text:
Club Atlético River Plate
Lo Club Atlético River Plate (tanben aperat mei simplament River Plate o River) qu'ei ua equipa de fotbòl de Buenos Aires mei que centenària puish que ho fondada lo 25 de mai de 1901 dens lo quartièr de La Boca a Buenos Aires. Après lo son petit estadi que ho desplaçat dens lo quartièr de Palermo abans la bastida deu son Estadi Monumentau dens lo quartièr de Belgrano situat a la termièra deu quartièr de Núñez dab lo quau ei sovent associat.
Qu'ei l'equipa de fotbòl qui's ganhè la mei grana quantitat de campionats d'Argentina durant lo sègle XX au punt d'estar designada "campion deu sègle" (vadut "campion deu milèni dens las bocas deus sons suportaris) peu gran jornau esportiu argentin El Gráfico[1].
La soa rivalitat dab lo Club Atlético Boca Juniors qu'ei lo principau conflicte esportiu deu fotbòl argentin e las partidas que son alavetz designadas com Superclassics ; las rescontras dab los autes 5 Grans deu fotbòl argentin que son consideradas con classics.
River Plate qu'ei lo club qui a ganhat lo màger nombre de campionats de l'AFA (purmèra division de fotbòl en Argentina) : 33. Qu'a ganhadas duas Copas Libertadores (campionat d'America deu sud), ua Copa Intercontinentau.
Somari
- 1 Simbèus e chafres
- 2 Istòria
- 2.1 Fondacion
- 2.2 Tempora amator (1901 - 1930)
- 2.3 Tempora professionau (1931 - 1939)
- 2.4 La Maquina (1941 - 1946) e las annadas 1940
- 2.5 Las annadas 1950 e lo tricampionat
- 2.6 Las 18 annadas de vacas magras
- 2.7 Lo retorn deus campionats a partir de 1975 e l'annada 1983
- 2.8 Las glòrias de las annadas 1984 - 1999
- 2.9 2000 : las annadas infamas
- 3 Evolucion deu malhòt [46]
- 4 Jogadors istorics
- 5 Entrenaires
- 6 Presidents deu club
- 7 Equipament e esponsòrs
- 8 Ligams extèrnes
- 9 Bibliografia
- 10 Nòtas
Simbèus e chafres[modificar | modificar la font]
Lo nom River Plate que ven d'ua mau traduccion deu castelhan Rio de la Plata (« arriu de l'argent » en occitan) a l'anglés. Rio de la Plata que se tradusiré normalament Silver River en anglés. River Plate que significa en realitat Arriu Sièta.
Lo purmèr simbèu qu'ei de segur la Benda Arroia ; las bendas originaus que hon panadas dens un bròs estancat ua serada de carnavau puish emplegada entà ondrar las camisas blancas deu modèste club [2]
Lo club qu'ei chafrat "Lo Milionari" (El Millonario en castelhan - e los sons suportaris que son donc chafrats los "milionaris" - millonarios en castelhan-) despuish qui despenè granas somas de dinèrs entà har l'aquesida d'un deus son gran jogadors Bernabé Ferreyra. A despart de "milionaris", los suportaris de River Plate que son tanben aperats las "garias" en referéncia a ua partida dab lo Club Atlético Peñarol qui River ganhava 2 - 0 abans de pérder 4 - 2. L'epitèt Garia, a l'origina un escarni, que ho après revindicat com bèstia totemica au punt que's pòt véder suportaires deguisats en garia a l'escadença de quauqua partida (deu medish biais, los suportaires deu rivau Boca que revindican sovent l'epitat insultant de bosteros - literaument "merdós' - com ua marca de popularitat deu club). L'estadi de River qu'ei atau afectuosament aperat lo "Poralhèr" (el Gallinero). L'epitèt de Garia que permet d'emplegar l'imatge de poner un ueu quan e's marca un gòl, l'ueu estant de segur lo balon.
Las colors deu club que son, despuish la soa fondacion blanc dab ua benda arroia (e los club qu'ei donc tanben designat com la "Benda arroia" - Banda roja en castelhan - ) representats sus la banèra e l'escut deu club. La benda arroia qu'ei tanben presenta sus la camiseta deu club a maugrat qui lo jogadors de River Plate be pòrtin tanben ua camiseta arroia e negra quan jogan en çò d'eth dab ua equipa de medishas colors. A còps tanben, lo culb que joga dab ua camiseta vrioleta
Lo son estadi qu'ei l'Estadi Monumentau Antonio Vespucio Liberti (generaument designat com lo Monumentau - en castelha : el Monumental), on e's joguè la finau de la copa deu monde de 1978 e l'estadi lo mei gran d'argentina.
L'imne de River Plate qu'ei titolat River Plate tu grato nombre e que's canta suber la musica de la marcha militara anglosaxona It's a Long Way to Tipperary. Las paraulas que hon compausadas en 1918 per Arturo Antelo.
River Plate, / tu grato nombre / clamaremos con honor, / siempre como un solo hombre / nos tendrás a tu alrededor... / River Plate, / tu grato nombre, / derrotado o vencedor, / mientras viva tu bandera / la izaremos con honor.
Lo famós cantaire Ignacio Copani que compausè ua marcha emplegada peu club e peus sons suportaires titolada E más grande.
Istòria[modificar | modificar la font]
Fondacion[modificar | modificar la font]
River Plate que ho fondat lo 25 de mai de 1901 dens lo quartièr portuari de La Boca e bèth amassar duas associacion (a l'origina rivaus[3]) : Las Rosales (nom d'un vaishèth sepelit au hons de la mar) e Santa Rosa (deu nom de la santa deu dia de la fondacion deu club)[4]. Lo son purmèr president qu'èra Leopoldo Bard (gessit de Santa Rosa [5] qui èra tanben un jogador deu club.
Lo nom que ho hèra discutit (dab perposicions alternativas com Juventud Boquense e Forward) l'idea de River Plate (traduccion en anglés deu nom de l'Arriu de la Plata) que ho suggerida uas caishas deus pòrt qui ostentavan aquesta marca. La causida finala qu'èra enter River Plate e Forward ; en purmèr que's votè e River Plate que ganhè. Decevuts, los partisans de Forward que decidèn de jogar lo nom dab ua aprtida de fotbòl. que ganhèn mes, totun, los partisans de River Plate (Leopoldo Bard enter eths) qu'argumentèn e qu'impausèn la loa causida[6].
La data oficiau de fondacion (e data aniversari entau club e entaus suportaires) qu'ei lo 25 de mai de 1901. D'autas recèrcas sugereishen l'annada de 1904[7]. A despart de la dificultat de crubar la memòria d'aqueth hèits, que cau brembà's que tot aquò e's passè dens un mitan completament amator e ocasionau on las causas b'èran pas autan formaus com ac vadoren mei tard.
Tempora amator (1901 - 1930)[modificar | modificar la font]
Lo purmèr unifòrme de l'equipa qu'èra simplament blanc. Segon las versions, ua nueit de carnaval, un grop de mainatges qu'aurè panadas benda arroias de seda qui penevan d'un bròs [8]; l'auta version qu'ei qu'un bròs de carnavau ocupat per mantuns membres de River que's seré aperat "Los abitants de l'in.hern" e que seré estat ondrat de bendas arroia, après emplegadas entà ondrar las camisas deu jogadors[9].
River que comencè dab un modèste terrenh de jòc de La Boca dens un lòc aperat Dársena Sur ; que'u se mudè (per'mor d'estar expulsat peu Ministèri de l'Agricultura) dens la vila de Sarandí en 1906 abans de tornar a La Boca en 1907 de l'aute costat de la Dársena Sur au ras de la carboneria Wilson. Sarandí que ho testimòni d'ua anecdòta famosa deu club : que calèva en ehèit poder justificar auprès de l'Argentine Football Associatio d'ua installacion dotada de dochas ; quan aquesta e mandè N Williams entà inspectar l'estadi, que podó en ehèit constatar que l'aiga arrajava quan aubriva lo robinet ; mes en vertat qu'èra per'mor au senhau conviengut, un membre de River esconut be's vueitava un herrat d'aiga [10]!
En 1905 River que comançè en 3au division de la Argentine Footbal Association (qui vadore l'AFA. Que jogava alavetz en tresau liga dens la seccion A (dab Gimnasia y Esgrima La Plata). L'annada seguenta que passè en 2nda on demorè tres annadas. En 1907 River qu'avólo parat d'entrar en prumèra division mes, fin finala, que perdó devant Nacional (equipa deu quartièr de Floresta on jogavan los emplegats de la botiga Gath y Chaves) 1 - 0 [11]. L'annada seguenta, 1908, que pujè fin fianala en purmèra division en se bèth qualificar dab ua victòria (2-1) contra lo Racing Club ; la partida que ho annullada per'mor lo public gaujós qu'avèva invadit lo terrenh de jòc après lo segond gòl ; la partida qu'èra hèra important puish que l'enjòc e l'interèst qu'èran exactament los medish entà Racing ; que ho tornada jogar dab un 7-0 per River qui'u mandè definitivament e dinc au dia de uei en purmèra division ; aquesta data marcanta que ho lo 27 de deceme de 1908[12].
La purmèra annada au som deu fotbòl argentin d'alavetz que ho marcada per un conflicte dab l'equipa màger (hèra mei rica) aperada Alumni e qui avó ua attituda mespresanta en tot jogar dens l'estadòt de River (qu'arrefusèn d'utilizar lo vestiari de l'estadi de River). Alumni, equipa hèra poderosa, que ganhè lo campionat mes River, eth que la vençó en çò son e bèth vàder vicecampion tan per tan pujat en purmèra division. L'equipa alavetz que comptava dab un nom occitan enter los sons jogador : Raúl Capdevielle[13][14].
1909, la purmèra sason de River dab l'elita deu fotbòl argentin que s'acabè atau dab un títol de vicecampion e ua victòria hèra encoratjanta suber l'equipa campiona. L'annada de 1910 que ho malurosament deceventa (River que ho enter los darrèrs deu classament), atau com 1911 (que pujè dinc a la meitat deu classament) e 1912 (aqueth còp darrèr)[15].
En 1913 ua tempesta qu'avalir sancerament lo terrenh de jòc. Que'u caló tornar bastir. Puish la miaça d'expulsion que vadó seriosa. Un grop de membres de River que'u volèn alavetz abambar entà crubar au mens la moneda de l'assegurança. L'ensag non s'i escadó pas totun per'mor deu vent. Fin finala que s'averè que ho ua escadença per'mor la polícia b'èra pas estada pagada e lo terrenh èra pas assegurat [16] !
1914 que ho l'annada deu purmèr Superclassic dab ua victòria de River. Per aquesta tempsada, lo campionat argentin que's jogava dab dus grops d'equipas e ua finala qui oposava lo ganhant de sengles grops. River e Racing, a egaliatat dens lo lor grop qu'avón de se despartajar dab ua partida remportada per Racing qui fin finala e vadore campion[17]. River, eth, que ganhè la Copa Competencia.
La medisha annada River que ho expulsat deu pòrt per decision administrativa e que loguè l'estadi deu Club Atlético Ferrocarril Oeste ; en 1915 qu'inaugurè lo son navèth estadi carrèra Caboto. Segon Bertolotto, aqueth retorn, precedent un futur abandon definitiu de La Boca be seré a l'origina de la rivalitat dab Boca Juniors ; los dus clubs de La Boca que pelejavan entà saber qui celebrarè la soa victòria dens lo quartièr[18].
River que ho 3au en 1915 e 1916, puish 2nd en 1917 e 1918 abans d'estar coroat campion en 1920[19].
Lo defensor Arturo Chiappe qu'avó lo parat de jogar durant l'ascencion en purmèra division en 1908 e tanben durant aqueth purmèra campanha victoriosa de 1920.
River que ho segond en 1921 e 1923 [20].
Suu plan administratiu, lo club qu'obtiengó l'estatut de "personalitat juridica" e, 1922 e, en 1923, l'estadi que's mudè ua abans darrèra vegada e bèth abandonar definitivament La Boca entà bastir un estadi a la crotzada de las aviengudas Tagle e Alvear au nòrt Buenos Aires qui ho inaugurat per ua partida dab lo club uruguaian Peñarol. Lo president, alavetz, qu'èra José Bacigaluppi.
River que ho 5au en 1924, 19au en 1925, 12au en 1926, 11au en 1927, 7au en 1928, 2au en 1929 (en bèth pérder contre lo campion Gimnasia y Esgrima La Plata) e 3au en 1930.
Tempora professionau (1931 - 1939)[modificar | modificar la font]
La tempsada de l'amatorisme que's clavè en Argentida dens un contèxte deus tienuts ; los jogadors "amators" qu'èran remunerats a l'esconuda, 36 clubs que s'afrontavan en purmèra division e lo campionat que s'acabava sovent l'annada seguenta. Au cap d'ua grèva, en 1931 lo jogadors qu'obtiengón l'estatut de professionanaus[21].
Per River aquesta era nava que ho inaugurada dab ua partida contre Atlanta e ua victòria 1-0 dab un gòl de Vicente Locaso[22]. River qu'avèva alavetz començat a tornar crubar la camisa de la Benda Arroia de quan en quan. Malurosament entà River (4au aquesta sason), Boca que'u venço 0-3 e que's ganhè lo campionat[23].
L'entrada dens l'era professionau que ho marcada per las impresionantas (per l'epòca) crompas de Carlos Peucelle en (10 000 pesos en 1931) puish de Bernabé Ferreyra (35 000 pesos en 1932, qui valè au club lo chafre de '"Milionari")[24]. La crompa que ho ua escaduda : River que ganhè lo son purmèr campionat professionau en 1932 (e tanben la Copa Competencia) ; en mei d'aquò Ferreyra qu'èra un fenomèn nacionau qui marquè l'imatge deu club e qui tornè las soas partidas en eveniments. La Benda Arroia que ho definitivament e sistemanticament adoptada a partir de 1932.
