text:
Saül (rei)
Saül (ebrieu: Šā’ûl, Sha'ul « Desirat ») es un personatge del Primièr Libre de Samuèl, que fa partit de la Bíblia. Filh de Quish de la tribú de Benjamin e del clan de Matri, es lo primièr rei dels Israelitas en Tèrra d'Israèl.
Somari
Recit biblic[modificar | modificar la font]
Institucion de la reialtat[modificar | modificar la font]
Las escasenças e rasons de son eleccion coma rei pel profèta Samuèl son descrichas dins I Samuèl 8-12. Samuèl se fasiá vièlh e sos filhs avent pas la favor populara per li succedir. Coma volgava fòrça pauc que la monarquia se develope, Dieu li parla per li conselhar d'accedir a las cridas de son pòble. Samuel avertís alara los Ebrieus dels riscs provocats per un rei novèl al poder, mas aquestes, fàcia a la menaça dels Filistèus, avián besonh d'un cap per menar los combats.
Las asas de son paire s'essent perdudas, Saül se'n va las cercar amb un servicial. Passan la montanha d'Efraïm, lo país de Shalisha e lo país de Benjamin fins al país de Çuf sens las encontrar. Coma Saül prepausava de se'n tornar, lo servicial li suggerís d'amar a la vila consultar un devenaire abans lo retorn. Arribèron près de l'ostal de Samuèl per demandar ont èra lo devenaire e aqueste lor anoncia qu'èra el. Dieu aviá previst Samuèl de la visita e a sa demanda, anoncia a Saül que lo farà rei. L'endeman, coma previst, Saül recebèt tres signes li confirmant que deviá èsser rei d'Israèl. Arribat a çò d'el a Gibèa, aquestes signes s'èran manifestats a el lo meteis jorn, l'esperit de Dieu se desfaguèt en el e comprenguèt que seriá reconegut coma rei. Mas Samuèl convoquèt lo pòble a Mitzpah per confirmar son estatut novèl. Saül se'n torna a çò d'el per realizar los sieus pretzfachs. Per afrontar los Amonitas qu'ensejavan de far una invasion, Saül recep una autra ajuda de Dieu qu'incita lo pòble a se jónher a el per rebutar l'enemic. Saül foguèt fin finala proclamat rei debans lo pòble e Samuèl se podèt retirar.
Lo règne de Saül[modificar | modificar la font]
Saül erita donc del preztfach de liberar lo país de la pression dels Filistèus. encara segon lo raconta del Primièr Libre de Samuèl, rassembla una armada fòrta de 3 000 òmes. Los Filistèus avián postat un camp a Geba. Saül prenguèt dos mila òmes amb el per Micmas e dins lo mont de Betèl e mila autres se'n anèron amb son filh Jonatan per Gibea al sud de Geba[1]. Jonatan se desfach del prefècte dels Filistèus e desencadena una reaccion dels Filistèus contra Israèl. Aquestes rassemblèron una armada de trenta mila caris (o tres mila segon las traduccions[2]), sièis mila cavals e "tant d'òmes que lo sable a broa del mar" per ocupar Micmas que Saül aviá sortit se n'anant cap a Guilgal. Segon lo tèrme comandat per Samuèl, Saül s'i enscond pendent set jorns abans de far tot movement. Lo seten jorn, son impaciéncia lo buta a ofrir un olocaust, mas Samuèl arriba per l'avertir de las consequéncias de sa desobesissénça per pas aver esperat pro de temps. A causa d'aquesta accion, Saül anava perdre sa reialtat sus Israèl. Constata que sas tropas èran reduchas a sièis cents òmes al partir de Guilgal per Micmas contra los Filistèus. Jonatan, impacient, organisa amb son escudièr un assalt a l'eissida de Saül e de son armada. Surprenguèron e chaplèron vint Filistèus, çò que semena lo desòrdre e la terror pels enemics. Totes los Israelitas qu'avián desertat Saül se torna ligar a el per secutar los Filistèus. Jonatan faguèt pasmens l'error de violar una interdiccion de manjar proclamada per son paire e aqueste menaça de l'imolar per sa desobesissença. Pasmens se foguèt reconegut copable per son gèst, Jonatan foguèt salvat pel pòble que s'opausèt a la condamnacion. Saül renónia enseguida a percaçar los Filistèus e atal acaba los conflictes, çò que serà son segond succès militar.
Lo règne de Saül contunha pasmen dins la guèrra contra mai d'un enemics que ne sortiguèt sempre toujours venceire. La guèrra contra los Amalecits es la sola qu'es raportada en detalh. Aqueles ancians enemics d'Israèl ocupavan lo territòri al sud e al sud-oèst de la Filistèa. A la demanda de Samuèl, Saül rassembla lo pòble contra lo Amalecits, mai refusa d'executar lor rei Agag, çò qu'es pas lo plase de Dieu. Saül implora en van son pardon, que l'esperit de Dieu se destorna d'el. Saül e Samuèl se quitèron per se tornar veire pas jamai.
Dàvid encontra Saül[modificar | modificar la font]
Dàvid foguèt mandat a Saül per li jogar de l'arpa e se trebolava l'esperit d'aqueste e ganhèt atal la benvolénça del rei. Après un temps, tornèt a l'ostal pairal e contunhar a fa son mestièr de pastre unes ans. Los Filistèus envasiguèron encara un còp lo país e s'installèron entre Sokho e Azeqa, a Efès-Damim. Saül, Abner, son general e sos òmes se'n van los afrontar e David se jonguèt a son armada. Es dins la val d'Ela que Dàvid terrassa Goliat, lo campion dels Filistèus, un expleit que foguèt fugir l'enemic e assegura la victòria als òmes de Saül. Lo rei prenguèt Dàvid a son servici mas ne venguèt gelós. Devolopèt pel novèl eròi una animositat qui l'incita mai d'un còp a ensejar de lo tuar, sens pasmens complir lo gèst. Dich: « Causissatz-vos un òme ! »
La mòrt de Saül[modificar | modificar la font]
Après un temps, los Filistèus se reviscolèron e Saül encara deguèt rassemblar sos òmes. Dins l'incapacitat de descobrir la volontat de Dieu, Saül consulta la masca d'Endor e foguèt surprés per una comunicacion amb Samuèl que li apareguèt. foguèt alarmat de las paraulas de Samuèl e los òmes d'Israèl fugiguèron lo Filistèus. Desesperat fàcia al desastre que casiá sus son armada, se geta sus son espasa. Los Filistèus troban Saül e sos tres fillhs (amb Jonatan) jasent sul mont Guilboa. Li trencan la tèsta, los lèvan las armas e las faguèron paradar pel país filistèu. Los pausèron dins lo temple d'Astartèu. Tanben penjèron son còrs descolat sus barris de Beït-Shean. los abitants de Yabesh, avertits de çò qu'èra vengut Saül e sos filhs, s'anèron cercar los còrs, los brutlèron e los sebeliguèron sota lo tamarís de Yabesh.
Saül dins l'Alcoran (Tālūt)[modificar | modificar la font]
Dins l'Alcoran, Saül a lo nom de Tālūt. Coma dins la Bíblia, es lo primièr d'Israèl, causit pel profèta Samuèl après que lo pòble d'Israèl li aviá demandat de li mostrar un rei per dirigir los combats futurs. Los Israelitas critican Samuèl que Tālūt es pas de la descendéncia de Juda[3] e que lor es estrangièr. Samuèl lor repròcha aqueste comportament. Tālūt mena fin finala los Israelitas cap a la victòria sus l'armada de Jālūt (Goliath), qu'e tuat per Dāwūd (David). Tālūt es pas considerat coma un profèta.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
- 1954 : Jean De Fraine, L'aspect religieux de la royauté israélite. L'institution monarchique dans l'Ancien Testament et dans les textes mésopotamiens, Rome, 1954.
- 1999 : Saül, héros tragique de la Bible : étude littéraire du récit de son règne d'après les Livres de Samuel (1S IX-XXXI et 2S I), Robert Couffignal, Lettres modernes Minard, Coll. "Thèmes et mythes" n°19, Paris - Caen. (ISSN 0526-815X)
- 2003 : Saül, David, Salomon : la Royauté et le destin d'Israël, Jacques Cazeaux, Cerf, Coll. "Lectio Divina" n°193, Paris.
- 2004 : Les légendes des Juifs. [5], Josué, les Juges, Samuel et Saül, David, Salomon, Louis Ginzberg, Cerf & Institut A. de Rothschild, Coll. "Patrimoines- Judaïsme, Paris. (ISBN 2-204-07460-8)
Referéncia e font[modificar | modificar la font]
- ↑ I Sam, XII-XIV e subretot XIII, 2:«Dos mila èran amb Saül a Micmas e dins les montanhas de Betèl; mila èran amb Jonatan a Guibeah de Benjamin»
- ↑ Tres mila segon de manuscrits de l'anciana version grèga e la version siriaca. Lo texte ebieu tradicional a trenta mila caris.
- ↑ Tafsir Ibn Kathir, traduit en français par Fawzi Chaaban Vol.1 p.285 Editions Dar El-Fikr


c: text/html

text:
1877
Aquesta pagina concernís l'an 1877 del calendièr gregorian.
EvenimentsModificar
OccitàniaModificar
FrançaModificar
EuròpaModificar
Empèri OtomanModificar
La guèrra que menaçava dempuei la repression saunosa de l'insureccion de Bulgaria en 1876 comencèt après un periòde de preparacion diplomatic que permetèt ai Rus de formar una coalicion gropant lei principats crestians ò esclaus dei Balcans. Àustria acceptèt de demorar neutra en cambi de Bòsnia e Ercegovina. Solament Grècia, sostengut per Londres, refusèt de participar. Lo conflicte comencèt en junh e lei fòrças otomanas foguèron rapidament vencudas.
AmericaModificar
MexicModificar
Regardant leis afaires religiós dau país, Diáz reglèt lo conflicte ambé lei catolics que refusavan de reconóisser lo govèrn e anoncièt la fin dei persecucions còntra la Glèisa.
ArtsModificar
Sciéncias e tecnicasModificar
MetallurgiaModificar
Depaus d'un brevet per lo procès Thomas. A respèct dei procès Bessemer (→ 1855) e Siemens-Martin, permetiá d'esplechar de jaciments de fèrre fosforós. Demorèt utilizat fins ais ans 1960, especialament en Lorena.
QuimiaModificar
Premierei liquefaccions d'oxigèn realizadas d'un biais independent per lei Francés Louis-Paul Cailletet (1832-1913) e Raoul Pictet (1846-1929).
EconomiaModificar
NaissençasModificar
DecèssesModificar
- Juan Manuel de Rosas, cap d'Estat argentin.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Jack Vance
John Holbrook Vance (n. lo 28 d'agost de 1916 a San Francisco Estats Units d'America) es un autor de fantasy e de sciéncia-ficcion, mai se l'autor aja poscut denegar aquela classificacion.
Recebèt lo prètz Hugo en 1963 per The Dragon Masters, en 1967 per The Last Castle e lo prètz Nebula pel meteis libre en 1966.
Es considerat coma un dels darrièrs grands autors "istorics" de sciencia-ficcion encara viu.
L'estil « Vancian »[modificar | modificar la font]
Existís una paradòxa Jack Vance. Sos personatges e sas intrigas se pòdon considerar coma plan pauc espesses mas demòra un dels autors mai reconeguts de Fantasy e Sciéncia-ficcion. Es son estil que permet de transcendir aqueles « defauts ». Jack Vance es çò primièr un creator de culturas exoticas, de religions curiosas, del formalisme sovent estricte. Aqueste formalisme jòga un ròtle màger dins las intrigas "Vancianas" a travèrs la lora transgression o lo lor respècte, qu'es un mecanisme regular de caminament de la narracion. Per banhar lo lector dins sos monds, Jack Vance trenca regularament son raconte de disgressions sociologicas, integradas al tèxt o inseridas dins de nòtas de bas de pagina o d'encastres al començament dels capítols. Aquela tendéncia pòt anar fins a la nòta erudita sens cap de ligason amb lo raconte o lo mond del roman.


