text:
Las vidèos dels concèrts de l’Estivada de 2015 son en linha !
Òc, es vertat, dempuèi qualques temps relaiam mai que mai de marridas nòvas aquí.
MAS !
Mas podèm çaquelà ensajar de nos far plaser, e de vos far plaser, de vos recompensar del vòstre supòrt e sosten ! Pr’aquò metèrem en linha gaireben 40 extrachs dels concèrts de l’Estivada 2015 sus YouTube. E i a de que far, amb Aspencat, Dupain, Du Bartàs, Doctors de Trobar, Zoo, La Talvera, Ebri Knight, Alidé Sans, Med’in Aqui, Projecte Mut, Artús, Djé Balèti…e quitament qualques bonusses !
Sufís de picar “Play” e de se daissar anar !
N’aprofiecham per mercejar de prestataris-partenaris venguts plan mai que prestataris o partenaris dempuèi que comencèrem a trabalhar amassa en 2010.
Lo primièr es Piget Prod, Amic Bedel e sa còla tota, tantplan coma lo collectiu Dètz, que realizavan cada annada las captacions vidèos, la difuson en dirèct sus las telas grandas e, pel segond, los pichons filmòts risolièrs difusats cada ser a l’entre-platèu. Sens eles, auriatz pas poscut aprofiechar dels concèrts que vos agradèron a qual moment de l’an que siá sus nòstra cadena YouTube o aquí meteis !
Lo segond es ATS, Pascal Roux e sa còla tanben, per tota la part tecnica, lo son e la scèna, las scènas quitament, de l’Estivada sancèra, res de mens ! Un trabalh de titan realizat amb un professionalisme bèl, una tendresa particulara per aqueste festenal, e un engatjament sens falhida als nòstres costats.
Aquestas doás estructuras, pertant avaironesas en tot o partida, foguèron, a nòstra coneissença, e a l’ora d’ara, totjorn pas sollicitadas per formar part de l’Estivada novèla, malgrat lo saber-far demostrat per cadun dins son domèni, mas tanben amassa.


c: text/html

text:
Alix
Alix en arpitan (Alix en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Ròse e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
- Vilatge del Beaujolais situat a 7 km de Anse (Rhône), 12 km de Villefranche-sus-Saône, 25 km de Lion.
- 6 municipalitats limitrophes : Lachassagne al Nòrd-Es, Marcy-sus-Anse a l'Èst, Charnay al Sud, Bagnols a l'Oèst, Frontenas al Nòrd-Oèst e Theizé al Nòrd.
- Village du Beaujolais situé à 7 km d'Anse (Rhône), 12 km de Villefranche-sur-Saône, 25 km de Lyon.
- 6 communes limitrophes : Lachassagne au Nord-Est, Marcy-sur-Anse à l'Est, Charnay au Sud, Bagnols à l'Ouest, Frontenas au Nord-Ouest et Theizé au Nord.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Aquel vilatge viticole es ric d'un passat #que remonta als tempses préhistoriques doncas que s'i es trobat de talhièrs de silex.
Abans la Revolucion, Alix èra pas pas una parròquia e dépendait de Marcy mas i i aviá un fòrça ancian prieuré, en dependent del abbaye de Savigny. Lo famós capítol dels Nòbles Chanoinesses de Alix i aguèt protegit al cors de la siá longa istòria per François Eer, Henri IV e Louis XV. Un séminaire i i aguèt bastit sus l'òrdre del Cardinal Fesch (oncle de Napoleon) l'an 1807. Lacenaire (bandit fòrt conegut #qu'acabarà sul échafaud) i séjourna. Lo séminaire i aguèt transformat successivament en espital militar l'an 1914 de contunh en asile per ancians per venir un espital gériatrique uèi espetat pels Hospices Civils de Lion. A aculhit la 1ère unitat de suenhs palliatifs.
Del capítol #que dépendait del Abbaye de Savigny, demòra la capèla conventuelle e de divèrses ostals de chanoinesses. Aquela glèisa d'estil « néoclassique » es en pèira blanca de Lucenay. Es partiellement classificada.
Un vièlh molin en remontant al Sègle XV es totjorn depès amb lo sieu écluse e la localizacion de la siá granda ròda a albes.
Qualques rèstas del vièlh castèl fòrt #qu'aperteniá als Senhors de Marzé, se distinguís encara fòrça las vires clarament sud-es e nòrd-es.
Un considerable impluvium #que servissiá de lavoir communal recuèlh tanben las aigas limpides d'una abondiua font utilizada de tot temps.
Ce village viticole est riche d’un passé qui remonte aux temps préhistoriques puisque l’on y a retrouvé des ateliers de silex.
Avant la Révolution, Alix n’était pas une paroisse et dépendait de Marcy mais il y avait un très ancien prieuré, dépendant de l’abbaye de Savigny. Le fameux chapitre des Nobles Chanoinesses d’Alix fut protégé au cours de sa longue histoire par François Ier, Henri IV et Louis XV. Un séminaire y fut construit sur l’ordre du Cardinal Fesch (oncle de Napoléon) en 1807. Lacenaire (bandit fort connu qui finira sur l’échafaud) y séjourna. Le séminaire fut transformé successivement en hôpital militaire en 1914 puis en asile pour vieillards pour devenir un hôpital gériatrique aujourd’hui exploité par les Hospices Civils de Lyon. Il a accueilli la 1ère unité de soins palliatifs.
Du chapitre qui dépendait de l’Abbaye de Savigny, il reste la chapelle conventuelle et plusieurs maisons de chanoinesses. Cette église de style « néoclassique » est en pierre blanche de Lucenay. Elle est partiellement classée.
Un vieux moulin remontant au Sègle XV est toujours debout avec son écluse et l’emplacement de sa grande roue à aubes.
Des restes du vieux château fort qui appartenait aux Seigneurs de Marzé, on distingue encore très nettement les tours sud-est et nord-est.
Un remarquable impluvium qui servait de lavoir communal recueille aussi les eaux limpides d’une abondante source utilisée de tout temps.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ www.habitants.fr : Gentilé d'Alix (Alixois, Alixoises)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
La polemica es dobèrta tornarmai. Ara dos estudiants de la Bíblia de l’Universitat de Tèxas an trobat la còpia originala escricha en grèc de Jèsus a son fraire Jaume. Fa partida d’un tèxt eretic crestian del sègle V que descriu los ensenhaments del filh de Dieu a son fraire per ensenhar melhor sas revelacions divinas.
Aquò malgrat que fins a uèi lo jorn pauques tèxtes biblics de l’epòca sián estats trobats en grèc, la lenga originala de composicion dels manuscrits. Son totes –e son pas gaire– amassats dins la bibliotèca de Nag Hammadi e benlèu pr’aquò la descobèrta es de primièr òrdre dins l’istoriografia biblica.
Es en 2017 que Geoffrey Smith e Brent Landau, de l’universitat texana d’Austin an descobèrt la letra. Après ne far un estudi prigond o an liurat al public sonque ara. Lo tèxt es estat inclús dins una lista de nòus fragments de la Primièra Apocalipsi de Jaume, que datan dels sègles V e VI e son escriches en grèc. Fins ara se pensava qu’aquel tipe de tèxtes èra redigit solament a travèrs de còpias en lenga còpta.
Una trobalha benlèu unica
“Dire que sèm mai que contents es pauc –çò diguèt Smith–. La descobèrta es de las grandas e crearà fòrça polemica. Seriá una pròva de mai que Jèsus aguèt un fraire nomenat Jaume. Mas aquò es considerat encara uèi eretic e los tèxtes apocrifes. Pr’aquò es important”.
Los estudiants qu’an descobèrt la letra se mòstran estonats. Pensavan pas trobar de fragments en grèc de la Primièra Apocalipsi de Jaume e mens encara un original de l’Antiquitat. Totun, plusors tèxtes ancians ja ne parlavan. Son las revelacions secretas de Jèsus a son fraire Jaume. La carta es una amassada de conselhs per explicar cossí es lo reialme del cèl e cossí se debanarà l’istòria en de tempses futurs –compresa la mòrt del quite Jaume–.
“Lo text balha encara d’informacions sus la vida e lo ministeri de Jèsus pr’amor que mòstra las convèrsas entre aqueste son fraire Jaume –çò diguèt Smith–. Serián de conselhs per poder plan ensenhar la doctrina crestiana après la mòrt de Jèsus”.
Segon los estudiants qu’an trobat la letra, aquesta fariá partida de manuscrits considerats apocrifes puèi per la glèisa catolica. Aital, Atanasi, evesque d’Alexandria, dins sa Letra de Pascas de l’an 367 auriá enebit d’inclure mai de tèxtes dins los 27 libres del Nòu Testament. E aquò auriá fach de la letra un escrich eretic.
L’original a una grafia clara, manuscrita amb de paraulas desseparadas en sillabas. Aquò fa pensar que benlèu èra un modèl de mai d’un professor per ensenhar a plan comprene, legir e escriure lo tèxt. “Las paraulas son devesidas –çò confirmèt Landau–. Aquò èra plan comun a l’epòca e fòrça manuscrits son estats trobats aital. Es una mòstra de çò qu’èra utilizat en contèxtes educatius”. La descobèrta serà lèu publicada dins la revista numerica Classical Review.
La Redaccion
Aqueste article serà tanben publicat dins Jornalet, lo primièr quotidian en linha de lenga occitana, amb lo qual Sapiéncia a un acòrdi de cooperacion.


