text:
A la votz plena de jòia.
La preni al giratòri de la saucissa e
del donut.
Me fa far un detorn, èra pas çò
marcat sus l'anóncia mas sembla tan simpatica que i vau.
Ven de l'espital.
Puèi coneis pas gaire lo Clapàs
pecairòta.
La tròbi plan en forma, ne dedusissi
que ven de visitar quauqu'un.
E avètz quauqu'un de malaut ?
Òc, lo pichonet.
Nascut dos meses fa, un pauc en avança,
a trapat de salopariás.
L'a pas pogut portar a l'ostal encara.
E te ditz qu'es en suènhs intensius.
Suènhs intensius= grèu, te dises.
Es nascut un mes abans tèrme. Es pas
tan d'ora, aquò, que ieu tanben nasquèri un mes abans l'ora e
aguèri pas cap problèma.
Soritz.
Vertat, es pas grèu de nàisser abans
tèrme.
Mas el a agantat una meningiti.
« çò que caliá pas ».
E te'n sortís d'autres mots marca-mal.
Mas es plena d'esper per son nenon que
soritz, qu'es aquí plan viu.
Los metges sabon pas res encara de
cossí evoluirà, s'aurà de sequèlas...
Mas per ara, es aquí, es viu, es un
nenon normal.
Garda l'esper.
Sabi pas se crei en Dieu mas en tot
cas, a la fe en aquel drolleton espitalizat.
A 25 ans, es son primièr enfant.
Degun pensa pas a aquò quand sòmia a
un enfant.
Mas garda lo sorire.
L'espital li a anonciat una primièra
sortida temporària, per un jorn o una dimenjada de passar a l'ostal.
Ela, aquò li fa paur, a la peta,
sortir d'aquel mitan medicalizat e securisat...
Parlarem de sos trabucs de jove mamà fins a Besièrs ont la daissi davant la pòrta de son immòble luènh de tot.
Fau un torn en autò en vila abans de dintrar a l'ostal per oblidar que la vida es una puta.


