text:
A LA FRANÇO, NOSTO PATRÌO !..
Le 24 octobre 1878, Aubanel prend la parole à l’assemblée des Cigaliers parisiens, un groupement de lettrés et d’artistes majoritairement républicains, dont beaucoup de gauche. Le Félibrige de Mistral et Roumanille a battu froid l’initiative. Il faut dire qu’en 1878, la vraie République vient à peine de s’affirmer, et que, dans les années précédentes, les instances dirigeantes du Félibrige se sont clairement marquées du côté des conservateurs et des royalistes au pouvoir.
À son retour de Paris, Aubanel sera violemment attaqué par Roumanille et consorts. Il avait eu le tort d’aller à l’assemblée de la Cigale, d’avoir mis la création félibréenne en perspective historique (alors que les fidèles de Mistral l’affirmaient sortie du néant par droit de chef-d’œuvre), et surtout d’avoir porté un toast à la patrie française ! Accusé d’avoir trahi la Provence, Aubanel quittera son poste de syndic du Félibrige, sous l’œil froid de Mistral.
Sur cette affaire, il convient de lire Philippe Martel, Les Félibres et leur temps. Renaissance d’oc et opinion (1850-1914), Presses universitaires de Bordeaux, 2010, pp.343 sq.
Brinde de Teodor Aubanel, Sendi de Prouvènço à la taulejado parisènco de La Cigalo, Avignon, Frères Aubanel, 1878
Messiés,
Gramaci di paraulo simpatico que venès de prounouncia. Regrète que touti li Felibre noun fugon eici pèr lis entèndre; mai, coume lou disié esperitalamen l'un di vostre, i'a quàuqui mes, la liuenchour de Prouvènço à Paris es pas soulamen de 800 kilomètre, es subre-tout de 200 franc, e, lou sabès, li pouèto esprovon trop souvènt, pecaire ! la verita d'aquest prouvèrbi, que « tout ço que lus es pas d'or ».
Cresès bèn qu'aquelo resoun e d'àutri dóu meme biais an souleto pouscu empacha la majo part de mis ami de respondre à vosto counvidacioun. N'avèn, certo ! óublida ni lis acourajamen que nous proudiguè la cretico parisenco, à l'aubo de nosto reneissènço, ni la simpatìo qu'à messo de-longo à segui nòsti prougrès.
Sias esta, Messiés, nòstis ajudaire devot emai inteligènt ; avès pouderousamen countribuï au sucès de nosto obro. Me permetrés de traire un cop d'iue rapide sus lou camin trapeja e sus aquéu que nous rèsto à franqui.
L'óuregino dóu Felibrige es estado envertouiado de legèndo, forço pouëtico bessai, mai qu'an agu lou tort de desnatura soun caratère. L'an representa coume espeli un bèu jour, au soulèu de Mai, sènso racino e peréu sènso autro resoun que la fantasié de quàuquis artisto. Nàni, Messiés ! Uno literaturo nais pas ansin.
Lou Felibrige n'es esta qu'un nouvèu noum impausa à-n-uno causo enciano : lou Felibrige es uno renouvacioun, noun uno creacioun. La pouësìo prouvençalo a sèmpre flouri sus nosto caudo terro. Es estado mai o mens trelusènto, segound lis epoco ; a agu si grand jour e sis an de descasènço, si triounfle e sis esclùssi; a pouscu soumiha un pau ; es jamai morto ! e quàuqui fidèu an toujour viha sus lou sacra calèu.
Sènso parla di pouèto prouvençau que, après dous cènts an de silènci, se soun dereviha li sucessour di troubaire: au siècle segen, de Belaud de la Belaudiero, noste Ronsard prouvençau, que sis obro, premié libre estampa en Prouvenço, fuguèron publicado emé li sòu de la Republico de Marsiho ; sènso parla, un siècle pu tard, de Saboly, coumparable à La Fontaine e que si nouvè tant candide emai tant acoulouri soun encaro la regalo di letru e la joio di bràvi gènt ; sènso parla di coumèdi de Brueys, di pouësio de Gros, de Coye, de Pelabon e de tant d'autre, pouden dire que lou Felibrige n'a rèn que posque estouna tant fort ni parèisse tant foro de previsioun.
Nosto escolo, pèr nous oucupa de ço que nous es vesin davalo en drecho rego de l'Escolo marsiheso de 1840. L'avié tambèn alor uno boulegadisso literàri, forço vivènto e brusènto. Lou Bouiabaisso de Desanat, li cansoun de Gelu e li conte de Bellot èron lou grand regòli e lou meiour passo-tèms de tout bon Prouvençau. Roumaniho, Crousihat e la majo part dis encian Felibre an empremi si premié vers dins li papié d'aquéu tèms adeja liuen, e siéu segur que, s'éron eici, renegarien pas aquelo vièio counfraternita.
Mai, à cousta de qualita requisto, li pouèto de l'escolo de Marsiho avien un defaut : aquéu de pas proun respecta la pureta de la lengo. Es acò que lou Felibrige a refourma; es aquelo renouvacioun qu'es estado soun let e sa resoun d'èstre, e que sara l'éterno glòri de Mistral, paire de Calendau et de Mirèio. Souto l'aflat dóu mèstre, lou noumbre, la varieta, la valour dis obro espelido an permés au Felibrige de se crea uno plaço dins l'istòri di literaturo.
Lou Felibrige es adounc la seguido d'uno longo tiero d'obro e de gèsto e noun uno espandido d'asard. Lou Felibrige es uno manifestacioun nouvello d'aquéu sentimen autant vièi que lou mounde, autant eterne qu'éu : l'amour de la lengo dóu brès. Li cansoun que nous an bressa s'óublidon jamai ; lou parla de la bailo e de la maire restountis toujour emé delice au cor fa pèr se souveni e pèr ama. E l'aman, nosto lengo, dóumaci nous dis vertadieramen e poulidamen li causo dóu caire natau ; douço vo energico, l'aman, dóumaci nous parlo de noste cèu en flamo, de nòsti ro crema, e dis oulivié pale, e di mióugranié esbléugissènt, di crau nuso e mudo e di pinedo cantarello. L'aman, nosto lengo, dóumaci mies que ges d'autro a de mot pèr miraia nòsti flume argentau e nosto mar bluio, la grâci de nòsti chato, l'ardidesso de nòsti jouvènt, e sa parladuro es à nòsti bouco coume se bequetavian un fres rasin.
Mai, Messiés, anas me dire bessai: — Que fasès adounc de la lengo franceso ? Queto plaço sara la siéuno?
Ai ! Paure ! Aurai ges de peno à vous respondre : Sa plaço la pren proun touto souleto, e acò nous fai esclafi de rire d'ausi quaucun nous faire seriousamen talo questioun.
Càspi ! Noun sian en soucit de la lengo de Corneille, de Hugo, de Lamartine e de Musset, e crese pas que li cansouneto de l'auceliho miejournalo amosson jamai la voues sublimo d'aquélis aut cantaire que res amiro mai que nautre!
Quàuquis eisageracioun soun estado largado, me dirés bessai. Siegue ! D'imprudènci soun estado coumesso, e d'ùnis ome, que l'on poudié crèire representa lou Felibrige, an assaja de lou coumproumetre. Mai aquéli tentativo, Messiés, an cabussa davans lou bon sen de la majourita di Felibre. Parla puramen lou francés e noun óublida lou prouvençau : vaqui nosto toco, e eici siéu urous de me rescountra em'un di mèstre de la literaturo franceso, emé l'ilustre Villemain que disié : « La France est assez grande pour avoir deux littératures ».
Ansin, Messiés, Francés avant tout, estrangié (en tant que Felibre, bèn entendu) à tóuti li lucho que podon divisa noste bèu païs, aspiran qu'à lega sènso deco à nòstis enfant la douço lengo di rèire.
Aven agu d'abord à la défèndre contro lou bastardige, contro la vielanié, e à la desmuda di roupiho que i'avien presta. Au-jour-d'iuei, tirado dóu mesprés que menaçavo de l'aclapa, la gardan piousamen dins sa raubo de jouinesso e de pureta.
Travaian un pichot jardin, es verai ; mai, que voulés ? Lou rode nous agrado. Aqui, atrouvan ço que regalo lis iue e li labro : de flour vermeialo e de frut de paradis. L'encèns di ferigoulo e di roso nous enauro, lou vin de nòsti souco nous enchusclo, e, se metèn un pessègue à la bouco, cresèn poutouna la gauto flourado d'uno chato.
Messiés, coume nautre poudès tasta la frucho dóu pichot jardin ; sian jamai tant urous que se quacun se coungousto emé li frut qu' amaduro noste soulèu, e nous sara un grand ounour, au-jou-d'iuei emai pu tard, se Moussu lou Menistre de l'Istrucioun publico, que Diéu merci ! es un pau de nosto man et que se ié counèis, s'entorno countènt d'avé tasta, à-n-aquesto taulado franceso, li frut prouvençau qu'avèn adu.
Nosto obro, Messiés, es péréu un pau vosto obro. Sias-ti pas, au restant, nostre de tóuti li cousta ? Miejournau de neissènço, tresanas au resson de nosto lengo ; Parisen d'adóucioun, representas pèr nature la grando ciéuta di letro !
Parisen pèr la lengo, sias resta Miejournau pèr lis idèio, e, souvènti-fes, dins lis obro de mai d'un d'entre vautre, se vèi belugueja lou soulèu de Prouvènço e clareja noste cèu d'azur.
Sian fraire pèr la neissènço, fraire pèr li sentimen, fraire pèr l'amour de l'art ; sian fraire, de mai, per lou prefa que nous sian douna.
La Franço es encaro trafigado, la Franço a de blessaduro que saunon encaro... Eh ! bèn, cigalié, pouèto, ouratour, pintre, escultaire, fasèn-ti pas d'esfors unen pèr l'aubura, pensa si plago, ié rèndre sa forço e sa bèuta ? Qu'enchau la lengo ? Qu'enchau l'óutis ? La questioun es mai auto; es l'amo que fau vèire, e nosto amo es à la patrio, à la Franço!
Nàni, Messiès, es pas davans aquéu meravihous espetacle d'uno vincudo d'aièr que s'aubouro pèr lou travai e la virileta; es pas davans aquéu triounflant succès de l'Espousicioun, que de pensado coupablo poudrien naisse dins une prouvinço franceso. Noun ! en counservant à la Franço uno de si lengo, ié counservan uno de si richesso, uno de si forço. En ensignant à nòstis enfant lou respèt e l'amour de si vilage, i'ensignan lou respèt e l'amour de la grando patrìo.
Messiés, vous demande de vous assoucia à moun brinde, coume se i' assoucion dóu founs dóu cor touti li Felibre de Prouvènço :
A la Franço, nosto Patrìo!


c: text/html

text:
Devinatz quina maquina a causir de revirar aquel o aquel tèxte francés.
DEMOCRACIA OCCITANA DOXA UMANISTA OCCITÀNIA LIBERTAT FRANÇA - occitan Democracy Doxa Humanist Occitania Freedom France - Okcitanish Democratie Doxa Humanist Okcitania Freiheit Frankreich - Occitània Democracia Doxa Libertad Umanista ...
20140515
Lo problèma de la traduccion automatica, exemple
20140513
La Force de la Vie, Boutin !
Boutin : la politica europèa reiala politica francesa per l'Union dels fonctionaris Uropèus ; 2U es melhor qu’un, non ?
Lo gaz rus es una amenaça contra l’esperit republican
N’avèm la pròva :
Pervers, lo sistèma republican vendrà batèus a la federacion de Rússia, benlèu que vòlon combatre l’integrisme republican ? O lo catolicisme docil ? Uniate-vos !

