text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Boisson divine
1 Boisson divine le Mer 2 Fév - 18:18
Danís
Adjudant
2 Re: Boisson divine le Ven 4 Fév - 10:45
brazh
Casahèita
3 Re: Boisson divine le Ven 4 Fév - 17:45
Marxelin
Occitan Warrior
4 Re: Boisson divine le Sam 5 Fév - 0:06
Alh Òli
Occitan Warrior
Marxelin a écrit:Atencion sabi pas mas me semblan un pauc fafs. L'escais amb 88 dedins e puèi lo qu'a mes la vidèo en linha aima un vidèo d'Hervé Ryssen, per los que coneisson pas : http://fr.wikipedia.org/wiki/Herv%C3%A9_Ryssen . Après ie acusi pas benlèu lo qu'a mes la vidèo en linha a pas res de veire amb lo grop mas
Si lo tipe a 88 dins son escais, es bensai per de qu'es neissut en... 1988! Aprèp, per Ryssen, ai de mau de trobar de justificacien logica.
5 Re: Boisson divine le Sam 5 Fév - 17:33
brazh
Casahèita
6 Re: Boisson divine le Dim 6 Fév - 21:21
Marxelin
Occitan Warrior
7 Re: Boisson divine le Dim 6 Fév - 21:53
maime
Lemosin de prumiera !
8 Re: Boisson divine le Lun 7 Fév - 9:45
brazh
Casahèita
9 Re: Boisson divine le Lun 7 Fév - 14:20
Sokolovic
Trobador !!
Marxelin a écrit:Soi pas paranò mas benlèu vos vau aprene que 88 es un nombre plan presat pels fascistas perque lo h es la ochena letra de l'alfabet e 88 vòl dire "Heil Hitler". Puèi cal picar sul nom de l'autor de la vidèo e dedins doncas i a una vidèo ont parla Hervé Ryssen. Pensi que lo mond que son capables d'aimar un tipe aital que parla son pas recomendables. Coma o diguèt Brazh, cal esperar mas ai de dobtes enòrmes.
Parier coma tu. E meme ne siau quasi segur.
10 Re: Boisson divine le Lun 7 Fév - 19:05
Danís
Adjudant
Vòle pas dire, mas un temps Tres A Cantar fugueren per los que los coneissen pas repertoriats coma grope de fafs per çò que los identitaris avian fach un article elogiós sus eus apres un concert... tant que i aguet pas de fòto que circuleren ente eran vestits de chamisons "Occitania Antifascista", l'article demoret...
En mai aqui la musica es de la qu'agrada aus fafs : un bocin de folk/metal...
Sei pas tròp per cridar au lop quand n'en vesem quitament pas la coa. Espere de veire.
11 Re: Boisson divine le Mar 8 Fév - 7:32
Gascoun
Toriste
Escotatz : http://www.youtube.com/watch?v=YAOYthlBiYM
E taben : http://www.youtube.com/watch?v=7NT_oNihIyk
12 Re: Boisson divine le Mar 8 Fév - 8:34
Sokolovic
Trobador !!
Danís a écrit:Lo grope e lo tipe qu'a botat la videò en linha son doas entitats diferentas. Ditz pas qu'aparten au grope, ditz pas tanpauc qu'es lo viraire, quo es pas un clip "oficiau"...
Vòle pas dire, mas un temps Tres A Cantar fugueren per los que los coneissen pas repertoriats coma grope de fafs per çò que los identitaris avian fach un article elogiós sus eus apres un concert... tant que i aguet pas de fòto que circuleren ente eran vestits de chamisons "Occitania Antifascista", l'article demoret...
En mai aqui la musica es de la qu'agrada aus fafs : un bocin de folk/metal...
Sei pas tròp per cridar au lop quand n'en vesem quitament pas la coa. Espere de veire.
Òc parlavi dau tipe.
Per quant au grop... De veire, mai l'a ben quauqun aqui que lei conoisse non ?
13 Re: Boisson divine Aujourd'hui à 22:25
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


c: text/html

text:
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Òlt (o Òut) (46) es un departament de l'estat francés que fa partit de la region administrativa d'Occitània.
Coïncidís amb las parts septentrionala e centrala de la region istorica de Carcin (qu'es dins la region istorica pus vasta de Guiana).
En 1790, la creacion d'un departament de Carcin es decidida (decrèt del 29 de genièr de 1790). Pren finalament lo nom del riu del meteis nom. En 1808, lo Sud del departament es utilizat per crear la màger part de Tarn e Garona.
Lo capluòc es Caors.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Villes et mairies du District de Zofingue (116)
Liste des communes
Oftringen
Ville de Oftringen, localité de la Suisse de 10 000 habitants.
La mairie de Oftringen a une adresse e-mail et un site Internet.
Zofingue
Ville de Zofingue, localité de la Suisse de 10 000 habitants.
La mairie de Zofingue a une adresse e-mail et un site Internet.
Rothrist
Ville de Rothrist, localité de la Suisse de 7 100 habitants.
La mairie de Rothrist a une adresse e-mail et un site Internet.
Aarburg
Ville de Aarburg, localité de la Suisse de 6 500 habitants.
La mairie de Aarburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Strengelbach
Ville de Strengelbach, localité de la Suisse de 4 200 habitants.
La mairie de Strengelbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Kölliken
Ville de Kölliken, localité de la Suisse de 4 000 habitants.
La mairie de Kölliken a une adresse e-mail et un site Internet.
Brittnau
Ville de Brittnau, localité de la Suisse de 3 600 habitants.
La mairie de Brittnau a une adresse e-mail et un site Internet.
Safenwil
Ville de Safenwil, localité de la Suisse de 3 100 habitants.
La mairie de Safenwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Murgenthal
Ville de Murgenthal, localité de la Suisse de 2 700 habitants.
La mairie de Murgenthal a une adresse e-mail et un site Internet.
Vordemwald
Village de Vordemwald, localité de la Suisse de 1 700 habitants.
La mairie de Vordemwald a une adresse e-mail et un site Internet.
Uerkheim
Village de Uerkheim, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie de Uerkheim a une adresse e-mail et un site Internet.
Reitnau
Village de Reitnau, localité de la Suisse de 1 100 habitants.
La mairie de Reitnau a une adresse e-mail et un site Internet.
Staffelbach
Village de Staffelbach, localité de la Suisse de 1 000 habitants.
La mairie de Staffelbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Moosleerau
Village de Moosleerau, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Moosleerau a une adresse e-mail et un site Internet.
Bottenwil
Village de Bottenwil, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Bottenwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Kirchleerau
Village de Kirchleerau, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Kirchleerau a une adresse e-mail et un site Internet.
Attelwil
Village de Attelwil, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Attelwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Wiliberg
Village de Wiliberg, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Wiliberg a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
1210
Aquesta pagina concernís l'an 1210 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
- 22 de julhet: Presa de Menèrba per los crosats de Simon de Montfòrt.140 catars cremats vius.
- Agost: Concili de Sant Geli: l'escomenjada de Raimon VI de Tolosa es confirmada.
- Novembre: Presa de Tèrme puèi de Puègverd.
França[modificar | modificar la font]
Dins lo Sant Empèri Roman Germanic, lo coronament d'Otton IV — aliat d'Anglatèrra e adversari de Felip II — coma emperaire inquietèt tant França que la papautat. Pasmens, Felip II e Innocenci III demorèron en desacòrdi en causa de l'afaire dau maridatge de Felip II amb Ingeborg de Danemarc. Ansin, lo rèi de França refusèt d'ajudar lo papa menaçat per la preséncia de fòrças imperialas dins lo nòrd d'Itàlia.
En Lengadòc, Simon de Monfòrt faguèt la conquista dei fèus principaus dau Domeni Trencavel que li aviá donat la Glèisa Catolica l'annada precedenta. En particular, prenguèt Menèrba, Tèrme e Puègverd. Plusors catars foguèron cremats vius a l'eissida d'aquelei combats (→ 1211).
Enfin, un sinòde dau clergat francés reünit en París enebiguèt l'ensenhament dei trabalhs d'Aristòtel a l'Universitat (→ 1231).
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Mongòl[modificar | modificar la font]
Perseguida dau sètge de Yinchuan per lei Mongòls de Genghis Khan. Blocats dempuei mai de 1209 per lei fortificacions de la capitala de l'Empèri Tangut en causa de la manca d'armaments de sètge, lei Mongòls avián començat de trabalhs importants per crear una venguda deis aigas artificiala susceptibla de destrurre lei barris de la vila. Aquò capitèt inicialament mai una rompedura dei restancas entraïnèt tanben la destruccion dau camp mongòl (genier). Pasmens, lo butin èra ja fòrça important e Genghis Khan poguèt se retirar victoriós. Dins lo corrent de l'annada, l'Empèri Tangut acceptèt de reconoisser la senhoriá mongòla en cambi d'una ajuda militara dins l'ataca de la Dinastia Jin.


text:
Scepticisme
Lo scepticisme (del grèc skeptikos, « qu'examina ») èra un corrent filosofic iniciat per Pirron d'Elis (360 AbC-270 AbC). La primièra forma de scepticisme tradicionalament admesa foguèt lo pirronisme. Los primièrs sceptics, en mai dels sceptics o pirronians, avián tanben abitualament per nom zetics; aquel darrièr tèrme significa "cercaires que cercan sens trobar res".
E mai qu'existisca de posturas scepticas dins fòrça periòdes de l'istòria (dempuèi la primièra sofistica fins a la postura radicalament critica de Nietzsche, e encara mai endavant), lo movement conegut popularament coma scepticisme es format principalament per son fondador Pirron, per son disciple Timon, pels platonicians Arcesilas e Carneades e de sègles mai tard, per Enesidèma e per Sext Empiric (e d'autres membres segondaris de l'escòla).
Los sceptics se mesfisavan de la capacitat de la rason a descobrir la veritat, perque las sensacions per las qualas se percep la realitat mòstran sonque l'aparéncia de las causas.
Las idèas centralas del scepticisme son:
- Se pòt pas saber cossí son las causas en se meteis (al maximum, se'n pòdon coneisser "las aparéncias" que se'n veson), e lo mai prudent es de s'abstenir de formular cap de jutjament, perque res es fals nimai vertadièr.
- Se pòt pas fisar a la rason perque sas coneissenças son fondadas sus las sensacions.
- Voler arribar a de coneissenças absoludas es una font d'inquietud. L'abstencion de jutjament (es a dire, d'opinion e de critica) es l'etapa abans lo bonaür e l'ataraxiá.
- L'unica causa qu'importa dins la vida, coma o diguèrem, es de capitar a aténher la tranquillitat d'esperit o ataraxiá. Sus aquel subjècte, lo scepticisme a de punts de contacte amb l'epicurisme e, dins una mesura encara mendra, amb l'estoïcisme.
- Tot çò exterior a l'òme es indiferent.
- Considerant que se deu viure dins un monde d'aparéncias, totjorn caldrá se concentrar cap al mai probable. (Sus aquel subjècte, lo sceptic Carneades faguèt una taula de las coneissenças probablas, que i voliá donar son opinion sus quals faches an una mai granda probabilitat, e quals an una probabilitat menora.).
Cal dire, pasmens, que lo scepticisme dels primièrs sceptics a pauc o fòrça pauc a veire amb lo scepticisme modèrne, o amb lo scepticisme que prediquèron de pensaires individualistas (coma Hume). Tanben i a de pensaires que practican un scepticisme moderat, o alara un scepticisme que servís de portal a d'autres coneissenças dogmaticas; per exemple, Descartes o Kant.
Brèu esquèma istoric del scepticisme.[modificar | modificar la font]
- Primièrs pensaires de caractèr sceptic e relativista: qualques sofistas, los megarics, Democrit.
- Primièrs pensaires oficialament descrichs coma sceptics: Pirron e lo pirronisme, Timon. Lo scepticisme original mòstra gaireben de similituds amb l'epicurisme, e, dins una mesura encara mendra amb l'estoïcisme.
- Academia nòva, qu'adopta qualques aspèctes de l'escepticisme: Arcelisas, Carneades.
- Darrièrs pensaires sceptics antics: Enesidem e Sext Empiric.
- Pensaires modèrnes qu'adoptan lo scepticisme coma metòde e coma teoria, pel mens parcialament: Hume e Nietzsche, entre d'autres.
- Pensaires modèrnes qu'adoptan l'escepticisme coma un camin per arribar a una postura dogmatica: Descartes e Kant, entre d'autres.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (ca)Dossièr sul scepticisme en Grècia, amb tèxtos de Ramon Alcoberro