River (4au deu campionat) qu'obtiengó ua victòria agradiva contre Boca en 1933 qui'u he péder lo campionat au prohèit de San Lorenzo. La gai que s'estanquè l'annada seguenta qui vedó River tostemps 4au e Boca campion après aver vençuts lo Milionaris. Que ho haut o baish la medisha causa l'annada seguenta dab un River 5au, vençut 0-1 per un Boca enqüèra campion[25].
L'annada de 1936 lo campionat qu'èra estat divisat (per rasons economicas) en duas competicions aperadas respectivament Copa de Honor e Copa Campeonato[26]. San Lorenzo que ganhè la purmèra e River la segonda. Ua partida enter ambs ganhants que devèva causir lo campion, qui ho River. Entà ondrar aquesta gai, Boca que ho vençut 3-2.
L'annada seguenta (1937) que's tornè au format tradicionau de campionat simple ; River que l'emportè tanben. Que ho lo son purmèr títol de bicampion[27].
Lo 25 de mai de 1938 River qu'inaugurè l'Estadi Monumentau, ua vegada mei, dab Peñarol e ua victòria de 3 a 1[28].
En 1938 e 1939 River que ho duas vegadas segond darrèr Independiente[29].
La Maquina (1941 - 1946) e las annadas 1940[modificar | modificar la font]
la decada que comencè mau dab ua purmèra meitat de 1940 catastrofica entà River, partit entà estar darrèr ; un espectaclós viraplèc de victòrias que'u mandè en 3au posicion en bèth anonciar lendemans urós entaus milionaris.
La annadas 1940 que demorèn legendàrias dens l'istòria deu club dab ua ataca aperada la Maquina (el castelhan La Máquina) e compausada : Juan Carlos Muñoz, José Manuel Moreno, Adolfo Pedernera, Ángel Labruna e Félix Loustau - version franchimanda deu patronim occitan Lostau - (a maugrat qui non joguè pas tostemps tots amassas). Dab era, River que ho coroat campion en 1941 e 1942. En1943 que ho segond darrèr Boca per un punt[30]. Que ho la medisha causa en 1944 mes aqueth còp dab 2 punt de diferéncia[31]. A l'origina, la Maquina que comencè a foncionar shens Loustau (qui era en reserva) e, a la soa plaça, Aristóbulo Luis Dambrosi, qui, segon lo son pròpi testimoniatge, e recomandè de deishar jogar Loustau[32], çò qui ho lo cas a partir de 1942.
River que ho campion en 1945 e 3au 1946[33]. 1945 que ho tanben l'annada qui vedó ad arribar dus jogadors deus màgers : lo portèr Amadeo Raúl Carrizo e lo gran jogador d'origina bearnesa Alfredo di Stéfano-Laulhèr, considerat com un deus màgers deu sègle XX. L'equipa de 1945 que ho chafrada Los caballeros de la angustia ("los chivalièrs de l'angoisha").
Lo retorn de Moreno en 1946 (qui s'èran absentat ua estona) en bèth reviscolar la Maquina natra qeu ho l'escadénça d'ua holia dens ua estadi de Ferrocarril Oeste qui ho invadit per'mor d'estar tròp petit entau public qui èra arrecotit !
En 1947 que tornè estar campion dab ua accion destacada deu portèr Amadeo Carrizo e sustot dab la rapiditat de l'atacant Alfredo di Stéfano-Laulhèr. En 1948 que ho segond darrèr Independiente.
En 1949 la Tragedia de Superga que costè la vita aus jogadors de l'equipa de Turin ; los jogadors que portèn alavetz lo malhòt d'aquesta equipa en solidaritat e que vietgèn en Euròpa entà jogar ua partida au prohèit de las veudas e deus orfanins. Que hon arrecebuts peu Papa. Desempuish aquesta hèita lo malhòt de Turin qu'ei utilizat de quan e quan com tresau malhòt. Au medish temps e contra tot espèr l'equipa de reserva demorada en Argentina que vençó Racing[34]. 1949 que marquè l'istòria deu fotbòl argentin dab un conflicte abambat enter l'AFA e lo sindic de jogadors Futbolistas Argentinos Agremiados. Au cap d'ua grèva de las duras, mantuns jogadors que deishèn lo país e aquò que ho lo cas en çò de River (mei que mei dab Moreno e Di Stéfano-Laulhèr)[35]
Las annadas 1950 e lo tricampionat[modificar | modificar la font]
Los Milionaris que comencèn la decada de las annadas 1950 (1951-1952) dab ua virada en Euròpa inclusent Anglatèrra (dab ua victòria suber Manchester), Espanha, Italia, Soïssa, França e Portugal.
1950 que ho l'annada qui l'uruguaian Walter Gómez e he la soa entrada per un prètz hèra eslhevat. L'equipa que demorè totun fin finala en 4au posicion. L'annada seguenta, dab l'arribada de Santiago Vernazza que pujè d'ua grada a la 3au posicion.
En 1952 River que he ua auta virada, aqueth còp per l'America Latina : Eqüator, Colómbia e Veneçuela.
Que vadó campion en 1952 e 1953 dab l'ataca de la "Maquinòta" (la Maquinita en castelhan), aqueste còp compausada de : Santiago Vernazza, Eliseo Prado, Walter Gómez, e tostemps Labruna e Loustau, amassas dab lo portèr Carrizo.
1954 n'autregè pas sonque la 3au posicion a River.
Dab l'arribada d'Enrique Omar Sívori River que ganhè lo son purmèr tricampionat en apielant tres títols succecius durant las annadas 1955 (títol conquestat suber Boca dehens lo son estadi La Bombonera), 1956 e 1957.
La venta de Sívori per 10 000 000 pesos a la Juventus de Milan que permetó de barrar lo "Hèr de Chivau" (la Herradura), nom alavèth dat au Monumentau per'mor de la manca d'ua porcion de las tribunas[36].
A partir de 1958 ua tempora de dobte (començada per ua mauescaduda au cors de la Copa deus Monde de 1958 en Suécia on los jogadors de River èran lo pialar de la Seleccion Nacionau) e de vacas magras que comencè a har patir River per ua pausa longa[37].
Las 18 annadas de vacas magras[modificar | modificar la font]
Enter 1958 e 1975 River non ganhè pas nat campionat e los sons suportaires qu'avón justament de suportar las trufadas deus autes suportaires.
River (atau com lo son rivau) qu'entrè dens l'era deu fotbòl espectacle e que recrutè massivament jogadors extrangèrs. A maugrat d'aquò los campionats passavan shens estar ganhats[38]. En 1962 ua consolacion arribè dab ua victòria d'aunor contre los prestigió club brasilian de Pelé : lo Santos, dens lo Monumentau[39].
En 1968 ua de la tragedias màgers de l'istòria deu fotbòl argentin que truquè River e Boca quan ua tumada deu public aucí 72 personas per asfixia a sortida de l'estadi dab la pòrta 12 accidentaument barrada a la fin d'un Superclassic.
A partir de 1970 lo brasilian Waldir Pereira (chafrat Didí) qu'entrainé River. A maugrat de non pas remportar eth tanpauc nat campionat, que desvolopè suu long tèrme l'interest entau joens, e, enter aquestes, lo futur idòl Norberto Alonso[40]. Didí se'n anè en 1972. La crisi que pejorava.
Lo retorn deus campionats a partir de 1975 e l'annada 1983[modificar | modificar la font]
En 1975 Ángel Labruna que tornè, aqueth còp com entrenador e, amassa dab ua equipa qui comptore grans noms de l'istòria de River (Daniel Passarella, Ubaldo Fillol e Norberto Alonso) que tornè estar campion mantuns còps (ua purmèra vegada a l'escadença deu Torneo Metropolitano, puish, tostemps en 1975, dab lo Torneo Nacional). L'arribada de labruna que s'acompanhè tanben d'un gran recrutament de jogadors[41].
En 1976 River que perdó en finau de la Copa Libertadores au prohèit deu club brasilian Cruzeiros[42]. que ho campion deu Torneo Metropolitano de 1977. Aquesta annada Norbeto Alonso, tornat de França, que he la soa entrada en çò de River.
Durant la Copa deu Monde de fotbòl de 1978 River que contribuí dab Ubaldo Fillol, Leopoldo Luque, Daniel Passarella, Oscar Ortiz e Norberto Alonso. Aquesta annada que ho virada mei que mei de cap a la Copa Libertadores (un objectiu d'aquestas annadas) çò qui aflaquí l'equipa dens los campionats nacionaus[43].
River que ho bicampion en 1979 (que ganhè lo Torneo Nacional e tanben lo Metropolitano)[44]. Dab lo purmèr títol de campion de 1980 River que vadó tricampion per segonda vegada dens la soa istòria[45].
En 1981 Alfredo di Stéfano-Laulhèr que tornè au son torn com entrenador en River e que ho campion e bèth har entrar Mario Alberto Kempes, Julio Olarticoechea e lo Tolo Américo Gallego. Alavetz, que caleva poder har rampèu a Diego Armando Maradona en çò de Boca.
1982 que ho ua annada mauaisida e en 1983 River que cabussè quasi en segonda division, sauvat sonque per cambis de reglamentacion en çò de l'AFA.
Aquesta annada que seré estada la péger dens l'istòria deu club (de hèit qu'ac ho suu moment) se non hosse pas estada tanben l'annada de l'arribada deu Princi : l'uruguaian Enzo Francescoli qui marcore tan positivament l'istòria deu club.
Las glòrias de las annadas 1984 - 1999[modificar | modificar la font]
A partir 1984, lo Bambino Héctor Veira que ho entrenador. La medisha annada lo portèr Nery Pumpido qu'entrè dens l'equipa. Un cambiament de reglamentacion deus campionats nacionaus que he qu'ua competicion e's trobè enter duas annadas (1985/86) dab ua victòria de River.
A despart de Nery Pumpido, lo son remplaçant autan plan en çò de River com dehens la Seleccion Nacionau, Sergio Goycochea que ho jogador determinant durant la Copa deu Monde de fotbòl de Mexic de 1989. Lo milionari Pumpido, Oscar Ruggeri e Héctor Enrique que participèn a la Copa deu Monde ganhada per Argentina au Mexic.
1986 que ho tanben l'annada de la purmèra Copa Libertadores de River e de la Copa Intercontinentau.
River que ganhè 1989/90, Apertura 1991, Apertura 1993, Apertura 1994, Apertura 1996, Clausura 1997, Apertura 1997, Apertura 1999.
A l'escadença deu cambiament de sègle, El Gráfico qu'autregè a River lo títol de "Campion deu sègle" (títol contestat per d'autas equipas, e sustot, plan segur Boca Juniors - qui revindica ua superioritat autoqualificada de "paternitat" suber River - e tanben d'Independiente qui ei chafrat lo "Rei de Copas"). Los suportaris de River qu'extrapolèn en "Capion deu Millenni".
2000 : las annadas infamas[modificar | modificar la font]
A la seguida de las annadas gloriosas precedentas, River que celebrè los sons 100 ans en 2001 dab ua grana marcha trionfau dens Buenos Aires.
River qu'a coneguts hauts e baish au cors de las soas competicions (de tot biais dab un palmarés mendre que la decenia precedenta). Lo punt mei conflictiu totun qu'ei lo balanç deu president José María Aguilar qui - a maugrat d'un heish de ventas de jogadors en partida responsablas de la mermada de qualitat deu jòc de l'equipa milionària - deisha lo club aflaquit peus deutes (qui son totun mendres que los deutes deu rivau Boca).
Evolucion deu malhòt [46][modificar | modificar la font]
Jogadors istorics[modificar | modificar la font]
Entrenaires[modificar | modificar la font]
Presidents deu club[modificar | modificar la font]
Equipament e esponsòrs[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Imnes :
- Imne originau River Plate tu grato nombre sus youtube.com [2]
- Marcha compausada e interpretada peu cantaire Ignacio Copani e regularament emplegada peu club sus youtube.com : [3]
- Web oficial, Sólo Fútbol -español/English-
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Bertolotto, Miguel Ángel. River. Buenos Aires : Océanos Temas, 2000.
- Estévez, Diego Ariel. Lodise, Sergio Alberto. 105, Historia de un siglo rojo y blanco. Buenos Aires : Continente, 2006.
- El Gráfico, Especial N°5. River Plate, historia presente futuro. Buenos Aires : Atlántida, 1963.
- Historia de River. Buenos Aires : R.R Ediciones, 1986.
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ El Gráfico, N°4172, dab lo títol de cobèrta : "La estadística consagra a River Campeón del Siglo"
- ↑ Bertolotto (30)
- ↑ Historia de River, paja 2
- ↑ El Gráfico, Especial N° 5, 1963
- ↑ 105, paja 17
- ↑ El Gráfico, Especial N° 5, 1963, paja 4
- ↑ 105, paja 17
- ↑ El Gráfico, Especial N°5, 1963, paja 11.
- ↑ 105, pajas 18/19
- ↑ Historia de River, paje 8
- ↑ 105, paja 22
- ↑ Bertolotto (38)
- ↑ [1] Consultat lo 19/04/10
- ↑ Estévez, Diego Ariel. Lodise, Sergio Alberto. 105, paja 24.
- ↑ 105, pajas 28 a 33
- ↑ Bertolotto, paja 46
- ↑ 105, pajas 36-37.
- ↑ Bertolotto (51)
- ↑ 105, pajas 50 - 51.
- ↑ 105, pajas 54 a 57.
- ↑ Bertolotto, paja 65
- ↑ Bertolotto, paja 65
- ↑ 105, pajas 76-77
- ↑ Bertolotto, paja 67
- ↑ 105, pajas 78 a 81
- ↑ 105, pajas 84-85.
- ↑ Bertolotto, paja 72.
- ↑ Bertolotto, paja 83.
- ↑ 105, pajas 88 a 91.
- ↑ 105, paja 101.
- ↑ 105, paja 103
- ↑ Bertolotto, paja 100.
- ↑ 105, pajas 104 a 107.
- ↑ El Gráfico, Especial N°5, 1963, pajas 112 - 113
- ↑ Bertolotto, paja 112
- ↑ El Gráfico, Especial N°5, 1963, oaja 99.
- ↑ 105, pajas 132-133.
- ↑ Bertolotto, pajas 181-182
- ↑ Bertolotto, paja 182
- ↑ Bertolotto, pajas 188-189
- ↑ 105, paja 187.
- ↑ 105, paja 185.
- ↑ 105, paja 195.
- ↑ 105, pajas 197 a 199
- ↑ 105, paja 203
- ↑ 105, paja 19
Estadi : Lo Monumentau - La Maquina - Superclassic - Jogadors
- Jogadors famós : Carlos Peucelle - Bernabé Ferreyra - Adolfo Pedernera - Félix Loustau - Ángel Labruna - Juan Carlos Muñoz - José Manuel Moreno - Ubaldo Fillol - Norberto Alonso - Sergio Goycochea - Enzo Francescoli