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Perugino
Pietro di Cristoforo Vannucci dich lo Perugino (Il Perugino) (nascut v. 1448 a Città della Pieve, prèp de Perosa, en Ómbria — mòrt en 1523 a Fontignano frazione de Perosa) es un pintre italian de la Renaissença qu'apartenguèt a l'escòla ombriana, que foguèt un dels mèstres de Rafèl. Pintèt subretot de quadres religioses, multiplicant madònas elegantas e àngels melancolics sens fòrça varietat, « trabalhant dins la religion per s’enriquir » (Élie Faure).
Somari
Biografia[modificar | modificar la font]
Lo Perugino se formèt en estudiant las òbras de Piero della Francesca e de Verrocchio, que foguèt probablament son disciple a Florença entre 1470 e 1472, en companhiá de Leonardo da Vinci[1]. Trabalhèt principalament en Ómbria, a Florença e a Roma, tanben a Luca, Bolonha, Venècia, Cremona, Ferrara e Milan.
Dins sas òbras de jovença òm destaca las Scènas de la vida de Sant Bernat (1473), L'Adoracion dels Magues (1476) e Verges variadas dispersadas dins de nombroses musèus d'Euròpa que foguèron longtemps atribuidas a Verrocchio. Dins totas aquelas òbras se pòt veire una mescla de las influéncias de sos dos mèstres.
Trabalhèt a Roma a partir de 1478. Entre 1480 e 1482, contribuiguèt a las frescas de la Capèla Sixtina amb d'autres grands mèstres de l'epòca. Lo Perugino i pintèt tres scènas, que doas en collaboracion amb Pinturicchio (lo Baptisme del Crist e Moisès viatjant en Egipte). Se desliurèt pauc a pauc de l'exemple de Piero della Francesca, privilegièt dins sos composicions la clartat, l'equilibri e lo classicisme de las formas.
Dins las òbras del Perugino, coma dins las del Pinturicchio o del jove Rafèl, lo païsatge es pas considerat coma un simple element decoratiu al fons del quadre. Un dialòg se deviá establir entre lo païsatge e las figuras del primièr plan, visant a inscriure aquelas dins un espaci vast, segon de rapòrts armonioses. Aquela interpretacion aguèt per efèit de permetre al pintre de trobar dins son quadre un equilibri perfèit entre evocacion del real e construccion mentala.
En 1485, Pietro Vanucci foguèt nomenat ciutadan d'onor de Perosa, d'ont lo subrenom de Perugino.
Quand sa reputacion foguèt facha, son activitat venguèt versanta. Dubriguèt dos talhièrs, un a Perosa, l'autre a Florença. A aquel moment son òbra atenguèt la pus granda maduretat, amb fòrça composicions inseridas dins d'amples espacis dobèrts. Sas produccions se multipliquèron, mas de còp que i a perdèron en qualitat, quand aguèt pas temps d’assegurar tota la realizacion. Demòra pasmens lo melhor pintre de l'Itàlia de son temps coma o nòta Agostino Chigi, en 1500 : « Perugino [...] è il meglio mastro d’Italia ».
- Entre 1494 e 1495 realizèt una Pietà e la fresca de la Crucifixion de la glèisa de Santa Maria Magdalena de Pazzi.
- Entre la fin de 1495 e 1496, sus comanda dels Decemvirs de Perosa, realizèt per la capèla de l’Ostal Public, un retaule (uèi dissociat, una partida conservada a Perosa, l'autra al Vatican, representant la Verge amb sus los genolhs l'Enfant Jèsus, entornats de Sant Laurenç, Sant Ludovic de Tolosa, puèi Sant Erculan e Sant Constanç, protectors de la vila.
- De 1496 a 1499, realizèt, sus comanda dels monges benedictins, un poliptic pel mèstre altar de la glèisa de Sant Pèire a Perosa, que foguèt desmontat a la fin del sègle XVI, quand se renovèt la glèisa. Lo panèl central representava l'Ascencion amb los dotze Apòstols, la Verge e angèls ; en dejós, Dieu en majestat. Sus la predèla figurèron : l'Adoracion dels Magues, lo Baptisme del Crist, la Resurreccion e dos panèls mostrant los Sants protectors de Perosa. Enfin, dins l'enbàs de las colomnas, de cada costat de l'Ascencion, sièis panèls representant Sants benedictins.
- Entre 1500 e 1504 realizèt la Nòça de la Verge e la Resurreccion. D'aqueles ans data son amistat amb lo jove pintre Rafèl, que venguèt fins a el per se formar a la tecnica picturala.
- En 1502, Lo Perugino recebèt una comanda d'un retaule pel capitol dels Agustins de Perosa, mas la realizacion foguèt retardada fins a 1512 e l’òbra demorèt inacabada a la mòrt de l’artista. Lo retaule foguèt desmembrat en 1683. Un fragment representant Sant Joan l'Evangelista e Sant Agustin se tròba al Musèu dels Agustins de Tolosa. Los autres fragments son a Perosa, lo Lovre, l’Alabama, Lion, e Grenòble.
Dins las darrièras annadas de sa vida trabalhèt intensament per las principalas glèisas d’Ómbria e de Toscana. Isabèla d'Este li comandèt en 1503 Lo Combat de l'Amor e de la Caritat (Lotta tra Amore e Castità), per son studiolo del palais ducal de Màntoa (uèi al Musèu del Lovre). En 1508, lo papaJuli II li fisèt la decoracion de la copòla de la cambra de l'encendi del Borg (Stanza dell'Incendio del Borgo) al Vatican. A partir d'aquela data, trabalhèt a Perosa e a l'entorn, mas se nòta un certan apauriment de l'estil e una repeticion de sas pus grandas composicions.
A Assisi, dins la Basilica de Santa Maria dels Àngels (Santa Maria degli Angeli), bastida al sègle XVI sus la capèla de la Portioncule (una capèla pichona, ja en plaça al sègle VI, ont en 1208, Sant Francés fondèt son ordre) una novèla òbra fins a uèi foguèt descobèrta. Es una fresca representant una Crucifixion, atribuida al Perugino.
Lo Perugino influencèt fòrtament Fiorenzo di Lorenzo coma a son començament Rafèl.
Òbras[modificar | modificar la font]
Città della Pieve[modificar | modificar la font]
- Adoracion dels magues (1504) dins l’oratòri de Santa Maria dei Bianchi, Città della Pieve
- Baptisme del Crist dins la catedrala dels Santi Gervasio e Protasio
- Madonna in Gloria e Santi Gervasio, Protasio, Pietro et Paolo dins la catedrala dels Santi Gervasio e Protasio
- Deposicion de la Crotz dins la glèisa de Santa Maria dei Servi
- S.Antonio Abate tra i SS. Marcello e Paolo Eremita dins la glèisa de Sant Pèire
Perosa[modificar | modificar la font]
- Òbras a la Galariá Nacionala d'Ómbria :
(Adoracion dels magues), 1470-173 o 1476 (amb son autoretrait)
- Madonna della confraternità della Consolazione (1496-1498 env.),
- Madonna della Cucina (1515 env.)
- San Giovanni Battista tra i santi Francesco, Gerolamo, Sebastiano e Antonio di Padova (1500-1510 env.),
- San Girolamo penitente (après 1512),
- Adorazione dei pastori (1502 env.),
- Pala opistografa di Monteripido (1502-1504 env.),
- Polittico di Sant'Agostino (1502-1523 env.),
- Cimasa della pala dei Decemviri (1495-1496 env.),
- Pala Tezi (1496-98 env.),
- Gonfalone della Giustizia (1496).
Roma[modificar | modificar la font]
- Pinacotèca dels Musèus del Vatican :
- Verge amb l'enfant e Sant Laurenç, sants Ludovic de Tolosa, Herculanus e Constant (Retaule dels Decemviri), (1495-1496), Pintura grassa a tempera sus fusta, 193 x 165 cm,
- Remesa de las claus a Sant Pèire
Florença[modificar | modificar la font]
- Pietà (1495) al Palais Pitti
- Triptic a fresc de la Crucifixion (1496) dins la Glèisa de Santa Maria Maddalena dei Pazzi
París[modificar | modificar la font]
- Lo Combat de l'Amor e de la Castetat
- Apollon e Marsias
- Sant Sebastian
Can[modificar | modificar la font]
Al Musèu de las Bèlas Arts de Can
- Sant Jeròni dins lo desèrt
- La Nòça de la Verge
Nancí[modificar | modificar la font]
Al Musèu de las Bèlas Arts de Nancí
- La Verge, l'Enfant Jèsus e Sant Joan
Tolosa[modificar | modificar la font]
Al Musèu dels Agustins de Tolosa
- Lo retaule Sant Joan l'Evangelista e Sant Agustin foguèt desmembrat en 1683. Un fragment representant se tròba al Musèu dels Agustins de Tolosa, Los autres fragments son a Perosa, al Lovre, en Alabama, a Lion e Grenòble).
Lion[modificar | modificar la font]
Al Musèu de las Bèlas Arts de Lion
- Lo Paire eternal en glòria
- L'Ascencion del Crist
- Sant Herculan e Sant Jacme
Chicago[modificar | modificar la font]
- Lamentacion au pè de la Crotz, òli sus fusta, (v. 1500).
- L'Adoracion de l'Enfant Jèsus (Scènas de la vida del Crist), tempera sus fusta (entre 1500 e 1505)
Notas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Louis de Jaucourt, dins lo paragraf del Perugino dins l’[[Encyclopedie|enciclopèdia editada per Denis Diderot e Jean d’Alembert]] escriguèt: « Lo Perugino, aprèp qu'estudièt lo dessenh, anèt a Florença ont prenguèt de leiçons amb Leonardo da Vinci, d'Andrèu Verrochio, que prosperèron alara dins aquela vila. »
Font[modificar | modificar la font]
- (it) Aqueste article es parcialament o en totalitat eissit d’una traduccion de l’article de Wikipèdia en italian intitolat « Il Perugino ».
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- « Le Pérugin » 5:329 in Encyclopédie, ou Dictionnaire Raisonné des Sciences, des Arts et des Métiers de Diderot et D'Alembert
- Charles Paul Landon, Le Pérugin in les Annales du musée et de l'école moderne des beaux-arts, p. 115, 1805
- Abbé Broussolle, La jeunesse du Pérugin et les origines de l'Ecole Ombrienne, Paris, Oudin, 1901
- Fiorenzo Canuti, Il Perugino, Editrice d'arte La Diana, Siena / Editoriale Umbra Foligno, Perugia 1983.
- Anna Forlani Tempesti, La renaissance italienne. Léonard de Vinci - Le Pérugin - Lucas Signorelli - Michel-Ange - Raphaël, Paris Editions Princesse, 1976
- Jean Alazard, Pérugin - Biographie Critique, Henry Laurens, Paris,1927
- Quattrocento, Italie 1530-1523, Peintures et sculptures du musée des Beaux-Arts de Lyon, catalogue d’exposition, Lyon, musée des Beaux-Arts, 1987-1988, (reconstitution du polyptyque Sant'Agostino).


text:
occitan. Lo BLOG TOT EN OC du pays Occitan.Langue occitana.Occitan occitanie, occitanesque. Diversite de l'Occitanie culturelle. Differentes formes dialectales.Peintures logiciels informatiques, nouvelles. Commentaires de la mode de l'actualite defini par les mass medias dominants.Poesie. coups de coeur. Politique et diversite. l'unesco e la diversite en France. Hypocrisie de droite et de gauche. Le cancer jacobin. croisade e cathare. Grands massacres.
vendredi 31 août 2007
vous qui restez soyez dignes de nous... Guy Môquet
Aital , lo president de la republica ven de volontar que la darrièra letra (de fach l'avant darrièra) del jove resistant communista fusilhat a Chateaubriand, Guy Môquet siague legida als escolans , lo 23 octobre per la dintrada escolaria . Es aital . Es una bona idèa.
Cal pas oblidar totes los que son mòrts per la libertat.
Mas oblidem pas , que tota l'administracion francèsa de l'epòca , s'aliguèt per arrestar 23 personas en majoritat comunista. Que cal senhalar que pas un còp los alemands se son trachats de se mesclar d'aquesta arrestacion. Es donc e sonque lo poder politic francés jos l'occupacion , que se trachèt d'arrestar , de jutjar e de fusilhar aqueles òmes. De que n'en dis los jacobins centralisaires?. Un Estat centralisaire es forcement etnocidaire.
Cal soslinhar tanben que entre los milièrs de fusilhats , torturats deportats, i avia totas las colors politicas e religiosas. E que lo Guy Môquet luchèt tanben per elses.
Alara de que ne'n sera d'aquela comemoracion ?
Aviudar l'esprit de resistencia? per apelar los joves a luchar contre los poders establits? tre qu'aquelses poders respectan pas pus los drechs de l'òme?
Aviudar l''esprit de desobesissança tre qu'una còla d'òmes pren lo poder per impausar de leis inicas? Per exemple impausar una lenga estrangièra, Non?
Onorar l'esperit de la libertat? Onorar la volontat de viure liure ? Onorar l'esperit de tolerancia? Lo repèct de l'autre? Refusar totas menas de genocides? D'etnocentrismes? Festejar la diversitat umana? Diversitat religiosa? Culturela? l'esprit del sègle de las lums? Los drechs de l'òme? respect de las lengas mairalas? libertat e drech de pensar , d'escriure , de parlar?
Guy Môquet es pas mòrt per la Franca del fric, d'uèi. Se tornava uèi n'en moriria sul pic d'o veire , las condicions de trabalh, la remesa en question de las leis socialas .... Es pas mòrt per festejar lo renha del fric. Es pas mòrt per la Franca, donc mas per l'idèa mai granda que va florir tant e mai dins los discorses sens jamai èstre volontada , que siague per un governament de senestra o de drecha, congrear un mirage, un oasis, en escamotant la luchar vertadièra de l'òme que sera onorat..
La Franca se clavara donc sus son imatge esquizofrenica, son doble lengatga.
Per far cort: Guy Môquet es mòrt per la França, donc per la libertat , donc per lo drech de parlar francés.
Mas nosautres Guy Möquet , nosautres que demoratz , serem dinhes de vosautres." Oui nous qui restons essayons d'être dignes". Avem comprès que nos cal aparar las libertats umanas, e de segur las pels pòbles miegjornals que donèron tant e mai entre la darrièra guèrra de 1939 1945, pel drech pichòt e fondamental de parlar la sia lenga sens amenaçar cap de libertat , levat la dels jacobins de constrenher los autres a asorar lors vièlhas lunas...


text:
Non.
Pasmens lo burèu de vòte es just davant l'ostal.
N'ai ja mon pro de votar per de candidats qu'asiri a las eleccions normalas: Chirac en 2002, Hollande lo còp passat e totes los qu'ai oblidats. Alara pensatz plan que i vau pas anar signar un papièr que ditz que partatgi lors idèas ràncias. E vòli subretot pas lor donar 1 centim, encara mens 2€ per los ajudar a financiar lor campanha rància. Crebatz, caronhassas!
Vertat, Fillon es la drecha de la drecha, ranci que ne pòt pas mai sabi pas çò pièger entre sas idèas reaccionàrias: l'omofobia? la fonccionarifobia? E de l'autre band, lo Juppé es un vielhàs malonèste, 71 ans! puta, mas vai-te far mólzer dins un ostal de retirada mens luxuós que l'Elisèu!
Veirem ben la primària dels socialistas, benlèu que i anarai votar se Taubira s'i presenta qu'es la sola, dins aquel partit que pòrta plan mal son nom, que ten la rota. E d'aver una presidenta femna e negra, ne sòmii. Nos fariá creire que França es un país frequentable. Es Attali un jorn a d'eleccions recentas que diguèt que 14 ans de Miterrand nos faguèron creire que França es un país d'esquèrra. Quina illusion.
Aprèp per l'esquèrra vertadièra, veirem quin candidat manda lo Partit Comunista e quinas aliganças i aurà amb Melanchon.
Aprèp, per los collègas que votaràn uèi, vos compreni plan.


