc, question d'onor e encara mai important: plan clavar la lança dins lo pavés, per pas nafrar la collèga. La tòca es de se regalar, pas d'acabar dins lo tibanèl de la Proteccion Civila.
E aquí la barca blava qu'arriba.
Se ten plan la Superbelle
Arriba.
Es ben clavada la puta, la poirai pas far tombar.
Es aquí.
Es aquí.
Es aquí.
Aquò vai tustar.
Es aquí.
Es aquí.
Aquò vai tustar.
Clavar las ponchas dins lo pavés.
Ai!
Ai!
Téner.
Es tombada.
Soi quilhada sus la tintèina.
Ai capitat!!!
Suspresa mas contenta.
Lèvi los apleches, coma o fan los campions.
Agachi lo public, ufanosa.
Me viri coma pòdi per saludar ma collèga dins l'aiga.
Es çò que fan los campions, saludan l'adversari.
Me crida "Salooooooooope, t'as triché".
Non, ai pas chicanat!
E, justícia divina que pensa qu'auriái chicanat?, soi dins l'aiga.
Pòdi morir, ai agudas mas nòu segondas de glòria.
M'agrada la benda-son de la video. Sembla una comèdia de las annadas 50, amb lo mond que rison fòrt.
Mercés al Benjamin d'aver immortalizat aqueste grand moment de ma vida :) :)
Mercés al Benjamin d'aver immortalizat aqueste grand moment de ma vida :) :)
3 comentaris
dimecres, 26 d’agost de 2015
Filosofia estivala
A l'Estivada, i a un tipe que me cercava.
Sabiái pas se i anar o pas.
Oè, me fau vièlha, biqui pas mai amb lo primièr que passa.
Sèm a passejar per carrièras, pel centre de Rodés, amb mon amiga la Cheti :(oè, ai una amiga cheti, ieu tanpauc i cresi pas! )
- I vau o i vau pas?
- A ben, vai-zi! Sas, as pas res de perdre!
- Aquò rai, la virginitat, fa moment que l'avèm perduda !
3 comentaris
dilluns, 15 de juny de 2015
Adulta
Sabes que venes adulte quand te trachas que totes los vièlhs de ton enfança son mòrts e que l'enterrament que ven serà lo de tos parents.
Uèi, enterrarem la mameta Pinel, aviá pas 102 ans.
La drolleta de 7 ans es a agachar la mameta Pinel dins sa cosina blanca coma son pel frisat e son camisòt. Es a me servir un gòt de siròp. De majofa.
Se rabala un pauc dins sos esclòps blancs.
Se planhís de las cambas que li dòlon.
Parla de longa.
A una crotz a l'entorn del còl, li tomba en dessús de las popas. A de popas enòrmas la mameta Pinel. E parla sovent de Dieu.
Vau sovent prene lo vespertin a son ostal. Agachi la telé amb sos felens. E jògui a sos jòcs que ieu ai pas.
Es rica la mameta Pinel, son ostal es grand. Pas qu'en bas, i a al mens 3 cambras en mai de la cosina, d'una sala de manjar e d'un salon ont i a la téle. E parli pas de l'estanci, i soi pas jamai montada. I a la cambra de sa filha en naut, la que demòra a Tolosa, qu'es granda e seriosassa e que me fa un pauc paur. Una tanturla, çò ditz ma maire. Me demandi de qué i a mai amont naut.
I a de tapisses al salon, ont los enfants nos escambarlam, e una taula amb de cadièras, jamai i ai pas vist degun s'i assetar. An de causas que fan pas servir, es una pròva de riquessa, que me disi.
E mon paire i trabalha un pauc lo dissabte, l'òrt, podar los arbres, de bricolatge de tota mena. E ieu l'acompanhi per l'ajudar, pichòta mas valenta, rabali las brancas per las anar cramar o charri amb la mameta Pinel.
Pagar un tipe per te podar los arbres, es una pròva de riquessa, que me disi.
M'aima plan. Soi braveta ieu. Soi pas reborsièra. Soi plan educada. Obesissi. Sonrisi quand cal. E escoti. E espinchi. Preni pas de plaça.
E mangi.
Las aurelhetas.
De còps que i a, la vesi a la messa, es sa filha que la i mena. Son de mond que van a la messa en BM. Sabi pas encara qu'es una pròva de riquessa aquò.
Èra veusa la Mameta Pinel. Veusa dempuèi totjorn. I a un òme en fòto, es son marit, es jove lo tipe sus la fòto.
102 ans. Serà estada mai de temps veusa que maridada.
L'autre jorn (i a pas d'asard), pensavi a ela. Me demandavi perque i èri tan sovent a son ostal. N'èri arribada a la conclusion que la Mameta Pinel èra una crestiana de las vertadièras, del mond generós qu'ajudan los autres.
M'ajudèt.
Me sortiguèt de mon ostal e de las arpas de ma maire caborda.
M'expliquèt un molon de causas dins sa cosina amb la fenèstra que donava sus las vinhas.
I a un brave bocin de la Mameta Pinel dins l'adulta frequentabla que soi venguda.
Rejonh lo papet e la mamet Colom dins mon panteon.
Uèi, plori.
3 comentaris
divendres, 12 de juny de 2015
Embocan!
Uèi de matin, s'es assetat un tipe a costat de ieu.
Pudissiá a pachòla confida.
45 minutas embocanada per una pudor de pachòla confida quand l'odor de pachòla te fa pas sovent frenir, e ben, o vos disi, aquò's longuet.
Aquò farà la Una de Midi Chibre : i aviá un tropèl de gabians que viravan en dessús del tren.
Que crèbe dins un Marionnaud!
E dormís lo conàs.
La pudesina. Melhor que la tisana de telh, melhor que l'Eufitòsi, melhor que lo Xanax.
Ieu ai lo racavòmit e el, ronca que roncaràs.
Que sòmie que se fa empifrar per una sarda seca!
Mas s'o sentís pas aquel conàs que pudís coma a la Criée a Seta mas que n'a pas l'encant ni l'interès economic?
O sentís pas que pudís coma los fialats que rabalan pel pòrt? Sabètz d'aqueles que lor demòran de bocinons de peis tot secats.
Que se reincarne en savon de Marselha per cuol de vièlha a l'ostal de retirada, la caronhassa!
A la debuta, cresiái qu'èra una pescador qu'anava a Seta per pescar la daurada. Mas davalèt pas a Seta, puèi es pas lo moment de la daurada.
