text:
Títol : Las hèstas de la Magdalena
Quan : deu 20 au 24 de julhet 2016
On : Lo Mont (40)
Organizator : Regia de las hèstas de Mont-de-Marsan
Tà'n saber mei
Las hèstas de la Magdalena – rendetz-vos màger deus hestaires de Gasconha e d’aulhors – que s’emparan suu culte de senta Magdalena, dejà atestat au sègle XVIau, dont l’estatua ei portada en procession de la glèisa deu medish nom dinc a la capèra de las arènas deu Plumaçon, bastidas en 1852. Que s’emparan tanben sus l’organizacion de corsas landesas (corrudas de vacas) e, desempuish un sègle, de corsas de taures (corridas) emprontadas a la tradicion espanhòla de las prumerias deu sègle XIXau.


c: text/html

text:
Aurélie Filippetti
Aurélie Filippetti, nascuda lo 17 de junh de 1973 a Villerupt[1] (Meurthe e Mosèla), es una femna politica e romancièra francesa.
Membre del Partit Socialista, èra deputada de la 8a circonscripcion de Mosèla (junh de 2007), e pòrtaparaula del grop socialista à l'Assemblada Nacionala. Lo 16 de mai de 2012, foguèt nomenada Ministra de la Cultura e de la Comunicacion.
Somari
Biografia[modificar | modificar la font]
Originas e estudis[modificar | modificar la font]
Filha d'Angelo Filippetti (1938-1992), ancian minaire de fons, cònsol màger del comunista d'Audun-le-Tiche de 1983 a 1992 e conselhièr general, e pichona filha d'immigrats italians[2], Aurélie Filippetti conta dins un primièr roman, en 2003, Los Darrièrs Jorns de la classa obrièra, cossi son grand paire, resistent, foguèt arrestat per la Gestapo al fons de la mina, puèi deportat en camp de concentracion amb sos dos fraires. Evòca tanben la memòria obrièra e le sentiment de desclassament del monde obrièr aprèp la tancadura de las minas e de las usinas siderurgicas en Lorena.
Anciana escolana de l'Escòla Normala Superiora de Fontenay-Saint-Cloud, es agregada de letras classicas[3] e, abans la politica, ensenhava coma professora de letras al licèu Pasteur de Neuilly-sur-Seine[4].
Parcors politic[modificar | modificar la font]
Aderiguèt als Verds, puèi venguèt membre del cabinet d'Yves Cochet, ministre de l'Environament. A las eleccions municipalas de 2001, foguèt elegida conselhièra del 5n arrondiment de París[5]. Cap de lista dels Verds al primièr torn, obtenguèt 13,75 % dels vòtes[6]. E obtenguèt 6,55 % dels vòtes dins la 2a circonscripcion de París a las legislativas de 2002[7]. Venguèt membre del secretariat executiu dels Verds-París en març de 2003 e pòrtaparaula[8].
Aprèp un refús d'investitura dins la circonscripcion de Longwy pel CNIR dels Verds[9], daissèt los Verds a la fin d'octobre de 2006.
En novembre de 2006, se liguèt al PS e l'equipa de campanha de Ségolène Royal[10], candidata a l'eleccion presidenciala de 2007, coma conselhièra especiala (environament, cultura, educacion, tèmas de societat).
En mai de 2007, foguèt investida pels militants socialistas de la 8a circonscripcion de Mosèla que lo deputat PS sortent Jean-Marie Aubron se presentava pas[11]. Foguèt elegida lo 17 de junh de 2007 amb 50,96 % dels vòtes.
Aurélie Filippetti foguèt pòrtaparaula puèi vicepresidenta de la Convencion per la Seisena Republica[12] puèi del corrent pro-Royal « L'Espèr a esquèrra »[13].
Foguèt presidenta del conselh d'administracion del Festenal internacional del documentari de Marselha[14].
Sostenguèt François Hollande per la primària presidenciala socialista de 2011 e aprèp la victòria d'aquel, integrèt l'equipa de campanha, encargada de la Cultura.
A la nominacion del govèrn de Jean-Marc Ayrault, lo 16 de mai de 2012, venguèt ministra de la Cultura e de la Comunicacion. Lo 2 d'abrial de 2014, dins lo govèrn de Manuel Valls es totjorn ministra de la Cultura.
Òbras[modificar | modificar la font]
- 2003 : Los Darrièrs Jorns de la classa obrièra
- 2006 : Un òme dins la pòcha
- 2008 : L'ecòla forma encora de ciutadans ?, amb Xavier Darcos
Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ « Aurélie Filipetti », sur assemblee-nationale.fr
- ↑ Biografia d'Angel e Tommaso Filippetti dins (fr) Dictionnaire biographique du mouvement ouvrier, mouvement social de mai 1940 à Mai 1968, tome 5, pp. 205 à 207, ed: Éditions de l'Atelier, 2009. En linha: Angel Filippetti e Tommaso Filippetti
- ↑ (fr)[url=http://www.politique.net/2007111903-portrait-aurelie-filippetti.htm Aurélie Filippetti, pus pròcha conselhièra de Ségolène Royal] sul site politique.net, 19 novembre 2007
- ↑ [1]
- ↑ 1èr de març de 2001- 1èr de mai de 2007.
- ↑ [PDF] (fr) [http://www.paris.fr/portail/viewmultimediadocument?multimediadocument-id=48489 Eleccions municipalas dels 11 e 18 de març de 2001 sus paris.fr.
- ↑ [PDF] (fr) Eleccions legislativas dels 9 e 16 de junh de 2007 sul site=paris.fr
- ↑ Blòg de Jean-Marc Pasquet.
- ↑ « Presentacion d'Aurélie Filippeti » dins Libération del 13 de decembre de 2006.
- ↑ Article de L'Humanité 30 de novembre de 2006.
- ↑ Sylvia Zappi, « Aurélie Filippetti, retorn a la mina », Le Monde, 2 de junh de 2007.
- ↑ Comunicat del Conselh Federal de la Convencion per la Seisena Republica.
- ↑ Als costats de Manuel Valls, Jean-Louis Bianco, Delphine Batho, Pascal Terrasse, Julien Dray, Jean-Jack Queyranne, Gaëtan Gorce, David Assouline, François Rebsamen, Louis Mermaz, Gérard Collomb, Jean-Noël Guerini, Gilles Savary, Jean-Pierre Mignard e Malek Boutih.
- ↑ Aurélie Filippetti, site de campanha de François Hollande, 2012.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Guernesey
Guernesey (en anglés e oficialament: Guernsey) es una de las illas Normandas. Encara que siá pas part del Reialme Unit, es una dependéncia de la Corona Britanica. La sobeirana n'es la duquessa de Normandia e la reina d'Anglatèrra, actualament Elisabèt II.
Istòria[modificar | modificar la font]
Geografia[modificar | modificar la font]
La bailiá inclutz las 10 parròquias de Guernesey, mas tanben las illas de Herm, Jethou, Burhou e Lihou (emai las illas mai pichonas que ne dependon). Administra tanben parcialament d'autras dependéncias de la corona: Aurinhac, Sarc e Brecqhou.
Economia[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo Reialme Unit inicièt lo periòde necessari per la sortida de l'EU