c: text/html

text:
Biffontaine
Biffontaine es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
E mai se en essent sus la conca en vessant del Neuné, Biffontaine fa partida amb la siá vesina Las Poulières del costat de Brouvelieures. L'altitud mièja es d'Unitat|500|mètres {{}} e la siá superficie de 888 ectaras.
Bien qu'étant sur le bassin versant du Neuné, Biffontaine fait partie avec sa voisine Les Poulières du canton de Brouvelieures. L'altitude moyenne est de 500 mètres et sa superficie de 888 hectares.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Jos l'ancian regim, Biffontaine e la siá vesina las Poulières fasián partida de la curació de Camp-lo-Pòrti e dépendaient del capítol de Remiremont. A aquel títol, las Madamas Chanoinesses i retien la justícia e i extrasián l'impòst. La glèisa Santa-Antoine a #èsser bastida en la segonda mitat del Sègle XVIII a la localizacion d'una capèla mai anciana e conten un orgue bastit l'an 1853 pels fraires Claudes, de contunh leugièrament transformat per Joseph Voegtlé cap a 1930[1]. Un calvaire contemporanèu d'aquela darrièra es visibla a costat de la glèisa actuala.
La linha de camin de fèrre Épinal-Sant-Dié travèrsa la municipalitat dempuèi 1876.
Lo principal évènement de la municipalitat #èsser sens cap de dobte la batalha #que i aguèt luòc al caulet del Trapin dels Saules en octòbre 1944. N'efièch, amb la fin de liurar un bataillon texan preses al piège per las tropas alemandas en los bòsques de Biffontaine, la 442en regiment de infanterie americana compausat de soldats nippo-americanes #èsser enviat jos la nèu précoce ongan-ailà, per liurar lo "Bataillon perdut". Aquela batalha acarnissada a considerat coma la una de las dètz principalas batalhas de l'istòria de las Estats Units, a aquel títol un quadre en representant los combats #que s'an desenrotllat en los bòsques de Biffontaine adorna un mur del Pentagòn a Washington. Aquela tragèdia a fach 16000 ferits o aucits (Franceses, Alemands e Americanes confonduts). Aquela batalha i aurà sens dobte contribuit a far de Hawaii un estat american a despart entièra. Veire tanben l'article Batalha de Bruyères.
Sous l'ancien régime, Biffontaine et sa voisine les Poulières faisaient partie de la cure de Champ-le-Duc et dépendaient du chapitre de Remiremont. À ce titre, les Dames Chanoinesses y rendaient la justice et y prélevaient l'impôt. La glèisa Saint-Antoine a été construite dans la deuxième moitié du Sègle XVIII à l'emplacement d'une chapelle plus ancienne et contient un orgue construit en 1853 par les frères Claudes, puis légèrement transformé par Joseph Voegtlé vers 1930[2]. Un calvaire contemporain de cette dernière est visible à côté de l'église actuelle.
La ligne de chemin de fer Épinal-Saint-Dié traverse la commune depuis 1876.
Le principal évènement de la commune fut sans aucun doute la bataille qui eut lieu au col du Trapin des Saules en octobre 1944. En effet, afin de délivrer un bataillon texan pris au piège par les troupes allemandes dans les forêts de Biffontaine, le 442en régiment d'infanterie américaine composé de soldats nippo-américains fut envoyé sous la neige précoce cette année-là, pour délivrer le "Bataillon perdu". Cette bataille acharnée est considérée comme l'une des dix principales batailles de l'histoire des États-Unis, à ce titre un tableau représentant les combats qui se sont déroulés dans les forêts de Biffontaine orne un mur du Pentagone à Washington. Cette tragédie a fait 16000 blessés ou tués (Français, Allemands et Américains confondus). Cette bataille aura sans doute contribué à faire d'Hawaii un état américain à part entière. Voir aussi l'article Bataille de Bruyères.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
05
Mar
Vinha roja - sortida de residéncia
En rason d'un accident de darrièra minuta, la sortida de residéncia del 5 de març al C.A.C. de Ginestars es mantenguda, mas jos una forma mai modèsta. Las artistas vos donan rendètz-vos en junh per descobrir "Vinha roja" dins son integralitat.
Presentacion de "Vinha"
Lo 5 de març al C.A.C. de Ginestars, l’Association des Joyeux Troubadours vos convida a descobrir lo primièr escapolon de sa darrièra creacion “Vinha”. Presentacion publica seguida d’una degustacion de vin.
Directament inspirada per l’environament cultural e natural del “país de la Roqueta” aquela creacion evoca l’alquimia nascuda de la natura e dels òmes, aquela poesia qu’es lo vin. “Vinha” es un montatge de volteja, de dança e d’arts visualas. Doas artistas questionan en còrs e en moviments aquela tèrra façonada per la vinha. Viròlan sus un teissut roge color robin que liga la tèrra al cèl, rendon un omenatge singular an aquel elexir divin…
Coma tot bon tuc, aquela creacion aurà de caractèr e mesclarà doçor, engatjament e sensualitat, lo tot acompanhat per de nòtas occitanas borlescas e poeticas.
Luòc : CAC de Ginestars, 28 chemin des Clergues, 11120 GINESTAS
Orari : 18:30
Entrada liura
Interprètas : Marielle Durand Combes, Anaïs Klein
Pintora : LN Arterossa
Creacions luses e sons : Fredefred


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz (n. 5 de mai de 1846 en Wola Okrzejska, m. 15 de novembre de 1916 en Vevey, Soïssa[1]) foguèt un escrivan polonés. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1905.
Nasquèt lo 5 de mai de 1846 dins la vila de Wola Okrzejska, pòble situat dins lo voivodat de Lublin. S'inicièt coma jornalista l'an 1869, en realizant de divèrses viatges entre 1876 e 1879, en trabalhant als Estats Units cossí enviat especial entre 1876 e 1878. L'an 1882 foguèt nomenat director del periodic conservador Slowo. En essent ja un prestigiós jornalista e grand defensor de la causa de Polonha, dirigiguèt una carta dubèrta a Guilhèm II d'Alemanha en la que s'opausava a la germanizacion de la Posnania e amb la qu'atraguèt l'atencion mondiala sul futur de lo sieu país. En los començaments de la Primièra Guèrra Mondiala, se trobava a Soïssa, ont formèt, amassa amb Ignacy Jan Paderewski, lo comitat per las victimas de la guèrra en Polonha.
Moriguèt lo 15 de novembre de 1916 dins la vila de Vevey, poble situat dins canton de Vaud.
- 1873: Humoreski z teki Worszyły
- 1875: Hania
- 1877: Szkice węglem
- 1880: Janko muzykant
- 1880: Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela
- 1880: Za chlebem
- 1880: Orso
- 1880: Niewola tatarska
- 1882: Bartek Zwycięzca
- 1882: Jamioł
- 1882: Latarnik
- Trilogia:
- 1889: Sachem
- 1889: Wspomnienie z Maripozy
- 1891: Bez dogmatu
- 1894: Rodzina Połanieckich
- 1896: Quo vadis
- 1900: Krzyżacy
- 1906: Na polu chwały
- 1910: Wiry
- 1912: W pustyni i w puszczy


text:
-257
Aquesta pagina concernís l'an -257 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Cartage[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Premiera Guèrra Punica còntra lei Romans sus lo teatre sicilian ambé la batalha navala de Tyndaris dins lo nòrd-èst de l'illa. Lei Cartaginés perdiguèron 18 naviris e lei Romans 9 confirmant la superiotat romana dins aquela region.


text:
Spartacus (filme 1960)
Spartacus es un filme american de Stanley Kubrick sortit en 1960 adaptat del roman eponime d'Howard Fast.
Somari
Sinòpsis[modificar | modificar la font]
73 EbC. Spartacus es un esclau tracian que trabalha dins las minas de Libia. Es remarcat e comprat per Lentulus Batiatus, proprietari d'una escòla de gladiators a Capoa, ont l'entraïna Marcellus que l'inicia al mestièr de gladiator. Fa coneissença amb los autres esclaus, que Draba lo Negre e Crixus. L'interessa tanben Varinia, una dels esclaus que Marcellus dona a vegada en recompensa per una nuèch als gladiators meritoses.
Crassus arriba lèu a l'escòla de gladiators amb tres companhs, doas femnas e un òme, e demanda a Batiatus de far combatre dos parelhs de gladiators fins a mòrt. Espartac es causit per se batre contra Draba dins l'arèna. Es vencut mas Draba refusa de lo tuar e lança son trident cap a la lòtja de los espectators. Enseguida, d'esperel se laça per pujar l'estrada mas Crassus lo daga.
Desgostat de la mòrt de Draba, los gladiators escotèlan Marcellus e se revòltan. Vesent que matará pas la rebellion, Batiatus fugís menant Varinia amb el.
Al Senat de Roma, lo plebeian Sempronius Gracchus, adversari declarat de Crassus, fach votar una mocion donant a Marcus Glabrus, cap de la garnison de Roma e aparat per Crassus, lo comandament d'una armada encargada de matar la revòlta dels esclaus que s'èran refugiats se suls penjals del Vesuvi. Mentretemps, Cesar, ligat amb Gracchus, pren lo comandament de la garnison de la vila. A la partença de l'armada de Glabrus, Antoninus, un esclau poèta de Crassus, s'escapa et part e rejonh los revoltats.
Aqueles venquon l'armada de Glabrus. La tòca d'Espartac es de far traversar l'Itàlia amb los seus òmes, fins al mar ont pagará los piratas cilicians per los far embarcar sus las seunas naus e los portar mai luènh possible de Roma. Al començament del viatge, lo rejonh Varinia, que capitèt sens tròp de mal a se liberar de Batiatus. Venguèron amants e Varinia que lèu s'emprenhèt.
Quand los esclaus arriban sus la còsta, lo cap cilician lor apren que pòt pas los embarcar car Crassus paguèt la flòta per que prenga la mar. Ofrís sonque d'embarcar Espartac, Varinia e qualques autres de sos oficièrs sus la seuna nau personala mas Espartac refusa e lo fa jetar fòra del camp. Va alara afrontar las armadas romanas. A Roma, Crassus promet d'espotir la rebellion a condition que siá nomenat dictator, e lo Senat accèpta malgrat las protestacions de Gracchus. Los esclaus veson lèu la menaça se precisar. L'armada de Crassus arriba de Roma e es ajudada per aquela de Pompèu, qu'arriba de Calàbria, e aquela de Lucullus, qu'acaba d'accostar a Brundisium.
L'armada d'esclaus es complètament desfacha e Crixus es tuat dins la batalha. Espartac e Antoninus son fachs prisonièrs. Sul camp de batalha, Crassus tròba Varinia, que ven de s'ajaire, e la fa tornar a Roma. La covejava dempuèi que l'aviá vist dins l'ostal de Batiatus a Capoa. Crassus promet als captius que serán pas punits se lor liuran Espartac. A sa grand surpresa, totes declaran: « Soi Espartac! ». Lo venceire los condamna a la crucifixion tot lo long de la Via Appia fins a las pròrtas de Roma. Ordona qu'Antoninus e Espartac, ensems encadenats, sián meses en crotz los derrièrs.
Batiatus, roïnat per la revòlta dels seus gladiators, vòl se venjar de Crassus, qu'accusa d'èsser la causa de son malastre. Torna a Roma e se liga a Gracchus, ara disgraciat. Aquel li dona de l'argent per raubar Varinia e la menar en Gàllia ont será liura. Aprèp lor partença, Gracchus se suicida.
Mentratemps, Crassus que s'èra ligat amb Cesar es a las pòrtas de Roma e ordona a Espartac e a Antoninus de se batre en duèl fins a mòrt. Lo venceire será enseguida mes en crotz. Espartac ganha lo combat e es crusificat prèp dels barris de Roma. L'endeman matin, Batiatus e Varinia sortisson de la vila passant per la via Appia e veson Espartac, encara morrissent sus sa crotz. Varinia li mòstra son filh abans de s'alunhar dins lo carriòt avec son ancian mèstre.
Ficha tecnica[modificar | modificar la font]
- Títol: Spartacus
- Realizacion: Stanley Kubrick
- Realizacion de las scènas del camp d'esclaus en Libia: Anthony Mann
- Scenari: Dalton Trumbo, segon lo roman d'Howard Fast
- Conselhièr istoric e tecnic: Vittorio Nino Novarese
- Direccion artistica: Alexander Golitzen, Eric Orbom
- Decors: Russell A. Gausman e Julia Heron
- Costumes: Peruzzi, Valles e Bill Thomas pels costumes de Jean Simmons
- Maquilhatge: Bud Westmore
- Coifadura: Larry Germain
- Fotografia: Russell Metty e Clifford Stine (vistas addicionalas)
- Son: Waldon O. Watson, Joe Lapis, Murray Spivack etRonald Pierce
- Montatge: Robert Lawrence (imatge), Arnold Schwarzwald (son)
- Musica: Alex North
- Direccion musicala: Alex North e Joseph Gershenson
- Produccion : Kirk Douglas e Edward Lewis
- Societats de produccion: Bryna Productions, Inc., e Universal Pictures Company, Inc.
- Societat de distribucion: Universal Pictures
- País d'origina: Estats Units
- Lenga: anglés
- Budgèt: 13 000 000 $
- Recèptas: 60 000 000 $
- Format: Colos (Technicolor)
- version d'origina: 35 mm (Super Technirama 70) - 2,35:1 - Son mono (Westrex Recording System)
- version restaurada de 1991: 70 mm - 2,20:1 - Son Estereo 6 pistas
- Genre: Filme istoric, peplum
- Durada: 184 minutas, 197 minutas (Blu-ray)
Distribucion[modificar | modificar la font]
- Kirk Douglas: Espartac
- Laurence Olivier: Crassus
- Peter Ustinov: Lentulus Batiatus
- Jean Simmons: Varinia
- Tony Curtis: Antoninus
- Charles Laughton: Gracchus[1]
- Woody Strode: Draba
- John Ireland: Crixus
- Joanna Barnes: Claudia
- Peter Brocco: Ramon
- Nina Foch: Helena Glabrus
- John Gavin: Juli Cesar
- Herbert Lom: Tigranus
- John Dall: Glabrus
- Charles McGraw: Marcellus
- Frederic Worlock : Laelius
- Vic Perrin: lo narrator
- Ted de Corsia (non creditat): un legionari
- Harold J. Stone: David
- Woody Strode: lo gladiator reteire
- Paul Lambert
- Robert J. Wilke: Lo capitani dels gardias
- Nicholas Dennis
- John Hoyt
- Actors non creditats
- Harold Goodwin Esclau
- James Griffith: Otho
Prèmis[modificar | modificar la font]
- Lo filme obtenguèt 4 Oscars en 1961:
- Melhor segond ròtle per Peter Ustinov
- Melhors costumes per un filme en color per Valles e Bill Thomas
- Melhora fotografia per un filme en color per Russell Metty
- Melhora direccion artistica per un filme en color per Alexander Golitzen, Eric Orbom, Russell A. Gausman e Julia Heron
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo Gracchus istoric en realitat moriguèt 48 ans abans la revòlta d'Espartac.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
- L’Espartac istoric.
- Spartacus (filme 1953), lo filme de Riccardo Freda
- Gladiator
- Soi Espartac!


