text:
Montbrun (Droma)
Montbrun (Montbrun-les-Bains en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
thumb|left|Façadas dels ostals en formant fortificació
thumb|Montbrun-Los-Bains, anautit-luòc del calvinisme Los Romains i aguèron un establiment.
La distincion #aperténer a las de Agoult e a las Mévouillon, de contunh a las Dupuy.
Al Sègle XII, lo abbaye Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon i possedissiá un prieuré e tres glèisas, #que ne requectava las intradas. Al Sègle XIII, ela ne conserva una aital coma lo prieuré[1]. Lo nom del vilatge apareis las primièras fes en las chartes en 1274, Montis Bruni[2].
Charles Dupuy de Montbrun (1530-1575), tinent, de contunh successor del baron dels Adrets, ven lo cap dels calvinistes e se bat amb una bravoure a tota pròva. La s'a sobrenomenat lo Bayard en protestant, o lo Desafia. Ferit e fa presoèr al pont de Blacons en Diois, a condusit a Grenòble ont çò parlament lo condemna a mòrt, per estancada de la Mois invalide (d'agost)M. La siá execucion a luòc l'endeman.
Les Romains y eurent un établissement.
La seigneurie appartint aux d’Agoult et aux Mévouillon, ensuite aux Dupuy.
Au Sègle XII, l’abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon y possédait un prieuré et trois églises, dont elle percevait les revenus. Au Sègle XIII, elle en conserve une ainsi que le prieuré[3]. Le nom du village apparaît la première fois dans les chartes en 1274, Montis Bruni[2].
Charles Dupuy de Montbrun (1530-1575), lieutenant, puis successeur du baron des Adrets, devient le chef des calvinistes et se bat avec une bravoure à toute épreuve. On l’a surnommé le Bayard protestant, ou le Brave. Blessé et fait prisonnier au pont de Blacons en Diois, il est conduit à Grenoble où le parlement le condamne à mort, par arrêt du Mois invalide (août)M. Son exécution a lieu le lendemain.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Guy Barruol, Michèle Bòsc, Yann Codou, Ostal-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Lista dels establiments religioses en levant del abbaye Sant-André del Modèl:Xe al Modèl:XIIIe sègle », in Guy Barruol, Roseline Bacon e Alain Gérard (directors de publicacion), La abbaye de Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon, istòria, arqueologia, rayonnement, Actes del colloque interrégional agut a l'escasença del millenari de la fondacion de la abbaye Sant-André de Villeneuve-lès-Avignon, 24-26 de setembre 999-1999, 1999, Éd. Alpes De Lums, Comandi, 2001, còl. « Quasèrns de Salagon » pas 4, 448 pàg. (ISSN 1254-9371), (ISBN 2-906162-54-X), p 222
- ↑ 2,0 2,1 Error de citacion : Balisa
incorrècta ; pas de tèxte per las referéncias nomenadas
lure222.
- ↑ Guy Barruol, Michèle Bois, Yann Codou, Marie-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Liste des établissements religieux relevant de l’abbaye Saint-André du Modèl:Xe au Modèl:XIIIe siècle », in Guy Barruol, Roseline Bacon et Alain Gérard (directeurs de publication), L’abbaye de Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, histoire, archéologie, rayonnement, Actes du colloque interrégional tenu à l'occasion du millénaire de la fondation de l'abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, 24-26 septembre 999-1999, 1999, Éd. Alpes de Lumières, Mane, 2001, coll. « Cahiers de Salagon » no 4, 448 p. (ISSN 1254-9371), (ISBN 2-906162-54-X), p 222


c: text/html

text:
1578
Aquesta pagina concernís l'an 1578 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Victòria majora de l'armada dau negus Sarsa Dengel (1563-1597) còntra leis insurgents de Tigre, sostenguts per leis Otomans. D'efècte, lo 17 de decembre, Sarsa Dengel capitèt de susprendre seis adversaris que sei fòrças foguèron durament batudas. Yeshaq, governador de Tigre au centre de la màger part deis insureccions en Etiopia dempuei 1560, e Özdemir Pasha, generau de la garnison turca de Massaua, foguèron tuats pendent la batalha. Aquò permetèt au negus de pacificar lo nòrd d'Etiopia e d'i organizar una ceremònia de coronament dins lo centre religiós d'Aksom per lo premier còp dempuei lo començament dau rèine de Kwestantinos Ièr (1434-1468).
Dins lo corrent de l'annada, una campanha foguèt tanben dirigida còntra leis Oròmos que menaçavan lo sud de l'Empèri.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Sicília
Sicília es la pus granda illa de la Mar Mediterranèa e tanben una region del sud d'Itàlia (Itàlia insulara).
La capitala es Palèrme. Las vilas mai importantas, en mai de la capitala, son Messina e Catània.
Lo gentilici es sicilian, -a.
Istòria[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
Sicília venguèt una region autonòma en 1946. Demorèt devesida en províncias entrò la lei del 4 d'agost de 2015, qu'instituïguèt Consòrcis Liures de Comunas que 3 an l'apelacion de Ciutats Metropolitanas.


text:
Ligur (romanic)
Lo ligur (nom autoctòn: liguru) es un dialècte nòrd-italian (es de pas confondre amb lo ligur antic). Se parla essencialament en Ligúria, dins quauquei zonas adjacentas de Ligúria (Toscana, Piemont, Emília-Romanha) e tanben dins d'enclavas (Mónegue en Occitània, ont lo ligur coexistís amb l'occitan, leis ancianei zonas dau parlar figon en Occitània, Bunifaziu en Corsega, Carloforte e Calasetta en Sardenha).
Sovent se ditz inexactament genoés (nom autoctòn: zeneise, zeneize) en luòc de ligur perque lo parlar de Gènoa, la capitala de Ligúria, a modelat la majoritat dei parlars ligurs.
Lo roiasc (qu'englòba lo brigasc) es un parlar de transicion entre lo ligur e l'occitan, amb de trachs subretot ligurs mai amb una revendicacion occitana. Per còntra, lo mentonasc es un parlar de transicion entre l'occitan e lo ligur, amb de trachs subretot occitans.
Lo ligur a pas encara ges de nòrma lingüistica que siá establa e unanima.


text:
Partit Democrata (Estats Units)
Lo Partit Democrata es un partit politic american. Es eissit del Partit Democrata-Republican fondat per Thomas Jefferson en 1793.
Es a l'origina un partit reaccionari e antifederalista que va evoluar cap a un partit de centre-esquèrra a partir de las annadas 1890 per essèr ara un partit de centre.
Al sègle XX, sèt presidents americans èran eissits del Partit Democrata : Woodrow Wilson (1913-1921), Franklin Delano Roosevelt (1933-1945), Harry Truman (1945-1951), John Fitzgerald Kennedy (1961-1963), Lyndon Johnson (1963-1969), Jimmy Carter (1977-1981) e Bill Clinton (1993-2001).
Localament, lo Partit Democrata demòra sovent conservator e pròche de son adversari republican, particularament dins l'oèst, lo centre e lo sud del país. Al contrari, certanas brancas del Partit Democrata, principalament dins la region de San Francisco en Califòrnia, dins lo Puget Sound (Seattle e lo comtat de King dins l'Estat de Washington, lo centre d'Oregon) e l'oèst dels Grands Lacs (Minnesòta e Wisconsin) son mai a l'esquèrra.
Lo Partit Democrata dispausa tradicionalament del sosten dels obrièrs, dels sindicats, dels salariats, de la majoritat de las professions intellectualas (professors d'universitats, jornalistas, artistas…) e de las minoritats etnicas (afroamericans, ispanics) e religiosas (catolics, josieus). A longtemps tanben dispausat per lo passat del sosten dels segregationistas del sud (Dixiecrats).


text:
Éblange
Éblange es una comuna francesa, situada dins lo departament de Mosèla e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Dépendait De l'anciana província de Lorraine.
- Lo vilatge de Eblange #far partida del domeni temporal del abbaye de Mettlach dempuèi la creacion d'aquela en lo marc del domeni de Valmunster coma #encobrir apareis sus un reliquaire en datant de 1230 en mostrant lo offrande de Walamunst e de Obelingen. Lo domeni de Valmunster i aviá format tanben de Holling, de Rémelfang e de Velving e lo tot èra un fief lorrain de la châtellenie de Boulay. L'amassa permetiá d'installar aperaquí 45 familhas de paysans en avent caduna una dotzena d'ectaras. La proprietat foncière demorarà a la abbaye fins a la Revolucion.
- Dépendait de l'ancienne province de Lorraine.
- Le village d’Eblange fit partie du domaine temporel de l’abbaye de Mettlach depuis la création de celle-ci dans le cadre du domaine de Valmunster comme cela apparaît sur un reliquaire datant de 1230 montrant l’offrande de Walamunst et de Obelingen. Le domaine de Valmunster était formé aussi de Holling, de Rémelfang et de Velving et le tout était un fief lorrain de la châtellenie de Boulay. L’ensemble permettait d’installer environ 45 familles de paysans ayant chacune une douzaine d’hectares. La propriété foncière restera à l’abbaye jusqu’à la Révolution.


text:
OGC Niça
L’Olimpic Gimnaste Club de Niça (ò Nissa) (oficialament, en francés, Olympique Gymnaste Club Nice), mai conoissut coma l'OGCN ò lo Gim, es un club de fotbòl de la vila de Niça, fondat en 1904.
Après l’Olimpic de Marselha e lu Girondins, es lo terço club mai titolat d’Occitània amb lu siéu quatre campionats de França (1951, 1952, 1956, 1959) e li siéu tres copas de França (1952, 1954, 1997). Lo siéu paumarès es testimòni de la siéu temporada daurada, que la màger part dei siéu titols li ganhèt dins li annadas 1950.
Despí 2016 aparten majoritàriament a de capitalistas chinés e americans.
Lo logò introduch en 2013 ten la frasa en occitan niçard Despì 1904.


text:
Jooble vous permet d'accéder en 1 clic à toutes les offres d'emploi en France.en savoir plus
Emploi Canton de d'Yvetot, Job Canton de d'Yvetot
Les offres d'emploi populaires en Canton de d'Yvetot
agent de production Canton de d'Yvetot
aide domicile Canton de d'Yvetot
auxiliaire vie Canton de d'Yvetot
baby sitter Canton de d'Yvetot
baby sitting Canton de d'Yvetot
chauffeur poids lourds Canton de d'Yvetot
électricien Canton de d'Yvetot
electricien batiment Canton de d'Yvetot
garde d'enfant Canton de d'Yvetot
maintenance Canton de d'Yvetot
petite enfance Canton de d'Yvetot
poids lourd Canton de d'Yvetot
preparateur commande Canton de d'Yvetot
professionnalisation Canton de d'Yvetot
responsable Canton de d'Yvetot
technicien maintenance Canton de d'Yvetot
temps partiel Canton de d'Yvetot
territorial Canton de d'Yvetot
Recherche d'emploi par ville Canton de d'Yvetot
emploi Criquetot-sur-Ouville, 51150
emploi Ouville-l'Abbaye, 09300
emploi Ancretiéville-Saint-Victor, 08160
emploi Saint-Martin-aux-Arbres, 02300


text:
Dama mesopotamica
Lo Dam Persan (Dama mesopotamica) es un cervid en dangièr d'escantiment que se tròba pas mai actualament que dins la província de Khuzestan, al Sud-Oèst d'Iran. S'agís d'una espècia fòrt pròcha del dam europèu (Dama dama), al punt que n'èra considerada de còps per qualques autors coma una sosespècia orientala e que se l'apelava Dama dama mesopotamica.
Referéncias extèrnes[modificar | modificar la font]
- Dama mesopotamica dins Mammal Species of the World (MSW) (en)
- Referéncia ITIS : TSN 625052 Dama mesopotamica (Brooke, 1875) (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Dama mesopotamica (en)
- Referéncia NCBI : Dama mesopotamica (en)
- Referéncia IUCN : espècia Dama dama ssp. mesopotamica (Brooke, 1875) (en)
- Referéncia CITES : espècia Dama mesopotamica (Brooke, 1875) (fr+en) (sul sit de l'UNEP-WCMC)
- reparticion : Dama mesopotamica (Brooke, 1875) (fr+en)


text:
Numa Ayrinhac
Numa Camille Ayrinhac (Espaliu, 5 de setembre de 1881[1] - Buenos Aires, lo 23 de març de 1951) que ho un pintre argentin d'origina roergata qui realizè portrèits oficiaus d'Eva Peron, de la soa familha e deu cople presidenciau. Lo son retrèit d'Evita que he la cobertura deu libe dedicat a Eva Peron per la propaganda peronista : la razón de mi vida. Qu'èra gessit de la comunautat roergata qui emigrè dens la ciutat argentina de Pigüé, parçan que representè tanben dens las soas òbras.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Archius departamentals d'Avairon, Estat-civil d'Espaliu, Naissenças en 1881, acte n°78 del 6 de setembre


text:
Saint-Christ-Briost
Saint-Christ-Briost es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La municipalitat a traversat pel canal del nòrd, per la Soma e pel un de los sieus afluents çò Omignon #que confluissi pauc après, sus la municipalitat vesina de Brie al nòrd.
La commune est traversée par le canal du nord, par la Somme et par l'un de ses affluents l'Omignon qui conflue peu après, sur la commune voisine de Brie au nord.


