text:
ໂລກສືບຕໍ່ຊອກຫາສິ່ງຮັບປະກັນອັນໜັກແໜ້ນ ໃຫ້ແກ່ສັນຕິພາບ ແລະ ການພັດທະນາ
ເມື່ອສົງຄາມເຢັນຢຸດຕິລົງ, ວົງການຄົ້ນຄວ້າແລະວາງກຳນົດນະໂຍບາຍ ໄດ້ມີຄວາມດີໃຈພໍຄວນ ແລະມີຄວາມຫວັງຕໍ່ສັນຕິພາບອັນຍາວນານ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງໃນໂລກ, ບັນດາແຫຼ່ງພະລັງຂອງມະນຸດຊາດຈະໄດ້ສຸມໃສ່ການພັດທະນາ ແລະປັບປຸງສັນຕິພາບອັນຍາວນານ. ແຕ່ວ່າ, ໜ່ວຍພິພົບຍັງບໍ່ທັນພົ້ນອອກຈາກສາງອາວຸດອັນໃຫຍ່ໂຕມະໂຫຖານ, ໄພອັນຕະລາຍແຫ່ງອາວຸດປະລະມານູຍັງບໍ່ທັນຖືກລົບລ້າງເທື່ອ, ຄວາມອາຄາດບາດໝາງທາງດ້ານເຜົ່າພັນ ສາສະໜາຍັງຄົງຝັງຮາກຢູ່ຫຼາຍແຫ່ງໃນໂລກ. ພິເສດ, ໃນສະຕະວັດທີ XXI ພັດເກີດມີການພິພາດດ້ານດິນແດນ ອະທິປະໄຕ ທີ່ເປັນໄພກີດກັ້ນການຮ່ວມມື ແລະພັດທະນາ. ໃນຂອບເຂດພາກພື້ນ ຫຼືໃນການພົວພັນສອງຝ່າຍ ລະຫວ່າງບັນດາຊາດ, ບັນດາບັນຫາຂອງສົງຄາມເຢັນ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ແກ້ໄຂຢ່າງເຖິງຖອງ. ເບິ່ງຄືນຫຼັງໃນເວລາ 23 ປີທີ່ຜ່ານມາ (1990 - 2013), ຈຳນວນການສົງຄາມ ການປະທະກັນ ສົງຄາມກາງເມືອງ ກໍ່ເກືອບເທົ່າກັບຈຳນວນການສົງຄາມ ການປະທະກັນ ແລະສົງຄາມກາງເມືອງໃນເວລາ 44 ປີກ່ອນນັ້ນ (1945 - 1989)(1).
ສະພາບການຍິ່ງສັບສົນກວ່າເກົ່າ ເມື່ອບັນດາບັຫາຄວາມສະຫງົບທີ່ບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມນັບມື້ນັບເຄັ່ງຮ້ອນ; ກົດໝາຍສາກົນ, ບົດບາດຂອງບັນດາກົນໄກພະຫຸພາຄີ ມີສັນຍານຖືກນາບຂູ່ ຍ້ອນລັດທິດ້ານດຽວຊີ້ຂາດ, ອຳນາດບາດໃຫຍ່ທີ່ຍັງຄົງຕົວຢູ່ ແລະອາດຈະຖືກສວຍໃຊ້ເກີນຄວນ ໂດຍບໍ່ຫົວຊາຕໍ່ຫາງສຽງສາກົນ. ລັດທິກໍ່ການຮ້າຍກາຍເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາໄພອັນຕະລາຍຕົວຈິງ ທີ່ກຳລັງທ້າທາຍຕໍ່ຄວາມສະຫງົບຂອງໂລກ. ອາຊະຍາກຳຂ້າມຊາດ ອາຊະຍາກຳເຕັກໂນໂລຊີສູງ ນັບມື້ນັບເລິກແລບແນບນຽນ ແລະແຜ່ຫຼາຍທົ່ວໄປ. ການຊ່ວງຊິງກັນດ້ານການຄ້າ ແຫຼ່ງຊັບພະຍາກອນ ແຫຼ່ງພະລັງ ແຫຼ່ງນ້ຳ ນັບມື້ນັບສັບສົນ ແລະ ຍາກທີ່ຈະຫາມາດຕະການແກ້ໄຂ. ການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ ມົນພິດສິ່ງແວດລ້ອມ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມມານະພະຍາຍາມລວມຂອງໝົດທຸກປະເທດໃນໂລກ.
ອາລະຍະທຳໂລກໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ດ້ວຍບັນດາຄຸນຄ່າທີ່ມີຮູບແລະຄຸນຄ່າອະຮູບ ທີ່ມະນຸດຊາດສະສົມໄດ້ຫຼວງຫຼາຍ ຢ່າງບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ໃນປະຫວັດສາດ. ຄວາມຕ້ອງການກ່ຽວກັບສັນຕິພາບ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາອາລະຍະທຳຂອງມະນຸດຊາດ, ສ້າງຄວາມໝັ້ນຄົງເພື່ອຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມື ຮັບໃຊ້ການພັດທະນາ ໄດ້ກາຍເປັນຈຸດໝາຍລວມ ຂອງທຸກໆປະເທດ. ການພົວພັນສາກົນພວມມີການຜັນປ່ຽນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະເລິກເຊິ່ງ. ໂລກກ້າວຢ່າງໄວໄປສູ່ສະພາວະຫຼາຍຂົ້ວ, ຫັນເປັນປະຊາທິປະໄຕທັງດ້ານປະລິມານ ແລະຄຸນນະພາບ, ບັນດາປະເທດໃຫຍ່ ນ້ອຍລ້ວນແຕ່ມີສິດສະເໝີພາບກັນ; ສຽງປາກຄວາມເຫັນຂອງບັນດາປະເທດນ້ອຍໄດ້ຮັບຟັງຫຼາຍກວ່າເກົ່າ; ບັນດາປະເທດໃຫຍ່ກຳລັງສ້າງຮູບພາບຂອງຕົນ ຢ່າງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຫຼາຍກວ່າ ຕໍ່ສັນຕິພາບໃນໂລກ. ທ່າອຽງໂລກາພິວັດ, ຫັນການພົວພັນສາກົນເປັນຫຼາຍກ້ຳຫຼາຍຝ່າຍ ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ, ໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງກວ້າງຂວາງທົ່ວເຖິງ. ໃນສະພາບການດັ່ງກ່າວນັ້ນ, ບັນດາປະເທດໄດ້ຍູ້ແຮງນະໂຍບາຍການທູດໄຫວພິບ ມີປະໂຫຍດ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະເທດຊາດ. ຄວາມຕ້ອງການຫັນການພົວພັນການຕ່າງປະເທດເປັນຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ, ກໍ່ສ້າງບັນດາກອບການພົວພັນແບບໃໝ່ ເພື່ອຮັບມືຢ່າງມີປະສິດທິຜົນກັບສະພາບການໃໝ່ ໄດ້ກາຍເປັນທ່າອຽງພາວະວິໄສ ທີ່ມີລັກສະນະຈຳເປັນ ຂອງຂະບວນວິວັດການພັດທະນາ.
ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ - ເຄື່ອງມືຮ່ວມມືໃໝ່ ລະຫວ່າງບັນດາປະເທດ ໃນສະຕະວັດທີ XXI
ໃນສົງຄາມເຢັນ, ບັນດາການເຕົ້າໂຮມກຳລັງໄດ້ໝູນອ້ອມຮອບ 3 ເພົາໃຫຍ່: ບັນດາປະເທດສັງຄົມນິຍົມ, ບັນດາປະເທດທຶນນິຍົມ ແລະ ບັນດາປະເທດບໍ່ຮ່ວມກຸ່ມທີ່ກຳລັງພັດທະນາ. ພາຍຫຼັງທີ່ສົງຄາມເຢັນຢຸດຕິລົງ, ການເຕົ້າໂຮມກຳລັງຕາມຝ່າຍ ຕາມລະບົບການເມືອງ ຖືກແຕກທະລາຍ. ບັນດາປະເທດໃຫຍ່ແລະນ້ອຍ ຊອກຫາຕົວແບບສຳພັນທະພາບ ຮ່ວມມືແບບໃໝ່.
ທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ຕົວແບບສຳພັນ ຮ່ວມມືແບ່ງງານສາກົນເລິ່ມເປັນໜໍ່ແໜງແຕ່ສົງຄາມເຢັນ ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຂຶ້ນສູ່ບາດກ້າວໃໝ່ ພາຍໃຕ້ຮູບການສຳພັນເສດຖະກິດເສລີທະວິພາຄີ ພາກພື້ນ ສະຫະພາກພື້ນ (BTA, FTA) ແລະ ອົງການການຄ້າໂລກ (WTO) ເປັນຜະລິດຕະພັນສູງສຸດ ຂອງການສຳພັນເສດຖະກິດທົ່ວໂລກພາຍຫຼັງສົງຄາມເຢັນ.
ໃນການພົວພັນການເມືອງ ຄວາມສະຫງົບ, ການເຕົ້າໂຮມກຳລັງກໍ່ມີການປ່ຽນແປງໂດຍພື້ນຖານທາງດ້ານຄຸນນະພາບ. ການພົວພັນແບບສຳພັນທະມິດຕ້ານສັດຕູລວມ ພວມກາຍເປັນອັນຫຼ້າສະໄໝ ເມື່ອຄຳນິຍາມເກົ່າກ່ຽວກັບສັດຕູ ພວມປ່ຽນແປງ, ເມື່ອສິ່ງນາບຂູ່ທົ່ວໂລກ ສັດຕູລວມຂອງມະນຸດຊາດ ພວມປະກົດອອກຢ່າງຈະແຈ້ງກວ່າອີກ ນັ້ນຄືໄພແຫ່ງການຖອຍຫຼັງທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ໄພແຫ່ງການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ, ໄພແຫ່ງຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກ, ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສະບຽງ, ການກໍ່ການຮ້າຍ, ຄວາມປອດໄພດ້ານປະລະມານູ... ໃນບັນດາເວທີປາໄສສາກົນທົ່ວໂລກ ເຊັ່ນສະຫະປະຊາຊາດ, ການເຕົ້າໂຮມກຳລັງລົງຄະແນນສຽງຕາມ “ກຸ່ມ” ໄດ້ຫັນມາເຕົ້າໂຮມກຳລັງຕາມຜົນປະໂຫຍດ - ຕົ້ນສ່ວນລວມໃຫຍ່ສຸດ.
ຄວາມຄິດກໍ່ສ້າງສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ລິເລີ່ມແຕ່ຊຸມປີຕົ້ນທົດສະວັດທີ 9 ຂອງສະຕະວັດທີ XX ໃນການພົວພັນລະຫວ່າງບັນດາປະເທດໃຫຍ່ ເຊັ່ນອາເມລິກາ ລັດເຊຍ ຈິນ ແລະບັນດາປະເທດອື່ນ. ສາຍພົວພັນນີ້ມີເນື້ອໃນກວ້າງຂວາງກວ່າ, ປົກຄຸມທຸກໆດ້ານແງ່ມູມຊີວິດລະຫວ່າງປະເທດ, ເຊັ່ນການຮ່ວມມືດ້ານປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ສັນຕິພາບ, ຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ... ໃນຂະບວນວິວັດການຊອກຫາຕົວແບບຮ່ວມມືໃໝ່ ພາຍຫຼັງສົງຄາມເຢັນ, ບັນດາປະເທດລ້ວນແຕ່ຫຼີກລ່ຽງການກໍ່ສ້າງສາຍພົວພັນສຳພັນທະມິດ ທີ່ມີຮອຍໝາຍຂອງສະໄໝສົງຄາມເຢັນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍເນື້ອໃນການທະຫານ. ເຫດຜົນສຳຄັນອື່ນອີກແມ່ນ ບັນດາປະເທດຢາກມີສິ່ງແວດລ້ອມໃໝ່ທີ່ໄຫວພິບ ແລະຫຼາຍຝ່າຍ, ແນໃສ່ຮັບໃຊ້ໃຫ້ສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ການພັດທະນາ. ໃນຕະຫຼອດໄລຍະສົງຄາມເຢັນ ບັນດາປະເທດໄດ້ເຕົ້າໂຮມກຳລັງຫຼາຍເກີນຄວນ ໃຫ້ແກ່ການແຂ່ງຂັນກັນປະກອບອາວຸດ ໂດຍລືມຫຼືເບິ່ງເບົາຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາ. ແຕ່ວ່າ ຈົນຮອດທ້າຍສະຕະວັດທີ XX, ຮູບການສຳພັນໃໝ່ນີ້ຍັງຢູ່ໃນໄລຍະເປັນພຽງຄວາມຄິດ ຍ້ອນຜັນຂະຫຍາຍເນື້ອໃນຈະແຈ້ງຍັງບໍ່ທັນໄດ້.
ແຕ່ຕົ້ນສະຕະວັດທີ XXI, ບັນດາປະເທດຍູ້ແຮງການສ້າງສອງກອບການພົວພັນ ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ; ບັນດາປະເທດໄດ້ໝູນໃຊ້ຮູບການນີ້ ເຂົ້າໃນແຜນຍຸດທະສາດການຕ່າງປະເທດຂອງຕົນ ຢ່າງໄວ ໄຫວພິບທີ່ສຸດ. ໃນຂະບວນວິວັດດັ່ງດ່າວ, ທີ່ຕັ້ງ ແລະ ເນື້ອໃນ ຂອງສອງກອບການພົວພັນ ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ກໍ່ຄ່ອຍໆໄດ້ກຳນົດຈະແຈ້ງກວ່າ ໃນລະບົບບັນດາຂອບເຂດຂັ້ນຕອນຂອງການພົວພັນຕ່າງປະເທດ (2). ຕາມນັ້ນ, ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນຮູບແບບການພົວພັນຕ່າງປະເທດ ຊຶ່ງບັນດາປະເທດເຂົ້າຮ່ວມຕ່າງກໍ່ມີຄວາມຕ້ອງການເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມື, ຖືເປັນສຳຄັນ ແລະເອົາໃຈໃສ່ເຖິງຜົນປະໂຫຍດຍຸດທະສາດຂອງກັນແລະກັນ, ມີການຮ່ວມມືຢ່າງເລິກເຊິ່ງກວ້າງຂວາງ, ເຊື່ອມຕິດທາງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ ແລະຫັນສູ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈຍຸດທະສາດ. ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແຕກຕ່າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ ກັບການພົວພັນສຳພັນທະມິດຢູ່ທີ່ຈຸດໝາຍຮ່ວມມື, ໃນນັ້ນ ສອງປະເທດສຸມໃສ່ກໍ່ສ້າງການພົວພັນຮ່ວມມືຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ໃນໝົດທຸກຂົງເຂດ, ເຊັ່ນຮ່ວມມືການເມືອງ ເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ ການປ້ອງກັນປະເທດ ການປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ. ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ເຄີຍວາງຫຼັກການ ບໍ່ຕ້ານກັບປະເທດທີ່ສາມ, ໝາຍຄວາມວ່າ ສອງປະເທດບໍ່ກຳນົດຈຸດໝາຍສັດຕູ (ກຳນົດ ຫຼື ອຸປະມາ) ແລະໄພອັນຕະລາຍຖືກບຸກໂຈມຕີ (ກຳນົດ ຫຼື ອຸປະມາ) ຈາກນັ້ນ ກຳນົດການຮ່ວມມື ສຳພັນທະພາບເພື່ອຕ້ານກັບສັດຕູດັ່ງກ່າວ (ກຳນົດ ຫຼື ອຸປະມາ). ໃນການພົວພັນສຳພັນທະມິດ, ບັນດາຝ່າຍຮ່ວມສຳພັນມີໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບກະທຳ ເມື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຝ່າຍໜຶ່ງຖືກນາບຂູ່ ຫຼືຖືກລ່ວງລ້ຳ. ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຢູ່ໃນລະດັບຕ່ຳກວ່າການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະສູງກວ່າລະດັບການຮ່ວມມືມິດຕະພາບທຳມະດາ. ບັນດາອັດຕະພາກຂອງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ມີບາງດ້ານຮ່ວມມືຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ບັນລຸລະດັບຍຸດທະສາດ, ແຕ່ວ່າຄວາມຜູກພັນ ແລະການຄຳນຶງເຖິງຜົນປະໂຫຍດຍຸດທະສາດຂອງກັນ ໃນດ້າອື່ນໆ ຍັງບໍ່ທັນສູງ. ກອບການພົວພັນນີ້ ເນັ້ນໜັກເຖິງການພົວພັນໃນລວງກວ້າງ ເພື່ອສືບຕໍ່ປັບປຸງຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈກັນ ແລະ ພ້ອມກັນຫັນສູ່ອະນາຄົດ. ແຕ່ວ່າ, ໃນພາກຕົວຈິງ ລະຫວ່າງຊື່ເອີ້ນ ແລະເນື້ອໃນ ເຄີຍບໍ່ໄປຕາມມາຕະຖານໜຶ່ງທີ່ແນ່ນອນ. ບາງທີ ເນື້ອໃນໃນການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຂອງສອງປະເທດນີ້ ພັດຕ່ຳກວ່າເນື້ອໃນໃນການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຂອງສອງປະເທດອື່ນ ຫຼືວ່າ ເລື່ອງນີ້ອາດຈະເກີດຂຶ້ນໃນກະໂຕການພົວພັນຂອງປະເທດໜຶ່ງ ກັບບັນດາປະເທດທີ່ຕ່າງກັນ.
ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ເປັນພື້ນຖານສຳຄັນໃຫ້ແກ່ການກໍ່ສ້າງຫຼາຍກົນໄກຮ່ວມມືທະວິພາຄີທີ່ແໜ້ນແຟ້ນ, ເຊັ່ນການສົນທະນາຍຸດທະສາດກ່ຽວກັບການເມືອງ ຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດ ເສດຖະກິດ. ບັນດາກົນໄກນີ້ແມ່ນບັນດາຊ່ອງສາຍທີ່ສຳຄັນ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນທີ່ສຸດ ເພື່ອແບ່ງປັນຂ່າວສານ ທັດສະນະ, ຕົກລົງມາດຕະການຊຸກຍູ້ດ້ານສະດວກດີ, ຫລຸດຜ່ອນການກະທົບຫຍໍ້ທໍ້ ຂອງບັນດາບັນຫາແຕກຕ່າງກັນ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳຂັດແຍ່ງກັນ, ສ້າງຄວາມເຊື່ອຖືຊຶ່ງກັນແລະກັນ...
ກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຍາມໃດກໍ່ບັນຈຸບັນດາຈຸດຜົນປະໂຫຍດລວມ, ແຕ່ກໍ່ບໍ່ຫຼີກລ່ຽງຄວາມແຕກຕ່າງ ຖ້າຫາກມັນຍັງຄົງຄ້າງຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມໝາຍສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງສອງກອບການພົວພັນນີ້ ແມ່ນແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆ ຕາມທິດຊຸກຍູ້ດ້ານຮ່ວມມື ແລະຈຳກັດ ຄອບງຳຜ່ອນເບົາດ້ານແຕກຕ່າງ. ໃນຈຸດເວລາທີ່ແນ່ນອນ ແລະໃນບັນດາບັນຫາອັນລະອຽດ, ບາງທີດ້ານແຕກຕ່າງບຽດບັງດ້ານຄືກັນ, ແຕ່ວ່າ ນີ້ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທ້າທາຍ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ຊຶ່ງບັນດາຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຕ້ອງໃຊ້ພື້ນຖານຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈກັນ ຄວາມຕ້ອງການຮ່ວມມືຍຸດທະສາດ ຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງການພັດທະນາຂອງກັນ, ຊ້ຳບໍ່ໜັມຍັງຄິດເຖິງຜົນປະໂຫຍດລວມຂອງບັນດາປະເທດ ເພື່ອພ້ອມກັນຊອກຫາມາດຕະການແກ້ໄຂ ທີ່ມີປະສິດທິຜົນ ສອດຄ່ອງ, ພະຍາຍາມແກ້ໄຂຄວາມແຕກຕ່າງກັນດ້ວຍການສົນທະນາ ເຂົ້າໃຈຊຶ່ງກັນແລະກັນ ແບ່ງປັນກັນ ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍສາກົນ ແລະ ບັນດາຂໍ້ສັນຍາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ການຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຂອງຫວຽດາມ
ຈິນຕະນາການກ່ຽວກັບຄູ່ຮ່ວມຂອງການທູດຫວຽດນາມໄດ້ມີມາແຕ່ດົນນານແລ້ວ. ນັບແຕ່ເມື່ອກໍ່ຕັ້ງປະເທດສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕຫວຽດນາມຂຶ້ນ, ທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນ ຜູ້ທີ່ມີສາຍຕາຍຸດທະສາດ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນເປັນພິເສດ ແກ່ການກໍ່ສ້າງສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມ/ຮ່ວມມື ກັບບັນດາປະເທດໃນໂລກ. ໃນຄຳຮຽກຮ້ອງຝາກເຖິງສະຫະປະຊາຊາດປີ 1946, ທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນຢືນຢັນ: “ຕໍ່ກັບບັນດາປະເທດປະຊາທິປະໄຕ, ປະເທດຫວຽດນາມພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະປະຕິບັດ ນະໂຍບາຍເປີດປະຕູປະເທດ ແລະຮ່ວມມືໃນທຸກໆຂົງເຂດ”(3). ພ້ອມກັນນັ້ນ ທ່ານກໍ່ຖະແຫຼງວ່າ “ຫວຽດນາມຈະຮ່ວມມືກັບທຸກໆປະເທດທີ່ຍິນດີຮ່ວມມືຢ່າງຈິງໃຈ ແລະ ສະເໝີພາບ ກັບຫຽດນາມ”(4), “ຫວຽດນາມ... ເປັນເພື່ອນກັບບັນດາປະເທດປະຊາທິປະໄຕທັງໝົດ ແລະ ບໍ່ກໍ່ຄວາມອາຄາດບາດໝາງກັບປະເທດໃດເລີຍ”(5). ບັນດາຫຼັກການການຕ່າງປະເທດສັນຕິພາບ ຂອງທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນ ສອດຮ້ອຍຕະຫຼອດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ຂອງລັດສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕຫວຽດນາມ ແລະ ລັດສາທາລະນະລັດ ສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ, ຜ່ານບັນດາສະໄໝກ່ອນໜ້ານີ້ ແລະໃນພາຍໜ້າ.
ໃນຊຸມປີຕົ້ນຂອງສະໄໝແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ບົນຫຼັກການກ່ຽວກັບຄວາມເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ຫວຽດນາມຕັ້ງໃຈກໍ່ສ້າງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດບົນຈິດໃຈ “ເພີ່ມເພື່ອນມິດ, ຫລຸດຜ່ອນສັດຕູ” ເພື່ອແນໃສ່ພົ້ນອອກຈາກການປິດລ້ອມ ການຫ້າມຂົນສົ່ງສິນຄ້າເຂົ້າອອກປະເທດ ແລະ ເປີດກວ້າງການພົວພັນສາກົນ. ຈິດໃຈນີ້ໄດ້ສະແດງອອກຢ່າງຈະແຈ້ງ ໃນເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VII ຂອງພັກ “ຫວຽດນາມຢາກເປັນເພື່ອນມິດກັບບັນດາປະເທດ ໃນວົງຄະນາຍາດສາກົນ, ສູ້ຊົນເພື່ອສັນຕິພາບ ເອກະລາດ ແລະ ການພັດທະນາ”(6) ແລະໄດ້ຢັ້ງຢືນ ຂະຫຍາຍຕື່ມອີກ ໃນບັນດາກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VIII, IX, X ຂອງພັກ. ຮອດກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XI, ແນວທາງການຕ່າງປະເທດໄດ້ຮັບການຂະຫຍາຍຂຶ້ນສູ່ລະດັບສູງໃໝ່. ນັ້ນແມ່ນ: ປະຕິບັດຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ ແນວທາງການຕ່າງປະເທດທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ສັນຕິພາບ ການຮ່ວມມື ແລະພັດທະນາ, ຫັນການພົວພັນເປັນຫຼາຍກ້ຳຫຼາຍຝ່າຍ ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ; ເປັນເຈົ້າການ ແລະຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ; ເປັນເພື່ອນມິດ ເປັນຄູ່ຮ່ວມທີ່ໄວ້ວາງໃຈໄດ້ ແລະ ເປັນສະມາຊິກທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ໃນວົງຄະນາຍາດສາກົນ; ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ ເພື່ອປະເທດຫວຽດນາມສັງຄົມນິຍົມທີ່ຮັ່ງມີເຂັ້ມແຂງ. ການສ້າງຕັ້ງກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານຂອງຫວຽດນາມ ກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມໃນປັດຈຸບັນ ກໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມບັນດາຫຼັກການການຕ່າງປະເທດທີ່ບໍ່ຂະຫຍັບຂະຫຍາຍນີ້ ເພື່ອແນໃສ່ຍູ້ແຮງແຜນນະໂຍບາຍຮ່ວມມືເພື່ອການພັດທະນາ ເພື່ອສັນຕິພາບ ຂອງພັກແລະລັດແຫ່ງສາທາລະນະລັດ ສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ.
ດ້ວນການສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ກັບສະຫະພາບລັດເຊຍປີ 2001, ຫວຽດນາມແມ່ນ ໜຶ່ງໃນ 5 ປະເທດນຳໜ້າທຳອິດ ທີ່ສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ(7). ມາເຖິງປັດຈຸບັນ, ຫວຽດນາມມີການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດກັບ 13 ປະເທດ, ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຕາມຂົງເຂດກັບ 2 ປະເທດ ແລະ ມີການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານກັບ 11 ປະເທດອື່ນອີກ(8). ການຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຕາມລຳດັບດຳເນີນງານຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ມີຈຸດໜັກໃຈກາງ, ເລິ່ມຕົ້ນແຕ່ສະຫະພາບລັກເຊຍ ອີນເດຍ ຜູ້ເປັນເພື່ອນມິດທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານໃນພາກພື້ນ (ຈີນ, ຍີ່ປູ່ນ, ສ.ເກົາຫຼີ) ແລະບັນດາປະເທດໃຫຍ່ຢູ່ເອີຣົບ (ອັງກິດ, ເຢຍລະມັນ, ຝຣັ່ງ)... ແລະບັນດາຄູ່ຮ່ວມສຳຄັນອື່ນ. ປີ 2013, ຫວຽດນາມໄດ້ສຳເລັດການສ້າງຕັ້ງ ບັນດາກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ກັບທັງ 5 ປະເທດສະມາຊິກປະຈຳ ຄະນະມົນຕີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ. ພ້ອມກັນກັບບັນດາສາຍພົວພັນອັນເປັນມູນເຊື້ອ ພິເສດກັບບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ ລາວ ກຳປູເຈຍ, ບັນດາປະເທດໃນປະຊາຄົນອາຊຽນ, ບັນດາກອບການພົວພັນນີ້ ໄດ້ປະກອບສ່ວນອັນຕັ້ງໜ້າ ເຂົ້າໃນການຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນຮ່ວມມືໃນທຸກດ້ານ ຂອງຫວຽດນາມກັບບັນດາປະເທດໃນໂລກ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.
ຜົນສຳເລັດແຫ່ງການຜັນຂະຫຍາຍ ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ
1- ປະກອບສ່ວນໃນລະດັບຍຸດທະສາດ
ຜ່ານການສ້າງຕັ້ງກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມທີ່ສຳຄັນ, ຫວຽດນາມ ໄດ້ສຳເລັດໂດຍພື້ນຖານການກຳນົດທີ່ຕັ້ງ ໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່ ແລະ ປະເທດເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ, ສ້າງພື້ນຖານອັນສຳຄັນ ເພື່ອໃຫ້ການພົວພັນຂອງຫວຽດນາມກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມມື ມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແທດຈິງ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ ໃນກຳນົດເວລາປານກາງ ແລະ ຍາວນານ. ລະບົບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ເປັນສິ່ງຮັບປະກັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ໃຫ້ແກ່ການສະໜັບສະໜູນຂອງປະຊາຄົມໂລກ ຕໍ່ກັບແນວທາງການຕ່າງປະເທດສັນຕິພາບ ແລະມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງປະເທດເຮົາ ຊຶ່ງໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນເນື້ອໃນ ຂອງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຂອງຫວຽດນາມກັບບັນດາປະເທດ. ຕົວຢ່າງ, ສະເພາະໃນການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ(9), ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ 90 ລ້ານຄົນ ໄດ້ມີກອບການພົວພັນໃນລະດັບສູງກັບ 3,5 ຕື້ຄົນ ແລະໃນການພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບຕະຫຼາດຂອງ 13 ປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ທີ່ມີຈີດີພີ (GDP) ທັງໝົດ 33.489 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ (ທົບກວ່າ 200 ເທົ່າທຽບກັບຈີດີພີ ຂອງຫວຽດນາມ)(10). ການສ້າງຕັ້ງຕານ່າງການພົວພັນສະໜິດແໜ້ນໃນລະດັບສູງນີ້ ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນການຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມຄວາມສະຫງົບ - ການຕ່າງປະເທດທີ່ໝັ້ນຄົງຂອງຫວຽດນາມ ກໍ່ຄືເພີ່ມທະວີຄວາມໄວ້ວາງໃຈກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມມື.
