text:
dissabte, 26 d’agost de 2006
Ò mon païs - Païsatges d'akí (2)
Fòtos presas lo Dijòus 24 d'Agost pendent una passejada sus la Gardiòla, dins la garriga a l'entorn de l'abadiá Saint Felix de Monceau, sus la comuna de Gigean:
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: fòtos, mon país, visitas
Pè sus pèira (d'aquesta passa, m'escagassi pels títols...)
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: pès
divendres, 25 d’agost de 2006
36 37 donatz al teleton (5)
Mon grand, 87 ans, foguèt un menaire de caumas dins las minas cevenòlas... Las cambas lo vòlon pas mai téner, mas contunha de legir cada jorn la Marselhesa que lo factor ven exprès cada jorn, seguís la politica e, vos o disi, sap encara ont es lo nòrd...
En parlant de la Carta Vitala novèla amb la fòto:
- En 2007, on l'aura. D'abord, ils la feront pour le Nord, et puèi la Loire, puèi passarem los darnièrs.
(sic)
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: teleton
Vida setòria (4)
Dimars, anèri al Palais des Légendes, un restaurant a Seta.... Èra plan bon, mai que mai los glaçets que son d'òbras d'art!
Son dins de copas fabricadas per un terralhièr que representan un objecte d'un conte (la banasta del Capairon Roge, eça). Ieu prenguèri "Le chaudron de Tagram", mon amiga prenguèt "le chapeau de Giminy Cricket". Las fòtos:
Lo sit del restaurant: lepalaisdeslegendes.com
Son dins de copas fabricadas per un terralhièr que representan un objecte d'un conte (la banasta del Capairon Roge, eça). Ieu prenguèri "Le chaudron de Tagram", mon amiga prenguèt "le chapeau de Giminy Cricket". Las fòtos:
Lo sit del restaurant: lepalaisdeslegendes.com
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: cosina, Seta
Mon domèni cevenòl
1 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: mon país
Òbra d'Art Garriguenca
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: fotos, mon país
dijous, 24 d’agost de 2006
Reclama de las vièlhas (2)
Segonda reclama presa a Gigean, foto plan cadrada, o sabi...
Se n'i a que ne vòlon saber un pauc mai sus LU
Se n'i a que ne vòlon saber un pauc mai sus LU
2 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: reclamas
dimecres, 23 d’agost de 2006
La garriga, l'estiu
La garriga, l'estiu, sovent, per malastre o per conariá, acaba coma akò:
Alara quand te passejas, veses akò:
E los pompièrs quilhats amont naut per passar lo temps, jògan a la petanca:
M'agradariá tant que passèsson l'estiu a jogar a la petanca....
Alara quand te passejas, veses akò:
E los pompièrs quilhats amont naut per passar lo temps, jògan a la petanca:
M'agradariá tant que passèsson l'estiu a jogar a la petanca....
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: mon país
Pès a Rodés
Prenguèri de fòtos de pès amb lo mond que ne soi fan. Las cauçaduras negras son meunas, pels autres...
Amb Moussu T
Amb Joan Pau Verdier
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: musica, pès, vacanças
Vida setòria (3)
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: pès, Seta
dimarts, 22 d’agost de 2006
La Science des Rêves
Fasiá un brave brieu que vesiái pas un film francés. Aimi pas lo cinèma francés.
Mas aquí, i aviá lo polit Gael García Bernal:
Ja admirat dins Amores Perros (son primièr film, un film mexican de veire!!! ), dins Diarios de MOtocicleta que i fasiá lo ròtle del Che e La Mala Educación d'Almodóvar... (Veguèri un quatren film amb el mas me soveni pas del títol nimai de l'argument!)
Doncas coma i aviá aqueste polit mexicanòt, i anèri... E foguèri pas decebuda! Un film tot plen de poesia e d'umor amb plen de decòrs polits e de monds fascinants
Gael García Bernal es fabulós e Chabat fa pissar de rire...Qualques replicas d'antologia:
Chabat a Bernal que ven de respondre una conariá:
- Si tu sais pas, improvise pas
Chabat:
- Je comprends pas , je sens le sperme sous le bras.
García Bernal a Ch Gainsbourg:
GB: - C'est comme quand tu te touches le pénis de la main gauche.
CG: - Mais j'ai pas de pénis
GB: - Tu as une main gauche
Me daissèri portar pel film, li repròchi doas causas:
- un pauc longuet genre film francés quand meme! 1.45 de film , qu'amb una ora n'i aviá pron :P
- una aficha laidassa que reverta pas brica los decòrs del films que son remirables tot de long. Cossí an fach per far una aficha tant afrosa? I aviá pas mai de budget? La de la VO es un pauc mens laidassa, mas bon, quand meme
Lo sit oficiel del film per poder veire lo trailer en VO (Gael García Bernal que parla anglés, mmmm): http://wip.warnerbros.com/scienceofsleep/
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: cinema
dilluns, 21 d’agost de 2006
Vida setòria (2)
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: Seta
diumenge, 20 d’agost de 2006
Concert de Moussu T a Estivada
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: musica
Camping, mon primièr còp
A Rodés, per Estivada, faguèri de camping pel primièr còp, al camping municipal, Layoule, (4€ la nuèch), i tornarai l'an que ven....
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: fòtos, vacanças
divendres, 18 d’agost de 2006
Reclama de las vièlhas (1)
Ai decidit de prene en fòtos las reclamas vièlhas pintradas sus las parets... Es pas mon idèa. Es una idèa de LaChòta... Amb LaChòta, avèm totjorn l'impression que la fin del mond arribarà dins 5 minutas se fas pas akò. Doncas per empachar la fin dau mond, preni las reclamas vièlhas. S'avètz pas compres, vos en faguèssetz pas, ieu tampauc!
Primièra fòto per Yacco, presa a Gigean, vilatge de mon amiga de totjorn CelinaDion, dempuèi la veitura... Òc, lo còp que ven ensajarai de me parcar per poder prene una fòto coma cal, vos o prometi....
Alara, ieu , èri contenta, que me disiái que, en mai d'èsser una reclama de las vièlhas, es per una marca qu'existís pas mai. Shame on me, yacco-lub.com
Son-ti pas polidas aquestas colors jaunas e verdas?
I aviá un iaort tanben que s'apelava coma akò, vos en sovenètz?
Primièra fòto per Yacco, presa a Gigean, vilatge de mon amiga de totjorn CelinaDion, dempuèi la veitura... Òc, lo còp que ven ensajarai de me parcar per poder prene una fòto coma cal, vos o prometi....
Alara, ieu , èri contenta, que me disiái que, en mai d'èsser una reclama de las vièlhas, es per una marca qu'existís pas mai. Shame on me, yacco-lub.com
Son-ti pas polidas aquestas colors jaunas e verdas?
I aviá un iaort tanben que s'apelava coma akò, vos en sovenètz?
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: reclamas
dijous, 17 d’agost de 2006
Vida setòria (1)
Me lèvi a 6 oras, vau sul canal e vakí.
Mon collèga pescador qu'apelarem Figura de Gòbi pòrta la fogaça, l'aiga, las canas e tot son material (precisi que lo sèti roge es seu, pas meu!), fa tot lo trabalh, e esperam trankilament en charrant....
Avèm pas res pescat. Me'n foti , la fogaça èra plan bona :P
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: Seta
dimecres, 16 d’agost de 2006
Le grand mechant loup
Diluns, cinema.
Agachi lo programa...
Me decidissi d'anar veire un film enebit als mens de 16 ans, un film que fa paur. M'agrada pas d'anar veire de films que fan paur perque me cagui dessús. Ai paur, ai la petòcha, m'amagui jol sèti, t'aganti lo braç de la persona d'a costat e li destrusi. Cridi, sauti, akò, pendent lo film e aprèp lo film, vesi lo Mal de'n pertot: poltergeist o serial killers. E coma o sabi ja d'avança tot akò, i vau pas. Un film que fa paur, i vau pas. Me contenti dels trailers que me fan ja pro paur coma akò.
Mas Diluns, brieu de baujum e d'inconsciéncia, disi , tè, vau veire akeste, Wolf Creek.
O sabètz, agachi pas los trailers disponibles sus internet, nimai los imatges, legiguèri sonque un pauc la debuta del sinopsis... 3 joves van far una escorreguda sus un crater e legiguèri pas la seguida que me diguèri "bon es un dakòs d'extraterrestres, ET, lo retorn, etc, doncas pas de lagui, i vau!".
Perque lo dakòs d'extraterrestres me fan pas gaire paur ( mas un pauc quand meme ...)
Veguèri pas l'aficha, o puslèu l'agachèri pas...
Ja l'aficha, començi de balisar...
Bon, mas la veguèri pas.
Dintri, 6 personas dins la sala OK, es un film de merda....
Lo generic comença...
Tè, es un film australian. Super, aimi plan los Australians , son completament calucs! (cf Mad Max, Nick Cave, etc)
Based on true events Merda, vau flipar encara pendent 3 meses
30,000 are reported missing in Australia every year. 90% are found within a month. Some are never seen again. mmmm nota bene per mai tard: causir una autra destinacion qu'Australia per mas vacanças
Lo film comença coma un road movie , lo viatge de 3 joves (1 australian tras que bèu e 2 anglesas... que son plan polidas tanben), e lo "road movie" dura un pauc: s'i veson de païsatges australians (mas ont son los kangorons?) e ieu me disiái de longa que i anava aver una cagada de las gròssas. Perque mostrar 3 joves polits, uroses, intelligents, equilibrats, patin cofin e qu'al cap de 5 minutas los aimam ja, akò vòl dire que lor va arribar de malurs grèus grèus grèus.
Vos passi los detalhs de l'istòria. Lo malur grèu es que tòmban sus un serial killer killaire de toristas... Lo tip tortura las femnas pendent de meses e crucifica los òmes qu'acaban manjats per de pitbulls acarnassits. Se veson pas gaire de detalhs nimai de sang, tot es dins la tension psicologica. Me cagavi dessús, aviái lo baticòr. E de longa me disiái , "bon vau sortir" e finalament sortiguèri pas qu'ai de principis ieu mossur, sortissi pas al mièg d'un film, emai me faguèsse cagar... (dessús). Puèi me consolavi, me disiái que "happy end".
Mèfi, Spoiler, levat que i aguèt pas de Happy End, las 2 nenetas creban, lo polit australian se sauva mas pensan qu'es el a tuadas las filhas, e lo serial killer contunha de serialkillar...
Sortiguèri d'akò completament traumatisada. Lo paranormal me fa paur mas me traumatisa pas. Mas quand es un film que parla de l'orror de l'èsser uman, ben me cagui dessús.
Pasmens, ne sortiguèri contenta, perque trobèri qu'èra un bon film! Lo debanament de l'istòria es plan menat, los imatges dels païsatges plan polits, lo biais de filmar m'agrada (dins lo genre de The Blairwitch project). Vau un pauc anar veire quauques films d'orror qu'ai dins ma colleccion...
De veire s'aimatz lo genre.
Nhònhòtas, demoratz a l'ostau :)
Lo sit oficial: wolfcreekthemovie.com
Lo detalh del film donat per Wikipèdia
Lo trailer (se vos cagatz dessús, vos caldrà pas venir plorar... )
Agachi lo programa...
Me decidissi d'anar veire un film enebit als mens de 16 ans, un film que fa paur. M'agrada pas d'anar veire de films que fan paur perque me cagui dessús. Ai paur, ai la petòcha, m'amagui jol sèti, t'aganti lo braç de la persona d'a costat e li destrusi. Cridi, sauti, akò, pendent lo film e aprèp lo film, vesi lo Mal de'n pertot: poltergeist o serial killers. E coma o sabi ja d'avança tot akò, i vau pas. Un film que fa paur, i vau pas. Me contenti dels trailers que me fan ja pro paur coma akò.
Mas Diluns, brieu de baujum e d'inconsciéncia, disi , tè, vau veire akeste, Wolf Creek.
O sabètz, agachi pas los trailers disponibles sus internet, nimai los imatges, legiguèri sonque un pauc la debuta del sinopsis... 3 joves van far una escorreguda sus un crater e legiguèri pas la seguida que me diguèri "bon es un dakòs d'extraterrestres, ET, lo retorn, etc, doncas pas de lagui, i vau!".
Perque lo dakòs d'extraterrestres me fan pas gaire paur ( mas un pauc quand meme ...)
Veguèri pas l'aficha, o puslèu l'agachèri pas...
Ja l'aficha, començi de balisar...
Bon, mas la veguèri pas.
Dintri, 6 personas dins la sala OK, es un film de merda....
Lo generic comença...
Tè, es un film australian. Super, aimi plan los Australians , son completament calucs! (cf Mad Max, Nick Cave, etc)
Based on true events Merda, vau flipar encara pendent 3 meses
30,000 are reported missing in Australia every year. 90% are found within a month. Some are never seen again. mmmm nota bene per mai tard: causir una autra destinacion qu'Australia per mas vacanças
Lo film comença coma un road movie , lo viatge de 3 joves (1 australian tras que bèu e 2 anglesas... que son plan polidas tanben), e lo "road movie" dura un pauc: s'i veson de païsatges australians (mas ont son los kangorons?) e ieu me disiái de longa que i anava aver una cagada de las gròssas. Perque mostrar 3 joves polits, uroses, intelligents, equilibrats, patin cofin e qu'al cap de 5 minutas los aimam ja, akò vòl dire que lor va arribar de malurs grèus grèus grèus.
Vos passi los detalhs de l'istòria. Lo malur grèu es que tòmban sus un serial killer killaire de toristas... Lo tip tortura las femnas pendent de meses e crucifica los òmes qu'acaban manjats per de pitbulls acarnassits. Se veson pas gaire de detalhs nimai de sang, tot es dins la tension psicologica. Me cagavi dessús, aviái lo baticòr. E de longa me disiái , "bon vau sortir" e finalament sortiguèri pas qu'ai de principis ieu mossur, sortissi pas al mièg d'un film, emai me faguèsse cagar... (dessús). Puèi me consolavi, me disiái que "happy end".
Mèfi, Spoiler, levat que i aguèt pas de Happy End, las 2 nenetas creban, lo polit australian se sauva mas pensan qu'es el a tuadas las filhas, e lo serial killer contunha de serialkillar...
Sortiguèri d'akò completament traumatisada. Lo paranormal me fa paur mas me traumatisa pas. Mas quand es un film que parla de l'orror de l'èsser uman, ben me cagui dessús.
Pasmens, ne sortiguèri contenta, perque trobèri qu'èra un bon film! Lo debanament de l'istòria es plan menat, los imatges dels païsatges plan polits, lo biais de filmar m'agrada (dins lo genre de The Blairwitch project). Vau un pauc anar veire quauques films d'orror qu'ai dins ma colleccion...
De veire s'aimatz lo genre.
Nhònhòtas, demoratz a l'ostau :)
Lo sit oficial: wolfcreekthemovie.com
Lo detalh del film donat per Wikipèdia
Lo trailer (se vos cagatz dessús, vos caldrà pas venir plorar... )
1 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: cinema
dissabte, 12 d’agost de 2006
Fòtos de maridatge
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: cosina
divendres, 11 d’agost de 2006
Es mai mòrt
Aquesta nuòch, ai somiat de mon paire. Tornava a l'ostal amb d'amics. Èra pas mòrt. Èra sonque partit, nos aviá sonque abandonats per far sa vida amb una Chinesa en Provença e aviá agut un pichon. Èra dins la cort de l'ostal a beure un pastagàs amb los collègas.
Ieu sabiái qu'èra akí, amb de sentiments plan partejats: urosa que siaguèsse pas mòrt e plena de rancur per totas aquestas annadas sens el. Me sarravi, amagada darrièr las parets o los arbres per lo poder veire. El sabiá qu'èri esconduda e me cercava. Me trobava pas, que lo fugissiái. Tornèri montar a l'ostal, incapabla de li sautar dins los braces. El partiguèt. Telefonèri sus son portable per li dire de tornar, de partir pas tornarmai, mas èra la messatjariá.
Partit tornarmai, mai mòrt...
Sentiment amarg quand me remembri aqueste sòmi, al mens soi contenta de l'aver vist e ausit... emai siaguèsse sonque un sòmi...
Sens parlar de la curiositat, perque aqueste sòmi? Dempuòi qualques annadas, sòmii de mon paire regularament, genre un còp cada dos meses. E totjorn la meteissa impression: bonur, tristum, incompreneson, lagremas que venon banhar mon somriure.
Òu, lo Vièlh, se siás en Provença amb una Chinesa, pòdes tornar, ai tot plen de causas de te contar.
Ieu sabiái qu'èra akí, amb de sentiments plan partejats: urosa que siaguèsse pas mòrt e plena de rancur per totas aquestas annadas sens el. Me sarravi, amagada darrièr las parets o los arbres per lo poder veire. El sabiá qu'èri esconduda e me cercava. Me trobava pas, que lo fugissiái. Tornèri montar a l'ostal, incapabla de li sautar dins los braces. El partiguèt. Telefonèri sus son portable per li dire de tornar, de partir pas tornarmai, mas èra la messatjariá.
Partit tornarmai, mai mòrt...
Sentiment amarg quand me remembri aqueste sòmi, al mens soi contenta de l'aver vist e ausit... emai siaguèsse sonque un sòmi...
Sens parlar de la curiositat, perque aqueste sòmi? Dempuòi qualques annadas, sòmii de mon paire regularament, genre un còp cada dos meses. E totjorn la meteissa impression: bonur, tristum, incompreneson, lagremas que venon banhar mon somriure.
Òu, lo Vièlh, se siás en Provença amb una Chinesa, pòdes tornar, ai tot plen de causas de te contar.
3 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: mon paire
dijous, 10 d’agost de 2006
Ò mon païs - Païsatges d'akí (1)
1 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: fòtos, mon país
Subscriure's a: Missatges (Atom)


