text:
dimarts, 29 de juny de 2010
La vida segon Mela (3)
8 comentaris
Còdi barra
0 comentaris
dijous, 24 de juny de 2010
fòto
2 comentaris
dimarts, 22 de juny de 2010
Bodega, buf de vida!
Dissabte, veguèri lo film Bodega Buf de Vida. Un documentari de 52min. sus la bodega/la craba.
Es un documentari plan interessant, plan fach, polit, pas brica cagant, estrambordant, que tòrna prene l'istòria de l'instrument amb tot plen de testimoniatges e tot en occitan :)
Lo DVD a la venda es, de fach, dos DVDs:
- lo documentari de 52 minutas que veguèri mai un bonus sus la decoracion
- un segond DVD amb d'explicas pedagogicas e d'explicas sus la factura de l'instrument
Amb aquò, i a un libròt de 64 paginas.
Lo DVD es mai que mai en occitan, amb los jos-títols en occitan, francés, anglés, espanhòl, alemand e italian.
I joscriguèri fa quauques meses, me languissi de lo recebre aquel cofret!!!
Bodega, buf de vida!, un film de Sophie Jacques realizat per Stéphane Valentin
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: la bodega c bo, musica, videos
dilluns, 21 de juny de 2010
La talvera a Limós
Doas videonetas de la Talvera que lo Dieu Loddo i jòga de quicòm mai que non pas de diableton o de craba...
La primièra, i jòga de boha. Traïson! Me li cal dire quand meme que la boha es una cornamusa de tapeta, benlèu o sap pas. Mas cossí se pòt passar de la craba/bodega a a aquela pecòla de cabra??? (veni de perdre l'integralitat de mon lectorat bohaire me sembla). Enfin, los bohaires se pòdon consolar, i a pièger que la boha coma cornamusa de tapeta, i a lo bòt aranés qu'a pas de bonda solament. :D (uèi, ai decidit de me far d'amics).
Anem, la musica:
La segonda video, lo Dieu Loddo jòga de guitarrona sus la cançon "Lo meu País" qu'es una cançon plan plan polida que la podètz escotar sul disc Bramadís (de crompar, of course). Me dison dins l'aurelheta qu'aquesta guitarrona a un nom e que se ditz un ukulele.
E ben ieu soi contenta, quand vesi un grop en concèrt pel 50en còp, d'aver de suspresas a cada còp :)
0 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: musica, talvera, videos
diumenge, 20 de juny de 2010
Total Festum a Seta: autbòi e mauresca! What else?
Divendres, èri a Seta per Total Festum.
Vos parlarai pas de la fèsta del pofre que faguèron que seriái missanta. (romeguèri pendent una ora de temps, LaJefa ne pòt testimoniar).
La bona suspresa, akò foguèt Mauresca Fracas Dub. Pas la revelacion, que los coneissi dempuèi un brieu! Mas fasiá moment que los aviái pas vistes e aviái doblidat coma es un putan de bon grop de scèna! Una bona umor, una critica inteligenta, un vam tarrible, una energia contagiosa, una bona reparticion entre totes los membres del grop. Un bon concèrt, d'agachar, d'escotar o de sautar.
3 videos de la serada a Seta:
La primièra aquò's la video de transicion entre las conariás teatralo-pofrescas dels parisencs e lo concèrt, amb los 3 autbòis: Felip Carcassès (de Biscam Pas), Alain Charrié (dels Souffleurs de Rêve) e Eric Livolsi (de la fanfara geniala Marcelle Coulazou - caldrà que ne parle!) que jògan "La Descente de la Bourse" sul dub de Drac Gavach de Mauresca. Soi fan fan fan.
Las doas videos que seguisson, son los mèstres autboissaires Mèstre Alain Charrié e Magic Felip Carcassès. Primièr, un extrach cortet de "Ya Basta!"
E enfin, lo remembre esmovent de la serada amb la cançon "Seta"perque es una cançon que m'agrada e s'ausís d'un autre biais sus plaça :) E mai que mai perque lo concèrt, èra en fàcia ( de l'autre costat del canal) del centre de retencion. Sus la video, a 3'20:
Ieu disi que dos autbòis sus de dub, akò m'agrada GRÈU!!
Ne profechi per far de reclama! Lo
3en 4en CD de Mauresca es en soscripcion, anatz-i! Es d'autoproduccion, e un CD akò còsta de sòus. Se titola "cooperativa", what else?
7 comentaris
divendres, 18 de juny de 2010
Un conilh jol lièch
Aprèp la granhòta dins lo frigo ( aquí, aquí, aquí e aquí), uèi, ai trobat un conilh jol lièch.
I compreni pas res.
7 comentaris
dissabte, 12 de juny de 2010
Vòli una bodega!
Lo plaser musical del dissabte:
Tamborn de Seta e Bodega. What else?
Tamborn de Seta e Bodega. What else?
11 comentaris
dilluns, 7 de juny de 2010
Fotografiarem lo Larzac
Quauques fòtos presas a La Covertoirada...
Gramaci a la Maria Joana pel poèma de Pecot :)
5 comentaris
diumenge, 6 de juny de 2010
Gigi!
Ai vist lo reportatge a Viure al País e ai comandat lo CD, istòria de cuolejar un pauc :)
http://www.myspace.com/gigidenissa
1 comentaris
dissabte, 5 de juny de 2010
Me dison Trifon Virasolelh
L'autre jorn, aviái un rendètz vos e coma èri en avança, me passegèri per las carrieronas de Besièrs. E te crosi per carrièra un tipe que semblava un caraco elegant bralhas negras e camisa blanca que me soritz e me saluda.
N'aguèri mon confle de passejar, alara, m'assetèri sus un escalièr sul trepador en esperan mon rdv.
E aquí que me tòrna mon caraco.
Se sarra. Fau la que manda un SMS e qu'es overocupada...
- Je vous trouve très jolie.
- Merci, que li respondi amb un risolet, qu'aquò fa totjorn plaser quand t'o dison en t'agachant los uèlhs e non pas las popas o lo cuol
- Comment vous vous appelez?
ok, me fa plaser mas soi pas la crotz roja òu
- non, mais ça sert à rien!
- Mais... j'ai pas le droit de draguer? me ditz mòrt de rire
- ò si, que li respondi en risent ieu tanben, vous avez le droit de me draguer mais ça sert à rien.
- Vous êtes mariée?
- Non, même pas.
- Occupée?
ben non , tanpauc, mas se li disi de non, me'n desempegarai pas, alara li disi:
- ouais, on va dire ça comme ça
- et bien il a de la chance cet homme, je le connais pas mais je le déteste! Vous êtes vraiment très jolie.
puèi pas res mai.
E el que voliá tornar lançar la causa comença amb un bracejadís liric:
- Vous savez, je suis un grand poissonnier de la Lironde!
- ah...
E ieu de pensar: mas de qué se pensa aquel conàs, que perqué es un grand peissonnièr va ganhar de punts? Se pensa que peissonièr es un mestièr que fa frenir los tetés a las dròllas? E se pensa que l'argent m'interessa? En mai d'aquò, aquò pudís, lo peisson. E puèi ont es aquò la Lironda? E de qué branda akí a akesta ora s'es peissonièr? E puèi, los caracos, akò fa pas lo peissonièr!!!!
- Hein? Vous êtes quoooooooooi ??!?
- Je suis un grand passionné des jolies rondes.
Glop.
4 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: bridget jones
divendres, 4 de juny de 2010
Virada en Provença
L'autre jorn, anèri far la muòla en Provença...
Anèrem primièr a Sant Pau de Mausòla, a Sant Romièg au pè de las Aupilhas.
Aquí n'avètz una fòto del cloquièr romanic amb al primièr plan de pèiras de la peirièra vièlha que i a darrièr que s'i pòt dintrar dedins (es impressionant!)
Quand dintratz a Sant Pau de Mausòla, arribatz a la clastra...
Mas es pas per aquò que lo luòc es conegut e visitat per tot plen de toristas olandeses, es perque i demorèt aquel:
E òc, i a de grasilhas, aquò èra una endrech ont i aviá de mond pas tranquilles... Fa estranh...
Sant Pau de Mausòla, en mai d'èsser un luòc de torisme mercés a Van Gogh, es totjorn un ostal de santat que trabalha entre autres amb l'art-terapia.
Totjorn a Sant Romièg, i a Leis Antics:
Puèi prenguèrem direccion Pòrt de Boc e montèrem a Sant Blasi, una jòia arqueologica entre los estanhs...
Anèrem primièr a Sant Pau de Mausòla, a Sant Romièg au pè de las Aupilhas.
Aquí n'avètz una fòto del cloquièr romanic amb al primièr plan de pèiras de la peirièra vièlha que i a darrièr que s'i pòt dintrar dedins (es impressionant!)
Quand dintratz a Sant Pau de Mausòla, arribatz a la clastra...
Mas es pas per aquò que lo luòc es conegut e visitat per tot plen de toristas olandeses, es perque i demorèt aquel:
E òc, i a de grasilhas, aquò èra una endrech ont i aviá de mond pas tranquilles... Fa estranh...
Sant Pau de Mausòla, en mai d'èsser un luòc de torisme mercés a Van Gogh, es totjorn un ostal de santat que trabalha entre autres amb l'art-terapia.
Totjorn a Sant Romièg, i a Leis Antics:
Puèi prenguèrem direccion Pòrt de Boc e montèrem a Sant Blasi, una jòia arqueologica entre los estanhs...
2 comentaris
dijous, 3 de juny de 2010
Quequejaire se pausa una question, qual li respond?¿
1 comentaris
dimecres, 2 de juny de 2010
Escala a Seta
Dissabte passat, anèri a la jornada festivo-culturalo-maritima Escale à Sète.
La tòca èra de far una fèsta a l'entorn de las tradicions maritimas dins lo primièr pòrt de Mediterranèa ( mas si , es lo primièr! los autres? comptan pas).
La matin, i aviá de conferéncias que i anèri pas, lo tantòst i aviá de passa carrièras, d'ajustas e sai pas de qué mai encara.
tota la jornada, podiam veire de batèus que se veson pas jamai. De batèus vièlhs, de Mediterranèa o pas
amb una polida collecion de velas latinas (especiala dedicaça al Joan deu Peiroton que sabi qu'es un batèu que li agrada fòrça) :
E dins tot plen d'endreches, bars e restaurants partenaris, i aviá de concèrts pichons amb de gropes de Seta o de Mediterranèa o de la mar.
i aviá tanben un empont bèl qu'èra sus un... batèu, lo batèu-empont, coneissiam ja amb lo festenal convivéncia que fa los concèrts sus una gabarra.
Arribèri qu'èran ja 7 oras, arribèri per l'imne setòri Chagrin fai ta mala que fasiá plaser de veire lo public cantar e coneisser las paraulas en occitan en version originala, vakí la video, made in Seta, akò bolega un pauc :)
Puèi los bretons joguèron e dancèron:
Alara, partiguèri e seguiguèri la musica de l'autbòi e arribèri dabans un bar e escotèri aquò:
M'agradan aquelas vidèos, son plan lo rebat de çò qu'èra la serada :). Lo grop es Biscam Pas amb en mai :lo mèstre Alain Charrié a l'autbòi, Lionel Lopez a l'armonica e Jean Louis Zardoni al tamborn setòri.
Puèi me faguèri convidar al restaurant per un polit mascle. Mangèri una macaronada de la mar que me faguèri una bonheta gròssa coma un uòu sus mon tòp sexi. Ai pas d'astre amb los òmes.
Aprèp un glacet per digerir la macaronada, amb lo polit mascle qu'aguèt pas paur de ma bonhetassa que pudissiá lo muscle entomatat, anèrem dançar lo zok freta-monilh dabans lo batèu-empont amb Jagdish e Kreol Konexion:
Una jornada plan capitada amb çò que cal de monde: pro per dire als organizators qu'es una capitada e just çò que cal per pas desrevelhar ton agorafobia.
Òsca a l'associacion Escala a Seta e òsca a la comuna que sosten a fons l'afar: capitèron de far una fèsta bèla, inteligenta, sanitosa, agratis, culturala e setòria. Èra l'ora de far quicòm del país e d'arrestar de Còsta d'Azurizar la ciutat.
Vòlon far Escala a Seta cada dos ans. RDV dins dos ans doncas, que passèri una serada excellenta a Seta!!!
1 comentaris
Ligams a aqueste pòst Classificacionatge: Seta
Subscriure's a: Missatges (Atom)