text:
Autretot
Autretot es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Sèina Maritima e la region de la Nauta Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comuna del País de Caux situada en lo costat de Yvetot.
Commune du Pays de Caux située dans le canton d'Yvetot.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
De la Modèl:S mini- a Modèl:La s-, la municipalitat es un centre del tissage e del protestantisme.
Du Modèl:S mini- au Modèl:S-, la commune est un centre du tissage et du protestantisme.


text:
Mysticeti
Los misticèts (Mysticeti), o cetacèus de fanons (balenas de fanons) son un dels dos sosòrdres dels cetacèus (balenas), amb los odontocèts (o balenas de dents). Aqueste sosòrdre se caracteriza per la possession de fanons, contràriament a las dents dels odontocèts.
Son generalament mai gròsses que los odoncèts e la femèla es mai granda que lo mascle. Son los animals mai grands de la planeta. An dos events (« narras » de respiracion) que produson lo buf de vapor que los caracteriza.
Alimentacion[modificar | modificar la font]
Se noirissent de krill (pichons crustacèus) e de plancton, los misticèts prenon una granda quantitat d'aiga dins la boca puèi, en plaçant lor lenga al som del paladar, la butan en defòra de la boca a travèrs de lors fanons que lor servisson de filtre en retenent la noiridura.
Comportament[modificar | modificar la font]
Las balenas de fanons vivon dins totes los oceans. D'unas, coma las balenas grisas, fan de migracions, se noirisson dins las aigas frejas pendent la sason cauda, puèi van jols tropics per se reproduire.
Classificacion[modificar | modificar la font]
Lo sosòrdre conten 4 familhas :
- Balaenidae Gray, 1821
- Balaenopteridae Gray, 1864 - rorquals
- Eschrichtiidae Ellerman and Morrison-Scott, 1951 -- balena grisa
- Neobalaenidae Gray, 1873


text:
Palais deu Luxemborg
Lo Palais deu Luxemborg (var. del / dau Luxemborg) situat a París dens lo Jardin deu Luxemborg qu'ei uei lo dia la sede deu Senat de la Republica Francesa.
Lo son nom vien de l'ostau bastit au sègle XIV peu duc deu Luxemborg qui ho crompat en 1612 per la reina mair Maria de Medici, grana mecènas d'art, qui comandè en 1615 la bastida deu palais a l'arquitècte Salomon de Brosse dab ua ala dreta per la reina mair e ua ala esquèrra peu son hilh Loís XIII e tableus comandats a Rubens.
La mauescaduda deu dia deus enganats qu'obliguè la regina a abandonar lo palais.
La Revolucion Francesa qu'en he un ben nacionau e que vadó preson durant la Terror. Arron, que ho ocupat peu Directòri abans de vàder definitivament sede deu Senat desempuish lo Purmèr Empèri.


text:
Saint-Martin-le-Colonel
Saint-Martin-le-Colonel (Saint-Martin-le-Colonel en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Martin-lo-Coronèl a situat a 4 km al sud de Sant-Jean-en-Royans (cap de-luòc del costat), a 35 km a l'èst de Romans-sus-Isère.
Las municipalitats limitrophes son Oriol-en-Royans e Bouvante.
Saint-Martin-le-Colonel est situé à 4 km au sud de Saint-Jean-en-Royans (chef-lieu du canton), à 35 km à l'est de Romans-sur-Isère.
Les communes limitrophes sont Oriol-en-Royans et Bouvante.


text:
Mesnil-en-Arrouaise
Mesnil-en-Arrouaise es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat en l'anciana region de la Arrouaise, #qu'èra encara a l'epòca de Jules César una « bòsc-frontièra », relique del grand bòsc préhistorique e gauloise[1].
La primièra aucupacion se #far a l'entorn d'un ponch d'aiga, de contunh en lo moment de periòde romaine un potz #èsser creusé. Caldrà esperar lo periòde mérovingienne per veire aparéisser/aparéisser lo bastiment d'un pichon ostal #que prendrà lo nom de « Mansionile ». Lo bòsc apertenent de contunh als religioses de Sant-Waast installats dins lo vilatge vesin de Moislains, aquela mansionile i aguèt confiat a un cèrt Arnould (Ernoult) e #prene lo nom de Ernoulmaisnil. Lo défrichement del bòsc per conrear las tèrras en permetent la siá expansion, #venir un caseriu. La siá situacion en plen bòsc de Arrouaise (Arrosiâ), a ieu-camin entre la granda abbaye de Arrouaise e lo vilatge de Moislains, permetèt en 1177 la creacion d'una parròquia. Los religioses donaràn a aquel luòc lo nom de « Mansionile in Arrosiâ » #que donarà Mesnil-en-Arrouaise. En 1322, es lo déménagement de la prévôté de Moislains sus Mesnil #que #favorir fòrtament lo creissement del pòble.
Lo pòble pas #conéisser de senhors, los abbés de St-Waast de Arras en restant los proprietaris amb lo títol de senhor de Mesnil. Qualques fiefs auràn ligat dins lo pòble amb çà e ailà qualques pichons senhors (de 1547 a 1646).
A la Revolucion, la prévôté i aguèt destruit.
Lo 26 de decembre de 1870, pendent los vêpres, los Prussiens #far la siá primièra intrada a Mesnil. Lo 2 de genièr de 1871, lo canon tonnait sus Bapaume e divèrses regiments enemics #traversar la municipalitat per prene la Tèsta. Lo 4 de genièr, cèrts regiments enemics se #replegar en direccion de Sant-Quentin après i aver essuyé una pesada desbranda en lo moment de la Batalha de Bapaume. Lo 16 de genièr, las tropas francesas #traversar lo pòble per anar cap a Sant-Quentin. En rason del sòl congelat, los abitants #difondre de cendres e de la palha suls camins per permetre lo passatge de las tropas.
En 1914, en lo moment dels primièrs combats de la Soma, la 263en Regiment de Infanterie gaireben totalament aniquilat se tròba a Mesnil, compausat d'una pichona poignée d'òmes. Jol fuòc de l'enemic, los darrièrs peluts an abatut levat del tinent Bonnefont e lo sergent Philippon #que #confiar la bandièra del Regiment a la familha Lefebvre #que la entèrra en la siá soscava. Los dos soldats #abandonar de nuèch lo pòble delimitat e lo tinent Bonnefond tornarà en mai 1919 récupérer la preciosa relique #que #èsser versée lo 21 de febrièr de 1962 al Musèu de l'Armada a París.
En lo moment del darrièr conflicte, lo pòble i aguèt bombardat lo 17 de mai de 1940, en fasent tres victimas civilas. Lo 29 d'abril de 1944, un bombardier american se #metre obligat dins lo pòble vesin e tot prèp de Sailly-Saillisel, #çò que #provocar l'arribada d'Alemands. Lo pòble i aurà liberat lo 2 de setembre de 1944 pels Americanes.
La commune est située dans l'ancienne région de l'Arrouaise, qui était encore à l'époque de Jules César une « forêt-frontière », relique de la grande forêt préhistorique et gauloise[2].
La première occupation se fit autour d'un point d'eau, puis lors de période romaine un puits fut creusé. Il faudra attendre la période mérovingienne pour voir apparaître la construction d'une petite maison qui prendra le nom de « Mansionile ». La forêt appartenant ensuite aux religieux de Saint-Waast installés au village voisin de Moislains, cette mansionile fut confiée à un certain Arnould (Ernoult) et prit le nom de Ernoulmaisnil. Le défrichement de la forêt pour cultiver les terres permettant son expansion, elle devint un hameau. Sa situation en pleine forêt d'Arrouaise (Arrosiâ), à mi-chemin entre la grande abbaye d'Arrouaise et le village de Moislains, va permettre en 1177 la création d'une paroisse. Les religieux donneront à ce lieu le nom de « Mansionile in Arrosiâ » qui donnera Mesnil-en-Arrouaise. En 1322, c'est le déménagement de la prévôté de Moislains sur Mesnil qui favorisa fortement la croissance du village.
Le village ne connut pas de seigneurs, les abbés de St-Waast d'Arras en restant les propriétaires avec le titre de seigneur de Mesnil. Quelques fiefs seront rattachés au village avec çà et là quelques petits seigneurs (de 1547 à 1646).
A la Révolution, la prévôté fut détruite.
Le 26 décembre 1870, pendant les vêpres, les Prussiens firent leur première entrée à Mesnil. Le 2 janvier 1871, le canon tonnait sur Bapaume et plusieurs régiments ennemis traversèrent la commune pour rejoindre le Front. Le 4 janvier, certains régiments ennemis se replièrent en direction de Saint-Quentin après avoir essuyé une lourde défaite lors de la Bataille de Bapaume. Le 16 janvier, les troupes françaises traversèrent le village pour aller vers Saint-Quentin. En raison du sol gelé, les abitants répandirent des cendres et de la paille sur les chemins pour permettre le passage des troupes.
En 1914, lors des premiers combats de la Somme, le 263en Régiment d'Infanterie presque entièrement anéanti se retrouve à Mesnil, composé d'une petite poignée d'hommes. Sous le feu de l'ennemi, les derniers poilus sont abattus sauf le lieutenant Bonnefont et le sergent Philippon qui confièrent le drapeau du Régiment à la famille Lefebvre qui l'enterra dans sa cave. Les deux soldats quittèrent de nuit le village encerclé et le lieutenant Bonnefond reviendra en mai 1919 récupérer la précieuse relique qui fut versée le 21 février 1962 au Musée de l'Armée à Paris.
Lors du dernier conflit, le village fut bombardé le 17 mai 1940, faisant trois victimes civiles. Le 29 avril 1944, un bombardier américain se posa contraint au village voisin et tout proche de Sailly-Saillisel, ce qui provoqua l'arrivée d'Allemands. Le village sera libéré le 2 septembre 1944 par les Américains.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Veire a aquela intencion 1) la tèsi de Jean Jacques Dubois : 1989, d'Espacis e mièges forestales en lo Nòrd de la França. Etude De biogéographie istoric. Tèsi d'Estat, Universitat París -E Panthéon-Sorbonne, 2 panatòri., 1 023 paginas, e 2) e la labor de R.Dion, Las frontièras de la França (1947)
- ↑ Voir à ce propos 1) la thèse de Jean Jacques Dubois : 1989, Espaces et milieux forestiers dans le Nord de la France. Etude de biogéographie historique. Thèse d’État, Université Paris -I Panthéon-Sorbonne, 2 vol., 1 023 pages, et 2) et l'ouvrage de R.Dion, Les frontières de la France (1947)