c: text/html

text:
MART 2022, VIATGES AU PRÈTZ D’UA IPOTÈCA
Qu’ac anonciè Elon Musk, conselhèr delegat de l’enterpresa SpaceX: en 2022 qu’i averàn viatges tà colonizar Mart peu prètz d’ua ipotèca. E lo tornar tà la Tèrra e serà a gratis. Atau los plans deu cofondator de Paypal tau futur mei près. Lo començar de la construccion d’ua navèra civilizacion suu planeta roi qu’ei au punt de començar.
Atau, los umans que poderén viatjar tà Mart de cap a 2022 en ua nau espaciau que poderà miar enter 100 e 200 personas cada 26 mes. Segon aqueth plan d’Elon Musk, lo viatge que costarà enter 88.900 € e 177.800 € segon l’equipatge deu viatjaire. Tanben segon Musk, aqueth viatjaire n’i poderà pas anar shens quauques dias d’entrainament. A despieit d’aquò, lo conselhèr de SpaceX que confessè que lo prètz de miar ua persona tà Mart que seré en realitat de 8.900 milions de dòlars mes la soa enterpresa que’n vòu arredusir lo prètz a lo d’un ostau mejan deus Estats Units.
Bastir ua navèra civilizacion
Aqueths plans qu’estón anonciats la setmana darrèra. Lo prètzhèit qu’ei de començar la construccion d’ua navèra civilizacion umana suu planeta roi e qu’estón presentats pendent lo 67au Congrès Internacionau d’Astronautica, qui’s debanè augan au Mexic.
Musk, qu’èra un deus intervienents mei esperats, que confirmè atau que lo saunei de conquistar Mart qu’ei dejà possible dab “ua comunautat auto-suficienta” d’un milions de personas. Aquò seré un prètzhèit qui poderé préner enter 40 e 100 ans e qui seré ua realitat dab ua flòta de 1000 naus interplanetàrias.
Lo cofondator de Paypal que presentè ua video on se podèva véder quin seré aqueth viatge. La nau de transpòrt qu’averé fusadas qui poderén estar utilizadas mantun còp – que tornarén tà la Tèrra tres còps-. Lo viatge duraré enter 80 e 150 dias tà las purmèras missions mes tanlèu lo 30au còp lo projècte que seré dejà solide. De mei, la nau qu’averé panèus solars entà aver mei d’energia. En mei d’aquò, Musk que soslinhè que Mart e poderé aver cinèmas, restaurants e pizzerias tanben. Lo viatge que seré amusant mes los viatjaires qu’averàn d’aver un esperit aventurèr e hèra de volontat.
A despieit de tot aquò, Musk que confessè que lo risc de morir pendent los purmèrs ans èra hèra haut e qu’adara e caleré fondar ua aliança publica e privada mondiau entà arribar ad ua prètzhèit tant ambiciosa. Aqueths plans ne poderén pas estar sonque hum e pro, o lhèu non. Lo futur qu’ac diserà.
La Redaccion

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Se chantan e rechantan, les escolans de Provença n’Auta ! Es que son a s’aprestar per les Cantejadas.
Aqueu rechampament de coralas d’escòlas qu’aprenon un repertòri en provençau, se debanará a Dinha lo 17 de mai de 2016
.
Totes se son mes au travalh : aqueles de l’A.S.OC ( Animation Scolaire d’Oc
) e de l’Institut d’Estudis Occitans 04/05 ajuats per l’AELOC ( Association pour l’Enseignement de la Langue d’Oc
), Loïc Hervé Raujouan, lo conselher pedagogic de musica, lo monde de la comuna e una trentena d’ensenhaires valents….
Tan lo Consèu Despartamentau des Aups d’Auta Provença coma la Region Provença Aups e Còsta d’Azur prestaran la man, per les transpòrts e la sonorisacion.
Dins les escòlas, les chansons de Montanaro, Moussu T, Plantevin… començan avura de ressonar e d’acostumar un pauc mai les enfants a la lenga de son territòri.
Una ajua de tria èra la vengua de la chantaira Liza dins totes les classas au mes de decembre e janvier.
Amé sa joinessa, sa generositat, sa vòlha, donèt au projecte un vam qu’es pas de creire.
De la mairala au CM2, les pichòts fuguèron enchantats per l’artista que lor faguèt aprener una chançon de son repertòri « Dança pichon monde ». Despuèi, les cors de recreacion restontisson d’aquèu refranh e l’enveia de chantar vai creissent.
Liza donèt rendetz-vos an’aquèu « pichon monde » per les
Cantejadas au mes de mai que ven a Dinha e « a totes li tarda de l’i estre per un grand moment de chant e d’eschangi »
qu’an dich les ensenhaires, a la tota fin de mai que d’una jornaa d’entrainament a l’escòla.