c: text/html

text:
829
Cronologia mensuala:
Gen - Feb - Mar - Abr - Mai - Junh
Julh - Ago - Set - Oct - Nov - Dec
Cronologias tematicas:
Literatura - Musica - Sciéncia - Espòrt
Aquesta pagina concernís l'an 829 del calendièr gregorian.
Somari
Eveniments[modificar | modificar la font]
Occitània[modificar | modificar la font]
França[modificar | modificar la font]
Euròpa[modificar | modificar la font]
Empèri Bizantin[modificar | modificar la font]
Après leis atacas de 827, atacas novèlas, e pus importantas, de naviris arabis còntra Sicília onte lei Bizantins èran obligats d'adoptar una estrategia defensiva en causa de l'afebliment de sa flòta dempuei la guèrra civila de 822-824.
Lo 2 d'octòbre, mòrt de l'emperaire Miquèu II Spellos. Son fiu Teòfil li succediguèt.
Wessex[modificar | modificar la font]
Consequéncia de l'afebliment de Mèrcia dempuei la victòria de Wessex a la batalha d'Ellandun (→ 825), l'armada dau rèi Egbert (802-839) ataquèt dirèctament lo territòri de son rivau. Capitèt de'n ocupar una partida importanta e lo rèi Wiglaf de Mèrcia (827-829 e 830-839 ò 840) foguèt obligat de s'enfugir (→ 830). Après una incursion còntra Northúmbria, obtenguèt tanben la somission d'aqueu reiaume.
Asia[modificar | modificar la font]
Califat Abbassida[modificar | modificar la font]
Perseguida e fin de la campanha dau generau Muhammad ibn Humayd Tusi còntra l'insureccion d'Azerbaitjan iniciada en 816 per Babak Khorramdin. En despiech de sei succès de 827-828, lei tropas abbassidas foguèron batudas lo 9 de junh e son generau tuat. Lei subrevivents abandonèron lo país.
Arts[modificar | modificar la font]
Sciéncias e tecnicas[modificar | modificar la font]
Astronomia[modificar | modificar la font]
A l'iniciativa dau califa Al-Mamun, creacion d'un observatòri permanent a Bagdad.
Matematicas[modificar | modificar la font]
Publicacion a Bagdad dau tractat Kitāb al-mukhtaṣar fī ḥisāb al-jabr wa-l-muqābala (en occitan Abreujat de calcul per la restauracion e la comparason) per lo matematician persan Muhammad ibn Musa al-Khwarizmi. Presentant d'un biais clar un ensems de metòde de resolucion d'equacion dau segond gras, aguèt un ròtle important dins la generalizacion dau sistèma decimau arabi a l'origina dei nombres modèrnes.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Pereg
Pereg (Gentieg) en breton ( Piré-sur-Seiche en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Municipalitat rurala traversada per la Seiche. Situada al sud-es de Roazhon a 8 quilomètres de Janzé.
Commune rurale traversée par la Seiche. Située au sud-est de Rennes à 8 kilomètres de Janzé.
Istòria[modificar | modificar la font]
Proprietat de Brient (o Briant), fondator de Chateaubriant a Modèl:La s-, aquel darrièr cedís la glèisa Santa Pierre de Piré e totes los sieus dreches al prieuré de Sant Salvador de Béré e als fraires de Marmoutier. Conan II de Bretanha, pòrti de Bretanha #aprovar e d'unas autras proprietats aguèron transmés pel continuament per Geoffroi Ier de Chateaubriant, fils de Brient, de contunh per Gaultier de Méral e Herbert, avesque de Roazhon en 1197. Lo senhor de Châteaubriant, Geoffroy III, #confirmar los meteisses religioses en la possession de las siás tèrras en Piré en 1217, #çò que #venir lo prieuré de la Franceule. Las tèrras apertenentas a las abbés de Marmoutier èran fòrça vastas e la parròquia de Piré fòrça important.
Jos la Revolucion francesa, la populacion de la municipalitat èra apareis, segon una publicacion apareguda en una revista de 1905 (l'an de la promulgation de la Lei de separacion de las Glèisas e de l'Estat), favorable als cambiaments aportats per la Revolucion, sustot après la fin de la Terror. La principala celèbra revolucionària èra aquela en celebrant l'anniversari del execucion de Louis XVI, acompanhada d'un serment d'òdi a la royauté, celebrada a partir de 1795[1].
Propriété de Brient (ou Briant), fondateur de Chateaubriant au Sègle Modèl:S mini-Modèl:Verificacion sègle, ce dernier cède l'église Saint Pierre de Piré et tous ses droits au prieuré de Saint Sauveur de Béré et aux moines de Marmoutier. Conan II de Bretagne, duc de Bretagne approuva et d'autres propriétés furent transmises par la suite par Geoffroi Ier de Chateaubriant, fils de Brient, puis par Gaultier de Méral et Herbert, évêque de Rennes en 1197. Le seigneur de Châteaubriant, Geoffroy III, confirma les mêmes religieux dans la possession de leurs terres en Piré en 1217, ce qui devint le prieuré de la Franceule. Les terres appartenant aux abbés de Marmoutier étaient très étendues et la paroisse de Piré très importante.
Sous la Révolution française, la population de la commune était paraît-il, selon une publication parue dans une revue de 1905 (l'année de la promulgation de la Loi de séparation des Églises et de l'État), favorable aux changements apportés par la Révolution, surtout après la fin de la Terreur. La principale fête révolutionnaire était celle célébrant l’anniversaire de l’exécution de Louis XVI, accompagnée d’un serment de haine à la royauté, fêtée à partir de 1795[2].
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Louis Dubreuil, « Fèstas revolucionàrias en Ille-e-Vilaine », in Anals de Bretanha, volum 21, tome 4, 1905, pàg. 398-399
- ↑ Louis Dubreuil, « Fêtes révolutionnaires en Ille-et-Vilaine », in Annales de Bretagne, volume 21, tome 4, 1905, p. 398-399


text:
DMOZ
L'Open Directory Project, abreujat ODP, tanben conegut jol nom de DMOZ (Directory Mozilla), es un annuari web creat en 1998, jos licéncia Netscape Open Directory License. Es gerit per una vasta comunautat d'editors benevòls del monde entièr, cadun estant responsable d'una o mai d'una categoria.
A la fin de febrièr de 2006, l'annuari conten mai de 4,75 milions d'adreças de sits, classadas dins mai de 700 000 categorias. Mai de 71 000 editors an participat al projècte dempuèi son lançament; prèp de 8000 son totjorn actius. L'annuari repertoria de ressorsas dins 78 lengas.
L'ODP es entièrament gratuit. L'ajust d'un sit novèl e l'utilizacion de las donadas costan pas res. Las donadas pòdon èsser descargadas e utilizadas gratuitament, mejançant lo respècte de la licéncia e l'ajust del còde HTML d'atribucion.
De sites nombroses utilizan las donadas de l'ODP, en complement d'autres servicis, lo pus conegut estant Google.


text:
30/01/2011
Las passions intellectualas II
Vos aviái parlat del t.1 aquí.
En 1740-50, Berlin assaja de panar los sabents a París. I arribaràn amb Maupertuis e Voltaire. Frederic II de Prussa es mai "brancat" que Loís XV : es contra lo Clergat, es un òme de letras, omosexual amorós de las fèstas e, sustot, defensor de la libertat de pensar e d'escriure. Mas Berlin es totjorn una segonda causida a costat del prestigiós París. Òm va a Berlin quand París nos cerca bregas. Mas Frederic II pòt èsser capriciós...
A París, l'Enciclopedia es de mai en mai criticada. En 1752, los dos prumièrs volums son interdichs pel Conselh del rei. Los Jesuitas an ganhat : lo fanatisme religiós es sostengut per l'Estat.
En 1753, d'Alembert e Rousseau començan de cridar pertot que val melhor èsser liure e paure que ric e somés a un prince o a un rei.* Solament, dins los faches, d'Alembert que se ditz sens Diu ni mai mèstre, aima los onors : es membre de l'Academia de las scienças de París, de la de Berlin, de la Societat reiala anglesa, se presenta a l'Academia francesa en 1754 e toca una pension de Frederic II. Los enemics dels filosòfs sauràn joslinhar aquò e se'n trufar (los apelavan "les Cacouacs", los missants).
En 1755, Montesquieu morís. Dins sa vida, a plan atacat la Glèisa (Lettres persanes, L'Esprit des Lois) e tot lo monde es a l'espigar al moment de sa mòrt : d'unses dison qu'es mòrt en bon crestian, d'autres en filosòf. O saurem pas jamai mas, a l'epòca de la guèrra entre filosòfs e devòts, aquò a son importància.
Las femnas pòdon pas trabalhar a l'Enciclopedia : son pauc educadas e, per las qu'o son, an pas a paréisser intellectualas (una femna onorabla fa pas parlar d'ela). Cal dire que dempuèi "Las femnas sabentas" de Molières, es un pauc complicat... Mme du Chalelet (l'amorosa de Voltaire) serà la prumièira scientifica reconeguda e Louise d'Epinay la prumièira feminista. Segràn Marie d'Arconville (anatomia) e Reine Lepaute (astronomia) que poiràn dintrar a l'Academia (mas pas qu'a la de Lion).
En 1755, Damiens planta un cotelon dins lo costat de Loís XV a Versalhas. De tira, los filosòfs seràn acusats d'espandir l'idèia que lo rei e la Glèisa son pas pus al-dessús de tot : son, al còp, los enemics del rei e de l'autar. Las atacas son de mai en mai duras contra los enciclopedistas e aquelses començan de se grapinhar entre elses (particularament Rousseau e Voltaire**). D'Alembert daissa tombar en 1758 (garda pas que la redaccion de la partida "matematicas"). Es Voltaire que tornàra balhar de vam e de seriós a la pensada filosofica amb sa capitada dins l'afar tolosan de Calàs.
De sègre, lo t.3 (après la licéncia).
* Voltaire o comprendrà quand se carpinharà amb Frederic II : enemic del rei de França + enemic del rei de Prussa = 23 ans en Suissa.
** E son al ras un de l'autre al Panthéon...
24/01/2011
Magrèb
Genièr de 2011
• Òsca a Dilma Rosseff, prumièira femna presidenta del Bresil.
• Vergonha a la Ongria que vòl susvelhar sos medias.
• Òsca als pòbles de Tunisia e d'Algeria que repotegan (66 manifestaires tunisians tuats per la policia).
• Vergonha a Frédéric Mitterand que ditz que la Tunisia es pas una dictatura. Los exilats e los presonièrs politics an degut aimar aquò…
• Vergonha a Alliot-Marie, ministra dels Afars Estrangièrs, que prepausa a la Tunisia l'aduja de la policia francesa per téner las manifestacions. De son sicap, èra segurament per qu'evitèsson de tirar sul monde, mas es pasmens una proposicion d'aduja oficiala de la França a un dictator contra la reguitnada de son pòble.
• Vergonha a l'idèia de bastir una paret entre Grèça e Turquia.
• Vergonha a Jacques Vergès (86 ans, tròbe que sembla Mao...) e a Roland Dumas (89 ans qu'es estat patron de la diplomacia francesa e president del Conselh constitucional francés) que son anats en Còsta d'Evòri per sosténer Laurent Gbagbo e condamnar lo vejaire de l'ONU e dels autres presidents africans e l'ingeréncia de la França dins los afars evorians (!). Patetic.
• Vergonha a Jacques Servier (88 ans), patron dels laboratòris Servier qu'an fabricat lo mediator (potinga qu'auriá tuat 500 personas) que ditz que n'a pas tuat que tres. I a una limita de perempcion per los òmes de poder ? Urosament, lo vièlhum es pas un naufragi per totes : Robert Badinder, Albert Jacquard, Stéphane Hessel…
• Vergonha als Calucs-de-Dieu qu'an assassinat dos joves Franceses al Mali.
• Òsca, òsca, òsca al pòble tunisian qu'a botat Ben Ali defòra.
• Vergonha al retorn del dictator Duvalier en Aïti. Un se'n va, l'autre torna...
• Òsca a la reguitnada del pòble egipcian contra lo sistèma Moubarak. Bouteflika, pòdes pensar a la retirada !
• Òsca a la reguitnada del pòble del Yemen per caçar lo president Salelh al poder dempuèi 32 ans.
• Vergonha a la mòrt qu'a pres John Barry.
23/01/2011
Celina* serà pas festejat aquest'an, of !
« La partie non celtique de la France cause et pontifie. Elle donne au pays ses ministres, ses vénérables, ses congressistes hyper-sonores. C’est la partie vinasseuse de la République, la Méridionale, profiteuse, resquilleuse, politique, éloquente, creuse. » (L’Ecole des cadavres, 1938)
« Zone Sud, peuplée de bâtards méditerranéens, de Narbonoïdes dégénérés, de nervis, Félibres gâteux, parasites arabiques que la France aurait eu tout intérêt à jeter par-dessus bord. Au dessous de la Loire, rien que pourriture, fainéantise, infect métissage négrifié. » (Novembre 1942)
(Publicat sus fb per un amic meun)
* Li mete son nom a l'occitana pas que per li far far de salts dins sa caissa. :)
Encara un tombelaire...
Par Jean Lafitte, docteur en sciences du langage
« Ce matin même, M. Triep-Capdeville, président de l’Institut béarnais et gascon, a attiré par message l’attention de quelques membres de l’association sur certains propos de M. Bayrou rapportés par la presse paloise d’aujourd’hui. Comme M. Bayrou juge que la querelle entre béarnisants et occitanistes est “bête à pleurer”, il a rappelé que les prises de position pro-occitanistes de ce personnage politique n’étaient pas étrangères à cette querelle : "Il n’est donc pas au dessus de la mêlée…" »
Legir la seguida aquí.
Anarem luènh, ten, amb un tipe coma aquò... Requiescat in pace.
18/01/2011
I a de jorns...
Dempièi dos jorns, ai una television nòva dins ma cambra. Agache plan pauc la television mas aime ben l'emission tardiva de Frédéric Taddeï sus França 3, e encara mai la d'Hervé Chabalier sus la 5 un còp per mes. Doncas ai una polida television amb l'ecran plat, la TNT, tot çò que cal, pardí. Soi pas jamai la prumièira per espepissar una machina de qunta mena que siá, mas aquí ai furgat un pauc e ai descobèrt que la television me podiá servir de desrevelhador. Ai doncas programat de me far desrevelhar amb la matinala de Canal +. Aquò a plan foncionat diluns matin, mas aqueste matin, sai pas per de qué, quand dubriguère los uèlhs, èra 7 oras e pas 6 oras un quart, e la cambra èra tota plena d'un lum gris. “Aucun signal”, èra marcat sus la television. De qué te sortir del lièch d'un vam (tot çò qu'aime...). Aquò començava plan... Puèi, de fumses pertot suls 100 quilomètres que me desseparan del trabalh, per arrengar las causas. Quand arribère al trabalh, assagère d'alucar mon ordinator : res. Demorar zen de tot biais, qu'an dich. Urosament, a plan volgut tornar virar al cap d'una ora. Èra juste per m'emmerdar. La jornada es pas acabada, sai pas se deuriái pas prene una cambra aicí...
15/01/2011
Òsca al pòble coratjós de Tunisia
Fa pietat
14/01/2011
Palin
12/01/2011
Sorcelum
Ieu que rende omenatge a las fadarèlas occitanas dins aquel blòg, que me soi totjorn apassionada per totas las causas que viran a l'entorn del sorcelum, n'ai apresa una diluns a ser. Èra tard e dintrave a l'ostal. Escotave Cultura e Laure Adler qu'aviá convidat Carlo Ginzburg, istorian (qu'a plan estudiat lo legendari occitan). Parlavan del sorcelum e dels enfants nascuts coifats. Aviái pas jamai ausit aquò, nàisser coifat. Aquelses enfants naissan amb la saca d'aiga sul cap (o dins la saca d'aiga). A l'edat mejana, se disiá qu'èra una bona causa de nàisser coifat e que, dins lor vida, aquelas personas paravan los autres del sorcelum. N'ai ausidas de causas sul sorcelum mas, aquela, pas jamai. Sabe pasmens que i a encara de monde, dins las annadas 2000, que reviran lor marga a la revèrs quand veson quauqu'un que dotban, o d'autres que fan bolhir de clavèls per se parar del missant uèlh.
Ieu, soi pas nascuda coifada (benlèu que soi un pauc fadarèla, alara...) que lo medecin diguèt a ma maire que s'èra pas gaire mainada de me far de pèlses. Aquò cambièt, puèi.
02/01/2011
A Madama P.
Sabi pas se Madama P. legís mon blòg
mas trapère aquò dins la carrièira...
Qué far ?
- Cercar Madama P. (ai lo nom d'ostal e un briconèl d'adreiça), es talament romantic ! Mas amb lo risc de tombar sus un Mossur P.
- Cercar pas Madama P. Alex veirà ben que l'a pas ajuda, la carta. E puèi, Mossur P., s'es, a benlèu pas besonh d'aquò... E puèi, l'amor… Chabada-bada dos meses e òp !
01/01/2011
En 2010
Avèm ajut la crisi (encara), lo tèrratremol en Aïti, Hervé Guesquière e Stéphane Taponier, jornalistas de França 3, otatges en Afganistan, los traders que son encara pagats coma de reis, la tempèsta Xynthia, Clearstream (encara), las regionalas, d'aucèls sus ma fenèstra, una tempèsta a la fin de febrièr que me bandèt ma cabana, la transexualitat qu'es pas pus una malautiá mentala en França, Obama que reçaup lo Dalaï-lama, de mòrts dins las presons francesas (encara), ieu que me perde sul Causse negre, Obama que fa passar sa refòrma de la santat, la taxa carbona que fa pchitttt, la mòrt de president de la Polonha dins un crash d'avion, l'erupcion del volcan en Islanda qu'empacha los avions de volar, lo Conselh general d'Avairon que dobla totes los panèus de dintrada dels vilatges en òc, la fin de Siné hebdo, los embestiaments judiciaris de Pasqua, Omar el-Béchir tornar mai president del Sodan (amb un mandat internacional al cuol), la liberacion de Taoufik Ben Brick en Tunisia, la marèa negra en Loisiana, la Grèça e l'Irlanda en quincanèla, la liberacion de Clotilde Reiss e de Jafar Panahi, cineasta (serà tornar mai condamnat a 6 ans de prison al mes de decembre) en Iran, las grapinhadas entre Corèa del Nòrd e Corèa del Sud, lo batèu umanitari qu'assaja de ganhar Gasa, la Belgica que se cerca un governament, Porte e Guillon sortits de França-Intèr, Hortefeux condamnat per injuria racista, lo perdon dels Britanics pel Bloody sunday, los cigarros de Chrsitian Blanc a 12 000 €, la mission de Christine Boutin a 9500 € per mes, l'afar Woerth-Bettancourt, la copa del monde de foot en Africa del Sud, las manifestacions contra la refòrma de las retiradas salça UMP, l'execucion de l'otatge francés al Mali, Michel Germaneau, Douch que pren 30 ans per crimi contra l'Umanitat, la fin de la corrida en Catalonha, ieu que soi amiga amb Jean Jaurès sus Facebook, los fuòcs en Russia, los Roms escampats de França, Chirac que paga per escapar a la justicia, l'espelida de l'Ostal Bodon a Crespin, la venguda de Florenci Salesas en Roergue, ieu suls camins de Sant-Jaume, Philippe Croizon qu'a traversada la Mancha sens braces ni mai cambas, cinc Franceses otatges al Nigèr, Obama que vòl far dintrar la Palestina a l'ONU, la montada de las extrèmas drechas un pauc pertot en Euròpa, l'occitan qu'es lenga oficiala en Catalonha, lo Nobèl de la Patz a Liu Xiaobo, embarrat en China, los 33 minaires chilians entarrats vius a 600 mèstres de fons pendent 68 jorns, Ahmadinejad e son veren, lo panèu en òc que conven pas a un nèci de Vilanòva las Magalonas, lo colerà en Aïti, lo Papa que fa un esfòrç sul preservatiu, la liberacion d'Aung San Suu Khi, l'idèia de Cantona, Marina Le Pen que pòrta plan son nom, Laurent Gbagbo qu'a perdudas las eleccions en Còsta D'Evòri e que vòl pas res saupre.
An defuntat : Lhasa de Sela, Eric Rhomer, Philippe Séguin, Manu Solo, J. D. Salinger, Georges Wilson, Orlando Zapata Tamayo, Patrick Topaloff, Juan Antonio Samarach, Robert Laffont, Dennis Hopper, Gary Coleman, Louise Bourgeois, Ginette Garcin, José Saramango, Bigeard, Bernard Giraudeau, Laurent Terzieff, Bruno Cremer, Alain Corneau, Laurent Fignon, Jenny Alpha, Claude Chabrol, Arthur Penn, Georges Charpak, Tony Curtis, Bernard Clavel, Pierre-Luc Séguillon, Georges Frêche, Abraham Serfaty, Julien Guiomar, Bernard-Pierre Donnadieu...
Inscription à : Articles (Atom)