text:
Harbonnières
Harbounière en picard ( Harbonnières en francés) es una comuna francesa, situada dins lo departament de Somme e la region de Picardia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Harbonnières Es un bourg picard del Santerre.
Es facilament accessible pel anciana rota nacionala 29 (actuala RD 1029) e es a flaca distància de las autoroutes A1 e A29.
Harbonnières est un bourg picard du Santerre.
Il est aisément accessible par l'ancienne route nationale 29 (actuelle RD 1029) et est à faible distance des autoroutes A1 et A29.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Los vestigis de tres villas gallo-romaines an #èsser d'amassadas.
- Lo luòc i aguèt erigit en parròquia abans lo Sègle XII, e en comuna l'an 1104.
- Harbonnières #Èsser lo banc de doas fièras annalas dempuèi lo Mièja Edat, e Charles IX en #apondre doas l'an 1567.
- Les vestiges de trois villas gallo-romaines ont été retrouvées.
- Le lieu fut érigé en paroisse avant le Sègle XII, et en commune en 1104.
- Harbonnières fut le siège de deux foires annuelles dès le Moyen Âge, et Charles IX en ajouta deux en 1567.


text:
Tango
Lo tango es la musica e dança mai populara e internacionala d'Argentina. Es una dança qu'evòca en general la passion e l'amor. Las abilitats de sos dançaires son plan avaloradas pels que ne sabon.
A maugrat d'estar conegut peu son ritme e per las soas figuras de dança, lo tango qu'acessa un univèrs sancèr : ua varietat de ritmes caracterizats, ua poesia e un univers literari dab autors famós (com Manzi, Discépolo, Cadícamo), compositors populars e academics, ensembles instrumentaus (la orquesta típica e lo sexteto de tango) e ua lenga pròpia (lo lunfardo, castelhan de Buenos Aires hargat dab arcaïsmes e dab un lexic impregnat per lengas amerindianas e per mantuns dialèctes europèus).
Lo tango qu'ei donc indissociable de l'univers urban de Buenos Aires e de la soa istòria (que's parla de "folclòre urban") au maugrat d'evocar tanben pro sovent la cultura itàliana e la ciutat de París e tanben d'aver conquestat un succès deus grans dens autes país com Japon e Norvègia (que's pòt considerar lo "tango norvegian" com un genre a despart deu "tango argentin").
L'instrument de musica mei emblematic deu tango qu'ei lo bandoneon. La flabuta e la mandolina que hon emplegadas dens las purmèras tempsadas deu tango ; lo vriulon, la guitarra e lo piano que son, après lo bandoneon, los instruments generaument mei emplegats ; la contrabassa, totun, que possedeish un son d'ua expressivitat plan adaptada au tango qui hè atau partida deu son repertòri (caracteristicas plan expleitadas dens Contrabajeando d'Astor Piazzolla). Que cau soslinhar que lo tango qu'expleita recors de la musica contemporanèa dens lo cas, per exemple deu piano e deu vriulon (com trucar lo piano dab la man com se hosse un instrument de percussion o gratar las soas còrdas dab las unglas, o prémer l'arquet deu vriulon entà prodúser un son esglaishat entà, aquiu tanben marcat un ritme).
Lo poeta Enrique Santos Discépolo que dè ua definicion vaduda famosa deu tango com « ua pensada trista qui's dança ».
En 2009 lo tango que ho marcat per l'UNESCO com partida deu Patrimòni Immateriau de l'Umanitat.
Somari
Nom e etimologia[modificar | modificar la font]
L'origina deu mot tango qu'ei mau documentada. La soa sonoritat, l'origina africana deu ritme (qui remonta a las hèstas negras de l'ancian Buenos Aires d'abans l'arribada massiva d'emigrants europèus durant la segonda meitat deu sègle XIX) e l'influéncia africana suu lunfardo que torna mei que probabla ua origina justament ligada au continent negre.
Etimologias aberrantas que hon perpausadas deu quíchoa tambo (lòc d'acès) e deu latin taguere ("tocar").
En lunfardo verré (a l'envèrs donc) que's dit tanben Gotán.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo ritme deu tango qu'ei 3 còps d'origina africana : que vadó au miei de las celebracions afroargentinas, que ho influénciat per lo ritme de l'abanera e tanben peus ritmes afro-uruguian (com lo candombe).
Lo tango espeliguèt dins la banlèga e lo pòrt de la vila de Buenos Aires a la fin del sègle XIX, al mitan d'un ambient que aquela ciutat argentina èra a se transformar en una granda metropòli per encausa de l'immigracion e del progrès economic. La barreja dels immigrants, negres e gauchos que arribavan a la ciutat an fach del tango un produch multicultural unic dins lo mond.
Al començament, las cançons èran unicament instrumentalas, interpretadas per de trios de guitarra, violon e flaüta, e los parelhs dançavan entrelaçats. Mai tard, foguèt integrat un instrument d'origina alemanda sonat bandoneon que donariá doncas al tango son son caracteristic que fa que siá reconegut sulpic dins lo mond entièr.
Pendent sas primièras annadas, se jogava e dançava dins los bordèls e, per aquesta rason, las paraulas de sas primièras cançons èran vulgaras e grotescas.
Lo tango que s'exportè en Euròpa on e ho au còp plan arrecebut e consemnat peu Kaiser Guilhen II e peu Vatican per'mor de la soa sensualitat. L'oligarquia e la borgesia argentina per aquesta rason que'u regetè dinc au son trionf en França (qui èra la soa referéncia culturau). Au son torn lo ritme deu tango qu'evoluí dab variantas inspiradas peus ritmes europèus com la valsa o la polka.
Los grands poètas de tango espeliguèron tre lo segond decenni del sègle XX, quand Pascual Contursi escriguèt "Mi noche Triste", e narrèt los sentiments d'un òme abandonat per sa femna.
L'occitan Carlos Gardel, autor per excelléncia del tango, enregistrèt aquesta pèça en 1917 e aital nasquèt çò que mai tard se sonariá lo tango cançon.
L'orquestracion, la composicion e l'interpretacion qu'evolué enter las annadas 40 e la fin deu sègle XX. Lo compositor Astor Piazzolla que'u virè de cap a ua forma academica e mei complèxa a còps regetada peu puristas mes arreconeguda e canonizat dens lo monde musicau academic deu monde sancèr.
Demest lo grand nombre d'autors d'aquesta disciplina, cal citar a mai del tolosan Carlos Gardèl, Roberto "Polaco" Goyeneche, Edmundo Rivero e Juan de Dios Filiberto.
Artistas famós[modificar | modificar la font]
Musicians[modificar | modificar la font]
Cantaires[modificar | modificar la font]
- Carlos Gardel : figura mei emblematica deu tango, vadut a Tolosa e mort joen dens un accident d'avion abans d'arrecéber funeralhas nacionaus.
- Agustín Magaldi : entrat tanben dens l'istòria politic en bèth ajudar la futura Evita adolescenta a començar ua carrièra artistica a Buenos Aires.
- Alberto Castillo
- Sofía Bozán : chafrada la Negra.
- Alberto Marino
- Floreal Ruiz
- Roberto Rufino
- Miguel Montero
- Edmundo Rivero
- Roberto Goyeneche : chafrat el Polaco.
- Hugo del Carril : actor de cinèma e militant peronista qui enregistrè la Marcha peronista.
- Alberto Castillo : mètge de formacion.
- Tita Merello
- Julio Sosa : cantaire uruguaian.(El Varón del tango)
- Susana Rinaldi
- Rubén Juárez
- Raúl Lavié : chafrat el Negro.
Bondoneonistas[modificar | modificar la font]
Violonistas[modificar | modificar la font]
Cap d'orquèstra[modificar | modificar la font]
- [[Juan D'Arienzo]´
- Anibal Troilo "Pichuco")
Tematica literària[modificar | modificar la font]
La tematica deu tango qu'ei urbana com la soa lenga e ligada dab la realitat sociala e istorica de Buenos Aires : la soletat devuda a l'immigracion.
La votz poetica deus tèxtes de tango qu'ei atau sovent nostalgica (Te acordás hermano), dab lo regret deu temps qui passa, deu monde urban qui's transforma lèu (Buenos Aires que pravè tot d'un còp hèra viste dab l'immigracion) en bèth escobar la vila anciana de la joentut. Lo tango que hè a còps lo balanç de la joentut passada e de las ocasions perdudas (Uno, Cafetín de Buenos Aires, Sueños de barrilete).
Sovent que lamenta lo cinisme e la manca d'onestetat deu monde (Yira yira, qu'ei a díser "Que vira, que vira" au maugrat de tot, Qué sapa señor ?, Al mundo le falta un tornillo, Cambalche) e qu'evoca lo personatge deu gil (Chorra), òmi vençut per'mor d'estar onèste e expleitat peus autes mei astuts e shens vergonha. Dens aqueth contèxte lo tango qu'evòca sovent hemnas fataus qui an sabut expleità's un gil (Aquel tampado de armiño, Yvette). Au contre deu gil be i a lo bacán (Garufa) qui eth, e expleita ua hemna. Lo tango qu'evoca sovent las lamentacions deus qui son estats expleitats, abandonats o enganats (engaño qu'ei ua paraula hèra emplegada) com Madame Ivonne.
L'immigracion qu'ei tanben evocada dab la nostalgia d'un vilatge (italian sovent - la Violeta) qui no's tornerà pas jamei véder. La nostalgia qu'inclusèish la referéncia aus pairs (lo pair - dens Antiguo reloj de cobre - e mei que mei la mair com sola hemna onesta - Pobre mi madre querida - ) qui non son pas mei.
A maugrat d'aquesta lamentacion, lo tango que's vòu optimista per flegma (Ríe payaso), la sofrença qu'ei apasimada a maugrat de l'amarumi. Lo cap d'orquèstra argentin Daniel Barenboim que soslinhè que l'acòrd finau deus tango qu'ei doç per aquesta rason.
Per aquestas rasons tanben, l'interpretacion deu tango que chic favorabla au bel canto academic o a ua interpretacion en grop o per un còr ; qu'ei l'expression d'un sentiment individuau e interior virat de cap a un passat qui no's pòt pas adobar.
Buenos Aires, lo son pòrt e los sons quartièr praubes e immigrats deu sud (Arrabal, Caminito', Silbando), lo sons cafés (Viejo Tortoni) que son de temas de tango : Buenos Aires, Los cien barrios porteños, e un regret dens lo tango Anclao en París (qui evoca los regrets d'un argentin praube qui viu luenh shens poder tornar).
Fin finala, lo tango, qu'ei a còps un tema autoreferenciau de tango : Tango argentino, Así se baila el tango, La canción de Buenos Aires.