text:
Bombardier
Un bombardier (var. bombardièr) es un avion militar destinat a l'ataca e a la destruccion de butas terrèstras ò navalas. Son armament èra inicialament format de bombas e es a l'ora d'ara completat per divèrsei tipes de missils èr-sòu. Per cumplir aquel objectiu, un bombardier a generalament :
- una autonòmia granda per aumentar la portada de l'avion.
- una capacitat de transpòrt importanta per aumentar sa poissança de fuòc.
- un sistèma de guidatge pron precís per assegurar la destruccion de la buta.
- de sistèmas de defensa sufisents per anar fins a la buta e tornar venir a sa basa.
Lei premiers bombardiers apareguèron quauqueis annadas avans la Premiera Guèrra Mondiala (1914-1918). Au començament, lei bombas èran trachas dirèctament per l'equipatge amb una precision fòrça limitada mai la guèrra favorizèt lo melhorament d'aqueleis aeronaus. A la fin dau conflicte, apareguèt la tecnica dau bombardament massís que foguèt melhorada durant la Segonda Guèrra Mondiala (1937/9-1945). Avans lo començament dau segond conflicte mondiau, foguèt tanben inventat lo bombardier en picat (Ju 87, SBD Dauntless...) que permetèt de melhorar la precision deis atacas.
Après l'aparicion de l'arma nucleara e lo començament de la Guèrra Freja, leis Estats Units e l'Union Sovietica desvolopèron de bombardiers estrategics amb un rai d'accion fòrça lòng (B-52, B-1, Tu-160...) per atacar dirèctament lo territòri enemic. En parallèl, lei bombardiers integrèron leis evolucions tecnicas dau periòde (reactors, velocitat de còp superiora a Mach 2...). Pasmens, la vulnerabilitat deis avions ai sistèmas antiaerians e lo desvolopament dei missils balistics demeniguèron la necessitat d'alinhar de flòtas fòrça importantas de bombardiers estrategics. En revènge, lo besonh de bombardament classic demora fòrça important. Pasmens, lei bombardiers classics son venguts rars car son remplaçats per d'avions polivalents capables de realizar de missions de bombardament e de combat aerian.
Lei tipes principaus de bombardiers son :
- lei bombardiers estrategics que son destinats a l'ataca de butas estrategicas (vilas, industrias, pòrts...).
- lei bombardiers torpilhaires que son destinats a l'ataca de naviris ò de sosmarins ambé de torpilhas.
- lei bombardiers en picat que son lei precursors deis avions d'ataca au sòu modèrnes.
- leis avions d'ataca au sòu que son d'avions leugiers destinats a l'ataca de butas mobilas coma de carris de combat ò de concentracions de tropas.
- lei caçaires-bombardiers que son d'avions polivalents capables d'atacar de butas terrèstras e que presentan de capacitats de combat quasi identicas a aquelei d'un caçaire.


text:
Bidaishe
Bidaishe (prononciacion locau [bi'ðaʃə], Bidaxune en basco, Bidache en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània situada en Baisha Navarra. Administrativament, que's tròba dens lo departament francés deus Pirenèus Atlantics e la region d'Aquitània. Que hè partida deu Bascoat (país administratiu) dens lo sens de la lei Pasqua de 1995.
Las comunas tòcatocantas que son Bardòs en Labord a l'oèst, Oreguer e Arrauta-Sharrita au sud, Càmer a l'èst e Hastings dens las Lanas au nòrd.
Las tèrras de la comuna que son adaigadas per l'arriu de Bidosa, afluent d'Ador, e peus tributaris d'aqueth, Lihurri (e los sons afluents) e l'arrivet de Lagrabe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
[modificar | modificar la font]
Au sègle XIIau, los senhors de Gramont que i bastín un castèth, uei lo dia arroïnat. Durant lo periòde d'expansion deu Reiaume de Navarra vèrs lo nòrd au sègle XIIIau, dab annexion deu País de Micse, Bidaishe qu'entrè devath la sobeiranetat deu rei de Navarra.
Lo Principat de Bidaishe[modificar | modificar la font]
Aus sègles XVIIau e XVIIIau, devath lo Regim Ancian, las tèrras de la parròquia de Bidaishe qu'aquerín de hèit un estatut de principat sobiran. La justícia que i èra prononciada en darrèr ressòrt, shens qui òm podère n'apelar aus parlaments de França o de Navarra. Òm non deu pas con·honè'u dab lo Ducat de Gramont, qui èra format d'autas tèrras devath la jurisdiccion de la familha Gramont mes on s'exerciva la sobeiranetat deu rei de França e de Navarra.
A la fin deu sègle XVIau, judius sefarditas refugiats arribats d'Espanha e subertot de Portugal, que s'installèn a Baiona, d'on s'escampilhèn dens las tres petitas vilas de Pèira Horada (on los arcuelhó lo senhor d'Aspremont), de la Bastida de Clarença e de Bidaishe (protegits peu purmèr duc de Gramont Antòni II).
Arreproèr[modificar | modificar la font]
- A Bidaishe, que'n prenen autant com ne'n daishan.


text:
Valleiry
Valleiry en arpitan (Valleiry en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los romains de l'epòca #aportar lo culte de Jupiter (IEU #VEIRE) e lo masatge caseriu de la Joux i auriá #èsser a l'origina bastida a las immeditaeses d'un temple #que lududes i auriá #èsser dédié. Pichon vilatge sens istòrias al cors dels sègles, #que las intradas n'èran proprietat dels capítols de Genève, ballotté pendent la reforma - après catolica, en protestant après - Valleiry aviá pas #qu'una vocacion agricòla. En tant que comuna, Valleiry existís pas que dempuèi un édit de Charles Emmanuel III del 19 de decembre de 1771. Valleiry I aviá pas pas antany lo renom #qu'a aquerits dempuèi un sègle; lo camin de fèrre l'a facha apreciar e lududes a aportat del facilitat en lududes en donant una vocacion comerciala e artesanala.
Les romains de l'époque apportèrent le culte de Jupiter (JO VIS) et le hameau de la Joux aurait été à l'origine construit aux abords d'un temple qui lui aurait été dédié. Petit village sans histoires au cours des siècles, dont les revenus étaient propriété des chapitres de Genève, ballotté pendant la réforme - tantôt catholique, tantôt protestant - Valleiry n'avait qu'une vocation agricole. En tant que commune, Valleiry n'existe que depuis un édit de Charles Emmanuel III du 19 décembre 1771. Valleiry n'avait pas jadis le renom qu'il a acquis depuis un siècle; le chemin de fer l'a fait apprécier et lui a apporté de l'aisance en lui donnant une vocation commerciale et artisanale.


text:
Wikipèdia:Modèls/Espaci Discussion Utilizaire
Los modèls çaijós son destinats a èsser meses sus la pagina de discussion d'un utilizaire. Mercés de los repertoriar sus Categoria:Modèl messatge utilizaire.
Messatges de Benvenguda[modificar la font]
Vejatz tanben Wikipèdia:Messatge de Benvenguda.
Avertiments[modificar la font]
Aquestes messatges son de metre sus la pagina de discussion d'un utilizaire anonim qu'ajusta de contengut non pertinent. Çaquelà, las cal pas utilizar que s'aqueste utilizaire recidiva, perque los « pichons tèstes » son corrents. Tanben cal pensar de los escafar aprèp un cèrt temps, en cas d'adreça IP dinamica. Vejatz tanben Wikipèdia:Messatge a un anonim.
De metre quand l'utilizaire es estat blocat, per vandalisme repetit. La durada es de balhar en paramètre (l'unitat es per defaut jorn(s)).
En despièch dels messatges que vos avèm mandats, avètz cregut bon de pas téner compte de nòstres avertiments.
En consequéncia, un administrator vos a blocat per una durada de 3 jorn(s).
Passat aqueste tèrme, poiretz escriure tornarmai regularament sus Wikipèdia.
Se recebètz aqueste messatge sens rason aparenta, mercé de l'ignorar. Significa simplament qu'avètz d'ara enavant l'adreça Internet de qualqu'un qu'a fach de tèsts sus Wikipèdia e a contunhat malgrat las demandas puèi las mesas en garda.
Per un utilizaire blocat fins a novèl òrdre.
En despièch dels messatges que vos avèm adreçats (veire çai-sús), avètz cregut bon de téner pas compte de nòstres avertiments.
En conseqüéncia, un administrator vos a blocat per una durada indeterminada. Se lo blocatge veniá a èstre revocat, poiriatz editar tornarmai regularament sus Wikipèdia.
Se recebètz aqueste messatge sens rason aparenta, mercé de l'ignorar. Significa simplament qu'avètz d'ara enavant l'adreça Internet de qualqu'un qu'a perturbat lo foncionament de Wikipèdia e qu'es estat blocat temporàriament.
Per una adreça IP partejada per l'ensemble d'una ret informatica.
Conselhs[modificar la font]
Per senhalar qualques errors frequentas als debutants.
Quand un utilizaire ven de signar un article enciclopedic (frequent çò los novèls).
|pagina=(indicatz la pagina en question) }}~~~~
Aqueste modèl s'utiliza quand un contributor opèra de modificacions sus una pagina sens n'indicar los motius dins la boita de resumit o dins la pagina de discussion de l'article.
Venes d'operar de modificacions sus la pagina [[{{{page}}}]] e te'n mercegi.
En revenge, los motius de ton intervencion son pas estats indicats dins la boita de resumit ni dins la pagina de discussion. Aquestes motius son fòrça utils per los contributors que luchan contra lo vandalisme. Es possible de precisar aquestas modificacions dins la pagina [[Discutir:{{{page}}}]] tot en prenent plan cura de mencionar aqueste retorn dins la boita de resumit.
Per èsser segur de pas doblidar tornarmai, pòdes utilizar lo bremba-te.
Amicalament e bona continuacion a tu sus Wikipèdia.
Bertrand GRONDIN 30 d'abril de 2006 a 12:33 (CEST)
Per explicar a un Utilizaire que cal començar las modificacions aportadas a un article.
Quand un utilizaire ven de cargar un imatge sens lo descriure (licéncia e font absentas).
Avertiment en cas de licéncia mancanta.
Similar al precedent, permet de precisar l'imatge en question.
Apausatz aqueste modèl en pagina de discussion d'un utilizaire se s'avèra que la creacion de son compte s'es facha unicament de tòca promocional. Exemple : lo nom de compte correspond al nom d'una societat, la pagina d'utilizaire es una publicitat, etc.
Apausatz aqueste modèl en pagina de discussion d'un utilizaire qu'a confondut pagina de discussion e chat o qu'a pausat una question concernent pas dirèctament l'elaboracion d'un article.
En esperant un eventual blanquiment, tanben podètz plaçar lo modèl {{fòra subjècte}} sus la pagina de discussion tocada.
Apausatz aqueste modèl en pagina de discussion d'un utilizaire venent d'efectuar una modificacion o un ajust (ponchut, dobtós o polemic) sens citar las fonts de çò qu'avança. L'utilizaire es atal encoratjat a los citar e qualques conselhs per l'i ajudar li son prodigats.
Per lo cas d'un article creat mancant totalament de fonts, es preferible d'utilizar {{Fontar}}.
Autres[modificar la font]
Per avertir un utilizaire de l'escafament possible d'un imatge qu'a importat.
Un imatge qu'as importat sus Wikipèdia, Imatge:Exemple.jpg, es estat prepausat a la supression (cf. Wikipèdia:Imatges de suprimir).
La discussion se debana sus la pagina Wikipèdia:Imatges de suprimir/Imatge:Exemple.jpg. Mercés d'i balhar ton vejaire.
o {{asi}}
Per avertir un utilizaire de l'escafament possible d'un imatge qu'a importat.
Un imatge qu'as importat sus Wikipèdia, Imatge:Exemple.jpg, es estat prepausat a la supression (cf. Wikipèdia:Imatges de suprimir).
La discussion se debana sus la pagina Wikipèdia:Imatges de suprimir/Imatge:Exemple.jpg. Mercés d'i balhar ton vejaire.
o {{asp}}
Per avertir un utilizaire de l'escafament possible d'una pagina ont a contribuit.
Un article dins l'edicion del qual te sès investit, Houngbedji Adrien, es estat prepausat a la supression (cf. Wikipèdia:Paginas de suprimir).
La discussion se debana sus la pagina Wikipèdia:Paginas de suprimir/Houngbedji Adrien. Mercés d'i balhar ton vejaire.
Per avertir un utilizaire novèl o una IP de l'escafament possible d'una pagina ont a contribuit.
==Una de tas primièras contribucions es estada prepausada a la supression==
Mercés per vòstra contribucion a Wikipèdia. Çaquelà, la pagina Houngbedji Adrien, qu'avètz creada, es estada prepausada a la supression, perque un contributor l'a estimada non conforma als critèris d'admissibilitat dels articles de Wikipèdia, que sètz invitat(ada) de legir. Podètz defendre aquesta pagina [Wikipèdia:Paginas de suprimir/Houngbedji Adrien|aicí]] : es pas perque una pagina es estada prepausada a la supression que serà obligatòriament suprimida.
Bona continuacion sus Wikipèdia malgrat tot !
Quand un utilizaire apausa un bendèl de supression sens seguir la procedura, aqueste messatge li rementa d'o far.
Per recompensar un utilizaire, vejatz lo detalh sus Wikipèdia:Decernissètz los laurièrs.
lo Korrigan bla 14 d'octobre de 2005 a 10:03 (CEST)
Per mercejar un contributor qu'a pas creat de compte.
Per avertir de la fusion de paginas que i a collaborat.
d'utilizar (amb moderacion !) per gaudejar vòstras conversacions sus la tavèrna o sus las paginas de discussion dels utilizaires.