text:
1909
Aquesta pagina concernís l'an 1909 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
Provença[modificar | modificar la font]
Lo 11 de junh, se debanèt un important tèrratrem dins la region de Lambesc. Entraïnèt de destruccions importantas dins lei comunas de Selon de Provença, dau Vernegue, de Lambesc, de Sant Canat e de Ronha. En mai d'aquò, 46 personas foguèron tuats.
França[modificar | modificar la font]
- 15 de març - Primièra grèva generala dins l'administracion publica: los foncionaris de las entrepresas de telefonia, postala e de telegraf exigisson la reglamentacion de lors professions.
Euròpa[modificar | modificar la font]
- 25 de julhet - Primièra traversada en avion de la Marga, per Louis Blériot.
Africa[modificar | modificar la font]
Etiopia[modificar | modificar la font]
Tresena e darriera ataca d'apoplexia dau negus Menelik II. Totalament paralizat e fòrça fatigat, lo sobeiran deguèt abandonar la gestion deis afaires. Una reünion dau gabinet dei ministres permetèt de designar una regéncia dirigida per lo ras-bitwoded Tessema Nadew. Pasmens, fins a l'annada seguenta, lo poder demorèt de facto sota lo contraròtle de la frema de Menelik.
Mond[modificar | modificar la font]
- 11 d'abril - Fondacion de la vila de Tel Aviv en l'actual Israèl.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Armament[modificar | modificar la font]
Depaus de brevet depintant la concepcion dau premier silenciós desvolopat per Hiram Percy Maxim (1869-1936).
Fisica[modificar | modificar la font]
Debanament de l'experiéncia de Rutherford (realizada per Hans Geiger e Ernest Marsden). Aguèt un ròtle decisiu dins lo desvolopament dau modèl de l'atòm modèrne car permetèt d'establir l'existéncia dau nuclèu atomic.
Quimia[modificar | modificar la font]
Premiera sintèsi de baquelita per lo quimista estatsunidenc Leo Baekeland (1863-1944).
Economia[modificar | modificar la font]
Naissenças[modificar | modificar la font]
- 3 de genièr - Victor Borge, comediant danés (m. 2000)
- 9 de genièr - Anthony Mamo, president de Malta (m. 2008)
- 15 de genièr - Gene Krupa, musician american (m. 1973)
- 20 de genièr - Carlos Delgado Chalbaud, president de Veneçuèla (m. 1950)
- 22 de genièr - U Thant, secretari-general de las Nacions Unidas (m. 1974)
- 23 de genièr - Imre Ungár, pianista ongrés (m. 1972)
- 3 de febrièr - Simone Weil, filosòfa francesa (m.1943)
- 7 de febrièr - Hélder Câmara, archevesque catolic brasilièr (m. 1999)
- 9 de febrièr - Carmen Miranda, cantaira e actritz brasilièra nascuda en Portugal (m. 1955)
- 16 de febrièr - Dick McDonald, entrepreneire american, fondador de McDonald's (m. 1998)
- 26 de març - Héctor José Cámpora, president d'Argentinia (m. 1980)
- 27 de març - Golo Mann, escrivan e realizator de cinèma alemand (m. 1994)
- 31 de març - Robert Brasillach, jornalista francés, collaborador de la França de Vichèi (m. 1945)
- 13 d'abril - Stanisław Ulam, matematician polonés (m. 1984)
- 17 d'abril - Alain Poher, president interin de França (m. 1996)
- 22 d'abril - Rita Levi-Montalcini, neurològa italiana, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina (m. 2012)
- 22 d'abril - Spiros Markezinis, primièr ministre de Grècia (m. 2000)
- 27 d'abril - Guillermo León Valencia, president de Colómbia (m. 1971)
- 30 d'abril - Reina Juliana dels Païses Basses (m. 2004)
- 1 de mai - Yiannis Ritsos, escrivan e poèta grèc (m. 1990)
- 23 de mai - Hugh Blair, artista e lingüista american, creador d'una gramatica d'Interlingua (m. 1967)
- 30 de mai - Benny Goodman, musician american (m. 1986)
- 23 de junh - Li Xiannian, president de la Republica Populara de China (m. 1992)
- 30 de junh - Juan Bosch, president de la Republica Dominicana (m. 2001)
- 18 de julhet - Mohammed Daoud Khan, president d'Afganistan (m. 1978)
- 20 de junh - Errol Flynn, actor australian (m. 1959)
- 18 de julhet - Mohammed Daoud Khan, president d'Afganistan (m. 1978)
- 10 d'agost - Rei Mohammed V de Marròc (m. 1961)
- 7 de setembre - Elia Kazan, cineasta ongrés (m. 2003)
- 21 de setembre - Kwame Nkrumah, primièr president de Ghana (m. 1972)
- 5 d'octobre - Edward Osóbka-Morawski, primièr ministre de Polonha (m. 1997)
- 7 d'octobre - Anni Blomqvist, escrivan finés (m. 1990)
- 13 d'octobre - Art Tatum, musician de jazz american (m. 1956)
- 18 d'octobre - Norberto Bobbio, filosòf e jurista italian (m. 2004)
- 19 de novembre - Peter Drucker, advocat e escrivan austrian (m. 2005)
- 23 de novembre - René Schick Gutiérrez, president de Nicaragua (m. 1966)
- 26 de novembre - Eugène Ionesco, autor de teatre romanés (m. 1994)
- 14 de decembre - Edward Lawrie Tatum, genetician american, Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina (m. 1975)
- 27 de decembre - Henryk Jablonski, president de Polonha (m. 2003)
Decèsses[modificar | modificar la font]
- 13 de genièr - Bertrand de Lassús, pireneista francés (n. 1868)
- 29 de genièr - Felice Beato, fotogràf italian-britanic (n. 1832)
- febrièr - Eugèni Garcin, jornalista e escrivan occitan (n. 1831)
- 14 de junh - Afonso Pena, president de Brasil (n. 1847)
- 15 d'agost - Euclides da Cunha, escrivan brasilièr (n. 1866)
- 3 de setembre - Albèrt Tornièr, escrivan, jornalista e politician occitan (n. 1855)
- 13 d'octobre - Francesc Ferrer, pedagòg catalan (n. 1859)
- 19 d'octobre - Cesare Lombroso, mètge italian (n. 1836)
- 26 d'octobre - Ito Hirobumi, primièr ministre de Japon (n. 1841)
- 17 de decembre - Rei Leopold II de Belgica (n. 1835)
- decembre - Gaston Da Costa, pedagòg francés, personalitat de la Comuna de París (n. 1850)
Prèmi Nobel[modificar | modificar la font]
- Prèmi Nobel de Fisica : Guglielmo Marconi, Karl Ferdinand Braun
- Prèmi Nobel de Quimia : Wilhelm Ostwald
- Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina : Emil Theodor Kocher
- Prèmi Nobel de Literatura : Selma Lagerlöf
- Prèmi Nobel de la Patz : Auguste Marie Francois Beernaert, Paul-Henri-Benjamin d'Estournelles de Constant


text:
dimarts, 23 de març de 2010
Caminadas d'après nhèus.
dissabte, 13 de desembre de 2008
Eths "espòts" de Caminada dab bastons, Nordic Walking e Nordic Hiking
Camin entà ana's tot dret o serpentejar, camins entà pujar enas montanhas de cap taths pics, boms, soms e tucs o debara's en eras vaths, entà s'encaminar tà capsus (Nòrd) com a capvath (Sud), ad ombrèrs com ad ara solanas, o meilèu de Lhevant a Ponent sus era grana esquia deth gigant adromit de Pirèna.
Occasion de tornar descobrir eth noste massius mauconeishut.
Que hicarèi progressivament eths que descobrirèi de chic a chic e de drin e drin, tot de longa d'aqueste blòg a mand d'instala's a plaser.
Que seguirèi un planòu incluent Euskadi, Pais Gascons (Bearn, Bigòrra, Pais de Luishon e dera Val d'Aran, Coserans), Aragon, Lengadòc Audenc, Andorra e Principat de Catalunya) dab si Diu ajuda que ne traparèi plan quauqu'uns d'intereishant en mei d'autes mercés taths aimables seguidors deth malhum.
Entà acabar un shinhau de gascon (aranés) en lenga deth torisme, malastrugament mos manca era version gascona suu tèma especific dera Caminada damb bastons:
http://www.lleidatur.com/ara/index.html
Caminar qu'èi à l'encòp tornar recuperar era nosta santat (o salut) tan com aqueste drin deths nostes mots ent' ac diser, e com ac dit era canta plan coneishuda de "Nadau" "Caminam, caminarèm de cap tà l'Imortèla".
*Manlhèu ath anglés "spot" de nat con.honer dab eth noste amic canhòt "Spòt" (Eth canhòt dessenhat o debuishat tà Eric Hill).
dijous, 11 de desembre de 2008
Quauquas videos multilengas entà presentar era CDB o Nordic Walking
En llengua catalana
In lingua italiana...en lenga occitana, gascona, tanben qui ac sap? ;-) era caminada dab bastons concebuda en ua amira un drin romanica, latina o mediterranea non?
(Que poderètz aponder eras vòstas vidèos , comentadas o non, en eths vòstes comentaris).
En lengua castellana:
Nat aisit de cargar era videòs
In lingua italiana:
dimecres, 10 de desembre de 2008
Eths mots , paraulas deth noste espòrt en gascon...
Puish, era nosta art de caminar dab bastons que viengèc, passant de l'aute costat der'Atlantic, "Nordic Walking".
En eths Pirenèus eths nostes amics catalans e andorrans que semblen aver causit l'expression "Marxa Nordica" quan d'un aute costat eths nostes amic espanhòus e aragonés usan deth tèrme "Caminanata con bastones" (cf. italiano" Camminata con bastoncini").
Ten e en bascoat(euskara) com ac disen aquò?
Existeish tanbe er'expression "Caminar dab paus" (cat. "Caminar amb pals") un drin represtit suu modèu anglés "Walking with poles".
Com ac védetz, qu'avem ua beròia seleccion de mots , paraulas, entà designar era nosta fascinanta activitat.