text:
-519
Aquesta pagina concernís l'an -519 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Aquemenida[modificar | modificar la font]
Dos ans après la revòuta de 521 av. JC, insureccion novèla en Elam. Coma lei revòutas precedentas, foguèt esquichada e sei caps, eissits de l'aristocracia locala, executats.
En Mar Egèa, conquista de Samos per una armada aquemenida. Pasmens, la vila demorèt autonòma e foguèt fisada au tiran Siloson, vassau de Darius Ièr. Aquò foguèt la premiera etapa dei conquistas occidentalas dau rèi aquemenida que menèron ai Guèrras Medicas a l'acomençament dau sègle seguent.


text:
Silvèstre Ier
Silvèstre Ièr foguèt lo 33en papa de la Glèisa Catolica Romana dau 31 de genier de 314 au 31 de decembre de 335. Succediguèt a Eusèbi (311-314) e fuguèt remplaçat per Marc (genier - octòbre de 336).
Maugrat un pontificat lòng, son autoritat fuguèt eclipsada per la de l'emperaire Constantin. En particular, participèt pas au sinòde d'Arle (314) ni au concili de Nicèa (325) reünit a l'iniciativa imperiala. Pasmens, son periòde fuguèt marcat per la bastida d'unei monuments crestians importants coma la Glèisa dau Sant Sepulcre de Jerusalèm ò lei basilicas de Sant Joan de Latran e de Sant Pèire de Roma e tanben per l'establiment de l'autoritat de la Glèisa sus la comunautat crestiana.
En fòra de son òbra eventuala au sen de la Glèisa, lo papa Silvèstre Ièr es tanben considerat l'autor d'unei miracles coma una victòria còntra un drac ò la resureccion d'un buòu.


text:
Pareu (matematicas)
En matematicas, un pareu (var. parelh) es una lista constituida de dos objèctes (distints o non) que se i destria un premier e un segond: es una nocion onte l'òrdre deis objèctes se deu prendre en còmpte.
Lo pareu deis objèctes a (lo premier), b (lo segond) se nòta: (a, b). Lei pareus (a, b) e (b, a) son distints, alevat se a = b.
En geometria euclidiana plana, dins un sistèma de coordenadas cartesianas, cada ponch es representat per lo pareu (x, y) de sei coordenadas: son abscissa x e son ordenada y. Se lei nombres reaus x, y son diferents, lei dos pareus (x, y), (y, x) representan dos ponchs diferents.
Somari
Nocion de pareu[modificar | modificar la font]
Dins un pareu (a, b), se ditz que l'objècte a es la premiera componenta dau pareu, e l'objècte b n'es la segonda componenta. En plaça de componenta, se ditz sovent (abusivament) element.
Proprietat caracteristica[modificar | modificar la font]
Es essenciala la proprietat seguenta, que justifica l'importància de la nocion de pareu (e de sei generalizacions; vejatz infra).
Dos pareus son egaus se e solament se:
- sei premierei componentas son egalas e
- sei segondas componentas son egalas
Autrament dich, se a, b, a' , b' son d'objèctes:
- (a, b) = (a' , b' ) (a = a' ) (b = b' )
- (lei dos simbòls logics "", "" se lièjon respectivament: "se e solament se", "e")
Definicion ensemblista[modificar | modificar la font]
Istoricament, la nocion de pareu (satisfasent la proprietat caracteristica precedenta) foguèt inicialament considerada coma primitiva. Posteriorament, dins la premiera mitat dau sègle XX, de matematicians (Wiener, puei Kuratowski) s'avisèron que se podiá definir a partir de la nocion d'ensemble.
La definicion usuala, deguda a Kuratowski, es aquesta:
Es de bòn demostrar que lei pareus, ansin definits, satisfàn la proprietat caracteristica. Existisson d'autrei definicions concurrentas. En practica, la forma d'aquelei definicions a ges d'importància: basta de saber qu'es possible de definir la nocion de pareu, satisfasent la proprietat caracteristica, dins lo quadre de la teoria deis ensembles.
Generalizacions[modificar | modificar la font]
Se pòt generalizar la nocion de pareu en de listas constituidas de mai de dos objèctes.
Triplets[modificar | modificar la font]
Un triplet es una lista (a, b, c) constituida de 3 objèctes (distints o non) sonats componentas dau triplet, que se i destria un premier, un segond e un tresen, respectivament a, b e c.
Una definicion possibla dau triplet es aquesta:
- (a, b, c) = ((a, b), c) (lo pareu que sa premiera componenta es lo pareu (a, b), e que sa segonda componenta es c)
Lei triplets satisfàn la proprietat caracteristica seguenta, que generaliza aquela dei pareus. Se a, b, c, a' , b' , c' son d'objèctes:
- (a, b, c) = (a', b' , c' ) (a = a' ) (b = b' ) (c = c' )
En geometria espaciala elementària, dins un sistèma de coordenadas cartesianas, se representa cada ponch per lo triplet (x, y, z) de sei coordenadas.
n-uplets[modificar | modificar la font]
Pus generalament, se son n objèctes (distints o non), se definís lo n-uplet (o n-lista) ; se ditz que son sei componentas.
Lei n-uplets satisfàn la proprietat caracteristica seguenta, analòga ai precedentas. Se son d'objèctes:


text:
Suidae
Los porcins, o suids (suidae), son una familha de mamifèrs non romiants, que sas caninas son desvolopadas e que sas patas an quatre onglons.
Somari
Classificacion[modificar | modificar la font]
Son repartits en tres sosfamilhas :
Babyrousinae[modificar | modificar la font]
- Genre Babyrousa
Phacochoerinae[modificar | modificar la font]
- Genre Phacochoerus : los facochèrs
- Phacochoerus africanus — facochèr comun
- Phacochoerus aethiopicus — facochèr del Cap o facochèr de Somalia
Suinae[modificar | modificar la font]
- Genre Hylochoerus
- Hylochoerus meinertzhageni — Ilochèr
- Genre Potamochoerus : los potamochèrs
- Potamochoerus larvatus
- Potamochoerus porcus
- Genre Sus : los singlars (e pòrcs)
- Sus barbatus — singlar de barba
- Sus bucculentus — singlar de Vietnam
- Sus cebifrons — singlar de Visasyas
- Sus celebensis — singlar de Celèbes
- Sus heureni — singlar de l'Illa de Flores
- Sus philippensis — singlar de las Filipinas
- Sus salvanius — singlar nan
- Sus scrofa — singlar
- Sus scrofa domesticus — lo pòrc domestic
- Sus scrofa cristatus — lo singlar de crinièra, a Ceilan
- Sus timoriensis — singlar de Timor
- Sus verrucosus — singlar de Java
Lo cheropotam (Potamochoerus choeropotamus) d'Africa Orientala e Meridionala es pas trobat dins totas las taxinomias.
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- Referéncia Fauna Europaea : Suidae (en)
- Referéncia ITIS : TSN 180720 Suidae Gray, 1821 (en)
- Referéncia AnimalDiversityWeb : Suidae (en)
- Referéncia NCBI : Suidae (en)


text:
John Dowland
John Dowland (1563 – sepelit lo 20 de heurèr de 1626) que ho un laütista e un compositor anglés de la fin deu sègle XVI e de la debuta deu sègle XVII. Qu'ei l'autor d'ua famosa garba de cançons acompanhada au laüt d'ua tonalitat hèra trista equitament lugubra com ac musihan quauques títols : In darkness let me dwell ("deishatz me demora dens l'escurina") o Flow my tears ("Colatz lagremas meas").
Lo sovier de Dowland qu'ei pro viu dens la cultura anglosaxona e, en 2006 lo cantaire Sting qu'enregistrè un disque dab cançons soas : Songs from the Labyrinth.


text:
Lo Mas (Aups Maritims)
Lo Mas[1] (oficialament en francés Le Mas) es una comuna occitana dau Comtat de Niça, situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Veire los paisatges e la geografia de la municipalitat del Mas : Municipalitat-lemas.fr
Voir les paysages et la géographie de la commune du Mas : commune-lemas.fr
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1713, lo tractat d'Utrecht preveja que lo Ubaye e las siás dependéncias, en levant per endavant del reialme de Piémont-Sardenha, i aja escambiat contra los luòcs franceses del Val de Suse, amb la fin que la frontièra seguisca la linha de parteja d'aigas. Mas los imbrications de territòris eretats de l'istòria subsisteixen : aital, Entraunes e Sant-Martin-de Entraunes dépendaient de Barcelonnette, mas se situan en la vallée del Var, doncas del costat Piémontais, en amont de Guillaumes #que lududes èra ja franceses. Lo reialme de França e aquel del Piémont los #reivindicar. Per en un autre luòc, la vallée de la Estéron, en marge drech del Var, èra piémontaise, en creant aital una lenga de territòri en s'avançant en la Provence francesa. En la Nautor-Var, es fin finala la nòrma de la linha de parteja d'aigas #que prévaut. Per aportar una compensation a la França, e redusir la irrégularité de la frontièra, la comunitat del Mas a cedit a la França en 1718[2].
Veire l'Istòria e lo patrimòni de la municipalitat del Mas : [1]
En 1713, le traité d'Utrecht prévoie que l’Ubaye et ses dépendances, relevant auparavant du royaume de Piémont-Sardaigne, soit échangé contre les places françaises du Val de Suse, afin que la frontière suive la ligne de partage des eaux. Mais les imbrications de territoires héritées de l’histoire subsistent : ainsi, Entraunes et Saint-Martin-d'Entraunes dépendaient de Barcelonnette, mais se situent dans la vallée du Var, donc du côté Piémontais, en amont de Guillaumes qui lui était déjà français. Le royaume de France et celui du Piémont les revendiquèrent. Par ailleurs, la vallée de l’Estéron, en rive droite du Var, était piémontaise, créant ainsi une langue de territoire s’avançant dans la Provence française. Dans le Haut-Var, c’est finalement la règle de la ligne de partage des eaux qui prévaut. Pour apporter une compensation à la France, et réduire l’irrégularité de la frontière, la communauté du Mas est cédée à la France en 1718[3].
Voir l'Histoire et le patrimoine de la commune du Mas : [2]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Comunas dei Aups Maritims - Sit de Laurenç Revest
- ↑ Denis Andreis, « 1713-1718 : l'anautita vallée del Var a la cœur d'un litige internacional », A la cœur dels Alpes : Utrecht, colloque organizat pel musèu de Colmars, lo écomusée de la Roudoule, l'associacion Sabença de la Valeia, 14-16 de setembre 2012. Actes a aparéisser/aparéisser en 2013
- ↑ Denis Andreis, « 1713-1718 : la haute vallée du Var au cœur d’un litige international », Au cœur des Alpes : Utrecht, colloque organisé par le musée de Colmars, l’écomusée de la Roudoule, l’association Sabença de la Valeia, 14-16 septembre 2012. Actes à paraître en 2013


text:
-193
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an -193 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Esparta[modificar | modificar la font]
Protegit per lei Romans qu'enebiguèron la conquista d'Esparta a la Liga Aquèa, Nabis acomencèt de reconquistar lei territòris perduts dins lo corrent deis annadas precedentas, compres lo pòrt de Gition.