text:
Trésor des fables d'Auvergne-Rhône-Alpes en occitan
Sector : Literatura
Lenga : Bilingue Occitan-Français
Airal lingüistic : Auvergne
Annada de parucion : 2018
Creator: Martin, Jean-Baptiste (éd.)
Editor : Livres EMCC
De generacions de franceses coneisson encara las faulas de La Fontaine, que las aprenguèron a l'escòla. Son estadas tanben una fònt abondosa d'inspiracion pels escrivans regionals, occitans o "patesejants", coma se disián, que las revirèron o las adaptèron en lenga nòstra. De reviradas mai o mens fidèlas, plan sovent saborosas e que son dignas d'èstre conegudas.
Edicion scientifica de Jean-Baptiste Martin, 2 volums, bilingüe, tèxtes en occitan (grafia de l'autor, acompanhat o pas d'una transcripcion en grafia classica) amb la revirada francesa.


text:
- Pel motor de recèrca, vejatz Google (motor de recèrca)
Google es una societat americana fondada lo 27 de setembre de 1998 dins Silicon Valley en Califòrnia per Larry Page e Sergey Brin.
Istòria[modificar | modificar la font]
En 1996, Google, es nomenat BackRub, qu'es lo nom d'un projècte de recèrca de dos estudiants de l'Universitat de Stanford : Larry Page e Sergey Brin. Volián crear un motor de recèrca melhor que los qu'existissián a l'epòca, amb un sistèma d'analisi de las relacions entre los sits web.
Lo nom de domeni « google.com » es registrat lo 15 de setembre de 1997.
Los dos estudiants tornan nomenar lo projècte Google en referéncia al mot Gogol. Gràcias als amics e la familha, crèan la societat Google Inc. lo 7 de setembre de 1998.
En febrièr de 1999, es ja 500 000 requestas cada jorn que Google deu tractar, puèi en agost tres milions. En març, la societat muda a Palo Alto. Lo motor de recèrca acaba son periòde de tèst lo 9 de decembre.


text:
Surrain
Surrain en normand ( Surrain en francés) es una comuna normanda, situada dins lo departament de Calvadòs e la region de la Bassa Normandia.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Surrain Es una municipalitat del Bessin situada a tretze quilomètres a l'oèst de Bayeux, sus la rota nacionala 13.
Surrain est une commune du Bessin située à treize kilomètres à l'ouest de Bayeux, sur la route nationale 13.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
L'existéncia d'aquel vilatge a testificat dempuèi longtemps (Surrehain al Sègle XI, nom de luòc saxon o anglo-scandinave en -ham). Las traces d'una motte testifiquin d'un castèl-fortalesa uèi totalament desaparegut.
En 1824, Surrain (338 abitants l'an 1821) absorbeix Houtteville (83 abitants)[3],[4] a l'èst de lo sieu territòri.
L'existence de ce village est attestée depuis longtemps (Surrehain au Sègle XI, nom de lieu saxon ou anglo-scandinave en -ham). Les traces d'une motte témoignent d'un château-forteresse aujourd'hui totalement disparu.
En 1824, Surrain (338 habitants en 1821) absorbe Houtteville (83 habitants)[5],[6] à l'est de son territoire.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.geoportail.fr/visu2d.Don?ter=metropole modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant
- ↑ « Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée »
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS), {{{annada}}} (consultat en 13 de setembre 2011)
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « {{{titre}}} », Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS), {{{annada}}} (consultat en 13 de setembre 2011)
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Surrain », Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS), {{{annada}}} (consultat en 13 septembre 2011)
- ↑ Font : Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui, « Notice communale - Houtteville », Escòla des las Hautas Estudis en Sciéncias Socialas (EHESS), {{{annada}}} (consultat en 13 septembre 2011)


text:
Un libre dau V. Pourville, curat de Chamboliva (Corresa, sens Z).
Aprofeche de ‘quelas quauquas linhas de debuta per dire que demore maucresent, vire pas catolic, dise aquò emai i aguesse de las chausas pus gravas dins la vita que d’estre catolic.
Enquera un libre grafiat segond l’aer de l’epoca. Esditat per Pluriroc – Marselha, imprimat en Belgica (desjà la mondialisaci’). Son daus chants, cantiques, culhits e/o composats dintra las annadas 1878 jurtà 1931. I a quauquas datas de balhadas sus l’endrech ente i aguet ‘na representaci’. Segur, aquò resta fòrça religiós, Gesús, l’infern, lu paradís, los angeus, nadau e subretot un culte mariale, màs, me songe que quante un curat farja un pitit quauquares dins la linga dau país, aquò deu mielhs far passar las chausas, lu trobarai qua’iment simpatic.
Sem lendeman de l’Ascension, totjorn dins la setmana borruda (la setmana de las nivoladas), un chant per la Dama.
Nostra Dama de Lauria
1) Te saludom, ô Maria :
Visĕ aici touis Auvergnas ; A toun autar
de Lauria,
Som venguds per tĕinvoucar.
(Refrain)
Tamdque lou Ploumb del Cantal,
Aubourarot sa testa din lou cial,
Vendrim d’amount et d’abal,
Te pregar din toun oustal.
2) A Lauriă appariguéris
Lou grand dzour del Senct-Isprit.
A toun popli y diguéris :
Volĕ essĕ hounourada aici.
3) Pendoulhads sur lours iscassas,
Déu garels, dèus istroupiads,
Per lou pouder de ta gratia
Sĕ intournérount bien quilhads.
4) Gardom toui la souvenença
Dèu grands bes que nous has fact,
Et plets de recounesçença,
Venom per te remerciar.
5) Quoumo la villa de Blesla,
Qui vet dempei siei-cent-s-ans
Far soun vot din ta capella,
Veiras Massiac supplicant.
6) Nostris pairis te canterount ;
Quoumo iu te lauvarim :
Nostrai mairis te préguerount :
Quoumo illai t’aimarim.
7) Loui dzouvents, sur lours ispallas
Fièrament t’aubouraraut :
In proucessiu trioumphala,
Milla voux t’acclamaraut !
8) La Fed n’es pas aganida
Din lou païs de Massiac :
De mai in mai eimanida,
Torna se ‘scarabilhar.
Lou couplet 4 et lous qui segount din lou canticque Bouna Mairi podount s’appoundre aici.
Lou darrieir
In l’hounour de nostra Reina
Braves christiots auvergnas,
Din l’aur, quoumo din la dzeina,
Cantem lou Magnificat.
____________________________
Hai coumpousad aquel canticqui in remembrença de la counsecratiu de l’autar de Nostra Dama de Lauria, in la festa de l’Ascensiù 1889. Y éri ambé l’abat Pau, capelan de la Cascada, rasi de Bort. Canteram à la proucessiù lou canticqui : Salud Istiala de la mar. Agradet belcop à Mounsignour Baduel. Al mes de mai 1890, ouffrigueri à Sa Granddour lou canticqui que m’habiot invitad à far in l’hounour de Nostra Dama de Lauria ; recegueri din lou courent de dzun una brava littra del pious et bien coumpan ivisqui.
V. P.