text:
George W. Bush
George Walker Bush (nascut lo 6 de julhet de 1946), filh de George Herbert Walker Bush e de Barbara Pierce, foguèt entre 2001 a 2009 lo 43en president dels Estats Units.
Membre del Partit Republican, foguèt elegit dos còps governador de l'Estat de Tèxas entre 1994 e 1998 puèi entre 1998 e 2000, data ont daissèt son pòst de governador après sa victòria a las eleccions presidencialas[1]. Foguèt elegit per un segond mandat lo 2 de novembre de 2004.
Sa presidéncia foguèt marcada pels atemptats terrorists de l'11 de setembre de 2001, per la politica internacionala dita de « guèrra contre lo terrorisme », per las Guèrras d'Afganistan e d'Irak, per l'adopcion pel Congrès dels Estats Units de l'USA Patriot Act e la creacion del departament de la securitat interiora, puèi per la crisi de las subprimas e lo plan Paulson mes en plaça per faire faça a la crisi financièra de 2008 a la fin de son mandat.
- ↑ Jamin Raskin, « Du droit de vote en Amérique » (consultat en 16 janvier 2009).
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Governaire de Tèxas
- Personalitat americana del mond dels afars
- Familha Bush
- Guèrra contra lo terrorisme
- Ancian escolan d'Harvard
- Naissença en 1946
- Candidat a la presidéncia dels Estats Units designat pel Partit republican
- Guèrra en Iraq (2003-2006)
- President dels Estats Units d'America


text:
La familha dels accipitrids (o Accipitridae) acampa la majoritat dels rapaces diürnes : bazas, milans, bondrèas, elanions, pigargas, palmistas, gipaèts, vutres del Mond Ancian, circaèts, bateleires, serpentaris, roissas, gimnogèns, Busas, Astors, Moissets, busastors, arpias e Aglas. Los falcons son pas d'accipitrids, mas de falconids .
Son d'ausèls de preda de talha pichona a granda (de 20 a 150 cm), que lor bèc crocut es garnit a la basa d'una cera carnuda. Lors patas poderosas son provesidas d'àrpias aceiradas, e lors alas son sovent largas. An una vista aguda.
Òm los tròba dins totas las regions del mond levada Antartica ; gaireben totas las regions aculhisson d'espècias nombrosas. Frequentan totes los tipes de mitans, dels bòsques a las zònas umidas, dels mièg desèrts a la tondra, de las nautas montanhas a las zònas urbanas.


text:
Castèth de Vincennes
Lo Castèth de Vincennes que ho un castèth reiau francés ; dab la soa tor de 50 m qu'ei la hortalessa la mei hauta d'Euròpa.
A la debuta i avèva un simple pavalhon de caça de Loís VII dens lo bòsc de Vincennes. Felip August e Loís IX que'n hen ua residéncia reiau e ua hortalessa. Dus rei que s'i maridèn (Felip III en 1274 e Felip IV de França en 1284) e tres qu'i morín (Loís X de França en 1316, Felip V en 1322 e Carles IV en 1328).
Felip VI de Valés que comencè de hortificar aquesta residéncia dab la grana tor. Los sons successors qu'amplifièn aquesta hortificacion dab ua encinta. Lo Noste Enric qu'i ho retiengut presoèr durant las guèrras de religions.
Loís XIV que he bastir duas alas navèras (dessenhadas per Louis Le Vau) abans d'abandonar tot aute projècte per Vincennes entà s'ocupar de la bastida deu castèth de Versalhas. Au sègle XVIII que vadó preson d'estat on e hon lo marqués de Sade, Mirabeau e Diderot e hon embarrats.
Devath lo comandament deu generau Pierre Daumesnil (designat per Napoleon) que ho assietjat durant 5 mes per l'armada prussiana en 1815 abans d'estar tornat volotariament sus òrdi deu rei Loís XVIII. Napoleon III que'u he restaurar per Viollet-le-Duc e qu'amenatgè lo son parc. Mata Hari qu'i ho fusilhada lo 15 d'octobre de 1917. En 1944 los ocupants nazis qu'i fusilhèn 30 presoèrs. Lo generau De Gaule qu'avó lo projècte (abandonat) d'i installar la residéncia deu president de la Republica e d'abandonar atau lo palais de l'Elisèu.
Uei lo dia qu'ei proprietat deu Ministèri de la Cultura e deu Ministèri de la Dehensa deu govern francés.


text:
Find and be found in the Cap De La Madeleine B2B directory. Did you know that Cap De La Madeleine business to business sales often have a longer buy cycle than their business to consumer counterparts? Conversely, the dollar amounts tend to be significantly higher on a per-sale basis! Partner with local Cap De La Madeleine businesses as a supplier, customer, or both.
Cap De La Madeleine industries
- Cap De La Madeleine Crops
- Cap De La Madeleine Livestock
- Cap De La Madeleine Forestry
- Cap De La Madeleine Fishing
- Cap De La Madeleine Mining
- Cap De La Madeleine Utilities
- Cap De La Madeleine Construction
- Cap De La Madeleine Food Production
- Cap De La Madeleine Beverage Production
- Cap De La Madeleine Clothing Manufacturing
- Cap De La Madeleine Leather Manufacturing
- Cap De La Madeleine Wood Product Manufacturing
- Cap De La Madeleine Paper Manufacturing
- Cap De La Madeleine Printing
- Cap De La Madeleine Petroleum Products Manufacturing
- Cap De La Madeleine Chemical Manufacturing
- Cap De La Madeleine Rubber Products Manufacturing
- Cap De La Madeleine Nonmetallic Mineral Product Manufacturing
- Cap De La Madeleine Primary Metal Manufacturing
- Cap De La Madeleine Fabricated Metal Product Manufacturing
- Cap De La Madeleine Machinery Manufacturing
- Cap De La Madeleine Computer Manufacturing
- Cap De La Madeleine Electrical Equipment Manufacturing
- Cap De La Madeleine Transportation Equipment Manufacturing
- Cap De La Madeleine Furniture Manufacturing
- Cap De La Madeleine Merchant Wholesalers, Durable Goods
- Cap De La Madeleine Merchant Wholesalers, Nondurable Goods
- Cap De La Madeleine Wholesale Electronic Markets
- Cap De La Madeleine Motor Vehicle & Parts Dealers
- Cap De La Madeleine Furniture & Home Furnishings Stores
- Cap De La Madeleine Electronics & Appliance Stores
- Cap De La Madeleine Building Material & Garden Equipment Dealers
- Cap De La Madeleine Food & Beverage Stores
- Cap De La Madeleine Health & Personal Care Stores
- Cap De La Madeleine Gasoline Stations
- Cap De La Madeleine Clothing Stores
- Cap De La Madeleine Sporting Goods, Hobby, Book, & Music Stores
- Cap De La Madeleine General Merchandise Stores
- Cap De La Madeleine Air Transportation
- Cap De La Madeleine Water Transportation
- Cap De La Madeleine Truck Transportation
- Cap De La Madeleine Transit
- Cap De La Madeleine Sightseeing Transportation
- Cap De La Madeleine Couriers & Messengers
- Cap De La Madeleine Warehousing & Storage
- Cap De La Madeleine Publishing Industries
- Cap De La Madeleine Movie production
- Cap De La Madeleine Broadcasting
- Cap De La Madeleine Telecommunications
- Cap De La Madeleine Internet Service Providers
- Cap De La Madeleine Financial Investments
- Cap De La Madeleine Insurance Providers
- Cap De La Madeleine Trust Funds
- Cap De La Madeleine Real Estate
- Cap De La Madeleine Rental & Leasing Services
- Cap De La Madeleine Professional Services
- Cap De La Madeleine Management Services
- Cap De La Madeleine Administrative Services
- Cap De La Madeleine Waste Management
- Cap De La Madeleine Educational Services
- Cap De La Madeleine Health Care Services
- Cap De La Madeleine Hospitals
- Cap De La Madeleine Nursing Facilities
- Cap De La Madeleine Performing Arts
- Cap De La Madeleine Museums
- Cap De La Madeleine Amusement Parks
- Cap De La Madeleine Accommodation
- Cap De La Madeleine Restaurants & Bars
- Cap De La Madeleine Repair & Maintenance
- Cap De La Madeleine Laundry Services
- Cap De La Madeleine Churches


text:
Esfinx (mitologia grèga)
Dins la mitologia grèga, l' Esfinx es la filha de Tifon (o d'Ortos) e d'Equidna. Es representada amb un bust de femna, un còs de cat e d'alas d'aucèl.
Somari
Etimologia[modificar | modificar la font]
Son nom ven del grèc ancian EφίYE que l'etimologia es pas segura. Lo rapòrt que los Grècs fasián amb lo verb σφίYYw, significant « escanar », es una etimologia populara qu'a pas de basa solida [1]; la forma originala es benlèu ΦίE, utilizat per Esiòde [2].
Mite[modificar | modificar la font]
L'Esfinx, enviada per Èra en Beocia après lo murtre del rei de Tebas, Laïos, comença a ravatjar los camps e a terrorizar las populacions. Avent aprés de las Musas una enigma, declara que daissará pas la província sonque quand qualqu'un l'aurá resolguda, apondent que tuará qual que siá que capitará pas. Lo regent, Creon, promet alara la man de la reina veusa Jocasta e la corona de Tebas a qui sacará de Beocia la creatura. Fòrça pretendents ensagèron, mas totes morriguèron. Arriba Edip, l'Esfinx li demanda:
« tί ἐσtιv ὃ uίav ἔxov φwvὴv tetpάπouv kaὶ δίπouv kaὶ tpίπouv Yίvetaι »
« Quin, èsser d’una sola votz, a d’en primièr quatre cambas lo matin, puèi doas cambas lo miègjorn, e tres cambas la vespre
(Pseudoapollodòr, Bibliotèca, III, 5, 8)
« (…) Edip tròba la solucion: èra l’òme. De fach, quand es enfant, a quatre cambas, perque se desplaça amb quatre patas; adult, camina sus doas cambas; quand es vièlh, a tres cambas, quand s’apièja sus son pal »
Furiosa d'aver perdut l'escomesa, l'Esfinx se jeta del naut de son ròc (o dels barris de Tebas segon los autors) e morrís. Es atal que, Creon tenent sa promessa, Edip ven l'espòs de Jocasta, fasent atal amb sa maire una union incestosa.
Interpretacions[modificar | modificar la font]
Aquel afrontament entre Edip e L'Esfinx es fondamentalament diferent de los autre afrontaments mitologics. En efièch, se Eracles, Persèu o Tesèu venquon lors adversaris per la fòrça, Edip, coma Ulisses, trionfa subretot per son astucia e sa sagacitat.
E mai, Pausanias dona doas explicacions « istoricas » a la legenda de l'Esfinx: s'agiriá d'una expedicion pirata desfacha per Edip, arribant de Corint amb una granda armada, o ben d'una filha naturala de Laïos volent gardar lo tròn per ela.
Notas[modificar | modificar la font]
- ↑ (fr)Pierre Chantraine, Dictionnaire étymologique de la langue grecque, Paris, Klincksieck, 1999
- ↑ Esiòde Teogonia, 326.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Font ancianas[modificar | modificar la font]
- Apollodòr, Bibliotèca (III, 5, 8).
- Esiòde, Teogonia (v. 326).
- Igin, Fablas (LXVII).
- Pausanias, Descripcion de Grècia (IX, 26).
Estudis saberuts[modificar | modificar la font]
- (en) Lowell Edmunds, The Sphinx in the Oedipus legend, Königstein/Ts : A. Hain, 1981.
- (fr)Jean-Marc Moret, Œdipe, la Sphinx et les Thébains. Essai de mythologie iconographique, 2 volumes, Genève, Institut suisse de Rome, 1984.
- (fr)Thierry Petit, « Œdipe et le chérubin », revista Kernos, n°19, 2006. [url=http://kernos.revues.org/467 en linha]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- Edip
- L'Esfinx dins la mitologia egipciana


