text:
Divendres, 14.7.2017 03h00
Fa un pauc mai d’un an lo professor Sobrequés encara nos recordava dins un article al Punt Avui: “D’afirmar que Catalonha es una colònia d’Espanha sembla, quitament pels nacionalistas mai engatjats, una exageracion dialectica. Es un concèpte que l’independentisme a pas assumit de manièra abituala, coma es evident dins los programas de las eleccions del 27 de setembre passat.” Per tant que cèrtas voses metan –tornarmai– en circulacion l’analisi colonialista de la situacion politica de Catalonha dels darrièrs tres cents ans, encara uèi es, nieus dins la màger part de cercles benpensants independentistas, una mena d’idèa folastra, incomòda, dessenada e quitament contraproductiva pel movement independentista.
Va sens dire, ça que la, que lo fach que m’es mai misteriós e paradoxal a l’encòp d’aqueste evidentissim cas de sindròm d’Estocòlme galopant es qu’aquel refús gaireben visceral de considerar la situacion politica actuala de Catalonha –e la dels darrièrs tres cents ans– d’ocupacion coloniala es encara mai manifèstament veement a la senèstra catalana —amb l’excepcion parciala de la CUP— que non pas a la drecha.
I perpensavi fa gaire quand tot en un còp m’avisèri qu’al Sant Joan passat fasiá ja uèch ans que nos aviá quitat lo grand Robèrt Lafont. L’intellectual, poèta, lingüista, politician e polivalent illustre occitan foguèt una figura capitala non solament de l’occitanisme de la segonda mitat del segle XX, mas de Catalonha e de l’ensems dels pòbles d’Euròpa. Dins aquel sens, un dels elements fondamentals que l’occitanisme politic deu a Robèrt Lafont es d’aver assumit dempuèi los ans setanta qu’Occitània —e las autras nacions de França per extension— patís çò que lo professor mexican Pablo González Casanova bategèt amb lo nom de “colonialisme intèrne” e que Lafont adoptèt, teorizèt e difusèt plan ben dins lo libre Sur la France per parlar del cas occitan.
Robèrt Lafont èra un pensador prefondament occitanista, e totun tanben prigondament de senèstra, pacifista e europeïsta. Coma se se tractèsse de l’alhòli, durant de decennis saupèt ligar indestriablament lo combat non violent nacional amb lo combat non violent social e sindical. L’apròvan d’episòdis istorics de dimension europèa coma lo dels carbonièrs de la Sala, lo Gardarem lo Larzac o lo movement “Volèm viure al País”. Volguèt quitament montar una candidatura a la presidéncia de la Republica Francesa amb un programa de biais descomplexat de senèstra, europèu e descentralizaire. Per tant, Lafont non seriá pas suspècte de cap supausada alt-right primitiva occitana, ni res que la semble. E malgrat aquò —o, de fach, precisament perque èra ansin, de senèstra—, foguèt lo primièr per introduire en Euròpa la nocion de “colonialisme intèrne” per denonciar l’opression dels estats-nacion europèus sus los autres pòbles del continent, coma l’occitan e lo catalan.
A Lafont lo fustibulava lo secutament de la lenga occitana que pendent de sègles l’aviá practicada l’estat francés amb la meteissa intensitat que lo revoltavan las injustícias socialas e l’esplecha dels trabalhadors dins lo Mond entièr. De fach se poiriá dire que, pel de Nimes, èra, probablament, lo meteis combat: los d’ “en bas” —çò que los darrièrs ans es devengut tant a la mòda en cò nòstre— contra las estructuras, elèits e poders dominants. Coma Zapata, Bolívar e lo Che.
Se Lafont i vesiá clar fa cinquanta ans, perqué la senèstra catalana a tantes problèmas d’acceptar lo’colonialisme intèrne’ que lo patís tanben nòstre país? Soi dels que vòlon pensar que, a la diferéncia dels Albiols i Riveras, los Domènechs, Coscubielas e companhiá non son pas una còla de collaboracionistas colonials. Una ipotèsi aital apartada, doncas, a ieu sonque me ven una trista responsa. Los occitans son lo’sud’ de França e, aquestes darrièrs sègles, an carrejat tradicionalament i majoritària la consciéncia de pòble de païsans paure –e empaurit. Aquesta vision, mièg veraia mièg caricatura, es partejada dins l’imaginari collectiu de la màger part dels franceses encara ara. A París son rics e letrats. A Aush una còla de païses qu’abalisson de guits, que lor fetge gras engolisson a París. Aquela connotacion negativa del sud quitament la tirassa tanben l’accent francés del país, considerat encara ara pels del nord tròp rural, pauc sofisticat e ges rafinat. Es exactament, mutatis mutandis, çò meteis que se passa en Catalonha del Nòrd. E ben, a ieu me sembla qu’aicí es la clau de vòlta. Mentre que los occitans an cregut, e mai quand èra pas pus veraia, a lor condicion de pòble paure e empaurit –e los conciutadans franceses ansin o lor an recordat cada còp qu’an pogut—; los catalans se sèm creguts, e mai quand èra pas verai, los rics d’Espanha —e ansin o nos recòrdan cada còp que pòdon.
Ieu diriái que i a una partida de la senèstra catalana que despuèi longtemps es tombada dins aquela dobla trapèla. La primièra es de creire que realament en Catalonha sèm rics poirits. Encara ara me remembri los estius amb los grands d’Empordan quand arribavan en tropa los supausats occitans’paures e païsans’ per i passar las vacanças e aspergissián de sòus los bars e restaurants de la zòna amb una alegria inusitada en cò nòstre fins alara. La segonda trapèla es de creire que nòstra ipotetica riquesa l’avèm obtenguda non pas de biais meritat per nòstre talent, engenh e esfòrç individual e collectiu, mas per astre, art de magia, o, francament, per de mejans colpables. E la tresena trapèla es d’avalar aquela morala paternalista catolica-fraires-de-la-caritat e ipocrita tipica d’una partida de la senèstra rasclada, segon la quala las unicas luchas e revendicacions lausablas sus la planeta Terra son las que provenon dels solennament paures. Ipocrita, es clar, perque es la meteissa senèstra que s’escandaliza pas quand se tracta de defendre de corporacions de dobtosa misèria economica com la dels taxistas de Barcelona.
Lo contrasens de tot aquò es que se Catalonha es pas brica una colònia intèrna d’Espanha esplechada e oprimida, mas un país ric e privilegiat clafit de multimilionaris mafioses, raubaires e d’immorals plorinoses que se son vendut lo país, perqué lo PSUC representèt durant tant de temps lo catalanisme de senèstra defensor de las classas popularas? Quin sens auriá agut l’eslogan “Catalonha un sòl pòble”? E lo “Mis manos, mi capital” [mas mans, mon cabal], que m’a totjorn semblat la version europèa del mexican “La tierra es para quien la trabaja” [la tèrra es per qui la trabalha]?
Bensai la solucion a la tendresa de la simplicitat: aquest estiu fagam que cap progressista catalan se tròbe pas sens un libre de Robèrt Lafont. Sòna pro misericordiós coma campanha?
se lo concepte de colonialisme intèrne es estat desenvelopat per Robèrt Lafont, o devem au colonialisme extèrne qu'a agut començat au XVI° sègle amb lo progrès e l'avançada e la civilizacion europenca dessus totis leis autras existentas a l'epòca, que li aguèt vaugut de colonizar lo mond. Occitania e Catalonha faguent pârtida dei pobles colonizators, me sembla inadequat de vo lI aplicar de principis generaus abans tot pertinents dau punt de vista economic e politic.la lenga es dau do... Legir la seguida


c: text/html

text:
Sacrifici uman
Un sacrifici uman es un rite religiós que si practiquèt especialament per de civilizacions ancianas, generalament de cultivators sedentaris, per s'atirar lei favors dei dieus, per exemple per conjurar la secaressa.
Atestat en particular en Mesoamerica, onte l'autosacrifici per extraccion de sang e lo sacrifici per cardiectomia si practiquèron d'un biais fòrça corrent e de còups a una escala abòrd gròssa (au moment de certaneis ocasions excepcionalas, leis Astècas sacrifiquèron fins a de miliers de personas en quauques jorns), si retròba aqueu tipe de practica dins d'autrei civilizacions coma aquelei de la Grècia antica, de l'Egipte anciana, dei Dogons en Africa o dins la China arcaïca fins a la dinastia Shang.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
Dissabte, 3.6.2017 03h00
Per ieu, la quista de la lenga faraonica per un enfant de pichon notable dal terraire es un image. Es l'image de la lenga occitana que comença de se pérder per aquelas classas socialas a l’epòca. E que lo voide apèla a una autra quista. Es lo sindròme de la recèrcha de la lenga, mas plus de la sieua. E per ieu, ne’n devenguèt famós per aquò.
Son paire èra de Gavotina, dal Vaubonés (vilar de La Ròcha dels Engelats) que sovent lo monde dal país fasián païsans e preceptors e colportaires l’ivèrn. Esposèt una lengadociana, Joana-Francesa Gallieu de familha borguesa de Fijac ont tenguèron una librariá plaça Bassa. Donca l’occitan, i a ben degut èstre confrontat en familha e fòra dins la societat, d’un costat o de l’autre, sus la randa o al mitan.
Joan-Francés Champolion a solament 7 ans quora Bonaparte mena la campanha d’Egipta (1798-1801). Es tot lo temps de l’Empèri francés. Las conquèstas, lo romantisme per los empèris, per las conquistas, per lo poler. E “l’egiptomania” es omnipresenta. Fa pantaisar ben de monde: los militars, los mistics, los arquitèctas…
A l’eatge d’11 ans quita Occitània e parte a Grenòble rejónher son fraire ainat dich Champolion-Fijac qu’aviá trobat un emplec ailí (gràcias a de cosins). Chal se’n avisar que Grenòble es una ciutat que tira e atrai de monde de las terras occitanas vesinas tan per lo Vaubonés coma per Trièvas, lo Val Gaudemard (la diaspòra occitana grenoblesa non es negigibla). Doncas a conoissut dos espacis occitans diferents, a poscut comparar e satisfar la sieu curiositat. E mai a conoissut un espaci non occitan vesin d'Occitània. Supauso qu’aiçò a degut li perméter de se pausar de questions, de far de comparasons, de viure e de pensar a la variacion linguistica...
Mainaa emparèt totplen de lengas e a 20 ans mestreava lo latin, lo grèc, l’ebrèu, lo sanscrit, l’arab, lo siriac, l’etiopian, lo persan, lo chinés entre autres. Lo fraire trabalha e lo mena dins aquela dralha. Doncas per l'occitan, dèu èstre una figa de la mema gòrba. En soma, dèu ben saber lo parlar entre lo francés e lo latin.
En 1906 escriu una letra clara a sos parents: “Vòlo far d’aquela antica nacion un estudi aprefondit e de contunh. L’estrambòrd que la descripcion de lors monuments enòrmes m’a portaa, l’admiracion que m’an emplit lor poténcia e lors conoisséncias, van créisser per las nocions nòvas qu’aquerirai. De totes los pòbles qu’amo de mai, vos confessarai que degun balança los Egipcians dins lo mieu còr”. Chambiatz los mòts e avètz las cervèlas d’un occitanista, e pren un autre sens…
En 1807 va estudiar las lengas orientalas a París, la capitala, al Collègi de França.
En 1809 venguèt professor adjonch d’istòria a l’Universitat de Grenòble (e devendrà professor). Fugisse a Fijac en 1816 per causa de lo sieu bonapartisme. Chal saber per exemple que son futur Dictionnaire de la langue copte [Futur diccionari de la lenga còpta] serà editat als fraisses dal govèrn francés gràcias a Napoleon. Mentre los 100 jorns de Napoleon, serà lo sieu secretari. L’empacharà ren de devenir monarquista sota la Restauracion...
A Fijac s’enuèia mas fa qualquas recèrchas localas e mai egipcianas. D’un biais estonant, en 1816 Jean-Francés e son fraire implantan a Fijac “l’Escòla mutuala” de Jausèp Lancaster. Avèm un Champolion interessat per l'educacion, sonaa d'aquel temps "L’Instruccion publica". Es un sistèma d’ensenhament primari basat sus lo “monitorat”: L’ensenhament es donat per los escolans los mai avançats devèrs los mai joves. Es un metòd conoissut ancuei sota lo nom “d'Apréner en ensenhar”, un biais “facilitat” per la mancança d’ensenhants dins los mitans paures.
Es de retorn a Grenòble en 1817. Es en contacte amb fòrça monde, fins al Papa. Eschàmbia amb l’eleit de son temps, coma de pròches dal rei, lo Duc de Blacas d’Aulps [Blacàs d'Aups] (descendent dal trobaire occitan Blacàs d’Aups), membre de l’Institut arqueologic alemand.
En 1826, es conservator de las Antiquitats egipcianas dal Musèu Carles Detz (futur musèu dal Lovre), e projeta una expedicion toscanofrancesa en Egipta amb son discípol, l’arquitècta Rosellini.
Un gròs detalh, es que fins aüra, Champolion a jamai mes lo pè en Egipta!
Chal esperar lo viatge de 1828 a 1830 per que vaje en mission scientifica.
De retorn en França en decembre de 1829, es mes en quarantena al lasaret de Tolon. A la gota, la tuberculòsi e benlèu una malautiá agantaa en Egipta. Es elegit a l’Acadèmia de las inscripcions e belas letras après la partença de Carles Detz. Obten la chaiera d’Antiquitat egipciana al Collègi de França. Mas defunta dins la capitala francesa en 1832, a 41 ans. Es sepelit a París, la capitala de l'ex Empèri francés tornat Reialme francés.
Coma aplicacion de la logica de la sieu passion dins lo domèni personal, sa filha se nomenarà a l’egipciana: se dirà "Zoraïda" (e lo quite nebot se sonarà "Ali").
Referéncias
— Musèu de Champolion a Vif
— Institut estatal universitari Champolion
— Champolion sus la Wikipedia francesa
Un mai que polit article !
Mercés, brave article.
Sabèm plan que lo bilinguisme precoce desvolopa lo gost e las capacitats per las lengas!
Bèl article ; es força possible que l'occitan li aie ajuat a descubrir d'autres lengas. Son fraire Champollion Fijac, de son costal, a produch d'estudis sus l'aupenc fins la draia de l'enquesta Coquebert de Montbret dau Premier Emperi. N'an puèi ben degut parlar entre elos los dos fraiser.