ຄຽງຂ້າງການສ້າງຕັ້ງທີ່ຕັ້ງ, ຫວຽດນາມໄດ້ຍົກລະດັບບົດບາດຖານະຂອງຕົນໃນການພົວພັນສະເໝີພາບກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມນີ້, ວົງຄະນາຍາດສາກົນໄດ້ຍອມຮັບວ່າຫວຽດນາມມີບົດບາດ ແລະອິດທິພົນທີ່ແນ່ນອນໃນພາກພື້ນ. ບົນພື້ນຖານບັນດາຜົນສຳເລັດທີ່ຕັ້ງໜ້າທີ່ສຸດໃນ 12 ປີແຫ່ງການຜັນຂະຫຍາຍ ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ, ສະຫະພາບລັດເຊຍ ໄດ້ຍົກລະດັບການພົວພັນກັບຫວຽດນາມ ຂຶ້ນເປັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານ (ປີ 2012) ແລະ ຖືຫວຽດນາມເປັນຄູ່ຮ່ວມທີ່ມີທີ່ຕັ້ງສຳຄັນ ໃນຍຸດທະສາດອາຊີ - ປາຊີຟິກ ຂອງລັດເຊຍ, ພຽງແຕ່ຢູ່ຫຼັງບາງປະເທດເພື່ອນບ້ານຄຽງຂ້າງຂອງລັດເຊຍ(11). ໃນກອບນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງຈີນ, ອີນເດຍ, ອາເມລິກາ, ອັງກິດ, ເຢຍລະມັນ, ຝຣັ່ງ, ຍີ່ປູ່ນ, ສ.ເກົາຫຼີ, ໂອສະເຕີເລຍ,... ຫວຽດນາມຍາມໃດກໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທີ່ຕັ້ງສຳຄັນ ໃນນະໂຍບາຍຂອງບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ ຢູ່ອາຊີ - ປາຊີຟິກ, ຢູ່ສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ບັນດາອົງການສາກົນ ອົງການຈັດຕັ້ງລະຫວ່າງລັດຖະບານ, ບົດບາດ ແລະຖານະທີ່ຕັ້ງຂອງຫວຽດນາມ ໄດ້ຮັບການຕີລາຄາສູງ ໃນພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້, ອາຊີ ແລະ ກວ້າງກວ່າອີກ...
ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມທີ່ສຳຄັນ ໄດ້ເພີ່ມທະວີທ່າອຽງຮ່ວມມື ແລະ ຄຳໝັ້ນສັນຍາການເມືອງໃນຂັ້ນສູງສຸດ ທີ່ໃຫ້ຄວາມເຄົາລົບນັບຖືການເລືອກເອົາລະບອບລະບຽບການເມືອງຂອງຫວຽດນາມ, ປະກອບສ່ວນອັນຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການປົກປັກຮັກສາພັກ ປົກປັກຮັກສາລະບອບສັງຄົມນິຍົມ. ໃນປີ 2013, ສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່ ຫງວຽນຝູຈ້ອງ ໄດ້ມີການຢ້ຽມຢານອັນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ ລາຊະອານະຈັກອັງກິດ, ລາຊະອານາຈັກໄທ, ປະເທດອີຕາລີ ແລະ ສັນຕະສຳນັກວາຕີກັງ. ສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່ ໄດ້ພ້ອມກັບປະມຸກຂອງອີຕາລີ ແລະ ໄທ ອອກຖະແຫຼງການຮ່ວມ ກ່ຽວກັບການສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຫວຽດນາມ-ອີຕາລີ ແລະ ຫວຽດນາມ-ໄທ. ທ່ານປະທານປະເທດເຈືອງເຕິນຊາງ ພ້ອມກັບທ່ານປະທານາທິບໍດີອີນໂດເນເຊຍ ອອກຖະແຫຼງການຮ່ວມ ກ່ຽວກັບການສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຫວຽດນາມ-ອີນໂດເນເຊຍ, ແລະ ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີຫງວຽນເຕິນຢຸ໊ງ ໄດ້ພ້ອມກັບປະມຸກຂອງປະເທດຝຣ່ັງ ສ້າງຕັ້ງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຫວຽດນາມ-ຝຣັ່ງ. ໃນທ່າອຽງນີ້, ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາ “ເຄົາລົບນັບຖືລະບອບການເມືອງ” ຂອງຫວຽດນາມ ໃນຖະແຫຼງການຮ່ວມ ກ່ຽວກັບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2013.
ເປັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານຂອງກັນແລະກັນ, ຫວຽດນາມກັບບັນດາປະເທດ ມີໂອກາດດີຫຼາຍຢ່າງ ເພື່ອເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມື ຂະຫຍາຍຄວາມເຂົ້າໃຈ ເພີ່ມດ້ານຮ່ວມມື, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຫລຸດຜ່ອນ ແລະຈຳກັດຮັດແຄບຄວາມແຕກຕ່າງ. ບັນດາກອບການພົວພັນໃໝ່ທີ່ຫາກໍ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່າອຽງສົນທະນາເພີ່ມຂຶ້ນ, ຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນແຈ້ງຄວາມແຕກຕ່າງ, ຜ່ານສິ່ງດັ່ງກ່າວເພື່ອຫລຸດຜ່ອນມູນເຫດຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຍຸດທະສາດ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມໃໝ່ໄດ້ເປີດຊ່ອງສາຍໃໝ່ ເພື່ອໃຫ້ຫວຽດນາມຕໍ່ສູ້ໂດຍກົງກັບບັນດາກົນອຸບາຍ ລາຍລ່ຽມເສກສັນປັ້ນແຕ່ງ, ສວຍໃຊ້ບັນຫາຄວາມແຕກຕ່າງ ເພື່ອແຊກແຊງເຂົ້າວຽກງານພາຍໃນ ຂອງຫວຽດນາມ. ຫວ່າງແລ້ວນີ້, ເກືອບໝົດທຸກປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ລົງຄະແນນສຽງສະໜັບສະໜູນຫວຽດນາມ ເຂົ້າເປັນກຳມະການຄະນະມົນຕີສິດທິມະນຸດ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ.
ຄວາມໄວ້ວາງໃຈຕໍ່ບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ທ່າທີ່ເຊື່ອຖືຕໍ່ບັນດາຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ປັບປຸງ ແລະຍົກສູງຂຶ້ນ. ໃນກອບການພົວພັນໃໝ່, ການຍັບເຂົ້າໃກ້ກັນກວ່າອີກແມ່ນປະຖົມປັດໃຈໃຫ້ແກ່ການເພີ່ມທະວີການພົບປະ ແລກປ່ຽນ ແລະ ຕິດຕໍ່ຂັ້ນສູງ. ໃນປີ 2013 - ປີທີ່ການຕ່າງປະເທດຫວຽດນາມເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະມີປະສິດທິຜົນຫຼາຍ, ຫວຽດນາມໄດ້ແລກປ່ຽນຄະນະຜູ້ແທນຂັ້ນສູງຕ່າງໆ ກັບ 13 ປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ, ໃນນັ້ນປະມຸກຂອງບາງປະເທດ ໄດ້ເລືອກຫວຽດນາມເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາປະເທດ ທີ່ມາຢ້ຽມຢາມຄັ້ງທຳອິດພາຍຫຼັງຂຶ້ນຮັ້ບຕຳແໜ່ງ(12). ການພົວພັນປະສານສົມທົບໃນບັນດາເວທີປາໄສຫຼາຍຝ່າຍ ກໍ່ຄືພາກພື້ນໄດ້ຮັບການຊຸກຍູ້; ບັນດາກົນໄກສົນທະນາໄດ້ຮັບການດພີ່ມທະວີ ແລະ ສ້າງໃໝ່(13); ການຮ່ວມມື ແລະການສົນທະນາກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນປະເທດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ນັບມື້ນັບມີປະສິດທິຜົນ, ປະກອບສ່ວນປັບປຸງ ແລະເພີ່ມຄວາມເຊື່ອຖືການເມືອງ.
ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານກັບບັນດາປະເທດໄດ້ສ້າງໃຫ້ປະເທດເຮົາມີລະບົບບັນດາຄູ່ຮ່ວມໃກ້ຊິດ ຕິດແໜ້ນ, ຜົນປະໂຫຍດສານໄຂວ່ກັນໃນທຸກຊັ້ນຂັ້ນ ເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ, ພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້, ອາຊີ ແລະ ກວ້າງກວ່າອີກ ຄືໃນລະດັບທົ່ວໂລກ ເມື່ອຫວຽດນາມມີການພົວພັນຢ່າງເລິກເຊິ່ງກັບທັງ 5 ປະເທດກຳມະການປະຈຳ ຄະນະມົນຕີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ. ໃນເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຂອງຫວຽດນາມ, ຈຸດໝາຍແມ່ນຮ່ວມມືເພື່ອສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບເພື່ອພັດທະນາ ແລະ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນສັນຕິພາບ ຄວາມຈະເລີນວັດທະນາຖາວອນຂອງພາກພື້ນ, ເພື່ອການພັດທະນາຂອງບັນດາປະຊາຊາດໃນໂລກ... ນັ້ນແມ່ນຄຳປະກາດກ່ຽວກັບບັນດາຫຼັກການການຕ່າງປະເທດຂອງຫວຽດນາມ ແລະ ກໍ່ຢືນຢັນການຮັບຮູ້ແລະສະໜັບສະໜູນຢ່າງໜັກແໜ້ນ ຂອງບັນດາປະເທດ ຕໍ່ກັບແນວທາງການຕ່າງປະເທດສັນຕິພາບອັນສູງສົ່ງ ຂອງປະເທດເຮົາ.
ບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ສະໜັບສະໜູນແລະຕີລາຄາສູງ ຕໍ່ຄຳເວົ້າແລະການປະກອບສ່ວນຂອງຫວຽດນາມ ເຂົ້າໃນການແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາລວມ ຂອງປະຊາຄົມສາກົນ. ໃນບັນດາເວທີປາໄສພາກພື້ນແລະສາກົນ, ຮອຍປະທັບຂອງຫວຽດນາມ ທີ່ຮັບຜິດຊອບປະຕິບັດຢ່າງສຳເລັດຜົນ ໜ້າທີ່ກຳມະການບໍ່ປະຈຳການ ຄະນະມົນຕີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ (2008 - 2009) ແມ່ນເຄື່ອງເດີນທາງອັນປະເສີດ, ເປັນຫຼັກຖານອັນສຳຄັນ ທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງກຳລັງຄວາມສາມາດຂອງຫວຽດນາມ ໃນການພ້ອມກັນກັບ ບັນດາປະເທດໃນຄະນະມົນຕີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ ແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາສາກົນ ເພື່ອສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບ ແລະການພັດທະນາ. ການທີ່ບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ, ພິເສດແມ່ນບັນດາປະເທດໃຫຍ່ ສະໜັບສະໜູນຫວຽນາມ ສະໝັກຮັບເລືອກຕັ້ງເປັນກຳມະການຄະນະມົນຕີສິດທິມະນຸດ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ສ້າງທ່ວງທ່າເພື່ອໃຫ້ບັນດາຄູ່ຮ່ວມທີ່ສະໜິດສະໜົມ ຂອງປະເທດເຫຼົ່ານີ້ ລົງຄະແນນສຽງສະໜັບສະໜູນຫວຽດນາມ (184/193 ຄະແນນສຽງ). ຄຽງຂ້າງບັນດາເວທີປາໄສການເມືອງ ຄວາມສະຫງົບ ສິດທິມະນິດ, ບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ມີຄຳເວົ້າອັນຕັ້ງໜ້າສະໜັບສະໜູນຫວຽດນາມ ຢູ່ບັນດາອົງການສາກົນ ແລະເວທີປາໄສຫຼາຍຝ່າຍກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳ, ພິເສດແມ່ນ ໃນ 37 ປີແຫ່ງການເປັນສະມາຊິກຂອງອົງການການສຶກສາ ວິທະຍາສາດ ແລະ ວັດທະນະທຳ ແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ (UNESCO) ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ຫວຽດນາມຖືກເລືອກຕັ້ງເປັນກຳມະການ ຂອງຄະນະກຳມະການມໍລະດົກໂລກແຫ່ງຢູເນັດສະໂກ (ເດືອນພະຈິກ ປີ 2013)(14) ກໍ່ຄືການຮັບຮອງບັນດາມໍລະດົກໂລກຂອງຫວຽດນາມ(15).
ເປັນອັນວ່າ ການສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ແມ່ນມາດຕະການການທູດທີ່ແຫຼມຄົມ ເປັນເຈົ້າການ ແລະ ໄຫວພິບ ເພື່ອປະຕິບັດແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ ລັດ ໃນການນຳເອົາການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດລວມຂອງຫວຽດນາມ ແລະບັນດາຄູ່ຮ່ວມ. ການຜັນຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືໃນບັບດາກອບການພົວພັນນີ້ ໄດ້ນຳມາຊຶ່ງຜົນສຳເລັດຍຸດທະສາດຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ເປັນພື້ນຖານອັນສຳຄັນທີ່ມີຄຸນກະທົບແຜ່ລາມຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມື ແລະ ພັດທະນາໃນບັນດາຂົງເຂດອື່ນ. ການສ້າງຕັ້ງ ແລະຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງເຖິງຖອງ ຖູກຕ້ອງຕາມແຜນນະໂຍບາຍຫັນການພົວພັນເປັນຫຼາຍກ້ຳຫຼາຍຝ່າຍ ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ; ຫວຽດນາມຍາມໃດກໍຢຶດໝັ້ນແນວທາງການຕ່າງປະເທດທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ບໍ່ສຳພັນທະພາບ ບໍ່ໄປກັບປະເທດນີ້ເພື່ອຕ້ານກັບປະເທດອື່ນ, ບໍ່ສ້າງຄວາມລະແວງສົງໄສ ຫຼືກໍ່ໃຫ້ເກີດການກະທົບຕອບຫຍໍ້ທໍ້ຈາກບັນດາປະເທດ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ບໍ່ໃຫ້ຕົກໃສ່ທ່າຖືກຄາໃນບັນຫາລະຫວ່າງບັນດາປະເທດນຳກັນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການແກ່ງແຍ້ງຍາດຊິງກັນລະຫວ່າງບັນດາປະເທດໃຫຍ່.
2- ປະກອບສ່ວນຮັບໃຊ້ການພັດທະນາ
ກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໄດ້ສ້າງໂອກາດດີຫຼາຍຢ່າງເພື່ອໃຫ້ຫວຽດນາມ ແລະບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມ ຍາດແຍ່ງແລະເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືຮັບໃຊ້ການພັດທະນາ. ຫວຽດນາມໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນ ກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ຍາດແຍ່ງໄດ້ແຫຼ່ງລົງທຶນ ການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອຂະຫຍາຍກຳລັງແຮງພາຍໃນ ສ້າງເປັນບັນດາຂະແໜງປາຍແຫຼມຂອງຫວຽດນາມ. ລວມຍອດມູນຄ່າການຄ້າຕ່າງປະເທດໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍພໍຄວນ, ປະກອບສ່ວນເຮັດໃຫ້ໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຫັນປ່ຽນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ຕາມທິດເພີ່ມອັດຕາສ່ວນອຸດສາຫະກຳ ການບໍລິການ ແລະຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຄຸນຄ່າເພີ່ມ ໃຫ້ສູງຂຶ້ນ.
ການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ, ໃນນັ້ນມີສະຫະລັດອາເມລິກາ, ພວມເປັນແຫຼ່ງກຳລັງອັນສຳຄັນ ທີ່ປະກອບສ່ວນຊຸກຍູ້ການເຕີບໂຕ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຂອງຫວຽດນາມ. ໃນສະພາບເສດຖະກິດໂລກມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ຄວາມເຊື່ອຖືທີ່ແຊກຄຸມການຄິດໄລ່ລົງທຶນຂອງບັນດາຄູ່ຮ່ວມ, ການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດ (FDI) ຂອງບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະສະຫະລັດອາເມລິກາ ເຂົ້າຫວຽດນາມກໍ່ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງລຽນຕິດ, ບັນລຸມູນຄ່າ 8,35 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ ໃນ 9 ເດືອນຕົ້ນປີ 2013(16), ກວມເອົາ 91% ຍອດຈຳນວນທຶນ FDI ເຂົ້າຫວຽດນາມ. ເກືອບທັງໝົດທຸກໂຄງການຈຸດໜັກໃຈກາງແຫ່ງຊາດ ແມ່ນໂຄງການຮ່ວມມືກັບໜຶ່ງໃນບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ (ໂຄງການໂຮງງານໄຟຟ້າປະລະມານູໝາຍເລກ 1 ກັບລັດເຊຍ, ໝາຍເລກ 2 ກັບຍີ່ປູ່ນ; ສະຖາບັນວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີຫວຽດນາມ - ສ.ເກົາຫຼີ...)(17).
ຮ່ວມມືດ້ານນ້ຳມັນແລະກ໊າດທຳມະຊາດກັບສະຫະພາບລັດເຊຍ ໄດ້ຖືວ່າເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຜົນສຳເລັດຂອງການຮ່ວມມືລະຫວ່າງສອງປະເທດ ໃນໄລຍະໃໝ່ ຊຶ່ງມີປະສິດທິຜົນສູງ ປະກອບສ່ວນອັນຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການພັດທະນາຂອງສອງປະເທດ. ແຕ່ລະປີ, ສ່ວນປະກອບຂອງບໍລິສັດຮ່ວມທຸລະກິດ Vietsovpetro ໃຫ້ແກ່ງົບປະມານແຫ່ງລັດຫວຽດນາມ ໄດ້ກວມອັດຕາສ່ວນຫຼາຍພໍຄວນ. ມາເຖິງປັດຈຸບັນ, ຜົນກຳໄລທີ່ເກັບມາຈາກບໍລິສັດຮ່ວມທຸລະກິດນີ້ ກໍ່ໄດ້ສ້າງເປັນລາຍຮັບບໍ່ໜ້ອຍໃຫ້ແກ່ສະຫະພາບລັດເຊຍ. ບົນພື້ນຖານຜົນສຳເລັດທີ່ຕັ້ງໜ້າທີ່ສຸດນັ້ນ, ສອງຝ່າຍໄດ້ສ້າງໃໝ່ຕື່ມອີກ ບັນດາບໍລິສັດຮ່ວມວິສາຫະກິດ ລະຫວ່າງ Petrovietnam ແລະ Zarubeznhep, Gazprom ແລະ Roznhep ຜັນຂະຫຍາຍໂຄງການຂຸດຄົ້ນນ້ຳມັນແລະກ໊າດທຳມະຊາດ ຢູ່ລັດເຊຍ ແລະ ທັງຢູ່ປະເທດທີ່ສາມອີກ ຊຶ່ງໄດ້ໄຂແງ່ຫວັງໃໝ່ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາຍາວນານ ແລະບືນຕົວອອກສູ່ສາກົນ ຂອງຂະແໜງອຸດສາຫະກຳນ້ຳມັນແລະກ໊າດທຳມະຊາດ ຂອງຫວຽດນາມ.
ເປັນປະເທດເພື່ອນມິດໃຫຍ່ ເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ ມີຊາຍແດນຕິດຈອດກັນ ແລະຕ່າງກໍ່ສູ້ຊົນຕາມຈຸດໝາຍກໍ່ສ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກກອມມູນິດ, ປະເທດສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ ແລະ ປະເທດສາທາລະນະລັດ ສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ ພວມຕັ້ງໜ້າພະຍາຍາມຮັດແຄບຄວາມແຕກຕ່າງ, ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືໃນກອບຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາ ແລະຍົກສູງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນສອງປະເທດ. ປັດຈຸບັນ, ຈີນມີ 913 ໂຄງການລົງທຶນຢູ່ຫວຽດນາມ ດ້ວຍຈຳນວນທຶນຂຶ້ນທະບຽນປະມານ 4,7 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ. ຈີນເປັນຜູ້ຮັບປະມູນກໍ່ສ້າງກິດຈະການໂຄງສ້າງພື້ນຖານ (ຕາມຮູບການເຮັດຕະຫຼອດກິດຈະການ ແຕ່ລົງທຶນ ອອກແບບ ກໍ່ສ້າງ - EPC) ໃຫຍ່ຂອງຫວຽດນາມ, ກວມເອົາເຖິງ 24% ຈຳນວນກິດຈະການ ແລະ 48% ຄຸນຄ່າ (ປະມານ 5 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ). ປັດຈຸບັນ, ສອງປະເທດກຳລັງຊຸກຍູ້ ເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດຕື່ມອີກ 5 ກິດຈະການໃຫຍ່ ທາງດ້ານໂຄງສ້າງພື້ນຖານ: ທາງລົດໄຟຄວາມໄວສູງ ຮ່າໂນ້ຍ - ຫາຍຟອງ - ລ້າງເຊີນ; ທາງດ່ວນ ລ້າງເຊີນ - ຮ່າໂນ້ຍ, ໝອງກາຍ - ຮ້າລອງ; ຂົວຕ່າລຸ່ງ II, ຂົວບັກລວັນ(18).
ການຊ່ວຍເຫຼືອພັດທະນາເປັນທາງການ (ODA) ຂອງບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ໃຫ້ຫວຽດນາມ ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນການພັດທະນາໂຄງສ້າງພື້ນຖານ ແລະ ບັນດາຂະແໜງການປາຍແຫຼມຕາມທິດຍຸດທະສາດຍາວນານ. ແຕ່ປີ 2010, ຫວຽດນາມໄດ້ຢູ່ໃນກຸ່ມບັນດາປະເທດມີລາຍຮັບສະເຫຼ່ຍປານກາງຕ່ຳ, ແຕ່ບັນດາປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຍັງຄົງໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອ ດ້ານ ODA, ບາງປະເທດຍັງໄດ້ເພີ່ມ ODA ໃຫ້ຫວຽດນາມ(19). ລວມຍອດ ODA ຕາມຄຳໝັ້ນສັນຍາສະໜອງໃຫ້ຫວຽດນາມໄລຍະ 1993 - 2013 ແມ່ນ 78 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ໃນນັ້ນ 63 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ ໄດ້ເຊັນແລ້ວ ແລະໄດ້ຈ່າຍແລ້ວ 42 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ. ໃນຈຳນວນນັ້ນ, ທຶນ ODA ຈາກຍີ່ປູ່ນກວມເອົາ 30% ຂອງລວມຍອດ ODA ເຂົ້າຫວຽດນາມ. ສະເພາະປີ 2013, ODA ຕາມຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງຍີ່ປູ່ນໃຫ້ຫວຽດນາມແມ່ນ 1,4 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ. ຄຽງຂ້າງ ODA ທີ່ບຸລິມະສິດໃຫ້ຂົງເຂດພັດທະນາໂຄງສ້າງພື້ນຖານ, ODA ໃຊ້ໃຫ້ແກ່ຂົງເຂດຈຸດໜັກອື່ນທີ່ມີລັກສະນະຍຸດທະສາດ ການພັດທະນາຍາວນານຂອງຫວຽດນາມ ຊຶ່ງບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດສະໜອງໃຫ້ກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ເປັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຕາມຂົງເຂດ, ເດນໝາກໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ຫວຽດນາມ 33 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ(20) ໄລຍະ 2012 - 2014 ໃນຂົງເຂດຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ ສິ່ງແວດລ້ອມ ພະລັງງານ ແລະການເຕີບໂຕສີຂຽວ.
ມູນຄ່າການຄ້າລະຫວ່າງຫວຽດນາມ ກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ກວມອັດຕາສ່ວນຫຼາຍ ໃນລວມຍອດການຄ້າຕ່າງປະເທດຂອງຫວຽດນາມ ມີທ່າອຽງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ. ລວມຍອດມູນຄ່າການຄ້າຂອງຫວຽດນາມ ກັບ 13 ປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ໃນ 9 ເດືອນຕົ້ນປີ 2013 ບັນລຸ 148 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ກວມເອົາ 76,7% ຂອງລວມຍອດມູນຄ່າການຄ້າຂາອອກຂາເຂົ້າຂອງຫວຽດນາມ(21). ສິ່ງທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ຄື ມູນຄ່າການຄ້າຂອງຫວຽດນາມກັບຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ລ້ວນແຕ່ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າ ແຕ່ 1,3 ເທົ່າ ເຖິງ 6 ເທົ່າ ທຽບກັບເວລາກ່ອນການສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ(22). ສະຫະລັດອາເມລິກາຖືວ່າຫວຽດນາມເປັນໜຶ່ງໃນ 11 ປະເທດທີ່ບຸລິມະສິດພັດທະນາການຄ້າ. ມູນຄ່າການຄ້າຫວຽດນາມ - ສະຫະລັດອາເມລິກາ ປີ 2013 ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າ 50 ເທົ່າທຽບກັບລະດັບ 451 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ ໃນປີ 1995 ເມື່ອສອງປະເທດໄດ້ຫັນການພົວພັນເປັນປົກກະຕິ.
ການນຳເອົາການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມທີ່ສຳຄັນເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ ໄດ້ສ້າງເງື່ອນໄຂອັນສະດວກໃຫ້ຫວຽດນາມກ້າວເຂົ້າສູ່ການເຈລະຈາ ສັນຍາການຄ້າເສດລີສອງຝ່າຍ ແລະ ພາກພື້ນ ຈຳ ນວນໜຶ່ງ ເຊັ່ນສັນຍາຄູ່ຮ່ວມເສດຖະກິດຍຸດທະສາດຂ້າມປາຊີຟິກ (TPP); ລົງນາມຫຍໍ້ກັບ ອີຢູ ໃນກອບສັນຍາວ່າດ້ວຍຄູ່ຮ່ວມ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ (PCA) ແລະ ເຈລະຈາສັນຍາກາຄ້າເສລີ (FTA) ກັບອີຢູ; ເຈລະຈາໃນຂອບເຂດຄູ່ຮ່ວມເສດຖະກິດຮອບດ້ານພາກພື້ນ (RCEP); ເຈລະຈາສັນຍາການຄ້າເສລີກັບ ສະຫະພັນພາສີສຸນລະກາກອນລັດເຊຍ - ເບລາຣຸດ - ຄາຢັກສະຖານ, ແລະກັບສ.ເກົາຫຼີ. ພ້ອມກັບ 8 ສັນຍາກາຄ້າເສລີທີ່ກຳລັງມີຄວາມສັກສິດ, ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ຫວຽດນາມສ້າງຕັ້ງໄດ້ເຄືອຂ່າຍ 56 ຄູ່ຮ່ວມສັນຍາການຄ້າເສລີ ເພື່ອສ້າງຮາກຖານການພົວພັນກັບທັງໝົດທຸກສູນກາງເສດຖະກິດອັນດັບໜຶ່ງຂອງໂລກ. ໃນກອບຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ, 8 ໃນ 13 ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ໄດ້ຮັບຮອງລະບຽບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຄົບຖ້ວນ ຂອງຫວຽດນາມ(23). ນີ້ແມ່ນເງື່ອນໄຂອັນສະດວກ ທີ່ສ້າງຄວາມສະທ້ອນ ແລະ ການກະທົບແຜ່ລາມ ຊ່ວຍໃຫ້ການຂົນຂວາຍປະເທດອື່ນຮັບຮອງລະບຽບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຂອງຫວຽດນາມ.
ຫວຽດນາມກຳລັງພ້ອມກັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຊຸກຍູ້ ການສັງສັນລະຫວ່າງປະຊາຊົນ, ເຊື່ອມໂຍງວັດທະນາທຳ, ຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືດ້ານແຮງແງນ, ດຶງດູດເອົາເງິນຄຳຂອງຊາວຫວຽດນາມຝາກມາຈາກຕ່າງປະເທດ, ປົກປັກຮັກສາສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດທີ່ຖືກກົດໝາຍຂອງພົນລະເມືອງ ແລະນິຕິບຸກຄົນຫວຽດນາມ ກໍ່ຄືຂອງຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ. ນັກທ່ອງທ່ຽວຈາກ 13 ປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ມາຫວຽດນາມໃນ 11 ເດືອນຕົ້ນປີ 2013 ບັນລຸ 4,2 ລ້ານຄົນ, ກວມເຖິງ 61% ຍອດຈຳນວນນັກທ່ອງທ່ຽວມາຫວຽດນາມ. ບັນດາຄູ່ຮ່ວມນີ້ຍາມໃດກໍ່ຕັ້ງໜ້າປະສາມສົມທົບກັບຫວຽດນາມ ໃນການຈັດຕັ້ງບັນດາເຫດການສັບປະດາວັດທະນະທຳ ວັນວັດທະນະທຳຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ ກໍ່ຄືຫຼາຍເຫດການວັດທະນະທຳລະດັບໂລກ(24) ຢູ່ຫວຽດນາມ. ບາງຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ (ເຊັ່ນຍີ່ປູ່ນ, ສ.ເກົາຫຼີ) ໄດ້ເປີດກວ້າງການຮັບເອົາແຮງງານຈາກຫວຽດນາມ(25), ປະກາດໃຊ້ຫຼາຍຂໍ້ກຳນົດ ນະໂຍບາຍຊ່ວຍຊາວຫວຽດນາມທີ່ຢູ່ເປັນປະຈຳໃນສ.ເກົາຫຼີ ສາມາດເຈືອຈານເຂົ້າກັບປະຊາຄົມໄດ້... ພ້ອມກັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມຢູ່ເອີຣົບ, ເຊັ່ນຣັດເຊຍ, ເຢຍລະມັນ, ອັງກິດ... ຫວຽດນາມໄດ້ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືກໍ່ສ້າງ ແລະປັບປຸງນິຕິຖານະ ຂອງຊາວຫວຽດນາມທີ່ຢູ່ປະຈຳ ໃນປະເທດເຫຼົ່ານີ້. ຜົນສຳເລັດຂອງການຮ່ວມມືໃນຂົງເຂດທີ່ມີຄວາມກະທົບຕັ້ງໜ້າ ໄດ້ເພີ່ມທະວີຄວາມໃກ້ຊິດຕິດແທດຂອງຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ ກັບປະເທດຊາດ, ເຊັ່ນການເຄື່ອນໄຫວຫັນໜ້າສູ່ທະເລໝູ່ເກາະ, ຈຳນວນເງິນຄຳທີ່ຊາວຫວຽດນາມຝາກມາຈາກຕ່າງປະເທດ ແຕ່ລະປີໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນໃນລະດັບສູງ(26).
ສິ່ງທີ່ຈະແຈ້ງແມ່ນ ບັນດາຜົນສຳເລັດແຫ່ງການຮ່ວມມືຍຸດທະສາດໃນຂົງເຂດການເມືອງ - ການທູດ ໄດ້ມີການກະທົຍແຜ່ລາມ ໄປສູ່ບັນດາຂົງເຂດອື່ນທັງໝົດ, ພິເສດແມ່ນເສດຖະກິດ ການຄ້າ ແລະການລົງທຶນ. ລະບົບເຄືອຂ່າຍ 13 ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ 2 ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຕາມຂົງເຂດ ແລະ 11 ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ພ້ອມກັບເຄືອຂ່າຍ 56 ຄູ່ຮ່ວມໂດຍຜ່ານບັນດາສັນຍາການຄ້າເສລີ ໄດ້ເປັນພື້ນຖານອັນສຳຄັນ ເພື່ອໃຫ້ຫວຽດນາມພ້ອມກັນກັບບັນດາປະເທດ ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືພັດທະນາຕ່າງຝ່າຍຕ່າງມີຜົນປະໂຫຍດ. ວິສາຫະກິດຂອງບັນດາຝ່າຍມີໂອກາດດີຫຼາຍຢ່າງ ເພື່ອເປີດກວ້າງຕະຫຼາດ ຍາດແຍ່ງເອົາທຶນຮອນ ປົວແປງຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງ ຜ່ານນັ້ນຍົກສູງປະສິດທິຜົນການເຄື່ອນໄຫວ. ນີ້ທັງເປັນກຳລັງໝູນ ທັງເປັນການກຳນົດທິດທີ່ສຳຄັນ ເພື່ອໃຫ້ຫວຽດນາມຈັດວາງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່, ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາທ່າໄດ້ປຽບ ໃນການແກ່ງແຍ້ງ ຂອງປະເທດ.