text:
Lenga oficiala
Una lenga oficiala es una lenga qu'es especificament designada atal, dins la lei e eventualament dins la constitucion d'un país, d'un Estat o d'un autre territòri (Los Estats o territòris qu'an pas de constitucion ni de poder legislatiu an pas, per definicion, de lenga oficiala). La lenga oficiala de São Tomé e Príncipe es lo portugués.
La mitat dels païses del mond an una lenga oficiala. Certans d'entre eles reconeisson una sola lenga oficiala, es lo cas en Albania, en França (mentre que i a d'autras lengas territorialas en França, veire : Lengas minorizadas de França) o en Alemanha. Certans an maitas lengas oficialas, coma Afganistan, Canadà, Finlàndia o Soïssa. Dins maites païses, coma Iraq, Itàlia o Espanha, i a una lenga oficiala pel país, mas d'autras lengas son cooficialas dins certanas regions. Certans païses an pas definit clarament ges de lenga oficiala, mas tenon pasmens una "lenga oficiala de fach" coma Eritrèa, Suècia o lo Reialme Unit. Enfin, qualques païses, coma los Estats Units, an pas de lenga oficiala clarament definida, mas existisson de lengas oficialas definidas per certans Estats que los compausan.
Una consequéncia del colonialisme o del neocolonialisme es que, dins certans païses d'Africa e a las Filipinas, las lengas oficialas e d'ensenhament (francés o anglés) son pas las lengas autoctònas o las mai parladas. En revenge, per nacionalisme, la Republica d'Irlanda a adoptat lo gaelic coma lenga nacionala oficiala, mentre qu'es en realitat parlat per una proporcion febla de la populacion, e que la lenga qu'a un estatut legal segondari (l'anglés) es la lenga parlada per la majoritat.
Una lenga oficiala dins un Estat pòt èstre classada non oficiala dins la region limitròfa d'un Estat vesin. Per exemple, l'occitan es lenga oficiala en Espanha, dins la Val d'Aran, mas pas dins las regions occitanas limitròfas de França.
Occitan e reconoissença oficiala[modificar | modificar la font]
L'occitan conois d'estatuts diferents segon los estats.
- En Espanha, es reconegut coma lenga oficiala dins la Val d'Aran gràcias a de leis de la region autonòma de Catalonha e gràcias a l'estatut d'autonomia locala d'Aran dempuèi 1990. Aital l'occitan benefícia d'un ensenhament sistematic e obligatòri a l'escòla e d'un usatge regular dins l'administracion. Ça que la, l'occitan es cooficial amb lo catalan (lenga oficiala de la region) e amb l'espanhòl (lenga oficiala de l'estat). Malgrat aquela oficialitat, l'occitan subís encara a Aran una diglossia al profièch de l'espanhòl que rèsta la lenga mai poderosa.
- En Itàlia, l'occitan es reconegut coma lenga protegida, pas verament coma "lenga oficiala", gràcias a la lei 482 de 1999. Aquela permet l'us de l'occitan dins l'ensenhament e la vida publica, mas solament dins las comunas que o desiran, sens caractèr obligatòri ni sistematic. La diglossia al profièch de l'italian rèsta fòrta.
- En França e a Mónegue, l'occitan a pas lo mendre estatut oficial. La possibilitat d'ensenhar l'occitan dins l'escòla publica francesa existís, coma opcion, e i a doas tres emissions pichonetas en occitan a la television publica (France 3) mas aquò equival pas a un estatut oficial. La diglossia al profièch del francés es constanta.


text:
Palai de Còrdoa
Sant Palai qu'esté un dròlle crestian martirizat a Còrdoa durant lo califat d'Abd ar-Rahman III.
Que vadó de cap a 912 a Albeos, en Galícia, qui hasèva alavetz partida deu Reiaume de Leon. Hèit presoèr durant la campanha deus musulmans d'Al Andalús en Galícia, en 920 que'u mièn, arron de la Batalha de Valdejunquera (Navarra), dinc a Còrdoa dab un sarròt d'autes presoèrs crestians, lo son oncle Ermògi l'avesque de Tui enter autes. Aqueste qu'esté liurat entà que podèsse tornar e recuélher un rescat. Lo rescat non arribè pas e Palai, entertant, que serví com page dens la cort califau. Las versions agiograficas suu son martiri en 926 que son contradictòrias.
Qu'ei hestejat lo 26 de junh.


text:
Ausèl
Aucèl
29 espècias diferentas de Finlàndia
Los aucèls o ausèls (var. aucèus, ausèus, auvèls, ausèths, audèths) son d'animals vertebrats, tetrapòdes, bipèdes, de sang caud, de doas alas, amb de plumas, un bèc, e que pondon d'uòus.
Un caractèr comun de la màger part dels ausèls es la volada, mas d'unes son correires o nadaires.
Lo pichon colibrí d'Elena mesura 2 cm e pesa 2 g. Lo màger es lo mascle de l'estruci : 2,80 m per 155 kg. Los ausèls poblèron tots los mitans dempuèi las glaças articas fins a las selvas equatorialas e als èrms.


text:
Ozbequistan
La Republica d'Ozbequistan o simplament Ozbequistan es un estat d'Asia Centrala. Confronta al nòrd Cazacstan, al nòrd-oèst la mar d'Aral, a l'èst Quirguizstan e Tatgiquistan e al sud, en una corta porcion de frontièra, Afganistan, e Turcmenistan.
La capitala es Tashkent.
Lo gentilici es ozbèc -a.
Somari
- 1 Geografia
- 2 Istòria
- 3 Politica
- 4 Economia
- 5 Cultura
- 6 Bibliografia
- 7 Liames intèrnes
- 8 Nòtas & referéncias
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo periòde preozbèc[modificar | modificar la font]
Lo territòri ozbèc actuau correspond a la Transoxiana de l'Antiquitat qu'èra una region crosiera situada lòng de la Rota de la Seda e deis axes d'invasion vèrs lo sud dei pòbles nomadas eurasiatics. De l'Antiquitat a la disparicion de la Rota de la Seda, l'endrech conoguèt donc una alternància de periòdes de prosperitat economica e d'epòcas guèrras saunosas e destructritz. D'efèct, segon un procès d'assimilacion regularament repetit en Asia e en Euròpa, lei nomadas eurasiatics èran militarament fòrça superiors ais armadas dei principats marchands mai èran gaire nombrós. Ansin, après un periòde de conquista e de pilhatges, avián besonh de l'ajuda de foncionaris locaus per administrar seis estats e adoptavan rapidament lei costumas de la majoritat deis abitants (forma de l'estat, religion, capitala... etc.). Una ò doas generacions èran necessàrias per cumplir aquela evolucion. Puei, leis estats fondats per leis envasseïres començavan de declinar e èran alora destruchs per un novèu pòble nomada entraïnant lo començament d'un cicle novèu d'assimilacion.
Samarcanda es un dei simbòls d'aqueu procès. Ciutat fòrça anciana conquistada per lei Macedonians e per lei Sassanidas, èra venguda un centre comerciau e religiós major de l'Asia Centrala. Après la disparicion dei Sassanidas, passèt succesivament sota contraròtle arab, turc e chinés. Lo periòde chinés correspond a una epòca fast per la ciutat car lei marchands de la vila avián lo contraròtle de la màger part dau comèrci entre Pèrsia, Índia e China. Presa un segond còp per leis Arabs en 710, gardèt una posicion privilegiada lòng de la Rota de la Seda e foguèt una dei capitalas de l'Emirat Samanida (862-999), principat prospèr eissit de la dislocacion dau Califat Abbassida. Pasmens, lei Samanidas declinèron e foguèron reversats per de nomadas turcs au començament dau sègle XI. Maugrat una situacion politica caotica au sen de la vila, lei Turcs capitèron de mantenir l'activitat comerciala. En revènge, foguèt pas lo cas dei Mongòls que pilhèron dos còps la ciutat dins lo corrent dau sègle XIII. Samarcanda conoguèt alora un periòde de declin que durèt fins a 1369. Aquela annada, Tamburlan la chausiguèt coma capitala e la vila venguèt la capitala de l'Empèri Timurida. Après la disparicion d'aquel empèri, foguèt integrada au sen dau Khanat de Bukhara. Retrobèt pas son importància economica anciana en causa de la disparicion de la Rota de la Seda mai demorèt un centre demografic important d'Asia Centrala.
Consequéncia importanta d'aquela istòria trebolada, quand la Rota de la Seda dispareguèt au sègle XVI, la demografia regionala èra ja fòrça complèxa e mesclava generalament de populacions iranianas, turcas, turcomongòlas e mongòlas. Politicament, l'endrech èra dominat per leis Ozbècs — que venián de l'envaïr — que formèron lei Khanats de Khiva (1511), de Bukhara (1599) e de Kokand (1709).
Lo periòde ozbèc[modificar | modificar la font]
Leis Ozbècs son eissits d'una dinastia nomada turcomongòla, lei Chaïbanides, descendenta de Gengis Khan. Installats au nòrd de la Mar d'Aral durant lo sègle XIV, migrèron vèrs lo sud. Au sègle seguent, Khwarezm e Transoxiana èran venguts lo còr de son territòri. Assaièron de fondar un khanat independent au sud de la Mar d'Aral mai lo projècte mau capitèt en causa de la proximitat dei tribüs cazacas. En revènge, una segonda temptativa durant lo rèine de Muhammad Chaïbani (1500-1510) entraïnèt la creacion dau Khanat de Khiva après l'ocupacion de Samarcanda, de Bukhara, de Tachkent e de Fergana. Pasmens, la fragmentacion politica demorèt la nòrma au sen dei tribüs ozbècas e l'ensems d'aqueu pòble foguèt pas unificat avans lo rèine d'Abdullah Khan (1583-1598).
La dinastia chaïbanida conoguèt una crisi après la disparicion d'Abdullah Khan. Un an après sa mòrt, aquò entraïnèt la fragmentacion dau Khanat de Khiva e la fondacion dau Khanat de Bukhara. Accelerèt tanben la sedentarizacion deis Ozbècs. D'efèct, blocats entre leis òrdas cazacas au nòrd e lei Safavidas au sud, deguèron demorar en Khwarezm, en Fergana e en Transoxiana. En 1709, un tresen khanat se formèt ambé Kokand coma capitala. Sovent en lucha entre elei, lei khanats ozbècs deguèron tanben faciar d'incursions turcmènas.
Leis Ozbècs prenguèron l'avantatge a la fin dau sègle XVIII e au començament dau sègle XIX ambé la presa dau poder per lei dinastias dei Mankit a Bukhara (1785) e dei Kungrat a Khiva (1804). D'efèct, lei dinastias novèlas capitèron de crear d'estats centralizats e de desvolopar lei cambis comerciaus ambé Russia. Aquò favorizèt una renaissença de la vida urbana e una modernizacion deis estats ozbècs, especialament de la produccion agricòlas.
Lei periòdes coloniau e sovietic[modificar | modificar la font]
La conquista russa[modificar | modificar la font]
Lei Rus comencèron de s'interessar a l'Asia Centrala tre lo rèine de Pèire lo Grand (1682-1725). Pasmens, lei premiereis expedicions s'acabèron per de reviradas ambé l'anientament d'un còrs de soudats rus per lo Khanat de Khiva en 1717 e de problemas logistics liats au clima en 1739. Pasmens, après la somission deis òrdas cazacas dins lo corrent de la premiera mitat dau sègle XIX, Russia èra venguda vesina dei khanats ozbècs, çò que facilitèt la conquista de khanats ozbècs minats per lei conflictes entre elei.
La conquista comencèt en 1865 après la reduccion en esclavatge d'un grop de soudats e de colons rus per leis autoritats ozbècas. Per lei Rus, aquò èra l'ocasion d'abolir l'esclavatge dins la region, de limitar la progression britanica e de prendre lo contraròtle de tèrras agricòlas drudas. Lei generaus locaus aprofichèron tanben son autonòmia per organizar d'expedicions que seis objectius podián èsser diferents dei projèctes iniciaus dau govèrn centrau. Tashkent foguèt conquistada en 1865, Samarcanda en 1868 e la riba drecha d'Amodarià en 1873. Dos ans pus tard, una revòuta de Fergana entraïnèt l'annexion dau Khanat de Kokand. Lei dos khanats restants perdiguèron la màger part de son territòri e foguèron obligats d'acceptar un protectorat rus.
Lei Rus considèron lei territòris conquistats coma de colonias e i installèron una administracion militara e de colons. Dins aquò, la preséncia dei colons se limitèt sustot a la faissa septentrionala dau Cazacstan actuau e ai vilas principalas. En Ozbequistan, franc dei centres urbans majors coma Tashkent, i a aguèt donc pas de comunautats russas importantas. Pasmens, leis efècts de la colonizacion foguèron pus importants dins lo sector economic ambé lo desvolopament de la produccion cotonièra.
La formacion de la RSS d'Ozbequistan[modificar | modificar la font]
En 1917, lei combats de la Guèrra Civila Russa conoguèron una declinason ozbèca. Menèt a la formacion de la Republica Socialista Sovietica d'Ozbequistan que sei frontieras foguèron pauc a pauc establidas dins lo corrent deis annadas 1920-1930. Constituva de l'URSS, aquela republica es a l'origina de l'Ozbequistan actuau.
En Ozbequistan, la populacion indigèna foguèt inicialament pauc pertocada per lei luchas entre Roges e Blancs. Aquò permetèt a la comunautat russa de prendre lo contraròtle de Tashkent e d'i fondar un poder favorable ai Bolchevics. Pasmens, a partir de 1919, lei Roges se turtèron a d'insureccions dei populacions musulmanas e a la volontat dei khans de Khiva e de Bukhara de restaurar son independéncia. De combats confüs entraïnèron l'annexion dei dos Khanats e causèron de destruccions considerablas. Ansin, quand leis autoritats sovieticas centralas poguèron mandar de renfòrç significatius en Ozbequistan, la famina aviá ja vencut leis insurgents. En 1923, la totalitat de l'Asia Centrala èra tenguda per l'Armada Roja.
La definicion dei limits entre lei diferents pòbles comencèt en 1924 e foguèt principalament dirigit per Estalin. Lo principi de la formacion de republicas « nacionalas » dictèt lo decopatge mai la demografia complèxa de la region empachèt una aplicacion estricta, especialament dins la Vau de Fergana. Ansin, de minoritats importantas foguèron formadas au sen de cada republica. La RSS d'Ozbequistan i deroguèt pas ambé l'inclusion de minoritats cazacas, tatgicas e quirquizas. En mai d'aquò, en 1936, un segond traçat donèt a la RSS d'Ozbequistan la RSSA de Caracalpaquistan situada au sud de la Mar d'Aral.
Lo periòde sovietic[modificar | modificar la font]
Lo periòde sovietic foguèt marcat per l'eliminacion dau clergat musulman e dei « nacionalistas » ozbècs durant lo periòde estalinian. Pasmens, la Segonda Guèrra Mondiala permetèt l'industrializacion de la region e de progrès sociaus importants (disparicion de l'illetrisme, drechs de la frema... etc.) e Ozbequistan venguèt la republica sovietica pus desvolopada d'Asia Centrala.
Pasmens, una partida importanta de son territòri foguèt especializat dins la produccion intensiva de coton. Aquò necessitèt de desviar lei fluvis Amodarià e Sirdarià, per alimentar lei rets d'aigatge, e entraïnèt l'assecament progressiu de la Mar d'Aral. De mai, se desvolopèt una corupcion importanta au sen de la direccion dau PC Ozbèc per falsificar lei chifres de la produccion de coton. Descubèrta en 1983, aquel afaire entraïnèt una reaccion viva de Moscòu que renforcèt son contraròtle sus leis autoritats de Tashkent.
A la fin deis annadas 1980, la crisi economica sovietica entraïnèt de tensions intèrnas entre lei diferents pòbles de la RSS d'Ozbequistan. En particular, en 1989, de pogròms foguèron organizats dins la Vau de Fergana còntra lei Meshkets, una minoritat caucasenca deportada per Estalin en 1944. Dins aquò, en causa de sa dependéncia ai republicas sovieticas europèas, Ozbequistan assaièt de mantenir en plaça l'URSS. Ansin, lo 31 de març de 1991, leis Ozbècs votèron largament en favor de l'Union (93,7% de sufragis exprimits en favor dau mantenement). Pasmens, quand lei Rus proclamèron la superioritat de la lèi russa sus la lèi sovietica, Tashkent se resignèt a la disparicion de l'Union e proclamèt son independéncia lo 31 d'aost.
L'Ozbequistan independent[modificar | modificar la font]
Dempuei son independéncia, Ozbequistan es dirigit per Islom Karimov que foguèt elegit a la presidéncia en decembre de 1991. Una constitucion novèla foguèt adoptada lo 8 de decembre de 1992. Pasmens, lo president a establit un regime autocratic ambé l'enebiment dei partits d'oposicion e la presa de contraròtle dei ressorsas economicas principalas dau país. Una susvelhança e una censura atentiva permèton a l'ora d'ara d'empedir la resurgéncia de movements politics ostils au govèrn. Dins aquò, aquela repression a favorizat la formacion de guerilhas armadas, especialament dins lei regions frontalieras d'Afganistan ò pobladas per de minoritats mau representadas au sen dau govèrn.
Politica[modificar | modificar la font]
Constitucionalament, lo govèrn d'Ozbequistan establís la separacion de poders, la libertat d'expression e la democracia representativa. En realitat, l'executiu deten gaireben tot lo poder. Lo poder judiciari es pas independent e lo parlament, que s'amassa solament qualques jorns a l'an, a pauc de poder per donar forma a las leis.
Lo president nomena e remplaça los governadors provincials.
Al referendum de decembre de 1995, lo primièr mandat de Islam Karimov foguèt prorogat. Un autre referendum nacional se debanèt lo 27 de genièr de 2002 per, de nòu, prorogar lo sieu mandat. Lo referendum s'aprovèt e lo mandat de Karimov foguèt estendut per una lei del Parlament fins a decembre de 2007.
La majoritat dels observaires internacionals declinèron participar al procèssus e reconeguèron pas los resultats perque reunissián pas los estandards basics.
Lo referendum del 2002 compreniá tanben un plan per crear un Parlament bicameral. L'edifici que deviá assostar lo parlament es a l'ora d'ara en construccion. Las eleccions pel nòu Parlament bicameral se debanèron lo 26 de decembre mas cap de candidat o partit opausant vertadièrament independent aguèt l'oportunitat d'i participar. La mission d'observacion limitada de l'OSCE concluguèt que las eleccions arribèron a pena als estandards internacionals per d'eleccions democraticas.
Divèrses partits politics son estats formats amb l'aprobacion del Govèrn mas an pas mostrat encara d'interès per defendre d'alternativas a la politica del govèrn. Malgrat la preséncia de multiples mejans de comunicacion (ràdio, TV, premsa), aqueles se tròban tanben jol contraròtle del govèrn e tractan rarament de tèmas politics.