text:
Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
À la demanda de la familha de l’autor, aquesta novèla edicion actualizada presenta una lista de correccions – fondadas sus l’évolucion de la nòrma per l’escritura de la lenga occitana – e de complements, e mai una lista de noms de lòcs – integrada amb los pichons noms dins la lista dels noms pròpris – que se cal al trabalh rigorós de Sèrgi Granier.
L’autor
Cristian Laus es nascut en 1934 a Lunhe (Erau) e mòrt en 2002 a Albi (Tarn). Sa formacion scientifica l’aviá menat a l’escòla normala superiora de l’ensenhament tecnic a Cachan (Val de Marna). Professor de sciéncias fisicas e d’occitan a Albi, sa passion per la « lenga nòstra » lo butarà a l’escritura e a la lingüistica. Se foguèt un romancièr sensible e atrasent amb La Coa de la cabra (1978), Garriguenc (1997), Los Uèlhs de l’anhèl (1999), Joan Delcaire (parucion postuma en 2003), fasiá un trabalh de lingüista unanimament reconegut amb la publicacion de son diccionari Francés-Occitan (1997) e de son diccionari Occitan-Francés (2001).
Lo diccionari
Aqueste diccionari Francés-Occitan comporta a l’entorn de 32 000 donadas, siá mai de 70 000 équivaléncias. Se prepausa de donar, per cada accepcion correnta del francés, un o mantun equivalent dins la lenga occitana segon sa varianta lengadociana. Aquesta lenga de comunicacion es tanben la de la premsa escrita, de las emissions radiofonicas e televizadas, de l’internet e de l’universitat. Se practica dins las escòlas Calandretas e dins las seccions bilingüas de l’ensenhament public en zòna lengadociana. Lo diccionari indica sistematicament se la darrièra vocala del radical dels vèrbs occitans varia o pas quand es tonica : levar (è) e donc lèvi... mas emplegar (e) e donc emplegui... Tanben portar (ò) e donc pòrti... mas abandonar (o) e donc abandoni... Aquestas indicacions indispensablas son absentas de la màger part dels autres diccionaris. L’obratge compren tanben un cèrt nombre de noms pròpris usuals, un compendi de gramatica, las taulas de conjugason dels vèrbs regulars e una lista dels principals vèrbs irregulars amb lor conjugason. Procura lo vocabulari scientific e modèrn qu’es comun a tots los dialèctes occitans. D’una consultacion aisida, fa servici a tot utilizator francofòn qu’i trobarà de responsas per tots los trabalhs d’expression en lenga occitana.
Diccionari Francés-Occitan
ISBN : 978-2-85910-577-8
608 paginas
15 x 21 cm
30 euros
Per comandar aqueste diccionari, clicatz aicí.


text:
Societat
Aguesta setmana s'an iniciat es òbres de remodelacion dera passarèla de Les
Se demore qu'era infraestructura sigue prèsta en deseme
Er ajuntament de Les a iniciat pendent aguesta setmana es òbres de remodelacion dera passarèla sus eth riu Garona, que siguec maumetuda pendent es aiguats de 2013. Per ara, se trebalhe ath tor dera estructura, entà poder començar a desvolopar es trebalhs enes pròplèus dies. Ua òbra que s’eth temps acompanhe, s’amiarà a tèrme en 4 mesi.
En tot pensar en torisme d’ostiu, er ajuntament decidic endarrerir es òbres e iniciar-les un viatge finalizada era sason hestiua. Aguesta actuacion compde damb ua doble inversion. Per un costat, damb hons municipaus e tanben dera Deputacion de Lhèida.
S’es previsions se complissen, era naua passarèla, dejà restaurada, aurie d’èster prèsta en deseme, abantes des hèstes de Nadau, en çò que supause ua infraestructura clau en centre deth pòble de Les.


text:
Les Mées
Les Mées es una comuna francesa, situada dins lo departament de Sarthe e la region dels Païses de Léger.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Lo pichon riu Bienne adaiga la municipalitat al nòrd-oèst en formant limit amb Louvigny, del temps que la Saosnette, a la extremitat sud, travèrsa la municipalitat de siás n'oèst. En defòra del bourg, lo principal masatge caseriu es la Ròca.
La petite rivière Bienne arrose la commune au nord-ouest formant limite avec Louvigny, alors que la Saosnette, à l'extrémité sud, traverse la commune d'est en ouest. En dehors du bourg, le principal hameau est la Roche.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Los Mées, de messis : la moisson, neuritud.
La distincion i aviá annexat dins lo castèl de la Ròca. Aquela distincion dépendait de la châtellenie de Molins — de Sant-Rémy-de detlo-Plain — abans de passar en la possession dels fraires de la Cosedura de las Mans.
Les Mées, de messis : la moisson, nourriture.
La seigneurie était annexée au château de la Roche. Cette seigneurie dépendait de la châtellenie de Moulins — de Saint-Rémy-du-Plain — avant de passer dans la possession des moines de la Couture du Mans.
Administracion[modificar | modificar la font]
Demografia[modificar | modificar la font]
Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]
Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]
Véser tanben[modificar | modificar la font]
Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]
Nòtas[modificar | modificar la font]
- ↑ http://www.geoportail.fr/visu2d.Don?ter=metropole modèl {{Ligam web}} : paramètre «
titre» mancant
- ↑ « Géoportail (IGN), couche « Limites Administratives » activée »


text:
Alèis
Alèis (oficialment en francés Allex) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament de Droma e la region de Ròse-Aups.
Somari
Geografia[modificar | modificar la font]
Alèis A situat a 8 km de Crest e a 20 km de Valéncia. Los abitants son los Allexois (oises)
Vilatge ancian e perché, als carrerons en escalièrs e vièlhs ostals typiques.
Alèis est située à 8 km de Crest et à 20 km de Valence. Les habitants sont les Allexois (oises)
Village ancien et perché, aux ruelles en escaliers et vieilles maisons typiques.
Comunas vesinas[modificar | modificar la font]
Istòria[modificar | modificar la font]
Cap de-luòc d'un ager al Sègle X de contunh al Sègle XV, prieuré del òrdre de Sant-Augustin en dependent del capítol valencian.
Chef-lieu d'un ager au Sègle X puis au Sègle XV, prieuré de l'ordre de Saint-Augustin dépendant du chapitre de Valence.


text:
dissabte, 21 de novembre de 1998
DISCORS D'ENRIC GARRIGA TRULLOLS A ALBI
Sénher conse, cars amics occitans e catalans,
Sèm venguts a Albi per faire la nòstra amassada anuala de las doás seccions del CAOC. Mas tanben cal dire qu'avem causit Albi per autras rasons. En primièr per l'ofèrta d'acuèlh dels nòstres amics occitans d'Albi, que nos an fargat un bèl programa de visitas e d'actes, e en segond, perqué Albi es una bèla, polida e interessanta ciutat qu'ofrís al viatjaire las sias riquesas artisticas e istoricas excepcionalas. A tot aquò encara cal ajustar la visita que farem tanben deman de l'istorica e monumentala vila de Còrdas.
E soi segur que d'aquestas visitas ne gardarem una bona remembrança e sèm obligats de tributar una granda reconeissença als nòstres amics occitans per son grand trabalh d'acuèlh.
Aquò dit, me cal ajustar que sèm just, o gaireben al final, del nòstre vintèn aniversari. En genièr,a Barcelona, e en febrièr, a Perpinhan, avèm commemorat e festejat los 20 ans d'aquestes actes que se faguèron en aquestas doás vilas catalanas, ont nasquèt pel premièr còp lo CAOC.
Pendent tota l'annada ai fait fòrça discorses e conferèncias e çò que mai m'a interessat es de faire lo bilanç del trabalh fait pel CAOC. Vos pòdi assegurar que las condicions politicas e socialas catalanas, en 1978, èran pas gaire favorables en relacion al nòstre projecte occitan, perqué en aquel moment lo mai urgent èra tornar recuperar l'estatut d'autonomia per Catalonha e d'autra part cap de catalan coneissiá pas l'existéncia d'Occitania. Malgrat aquestas grandas dificultats, lo CAOC a fait un long camin e un grand trabalh, que podèm qualificar d'extraordinari, en atencion a las grandas dificultats presentas, a la indiferéncia sociala e politica e tanben a la manca d'ajudas economicas.
Mas a despart d'aqueste bilanç del CAOC, de 20 ans, i a tanben un autre bilanç a faire e que ieu ai analizat pendent tota l'annada, es la comparason de la situacion politica catalana e occitana en relacion a las nòstras lengas, de çò que se passava fa 20 ans e ara.
E aquí avèm, per la partida catalana, una granda avançada de la coneissença de la nòstra lenga. L'Estatut d'autonomia a fait son trabalh, ambe problemas segur, mas las causas son plan diferentas de fa 20 ans. Vos vau balhar unicament un exemple : ara, totes los joves de mens de 25 ans sabon parlar, legir e escriure correctament lo catalan coma lo castelhan. La lenga catalana es obligatòria a l'escòla e es la lenga utilizada per aprendre totas las matièras escolaras, ambe l'excepcion del castelhan. L'escòla es la clau de la recuperacion de la lenga catalana.
Mas per la part occitana las causas an avançat d'un autre biais.
L'avançada es mai que mai morala. Per exemple demòra pas la vergonha de parlar patoés. Ara parlar occitan es un signe de cultura, es una valor que cal ajustar coma un merit excepcional cultural e personal.
D'autra part, parlar occitan es pas ara considerat coma un atemptat contra França. Los caps exagonals venon mai tolerants e los occitans an enveja de recuperar son identitat occitana.
Es evident que si fasèm la comparason amb los catalans la diferéncia cada còp ven d'èstre mai granda. Aquí lo responsable de la situacion deplorable de las autras lengas de l'estat francés es lo jacobinisme, que a pas signat la Carta de las Lengas Minoritàrias e tanpauc l'article de la Carta dels Dreits de l'Enfant.
Mas i a autras causas qu'an avançat. Per exemple fa 20 ans i aviá pas cap de calandreta. Ara cada còp i a de mai en mai per tota Occitania.
Malgrat que unicament una pichoneta partida dels enfants occitans aprenon la lenga, d'aquestes n'aurem deman los militants per contunhar l'avançada mai luènh.
Mas i a dins l'estat espanhòl, ara, fòrça causas que se bolegan fòrt, e tanben i a de cambiaments politics estructurals dins la nòvela Euròpa que se farga, e tot aquò farà cambiar las actituds del govern de França, en relacion ambe las autras lengas dels pòbles de l'estat francés.
D'autra part, la Generalitat de Catalonha pren en carga l'organizacion del Congrés Occitano-Catalan, ideat pel CAOC. Aquò vòl dire que finalament la Generalitat s'interessa per Occitania.
Lo 30 d'octobre lo president de l'Institut d'Estudis Occitans èra a la meteissa taula presidenciala per sopar, amb lo president Jòrdi Pujol, pendent l'acte de remesa d'un premi, pel premièr còp, a un occitan, Marcèl Baiche, aquí present.
Ieu profitèri l'escasença per parlar, dins mon discors, del Congrés Occitanò-Catalan e de la convenéncia d'intervenir mai fòrt en las relacions occitanò-catalanas.
Arribat en aquest punt, profiti per felicitar, un autre còp, Marcèl Baiche per lo premi ganhat e tanben per lo regraciar d'aver acceptat de renovar son mandat de President del CAOC occitan, una annada de mai.
E a totes vos vòli regraciar de la vòstra paciéncia de m'escotar.
E per acabar cridi :
Visca Occitania !
Visca Catalonha !
Enric Garriga Trullols
Albi
dissabte, 14 de novembre de 1998
DISCURS D'ENRIC GARRIGA TRULLOLS A L'IEO DE NIMES
Sénher President de l'IEO, cars amics,
En nom del CAOC, en nom de Catalonha, vos saludi a totes, un còp de mai, en aquesta 53 Amassada de l'Institut d'Estudis Occitans.
Per ieu, que soi, secretari permanent del CAOC, (degun vòl aqueste poste de trabalh non pagat) aquesta es una escasença importanta, perqué ongan avèm celebrat lo XX aniversari de la fondacion del CAOC.
Aquesta celebracion nos a portat mai de trabalh. Al meteis temps avèm tanben commemorat lo XX aniversari del Fòcs de Sant Joan a Montsegur amb 700 personas.
Pendent 20 ans occitans e catalans nos sèm aplegat, amassat, a l'entorn del fuòc de Sant Joan, alucat al Prat dels Cremats, dejós lo castel catar.
Ara, aprés 20 ans, Montsegur pren una autra dimension. Es lo simbòl de l'amistat occitano-catalana e tanben representa la fisança pel avenidor nòstre e comun. Sèm en tren de recuperar los ligams millenaris qu'existisson entre los nòstres dos pòbles.
Los canviaments politics, dins la novèla Europa que se farga, nos ajudaràn fòrça per obtenir aqueste objectiu de recuperacion istorica e culturala.
A l'estat espanhòl tanben las causas se bolegan fòrt e tot aquò farà canviar las actituds del govern de França, en relacion ambe las autras lengas dels pòbles de l'estat francès.
A Estella (Navarra) las fòrças politicas nacionalistas bascas signèron lo pacte de Lizarra, lo 12 setembre, e aquò foguèt çò que mancava per decidar ETA renunciar a la violéncia. Ganhar la patz es estat bon pels nacionalistes. Mai que bon, formidable. Pel contrari per Madrid es perdre la granda batalha de l'unitat espanhòla.
Podèm dire que la novèla situacion basca a generat una novèla dinamica dins l'estat espanhòl, qu'afecta primordialment los catalans, los basques e los galicians. Se dobrís una nòva etapa que canviarà tota l'estructura de la constitucion espanhòla, fargada fa 20 ans, amb tota mena de limitacions e de menaças, principalament militaras.
Parallelament los acordis tripartits entre basques, catalans e galicians an fait son camin e un fòrt trabalh dempuèi la Declaracion de Barcelona (16 julh) e contunhats pels acòrdis de Gasteiz (15 setembre) e de Santiago ( 30 octubre).
En nom del CAOC, en nom de Catalonha, vos saludi a totes, un còp de mai, en aquesta 53 Amassada de l'Institut d'Estudis Occitans.
Per ieu, que soi, secretari permanent del CAOC, (degun vòl aqueste poste de trabalh non pagat) aquesta es una escasença importanta, perqué ongan avèm celebrat lo XX aniversari de la fondacion del CAOC.
Aquesta celebracion nos a portat mai de trabalh. Al meteis temps avèm tanben commemorat lo XX aniversari del Fòcs de Sant Joan a Montsegur amb 700 personas.
Pendent 20 ans occitans e catalans nos sèm aplegat, amassat, a l'entorn del fuòc de Sant Joan, alucat al Prat dels Cremats, dejós lo castel catar.
Ara, aprés 20 ans, Montsegur pren una autra dimension. Es lo simbòl de l'amistat occitano-catalana e tanben representa la fisança pel avenidor nòstre e comun. Sèm en tren de recuperar los ligams millenaris qu'existisson entre los nòstres dos pòbles.
Los canviaments politics, dins la novèla Europa que se farga, nos ajudaràn fòrça per obtenir aqueste objectiu de recuperacion istorica e culturala.
A l'estat espanhòl tanben las causas se bolegan fòrt e tot aquò farà canviar las actituds del govern de França, en relacion ambe las autras lengas dels pòbles de l'estat francès.
A Estella (Navarra) las fòrças politicas nacionalistas bascas signèron lo pacte de Lizarra, lo 12 setembre, e aquò foguèt çò que mancava per decidar ETA renunciar a la violéncia. Ganhar la patz es estat bon pels nacionalistes. Mai que bon, formidable. Pel contrari per Madrid es perdre la granda batalha de l'unitat espanhòla.
Podèm dire que la novèla situacion basca a generat una novèla dinamica dins l'estat espanhòl, qu'afecta primordialment los catalans, los basques e los galicians. Se dobrís una nòva etapa que canviarà tota l'estructura de la constitucion espanhòla, fargada fa 20 ans, amb tota mena de limitacions e de menaças, principalament militaras.
Parallelament los acordis tripartits entre basques, catalans e galicians an fait son camin e un fòrt trabalh dempuèi la Declaracion de Barcelona (16 julh) e contunhats pels acòrdis de Gasteiz (15 setembre) e de Santiago ( 30 octubre).
Après, las eleccions basques, del 25 d'octubre, son estadas una mena de referendum que los nacionalistas an ganhat per 43 contra 32.
Ara , a començat un gran debat e aqueste còp aniram juste al cap, dinc al cap sens córrer, mas tanpauc sens renunciar a çò que volèm, la sobirania dels nòstres pòbles dins la novèla Euròpa, on desiram d'èstre tractats com estats, pas coma regions, Sabèm qu'es una question de futur e ara n'avèm l'escasença e ne volèm profitar .
La plurinacionalitat ferà obligatori lo canviament constitucional de l'estat espanhòl. Aquò es segur. Volèm sortir, aqueste còp, d'una situacion de dependència fiscala, culturala, lingüistica, e dedins totes los autres terrens e tanben, en lo terren esportiu. Ara meteis volèm federacions esportivas catalanas independentas de las espanhòlas e aquò segurament serà la primièra avançada importanta.
E per acabar torni parlar del CAOC e del Congrés Occitanò-Catalan de l'an 2000. Avèm una bona disposicion per part de la Generalitat, que trabalha regularament amb lo CAOC e la FOC en la preparacion del Congrés. Aurèm força collaboracions per part catalana. Aquí avèm e aurèm unitat d'accion.
Per part occitana se deurià passar atal. Mas los manifestacions publicas d'enemistat que se fan entre intellectuals occitans ajudaràn pas gaire a formar un grand equip, una còlha bèla, pel trabalh occitan dins lo Congrés Occitanò-Catalan.
A mon vejaire se pòt pas faire lo Congrés sens la participacion activa de l'IEO.
Lo 30 d'octubre passat lo president de l'IEO, Felip Carbona, èra al costat del President Jòrdi Pujol a la meteissa taula per sopar, en l'acte de remesa d'un premi a Marcèl Baiche, per primièr còp a un occitan, president del CAOC occitan, que li balhèt lo meteis Jòrdi Pujol.
Ieu profitèri l'escasença per parlar, dins mon discors, del Congrés Occitanò-Catalan e de la conveniència d'intervenir mai fòrt en las relacions occitanò-catalanas pel mejan del Congrés.
Soi segur que la Generalitat finalament s'interessa per Occitania. N'avem d'unas pròvas recentas e nos cal a totes de ne profitar.
Vos desiri a totes un bon trabalh e vos inviti a venir lo dissabte e dimenge venent a Albi, a l'Amassada del CAOC. Ne tornarem parlar, a Albi, de totas aquestas causas.
Grands mercès per m'escotar.
Enric Garriga Trullols
Secretari del CAOC
Nimes 14-11-1998
Subscriure's a: Missatges (Atom)