text: Semble qu’era paraula austeritat s’ei metuda de mòda entre es politics, de dreta e de quèrra, de centre e mès enlà. Era crisi obligue. Soent se confon era austeritat damb era retalhada en desvolopament de politiques publiques fonamentaus der Estat deth benèster, coma era sanitat e era educacion. Mès es tempsi, com didíem, obliguen, o aumens ei obligat hèr quauque gèst. Qui non a entenut a parlar, darrèrament, dera creacion d’un “plan d’austeritat” per ua administracion determinada? Autant d’important qu’açò, ei préner mesures d’exemplaritat publica e, sustot, auer politics mès umils e atents as palpitacions dera societat, pr’amor que sense aguesta actitud deven plan dificil qu’er exemple pogue prevàler. Ara, e tostemp, cau dialòg ciutadan, saber escotar e un compromís etic fèrm. Mès, a tot açò, qu’ei era austeritat? Per qué la defenem ara, en lòc de deishar que guide era accion publica de forma permanenta? Rebrembi era propòsta deth teològ Jon Sobrino a favor d’ua “civilizacion dera austeritat”, formulada ja, a prumèrs des ans 80 deth sègle XX, per Ignacio Ellacuría coma ua “civilizacion dera praubesa”, mès radicau e revolucionària. Non defenen pas un empraubiment generau, que serie un pas entà darrèr evident, senon, en tot cas, un ideau d’austeritat compartida, en contraposicion ara societat dera abundància, pr’amor que, mos vien a díder, vau mès víuer modèstament, “encara que sòne mau”, mès damb creativitat, comunautat e compromís, que non pas víuer arrotinadi, damb egoïsme e pur entreteniment. Dilhèu aguest ei eth nòrd qu’aurie de començar a guidar ara quèrra, plan desorientada, e a un umanisme qu’a perdut eth combat per ua societat mès umana.


text:
Juan Domingo Perón
Juan Domingo Perón (nascut lo 8 d'octobre de 1895 – mòrt lo 1èr de julhet de 1974) èra un oficièr e òme politic argentin. Foguèt elegit tres còps President d'Argentina de 1946 a 1955 e de 1973 a 1974. Perón e sa femna Eva èran bravament populars dins una part importanta de la populacion argentina e son encara considerats uèi coma d'icònas pels membres del Partit Peronista. Los admiraires de Perón aplaudiguèron sos esfòrces per eliminar la pauretat e per donar de dignitat al trabalh, mentre que sos detractors considèran qu'èra un demagòg e un dictador. Donèt vam al movement politic conegut coma lo Peronisme, movement encara popular dins l'Argentina d'ara. Aqueste movement vòl èsser o se definís coma una tresena via entre lo capitalisme e lo socialisme. Perón foguèt un dels presidents mai controversiats d'Argentina per son implicacion dirècta amb lo nazisme aprèp la Segonda Guèrra Mondiala.
- Paginas amb de proprietats pas resolgudas
- Portal:Argentina/Articles ligats
- Referéncia qu'utiliza lo modèl Metaligam cap a portal
- Article utilizant lo modèl Commons
- President d'Argentina
- Personalitat politica argentina
- Militar argentin
- Istòria d'Argentina
- Membre de l'Òrdre del Merit de la Republica Federala d'Alemanha
- Naissença en 1895
- Decès en 1974


text:
Juan de Ayala
Juan Manuel de Ayala (Osuna, Sevilla, 28 de desembre de 1745 - 30 de desembre de 1797) siaguèt un oficièr de la marina espanhòla qu'aguèt un ròtle preponderant dins l'exploracion de Califòrnia per las poténcias europèas. Amb son equipatge del San Carlos siaguèron los primièrs exploradors que dintrèron dins la baia de San Francisco.
Ayala dintrèt dins la marina espanhòla lo 19 de setembre de 1760, e dapasset arribèt fins a ne venir capitani en 1782. A la debuta del decenni de 1770, las autoritats espanhòlas ordenèron que comencèssa l'exploracion de la còsta septentrionala de Califòrnia per "verificar se i aviá d'implantacions russas sus la còsta de Califòrnia e per examinar lo pòrto de San Francisco". Fernando Rivera y Moncada aviá indicat qu'existissiá la possibilitat de realizar una mission dins çò qu'es ara San Francisco e aviá ja mandat una expedicion per la tèrra per establir la sobeiraniá espanhòla sus aquel país jos lo comandament de Juan Bautista de Anza. Ayala, qu'èra pas que sargent en aquel temps, siaguèt una de las personas causida per menar l'expedicion navala.
Ayala arribèt a Veracruz en agost de 1774 e s'encaminèt daus la vila de Mexic per i recebre los òrdres del vicerei, Fray Antonio María de Bucareli y Ursúa. Bucareli lo mandèt a San Blas ont prenguèt lo comandament de la goleta Sonora, que fasiá partida d'una flòta dirigida pel general Bruno de Heceta (que comandava la fregata Santiago). La flòta partiguèt de San Blas a la debuta de 1775. Pr'aquò, quand aviá tot bèl just laissat San Blas, lo comandant del paquebòt San Carlos, Miguel Manrique, tombèt malaut, e mai se quauques fonts dison que venguèt baug. Ayala recebèt l'òrdre de menar lo lenh, e aguèt de tornar a San Blas per i pausar Manrique e aprèp quauques jorns tornèt rejónher la rèsta de la flòta.
Ayala siaguèt designat per passar a travèrs de l'estrech e explorar lo territòri del temps que los lenhs Santiago e Sonora contunhavan son camin daus lo nòrd. Lo vaissèl San Carlos carguèt de viures a Monterrey, e se n'anèt de la vila lo 26 de julh en se dirigir daus lo nòrd. Ayala passèt a travèrs de l'airal conegut actualament jol nom de Golden Gate lo 5 d'agost de 1775 amb un pauc de dificultat e fòrça atencion a causa de las marèas. Ensagèron d'i ancorar los lenhs mantuna vegada, mas aguèron d'o far finalament en fàcia de l'ilha Ángel (al centre de la baia de San Francisco), pr'aquò arribèt pas a contactar lo grop dirigit per Anza. Lo San Carlos remanguèt dins la baia entrò lo 18 de setembre, e puèi tornèt a San Blas vía Monterrey.
Lo rapòrt d'Ayala al vicerei compreniá d'informacion detalhada a prepaus de la geografia de la baia, e i fasiá remarcar los avantatges de l'endrech coma pòrt (particularament "l'abséncia de las nèblas enujosas qu'apareisson quotidianament a Monterrey, que la nèbla a San Francisco tot escàs atenhiá la dintrada del pòrt e una vegada dins son interior lo temps es clar", e a l'encòp l'amabilitat dels abitants de l'airal).
Ayala prenguèt la retirada lo 14 de maç de 1785.


text:
A Montpelhièr pus degun ne parla, çaquelà dempuèi que los Franceses i son arribats, 1330, l’identitat de la vila s’es perduda, e quitament lo vertadièr nom de Jacme Ier (en occitan) a desaparegut darrièr un ‘Jacques Ier’, quasiment pertot, mas degun s’en maina dins la comuna e quitament pas lo servici comunicacion que preferís ENJOY MONTPELLIER (escricha al mòde de la ciutat nòrd-amaericana) que non pas pensar a las raiças istoricas de la senhoria de Montpelhièr.
Alara per marcar lo còp, un tiquet roge, ambe mantunes comentaris sobre ‘ENJOY MONTPELLIER’ :
Durant Millésime Bio, autoproclamat salon a succès pel marqueting intèrne, ai poscut verificat que las grafias del temps de Jacme Ier damorava sobre las etiquetas, e los proprietaris de las cavas n’en sabián quasiment res, mas res de res !
Seràn mai que tres Calandretas que caldrà a Montpelhièr per recuperar la dignitat del temps de Jacme Ier.
Dementre que los Franceses ne fan la gestion auràn francizat la ciutat, ara son a l’anglicizar, e li portar una de vèrme bandolièr per panar lo maxímum possible los visitors qu’an agut lo malastre de pensar en bien aquesta vila anciana vila occitana.
Jacme Ier podrà tornar, lo trabalh de reviscòl de la dignitat occitana serà bèl.


text:
Lo jornal catalan ElPuntAvui publica uèi, dedins la polemica engimbrada per un Tribunal de Madrid sobre l’ensenhament per immersion lingüistica de la lenga catalana (e donc occitana en Aran), reconegut per totas las institucions europèas coma lo modèl per la pluralitat lingüistica que nos cal en Euròpa.
L’article explica, coma l’auriá poscut explicar fa detz annadas, que l’ensenhament del catalan en immersion lingüistica frena pas la bona coneisséncia de l’espanhòl, ni mai d’autras lengas. Los turiferaris nacional-expansionista de l’espanhòls o del francés zo podràn verificar en visitar las escòlas en Val d’Aran (sobre una basa occitana) ; es qu’i an quitament pensat ? E lo Tribunal capable de visitar las escòlas abans de n’aver un punt de vista dempuèi Madrid, elonhat de las realitats ?
D’aquí podèm donc afortir que las accions politicas del PP e de Ciutadanos son d’accions de nacionalisme d’expansion espanhòla sobre l’esquina de çò que fabrica per esséncia antropologica la nacion, la lenga.
O cal dire tanben, l’accion politica aquesta es tanben lo rebat de la presentacion que fan los Espanhòls de la diplomàcia [foncionaris que son tanben pagats per impòsts catalans, bascos o galicians, e qu’an per ròtle d’emplenar los centres culturals de quasiment tot, levat libres o abonaments en lenga catalana] e los filhs d’Espanhòls [Casa de España per exemple, o un pintre andalós en vila tolzana, famós pareis, benlèu lo meteis que crida quora l’ancian president Montilla parla en catalan a la Casa de España per una visita oficiala] de la situacion politica e lingüistica de Catalonha (Principat) dins las tèrras occitanas (sotmetudas en fRANÇA al meteis sistèma de negacion lingüistica francesa). Lo projecte dels nacionalistas parisencs o madrilencs es plan la destruccion lingüistica europèa, per totes los mejans ; la lora principala caracteristica es que zo faràn coma àngels autoproclamats de la «bona politica» pels Occitans o Catalans.
Avèm tanben entendut mantunes elegits e mantunas elegidas explicar que «les Catalans exagèrent», per explicar que «vòlon imposar solament lo catalan», çò qu’es faus vist l’article de ElPuntAvui. Çò de “plasent”, sovent, lo meteis personal politic afrancezat explica que cal servar l’escòla unica en lenga francesa e que cal aver mantunes pòstes, sotmetuts al principi parisenc de la republica, pòstes de mai per l’escòla, e que fan la guèrra a las escòlas bilingüas e a Calandreta, e evidentament que se retròban dins un sistèma catolic qu’ensenha pas brica –res o quasiment res- l’occitan.
-°-