ກໍ່ຮ່າງສ້າງຮຸບມາດຕະການອັນປົກກະຕິຍາວນາມ ເພື່ອແກ້ໄຂການພິພາດດ້ານອຳນາດອະທິປະໄຕ ແລະປົກປັກຮັກສາຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນ. ບັນຫາອຳນາດອະທິປະໄຕ ຊາຍແດນ ດິນແດນອານາເຂດ ຍາມໃດກໍ່ເປັນຄວາມຈິງພາວະວິໄສ ໃນການພົວພັນລະຫວ່າງຫຼາຍປະເທດເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ, ຍາມໃດກໍ່ເປັນບັນຫາສັບສົນ ແກ້ໄຂຍາກລະຫວ່າງບັນດາຝ່າຍທີ່ພິພາດກັນ, ແຕ່ພັດເປັນຫົວຂໍ້ທີ່ຈະມີຄວາມເຫັນກໍ່ເປັນການຍາກ ສຳລັບບັນດາຝ່າຍທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງ. ແຕ່ວ່າ, ໃນກອບຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຫວຽດນາມໄດ້ພ້ອມກັນກັບບັນດາຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງ ກໍ່ຄືກັບບັນດາປະເທດທີ່ມີຄວາມສົນໃຈເຖິງສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບຢູ່ໃນພາກພື້ນ ຊອກຫາບັນດາມາຕະການແກ້ໄຂຢ່າງເປັນປົກກະຕິຍາວນານ ໃຫ້ແກ່ບາງບັນຫາ ແລະ ແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາຜິດຂ້ອງກັນ ແຕກຕ່າງກັນ ເປັນແຕ່ລະກ້າວ ບົນພື້ນຖານກົດໝາຍສາກົນ.
ໃນກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານ ຫວຽດນາມ - ຈີນ, ສອງຝ່າຍໄດ້ສຳເລັດການເຈລະຈາແບ່ງເສັ້ນຊາຍແດນປັກຫຼັກໝາຍໃນເສັ້ນຊາຍແດນເທິງໜ້າດິນທັງໝົດລະຫວ່າງ ຫວຽດນາມ - ຈີນ (ປີ 2008), ລົງບາມ ແລະຜັນຂະຫຍາຍ 3 ເອກະສານຄຸ້ມຄອງຊາຍແດນ ແລະ ດ່ານຊາຍແດນ; ສຳເລັດເປັທາງການການປັກຫຼັກໝາຍເທິງໜ້າດິນ (ປີ 2009). ພາຍຫຼັງການເຈລະຈາເປັນເວລາ 35 ປີ, ນີ້ແມ່ນໄຊຊະນະລວມຂອງສອງປະເທດ ແລະ ເປັນເຫດການປະຫວັດສາດອັນສຳຄັນ ທີ່ສອງປະເທດມີເສັ້ນຊາຍແດນອັນຈະແຈ້ງ. ພ້ອມກັບການສຳເລັດການແບ່ງເຂດອ່າວພາກເໜືອ (ປີ 2000), ສອງປະເທດໄດ້ແກ້ໄຂສຳເລັດ 2 ບັນຫາໃນ 3 ບັນຫາທີ່ປະຫວັດສາດປະໄວ້. ໃນເມື່ອພ້ອມກັນຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງຄວາມສະຫງົບ ໃນເຂດຊາຍແດນເທິງໜ້າດິນ ແລະໃນອ່າວພາກເໜືອ, ສອງຝ່າຍໄດ້ແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຢ່າງຖືກຕ້ອງກົມກ່ອມ, ຊອກຫາວິທີແກ້ ເພື່ອໃຫ້ຊາວປະມົງອຸ່ອຽນໃຈຂຸດຄົ້ນຊັບໃນທະເລຂອງຕົນ. ເສດຖະກິດທະເລຂອງສອງປະເທດໃນອ່າວພາກເໜືອມີ “ແຜນກຳນົດ” ຢ່າງຈະແຈ້ງ ໃຫ້ແກ່ແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາຍາວນານ. ຄວາມຄິດຮ່ວມສຳພັນ ຮ່ວມມືພ້ອມກັນພັດທະນາໃນອ່າວພາກເໜືອ ພວມເປັນຮູບເປັນຮ່າງຂຶ້ນຢ່າງຈະແຈ້ງ. ນີ້ແມ່ນຈຸດເນັ້ນໜັກທີ່ສຳຄັນ ຊ່ວຍປັບປຸງ ແລະ ເພີ່ມທະວີຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈກັນ ໃນກອບຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ລະຫວ່າງສອງປະເທດ.
ທະເລຕາເວັນອອກ ຄືວ່າສັບສົນກວ່າຕັ້ງຫຼາຍ ຍ້ອນມີບັນຫາກ່ຽວພັນເຖິງສອງປະເທດ ແລະມີບັນຫາກ່ຽວພັນເຖິງຫຼາຍປະເທດອື່ນອີກ, ແຕ່ກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານ ໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນທີ່ສຸດ ໃນການສ້າງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ, ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ບັນດາຝ່າຍສົນທະນາ ແລກປ່ຽນ ເຈລະຈາໂດຍກົງ ເພື່ອພ້ອມກັນຊອກຫາວິທີແກ້ ບົນພື້ນຖານກົດໝາຍສາກົນ. ໃນຂະບວນວິວັດການກ້າວໄປເຖິງວິທີແກ້ອັນຍາວນານໃຫ້ແກ່ບັນດາບັນຫາສອງຝ່າຍ, ຫວຽດນາມ ແລະ ຈີນ ພ້ອມກັນປະສານສົມທົບການກວດກາແກ້ໄຂກໍລະນີ ເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ຜ່ອນຄາຍຄວາມເຄັ່ງຕຶງ, ກີດກັ້ນການປະທະກັນ ໂດຍຜ່ານມາດຕະການອັນສຳຄັນຈຳນວນໜຶ່ງເຊັ່ນ: 1- ເຊັນຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບບັນດາຫຼັກການອັນພື້ນຖານ ທີ່ຊີ້ນຳແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາເທິງທະເລ; 2- ຈັດຕັ້ງຕື່ມອີກ 3 ກົນໄກ: ເຈລະຈາກ່ຽວກັບເຂດນອກປາກອ່າວພາກເໜືອ, ຮ່ວວມມືໃນຂົງເຂດທີ່ມີການກະທົບກະເທືອນໜ້ອຍ ແລະ ໜ່ວຍນັກວິຊາການປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບການຮ່ວມມືພ້ອມກັນພັດທະນາ (ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃຕ້ກົນໄກເຈລະຈາຂັ້ນລັດຖະບານ); 3- ສ້າງຕັ້ງ ນຳເຂົ້າຜັນຂະຫຍາຍ 4 ກົນໄກ “ສາຍດ່ວນ” ກວດກາການວິກິດລະຫວ່າງສອງປະເທດ(27).
ໃນຂອບເຂດກວ້າງຂວາງກວ່າ, ທະເລຕາເວັນອອກຍັງມີຄວາມຜິດຂ້ອງກັນ/ແຕກຕ່າງກັນທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງຫຼາຍປະເທດ ຊ້ຳພັດຍັງເປັນສາຍທາງເດີນທະເລສາກົນທີ່ສຳຄັນອັນດັບໜຶ່ງ. ການປະກອບສ່ວນອັນຕັ້ງໜ້າຂອງບັນດາປະເທດ ເຂົ້າໃນການຮັກສາສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບຂອງພາກພື້ນນີ້, ໃນນັ້ນມີທະເລຕາເວັນອອກ, ແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການພາວະວິໄສ. ທະເລຕາເວັນອອກຍາມໃດກໍ່ເປັນຄວາມເອົາໃຈໃສ່ລວມຂອງຫຼາຍປະເທດ, ເປັນຫົວຂໍ້ປະຈຳໃນຫຼາຍເວທີປາໄສພາກພື້ນ ແລະສາກົນ. ບັນດາປະເທດໄດ້ສະແດງຫຼັກໝັ້ນຂອງຕົນໃນລະດັບທີ່ຕ່າງກັນ ແຕ່ລ້ວນແຕ່ມີຄວາມປະສົງໃຫ້ບັນດາຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຈຳກັດຕົວເອງ ແລະມີແຜນນະໂຍບາຍສະໜັບສະໜູນການແກ້ໄຂຄວາມພິພາດດ້ວຍສັນຕິວິທີ ໂດຍຜ່ານການສົນທານາບົນພື້ນຖານກົດໝາຍສາກົນ, ປະຕິບັດຕາມກົດບັດສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ອະນຸສັນຍາສະຫະປະຊາຊາດວ່າດ້ວຍກົດໝາຍທະເລ ປີ 1982, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ເຊີດຊູການປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຖະແຫຼງການກ່ຽວກັບວິທີການປະພຶດ ຂອງບັນດາຝ່າຍ ຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ (DOC) ແລະ ສະແດງເຈດຈຳນົງສ້າງປະມວນຫຼັກການການປະພຶດ ຂອງບັນດາຝ່າຍ ຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ (COC) ໃຫ້ສຳເລັດໂດຍໄວ ແລະ ປະຕິບັດມັນໃນພາກຕົວຈິງ. ບາງຄູ່ຮ່ວມທີ່ສຳຄັນໄດ້ຮ່ວມມືຢ່າງຕັ້ງໜ້າກັບຫວຽດນາມ ເພື່ອສຳຫຼວດ ແລະ ຂຸດຂົ້ນນ້ຳມັນແລະກ໊າດທຳມະຊາດ ຢູ່ໃນເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະໄຫຼ່ທະວີບຂອງຫວຽດນາມ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຍັງເປັນຄູ່ຮ່ວມທີ່ສຳຄັນໃນການຮ່ວມມືດ້ານຄວາມສະຫງົບ - ປ້ອງກັນປະເທດ, ໃນນັ້ນມີການເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດປົກປັກຮັກສາ ກວດກາ ແລະ ຄຸ້ມຄອງທະເລ(28), ຊ່ວຍຫວຽດນາມກະກຽມເຂົ້າຮ່ວມກຳລັງຮັກສາສັນຕິພາບຂອງສະຫະປະຊາຊາດ.
ບາງບົດຮຽນໃຫຍ່ທີ່ຖອດຖອນມາຈາກ ຂະບວນວິວັດການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຂອງຫວຽດນາມ
ເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາປະເທດກຳລັງພັດທະນາ ທີ່ໄຫວພິບໄປນຳໜ້າໃນການຜັນຂະຫຍາຍກໍ່ສ້າງກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ, ຫວຽດນາມຖອດຖອນໄດ້ຫຼາຍບົດຮຽນອັນລ້ຳຄ່າ ໃນພຶດຕິກຳ 12 ປີທີ່ຜ່ານມາ ເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍໃຫ້ດີກວ່າອີກໃນເວລາທີ່ຈະມາເຖິງ.
ທີໜຶ່ງ, ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງແມ່ນເງື່ອນໄຂຕັດສິນເບື້ອງຕົ້ນທີ່ບໍ່ຂະຫຍັບຂະຫຍາຍ; ເປັນເຈົ້າການກຳເອົາໂອກາດ ທ່າອຽງເຄື່ອນຍ້າຍຂອງໂລກ ເພື່ອດັດແປງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດໃຫ້ໄຫວພິບ ອ່ອນໂຍນ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາປັດໄຈອັນສຳຄັນ ທີ່ຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການສ້າງຕັ້ງ ແລະຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.
ທີສອງ, ຮັບຮູ້ແຈ້ງວ່າ ໃນທຸກສາຍພົວພັນລ້ວນແຕ່ມີດ້ານຮ່ວມມື/ສະດວກດີ ແລະ ດ້ານແຕກຕ່າງ. ສິ່ງສຳຄັນ ແລະມີຄວາມໝາຍທີ່ສຸດຂອງບັນດາກອບການພົວພັນນີ້ແມ່ນ ເຈດຈຳນົງເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມື, ຊຸກຍູ້ດ້ານຜົນປະໂຫຍດ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຕັ້ງໝັ້ນ ທຸ່ນທ່ຽງ ກວດກາ ລົດຜ່ອນຄວາມແຕກຕ່າງ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດລວມ. ການຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງໄຫວພິບ ເພື່ອທັງຮັບປະກັນຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ ທັງປະຕິບັດໄດ້ແຜນນະໂຍບາຍ ຂະຫຍາຍການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ເພ່ືອຜົນປະໂຫຍດລວມ.
ທີສາມ, ແຕ່ລະບາດກ້າວສ້າງຕັ້ງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຕ້ອງມີການຄິດໄລ່ຢ່າງລະອຽດ, ຊັ່ງຊາໃນລະດັບກວມລວມ ຍາວນານ, ມີຍຸດທະສາດສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການ ເງື່ອນໄຂຂອງປະເທດ, ຄັດເລືອກເປົ້າໝາຍ ແລະຂົງເຂດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອສ້າງການບຸກທະລຸ.
ທີສີ່, ແກ້ໄຂຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ສາຍພົວພັນລະຫວ່າງການເຊື່ອມຕໍ່ຜົນປະໂຫຍດເມື່ອນຳເອົາການພົວພັນເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ ກັບການຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໃຫ້ຕົກໃສ່ການຂຶ້ນກັບຄູ່ຮ່ວມໃດໜຶ່ງຫຼືບາງຄູ່ຮ່ວມ ຫຼືຖືກຄາຢູ່ລະຫວ່າງກາງການພົວພັນຂອງບັນດາຄູ່ຮ່ວມ.
ທີຫ້າ, ເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໜ້າຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືເນື້ອແທ້; ຕ້ອງຮອບຄອບຖີ່ຖ້ວນໃນການໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາ, ຕັ້ງໝັ້ນໃນການປະຕິບັດ ເພື່ອໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຮ່ວມມືບັນລຸບັນດາໝາກຜົນອັນລະອຽດ.
ທີຫົກ, ການເຂົ້າຮ່ວມຂອງບັນດາເຫຼົ່າທັບທັງໝົດໃນລະບົບການເມືອງ, ຂອງທຸກຊັ້ນຄົນໃນສັງຄົມ, ໃນນັ້ນມີບັນດາວິສາຫະກິດ ແລະທ້ອງຖິ່ນພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳ ນຳພາເປັນເອກະພາບຂອງພັກ-ລັດ ເປັນພື້ນຖານສຳຄັນທີ່ສຸດ ທີ່ຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການຍົກສູງປະສິດທິຜົນ ການຜັນຂະຫຍາຍການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ ຂອງຫວຽດນາມ.
ເປັນອັນວ່າ, ໃນທ່າອຽງໂລກາພິວັດທີ່ນັບມື້ຍິ່ງແຂງແຮງ, ຄຽງຂ້າງການສືບຕໍ່ຮັດແໜ້ນການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດອ້າຍນ້ອງ ເພື່ອນມິດທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ຫວຽດນາມໄດ້ມີຄວາມໄຫວພິບທີ່ສຸດ ໃນການຊອກຫາ ແລະໝູນໃຊ້ບັນດາມາດຕະການການຕ່າງປະເທດຍຸດທະສາດ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບຍຸກສະໃໝ ຕາມທິດຫັນການພົວພັນເປັນຫຼາຍກ້ຳຫຼາຍຝ່າຍ ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ, ນຳເອົາການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມເຂົ້າສູ່ເນື້ອແທ້ ມີປະສິດທິຜົນ. ລະບົບເຄືອຂ່າຍການພົວພັນອັນເລິກເຊິ່ງ ຂອງຫວຽດນາມກັບບັນດາປະເທດ ໄດ້ ພວມ ແລະ ຈະສືບຕໍ່ຖືບົດບາດສຳຄັນ ໃນການຮັດແໜ້ນການພົວພັນລະຫວ່າງຫວຽດນາມ ກັບບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານອ້າຍນ້ອງໃກ້ຄຽງ, ກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມໃນພາກພື້ນ ແລະໃນໂລກ, ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດລວມ. ນີ້ແມ່ນແຫຼ່ງພະລັງທີ່ສ້າງເປັນກຳລັງແຮງນຸ່ມນວນ ຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມກໍ່ຕັ້ງ ແລະຂະຫຍາຍບົດບາດທີ່ຕັ້ງສາກົນ, ຍາດແຍ່ງເອົາໂອກາດ ກໍ່ຄືບັນດາແຫຼ່ງພະລັງທີ່ຮັບໃຊ້ຢ່າງແທດຈິງໃຫ້ແກ່ການສ້າງສາ ແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຮັກສາສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບ ແລະການພັດທະນາ ຂອງພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ ກໍ່ຄືຂອງມະນຸດຊາດໃນລະດັບກວ້າງຂວາງກວ່າ./.
ຂຽນໂດຍ: ຟ້າມບິ່ງມິງ
ກຳມະການສູນກາງພັກ, ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງການຕ່າງປະເທດ
(ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 855, ເດືອນມັງກອນ ປີ 2014)
(1) ໃນເວລາ 44 ປີ (1945 - 1989), ມະນຸດຊາດໄດ້ເຫັນກັບຕາ ປະມານ 120 ການສົງຄາມ/ປະທະກັນ ລພຫວ່າງບັນດາປະເທດ ພາກພື້ນ ແລະ ສົງຄາມກາງເມືອງ. ໃນເວລາ 23 ປີທີ່ຜ່ານມາ (1990 - 2013) ໃນໂລກມີ 101 ການສົງຄາມ/ປະທະກັນ ຕົ້ນຕໍແມ່ນໃນຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ໃນລະດັບທີ່ກວດກາໄດ້ ແລະສົງຄາມກາງເມືອງ.
(2) ລະດັບທີ 1: ບໍ່ມີການພົວພັນດ້ານການທູດ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳ ເປັນປໍລະປັກກັນໜ້າຕໍ່ໜ້າ ຫຼືກຳລັງມີສົງຄາມ; ລະດັບ 2: ມີການພົວພັນດ້ານການທູດ ເພື່ອຮັບຮູ້ຊຶ່ງກັນໃນການພົວພັນສາກົນ ແລະບໍ່ມີການພົວພັນຮ່ວມມືລະອຽດ; ລະດັບທີ 3: ມີການພົວພັນມິດຕະພາບ ແລະຮ່ວມມືໃນບັນດາຂົງເຂດທີ່ຕ່າງກັນ - ນີ້ແມ່ລະດັບແຜ່ຫຼາຍທົ່ວໄປທີ່ສຸດ ໃນການພົວພັນການຕ່າງປະເທດ. ເໜືອລະດັບນີ້, ບັນດາປະເທດຄິດໄລ່ຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນກວ່າອີກໃນການສ້າງຕັ້ງກອບການພົວພັນ; ລະດັບທີ 4: ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານ; ລະດັບທີ 5: ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ; ລະດັບທີ 6: ການພົວພັນສຳພັນທະມິດ ແລະ ບັນດາກອບການພົວພັນພິເສດ.
(3) ໂຮ່ຈີມິນ: ນິພົນຄົບຊຸດ, ສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍ ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2002, ເຫຼັ້ມ 4, ໜ້າ 470
(4), (5) ໂຮ່ຈີມິນ: ປຶ້ມທີ່ໄດ້ແນະນຳ, ເຫຼັ້ມ 5, ໜ້າ 676, 220
(6) ເອກະສານຄົ້ນຄວ້າ ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກ, ສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍ ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2001, ໜ້າ 215
(7) ເວັ້ນແຕ່ບັນດາການພົວພັນສຳພັນທະມິດ ຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາແລະບັນດາປະເທດໃຫຍ່ ທີ່ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ແລະໃນສົງຄາມເຢັນ, ຈີນ ລັດເຊຍ ອີຢິບ ຫວຽດນາມ ແລະເວເນຊູເອລາ ແມ່ນ 5 ປະເທດທີ່ໄປນຳໜ້າ ໃນການສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ. ອີຢິບສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຫັນສູ່ສະຕະວັດທີ XXI ກັບຈີນ ປີ 1999; ຫວຽດນາມສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ກັບສະຫະພາບລັດເຊຍ ເດືອນມີນາ ປີ 2001; ເວເນຊູເອລາສ້າງການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ກັບຈີນ ເດືອນພຶດສະພາ ປີ 2001.
(8) ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດກັບ ລັດເຊຍ, ຈີນ, ອີນເດຍ, ຍີ່ປູ່ນ, ສ.ເກົາຫຼີ, ອັງກິດ, ເຢຍລະມັນ, ຝຣັ່ງ, ອິນໂດເນເຊຍ, ສິງຄະໂປ, ໄທ, ແອັດສະປາຍ, ອີຕາລີ. ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຕາມຂົງເຂດກັບໂຮນລັງ, ເດນໝາກ. ຄູ່ຮ່ວມຮອບດ້ານກັບ ສະຫະລັດອາເມບິກາ, ໂອສະເຕີເລຍ, ມາເລເຊຍ, ເວເນຊູເອລາ, ອູກະເຣນ, ບຣາຊີນ, ຈີເລ, ນິວ ຊີແລນ, ອັກແຊນຕີນາ, ອັບຟຣິກາ ໃຕ້, ເດນໝາກ
(9) ປັນຈຸບັນນີ້ ຫວຽດນາມ ແລະ 13 ປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ມີສັນຍາ ຂໍ້ຕົກລົງ ບົດບັນທຶກຊ່ວຍຈຳນຳກັນທັງໝົດ 954 ສະບັບ ທີ່ກຳລັງມີຄວາມສັກສິດຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ, ກວມເອົາກວ່າ 30% ຂອງຍອດຈຳນວນສັນຍາຂໍ້ຕົກລົງທີ່ມີຄວາມສັກສິດຂອງຫວຽດນາມ ກັບບັນດາປະເທດໃນໂລກ.
(10) ສັງລວມບົນພື້ນຖານຂໍ້ມູນ ໃນລາຍງານຂອງ WTO, IMF (www.imf.org)
(11) ຕາມດຳລັດ ວ່າດ້ວຍການຜັນຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ໂດຍປະທານາທິບໍດີ ວ.ປູຕີນ ລົງລາຍເຊັນປະກາດໃຊ້ ວັນທີ 7 ພຶດສະພາ ປີ 2012. ພາຍຫຼັງ 11 ປີແຫ່ງການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດການພົວພັນ “ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ”, ຫວຽດນາມ ແລະລັດເຊຍ ໄດ້ຍົກລະດັບການພົວພັນລະຫວ່າງສອງປະເທດຂຶ້ນເປັນ “ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານ”
(12) ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີຍີ່ປູ່ນ ຊີນໂຢ ອາເບ ໄດ້ເລືອກຫວຽດນາມເປັນປະເທດທຳອິດເພື່ອໄປຢ້ຽມຢາມ ພາຍຫຼັງເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງ; ທ່ານປະທານາທິບໍດີ ສ.ເກົາຫຼີ ພັກ ກືນຮະເຢ ໄດ້ເລືອກຫວຽດນາມເປັນປະເທດທີ 3 ທີ່ໄປຢ້ຽມຢາມ ທັດຈາກອາເມລິກາ ແລະ ຈີນ; ທ່ານປະທານາທິບໍດີລັດເຊຍ ວ.ປູຕີນ ໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມຫວຽດນາມ 3 ຄັ້ງໃນ 9 ປີແຫ່ງການດຳລົງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີ ແລະ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ; ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີຈີນ ຫຼີ ເຄີ້ສຽງ ໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມຫວຽດນາມ. ສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມປະເທດອີນເດຍ, ອັງກິດ, ເບນຢຽມ, ອີຢູ, ອີຕາລີ, ໄທ; ທ່ານປະທານປະເທດ ໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມປະເທດ ຈີນ, ລາວ, ອີນໂດເນເຊຍ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ, ຮຸງກາຣີ, ເດນໝາກ; ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມປະເທດ ລັດເຊຍ, ຝຣັ່ງ, ຍີ່ປູ່ນ; ທ່ານປະທານສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມປະເທດ ລັດເຊຍ, ເຢຍລະມັນ, ໂປໂລຍ, ສ.ເກົາຫຼີ.
(13) ຫວຽດນາມມີກົນໄກສົນທະນາຍຸດທະສາດຂັ້ນລັດຖະມົນຕີຊ່ວຍວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ກັບຈີນ, ອີນເດຍ, ຍີ່ປູ່ນ, ຝຣັ່ງ, ອັງກິດ, ແລະມີ 9 ກົນໄກສົນທະນາຂັ້ນລັດຖະມົນຕີຊ່ວຍວ່າການຂຶ້ນໄປ ກັບສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໃນກອບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານ ຫວຽດນາມ - ຈີນ, ສອງປະເທດໄດ້ສ້າງຕັ້ງ 4 “ສາຍດ່ວນ” (ລະຫວ່າງການນຳຂັ້ນສູງສອງປະເທດ, ສອງກະຊວງການຕ່າງປະເທດ, ສອງກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ອົງການປະມົງຂອງສອງປະເທດ).
(14) ຄະນະກຳມະການທີ່ກວມດ້ວຍກຳມະການພຽງ 21 ຄົນ ມີສິດຕັດສິນຕົກລົງຮັບຮອງບັນດາມໍລະດົກໂລກທີ່ມີຮູບ ແລະ ອະຮູບ. ການເລືອກຕັ້ງແຕ່ລະຄັ້ງ ເລືອກຕັ້ງຄືນໃໝ່ 1/3 ຈຳນວນກຳລະການທັງໝົດ ແລະບໍ່ແບ່ງຕາມເຂດພູມສາດ ຫາກເລືອກຕັ້ງໂດຍກົງຈາກ 190 ປະເທດສະມາຊິກຂອງ UNESCO. ຫວຽດນາມໄດ້ສະໝັກຮັບເລືອກຕັ້ງຫຼາຍຄັ້ງ ແຕ່ບໍ່ສຳເລັດຜົນ ຍ້ອນການເລືອກຕັ້ງເຂົ້າໃນຄະນະກຳມະການນີ້ມີລັກສະນະແກ່ງແຍ້ງສູງ.
(15) ຫວຽດນາມມີ 7 ມໍລະດົກທີ່ມີຮູບ, 7 ມໍລະດົກອະຮູບ, 8 ເຂດສະຫງວນຊີວະມົນທົນລະດັບໂລກ, 1 ອຸດທະຍານທໍລະນີສາດ. ຍີ່ປູ່ນ, ຈີນ, ຝຣັ່ງ, ແອັດສະປາຍ, ອີຕາບີ, ອັງກິດ, ເຢຍລະມັນ ມີບົດບາດ ແລະອິດທິພົນສຳຄັນໃນອົງການວິຊາສະເພາະຂອງ UNESCO ໃນການຮັບຮອງບັນດານາມມະຍົດນີ້.
(16) ການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດເຂົ້າຫວຽດນາມ ທີ່ໄດ້ຮັບໃບອະນຸຍາດ ແຕ່ວັນທີ 1 ມັງກອນ ຮອດວັນທີ 20 ກັນຍາ ປີ 2013 ບັນລຸ 9,3 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ.
(17) ບໍລິສັດ SamSung ແລະ LG ຂອງ ສ.ເກົາຫຼີ ໄດ້ເລືອກເອົາຫວຽດນາມເປັນ “ທີ່ໝັ້ນ”; ໂຮງງານ Sam Sung ຢູ່ແຂວງ ຫວິງຟຸກ ໄດ້ໃຊ້ກຳມະກອນຫວຽດນາມ 40.000 ຄົນ; ໂຄງການຂອງ Vespa (ອີຕາລີ) ຢູ່ຫວຽດນາມບໍ່ພຽງແຕ່ຜະລິດ ປະກອບເຂົ້າເຄື່ອງເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງໄດ້ຍູ້ແຮງການຄົ້ນຄວ້າປະດິດເຄື່ອງຈັກອີກນຳ.
(18) ພາຍຫຼັງການຢ້ຽມຢາມຂອງທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຫຼີ ເຄີ້ສຽງ ທີ່ຫວຽດນາມ ເດືອນຕຸລາ ປີ 2013
(19) ແອັດສະປາຍ ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາ ຈະສະໜອງທຶນຊ່ວຍເຫຼືອພັດທະນາເປັນທາງການ (ODA) 265 ລ້ານເອີໂຣ ໃຫ້ຫວຽດນາມ ໃນໄລຍະປີ 2008 - 2015; ອັງກິດ ແລະ ຫວຽດນາມ ເຊັນຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບການຊ່ວຍເຫຼືອພັດທະນາ ໄລຍະປີ 2011 - 2015 ດ້ວຍມູນຄ່າ 74 ລ້ານປອນສະເຕີລິງ. ທຶນຊ່ວຍເຫຼືອພັດທະນາເປັນທາງການ ຂອງ ສ.ເກົາຫຼີ ໃຫ້ຫວຽດນາມໄລຍະປີ 2012 - 2015 ແມ່ນ 1,2 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ (ສະເຫຼ່ຍ 250 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ/ປີ ທຽບກັບລະດັບ 150 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ/ປີ ຂອງະໄລຍະກ່ອນ)
(20) ເດນໝາກສະໜັບສະໜູນ 165 ລ້ານກົວຣອນ
(21) ຕາມສະຖິຕິຂອງກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ການຄ້າ, ລວມຍອດມູນຄ່າການຄ້າຂາອອກ ຂາເຂົ້າຂອງຫວຽດນາມໃນ 9 ເດືອນຕົ້ນປີ 2013 ບັນລຸ 193 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ.
