text:
Dens l'encastre de la convencion animacion dab lo hialat de las mediatècas de l'aglomeracion Paulina.
Conferéncia de Guy Latry, professor a l'universitat de Bordèu e de Sèrgi Javaloyès, escrivan e director de l'InOc a l'entorn de l'òbra de Bernat Manciet au parat de l'espelida de "Le Golfe de Gascogne" de las edicions de l'Atelier In8.
Dissabte 17 d'octobre a 15h
Mediatèca de Juranson
Aquera animacion qu'ei la purmèra d'ua seguida de tres.
___________________________________________________________
InÒc - Castèth d'Este
05 59 13 06 40
inoc@in-oc.org


c: text/html

text:
Còp sus còp, en mens d’un an, l’anoncia de l’arrest per l’estudiò d’animacion japones Ghibli de la produccion de long-metratges e aquela de la retirada de son fondator e realisator emblematic, Hayao Miyazaki, aviá creat la suspresa chas los fans. Una autra e ultima suspresa ven d’esser anonciada : l’estudiò preparariá, avant la fin de sas activitats cinematograficas, una liura adaptacion dau Tombeau des Ancêtres, de Marcela Delpastre.
Malaisat de pas veire darrier aquela chausida la pauta daus ancians mestres de l’estudiò, Hayao Miyazaki e Isao Takahata, tots dos oficialament retirats. E se ni l’un ni l’autre serán efectivament a la realizacion, an admes dins la prensa aver pausat las basas scenaristicas dau project e lo supervisar de la debuta a la fin.
De fach, Miyazaki e Takahata fugueren totjorn tots dos passionats de çò que se passava en França, e quo es per asard, dau temps de vacanças en Lemosin, que tomberen sus las poesias de Marcela Delpastre. Leu i troberen daus ressons familiers d’elements de la cultura japonesa e de lur pròpia cultura.
« Ai conegut dins ma jòunessa un Japon rurau, d’una espòca ente l’òme sabiá quala era sa justa plaça dins la natura e lo respect que n’en deviá tirar. La societat tradicionala japonesa era pregondament animista, çò que permetiá a l’òme e a las chausas naturalas de coexistar. Quand ai descubert l’òbra de Marcela Delpastre, ai vist l’estonanta similaritat que l’i podiá aver entre nòstres dos pòples e entre aquelas doas societats » nos fiset M. Miyazaki. Lo realisator de Princessa Mononoke e dau Chasteu dins lo ciau será per alhors l’illustrator de la cuberta dau prupchen libre de Tibaut Cheisson-Tanaka, Dau Totoro au Tamarró, un estudi comparat sus lo folclòre daus dos pais.
Coma a lur abituda, los dos mestres laisseren ren a l’asard e solliciteren l’ajuda dau legatari universau de Marcela Delpastre, Jan dau Melhau, per esser segurs de respectar son òbra. Interrojat per corrier per Manaset, Jan dau Melhau se desclaret enchantat per l’umilitat e l’inteligencia daus japones :
« Sem tombats d’acòrd sus lo contengut, e mai sus lo scenariò, pro rapidament. Pòde desjà anonciar que quand lur perpausí de far crebar tots los personatges, aquò lur plaguet tot plen. »
La comunautat de fans dau films de Ghibli en Lemosin deu donc esperar emb impaciencia la surtida de queu noveu film de l’estudiò, que saurá, sens dobte possible, li far tirar las lagremas daus uelhs.
Un darrier còp.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Peugre
Peugre [1](Peaugres en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- Paginas utilizant d'arguments duplicats dins los apèls de modèl
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Ortografia de verificar
- Portal:Vivarés/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Lengadòc/Articles ligats
- Bendèl de mantenença sens paramètre data/Lista completa
- Comuna de Vivarés
- Comuna d'Ardecha