c: text/html

text:
occitan. Lo BLOG TOT EN OC du pays Occitan.Langue occitana.Occitan occitanie, occitanesque. Diversite de l'Occitanie culturelle. Differentes formes dialectales.Peintures logiciels informatiques, nouvelles. Commentaires de la mode de l'actualite defini par les mass medias dominants.Poesie. coups de coeur. Politique et diversite. l'unesco e la diversite en France. Hypocrisie de droite et de gauche. Le cancer jacobin. croisade e cathare. Grands massacres.
mardi 30 novembre 2010
viva wikileaks
La libertat es en rota tala una frita cap a la motarda . E nòstras elitas de mèrda van perdre sas coronas ! Mas es que n'an . Non que foguèron castrats tre la naissença... e las femnas tanben.
vendredi 26 novembre 2010
Pausa,
mercredi 24 novembre 2010
Tolosa e Barcelona per deman
Deman Tolosa e Barcelona, per un ideal de libertat...
mardi 23 novembre 2010
francophonie, defense de la diversite, les langues regionales, les droits de l'homme,
La France et l'Espagne sont au coude à coude en matière de liberté , du respect de la diversité et des droits de l'homme .
Mais la France l'emporte largement au plan utopique tout simplement . Partout elle prétend lutter contre l'omniprésernce de la langue anglaise , et demain du mandchou...
La France se bat pour la diversité sur son propre sol en imposant le français partout en face des irresponsables qui menacent l'unité de la république.
Notre presse , nos televisions sont les plus libres de l'espace qui est compris entre le Rhin et l'Ocean Atlantique.
Nos journalistes de television sont tous de droite et aux ordres de l'Elysée. C'est pour çà qu'ils se sentent libres...
Bref les français sont convaincus d'être les citoyens d'un pays sourcilleux en matière de liberté de toutes natures, mais ils ne rêvent que d'uniformité, mais il ne faut pas le leur dire sinon ils sont malheureux.
La France est donc le pays des déclarations....
dimanche 21 novembre 2010
calandreta l'enjòc
Calandreta : l'enjòc.
Lo chifre que tua.
53 calandretas . 6000 enfants escolans de classa bilingüa.
De tot biais, cossí que foguèsse lo sistèma : 3 enfants per 100 arribaràn a las estudis superioras e l'universitat.
Pas pron de seguida a la dintrada de la seisena..
E encara mens de classa bilingüa al licèu.
Que podem que saludar lo trabalh extraordinari dels regents, dins un país d' esquisofrenias qu'asiran la diversitat e qu'asoran la conformitat a la falsetat universalisanta dels jacobinasses , qu'es pas al cap, qu'un biais de festejar la grandor del francés .
E pr'aquò l'idèa occitana espelís ...E la lenga mòr pas...
Visca l' Occitània e visca la Catalonha que ven de reconéisser la lenga d'Òc.
vendredi 19 novembre 2010
passejada per las Coronas de Tarn ame Gayraud
Escuchar passajada a bicicleta gayraud - goear.com: "– Envoyé à l'aide de la barre d'outils Google"
mercredi 17 novembre 2010
programme anti social de l'UMP-S
mardi 16 novembre 2010
femmes
lundi 15 novembre 2010
la fin del net, contraròtle estatic. UNR , UDR lo retorn
samedi 13 novembre 2010
repression des langues regionales, en cours, normalisation, Villeneuve les Maguelones , Alsace , constitution , le role de l' academie française
Uèi d'unes signes concordants pròvan que d'unes jacobins de Paris o d' endacòm mai an decidat d'arrestar la butada de l'idèa autonomica e l'espelida de las lengas «regionalas».
I aguèt d'en primièr l'istòria curiosa de Vilanuèva de Magalona. Que s'agis de levar un panèl que n'i a de pertot... Dins nòstra bèla França de Petain del 11 de novembre de 1918 , o de Blum de 1936, un problèma per l'esquèrra o la drècha...
Puèi la remarca d'un especialista de la constitucion per dire que l'article 75-....... donava cap de drech. E òc .
Puèi lo renèc prefectoral de daissar dubrir una classa bilingüe dis Elsaç.
Puèi d'autras signes que pròvan que los jacobins de l'acadèmia vòlon nos crebar , just per dire aprèp que lo francés es la pus polida lenga del monde e que los pòbles la parla per causida.
Òm compren . Après tot , pels aqueles òmes e femnas , (los academicians( as) aquò's un trabalh vertadièr, plan pagat e qu'ajuda per plaçar los amics , los enfants e lo demai de la familha.
França fin finala es lo país que capitèt pas de trapar los païses que parlan francés coma la Belgica o la Soissa mas que vòl impausar sa lenga de pertot.
Que lo jacobin comprenguèt pas qu'aquò's lo papa que creèt França , per que voliá pas mai se fregar a l'emperador germanica, que teniá lo drech de lo comandar, l' embassador de Constantin, o a l'anglés que fasiá pas que de son biais jà, o encara a l'espanhòl, que sentissià pas pus pissar dempuèi la reconquista.
I es per de ren lo francés , de tot biais ne'n voliá pas , lo rei de França , a l'epòca de l'Occitania . Calguèt que lo «brave» Innocent insistiguèsse, e li mostrèsse lo camin amb lo chaple de Besièrs ...
Mas consí se fa qu'uèi nos fan cagar aital per ren . Que volem pas quitar França , qu'es aila , per tal dire ,que son las nòstras economias , quatre periferics a Paris , de RER , de TGV, cada annada un monument de mai, e un encara per cada president de la res publica , pagats per totes e los castels de Leire e totas las roïnas de las talhas franquesas dempuèi de sègles per bastir d'immòbles a Paris... Fa 8 sègles que donam lo nòstra argent per de colhandrisas de tota mena..
A Paris que t'aimi . Partirem pas, risca pas . Nos a crebat lo porta-moneda.
Levat que uèi disèm : Visca l'Euròpa de la regions!
Comment faire avec l'uniformité française
jeudi 11 novembre 2010
maladie d'amour, obsession, vertige de la chair, incomprehension
O ò ò i a qualqu'un ? Allò...
Aquò's vos?
Mas vos esperavi pas . Pas mai.....Umph
Umphòm. Qu'acabavi de minjar ... Mas ont se trobar?
A Leclerc... Qué a l'ostal de region? a la FNAC?
E per que pas sus la plaça del capitòli?....
......Mas me cal dire que l'idèa, m'agrada pas gaire
Al caireforc de la belesa...??? De que ?
Un polit caireforc...
Mas ont es.... Umph
Bèla escasença.... per parlar.
Del desir de l'òme... de la femna ...
Que non... Soi pas femnassièr... Non la realitat
De segur que la femna es linda...Vòl d'enfants... Non?
Non? D' accòrdi que se'n chauta del plaser de la carn
Cresètz pas? A ...
Bon vertat que qualques còps...La femna es pas linda. Lo paure Adam...
M 'aprometètz de venir?
De segur que ne'n parlèrem...
Que totes podem, sèm a mand de ... morir ...
Sul pic...
Sens qu' aja lo temps de viure, de sentir ta cabeladura... fòrt......
La vida es crusèla sabètz...Qualques còps...
Òc ne'n parlèri des aujòls... M'èri pintat un ser de solesa...
I a un fum de monde jos la tèrra!!!! ,
Que soscan ...
de pas vos aver coneguda?
Cada sègle vos, nos finta...
Per tot dire, sabètz la tèrra?
... Non... pas la planeta, ....òc la tèrra jos los pès...
Òc es pas que de la posca d'òme... E de femna .
Alara madama per de que esperar encara?
Un marca mal, ric benlèu, mas quitament marca mal,
Que vos sarrarà entre sos braçes peluts ,
Sens cap de respècte per vòstra joinessa.
E vòstra sensibilisat...
Escotatz me , me coneissètz , an degut vos dire de mal de ieu, los malparlants .
An degut vos dire que val milhor qu'un love toy ,
sabètz lo que ten una giba al nivèl del punt G .
E que còsta la pèl del cuol.
Coneissètz pas lo game toy gigant? Non? Sètz un pauc endarrièrada ?
Legissètz de poësia... Rimbaud?
Marcella Delpastre? Calelhon? Roqueta, Bodon.... Miladiu
Non mas madama , ieu vos parli d'un n'erotisme ciutadan , perenna, durable , subretot equitable, e qu'escagasse pas a la cocha d'ozona, levat que participa un pauc , a pron pena, a l'escaufament de la Tèrra , pel fregament dels còsses , tot ben, tot respècte... E qu' afavorisa , al cap la coneissença prigonda de la vida e de la raça umana..
Òc melhor que las rescontras de Plutarque ...Las escambis de França Cultura....o los voides engranièrs
- Un altre còp? Mas se volètz. M'assabentaretz de tot ? L'art de l'amor?
Òc que sabi que me demòra un fum de causas d'aprene...
Merces plan madama.... la directritz.... UMPH....
mercredi 10 novembre 2010
Lo Gai Saber , la revista poetica de l'avenir , francophonie , occitanophonie
Sénher,
Un, sabiái pas que Totsants se podiá dire Martror. Mas coma soi pas gaire sabent, e que benlèu, m'engani, pr'aquò m'agradi de vos saludar, senher F. Carbona per la polida revista del Gai Saber.
Excusatz me d'oblidar mon dever de legidor fisèl e d'èstre tant tardièr per pagar, un còp de mai l'abonament, mas al revèrs aquò me dona l' astre de vos respondre .
Per acabar, lo monde malvolent o desparlant ditz , que las raiças roergasses que quitan pas de nasejar donan pas enveja de pagar,....jamai. Cresi pas,...... mas es possible.
Dos per saludar lo tèxte de la Persecucion Privada, revirat de A Franco, per I Roqueta , que pareis tant pròche de la realitat umana , tant que ven espauruganta. De segur I Roqueta es lo mai grand, lo que m'agrada mai , tant per l'idèa que per lo forma.
Espèri que lo conselh general trantolarà pas, per donar sa subvencion, mas qu'amb aquelses « saberuts » se cal plan mesfisar de tot , de drecha coma d'esquèrra, compres la sapiença ...Legiguèri dins lo darrièr Gai Saber lo patiràs d'una vièlha revista gascona. Quina vergonha pels gascons! E pels occitans tanben.
Una question : lo Gai Saber parla jamai d'economia, del sicut occitan, del caumatge, o que, vau dire un mot gròs : de « politica » . Al sens nòble... Sabi que la politica desmarga la familha . Pr'aquò se'n parlèt un còp èra , dins lo Gai Saber , quand Laffont e Castanh se carpinhavan sul ròtle de l'IEO.
I a una rason?
Ps: per acabar me permeti de vos senhalar lo meu blòc tot en òc , que rescontra mai de visitas estrangièras qu' aici, «va savoir Jeannette» ? : http://www.occitanissima.blogspot.com,
Ont m'agradi de parlar, d'escriure e de pintorlejar. Mai que mai dins la lenga mairala amb maites decas, a totes las meunas desencusas .
Coralament a vos..
Alan Fabre
dimanche 7 novembre 2010
Souvenir, souvenir
L'aimèt e li diguèt , per un ser d'estiu. Pel primièr còp caminava sul penjal desconegut de la vertat. Se sarrèt de la parèt e li semblèt de li parlar a l'aurelha, dejós de la fenèstra. E los mots garrèls rajèron de sos pòts , amb lo bruch estranh que farián los dats sul un comptador de zinc. Semblavan sords los ressons, luènhs coma los de las pèiras dins un avenc. S' acapriçèt e deslarguèt tot son amor entièr, lo flum espés de las paraulas pesucas: t'aimi que poirai pas mai viure sens te veire . La bèla demorèt muda sai que, se rescondiá dins la cortina, a beure la sang de las paraulas.
Comprenguèt , se calèt, partiguèt en çò seu . Un pauc vergonhós.
Qualques còps se crosèron, sens se veire. Enfin ela lo gaitèt pas jamai.
Aprèp qualques setmanas creguèt d'aver somiat . Jamai li mostrèt un signe de reconeissença. Benlèu que l'avia pas ausit escampar son amor dins la nuèch, desparlar coma un falord de çò que lo teniá pels budèls. Sens onor se diguèt. Aquí se trobava ; sens onor.
Ela se maridèt.
El tornèt lèu a son biais de mentir , de longa , en se disent que la vertat del còr es tròp perilhosa e que l'amor deu pas paréisser al jorn.
Per dire d'unas istòrias e costumièras coma n'i a tant e maites.... E que daissan son amarum.
vendredi 5 novembre 2010
Russie, otan, usa, ben laden,alquaida, angela, berlusconi et les autres
Novèlas de Mars. Ou bravo encore pour cette campagne magnifiquement orchestrée par la "Mafia".
Pareis que Al Quaïda , enveja de paquetons de sintex a cada cap de governament.
Imagina Nicolas cada matin se'n va a la boita de las letras , just après lo dejunar. Entre temps Cecilia prépara de café. Elle l'appelle du perron:
-chéri , tu auras besoin de la voiture ce matin?
Et lui en grattant une tache de boue imaginaire sur le rétroviseur de sa Clio Slovaque:
-non mon amour, non, non je prendrai le métro.
Alors Cecilia essore la serpillère . Elle a déjà astiqué , à s'en faire saigner les jointures les dernières marches de l'escalier , de la cité Beausoleil... Mais elle est prodigieusement belle dans sa blouse à carreaux.
Le téléphone sonne à nouveau :
- allo c'est Angela , tu as vu ce matin ce qu'il y a au courrier... Oui.......Un paquet ... Méfie toi....
Des journalistes d'investigation de tous les médias du monde libre quêtent l'info qui sort en continue de BOUDIN MEDIAS .
Zapatero m' appelle , il était en train de vidanger son fourgon , avant de partir déménager sa grand mère à Saragosse. Lui aussi a trouvé un paquet.
Toutes les télévisions ont ouvert sur le sujet, toute la chrétienté est attaquée par les Maures . Formidable , .... On régénère le Grand Occident. Nous devons saluer le formidable travail d'intox de la Mafia . Goebèls n'est pas mort .Hip HIP HIP
Et oui .... Le massacre de chrétiens en Iraq une sacré bavure non ?. Bon je te laisse y a une promo sur les encastrables à Auchan..... Angela raccroche . Il opine Benoit
Nicolas n'ouvrira pas son courrier , ni ses paquets, ce matin. Il sait que quelque part on lui en veut à mort.
Benoit XVI a failli lui aussi ouvrir une boîte à chocolats rempli de pétards . Le personnel est décidément en dessous de tout. Il faut tout faire soi même.
Il téléphone en Russie à Poutine , puis a Medvedev ,qui se plaît d'emmerder les Japonais depuis que l'occident a décidé d'arriver jusqu'au Pacifique , jusqu'aux iles Kouriles ...
- alors on la fait cette Europe de Brest à Vladivostok ..... Tu vas rentré dans l'OTAN Dimitri... Tu as vu on te critique moins ici... De rien...tu te souviens de Gorbi ah ah ah .
Oui.... Oui , on va coincer les chintocs.....On va leur écraser les couilles... Après les arabes c'est le tour des chintocs...1 milliard d'athées. Je rêve.
Los medias nos prenon vertadièrament per de colhas...
Les medias nous prennent vraiment pour des cons.
Tous les gouvernements occidentaux poursuivent inlassablement les objectifs de retour aux castes et à la soumission aux puissants.
En FRANCE Nicolas doit rapidement foutre en l'air :
les retraites
la sécurité sociale
la décentralisation
l' éducation nationale
l'idée égalitaire.
Tout ce qui ressemble de près ou de loin au socialisme. Mais cette synchronisation de l'intox d'où vient-elle? Qui orchestre la manipulation des medias?
Je pensais au Vatican vu le rôle joué par J P Deux dans la démolition de l'URSS. Mais qui saurait en dire plus?
C'est très difficile ....
mercredi 3 novembre 2010
Vivre au pays, l'exil , un emploi sous payé, occitan, midi pyrénéen, chomage, gagner moins mais vivre au pays
Viure e trabalhar al païs . Quina paraula bèla e tanben politica mas mespresada ara , e gaireben oblidada. E d'unes ne'n parlan coma d'un falorditge de bobos zinzin panpan en 1968. Sicre a dit que tu te choisis ton pays et ta langue. La liberté universalisante totale qué.
'l'homme maître de son destin. Par malheur ce n'est pas réaliste. Il aurait du commencer sa vie publique, incognito ,dans un quartier de Clichy , d'Asnières ou de Tolbiac. Faisons lui confiance il se serait taillé rapidement .
L'immigré de l'intérieur, c'est inapproprié d'en parler aujourd'hui? Pr'aquò fa mantuns còps una vertadièra declaracion d'amor a l'Occitània, al Païs al SUD. J'écris cela pour tous ceux qui étouffent dans la capitale. J'y ai passé 13 ans. Je connais très bien le malaise de vivre à l'étranger, sans vouloir s'avouer, qu'on est à l'étranger, car ce n'est pas «normal» , de se sentir aussi mal , aussi loin, aussi perdu, quand on vit dans la capitale, sans rien comprendre de ce sentiment , que tous , famille, amis, rejettent ou analysent en terme d'inadaptation.
Et pourtant tu étouffes dans la capitale pas vrai? Dans toutes les capitales?
Mas ici , degun del nòstre monde politica vòl pas ausir aquesta paraula. Sord. Mud. Òrb. Personne ne veut écouter cette parole. Et surtout pas s'en faire l'écho.
Aquel patiràs dels joves , a començar pels diplòmats , les elegits e politics de tota mena volon pas l'ausir. Ils te coupent tes racines. Ils n'en ont rien à foutre. Communistes, socialistes, verts, UMP et FN bien sur ils s'en foutent complètement. Tu es français, tu es à Paris , tu la fermes.
Òc de que te dison totes politicaires e sindicats mesclats : « as pas cap de solelh de segur , mas ten un bistèc, e subretot un trabalh ». E se tampan las aurelhas. E cala te fanton.
Melhor los « naturals » qu'an pas conegut que lo benastre de pas cambiar son cuol de plaça , dempuèi la naissença, te gaitan , coma un tipe que ganha fòrça moneda, alara qu' elses triman e aquò's pas lo cas, te dison .
Jamai un òme politic dinne d'aquel nom vòl pensar, una segonda a las pèrdas que representan la sanhada de longa dels joves que montan al nòrd. Per exemple a Milhau sus cada classa d'atge 95% e mai de migracion. Cresètz que lo conse ne'n parlèt un jorn? Jamai. Pas con lo tipe .
Mas, lo melhor quand torna : que trabalhèsse dins una granda entrepresa publica o una administracion , alara clar que sias pas qu'una puta d' infiltrat dels RG. S'ausis tant fòrt qu'aquò te dona una sentida estranha, coma un sòmi . T'an devinhat los tipes . Tu les entends penser que toi, qui t'es fait «cagué» dans le nord plus d'une décennie , tu n'es pas au fond qu'un bâtard qui cherche de la reconnaissance , des racines , alors tu es suspect forcement...
Tu as connu l'exil intérieur , ce qu'ils n'ont jamais connu.
Los estajants de soca, los que son jamai partits del « païs « volon pas l'ausir aquel planh, aquela pena de quitar lo miègjorn. Ne cal pas parlar, subretot pas.
Praquò es lo cant prigond de l'Occitania. La pròva de son identitat.
On assiste encore aujourd'hui à un remplacement-déplacement de population , comme il a déjà eu lieu sur la còte d'azur, en PACA, a Marsèlha ont lo TGWC( lo tren putanièr pel Lido o Disneyland) permès als Parisencs de se creire a Deauville .
Ces nouveaux venus sympathiques au demeurant , applaudissent aux exploits du Stade, et se plient de bonne grace à cette forme d'integration aux us et coutumes de Midi Pyrénées.
Sauf qu'il s'agit d' un colonialisme intérieur qui continue , encore et encore, encouragé par le silence des élus. , des médias, que ce soit a Niça , a Montpelhièr, a Tolosa , a Bordèu .
Coneissi un jove que causiguèt de venir regent, puslèu que de montar trabalhar a Paris, ont aurià trapat una plaça a 3000 euro, tre la debuta.. Un autre que causiguèt d'estudiar a Pau puslèu que de montar a Paris. N'i a un fum d'exemples dels joves que volguèron pas partir...
Tròbas pas cap de trabalh?, mas vai ten a Paris , à Brussèlas o endacòm mai. Mas ven nos far cagar amb tas gingoladas. La patria es renegada . La mobilitat , es la lei e la lei del mercat la vertat . Mai oblides pas, sèm al monde del bio.
Mas avètz dich caumatge? Puta que sias grossièr, mal polit ? Sias pas manipulat pels sindicats? la CGT la CFDT, SUD,
Explica me elegits famos: Consí lutjar amb los chineses que ganhan mens de 200 euro per mes? Cap de responsa. LO PEN la farà? Esperatz Marina ?
Mas quina question? Lo TGWC òc aquí la question. Paris a tres oras...
Totes , de drecha coma d'esquèrra o del non ren, se'n chautan de veire partir los melhors , levats los pistonats, aital cada annada los joves mai diplomats del miègjorn.
Cap de trabalh aicí pels diplomats joves?. Ja que n'i a pas cap pels autres. De que ne dison los eiretièrs de Jaures? L'Occitània es venguda un desèrt industrial , e alara?Avèm los pargues nacionals los mai espandits . La civilisacion del «larbin»... E alara .
Ren.
Aicí sèm plan. Revèrta l'anóncia ficada sus un ostal d'un retirat vengut colha.
Alara prenèm las idèas de mòda, seguissèm las idèas de mòda. De segur la mòda es ecologisclada, durabla, ciutadenca, perena, justa, «equitaula» .... Es bera l'idèa. Mas los joines contunhan de partir.
Quand 20 % dels joves troban pas cap de trabalh , o son forçats de prendre un trabalh de misèria. Quand òm vei qu'òm va (istòria de se trufar» lor demandar de « trabalhar » mai longtemps alara que i a cap de trabalh.
Coma o diguèt Emmanuel Todt dins son darrièr libre « Après la démocratie» , la creissença e las riquesas son recaptadas per 0,3% de la populacion.
Alara cal tornar a las realitats e se pausar de questions ecologicas dins l'encastra economica de l' Òccitània.
Mas es primordial de se demandar per de qué los nòstres elegits contunhan d'acceptar la fugida(e lo malastre) dels joves cap al nòrd.
De tot biais los problèmas economics, lo trabalh, la santat, la secu, l'escòla, la democracia seràn per deman la prioritat

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Anisy
Anisy es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Anisy A situat al nòrd de Can, a una desena de quilomètres del centratz-vila ; s'i accedís per la rota départementale 7 (partiellement a quatre vias).
La municipalitat es essencialament rurala, mas estend a venir una banlèga residenciala de Can amb lo bastiment de lotissements.
Anisy est situé au nord de Caen, à une dizaine de kilomètres du centre-ville ; on y accède par la route départementale 7 (partiellement à quatre voies).
La commune est essentiellement rurale, mais tend à devenir une banlieue résidentielle de Caen avec la construction de lotissements.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La municipalitat a fondat al Sègle XI per la familha de Anisy.
Anisy A liberat dempuèi la , al ser del débarquement de Normandie.
La commune est fondée au Sègle XI par la famille d'Anisy.
Anisy est libérée dès le Mes invalid (juin), au soir du débarquement de Normandie.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.geoportail.fr/visu2d.Don?ter=metropole modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant
- ↑ « Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée »


text:
Communes du canton
Les Ableuvenettes, Ahéville, Ainvelle, Ameuvelle, Attigny, Bainville-aux-Saules, Bazegney, Begnécourt, Belmont-lès-Darney, Belrupt, Bleurville, Blevaincourt, Bocquegney, Bonvillet, Bouzemont, Châtillon-sur-Saône, Circourt, Claudon, Damas-et-Bettegney, Damblain, Darney, Dombasle-devant-Darney, Dommartin-aux-Bois, Dommartin-lès-Vallois, Dompaire, Escles, Esley, Fignévelle, Fouchécourt, Frain, Frénois, Gelvécourt-et-Adompt, Gignéville, Girancourt, Godoncourt, Gorhey, Grignoncourt, Hagécourt, Harol, Hennecourt, Hennezel, Isches, Jésonville, Lamarche, Légéville-et-Bonfays, Lerrain, Lironcourt, Madonne-et-Lamerey, Marey, Maroncourt, Martigny-les-Bains, Martinvelle, Mont-lès-Lamarche, Monthureux-sur-Saône, Morizécourt, Nonville, Pierrefitte, Pont-lès-Bonfays, Provenchères-lès-Darney, Racécourt, Regnévelle, Relanges, Robécourt, Rocourt, Romain-aux-Bois, Rozières-sur-Mouzon, Saint-Baslemont, Saint-Julien, Sans-Vallois, Senaide, Senonges, Serécourt, Serocourt, Les Thons, Tignécourt, Tollaincourt, Les Vallois, Vaubexy, Velotte-et-Tatignécourt, Ville-sur-Illon, Villotte, Viviers-le-Gras.