Aprèp me l'imaginèri dins un club privat dagtenc a se rotlar tota la nuèch dins de braietas cargadas una setmana. Mas crenti qu'aquel mond aceptèsson pas los minables en jogging de marca Decatlon.
E ieu quand m'embocanan, vèni missanta.
Oè, me'n cal pas gaire per començar d'aver las idèas afissadas.
Oè, me'n cal pas gaire per començar d'aver las idèas afissadas.
Que lo mond parlèsson e fagan de bruch, se pòt suportar. Mercès Sénhers Quiès e Ipòd.
Mas de qu'es la proteccion a l'odor del mond?
Ieu ai una idèa de jòc concors que poiriá organizar la SNCF. Nos fariá un panèu en gara e dins los trens amb la fòto del tipe “vos assetètz pas a costat”, amb de panèus jaunes "Warning" coma fan sus las cadenas d'informacion contunha "NOCIVE" "DANGIERÓS" amb un dessenh de masqueta de gas e la plaça de "Do not cross", marcariam "DO NOT SIT NEAR HIM" .
Mas perqué i a pas de checkpoint a la SNCF que, en plaça de mostrar ta bilheta, lo contrarotlaire te flairariá?
Perqué i a pas un sistèma coma a la piscina que te cal passar per la docha abans?
Coma pòdi pas revolucionar lo sistèma en quatre jorns, me cal trobar una solucion per subreviure dins aquel mond embocanat.
Perqué i a pas un sistèma coma a la piscina que te cal passar per la docha abans?
Coma pòdi pas revolucionar lo sistèma en quatre jorns, me cal trobar una solucion per subreviure dins aquel mond embocanat.
2 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: vida ferroviària
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Tot semble contradiccion e era vida n’ei plea. Mentre er aute dia expressàuem era tension d’ua pulsion fatau de cap aquerò expansiu, que pòt arribar a anullar era pròpria volentat, ath còp era guardada der aute, que patís e patís injustícia, mos estordís e, ai!, eth sentit dera culpa subergés. Alavetz, non vau er elògi dera evasion irresponsabla. Mès lèu tot çò de contrari. Volerà díder qu’abitam, o sajam de sostier-mos, tostemp, en aquerò qu’ei dubèrt, e que cada dia començam de nau, a on cada causa, cada sentiment compde damb eth sòn temps. Tot, de bèra forma, ei en sòn lòc. Era inquietud tanben drevelhe un nau sentit pes causes. Ei ora de tornar a començar, de deishar-mos de pegaries e deishar brotoar en nosati un sentit etic. Era pulsion pòt amiar-mos ad aquerò Aute deth món, qu’ei mès enlà deth món, coma ua crida inevitabla que demane e demane e jamès non mos satisfè, perque reclame sense arren a cambi. Sus un hons de silènci, entenem eth sòn idòl, qu’ei er idòl deth qu’auem ath costat e non volíem escotar. I viuem d’esquia. Era soletat se sent penetrada violentament, perque i a un aute que mos reclame, e tot er esfòrç per húger e pujar tath cap dera sèrra, luenh de toti, ei inutil, com inutil se torne er esfòrç e tota era dedicacion pes auti, mès ei tan fòrta era crida que non podem dar per perdut aquerò que dejà ei, de hèt, perdut. Com de perduda ei, per cèrt, era pàtria comuna, que convertís ar aute en un estranh, que shòrde as nòsti. Mès era demana hè a (re)nèisher un compromís concrèt, non impersonau, perque compòrte ues obligacions o un cèrt sentit dera culpa se non s’amien a tèrme, non pera puresa d’un madeish, senon perque tostemp i a un aute qu’encara ac passe piri. E alavetz ja non valen es neutralitats.
Mes : Genièr 2012
Pulsion fatau
De viatges mos acace ua estonanta pulsion de destruccion, com de mòrt sense voler morir, un impuls diabolic qu’anulle era volentat, o posse era volentat a un desir irrefrenable d’Immensitat, de Libertat expansiva, qu’amie a negar aquerò de bon qu’en un principi mos genèren es causes dera vida (quauqu’ues, aumens; pas totes, cèrtament). Mès èster dubèrt ara vida ei víuer tara mòrt. E com se d’ua fatalitat volèssem húger, eth còr se precipite ar abisme dera mar inacababla e inacabada, perque era tèrra mos a devengut limitada, irrespirabla, agaçanta, com acaçantes son totes es causes que mos vien a retrobar. Alavetz, arribe eth moment en qué non èm capables de resistir-les. Era tension que sentem, aguesta inquietud, se hè mès e mès grana, enquia comprimir era amna sauvatja, que de tan sarrada e embarrada qu’ei acabe per hèr a petar es rèishes de sa preson diadera, tan arrotinada. Percebem damb intensitat era soletat a on èm plaçadi: era soletat cride ara soletat, com era natura cride ara natura, e mos sabem mès sensibles e, ath còp, mès impertorbables as causes dera tèrra, perque eth tròç de caòs e infinitud que demorèc en nosati d’ençà des tempsi dera creacion renèish damb vigor. Sajàuem de governar-le, mès ara, en aguest precís instant, eth diable ei mès fòrt, astut e audaç. Viuem ua luta constanta, formada per totes es batalhes que cada dia se dan entre era realitat e eth desir, entre eth món e era vida-mòrt. Er amor ei tà nosati massa praube, se podem nadar en Amor immens deth Pair Èter, nòm beròi usat per Hölderlin. Seduccion fatau era deth liurament ath cèu dubèrt, era de balhar-se liurament ar abisme sense hons, ara libertat der Arren, en aqueth Arren incommensurable ath quau mos volem hóner dehòra deth temps, dehòra deth món. Ebé, quina pulsion mès estonanta!
(Diari Segre, 14 de gèr de 2012)
Vermelh esperança
Vos convidam a visitar un nau blòc (vermell esperança), que sage de contribusir ath plantejament d’ua alternativa progressista efectiva, a un nau compromís sociaudemocrata entàs nòstes tèrres. Pensades, mès personau, seguirà eth sòn camin com enquia ara.