text:
On va parler occitan dans le métro dès la rentrée
Culture.
Les annonces des stations vont se faire en français et occitan dans le
métro toulousain pour le festival Occitania (25 au 28 septembre). Et
elles seront maintenues.
Des annonces en français et en occitan dans le métro à la rentrée. Photo DDM, Archives-Th. Bordas
OAS_AD("Position1");
à
l'aéroport de la Nouvelle-Orléans, vous êtes accueillis par des
messages en anglais et en français. Sympathique clin d'œil à la
présence française et cajun en Louisiane. Tisséo envisage d'informer
les usagers du métro toulousain dans la langue de Molière et celle de
Goudouli. Fort louable initiative alors que le centre historique de la
Ville rose arbore déjà des plaques de rues en français et en occitan.
Les défenseurs de la langue occitane militaient pour cette idée. Le
nouveau président de Tisséo, le Vert Stéphane Coppey a dit : « Banco !
». « Le projet existait depuis un an. Après quelques blocages, il fait
désormais l'objet d'un consensus au sein de la régie », explique David
Carlier, directeur de cabinet du président.
« comme on parle chez nous »
« Beaucoup de clients nous font remarquer que la voix de femme qui
annonce les stations de métro dans les rames est un peu mécanique et
sans saveur. On aimerait qu'elle s'exprime comme on parle chez nous,
nous disent-ils. À l'occasion du festival Occitania, qui se déroulera à
Toulouse du 25 au 28 septembre prochain, les annonces se feront
désormais en français et en occitan », poursuit le responsable.
Une initiative qui s'inscrira dans la durée puisque ces annonces
bilingues seront définitives. On pourrait entendre les premières fin
août début septembre : « Nous devrons être opérationnels en tout état
de cause pour le festival », précise David Carlier.
L'initiative s'inscrit aussi dans les partenariats organisés par
Tisséo avec les principaux événements de la ville : « On a habillé
ainsi les portes palières de la station Minimes-Nougaro avec des
paroles et des photos du chanteur toulousain », ajoute le directeur, «
pour l'anniversaire de sa naissance, le 9 septembre, les « cheminées »
de la station Minimes, qui débouchent sur l'avenue, seront aussi
décorées en hommage à l'enfant du quartier ».
Le métro rend aussi hommage à l'année Jaurès ou au Printemps de
Septembre, tandis qu'une médiation touristique et culturelle est prévue
en français, anglais et occitan pour faire (re) découvrir les œuvres
d'art de chaque station aux usagers et aux touristes, qui bénéficient
depuis cet été, à l'Office du tourisme, d'un ticket Tourisme leur
permettant pour 4,20 € d'effectuer 12 déplacements dans la journée dans
les transports publics toulousains. À terme, les inscriptions dans le
métro pourraient aussi être bilingues. Et si l'aéroport de
Toulouse-Blagnac se mettait lui aussi à la langue d'Oc ?
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
1 Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Lun 3 Aoû - 19:57
Zengi
Trobador !!
181 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 9:04
Cyril06
Occitan Warrior
BÊTISIER (commentaires d'articles de presses sur la manif)
mardi 27 octobre 2009, à 04:2
Florilège de conos, sélectionnés à votre intention par votre aimable serviteuse !
« l'occitan n'est qu'une "langue factice", rêbâtie artificiellement de toutes pièces et qui sert de vecteur à une foultitude de revendications hétéroclites.
Es sobretot aquò qu'a retengut tota la mieu atencion!!! Bessai l'occitan es "factice"... pas coma lo delirium de l'autor d'aquesta frasa qu'es, eu, ben reau e non "factice"...!
182 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 10:26
Cerièra de Mai
Trobador !!
Senon, totas las conariás a l'entorn del vin (ouais mais d'abord ton vin il est pas bon, na !!)
183 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 10:53
Cyril06
Occitan Warrior
Dernière édition par Cyril06 le Mar 24 Nov - 13:42, édité 1 fois
184 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 11:09
clafotis
Occitan Warrior
Cerièra de Mai a écrit:Ne vòls de conariás de legir ?? Ten, vaquí un « condensat » de reaccions conas als articles de premsa sus la manif de Carcassona (te « quoti » çò que postèri sul Facebook)
Aviá obludat aquela, los dròlles que tots frutjan 9 mès dins lo liquid amiotic emb los francès dins las aurelhetas e, beleu a la surtida de la natura, 'quilhs dròlles fan espres d'obludar lo francès per poder aprener lo japonès, l'anglès... E puèi passe 'quí sus tots 'queu monde que totjorn pensan aus goiat-a-s quante 'quò parla « educacion » sens pensar a tuar la televicon chas ilhs per esemple...
LES PSYS
« On a l'impression qu'une sorte d'angoisse morbide étreint les défenseurs des langages locaux. »
Ai laissat la frasa sus los parlars locaus perquè lo francès es un parlar mond...
Emai, dins tota la galaxia, sem 'na gota bluia, ren mai, mas 'na gota francèsa beleu...
185 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 11:51
Cyril06
Occitan Warrior
Voei, e veï que l'autor d'aquest comentari non a augut besonh dei calandretas per aver una educacion ravajada, coma lo sieu cervèu, se n'en a un...
LES PSYS
« On a l'impression qu'une sorte d'angoisse morbide étreint les défenseurs des langages locaux. »
Es amusant qu'elu pàrlon toi "d'angoïssa" e de la noastra "paure de l'avenir" quand l'avenir es justament la reconoissénça dei lengas regionali, imposada da l'Union Europenca... En fach, es lu jacobins qu'an una paure blu... que dii...?! una fobía de l'avenir e que si retrànchon au passat, à 1789...
Es amusant tanben que la França augue reconoissut lo Kosovo, au mesprés dau drech internacionau, e refuse óubstinament d'acordar l'estatut oficiau ai lengas minoritari dau país au nòm de l'unitat nacionala...
Dernière édition par Cyril06 le Mar 24 Nov - 13:44, édité 1 fois
186 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 12:07
maime
Lemosin de prumiera !
Cyril06 a écrit:Es amusant tanben que la França augue reconoissut lo Kosovo, au mesprés dau drech internacionau, e refuse óubstinament d'acordar l'estatut oficiau ai lengas minoritari dau país au nòm de l'unitat nacionala...
T'as beucòp de jacobins, de nacionalistas de gaucha qu'eran contra 'quela reconeissença. Au nom dau drech internacionala, perque podria balhar d'ideias a d'autres pòples, contra l'OTAN e benleu per solidaritat emb un ancian pais frair. Coma la defensa de la China contra lo Tibet au moment daus juecs...
187 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 13:19
Cyril06
Occitan Warrior
maime a écrit:T'as beucòp de jacobins, de nacionalistas de gaucha qu'eran contra 'quela reconeissença. Au nom dau drech internacionala, perque podria balhar d'ideias a d'autres pòples, contra l'OTAN e benleu per solidaritat emb un ancian pais frair. Coma la defensa de la China contra lo Tibet au moment daus juecs...
Voei, ma quora dii la França, parli puslèu de l'estat, que non vòu signar la Charta dei lengas minoritari au nòm de l'unitat nacionala, alora qu'es capable de renegar l'unitat nacionala d'autres países. Tòcant la China, es tanben una afaire d'egemonisme american au quau s'es recampat la França. La repression dau Tibet da la China, ben que reala, non justifica li patricolatges de l'Oncle Sam darrier aquò: dins vint-trenta an, la China serà la promiera poténça dau monde, e l'America, que cerca à la destruire avant, juèga sus li divisions per mantenir la sieu egemonia. E lo Dalai Lama es l'exemple tipic dau pion american destinat à desestabilisar la China. En efèit: Tenzin Gyatso es pas ren d'autre qu'un escroc qu'a cambiat la sieu "toque" de montge bodista per lo costume de "businessman" emb' una valisa plena de petrodolars.
Per tornar parlar de l'occitan e dei lengas regionali e minoritari, ai totjorn pensat que lo bilinguïsme regionau seria una foarça boana caua perqué saupent ja parlar perfectament doi lengas gramaci a-n-aquò, lu escolans auríon mai de facilitats d'emparar pus tardi d'autri lengas estrangieri: per exemple, se parles correntament lo francés e l'occitan, poades emparar e capir pus facilament l'italian, lo catalan e l'espanhòu. Ma mitan lu nacionalistas jacobins, degun non pòu (o non vòu) capir aquò.
188 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 15:27
clafotis
Occitan Warrior
Cyril06 a écrit:Tòcant la China, es tanben una afaire d'egemonisme american au quau s'es recampat la França. La repression dau Tibet da la China, ben que reala, non justifica li patricolatges de l'Oncle Sam darrier aquò: dins vint-trenta an, la China serà la promiera poténça dau monde, e l'America, que cerca à la destruire avant, juèga sus li divisions per mantenir la sieu egemonia.
Òc-e-non coma disiá l'autre, la prumière economia dau monde es aquela de l'Eurppa, mas 'quò es un omenetonet diplomatic. Sem (sei eurofile mas pas euronhannhant-tot-es-bon-dins-l'Europa-daus-merchands) un giant monetari sens iò saber (fòra las bancas e los economistes capitalistes) e sens vertadièrament ne'n aver consciença (dau mesma biais estre poderós de moneda 'quò fai pas minjar tots la gent, l'oblude pas, aimariá mai estre dins un país sens grand poder mas emb degun que creba de fam).
Lo sit dau PCF es revirat en occitan auraCyril06 a écrit:
E lo Dalai Lama es l'exemple tipic dau pion american destinat à desestabilisar la China. En efèit: Tenzin Gyatso es pas ren d'autre qu'un escroc qu'a cambiat la sieu "toque" de montge bodista per lo costume de "businessman" emb' una valisa plena de petrodolars.
http://rapieta.nireblog.com/post/2008/06/25/los-occitans-son-venduts-a-la-cia
Seriosament, dalidalama es un pau asbannit en 'queu momint, subretot a la vuda de las darnièras conarias ditas, sus ne pas voler se tornar incarnar dins un goiat 'bitant la China per esemple, mas bon... la pruchena vetz, tornes nos esplicar que 'quò es un nazi que fuguet son instructor .
Afé, 'quò clava, 'quò clava e lo fiau dau metrò es perdut.
189 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 16:15
Cyril06
Occitan Warrior
clafotis a écrit:Òc-e-non coma disiá l'autre, la prumière economia dau monde es aquela de l'Eurppa, mas 'quò es un omenetonet diplomatic. Sem (sei eurofile mas pas euronhannhant-tot-es-bon-dins-l'Europa-daus-merchands) un giant monetari sens iò saber (fòra las bancas e los economistes capitalistes) e sens vertadièrament ne'n aver consciença (dau mesma biais estre poderós de moneda 'quò fai pas minjar tots la gent, l'oblude pas, aimariá mai estre dins un país sens grand poder mas emb degun que creba de fam).
L'Euròpa actuala (dei merchands) es un pion infeodat à l'America. L'important es pas que siguèm dins lo país mai poderós e mai foart dau monde, ma es que siguèm dins un país, o puslèu aüra un grope de países (l'UE) independant de tota influénça estrangiera, e pus precisament dei interés financiari anglò-americans. Es de mai à caua dau sistema financiari mondiau actuau, aquò de la mondialisacion, que la crisa sociala perdura dapertot e meme en Euròpa despí la fin dei anadas 70. Cauria metre fin à la dominacion dau dolar dins lu escambis comerciaus e petroliari internacionaus per exemple, o clavar de laissar li bancas londoniani e new-yorkesi decidar tot solet dei taus d'interés mondiaus. Rapèli qu'es sobretot à caua dei bancas e dei companhias pertroliari anglò-americani que la majora part dei país d'Africa, d'Asia, d'America latina e meme d'Euròpa orientala son paures.
clafotis a écrit:Lo sit dau PCF es revirat en occitan aura
http://rapieta.nireblog.com/post/2008/06/25/los-occitans-son-venduts-a-la-cia
Seriosament, dalidalama es un pau asbannit en 'queu momint, subretot a la vuda de las darnièras conarias ditas, sus ne pas voler se tornar incarnar dins un goiat 'bitant la China per esemple, mas bon... la pruchena vetz, tornes nos esplicar que 'quò es un nazi que fuguet son instructor .
Afé, 'quò clava, 'quò clava e lo fiau dau metrò es perdut.
Sieu pas comunista, ni mèmbre dau PC chinés se voales tot saupre. Ma ai pron estudiat lo subjècte tibetenc per afirmar segurament que Tenzin Gyatso es un escroc. E maugrat la repression dei Chineses, totplen d'abitants dau Tibet son pas naïves e estupides. Sàbon que lo Dalai Lama pantaia pas qu'à una caua: rènhar d'una man de fèrre sus un Tibet autocratic e prò-american.
190 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 24 Nov - 17:49
clafotis
Occitan Warrior
Cyril06 a écrit:
L'Euròpa actuala (dei merchands) es un pion infeodat à l'America.
Aus merchats monetaris e a 'n'ideologia liberala, an pas mestier daus USAs
Cyril06 a écrit:
Rapèli qu'es sobretot à caua dei bancas e dei companhias pertroliari anglò-americani que la majora part dei país d'Africa, d'Asia, d'America latina e meme d'Euròpa orientala son paures.
M'es 'vis que ai dich 'na chausa parrièra mas emb mens d'estil e d'ideologia (mon biais Oui-Oui sus la plja de Royan
Cyril06 a écrit:
Sieu pas comunista, ni mèmbre dau PC chinés se voales tot saupre. Ma ai pron estudiat lo subjècte tibetenc per afirmar segurament que Tenzin Gyatso es un escroc. E maugrat la repression dei Chineses, totplen d'abitants dau Tibet son pas naïves e estupides. Sàbon que lo Dalai Lama pantaia pas qu'à una caua: rènhar d'una man de fèrre sus un Tibet autocratic e prò-american.
Me fote de saber que i a un comuniste dins lu salon mas ai assistat maitot a de las conferenças mesma aquela d'un Melanchian-IST per desirar la libertat dau poble tibeten dins la patz.
Aprep per dalidalama sei pas objectiu per de las rasons personalas.
Me songe qu'eu es per 'na constitucion socialista e non pus per 'na teocratia, emai jusca las annadas 1980 i aviá mens de reprecion e « d'assimilacion » dins çò qu'auriá pogut estre « una republica autonoma » dins l'encastre chinès (possibilitat balhada per la constitucion de la China, mas los tèxtes...).
Per 'chabar aquí de davalar dins lo fòra subjet e tornar vagonar, me semble que lo tren portor de las miraudiositats aus tibetens parla « soncque chinès » (a verifiar) un pauc coma lo metrò d'avant, lo metrò d'aqueu fiau parladissor segur.
191 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 10:32
Sokolovic
Trobador !!
Lei drechs linguistics e culturaus dei tibetans son ben mai fòrts qu'aquelei d'autrei comunautats, en China vò alhors.
La repression chinesa es puei un problèma generau que pertòca pas solament lei tibetans mai lei ciutadans chinés dins son entier.
Mai bòn, lo tibetan es l'amic dei bònei consciénças americana alòr si ne'n parla.
Puei bòn, avans qu'arribèsson lei chinés, lo Tibet èra v'un dei darriers estats dau monde que lo servatge l'existissiá encara. Un estat feodau què !
192 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 14:52
Cyril06
Occitan Warrior
clafotis a écrit:M'es 'vis que ai dich 'na chausa parrièra mas emb mens d'estil e d'ideologia (mon biais Oui-Oui sus la plja de Royan
Li a pas manco d'ideologia dins lo mieu discors. La dominacion dei bancas anglò-americani dins lo sistème financiari mondiau ensin que lo sieu ròtle dins la mondialisacion generalisada de l'economia e de la majo part dei guèrras, l'ai pas inventat.
clafotis a écrit:Me fote de saber que i a un comuniste dins lu salon mas ai assistat maitot a de las conferenças mesma aquela d'un Melanchian-IST per desirar la libertat dau poble tibeten dins la patz.
En promier luèc, seria ben de precisar qu exactament desira la libertat, saupent que parlar de "pòble tibetenc" es absurde perqu'exista pas! Es tant absurde que de parlar dau pòble latin o germanic. Lo Tibet (que s'apèla tamben li contradas istoriqui de l'Ü-Tsang, dau Kham e de l'Ando) conten de numeroï etnias diferenti e aqueli qu'apèlon "tibetenc" presènton totplen de dialèctes foarça diferents (principalament lo peugué, lo ladakhi, lo dzongkha e ne'n a dau segur totplen d'autres dins caduna contrada), sensa contar li multipli autri lengas parladi au Tibet que fan partida o non dau grope sinò-tibetenc. Sabi qu'es devengut foarça à la mòda de parlar de la "libertat dau pòble tibetenc", ma vòu strictament ren de dire e degun, mitan lu manifestents per lo Tibet liure, l'a capit.
clafotis a écrit:Aprep per dalidalama sei pas objectiu per de las rasons personalas.
Ti torni dire qu'ai estudiat la question e sabi quala es la vertadièra natura de Tenzin Gyatso, un Gary Kasparov à la sauça sinò-tibetenca.
clafotis a écrit:Me songe qu'eu es per 'na constitucion socialista e non pus per 'na teocratia, emai jusca las annadas 1980 i aviá mens de reprecion e « d'assimilacion » dins çò qu'auriá pogut estre « una republica autonoma » dins l'encastre chinès (possibilitat balhada per la constitucion de la China, mas los tèxtes...).
La repression que tòca lo Tibet es generala perqué tòca tamben tota la China: es un problèma de drechs de l'òma. Li repressions religioï si fan dapertot en China, tant còntra lu montges dau Tibet que dau rèste de la China, tant còntra lu bodistas que lo crestians e lu musulmans. Alora parlar de genocide dei Chineses còntra lo paure "pòble tibetenc", es de la demagogia.
L'assimilacion es un problèma que tòca malurosament lo monde entier e mai en mai de culturas, pas tant à caua de la China que de la mondialisacion. Capissi que si pòu manifestar per la democratia e la libertat en China, ma per un "Tibet liure" non. Es encara una manipulacion atlantista per divisar lu ipotetics enemics de l'oncle Sam. Es conoissut: lu imperialistas an totjorn vougut divisar per mièlh rènhar...
Matieu C. a écrit:Lei drechs linguistics e culturaus dei tibetans son ben mai fòrts qu'aquelei d'autrei comunautats, en China vò alhors.
La repression chinesa es puei un problèma generau que pertòca pas solament lei tibetans mai lei ciutadans chinés dins son entier.
Mai bòn, lo tibetan es l'amic dei bònei consciénças americana alòr si ne'n parla.
Puei bòn, avans qu'arribèsson lei chinés, lo Tibet èra v'un dei darriers estats dau monde que lo servatge l'existissiá encara. Un estat feodau què !
Sieu completament d'acòrdi embé tu.
193 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 15:36
GianniVacca
Cacha-Niu
Cyril06 a écrit: Lo Tibet (que s'apèla tamben li contradas istoriqui de l'Ü-Tsang, dau Kham e de l'Ando) conten de numeroï etnias diferenti e aqueli qu'apèlon "tibetenc" presènton totplen de dialèctes foarça diferents
Tè lo Collectiéu Prouvènço s'interèssa a Tibet, ara?
(Auriás pogut escriure: "Occitània (que s'apèla tanben 'li contradas istòriqui de Provença, de Lengadòc, de Gasconha,...') conten de numeroï etnias diferenti e aqueli qu'apèlon "occitan" presenton totplen de dialèctes fòrça diferents")
194 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 15:49
clafotis
Occitan Warrior
Cyril06 a écrit:Matieu C. a écrit:Lei drechs linguistics e culturaus dei tibetans son ben mai fòrts qu'aquelei d'autrei comunautats, en China vò alhors.
La repression chinesa es puei un problèma generau que pertòca pas solament lei tibetans mai lei ciutadans chinés dins son entier.
Mai bòn, lo tibetan es l'amic dei bònei consciénças americana alòr si ne'n parla.
Puei bòn, avans qu'arribèsson lei chinés, lo Tibet èra v'un dei darriers estats dau monde que lo servatge l'existissiá encara. Un estat feodau què !
Sieu completament d'acòrdi embé tu.
M'etot per tuar lo fòra subjet, sei d'acòrd, mas oblude pas las nacions prumièras de las americas, los esclaves dau Sodan, los palestinians, los serfs dins lu país dau bonur interior (lu reiauma « bodiSTE » dau Botan), e subretot tots aquilhs qu'an pas de porta-votz fòrt poderòs per que lur crida siàia auvida de per un monde globalisat.
Coma iò disiá 'na nhorla roumana (davant 1989) :
- De que voletz per vòstre país ?
- Que los comunistes chinès 'riban jusca Bucarest !
- A bon, e de'n segond ?
- Que los comunistes chinès se'n tornan jusca Beijing !
- Eeeee, e per 'chabar una 3na perpausicion.
- Que los comunistes chinès 'riban jusca Bucarest !
- Mas setz fou ? Perdequè far voler estre colonisat per los chinès ?
- Entau fach, seran passat 3 vetz sus l'URSS.
Dernière édition par clafotis le Jeu 10 Déc - 9:13, édité 2 fois
195 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 15:52
Cyril06
Occitan Warrior
196 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 17:43
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
197 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 18:08
Sokolovic
Trobador !!
198 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 25 Nov - 21:57
Cerièra de Mai
Trobador !!
199 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Jeu 26 Nov - 7:46
clafotis
Occitan Warrior
Matieu C. a écrit:L'auriá un mètro a Lhassa, segur que parlariá en tibetenc e que degun i veiriá de problèmas, pas manco lei tolosans jacocabinets.
Afè, per la gent curiòs daus problemas dau tibet-dins-un-sens-larja-perquè-sem-enconhats-au-zinc-e-non-pas-dins-'na-conferença-sabanta veiquí un liam
http://amis.univ-reunion.fr/Conference/Complement/175_tibet/
200 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Jeu 26 Nov - 14:43
Cyril06
Occitan Warrior
De mai, conoissi ben lo libre de Blondeau e Buffetrille "Le Tibet est-il chinois?". Après una longa estùdi sus la question, la respoasta es clara: se lu autors ne concluísson que lo Tibet es pas chinés culturalament e lingüisticament, non contèston pamens la sieu apartenença à l'ièra geografica de l'Empèri dau Mièg da 1260. Enfin, tròvi maloneste e orientat de copar, coma lo fan, la frasa tirada de l'avant-prepaus dau libre de Blondeau per la denaturar: " Nous décidâmes de ne pas cautionner plus longtemps par notre silence, la propagande chinoise… ". Non conoissèm la seguida de la frasa. Es de costuma un classic de propaganda e de desinformacion...
201 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 27 Jan - 12:59
Danís
Adjudant
202 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 27 Jan - 14:15
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
203 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 27 Jan - 16:26
Zengi
Trobador !!
Et vous, que pensez-vous des annonces en occitan dans le métro ?
C'est bien
243 81%
C'est dérangeant
45 15%
Ca ne me dérange pas
6 2%
On s'habitue
6 2%
"On s'habitue" .. mdr qu'ei hastiau, qu'ei com la mèrda suus trepadèrs, on s'habitue quoi ..
204 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Ven 29 Jan - 18:16
guigui
Rata-Pinhata
205 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Jeu 4 Fév - 14:22
Lafontan
Occitan Warrior
http://actutoulouse.fr/ (sondatge de bas a dreta))
Cal despassar los 10 000 que son en contra sus Face de Boc
206 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Sam 6 Fév - 21:49
Tocas-i si gausas
Leberonet
Occitania es pas corsega o pais basc. Demoraram colhonats amb lo mal vin ?
https://www.dailymotion.com/video/xc090p_loccitan-chez-tisseo_travel
207 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mar 9 Fév - 7:42
clafotis
Occitan Warrior
Bocin :
C'est vrai que il y a très peu des personnes qui la parlent et qu'on ne l'entend jamais dans la rue. Néanmoins, mettre les annonces du métro ou les panneaux en bilangue peut étre un outil magnifique pour que les gens commençent a se familiariser avec une langue qui est partie du patrimoine culturelle de leur ville.
Et ça peut marcher. Je viens de la Navarre, une région oú le 25% de la population parle courament le basque, notamment dans le nord de la région. Chez nous tout est écrit en les deux langues (les panneaux, les papiers officiels...) Et grâce a ça, j'ai réussi a connâitre quelques mots en basque. Avoir les choses en deux langues n'est pas, à mon avis, une imposture, au contraire c'est une opportunité, pouvoir connaitre un petit peu une langue, patrimoine de la région.
208 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 10 Fév - 0:30
Cerièra de Mai
Trobador !!
209 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 10 Fév - 17:04
zo
Occitan Warrior
Tocas-i si gausas a écrit:Lo posicionament clar com shuc de trip deu PS
Occitania es pas corsega o pais basc. Demoraram colhonats amb lo mal vin ?
https://www.dailymotion.com/video/xc090p_loccitan-chez-tisseo_travelA savoir que le groupe Facebook « pour le métro toulousain en occitan »
comporte désormais 1485 membres. Celui « pour que l'occitan se taise »
regroupe lui 10 249 personnes.
Malvy es plan obligat d'en téner compte non?
210 Re: Se parlarà occitan dens lo metrò tolosan le Mer 17 Fév - 21:28
Zengi
Trobador !!
C'est bien
2646 84.6%
Ca ne me dérange pas
208 6.7%
C'est dérangeant
208 6.7%
On s'habitue
65 2.1%
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
Journée occitane festive le 10 juin
Lo dimenge 10 de junh de 2018 lo Centre Cultural Occitan de l’Albigés vos convida a una jornada occitana a la campanha ! Se parlatz pas la lenga, es lo moment de la rescontrar : tot lo monde es planvengut ! / Le CCOA vous invite à une journée de fête occitane à la campagne le dimanche 10 juin 2018. C’est l’occasion de faire une immersion linguistique en occitan, et de découvrir la langue si vous ne la parlez pas encore !
Venètz passar la jornada a Ambialet, a costat d’Albi, a la sala polivalenta. Aquela jornada serà animada per l’ensemble dels talhièrs del CCOA : lenga, literatura, cant, teatre, dança. Prevesissèm tanben una sortida natura a partir de 9 oras, e caldrà menar de lums pel tunèl. Lo repais serà aprestat en comun al torn d’una grilhada. / La journée, qui se déroulera à la salle polyvalente d’Ambialet, sera animée par l’ensemble des ateliers du CCOA : langue, chant, théâtre, danse. Au programme il y a aussi une sortie nature à partir de 9 h, et il faudra amener des lampes de poche pour le tunnel. Le repas sera préparé en commun autour d’une grillade.
Voici le programme :
Una participacion de 10 euros serà demandada. Vos podètz inscrire per mail a centre-occitan-rochegude@orange.fr, per telefòne al 05 63 46 21 43 o dirèctament a l’acuèlh abans lo 6 de junh. / Une participation de 10 euros sera demandée. Vous pouvez vous inscrire par mail, par téléphone ou directement à l’accueil avant le 6 juin.
Se intervenètz pendent los tempses de scèna dubèrta, balhatz lo vòstre nom, lo titol de la vòstra intervencion e lo temps. Vos podètz marcar tanben per ajudar a preparar lo repais a partir de 9 oras. / Si vous intervenez pendant les temps de scène ouverte, envoyez-nous le titre de votre intervention, et le temps. Vous pouvez aussi vous inscrire pour aider à préparer le repas à partir de 9 h.
Aquí la situacion de la sala sus la carta :