text:
John Wayne
John Wayne (nascut Marlon Michael Morrison) siguec un actor de cinèma american, principalament de Western.
Conegut coma eth Duc , ganhec un Oscar e hec plan de peletes de western.
Comencec era sua vida artistica en eth cinèma mut pendent es annades 1920. Siguec ua deras principalas estèlas des des annades 1940 enquias annades 1970. Hec tanben plan de peletes de westerns e epiques ena Dusau Guèrra Mondiau. Tanben hec ua amplia gamma de peletes de diuersi genres coma biografies, comedies, romantiques e policiaques. Reporgia ua mena d'òme individualista plan brut e pr'amor d'açò se convertiguec en ua icona americana.
Joventut e inicis[modificar | modificar la font]
John Wayne, vadut a Winterset, Iowa, coma Marion Robert Morrison en 1907 se convertiguec en Marion Michael Morrison quan es sòns pairs volgueren aperar eth sòn proche hilh Robert. Era praubesa que determinec es sòns prumèrs ans de vida, qu'eth sòn pair qu'amiava pas ben era economia dera familha. Eth Duc èra un bon estudiant e tanben hera popular. Èra naut e damb condicions fisiques. Èra un jogaire de fotbòl american destacat en eth Glendale Institute e siguec recreissat pera Universitat de Califòrnia. Coma jove, Wayne tanben trabalhec en ua botiga de gelats e sòn propietari desihava shivaus tas estudis de Hollywood. Pendent açò, ena Universitat, comencec a trabalhar a l'entorn des estudis locaus deth cinèma.
Dempús dus annades de trabalhs coma actor en es estudis Fox Entertainment Group per 35 dolars ara setmana li ofertèren de hér un roll principal en ua peleta damb eth nom artistic de John Wayne. Maugrat qu'era peleta siguec un desastre, era sua paga s'enauçà enquias 75 dolars ara setmana.
Pendent açò es especialistes l'ensenhèren d'acabalar atau coma d'autes tecniques deth western. Nau annades dempús, era sua participacion ena peleta "The Stage Coach" (1939) se convertiguéc en ua estèla deth cinèma.
Eth Duc deth cinèma[modificar | modificar la font]
Wayne apareishia en més de vint peletes de John Ford des de 1928 e pendent es 35 annades següenti. Enter aquesti includent The legion (1949), The quiet man (1952), The searchers (1956) e The man who killed Liberty Valance (1962).
Un des personatges més estimadi de Wayne erá en The High and Mighty (1954) on heia d'aviador. En 1949 eth director Robert Rossen ofertaua eth personatge principal d'All the king's men a Wayne mes aguest rebutjec pr'amor que projectaua antiamericanisme. Broderick Crawford, qu'acceptec finauments aguest personatge, ganhéc en 1950 eth Oscar. Wayne qu'eth ganhéc pas pera sua participacion en The sands of Iwo Jima.
Johan Wayne ganhéc fin-finau un Oscar per True Grit (1969). Tanben siguéc nomenat coma director per ''The Alamo''(1960), ua des dues peletes que dirigec. Era auta siguec The Green Berets (1968) era soleta peleta americana heta pendent era Guerra de Vietnam tà dar suport ara guerra.
The searchers (1956) ei considerada coma era melhor actuacion de John Wayne e benlèu era més complicada. Wayne erá conegut pes sues idees conservadores. Participéc ena Motion Picture Alliance for the Preservation of American ideals e ne siguec eth president pendent un temps. Siguec plan anticomunista e seguidor dera House of Un-American Activities Commitee atau coma dera lista negra d'actors acusats d'éster compasius damb eth ideari comunista.
En 1964 se li diagnostiquèt cancre de paumon e siguec operat tà estradar-li tot eth paumon querre e dus costes. Pera sua fama o per éster eth republican més famós de Hollywood, eth Partit Republican li demandec de sajar d'éster president des Estats Units per 1968. Més eth consiraua pas qu'eth poble voliua de vertat un actor ena Casa Blanca. Totun, donec suport eath sòn amic Ronald Reagn coma governador de Califòrnia en 1966 e 1970.
Wayne maridec tres viatges , tostemps damb gojates que parlauen l'espanhòu; Josephine Alicia Saenz, Esperanza Baur e Pilar Palette. Auia tres hilhs damb Josephine e tres damb Pilar. John Wayne moriguec de cancre d'estomac en 1979.
Filmografia[modificar | modificar la font]
• Four Sons (1928)
• The Big Trail (1930)
• Ride Him, Cowboy (1932)
• The new Frontier (1935)
• The Stagecoach (1939)
• In Old California (1942)
• Back to Bataan (1945)
• Red River (1948)
• Fort Apache (1948)
• Rio Grande (1950)
• Hondo (1953)
• The conqueror (1956)
• The Barbarian and the Geisha (1958)
• North to Alaska (1960)
• The Comancheros (1961)
• Hatari! (1962)
• How the West was won (1963)
• The Quiet Man (1963)
• Chisum (1970)
• Rio Lobo (1970)
• The Cowboys (1972)
• McQ (1974)
• The Shootist (1976)


text:
Le ravaudeur n'a pas collecté toutes les pièces du puzzle. Le ravaudeur ravaude, j'entends par là qu'entre les morceaux de sa peine il suture, et que suturant il renonce à l'unité de ce qu'il rassemble et sa tâche c'est de faire tenir ensemble, et son travail un manteau d'Arlequin.
samedi 7 mai 2016
Ce qui fait retour
Je n'ai plus le temps mais je le prends pour toi, je lance mes filets dans ce passé où je peine à me pencher, ce que j'en ramène c'est peu, j'en fais ce que j'en peux, et je pense aux tableaux de feutrine où le père du père collait à la Sécotine des coquillages avec rigueur, à la façon des vitrines des vieux musées d'histoire naturelle.
1 commentaire:
Se maufisar dau soleuRépondreSupprimer
Tornar a Vannes, t'i tornar trobar pas, es picar lo luec d'irrealitat. Ta chambra, lo jardin, lei carriera dei barris de pèiras tremolant de polipòds, lei renglòras grisas e lei renglòras vèrdas, lo pòrt enavau, lei ressons dau bagad, Philippe, lei pichòts, tot te subreviu, lo gòu indiferent, te subrevive, sabe pas coma. Lei sabors an pas cambiat, la lutz parèis eternala que raja sus leis isclas ont nos agradava de caminar, lei plajas ben escondudas ont t'agradava tant de denedar, ont, te maufisent dau soleu - se cau maufisar dau soleu - demoravas jamai longtemps. Corpatàssie l'incambiat, verifique, incredule, ton abséncia, e aqueu sentiment insensat que siás pas tu que siás mòrta, mai que lo mond t'escond e me mentís, coma me mentís lo mond en t'escondent, coma lo soleu t'escafa, coma son crudèus lei rires dei pichòts sota lei barris de Vannes ont de tu me languisse d'a fons.
(traduction en Oc de Stéphane Lombardo)


text:
Transcarpàcia
Transcarpàcia (en ucraïnian ЗakapпaTcbka oблacTb, Zakarpatska óblast o ЗakapпaTTя, Zakarpàttia; en ongrés Kárpátalja) es una de las 24 províncias o óblasts d'Ucraïna. Se tròba a l'extrèm occidental de l'estat, termierèra amb Polonha al nòrd, amb Eslovaquia al nòrd-oèst, amb Ongria al sud-oèst, amb Romania al sud, e amb las óblasts ucraïnianas de Lviv al nòrd-èst e Ivano-Frankivsk al sud-èst.
A una superfícia de 12.800 km² e una populacion de 1.249.663 abitants (2004). La capitala es Újhorod (ýжropoд) e i destacan tanben las vilas de Mukàtxeve (MykáчeBe) e Txop (Чoп), nud de comunicacions. L'economia regionala es basada en lo comèrci transfronterer e l'espleitacion vitivinícola e forestala.


text:
ETA que demanda « excusa » a las victimas de la soa luta armada tà l'independéncia deu País-Basco
Cinquanta-nau ans arron la soa creacion, l'organizacion separatista basca l'ETA (Euskadi Ta Askatasuna, País-Basco e Libertat) que demanda « excusa » a las soas victimas qui n'avèvan pas dirèctament participat au conflicte.
Que publiquè un comunicat au matin dens los jornaus bascos Gara e Berria. Qu'anonciarà la soa dissolucion la purmèra dimenjada de mai en País-Basco francés.
ETA qu'estó creat en 1959 en plea dictatura deu gavidaire espanhòu Francisco Franco. Que's denombran 829 morts e milierats de nafrats au nom deu son combat. Lo 8 d'abriu 2017, l'organizacion separatista basca qu'avè depausat las armas en donar ua lista deus sons esconeders a la justícia francesa. Los policièrs qu'avèvan descobèrt 3,5 tonas d'armas, d'explosius e de materiaus dens 8 endrets diferents situats dens lo departament deus Pirenèus-Atlantics.
ETA que volèva negociar lo son desarmament en escambi de « l'amelhorança de la situacion » deus membres de l'ETA empresoats. Que cèrcan l'apressada deus presoèrs dab las lors familhas.
Fòto : « Gora E.T.A. » a Salamanca. (T. Navarro)
Articles en relacion
- Luta contra lo comèrci de l'evòri : Euròpa e Asia qu'avançan, l'America deu Nòrd que hè arrèpèr
- Lo Bon Son : Caupit com ne's pòt pas mei !
- ETA que demanda « excusa » a las victimas de la soa luta armada tà l'independéncia deu País-Basco
- Rugbi feminin… rugbi tot simplament !
- Hestenau Passa-Pòrts 2018 a Montrejau (31)


text:
Vielha, 25 de mai de 2018.- Eth Conselh Generau d’Aran, a trauès dera enterpresa Servicis Ambientaus dera Val d’Aran (SAVA S.L.), a daurit enes darrèri dies es pistes forestaus d’accès as paratges naturaus mès emblematics dera Val d’Aran, coma son era pista forestau dera Artiga de Lin, daurida ja hè quauqui dies e era pista…
Vielha, 25 de mai de 2018.- Eth Talhèr de Coaching organizat pera Oficina de Joenessa deth Conselh Generau d’Aran adreçat a pairs, mairs e educadors, servic entà crear un espaci de reflexion sus era grana e importanta foncion qu’a er hèt d’educar Eth talhèr que debanèc ena sala de plens der Ajuntament de Bossòst anèc…
XVIIIau Prèmi Aran de Literatura XIau Concors de Diboish ena escòla. XIau Festivau de Teatre ena escòla Vielha, 25 de mai de 2018.- Eth pròplèu dissabte dia 9 de junh entàs 19 ores, ena glèisa de Mijaran de Vielha, aurà lòc er acte de liurament des prèmis des concorsi literaris XXVIIIau Mossen Condò Sambeat e…
Vielha, 24 de mai de 2018.- Eth Govèrn d’Aran e es centres educatius d’Aran an renauit eth convèni de promocion deth Plan Catalan “Espòrt ena Escòla” de foment des practiques esportiues enes escòles, que s’a agranit a toti es centres educatius dera Val d’Aran. Eth Conselh Generau d’Aran apòrte 7.500 € destinadi as Associacions Esportiues…
Eth termini de presentacion de sollicituds finalize eth 29 de junh de 2018 Vielha, 22 de mai de 2018.- A comdar d’aué e enquiath dia 29 de junh, se poderàn presentar es sollicituds entà poder optar as subvencions en regim de concurréncia competitiva entath pagament deth loguèr 2018, a trauès dera Oficina Joenessa deth Conselh…