text:
Lo Cercle occitan Pèire Lagarda de Foish
Dictada occitana
28 de genièr de 2017, Foish
Foguèron pas mens de 39 participants a la dictada occitana que se debanèt al Fogal "Le Léo" a Foish dissabte passat. Annia Wolf aviá causit un tèxt de l'Andrieu Lagarda "Josepon" tirat de son libre "Lo regentòt d'Artigas. Après la dictada, Gui Reilhes nos faguèt una presentacion de jòcs tradicionals fòrt interessanta ; la vesprada s'acabèt per la remesa dels prèmis e un vespralh plan gostós coma de costuma.
Los ganhants de la dictada son :
Escolans : 1- Naís Lagarde ; 2- Vitalis Desvenain ; 3- Emilie Thimister
Collegians : 1- Esteban Saint-Michel ; 2- Malys'Ann Saint-Michel
Liceans : 1- Pèire Pojada ; 2- Caroline Guerfi
Debutants : 1- Dominique Marty ; 2- Robert Fernandez ; 3- Nicole Fernandez
Confirmats : 1- Pèire Cortinas ; 2- Clamença Pojada ; 3- Nicòla Lehmann
Professionals : 1- Patrici Pojada ex aequo amb Camilha Bilhac ; 3- Elena Laffont
Mercé al Cercle occitan Pèire Lagarda per aquela vesprada agradiva.


text:
Teatre antic d'Aurenja
Lo Teatre antic d'Aurenja, bastit jol reialme d'August al sègle I pels veterans de la IIa legion de Juli Cesar, es un dels Teatres romans mai ben conservats al monde. Ne rèsta encara de sa paret de scèna amb sas dimensions d'origina (103 m de larg per 37 m de naut).
Somari
Descripcion[modificar | modificar la font]
L'emicicle (cavea) podiá contenir de 6000 a 10 000 espectators[1], repartits segon lor reng social. Se devesís en tres zònas, estatjadas en 37 grasas e separadas per de parets. En sosbat, l'orquèstra forma un semicercle; al bòrd, tres grasas, ont se plaçava de sètis mobils, foguèron reservadas als personatges de naut reng. Als costats de la scèna, de grandas salas superpausadas servissián per l'acuèlh del public e abrigavan las colissas. La scèna, facha d'un ponde de fusta que jos el èra la maquinariá, mesura 61 m de long per 9 m de prigond util: dominava l'orquèstra de prèp 1,10 m, sostenguda per una paret bassa, lo pulpitum. En rèire i a la fòssa de la tela (que se baissava pendent las representacions). La paret de scèna èra decorada de estatuas, frisas e colomnas de marbre, que ne subsistisson qualques rèstas. Aquela paret es traucada de tres pòrtas: la pòrta reiala al centre (dintrada dels actors principals) e las doas pòrtas lateralas (dintrada dels actors segondaris).
Istoric[modificar | modificar la font]
Conquista als galleses de la tribú tricastini en -40 pels veterans de la IIa legion galica de Juli Cesar, Aurenja foguèt una colonia romana nomenada Arausio. Coneguèt un grand vam jol reialme de l’emperaire August, pendent que foguèt bastit lo teatre.
Lo teatre subrevisquèt pas a la decadéncia de l'Empèri Roman: acabèt sas activitats en 391. Foguèt alara pilhat e saquejat pels barbars. Servissent de pòste de defensa a l'Edat Mejana, venguèt al sègle XVI lo refugi per las populacions al temps de las Guèrras de religion.
Valorizacion e restauracions[modificar | modificar la font]
Lo teatre torna trobar pauc a pauc son esplendor al sègle XIX, mercé al programa de restauracion lançat en 1825 per Prosper Mérimée, director dels Monuments Istorics. La restauracion foguèt fisada a l'arquitècte Simon-Claude Constant-Dufeux. Las grasas foguèron reconstituidas solament a la fin del sègle XIX en rason de la lentor de las proceduras d'expropriacion.
En 2006, se pausèt un teulat de scèna, per aparar las parets e permetre de penjar los esclairatges. Aquel nòu teulat torna prendre la plaça del teulat roman, mas amb de materials modèrnes: veire e metal.
Lo teatre d'Aurenja es inscrich al Patrimòni Mondial de l'Umanitat de l'UNESCO.
« Fèstas romanas » e « Coregias »[modificar | modificar la font]
Un festival s’i debana cada estiu dempuèi 1869, nomenat « Fèstas romanas », puèi Chorégies d’Orange dempuèi 1902, puèi las Novèlas Coregias dempuèi 1971.
Dempuèi 2002, la vila d'Aurenja, proprietària del monument, paga la societat Culturespaces per gerir lo teatre e lo valorizar mercé a sa paret.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- Michel-Édouard Bellet, Orange antique, Guides archéologiques de la France, Monum, 2000 (ISBN 2-85822-437-4).
Vejats tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ donadas del site ; http://www.theatre-antique.com/fr/orange/521-le_theatre_romain_le_mieux_conserve_d_europe/


text:
Veire l’article en linha (e los comentaris) a l’adreiça : http://opinion.jornalet.com/felco/blog/916/anem-oc-i-anam-o-pas
1. La FELCO e las autras associacions culturalas occitanistas
I a l’ensenhament public, segur. Mas en delai i a tanben l’ensems de la cultura d’òc, e de las autras lengas de França que demandan que se li done lor plaça dins l’espaci public, que siá dins l’escola o dins d’autres domenis. Aquí fa mestier una convergéncia entre las associacions e las entitats que, caduna dins sa region e dins son sector d’activitat, pòrtan aquela demanda.
Es pas lo primièr còp que pausam la question, per començar dins l’encastre de la coordinacion entre associacions occitanas qu’autretemps se sonava “Anem Òc”. Dins “Anem Òc” la FELCO s’èrem jonches a d’autras associacions culturalas – l’IEO, Calandreta, Òc Bi, lo Felibritge – per organizar ensems las manifestacions de 2005, 2007 e 2009. Nòstres pauc mejans umans e financièrs nos avián cogits, coma o avèm dich mai d’un còp, a renonciar a nos engatjar directament dins lo pretzfach costós de l’organizacion de la manifestacion de 2012; mas via lo CREO Miegjorn-Pireneus aviam seguit l’afar, e avèm mobilizat tre la debuta de 2012 los ensenhaires del public qu’èran presents nombroses a Tolosa lo jorn dich.
Despuèi, se pausa la question de saber cossí far tornar dintrar dins lo jòc lo Felibritge e la FELCO.
Costat Felibritge, es positiu lo fach qu’en Provença, fàcia a un president de region sensible a l’influéncia d’un lobby ultra-provençalista violentament ostile a l’occitanisme, i aga agut d’accions comunas: un grand collòqui a Marselha a l’automne, e la mesa en plaça d’un forum d’òc. Tot aquò deu permetre d’avançar.
De son costat la FELCO es lesta de s’engatjar.
D’aitant mai que la necessitat d’una accion comuna se fai sentir mai que mai.
2. Quinas accions menar?
Lo contèxte general o impausa, a l’encòp del fach de las avançadas recentas dins la presa en compte al nivèl nacional de las lengas de França – la lèi per l’orientacion de l’escola, dicha Lei Peillon per exemple – e del fach de la dificultat de concretizar sul terren aquelas avançadas. Sens parlar de la question de la ratificacion de la Carta europenca, aquesida a l’Assemblada Nacionala, mas que sabèm pas encara quora serà discutida al Senat, a un moment ont se pòt endevinar qu’a l’automne, la majoritat risca de cambiar. I a doncas urgéncia a mantenir la pression, e a ramentar a l’Estat coma a las collectivitats localas e a l’opinion l’existéncia de nòstras revendicacions.
2.1- lo 8 de novembre, una accion abandonada… a la chut-chut
A un moment l’IEO nos parlèt de l’idèia d’una manifestacion comuna lo meteis jorn entre totas las lengas de França, de Bretanha al País Basc e d’Alsàcia a Occitània. Un jorn precís èra estat evocat, lo 8 de novembre.
Sembla ben ara, emai non siá dich publicament, çò qu’es pasmens un problèma, que i aurà pas de manifestacion aquel jorn, quand foguèsse que per çò que, en defòra de tot periòde electoral, son impacte seriá estat redusit. Lo fach que, pas pro d’aquò, èra lo jorn ont se prevesiá lo referendum catalan sus l’independéncia catalana garantissiá que riscava de passar encara mai inapercebut.
2.2- Una accion al mes de març 2015?
A l’ora ont sèm, se parla, pareis, mas pas degun, aquí tanben, o a dich clarament, d’una manifestacion al mes de mars, avans doncas las eleccions regionalas venentas. Mas pas res es fixat. E demòran de questions de reglar:
2.2.1- De questions d’organizacion e de règlas del jòc
Per la FELCO, l’organizacion de l’accion se deu far entre associacions egalas en drech.
Sèm pas pus al temps ont l’occitanisme èra un blòc, que totas sas compausantas cabián dins una organizacion soleta, l’IEO de las grandas annadas, fins a las annadas 70, e en oposicion ferotja al Felibritge.
Sèm ara a un moment ont la movéncia occitanista s’es diversificada dins sas incarnacions associativas, e ont, parallèlament, las relacions amb lo Felibritge se son apasimadas. La règla deu doncas èstre e la coabitacion tranquila, cadun servant son autonomia e sos objectius pròpris, e la convergéncia dins la clartat sus d’accions comunas quand fa mestièr.
Mas s’atròba qu’una de las assocacions partenàrias a volgut subordonar la represa de l’activitat comuna a la signatura d’una pacha formulada per ela, en sos pròpres termes, e qu’èra de préner o de daissar. La FELCO consideram qu’una pacha aital es estada adoptada tre 2005 entre las associacions fondatritz, e acceptada puèi per lo Felibritge: es la plata-fòrma “Anem, Òc”, estructurada a l’entorn de revendicacions comunas e realistas. Nos sembla qu’aquò basta, e que las associacions partenàrias an pas de se sotmetre a quente prealable que siá, per parlar pas d’ultimatum.
2.2.2- La question de l’estrategia de menar
En delai de la question de las modalitats de foncionament de la coordinacion, quente que siá lo nom que li se donarà se d’unes decidan unilateralament que l’intitolat “Anem, Òc” es pas pus de sason, i a una question autrament importanta, la de l’estrategia de menar.
La FELCO avèm sempre dich que la coordinacion se podiá pas acontentar d’una foncion d’organizatritz de manifestacions, e que li caliá tanben assegurar una velha sus l’evolum de la politica linguistica en França, çò qu’implica un trabalh de reflexion politica e de mesa en forma de proposicions practicas. D’autres consideran que l’organizacion de manifestacions es premièra… I a doncas sus la taula, ara, aquela idèia d’una accion religada a d’accions semblantas amb las autras lengas. Maldespiech las divergéncias sul ponch precedent, la discutida entre associacions faguèt aparéisser un accòrdi sus la necessitat de pas mancar aquel rendetz-vos.
Mas i a de ponches de vista diferents sus las modalitats qu’aquela accion poiriá préner. Per l’essencial doas vias son prepausadas:
2.2.2.1- Una manifestacion unenca.
Coma las quatre premièras, es reclamada per d’unes militants que i veson l’escasença de se rescontrar e de mostrar de fòrças unidas de cap a l’Estat. Es la posicion defenduda per l’IEO e Calandreta. Mas organizar una manifestacion aital es un gròs trabalh que la màger part del mond imaginan pas.
Per contra, nautres
— constatam l’usura de las còlas qu’an portada l’organizacion de las manifestacions, qu’aqueles que se regaudisson d’un jorn de fèsta revindicatritz son nombroses, mas pas forçadament lèstes a assegurar las tascas mutiplas, de l’organizacion del parcatge a aquela del servici d’òrdre.
— constatam tanben que las caissas dels uns e dels autres son pas gaire plenas.
— E tanben que la causida de la vila susceptibla d’aculhir la manif risca d’èsser, un còp de mai, sorga de garrolhas…
2.2.2.2- D’accions coordonadas sus diverses ponches del territòri
Los constats precedent menèron la FELCO e OcBi a sotalinhar lo fach qu’a la prima de 2015 se tracha pas d’eleccions nacionalas mas regionalas (daissam de caire lo fach qu’ara sabèm que dins lo cas d’unas regions, seràn benlèu las darrièras avans lor fusion amb una autra…). Partent d’aquí, una manifestacion unenca risca d’aver d’efiech pas que dins la region ont se tendrà: çò qu’es possible per de regions coma Bretanha o Alsàcia mas pas brica per l’espaci occitan, ont se tracha de sièis regions e mai uèch en comptant Ròse-Aups e la Talvera parisenca. D’aquí l’idèia d’accions coordonadas sus diverses ponches del territòri, del nòrd al sud e de l’est a l’oest, lo meteis jorn, que serián pas forçadament de passa-carrièras, mas que poirián préner d’autras formas, centradas sus la mesa en valor de la cultura d’òc: flash-mobs, espectacles de carrièra, cant en comun, lecture o recitacion de tèxtes del patrimòni d’òc… Tot aquò apielat sus la creativitat e l’engatjament dels grops locals e virat de cap a la societat de l’endrech, sos elegits, sa premsa, tot en s’adreiçar a l’Estat per lo biais d’una comunicacion coordonada.
3. Tres imperatius per capitar
Dins los dos cases, e qué que siá la solucion causida, tres imperatius absoluts:
— associar lo Felibritge a la reflexion, ni pel fach qu’en 2014 sa prioritat es estada e es encara la gestion del centenari de Mistral, que l’occupa plan.
— aver en plaça una còla o de còlas d’organizacion solidas, car d’operacions aital se montan pas en tres setmanas e demandan un gròs trabalh en amont. Çò qu’implica la mobilizacion dels grops locals, en saber qu’al total lor cal se coordonar a l’escala d’una region.
— una atencion particulara portada a la mediatizacion: contacte amb los medias, regionals e nacionals, pro a l’avança. Contacte tanben, e implicacion, dels elegits locals e nacionals en posicion de relaiar lo messatge.
4. Una urgéncia democratica: consultar los militants occitanistas
Es la rason del debat qu’aviam lançat aicí meteis en decembre, e qu’aviá permés l’expression de posicions multiplas e argumentadas. Aviam prepausat en genièr de consultar largament lo moviment occitanista, çò que s’es pas fach, nos demandam perqué…
Insistissèm pasmens, la FELCO, sus la necessitat d’aquel debat. Nos sembla essencial de prene los militants occitanistas al seriós, de los associar a la causida dels mòdes d’accion, a lor organizacion a lor mediatizacion, de lor dire, clarament, los atenduts e las dificultats (materialas, financièras) de tala o tala causida.
E mai per l’eficacitat de l’accion, sentissèm, la FELCO, lo besonh imperatiu d’alargar la còla dels 5 pelucres que se pegan, dempuèi 2005, lo trabalh de reflexion en amont de cada manif e lo trabalh material de montatge d’aquestas.
Lo temps passa. Qué que siá la solucion adoptada, es ara que caldriá començar a organizar las causas. Far pas res seriá suicidari. Car podèm pas estre segurs que lo govèrn novèl, que sa fragilitat coma l’estat d’esperit de sos membres es conegut de totes, anarà mai luenh dins la via dobèrta per l’adopcion de la lei d’orientacion per l’escòla e de la lei constitucionala permetent la ratificacion de la Carta europenca de las lengas. Mas se fasèm quicòm, tant val o far d’un biais eficaç.
Avèm fach nòstras proposicions, avèm presas nòstras responsabilitats. A nòstres partenaris de veire, ara.