text:
Les Arsures
Nom desconegut en arpitan (Les Arsures en francés) es una comuna arpitana, situada dins lo departament de Jura e la region de la Franca Comtat.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Vilatge situat en lo vignoble jurassien a 6 km de Arbois, 17 km de Poligny e 45 min de Lons-lo-Saunier. A bastit sus un sòl fòrça accidentat, situat al pè de la cadena de las bassas montanhas del #Jurar.
Village situé dans le vignoble jurassien à 6 km d'Arbois, 17 km de Poligny et 45 min de Lons-le-Saunier. Il est bâti sur un sol très accidenté, situé au pied de la chaîne des basses montagnes du Jura.


text:
Regiment de Bearn
Lo Regiment de Bearn que ho ua unitat de l'armada francesa deu Regim Ancian qui, en 1755, e partí au bòrd deus vaishèths Le Leopard e L'Opiniatre de cap a Nava França on combató l'armada anglesa dinc a la caduda de Montreal.
Los grans moments de l'istòria deu Regiment de Bearn que s'escadón durant la Guèrra de Sèt Ans : lo purmèr batalhon que's pelegè en Euròpa dab un unifòrme gris mentre qui lo dusau batalhon e combatèva (enter 1755 e 1760) en Nava França en purmèr dab un unifòrme blanc de la manjas blavas puish, a partir de 1757, l'arroi que remplacè lo blau.
Uei lo dia, associacions americanas e francesas que reviscòlan lo Regiment, las soas activitas, la soa banèra e los sons unifòrmes. Lo castèth d'Aas en Bearn qu'ei lo lòc on parada ua version modèrna e associativa cada mes d'agost.
Ligams[modificar | modificar la font]
- (en) Site d'ua reconstitucion americana
- (fr) Site de la reconstitucion bearnesa deu castèth d'Aas
- (fr) Paja suu Regiment de Bearn deu site deu Ministèri de la Defensa Nacionau de Canadà


text:
Aurélie Lassaque es una ciutadana de la region administrativa francesa, Miègdia-Pirinèus, Occitània dem miègjorn, e mai que tot centrala pel Carcin ; es una ciutadana del Carcin, aquel magnific país del vin nègre occitan. Pauc a pauc, e gràcia a la poesia occitana d’Aurélie Lassaque, l’occitan del Carcin, l’occitan donc universal, se passeja actualament en Euròpa. Lo libre bilingüe, anglés/occitan, publicat vaquí tres meses en Anglatèrra aurà ajudat a exportar la lenga occitana.
Acabi de recebre aiçò, que me sembla important per l’ensemble de la poesia en lenga occitana, e donc, al moment que l’Estat francés, mespreza l’occitan, me sembla d’una gròssa e granda importança ; es que los personals politics regionalistas tolzans ne tendràn compte ! Els que vòlon èstre europèus sense l’occitan !
Magnific Aurélie Lassaque, e encara un còp felicitacion pel camin e la preséncia occitana que fabricas dins tota l’Euròpa.
Podèm tanben félicitar l’editor anglés, e esperèm que lo succès editorial ajudarà a publicar d’autres poètas occitans dins versions bilingüas anglés/francés, vist que los editors franceses son puslèu freges ! per non pas dire engatjats per matar la lenga d’Aurélie Lassaque.
-°-
Recordam :
-°-
Apondon poetica
Per mai d’inforamcion en lenga anglesa, picatz aquí.


text:
diumenge, 30 de març de 2014
La cachavièlha maurèla es realitat mas nos daissarem pas tòrcer
Lo candidat de la drecha extrèma a ganhat.
E passa amb de resultas encara melhoras qu'al primièr torn.
Patirem un conse d'extrema drecha, que vòl netejar la vila de sos paures e de sos arabes, qu'es per lo restabliment de la pena de mòrt e contra l'omosexualitat e que vòl una escòla per los que se la podràn pagar.
Un elector sus dos crei en sas valors o a pas sachut veire lo mal o li avèm pas plan explicat.
Una persona sus doas de las que crosi es colpabla d'aquela malafacha electorala.
La suspicion generala. L'orror. Ai passada la setmana a agachar lo mond sul cai de la gara en me dire "e el?", "e ela?". E me disi que coma ieu que soi a sospechar de totas e de totes e de tot, lo mond benlèu me sospechan de far partida de la fòrça escura qu'a votat extrema drecha.
Alara concretament, de qué fasèm?
A despart de plorar sus lo blòg e de s'anar penjar... ?
Ben, ai decidit de m'investir politicament. Sabi pas tròp cossí me vau organizar per poder resistir d'un biais intelligent a la bomba maurèla, ni cossí farai per poder assistir als acamps, ni tot plen de causas, mas me disi que podèm pas desaparèisser.
Doncas, per totes los que me pausan la question: non, partirai pas !
Nos cal subretot pas daissar la plaça als fascistas, serián tròp contents, cal ocupar la ciutat e mostrar que òc, a Besièrs, i a de personas umanistas, òc, i a d'intellectuals d'esquèrra, òc, i a de militants d'esquèrra, òc i a una esquèrra viva.
"Passaràn pas" que disiam.
Son passats, aquò rai, mas CREBAREM PAS!
3 comentaris:
-
-
Totas mas pensadas per te ! As rason de te pas laissar far !
Mas totparier, qu'es pas un elector sus 2 nimai un abitant sus dos, qu'a votat per Ménard. Qu'es un elector sus 3 adonc un abitant sus 5 (a pu pres). Una minoritat, desjà tròp nombrosa, sem plan d'acòrd. Mas una minoritat totparier. E son tant nombros los qu'an pas votat a Besiers que los qu'an votat Ménard. A pus pres 15 000 personas. 15 000 qu'an decidat de balhar la vila a un faf e 15 000 qu'an decidat de laissar far.
Avem de trabalhar dins las doas direcions : per que la gent compren que lo FN es pas una solucion e per que la gent compren que votar pòt esser una solucion. Sabe pas çò qu'es lo mai aisat ...
Bon coratge, e plen plen plen plen de potons
- 31/3/14 11:29
-
-
Resistencia! Osca!! se calcun o pot far es plan tu Melania!!!
- 31/3/14 20:37
- manjacostel ha dit...
-
Adieu ,
Soi tant triste coma tu. Mas fin finala me disi qu'es la luta finala. Quand vesi los socialistes me disi que soi pas, que pòdi pas èstre d'aquela mena .
Fabius , Moscovici, Sapin que vòls me donan lo vomit.
Doncas , esperi plan que lo PS va tombar dejos lo 10 del cent a las eleccions europeencas .
Que vòls Nicolaï Sarkosy te disia qu'èra normal que lo ric sia ric. Lo socialiste te ditz que li cal donar mai , al ric , per que sia content de viure aici ...
Que vòls .
Per ieu s'agis de ne finir ambe lo socialisme franchimand .
E jamai , jamai , jamai , jamai pus de la vida votarai utile per sauvar un socialiste de sa merda de jauna....
- 1/4/14 22:50