text:
dimanche 9 mars 2014
Jos una pluèja de confetti
Las tres escòlas de Montpelhier (Novèla Lepic, Dau Clapas, e Candòla) e lo collègi Leon Cordas se son trobats per organisar un carnaval bèl dins las carrièras de la ciutat.Ongan, nos contan l’istòria d’un mètge que vòl prene lo poder e gobernar la villa tota. Per aquò far , lo mètge decidís d’empoisonar l’aigua de Montpelhier. Urosament, serem aqui per salvar la ciutat.Los calandrons vos convidan per carrièras dins lo centre istòric al son de la musica de Grail ‘Oli. La tòca es de trapar quatre mascas que nos ajudaràn a tornar l’aigua bona.Los escolans e los colllègians trabalhèron pendent qualques setmanas per fargar los caps de las mascasqu’acompanhèron lo passa-carrièra , e lo carnaval se denanèt dissabte 22 de febrièr jos un gran cèl blau.
Inscription à : Publier les commentaires (Atom)


text:
Com se tot siguesse susceptible de cambi e tanben de finau, laguens dera sua contingéncia, non sonque er èster uman ei eth sòn pròpri fin, senon tanben es possibilitats que pòt auer ara man se li revèlen autant de limitades. Viuem ara aguesta situacion de fin-finau en fòrça encastres que semblauen intocables. Era configuracion des territòris n’ei un d’aguesti, dera quau en da bona mòstra eth referèndum escocés entà decidir s’aguest parçan auie d’èster, o non, independent, a despièch qu’eth tèrme “independéncia” ei fòrça quimeric en un món d’interdependéncies constantes. Tanben en Catalonha se vò daurir era possibilitat de sosméter en qüestion era integritat territoriau atau com la coneishíem enquia ara. E Aran poderie plantejar, atau madeish, un aute estatut politic, segontes eth sòn autogovèrn e era sua singularitat culturau. Es termières (concèpte que ja apunte ath limit, ath finau d’un espaci contingent) pòden cambiar, encara que serie preferible non lheuar-ne mès e dilhèu suprimir-les totes (fin-finau des termières), se se dèssen es condicions avientes (causa que, per cèrt, a comprenut prumèr qu’arrés eth capitau mondiau que se desplace per aquiu a on vò). Perque èm plaçadi ena possibilitat e, ath temps, èm eth nòste pròpri fin, poderíem aquerir era consciéncia politica de víuer com se deth nòste temps depenesse, en bona mesura, era nòsta felicitat, sense auer de demorar futurs compensatòris damb presents tan sacrificiaus, e eth restabliment, ara e ací, dera dignitat perduda. D’acòrd damb eth combat racionau e era coimplicacion en comunautat, era nòsta responsabilitat mos possarie a hèr es causes çò de mielhor possible, dilhèu, en tot seguir er exemple referit, damb era claretat, era negociacion e eth pacte, qu’ací encara mos manquen.
(DIARI SEGRE, 20 de seteme de 2014)