text:
Las Candolièiras
Las Candolièiras[1][2][3] (oficialament en francés Escandolières) es una comuna occitana de Roergue situada administrativament dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Una legenda voldriá #que i i aguèt una abbaye (a la Badie) amb annèxas especializadas :
- Fabrègue : en los trabalhs de fèrre e forja.
- Lo Aussellerie : en la ramaderia dels ausèls.
- La Bombarderie : en lo armurerie e los munitions.
- La Pourcellerie : en la ramaderia dels pòrcs.
- Escandolières : En la ramaderia de las abelhas e la fabrica de las chandelles.
Une légende voudrait qu'il y eut une abbaye (à La Badie) avec des annexes spécialisées :
- Fabrègue : dans les travaux de fer et forge.
- L'Aussellerie : dans l'élevage des oiseaux.
- La Bombarderie : dans l'armurerie et les munitions.
- La Pourcellerie : dans l'élevage des porcs.
- Las Candolièiras : dans l'élevage des abeilles et la fabrique des chandelles.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Rignac, Christian-Pierre Bedel, al canton, 1991
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana


text:
Rosay (Yvelines)
Rosay es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Yvelines e la region de l'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat de Rosay se tròba a 11 km aperaquí al sud de Flaçadas-la-Maca en la vallée de la Vaucouleurs.
Es limitrophe de Villette al nòrd, de Septeuil al sud, de Boinvilliers a l'oèst e de Arnouville-lès-de Flaçadas a l'èst.
Lo territòri communal engloba lo fons de la vallée de la Vaucouleurs a aperaquí 50 m d'altitud, e los dos vessants, débordant solament a l'èst sul scenari del Mantois en mai de 150 m d'altitud.
La commune de Rosay se trouve à 11 km environ au sud de Mantes-la-Jolie dans la vallée de la Vaucouleurs.
Elle est limitrophe de Villette au nord, de Septeuil au sud, de Boinvilliers à l'ouest et d'Arnouville-lès-Mantes à l'est.
Le territoire communal englobe le fond de la vallée de la Vaucouleurs à environ 50 m d'altitude, et les deux versants, débordant seulement à l'est sur le plateau du Mantois à plus de 150 m d'altitude.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Mencionat en 1036, lo vilatge de Rosay possedissiá antany una maladrerie. Lo abbaye de Sant-Denis en #èsser lo senhor en dominant de contunh aquel #èsser l'ostal de Sant-Cyr fins a la Revolucion francesa.
Al Sègle XIV, la distincion del Bas-Rosay #qu'aperteniá als Courtin, e aquela de la Nautor-Rosay a las Fredet aguèron amassat en 1513 pel matrimòni d'una domaisèla de Fredet amb Jean Guillaume Courtin. La distincion i aguèt erigit en marquisat de Rosay-Villette en 1671 en benefici de François Briçonnet, espós de Geneviève Courtin, e venduda en 1748 a Charles Savalette de Magnanville. #Passar en 1760 a Jacques Louis de Bretignières, darrièr marques de Rosay-Villette.
Mentionné en 1036, le village de Rosay possédait autrefois une maladrerie. L'abbaye de Saint-Denis en fut le seigneur dominant puis ce fut la maison de Saint-Cyr jusqu'à la Révolution française.
Au Sègle XIV, la seigneurie du Bas-Rosay qui appartenait aux Courtin, et celle du Haut-Rosay aux Fredet furent réunies en 1513 par le mariage d'une demoiselle de Fredet avec Jean Guillaume Courtin. La seigneurie fut érigée en marquisat de Rosay-Villette en 1671 au profit de François Briçonnet, époux de Geneviève Courtin, et vendue en 1748 à Charles Savalette de Magnanville. Elle passa en 1760 à Jacques Louis de Bretignières, dernier marquis de Rosay-Villette.


text:
Lac Superior
Lo lac Superior (Lake Superior en anglés) es lo mai grand dels cinc Grands Lacs d'America del Nòrd. Fa limita al nòrd amb la província canadenca d'Ontàrio e amb l'estat american de Minnesòta, e al sud amb los estats americans de Wisconsin e Michigan. Es lo lac d'aiga doça mai grand del mond en superfícia e lo tercer mai grand en volum.[1] Ocupa una superfícia totala de 80.800 km², amb un bacin de 209.000 km².[2] La prigondor mejana es de 143 m, e lo maxima es de 406 m.[3] Dos terces de l'aira del lac son part del territòri nòrd-american, la resta aperten al territòri canadenc.
E mai que lo lac se gela pas jamai durant l'ivèrn, s'i forman de sisas de glaç per las ribas, rason per la quala ne cal tancar los pòrts de decembre a abrial.[3] Los pòrts mai importants del lac son Thunder Bay, Michipicoten Harbour, Marquette, Copper Harbor, Ashland, Superior, Wisconsin-Duluth, Two Harbors e Taconite Harbor.[3]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Superior Pursuit: Facts About the Greatest Great Lake - Minnesota Sea Grant University of Minnesota. [Consulta: 9 d'agost de 2007].
- ↑ Llac Superior. L'Enciclopèdia Catalana. [Consulta: 10 d'agost de 2009]
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Lake Superior. MSN Encarta. [Consulta: 10 d'agost de 2009]