text:
De cercaires de l’Universitat israeliana dau Neguev vènon de menar un estudi sus la bòna forma deis espermatozoïdes. Amb mai de 6000 mòstras
vengudas d’òmes vivent en pareu e qu’arriban pas de faire de nistons, an poscut metre en evidéncia que seis espermatozoïdes èran pas tant valents d’estiu que d’ivèrn.
An poscut trobar, lei cercaires, que dins la sason freja 5% d’entre aquelei gametas èran mobils, mentre que lo rèsta dau temps n’i aviá solament 3% que bolegavan pron.
Aquelei resultats se pòdon pas observar, pasmens, sus lei subjèctes non fertils. Per aquelei l’epòca pus favorabla a la procreacion seriá puslèu l’autona o la prima segon l’estudi.
Lei cercaires israélians rejonhon lei recèrcas menadas per de zoologistas, que dison que l’exposicion au soleu alentiriá la mobilitat deis espermatozoïdes.


text:
Tropa de teatre - Saint Hippolye Du Fort (30)Dempuèi 1988, la companhiá Gargamela-teatre percorrís las rotas a la recèrca d'un teatre popular, un teatre d'expression de pòble, que va cercar sas rasigas dins lo fons, e la forma dins la fèsta carnavalesca coma dins la poesia dels trobadors. La cultura d'un país, es quicòm que vos pega als pès, mas es tanben una recèrca sens fin sus son istòria, l'istòria de son mond, lor art de viure, de parlar, de cantar... Tota aquela vida se torna trobar dins los espectacles de la companhiá ont l'energia de l'actor es lo motur principal de la representacion, ont la lenga occitana se mescla a la lenga francesa e d'unes còps a d'autras lengas, ont la paraula cantada giscla del tèxte parlat.
Vos cal connectar per poder postar de comentaris.
Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel


text:
Nos vins
-
Château La Fleur Peyrabon 2012 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge250,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2010 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge384,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2009 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge388,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2008 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge288,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2007 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge210,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2006 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge325,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2005 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge417,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2004 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge360,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2002 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge317,00 €Autres formats disponibles:
-
Château La Fleur Peyrabon 2001 JéroboamPauillac - Cru bourgeois - rouge340,00 €Autres formats disponibles:


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dimecres, 6 de juliol de 2011
O mon país
E òc, que soi fan de polifonias gasconas (e cantabras).
E qué díser? Aquera canta que m'esmau hèra, anatz saber perqué. Per inexplicable e colhon que pogosse paréisher, atau qu'ei.
O mon país (paraulas: G. Sanchette musica: J.C. Coudouy)
O mon país que t'an tots quitat!
Qu'an preferat la vila
Aqueths garçons tant envejats!
-Qu'avem trobat richessa
Ça-i donc tanben, princessa.
-Nani mossur, qu'aurèi gran degrèu
De deishar mas aulhetas
Tant que viverèi, las guarderèi!
-De montanha* enqüèra
No'n se hè pas mei, bergèra.
-Que harèi jo shens mon cujalar
Tot crobit de verdura?
Si èi d'a partir, lèu vòi morir
-Tant pis per tu, la bèla
Demora- t'i fidèla!
*Post-Scriptum: que'm pensi que caleré corregir montanha per montanhar: de montanhar no'n se hè pas mei, enqüèra que los cantaires e pronóncian montanha.
1 comentari:
-
-
Que't cau anar véder lo blòg de Greg Pereigne, lo sit de Canta se gausas ! e cercar "lambrusquèra sus youtube (que n'i a au som de las montanhas qui son tarriblas !)
Hè beròi
- 27 de juliol de 2011 a les 16:46