text:
31/08/2015
Cecila Chapduelh, à pile ou face
« A Chara o a Crotz », c'est le premier recueil de poésie, en occitan avec traduction en français de Cécile Chadeuil. Installée en région toulousaine, la jeune périgourdine, titulaire d'une licence d'histoire de l'art, enseigne l'occitan au collège et réalise des doublages pour des films ou des dessins animés. Elle pratique l'occitan limousin appris en famille, ainsi que le languedocien qu'elle enseigne et nous parle de cette première expérience d'écriture. « Aviá desjà escrich daus poemas publicats dins « La Revuda òc » de Frederic Fijac e Joan-Peire Tardif. Los retorns fugueren encoratjants. Escrive lo ser avant d'anar durmir; me fauguet tres ans per chabar queu recuelh, ne'n far la seleccion e zo far publicar. Me sei laissada portar per l'inspiracion, lo viscut, en essaiar de demora espontanada, pas tròp lirica. Parle d'amor e de desamor, dau temps que passa (Quante plan vielha serai, Ventres mòus), de transmission( Passaires) e totplen d'autras chausas. En Perigòrd, me sente dins mon element naturau. L'occitan lemosin es ma lenga familiala, intima: que de mielhs per exprimar ma « mineralitat » ? De mai, lo lemosin es plan pratic per la versificacion, avem plan eschanjat quí-dessur coma Jan dau Melhau, mon editor, eu-mesme escrivaire e musicaire. Fin finala, lo resultat es un boiradis de poesia d'inspiracion trobadorenca e moderna, rimada per escriure dins un cadre estrech o non-rimada per esser mai liura. Ai chausit de far una revirada en francés, que rima pas, de segur, per ajudar comprener lo legeire. Ai plan aimat la tenson trobadorenca qu'avem escrich coma Jan dau Melhau, que faguet una musica dessur. Las illustracions de Jan-Marc Simeonin son una autra legida de mos textes, fòrça interessanta tanben». Et après ce premier recueil de poésie, que préparez vous ? « Aimariá bien far de las chançons, ai desjà quauques textes, me fau trobar quauqu'un per la musica. Ai un project de roman tanben ». Des projets à la pelle pour cette jeune femme spontanée et énergique qui livre un premier recueil varié d'inspiration intemporelle ou au contraire très actuelle.
"A char o a crotz", 112 pages, 14€, éditions Lo Chamin de Sent-Jaume
Denis Gilabert.
L'invité, lo convidat de Meitat-chen, meitat-pòrc dau diumenc 6 de setembre 2015
Joan-Pau Verdier e Marçau Peironi nos informan que lo convidat de la prumiera emission de la rentrada diumenc 6 de setembre a 11 oras sera Olivier Boudy, president dau Bornat dau Perigòrd per presentar las accions d'animacion que faran a la fiera espausicion de Perigüers a Chancelada dau dissabde 12 au 20 de setembre.
Meitat chen , Meitat pòrc , chasque diumenc a 11 oras sur França Blu Perigòrd!
Veiqui lo ligam vers França Blu Perigòrd
e lo ligam vers lo site de Joan-Pau Verdier
Conférence sur les noms de lieux et de famille au TCO à Périgueux
Pour sa rentrée le TCO (Talhier Culturau Occitan) invite Jean-Louis Lévêque, auteur de nombreuses études toponymiques à une conférence sur les origines occitanes des noms de lieux et des noms de famille en Périgord.Rendez-vous jeudi 3 septembre à partir de 20 h 30, au Café Associatif des Thétards, 3, rue de la Bride ( près de la tour Mataguerre) à Périgueux.
Parlèm Nòstra Lenga en setembre sur radio Bergerac 95
L'emission dau mes de setembre, animada per Jean-Pierre Drihlol e Joan-Claudi Dugros es consacrada a la dintrada a la Calandreta de Brageirac amb los convidats Felipe Manet, lo president e Gersanda Demma, la regenta.
De escotar sur : http://www.bergerac95.fr/index.php?category/Emissions/Par...
18:07 Publié dans Actualitats, actualité, Ensanhament de la lenga, enseignement de l'occitan | Lien permanent | Commentaires (0)
Stage danse et baleti à Antonne et Trigonant
Samedi 5 septembre à la salle Storelli d'Antonne, se tiendra un stage de danse avec François madiès de 15 à 18 h, suivi en soirée d'un bal traditionnel /concert à 21 h avec le duo Peuch/ Varailhon.
Tarif 6€, renseignements et inscriptions au 0637112052 et 0672936998.
18:07 Publié dans Actualitats, actualité, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
Dins la vrespada de ièr, recebiái una
imatge de Jean-François Laffont qu'èra plan simbolic del sistèma
francés, es jacobin e una androna. Mas o dirai a Joan-Francés
Laffont cal pas abandonar l'encontre prefectoral tolzan, cal sortir de l'androna (veire la fòto), vist qu'ara la
capitada sembla sancièra, se tot s'enfiala plan coma indicat per mantunes/as dins los moments cauts de la nuèit.
Cal pas abandonar de donar
d'explicacions als agents de l'Estat, agent de la gestion jacobina d'Occitània, els, coma jòc de carta, serián autanplan capables
de copar lo cap a Montmorency que de desvolopar una politica per la
lenga occitana.
Mas
anuèch es temps de fèsta al Conselh Regional de Bordèu, e sobretot
de felicitacions a David Grosclaude.
Un aplec de fèsta es previst al Conselh Regional d'Aquitània, a las 16h00 al vrespe. Pensi qu'i serà nombroses los militants de l'occitan e de sa dignitat.
Cal felicitar tanben los autres militants (que vegèri en realitat o en fòto sul net), militants del Partit Occitan d'aver acompanhat David Grosclaude dins aquela batalha.
Una cauma de hami es pas aisida per totes,
o totas. Es evident que la responsa a un Estat avuglat pel
jacobinisme non podiá èstre qu'aquela, dins la situacion critica
que sèm, lo comunicat de Convergéncia Occitana es pro clar sul tèma,
e amai es jà un pauc optimista, alara ! Mas avèm la simpatia
de la populacion e aiçò val un decret, enfin çaquelà es pas pro.
Vos conselhi ara de legir sancièr lo
comunicat del David Grosclaude, en lenga occitana plan segur.
Se podrà pas dire, escriure e contar que l'occitanisme sap pas emplegar los mejans modèrnes de comunicacion e se podrà pas dire que podèm pas far sense los mèdias parisencs de comunicacion, vist que lo boicòt, en una setmana, es estat una realitat de cada jorn, i a sens qu'una redaccion parisenca qu'a gausat (cal emplegat aquel mot encara) escriure, enregistrar o filmar l'eveniment per la lenga occitana, una primièra cauma de la fam en fRança per una lenga, l'occitana.
Ièr jà a 23h, lo «blòg occitan» signalava la fin de la cauma, e lo vírus numeric s'es passejat coma un fuòc en Provença, o coma l'anoncia del 27 de mai darrièr. E sembla que las novèlas occitanas d'anuèit, son sempre bonas e acompanhadas.
Mas atencion l'Estat francés, fabricat per una administracion centrala e decentralizada, sas universitats, sas escòlas, sos mèdias publics o privats (sempre de propagandas), son sistèma partidocrata, sap organizar l'engana tanben, o cal pas oblidar, es per aiçò que totas las protestacions devon èstre acompanhadas e multiplicadas, a cada moment que la lenga occitana amerita una protestacion comuna, fàcia a un Estat jacobin qu'amerita sempre lo castig perpetual.
E cal felicitar totes los actors politics del sistèma partidocrata que fan lo bon camin cap a la dignitat de l'occitan, enfin !


text:
Quand se castiga dins los mèdias franceses la soma a donar Guiana dita francesa (Péyi), los meteisses ministèris donan una soma bravament mai superiora a Bretanha, alara que Guiana (Péyi) es de dimension similara a Àustria. Quand se castiga lo pòble de Guiana (Péyi) se castiga l'irreverància politica que son a fabricar contra lo jacobinisme francés, e l'arrogança disimulada dedins una selha politica sonada « civilisation française ».
Ai pel moment, pas legit sus FB, G+ o Twitter una sola frasa qu'explica que Macron es estat bon, e çaquelà se confirma qu'es tanben un objecte d'umor en creisséncia.
Un pauc coma los « grands » candidats Marine Le Pen e la sigala François Fillon que sobreviu ambe las grandas largessa dinerièra de la santa republica francesa.
Ièr ai pas poscut gaitar lo debat, un accident de parcors dins la vida del ciutadan (per fòrça) de la santa republica francesa. E soi pas lo solet a aver agut un accident, ièr.
Lo resumit en francés me sembla plan per l'accident meu ; de creire que l'accident republican francés es un accident coma los autres.
Faudrà al final pensar, reflechir : mas diable per quí vau votar ?
E la question èra dins lo cap de mantunes electors e electriças qu'an gaitat lo debat d'ièr, o pas.
De quina manièra far saber que la cresença en François Fillon es pichonetona ? De quina manièra faudrà far saber que la pòst-ruralitat simpatica d'un Jean Lassalla anima los debat mas far paur quand sabèm çò que faguèt el dins las valèias pirinenca de Bearn ? De quina manièra un Philippe Poton accepta la burqà per las femnas ? De quina manièra un Benoit Hamon se batalha per capitar de far passar l'idèa del Revengut Universal, alara que François e Penelope l'an trobat a nautor de 5000 € / mes dins las estructuras representativas de la santa republica ? De quina manièra Marine Le Pen nos farà engolir que son programa es pas de vent de Mistral que bufa freg sus Provença e Lengadòc ? De quina manièra lo fascisme d'UPR es preste de remplaçar una supausada « moderacion » del Blau Marin ? De quina manièra lo feminisme de Lutte Ouvrière capitarà de nos donar lo feminisme coma una asirança politica ? De quina manièra Dupont-Aignan capita de nos interessar quand nos parla que de la fRança jacobina etèrna ? De quina manièra un Cheminade serà melhor president que quand èra naut-foncionari de la santa republican jacobina ? De quina manièra d'illusionaista Emmanuel Macron nos farà una nostalgia dels tempses pompidolian al XXIen sègle ? De quina manièra lo « devengut simpatic » Jean-Luc Mélenchon peta l'ecran alara que li fau capitar de petar l'Union Europèa dels merçants e de la defiscalizacion modèl installat per l'UMP-UDI-PSf-PRG-MoDem d'un Junker luxemborgés ?
Pendent aquel temps, las flors que Putin refusava a fRança pendent los atemptats vièlhs, els los pòrta a Sant Peterborg ! Pendent aqueles tempses, la violéncia extremista contunha, en Síria-Kurdistan, Iraq-Kurdistan o al Iemèn, en Afganistan o al Còngo, o en Assawad (Nòrd del Malí) ... quand la democracia es pas per totes, mas simplament per una casta que passa a la television ambe un sistèma jornalistic que sembla pastat de fauta d'imaginacion per pausar questions impertinentas.
Anar dins lo jardin municipal per pensar a tot aquò en oblidar la pollucion que se fabrica sus la rocada de las grandas vilas d'Occitània.
Cromptatz Lo Guit Encadenat per aquela frasa -al mens : « Malgrat 24.000 € mensuals, se bota "pas res coma argent de costat", Fillon nos aurà .... res estauviat !» mercés al Guit d'aver de l'umor de campanha, e bravament al delai ambe la provençala Marion : « lo felheton de familha contunha al FN Marine Le Pen vòl transformar Marion ... en nièce détachée [traduccion impossibla]!». Se podiam destacar Occitània de tot aquel bordel ?!?! Quin grand plaser me fariá.