text:
Unitat d’Aran avalòre eth consens entà arténher ua naua lei d’Aran
UA – PNA considère qu’era naua prepausa de lei d’Aran pòt devier un bon esturment ath servici dera benestança des ciutadans e es ciutadanes que demoren en Aran e que suposarà un punt d’inflexion en exercici der autogovèrn, perqué s’elève a rang de lei era reconeishença explicita dera realitat d’Aran en ensemble de Catalonha, era sua singularitat territoriau e eth blindatge des competéncies deth Conselh Generau, atau coma der establiment de naui esturments de relacion bilaterau entre eth Conselh e era Generalitat e era dotacion d’un nau modèl de finançament per miei d’un Hons de cooperacion entre es Govèrns catalan e aranés. Per aguesti motius, Unitat d’Aran emplace ara Generalitat, as Ajuntaments e ath conjunt dera societat a avalorar era ambicion e eth possibilisme d’un tèxte que pòt perméter auançar notablement en autogovèrn en benefici des ciutadans e es ciutadanes.


text:
Siatz curiós, hens tots los sens !!
Mei qu’un percors sensoriau, descobritz lo hiu arroi tematic tot deu long de las boeitas de desvelhar e rendetz-vos a l’entorn de la taula de las sabors !!!
Ua experiéncia atipica empontada per un par d’astistas plasticianas, cada sens qu’ei ahiscat independentament deus autes entà tornar descobrir la vita vitanta.
Aquera immersion estonabla e ludica que’s pausa tanben contra “l’edulcoracion deus sens” a saber la primautat deu culte de l’imatge, lo costat tabó deu tocar e deu sentit mes tanben l’uniformizacion deus gosts com la predominança deu sucrat e deu salat.


text:
La semantica complotista es una manièra de far correspondre de las informacions e assegurar que lo grand public es capable d'entendre que lo complòt, la manipulacion de las idèas, la manipulacion de la realitat es possibla. E los sistèmas politics centralistas i ajúdan grandament car son basat sus una maufisença de la compreneson democratica dels eveniments.
Tot d'un còp, per l'atemptat de Niça, sus la passejada, la rota de la platja, siam passat, en tres jorns e nuèchs, d'un menaire de camion de l'ISIS, a un perturbat mental (en procediment de separacion de cople), a una revendicacion ISIS pel canal costumièr e tardiu de l'atemptat de Niça. I a de qué postular del problèma informatiu francés, e tanben del pauc de coneisséncia del terrenh de las autoritats politicas jacobinas francesas, autoritat que son supausat gerir la Comtea de Niça al sègle XXIen, ambe l'ajuda de la partidocracia jacobina de dreita o d'esquèrra (dreita o esquèrra del rei, sabètz la referéncia al mens ? Vos vau pas contar tota l'istòria ?).
I a de qué se demandar de qué fabrica la polícia municipala de Niça -condicionat al nacionalisme francés dempuèi 1860-, quand un camion arriba sus una manifestacion del nacionalisme francés, un ser de 14 de julhet de 2016, lo jorn que la preson dels parisencs es estada presa per liberar los presonièrs politics del reialme franc... una data que Niça li dèu pas saber, mas a l'epòca Niça èra pas "francesa" ; donc lo 14 de julhet del modèl francés actual, la Comtea de Niça n'aviá a fotre en 1792, o puslèu un pauc coma los Angleses anuèch párlan de #BastilleDay. Per confirmar la donada istorica, vaquí una mapa francesa de 1732 qu'explica plan çò que son las «provinces réputées étrangères» ; estranh (!), en 2016, Niça s'en remembra pas ! Lo complotisme encara ? O simplament l'istòria manipulada per las santas escòlas republicana francesa, e los sants regents, escòla de la tresena republica que despís aquel temps, res a cambiar, escotèm Regís Debray per n'èstre convençuts.
Alara comprèni melhor per una data e commemoracion qu'es pas de Niça, fau bolegar son monde nacionalista per far oblidar l'istòria. Dins un programa politicament militant, fRance CULture explica lo seu pensament sus «L'adieu à l'histoire» ; oblidar l'istòria ...Alain Finkielkraut convida un nacionalista francés per nos explicar que los Franceses oblídan l'istòria, l'istòria de la gentilhessa politica francesa, de la sapiença parisenca, de la patz parisenca e republicana, plan segur ! Lo nacionalista francés, Régis Debray, li explica bravament tot aquò ; mas oblida d'explicar que la Comtea de Niça a pas la meteissa istòria dita «francesa» (francesa tal qu'o pensam en 2016), e benlèu que la supòrta sonque despís 1860 per un referèndum sul modèl Putin en Crimèa (2014), e en realitat de gestion francesa sonque aprèp la patz europèa de 1870.
Cada còp qu'assagi d'explicar l'istòria tal que los Occitans, e los Nissarts autanplan, la veson, d'unes nacionalistas franceses me fan la remarca «qu'anèm pas tornar a Adam e Eve» per gerir lo present... An plan rason ; l'istòria de Niça devenguda francesa (tal qu'o pensam en 2016) es una istòria recenta que Niça ne paga lo còst anuèch en 2016, per la gestion catastrofica de l'atemptat de Niça, gestion qu'es pas d'Adam e Eve, mas de Christian Estrosi, sos amics Éric Ciotti e Nicolas Sarkozy, E Bernard Cazeneuce e sos amics Manuel Valls e François Hollande ; avèm donc una gestion de Niça que se pensa a París en majoritat ; es benlèu aquí lo problèma de l'atemptat de Niça, basicament, ontologicament gestion jacobina. E despís París, los dos costats del reialme republican francés, se pausan coma solucion : 1/ la religion de Roma (la messa de condòl me faguèt duelh, coma díson a Niça), o 2 / la religion d'Estat, que per èstre de l'Estat francés son semblantas.
Dins la religion d'Estat, la dreita o l'esquèrra del rei-president, pensa que l'Estat es sant, e que pòrta totas las solucions de gestion de la Comtea de Niça despís 1870 ... Mas l'avèm plan vist, quitament decentralizat la polícia municipala d'en Cristian Estrosi, la collaboracion francesa a Niça, a pas poscut frenar un falord en camion.
Dins la religion d'Estat de tipe vaticanesc, es lo decorum qu'es important, e lo luòc de la novèla glèisa es essencial, santa reparada, (los Franchimands díson reparate) es per aiçò que Nicolas Sarkozy o lo FN-BM i son estats ; fau plan reparar las errors del nacionalisme francés. Mas darrièr lo decorum, i a la guèrra a l'eretic, coma se l'Istòria de las guèrras de religion cristiana aviá jamai tocat Niça, çò qu'es vertat en partida, car lo reialme de Piemont-Savòia, Comtea de Niça èra pas del reialme francés a l'epòca, ni lo poder totalitari franc (sense Parlament) ; tornèm a l'istòria per explicar lo present. La Comtea de Niça pendent la guèrra de religion cristiana europèa, Niça, e lo parçan d'aquela Gavotina alpenca, èra debans un dictament vaticanesc de la religion, la religion novèla del Sant Impèri li es pas arribat pro fòrt per crear l'esquisma ecclesial, lo sant impèri germanic a assajat al sud de servar lo monopòl de la legida de la Bíblia.
Mas vist d'Occitània fòra impèri germanic (fasèm sempre istòria coma Regis Debray o demanda), vos podèm escriure que l'istòria de las guèrras de religions, las sabèm ; e donc sabèm çò que dona l'acarament entre un poder vaticanesc e una religion que demandava al pòble simplament de legir la Bíblia directament dins SA lenga... Es la primièra guèrra franca e papista contra los Catars ; mas avèm tanben conegut la guèrra dels cristianismes, papistas contra calvinistas o lutherians, los protestants d'anuèch. La guèrra que l'islam impòrta en Euròpa es similara a-n aquela guèrra cristiana d'un còp èra ; e malgrat l'evolucion de la pensada modèrna sul tèma, se vei desvolopar las meteissas responsas estupidas del sistèma politic francés, e del sistèma imperialista mondial, de l'economia de mercat pensat per la meteissa finança, modèl escòla de Luc en Toscana ; coma qué la vida istorica de las idèas pòt passar la pensada francesa, en lenga francesa, es autanplan, gregària.
Mas lo problèma es que de l'autre costat de Ròse, tot aquò -de la pensada gragària francesa- sembla encara tocar lo public, sovent gràcia a las glèisas catolicas e un esquèma ecclesial qu'a pas gaire cambiat, segur perqué la solucion politica del decorum papista damora en plaça !
Quand se sap melhor l'istòria, lo complotisme se comprendrà, e se ne rirà -nègre- de veire de quina manièra lo poder politic parisenc, centralista e pauc democrata, socialista o de la dreita bonapartista, farlabicarà los eveniments per s'adobar sa «genta» politica en país de conquèsta, per enganar encara mai la populacion, «réputées étrangères», mas sobretot sotmetuts a la pensada unica francesa, la pensada gregària francesa. E aquí los mèdias parisencs, que son 99 % çò qu'escota ara lo pòble de Niça, e lo pòble occitan, ajuda fòrça al desvolopament de l'engana jacobina francesa, ambe una còlha d'intellectuals, de tipe Académie française, que son lo relai clar de las idèas nacionalistas/regionalistas d'expansion parisenca.
Senon, Niça es en duelh, segon lo primièr ministre Manuel Valls, per tres jorns !


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dilluns, 18 de gener de 2010
Quan e poderam dispausar d' un diccionari gascon tot en occitan?
5 comentaris:
- Maime ha dit...
-
Sei pas de consent coma te. Fau pas un diccionari occitan gascon-occitan lengadocian. Fau un diccionari occitan, emb lo mai possible de mots de chasque dialecte. Ne'n i a desja un, lo Tresaur dau Felibritge. Son problema es sa grafia e qu'es vielh de mai d'un segle.
Qu'es quò que nos fau : un diccionari monolingüe e "dins tot los dialectes de la lenga d'òc" coma disia Mistral.
- 18 de gener de 2010 a les 13:18
- 優次 (Yuji) ha dit...
-
Jo sò d'acòrd damb Maime. Un diccionari bilingüe cau passar per ua lenga que sigue coneishuda d'aqueri que'u emplegaràn. Un diccionari lengadocian-gascon per exemple non servís sonque entad aqueri que coneishen anduas varietats o aqueri que coneishen eth gascon e ligíssen en legadocian. Totun, un diccionari monolingüe qu'amasse toti eths dialèctes que poirie resultar tròp caotic, e encara se se decidís indicar-ne eth dialècte, que pensi que queiríem daguens eth problèma dera diversitat: eth aranés e eths auti parlars gascons pirinencs, per exemple, qu'an de mots que coincidissen damb eth lengadocian e que los aparten deth biarnés; e son aqueri mots mens gascons? Non m'ac pensi. Quin calerie organizar aguest diccionari pan-occitan?
- 18 de gener de 2010 a les 21:35
- Heraus ha dit...
-
N'i a ben plan pro dab los mots gascons, los Gascons que's trufan de quin se ditz tau o tau mot en lemosin. Quin que sia, emplegar un mot non-gascon qui ne seré pas adaptat a la fonetica gascona be seré un barbarisme.
- 19 de gener de 2010 a les 2:08
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Maime: coma utilizador deu gascon, soi interessat per de diccionaris distints coma gascon-lengadocian-gascon d'un costat, gascon-lemosin-gascon de l'aute etc. per doas rasons ben evidentas:
- poder escriure un tèxte en bon lengadocian o en bon lemosin etc
- poder comprene los tèxtes escriches en de varietats non gasconas de l'occitan.
Es pas vertat que lo lengadocian - e te parli pas del lemosin- siá plan clar per nosautres de manièra naturala. l'avèm d'aprene e necessitam de diccionaris per nos ajudar. E los diccionaris te permeton de notar los idiomatismes e los faus amics e de comparar los provèrbis e los dires en tot te permetre de progressar en ta varietat coma en la del vesin.
Vòli pas d'un diccionari de tipe tresaur dau felibritge simplament per çò que vòli pas que lo francès figure dins mon diccionari occitan-occitan.
Quant aus diccionaris ont se mesclarián mots en totas las varietats, son fòrça complicats de realizar per los faire pro practics, serian fatalament incomplets per manca de plaça, vesèm ja la talha del diccionari de Palai vodat sonque au gascon, m'imagini pas un diccionari unenc ont serián referenciats los mots de totes los parlars occitans!!! Ja avèm l'exemple del diccionari occitan-catalan ont, a la partida occitana, se mesclan lengadocian e aranés, lo resultat es catastrofic: resulta impossible d'utilizar aqueste diccionari per virar un tèxte catalan en occitan oficial (aranés) corrècte e lo lengadocian i joga lo ròtle de lenga dominanta per rapòrt a l'aranés. Vòli evitar aquò. Dens un diccionari gascon-lemosin-gascon o dens un diccionari gascon-lengadocian-gascon, las doas varietats occitanas en preséncia son sul meteis pè d'egalitat coma o son italian e francés dins un diccionari francés-italian-francés. Es çò que vòli. Ara la question se pausa de saber quin gascon cal utilizar per comentar o exemplifiar lo sens deus mots en gascon? Gascoinés o aranés? Probablament los dos.
Yuji: Quin calerie organizar aguest diccionari panoccitan? Era vertat: non lo veigui pas clar, aguest diccionari, en particular per rasons de talha mès cap sonque.
Heraus: ne soi pas d'acòrd que los Gascons se trufen de saber los mots en lemosin. Que i a ua literatura e quauques blògs d'expression lemosina, ne son pas gaire de bon compréner tà nosaus. Un diccionari lemosin-gascon que'ns seré utile , e tanben lo revèrs ja que i a lemosins qui sajan de compréner tèxtes en gascon.
- 19 de gener de 2010 a les 6:54
- Maime ha dit...
-
De tot biais, fau ben veire que n'i a una majoritat de mots que son pariers. Pense qu'es possible de far un diccionari tot en oc (de veire dins queu dialecte botar las definicions) emb per chasque mot tres fòrmas : sud-occitan, nòrd-occitan e gascon. Serà de segur 'mas per daus mots usuaus.
Apres, fau benleu far de diccionaris dialectaus plan exaustiu emb totas las varietats e de las taulas de correspondéncias emb los autres dialectes occitans.
Lo project dau wiktionnary occitan es interessant per quò. An començar de metre dedins totas las fòrmas dialectalas. De vesitar : http://oc.wiktionary.org/
- 19 de gener de 2010 a les 10:32