text:
Fado
Lo fado es l'expression mai populara de la musica portuguesa. Dins lo fado s'exprimisson los marrits moments de la vida a travèrs del cant.
Sembla que son origina remonta a las cançons dels esclaus africans, e mai se donat l'intens escambi de Portugal amb d'autras culturas a travèrs de la mar, las influéncias se multiplican.
Aprèp la pèrda de l'Empèri e de la Revolucion dels ulhets, lo fado es vengut representar lo sentiment de frustracion e fatalisme que, segon eles meteisses, definís los portugueses.
Existisson basicament doas versions de fados: una es la que se pòt escotar dins los quartièrs lisboetas de Mouraria e Alfama, e qu'a basicament un contengut personal e sentimental. L'autra es la de la zòna de Coïmbra, pus academica, coma o impausa lo passat universitari de la vila.
La cantaira de fados mai coneguda es Amália Rodrigues. Autres cantaires de fado: Heminia Silva, Dulce Pontes, Tonicha, Carlos don Carmo, Mariza, Misía, Paulo de Carvalho, Camané.
Fado de Coïmbra[modificar | modificar la font]
Lo Fado tradicional de Coïmbra es ligat a las tradicions academicas de la seuna universitat. Es cantat unicament pels òmes dins la carrièra o en societat. Los cantaires coma los musicians son en general abilhats amb de vestits academics tradicionals negres, cauças, vestit long e vèsta de lana. Los cantaires que cantan coma los trobadors als temps dels reis, s'adreçan a las « domaisèlas » (las estudiantas). Se cantan la sera, dins las carrièras e per las plaças. Los luòcs mai tipics son las grasas del Monestièr Mosteiro de Santa Cruz e de la glèisa Sé Velha de Coïmbra.
Dins las annadas 1950, los nòus cantaires de Coïmbra adoptèron de tèmas folclorics. Se comencèt tanben de cantar los grands poètas classics e contemporanèus, coma forma de resisténcia a la dictatura de Salazar. Los fadistas d'aquel moment mai coneguts foguèron Adriano Correia de Oliveira e José Afonso.
Lo fado de Lisboa[modificar | modificar la font]
Es originari dels quartièrs populars de Lisbona (Alfama, Castelo, Mouraria, Bairro Alto, Madragoa). Es cantat tant pels òmes coma per las femnas. Es en general pus viu e joiós qu'aquel de Coïmbra.
Los tèmas mai cantats son la saudade, la nostalgia, la tristesa, la vida vidanta dels quartièrs tipics. Foguèron de tèmas autorizats jos lo regim de Salazar, amb lo fado tragic, de tristesa e de passion regladas dins la violéncia, amb sang e ploradís. Las paraulas en rapòrt amb de problèmas socials e politics, o los tèxtes revendicatius foguèron censurats.
Los fadistas d'aquel genre « classic » mai coneguts foguèron Carlos Ramos, Alfredo Duarte Marceneiro, Berta Cardoso, Maria Teresa de Noronha, Hermínia Silva, Fernando Farinha, Fernando Maurício, Lucília do Carmo, Manuel de Almeida, e d'autres.
Lo fado modèrne foguèt popularizat amb Amália Rodrigues. Utilizava de tèxtes de poètas celèbres, coma Luís Vaz de Camões, José Régio, Pedro Homem de Mello, Alexandre O’Neill, David Mourão-Ferreira, José Carlos Ary dos Santos, João Ferreira-Rosa, Teresa Tarouca, Carlos do Carmo, Beatriz da Conceição, Maria da Fé. Lo renòu del fado compta tanben amb João Braga, per çò que la qualitat dels poèmas que cantava e metèt en musica, coma en mai Fernando Pessoa, António Botto, Affonso Lopes Vieira, Sophia de Mello Breyner Andresen, Miguel Torga o Manuel Alegre. Foguèt una font d'inspiracion per tota una novèla generacion de fadistas.
Amb aquel suènh per las paraulas foguèt associat de formas novèlas d'acompanhament musical per de grands compositors.
Lo fado de Lisbona es conegut avuèi per èsser acompanhat al violon, al violoncèl o a l'orquèstra, mas sens se dispensar de la guitarra portuguesa. Demest los guitarristas pus coneguts, i a Armandinho, José Nunes, Jaime Santos, Raul Nery, José Fontes Rocha, Carlos Gonçalves, Pedro Caldeira Cabral, José Luís Nobre Costa, Paulo Parreira o Ricardo Rocha. La guitarra classica es tanben un instrument indefugible amb los executants Alfredo Mendes, Martinho d'Assunção, Júlio Gomes, José Inácio, Francisco Perez Andión, o Paquito, Jaime Santos Jr., Carlos Manuel Proença. Lo jogaire de guitarra bassa mai conegut es Joel Pina.
Actualament, una generacion de musicaires joves : Ana Moura, Maria Ana Bobone, Mariza, Joana Amendoeira, Mafalda Arnauth, Ana Sofia Varela, Katia Guerreiro, Camané, Gonçalo Salgueiro, Diamantina, Telmo Pires, Cristina Branco contribuisson a la popularizacion del fado.
Lo fado « tipic » es avuèi cantat principalament pels toristas, dins d'establiments especializats, en particular dins los quartièrs istorics de Lisbona. Aqueles fados consèrvan de caracteristicas originalas : o un cant triste, distrasent, ironic, o un dialòg partialament improvisat entre dos cantaires.
- Paginas amb ligams de fichièrs copats
- Portal:Portugal/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Portal:Musica/Articles ligats
- Categoria Commons amb ligam local identic sus Wikidata
- Article utilizant lo modèl Commonscat
- Pagina utilizant Commonscat sens afichatge personalizat
- Fado