text:
Caracalla
Caracalla (4 d'abriu de 188, Lugdunum - 8 d'abriu de 217, vèrs Harran) foguèt un emperaire roman. Venguèt oficialament coemperaire de son paire Septimi Sever en 196 e li succediguèt ambé son fraire Geta, tanben coemperare dempuei 198, lo 5 de febrier de 211. Pasmens, tre lo 26 de decembre de 211, assassinèt son fraire e venguèt emperaire unic fins a sa mòrt. Foguèt remplaçat per Macrin.
Coma Neron o Commòde, son rèine foguèt considerat coma una tirania sanguinaria e Caracalla tèn una imatge marrida. D'efèct, l'assassinat e lo chaple d'opausants — Alexàndria foguèt pilhada en causa d'una satira còntra l'emperaire en 215 — entraïnèron una impopularitat fòrça importanta e Caracalla foguèt finalament assassinat durant una campanha en Orient. Dins aquò, la politica generala de Caracalla aguèt una influéncia importanta per la seguida de l'Empèri car sei campanhas militaras permetèron d'afeblir lei Germans fins au rèine de Sever Alexandre. Estendèt tanben lo drech de ciutadanatge a totei leis abitants de l'Empèri.


text:
Era A.C.R. bombers de Lleida, organitzarà aguest an eth Campionat d´Espanha de futbol 7, ena modalitat de pompièrs. Bona opcion ath costat de casa.
Pompiers Les
Pompièrs de Les. Pompièrs d´Aran. Bombers Generalitat de Catalunya.
viernes, 8 de enero de 2016
Campionat d´Espanya Futbol 7
Era A.C.R. bombers de Lleida, organitzarà aguest an eth Campionat d´Espanha de futbol 7, ena modalitat de pompièrs. Bona opcion ath costat de casa.
Model de Pompiers de Skelleftea,vigilancia dera salut.
Ua mòstra ei er estudi amiat per Pompièrs de Skelleftea, nord de Suècia, damb uns 38000 habitants e a qui s´a anomentat "Healthy fire fighters and the model Skelleftea", que surveilhe era salut des actoants, pompièrs.
Es pompièrs en intervencions, respiren molti e diuèrsi productes, vengudi dera combustion pròpia d´un huec o de d´auti tipes d´actoacions, e que per instants non son ne apreciables. Aguest estudi sage que es pompièrs siguen eth menor temps exposadi a productes toxics e nocius enta d´aguesti.
Interesant de veir, tot e que siguesquem a ans lum d´aguest tipe de serveis, tosptemp ei ua bona opcion veir que ia en auti parçans.
lunes, 16 de noviembre de 2015
Reiniciam eth camin.
Auem pasat un ostiu pro tranquil, més damb serveis de tot tipe, es uns més complicadi que d´auti, més que ja han pasat e que ara mos cau trebalhar en aqueri que vieran.
Aguestes darreres semanes, estam enfaenadi damb força localitzacions de nids de "Vespa Velutina" o més coneshuda coma "Vespa Asiatica".
Era queiguda dera huelha des arbes, facilite era localitzacion, més tanben deishe veir que son situadi en lòcs a molta nautada.
Aguesta vespa, ei ua especie invasora, portada e dejà uns ans en port de Bordeaux, e que s´a estienut fòrça per tota França, més que ja e un temps tanben que afecte a Espanha, sustot País Vasc e Galicia, més que tanben ei localitzada ena Catalonha orientau.
Ara mos toque a nosati, ja que en pogui dies, en an localitzat uns setze nids. Toti en parçan deth Baish Aran, mes perque semble qu´aguest animau non se detecte per desús des 1000 metres d´auçada.
Eth procediment que realizam ei, era injeccion de biocida, tara eliminacion d´himenopters, damb bon resultat. Dempús, se porcedís ara sua retirada totau, enta nor perjudicar era vida des audeths que poguesen alimenta-se des larves que ia en interior.
Aguestes vespes asiatiques, s´alimenten des abelhes e vespes, auçint-les ta poder alimentar as sues colonies. Aguest problema, ara longa pot afectar ara desaparicion des abelhes, damb açó ara polinitzacion, generant un problema greu en cicle vitau.
Ei important eliminar es nids, ja que en son interior se i calcule que ia entre 30 e 100 reines per nid, que ar an seguent crearan era sua propia colonia cada ua. Pendent er iuèrn, es vespes obreres morisen, e es reines s´amaguen ath laguens des arbes, en sòler, eca.
Protocol deth Conselh Generau d´Aran entat control dera Vespa Asiatica:
http://www.cazaypescavaldaran.com/wp-content/uploads/2015/11/Vespa-assiàtica-protocol-Conselh.pdf
Ara seguida, fotografíes deth nid retirat aué a prumera ora deth maitin, a 21 metres d´auçada damb era utilisacion d´ua pértiga ta poder injectar eth biocida en interior.
martes, 16 de junio de 2015
The summer is blue - Val d´Aran
Aguardatz-le, non cau compdar arren més. Gran video.
martes, 19 de mayo de 2015
TRAIL CARLAC 20 e 21 de Junh ena Val d´Aran
Eth recorregut de totes es corses, auran gessuda e arribada en Les, mes segontes era distancia escuelhuda, pasaran per Bausen, Canejan e Bossost.
http://www.trailcarlac.com/
viernes, 15 de mayo de 2015
Water Gate. Comporta mòbil.
En aspiracions directes de barrancs damb cuadaus petiti, en inondacions enta protegir beth punt important o d´autes opcions, semble ua interesante opcion aguest esturment, que se ditz "Water Gate".


text:
Batman
Batman es un personatge de ficcion de DC Comics, un supereròi que apareguèt per primièr còp dins Detective Comics #27 de mai de 1939. Batman foguèt cocreat per l'artista Bob Kane e l'escrivan Bill Finger, a mai se en realitat sonque Kane ne recebèt lo crèdit oficial. Dempuèi aquel temps Batman es vengut un dels supereròis mai reconegut internacionalament.
L'identitat secreta de Batman es Bruce Wayne, un milionari playboy, industrial e filantròp. Foguèt lo testimòni de l'assassinat de sos parents quand èra enfant e aquò lo menèt a s'entrainar per arribar a la cima de la perfeccion fisica e intellectuala. Vestís un costuma que se sembla a una ratapenada, e combat lo crime. A la diferéncia de maites supereròis, a pas cap de superpoder o d'abilitats extraordinàrias. Emplega son intelligéncia, e sos dons de detectiu, las sciéncias e la tecnologia, amassa amb sa riquesa, sa fòrça fisica, e intimidacion dins sa guèrra contra lo crime.


text:
Bombo legüero
Lo bombo legüero (deu castelha legua qui vòu díser "lèga", donc literaument "tambor qui's pòt audir a mei d'ua lèga) qu'ei ua mena de tambor tradicionau de gran edom e de son prave e potent deu sud de la cordilhèra deus Andes.
Qu'ei hèit dab cuèr de craba e un tronc de ceibo vuèitat e traucat d'un petit horat entà har sortir lo son. Que's pòt tiéner dab bendas de cuèr a la mòda deus tambor enropencs e qu'ei provesit a sengles caps d'ua pèth de craba dab los pèus.
Aquestas duas membranas que permeten de jogar l'instrument sia penuts sus l'espatle com ua biàça sia pausat sus los jolh (lo musician sedut alavetz).
Lo bombo legüero qu'ei mei que mei jogar en Argentina sustot per interpretar los ritems de zamba e de chacarera ; qu'ei tanben emplegat dens la musica pop.


text:
1265
Aquesta pagina concernís l'an 1265 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Anglatèrra[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra entre lo rèi Enric III (1216-1272) e lei barons insurgents menats per Simon V de Montfòrt. Pasmens, au contrari de l'annada precedenta, lei combats se debanèron a l'avantatge de l'armada reiala que ganhèt la batalha d'Eversham (4 d'aost). Simon V de Montfòrt i foguèt tuat, çò que marquèt una desfacha grèva per la revòuta.
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Song[modificar | modificar la font]
Represa deis operacions importantas de l'armada mongòla — d'ara endavant comandada per lo khan Kubilai — còntra l'Empèri après cinc annadas d'escaramochas frontalieras. Coma en 1258, un còrs fòrça important ataquèt la region de Sichuan onte infligiguèt una desfacha saunosa ai tropas Song.


text:
Lo general Medici apiegèt lo còp d'Estat de 1964 e après lo triomfe de la revòlta foguèt designat cap de la 3º Armada, unitat militar basada en Porto Alegre. Quand lo general Artur da Costa e Silva demorèt incapacitat dempuèi agost de 1969, l'amassa militara designada per exercir lo comandament presidencial realizèt una sèria de consultas entre los caps de las fòrças armadas per seleccionar un nòu president, en requènt l'eleccion en Médici.
Per efièches d'inaugurar lo sieu mandat lo 30 d'octòbre de 1969, Médici sollicitèt la redobertura del Congrès, la que causa atenguèt malgrat que gaireben un an abans lo sieu predecessor o aviá dissolgut per la fòrça. Malgrat aquel primièr gèst, Médici va consagrar la màger part de los sieus esfòrces a reprimir severament l'oposicion d'esquèrra contra lo regim. Davant l'aparicion d'una guerrilha urbana d'esquerra a Brasil, Médici ordenèt recórrer l'espionatge e la tortura per suprimir aquel movement, amb ajuda d'un servici d'intelligéncia dirigida pel general Orlando Geisel (qu'aviá atengut la mòrt del cabecièr comunista Carlos Marighella en una emboscada policèra). Lo reforçament de la repression politica pendent lo sieu govèrn faguèron conegut al periòde de Médici coma los ans de plomb de la dictatura.


text:
Thannenkirch
Thannenkirch en alemannisch ( Thannenkirch en francés) qu'ei ua comuna francesa deu departament deu Haut Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo pichon vilatge de Thannenkirch a situat sus una nautor en forma de replat en culminant a 468 mètres al pè del massís del Taennchel. Lo pòble a adaigat pel Bergenbach #que pren la siá font dempuèi los fòrts del massís del Taennchel. Lo pòble se tròba tanben a qualques encablures del castèl del Nautor-Koenigsbourg #qu'una polida rota permet de prene.
Le petit village de Thannenkirch est situé sur une hauteur en forme de replat culminant à 468 mètres au pied du massif du Taennchel. Le village est arrosé par le Bergenbach qui prend sa source depuis les forts du massif du Taennchel. Le village se trouve aussi à quelques encablures du château du Haut-Koenigsbourg qu'une belle route permet de rejoindre.
Istòria[modificar | modificar la font]
.