text:
Beauharnois Numéro Deux
(municipalité)
1.9.1847 - 1.7.1855
[2861 jours d'existence]
* 1er septembre 18471 : Érection de la Municipalité de Beauharnois Numéro Deux, de la fusion du Township de Hinchinbrooke, du Township de Hemmingford, de la Municipalité de Godmanchester, de la Municipalité de Dundee, de la Municipalité de St. Anicet, de la Municipalité de Russeltown, (et de la Municipalité d'Ormstown ?).*1er juillet 18552 : Division de la Municipalité de Beauharnois Numéro Deux, pour l'érection du Township de Hinchinbrooke, du Township de Hemmingford, de la Municipalité de Godmanchester, de la Municipalité de Dundee, de la Municipalité de St. Anicet, de la Municipalité de Russeltown, du Township d'Elgin (et de la Municipalité d'Ormstown ?).
Archives | Cartes | Graphiques | Textes

autre recherche | autres sections
Tous droits réservés 2009-2018 : Institut généalogique Drouin
Textes, recherche et contenu : Janko Pavsic
mairesduquebec@hotmail.com


text:
Lo plaser de perpensar e d'escríver en lenga gascona. Aquiu qu'avetz lo men caièr aubrit.
dissabte, 14 de setembre de 2013
La dusau edicion deu Tot En Gascon
Pèir Mòra qu'a hèita ua òbra mei qu'utila tà la vitalitat de la lenga nosta.
Hargar un diccionari n'ei pas ua tasca aisida. Aquò que demanda un tribalh dessenseat, encaborrit, ua motivacion shens deca, dab, a la hèita fin, nada esperança d'ua arreconeishença quina que sia, senon sonque criticas e mei criticas. Hens un diccionari, que son los mots qui lugrejan, que non los autors.
D'aulhors, pocs lingüistas que s'i son hicats. E que'n coneishi qui critican los nostes lexicografes en tot exprimir lo degrèu qui'us causa lo hèit qu'aqueths e son amators e non pas lingüistas diplomats de l'Universitat. Segur, amators qu'èran P. Guilhemjoan, M. Grosclaude e G. Narioo, quan e harguèn lo diccionari francés-gascon, pareishut en 2003, seguit d'ua version corregida en 2004. Totun, amator non vòu pas díser ignorant. Que n'èran de saberuts a mei de motivats. Que'us an arreprochat de non pas estar lingüistas diplomats de l'Universitat. Aquò n'ei pas grèu. N'i a pas nada pròva que de lingüistas diplomats en mestior d'occitanisme sian capables de hargar un diccionari de mei bona qualitat ni quitament capables de'n hargar un de gascon. Que'u demoram enqüèra, lo diccionari gascon elaborat per de lingüistas diplomats : non n'an pas hargat nat en mei de seishanta ans! Ni jamei. Dongas, la critica d'amatorisme, que se la pòden guardar on vòlen.
Ua causa qu'ei segura: shens aqueth diccionari en dus volumes de Per Noste, aqueth blòg n'auré pas jamei podut existir. Jo que'n soi hilh d'aqueth diccionari. Quan entinoèi aqueth blòg, non sabèvi pas alinhar dus mots de gascon ni d'occitan. Urosament que l'aví, aqueth diccionari de Per Noste, ja! Uei lo dia, au cap de tandas annadas de blòg en gascon, ne'u consulti pas tan sovent; de fèit, meilèu rarament. No'm hèn pas mei hrèita las neurònas de la francofonia tà escríver en gascon. L' aute circuit neuronau, mei joenòt e drin valent, lo de la gascofonia, qu'a podut préner la relhèva. Mission accomplished, mercés aus sénhers Narioo e Guilhemjoan e au praube Grosclaude e a tota l'equipa de Per Noste. Que'us serèi arreconeishent envèrs eths dinc au darrèr sumsit.
Uei lo dia, au cap de tandas annadas, o anadas com m'ac caleré escríver tà hicà'm a la mòda gascona, las neurònas gasconofònas que m'ahiscan a seguir lo Tot en Gascon. Que'm hè gai de horucar en bèth huelhetar aqueth diccionari, que i soi a casa, que m'i senteishi plan. Que soi com un chin -perdon, com un shin- qui ei a descobrir la soa lenga. Evidentament, qu'ei possible de recuperar la lenga gascona. E qu'ei possible per un gascon qui que sia o ua persona quinsevolha d'alindar-se-la. Los utís que i son tots. La lenga gascona, produit de l'evolucion deu latin parlat peus Aquitani qui èran los davancèrs deus gascons e deus bascos d'Iparralde, que representa l'esséncia de la cultura gascona, de l'amna gascona, deus País Gascons. N'i a pas lenga mei fina e mei beròia que lo gascon e arrecuperà'u que's pòt e que cau.
La navèra edicion deu Tot en Gascon que s'assembla hòrt a la passada, totun dab un hèish de correccions, quauques mots de mei e...un prètz qui a baishat de manèra significativa. Non discutarèi pas de la causida de bèras fòrmas ni deus accents sus tau mot o un aute, non soi pas lingüista, Diu me'n guarde. Per contra, que i a mots qui'm mancan e qui jo i aurí hicat (per exemple: ahíger, ahur, ahurar, avalòt, etc...). Lhèu n'i auré d'autes (pas guaire) qui n'i aurí pas hicat o en tot cas pas sonqu'en mencionar que son manlhèus recents de l'occitan non-gascon (onguesismes, com e m'agrada de'us aperar) , com vam com a sinonime d'arsec o d'estrambòrd, capitar dab la significacion d'escàder-s'i, o mena com a sinonime de traca, escantilh... enter autes..Totun, aquò qu'ei causa negligibla, considerant que i son dejà mei de 30000 mots qui deven representar, a vista de nas, mei d'un tèrç deu lexic generau de la lenga gascona contemporanèa.
Aqueth diccionari que compren los mot mei corrents e mei utiles. Qu'espèri qu'un jorn e poderam publicar o botar en linha la seguida deu Tot en Gascon: un diccionari de 50 000 mots, en demorar lo de lhèu 100 000, en tot continuar l'excellent e meritòri tribalh de Pèir Mòra.
1 comentari:
-
-
Beròi resumit !
Agergar un diccionari que costa dias e nueits a collegir e verificar los mots, redigir las definicions, tornar léger, tornar redigir, conta-rotlar las espravas, corregir…
Criticar lo resultat ne demanda pas sonque lo milau d'aqueth temps e probable hèra mensh qu’aquò.
Entertant que los criticaires diplomats e'ns explican que pàrlam mau, los lexicograf(e)s amators que hèn víver la lenga.
Que'us en sabem grat, e tanben aus blogaires qui relaian l'info.
Au Pèir Morà, aus de Per Noste, au Joan de Peiroton, òsca e mercés.
Haut gojats !
- 14 de setembre de 2013 a les 22:52


text:
Lo CFPO-MP a participat coma cada annada al Forom de las Lengas de Tolosa organizat pel Carrefour Culturel Arnaud Bernard. Coma cada annada, lo CFPO-MP s'es associat al CCAB e a totas las lengas parladas a Tolosa en representant la lenga occitana Plaça del Capitòli al costat de la Facultat d'Occitan de l'Universitat del... Read more »
COLLECTIU INTERLENGAS DEL «31 DE MARÇ 2012 » Alsacians, Basques, Bretons, Catalans, Occitans… RAMPELADA : RENDÈTZ-VOS ! DIMÈCRES 15 de MAI*, a 11h, davant l’UNESCO a PARÍS. Nautrei, locutors de lengas regionalas, objèctes de discriminacion lingüistica de la part de l’Estat francés, demandam l’asile culturau a l’UNESCO e fasèm DEMANDA SOLEMNA de PROTECCION DE L’UNESCO... Read more »