text:
Villes et mairies de l'Arrondissement de Limburg-Weilburg (533)
Liste des communes
Limburg an der Lahn
Ville de Limburg an der Lahn, localité de l'Allemagne de 33 000 habitants.
La mairie de Limburg an der Lahn a une adresse e-mail et un site Internet.
Bad Camberg
Ville de Bad Camberg, localité de l'Allemagne de 14 000 habitants.
La mairie de Bad Camberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Weilbourg
Ville de Weilbourg, localité de l'Allemagne de 13 000 habitants.
La mairie de Weilbourg a une adresse e-mail et un site Internet.
Hadamar
Ville d'Hadamar, localité de l'Allemagne de 12 000 habitants.
La mairie d'Hadamar a une adresse e-mail et un site Internet.
Hünfelden
Ville d'Hünfelden, localité de l'Allemagne de 9 800 habitants.
La mairie d'Hünfelden a une adresse e-mail et un site Internet.
Runkel
Ville de Runkel, localité de l'Allemagne de 9 500 habitants.
La mairie de Runkel a une adresse e-mail et un site Internet.
Weilmünster
Ville de Weilmünster, localité de l'Allemagne de 9 000 habitants.
La mairie de Weilmünster a une adresse e-mail et un site Internet.
Dornburg
Ville de Dornburg, localité de l'Allemagne de 8 400 habitants.
La mairie de Dornburg a une adresse e-mail et un site Internet.
Selters
Ville de Selters, localité de l'Allemagne de 8 000 habitants.
La mairie de Selters a une adresse e-mail et un site Internet.
Elz
Ville d'Elz, localité de l'Allemagne de 7 900 habitants.
La mairie d'Elz a une adresse e-mail et un site Internet.
Villmar
Ville de Villmar, localité de l'Allemagne de 6 900 habitants.
La mairie de Villmar a une adresse e-mail et un site Internet.
Brechen
Ville de Brechen, localité de l'Allemagne de 6 500 habitants.
La mairie de Brechen a une adresse e-mail et un site Internet.
Mengerskirchen
Ville de Mengerskirchen, localité de l'Allemagne de 5 700 habitants.
La mairie de Mengerskirchen a une adresse e-mail et un site Internet.
Waldbrunn
Ville de Waldbrunn, localité de l'Allemagne de 5 700 habitants.
La mairie de Waldbrunn a une adresse e-mail et un site Internet.
Beselich
Ville de Beselich, localité de l'Allemagne de 5 600 habitants.
La mairie de Beselich a une adresse e-mail et un site Internet.
Weinbach
Ville de Weinbach, localité de l'Allemagne de 4 500 habitants.
La mairie de Weinbach a une adresse e-mail et un site Internet.
Löhnberg
Ville de Löhnberg, localité de l'Allemagne de 4 200 habitants.
La mairie de Löhnberg a une adresse e-mail et un site Internet.
Merenberg
Ville de Merenberg, localité de l'Allemagne de 3 300 habitants.
La mairie de Merenberg a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Lo cantaire Arnaud Cance es originari de l'Avairon. Sol o en grop (tres a cantar Le Comité), torna prene e adapta de cançon popularas occitanas. Trabalha de mai en mai sus de creacions mai « polimòrf », coma dins aquel projècte de Severina Sarrias. Ajuda a la creacion: Michel Hindenoch etGigi Bigot.
"LE CHEMISIER JAUNE 1944, Mémoires en Margeride"
Conte musical francés/occitan Tot public tre 9 ans. 1h Dins lo corrent d'un reportatge sus las commemoracions de junh de 1944, Marcèla reconeis Rogièr, lo seu amor de joventut. Una ondada de remembres l'envasís... Mai de 1944, en Marjarida, al còs del Massiu Central, Marcèla e sa familha veson tornar florir la prima. La guèrra es plan aquí, amb la sieuna cohòrt de dramas mas tanben d'espèr. Mentre que los resistents provan de blocar Wehrmacht,la batèsta del Mont Mouchet s'engaja. A travèrs los remembres mesclats dels diferents protagonistas, Severina Sarrias e Arnaud Cance balhan vida a una galariá de personatges estacants, esboçant un tablèu sensible d'aquesta epòca trebolada. Severina Sarrias s'es estacada de pintrar un quotidian borrolat, cadun resistant a son biais a la mòrt que ròda.... Un raconte que se contenta pas solament d'evocar la memoria mas que nos permet egalament de nos questionar sus lo nòstre mond contemporanèu, qu'aquelas istòrias universalas parlan a la nòstra consciéncia de ciutadan del sègle XXI... Un espectacle que fa question la memoria pel conte e la musica.
Sorsa
http://fabrica.occitanica.eu/labasa/12024


text:
Loís Belaud, (1543 ?-1588), Belaud de la Belaudiera de son nom literari, es un poèta provençau dau sègle XVI. Es l’autor de tres ensems poetics en lenga d’òc : leis Òbras e Rimas (Sonets e autrei rimas de la preson), Lo Don-Don Infernal e Los Passatemps. Belaud es considerat coma lo mèstre dau sonet en occitan : la fòrma e lo ritme particulars d’aquelei pichòts poèmas eiretats de la Renaissença italiana e, mai luenh, dei trobadors, faguèron meravilhas dessota sa pluma.
Nascut a Grassa (06), lo poèta visquèt mai que mai entre Avinhon e-s-Ais (Arles, Carpentras tanben) onte costejèt la bòna societat provençala (noblesa, borgesia, avocats) ; mai lei trebolaments dau temps lo butèron a s’engatjar dins l’armada e sei mesaventuras de sordat en varalh lo menèron en preson, a Molins (dins l’Alièr actuau).
Sei tèxtes son marcats e macats per l’experiéncia carcerala qu’espandís seis ombras en rèire dei poèmas. Belaud saupèt pasmens cantar la doçor de l’instant, lei plasers de la companhiá e nos porgir un testimoniatge viut de la Provença barròca.
Noirit de literatura a la mòda de son temps (Ronsard, Du Bellay, Magny etc.), Belaud faguèt de la lenga d’òc una lenga de creacion moderna. Es lo primièr actor d’una Renaissença occitana.
Fuguèt tanben poèta en provençau a la cort dau governador de Provença, Henri d’Angoulême, onte crosèt Malherbes o encara Louis Galaup de Chasteuil. Ne visquèt dificilament, mai visquèt de sa pluma, e dubriguèt lei pòrtas per tota una generacion d’escrivans provençaus.
Uèi, es encara una sòrga d’inspiracion e una referéncia de tria : la riquesa e la beutat de sa lenga, mesa au servici de la musica dei sonets, contunhan de pivelar lei cercaires e leis autors contemporanèus.


text:
L'Innocent III èra quitament encapriçat per la question del poder . Se teniá un prètzfach solide , que voliá davant tot escapar a la lei de l'emperador germanica, que lo comandava , e òc, e que li deviá obediéncia, e encara mai, o a aquel emperador de Constantinòple( ont auriá degut demandar tanben la permission d'èstre Papa) , fotre encara quitament demandar la permission d' èstre Papa, amaginètz un pauc , pus grèu, que li caliá escapar de las arpas del rei espanhòl, que començava de lo conflar coma cal, ame la sia reconquista , lo rei d'Aragon, e que seguissiá lo meteis camin torçut germanic, a mai teniá encara suls braçes l'afar del rei anglés que començava de s'alargar liurament, bravament e , de s'alunhar de l'autoritat de Sant Peire.Li calia donc trobar un rei , petit mas, orgulhos, agantaire coma un rotveler, pron poderós per l'ajudar d' adomergir aquelses mondes putassièrs, per natura e panaires geneticament . Dius que la glèisa es mal plaçada auèi, per criticar la filha ainada de la glèisa, per exemple , vist que li aprenguèt tot de panar, de A dusca Z, e que l'estat francés es la còpia con forma de l'organisacion catolica de recaptage de las talhas de Roma .
E que França faguèt milhor que la glèisa per las talhas , mas que se remembre ren de ren...E vòl pas mercejar.
Levat que dins lo miègjorn de las annadas 1100 las talhas dintravan pas.
A l'amagat ,desparlèron totes dos de Cleméncia Isaura , la paura ela qu'èra esmoguda d'escotar la poësia trobadorenca.
Coneissètz la seguida.
E dempuèi quitan pas de nos em....