text:
Fiqh
Lo fiqh (en arabi فقه, "compreneson prigonda" o "plena compreneson") definís, dins l'islam, la jurisprudéncia religiosa; se tracta de las interpretacions fachas pels alfaquins (juristas islamics) de cases que son gaire clars dins l'Alcoran e la sunna (basada suls adits). Lors verdictes permeton d'articular e adaptar la chariá o lei religiosa islamica. Lo fiqh se preocupa, mai precisament, de l'observança dels rituals e de la legislacion sociala, se tractant doncas d'una comprension del messatge de l'islam d'un punt de vista juridic e non teologic. Las escòlas qu'estúdian e desvolopan aquela jurisprudéncia se nomenan madhhab.
Atribucions del fiqh[modificar | modificar la font]
A causa de las caracteristicas de revelacion religiosa, la majoritat de las nòrmas edictadas dins l'Alcoran e la sunna pòdon pas regular directament la vida dels òmes; segon las directivas de Maomet el meteis, tenèm qu'aplicar una analisi critica de las normas religiosas per determinar son utilitat e son sens dins cada moment e luòc. Atal, lo fiqh consistís en una metodologia per transformar aquelas nòrmas en una legislacion aplicabla, capabla de regular la relacion del musulman amb Dieu e amb los autres (dins los subjèctes coma l'economia, la politica, las relacions maritalas, la criminologia, l'etiqueta, la teologia, l'igièna o l'etica militara).
L'istorian Ibn Khaldun (1332 - 1406) definiguèt lo fiqh coma " la coneissença de las règlas de Dieu referentas a las accions de personas decididas a obesir a la lei que respècta çò que s'exigís (fardh), çò qu'es enebit (haram), recomandat (mostahab), desaprovat (makrú) o simplament permés (mubà) ".
Per obtenir aquela coneissença, lo fiqh se basa sus l'estudi de las nomenadas "racinas de la lei" (ussul al-fiqh) de l'islam: las doas documentalas, l'Alcoran e la sunna, e las doas que dependon de l'interpretacion (ijtihad), obtenguda pel consensus de la comunautat (ijmà) o per analogia (qiyàs).
Atal, lo fiqh servís per especificar, d'un biais detalhat cossí aplicar la charià. Cossí las conclusions obtengudas dependon de l'interpretacion, se desvolopèron diferents corrents legislatius dins l'islam, tant del costat del sunnisme coma del chiisme. Pasmens, perque lors diferéncias sonque afèctan de qüestions d'aplicacion e non de fe, los diferents corrents o escòlas (màdhhab) son consideradas en general totas coma legitimas, e ne seguir una o l'autra es, en principi, un afar de sensibilitat personala.


text:
Guilhèm Ademar
Guilhèm Ademar ; (1190/1195–1217) èra un trobador de Gavaudan. Nòble de naissença, mas fòrça paure, viatgèt entre las corts d'Albi, de Tolosa, de Narbona, e d'Espanha. Obtenguèt durant sa vida una reputacion pron importanta per que Monge de Montaudon ne'n faguèsse la satira. Dintrèt dins los òrdres cap a la fin de sa vida. Setze poèmas; catòrze cansos, un sirventés, e un partiment amb Eble d'Ussel demòran de son trabalh. Sas cansos son sas òbras pus famosas. Sovent plenas d'umor, mantunas imitan la poesia d'un de sos pus illustres contemporanèus: Arnaut Daniel. Una canso subrevisquèt amb sa melodia.
Segon sa vida, Guilhèm èra lo filh d'un paure cavalièr de Maruèis, que lo senhor del castèl lo faguèt cavalièr. Èra un òme eloquent que "sabiá plan cossí trobar."[1] Quora se suportèt pas pus coma cavalièr, venguèt trobador e "foguèt grandament onorat per tota la nauta societat."[1] Pasmens a la fin de sa vida jonhèt l'òrdre religiós de Granmon.


text:
es a la salla Bellegrave a Pessac a 15H, lo baleti es a 20H30 (oc, sabi, i a un match dels Girondins, mas esperi que la promotion de nostra cultura es mai important per vosautres que lo footbal...)
Vous n'êtes pas connecté. Connectez-vous ou enregistrez-vous
festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn
1 festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Sam 17 Mar - 9:58
burdigala
Pintaire
es a la salla Bellegrave a Pessac a 15H, lo baleti es a 20H30 (oc, sabi, i a un match dels Girondins, mas esperi que la promotion de nostra cultura es mai important per vosautres que lo footbal...)
2 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Dim 18 Mar - 10:17
burdigala
Pintaire
3 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Dim 18 Mar - 10:20
burdigala
Pintaire
4 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Dim 18 Mar - 14:27
Danís
Adjudant
5 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Dim 18 Mar - 21:20
ceba e roi
Guelha de bonda
_________________
La ceba fai bèure e manten la sed
6 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Lun 19 Mar - 17:04
admin
Trobador !!
Totun, n'èi pas espiat lo foot, pr'amor n'avèvi pas que la TNT a l'ostaleria !
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
7 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Lun 19 Mar - 18:41
capbreton
Occitan Warrior
La partida deus Girondins qu'èra sus Foot+ e non pas sus la TNT.
Dijaus que serei a l'IEP per la serada publica organisada per la calandreta. Dab un chic d'escaduda i aura danças occitanas a l'aperitiu.
8 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn le Lun 19 Mar - 22:08
admin
Trobador !!
_________________
Tant d'annadas aviái somiat
Al mòble en kit crompat a But !
Mas en lo montant l'ai petat !
Ai, Cocut !
Pau DELERMÀS-FIGORNIÈR
9 Re: festa de la dauna a pessac aqueste aprep miedjorn Aujourd'hui à 15:16
Contenu sponsorisé
Sujets similaires
Permission de ce forum:
Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum


text:
04/06/2016
Raibe negre 24 per Gilbert Borgés
Cinc oras demiá dau matin. La pòrta de la chambra se drueba d'un còp. L'infirmier entra a grandas piadas e me pausa una ponhada de potingas sus lo bureu. Li fau un pitit signe de la man per lo saludar. A pas lo temps de lo veire. Desjá partit.
Sieis oras demiá. Pòrta druberta d'un còp. Lum. L'infirmier es tornat.
- Sabetz que partetz aüei ?
Me quilhe sus mon cobde.
- Non, crese que quo es nonmas dins una setmana…
- Sabetz que partetz aüei per anar passar daus axamens a Bordeu ? çò-ditz.
Sei estonat. Pas au corent. L'infirmier fruncis las ussas.
- Vau verificar, çò-ditz.
Tua la lum. Claca la pòrta.
Cinc minutas aprep. Pòrta druberta d'un còp. Lum. Es tornat.
- Me sei trompat de chambra. Vos podetz tornar endurmir.
Claca la pòrta. Se'n vai.
Gilbert Borgés
09:45 Publié dans Raibes negres e Istòrias minuta de Gilbert Borgés | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
En matematicas, un nombre complèxe es un nombre format d'una partida reala amb una partida imaginària: s'escriu a + bi (o a + ib), onte a, b son de nombres reaus, e i es l'unitat imaginària, tala que i2 = −1.
Se representa geometricament cada nombre complèxe a + bi per lo ponch dau plan euclidian qu'a per coordenadas a e b.
Se pòt addicionar, multiplicar, sostraire e dividir lei nombres complèxes: l'ensemble d'aquelei nombres es un còrs commutatiu que contèn lo còrs dei nombres reaus; se ditz que n'es una extension.
Lei nombres complèxes foguèron introduchs per lei matematicians italians de la Renaissença, que cercavan d'exprimir lei racinas deis eqüacions algebricas dau tresen gra. Una proprietat remarcabla, lo teorèma fondamentau de l'algèbra (sovent atribuit a Gauss), afirma que tota eqüacion algebrica de gra diferent de 0 amb coeficients reaus o complèxes tèn aumens una racina complèxa (eventualament reala).
Lei nombres complèxes s'utilizan dins totei lei domenis dei matematicas, e mai en fisica (particularament en electronica e electrotecnica e en mecanica qüantica).
Remarca: dins aquest article, lei letras a, b, c, d, x, y designaràn de nombres reaus (franc de mencion contrària).
Un nombre complèxe z s'escriu a + bi, onte a, b son de nombres reaus, e i es l'unitat imaginària, tala que i2 = −1.
Lei nombres reaus a, b son sonats respectivament partida reala, partida imaginària dau nombre complèxe z[1]. Veirem infra que l'escritura dau nombre complèxe z sota la forma a + bi es unica; doncas la partida reala e la partida imaginària de z son unicas. S'utiliza lei notacions:
a = Re(z) o a = ℜ(z), b = Im(z) o b = ℑ(z).
L'ensemble dei nombres complèxes se nòta o C; es una extension de l'ensemble dei nombres reaus: s'identifica cada nombre complèxe de partida imaginària nulla amb sa partida reala, autrament dich, s'identifica cada nombre complèxe de la forma a + 0i amb lo nombre reau a.
Lei nombres complèxes de partida reala nulla son dichs imaginaris purs; cada nombre imaginari pur 0 + bi se nòta simplament bi.
Remarca: en electronica e electrotecnica, se nòta generalament j l'unitat imaginària, que dins aqueu contèxte, la letra i designa l'intensitat electrica.
L'egalitat entre dos nombres complèxes equivau a doas egalitats entre nombres reaus. Per definicion, dos nombres complèxes a + bi, c + di son egaus, çò que s'escriu a + bi = c + di, se e solament se a = c e b = d.
En particular, lo solet nombre complèxe qu'es au còp reau e imaginari pur es 0, car:
Sián dos nombres complèxes z = a + bi e w = c + di. Se definís ansin la soma e lo produch de z, w:
Addicion: z + w = (a + c) + (b + d)i
Multiplicacion:
zw = ac + bci + adi + bdi2 = (ac − bd) + (ad + bc)i
(estent que per definicion de l'unitat imaginària, i2 = −1)
Aquelei doas operacions subre lei nombres complèxes an lei meteissei proprietats algebricas (associativitat, commutativitat, distributivitat de la multiplicacion a respècte de l'addicion) que leis operacions correspondentas subre lei nombres reaus.
Ansin, provesit d'aqueleis operacions, l'ensemble es un anèu commutatiu. L'element neutre de l'addicion es 0 = 0 + 0i. L'element neutre de la multiplicacion es 1 = 1 + 0i.
( e an la meteissa partida reala, e de partidas imaginàrias opausadas).
Alora:
Demostracion
Se'n dedutz que per un nombre complèxe z:
z es reau se e solament se
z es imaginari pur se e solament se
Son de bòn verificar lei proprietats seguentas. Se z, w son de nombres complèxes:
Aiçò s'exprimís ansin: l'aplicacion (dicha conjugason) es un automorfisme involutiu de l'anèu ; leis elements invariants de l'automorfisme son lei nombres reaus, lei solets que son egaus a son conjugat.
Se pòt representar cada nombre complèxe z = a + bi per lo ponch dau plan euclidian qu'a per coordenadas (a, b) dins una basa ortonormala chausida un còp per totei[2]. Aqueu plan (unic, franc d'isomorfisme), es dich plan complèxe.
En particular:
Lei nombres reaus a = a + 0i son representats per lei ponchs de coordenadas (a, 0), valent a dire aquelei qu'apartènon a l'axe deis abscissas, que dins aquest contèxte se li ditz axe reau dau plan complèxe.
Lei nombres imaginaris purs bi = 0 + bi son representats per lei ponchs de coordenadas (0, b), valent a dire aquelei qu'apartènon a l'axe deis ordenadas, que dins aquest contèxte se li ditz axe imaginari dau plan complèxe.
Interpretacion geometrica: la relacion significa que lo ponch de coordenadas (a, b) dau plan complèxe apartèn au cercle centrat a l'origina e de rai unitat (lo « cercle trigonometric »); existís un reau tau que:
Finalament, per tot nombre complèxe u tau que |u | = 1, existís tau que
segon la formula d'Euler.
Lo reau es jamai unic; se es un reau (particular) tau que
Segon la concepcion modèrna, axiomatica, dei matematicas, l'introduccion d'un objècte matematic novèu necessita sa construccion segon lei règlas de la teoria deis ensembles, a partir d'objèctes preexistents. Es aquela construccion que legitima l'existéncia matematica de la nocion novèla.
Se balha çai sota doas construccions dau còrs dei nombres complèxes. Menan en d'objèctes diferents, mai isomòrfs, valent a dire d'estructura identica[3], tala que:
existís un soscòrs de isomòrf au còrs dei nombres reaus; se pòt alora identificar[4] amb , e considerar aquest darrier coma un soscòrs dau còrs novament construch
existís dos elements de qu'an per carrat −1; se se nòta i un dei dos, l'autre es −i
l'ensemble a una estructura d'espaci vectoriau reau de dimension 2 e la familha (1, i) n'es una basa, dicha basa canonica. Informalament, aiçò significa que cada nombre complèxe es definit per dos nombres reaus
Segon aquela construccion, deguda au matematician e fisician irlandés Hamilton, es l'ensemble dei pareus (x, y) de nombres reaus. Se provesís l'ensemble de son estructura canonica d'espaci vectoriau reau de dimension 2.
Autrament dich, se , e , se definís:
En mai de l'addicion, se definís ansin una multiplicacion subre l'ensemble :
Es de bòn verificar que l'ensemble , provesit de l'addicion e de la multiplicacion ansin definidas, es un còrs commutatiu. L'element neutre de l'addicion es (0, 0) e l'element neutre de la multiplicacion es (1, 0), car:
Ara, se nòta provisoriament
L'element unitat (1, 0) de apartèn a
Segon lei definicions precedentas, se e :
Aiçò pròva que es un soscòrs de e que l'aplicacion es un isomorfisme de còrs.
Coma s'es ja dich, s'identificarà cada nombre reau a amb (a, 0): desenant, s'escriurà (a, 0) = a; en particular, (1, 0) = 1.
Se se nòta i = (0, 1), tot element z = (a, b) de s'escriu:
(expression de z dins la basa canonica (1, i) de )
Se remarca enfin que:
e qu'amb aquelei notacions, lei definicions inicialas deis operacions se reescrivon ansin:
Segon una autra construccion, se definís coma l'ensemble dei matritz realas
(matritz en basa ortonormala dei similituds dirèctas d'un plan euclidian).
L'element generic z de es aqueu que s'escriu:
Lei matritz I (matritz unitat o identitat) e J (matritz de la rotacion d'angle drech dins lo sens trigonometric dirècte) son dos elements de (obtenguts respectivament amb a = 1 e b = 0, a = 0 e b = 1).
Aiçò pròva que es un espaci vectoriau reau de dimension 2, e la familha (I, J) n'es una basa (dicha « canonica »).
De mai, : l'interpretacion d'aquela relacion es que doas rotacions d'angle drech dins lo sens dirècte equivalon a una rotacion d'angle plat, siá una simetria a respècte de l'origina dau plan complèxe.
Ansin, se e son dos elements de , alora:
,
son dos elements de .
Per consequent, l'addicion e la multiplicacion son doas lèis de composicion intèrna dins . Se verifica aisadament que , provesit d'aqueleis operacions, es un còrs commutatiu.
Enfin, se se nòta , se demòstra coma dins la premiera construccion que es un soscòrs de isomòrf a , çò que permet d'identificar cada reau a amb l'element a I de : dins aquest contèxte, s'escriurà a I = a e en particular I = 1. Doncas, en remplaçant la notacion J per la notacion usuala i, l'element generic z de s'escriu:
Remarca: quand se compara lei doas construccions, se constata que, e mai leis ensembles construchs sián diferents, son doas « realizacions » isomòrfas dau còrs dei nombres complèxes: lei règlas de calcul son identicas. Dau ponch de vista de l'estructura algebrica, lei dos ensembles (l'ensemble dei pareus de nombres reaus e l'ensemble dei matritz de similituds dirèctas) se pòdon pas destriar.