text:
Loivre
Loivre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Marna e la region de Champanha-Ardena .
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge voreja a l'èst lo Massís de Sant-Thierry e lo territòri communal a traversat pel autoroute dels angleses, acuèlh un airal de repaus aital coma çò canal de l'Aisne a la Marna amb doas écluses e un pòrt. Una halte ferrovière se fa a l'anciana estacion sul trajècte de la Linha de Rems a Laon del TER Champagne-Ardenne.
Le village borde à l'est le Massif de Saint-Thierry et le territoire communal est traversé par l'autoroute des anglais, accueille une aire de repos ainsi que le canal de l'Aisne à la Marne avec deux écluses et un port. Une halte ferrovière se fait à l'ancienne gare sur le trajet de la Ligne de Reims à Laon du TER Champagne-Ardenne.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Eugène-Louis DE BIGAULT de GRANRUT (1828-1894) #que épousa, en 1859, Isabelle DE BOULLENOIS de SENUC (1838-1908), e lo sieu fraire Gabriel-Alfred DE BIGAULT de GRANRUT (1827-1904) #prene la decision de apagar una part dels forns de la vallée, del Forn de París a Los Islettes, en Argonne, venguts pauc rendables e de délocaliser la siá activitat a Loivre. La siá sœur Ostal-Emilie DE BIGAULT de GRANRUT i aviá maridat a l'ostal-Charles-Auguste Ruinart de Brimont #que las ancetres n'èran procedentas de Loivre[1].
En, 1853, se #portar acquéreur del domeni dels Fontaines, a Loivre, castèl e granjas e édifièrent en bordure del canal de l'Aisne, una verrerie per respondre al mercat de las botelhas de Champagne. Lo sieu polit-fraire Henry de Boullenois los #prene. Amb milions de botelhas, produsidas cada an, #èsser rapidament celèbre e rendable. Dempuèi, 1855, la verrerie Granrut fraires ocupa un stand a la primièra exposicion universala de París. Eugène Es mòrt en 1894 a Loivre, dins lo castèl dels Fontaines e inhumé en lo cementèri dels Alleux en los Ardennes ont i aviá crompat lo domeni d'Ostal-Roge. Lo sieu cavòt i aguèt transferit de contunh a Senuc lo país de la siá esposa. Charles Marida Joseph Albert Louis Comte DE BIGAULT de GRANRUT #succedir a lo sieu paire e represes lo títol de Mèstre verrier, en principi en societat amb la siá maire e la siá sœur Lucie Ostal Gabrielle Angèle DE BIGAULT de GRANRUT (1862-1942) , de contunh sol a partir de 1899. El épousa en 1892 Paule Charlotte Henriette DE PUGET de BARBENTANE de CABASSOL DEL REAL (1865-1936) e #viure lo castèl dels Fontaines a Loivre e lo Forn de París.La siá sœur Lucie, #que i aviá épousé Maurici Guy Marida GAUTIER de CHARNACE (1857-1923) vivián çò castèl de Aulnois a Aulnois-sus-Seille[2].
En 1919, après lo armistice, la municipalitat totalament dévastée, coma las municipalitats vesinas (Courcy, Brimont, Bermericourt e Cormicy), a classificat en zòna roja.
Totalament destruida pendent la Primièra Guèrra mondiala, Charles de Grandrut en avent pas pas l'intencion de reconstruire la verrerie de Loivre. Mr Givelet Lududes racheta lo fons de comèrci e los damatges de guèrra afférents. La sociéte preses lo nom de "Verreries de Courcy e de Loivre amassa - Givelet e Cie". La doç #èsser tanben destruida pendent la Primièra Guèrra mondiala.
Eugène-Louis DE BIGAULT de GRANRUT (1828-1894) qui épousa, en 1859, Isabelle DE BOULLENOIS de SENUC (1838-1908), et son frère Gabriel-Alfred DE BIGAULT de GRANRUT (1827-1904) prirent la décision d’éteindre une partie des fours de la vallée, du Four de Paris à Les Islettes, en Argonne, devenus peu rentables et de délocaliser leur activité à Loivre. Leur sœur Marie-Emilie DE BIGAULT de GRANRUT était mariée à Marie-Charles-Auguste Ruinart de Brimont dont les ancetres étaient originaires de Loivre[1].
En, 1853, ils se portèrent acquéreur du domaine des Fontaines, à Loivre, château et fermes et édifièrent en bordure du canal de l’Aisne, une verrerie pour répondre au marché des bouteilles de Champagne. Leur beau-frère Henry de Boullenois les rejoignit. Avec des millions de bouteilles, produites chaque année, elle fut rapidement célèbre et rentable. Dès, 1855, la verrerie Granrut frères occupe un stand à la première exposition universelle de Paris. Eugène est mort en 1894 à Loivre, au château des Fontaines et inhumé dans le cimetière des Alleux dans les Ardennes où il avait acheté le domaine de Maison-Rouge. Sa tombe fut transférée ensuite à Senuc le pays de son épouse. Charles Marie Joseph Albert Louis Comte DE BIGAULT de GRANRUT succéda à son père et repris le titre de Maître verrier, d’abord en société avec sa mère et sa sœur Lucie Marie Gabrielle Angèle DE BIGAULT de GRANRUT (1862-1942) , puis seul à partir de 1899. Il épousa en 1892 Paule Charlotte Henriette DE PUGET de BARBENTANE de CABASSOL DU REAL (1865-1936) et habitèrent le château des Fontaines à Loivre et le Four de Paris.Sa sœur Lucie, qui avait épousé Maurice Guy Marie GAUTIER de CHARNACE (1857-1923) habitaient le château d'Aulnois à Aulnois-sur-Seille[3].
En 1919, après l'armistice, la commune totalement dévastée, comme les communes voisines (Courcy, Brimont, Bermericourt et Cormicy), est classées en zone rouge.
Entièrement détruite pendant la Première Guerre mondiale, Charles de Grandrut n'ayant pas l'intention de reconstruire la verrerie de Loivre. Mr Givelet lui racheta le fonds de commerce et les dommages de guerre afférents. La sociéte pris le nom de "Verreries de Courcy et de Loivre réunis - Givelet et Cie". La sucrerie fut aussi détruite pendant la Première Guerre mondiale.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 1,1 Modèl:Labor Error de citacion : Invalid
tag; name "autogenerated" defined multiple times with different content
- ↑ lo calvaire del Forn de París – Gilles Thierion de Monclin [1]
- ↑ le calvaire du Four de Paris – Gilles Thierion de Monclin [2]


text:
Stephen Edwin King (n. 21 de setembre de 1947) es un escrivan nòrd-american conegut per los sieus romans de terror. Los sieus libres sòlen èsser a la lista de best-sellers.
Las istòrias de Stephen King an coma protagonistas personatges de classa mejana, un mainat, o la majoritat de còps, un escrivan. Los personatges vivon la siá vida normala, mas los faches sobrenaturals e de circonstàncias estranhas càmbian lo cors de l'istòria. King Manifèsta una coneissença ambiciosa del genre de la terror, tala e coma mòstra en lo sieu libre de pas ficcion nomenada Danse Macabre, qu'enregistra un òrdre cronologic de nombroses decènnis de trabalhs notables sus literatura e cine. Escriu de mai de libres que poirián pas èsser catalogats en lo genre de la terror, coma los romans The Body e Rita Hayworth and Shawshank Redemption (adaptadas posteriorament a la pantalha granda coma Stand By Me e The Shawshank Redemption respectivament), aital coma The Green Mile.
Stephen King escriguèt jol nom de Richard Bachman en fòrça de los sieus libres ont l'istòria èra basada en una terror mai mentala que fisic. The Long Walk N'es un exemple.
Es un dels autors mai tradusits, segon lo "Index Translationum".


text:
Žilina (region)
La region de Žilina (en eslovac, Žilinský kraj) es una region e entitat autonòma d'Eslovaquia creada lo 1èr de genièr de 2001.
Sa capitala es Žilina.
Division[modificar | modificar la font]
Districtes[modificar | modificar la font]
La region se compausa de 11 districtes : Bytča, Čadca, Dolný Kubín, Kysucké Nové Mesto, Liptovský Mikuláš, Martin, Námestovo, Ružomberok, Turčianske Teplice, Tvrdošín e Žilina.
Govèrn local[modificar | modificar la font]
Lo governador es Juraj Blanár dempuèi 2005.
Lista dels governadors:
- 2001 - 2005 - Jozef Tarčák (HZDS)
- 2005 - Juraj Blanár (ANO, HZD, SNS, SMER)
Veire tanben[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 31 de decembre de 2009 Estadisticas eslovacas oficialas


text:
Sergei Eisenstein
Sergei Mikhailovich Eisenstein/Eizenshtein (en rus: Cepreй MиxaйлoBич ЭйзeHшTeйH) o Sergejs Eizenšteins (en leton) (nascut a Riga lo 23 de genier de 1898 - mòrt a Moscòu l'11 de febrier de 1948) foguèt un cineasta leton e rus (amb d'originas alemandas, josievas e suedesas) que tenguèt un ròtle majorau dins la cultura de l'URSS e dins l'istòria dau cinèma. Especialament foguèt director, montaire e teorician dau cinèma.
Somari
Vida e formacion[modificar | modificar la font]
Fiu d'un paire d'origina josieva, alemanda e suedesa e d'una maire russa ortodòxa, estudièt l'arquitectura e lei Bèleis Arts mai interrompèt leis estudis per fin de s'engatjar dins lei milícias popularas que participèron a la Revolucion d’Octòbre.
Dins l'Armada Roja, intrèt en contacte amb lo teatre en trabalhant coma responsable dei decòrs e coma director e interprèt d'espectacles pichons per la tropa. La sieuna experiéncia coma director de scèna dau Teatre Obrier (1920) lo quichèt a estudiar la direccion teatrala a l'escòla estatala. Aquí desvolopèt una concepcion personala de l'art dramatic basada sus la juxtaposicion d'imatges de contengut emocionau fòrt e seguiguèt leis ensenhaments de Vsevolod Meyerhold.
Leis Òbras[modificar | modificar la font]
Son primier contacte amb lo cinèma foguèt lo rodatge d'un pichòt cortmetratge inclús dins lo montatge de l'òbra teatrala Lo savi. Comencèt de s'interessar activament a aqueu mejan artistic nòu e rodèt lo lòngmetratge La grèva (1924), amb una sequéncia famosa que i utilitzèt l'imatge dau bestiau sacrificat au tuador, intercalat amb un autre de trabalhadors fusilhats per de soudats tzaristas. En seguida dau rodatge de La grèva, trenquèt amb lo Proletkult.
Alunhat ja dau Teatre Obrier, recebèt la mission de rodar un filme commemoratiu de la Revolucion de 1905 que se transformèt en la sieuna òbra mai celèbra: Lo cuirassat Potiomkin (1925). Considerada coma una dei fitas majoras atenchas per lo cinèma mut, la scèna de la mutinariá dins lo vaissèu e la scèna vertiginosa d'accion deis escaliers constituisson de ponchs decisius dins la configuracion dau lengatge cinematografic.
Lei Caps d'òbra[modificar | modificar la font]
Realizèt l'òbra geniala Octòbre (1927), reconstruccion dei fachs decisius de 1917, basada sus l'òbra dau jornalista estatsunidenc John Reed Lei dètz jorns qu'esbrandèron lo Mond.
Comencèt alora d'aver de problèmas seriós amb la censura sovietica, çò que lo menèt a signar un contracte amb la Paramount e a s'installar ais Estats Units. Pasmens, obtenguèt pas lo permés de residéncia e poguèt pas enregar ges de projècte. Alora se n'anèt en Mexic, que i rodèt lo filme incomplet ¡Que viva México!, una òbra ont assagèt de montatges aproximatius diferents. L' MGM aqueriguèt a una venda a l'enquant una part dei negatius, que puei leis utilizèt dins ¡Viva Villa!; una autra part passèt au productor Sol Lesser que realizèt amb aquelei fragments Tormenta subre Mexic. Una quita amiga d'Eisenstein, Mary Seaton, n'utilizèt una autra part dins lo filme Temps au soleu, d'influéncia decisiva dins lo desvolopament posterior dau cinèma mexican.
Après son experiéncia de pauc de succès coma cineasta en exili, decidiguèt de tornar en URSS. Tornarmai s'embronquèt a de dificultats grandas per menar a tèrme son trabalh. Lo rodatge dau Prat de Bezhin, basat sus un cònte d'Ivan Turgenev, foguèt interromput per la censura.
Alora se dediquèt a la redaccion de tèxts teorics brilhants, mentre que demenissián leis atacas politicas còntra son òbra e sa persona; d'atacas qu'empachèron pas que rodèsse Aliexandr Nevskii (1938), son primier filme sonòr, amb la musica de Sergei Prokofev, amb lo quau ganhèt lo prèmi Stalin. Amb Ivan lo Terrible (1942) inicièt un projècte biografic ambiciós a l'entorn de la figura dau tzar Ivan IV, que son estructura originala se compausava de tres parts; la burocracia sovietica interpretèt l'òbra coma una denóncia dau culte de la personalitat d'Stalin. La segonda part dau projècte, La conjuracion dei boiars, foguèt proïbida fins a la mòrt dau dictator, en 1953, cinc ans après lo decès dau quite director cinematografic.
Sergei Eisenstein s'es destacat coma teorician amb d'òbras coma Teoria e tecnica cinematografica, La forma dins lo cinèma, Reflexions d'un cineasta e Realizacion cinematografica, en mai d'articles e d'assais multiples .
Filmografia[modificar | modificar la font]
- ДHeBHиk ҐлyMoBa....... Lo jornau de Glumov (1923) filme cort
- CTaчka....... La grèva (1924)
- БpoHeHoceц ПoTëMkиH....... Lo cuirassat Potemkin (1925)
- OkTябpb....... Octòbre (1928)
- CTapoe и HoBoe....... Çò vielh e çò nòu (1926-1929)
- ¡Que viva México! (1931) (inacabat)
- БeжиH дүr....... Lo prat de Bezhin (1936) (inacabat... sòbran solament de fotogramas d'aiceste filme destrusit per la censura estaliniana)
- AлekcaHдp HeBckий....... Aliexandr Nevskii (1938)
- ИBaH ГpocHый (1-я cepия)....... Ivan lo Terrible I (1942)
- ИBaH ГpocHый (2-я cepия , ckaз BTopoй - ''Бoяpckий зaroBop'')....... Ivan lo Terrible II: la conjuracion dei boiars (1946)
- ИBaH ГpocHый (HeokoHчeHHый, 3-я cepия)....... Ivan lo Terrible III (inacabat)
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Òbras de Sergei Eisenstein[modificar | modificar la font]
reviradas italianas[modificar | modificar la font]
- La natura non-indifferente... Marsilio Editori Venècia 1981 (reed. 2003)
- Il Colore... idem id [[1982]
- Teoria generala del montaggio... id id 1985 (reed 2004)
- Il Montaggio... id id 1986
- La Regia... id id 1989
- Stili di regia... id id 1993 (reed 2003)
- Il Movimento espressivo... id id 1998
- Lezioni di regia... id id 2000
- Walt Disney SE 2004
- Charlie Chaplin id 2005
- La forma cimematografica Einaudi Turin id
- Memorie... Marsilio Editori Venècia 2006
a l'entorn de l'òme e de l'artista[modificar | modificar la font]
en anglés[modificar | modificar la font]
- Kristin Thompson: Eisenstein's Ivan the terrible: a neoformalist analysis... Princeton University Press 1981
- Jay Leyda: Eisenstein at work... Pantheon books The museum of modern art 1982
- David Bordwell: The cinema of Eisenstein Harvard University Press Londres 1993
- Richard Taylor & I. Christie... Eisenstein rediscovered... Routledge 1993
- Richard Taylor: The Eisenstein reader... British Film Institute 1998
- Richard Taylor: October... idem 2002
- Yuri Tsivian: Ivan the terrible... id id
en francés[modificar | modificar la font]
- Léon Moussinac: Serge Eisenstein (sic!)... Seghers París 1964
- Dominique Fernandez: Eisenstein Bernard Grasset ed. id 1975
- Marie-Claire Roparz-Wuilleumier & Pierre Sorlin: Octobre: écriture et idéologie... Éd. Albatros id 1976
- Jean Mitry: S.M. Eisenstein... Éditions Universitaires id 1978
- Jacques Aumont: Montage Eisenstein... Éd. Albatros id 1979 (reed 2005)
- Barthélémy Amengual: Que viva Eisenstein... Lausana L'Âge d'homme 1980
- François Albera: Eisenstein et le constructivisme russe... idem 1990
- François Albera Eisenstein dans le texte... òbra collectiva bailejada per F. Albera, CINéMAS 2001
- Dominique Chateau & François Jost (bailejar): Eisenstein, l'ancien et le nouveau Publications de la Sorbonne París 2002
- Jrean-Louis Leutrat: Échos d'Ivan le terrible... De Boeck Université Brussèlas 2006
en italian[modificar | modificar la font]
- Viktor Sklovskij: Sua Maestà Eisenstein: biografia di un protagonista De Donato 1974
- Pier-Marco De Santi (causida): I disegni di Eisenstein... Laterza 1981
- Pietro Montani: Sergej Ejsenstejn: oltre il cinema... Venècia La Biennale di Venezia 1991
- Aldo Grasso: Sergej M. Ėjzenštejn... Il Castro Cinema num. 6 Editrice Il Castoro Milan 2007
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
(fr)(en) Sergei Eisenstein sus l'Internet Movie Database
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]


text:
Fiat 508 Balilla
La Fiat 508 Balilla es una automobila fòrça famosa que siguèt bastida per lo constructor italian Fiat durant leis ans 1930 e que participèt fòrça a la motorizacion dei classas mejanas dau país. La Fiat Balilla representèt, per leis Italians d'aquela epòca, un « objècte de desirança ». S'atribuís son succès a una decision totplen coratjosa dau constructor italian de bandir aquela veitura durant un periòde gaire propici e sustot a la qualitat dau trabalh dei conceptors, que realizèron una automobila mejana ambé de prestacions de classa superiora e que son còst d'utilizacion èra fòrça a bòn.