text:
cabane de jardins abris de jardin pas cher bois.
abris de jardins abri jardin pas cher metal castorama bois,abri de jardin brico depot pvc abris en bois cdiscount 44mm,abris de jardin en bois 20m2 abri pas cher metal brico depot forbach ,cabane de jardin en bois plan abris pvc leroy merlin metal,abris de jardin pas cher metal cabane en bois jumbo ,abri de jardin pas chere abris castorama blooma jardins resine , abri de jardin leroy merlin en resine abris pas cher brico depot bois,abris de jardin pas cher cabane en bois abri castorama promo, abris de jardin leroy merlin en pvc cabane pas cher bois abri brico depot,abri de jardin pas cher metal abris en bois castorama leroy merlin pvc .


text:
Per Maïlís Lacoustette-Benterou, Eloïse Souriac e Léa Fontan en classa de 4au au collègi Victor Hugo de Tarba.
La dròlla que s’aperava Alèxia e que vivèva a Tarba en 5040. Qu’avèva lo peu long e ros. Qu’avèva tanben los uelhs verds. Los parents qu’èran partits permor que i avèva avut ua guèrra nucleara entre la Nacion de l’America e de noste païs. Alèxia qu’avó paur permor los parents n’èran pas tornats a casa despuish hèra longtemps. Un dia que partí tà arretrobar los sués parents.
La dròlla que’s prengó la viòca e que partí de casa en córrer dab lo sué esquèit volant e que la gahè de cap tà la vila mes pròcha. Mès qu’èra trista e qu’avèva paur shens los sués parents. Permor eths qu’èran mes importants que tot : qu’èran la soa sola familha.
Que susvolè un camp e qu’anè de cap tà las lutz de la vila. Puish que’s pausè sus lo teulat d’ua maison. D’aquiu estant qu’espiè la vila inconeguda. Mes qu’eslissè e que cadó dens un trauc deu tèit. Qu’arribè sus un sòu plat e hred. Que sentí lo sang dessús la soa maishèra qui colava de la sua arcada. Qu’essajè de’s quilhar, mès que sentí l’enveja de partir. Ne sabèva pas si volèva contunhar lo camin. Un òmi que s’apressè viste e que la prenguó dens los sués braç. Que la se portè suu ua taula e que cosó la pèth d’Alèxia au dessús de l’uelh. Alèxia que’s desvelhè tres dia mès tard. Que sortí deu lheit. L’òmi que s’apressè e que l’espiè l’uelh. Alèxia que’s pensé que i avèva ua semblança dab lo sué pair.
– Que soi lo tué pair ! Alèxia, crei-me. Que sabi on ei la toa mair !
– Ei vertat?
– Tiò, tiò, que t’ac asseguri.
– Alavetz…
Tiago, lo pair d’Alèxia, que partí autant lèu. Alèxia qu’ensajè de’u reténguer, mes lo sué pair que partí tròp viste. Aléxia que’u seguí dehòra e que s’arrestè suu davant de la maison. Que sentí un tremblament. Que vejó lo sué paire suu camin. Que cridè lo sué prenom, que’s virè e qu’arrisolè. Còp sèc còp un sarròt d’obús que plavó suu la vila. Ne sabó pas qué hèr. Quan tot s’arrestè, que corró suu camin, mes ne vejó pas mes lo sué pair. Fin finau que vejó quauquarren. Tròç de còs barrejat. Que vomí lo còr e las tripas. Ne sabèva pas on èra la sua mair. Que corró dinc au sué esquèit volant e que partí tà l’arretrobar. Alèxia qu’èra trista e fatigada. Que s’adormí en tot volant, e que deishè la vila darrèr era. L’esquèit que cadó en pana e que’s desvelhè sobte. Lo sué paracaijuda que s’èra desclanchat. Que’s pausè leugèrament sus un camin e qu’entrè dens ua maison. Que possè la pòrta dab lo pè. Alèxia que i trobè vestits sangnós. Au canton de la sala, que i èra ua hemna deu pèu ros. Alèxia que s’apressè d’era. La hemna que’s lhevè. Que prengó Alèxia dens los sués bras. Alèxia qu’èra urosa d’arretrobar la sua mair. Que partín las duas tà un avénguer mes bon.


text:
les jardins de gally cueillette.
les jardins de gally bordeaux passer pace vert a fertile paris ouest sartrouville,jardin de gally bailly green sentinel jardins lyon les paris,jardins de gally sartrouville les lyon aux cassoltes 78,innovations pour jardin de gally recrutement jardins paris ouest est bagnolet,fr jardins de gally 78 nantes les lyon,jardins de gally lyon s nantes paris ouest,les jardins de gally bordeaux agriculture mo sartrouville 78,jardins de gally cueillette nantes paris,a iares les jardins de gally cueillette 78 evenements bailly,jardins de gally sartrouville versail history les lyon nantes.