text:
Polifonias/còrs (Autres)Canta se gausas ! vòl servir las tradicions popularias dels Pirenèus Gascons. S'interèssa particularament a las polifonias de tradicion orala de Bigòrra e de Biarn a a las musicas e danças tradicionalas de Gasconha. . En 2017, Canta se gausas ! es compausat de 110 membres (enfants coma adultes). Demest eles, se trapan los grops Allegria, Calhats, Eths Cebars, Gaus'elles, Knièm, Manilhas, Sense Nom, Pair e Hilh, Tres Votz e Vath Vielh.
cantasegausas[aro]gmail[punt]com - 0670895041
Vos cal connectar per poder postar de comentaris.
Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel


text:
Basacle
Lo Basacle es un sit toristic e istoric de Nauta Garona situat a Tolosa sus Garona (levada del Basacle).
Istòria[modificar | modificar la font]
De tot temps, los òmes an traversat Garona pel basacle, mena de ga accessible a pè. Lo tèrme ven del latin vadaculum que vòl dire « pichon ga ». Se tròba al punt d'alentiment del corrent, aprèp lo cambiament de direccion del flume. La nautor febla de las aigas permetèt la construccion del primièr pont sus Garona a Tolosa.
En 1190, amb l'autorizacion del comte Raimon V de Tolosa, una paissièra apelada tanben levada del Basacle foguèt construcha amb de molins novèls; lo finançament d'aqueste complèxe e mai los fraisses d'entretenement e de foncionament foguèron assegurats per una associacion de senhors.
Los beneficis èran repartits entre accionaris segon lo nombre de parts en lor possession; pauc a pauc aquelas parts s’escambiavan entre senhors sul mercat de Tolosa, lors corses variavan en foncion del rendement dels molins.
Lo Basacle venguèt atal la primièra societat per accions dins l'istòria del mond.
Es dempuèi 1888 que los molins del Bazacle venguèron progressivament productors d’electricitat e en 1946 proprietat d'EDF.
Actual[modificar | modificar la font]
Lo Basacle abrita totjorn una centrala idroelectrica en activitat dins una partida dels bastiments.
L'autra partida es doberta al public e se visita, dins la visita se veu tanben la passa de peisses
Lo Basacle aculhís tanben de mòstras temporàrias tot lo long de l'an segon los programas.
Galariá[modificar | modificar la font]
-
-
La levada vista del Pont dels Catalans
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
- (fr) Espaci EDF Lo Basacle
- (fr) Lo Basacle


text:
Sainte-Clotilde
(municipalité)
2.4.1885 - ...
[48503 jours d'existence]
* 2 avril 18851 : Érection de la Paroisse de Sainte-Clothilde, de la scission de la Paroisse de Saint-Jean-Chrysostôme.* 15 mars 19692 : Confirmation du statut ainsi que du toponyme de la Paroisse de Sainte-Clothilde, qui demeure la Paroisse de Sainte-Clothilde.* 18 février 19843 : Modification au toponyme de la Paroisse de Sainte-Clothilde, qui devient la Paroisse de Sainte-Clothilde-de-Châteauguay.* 10 mars 19844 : Modification au toponyme de la Paroisse de Sainte-Clothilde-de-Châteauguay, qui devient la Paroisse de Sainte-Clotilde-de-Châteauguay.* 30 août 19865 : Confirmation du statut ainsi que du toponyme de la Paroisse de Sainte-Clotilde-de-Châteauguay, qui demeure la Paroisse de Sainte-Clotilde-de-Châteauguay.* 6 février 20106 : Modification au statut ainsi qu'au toponyme de la Paroisse de Sainte-Clotilde-de-Châteauguay, qui devient la Municipalité de Sainte-Clotilde.
Archives | Cartes | Graphiques | Textes

autre recherche | autres sections
Tous droits réservés 2009-2018 : Institut généalogique Drouin
Textes, recherche et contenu : Janko Pavsic
mairesduquebec@hotmail.com


text:
Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.Bureau De Poste De Clermont Ferrand La Glaciere Map Puy.La Poste 224 S 233 Lestat Centre Horaires Bureau Colis
Gallery of Bureau De Poste Clermont Ferrand Horaires
Tags: #Papier Peint Contemporain Leroy Merlin#Papier Peint Vinyle Expansé Pour Salle De Bain#Papier Peint Dinosaure Castorama#Les De Papier Peint Unique#Papier Peint Chambre à Coucher


text:
Campanha electorau
Qüestions e arresponses sus era campanha electorau
Guaire dure era campanha electorau?
Era campanha electorau dure 15 dies.
Comence tàs 00 h 00 deth dia 15 de seteme de 2017 e finalize tàs 23 h 59 deth dia 30 de seteme de 2017.
En quines dates son proïbides era difusion e era publicacion de sondatges electoraus?
Demore proïbida era publicacion e difusion totau o parciau o era reproduccion d’enquèstes o sondatges d’opinion per quinsevolhe mejan de comunicacion pendent es cinc dies anteriors ath dera votacion (entre eth 26 e eth 30 de seteme).
Com se distribuïssen es espacis electoraus publics destinadi ara campanha enes mejans de comunicacion?
Es formacions politiques damb representacion en Parlament de Catalonha an dret ar usatge deth 70% des espacis electoraus publics destinadi ara campanha, entre es quaus se repartís de manèra proporcionau ath nombre de sètis obtengudi enes darrères eleccions ath Parlament de Catalonha der an 2015. Eth 30% der espaci electorau restant se repartís entre es organizacions interessades acreditades d’acòrd damb eth nombre de signatures presentades.
Com se distribuïssen es espacis informatius publics enes mejans de comunicacion de titolaritat publica?
Es formacions politiques damb representacion en Parlament de Catalonha an dret ar usatge deth 70% des espacis informatius publics gratuïts enes mejans de comunicacion de titolaritat publica. Era Administracion electorau distribuís er usatge des espacis entre es formacions politiques damb representacion en Parlament de Catalonha d’acòrd damb es resultats obtengudi enes darrères eleccions en Parlament. Eth 30% restant se repartís entre es organizacions interessades acreditades d’acòrd damb eth nombre de signatures presentades.
Es grops politics non includidi en apartat anterior pòden amiar a tèrme actes de campanha electorau damb es sòns pròpris mejans e son legitimadi entà formular reclamacions deuant era Administracion Electorau deth Govèrn dera Generalitat de Catalonha.