text:
Uèi, Calandreta tornarà manifestar
A l'ocasion de la Jornada Internacionala dels Dreches de l'Enfant, las escòlas occitanofònas exigiràn de responsas sus la supression dels contractes ajudats. Uèi, a l’ocasion de la Jornada dels Dreches de l’Enfant, las Calandretas tornaràn manifestar per carrièras, per tal d’obténer de responsas sus las ajudas de l’estat francés, actualament jos forma de contractes ajudats, que las nòvas politicas del president Macron son a suprimir.
A Tolosa, lo rassemblament se farà diluns 20 de novembre a partir de 12 h davant la prefectura, per exigir un tractament egal a l’ensems dels actors de l’ensenhament de las autras lengas. E mai las inegalitats amb lo francés sián desproporcionadas, tanben i a de diferéncias amb d’autras lengas minorizadas, coma es lo cas del breton, e quitament de l’occitan en d’autras regions administrativas.
Lo departament de la Nauta Garona a degut suprimir 12 pòstes dempuèi setembre, en obligant los parents de prene la relèva dels personals mancants. « S’aquesta setmana, la prefectura de Nauta Garona a anonciat lo desblocatge de 5 contractes, avèm pas cap de visibilitat del sòrt que serà reservat als autres 20 pòstes qu’arriban a escasença en 2018 ».
Jornada dels Dreches de l’Enfant
En mai d’aquò, a l’ocasion de la Jornada dels Dreches de l’Enfant, Calandreta denóncia lo refús del drech a la diversitat lingüistica pels mainats de l’estat francés. « França: país dels dreches de l’enfant, manca un ! », çò ditz la Federacion de las escòlas immersivas en occitan. Dins aquel sens, Calandreta vòl recordar uèi que l’estat francés es dins una situacion particulara. Ratifiquèt la Convencion dels Dreches de l’Enfant amb una resèrva sus l’article 30, que tòca los dreches lingüistics.
L’article 30 d’aquela convencion ditz :
« Dins los estats ont existisson de minoritats etnicas, religiosas o lingüisticas o de personas d’origina autoctòna, un enfant autoctòn o qu’aperten a una d’aquestas minoritats pòt pas èsser privat del drech d’aver sa vida culturala pròpria, de professar e de practicar sa quita religion o d’emplegar sa lenga pròpria en comun amb los autres membres de son grop.»
Mas al moment de la ratificacion d’aquela convencion, lo govèrn de la Republica Francesa faguèt una resèrva sus aquel article :
« Lo Govèrn de la Republica declara, compte tengut de l’article 2 de la Constitucion de la Republica Francesa, que l’article 30 a pas de s’aplicar per çò que concernís la Republica ».
Calandreta demanda la fin del refús del article 30 de la convencion “per donar als dròlles de nòstre país lo drech de viure lor lenga e lor cultura”. En mai d’aquò, Calandreta demanda a las escòlas e federacions de far de delegacions al près dels representants locals del Defensor dels dreches e de se mobilizar per far conéisser “aquela situacion unica ont se trapan los enfants de França a respècte de la diversitat lingüistica e culturala”.
Adoptada per l’ÒNU lo 20 de novembre de 1989
La Convencion suls Dreches de l’Enfant es un instrument internacional qu’establís los dreches civils, politics, economics, socials e culturals dels enfants. Foguèt adoptada per l’Assemblada Generala de las Nacions Unidas lo 20 de novembre del 1989 e intrèt en vigor lo 2 de setembre de 1990 après que l’aguèron ratificada 78 estats membres. La Convencion compta 54 articles e dos protocòls addicionals, un sus la participacion dels mainats a de conflictes armats e un autre sus la venda e la prostitucion d’enfants e sus la pornografia infantila.
Aquela iniciativa constituís una de las reüssidas mai importantas dins la reconeissença e l’afirmacion dels dreches umans. La Convencion suls Dreches de l’Enfant es un dels tractats mai ratificats del Mond; segon l’UNICÈF, es estat ratificat per 193 estats e per gaireben totes los membres de las Nacions Unidas. La Convencion se centra sus l’enfança, fa referéncia als besonhs e dreches especifics dels mainats e obliga los estats d’obrar per lors melhors interèsses.
Jornalet


text:
Lista dels primièrs ministres de Russia
Lo President del Govèrn de la Federacion Russa (en rus ПpeдceдaTeлb ПpaBиTeлbcTBa Poccийckoй Фeдepaции, colloquialament ПpeMbep-MиHиcTp) es lo cap de govèrn e la segonda persona del govèrn rus per òrdre d'importància. Lo títol de primièr ministre es pas utilizat en Russia.
Aquesta es la lista de primièrs ministres e altres caps de govèrn de Russia de 1905 fins a uèi.
Somari
Lista dels primièrs ministres de 1905 fins a 1917[modificar | modificar la font]
Lista dels primièrs ministres dempuèi la Revolucion Russa[modificar | modificar la font]
Caps del Conselh de Ministres — Govèrn de la RSF Russia (1978-1991/1992)[modificar | modificar la font]
Cap del Conselh de Ministres — Govèrn de la Federacion Russa (1991/1992-1993)[modificar | modificar la font]
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ Lo nom Republica Socialista Federala de Russia foguèt modificat a Federacion Russa lo 25 de decembre de 1991 de facto, mai solament lo 21 de mai de 1992 de jure
- ↑ S'auto-indiquèt coma primièr ministre en exercici, mas la Cort Constitucionala considerèt aquel decrèt inconstitucional. Lo president revoquèt lo decrèt.


text:
Qu’ès actuaument en America latina entà miar lo projècte Cinerrante, quau ei la tòca d’aqueth projècte ? e perqué ès partit en aquera enterpresa ?
Lo hons deu projècte qu'ei de har filmòts en lenga qui disen aquiu « indigena » tà la har viver e tà portar la votz d'aqueths pòbles tròp sovent desbrombats. Qu'ei tanben un moment de partatge, d'escambi e qu'acabam lo tribalh en amuishant lo film a tota lo comunautat dens ua serada cinematografica.
Quau son las contranhas principaus en aquera aventura ? I ès partit solet ? E t’ès trobat en situacions perilhosas o mauaisidas ?
Que n’i a duas. La purmèra qu'ei la securitat e la dusau qu'ei de’s har acceptar dens la comunautat. Qui a tanben de's compréner per’mor los mainats ne parlan pas castilhan, la lenga qu'avem en comun dab los regents.
Quin reageishen lo monde cap a la toa camerà quan e’us demanda de parlar la loa lenga ? las reaccions e son omogènes ?
Peu moment qu'èi avut duas tracas de persona qu'an acceptat de parlar a la camerà. Los qu'i avevan autoritat e que parlan deus problemas deu pòble e los que volèvan ajudar e har avançar l'educacion deus mainats.
N’ei pas lo purmèr còp que corris l’america centrau, que pensi au ton documentari No somos de palma (2012), e vedes evolucions ? Quin espiar e pòrtas sus los pòbles minorizats acerà ? E pateishen tots l’espleitacion ?
Que soi adara dens parçan que ne coneishevi pas donc n'ei pas aisit de har un comparèr mes çò que vedi qu'ei que son los medish problemas despuish decadas. L 'aiga e la terra que son panadas per l'estat o enterpresas o narcotraficans e que son tostemps los medishs qui s’arretròban shens arren...
Entà seguir lo projècte deu Jan Labourie que’s passa açi-baish :
Credit fòto : Jan Labourie