text:
Stade Jules Ribet de St.Gaudens
Dissabte 4 de junh tàs 20:00
Final Femenina: SaliesMane - Landorthe
Dimenge 5 de junh
09:30 Final U15 MabrocCazeres - 3 Canton
11:00 Final U17 Sud Pyrenees - CazereMabroc
14:30 Final U19 Isle en Dodon - SaliesMane
16:30 Final Senior U.S. Encausse - F.C. Villeneuve de Riviere
dimarts, 31 de maig de 2016
dilluns, 30 de maig de 2016
Mos sobrèc era dusaua mietat
F.C. Mabroc 5 - U.E. Bossòst 0
Darrèr partit deth campionat eth disputat aguest dissabte en Martres Tolosane. Eth Mabroc se jogaue eth descens dera categoria e ère fòrça mès motivat que nosati entà jogar aguest partit.
Ena prumèra mietat partit igualat sense guaire arrribades de cap des dus equips. Ath finau dera prumèra mietat eth Mabroc mercaue eth 1-0 en un shut des de laguens que Miguel non podie acabar d’arturar. Damb eth 1-0 s’arribaue ath descans.
Eth partit se suspenec pendent
45’ pera forta tronada que
queiguec en descans deth partit. Es jogadors profitèren entà campar era finau
dera Champions. Quan
er arbitre fiulèc entà tornar a jogar ja se veiguec que mos costèc fòrça entà
arribar ath terren de jòc. Aguesta arturada desconectèc ar equip deth partit,
causa que profitèc molt ben eth Mabroc entà mercar enquia 5 gols entà asegurà-se
era permanència, causa qu’ena prumèra mietat non ac auie bric clar.
Ath finau, derròta contundent en un partit que sobrèc era dusaua mietat.
De totes maneres objectiu aconseguit pera U.E. Bossòst d’arténher era permanència abantes dera darrèra jornada deth campionat.
F.C. Mabroc : Baboulene, Bresteau I, Hamdi, Casimir, Hritane, Feuillerat, Khan, Nadal, Rouquette, Gomes, Bresteau II. Remplaçants : Dominguez, Girard, Mary.
Tarjetes auriòles : Nadal (
35’).
Trainer : Lamalch Rachid.
U.E. Bossòst: MIguel, José Ramón, Borja, Miquel, Felipe, Peiro, Uri, Soufi, Àlex, Jonathan e Moha. Remplaçants: Abraham, Luis e Javi.
Trainer: Xavi.
Arbitre: Hubert Marc.
Publicat per U.E.B. a 11:10 Cap comentari:
dilluns, 23 de maig de 2016
¡¡¡ Empat injust !!!
U.E. Bossòst 2 – U.S. Encausse 2
Darrèr partit deth campionat en casa eth disputat aguest dissabte en Bossòst. Eth partit siguec igualat ath començament sense que cap des dus equips arribèsse damb perilh ena porteria contraria. Fòrça interrupcions deth jòc damb fòrça fautes. Passada era mieja ora de jòc s’anaue a botjar eth mercador: ua bona jogada d’ Àlex acabaue damb un passe que Paba tot solet dauant deth portèr francés mercaue eth 1-0. Er Encausse sajèc de profitar era velocitat de Paya entà crear perilh. Damb eth 1-0 s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat, mès iniciatiua pera part francesa mès sense caushigar guaire er àrea aranesa. Anàuem a profitar un excelent lançament de cornèr per part de Miguel entà que Jonathan rematèsse de cap laguens der àrea petita entà mercar eth 2-0. En Encausse encara pressionèc mès quan per ua fauta de Paya, tot solet laguens der àrea , profitaue eth passe de cap d’ Aunos. Quedaue un sinhau mès de 10 menutes. Era U.E. Bossòst se defenec ben enquiara darrèra menuta ena que damb un centre que Paya remataue, era pilota dempús de tocar en un jogador aranés non poguec èster arturada per Marcos e Martins remataue a porta ueda.
Ath finau resultat injust, se joguèren massa menutes de prolongacion e mos empatèren ena darrèra jogada.
Eth pròplèu partit, jogam eth darrèr partit dera sason, dissabte 28 de mai tàs 20 :00 en Martres Tolosane contra er equip deth F.C. Mabroc.
U.E. Bossòst: Marcos, Abraham, Borja, Felipe, Peiro, Ignasi, Paba, Àlex, Jonathan e David. Remplaçants: Miquel, Moha, Miguel.
Tarjetes auriòles: Abraham (
16’), Àlex ( 35’).
Trainer: Xavi.
U.S. Encausse : Michel, Marcos, Ortet, Chabassiere, Descoubes, Barousse, Duclos, Lompech, Vincent, Noilhan, Paya. Remplaçants : Martins, Batmalle, Aunos.
Tarjetes auriòles : Marcos (
36’).
Trainer : Germanin Thierry.
Gols : 1-0 Paba (
35’),
2-0 Jonathan ( 70’),
2-1 Paya ( 80’),
2-2 Martins ( 90’).
Arbitre: Castro Antoine.
Publicat per U.E.B. a 11:36 Cap comentari:
dilluns, 9 de maig de 2016
¡¡¡ Domatge de resultat !!!
Partit damb gols eth disputat en casa deth dusau classificat. Ena prumèra mietat joguèrem fòrça milhor qu’ eth Cazères, mès non profitèrem es clares ocasions. As 20 menutes en ua bona jogada, Àlex, passaue era pilota a Soufi qu’entraue laguens der àrea entà mercar eth 1-0 en un shut ras a tocar deth garrot. Auérem dues oportunitats iguals qu’ era deth gol, mès es shuts de Moha sigueren paradi o desviadi entath cornèr peth portèr francés. Ena gessuda d’un shut de corner, Soufi remataue e era pilota anaue a tocar eth garrot dera porteria de Mepor. Eth Cazères solet auie shutat entara porteria aranesa en dues fautes. Enes dues darrèrs menutes dera prumèra mietat mos anauen a remontar eth mercador. Prumèr en un lançament de cornèr Couzinet I, remataue tot solet en punt de penalty de cap entà mercar un polit gol. Ara seguida en un error dera defensa aranesa eth madeish jogador se quedaue dauant de Marcos entà shutar ath costat deth garròt e mercaue eth 0-2, resultat en que s’arribaue ath descans.
Ena dusaua mietat, sonque començar eth Cazères podie auer mercat en ua jogada en que Marcos paraue eth shut deth delanter francés. Era U.E. Bossòst responie damb un shut de volea de Soufi que gessie per naut dera porteria. En un shut long de Miquel, Àlex anaue a suspréner ara defensa francesa e en posicion de dehòra de joc driblaue ath portèr e mercaue eth 2-2. Pòc mos durèc era joia, ara seguida er arbitre anaue a compensar eth son error fiulant un penalty en àrea aranesa que Couzinet I anaue a shutar entà mercar eth 3-2. Encara quedaue temps, er equip aranés sajèc d’empatar eth partit e auançèc es sues linhes. Açò profitèc Manenq en ua pilota longa entà mercar a pòrta ueda, dempús de driblar a Marcos: ère eth 4-2, resultat ath finau des 90 menutes.
Ath finau: domatge de derròta. Ena prumèra mietat auíem d’auer anat ath descans damb ua ventatja fòrça gran ath nòste favor mès perdonèrem es ocasions e estèrem mau enes dues darrèrs menutes; ena dusau mietat en un joc mès igualat, mos fautèren un sinhau es fòrçes.
Eth pròplèu partit, jogam d’açiu dues dimenjades, dissabte 21 de mai tàs 20 :00 en Bossòst contra er equip der Encausse.
U.S. Cazères : Mepor, Levasseur, Mehhouti, Coutanceau, Dega, Rosa I, Rosa II, Couzinet II, Manenq, Couzinet I, Alhama. Remplaçants : Knockaert, Buades, Montanel.
Tarjetes auriòles : Buades (
50’),
Levasseur ( 56’)
Trainer : Pina Pascal
U.E. Bossòst: Marcos, Abraham, José Ramón, Felipe, Peiro, Miquel, Paba, Àlex, Moha e Soufi. Remplaçants: Gachi.
Tarjetes auriòles: Gachi (
65’), Àlex ( 70’).
Trainer: Xavi.
Gols : 0-1 Soufi (
20’), 1-1 Couzinet I ( 44’), 2-1 Couzinet I ( 45’), 2-2 Àlex ( 65’), 3-2 Couzinet I ( 67’ p.), 4-2 Manenq ( 80’).
Arbitre: Micheau Andre.
Publicat per U.E.B. a 11:46 Cap comentari:
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Frédéric Bastiat
Frederic Bastiat, nascut lo 30 de junh de 1801 Baiona e mòrt lo 24 de decembre de 1850 (a 49 ans) a Roma, es un economista, òme politic e polemista liberal francés. Dintrat tardièrament dins lo debat public: collabora regularament al Journal des économistes e entreten una polemica virulenta amb Proudhon. Elegir a l'Assemblada, participa a la vida politica francesa a vegada amb l'esquèrra, a vegada amb la drecha.
Desvolopa una pensada liberala, caracterizada per la defensa del liure escambi o de la concurréncia e l'opposicion a socialisme e al colonialisme. Es considerat coma un davancièr de l'escòla austriaca d'economia e de l'escòla de las causidas publicas[1]. Fòrça citat pel corrent minarquista.
Gaireben obliat França, beneficia d'una renomada internacionala, subretot mercé a sas Armonias economics. Pascal Salin i vei la consequéncia de la tròp granda clartat de sos escrichs e utiliza una citacion de Bastiat: « Lo public es fach atal que se desfia tant d'aquò qu'es simple que s'alassa de çò que l'es pas »[2].
Somari
- 1 Biografia
- 2 Pensada
- 3 Òbras
- 4 Bibliografia
- 5 Nòtas e referéncias
- 6 Annèxes
Biografia[modificar | modificar la font]
Sa familha es originària de Mugron, dins las Lanas, ont viu la mai granda partida de sa vida, e ont se trapa ara una estatua. Es lo filh d'un negociant ric que morís alara qu'aviá pas que 9 ans. Sa maire essent mòrta dos ans abans, viu al çò dels grands pairals.
Daissa l'escòla a 17 ans per rejónher lo comerci familial. Segon Thomas DiLorenzo es aquèl que li permèt de plan conneisser los mecanismes essencials del mercat[3]. Sheldon Richman constata alara que grandís dins lo contèxte de las guèrras napoleonianas marcadas per un fòrt intervencionisme estatic[4]. Dins los ans 1820, Dintraen francmaçoneria[5].
Jove, legís lo Censeur Européen, jornal creat ear Charles Dunoyer, que donarà, segon los sieus tèrmes, la direccion de sos estudis e de son esperit[Nòta 1].
Economista e pamfletista, sa carrièra publica dura pas que 6 ans: comença per escriure d'articles dins lo Journal des Économistes en 1844. Doas annadas mai tard, crèa e ven redactor en cap d'un jornal liure escambista publicat a París, e fa pareisser d'obratges ont combat a l'encòp lo sistèma proïbitiu e lo socialisme.
Elegit deputat de las Lanas en 1848 à l'Assemblada constituenta, es de nòu elegit en 1849. Sosten del poder en plaça, se renja als costats de Cavaignac. S'ocupa paus de las questions de politica pura per s'interessar sonque a l'esconomia: a l'Assemblada, ven vicepresident de la comission de las finanças. Setant a dreccha, vòta segon lo projècte de lei discutat pels conservators o pels socialistas[6]. Aquò significava pas dire qu’èra centrista o social-democrata, aquò significava que son spl critèri de jutjament èra la libertat naturala. Se ne justifica per exemple dins una profession de fe electorala de 1849 : « S'aprochèt los mieus vòtes d'aqueles de l'esquèrra extèma. Perqué se signalèt pas tanben las occasions ont votèri amb la drecha? »[Nòta 2].
A l'Assemblada e fòra d'aquela, de contunh combat lo proteccionisme e lo socialisme, e tanben de promòure lo liure escambi e los dreches de l'individú. Foguèt per exemple un dels mai feverós defensaires de las idèas de Richard Cobden e las ligas anti Corn Laws. Sa primièra contribucion au Journal des économistes foguèt una defensa del liure escambi e castiga las politicas colonialistas[Nòta 3]. Creèt l'Associacion per la libertat dels escambis e escriguèt un libre sus Richard Cobden.
Foguèt tanben conselhièr general a partir de 1831 e jutja de patz del 28 de Mai de 1831 al 30 de novembre de 1846. Atrapa la tuberculòsi pendent lo torn de França qu'aviá començat per promòure las idèas liberalas.
Podent pas mai téner sesilha a l'Assemblada, se'n va en Itàlia per ensejar de se restablir e morís a Roma en 1850, declarant sus son lièch de mòrt que son ami Gustave de Molinari es son filh esperital. Es enterrat dins la glèisa de sant Loís dels Francesas de Roma.
Pensada[modificar | modificar la font]
La pensada de Bastiat es una pensada fondamentalament individualista e liberala que defend de biais constant la libertat de l'individú fàcia a tota autoritat:
« I a tròp de grands òmes dins lo mond; i a tròp de legislators, organizaires, institutors de societat, menaires de pòbles, paires de la nacion, eca. Tròp de gents se plaçan al dessús de l'umanitat per la reglamentar, tròp de gents fan mestièr de s'ocupar d'ela » Frederic Bastiat, La lei (1850)
Dins una letra a Alphonse de Lamartine[Nòta 4], Se reclama de « l'escòla economista o liberala » als costats d'Adam Smith, David Ricardo, Thomas Malthus, John Stuart Mill, Thomas Jefferson, Jeremy Bentham, Nassau William Senior, Richard Cobden, George Thompson, William Huskisson, Robert Peel, Destutt de Tracy, Jean-Baptiste Say, Charles Comte, Charles Dunoyer, Joseph Droz. Frederic Bastiat menciona sovent Adam Smith e Jean-Baptiste Say coma los economistas font de sa pensada, pasmens s'es plan critica al subjècte de lors teorias de la valor e de lors consequéncias. Mai pròches d'el, cita tanben sovent Charles Comte e Charles Dunoyer (los fondators del jornal Le Censeur) que sempre fa lo laus.
Frederic Bastiat foguèt tanben influenciat per Henry Charles Carey sus las questions de renda fonsièra. Carey acusa l'autor de las Armonias economicas, d'aver plagiat son obratge Armonias dels intereses. Acusacion que Bastiat se defend dins una letra adreçada al Journal des Économistes[Nòta 5]. Coma Carey, Bastiat es critica al respècte de teoria de la renda fonsièra de David Ricardo que procedís segon Bastiat de sa teoria erronèa de la valor.
Fòrça independent d'esperit, Bastiat deplora l'abséncia d'esperit critica dels sieus contemporanèus fàcia als grands autors. Esita encara de tornar sus la autoritats reconegudas coma Platon, Montanha, Montesquieu, Jean-Jacques Rousseau, Fenelon o Thomas More. Tanben deplora — benlèu jos l'influéncia de Charles Comte — la tròp granda admiracion al respècte de las societats anticas (Grècia e Roma) que l'economia èra en granda partida basada sul pilhatge e l'esclavatge.
Frederic Bastiat redigís fòrça tèxtes que son de fach de responsas a las doctrinas dels sieus contemporanèus. Dins sos Sofismes economics, respond a las idèas protectionistas del comte d'Argout, de Bugeaud, Saint Cricq, Dupin, Dombasle o Lestiboudois. S'ataca a las teorias de Louis Blanc amb Individualisme e Fraternitat e Proprietat e Lei, de Victor Considerant amb Proprietat e Espoliacion, de Pierre Leroux amb Justícia e Fraternitat, de Pierre-Joseph Proudhon amb Capital e Renda, de Auguste Mimerel amb Protectionnisme e Comunisme o dels montagnards amb l'Estat.
Sofismes economics[modificar | modificar la font]
L'òbra de Bastiat e per exemple sos Sofismes economics[7] denoncian precisament los sofismes economics, es a dire los rasonaments economics erronèus, que son vectors de prejutjats espandits, per los rebutat per una analisi e un plag liberal.
Defensa del liure escambi[modificar | modificar la font]
Dins un estil plan dirècte, sos escrich menjan las comparasons pedagogicas e las fablas satiricas. Desboscan los principals mites o sofismes entretenguts a l'entorn de l'Estat ( «aquela granda ficcion mejans que totòm s'esfòrça de viure al despens de totes»), del socialisme (« l'espoliacion legala»), de riquesa («lo benefici de l'un es lo benefici de l'autre»), de la solidaritat («m'es absolusament impossible de concébre la Fraternitat legalament forçada, sens que la Libertat siá legalament deroïda, e la Justícia legalament trolhada»), de l'impòst, de l'intervencionisme, eca. Sap tanben redigir de pamflets o menar la pelemica, subretot contra Proudhon amb qui entreten una controvèrsia pendent 13 setmanas dins lo jornal La voix du peuple.
La satira mai celèbra de Bastiat (que tòca lo protectionisme) es sa peticion al Parlament francés de la part dels fabricants de candèlas[8], que demandan a èsser aparats «de la competicion rosinosa d'un rival estrangièr», que lor liura una «concuréncia desleiala provesissent de lutz a un prètz tròp bas» (aquel fornidor es... lo solelh!). Aquela peticion s'acaba per la demanda d'una «lei qu'ordone la tancadura de totas la fenèstras, lucarnas, [...] per ont la lutz del solelh a costuma de penetrar dins los ostals».
Al subjècte del liure escambi, defend aquel qu'es reciprocament causit e mòstra tanben cossí es mai interessant de lo practicar, quitament en fàcia dels païses protectionistas. Tota proteccion es espoliatritz per Bastiat, alara qu'al contrari lo liure escambi permet un efièch multiplicator de riquesas.
Lo consomator al còr de l'economia[modificar | modificar la font]
Se plaça del costat de l'individú consomator e non del productor (teoria de l'abondança contra teoaria de la carestiá). Segon Jacques Garello, es lo sol economista del sègle XIX amb Richard Cobden davancièr de las teorias del consomator desvelopadas al sègle XX per Ludwig von Mises, Friedrich Hayek o Pascal Salin[9].
L'accion de l'Estat[modificar | modificar la font]
- Bastiat a una vision minimalista de l’Estat, sonque deu realizar la justícia e la seguratat e daissar los individús interagir liurament: « Velhar a la seguretat publica, administrar lo domèni comun, percébre las contribucions, tal es, o cresi, lo cercle racional ont devon èsser circonscrichas o tornadas las atribucions governamentalas... Qué, me dirètz, volriatz reduire lo govèrn al ròtle de jutge e de gendarma?»; «esperar de l'Estat pas que doas causas: libertat, seguretat. Es d'assegurar que se poirà pas, al risc de las perdre ambedoas, ne demandar una tresana».
- Se posiciona tanben per una armada privada regida per de règlas publicas[10].
- Desvolopa sovent la tèsi que l’accion de l'Estat es lo resultat de las demandas dels grops de pression. Se li deu la celèbra citacion al respècte de l’Estat[11]: «l'Estat, es la granda ficcion mejans que totòm s'esfòrça de viure al despens de totes».
- Al subjècte economic, insistís sovent sus la diferéncia entre «çò que se veu e çò que se vei pas» (ara teorizat en costs amagats, costs d’oportunita o efèits pervèrs). Aquel tèma, alargat per criticar l'activitat intervencionista de l’Estat, es desvolopat a l'origina dins sa parabòla del Sofisme del veiral trencat[12].
«L'Argent despensat per remandar un veiral trencat balharà de trabalh al remandaire; aquel darrièr poirà aumentar sas despensas, çò que produirà mai d’afars per d'autres. Çò que sevei pas aicí, es que l’argent auriá tanben podut despensat, e simplament autrament, se la fenèstra aviá pas estat trencada. La fenèstra trencada faguèt pas que desviar l’argent cap a d’autras despensas»
Segon Bastiat, un Estat pòt agir a vegada d'aquel biais prenent als mai actius per subvencionar de grops d’interés, d'associacions corporatistas o assistir los inactius. Mòstra qu'aquò crearà pas jamai de riquesas per la societat, e quitament qu'aquò ne deroïrà benlèu.
Concepcion subjectiva de la valor[modificar | modificar la font]
Desvolopèt una concepcion subjectiva de la valor dins la dralha de Jean-Baptiste Say e de Turgot e en oposicion a la òbras d’Adam Smith o de David Ricardo que cercavan un fondament objectiu de la valor mejans la valor trabalh. L’Escòma austriaca d'economia utiliza lo concèpte subjectiu dins sas òbras. En mai d'un punts Bastiat prefigura aquela escòla de pensée economica: teoria del capital, teoria subjectiva de la valor, praxeologia, eca[13].
[modificar | modificar la font]
Es un dels primièrs e denonciar las derivas possiblas dels futurs sistèrmas d'assurança malautiá. Feverós defendeire de las caissas de secors mutual, s'opausa a tota nacionalizacion d'aquel sistèma amb fòrça, declarant per exemple dins Armonias economicas :
« Supausatz que lo govèrn intervenga. Es aisit de devinar lo ròtle que s’atribuirà. Son primièr suènh serà de prene totas aquelas caissas jol pretèxte de las centralizar e, per realizar aquela entrepresa, ferà la promesa de las conflar amb de fonts presas sul contribuable. Mas, o demandi, que serà venguda la moralitat de l’institucion quand sa caissa serà provesida par l’impòst; quand pas degun, s'es pas un cert bureaucrata, aurà pas interés a defendre lo fons comun; quand cadun, puslèu que de far son dever d'avertir dels abuses, se ferà un plaser de los favorizar; quand aurà acabada tota susvelhança mutuala e que fénher una malautiá serà pas mai que de jogar un bon torn al govèrn? […] Memenarà de verificaires, de contrarotlaires, d'inspectors, se veirà de formalitats sens nombre s’interpausar entre lo besonh e le secors. Brèu, una admirabla institucion serà, al naisser, transformada en una branca de polícia. Los obrièrs veiràn dins la caissa comuna pas mai qu'una proprietat qu'administran, que provesisson, e que las limitas bornan lors drechs. Pauc a pauc, s’acostumaràn a veire lo secors, en cas de malautiá o caumatge, non pas coma un fons limitat preparat per la lor prevesença, mas coma un deute de la societat. L’Estat se veirà constrench de demandar de contunhs de las subvencions al budget. Ací, encontrant l’oposicion de las comissions de las finanças, se traparà engatjat dins de dificultats inextricablas. Los abuses iran sempre creissent, e se calcularà lo redreçament d’annada en annada, coma es l’usatge, fins a que venga lo jorn d’una explosion. Mas alara veirèm que pòt pas mai comptar amb una populacion que sap pas mai agir d'esperela, qu'espèra tot d’un ministre o d’un prefècte, quitament la subsisténcia, e que las idèas son pervertidas al punt d’aver perdut fins a la nocion del drech, de la proprietat, de la libertat e de la justícia […]» — Frederic Bastiat «Las Armonias Economicas» 1850
Defensor dels dreches[modificar | modificar la font]
Dintra tanben dins lo debat d'idèas combatant la pèna de mòrt, l'esclavatge e defendent lo drech sindical. Atal dins un discors sus la representcion sindicala a l'Assemblada del 17 de novembre de 1849, declara al respècte de la legislacion interdisent lo drech de cauma:
«D'espervos avoatz que, jos l'empèri de la vòstra legislacion, l'ofèrta e la demanda son pas mai a dos de jòc, que la coalicion dels patrons pòt pas èsser sasida, e es eveident: dos, tres patrons dinan ensemble, fan una coalicion, pas degun ne sap pas de res. Aquela dels obrièrs serà sempre sasida que se fa al grand jorn« [14] ».
Òbras[modificar | modificar la font]
Sa òbras màger son:
- Lo Liure escambi;
- Cobden e la Liga o L'agitacion anglesa per la libertat dels escambis;
- Armonias economicas;
- Sofismes economics.
E los pamflets màger son:
- Proprietat e espoliacion;
- Bachelierat e socialisme;
- Proteccionisme e comunisme;
- Proprietat e lei;
- Justícia e fraternitat;
- L'Estat;
- La Lei;
- Espoliatcon e lei;
- Guèrra a las cadièras d'economia politica;
- Çò que se vei voit e çò que se vei pas;
- Abondança;
- Balança del comerci;
- Patz e libertat o lo budget republican;
- Discors sus l'impòst de la bevendas;
- Discors sus la repression de las coalicions industrialas;
- Reflexions sus l'amendament de M. Mortimer-Ternaux ;
- Incompatibilitas parlementàrias.
Bibliografia[modificar | modificar la font]
Escrichs de Bastiat[modificar | modificar la font]
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- Tome premier : Correspondance et mélanges.
- Tome deuxième : Le Libre-échange.
- Tome troisième : Cobden et la Ligue ou L'agitation anglaise pour la liberté des échanges.
- Tome quatrième : Sophismes économiques. Petits pamphlets. Contient : Sophismes économiques; Propriété et loi ;Justice et fraternité; L'État; La Loi ; Propriété et spoliation; Baccalauréat et socialisme ; Protectionnisme et communisme.
- Tome cinquième : Sophismes économiques. Petits pamphlets. Contient : Spoliation et loi; Guerre aux chaires d'économie politique ; correspondance avec F. C. Chevé et avec Pierre Joseph Proudhon ; Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas; Abondance ; Balance du commerce ; Paix et liberté ou le budget républicain ; Discours sur l'impôt des boissons ; Discours sur la répression des coalitions industrielles ; Réflexions sur l'amendement de M. Mortimer-Ternaux ; Incompatibilités parlementaires.
- Tome sixième : Harmonies économiques.
- Tome septième : Essais, ébauches, correspondance.
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas. Choix de sophismes et de pamphlets économiques, avec une préface d'Alain Madelin, Éditions Romillat, 1993.
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
Libres sus Bastiat[modificar | modificar la font]
- Louis Bruel, Bastiat et le libre-échange, Paris, Rousseau et Cie, 1931, 160 p.
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
Articles sus Bastiat[modificar | modificar la font]
-
- {{{2}}},
Autres obratges[modificar | modificar la font]
- (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Le texte de la lettre à M. Dunoyer est consultable sur Wikisource.
- ↑ Le texte de la profession de foi électorale de 1849 est consultable sur Wikisource.
- ↑ Son titre était De l'influence des tarifs français et anglais sur l'avenir des deux peuples.
- ↑ Le texte de la lettre à M. de Lamartine est consultable sur Wikisource.
- ↑ Le texte de la lettre au Journal des Économistes est consultable sur Wikisource.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Maurice Baslé, Histoire des pensées économiques, Paris, Sirey, coll. « Synthèse + », (notice BnF no FRBNF34341296), p. 108
- ↑ Dans Midi à quatorze heures, ébauche de pamphlet reprise dans Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas ; Romillat, 1993.
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant.
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant.
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant.
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant.
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant.
- ↑ (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- ↑ modèl {{Ligam web}} : paramètre «
url» mancante paramètre «
titre» mancant.
- ↑ (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- ↑ L’État, Journal des Débats, numéro du 25 septembre 1848.
- ↑ (en) {{Obratge}} : paramètre
titremancant
- ↑ (en) Frederic Bastiat (1801-1850): Between the French and Marginalist Revolutions, Thomas DiLorenzo, Ludwig von Mises Institute.
- ↑ Frédéric Bastiat, Œuvres complètes de Frédéric Bastiat, t. 5e tome, « Discours sur la répression des coalitions », p. 501.