text:
1347
Aquesta pagina concernís l'an 1347 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Comtat de Provença[modificar | modificar la font]
Aparicion de la Pèsta Negra dins lo pòrt de Marselha après l'arribada d'un naviri genoés vengut de Crimèa. La malautiá s'estendèt rapidament sus tot lo continent europèu. Entre 1347 e 1352, anava entraïnar la mòrt d'un tèrç de la populacion.
França[modificar | modificar la font]
- 3 d'aost - Presa de Calais per l'armada anglesa d'Edoard III.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Fin de la guèrra civila acomençada en 1341. D'efèct, Joan VI Cantacuzèn capitèt d'intrar dins Constantinòple gràcias a l'accion de sei partisans que li durbiguèron un portau. L'Empèri foguèt desenant dirigit per Joan V Paleòleg e Joan V Cantacuzèn. L'emperatritz Ana de Savòia deguèt capitular e la guèrra s'acabèt oficialament lo 8 de febrier. Son resultat èra catastrofic car lei Sèrbes avián aprofichat la situacion per conquistar la mitat de l'Empèri de 1341. De mai, revendicavan lo rèsta. Tessalonica refusèt tanben d'acceptar l'acòrd de patz. Aqueu conflicte accelerèt donc lo declin finau de l'Empèri que, victima de la pèsta, poguèt pas redreiçar sei finanças per restablir la situacion dins lei Balcans.
Asia[modificar | modificar la font]
Mahajapit[modificar | modificar la font]
Acomençament d'una tiera de campanhas menadas per Adityawarman, cosin de la rèina Tribhuwana Wijayatunggadewi, dins l'illa de Sumatra. I conquistèt plusors vilas importantas, compres Srivijaya, e foguèt nomat uparaja (« vice-rèi ») de l'illa. Aquò permetèt d'estendre la zòna d'influéncia de Mahajapit en direccion de l'importanta region comerciala deis Estrechs.
Arts[modificar | modificar la font]
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Fin de la bastida de la Basilica Santa Maria de Cracòvia. D'estile gotic, lo bastiment venguèt la glèisa principala de la capitala polonesa e foguèt a cha pauc completat per d'ajusts d'estiles gotic e Renaissença fins ai sègles XV-XVI.


text:
Region de Biobío
La Region de Biobío es una region administrativa de Chile. Son chapluòc es Concepción. A una superfícia de 37 069 km², amb una populacion totala de 2 036 443 abitants (2010) e una densitat de 55 ab./km².
Somari
Organizacion[modificar | modificar la font]
Clima[modificar | modificar la font]
Lo clima es mediterranèu.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- www.gorebiobio.cl {es}


text:
Bulgar
Lo bulgar (Бълrapckи = Bǎlgarski) es la lenga principala de Bulgaria, e sa lenga oficiala. Lo bulgar es una lenga qu'aperten al grop de las lengas eslavas meridionalas de la familha de las lengas indoeuropèas, e es fòrça pròche del macedonian que d'unes considèran coma un dialècte del bulgar. La lenga a 12 milions de locutors. Tanben foguèt la primièra lenga eslava que produguèt una literatura, e la forma del primièr estadi d'aquesta lenga serviguèt de lenga eclesiastica per la Glèisa Ortodòxa. Lo bulgar s'escriu amb l'alfabet cirillic, amb pasmens qualques diferéncias a respècte del rus. Se compausa en efièch de 30 letras, e la prononciacion del bulgar es pro diferenta d'aquela del rus.
Lo bulgar es un cas particular dins l'ensems de las lengas eslavas, amb doas especificitats: es l'unica lenga del grop que possedís pas de flexions de cas, e es l'unica lenga del grop que possedís un article (postpausat). Aquela darrièra particularitat ne fa un dels membres de l'union lingüistica balcanica amb lo romanés, lo grèc e l'albanés. Ça que la lo bulgar a conservat tota la complexitat del sistèma verbal que caracteriza las lengas eslavas.


text:
Villes et mairies du District de Horgen (6)
Liste des communes
Wädenswil
Ville de Wädenswil, localité de la Suisse de 19 000 habitants.
La mairie de Wädenswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Horgen
Ville de Horgen, localité de la Suisse de 17 000 habitants.
La mairie de Horgen a une adresse e-mail et un site Internet.
Thalwil
Ville de Thalwil, localité de la Suisse de 16 000 habitants.
La mairie de Thalwil a une adresse e-mail et un site Internet.
Adliswil
Ville de Adliswil, localité de la Suisse de 15 000 habitants.
La mairie de Adliswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Richterswil
Ville de Richterswil, localité de la Suisse de 11 000 habitants.
La mairie de Richterswil a une adresse e-mail et un site Internet.
Kilchberg
Ville de Kilchberg, localité de la Suisse de 7 100 habitants.
La mairie de Kilchberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Langnau am Albis
Ville de Langnau am Albis, localité de la Suisse de 6 600 habitants.
La mairie de Langnau am Albis a une adresse e-mail et un site Internet.
Rüschlikon
Ville de Rüschlikon, localité de la Suisse de 5 000 habitants.
La mairie de Rüschlikon a une adresse e-mail et un site Internet.
Oberrieden
Ville de Oberrieden, localité de la Suisse de 4 800 habitants.
La mairie de Oberrieden a une adresse e-mail et un site Internet.
Schönenberg
Village de Schönenberg, localité de la Suisse de 1 900 habitants.
La mairie de Schönenberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Hirzel
Village de Hirzel, localité de la Suisse de 1 900 habitants.
La mairie de Hirzel a une adresse e-mail et un site Internet.
Hütten
Village de Hütten, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Hütten a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Avienguda Santa Fe
L’avienguda Santa Fe qu’ei un deus eish principaus au nòrd de la ciutat de Buenos Aires. Qu’ei hèra rica en botigas (mei que mei de mòda) e en bastiments inspirats o quitament importats de París.
Que vad sus la plaça San Martín dens lo quartièrs de Retiro e que trauca los quartièrs de la Recoleta e de Palermo.
Que deu lo son nom a la vila e a la província deu medish nom per’mor, anticament, la carrèra qui vadore avienguda e miava entau camin de Santa Fe.
Que portè successivament d’autes noms :
- San Gregorio, a partir de 1774.
- Pío Rodríguez, èroi de las Invasions anglesas de l'arriu de la Plata, a partir de 1806
- Carrèra Estrecha (carrèra estreta), a partir de la Revolucion de Mai en 1810
- Carrèra Santa Fe, a partir de 1822 per’mor lo president Bernardino Rivadavia que comandè lo son alagarment, abandonan la denominacion d’Estrecha per Santa Fe. L’auta consequencia qu’ei que la carrèra e vadore mei tard "avienguda".
Percors[modificar | modificar la font]
Suu son percors òm troba :
- Sus la plaça San Martín : l’Edifici Kavanagh e lo monument aus morts de la Guèrra de las Malvinas
- Ua interseccion dab l’avienguda 9 de Julio
- L’Ostau deu Teatre
- Lo Shopping Center Alto Palermo
- La plaça Italia dab lo Zòo e lo Jardin Botanic


text:
Joan Martin Pueyrredon
Joan Martin de Pueyrredon (Buenos Aires, 18 de deceme de 1776 - 13 de març de 1850) qu’èra un militar e òmi d'estat argentin d’origina occitana.
Que vadó a Buenos Aires. Que comencè los sons estudis en la Universidad Real, mes que'us deishè a partir de 1791, arron de la mort deu pair (bearnés de la vath de Varetons, vadut a Issòr) per ocupà's deus ahars de familha. A partir de 1795, que viatgè entà Espanha puish entà França.
Arron de la purmèra invasion anglesa de Buenos Aires en 1806, Pueyrredon qu'amassè e que miè ua armada de volontaris (los ussards de Pueyrredon) qui acacèn los britanics en bèth guardà's la banera deu 71au batalhon d'escocés, encara penut, uei lo dia, dehens la Catedrau Metropolitana de Buenos Aires. En 1807 que ho mandat en Espanha com representant de Buenos Aires, mes que tornè en 1809 per participar au movement d'independéncia.
La Revolución deu 25 de mai de 1810, lo nomè governador de Córdoba, puish, en 1811 capdau de l'armada deu Haut Peró e, en 1812, membre deu Purmèr Triumvirat.
De 1812 dinc a 1815 que viscó exiliat en la ciutat de San Luis.
Lo 9 de julhet de 1816 que ho causit Director Suprem de las Províncias Unidas de l'Arriu de la Plata peu Congrès de Tucumán. Que fondé la purmèra Banca Nacionau. Après la des.hèita de la declaracion d'una constitucion unitària, que devó exilià's a Montevideo. Arron, que joguè un ròtle politic mendre, ensajant de har ua mediacion enter Juan Manuel de Rosas y Juan Lavalle en 1829.
Qu'esposé Calixta Tellechea y Caviedes.
Lo son hilh, Prilidiano Pueyrredon, un famós pintre argentin, que vadó a Buenos Aires lo 24 de genèr de 1823.
Lo son arrèr-nebot, José Hernández Pueyrredon, estó un famós poèta argentin.
En 1997, la pastorala a Lana en Varetons (en la vath bearnesa deu medish nom) que celebrè la soa vita aventurosa.


text:
Epipaleolitic
L'Epipaleolitic es una fasa del periòde Mesolitic. Son nom conten la rasic grèga epi, « dessús » (del Paleolitic). Pendent aqueste periòde sorgisson divèrsas culturas intermediàrias: lo Kebarian e l'Asilhan (derivada del Magdalenian). L'òme demorava a mens de 1 000 m d'altitud, dins de balmas situadas correntament a mens de 500 m d'altitud, ran dels punts de passatge dels animals. Fasián de tendas e de borsas amb de pèl de rangièr. Caçavan d'aucèls (de còrbs, de voltors, d'anets, de calandras, de machòtas e de busas) en utilizant una aisina de tipe bomerang.


text:
1257
Aquesta pagina concernís l'an 1257 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Recepcion d'una ambaissada dirigida per l'evesque de Winchester e mandada per lo rèi anglés Enric III (1216-1272) per negociar una patz vertadiera en plaça dei trèvas successivas signadas dins lo corrent deis annadas precedentas. Permetèt la signatura dau Tractat de París doas annadas pus tard.
Euròpa[modificar | modificar la font]
Anglatèrra[modificar | modificar la font]
A l'iniciativa dau rèi Enric III (1216-1272), mandadís d'una ambaissada per negociar ambé lo rèi de França una patz vertadiera en plaça dei trèvas successivas signadas dins lo corrent deis annadas precedentas. Permetèt la signatura dau Tractat de París doas annadas pus tard.
Africa[modificar | modificar la font]
Egipte[modificar | modificar la font]
Assassinat dau sultan Al-Muizz Aybak per sa frema Chajar ad-Durr probablament en causa de son oposicion a un segond maridatge de son marit (1èr d'abriu). Après quauquei setmanas d'esitacion, lei Mameloucs se revoutèron e l'assassinèron a son torn (27 d'abriu). Un fiu d'Aybak, Al-Mansur Ali, foguèt plaçat sus lo tròne d'Egipte sota la regéncia de Qutuz (→ 1259).


text:
Dudignac
Dudignac qu'ei ua localitat deu Partit de Nueve de Julio situada a un quarantenat de quilomètres de la vila de Nueve de Julio. Qu'ei accessibla per la Rota Provinciau 65 e, autes còps, per la gara deu medish nom que la localitat qui pertanhèva a la companhía deu Camin de Hèr Midland. Qu'èra poblada de 2 542 abitants en 2001 segon l'INDEC.
Dudignac que deu lo son nom a Ezequiel Dudignac, d'origina peiregòrda, propietari de l'expleitacion La Avanzada (en referéncia a l'avançada de la termièra dab los indians) que dè tèrra au govèrn entà la fondacion de la vila.