(22) ມູນຄ່າການຄ້າ ຫວຽດນາມ - ລັດເຊຍ ເພີ່ມຂຶ້ນ 6 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2000 - 2013, ຫວຽດນາມ - ອີນເດຍ ເພີ່ມຂຶ້ນ 4 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2006 - 2012, ຫວຽດນາມ - ຈີນ ເພີ່ມຂຶ້ນ 3,5 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2007 - 2012, ຫວຽດນາມ - ສ.ເກົາຫຼີ ເພີ່ມຂຶ້ນ 2,4 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2008 - 2013, ຫວຽດນາມ - ຍີ່ປູ່ນ ເພີ່ມຂຶ້ນ 1,33 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2008 - 2013, ຫວຽດນາມ - ອັງກິດ ເພີ່ມຂຶ້ນ 2,1 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2010 - 2013, ຫວຽດນາມ - ເຢຍລະມັນ ເພີ່ມຂຶ້ນ 1,6 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2010 - 2013, ຫວຽດນາມ - ແອັດສະປາຍ ເພີ່ມຂຶ້ນ 1,8 ເທື່ອໃນໄລຍະ 2008 - 2013
(23) ມາຮອດດຽວນີ້ ມີ 43 ປະເທດໄດ້ຮັບຮອງລະບຽບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຂອງຫວຽດນາມ. 8 ປະເທດຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ໄດ້ຮັບຮອງລະບຽບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຂອງຫວຽດນາມ ຄື ຈີນ (ປີ 2004), ລັດເຊຍ (ປີ 2007), ສ.ເກົາຫຼີ (ປີ 2009), ອີນເດຍ (ປີ 2009), ຍີ່ປູ່ນ (ປີ 2011), ສິງຄະໂປ, ອີນໂດເນເຊຍ ແລະ ໄທ (ປີ 2007, ໃນກອບອາຊຽນ)
(24) ບັນດາງານມະໂຫສົບ (Festival) ຮ້າລອງ, ເຮວ້, ດ່ານັ້ງ, ດ່າຫຼາດ...
(25) ໃນການມາຢ້ຽມຢານຂອງທ່ານປະທານາທິບໍດີ ພັກ ກືນຮະເຢ ທີ່ຫວຽດນາມ, ສ.ເກົາຫຼີໄດ້ຕົກລົງຮັບແຮງານຫວຽດນາມຄືນໃໝ່ ປະມານ 10.000 ຄົນ ເຊິ່ງເປັນພວກທີ່ໄດ້ສຳເລັດລະບຽບການຕ່າງໆ ແລະ ຮຽນພາສາເກົາຫຼີແລ້ວ.
(26) ປີ 2010 ແມ່ນ 8 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ປີ 2011 ແມ່ນ 9 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ປີ 2012 ແມ່ນ 10 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ຄາດກະວ່າປີ 2013 ແມ່ນ 11 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ (ຫວຽດນາມຢືນໃນອັນດັບທີ່ 9 ຂອງໂລກ ທີ່ໄດ້ຮັບເງິນຄຳໂດຍປະຊາຊົນຂອງຕົນຝາກມາຈາກຕ່າງປະເທດຫຼາຍສຸດ)
(27) ລະຫວ່າງການນຳຂັ້ນສູງ, ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ, ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ແລະອົງການປະມົງຂອງສອງປະເທດ
(28) ພົ້ນເດັ່ນແມ່ນ ການຮ່ວມມືດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດ - ຄວາງສະຫງົບ, ປະສານສົມທົບຫຼັກໝັ້ນກັບລັດເຊຍ, ຈີນ, ຍີ່ປູ່ນ, ສ.ເກົາຫຼີ, ອີນເດຍ, ອີນໂດເນເຊຍ, ສິງຄະໂປ, ໄທ... ລັດເຊຍຂາຍໃຫ້ຫວຽດນາມ ເຮືອດຳນ້ຳລຸ້ນໃໝ່ ກີໂລ 6 ລຳ, ເຮືອບິນ ຊູໂຄຍ ລຸ້ນໃໝ່, ຝຶກແອບນາຍທະຫານບັນຊາການ, ກໍ່ສ້າງຖັນແຖວທະຫານເຮືອດຳນ້ຳ... ສົມທົບການລາດຕະເວນກວດກາ, ສັງສັນກັບຈີນ, ອີນໂດເນເຊຍ, ໄທ...


c: text/html

text:
ແຕ່ການພັດທະນາຢ່າງຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນຂອງພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ...
ໃນສະພາບທີ່ບັນດາພາກພື້ນໃນໂລກຕ້ອງປະເຊີນໜ້າກັບບັນຫາທີ່ສຳຄັນຕ່າງໆເຊັ່ນ ການເຕີບໂຕຈີດີພີຂອງທົ່ວໂລກຍັງບໍ່ທັນໜັກແໜ້ນ ການຄ້າເສລີຍັງພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງນັ້ນ ພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກພັດສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການປະເມີນວ່າ ເປັນພາກພື້ນທີ່ນຳໜ້າໂລກທາງດ້ານການເຕີບໂຕເສດຖະກິດ. ຕາມການຄາດຄະເນຂອງກອງທຶນການເງິນສາກົນ (IMF) ເດືອນເມສາ 2014, ການເຕີບໂຕຈີດີພີຂອງທົ່ວໂລກປີ 2014 ອາດຈະບັນລຸລະດັບ 3,6% ແລະປີ 2015 ຈະໄດ້ 3,9%(1). ບັນດາປະເທດກຳລັງພັດທະນາສືບຕໍ່ປະເຊີນໜ້າກັບສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆ ຍ້ອນການປ່ຽນແປງໃນນະໂຍບາຍການເງິນຂອງອາເມລິກາ. ຕໍ່ກັບບັນດາປະເທດຈະເລີນພັດທະນາ, ລະດັບເງິນເຟີ້ (inflate) ຕ່ຳໃນໄລຍະຍາວນານ (ພິເສດແມ່ນໃນພາກພື້ນທີ່ໃຊ້ເງິນເອີໂຣ) ອາດຈະນາບຂູ່ການເຕີບໂຕ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳຍັງຈະພາໃຫ້ເກີດການຂາດແຄນເງິນຕາ (deflate). ໃນເວລານັ້ນ, ການເຕີບໂຕຈີດີພີຂອງພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີພິກ ໃນໄລຍະປັດຈຸບັນໄດ້ປະມານ 7,5% - 8%, ປະກອບສ່ວນ 40% ຈີດີພີທົ່ວໂລກ, 50% ລວມຍອດມູນຄ່າການຄ້າຕ່າງປະເທດໃນທົ່ວໂລກ(2). ບໍ່ພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ, ພາກພື້ນນີ້ພວມພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນຍ້ອນຄວາມຄິດລິເລິ່ມທີ່ສຳຄັນສອງປະການກ່ຽວກັບການຄ້າເສລີຄື ສັນຍາຄູ່ຮ່ວມເສດຖະກິດຍຸດທະສາດຂ້າມປາຊີຟິກ (TPP) ແລະສັນຍາຄູ່ຮ່ວມເສດຖະກິດຮອບດ້ານໃນພາກພື້ນ (RCEP). ຄຽງຂ້າງການພັດທະນາຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້ຂອງບັນດາລະບົບເສດຖະກິດໃຫຍ່ ເຊັ່ນຈີນ ອິນເດຍ ລັດເຊນ,... ການເພີ່ມທະວີການລົງທຶນ ແລະຕິດຕໍ່ແລກປ່ຽນພາຍໃນພາກພື້ນກໍ່ເປັນຈຸດທີ່ສຳຄັນໃນວິວັດການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ການຄ້າຂອງພາກພື້ນ.
ດ້ວຍການເຄື່ອນຍ້າຍບົດບາດເສດຖະກິດ, ພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກຍັງມີບົດບາດທີ່ຕັ້ງນັບມື້ນັບໃຫຍ່ໂຕຕໍ່ກັບບັນດາບັນຫາທົ່ວໂລກ. ທ່ານນາງຮີລາຣີ ກລິນເຕີນ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດອາເມລິກາ ເຄີຍໄດ້ຢັ້ງຢືນວ່າ ສະຕະວັດທີ XXI ແມ່ນ “ສະຕະວັດແຫ່ງປະຊີຟິກ”, ແລະພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ໄດ້ແລະພວມກາຍເປັນກຳລັງຂັບເຄື່ອນຫຼັກແຫຼ່ງຂອງລະບົບການເມືອງທົ່ວໂລກ(3). ເລື່ອງນີ້ສະແດງອອກຢ່າງຈະແຈ້ງຢູ່ທີ່ ບັນດາປະເທດໃຫຍ່ລ້ວນແຕ່ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງວິວັດການພັດທະນາຂອງພາກພື້ນ, ເພີ່ມທະວີການພົວພັນຫຼາຍດ້ານກັບພາກພື້ນ, ພິເສດແມ່ນ ປັບປຸງແລະເປີດກວ້າງການຮ່ວມມື ຢູ່ໃນເວທີປາໄສພາກພື້ນທີ່ສຳຄັນຕ່າງໆ ຄື ເວທີປະໄສການຮ່ວມມືເສດຖະກິດພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ (APEC), ເວທີປາໄສການຮ່ວມມືອາຊີ - ເອີຣົບ (ASEM), ສະມາຄົມບັນດາປະເທດອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ (ASEAN) ແລະບັນດາກອງປະຊຸມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ສ້າງຕັ້ງບັນດາລະບຽບວາລະການຮ່ວມມືຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ ໃນຂົງເຂດຕ່າງໆ ຄືເສດຖະກິດ ການເມືອງ, ທີ່ເຕື້ອງເຖິງບັນດາບັນຫາທົ່ວໂລກ,... ດ້ານອື່ນ, ພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກກໍ່ເປັນບ່ອນທີ່ເກີດມີ “ຈຸດເຄັ່ງຮ້ອນ” ຫຼາຍຈຸດເຊັ່ນ ສະພາບການເຄັ່ງຮ້ອນຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ, ທະເລຈີນຕາເວັນອອກ ແລະ ຢູ່ແຫຼມເກົາຫຼີ,... ນີ້ແມ່ນບັນດາບັນຫາທີ່ເຊື່ອງຊ້ອນເຄາະຮ້າຍຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ກັບຄວາມສະຫງົບຂອງພາກພື້ນ ແລະຂອງໂລກ. ສະພາບການພາຍໃນຂອງຫຼາຍປະເທດກໍ່ຜັນປ່ຽນຢ່າງສັບສົນ ເຊິ່ງໃນນັ້ນຄວນເອົາໃຈໃສ່ເຖິງລັດທິຊາດນິຍົມຈັດໂພດ. ນອກຈາກນັ້ນ, ບັນດາບັນຫາຄວາມສະຫງົບທີ່ບໍ່ເປັນແບບດັ້ງເດີມ ກໍ່ເກີດຄວາມເຄັ່ງຮ້ອນສັບສົນ, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງບັນດາປະເທດເພື່ອແກ້ໄຂ.
ການກໍ່ຮ່າງສ້າງຕົວຂຶ້ນຂອງໂຄງປະກອບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກກໍ່ແມ່ນບັນຫາທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່. ຍ້ອນວ່າ, ທີໜຶ່ງ, ເຂົ້າໃຈແບບລວມທີ່ສຸດ, ໂຄງປະກອບພາກພື້ນແມ່ນເຄືອຂ່າຍໜຶ່ງຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍບັນດາອົງການ ສະຖາບັນ ເວທີປາໄສ ຂໍ້ຕົກລົງສອງຝ່າຍແລະຫຼາຍຝ່າຍ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາກົນໄກອື່ນ ໃນການແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາຄວາມຈະເລີນຖາວອນ ສັນຕິພາບ ແລະຄວາມສະຫງົບ(4). ທີສອງ, ຜູ້ຊຳນານງານພິເສດຫຼາຍຄົນໃຫ້ທັດສະນະວ່າ ໂຄງປະກອບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກໄດ້ອີງໃສ່ພື້ນຖານການສົມທົບລະຫວ່າງຫຼາຍວິວັດທະນາການຮ່ວມມືໃນພາກພື້ນ, ຊຶ່ງໃນນັ້ນ ອາຊຽນພວມພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນ ເໝືອນດັ່ງໃຈກາງແຫ່ງການເຊື່ອມສຳພັນບັນດາວິວັດທະນາການດັ່ງກ່າວໃນລະດັບຕ່າງໆທີ່ຕ່າງກັນ. ເວົ້າຢ່າງອື່ນ, ລັກສະນະພິເສດຂອງໂຄງປະກອບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກປັດຈຸບັນແມ່ນການເຊື່ອມສຳພັນຫຼາຍຂັ້ນຊັ້ນ ອັນມີຫຼາຍເວທີປາໄສທີ່ສຳຄັນຄື ອາຊຽນ, ອາເປັກ, ກອງປະຊຸມລັດຖະມົນຕີປ້ອງກັນຊາດບັນດາປະເທດອາຊຽນເປີດກວ້າງ (ADMM+), TPP, RCEP... ທີສາມ, ບັນດາກົນໄກຮ່ວມມືຫຼາຍຝ່າຍໃນພາກພື້ນຍັງມີລັກສະນະຊ້ຳຊ້ອນກັນ, ຍັງບໍ່ທັນເປັນໂຄງປະກອບທີ່ໝັ້ນທ່ຽງ ທີ່ມີຄວາມສາມາດແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາໃຫຍ່ໃນພາກພື້ນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ລາຍງານ “ບັນດາທ່າອຽງຂອງໂລກປີ 2030: ບັນດາໂລກອື່ນ” ຂອງຄະນະມົນຕີສືບລາຊະການລັບແຫ່ງຊາດອາເມລິກາເຄີຍສັງເກດວ່າ “ທະວີບອາຊີທີ່ນັບມື້ນັບມີຫຼາຍຂົ້ວ ແຕ່ຂາດຂອບຄວາມສະຫງົບພາກພື້ນ ທີ່ມີຄວາມສາມາດແກ້ໄຂຕັດສິນແລະລົດຜ່ອນຄວາມເຄັ່ງຕຶງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງອາດຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການນາບຂູ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາສິ່ງນາບຂູ່ໃນທົ່ວໂລກ”(5).
... ເຖິງການດັດແປງນະໂຍບາຍຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່
ນັບແຕ່ປີ 2011, ອາເມລິກາ ໄດ້ດັດແປງຢ່າງແຂງແຮງການພົວພັນກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ຕາມທິດເພິ່ມທະວິການເຂົ້າຮ່ວມທີ່ມີລັກສະນະຍຸດທະສາດໃນການພົວພັນກັບພາກພື້ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການຢືນຢັນນະໂຍບາຍໃນບົດຄວາມ “ສະຕະວັດປາຊີຟິກ” ຂອງທ່ານນາງຮີລາຣີ ກລິນເຕີນ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດອາເມລິກາ ທີ່ລົງພິມໃນວາລະສານ ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ເດືອນພະຈິກ 2011. ຕາມນັ້ນ, ອາເມລິກາໃຫ້ຄວາມສຳຄັນເປັນພິເສດຕໍ່ການປັບປຸງ ແລະເພີ່ມທະວີການພົວພັນສອງຝ່າຍກັບ ປະເທດສຳພັນທະມິດຂອງຕົນ (ຍີ່ປູ່ນ ສ.ເກົາຫຼີ ໂອສະເຕີເລຍ ໄທ ຟີລີປີນ) ກໍ່ຄືກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມ (ຈີນ ອິນເດຍ ອິນໂດເນເຊຍ ສິງຄະໂປ ມົງໂກ ຫວຽດນາມ...); ເພີ່ມທະວີການເຂົ້າຮ່ວມໃນບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງພາກພື້ນ, ບັນດາເວທີປາໄສພະຫຸພາຄີ ກ່ຽວກັບບັນຫາຕ່າງໆຫຼາຍບັນຫາ (ASEAN, APEC, ARF - ເວທີປາໄສຄວາມສະຫງົບພາກພື້ນອາຊຽນ, EAS - ການປະຊຸມສຸດຍາດອາຊີຕາເວັນອອກ...); ຍູ້ແຮງການພົວພັນກັບພາກພື້ນນີ້ໃນຂົງເຂດຕ່າງໆ ຄືເສດຖະກິດ-ການຄ້າ, ຄວາມສະຫງົບ-ການທະຫານ, ປະຊາທິປະໄຕ ແລະສິດທິມະນຸດ.
ເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍຍຸດທະສາດ “ຫັນເພົາ/ສ້າງຄວາມສົມດຸນຄືນໃໝ່” ຢູ່ທະວີບອາຊີ, ອາເມລິກາໄດ້ຢືນຢັນອີກຄັ້ງ ແລະຕັ້ງໜ້າປັບປຸງການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດສຳພັນທະມິດທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ຊຸກຍູ້ການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມໃໝ່ ທີ່ອາເມລິກາຖືວ່າຄູ່ຮ່ວມນັ້ນນັບມື້ມີບົດບາດທີ່ຕັ້ງສຳຄັນໃນພາກພື້ນ, ເຊັ່ນຫວຽດນາມ ສິງຄະໂປ ມາເລເຊຍ,... ສິ່ງທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ຄື ອາເມລິກາຕັ້ງໜ້າເຂົ້າຮ່ວມໃນການກໍ່ສ້າງໂຄງປະກອບພາກພື້ນ, ເພີ່ມທະວີການພົວພັນກັບອາຊຽນ, ເຂົ້າຮ່ວມເປັນທາງການໃນການປະຊຸມສຸດຍອດອາຊີຕາເວັນອອກ ປີ 2011. ໃນເມື່ອເພີ່ມທະວີເປັນແຕ່ລະກ້າວ ການພົວພັນຫຼາຍດ້ານກັບພາກພື້ນ, ແຕ່ປີ 2010, ອາເມລິກາກໍ່ມີການເຄື່ອນເໜັງເພີ່ມທະວີການສົມທົບກັບພາກພື້ນ ໃນບັນຫາທີ່ກ່ຽວພັນກັບສະພາບການທະເລຕາເວັນອອກ ບົນພື້ນຖານເຄົາລົບປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍສາກົນ, ຮຽກຮ້ອງບັນດາຝ່າຍແກ້ໄຂການແກ່ງແຍ້ງດ້ວຍສັນຕິວິທີ, ບໍ່ໃຊ້ກຳລັງອາວຸດ ຫຼືນາບຂູ່ໃຊ້ກຳລັງອາວຸດ.
ການດັດແປງນະໂຍບາຍຂອງຈີນ ຕໍ່ກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ໄດ້ສະແດງອອກໃນເອກະສານອັນສຳຄັນຫຼາຍສະບັບ ຂອງພັກກອມມູນິດຈີນ ກໍ່ຄືໃນການຜັນຂະຫຍາຍຕົວຈິງ. ນະໂຍບາຍຂອງຈີນຕໍ່ກັບພາກພື້ນມີບາງຈຸດທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ດັ່ງນີ້: ທີໜຶ່ງ, ຈີນຢືນຢັນສືບຕໍ່ປົວແປງ ແລະຂະຫຍາຍການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດຈະເລີນພັດທະນາ ໂດຍຜ່ານການເປີດກວ້າງຂົງເຂດການຮ່ວມມື ແລະສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງສອດຄ່ອງເໝາະສົມ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຕັ້ງໜ້າພະຍາຍານສ້າງການພົວພັນແບບໃໝ່ ທີ່ເປັນປົກກະຕິ ຍາວນາ ແລະຂະຫຍາຍຕົວດີ ກັບບັນດາປະເທດມະຫາອຳນາດ; ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ ບັນດາປະເທດກຳລັງພັດທະນາ. ທີສອງ, ສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືຫຼາຍຝ່າຍ ແລະພາກພື້ນ, ກັບບັນດາການຈັດຕັ້ງຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ກຸ່ມບັນດາລະບົບເສດຖະກິດໃຫຍ່ (G20), ອົງການຈັດຕັ້ງການຮ່ວມມືຊຽງໄຮ້ (SCO), ກຸ່ມປະເທດທີ່ມີການພັດທະນາທາງເສດຖະກິດຢ່າງໄວວາ (BRICS),... ໃນນັ້ນໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດເຖິງການສ້າງໂຄງປະກອບພາກພື້ນ ທີ່ມີຜົນດີໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາຂອງຈີນ ໃນສະພາບການໃໝ່. ທີສາມ, ບຸລິມະສິດນຳໃຊ້ “ກຳລັງແຮງນຸ່ມນວນ” ເຊັ່ນການທູດມະຫາຊົນ, ການທູດປະຊາຊົນ, ແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ,... ເພື່ອເພີ່ມທະວີອິດທິພົນຂອງຈີນຢູ່ໃນພາກພື້ນ ແລະໃນໂລກ. ກໍ່ຢູ່ໃນກະແສນີ້, ຈີນເພີ່ມທະວີບັນດາຊ່ອງສາຍການຮ່ວມມືທາງດ້ານພັກ ເໝືອນດັ່ງເຄື່ອງມືອັນສຳຄັນໜຶ່ງເພື່ອເພີ່ມທະວີການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມທີ່ຕ່າງກັນ.
ອີງໃສ່ບັນດາເສົາຄ້ຳເທິງນີ້, ຈີນສືບຕໍ່ເພີ່ມທະວີການພົວພັນກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກຢ່າງແຂງແຮງ. ນັບແຕ່ເມື່ອຂຶ້ນກຳອຳນາດ, ໜຶ່ງໃນບັນດາບາດກ້າວທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດຂອງທ່ານປະທານປະເທດຈີນ ສີ ຈິ້ນຜິງ ແມ່ນຊຸກຍູ້ “ສາຍພົວພັນປະເທດໃຫຍ່ແບບໃໝ່” ກັບອາເມລິກາ ຊຶ່ງສິ່ງຂີດໝາຍສຳຄັນຄື ຄວາມເຫັນດີເປັນເອກະສັນພ້ອມກັນຊຸກຍູ້ສາຍພົວພັນນີ້ ກັບທ່ານປະທານາທິບໍດີອາເມລິກາ ບາຣັກ ໂອບາມາ ໃນການຢ້ຽມຢາມຂອງທ່ານປະທານປະເທດຈີນ ທີ່ອາເມລິກາ ເມື່ອເດືອນມິຖຸນາ 2013. ຈີນກໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການຊຸກຍູ້ສອງເສົາຄ້ຳຄືຄວາມສະຫງົບ ແລະເສດຖະກິດ ຢູ່ໃນບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ ແລະເວທີປາໄສໃນພາກພື້ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການຮ່ວມມືກັບອາຊຽນ ແລະປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມຄິດລິເລິ່ມກ່ຽວກັບ ສັນຍາຄູ່ຮ່ວມເສດຖະກິດຮອບດ້ານໃນພາກພື້ນ (RCEP). ກ່ຽວກັບກຳລັງແຮງ “ນຸ່ມນວນ”, ຈີນຍູ້ແຮງວຽກງານໂຄສະນາ, ການສັງສັນປະຊາຊົນ, ກໍ່ສ້າງບັນດາ “ສະຖາບັນຂົງຈື໋” ຢູ່ໃນ ແລະນອກພາກພື້ນ. ໃນການຜັນຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງຈີນ ມີຈຸດໜຶ່ງທີ່ບໍ່ສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ ຄື, ດ້ານໜຶ່ງ, ເຊີດຊູນະໂຍບາຍ “ການທູດແບບເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ”; ດ້ານອື່ນ, ຈີນມີການກະທຳກໍ່ການປະທະຢ່າງລຽນຕິດ ກັບບັນດາປະເທດໃກ້ຄຽງ ໃນການແກ່ງແຍ້ງອຳນາດອະທິປະໄຕໃນທະເລ ໝູ່ເກາະ.
ໂດຍເປັນປະເທດໃຫຍ່ ແລະມີບົດບາດທີ່ຕັ້ງຍຸດທະສາດສຳຄັນຢູ່ໃນພາກພື້ນ, ຍີ່ປູ່ນ ໃນເວລາມໍ່ໆມານີ້ໄດ້ດັດແປງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດເວົ້າລວມ ກໍ່ຄືນະໂຍບາຍຕໍ່ກັບພາກພື້ນເວົ້າໂດຍສະເພາະ. ແຜນຍຸດທະສາດຄວາມສະຫງົບແຫ່ງຊາດ ໄດ້ຖືກລັດຖະບານຍີ່ປູ່ນດັດແປງຕາມທິດ ອະນຸຍາດໃຫ້ໃຊ້ສິດຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນຕົວລວມໝູ່, ເພີ່ມຄວາມສາມາດສູ້ຮົບຂອງກອງທັບຍີ່ປູ່ນ, ກຽມຄວາມພ້ອມເພື່ອຮັບມືກັບສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆ ດ້ານຄວາມສະຫງົບ. ຍີ່ປູ່ນກໍ່ເພີ່ມລາຍຈ່າຍໃຫ້ແກ່ງົບປະມານການປ້ອງກັນຊາດ, ເລີກລ້າງນະໂຍບາຍເກືອດຫ້າມການຂາອອກອາວຸດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີການທະຫານ ຊຶ່ງເປັນນະໂຍບາຍທີ່ມີຄວາມສັກສິດແຕ່ປີ 1967. ຄຽງຂ້າງນັ້ນ, ຍີ່ປູ່ນເພີ່ມທະວີການພົວພັນຫຼາຍດ້ານກັບອາເມລິກາ, ປົວແປງການພົວພັນກັບ ສ.ເກົາຫຼີ ແລະຫຼາຍປະເທດຢູ່ໃນພາກພື້ນ; ສະແດງຄຳເວົ້າທີ່ແຂງແຮງ, ບົດບາດທີ່ໃຫຍ່ໂຕກວ່າເກົ່າ ໃນບັນດາບັນຫາຄວາມສະຫງົບ ແລະການພັດທະນາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ບັນຫາທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງອຳນາດອະທິປະໄຕໃນທະເລ ໝູ່ເກາະ ໃນການສົນທະນາສອງຝ່າຍ ແລະໃນບັນດາເວທີປາໄສຫຼາຍຝ່າຍ; ເປັນເຈົ້າການສະໜັບສະໜູນບົດບາດເປັນໃຈກາງຂອງອາຊຽນ ໃນການເຊື່ອມສຳພັນຕ່າງໆຢູ່ພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ.
ໃນເວລານັ້ນ, ອິນເດຍ ສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ນະໂຍບາຍ “ຫັນໄປສູ່ທິດຕາເວັນອອກ” ຊຶ່ງໄດ້ວາງອອກມາໃນຊຸມປີຕົ້ນທົດສະວັດທີ 9 ຂອງສະຕະວັດທີ XX, ແຕ່ຫາກໍ່ໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງແຂງແຮງໃນຊຸມປີມໍ່ມານີ້ ຕາມທິດ: ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການພັດທະນາການພົວພັນເສດຖະກິດ - ການຄ້າສອງຝ່າຍ ແລະຫຼາຍຝ່າຍ; ເພີ່ມທະວີການເຄື່ອນໄຫວຂອງກອງທັບເຮືອຢູ່ພາກພື້ນ ເພື່ອຊ່ວຍໜູນໃຫ້ແກ່ການເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືຍຸດທະສາດ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການເຂົ້າຮ່ວມໃນບັນດາເວທີປາໄສຄວາມສະຫງົບໃນພາກພື້ນ, ເຊັ່ນ ARF, EAS... ກໍ່ຢູ່ໃນຄວາມມານະພະຍາຍາມນີ້, ອິນເດຍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ກວ່າເກົ່າເຖິງການຮ່ວມມືທາງດ້ານຄວາມສະຫງົບ - ການທະຫານ, ແບ່ງປັນບົດຮຽນການທະຫານກັບຫຼາຍປະເທດໃນພາກພື້ນ; ເພີ່ມທະວີການຊອກຫາ ແລະພັດທະນາການພົວພັນກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຢູ່ໃນພາກພື້ນ, ກວມທັງອາເມລິກາ, ແນໃສ່ເຮັດໃຫ້ການຊັ່ງຊາກຳລັງມີຄວາມສົມດຸນ, ຖ່ວງດຸນກຳລັງກັບບັນດາປະເທດໃຫຍ່ອື່ນໆ, ສ້າງສິ່ງແວດລ້ອມອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ນະໂຍບາຍ “ຫັນໄປສູ່ທິດຕາເວັນອອກ” ໃນກຳນົດເວລາຍາວນານ, ຮັບປະກັນຖານະທີ່ຕັ້ງປະເທດໃຫຍ່ຂອງອິນເດຍ ໃນການເຊື່ອມຕໍ່ມະຫາສະມຸດປາຊີຟິກ ກັບມະຫາສະມຸດອິນເດຍ.
ຕໍ່ກັບລັດເຊຍ, ພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ຍາມໃດກໍ່ໄດ້ຮັບບຸລິມະສິດໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງລັດເຊຍ ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້. ລັດເຊຍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດເຖິງການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ໃນຫຼາຍກົນໄກຮ່ວມມືທີ່ຕ່າງກັນຂອງພາກພື້ນ ກໍ່ຄືອະນຸພາກພື້ນ ແນໃສ່ຍາດແຍ່ງເອົາບັນດາກຳລັງຊ້ອນແຝງ ເພື່ອພັດທະນາເສດຖະກິດ - ການຄ້າ ກໍ່ຄືຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືຕ້ານການກໍ່ການຮ້າຍ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ. ລັດເຊຍປະກອບສ່ວນອັນຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການລົດຜ່ອນຂໍ້ຈຳກັດຕ່າງໆ ໃນຄວາມຄິດລິເລິ່ມກ່ຽວກັບປະຊາຄົມອາຊີ - ປາຊີຟິກ (APC) ແລະ ປະຊາຄົມອາຊີຕາເວັນອອກ (EAC). ຄຽງຂ້າງນັ້ນ, ລັດເຊຍເອົາໃຈໃສ່ຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືຍຸດທະສາດໃນຫຼາຍຂົງເຂດ, ເຊັ່ນພະລັງງານ, ເຊື້ອເພີງ, ການບິນອາວະກາດ, ໄຟຟ້າປະລະມານູ, ເຕັກໂນໂລຊີສື່ຂ່າວ,... ສິ່ງທີ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ແມ່ນ ຄວາມມານະພະຍາຍາມຕ່າງໆຂອງລັດເຊຍໃນການປົວແປງການພົວພັນກັບອາເມລິກາ ໃນສະໄໝປະຈຳການທຳອິດຂອງທ່ານປະທານາທິບໍດີບາຣັກ ໂອບາມາ (ກວມທັງຂໍ້ຕົກລົງສອງຝ່າຍກ່ຽວກັບບັນຫາລົດຜ່ອນອາວຸດນິວເກຼຍຍຸດທະສາດ), ເຖິງວ່າລະຫວ່າງສອງປະເທດຍັງມີຄວາມລະແວງສົງໄສກັນ ແລະຄວາມເຫັນແຕກຕ່າງກັນ ໃນບາງຂົງເຂດ; ໃນການປັບປຸງ ແລະຂະຫຍາຍການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດນຳໜ້າໃນພາກພື້ນເຊັ່ນ ຈີນ ຍີ່ປູ່ນ ອິນເດຍ. ນັບແຕ່ເມື່ອແຫຼມ ກຣີເມຍ ໄດ້ໂຮມເຂົ້າໃນສະຫະພັນລັດເຊຍ, ຕໍ່ໜ້າແຮງໜີບທາງດ້ານການເມືອງ - ການທູດ - ເສດຖະກິດຂອງອາເມລິກາ ແລະຝ່າຍຕາເວັນຕົກ, ປະເທດລັດເຊຍຍິ່ງຫັນໄປສູ່ການຍູ້ແຮງການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດໃນພາກພື້ນ ແລະເວທີປາໄສພາກພື້ນ ຢູ່ອາຊີ - ປາຊີຟິກ ເພື່ອແນໃສ່ມ້າງສະພາບການຫຍຸ້ງຍາກນີ້.