text:
Monceaux-l'Abbaye
Monceaux-l'Abbaye es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Oise e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Cantieradas-lo Abbaye se situa al extremitat oèst del departament de l'Oise, en bordure dels departaments de la Seine-Maritima.
La commune de Monceaux-l'Abbaye se situe à l'extrémité ouest du département de l'Oise, en bordure du départements de la Seine-Maritime.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 917, la vila se truca Monticelli.
En 917, la ville s'appelle Monticelli.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
Fèsta de Sant Joan lo 23 de junh
Coma cada annada, lo Centre Cultural Occitan d’Albigés vos convida a la Janada / la Sant Joan d’Albi, que aquest an se tendrà Plaça Santa Ceselha lo dissabte 23 de junh a partir de 4 oras e mièja del vèspre. / Comme chaque année, le Centre Culturel Occitan de l’Albigeois a le plaisir de vous inviter à la Janada d’Albi, le feu de la Saint-Jean, qui cette année aura lieu place Sainte Cécile le samedi 23 juin à partir de 16h30.
Una fèsta en desvolopament
Aquest an, en mai del programa costumièr de la Janada, ambe l’ajuda de la comuna d’Albi e de la Region (festival Total Festum) avèm ajustat un concèrt e fasèm venir lo grope Du Bartàs. I aurà tanben una « ressèga », dansa collectiva de tipe farandòla, anciana costuma del sègle XVI, que se farà dins las carrièras de la vila ambe d’adultes e d’enfants guidats per una dançaira. Rendètz-vos a 4 oras e mièja Plaça Santa Ceselha pel despart de la ressèga. / Cette année, grâce au soutien de la Mairie d’Albi et de la Région avec le festival Total Festum, le programme de la fête a été complété avec un concert du groupe Du Bartàs le soir et une « ressèga », danse collective type farandole qui date du XVIème siècle, dans les rues de la ville à partir de 16h30, pour les petits et pour les grands.
La musica
Du Bartàs, grope lengadocian en concèrt a 9 oras del ser, presentarà son darrièr album, CINC. Daissatz-vos susprene per lor musica mestissa, en occitan, en arabi… Clicatz suls mots en blu per los escotar.
/ Venez découvrir les musiques de Du Bartàs et de leur dernier album, CINC (cinq). « Du Bartàs chante en occitan et en arabe les traces anciennes ou récentes laissées par l’histoire au creux de leur Languedoc méditerranéen et métissé. A travers des chansons narrant les vies de « gueules » du pays, ils évoquent les fatalités et les plaisirs de l’existence, navigant entre chronique sociale et poésie libertaire. »
Pel bal occitan, vos regalaretz ambe Ajustadou e Jòi Orquèstrad, e coma cada annada, aurem ambe nautres Sonaires d’Òc, per animar la ressèga lo vèspre e pel cortègi dels enfants e dels cònsols ambe los flambèus lo ser. / Pour le bal occitan, nous accueillons avec grand plaisir les groupes sud-aveyronnais Ajustadou et Jòi Orquèstrad, et comme chaque année, nous aurons aussi avec nous les Sonaires d’Òc, qui animeront la ressèga et le cortège aux flambeaux jusqu’à l’embrasement du feu.
Aquí lo programa :
Lo fuòc
Lo ritual càmbia pas ! A 10 oras vint començarà lo cortègi per carrièra dels enfants de las escòlas occitanas ambe los flambèus e los consuls vestits coma al sègle XVI, seguits pel grope Sonaires d’Òc de la plaça del Vigan fins a la plaça Santa Ceselha en passent per las carrièras Timbal e Mariès. E quand arribarà, embrasament del fuòc e farandòla abans de daissar plaça, cap a 11 oras, al balèti, ambe Ajustadou e Jòi Orquèstrad.
/ A 22h20 se déroulera le cortège des enfants des écoles occitanes avec les flambeaux précédant les consuls en grande tenue du XVIème siècle. Ils seront suivis du groupe des Sonaires d’Òc, de la place du Vigan, par les rues Timbal et Mariès, en direction de la place Sainte-Cécile. A l’arrivée des consuls, on procédera à l’embrasement du feu, et à partir de 23h les groupes Ajustadou et Jòi Orquèstrad animeront la partie jusqu’à 1h du matin.
Lo mercat de nuèit
Coma l’an passat, per manjar e beure un còp, auretz lo mercat de nuèit sus la plaça. Lo mercat del 23 serà lo primièr de la sason de « Nocturnes Gourmandes » de la vila d’Albi. En mai, de 7 oras a 9 oras, un animator professional que mantunes coneissètz farà una animacion bilingüa del mercat per metre en valor los produits en occitan, e veiretz que mantunes estand an d’etiquetas en occitan per lors produits… fachas pels enfants de las escòlas occitanas ! / Comme l’année dernière, pour manger et boire, vous aurez le marché de nuit, le premier de la saison, qui sera sur la place. En outre, entre 19 h et 21 h, un animateur professionnel mettra en valeur les produits et la langue occitane avec une animation bilingue du marché. Quelques stands du marché auront des produits étiquetés en occitan par les enfants des écoles occitanes.
Venètz nombroses ! Vos esperam !


