text:
Pensada laterala
La pensada laterala es un ensems de tecnicas teorizadas per Edward de Bono, Doctor maltés en medecina e en filosofia, Master en psicologia e fisiologia e autor de mai d'un libres sus la creativitat. Aquel ensems de metòdes de resolucion de problèma consistís a abordar los problèmas jos mai d'un angles al luòc de se concentrar sus una apròcha unica[1].
Somari
Definicion e aplicacion[modificar | modificar la font]
La pensada laterala se definís per oposicion a la pensada verticala, qu'es la pensada classica, caracterizada per la continuitat entre las estapas e la validacion pas a pas de las ipotèsis e de cada resultat intermediari. Dins pensada verticala, una idèa que son aplicabilitat es pas validada es rebutada e es mai considerada dins la seguida del procèssus. L'invalidacion d'una idèa en pensada verticala se fa classicament mejans las objeccions seguentas:
- es pas coma aquò
- fonciona pas
- es pas una novèla idèa
- es tròp car
- es irrealista
- es estupid
A contrario, la « pensada laterala » ajuda l'innovacion considerant que l'imaginacion d'une solucion impossibla o irrealista pòt servir d'estapa a la descobèrta d'una solucion possibla eventualament innovanta. Las estapas potencialament illogicas servisson alara de « trempolin » cap a d'autras idèas, elas meteissas realizablas o non, fins a l'obtencion d'una solucion valida. La basa de la pensada laterala consistís atal a realizar de « sauts discontinús », eventualament dins lo domeni de l'impossible, sovent illogics, mas totjorn dins una optica de « cambi ». La solucion donada apareissent a posteriori incontestablament logica (aquò essent naturalament necessari per qu'aquela solucion siá considerada coma valabla).
Aquelas discontinuitats pòdon èsser provocadas de mai d'un biais (Cf. Tecnicas), per exemple en inversant o en exagerant lo problèma, considerant de solucions practicas o d'analogias amb de problèmas venent d'un domeni fòrça diferent, o encara en utilizant de mòts aleatòris coma estimilus.
Aquela tecnicas de pensada son doncas d'una granda utilitat dins los procèssus creatius e dins la resolucion dels problèmas.
Tecnicas de pensada laterala[modificar | modificar la font]
Aqueles metòdes se distinguisson per l'ajuda que donan per sortir dels esquèmas de pensada que nòtre cervèl bastiguèt al fil de nòstras experiéncias. Aquel fenomèn es lo qu'interven dins l'umor, qu'implica la desconnexion d'una estructura cap a una autra, a priori non ligada, mas a posteriori justificada. Aquela desconnexion se percep per exemple dins los jòcs de mots; lo doble sens essent lo mecanisme que provòca aquel cambi d'estructura (contèxte).
Abans tota utilizacion d'un d'aqueles metòdes, seriá util de mencionar lo caractèr irrealista d'idèas intermediàrias que seront suggerida. Edward de Bono suggerís l'utilizacion de tèrme po abans aquelas prepausas. po podent se traduire per Operacion de Provocacion (provocation operation). Aquela estapa evitant los tipes d'objeccion mencionada de per abans. Aquelas suggestions de provocacion pòdon tanben intervenir de biais involontari al cors de la recèrca d'idèas novèlas (e mai es quand intervenon de biais fluide que lo procèssus de creacion es pus eficaç).
L'operacion de provocacion se pòt far dels biaisses seguents:
- exageracion del problèma
- inversion dels objèctes considerats (« po, Los avions deurián poder aterrar de revèrs »)
- oposicion del problèma (« Las usinas deurián posar l'aiga en aval dels rius que posan ». Aquela idèa demanda pas de trempolin e es directament aplicabla, e aplicada dins qualques païses)
- distorsion dels faches
- desviacion de l'usatge (« po, Las veituras deurián aver de ròdas carradas »: aquel exemple es detalhat en dejós)
- l'utopia
- Tecnica de l'escapada, que consistís a s'escapar volontàriament de la dralha principala (per mejan de las tecnicas citadas en dessús per exemple)
- Lo destriament aleatòri d'un mot del diccionari, servissent d'estimulus per rebombar cap a una autra via de reflexion.
Illustracion per l'exemple[modificar | modificar la font]
Exemple 1[modificar | modificar la font]
- « Las veituras deurián aver de ròdas carradas »
Exemples de suggestions e d'eventualas solucions venet d'aquela prepausa:
- utilizar de pneumatic de geometria e de pression variabla,
- aquelas veituras poirián rodar dins los escalièrs → Utilizacion de 3 ròdas per montar los escalièrs ; Çò que se trapa per de valisas,
- perque s'utilizariá pas un sol plan de contacte ? → veituras d'esqui; çò qu'es lo cas sus las motonèus,
- los tusts poirián èsser amortits per una suspension d'evolucion programada, o evoluant activament → La suspension oleopneumatica e la suspension idropneumatica ne son d'aplicacions.
Exemple 2[modificar | modificar la font]
Consideram la question:
- « Prenguèt doas oras a dos òmes per escavar un trauc de dos mètres de prigondor. Quina prigondor seriá estada atenguda se dètz òmes avián escavat pendent doas oras? »
La responsa sembla d'èsser 10 mètres de prigondor. Aquela responsa supausa que la persona qu'i sosquèt seguèt un simple rasonament matematic suggerit per la descripcion donada, mas se pòt generar d'idèas de pensada laterala sus çò qu'influís la talha del trauc, çò que pòt menar a de responsas diferentas:
- un trauc pòt aver besonh d'èsser d'una cèrta forma o talha doncas l'escavacion pòt s'acabar d'ora a la prigondor demandada
- mai un trauc es prigond, mai cal d'esfòrç per l'escavar, donat que la tèrra a evacuar deu èsser levada mai naut per aténher lo nivèl del sol. I a un limit de prigondor per qu'un trauc pòsca èsser cavat pels umans sens aver besonh d'escalas o de cabralèva per rebutar la tèrra, e 10 mètres es al delà d'aquel limit.
- las jaças de tèrra mai prigondas pòdon èsser mai dificilas a escavar, se pòt aténher la pèira o una jaça freatica.
- cada persona que cava a besonh de plaça per utilizar una pala
- es possible qu'amb mai de gents trabalhant sus un projècte, cada persona venga mens eficaça a causa de mai de possibilitats de distraccion, la suposicion que podèm se destibar, mai de personas amb que parlar, eca.
- mai d'òmes poirián trabalhar en alternància per cavar pus lèu e pus longtemps
- i a mai d'òmes mas i a mai de palas ?
- las doas oras cavadas per dètz òmes pòdon èsser jos de condicions climaticas diferentas que las doas oras cavadas per dos òmes.
- la pluèja pòt inondar lo trauc per empachar l'escavacion
- la temperatura pòt gelar los òmes abans qu'acaben
- Seriá melhor d'aver cinc traucs de dos mètres cadun?
- los dos òmes pòdon èsser una equipa d'engenhariá amb de maquinas.
- los uèits òmes suplementaris pòdon èsser pas sufisament fòrts per cavar, o ben mai fòrts que los dos primièrs.
- quand emplegam dètz òmes sus una meteissa tasca cal ne servar dos coma bailes e sonque uèit, o mens, cavan.
- los dètz òmes an totes dos braces?
- los uèit òmes suplementaris son vius? Se non, es benlèu per aquò que los dos primièrs cavan un trauc.
Publicacions[modificar | modificar la font]
- Lateral thinking: creativity step by step; Edward De Bono; ed: Harper & Row, 1970[1]
- Po: Beyond Yes and No; Edward De Bono; ed: Penguin Books; 1972
- Serious creativity: using the power of lateral thinking to create new ideas; Edward De Bono; ed: HarperBusiness [2]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ vejatz lo Jòc de l'L de l'autor e son libre De Bono's Course in Thinking onte desvolopa e aplica sos principis en apròchas elementàrias permetent de mestrejar son concèpte de Pensada laterala)