text:
31/03/2010
30/03/2010
Vesin de fuòc roge
Aqueste après-miègjorn, ère a esperar al fuòc roge e mon vesin de fuòc roge escotava aquò. Pièi lo fuòc es passat al verd e lo vesin es partit amb sa musica. Alara, ieu, la me vau escotar ara, sa musica [soi pas arribada a trapar una version d'el - Nougaro, pas lo vesin de fuòc roge - a cantar, auretz la version esquicha].
40 ans de camin
A l'ora qu'Elisabeth Badinter (que sostene a 100 %) se fa picar sul nas quand ditz que li sembla que las femnas son tornarmai dins un penjal lisent, v'aquí cossí se devián téner las femnas de las annadas 60. Aquò sembla pas possible. Avèm fach de camin, de mercé a de femnas coma Elisabeth Badinter o Simone Weil.
28/03/2010
Siás Occitan, tu ?
Si toi aussi:
- t'ouvres ou fermes la lumière,
- tu finis dans le bartas après avoir trop bu,
- tu mets tes courses dans la malle de la voiture et pas dans le coffre,
- tu connais plein d'arsouilles,
- tu ne glandes pas mais tu sanes,
- tu ne fermes pas la porte à clé mais tu la claves,
- tu n'es pas surpris mais espanté,
- tu suis des pétègues sur la route,
- tu vas au bal puis au déjeuner aux tripous, aux escargots, à la soupe au fromage ou à la tête de veau,
- tu ne fais pas d'exploits mais des espets,
- tu ne lances pas un objet mais tu l'escampes,
- tu manges des chocolatines et pas des pains au chocolat,
- tu ne dors pas mais tu clutes ou tu cuques ou tu t'assuques ou t'ensuques,
- on ne te fait pas chier mais on te fait caguer,
- tu ne cries pas mais tu brames,
- tu ne t'étouffes pas mais t'engailloustes ou t'estrangoules,
- on ne t'arnaque pas mais on t'escanne,
- tu bois du Marcillac, et quand y en a plus c'est la sécade,
- ça ne colle pas mais ça pègue,
- tu ne someilles pas mais tu cabèques,
- tu ne tombes pas sur les fesses mais tu t'aquioulles,
- tu fais la cuisine dans une toupine et non dans une marmite,
- tu ne connais aucune tête brûlée mais plein de cabourds,
- tu ne fermes pas le portail mais la clède ou le pourtanel,
- tu ne marches pas dans les flaques mais asagues,
- tu dis "macarel", "boudiou" ou "miladiou",
- quand tu cuisines ça ne crame pas mais ça rabine,
- tu n'utilises pas un chiffon mais un pétas,
- quand tu as un trou au pantalon il faut le repétasser,
- tu ne t'accroupis pas mais tu te mets à coucoulou,
- tu ne dis pas un pneu mais un "peuneu",
- tu vas au quine et pas au loto,
- tu dis tchimper et pas tremper,
- tu dis a biste de nas et pas à peu près,
- tu ne te trompes pas mais tu t'enganes,
- tu ne fais pas un mélange mais un mescladis,
- tu ne te fais pas engueuler mais tu te prends une raballée ou une brandide,
- tu ne râles pas mais tu roumègues,
- après un bon repas de famille tu es couffle,
- tu dis atche et pas regarde,
- tu dis j'ai tombé le stylo quand t'as pas fait exprès et pas j'ai fait tomber le stylo....
…alors tu es un vrai Occitan !*
(*Version roergata)
27/03/2010
Març de 2010
• Òsca a l'Oscar del melhor realizator balhat a una realizatritz, pel premièr còp en 82 ans : Kathryn Bigelow per "Démineurs".
• Vergonha a la societat mondiala qu'a daissat se negar 4 femnas e 5 nenons al ras de Maiòta. 9 de mai... Cossí sortir los Comorians d'aquela misèria ?
• Vergonha al recuol sus la pesca al ton.
• Vergonha als 53,6 % d'abstencion pel premièr torn de las regionalas. Se caldrà ben un jorn demandar per de qué.
• Vergonha a la montada del Front nacional.
• Vergonha a François Fillon que, entre los dos torns de las regionalas, per far d'uèlh al FN, anoncia la mòrt d'un policièr qu'o es pas.
• Vergonha a l'eleccion de Georges Frèche en Lengadòc-Rossillon.
• Òsca a Obama qu'a capitat de far votar la refòrma de la santat als USA. Es un bon, aquel.
• Vergonha a la França que recuola sus la taxa carbona. Sarkozy a plan compres qu'aquò servissiá pas a res d'assajar d'amigadar los escologistas. A drecha, tota ! La còla de Nicolas Hulot peta la pòrta, òsca a ela.
• Vergonha a ieu que sabiái pas qu'èra Keren Ann qu'aviá fach l'abilhatge sonòr d'Arte.
• Vergonha als atentats qu'an fach 38 mòrts dins lo metrò de Moscou.
• Vergonha a ieu que sabiái pas que i aviá un salon de la Borsa. Quand m'aurètz perduda, m'anatz pas quèrre aquí dedins !
• Vergonha a la Liga del Nòrd (drecha negra) que pren doas regions en Italia.
26/03/2010
Una leiçon
Al musèu d'Orsay, a París, duscas al 27 de junh, "Crime et châtiment", agach dels artistas sul crimi. A aquela escasença, ai escotat, tornar, lo discors de Robert Badinter a l'Amassada nacionala per l'abolicion de la pena de mòrt (setembre de 1981). S'avètz un moment, escotatz-o. Es una leiçon d'umanisme e una leiçon d'istòria tanben. Un amic me menèt un jorn dins l'emicicle. Aquí, pensère a Jaurès, evidentament, mès tanben a Robert Badinter.
retrouver ce média sur www.ina.fr
La prima
23/03/2010
21/03/2010
Ponheton, soi ieu...
Ièr, coma lo temps èra a la prima, me diguère : "Ten, vau anar a Ròcas-Altas." Coneisse plan, que i soi anada mai d'un còp. Aquò's sus la comuna de Sant-Andriu de Vesinas (a La Ròca Santa-Margarida, a Dorbiá, cal montar a man esquèrra). Del vilatge de Sant-Andriu a Ròcas-Altas, cal prene un camin de tèrra (una tèrra que sembla la de Roland-Garros). Montère un pauc amb l'autò pièi m'arrestère per caminar un bocinon a pè. Aquí me pausère un briu, prenguère de fòtòs e, coma èra mai de 5 oras, tornère davalar. Enfin… volguère tornar davalar. Quand cerquère lo camin que m'aviá menat aquí, te vegère de camins de tèrra pertot. Òc mès quante camin aviái pres per montar ? De qué sembla tant un camin de causse coma un altre camin de causse ? Virère un moment, n'assajère un, pièi un altre (…). Fin finala, m'engulhère dins un e lo seguère. Caliá ben far quicòm. Mès, èra pas lo de l'autò. Davalère, davalère, davalère… Me pensave qu'anave tombar sus un riu et que me caldriá tornar montar. Pièi (soi totjorn un pauc optimista) me diguère que podiái ben tombar tanben sus una rota. E i tombère sus una pichona rota. Alleluia ! Solament : 1 - Sabiái pas ont ère. 2 - Lo portable passava pas. 3 - Pas cap d'autò nimai d'ostal. 4 - La nuèch tombava. 5 - Ère pas vestida per aquelas conariás. Aquí pensère a Ponheton que monta sus un aure per veire se i a de lum enluòc. Bon. De qué far ? Montar o davalar ? Davalère (ère lassa). Tombère sus una placa pegada contra un ròc que disiá qu'ère sus la rota que juntava Dorbiá e Jonta. Ère plan pantida amb aquò... Caminère e trapère un ostal. Alleluia tornar ! Malerosament i aviá pas degús. Pas que de cans que japavan. Tornère doncas prene la rota. Encara pus bas, te vegère un papièr espintat sus un aure : "Variante La Roque". Ère verda, de variantas n'aviái presas 40 (començave de pus avure d'umor, amai se prenguère la fòtò quand mème) ! Començava de far nuèch e ieu d'avure freg. Contunhère e, fin finala, gaireben arribada a La Ròca, ausiguère una autò que montava. L'arrestère. Èra un òme dins un 4x4 gris. 60 ans empr'aquí, que semblava Jacques Séguéla (aquel de la rolex). Dubriguèt sa fenèstra tot risolet. Se deviá pensar : "Mès de que fa aquí aquela femnòta vestida coma per anar a un conselh d'administracion ?" Li diguère qu'ère perduda e que veniái de Ròcas-Altas. Agèt d'uèlhs redonds e me diguèt qu'aviái fach un quinzenat de quilòmestres. M'estonèt pas... E li ai pas dich quantes de còps aviái fach vai-e-vèni per assajar de trapar lo bon camin. Ère partida per caminar un quart d'ora e caminère un sègle ! Me convidèt a montar dins lo 4x4 e me diguèt que se voliá arrestar a l'ostal d'en dessús (aquel que ère anada espincar, èra seun) per trapar quicòm. Aquí, me demandèt se voliái dintrar per beure d'aiga. Diguère que non. Comprenguèrem totes dos que la situacion èra un pauc embarrassanta (quand aquò vira coma aquò, vos manca juste de tombar sus Jack l'estripaire !). Me volguèt pas far paur, anèt quèrre una botelha de vin dins l'ostal (èra convitat per dinnar) e me menèt una botelha d'aiga. Pièi, tornèrem prene la rota per Sant-Andriu. Solament, a un moment, prenguèrem un camin de tèrra a man drecha. Glops. "Pense pas que soi passada per aquí…" li diguère. Aquí tornar comprenguèt que me metiá dins una situacion delicata e me diguèt que, per aquí, arribariam a l'autò directament. Ère ben forçada d'o creire. E tornèrem a l'autò, efectivament. Fasiá nuèch negra.
Sai pas cossí se sona aquel mossur mès vau cercar son nom (sabe plan, ara, ont demòra !) e li mandar quicòm per lo mercejar.
De la conariá ordinària
Ièr, a Milhau, davant çò que vos vau contar après, m'arrestère crompar de pilas per mon aparelh fòtòs dins un pichon subremercat. Ère a esparar a la caissa quand lo tipe qu'èra davant ieu demandèt a l'emplegada d'arrestar la nòta a 40 euròs. Coma demorava de causas a passar, l'emplegada sonèt la patrona. Aquela diguèt al tipe que li caliá tornar de causas d'espiçariá per cambiar amb lo fesc qu'èra encara pas passat. Compreniái pas plan e li demandère per de qué o tornava pas portar lèu fach dins lo magasin. Me respondèt qu'èra la lei, que la cadena del freg èra estada copada. E òc, mès i a la lei e l'esperit de la lei. Me diretz que lo tipe auriá poscut far atencion de prene pas tròp de causas, òc ben... Mès l'altra, m'a conflada amb sa lei ! Quand descargan lo camion o que meton en plaça dins lo magasin, la cadena del freg es pas copada un briconèl tanben ? Aime pas coma ven aquela societat : sens èime.
20/03/2010
L'ordinari del monde
Ièr a ser, ère a l'Ostal del Patrimòni de Rodés (plaça Foch)* per escotar Ives Roqueta presentar "L'ordinari del monde" e parlar de son implicacion dins la lucha per la lenga occitana. Nos a legits tres tèxtes del libre (son de tròces de vida). A legida l'istòria de la bona que Frederic Mistral auriá engrossada. Quanta ploma ! Quanta lenga ! Quanta votz ! Un plaser. Amai se sos tèxtes son negres. Lo coneissètz… Ieu, trabalhe amb el (deuriái dire trabalhe per el) de quora en quora e, amai se tròbe que, tot còp, son discors es un pauc dur, l'aime. O me torna plan : quand me vegèt al fons de la sala, me mandèt un poton de la man.
* Se cercatz de libres per crompar, es aquí que vos cal anar.
Philippe Meyer
Vene d'escotar l'emission de Meyer sus Inter, "La prochaine fois, je vous le chanterai." Èra question de las lengas de França. L'ai presa a la mitat mès me sembla qu'a pas res compres... Paure de el. La me caldrà pòdcastar per l'escotar entièira. A legit un passatge de Racine que contava qu'en dejóst Lion, compreniá pas res a çò que disián lo monde, que el se fasiá pas comprene tanpauc mès que vesiá qu'èra una lenga coma l'espanhòl o l'italian (aquí per los revisionistas), e a passada aquela cançon dels Fabulós Trobadors (en diguent plan "fabulousss", aisit es escrich en grafia francesa, mès "troubador"). Meyer ven sovent en Avairon, s'ocupa d'una associacion culturala a Espaliu, amb Tavernier me sembla. Domatge s'a pas res compres. Benlèu que se pense que ven aquí per nos portar un pauc de la bona cultura. Qualqu'un l'a escotada l'emission ?
La lenga, çò que deven nos aparten.
18/03/2010
17/03/2010
17 de març
Duèi, 17 de març, es ma fèsta e la fèsta de totes los Patric. E, coma la Sent-Patric es la fèsta dels Irlandeses, vos voliái parlar de fedas, de motons.* Mès, coma de fedas n'ai pas e que sabe pas dessenhar, ai cercat dins ma colleccion de libres pels dròlles e soi tombada sus aquel : per plan dintrar dins la politica ! I sèm. Perfièch.
Ten, en parlent de fedas, qual coneis Lacauna ? Es dins Tarn, me sembla. Ieu, i anère un còp l'estiu passat. En arribent, pensave de veire de fedas pertot dins los prats e una vilòta que metiá la raça Lacauna en avant, un pauc coma fan a Laguiòla amb lo brau d'Aubrac. E ben : res. Me demande encara perqué.
* [Auriái poscut vos parlar de rugbí mès coma sèm a ganhar lo Torneg, voldriái pas remenar lo cotèl dins la plaga...]
16/03/2010
15/03/2010
13/03/2010
12/03/2010
La campanha es acabada
Èra ma premièira campanha electorala e pòde dire qu'aquò èra una campanha agradabla (dins tot arribe a trobar de moments, d'escasenças per m'amusar, ieu). Ai rescontrat de monde interessents, de monde de pertot. Li ai ganhat d'amistats. Ai correspondut amb la segonda de la lista de Tolosa pas qu'en occitan (aquela d'aquí, s'es elegida, nos farà de ben). Ara los sondatges nos balhan 5 %. Veirem ben dimenge a ser. Mès avèm portadas las idèias umanistas e defendre l'Òme dins un país ont lo President defend sustot los rics es totjorn valorizent.
11/03/2010
Lo poèta
« Lo poèta dapasset e sens s'entrachar,
Cada jorn de son temps, sens jamai renegar,
A bastits sos vèrses sens cercar a far mai
Que de florir un pauc mai lo mòt "aimarai"
Sa vida tota lo poèta a obrat
De longa a trabalhat per cridar : "Libertat !"
Sa ploma a marcada la literatura,
La paura ela, coma una brutladura.
Literatura universala que pòt pas
Capitar a levar lo pesuc capelàs
Pausat aquí per la bestisa francesa
Que s'es creseguda en lenga promesa.
Los sègles dins l'avenidor benlèu veiràn
Nàisser la reconeissénça, benlèu seràn
De temps d'egalitat per los poètas d'Òc
Que de tot biais an escrich fòra de tot luòc. » (J. M.)
09/03/2010
08/03/2010
Es encara la jornada de la Femna pendent 4 mn
La premièira per çò que las Femnas s'ameritavan una cançon tan polida e la segonda pel vam que balha !
E deman, tornaràn començar los 364 altres jorns que son pas de la Femna. Las femnas contunharàn d'èsser mens pagadas que los òmes ; las que demòran a l'ostal auràn totjorn pas d'estatut vertadièr per dubrir de dreches a una retirada onèsta ; las que trabalhan mancaràn d'establiments per far gardar los pichons ; las que voldràn pas avure d'enfants seràn agachadas de travèrs ; las que son en politica o dins d'entrepresas bèlas auràn encara besonh de coratge per assajar d'arribar en nalt.
07/03/2010
Océans
Documentari de Jacques Perrin e Jacques Cluzaud, 2010.
Bon. Sai pas plan cossí o presentar… D'un costat, cada còp que qualqu'un ditz que la diversitat es en dangièr e que cal pas contunhar coma aquò, soi contenta. E pièi, aime plan aquel òme, Jacques Perrin. Òc mès ai mancat de m'endormir mai d'un còp pendent lo film. I a doncas quicòm que truca.
05/03/2010
Avètz remarcat ?
Aquò fa quelques temps que me fau la remarca. Lo monde fan pas pus atencion a çò que se passa en defòra de lors parets. Amai dins lo mitan rural, ara. L'altre matin, après la tempèsta, i aviá de bròcas pertot suls camins, amai dins los vilatges, al ras dels ostals. Lo monde an amassat çò qu'èra tombat chas elses mès pas sul camin davant l'ostal. O fan mème pas per elses, per poire passar melhor. Non. Diluns, soi anada dins un vilatge a costat e, al mièg de la carrièira principala, tancada sus un panèu, i aviá una tela de plastic que lo vent aviá butada aquí. I soi tornada passar aqueste matin (divendres) : i es totjorn. De joves, de vièlhs, tota mena de monde passan aquí, a pè, cada jorn e degús a pas avuda l'idèia d'amassar aquela tela. De qu'espèran ? I tòrne tot ara e, se i es encara, m'arrèste, la vos prene en fòtò e l'amasse.
[Alleluia, i èra pas pus ! 5 jorns, quand mème...]
04/03/2010
Jornalistas retenguts en Afganistan
Comunicat de la Societat dels jornalistas de Radiò-França :
DEUX MOIS DE SILENCE
« Le 9 mars prochain, un rassemblement est organisé place du Trocadéro pour soutenir les deux journalistes de France 3 enlevés en Afghanistan le 29 décembre dernier.
Un rassemblement pour faire du bruit alors que le cas de ces deux journalistes, retenus depuis plus de deux mois, sombre peu à peu dans l’oubli et le silence.
Un rassemblement pour les soutenir alors que le secrétaire général de l’Elysée se permet, avant même de savoir s’ils sont toujours en vie, de les accuser « d’imprudence coupable ».
Un rassemblement pour rappeler que deux vies n’ont pas de prix quand le chef d’Etat-Major des Armées parle, avant même l’éventuelle libération, du coût élevé des opérations de recherche.
Pour ne pas oublier, la SDJ affirme une nouvelle fois son soutien aux deux journalistes de France 3 toujours retenus en otages en Afghanistan, et appelle à participer à cette manifestation organisée en accord avec leurs familles, par la Société des Journalistes de la rédaction nationale de France 3, Reporters Sans Frontières et le Syndicat National des Journalistes.
Pour Hervé, Stéphane, et leurs accompagnateurs.
RDV Mardi 9 Mars, place du Trocadéro (Paris 16e) à 14h. »
Premsa viva
Un pichon mot per anonciar la naissénça d'un jornal novèl. Es un ebdomadàri especializat sus Rodés e sas abròas. I a un pauc de tot (amai un bocinonetonet d'occitan). De tot biais, aime quand un jornal nais. Ai avut lo premièr e aquò se ten. Es puslèu agradiu. Li desire longa vida e òsca a Hugues Robert per aquesta bona idèia.
Inscription à : Articles (Atom)


text:
12/07/2016
Mai tant mielhs, de Jan-Peire Reidi
Voliá parlar dau Brexit dins quauqua fabla politica a la mòda de George Orwell. Cherchava qualas pitas béstias plan mespresablas que representarian lo mielhs los que aüei vòlen surtir de l’Euròpa. Mas quo es pas aisat.
Los pòrcs, benleu. Quo es los pòrcs que, dins La Bòria de l’animalum, menen la revolucion daus animaus contra lo patron de la bòria, un sadolaud que laissa sas béstias crebar de fam. Los animaus se revòlten e ganhen la guerra. Revolucion ! L’estre uman, veiquí l’enemic ! Tots los animaus son egaus. Degun pus vendrá raubar lurs uòus a las polas e las vachas gardaran tot lur lach per lurs vedeus. Mas petit a petit, per rusa e per messonja, los pòrcs, menats per lo gròs varrau Napoleon, traïssen los animaus e fan parier coma los umans : prenen tot per ilhs e ne’n priven las autras béstias que z’an fait venir. Los pòrcs mingen lo raibe.
Totparier, òm pòt pas comparar a daus pòrcs, o quitament a daus pitits gorets, tots los paubres colhons d’Anglaterra e dau País de Galas que viren l’eschina a l’Euròpa. Non, los pòrcs vertadiers que ne’n son causa son los varraus que, a Brussèlas, enancen los interés daus gropes financiers contra los pòbles. Justament, l’ancian chap daus pòrcs de l’Euròpa, lo varrau Varrauson, ven de se metre au servici de la banca Òmedaursale per mielhs far entrar l’enemic dins la berjariá europenca.
La « gent vertadiera » (« the real people », coma disen lurs demagògues) que an votat per la surtida son daus paubres colhons que se trompen d’enemic. De las ovelhas que seguen pus lurs bargiers e que aimen mielhs ecoltar los charlatans. An paur de veire ’ribar d’autres tropeus d’ovelhas vengudas de país ente i a pus un piau d’erba, pus de bargiers, ren que daus lops que craunhen tot çò que pòden ’trapar e que se mingen entre ilhs.
Beucòp de gent que vesem aüei en Anglaterra mai en França retiren mai que mai l’asne Benjamin dins lo libre d’Orwell. Es tan fin coma los pòrcs – sap legir – mas creu a ren, critica tot e laissa far los pòrcs. Normalament, los asnes individualistas fai gaire de mau tant que demòren tot sols. Las autras béstias lo laissen bramar sens tròp ne’n far de cas. Parier per los chats flaunhards, totjorn a la galòpa, que òm pòt jamai comptar dessus. Mas quante son nombros e que s’esbramelen tots en mesma temps, los asnes ’chaben per essaurelhar tot lo monde. Los autres pòden pus auvir çò que d’autras béstias plan finas an a lur dire. Lur cinisme empoisona l’esperit de las bonas béstias e lur criticas còpen l’enviá de bien far e d’entreprener.
Daus còps, los asnes fan pas nonmas criticar los paubres einnocents que fan plan lur trabalh, coma lo bon chavau Boxer dins La Bòria de l’animalum. Los asnes d’Anglaterra sostenen los pòrcs anglés. Oblueden que quo es pas los pòrcs mai los asnes que lur doneren l’Estat Providencia aprep la guerra. Aüei, venguts vielhs e egoïstas, refusen aus jòunes los avantages que fagueren de ilhs çò que son.
La canalha que ritz de tot, en Anglaterra mai en França, se porriá ’pelar la ricanalha. Refusa tot çò que es noveu, dubert e generos (« La responsa es non, … mas que m’avetz damandat ? ») e desgosta tot lo monde. La ricanalha, los borricons que bramen e los pòrcs que risen jamai fan un animalum plan maujauvent unit contra las béstias de bona volontat que trabalhen per far un monde de solidaritat, de justiça e de libertat. Lo raibe de George Orwell.
Si los asnes anglés vòlen laissar l’Union europenca e si quò pòt enançar las chausas en Euròpa, comptetz pas sus me per los rencurar. E quitament si quauqu’uns de lurs pòrcs larjoíts vòlen venir en França per minjar lur bacada, lur metram lo tapis roge. Per lo moment, semblen gaire preissats de se’n anar de l’Euròpa, las borricas. Mas van partir. Mai tant mielhs.
A Marennes, lo 12 de julhet de 2015
Jan-Peire Reidi
Secret, per Aimeric dau Sochaud
Jamai dissèt pas a degun çò qu’aviá vist queu ser, peu chamin de Compostèla.
D’efièch, queu ser veguèt ‘na chausa incresabla, qu’aviá pas jamai vist davant, perqué a l’encòp extraordinària e talament magnifica. Mas pensèt mesma que degun aviá pas jà vist ‘na chausa pariera.
Chau dire que queu ser lai, fòrça sinhes pareissián tant estranges. Segur lo vin qu’aviá begut a l’auberja èra un pauc fòrt, entre lo vin païsan creissut au solèlh e lo vin de messa restat tròp de temps dins sa botelha. Segur aviá begut en mai de la liquor daus dius, coma apelam lo cognac per justament quel estat de viatge de l’esperit que provoca sus tots. Segur lo fach d’avançar vèrs Sent Jaume de Compostèla l’influençava dins l’interpretacion daus elements. Mas lai, èra endelai de sa pensada, clara o pas, èra ben reau !
Queu ser, quauques nibles adornavan lo ciau, taus daus pitchonas ovelhas que paissen dins ‘na prada. L’er èra pro chaud. Lo vent aviá feblesit. En mai, lo ciau èra plan misteriós, un ciau supèrbe amb daus colors dignas dau purgatòri, anant dau rossèu au roge e irange coma se las flamas de l’infern sortián de l’orizont.
Queu ser, lo chamin se-mesma èra diferent dau sendarèu qu’aviá arpentat durant los autres jorns de marcha. Èra mens large e la vegetacion a l’entorn preniá plaça de mai en mai dessus, lo charrieron veniá crós, e nòstre brave pelegrin èra coma aspirat per li.
Queu ser, la vegetacion semblava èstre estada agressada e donca agressiva. Segur èra jà cramada peu solelh e vertadièrament plan seca, perqué èram d’efièch en estiu e donca sens aiga dempuèi cinc o sieis setmanas. Pasmens semblava tanben qu’i aviá quauqua res d’autre que l’aviá aitau brunit coma quauqua res venguda de las prigondors de la Terra e que l’auriá talament espaurit qu’ela auriá desvelopat totas las espinas, tota la parelha e tots los picants que podiá per se defendre. E mai avançava, mai la branchiera èra espinosa e pareissiá èstre enquèra mai ruda.
Queu ser, los animaus que l’acompanhavan dempuèi la començada de son periple èran pus aici. Ont èran los chabruèlhs e los conilhs qu’eu vesiá minjar tots los autres sers… ? Zo meissabiá, avián desaparegut ; èran estats remplaçats per daus animaus mai furtius, coma ‘na cheita que lo seguiá discretament dempuèi mai d’una ora o un chat-martre que los dos uèlhs l’espiavan regladament.
En soma, mai marchava, mai l’atmosfera veniá lugubra ; eu realizèt aquò còp sec, e se demandava a se-mesma : deviá continuar ? Que trobariá per lai ?
Mas coma auriá pogut imaginar achabar son chamin aici, èra vengut de tant luènh ! Non, podiá pas laissar las feblessas de son esperit e autras divagacions de sa percepcion lo guidar e lo coupar aitau dins sa questa vèrs Sent Jaume.
E pertant auriá benlèu deugut perque a pena aviá fach cent metres de mai que se produsèt quela chausa incresabla. Quela-qui arribava subran, lai, davant li, au bèu mitan dau sendarèu !
La lum que n’en veniá, èra tant fòrta qu’èra impossible d’avisar l’endrech de faça. De costat, nòstre òme poguèt veire tot-parièr un pauc : èra a l’encòp fòrça magnific e tant espaurent ! Èra lo tesmoènh d’una manifestacion inimaginabla ! Quauqua res que vos transpersa, introspecta vòstra arma, quauqua res de talament potent que semblatz èstre en levitacion a mai d’un metre dau soù. Sa fòrma èra infòrma car èra capabla d’èstre totas las fòrmas à l’encòp ; sa color èra un color inconeguda jusc’aura ; lo son que n’en veniá, èra tant melodiós coma terrifiant. Çò que veguèt, semblava naturau coma artificiau, minerau coma vivent, animau coma vegetau… Èra tot a l’encòp ! Èra talament extraordinari qu’èra pas segur de n’en poder subreviure, mas s’i subreviviá, quò demorariá dins sa memòria per tota la vita, e certanament tanben dins sa quita mòrt ! P’r aquò èra tant impensable que sabiá pas ben se raibava o pas ! Benlèu s’èra endurmit a jorn falit e dins sa durmida, èra pus la realitat.
Mas alara, de fach, que quò èra ? Saubèt pas jamai vertadièrament… En tot cas, i subrevisquèt, puei que aprèp quauquas minutas, s’achabèt e desapareguèt dins los prigondors de la nuèch naissenta…
Pasmens podiá pas contar quò a quauqu’un ! Dins lo melhor cas, se l’auriá pas prengut coma seriós e s’auriá cregut a ‘na badinada, e dins lo pieg cas, se l’auriá prengut per un foù e s’auriá vougut lo far engabiar.
Donca eu decidèt d’enfonsar quò au mai prigond de se-mesma, e se dissèt tanben que devriá pas jamai, e jos p’un pretexte, revelar çò qu’aviá vist lai, queu ser …
Aimeric dau Sochaud
10/06/2016
L’autona au primtemps?O cronica dau DCL, per Joan Ive Agard
Qué se debanava dins la nuech dau 28 au 29 dau mes de mai 2016 ? :
Una desvirada dau glòbe terrenau …
La planeta blúia coalevet sens zo dire : lo cuòu en jardòla ?
L’aisse terrestre se torilhonet de l’autre biais sens prevenir ?
Queraque la meteò parisiana l’aviá plan dich : « questa nuech podrián subrevenir de las chavanas e daus auratges subreviolents ! ».
Mas delai a tremolar l’ordre eternau « Septentrïon // Miegjorn »… quò es un autre afar…
Aprep ma desvelhada un pauc pertubada, ai cherchat de comprener un tau fenomene.
Es lo resultat de l’eschauradís climatic ? Non, pas enquera… Segur qu’es l’afar de 20 ans.
Es la consequença de l’accelaracion de l’espaci temps ? Non gran ! La teoria es pas confirmada per l’academia scientifica.
Es lo contracòp de l’inovacion de l’EUROVISION 2016 que acceptet l’Australia de se far portar coma candidada de l’autre emisferi a la competicion ? Pas mai, per çò que an pas ganhat « lo song contest » europenc !
Dins lo dobte, aüei me fau verifiar :
Si lo Perigòrd se troba pas aura dins lo ranvers de Joanesborg ?
Si Nontronh es pas rasís Lo Cap de Bona Esperança ?
Si Moissídan vai pas jugar au rugbí contra Santiagò del Chile ?
En carcular plan, las consequénçias son espandidas e imperiosas… Per exemple, las novelas limitas de la region Aquitánia van èsser trebladas tanben. La bela Occitània anirá, ela, de Peitius a Ussuaià ? De Limòtges a Camberrà ? De Sent Marciau de Valeta a Soetò ?
Me fau avoar que còp sec, de mai dau Gasconh, dau Provençau, dau Lengadocian, lo Joan-Loís L., lo Olivier P. e lo Joan G. van nos oblijar d’aprener daus noveus dialectes… E de’n tot prumier lo Mapuchòc !
Gei-Oai © # Testadinslospès »
Totparier las pròvas son aquí ; Trobaretz en peça-junta, lo marcaire irrefutable dau beu desvirament d’arser : daus botareus negres (daus « champanhòus » per los Nontronhs) dins lo mes de mai es tan de creire que la dubertura d’esperit chas un « frontista ».
08/06/2016
Dolor daus uelhs per Jan-Peire Reidi
Beauty is in the eye of the beholder
(La beutat es dins los uelhs de lo que ’visa)
Proverbe anglés
Los Anglés disen que quo es an eyesore, « una dolor daus uelhs », quauqua ren de talament òrre dins lo païsatge que los uelhs vos dòlen. Coma las roinas dins nòstres vilatges : teulada esbolhada, murs descrespits e bombats, fenestras sens carreus que an pus nonmas un contravent de bingois, vergiers ganhats per las ortrujas e las romdres… Un paradís per las serps e l’autra sauvagina. Aquí, queraque, los uelhs lur dòlen pas, a ’quilhs Anglés que an ’chaptat una maison benleu vint metres pus loenh dins lo vilatge. Ne’n fan pas de cas, o zo tròben benleu romantic.
Daus còps, rasis ’quilhs pilòts de peiras cuberts de liedra, trobaretz un angard metallic per gardar las balas de fen a l’abric. Los agricultors an quauqua ren mai a pensar que de s’ocupar de çò que marca mau dins lo vilatge. Per las reparacions, van totjorn au pus preissat : clauven de la tòla rolhada sus las pòsts d’un portau de granja que ten enquera, o ben meten un portau galvanizat pendilhat ad una ralha per remplaçar lo vielh que teniá pus. Dirian benleu coma auriá dich granda-mair, mocandiera : « Si quò vos platz pas, setz pas oblijat de zo ’visar ». E perdiu !
A l’entrada dau vilatge, veiretz de las grandas inscripcions sus dau plastic negre : « NON A LAS EOLIANAS », « LOS LAISSAM PAS DESFIGURAR LO PAÍS », « NON A LA TROMPARIÁ ». Comprene pas tròp. Avem desjà las linhas electricas, las estabulacions a la cima daus termes, los angards cuberts de paneus fotovoltaïcs, las machinas que desboigen los bòscs tota l’annada e que apilen au bòrd de la rota daus tròç de bilhas de ’quilhs braves chaisnes… Lo país ne’n passa pas fauta, de ’quilhs elements estrangiers venguts de la societat industriala sens que degun se’n planhe. Mas vòlen pas las eolianas.
Pareis que lo bruch de las eolianas pòt geinar la gent alentorn. Mas – dijatz-me si me trompe – las deven plaçar a mai d’un quilometre de las maisons. Si son pro loenh per desrenjar degun, perque sirian-t-elas pus òrras que lo resta, ’quelas machinas que rapòrten daus sòus aus proprietaris e que fan de l’electricitat pròpa ? Las parciriatz pas las centralas nuclearas de Blàia o de Civaux, rasis nautres, aprep çò que a ’ribat a Chernobul e a Focoshima ?
Benleu que las eolianas son coma los chamins de fer e las usinas : son òrras mai bravas. Una granda gara a de que vos donar lo maucòr, mas ren que de veire un de ’quilhs grands ponts que escambalen las valadas, sentetz quauqua ren coma dau contentament. Benleu que per lo chaminòt abonat a La Vie du rail, lo TGV es l’imatge de la beutat. Per lo que ganha sa vita sus los chamins de fer o dans las usinas, òrre o brave, la question se pausa pas. Ne’n coneissetz beucòp de gent que aguissen lur ustilh de trabalh ? Per ilhs, lo pus òrre, quo es una usina barrada. Quò sirá parier per las eolianas : si nos renden servici, degun pus las trobará òrras.
E ai ren dich de la Tor Eiffel, ten !... La trobatz brava ? Quante damandavan a Maupassant perque anava disnar au restaurant de ’quela Tor Eiffel que trobava tant òrra, respondiá que quo era lo sole endrech de París d’ente se vesiá pas. ’Queu monument es ben la pròva que l’orror fai pas fugir la toristalha. Vos parie que faran parier per las eolianas : las faran visitar !
Quo fai de quò-’quí coma dau resta : lo pus òrre es sovent çò que vesem pas d’ente som… Per far despiech aus ’belhaires coma me, la Comission europenca e lo Senat de la França venen d’autorisar los neocotinoids que tuen las ’belhas e empoisonen los crestians. Veiram pas daus cents de mila de personas davalar dins las ruas e degun plantará de las plancardas au bòrd de las rotas. Mas quò sirá pas nonmas los uelhs que nos dòuran.
A Javerlhac, lo 25 dau mes de mai de 2016
Jan-Peire Reidi
05/01/2016
Bona annada, tot-parier, per Micheu Chapduelh
Un texte de Micheu Chapduelh per commençar l'an noveu...
M’embestiava, lo pepé. « Tu qu’as una brava escritura, vas far las cartas de bona annada. E oblides degun.» E comptava e tornava comptar, que mancar un cosin, quò se deu pas far. E n’aviam una armada ! E io me curava las cervelas per variar las formulas, mostrar a chascun que, mai si quo era nonmàs un còp l’an, òm pensava a eu.…
Uei, los cosins fan lor vita sens nautres. Emb tres o quatre, nos telefonam. Los mai tecnologizats mandan un « e-mail » a tota lor lista. Texte impersonau, valable per tot lo monde, e trobat tot preste dins l’ordinator.
Las cartas representavan daus paisatges de nevia, daus pinhiers luquetant de palhetas argentadas que volián semblar lo giure, daus bonsòmes de nevia. Quo era pas d’un gost terrible, mas quò era un rite que fasiá qu’aviam l’impression que per de bon quauquaren de noveu començava.
Uei, los merchands de cartas fan pas fortuna. Manca d’anar a l’esquí, la nevia es pus de sason ni lo giure sus los carreus. Per passar dau darrier jorn d’una annada au prumier de l’autra, que demòra ? Una indigestion d’ustrias e de fetge gras, un mau de piaus degut au Champagne, un « show » de Patrick Sebastien a la television, los vots convenguts dau President… E doman será coma ier. Benleu aurem estrenat un agenda tot nuòu, pendilhat un noveu calendier, benleu nos anam trompar de data quauques temps en emplir los chècs, mas quo es ben tot.
Pasmens, per que tots los jorns sián pas pariers, gardam lo pauc de rites que nos demòran. Quo es per quò que vos dise un còp de mai : « Bona annada, granada e acompanhada. E l’an que ven, si sem pas mai, dau mens que siam pas mens. »
Micheu Chapduelh