text:
23/06/2014
Des périgourdins mobilisés pour l' Estivada
Le saviez-vous? Les périgourdins jouent un rôle moteur dans l'organisation et la programmation de l'Estivada, le plus grand festival occitan qui rassemble toutes les régions à Rodez du 23 au 26 juillet. Patrick Roux, son « Capmestre » est né à Coux-et-Bigaroque. Son responsable de communication e « oebmestre », Denis Chadeuil a ses racines à Agonac.
Laidonc, questa annada, que de noveu à l'Estivada, Danis ? « D'en prumier, tornarem dins lo centre vila, aurem l'amfiteatre, qu'es la mai bela scena de l'endrech. Lo musèu Soulages vai nos aculhir chasque matin per de las conférencias o daus espectacles. Avem gardat l'idéia de negre per la programacion per las seradas Cabaret chasque jorn a mianuech, per exemple lo 25, « Stille Volk » grope pirenean que boira esperit e instruments medievau, mites pagans d'aici e d'enlai. En generau, la programacion es plan variada, los artistes venen de pertot en occitania. Auram los classics, « Nadau » per lors quarante ans lo 23 e « Lo Còr de la plana » lo 24, mai daus artistes que utilizen la lenga e los instruments tradicionaus per de las composicions actualas, coma « Belouga Quartet » de Provença. Auram « Bal à la voix » que trabalha la polifonia, mai dau jazz, rock, dau punk-rock emb Papa Gahus de Gasconha, dau reggae, de l'electroacostic... tots los estiles actuaus en occitan».
Seulement en occitan ?
« Non gran, avem convidat per lo 25,Txarango, un grope catalan que monte, e los bretons « Les ramoneurs de menhirs ». Fin finala, lo public tanben ven de pertot. » Et la littérature, le théâtre, les arts ? «Chasque jorn de las rencontras: Pierre François fara son òbra viva au Musèu Soulages lo 24, la tropa « Theu » de Gironda fara una representacion sur los dròlles que damandara la participacion dau public. I aura tanben de las conferencias, podretz platussar aisadament coma los autors » Et les périgourdins ? « Coma de costuma, son presents e actius : « Los Goiats » de Nicolau Puech et Gilles Debecdelièvre per la scèna baleti dau 25 e « Sonoloco », grope de hard-rock punk que vai chabar la darriera serada dau 26 ».
Une programmation très riche et éclectique pour ce festival dont il faut rappeler néanmoins qu'il est gratuit.Renseignements sur www.estivada-rodez.eu .
Infos Pratiques : http://estivada-rodez.eu/infos-pratiques/
NOUVEAU ! Campagne "Posez vos questions à l'Estivada", en partenariat avec le Jornalet
En occitan : http://www.jornalet.com//nova/3567/tot-co-quavetz-totjorn-volgut-saber-sus-lestivada-sens-jamai-gausar-o-demandar
En français : http://estivada-rodez.eu/tout-ce-que-vous-avez-toujours-v...
Denis Gilabert.
Photo: Denis Chadeuil, webmaster et responsable communication est l'un des périgourdins qui construisent en occitan le succès de l'Estivada de Rodez.
18:34 Publié dans Actualitats, actualité, Literatura en òc, Musica, chants e dança | Tags : estivada de rodez 2014, denis chadeuil, danis chapduelh | Lien permanent | Commentaires (0)
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 29 de junh
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que la darriera emission de la sason se debanara en direct de la felibrejada de Vertelhac de 10 oras a mieijorn, lo diumenc 29 de junh sur França Blu Perigòrd.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
18:33 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
17/06/2014
La legenda de Castèl Brun per Joan-Loís Leveque
Jean-Louis Lévêque, président de Novelum-IEO Périgord, a réalisé de nombreuses études sur les origines occitanes des noms de lieux en Périgord; c'est également un auteur de contes pour enfants en occitan. A la suite de son premier ouvrage paru en 2012 , « La legenda daus Vinhairac », l'auteur sort la semaine prochaine « La Legenda de Castèl Brun » conte fantastique selon le même concept : un livre illustré bilingue occitan/français avec un CD.
« Lo libre bòta en situacion los dires de velhadas contats per un vielh òme, Sicari. Queste còp, l'istòria se debana dins lo chasteu bastit sur una riba de la Dordonha, que semble a lo de Castelnau. Lo Chivalier Guilhem de Castèl Brun, voliá far bastir un pont sur la granda aiga e zo prometet a sos vilatjauds. Mas, fauta d'argent, podiá pas tener sa promessa e risquet de perdre son onor. Laidonc deguet signar un pache emb l' Aversier, un esser terriblament malefic, pieg que lo diable! Mas, migretz-pas, las chausas van s'adobar a la fin... Per iò, quilhs contes me donan la possibilitat de far tornar descubrir aus jòunes que nòstre pais de Perigòrd es magic e de lor presentar quauquas unas de sas creaturas fantasticas. Lo còp passat, qu'era lo Leberon, queste còp, lo diable e l'Aversier, e tot aquò , dins un contexte istòric realiste, a l'atge mejan, dau temps d'Alienòr d'Aquitània ». Et pourquoi une édition bilingue avec un CD ? « Pour faciliter l'accès à tous et faire entendre la langue occitane aux plus jeunes». Cette série d'ouvrages convient parfaitement au jeune public qui découvrira une occasion de mieux faire connaissance avec les légendes et les créatures fantastiques du Périgord, avec de belles illustrations de Philippe Girard....Et ceci, dans la langue qui les porte le mieux et le plus naturellement.
Denis Gilabert.
« La legenda de Castèl Brun », de Joan-Loís Leveque, illustré par Felipe Girard, 33 pages +CD Audio, prix de vente 13€, aux éditions Novelum-IEO Périgord 95, route de Bordeaux - 24430 Marsac sur l'Isle, tel 0553087650. Prochainement en librairie.
13:07 Publié dans Actualitats, actualité, Literatura en òc | Tags : la legenda de castèl brun, jean-louis lévêque, novelum, ieo perigord | Lien permanent | Commentaires (0)
"Parlèm nòstra lenga" en junh sus radiò Bergerac 95
Lo tema de l'emission de ràdio animada per Joan-Claudi Dugros "Parlèm nòstra lenga" sus Bergerac 95 es consacrat aqueste mes de junh au poèta Pau Froment, nòstre vesin de Òlt (Lot) e a las noveutats literaras occitanas, subretot « Chaucidas dins los blats » , lo noveu libre de Jan-Peire Reidi.
De escotar sur http://www.bergerac95.fr/index.php?category/Emissions/Par...
E de veire sus aqueu blògue: Chaucidas dins los blats
13:04 Publié dans Actualitats, actualité, Cronicas d'autors, Literatura en òc, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 22 de junh
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de l'emission du diumenc 22 de junh a 11 o 30 sur França Blu Perigòrd sera Danis Chapduelh que parlara de l'Estivada de Rodes.
De veire lo site : http://estivada-rodez.eu/
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras 30 sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
12:56 Publié dans Actualitats, actualité, Espectacles, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
Genèva
Genèva (en arpitan Geneva, en francés Genève) es la segonda vila de Soïssa e lo capluòc del canton de Genèva. La vila compta 185 524 abitants al començament de l'annada 2007. Son airal urban forma una aglomeracion transfrontalièra, lo bacin francovaudogenevés, que s'alarga sus lo canton de Vaud e los departaments franceses d'Ain e de l'Auta Savòia, per un total de 760 000 abitants.
Lo canton de Genèva compta 445 000 abitants. Genèva es la segonda plaça financièra de Soïssa.
Lo gentilici es genevés -esa.
Geografia[modificar | modificar la font]
Centre comercial, bancari, intellectual e universitari, la vila se desvolopa a l'endrech ont Ròse quita lo lac Leman e a la jonhença del flume amb Arva. Se tròba dins una conca, encastrada per los Voirons, lo Salèvi, lo Mont de Sion, lo Vuache (departament de l'Auta Savòia) e Jura (departament d'Ain), montanhas que se tròban totas sul territòri francés (parcialament per Jura qu'es en granda part en Soïssa).
Istòria[modificar | modificar la font]
Dins l'Antiquitat, la somission romana del país dels Allobròges interven en 121 avans J.-C. Genèva deven alara una avançada al nòrd de la província de la Gàllia transalpina. L'amainatjament d'un pòrt interven en 123-105 av. J.-C. La vila es alara constituida d'una pichoneta aglomeracion ont las demoranças son bastidas en fustas e en bardís. Genèva entra dins l'istòria en 52 av. J.-C., quand Juli Cesar menciona son passatge dins aquela ciutat (Genua) dins sos Comentaris sus la Guèrra de las Gàllias (De Bello Gallico). Volent empachar lo passatge dels Helvetes, Cesar copa lo pont sus Ròse. Quand Cesar s'aisa provisòriament amb sas tropas en 58 av. J.-C., l'opidum s'agrandiguèt encara devenent tre aquel moment una vila romana (vicus puèi civitas).
Per un diplòma de 1162, l'emperaire Frederic Barbarossa establiguèt l'independéncia dels evesques de Genèva coneguts coma princes de l'Empèri. Al començament del sègle XIII intervenguèt un tresen poder : l'Ostal de Savòia. Lo comte de Savòia s'apodera en 1250 del castèl del Borg de Forn.
Engatjada per son evesque als costats del duc de Borgonha dins la guèrra de Borgonha, Genèva es menaçada per los Soïsses après lor victòria e condamnada en 1475 a pagar une emenda importanta. Un tractat de 1526 entre Genèva, Bèrna e Friborg anonça la fin del poder de l'evesque e l'emergéncia d'una senhoriá autonòma. Los "Eidguenots", partisans dels Confederats, fan aprovar lo tractat per lo Conselh General lo 25 de febrièr.
A partir de 1526, de mercants alemands abrandan a Genèva las idèas de la Refòrma luteriana demest los comerçants geneveses que s'espandisson dins la populacion sos l'influéncia de predicadors coma Guilhèm Farèl.
La Refòrma es adoptada lo 21 de mai de 1536 en meteis temps que l'obligacion de mandar sos enfants a l'escòla. Genèva deven tre aquel moment lo centre del calvinisme e se tròba subrenomada la « Roma protestanta ». Arribat a Genèva en julhet de 1536, Joan Calvin aurà una granda influéncia, coma president de la Companhiá dels Pastors, sus tots los aspèctes de la vida genevesa. La republica proclamada sos lo nom de « Sobeiranetat de Genèva », ne redigís las Ordenanças de la Glèisa en 1541 puèi en 1543 los Edictes civils que serviràn de constitucion a la nòva republica.
Tre son aveniment en 1580, las atacas del duc Carles Emanuèl I de Savòia se multiplican. Genèva estend alara son aligança amb Solothurn, Zuric e França.
L'11 de decembre de 1602, l'ataca de nuèch dels Savoiards es desfacha per los geneveses e es demorada dins l'istòria sos lo nom d'« Escalade », e compelís lo duc a acceptar una patz duradora sagelada per lo tractat de Sant Julian lo 12 de julhet de 1603 que reconeis l'independéncia de la ciutat. Sus lo plan economic, de nombrós protestants italians mas subretot franceses doblan la populacion durant las annadas 1550 e donan un nòu dinamisme a la vila.
Lo sègle XVIII, economicament e culturalament florissent, es bolegat per de trebols politics que los contemporanèus li dison las « revolucions de Genèva ». Foguèron de rebellions entre los ciutadans (aristocratas e borgés) e lo pòble sens dreches.
Lo 15 d'abril de 1798, lo Tractat de Reünion intègra Genèva al territòri de França. A la fin d'agost, après èsser estada desvoluda a sa sobeiranetat e a sas aliganças, Genèva es causida per prefectura e capluòc del departament de Leman. Genèva deven alòr una vila francesa entre d'autras e sos abitants fan l'experiéncia del centralisme napoleonian. Mas la desfacha de l'armada napoleoniana li rend son independéncia.
Malgrat la crenta dels catolics soïsses adrech la « Roma protestanta » e als trebols qu'a conegut al sègle XVIII, l'estacament es sinhat lo 19 de mai de 1815.
La mission internacionala de la vila s'afortís particularament amb la fauriá del Comitat Internacional de la Crotz Roja en 1863 per Guilhèm Henri Dufour e après la Primièra Guèrra Mondiala : deven — en particular per l'accion de Gustau Ador e William Rappard — lo sèti de la Societat de las Nacions en 1919. Après la Segonda Guèrra Mondiala, lo sèti europèu de l'Organizacion de las Nacions Unidas mai los de desenas d'organizacions internacionalas s'installan a Genèva, çò que serà profitable al desvolopament del torisme de lésers e d'afars. Amb l'arribada de las annadas 1960, Genèva es una de las premièras regions soïssas ont los movements xenofòbs e comunistas coneisson una certa escasuda, mas tanben lo tresen canton a acordar lo drech de vòte cantonal e comunal a las femnas.