text:
31/10/2014
Octobre de 2014
• Òsca a la joinessa d'Hong-Kong que vòl pas veire sos dreches recuolar.
• Vergonha als calucs de Dieu qu'an decapitat Alan Henning, umanitari de 44 ans.
• Òsca al papa Francés qu'assaja de far bolegar las linhas sus la nocion de familha dins la Glèisa.
• Òsca a dos Franceses prèmis Nobèl : Patrick Modiano (literatura) e Jean Tirole (economia).
• Òsca a Kailash Satyarthi e Malala Yousafzai prèmi Nobèl de la Patz.
• Òsca a Denis Mukwege per son prèmi Sakharov.
• Òsca a Haïti que veirà pas pu Jean-Claude Duvalier.
• Vergonha al maselaire Bachar que daissa massacrar los Kurdes de son país pels calucs de Dieu dins la vila de Kobane en Siria. E vergonha al vesin Erdongan lo Turc que se fa tirar l'aurelha per daissar los Kurdes turcs anar defendre lors fraires sirians, escampilhant biais puzzle sas magras possibilitats de dintrar un jorn dins l'Euròpa.
• Òsca al pòble del Burkina Faso que reguitna.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres Marie Dubois e Oscar de la Renta.
30/10/2014
Un 25 d'octobre sus la planèta occitana
Lo 25 d'octobre, davalère a Milhau per veire una pèça del Teatre del Trastet : Ne'n portarem pas lo dòl. Coma ère en avanci (lo país milhautenc es talament polit que soi totjorn en avanci quand i vau), anère veire se lo teatre èra dubèrt e tombère sus Patric Delmas. Cossí ère pas jamai tombada sus Patric Delmas davant ? Lo tipe es a l'encòp majoral del Felibrige e a l'IEO, aquò li balha ja quauquas qualitats. Me recitèt, dins la carrièira, coma aquò, una tirada looooooonga de La femna del bolangièr qu'es a adaptar pel Trastet. Non pas lo passatge de la Pomponeta, òu ! Non, lo passatge sus la beutat de la femna del bolangièr. Cossí dire ? Sai pas. Mercééééééé. Sens parlar del contengut, soi totjorn en admiracion davant de monde qu'arriban a reténer de tèxtes de mai de doas linhas.
Lo Trastet es una tropa de teatre amator de Carcin. Son conescuts coma lo lop blanc : lor es arribat d'emplir lo teatre de Caus tres jorns de tira. Per de pèças tot en òc. Amics, tot es pas fotut.
La pèça èra saborosa : un ivronhàs es talament bandat qu'òm lo crei mòrt e tot s'aprèsta per l'enterrament a l'entorn del lièch de mòrt. Daissat sol un momenton, l'ivronhàs se desrevelha, compren que los autres lo creson passat e... se tòrna metre dins son lièch de mòrt per escotar la seguida.
Cerièira sul chaudèl : Domenge, lo Monta-Mametas lo mai conegut de la tela, aviá fach lo camin el tanben, dempuèi lo País-bas. Ieu dise : los quadras son aquí !
22/10/2014
E non, tot es pas polit, polit dins lo mond dels afars
10/10/2014
Plan, plan, plan !
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Limós
Limós (oficialament en francés Limoux) es una comuna occitana situada dins lo departament d'Aude e dins la region de Lengadòc-Rosselhon. Es la capitala del parçan de Rasés.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
La vila de Limòs es ocupada dempuèi lo neolitic. La pèira levada de la Pèira Dreita es un vestigi qu'atèsta aquela ocupacion. La reünion dels dos abitats Flacianum e Limosus es a l'origina de la fondacion al sègle VIII de la vila de Limós.
Al sègle IX, la vila de Limós es mencionada per lo primièr còp dins una carta de Carles II lo Calv. Al sègle X, Limós deven lo capluòc del vescomtat de Rasés. Al sègle XIII, la vila es presa per Simon de Montfòrt e Limós es balhat a un senhor francés, Lambert de Turry. En 1221, lo comte de Fois, Raimon Rogièr, pren la vila. En 1226 comença la « Guèrra de Limós » que marca la resisténcia de la vila sostenguda per Raimon Trencavel e Rogièr Bernat II de Fois fàçia a las tropas de Loís VIII. Limós foguèt annexat per la corona de França entre 1296 e 1376. Als sègles XIV e XVII, la vila es tocada per la pèsta.
En 1891, un aigat istoric causa la mòrt de sèt personas: lo nivèl de l'aiga atenh 7,20 m. Lo 19 d'agost de 1944, la vila es liberada de las tropas d'ocupacion alemandas qu'ocupavan la vila dempuèi lo 28 de novembre de 1942.
Administracion[modificar | modificar la font]
Limós es una sosprefectura d'Aude. La vila fa partida de la Comunautat de comunas de Limós/ Sant Ilari.


text:
(D. Aguillon)
Qu’em partits entà París pr’amor de tribalhar
Mès noste còr que penserà aus de qui avem quitat
Passant las Lanas de cap Bordèu tots que’ns arreviram
Un darrèr còp que’vs saludam, un dia que torneram
Que torneram entau país tà cantar dab eths amics.
Mès quauques còps quin gran bonur de véger arribar
Aciu en gara Montparnasse e d’enténer a cantar
Nosta bèra lenga de Bigòrra qu’avem sabut gardar
Quin gran plaser de’s tornar véger e de poder tots cantar
Nostas montanhas de Bigòrra noste país tant aimat
Repic :
Adishatz tots que vam partir
Non podem demorar
Mès noste còr luenh de vosautes
Non pòt desbrombar
La noste lenga, totas las cantas
Qui’ns hasè goï de canta.
Cantem las nostas montanhas
Cantem eth noste país bis
Fermer


text:
Ena programacion d´actes der Ajuntament de Les entà 2017, eth dissabte dia 13 de Mai aurà lòc era Shasclada deth Haro e eth dia 14, dimenge, era Hèira de Primauera pes carrèrs deth municipi damb venta de productes artesanaus, d’alimentacion e de jardineria.
Aguesta hèsta ei integrada e reconeishuda coma Patrimoni Inmateriau dera Umanitat, e era redaccion d’aguest programa vò méter er accent e era prioritat enes activitats vinculades ath torn deth Haro, que son era esséncia d’aguesta hèsta. E tot çò serà complementat damb tot un seguit d´activitats ludiques dempús dera Baishada deth Haro.
Enes pròplèus dies es desparièrs collectius qu’intervien enes Hèstes deth Huec relacionades damb activitats e tradicions vinculades damb Eth Haro, coma es representants der Ajuntament, des Halhes, es Corbilhuèrs, es musics e d’auti collectius implicats, s’amassaràn entà constituir ua Associacion d’Hèstes deth Huec de Les, en tot desvolopar un projècte culturau municipau entà establir e consolidar es agents qu’intervien en aguesta hèsta.
Eth programa prepausat entath dia 13 de mai ei eth següent:
11.00 ores – Inici baishada deth haro dera montanha.
14.00 ores – Dinar popular ena plaça deth Haro.
15.30 ores – Inici dera shasclada ena plaça deth pòble.
16.30 ores – Talhèrs d’elaboracion de halhes decoratiues (entà decorar carrèrs, balcons, portaus des cases)
17.30 ores – Talhèrs de dances populars e tradicionaus.
19.00 ores – Concèrt de musica Folk.
23.00 ores – Balh ena plaça deth Haro.
Hònt: Ajuntament de Les


text:
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe en normand ( Saint-Germain-la-Blanche-Herbe en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Sant-Germain-la-Blanca-Èrba es una municipalitat limitrophe del nòrd-oèst de Can, formada de tres parts : lo Bourg al sud-es, limitrophe del quartièr caennais de La Maladrerie, lo quartièr de Ardenne adossat al masatge caseriu de Cussy al nòrd, e lo caseriu de Franqueville a l'oèst. #Cent ectaras de la municipalitat an classificat a l'entorn del abbaye de Ardenne e forman lo parc périurbain gerit per Can la Mar.
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe est une commune limitrophe du nord-ouest de Caen, formée de trois parties : le Bourg au sud-est, limitrophe du quartier caennais de La Maladrerie, le quartier d'Ardenne adossé au hameau de Cussy au nord, et le hameau de Franqueville à l'ouest. Cent hectares de la commune sont classés autour de l'abbaye d'Ardenne et forment le parc périurbain géré par Caen la Mer.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
L'istòria de la municipalitat presa en la siá màger part aquela del caseriu de la Maladrerie, situat sul territòri de la siá granda vesina, Can, e aquela de la abbaye de Ardenne, situada al nòrd del bourg.
Pendent l'Aucupacion, lo cònsol de la municipalitat, Roland Vico, fabrica amb l'ajuda d'un sacerdòt de manqui de papièrs pels rebèls del STO o dels josieus. Victima d'un piège l'an 1943, es déporté a Mauthausen e liberat per las tropas aliadas al començament del mes de mai 1945. La municipalitat es practicament destruida en lo moment de la batalha de Can en de junh-Mes invalid (en julhet). La modernité relativa de las bastissas dins lo quartièr de la comuna o relòtge cèrtament. Pendent aqueles bombardements, la glèisa de Sant-Germain a tocat ; un obus s'esclafa sus la nef, en provocant lo sieu effondrement. Sonque de vestigis de la glèisa d'alavetz, lo campanal despunta totjorn los sieus arcades e la siá fletxa classicas, e la campana, amassada en las décombres, a suspenut al mur de la comuna. La , lasModèl:2 e e 3en de batariás del SS.Flak.Abteilung.12, aital coma la Divisionsbegleitkompanie (companhiá de escorta divisionnaire), abandonan Sant-Germain-la-Blanca-Èrba per replegar-se a Vaucelles. Los sapeurs canadiens venon netejar lo sector de Sant-Germain infesté de minas. L'operacion se desenrotlla jol fuòc enemic e los carris canadiens replican llaurant lo fuòc suls ostals ont son retranchés los darrièrs SS #que fujon alavetz cap a la Maladrerie. Los Canadiens pòdon de contunh dintrar dins la vila de Can per liberar lo marge esquèrre del Adorna.
L'histoire de la commune rejoint dans sa majeure partie celle du hameau de la Maladrerie, situé sur le territoire de sa grande voisine, Caen, et celle de l'abbaye d'Ardenne, située au nord du bourg.
Pendant l'Occupation, le maire de la commune, Roland Vico, fabrique avec l'aide d'un prêtre de faux papiers pour les réfractaires du STO ou des juifs. Victime d'un piège en 1943, il est déporté à Mauthausen et libéré par les troupes alliées au début du mois de mai 1945. La commune est quasiment détruite lors de la bataille de Caen en juin-Mes invalid (juillet). La modernité relative des bâtiments dans le quartier de la mairie le montre tout à fait. Durant ces bombardements, l'église de Saint-Germain est touchée ; un obus s'écrase sur la nef, provoquant son effondrement. Seuls vestiges de l'église d'alors, le clocher pointe toujours ses arcades et sa flèche classiques, et la cloche, retrouvée dans les décombres, est suspendue au mur de la mairie. Le Mes invalid (juillet), les 2en et 3en batteries du SS.Flak.Abteilung.12, ainsi que la Divisionsbegleitkompanie (compagnie d’escorte divisionnaire), abandonnent Saint-Germain-la-Blanche-Herbe pour se replier à Vaucelles. Les sapeurs canadiens viennent nettoyer le secteur de Saint-Germain infesté de mines. L'opération se déroule sous le feu ennemi et les chars canadiens répliquent en ouvrant le feu sur les maisons où sont retranchés les derniers SS qui fuient alors vers la Maladrerie. Les Canadiens peuvent ensuite entrer dans la ville de Caen pour libérer la rive gauche de l'Orne.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.geoportail.fr/visu2d.Don?ter=metropole modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant
- ↑ « Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée »
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Pagina del modèl Ligam web comportant una error
- Ortografia de verificar
- Pagina utilizant lo modèl data amb una sintaxi erronèa
- Paginas amb ligams de fichièrs copats
- Portal:Normandia/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Comuna de Normandia
- Comuna de Calvadòs


text:
Sent Pèir d'Aurelhac
Sent Pèir d'Aurelhac[1] (oficialament en francés Saint-Pierre-d'Aurillac) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament de Gironda de la region d'Aquitània.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ [1] Ortografia "Aurelhac" atestada dens un acte en occitan ancian, de véser subre lo site de la comuna.


text:
872
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 872 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Campanha militara victoriosa d'una armada bizantina en Anatolia. Dirigida còntra la region superiora d'Eufrates, permetèt d'infligir una desfacha ais Aràbias de la region e d'anientar definitivament la ierarquia pauliciana. Lei subrevivents d'aqueu corrent religiós d'inspiracion crestiana s'exilèron en Euròpa onte foguèron probablament a l'origina deis eresias maniquèas coma lo catarisme occitan.
Escòcia[modificar | modificar la font]
Perseguida dau conflicte entraïnat per l'incursion dei Vikings irlandés acomençada en 870 còntra lo reiaume de Strathclyde que son rèi moriguèt dins de circonstàncias mau conegudas, belèu en causa dau refús dau rèi escocés Constantin MacAlpin de pagar per sa liberacion. La mòrt d'Ivarr de Dublin permetèt de reglar la situacion d'un biais provisòri l'annada seguenta.


text:
Grafia classica
La grafia classica es lo sistèma d'escritura de l'occitan qu'es lo mai ancian, lo mai tradicional e lo mai utilizat dins l'ensems d'Occitània, uèi lo jorn. La grafia classica, qu'a mai de mila ans, servís de basa a la nòrma classica apareguda en 1935.
Somari
Tèrmes[modificar | modificar la font]
La nocion de grafia classica se distinguís d'autras "grafias" concurrentas que tanben servisson a notar l'occitan, coma la grafia mistralenca, la grafia de l'Escòla dau Pò e la grafia bonaudiana. Las autras grafias reprenon sovent las règlas graficas del francés, mentre que la grafia classica es autonòma e autoctòna.
La grafia classica englòba un ensems de practicas d'escritura que son relativament convergentas dins lo temps. Dins aquela nebulosa dels usatges de la grafia classica, i cal distinguir:
- La grafia istorica, tradicionala e autoctòna de l'occitan, dempuèi los primièrs escriches de la lenga (vèrs l'an Mila) e abans la codificacion de 1935.
- La forma codificada de la grafia, o ortografia, apareguda dempuèi 1935 amb la Gramatica occitana segon los parlars lengadocians de Loís Alibèrt, puèi gerida per l'Institut d'Estudis Occitans (de 1945 enlà) e enfin pel Conselh de la Lenga Occitana (dempuèi 1996-1997).
- Remarca - Aquela ortografia classica es una partida de la nòrma classica (l'autra partida de es la nòrma orala).
- Divèrsas formas non codificadas, o cacografias, distintas de l'ortografia. Las cacografias pòdon venir siá de las errors involontàrias dels usatgièrs (terrenh* en luòc de terren), siá de certanas practicas en rompedura volontària amb l'ortografia (càntan* o cànton* en luòc de cantan), siá de formas ortograficas abandonadas (realizar, passat a realisar* puèi tornarmai a realizar, consí* passat uèi a cossí).
Per designar la grafia classica, s'es prepausat d'autres sinonims, que son mens exactes ça que la:
- Grafia alibertina se referís a l'òbra de codificacion d'Alibèrt, mas la grafia classica existissiá longtemps abans Alibèrt.
- Grafia occitana implica que la grafia classica seriá mai "occitana" que d'autras grafias de l'occitan, pasmens las autras grafias tanben servisson per notar l'occitan e doncas son tanben, en absolut, de "grafias occitanas".
- Grafia normalizada es un tèrme plan inadeqüat, ja que la grafia classica, a costat de l'usança normalizada (l'ortografia), coneis tanben d'usanças non normalizadas (non codificadas). En mai d'aquò, las grafias concurrentas (mistralenca, bonaudiana, de l'Escòla dau Pò) totparièr coneisson d'usanças normalizadas e non normalizadas.
A l'origina, la grafia de l'edat mejana[modificar | modificar la font]
Los primièrs ensages: Onorat e Ros[modificar | modificar la font]
La grafia Perbòsc/ Estieu[modificar | modificar la font]
Antonin Perbòsc e Prospèr Estieu prepausèron de restaurar la grafia trobadorenca e comencèron un trabalh d'epuracion de la lenga.
Alibèrt e l'espandiment de la grafia classica[modificar | modificar la font]
Lo lingüista Loís Alibèrt contunhèt lo trabalh de normalizacion que se concretizèt per la publicacion en 1935-1937 de la Gramatica occitana segon los parlars lengadocians. L'Institut d'Estudis Occitans, fondat a Tolosa en 1945 perseguís son òbra aprèp sa mòrt.
Debat e practicas[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Occitan
- Lingüistica


text:
783
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 783 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Califat abbassida[modificar | modificar la font]
Fin de la darriera revòuta dei Companhons sus lo plan iranian. Pasmens, lo contraròtle abbassida sus la region èra tojorn mau segur.


text:
26/01/2014
Concertò per pissarata episòdi 5, per Joan Ganhaire
Seguida de las aventuras dau commissari Gaëtan Caüsac daus Ombradors, onte l'esquipa, menada en veitura per Franciscò fai coneissença emb un naturalista anglés , Colin Middleton...
°°
Lo monde de la Negrariá nos ‘vián espiat de bingois quante avián demandat nòstre chamin per la Talhada. ‘Vian espiat la bela veitura negra, nauta sus ròdas, que se podiá rachar de tots los arrodaus, emb sos pneus de tractor e sa remòrca plena de besunha per minjar, beure, coijar, un sap jamai ente un pòt tombar . Mas çò que los laisset lo mai badant, quo es de veire un tipe ‘bilhat coma per lo grand Nòr, manteu, bonet, cacha-nas, se recòquilhonar au fons de la veitura, daus auvidors sus las aurelhas, eissaiant d’obludar ente era, ente ‘nava, ente faudriá benleu demorar dietz jorns, lonh de la chalor de sa chambra, lonh de sa chadena HI-FI, lonh de la cosina de Ròsa, que fasiá mina de saborar, nonmas per li far plaser, lonh daus calinons de Lili. De mai, aviá faugut lo decidar a prener sas gotas dins los cròs de nas, que l’empaischen de beure e d’aver totjorn lo brinquilhon a la man, que si a la maison a sas selhas e sos topins pissiers a portada, quo es pas parier en voiatge, e Franciscò, que mena generalament, li aviá dich un jorn que si faliá se restar tots los dos quilometres per pausar de l’aiga, auriá avantatge a voiatjar a eschina d’ase, que la bestia porriá li tener companhia a chasca plantada pissadoira. Quò li aviá pas plogut a mossur lo Comte, mas aprep se laisset far e se niflet sa besunha sens tròp romar. Per precaucion, i aviá tot parier un cent de botelhas d’aiga dins la remòrca. Un vielh nos montret de la man un sendareu que montava en vironzeus jurcinc’a la riba dau causse. Se remembrava aver vut un jòune tipe completament falord, un sac sus l’eschina, carta e bossòla a la man, engulhar lo chamin, i ‘viá a pus près tre mes, aprep aver fait pervision d’aiga e de pan au vilatge. Era pas tornat. Quo era normau. Un tornava jamai de La Talhada, a compta qu’un i siá ‘ribat.
Eu sap menar, Franciscò, quoqui, quo es segur.Era plan conegut dins lo mitan per son biais de far nar las veituras sus doas ròdas e los brigons que s’eran pensats lo restar d’un còp d’estufle e d’un geste de la man fasián bien de se botar redde de bochadent si volián tornar chas ilhs en-d-un sole bocin. Era tot plen demandat quante i ‘viá quauque meschant còp a far ente i ‘viá mestier d’un que demarava nonmas quante tot lo monde era surtit de la banca e los sacs de bilhets bien apilotats sus lo sieti de dernier. Quo es dire que aviá los nervs solides, lo Franciscò. Aüei quo era son experiència dins lo djebel que li fasiá mestier. Calhaus pertot, rochiers laissant a pena passar veitura e remòrca, fendassas que secodián un passagier de fòrça meschanta umor que insultava lo notari, queu con de Marius que s’era escartat dins queu pais de merda, e lo tipe que aviá obludat de botar daus amortissors a quel engin dau diable. Quò lo plasiá, au Franciscò tot queu bradassatge e son babinhon proeminent e ponchut tremolava de plaser. Quo es quauquaren, lo babinhon de Franciscò, quo es un pauc coma lo nas de l’autre, lai, sap pus coma s’apela, que aimava pas tròp qu’un l’espie de tròp prep, quò li fai lo bas de figura tot en avant, quò ‘pelariá lo còp de punh, si l’espiada de sos uelhs enchavats jos de las cilias borrudas te disiá que valiá mielhs pas. I ‘viá un brave moment que io marchava de pè, fatigat de me far secodre e de suar mon aise dins la veitura ente nòstre Mossur aviá fait montar lo chaufatge a fons. L’erba rasa e secha cracava jos los pès e daus miliers de sautareus fugián de lor volada breva, daus miliers de greus tornavan au cròs, mautranquilles davant quela intrusion, quauquas colobras dispareissián de lor ondulament eisilaire, e dos tres còps, un auseu daus beus uelhs s’envolet en lançar un crid desgraciós per dispareisser tras los jariçots e los ginebres brundissants de chalor. Io trainava un pauc dernier nòstre atelatge, biselant de l’ombra magra d’un aubriçot a la un pauc mai espessa d’un de quilhs rochiers que semblavan frotjar bien coma faut dins queu país quante Franciscò cuget bon de plantar talament redde que la remòrca faguet mina de s’envolar. D’un mesme temps, tres votz se leveren, tant esmalidas l’una coma l’autra. Segur, mossur lo Comte aviá gaire prejat d’èsser bassacat e foitat tot en-d-un pilòt entre los sietis ente s’era aisinat e eu petonava aprep quela faròia de Franciscò, mai si sabiá que podriá plan zo rencurar que nòstre menaire es ben pro chucandier. Mas Diu mercès, eu tanben era trapat a badar de sa mai brava votz aprep sab-pas que, o sab-pas-qui, que la tresiesma unlada semblava eissir d’un èsser uman, que si me sovene bien dau pauc d’estudis que ai fachs, badava en anglès. “Setz fòu o-ben-tot que ?” Franciscò aviá davalat de son sieti e secodiá un pitit òme redond rotge coma trasluc, cramat per lo solelh maugras un capelon ridicule que li crubiá nonmas la cima de la clòsca. E semblava pas se velher laissar far, lo british, que de sos pitits punhs e de se pitits pès, martelava son adversari de bon cur . “Assatz !” La votz imperiosa de Gaëtan Caüsac daus Ombradors calet la chermenada. Franciscò laisset tombar son òme que aprofechet sa libertat retrobada per li fotre un darrier còp de pè, vesetz coma son, quilhs anglés…Mas la patz fuguet leu facha entre nòstras doas nacions. Colin Middleton s’era foitat au davant de nòstre charrelh per eschivar un grand malor. Dins nòstra granda inhorença, eram au chamin d’esbolhar una estacion d’Òfris Lutea que frotjava entre una lonja de Stehelina Dubia e un tapon de Helychrysum Stoechas...(De segre)
Joan Ganhaire
24/12/2013
Dictada occitana a Charreç (Charanta)
« Terras d'Oc-CLEO 16/24», section locale de l'IEO en Charente occitane organise à Charras le 25 janvier prochain à partir de 14h30 sa fameuse dictée occitane annuelle.
Au programme, un texte de Joan Ganhaire qui sera présent et dictera son texte écrit pour l'occasion.
L'après midi s'achèvera à 17h00 sur un « baleti » animé par « Los Zinzonaires ». Inscrivez-vous sur terradoc@terradoc.net .
07:14 Publié dans Literatura en òc | Tags : dictée occitane de charras; joan ganhaire, los zinzonaires | Lien permanent | Commentaires (0)
Les contes populaires en Périgord, une tradition bien vivante
La période de Noël est toujours propice aux contes . La tradition occitane n'en manque pas, les conteurs parcourent encore les chemins du Périgord et continuent de faire vivre cet art millénaire, entre merveilleux et fantastique .
Dans les années 1930-1940, l'écrivain Claude Seignolle a collecté avec l'aide d'instituteurs de village des contes traditionnels occitans, qu'il a ensuite traduits en français. Jean-Claude Dugros , avec le soutien de l'auteur, a rendu à ces contes leurs langue d'origine , c'est ainsi que fut publié le recueil de 144 "Contes populars de Perigòrd", en français et en occitan languedocien. Il nous permet aujourd'hui d'en découvrir un extrait «Lo Rainal e la lebre » ( le renard et le lièvre), où, pour une fois, le renard (la mandra) n'est pas le plus malin...
« Un còp èra una vièlha mandra rusada que trèvava lo campèstre per i trobar qualquas bonas ocasions. Dins sa passejada, trobèt una lèbre que « fasiá de lenha ».Pensatz se Mèstre Rainal fuguèt content. Risiá dins sas mostachas.
– Que fas aquí, pichona lebròta ? li diguèt, amb sa votz la mai suauva.
Aquela d’aquí respondèt en tremolant per çò que aviá una granda páur e se vesiá ja minjat :
– Veses, ascli de lenha…
Mas en aquel moment li passèt una idèa per lo cap. En tot parlar amb lo rusat rainal, enfonsèt son pigasson dins una busca per i far una fenda. Puèi, diguèt al rainal :
– Aduja-me, bòta-te la pata dins la fenda e tira, aquò s’asclará jusca al cap.
Sens se dobtar de la trapèla, lo rainal veguèt aquí un mejan de se raprochar enquera de la lèbre e se botèt la pata dins la fenda. Alara, la lèbre tirèt son pigasson e la busca, se sarrant, retenguèt lo rainal presonièr.
La lèbra partiguèt a futjas, non sens li aver dit :– Vaquí lo bon merende que comptaves far ! »
« Contes populars de Perigòrd », édition bilingue 672 pages 25€ , à commander chez Jean Claude Dugros, 35 chemin du château de Rosette 24100 Bergerac tel 05 53 61 32 92. Un ouvrage de référence pour les passionnés de contes, en français et/ou en occitan.
Bon Nadau a tots ! Denis Gilabert
Photo: Jean Claude Dugros (ici avec ses élèves de l'UTL Bergerac) a rendu leur langue d'origine aux contes populaires collectés par Claude Seignolle.
22/12/2013
« Los sents de decembre » per Micheu Chapduelh
Le 22 décembre, solstice d'hiver.
« A la sason d’ivern, fai bon d’aver garnit e son granier e son fenier e son lenhier ». A la saison d’hiver, on est bien heureux quand on a grenier, fenil et bûcher pleins.
« Se començas L’ivern sens pastura, N’enduraràs de duras ». Si tu entâmes l’hiver sans pâture, tu en endureras de dures.
« L’ivern, jamai los rats L’an pas minjat ».L’hiver, jamais les rats ne l’ont mangé. Les mauvais jours finissent toujours par arriver.
« L’ivern es pas bastard, Quand ven pas d’abora, Ven tard ».
L’hiver n’est pas bâtard, quand il ne vient pas tôt, il vient tard. Autre formulation :
« Nadau : un mes après un mes avant, L’ivern i fai lo comandant ».
Noël : un mois après, un mois avant, l’hiver y prend les commandes.
Micheu Chapduelh
06/12/2013
"Concertò per pissarata" de Joan Ganhaire, episòdi 4
Episòdi 4, onte lo notari Mestre Pradier nos fai descubrir la familha Cubertafont e lor vielh vilatge de talhaires de peira ...
°°
Justament, Mestre Pradier nos en portava un, de misteri. Un pauc raviscolat dau prumier contacte, lo pitit òme calhau plumat, de la pita mostacha eiriçada, s’era sietat a la lonja taula de notgier previda per trenta cruberts. Gaëtan tronava au naut bot, environat de sas botelhas d’aiga, de sos mochenas de papier, mitonat dins sa pelinga e son bòrd de còu, coifat jucinc’a las aurelhas d’un boneta de lana, sabetz, los ventolets son traïdors dins quelas bastissas. Demandet pas aprep son pitit chaufatge electric, mas se’n fauguet de gaire, z’ai vut a son aer mautranquille. Lo notari niflet dos tres còps, a òc, vos ai pas dich que per precaucion, nòstre comte se perfume au creba-tinha e a-d-un boiradis de canfre, d’eucaliptus e d’una autra besunha que ai obludat lo nom, e nos racontet son istòria.
« Fau que vos dise, çò-ditz, que la familha Cubertafont quo es un pauc complicat. Eran sieis de familha, tres filhas e tres garçons. Restavan tots, e las filhas i demòren enquera, dins un endret estrange, que s’apela La Talhada. Quo es au mitan dau causse de Vermenosa, a dos jorns de tota rota, un pòt gaire i ‘nar autrament que a pè, o-ben-tot en quatre-quatre, coma un dich aurà. » Caüsac comencet de bolegar sus sa chadiera, sentiá que quò montava brun, que es pas daus mai remudaires, aima bien sos aises, que… « La Talhada quo es un vielh vilatge de talhaires de peira dau segle dietz e nau, mai benleu avant, pareis, e los trabalhaires, en plaça de se bastir de las maisons, las an talhadas directament dins lo rochier, au mitan de la carriera. De las annadas de temps, dau monde an viscut lai, un sap pas tròp de que, que lo rochier i arrasa, e puei son tots partits, manca los Cubertafont. Lo pair era estat un daus darriers a trabalhar a la carriera, que aviá barrat au començament de la granda guerra. Los gendarmas lo chercheren mai d’un an sens pesser lo trobar, pensatz emb tots quilhs cròs, totas quelas cavas que degun i es jamai dintrat. Insomès, disseren, a interest a pas se montrar. Quo es benleu per quò que la familha demoret quí, mai escartada qu’au mitan dau desert. Pertant sus lors vint ans, a pus près, l’un aprep l’autre, los goiats laisseren lor mair e lors sòrs, lo pair era mòrt dempuei dos tres ans. L’ainat, lo Robert, se’n anet au diable lonh, en Africa, ente faguet fortuna d’un biais que vòu mielhs pas saber, lo second, Marceu, s’engaget dins la marina e se neget en Mediterranea, dins lo naufratge d’un paquebòt, lo tresième, lo pus jòune, Antòni, adorat de sas tres sòrs, s’engaget dins l’armada e dispareguet dins los Aures au cors d’una mitralhada ente la seccion entiera fuguet tuada, esgorjada, e tres còrs jamai retrobats. Robert e Antòni agueren jamai de mainatges, mas lo marin aguet un filh coma ‘na dròlla, coma dire, de pita vertut, que aprep la mòrt de son pair, fuguet brandoirat deçai delai, s’eissaiet tanben a la marina, i passet cinc ans, puei trainet de pitit trabalh en pitit trabalh, puei, zo crese per lo mens, se laisset ‘nar au beure, faguet dos tres còps daus pitits sejorns en preison dau costat de Tolon. Crese que era bien temps que lo tròbe, Marius. Per que quo es de eu que es question, mossur Caüsac. Son oncle Robert funtet veiqui sieis mes e li laisset una bona partida de sa fortuna, un còp las talhas paiadas. E m’aviá charjat de lo tornar trobar e de li transmetre l’eiretatge. ‘Chabi per lo trobar, ma letra per lo mens, dins una chambra daus bas quartiers de Tolon ente fialava sa còrda. Venguet me veire, mai era pas fier. Li anonci la bona novela, era riche aura, mas aguet d’uelh nonmas per lo meschant paquetatge que Robert m’aviá remetut, quauquas fòtòs de familha, quauques gatges sovenirs, e una clau… A ! la clau… Fauguet que li parle de la maison que ‘nava aveque, que ne’n sabiá nonmas çò que Robert me’n aviá dich, talhada dins la peira, au mitan de degun luòc. Vegui sos uelhs ne’n luquetar. Faliá que i ane, cop sec, quò podiá pas esperar. Benleu sas tantas i serián enquera, quòqui zo sabiá pas, que Robert i aviá jamai pus fotut los pès, nimai jamai ‘gut de novelas. Tres jorns aprep, se’ n anet, nonmas lo temps de chaptar de la besunha per lo viatge, quauques bilhaments nuòus, que quo era pas de luxe. Quò fai mai de tres mes, mossur Caüsac, deviá tornar jos quinsena, o me donar de las novelas. Ren dau tot. E veiqui çò que me mena. Tornatz lo trobar…
Julian, acompanha mossur a sa veitura“, e mossur lo comte se levet dinhament, tant que quò se pòt emb sa pelinga, son bòrd de còu e sa boneta e se’n anet vers la pòrta. Mestre Pradier laschet nonmas un mot, un chiffre, e Gaëtan Cahüsac daus Ombradors faguet demieg torn, se tornet sietar, “que fau que fasam ?” Quo era pas complicat. Faliá i anar a la Talhada, dins queu pòrt de mer, tustar a la pòrta de quelas estranjas basticòlas, e si jamai quauqu’un o quauqu’una drubiá, demandar bien cortesament si per asard aurián pas vut un nommat Marius Cubertafont que deviá se banturlar dins los ranvers. E si lo trobavam, taschar moien de lo far tornar per tucar son eiretatge, e si lo trobavam pas, lo cherchar un temps rasonable, ‘na quinzena de jorns, quauquaren entau. Cugi que lo comissari anava tornar prener la fugida, bon una diezena, si voletz. Pradier tiret de sa saqueta tres quatre fòtòs e las expauset sus la taula, “tenetz, veilo-quí, Marius, un brave dròlle, de la chara fina, daus piaus negres frisotats, e lai, espiatz, los tres oncles quante eran jòunes enquera, avant que quò s’engrinhe, la familha.” Caüsac levet sas lunetas, trapet las fòtòs, se las conhet dins lo conh de l’uelh drech, que quante lo desvirava completament li permetiá d’i veire un pauc. “Disas donc, Julian, as vut coma lo Marius e un daus tontons se retiren, lo quau qu’es ?” Òc, aviá vut. Mestre Pradier ne’n sabiá pas mai, tot çò que vos pòde dire que quo es pas Robert, Robert quo es lo grand espanlut a drecha emb los piaus en arreir.“ E las femnas, ne’n avetz de las fòtòs de las femnas ?” Las femnas semblavan n’aver gaire existat…Ne’n sabiá quitament pas los noms. ( De segre)
Joan Ganhaire
Rampelada: per legir los autres episòdis, clicar qui-dejos
Concertò per pissarata, episòdi 1
Concertò per pissarata, episòdi 2
Concertò per pissarata, episòdi 3