text:
Galen
Galen o Claudi Galen (grèc ancian: Γaλnvός, Galinos; latin: Claudius Galenus) nascut a Pergamum en 131 aprèp lo Crist, mòrt en 201, foguèt un mètge grèc de l'Antiquitat. Lo pichon nom Claudi es absent dels tèxtes grècs e apareis sonque a la Renaissença.
Considerat coma un dels paires de la farmacia, aguèt una influéncia durabla sus la medecina europèa, en particular per l'intermediari dels mètges josieus e musulmans a l'Edat Mejana.
Sa vida[modificar | modificar la font]
Galen, nascut dins la ciutat grèga de Pergamum (uèi Bergama, Turquia), èra lo filh d'un ric arquitècte nomenat Aeulius Nicon. S'interessava d'un biais eclectic a l'agricultura, l'arquitectura, l'astronomia, l'astrologia, e la filosofia; fin finala se concentrèt sus la medecina.
A l'edat de vint ans devenguèt un terapèuta associat del dieu Asclèpi dins lo temple local per quatre ans. Aprèp la mòrt de son paire en 148 o 149, se n'anèt per estudiar a Esmirna, Corint e Alexàndria per un periòde de dotze ans. Quand tornèt a Pergamum en 157, trabalhèt coma mètge dins una escòla de gladiators per tres o quatre ans. D'aquel temps aqueriguèt una granda experiéncia dins lo tractament dels traumàs e feridas. Agaitarà pus tard las nafraduras coma de « fenèstras dins lo còrs ».
Galen capitèt qualques operacions audaciosas que foguèron pas pus realizadas per almens dos millennis, coma la cirurgia del cervèl o dels uèlhs. Per operar la cataracta, Galen inserissiá un instrument coma una longa agulha dins l'uèlh darrièr lo cristallin. Mas la pus pichona deca podiá provocar la cecitat definitiva. Dins divèrses domenis Galen establiguèt las basas de la medecina modèrna.
En 162, se n'anèt a Roma ont escriguèt e legiguèt fòrça e demostrèt publicament sa coneissença de l'anatomia. Aqueriguèt la reputacion d'un mètge experimentat e sa practica èra fòrça apreciada. Un dels seus clients èra lo cònsol Flavius Boethius que l'introdusiguèt a la cort imperiala ont venguèt lo mètge de l'emperaire Marc Aurèli. Mai tard, tractèt tanben Lucius Verus, Commòde e Septimi Sever. Galen auriá parlat e escrit dins son grèc natiu, que seriá estat popular dins la ciutat de Roma. Tornèt brèvament a Pergamum en 166-169.
Galen passèt la rèsta de sa vida a la cort imperiala, a escriure e experimentar. Realizèt la viviseccion de nombrós animals per tal d'estudiar las foncions dels rens e la mesolha espinala. Son subjècte favorit èra lo macaca de Gibartar. Se ditz qu'emplegava vint escribas per consignar sos trabalhs. En 191, un fuòc dins lo Temple de Patz destrusiguèt una partida de sos escrichs. La data exacta de sa mòrt es generalament situada a l'entorn de 200, basada sus una referéncia del sègle X, lo Suda lexicon. D'autres, ça que la, l'estiman cap a 216, sus la basa de sos darrièrs escriches situats vèrs 207.
Eretatge[modificar | modificar la font]
Los escriches de Galen sus l'anatomia èran la basa del "curriculum" del mètge d'universitat medieval. A l'entorn de las annadas 1530, un mètge e anatomista bèlga nomenat Andreas Vesalius aguèt per projècte de traduire mantun tèxtes grècs de Galen en latin. Lo trabalh pus famós de Vesalius, De Fabrica foguèt fòrça influénçat per los escriches de Galen. Vesalius cercava de reviscolar los metòdes de disseccion e la filosofia naturala de Galen. Faguèt el meteis la disseccion d'un cadavre uman, çò que fins alara èra pas estat fach, e foguèt una evolucion logica del trabalh de Galen. Alara que l'apròcha de Galen demorava sens cambiament dins l'universitat medievala, Vesalius promoguèt e expausèt Galen dins los seus corses, en utilizant de metòdes d'estampariá amb de libres, e demostracions practicas[1].
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- ↑ Revolutionizing the Sciences: European Knowledge and Its Ambitions, 1500-1700, by Peter Dear. Princeton University Press, New Jersey. 2001. pp.37-39


text:
Bastet
Bastet (aperada Bastis en grèc) qu'ei ua divessa egipciana deu cap de gat e hilha deu diu só Ra.
Que ho venerada de d'òra dens l'istòria egipciana e dens Egipte sancèra e mei que mei hens la vila de Per Bastet o Per Bast (l'Ostau de Bastet en egipcian, nomada Bubastis en grèc e uei Tell Basta en arabi) on e's quilhava lo son temple.
Un deus sons atributs qu'ei lo sistre (instrument de percussion). Qu'èra considerada com protectora, doça e amistosa, mes, un còp esmalida que vadèva Sekhmet, la divessa castigadora deu cap de leona.
Segon Nicolas Grimal[1], lo culte de Bastet qu'ei atestat durant lo regnat Hetepsekhemoi e qu'illustra ua bona relacion enter lo poder faraonic de l'epòca e la region deu Dèlta (a ua epòca qui l'unitat d'Egipte èra de quan en quan contestada). Aquesta devocion que remonta a la IIau dinastia. A l'aute cap de l'istòria egipciana, un temple de Bastet datatnt deu regnat deu rei Lagide Ptolomèu III (sègle -III) que ho descobèrt a Alexàndria en genèr de 2010.
Saqqara que ho tanben l'emplaçament d'un temple de Bastet : lo Bubasteion e d'ua immensa necropòli de gats.
Galeria[modificar | modificar la font]
-
-
-
-
Duas Bastet dont ua jogant deu sistre (Ashmolean Museum)


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dimarts, 26 de juny de 2012
IEO65: paraulas de vielhs.
Que prepausi que las utilizen com dictada de contròle tà verificar se los academicians autoproclamats e autes conselhèrs de la lenga an tots lo nivèu requesit per la foncion. A vegadas, que'n dobti. N'i a hèra qui'u an, clar. Totun, tots? A véder...
8 comentaris:
- Lengadociana del Bas ha dit...
-
Terrible!!! Se comprenon plan aqueles vièlhs.
- 26 de juny de 2012 a les 22:15
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Lengadociana d'Avath: Alavetz, deves pas èsser academiciana, tu.
- 26 de juny de 2012 a les 22:36
-
-
En tot picar ieo 65 sus youtube o Eth Ostau Comengés (eras duas associacions que trebalhan amassa) que n'auratz tota ua pièla mès. Monde que's gausèren professionalizar sus era collècta, e que parteishen cada setmana ara encontra deths darrèrs locutors naturaus deras Hautas Pireneas, Comenge e Coserans. Mercés de hèr era nosta publicitat !
- 26 de juny de 2012 a les 22:37
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Renaud, çò qui hètz, lo trebalh de collectage per las montanhas centrau e orientau de Gasconha qu'ei çò qui caleré hèr pertot. Qu'amuishatz l'exemple de seguir! Bravo!
- 27 de juny de 2012 a les 11:16
-
-
Ai pas pogut veire las videos, perque lo Youtube es blocat au trabalh. Las visarai einuech.
Mas per los que son interessats per de las videos de collectatge n'i a la biaça de l'IEO Lemosin (un site dedicat aus collectatges) : http://colleccions.ieo-lemosin.org/
- 27 de juny de 2012 a les 13:14
- Joan deu Peiroton ha dit...
-
Maime,super! Mercès per l'informacion. Lo lemosin orau es pas quauquarren aisit per jo. Me cau progressar.
- 27 de juny de 2012 a les 14:06
-
-
Los professors e formators d'occitan que calerà qu'utilizem aqueth excellent tribalh !
- 13 de juliol de 2012 a les 22:29
- Tam ha dit...
-
remirable!
- 15 de juliol de 2012 a les 14:30


text:
Partiment
Lo partiment o jòc partit, es un debat o dialòg en forma de poèma. Segon Guilhèm Molinièr, autor de Las leys d'amors, un tractat del sègle XIII subre cossí escriure de la poesia dins l'estil trobadorenc, existís una diferéncia clara entre partiment e tenso: dins un partiment lo primièr parlaire presenta un problèma amb doas solucions possiblas, daissant a son contradictor la causida de quina solucion defendre mentre que el pren sus el la defensa de l'autre vejaire. Pasmens, cada participant defend una teoria non pas per conviccion mas per l'interès de la discussion. Lo teorician admetèt que los dos tèrmes èran sovent emplegats d'un marrit biais.