c: text/html

text:
Unitat d’Aran da supòrt ara protèsta educativa
Defen ua educacion publica, universau, de qualitat e en aranés
Unitat d’Aran da supòrt ara protèsta dera comunitat educativa contra es retalhades practicades peth Govèrn de CiU ena Generalitat qu’afècten ara era escòla publica e tanben contra eth modèl que sage d’implantar eth PP per miei dera LOMCE, ja qu’ei regressiu, recentralizador e atempte contra era igualtat basica de totes es famílies entara educacion e formacion des sòns hilhs e hilhes, especiaument des mès fèbles e vulnerables des deth punt d’enguarda sòcioeconomic.
Pr’amor d’açò, UA defen aué mès que jamès eth besonh qu’era societat se dòte d’ua educacion publica fòrta, universau (de toti/es entà toti/es), inclusiva, damb immersion lingüistica en aranés, en Aran, e clarament de qualitat, ja qu’es païsi auançadi non pòden renonciar, de cap manèra, ara formacion integrau de toti es sòns ciutadans.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Principi de subsidiaritat
Lo principi de subsidiaritat es una senténcia politica e sociala segon que la responsabilitat d'una accion publica, quand es necessària, deu èsser atribuida a la mai pichona entitat capable de resòlvre lo problèma d'esperela. Va en parelh amb lo principi de supléncia, que vòl que quand los problèmas despassant las capacitats d'una pichona entitat, l'escalon superior a alara lo dever de la sostenir, dins las limitas del principi de subsidiaritat.
Es doncas dins lo desir de vigilar a far pas a un nivèl mai naut çò que pòt l'èsser amb mai eficacitat e l'ecalon mai bas, es a dire la recerca del nivèl pertinent de l'accion publica.
La significacion del mòt latin d'origina (subsidiarii : tropa de resèrva, subsidium : resèrva / recors / sosten) rebat plan aquel doble movement, a l'encòp de nonintervencion (subsidiaritat) e de capacitat d'intervencion (supléncia).
Somari
Formas e domènis[modificar | modificar la font]
La subsidiaritat pòt èsser:
- descendenta: delegacion o atribucion de poders cap a un escalon mai pichon, se dich alara devolucion o decentralizacion. Concretament, dins una subsidiaritat descendenta, es l'escalon superior que decida lo que deu coneisser quina question.
- ascendenta: atribucion de poders cap a una entitat mai vasta, se parla alara de federacion o, entre païses, de supranacionalitat. Concretament, quand una subsidiaritat es ascendenta, es l'escalon inferior que decidís lo que deu coneisser quina question.
Trapant la seuna origina dins la doctrina sociala de la Glèisa catolica, la nocion de subsidiaritat venguèt lo lèma de l'Union Europèa.
Aquel principi de subsidiaritat es clarament inscrich dins lo drech e dins lo discors europèu. La mesa en aplicacion e lo contraròtle de la mesa en òbra d'aquel principi de subsidiaritat son de questions legitimas, e dobèrtas.
Istòria[modificar | modificar la font]
Apareison de l'idèa[modificar | modificar la font]
Se pòt considerar lo filosòf Johannes Althusius coma a l'origina del principi de subsidiaritat[1]. Dins son obratge de 1603, Politica. Methodice digesta et exemplis sacris et profanis illustrata, cui in fine adjuncta est oratio panecyrica soslinha la necessitat d'autonomia de las collectivitats de basa, al respècte dels poders centrals. De fe reformada e "maïeur" d'Emden, posèt lo principi dins las deliberacions del Sinòde reformat d'Emden (1571)[2].
Qualques experiéncias de l'epòca modèrne coma per exemple las Províncias de l'Union en Occitània del temps de las guèrras de religion pòdon èsser qualificadas de tentativa d'aplicacion del principi de subsidiaritat.
Dins lo drech canon[modificar | modificar la font]
Lo principi de subsidiaritat tornèt èsser pres pel drech canon. Se trapa ja aquela nocion dins la pensada de Tomàs d'Aquin mas foguèt formulat pel primièr còp pel papa Leon XIII, dins l'enciclica Rerum novarum, primièra formalizacion de la doctrina sociala de la Glèisa catolica. Venguèt necessària pels abuses de la revolucion industriala e las consequéncias sus la societat civila.
Aquel principi, dich tanben « principi d'ajuda », enoncia qu'es una error morala e de caritat que de daissar far per un nivèl social tròp elevat çò que pòt èsser fach pel nivèl social mai bas, perque se lo privariá de tot çò que pòt far. A aquel títol, e en consequéncia d'aquò, lo trabalh de cadun a drech al meteis respècte quin que siá lo seu nivèl social, perqu'es lo sol a lo poder far.
Autras influéncias[modificar | modificar la font]
Lo principi de subsidiaritat tanben foguèt defendut per de pensaires socialistas coma Proudhon, de militants del movement cooperatiu e d'autors liberals coma John Locke e John Stuart Mill[3].
Dins l'Union Europèa[modificar | modificar la font]
Lo principi de subsidiaritat foguèt introduch dins la legislacion comunautària per l'article 3 B del Tractat de Maastricht, a per objectiu que las decisions presas dins l'Union Europèa lo sián al nivèl mai pertinent e mai pròche possible dels ciutadans.
Principi[modificar | modificar la font]
Lo principi de subsidiaritat al sens europèu èra definit als paragrafes 1 e 2 de l'article 5 del Tractat instituent la Comunautat Europèa: « La Comunautat agís dins las limitas de las competéncias que li son conferidas e dels objectius que li son atribuits pel present tractat. Dins los domènis que ne relèvont pas de la seuna competéncia exclusiva, la Comunautat interven, conformament al principi de subsidiaritat, sonque se e dins la mesura que los objectius de l'accion envisatjada pòdon pas èsser realizats de biais sufisent pels Estats membres e pòdon doncas, en rason de las dimensions o dels efèctes de l'accion envisatjada, èsser realizats melhor al nivèl comunautari ».
Dins l'encastre de las competéncias concurrentas entre l'Union Europèa e los Estats Membres de l'Union Europèa, l'Union Europèa es competenta quand es incontestable que l'accion de la Comunautat apareis coma mai eficaça qu'une accion menada per una instància mai locala.
S'agís alara de definir sus que critèris se declarerá quicòm d'incontestable.
Lo principi de subsidiaritat se trapa ara al paragrafe 3 de l'article 5 del Traitat sus l'Union Europèa : « En vertut del principi de subsidiaritat, dins los domènis que relèvan pas de la seuna competéncia exclusiva, l'Union interven solament se, e dins la mesura que, los objectius de l'accion envisatjada pòdon pas èsser atengut de biais sufisane pels Estats membres, tant al nivèl central qu'al nivèl regional e local, mas pòdon l'èsser melhor, en rason de las dimensions o dels efèctes de l'accion envisatjada, al nivèl de l'Union ».
Mesa en òbra[modificar | modificar la font]
L'un dels objectius implicita èra de mermar l'espandiement del camp de l'accion burocratica al sen de l'Union.
Pasmens, la mesa en òbra es complèxa e subjectiva. Es perque, en realitat, las causidas politicas pesan tant coma la reparticion optimala de las competéncias.
Fonts[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Jean-Sylvestre Mongrenier, Johannes Althusius et l’Europe subsidiaire, institut-thomas-more.org, lo 25 de mai de 2009.
- ↑ (fr)Marc Luyckx, "Histoire philosophique du principe de subsidiarité", Comission europèa, Cellula de prospectiva, ML(92) 64/92, lo 20 de genièr de 1992.
- ↑ (fr)La subsidiarité, principe de la démocratie délibérative, et la décentralisation Jean-Claude Boual e Philippe Brachet 2005
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Encyclica (fr)"Rerum Novarum", pel Papa Leon XIII
- (fr)Nouvelles de Synergies européennes, N°17, janvier 1996, p. 21, 22, 23, Entre autorité et libertés: le principe de subsidiarité, per Stéphane Gaudin.
- (fr)Chantal Delsol, Principe de subsidiarité, PUF, 1993.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Articles connèxes[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr)Qu’est-ce que le principe de subsidiarité ? (site vie-publique.fr)
- (fr)La subsidiarité sul site de l'Union Europèa
- (fr)Rapòrt d'informacion de l'Assemblada nacionala sul principi de subsidiaritat (site assemblee-nationale.fr)
- (fr)Lo principi de subsidiaritat dins l’Union Europèa


text:
-167
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -167 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Modificacion de la lèi sus lei punicions corporalas. Lei tatoatges infamants sus lo visatge e leis amputacions foguèron remplaçats per de còps de foit. L'objectiu èra d'umanizar lei penas judiciàrias. Pasmens, aquò foncionèt pas totalament car lo foit entraïnava de bleçaduras pus grèvas e un nombre de mòrts pus important (→ 156 av. JC).