text:
La Grand Vila
La Grand Vila[1],[2],[3] (oficialament en francés Comps-la-Grand-Ville) es una comuna roergata de Guiana situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
|Ciutat superficie = 2 195 ectaras |km2 = 21,95 km² |Altitud minimale = 441 mètres |Altitud maximala = 772 mètres |Altitud mièja sus la comuna = 607 mètres |Altitud de la comuna de Comps-la-Granda-Vila = 709 mètres
Comps-la-Granda-Vila es un vilatge francés, situat en lo centre del departament del Aveyron e la region de Miègjorn-Pirenèus. Los sieus abitants an trucat los Grandvillois e los Grandvilloises. La municipalitat s'estend sus 21,95 km² e compte 580 abitants dempuèi lo darrièr recensement de la populacion en datant de 2010. Amb una densitat de 26,42 abitants per km², Comps-la-Granda-Vila a conegut un net ascens de 35,1 % de la siá populacion per çò qu'es de 1999.
Environat per las municipalitats de Santa-Juliette-sus-Viaur, Calmont, Flavin e Salmiech, Comps-la-Granda-Vila a situat a 13 km al sud-oèst de Rodez la mai granda vila dels environs e prefectura de la Aveyron.
Situat a 441 mètres d'altitud, Lo riu lo Viaur es lo principal cors d'aiga #que travèrsa la municipalitat de Comps-la-Granda-Vila.
Sus la bordure Es del Ségala,la municipalitat es prèpa del Lévézou e del parc natural regional dels Grands Causses, a aperaquí 15 km del lac de Pareloup, 5en mai grand retenuda d'aiga artificiala de França e la mai granda del sud de la França. Luòcs a vocacion agricòla sustot de ramaderia bovins coma tot lo Aveyron e en una cèrta mesura touristique.
|Ville superficie = 2 195 hectares |km2 = 21,95 km² |Altitude minimale = 441 mètres |Altitude maximale = 772 mètres |Altitude moyenne sur la commune = 607 mètres |Altitude de la mairie de La Grand Vila = 709 mètres
La Grand Vila est un village français, situé dans le centre du département de l'Aveyron et la région de Midi-Pyrénées. Ses habitants sont appelés les Grandvillois et les Grandvilloises. La commune s'étend sur 21,95 km² et compte 580 habitants depuis le dernier recensement de la population datant de 2010. Avec une densité de 26,42 habitants par km², La Grand Vila a connu une nette hausse de 35,1 % de sa population par rapport à 1999.
Entouré par les communes de Sainte-Juliette-sur-Viaur, Calmont, Flavin et Salmiech, La Grand Vila est situé à 13 km au sud-ouest de Rodez la plus grande ville des environs et préfecture de l’Aveyron.
Situé à 441 mètres d'altitude, La rivière le Viaur est le principal cours d'eau qui traverse la commune de Comps-la-Grand-Ville.
Sur la bordure Est du Ségala,la commune est proche du Lévézou et du parc naturel régional des Grands Causses, à environ 15 km du lac de Pareloup, 5en plus grande retenue d'eau artificielle de France et la plus grande du sud de la France. Lieux à vocation agricoles notamment d'élevage bovins comme tout l'Aveyron et dans une certaine mesure touristique.
Istòria[modificar | modificar la font]
Comps-La-Granda-Vila : perque aquel nom ? Doas ipotèsis an retengut : la paraula Comps vendriá del latin "Campus" en significant camp, o plan de la paraula "Cumba" #que significa combe. La paraula vila ven del latin "Villa" #que significa "domeni agricòla" a l'epòca gallo-romaine. Comps-La-Granda-Vila es un pichon vilatge situat en centre Aveyron a 720 m d'altitud, al sud de Rodez, près dels lacs del Lévézou. Lo pòble es lo banc de la magnifica Abbaye Cistercienne de Bonnecombe, fondada l'an 1167 suls bòrds del Viaur. La municipalitat de Comps-la-Granda-Vila a la siá istòria estretament ligada a aquela de la Abbaye de Bonnecombe. Abans la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, sabiam pas res de l'istòria del pòble, s'aquel es pas l'existéncia de la glèisa ponduda jos la juridiction de Bonnecombe a la siá creacion. Abans d'èsser crompat pel Abbaye, lo pòble a apertengut a una familha de Comps.
Es en 1441 que los abitants aguèron autorizat a fortificar-se ; a Modèl:La s-, la abbé Alexandre de Carreto #installar a Comps la siá familha dins lo castèl #que #far bastir. La familha #conservar lo castèl fins a Modèl:La s- abans d'o vendre a ricas bourgeois, las Greffeuilhe. Lo pichon castèl de Comps a de contunh apertengut a un notaire, lo Sr. Mignonac, Egalament cònsol del pòble a l'epòca. A de contunh servit de coan de contunh d'escòla, abans de venir uèi Lo Barralh de Albray, ostal de hostes. La glèisa paroissiale de Comps, bastida cap a la fin de l'epòca romane e classificat monument istoric dempuèi 1938, a dotat d'un retable d'estil baroque confeccionat l'an 1660 pel abbaye de Bonnecombe. Pendent la Revolucion, lo cònsol del pòble, #decidir en 1792 de far transporter lo retable e lo tabernacle dins la nòstra glèisa amb la fin dels salvar del pillage. Un pauc mai luènh, en plena natura, se tròba la glèisa baroque de Sant Salvador, en datant de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle e en possedint un retable e una chaire a predicar en bòsc sculpté en datant de la Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle.
Lo pòble a dotat de nombrosas associacions en organizant regularament tot a la longitud de l'an de las activitats culturalas e esportiuas. La fèsta del pòble se desenrotlla lo 15 d'agost e dona luòc a desparièrs festivités tales #que #embenar, jòcs ancians, bal, manjars, concorses de pétanque, desfilada de bicicleta fleuris pels mainats, èca. Una nòva associacion es nascuda n'en agost 2009, creada per las résidents de la Abbaye. Divèrsas manifestacions son ja en cors, tales que coralas, concèrts, jornada occitana, jornada del Patrimòni de País e del Molin, tot #encobrir desenrotllant-se en lo magnific marc del Abbaye.Lo nòstre pòble es un luòc en calma e plàcid, las façadas rénovées de las vièlhas bastiguèsses a la cœur del pòble ludut conferisson un aire coquet. Divèrses camins de randonnées a la sortida del pòble pòrtan al bòsc, suls bòrds del Viaur, e fins al Abbaye.
Qualques pichons comèrcis refàn la siá aparicion, una épicerie, una modista, un perruquer, una esthéticienne, un forner bio ! En resumit, un pichon pòble ont fa bon viure.
La Grand Vila : pourquoi ce nom ? Deux hypothèses sont retenues : le mot Comps viendrait du latin "Campus" signifiant champ, ou bien du mot "Cumba" qui signifie combe. Le mot ville vient du latin "Villa" qui signifie "domaine agricole" à l'époque gallo-romaine. La Grand Vila est un petit village situé en centre Aveyron à 720 m d'altitude, au sud de Rodez, à proximité des lacs du Lévézou. Le village est le siège de la magnifique Abbaye Cistercienne de Bonnecombe, fondée en 1167 sur les bords du Viaur. La commune de La Grand Vila a son histoire étroitement liée à celle de l'Abbaye de Bonnecombe. Avant le Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, nous ne savions rien de l'histoire du village, si ce n'est l'existence de l'église mise sous la juridiction de Bonnecombe à sa création. Avant d'être acheté par l'Abbaye, le village a appartenu à une famille de Comps.
C'est en 1441 que les habitants furent autorisés à se fortifier ; au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, l'abbé Alexandre de Carreto installa à Comps sa famille dans le château qu'il fit construire. La famille conserva le château jusqu'au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle avant de le vendre à des riches bourgeois, les Greffeuilhe. Le petit château de Comps a ensuite appartenu à un notaire, M. Mignonac, également maire du village à l'époque. Il a ensuite servi de couvent puis d'école, avant de devenir aujourd'hui Le Clos d'Albray, maison d'hôtes. La glèisa paroissiale de Comps, construite vers la fin de l'époque romane et classée monument historique depuis 1938, est dotée d'un retable de style baroque confectionné en 1660 pour l'abbaye de Bonnecombe. Pendant la Révolution, le maire du village, décida en 1792 de faire transporter le retable et le tabernacle en notre église afin de les sauver du pillage. Un peu plus loin, en pleine nature, se trouve l'église baroque de Saint Sauveur, datant du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle et possédant un retable et une chaire à prêcher en bois sculpté datant du Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle.
Le village est doté de nombreuses associations organisant régulièrement tout au long de l'année des activités culturelles et sportives. La fête du village se déroule le 15 août et donne lieu à différentes festivités telles que bandas, jeux anciens, bal, repas, concours de pétanque, défilé de vélo fleuris par les enfants, etc. Une nouvelle association est née en août 2009, créée par les résidents de l'Abbaye. Diverses manifestations sont déjà en cours, telles que chorales, concerts, journée occitane, journée du Patrimoine de Pays et des Moulin, tout cela se déroulant dans le magnifique cadre de l'Abbaye.Notre village est un lieu calme et paisible, les façades rénovées des vieilles bâtisses au cœur du village lui confèrent un air coquet. Plusieurs chemins de randonnées au départ du village mènent à la forêt, sur les bords du Viaur, et jusqu'à l'Abbaye.
Quelques petits commerces refont leur apparition, une épicerie, une couturière, un coiffeur, une esthéticienne, un boulanger bio ! Bref, un petit village où il fait bon vivre.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.


text:
Le Roulier
Le Roulier es una comuna francesa, situada dins lo departament dels Vòges e la region de Lorena.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo vilatge a situat sus la crête en dominant la vallée de la Vologne e a pas separat de los sieus vesins Deycimont e Charmois que, respectivament, per la butte de Châtillon al sud-es e lo caulet dich « Elevada del Mont » al nòrd-oèst.
Le village est situé sur la crête dominant la vallée de la Vologne et n'est séparé de ses voisins Deycimont et Charmois que, respectivement, par la butte de Châtillon au sud-est et le col dit « Haut du Mont » au nord-ouest.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Fins en 1830, lo vilatge formava una sola municipalitat amb Charmois-davant-Bruyères.
Jusqu'en 1830, le village formait une seule commune avec Charmois-devant-Bruyères.


text:
Pontcirc
Pontcirc[1],[2],[3] (oficialament en francés Pontcirq) es una comuna occitana de Carcin situada dins lo departament francés d'Òlt e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Pontcirc es una formacion medievala, compausada del mot occitan pont, del latin pontis, e d'un nom de persona Circ, de Ciricus, (nom de familha ? benlèu ambe l'ellipsa de sent ?) [4],[5].
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Catús; es ara del canton de Causse et Bouriane (en francés), donc de Causse e Boriana.
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Vejatz tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
- ↑ Sit Toponimia occitana
- ↑ Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
- ↑ Gaston Bazalgues, A la Découverte des Noms de Lieux du Quercy et des Communes du Lot, Les Éditions de la Bouriane et du Quercy, 2002, p. 118
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 541
- ↑ http://www.annuaire-mairie.fr/ancien-maire-pontcirq.html


text:
1273
Aquesta pagina concernís l'an 1273 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Africa[modificar | modificar la font]
Egipte[modificar | modificar la font]
Dins lo nòrd de Siria, perseguida deis operacions acomençadas l'annada precedenta còntra leis Assassins. S'acabèron per la conquista de totei lei castèus de la sècta que son poder foguèt romput dins la region d'un biais definitiu. Son influéncia religiosa demeniguèt tanben pauc a pauc.
Asia[modificar | modificar la font]
Empèri Song[modificar | modificar la font]
Perseguida de la guèrra còntra lei Mongòls que contunièt de se concentrar sus lo sètge de Xiangyang. En causa de la fin dei temptativas Song per rompre lo sètge acomençat en 1267, la defensa s'afondrèt au començament de l'annada e la vila foguèt conquistada per lei Mongòls lo 14 de març. Coma de costuma, i chaplèron la populacion e lei subrevivents de la garnison (aperaquí 250 000 mòrts). Aquela desfacha exposèt lo rèsta dau territòri Song que foguèt rapidament atacat.