text:
vendredi, 05 juin 2009
Una vídeo que fautava del darrièr bilhet, Jean-Louis Roumégas, EuropeÉcologie
Èra Jean-Louis Roumégas, pòrta-paraula de "Les Verts", conselhièr municipal de Montpelhièr e representant de la lista "EuropeÉcologie".
Lo debat organizat per País Nòstre se faguèt en patz, tranquille coma la convivéncia occitana de País Nòstre zo sap fabricar.
09:00 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
mercredi, 03 juin 2009
Entrevistas de l'aprèp debat de Laure Menerbés, dissabte 30 de mai
Avem entrevistat cinc dels sièis candidats presents al debat. La cinquena de la lista UMP-NC èra esperada endacòm mai e a pas pogut respondre a las questions individualizadas, zo regretam.
Las entrevistas son estadas faitas en companhia de Cedric Rosseu, Ràdio Occitània. Ràdio Occitània a difusat lo debat diluns passat a 17:00.
Èra Anne Laperrouze, segonda de la lista MoDem-François Bayrou, lo 30 de mai a Laure Menerbés, pendent lo debat organizat per País Nòstre
Èra Éric Andrieu, Vice President del Conselh Regional de Lengadòc-Rosselhon, tresen de la lista socialista, aprèp lo debat de Laure Menerbés, lo 30 de mai 2009
[problèma de longor de l'entrevista, l'entrevista serà plaçada doman]
Èra Jean-Louis Roumégas, pòrta-paraula de Les Verts, tresen de la lista "EuropeÉcologie" amb José Bové, respond a las questions aprèp lo debat de País Nòstre.
Èra Eddie Puyjalou, pòrta-paraula de CPNT dins la circonscripcion dicha del "Sud-Ouest", cap de la lista Libertas-CPNT-MPF.
Èra Henri Temple, cap de la lista "Debout la République, entrevistat aprèp lo debat de País Nòstre organizat a Laure Menerbés.
Tornem dire : aviam convidat lo NPA (que refusèt de venir - la rason dicha es estada lo problèma d'aficas) e lo Front de Gauche qu'es pas vengut (la rason de l'abséncia èra coërenta), e qu'es pas estat representat.
22:00 Publié dans Débat/Forum | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
Mantunas fòtos del debat del 30 de mai
08:00 Publié dans Associations | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
mardi, 02 juin 2009
Mercejament per un debat, País Nòstre signa !
País Nòstre, associacion de ciutadans e de ciutadanas de Lengadòc (Occitània), vòlon mercejar :
- la comuna de Laure Menerbés per son ajuda
- los militants occitanistas qu'an participat a l'elaboracion de debat e sa promocion
-
los candidats que son venguts al debat,
-
als mèdias qu'an ajudat a la promocion del debat, Midi Libre, L'Indépendant, La Semaine du Minervois, 100%, Radio Lengadòc (2 estacions), e sobretot Ràdio Occitània (per aver difusat lo debat entièr), mai tanben JPCdV per aver enregistrat per You Tube lo debat e las entrevistas.
País Nòstre assegura que tornarà bastir d'autres debats-ciutadans per tal de desvolopar una sapiença politica en occitània, "pensar Occitània" ; País Nòstre assegura aital sas simpatias per totes los corrents politics de Lengadòc, totes los que promòuvon l'emplec de l'occitan e son desvolopament, sense cap d'excepcion, e regreta l'assimilacion editoriala de País Nòstre a una organizacion politica o a una autra oraganizacion.
País Nòstre es una associacion de ciutadans e ciutadanas liures e liuras de tot engatjament politic, mas aiçò li castigarà pas un vejaire sobre la politica dins las regions occitanas.
17:10 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
samedi, 30 mai 2009
espectacle a Laure Menerbés, salle des fêtes
10:00 Publié dans Bons plans | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
vendredi, 29 mai 2009
documentacion pel debat de doman, 30 de mai País Nòstre convida a un debat sobre l'Union Europèa
07:00 Publié dans Actualités | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
jeudi, 28 mai 2009
Élections Européenne, le débat de Laure Minervois : 30 mai 14h
14:00 Publié dans Débat/Forum | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
mercredi, 27 mai 2009
País Nòstre dins la premsa Midi Libre e l'Indépendant lo 260509
14:30 Publié dans Associations | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
Lo calcul de l'efèit Obama sobre las lista
País Nòstre mesurarà pas l'efèit Obama, sobre las candidaturas de las eleccions europèas, mas prepausa un debat per saber l'efèit occitan (pauc impòrta la color de l'efèit occitan en Occitània pel Parlament Europèu), l'efèit occitan sobre las candidaturas : Es que son pron occitanas per anar a Estrasborg ?
Es clar que la color de la lenga parlada (occitan o pas) serà pas tanpauc lo nivèl de mesura del movement occitan País Nòstre. Mas al debat del 30 de mai, l'emplec de la lenga occitana serà pas interdich coma dins lo Parlament Francés o dins lo Parlament Europèu. Non, quand País Nòstre organiza la lenga occitana es en país de LIBERTAT, lo nòstre, car pensar Occitània es lo tèma de l'associacion de ciutadans e ciutadanas de Lengadòc.
Avem donc las nòstras questions jà distribuadas als candidats (4 òmes e 3 femnas - avem pas poscut donar lo balança ideal, car avem 7 candidats presents), candidats presentats dissabte 30 de mai a Laure Menerbés, a 14:00 precisa.
Pel moment, sabem que lo NPA vòl pas participar al debat.
Donc podrem pas mesurar l'efèit Obama, mas aquí podètz notar que nos interessa lo comunicat del CRAN sul subjecte :
30 de mai de 2009
Laure-Menebés, 14h
GRAND DEBAT
per las eleccions europèas
País Nòstre, organizacion ciutadana, prepausa un encontre ambe los candidats e las candidatas per las eleccions europèas. Las convidacions son bèlas.
Reservatz
lo 30 de mai '09
Serà lo moment per totes los ciutadans, totas las ciutadanas, de pausar las questions, questions que seràn pas un engatjament partesan, liure de far foncionar lo debat democratic. País Nòstre ne serà l'instrument. Lo debat serà enregistrat e difusat sul blòg de País Nòstre.
Seràn presents, en vrac : UMP-NC, MoDem, Debout la République, Front de Gauche, PS, EuropeÉcologie, Libertas-CPNT. Lo NPA vòl pas venir.
Lo debat serà enregistrat per Ràdio Occitània e per YouTube.
----
17:00h País Nòstre farà son assemblèa generala.
18:30h PN prepausa una paëlla, aquela d'Antònio, amb los vins del Menerbés coma acompanhament seriós, coma lo debat.
La prepausicion valorizada es de 7 € - Reservacions sms o fòne : 06 72 55 04 36 , mercés o per corrièl a paisnostre@occitania.org.
21:00h País Nòstre prepausa una serada culturala ambe una peça de teatre bilingüe (franco-occitana) «Roues-Libres, entre 2 mers et 3 montagnes» per la companhiá Le Chariot et la loue (aula de las fèstas de Laure-Menerbés, 8 € l'entrada- dròlles 4 €).
10:00 Publié dans Débat/Forum | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook
Pausatz las vòstras questions sobre l'Union Europèa !
Per las eleccions europèas País Nòstre vos convida a un debat public.
04:00 Publié dans Débat/Forum | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : debat, eleccions, euròpa, 30 mai, laure menerbés | Facebook


text:
Quand as los melhors amics del mond que vivon sus una iscla, e ben los vas veire, perque los aimas.
Quand cada estiu as costuma de veire tos amics e que lo mes d'agost avança e los as pas encara vistes e que començan de te mancar grèu, e ben los vas veire, perque los aimas e que son los melhors amics del mond.
Quand as un amorós a temps plen, te tròbas un trauquet de dos jorns dins l'agenda per anar veire los amics qu'aimas e que te mancan tant.
E lo trauquet, finòta que siás, te lo trapas per lo 15 d'agost.
E anatz picanicar a la plaja.
E aquí, dobla pena !
15 d'agost: un fum de toristas coma cada jorn
15 d'agost : un fum d'autoctòns que profièchan del jorn caumat per anar a la plaja.
Ò fant de lop ! Vaquí a de qué semblava la plaja de S'amarador a Mondragó :
Rai, aquò's polit !
La bona suspresa :
Te vendon pas de salopariás "chouchoubeignet" mas un tròç de melon, de pasteca o de coco ! #5fruchaselegumsperjorn #santat


text:
Eth maitin d'Aran 05/12/17
Aué, en "Eth maitin d'Aran", auem entrevistat ara conselhèra de Torisme deth Conselh Generau d'Aran, Ana Díaz, entà parlar dera naua sason d'iuèrn. En collòqui auem compdat damb Marc Cuny e Tònho Besò. Coma tostemp, eth "Mot horaviat" entad aguesta setmana, es espòrts e era agenda. Avui, a "Eth maitin d'Aran", hem entrevistat la consellera de Turisme del Conselh Generau d'Aran, Ana Díaz, per parlar de la nova temporada d'hivern. Hem fet col·loqui amb Marc Cuny i Tònho Besò. Com sempre, el "Mot horaviat" per aquesta setmana, els esports i l'agenda.