text:
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
Musica tradicionala
Aller à la page : 1, 2
1 Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 21:42
Yellow
En Preson !
2 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 21:48
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:Es-ti per vautrei compatible, un tipe que parla l'òccitan, que s'interessa a la lenga, mai a cu li agrada pas la musica tradicionala occitana?
Non per ieu es incredible, es la mena de persona amb la cal podria pas res escambiar o al pieger podria pas venir proche d'aquela mena de persona
Cedric
3 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 21:57
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit:Es-ti per vautrei compatible, un tipe que parla l'òccitan, que s'interessa a la lenga, mai a cu li agrada pas la musica tradicionala occitana?
Non per ieu es incredible, es la mena de persona amb la cal podria pas res escambiar o al pieger podria pas venir proche d'aquela mena de persona
Cedric
Exactament la respònsa qu'esperavi! Lei gents coma aquelei deurian pas existir, tant coma lei que si dién occitans e que pòrtan Nike e jeans baggy!
L'òccitan vertadiér liège Joan Bodon e Mistrau en esclòps, e dança li bello danso de prouvènço!
4 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 21:57
Yellow
En Preson !
5 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 22:32
Le Guilhèm
Occitan Warrior
6 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 22:40
Yellow
En Preson !
7 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 22:41
Le Guilhèm
Occitan Warrior
8 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 22:46
Le Guilhèm
Occitan Warrior
Yellow a écrit:joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit:Es-ti per vautrei compatible, un tipe que parla l'òccitan, que s'interessa a la lenga, mai a cu li agrada pas la musica tradicionala occitana?
Non per ieu es incredible, es la mena de persona amb la cal podria pas res escambiar o al pieger podria pas venir proche d'aquela mena de persona
Cedric
Exactament la respònsa qu'esperavi! Lei gents coma aquelei deurian pas existir, tant coma lei que si dién occitans e que pòrtan Nike e jeans baggy!
lo milhor es de metre Nike, jean baggy amb un polit berret.
9 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 22:51
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:
lo milhor es de portar Nike, jean baggy amb un polit berret.
òc un beret Reebook
Alavetz en charran de trad, t'agradet la suspresa?
Cedric
E.A: Ma pausicion sul trad....veire Lou Dalfin "I Virasolelh" Pista 12
10 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:15
Yellow
En Preson !
Lo Guilhèm a écrit:que sap ???
Es malaisit. Lo tipe que deman vòu far de rap si dèu descompleissar dei Jésus Sicre, Massilia vò Mauresca, e portar un deliri que sigue pas aissat sus l'emboliga òccitana, si que non demorara anonim. Aviéu un jorn lo projècte d'escriure e de prepauvar cavas en òccitan, evoquèri aquò emé d'autrei, un fum m'an dich "Vò, es ben, mai ti fau i apondre una dimensien tradicionala dins la musica, que lenga e cultura populària son ligadas"... Lo problèma es que, en Hip Hop pòs pas demorar aqui dessus. Es un afar de tradicien cèrtas, mai de tradicien urbana. Fòra Marsilha, viéu pas una vila ente si posque crear un rap en òccitan que siguesse prés au serios. (Pensi aqui au tròç Laurentgerresc de Nadau "Hip Hop, as pres los esclòps?" )
Tanbén una autra cava, evitar d'evocar lei trobadors e tot aquò, es ja fach e ti metra son que l'etiqueta "sota Massilia" sus lo disco... Problèma tanbén: si fas de musica "per joines" en òccitan, ti vas far recuperar per lo moviment occitanista, e aqui siés mort. Quand de còps veguèri Mauresca jugar per la Marpoc a Nîmes, davans un partèrra de vièlhs que comprenian ren au reggae mai que leis avian convidats bòrds qu'èran joines e que fasian cavas en òccitan.
Tresen punt, e punt important. Lo Hip Hop es pas son que lo ritme poumpoum tchak e lo wikiwah, lo Hip Hop es tanbén l'escritura, lo flow, la tecnica. Si ti sòrti deman un tèxte en òccitan (n'ai un sonque, pausat e tot), vòli estre dau nivèu de Ill vò Hifi, pas lo de Diam's vò Sinik...
11 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:19
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:
Alavetz en charran de trad, t'agradet la suspresa?
Cedric
Geniau! Sas qu'un jorn ameritarias que passe tot ce que m'as mandat, e que done l'adreiça dau myspace de Joanda ais auvidors? Bensai a la nòstra venenta emicien (aparentament l'a una que si prepara )
An tant de vòtz que Rihanna estei dròllas...
12 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:20
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:Lo Guilhèm a écrit:que sap ???
Es malaisit. Lo tipe que deman vòu far de rap si dèu descompleissar dei Jésus Sicre, Massilia vò Mauresca, e portar un deliri que sigue pas aissat sus l'emboliga òccitana, si que non demorara anonim. Aviéu un jorn lo projècte d'escriure e de prepauvar cavas en òccitan, evoquèri aquò emé d'autrei, un fum m'an dich "Vò, es ben, mai ti fau i apondre una dimensien tradicionala dins la musica, que lenga e cultura populària son ligadas"... Lo problèma es que, en Hip Hop pòs pas demorar aqui dessus. Es un afar de tradicien cèrtas, mai de tradicien urbana. Fòra Marsilha, viéu pas una vila ente si posque crear un rap en òccitan que siguesse prés au serios. (Pensi aqui au tròç Laurentgerresc de Nadau "Hip Hop, as pres los esclòps?" )
Tanbén una autra cava, evitar d'evocar lei trobadors e tot aquò, es ja fach e ti metra son que l'etiqueta "sota Massilia" sus lo disco... Problèma tanbén: si fas de musica "per joines" en òccitan, ti vas far recuperar per lo moviment occitanista, e aqui siés mort. Quand de còps veguèri Mauresca jugar per la Marpoc a Nîmes, davans un partèrra de vièlhs que comprenian ren au reggae mai que leis avian convidats bòrds qu'èran joines e que fasian cavas en òccitan.
Tresen punt, e punt important. Lo Hip Hop es pas son que lo ritme poumpoum tchak e lo wikiwah, lo Hip Hop es tanbén l'escritura, lo flow, la tecnica. Si ti sòrti deman un tèxte en òccitan (n'ai un sonque, pausat e tot), vòli estre dau nivèu de Ill vò Hifi, pas lo de Diam's vò Sinik...
D'acordi amb l'argumentari aquò dit, consi faire de rock sense venirde Puysserguer, Roquebrun o Caraglio
13 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:21
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit:Lo Guilhèm a écrit:que sap ???
Es malaisit. Lo tipe que deman vòu far de rap si dèu descompleissar dei Jésus Sicre, Massilia vò Mauresca, e portar un deliri que sigue pas aissat sus l'emboliga òccitana, si que non demorara anonim. Aviéu un jorn lo projècte d'escriure e de prepauvar cavas en òccitan, evoquèri aquò emé d'autrei, un fum m'an dich "Vò, es ben, mai ti fau i apondre una dimensien tradicionala dins la musica, que lenga e cultura populària son ligadas"... Lo problèma es que, en Hip Hop pòs pas demorar aqui dessus. Es un afar de tradicien cèrtas, mai de tradicien urbana. Fòra Marsilha, viéu pas una vila ente si posque crear un rap en òccitan que siguesse prés au serios. (Pensi aqui au tròç Laurentgerresc de Nadau "Hip Hop, as pres los esclòps?" )
Tanbén una autra cava, evitar d'evocar lei trobadors e tot aquò, es ja fach e ti metra son que l'etiqueta "sota Massilia" sus lo disco... Problèma tanbén: si fas de musica "per joines" en òccitan, ti vas far recuperar per lo moviment occitanista, e aqui siés mort. Quand de còps veguèri Mauresca jugar per la Marpoc a Nîmes, davans un partèrra de vièlhs que comprenian ren au reggae mai que leis avian convidats bòrds qu'èran joines e que fasian cavas en òccitan.
Tresen punt, e punt important. Lo Hip Hop es pas son que lo ritme poumpoum tchak e lo wikiwah, lo Hip Hop es tanbén l'escritura, lo flow, la tecnica. Si ti sòrti deman un tèxte en òccitan (n'ai un sonque, pausat e tot), vòli estre dau nivèu de Ill vò Hifi, pas lo de Diam's vò Sinik...
D'acordi amb l'argumentari aquò dit, consi faire de rock sense venirde Puysserguer, Roquebrun o Caraglio
En tot cas si pas sonar "Faydits"(e vlan!)
14 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:22
Yellow
En Preson !
15 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:22
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:
En tot cas si pas sonar "Faydits"(e vlan!)
O Joan-da (e revlan )
16 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:24
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:Justament Cedric, saria ben de postar lo tròç de Nadau. E perque pas de ne far un clip, entre nautrei per la galaxia Dailymotion???
Escota, lo còp que ven que passi a Montpelhier (sabi pas cora) podem estudiar consi trapar lo bon endreit per filmar....benleu del can de la fac de sciencia)
17 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:25
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit:
En tot cas si pas sonar "Faydits"(e vlan!)
O Joan-da (e revlan )
En outsita si diss pass "revlan" mas "tournobla" (una escòla per deman)
Lo problèma es que son talaments susceptibles qu'ausi pas donar de nòms...
E mèrda, ten!
la cosconilha ( e
18 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:26
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit:Justament Cedric, saria ben de postar lo tròç de Nadau. E perque pas de ne far un clip, entre nautrei per la galaxia Dailymotion???
Escota, lo còp que ven que passi a Montpelhier (sabi pas cora) podem estudiar consi trapar lo bon endreit per filmar....benleu del can de la fac de sciencia)
Est-ce que tu viens pour les vacances?
Moi je n'ai pas changé d'adresse
Je serai je pense
Un peu en avance
Au rendez-vous de nos promesses
19 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:27
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit: Sas qu'un jorn ameritarias que passe tot ce que m'as mandat, e que done l'adreiça dau myspace de Joanda ais auvidors? Bensai a la nòstra venenta emicien (aparentament l'a una que si prepara )
Mèfi Yellow se continuas aital nos va caler revendicar e cabussarem per "premeditacien"
20 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:31
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit: Sas qu'un jorn ameritarias que passe tot ce que m'as mandat, e que done l'adreiça dau myspace de Joanda ais auvidors? Bensai a la nòstra venenta emicien (aparentament l'a una que si prepara )
Mèfi Yellow se continuas aital nos va caler revendicar e cabussarem per "premeditacien"
Comprèni pas monte ce que vòs dire...
21 Re: Musica tradicionala le Jeu 4 Oct - 23:32
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:
Comprèni pas monte ce que vòs dire...
Benleu la responsa traparas...dins lo can media jove padawan
22 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 9:53
Danís
Adjudant
E per senhalar que per exemple Joan-Pau Verdier aima pas lo trad (manca Tisner qu'es son amic), pertant, fai de musica occirtana e degun zo contestará. Mas sa basa es mai moderna, ven de las anadas setantas, pas mai.
23 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 13:33
joan_cavalier
Trobador !!
Danís a écrit:Quò vai ? Vos desrenje pas tròp ? Non, passava 'qui nonmas per veire...
E per senhalar que per exemple Joan-Pau Verdier aima pas lo trad (manca Tisner qu'es son amic), pertant, fai de musica occirtana e degun zo contestará. Mas sa basa es mai moderna, ven de las anadas setantas, pas mai.
A lo lemosin a trapat miegjan de nos tornar menar lo Verdier... aprep sabi pas se Walt (Tisner) far vertadierament de trad
Amistats
Cedric
24 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 14:08
Yellow
En Preson !
joan_cavalier a écrit:Danís a écrit:Quò vai ? Vos desrenje pas tròp ? Non, passava 'qui nonmas per veire...
E per senhalar que per exemple Joan-Pau Verdier aima pas lo trad (manca Tisner qu'es son amic), pertant, fai de musica occirtana e degun zo contestará. Mas sa basa es mai moderna, ven de las anadas setantas, pas mai.
A lo lemosin a trapat miegjan de nos tornar menar lo Verdier... aprep sabi pas se Walt (Tisner) far vertadierament de trad
Amistats
Cedric
Son enspiracien es pasmens clara, tot dau mens dins la causida deis enstruments. Per ièu si fau clarament decompleissar a raport d'aquo, la cabrèta es pas necita dins un troç que si vou far de musica occitana, avèm pas besonh d'aquo. E mesme si de grops incluisson un samplaire dins sa configuracien en mai de sa vièla, pensi pas que siague un simbèu de modernitat. Subretot quand lo grop canta de cançons de segadors que corepondon pas a la realitat dau sègle XXI, e non pas mai a la mieuna. Siéu pas lo centre dau monde e a la cauvida de ce qu'escoti, mai ma manca d'afeccien per la musica "occitana" ven dau fach que mi senti pas concernat per lei tèxtes, a quauqueis eccepciens prochis, coma lo Cor de la plana, (e va diéu en tota senceritat ), Massilia Sound System vo meis amics de Mauresca... Mai constati un fantasma de la cultura rurala, que pou esplicar la stagnacien de la musica occitana. E mesme, de cops, quand viéu que Joanda a incluit una vièla a roda dins d'unei versiens de sei troces per occitanisar mai sa musica, mi sembla pas judicios...
Mai bon, n'en fau per toei lei gosts coma si ditz en occitan blos...
25 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 15:24
joan_cavalier
Trobador !!
Yellow a écrit:Mai constati un fantasma de la cultura rurala, que pou esplicar la stagnacien de la musica occitana.
Es pas aquò que continuan de bufar dins lo cuòl d'una cabra crevada, aprep a cadun sos "gosts" i'a pas fòtò (coma disan tanben en occitan que remonta a las calendas grecas, calendas grecas
Cedric
26 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 15:32
OstauPM
Steack Cathare
Yellow a écrit:joan_cavalier a écrit:Danís a écrit:Quò vai ? Vos desrenje pas tròp ? Non, passava 'qui nonmas per veire...
E per senhalar que per exemple Joan-Pau Verdier aima pas lo trad (manca Tisner qu'es son amic), pertant, fai de musica occirtana e degun zo contestará. Mas sa basa es mai moderna, ven de las anadas setantas, pas mai.
A lo lemosin a trapat miegjan de nos tornar menar lo Verdier... aprep sabi pas se Walt (Tisner) far vertadierament de trad
Amistats
Cedric
Son enspiracien es pasmens clara, tot dau mens dins la causida deis enstruments. Per ièu si fau clarament decompleissar a raport d'aquo, la cabrèta es pas necita dins un troç que si vou far de musica occitana, avèm pas besonh d'aquo. E mesme si de grops incluisson un samplaire dins sa configuracien en mai de sa vièla, pensi pas que siague un simbèu de modernitat. Subretot quand lo grop canta de cançons de segadors que corepondon pas a la realitat dau sègle XXI, e non pas mai a la mieuna. Siéu pas lo centre dau monde e a la cauvida de ce qu'escoti, mai ma manca d'afeccien per la musica "occitana" ven dau fach que mi senti pas concernat per lei tèxtes, a quauqueis eccepciens prochis, coma lo Cor de la plana, (e va diéu en tota senceritat ), Massilia Sound System vo meis amics de Mauresca... Mai constati un fantasma de la cultura rurala, que pou esplicar la stagnacien de la musica occitana. E mesme, de cops, quand viéu que Joanda a incluit una vièla a roda dins d'unei versiens de sei troces per occitanisar mai sa musica, mi sembla pas judicios...
Mai bon, n'en fau per toei lei gosts coma si ditz en occitan blos...
E lo Dalfin que ne'n penses ? Perqué per ieu es bessai lo grope occitan actuau que lo mai m'agrada. E quora escoti de gropes coma lei dropkicks Murphys e lo succés que pòdon aver en America (emé lei bodegas e tot aquò hè), ai pas l'impressien que lo Dalfin siegue fòra subjecte. Au contrari, serián mesme en avança sus d'aqueu ponch.
Après, es coma tot, fau un pauc de tot. Mai, justament, a rapòrt de la preséncia efectiva de l'occitan dins la vida vidanta, la qualitat e la diversitat de sa musica es dei bèlas.
E, coma l'as dich, es una questien de gost.
27 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 20:15
Gavach
Occitan Warrior
Perque ieu e lo ROC (Radicala Oposicion a la Cabreta) sèm prèste d'ajudar tota iniciativa dins aquel sens. D'exemple seabètz que los instruments tradicionals se copan lèu? Un còp de pè dins una vièna e lo grop pòt malurosament pas pus cantar de tres meses. O una cervesa versada, malastruc que soi!, sus un diatonic e al musician li calrà annular lo concert. Enfin bon son d'idèas...
28 Re: Musica tradicionala le Ven 5 Oct - 20:18
joan_cavalier
Trobador !!
Gavach a écrit:Es aquí ont se pòt escupir sus la musica dicha tradicionala?
Perque ieu e lo ROC (Radicala Oposicion a la Cabreta) sèm prèste d'ajudar tota iniciativa dins aquel sens. D'exemple seabètz que los instruments tradicionals se copan lèu? Un còp de pè dins una vièna e lo grop pòt malurosament pas pus cantar de tres meses. O una cervesa versada, malastruc que soi!, sus un diatonic e al musician li calrà annular lo concert. Enfin bon son d'idèas...
A d'aquel subecte, esperi totjorn ma camiseta del ROC
29 Re: Musica tradicionala le Sam 6 Oct - 9:55
Tiston
Occitan Warrior
joan_cavalier a écrit:Yellow a écrit:Mai constati un fantasma de la cultura rurala, que pou esplicar la stagnacien de la musica occitana.
Es pas aquò que continuan de bufar dins lo cuòl d'una cabra crevada, aprep a cadun sos "gosts" i'a pas fòtò (coma disan tanben en occitan que remonta a las calendas grecas, calendas grecas
Cedric
i'en a ben que ne'n son demorats a Iron Maiden e Metallica...
30 Re: Musica tradicionala le Sam 6 Oct - 11:55
Gavach
Occitan Warrior
Iron Maiden e Metallica...
Aiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii...Sentissi los problèmas.
31 Re: Musica tradicionala Aujourd'hui à 2:18
Contenu sponsorisé
Aller à la page : 1, 2
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
fa longament qu´ai pas escrich per aicí. Mas ara, poiriatz m´ajudar amb vòstre saber de dedins de l´Occitània.
Après Nadau, aurai jorns de vacancas dusqu´au 3 de genièr. Benlèu poiriái alongar leis vacancas per un pauc de jorns de mai. Me demandi se me vaudriá tornar vistalhar l´Occitània. En ivèrn, de mai, fa pas tal caud en Occitània coma en estiu.
Mas sabi pas encara se i auriá d´activitats culturalas pèr de far en Occitània pendent aqueste temps. Sabètz se i a d´activitats occitanistas que poiriái vistalhar? Pèr exèmple, escòla occitana d´ivèrn o una fèsta occitanista pèr lo cambiament d´annadas? Aimariái practicar l´Occitan. Se i a pas rèn, me vaudriá pas venir a l´Occitània pèr aqueste temps.
Mercés plan per vòstrei rèsponsas.
Alex