text:
Karenni
Los Karenni (Karens roges) son una de las principalas etnias minoritàrias de Birmania. Los se coneis sovent coma Kayah, mas aquel es sonque un dels grops de la nacion. Es un pòble originari de l'Asia Centrala e Mongolia que se desplacèt al sud e s'establiguèt dins la region de la plana de Deemawso (Nywedaung) vèrs 739 aC, ont visquèt independent fins a 1948.
Se devesisson en quatre grops principals: Kayah, Kayan o Kayin (Padaung), Kayaw (Payai) e Paku (Gaikho). De grops mendres son los Kawyawmo (Manumanaw), los Zayim, los Gaitha, los Yintalai e los Yinbaw.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
Principats Karenni[modificar | modificar la font]
Las primièras noticias son d'un principat del país Karenni dirigit per un "Sawphya" (just), que foguèt somés a un prince Shan, mas lo sègle XVIII s'emancipèt. Lo país Karenni se devesiguèt al sègle XIX en 5 principats (sawphyas). Tres d'eles, Namekan, Naung Paule e Bawlake, foguèron reconeguts independents (jos proteccion) per la Grand Bretanha lo 21 de junh de 1875. L'estat de Kantarawadi aguèt pas cap de relacion amb los britanics e èra totalament independent. Lo cinquen e darrièr estat, Wuntho, restèt independent un temps mas en 1891 foguèt ocupat e annexionat pel principat shan de Mong Pai. En aquel meteis an sorgiguèt un nòu principat, Kyebogi (Kyephogyi), que poguèt pas èsser ocupat pels britanics fins a plan dintrat lo sègle XX. Kantarawadi ocupèt lo país Shan en 1886, après que los britanics avián mes los principats jos protectorat lo 1èr de genièr de 1886. Los britanics rebutèron l'atac e ocupèron Sawlon, la capitala, e lo 8 de genièr de 1889 s'establiguèt lo protectorat.
Domeni britanic e japonés[modificar | modificar la font]
Lo 1èr de genièr de 1892 los quatre estats karenni jos protectorat britanic foguèron incorporats dins lo govèrn de l'Índia Britanica a mai i demorèt tard incorporat lo de Kyebogi. Lo 1937 demorèron jonhuts dins lo govèrn de la Birmania Britanica. Ocupada Birmania pels japoneses en març de 1942, l'independéncia de Birmania foguèt proclamada lo 1èr d'agost de 1943 e los estats karenni foguèron dissolguts. Los Karenni foguèron ostils als japoneses e se revoltèron en 1944. Lo 1èr de decembre de 1945 se restabliguèt l'autonomia dels estats Karenni. Se creèt l'Organizacion Nacionala Karenni en febrièr de 1947 e a la Conferencia de Panglong (o Pang Long) de las nacionalitats de Birmania, ont se metèron en plaça las basas de la futura Union Birmana, se reconeguèt a la nacion karenni lo drech d'autodeterminacion que poiriá exercir al cap de dètz ans. Totun los princes karenni refusèron d'anar a aquesta Conferéncia e de dintrar dins l'Union.
Ocupacion birmana[modificar | modificar la font]
Lo 4 de junh de 1948 Birmania declarèt constituit un estat federat Karenni e envièt de tropas que dintrèron dins los principats lo 9 d'agost de 1948. Lo meteis jorn, lo prince Karenni de Kyephogyi Sawbwa (prince) Saw Shwe Kyai Hpo Gyi e lo representant de la region de Baw Lakhai, U Bee Htoo, proclamèron l'independéncia de l'Estat Karenni, en tot formant un govèrn nacional. Lo 17 d'agost de 1948 los karenni formèron l'armada nacionala karenni, e lo 24 de setembre de 1948 los cinc principats se jonhèron dins un sol estat amb capital a Loikaw. En 1949 lo país karenni èra gaireben del tot ocupat pels soldats birmans. Lo 5 d'octòbre de 1951 las autoritats birmanas donèron a l'estat lo nom d'Estat Kayah.
Los karenni triguèron a reorganizar la resisténcia armada; en junh de 1956 las fòrças karenni (Kayah principalament) s'alièron als Kayin e als Mon, tanben revoltats, e se creèt la Tèsta Nacionala Democratica de la Solidaritat. Mens d'un an après, en abril de 1957 se formèt lo Partit Nacional Progressista Kayinni (Karenni), conegut per las siás siglas anglesas KNPP) amb un braç armat nomenat Conselh Revolucionari Nacional Karenni, jos la direccion de Saw Palo (Htaw Hplo), cap de la rebellion nacionala, recampant totes los Karennis. En 1972 s'establiguèt lo Congrès Karenni que faguèt una crida al restabliment de l'estat independent Karenni. Lo grop patiguèt una scission procomunista en 1977 amb un tèrç dels efectius (100 de 300 combatents) en se formant lo 26 de junh de 1978 lo grop Tèsta de Desliurança de totes los Karenni (All Kayinni People's Liberation Tèsta, AKPLF), aliat del Partit Comunista de Birmania, qu'en mai de 1980 venguèt la Tèsta Nacionala de Desliurança Populara Karenni (KNPLF) que participèt activament a la lucha dins l'Estat Kayah, e aviá las siás basas a Jamai Sai, Nant Pinle e Hoya amai arribèt fins aver mai de mila cinc cents soldats. Lo 18 de julhet de 1986 lo KNPP, liderat per Saw Maw Reh, decidiguèt la supression del Conselh Revolucionari e formèt lo Govèrn de l'Estat de Karenni (Karenni State Government, KSG). En 1987 Saw Maw Reh s'alièt a una autra organizacion del país, lo Partit de la Nòva tèrra Kayan (Kayan New Land Party) e a l'Organizacion de Desliurança populara Nacionala de la tèrra Shan (Shan Land National People's Liberation Organization) e formèron la Tèsta Nacionala Democratica Jonhuda (National Democratic United Tèsta) qu'existiguèt fins a 1991, e del qu'el meteis foguèt lo president. Totun en 1989 lo KNPP s'integrèt a l' Aliança Democratica de Birmania (Democratic Alliance of Burma, DAB). En 1992 lo Partit Progressista Nacional Karenni organizèt lo govèrn en exili, en reclamant jurisdiccion sus 3 districtes e 17 municipalitats en que demorava devesit lo país.
Lo 14 de junh de 1993 lo KNPP e lo KSG emetèron una declaracion de patz e faguèron una consulta entre lo pòble dins la zòna de Loikaw, zòna qu'avián jos lo sieu contraròtle, e se decidiguèt la patz. Las negociacions comencèron lo 21 de novembre de 1993, e se repetiguèron lo 28 de decembre de 1993, a Mae Hongsohn (Tailàndia), dirigidas pel president del KNPP, U Aung Than Lay. Dempuèi lo 10 de decembre de 1993 s'incorporèt a las negociacions l'avesque catolic Monsenhor Sayadaw Sotero Phamo, coma mitjancer. Las convèrsas formalas amb lo Tatmadaw (l'Amassa militara) comencèron lo 12 de genièr de 1994. Lo 4 de febrièr de 1994 s'inicièron tanben de convèrsas entre l'amassa militara e lo grop comunista KNPLF, e s'arribèt lèu dins un acòrd que convertiguèt a aquel darrièr grop en organizacion legala qu'auriá lo contraròtle de la zòna de Hoya (Biya) ont recebriá assisténcia economica e sociala del govèrn. Lo 8 de mai de 1994 las de fòrças del KNPLF formadas de 1619 òmes, jos detla direccion del president del movement U Sandar e lo vicepresident U Htu Kyaw, autregèron las armas. Las convèrsas amb lo KNPP anèron per bon camin e lo 25 de març de 1994 lo president del KNPP faguèt publica l'opcion per la patz e lo 13 d'octòbre de 1994 lo KNPP demandèt un referendum entre los karenni; seguiguèron de convèrsas a Loikaw del 10 al 13 de novembre de 1994 dirigidas pel representant del KNPP, Aung Myat. Març de 1995 lo representant de l'Amassa militara Brigadier Generala Kyi Maung e los representants del KNPP, Htai Bu Phe e Ye Mann Htoo arribèron dins un acòrd que lo KNPP foguèt per el convertit en organizacion legala e se donariá assisténcia economica a la region amb capital a Hiptoe Kaloe que demorava jos lo sieu contraròtle. Las fòrças Karenni dirigida paur Aung Than Lay e Khu The Phu Phe, amb 7790 òmes, autregèron las armas en una ceremònia a Loikaw lo 21 de març de 1995, mas l'acòrd se rompèt un an après e recuperèron las armas, e la guèrra contunhèt. Las tropas de Myanmar cometèron pro d'atrocitats dins l'Estat Karenni e de milièrs de personas foguèron desplaçadas. En genièr de 1997 lo KNPP s'alièt a 13 autres partits de las nacionalitats. En junh de 1997 una ofensiva de l'amassada militara (ara nomenada SLORC) obliguèt a fugir maitas personas. En 1999 tres unitats Karenni se rendèron dins lo govèrn. Los combats contunhèron e en 2005 tornèron començar las convèrsas de patz.
Las luchas del grop Kayan o Padaung[modificar | modificar la font]
Los Padaung o Kayan, un dels grops Karenni, abitan la region de Loikaw y Demoso dins l'estat Kayah (Karenni), la region de Pe Khone e Moe Bye dins l'Estat Shan, e la region de Lewe dins la província de Mandalay. Las femnas Padaung son las famosas femnas girafas que s'alongan lo còl amb de grands anèls. La rebellion dels Padaung de l'estat Shan comencèt en 1939 jos la direccion de Thaing Ba An, dirigida contra los Saofas (de princes) Shan qu'impausavan als Padaung de tributs fòrça nauts. De 1942 a 1945 luchèron tanben contra los Japoneses. La lucha s'acabèt en 1945, mas dempuèi 1948 l'opression contunhèt e dempuèi 1959 foguèt facha pels birmans. En 1962 un estudiant Padaung de l'Universitat de Rangoon, Ngaing Kayan Htan alias Shwe Aye, organizèt un grop de 40 joves Padaung e passèt a la clandestinitat. Lo 4 de junh de 1964 se formèron d'aquel nuclèu inicial lo Kayan New Land Army (KNLA) e lo Kayan New Land Party (KNLP), que pauc après se van fusionar al grop insurgent padaung de l'estat Shan, ara dirigit per Bon Pyan, mas jol nom de Kayan New Land Party, amb un centenat d'òmes en d'armas. Po Pyan Assumiguèt la presidéncia e Shwe Aye la secretaria generala. Mai tard Shwe Aye assumiguèt la presidéncia, e agrandiguèt las activitats de militaras e politics dins la zòna de Mandalay. Del grop de 40 joves fondators dequ'unes èran favorables al Partit Comunista de Birmania e influiguèron a la fin dels ans setanta per que lo partit participe a d'operacions conjonchas amb lo PCB en escambi de cèrta ajuda. Dempuèi lo començament dels ans ochanta lo PCB amendriguèt la siá capacitat per manca d'ajuda chinesa. En setembre de 1988 un grop de 80 òmes de la region de Moe Bye, dirigits per U Gabriel Pyan, s'integrèron al KNLP; U Gabriel Byan, aviá pres part a las protèstas nacionalas de 1988 dins la vila de Mobye e Phekhon, e li calguèt passar a la clandestinitat amb 80 companhs qu'après un temps se jonhèron al Kayan New Land Party qu'èra actiu a la region, e que restava encara aliat al PCB qu'U Gabriel li èra netament ostil; a causa d'aiçò aguèt lèu de problèmas dins lo grop e en 1991 foguèt mes jos arrèst quand se descobriguèt qu'ensajava un acòrd de patz amb lo govèrn sens coneissença de l'organizacion. En 1989, la KNLA, amb pauques recorses, collaborèt amb d'autres grops en d'armas. En febrièr de 1992 los partidaris d'U Gabriel convoquèron una manifestacion de supòrt que se celebrèt près de Mobye e de Phekhon, dins lo vilatjon de Bala Palo, lo 9 d'octòbre de 1991, en acampant 800 personas dels entorns (58 vilatjons); a la reünion se faguèt una crida a la patz e en favor d'U Gabriel Byan. Après aiçò U Gabriel (ja liberat) e los sieus partidaris trenquèron amb lo Kayan New Land Party e establiguèron la Kayan National Organization e lo sieu braç armat la Kayan National Guards, qu'operèt a Mobye e Phekhon mas qu'establiguèt immediatament de negociacions de patz amb l'Amassada Militara (decembre de 1991). Après una reünion a Mobye lo 12 de febrièr de 1992 se pactèt que lo grop seriá legalizat e tornariá, aqutrejariá las armas. L'autrejament se faguèt lo 27 de febrièr de 1992 a Loikaw, dins l'Estat Kayah. 80 membres de la KNG autregèron las siás armas que seguidament los li foguèron tornadas amb la comanda de manténer la patz e la seguritat a la region, e li donèron de sòus e d'autras causas necessàrias per iniciar una nòva vida (d'ostals e de tèrras) Lo General Khin Nyunt, membre del Conselh, que visitèt l'Estat Kayah lo 17 e 18 de febrièr de 1993, comencèt de negociacions amb d'autres grops, que lo Kayan New Land Party (KNLP). Las Negociacions las dirigiguèt entre el lo vicepresident del KNLP, U Than Soe Naing, e dempuèi lo febrièr de 1994 prenguèron un camin decidit cap a la patz. La primièra reünion de naut nivèl aguèt luòc lo 26 de febrièr de 1994 a Loikaw, e la segonda lo 22 d'abril de 1994. Seguiguèron après d'autras reünions (28 d'abril e 5 de mai) e fin finala lo 22-23 de junh de 1994 s'acordèt l'alt al fuòc, la legalizacion pel KNLP, cèrts melhoraments socials, e l'intercomunicacion entre los tres airals abitats per Kayan o Padaung. Lo 25 de junh de 1994 los 1496 combatents de la KNLA autregèron las armas. La region Kayan foguèt designada coma Airal especial nº 3 per èsser provesida d'assisténcia economica, en avent la siá sedença a Pyin Saung.