text:
Cazadores en la nieve (editoriau Versátil) ei ua novèlla cuerta, intensa, viua, d’estil clar, dirècte, mès tanben precís e incisiu, damb aqueth ton de mala vida que tan ben sap transméter er escrivan José Luis Muñoz, que l’acabe de presentar en Bossòst, d’a on ei vesin. Damb er ofici aquerit ath long deth temps (aguesta ei era sua 42au òbra), era istòria dera prumèra novèlla nera contemporanèa ambientada ena Val d’Aran transcorrís per miei d’escènes parallèles entre eth guàrdia civiu experimentat ena luta contra eth terrorisme e eth forastèr misteriós que lieg a Thomas Mann. Andús se tròben en bar deth centre deth pòble, obligat punt de trobada des personatges tanben restacadi damb aguesti dus antagonistes enquia un finau dubèrt e esperançat. Era vida de pòble, a on tot se sap, s’analize e se comente, entore ua atmosfèra pesanta, densa, coma era nhèu apilerada enes losats e es carrèrs pendent aguesti dies duri d’iuèrn en qué se succedissen es hèts d’amor, mòrt e venjança. Non ei ua novèlla amabla aguesta, perque, totun, era vida non n’ei, damb es sues lèrmes, penes e lhocaries, mès tanben s’i dan cita eth plaser, er afècte e, ai!, er erotisme, totun dangerós, dilhèu destructiu, atrèt pera natura que cride ara natura des sòns òmes e hemnes. Istòria d’amor e caça fortius, enes bòsqui de Baish Aran, damb eth paratge de Còth de Barètja coma escenari privilegiat, Cazadores en la nieve met de relèu tanben, ath delà dera psicologia trabalhada des personatges, er artefacte literari que, en si, constitusís era Val, mès enlà deth paisatge idilic ath quau mos i an volut abituar, mès que Muñoz transgredís damb nòta.
(DIARI SEGRE, 15-4-2016)


text:
Mòde menor
Lo mòde menor en solfegi qu'ei, amassa dab lo mòde major, un deus dus mòdes mei emplegats dens la musica occidentau. Qu'ei reputat seriós e/o triste. Lo mòde menor qu'ei simbolizat per la letra m minuscula (mentre qui la M majuscula e simboliza lo mòde major).
Qu'ei basat suu mòde dorian de l'antica grècia, çò qui vòu díser qu'ostendeish los intervaus seguents dens ua escala musicau : T-M-T-T-M-T-T (on T b'ei un ton e M e miei ton).
Cada signatura a la clau que pòt correspóner sia a ua gama majora sia a ua gama menora. Ua gama menora dab la medisha signatura (qu'ei a díser dab lo medish nombre de bemòls o de dièsis) d'ua gama majora qu'ei aperada sa relativa menora e vice versa.
La dominanta d'ua gama majora (qu'ei a díser la purmèra nòtas d'ua gama) que tròba tres miei tons au dessús de la dominanta de la soa gama relativa menora. Per exemple, la gama de Do M qu'a per relativa menora la gama de La m puish qu'en bèth baishar d etres miei tons en devath deu Do òm troba lo La.


text:
París - Dictada occitana de 2018
La dictada occitana parisenca se farà ongan en 2018, lo dissabte 27 de genièr a 14h00 dins los locals de la FNAA, sala Maurice Solignac, 44 rue Gabriel Lamé 75012, mètro 14, Cour St. Emilion.
Es organizada per lo cors d’occitan de l’Aperòc (POS), l’IEO-París, le CREO de la Talvera, Los Amics de la Lenga d'Òc e lo Club occitan de Noisy.
Lo tèxt serà un extrach del libre publicat per IEO-Edicion en 2017 Lo mond perdut de Conan Doyle. La traduccion es de Pèire Beziat.
Puègnautièr - Las Ivernalas de Cabardés
Se debanaràn lo divendres 26 e lo dissabte 27 de genièr Las Ivernalas de Cabardés. L'eveniment es organizat per l'IEO-Aude e lo Servici Cultural de Puègnautièr.
Tres rendètz-vos son al programa :
Agricultura - Lo Tractor Verd
Los viticultors independents del Gard presentavan lo dimars 28 de novembre de 2017 al salon SITEVI de Montpelhièr lo Tractor Verd.
Aquel veïcul electric permetriá a la profession de trabalhar los vinhals dins de melhoras condicions, en limitar lo bruches, la pollucion, las vibracions.
Los desvolopaments son estats fach amb l'ajuda de l'Escòla de las Minas d'Alès e de l'IUT de Nimes.
Nòva revista : L'estrasseta
Ven de sortir la revista satirica L'estrasseta.
Al programa e tot en provençal sus quatre paginas : desinformacion, malvolença e marrida fe.
Extrach de l'editorial : « Lo grand Erodòt escriguèt un jorn : "quand un pòple es plus capable de se trufar d’espereu, es condamnat a rejónher lei cendres de seis aujòus". Bòn, d’acòrdi, jamai escriguèt aquò, l’antic istorian grègo, pasmens auriá pogut ! L’umor es quauquarren que se discuta pas. Cadun, de son biais, estacat a sa generacion, l’i es mai ò mens sensible. Aquò dich, se vòu èstre mai qu’una cultura de musèu e de testimoniatge, se pòu pas passar, l’occitan, de l’umor e de la trufariá. Una bòna galejada vau ben una acampada de tutu-panpans ! »
Amics de la lenga d'òc - Programa - Primièr trimèstre de 2018
Dissabte 13 de genièr de 2018 : Maison des Associations, 22, rue Deparcieux 75014, París, mètro Denfert o Gaîté.
13h30 : questions d'actualitat ; 14h30 : après-dinnada poètica amb Gui Matieu que presentarà tanben le sieu darrièr libre paregut en çò de l’Aucèu libre.
Per acabar, festejarem les reis amb las còcas tradicionalas dels païses nòstres.
Espacial - La produccion de l'Ariane 6 debuta
Lo 18 de decembre de 2017 ArianeGroup debutèt la producion d'Ariane 62. Lo primièr vòl es previst en 2020.
Lo programa Ariane 6 es estat lançat per l'Agéncia Espaciala Europèa (ESA) en 2014. L'objectiu es de dotar l'Euròpa d'una familha de fusadas pro competitivas a mand de preservar las capacitats de misa en orbitat dels païses del continent e, de fach, lor independéncia en matèria espaciala.
Cultura e informatica : cap a un data center occitan
Lo CIRDÒC trabalha a la construccion d'una infrastructura informatica per perennizar las donadas numericas del patrimòni cultural e lingüistic occitan.
Presentacion : Lo projècte d’infrastructura que permetrà l’estocatge evolutiu e securizat de las donadas numericas occitanas es en cors de realizacion ! Après dos ans d’analisis, de reflexions e de collècta de mejans, l’infrastructura d’estocatge e de tractament de las donadas numericas del domeni occitan serà efectiva d’aicí a la fin de l’annada 2017.
Gastronomia - Manjar d'insèctes
La societat Micronutris basada a Sant Orenç de Gamevila a costat de Tolosa produsís e comercializa dempuèi qualques ans d'insèctes per la consomacion umana.
Mai d'un trentenat de produches son disponibles sus lor botiga en linha aquí. Tre la debuta se son posicionats sus una dralha respectuosa de l'environament. Ciblan los magazins bios e las espicariás finas.
Cultura - Tolosa - Convivéncia
Dins sa revista à Toulouse d'octobre/novembre de 2017 la vila de Tolosa presentava, en occitan, una entrevista d'Alem Surre-Garcia. L'article :
« Tolosa foguèt totjorn dubèrta ».
Per melhorar la coesion sociala en vila, la Comuna de Tolosa se vòl apuejar sus las valors portadas per la cultura d’òc. Es lo plan Convivéncia. L’escrivan Alem Surre-Garcia nos detalha son contengut.
Acadèmia de Bordèu - Convencion per l’ensenhament de l’occitan
Es estada signada lo 11 de decembre de 2017 a l'Ostal de la Region Nòva Aquitània la convencion academica per desvolopar e estructurar l’ensenhament de l’occitan dins l’acadèmia de Bordèu.
Los signataris son : Olivier Dugrip, rector de l’acadèmia de Bordèu, Alain Rousset, president de la Region Nòva Aquitània, Charline Claveau-Abbadie, presidenta de l’Ofici public de la lenga occitana, Régine Anglard, vice-presidenta del Conselh departamental de Dordonha, Danielle Lacoste, Marcel Calmette, Monique Sémavoine que representavan respectivament los departamentals de Gironda, d’Òlt e Garona e dels Pirenèus-Atlantics.
Extrach - Libre de Catòia - Lo fuòc
Extrach del Libre de Catòia de Joan Bodon. Capítol 44.
Lo fuòc – Cada ser, abans d'anar al lièch, lo pepin, amb la rispa, amassava las cendres sul fuòc, las sarrava coma cal. E l'endeman, tanlèu se levar, desacaptava las brasas que rogejavan encara sus la pèira del fogairon. Pausava dessús un geneston plan sec, qualques esclapons, de menudalhas, un gavelon d'eissirments. E bufava puèi un moment, doçament, doçamenton, amb lo conflet. Lo fum montava. Lo geneston grasilhava coma se de vèrmes lo rosegavan. Caliá bufar encara pus doçament. Una flamba se levava. Lo fuòc èra emprés.
Automobila - Alpine - La berlineta A110 torna
La marca automobila Alpine, mitica dins las annadas seisantas e setantas, se reviscola amb la produccion d'una novèla A110. Es estada presentada al mes de decembre de 2017.
Los qualques 2 000 exemplaris que preveson de fabricar per lo lançament son estats venduts en tres jorns.
Provença - Nom de la region
Lo conselh regional de Provença vòl cambiar dins sa comunicacion lo nom de la region. A adoptat en decembre de 2017 la signatura Région Sud, Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Los elegits semblan de considerar l'adjectiu sud coma valorizant, vòlon far de Provença una Region Sud.
Occitanica - Campus
Occitanica lo portal del CIRDÒC dedicat als documents numerics presenta (novembre de 2017) la nòva rubrica « Campus ».
Aquel site a per vocacion de recampar e de donar accès a las produccions de la recèrca actuala en domeni occitan. Segon los creators, es a l'encòp bibliotèca numerica e archiu obèrt de la recèrca en domeni occitan, permet d'accedir als memòris universitaris, tèsis, articles scientifics, actes de collòquis, conferéncias o als documents de preparacions als concorses (CAPES, agregacion, etc.).
Tolosa - Jornada pedagogica de 2017 - Calandreta
Capitada per la jornada pedagogica organizada per Calandreta lo 1ièr de decembre a Tolosa. Èran mai de tres cent a participar a l'encontre.
La Confederacion per l'intermediari de son establiment d’ensenhament superior Aprene, mena una recèrca pedagogica permanenta per fin de melhorar son ensenhament dins las escòlas.
libres
La nau dels fòls - Florian Vernet
La nau dels fòls - Florian Vernet
IEO Edicion - 2016 - 15 € - ISBN : 2859105654
Quatrena de cobèrta - L’apostilha que claus lo darrièr roman nos explica que lo projècte inicial se titolava Lo Radèl de la Medusa e qu’èra « una sembla autobiografia en fòrma de faula satirica un pauc tròp transparenta suls trecimacis de l’occitanisme recent ». Precisa que se mudèt finalament en Nau dels fòls per d’escuras rasons que, sens cap de dobte, los legeires las comprendràn mièlhs que lo quite autor.
Una ponhada de clavèls - Sèrgi Viaule
Sèrgi Viaule amb paciéncia e aplicacion trabalha. Entre escritura d'òbras originalas e traduccion, porgís cada an al occitans desiroses de legir dins lor lenga d'òbras divèrsas.
En 2017 publiquèt a la Edicions dels Regionalismes un recuèlh de nòvas titolat Una ponhada de clavèls, lo segond de la mena après Fotuda planeta ! que sortiguèt en 2014 a cò de IEO Edicions.
cultura, opinions...
CIRDÒC - Libre - 'Petite Histoire de l’Occitanie'
Jean Sagnes presentarà son libre Petite Histoire de l’Occitanie al CIRDÒC lo 11 de genièr de 2018 a 18h. La presentacion serà seguida d’un temps d’escambis amb l’autor.
Jean Sagnes, autor d'un quarantenat d'obratges, es professor agregat d’istòria. Nos propausa aicí una sintèsi sus l’istòria de l’ensemble dels territòris occitans.
Sus Max Roqueta e 'Verd Paradís'
Un article de la revista Occitans ! numèro 140 (2012).
Max Roqueta e Vert Paradís
Max Roqueta nasquèt a Argelièrs, vilatge del país montpelhièrenc, lo 8 de decembre de 1908. Après una enfança prigondament imergida dins la lenga occitana, contunha sos estudis segondaris al Licèu de Montpelhièr. Son d’annadas d’esbleugiment al long de las qualas descubrís la cultura classica e lo mond de l’escritura. Estúdia la medecina dins l’anciana facultat d’aquela vila, s’implicant dins la vida estudianta, e notadament dins una assocacion, Le Nouveau Languedoc, ont contribuís a ne far un esplech ambiciós de difusion e de valorizacion de la cultura d’Òc.
sciéncias e tecnicas
Fusion termonucleara - Cossí alentir los electrons reguèrgues ?
Una còla de cercaires, Linnea Hesslow e Ola Embréus, jos la direccion del profesor Tünde Fülöp del centre de recèrca Chalmers Department of Physics en Sueda, propausan un biais d'alentir los electrons que son, per part, responsable de la destabilizacion dels plasmas al dintre dels reactors de fusion termonucleara.
La mestreja del comportament d'aquelas particulas que folastrejan es clau per poder contrarotlar la fusion e produsir d'electricitat.
Automobila - Taxi Autonom Cab
La societat Navya basada a Lion, presentèt lo 7 de novembre de 2017 a Sant Danís en region parisenca lo veïcul Autonom Cab, un taxi conectat, electric e autonòm.
Navya a ja en activitat en Euròpa, Estats Units o en Asia mai de 50 Autonom Shuttle, de pichons busses d'un quinzenat de plaças que se menan solets sus d'itineraris coneguts. Lor velocitat es compresa entre 25 e 45 km/h.
politica, economia...
Eleccions en Catalonha - Lo PNO comunica
Après las eleccions del 21 de decembre de 2017 en Catalonha, lo Partit de la Nacion Occitana comunica :
Eleccions en Catalonha
Lo dijòus 21 de decembre de 2017 unes 5 780 775 electors emai electrices catalans ciutadans de la Generalitat de Catalunya o residents a l’estrangièr èran cridats a las urnas per designar lors deputats al Parlament de Catalonha.
Aquestas eleccions convocadas en aplicacion de l’article 155 de la constitucion coloniala espanhòla de 1978 venián apuèi la declaracion Unilaterala d’Independéncia de Catalonha proclamada lo 27 d’octòbre de 2017 per la majoritat sobeiranista eissida de las eleccions de setembre de 2015.
Tolosa - Acamp lo 11 de genièr per aprestar la manifestacion del 3 de febrièr
Lo Collectiu Occitan prepara una jornada reivindicativa lo dissabte 3 de febrièr. L'objectiu màger d'aquela manifestacion es de demandar als poders publics que l'occitan siá present cada jorn a la television sus França 3.
Lo collectiu estima que la mobilizacion es d'autant mai necita que i a de mai en mai de reduccions de credits a la television publica. Vòl tanben veire se desvolopar de vertadièrs mèdias de país amb de redaccions localas.