text:
Beton
Lo beton es un assemblatge de materials de natura mai sovent minerala. Apròcha de matèrias inèrtas (gravilhas o agregats coma gravilhons, sables, etc), e un ligant (ciment, bitume, argila), es a dire una matèria susceptibla de n'aglomerar d'autres coma d'adjuvants que modifican las proprietats fisicas e quimicas de la mescla. Mesclats e d'aiga, s'obten una pasta, d'omogeneïtat variabla, que pòt segon lo material, èsser motlada en talhièr (pèira artificiala), o perduda sus l'obrador. Lo beton fa alara « presa », es a dire que se solidifica.
- Quand l'argila es utilizada, se dich "tàpia" o "palhabard" benlèu lo betons mai ancians.
- Quand lo ciment es utilizat coma ligant s'obten lo "beton de ciment". Quand los agregats utilizats amb lo lifant idraulic son exclusivament de sables, se dich alara mortièr.
- Un ligant idrocarbonat (bitume) tanben se pòt utilizar çò que mena al « beton bituminós ».
- Una novèla classa de beton emergís que pren lo nom de geopolimèr. La geopolimerizacion remplaça la calç per de basas mai poderosas coma la potassi o la sòdi que reagisson amb las argilas per formar una matritz veirenca que liga los grans entre eles[1].
- etc.
Lo beton de ciment associat e d'acièr permet d'obtenir lo beton armat. Lo beton associat a de fibras permet d'obtenir de beton fibrat.
Lo beton de ciment es, a l'ora d'ara, un dels materials de construccion mai utilizat al mond (dos terces de las demoranças pel mond[2]). Es tanben lo segond material mineral mai utilizat per l'Òme après l'aiga potabla: 1 m3 per an e per abitant[3]. Son utilizacion energivòra es font de multiples damatges environamental: la produccion del clinker dintrant dins la composicion dels ligants es responsable d’unes 5 % des emissions de gases a efièch de sèrra (GES) antropics[4], màger responsables de l'escalfament global. Mai la quita perpetuala d’agregats adaptats coma lo sable, menèt a la subrexploitation de 75 % de las plajas de la Tèrra, destrusent fòrça ecosistèmas litorals.
Lo beton de tèrra es un material que sbrevisquèt mal a la revolucion industriala. Son usatge es motivat per de rasons economicas (material gratuit disponible al quita sòl), ecologics (demandant pas de procediment quimics de transformacion energivòr o polluent e faguent pas de desgalhs non desirables) e politics : interessant pas gaire l'industria, que lo procediment de transformacion complèxe, ni lo comèrci, a cause de sa disponibilitat immediata, es une opcion per exemple pels païses del Tèrç Mond, volent lor independéncia, autonomia e autosufiséncia.
Somari
- 1 L'argila
- 2 La calç
- 3 La Roma antica e l’Opus caementicium
- 4 La revolucion industriala e la calç idraulica
- 5 La revolucion industriala e lo ciment portland
- 6 Los betons
- 7 Impacte environamental
- 8 Nòtas e referéncias
L'argila[modificar | modificar la font]
Dins una definicion mai larga del betons, los obratges de tàpia son considerats coma de betons. Lo beton de tèrra (tàpia, bardís o palhabard) es lo primièr de totes los betons[5].
L'argila, o de tèrrafòrt, sota la sisa d'umús es present dins fòrça sòls, e constituís un mortièr que pòt èsser aisidament utilizat pel motlatge dins de tecnicas de brica cruda terre crue o de cofratge.
Las primièras ciutadas descobertas dins l'anciana Mesopotamia èran bastidas de tèrra cruda, quitament abans l'invencion de l'escritura. aqueste material se damatge mai rapidament que la pèira, e existís pauc de rèstes tant marcants que las piramidas d'Egipte. Atal en Oreint Mejan Orient e Asia centrala comptan fòrça sites excepcionals coma Tchoga Zanbil (Iran), Mari (Siria), Shibam (Iemèn) o Merv (Turcmenistan).
La calç[modificar | modificar la font]
Se vei enseguida la calç associada a d'autres materials. La primièra utilizacion del ciment ven de l'antiquitat egipciana. En efièch, un dels mortièrs mai ancians, compausat de calç, d’argila, de sable e d’aiga, foguèt utilizat dins la concepcion de la piramida d’Abu Rawash, erigida vèrs 2600 AbC, jos la dinastia IV, mas tanben per d’autres obradors.
La Roma antica e l’Opus caementicium[modificar | modificar la font]
Vèrs lo Sègle I ApC, la Roma antica utiliza aquesta tecnica la melhorant apondent de sable volcanic de Pozzuoli o de teulats trissats. La pozzuolana es associada a la calç e maçonada de materials bruts, los caementa. Forma una mena de beton fòrça resistent. Coma dich Vitruvi dins son De architectura (Libre II, Capítol 6), lo mortièr pòt resistir a l'aiga e quitament far presa en mitan fòrça umid. Aqueste qualitat es deguda a la preséncia d'una granda quantitat de silicat d'alumini. Apondent a la calç aeriana de pozzuolana o de troces de teulats, ven artificialment de alç idraulica. es sonque en 1818 que Louis Vicat expliquèt los principis d'aquesta reaccion, dins sa teoria de l'idraulicitat[6].
L'Opus caementicium es una maçonariá de blocatge, un conglomerat sovent realizat entre doas parets d'aparelh pichon. Permet de realizar los volums considerables de maçonariá d'aqüeductes, ponts, basilicas, etc. Aqueste sistèma de bastir es performant, economic, rapid, e demanda pas cap de qualificacion de la man d'òbra, una bona partida dels materials essent utilizat sens preparacion prealabla[7].
Lo Panteon de Roma es atal realizat dins una mena de beton[8].
A l'Edat Mejana, los artesans passant d'utilizar aquesta pèira factícia de Pozzuoli e obligan son usatge. es sonque a partir de las Luses qu'unes savents tornan si portat interés.
La revolucion industriala e la calç idraulica[modificar | modificar la font]
Del temps de Bernard Forest de Bélidor (sègle XVIII) se fasiá dins l'aiga fòrça de fondacions amb de pèiras que se getava al luòc ont se volgava establir de fondacions; se plaçava amb aquestas pèiras de mortièr susceptible de durcir dins l'aiga (Que s'obten encara per una mescla de calç aeriana, de troces de teules o de pozzuolana, e de sable). Aqueste metòde aviá lo grand inconvenient d'expausar a metre tròp de mortièr a unes luòcs e pas pro a d'autres que se fondava a una granda prigodor sota l'aiga la mala visibilitat empachavade distribuir plan lo mortièr. La pèrda del beton sota l'aiga se fasiá per diferents biaisː tremuèjas, cassas tampadas per evitar que lo mortièr siá delavat le temps de son immersion, etc[9],[10]. enseguida Vicat dona le nom de mortièr idraulic a aqueste qu'a la proprietat de durcir dins l'aiga.[11].
La revolucion industriala e lo ciment portland[modificar | modificar la font]
L'opinion mai sovent admesa dins la segonda mitat del sègle XVIII es que es aquestat argila que dona a la calç la proprietat singulara de durcir dins l'aiga. L’anglés John Smeaton l'experimenta dins la construccion del Far d'Eddystone. Fins al començament del sègle XIX, lo biais de far lo mortièr que foguèt gaireben sempre abandonada als obrièrs es l'objèxte de novèlas experimentacions, enlusidas pels progresses recents de la quimia, que foguèt pronoguda en sciéncia exacta. En 1796, James Parker descobrís sus l'illa de Sheppey, en Grand Bretanha, un calcari pro argilós poer donar après una cossesson a 900 °C, un ciment natural de prisa rapida qu'es comercializat jos la marca roman cement. en França en 1818, Louis Vicat, engenhaire de l’École Nationale des Ponts et Chaussées, experimenta las calces idraulicas e la possibilitat de lea fabricar de biais artificial. Jol vam, en França, l'usatge de las calces idraulicas e ciments naturals se generiza e, a partir de las annadas 1850, los ciments artificials subrecuèchs nomenats ciment portland.
Es dins las annadas 1830 qu'apareisson los primièrs desvelopaments d'aqueste material, amb per exemple la construccion d’un ostal de tres estarges de beton Montalban, per l'entreprenaire François-Martin Lebrun, puèi, a partir de 1852, lo beton-tàpia o beton-aglomerat de l’industrial François Coignet. Joseph Lambot puèi Joseph Monier desvolopan los ciments armats, que vedran los betons armats jos vam de François Hennebique o de l'arquitècte e entreprenaire Auguste Perret, aqueste declara: « Fasent al beton l'onor de lo talhar, de l'escodar, de lo ciselar, avèm obtenguts de superfícias que la beutat feriá trmolar los peirièrs ».
L'arquitècte Tony Garnier preconisa l’utilizacion del beton e dels novèls betons armats per las òbras que li confia lo cònsol de Lion Édouard Herriot. Le Corbusier afirma dins sa carta d'Atenas : « Lo beton es un material qu'engana pas » .
En 1929, es Eugène Freyssinet, que revoluciona lo mond de la construccion inventant lo beton preconstrench.
Pendent la Segonda Guèrra mondiala, l'arquitècte nazi Fritz Todt utiliza 17 milions de cubs d'« Eisenbeton » per bastir lo mur de l'Atlantica. Après lo conflicte, cal lotjar rapidament las populacions que las demorança avián estat destruchas e tornar bastir de vilas rasadas coma Le Havre o Lisieux; s'utiliza lo beton. Quitament, lo desvelopament dels grands ensembles pendent la Trenta Gloriosas e la democratizacion del torisme dins las estacions balneàrias coma La Mota granda mobilizan aqueste materials.
A la fin de las annadas 1980, apareisson los betons de nautas performanças e en seguida de novèls grands novelums coma los betons autoplaçants (BAP) e los betons fibrats de ultra nautas performanças (BFUP).
Lo beton de ciment es, a l'ora d'ara, lo material de construccion mai utilizat al mond.
Los betons[modificar | modificar la font]
Betons de tèrra[modificar | modificar la font]
"Beton de tèrra" es un tèrme modèrne matériau per designat tàpia, bardís, palhabard, etc
Los materials de basa d'un beton de tèrra son: l'argila (la mai pura es lo caolin), sable, gravas, aiga. Amb sa coesion intèrne, l'argila jòga lo ròtle de ligant, la grava e lo sable son l'esqueleta intèrna, l'aiga es lo lubrificant. Lo beton de tèrra a a pasmens pas de la resisténcia mecanica que cal per far de superestructuras.
L'argila, que pòt presentar de variacions de volum en cas de modificacion del taus en aiga, se pòt establizar per apond de ciment Portland, calces, d'armaduras vegetalas (palha secada talhas, cambe, sisal, fibras de fuèlha de palmièr, riban du fusta, ruscas, etc), per apond d'asfalt, d'òli de cocòt, etc per assegurar l'impermeabilizacion, per tractament quimic (calç, urina de bestials, etc), geopolimerizacion, etc
Lo beton de tèrra es utilizat dins las tecnicas de tàpias (sus pans de fusta o cledon), de bard, de terratge o bricas motladas mecanicament, etc
Beton de calç[modificar | modificar la font]
Dins lo cas del beton de calç, es la calç idraulica que sevís de ligant. Aqueste tipe de beton es per exemple utilizat per realizar de molons.
Beton de ciment[modificar | modificar la font]
Lo beton de ciment, o simplament « beton », es una mescla de ciment, de granulats, d'aiga e d'adjuvants.
- Denominacion particuliara dels betons de ciment
- beton armat - material composit, compausat d'una armadura en acièr cobèrta de beton.
- beton extrudat - en tecnica rotièra, lo beton extrudat es un beton perdur en plaça mejans de maquinas amb de cofratges limpant, nomenadas maquinas d'extrudar. Permet de realizar de mureta de seguretat, de borduras e de dispositius de retenguda sus de longors importantas.
- beton progetat;
- beton autoplaçant - beton de ciment capable, jos le sol efièch de la pesantor, de se metre en plaça dins los cofratges quitament mai complèxes e sens utilizar de mejans de vibracion per consolidar la mescla;
- beton cellular - blòt isolant realisé en autoclau;
- beton ciclopèu - beton contenent de bòts grosse (pèires, molons, còdols ...)
- beton nautas performanças - beton caracterizat per una pla fòrta resisténcia a la compression;
- beton translucid - material de construccion de beton avent la proprietat de transmetre la lutz amb d'elements optics integrat;
- blòt de beton - element de maçonariá motlada.
- Beton desactivat - nom donat a un beton que la superfícia daissa pareisser los granulats de color. Se realiza per pulverizacion d'un desactivant sus la superfícia fresca d'un beton al moment de sa pèrda[13]. Enseguida, un còp secat, un refrescatge de nauta pression de la superfícia fa apareisser los granulats.
Beton bituminoses[modificar | modificar la font]
Lo beton bituminós (o revestiment bituminós) es compausat de diferentas fraccions de gravas, de sable, de filler e de bitume utilizat coma ligant. Costituís mai sovent la sisa superiora de las calçada. Es un procediment de fabrication continú o pastats. Se realiza a caus (unes 150 150 °C). L'efièch de "presa" apareis a partir del refergir (< 90 °C), cal tanben compactar lo beton bituminós abans que siá freg. Al contrari del beton de ciment, es utilisable gaireben sul pic après sa realizacion.
Lo bitume essent un derivat petrolièr, lo beton bituminós es sensible als idrocarburs perduts per las automobilas. Dins los luòcs expausats (estacions servicis) puslèu s'utiliza lo quitran. Lo tarmacadam dels aerodròmas es lo nom comercial d'un beton de quitran.
Geopolimèr[modificar | modificar la font]
Autres betons[modificar | modificar la font]
- Lo beton de cambe es un beton isolant mesclant de la calç formulada amb de cambe presentat jos forma de blòts, conglomerat isolant, o progectat.
Impacte environamental[modificar | modificar la font]
Consomacion d'energia[modificar | modificar la font]
La màger partida de la consomacion d’energia deguda al beton ven d'activitats consomatriças d’energia que provòca una emission mai o mens fòrta de CO2:
- lo caminament (derivats du petròli pel transpòrt en camion del beton o de las matèrias primièras);
- la realizacion (dins le cas del beton de ciment, masot o autre combustible per còser la ròca en ciment);
- la consomacion electrica per mesclar mecanicament de grandas quantitats de betons.
Se la consomacion d'energia es importanta per du beton de ciment o de beton bituminós, l'energia grisa del blòt de cambe (energia necessària a l’ensemble de la fabricacion d’un produch) es inferiora a totes los autres materials isolants dins la massa.
Emissions de gases d'efièch de sèrra[modificar | modificar la font]
L'impacte carbòni varia fòrça segon lo tipe de beton.
Es important dins lo cas del beton de ciment: l'utilizacion energivòra del beton de ciment es font de multiples damatges de l'environament: la produccion del clinker dintrant dins la composicion dels ligants es responsable d’unes 5 % de las emissions de gases a efièch de sèrra (GES) antropics, màger responsables de l'escalfament climatic.
Lo blòt de cambe a al contrari un bilanç CO2 negatiu (sèrva de CO2).
Consomacion de fonts naturalas[modificar | modificar la font]
Despareisson del sable[modificar | modificar la font]
Dins lo cas del beton de ciment, la quista perpetuala d’agregats adaptats coma lo sable menèt a la subrexpleitacion de 75 % de las plajas de la planèta, destrusent nombre d'ecosistèmas litorals.
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Rainer 2008, p. 223
- ↑ Nos plages à court de sable sur future.arte.tv
- ↑ Amaury Cudeville, « Recycler le béton », Pour la Science, octobre 2011, p. 17-18.
- ↑ Émissions du ciment quelles perspectives sur le site www.construction-carbone.fr
- ↑ Le bois, le feuillage et les peaux d'animaux furent les premiers constituants de l'architecture naissante des pays tempérés. Pour les régions du globe où la végétation est rare, ainsi pour la plupart des rivages méditerranéens, ce fut l'argile qui fut le matériau le plus utilisé. Il est intéressant de retrouver ensuite l'argile et le bois associés, dans une architecture plus mûre, constituant les structures dites à maison à pans de boisJean-Pierre Adam. La Construction romaine. Matériaux et techniques. Sixième édition. Grands manuels picards. 2011
- ↑ Louis Joseph Vicat, Traité pratique et théorique de la composition des mortiers, ciments et gangues à pouzzolanes et de leur emploi dans toutes sortes de travaux. Consulter en ligne.
- ↑ Stefano Camporeale, Hélène Dessales, Antonio Pizzo. Arqueología de la construcción. CSIC, 2008 Consulter en ligne.
- ↑ Philibert Humm, « Matons ce béton ! », Paris Match, semaine du 9 au 15 juin 2016.
- ↑ Treussart 1829, p. x1
- ↑ Joseph Mathieu Sganzin. Programme ou résumé des leçons d'un cours de constructions: avec des applications tirées spécialement de l'art de l'Ingénieur des ponts et chaussées, t. 1, 1840, p. 55. Consulter en ligne
- ↑ Treussart 1829, p. x2
- ↑ Note : Le premier ouvrage a été construit en 1840 à Grisolles par l'architecte François-Martin Lebrun. Il a fait l'objet d'une présentation à l'académie des sciences en 1842. Il a été démoli.
- ↑ "Beton désactivé" sur le site Francebéton