text:
Atemptats de Miègjorn-Pirenèus de març de 2012
Los atemptats de març 2012 a Tolosa e Montalban son une seria d'atemptats en contra de militars franceses, puèi de civils, un adulte e tres enfants, al costat e dedins una escòla josieva que se passèron en març de 2012. Lo Ministèri Public antiterrorista de París s'ocupèt dels afars e dubriguèt tres enquèstas « per de faches qualificats d’assassinat e temptativas d’assassinat en ligam amb una entrepresa terrorista », segon François Molins, lo procuror de París[1].
Lo procediment emplegat per cada murtre es identic: cascat, en escotèr, equipat d'una camèra GoPro[2] » amb un pistolet de tipe Colt 45[3] de calibre .45 ACP e un pistolet mitralhaire de tipe Uzi de calibre 9 mm[4]. L’analisa balistica montrèt qu'una de las armas del crime èra la meteissa dins las tres fusilhadas[5]. L'autor dels murtres, Mohammed Merah, foguèt tuat lo 22 de març a l'eissit de l'assalt de son apartament pels policièrs.
Somari
Los faches[modificar | modificar la font]
Assassinat d’un militar a Tolosa[modificar | modificar la font]
L'11 de març de 2012, a 16h10[7], Mohammed Merah prononcièt « tuas meus fraires, te tui » e abatèt lo maréchal des logis-chef Imad Ibn-Ziaten del 1èr RTP d'una sola bala dins lo cap sus un parcatge situat davant lo gimnás del Castèl de l'Ers dins lo quartièr de Montaudran, al sud-èst de Tolosa, amb una arma de calibre 45. Lo militar foguèt estat contactat abans pel tuaire dins una anoncia per la venda d’una moto sul site leboncoin.fr ; foguèt abatut al rendètz-vos fixat[8]. De tesmònis apercebèron l'assassin fugissent en escotèr. Ibn-Ziaten foguèt enterrat dimenge 25 de març de 2012 dins lo vilage de M'diq dins lo nòrd de Marròc[9].
Assassinat de militars a Montalban[modificar | modificar la font]
Lo 15 de març de 2012, a 14h10[10], dos militars, Abel Chennouf, 24 ans, catolic practicant d'origina cabil, e Mohamad Legouad, 28 ans, musulman, son tuats e un tresen, Loïc Liber, 28 ans, es gravament ferit, pendent que retiravan d'argent a un distribuïdor automatic de bilhets situat prèp de lor casèrna a Montalban[11]. Lor assassin arribèt en escotèr, apartèt fèrmament una persona vièlha e tirèt dins lo cap e dins l'esquina de las victimas, prenent lo temps d'acabar una d'aquela tombada pel sòl. Los enquestaires trobèron sus plaça 13 estuges de calibre 45 similars a las municions utilizadas pendent lo primièr murtre[12]. Lo tiraire fugiguèt en escotèr en cridant « Allah akbar »[13].
Tuariá a l’escòla josieva Ozar Hatorah[modificar | modificar la font]
Un atemptat al colègi-licèu josieu Ozar Hatorah situat carrièra Jules Dalou dins lo quartièr de La Roseda al nòrd-èst de Tolosa se debanèt lo 19 de març de 2012 vèrs 8 oras lo matin.
Un òme que portava una camèra cenchada al pitre[14] arrivèt davant l'escòla sus un escotèr, un Yamaha TMAX[15]. De pé se'n anèt cap al pati. La primièra victima es un rabin e professor de l'escòla, Jonathan Sandler, abatut fòra de l'escòla quand temptava d'aparar del tuaire sos dos mainats, Gabriel, 3 ans, e Aryeh, 6 ans. Las camèras de videovigilància mòstran que lo tuaire assassinèt un dels enfants alara que se rebalava al costat del còs dels sieus paire e fraire. Dintra puèi dins lo pati e perseguís Myriam Monsonégo, la filha del director de l’escòla, Yaakov Monsonégo, 8 ans, la trapa pels pels e punta son pistolet que s'enraia. L'assassin cambia d'arma e tira dans lo tempe de la filhòta a corta portada. Enseguida fugís en escotèr[16]. Pendent l'ataca, lo tuaire ferís tanben un jove de 17 ans.
Los còsses de las quatre victimas son rebonduts al cementèri Har Hamenouhot de Jerusalèm[17] lo 21 de març de 2012.
Identificacion del tuaire[modificar | modificar la font]
Los servicis de la policia scientifica anoncièron que la meteissa arma[18] foguèt utilizada dins los tres episòdis.
Fòrça pistas foguèron consideradas per explicar aqueles murtres. D'entre los ipotèsis citats, i a aquelas del terrorisme interior o exterior, d'un desequilibrat o d'un « lop solitari » coma Anders Behring Breivik[19]. Tres ancians militars ligats a de movements neonazis foguèron suspectats d'en primièr [20] puèi innocentats.
Un element decisiu venguèt lo dimars 20 de març de 2012: un revendaire Yamaha a Tolosa se remenbrèt que quinze jorns abans (lo dimars 6 de mars de 2012[21]), un client venguèt dins sa botiga comprar una cagola e li demandèt – sens obtenir de responsa – cossí desactivar lo sistèma de geolocalizacion ( tracker ) de l'escotèr Yamaha TMAX qu'aviá panat amb lo fraire la meteissa jornada. Donèt als policièrs los noms[22].
Lo RAID decidiguèt alara d'intervenir per arrestar Mohammed Merah, un Francés de 23 ans e venent d'una familha argeriana [23]. De comparasons se faguèron mercé a l'adreça IP de l'ordenador portable de la maire e de son escotèr, panat[24].
Operacion del RAID[modificar | modificar la font]
L'apartament de Merah, situat dins lo quartièr tolosenc de la Còsta Pavada, al 17 carrièra del Sergent Vigné, foguèt aprochat per la polícia. Lo dimècres 21 de març de 2012, cap a 3h15 del matin, aprèp que la pòrta resistiguèsse a l'emplec d'un boçon, Mohamed Merah se revelhèt e tirèt a travèrs la pòrta subre los policièrs venguts l'arrestar. Dos foguèron ferits leugièrament[25]. D'un autre costat, de membres de sa familha foguèron més en detencion preventiva. La maire, abitant lo quartièr del Miralh, menada suls luòcs, refusa tota discussion amb lo filh, afortissent qu'auriá pas de presa sus el[26]. Mai tard, dins la matinada, l'immòble foguèt vojat dels sieus abitants[27].
Aprèp mai de 30 oras de sètge, lo RAID, aprèp aver lançat de granadas assordissentas per crear de bèrcas e manténer Merah en estat de tension, assautèt lo 22 de març de 2012 a 10h30[28], dintrant fin finala dins l'apartament que Merah aviá equipat de barricadas. L'assaut comencèt a 11h30, Merah sortiguèt de la sala de banh e montèt a l'assaut[29]. Lo cap del RAID anoncièt en seguida que los policièrs recebèron l'òrdre de ripostar pas.
Dos policiers foguèron ferits[30]. A 11h32, Merah moriguèt fin finala d'una bala dins lo cap[31] e d'una autra dins lo ventre, Merah aviá declarat voler morir « las armas dins la man »[32].
L'assaut final durèt en tot set minutas.
Seguidas judiciàrias[modificar | modificar la font]
Lo 21 de març de 2012 al meteis temps que lo sètge de l'apartament de Mohamed Merah, foguèron arrestat preventivament lo fraire, Abdelkader Merah[33], la femna d'aquel, e la maire dels dos fraires. La femna d'Abdelkader e la maire foguèron liberadas lo dissabte 24 de mars de 2012. Alara que Abdelkader Merah foguèt inculpat per complicitat d'assassinats e associacion de malfaitors en vista de la preparacion d'actes de terrorisme, e empresonat lo dimenge 25 de març 2012.
La mòrt de Merah atuda definitivament l'accion publica jamai serà copable mas se pòt considerar segon la lei francesa coma l'autor dels actes.
Perfil de Mohammed Merah[modificar | modificar la font]
Merah se revendicava d'Al-Qaida e seriá anat en Afganistan e dins las regions tribalas del Paquistan. Invocava entre autre la mòrt d'enfants palestinians dins lo Conflicte araboisraelian e la volontat de « se'n prene a l'armada francesa » per justificar son acte[34]. Confia aver le sentiment que « tuar un soldat francés en França auriá lo meteis restontissent que tuar dètz soldats franceses en Afganistan »[35].
Notas et referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toulouse e Montalban: lo ministèri public antiterrorista se sasís de las enquèstas leparisien.fr, 19 de març de 2012
- ↑ "film", Mohammed Merah executava sas victimas a cap tocant(fr)"Mohammed Merah, lo raubaire de sac a man vengut assassin" de Laureline Duvillard, 21 de març de 2012, lematin
- ↑ (fr)La traca policièra del tuaire s'intensifica, lenouvelobs.fr
- ↑ "ladepeche.fr"(fr)"Montalban-Tolosa. Tres execucions, una meteissa arma", LaDépêche.fr, 17 mars 2012
- ↑ (fr)"La meteissa arma foguèt utilizada a Tolosa e a Montalban", Le Nouvelobs.fr, 19 de març de 2012
- ↑ (fr)"Militars tuats: Lo punt sus l’enquèsta" 20minutes.fr 16 de març de 2012}
- ↑ (fr)"Tolosa e Montalban: un tuaire calculador que coneis las armas" sus lavoixdunord.fr
- ↑ (fr)"Montaldran. Lo militar tuat d'una sola bala, segon l'autopsia", La Dépêche 21 de març de 2012
- ↑ [1]
- ↑ "ladepeche.fr"
- ↑ (fr)"Militars abatuts a Montalban: "Vesiái las flamas sortir del canon", 20 de març de 2012
- ↑ "ladepeche.fr"
- ↑ "film"(fr)"Mohamed Merah filmèt totas sas tuariás", sus LaDépêche.fr, 22 de març de 2012.
- ↑ (fr)"Lo tuaire vist un a pichona camèra cenchada al pitre" 20 minutes, lo 20 de març de 2012
- ↑ dailymail (en) Richard Hartley-Parkinson Toulouse shooting: 4 dead and several injured by gunman at French Jewish accessdate=19 mars 2012Daily Mail UK 19 de Març 19, 2012, Richard Hartley-parkinson; Peter Allen [2] 19 de març de 2012
- ↑ (en) Fiona Govan Toulouse shooting: heartbreaking detail of attack that shocked France and Israel [3] The Telegraph, 20 de març de 2012
- ↑ (en) Toulouse Victims Buried in Israel. The New York Times, March 21, 2012.
- ↑ "Fusilhada de Tolosa: la meteissa arma utilizada dins las tres serias de murtres a Tolosa e a Montalban" Le Point, 19 de març de 2012
- ↑ (fr)"Fusilhada de Tolosa: Miègjorn-Pirinèus en alèrta ecarlata" Slate 20 de març de 2012
- ↑ La pista de tres militars neonazis forabandits del 17n RGP 20 de març de 2012
- ↑ Abdelkader Merah nia aver ajudat son cabdet mas l'accompanhèt a Yamaha sus dh.be
- ↑ "test""Una enquèsta exprèssa", sus letelegramme.com, 22 de març 2012.
- ↑ (fr)Mohamed Merah: la cara del tuaire sus rtl.be
- ↑ "Mohammed Merah"EN DIRECTE. "Tolosa: lo suspècte, encerclat, se poiriá rendre dins la vesprada" Le Parisien, lo 21 de març de 2012
- ↑ id "Mohammed Merah"
- ↑ EN DIRECTE. "Tolosa: lo tiraire de l'escotèr totjorn encerclat pel Raid" 21 de març de 2012, L'Express.fr
- ↑ A la fin del matinada, la premsa anoncièt l'evacuacion dels residents
- ↑ (fr)"Cinc questions sus l'operacion del Raid a Tolosa"Marie-Amélie Lombard lo 23 de març de 2012, lefigaro.fr
- ↑ "300 cartochas tiradas pendent l'assaut"
- ↑ "Dos policièrs ferrits pendent l'assaut"
- ↑ "Tuat per una bala dins lo cap"
- ↑ "Tornatz viure l'assaut dels òmes del Raid que menèt a la mòrt de Mohamed Merah" lepoint.fr}}
- ↑ Veire, "Abdelkader Merah, grand fraire e consciéncia radicala del tuaire." Le Monde, 25 de març de 2012.
- ↑ Toulouse : "Merah encerclat, le Raid joga la mòstra" sus Le Nouvelobs.com
- ↑ -merah-regrettait-avoir-manque-la-rentree-classes-ecole-juive "Tolosa: Mohamed Merah regretava d'aver mancat la dintrada de las classas a l'escòla josieva"