text:
Economia de Romania
Romania, que dintrèt dins l'Union Europèa lo 1èr de genièr de 2007, comencèt sa transicion del comunisme al capitalisme en fins de 1989. En aquela escasença comptava amb una indústria obsolèta e una produccion insufisenta pels besonhs del país[1].
Lo país sortiguèt en 2000 d'una recession de tres ans de durada, mercé a las exportacions dins los païses de l'UE. La consomacion domestica e los investiments ajudèron la creissença del PIB dins las annadas recentas, mas resultèron tanben en grands desequilibris del balanç dels pagaments[1].
Romania es un dels principals productors e exportadors de produchs agricòlas d'Euròpa. Aquel sector representa 10% del PIB. Lo sector industrial representa 35% del PIB, malgrat qu'en los darrièrs tempses, las installacions bastidas pendent l'estapa d'economia centralizada son demoradas obsolètas e las fabricas an degut investir massivament per lor modernizacion. Los sectors principals son los textils, la siderurgia, la produccion de maquinas, de veïculs e d'armament, e lo tractament de la produccion agricòla. Los servicis comprenon los 55% restants del PIB; lo torisme i ten la part principala.
Romania signèt son tractat d'adesion a l'Union Europèa, en vigor dempuèi lo 1èr de genièr de 2007, al meteis moment que Bulgaria.
Referéncias[modificar | modificar la font]
- ↑ 1,0, 1,1 et 1,2 CIA, « The World Factbook » (consultat en 8 de mai de 2016)
- ↑ https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2001rank.html


text:
21/12/2014
Lo Bonòme Ivern de Daniel Lhomond
Segond conte de Daniel Lhomond revirat en òc e mandat per Joan-Pau Verdier.
°°
Lo Bonòme Ivern
Estranh Nadal, fasiá caud a Peirigus. Pas caud coma en estiu mas d’aquesta calor a vos opressar un pauc, a vos far damandar : Mas que se passa ? Deviá se passar de las causas puèi que los Paires Nadal avián disparegut de las veirinas de veire. Al caire de la carrièra, lo Paire Nadal del magasin de juguets, un verai en carn e en òs, aviá daissat son pòste ilh tanben. Pasmens ièr enquera, cantava Jòios Nadal a plena gòrja. A plena gòrja…
Fasiá caud, las carrièras prenián la lentor de la suausetat, los fuòcs roges s’endurmelavan. E avèm vist arribar un Paire Nadal tot en verd. Un Paire Nadal vestit d’una manta verd-poma, emb deus òrles en blanc. Un crane costume ben copat… mas verd. S’es aprueimat, a eissejat de distribuar qualques jugarons de sa benasta, mas los mainatges lo fugissián. La color sens dobte…
- S’acostumam talament a las colors ! a dich una filhòta que semblava al Pitit Causa
Lo paire Nadal verd a risolat :
- E òc, se desacostumam ben redde tanben… vesètz, m’apeli lo Bonòme Ivern. Sèi tot en verd perque anonci la prima a venir, lo novelum. Dempuèi deus milenaris, pòrti la bona novela deus borrons a venir dins qualques lèu, deus semens a viure al ralentit avant de bissonar ! E la bona novela enquera deus nenets a naisser ! Lo blat, lo pomier e mai d’autres an mestier de coneisser mon freg avant de saborar lo printemps ! Dins cada país aviái un nom, deus còps una quita femna fasiá lo trabalh, pas de sexisme chas nos !
Mas veiquí qu’en 1931, per los besunhs d’una bevenda gasosa, m’an vestit de roge ! vesètz lo compte ! e lo Bonòme Ivern tot verd es devengut le P..
- Cal pas zo dire, a dich lo Pitit Chaperon roge, quò podriá donar de las idéias al lop !
Lo Bonòme Ivern a sobecat lo cap. A baissat los braçs tanben. Una tristor blanca sus sa jauta. A fach :
- Fai vertadierament caumos per la sason !
Puèi nos a saludat, a tornat al recobde del magasin de juguets, aquel que fai lo caire.
Estranh Nadal, fasiá caud a Peirigus. Pas caud coma en estiu, mas d’aquesta calor a vos opressar un pauc, a vos far damandar : Mas que se passa ?
Daniel Lhomond, revirat en òc per Joan-Pau Verdier
12:10 Publié dans Literatura en òc | Tags : contes de noël en occitan, contes de nadau en occitan | Lien permanent | Commentaires (0)
14/12/2014
Un grand Nadal per Sergi Lespinasse
La fin del mes de decembre èra arribada a grand tròt, e a l’escòla pendant la darrièra setmana la rigente aviá demandat als escolans de far de dessenhs tant per Nadal que per lo primièr de l’an. Tots los escolans se botèron al trabalh e, per un còp, sens repotegar un bric. Los caliá veire penjats sus lor fuèlha de papier, lo cap clinat, la lenga entre las dents emb los uèlhs lusissent de plaser. E dins la classa pas un bruch ! s’entendiá nonmas los pas de la rigente que passava de taula en taula veire çò que fasián los dròlles e las drolletas, en donant quora un conselh, quora un encoratjament o encara un pichon còp de gredon per ajudar un pauc los picassos en èrba.
Un escolan, un sòl, fasiá pas de dessenh. Qu’èra lo Joantonet, un drollet qu’anava sus sos sèt ans e qu’èra assetat a la darrèra taula al fons de la classa. Disiá res, avisava sa fuèlha blanca emb dels uelhs sens expression, que semblàvan voides en chucant son gredon. En passant la rigenta li disiá qualques mots docetament, coma se parlava a un malaut e emb sa man li alisava los pials, alara Joantonet començava a far un arbrisson, mas s’arrestava lèu . Se sentissiá qu’aviá pas enveja de far quicòm per Nadal.
Pertant Joantonet èra pas malaut, e aviá pas acostumat la rigente a tant de passivitat. L’an passat lo drollet teniá pas en plaça : bolegava coma pas un, caquetava tan un tropèl d’agassas, la cort de recreacion èra tròp petita per el e èra un plan bon escolan que saviá sas lessons e que compreniá lèu, lèu !
A la fin de l’estiu, un pauc abans la dintrada, lo paire de Joantonet se n’èra anat. Lo paire de Joantonet aviá pren una valisa e daissar tot son monde a l’ostal. I aviá nonmas los adults que savián que lo papà èra anar viuvre emb una autra femna ! Anatz explicar aquò a un drollet de sèt ans.. ! un papà pòt pas estre emb una autra femna que la mamà ! e una mamà es pas facha per plorar cada jorn, mas per rire, cantar, e jogar emb son filh ! I aviá ben la mameta – qu’èra la mamà de sa mamà- que lo veniá cercar a l’escòla per li far far quatre oras, e que fasiá tanben de plan bon gatèus, e lo papet que contava d’istòrias agradivas , mas qu’èra nonmas la mameta e lo papet ! E dins tot aquò degun parlava pas del papà.
Tanben Joantonet se decidiguèt a far quicòm : dins lo secret de sa cramba faguèt una letra - « Bon paire Nadal tòrna me mon papà »- e la donèt al factor…
Aqueste 24 decembre foguèt un grand e bèl 24 decembre per nòstre Joantonet qu’en tornant de la messa de miejanuèch emb sa mameta, trobèt dins lo canton de l’ostal son papà, sietat emb sa mamà ! Joantonet credèt un « papà » a far tremolar la maison e sautèt dins los braçs de son paire per lo potonejar …. « sabes » ço-ditz lo papà « lo Paire Nadal, qu’es un Paire Nadal modern, m’a mandat un sms per me dire qu’un papà deviá passar nadal emb son filh ; alara sèi vengut per uèi, e per totjorn demorar emb vosautres. »
E n’i a que dison que la Paire Nadal existís pas ?
Sèrgi Lespinasse
12:51 Publié dans Literatura en òc, textes des ateliers d'occitan pour adultes | Tags : contes de noël en occitan, contes de nadau en occitan | Lien permanent | Commentaires (0)
13/12/2014
Lo regime del Paire Nadal
Quel conte de Daniel Lhomond fuguet revirat en òc per Joan-Pau Verdier per preparar las emissions de Meitat-chen, meitat-pòrc sur los contes de Nadau dels 21 et 28 de decembre a venir. Ne'n tornarem parlar, mas per lo moment, a vos de legir quel brave present d'avant-Nadal que fan Daniel e Joan-Pau aus legeires de Rubrica en òc.
°°
Lo regime del Paire Nadal
Figuratz vautres que i a fòrça temps, longtemps del temps d’avant, lo Paire Nadal se’n anava librar sos jugets aus enfants del mond entier. Cantejava puèi que tot anava ben. Lo traineu eslampiava,la benasta èra plena,los rènes joios e fortauds perque venián de minjar un’ensalada de prunons d’Agen al vin de Pecharmant, e neviá juste çò que caliá per far eslampiar lo traineu e far crane.
Figuratz vautres qu’arribats en Peirigòrd, tots los rènes se son sentits un mal de bedon infernal. Quò vivonava dins cada pança de rène, quò fasiá un talabast que se semblava un auratge sens las eslhauciadas. Los rènes, los paurets avián ‘trapat una malautia de ventre ben coneguda. Cadun se l’atrapa un jorn o l’autre, mesma si uèi quò se sona « gastrò » perque quò fai mai elegant. Mas geina tan coma la cagada, la vai-viste, la caganha , la traucaplais e tanben la famosa foira.
Los rènes borrinos podián endonc pus tirar lo traineu. Lo Paire Nadal se migrèt. Ne’n purava mesma de las lagremas gialadas sus sa barba blanca. A queste moment, La Lebre, lo cap de las lebres, venguèt a bombir per aquí. Se quilhèt, brochèt un parelh de cauças emb sas doas pautas de davant, espièt 125 còps per darrièr, 124 còps per davant, 123 còps a gaucha, 122 a drecha e puèi damandèt :
- Paire Nadal, que se passa?
- Oh, veses ben La Lebre, cap de las lebres, mos rènes pòdon pus avançar, an talament mal al bedon que ma virada es fotuda. E los drolets qu’esperan lors jogarons…
- Pesolhs, calhaus, genolhons… faguèt La Lebre que coneissiá la gramatica francesa … Mas me’n vau t’adobar aquò…
Se botèt a coínar, a udlar coma un nenet, a s’escraunar coma un mamiron bramaire e còp sec gisclèron dels quatre conhs, quatra lebres plan bravas e fauvas, coma de las remembranças de fadum. Las lebres prenguèron la plaça deus rènes e jiiiiiiiiiiiiiiiou ! lo traineu avancèt… enfin sopièt. Mas res tombèt e los enfants an pogut recebre lors juguets a l’ora…
I aguèt mas mon oncle Kilò per s’estonar lendoman de las traulhas puntilhadas sus la neviá daissadas per una gròssa lièja e de las piadas de lebres ben simetricas… Mas coma èra un contaire, degun l’a cregut…
E dempuèi, pensatz ben, lo Paire Nadal minja pus jamai de lebre, l’es ben tròp reconeissent.
Daniel Lhomond, revirat en òc par Joan-Pau Verdier
11:03 Publié dans Actualitats, actualité, Literatura en òc | Tags : daniel lhomond, joan-pau verdier, meitat-chen meitat-porc, contes de noël en occitan, contes de nadau en occitan | Lien permanent | Commentaires (0)


text:
“Me soi conscienciosament aplicat a rire pas de las accions umanas, ni a las préner en pietat o en òdi ; sonque a las compréner”.
Spinoza 1)las traduccions de Spinoza demandan una competéncia dobla. Una en latin filosofic e l’autre dins las pensadas de l’autor. La frasa sembla una maxima, mas en realitat es integrada dins un contèxte. Aquí la version de Florian Vernet : Spinoza parla de son analisi de las situacions politicas, es a dire, tot çò que concernís la vida dels òmes en societat. Tractacus Politicus I,4 : Et ut ea, quae ad hanc scientiam spectant, eadem animi libertate, qua res Mathematicas solemus, inquirerem, sedulo curavi, humanas actiones non ridere, non lugere, neque detestari, sed intelligere… e per portar dins aquesta mena de recèrcas la meteissa libertat d’esperit qu’òm se’n servís de costuma per las matematicas, me soi conscienciosament aplicat a rire pas de las accions umanas, ni a las préner en pietat o en òdi ; sonque a las compréner.
J. Gibert
Matematicas a l’escòla mairala. A prepaus de la formation dels ensenhaires – decembre de 2011.
Fichas, fichièrs e traças escritas – novembre de 2009.
Produccions realizadas per de regents que seguisson la formacion continua “didactica de las matematicas” e presentadas al 6èn collòqui ISLRF organizat per la Bressola en març de 2016
Presentacion del trabalh realizat per la còla
Presentacion d’Anna-Laura TOBENA
References


text:
Podèm dissertar un moment sus l’interès de consacrar antologias e libres sonque a las femnas, es que caldriá pas melhor las integrar vertadièrament dins la literatura ? Bon, aquò dit, esperant aquela revolucion avèm le secors de libres coma Escriches de femnas tarnesas.
L’antologia presenta tèxtes variats (racontes, contes, poèmas, testimònis, cridas...) de quaranta-uèit femnas que demòran o an demorat dins Tarn. Le lector i trobarà voses plan diferentas las
unas de las autras.
« Aquela diversitat empacha pas que las autoras son ligadas per un comun amor de la lenga. Las davancièras la parlavan naturalament, aquelas dels nòstre temps l’an reconquistada. Totas l’an utilizada per nòstre mai grand plaser. Nos dison que se pòt tot dire en occitan : lo temps passat coma lo de deman, la fantasiá coma lo dòl, l’amor coma l’amarum » Sèrgi Labatut.
Nos dison sustot que cal pas jamai enclaure la lenga e sa literatura dins question de genre, temps, luòc...
A.H.
Escriches de Femnas Tarnesas, Ramon Ginolhac, IEO Tarn ;
15 x 21cm ; 224 paginas ; 18 €.