text:
"Tuar un mescresent e aver 40 femnas al Paradís, me vas pas dire, cal èsser un pauc con per i creire a aquò. E poiriá pas far un òme amb 40 femnas! De qué ne fariá d'aquelas 40 femnas aquel òme solet?" Lucienne, 90 ans.
divendres, 20 de febrer de 2015
La teologia de ma grand
0 comentaris
dijous, 12 de febrer de 2015
de l'utilitat de la premsa gratuita de la sortida de la gara
Quand sortisses de la gara a Montpelhièr, o quand i arribas, as de mond que te donan de jornals gratuits.
N'i a tres de jornals gratuits al Clapàs.
Ne legissi pas cap. Que soi una reborsièra.
E aqueles jornals gratuits, i a de mond que ne fan la colleccion: te los prenon, quatre o cinc exemplaris de cada títol e, tranquillon Milon, se'n van amb un quinzenat de jornals jol braç. Òu, es pas perque es a gratis que te los cal colleccionar!
Soi lenga de pelha ;) ne fan la distribucion al trabalh. Comprenètz plan, i a l'oroscòp e de sudokus a gratis cada jorn dedins!
As tanben lo mond que ne prenon un, te lo fulhetejan e te lo daissan dins lo tram o lo tren, aital los autres lo legisson tanben.
E ben l'autre jorn, en davalant del tren, lo tipe davant ieu, qu'èra a far la coa per davalar del tren, e ben son jornal a gratis, se lo pleguèt e se lo metèt darrièr, dins l'esquina, non, dins lo jean, non, dins l'eslip.
Putan, lo tipe se fot lo jornal dins la rega del cuol e aprèp te lo passa als collègas!
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: los òmes son de pòrcs
dimarts, 10 de febrer de 2015
L'inferroviari, aquò's los autres.
Uèi dins lo tren èri assetada en fàcia d'un tipe qu'èra a legir.
Fins aquí, pas res d'extraordinari.
Primièra contrarietat : capitavi pas de veire de qué parlava son libre. E ieu m'agrada de saber de qué legisson lo mond.
Èra un libre genre manual cossí èsser o cossí faire. Amb de fichas tecnicas e de nivèls de dificultats. Amb de dessenhs que presentavan d'esquèmas e de « workshops», Ja workshop, sabi pas de qué vòl dire. Una botiga ont se vendriá lo trabalh ? Quincanèla immediata.
Segonda contrarietat : la carvata amb de flors de lis dessús. Non, aquò pòdi pas. La quita carvata es de tròp. Mas se en mai d'aquò la causisses amb de simbòls rancis...
Tresena contrarietat, la pièger, que manquèri de me levar per l'emplastrar lo tipe : la lectura Roland Garròs.
Lo tipe, per legir, bolegava lo cap. Lo cap seguissiá la linha. Normalament quand legisses, son tos uèlhs que la seguisson la linha e que van d'esquèrra a drecha puèi que tòrnan a esquèrra puèi van a drecha. E ben el non. Es un organisme geneticament modificat, lo tipe e los pòt pas bolegar los uèlhs. A l'agach fixe, los glòbs oculars tancats e per legir li cal bolegar lo cap. Macarèl, es insuportable, as l'impression d'aver un chin fals d'aqueles que son sus la mala de l'autò. E tu ensajas de te concentrar, de legir, mas de coa d'uèlh lo veses lo cap del tipe que va d'esquerra a drecha, de drecha a esquèrra puèi d'esquèrra a drecha.
E ben tres quarts d'ora a aver un tipe que capeja Roland Garros davant tu, aquò's longàs.
Se pleguèt lo libre que capitèri pas de ne veire lo títol.
2 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: vida ferroviària
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Burlats
Burlats[1],[2],[3] (Burlats en francés) es una comuna lengadociana dins la montanha Negra situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge es situat dins la Montanha Negra a la broa d'Agot, al dintre del Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.
Istòria[modificar | modificar la font]
Del castèl bastit pels vescomtes Trencavel demòra pas pus a l'ora d'ara que l'"Ostal d'Azalaís", exemple preciós de l'arquitectura civila del sègle XII . Lo castèl de Burlatz foguèt lo luòc ont visquèt Azalaís de Tolosa, comtessa de Burlatz, filha de Raimon V de Tolosa e de Constança de França.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
Nadal al Cirdòc
Lo CIRDÒC-Mediatèca occitana (Besièrs) e l’Associacion dels Amics del CIRDÒC vos convidan a lor serada de fin d’annada, aqueste dijòus 22 de decembre :
Nadalet : Cultures du temps de Noël en Occitanie
16h30 : Contes de Nadal pels pichons
16h30-17h30 : Visita patrimoniala – Las colleccions del CIRDÒC
17h30-19h00 : Conferéncia musicala – A peta votz : cantics, nadalets e cançons en occitan al sègle XVIII
Que sián religioses o profans, sabents o populars los cants occitans foguèron l’objècte d’una apropriacion per l’ensems de la populacion de l’espaci occitan. S’interessant mai particularament al repertòri dels nadals occitans, Xavièr Bach e Pierre-Joan Bernard faràn lo panorama musical del sègle XVIII occitan.
19h00-20h00 : Aperitiu
Presentacion de l’Associacion dels amics del CIRDÒC
20h00-21h00 : Concèrt Ensemble COR-D-LUS
Lo grop polifonic COR-D-LUS posa dins los aires populars occitans per lor donar una actualitat novèla. Propausan de celebrar en cançons un nadal d’uèi, testimòni del mescladís dels rites pagans e crestians que constituïsson aquela fèsta. Un viatge milenari dins las tradicion de nadal per mielhs clamar lo present.
Tirat de: CIRDÒC


text:
1284
Aquesta pagina concernís l'an 1284 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Republica de Gènoa[modificar | modificar la font]
Lo 6 d'aost, se debanèt la batalha de la Meloria entre lei flòtas de Gènoa (83 naviris) e de Pisa (103 naviris). S'acabèt per una victòria majora de Gènoa que poguèt prendre lo contraròtle de Corsèga ai Pisans.
Mond[modificar | modificar la font]
Arts[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Fondacion dau monastèri etiopian de Debre Libanos dins un endrech qu'es uei situat a 120 km au nòrd-oèst d'Addis Abeba. Venguèt lo monastèri pus important dau país e son superior foguèt lòngtemps considerat coma lo cap de totei lei monges etiopians ortodoxs.
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 25 d'abril - Edoard II, rei d'Anglatèrra, senhal d'Irlanda e Duc d'Aquitània (m. 1327)


text:
Corses d'occitan
Entre los cèrcles locals e la seccion despartamentala se prepausa de talhièrs e de corses de totas menas.
Mai que mai òm apren per plaser e amb plaser . Plaser de l'escambi, plaser de se durbir a una cultura de las ricas. Emai agès besonh d'arguments utilitaris la lenga, ne mancariá pas : venon al corses, tan d'unes nostalgics de la lenga coma de demandaires d'emplec, de mond en reconversion professionala, de parents que vòlon acompanhar los mainatges dins l'estudi de la lenga, de personal enquadrant dels ostals de retirats, d'espitals per èsser al pus pròche del resident o del patient. Per de professions ligadas a torisme o de productors locals, aquò permet de desvelopar una identitat regionala e originala estacada al país.
Los corses d'occitan per adultes (fòra vacanças escolàrias)
Apréne a parlar, legir, escriure l'Occitan
Compréne lo país dins sas literaturas orala e escricha
A cadun se balha un metòde de lectura elaborat per la còla dels ensenhaires (libròt-CD)
Intervenenta professionala: Muriel Vernières.
-
Albi
- lo divendres, de 18h30 fins a 19h30, al Centre Occitan Ròcaguda. En partenariat amb l'Universitat Per Totes (05 63 38 13 95 / Aquesta adreça email es aparada contra los robots dels spammors, devètz activar Javascript per la veire. ). Nivèl : A2, B1.
- Contacte: Centre Cultural Occitan d'Albigés
Centre Occitan Ròcaguda
05 63 46 21 43 / Aquesta adreça email es aparada contra los robots dels spammors, devètz activar Javascript per la veire.
-
Graulhet
- lo dimècres, de 18h30 a 20h, a la MJC. Nivèl : A2, B1, B2, C1
- Contacte: MJC de Graulhet
Rond Punt Rhin et Danube, BP 3 - 81302 GRAULHET CEDEX
05 63 42 16 25 / Aquesta adreça email es aparada contra los robots dels spammors, devètz activar Javascript per la veire.
-
Rabastens/Confolèuç
- lo dimars, de 10h30 fins a 12h, a la MJC. Nivèl : A2, B2, C1
- Contact: MJC de Rabastens/Coufouleux
2 Impasse de Toulza - 81800 RABASTENS
09 52 19 61 43 / Aquesta adreça email es aparada contra los robots dels spammors, devètz activar Javascript per la veire.
Los talhièrs de lenga occitana
-
Albi
- alhièr de convèrsa
lo divendres de 17h a 19h, à la Mediatèca Pierre Almaric, animatritz : Edmonde Goulesque
- talhièr lenga et literatura
lo dijòus de 18h a 19h, animator : Raymond Ginolhac
- Contacte:
Centre Occitan Ròcagude
05 63 46 21 43 / Aquesta adreça email es aparada contra los robots dels spammors, devètz activar Javascript per la veire.
- alhièr de convèrsa
-
Castras
- "Pratica de la lenga occitana" per descobrir o tornar descobrir tota la riquesa de la lenga e de la cultura occitana : lo dimars de 18h30 a 20h
- pels intermediaris : lo dmècres de 17h45 a 19h
- pels començaires : lo dimècres de 19h15 a 20h15
- pels confirmats : lo divendres de 18h30 a 20h
- Contacte: Centre Occitan del Pais Castrés
05 63 72 40 61 / Aquesta adreça email es aparada contra los robots dels spammors, devètz activar Javascript per la veire.