text:
Aniche
Aniche es una comuna francesa del departament del Nòrd e de la region del Nòrd-Pas de Calais.
.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Aniche Se situa a la cœur de la region de la Ostrevent.
- Lo 27 de decembre de 1893 un tremoladís de tèrra #debanar dins lo quartièr dels verreries [1], #que soslinha un risc sismique que los houillères an de contunh mai o mens preses en compte.
Aniche se situe au cœur de la région de l'Ostrevent.
- le 27 décembre 1893 un tremblement de terre eut lieu dans le quartier des verreries [2], qui signale un risque sismique que les houillères ont ensuite plus ou moins pris en compte.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ La Meteorologia per la Societat meteorologica de França publicat en 1894 (arxivat a la New-York Public Library, digitalizat per Google Books)
- ↑ La Météorologie par la Société météorologique de France publié en 1894 (archivé à la New-York Public Library, numérisé par Google Books)


text:
Pirolisi
La Pirolisi es la decomposicion o termolisi d'un compausat organic per la calor per obtenir d'autres produchs (gas e matèrias) que teniá pas abans. L'operacion se realiza en l'abséncia d'oxigèn o en atmosfèra paura en oxigèn per evitar l'oxidacion e la combustion (L’operacion doncas produtz pas de flama). S'agís del primièr pas cap a la transformacion termica aprèp la desidratacion.
Permet generalament d'obtenir un solide carbonat, una òli e un gas. Comença a un nivèl de temperatura gaireben bassa (a partir de 200 °C) e continua fins a 1 000 °C. Segon la temperatura, la proporcion dels tres compausats resultants es differencial.
Un exemple de pirolisi es una mena de reciclatge de la ròdas usadas. Dins aquel cas la pirolisi es la degradacion del cauchó.
Somari
Pirolisi anidrica[modificar | modificar la font]
La pirolisi es normalament anidrica (sens aiga).
Aquel fenomèn se passa normalament quand un compausat organic solide se calfa sufisentament o se fa la combustion d'un solid compacte, coma la fusta e las flamas del fuòc de fusta dins aquel cas son lo resultat de combustion dels gases expulsats per pirolisi, mas pas de la combustion de la fusta d'esperela.
Un usatge industrial ancian de la pirolisi anidrica es la produccion del carbon vegetal mejans la pirolisi de la fusta. Mai recentament la pirolisi s'utilizèt a escala massiva per tornar lo carbon en carbon de còc per la metallurgia, subretot per la fabricacion de l'acièr.
Dins fòrça aplicacions industrialas aquel processus se realiza jos pression e a temperaturas superoras a 430 °C. La pirolisi anidrica tanben se pòt realizar per produire un combustible liquid semblent al gasòli a partir de biomassa solida o plastics. La tecnica mai comuna se fa dins de temps de d'esposicion fòça basses (<2 segondas) e de temperaturas entre 350-500 ºC.
La pirolisi e lo tractament dels descais[modificar | modificar la font]
La pirolisi pel tractament dels descais es utilizada amb d'autres tecnologias avançadas de tractament dels descais. La pirolisi es utilizada per reduire lo volum dels descais e produire de combustibles coma susproduch. Tanben sevís a produire un combustible sintetic per de motors de dièsel a partir de descais plastics.[1]
Pirolisi aigosa[modificar | modificar la font]
Lo tèrme pirolisi se pòt utilizar per nomenar tanben la termolisi amb preséncia d'aiga, coma la fissuracion per vapor d'aiga del petròli o la depolimerizacion termica dels residús organics en petròli leugièr.
Pirolisi al vueit[modificar | modificar la font]
Dins la pirolisi al vueit lo material organic se calfa al vueit per reduire lo punt d'ebullicion e evitar las reaccions quimicas non desiradas.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en)Cynar plc (2006) Transformacion dels residús de plastic en fuels liquids


text:
Flyleaf
Flyleaf es un grope de metal/rock alternatiu format en 2000 a Belton en Tèxas.
Lo grope joguèt avant sota mai que d'un autre nom : Listen, Sporos, The Grove, e Passerby. Venguèron fòrça coneissuts en Tèxas sota lo nom de Passerby, mai un autre grope possedissiá ja lei drechs d'aqueu nom, doncas si nomèron Flyleaf.
Segon lei fònts, si ditz que jògan de metal alternatiu, de l'hard rock, de rock cristian, de post-grunge, de nu metal, o encara de rock alternatiu.
Sòcis dau grope[modificar | modificar la font]
Lacey Mosley : cant
Sameer Bhattacharya : guitarra
Jared Hartmann : guitarra


text:
Papir
Lo papir es una planta aqüatica comuna dins certans luòcs dau Bacin Mediterranèu, especialament en Egipte. Es un jonc de palun de la categoria biologica de las ciperacèas (Cyperus papyrus) utilizat per la fabricacion d'objèctes utilitaris, en essent son usatge principau l'elaboracion dau supòrt daus ancians manuscrits, denominats maitot papir.
Lo papir coma supòrt d'escritura[modificar | modificar la font]
Las chambas se talhavan verticalament, en cenchas, empejadas puèi una sobre l'autra en crosar las fibras. La fuèlha obtenguda coma aquò èra escrachada e sechada per fornir un bon papèir (lo mot papèir proven dau tèrme grèc πάπupoς = papyros). Generalament, en jónher de fuèlhas divèrsas una a l'autra, fasián de rotlèus; aqueles podián compassar quauques mètres e se gardavan de costuma enroltats a l'entorn d'un supòrt cilindric de fusta.
Lo papir pus ancian conegut es en blanc e lo descobriguèron dins la tomba d'Hemaka, lo vizir dau faraon Den, de la I Dinastia, vèrs 3000 avC, dins la necropòli de Saqqara.
Gràcias aus manuscrits sobre papir coneissèm fòrça tèxts de l'Edat Antica, sobretot de l'Egipte antica, e tanben de tèxts biblics.
Dessobre utilizavan una tinta elaborada a partir de suèja, de peja, d'aiga e d'òli de cèdre.
Classificacion daus papirs[modificar | modificar la font]
En rason dau grand nombre de papirs trobats, an utilizat d'esquèmas divèrs de classificacion per los poder identificar, ansin:
- Per la persona que possedissía lo manuscrit: Papir de Westcar
- Per lo luòc d'origina: Oxyrhynchus Papyri
- Per lo sit ont se consèrva: Canon de Turin
Aus papirs lor assignan en mai d'aquò un numèro per facilitar lor identificacion dins las òbras de classificacion.
Ancianament se classificavan per lor qualidat, en uèit classas segon Plini lo Vièlh:
- Emporitics: los de qualitat inferiora, utilizats coma papèir per envolopar.
- Taeneotics: los de qualitat mauvasa.
- Saïtics: los de qualitat bassa, elaborats amb de materiaus de sòbra.
- Anfiteatrics: los de qualitat mejana.
- Fanians: los de qualitat bona.
- Livians: los de qualitat plan bona.
- Augustics: los de qualitat nauta.
- Ieratics o reiaus: los de qualitat mai nauta, utilizats sonque per de tèxts sagrats.


text:
Pensada
[[Fitxièr:El pensador-Rodin-Caixaforum-3.jpg|thumb|250px|Detalh de Eth pensaire, d'Auguste Rodin.]]
thumb|250px|Ua parelha en tot patejar pensades entà préner ua decision.
La pensada es, au sens larg, l'activitat de pensar e tanben s'emplegue entà referir-se a ua concepcion filosofica determindada, credença religiosa o ben ipotèsi scientifica. Era pensada ei eth producte dera ment en acte de pensar ; ei a díder, es construccions mentaus que bastís eth cervèth e estacades dilhèu tanben ara consciéncia. Coma activitat fondamentau der èster uman, ei estudiada per diuerses disciplines: era filosofia, era psicologia, era religion, era neorologia, eca. Er objectiu basic dera pensada ei de neurir de significacion eth mond exterior, d'un biais, e eth personau, der autre, en tot manipular era informacion. Certanament, era informacion ei pertot ena natura e contitusís er element essenciau dera pensada de toti es èsters vius.


text:
Plesiosaure
Plesiosauria
Representacion artistica d'un plesiosaure.
Plesiosauria
Blainville, 1835
Superfamilhas de reng inferior
Los plesiosaures (Plesiosauria) son un òrdre de sauropsids (reptils) sauropterigis qu'apareguèron a de fins del periòde Triassic e durèron fins a l'escandiment K-T a la fin del Cretacèu, en abitant en totas las mars. Sovent son identificats erròneament coma "dinosaures marins".
S'argumenta de còp que i a que los plesiosaures son pas atudats, e mai que aja pas cap d'evidéncia scientifica per aquesta cresença; mas sovent las observacions de plesiosaures vius foguèron en realitat de cadavres descompausats de làmia pelegrin o de simplas enganas.
Descripcion[modificar | modificar la font]
Coma grop, los plesiosaures èran los animals aquatics pus grands del sieu temps, e quitament los de talha mendre atenhián los 2 mètres (6,5 pès) de long. Atenguèron un talha màger que los cocodrils pus grands, e èran pus grands que los sieus successors, los mosasaures. Comparats amb los sieus predecessors, los ictiosaures, semblants als dalfins, que se sap qu'atenguèron 23 m de longor, e la làmia balena (18 m), lo cachalot (20 m), e sustot la balena blava (30 m) que poguèron aver de talhas similaras.
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo plesiosaure es un dels primièrs grands fossils identificats pels paleontòlogs, amassa amb lo Mosasaurus, e lo dinosaure Iguanodon. Lo primièr especimèn, correspondent al genre Plesiosaurus, foguèt trobat en 1821 per Mary Anning, dins los depauses d'Oxford Clay près de Lyme Regis, Anglatèrra. L'espècia foguèt descricha formalament e foguèt nomenada per Henry de la Beche e William Daniel Conybeare aqueste an. Lo nom que causiguèron significa "prèp del lausèrt", derivat del grèc plesios ("près de") e sauros ("lausèrt o reptil"). Lo taxon Plesiosauria foguèt nomenat per Henri Marie Ducrotay de Blainville en 1835.
La majoritat del material de plesiosaure descobèrt al sègle XIX èra dels meteisses depauses. Sir Richard Owen nomenèt gaireben cent nòvas espècias. Malgrat aquò, los plesiosaures son pas encara fòrça coneguts. La majoritat de las nòvas "espècias" se descriguèron en se basant sus d'òsses isolats, sens las caracteristicas de diagnostic sufisentas per los separar de quina que siá de las autras espècias que s'èran descrichas per abans. Fòrça d'aquestas espècias son estats invalidadas, mas lo trabalh fach dins aqueste sègle es estat insufisent per eliminar aqueste embolh taxonomic. Lo genre Plesiosaurus es particularament problematic. La majoritat de las nòvas espècias foguèt plaçada ailà, de tal biais que lo genre es una classa de taxon "reciclable".