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dimarts, 15 de març de 2011
La corsa landesa au patrimòni immateriau de l'UNESCO? Vira e boha!
Despuish un an que tribalha ua comission entà hèr arreconéisher l'art de la corsa landesa com a patrimòni immateriau per l'UNESCO. Lo dossièr que deuré èster presentat enguan, si tot e's passa com cau.
Bon, las Lanas non ns'an pas aportat sonque la corsa, eh!;)
Lo grop vira e boha que son Rose-Marie Deblonde a la sonsaina, Didier Deblonde, Ghislaine Saintorens e Jean-Paul Saintorens a la boha.


text:
L’occitan es lenga oficiala en Catalonha
22 de setembre de 2010, per lo premier còp de son istòria, l’occitan es lenga oficiala. Per un vòte istoric, lo Parlament de Catalonha a donat un estatut oficiau a la lenga occitana sus tot lo territòri catalan.
L’Institut d’Estudis Occitans saluda leis Aranés que sa determinacion a fach votar una lèi amb una majoritat grandarassa per lo Parlament de Catalonha, e lo govèrn catalan qu’a sauput respectar la diversitat culturala de son territòri.
L’adopcion d’aquest tèxte per lei deputats dona a nòstra lenga un estatut que jamai conoissèt. Devèn la tresena lenga oficiala de Catalonha. Aquesta decision pertòca prefondament lei tres milions d’occitanofòns francés.
L’Estat e lei regions francesas devon tirar lei consequéncias d’aquest vòte. Es possible de donar a l’occitan la reconoissença que s’amerita sus l’ensems de son territòri (Aquitània, Miegjorn- Pirenèus, Auvernha, Lemosin, Provença-Aups-Còsta d’Azur, una part de Ròse-Aups e de Peitau-Charanta e tanbèn dau Piemont italian).
Après l’adopcion dau Tractat de Lisbona (segon que l’Union Europèa «respècta la riquesa de sa diversitat culturala e linguistica»), e la reconoissença dei Lengas regionalas de França per la Constitucion Francesa en 2008, lo vòte istoric catalan afortís la necessitat de garantir lei drechs linguistics deis occitanofòns.
Confirma la legitimitat de perseguir lei politicas linguisticas entraïnadas per lei collectivitats localas. Ramenta enfin sei devers a l’Estat francés : legiferar pron lèu per la lenga occitana e li donar en tota democracia la plaça que li revèn.
Pèire Brechet
President de l’Institut d’Estudis Occitans


text:
22/06/2013
"La pita veitura blanca " per Sèrgi Lespinasse
Avem un autre noveu contribuador dau costat de Sarlat, Sèrgi Lespinasse que nos mandet queu texte plan simpactic per nòstre partenari Sud Ouest, a l'enchaison dau lançament de "Rubrica en òc" version papier et sudouest.fr . Un bel hommage en occitan à nos porteurs de journaux à domicile qui désormais vous livrent aussi "Rubrica en òc" dans votre journal chaque lundi !
°°
Dins nòstra bona villa de Sarlat – prononçar chòrlat – una petita veitura blanca, entre un fum d’autras veituras blancas, a una plaça particulara dins la vida de cada jorn dels sarladès. Aquesta veitura, se la seguissetz, vos vai far romegar tant fòrt qu’un tropèl de carretièrs, que n’arrèsta pas de s’arrèstar e de tornar partir ! Parlatz d’un amusament ! E vos aquí darrièr esperatz : esperatz d’aver la plaça de li passar davant per pas èstre tardièr al travalh ! Quò’s far, sètz passat …per vos trobar al cuol deus amassaires de pobèlas ! Mas aquò es favas d’un autre panièr.
Doncas la petita veitura blanca s’afana aital cada matin e puslèu que de rondinar avisatz çò que la menaira far : pòrta « Sud-Ouest » als abonats del portatge a l’ostal, quò’s la portaira de novèlas !
Se un diluns matin, jorn ont sètz tots plan preissats e pas tròp desrevilhats , la petita veitura blanca vòl passar de fòrça forçada, daissatz la far que lo diluns pòrta lo jornal emb la pagina en LENGA D’ÒC.
Digatz-me, repotegatz totjorn aprèp la petita veitura blanca ?
Sèrgi Lespinasse
Les commentaires sont fermés.


text:
Amics occitans e catalans
Los catalans sèm fòrça contents pel vòstre coral acuèlh en aquesta data de Pascas, qu’es una fèsta d’alegria e de frairetat.
Occitans e catalans avèm un patrimòni comun que partajam en los domenis de la cultura, lenga, istòria, folclòre e d’autres coma la cosina etc. Per aquò dempuèi 25 ans lo CAOC fa reviscolar aquestes ligams frairals entre los dos pòbles. Los catalans del CAOC aprenon l’occitan e los occitans del CAOC aprenon lo catalan. Es un biais de nos melhor relacionar e de nos conéisser melhor.
Es evident que las frontièras an separat los nòstres dos pòbles pendent fòrça sègles. Mas autras frontièras demòran, l’ignorància del vesin, l’ignorància de la lenga.
A mesura que l’anglés es lo sol mejan de comunicación mondiala, los pòbles pèrdon poder cultural e las lengas, abans mejans de transmission de cultura, demòran aisinas vièlhas sens usatge exterior coma mejan de comunicacion.
La patz es lo simbòl de Pascas. E aprèp la guèrra arriba la patz que volèm que dure. Mas per evitar la guèrra cal que la justícia siaga un dreit dels pòbles. Los estats jusqu’ara son los sols responsables de las guèrras perqué an impausat injustícias. Pensi en aquest moment amb lo grand pòble curde dividit per cinc o sièis frontièras. Los occitans e catalans coneissèm tanben los problèmas de las frontièras que nos separan e per aquò sèm per la patz e per l’anullacion de las frontièras. E aicí evitarem totas las guèrras.
Visca Catalonha
Visca Occitània


text:
Lac Erie
Lo lac Erie aperten al grop dels Grands Lacs d'America del Nòrd e es lo 13en lac mai grand del mond.[1] Se tracta del lac pus al sud, mens prigond e de menor volum d’aiga dels Grands Lacs.[2][3] Marca la frontièra entre los Estats Units e Canadà: al nòrd, la província canadenca d'Ontàrio, al sud los estats nòrd-americans d'Ohio, Pensilvània e l'estat de Nòva York e a l'oèst l'estat de Michigan.
Recep lo nom de la tribú indigena americana dels erie, que vivián a la còsta sud.[2]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Large Lakes of the World. Factmonster.com.
- ↑ 2,0 et 2,1 Lake Erie - Facts and Figures, Great Lakes Information Network.
- ↑ Erie, Lake, Factmonster.com.


text:
L’Ostau Cairat es un temple roman exastil edificat au debut dau sègle Ier a Nimes, dins Gard. Quand fuguèt bastit, l’emperaire August lo dediquèt a la glòria de sei dos felens : lei consols e caps militars Lucius Caesar e Caius Julius Caesar. Au fiu daus sègles, lo temple es vengut un ostau consulari, una glèisa puèi un musèu deis arts antics. Es uèi un dei temples romans lei melhors conservats au mond.
- Data : Diluns 12 decembre de 2016
- Tipe : Roina romana
Escriure un vejaire Anullar la responsa.
TheoBajon (Contributor)
Felibre, escrivan aus oras perdudas
Cherchar per mots-claus
Los barrutlaires
Darrieras barrutlas
Darriers vejaires
- wanou catarina, lo 1 novembre 2016 a 22h46 sus Sent James
- Pitit Lemosin, lo 27 abril 2016 a 13h46 sus Chasteu de Chalusset
- Pitit Lemosin, lo 19 decembre 2015 a 15h41 sus Los Cars
- Danís, lo 16 decembre 2015 a 12h55 sus Nòstra Dòna de la Gàrdia


text:
Burèu Internacionau dei Pes e Mesuras
Lo Burèu Internacionau dei Pes e Mesuras (BIPM) es una dei tres organizacions establidas per mantenir lo Sistèma Internacionau d'Unitats (SI) sota lei nòrmas de la Convencion dau Mètre.
Es situat au Pavillon de Breteuil (48° 49′ 45,56″ N, 2° 13′ 12,62″ E) a Sèvres[1], dins lo Pargue de Saint-Cloud près de París, onte benefícia de l'extraterritorialitat per un acòrd dau 25 d'abriu de 1969.
Mission[modificar | modificar la font]
Segon lo site oficiau,
- « Lo BIPM a per mission d'assegurar l'uniformitat mondiala dei mesuras e sa traçabilitat a respècte dau Sistèma Internacionau d'Unitats (SI).
- Òbra sota l'autoritat de la Convencion dau Mètre, qu'es un tractat diplomatic conclús entre cinquanta un estats. Exercís son activitat amb l'ajuda de divèrs Comitats consultatius, que sei membres son de laboratòris nacionaus de metrologia deis Estats membres de la Convencion dau Mètre, e mai per son trabalh de laboratòri.
- Lo BIPM efectua de recèrcas liadas a la metrologia. Organiza o participa en de comparasons internacionalas d'escandaus nacionaus de mesura e efectua d'escandalhatges per leis Estats membres. »[1]
Lo BIPM a tanben per mission de mantenir lo Temps Atomic Internacionau (TAI) e lo Temps Universau Coordenat (UTC).
Leis autreis organismes de referéncia son:
- la Conferéncia Generala dei Pes e Mesuras (CGPM) e
- lo Comitat Internacionau dei Pes e Mesuras (CIPM).
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo Burèu Internacionau dei Pes e Mesuras a per origina la decision deis autoritats revolucionàrias d'utilizar lo sistèma decimau.
Lo 20 de mai de 1875, dètz e sèt Estats signèron à París la Convencion dau Mètre. An aquela ocasion se creèt lo Burèu Internacionau dei Pes e Mesuras.
Lo Pavillon de Breteuil, a Sèvres, es lo sèti dau BIPM dempuei 1884.
En 1889, la premiera Conferéncia Generala dei Pes e Mesuras aprovèt lei novèus escandaus internacionaus dau mètre e dau quilograma, e demandèt que se depausèsson oficialament au Pavillon de Breteuil.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Sistèma Internacionau d'Unitats
- IERS, lo Servici Internacionau de Rotacion de la Tèrra.
Liame extèrne[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 BIPM, « Page d'accueil »


text:
Arsène Darmesteter
Arsène Darmesteter (Château-Salins, 5 de genièr de 1846 - París, 16 de novembre de 1888) foguèt un filològ e erudit del judaïsme francés.
Biografia[modificar | modificar la font]
Arsène Darmesteter nasquèt en 1846 a Château-Salins, un vilatjòt al costat de Metz, dins una familha de classa mejana de confession jusieva. Son paire, Calmann Darmesteter, èra religaire de libres e sa maire, Rosalie Darmesteter (nascuda Brandeis), d'origina chèca, disiá èsser descendenta del famós Marahal de Praga. Son fraire James, que vendriá un orientalista famós aprèp, nasquèt tres ans mai tard, en 1849. La familha s'installèt a París en 1852. Lo paire voliá qu'Arsène venguèsse rabin e lo mandèt a una escòla rabinica, Talmud-Tora, de la capitala francesa. Pr'aquò la carrièra religiosa l'interessava pas; obtenguèt puèi son bacheleirat quand aviá 16 ans e dos ans aprèp capitèt de venir licenciat en letras. Puèi, estudièt la filologia francesa a l'École des Chartes, a l'École des Hautes Études e a la Sorbonne. Tre 1869, gràcias a la recomandacion del lingüista parisenc Gaston Paris, foguèt missionat pel Ministèri de l'Instruccion Publica francés per estudiar las glòsas del savi Rashi dins los manuscriches ancians de las bibliotècas anglesas. Aital, a travèrs los comentaris d'aquel erudit jusieu, Darmesteter pensava de poder conéisser la lenga francesa d'aquel temps. Publiquèt divèrses articles suls resultats de sas recercas tre 1872 dins divèrsas revistas coma Romania, çò que li balhèt un prestigi considerable dins los estudis del francés ancian. Aquel meteis an comencèt a trabalhar coma repetidor en lengas romanicas a l'École des Hautes Études.


text: L'InÒc Aquitània, operator regionau entà la lenga e la cultura occitanas, que respon a la volontat de la Region Navèra Aquitània, de la DRAC Navèra Aquitània, deus Departaments aquitans e de las intercomunalitats qui a per mira de sostiéner e de desvolopar la practica de la lenga e de la cultura occitanas (en las soas tres fòrmas aquitanas : gascona, lemosina, lengadociana). Qu'amassa los sons partenaris publics, lo monde associatiu regionau e los actors scientifics e culturaus màgers a l'entorn de la soa equipa professionau.


text:
Choisy-le-Roi
Choisy-le-Roi es una comuna francesa, situada dins lo departament de la Val de Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
A Unitat|12| {km} de La nòstra-Madama de París e a Unitat|7| {km} de la Pòrta de Choisy, Choisy-lo-Rei es amb la capitala la sola municipalitat de la pichona corona a s'estendre de part e d'autra de la Seine.
Una rastreja cyclable longeant la Seine connècta Choisy-lo-Rei a París.
Comunas limitrophes : Alfortville al nòrd-es, Créteil a l'èst, Valenton e Villeneuve-Sant-Georges al sud-es, Orly al sud-oèst, Thiais a l'oèst, Vitry-sus-Seine al nòrd-oèst.
À 12 Modèl:Abréviation discrète de Notre-Dame de Paris et à 7 Modèl:Abréviation discrète de la Porte de Choisy, Choisy-le-Roi est avec la capitale la seule commune de la petite couronne à s'étendre de part et d'autre de la Seine.
Une piste cyclable longeant la Seine relie Choisy-le-Roi à Paris.
Communes limitrophes : Alfortville au nord-est, Créteil à l'est, Valenton et Villeneuve-Saint-Georges au sud-est, Orly au sud-ouest, Thiais à l'ouest, Vitry-sur-Seine au nord-ouest.