text:
Nautor
La nautor (var. hautor) a de significacions que se precisan segon lo domeni en question.
Somari
Metrologia[modificar | modificar la font]
En metrologia (sciéncia de las mesuras):
- La nautor es la distància verticala entre un punt (o un objècte assimilat a un punt) e un nivèl de referéncia especificat. O encara la dimension d'un objècte, presa dins lo sens vertical. Vejatz Sistèma Internacional d'Unitats.
- En altimetria e geografia, la nautor es nomenada « altitud » quand mesura l'altitud (h) d'un punt terrèstre al repècte d'un nivèl de referéncia (qu'es mai sovent un Ellipsoíd de referéncia o Datum). La cal pas confondre amb l'elevacion (H) d'un punt terrèstre, que se calcula dempuèi lo Geoíd (nivèl mejan de las mars) de tal biais que se trapa segon la region estudiada.
Geometria[modificar | modificar la font]
- La nautor es un segment de drecha perpendicular que passa per un vertèx d'un poligòn, d'un cilindre o d'una piramida fins a la basa.
- La nautor d'un triangle es la drecha eissida d'un vertèx e qu'es perpendiculara al costat opausat. Exemple: Dins un triangle ABC, la nautor H eissida del vertèx A es perpendiculara al costat [BC].
Astronomia[modificar | modificar la font]
En astronomia, la nautor es l'angle que fa la direccion visada al repècte a l'orizontala; es lo complement de la distància zenitala. La nautor e l'azimut constituisson lo sistèma de coordonadas orizontalas.
[modificar | modificar la font]
- La nautor d'aiga es l'amplitud atenguda per la marèa a un instant donat; se détermina per un calcul de marèa. Aponduda a la sonda indicada sus la mapa de marina, permet de coneisser la prigondor efectiva a aquel instant (lo nivèl de referéncia de las mapas de marina - zèro de las cartas - essent aquel de las mars mai bassas).
- La nautor d'un objècte recobèrt per la marèa es comptada tanben dempuèi lo zèro de las mapas e precisada sus la mapa per una chifra soslinhada.
- la nautor d'un punt de reperi, d'una balisa, del fogal d'un far o du taulièr d'un punt es indicada sus las mapas de marinas dempuèi lo nivèl atengut per las plenas mars de coefficient 95.
[modificar | modificar la font]
- La nautor[1] es la distància verticala entre un punt e lo sòl. La cal pas confondre amb l'altitud o un nivèl de vòl.
- L'altitud es la distància verticala entre un punt e lo nivèl de la mar. La nautor e l'altitud son doncas egalas al dessus de la mar.
- Lo nivèl de vòl (o FL = Flight level) es una superfícia isobara. Es egal a l'altitud quand la pression atmosferica es de 1013 hPa al nivèl de la mar e que la temperatura al nivèl de la mar es de 15 °C. Es sonque dins aquela condicion e al dessus de la mar que nautor = altitud = nivèl de vòl.
Musica[modificar | modificar la font]
En musica, la nautor es la frequéncia d'un son musical, d'una nota de musica.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Parachutisme - Notions de base - Du premier saut au brevet B - FFP documentation - (ISBN 2-908-161-11-9[à vérifier : ISBN invalid])


text:
Fables et poésies françaises et provençales (tome 2)
Jean Henri Fabre (1823-1915)
Òme de sciéncias, entomologista egrègi, Jean Henri Fabreèra tanben un escrivan passionat per la natura e un poèta. Pendent sas oras cortetas de léser, entre 1842 e 1908, escriguèt de poësias, en francés o en provençal, que foguèron publicadas en 1925 per Pierre Julian a cò de Delagrave (París).
Aquesta reedicion complèta le primièr volum. Los vèrs simples e agradius de Fabre son acompanhats d'una revirada francesa gaireben literala que sa tòca es d'èsser tant fidèla coma se pòt.
Extrach : Lou Grapaud
"Oh ! Filousofe di fangas,
Tu que tirasses ta bedeno,
De mato en mato de jouncas,
E de la pato, au fres, t'aliques la coudeno ;
Oh ! boudenfle e viscous grapaud,
Sian de lesi, jouncho finido ;
Entre ami, charren donc un pau,
E digo-nous ço qu'as dins ta closco aplatido."
De poèmas de legir, e de far descobrir als enfants !
Editions l'Aucèu libre.
Veire tanben lo primièr volum.


text:
Aton
Aton qu'ei un diu egipcian representat dab lo disque solar d'on sorten arrais prolongats dab mans. Lo culte d'Aton que ho dehenut e desenvolopat peu faraon Amenòfis IV qui cambiè lo son nom en Akhenaton e qui fondè ua navèra capitala vodada au son diu unic : Akhetaton ("l'orizont d'Aton"). Aquesta vila que's tròba dens lo sit modèrne de Tell-el-Amarna on, destrusida, abandonada e vodada au desbromb, que conservè perheitament las rèstas arqueologicas deu culte d'Aton. La religion atoniana qu'abandonè e que reprimè lo politeïsme egipcian, en purmèr en lo privant de lo son financiament. Que s'oposè au politeïsme en bèth perpausar ua forma aparenta de monoteïsme e d'abstraccion teologica puish qu'Aton, au contre deus dius egipcians tradicionaus, non possedeish pas cap element fisic animau e sustot nat cap ni còs.
Quina que sia la data exacta de hueita deu pòble ebrieu d'Egipte non pòt pas estar hèra esluenhada de l'aventura amarniana. La question de la relacion (o la manca de relacion) enter Amenòfis IV e Moïses o enter Atonisme e judaïsme be ho pausada mantun còp.