text:
Qu'ei lèu en'autona, los dròlles que segan
E qu'ei dejà entrat la lenha.
Tu en unifòrme, dab los autes òmes
Plan luenh d'ací, tu qu'ès partit e qui cantavas !
Arrepic :
Dens lo sorelh e dens lo vent,
Viran las alas de la vielha mola.
Que viraràn autant longtemps
Tant que seram man dens la man.
Drin de possièra sus la tabatièra
Me disan plan qu'ès luenh d'ací
Mès que’m sembla enténer aqueth doç repic
Que l'an passat entà'm berçar que’m cantavas.
Ier lo tué amic qu'ei tornat de guèrra
Que s'ei carat, mès qu'ei comprés
Dab la tua cadena, tua blosa de lana
Que james mes ne torneràs tà recantar.
Viran las alas dens lo sorelh
Vira lo temps, arren n'a cambiat
Mès en mié cor, despuish ièr
Era vielha mola s'ei estangada
Fermer


text:
Lo Solièr
Lo Solièr (oficialament en francés Le Soulié) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament d'Erau e la region d'Occitània, ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom es atestat en 1181, El Solier. Lo Solièr ven del latin solarium, « estatge, luòc naut, assolelhat » [1]. Lo vilatge es a una altitud de 895 m, sus un travèrs expausat al sud-èst. Dins lo contèxte, lo nom es equivalent a « solanalh, solairòl ».
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de La Salvetat d'Agot; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 659


text:
What people are saying - Write a review
We haven't found any reviews in the usual places.
Selected pages
Other editions - View all
Popular passages
Page 15 - B lunhes de tota aquela encontrada. Et el s'en partit e s'en anet a la dugessa de Normandia, que era joves e de gran valor, e s'entendia en pretz et en honor, et en ben dig de lauzor: e plazion li fort las cansos e '1s verses d'EN Bernart. Et ella lo receup e l'aculhi mot fort. Lonc temps estet en sä cort, et enamoret se d'ella et ella de lui; e 'n fes motas bonas cansos.
Page 39 - Mantoana, fìls d' un paubre cavallier que avia nom sier el Cort. E deletava se en cansos aprendre et en trobar, e briguet com los bons homes de cort, et apres tot so qu'el pot; e fes coblas e siryentes. E vene s...
Page 28 - Guillem o saup fon trist c dolens, mas no li 'n vole mostrar brau semblan a la marqueza ni a 'N Uc, ans fazia semblan que res non saupes. Mas esforset se fort de servir la comtessa de Rossilho, e parti son cor de la marqueza. Et adonc el fe aquesta chanso que dis: Pus tan mi fors
Page 3 - Guillem de Cabestaing ses gran compaignia, et aucis lo, e fez li traire lo cor del cors e fez li taillar la testa; e la testa el cor fez portar a son alberc: lo cor fez raustir e far a pebrada e fez lo dar a man]ar a la moiller.
Page 29 - ... anava al monimen, e trasia la fora, e gardava la per lo vis, baisan et abrasan, e pregan qu'ella li parles eill disses se ella era morta o viva; e si era viva...
Page 5 - E car no podia viure per las soas letras, el s'en anet per lo mon. E sabia ben trobar e s'entendia be. Et astre et aventura lo condus en la cort de la contessa de Burlatz, qu'era lillà del prò comte Raimon, muiìler del vescomte de Bezers, que avia nom Taillafcr.
Page 10 - As to Peire Rogier's earlier life, I quote the Provencal biography :10 "Peire Rotgiers si fo d'Aluergne; e fo canorges de Clarmon," e fo gentils horn e bels et auinens e sauis de letras e de sen natural e cantaua e trobaua ben, e laisset la canorga e fetz se ioglars. et anet per cortz e foron grazit li sieu chantar. e uenc s'en a Narbona . . ." It is almost certain that Peire Rogier was born before, or at least not later, than 1145.
Page 27 - Guillem per sen d'EN Uc: Et en aisi qu'ieu vuelh far mon cavallier de vos , per so car sai qui es ; e car non trobaria cavallier que m convengues mai de vos , ni de cui EN Guillems degues esser tan...
Page 22 - EN Gaucelm e de si ; e que la degues cosselhar co respondera a 'N Gaucelm, ni col poiria retener ses far amor a lui. Et ela dis que no la cosselharia del laisar ni del retener; mas ela '1 faria partir de s' amor que no s' en rancuraria ni seria sos enemicx.
Page 38 - En P. de Gavaret , qu'era vescoms de Beraumes e senher de San Macari e de Lengo; e puesc dire per ver que anc tans de bos fatz fezes per dona. Mot longamen lo paget esta dona ab sas folas promessas et ab bels mandamens, et joyas donan. E mantas vez fes lo venir de Peitieus en Gascuenha per mar e per terra; e cant era vengutz gen lo sabia enganar ab falsas razos, que no 'l fSzia plazer d


text:
Iztaccíhuatl
Iztaccíhuatl (5 230 m) es la tresena montanha pus auta de Mexic. Es un volcan amorçat situat dins lo centre dau país dins la region dau pic d'Orizaba (5 636 m) e de Popocatepetl (5 452 m). La premiera ascension coneguda aguèt luòc en 1889 (James de Salis) mai de vestigis arqueologics semblan indicar l'existéncia d'una preséncia astèca pus anciana a la cima.
Liames intèrnes[modificar | modificar la font]
- Pic d'Orizaba (5 636 m), cima pus auta de Mexic.
- Popocatepetl (5 452 m), autra cima importanta de Mexic.


text:
Excepcions francesas ?
Editoriau de la revista Occitania Viure al Pais d’aqueste mes de genèr e de heurèr. Abonament 21 Bis Camin de Matens 81600 Galhac , 24,50 euros /an
Los mots tradicionaus de « Bona Annada ! » qu’an un gost particular augan quan vedem los projèctes qui son en cors, particularament après los atemptats de París deu mes de noveme.
Las causas que son anadas hòrt viste après aqueth episòdi francés d’un terrorisme qui tòca malurosament quasi de faiçon quotidiana centenats de hemnas e d’òmis capvath lo monde.
La reaccion qu’estó militara d’abòrd. Que contunha au dia de uei dab lo bombardament regular per avions francés — au demiei d’ua coalicion occidentau, araba e russa eteroclita e deus objectius qui son luenh d’estar convergents— de posicions on se son installats los combatants de l’Estat Islamic. Que vederam çò qu’ei l’eficacitat d’aqueths bombardaments ; mes en un periòde quan la guèrra se hè tanben per las bancas, que seré benlhèu planviengut de s’atacar aus canaus qui permeten a l’EI de sortir la moneda qui amassa regularament, peus sons pilhatges e gràcia au son comèrci. Lo prètz de las bombas e de las missions aerianas que dèu estar plan superior a l’embaucha d’especialistas deus trafics financèrs.
Se los bombardaments non son pas eficaçs qu’auràn au mensh acontentat ua partida de l’opinion e dat ua postura guerrèra a un govèrn qui sembla de’n tirar profieit. .
Puish que viengó l’Estat d’Urgéncia recondusit. Cada dia que’ns vienen alimentar en informacions chifradas sus lo nombre de perquisicions qui son estadas possiblas gràcias a aqueth Estat d’Urgéncia. Que s’i parla tanben deu nombre d’armas sasidas, de personas mesas en residéncia susvelhadas.
Qui averé podut imaginar que l’intervencion de jutges (d’ara enlà pas necessària en periòde d’Estat d’Urgéncia) e podèva estar tant paralisanta ! Pr’amor qu’ei plan lo messatge qui ei enviat a la societat. Totas aqueras precaucions democraticas qu’entravan lo tribalh de la polícia ! Pròva que n’ei, lo hèit qu’adara arribam a estar mei eficaç !
Que vederam mei tard la realitat d’aqueras estatisticas e d’aqueras chifras. que son dejà contestadas. Mes l’òra n’ei pas a har rasonaments e a chicanejar mes qu’ei l’òra, dab l’uelh dur e l’espiada fixa de díser que : « la securitat ei la prumèra de las libertats e que s’ac vau de sacrificar quauques libertats entà assegurar la nosta securitat ». Quan avetz gahat aquera afirmacion per darrèr las aurelhas qu’ètz en de bonas disposicions entà enténer la reflexion dita de dret sens popular, la qui vos atucarà e vos harà barrar lo claquet : « de tota faiçon los qui an las mans netas non riscan pas arren ! ».
Dab açò que podetz anar dromir tranquilles !
Fin finala l’Estat d’Urgéncia pòt entrar dens la constitucion e quauques mesuras pòden estar presas entà que l’Estat d’Urgéncia se perlongue sens aver besonh de’u declarar. Que los jutges non sian pas mei dens la bocla : aquò rai ! Perquisicion a tota òra ! Assignacion a residéncia sus simpla suspicion ! Comportament suspècte e frequentacions dobtosas…avisatz-ve !
Mes com n’avetz pas arren a v’arcastar… ( verificatz totun ! ) qu’ètz tranquillòts. Las mesuras d’excepcion son sonque contra los terroristas e los bons ciutadans non riscan pas arren !
Totun l’Istòria qu’ei ironica, quitament en aqueths periòdes de tension hòrta. Mentre que Manuel VALLS e’ns explica tot l’interès de las mesuras excepcionaus qui demanda aus parlamentaris de votar shens moniguejar e shens discutir qu’ei un cèrt deputat occitan socialista d’Auda qui en 1955—quan se votè la lei sus l’Estat d’Urgéncia— explicava que l’istòria nos provava que : « totas las leis d’excepcion (…) son per la seguida destraviadas deu lor objectiu prumèr ». (1) Aqueth deputat que s’aperava Francis VALS e que citava tots los domaus hèits per las divèrsas leis d’excepcion adoptadas en França en un sègle e miei…Sonque ua omonimia evidentament. Per çò d’aute nada semblança !
David Grosclaude
(1) Le Monde 5 de decembre 2015, citat per Thomas Wieder dens un article a prepaus de las leis d’excepcion e de l’esquèrra.