text:
Dins ‘queu libre « Retour à Reims », l’autor, alaidonc que son pair se moriguet, fai ‘n’instropeccion de son chamin de vita desempuèi son despart de Reims. Lu libre es estat composat en cinc partidas, mas son las doas prumièras que me fiten m’esmaiar dins lu tren e qua’iment purar perquè l’istòria contada m’eriá pas veraiament estranhièra. Lu libre per lu biais de l’istòria de la familha parla daus rapòrts goiat-gai / pairs e daus boiradís sociaus dintra lu goiat d’un mitan obrier-que-monta-a-la-vila-jugar-lu-vilaud / los filhs e las filhas de la (pita)borgesia. Las referèncias a Bourdieu per las analisas daus mecanismes de dominacions socialas (‘laidonc daus « habitus ») serven de filigrame per esflorar l’analisa sociologica de sa vita, mas còp-sec i a un escrestament pudica per pas en dire de tròp es gardar la tonalitat d’un livre un pauc confession, un pauc sociologia, un pauc militant. ‘Quò es la soma d’aquilhs « un pauc » que fan que mantas personas sans estre gaias podan i trobar matièra a regalhardir son cerveu.
Dins lu fiau de la legida i a quauquas referenças de balhadas tant gaias : Jouhandeau, Genet que militantas emb daus autors e autritz american-a-s que la lur color de peu o la sessualitat fugueten l’element determinant per s’esmancipar (1) dins la societat.
L’analisa du meschent eime, lu sentiment d’eleccion es mai-que-mai present emai lu Eribon vouguesse far intrar lu parlar de la soá ciutat d’enfancia :
– Perqué ‘nar tant naut dins las estudas ?
– Tot aquò, ‘quò-es vougut ! !
– La gent dau Partit (comuniste) fan de las chausas per los obriers…
L’intelectuau torna vista balhar lu nom de quauquas referèncias, daus pensors coma Deleuze, Hoggart, o b’etot, parlar coma un tipe que fai brí-brí dins la testa :
« Quò-es perquè tota sociologia, o tota filosofia, que entent botar au mitan de la soá desmarcha lu « punt-de-vuda daus actors » e lu « sense qu’ilhs balhan a lurs accions » s’esposa a esser ren de mai qu’una estenografia dau rapòrt mistifiat que los agents sociaus servan coma lurs praticas proprís e lurs desers proprís e, segurament, a estre ren de mai qu’una contribucion a la continuacion dau monde entau qu’eu es : ‘na ideologia de la justificacion. »
I a maitot l’analisa dau perdon dins ‘na mesma familha : aqueu dau pair sus lu filh, mas aqueu dau filh, lu Eribon, que compren que sa mair trabalhava fòrça dur per qu’eu poguesse segre los cors dau temps qu’eu eriá un pitit militant maòïsta que jutjava sos pairs pauc fideus a l’eidèia de revolucion e un pauc-en-tren-de-s’emborgesar-de-tròp (2).
I a enquera un tentativa d’analisa daus vòtes FN dins lu mitan obrier, mas ‘quò es pas la melhora pertida.
N’en demai de tot aquò, quo es lu prumier chap d’òbra de l’annada.
=°·°=
| »)_(« |
Quauquas reviradas :
« Non pas que l’omosessualitat siguesse una surtida que la gent s’imaginan per ne pas estofar, coma iò ditz Sartre sus Genet, mas l’omosessualitat oblija de trobar una surtida per ne pas estofar. »
« Perquè un grand nombre de gent son-t-ilhs voats a l’aïssença daus autres (fisicament o d’un biais eufemisat dins la parladissa de l’espací intelectuau o b’etot pseudò-scientifica). Perquè de las categorias de la populacion – gais, lesbianas, transessuaus, mas tamben jusieus, negres… – devan portar lu fardatge d’aquelas malicias socialas e culturalas que la motivacion, o çò que las torna totjorn activar, es pas aisada de concebre. Me sei posat mai d’una vetz la question : Perquè ? E aquesta maitot : Mas qu’am n’autres fach ?
N’i a pas d’autra responsa que l’arbitrarí dau verdict sociaus, lur non-sense. E coma dins « le procés » de Kafka, ‘quò es pas la pena de charchar lu tribunau que prononcia los jutjaments. Ne sieja pas, n’esista as. Nos ‘ribam dins un monde ente la sentença es desjà balhada, e venem a un momint o b’etot un autre de nòstra vita, prendre la plaça de ‘queu-quilhs qu’an estat jà condamnats de viuvre emb un det acusator puntat sus ilhs mesma, a au quau, faudria taschar tant ben que mau se prutejar de la vindicta, e, taschar de gerar aquela « identitat purida ». ‘Quela malicia, ‘quela condamnacion emb lasquelas fau viuvre fan s’instalar un sentiment d’insecuritat e de vulnerabilitat au pus prigond de se-mesma, e ‘na fòrma d’angoissa esvananta que marca la subjectivitat gaia. »
Nòtas :
1/ ai pas nòtar sus mon brolh los noms, i tornarai ‘n’autra vetz.
Emai n’i aguesse pas mestier d’estre gai o b’etot negre per s’esmancipar de la matriça, aürosadament.
2/ ‘queu passatge dau libre est tarrible.
- Sus Rua89
- Sus París-Inter
- Son proprí ciberquasernet


text:
Era aprobacion deth projècte de Lei de vegueries a centrat bona part deth debat politic d’aguesta setmana en Aran. Abantes d’entrar en matèria, totun, non voleria deishar de hèr mencion ar article der assessor deth Grop d’Unitat d’Aran ena Deputacion, Roger Fort, en diari digitau viurealspirineus.cat. Fort da compde d’ua auta forma de hestejar eth Magràs, ara qu’arribe.
Voleria completar era frasa iniciau. Dilhèu ei eth prumèr còp, d’ençà de trenta ans de democràcia, qu’eth debat sus er encastre territoriau d’Aran en Catalonha / Espanha transcendís es nòstes termières damb era veeméncia qua’c ven de hèr aguesti dies. Bona pròva n’ei eth seguiment periodistic d’un diari tan centrau en espaci mediatic catalan coma El Periódico, qu’a destacat fòrça era « desafeccion » aranesa, se non s’arriben a escotar es sues legitimes aspiracions.
I coïncidissen diuèrsi factors, mès son determinants eth consens sociau e era unitat deth pòble aranés e era fermesa demostrada peth sindic Francés Boya, que, peth dauant des aliances politiques conjunturaus, non a dubtat en deféner damb tota contundéncia es drets politics d’Aran ena naua organizacion territoriau. I a rasons de país, valors e principis irrenonciables, que non entenen d’estratègies ne tanpòc d’amistats. E de viatges uns e uns auti chòquen inevitablament.
Dilhèu, per aguesta actitud fèrma deth Sindic, quauque dirigent dera oposicion, fòrtament desorientat, a persutat en camin deth doble discurs, o triple, o…, en dar supòrts de fachada, mentre pera pòrta de darrèr expedís era critica mès agra. E s’equivòque, donques es ciutadans demoren unitat de vertat, confidada e sentuda, non simple tramit tà quedar ben.
Semble improbabla era constitucion, a curt e miei tèrme, dera vegueria der Alt Pirineu, perque requerís dera aprobacion deth Govèrn centrau, coma mos rebrembe aué Miquel Noguer, en El País. Mès eth Govèrn aranés aspire a cambiar eth redactat dera Lei entà excludir, de forma clara, Aran dera vegueria, enes tèrmes qu’establisque era legislacion vigenta. Aguest ei eth prètzhèt que mos demore entàs pròplèu dies.


text:
(J. Delaigue - 1934 ) retranscrit per Ives Gorgaud
S'agis pas de nos demandar si valem mai o mens que nostres grands. Los ancians valian ço que valian : n'i avia de bons e de crois. Nosautres valem ço que valem; n'i a al mèi de nosautres, que son franc bons; n'a benlèu que son franc mauvàs; quasi totjorn, chasca ome a son bon latz e son mauvàs latz, porta en son cor una mesclaa de bon e de mauvàs. Quand aseimem lo temps en arrièr, s'agis mens de nos confrontar amb los ancians que de nos eisaminar nosautres e de veire ço que valem.
S'agis pas mai de nos conselhar de faire en tot e pertot coma los ancians. Nostres grands lavoravan amb un araire; aiara se'n fabrica ges. Las raubas, las vèstas, los chapèls que portavan d'autres cops, es pas mauvàs de los mostrar: mas perdriam ben nostre temps si conselhavam al monde d'anuèit de s'abilhar coma al segle quinze: demandem-lor de s'abilhar onestament e de pas mostrar mai d'apèl que d'estofa, mas n'apeitessam pas mai. I a de façons de faire que son mortas e perduas sens esperar lo revenche: los rius passan pas dos cops sotz lo mesme pont. Quan avetz trobat un auselon crebat al bord d'un chamin, al mèi de las flors d'un prat, vos setz benlèu ben demandat ço que l'avia tuat; mas avetz pas ensaiat de lo tornar faire viure: auriatz perdut vostre temps. Aquo sera ben mai pèrdre lo temps, aquo seria ben batre l'aiga amb un baston que ensaiar de nos faire viure en tot e pertot coma solia. I a de façons de faire que se viran pus.
Mas n'i a que es damatge que se pèrdan. Vos ne'n vole dire una que i pensavo totara en vesent de jarbas e de cuchons en las terras. Sabetz que pèr las Rogacions, los paisans fan benesir de petiotas crotz de bosc e las plantan en lors blats. D'autres cops, tots o fasian; e quand un meissonièr recontrava una d'aquelas crotz en son abladason, la portava ès la maison, e lo sera, la patrona apondia a la prelèira un Pater e un Ave en l'onor de la petiota crotz que avia garanti la recorda. Al jorn d'anuèit, se planta ben encara de crotz benesias, mas pas pertot, e quand ven lo temps de meire, se'n troba ges: si quauqu'un ne'n buta una amb son volam, la laissa coma un estoblon. Las crotz se purissan en la terra; lo monde an desavertit de las acampar.
Perqué n'an perdut l'averti ? Perqué avem laissat perir tant de bonas façons de faire e ne'n prenem pas d'autras a la plaça ? Aquo sèrv pas de bramar que la joinessa vau ren e que tot vai mal. Quand aquo fumeira, om chèrcha lo fuoc. Si quicom vai mal, ne'n chal cherchar la causa e se pas trompar. Avetz tots veguts coma las branchas dels arbres van e vénan quand lo vent bofa. Coneisse un enfant que demandava a son paire de faire copar tots los arbres, afin que l'aura li emportèsse pus son chapèl: cresia qu'aquo èra las branchas que possavan l'aura e la fasian grenir e mal faire. Ensonhem-nos de pas semblar aquele enfant: quand los arbres serian tots copats, l'aura bofaria mai fort. Se i a de mal, lo mal es pas solamentas en defora, lo mal es en dedinc. Lo mal es en nostra tèsta, en nostre cor. Nostras idéias son gaire drèitas e bonas, vesem pas pro la valor de chasca veaa, nostre cor sembla una tèrra que es ganhaa per lo grame e la tartaréia: i a tant de passaors que làissan sacar en nostra arma las mauvasas granas que la riojan e l'estofan. Pensem trop a aquesta via, e i botem tots nostres esmais. Tenetz, solia que lo grand esmai del monde èra de ben morir. Ne'n mancava pas que fasian coma aquele vielh que li ai legit son istoria: quand sentiguèt que la granda ora aprochava, diguèt a sa femna d'anar faire sonar las clochas, afin que los vesins s'arrocèssan, coma n'avian l'averti, per demandar al bon Diu de perdonar aquele qu'anava rendre sos comptes. Prenian la mort coma es en efèit, coma la fin d'un viatge, e pèr aquela fin de viatge s'aprèstavan, avian de l'ensonha. Al jorn d'anuèit, quand un ome vai morir, tots se i botan pèr li escondre la veritat, per li faire creire que garira ben, mesmas quand la mort l'estrangla. An paor que de parlar clar e verai aquo li baile una secossa; e d'aquel biais, n'i n'a que s'en van e pàssan en l'autre monde sens se'n dobtar. Lo mal es en dedinc e aquo es lo dedinc que chal restablir tot d'abord.
Sufis pas de prendre suènh del defora. Aquo sèrv pas de dire a un boitos de marchar drèit. Aquo serviria ren de mantenir las velhas modas e la velhas façons de faire: los abits acàpçan tant ! Botatz de daurura a un chancèl, aquo l'empachara pas de sentir paure. Aquelos que s'aucupan mas de se faire veire, lo Crist, nostre mestre e senhor, disia que sémblan de tombas blancheaas: en defora, om vei de pèiras ben talhaas que lusissan al solelh e de flors que son esbandias coma d'uèlhs amistos; sacatz-vos dedinc, trobatz mas de chancèls e de cos que purissan, puèi tot s'esfondra e rèsta mas de cendres. Pèr paréisser bon tengut, chal ésser bon en dedinc: un mauvàs arbre porta pas de bona fruta, un arbre bornat s'estroça pèr lo mendre ren. Aquo es del dedinc que chal prèndre suènh, aquo es lo dedinc que chal medicinar.
Sonhatz lo chastèl dels avesques amb son escola e son ospital. I trobe tota una medicina per nos desempoisonar, tota una bonèira per nos empachar de descorar, tots los aviures necessaris per nos sostar. L'escola, aquo es la veritat qu'esclaira; l'ospital, aquo es la charitat que sauva. La veritat: i a quasi dos mila ans, lo Crist la fasia volar sobre las aigas e la planas e los suchalhs, la lançava si fort que a traforat los país e los ans: la trobem en l'evangeli, l'auvèm es la glèisa, l'auvem a l'escola: vivem al mèi de la claretat del cèl. La charitat: lo Crist l'aduguèt a aqueste monde e la plantèt al cor de tots los omes: "amatz-vos los uns los autres; amatz-vos coma ieu vos ame." Amai om sia vielh, malaute, endechat, fai bon viure quand om a un ospital que es una maison de familha, quand om a de sorres que son de sors e de maires. La charitat, la veritat ! Lo Crist nos las prescha totjorn, e n'avem grand besuènh per copar las paraulas sagnosas dels mauvas que volan acapçar las estèlas e semenar la giba e la guèrra. La charitat, la veritat ! Las trobatz al vielh chastèl: sembla que los avesques i las préschan encara e ne'n manténan la pratica. La veritat, la charitat ! Gardatz-las en vostra arma, assolidatz-la en vostre cor !
Jean Delaigue naissèt lo 24 de Novembre de 1892 vès Araulas e moriguèt lo 16 de Feurièr de 1976. Seguèt prèitre a partir de 1922.
cròi
mauvais
anuèit
aujourd’hui
abladason
largeur d’une coupe à la faux
s'arroçar
se regrouper