text:
Per commençar, pitchota leçon de phonetica oocitane : lo "o" se dis "ou" ; lo "a" se dis "oo" ; lo "ion" se dis "illou" ; ...
Cada annada, a la fin de l'estieu , los types de Taill'aventure fasias una pitchota pasejada de maï de 4 horas, qu'un cop lo Barcot avia appellada " lo Tor del Païs " ( es pas lo Tor de los gigants, mas acquo es quicon !!! )
Cal conserva las tradicions . Lo dimanche 19 de octobre, à 8h30 del matin, partirem del Bosquet d'Orb ( " Quebous " per las joves d'are !! ) . Montarem la calada, passarem la gleize de St Martin . Lo pitchot Nice del camin des verreries, los castans de Paul, la cruz, lo serre et la Seguinerie . Lo camin de grande passejada ( GR ), lo col del Sords, lo roc de l'ase mort, lo mirador del Meguilhou; dabalarem lo copo fioc, la gare de Paulhan, lo col de las vigneras, lo col de Peyremale ( beleu lo roc trocat si los cervis avias acabat de bramar ... per pas se faïre brandir per l'ONF !! )
Lo col del Liourel, encara un copo fioc per montar lo pic de Serviau, lo col de la muraille, lo camin vielh de Graissessac, dabalada dins los castans , un cop d'aïgua al Coural, é montarem Peyreguilhe .
Per acabar, dabalada é Avène per beire un cop de vin et mangar un pitchot reganio !!!!
Aquo, es una sortida "esprit Trail " per que cadun demora pas din sun traoc !
Per faire se mesclar las culturas de l'Orb é de la Lergue, per faïre se rencontrar los sautos rocs garels de Taill'aventure, del "Spriridon Club" de Lodève, de "Caroux X Trail", de "Bédarious corse montagna" é beleu d'autres !!
Caractaristicas tecnicas : 3h30 / 4h a vista de nas
maï del mil de montada
un bon vingtenat de km ( beleu de neu al pic de Serviau .. )
per saber maï : los medias novel o lo telephona


text:
LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit
LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di , LA734 HiCombat Microbiology Spillage Kit Di


text:
E cant lo comte s’en intra per los portals voltitz,
ladoncs i venc lo poble, lo maier e.l petitz
e.ls baros e las donas, las molers e.l maritz,
que denan s’agenolhan e.lh baizan los vestitz
e los pes e las cambas e los braces e.ls ditz.
Ab lagrimas joiozas es ab joi receubutz
car lo jois que repaira es granatz e floritz.
E si ditz l’us a l’autre : « Ara avem Jhesu Crist
e.l lugans e la estela, que nos es esclarzitz,
c’aiso es nostre senher, que sol estre peritz.
Per que Pretz e Paratges, que era sebelhitz,
Es vius e restauratz e sanatz e gueritz
E totz nostre linatge per totz temps enriquitz. »
Aisi an lor coratges valens e endurzitz
que pren basto o peira, lansa o dart politz
e van per las carreiras ab los cotels forbitz
e detrencan e talhan e fan tal chapladitz
dels frances qu’en la vila foro acosseguitz
et escridan : « Tolosa ! oi es lo jorn complitz
qu’en issira defora lo senher apostitz.
E tota sa natura e sa mala razitz ;
que Dieus garda dreitura que.l coms qu’era trazitz
ab petita companha s’es d’aitant afortitz
c’a cobrada Tholosa »
La Cançon de la Crosada (XXVI, 66-89)
Lo 13 de setembre de 1217, Raimond VIII (Raimond VI per la tradicion erronèa), comte de Tolosa, duc de Narbona e marqués de Provença, a la favor d’una bruma matinala - … Dieus li fetz miracles que.l temps es escurzitz / e per la neula bruna es l’aire esbrunitz, / que.l coms intra e.l boscatge, on es tost esconditz » -, intra dins sa capitala amb una tropa pichona pel ga del Basacle e es aculhit per un pòble estrambordat. Dins un subresaut d’energia, aqueste caça los enemics qu’ocupavan Tolosa. Prètz e Paratge son reviscolats. Es la « cobrada » de Tolosa.
Prepausam que lo 13 de setembre de cada an se celèbre « La Cobrada », coma fèsta de Prètz e de Paratge, coma fèsta de la lenga occitana – coma fèsta nacionala occitana ?
J.P.
[E quand lo comte s’en intra per los portals voutats, / aquí ven lo pòble, lo màger e lo petit / e los barons e las dònas, las molhèrs e los marits, / que davant el s’agenolhan e li baisan los vestits / e los pès e las cambas e los braces e los dets. / Amb lagremas joiosas es amb jòi recebut / car lo jòi que torna es granat e florit. / E se ditz un a l’autre : « Ara avèm Jèsus Crist / e lo lugarn e l’estela que nos son esclarcits, / qu’aiçò es nòstre sénher, qu’èran longtemps perduts. / Perque Prètz e Paratge, qu’eran sebelits, / son vius e restaurats e sanats e guerits, / e tot nòstre linhatge per tostemps enriquit. » / Aicí an lor coratge tan valent e endurcit / que prenon baston o pèira, lança o dard agusat / e van per las carrièras amb los cotèls forbits / e trencan e talhan e fan tal chapladís / dels Franceses qu’en la vila foguèron aconseguits, / e cridan : « Tolosa ! uèi es lo jorn complit / que se sacarà defòra lo sénher apostís [S. de Monfòrt] / e tota sa natura e sa mala rasic. / Que Dieu garde dreitura que lo comte qu’era traït, / amb petita companhiá s’es d’aitant afortit / qu’a cobrada Tolosa ! ».]