text:
Alexis Tsipras
Alexis Tsipras (en grèc: AλέEnς Tσίπpaς; Atenas, 28 de julh de 1974) es un politician grèc d'extrèma esquèrra. Es membre del Parlament grèc, president del partit politic Synaspismòs e menaire del grop parlamentari de la Coalicion de l'Esquèrra Radicala (SYRIZA). Son oposicion franca a la politica d'austeritat menada per l'Union Europèa a fach d'el una figura carismatica dels movements d'esquèrra d'Euròpa e una font d'inspiracion e de referéncia pel politician francés Jean-Luc Mélenchon. Foguèt candidat del Partit de l'Esquèrra Europèa per venir President de la Comission Europèa durant las eleccions del Parlament Europèu de 2014. Foguèt nomenat Primièr ministre lo 26 de genièr de 2015, après la victòria de son partit a las eleccions legislativas anticipadas de 2015. Demissiona en agost per provocar d’autras eleccions anticipadas.
Somari
Biografia[modificar | modificar la font]
[modificar | modificar la font]
Alexis Tsipras nasquèt a Atenas en 1974 dins una familha de classa mejana. Son paire, Pavlos Tsipras, foguèt empresonat en 1968 durant la dictatura militara. S'engatgèt d'ora en politica que se faguèt membre de las Joventuts Comunistas cap a la fin de las annadas 1980. A la debuta de la decada seguenta, del temps qu'èra escolan al Licèu d'Ambelokipi, foguèt fòrça actiu politicament dins la rebellion dels escolans de licèu contra la lei controvertida del Ministre d'Educacion e Afars Religioses d'aquel temps, Vasilis Kontogiannopoulos. Venguèt fòrça lèu un membre influent del movement contestatari en seguida de sa participacion a una entrevista a la television amb la jornalista Anna Panagiotarea quand aviá pas que 16 ans.
Faguèt puèi d'estudis d'engenhariá civila a l'Universitat Politecnica Nacionala d'Atenas. De 1995 a 1997 foguèt un membre elegit del Conselh Central del Sindicat Nacional dels Estudiants de Grècia (EFEE). Aprèp l'obtencion de son diplòma en 2000, comencèt a estudiar la planificacion territoriala dins l'encastre d'un programa interdepartmental de son universitat. A l'encòp entamenèt sa carrièra coma engenhaire civil dins lo sector de la construccion.
L'emergéncia d'un menaire politic[modificar | modificar la font]
Aprèp d'aver ocupat, de mai de 1999 a novembre de 2003, la foncion de primièr secretari politic de la seccion de la joventut de Synaspismòs, Neolaia Syn, en decembre de 2004, quand se faguèt lo 4en congrès de Synaspismòs, foguèt elegit membre del comitat politic central del partit. Accediguèt puèi al secretariat politic, coma responsable de la seccion que se tracha del jovent e de l'educacion.
Durant las eleccions de 2006 se presentèt coma candidat per venir cònsol d'Atenas, amb lo supòrt de Synaspismòs e las formacions aliadas a SYRIZA. Capitanegèt la lista Avoιxtή Πόλn (en occitan: "Ciutat Dobèrta") e acabèt en tresena posicion, darrièr los candidats de Nòva Democracia e del PASOK, amb 10,5% dels sufragis. Aital venguèt conselhièr municipal de la capitala grèga, amassa amb tres autras personas de son partit. L'an seguent, en 2007, Tsipras se volguèt pas presentar a las eleccions del Parlament grèc, ja que preferissiá acabar son mandat municipal a Atenas.
Posteriorament, en febrièr de 2008, foguèt elegit president de Synaspismòs durant lo 5en congrès del partit, çò que faguèt d'el, a 33 ans, lo menaire d'un partit politic grèc mai jove de tota l'istòria del país. Venguèt l'an seguent membre del Parlament aprèp d'èsser estat elegit durant las eleccions de 2009.
Dempuèi aquel temps dirigís lo grop parlamentari SYRIZA.
Lo menaire de la lucha contra l'austeritat europèa[modificar | modificar la font]
Gràcias a sa posicion clara contra las politicas de rigor budgetària impausadas per l'Union Europèa qu'an causat un empauriment de Grècia, de dificultats economicas per mantun grop social e un caumatge tras qu'elevat, Tsipras obtenguèt de resultats plan satisfactòris durant las eleccions de 2012 que donèron a SYRIZA mai de 22% dels sufragis, e se situèt alara coma un dels personatges fòrts del mond politic grèc, çò que lo placèt doncas dins la posicion de Cap de l'Oposicion.
Sa popularitat e son succès en Grècia lo faguèt venir un personatge clau e conegut dins l'orizon politic d'esquèrra en Euròpa e ne faguèt un dels opausants mai declarats a la politica d'austeritat del govèrn europèu. Aital foguèt convidat dins mantun país europèu durant las amassadas politicas de divèrses partits coma lo Front d'Esquèrra en França lo 21 de mai e die Linke en Alemanha l'endeman.
Son ascension politica culminèt mai naut encara quand foguèt causit coma candidat dels partits d'esquèrra a la presidéncia europèa per las eleccions del Parlament Europèu de 2014.


text:
Regim Ancian
Regim Ancian foguèt lo tèrme que los revolucionaris franceses utilizavan per designar negativament lo sistèma de govèrn anterior a la Revolucion Francesa de 1789 (la monarquia absoluda de Loís XVI de França), e que s'apliquèt tanben a la rèsta de las monarquias europèas que lor regim èra similar a aquel. Lo tèrme opausat a aqueste foguèt lo de Regim Novèl (en Espanha, Regim Liberal). Se pòt tanben aplicar coma equivalent a una epòca que, practicament, coïncidiriá amb la coneguda coma Edat Modèrna.


text:
Gomelange
Gomelange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait De l'anciana província de Lorraine.
- Vilatge donat al abbaye de Freistroff en 1130.
- Colming A totjorn #èsser una annèxa de la comunitat de Gomelange e se citava aquela localité dés 1209 jol nom de Colvinges.
- Dépendait de l'ancienne province de Lorraine.
- Village donné à l'abbaye de Freistroff en 1130.
- Colming a toujours été une annexe de la communauté de Gomelange et on citait cette localité dés 1209 sous le nom de Colvinges.


text:
Es recorreguts de Trail Carlac son variats e damb diferents distàncies e desnivèus. Es recorreguts passen per es pòbles de Quate Lòcs Quate Lòcs (Les, Bausen, Canejan y Bossòst). Volem que toti es participants descobrisquen es corners damb mès magia dera Val d’Aran.
CHALLENGE: 71kM e 6190M D+ (3 etapes)
DIUÈNDRES 16 JUNH 2017
DISSABTE 17 JUNH 2017
DIMENGE 18 JUNH 2017
PRETZI:
– Ger: 60€
– Hereuèr – Abriu: 70€
– Mai e Junh: 75€
*Assegurança de dia: 5€
CLASSIFICACION:
PRÈMIS:
DIUÈNDRES 16 JUNH 2017
SPRINT VERTICAL CANEJAN:
DISSABTE 17 JUNH 2017
MONTLUDE SKYRACE:
Corsa exigent que deisharà a cap partcipant indiferent. Trams durs, trams aerians, trams molt ràpids, ei a dider plan dur entà “solet” auer 26Km.
Tramo inicial con fuerte desnivel con zonas muy técnicas. un Doble KV en los 10 primeros Km.
*Assegurança de dia (3€)
DIMENGE 18 JUNH 2017
MARATON DES QUATE LÒCS
Maraton de montanha damb fòrt desnivèu e “corrible” ena major part deth recorregut.
Recorregut damb fòrtes pujades e damb un tram aerian, sense tecnicitat,ena Sèrra de Vacanera, en tot recorrèr es hites termierères. A un costat veiram Lunchon (França) e ar aute Les e Bossòst (Val d’Aran)
*Assegurança de dia: 3€
DIMENGE 18 JUNH 2017
BÒSC DE CARLAC
Corsa de mièja distancia, damb 2 fòrtes pujades (Bausen e Bòsc de Carlac). Recorregut molt divers e molt corrible.
Distancia aconselhada entà d’aqueri participants que s’inicien en es corses de montanha. Tamben recorregut perfecte entà aqueri participants damb un objectiu pròxim damb mès distancia.
*Assegurança de dia: 3€
DIMENGE 18 JUNH 2017
VILA DE LES
Corsa de caràcter popular, perfècte entà aqueri participants que comencen a correr o preferisen distàncies mès cuèrtes. Recorregut aconselhat entà d’aqueri que volguen participar en tot caminar o en nordic walking.
DETH 12 ATH 15 DE JUNH (LES)
DIUÈNDRES 16 DE JUNH
DISSABTE 17 DE JUNH
DIMENGE 18 DE JUNH
Data d’obertura des inscripcions: 16/01/2017
Es inscripcions s’haràn online enquiath 15 de Junh entàs 00:00h.
Es inscripcions presenciaus seran:
Periodes d’inscripcion:
Pretzi especiaus*:
*Contactar damb era organizacion
Servicis as corredors:
Es alotjaments se reservaran a condar deth 1 de març. Es participants interessats en allotjament que se meten en contacte damb era organizacion (627 799 426 o trailcarlac@gmail.com)
No estem en aqeust moment. No obstant això, ens pot enviar un correu electrònic i ens posarem en contacte amb vostè, el més aviat possible.


text:
Ahmes I
Ahmes I (o Amòsis en grèc) qu'èra lo hrair de Khames, lo darrèr faraon de XVIIau dinastia egipciana qui governava a Tebas durant la fin deu segond periòde intermediari, un temps qui Egipte èra devesida e que la region deu dèlta deu Nil (en Baisha Egipte) èra gavidada per ua dinastia de reis icsòs. Arron la mort deu son pair e deu son hrair, que pugè hèra juen suu tròn, que regnè, de cap a -1525/-1550, e que fondè la XVIIIau dinastia en bèth acabar la reconquesta d'Egipte suus envasidors icsòs. Qu'avó de reorganizar lo país en tot utilizar las estructuras politicas e oligarquicas deishadas peus ancians daunejaires. Que tornè a Egipte la soa unitat politica en tornant bastir monument de gran endom, com ac he lo país deu temps deu Ancian e Mejan empèris. A la soa mort la soa regina Ahmes-Nefertari que joguè un ròtle deus grans tant deu punt de vista religiós que politic.


text:
1591
Aquesta pagina concernís l'an 1591 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Sultanat de Sennar[modificar | modificar la font]
Mòrt dau sultan Tayyib (1588-1591) que foguèt remplaçat per Unsa Ièr (1591-1604).
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Matematicas[modificar | modificar la font]
Publicacion de l'òbra principala dau matematician francés François Viète, In Artem Analycitem Isagoge, considerada coma la fondacion de l'algèbra modèrna, especialament regardant lei notacions que Viète generalizèt l'utilizacion de letras per designar lei tèrmes desconeguts.


text:
Pichon murin
Lo Pichon murin es una espècia de murins, de ratapenadas del genre Myotis e de la familha dels Vespertilionidae.
Biologia[modificar | modificar la font]
Es una espècia de ratapenadas presenta en Euròpa mediterranèa e en Orient Mejan. Es activa sonque de nuèch, frequenta de bòsques amb d'espacis degatjats a proximitat de luòcs per s'abritar, grands edificis o caunas. Es activa sonque per temps doç. S'associa sovent al grand murin per formar de colonias gròssas.
De biologia comparabla al grand murin, es coma son nom o indica un pauc mai pichona. En França, se rencontra pas que dins las regions mediterranèas, la val de Ròse e remonta al nòrd fins a la Franca Comtat.
Fonts[modificar | modificar la font]
- Marc Duquet, Hervé Maurin, Patrick Haffner: Inventaire de la faune de France Nathan , 2005, (ISBN 2092780468)
Referéncias extèrnas[modificar | modificar la font]
- Myotis blythii dins Mammal Species of the World (MSW) (en)
- Referéncia Fauna Europaea : Myotis blythii (en)
- Referéncia ITIS : TSN 632003 Myotis blythii (Tomes, 1857) (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Myotis blythii (en)
- Referéncia NCBI : Myotis blythii (en)
- Referéncia IUCN : espècia Myotis blythii (Tomes, 1857) (en)


text:
La Sala los Aups
La Sala[1] (La Salle-les-Alpes en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Es una comuna de 891 abitants situada en la val de Guisane (en francés).
Fa partida del domeni esquiable de Serre-Chevalier.
Es a 1 400 m d'altitud.
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom de La Sala (atestacion Sala, en 1118) ven del mot francic saal (alemand Saal), « chambra [al sens general] », « chastèl » « residéncia senhorala fortificada » [2],[3].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Toponimia Occitana e Senhalizacion bilingüa. Actas del Congrés d'Aush, 2007, publicat pel CROM, mapa aparegut a la pagina 77
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 580
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 301


text:
78
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 78 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Roman[modificar | modificar la font]
Après d'annadas de pausa fòrça relativa, l'emperaire Vespasian mandèt lo generau Gnaeus Julius Agricola per reprendre la conquista romana de l'illa de Bretanha e organizar una ataca d'amplor dau nòrd de l'illa.


text:
Òstavath-Asme
Òstavath-Asme (Ostabat-Asme en francés) qu'ei ua comuna deu Bascoat, en Baisha Navarra, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics.
L'arriu de Bidosa que passa per la comuna, a mei deus sons afluents Iturriberriako erreka, Pagardoiko erreka, Bersaitzeko erreka e Haranbeltzeko erreka.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas tòcatocantas[modificar | modificar la font]
- Ostankoa e Uhart de Micse au nòrd
- Arhantsusi a l'èst
- Landibarre a l'oèst
- Larzabale-Arroze-Zibitze e Jutsi au sud
Istòria[modificar | modificar la font]
A partir deu sègle X Òstavath vadó ua importanta vila deu Camin de Sant Jaume per'mor que i partivan camins diferents entà traversar los Pirenèus. En 1350 que s'i trobavan dus otèls, dus espitaus e vint ostaus.
Durant las Guèrras de Religion en Navarra, Òstavath qu'estó incendiat e en 1607 Enric de Borbon (Enric III de Navarra) que i permetó l'installacion d'un mercat e la celebracion d'ua hèra annau « a la manièra de las vilas comerciaus deu Reiaume de Navarra e de Biarn ».
Lo 13 de junh de 1841 Òstavath e Asme que s'unín entà formar la comuna actuau.