text:
Una febla e apauvrida filheta es amada per un jove chines. Lo paire de la filheta – boxaire, ibronha, racista – bat a mort sa filha. Lo jove chines tua lo paire e versa las lagremas sul cors brisat de son ben-amada.
Una maire invalida es suenhada per sa joesna bela-filha. Mai la vielha detesta la filha, e, ab la colaboracion de son filh, la tormenta cada jorn. La filha complota la mort de son marit e troba plaser dins la dolor de la maire.
Thomas Burke, filh de Londres e mestre del macabre, pinta la vida del proletariat de la ciutat pendent e aprep la primiera guerra mondiala. Son vesinatge preferit, lo seu: Limehouse – los bassinatges, vesinatge poblat de criminals, de gangsters, d’immigrants de l’orient, dels paises lo mai luenhs de l’empiri sus loqual « lo solelh colc jamai. » Parallel a la violencia e la destitucion e l’orror de las carrieras de la ciutat qu’es capitol de l’empiri lo mai grand del mond, coris, cada jorn, los reportatges de l’orror a las trenchadas, la lista dels morts que soslinha e complementa la violencia al front domestic.
Burke el-meteis era luenh d’esser un ome desesperat. Amic de Chaplin, l’autre filh del Londres dels mai paures (lo comedian lotjava totjorn en co de Burke, dins son modest apartament, quand vesitava lo capitol, al luoc de causir los grands hostels), Burke possedava la joia de viure d’un ome « en co d’eu » dins la ciutat qu’amava.
Era pasmens sensible as besonhs e dolors, e las recreacions de sa classa, lo bas poble.
Istorian tanben, escrivia las tomas sul Londres de l’edat mejana al segle XVIIIen; de l’atge dels prizefighters a-n-aquel de la Granda Guerra.
Popular a las doas costats de l’Atlantic de l’an 1915 fins al debut de la segonda guerra, Burke era tan paure dins sa vielhessa qu’era obligat de pregar los editors de lo permetre a reimprimir sos obratges epuisats.
Recentament descobrit de noveu, Burke es per totjorn immortalisat gracias al cap d’obra cinematic de Griffith, « Las Flors brisadas » (Broken Blossoms, 1919), ont la meravilhosa Lillian Gish exprimis mai que tot autre la terror la mai poderosa e la mai nuda.
Anthony Walker


text:
Nicolas Boileau
Nicolas Boileau (egaument aperat Boileau-Despréaux, e chafrat legislator deu Parnàs - Crosne o París, lo 1 de noveme de 1636 - París, lo 13 de març de 1711) que ho un poeta e un critic francés deu sègle XVII e un partisan deus ancians dens la querela deus ancians e deus modèrnes .
De formacion teologica e juridica, que's vodè a las letras maugrat l'oposicion de la soa familha. Las soas satiras on criticava los son contemporanèus (la mei famosa que ho contra Jean Capelain e lo son poema La Pucelle ou la France délivrée) que'u atirèn ua pièla d'enemics.
Mercés a l'empara de la marquesa de Montespan qu'obtiengó ua renta deu rei Loís XIV e lo títol (partatjat dab Jean Racine) d'istoriograf deu rei. Que ho admés a l'Acadèmia Francesa en 1684 per ocupar lo sièti 1.
- Personalitat francesa del sègle XVII
- Personalitat del Regim Ancian
- Poèta francés del sègle XVII
- Istoriograf
- Membre de l'Acadèmia francesa
- Acadèmia de las Inscripcions e Bèlas Letras
- Loís XIV
- Ancian estudiant a la Sorbona
- Naissença a París
- Teorician del teatre
- Escrivan francés del sègle XVII
- Naissença en 1636
- Decès en 1711


text:
Economia
L'economia es la sciéncia umana qu'estúdia l'allocacion de las ressorsas raras amb de finalitats alternativas. Autrament dich, segon Raymond Barre, un economista liberal, «La sciéncia economica es la sciéncia de l'administracion de las ressorsas raras. Estudia las formas que pren lo compòrtament uman dins l'amainatjament d'aquestas ressorsas; analisa e explica las modalitats segon las qualas un individú o una societat afècta de mejans limitats a la satisfaccion de besonhs nombroses e illimitats».
En realitat, existís pas una sola definicion de l'economia, mas mai d'una.
Enjòcs de la definicion[modificar | modificar la font]
A l'origina, le tèrme economic ven del grèc oikos (ostal) e nomos (administrar) que signica "l'art d'administrar plan un ostal, d'administrar los bens d'un particular o de l'Estat". Se pòt alara definir coma un art de viure amb sos pròches e son environament.


text:
La bona annada a tots !!!!
Ieo Edicions Francesca Zantedeschi : ua lenga en quèsta d'ua nacion
Arcolin (títol de validar) dab Lionel Dubertrand genèsi de l'espectacle
Cyber accion
ND des Landes
Artús d'Artús
Las musicas d'En Ondas
* Nadine gabard e Erik baron Noches buenas per votz lirica e baishas electricas Puncha Puncha
* Vents d'Est Miquèu Montanaro Migrations L'èrba de Hongria
* Artús Artús La corona de las duas nòvias
* Oswaldo Hernandez Napoles Quilombo Kora son
* Valentin Clastrier / Valentin Clatrier Prèmi Carles Cròs Stridulations
* Verd e Blu Jòcs de dança La Redova
* Verd e Blu Jòcs de dança Quadrilh de Salias Tresau Figura
Sonaus de Joan Francés Tisnèr Crane airways deu disc Transpòrts Tisnèr S.A. e lo remix de Francés Dumeaux tà sortir de l'emission.


text:
Ensag de revirada a l'occitan d'uèi. Tirat del libre de Nellil Lavaud. Pagina 670 a comptar del vèrs504.
Me pareis que i auria una dèca de sens dins la revirada françèsa entre los vèrs 513 e 543.
Merce d'èstre pietados
Non pas suls bancs mas suls coissins
Qu'èran totes cubèrts de sèdas
E cap pensèt pas que d'unes foguèron
De las servietas onte s'eissuguèron las mans
Que caduna foguèt causida bèla e lisada.
Quand las dònas foguèron segudas
Arribèron totas menas de noiriduras
Mas jà me cal milhor ne dire
.Que ges non se pòd remirar tant
Es pas question de blat e de forment
Ni las raiçes , ni lo rasim.
seguis la descripcion dels plats.
Ni la frucha, ni la manjiscla.
Ni tot çò que l'èr ne plega.
Ni terra , ni mar, ni abis.
Qu'un òme pòsca e dega manjar.
Qu'an plan lo drèch de manjar los paures!
Que non deguès pas envejar
Mas que devon pas envejar
Lo que que ten part mendre
Aquel es a dire el meteis, lo qu'es mal servit
E la del vesin mai ric.
En rapòrt d'un plan servit (coma Archambault).
Ben son servis a son talent.
A cadun segond l'apetis, sa fam e son meriti.
Mas son mai de cinq cent.
Mas puslèu que de manjar son mai de cinq cents a badar Flamenca
Los que gaitan e miran
Flamenca e que mai estima
Son anar e sa captenança,.
E sa bèutat que las agençan.
Sos uèlhs se paisson de l'agachar.
E lor far la boca junar.
E pèrda Dièu se grat lor sap.
Mas que pòsca traire a l'aurèlha.
Que farian pas per li parlar!
Qu'un sol mot ambe ela diga
Non li costarià puèi de junar
Per un mot serian prèstes de ren manjar
Mantuns se levon sens manjar.
M as i aguèt pas cap de donas .
E las quitias fermnas tanben son enlucernadas.
Qu'a Flamenca volguès semblar
Qu'aital coma lo solèlh sens egal
Per la bèutat e la resplandor
Tala es Flamenca per elas
Que tant es frèsca sa color
Sos agaches dolçese plen d'amor
Sos diches plasents e saboros


text:
En Ondas de Domenja Lekuona setmanas 15 & 16 (pr'amor de trebucs tecnics que hasón la difusion de la setmana 15 drin esparvolada).
Passejada a l'Aubisca en companhia de l'aulhada miada per Matiu Baylocq, aulhèr enter Aussau e Gèrs.
Un aulhèr de bon grat dens lo partatge de la soa experiéncia aulhèra e montanhòla. Un òmi urós d'estar en familha a poder har la soa practica quitament quan ei a amontanhar a la cabana.
Las musicas d'En Ondas
* André Dion Le dernier sonnailleur Pastors de la Borgada L. Cavallié & JF. Tisnèr
* Brian Eno Thursday afternoon (remix 2005)


text:
Vos cal èstre identificat per poder accedir a vòstre espaci membre.
Aquel espaci membre permet de registrar vidèos, albums de fòto o entrevistas presents sul site per vos far vòstra galariá pròpia. Podètz tanben marcar cançons, artistas o discs per los tornar trapar mai lèu demest vòstres favorits, e vos fargar un agenda personal amb las datas de concèrts que vos interessan. S’i pòt tanben inscriure a la letra d’informacion que cada mes (o quitament) presenta presenta un artista, una companhiá e un autor, las novèutats del site, las parucions del mes e las darrièras actualitats.
Quand vos sètz inscrits, un icone () permet d’ajustar de paginas o d’eveniments a vòstres favorits. Un còp dins lo vòstre espaci, podètz supprimir las paginas registradas amb l’icone . Podètz tanben gerir vòstre perfil o lo supprimir.
Cal precisir que las informacion que balhatz son confidencialas e seràn pas transmesas a de tèrces. Las adreças mèl seràn pas visiblas sul site e serviràn pas que per las letras d’informacions, se i sètz inscrit, e se per cas i auriá de problèmas tecnics. Los mots de passa son encriptats abans d'èstre enregistrats dins la basa de donada.
Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel


text:
Oquei sus glaça
L’oquei sus glaça o oquei gèl, var. oquei gèu (aranés) oquei geu (vivaroaupenc) o oquei sus glaç (se ditz mai sovent oquei) es un espòrt d'equipa que sa competicion se debana sus una patinadoira especiala. L’objectiu es de marcar de tòcas en mandant un disc de cauchó vulcanizat, nomat rondèla, au dedins de la gàbia de l’adversari. La gàbia de cada equipa se situa dins lo camp sieu, a una extremitat de la patinadoira. L’equipa, que compren un para-tòca e cinc jogaires de camp, se desplaça amb de patins e manipula la rondèla amb una cròça.
L’hockey gel es originari de Canadà e se desvelopèt a la fin dau sègle XIX en America dau Nòrd. Espòrt de vitessa, es sovent subrenomat "l’espòrt collectiu pus rapide dau monde".
En Occitània, se pratica dins leis Aups, leis Pirenèus, mas tanben dins lei grandas vilas. Dins las annadas 2010, los clubs de Briançon (2014) e Gap (2015) se ganhan lo campionat de França (Liga Magnus) del temps que l’equipa de La Torre de Pèlis se ganhava la copa d’Itàlia (2013). Lo club de Vielha foguèt en primièra liga de l'estat espanhòl de 2005 a 2007.