text:
Hélène es una jouve estudianta Nissarda en journalisme esiliada à Liège. Cada semana n’en parla de li siéu esperiença de l’autre coustà d’Europa.
Seguran
Lu cliché an la dent dura de França vers Belgica, ma finda de Belgica vers Belgica. Avèn un afrountamen Sud-Nort, an un afrountamen Valoun-Flamenc. Tout es bouòn per metre la fauta sus l’autre. Aloura, per lu Flamenc, lu Valoun, aquelu sudista, noun travalhon, bùvon de bièra touta la journada, e soun rùstegue.
Pas besoun de dire qu’es pas ver !
Un estudi recent, per lou Parlament Euroupenc, a revelat touplen de verità escoundudi o ignouradi. Segoun aquéu rapouòrt lu Valoun soun mai estacat au siéu travalh qu’à la familha o ai divertimen. Soun fouòl aquelu Valoun !
Per la familha, si poù negoucià tant qu’avèn lu amic. Ma lou travalh putò que si divertì ? Anà travalhà toui lu matin pulèu que jugà una partida de pilou o restà à brounzà sus lou soulèu (ok, lu Valoun an pas lou soulèu, ma segur qu’an d’autri caua per ren faire) ?
L’autra revelacioun de l’estudi es que lu Flamenc privilegion un emplec sènsa tròu d’estress, embé d’ourari avantajous, touplen de vacança e un bouòn salari… ah bon ? Dounca noun privilegion un travalh estressant, embé d’ourari pouirit, sensa vacança e una marrida paga.
Es estragne acò !