text:
Hotel restaurant
Vous recherchez un hotel restaurant à Chinon ? Réservez à l'Hostellerie Gargantua, une adresse gourmande au Pays de Rabelais.
L'illustre écrivain François Rabelais, à travers ses personnages mangeurs excessifs tels Gargantua et Pantagruel, célèbre dans sa littérature à la gastronomie tourangelle, une cuisine gourmande et authentique. Venez la découvrir et la déguster dans notre hotel restaurant à Chinon où Célyne et Olivier vous convient à la table du Gandoyau.
Le restaurant Le Gandoyau
Lors de votre séjour dans notre hotel restaurant à Chinon, faites une pause gourmande dans le cadre chaleureux de notre belle salle ou sur la terrasse ombragée du Gandoyau. Célyne, la Chef, vous propose une cuisine traditionnelle familiale, des recettes régionales élaborées avec des produits du terroir et de saison. Sans oublier le breuvage de grand renom, le vin de Chinon, célébré par l'enfant du Pays, François Rabelais, qui accompagnera à merveille vos mets.
Les chambres de l'hostellerie
Notre hotel restaurant à Chinon vous propose 7 chambres qui vous plongeront dans le charme d'antan tout en vous offrant le confort moderne d'un hôtel 3 étoiles. Leur décoration simple et chaleureuse vous promet des moments de détente et de bien-être après une journée de travail ou de visites de la région.Toutes nos chambres disposent d'une télévison LCD satellite, d'un accès Wifi gratuit et illimité, d'un téléphone et d'une salle de bain privative avec wc.
Nos formules de séjour
Notre hôtel restaurant à Chinon vous propose différents forfaits économiques : le forfait Soirée-étape à partir de 89 € (nuitée en chambre Simple ou Supérieure, le dîner et le petit déjeuner buffet) pour vos déplacements professionnels et a formule Demi-pension à partir de 59 € (nuitée en chambre Simple ou Supérieure, le dîner et le petit déjeuner buffet) pour vos séjours de découverte de notre belle région.
Hotel restaurant à Chinon - Hotel restaurant dans le 37 - Hotel restaurant en Indre et Loire - Hotel restaurant en Val de Loire - Hotel restaurant près d'Abilly - Hotel restaurant près d'Ambillou - Hotel restaurant près d'Amboise - Hotel restaurant près d'Anché - Hotel restaurant près d'Antogny le Tillac - Hotel restaurant près d'Artannes-sur-Indre - Hotel restaurant près d'Assay - Hotel restaurant près d'Athée-sur-Cher - Hotel restaurant près d'Autrèche - Hotel restaurant près d'Auzouer-en-Touraine - Hotel restaurant près d'Avoine - Hotel restaurant près d'Avon-les-Roches - Hotel restaurant près d'Avrillé-les-Ponceaux - Hotel restaurant près d'Azay-le-Rideau - Hotel restaurant près d'Azay-sur-Cher - Hotel restaurant près d'Azay-sur-Indre - Hotel restaurant près d'Esves-le-Moutier - Hotel restaurant près d'Esvres - Hotel restaurant près d'Ingrandes-de-Touraine - Hotel restaurant près d'Orbigny - Hotel restaurant près d'Yzeures-sur-Creuse - Hotel restaurant près de Ballan-Miré - Hotel restaurant près de Barrou - Hotel restaurant près de Beaulieu-lès-Loches - Hotel restaurant près de Beaumont-en-Véron - Hotel restaurant près de Beaumont-la-Ronce - Hotel restaurant près de Beaumont-Village - Hotel restaurant près de Benais - Hotel restaurant près de Berthenay - Hotel restaurant près de Betz-le-Château - Hotel restaurant près de Bléré - Hotel restaurant près de Bossay-sur-Claise - Hotel restaurant près de Bossée - Hotel restaurant près de Bourgueil - Hotel restaurant près de Bournan - Hotel restaurant près de Boussay - Hotel restaurant près de Braslou - Hotel restaurant près de Braye-sous-Faye - Hotel restaurant près de Braye-sur-Maulne - Hotel restaurant près de Brèches - Hotel restaurant près de Bréhémont - Hotel restaurant près de Bridoré - Hotel restaurant près de Brizay - Hotel restaurant près de Bueil-en-Touraine - Hotel restaurant près de Buxeuil - Hotel restaurant près de Candes-Saint-Martin - Hotel restaurant près de Cangey - Hotel restaurant près de Céré-la-Ronde - Hotel restaurant près de Cerelles - Hotel restaurant près de Chambon - Hotel restaurant près de Chambourg-sur-Indre - Hotel restaurant près de Chambray-lès-Tours - Hotel restaurant près de Champigny-sur-Veude - Hotel restaurant près de Chançay - Hotel restaurant près de Chanceaux-près-Loches - Hotel restaurant près de Chanceaux-sur-Choisille - Hotel restaurant près de Channay-sur-Lathan - Hotel restaurant près de Charentilly - Hotel restaurant près de Chargé - Hotel restaurant près de Charnizay - Hotel restaurant près de Château-la-Vallière - Hotel restaurant près de Château-Renault - Hotel restaurant près de Chaumussay - Hotel restaurant près de Chaveignes - Hotel restaurant près de Chédigny - Hotel restaurant près de Cheillé - Hotel restaurant près de Chemillé-sur-Dême - Hotel restaurant près de Chemillé-sur-Indrois - Hotel restaurant près de Chenonceaux - Hotel restaurant près de Chezelles - Hotel restaurant près de Chinon - Hotel restaurant près de Chisseaux - Hotel restaurant près de Chouzé-sur-Loire - Hotel restaurant près de Cigogné - Hotel restaurant près de Cinais - Hotel restaurant près de Cinq-Mars-la-Pile - Hotel restaurant près de Ciran - Hotel restaurant près de Civray-de-Touraine - Hotel restaurant près de Civray-sur-Esves - Hotel restaurant près de Cléré-les-Pins - Hotel restaurant près de Continvoir - Hotel restaurant près de Cormery - Hotel restaurant près de Couesmes - Hotel restaurant près de Courçay - Hotel restaurant près de Courcelles-de-Touraine - Hotel restaurant près de Courcoué - Hotel restaurant près de Couziers - Hotel restaurant près de Cravant-les-Côteaux - Hotel restaurant près de Crissay-sur-Manse - Hotel restaurant près de Crotelles - Hotel restaurant près de Crouzilles - Hotel restaurant près de Cussay - Hotel restaurant près de Dame-Marie-les-Bois - Hotel restaurant près de Descartes - Hotel restaurant près de Dierre - Hotel restaurant près de Dolus-le-Sec - Hotel restaurant près de Draché - Hotel restaurant près de Druye - Hotel restaurant près de Épeigné-les-Bois - Hotel restaurant près de Épeigné-sur-Dême - Hotel restaurant près de Faye-la-Vineuse - Hotel restaurant près de Ferrière-Larçon - Hotel restaurant près de Ferrière-sur-Beaulieu - Hotel restaurant près de Fondettes - Hotel restaurant près de Francueil - Hotel restaurant près de Genillé - Hotel restaurant près de Gizeux - Hotel restaurant près de Hommes - Hotel restaurant près de Huismes - Hotel restaurant près de Jaulnay - Hotel restaurant près de Joué-lès-Tours - Hotel restaurant près de L'Île-Bouchard - Hotel restaurant près de La Celle-Guenand - Hotel restaurant près de La Celle-Saint-Avant - Hotel restaurant près de La Chapelle-aux-Naux - Hotel restaurant près de La Chapelle-Blanche-Saint-Martin - Hotel restaurant près de La Chapelle-sur-Loire - Hotel restaurant près de La Croix-en-Touraine - Hotel restaurant près de La Ferrière - Hotel restaurant près de La Guerche - Hotel restaurant près de La Membrolle-sur-Choisille - Hotel restaurant près de La Riche - Hotel restaurant près de La Roche-Clermault - Hotel restaurant près de La Tour-Saint-Gelin - Hotel restaurant près de La Ville-aux-Dames - Hotel restaurant près de Langeais - Hotel restaurant près de Larçay - Hotel restaurant près de Lémeré - Hotel restaurant près de Lerné - Hotel restaurant près de Les Essards - Hotel restaurant près de Les Hermites - Hotel restaurant près de Lignières-de-Touraine - Hotel restaurant près de Ligré - Hotel restaurant près de Ligueil - Hotel restaurant près de Limeray - Hotel restaurant près de Loché-sur-Indrois - Hotel restaurant près de Louans - Hotel restaurant près de Louestault - Hotel restaurant près de Lublé - Hotel restaurant près de Lussault-sur-Loire - Hotel restaurant près de Luynes - Hotel restaurant près de Luzé - Hotel restaurant près de Luzillé - Hotel restaurant près de Maillé - Hotel restaurant près de Manthelan - Hotel restaurant près de Marçay - Hotel restaurant près de Marcé-sur-Esves - Hotel restaurant près de Marcilly-sur-Maulne - Hotel restaurant près de Marcilly-sur-Vienne - Hotel restaurant près de Marigny-Marmande - Hotel restaurant près de Marray - Hotel restaurant près de Mazières-de-Touraine - Hotel restaurant près de Mettray - Hotel restaurant près de Monnaie - Hotel restaurant près de Montbazon - Hotel restaurant près de Monthodon - Hotel restaurant près de Montlouis-sur-Loire - Hotel restaurant près de Montrésor - Hotel restaurant près de Montreuil-en-Touraine - Hotel restaurant près de Monts - Hotel restaurant près de Morand - Hotel restaurant près de Mosnes - Hotel restaurant près de Mouzay - Hotel restaurant près de Nazelles-Négron - Hotel restaurant près de Neuil - Hotel restaurant près de Neuillé-le-Lierre - Hotel restaurant près de Neuillé-Pont-Pierre - Hotel restaurant près de Neuilly-le-Brignon - Hotel restaurant près de Neuville-sur-Brenne - Hotel restaurant près de Neuvy-le-Roi - Hotel restaurant près de Noizay - Hotel restaurant près de Notre-Dame-d'Oé - Hotel restaurant près de Nouans-les-Fontaines - Hotel restaurant près de Nouâtre - Hotel restaurant près de Nouzilly - Hotel restaurant près de Noyant-de-Touraine - Hotel restaurant près de Panzoult - Hotel restaurant près de Parçay-Meslay - Hotel restaurant près de Parçay-sur-Vienne - Hotel restaurant près de Paulmy - Hotel restaurant près de Pernay - Hotel restaurant près de Perrusson - Hotel restaurant près de Pocé-sur-Cisse - Hotel restaurant près de Pont-de-Ruan - Hotel restaurant près de Ports - Hotel restaurant près de Pouzay - Hotel restaurant près de Preuilly-sur-Claise - Hotel restaurant près de Pussigny - Hotel restaurant près de Razines - Hotel restaurant près de Reignac-sur-Indre - Hotel restaurant près de Restigné - Hotel restaurant près de Reugny - Hotel restaurant près de Richelieu - Hotel restaurant près de Rigny-Ussé - Hotel restaurant près de Rilly-sur-Vienne - Hotel restaurant près de Rivarennes - Hotel restaurant près de Rivière - Hotel restaurant près de Rochecorbon - Hotel restaurant près de Rouziers-de-Touraine - Hotel restaurant près de Saché - Hotel restaurant près de Saint-Antoine-du-Rocher - Hotel restaurant près de Saint-Aubin-le-Dépeint - Hotel restaurant près de Saint-Avertin - Hotel restaurant près de Saint-Bauld - Hotel restaurant près de Saint-Benoît-la-Forêt - Hotel restaurant près de Saint-Branchs - Hotel restaurant près de Saint-Christophe-sur-le-Nais - Hotel restaurant près de Saint-Cyr-sur-Loire - Hotel restaurant près de Saint-Épain - Hotel restaurant près de Saint-Étienne-de-Chigny - Hotel restaurant près de Saint-Flovier - Hotel restaurant près de Saint-Genouph - Hotel restaurant près de Saint-Germain-sur-Vienne - Hotel restaurant près de Saint-Hippolyte - Hotel restaurant près de Saint-Jean-Saint-Germain - Hotel restaurant près de Saint-Laurent-de-Lin - Hotel restaurant près de Saint-Laurent-en-Gâtines - Hotel restaurant près de Saint-Martin-le-Beau - Hotel restaurant près de Saint-Michel-sur-Loire - Hotel restaurant près de Saint-Nicolas-de-Bourgueil - Hotel restaurant près de Saint-Nicolas-des-Motets - Hotel restaurant près de Saint-Ouen-les-Vignes - Hotel restaurant près de Saint-Paterne-Racan - Hotel restaurant près de Saint-Patrice - Hotel restaurant près de Saint-Pierre-des-Corps - Hotel restaurant près de Saint-Quentin-sur-Indrois - Hotel restaurant près de Saint-Règle - Hotel restaurant près de Saint-Roch - Hotel restaurant près de Saint-Senoch - Hotel restaurant près de Sainte-Catherine-de-Fierbois - Hotel restaurant près de Sainte-Maure-de-Touraine - Hotel restaurant près de Saunay - Hotel restaurant près de Savigné-sur-Lathan - Hotel restaurant près de Savigny-en-Véron - Hotel restaurant près de Savonnières - Hotel restaurant près de Sazilly - Hotel restaurant près de Semblançay - Hotel restaurant près de Sennevières - Hotel restaurant près de Sepmes - Hotel restaurant près de Seuilly - Hotel restaurant près de Sonzay - Hotel restaurant près de Sorigny - Hotel restaurant près de Souvigné - Hotel restaurant près de Souvigny-de-Touraine - Hotel restaurant près de Sublaines - Hotel restaurant près de Tauxigny - Hotel restaurant près de Tavant - Hotel restaurant près de Theneuil - Hotel restaurant près de Thilouze - Hotel restaurant près de Thizay - Hotel restaurant près de Tournon-Saint-Pierre - Hotel restaurant près de Tours - Hotel restaurant près de Tours - Hotel restaurant près de Tours - Hotel restaurant près de Trogues - Hotel restaurant près de Truyes - Hotel restaurant près de Vallères - Hotel restaurant près de Varennes - Hotel restaurant près de Veigné - Hotel restaurant près de Véretz - Hotel restaurant près de Verneuil-le-Château - Hotel restaurant près de Verneuil-sur-Indre - Hotel restaurant près de Vernou-sur-Brenne - Hotel restaurant près de Villaines-les-Rochers - Hotel restaurant près de Villandry - Hotel restaurant près de Villebourg - Hotel restaurant près de Villedômain - Hotel restaurant près de Villedômer - Hotel restaurant près de Villeloin-Coulangé - Hotel restaurant près de Villeperdue - Hotel restaurant près de Villiers-au-Bouin - Hotel restaurant près de Vou - Hotel restaurant près de Vouvray - Hotel restaurant près du Boulay - Hotel restaurant près du Grand-Pressigny - Hotel restaurant près du Liège - Hotel restaurant près du Louroux - Hotel restaurant près du Petit-Pressigny