text:
Saint-Ange-le-Viel
Saint-Ange-le-Viel es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sèina e Marna e la region d'Illa de França.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Mencionat al Sègle XII "Lo Vièlh" : per o distinguir de Villecerf ont François Eer #far bastir un castèl @dénommer Sant-Angel. Glèisa a la collation de la archevêque de Sentit.
Mentionné au Sègle XII "Le Vieil" : pour le distinguer de Villecerf où François Ier fit bâtir un château dénommé Saint-Ange. Église à la collation de l'archevêque de Sens.


text:
Peirol d'Auvèrnha - Un troubadour sous les étoiles
Airal lingüistic : Auvergne
Creator: La Camera delle Lacrime
Editor : La Camera delle Lacrime
Plenament inspirat per l'amor cortés, en cantant los espers e las desesperadas a travèrs de melodias pregondas que nos interpelan encara uèi, Peirol nos mèna dins son viatge tras lo Sud de França, puèi Itàlia, Siria, enfin Jerusalem, avant de tornar en França, a Montpelhièr, emprenhat de colors multicolors, de sabors desconegudas, de sonoritats estonantas.
A l'escota dels dètz e set poèmas de Peiròl, testimòni tormentat marcat de l'illusion de las crosadas, a punt de cabussar, tot un univèrs nòu s'ofrís al public e lo suspren per una "performància caleidoscopica" ont los còdes d'una estetica d'uèi, d'un autre temps, o d'un autre luòc, participan a donar una lisibilitat novèla a un tèxte ancian, a una musica, a una dança.
Dins aquela remirabla aventura embelinaira e despaisanta, qu'emprunta a l'estetica occidentala e orientala per la causida dels instruments e per l'interpretacion, lo vèrb senhoreja e partatja lo tròn amb lo baticòr. Perque a la començança èra lo ritme, de longa cambiadís, al grat de l'ondulacion de la votz del cantaire, suau e movedís, e de la cadéncia dels instruments que l'acompanhan.
De ritmes evocators de vida e de moviments, de descobèrtas e de rescontres...


text:
La pergola : mei simple, mensh cara que la veranda, e super agradiva.
Mercés a Philippe Carrouché per la tecnica e a François Dumeaux per la fòto.
Like this:
Like Loading...
Las musicas d’En ondas :
• Arnau Obiols Pirène La Dama d’Aragó
• Yannick Jaulin Mick de Chaï Benaese 19/01/2018 au Mont dab Alain Larribet
• La Cleda La Cleda dab Aronde Aronde dus disques en çò de Pagans : Sautières e N’an ben tant dançat
• Elektric consòrt Addagio de los angeles
Sonaus de Denis Fournier e Percussions Profile Le Mystère de la Pyramide
Like this:
Like Loading...
Ua segonda edicion deu prèmi Pèir de Garròs de Letras d’Òc qu’ei a s’apressar. En difusion tornar l’entervista dab Felip Biu per « Lo qui marmusava dens l’escuranha ».
Like this:
Like Loading...
Que tornam sus la 1èra edicion deu Mooc suus Trobadors en companhia de Katy Bernard.
Katy Bernard, mèsta de conferéncia d’occitan a l’universitat de Bordèu Montaigne. Presidenta de l’InÒc Aquitània e de Trobadas. Que devisa deu mooc a succès (mei de 3000 inscriuts) : Les chansons des troubadours, qui’s debanè d’abriu a mai de 2015. Un Mooc (massive open online course) qui’s tienerà tornar en 2016. Que ns’entertien tanben de las soas publicacions Les mots d’Aliénor : Aliénor d’Aquitaine et son siècle publicat per Confluences e de Le Néant et la joie Chansons de Guillaume d’Aquitaine editat per Federop.
L’actualitat de Katy Bernard qu’ei tanben d’aquesta passa qu’ei un libe suu trobador Rigaud de Barbezieux deu quau e ns’entertieneram dab era en començar de 2018, prometut. La Dame-Graal, chansons de Rigaud de Barbezieux (14 €), 2017, 128p. ISBN : 978-2-85792-235-3. Presentacion e traduccion de l’occitan per Katy Bernard. coll. Littérature occitane « Troubadours » ; 7. Federop.
Like this:
Like Loading...


text:
La SACEM es una organizacion para-etatica que prelève moneda sul mercat de la venda de disc e que ne fabrica la re-distribucion ; es para-etatica en França, es un actor de l’«exception culturelle» que díson ; efectivament son excepcionals en matièra de discriminacion lingüistica, e l’union Europèa se cala, coma lo Parlament Europèu.
Aital recentament an fargat un concors per escriure letras per cançons ; e lo premiat recebrà moneda, plan segur e serà editat ; donc, es interessant.
Donc un amic occitan de Provença qu’escriu cançons, se lança, e questiona la SACEM per ne saber mai, vist que lo concors indica en francés e en creòl. Vaquí la responsa e l’indica per aquel concors.
La crida a candidatura, aprèp lo corrièl, es estat modificat, per mençonar «écriture de chanson en langue française».
Sabèm pas s’es en lenga helvetica o belga o canadenca o monegasque, lo concors es encara constitucional, mas sabèm que la discriminacion lingüistica francesa fonciona bravament contra l’occitan e las 75 autras lengas, sobretot quora una tecnocrata de l’establiment cantador francés s’engana sus la redaccion del concors e que gràcia a un occitan avizat, sapient –e bravament mai que la tecnocrata francesa, la redaccion del concors es estat cambiada.
Çaquelà lo cambiament nòta plan l’ignorança francesa dels tecnocratas de l’«exception culturelle française», amai de pensar que se vòlon los mai duberts del monde de la francofilia, o francofonia.
Donc ambe aquel document avèm tot per exemplar una discriminacion reala e actuala, e française, fauta pus que de trapar l’avocat per portar aquò en justícia parisenca, puèi europèa. E o cal far lèu car las eleccions son prochènas e aquel tipe d’actitud agradarà al FN, ne soi segur :
La SACEM, amic del FN, o podiàn creire dempuèi longtemps, los qu’an sempre promogut la pluralitat lingüistica en França…
La SACEM, amic del sistèma de netejament lingüistic, o sabiàn dempuèi bèl briu.