text:
934
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 934 del calendièr gregorian.
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Campanha militara importanta dirigida per Joan Korkoas e 50 000 òmes. En causa dau caòs intèrne dau Califat abbassida, la vila obtenguèt ges de renfòrç e una partida de sa populacion s'enfugiguèt. Lo rèsta asssaièt de sostenir un sètge mai deguèt capitular lo 19 de mai. Lei crestians e lei musulmans acceptant de se convertir aguèron lo drech de demorar dins la vila, leis autrei foguèron expulsats e Melitèn dirèctament annexada per l'Empèri.
D'autra part, incursion magiara còntra la Tràcia bizantina.
Escòcia[modificar | modificar la font]
Per de rasons mau conegudas, rompedura entre lo Reiaume de Wessex dirigit per lo rèi Æthelstan e leis estats dau nòrd de l'illa, especialament Escòcia. Per s'opausar a l'arribada d'una armada menada per Æthelstan qu'ataquèt lo reiaume de Strathclyde, totei leis estats dau nòrd formèron una aliança comuna. Escòcia s'alièt tanben ambé lei Vikings de Dublin.
Africa[modificar | modificar la font]
Califat Fatimida[modificar | modificar la font]
Mòrt dau califa Ubayd Allah al-Mahdi (entre lo 23 de febrier e lo 3 de març). Son fiu Al-Qaim bi-Amr Allah, qu'èra lo cap de la màger part dei campanhas militaras fatimidas dempuei d'annadas, li succediguèt.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Assassinat dau califa Al-Qahir jutjat tròp tiranic après uneis execucions crudèlas d'adversaris. Lei caps dau complòt còntra lo califa chausiguèron Ar-Radi, fiu dau califa Al-Muqtadir (908-932). Sensa autoritat, laissèt leis afaires de l'Estat a sei visirs, especialament Muhammad ibn Ra'iq que prenguèt rapidament un ròtle fòrça important. Dins lo sud d'Iraq, lei governadors de Basra refusèron d'ara endavant de transferir la collècta deis impòsts vèrs la capitala e venguèron independents.
Dins la region iraniana, lei Buyides contunièron seis atacas acomençadas en 932-933. Conquistèron lei províncias de Khuzestan e de Kerman.


text:
.
Minervo, divesso dis iue glas, ié venguè :
— O noste Paire, enfant dóu Tèms, lou mai aut di Rei ! Aquest au mens es esta mata d’uno mort justo. Ansin siegue mata ’quéu que fara lou meme! Mai moun cor s’estrasso au souveni dóu brave Ulisse, lou paure ! que reboulis despièi long-tèms, liuen de si gènt, dins uno isclo au mitan de la mar. E dins aquelo isclo aubrouso, ié demoro uno Divesso, la dangeirouso chato d’Atelas, aquéu que counèis li founsour de la mar e porto lis àuti coulouno aubourado entre la terro e lou Cèu. E sa chato d’aquest tèn lou malurous que se doulouiro e qu’elo blandis sèmpre de soun dous paraulis pèr finqu’óublide Itaco ; mai éu barbèlo de revèire la tubado de soun endrè, pièi mouri. E toun cor es pas pretouca, o Jupitèr, pèr li sacrifice qu’Ulisse te faguè, proche li nau d’Argos, davans la grando Troio ? Adounc, perqué siés tant
enmalicia contro éu ?
E Jupitèr, amoulounaire di nivo, ié respoundeguè coume eiçò :
— Ma fiho, queto paraulo vèn d’escapa d’entre ti dènt ? Coume pourriéu-ti óublida lou divin Ulisse, que pèr l’èime es en subre de tóuti lis ome e qu’óufrissié lou mai de sacrifice i Diéu que sempre vivon e demoron dins lou vaste Cèu ? Mai Netune qu’envirouno la terro es de-countùni encagna pèr l’Uiard qu’Ulisse embourgnè : Poulifème fort coume un Diéu, lou mai fort dis Uiard. La ninfo Tòuso, fiho de Fourcin, Mèstre de la mar sóuvajo, lou meteguè au mounde s’estènt apariado emé Netune dins si baumo coufudo. Amor d’acò Netune que bassaco la terro, pèr pas tua Ulisse, lou forço de courre bourrido liuen de soun païs. Mai nàutri que sian eici, asseguren-ié sa revengudo e Netune óublidara soun iro, car soulet noun poudra rèn
contro tóuti li Diéu inmourtau.
E Minervo, Divesso dis iue glas, ié venguè :
— O noste Paire, enfant dóu Tèms, lou mai aut di Rèi ! S’agrado i Diéu benastru que lou sage Ulisse tourne dins soun oustau, manden l’Anounciaire Mercùri, Mataire d’Argus, dins l’isclo d’Ougigìo, pèr que fague assaupre à la Ninfo de la bello como qu’avèn decida lou retour d’Ulisse fort e paciènt. E iéu anarai en Itaco, empurarai soun fiéu, e, acampant lou Counsèu dis Acaian cabelu, ié dounarai la forço de courseja tóuti li Calignaire qu’escoutellon si fedo noumbrouso e si biòu à cambo torso e bano courbudo. E lou mandarai en Esparto e dins la savelouso Pilos, pèr fin que s’assabènte dóu retour de soun paire bèn-ama, e que fuguè mai-que-mai ounoura au mitan dis ome.
Ansindo aguènt parla, courdelè autour de si pèd li bèlli sandalo redoulènto e daurado que la portavon sus mar e sus l’inmènso terro coume l’alenado dóu vènt. Prenguè ’no forto lanço d’aram, pounchudo, longo, grevo e soulido, que n’en dountavo lou fube dis ome valènt contro quau elo, fiho d’un paire ufanous, èro enmaliciado. E s’estènt abrivado dóu cresten de l’Oulimpe, sa lanço d’aram en man, davalè au mitan dóu pople d’ltaco, vers lou courredou d’Ulisse sus lou lindau de la court, retrasènt à-n-un estrangié, lou capoulié di Tafian, Mentés.
E ié veguè lis arrougant Calignaire que jougavon i palet davans li porto, asseta sus de pèu de biòu qu’éli-meme avien sagata. E de precoun e de serviciau à soun entour apetega, lis un sermavon lou vin dins li cratère, lis autre escuravon li taulo emé d’espoungo trauquihouso ; i’aguènt espandi li touaioun, despartissien la carnasso à rebala.
E lou proumié de tóuti, lou divin Telemaque veguè Minervo. Entre li Calignaire èro asseta, lou cor doulènt, vesènt dins soun èime soun brave paire reveni subran e coucha li Pretendènt foro de l’oustau, e reprene soun poudé, e mena soun bèn. Adounc pensant à-n-acò, asseta ’m’éli, veguè Minervo ; e venguè vers lou courredou, endigna qu’un estrangié demourèsse long-tèms dre sus lou lindau. S’en aprouchè, i’ agantè la man drecho, reçaupeguè la lanço d’aram, pièi ié diguè aquésti paraulo aludo :
— La bono salut, Estrangié ! ami fuguen ! pièi après lou repas nous dirés ço que vous fau.
Aguènt ansin parla, lou menè ; Minervo seguissié. E quouro fuguèron intra dins la grand salo, apielè la lanço contro uno nauto coulouno, dins uno armarié lusènto ounte èron deja messo à-de-rèng forço àutri lanço dóu ferme e paciènt Ulisse. E faguè sèire Minervo, aguènt mes sus la cadiero un bèu tapis travaia de man de mèstre, souto si pèd un escabèu. Pèr éu, meteguè proche d’elo un sèti escrincela, liuen di Calignaire, pèr fin que l’estrangié noun se n’en faguèsse dóu repas tarabastous, au mitan di taulejaire mauembouca, e pèr ié demanda de soun paire.
Uno servicialo faguè boumbi dins un peiròu d’argènt, pèr l’asigado, l’aigo d’uno bello eigadiero d’or ; meteguè proche d’éli uno taulo lusènto. Pièi uno beilesso venerablo aduguè de pan e curbiguè la taulo de mèisse à jabo e requist ; e ‘n decoupaire serviguè li plat de car de touto merço, e ié pourgiguè de coupo d’or ; e un precoun à tout moumen ié baiavo à béure.
E li Calignaire plen de croio intrèron à-de-rèng, s’assetèron sus de sèti o de cadiero ; e de varlet vujavon d’aigo sus si man; e li servicialo acuchavon lou pan dins li gorbo ; e li jouvènt emplissien li cratère emé de vin. Pièi meteguèron la man i mèisse ; e quand se fuguèron assadoula, vouguèron d’àutri causo, la danso emé lou cant, adournamen di festin. E ‘n precoun meteguè ‘no mai que bello quitarro dins li man de Fèmi, quecantavo aqui mau-grat éu. E jouguè de la quitarro et coumencè de bèn canta. Mai Telemaque diguè à Minervo dis iue clar, en clinant la tèsto pèr que lis autre noun pousquèsson ausi :