ໂດຍເປັນອັດຕະພາບພິເສດໃນການພົວພັນກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ, ສະຫະພາບເອີຣົບ (EU) ໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ ກໍ່ຕັ້ງໜ້າຜັນຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍເພີ່ມທະວີການພົວພັນກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ເພື່ອແກ່ງແຍ້ງທາງດ້ານບົດບາດກັບບັນດາປະເທດໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ນີ້. ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ສະແດງອອກໃນການຍູ້ແຮງການເຄື່ອນໄຫວທາງການທູດກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ໂດຍຜ່ານການຢ້ຽມຢາມຕ່າງໆ ຂອງປະມຸກບັນດາປະເທດອີຢູ ກໍ່ຄືຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຂັ້ນສູງຂອງອີຢູ ພ້ອມກັນກັບການສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດ - ການຄ້າ. ອີຢູຍູ້ແຮງການຮ່ວມມືກັບບັນດາເວທີປາໄສພາກພື້ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນກັບອາຊຽນ; ເປີດນຳໃຊ້ສຳນັກງານຜູ້ຕາງໜ້າຢູ່ມຽນມາ, ເຈລະຈາຂໍ້ຕົກລົງຂອບກັບ ໂອສະເຕີເລຍ, ນິວ ຊີເລິນ, ປະກີສະຖານ ແລະ ອັບຄານີສະຖານ, ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຕາງໜ້າປະຈຳການທີ່ເຄື່ອນໄຫວຄຽງຂ້າງອາຊຽນ,... ອີຢູມີສຽງເວົ້າສຽງປາກບັນມື້ຍິ່ງສຳຄັນ ແລະຕິດຕາມໃກ້ຊິດການຜັນປ່ຽນຕ່າງໆດ້ານຄວາມສະຫງົບ - ການເມືອງຢູ່ພາກພື້ນ; ສະແດງຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍກ່ຽວກັບສະພາບຄວາມເຄັ່ງຕຶງທີ່ມີທ່າອຽງເພີ່ມຂຶ້ນຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ ແລະທະເລຈີນຕາເວັນອອກ; ຕັ້ງໜ້າຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືກັບບັນດາຄູ່ຮ່ວມສຳຄັນ ທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ (ປີ 2012, ທ່ານ ກ.ອາສະເຕີນ ຂ້າຫຼວງໃຫຍ່ຮັບຜິດຊອບບັນດາບັນຫາການຕ່າງປະເທດ ແລະນະໂຍບາຍຮັກສາຄວາມສະຫງົບຂອງອີຢູ ໄດ້ພ້ອມກັນກັບລັດຖະມົນຕີການຕ່າງປະເທດອາເມລິກາ ທ່ານນາງຮີລາຣີ ກລິນເຕີນ ລົງນາມໃນຖະແຫຼງການຮ່ວມວ່າດ້ວຍການຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມືອີຢູ - ອາເມລິກາຢູ່ທະວີບອາຊີ).
ຜົນກະທົບຕ່າງໆຕໍ່ກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ
ການທີ່ບັນດາປະເທດໃຫຍ່ດັດແປງນະໂຍບາຍຢ່າງລຽນຕິດ ແລະເພີ່ມທະວີການພົວພັນກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ຍ້ອນການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນຂອງພາກພື້ນນີ້ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງຊາດຂອງປະເທດເຫຼົ່ານີ້ນັ້ນ ມັນໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບອັນສຳຄັນຕ່າງໆເຖິງພາກພື້ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຕໍ່ການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບໂຄງປະກອບພາກພື້ນຕາມທິດຕ່າງໆດັ່ງນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ທ່າອຽງເຊື່ອມສຳພັນຫຼາຍຂັ້ນຊັ້ນຈະສືບຕໍ່ເປັນທ່າອຽງທີ່ເປັນເຈົ້ານຳພາຂອງໂຄງປະກອບພາກພື້ນ ຍ້ອນຍັງບໍ່ມີຄວາມຄິດລິເລິ່ມໃໝ່ອື່ນໃດກ່ຽວກັບໂຄງປະກອບພາກພື້ນ (ນັບທັງ APC ຫຼື EAC), ແລະໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນໂດຍສົມບູນຂອງບັນດາປະເທດໃນພາກພື້ນ (ພິເສດແມ່ນອາຊຽນ, ຈີນ ແລະອາເມລິກາ). ດ້ານອື່ນ, ບັນດາເວທີປາໄສທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ, ເຊັ່ນ ອາຊຽນ, ອາຊຽນ+3, EAS, APEC, ARF ສືບຕໍ່ມີຈຸດດີ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດສະເພາະຂອງຕົນ, ມີບົດບາດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ແຕ່ກໍ່ຍາກທີ່ຈະກາຍເປັນໂຄງປະກອບທີ່ຄອບຄອງຊີ້ຂາດການຮ່ວມມືໃນພາກພື້ນ.
ທີສອງ, ເພີ່ນປະເມີນວ່າ ການເຊື່ອມສຳພັນຈະສືບຕໍ່ສະແດງອອກຢ່າງຟົດເດືອດກວ່າໄລຍະກ່ອນໜ້ານີ້. ທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ຖ້າຫາກມີຄວາມສະດວດດີ, ໃນອະນາຄົດຍາວນານ, ສອງວິວັດທະນາການ TPP ແລະ RCEP ອາດຈະກາຍເປັນເສົາຄ້ຳໃຫ້ແກ່ວິວັດການຫັນເປັນການຄ້າເສລີ ແລະພັດທະນາເສດຖະກິດໃນທົ່ວພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ, ສ້າງເປັນການເຊື່ອມສຳພັນບັນດາລະບົບເສດຖະກິດທັງໝົດໃນພາກພື້ນ ຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນຕາມບາດກ້າວບຸກທະລຸໃໝ່ໃນການພັດທະນາ ແລະການແລກປ່ຽນການຄ້າ. ທາງດ້ານຄວາມສະຫງົບ - ການທະຫານ, ຈະຍັງມີການຄົງຕົວຢ່າງຂະໜານກັນຂອງສອງລະບົບ ການເຊື່ອມສຳພັນການທະຫານແບບທະວິພາຄີ (ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ລະຫວ່າງອາເມລິກາກັບບັນດາປະເທດສຳພັນທະມິດ ແລະຄູ່ຮ່ວມ) ກັບການເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືດ້ານການທະຫານແບບພະຫຸພາຄີ ທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງບັນດາເວທີປາໄສພາກພື້ນ, ເຊັ່ນ ADMM+, ການສົນທະນາ ຊັງກຣີລາ,... ກໍ່ຄືທ່າອຽງເພີ່ມຈຳນວນການຊ້ອມຮົບລວມ ເພື່ອກຽມຄວາມພ້ອມຮັບມືກັບບັນດາບັນຫາຄວາມສະຫງົບທີ່ບໍ່ເປັນແບບດັ້ງເດີມ.
ທີສາມ, ການດັດແປງນະໂຍບາຍຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່ຕໍ່ກັບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ ໄດ້ເພີ່ມທະວີບົດບາດ ແລະຜົນສະທ້ອນຂອງບັນດາການຈັດຕັ້ງ, ເວທີປາໄສຕໍ່ກັບການແກ້ໄຂຄວາມພິພາດ ແກ່ງແຍ້ງອຳນາດອະທິປະໄຕດິນແດນໃນພາກພຶ້ນ. ເຖິງວ່າບັນດາຝ່າຍທີ່ກ່ຽວໄດ້ພະຍາຍາມອົດທົນອົດກັ້ນຕໍ່ໜ້າການຜັນແປປ່ຽນໃນມໍ່ໆມານີ້, ຫາວິທີຊຸກຍູ້ການສົນທະນາກັນ ກໍ່ຄືວິທີແກ້ໄຂລະຫວ່າງສອງຝ່າຍ ແລະລະຫວ່າງບັນດາຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງ, ແຕ່ລັກສະນະສັບສົນຂອງເຫດການຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ ໄດ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການກະທົບຫຍໍ້ທໍ້ຂອງມັນບໍ່ພຽງແຕ່ມີຕໍ່ບັນຫາອຳນາດອະທິປະໄຕເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງສົ່ງຜົນສະທ້ອນເຖິງຄວາມປອດໄພໃນການເດີນທະເລ, ສັນຕິພາບ ແລະສະຖຽນລະພາບຢູ່ໃນພາກພື້ນອີກນຳ. ດັ່ງນັ້ນ, ບັນດາວິທີແກ້ຕົວຈິງທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຊຸກຍູ້ຈາກບັນດາຝ່າຍນັ້ນ ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເຂົ້າຮ່ວມຫຼາຍກວ່າອີກ ຂອງບັນດາຝ່າຍທີ່ມີຜົນປະໂຫຍດກ່ຽວຂ້ອງ (ໂດຍກົງ ແລະໂດຍທາງອ້ອມ) ກໍ່ຄືຂອງບັນດາການຈັດຕັ້ງ ແລະເວທີປາໄສພາກພື້ນ.
ສຳລັບຫວຽດນາມ, ເພື່ອຍາດແຍ່ງເອົາເງື່ອນໄຂສະດວກດີຕ່າງໆ ຊຶ່ງພາກພື້ນແລະການດັດແປງນະໂຍບາຍຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່ນຳມາໃຫ້, ຫວຽດນາມຕ້ອງຢຶດໝັ້ນແນວທາງການຕ່າງປະເທດທີ່ເປັນເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງໃນການພົວພັນກັບທຸກໆປະເທດ (ກວມດ້ວຍບັນດາປະເທດອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໄຕ້ ແລະບັນດາປະເທດໃຫຍ່), ຜ່ານສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ ເພື່ອສ້າງສິ່ງແວດລ້ອມການຕ່າງປະເທດທີ່ສະດວກດີ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນດາບົດເລກລະອຽດຕົວຈິງໃນການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດ ແລະ ພາກພື້ນ. ຕັ້ງໜ້າເຂົ້າຮ່ວມ, ຍາດແຍ່ງບັນດາເວທີປາໄສພາກພື້ນ ແລະເວທີປາໄສຫຼາຍຝ່າຍໃນການຊຸກຍູ້ແກ້ໄຂບັນດາຜົນປະໂຫຍດ ນັບທັງດ້ານເສດຖະກິດ (ຮ່ວມມືໃນເຂດເສດຖະກິດເສລີອາຊຽນ (AFTA), ອົງການການຄ້າໂລກ (WTO) ແລະສຳເລັດການເຈລະຈາ TPP) ແລະຄວາມສະຫງົບ (ສຸມໃສ່ແກ້ໄຂບັນຫາເຄັ່ງຕຶງຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ, ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືໃນການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ ແລະຄວາມສະຫງົບດ້ານແຫຼ່ງນ້ຳ - ກວມດ້ວຍການຮ່ວມມືທີ່ພົວພັນເຖິງຄວາມຄິດລິເລິ່ມກ່ຽວກັບ ຕອນໃຕ້ໂລ່ງແມ່ນ້ຳຂອງ). ເຕົ້າໂຮມກວ່າອີກເຂົ້າໃນການຍາດແຍ່ງເອົາບັນດາແຫຼ່ງພະລັງສາກົນ ແລະພາກພື້ນ ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສຖະກິດ, ວິທະຍາສາດ - ເຕັກນິກ, ການສຶກສາໃນປະເທດເພື່ອສ້າງຮາກຖານໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາໃນກຳນົດເວລາຍາວນາ ຢ່າງມີເນື້ອແທ້./.
ຂຽນໂດຍ: ລ້າຍຖາຍບິ່ງ, ຮອງຫົວໜ້າກົມທະວີບອາເມລິກາ, ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ.
------------------------------
ປທ.ເຈິ່ນກິມຈີ, ຫົວໜ້າຫ້ອງພະຫຸພາຄີ, ກົມການຕ່າງປະເທດ, ຫ້ອງວ່າການສະພາແຫ່ງຊາດ.
* ບົດທີ່ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ - ສະບັບທີ 862 (ເດືອນສິງຫາ 2014)
(1) ກອງທຶນການເງິນສາກົນ: ແງ່ຫວັງຂອງເສດຖະກິດໂລກ, ເດືອນເມສາ 2014, ໜ້າ 17.
(2) ທະນາຄານໂລກ: ເສດຖະກິດອາຊີຕາເວັນອອກ - ປາຊີຟິກທີ່ໄດ້ປັບປຸງໃຫ້ທັນເວລາ, ເດືອນເມສາ 2013.
(3) ຮີລາຣີ ກລິນເຕີນ: “ສະຕະວັດແຫ່ງມະຫາສະມຸດປາຊີຟິກ ຂອງອາເມລິກາ”, ວາລະສານ ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ, ເດືອນພະຈິກ 2011.
(4) ສະຖາບັນ ບຣູກິງ: “ກໍ່ສ້າງໂຄງປະກອບພາກພື້ນອາຊີ - ປາຊີຟິກ”, ເດືອນກໍລະກົດ 2009, ໜ້າ 14.
(5) ຄະນະມົນຕີສືບຂ່າວແຫ່ງຊາດອາເມລິກາ: “ບັນດາທ່າອຽງຂອງໂລກປີ 2030: ບັນດາໂລກອື່ນ”, 2012, ໜ້າ 9.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
“ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” - ໄພອັນຕະລາຍທີ່ບໍ່ອາດຈະເບິ່ງເບົາ
“ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ” ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າເປັນຂະບວນວິວັດການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງດ້ານຕັ້ງໜ້າ ກັບດ້ານຫຍໍ້ທໍ້, ລະຫວ່າງແນວຄິດສັງຄົມນິຍົມ ກັບແນວຄິດທຶນນິຍົມ ຢູ່ພາຍໃນຈິດໃຈພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກ ຕໍ່ໜ້າການກະທົບທີ່ສັບສົນຕ່າງໆ ຂອງສະພາບການພາຍໃນປະເທດ ແລະ ໃນໂລກ. ໃນນັ້ນ ປັດໃຈຫຍໍ້ທໍ້ ແລະ ແນວຄິດທຶນນິຍົມຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນ; ປັດໃຈຕັ້ງໜ້າ ປະຕິວັດ ແນວຄິດສັງຄົມນິຍົມຄ່ອຍໆຈືດຈາງໄປ.
“ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ເປັນການສືບຕໍ່ຂອງຂະບວນວິວັດ “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”. ເມື່ອການຜັນປ່ຽນທາງດ້ານຄຸນທາດ ເຮັດໃຫ້ທັດສະນະ ແນວຄິດການເມືອງ ຄຸນສົມບັດສິນທຳ ແບບແຜນກຳລົງຊີວິດ ຂອງພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກປ່ຽນແປງໄປ ອັນຈະພາໄປເຖິງການກະທຳຕ້ານຄືນແຜນນະໂຍບາຍ ແນວທາງຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍ ກົດໝາຍຂອງລັດ.
“ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນແມ່ນການເສື່ອມໂຊມພາຍໃນ; ແມ່ນຂະບວນວິວັດ ແຫ່ງການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ ທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ ຄຸນສົມບັດສິນທຳ ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດຂອງພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກ ຕາມທິດຫຍໍ້ທໍ້ໆຖອຍ, ເຮັດໃຫ້ມາດຕະຖານຂອງຊາວກອມມູນິດ ເສື່ອມເສຍໄປເປັນແຕ່ລະກ້າວ, ພາໄປເຖິງການຫ່າງເຫີນຈາກບັນດາຫຼັກການ ທັດສະນະມາກຊິດ; ຊຸດໂຊມຫລຸດຜ່ອນຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ ຕໍ່ລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ, ແຜນນະໂຍບາຍ ແນວທາງຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍ ກົດໝາຍຂອງລັດ. ຮອດເມື່ອທີ່ ບັນດາປັດໃຈປະຕິວັດຕັ້ງໜ້າຖືກຈືດຈາງ ເສື່ອມສູນໄປ, ແນວຄິດໄຮ້ສັງຄົມນິຍົມເພີ່ມຂຶ້ນເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ໄດ້ປຽບ, ເວລານັ້ນ ມັນຈະເຮັດໃຫ້ພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກປ່ຽນແປງຈາກຜູ້ດີ ກາຍເປັນບຸກຄົນຜູ້ຕ້ານພັກ - ລັດ. “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ຂອງບຸກຄົນ ຖ້າຫາກບໍ່ຖືກກີດກັ້ນຢ່າງເດັດຂາດ ທັນການ ກໍ່ຈະພາໄປເຖິງການເສື່ອມໂຊມ ແຕກທະລາຍລົງຂອງອົງການຈັດຕັ້ງ. ເມື່ອ “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ເກີດຂຶ້ນໃນລະດັບມະຫາພາກ ກໍ່ຈະພາໄປເຖິງການປ່ຽນແປງລະບອບສັງຄົມນິຍົມ ໃຫ້ຂະຫຍາຍຕົວໄປຕາມເສັ້ນທາງທຶນນິຍົມ.
ບາງບົດຮຽນປະສົບການ ຈາກພຶດຕິກຳ
ຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງທົ່ວພັກ, ທົ່ວປວງຊົນ, ທົ່ວກອງທັບ; ຂອງບັນດາຂະແໜງການ ແລະ ຂັ້ນຕ່າງໆ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ. ພາກຕົວຈິງໄດ້ພິສູດວ່າ ກົນອຸບາຍ ການເຄື່ອນໄຫວ “ຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, ການຈະລາຈົນໂຄ່ນລົ້ມຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ ແນໃສ່ລົບລ້າງບົດບາດນຳພາຂອງພັກກອມມູນິດ ແລະ ລະບອບສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມ ແມ່ນບໍ່ມີການປ່ຽນແປງແຕ່ຢ່າງໃດ; ມີພຽງແບບວິທີ ຊັ້ນເຊີງຫຼ່ຽມລາຍຂອງພວກມັນແມ່ນມີການປ່ຽນແປງ. ເພາະສະນັ້ນ, ຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ” “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ເປັນໜ້າທີ່ທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ ສັບສົນຂອງທົ່ວພັກ, ທົ່ວປວງຊົນ, ທົ່ວກອງທັບ, ຊອງບັນດາຂະແໜງການ ຂັ້ນຕ່າງໆ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຕ້ອງເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໝັ້ນ, ປະຕິບັດຢ່າງລຽນຕິດ ເປັນປະຈຳ.
ເພີ່ມທະວີວຽກງານການເມືອງແນວຄິດ ທິດສະດີ, ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ຢຶດໝັ້ນຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ຄືລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ, ອັນນີ້ເປັນປັດໃຈຕັດສິນໄຊຊະນະໃນການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ”. ເພື່ອປົກປັກຮັກສາຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ໃນບໍ່ວ່າສະພາບແວດລ້ອມໃດໆ ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມກໍ່ຕ້ອງປົກປັກຮັກສາລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ຢຶດໝັ້ນຈຸດໝາຍ ອຸດົມຄະຕິກອມມູນິດ. ຕາມທັດສະນະຂອງພັກ, ເຖິງວ່າຍັງມີບາງບັນຫາທີ່ຕ້ອງເພີ່ມເຕີມ ຂະຫຍາຍຕື່ມອີກກໍ່ຕາມ ແຕ່ລັດທິມາກ - ເລນິນ ແລະ ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ຍັງຄົງເປັນທິດສະດີປະຕິວັດທີ່ວິທະຍາສາດກວ່າໝູ່, ທັນສະໄໝກວ່າໝູ່, ເປັນ “ອາວຸດຈິດໃຈ” ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ, ເປັນເຂັມທິດພາທາງ ໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວທັງໝົດຂອງພັກ, ລັດ ແລະ ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ຍູ້ແຮງວຽກງານແນວຄິດ, ທິດສະດີຍາມໃດກໍ່ເປັນບັນຫາທີ່ມີຄວາມໝາຍເປັນຕາຍ ຕໍ່ກັບພາລະກິດປົກປັກຮັກສາພັກ, ລັດ, ປະຊາຊົນ ແລະ ລະບອບສັງຄົມນິຍົມ, ປະກອບສ່ວນຕອບສະໜອງ ບັນດາບັນຫາທີ່ພຶດຕິກຳວາງອອກມາ, ປັບປຸງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ອຸດົມຄະຕິກອມມຸນິດ ແລະ ເສັ້ນທາງສັງຄົມນິຍົມທີ່ພັກ ແລະ ປະຊາຊົນເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາ.
ຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, “ການຜັນປ່ຽນໂດຍຕົນເອງ", “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ມີຄວາມພົວພັນແໜ້ນແຟ້ນ ກັບພະຍາດອາດຍາສິດ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຟຸມເຟືອຍ ແລະ ຄວາມຜິດພາດ ຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງຕ່າງໆ ໃນການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ. ຍ້ອນວ່າ ຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ ພ້ອມກັບພະຍາດອາດຍາສິດ ແມ່ນເປັນສາເຫດພາໄປເຖິງການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຟຸມເຟືອຍ; ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຟຸມເຟືອຍ ກະທົບຄືນ ເຮັດໃຫ້ແນວຄິດການເມືອງຖືກເສື່ອມໂຊມ, ເຮັດໃຫ້ “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ໄວກວ່າ. ເມື່ອຕົກໃສ່ພະຍາດສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກຍິ່ງຫ່າງເຫີນຈາກຈຸດໝາຍ ອຸດົມຄະຕິຂອງພັກ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳຍັງທໍລະຍົດຕໍ່ປະຊາຊົນ ທໍລະຍົດຕໍ່ພັກອີກຊ້ຳ. ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຈຳເປັນແນ່ນອນຈະພາໄປເຖິງ ຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ”, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ບັນດາຜູ້ຖືກເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ຜູ້ທີ່ຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ ປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ ຜູ້ໃດກໍ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງທັງນັ້ນດອກ. ເພາະສະນັ້ນ, ເພື່ອຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ແມ່ນຕ້ອງມີມາດຕະການເດັດດ່ຽວເພື່ອກຳຈັດດັດແກ້ພະຍາດອາດຍາສິດ, ແກ້ໄຂຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ຈຸດອ່ອນຕ່າງໆ ໃນການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ຕັ້ງໜ້າສ້າງບາດກ້າວຜັນປ່ຽນໃໝ່ ໃນການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການຟຸມເຟືອຍ.
ເປົ້າໝາຍຂອງ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ທີ່ບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູແນໃສ່ ນັ້ນແມ່ນ ຖັບແຖວພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກ. ສະນັ້ນ ການອົບຮົມສຶກສາ ຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມຄຸນສົມບັດປະຕິວັດ, ຕ້ານລັດທິເອດຕະຊົນ ເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາປັດໃຈສຳຄັນໃນການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ”. ການຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມຄຸນສົມລັດປະຕິວັດ ເປັນວຽກງານທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຕ້ອງທຸ່ມເຫື່ອເທແຮງຫຼາຍ ຕ້ອງມີຄວາມມານະພະຍາຍາມ ຈຶ່ງສາມາດເອົາຊະນະລັດທິເອກະຊົນ ໃນພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກໄດ້. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຕ້ອງເພີ່ມທະວີວຽກງານຕິດຕາມກວດກາ ກວດການ ແລະ ລະບຽບວິໄນພັກ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ມີບົດບາດສຳຄັນເພື່ອຄົ້ນເຜີຍ ກຳຈັດດັດແກ້ຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງຕ່າງໆ. ປະສານສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ລະຫວ່າງການເປັນເຈົ້າການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ”, “ຮັກສາພາຍໃນໃຫ້ໝັ້ນຄົງເປັນຕົ້ນຕໍ”, “ປົກປັກຮັກສາຕົນດ້ວຍຕົນເອງເປັນຕົ້ນຕໍ”, ກັບຈິດໃຈຕັ້ງໜ້າບຸກຈົມຕີ, ເຮັດໃຫ້ກົນອຸບາຍ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວມ້າງເພທຳລາຍຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູໃຫ້ປະລາໄຊລົງ.
ສືບຕໍ່ຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຍຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ”
ເພື່ອຕໍ່ສູ້ເຮັດໃຫ້ກົນອຸບາຍ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວມ້າງເພທຳລາຍຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ ໃຫ້ປະລາໄຊລົງນັ້ນ ພວກເຮົາຕ້ອງດຳເນີນປະຕິບັດສອງໜ້າທີ່ໄປພ້ອມໆກັນຄື: ຕໍ່ສູ້ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ” ແລະ ຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນ ເຊິ່ງໃນນັ້ນ ຕ້ອງສຸມໃສ່ເຮັດໃຫ້ໄດ້ດີ ບາງວຽກງານຕ່າງໆລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ຄະນະບໍລິຫານງານ ແລະ ການຈັດຕັ້ງພັກ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງລັດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ ຕ້ອງຮັບຮູ້ສະພາບການໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ເຫັນແຈ້ງໄພອັນຕະລາຍ ກໍ່ຄືກົນອຸບາຍ, ແບບວິທີ, ຊັ້ນເຊີງຫຼ່ຽມລາຍເຄື່ອນໄຫວ “ຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ” ຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ; ຈາກນັ້ນ ຍົກສູງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ອຸດົມຄະຕິກອມມູນິດ ແລະ ເສັ້ນທາງສັງຄົມນິຍົມ; ຍູ້ແຮງການຕໍ່ສູ້ກັບບັນດາທັດສະນະຜິດພາດ, ເປັນປໍລະປັກ, ເຮັດໃຫ້ບັນດາເວັບໄຊສັງຄົມທີ່ມີເນື້ອໃນບໍ່ດີຖືກເສຍຄວາມສັກສິດ; ເພີ່ມທະວີການສຶກສາ, ສົນທະນາກັບຜູ້ທີ່ມີທັດສະນະຜິດເຂວກົງກັນຂ້າມ, ກີດກັ້ນການກະທົບຂອງພວກປະຕິການຕ່າງປະເທດ, ບໍ່ຍູ້ໃຫ້ຜູ້ມີທັດສະນະແຕກຕ່າງນັ້ນຕົກໃສ່ທ່າເປັນສັດຕູ, ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ຕ້ອງແກ້ໄຂຢ່າງເດັດຂາດຕໍ່ບັນດາກໍລະນີທີ່ໄດ້ “ຜັນປ່ຽນ” ແລະ ໄດ້ “ປ່ຽນແປງ” ຈາກຝ່າຍເຮົາໄປກັບຝ່າຍກັດຕູແລ້ວ.
ທີສອງ, ຊາບຊືມ ແລະ ປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ມີປະສິດທິຜົນ ບັນດາຄຳສັ່ງ ມະຕິຂອງພັກ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆຂອງລັດ ກ່ຽວກັບວຽກງານການຈັດຕັ້ງ ພະນັກງານ, ປົກປັກຮັກສາຄວາມສະຫງົບການເມືອງພາຍໃນ; ທິດນຳ ຫຼັກການ ຂອງການປົກປັກຮັກສາຄວາມສະຫງົບການເມືອງພາຍໃນ ແມ່ນ “ເປັນເຈົ້າການປ້ອງກັນ, ຮັກສາພາຍໃນໃຫ້ໝັ້ນຄົງເປັນຕົ້ນຕໍ”, “ປົກປັກຮັກສາຕົນດ້ວຍຕົນເອງເປັນຕົ້ນຕໍ”. ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດບັນດາວິທີແກ້ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາຄວາມສະຫງົບການເມືອງພາຍໃນຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວແຊກຊຶມ, ການກະທົບປ່ຽນແປງພາຍໃນ ປ່ຽນແປງລະບອບການເມືອງຢູ່ຫວຽດນາມ ຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ ແລະ ພວກປະຕິການ ຖືກເສຍຄວາມສັກສິດ. ເພີ່ມທະວີການຮັກສາຄວາມລັບຂອງລັດ, ສ້າງໃຫ້ມີການຜັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ ທາງດ້ານຄວາມຮັບຮູ້ ກໍ່ຄືສະຕິຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງບັນດາຂະແໜງການ ຂັ້ນຕ່າງໆ ແລະ ຂອງພົນລະເມືອງທຸກຄົນ ຕໍ່ກັບວຽກງານນີ້; ຖືວ່າອັນນີ້ເປັນໜ້າທີ່ການເມືອງເປັນປະຈຳຂອງອົງການ, ການຈັດຕັ້ງ ເຊິ່ງໃນນັ້ນຕ້ອງຕິດແໜ້ນກັບໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນຳໜ້າ.