text:
Edmundo Rivero
Edmundo Rivero (Avellaneda, Província de Buenos Aires, lo 8 de junh de 1911 - Buenos Aires, lo 18 de gener de 1986) que ho un cantaire argentin de tango deus màgers.
Hilh d'un cap d'estacion ferroviària, que pravè dens los quartièrs portènhes de Saavedra e Belgrano. Encoratjat per un onco son qui èra musician que comencè per percórrer las tavèrnas dab la soa guitarra e per acompanhar filmes muets dens un cinema (emlec que perdore per cantar enlòc de contentà's as sonque de jogar la guitarra). Que formè un doa dab la soa sòr Eva e ambz que trabalhoren a la ràdio com acompanhators e, a còps, com interpretes.
Mes la consecracion que viengó quan e ho emplegat peu director d'orquèstra Julio de Caro qui hore seguit per Horacio Salgán e Aníbal Troilo qui tanben e recrutèn la soa votz de bariton.
Que participè a la creacion de dus filmes El cielo en las manos (1949) e Al compás de tu mentira (1951). En 1969 qu' inaugurè El Viejo Almacén un deus emponts màgers de tango situat dens los vièlh quartièr portènhes de San Telmo.
Qu'escrivó ua autobiografia titolada Una luz de almacén ("ua luz de botiga" en referéncia au nom de "El Viejo Almacén") e que ho membre de l'Acadèmia deu Lunfardo.


text:
Sent Somplesi
Sent Somplesi[1][2] (Saint-Sulpice-sur-Lèze en francés) es una comuna lengadociana (Lengadòc) del parçan de Volvèstre situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Es una comuna de l'Airal urban de Tolosa
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Lo nom de Sent Somplesi es lo d'un avesque de Borges, o dos segon los autors, als sègles VI e VII[3],[4]. En toponimia, se rencontra la fòrma sabenta de son nom (Sulpici) o de fòrmas d'evolucion populara (Soplesi, Soplèsi, Somplesi, Sepise, etc), o tanben de fòrmas d'evolucion populara influenciadas per la fòrma sabenta, generalament utilizada en francés. Sèm aicí dins lo segond cas.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Carbona; es ara del canton d'Autariba.
Demografia[modificar | modificar la font]
- 2013 : 2049 (147 ab/km²)
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629
- ↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007


text:
01/06/2015
Prêts pour la 95ème Félibrée à Ladouze
Cette année, la Félibrée du Bornat dau Perigord se tiendra à Ladouze et sur les communes environnantes les 3, 4 et 5 juillet prochains. Olivier Boudy( notre photo), président du Bornat nous présente le fruit d'un travail de préparation de plusieurs mois par les bénévoles des 12 communes.
« Coma l'an passat, començam divendres 3 per la Jornada daus escolans e collegians. Esperam questa annada mai de 1000 eslevas, collegians venguts de tota la Dordonha e escolans dau ranvers. Seran pres en charja per daus benevòles per lor far segre una cinquantenada de talhiers emb los artisans e los mestiers tradicionaus : dinandiers, fuelhardiers, esculptaires, belhaires ( l'Abeille Périgordine) e autras causas... Veiran dels vielhs tractors, veituras, motòs... Auran la possibilitat de far de l'iniciacion au cant e a la dança e per acabar, un grand concert-baleti de « DBDB »(Bibonne e Becdelièvre), qu'an jugat a Brantòsme per « Dançem au collegi ». Lo ser, a 21 oras, concert de « Z'Amidales ». Lo dissabde, aurem un merchat de productors dau ranvers lo matin, mai, partir de 15 oras, lo Cant'oc, la baniera dau Bornat a 18 oras, puei, a 19 oras, concert dau grope « Du Bartas » e a 21 oras « C'D La bal » emb Nicolas Peuch. Lo diumenc, quò sera la remesa de la clau del Conse a 8 o 45, defialat, messa e omenatge a Gui Bonnet. A 12 o 30, la Taulada a a 15 oras, Cor d'Amor e lo resultat dau concors literari dau Bornat. Acabarem per lo concert de « Gric de Prat » a 19 oras e un baleti coma « Ysope » a 21 oras. Auretz la possibilitat de rencontrar los autors jos la granda ala. Avem chausit una programmacion musicala plan actuala mai los gropes tradicionaus dau Bornat. Los benevòles se son bien afarats per preparar queste eveniment. La reina e una dotzenada de personas an trabalhat l'occitan mercés lo talhier de lenga animat per Didier Dupont a Rofinhac».
Un rendez-vous traditionnel et évolutif qui offre trois jours de culture occitane, facile d'accès pour tous. Denis Gilabert
Plus de renseignements sur le blog : www.felibreeladouze.com .
18:40 Publié dans Actualitats, actualité, Associacions, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Jeudi 1er février 09:37-10:37 - Luòc: Anglet
La commune d’Anglet propose un CDD de trois mois afin de réaliser le contenu d’une exposicion permanent e dédiée à spécifiquement à la langue et à la culture occitane-gascone. Ne saber mai
Jeudi 1er février 10:47-11:47 - Luòc: Pau
La FIMOC propose une mission de service civique afin de mener une enquête sociolinguistique relative à la place des médias occitans dans la société. Ne saber mai
Encargat(da) de mission sus l’organizacion d’un rescòntre d’Occitània tota, en data dau 31 de març de 2012, vos faudrà metre en plaça l’organizacion generala, metre en aplicacion lei decisions de la Coordinacion, coordonar lei decisions dei diferents comitats locaus, gerir lo secretariat e leis afaires corrents, mestrejar lei despensas ,….
Contract : CDD de 8 mes a temps plen (35 oras per setmana)
Data d’embaucha : 1er de setembre de 2011 (01/09/2011) fins au 30 d’abriu de 2012 (30/04/2012)
Lenga occitana : parlada e escricha indispensabla
Luòc : Tolosa (31)
- Titular(a) dau permés veitura e veïculat(da)
- Experiéncia en secretariat e gestion desirada
- Bòna comunicacion orala e escricha
Administratiu :
- Mestritge dei tecnicas de secretariat
- Mestritge deis otís informatics
- Nocions corrèctas de comptabilitat e de gestion
- Gestion dau corrier (concepcion e mandadís)
- Mestritge dei despensas
- Seguit deis intradas (soscripcion)
- Seguit dau jornau
- Realizacion dei budgets e analisi d’aquestei
Disponibilitat :
- Seretz portats de participar a d’acamps dins la jornada mai tanben en vesprada
- Lei comitats son « entraïnats » per de benevòles que trabalhan principalament la jornada, lei rescòntres se fan sovent en serada
Responsabilitat :
- Seretz sota l’autoritat de la Coordinacion organizatriza
- Auretz un referent que vos donarà lei direccions de seguir
- Auretz de metre en aplicacion lei decisions presas per la Coordinacion
- Auretz d’èstre reactiu fàcia ais imprevists
- Trabalharetz principalament ambé d’estructuras basadas sus lo despartament de Garona-Auta e la region Miegjorn-Pirenèus
Evenimenciau :
- Vos faudrà gerir la coordinacion de mesa en plaça d’un evenimenciau au mes de març de 2012 : organizacion, comunicacion, securitat, difusion,…
- Auretz de velhar sus la mesa en plaça e l’organizacion de la manifestacion en liame ambé la Coordinacion, lei Comitats e lei benevòles
- Auretz de velhar au seguit deis accions
Candidaturas de tornar a :
Coordinacion « Per la lenga occitana »
c/o I.E.O. - Institut d’Estudis Occitans (nacionau)
Ostal d’Occitània, 11 car. Malcosinat, 31 000 Tolosa
Tel. : 05 34 44 97 11
ò per mail a : coordinacion.perlengaoccitana@gmail.com


text:
Guíshen
Guíshen[1] (AFI: [giʃə]) (Gixune en basco, Guiche en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics dens la region d'Aquitània. Que constituiva ua comtat deu Ducat de Gramont. Que participè au Biltzar de Labord de 1763 a 1789, mes demorant restacada judiciàriament a la Senescaucia de Càmer. Que hè partida deu Bascoat (país administratiu) dens lo sens de la lei Pasqua de 1995.
Lo gentilici qu'ei guishòt -a.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Los arrius d'Ador e de Bidosa que traucan lo vilatge.
Las comunas tòcatocantas que son Senta Maria de Gòssa e Sent Laurenç de Gòssa dens las Lanas au nòrd, Hastings dens las Lanas a l'èst, Samas en Baisha Navarra au nòrd-èst e Bardòs e Urt au sud.
Istòria[modificar | modificar la font]
Que s'i trobava l'unica gara ferroviària deu canton de Bidaishe, la gara de Samas-Guishe, suber la linha de Tolosa a Baiona, qui esté inaugurada en 1912 e qui arcuelhó viatjaires dinc a la dusau meitat deu sègle XXau e qui esté clausurada dens los ans 1970.
La basa economica de la comuna qu'ei l'agricultura, mes tanben ua indústria de fabricacion de mòbles. Dinc a 1991 que s'i espleitava ua peirèra de calcari.


text:
Lausange
Dins la geometria euclidiana, un lausange, anciament nomenat rombe (del latin Rhombus, es un parallelograma avent dos costats consecutius de meteissa longor.
Somari
Propriatats[modificar | modificar la font]
Propriat 1[modificar | modificar la font]
Per tot quadrilatèr (poligòn de quatre costats) non aplanit d'un plan euclidian, las prepausas seguentas son equivalentas:
- Aquel quadrilatèr es un losange;
- Aquel quadrilatèr a lo seus quatre costats de meteissa longor e los seus quatre vertèxes distinctes;
- las diagonalas d'aquel quadrilatèr se copan a la mitat (o alara: es un parallelograma) e son perpendicularas.
Aquela equivaléncias son pasmens pas vertadièras dins lo cas d'un quadrilatèr aplanit (lo punt 3 a alara pas de sens) :
Proprietat 2[modificar | modificar la font]
Las diagonalas d'un lausange son las bissectriças de los seus angles.
Proprietat 3[modificar | modificar la font]
Los angles opausats d'un lausange an la meteissa mesura doas a doas.
Proprietat 4[modificar | modificar la font]
Un lausange a al mens dos axes de simetria: las suass diagonalas.
Remarca[modificar | modificar la font]
La definition del lausange coma essent un parallalograma impausa qu'un lausange es una figura plana. Existís de quadrilatèrs (amb quatre vertèxes distinctes) avent los quatre costats de meteissa longor que son pas de lausanges. Sufís de se plaçar dins un espaci de dimension 3 e de far subir a un costat d'un "lausange vertadièr" una rotacion seguent l'una de sas diagonalas.
Aira[modificar | modificar la font]
ont d representa la longor de la pichona diagonala e D representa la longor de la granda diagonala del lausange.
Romboèdre[modificar | modificar la font]
Un romboèdre es un polièdre que las sièis fàcias son de lausanges.


text:
- Sonaus de Joan Francés Tisnèr Crane airways deu disc Transpòrts Tisnèr S.A. e lo remix de Francés Dumeaux tà sortir de l'emission.
12 de març 2013
En Ondas setmana 11 D. Tousis Pregàrias
En Ondas de Domenja Lekuona dimèrcs
13 a 9h lo ser, dijaus 14 8h lo ser e dimenge 18 de març a 11h.
Michèle Rivasi, eurodeputada Comunicat commemoratiu de Fukushima e agissent entà sortir deu nuclear
E n'ètz d'avís la cronica de simplicitat volontària : e se tanhèvam au vegetarisme ?
Pregàrias de Didier Tousis que sòrt de paréisher a las edicionsReclams, Didier Tousis que ns'acòrda ua entervista.
Las musicas d'En Ondas
* Gotan project Tango 3.0 Mil miliones
* Dupain L'usina Lo progrès
* Erik Truffaz Arkhangelsk Les nuits de Monsieur Naj
* Didier Squiban Porz Gwenn Ridée de Loperhet e Ronds d'Iroise
Publicat per LEKUONA Domenja a l'adreça 12.3.13
Subscriure's a: Comentaris del missatge (Atom)


text:
Lo gaug dins lo país ont senhoreja la messorga
provòca un estranh eissorbament demièg los sieus estatjants
dels temps que cason los estelons
dels fùocs d'artifici la pensada critica s’exilia,
los predicators laïcs
quitan d’escriure de presics dempuèi la rason
ara sonque claman dempuèi las cadièras mediaticas
lo play-back del discors dominant
provesit per las agéncias del poder.
Los sorires e los rires de las gents
en plen mitan de l’orgia de la superficialitat
son la bèba apatica
d’una comunitat mesèla qu’a permés
que los raubaires metèsson la balma als palaisses de govèrn.
Escrives pel silenci pensant a un temps
que nos i serà tornada l'esperança.
escrives la cronica d’un carnaval de bestiesas
dempuèi l'infern ont demòras.
Revirat de lenga
catalana a lenga occitana per Joan-Carles Martí i Casanova e Terric Lausa.


text:
Anem Occitans ! : Presentacion e abonament
Anem Occitans !, la revista de l’IEO, vos ten informats cada trimestre de las actualitats culturalas occitanas coma de las darrièras accions per la lenga. 24 paginas en occitan ont trobar informacions, accions interregionalas, regionalas o departamentalas, retraches d’actors culturals, ficas tecnicas per plan menar son projècte, una rubrica "lenga", e una "tribuna liura" per exprimir son punt de vista.
L’abonament es compres dins l’adesion a l’IEO o ne pòt èsser desseparat.
Abonament
- Abonament de sosten : a partir de 25 €.
- 4 numeròs per an : 15 €.
- Defòra França : 20 €. Pagament sonque per virament bancari (RIB: CEMP 13135 00080 08106194919 56).
Bulletin d’abonament : aicí.
Bulletin d’abonament e chèc a l’òrdre de l’IEO de tornar a :
IEO
11 carrièra Malcosinat
31000 Tolosa