— Bèl Estrangié, aurés-ti maliço de mi paraulo ? La quitarro e lou cant à-n-aquèsti agradon eisa, car bravon sèns vergougno lou bèn d’un autre, la richesso d’un ome que sis os blanquejon e s’apourridisson à la plueio, dins quauque rode de la terro fermo, o que soun barrula pèr lis erso de la mar. Boutas, se lou vesien en Itaco retourna, tóuti amarien miés de cambo desgajado que tant d’or en abounde e tant de bèu vièsti! Mai es mort, subissènt soun marrit destin, e nous soubro plus d’espero, quand meme un ome nous anounciarié sa revengudo, car aquéu jour jamai vendra. Mai parlas-me, lou cor sus la man. Quau sias e de queto raço sourtès ? Mounte es vosto vilo e quìnti soun vòsti parènt ?
Sus queto nau sias-ti vengu ? Quéti marin vous an adu en Itaco, e quau soun ? Car pènse pas que fugués vengu d’apèd. E digas-me franc, pèr que lou sache : venès-ti pèr la proumiero fes o bèn sias-ti un oste de moun paire ? Car proun gènt couneissien nòstis oustau e perèu Ulisse n’en vesitavo proun.
E Minervo, Divesso dis iue glas, ié respoundeguè :
— Te dirai de causo sincèro. Me vante d’èstre Mentés l’enfant dóu brave Anquiale, e beileje li Tafian, que di rèm soun lis ami. E vaqui qu’eici me siéu abourda ‘m’ uno barco e de coumpagnoun anant sus li nègri mar vers d’ome que parlon uno lengo estranjo, encò de Temese ounte vau carga d’aram e mounte porte lou ferre que lusis. E ma barco s’es arrestado eila vers la campagno, foro vilo, dins lou port de Reitroun, souto l’anoui bouscassous. E nous fasèn un ounour d’èstre liga ‘mé vautre e paire en fiéu pèr l’espitalita. Pos ana demanda pèr acò, aqui au vièi Laerto, car dison que vèn plus en vilo e que soufris dins en mai aliuncha, soulet em’ uno vièio femo que ié fai soun recate, quouro es las de percourre si drud vignarés. E siéu vengu, que lou brut se dounavo dóu retour de toun paire ; mai li Diéu entravon soun camin. Car lou divin Ulisse es panca mort sus terro; viéu dins quauque rode, retengu sus la mar vasto, dins uno isclo que lis erso embarron. E d’ome feroun e ruste, mèstre, lou retènon pèr forço. Mai vuei te predirai ço que li Diéu m’ispiron en ço que se coumplira, emai fugue pas devinaire e counèigue rèn i signe. Bouto, demourara pas long-tèms liuen de sa terro nadalo, meme estènt carga de cadeno de fèrri. E troubara lou biais de reveni, car es drud d’engano. Mai parlo, e digo-me franc se siés lou vertadié fiéu d’Ulisse éu-meme. Ié retraises mai-que-mai pèr la caro e la bèuta dis iue ; car nous sian rescountra souvènt avans que partiguèsse pèr Troio, mounte anèron peréu sus de nau cloutudo lis àutri capo d’Argos. Desempièi ai plus vist Ulisse e nimai éu m’a plus vist.
E lou brave Telemaque ié respoundeguè :
— Estrangié, vous dirai de causo mai-que-mai sincèro. Ma maire dis que siéu l’enfant d’Ulisse, mai iéu n’en sabe rèn, car degun noun saup pèr éu-meme quau es soun paire. Que noun fuguèsse pulèu l’enfant de quauque ome urous que degue veni vièi sus si terro ! E aro, lou dison : es dóu plus malastra dis ome que siéu na... Vaqui ço que me demandavias.
E Minervo, Divesso dis iue glas, ié venguè :
— Li Diéu t’an pas fa sali d’uno raço sènso glòri dins sa lignado, amor que Penelopob t’a fa tau que te vese. Mai parlo, e responde-me lou cor sus la man. Qu’es aquelo taulado ? Dequ’es aquel acamp ? N’aviés- ti besoun ? Es-ti uno souido vo ‘no noço ? Car acò n’es pas paga ‘n coumun talamen aquéli taulejaire brafon emé croio e arrouganço dins aquel oustau. Tout ome d’èime sena se n’en farié de te vèire au mitan
d’aquéli causo desountado.
E lou brave Telemaque ié respoundeguè :
— Estrangié, amor que me demandas d’acò, aquel oustau antan fuguè riche e ounoura tant que l’ome valènt abitè lou païs; mai vuei li Diéu, sourgènt de nòsti mau, autramen n’an pensa pèr faire d’éu lou mai escoundu dis ome. E noun lou plourariéu ansin, meme lou sachènt mort, s’èro esta sagata ‘mé si sòci au mitan di Trouian o s’èro mort entre de man amigo, après la guerro. Alor Grè i’aurien auboura ‘no lauso, e à soun enfant i’aurié leissa ‘no grando glòri dins l’aveni. Mai vuei lis Escòrpi l’an rauba dins l’escur ; e ‘s mort, e degun n’a rèn sachu ni rèn sachu d’éu, e m’a leissa que li doulour e li lamento. Mai me doulouire pas que sus éu, e li Diéu m’an manda d’àutri lagno amaro. Tóuti aquéli que coumandon dins lis Isclo, à Douliqui, à Samos, à Zacinto l’abouscassido, em’ aquéli que coumandon dins la rudo Itaco, tout acò cercon ma maire e meton moun oustau au nis de la serp. E ma maire noun pòu refusa de noço que fan orre, ni bouta fin à-n-acò. E aquélis ome abenon moun oustau en mangiho e léu veiran ma fin, tambèn.
E, pietadouso, Minervo respoundeguè :
— Ah ! n’es pas de doute, as grand besoun d’Ulisse, que metigue sa man sus aquéli Calignaire óutrajous ! Car se revenié e que se tenguèsse dre sus lou lindau de la porto, emé soun casco e soun blouquié emé dos pico, tau que iéu lou veguère la proumiero fes, bevènt e se gaudissènt dins nosto demoro, retour de Courinto ounte èro ana vèire Ilos de Mermerido ; car Ulisse i’èro ana querre, sus uno nau rapido, uno pouisoun mourtalo pèr ié trempa si matrassino apounchalo d’aram ; e Ilos n’i’en vouguè gens baia, cregnènço di Diéu que vivon eternamen ; mai moun paire que l’amavo tant n’i’en baiè ; se dounc Ulisse, tau que lou veguère, revenié au mitan di Pretendènt, n’aurien pas pèr long-tèms e si noço sarien amaro! Mai apartèn i Diéu de saupre se revendra vo noun pér li puni dins soun oustau. Te doune dounc pèr counsèu de cerca lou biais de li bandi d’eici. Aro, escouto, e ensouvène-te de mi paraulo: deman, aguènt reüni lou counséu di valènts Acaian, parlo-ié e pren li Diéu en testimòni Forço li Pretendènt de se retira sus lou siéu. Que ta maire se vòu d’àutri noço, s’entourne dins l’oustau de soun paire qu’a ‘n grand poudé. Si pròchi parènt la maridaran e ié faran uno grosso doto, coume counvèn à-n-uno chato amado de si gènt. E te counseiarai sajamen, se vos crèire. Armejo la meiouro de ti barco emé vint remaire, e vai-t’en saupre de nouvello de toun paire, parti despièi tant de tèms, pèr fin que quaucun d’entre lis ome te n’en parle, o qu’ausigues la renoumado de Jupitèr que despartis la glòri dis ome. Vai d’abord à Pilos e questiouno lou divin Nestor ; pièi en Esparto encò dóu blound Menelau, lou darrié revengu di Grè encuirassa d’aram. Se sabes que toun paire es vivènt e qu’arribo, espèro ancaro un an, mau-grat ta doulour; mai se sabes qu’es mort, aguènt acaba sa vido, revène dins la terro ounte siès nascu, pèr i’auboura ‘n mausoulèu, e celebra de gràndi funeraio coume counvèn, e douna ta maire à-n-un ome. Pièi, quouro auras fa e coumpli tout acò, sounjo dins l’èime e lou cor, de tua li Calignaire dins toun oustau pèr ruso o pèr forço. Fau plus t’adouna i causo d’enfant, qu’es plus de toun age. Sabes pas de quant de glòri s’es cubert lou divin Ourèsto entre lis ome, en sagatant aquéu que tuè soun paire ilustre, lou fin Egiste ! Tu peréu, ami, siés grand e bèu ; siegues valènt pèr que lis ome que vendran te lauson. — Iéu vau redavala vers ma nau precepitouso e mi coumpan que dèvon s’èncagna en m’esperant. Ensouvène-te, e neglegigues pas mi paraulo.
E lou brave Telemaque ié respoundeguè :
— Estrangié, m’avès parla ’n ami, coume un paire à soun enfant e jamai óublidarai vòsti paraulo. Mai demouras emai fugués pressa, pèr fin que vous estènt bagna e vous estènt chala dins voste cor, vous entournés vers vosto nau, countènt em’ un presènt riche e precious que vendra de iéu e sara tau que d’ami n’en baion à sis oste.
E Minervo, Divesso dis iue glas, respoundeguè :
— Nàni, me retèngues pas pus; fau que parte. Quouro revendrai, me baiaras aquelo douno que toun cor me gardo, pèr l’empourta dins ma demoro. Que fugue bello quenoun-sai e que posque t’en óufri sa pariero !
E Minervo dis iue glas aguènt ansin parla, s’envoulè, pièi despareiguè coume un aucèu ; mai ié leissè dins lou cor la forço e l’audàci emé la mai vivo remembranço de soun paire. E lou cor plen de cregnènço, pensè dins éu qu’èro un Diéu. Pièi lou divin jouvènt s’avancè di Calignaire.