text:
Bernadeta Sobirós
Santa Bernadeta, deth son nom vertadèr Maria Bernada Sobirós (en francés Bernarde-Marie Soubirous), [1], vaduda eth 7 de genèr de 1844 a Lorda, morta eth 16 d'abriu de 1879 a Nevers, qu'èra hilha d'un molièr de Lorda e que ho canonizada pera Glèisa Catolica per'mor d'estar estada 18 còps eth testimòni d'aparicions dera Verge Maria, ena petita tuta de Massavielha enter eth 11 de heurèr e eth 16 de julhet de 1858.
Tà designar er objècte deras soas visions, Bernada qu'emplegava eth tèrme "aquerò". Com era lenga mairau de Bernadeta Sobirós b'èra eth occitan deths Pirenèus gascons, qu'ei en aquera lenga (segon eth credents) qu'era auré parlat era Verge. Bernada non parlè d'aver vist era Verge abans qu'aquera diguèsse era frasa "Que soi era immaculada concepcion". Pendent ua d'aqueras aparicions, Bernada que cavè eth sòl tà préner aiga. Era aiga d'aquera hont que ho rapidament reputada tà èsser miraculosa. Qu'ei en occitan qu'ei marcada ara hont miraclosa ena grafia originau Que soy era immaculada councepciou. Desempuish era debuta deth sègle XXI, un panèu tradusit en mantuas lengas que cita eras autas paraulas dera Verge : "anatz béuer ena hont e v'i lauar" (escrivudas : Anat béouè en a hount et vi laoüa).
Purmèras aparicions[modificar | modificar la font]
Dijaus 11 de heurèr de 1858, en companhia dera soa sòr Maria (1846-1892), dita Toineta, e de Joana Abadia, ua amiga, Bernada que va pera riba esquèrra de Gave tà amassar òs e lenha[2]. Deth hèit dera soa santat precària, qu'esita a imitar era soa sòr e era soa amiga qui traucan era aiga glaciau deth canau deth Molin. « Hè coma nosautes ! » çò diguèron eras duas hilhas. Qu'ei alavetz surpresa per un brut, "coma un còp de vent" [3]. Que leva eth cap cap era tuta de Massavielha[4]. Que i vedó ua lutz doça. En aquera lutz, qu'apareish ua beròia enfant, de talha petita[5], vestida de blanc, soridenta, qui hè eth signe dera crotz. Bernada que recita eth son capelet. Era vision que hè signe d'aprochar. Bernada que gausa pas[4]. Era vision desapareish, shens que nat paraula estè estada prononciada. Bernada conta era soa aventura a eras soas duas companhas. E Toineta, qui avèva promés de non díder arren, conta tot a era soa mair. Eras duas sòrs recebon ua volada de còps de bastons[6].
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ de "sobeiran" o dilhèu e meilèu tanben Sobirons, qu'ei a díser "superiors" - eth contre de "juson" - Per Miquèu Grosclaude "Soubirous" que vieneré de "sobeiran" ; dens lo diccionari de Vastin Lespin, "sobiron" qu'ei mentavut com eth contre de "juson".
- ↑ Ruth Harris, op. cit., p. 19 et 20.
- ↑ Bernadeta Sobirós, interogada per eth comissari Jacomet eth Annada invalid (de 1858). Citat per René Laurentin, Vie de Bernadette, op. cit., p. 80.
- ↑ 4,0 et 4,1 René Laurentin, Vie de Bernadette, op. cit., p. 60.
- ↑ Bernada que parlava d'ua hilheta d'aperaquí dotze ans, d'ua petita damisèla , d'une « jeune fille » ne mesurant pas plus que sa propre taille, (1,40 mètre). Elle subit une forte pression pour consentir à abandonner l'expression « jeune fille » et à fournir une description correspondant mieux à l'iconographie mariale traditionnelle. Elle jugea la statue érigée dans la grotte trop grande et trop vieille. Toute sa vie elle fut irritée par les représentations que l'on donnait de sa vision. Ruth Harris, op. cit., p. 108-121. L'expression « petite damisèle » est citée par René Laurentin, Vie de Bernadette, op. cit., p. 79.
- ↑ Ruth Harris, op. cit., p. 20.


text:
Categoria:Modèl de formatatge
Aquesta categoria recampa los modèls permetent d'obténer una tipografia corrècta dins los cases que lo còde necessari es complèxe, mal aisit de picar o de memorizar.
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa de 8 soscategorias, sus un total de 8.
A
- ► Modèl àudio (1 P)
C
- ► Modèl de color de tèxt (4 P)
E
- ► Modèl metent en exponent (4 P)
F
- ► Modèl formula quimica (2 P)
L
- ► Modèl per las lengas (4 C, 9 P)
M
- ► Modèl d'indicacion bibliografica (2 P)
- ► Modèl de data (1 C, 103 P)
Articles dins la categoria « Modèl de formatatge »
Aquesta categoria conten los 33 articles seguents.


text:
Semerkhet
Semerkhet que ho un deus darrèrs faraons de la Ièra dinastia egipciana. Eth e lo son predecessor Adjib que succedín au long regnat de Den e que sembla que i aja avut trobles dens aquesta succeccion puish que los nom deus dus monarcas que's tròban a còps desfaçats (dilhèu mutuaument per rivalitat ?). En tot cas, lo son successor Qaa que ho lo darrèr rei de la dinastia.
Honts[modificar | modificar la font]
- Grimal, Nicolas. Histoire de l'Egypte ancienne. París : Fayard, 1988.
- Shaw, Ian. The oxford history of ancient Egypte. Oxford : Oxford University Press, 2000.