text:
Anne Brontë
Anne Brontë (Thornton, 17 de genièr de 1820 - Scarborough, 28 de mai de 1849) foguèt una escrivana e poetessa anglesa. Èra la mai jove de las sòrres Brontë, Charlotte e Emily que foguèron d'escrivanas plan famosas dins la literatura anglesa. Escriguèt un libre de poesias amb sas sòrres (Poems by Currer, Ellis, and Acton Bell en 1846, e dos romans. Lo primièr Agnes Grey, que se fondamentava sus sas experiéncias de governanta foguèt publicat en 1847, mentre que son segond e darrièr roman, The Tenant of Wildfell Hall, considerat coma una de las primièras òbras feministas, espeliguèt en 1848. Anne visquèt pas gaire que moriguèt d'una tuberculòsi pulmonària quand aviá pas que 29 ans.
Biografia[modificar | modificar la font]
Anne Brontë nasquèt en 1820 a Thornton, un vilatge de Yorkshire dins una familha modèsta. Èra lo darrièr enfant de sièis fraires e sòrres, que lo nom de la familha vendriá notable dins la literatura anglesa, los Brontë. La maire, Maria Branwell Brontë, se moriguèt d'un cancèr, en 1821, quand Anne aviá tot bèl just fach un an, aprèp que totes s'installèssen a Haworth, ont lo paire, Patrick Brontë, èra estat nomenat vicari perpetual.
Òbras[modificar | modificar la font]
Romans[modificar | modificar la font]
- Agnes Grey (1847)
- The Tenant of Wildfell Hall (1848)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Agnes Grey information and free ebook
- The Tenant of Wildfell Hall information and free ebook
- Poems by Currer, Ellis, and Acton Bell by Charlotte Brontë, Emily Brontë and Anne Brontë. London: Aylott and Jones, 1846 at A Celebration of Women Writers
- Anne Bronte eText Archive
- Website of the Brontë Parsonage Museum in Haworth
- Anne Brontë – The Scarborough Connection
- Anne Brontë – Her grave in Scarborough
- Music On Christmas Morning – Audio Poem


text:
Kick-boxing
Lo tèrme kick-boxing designa un ensems de disciplinas o espòrts de combat qu'utilizan los pès e los ponhs. En particular es una de las disciplinas de bòxa pès-ponhs que desvolopèron primièr los japoneses e après los nordamericans.
A mejans dels ans sesenta lo japonés Kurosaki, practicant de Karate Kiokushinkai, viajèt a Tailàndia descubrient lo Muay-Thai. A su retorn al Japón decidièt mezclar sas tecnicas de Karate amb las del Muay-Thai, suprimient los còps de cod e genolh, así nacièt un nov espòrt denominat kick (patejar) boxing (boxear).
Entre los pas japoneses que mai éxits consiguièron, destacan lo francés Christian Guillaume, qu'en 1969 consiguièt cuatre victòrias e dos nuls; e l'american Benny "The Jet" Urquidez, que'en 1977 ganèt Tatsuyuki Suzuki en cuatre asalts.
Lo 1973 Urquidez e Howard Hanson crearon la W.K.A. (Asociacion Mondial de Karate), cambiant ans après la "K" de karate per la de Kick-Boxing.
Los campeons mai coneguts son Rob Kaman, Benny Urquidez, Dennis Alexio, Marek Piotrowski e Ernesto Hoost.
Reglamento[modificar | modificar la font]
Los còps de ponh e pierna (patada o còp de pè) estan autorizats per sobre de la cintura, los barrids e los low kicks (còps amb la pierna al musl) tanben estan autorizats.
Los combats amateurs se celebran en tres asalts, e los profesionals pasan dels cinc asalts; 10 en campeonats d'Euròpa e 12 dins los campeonats del mond, amb un descans d'un minut entre asalts.
Los còps amb la pierna al musl (low kick) solen marcar la diferéncia dins los combats.
Indumentaria[modificar | modificar la font]
Pantalons (largs o corts), guants e protectors per la boca e los genitals; dins los combats femenins an de portar protector de pech e botins (opcionals dins los profesionals).


text:
17/12/2015
Raibe negre 9 per Gilbert Borgés
Nuech autorn de la gara. Daus pilòts de fuelhas esperen l'eslapiada d'un qu'auriá pas fach atencion. Nonmas un paubre lampiron que vai passar la nuech tot solet dins la ploia. Bistròts barrats. Guichon barrat. Merchand de jornaus barrat. Sala d'espera. Voida. Radiators copats. Lo freg tomba. Sembla me venir dau dedins. Me recroquilhe sus la chadiera metalica. Monte lo còu de la vesta. Baisse la testa. Enquera un quart d'ora.
Quò vai estre temps. Suerte sus lo quai. Tant freg coma dedins. Lo tren vai 'ribar : un signau roge ditz de pas traversar. Vira d'uelh a mança. Vira d'uelh a drecha. Ren. Traverse.
'Ribada dau tren. La pòrta dau prumier vagon 'restada bien davant me. Leve los uelhs. La coneisse còp-sec. Aliça. Trenta-dos ans que nos som pas vusts. A pas talament chamjat. Mens que me. A totjorn sas p'itas ridas au cuenh daus uelhs que s'era 'trapadas a fòrça de rire. Los piaus un pauc mens longs. Un pauc mai gris.
Aliça. Trenta-dos ans que nos som desseparats. Per ma fauta. O la siá. O la nòstra. Sabe pus. Trenta-dos ans que la rencure. Trenta-dos ans que la gaite. Que fot dins queu tren que deu me tornar ma filha de l'internat ? La vese tant surpresa coma me. Era per davalar. Apoia sus lo boton. La pòrta se drueba pas. Vire la ponhada de mon costat. La pòrta demòra barrada. Pause ma man sus la vitra. Pausa la siá de l'autre costat. Exactament au mesme endrech.
Desjá lo tren tòrna partir. Lo seg sus quauques pas. Mos uelhs dins sos uelhs. Sos uelhs dins los meus. E puei tire ma man e la laisse se'n anar. Me revire. Sus lo quai, ma filha m'espiá bizardement.
Gilbert Borgés
06:55 Publié dans Raibes negres e Istòrias minuta de Gilbert Borgés | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Nevascha
Nevascha[1] (Névache en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pus auta comuna de la vau de Clarèia, se situa a 1 594 m d'altitud.
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1343, la vau de Nevascha, coma l'ensems dal Briançonés, se deseparèt dal Daufinat e formèt un territòri d'estatuts particulars, los Escartons. Aqueles se sometèron al poder de París en seguida de la Revolucion francesa.
Son territòri s'es agrandit de la vau Estrecha en 1947, amb las rectificacions de frontièra de la Segonda Guèrra Mondiala. Aquel apondon constituís una excepcion a la règla que fasía la frontièra per l'aigavèrs.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Atestat en occitan medieval sota la forma Nevasc[h]a, vej. DAUZAT Albert, & ROSTAING Charles (1963) Dictionnaire étymologique des noms de lieux en France, París: Guénégaud