text:
Edition : Robert Lafont et l’occitanisme politique, petite contribution à une pensée moderne
6 de julh de 2011
"Tan melhor se d’obratges sus Robèrt Lafont lo lingüista
mancarán pas d’espelir, urosament se d’estudís sus Robèrt Lafont lo
romancièr florirán d’aicí o d’ailà, immancablament d’unes se clinarán
sus l’òbra poetica de l’escrivan provençal, mas que ne serà del Robèrt
Lafont analista e militant politic ?
E pr’aquò, dins lo seu trabalh d’intellectual engajat, dins la seu
bibliografia, la soscadissa politica ten una plaça caporala. Mas qual ne
farà jamai l’inventari e l’estudi ?
Pensi pas que calgue comptar sus qualques intellectuals jacobin e
franchimand. Al contrari aquestes se gardarán plan de revelar al public
lo Robèrt Lafont teorician de l’occitanisme politic. De « La révolution régionaliste » publicada en 1967 fins a sa mòrt, Robèrt Lafont a pas jamai arrestat de soscar lo combat per la l’amancipacion d’Occitània.
Urosament, al Partit Occitan, Gerard Tautil s’es
atelat amb capacitat e energia a l’espelucada menimosa de l’òbra
politica del Paure Robèrt Lafont que, siá ditz en passant foguèt el
tanben sòci del partit fins a la fin.
Per saupre d’ont ven e saber ont va, cada
militant(a) del partit se deu de crompar e de legir « Robert Lafont et
l’occitanisme politique » de Gerard Tautil. Doblidessem pas qu’en
politica coma dins tota autras activitats umanas i pòt pas aver d’accion
senada sens reflexion prealabla o concomitanta.
S. V."
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Robert Lafont et l’occitanisme politique
1 Robert Lafont et l’occitanisme politique le Ven 15 Juil - 15:38
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Lengas celticas
Las lengas celticas son un grop de lengas indoeuropèas parladas a l'Edat Antica dins una granda part d'Euròpa e acantonadas dempuèi l'Edat Mejana en Euròpa de l'Oèst.
Las sièis lengas celticas uèi parladas son:
- dins lo grop britonic
- dins lo grop gaelic o goidelic
D'unas de las lengas celticas anticas mai importantas èran lo gal qu'èra parlat en Gàllia, del sègle VI abans lo Crist al sègle VI après lo Crist, e tanben lo celtibèr dins una part de la Peninsula Iberica e lo lepondic en Itàlia del Nòrd. Mas es pas brica segur qu'èran de lengas separadas, bòrd que la classificacion e la coneissença de las lengas celticas anticas es gaire precisa.
Se coneis mal lo picte, lenga anciana d'Escòcia, remplaçada per lo gaelic escocés: èra benlèu una lenga celtica o ben una lenga non indoeuropèa.


text:
1987
Aquesta pagina concernís l'an 1987 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
China[modificar | modificar la font]
Intrada en servici dau premier sosmarin nuclear lançaire d'engenhs chinés.
Iran[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Guèrra Iran-Iraq acomençada en 1980. Dins lo corrent de l'annada, leis Iranians organizèron doas ofensivas d'amplor còntra la region de Basra (Karbala 5, 8 de genier - 27 de febrier) e lo Curdistan Iraquian (Nasr 4, mai-junh). La premiera èra la pus importanta que son objectiu èra de conquistar un territòri pron important per i installar un govèrn iraquian provisòri chiista. Pasmens, se turtèt ai linhas defensivas iraquianas fòrça importantas de la region e mau capitèt. La segonda obtenguèt en revènge quauquei succès e permetèt ais Iranians e a seis aliats curdas d'agantar lo relarg de Sulaymaniyya. Dins aquò, entraïnèt una intensificacion de la repression anticurda dau regime de Saddam Hussein qu'autorizèt l'utilizacion d'armas quimicas còntra lei populacions civilas de l'endrech.
A partir de julhet, lo govèrn iranian assaièt tanben d'internacionalizar lo conflicte e acomencèt d'atacar lei naviris marchands dins lo Golf Persic per obtenir la fin dau sostèn internacionau a Iraq. Aquò entraïnèt una repòsta viva deis Estats Units que placèron divèrsei naviris sota sa proteccion e mandèron de naviris militars dins lo Golf. Una tiera de combats navaus s'acabèron per de desfachas iranianas que perdiguèron plusors naviris leugiers.
Iraq[modificar | modificar la font]
Perseguida de la Guèrra Iran-Iraq acomençada en 1980. Dins lo corrent de l'annada, leis Iranians organizèron doas ofensivas d'amplor còntra la region de Basra (Karbala 5, 8 de genier - 27 de febrier) e lo Curdistan Iraquian (Nasr 4, mai-junh). La premiera èra la pus importanta que son objectiu èra de conquistar un territòri pron important per i installar un govèrn iraquian provisòri chiista. Pasmens, se turtèt ai linhas defensivas iraquianas fòrça importantas de la region e mau capitèt. La segonda obtenguèt en revènge quauquei succès e permetèt ais Iranians e a seis aliats curdas d'agantar lo relarg de Sulaymaniyya. Dins aquò, entraïnèt una intensificacion de la repression anticurda dau regime de Saddam Hussein qu'autorizèt l'utilizacion d'armas quimicas còntra lei populacions civilas de l'endrech.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
Dins lo Grand Nívol de Magellan, explosion de la supernova SN 1987A que foguèt la premiera supernova visibla a uelh nus dempuei 1604. Foguèt fòrça estudiada per leis astronóms que collectèron d'importantei donadas sus lo fenomèn. En particular, l'estèla a l'origina de l'explosion, una supergiganta blava, foguèt una suspresa car aqueu tipe d'estèla èra alora pas supausada èsser capable d'entraïnar una supernova.
Climatologia[modificar | modificar la font]
Dos ans après la signatura de la Convencion de Viena sus la proteccion dau jaç d'ozòn (→ 1985), plusors estats signèron lo Protocòle de Montreal per enebir l'utilizacion dei gas CFC a partir de 2009 (franc de quauqueis usatges limitats en medecina). Aqueu tèxte foguèt pauc a pauc ratificat per totei leis estats de la planeta.
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 6 de mai - Moon Geun Young, actritz surcoreana
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 22 de febrièr - Andy Warhol, artista e escrivan american (n. 1928)
- 2 de març - Randolph Scott, actor american (n. 1898)
- 19 de març - Louis de Broglie, fisician american, Prèmi Nobel (n. 1892)
- 11 d'abril - Primo Levi, escrivan italian (n. 1919)
- 14 de mai - Rita Hayworth, actritz americana (n. 1918)
- 17 de mai - Gunnar Myrdal, economista suedés, Prèmi Nobel (n. 1898)
- 27 de mai - John Howard Northrop, quimista american, Prèmi Nobel (n. 1891)
- 2 de junh - Andrés Segovia, guitarrista american (n. 1893)
- 13 de junh - Geraldine Page, actor american (n. 1924)
- 22 de junh - Fred Astaire, actor e dançaire american (n. 1899)
- 1 d'agost - Pola Negri, actritz polonesa (n. 1894)
- 11 d'agost - Carlos Drummond de Andrade, escrivan brasilièr (n. 1902)
- 17 d'agost - Rudolf Hess, oficial nazi alemand (n. 1894)
- 26 d'agost - Georg Wittig, quimista alemand, Prèmi Nobel (n. 1897)
- 28 d'agost - John Huston, actor american (n. 1906)
- 29 d'agost - Lee Marvin, actor american (n. 1924)
- 11 de setembre - Peter Tosh, cantaire e compositor jamaican (n. 1944)
- 23 de setembre - Bob Fosse, Usana direktisto di teatro (n. 1927)
- 2 d'octobre - Peter Medawar, scientific britanic, Prèmi Nobel (n. 1915)
- 9 d'octobre - William Parry Murphy, mètge american, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina (n. 1892)
- 13 d'octobre - Walter H. Brattain, fisician american, Prèmi Nobel (n. 1902)
- 2 de decembre - Luis Federico Leloir, quimista argentin, Prèmi Nobel de Quimia (n. 1906)
- 24 de decembre - Joop den Uyl, primièr ministre neerlandés (n. 1919)
- Leon Còrdas, autor occitan de pèças de teatre (n. 1913)
Prèmi Nobel[modificar | modificar la font]
- Prèmi Nobel de Fisica : J. Georg Bednorz, Karl Alexander Müller
- Prèmi Nobel de Quimia : Donald J Cram, Jean-Marie Lehn, Charles J. Pedersen
- Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina : Susumu Tonegawa
- Prèmi Nobel de Literatura : Joseph Brodsky
- Prèmi Nobel de la Patz : Óscar Arias
- Prèmi Nobel d'Economia : Robert Solow