text:
Bessé-sur-Braye
Bessé-sur-Braye es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarthe e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
La localité a banhat per la Braye, important afluent del Loir.
La localité est baignée par la Braye, important affluent du Loir.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
- Distincion de parròquias (familhas de Bessé, de contunh de Vendosmoys), ligada a la distincion de Courtanvaux (1586) per Gilles de Souvré, maréchal de França, marques de Courtanvaux.
- Centre industrial dempuèi lo Modèl:XVIIIe s (cotonnades en 1736 e molin a papièr l'an 1824).
- Seigneurie de paroisses (familles de Bessé, puis de Vendosmoys), rattachée à la seigneurie de Courtanvaux (1586) par Gilles de Souvré, maréchal de France, marquis de Courtanvaux.
- Centre industriel dès le Modèl:XVIIIe s (cotonnades en 1736 et moulin à papier en 1824).


text:
Demande d'acte de décès à Chateauneuf-Val-Saint-Donat (Alpes-de-Haute Provence). Le décès a eu lieu à Chateauneuf-Val-Saint-Donat? Découvrez les démarches administratives pour obtenir un acte de décès sur Chateauneuf-Val-Saint-Donat (Alpes-de-Haute Provence-Provence-Alpes-Côte d'Azur)
Quelles sont les démarches pour obtenir une demande d'acte de décès auprès de la mairie de Chateauneuf-Val-Saint-Donat à l'adresse Mairie de Châteauneuf Val Saint Donat le village 04200 chateauneuf val st donat.
© 2017 mairie.biz Tous droits réservés


text:
Revolucion dels ulhets
La Revolucion dels ulhets (var. Revolucion deis/deus/deths ulhets), foguèt l'assaut militar del 25 d'abril de 1974 que faguèt s'esfondrar lo regim politic en vigor al Portugal dempuèi 1926. Aquel assaut es conegut en portugués coma 25 d'Abril (en portugués: Revolução dos Cravos). Lo còp d'Estat foguèt menat pels oficièrs intermediaris de la ierarquia militara (lo MFA), la majoritat que n'èran pas que de capitanis e qu'avián participat a la guèrra coloniala.
Somari
Originas[modificar | modificar la font]
Coma consequéncia del còp d'Estat militar del 28 de mai de 1926, foguèt instaurat en Portugal un regim autoritari d'inspiracion faissista. En 1933, lo regim, que se autonominava Estado Novo, es remodelat e Salazar passèt a contrarotlar lo país. Salazar conservèt lo poder fins a 1968, quand li foguèt retirat (per causa de malautiá) Marcello Caetano dirigiguèt lo país fins que foguèt depausat lo 25 d'abril de 1974.
Jol govèrn del Estado Novo, Portugal foguèt considerat coma una dictatura per l'oposicion, pels observaires estrangièrs e pels meteisses dirigents del regim. Formalament, i aviá d'eleccions, mas foguèron totjorn recusadas per una oposicion qu'acusava lo govèrn de frauda electorala e de manca de respècte al dever d'imparcialitat.
L'Estado Novo possedissiá una polícia politica, la PVDE (Polícia de Vigilancia e Defesa do Estado), nomenada a comptar de 1945 la PIDE (Polícia internacional e de Defesa do Estado) e, a comptar de 1969, la DGS (Direcção-Geral de Segurança; la Direccion Generala de Seguretat) que perseguissiá los opausants del regim. La politica coloniala del país dins las annadas 1960 foguèt de manténer las colònias al contrari de la majoritat dels païses europèus, essencialament perque la permanéncia d'un empèri colonial fasiá partida de la vision de l'istòria dels ideològs del regim. Malgrat la contestacion als forums mondials, coma l'ONU, Portugal mantenguèt una politica de fòrça e foguèt obligat, a comptar del començament de las annadas 1960, de defendre militarament las colònias contra los grops independentistas en Angòla, Guinèa Bissau e Moçambic.
Economicament, lo regim mantenguèt una politica proteccionista industriala que consistissiá a atribuir lo mercat portugués a solament qualques grops industrials. Lo país demorèt paure fins a las annadas 1960, çò que provoquèt l'emigracion cap als païses coma França o Soïssa mas, a comptar de las annadas 1970 se produsiguèt, coma en Espanha, un grand desvolopament economic.
Preparacion[modificar | modificar la font]
La primièra reünion clandestina de capitanis se debanèt a Bissau, lo 21 d'agost de 1973. Una nòva reünion, lo 9 de setembre de 1973 al Monte Sobral (Alcáçovas) creèt lo "Movement de las Fòrças Armadas". Lo 5 de març de 1974 foguèt aprovat lo primièr document del movement: « Los Militars, las Fòrças Armadas e la Nacion » que circulèt clandestinament. Lo 14 de març lo govèrn destituiguèt los generals António de Spínola e Francisco da Costa Gomes de las seunas cargas per çò que refusèron de participar a una ceremònia de supòrt al regim. Lo 24 de març la darrièra reünion clandestina decidiguèt la liquidacion del regim per la força.
Movements militars durant la Revolucion[modificar | modificar la font]
Lo 24 d'abril de 1974, un grop de militars comandats per Otelo Saraiva de Carvalho installèt secretament lo luòc de comandament del movement puchista a la casèrna de Pontinha, a Lisbona.
A las 22 h 55 foguèt retransmesa la cançon "E depois do Adeus", de Paulo de Carvalho, per las radios Emissoras Associados de Lisboa. Aquel foguèt un dels senhals convenguts pels puchistas.
Lo segond senhal se produsiguèt a la 0 h 20, quand foguèt retransmesa la cançon "Grândola Vila Morena" de Zeca Afonso, pel programa Limiti de la Rádio Renascença, que confirmava lo còp d'Estat e marcava lo començament de las operacions. Lo locutor de l'emission foguèt Leite de Vasconcelos, jornalista e poèta moçambican.
Lo còp d'Estat del 25 d'abril aguèt lo sosten de divèrses regiments militars que desvolopèron una accion concertada.
Lo 25 d'abril de 1974 moriguèron quatre personas, per tir qualques membres de la polícia politica a las personas que se participavan en una manifestacion.
La politica de las Tres D[modificar | modificar la font]
Spínola anoncièt la formacion d'un Conselh de Salut Nacional e legiguèt la proclamacion redigida per la MFA. Aquela proclamacion afirmava que lo poder seriá remés als civils aprèp la celebracion d'eleccions liuras e insistissiá en la volontat d'una politica de las Tres D : «democratizar, descolonizar e desvolopar».
Consequéncias[modificar | modificar la font]
Aprèp lo 25 d'abril foguèron liberats los presonièrs politics de la Preson de Caxias. Los caps politics de l'oposicion en l'exili tornèron dins lo país pendent los jorns seguents. Una setmana pus tard, lo primièr de mai foguèt celebrat legalament dins la carrièra pel primièr còp en fòrça ans. A Lisbona s'amassèron près 500 000 personas.
Portugal passèt per un periòde d'agitacion que durèt prèp de dos ans, marcats per la lucha entre l'esquèrra e la drecha. Las grandas entrepresas foguèron nacionalizadas. En 1976 s'organizèron d'eleccions e foguèt establida una democracia parlamentària coma aquelas d'Euròpa Occidentala. La guèrra coloniala s'acabèt e las colònias africanas venguèron independentas abans la fin de 1975.


text:
Raves
Raves es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge de Rafes a situat en lo vallon de la Mòrt abans la siá jonction amb la vallée de la Fave, al centre d'una tèrra bassa a las formas mothas, caracterizada per las siás alluvions. Los ancians abitants de Rafes @dénommer d'en un autre luòc Rafe lo riu coma lo sieu pòble. Mòrta, de la meteissa raïtz celtique o pré-celtique que Murta, #qu'a engendré lo nom del riu Meurthe, designa los alluvions, tèrra que # l'aiga badina sus el e empòrta las sédiments los mai finales dels marges. Rafes es mai prèps de la raïtz latina Rapina #que significa una accion violenta, es-a dire creuser, rapiner, raviner, emportar[1].
Le village de Raves est situé dans le vallon de la Morte avant sa jonction avec la vallée de la Fave, au centre d'une terre basse aux formes molles, caractérisée par ses alluvions. Les anciens habitants de Raves dénommait d'ailleurs Rave la rivière comme leur village. Morte, de la même racine celtique ou pré-celtique que Murta, qui a engendré le nom de la rivière Meurthe, désigne les alluvions, terre sur laquelle l'eau rigole et emporte les sédiments les plus fins des rives. Raves est plus proche de la racine latine Rapina qui signifie une action violente, c'est-à-dire creuser, rapiner, raviner, emporter[2].
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom de Rayves apareis en un document de 1328. La distincion del vilatge aperteniá en partida al pòrti de Lorraine e a divèrs autras senhors. Se tròba coma co-de senhors de Rafes Aubert de Faucompierre al commencement del Sègle XIV, los sieurs de Bilistein e de Barbas e al Sègle XVI Claude de Jussy en 1565. En 1611 #debanar un compromís entre lo pòrti de Lorraine e lo capítol de Sant-Dié en çò que tanh a la délimitation de las bans de Bertrimoutier, e d'aqueles de Rafes, Combrimont, Frapelle, Neuviller e Bonipaire.I #aver al Sègle XVI un chanoine de Sant-Dié, conegut jol nom de Didier de Rafes, #que #far donation a lo sieu capítol de divèrses rendas assignada sus bens a Rafes. Sul plànol esperital, Rafes i aviá ligat a la parròquia de Bertrimoutier #que lo patrocini n'aperteniá al capítol de Sant-Dié aital coma los dîmes; la dimerie de Bonipaire (Ban de Bertrimoutier) dépendait d'aquelas de Rafes. La comuna de Rafes bastits en 1860 aperteniá al bailliage de Sant-Dié. I #aver, dins lo pòble, una capèla dédiée a sant Étienne bastida en 1739, mas s'i tròba pas glèisa, la municipalitat en essent amassada a Bertrimoutier pel culte. Lo presbytère e lo cementèri son egalament comuns, aital coma l'escòla fins a la fin de la Modèl:S-. De 1790 a l'an IX, la municipalitat a fach partida del costat de Bertrimoutier.
Le nom de Rayves apparaît dans un document de 1328. La seigneurie du village appartenait en partie au duc de Lorraine et à divers autres seigneurs. On trouve comme co-seigneurs de Raves Aubert de Faucompierre au commencement du Sègle XIV, les sieurs de Bilistein et de Barbas et au Sègle XVI Claude de Jussy en 1565. En 1611 eut lieu un compromis entre le duc de Lorraine et le chapitre de Saint-Dié au sujet de la délimitation des bans de Bertrimoutier, et de ceux de Raves, Combrimont, Frapelle, Neuviller et Bonipaire.Il y eut au Sègle XVI un chanoine de Saint-Dié, connu sous le nom de Didier de Raves, qui fit donation à son chapitre de plusieurs rentes assignés sur des biens à Raves. Sur le plan spirituel, Raves était rattaché à la paroisse de Bertrimoutier dont le patronage appartenait au chapitre de Saint-Dié ainsi que les dîmes; la dimerie de Bonipaire (Ban de Bertrimoutier) dépendait de celles de Raves. La mairie de Raves construite en 1860 appartenait au bailliage de Saint-Dié. Il y eut, dans le village, une chapelle dédiée à saint Étienne bâtie en 1739, mais on n’y trouve pas d’église, la commune étant réunie à Bertrimoutier pour le culte. Le presbytère et le cimetière sont également communs, ainsi que l’école jusqu’à la fin du Modèl:S-. De 1790 à l’an IX, la commune a fait partie du canton de Bertrimoutier.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Pierre Còlen, Séminaire de toponymie dialectale, Societat Philomatique Vosgienne, 2008/2009
- ↑ Pierre Colin, Séminaire de toponymie dialectale, Société Philomatique Vosgienne, 2008/2009