ທີສາມ, ປະຕິບັດໃຫ້ໄດ້ດີ ນະໂຍບາຍມະຫາສາມັກຄີ, ນະໂຍບາຍສາດສະໜາ, ນະໂຍບາຍຊົນຊາດຂອງພັກ ແລະ ລັດ. ຍູ້ແຮງຂະບວນການປວງຊົນປົກປັກຮັກສາຄວາມສະຫງົບແຫ່ງຊາດ ດ້ວຍຫຼາຍເນື້ອໃນ ຮູບການອຸດົມສົມບູນ, ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ, ມີປະສິດທິຜົນ, ປຸກລະດົມກຳລັງແຮງ ຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງປະຊາຊົນ ໃນການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນ ຕ້ານ “ການຜັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, “ການຜັນປ່ຽນໂດຽຕົນເອງ”, “ການປ່ຽນແປງໂດຍຕົນເອງ”, ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາຄວາມສະຫງົບແຫ່ງຊາດ, ຮັກສາຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະ ຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມ, ຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການສ້າງສາປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ.
ທີສີ່, ຍູ້ແຮງວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ສະຫລຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຂະຫຍາຍລັດທິມາກ - ເລນິນ ແລະ ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ. ຍົກສູງລັກສະນະສູ້ຮົບ ລັກສະນະຂົນຂວາຍຊວນເຊື່ອ ໃນການເຄື່ອນໄຫວທິດສະດີ, ໂຄສະນາ, ຕໍ່ສູ້ຢ່າງທັນການ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ ກັບບັນດາຖ້ອຍທຳນອງບິດເບືອນໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ ຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ ແລະ ພວກປະຕິການ.
ທີຫ້າ, ສືບຕໍ່ຊີ້ນຳການປະຕິບັດ ຂໍ້ສະຫລຸບຂອງກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 5 ສະໄໝທີ XI ວ່າດ້ວຽວຽກງານການປ້ອງກັນ ຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຟຸມເຟືອຍ; ສຳຫຼວດກວດກາ ຕີລາຄາສະພາບການຕົວຈິງ ແລະ ໝາກຜົນຂອງວຽກງານການປ້ອງກັນ ຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ການຟຸມເຟືອຍ ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ ຢູ່ບັນດາກະຊວງ ຄະນະກຳມະການ ຂະແໜງການ ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆ; ສຳຫຼວດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງໝູ່ຄະນະ, ບຸກຄົນ ໃນວຽກງານການນຳພາ ຊີ້ນຳການປະຕິບັດໜ້າທີ່ປ້ອງກັນ ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຟຸມເຟືອຍ, ຈາກນັ້ນກໍ່ວາງວິທີແກ້ຕ່າງໆອອກມາ ເພື່ອຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງວຽກງານນີ້.
ສືບຕໍ່ຊີ້ນຳນຳພາການປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XI ວ່າດ້ວຍ “ບັນຫາຮີບດ່ວນຈຳນວນໜຶ່ງ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກໃນປັດຈຸບັນ”, ສ້າງໃຫ້ມີການຜັນປ່ຽນຢ່າງຈະແຈ້ງ, ຜ່ານຜ່າຈຸດອ່ອນຂໍ້ຈຳກັດຕ່າງໆ ໃນວຽກງານການກໍ່ສ້າງພັກ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດນຳພາ ກຳລັງສູ້ຮົບຂອງພັກຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ປັບປຸງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນພາຍໃນພັກ ແລະ ປະຊາຊົນ, ປຸກລະດົມທົ່ວພັກ, ທົ່ວປວງຊົນ, ທົ່ວກອງທັບ ສວຍໃຊ້ໂອກາດ ຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກສິ່ງທ້າທາຍ, ຕັດສິນໃຈປະຕິບັດຢ່າງສຳເລັດມີໄຊຈຸດໝາຍປະຊາຊົນຮັ່ງມີ, ປະເທດຊາດເຂັ້ມແຂງ, ປະຊາທິປະໄຕ, ຍຸດຕິທຳ, ອະລິຍະທຳ, ກ້າວຂຶ້ນສູ່ລັດທິສັງຄົມນິຍົມຢ່າງໜັກແໜ້ນ./.


text:
Unbroken 2014 HD
ຊື່: Unbroken
ປີ: 2014
ປະເພດ: ປະຕິບັດງານ , Drama , ກິລາ
Runtime: 98 ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ
ຜູ້ອໍານວຍການ: Angelina Jolie
Unbroken 2014 HD ເປັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ເປັນ ການປະຕິບັດ ຮູບເງົາລວມມີ ລະຄອນ ແລະ ກິລາ ທີ່ທ່ານຈະຮັກເພື່ອເຂົ້າໄປເບິ່ງ. ຜູ້ອໍານວຍການຂອງຮູບເງົາໄດ້ Unbroken 2014 HD ເປັນຫນຶ່ງໃນລະຄອນຜູ້ຍິງ famous ຫຼາຍທີ່ສຸດແລະທີ່ເປັນ Angelina Jolie. writers ຂອງຮູບເງົາໄດ້ Unbroken 2014 HD ມີ Joel Coen, Ethan Coen, Richard LaGravenese, Laura Hillenbrand ແລະ William Nicholson. ມີຜູ້ກ່ຽວຂ້ອງຂອງຮູບເງົາໄດ້ Unbroken 2014 HD ທີ່ຈະຫລິ້ນໃນມັນແມ່ນ Finn Wittrock ເປັນ Francis Mac McNamara, Jack O'Connell ເປັນ Louis Zamperini, Jai Courtney ເປັນ Hugh ເຕະບານ Cuppernell, Domhnall ກີສັນເປັນ Russel Allen Phil Phillips, Garrett Hedlund ເປັນ John Fitzgeral, Alex Russell ເປັນ Pete Zamperini, ການຍື່ນ Spancer ເປັນຄົນ Brooks, ລູກາ Treadaway ເປັນ Miller, Sophie Dalah ເປັນ Virginia, Morgan Griffin ເປັນ Cynthia Applewhite, John D'Leo ເປັນ Young Pete, John Magaro ເປັນ Frank A. Tinker ແລະມີຄົນຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ຮັບການເຫັນເຂົ້າໄປໃນຮູບເງົາໄດ້ມີ. ເລື່ອງຂອງຮູບເງົາໄດ້ Unbroken 2014 HD ເປັນ chronicle ຂອງ Louis Zamperin ທີ່ເປັນ runner Olympic ແລະພວກເຮົາໄດ້ປະຕິບັດໂດຍກໍາລັງພາສາຍີ່ປຸ່ນໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II ເປັນນັກໂທດໄດ້. ທ່ານຈະ excape ຈາກຄຸກທີ່ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງເຂົາທີ່ຍາກທີ່ສຸດແລະມີການແຜ່ປັດຈຸບັນທີ່ບໍ່ດີທີ່ດີສໍາລັບເຂົາ? ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຮູບເງົາໄດ້ Unbroken 2014 HD ໂດຍການສັງເກດເບິ່ງມັນອອນໄລນ໌ຢູ່ໃນຢ່າງເຕັມ HD ຫຼືທ່ານສາມາດດາວໂຫລດໄດ້ຈາກປຸ່ມດາວໂຫລດແລະສັງເກດເບິ່ງມັນຕໍ່ມາໃນຄຸນນະພາບ HD.


text:
ພວກເຮົາຕ້ອງການໃຫ້ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບບັນຫາບູລິມະສິດບາງ. ຢ່າງຫຼາຍຂອງການຫມູ່ເພື່ອນໂດຍຜ່ານການຊອກຫາອິນເຕີເນັດ, ເປັນທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກ, ພວກເຮົາມີຜູ້ຊົມໃຊ້ທີ່ຮັກແພງຂອງພວກເຮົາສິດທິພິເສດຂອງການເຂົ້າຮ່ວມ sibersahne.mob ໃຫມ່. SiberSahne ເວັບໄຊຂອງພວກເຮົາໄປຢ້ຽມຢາມແມ່ນກ້ອງຖ່າຍຮູບທີ່ດີທີ່ສຸດໂດຍອີງໃສ່ຫຼາຍປີຂອງການປະສົບການແລະ sibersahne ພະນັກງານຂອງພວກເຮົາolmaktadır.tecrübelຂອງການເປັນຫຼາຍຮ້ອຍຄົນຂອງສະຖານທີ່ວິດີໂອແຊດແລະໂດຍຜ່ານການ Flash ເວັບ lovers ສົນທະນາຫ້ອງສົນທະນາໄດ້ຖືກເກັບກໍາຢູ່ພາຍໃຕ້ການຫນຶ່ງມຸງ. ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ sibersahne.mob ມ່ວນເວທີທີ່ມາມີສີສັນແລະທາງເລືອກໃນການ cheerful SiberSahne ແມ່ນ hypothesized ສ່ວນຄຶກຄື້ນທີ່ສຸດຂອງການເຂົ້າຮ່ວມໃນການສົນທະນາ ETM ຟຣີ. ກໍາລັງຊອກຫາຫ້ອງ SiberSahne ໃນຜົນປະໂຫຍດຂອງກອບເປັນຈໍານວນມິດກັບຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອື່ນໆຈາກວັດທະນະທໍາທີ່ແຕກຕ່າງກັນຈາກພະແນກແຕ່ລະຄົນທີ່ຈະເອົາ SiberSahne ໄດ້.
ການສະຫນອງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການຕົກຫນັກແລະການຕ່າງໆສະຖານທີ່ສົນທະນາກ້ອງຖ່າຍຮູບໃນນາມຂອງກະທູ້ທີ່ຫນ້າສົນໃຈຂອງພວກເຮົາໂດຍທາງສັນຫົວກັບ, ວັນທີຂັ້ນຕອນ Kodrou ຫນຶ່ງຂອງພວກເຮົາສືບຕໍ່ເດີນຫນ້າຂອງຄູ່ແຂ່ງຂອງພວກເຮົາ SiberSahne, ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການ surprise ຜູ້ໃຊ້ຂອງພວກເຮົາ. ແຕ່ວ່າພວກເຮົາຮັບການມາເປັນເປັນຖ່ານກ້ອນຫມາຍຄວາມວ່າໂດຍການເປັນຫນຶ່ງໃນຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມປະຈໍາວັນຂອງພວກເຮົາທີ່ສຸດ. Dola sibersahne.mob ມັກຂອງປະຊາຊົນໂດຍການສຶກສາໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນການນໍາໃຊ້ເວັບໄຊຂອງພວກເຮົານັບຕັ້ງແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດພວກເຮົາບັນລຸໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ Bugulu. ການຊອກຫາອິນເຕີເນັດໃນbirçook ສົນທະກ້ອງຖ່າຍຮູບ SiberSahne ເຖິງແມ່ນວ່າປະຊາຊົນໃນທີ່ຢູ່ເວັບໄຊທີ່ອົບຣົມໄດ້ເປັນວິທີທີ່ງ່າຍທີ່ຈະເຂົ້າໃຈພວກເຂົາ, ສ່ວນທີ່ຢູ່ຂອງຕົວທ່ອງເວັບທີ່ທ່ານຕ້ອງການເພື່ອເຮັດແນວໃດໃນການເບິ່ງຈົນກ່ວາຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າມັນຈະເປັນການພຽງພໍ. ໃນສັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການທີ່ຈະບອກທ່ານທີ່ແຕກຕ່າງກັນລະຫວ່າງທີ່ແທ້ຈິງແລະ fake SiberSahne SiberSahne? ຕົ້ນສະບັບແມ່ນ SiberSahne ງ່າຍດາຍຫຼາຍມັນວິທີການທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກວິທີການ? ພວກເຮົາກະກຽມສໍາລັບທ່ານທີ່ຈະເຮັດໂດຍການສົນທະນາພາກສ່ວນທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກທີ່ຈະເຂົ້າໃຈເສັງເຂົ້າຕົ້ນຕໍ.
ເນື່ອງຈາກວ່າຕ້ອງການທີ່ບໍ່ມີການເອົາມາໃຫ້ໃນສະຖານທີ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຄຸນສົມບັດເປັນເອກະລັກຂອງເຂົາເຈົ້າຂອງພື້ນຖານໂຄງລ່າງໃນການທີ່ຄ້າຍຄືກັນຂ້າພະເຈົ້າຢາກຈະເປັນ. ແມ່ນຫນຶ່ງໃນ plugin ທີ່ເຮັດໃຫ້ເວັບໄຊຂອງພວກເຮົາແຕກຕ່າງຈາກສະຖານທີ່ອື່ນໆ sibersahne.mob, 4 ໂອກາດສໍາລັບຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍຂື້ນພ້ອມກັນສະພາບແວດລ້ອມສົນທະນາກ້ອງຖ່າຍຮູບ, ເວົ້າວ່າສະບາຍດີກັບພັນຂອງປະຊາຊົນກ່ຽວກັບການເປັນຊ່ອງທາງດຽວ, ຫ້ອງສົນທະນາຟຣີ, ຊ່ອງທາງຜູ້ໃຫຍ່ທາງເພດສ່ວນຕົວສໍາລັບປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ຕ້ອງການສົນທະນາລະດັບ ສົນທະກ້ອງຖ່າຍຮູບ SiberSahne ຫ້ອງ, ທາງເລືອກສີທີ່ກໍາຫນົດສໍາລັບບຸກຄົນທົ່ວໄປຂອງພວກເຮົາ, ທາງເລືອກໃນການສົນທະພາກເອກະຊົນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າພະເຈົ້າ bitiremeyiz. ໄດ້ຮັບການກໍາຈັດຂອງເວັບໄຊ ramming ບູຟິດ SiberSahne ແລະມີລາຍລັກອັກສອນທີ່ທ່ານໃຊ້ໃນການເຂົ້າສູ່ລະບົບແນ່ນອນວ່າຄວາມຈິງທີ່ວ່າພື້ນຖານໂຄງລ່າງ sibersahne.mob ແລະ netkolay.co ຂ້າພະເຈົ້າ siteri ຂອງພວກເຮົາ. ສະຖານທີ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນເປີດໃນນາມຂອງພວກເຮົາແມ່ນມີພຽງແຕ່ສາມາດນໍາໃຊ້ທີ່ຄ້າຍຄືກັນຊື່, ແຕ່ການປ້ອນຂໍ້ມູນການສົນທະນາໂດຍຄະນະຂອງພວກເຮົາຜູ້ທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກແມ່ນດີກ່ວາຕົ້ນສະບັບ ozaman; ຈ່າຍເອົາໃຈໃສ່ກັບ Lamera ອິນເຕີເນັດ. Sibersahne.mObi


text:
ບັນຫາທະຫານຜ່ານເສິກຖືກຕິດທາດພິດສີສົ້ມ/ດີໂອຊິນຢູ່ຫວຽດນາມສືບຕໍ່ໄດ້ຍົກອອກມາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດອາເມລິກາ
11 ມີນາ 2015 - 13:33:00
(vovworld) – ວັນທີ 9/3, ທ່ານສະມາຊິກສະພາສູງພັກປະຊາທິປະໄຕ Kirsten Gillibrand ແລະ ສະມາຊິກສະພາສູງ ພັກສາທາລະນະ Steve Daines ໄດ້ຍືນຕໍ່ສະພາສູງຮ່າງກົດໝາຍກ່ຽວກັບການສົ່ງເສີມສຸຂະພາບ ແລະ ຮັບປະກັນສະຫວັດດີການໃຫ້ທະຫານຜ່ານເສິກນັບພັນຄົນທີ່ຕິດທາດພິດສີສົ້ມ/ດີໂອຊິນ ເຊິ່ງກອງທັບ ອາເມລິກາ ໄດ້ຫວ່ານລົງເຂດດິນແດນ ຫວຽດນາມ ໃນປາງສົງຄາມ. ມີຮ່າງກົດໝາຍທີ່ຄ້າຍຄືກັນກໍ່ຖືກຍົກອອກມາທີ່ສະພາຕ່ຳໃນເດືອນກ່ອນ. ກ່າວຄຳເຫັນຕໍ່ວົງການນັກຂ່າວພາຍຫຼັງຍືນຮ່າງກົດໝາຍຕໍ່ສະພາສູງ, ທ່ານສະມາຊິກສະພາສູງ Kirsten Gillibrand ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ເຖິງວ່າສົງຄາມຢູ່ ຫວຽດນາມ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງກ່ອນນີ້ 40 ປີແລ້ວກໍ່ຕາມ, ແຕ່ມາຮອດປະຈຸບັນ, ທະຫານຜ່ານເສິກນັບສິບຄົນຂອງທະຫານເຮືອ ອາເມລິກາ ທີ່ເຄີຍຮັບໃຊ້ໃນກົມກອງຕ່າງໆຢູ່ເຂດໄຫຼ່ທະວີບຂອງ ຫວຽດນາມ ໃນບາງສົງຄາມ, ທີ່ຖືກຕິດທາດພິດສີສົ້ມ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມດ້ານສາທາລະນະສຸກ ແລະ ສະຫວັດດີຕ່າງໆ. ບັນດາທະຫານຜ່ານເສິກນີ້ພວມຕິດໝາຍພະຍາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຖິງທາດພິດສີສົ້ມ 80 ລ້ານລິດເຊິ່ງທະຫານອາເມລິກາ ໄດ້ຫວ່ານລົງເຂດດິນແດນ, ເຂດທະເລ ຫວຽດນາມ ໃນປາງສົງຄາມ.


text:
(vovworld) - ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ລັດຖະສະພາລະຫວ່າງຊາດໂລກຄັ້ງທີ 132 (IPU – 132) ຈະດຳເນີນຢ່າງເປັນທາງການຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ ໃນ 2 ສັບປະດາຈະມາເຖິງ. ນີ້ແມ່ນເຫດການການທູດລັດຖະສະພາຂະໜາດໃຫຍ່, ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຂອງຜູ້ແທນເກືອບ 2 ພັນຄົນ, ທັງແມ່ນໂອກາດເພື່ອໃຫ້ຫວຽດນາມປະກອບສຽງເວົ້າລວມເຂົ້າໃນລາຍການດຳເນີນງານ ເພື່ອການພັດທະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງພາຍຫຼັງປີ 2015ຂອງໂລກ, ພ້ອມທັງເປັນຂີດໝາຍວິວັດແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງກັບໂລກຢ່າງຮອບດ້ານ, ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ກວ້າງຂວາງຂອງຫວຽດນາມ. ມາຮອດປະຈຸບັນ, ຫວຽດນາມໄດ້ກຽມພ້ອມເພື່ອຈັດຕັ້ງເຫດການນີ້ໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ.
ພາບປະກອບ
ເພື່ອກະກຽມໃຫ້ IPU – 132, ຫວຽດນາມ ໄດ້ຄົ້ນຄ້ວາ, ເປັນເສນາທິການໃຫ້ຄະນະເລຂາ IPU, ສະເໜີບັນດາຫົວເລື່ອງປຶກສາຫາລື ແລະ ອອກມະຕິຢູ່ IPU – 132; ກະກຽມບັນດາເງື່ອນໄຂຈຳເປັນທາງດ້ານວັດຖຸ, ເຕັກນິກ, ຫ້ອງນອນ, ຖັນແຖວພະນັກງານຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ເຫດການສຳຄັນຍິ່ງນີ້.
ເນື້ອໃນລາຍການດຳເນີນງານແມ່ນອຸດົມສົມບູນ
ສິ່ງສຳຄັນກວ່າໝູ່ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ IPU – 132 ສຳເລັດຜົນແມ່ນເນື້ອໃນລາຍການດຳເນີນງານ. ຢູ່ IPU – 132 ຄາດວ່າຈະມີການປະຊຸມ 67 ຄັ້ງ, ການພົບປະສອງຝ່າຍ 66 ຄັ້ງ, ໃນນັ້ນມີວາລະປະຊຸມຄົບຄະນະ. ວາລະປະຊຸມຂອງບັນດາຄະນະກຳມະການປະຈຳ, ວາລະປະຊຸມຂອງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ (ສສຊ) ຍິງ, ວາລະປະຊຸມຂອງ ສສຊ ໜຸ່ມ. ດ້ວຍຫົວຂໍ້ວ່າ “ບັນດາຄາດໝາຍພັດທະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ: ຈາກຄຳເວົ້າເຖິງການກະທຳ“,IPU – 132 ຢູ່ຮ່າໂນ້ຍຊ້ອນແຝງສານທີ່ສຳຄັນກ່ຽວກັບສັນຕິພາບ, ປະຊາທິປະໄຕ, ຄວາມກ້າວໜ້າ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳໃນສັງຄົມ. ເພື່ອກະກຽມໃຫ້ບັນດາເນື້ອໃນດັ່ງກ່າວ, ຫວຽດນາມໄດ້ສະເໜີຫຼາຍຫົວຂໍ້ປຶກສາຫາລື, ທີ່ເຕົ້າໂຮມເຂົ້າບັນດາບັນຫາໃຫຍ່ຂອງພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ເຊິ່ງລັດຖະສະພາປະເທດຕ່າງໆມີຄວາມສົນໃຈ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນດີ ຈາກ IPU. ຫວຽດນາມກໍ່ໄດ້ປະກອບຄຳເຫັນໃຫ້ຮ່າງມະຕິເຊິ່ງຈະຮັບຮອງເອົາຢູ່ IPU – 132 ແລະ ຖະແຫຼງການຮ່າໂນ້ຍ, ເອກະສານນີ້ຈະໄດ້ຮັບໃຊ້ຄືດັ່ງເອກະສານທາງການຂອງ IPU ທີ່ຍື່ນຕໍ່ກອງປະຊຸມຂັ້ນສູງຫົວໜ້າບັນດາອົງການນິຕິບັນຍັດໃນເດືອນ 8/2015 ແລະ ເອກະສານສຳຄັນຂອງ IPU ທີ່ສົ່ງເຖິງສະພາ ສະຫະປະຊາຊາດໃນເດືອນ 9/2015. ທ່ານນາງຮອງປະທານສະພາແຫ່ງຊາດຫວຽດນາມ ຕ່ອງທິຟ໋ອງ, ຫົວໜ້າຄະນະຈັດຕັ້ງ IPU – 132, ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ປີ 2015 ແມ່ນຂີດໝາຍສຳຄັນໃນສະພາບການທີ່ປະຊາຄົມສາກົນສະຫຼຸບວິວັດແຫ່ງການປະຕິບັດບັນດາຄາດໝາຍພັດທະນາສະຫັດສະວັດຂອງ ສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ກະກຽມກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະຜັນຂະຫຍາຍບັນດາຄາດໝາຍພັດທະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ນັ້ນກໍ່ແມ່ນຈຸດເວລາທີ່ເໝາະສົມເພື່ອໃຫ້ບັນດາລັດຖະສະພາສະແດງໃຫ້ເຫັນບົດບາດ, ສຽງເວົ້າລວມ ແລະ ທັດສະນະຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຫວຽດນາມ ຈຶ່ງສະເໜີຫົວຂໍ້ປຶກສາຫາລືລວມຂອງ IPU – 132 ຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ“.
ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ ແລະ ພະລາທິການ
ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ IPU – 132 ແມ່ນເຫດການການຕ່າງປະເທດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງປະເທດ ນັບແຕ່ກ່ອນມາຮອດປະຈຸບັນກ່ຽວກັບຂອບຂະ
ໜາດ, ຈຳນວນຜູ້ແທນສາກົນ. ຄາດວ່າຈະມີປະທານລັດຖະສະພາ, ສະພາແຫ່ງຊາດ 34 ທ່ານ, ຮອງປະທານລັດຖະສະພາ/ສະພາແຫ່ງຊາດ 31 ທ່ານ ແລະ ປະທານປະເທດຮ່ວມສຳພັນ 2 ທ່ານເຂົ້າຮ່ວມ. ດັ່ງນັ້ນຫວຽດນາມ ເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດເຖິງຂົງເຂດຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ, ແລະ ຮັບປະກັນໃຫ້ເຫດການນີ້ສຳເລັດຜົນ. ບັນດາອະນຸກຳມະການສົມທົບກັບຄະນະເລຂາ IPU ເພື່ອວາງແຜນການກ່ຽວກັບການຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ, ພະລາທິການ, ການຕ່າງປະເທດ; ເພີ່ມທະວີການກວດກາວຽກງານປ້ອງກັນ, ຕ້ານໂລກລະບາດ, ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ ແລະສຸຂະອະນາໄມຂອງອາຫານ. ກະກຽມພື້ນຖານດ້ານວັດຖຸ ແລະ ແຫຼ່ງຊັບພະຍາກອນມະນຸດຢ່າງພຽງພໍເພື່ອຮັບມືກັບທຸກສະຖານະການ. ກ່ຽວກັບວຽກງານຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພໃຫ້ IPU – 132, ທ່ານປະທານສະພາແຫ່ງຊາດຫວຽດນາມ ຫງວຽນຊິງຮຸ່ງ, ເນັ້ນໜັກວ່າ:
“ຄຽງຂ້າງຮູບພາບສະໜິດສະໜົມ, ສຸພາບ, ວັດທະນະທຳແລ້ວ, ຄວາມປອດໄພກໍ່ປະກອບສ່ວນຮັບປະກັນໃຫ້ຄວາມສັນຕິພາບ,ມິດຕະ
ພາບແກ່ກອງປະຊຸມ. ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດບັນດາວຽກງານດັ່ງກ່າວໄດ້ດີ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ບັນດາຜູ້ແທນເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ ເມື່ອດຳເນີນການພົບປະສອງຝ່າຍ ຫຼືໄປຢ້ຽມຢາມທ້ອງຖີ່ນຕ່າງໆ“
ພ້ອມກັບການຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ, ຄະນະຈັດຕັ້ງກໍ່ເລືອກເຟັ້ນນັກສຶກສາອາສາສະໝັກນັບຮ້ອຍຄົນທີ່ຮູ້ພາສາຕ່າງປະເທດ, ມີທັກສະ, ປະສົບການໃນການເຄື່ອນໄຫວອາສາສະໝັກເຂົ້າຮ່ວມການຮັບໃຊ້ IPU – 132. ບັນດານັກອາສາສະໝັກຈະຊ່ວຍຄະນະຈັດຕັ້ງຮັບໃຊ້ບັນດາຄະນະຜູ້ແທນ, ອານຸກຳມະການ ແລະ ໜ່ວຍຮັບໃຊ້ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ IPU – 132. ນັກອາສາສະໝັກ ຫງວຽນແຢງຕວຽນ, ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ເພື່ອກະກຽມໃຫ້ IPU ຄັ້ງນີ້, ພວກນ້ອງໄດ້ຮັບການເຝິກອົບຮົມຫຼາຍຄັ້ງ, ໄດ້ຮັບເອກະສານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຖິງ IPU – 132 ກໍ່ຄືໄດ້ຮັບການອົບຮົມຫຼາຍຄັ້ງຢູ່ສະໜາມບິນ, ໂຮງແຮມ. ນີ້ແມ່ນເຫດການໃຫຍ່ທຳອິດທີ່ນ້ອງເຂົ້າຮ່ວມການຮັບໃຊ້ໃຫ້ເທດຊາດເຊິ່ງມັນກ່ຽວຂ້ອງເຖິງພາບພົດຂອງປະເທດຊາດກໍ່ຄືສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງປະເທດຊາດ ດັ່ງນັ້ນນ້ອງເຫັນວ່າຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້ແມ່ນໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍ. ນ້ອງ ແລະ ພວກເພື່ອນອາສະສະໝັກ ພະຍາຍາມ ຮ່ຳຮຽນ, ຖອດຖອນບົດຮຽນກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳ - ປະຫວັດສາດຂອງ ຫວຽດນາມ ແລະ ຮ່ຳຮຽນດ້ານພາສາເປັນຢ່າງດີ ເພື່ອສາມາດພົວພັນແລກປ່ຽນກັບເພື່ອນມິດສາກົນ ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບປະເທດຊາດ, ຊາວ ຫວຽດນາມ ກ່ວາອີກ.”
ເລື່ອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ກະກຽມຢ່າງຕັ້ງໜ້າເພື່ອຈັດຕັ້ງ IPU ຄັ້ງທີ 132 ສະແດງໃຫ້ເຫັນການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ໃນບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຂອງ IPU, ບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຂອງປະຊາຄົມໂລກ. ທ່ານປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ຫງວຽນຊິງຮູ່ງ, ຢືນຢັນວ່າ:
“ສະຫະພັນລັດຖະສະພາ ໄດ້ມີຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈມອບສິດໃຫ້ແກ່ ສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ເປັນເຈົ້າພາບຈັດຕັ້ງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ລັດຖະສະພາລະຫວ່າງຊາດໂລກ IPU – 132 ຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ. ສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ລັດຖະບານ ຫວຽດນາມ ໄດ້ຕັ້ງໜ້າຜັນຂະຫຍາຍວຽກງານກະກຽມຢ່າງຄົບຊຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອໝັ້ນວ່າ: IPU 132 ຈະບັນລຸຜົນສຳເລັດຢ່າງຈົບງາມ. ນີ້ກໍ່ແມ່ນກາລະໂອກາດເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາປະກອບສຽງເວົ້າຂອງຕົນເຂົ້າໃນໂຄງການດຳເນີນງານພັດທະນາແບບຍືນຍົງຫຼັງປີ 2015 ຂອງໂລກ, ພ້ອມທັງເປັນຂີດໝາຍການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນຢ່າງຮອບດ້ານ, ເລິກເຊິ່ງກ້ວາງຂວາງຂອງ ຫວຽດນາມ”
ເລື່ອງຈັດຕັ້ງ IPU 132 ສຳເລັດຜົນຈະເຮັດໃຫ້ບົດບາດ, ສຽງເວົ້າຂອງ ຫວຽດນາມ ສຳລັບປະຊາຄົມໂລກເລິກເຊິ່ງກ່ວາອີກ. ນີ້ກໍ່ແມ່ນໂອກາດເພື່ອໃຫ້ ຫວຽດນາມ ສະແດງໃຫ້ບັນດາລັດຖະສະພາໃນໂລກເຫັນແຈ້ງທີ່ຕັ້ງ ແລະ ບົດບາດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ໃນຊີວິດທາງດ້ານການເມືອງ ແລະ ສັງຄົມຂອງປະເທດຊາດ, ເຊິ່ງແມ່ນສະພາແຫ່ງຊາດ ທີ່ຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນ, ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ ແລະ ປ່ຽນໃໝ່ຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ./.