text:
Temps
Lo temps qu'es la quatau dimension d'aqueste monde. Qu'es destriat diferentament segon las culturas.
Mitologia[modificar | modificar la font]
Lo grec Crònos que vau lo roman Saturne. Diu deu temps qu'es lo pair de Zeus/Jupitèr. Avant que'u hilh prengoc lo poder qu`èra lo mei poderós deus dius e que minjava los sons mainatges.
Annada[modificar | modificar la font]
Qu'es lo temps ende har tota ua virada au torn deu sorelh. Ua annada civila qu'a 365 jorns, mes ua annada siderala que n'a 365,256363051. Lavetz cada quate ans, ua jornada qu'es ajustada ende pas que las datas sian tròp bolegadas.
Sason[modificar | modificar la font]
Ua sason qu'es l'interval de tres mes entre cada equinòcci e solstici. La prima que's passa de l'equinòcci de març dinc au solstici d'estiu. L'estiu que's passa deu solstici d'estiu dinc a l'equinòcci de septeme. La gòrra que va de l'equinòcci de septeme dinc au solstici d'ivèrn. L'ivèrn que va deu solstici d'ivèrn dinc a l'equinòcci de març.
Mes[modificar | modificar la font]
L'annada qu'es destriada en 12 mes.
Mes lunar[modificar | modificar la font]
Qu'es lo temps d'ua navèra lua dinc a la que veng. Que hè 28 jorns. Qu'es destriat en quate setmanas, de la navèra lua dinc au prumèr quart de lua, deu prumèr quart dinc a la lua plea, de la lua plea dinc au darrèr quart e deu darrèr quart dinc a la navèra lua. Qu'es l'unitat qu'utilizan los calendrièrs chinés e arabs.
Setmana[modificar | modificar la font]
En Euròpa, la setmana que hè 7 jorns. Aquera destriada que's hasoc a Babilònia on copèn lo mes lunar en quate partidas ; deu còp lo mes lunar estoc destriat en quate setmanas de set jorns.
Jorn[modificar | modificar la font]
Lo jorn o jornada qu'es lo temps ende que la Terra hasse ua virolejada sus era. Ua jornada civila que hè 24 òras.


text:
Rotterdam
Rotterdam es la segonda vila dels Païses Basses. Sa populacion èra estimada a 584 046 abitants, en 2007. Sa superfícia totala es 319 km².
Cultura[modificar | modificar la font]
Lo Musèu Boymans Van Beuningen (en neerlandés, Museum Boijmans Van Beuningen) es lo principal musèu d'art a Rotterdam, als Païses Basses. Lo sieu fons compren dempuèi l'art europèa medieval fins al art modèrna.
Lo musèu Boymans de Rotterdam recebèt lo legat de l'industrial e colleccionaire olandés Daniel George Van Beuningen (1877-1955), en passant a se nomenar Musèu Boymans Van Beuningen.


text:
dimarts, 29 de desembre de 2015
E de nòvas del vesin, ne volètz ?
Sabètz lo qu'a un eslip e un pijama vèrd afrós?
E ben figuratz-vos que las causas an cambiat!
Los eslips, los vesi pas mai.
O a quitat de ne cargar o los amaga plan sus la còrda per pas que los vegèsse. (aquò's viciós!)
Per lo pijama, e ben lo pijama vèrd a de-sa-pa-re-gut.
Tòrni dire: pijama vèrd de-sa-pa-re-gut.
Aquò's un drama per ieu.
L'a remplaçat.
Ara sus la còrda, te vesi secar un polit pijama normal, negre.
Quand vesi secar la bugada del vesin, vos disi pas la decepcion a cada còp.
Dau còp, me pausi de questions... per explicar aqueles cambiaments...
Primièra teoria: legís mon blòg.
Segonda teoria: ai desparlat, un moment d'inatencion, e bim, li diguèri.
Tresena teoria: a remarcat mon agach de caçaire tucle sus sa còrda e se mesfisa.
Sèm pas dins un libre de Ganhaire, mas seguirem l'afar !
2 comentaris:
- manjacostel ha dit...
-
Benlèu es vengut corsari? Que se trapan pas las moscas ame de vinagre . Mas benlèu i cal far lo cop de las braietas multicoloras ,per li mostrar que sèm dins un païs liure e veirètz que tornarà estirar sa bugada fluo qu'es pas tant estranha qu'aquo. Non? . Seriosament a degut legir lo blog e aqui: ai ai ai .... Atencion se torna (te ai perdut los titolets!!!) legir lo blog ara, va se venjar, va penjar lo pijama negre al tudèl d'escapament de la vostra veitura, o que te sabi ièu.... Coratge.
- 29/12/15 23:30
- mirelha ha dit...
-
Enfins ! Era pas trop lèu ! Tot lo temps que me demandavi ont èra passat lo vesin : amorós ? partit ? escanat ? vergonhós ? A mon vejaire, lo tipe legís ton blòg... Figura-te que veni de passar dos jorns en cò de la familha Racochòt (lo que fa dessenhs per Macarèl) e un pichon agèt "Docteur Maboul" coma present ; ai contat ton istòria e avèm pas plorat ! Que l'an que ven siá pas afrós coma lo que ven de s'acabar... Qué dire de mai ?
- 31/12/15 20:26


text:
27/08/2014
Nouvelle saison pour Meitat-chen, meitat-pòrc
La célèbre émission dominicale en occitan sur France-Bleu Périgord animée par Joan-Pau Verdier et Martial Peyrouny fait sa rentrée dimanche 31 août avec quelques changements de formule, nous dit Joan-Pau Verdier.
« Tout d'abord, l'émission retrouve la tranche horaire de 11h à midi, ce qui permet d'éviter la pause information méridienne et de gagner un peu de temps d'antenne. Nous aurons la possibilité de pousser un peu plus les interviews, de recevoir deux invités ou de et de donner plus de part à l'actualité. Martial remplacera ses proverbes par une chronique de toponymie, dont nous savons qu'elle passionne nos auditeurs. Bien évidemment, vous retrouverez la programmation musicale, comme à l'accoutumée. »...Le tout en occitan, bien sûr.
Il faut savoir que l'émission occitane de France Bleu Périgord compte parmi les 6 plus écoutées via internet de tout le réseau national France Bleu. Pas mal après 18 ans d'existence, non ?
L'invité de cette semaine sera Nicolas Quint pour sa nouvelle méthode Assimil pour apprendre l'occitan.
Cliquez ci-après: http://fr.assimil.com/methodes/l-occitan
16:16 Publié dans Actualitats, actualité, Espectacles, La lenga e sos dialectes, Musica, chants e dança | Lien permanent | Commentaires (0)
24/08/2014
La littérature en occitan à Lalinde
La librairie "Grain de lire" , 18 rue des Déportés à Lalinde, 24150, tenue par Sabine Agraffel (notre photo), vient de créer un rayon de littérature occitane périgourdine d'une vingtaine de références, des plus récentes aux classiques. Vous les trouverez au rayon Périgord du magasin. La libraire pourra également fournir certains ouvrages sur commande.
Le magasin est ouvert du mardi au samedi, voici les horaires.
Mardi: 9 h 30 à 12 h 30 et de 15 h à 19 h
Mercredi: 9 h 30 à 12 h 15 h à 19 h
Jeudi : 9 h 30 à 12 h 30 15 h à 19 h
Vendredi : 9 h 30 à 12 h 30 15 h à 19 h
samedi : 9 h 30 à 12 h 15 h à 19 h
Voir également le site de la librairie: http://www.graindelirelalinde.fr/
Et voici le N° de téléphone: 05 53 22 65 88
Concertò per pissarata, epilògue, per Joan Ganhaire
Vei nos qui arribats en musica a la fin dau Concertò per Pissarata de Joan Ganhaire... Per legir los episòdis d'avant, de veire los ligams a la fin d'aquela nòta.
°°
Gershwin, Rachmaninoff, Debussy, Ravel, De Falla… Caüsac se gorniflet de musica leugiera per se venjar daus qua’iment dos jorns de silenci forçat per causa de violença excessiva. Drubet nonmas los uelhs e agalhet sas cubertas sus lo còp de cinc oras per se beure ‘na bona tisana bien chauda. “Quo es vrai que se semblavan, quilhs dos lai…” Puei se tornet enfonsar dins sas pelingas e son univers musicau.
Nòstra rencontra coma Mr Middleton fuguet mai suausa que lo prumier còp. Fuguerem assabentats de la ‘prueimada de son campament per la bramada de Kate o de Lucy. Aviá pas fait bien de chamin, que lo cuenh deviá èsser a sa conveniença. Lo troberem de bochadent, bolegant ni det ni dent. Sola sa man levada per nos far estar e far silenci era signe de vita. Quauques truquetatges de son vielh aparelh fotò, quò i era, podiam tornar començar de viure. Era un pauc mai cuech que l’autre jorn, mas petava lo fuòc que sa coleccion de flors e de barbotins s’embelissiá jorn a prep jorn. Dins sas pitas trapelas, aviá quitament massat un especimen rarissime de parpalhòu, que a se tot sol valiá lo viatge. Soperem ensemble, mas Caüsac que tesicava de tornar sas aisinas, donet lo signau dau despart. Per lo cas que Colin s’interessariá a las pissaratas, li coneissiá una plaça de prumiera, e quante tornariá chas se, podriá se restar a la Talhada sens cranher peiras e chenalha. Veiqui los dos messatges que laisserem a nòstre companh de rencontra. Li laisserem tanben nòstre restant d’aiga que nos fasiá pus mestier, çò que empaischet pas mossur lo Comte Gaëtan Caüsac daus Ombradors de marmusar entre sas dents “sabetz comben quò costa, l’aiga ?”
‘Riberem a la Negrariá a la nuech. I ‘viá pus degun per las charrieras per èsser tesmonh dau miracle : quauqu’un era tornat viu de la Talhada. La legenda de mòrt podriá enquera s’espandre quauque temps. Eram ben tornats dins lo monde normau, que de son portable, mut dempuei tres jorns, Caüsac poguet junher lo chasteu e donar consinha a Ròsa de far de son mielhs per tres tipes que venián de lonh, “a per quòqui, Comissari, ne’n ai contentat mai que quò, - quo es pas çò que vòle dire, Ròsa, quòqui zo sabe, quo es per sopar, nonmas per sopar, que som fangalits d’aver minjat de l’escota tres jorns de temps, e puei, Ròsa, sabes, io sente ! io sente ! - A mas quòqui, zo sabem, que sentetz, mai pas trop bon, fau ben zo dire, mai que…” Gaëtan copet la comunicacion, quela Ròsa, quala pera ! Mas, anetz, la festa fuguet completa que la quita Lili era quí. I aguet nonmas quauquas pissaratas per venir treblar las rejauvissenças.
A la fin julhet, daus auratges furiós assauteren los Ombradors que en naut de lor terme son virats aus quatre vents. E quo es entau qu’un dimarç aprep miegjorn, Mestre Pradier fuguet foitat, tot abeurat, saqueta, chapeu e quite parasòl, dins lo grand all dau chasteu per ‘na brava ventada de mata-chabra. Queste còp, deguet s’eissurir a quauques martelaments de Webern. Faguet mina d’èsser contranhat quante fuguet assabentat de la decision de Marius. S’esmalisset quitament de saber una fortuna entau a l’abandon. Avem saubut quauques jorns pus tard que s’era fait nommar curator de Marius. Fuguerem bra’ment solatjats de saber la fortuna de Marius a l’acialat.
E los jorns passen aus Ombradors. Jorns lents, jorns sens fin. Musica. Còps de fuòc assordesits dins las cavas dau chasteu ente l’ancian legionari tascha moien de pas perdre la man. Clòcha regulara de Ròsa convidant a la sopa… Permenada au vergier per se brejar coma las becas per quauqua frucha. Vendenhas. Partidas de cartas tristardas. Serenadas fachas de te sovenes quante… A si, una noveutat. La chaça a las pissaratas. Quò li put aurà, quilhs bestiaus, a mossur lo Comte. Julian, çò-disset, vòle pus ne’n sentir la coa d’una. Quo es pas de pitit trabalh de desmenajar totas quelas familhas de la bela cima dau chasteu per las conhar dins la granja ente an l’aer de s’aisinar. Mas pòde pas ne’n empaischar quauqu’una, de temps en temps, de venir voletejar a l’entorn de la piaia dau patron. Laidonc, quo es sinnadas desgostadas, larjas esbraceiadas espauridas e un brava badada, Julian ! Que voletz, quilhs bestiassons, quò escota pas totjorn.
E puei eimatin, la cana que tusta a las pòrtas de las chambras, d’en pè, fenhants, depeschatz vos, despart dins una ora, an mestier de io ! Diu mercès, quo es tornat partir !
Joan Ganhaire
Concertò per pissarata episòdi 1
Concertò per pissarata episòdi 2
Concertò per pissarata episòdi 3
Concertò per pissarata episòdi 4
Concertò per pissarata episòdi 5
Concertò per pissarata episòdi 6
Concertò per pissarata episòdi 7
Concertò per pissarata episòdi 8
Concertò per pissarata episòdi 9
Concertò per pissarata episòdi 10
Concertò per pissarata episòdi 11
Concertò per pissarata episòdi 12
Concertò per pissarata episòdi 13
12:54 Publié dans Literatura en òc | Tags : joan ganhaire, concertò per pissarata | Lien permanent | Commentaires (0)
Dins la chambra, per Nadau Rebeiròl
Veiqui un texte de Nadau Rebeiròl dau talhier de lenga de Moissídan, mandat per son animator Joan-Claudi Dugros.
°°
Quo era, autres còps ente los parents a la ferma, trabalhaven jusc’a la nuech e los mainatges devián esser coijats avant que tots sián rentrats.
E queste ser coma a l’abituda, las tres filhas aneren se coijar, totas dins la mesma chambra car n’i aviá que doas peças, la granda cosina ente coijaven los parents e la memé, e dins l’autra las tres filhas dins dos liechs còsta a còsta.
Una de las filhas rentra dins lo liech e ne’n tòrna surtir tota afolida e a s’esjaulhar, i a quauqu’un dins lo liech, ai sentit una chamba chauda !
La memé estant aicí, tot bien reflechit, trapa lo piquet que aviá estat botat dins la chaminèia per fin d’esser brutlat, lo trapa e sens saber-far, en veire un monticolet dejós la cuberta, balha una granda escodiada, e suspresa, paguna reaccion, descruba e que vai veire, la sopiera de sopa que la mamà aviá botat per demorar chauda en esperar que tots sián rentrats.
Sigueren rassegurats, mas pas la sopiera ni la sopa.
Nadau Rebeiròl.
18/08/2014
L'hypermarché Leclerc de Sarlat s'ouvre aux livres en occitan
L'hypermarché E. Leclerc de Sarlat vient d'implanter une vingtaine de livres en occitan dans son rayon librairie, des classiques aux plus récents. Vous trouverez ces livres au rayon Périgord.
Les responsables sont à votre écoute et peuvent vous procurer certaines références sur commande.
Nous saluons cette initiative et comptons sur vous pour le faire savoir sur le Sarladais.
Denis Gilabert
06:33 Publié dans Actualitats, actualité, Le coin des libraires, Literatura en òc | Lien permanent | Commentaires (1)