text:
73-Plumalhon
questionari suu telefòne
istòria deus mejans de comunicacion : deus sinhaus de hum dinc au telefòne celular
bricolejada
un casau de monstres peluts
materiau : coton, pintrura, crescs d’ueus, granas
debanament : pintrar, emplegar, semiar, aigar
lo dragon
cuèvas e espelungas o au som de la montanha
legenda catalana de Sant Jòrdi
istòrias de tesaurs esconuts
los poders de la shaliva o de las lagrimas de dragon
invencions per comunicar de luenh estant
1792, Claude Chappe
1843, Samuel Morse
1851, lo purmèr hiu telegrafic entre lo continent e la Gran Bretanha
1876, Graham Bell
1957, lo purmèr cable telefonic entre l’euròpa e l’America
los estandarts telefonics
lo telefòne automatic : quadrant dab chifras e teclas
las ondas radiolectricas : telegrafia shens hiu
ràdio : un emetedor, millerats de receptors
electronica e miniaturizacion : telefòne mobile
bricolatge dab 2 topiòts de iogort
lo paparòc
camps amantolats d’una capa roja
60 cm : nautor de las camas
borron pelut
petales com seda amostralhada e hrobilhada
borron verd rajat de negre (organe feminin)
atormerat de tiras, dab bolas de pollen (organes masculins)
fecondacion : insectes viénen butinar las flors
las granas maduran dens lo pistil
lo pistil s’obreish, las granas s’esbarrisclan
germinacion
lo peressós
regime erbivòre praube en calorias
urpas crocudas longas per s’agripar
familha deus xenartres
algas microscopicas qui’us possan sus la perissa
Tagachí
lo dròlle e sas estornugadas quita la vila per lo bòsc ...
Còca de Pascas
ingradients
receta
tastadissa :)


text:
Un ser dau temps dau "Festival de Cannes" aguèri tot bèu just 3 segondas per conoisse Andrieu Gabriel que jugava dau tamborin dins una gleisa, a la messa dau dimenche de France 2 supausi.
Mi sieu demandat se lei bòbòs de Canal si volién trufar dau "look" d'Andrieu, de son tamborin o dei dos.
Segur que conoisson pas aqueu mèstre tamborinaire, professor de conservatòri.
William Christie lo rei dei "baroqueux", eu lo conoisse e l'a fach intrar dins l'orquèstra prestigiosa « Les Arts Florissants » per la virada mondiala deis "Indes Galantes" de Rameau (que mete en scèna de marins musicaires provençaus).
Lo pairòu mascara la sartan."Le Grand Journal à Cannes" èra un encadenament pietados de paraulas vuejas. Capeladas, bèu-bèu per totei e prefondagi de pòrtas badantas servien d'acuelh ais estèlas dau cinema vengudas faire la promocien de son film...
En solidaritat mé mon amic Andrieu Gabriel ai renonciat tanben a relucar lo dich Grand Journal. Adieu lo Zapping.
Tant que li sieu pèr parlar encuei de televisien, demandarai ais amics legèires d'escriure ai cataus de France 3 a Paris e a Marselha de nos permetre de veire lo rugbì lei dimenches après dinar.
De partidas de la proD2 son difusidas d'en pertot dins lo Miejorn, levat sus France 3 Méditerranée.
A la plaça nos sèrvon lei rossinhòus de "Louis la Brocante". PACA es pas a son idèia un païs de rugbì. Sabon pas que Tolon es en Provença e que lo RCT es champion d'Euròpa.


text:
Preures
Preures es una comuna francesa, situada dins lo departament del Pas de Calais e la region del Nòrd-Pas de Calais.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Pichon vilatge de la Nautor-Artés format de divèrses caserius, en un relief pro vallonné. A traversat pel Baillons, afluent de la Canche.
Petit village du Haut-Artois formé de plusieurs hameaux, dans un relief assez vallonné. Il est traversé par le Baillons, affluent de la Canche.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Lo nom "Preures" ven de la paraula "prada".
La preséncia de cavòts mérovingiennes, descobèrtas en un pré pas luènh del centre del pòble, testifica de lo sieu ancienneté.
De 1930 a 1933, mai de 75 cavòts an #èsser enregistradas: d'armas, vasos e bijoux i abondaient. La mai considerabla descobèrta #èsser "lo caval de Preures", una fibule en bronze.
Jean de Preures, chevalier, épousa al XIVe sègle Marida de Mailly, filha de Gilles, senhor de Authuiles ; los sieus fils, maridat a Jeanne de Brimeu, #èsser lo darrièr de la siá raça. Lo hereva de l'importanta ' distincion de Preures épousa successivament : Archambaud de Croy #que i aguèt aucit a Azincourt en 1415 ; Jean de Fosseux, chambellan del pòrti de Bourgogne, e fin finala lo sire de Commines. A datar d'aquela epòca Preures pas #cessar d'aperténer als illustres barons don Thiembronne : i aguèt per proprietaris en principi los Bournel ; de contunh los Rouault-Gamaches ; de contunh los de Bruna de Montlauet e fin finala Jacques de Bullion, marques de Farvacques #que #transmetre lo domeni als Gontaut-Biron, als Biencourt e als Rohan-Chabot. La confrérie de las Charitables, fondada l'an 1627 dins la glèisa de Preures, i aguèt restablit l'an 1836. Lo pelegrinatge de sant Adrien es celèbre dins lo país. Se detla invoca per obténer d'èsser de preservadas epidèmias ; totes los sèt ans, los abitants de Samer se reten processionnellement a la glèisa de Preures, amb la fin de implorer la siá poderosa intercession. Los chanoines de Boulogne, eretièrs del capítol de Thérouanne, #que los dreches n'avián #èsser confirmats l'an 1179 pel pape Alexandre III, partejavan la dîme amb lo prieur de Renty e amb lo titular de la capèla castrale de Sant-Jean-Baptisle.
Lo Castèl Fòrt i aguèt destruit l'an 1554 pel Pòrti de Norfol après lo i aver assiégé.
En 1662, Bertrand Postel, Sieur del Clivet #prene lo cap dels amotinats del Boulonnais en la guèrra dicha "de las Lustucrus" e los #entrenar cap a Hucqueliers ont la Fortalesa los #servir de basa en lo moment de la solucion finala. En représailles los soldats del Rei #cremar lo sieu solar patrimonial. Decrèt, del Clivet #conéisser lo suplici de la ròda, lo 19 d'Agost de 1662.
En 1820 lo Caseriu de Séhen #temptar de conquistar la siá independéncia sul plànol paroissial. Avián, a aquel efièch, fa bastir una capèla #que i aguèt @frapper d'enebit l'an 1885.
Le nom "Preures" vient du mot "prairie".
La présence de tombes mérovingiennes, découvertes dans un pré non loin du centre du village, atteste de son ancienneté.
De 1930 à 1933, plus de 75 tombes ont été fouillées: armes, vases et bijoux y abondaient. La plus remarquable découverte fut "le cheval de Preures", une fibule en bronze.
Jean de Preures, chevalier, épousa au XIVe siècle Marie de Mailly, fille de Gilles, seigneur d'Authuiles ; leur fils, marié à Jeanne de Brimeu, fut le dernier de sa race. L'héritière de l'importante ' seigneurie de Preures épousa successivement : Archambaud de Croy qui fut tué à Azincourt en 1415 ; Jean de Fosseux, chambellan du duc de Bourgogne, et enfin le sire de Commines. A dater de cette époque Preures ne cessa d'appartenir aux illustres barons do Thiembronne : il eut pour propriétaires d'abord les Bournel ; puis les Rouault-Gamaches ; puis les de Brune de Montlauet et enfin Jacques de Bullion, marquis de Farvacques qui transmit le domaine aux Gontaut-Biron, aux Biencourt et aux Rohan-Chabot. La confrérie des Charitables, fondée en 1627 dans l'église de Preures, fut rétablie en 1836. Le pèlerinage de saint Adrien est célèbre dans le pays. On l'invoque pour obtenir d'être préservé des épidémies ; tous les sept ans, les habitants de Samer se rendent processionnellement à l'église de Preures, afin d'implorer sa puissante intercession. Les chanoines de Boulogne, héritiers du chapitre de Thérouanne, dont les droits avaient été confirmés en 1179 par le pape Alexandre III, partageaient la dîme avec le prieur de Renty et avec le titulaire de la chapelle castrale de Saint-Jean-Baptisle.
Le Château Fort fut détruit en 1554 par le Duc de Norfol après l'avoir assiégé.
En 1662, Bertrand Postel, Sieur du Clivet prit la tête des révoltés du Boulonnais dans la guerre dite "des Lustucrus" et les entraîna vers Hucqueliers où la Forteresse leur servit de base lors du dénouement final. En représailles les soldats du Roi brûlèrent son manoir patrimonial. Arrêté, du Clivet connut le supplice de la roue, le 19 Août 1662.
En 1820 le Hameau de Séhen tenta de conquérir son indépendance sur le plan paroissial. Ils avaient, à cet effet, fait construire une chapelle qui fut frappée d'interdit en 1885.


text:
“Quin occitan per deman?”
Parlem-ne!
Debat-taula redonda entorn del libre d’Eric Fraj Quin occitan per deman? Lentgage e democracia, 2013, [Mirepeis] : Reclams, 218 p.
Divendres 27 de junh – de 17 h a 20 h
Sala de l’Iranjariá (locals de l’Universitat del Temps liure, que depend l’Universitat de Tolosa 2- Lo Miralh) 56 carrièira del Taur a Tolosa (Metro Capitòli o Joana d’Arc).
I. Presentacion del debat per Joan Pèire Cavaillé (EHESS Tolosa)
II. Rapèl de sas tèsis per Eric Fraj
III. Discussion amodada sus la basa d’intervencions brèvas. Mercé als que vòlon intervenir de mandar lo títol o lo tèma de l’intervencion a :
- Joan Pèire Cavaillé cavaille@ehess.fr
- Domenge Blanc blanc@ehess.fr
- Patrick Sauzet sauzet@univ-tlse2.fr
- Manon Sèrres manon@ablink.com
Regroparem las proposicions per tèmas per tal d’organizar l’escambi amb Eric Fraj. Empacharà pas tota la sala de participar.
Lo debat serà moderat e animat per Joan Pèire Cavaillé (EHESS-Tolosa), Patric Sauzet (UTM e Conselh linguistic del Congrès de la lenga occitana), Manon Sèrres (Master UTM e Òsca)


text:
Chichilianne
'Chichilianne' (nom francés; lo nom occitan es pas documentat) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Toponimia[modificar | modificar la font]
Per Dauzat e Rostaing, que citan una atestacion del sègle XIII, Chayssilhana, "Chichilianne" (nom francés) vendriá del nom d'òme latin Cacilius (de Cacus), ambe lo sufixe -ana[1].
NB. L'origina seriá donc diferenta, pels meteis autors, de la de Séchilienne, comuna arpitana del meteis departament, que vendriá de Caecilius e sufixe -ana.
Istòria[modificar | modificar la font]
Administracion[modificar | modificar la font]
- Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Clelles (nom francés); es ara del canton de Matheysine-Trièves (en francés).
Demografia[modificar | modificar la font]
- la populacion de 1793 : 1025 abitants, s'explica per l'annexion provisòria de Trezannes (que serà en 1839 annexada per Saint-Martin-de-Clelles (nom francés)[2]. Aquela populacion empachariá lo grafic de foncionar.
- 2012 : 279; 2013 : 279 abitants (4,5 ab/km²)
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984
- ↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=9349