text:
D'ÒC Show 28 : Lemosin, tèrra occitana ?
Comentaris
Siatz lo primièr a depausar un comentari !
Apondre un comentari
Lo prumèr D'ÒC Show de l'annada 2018 presentat per Silvan Carrère que's debanè en Lemòtges (87), ena Bibliotèca Francofòna Multimedia, en associacion dab l'IEO Lemosin. La question tematica de l'emission : Ei lo Lemosin ua tèrra occitana ? Quin se posicionna aquèth parçan situat au nòrd de la zòna occitanofòna ?
Los convidats per escambiar a prepaus de las evolucions d'aquèth territòri : Jean-Marie Caunet, Fabienne Garnerin, Henri Lavaud, Aline Samouillan, Samira Pagnoux, Claude Chabrerie, Patricia Garnier, Monica Sarrasin, Jean-François Vignaud, Sébastien Péjou, Jan Dau Melhau, Magali Urroz.
Musica : La Chabra Bruna e Duo Urroz-Randonneix
Durada : 108 min 2
Disponibla dusca lo 28/02/2019


text:
ACTUALITAT
Agustí Roc e Arce Feixas guanhadors dera 8au Vertical Aran
Agustí Roc e Arce Feixas se proclamèren, aguesta passada dimenjada, guanhadors des categories masculina e femenina dera 8au edicion dera Vertical Aran Vielha-Montcorbison, Memorial Tonet, organizada per Era Pòrta d’Aran.
Era pròva auec gessuda ena Plaça dera Crotz d'Occitània en Vielha e era Bassa d'Oles, enquiath cim deth Montcorbison a 2.170 mètros, dempús de 1.200 mètros de desnivèu positiu e 4 quilomètres de recorregut.
Era Vertical Aran cònste de tres recorreguts desparièrs: Marcha Populara, Pujada Populara Vertical Aran e Carrèra Vertical Aran, e enguan i participèren lèu un centenat de participaires entre corredors e caminaires.
En categoria masculina es tres prumèrs classificadi sigueren Agustí Roc, seguit per Marc Sabater e Miguel Caballero; mentre qu'ena categoria femenina s'emportèc er aur Arce Feixas, seguida per Ares Izard e Policarpia Choque.
Era pròva compdèc ath delà damb era participacion de grani referents coma Oscar Carrasco, campion dera Ultra Trail Naut Aran; Francesc Solé, dus còps guanhadors dera Ultra Trail Andòrra; e Iu Escolà, campion dera Mila Vertical d’Àreu 2018, entre d'auti.
Era Vertical Aran Vielha-Montcorbison, Memorial Tonet, qu'ei era darrèra carrèra de Trail Running dera sason ena Val d’Aran, compdèc damb eth patrocini e era collaboracion deth Conselh Generau d’Aran, er Ajuntament de Vielha e Mijaran e Volentaris Val de Aran.
IMATGES: PEP CASASAYAS


text:
Horacio Salgán
Horacio Salgán qu'ei un pianista argentin de formacion classica e qui s'ei illustrat dens lo tango.
Que comencè a estudiar lo piano aus 6 ans mercés au son pair qui èra jogava d'aqueste instrument. Arron, qu'estudiè au conservatòri on arrecebó la soa formacion classica. Aus 14 ans que comencè a jogar professionaument dens un cinema abans d'estar recrutat per Radio Belgrano. Que tribalhè tanben dab lo director d'orquèstra Roberto Firpo e dab lo famós cantaire Edmundo Rivero mes en 1944 que devón partir de Radio Belgrano qui n'èra pes satisfèit deu pianista ni deu cantaire ni de la loa orquèstra e deu lor emplec avangardista de dissonàncias. En 1960 Salgàn que fondè un quintet : lo Quinteto real. La soa carrièra que ho particularamenta longa (mei de 80 ans) e que compausè o adaptè mei de 400 òbras.