text:
1.2.3 qu'ei un eveniment que l'associacion deus Menestrèrs Gascon organiza despuish adara 8 ans a Vilhèra en Bearn. Qu'invita un arista qui pendent tres dias encontrarà lo son public e que harà conferéncias suu son tribalh, talhèrs musicaus e concèrts. Ua experiéncias de las excepcionaus e particularas qui demora gravada dens los esperits deus musicaires convidats. Qu'ei un partenariat dab las escòlas de musica de Bearn, dab la vila de Vilhèra, lo Conselh Departamentau e l'aglomeracion de Pau.
Augan, 1.2.3 que convida deu 20 au 22 d'octobre au musicaire Luis Miguel Bajén. Membre deu grop Biella Nuei (« cap d'an » en occitan), qu'ei tanben cercaire, especialista de la musica aragonesa qui ei sovent ua mescla de musica araba, judiva e crestiana.
Crestian Josuèr deus Menestrèrs que ns'expliquè las qualitats que ved en lo son amic Luis Miguel Bajén e çò qui motivè l'associacion a'u perpausar aquera carta blanca : ETV Crestian Josuèr
Programa :
Divés 20 d'octobre a 19 òras, encontre dab Luis Miguel Bajén a la mediatèca d'Este de Vilhèra. Ua prosejada musicau e cantada pendent la quau l'artista vos miarà sus las tèrras ibericas a l'encontre de la musica aragonesa e espanhòla capvath los ritmes e estiles de la tradicion populara.
Dissabte 21 d'octobre, de 10 òras a 12 òras e de 14 òras a 16 òras a la Guingueta de Vilhèra, talhèr de danças aragonesas dab Jesús Rubio tà tots los nivèus. Inscripcions au 05 59 62 11 59.
Dissabte ser a 20 ò 30, a la sala Lacaze de Vilhèra, concèrt de L. M. Bajén dab lo son grop Biella Nuei compausat d'Eduardo Garcia (acordeon), Nacho Estevez (guitarra), Jorge Alvarez (dulzaina qui ei un clarin tradicionau aragonés, flabutas), Rafa Garcia (gaita de boto, ua boha tradicionau aragonesa), José Luis Seguer (bateria), Toto Sobieski (baisha) e plan segur L. M. Bajén (canta, dulzaina).
Lo concèrt que serà seguit per un bal dab Bufacalibos suu repertòri aragonés.
Dimenge 22 d'octobre de 10 ò a 17 ò, talhèr de musica dab Luis Miguel Bajén tà tot instrumentalista non-començant. Inscripcions au 05 59 33 56 65. En aliança dab las escòlas de musica de Luis en Bearn e Visanòs.
Inf. : Mairia de Vilhèra au 05 59 40 03 30 — Menestrèrs Gascons au 05 59 62 11 59 — Site : www.menestrersgascons.com
Fòto : Marilys Van Daele, adjunta cultura e patrimòni a la mairia de Vilhèra, Jacky Poustis e Crestian Josuèr de l'associacion Menestrèrs Gascons


text:
Flamenca es un roman anonim de 8095 vèrses octosillabics compausat en occitan ancian dins lo darrièr tèrç del sègle XIII. Es conegut per aquesta sola còpia, descobèrta al sègle XIX per François Raynouard dins las colleccions de la Bibliotèca de Carcassona.
Flamenca conta las amors de Guilhem de Nevèrs, jove cavalièr dotat de totas las vertuts fisicas e moralas, e de la bèla Flamenca. La debuta del roman manca dins lo manuscrit de Carcassona. Lo raconte comença per la demanda en maridatge de Flamenca per Archambaut, senhor de Borbon. Las nòças son celebradas amb faste a Nemors pendent uèch jorns puèi seguisson las festivitats de l’arribada de Flamenca a Borbon. La descripcion extraordinariament detalhada de las fèstas de Borbon, de las danças, de las musicas, de las òbras literàrias que i son jogadas, « lo desplegament mai incredible de cultura viva que podèm somiar » segon Ives Roqueta, a fach de Flamenca un retrach excepcional de la societat cortesa e li a pogut balhar un imatge de roman istoric.
Mas Flamenca, roman del castia gilós (castigament del gelós) e de l’adultèri, suspren mai que mai per son istòria, sulfurosa, d’autant mai que foguèt compausat dins lo periòde de repression ideologica e religiosa de l’après-Crosada contra los Albigeses. Per tal de conquerir Flamenca, tenguda reclusa per la gelosiá del sieu marit Archambault, lo cavalièr Guilhem pren la plaça d’un clergue per li portar, a la glèisa, de dimenge en dimenge, lo messatge del sieu amor, en desviar lo rite del poton de patz (poton al psautièr). A la seguida de peripecias nombrosas, aqueste amor adultèri e mai « eretic » (Renat Nelli) acaba per èstre consumit pels dos aimadors.
Flamenca es considerat coma un dels primièrs romans modèrnes e acaba pas de susprene per la modernitat de sa fòrma.
Lo manuscrit de Carcassona es incomplet. Lo primièr fulhet, mutilat, daissa legir pas que las primièras letras de sièis vèrses. En mai de las mancas nombrosas dins lo còrs del volum, los darrièrs fulhets an desapareguts tanben.
Lo volum conten, en cap del manuscrit, una letra autografa de François Raynouard, descobreire e editor primièr de Flamenca, datada de 1834.
Ne saber mai sus l’òbra : consultar Flamenca : roman occitan del sègle XIII [ficha d’inventari] dins lo Repertòri del patrimòni cultural occitan.


text:
Terra nullius
Terra nullius (plural terrae nullius) es una expression latina que significa tèrra qu'aparten pas a deguns. Es utilizada en drech internacional per descriure un territòri qu'es pas jamai estat - o qu'es pas mai - jos la sobeiranetat d'un país.
Terrae nullius actualas[modificar | modificar la font]
Se pensa generalament que tres zonas correspondan a aquela definicion:
- la zona de Bir Tawil entre Egipte e Sodan
- l'Antartida centrala a l'interior de la tèrra de la rèina Maud (zona revindicada per Norvègia)
- la tèrra de Marie Byrd, tanben en Antartida e tanpauc revindicada per cap de país.
S'i apondon d'un latz las zonas d'auta mar (en defòra de las zonas d'aigas territorialas) e l'espaci.