text:
Villes et mairies du District de Hérens (148)
Liste des communes
Ayent
Ville d'Ayent, localité de la Suisse de 3 300 habitants.
La mairie d'Ayent a une adresse e-mail et un site Internet.
Evolène
Village d'Evolène, localité de la Suisse de 1 600 habitants.
La mairie d'Evolène a un site Internet.
Vex
Village de Vex, localité de la Suisse de 1 500 habitants.
La mairie de Vex a une adresse e-mail et un site Internet.
Hérémence
Village d'Hérémence, localité de la Suisse de 1 200 habitants.
La mairie d'Hérémence a une adresse e-mail et un site Internet.
Saint-Martin
Village de Saint-Martin, localité de la Suisse de -1 000 habitants.
La mairie de Saint-Martin a une adresse e-mail et un site Internet.
Nax
Village de Nax, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Nax a une adresse e-mail et un site Internet.
Les Agettes
Village des Agettes, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie des Agettes a une adresse e-mail et un site Internet.
Mase
Village de Mase, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Mase a une adresse e-mail et un site Internet.
Vernamiège
Village de Vernamiège, localité de la Suisse de -500 habitants.
La mairie de Vernamiège a une adresse e-mail et un site Internet.


text:
Maulion
Maulion (Maule-Lextarre en basco, Mauléon-Licharre en francés) qu'ei la capitau istorica de la província tradicionau de Sola, au Bascoat.
Qu'ei traucada per l'arriu d'Uhaitzandi.
Las comunas tòcatocantas que son Biudòs-Avensa de Baish au nòrd, Sherauta a l'èst, Garindenh e Ain·harp a l'oèst, e Arroquiaga e Gotenh-Libarren au sud.
Que ho fondat au sègle XIau, enter 1050 e 1070, devath lo vescomtat d'Aquitània, qui vadó propietat d'Anglatèrra 1307-1449, inclusent Sola. Que's desvolopè sus la fauda deu còth on èra un castèth hortificat. En 1449 Gaston IV de Foish-Bearn qu'assetgè e prengó la vila. Totun, arron de vint ans, los estatjants que's rebelèn e se'n liurèn. Au sègle XVIau que i governè la familha Beltzuntze. En 1841 que s'uní dab Lextarre.
Enter los sons monuments, que s'arremarca la glèisa de Santa Maria, bastida au sègle XIVau e restaurada au sègle XVIIau, lo castèth de Maulion, sièti deus governants de Sola desempuish la creacion deu vescomtat, lo castèth o palais d'Andurain, qui'u comencèn de bastir au sègle XIIau e qui ua grana part e ho desbastida en 1642, l'ostau de Bela e lo Mercat, de 1765.
.