text:
Desingy
Desingi en arpitan (Desingy en francés) es una comuna arpitana de Savòia, situada dins lo departament de la Nauta Savòia e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1219 lo tractat de Desingy, jos l' autoritat dels avesques de Mauriana e Dauphine e comte de genevois, #impausar al comte de Genève de residir dins lo sieu castèl d'Anecí amb la fin de far cessar las siás disputas amb l'avesque de Genève. Tractat #que i aguèt respectat pendent dos sègles. Quand Amédée VIII, pòrti de Savoie, #èsser intronisé pendent dètz ans pape jol nom de Félix V #cessar las siás foncions en benefici d'un nòu elegit Nicolas V i aguèt decidit que l'avesque seriá totjorn elegit en la siá parentèle. Es perque en lo moment de la reforma, l'avesque del Genevois, (lo Genevois en essent passat jos la familha de Savoie) se #retirar amb 2000 sacerdòts e religiosas a Anecí #que #prene alavetz lo sieu essor.
En 1219 le traité de Desingy, sous l'autorité des évêques de Maurienne et Dauphine et comte de genevois, imposa au comte de Genève de résider en son château d'Annecy afin de faire cesser ses querelles avec l'évêque de Genève. Traité qui fut respecté pendant deux siècles. Quand Amédée VIII, duc de Savoie, fut intronisé pendant dix ans pape sous le nom de Félix V cessa ses fonctions au profit d'un nouvel élu Nicolas V il fut décidé que l'évêque serait toujours élu dans sa parentèle. C'est pourquoi lors de la réforme, l'évêque du Genevois, (le Genevois étant passé sous la famille de Savoie) se retira avec 2000 prêtres et religieuses à Annecy qui prit alors son essor.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]


text:
Premiera Guèrra d'Ossetia
La Premiera Guèrra d'Ossetia se debanèt dau 5 de genier de 1991 au 24 de junh de 1992 entre lei fòrças de Georgia e aquelei de la region independentista d'Ossetia dau Sud, sostengudas per de volontaris rus e per la diplomàcia de Moscó. S'acabèt per una victòria osseta après la signatura d'un acòrd d'alta-au-fuòc a la seguida de negociacions menadas per Russia. Ossetia dau Sud venguèt de facto un estat independent mai aquela independéncia foguèt pas reconeguda per la comunautat internacionala.
Una segonda guèrra se debanèt en 2008, ambé la participacion dirècta de l'armada russa, quand l'armada georgiana assaièt de reconquistar la region.


text:
Era U.E. Bossòst guanyèc per 1-4 ena 2ª eliminatòria dera Copa de Midi ath Montaudran. Resultat clar e ampli en camp contrari. Er equip deth Montaudran sonque se mostrèc damb perilh enes prumères menutes des dues miejes parts. Es sòns delantèrs Agzemni e Poeyten rematèren damb perilh, mès eth nòste portèr Roger parèc aguestes pilotes. En minut 15 en un error dera defensa locau, Ignasi marcaue eth 0-1. Lèu dera mieja part Alex en ua auta badada dera defensa locau, marcaue eth 0-2, marcador amb qu’arrivauen ath descans. Ena dusaua part encara se hèc mès grana era diferència tant técnica coma fisica, e atau en minut 60 Moha marcaue un pulit gol, ère eth 0-3. Eth Montaudran sajèc de reduir distàncies en marcador, mès un xut toquèc en garrot e un aute eth delantèr fallèc un gol fàcil. En minut 80 Ariel a pasada d´Ignasi marcaue eth 0-4. Ath finau deth partit er arbitre marcaue un penalti inexistent en contra dera U.E. Bossòst que hèc qu´er equip deth Montaudran marquèsse eth 1-4 e fiulet dempús eth finau deth partit. En resumen, partit guanyat e clasificacion comoda ta ua auta eliminatòria. Eth plòpèu partit ei eth dera 4ª jornada deth campionat de liga, jogam eth dimenge 14 d’octobre tàs 15 ores en Montespan contra eth MontespanFigarol.
Huelha deth partit.
Resultat : Toulouse Montaudran ASC 1 – U.E. Bossòst 4
Toulouse Montaudran ASC : Andurand, Besse, Sentenac, Cayborieux, Gros, Lacraype, Baceiredo, El Mansouri, Poeyten, Benkhermossa, Agzemni ;remplaçants : Schafer, Rabanel, El Basir
Trainer : Mauffrey Michalt
U.E. Bossòst: Roger, J.Carlos, Chapo, Cuny, Felipe, Javi, Jon, Alex (45’ Adrian), Ignasi, Ariel (45’ Moha), Filloy.
Trainer :Jordi
Arbitre : Nicodemo Jacques.
Gols : 0-1 Ignasi (15’), 0-2 Alex (40’), 0-3 Moha (60’), 0-4 Ariel (80’), 1-4 El Basir (p.90’).
Tarjeta auriòla : Cuny (43’).


text:
« Le Polo occitan », Made in aquí
La mòda qu'ei a las mèrcas de vestits identitaris. Aqueths creators que vòlen méter en valor la lor region e lo lor departament. A l'instar de las marcas « 64 », « Adishatz », o drin mei luenh d'ací « Phare Ouest 17 », « le Polo occitan » que vadó dus ans a.
L'idea qu'a germiat dens lo cap deu son creator Roland Datt bèth temps a. La mèrca qu'estó depausada oficiaument a l'Institut Nacionau de la Proprietat Industriau (l'INPI) quate ans a. La purmèra colleccion que compta quate camisets taus òmis e tà las hemnas. Ua navèra seria de camisas que sortirà lèu e tad aqueth parat, ua campanha de pre-venta suu site internet Ulule, qu'ei estada aviada peu son creator. Dinc au dijaus 21 de junh, que v'ei possible de'vs procurar l'article a baish prètz. Ligam cap a la campanha Ulule.
Ahuecat de confeccion, aqueth occitan d'adopcion, militar de formacion, que s'enamorè de l'Occitania pendent los sons divèrs mudaments. En efèit, la soa darrèra garnison qu'estó Tolosa. « Qu'ei ua region que m'agrada hèra, çò nse hidè. L'Occitania qu'ei la mea region adoptiva. Que soi originari de Lorraine e que hè mei de 25 ans que demor ací ».
L'objectiu purmèr qu'ei de crear vestits « sòbris e distinguits », mes mei que mei de crear ua mèrca qui amuisha la fiertat de la region nosta, la soa cultura, la soa istòria. Los vestits de « le Polo occitan » que son concebuts en Occitania. La casa, la Chemiserie Gayraud, que's situa en Gèrs, a l'Isla de Baish (32).
En perpausat camisets, Roland qu'a volut sortir de l'imatge qu'an la màger part de las mèrcas regionaus hasent produccions a caractèr umoristic. « Que volèvi har ua mèrca diferenta de las autas. Que'm soi avisat que dens la nosta region, que i avèva mèrcas identitària, segur, mes hèra concentradas sus un departament sonque e pas sus l'ensemble deu territòri. Qu'ei lo cas d “Adishatz” e de “64”. Qu'avem volut crear ua mèrca de grana tenguda en tot demorar dens la confeccion, e har conéisher la nosta region ». La referéncia a la mèrca eponima de l'ancian jogaire de rugbi Serge Blanco qu'ei estada hèita a mantuas represas. Despuish 25 ans, la mèrca Serge Blanco que perpausa efectivament camisets e camisas de bona lei.
Despuish que demora ací, Roland qu'ei ahuectat de l'istòria d'Occitania. Que sap tot suu periòde de las Crotzadas e que hè partida de l'associacion Réalités Médievales basada a Sent Bertran de Comenge (31) qui òbra tà la sauvaguarda e la promocion de la cultura occitana au Musèu deu blason e deus òrdis de la cavaleria.
« Le Polo occitan » que sortirà navèths modèles d'ací chic de temps. Que poderatz seguir l'actualitat de la mèrca sus la soa pagina Facebook Polo occitan. La venta ne's hè pas qu'en linha peu moment suu site internet le-polo-occitan.com. Roland Datt que cèrca eventuaus distributors. Coneguda causa sia !
Fòtos : Le Polo occitan


text:
poèta occitan
a l'ecran plat .
Aqui un poèta occitan
a mand de dire non , a l'ecran plat.
Mas mantuns còps aquò's l'ecran plat que dis non al poèta occitan.
Alara coma dis l'ecran plat: es pas bèla la França ?
E Franca respond : " qu'es bèla la França!"
E que volètz cambiar quicòm? Vosautres los gemegaires
E lo poèta banda dabant l'ecran voide de la França urosa. Que podria li far cridar cèba lo poèta ame sas colhas frenissantas . Mas 'quò's aital .
Franca es urosa ambe lo vibro pastaire de Nicolas.
Es pas bèla França ambe sas telas d'aranhas al cuol?