text:
1) Rendut-compte dau Dimenge 27 d'abrieu de 2008 a BESIERS (34)
FORUM "ANEM! ÒC! - ENDAVANT “
Rendut-còmpte establit per AM. Poggio amb l'ajuda de Felipe Martel / JM Courbet.
Entre 150 e 200 personas passèron dins la jornada... ambé de moments de frequentacion mai densa que d'autrei...
• Dubertura de la jornada :
Lei presidents de cada composanta de la Coordinacion presentan
la problematica de la jornada : David Grosclaude (Institut d'Estudis
Occitans), Jacques Mouttet (Felibrige), Felipe Martel (Federacion dels
Ensenhaires de Lenga e Cultura d'Òc), Joan-Lois Blenet (Calandreta),
Martina Hourquet-Gracia (Òc-Bi), Maria Boivert
(Conselh de la Joventut d'Òc).
Maria Boivert : Besièrs de 2007 donèt un envanc novèu mai lo pretzfach
es enòrme e avèm la responsabilitat de lo perseguir. Aquò vòu dire que
se fau batre sus totei lei domenis de la vida culturala. Perque la
lenga pòu pas viure sens dròlles escolarisats dins la lenga, perque
l'ensenhament pòu pas èsser eficaç sens preséncia de la lenga per
carrièra, perque la creacion occitana se pòu pas desvolopar sens medias
e subretot sens una television occitana, perque fin finala tot es a
faire, nos fau tre ara donar totei lei mejans de metre en plaça un plan
de desvolopament globau.
Felipe Martel : Necessitat per lei sòcis deis associacions ligadas a
Anem Oc de se pas acontentar de venir a la manifestacion, mai de menar
un trabalh de contワnia per l'apreparar e desvolopar la conscientizacion
en societat. E de saber parlar a la societat dins son ensems, per
defugir l'embarrament dins lei problèmas de botiga, e un fonccionament
occitanisto-occitan que s'adreiça qu'ai convençuts.
Jaque Mouttet : Avèm de gròs problèmas davant nautrei, l'estat se
desengatja de tot pauc a cha pauc : ensenhament, medià, ajudas publicas
divèrsas ; mai avèm d'espèr que siam units maugrat nòstrei diferéncias,
d'autant mai que I a tanben un recampament de totei lei lengas
regionalas de França per de revendicacions comunas.
David Grosclaude : Siam units, es una bòna causa. Avèm lo pensament de
la transmission de la lenga. I a urgéncia, fau una politica linguistica
volontarista, devèm faire pression dins tota la societat. Fau saupre
parlar au monde : elegits, medias, gènts que son a nòstre entorn.
J-Louis Blenet : Necessitat de transmission de la lenga emai de la
cultura. Fau començar per faire aplicar lei lèis qu'existan. Après
parlarem de lèi novèla. Fau chifrar sus d'estrategias concretas.
1 - Lo movement vist de l'exterior :
Expausat dei ponchs de vista demandats a de monde pron assabentats de
l'anar de l'occitanisme mai pas directament engatjats per aver un agach
un pauc mai distanciat e critic qu'aqueu que podèm aver nautrei...
S'èra demandat lo ponch d'una antropològa de Bordèu (Coleta Millet),
d'un jornalista allemand (Kay Wagner) e d'un universitari occitan
qu'ensenha en Australia (que li devèm lo jà ancian De l'Utopie au
pragmatisme, sus lo moviment occitan despuèi leis annadas setanta).
Leis autors son absents totei tres e lei tres textes son resumits :
Causas positivas : engatjament dau movement associatiu, capacitat de
produccions de qualitat... saut qualitatiu e quantitatiu ambé la
manifestacion de Besièrs...
Criticas : la tendéncia de l'occitanisme au còp a la dispersion e a
l'embarrament, e d'autra part la dificultat a gerir la dialectica
unitat/diversitat sus un ensems tant vaste coma l'espaci occitan.
2 - Debat : Una manif : Onte? Quand ? Coma ?
Jamai perdre de vista l'objectiu promier qu'es de recampar encara mai de monde qu'a
Besièrs (que se podèm pas permetre d'èstre mens, es nòstra credibilitat
que se jòga) per faire creisser de lònga la pression tant sus l'Estat
coma sus leis elegits ... (ambé tanben una mediatizacion mai
alargada)... per lei faire bolegar e obtenir una vertadiera mesa en
plaça d'una politica linguistica positiva.
L'espandi occitan es grandaràs e nos fau arribar an una mena d'equitat
de desplaçaments per leis occitans deis extremes geografics.
La còla locala se dèu d'èstre solida, que fau pas oblidar lo pes grandaràs de l'organizacion.
La coordinacion se poirà pas ocupar dau «vilatge occitan» nimai de la
fèsta dau vespre... que deuràn èstre pres en carga integralament per
d'autrei gropes o associacions volontàrias.
•MANIF de 2009 :
Quand : a l'automna, octòbre de 2009 en principi, periòde que
sembla propici per pausar un còp de mai la question de l'estatut e de
la plaça de la lenga occitana, a quauquei mes deis eleccions regionalas.
Onte : d'unei se pensan que la fau faire a la periferia occitana mai
pas en Lengadòc un còp de mai... vilas son prepausadas : Marselha,
Tolosa, Avinhon, Nimes, Guéret... per que siegue pas totjorn la mema
region que n'aprofieche... an totei d'arguments (de còps
contradictòris) tant valables leis uns coma leis autrei...
D'autrei pensan a Paris, amb leis autrei lengas de França : mai li es
estat respondut que sei representants n'avián refusat l'idèia.
Leis arguments de totei siguèron entenduts e la decision finala serà
presa per la Coordinacion, a l'acamp que ven : es a dire lo 4 de junh.
3 - Rapòrt dei gropes de reflexion :
Après una intervencion d'Ines Cavalcanti per presentar lo
projecte de nòstreis amics "italians" sus una marcha per l'integracion
de l'occitan au patrimoni mondiau, avèm agut lei renduts-còmptes deis
talhiers.
• 1 ) Medias :
Per lei medias, demanda d'un servici public de television (e de
radio) regionala occitana distinct de F3, que sabèm pron l'interés que
manifesta per lei lengas "regionalas" ; çò que vòu pas dire de
renonciar a faire pression sus F3, d'abòrd
qu'es çò qu'exista uei
Estacion dins cada region (possibilitat d'escambiar de programas).
Un finançament public es pas impensable. La redevença se podriá
partejar, anar ai regions a proporcion de la populacion; se fa dins
d'autrei paメs. Interès economic (creacion d'emplecs), envanc per la
creacion artistica.
Una accion simbolica de trobar per materializar aquesta question de la
redevença : per exemple, grèva de la redevença que seriá versada sus
d'un compte blocat.
Necessitat d'ajudar tanben leis autrei media : premsa escricha, radiò privadas, sites internet...
Necessitat per «Anem òc» de metre en plaça una comunicacion mai joina au nivèu
deis imatges e dau biais de lei faire virar...
• 2 ) Creacion :
Solament doas personas per lo talhier que faguèt chic.
Mai sabèm totei que la necessitat de sosténer la creacion en lenga occitana pòu èstre qu'una dei prioritats...
• 3 ) Vida publica :
Urgéncia de rendre la lenga visibla per carriera, dins totei lei luecs publics.
L'essenciau dei revendicacions vira a l'entorn de la question de la toponimia ambé la signaletica bilingüa...
La question d'una oficializacion de l'usatge de la lenga dins l'us
administratiu es mai delicata, dins lo contexte tradicionau francés. Se
fau assabentar dei reglaments oficiaus per lei possibilitats d'emplec
de la lenga e leis utilizar au maximum per endralhar una pratica
publica de l'òc, dins lei comunas, lei despartaments... Pensar tanben
ai messatges sonòres... Pensar ais accions pròchi l'escòla : activitats
periescolàrias, grèpias...
Faire una «labelizacion« dei comunas que pratican mesuras concretas per l'emplec
de l'occitan.
• 4 ) Ensenhament
(veire 2) çai-jos)
Calandreta e FELCO an una analisi diferenta de la Lei Fillon.
Per J.L Blenet, la lei Fillon permete ai regions de definir lei
modalitats de l'ensenhament dei lengas regionalas, mai refusan de s'i
engatjar. L'urgéncia absoluda es donc de faire pression sus elei per
qu'amagèstren de convencions lei mai ambiciosas possiblas per de dire
de metre l'Estat davant sei responsabilitats.
La FELCO pensa que l'article brèu introduch dins una lei que parla
d'aure a per tòca essenciala e non avoada d'apreparar un desengatjament
totau de l'Estat, qu'ansin remandariá ai regions la responsabilitat non
pas tant dei "modalitats de l'ensenhament" que de son finançament. Pòt
èstre una trapèla, que pensan pas que lei regions siegan lèstas d'i
tombar dedins.
Cò qu'empacha pas, la FELCO e lei CREOs, de revendicar per que lei
convencions se sinhèsson au mai lèu, per çò qu'es lo solet biais per
l'ensenhament public, a terme, d'estre dins la legalitat, ni per lo
pauc de ben que pòdon pensar de la legalitat vista per lo sénher Fillon.
Ponch positiu : au finau es estada lançada l'idèia d'un acamp de
reflexion entre lei doas associacions que trabalhan dins lo domèni de
l'ensenhament per apregondir la discussion.
• 5 ) Accions concretas, accions simbolicas fins a 2009 :
Per l'accion, e la popularizacion de la revendicacion, çò qu'es
estat entrevist es mai que mai d'iniciativas mai o mens simbolicas e
espetaculàrias :
Alestir un calendier d'accions qu'anaràn crescendò fins au jorn de la manifestacion.
Metre en plaça d'accions dins totei lei regions per que totei
aprofiechèsson d'aquesta mobilizacion; accion simbolica a Paris; accion
importanta e coordonada dins l'esperit de la bicicletada Bordèu/Besièrs
de 2007; marcar l'anniversàri de la crosada (1209 / 2009); ocupacion de
luecs simbolics; interpelacion d'artistas internacionaus per que
sostengon la lenga occitana ; estrifar lei papiers d'identitat ; se
badalhonar la boca...
Trobar una accion fòrta, mediatica e simbolica per lo jorn de la manifestacion
Se fau despatolhar per que lo materiau d'informacion e de difusion
siegue a disposicion dau monde lo mai lèu possible e pron de temps
avans la manif...
Pensar de multiplicar e variar lei supòrts : afichas, cartas postalas, camisons, pegasolets, etc... creacion d'un logò...
• 6 ) Sintèsi
La prioritat dei prioritats es que lo monde, aquelei que l'i
èran e aquelei que l'i èran pas mai que militan localament foguèsson
ben convençuts de la necessitat d'una accion lònga d'espandiment dei
temas de nòstrei revendicacions en societat.
Fau metre en plaça, tre ara, lei Comitats locaus per començar la sensibilizacion e l'accion.
La fòrça de proposicion dau monde associatiu unit e l'investiment de
cadun an començat de faire bolegar lei causas . Es aquesta fòrça que
nos menarà sus lo camin de la reconeissença dei drechs que volèm per la
lenga occitana.
Anem òc sostendrà la Caminada organizada per la Chambra d'Òc, dau mes
d'avost au mes de novembre, per demandar que la lenga occitana siegue
marcada au Patrimòni mondiau de l'umanitat
===============================================================
2) Sintèsi de la comission ensenhament
Las revendicacions compartidas de la Crida Anem Òc que son tostemps a la basa de la reflexion.
Que demandam l’aufèrta a tots d’un accès a l’ensenhament de l’occitan a
l’escòla, dens lo segondari, e l’Universitat (dab un desvelopament, a
l’Universitat, d’un ensenhament dens las filièras autas que literàrias
o linguisticas).
Anem Òc que deu tribalhar de cap a l’Estat entà que sia precisada ua
plaça legau especifica entà las lengas de França (trobar la
denominacion mei apropriada, cf remarcas pendent lo debat), ua plaça a
despart de las lengas estranhèras au territòri.
Anem Òc que deu tribalhar a acompanhar las collectivitats territoriaus
a definir la plaça qui ei la lor dens la definicion de las modalitats
d’ensenhament de l’Òc.
Aquera plaça qui an de tiéner a costat de l’Estat, las Collectivitats,
que deu estar descrivuda d’ua mena la mei completa coma se pòt en
dehòra de la trapèla qui ei la d’un debat suu desengatjament o pas de
l’Estat sus las collectivitats territoriaus. Que cau doncas tribalhar
sus objectius clars e contenguts precís tad aquestas convencions.
Un questionament que serà tanben a miar lèu sus las grépias en òc.
Un dossièr en vias a non pas desobligar qu’ei lo de l’ensenhament aus
adultes. Que’s crean besonhs sus plan de fronts. Adultes plan formats
que hèn necèra que las institucions especializadas n’arriban pas
tostemps a hornir en nombre suficient.
A moment dat que va caler saber comunicar de cap a la populacion tota
(parents d’escolans e eleguits comprés) sus la definicion clara deus
enjòcs de la formacion a l’occitan e en occitan : enjòcs linguistics e
culturaus. Que nse cau arrespóner concretament a la question : quau ei
lo contengut d’un ensenhament e quaus ne son los beneficis ?
Que demandam l’inscripcion au programa nacionau de las escòlas, dens lo
quadre deu sòcle comun de coneishenças, l’estudi, en francés tà tots
los escolans, de la diversitat linguistica e culturau istorica de la
França.
Que caleré poder har un descriptiu de çò qui ei l’ensenhament de la
lenga d’òc au dia de uei entà informar los non-ensenhaires suu sicut