text:
27/12/2017
Questa dimenjada sur Meitat-chen, meitat-pòrc...
Joan-Pau Verdier e Nicolau Puech nos informan que l'emission dau diumenc 31 de decembre 2017 sur França Blu Perigòrd sera consacrada a de las receptas de cosina per las festas ( segonda partida), balhadas per Gineta, eposa de Piaron Folharet, acordeonista de Las Belutas dau Canton de Moissidan. Piaron sera acompanhat per Nicolau Puech a l'accordeon e Joan-Pau Verdier a la guitarra.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Per escotar l'emission en directe o en redifusion, clicar sur lo ligam: França Blu Perigòrd
Veiqui lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
e los ligams vers lo sites de Nicolas Puech: www.nicolaspeuch.com e anemtrio.com e facebook.com/nicolaspeuch
11:49 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Conéisher, compréner la lenga
DIMENGE, DILUNS…DISSABTE, UA ISTÒRIA DE MOTS (2)
Dens lo numèro 844 de Reclams, dens l’article titolat « Dia, jorn… ua istòria de mots », que parlèm de l’origina de l’element di- (< latin : die) qui serví, longtemps a, entà hargar los noms qui designan los dias de la setmana: diluns, dimars [1]… manca lo dimenge qui presenta una formacion especifica. Los autes dias que son estats hargats sus la medisha estructura : l’element di- seguit d’un complement deu nom : di *Lunis, di Martis, di *Mercuris [2], di Jovis, di Veneris : noms de divinitats màgers de la religion romana. Lo nom deu darrèr dia de la setmana, dissabte, n’ei pas estat hargat en partir deu nom d’una divinitat romana mes en partir deu nom sabbatus, dia consacrat a Diu e au repaus en la religion ebraïca.
Clicatz ací tà v’abonar e beneficiar de l’integralitat deus contienguts de la revista
Clicatz ací tà crompar la revista Reclams papèr


text:
01
Oct
L'Agenda d'octòbre de 2018 de la FaBrica e d'ÒCtele
De veire tanben sus ÒCtele
Descobrir tot lo detalh de l'actualitat presentada mercés a la FaBrica :
Rendètz-vos :
- Festenal Occitània
- Festenal dei 3 Lunas
- Fira Mediterrània de Manresa
- Projeccion del film "Heidi" (doblat per Conta'm)
- Momus : musica e cançons de fèstas provençalas (dins l'encastre del congrès Istòria e Cultura en Lengadòc , los 12 e13 d'octòbre)
- Bal Cance / Courtial
- Teatre - "Medelha" de Max Roquèta
Sortidas d'albums :
- Sortida de l'album de Romain Baudoin, "Bestiari"
- Sortida de l'album de Moussu T e lei Jovents, "Operette Volume 2"
Sortidas literàrias:
- Sortida del libre La Castanhada de Roger Pasturel
- Sortida del libre Animau Fabulòs de Gilles Herrier
- Sortida del libre Dins la boca dau pòble d'Òc de Max Rouquette
Audiovisual :
- Difusion del film " Micheu Chapduèlh, una pensada sauvatja" de Patric La Vau, sus Òctele
- Difusion de l'emission "T' òc t'òc ! Primièra visita" sus ÒcTele
- Difusion de l'emission "Espòrts d'aquí" sus ÒcTele


text:
Espeluga Ibex
L'espeluga Ibex que s'obreish dens la cara èst de l'arròc de Gibartar. Los sons depòsts qu'an hornit rèstas paleoliticas mosterianas (òmi de Neandertal).
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- J. Rodríguez Vidal, L.M. Cáceres, F.J. Gracia, A. Martínez Aguirre, C. Finlayson, F. Giles, A. Santiago e C. Peguero (2002): "Lo relèu carstic de Gibartar com bilanç morfosedimentari durant lo Quaternari (Mediterranèa occidentau)". Bulletin n. 3 de la Societat espanhòla d'espeleologia e de las sciéncias de la mar (es)


text:
La fusta
es dau Centre d’Ajuda pèr lo Trabalh de La Ròca d’Anteron ; lei pielons
que supòrtan tota l’estructura de bòsc e de plastics recieuclats es de MP Industrias, una entrepressa gardanenca… La bastideta de demonstracien vèn d’èstre inaugurada a Gardana, e sente bòn lo solidàri, la proximitat, l’economia circulària.
La Margòta
es concebuda pèr se multiplicar : « dins la cort d’un ostalàs, d’HLM, un ermàs urban perqué non… »
o la plaça d’un quartier, que pensa Yannick Le Guinner, lo designer que l’a concebuda « de cotria
amé lei publics que l’an vòuguda
».
Es son biais de faire, e aquí s’agís dei joines dau licèu agricòla de Valabre, pròche de Gardana, que l’acuelhe sus son parc d’automobilas.
Estigançat per la cooperativa Institut Inspire (Marselha), s’agís d’una estructura onte de bacins de bòscs e de plastics, recebon d’aiga recieuclada per aigar cocordetas
, juvert
e autrei balicòs
, que creisson sus de bilhas d’argiela.
S’i pòu ajustar mai que mai d’autrei boitas de jardinatge. Entre 50 e 200 m2, la Margòta es facha pèr s’adaptar ai situaciens urbanas.


text:
06/10/2014
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 12 d'octòbre
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission dau diumenc 12 d'octòbre a 11 oras sur França Blu Perigòrd sera Denis Salles jornalista de «Viure al pais» sur França 3 que presentara las noveutats per la sason 2014 e 2015.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
19:54 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
Les commentaires sont fermés.


text:
Montsegur (Arièja)
Montsegur[1],[2],[3] (oficialament en francés Montségur) es una comuna d'Occitània, en Lengadòc, situada dins lo País d'Òlmes, lo departament d'Arièja e la region de Miègjorn-Pirenèus. Es lo centre administratiu de la comuna de son nom. Sa populacion (1999) es de 117 abitants. Se trapa a una distància de 10 km de L'Avelhanet, de 29 km de Puègverd, de 37 km de Fois e de 82 km de Tolosa. Aqueste vilatge deu una partida de son prestigi al castèl de Montsegur, bastit sus un castrum antic que foguèt un dels darrièrs centres de resisténcia de la ierarquia catara al sègle XIII.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
- Alquiler de habitaciones en village Santa Luzia
- Alquiler de apartamentos en village Santa Luzia
- Alquiler de casas en village Santa Luzia
- Casas Rurales en village Santa Luzia
- Hoteles en village Santa Luzia
- Intercambio de casas en village Santa Luzia
- Barcos y Veleros en village Santa Luzia
- Campings en village Santa Luzia
- Venta de pisos y casas en village Santa Luzia
- Oficinas en village Santa Luzia
- Terrenos en venta en village Santa Luzia
- Alquilar en village Santa Luzia
¿Quiere recibir alertas con anuncios nuevos en village Santa Luzia?


text:
Flavian es bierraire
, Danièu eu trabalha dins una especiariá biò, Maria es professora…E son de totei leis atges lei sòcis dau novèu Cafè Provençau Sestian, que s’ acampan
a la beguda associativa dau 3C, un dimècres sus dos, pèr bèure un còp e charrar
. « Parlam la lenga, mai sensa pratica, se perde, e lei joines que l’aprenon devon poder la parlar fòra de l’escòla »
sotalinha Maria Francesca, qu’a trobar l’idèa de Danièu, tota simpla, mai geniala, de se reunir pèr parlar, un gòt en man.
Pèr aqueu premier acamp, s’agissiá de se presentar. Es am’estonament que chascun a descubert la richessa de l’autre : bierraire, laütier, escrivan…S’ endraiaràn
ben de discutidas.
Segur, la tòca es ben d’ajudar leis aprenaires, que lei debutants sont lei benvenguts. Tornarem a dire aquela crida en francès.


text:
Colroy-la-Roche
Colroy-la-Roche en alemannisch (Colroy-la-Roche en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Altitud : 475 m
Altitude : 475 m
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo vilatge a mencionat per las primièras fes l'an 607-608 jol nom de Collerinse. Sembla qu'aquela appellation provenga d'un drech de dirigir e ajudar los portages pesats reclamats per las autoritats sus la via de las Saulniers entre Saales e Steige[1]. En 1360, lo vilatge a trucat per las primièras fes Colroy e a Modèl:La s-, lo sieu nom alsacien Koenigsberg significa « lo tuc del rei ». Après i aver #èsser destruit e en partida décimé pendent la guèrra de Trenta ans, lo pòble se repeuple amb los nombroses sobrevivents en avent de fugidas en los bòsques, lèu pels refugiats de las zònas tròp dévastées, abans d'aculhir revenants vosgiens de las contrées vesinas, mas tanben de las Suisses e unes autres refugiats del país de Montbéliard après 1660.
En 1790, la municipalitat a ligat al costat de Saâles. A apondut lo toponyme La Ròca #que la surplombait amb las siás ruïnes per se distinguir de Colroy-La-Granda en lo meteis costat. Nosautres pas concluerons pas a l'ironia d'aquela causida, lo luòc-ditz La Ròca a designat l'anciana distincion vesina del ban de la Ròca, venguda luthérienne, una anciana familha féodale e sustot lo sieu castèl-repaire antany considerable.
Colroy-La-Ròca ven alemand l'an 1871, de contunh francés après 1918. Lo pòble redevient alemand pendent la Segonda Guèrra Mondiala.
Le village est mentionné pour la première fois en 607-608 sous le nom de Collerinse. Il semble que cette appellation provienne d'un droit de diriger et aider les portages lourds réclamés par les autorités sur la voie des Saulniers entre Saales et Steige[2]. En 1360, le village est appelé pour la première fois Colroy et au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, son nom alsacien Koenigsberg signifie « la colline du roi ». Après avoir été détruit et en partie décimé pendant la guerre de Trente ans, le village se repeuple avec les nombreux survivants ayant fui dans les bois, bientôt par les réfugiés des zones trop dévastées, avant d'accueillir des revenants vosgiens des contrées voisines, mais aussi des Suisses et autres réfugiés du pays de Montbéliard après 1660.
En 1790, la commune est rattachée au canton de Saâles. Elle a ajouté le toponyme La Roche qui la surplombait avec ses ruines pour se distinguer de Colroy-La-Grande dans le même canton. Nous ne concluerons pas à l'ironie de ce choix, le lieu-dit La Roche a désigné l'ancienne seigneurie voisine du ban de La Roche, devenue luthérienne, une ancienne famille féodale et surtout son château-repaire autrefois remarquable.
Colroy-la-Roche devient allemand en 1871, puis français après 1918. Le village redevient allemand pendant la Seconde Guerre Mondiale.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
“Rhôooooooooo!”
Vous utilisez un AdBlock?! :)
Vous pouvez le désactiver juste pour ce site parce que la pub permet à la presse de vivre.
Et nous, on s'engage à réduire les formats publicitaires ressentis comme intrusifs.
Au nouòstreLe 10/05 à 05h05 MàJ 10/05 à 05h05
Saben toui que despì d'an e d'an, quoura si fa lou prouget de bastì una maioun o de durbì una routa, es necessari d'alestì una enquesta per saupre doun soun li veri limiti de la prouprietà, e soubretout se noun esiston - o esisterìon - de gena per lu vesin.
Mà despì quauqui anada es apareissuda una enquesta de mai sus l'espaci da estudià, que jamai s'èron pausadi de tali questioun : que devendran li bestia que li...


text:
76-Plumalhon
2 mai 2004 11:49 0 messages
jòcs
Que recèrcan !
mots mesclats
diferéncias
- lo jòc de JD
Accident ! Que har ?
tracanards, se nafrar, evaluar la situacion
tirar-se una esquilha, desinfectar un pic, suenhar una boishòrla
nafradura pregonda, frèbe, malaisèr, mètge
questionari : hissada d’insècte, balòha o paulha au pè, pelhas en huèc, punta dens lo pè, hissada de sèrp, plaga ubèrta, victima inconscienta, negada
bricolatge : mobile de jungla
tròç de husta, bagueta prima, cordeta de la fina, traucadera, de qué pintrar
pintrar los animaus de la jungla : crocodile, girafa, zèbre
ligar dab la cordeta en la haser passar dens los horats traucats dens los tròç de husta
oacari roi, monard deu Brasil
en la partida centrau inondada de l’Amazonia
reserva a costat de Manaus, acès contra los traficants
Pompeia, un deluvi de huec
lo Vesuvi lo 24 d’aost de l’an 79 : nubla negrosa s’abora e masca lo só, pèiras escosentas e brasa capèran ostaus e camps
la vila vesia, Herculanum, estó victima deu medish volcan.
pòrt creat en 600 abans JC
los archeològues a contar de 1748 : motles de las victimas dens lo plastre
- los banhs : frigidàrium, tepidàrium, calidàrium ; imatges de la mitologia e de la mar
- lo fòrum : ceremonias importantas dab edificis publics a l’entorn
- la teatre : sobac sus los gradèrs, per 5000 personas
- lo panissèr : mòlas de pèira, horns e taulas
jòcs
mots mesclats
carrats magics
grasilha d’addicions e de multiplicacions
letras mescladas
la batalha de la Vila Joiosa en pais valencian
hèsta deus "mòros e crestians" fin de julhet : batalhas contra los piratas barbarescs
passacarrèras peu animaus tanben : chivaus, camèus, elefants
711, tropas berbèras de Tariq : uèit sègles avans la "reconquista"
crestians e islam en Espanha au sègle VIIIau, mapa
Neurissatge de parpalhons a Honfleur
sèrra tropicau : temperatura 25°C, umiditat
ueus ponuts sus una planta que servirà per neurir las gataminas (larvas)
mudas : crisalidas
transpòrt de las crisalidas : troçadas en coton, pegadas sus baguetas, puish installadas en la neishedera
la trompa per shucar lo nectar de las flors
complement d’alimentacion : canets d’aiga e de meu
conte de Ives Roqueta : Tot un vrèspe dehòra
jòcs
objècte estranh
religapunts
ombras
laberint
BD-tigre de Mandchoria
tractat contra los termits
esmenda per espècia protegida
Dans la même rubrique
19 août 2008 – Plumalhon-126
4 février 2008 – Plumalhon-121
21 décembre 2007 – 120-Plumalhon
26 novembre 2007 – 119-Plumalhon
6 novembre 2007 – 113-Plumalhon


text:
« Los chants de Bada Luna e autras patòfias » per lu titre vertadier, Edici’s dau Chamin de Sent Jaume*.
Iò ‘chaptí apres ‘ver ‘nat veire lu Combi dins la capitala. E quite de passar per un Jan-la-mangonha, que cal diZir Joan per pas far purar las verjas, esperava d’autras chausas.
Esperava un libre beleu mens « spirit of Jan dau Melhau » e beleu be clafit d’un esperit magic. Eime lemosin ! t’ses ‘quí ?
Segur, lu raconta es be virat, la linga de granda qualitat (non pas coma un cibercaier que v’autres setz apres lu legir, d’autant mai que me permete jamai de jutjar quauqu’un sus sa linga, seriá be mau plaçat de caire coma lu Combi.
Sabe pas quò que se passet, l’i aviá tots per me plar e pertant, res, res de res, aquò me laisset coma un boirador dins un topin crebat.
- De legir un quauquares de persentaci’ sus lu sití de l’IEO-Lemosin
* l’adreiça per lu ‘chaptar : Lo Chamin de Sent-Jaume, Roier 87380 MEUSAC. Podetz i ‘nar, lu JdM es oneste, beleu un pauc long sus los delais mas, los libres son livrats per daus leberons.


text:
Kiwi (ausèl)
Kiwi brun de l'illa del nòrd
(Apteryx mantelli)
Apterygiformes
— autor complet —, data de precisar
Reparticion geografica
Los kiwis ( genre Apteryx, que significa en grèc "sens alas") son un genre d'ausèls paleognatas compausat per cinc espècias endemicas de Nòva Zelanda. Fan aperaquí la talha d'una galina. Abans de l'arribada dels umans a l'entorn de l'an 1300, en Nòva Zelanda los unics mamifèrs qu'i aviá èran de ratapenadas, e los ròdes ecologics qu'en d'autras parts del mond èran ocupats per d'animals tan divèrsas coma de cavals, de lops e ratons foguèron utilizats per d'ausèls (e en mendre proporcion per cèrtas espècias de reptils). La denominacion kiwi es maòri, idiòma del pòble omonim del linhatge que colonizèt la Nòva Zelanda abans de l'arribada dels europèus.


text:
Isla Decepcion
L'Isla Decepcion aparten a l'archipèla de las Islas Shetland del Sud, en Antartida. Es situada al nòrd-oèst de la Peninsula Antartica e es lo principal volcan actiu de la conca de l'estrech Bransfield. Es un foguièr d'activitat sismica e volcanica de l'Antartida.
La Republica Argentina compren l'isla en lo Departament Balearas de l'Atlantic Sud dins la província de Tèrra del Fuòc, Antartida e Islas de l'Atlantic Sud, per Chile fan partida del Territòri chilen Antartic e pel Reialme Unit del Territòri Antartic Britanic, mas aquelas reclamacions son suspendudas en vertut del Tractat Antartic.
En èsser la cresta d'un cratèr volcanic, sa forma es gaireben circulara, amb un diamètre mejan de 15 quilomètres; a 18 quilomètres de nòrd a sud e 16 quilomètres d'èst a oèst. La siá altitud maximala es de 540 mètres al Mont Pond, davant la caleta Pèndol. L'isla compren en son sen una granda baia nomenada Badia Foster, qu'a una dobertura estrecha d'aperaquí 150 m, nomenada "Mancha de Neptun", que la comunica amb l'exteriora.
La basa d'aquel volcan, que son erupcion generèt l'isla en periòde quaternari, se tròba a 850 mètres jol nivèl de la mar, amb un diàmetre de 25-30 km. Mai de 50% de l'isla es tampada per de glacièrs, mendres que los que cobrisson las islas vesinas, en qualques cases cobèrts pels piroclasts generats per las erupcions (glacièrs negres).
A baia Foster destacan las celèbras caletes Baleners, Pèndol, Telefòn e Primièr de Mai (o Urgidero Iquique). Entre las caletes Baleners e Pèndol i a una granda cala nomenada Bon Temps. A l'exterior de l'isla ressòrt la Punta Froilán (Macaroni Point), al nòrd-èst. La ròca Ravn es en l'intrada a la granda baia, que se dobrís al sud-èst.
Se tròban dins l'isla de nombroses estanhs termals. La temperatura de l'aiga de la baia Foster es fòrça superior a la de la mar a l'exteriora de l'isla.
Istòria[modificar | modificar la font]
Existís una legenda a prepaus de son nom; basicament, parlar del sentiment provocat en lo sieu moment per la cresença que i aviá de fabuloses tresaurs de piratas e de bocanièrs que, un còp ailà, apareguèron pas jamai. E mai se, aquò òc, lo verdader tresaur de l'isla es lo pòrt natural protegit dels vents e relativament temperat, que baleners e de caçaires de foques utilizèron pendent fòrça ans per crear una fòrça lucrativa activitat comerciala.
Lo nòrd-american Nathaniel Palmer, en venent de las Islas Malvinas, va recalar a Decepcion. L'actuala baia Foster foguèt nomenat pels nòrd-americanes Yankee-Harbor, nom posteriorament refusat.[1] Lo 1820, lo almirall Fabian Gottlieb von Bellingshausen, contractat per Russia, visitèt aquela e d'autras islas del grop. Lo 1829, lo expedicionari Foster visitèt e estudiar l'isla, faguèt mesuraments pendulars e magnetics en març e en genièr a la caleta Pèndol.[2] Lo 1839, lo tinent nòrd-american Charles Wilkes visitèt l'isla e i faguèt d'estudis d'estrategia naval. Aquel meteis an, lo francés Jules Dumont De Urville, amb los vaissèls Astrolabe e Zelee, va cartografiar l'isla.[3]
Per decrèt suprèm, lo govèrn de Chile aprovèt lo 1906 los estatuts de la Societat Balenera de Magallanes -organizada per Adolfo Andresen e Pedro A. De Brupne-, que dempuèi l'an anterior aviá installat la siá basa d'operacions a Decepcion.[4]
Lo 3 de febrièr de 1944, lo Reialme Unit establiguèt una basa permanenta dins l'isla, coma part de l’Operacion Tabarin.[5] Lo 25 de genièr de 1948, Argentina installèt lo sieu Destacamento Naval Decepción.[6] Lo 1955 s'inaugurèt a Caleta Pèndol la base chilenca Pedro Aguirre Cerda.[7] Lo 1961 lo president de l'Argentina, Arturo Frondizi visitèt l'isla.[8] Lo 1967 una violenta explosion volcànica obligar a l'evacuacion de las bases de chilencas, britanica e argentina.[9]
I fonciona a l'ora d'ara la basa argentina Decepción e l'espanhòla Gabriel de Castilla. Totas doas son activas solament a l'estiu.
Interès scientific[modificar | modificar la font]
I a cinc zònas soslinhadas pel Tractat Antartic coma zònas d'especial interès scientific:
- Zòna A : amb estrats de vegetacion espessa jos cendres superficiales.
- Zòna B : amb la flòra mai variada de l'isla. Zòna d'especiala activitat sísmica.
- Zòna C : de substrat entièrament nòu, que sorgiguèt en lo erupció del 1967.
- Zòna D : airal de tèrra cauda, ont se son desvolopats de comunitats briòfiques amb espècias que se coneisson pas d'enlòc mai de l'Antartida.
- Zòna E : activitat geotèrmica multiple amb fons colonitzats per algues termofíliques.
Fauna[modificar | modificar la font]
Los pingüins son fòrça abondius dins l'isla. Localizats sustot a la cara sud-oèst. Fondamentalament, lo pingüí de cara blanca, Pygoscelis antarctica, qu'ocupa la màger part de l'isla. Una de las aus comunas es lo pàgal subantàrtic (Stercorarius antarctica).
Referéncias[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes e de referéncias[modificar | modificar la font]
- Geografia e torisme responsable d'Isla Decepcion
- Geografia generala, vulcanologia e sismologia de l'isla.
- S, 60° O / 62.917°S,60.617°O / -62.917; -60.617


text:
En stock
Langue : occitan (languedocien) — Format : 15 x 21 cm — Nbre de pages : 168.
La primièra causa que faguèt lo jove bachelièr, foguèt de davalar al teron del Fieral. Aqueste se trobava a drecha, tanlèu passada la pòrta. Èra la font de Las Toelhas mai presada d’el. Se trachava d’un trauc prigond, cavat per anar quèrre la vena d’aiga. Davalèt a la lèsta lo vintenat de lòcas per aténher la canèla de la font. Aquí, parèt sas doas mans al rajolet d’aiga fresca. Coma quand èra mainatge, forrupèt amb delici lo liquid que s’amassava dins lo cròs de sas paumas. Lo daissèt suaudament córrer dins sa garganta. Se congostèt del frescum que gentament lo ganhava. Son benaise se difusava dins son còrs tot, fins a la cima de sos dets. N’èra una benediccion. De gaire, n’auriá pregat Dieu. Levèt lo cap al cèl e se poguèt pas empachar de lançar un crit de jòia a l’azur. Udaaaau ! Fasiá pas bon aver vint ans a La Vaur e a Las Toelhas en 1211-1212, en plena guèrra d’anexion, alara que las armadas francesas de Simon de Montfòrt chaplavan tot çò que lor semblava èsser liure. Mas urosament, al país dels trobadors, la guèrra empachèt pas jamai l’amor. E quand òm sap que l’amor dura pas qu’un temps... Aprèp un roman policièr « Na Balfet », vaquí un novèl roman : Aqueste còp l’accion se debana a l’Edat-Mejana, alara que Lengadòc es a fuòc e cendres. L’autor i sap gardar la distància justa entre istòria e ficcion. Un roman ponhent al còr de l’istòria occitana. Sèrgi Viaule, nascut en 1950, a fòrça escrich mas fins ara pauc publicat. De totjorn, balhèt la prioritat a l’accion militanta. Pr’aquò, poesias, contes, racontes e novèlas son pareguts jos forma de brocaduras. Amb la retirada se consacra a la mesa en òrdre de sas òbras romanescas. La Venjança de N’Isarn Cassanha es son segond titol publicat. Serà seguit de maites.


text:
Nascut en 1925, Andrieu Lagarda a darrièr el una longa vida d’ensenhaire e de militant per la lenga e la cultura d’òc. Es pas un òme de capèlas : a trabalhat tanplan dins de mitans ligats al Felibrige coma dins l’occitanisme. Pionièr, tre las annadas 1950 de l’ensenhament de l’occitan a l’escòla publica, una de sas tòcas es estada de porgir sos collègas de material pedagogic, de los recampar altorn de revistas e d’organismes, coma lo CREO de Tolosa, e de dialogar amb las instàncias oficialas. Vengut òme de prensa, de ràdio, poèta, contaire, etnograf, autòeditor, a elaborat una òbra poligrafica d’un cinquantenat de volums sus la lenga, de reviradas, contes e racontes, remembres, sens comptar las edicions, prefacis e lo fum de cronicas.
Los tèxtes aicí recampats, que venon de l’omenatge que se li rendèt, a l’enta de sos nonanta ans, dins sa vilòta de Carbona, pòrtan testimòni de l’interès d’aquela òbra.


text:
Eth conselhèr de Territòri deth Conselh Generau d’Aran José Antonio Boya, s’amassèc damb es bailes de Les, Bossòst, Canejan, Arres e Vilamòs, entà activar eth projècte dera rota d’accès ath Tuc deth Montlude, qu’es responsables deth Govèrn d’Aran hè un temps que i trabalhen. Se tracte de dessenhar ua naua aufèrta d’activitat de montanha entath Baish Aran e Irissa.
Eth projècte, consistís en senhalizar er accès ath Tuc deth Montlude de 2.518m de nautada que poderà èster accessibla des des cinc pòbles.
Eth Conselh Generau d’Aran e er Ajuntament de Bossòst collaboraràn ena recuperacion deth camin de Margalida que se poderà utilizar entà iniciar aguesta rota des dera madeisha poblacion. Pera sua part eth conselhèr de Territòri, demanèc era implicacion deth rèste d’ajuntaments entà que participen, amassa damb eth Conselh Generau d’Aran, ena neteja de quauqui uns des camins tradicionaus qu’actuauments se tròben fòrça emboscadi, a fin de facilitar er accès ara rota des des pòbles respectius.
Er objectiu deth Govèrn d’Aran, ei potenciar eth Montlude coma un referent de nauta montanha entàs terçons d’Irissa e Quate Lòcs e optimizar es sòns valors naturaus. Aguest hèt hè deth projècte fòrça atractiu donques qu’era rota d’accès e descens pòt èster diferenta damb fin tostemp en un des cinc pòbles.
Hont e Fotos: Conselh Generau d’Aran


text:
Vertige
Lo vertige es un tipe d'estarbordiment que un individú i es psicologicament sensible a una nautor quina que siá. Los simptòmas fan seguida a una disfoncion d'un sistèma vestibular de l'aurelha intèrna[1]. Es sovent associat a de soslèus e als vòmits e mai a de dificultats a tenir depès o marchar.
Tipes[modificar | modificar la font]
Dos tipes de sensacions son abitualament nomenadas vertiges:
- Lo vertige vertadièr, correspondent a la sensacion rotatòria que se pòt acompanhar de signes de la linhada vagala (soslèus, taquicardia, susor freda...) sovent provocada per una percepcion de movement diferenta entre la vision e l'organ vestibular.
- La sensacion vertiginosa, sens sensacion de rotacion, amb nombrosas sindròmes clinicas, sens especificitat neta, que la sincòpa, l'Ipertension arteriala, l'ipotension, la fèbre (e mai).
La sensacion de malaise e d'ànsia sentida pel un subjècte se trobant en nautor es un fenomèn distint nomenat, en medecina, acrofobia.
Fisiopatologia[modificar | modificar la font]
La nocion de vertige es sovent associada a aquela del movement dins l'espaci. L'organ de percepcion d'aqueles movements es lo sistèma vestibular, situat dins l'aurelha intèrna. Aquel darrièr percep un movement qu'es pus sovent tanben percebut pels uèlhs, e mai s'aquel movement se pòsca sentir coma desagradable (per exemple, dins de montanhas russas), es pas en conflicte amb l'informacion venent de la via visuala.
Lo vertige ven, mai sovent, del desacòrd entre lo movement vist e lo movement percebut per l'aurelha intèrna. Se l'aurelha intèrna percep un movement non repercutit per la vision, alara, la sensacion vertiginosa se produtz, amb son cortègi de soslèus.
Pel vertige vertadièr, n'existisson dos tipes:
- Lo vertige fisiologic, ont la sensacion desagradabla es provocada per la confrontacion del duo vision/vestibul amb una situacion/conformacion inabituala. Lo vertige del naut de l'escala es de classificar dins aquela categoria.
- Le vertige patologic, provocat per una patologia de percepcion vestibulara o visuala, o tot lo mens per una diferéncia entre las doas percepcions. L'anomalia de percepcion, que siá visuala o vestibulara, se pòt produire dins la percepcion coma dins la transmission neurologica d'un messatge, coma fin finala dins le tractament de l'informacion al nivèl dels cortèxes visuals e vestibulars, o encara dins son interrelacion.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ (en) Neuhauser HK & Lempert T, Vertigo: epidemiologic aspects in jornal Semin Neurol, vol29, 2009


text:
World Wide Web
Lo World Wide Web, literaument "la telaranha mondiau", o simplament Web, o tanben la Tela o lo WWW, qu'ei un sistèma ipertèxte public qui fonciona sus l'Internet e qui pemet de consultar, dab un navegador web, paginas hicadas en linha dens sites. L'imatge de la tela que vien deus iperligams qui ligan las paginas web enter eras.
Lo Web n'ei pas qu'ua de las aplicacions de l'Internet. D'autas aplicacions de l'Internet qu'existeishen, com lo corrièr electronic, la messatgeria instantanèa, Usenet, etc. Lo Web qu'estó inventat annadas arron de l'Internet, mes qu'ei eth qui aperè l'atencion deus mèdias e deu gran public sus l'Internet. Despuish ençà, lo Web e l'Internet que's sòlen con·hóner dens lo lengatge corrent.
Somari
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1980, lo CERN qu'avè besonh d'un sistèma entà escambiar informacion enter cercaires peu mèdi d'ipertèxte. Tim Berners-Lee que hasó un prototipe mentavut ENQUIRE. Quan lo CERN e devienó lo màger nod de l'Internet de la tempsada (en aqueth moment sonque TCP, DNS...), Berners qu'ensagè de i connectar lo sistèmi qui avè creat. Lo 12 de noveme 1990 que publiquè l'invencion dab Robert Cailliau.
Lo prumèr servidor Web qu'estó un ordinator deu tipe NeXTcube. Per Nadau de 1990 que's creè las prumèras paginas Web, qui explicavan lo projècte en si, lo prumèr servidor d'HTTP (tanben creat entad eth) e lo prumèr navegador, mentavut WorldWideWeb (totun com lo protocòl, e mei tard arrenomiat Nexus entà evitar confusions).
Foncionament[modificar | modificar la font]
Normaument, la visualizacion d'ua pagina web que comença quan l'utilizator introduseish ua URL dens la barra de navegacion deu navegador web o quan segueish un iperligam, o ligam informatic, de cap tad aquera pagina o ressorsa.
Alavetz, l'URL introdusida que's traduseish en ua adreça IP peu mèdi de DNS, ua basa de dadas distribuida globaument qui contien las equivaléncias domeni-adreça ip. Aquera adreça IP qu'ei necessària entà saber a quin servidor e s'a a adreçar la consultacion. Puish lo navegador web qu'envia la consultacion au servidor HTTP qui a hèit la demanda.
La pagina web que restitueish en generau un archiu au format HTML. Aqueste archiu qu'ei immediatament interpretat peu navegador. Quan aqueste e sap dejà de quinas ressorsas aurà besonh entà amuishar la pagina, que torna har ua consultacion HTTP en demandant los imatges e las autas ressorsas qui hèn partida de la pagina (archius css, javascript, applets java..).
Arquitectura[modificar | modificar la font]
Modèl matematic[modificar | modificar la font]
Lo Worl Wide Web, com ensemble de ressorsas ipertèxte, que's pòt modelizar en est modélisable en graf orientat dab las ressorsas entà vertèx e los iperligams entà arcs. Com lo graf ei orientat, dauvuas ressorsas que pòden constituir potz (o honsets, mensh formaument): n'existeish pas nat camin de cap tà la rèsta deu web.
Exploracion deu Web e Web pregon[modificar | modificar la font]
L’exploracion recursiva deu Web a partir de ressorsas plan causidas qu'ei lo metòde de basa programat dens los robòts d’indexacion deus motors de recèrca. En 2004, los motors de recèrca qu'indexavan uns 4 miliards de ressorsas. Lo Web pregon, o Web invisible, qu'ei la partida deu Web qui n’ei pas indexada e ei donc impossibla a trobar dab los motors de recèrca generalistas. Estudis que i a qu'indican que la partida invisibla deu Web e representa mei deu 99 % deu Web[1]. Lo Web pregon que compren las ressorsas seguentas:
- las ressorsas inaccessiblas au public, donc aus robòts, entermiei las quaus e son las paginas administrativas o pagaderas, protegidas per un mot de passa;
- las ressorsas qui ne son pas comunicadas per protocòls de communicacion pres en carga peus robòts (sovent ne prenen pas en carga que HTTP e HTTPS) ;
- las ressorsas dont lo format de dadas n'ei pas pres en carga peu robòt;
- las ressorsas listadas dens un fichèr d’exclusion deus robòts;
- las ressorsas excludidass peu robot per'mor d'estar concebudas entà abusar deu referenciament (spamdexing);
- las ressorsas excludidas peu robòt per'mor de non pas estar consideradas pro pertinentas (per exemple s'un site e contien milions de ressorsas qui ne son pas ligadas per nat aute site);
- les ressorsas de cap tà las quaus los iperligams e son creats dinamicament en responsa a las interrogacions deus visitaires. Las ressorsas aquestas que sòlen proviéner de basas de dadas e que constitueishen la partida mei importanta deu Web pregon.
Servidors publics[modificar | modificar la font]
L’exploracion recursiva n'ei pas lo sol mejan utilizat entà indexar lo Web e pagerar la soa talha. Que i a ua auta solucion, qui consisteish a pagerar l'infraestructura informatica connectada a l'Internet entà aubergar sites Web. Au lòc de seguir iperligams, aqueth metòde que consisteish a utilizar los noms de domeni enregistrats dens lo Domain Name System e ensajar de's connectar a tots los servidors Web potenciaus. Aqueth metòde que l'utiliza la societat Netcraft, qui publica regularament los resultats de las soas exploracions, dont las pagèras de popularitat deus servidors HTTP. D'aquera faiçon, totun, que s'i pagèra mei l'utilizacion de las tecnologias deu Web que lo Web medish, mes que's pòden trobar atau sites Web publics qui ne son pas ligats au World Wide Web.
Intranets e Webs privats[modificar | modificar la font]
Un Web disponible sus un intranet qu'ei privat. Que pòt estar completament separat deu Web, o estar ua hont deu Web. Qu'ei ua hont quan l'intranet ei religat a l'Internet e qui un iperligam deu Web e punta sus ua ressorsa deu Web. Los ligams deu Web enlà que son per venciva impossibles puishque per definicion un intranet n'auhereish pas nat accès public.
Ua hont que's pòt trobar sus l'Internet. En aqueth cas, que constitueish un Web virtuaument privat, per'mor que lo public ne'u pòt pas descobrir en seguint iperligams.
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ (en)The Deep Web: Surfacing Hidden Value, Michael K. Bergman, The Journal of Electronic Publishing, August, 2001, Volume 7, Issue 1


text:
13
Oct
Lenga : Bilingue Occitan-Français
Joan-Loís Courtial en scèna amb son espectacle Jove e polit a la sala de René Cassin de Saint-Sulpice
Del : 13 octòbre 2018 18:30
Al : 13 octòbre 2018 21:00
Luòc : Salle René Cassin, 81370 Saint-Sulpice-la-Pointe, France
Airal lingüistic : Lengadòc
i
Jove e Polit : qu'es aquò ?
Un professor se retira... darrièr jorn tumultuós amb d'escolans que fan la fèsta... Una polida escasença pel « prof » d'evocar dins son cap lo temps que foguèt el meteis un « Jove e Polit ». E Joan-Loís Courtial desplega sos talents d'actor, de cantaire, de musician per donar vida a totes los, amics d'enfància, companhs, professors que l'an acompanhats dins aquelas annadas d'escòla, de collègi e licèu.
Extraches d'espectacle aicí
Contacte : Association Cultures musicales 12290 Le Vibal 06-81-96-43-61


text:
Creacion 2015
Una co-produccion Euro-regionala : La Rampe TIO (Lengadòc)/ Cia MariAntòniaOliver (isclas Balearas)
TROBADES : un espectacle pluridisciplinari
Los artistas de TROBADES son totes acostumats a la creacion pels pichons. Amb la dança contemporanèa, l’acrobacia, lo teatre d’ombra, lo jòc de palhassa, los 5 actors-dançaires-equilibristes, fargats d’una teatralitat corporala poderosa, estrambòrdan los joves espectators a la confluéncia de las identitas culturalas e linguisticas de l’Euro Region, tot aquò sus de ritmes joioses e de melodias originalas.
Crear e partatjar los ambients de fantasia pròpria a cada personalitat, ajustar las diferéncias e dubrir los espacis comuns, jogar entre libertat individuala, curiositat e descobèrta de l’autre, aital foguèt l’amira de la còla de Trobades per un viatge de rescontres en tròbas, ont l’imaginacion es lo sol muscle necessari!
Una « istòria » coregrafica
Un luòc misteriós de blanc e de negre, poblat per lusetas coquinas. Una còla d’amics ligats coma los 5 dets del pè, redola. Son totes d’aquel atge benesit ont las diferéncias se cranhisson pas. Lors afinitats naisson alentorn del jòc e lo jòc mena la dança dins los biaisses e las variacions que permeton de se descobrir.
« fai-me paur ! », « aganta-me !», « tira-te d’aquí ! », « Cèba! »
Dins un charivari tendre e inocent, se cercan, se trapan, s’agafan, s’epatan, se cacanhan, s’escacalassan…
Mas, a qual es aquela man giganta que sembla decidar per eles coma l’adult decida per l’enfant ?
Un monstre marrit, un parent benvolent, un amic trufarèl ?
…
Espectacle per totes a partir de 4 ans
Durada : 55 minutas
Distribucion
- Mariantònia Oliver, coregrafia, e Aina Pascual Silva, dança – Cia Mariantònia Oliver, Isclas Balearas
- Gràcia Moragues Cantallops et Mateu Canyelles Sureda, artistes circassiens – Cia Mariantònia Oliver, Isclas Balearas
- Véronique Valéry e Gérard Sanchez, comedians – La Rampe T.I.O, Lengadòc
- Sûan Czepczynski : vestits – La Rampe T.I.O, Lengadòc
- Jérôme Dru : musica e lums – La Rampe T.I.O, Lengadòc
- Rafel Mir (Balearas) e Véronique Valéry (Lengadòc) : ajutòris de produccion
Contacts
França : La Rampe – TIO Stella Fontana
- 42, rue Adam de Craponne
- 34000 Montpellier, France
- Tf +33 467 58 30 19
- stella@larampe-tio.org
Espagne : Cia Mariantònia Oliver
- sl Plaça Quadrado 11 B
- 07001 Palma, Mallorca, Illes Balears
- Tf +34 659952033
- info@mariantoniaoliver.net


text:
Bernardswiller
Bernhardsweiler en alemannisch (Bernardswiller en francés) es una comuna francesa del departament del Bas Ren e de la region d'Alsàcia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Bernardswiller (en alsacien : Batschwiller) es un vilatge #qu'a situat al pè del mont santa-Odile. Fa partida del costat de Obernai e lo arrondissement de Sélestat-Erstein.
Bernardswiller (en alsacien : Batschwiller) est un village qui est situé au pied du mont sainte-Odile. Il fait partie du canton d'Obernai et l'arrondissement de Sélestat-Erstein.
Istòria[modificar | modificar la font]
Bernardswiller Es un pòble #qu'a #èsser ligat a Obernai Sègle XVIII. Bernardswiller Deu lo sieu nom a personalitat nòbla, Bernhard #que se #installar amb las siás colons sus las tèrras. Lo pòble se constituissi al Sègle XIII a l'entorn d'un fief imperial ont los emperaires germaniques #impausar de desparièrs senhors #que çò de mès de poderós de ne dintratz eles, Conrad Werher de Hattstatt. Los abbayes de Hohenbourg e de Niedermunster son possessionnés en la comuna. Cap a 1349 Bernardswiler a integrat definitivament dins la vila de Obernai e la siá istòria es estretament ligat de contunh amb aquela de Obernai fins a la Revolucion.Una descripcion del mièg de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle soslinha l'existéncia de las rèstas de tres pòrtas d'aquel pòble, desaparegudas al Sègle XX. Sus la pòrta superiora se trobava la écusson de la vila de Obernai #que Bernardswiller n'a longtemps #èsser una dependéncia fins en 1789. Al cors de la guèrra de Trenta Ans Bernardswiller comptava aperaquí 800 armas. En 1622 la localité #conéisser de grands parrabastatges. Cap a 1674, jos Turenne, lo pòble se trucarà Bertschwiller.La municipalitat a conservat lo remembre en los sieus armoiries (agla a un cap) presentes suls potzes e los ostals. La viticulture se desvolòpa dempuèi lo Sègle XIV sus las tèrras de la abbaye de Niedermunster,e demòra encara de los nòstres jorns l'activitat principala dels abitants del luòc amb en particular la produccion del Roge de Ottrott. Los pòrtas cochères arborent egalament los emblèmes de las vignerons e d'unes autres mestièrs testimònis de la vida economica del pòble. La municipalitat aviá per marca un agla.Pas luènh del pòble e al pè del Ungersberg se trobava una barralha telefonada Baumgarten; ocupa la localizacion del monastèri del meteis nom de l'òrdre dels Cîteaux fondat en 1125 per Cunon de Michelbach, avesque de Estrasburg.
Bernardswiller est un village qui a été rattaché à Obernai Sègle XVIII. Bernardswiller doit son nom à personnalité noble, Bernhard qui s'installa avec ses colons sur les terres. Le village se constitue au Sègle XIII autour d'un fief impérial où les empereurs germaniques imposèrent différents seigneurs dont le plus puissant d'entre eux, Conrad Werher de Hattstatt. Les abbayes de Hohenbourg et de Niedermunster sont possessionnés dans la commune. Vers 1349 Bernardswiler est intégré définitivement à la ville d'Obernai et son histoire est étroitement lié ensuite avec celle d'Obernai jusqu'à la Révolution.Une description du milieu du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle signale l'existence des restes de trois portes de ce village, disparues au Sègle XX. Sur la porte supérieure se trouvait l'écusson de la ville d'Obernai dont Bernardswiller a longtemps été une dépendance jusqu'en 1789. Au cours de la guerre de Trente Ans Bernardswiller comptait environ 800 âmes. En 1622 la localité connut de grands désordres. Vers 1674, sous Turenne, le village s'appellera Bertschwiller.La commune a conservé le souvenir dans ses armoiries (aigle à une tête) présentes sur les puits et les maisons. La viticulture se développe dès le Sègle XIV sur les terres de l'abbaye de Niedermunster,et reste encore de nos jours l'activité principale des habitants du lieu avec en particulier la production du Rouge d'Ottrott. Les portes cochères arborent également les emblèmes des vignerons et d'autres métiers témoins de la vie économique du village. La commune avait pour marque un aigle.Non loin du village et au pied de l'Ungersberg se trouvait une ferme appelée Baumgarten; elle occupe l'emplacement du monastère du même nom de l'ordre des Cîteaux fondé en 1125 par Cunon de Michelbach, évêque de Strasbourg.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]


text:
En 2013 sul site de l'IEO d'Avairon, Ivon Puech se remembrava de Cantalausa, un dels actors màger de l'occitanisme roergat.
Tornam editar çai jos lo sieu tèxt que nos esclaira sus l'òme que èra Cantalausa, sus son rapòrt a la lenga occitana e sul trabalh que faguèt per la far viure :
Cantalausa en çò sieu, cinc ans après...
Cinc ans fa ja (lo 22 de setembre de 2006) que se n'anèt Loís Combas, Cantalausa per son òbra en occitan. Las associacions occitanas d'Avairon an volgut se sovenir. Una serada d'evocacion e un libròt an marcat l'eveniment a Rodés lo 24 de setembre.
Es a Rodés que Cantalausa visquèt ; nasquèt a Bedarius e passèt son enfança a Montfranc a las bòlas de Roergue e de Tarn. L'enfant d'un pichòt païsan (qualquas « ectaras de puèg canin ») d'un vilatjòt perdut ont tot lo mond parlavan una lenga mespresada aguèt pr'aquò una vida plena.
Païsan pendent dos ans, prèire, professor d'anglés e d'occitan, especialista de las lengas, lingüista, fargaire de diccionaris... e curat de la parròquia francesa de Nòva-Iòrc ont encontrèt de celebritats coma Gromyko, Martin Luther King o Edith Piaf. Aviá lo cap plan garnit e lo gèni de las lengas, la set d'aprene e d'anar al davant dels autres, lo gost del viatge. Èra un d'aqueles que se lèvan de matin e que desatelan tard...
A quaranta cinc ans descobriguèt la noblesa de sa lenga mairala, aprenguèt a la legir e a l'escriure e i cabussèt totalament.
A Rodés, a començar per son nebot, Gèli Combas, totes an evocat en primièr l'òme. Un òme que coneguèt la trima, un òme de compassion coma Joan Bodon (lèu, Cantalausa joslinhèt l'importància de l'escrivan roergàs e universal). « Caput » dison d'unes, « entièr » dison d'autres, mas totjorn fisèl a sa familha, a sos amics, a sa lenga mairala, a son prètzfach. Tot foguèt pas planièr, e se'n manca ! E poguèt pas far coma o auriá aimat. Çò que l'endolesiguèt per exemple : los universitaris que mespresèron (o legiguèron pas benlèu !) sas recèrcas sus las originas de l'occitan...
Sos collègas o ancians escolans an pas oblidat lo pedagòg de primièra : lo metòd audio-visual ; las frequéncias dels mots, lo biais natural de la lenga mairala...
De qué nos demòra ? Tota una òbra rica e divèrsa, de reviradas, un diccionari general, lo primièr tot en òc, uèi en linha, l'exemple d'un militant de la transmission de la lenga...
Un jorn, caldrà far lo bilanç de çò que nos daissèt Cantalausa...
Ivon Puech


text:
Dens l’edicion un salut a l’epopèia collectiva de
Ligams – La Passem.
Publicacions a
Per Noste ( Lo qui plantava arbes de Jean Giono) e a Letras d’òc, la version audiò de Contes de la Calandreta d’Andrieu Lagarda.
Lo subjècte màger qu’ei constituit per ua entervista de la deputada aranesa au parlament de Catalunya :
Anna Gèli, encontrada lo 17 de mai a la hèira de las mustras de Pau. Mei d’un centenat de personas qu’èra viengudas informà’s de la situacion en Catalonha. Anna Gèli de Junts x Catalunya e Xavier Bernat Sants d’Esquerra Republicana de Catalonha, organizat peu collectiu de solidaritat Catalonha deu Bearn.
D. Lekuona
Tanben en version video mercés au tribalh de Richard Le Coz a Altaïr videos :
VIDEO
Las musicas d’En Ondas
* Fènix
* I giren
* Cavall d’Aràbia
Uèi Manténguer Riòta (tèxte de Pèir de Garròs)
Sonaus de Denis Fournier e Percussions Profile Le Mystère de la Pyramide Like this: Like Loading...
Pr’amor de la desapareishuda de Bernat Lesfargas que partviram lo noste programa (l’entervista per la corruda-relais La Passem-Ligams que serà difusada la Setmana 10).
Lo somari d’En Ondas
Video en produccion per paréisher en març de 2018: De trobar au près de de Patric La Vau. Micheu Chapduèlh, una pensada sauvatja o mailto:lavaudpatrick@gmail.com mailto:4yeux.doc@gmail.com
Las musicas d’En ondas :
Rodín Kaufmann Ai Mamà !
La Virée Sordura Jesus s’habille en pauvre – l’assona fantauma
Tre Fontana Trobadors deu Peiregòrd Bertran de Bòrn Aï Lemosin
Tesi Valhant Veranda Sestrina e Peiregordina + Notturno
4 sasuak Marina Beheretche Marc Mellits String quartet n°2 Revolution Dec’ 1989
La Manufacture Verbale Lo cant de la Lana grana Zom!
Sonaus de Denis Fournier e Percussions Profile Le Mystère de la Pyramide
Like this: Like Loading...
Hola Republica catalana !
Like this: Like Loading...
mei deu 84% que causeishen Pays d’Oc, Occitanie, Occitanie-Pyrénées et Occitanie-Pays catalan, pas socializat lo nom Occitanie ?
//platform.twitter.com/widgets.js Like this: Like Loading...


text:
Bonnebosq
Bonnebosq es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
A la creacion de las costats, Bonnebosq siás cap de-luòc de costat. Aquel costat a suprimit en lo moment del redécoupage cantonal del an IX (1801).
À la création des cantons, Bonnebosq est capluòc de canton. Ce canton est supprimé lors du redécoupage cantonal de l'an IX (1801).
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]