text:
Modernisme
Lo Modernisme o Art Nouveau (en França e Belgica), Modern Style (en Anglatèrra),Tiffany (als Estats Units d'America) Jugendstil (en Alemanha), Sezessionstil o Wiener Sezession (en Àustria), Style 1900, Style Noville, Florale, Stile Liberty (en Itàlia), z-es 'na transformacion estetica radicala en arquitectura, en musica, al cinèma, en las arts e en literatura a la fin delh sègle XIX e alh començament del sègle XX. Lo modernisme ven après lo naturalisme e avant lo postmodernisme.
Gertrude Stein, Marcel Proust, Le Corbusier, Pablo Picasso èron modernistas. Una de las expressions mai fòrtas del modernisme se pòt veire a travèrs d'arquitèctes modernistas catalans coma Antoni Gaudí.


text:
A darrèrs d'octobre sera prèsta era prumèra fase deth nau depòsit de Dèishes
Aué en apartat dera entrevista auem parlat damb eth conselhèr de miei ambient deth Conselh Generau, Jose Antonio Boya, e damb eth tecnic deth Conselh en materia de reciclatge, Josep Maria Insausti. Eth mos a auançat qu'a darrèrs d'octobre sera prèsta era prumèra fase deth nau depòsit de Dèishes. Avui a l'apartat de "L'entrevista" hem parlat amb el conseller de Medi Ambient del Conselh Generau, Jose Antonio Boya, i amb el tècnic del Conselh en matèria de reciclatge, Josep Maria Insausti. Ell ensha avançat que a finals d'octubre estarà llesta la primera fase de la nova deixalleria.


text:
Era electricitat forme part des nòstes vides mès non ei un invent uman, ja que la podem trobar ena natura, per exemple en un lampit.
Era electricitat se pòt generar transformant bèra classa d’energia (mecanica, termica, quimica). En Capdella se hè a servir ua turbina Pelton que transmet era energia mecanica a un generador que produsís corrent altèrna. En aguesta centrau se genère fòrça energia damb pòga quantitat d’aigua, perque eth saut de Capdella, de 840 mètres de desnivèu, proporcione ua pression de 84 kg/cm² e pendent fòrça ans siguec eth saut mès important d’Euròpa.
Era energia idroelectrica que se genère en Capdella se transpòrte a trauès de linhes de nauta tension suportades per pilònes e, en arribar enes cases, se baishe eth voltatge a 220 vòlts.
Era centrau idroelectrica de Capdella, cent ans dempús dera metuda en foncionament, encara ei en plen foncionament e produsís 25.000 kWh.
Era aigua des estanhs de Capdella produsís corrent en diuèrsi punts, tostemp que i age desnivèu. Ath principi es desnivèus son grani e hèn a servir canonades forçades, coma Capdella, Molinos e era Plana de Mont-ros. Quan ja i a pòc desnivèu era aigua s’acumule en restanques, qu’an pòga fòrça de pression mès la suplissen usant ua quantitat massiva de litres.


text:
3 E - Fonds Mazarin
Le duc de Mazarin contre M de Barbaud seigneur de Grandvillars et Florimont pour perception des dîmes novales de Courtelevant et Florimont : factum, mémoires (1687-1691). Le duc de Mazarin et Taiclet fermier de la seigneurie de Delle contre M de Barbaud seigneur de Florimont pour dîmes novales de Florimont et Courtelevant : requêtes, mémoires, enquête, (1689-1690), copies de titres de 1570 à 1622 (1570-1690). Le duc de Mazarin contre M de Barbaud seigneur de Florimont pour perception de dimes novales (1694).


text:
D'aeopòrt ni a un pròche Nantes, moderne, operacionau, que bastarié per aquela regien de l'Oest dins l'avenir, tengut còmpte de la reculada economica, e de l'estabilisacien dau trafic aerian. Mai Ayrault vòu son cap d'òbra. Pompidou faguèt lo Centre Beaubourg, Mitterand la piramida dau Louvre, Ayrault farà Notre Dame.
Ayrault mi fa pensar au senator Edoard Soldani, cònso de Draguinhan dins leis anadas 70, quora l'armada voguèt s'agantar lei 36000 ectaras dau Plan de Canjuèrs, reiaume de la feda e de l'anhèu brotard.
Edoard aurié poscut empachar l'istalacien de l'artilharié a portada de canon de la costiera, mai eu s'èra pensat que aduerrié richessa per Draguinhan e glòri per eu.
i siam entornats a la bèla epòca de la SFIO : "c'est pas cher et ça peut rapporter gros" disié una autra gaucha. Leis estèlas de promiera grandor dau partit bailejon sa principautat per seis interès e per son prestigi personau. Aviam pas votat per aquò.


text:
3en Prèmi literari Calandreta
Dins aquel article, se parla de : #Seleccion Prèmi literari Calandreta
Per la 3ena annada, la Calandreta Dagtenca organiza un prèmi literari dobèrt a totas las classas qu'i vòlon participar. Trobaretz sus aquesta pagina totas las informacions pertocantas al prèmi, que seràn mesas a jorn al long de l'annada.
Lo Prèmi literari calandreta es portat per la Calandreta Dagtenca amb lo sosten de Lectura e Òc, del CIRDÒC, de la ret Calandreta, de la Federacion 34 Calandreta, de la Poesia, de l'IEO34, d'Aprene, del CAP'ÒC, de Letras d'Òc e de la Mediatèca d'Agde,
Presentacion del prèmi
Las classas que desiran participar al prèmi legiràn los 4 libres seleccionats (del nivèl de lectura adaptat) e votaràn per elegir lo que prèsan mai.
Objectius pel regent
Motivar los escolans a l'entorn d'un projècte de lectura bèl Permetre al dintre de la classa escambis e causidas a l'entorn d'òbra literàrias occitanas Menar los escolans a afortir lor creativitat en esperlongar lo prèmi en l'espleitar d'un biais transversal.
Interèsses pels escolans
- Descobrir lo plaser de legir e la literatura occitana
- Aprene a criticar e participar a l'eleccion d'una òbra literària
- Esperlongar lo prèmi en crear en còla o per classa en ligam amb l'òbra causida (en arts visualas, en lenga, en descobèrta…)
- Rescontrar los autors e illustrators occitans e participar a la mòstra de las òbras
La FaBrica partenària !
Totas las entresenhas sul Prèmi (seleccion, reglament, infos practicas...) son de trapar aquí sus la FaBrica d'Occitanica.
Venètz partejar las criticas de vòstra classa sus la FaBrica : tota l'annada, escambiatz amb los autres legeires en comentant las òbras de la seleccion.
Reglament (lèu disponible)
La Seleccion
Mairala#Lo lop que voliá cambiar de color
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Lo caton, la guita e la cabra
Ne saber mai / Partejar sa critica
#L'òrt de Nicolau
Ne saber mai / Partejar sa critica
#L'ostal dels lops
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Lo caton d'Elodia
Cicle 2
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Lo rei dels corbasses
Ne saber mai / Partejar sa critica
#La ronda del diable
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Lo beveire de tinta
Ne saber mai / Partejar sa critica
Cicle 3#L'òme sortit de la mar
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Lo secret deus bòscs de Lascaus
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Contes de la calandreta
Ne saber mai / Partejar sa critica
#Lo Pichon Micolau en provençau
Ne saber mai / Partejar sa critica
Calendièr del prèmi
Setembre
- Inscripcions de las classas e pre-inscripcions per de rescontres d'autors
- Temps de lectura per las classas
De setembre a març
- Organizacion d'activitats a l'entorn del prèmi literari pels que desiran
A partir de febrièr
- Recepcion del material per votar
Abans lo 24 de març
- Transmission de la causida a l'escòla Calandreta Dagtenca
Lo 5 de mai a la Passejada literària en Agde
1- Anóncia de las resultas del prèmi (per cicle)
2-Rescontre d'autors
3-Mòstra de las creacions dels participants
Contàcte
Escòla Calandreta Dagtenca
1 rue Jean Moulin
34300 AGDE
04 67 00 16 46
calandagde [a] free.fr


text:
29/01/2012
Union liura
Soi amiga sus Faceboc amb un curat. L'ai conegut pel mejan d'una amiga meuna que li a fach, un jorn, una “ataca a la cara” (es Indian) dins una fila d'espèra a La Pòsta. Per los qu'o sabon pas soi en mitan rural. "De que fasètz aquí ?” li fasquèt mon amiga. E anèron beure un còp per charrar. O m'a presentat, puèi. Bon, vo'n fotètz ben de saupre que soi amiga amb un curat (levat qu'aquò ne poiriá espantar quauqu'unses), çò que m'agrada totjorn, ieu, es de veire sus son perfil :
Dubai : non pas per ieu
La Tèrra es talament venguda pichona que los rics sabon pas pus de que far per èsser exotics. A Dubai (se m'avètz perduda, un jorn, m'anatz pas quèrre alai), lor avián aprestat quicòm : d'isclas artificialas que, plan dispausadas, fasián fin finala un planisfèri gigant vist del cèl. Cadun podiá crompar son tròç de monde. Exotic, non ? The world. Sai que totes devián voler la Suissa. Mas la natura s'es pas daissada far. Es pas estada de biais per aquel caprici uman : las isclas s'enfonsan dins l'aiga. Lor caldrà trobar quicòm mai.
Janvièr de 2012
• Vergonha a la Siria que tua los jornalistas : Gilles Jacquièr, jornalista de França 2, 43 ans, tombat a Homs.
• Vergonha a la mort qu'a pres Pierre Lefranc, Gilles Jacquièr, Rosy Varte e Théo Angélopoulos.
• Òsca al Iemen que s'es desbarrassat de Saleh mas vergonha a son immunitat totala.
• Òsca als Croatas que vòlon dintrar dins l'UE.
• Òsca al sosten portat per HRW e d'autres al jutge Garzón en Espanha qu'es davant la justicia per çò qu'a metut son nas dins los afars de la dictatura franquista alara qu'una lei de 77 o defend. La drecha dura lo vòl far condamnar.
• Vergonha a Abdoulaye Wade, 85 ans, que vòl far un tresen mandat al Senegal : defòra !
16/01/2012
01/01/2012
En 2011
Avèm ajut la crisi (encara), la revòlta del pòble tunisian, Dilma Rosseff, prumièira femna presidenta del Bresil, Frédéric Mitterand que ditz que la Tunisia es pas una dictatura, Alliot-Marie, ministra dels Afars Estrangièrs, que prepausa a la Tunisia l'aduja de la policia francesa per téner las manifestacions, l'escandale del Mediator, la reguitnada del pòble egipcian contra lo sistèma Moubarak, la reguitnada del pòble del Yemen per caçar lo president Salelh (pas encara defòra, el), la dubèrtura d'una enquista oficiala sus la mòrt d'Allende al Chilí, Florence Cassez encara embarrada al Mexic, las amistats tunisianas de Michèle Alliot-Marie, Fukushima, los paures migrants d'Africa del Nòrd qu'an assajat de venir en Euròpa, l'Otan en Libia, la fin de Gbagbo, Castrò lo fraire, la capitada de las manifestacions contra l'extraccion del gas de sistre en França, Bachar el Assad que fa tirar sus son pòble, de Palestinians falords qu'an tuat Vittorio Arrigoni, militant italian que defendiá la causa palestiniana, 17 intellectuals israelians qu'an lançada una peticion per la creacion d'un Estat palestinian (sus las frontièiras de davant la guèrra dels 6 jorns de 1967) e per demandar la fin de l'ocupacion israeliana dins los "territòris ocupats", la reconeissença per l'Unesco de la corrida coma patrimòni immaterial de França, lo maridatge princièr englés, la mòrt de Ben Laden, la beatificacion de Joan-Pau II, lo film del Larzac a Canas, Elisabèt II en Irlanda, l'afar DSK, los Indignats en Espanha e puèi pertot dins lo monde, l'arrestacion de Ratko Mladic, l'Alemanha que vòl sortir del nucleari tre 2022 e qu'aurà pas que tres centralas tre 2012, lo jutjament dels complicis de Pol Pot al Cambòdge, l'inscripcion de Cevenas e Causses a l'UNESCO, la liberacion d'Hervé Guesquière e Stéphane Taponier, jornalistas de França Television, ostatges en Afganistan dempuèi 547 jorns, l'arrestacion de Goran Hadzic, Obama qu'a reçauput lo dalaï lama, un caluc del Dieu dels Catolics qu'a tuat 76 personas en Norveja, la famina dins la bana de l'Africa, la reguitnada del monde de Londres, los 10 ans del 11 setembre, la vertat suls finançaments dels partits franceses pels dictators africans, Mahmoud Abbas qu'a demandat oficialament a l'ONU de reconéisser l'Estat palestinian, Benyamin Netanyahu que li respond en recaptant encara mai de tèrra a la Palestina, un Senat d'esquèrra, la justicia que vòl ausir lo subre-poderós jutge Courroye dins l'afar Bettencourt, la liberacion de Gilad Shalit, la mòrt de Kadhafi, los islamistas al poder en Tunisia, la China e a la Russia qu'empachan l'ONU de prene de sanccions contra la Siria, l'assassinat de Marie Dedieu al Kenia, la reeleccion de Paul Biya al Cameron, la dintrada de la Palestina a L'UNESCO (la França a votat òc), la fin de Berlusconi en Italia, lo fuòc als burèus de Charlie Hebdo a París, la liberacion dels 3 ostatges (trabalhaires umanitaris) retenguts al Iemen dempuèi cinc meses, l'arrestacion del filh de Kadhafi lo mai enrabiat : Seïf al-Islam, los Egipcians que son tornar sus la plaça Tahrir per çò que vòlon pas dels militaris al poder, lo governament francés que fa una lei (5 en 7 ans) cada còp que i a un fach divèrs, Durban que tot lo monde se'n fot, Greenpeace qu'a facha la pròba que las centralas nuclearas francesas son pas seguras, los Russes que, fin finala, se daissan pas tòrcer per Poutine, la condamnacion de Chirac pels emplecs fictius de París, l'ambaissador de França en Siria que demoncia la flaquesa de l'ONU (5000 mòrts, ja), la mòrt de Kim Jong Il (notatz que Ben Laden + Kadhafi + Kim Jong Il, aquò neteja plan la planèta).
An defuntat : John Barry, Edouard Glissant, Maria Schneider, Andrée Chédid, François Nourissier, Jane Russell, Annie Girardot, mèstre Capello, Liz Taylor, Calvin Russell, Sidney Lumet, Bernard Gaschard, Marie-France Pisier, Gonzalo Rojas, lo deputat Patrick Roy, Michel Boujut, Maurice Garrel, Jorge Semprun, Christiane Desroches-Noblecourt, Clarence Clemons, Elena Bonner, Peter Falk, Roland Petit, Lucian Freud, Amy Winehouse, David Servan-Schreiber, Amy Winehouse, Annette Charles, Henri Tisot, Francesco Quinn, Jean-Claude Bajeux, Nancy Wake, François Cacheux, Allain Leprest, Pierre Quinon, Raoul Ruiz, Michel Mohrt, Gilles Courtemanche, Jean Tabary, Salvatore Licitra, Richard Hamilton, Walter Bonatti, Georges Fillioud, Cora Vaucaire, Jean Leclant, Wangari Maathai, Paulette Dubost, Göksin Sipahioglu, Steve Jobs, Jean Amadou, Robert Lamoureux, Christiane Legrand, Joe Frasier, Pierre Dumayet, Maurici Andriu, Enric Garriga Trullols, Danielle Mitterrand, Montserrat Figueras, François Lesage, Ladislas de Hoyos, Carlo Peroni, Rolland Dubillard, Cesaria Evora, Vaclav Havel...
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Uèi fasèm de talhièrs per ganhar moneda per pagar lo sejorn en Catalonha.
Envoiam de letras a d’entrepresas per que nos balhen un pauc de moneda. I a un grop que fa una letra per un magasin, n’i a un que fa una letra a una banca e un autre escriu a la comunoautat dels Pirenèus.
I a tres autres grops mas elis trabalhan pas per ganhar moneda, n’i a un qu’ escriu las leis de la cantina, un autre que trabalha per far un tablèu per plaçar sus un taulièr del mercat, un autre prepara un tèxt per far una emission de ràdio e mon grop trabalha sul blòg.
Adieussiatz amics e amigas
Fait per Lorenzo
Los talhièrs per ganhar moneda
Abriu 15, 2011 per calandretapamias
Uèi fasèm de talhièrs per ganhar moneda per pagar lo sejorn en Catalonha.


text:
Dissabte, 21 d'octòbre de 2017, 03h00
Lo filme Heidi, del realizaire Alain Gsponer, aurà lèu sa version en occitan, al cinèma e en DVD. Realizat per StudioCanal, lo filme ven d’èsser doblat en lenga nòstra ... +
Dijòus, 31 d'agost de 2017, 03h00
Mireille Darc nos quitèt diluns passat a sos 79 ans. L’actritz provençala, sex-symbol e icòna del cinèma francés, trabalhèt dins mai d’una cinquantena ... +
Diluns, 7 d'agost de 2017, 03h00
In a heartbeat, es a dire “en un baticòr”, es un cortmetratge d’animacion qu’a reüssit a esmòure lo mond, quitament sens dialògs. Segon los realizaires, ... +
Dijòus, 6 de julhet de 2017, 03h00
Auvèrnhe > Auvèrnhe > Castanhau
Dissabte passat a Orlhac (Castanhau) se presentèt davant un auditòri de 150 personas lo filme Lo paure Baptista. S’agís d’una òbra de Giral Roussiés, parlada ... +
Dimenge, 18 de junh de 2017, 03h00
Son a mand de vendre a l’enquant l’espasa lasèr que l’utiliza Luke Skywalker durant la trilogia originala d’Star Wars, una de las armas mai emblematicas de l’istòria ... +
Diluns, 29 de mai de 2017, 03h00
Acabèt ièr lo festenal de cinèma de Canas (Vencenc), qu’ongan a festejat son 70n anniversari. S’autregèt ièr los prèmis dins una bèla ceremònia ... +
Dimècres, 24 de mai de 2017, 03h00
A luòc dempuèi dimècres passat, 17 de mai, lo festenal de cinèma de Canas (Vencenc), qu’ongan festeja son 70n anniversari. L’eveniment comencèt amb lo passatge ... +
Dimècres, 24 de mai de 2017, 03h00
L’actor britanic Sir Roger Moore nos a quitat a 89 ans de vida e 70 de carrièra, après luchar contra un càncer. L’actor pus conegut dels qu’an encarnat lo personatge ... +
Dimenge, 16 d'abril de 2017, 03h00
De grands realizaires de prestigi coma Michael Haneke, Sofia Coppola, François Ozon o Naomi Kawase seràn los protagonistas de l’edicion d’ongan del Festenal de Cinèma de ... +
Dimars, 14 de febrièr de 2017, 03h00
Lengadòc > Lengadòc Naut > Tolosan
Ongan lo festenal LGBT de Tolosa, nomenat “Des Images aux mots“, a festejat sa 10a edicion del 6 a 12 de febrièr. Es un eveniment cinematografic considerable per la capitala regionala. ... +
Dissabte, 4 de febrièr de 2017, 03h00
Lengadòc > Lengadòc Bas > Costiera de Nimes
Comença uèi la 7a edicion del festenal Rescontre de vidèo e cinèma a Sant Gervasi (Costièra de Nimes). Durant la jornada de uèi e de deman, 4 e 5 de febrièr, ... +
Dimenge, 15 de genièr de 2017, 03h00
L’an 1962, lo cineasta John Frankenheimer realizèt Lo candidat de Manchoria, un filme d’intriga qu'imaginava una politica tòrta centrada suls Estats Units e la Corèa ... +
Dijòus, 12 de genièr de 2017, 03h00
L’actritz Meryl Streep recebèt diluns passat lo Glòbe d’Aur (Golden Globe) d’onor per sa carrièra e sa contribucion al mond del cinèma. Dins son discors Streep ... +
Dijòus, 5 de genièr de 2017, 03h00
Lengadòc > Lengadòc Bas > Costiera de Nimes
La 7a edicion del festenal Rescontre, de vidèo e cinèma, se tendrà a Sant Gervasi (Costièra de Nimes) los 4 e 5 de febrièr que venon, amb l’amira de sosténer ... +
Divendres, 30 de decembre de 2016, 03h00
L’actritz Debbie Reynolds, coneguda pel filme Singin’ in the Rain, moriguèt dins la nuèch de dimècres a dijòus a Los Angeles a causa d’un accident vascular ... +
Dimècres, 28 de decembre de 2016, 03h00
L’actritz Carrie Fisher, coneguda per son ròtle coma princessa Leia dins Star Wars, moriguèt ièr a causa d’una crisi cardiaca qu’aviá patida divendres dins ... +


text:
Flanhac
Flanhac[1][2][3] (Flagnac en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Flanhac, antany "Flaicinacum", A una origina gallo-romaine. Lo vilatge i aguèt donat l'an 839 per Pépin de Aquitaine al monastèri de Concas. Situat entre las ancianas províncias de Guyenne e de Auvergne, Flanhac a patit doas influéncias sul plànol architectural. Aital cèrts tets an cobèrt de tuiles de canals o romaines del temps que d'unas autras son de pissarres o de lauzes del país.
La glèisa Santa-Martin de Flanhac a #èsser bastida jols òrdres e pels fraires de Concas. S'i obsèrva tres estils architecturaux desparièrs : lo chœur d'estil roman (Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle), las fenèstras d'estil gotic flamboyants (Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle) e lo campanal (començament de la Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle). Qualques objèctes classificats monuments istorics an expausat dins la glèisa pels fraires de Concas.
Flanhac, autrefois "Flaicinacum", a une origine gallo-romaine. Le village fut donné en 839 par Pépin d'Aquitaine au monastère de Conques. Situé entre les anciennes provinces de Guyenne et d'Auvergne, Flanhac a subi deux influences sur le plan architectural. Ainsi certains toits sont couverts de tuiles canals ou romaines alors que d'autres sont d'ardoises ou de lauzes du pays.
La glèisa Saint-Martin de Flanhac a été construite sous les ordres et par les moines de Conques. On y remarque trois styles architecturaux différents : le chœur de style roman (Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle), les fenêtres de style gothique flamboyants (Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle) et le clocher (début du Modèl:Ligam sègleModèl:Verificacion sègle). Des objets classés monuments historiques sont exposés dans l'église par les moines de Conques.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Decazeville, Christian-Pierre Bedel, al canton, 1991
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Paginas utilizant de ligams magics ISBN
- Wikipèdia:esbòs
- Ortografia de verificar
- Portal:Roergue/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Guiana/Articles ligats
- Comuna de Roergue
- Comuna d'Avairon


text:
Nos rejúnher
Escrivetz de las novelas, daus romans ode la poesia ? Adonc esitatz pas a nos mandar vòstres manuscrits. Caillon Dorriotz cercha a desvelopar son catalòg de literatura generala emb daus noveux talents, o daus talents desjà confirmats que nos desiran rejúnher.
Setz universitaris o professor agregat ? Desiratz ufrir los fruchs de vòstre trabalh au grand public ? La colleccion "Coneissenças" vos dreib sas pòrtas per daus textes ponchuts o de vulgarizacion.
Jornalista, militant politic o associatiu, desiratz aportar vòstra votz au debat public ? La colleccion "Actualitat" serà vòstre noveu fòrum, una agòra necessària a tota democracia.
Mandatz-nos vòstre manuscrit a contact@caillon-dorriotz.com jos format Word o OpenOffice emb una mesa en pagina somària :
- un sol niveu de tìtol (en Times New Roman, 14 pt, gras)
- lo demai dau texte en Times New Roman, 12 pt, alinhat a mança o justifiat.
Caillon Dorriotz vos tornarà contactar après lectura e si vòstre texte es retengut, junharà rapidament nòstre catalòg.


text:
Era Val d’Aran acuelh ua naua edicion d'"Era Mongetada"
Era hèsta deth dimenge finalizarà damb un concèrt de musica occitana a cargue de Boilleurs de son
Es impulsors de “Era Mongetada”, Marcel Elias e Carlos Sanllehy, acompanhadi dera conselhèra de Torisme e Desvolopament Economic d’Aran, Anna Díaz, an presentat aué ena sedença deth Conselh Generau d’Aran era naua edicion d'"Era Mongetada" 2017, ua hèsta gastronomica-culturau qu'enguan arribe ara 6au edicion.
A compdar dera recuperacion dera varietat vegetau pròpria dera Val d'Aran, era "mongeta de Bossòst" ja arreconeishuda coma ua varietat peth Ministèri en an 2014, es impulsors damb era collaboracion des Ajuntaments deth Naut Aran e Bossòst, e era ajuda de diuèrses mèrques, establiments e professionaus deth sector dera restauracion, dèc lòc a un projècte de revalorizacion dera agricultura, era gastronomia e er auviatge culturau dera Val d'Aran.
Bossòst, Garòs e Arties acuelhen "Era Mongetada" 2017
Pendent era presentacion d'aguesta edicion, Carlos Sanllehy, a soslinhat qu'enguan era activitat se concentre pendent es dies 28 e 29 d'octobre. Eth dissabte en Bossòst, a on serà eth centre dera activitat gastronomica damb eth ja tradicionau “Dinar de pagès”, atau coma vessant festiua de “Era Mongetada”, damb activitats entàs mès petiti e damb era novetat deth 1èr campionat de “Butifarra”, e a compdar des 19 ores era net occitana damb un menu de 5 pinchos e es actuacions musicaus deth grop Gojates e de Lou Seriol.
Eth dimenge 29 eth protagonisme serà entad "Esdejoar Gastronomic", un Espectacle-Cooking elaborat pes codinèrs convidadi en aguesta edicion, James Goodyear, chef deth restaurant "Welbourne" de Bristol (Anglatèrra) e Eva Hausmann, chef, consultora e estilista gastronomica (Barcelona); damb era collaboracion des codinèrs des restaurants dera Val d'Aran, qu'un an mès collabòren en “Era Mongetada”.
Era hèsta deth dimenge finalizarà damb un concèrt de musica occitana a cargue de Boilleurs de son.
Sanllehy, soslinhèc qu'era arrason d'èster d'"Era Mongetada" ei qu'era agricultura e era gastronomia dera Val d’Aran poguen anar junhudes. Tanben, anoncièc qu'encara calerà demorar dus ans entara comercializacion dera mongeta de Bossòst, pr’amor que se requerís ua produccion minima entà assegurar er èxit comerciau.


text:
24/12/2014
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que l'emission dau diumenc 28 de decembre a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera consacrada aus contes de Nadau ( partida 2).
Questa setmana, La roia per Patrick Ratineaud e Lo mainatge de neu per Daniel Chavaròcha.
Bon Nadau a tots.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
Les commentaires sont fermés.


text:
Octosillab
Un octosillab qu'ei un vers de 8 pès (lo 8au pè qu'ei la darrèra sillaba accentuada, que sia seguida d'ua auta sillaba non accentuada o pas). Qu'ei, amassa dab l'alexandrin (de 12 pès) lo vers lo mei frequent dens la poesia classica occitana (com ac ei tanben dens las poesias francesa, castelhana e catalana) e sustot de la poesia trobadorenca.
Exemple[modificar | modificar la font]
- Guilhèm IX (lo darrèr pè qu'ei en letras negras) :
Ab la dolchor del temps novel
foillo li bosc, e li aucel
chanton, chascus en lor lati,
segon lo vers del novel chan:
adonc esta ben c'om s'aisi
d'acho dont hom a plus talan


text:
Uèi, 15 de genièr de 2018, fa 810 ans que se debanèt un fach tragic per Occitània. Lo legat papal, Pèire de Castèlnòu, èra assassinat prèp del flume Ròse , en de tèrras tolosanas. Lo Comte de Tolosa, Raimond VI, que de segur aviá pas ordenat de l’aucir, foguèt acusat per totes coma la persona darrièra que o aviá ordenat. Ja èra estat excomunicat meses abans e ara Innocenci III demandèt lo rei francés Felip August e los nòbles franceses de començar una crosada contra l’eretgia catara en tot començar per lo quite comte tolosenc. Après aquò, l’istòria d’Occitània seriá jamai la meteissa.
Foguèt un assassinat a la lutz del solelh e vist per divèrses testimònis. Aquò balhèt una excusa pro bona als legats papals per demandar Roma de començar una autra manièra d’actuar per finir amb lo catarisme. Fins alavetz, 1208, las predicacions dels enviats papals avián capitat pas brica e los que parlèron puèi amb lo papa Innocenci III demandèron de “sauvar la glèisa catolica, qu’èra a mand de se pèrdre a Narbona”.
E maugrat que foguèt un assassinat que balhèt pas cap de benefici al comte tolosan, foguèt tanben una causa plan bona per plusors nòbles franceses, entre eles Simon de Monfòrt , que volián aver mai de tèrras e mai poder. E l’excomunicacion papala, las demandas de la Glèisa e l’assassinat de Pèire de Castèlnòu balhèron l’ocasion ideala per atacar e conquistar Occitània, encara independenta del Reialme de França.
Un arquevesque occitan qu’aborrissiá los catars
La vida de Pèire de Castèlnòu, qu’arribèt d’èsser arquevesque de Magalona, foguèt una vida dedicada a la lucha contra lo catarisme. Quora moriguèt en 1208, fasiá d’annadas que participava en d’escontres e amassadas publicas entre catars e catolics per ensajar de far renonciar los occitans de la sieuna nòva religion. Totun, capitèt pas en cap moment e finiguèt per demandar al papa d’atacar amb violéncia los occitans pr’amor que pensava que i aviá pas cap autra manièra de sauvar la glèisa catolica a Occitània,
Foguèt nomentat legat extraordinari del papa Innocenci III e decidiguèt tornar luchar contra lo catarisme amb l’ajuda d’un monge del Cistèl, Ramièr, e Domenge de Guzman, fundator de l’òrdre dels fraires predicaires, tanplan coneguts coma dominicans. Foguèt assassinat en tèrras de Raimond VI de Tolosa aprés lo condemnar publicament pr’amor que voliá pas laissar la causa dels catars.
La sieuna mòrt en aquel precís moment foguèt plan profiechada per los enemics del comte tolosenc pr’amor que foguèt la causa mai dirècta – maugrat que tanben n’i aguèron d’autres – del començament de la crosada nomenada dels albigeses en 1209 e que devastarè Occitània tota pendent mai de 20 ans, fins 1229 e mai encara.
En 1203 Pèire de Castèlnòu èra encara un monge de l’abadiá de Fòntfreja quora lo Papa Innocenci II lo nomenèt amb Raül Ramièr, legat papal en tèrras d’òc. Los poders balhats pel Papa foguèron pas pichons. Caliá arrestar l’eretgia catara e per o far li foguèron donats mai poders encara que los qu’avián los quites evesques.
Aquò provocariá, al long de la sieuna vida, mai d’una discusssion entre Castèlnòu e los evesques de Tolosa, Besièrs e Vivièrs. E finiguèt per la destitucion d’aqueles e la victoria de Castèlnòu.
L’an 1207, amassa amb Domenge de Guzman, e Diego, evesque d’Osca, aviá fach una violenta campanha contra lo comte de la vila mondina Raimond VI, que finiguèt amb l’excomunicacion del comte en 1207. Pèire de Castèlnòu, de mai, liurèt los vassals del comte de la sieuna fidelitat vèrs Raimon VI, un fach pro grèu a l’epòca e aquò provocariá que foguèsse assassinat per un nòble, familha del comte mas qu’aviá pas cap vision politica. Raimond VI aguèt pas cap benefici amb la sieuna mòrt, mai lèu çò de contrari.
Aucit per un nòble fisèl a Raimond VI
En 1207 Pèire de Castèlnòu ensagèt una jogada decisiva. Anèt fins Provença e balhèt la patz de la Glèisa catolica a un grop de nòbles ( entre aqueles i aviá lo sénher dels Bauç ) provençals rebèls a Raimond VI. Après aquò far demandèt lo comte de s’i somar per luchar totes al còp contra los catars.
La decision de Raimond VI foguèt pro complèxa. Se disiá d’òc serià donar lo poder a sons vassals. Se disiá non seriá amb los catars. Fin finala, decidiguèt de dire non, una decision que tanben cambiariá l’istòria occitana. Pr’aquò Pèire de Castèlnòu l’excomuniquèt e liurèt los vassals de la sieuna fidelitat al comte tolosan.
L’excomunicacion papala foguèt confirmada per Innocenci II amb una letra enviada al comte e ont disiá “qu’èra un còrb que menjava carònha”. Aprés l’insultar lo menacèt en tot confirmar cossí l’atacariá “te preneràn las tèrras balhadas per la Glèisa e se aquò es pas pro demandarem los princes vesins de t’atacar coma enemic de Crist. Aital, liurarem lo ton país de l’eretgia”.
Semblava qu’èra mai un problèma politic que non religiós. Maugrat lo ton papal, Pèire de Castèlnòu encara aguèt lo coratge d’anar fins Tolosa per comunicar la decision papala. Raimond VI escotèt amb paciéncia mas confirmèt qu’obessiriá pas. 6 meses puèi Innocenci III demandava lo rei francés “d’aucir totes los eretges en virtut del poder papal e far que la guèrra los tornèsse a la vertat”. A mai, demandèt la noblesa vesina d’i anar luchar en tot los aufrir las tèrras occitanas en d’indulgéncias coma dins una crosada a Tèrra Santa.
Foguèt alavetz quand Raimond VI decidiguèt que ja n’i aviá pro e que la situacion èra pro grèva. Lo risc èra naut e caliá arrestar los plans de Pèire de Castèlnòu e d’Innocenci III. Aprés tot la causa catara benlèu valiá pas tan. Dobtèt e signèt la patz amb los Bauç e d’autres nòbles provençals en rebellion dubèrta e convoquèt a Sant Geli al legat papal e l’evesque de Coserans per l’ajudar.
Çò qu’aviá d’èsser un bèl parlament finiguèt per èsser una nòva discussion entre lo comte e lo legat papal. L’actitud de Pèire de Castèlnòu provoquèt l’ira comtala. Raimond VI confirmèt qu’obessiriá pas e los legats marchèron aprés laissar l’excomunicacion papala cossí èra.
“Vigilatz, çò menacèt alavetz Raimond VI, vos espiaré per tèrra e aiga”. Mas maugrat le menaça tolosana los legats papals podèron arribar fins lo flume Ròse, a la frontièra de l’estat tolosenc. Volián arribar a Roma per informar Innocenci III: Abans crotzar lo flume decidiguèron dormir dins una albèrga ont i aviá un grop de soldats tolosans. L’endeman èra 15 de genièr.
Al matin i aguèt una discussion entre un dels òmes e lo legat papal Pèire de Castèlnòu. L’òme prenguèt una lança e feriguèt lo legat papal entre los costals. Puèi, fugiguèt amb un caval vèrs Bèlcaire. Pèire de Castèlnòu morissiá pauc aprés.
Aprés l’assassinat totes diguèron que Raimond VI èra lo colpable. Lo quite papa o arribèt afirmar publicament. Solament meses puèi diguèt qu’èra extrèmament suspècte. Uèi lo jorn los istorians creson pas que l’òrdre d’aucir lo legat papal foguèsse balhada per lo comte de Tolosa. Aviá pas cap sens politic per el d’o far. La mòrt de Pèire de Castèlnòu solament beneficièt los sieus enemics.
Lèu, los evesques de Tolosa, Folquet e Coserans anèron a Roma per criticar Raimond VI encara mai. Demandèron lo papa de sauvar la glèisa “ en perilh a Narbona”. La responsa papala foguèt d’enviar a la còrt del rei francés un cardenal per balhar de letras e peticions a la noblesa francesa. Caliá venjar l’assassinat de Pèire de Castèlnòu amb “la mòrt de totes los eretges en tot començar per Raimond VI”. Aquò foguèt lo començament de la crosada francesa contra los catars a Occitània de 1209.
La crosada, totun, demorariá mai de 20 ans, fins 1229 pr’amor que los occitans luchèron plan e amb coratge. La crosada comencèt amb l’ataca de l’armada de Simon de Monfòrt en 1209 a las tèrras dels vescomtes d’Albi, Besièrs e Carcassona. Tres ans puèi, la situacion dels nòbles occitans e del comte tolosan èra tan marrida qu’acceptèron plan la preposicion de Pèire I, comte de Barcelona e rei d’Aragon.
En efièch, lo 27 de genièr la noblesa occitana e lo quite comte tolosan, a mai del Papa acceptèron de crear un estat occitan-catalan (dich pels catalans l’Empèri dels Pirenèus) e aital senhorejar fin finala lo catarisme. Mas Simon de Monfòrt o acceptèt pas e arribèt a Murèth lo 13 de setembre de 1213. Los crosats volián pas acceptar la nòva autoritat de Pèire I sus Occitània. Çò qu’arribèt puèi cambiariá per tojorn l’istòria d’Occitània e çò que podiá aver estat aqueste país. D’aqueles faches ne fa uèi 810 ans.
Christian Andreu*
*Dempuèi uèi trobarètz una pichona biografia dels redactors de Sapiéncia en la seccion Qui sèm.


text:
1620
Aquesta pagina concernís l'an 1620 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
- Promulgacion de l'Edicte d'Integracion de Bearn dens França deu rei de França Loís XIII.
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Otoman[modificar | modificar la font]
Començament d'una guèrra còntra Polonha-Lituània après la revirada de negociacions regardant la question deis incursions regularas menadas per de tropas otomans ò polonesas còntra lo territòri vesin. Pasmens, lei dos camps comencèron la guèrra sensa preparacion e leis operacions se limitèron a la batalha de Cecora (17 de setembre - 7 d'octòbre) averada per leis Otomans.
Polonha-Lituània[modificar | modificar la font]
Començament d'una guèrra còntra l'Empèri Otoman après la revirada de negociacions regardant la question deis incursions regularas menadas per de tropas otomans ò polonesas còntra lo territòri vesin. Pasmens, lei dos camps comencèron la guèrra sensa preparacion e leis operacions se limitèron a la batalha de Cecora (17 de setembre - 7 d'octòbre) averada per leis Otomans.


text:
Arrianisme
L'arrianisme èra una tendéncia teologica dau cristianisme basada sus leis estudis e leis ensenhaments d'Arri (256-336). Fòrça populara pendent l'Empèri Roman e lei premiers sègles de l'Edat Mejana, foguèt qualificada d'eretgia au sègle IV. Pasmens, aquela condemnacion foguèt pas sufisenta car mai d'un emperaire roman, coma Constantin Ièr, o mai d'un pòble barbar coma lei Gòts èran arrians. Ansin, una tiera de concilis se debanèron dins lo corrent dau sègle IV sus la question arriana que foguèt finalament condemnada definitivament. Puei, la desparicion dei reiaumes barbars arrians entraïnèt aquela de l'arrianisme.


text:
Dimenge, 25 de decembre de 2016, 03h00 Istòria
Benlèu a un dels dieus mai venerats long de l’istòria de l’umanitat correspond la deïtat del Solelh, qu’a fach partida de la majoritat de las mitologias en divèrsas civilizacions coma es lo cas de l’egipciana, la mesopotamiana, l’inca, la mexicana, la japonesa, la chinesa e tanben l’indoïsta. Es estat, per tant, una part essenciala del culte de la majoritat de las culturas politeïstas, e posteriorament tanben del monoteïsme.
En Egipte, per exemple, lo culte del Solelh s’associèt inicialament als dieus Ra, Òrus, Oadjet, Isis, Atòr, Sekhmet, Bat, Not e Menit. E foguèt tanben dins aquel país que lo faraon Akhenaton proclamèt lo monoteïsme a l’entorn del sol dieu Aton, representat amb l’image del Solelh —disc solar dins lo firmament—, car se considerava qu’èra lo veritable esperit qu’entraïnava la vida sus la Tèrra.
Dins la mitologia indoïsta, la deïtat benfasenta qu’illumina, vivifica e noirís es Surya, lo dieu del Solelh. Dins la mitologia nordica, lo Carri Solar de Trundholm, un objècte que fa partida de l’edat del bronze nordica, es, en realitat, un carri tirat per una cavala que transpòrta lo Solelh. En Grècia, Eliòs èra un polit dieu que menava durant la jornada un carri a travèrs del cèl. Segon Omèr, èra tirat per de buòus solars, mas puèi, Pindar diguèt qu’en realitat son de cavals que lançan de fuòc. Del meteis biais, dins la tradicion josieva e crestiana s’afirma que lo profèta Elia pogèt al cèl amb un carri de fuòc.
Mas aquel culte del Solelh, coma principala o sola deïtat, es pas exclusiu d’Occident. Segon la cultura dels muiscas, Xué es lo dieu del Solelh, e pels Incas la deïtat pus importanta es Inti, qu’es tanben lo dieu del Solelh. De fach, l’emperaire inca se considerava coma un filh dirècte enviat per son veritable paire, lo Solelh.
E nos explica tanben Erodian, autor de l’Istòria de l’Empèri roman après Marc Aurèli, (un dels moments politicament pus conflictuals) qu’un jove de la dinastia dels Sevèrs, qu’exercissiá coma prèire d’un ancian dieu solar sirian, El Gabal, devendriá en l’an 218 lo nòu emperaire de Roma a l’edat de 14 ans. Mas Marc Aurèli Antonin August comencèt son mandat coma emperaire amb un grand escàndol justament per aver remplaçat lo dieu Jupitèr, principala deïtat del panteon roman, pel dieu sirian El Gabal, qu’el renomenèt “Deus Sol Invictus”, (Solelh invencut). Obliguèt puèi lo govèrn de Roma de participar als rituals religioses e, pus tard, amb l’intencion d’engendrar d’enfants divins, se maridèt amb una verge vestala. Aquò supausava violar la lei, e tanben la tradicion romana, car las vestalas qu’avián de relacions sexualas èran punidas sevèrament, enterradas viventas.
Ça que la, l’emperaire, dins sa totala conviccion que son dieu èra lo vertadièr, faguèt bastir sul versant oriental del Mont Palatin un luxós temple que lo nomenavan Elagabalium, ont lo dieu novèl, Sol Invictus, èra representat per un meteòr conic negre. A prepaus de tot aquò, Erodian diguèt: “Aquela pèira es venerada coma se foguèsse estada mandada del cèl estant, sus ela i a qualques tròces que ressortisson e de marcas que son destacadas, que lo pòble crei que son un imatge del solelh, pr’amor qu’es aital coma o veson”.
Mentretant, se debanava amb plena esplendor las fèstas paganas consagradas al Solelh ont òm intercambiava de presents e se profetizava d’auguris per la rèsta de l’ivèrn. Jol lum de las candelas e de las tesas se celebrava lo solstici d’ivèrn amb las Saturnalia (Saturnalas) del 17 al 23 de decembre, en disent adieu als jorns mai escurs de l’ivèrn e, en festejant la naissença del Solelh —Natalis Solis Invicti— (naissença del solelh invencut) lo 25 de decembre. Es a dire, la meteissa data que la celebracion crestiana de Nadal, que significa etimologicament una naissença.
Ça que la, dins la tradicion crestiana, aquesta es la data de referéncia de la naissença de Jèsus Crist. E mai se probablament foguèt pas atal, pr’amor que foguèt calculada pels primièrs crestians e, segon la tradicion josieva, la data del decès e la de la concepcion dels profètas correspondián al meteis jorn. Dins lo cas de Jèsus, avián causit coma data del decès lo 25 de març e, après calcular nòu meses, fixèron lo 25 de decembre coma data de sa naissença.
La fèsta de Nadal coma fèsta crestiana se comencèt a celebrar a comptar de l’epòca de Constantin, en apareissent en l’an 336 pel primièr còp dins lo calendièr roman. Ça que la, foguèt pas abans lo sègle VII, valent a dire, 300 ans puèi, que foguèt oficialament instituida, eclipsant per totjorn las celebracions paganas consagradas al Sol Invictus.
Azard o intencion, çò qu’es cèrt es que las doas datas coïncidisson. Mas, al delà de l’especulacion e de las divèrsas controvèrsias sorgidas sus las divinitats e de celebracions de caire pagan o religiós impausadas per la tradicion, la religion, o quin autre imperatiu legal que siá, aquelas efemeridas semblan èsser condemnadas a desparéisser dins los tempses avenidors. Pasmens, tre son primièr rai de lutz, fa ja quatre miliards d’ans, lo Solelh demòra “Invictus” e, gràcias a aquela divina estela, es tanben possibla nòstra meravilhosa existéncia. Tot un miracle per contunhar de viure e de servar l’espèr en l’èsser uman.
Amb mos melhors vòts: bon Nadal a totes!
Griselda Lozano
#1 Que’m menshidi ça que la de l’impression que l’estela èra entad aquò hèita.
Principi antropic : que vadom necessàriament jos ua bona estela, pr’amor, estossi ua "maishanta estela", vaduts no’i serem :)
Tant i a qu’ei la vita de susfàcia tau com ei qui s’ei adaptada a las condicions ambientas (com l’alternança jorn/nueit, las sasons, etc.) e pr’amor d’aquò, adara que semblan estar çò de qui cau. Que son las plantas vertas qui an "inventat" la fotosintèsi, pas lo... Legir mai
Cal pas doblidar Abellio en pais comenges subretot que jol l'empiri roman aqueste perçan era força poblat e sembla que l'era mai qu'uei encara.
Cal ajustar que la nòstra estela, a la distància que la tèrra se ten d'ela, nos permet d'aver ni tròp fred, ni tròp caut, d'i veire clar, mas pas tròp longtemps, estant per alhors la captenença orbitala de la tèrra, e l'ajuda indispensabla de son estratosfèra (per ne regularizar las temperaturas e nos aparar de las radiacions cosmicas letalas).
Mas, mai que mai, lo solelh permet la fotosintèsi, que rend possible als organismes cloroplastics d'integrar los atòmes de carbona, present... Legir mai


text:
Categoria:Gestion de projècte
La Gestion de projècte recampa totas las disciplinas qu'entran en jòc dins la mesa en òbra d'un objectiu.
Domenis connèxes[modificar | modificar la font]
- Categoria:Mestièr : la coneissença dels mestièrs es capitala dins un projècte. Son los contèxtes onte s'aplican los projèctes.
- Categoria:Recèrca operacionala : lista de metaespleches
- Categoria:Sistèma e Categoria:Sistemica : contribuís a la percepcion del projècte dins un tot.
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa pas que de la soscategoria seguenta.
E
- ► Engenhariá (6 C, 2 P)
Articles dins la categoria « Gestion de projècte »
Aquesta categoria conten l'article seguent.


text:
T’explicam. Deseme 2013
Planvolut/da amic/ga,
Aguesti dies era Generalitat de Catalunya a aprovat es sòns pressupòsti tar an 2014. Son uns pressupòsti enes que, Aran e eth Pirenèu en gessen fòrça mau paradi. Era retalhada qu’eth nòste país patirà serà deth 80% respècte des inversions der an anterior. Ei a díder, ua inversion nulla que deisharà ath país sense cap alternativa tara reparacion des grani maus que patirem pes aiguats deth passat 18 de junh. Ues reparacions tàs qu’era Generalitat soqnue a aportat 100.000 €, e semble que damb aguesta chifra, da per completada era sua aportacion.
Ei lamentable que, a despièch des malurs d’aguest parçan deth Pirenèu, era inversion dera Generalitat se destine tath nau aeropòrt dera Seu d’Urgell, a on s’i invertís mès d’un milion d’euros, en tot demorar pendent en Aran era reconstruccion des pònts, era recuperacion des lanes, des espacis agraris, e de tanti d’auti àmbits damnificadi pera riuada.
Ei per aguest motiu que, a trauès deth grop deth PSC en Parlament de Catalunya, auem demanat que se destinen tres milions d’euros tà hèr front ara reconstruccion des infraestructures toristiques e servicis pendents de reparacions enes pòbles afectats pera riuada. Aguesta demana se hig as iniciatives ja presentades en aguest Parlament peth pròpri PSC entà sollicitar ajudes tà Aran, iniciatives qu’an estat votades en contra per CiU e tanben peth deputat aranés e alcalde de Vielha Mijaran, Alex Moga, tot e auer estat aprovades en Plen deth Conselh Generau d’Aran per toti es grops politics.
Ad aguestes dures retalhades per part dera Generalitat, cau híger es retalhades der Estat Espanhòl, que tara provincia de Lleida seran deth 40% respècte der an passat, çò qu’evidencie eth desinterès des partits en govèrn pes nòstes tèrres, mès enlà de convertir-les en magasèms de vòts tà quan arriben es eleccions.
Ei per’mor d’aguesta situacion, e entà qu’era informacion arribe a toti e totes, que volem ahiscar-te a difóner e hèr a conéisher era realitat des chifres ara gent que non gaudís d’informacion sus aguesti ahèrs.
Ja sabes que demori ara tua disposicion tà quinsevolh ahèr que sigue deth tòn interés.
Coraument
Paco Boya
Secretari Generau
Aran, deseme de 2013


text:
Tractat de Versalhas de 1783
Lo tractat de Versalhas de 1783 foguèt signat per França, Espanha e la Grand Bretanha que complèta lo tractat de París de 1783 signat pels Britanics e los representants de las Tretze Colonias d'America del Nòrd qu'acaba la guèrra d'indépendéncia dels Estats Units d'America, que los Franceses e Espanhòls combatèron al costats dels insurgents.
Pel tractat de Versalhas, la Grand Bretanha torna una partida de las seunas possessions qu'aviá acquerit amb lo tractat de París de 1783 :
- A Espanha torna Menòrca e las doas Florida (mas la Grand Bretanha garda Gibartar),
- A França tornan los Establiments franceses de l'Ìndia, uèit lòtjas (Balassore, Kassimbazar, Yougdia, Dacca, Patna, Mazulipatam, Calicut e Surat).
França garda l'illa de Gorèa e Senegal e qualques illas de las Antilhas (Martinica, Guadalope, Santa Lúcia) ainsi que Sant Pèire e Miquelon. A las Antilhas, en mai, li tornan las illas de Tobago e de Trinitata. Li torna, sens cap de restriccions, la sobeiranetat entièra de Dunkerque. Obtenguèt un drech de pèsca al larg de Tèrra Nòva, sus las còstas nòrd-èst e oèst, dempuèi lo cap Sant Jean fins al Cap Raye.