text:
de Solferino a Waterloo. La Beresina .
Euròpa va nos salvarbraman totes de longa, ???? Coma fan per l'Espanha? , l'Italia? , la Grècia? Aquò's çò que dison!!!!
L' Euròpa la tèrra d'asila de Lampedusa a Oslò e tre l'escòla mairala!!!
Ont l'UMP encapa pas , lo PS furga "coratjosament" dins las estalvias dels pauras .
Tornaran pas de 30 ans. La granda vestassa naseja per las eleccions comunalas . S'en chautan los socialistas ?
Ai votat Francescò... Un còp èra. Coma un còp èra m'an colhonat, per Chirac per sauvar la republica contra Le Pen ! Que lo grand con de Cintegamela nos avia enganat plond, (en privatisant mai que Balladur) , coma lo Francesco ara nos engana plond , Jospin lo grand amic de Blair qu'avia trobat d'armas d'armas quimicas imaginaris dins Irak ambe lo regretat Bush. Un Guy Mollet oblidat ara
Mas qual con èri!!
An pas comprès los elegits socialistas ! E se'n chautan. Se troban polits, qu…


text:
Atal lo Congrès s’es acampat. Solemnament. Non èri pas convidat a l’asempre, non soi pas assabentat exactament de çò que s’i diguèt, mas poguèri legir d’articles de premsa sus l’eveniment. L’an passat, una delegacion de l’associacion de prefiguracion anèt visitar l'Institut d'Estudis Catalans, l’Acadèmia basca e l’Acadèmia frisona, mas pas l’Acadèmia francesa, la Real acadèmia espanhòla, l’Acadèmia italiana nimai l’Acadèmia occitana… E aprenèm qu’un Conselh linguistic es estat constituït e qu’a ja « avançat sus la question ». Aprèp aver « trabalhat sus qualques centenats de mots », aqueles especialistas se son « mainats que i aviá al mens 50% de vocabulari comun ». Segur es una suspresa ! Volián dire benlèu entre l’occitan e lo frison, perque entre l’occitan e lo catalan devèm èsser altorn de 90%. E se s’agissiá dels mots comuns entre los parlars occitans, coma d’unes o an comprés, l’occitan non seriá pas una lenga. Alavetz, per èsser clar e rassegurar lo pòble, vos anam donar una informacion incresibla : entre totas las varietats occitanas a l’ora d’ara, la proporcion dels mots comuns es al mens equivalenta a la amb lo catalan e non parlam pas de la sintaxi… Çò que vòl dire que se nos metiam d’acòrdi sul vocabulari « sabent » e los neologismes, la lenga comuna modèrna vendriá tota sola, emai amb sas colors d’origina.
Aquò dit, l’Acadèmia occitana es aürosa de saludar l’espelida del Congrès permanent de la lenga occitana e li desira un bon camin al servici de nòstra causa comuna.
J.P.


text:
Informacions cap a la JURADA de 2019
Entreten oral : junh de 2019 a Besièrs e a Tolosa.
Reçaupretz un convit debuta de junh que vos indicarà lo luòc e l’ora de passatge.
Espròvas escritas : junh de 2019 a Besièrs.
Los candidats retenguts per las espròvas escritas reçaupràn un convit amb lo detalh dels oraris.
La jurada es una avaloracion diagnostica dobèrta a totes los qu’an lo desir d’ensenhar dins una escòla Calandreta. Es pas un concors.
Las Calandretas son d’escòlas bilingüas ont la lenga ensenhanta es l’occitan. Los mainatges escolarisats a Calandreta son en majoritat d’ostals francoparlants. La problematica prepausada als regents de las Calandretas es de trasmetre la lenga occitana viva d’un biais natural en prepausar l’immersion tant completa coma possible a l’escòla. En mai de la lenga, trasmeton a l’encòp la cultura d’òc.
1- S’encartar
L’inscripcion se fa en linha :
-
Emplenar electronicament e registrar lo formulari per que lo contengut siá plan salvagardat. Las inscripcions començaràn en març de 2019. Lo formulari serà a posita a aquel moment.
-
Mandar a aprene@aprene.org lo formulari d’inscripcion completat acompanhat d’un CV e d’un tèxt per explicar son desir d’ensenhar en occitan.
2- Se preparar
-
Prene contacte amb una Calandreta per demandar l’autorizacion de viure (escotar e observar) una mièja jornada o una jornada dins una classa.
-
Causir demèst qualques obratges e legir las ressorças a posita per descobrir mai çò qu’es l’immersion, la pedagogia institucionala e las tecnicas Freinet.
Legir l’article s’aprestar a la Jurada
3- Participar a un entreten
L’establiment APRENE vos convocarà per un escambi oral a Besièrs o a Tolosa. Rencontraretz diferents actors del movement Calandreta (Federacion Regionala, establiment APRENE, regents) que vos escotaràn a prepaus de vòstre projècte professional. Se mesurarà vòstre gra d’endralhatge dins la lenga occitana e vòstra capacitat a vos metre «en movement». Serà l’escasença tanben de respondre a vòstras questions e, perqué pas, de vos donar de precisions que desiratz d’aver.
Al cap de l’entreten, los representants de Calandreta decidiràn se cal persegre amb la convocacion a la partida escricha de la Jurada.
4- Participar a l’escrich
Seretz convidats a una jornada ont produsiretz d’escriches a partir de subjèctes dins 4 domenis : occitan, pensada, matematicas e francés.
Legir l’article Presentacion de las espròvas e exemples de subjèctes
5- Aprèp l’escrich
Cada còpia, anonimada, serà corregida per dos correctors.
Aqueste dispositiu permet mai que mai de mesurar las capacitats d’APRENE a menar los candidats cap a la mesa en òbra de las exigéncias de la Carta de las Calandretas en classa e dins una escòla, e cap al nivèl de competéncias demandat al CRPE.
La conferéncia de decision publicarà, al mes de julh, la tièra dels calandrins admeses en annada d’APRENE 1 per la rintrada seguenta.


text:
Valbom
Valbom peut désigner, au Portugal :
- homonymies exactes :
- Valbom, paroisse civile de la municipalité de Gondomar, située dans le district de Porto et la région Nord ;
- Valbom, paroisse civile de la municipalité de Pinhel, située dans le district de Guarda et la région Centre ;
- homonymies partielles :
- São Martinho de Valbom, paroisse civile de la municipalité de Vila Verde, située dans le district de Braga et la région Nord ;
- São Pedro de Valbom, paroisse civile de la municipalité de Vila Verde, située dans le district de Braga et la région Nord.


text:
Augièr Galhard (Rabastens c. 1530 – Pau ? 1595 ?)
A tots los que se fachon quand Augièr va a cò de monsur de Dariat.
Jamai non me veiriatz jogar de la pigassa
a l’encontra dels orms ni contra los garrics,
se dedins Montalban ieu aviá fòrça amics
coma monsur Dariat que, quand i vau, m’embraça.
Cent còps m’a fach manjar damb el la pola grassa,
amai cent autres còps pastisses e perlics,
que per aquò sap mal a qualques fantastics,
quand veson que ieu soi a la siá bona graça.
Ò quin amic ieu ai en monsur de Dariat !
Jamai a sa maison ieu n’i tròbi feriat : [jorn feriat]
astes e capfoguièrs tots los jorns i trabalhon.
Dieu del Cèl lo mantenga e los de son ostal,
que puèissas aprèp el tots puèscon far aital
e que tant que viuràn jamai bens non lor falhon.


text:
Édouard Philippe
Édouard Philippe, nascut lo 28 de novembre de 1970 a Rouen, es un naut fonccionnari, escrivan[1], òme d'Estat francés.
Membre de l'Union per un movement popular (UMP) puèi del partit Los Republicans (LR), venguèt en 2010 consol del Havre e president de la Comunautat d'aglomeracion havresa. En 2012, foguèt elegit deputat de la setena circonscripcion la Sèina Maritima.
Lo 15 de mai de 2017, es nomenat primièr ministre pel president Emmanuel Macron.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
- govèrns d'Édouard Philippe
- govèrn d'Édouard Philippe (1) del 17 de mai al de 19 junh de 2017
- govèrn d'Édouard Philippe (2) dempuèi lo 21 de junh de 2017.
Nòtas et referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ « Edouard Philippe, la transgression à Matignon », Libération.fr,


text:
La produccion occitana qu'ei rica : universitaris, ensenhaires e autes apassionats qu'an creat numerós diccionaris, gramaticas, metòdes d'aprentissatge e autes utís tà transméter la lenga.
Cèrtas òbras bibliograficas qu'identifican, que classan e que descríven aqueras publicacions tà'n facilitar la recèrca e l'accès au gran public. Las bibliografias que pòden estar lo repertòri d'un hons (bibliotèca), aver ua tematica particulara o mei estar ua lista d'orientacion tà apréner o apregondir la lenga (òbras de referéncia).
Lo Congrès qu'a aviat un tribalh de recensament tà'n perméter l'accès aus utilizators deu site. Las referéncias que's pòden consultar o teledescargar que son accessiblas despuish lo menut de dreta.
Los qui vòlen anar de cap tà l'exaustivitat que's retrobaràn dens la bibli'Òc realizada peu CIRDOC.


text:
Deu 13 au 16 de julhet de 2017
Mantuas animacions que son previstas, entre autes :
- Dijaus 13 de julhet, 21 òras 30, concert-bal dab la Pèiro Douso e a miejaneit concert de « Boisson Divine »
- Divés 14 de julhet, 21 òras 30, concert dab lo grop « Bal Brotto Lopez » e a miejaneit concert-bal dab lo grop Lou Tapage
- Dissabte 15 de julhet, 22 òras, concert-bal dab lo grop Lou Seriol e a miejaneit concert deu grop « Les Diables de la Garrigue »
- Dimenge 16 de julhet, 15 òras, contes de las Pireneas dab Joan-Pau e Lois Ferré e a 16 òras concert dab Arredalh
Que podetz arretrobar la programacion tota en seguir lo ligam aqueth : programa