text:
occitan. Lo BLOG TOT EN OC du pays Occitan.Langue occitana.Occitan occitanie, occitanesque. Diversite de l'Occitanie culturelle. Differentes formes dialectales.Peintures logiciels informatiques, nouvelles. Commentaires de la mode de l'actualite defini par les mass medias dominants.Poesie. coups de coeur. Politique et diversite. l'unesco e la diversite en France. Hypocrisie de droite et de gauche. Le cancer jacobin. croisade e cathare. Grands massacres.
mercredi 28 novembre 2007
Las municipalas e lo mescladis communal
Lo PC en passa de desapareisser.
Los Vèrds panats pel Nicolas Hulot.
Lo modem polid un temps en plena panada ara .
E la senestra estrèma que creis ... pichòtament
Lo PS complètament demargat , malcorat; decebut , agre.
A drècha , lo Fn garrèl , que subreviura pas a son amiral.
L' UMP que festèja alara que las banlègas tornan aviudar lo fuòc del desepèr .
L'UMP que crei d'aver fach un còp polit contre los servicis publics e que donan encara mai d'argent pels èiritièrs rics.
Tot aquò sentis missant.
Tot aquò sentis lo desamor , la guèrra.
Per tot aquò nos cal tornar trobar las raices , sapiença , tolerancia , paratge e democracia.
Un còp encara . Cal decentralisar los poders e construsir l'Euròpa dels pòbles. Que lo modèl franchimand es a mand de crebar.
lundi 26 novembre 2007
Consi ganhar pus sens trabalhar
De segur caldra trabalhar pus per ganhar çà mèsme. Mas se podiam ma miga aimada ganhar totjorn pus , sens poder arrestar lo flume poderos de las riquèsas que rajan de pertot dins los camps de petròli , dins l'ex URSS , al Brasil , o encara melhor, de la susor sanhosa de las esquinas plegadissas e cansadas dels chineses o dels indos.
En tornant de China Nicolas va metre al talh , come dison , los qu'an pas jamai vist un talh , la refòrma de las retiradas , la refòrma dels 35 oras, la refòrma de la santat, la refòrma de la refòrma .
De segur , soi content que los françèses ajèsson votar per Nicolas. Los paures d'esperit gelosavan los que trabalhavan cinq ans de mens. Serem totis parièrs . Va plan. Coma los lemings.
Los rics an ja recebuts lors 15 milliards d'euro prometuts per lo garda-falord-fiscal . Los gelos van trabalhar lèu 5 ans de mai dusca 65 ans . Es pas que la debuta. Puèi pagaran de mai en mai per la santat mentre que las asseguranças , los professions liberalas n'aprofiecharan fòrça s'emplenaran las pòchas, per comprar encara mai dins l'imòblièr. Mas los ganhants majors seran encara un còp los borsicòtaires e(o) la mafia que sabem pas pus destrigar.
A elses de trabalhar pus per ganhar un max. Als autres de calcular.
Los grands economistas l'an dich: cal pas descoratjar l'internacionala dels rics. Lor cal 15% de rentabilitat pareis, se que non s'en van a l'est , cap a l' Asia onte lor tomba 30% l'an.
samedi 24 novembre 2007
O YE
Dins lo cadre de la diversitat culturala, cal ben , paures mondes agachar endacom mai, qu'en França , cal ben o dire avem plan lèu far lo torn del sicut. Coma veni de tornar de Niou Iòrq e qu'ai pogut viure la setmana, consi ne virava , m'en soi trobat espantat de veire que son bravament mai tolerants que nosautres aici.
D'en primièr qu'ambe la femna , nos èrem trobat un "Bed and Breakfast" a Harlem . E que sai qu' a la debuta me diguèri que m'èri un pauc enganat, tròp al nòrd, en cresent qu'èra pas tan luenh qu'aquò del centre nevralgica , qu'èrèm pas a mai d'un kilomètra a pè de Central Park .
Alara los que te dison , que cal marchar , son braves , vertat que podem totjorn marchar de longa , quite al sèr de se tornar trobar crebats coma d'ases , ambe las cambas redes coma de la fusta ... Brèu èra una descubèrta vertadièra , benlèu un gaire plan tròp imaginativa , aventurosa que cresia pas de me tornar trobat tant avançat dins Harlem. Mas foguèt una deca salutaria...
Amaginètz , tant que voldrètz qu'ai pas jamai trobat de monde tant simpatica , serviable , plan a l'escota del paure toristicairòt que cerca pas sonque qu'una boca del metrò, la boita de las letras , o lo pòste de telefona. Quand seria pas que per pissar ....
Te per dire , un ser que dintravam cansats del centre vila , e qu'aviam crompat un tiquet "single unlimited" per la jornada , vaiqui que d'un còp los tiquetons quitèron de marchar e que d'unas lampas passèron al rotge al contraròtle , mentre qu'una campana tindava per dire que dos paurots colhonets èron a mand de panar la companhia del "suburb".
Puta que sentiguèri la susor me banhar lo còl dusca'l moment onte lo calfaire "driver", un omenasse negre de dos mètres e sai que dos cent liures laissèt escapar en bufant doçament :" go go go" .
Braves de la comprenèla . Per un còp me demandi consi se seria passar aici?
Aquo's tot per aqueste sèr . Veirem lo jorn que ven...
mercredi 14 novembre 2007
Resistencia. Rics e paures
Escotan lo prècha dels parla-plan .Se trufa belèu dels messorgièrs.
En se sarrant de las lors pelhas. Aici nos sarrem de nòstre ben
Qu'aici lo paure ten pas a ren. Sab sul dèt la leiçon amara
Levat lo rire de son nen . Que cerca de trapar lo sen.
De la sia maire que li para. Gibos, quèc, òrb, monde garrèl.
Se passejan auturos jol cèl Lo monde de la bèla cara
Lo monde que pudis son bren, E sas pichonas enganas.
Nos assabenta de tota mena . Consi panar lo paure monde?
Nosautres tanben, sens vergonha? Consi venir un ric,
Sens levar una palha Ambe un èr de dos,
Consi nos trobar la dralha Nos assabentar cada sèr
Nos paure monde vergonhos ; Qu'es al centre del monde.
Qu'an pas d'autras idèas Mèsme quand lo merlhe siubla
Mèsme quand lo solèlh lusis A la vesprada davalada .
Al clarabrun sorne. Que de trabalhar sens viure; Per ganhar de que viure.
Nos assabenta de panar pus .
Als mai paures que nos. Per n'estre que mai liure Qu'avem perduts tota joià?
E que sabem pas pus qu' aièr...
Qu'un jorn dins son enfancia Tenian çò que d'èstre fièrs
De nòstra fisança. De nòstra misèria... De Nòstre paure ben
La vida se passèt Al long del florit mes de mai
Plen de fòrça e de sang secat Sus las parets... a mai
.... una lagrema.
De flor en forma de poèma
Inacabat
Sai qu' un jorn s'acaba Lo resson de la vida oblidada Bruch de ròdas ensanhosidas dins las vanèlas
Per nos de l'esquina gibosa A l'uèlh torçut a força de pregar clinat devers la tèrra. Per una armòna Que vendra pas jamai, sens mesprès Elses e nos sens paraulas comunas Elses e nos sens ren a nos dire Que lor poder per nos , Non val pas sonque ,
L'alena lèugièra d'una ròsa.
dimanche 11 novembre 2007
Lo petròli e la religion
Onte es que lo petròli es lo mai segur?
Onte es que la religion es la mai fòrta e los dreches de l'òme los mai estrechs?
Qual païs escanèt los autres quante volian aumentar lo prètz ?
Qual païs mèstre de l'aur negre , lo milhor aligat de l'occident s'escapèt coma per miracle, de la justicia aprèp los attentats terrorristas?
Per que pas amaginar que l'Irack , ièr laïca, es uèi vodat a la guèrra civila , e als fondamentalistas de tota mena ayatolahs, Sunites o Chiitas. Fin finala basculara lèu dins l'islamisme lo pus fòrt pel sol profièch des occidentals..
I a pas ren de melhor que la religion per tener lo pòble a la sia plaça.
Mas alara de que pensar de totes los ultras religios que prechan l'islam aici e ailabas sens que jamai lo pòble trapa un pauc de la riquèsa que raja de pertot entre las mans dels religios emirs.
Dison que la religion islamica volonta lo partage , aquò's vertat , coma la religion catolica o precha dempuèi mai de dos mille ans... Ambe la capitada qu'òm sab...
Encara un còp , nos mostra que las religions son plan lo pus bèl aplech per matar lo pòble, mentre que los poderos dançan bravament lor vida a Almeria , Las Vegas o Nice e endacòm mai....
vendredi 9 novembre 2007
Petrolas e guerras previstables
Lo petroli lèu mancara. Lo petroli e lo demai , zinc, plomb , fer , , gas , alumini, urani ece.....Mas encara lo blat , lo milh , la carn ece
Mas lo pétroli es la basa de tot. El commanda tot lo demai.
Servis per los engrais, per asaigar las culturas de totas menas, pel transpòrt que servis de portar las recòltas al super mercat , ont lo ciutadan vengut internofila , e paperassièr , pòd anar crompar de que minjarcada jorn , ambe la sia veitura. Servis per fabricar , l"eletricitat , las maquinas que fan l'eletricitat, que servisson elas tanben a fabricar d'autras maquinas.
Servis encar de fabricar los potingas ,e lo plastica que trobem de pertot . Brèu lo petròli es omnipresent tant que lo vesem pas pus...
Aital , nosautres los joves e mens joves que savon pas sonque molzer una cabra , o far grèlhar de jòlvèrd sem mal partits.
Que venga de faltar lo petròli e... Paure monde ...Que tardariam pas de veire de malastres que serian pas de creire , o que cresiam jetats a las escobilhas de l'istòria, d'una descarga escura dels sègles passats .
Tanben la dança de la guèrra entreprèsa alentorn de l'Iran , e en seguissent per un grad mendre a l'entorn de la Russia , nos mostron çò qu'es a mand d'arrivar. Tot es sinhe levat que los governs poderos an pres lo biais de tot amagat.
L'Iran seria la seconda reserva de petròli del monde , e la Russia la tresena .
Pus grèu l'Iran se troba dins lo meteis ròdol que l'Arabia Saodita , lo Koveit , los emirats ...Praquò a pas besonh de la bomba per clavar l'estrech d'Ormuz
La bomba atomica es pas qu'un pretexte , que lo Pakistan estat terroriste se ne'n ia , la ten sens que degun semble d'i cercar de bregas. S'agis donc de far sentir a l'Iran que dèu plegar e despartir lo petròli se que non va se'n patir per de camins sens peiras .
La Russia es esclairada pel meteis lum.
Gondolizza Rize diguèt n'a gaire que : las riquèsas de las matièras primièras de la Russia èran vertadièrament escandalosas....
Estranjament aquelses dos païs se retroban ligats per un pacte d'ajuda recipròqua , que los païses rics asatjan de far sautar. de fach son dins la meteissa galèra.
E sembla plan que l'Euròpa , los USA e Israèl an decidat que las riquesas petròlièras devrian èstre despartidas , que s'agis del nòstre subreviuda, per las rasons dichas pus naut a la debuta .
E qu'aquelses dos païs van pagar car se lor pren l'enveja de nos rosigar nostre nivèl de vida .
mardi 6 novembre 2007
Lo poder de comprar o trabalhar pus... Apocalipsa ara...
Uèi vos disi bonjorn fraires umans.
Mas las novèlas son pas bonas!
Que son a mand de me copar totes los aubres d'alentorn e que per ma fe : anem totes crebats nosautres lo vilatge dels orang outang d'Indonesia... Ja se vei de pertot las planas semenadas d'OGM per fa lo gazòli dels païs rics...Lèu i aurem pas cap d'aubres...
Mas davant de quitar la scèna l'ome , vòli te dire que tu tanben es a mand de desapareisser.
Te ven de legir un article d'un païs luènhtan que se sona la França, onte i a un òme novèl president que vòl que los sèus estatjants ganhan milhor la vida.
Amassèt donc los grands vizirs de l'economia a començar per los astrològs de l'INSEE , los quals declarèron sens lo pus pichòt tremoladis que : lo cost de la vida quitava pas de baissar.
Ren que per aquò auriam meritat lo prèmi Nobèl dels grands comicas de primièra .
Lo novèl president diguèt que ne'n avia un sadol d'un indici que volia pas dire res.
Aital demandèt una estudia independenta, que siague pas las dels jesuitas.
Los tipes li donnèron la conclusion .
L'indici de l'INSEE reverta de ren, totas las aumentations son parametradas, alisadas , corregidas segond un calcul savant , que degun i compren pas res pus .
Per acabar un eisemple :
Cò que nos fa dire un còp de mai que: la libertat del mercat reverta la libertat del lop dins la jaça. E qu'òm pòd pas donar 10% de mai, cada annada; als paucs vals de borsicòtaires, a los qu'an, mantuns còps , tocat la fortuna sonque en naissent , e del meteis còp pensar a la solidaritat.
Elementari mon car Watson...
dimanche 4 novembre 2007
l'Euròpa e l'Occitania. Deman l'englès per totes Ah A h Ah
Los occitans ne son a se demandar çò que caldria far per èstre ausit de Bruxèla . Se tròba que los quites govèrnaments de drecha coma de senestra françimands o pas volon pas nos escotar.
Lor parlèm de democracia , de respecte , de drèches a la diferencia, nòstre parladis capita pas de traucar.
Sem donc ambe los autres mespresats , Bretons , Catalans , Bascs, Corses e Alsacians, creòles eca , sèm donc agachats coma dels falords dolces, de paures calucs qu'an perduts la partida fa bel temps. Quand s'agis pas de dangeiros terroristas qu'an pas encara comprès la grandor e la noblèssa de la langua de Molièra , e la meravilhosa continuitat republicana aprèp lo miracle de la reialtat. Tot prova ara que lo Jacobin perseguis totjorn sa tissa de nos crebar. E que cal trobar quicòm mai per se far ausir.
Los occitanistas volon creire que l'an pas perduda la partida. Mas praqu'ò coma o diguèt lo grand Bodon: ne'n sem al darrièr jòc. Encar pus luenh que lo darrièr jòc!
Nos demora pas pus qu'un darrièr agantal. Devers los cap mèstres dels autres païs , e subretot los del terç mond onte la França s'agrada de far la leiçon en parliquejant dels dreches a la diferencia , e dels respect de las culturas amenaçadas.
Nos cal escriure a totes per explicar consi sèm traitar aici , dins lo païs que foguèt antan lo paire dels dreches de l'òme.
Ambe Tolosa candidata al titol de capitala culturala per 2013 avèm lo temps d'apreparar las letras, informacions , estat del luòc eca , que mostraran la violencia que nos fan aici.
jeudi 1 novembre 2007
Los mòrts del capitalisme
Una idèa bestiassòta que me venguèt sai que un ser de plena luna.
Cadun sab los crimis de Hitler , de Staline . Mas de degun li vendrian l'idèa falordièra d'empegar los millions de mòrts de las traites d'esclaus al capitalisme naissent. Praquò se sosquem una minuta a la question , la responsa es aisida de trobar. Raja de sorga.
Luenhtans e nivolos los mòrts de l'esclauvatge, veire?.
Om coneis los mòrts del fascisme , del communisme. Los aprenon ara a l'escòla. E es normal. Mas es qu'òm calcula los mòrts dels capitalisme?
Minuta parpalhòl: Lo grand saut de Mao Tse Tong faguèt un brave million de mòrts .
Lo colonialisme quand?
E quand lo FMI demandèt al Nigeria de daissar tombar las ajudas publicas, e que de millions de paures bogres envejèron pas pus los enfants a l'escòla... A la vaccinacion , a las vesitas medicalas eca....
Quand los païses acabèron pas jamai de remborsar los interests , es a dire quatre o cinq còps lo principal , e que devian totojorn la meteissa sòma?
Praquò aquò's lo sistème major, eternal, omnipresent. V'aiqui per que lo sistèm capitaliste es major. Li comptem pas los mòrts que fan .
La mòrt es naturala . La mòrt capitalista es tot , levat politica. Aquò's natural...
Question : quand un enfant morris en Africa de talent , de set, o per que falta una vaccinacion que costa a quicòm pròcha 1 eurò; que lo govern en question applica sens tremolar la politic dels fons monetari internacional, la lei del mercat, e totas las conarias anglo saxonas . Qual pensaria a comptabilisar lo mòrt pichon , degun, es pas la question...
La natura es crudèla!!!
Per que , mas per que es natural . S'es mòrt lo nen es la fauta dels sèus parents , de l'aiga poirida , de la corrupcion, de la pauretat .
Mas subretot pas del sistèm capitaliste.
La famina en China, en ex-URSS en Inda, ven del sistèm politic.
La famina dins païses capitalistes ven de sab pas ont. Es la fauta del Diu
Quand un terrorist fa petar una bomba en França , en England , en America es un salopard de terroriste.
Quand una bomba pèta al Pakistan , en China, a Beslan en Russia es per la fauta del policièrs que sabon pas "gèrar" la crisi. En clar son d'ases, que nosautres sabem i far, e subretot , çò qu'es pas dich per que es raciste , aquò's que sèm superiors, mai intelligents .
Donc quand un òme creva endacòm mai a la susfacia de la Tèrra , se se tròba pas en "occident" es de sa fauta o la dels govèrn. Se moris en Francia , es per totas las rasons , levat la de la responsabilitat del govèrn , e del sistème capitaliste.
Tot aquò resuma plan la superioritat naturela del capitalisme; que torna sistematicament la responsabilitat devers los individualitats, e que dis, prècha, canta , que la lei del mai fòrt s'applica , o que dèu s"applicar , que lo pus garrèl dèu crebar, que cal s'adaptar , e de segur se calar.
Que s'as pas de pension , que se pòds pas se far sonhar coma cal, es de ta fauta , qu'as pas qu'a pron cotisar, e que se crebas 20 ans mai lèu que previst (çò qu'es pas verificable de tot biais) , e ben per aquò's que calias cotisar mai. Que satz pas se demerdar . Que cal pas èstre un assistat, e que sias pas gaire aluserpit. Per fenir que s'ameritava pas de viure benlèu...
E alara la responsabilitat del capitalisme, del govern; ont es?
M'as colhonat quand m'ai vist? Quitaras pas de ma cassar las bregas...
Lo capitalisme offris totes las possiblitats a los que son pas de faineants .
Pels autres podetz totjorn tornar tirar un autre bilhet , mas pietat prenètz vos en carga.
Vos daissi.
Juste unas informacions:
Avètz pas vist al Bengladesh, las inondacions... 15000 mòrts , qu'un malastre!!!
E en China l'exòda rural 10 000 mòrts , lo communisme dins tota son esplandor... Non?
Bon per çò que ne disi ièu ....


text:
Institut d'Estudis Occitans
11, carrièra Malcosinat
31000 Tolosa
Tél.: 09.62.56.09.91
- 2007-2017 : 10 ans de la Comission Toponimica Occitana
- Jornada d'InFormacion : 18/11/2017 - Mèfi : ANNULADA
- N'i a pro d'èsser mespresats !
- Las ajustas lengadocianas
- Bonas vacanças d'estiu de 2017 !
- Lo n°160 d'Anem Occitans es sortit !
- Novèla edicion actualizada del diccionari Francés-Occitan de Cristian Laus en çò de IEO Edicions
Vendredi 2 février 16:18-17:18 - Luòc: Tolosa
L’Education Nationale cèrca un ensenhaire o una ensenhaira per trabalhar dins una classa d’escòla bilingüa mairala a Tolosa. Ne saber mai
Ensenhament / Recèrca e formacion / Enfança
Mestresa correnta
La Federacion de las Calandretas recruta pel Collègi Calandreta del País Tolzan :
- un professor d’anglés, 8 oras d’ensenhament per setmana + participacion als projèctes pedagogics en occitan (concertacion cada setmana, trabalh en interdisciplinaritat), lo professor aurà una experiénça de trabalh amb d’adolescents e parlarà las 4 lengas del collègi (occitan, francés, castilhan, anglés)
- un professor de Scienças de la Vida e de la Tèrra, 3 o 4 oras d’ensenhament per setmana + participacion als projèctes pedagogics en occitan (concertacion cada setmana, trabalh en interdisciplinaritat), lo professor aurà una experiénça de trabalh amb d’adolescents e parlarà al mens 2 de las 4 lengas del collègi (occitan, francés, castilhan, anglés)
Bon relacional amb los joves. Coneissença dels programas de l’Educacion Nacionala e dels adolescents. Bona mestresa de la lenga occitana.
Contacte :
Gaëlle Pujol Ligaira Federacion Calandreta MP 11 carrièra Malcosinat 31000 Tolosa 05 61 22 19 77 - 06 51 46 53 24 Diluns - Dimars - Dimècres - Divendres : 9h30-12h30 e 14h-18h Lo Dijòus : 9h30-12h30 e 13h30-17h30 http://www.calandretamip.org
Licéncia
Miègjorn-Pirenèus
31-Garona Nauta
Veire las ofèrtas
Haut de page