text:
Daphne es la sòr de Bloom. Ela es una nimfa qu’es estat en vivent fòrça temps en lo lac Ròca de Lum de Magix fins a recuperar lo sieu còrs, e se fa membre segondari de las Winx a la sason 6.
Personalitat Edit
Daphne es la sòr mai vièlha de Bloom e la filha mai vièlha dels reis de Domino. En fòrça temps foguèt un esperit viu coma una nimfa forçada a demorar en lo fons del lac Ròca de Lum a Magix dempuèi qu’ela moriguèt 16 ans abans de ľinici dels eveniments de la sèria, quand las tres mascas ancestralas destruiguèron lo sieu reialme. En la primièra pellicula, Winx Club I : Lo secrèt del reialme perdut, Daphne resòlv un problèma de Bloom en li donant la siá careta. Daphne es una amiga e una sòr qu’aima Bloom (donèt la siá vida per la siá sòr). Ela fòrça còps agís coma guida quand Bloom sembla aver de problèmas amb los sieus poders o de trobar los sieus parents. ĽEdat de Daphne demòra un mistèri, e mai se sapiam qu’èra una adolescent abans de recebre lo malefici del Sirenix per las Tres Mascas Ancestralas. Amassa amb la siá edat, ľescolaritat de fada de Daphne es tanben misteriosa.
Daphne es fòrça sensible, mas fòrça còps pòt èsser vist coma seriosa. Es a dire a causa del fach de que apareis solament en situacions extrèmas. Malgrat ďaiçò, en la pellicula Winx Club II : Ľaventura magica, Daphne revèla lo sieu costat graciós pr’amor qu’ela, en jogant, agís coma una fantauma en espantant Bloom e a la majoritat de las siás aparicions a la pellicula ela èra fòrça erosa. Daphne diguèt a Bloom que quand ela èra viva, ela li caliá manjar tanben peis crus.
Aparència Edit
Daphne es nauta e polida. Vestís ròbas jaunas e exibidas coma una nimfa, amb las caracteristicas de ľaiga. Se pòdon pas veire perfièchament las siás cambas per los sieus vestits longs qu’ela usa, e usa un vestit grand, amb seda defunta e ajustat per ela.
Ela usa una careta que cobrís part del cap, una enòrma corona e fòrça longa. Lo sieu pel voluminós, es acutorbat amb las siás ròbas.
Biografia Edit
Daphne foguèt una de las nòu nimfas de la dimension magica, après la desaparicion del Grand Dragon, controtlava la destinacion de la dimension magica e es una de las darrièras fadas a ganhar lo Sirenix. Ela foguèt tanben la filha mai vièlha del rei Oritel e de la reina Marion, e, doncas, la princessa de Domino, aital coma la gardejadora del Fuòc de Dragon, que foguèt transferit a Bloom en la siá naissença. Malgrat aiçò, las tres mascas ancestralas, amb ľesperança de reivindicar lo poder incomparable del Fuòc de Dragon coma sedença, ataquèron la siá planeta natala. Foguèt mencionat qu’ela ensagèt lutar, mas las mascas èran fòrça poderosas per ela, possiblament pr’amor qu’aviá pas mai lo poder del Fuòc de Dragon. Cossí darrièr recors per salvar la siá sòr mai pichona, Bloom (e, doncas, manténer lo Fuòc de Dragon en bonas mans) ela ľenvièt a la Tèrra, una dimension tan desbrembada que las mascas podián pas percebre la siá preséncia e lo sieu poder. Aqueste acte ďamor demostrèt èsser nòble, malgrat aiçò, de sacrifici, Daphne acabèt en essent destruida per las mascas quand ensagèt usar los sieus poders Sirenix, que las mascas placèron un malefici sul Sirenix e los poders acabèron en destruissent lo sieu còrs quand ensagèt los usar. Malgrat aiçò, lo sieu esperit viu coma una nimfa en lo lac Ròca de Lum, que protegís una de las intradas per ľOcean Infinit, e los poders de la font del Sirenix. Ela semblava aver pas perdut cap de los sieus poders magics incresibles, malgrat de pas poder daissar lo lac, e que pòt solament aparéisser per cuertes periòdes de tempses. Ela èra aparentament una fada fòrça poderosa quand ela èra la gardejadora del Fuòc de Dragon, a ľepisòdi 9 de la primièra sason (Traïda), Bloom ditz a Sky qu’ela vegèt pel primièr còp Daphne en las parets ďun temple a Magix, amassa amb las autras nimfas de Magix.
Sason 1 Edit
Daphne fa lo sieu primièr contacte amb Bloom, quand las Winx anèron a Tor de Nívols per recuperar ľanèl de Stella panat per las Trix. Las Winx demorèron atrapadas en un incendi e la votz de Daphne ditz a Bloom per ont anar per escapar del fuòc e tornar a Alfea. Qualque temps après, Bloom comencèt a aver de sòns sus Daphne ont disiá a Bloom que se demòre amb ela pr’amor que li vòl dire quicòm.
Pendent lo Jorn de la Ròsa a Magix, Bloom assistissiá a un espectacle de dança ont aguèt de visions de Daphne. Quand Bloom faguèt una investigacion en la bibliotèca ďAlfea descobrís que Daphne èra una de las nimfas qu’èran las gardejadoras del Fuòc de Dragon, mas la bibliotèca de ľescòla demorèt defòra de contraròtle quand Faragonda sabèt que Bloom cercava ďinformacions sus Daphne. Quand aiçò venguèt, Faragonda comencèt a aver de dobtes se Bloom èra la princessa de Domino e ordenèt Barbatea a retirar totes los libres en la bibliotèca sus Daphne. Mai tard Faragonda ajudèt Bloom per descobrir mai sus se meteissa après qu’ela descobriguèt qu’ela foguèt adoptada. Quand Bloom tornèt a Gardenia de nòu, las Trix seguiguèron Bloom e panèron los sieus poders, mas abans elas diguèron la vertat sus se meteissa, qu’èra la gardejadora del Fuòc de Dragon, e qu’ela es de la planeta Domino, que foguèt destruit per las siás ancessoras, las tres mascas ancestralas, e foguèt salvada per Daphne, qu’èra la siá sòr mai vièlha e foguèt assassinada per las mascas. Ela anèt a Domino, en la temptativa de trobar lo Fuòc de Dragon, solament per descobrir ľesperit de Daphne, que li donèt la corona de Domino, qu’aprenguèt a travèrs ďel sus la destruccion de Domino. Pauc abans de la batalha finala contra las Trix, Bloom anèt al lac Ròca de Lum ont Daphne apareguèt de nòu, en disent que lo sieu Fuòc de Dragon foguèt pas jamai panat, pr’amor qu’es part ďela, coma los sieus remembres e la siá identitat, foguèt a causa del dobte qu’ela èra emplàstica ďusar los sieus poders e qu’ela li caliá confiar en ela meteissa de nòu per usar los sieus poders. Ela dona a Bloom la confidança qu’a de besonh per trobar lo Fuòc de Dragon en lo sieu còr e atenh derrotar las Trix.
Sason 2 Edit
Daphne es en contacte amb Bloom, mas ela fa de paucas aparicions.
Sason 3 Edit
Daphne apareis per ajudar Bloom a trobar lo sieu dragon interior.
Winx Club I : Lo secrèt del reialme perdut Edit
A la pellicula, ela donèt a Bloom la siá careta, en permetent a Bloom veire coma èra Domino abans de la siá destruccion. En la batalha finala de la pellicula, ela ajudèt Bloom e Sky en la desbranda de las tres mascas ancestralas. Daphne foguèt amb Bloom a la dimension ďObsidiana, e las doas sòrs combinèron la siá magia per atacar las mascas ancestralas. Fin finala Sky derrotèt Mandragora amb ľespasa ďOritel, possedida per las mascas, e Bloom usa lo Fuòc de Dragon per destruir las mascas e la dimension ďObsidiana tanben. Après ďaiçò, ela saludèt als sieus parents que foguèron ressuscitats, qu’èran estats donats coma mòrts, e li presentèt Bloom a eles.
Winx Club II : Ľaventura magica Edit
Daphne fa doas aparicions en la segonda pellicula. La primièra aparicion es après que Bloom se’n va de lo sieu esdejoar. Daphne fa una intrada dramatica e misteriosa e sens que s’enteri la siá sòr mai pichona e ditz a Bloom cossí es malaisida èsser una princessa. La siá aparència es desparièra quand Bloom ditz qu’ela se maridarà amb Sky. Daphne reacciona amb jòia e abraça la siá sòr.
Sason 5 Edit
A ľepisòdi 1 (Lo vessament) quand Roxy ditz qu’ela auriá pas fach res sens Bloom e èra estat ailà amb ela coma una sòr mai granda, Bloom se’n remembra de Daphne e demòra trista pr’amor qu’ela èra pas estada capabla de far quicòm per Daphne sus ľestat en que se trobava.
Quand las Winx son emplàsticas de lutar contra Tritannus jos la mar, pr’amor que los sieus poders son jos ľaiga e lo Believix es mens eficaça, Faragonda ditz a las Winx qu’elas auràn ďaquerir lo Sirenix e auràn de trobar ľancian libre del Sirenix, mas la siá localizacion es desconeguda, doncas que degun se convertiguèt en una fada Sirenix fa fòrça temps. Malgrat aiçò, ela ditz que Daphne foguèt ľdarrièra fada a obténer lo Sirenix, e Bloom demanda a Daphne sus la localizacion del libre del Sirenix. Alavetz Daphne li ditz que li cal pas cercar aquesta transformacion pr’amor que las tres mascas ancestralas placèron un sortilègi escur en lo Sirenix. Malgrat aiçò, Bloom la convenç per revelar la localizacion del libre, e ela li ditz a Bloom que lo libre del Sirenix es a la Seccion Secrèta ďAlfea.
Mai tard, Tritannus captura Daphne per capturar aital lo sieu poder del Sirènix.
A la fin de la sason, quand las Winx derròtan Tritannus, la gardejadora del Sirenix de Bloom ditz que pòt far un desir, e Bloom vòl que siá desfacha lo malefici del Sirenix e Daphne pòt retornar a la vida, e aital, ara Daphne es viva e a còrs.
Sason 6 Edit
A la sason 6, Daphne se jonh a las Winx e es ľochena de las Winx. Daphne se fa un personatge principal en aquesta sason. Ela s’a ďacostumar amb lo sieu nòu còrs fisic de carn solida e sang, e, doncas, a de dificultats a caminar sens empuntar.
A ľepisòdi 1 (Ľinspiracion del Sirenix), Daphne a una fèsta per lo sieu retorn a la vida. Ela recep un mobil de Tecna, e Layla ensenha a Daphne a barar. Stella càmbia las siás ròbas per la celebracion de lo sieu retorn lo meteis jorn. Al mitan de la fèsta, las Trix apareisson e lançan la Bèstia de las Prigondors per caçar Daphne. Quand la bèstia ensaja atacar Daphne, ela demòra congelada amb orror. Daphne es salvada per las Winx e los Especialistas, e mai tard Daphne explica a las Winx que la bèstia pòt pas èsser destruida, e ľunica persona que pòt controtlar es solament la nimfa de Domino (ela). Mentre las Winx cercan ľInspiracion del Sirenix en lo Lac Ròca de Lum, Daphne decidís qu’es farta amb la bèstia en menaçant ferir la siá familha e los sieus amics, e decidís sacrificar la siá vida per los salvar. Bloom e la rèsta de las Winx, sulpic, tòrnan e convençon Daphne de que ela se pòt vertadièrament transformar e qu’ela serà capabla de controtlar la bèstia. Quand Daphne se transforma en la siá forma Sirenix, ela es capabla de controtlar la bèstia amb facilitat e envia aqueste monstre autre còp per las prigondors de la mar.
A ľepisòdi 2 (Lo Legendarium), Daphne es presentada coma la nòva professora ďIstòria de la Magia a Alfea, pr’amor qu’ela es, en la vertat, fòrça mai vièlha e a fòrça mai experiéncia qu’un adolescent e es tecnicament una alapa adulta.
A ľepisòdi 6 (Vortèx de flamas), Daphne se convertís en la princessa coronada de Domino. Pendent la celebracion, Bloom comença a se sentir flaca per partejar los sieus poders del Fuòc de Dragon amb las Winx e Selina libèra los manja-de-fuòcs per ľatacar. Sky se’n pòrta Bloom per la guarir mas Diaspro (que foguèt enviada per las Trix), ela e Thoren van al vortèx de flamas per la lançar ailà, e poiriá aital restaurar los sieus poders. Mentre las Winx se defendon, Daphne va amb los gojats mas Diaspro la lança vortèx, que causa la siá ira e combat contra Diaspro, mas ela se protegís a se meteissa e desapareis. Après, Bloom s’elèva dempuèi lo vortèx après lutar contra un dragon de cinc caps amb los sieus pròpris poders Bloomix. Totas doas tòrnan dins la sala del balh e ajudan las Winx per acabar amb los monstres. Quand la celebracion es represa, Daphne comença una relacion amb lo paladin Thoren.
A ľepisòdi 7 (La bibliotèca perduda), Daphne e Faragonda descobrisson que las Trix possedisson lo Legendarium. Alavetz, Daphne, las Winx e tres estudiantas anaràn en un viatge a Alexàndria, a Egipte (la Tèrra) a la recèrca del jornal de la fada mairina Eldora, per poder barrar lo Legendarium. Las Trix convertisson las tres estudiantas en granhotas e se fan passar per elas amb lo poder de Darcy, e Daphne, las Winx, las Trix (desguisadas) e las Pixies tròban la Bibliotèca Perduda ďAlexàndria e començan a cercar lo jornal. A Tor de Nívols, Selina desvelha las momias ďEgipte e las ordena atacar las Winx. Daphne e las Winx lutan contra las momias. Daphne, las Winx e las Pixies contunhan la siá lucha contra las momias, mas amb ľajuda de Chatta, son capablas de derrotar las momias.
A ľepisòdi 8 (Ľatac de ľesfinx), las Trix son amb ràbia e ordenan a Selina desvelhar una creatura mai poderosa que las momias, e ela fa çò que diguèron e reviu una esfinx. Daphne e lo sieu grop afrontan ľesfinx, que se trobava dins la vila ďAlexàndria per manténer las gents luènh ďailà. Mentre contunhan de lutar al desèrt, fin finala ľesfinx s’artura. Mentretant, Bloom va a la Bibliotèca per cercar lo jornal abans que la Bibliotèca quèigue a causa de la lucha. Après la siá lucha, ľesfinx parlar amb las Winx e los informa que totes los sieus atacs son inutils contra ela. Mas se resòlvon la siá enigma en tres oportunitats, la derrotaràn. Primièr Chatta ditz un nombre fòrça grand, e pèrdon la siá primièra oportunitat. Tecna utiliza la siá tecnologia e dona a ľesfinx un nombre, mas totun pèrd la segonda oportunitat. Chatta, qui pòt pas èsser parada per los sieus amics, ditz «14» e endonvíe lo nombre corrècte. Atenhon aital derrotar ľesfinx, e ela tòrna a lo sieu local e se transforma de nòu en la siá forma normala. Erosas totas, s’amassan amb Bloom qu’a trobat amb succès lo jornal ďEldora. Lo grop de Daphne va amb Eldora per barrar lo Legendarium.
Images Edit