text:
27/01/2015
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 1 de feurier 2015
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau 1er de feurier a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Sebastian Girard de l' Agencia Culturala Dordonha Perigòrd per parlar de la dictada occitana que se debanara lo 7 de feurier a l'amfiteatre Jean Moulin de la biblioteca Pierre Fanlac de Perigüers, mai de l'actualitat dau pòle occitan de l' Agencia Culturala.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
06:06 Publié dans Musica, chants e dança | Tags : dictada occitana perigüers 2015 | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Vènus preïstorica
Las Vènus preïstoricas son d'estatuatas femininas caracteristicas del Paleolitic superior eurasiatic, realizats en ivòri, en pèire tendre (esteatita, calcita, calcari) o de tèrra cuècha. Se'n descobriguèt mai de dos cents, totjorn de dimensions pro modestas, comprisas entre 4 e 25 centimètres.
Somari
Istoric de las descobèrtas[modificar | modificar la font]
La primièra estatueta femeninas descobèrta foguèt la « Vènus impudica » de L'Aujariá Bassa, trobada pel marqués de Vibraia en 1864. Dins los ans seguents se trobèt « la femna del rèn » de L'Aujariá Bassa, per l'abat Landesque, e lo « bust minuscul de femna » du Mas d'Asilh, per Édouard Piette. Aquel tanben trobèt la Dauna de Brassempoi, en 1894. Quatre ans nai tard, las estatuetas d'esteatita de las caunas dels Balzi Rossi essent publicadas per Salomon Reinach, una dosena d'ans après lor descobèrta per Jullien. La Vènus de Willendorf fuguèt escabada en 1908 dins la val de Danubi, en Àutria. Dempuèi, mai de 200 esculturas femeninas analògas foguèron descobèrtas, dels Pirenèus a las planas siberianas del Lac Baikal. H. Delporte ne compta unas 244 Vènus dins la darrièra edicion de son obrtage[1].
Descripcion[modificar | modificar la font]
Gaireben totas la Vènus preïstoricas semblan èsser de representacions femeninas confòrmas a de convencions figurativas, veire a una estilizacion o esquematizacion. André Leroi-Gourhan sostenguèt que gaireben totas intran dins un lausange, amb dos tèrmes aprimadas simetricas a l'entorn d’un alargiment correspondent al ventre. Segur que de figurinas, mai d'una partidas del còrs son pro desvelopadas: abdomèn, malucs, popas, patèrlas, vulva. Alara que las partidas perifericas son mai sovent qu’escapoladas o absentas: es lo cas dels braces e dels pés. Lo cap es sovent redusit e mancan los detalhs anatomics. J.-P. Duhard insistís sus la postura dels còrs e la gestuala del membre superior, sovent abdominal, rarament mamari e jamai sexuala. Sèm luènh dels estereotipes difusats pels medias o l'imaginari d'unes cercaires.
La question de l'esteatopigia d'unas Vènus foguèt l’objet de fòrça controversiada: lo primièr a tractar del tèma foguèt Édouard Piette, descobreire de la Dauna de Brassempoi e d’autras estatuetas pirenncas. D'autors i vegèron un trach fisic encontrat a çò dels San d’Africa australa lara que d’autres l’interpretèron coma un simbòl de fertilitt e d’abondança. Mai tard, se notèt que totas las figurinas èran pas obèsea e presentavan pas des atributs femenins exagerats. Quitment, totas èran pas pas sens detalhs facials. J.-P. Duhard montrèt que l'adipositat variava segon los imatges femenins, coma pels èssers vivents.
La Vènus de Willendorf e la Vènus de Laussel an de marca d’òcra roja, un sovent utilizat pendent lo Paleolitic (sols, inumacions, peinturas) sens que se sap lo sens d'aquela coloracion.
Reparticion[modificar | modificar la font]
Per far un ensag de classificacion Henri Delporte, se basa sus la provenéncia geografica[1]:
- las Vènus del grop pirenèuaquitan (82 Vènus coma aquelas L'Espuga, de Laussel e la Dauna de Brassempoi)
- las Vènus del grop mediterranèu (17 Vènus coma aquelas de de Savignano e dels Balzi Rossi)
- las Vènus del grop renodanubian (60 Vènus coma aquelas de Willendorf etde Dolní Věstonice)
- las Vènus del grop rus (54 Vènus coma aquelas de Kostienki en Russia e de Gagarino en Ucraïna)
- las Vènus del grop siberian (31 Vènus coma aquelas de Mal’ta e Bouret’).
Segon André Leroi-Gourhan, existís una relacion culturala entre totas. de detalhs anatomics suggererisson una origina comuna orientala, que se difusèt cap a l’oèst[2]. L. Pales e M. Tassin de Saint-Péreuse[3] puèi J.-P. Duhard[4] critiquèron aquela ipotèsi. Las ressemblanças an mens una cultura comuna, improbabla per un tal espandiment espaciotemporal, que de rasons morfologicas, le còrs femenin subissent de modificacions identicas amb l'edat.
L’abséncia de Vènus preïstoricas dins la peninsula Iberica es curiosa. Sols d'exemples dobtoses foguèron censats, per exemple a El Pendo o La Pileta. La dicha « Vènus de las Caldas », près d’Oviedo, es un objècte escultat magdalenian de bana de cervids. Se pòt i veire un còrs femenin estilizat amb uncap d’animal, s’agís benlèu d’un propulsor ornat.
Datacion[modificar | modificar la font]
Recentament, dos objèctes de pèire fòrça ancians (de 200 a 300 000 ans) foguèron interpretats coma d'ensags de representacion femenina. Una foguèt descobèrta sul plan de Golan (« Vènus de Berekhat Ram ») e l’autra al Marròc (« Vènus de Tan-Tan »). Pasmens, aquelas pèças son pel melhor somariament e fòrça marginalament modificadas, al pièger entierament naturalas e antropomorfas per escasença.
Las solas estatuetas femeninas preïstoricas incontestablas datan del Paleolitic superior. Ancianament consideradas coma aurinhacianas, son uèi gaireben totas de Gravetian al Magdalenian. La Vènus de Galgenberg foguèt longtemps la mai anciana de las figurinas antropomorfas conegudas (30000 ans AbC). La descobèrta en 2008 de la Vènus de Hohle Fels dins le Jura Soab[5], datada de 35 000 à 40 000 ans AbC, recula de près de 10 000 ans la data d'apareisson de l'art figuratiu, gravetian.
Interpretacions[modificar | modificar la font]
Las interpretacions de las Vènus preïstoricas son nombrosas e a vegadas ideosas. En l’abséncia d'escrichs, las teorias d'un eventual culte de la feconditat o de la Divesa Maire son pas qu'especulativas e se pòdon pas evaluar al biais scientific.
Son nomenadas « Vènus » per analogia a la divesa de la beutat de la mitologia romana e que los preïstorians al començament del sègle XX pensavan que correspondavan a un ideal de beutat preïstoric. L'emplec du tèrme « Vènus » dins lo contèxte faguèt l'objècte de fòrça criticas[4],[6]. Per Svend Hansen, las estatuetas presentant los atributs que se prejutja que son pas que topics de divesas (pitre, ventre e aparelh genital desvelopat; ticament las Vènus de Willendorf e de Moravany) son al final pauc nombrosas[7].
Las figuracions femeninas de l’art mobiliari del Paleolitic superior avián pas cap d'utilitat practica dins l'encastre de las activitats de subsisténcia. Foguèron mai sovent descobèrtas dins l'encastre d’abitat, en plen aire coma d'espelugas, puslèu que dins de sepulturas. A Gagarino en Russia, set Vènus foguèron descobèrtas a l’interior d’una cabana ovala de mai de cinc mètres de larg: foguèron interpretadas coma d'amuletas apotropaïcas correspondent als ocupants dels luòcs. A Mal’ta, près del lac Baikal, las figurinas essent presentas pas que del costat esquerre del cabanon.
Las Vènus essent donc benlèu pas d'amuletas amagadas o secrètas, mas puslèu expausadas al vejaire de totes. D'estatuetas son portairas d'una perforacion, permetent de las portar en pendelòta o de las penjar amb marcas d'usura.
D'estatuetas son fòrça esquematicas, e de sèxe dificil de precisar. Se dison indeterminat sexual[8]. Aquel ipotèsi es enforçada per una descobèrta facha a Brassempoi per H. Delporte de dos objèctes associats: una epifisi de bovid asclada en dos e abrigant dins sa concavitat un troç d'os long avent un trach umana. Lo descobreire l'interpretèt coma l'evocacion d'un berç e d'una monaca[9].
Solon LeRoy McDermott, las figurinas femeninas en forme de lausanje foguèron escultada per las quita femnas alara prensas[10]. D'esperelas se serian representadas baissant lo cap, qu'avián pas de miralh. Çò que vesián mai gros, d'en primièr, èra lor pitre qu'amagava gaireben tot lo rèste del còrs; puèi lo ventre e lo malucs que sortission un pauc; e fin finala las cambas cortas. Aquela autovision de lors còrs explica tanben que la talha del cap e dels braces siá reducha.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0 et 1,1 Delporte, H., 1993, L’image de la femme dans l’art préhistorique, Éd.
- ↑ Leroi-Gourhan, A., 1966, Cronología del arte paleolítico, Actas de VI Congreso internacional de Ciencias prehistóricas y protohistóricas, Roma.
- ↑ Pales, L. et Tassin de Saint-Péreuse, M., 1976, Les gravures de La Marche : II. les humains, Ophrys, Paris.
- ↑ 4,0 et 4,1 Duhard, J.-P., 1989, Le réalisme physiologique des figurations féminines du Paléolithique supérieur en France, Thèse de doctorat en anthropologie et Préhistoire, Université de Bordeaux I, 622 p., ill.
- ↑ Conard, N.J., 2009, « A female figurine from the basal Aurignacian of Hohle Fels Cave in southwestern Germany », Nature, n° 459, pp. 248-252.
- ↑ Duhard, J.-P., 1998, Réalisme de l'image féminine paléolithique, CNRS éditeur, Cahiers du Quaternaire n°19.
- ↑ (en)Svend Hansen « Neolithic Sculpture.
- ↑ Pales Modèl:Refinc
- ↑ Delporte, H., 1985, « Fouilles de Brassempouy en 1982, 1983 et 1984 », Bull.
- ↑ LeRoy McDermott, 1996, « Self-Representation in Upper Paleolithic Female Figurines », Current Anthropology, vol. 37, n° 2, pp. 227-275.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- C. Cohen : La femme des origines - images de la femme dans la Préhistoire occidentale, Belin - Herscher (2003) (ISBN 2-7335-0336-7)
- H. Delporte.: L’image de la femme dans l’art préhistorique, Éd. Picard (1993) (ISBN 2-7084-0440-7)
- J.-P. Duhard:: Réalisme de l'image féminine paléolithique, CNRS éditeur, Cahiers du Quaternaire n°19 (1998) (ISBN 2-271-05077-4)
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Las Vènus paleoliticas sus (fr) hominidés.com
- {{fr} La Vènus de Willendorf
- (en) Analisi de la Vènus de Willendorf, Christopher L. C. E. Witcombe
- (en) Images of women in ancient art, Christopher L. C. E. Witcombe
- Figurinas paleoliticas dels Balzi Rossi servadas al Canadà, J. Cinq-Mars et P. Bolduc
- (en) Venus figures from the Stone Age


text:
20/09/2015
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 27 de setembre 2015
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidats de l'emission de diumenc 27 de setembre a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Sylvain Roux, musicaire e professor au Conservatòri Municipau de Musica de Perigüers.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
19:23 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.