text:
1469
Aquesta pagina concernís l'an 1469 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
America[modificar | modificar la font]
Civilizacion astèca[modificar | modificar la font]
Mòrt dau tlatoani Moctezuma Ièr. Axayacatl, felen dau tlatoani Itzcoatl, li succediguèt.
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Timurida[modificar | modificar la font]
Pèrda dei regions occidentalas de l'Empèri que foguèron ocupadas per lei tribús dau Moton Blanc.
Turcomans dau Moton Blanc[modificar | modificar la font]
Conquista dei regions occidentalas de l'Empèri Timurida. La màger part dau plan iranian foguèt d'ara endavant sota la dominacion dau Moton Blanc.


text:
Poder judiciari
Lo poder judiciari es una de las tres brancas amb que lo govèrn organiza son poder (las autres son lo poder legislatiu e lo poder executiu), se realiza pels jutges o magistrats. La foncion màger del poder judiciari es de resòlvre las disputas legalas, e dins unes païses, ten la responsabilitat de donar l'interpretacion oficiala de las leis o de la constitucion. Los jutges e magistrats son pas someses a d'òrdres ni de mandats de quin que sián; per prene lors decisions, son solament somesas a la letra de las leis, e an pas libertat de jutjar fòra del marge de la lei.
En França[modificar | modificar la font]
Dins la Constitucion de 1958 al Títol VIII, se tracta pas de « Poder judiciari », mas d'una « Autoritat judiciària ». L'organizacion judiciària francesa se caracteriza per la dualitat: l’òrdre administratiu amb a son cap Conselh d’Estat e l’òrdre judiciari amb a son cap la Cort de Cassacion.
En Espanha[modificar | modificar la font]
Espanha es regida pel principi de jurisdiccion universala, en vertut d'aquò los jutjats e los tribunals espanhòls son competents per conéisser e decidir los afars de quina que siá sa gravetat. Per aquels afars preval lo principi de justícia sus aquel de la territorialitat, donada la gravetat dels faches que se preten jutjar. Lo Trubunal suprèma d'Espanha, que lo sèti es a Madrid, es l'organ jurisdiccional superior per totes los òrdres, a l'excepcion de çò qu'es introduch en matèria de garantidas constitucionalas.


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Nuremberg-Campagne (574)
Liste des communes
Lauf an der Pegnitz
Ville de Lauf an der Pegnitz, localité de l'Allemagne de 26 000 habitants.
La mairie de Lauf an der Pegnitz a une adresse e-mail et un site Internet.
Altdorf bei Nürnberg
Ville d'Altdorf bei Nürnberg, localité de l'Allemagne de 15 000 habitants.
La mairie d'Altdorf bei Nürnberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Feucht
Ville de Feucht, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Feucht a une adresse e-mail et un site Internet.
Hersbruck
Ville de Hersbruck, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie de Hersbruck a une adresse e-mail et un site Internet.
Röthenbach an der Pegnitz
Ville de Röthenbach an der Pegnitz, localité de l'Allemagne de 11 000 habitants.
La mairie de Röthenbach an der Pegnitz a une adresse e-mail et un site Internet.
Burgthann
Ville de Burgthann, localité de l'Allemagne de 11 000 habitants.
La mairie de Burgthann a une adresse e-mail et un site Internet.
Schwarzenbruck
Ville de Schwarzenbruck, localité de l'Allemagne de 8 300 habitants.
La mairie de Schwarzenbruck a une adresse e-mail et un site Internet.
Schwaig bei Nürnberg
Ville de Schwaig bei Nürnberg, localité de l'Allemagne de 8 200 habitants.
La mairie de Schwaig bei Nürnberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Schnaittach
Ville de Schnaittach, localité de l'Allemagne de 7 900 habitants.
La mairie de Schnaittach a une adresse e-mail et un site Internet.
Leinburg
Ville de Leinburg, localité de l'Allemagne de 6 400 habitants.
La mairie de Leinburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Pommelsbrunn
Ville de Pommelsbrunn, localité de l'Allemagne de 5 200 habitants.
La mairie de Pommelsbrunn a une adresse e-mail et un site Internet.
Neunkirchen am Sand
Ville de Neunkirchen am Sand, localité de l'Allemagne de 4 600 habitants.
La mairie de Neunkirchen am Sand a une adresse e-mail et un site Internet.
Rückersdorf
Ville de Rückersdorf, localité de l'Allemagne de 4 400 habitants.
La mairie de Rückersdorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Winkelhaid
Ville de Winkelhaid, localité de l'Allemagne de 4 100 habitants.
La mairie de Winkelhaid a une adresse e-mail et un site Internet.
Happurg
Ville de Happurg, localité de l'Allemagne de 3 600 habitants.
La mairie de Happurg a une adresse e-mail et un site Internet.
Simmelsdorf
Ville de Simmelsdorf, localité de l'Allemagne de 3 100 habitants.
La mairie de Simmelsdorf a une adresse e-mail et un site Internet.
Neuhaus an der Pegnitz
Ville de Neuhaus an der Pegnitz, localité de l'Allemagne de 2 800 habitants.
La mairie de Neuhaus an der Pegnitz a une adresse e-mail et un site Internet.
Reichenschwand
Ville de Reichenschwand, localité de l'Allemagne de 2 200 habitants.
La mairie de Reichenschwand a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
1136
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 1136 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Principat d'Antioquiá[modificar | modificar la font]
Maridatge entre Constança d'Antioquiá e Raimon de Peitius que venguèt lo cap vertadier dau principat marcant la fin de la regéncia de Folc de Jerusalèm.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
Decèsses[modificar | modificar la font]
- Savasorda, rabin, matematician e sabent.


text:
Profit
Profit es una seria de television americana constituida d'un pilòt de 90 minutas e sèt episòdis de 45 minutas, creada per John McNamara e David Greenwalt. Quatre episòdis foguèron difusats entre lo 8 d'abril e lo 29 d'abril de 1996 sus la ret Fox. En França l'integralitat de la seria foguèt difusada a partir del 23 d'abril de 1997 sus la cadena Jimmy.
Sinòpsi[modificar | modificar la font]
Jim Profit, jove quadre de Gracen & Gracen (G&G), una multinacionala que sos dirigents an pauc de morala, emplega los metòdes mai extrèms (chantatge, corrupcion, extorsion...) per realizar sas ambicions.


text:
Clima oceanic
Las regions de clima oceanic s'espandisson sus la faciada occidentala d'Euròpa, de Galícia a Norvègia, e sul litoral occidental d'America, d'Oregon a Alaska en passant per la Colómbia Britanica. Dins l'emisfèri sud, lor domeni compren Chile, la Nòva Zelanda e Tasmania.
Aquel clima se caracteriza per d'ivèrns doces e pluvioses, e d'estiu fresques e relativament umids, que lo maximum de precipitacion se produsís pendent la sason freda.
Somari
Temperaturas[modificar | modificar la font]
La temperatura mejana es compresa entre 8 °C e 16 °C.
Precipitacions[modificar | modificar la font]
Las precipitacions pareisson fòrça abondantas alara que o son mens: lor total annal despassa gaire lo mètre, mas se repartisson sus tot l'an e tomban sovent jos la forma de bruina o encara en tubas espessas, amb un maximum en sason freda ligat al passatge de las depressions que se desplaçan al bòrd del front polar.
Una caracteristica majora de las regions oceanicas es que i a pas de diferenciar segon la latitud; las bendas climaticas semblan dispausadas al nòrd e al sud. Atal de Galícia a Norvègia lo flac escart de las mejanas termicas se manten tot lo long de la faciada atlantica. Aquel clima se degrada al contrari quand se dintra dins los continents; las pluèjas demenisson, los escarts termics aumentan, los ivèrns venon mai freds e los estius mai cauds: aquela regions de clima semicontinental forman la transicion amb los climas ont ganhan las caracteristicas continentalas.
Donadas[modificar | modificar la font]
Precipitacions mejanas annalas en millimètres :
- Sus la còsta oèst d'Euròpa, del nòrd cap al sud:
- Sus la còsta oèst dels Estats Units d'America, del nòrd cap al sud :
- Seattle, Washington: 972 mm [2]
- Aberdeen, Washington : 2141 mm[3]
- Portland, Oregon: 1085 mm[4]
- Cloverdale, Oregon: 2125 mm[5]
- Cap Blanco, Oregon: 1945 mm[6]
- Crescent City, Califòrnia: 1691 mm [7]
- Punta Arena, Califòrnia: 1048 mm [8]
- Sus la còsta nòrd d'Anatolia:
- Sus la còsta sud-oèst de l'America del Sud:
- Sus la còsta sud-èst d'Oceania:
- Hobart, Tasmania, Austràlia: 616 mm
- Wellington, Nòva Zelanda: 1249 mm
- Christchurch, Nòva Zelanda: 648 mm
Lo clima de l'Estat de Washington se qualifica d'oceanic doç o ben de clima breton[9] ; Se rapròcha d'aquel d'Irlanda o de l'oèst d'Escòcia, amb d'estius pus secs que dins aquelas regions. Situada sul litoral nòrd-oèst dels Estats Units d'America, l'aglomeracion de Seattle se tròba a la meteissa latitud que Nantas en França. Mas mercé als corrents marins e a l'influéncia del Pacific, los ivèrns sont relativament doces (gèla pas sus la còsta) e regats.
Principalas formacions vegetalas[modificar | modificar la font]
Las formacions vegetalas càmbian segon lo clima mas tanben d'un grand nombre d'autres factors que definisson lo biotòp. Es perque es gaire aisit de ne far una tipologia generala de la flòra dins lo clima oceanic. Se pòt pasmens notar qualques caracteristicas comunas :
- Lo clima oceanic favorís la creissença vegetala.
- Suls primièrs mètres del litoral, se pòt veire generalament un païsatge de landa (brugas, ginèstas, èrbas).
- Mai a l'interior e dins las zònas aparadas dels vents d'oèst, la selva es la vegetacion naturala del domeni oceanic: Faus, garrics dins l'Euròpa de l'Oèst
- Selvas temperadas de caducs e mixtas, Selvas atlanticas mixtas (Euròpa), Selvas temperadas de conifèrs, Selva temperada de persistents.
Atots, constrenchas e risques pels Òmes[modificar | modificar la font]
Atots del clima oceanic[modificar | modificar la font]
Lo clima oceanic es favorable a l'installacion a a las activitats dels Òmes. Las temperaturas relativament clementas en ivèrn permeton de reduire lo còst de l’energia (caufament). Per consequéncia, las densitats umanas son mejanas o fòrtas dins las regions de clima oceanic, aquò fa de païsatges grandament antropizats. Los Òmes poblèron e agencèron aquelas regions tre la Preïstòria. En Euròpa, los Cèltas valorizèron una granda partida del domeni oceanic. Sus la còsta nòrd-oèst dels Estats Units d'America (Washington (estat), Oregon, Califòrnia del Nòrd), las societats amerindianas utilizèron las fonts qu'ofriguèron lo mitan oceanic : expleitèton per exemple la fusta per fabricar los totèms, barcas e ostals. Las activitats agricòlas son en general desvolopadas dins las regions de clima oceanic. La secada essent escassa e lo gèl quasi absent, la policultura e l'abaliment ocupèron de grands espacis, en foncion de la natura del sòl. Levat en periòdes de secada e de culturas especificadas, irrigar es pas necessari. Pasmens, lo clima oceanic permet pas la cultura de la vinha, dels agrumes o des plantas tropicalas, fòra de las sèrras. L'escassetat del gèl permet als Òmes de far venir de palmièrs fins a de latituds plan nautas.
Constrenchas e risques[modificar | modificar la font]
Las constrenchas de clima pòdon tocar lo torisme, a causa del temps fòrça cambiadís caracteristic d'aquel clima: la melhora sason sembla èsser l'estiu, pasmens que las temperaturas sián frescas e los jorns de pluèjas fòrça nombroses que dins las regions mediterranèas par exemple. Los risques ligats al clima oceanic son pauc importants: lo pus important son las tempèstas oceanicas. Aquela de 1999 provoquèt de damatges considerables en Euròpa de l'Oèst.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Météo France
- ↑ Font: Seattle
- ↑ Font: Aberdeen
- ↑ Font : Portland
- ↑ Font : Cloverdale
- ↑ Font : Cape Blanco
- ↑ Font : Crescent City
- ↑ Font : Point Arena
- ↑ Jean-Paul Amat, Lucien Dorize, Charles Le Cœur, Emmanuelle Gautier, Éléments de géographie physique, Paris, Bréal, coll. Grand Amphi, 2002, ISBN 2-7495-0021-4, page 112 ; Georges Viers, Éléments de climatologie, Paris, Nathan, 1990, ISBN 2-09-190267-5, p 111-113
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Jean-Paul Amat, Lucien Dorize, Charles Le Cœur, Emmanuelle Gautier, Éléments de géographie physique, París, Bréal, coll. Grand Amphi, 2002, ISBN 2-7495-0021-4
- Georges Viers, Éléments de climatologie, París, Nathan, 2001, 2a ed ISBN 978-2-09-191187-8