text:
Quin ei eth pes d’un pensament en ua jornada de “reflexion”? Auem tot un dia destinat ara pensada, que, en aguest cas, se limite a un pes especificament politic e electorau. Per quauquarren se comence, e alavetz dilhèu serie convenienta mès d’ua jornada reflexiva entà que cadun, damb es sòns hantaumas e desirs, procurèsse uns moments, un dia, quina eternitat ena societat tecnificada d’ara!, a cèrtes dòsis d’“excentricitat”, perque èm es unics èsters capables de “descentrar-se”, de gésser d’un madeish e pensar-se, saber-s’i, ací e ara, atau coma eth món que l’entore. Èm, en aguest sens, excentrics. Profitem donc era escadença e veiram (mos veiram) com eth terrèn que caushigam ei inestable, tot se botge e arren semble assegurar-se dejós des pès. Auem estat com deishadi e abandonadi ara nòsta sòrt. Mès aciu èm, en tot compartir aguest tròç de tèrra damb d’auti que son com nosati: èsters finits damb desirs infinits, com diderien es filosòfs, es mès excentrics de toti. Dauant era inseguretat agaçanta, tendim a crear-mos espacis de suenh e reconeishement, coma era politica, er art, era religion. Profitem era escadença entà hèr a compréner ara politica (per exemple, e ja qu’era jornada d’aué ei de reflexion electorau) qu’era ei tanben finita, plan vulnerabla e fragila (ara sustot) e qu’era sua sòrt depenerà sustot dera volentat de refortir es institucions que li dan sentit, non pas de redusir-les ara minima expression, perque, se non, ja vedem qué li passe dauant es atacs des depredadors mercantilistes, dilhèu es mens excentrics. Eri non pèrden eth temps en jornades reflexives. Eth pes deth pensament d’aué, e de tostemp, ei eth pròpri dera contingéncia e era adversitat, damb es quaus i cau compdar se non volem quèir en enganh irreflexiu, dilhèu definitiu quan ja ei tard.
(Diari Segre, 19 de noveme de 2011)


text:
Après l’arrecuelhida de las contribucions, individuaus o colectivas, las Assisas per la Lenga occitana dens las Hautas-Pireneas que’s son debanadas a Ibòs, lo 28 d’abriu de 2017.
Qu’an permetut d’enténer a testimoniatges d’acturs locaus qui an heit la causida d’utilisar l’occitan dens la valorisacion e lo desvelopament economic e toristic deu lue territòri, e d’escambiar dab eths.
La sintèsi de las contribucions que serà largament difusida, notadament aus eleguits deu despartament e de las navèras comunautats de comunas.
En parallèl d’aquestas Assisas, la Maison de la Cultura occitana qu’a tribalhat sus la plaça de l’occitan com utís d’acompanhament deu desvelopament toristic. Aqueth tribalh que s’inscriu dens l’encastre deu projècte territòri 2020-2030 – Chantièr 7 : Torsime e qu’ei estat transmetut au Conselh Despartamentau e a las instàncias despartamentau deu torisme.
Telecargar la presentacion deu Tarn
Telecargar la presentacion deu PNR Lemosin-Pèirigòrd
Telecargar la presentacion de las contribucions a las Assisas
Telecargar la presentacion deus intervienents
Telecargar lo document de sintèsi


text:
Eritrocit
Los eritrocits (del grèc erythros, « roge » e kytos, « clòt », traduit per cellula) o ematias o globuls roges son lo tipe pus comun de cellulas sanguinas e lo principal mejan de carreg de l'oxigèn dins los vertebrats, entre los palmons (o las branquias) e los teissuts del còrs.
Fisiologia[modificar | modificar la font]
- Son elaborats dins la mesola ossosa, situada dins la majoritat dels òs (vertèbras, costèlas, esternum, calvaria, extremitats dels òs longs). In utero, l'eritropoesi comença, dins lo sac vitellin, puèi al nivèl del fetge. Al moment de la naissença, se produtz ja al nivèl de la mesola.
- La fabricacion d'ematias per la mesola ossosa es apelada eritropoesi. Tot comença amb de cellulas socas ematopoeticas, dichas totipotentas (pòdon donar naissença a tot tipe de cellula). D'unas van puèi començar de se diferenciar, e van formar los progenitors (BFU-E, CFU-E). Aquestes progenitors van contunhar de se devesir per mitòsi per arribar a l'ematia puèi al reticulocit. Las cellulas se cargan en emoglobina, responsabla de sa color roja. Lo reticulocit va pèrdre son nuclèu, per venir un globul roge madur.
- L'eritropoesi es regulada per de factors de creissença. L'EPO va agir en estimular los progenitors, mai que mai los CFU-E, e d'aquel biais favorizar fins finala la produccion de globuls roges.
- Dins l'òme, la durada de vida dels globuls roges es de 120 jorns e aperaquí 1 % son remplaçats cada jorn[1].
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Harrisson Principes de Médecine Interne ISBN 2-257-17549-2


text:
Bécordel-Bécourt
Bécordel-Bécourt en picard ( Bécordel-Bécourt en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge picard jouxtant Albert.
Village picard jouxtant Albert.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo pòble, destruit pendent los combates[1] de la Batalha de la Soma de la Primièra Guèrra mondiala, a #èsser reconstruit.
Le village, détruit pendant les combats[2] de la Bataille de la Somme de la Première Guerre mondiale, a été reconstruit.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://chtimiste.Coma/batailles1418/combats/1914becourt.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant (consultat en 11 de novembre de 2010)
- ↑ chtimiste.com, « Attaque de nuit de Bécourt » (consultat lo 11 novembre 2010)


text:
Chaspaires de maneta, picanhaires de botons, balhaires de jòia a stick e esportius de canapè, adiussiatz !
M.M.O. Aqui tres lètras que tot gamer que se respècta ne coneis plan la significacion, al mens d’aver passat las dètz darrièras annadas dins la cava d’una sala d’arcada ela-meteissa perduda al pus fons del continent antartic, que dèu èstre, me pensi, a pauc près lo darrièr sus tèrra ont una conneccion internet naut-debit es pas una evidéncia. Amb benlèu dos platèus loserians e tres baumas peiregòrdas. Doncas a l’atencion dels malmaridats e dels loserians, o dels malmaridats loserians -sabèm pas jamai amb lo rescalfament climatic- me sentissi obligat de vos tornar balhar la significacion de MMO. Massively Multiplayer Online. Bon, vòl plan dire çò que sembla, mas se per cas, nòstre malmaridat loserian èra tanben una tenca en inglés, li balhi la revirada : Multijogaire de massa en linha. En general es seguit de RPG, lo jòc de ròtle, mas es finalament pas totjorn lo cas. Encara que, dins la categoria dels jòcs que se jògan exclusivament en linha, se destacan mai que mai los jòcs de ròtle, aqueles ont cal crear e far evoluir un personatge al contact d’una comunautat mitat reala mitat virtuala, e, evidentament, totes auràn en cap, manca benlèu nòstre desconnectat loserian, lo mai famós de totes, World of Warcraft.
A pauc près tot es jà estat dich sus lo rotlèu-compressor del videojòc, lo melhor coma lo pièger, e doncas ne parlarai pas. I a juste un detalh que m’interessa : l’univèrs. Lo monde de Warcraft es a la debuta un monde medieval fantastic pro classic que vei òmes, òrcs, èlfes, mòrt-vivents e qualquas bestiòlas mai se fotre sus lo morre, amb juste un briconèl d’umor parodic. Tolkien escrich per de geeks de facultat, qué. Bon, es evidentament un resumit de resumit, fach amb amor e tota la marrida fe que ne soi capable, pasmens podrètz remarcar coma aquèla sola descripcion se pòt aplicar a la granda majoritat dels MMO sortits darrièrament.
Guild Wars 2, per exemple, que la prensa especializada pensa a mand de concurrençar World of Warcraft sus son terrenh. Que i arribe o pas, vos vau dire la vertat : m’en tusti los pès amb mon baston de magician, m’en piqui las cuèissas amb mon collièr de dents d’òrc, m’en bati las espatlas amb las espadrilhas de la faccion umana, en brèu : m’en foti. Mas me pòdi pas empachar de remarcar la dificultat qu’existís a sortir de l’encastre medieval fantastic. Degun diguèt pas jamai que l’heroic fantasy se viviá sonque en armadura de fèr, o mema que los MMORPG devián forçadament seguir los còdis de l’heroic fantasy. Pertant, los MMORPG se passan sovent dins aqueste univèrs, e mai qu’aquò : los que fonccionan s’i passan totjorn. Ne prèni coma testimòni Star Wars : The Old Republic, pro recent tanben, qu’a vist sa comunautat de jogaires demesir progressivament dins l’annada, e qu’èra pertant basat sus un univèrs de sciéncia-ficcion coerent, ric e conegut. La sola question economica, pertocant a la gestion dels abonaments mensuals pòt pas sufir a balhar una responsa. Quand i soscam, es pro paradoxal qu’aquèla fòrma, per principi dobèrta e evolutiva, s’embarre dins un sol tipe d’univèrs representat.
Alara, lo MMORPG, presonièr del medieval-fantastic ?
Soi content de ieu, aquela question pas colha amaga lo fach que joguèri pas a Guild Wars 2 mas ne voliái parlar sens qu’aquò se vegès…


text:
Removille
Removille es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat a situat a Unitat|10|km}} al nòrd de Châtenois, al confluisson de Vair e d'un afluent drech, la Vraine.
La commune est située à 10 km au nord de Châtenois, au confluent de Vair et d'un affluent droit, la Vraine.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo castèl-fòrt de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle i aguèt destruit pels Suedeses en 1636.
En 1285, Perrart o Perraut de Removille en la baralha a Chauvency-lo-Castèl crida « Beaufremont » quand, als costats dels Âpremont, Cumières e Maizey, es a las paissièras amb los Flamencs condusits pel châtelain de Bergues. Jacques Bretel lo cita de divèrsas fes en lo sieu Tournoi de Chauvency, la en trucant après Bauffremont, après Removille (tot cossí el lo fach per Waleran de Luxemborg-Ligny, #que nomena tanben de doas manièras desparièras).
Cap de-luòc d'un marquisat erigit l'an 1621, Removille aperteniá al bailliage de Neufchâteau, prévôté de Châtenois. Lo senhor de Removille i aviá drech d'anautita, mièja e bassa justícia. A l'esperital, la glèisa èra del diocèse de Toul, doyenné de Châtenois.
En 1790, Removille i aguèt designat coma cap de-luòc del seten costat del district de Neufchâteau mas un decrèt départemental del 25 de decembre de 1792 transferís aquela qualitat a Vouxey.
Le château-fort du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle fut détruit par les Suédois en 1636.
En 1285, Perrart ou Perraut de Removille dans la mêlée à Chauvency-le-Château crie « Beaufremont » quand, aux côtés des Âpremont, Cumières et Maizey, il est aux prises avec les Flamands conduits par le châtelain de Bergues. Jacques Bretel le cite plusieurs fois dans son Tournoi de Chauvency, l'appelant tantôt Bauffremont, tantôt Removille (tout comme il le fait pour Waleran de Luxembourg-Ligny, qu'il nomme aussi de deux façons différentes).
Chef-lieu d’un marquisat érigé en 1621, Removille appartenait au bailliage de Neufchâteau, prévôté de Châtenois. Le seigneur de Removille avait droit de haute, moyenne et basse justice. Au spirituel, l’église était du diocèse de Toul, doyenné de Châtenois.
En 1790, Removille fut désigné comme chef-lieu du septième canton du district de Neufchâteau mais un arrêté départemental du 25 décembre 1792 transfère cette qualité à Vouxey.