text:
ເປີດສະຫລອງຮູບແບບກວດກາ“ປະຕູດຽວ,ຢຸດເທື່ອຫນຶ່ງຢູ່ດ່ານຊາຍແດນລາວບາວ-ແດນສະຫວັນ
06 ກຸມພາ 2015 - 17:26:28
(vovworld)- ຕອນເຊົ້າວັນທີ 6/2, ກະຊວງການຕ່າງປະເທດສອງປະເທດ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ ໄດ້ຈັດຕັ້ງພິທີເປີດສະຫລອງຮູບແບບກວດກາ “ປະຕູດຽວ, ຢຸດເທື່ອຫນຶ່ງ” ຢູ່ດ່ານຊາຍແດນ ລາວບາວ- ແດນສະຫວັນ ນອນໃນແລວເສດຖະກິດຕາເວັນອອກ ຕາເວັນຕົກ. ນີ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດຮູບແບບດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຢູ່ດ່ານຊາຍແດນສາກົນ ລາວບາວ -ແດນສະຫວັນ ເພື່ອຊຸກຍູ້ການເຊື່ອມຈອດ, ຫລຸດຜ່ອນລະບຽບການ ແລະ ສ້າງຄວາມສະດວກກ່ຽວກັບກົນໄກ, ນະໂຍບາຍໃຫ້ແກ່ບັນດາວິສາຫະກິດ ແລະ ປະຊາຊົນໄປມາ. ກ່າວຄຳເຫັນນະພິທີ, ທ່ານຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີຫວຽດນາມ ຫງວຽນຊວນຟຸກ ຢືນຢັນວ່າ: ພິທີເປີດສະຫລອງຮູບແບບກວດກາ “ປະຕູດຽວ, ຢຸດເທື່ອຫນຶ່ງ” ເປັນການພິສູດໃຫ້ເຫັນຄວາມຕັດສິນໃຈ ແລະ ຄວາມມານະພະຍາຍາມຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານສອງປະເທດ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ, ສືບຕໍ່ສ້າງສະພາບແວດລ້ອມແຫ່ງການດຳເນີນທຸລະກິດຢ່າງສະດວກ ໃຫ້ແກ່ດ້ານການຄ້າ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງຫນ້າໃນການກະກຽມສ້າງປະຊາຄົມອາຊຽນໃນທ້າຍປີນີ້.
“ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ການຜັນຂະຫຍາຍຮູບແບບກວດກາ“ປະຕູດຽວ, ຢຸດເທື່ອຫນຶ່ງ” ຢູ່ດ່ານຊາຍແດນ ລາວບາວ-ແດນສະຫວັນ ຈະປະກອບສ່ວນນຳລາວ ຈາກປະເທດບໍ່ມີທະເລເປັນປະເທດທາງຜ່ານ, ເປັນຂົວຕໍ່ໃນພາກພື້ນແມ່ນ້ຳຂອງ ພ້ອມທັງຊ່ວຍໃຫ້ສອງແຂວງ ກວ໋າງຈີ້ ແລະ ສະຫວັນນະເຂດ ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດເປັນປະຕູ ຂອງສອງປະເທດໃນແລວເສດຖະກິດຕາເວັນອອກ-ຕາເວັນຕົກ, ຂຸດຄົ້ນຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນ, ທ່າໄດ້ປຽບຂອງທ້ອງຖິ່ນ ເພື່ອບືນຂຶ້ນ, ສ້າງການພັດທະນາຢ່າງສະໝ່ຳສະເຫມີໃນທຸກຂົງເຂດ, ປະກອບສ່ວນລົບລ້າງຄວາມອຶດຫິວຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ຍົກສູງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ.”


text:
Captain ອາເມລິກາ: ສປປລລະດູຫນາວ 2014 HD
ຊື່: Captain ອາເມລິກາ: ສປປລລະດູຫນາວ
ປີ: 2014
ປະເພດ: ປະຕິບັດງານ, ເກມໄຟອັນຕລາຍ , Sci-Fi
Runtime: 136 ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ
ກໍາມະການ: Anthony ພາສາລັດເຊຍ, Joe ພາສາລັດເຊຍ
Captain ອາເມລິກາ: ສປປລລະດູຫນາວ 2014 HD ເລີ່ມຕົ້ນຫຼັງຈາກການ 2 ປີຈາກກິດຈະກໍາຂອງ “Avengers ໄດ້“. ໃນປັດຈຸບັນ Steve Rogers ( ຄຣິ Evans ) ອາໃສຢູ່ໃນວໍຊິງຕັນແລະຍັງຄົງເຮັດວຽກສໍາລັບການ S.H.I.E.L.D, ແຕ່ເຂົາຍັງພະຍາຍາມທີ່ຈະປັບໃຫ້ເຂົ້າກັບສັງຄົມທີ່ທັນສະໄຫມ. ຫລັງຈາກທີ່ເຂົາຫມວກ Sam Wilson ( Anthony Mackie ), Rogers ແມ່ນຖືກຮຽກຮ້ອງເພື່ອຊ່ວຍປະຢັດການດັ່ງກ່າວເປັນຂອງໄສ້ທີ່ caputerd ໂດຍ pirates ຊາວແອລຈີເນີຍໄດ້. ໃນ Captain ອາເມລິກາ: ສປປລລະດູຫນາວ 2014 HD ຫຼັງຈາກທີ່ Rogers ແລະ Natasha Romanoff ( Scarlett Johansson ) ການຟື້ນຕົວດັ່ງກ່າວໄດ້, ນາງໄດ້ຄົ້ນພົບວ່າ dosen't SHIELD ເບິ່ງຄືວ່າຈະມີສິ່ງທີ່ມັນແມ່ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ Nick Fury ( ຊາມູເອນ L. Jackson ) Prezent ກັບ Rogers “ການດໍາເນີນງານ: Insight” ທີ່ເປັນລະບົບຂອງການ spy ຂອງ warship ແລະມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະກໍາຈັດໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງໂລກ. Fury ຕໍ່ມາ ແມ່ນຈະໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍແລະ Rogers ໄດ້ເອີ້ນ Alexander ລູກປືນເຈາະ ( Robert Redford ) ເພື່ອບອກຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ Fury ໃຫ້ກັບເຂົາໄດ້, Rogers ແຕ່ປະຕິເສດ. ລູກປືນເຈາະຄິດວ່າໃນປັດຈຸບັນ Roger ແມ່ນເປັນສັດຕູແລະເຂົາພິຈາລະນາເຂົາ enemy ແລະສົ່ງຕົວແທນທີ່ຈະລ່າສັດໃຫ້ເຂົາ. ຈະເປັນແນວໃດ Captain ອາເມລິກາຈະຊ່ວຍປະຢັດໂລກຫຼືວ່າຈະໄດ້ຮັບການ haunted ລົງ? ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມຂອງຮູບເງົາກ່ຽວກັບການ Captain ອາເມລິກາ: ສປປລລະດູຫນາວ 2014 HD.


text:
ໃນພາລະກິດການສ້າງສາ ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ, ພັກເຮົາໄດ້ມີທັດສະນະກຳນົດທິດ ແລະ ຊີ້ນຳ ອັນຖືກຕ້ອງ ກ່ຽວກັບບົດບາບທີ່ຕັ້ງຂອງ ວ-ຕ ມາແຕ່ດົນນານແລ້ວ. ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ່ III ຂອງພັກ (1960) ໄດ້ກຳນົດວ່າ: ການປະຕິວັດ ວ-ຕ ແມ່ນການປະຕິວັດ ຫຼັກແຫຼ່ງ ໜຶ່ງ. ພາຍຫຼັງທີ່ ປະເທດຊາດ ໄດ້ໂຮມເປັນເອກະພາບແລ້ວ, ເອກະສານ ຂອງບັນດາກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຂອງພັກຄັ້ງທີ IV, V, VI, VII ກໍ່ໄດ້ກຳນົດຢູ່ສະເໝີວ່າ ວ-ຕ ເປັນຮາກຖານ ແລະ ເປັນກຳລັງໝູນ ຂອງການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ. ພິເສດແມ່ນ, ພາຍຫຼັງ 10 ປີ ແຫ່ງການປະຕິບັດ ແນວທາງປ່ຽນແປງໃໝ່ (ປີ 1996), ກອງປະຊຸມ ຄະນະບໍລິຫານງານ ສູນກາງພັກຄັ້ງທີສອງ ສະໄໝທີ VIII ໄດ້ຜ່ານມະຕິວ່າດ້ວຍ: “ທິດທາງຍຸດທະສາດ ການພັດທະນາວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ ໃນສະໄໝແຫ່ງການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ, ຫັນເປັນທັນສະໄໝ ແລະ ໜ້າທີ່ເຖິງປີ 2000”. ນີ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ ວ-ຕ ພ້ອມກັບການສຶກສາ ແລະ ການບຳລຸງສ້າງພະນະກງານ ໄດ້ຖືກຖືເປັນນະໂຍບາຍແຫ່ງຊາດ ອັນດັບໜຶ່ງ ແລະ ຕິດກັບການພັດທະນາ ເສດຖະກິດພູມປັນຍາ.
ພາຍຫຼັງ 16 ປີແຫ່ງການນຳເອົາມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 2 ສະໄໝທີ VIII ເຂົ້າໃນຊີວິດສັງຄົມ, ວ-ຕ ຂອງປະເທດເຮົາ ກໍ່ໄດ້ມີບາດກ້າວອັນຍາວໄກໃນການກໍ່ສ້າງ ແລະ ພັດທະນາກຳລັງຊ້ອນແຝງ, ບັນລຸຜົນງານ ອັນສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງເໝາະສົມເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ປົວແປງສະຫວັດດິການສັງຄົມ ແລະ ຍົກສູງຄຸນນະພາບ ຊີວິດການເປັນຢູ່, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການ ນຳເອົາປະເທດເຮົາ ຈາກບ່ອນເປັນປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ກາຍເປັນປະເທດ ທີ່ມີລາຍຮັບປານກາງໃນໄລກ. ພວກເຮົາໄດ້ສຳເລັດໂດຍພື້ນຖານ ການກໍ່ສ້າງຮາກຖານນິຕິທຳ ໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວ ວ-ຕ ເຊິ່ງມີລະບົດກົດໝາຍ ທີ່ປະກອບດ້ວຍ 8 ກົດໝາຍສະເພາະຂະແໜງການ, ເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ ກົດໝາຍວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂຢຊີ (ປີ 2000) ແລະ ມ້ວນທ້າຍດ້ວຍກົດໝາຍ ວ່າດ້ວຍການວັດຜອງ (ປີ 2011). ທົ່ວປະເທດມີ 1.600 ກວ່າອົງການຈັດຕັ້ງ ວ-ຕ ທີ່ຂຶ້ນກັບ ໝົດທຸກພາກສ່ວນເສດຖະກິດ, ມີພະນັກງານຄົ້ນຄວ້າອາຊີບ 62.000 ກວ່າຄົນ, ໃນນັ້ນຫຼາຍໝື່ນຄົນ ມີລະດັບປະລິນຍາເອກ ແລະ ປະລິນຍາໂທ. ວົງການນັກວິທະຍາສາດ ຂອງປະເທດເຮົາ ອາດຈະເອກອ້າງທະນົງໃຈ ກ່ຽວກັບບັນດາຜົນງານ ວິທະຍາສາດ ທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການ ນຳເອົາປະເທດຫວຽດນາມ ກາຍເປັນປະເທດສົ່ງອອກເຂົ້າ, ກາເຟ, ໝາກພິກໄທ, ໝາກມ່ວງຫິມມະພານ ອັນດັບໜຶ່ງໃນໂລກ; ການສົ່ງອອກສິນໃນນ້ຳ ກໍ່ນຳໜ້າພາກພື້ນ; ພວກເຮົາໄດ້ອອກແບບ ແລະ ກໍ່ສ້າງດ້ວຍຕົນເອງ ບັນດາໂຮງງານໄຟຟ້ານ້ຳຕົກ ໂຮງງານໄຟຟ້າແລ່ນດ້ວຍເຊື້ອເພີງ ຂະໜາດໃຫຍ່, ໄດ້ປະດິດ ລະບົບເຄື່ອງຍົກຂະໜາດຍັກ, ໄດ້ເປັນເຈົ້າ ເຕັກໂນໂລຊີຕໍ່ກຳປັ່ນບັນທຸກສິນຄ້າ ເປັນແສນໂຕນ ແລະ ຜະລິດ ລະບົບເຄື່ອງຈັກຂຸດເຈາະນ້ຳມັນໃຕ້ດິນ ທີ່ຍົກດ້ວຍຕົນເອງເທິງທະເລເລິກ 90 ແມັດ, ຂຸດຄົ້ນໄດ້ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ບັນດາດາວທຽມສື່ສານ ທີ່ມີຊອບແວຮັກສາຄວາມປອດໄພ ຂອງຕາໜ່າງທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ຢູ່ 100 ກວ່າປະເທດ; ສາມາດຮັບປະກັນ ຄວາມຕ້ອງການຂອງຕົນ ດ້ວຍຕົນເອງໄດ້ ກ່ຽວກັບວັກຊີນ ທີ່ໃຊ້ເພື່ອສັກຢາກັນພະຍາດເປີດກວ້າງ, ຜະລິດໄດ້ວັກຊີນກັນ ແລະ ຕ້ານພະຍາດ ໄຂ້ຫວັດສັດປີກ,... ແລະ ພວມຕັ້ງໜ້າກໍ່ສ້າງ ໂຮງງານໄຟຟ້ານິວເຄຍ ທຳອິດຢູ່ພາກພື້ນ. ຫວຽດນາມໄດ້ ເປັນສະມາຊິກຂອງ WTO, APEC, ASEM, ມີຖານະທີ່ຕັ້ງສູງ ໃນເວທີໂລກ. ເຖິງວ່າກຳລັງເສດຖະກິດຊ້ອນແຝງ ຂອງຫວຽດນາມ ຍັງອ່ອນນ້ອຍ, ການລົງທຶນໃຫ້ແກ່ ວ-ຕ ຍັງຢູ່ໃນລະດັບຕ່ຳ ກໍຕາມ ແຕ່ຫວຽດນາມກໍ່ໄດ້ ສ້າງຕັ້ງລະບົບ ວ-ຕ ທີ່ສາມາດຕອບສະໜອງໄດ້ ໂດຍພື້ນຖານ ໃຫ້ແກ່ຄວາມຕ້ອງການຕ່າງໆ ຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ ໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການຫັນປ່ຽນ ເປັນເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ, ປະຕິບັດການ ຫັນເປັນອຸດສາຫິກຳທັນສະໄໝ ເປັນແຕ່ລະກ້າວ.
ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອທຽບກັບຈຸດໝາຍແລະໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ວາງອອກມາ, ວ-ຕ ຂອງປະເທດເຮົາກໍ່ຍັງບໍ່ທັນ ຂະຫຍາຍຕົວເໝາະສົມກັບ ຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນ ແລະ ທີ່ຕັ້ງຂອງມັນ ທີ່ເປັນນະໂຍບາຍແຫ່ງຊາດອັນດັບໜຶ່ງ, ຍັງບໍ່ທັນກາຍເປັນກຳລັງໝູນ ອັນແທ້ຈີງ ເພື່ອຊຸກຍູ້ຢ່າງແຂງແຮງ ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົນ ແລະ ເພື່ອຜ່ານຜ່າສະພາບລ້າຫຼັງ ທຽບກັບພາກພື້ນ ແລະ ໂລກ. ສະພາບດັ່ງກ່າວນັ້ນ ມີຫຼາຍສາເຫດ ແຕ່ຕົ້ນຕໍແມ່ນ ຍ້ອນອົງການຄຸ້ມຄອງຂັ້ນຕ່າງໆ ຊັກຊ້າໃນການປ່ຽນແປງໃໝ່ ຈິນຕະນາການ, ຍັງບໍ່ທັນຮັບຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບົດບາດຂອງ ວ-ຕ ໃນການພັດທະນາ, ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງແມ່ນ ໃນສະພາບທີ່ຫວຽດນາມ ນັບມື້ນັບເຂົ້າຮ່ວມເລິກໃນອົງການ ການຄ້າໂລກ ຕາມລຳດັບເວລາທີ່ໄດ້ສັນຍາ. ທ່າດີຂອງການເຕີບໂຕ ທີ່ອີງໃສ່ການສົ່ງອອກຊັບພະຍາກອນ, ແຮງງານລາຄາຖືກ ແລະ ການແກ້ໄຂກົນໄກເກົ່າລ້າຫຼັງນັ້ນ ບໍ່ສາມາດເສີມຂະຫຍາຍຄຸນປະໂຫຍດ ໄດ້ອີກ; ສິ່ງແວດລ້ອມແຫ່ງການລົງທຶນ ແລະ ແກ່ງແຍ້ງ ຍັງບໍ່ທັນສະດວກດີ ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາ ວ-ຕ, ແຫຼ່ງກຳລັງຄົນ ກຳລັງຊັບທີ່ ລົງທຶນໃຫ້ແກ່ ວ-ຕ ຍັງຖືກຈຳກັດທີ່ສຸດ; ວຽກງານການຄຸ້ມຄອງລັດ ຕໍ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວ ວ-ຕ ຍັງມີຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງ ຫຼາຍຢ່າງ, ຍັງບໍ່ທັນຕອບສະໜອງໄດ້ ກັບຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາຂອງ ວ-ຕ ກໍ່ຄື ຂອງການຫັນປ່ຽນເສດຖະກິດ, ກົນໄກການເງິນຍັງລ້າຫຼັງ ແລະ ຍັງບໍ່ທັນສອດຄ່ອງ ກັບລັກສະນະພິເສດສະເພາະ ຂອງການເຄື່ອນໄຫວ ວ-ຕ; ຍັງບໍ່ທັນມີນະໂຍບາຍເອົາໃຈໃສ່ເປັນສຳຄັນ ເຖິງການນຳໃຊ້ ແລະ ເກຶ້ອກູນ ຢ່າງເໝາະສົມ ຕໍ່ກັບຖັນແຖວພະນັກງານ ວ-ຕ, ພິເສດແມ່ນ ພະນັກງານວິທະຍາສາດ ນຳໜ້າຂະແໜງການ. ບັນຫາທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ ແລະ ພວມກີດຂວາງການພັດທະນາ ວ-ຕ ຂອງປະເທດເຮົາ.
ເພື່ອປ່ຽນແປງໃໝ່ຕົວແບບການເຕີບໂຕ, ຈັດຕັ້ງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່ ຕາມທິດຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິຜົນ ແລະ ກຳລັງຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງ, ພັດທະນາປະເທດ ຢ່າງໄວ ແລະ ຍືນໂຍງນັ້ນ ແມ່ນບໍ່ມີເສັ້ນທາງອື່ນໃດ ນອກຈາກການທີ່ຕ້ອງນຳໃຊ້ ແລະ ອີງໃສ່ ວ-ຕ, ແຫຼ່ງບຸກຄະລາກອນ ຄຸນນະພາບສູງ ແລະ ພັດທະນາເສດຖະກິດພູມປັນຍາ. ຕ້ອງສຸມໃສ່ 6 ວິທີການແກ້ທີ່ສຳຄັນດັ່ງນີ້:
1. ເພີ່ມທະວີບົດບາດນຳພາຂອງພັກ ຕໍ່ກັບພາລະກິດການພັດທະນາ ວ-ຕ
ຄວາມເປັນຈິງໃນໄລຍະເວລາຜ່ານມາໄດ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີຫຼາຍແຜນນະໂຍບາຍ, ມະຕິຕົກລົງສຳຄັນ ຂອງພັກ ໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຊ້າ ແລະ ເສິມຂະຫຍາຍປະສິດທິຜົນບໍ່ໄດ້ ຍ້ອນຫຼາຍສາເຫດ, ແຕ່ສາເຫດຕົ້ນຕໍ່ ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຮັບຮູ້ຂອງຄະນະພັກ ແລະ ອົງການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານຂັ້ນຕ່າງໆ ຍັງບໍ່ທັນຄົບຖ້ວນ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳຍັງເບິ່ງເບົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຕ້ອງຮັບຮູ້ຄືນໃໝ່ ແລະ ຍົກສູງຄວາມຮັບຮູ້ ຂອງຄະນະພັກ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງຂັ້ນຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບບົດບາດທີ່ຕັ້ງຂອງ ວ-ຕ ໃນພາລະກິດ ການຫັນປະເທດ ເປັນປະເທດອຸດສາຫະກຳທັນສະໄໝ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ. ພັດທະນາ ວ-ຕ ເປັນໜ້າທີ່ການເມືອງ ຈຸດໜັກໃຈກາງໜຶ່ງ ຂອງບັນດາຄະນະພັກ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງທຸກຂັ້ນ.
2. ສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງ, ກົນໄກຄຸ້ມຄອງ, ກົນໄກເຄື່ອນໄຫວ ວ-ຕ ຢ່າງແຂງແຮງ ແລະ ຄົບຊຸດ
- ທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ, ສືບຕໍ່ປະຕິບັດດຳລັດໝາຍເລກ115/2005/NĐ-CP ວ່າດ້ວຍ ກົນໄກເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຕົນເອງ ຂອງບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ ວ-ຕ ຂອງລັດ, ແລະ ດຳລັດໝາຍເລກ 80/2007/NĐ-CP ວ່າດ້ວຍວິສາຫະກິດ ວ-ຕ, ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ວາງແຜນກຳນົດ, ສັບຊ້ອນ ລະບົບອົງການຈັດຕັ້ງ ວ-ຕ ຄືນໃໝ່, ຮັບປະກັນຄວາມສົມເຫດສົມຜົນ, ມີຈຸດໜັກໃຈກາງ, ຍົກສູງກຳລັງຄວາມສາມາດ ແລະ ປະສິດທິຜົນໃນການເຄື່ອນໄຫວ ສອດຄ່ອງກັບບັນດາຈຸດໝາຍ ແລະ ທິດທາງໜ້າທີ່ ພັດທະນາ ວ-ຕ ໃນແຕ່ລະໄລຍະ.
- ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ກົນໄກຄຸ້ມຄອງ, ແບບວິທີການລົງທຶນ ແລະ ກົນໄກການເງິນ. ຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ ຢ່າງຄົບຊຸດ ກົນໄກຄຸ້ມຄອງໜ້າທີ່ ວ-ຕ ຕາມລະບຽບການ ແລະ ມາດຕະຖານ ບັນທັດຖານສາກົນ ນັບແຕ່ຂອດກຳນົດໜ້າທີ່, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ຈົນເຖິງການຕີລາຄາ, ກວດຮັບຮອງ ແລະ ຕິດຕາມພາຍຫຼັງການກວດຮັບຮອງ.
ຄ້າຍຄືແນວນັ້ນ, ຕ້ອງມອບສິດອຳນາດໃຫ້ກະຊວງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ ໃນການດັດສົມ ອັດຕາສ່ວນຈັດແບ່ງງົບປະມານ ວ-ຕ ຕາມຫຼັກການ ສ້າງແຜນງົບປະມານ ວ-ຕ ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ຕ້ອງອີງໃສ່ໝາກຜົນ ແລະ ປະສິດທິຜົນການນຳໃຊ້ງົບປະມານ. ຄວນລົບລ້າງສະພາບການທີ່ວ່າ ທ້ອງຖິ່ນທີ່ນຳໃຊ້ງົບປະມານບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມຈຸດປະສົງ ຫຼືບໍ່ມີໂຄງການນຳໃຊ້ງົບປະມານ ວ-ຕ ແຕ່ສູນກາງ ພັດບໍ່ສາມາດດັດສົມ ເອົາໄປໃຫ້ທ້ອງຖິ່ນທີ່ຕ້ອງການງົບປະມານ ແລະ ມີໂຄງການພ້ອມແລ້ວ. ຕ້ອງເຮັດໄດ້ຄືແນວນັ້ນ ຈຶ່ງຜ່ານພົ້ນໄດ້ສະພາບການລົງທຶນ ຢ່າງກະແຈກກະຈ່າຍ, ບໍ່ຖືກກັບຈຸດປະສົງ, ບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ.
ມີຈຸດໃໝ່ຈຳນວນໜຶ່ງໃນແບບວິທີສ້າງ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ ວ-ຕ ດັ່ງນີ້: ຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ ໄປສູ່ການປະຕິບັດກົນໄກສັ່ງສິນຄ້າ ທີ່ຕິດກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບ ໃນການນຳໃຊ້ໝາກຜົນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ ການສ້າງສາພັດທະນາປະເທດ. ໝູນໃຊ້ກົນໄກເໝົາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ຈົນເຖິງຜະລິດຕະພັນ ວ-ຕ ສຸດທ້າຍ ບົນພື້ນຖານສັ່ງສິນຄ້າ, ຄັດເລືອກໂດຍຜ່ານການແກ່ງແຍ້ງ, ຮັບປະກັນລັກສະນະປະຕິບັດໄດ້ດີ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ.
- ກ່ຽວກັບການວາງແຜນພັດທະນາຖັນແຖວປັນຍາຊົນ, ປ່ຽນແປງໃໝ່ກົນໄກ ນະໂຍບາຍຈັດຕັ້ງ, ນຳໃຊ້ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ເປັນສຳຄັນ ເຖິງພະນັກງານ ວ-ຕ, ຕ້ອງມີນະໂຍບາຍກໍ່ສ້າງ ບຳລຸງ ນຳໃຊ້ ເກື້ອກຸນ ແລະ ສະແດງຄວາມເຄົາລົບໃຫ້ກຽດສັກສີ ແກ່ຖັນແຖວປັນຍາຊົນ ວ-ຕ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ນະໂຍບາຍ ນຳໃຊ້ເປັນພິເສດ ຕໍ່ພະນັກງານ ວ-ຕ 3 ຫຍ່ອມຄື: ພະນັກງານ ວ-ຕ ນຳໜ້າຂະແໜງການ, ພະນັກງານ ວ-ຕ ໄດ້ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ຮັບຜິດຊອບໜ້າທີ່ແຫ່ງຊາດ, ພະນັກງານ ວ-ຕ ໜຸ່ມທີ່ເກັ່ງກ້າສາມາດ.
3. ຜັນຂະຫຍາຍບັນດາທິດທາງໜ້າທີ່ ວ-ຕ ທີ່ມີການກະທົບໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ປະກອບສ່ວນອັນຕັດສິນ ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງກັນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ.
- ກ່ຽວກັບການເພີ່ມທະວີການຄົ້ນຄວ້າພື້ນຖານ, ຄົ້ນຄວ້າຮັບໃຊ້ການວາງແນວທາງ, ນະໂຍບາຍ, ການປ້ອງກັນປະເທດ, ຮັກສາຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຮັບໃຊ້ຈຸດປະສົງສາທາລະນະ. ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງເໝາະສົມ ເຖິງການຄົ້ນຄວ້າພື້ນຖານທີ່ມີຈຸດໜັກ, ໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ຂົງເຂດ ວິທະຍາສາດທຳມະຊາດຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ຫວຽດນາມມີທ່າດີ, ມອບໜ້າທີ່ໃຫ້ວິທະຍາສາດສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດສາດ ສຸມໃສ່ສະຫລຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ ກ່ຽວກັບຂະບວນວິວັດການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ຄາດຄະເນທ່າອ່ຽງການພັດທະນາ, ສະໜອງເຫດຜົນ ຫຼັກຖານ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ ການວາງແນວທາງ, ນະໂຍບາຍພັດທະນາ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດໃນໄລຍະໃໝ່.
- ກ່ຽວກັບການໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ການພັດທະນາເຕັກໂນໂລຊີທັນສະໄໝ, ເຕັກໂນໂລຊີສູງ, ເຕັກໂນໂລຊີ ລະຫວ່າງຂະແໜງ ເພື່ອເປັນໄມ້ງັດໃຫ້ແກ່ການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳທັນສະໄໝ ຕໍ່ຂະແໜງການ ແລະ ຂົງເຂດຕ່າງໆ. ຕ້ອງຍູ້ແຮງການພັດທະນາສອງຂົງເຂດ ທີ່ຫວຽດນາມມີທ່າແຮງ, ໄດ້ຮັບຜົນງານ ທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ມີຄວາມສຳຄັນຍຸດທະສາດ, ນັ້ນແມ່ນເຕັກໂນໂລຊີສື່ສານ(ຊອບແວຮັກສາຄວາມປອດໄພຕາໜ່າງ, ຊອບແວ ປະຢຸກໃຊ້ໃນອຸດສາຫະກຳ, ເຕັກໂນໂລຊີດິຈີຕອນ, ລວບລວມ ແລະ ຂຸດຄົ້ນຂໍ້ມູນຂ່າວສານດາວທຽມ,..) ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີຊີວະສາດ ທີ່ຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການກະເສດ ແລະ ສາທາລະນະສຸກ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ສືບຕໍ່ພັດທະນາ ບັນດາເຕັກໂນໂລຊີອຸປະກອນໃໝ່, ເຕັກໂນໂລຊີປະດິດເຄື່ອງຈັກ - ອັດຕະໂນມັດ, ເຕັກໂນໂລຊີສິ່ງແວດລ້ອມ, ເຕັກໂນໂລຊີພະລັງງານໃໝ່, ເຕັກໂນໂລຊີອາວະກາດ.
4. ເພີ່ມທະວິກຳລັງຊ້ອນແຝງ ວ-ຕ ແຫ່ງຊາດ
ນອກຈາກການພັດທະນາແຫຼ່ງບຸກຄະລາກອນລະດັບສູງແລ້ວ ຍັງຕ້ອງສຸມໃສ່ລົງທຶນ ພັດທະນາສະຖາບັນ ວ-ຕ, ມະຫາວິທະຍາໄລ ຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ມີກຳລັງຄວາມສາມາດຄົ້ນຄວ້າແຂງແຮງ ຕາມຕົວແບບທັນສະໄໝ ຂອງໂລກ. ນຳເອົາສາມເຂດເຕັກໂນໂລຊີສູງແຫ່ງຊາດ ຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ, ນະຄອນໂຮຈີມິນ ແລະ ດານັງ ເຂົ້າເຄື່ອນໄຫວ ໂດຍໄວ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຂຶ້ນແຜນກຳນົດ ບັນດາເຂດກະສິກຳ ປະຢຸກໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີສູງ, ເຂດເຕັກໂນໂລຊີລວມສູນ ຂອງທ້ອງຖິ່ນ, ສືບຕໍ່ລົງທຶນໃຫ້ແກ່ ບັນດາຫ້ອງທົດລອງຈຸດໜັກແຫ່ງຊາດ, ຫ້ອງທົດລອງສະເພາະຂະແໜງ, ບັນດາສູນສື່ສານ ແລະ ສະຖິຕິ ວ-ຕ, ຫໍພິພິດຕະພັນ ວ-ຕ.