text:
Morre
Morre es una comuna francesa, situada dins lo departament de Dobs e la region de la Franca Comtat.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Morre Auriá la siá origina de "Maïodurum" en significant "granda pòrta" e de mayorre "lo rocher". Morre Representa doncas "la granda pòrta en lo rocher".
Morre aurait son origine de "Maïodurum" signifiant "grande porte" et de mayorre "le rocher". Morre représente donc "la grande porte dans le rocher".


text:
Escleròsi multipla
L'escleròsi multipla, o escleròsi en placas, es una malautiá cronica autoimmuna del sistèma nerviós central.
Sas manifestacions clinicas son ligadas a una desmielinizacion de las fibras nerviosas del cervèl, de la mesolha espinala e del nèrvi optic.
Las causas ne demòran desconegudas. D'unas teorias evòcan de factors genetics e environamentals coma las infeccions. Sa prevaléncia mòstra d'importantas disparitats geograficas, las estimacions varian segon las zònas entre mens de 20 e 100 per 100 000 abitants. Foguèt descrita pel primièr còp 1868 per Jean-Martin Charcot


text:
Filme d'orror
Lo filme d'orror, o filme d'espavent, es un genre cinematografic que son objectiu es de crear un sentiment de paur e d'angoissa en l'espectator. Entre lei filmes d'orror mai coneissuts, es possible de citar : Frankenstein de James Whale, Dracula de Tod Browning, The Exorcist (L'Exorcista) de William Friedkin, Halloween de John Carpenter, Friday the 13th (Divendres lo 13) de Sean S. Cunningham, The Hills Have Eyes (Lei Còlas An d'Uelhs), A Nightmare on Elm Street (Lo Marrit Pantais d'Elm Street), Scream (Udolar) de Wes Craven, la saga dei Resident Evil de Paul W.S. Anderson, la saga dei Living Dead (Lei Mòrts Vius) de George A. Romero, Jaws (Lei Maissèlas) de Steven Spielberg, The Shining (Lo Lusent) de Stanley Kubrick, Alien (L'Extraterrèstre) de Ridley Scott, Hellraiser de Clive Barker, Carrie de Brian de Palma, Child's Play (Juec d'Enfant) de Don Mancini, The Amityville Horror (L'Orror d'Amityville) de Stuart Rosenberg, Saw (La Sèrra) de James Wan, Ringu (L'Anèu) d'Hideo Nakata, The Grudge (La Rancuna) de Takashi Shimizu.
Lo filme d'orror dins son esséncia es de dissociar dau genre thriller que correspònde mai a-n un genre destinat a portar una tension certana en l'espectator, o encara dau filme fantastic que pòrta una nocion de subrenaturau per tant sensa aver per tòca de provocar la paur. De mai, entre lei subdivisions possiblas, lo slasher es sensa dobte un dei mai reconeissuts ambé de personatges de referéncia coma Freddy Krueger (A Nightmare on Elm Street - Lo Marrit Pantais d'Elm Street) o encara Jason Voorhees (Friday the 13th - Divendres lo 13). Aquelei filmes dei pichoi budgets monte l'istòria dei personatges principaus impòrta gaire si bastisson a l'entorn d'un scenari destinat unicament a-n explicitar lo biais que lo boogeyman s'aplica per laurar sei victimas. Lei filmes qu'implican de zombis, de vampiris, de fantaumas, lei fòrças demoniacas o encara d'òmes lops còmptan tanben entre lei classics dau genre.


text:
26 janvier 2015
A la seguida de las eleccions de Grècia, lo cap del Parti de Gauche, Jean Luc Mélanchon a declarat a l’antena d’Europe 1 qu’èra prest a far una aligança amb l’Union Démocratique Bretonne.
« La question de las lengas regionalas es pas un problèma per ieu, declarèt, l’essencial es de ganhar. Ai comprés aquò en vesent mon amic Alexis Tsipras qu’a un acòrd de governament amb los sobereinistas grecs. Ai cercat un partit pichon, opausat come ieu a la politica d’austeritat, e ai trobat sus internet l’UDB qu’a de posicions que rejonhan las meunas. Ai doncas decidit de passar un acòrd electoral amb eles.
(suite…)
27 mai 2014
Après l’anóncia de las resultas de las eleccions europèas, numeroses occitans an planificat de s’exiliar dins la circonscripcion Oèst ont lo FN es arribat sonque second. Per çò far, vòlon aprene lo breton.
« Foguèt una marèa d’inscripcions que nos arribèron dins la nuèit de dimenge a diluns », çò conta Gaël Harwen, responsable web a Edubreizh. « Nos calguèt tampar lo site per evitar que lo servidor tombèsse ». D’efièit, après las resultas de l’escrutin, una granda part dels occitans an decidit d’aprene lo breton.
(suite…)
23 mars 2014
Un avion de la companhiá aeriana UDB es portat desaparegut al dessus de Nòstra Dòna de las Lanas. Òm es totjorn sens novèlas de l’aparelh. Totes los mejans disponibles son desplegats per lo retrobar.
A 6 h 47 GMT, lo traspondeire de l’Airbus A 350 apartenent a la companhiá bretona UDB, qu’assegura la ligason Nantas – Montaigut, a quitat d’emetre. Cap de signal novèl es pas estat captat pel moment.
(suite…)