text:
6 de genièr de 2012 : Acamp de trabalh "Anem òc ! Per la lenga occitana"
La Coordinacion «Per la lenga occitana ! » organizaira de la Manifestacion dau 31 de març de 2012 vos convida an un acamp de trabalh lo divendres 6 de genier de 2012, a comptar de 18h, a l’Ostal d’Occitania, a Tolosa.
Aquest acamp es dubèrt en totei,
per fin de recampar toteis aquelei que se vòlon ben investir dins aquesta aventura e faire qu’aquesta jornada sigue una capitada dei bèlas per la lenga occitana.
Avèm una batèsta de ganhar e es toteis ensems que i arribarem !
Per ansin, avèm mestier de vòstra energia e de vòstre dinamisme per participar ai pretzfachs de difusion de l’informacion, d’acuelh dei manifestants, d’enquadrament dau vilatge occitan e dau passa-carriera, etc.
Adonc, demandam an aquelei que sostenon aquesta iniciativa e que l’i vòlon participar mai que serián pas disponibles lo 6 de genier de prendre contacte ambé nautrei ò de mandar un messatge per nos en avisar…
que vos posquessiam puei assabentar de la seguida de l’accion
A lèu,
Coralament
Anna-Maria Poggio, vice-presidenta de l’IEO
Contacte de la coordinacion Anem òc ! :
- coordinacion.perlengaoccitana@gmail.com 04 42 59 43 96 / 06 77 49 37 78
- 2012@manifestarperloccitan.com 05 34 44 97 11 / 06 21 75 33 81


text:
Lauburu
Lo lauburu o crotz basca es un dels simbóls recents (sègle XVI a sègle XVIII) de la cultura basca.
Lo lau buru ("quatre caps" en euscar), es en realitat una esvastica que lo nom que ven del latin labarum el meteis procedís de l'estandard cantabra d'origina cèlta, nomenada labar. D'aquí la similitud amb l'esvastica, comuna a totes los pòbles indoeuropèus.
Lo sens original coma signalitica basca es discutit: per d'unes representariá lo solelh, per d'autres, es representacion nacionalista dels quatre teritòris bascs del sud dels Pirenèus: Alaba, Biscaia, Guipuscoa e Navarra, encara que siá fòrça improbable que siá atal. Una autra interpretacion ditz que la rotacion cap a la drecha es lo simbòl de la vida, e la rotacion cap a l'esquerra, lo simbòl de la mòrt, causa qu'aparéis d'aquela forma en monuments funeraris.
Lo lauburu pas jamai foguèt lo simbòl oficial dels bascs: aparéis sus cap d'escut d'armas dels territòris de cultura basca, ni tanpauc sus de bandièras ni autres estandards.


text:
Maria-Joanna me mandèri un mail per me dire de far una tièra dels libres que serián utils a la Bibliotèca que, joncha a la dels autres professors del departament, serà mandada a Cedric Bergay, lo librari de Sauramps cargat de l’occitan, per los que lo coneisson. Doncas, recampèri vòstres vejaires, mai que mai los qu’èran eschriches dins lo quasernet dels utilisators de la bibòc e coma aquò aquel quasernet tròba plenament son utilitat. De mon costat, aviái ja reperat al moment del catalogatge los libres qu’èran de manca o tot simplament los que serián pas de tròp. Amb tot aquò, farguèri la lista seguenta, classada per òrdre de prioritat. Deuriái normalament la mandar deman a MJV, s’avètz d’idèas o de suggestions de crompas qualas que sián (libres, CD, etc.), es lo moment o jamai :
Libres de crompar per la Bibliotèca
No Comments »
No comments yet.
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI


text:
François Hollande èra : « Moi Président, la finance .... » ; François Mitterrand el èra : « Je serai libre des forces de l'argent ». Governar es çaquelà tocar a-n aquelas fòrças tranquillas de la finança, per aver de capital per poder far viure e bastir un Estat centralizat francés. La causa es clara, i a pas de poder politic sense poder assumit al torn del capital e de sa finança ; sense las bancas toscanas pas de poder expansionista reial francés. Mas d'argent dins las bancas son l'argent del totes los que fan d'afars sul mercat-Estat-nacion que l'espaci s'es grandit e redusit al fial dels sègles, e dels regimes ; es per aiçò que, pauc impòrta lo regime en plaça o la localizacion de l'Estat sus aquela planèta, es important d'èstre assabentat de tot çò que l'Estat fabrica per desfiscalizar o pas.
Aital los deputats e senators jacobins se son fabricats leis especialas per desfiscalizar o per aver emprunt bancari a bais còst... e socialistas o pas son devenguts gròsses proprietaris immibilièrs dins pichons vilatges dinca fabricar un monopòl immobilièr dins lo parçan. Mas las loras asseguranças vielhessas son aital seguras. Son los joves que pagaràn.
Fau destriar lo "Juriscampus" lo campus pel juridic e la prudéncia per la defiscalizacion, e perqué pas pensar desfiscalizar e la pensar en regions occitanas ? Aital Jérôme Cahuzac aguèt partenaris per desfiscalizar que son pas estats a la nautor bona de la demanda de l'ancian cònsol e quirurgian dentista parisenc, e ancian ministre en carga de la frauda fiscala. Nos explica que, per defiscalizar o pagar una campanha electorala, fau aver un compte a l'estrangièr ; me sembla una error grèva, non pas perqué es pas eticament e politicament normala, mas perqué lo conselh fiscal es pas lo bon.
Evidentament la causa podrà far rire l'intelligéncia mediatica francesa (que la concentracion es clara e parisenca), fabricarà un mot per la circonstança politica (causa rara) :
Dedins l'Estat francés i a totes los mecanismes per desfiscalizar amai i son professionals que an expériéncias grandas sul tèma ; mantunes son melhors que d'autres, melhors formats dins la transformacion de la sapiença en matièra de defiscalizacion dedins l'Estat francés.
Los professions son fins ara, ambe una certificacion associativa ORIAS (la podètz veire aficat dins mantunas bancas) e mantunes estatgis e transmission pels ancians dins la profession, mas l'efèit sus l'afar Cahuzac es pas estat dels bons en matièra de conselh ; se parla d'un conselhièr amic del FN per ajudar a desfiscalizar ; vertat que la desfiscalizacion dona bona remuneracion e libera aital la paraula politica, pel conselhièr especial e particular (sovent fòrt discret).
Mas l'afar Cahuzac aurà segurament despertat mantunas idèas dins lo govèrn actual ; la formacion e la desfiscalizacion son pas plan organizadas, quitament dins lo sistèma bancari actual, e dins la vida economica e juridica en fRança, e donc dins una Occitanie que mestreja pas sas leis sul tèma.
Donc l'idèa jacobina es venguda d'organizar lo sistèma ; la prepausicion serà creatriça d'emplec, explícan ara las universitats associadas per fargar las formacions contunhas (CA en perspectiva), e las prepausar al Pôle Emploi... que i tròba aital una sorga d'emplec a prepausar, e sortir los quadres expérimentats (e que lo sistèma daissa càder), sovent quadres de longa temporada del caumatge.
Tot aquò demanda una lei novèla, fargada en 2015, una formacion universitària en seguida, e un finançament al Pôle Emploi per ajudar los caumaires.
Dempuèi l'afar Cahuzac, l'afar de certificacion de la desfiscalizacion e de l'organizacion melhora a contunhat, e anuèch, en 2016 lo cap de tunèl es en vista, mai o mens dins totas las regions concernidas e quitament en formacion per Internet.
Aital podèm dire que l'Afar Jérôme Cahuzac aurà tanben un efèit sus l'emplec, e nos podrà indicar que lo juridic fabrica emplec, car es devengut mai complicat d'ensenhar las vias per desfiscalizar. Aquela politica còsta a l'Estat (fau lançar l'afar), la resorga de percentatge sus la desfiscalizacion serà sufisenta per crear d'emplec sul long tèrmi ? Digun o sap.
A Vilanuèva d'Òlt, çaquelà, se Jérôme Cahuzac tòrna a las eleccions, serà largament elegit. La rason es simplassa, son eficacetat politica, çò que sembla fautar al personal politic al govèrn actual, aquel que daissèt.
Fins ara sabèm pas realament çò que se debanarà en justice française per Jérôme Cahuzac, mas podèm jà dire que la justícia aquela fonciona pas parier per aquel ancian ministre que per aqueles listats en seguida :
De la meteissa manièra nos podèm questionar sus la fiscalitat de los qu'an pas possibilitat de seguir la via de la desfiscalizacion dels revenguts. De qué pòdon pensar de la novèla organizacion que còsta per una populacion que sembla en dificultat per saber s'informar, e aver mestièr d'intermediaris per respondre a l'imposicion del revengut; aquela populacion se podrà aviat veire sus un exemple concret :
Son los quadres mejans qu'an pas cap vision de defiscalizar vist que de moneda per viure sovent n'an pas pro e fan estauvis gròsses de projectes de vida, puslèu que de pensar a desfiscalizar.
L'afar Cahuzac Jérôme nos explica donc que lo sistèma fiscal francés es tòrt, e que ne fau cambiar ; nos explica tanben que desficalizar sus l'immobilièr (un supòrt problematic, o sabèm ara) còsta a las joves generacions e donc que lo biais de pensar la defiscalizacion, dèu èstre pensat prèp de las necessitats e donc pas ges pensada a París, mas en Occitanie o Nouvelle Aquitaine, o Auvernhe-RA, o en PACA.


text:
Aigaliers . Arpaillargues-Aureilhac . Blauzac . Flaux . La Capelle-Masmolène . Montaren-St Médiers . St Hippolyte-de-Montaigu . St Maximin . St Quentin-la-poterie . St Siffret . St Victor-des-Oules . Sanilhac-Sagriès . Serviers et Labaume . Uzès . Vallabrix
sur le canton de Lussan : La Bastide-d’Engras ; Belvézet ; La Bruguière ; Fons-sur-Lussan ; Fontarèches ; Lussan ; Pougnadoresse ; Saint-Laurent-la-Vernède ; Vallérargues ;
sur le canton de Saint Chaptes : Aubussargues ; Baron ; Bourdic ; Collorgues ; Foissac ; Garrigues-Sainte-Eulalie ; Saint-Dézéry ;


text:
Lo castèth de Versalhas (var.castèu, castèl) situat a l'oest de París dens la vila de Versalhas, que ho bastit peu rei Loís XIV entà i amassar la cort auprès d'eth en tot li imposar ua estricta etiqueta e entà i beròi desplegar e ostentar lo son poder e la poténciade la monarquia. Que ho la soa residéncia reiau e qu'ac ho tanben entaus reis Loís XV e Loís XVI (que ho donc residéncia reiau deu 6 de mai de 1682 dinc au 6 d'octobre de 1789 manca ua petita parentèsi de regéncia enter 1715 e 1723).
Los bastiments deu castèth (dessenhats per l'aquitècte Louis Le Vau que s'estenen sus uas 6,32 ha e que còmptan dab uas 2300 salas qui sonque uas 1000 e son adobadas entau musèu.
Per çò qu'ei deu pargue, que compta dab 815 ha au dia de uei (qu'èran 8000 deu temps de la monarquia) qui 93 pertanhen au jardin dessenhat per André Le Nôtre.


text:
Rhinocerotidae
Lo rinocèros es un mamifèr erbivòr que son pes pòt avesinar las doas tonas. Aperten a la familha dels Rhinocerotidae, òrdre dels perissodactils.
Pòt mesurar 5 m de long per 1,80 m de nautor. Es lo mamifèr terrèstre actual mai long aprèp l'elefant, que lo mai naut es la girafa.
Al meteis títol que l'elefant, lo rinocèros brama.
Lo mot de rinocèros ven del grèc rhinos, nas, e keras, bana, perque pòrta una o doas banas sul nas, e non pas sul front coma los autres mamifèrs banaruts.
Se descriu quatre genres e cinc espècias :
En Africa
- Ceratotherium
- Ceratotherium simum o rinocèros blanc, que possedís doas banas.
- Diceros
- Diceros bicornis o rinocèros negre, que possedís doas banas.
En Asia
- Dicerorhinus
- Dicerorhinus sumatrensis o rinocèros de Sumatra, que possedís doas banas.
- Rhinoceros
- Rhinoceros sondaicus o rinocèros de Java, que possedís una bana.
- Rhinoceros unicornis o rinocèros indian, que possedís una bana.
Somari
Caracteristicas[modificar | modificar la font]
Generalitat[modificar | modificar la font]
La principala caracteristica visibla dels rinocèros, son lors banas sul nas. Segon l'espècia n'i a una o doas; ça que la, demest los rinocèros fossils, se tròba tanben d'espècias desprovesidas de banas. La bana de davant creis sus l'òs nasal, la bana de darrièr (quand existís) sul davant del cran. Malgrat lor duretat, las banas se compausan pas d'una substància ossosa, mas de queratina aglutinada, una proteïna fibrilària que se tròba tanben dins los cabels.
Dins cèrtas culturas d'Asia Orientala, s'atribuís a las banas trissadas d'efièches terapeutics e afrodisiacs, es perqué se tua fòrça rinocèros per lors banas.
La bana mai granda que s'es conegut fins ara mesurava 1,58 m.
Los rinocèros possedisson un còs massís e de cambas gròssas e cortas. Cada pè a tres dets e cadun s'acaba per una bata larga. La pèl es espessa e de color grisa o bruna.
Los rinocèros an una capacitat visuala febla, mas aquel inconvenient es compensat per un odorat subtil e una audicion fòrt bona.
Los mascles an pas d'escròt: los testiculs se tròban a l'interior del còs.
-
Ceratotherium simum / Rinocèros blanc
-
Diceros bicornis / Rinocèros negre
-
Rhinoceros unicornis / Rinocèros indian
-
Rhinoceros sondaicus / Rinocèros de Java
-
Dicerorhinus sumatrensis / Rinocèros de Sumatra
Populacions[modificar | modificar la font]
En Africa :
- genre Ceratotherium
- Ceratotherium simum o rinocèros blanc - Populacion salvatja : 11 330 - Populacion captiva : 750[1].
- genre Diceros
- Diceros bicornis o rinocèros negre - Populacion salvatja : 3610 - Populacion captiva : 250[1].
En Asia
- Dicerorhinus
- Dicerorhinus sumatrensis o rinocèros de Sumatra - Populacion salvatja : 300 - Populacion captiva : 9[1].
- Rhinoceros
- Rhinoceros sondaicus o rinocèros de Java - Populacion salvatja : 60 - Populacion captiva : 0[1].
- Rhinoceros unicornis o rinocèros indian - Populacion salvatja : 2500 - Populacion captiva : 150[1].
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia ITIS : Rhinocerotidae Gray, 1821 (fr) (+ version anglesa (en))
- Fòtos de rinocèros
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Taxobox utilizant una classificacion pas precisada
- Article amb taxobox-animal
- Article utilizant lo modèl Wikiccionari
- Article de qualitat en alemand
- Article de qualitat en macedonian
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Biologia/Articles ligats
- Mamifèr (nom scientific)
- Rhinocerotidae


text:
Categoria:Personalitat militara dels Estats Units
Las personalitats militaras dels Estats Units d'America concernisson de guèrras fòrça diferentas : intèrnas (Guèrra de Secession, guèrra contra los indians, etc.) o extèrnas (Mexic, Espanha, Segonda Guèrra Mondiala contra Alemanha, Itàlia e Japon, l'illa de la Grenada, Afganistan, guèrras contra Iraq, etc.)
Soscategorias
Aquesta categoria dispausa de 2 soscategorias, sus un total de 2.
G
- ► General american (4 P)
M
Articles dins la categoria « Personalitat militara dels Estats Units »
Aquesta categoria conten los 3 articles seguents.


text:
Belezeg
Belezeg en breton (Balazé en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La glèisa de Balazé aperten al commencement de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle a las chanoines de la collégiale de La nòstra-Madama de Vitré. Mas quand en 1116 Marbode, avesque de Roazhon, desira suprimir aquela collégiale e dona La nòstra-Madama de Vitré a la abbaye de Sant-Melaine de Roazhon, Balazé seguís l'astre de La nòstra-Madama e ven aital la proprietat de las Bénédictins de Sant-Melaine. Lo senhor de Vitré apròva aquel cambiament e assegura solennellement als fraires la possession de la glèisa de Balazé e de la part del bourg #qu'en depen, « ecclesia de Balaze cum #sudar partisca burgi » (Dom Morice, de Pròvas de l'Istòria de Bretanha, E, 531, 630). En 1170 Etienne, avesque de Roazhon, en 1185 lo pape Luce III, e en 1213 Pierre, autre avesque de Roazhon, confirman successivament lo abbé de Sant-Melaine en la jouissance de la glèisa de Balazé (Cartulaire de la Abbaye de Sant-Melaine).
Per continuament d'aquela donation, los religioses de La nòstra-Madama de Vitré lèvan los dos tèrces dels #dire de la parròquia de Balazé, recuèlhon las prémices e las oblations fachas a la glèisa, e bastisson al bourg una grange per reculhir las siás #dire. Mas pèrdon pauc a pauc la siá influéncia en aquela parròquia, ont possedisson pas gaireben mai res a Modèl:La s-. An quitament a lutar de còps amb l'avesque de Roazhon per conservar lo sieu drech de presentacion al benefici de la curació de Balazé, drech en provenent de la donation #que se los i aviá facha de la glèisa paroissiale (Archiu départementales de Ille-e-Vilaine, 18 H, 15).
Un grand nombre de recteurs de Balazé #èsser al meteis temps doyens de Vitré. Malgrat aiçò res pròva pas qu'aquela dignitat décanale i aguès jonch a la rectorerie de Balazé ; doas causas semblan quitament contràrias a aquel sentiment : la presentacion ordinària del benefici de Balazé pel abbé de Sant-Melaine, — e la certitud que divèrsas doyens de Vitré pas #èsser ponch recteurs de Balazé. En 1790, lo recteur de Balazé jouit dels dos tèrces de las gròssas e menues #dire, — de las #dire novales, — del presbytère, amb un jardin e un pichon pré ; lo tot aimat per Renascut Lo Maridat, recteur d'alavetz, valer 4 500 libres de renda. A la meteissa epòca, la fabrica jouit de 182 libres 16 sòls de renda (Archiu départementales de Ille-e-Vilaine, 1 V, 28).
Lo Châtelet succedís a la s-|XVII|e}} a la Bouëxière coma distincion de la parròquia. Lo Châtelet es a la familha Sévigné l'an 1355, passa de contunh a la familha Hay. Lo Châtelet a erigit en marquisat en 1682.
Se tròba los appellations seguents : Ecclesia de Balazé (en 1116), Balazeum (en 1500).
La glèisa de Balazé appartient au commencement du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle aux chanoines de la collégiale de Notre-Dame de Vitré. Mais lorsqu'en 1116 Marbode, évêque de Rennes, souhaite supprimer cette collégiale et donne Notre-Dame de Vitré à l'abbaye de Saint-Melaine de Rennes, Balazé suit le sort de Notre-Dame et devient ainsi la propriété des Bénédictins de Saint-Melaine. Le seigneur de Vitré approuve ce changement et assure solennellement aux moines la possession de l'église de Balazé et de la partie du bourg qui en dépend, « ecclesia de Balaze cum sua parte burgi » (Dom Morice, Preuves de l'Histoire de Bretagne, I, 531, 630). En 1170 Etienne, évêque de Rennes, en 1185 le pape Luce III, et en 1213 Pierre, autre évêque de Rennes, confirment successivement l'abbé de Saint-Melaine dans la jouissance de l'église de Balazé (Cartulaire de l'Abbaye de Saint-Melaine).
Par suite de cette donation, les religieux de Notre-Dame de Vitré lèvent les deux tiers des dîmes de la paroisse de Balazé, recueillent les prémices et les oblations faites à l'église, et construisent au bourg une grange pour ramasser leurs dîmes. Mais ils perdent peu à peu leur influence dans cette paroisse, où ils ne possèdent presque plus rien au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle. Ils ont même à lutter parfois avec l'évêque de Rennes pour conserver leur droit de présentation au bénéfice de la cure de Balazé, droit provenant de la donation qu'on leur avait faite de l'église paroissiale (Archives départementales d'Ille-et-Vilaine, 18 H, 15).
Un grand nombre de recteurs de Balazé furent en même temps doyens de Vitré. Cependant rien ne prouve que cette dignité décanale fût unie à la rectorerie de Balazé ; deux choses semblent même contraires à ce sentiment : la présentation ordinaire du bénéfice de Balazé par l'abbé de Saint-Melaine, — et la certitude que plusieurs doyens de Vitré ne furent point recteurs de Balazé. En 1790, le recteur de Balazé jouit des deux tiers des grosses et menues dîmes, — des dîmes novales, — du presbytère, avec un jardin et un petit pré ; le tout estimé par René Le Marié, recteur d'alors, valoir 4 500 livres de rente. À la même époque, la fabrique jouit de 182 livres 16 sols de rente (Archives départementales d'Ille-et-Vilaine, 1 V, 28).
Le Châtelet succède au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle à la Bouëxière comme seigneurie de la paroisse. Le Châtelet est à la famille Sévigné en 1355, puis passe à la famille Hay. Le Châtelet est érigé en marquisat en 1682.
On rencontre les appellations suivantes : Ecclesia de Balazé (en 1116), Balazeum (en 1500).


text:
Bactriana
Bactriana es una region d'Asia Centrala situada dins leis estats modèrnes d'Afganistan, de Paquistan, de China, de Tatgiquistan e d'Ozbequistan.
Dins lo corrent de l'Antiquitat, foguèt lo centre d'un reiaume poderós e avançat que foguèt belèu lo territòri d'origina dei Pèrsas e dau zoroastrisme. Entre 545 e 540, foguèt conquistada per l'Empèri Aquemenida. En 462, una revòuta i foguèt reprimida e la dominacion aquemenida foguèt plus contestada. Au contrari, pendent l'afondrament de l'Empèri fàcia ai tropas macedonianas d'Alexandre, la region resistiguèt amb acarnament. Après una campanha malaisada, Alexandre deguèt finalament se contentar de contraròtlar solament lei vilas principalas[1]. Après sa mòrt e lo partiment de sei conquistas, Bactriana faguèt partida de l'Empèri Seleucida.
Aprofichant l'afebliment rapide de la poissança de la dinastia seleucida dins l'èst de son empèri, Bactriana venguèt independenta en 256 avC. Formèt lo reiaume grècobactrian que foguèt dirigit per una dinastia grèga energica que s'estendiguèt en direccion d'Índia, de Sogdiana e de l'estèpa d'Asia Centrala. Aquel estat demorèt una poissança importanta mai s'afondrèt après una invasion nomada en 130 avC. Perdiguèt rapidament sei regions perifericas e lo còr dau reiaume foguèt ocupat per leis Escites en 90 avC.


text:
Praia
Praia (Plaja en portugués) es la capitala e la pus granda vila de Cap Verd. Se situa sus l'illa de Santiago qu'es tanben la pus granda de las nòu illas abitadas de l'archipèla. Sa populacion èra estimada 124 661 abitants en 2008.
La vila ten un pòrt comercial que li permet d'exportar cafè, cana de sucre e fruches tropicals. Son economia es tanben basada sus l'industria de la pesca. Praia es constituïda per tres freguesias: Nossa Senhora da Graça, Santíssimo Nome de Jesus e São João Baptista.


text:
02 novembre 2017
L’occitan (lo basc e lo peitavin santongés) de Novèla-Aquitania
L’occitan lemosin es pas al programa ! Aquí en Limosin, ara qu’existissèm pas mai, lo jornal de la Region que recebèm dins nòstras bòstias a lètras se sona Nouvelle-Aquitaine. Enfin, lo recebon solament los qu’an pas pegat un « no pub » (ai botat un « pas de reclama », mas lo factor sembla de pas voler comprene !), si que non, i an pas dreit ! Aqueste jornal, coma èra lo cas per la Lettre du Limousin, es reservat als bon ciutadans qu’acceptan, ara dos còps la setmana, lo tapon de... [Lire la suite]
26 mars 2013
Eric Fraj : Quin occitan per deman ?
Vaquí (enfin !) la version occitana prometuda del tèxt que nos balhèt Eric Fraj al mes de novembre passat, una reflexion critica sus la qualitat mas tanben sus la concepcion de la lenga que volèm (voldriam) transmetre a nòstres nebots, qu’a pas acabat de provocar de discussions. JP C Piqué à FR 3 Viure al Païs le document en .doc : Quin_occitan_per_deman1 Quin occitan per deman ? Si es vertat que l’occitanisme diu voler, non pas simplament la subrevida (mès o mens simbolica), mes la vida efectiva de... [Lire la suite]


text:
Duppigheim
Düppigheim en alemannisch (Duppigheim en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Duppigheim A situat a 11 km de Wolxheim – 14 km de Soultz-los-Bains – 13 km de Avolsheim - 6 km de Ernolsheim-sus-Bruche - 13 km de Molsheim - 18 km de Estrasburg.
Duppigheim est située à 11 km de Wolxheim – 14 km de Soultz-les-Bains – 13 km d'Avolsheim - 6 km d'Ernolsheim-sur-Bruche - 13 km de Molsheim - 18 km de Strasbourg.


text:
1. Unitat. Eth sindic Francés Boya a artenhut, en còr dera representacion deth pòble aranés, eth Plenari deth Conselh Generau, era unitat politica contra era inclusion d’Aran ena vegueria dita de Naut Pirenèu e Aran, concretada ena Declaracion Conjunta deth 16 de seteme, qu’es grops d’Unitat d’Aran, Convergéncia Democratica e Partit Renovador d’Arties e Garòs an aprovat en ua mòstra clara de fòrça intèrna e dera volentat d’auer ua soleta veu ar entorn d’un ahèr tan transcendentau entath futur der autogovèrn. Longa vida ara unitat!
2. Governacion. Eth problèma entà Aran ei qu’era prepausa territoriau deth conselhèr Ausàs se base ena organizacion administrativa de Catalonha sense tocar era integritat dera província. En aguest cas, ei clar qu’Aran non pòt demorar includit en cap entitat territoriau nauèra, pr’amor qu’aguesta inclusion signifique, essenciaument, ua menaça entath principi d’autonomia en suberpassar eth marc especific en exercici des competéncies pròpries.
3. Coeréncia. Des d’aguest punt d’enguarda, era claretat e era coeréncia deth Sindic an estat en tot moment -aué e ager- impecables e irrefutables. Eth sòn esfòrç entà arténher era unitat enes institucions ei frut dera sua volentat entà hèr-mos mès fòrts eneth dialòg damb era Generalitat. A despièch dera desconfidança interessada des que an hèt d’aguest ahèr er unic ahèr dera sua existéncia politica, Francés Boya a exercit eth sòn lideratge e d’ençà d’aguest s’a limitat a deféner eth compromés qu’er alavetz conselhèr Puigcercós aqueric publicament damb Aran e es sues institucions en afirmar que non formarien part de cap vegueria. Mès, tant s’auien creigut era caricatura qu’auien hèt deth Sindic, que s’an mantengut en un estat incomprensible de silènci e estordiment enquiath moment en qué eth cap deth Govèrn d’Aran a requerit eth sòn prononciament public. Benvengudi siguen, dempús deth sòni!
4. Fòrça. Per aquerò, vau era pena persutar-i: era coeréncia e era unitat de toti es grops politics en procès de redefinicion territoriau de Catalonha consitusís era nòsta fòrça, era nòsta integritat coma pòble decidit a deféner eth sòn autogovèrn coma eth melhor esturment entà apregondir ena democràcia dera proximitat e eth pogrès des qu’i demoren, venguen d’a on venguen.


text:
As pòrtes d’ua naua Setmana Santa, revèrbere ena consciéncia seculara era condicion finita der uman, pr’amor qu’aquerò que poderie demorar d’aguesta sason, abantes deth renaishement primaverau, ei tot just eth malur de saber-mos mortaus. Eth “Diu a mòrt”, decretat per Nietzsche e que, semble, a portat tanti maus de cap ath discurs religiós ena modernitat, non ei pas ua nauetat, pròpria dera actualitat nihilista, senon que, coma sosten Gianni Vattimo, ei intrinsèca ath madeish cristianisme, que profèsse era fe en un Diu que morís. Era Vertat s’a hèt carn (en sòn procès de “kénosis”), s’a hèt finita, a aquerit era forma dera perspectiva, lèu lèu relativa, personau, e, per tant, a deishat d’èster pròpriament era grana Vertat, dogmatica, metafisica e etèrna. Tanplan objectiva. E qué ei era vertat?, se pregunte, esceptic, eth condamnador. Era vertat, en minuscula, daurís era sua perspectiva istorica, en marc dera sua comprension temporau e destinau, ara lum, per tant, dera sua epòca, coma complèxe referenciau e acceptat de forma, se non racionau, aumens rasoada, ath temps que dubèrta ath cambi, ara renovacion, d’acòrd damb era sua comunautat de descurbidors, coma diderie eth recentament desapareishut Harnoncourt, ara comunautat d’ermenèutes deth sens. D’alavetz ençà, d’ençà d’aqueth Diu que morís, perque s’a rebaishat ara condicion umana e d’un praube uman, mès en concrèt, era vertat sempitèrna sonque se pòt conjugar en dialòg, intersubjectiva, en mutuau reconeishement. Ei a díder: coma defen Vattimo, era vertat, ena epòca democratica que volem víuer, a agut de deishar pas ara caritat, perque, dera forma coneishuda pera poetica becqueriana, era vertat… ès tu, e er aute, ena sua demanda infinita.
(DIARI SEGRE, 19-3-2016)


text:
Dustin Hoffman
Dustin Lee Hoffman (Los Angeles, 8 d'agost de 1937) es un actor, comedian e realizador american dels mai famoses. Venguèt celèbre internacionalament gràcias a son interpretacion dins lo film Lo Laureat e sa capitada se faguèt mai intensa amb divèrses films coma per exemple Macadam Cowboy (1969), Little Big Man (1970), Los gosses de palha, Papillon, Marathon Man, Kramer contra Kramer, Tootsie, Rain Man, Hook demest mantun autre. Sas interpretacions foguèron guerdonadas amb un Òscar de melhor actor per Kramer contra Kramer e Rain Man, cinc Golden Globes, quatre Baftas, tres Drama Desk Awards, un Genie Award e finalament un Emmy Award. Dempuèi 2012 se consagra a la realizacion qu'entamenèt amb lo film Quartet.
Biografia[modificar | modificar la font]
Dustin Hoffman nasquèt en 1937 a Los Angeles, dins una familha de classa mejana d'origina jusieva, qu'aviá sas originas en Ucraïna e en Romania. Es lo segond enfant d'Harry Hoffman que trabalhava coma decorador dins los estudis de la firma cinematografica Columbia Pictures e de Lillian Hoffman (nascuda Gold). Son fraire ainat, Ronald, es avocat e economista. Dustin se diplomèt a la Los Angeles High School en 1955 e se destinava inicialament a l'estudi de la medecina qu'entamenèt al Santa Monica College. Pasmens al cap d'un an Dustin abandonèt l'universitat e partiguèt estudiar l'art dramatic a la Pasadena Community Playhouse primièr, abans de se n'anar a Nòva York pr'amor d'i seguir los corses del celèbre Lee Strasberg, a l'Actor's Studio. Quand anoncièt a la familha que voliá venir actor, sa tanta Pearl li diguèt: «Pòdes pas èsser actor, siás pas pro polit».
Sa carrièra comencèt a debon en 1964 quand participèt a une pèça de teatre escricha per Samuel Beckett, En esperar Godot. Durant son interpretacion d'un nazi transvestit e gibós dins Eh ? a Broadway, Mike Nichols lo remarquèt e li prepausèt lo ròtle principal del film Lo Laureat en 1967, çò que li portèt una nominacion a l'Oscar del melhor actor. Hoffman i interpretava lo personatge de Benjamin Braddock, que torna dins sa familha sortida de la nauta borgesiá de California aprèp l'obtencion de son diplòma universitari e se vei implicat dins una aventura amb Dòna Robinson, la femna de l'associat de son paire. En mai de 1969 se maridèt amb Anne Byrne.
En 1982, son interpretacion dins Tootsie que s'i desguisava en femna per trobar un trabalh d'actor e sortir del caumatge li portèt una consagracion internacionala e un enòrme succès comercial, çò que li valguèt una cinquena nominacion per l'Oscar del melhor actor.
Foguèt operat del cancèr en agost de 2013.
Filmografia[modificar | modificar la font]
- 1967 The tiger comes out
- 1967 The Graduate
- 1968 Madigan's Millions
- 1969 Midnight Cowboy
- 1969 John and Mary
- 1970 Little Big Man
- 1971 Who Is Harry Kellerman and Why Is He Saying Those Terrible Things About Me?
- 1971 Straw Men
- 1972 Alfredo, Alfredo
- 1973 Papillon
- 1974 Lenny
- 1976 All the President's men
- 1976 Marathon Man
- 1978 Straight Time
- 1979 Agatha
- 1979 Kramer vs. Kramer
- 1982 Tootsie
- 1985 Death of a Salesman
- 1987 Ishtar
- 1988 Rain Man
- 1989 Family Business
- 1990 Dick Tracy
- 1991 Billy Bathgate
- 1991 Hook
- 1992 Hero
- 1995 Outbreak
- 1996 American Buffalo


text:
Premilhat
Premilhat (oficialament en francés Prémilhat) es una comuna occitana de Borbonés, situada dins lo departament d'Alèir e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom vendriá d'un nom latin d'òme Primillius, amb lo sufixe acum [1], latinizacion del sufixe gallés -aco(n). Premilhac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Primillius
Istòria[modificar | modificar la font]
- Entre 1795 e 1800, Premilhat annexèt Ouches e Saulx (noms francés) [2].
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montluçon-oèst; es ara del canton de Montluçon-4.
- L'intercomunalitat es la Comunautat d'aglomeracion montluçonesa
Demografia[modificar | modificar la font]
- annexion de Ouches e de Saulx (noms francés) entre 1795 e 1800
- 2013 : 2408 abitants (114 ab/km²)
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 547
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=27974


text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
L’Arrondiment d'Arle es una division administrativa francesa situada dins la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur e lo departament dei Bocas de Ròse.
-
L’arrondiment d’Arle en jaune de sa creacion a 1981.
-
L’arrondiment d’Arle en jaune de 1981 a 1982.
-
L’arrondiment d’Arle en jaune de 1982 a 2017
-
L’arrondiment d’Arle en jaune dempuei 2017
L’arrondiment de Tarascon es creat en 1800. Son capluec es transferit a Arle en 1817.
L’arrondiment pèrd entre 1981 e 1982 lo canton de Pòrt Sant Loís restacat temporàriament au novèu arrondiment d’Istre.
L’arrondiment pèrd 7 comunas en 2017: Pòrt Sant Loís restacat a Istre e sièis comunas dau Nord-èEst restacadas a Ais.


text:
Lo darrièr film de diget prod, 50 nuàncias de grèu, es a l’aficha dempuèi dimècres. Promet de batre los succès d’audiéncia.
Aquel film es pas per totes los publics. Es l’istòria d’un lingüiste pervèrs, que vòl convertir sas conquistas femininas a son biais de pensar. La darrièra en data, Anna, n’es amorosa e va temptar de lo tornar dins lo camin drèit. Acceptarà d’anar dins la cambra verda, ont Crestian fòrça sas somesas a aprene las reglas de gramatica, de lexicologia e de fonologia. Unas scenas son de mal susportar. La e de sosten trucarà fortadament las personas sensiblas.
Anna capitarà per la lenga d’amor a salvar son amor de la lenga ? Anatz veire 50 nuàncias de grèu, dins totas las bonas salas. Lo film qu’escandalizarà los occitans e lo mond entièr.