5. ພັດທະນາຕະຫຼາດ ວ-ຕ
ຕະຫຼາດ ວ-ຕ ກຳເນີດຂຶ້ນມາຊ້າກວ່າຕະຫຼາດອື່ນໆ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຕ້ອງການເຖິງການລົງທຶນໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຂອງລັດໃຫ້ແກ່ ລະບົບບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງບໍລິການເຕັກນິກ, ເປັນສື່ກາງ, ມອບໂອນ, ທີ່ປຶກສາ, ຕີລາຄາ ແລະ ກຳນົດລາຄາເຕັກໂນໂລຊີ, ສ້າງບັນດາຕະຫຼາດ ວ-ຕ ແຫ່ງຊາດຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ, ນະຄອນໂຮຈີມິນ, ດານັງ ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບ ລະບົບບັນດາສູນປະຢຸກໃຊ້ ແລະ ມອບໂອນເຕັກໂນໂລຊີ ຂອງບັນດາແຂວງ, ນະຄອນຕ່າງໆ ແລະ ເຊື່ອມຕໍ່ກັບ ບັນດາຕະຫຼາດເຕັກໂນໂລຊີຢູ່ພາກພື້ນ ແລະ ໃນໂລກ.
6. ຮ່ວມມື ແລະ ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນທາງດ້ານ ວ-ຕ
ຫວຽດນາມໄດ້ກາຍເປັນສະມາຊິກ WTO, ມີການພົວພັນຮ່ວມມືທາງດ້ານ ວ-ຕ ກັບ 80 ກວ່າປະເທດ, ເພາະສະນັ້ນ ຕ້ອງກຳນົດແຈ້ງຄູ່ຮ່ວມມືຍຸດທະສາດ ໃນການຮ່ວມມືຄົ້ນຄວ້າລວມ ແລະ ບໍລິເວນຈຸດໜັກ ທີ່ມີເຕັກໂນໂລຊີບໍ່ເກີດ ເຊິ່ງຕ້ອງການຂຸດຄົ້ນ, ມອບໂອນ, ຜັນຂະຫຍາຍການຮ່ວມມື ວ-ຕ ລະດັບຊາດ ກັບບັນດາປະເທດທີ່ແຂງແຮງດ້ານ ວ-ຕ ທີ່ເປັນຄູ່ຮ່ວມມືຍຸດທະສາດ ຂອງຫວຽດນາມ. ເສີມຂະຫຍາຍ ຄຸນປະໂຫຍດຂອງຕາໜ່າງຜູ້ຕາງໜ້າ ວ-ຕ ຫວຽດນາມຢູ່ 17 ບໍລິເວນທີ່ສຳຄັນໃນ 12 ປະເທດຈະເລີນພັດທະນາ.
ກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບສູນຄົ້ນຄວ້າທີ່ດີເດັ່ນ ຈຳນວນໜຶ່ງ ບົນພື້ນຖານການຮ່ວມມືໄລຍະຍາວນານ ລະຫວ່າງ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ ຄົ້ນຄວ້າ ວ-ຕ ຂອງຫວຽດນາມ ກັບຕ່າງປະເທດ. ສືບຕໍ່ປົວແປງລະບົບນະໂຍບາຍ ໃຫ້ສົມບູນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນກ່ຽວກັບການລົງທຶນ, ທີ່ດິນ, ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ, ລະບຽບການບໍລິຫານ ເພື່ອດຶງດູດ ນັກຊ່ຽວຊານ, ນັກວິທະຍາສາດຫວຽດນາມ ຢູ່ຕ່າງປະເທດ ໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວ ວ-ຕ ຢູ່ຫວຽດນາມ.
ບົບບາດຂອງ ວ-ຕ ໃນພື້ນຖານເສດຖະກິດພູມປັນຍາ ແມ່ນປັດໃຈຕັດສິນ, ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ ຈິນຕະນາການຢ່າງແຂງແຮງ ໃນທົ່ວທັງລະບົບການເມືອງ ເພື່ອຊຸກຍູ້ໃຫ້ ວ-ຕ ຂອງປະເທດພັດທະນາ, ປະກອບສ່ວນຕັດສິນ ຜົນສຳເລັດຂອງພາລະກິດການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວ ແລະ ຍືນຍົງ, ຮັກສາການປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບແຫ່ງຊາດ ແລະ ເອກະລາດ, ອຳນາດອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດ ໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ./.


text:
ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ສະແດງອອກຢ່າງຈະແຈ້ງຢູ່ໃນດ້ານຕ່າງໆ ດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ໜຶ່ງຄື, ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຈາກບ່ອນພຽງແຕ່ອີງໃສ່ຈິດໃຈແລະເນື້ອໃນ ຂອງລັດຖະທຳມະນູນ ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງສະພາແຫ່ງຊາດ ດ້ວຍບັນດາຂໍ້ກຳນົດລວມ ຍັງບໍ່ທັນຈະແຈ້ງ, ເຖິງບ່ອນອີງໃສ່ກົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງ ວ່າດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ ທີ່ມີການກຳນົດຕ່າງໆ ຢ່າງລະອຽດ ແໜ້ນແຟ້ນ ນັບແຕ່ການສ້າງໂຄງການ ແຜນການຕິດຕາມກວດກາ 6 ເດືອນ, ປະຈຳປີ, ບັນດາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບເຈົ້າການ ເປົ້າໝາຍ ເນື້ອໃນ ຮູບການ ແລະ ວິທີການຕິດຕາມກວດກາ... ອາໃສສິ່ງດັ່ງກ່າວ ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ ໄດ້ຮັບການດຳເນີນຢ່າງເປັນປະຈຳ ມີລະບຽບແບບແຜນ ມີຈຸດໜັກໃຈກາງ ສ່ອງແສງໄດ້ບັນດາບັນຫາເຄັ່ງຮ້ອນ ຮີບດ່ວນທີ່ປະຊາຊົນເອົາໃຈໃສ່. ເພາະສະນັ້ນ, ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໄດ້ກາຍເປັນພາຫະນະອັນໜຶ່ງ ທີ່ບໍ່ອາດຈະຂາດໄດ້ ໃນການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນແລະຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຟຸມເຟືອຍ, ປະກອບສ່ວນສ້າງຄວາມເຊື່ອໜັ້ນຂອງປະຊາຊົນ ຕໍ່ການນຳພາຂອງພັກ, ການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ.
ສອງຄື, ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໄດ້ດຳເນີນໃນບັນຍາກາດທີ່ນັບມື້ນັບປະຊາທິປະໄຕ ເປີດໂປ່ງ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ເພາະສະນັ້ນ, ປະຊາທິປະໄຕໃນການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຕໍ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວທັງໝົດຂອງລັດ ໃນທີ່ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ໄດ້ກາຍເປັນເງື່ອນໄຂໜຶ່ງ ພາຫະນະໜຶ່ງທີ່ມີຜົນສັກສິດ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນຜ່ານຜູ້ແທນຂອງຕົນ ກວດກາອຳນາດລັດ ຕໍ່ກັບບັນດາຜູ້ນຳໜ້າກົງຈັກລັດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນກົງຈັກບໍລິຫານ (ລັດຖະບານ).
ສາມຄື, ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໄດ້ດຳເນີນອີງບົນລະດັບຄວາມຮູ້ ຄວາມສາມາດ ຄວາມເດັດດ່ຽວສະຫຼຽວສະຫຼາດ ຂອງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ທີ່ນັບມື້ນັບໄດ້ຍົກສູງຂຶ້ນ. ອາໃສສິ່ງດັ່ງກ່າວ ຄຸນນະພາບຂອງການເຄື່ອນໄຫວ ຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຢູ່ທີ່ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ຈຶ່ງນັບມື້ນັບໄດ້ຮັບການຍົກສູງຂຶ້ນຢ່າງຈະແຈ້ງ; ການໄຈ້ແຍກ ການອະພິປາຍອ້າງເຫດຜົນ ຂອງສະມາຊິກສະພາຫຼາຍຄົນ ມີຄວາມຫຼັກແຫຼມ ແລະ ມີແຮງດຶງດູດໃຈ; ບັນດາຂໍ້ສະເໜີ ແລະ ສະເໜີແນະ ລ້ວນແຕ່ມີເຫດມີຜົນ ມີເຈດຕະນາລົມດີ ໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມ ສະໜັບສະໜູນຂອງປະຊາຊົນ. ຄຸນນະພາບຂອງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄວາມຊຳນິຊຳນານໃນການງານ ແລະ ຄວາມເດັດດ່ຽວສະຫຼຽວສະຫຼາດ, ແມ່ນປັດໃຈທີ່ມີຄວາມໝາຍຕັດສິນ ປະກອບສ່ວນຍົກສູງຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິດທິຜົນ ຂອງການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ.
ຕໍ່ໜ້າໜ້າທີ່ກໍ່ສ້າງສະພາແຫ່ງຊາດ ທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ແລະສິດອຳນາດຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຖືກຕ້ອງຕາມລັດຖະທຳມະນູນ ກົດໝາຍ, ໃນນັ້ນມີໜ້າທີ່ ແລະ ສິດອຳນາດກ່ຽວກັບການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ, ແນໃສ່ສືບຕໍ່ຍົກສູງຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິດທິຜົນການຕິດຕາມກວດກາ ແມ່ນຕ້ອງແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າຂໍ້ຈຳກັດຈຳນວນໜຶ່ງດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ບັນຫາຄວາມຮັບຮູ້. ສາເຫດອັນພື້ນຖານເຮັດໃຫ້ຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິດທີຜົນຂອງການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຍັງບໍ່ທັນສູງ ບໍ່ໄດ້ຕາມຄວາມປະສົງນັ້ນ ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນຍ້ອນຄວາມຮັບຮູ້ຍັງບໍ່ທັນພຽງພໍ, ຍັງບໍ່ທັນເປັນເອກະພາບກັນ ກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ. ມີທັດສະນະເນັ້ນໜັກດ້ານດຽວ, ຖືວ່າ ການຕິດຕາມກວດກາແມ່ນເພື່ອແນໃສ່ ຮັບປະກັນລັກສະນະເປັນເອກະພາບ ຂອງອຳນາດລັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ບັນຫາພື້ນຖານ ແລະ ເປັນຂໍກຸນແຈໃນການຈັດຕັ້ງອຳນາດລັດ ແມ່ນການຮ່ວມມື ແລະ ສົມທົບກັນ, ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ກັນ ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ ແລະ ສິດອຳນາດຂອງຕົນໄດ້ເປັນຢ່າງດີ, ຫາກບໍ່ແມ່ນ “ຄົ້ນໃນພຸ່ມໄມ້ຫາແມງບົ້ງ”; ຖືວ່າ ຕ້ອງການພຽງການບໍລິຫານເຂັ້ມແຂງກໍ່ພໍແລ້ວ, ສ່ວນການນິຕິບັນຍັດ ແລະ ການຍຸດຕິທຳແມ່ນຕ້ອງ “ມີພາລະໜ້າທີ່ສະໜັບສະໜູນ” ການບໍລິຫານ, ຫາກບໍ່ຄວນກໍ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ກີດຂວາງການບໍລິຫານ. ທັດສະນະຄືແນວນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ ຍັງມີປະກົດການມັກງ່າຍ, ບໍ່ທັນໄປຈົນເຖິງທີ່ສຸດຂອງບັນຫາຄວາມຮັບຜິດຊອບຂຶ້ນກັບໃຜ; ບໍ່ທັນມີຄວາມຮັບຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນວ່າ ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນແບບວິທີການກວດກາອຳນາດລັດແບບໜຶ່ງ. ພ້ອມກັນກັບທັດສະນະດັ່ງກ່າວ ແມ່ນຄຳອ້າງເຫດຜົນຕ່າງໆ ທີ່ຖືວ່າ ຢູ່ໃນລັດທີ່ມີຫຼາຍພັກການເມືອງ ຈຶ່ງຕ້ອງການເຖິງການຕິດຕາມກວດກາ, ຈຶ່ງຕ້ອງເຊີດຊູບົດບາດຂອງການຕິດຕາມກວດກາ ແລະ ຈຶ່ງມີເງື່ອນໄຂ ເພື່ອປະຕິບັດສິດຕິດຕາມກວດກາ ຢ່າງມີຄວາມສັກສິດ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ.
ບັນດາທັດສະນະຂ້າງເທິງລ້ວມແຕ່ບໍ່ສອດຄ່ອງເໝາະສົນ ເພາະວ່າ ຢູ່ໃນລັດອຳນາດກົດໝາຍ, ອຳນາດລັດທັງໝົດລ້ວນແຕ່ຂຶ້ນກັບປະຊາຊົນ, ປະຊາຊົນເປັນເຈົ້າຂອງສູງສຸດຂອງອຳນາດລັດ. ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນແບບວິທີການອັນໜຶ່ງ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນປະຕິບັດສິດກວດກາອຳນາດລັດໄດ້. ພຶດຕິກຳແຫ່ງການກໍ່ສ້າງລັດອຳນາດກົດໝາຍຢູ່ຫຼາຍປະເທດ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ກຳລັງແຮງ ແລະ ຄວາມຈະເລີນວັດທະນາຖາວອນ ຂອງປະເທດໜຶ່ງ, ກໍ່ຄືຄວາມສາມາດຮັບມືກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຖືກຕັດສິນໂດຍຄວາມໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງຂອງທັງສາມອຳນາດຄື ອຳນາດນິຕິບັນຍັດ ອຳນາດບໍລິຫານ ແລະ ອຳນາດຍຸຕິທຳ. ບັນດາປະເທດທີ່ຮັກສາການພັດທະນາເສດຖະກິດ ການເມືອງ ສັງຄົມໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງຍາວນານນັ້ນ ຕົ້ນຕໍແມ່ນບັນດາປະເທດທີ່ອຳນາດທັງສາມດ້ານດັ່ງກ່າວລ້ວນແຕ່ເຂັ້ມແຂງ. ເພື່ອເຮັດສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນໄດ້, ຕ້ອງກວດກາອຳນາດລັດໃຫ້ດີ. ການຕິດຕາມກວດກາເວົ້າລວມ, ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດເວົ້າສະເພາະ ແມ່ນແບບວິທີການກວດກາອຳນາດລັດແບບໜຶ່ງ, ປະກອບສ່ວນ ກໍ່ສ້າງສາມອຳນາດດັ່ງກ່າວ ໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ, ຮັບປະກັນໃຫ້ທັງສາມອຳນາດນັ້ນ ເຮັດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ ໜ້າທີ່ ແລະ ສິດຂອບເຂດ ທີ່ປະຊາຊົນມອບໝາຍໃຫ້.
ທີສອງ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງບັນດາຂໍ້ສະເໜີແນະ ທີ່ການຕິດຕາມກວດກາວາງອອກ. ຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິດທິຜົນ ຂອງການຕິດຕາມກວດກາ, ພິຈາລະນາຈົນເຖິງທີ່ສຸດ ແມ່ນນຳສະເໜີໄດ້ ຂໍ້ສະເໜີແນະຕ່າງໆ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນພາກຕົວຈິງ, ສອດຄ່ອງກັບຈຸດປະສົງການຕິດຕາມກວດກາ, ຕອງສະໜອງໄດ້ກັບ ຄວາມຄອງຄອຍຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ຫາງສຽງສັງຄົມ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວຮຽກຮ້ອງໃຫ້ ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຮອບຄອບໜັກແໜ້ນ, ປະຕິບັດໂດຍພື້ນຖານແລະຕົ້ນຕໍ ຢູ່ສະພາຊົນຊາດຊົນເຜົ່າ ແລະ ບັນດາຄະນະກຳມາທິການ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ. ຄອບງຳກຳຈັດສະພາບການຕິດຕາມກວດກາ ແບບຮູບການ ດ້ວຍຂໍ້ສະເໜີແນະລວມໆ ມີແຕ່ລັກສະນະກຳນົດທິດລວມ ບໍ່ລະອຽດ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຕ້ອງຍົກສູງຄວາມສາມາດຕິດຕາມກວດກາ ຂອງບັນດາເຈົ້າພາບຜູ້ຕິດຕາມກວດກາ, ພິເສດແມ່ນບັນດາສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ.
ທີສາມ, ຄອບງຳກຳຈັດສະພາບການຕິດຕາມກວດກາ ແບບກະແຈກກະຈ່າຍຕາມລວງກວ້າງ ຫາກບໍ່ມີລວງເລິກ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວ ພຽງແຕ່ອາດຈະປະຕິບັດໄດ້ ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາບັນຫາສະເພາະ ເຊິ່ງມີບັນດາຫົວຂໍ້ຕິດຕາມກວດກາລະອຽດ ແທດຈິງ. ບົດຮຽນປະສົບການຕົວຈິງຂອງຫຼາຍປະເທດ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຕິດຕາມກວດກາການເຄື່ອນໄຫວ ຂອງລັດຖະບານ ແລະ ບັນດາກະຊວງນັ້ນ, ກ່ອນອື່ນໝົດ ແລະ ຕົ້ນຕໍແມ່ນ ຕິດຕາມກວດກາປະສິດທິຜົນການນຳໃຊ້ ງົບປະມານແຫ່ງຊາດ ທີ່ລັດຖະສະພາເປັນຜູ້ຈັດແບ່ງ. ລັດຖະສະພາເປັນຜູ້ຕົກລົງຈັດແບ່ງງົບປະມານແຫ່ງຊາດ ດັ່ງນັ້ນ ລັດຖະສະພາຕ້ອງກວດກາໄດ້ ປະສິດທິຜົນການນຳໃຊ້ງົບປະມານ. ເພາະສະນັ້ນ, ໃນເວລາທີ່ຈະມາເຖິງ, ພວກເຮົາຕ້ອງສຸມໃສ່ການຕິດຕາມກວດກາບັນຫາສະເພາະ ປະສິດທິຜົນການນຳໃຊ້ງົບປະມານແຫ່ງຊາດ ຂອງລັດຖະບານ ແລະ ບັນດາກະຊວງ; ເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ ເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ, ຫຼີກເວັ້ນການກະແຈກກະຈ່າຍ, ຈຳກັດປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຢູ່ໃນກົງຈັກແຫ່ງລັດ, ປະກອບສ່ວນເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນອຸ່ນອຽນໃຈ.
ທີສີ່, ສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະພື້ນຖານນິຕິທຳໃຫ້ສົມບູນແບບ, ເພີ່ມທະວີບັນດາພາຫະນະຊ່ວຍໜູນໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ, ເຊັ່ນສະໜອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ການກວດສອບບັນຊີ,...
ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ກໍ່ໄດ້ເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄວາມຈຳກັດຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ຕ້ອງໄດ້ປັບປຸງແກ້ໄຂ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ສິດຂອບເຂດ ແລະ ໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ຂອງບັນດາເຈົ້າພາບການຕິດຕາມກວດກາ, ເປົ້າໝາຍການຕິດຕາມກວດກາ, ພິເສດແມ່ນໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ໃນການປະຕິບັດຂໍ້ສະເໜີແນະຂອງການຕິດຕາມກວດກາ, ຍັງຂາດການກຳນົດຢ່າງລະອຽດ. ລຳດັບດຳເນີນ, ລະບຽບການຕິດຕາມກວດກາ ຍັງລວມໆ ບໍ່ລະອຽດ, ສະມາຊິດສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ມີພື້ນຖານນິຕິທຳອັນໜັກແໜ້ນ ເພື່ອປະຕິບັດສິດຂອງຕົນ (ເຊັ່ນບັນຫາລົງຄະແນນສຽງໄວ້ວາງໃຈ...). ກົດຂໍ້ບັງຄັບການຕິດຕາມກວດກາ ກໍ່ຕ້ອງໄດ້ກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງ, ໂປ່ງໃສກວ່າອິກ ແນໃສ່ອຳນວຍຄວາມສະດວກ ໃຫ້ແກ່ການໝູນໃຊ້.
ເພື່ອຍົກສູງຄຸນນະພາບການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຍັງຕ້ອງເພີ່ມທະວີບັນດາພາຫະນະຊ່ວຍໜູນ, ເຊັ່ນການກວດສອບບັນຊີແຫ່ງລັດ, ລະບອບສະໜອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ຊ່ວຍໜູນການໄຈ້ແຍກນະໂຍບາຍ, ບັນດາພາຫະນະສື່ມວນຊົນ... ຢູ່ປະເທດຫວຽດນາມ, ໃນເມື່ອໂຄງປະກອບການຈັດຕັ້ງ ແລະ ກຳລັງຄວາມສາມາດ ຂອງບັນດາອົງການສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ຍັງບໍ່ທັນເຂັ້ມແຂງຢ່າງພຽງພໍນັ້ນ ການເພີ່ມທະວີບັນດາພາຫະນະຊ່ວຍໜູນ ໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາ ຍິ່ງມີບົດບາດສຳຄັນເປັນພິເສດ. ແຕ່ບັນຫານີ້ກໍ່ຕ້ອງຫັນເປັນນິຕິກຳ.
ທີຫ້າ, ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນເງື່ອນໄຂການກໍ່ສ້າງລັດອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມຢູ່ປະເທດເຮົາ ຖືກຖືວ່າເປັນແບບວິທີການກວດກາອຳນາດລັດແບບໜຶ່ງ, ມີໜ້າທີ່ປ້ອງກັນ ແລະ ຕ້ານການເສື່ອມທາດຂອງອຳນາດລັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ອາດຈະເວົ້າວ່າ ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດມີບົດບາດໃນການປ້ອງກັນ ແລະ ຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເຊິ່ງເປັນຮູບສະແດງອັນໜຶ່ງ ຂອງຄວາມເສື່ອມທາດຂອງອຳນາດລັດ. ແຕ່ວ່າ, ບົດບາດຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນການປ້ອງກັນ ແລະ ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ມັນຕ່າງກັນກັບສະຖາບັນອື່ນໃນກົງຈັກແຫ່ງລັດຂອງປະເທດເຮົາ.
ກ່ອນອື່ນໝົດ, ການປ້ອງກັນແລະຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງໃນ ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ມີຄຸນປະໂຫຍດໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ ໃນລະດັບມະຫາພາກ. ຜົນຕາມມາດ້ານນິຕິທຳ ຂອງການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໄດ້ສະແດງອອກໃນມະຕິຕົກລົງ ຂອງກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ໃນມະຕິຕົກລົງກ່ຽວກັບການຕິດຕາມກວດກາບັນຫາສະເພາະ ຫຼືໃນມະຕິຕົກລົງກ່ຽວກັບການຕັ້ງກະທູ້ຖາມ ແລະ ຕອບຄຳຖາມ. ເນື້ອໃນຂອງບັນດາມະຕິຕົກລົງນີ້ ເຄີຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ສິ່ງຄົງຄ້າງ ສາເຫດຂອງຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ແລະ ສິ່ງຄົງຄ້າງນັ້ນ ແລະ ວິທີແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າໃນລະດັບມະຫາພາກ, ລະດັບຕ້ອງດັດແປງນະໂຍບາຍ ກົດໝາຍ.
ໃນສາຍພົວພັນກັບການປ້ອງກັນ ແລະ ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດມີຄຸນປະໂຫຍດປ້ອງກັນຢ່າງແຂງແຮງ. ຍ້ອນວ່າ ເປົ້າໝາຍທີ່ຖືກກະທົບ ຂອງການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກສະພາແຫ່ງຊາດເລືອກຕັ້ງຂຶ້ນ ຫຼືໃຫ້ສັດຕະຍາບັນ ເຊິ່ງມີຖານະຕຳແໜ່ງສູງໃນກົງຈັກແຫ່ງລັດ. ກະທົບໃສ່ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ມີຄຸນປະໂຫຍດປ້ອງກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງ ຕໍ່ທົ່ວທັງຂະແໜງໜຶ່ງ ຂົງເຂດໜຶ່ງ ເຊິ່ງຊຸກຍູ້ໃຫ້ຍົກສູງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຄວາມສາມາດ ແລະ ສະຕິການເມືອງ. ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ໄດ້ປະຕິບັດຕາມລະບຽບການເຄື່ອນໄຫວສະພາ ທີ່ມີປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ທັງເປີດເຜີຍ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງມີຄຸນປະໂຫຍດຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນຫາງສຽງສັງຄົມ, ເຈາະຈິ້ມສ້າງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງປະຊາຊົນ ຕໍ່ການຕໍ່ສູ້ນີ້.
ເປັນອັນວ່າ, ການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ມີບົດບາດສຳຄັນທີ່ສຸດ ໃນການຕໍ່ສູ້ປ້ອງກັນແລະຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ທາງດ້ານມະຫາພາກ (ດັດແປງ ເພີ່ມເຕີມນະໂຍບາຍ ກົດໝາຍ,..) ທັງດ້ານຕໍ່ກັບບຸກຄົນຜູ້ມີອຳນາດສູງ ໃນກົງຈັກແຫ່ງລັດ. ຈາກຄວາມຮັບຮູ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນການປ້ອງກັນແລະຕ້ານ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ທີ່ກ່າວມາເທິງນີ້, ສະພາແຫ່ງຊາດຕ້ອງມີທິດທາງການເຄື່ອນໄຫວທາງດ້ານການປ້ອງກັບ ແລະ ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຢູ່ທີ່ລັດຖະສະພາ.
ດ້ວຍບັນຍາກາດປະຊາທິປະໄຕໃນລັດຖະສະພານັບມື້ນັບໄດ້ເປີດກວ້າງ, ກຳລັງຄວາມສາມາດ ແລະ ຄຸນສົມບັດໃນການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະມາຊິດສະພາແຫ່ງຊາດນັບມື້ນັບສູງ, ພວກເຮົາເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XIII ຈະສືບຕໍ່ໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍ ແລະ ຍົກສູງຄວາມສັກສິດ, ປະສິດທິຜົນ./.
* ຄັດຈາກບົດທີ່ໄດ້ລົງພິມໃນ ວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 844 (ເດືອນກຸມພາ 2013)


text:
ຫງວຽນເຕິນຢຸງ
ສະຫາຍ ຫງວຽນເຕິນຢຸງ ເກີດໃນວັນທີ 17 ພະຈິກ 1949, ທີ່ເມືອງກາມາວ, ແຂວງກາມາວ.
ການສຶກສາ[ດັດແກ້]
ຈົບຊັ້ນປະລິນຍາຕີ ວິຊາກົດຫມາຍ ແລະ ວິຊາທິດສະດີການເມືອງຊັ້ນສູງ.
ສະຫາຍ ຫງວຽນເຕິນຢຸງ ຖືກເລືອກຕັ້ງເປັນກຳມະການສູນກາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ສະໄຫມຄັ້ງທີ VI, VII, VIII, IX, X ແລະ XI, ເປັນກຳມະການກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ສະໄຫມທີ VIII, IX, X ແລະ XI ແລະ ເປັນສະມາຊິກສະພາ ແຫ່ງຊາດສະໄຫມທີ X, XI, XII ແລະ XIII.
ປະຫວັດການເຄື່ອນໄຫວ[ດັດແກ້]
l ແຕ່ເດືອນພະຈິກ 1961 ຫາເດືອນກັນຍາ 1981
ສະຫາຍ ຫງວຽນ ເຕິນຢຸງ ຮັບໃຊ້ໃນກອງທັບປະຊາຊົນຫວຽດນາມ, ເປັນຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍເສນາຮັກ, ເປັນຫົວໜ້າການ ເມືອງຂອງກອງພັນ ແລະ ເປັນຫົວໜ້າການເມືອງກອງພັນໃຫຍ່ໃນຕຳແໜ່ງພັນຕີ.
l ແຕ່ເດືອນຕຸລາ 1981 ຫາເດືອນທັນວາ 1994
ສະຫາຍ ຫງວຽນ ເຕິນຢຸງ ຮຽນຢູ່ໂຮງຮຽນພັກຊັ້ນສູງຫງວຽນອາຍກວັກ, ເປັນກຳມະການພັກແຂວງກຽນຢາງ, ເປັນຮອງ ຫົວໜ້າຄະນະຈັດຕັ້ງຂອງຄະນະພັກແຂວງ, ເປັນກຳມະການປະຈຳຄະນະພັກແຂວງກຽນຢາງ ແລະ ເປັນເລຂາຄະນະພັກ ເມືອງຫາຕຽນ, ເປັນຮອງເລຂາຜູ້ປະຈຳການຂອງຄະນະພັກແຂວງກຽນຢາງ, ເປັນຮອງເລຂາຄະນະພັກແຂວງ ແລະ ປະທານ ກຳມະການປະຊາຊົນແຂວງກຽນຢາງ; ເປັນສະມາຊິກຂອງສະພາປະຊາຊົນແຂວງ; ເປັນເລຂາຄະນະພັກແຂວງກຽນຢາງ.
l ແຕ່ເດືອນມັງກອນ 1995 ຫາເດືອນພຶດສະພາ 1996
ເປັນຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງຕຳຫລວດ, ເປັນກຳມະການຂອງຄະນະພັກຕຳຫລວດສູນກາງ.
l ແຕ່ເດືອນມິຖຸນາ 1996 ຫາເດືອນສິງຫາ 1997
ເປັນກຳມະການຂອງຄະນະປະຈຳກົມການເມືອງສູນກາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ; ຫົວໜ້າກຳມາທິການເສດຖະກິດ ຂອງສູນກາງພັກ, ຮັບຜິດຊອບວຽກງານການເງິນ.
l ແຕ່ເດືອນກັນຍາ 1997 ຫາເດືອນມິຖຸນາ 2006
ເປັນຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີຜູ້ປະຈຳການຂອງລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສສ ຫວຽດນາມ, ເປັນກຳມະການກົມການເມືອງສູນ ກາງພັກ, ເປັນຮອງເລຂາຂອງອົງຄະນະພັກຂອງຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ, ປະທານສະພານະໂຍບາຍດ້ານການເງິນ ແລະ ການຄັງແຫ່ງຊາດ.
l ແຕ່ປີ 1998 ຫາ 1999
ເປັນປະທານທະນາຄານແຫ່ງລັດຫວຽດນາມ, ເລຂາຂອງອົງຄະນະພັກຂອງທະນາຄານແຫ່ງລັດຫວຽດນາມ.
l ແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ 2006 ຫາປະຈຸບັນ
ເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ, ເປັນກຳມະການກົມການເມືອງສູນກາງພັກ, ເລຂາອົງຄະນະພັກຂອງຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ.