text:
ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກມີກຽດຢ່າງຍິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວບົດປາໄສຢູ່ເວທີອັນສູງສົ່ງນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຊົມເຊີຍ ດຣ John William Ashe ທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນປະທານກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນເທື່ອທີ 68 ຂອງສະມັດຊາໃຫຍ່ສະຫະປະຊາຊາດ. ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງທ່ານປະທານ ກອງປະຊຸມເທື່ອນີ້ຈະສຳເລັດຜົນໃນການກຳນົດ ບາດກ້າວພັດທະນາຕ່າງໆ ຂອງໂລກພາຍຫຼັງປີ 2015 ຢ່າງຈົບງາມ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ຂໍສະແດງຄວາມນັບຖືຢ່າງສູງ ຕໍ່ກັບການປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນ ຂອງພະນະທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ ເຂົ້າໃນຜົນສຳເລັດຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ໃນເວລາຜ່ານມາ.
ຫຼຽວເບິ່ງຄືນ 100 ປີຜ່ານມາ, ໂລກມີການຜັນປ່ຽນທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ຄືວ່າ “ແພບພຽງ” ລົງ, ຄືວ່ານ້ອຍລົງ ຍ້ອນຜົນສຳເລັດ ອັນມະຫັດສະຈັນ ຂອງວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີ. ຊີວິດຂອງຄົນເຮົາໄດ້ຮັບປົວແປງດີກວ່າເກົ່າຫຼາຍ. ແຕ່ ພ້ອມກັນກັບສິ່ງດີງາມຕ່າງໆນັ້ນ, ຍັງມີບັນດາໄພອັນຕະລາຍທີ່ຊ້ອນແຝງຢູ່. ຄວາມໃຝ່ຝັນຂອງມະນຸດກ່ຽວກັບຊີວິດໜຶ່ງ ທີ່ປອດໄພ ສັນຕິພາບ ແລະ ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ຍັງຢູ່ໄກໆໃນຕໍ່ໜ້າ.
ມະນຸດມີຄວາມມຸ່ງຫວັງຕໍ່ສັນຕິພາບ, ແຕ່ເປັນຫຍັງຍັງເກີດມີການປະທະກັນ ຍັງມີສົງຄາມ. ເສດຖະກິດຂະ ຫຍາຍຕົວ, ແຕ່ເປັນຫຍັງຄົນເປັນຫຼາຍຕື້ຍັງທຸກຍາກ. ວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີມີຄວາມກ້າວໜ້າກະໂດດຂັ້ນ, ແຕ່ເປັນຫຍັງຍັງບໍ່ທັນມີວິທີເພື່ອຮັບມືກັບໄພທຳມະຊາດ ຕອບໄຕ້ໂລກລະບາດ ໄດ້ຢ່າງມີຜົນສັກສິດ.
ບັນດາຄຳຖາມເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນໃຫ້ວົງຄະນະຍາດສາກົນພວກເຮົາໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບສູງສົ່ງ ແລະ ໜັກໜ່ວງທີ່ສຸດ.
ຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງມວນມະນຸດ, ການສົງຄາມໄດ້ດັບສູນຫຼາຍພື້ນຖານອະລິຍະທຳ. ໃນກະໂຕ 100 ປີຜ່ານມາ, ສົງຄາມໂລກ 2 ຄັ້ງ ແລະ ການສົງຄາມທີ່ໂຫດຮ້າຍຕ່າງໆ, ໃນນັ້ນມີສົງຄາມຢູ່ຫວຽດນາມ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄົນເສຍຊີວິດ ເປັນຫຼາຍລ້ານ ແລະ ປະໄວ້ຜົນຢ້ອນຫຼັງໜັກໜ່ວງທີ່ສຸດ ທີ່ແກ່ຍາວຫຼາຍຮຸ້ນຄົນ.
ແນ່ນອນ ບັນດາທ່ານຈະເຫັນດີກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ເຖິງວ່າສັນຕິພາບ ການຮ່ວມມື ການພັດທະນາ ແມ່ນທ່າອຽງຕົ້ນຕໍ, ແຕ່ໄພອັນຕະລາຍສົງຄາມ ຍັງບໍ່ທັນຖືກກຳຈັດປັດເຂ່ຍເທື່ອ. ຍັງມີຄວາມຮຸນແຮງ ຢູ່ຕາເວັນອອກກາງ, ອາຟຣິກກາເໜືອ, ມໍ່ໆນີ້ແມ່ນຢູ່ຊີຣີ - ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງກ່າວປະນາມຢ່າງແຂງແຮງ ກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ອາວຸດເຄມີ, ພ້ອມກັນນັ້ນ ສ້າງທຸກໂອກາດໃຫ້ແກ່ສັນຕິພາບ, ຊອກຫາທຸກສັນຕິວິທີ ເພື່ອປັດເຂ່ຍອາວຸດເຄມີ ບົນພື້ນຖານກົດໝາຍສາກົນ ແລະ ມະຕິຕ່າງໆ ຂອງສະຫະປະຊາຊາດ. ຍັງມີຄວາມເປັນຫ່ວງທີ່ເລິກເຊິ່ງ ກ່ຽວກັບບັນດາການຜັນປ່ຽນທີ່ຄາດຄະເນໄດ້ຍາກ ຢູ່ໃນແຫຼມເກົາຫຼີ.
ທະເລຈີນຕາເວັນອອກ, ທະເລຕາເວັນອອກ ຍັງບໍ່ທັນງຽບສະຫງົບຍ້ອນບັນດາການຍາດແຍ້ງອະທິປະໄຕ ຍາດແຍ້ງເຂດແດນ... ພຽງແຕ່ການກະທຳໜຶ່ງທີ່ຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ກໍ່ອາດຈະພາໃຫ້ເກີດມີການປະທະກັນ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳ ພາໃຫ້ເກີດສົງຄາມ.
ຕໍ່ກັບທະເລຕາເວັນອອກ, ບ່ອນທີ່ສິນຄ້າຂອງໂລກກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງ ໄດ້ໄປຜ່ານ - ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ປອດໄພໃນການເດີນທະເລ ແມ່ນຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງ ບໍ່ພຽງແຕ່ຕໍ່ກັບພາກພື້ນເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຕໍ່ກັບທົ່ວໂລກນຳອີກ. ຫວຽດນາມ ມີແຜນນະໂຍບາຍສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ ໃນການແກ້ໄຂການພິພາດຍາດແຍ້ງ ດ້ວຍສັນຕິວິທີ; ປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດ ອັນຊອບທຳຂອງຕົນ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດລວມ, ສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍສາກົນ, ສົນທິສັນຍາຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ກ່ຽວກັບກົດໝາຍທະເລປີ 1982, ປະຕິບັດຕາມຖະແຫຼງການວ່າດ້ວຍວິທີການປະພຶດຂອງຝ່າຍຕ່າງໆ ຢູ່ໃນທະເລຕາເວັນອອກ (DOC), ບັນດາສັນຍາໃນພາກພື້ນ ແລະ ກ້າວໄປສູ່ປະມວນຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການປະພຶດຂອງບັນດາຝ່າຍ ຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ (COC).
“ທຸກຄົນເກີດມາລ້ວນແຕ່ມີສິດເທົ່າທຽມກັນ. ໂລກສ້າງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີສິດທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດລ່ວງລະເມີດໄດ້; ໃນບັນດາສິດເຫຼົ່ານັ້ນ ມີສິດດຳລົງຄົງຕົວ, ສິດເສລີພາບ ແລະ ສິດສະແຫວງຫາຄວາມຜາສຸກ”. ຊີວິຄົນເຮົາ ເຖິງວ່າ ຜິວໜັງໃດກໍຕາມ ກໍ່ປະເສີດຄືກັນ. ຊີວິດຂອງຄົນຜູ້ໜຶ່ງຖືກເສຍໄປເຖິງແມ່ນວ່າຄອບຄົວນັ້ນຢູ່ໃນກະໂຕເຂດ ມາຮາດທານນີ້ ຫຼືວ່າ ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກໃດໜຶ່ງໃນໜ່ວຍໂລກນີ້ກໍຕາມ ກໍ່ລ້ວນແຕ່ ແມ່ນຄວາມເສຍຫາຍທີ່ເຈັບໃຈ.
ການກະທຳກະຫາຍສົງຄາມໃດໆ ກໍ່ລ້ວນແຕ່ຕ້ອງຖືກກ່າວປະນາມ, ສະກັດກັ້ນ. ຄວາມພະຍາຍາມກີດກັ້ນການປະທະກັນໃດໆ ກໍ່ລ້ວນແຕ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖື, ສະໜັບສະໜູນ. ເຖິງວ່າຄົນເຈັບຍັງມີລົມຫາຍໃຈພຽງໜ້ອຍໜຶ່ງກໍຕາມ ແຕ່ຜູ້ເປັນທ່ານໝໍກໍ່ຕ້ອງກູ້ຊີວິດຄົນເຈັບນັ້ນ ຢ່າງສຸດອົກສຸດໃຈ. ສັນຕິພາບຍັງເຫຼືອພຽງແຕ່ສັນຍານໜຶ່ງເຖິງວ່າອ່ອນນ້ອຍກໍຕາມ ພວກເຮົາກໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມສຸດຂີດ ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງສົງຄາມ. ຍ້ອນວ່າ ສົງຄາມຈະເຮັດໃຫ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຄົນໜຶ່ງຖືກເສຍຊີວິດເທົ່ານັ້ນ ຫາກຫຼາຍໆ ຄົນຖືກເສຍຊີວິດ - ໃນນັ້ນແນ່ນອນຈະມີແມ່ຍິງ ແລະ ເດັກນ້ອຍຫຼາຍຄົນ.
ການປະທະກັນ ສົງຄາມອາດຈະຖືກສະກັດກັ້ນ ເມື່ອບັນດາການກະທຳທີ່ຜິດກັບກົດບັດສະຫະ ປະຊາຊາດ, ຜິດກັບກົດໝາຍສາກົນ, ມີລັກສະນະບັງຄັບ ແລະ ອຳນາດບາດໃຫຍ່ທາງດ້ານການເມືອງ,… ຖືກກຳຈັດປັດເຂ່ຍ. ສັນຕິພາບພຽງແຕ່ໄດ້ຮັບການປົກປັກຮັກສາໄວ້ ໃນເມື່ອປະເທດຕ່າງໆ ລ້ວນແຕ່ນັບຖືເອກະລາດ ອະທິປະໄຕ ແລະ ມູນເຊື້ອວັດທະນະທໍາ ຂອງກັນແລະກັນ, ບໍ່ນຳເອົາມາດຕະຖານດ້ານການເມືອງ ແລະ ຄຸນສົມບັດຂອງຕົນມາຍັດໃສ່ປະເທດອື່ນ; ໃນເມື່ອບົດບາດຂອງ ສະຫະປະຊາຊາດ, ຂອງສະພາປ້ອງກັນຄວາມໝັ້ນຄົງ ສະຫະປະຊາຊາດໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍ… ແລະ ກ່ອນອື່ນໝົດ ແມ່ນຄວາມໄວ້ວາງໃຈຍຸດທະສາດລະຫວ່າງບັນດາປະເທດ ຕ້ອງໄດ້ເພີ່ມພູນຄຸນສ້າງຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ, ກິລິຍາມາລະຍາດຊື່ສັດ, ບັນດາການກະທຳແທດຈິງ, ລະອຽດເຊັ່ນ ການລົບລ້າງການປິດລ້ອມຕໍ່ກັບກູບາ ຫຼື ການຮັບຮອງເອົາສິດຕັດສິນດ້ວຍຕົນເອງຂອງປາແລສຕິນ.
ວົງຄະນະຍາດສາກົນພວກເຮົາລໍຄອຍບັນດາປະເທດໃຫຍ່ຈົ່ງເປັນບັນດາແວ່ນແຍງໃນການສ້າງສັນຕິພາບ. ສະພາປ້ອງກັນຄວາມໝັ້ນຄົງສະຫະປະຊາຊາດຈົ່ງເປັນບ່ອນອີງ, ເປັນກຳລັງໜູນ ເພື່ອໃຫ້ບັນດາປະເທດ, ບັນດາ ຊົນຊາດຮ່ວມມືພ້ອມກັນປົກປັກຮັກສາສັນຕິພາບ… ຝາມືແຫ່ງການລົ້ມຫາຍຕາຍຈາກຂອງການສົງຄາມ, ຂອງການກໍ່ການຮ້າຍ, ຂອງຄວາມຮຸນແຮງ ກຳລັງມີໜ້າຢູ່ຫຼາຍບ່ອນຫວັງຈະຂ້າຊີວິດຂອງຫຼາຍພັນ ຫຼາຍໝື່ນ ຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ບໍ່ມີໂທດ. ຢ່າສະໜັນສະໜູນ. ຢ່າປິດຫູຫຼັບຕາ. ຈົ່ງສະກັດກັ້ນຝາມືດັ່ງກ່າວ.
ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດີຕໍ່ກັບທັດສະນະຂອງພະນະທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ວ່າ, ບັນດາເປົ້າໝາຍພັດທະນາສະຫັດສະວັດ ທີ່ພະຍາຍາມຕ້ານຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກ ແມ່ນມີຜົນສຳເລັດທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດ. ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ລືມວ່າ, ຊັບສົມບັດທົ່ວໂລກ 40% ແມ່ນນອນຢູ່ໃນມືຂອງຈຳນວນຄົນກວມເອົາພຽງແຕ່ເກືອບ 1% ປະຊາກອນໂລກ. ຄວາມແຕກໂຕນກັນລະຫວ່າງ ຮັ່ງມີ-ທຸກຍາກ ຍັງສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ໃນໂລກຍັງມີໜຶ່ງກວ່າຕື້ຄົນຕ້ອງດຳລົງຊີວິດຢູ່ ໃນສະພາບທຸກຍາດລຳບາກ. ໝາຍຄວາມວ່າ ຫຼາຍຮ້ອຍລ້ານຄົນ - ໃນນັ້ນມີເດັກນ້ອຍຫຼາຍຄົນ - ຫີວຍ້ອນອາຫານບໍ່ພຽງພໍ, ໜາວຍ້ອນເຄື່ອງນຸ່ງຂາດເຂີນ, ເຈັບເປັນບໍ່ມີຢາກິນ, ເຖິງອາຍຸໄປຮຽນບໍ່ໄດ້ໄປໂຮງຮຽນ…
ພວກເຮົາກໍ່ບໍ່ລືມວ່າ, ຄວັນເສຍ, ໄພທຳລາຍປ່າໄມ້, ການຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນຈົນບົກແຫ້ງ… ເຮັດໃຫ້ໜ່ວຍ ໂລກຮ້ອນຂຶ້ນ, ນ້ຳທະເລຍຶ່ງສູງຂຶ້ນ, ໄພທຳມະຊາດຮ້າຍແຮງ, ໂລກລະບາດລ່ວງລ້ຳ… ບັນດາໄພອັນຕະລາຍໃຫຍ່ໂຕເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະເທດທຸກຍາກແຮງທຸກຍາກກວ່າເກົ່າ.
ເພື່ອຫລຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ; ເພື່ອກັນໄພທຳມະຊາດ; ເພື່ອສະກັດກັ້ນໂລກລະບາດ; ເພື່ອປົກ ປັກຮັກສາ ສິ່ງແວດລ້ອມ… ເພື່ອໂລກໜຶ່ງທີ່ຂຽວກວ່າ, ຍຸຕິທໍາກວ່າ ຕ້ອງການຄວາມຮ່ວມມືຂອງພວກເຮົາທັງໝົດ. ຜູ້ທຸກຍາກ, ປະເທດທຸກຍາກ ຕ້ອງພະຍາຍາມບືນຕົວຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງຜູ້ຮັ່ງມີກວ່າ, ປະເທດພັດທະນາກວ່າ. ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ດ້ວຍນ້ຳໃຈເມດຕາ “ໃບໄມ້ບໍ່ຂາດຫຸ້ມຫໍ່ໃບໄມ້ຂາດ” ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງ ກ່ອນອື່ນໝົດ ຕ້ອງດ້ວຍໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ຍ້ອນວ່າຢູ່ໃນຄວາມຮັ່ງມີຂອງຫຼາຍຄົນ ຄວາມຂະຫຍາຍຕົວຂອງຫຼາຍປະເທດນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນບໍ່ມີສ່ວນເຊິ່ງຕາມຄວນແມ່ນຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ຂອງປະເທດທຸກຍາກຕ່າງໆ.
ວົງຄະນະຍາດສາກົນພວກເຮົາ ຈົ່ງດ້ວຍໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ ແລະ ນ້ຳໃຈເມດຕາ ພະຍາຍາມກວ່າເກົ່າ ອີກໃຫ້ແກ່ ລະບຽບວາລະການພັດທະນາພາຍຫຼັງປີ 2015 ແນໃສ່ປົກປັກຮັກສາສັນຕິພາບ, ຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມື, ລົບລ້າງ ຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກໃຫ້ໝົດໄປ ແລະ ປົກປັກຮັກສາດາວພະເຄາະຂອງພວກເຮົາ. ຈົ່ງເພີ່ມທະວີການຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ມີຂັ້ນຕອນສອດຄ່ອງ ເພື່ອໃຫ້ບັນດາປະເທດທີ່ດ້ອຍພັດທະນາກວ່າ ເຂົ້າຮ່ວມສັນຍາ ຂໍ້ກຳນົດສາກົນ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາລວມຕ່າງໆ ຂອງມະນຸດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ຈົ່ງພ້ອມກັນປະເຊີນໜ້າ ແລະ ຜ່ານຜ່າບັນດາສິ່ງທ້າທາຍ, ໄພອັນຕະລາຍທົ່ວໂລກ ດ້ວຍຈິດໃຈ “ຄົນຜູ້ໜຶ່ງເພື່ອທຸກຄົນ, ທຸກຄົນເພື່ອຄົນຜູ້ໜຶ່ງ” ຄືດັ່ງທະຫານຮັກສາພະອົງຂອງນັກປະພັນຜູ້ລືຊື່ ອາເລກຊານເດີ ດຸຍມາ.
ເປັນຄົນຫວຽດນາມຜູ້ໜຶ່ງ, ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າແລກປ່ຽນມານັ້ນລ້ວນແຕ່ແມ່ນພຶດຕິກຳຕົວຈິງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍ ເຫື່ອແຮງ ແລະ ເລືອດເນື້ອ. ພຽງແຕ່ກ່ອນໜ້ານີ້ຈັກສິບປີ, ສອງຄໍາວ່າຫວຽດນາມ ຕິດພັນກັບສົງຄາມ ແລະ ຕັດ ແຍກ, ກັບເລືອດເນື້ອ ແລະ ນໍ້າຕາ. ປະເທດໜຶ່ງຢູ່ຫ່າງໄກທີ່ມີຊື່ເອີ້ນວ່າຫວຽດນາມ ຖືກຮັບເອົາລູກແຕກລະເບີດ 15 ກວ່າລ້ານໂຕນ, ໝາຍຄວາມວ່າ ຫຼາຍກວ່າ 4 ເທື່ອຂອງຈຳນວນລູກແຕກລະເບີດທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ໃນສົງຄາມໂລກ ຄັ້ງທີ II. ຄົນຫວຽດນາມແຕ່ລະຄົນພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຖືກຮັບເອົາຈຳນວນລູກແຕກລະເບີດຫຼາຍກວ່າເກືອບ 10 ເທື່ອຂອງນໍ້າໜັກຕົນເອງ. ນັ້ນແມ່ນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ນັບເອົາ ຫຼາຍຮ້ອຍລ້ານລິດເຄມີທີ່ບັນຈຸທາດດີໂອຊີນ - ຄາຕະກອນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໂຫດຮ້າຍຕໍ່ກັບສຸຂະພາບ ແລະ ເຊື້ອສາຍຄົນ.
ດ້ວຍມູນເຊື້ອ “ເອົາຄວາມເປັນທຳເພື່ອຜາບແພ້ຄວາມຮ້າຍກາດ, ເອົາຄວາມເມຕາມາປ່ຽນແທນໃຫ້ຄວາມໂຫດຮ້າຍ”; ດ້ວຍນໍ້າໃຈອາດຫານເສຍສະຫຼະ ແລະ ຄວາມປະດິດສ້າງອັນເລີດລ້ຳ; ຍ້ອນຄວາມສະໜັບສະໜູນ ຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ ປະຊາຊົນຜູ້ຮັກຫອມສັນຕິພາບ ຢູ່ໃນໂລກ, ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ຈຶ່ງປົກປັກຮັກສາເອກະລາດແຫ່ງຊາດໄດ້ ແລະ ໂຮມປະເທດຊາດເປັນເອກະພາບ ໄດ້ຢ່າງສົມບູນ, ອັດອະດີດຕະການໄວ້, ຫັນໄປສູ່ອະນາຄົດ, ລົງມືກໍ່ສ້າງຟື້ນຟູປະເທດຄືນໃໝ່ຈາກກອງຂີ້ເທົ່າ; ປ່ຽນແປງໃໝ່, ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ ແລະ ພັດທະນາ.
ຫວຽດນາມ ໄດ້ນຳເອົາບັນດາເປົ້າໝາຍພັດທະນາສະຫັດສະວັດເຂົ້າໃນແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາຂອງຕົນ, ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງການເຕີບໂຕດ້ານເສດຖະກິດ ກັບຄວາມກ້າວໜ້າ, ຍຸຕິທຳສັງຄົມ ແລະ ໄດ້ອົງການຈັດຕັ້ງ ກະສິກຳ ແລະ ສະບຽງອາຫານສະຫະປະຊາຊາດ ມອບລາງວັນຜົນງານດີເລີດ ໃນການລົບລ້າງຄວາມອຶດຫີວ, ຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ. ດ້ວຍທິດນຳທີ່ວ່າ ມະນຸດເປັນເປົ້າໝາຍ ເປັນໃຈກາງຂອງການພັດທະນາ, ຫວຽດນາມໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດ ເຖິງການລົງທຶນໃຫ້ແກ່ສາທາລະນະສຸກ, ການສຶກສາ, ການສື່ຂ່າວຖະແຫຼງການ… ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນທຸກຄົນ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຢູ່ເຂດຫຍຸ້ງຍາກ, ເຂດຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍຕ່າງໆ.
ຫວຽດນາມ ກໍ່ພະຍາຍາມພ້ອມກັນກັບບັນດາສະມາຊິກອື່ນໆ ກໍ່ສ້າງວົງຄະນະຍາດອາຊຽນ - ເຮືອນຫຼັງ ລວມ ຂອງບັນດາປະເທດອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້, ທີ່ເຄີຍຖືກແບ່ງແຍກຢ່າງເລິກເຊິ່ງຍ້ອນສົງຄາມ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງຢືນຢັນ ທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ໃຫ້ແກ່ຄວາມມຸ່ງມາດປາຖະໜາ ກ້າວໄປສູ່ອະນາຄົນສັນຕິພາບ, ຮ່ວມມື, ພັດທະນາ, ວັດທະນາຖາວອນ; ໃຫ້ແກ່ ຄວາມເປັນເອກະພາບໃນຄວາມຫຼາກຫຼາຍ; ແລະ ໃຫ້ແກ່ການປະຕິບັດບັນດາເປົ້າໝາຍພັດທະນາສະຫັດສະວັດ.
ຍ້ອນເຄີຍໄດ້ຜ່ານບັນດາການສົງຄາມຮຸກຮານທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ຄວາມອຶດຫີວລຳບາກ ດັ່ງນັ້ນຄວາມມຸ່ງມາດປາຖະໜາ ສັນຕິພາບ ແລະ ວັດທະນາຖາວອນ ຂອງຫວຽດນາມພວກຂ້າພະເຈົ້າຍິ່ງແຮງກ້າ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຍາມໃດກໍ່ພະຍາຍາມ ເຂົ້າຮ່ວມກໍ່ສ້າງສັນຕິພາບ, ລົບລ້າງຄວາມອຶດຫີວ, ຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ, ປົກປັກຮັກສາດາວພະເຄາະ ຂອງພວກເຮົາ. ຫວຽດນາມກຽມພ້ອມປະກອບສ່ວນແຫຼ່ງກຳລັງ, ເຖິງວ່າຍັງນ້ອຍ, ເພື່ອສົມມະນາຄຸນ ຕໍ່ກັບເພື່ອນມິດສາກົນ ທີ່ໄດ້ຊ່ວຍພວກຂ້າພະເຈົ້າໃນການຕໍ່ສູ້ຍາດເອົາເອກະລາດ ແລະ ປົກປັກຮັກສາເອກະລາດ, ໂຮມປະເທດຊາດເປັນເອກະພາບ, ພົ້ນອອກຈາກຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກ. ຫວຽດນາມ ໄດ້ ແລະ ຈະເປັນຄູ່ຮ່ວມງານໜຶ່ງທີ່ໄວ້ວາງໃຈໄດ້ ເປັນສະມາຊິກໜຶ່ງທີ່ມີໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຕະຫຼອດກາລະນານ ຂອງວົງຄະນະຍາດ.
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເວົ້າເຖິງສະບຽງອາຫານຄືກັບຕົວຢ່າງໜຶ່ງ. ຈາກປະເທດໜຶ່ງທີ່ຂາດເຂີນອຶດຫີວ, ຫວຽດນາມ ໄດ້ກາຍເປັນປະເທດທີ່ສົ່ງອອກເຂົ້າສານ ຢືນໃນແຖວໜ້າຂອງໂລກ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ດ້ານສະບຽງອາຫານໃຫ້ແກ່ຕົນເອງໄດ້ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງປະກອບສ່ວນຕັ້ງໜ້າ ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບດ້ານສະບຽງອາຫານ ຂອງໂລກອີກດ້ວຍ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ສົ່ງອອກເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຊ່ວຍໃຫ້ປະເທດອື່ນໆ ສາມາດຜະລິດເຂົ້າເປືອກເຂົ້າສານ ດ້ວຍຕົນເອງ ເຊັ່ນໄດ້ປະຕິບັດຢູ່ກູບາ, ໂມຊຳບິກ, ອັງໂກລາ, ມາລີ, ມາດາກາສກາ, ພະມ້າ… ພວກຂ້າພະເຈົ້າຫວັງວ່າ, ບັນດາປະເທດພັດທະນາ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ຈະເຂົ້າຮ່ວມຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ບັນດາໂຄງການທີ່ຄ້າຍຄືແນວນັ້ນ. ນັ້ນຈະແມ່ນບັນດາຕົວແບບການຮ່ວມມືຫຼາຍຝ່າຍ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໝາຍ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນຕົວຈິງ.
ຂ້າພະເຈົ້າຢາກສິ້ນສຸດບົດປາໄສຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນວ່າ “ລະບຽບວາລະການພັດທະນາພາຍຫຼັງປີ 2015” ຈະໄດ້ບູລະນະໃຫ້ສົມບູນແບບເພື່ອກ້າວໄປສູ່ໂລກແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ມີສົງຄາມ, ບໍ່ມີຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກ. ທັງໝົດເພື່ອ ສັນຕິພາບ ການຮ່ວມມື ພັດທະນາ ວັດທະນາຖາວອນ. ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອດາວພະເຄາະຂອງພວກເຮົາ ຂຽວງາມຕະຫຼອດກາລະນານ. ສີຂຽວຂອງສັນຕິພາບ, ສີຂຽວຂອງການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ./.


c: text/html

text:
Wednesday, 18 June 2014
ມອບ-ຮັບໜ້າທີ່ຫົວໜ້າກົມຊັບສິນທາງປັນຍາ
ໃນວັນທີ 17 ມິຖຸນານີ້, ຢູ່ກະ ຊວງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ (ກວຕ), ໄດ້ມີພິທີມອບ-ຮັບ ໜ້າທີ່ໃໝ່ລະຫວ່າງ ທ່ານ ດຣ. ນາງ ຂັນລາສີ ແກ້ວບຸນພັນ ຮອງຫົວໜ້າກົມການຄ້າພາຍໃນກະ ຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ເປັນຫົວໜ້າກົມຊັບສິນທາງປັນຍາຜູ້ໃໝ່, ສ່ວນທ່ານ ສີທະ ຜຸຍຍະວົງ ຫົວໜ້າກົມຊັບສິນທາງປັນຍາຜູ້ເກົ່າຮັບນະໂຍບາຍບຳນານ, ໂດຍມີ ທ່ານ ສຈ.ດຣ ບໍ່ວຽງຄຳ ວົງດາລາ ລັດ ຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ, ພ້ອມລັດຖະ ມົນຕີຊ່ວຍວ່າການ, ຫົວໜ້າກົມ, ແລະ ພະນັກງານພາຍໃນກະ ຊວງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີເຂົ້າຮ່ວມ.
ການມອບຮັບຕຳແໜ່ງໃນຄັ້ງນີ້ແມ່ນອີງຕາມດຳລັດຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີສະບັບເລກທີ 70/ນຍ ລົງວັນທີ 20/04 /2006 ວ່າດ້ວຍລະບອບປະກັນສັງຄົມພາກລັດຕໍ່ພະນັກງານ-ລັດຖະ ກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫລວດ, ອີງຕາມອາຍຸກະສຽນ, ອາຍຸການປະ ຕິວັດຂອງພະນັກງານເພື່ອເປັນການປະຕິບັດນະໂຍບາຍ ແລະ ຮັກສາສຸຂະພາບຂອງພະນັກງານ, ອີງຕາມຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງໜ້າທີ່ວຽກງານຢູ່ ກວຕ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຕົກ ລົງຂອງລັດຖະມົນຕີວ່າການ ກວຕ ສະບັບເລກທີ 0832/ກວຕ ລົງວັນທີ 21 ທັນວາ 2011 ວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວຂອງກົມຊັບສິນທາງປັນຍາ.
ໂອກາດດັ່ງກ່າວ, ທ່ານ ບໍ່ວຽງຄຳ ວົງດາລາ ກໍໄດ້ຕີລາຄາສູງຕໍ່ການປະກອບສ່ວນອັນໃຫຍ່ຫລວງຂອງທ່ານ ສີທະ ຜຸຍຍະວົງ ເຂົ້າໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກ ສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ ເວົ້າລວມເວົ້າສະເພາະກໍແມ່ນໄດ້ປະກອບສ່ວນເຮັດໜ້າທີ່ການເມືອງຂອງກະຊວງວິທະ ຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ ປະ ສົບຜົນສຳເລັດເປັນແຕ່ລະບາດກ້າວມາ ພ້ອມທັງຕີລາຄາສູງ ແລະ ສະແດງຄວາມຍິນດີໃນ ການມາຮັບໜ້າທີ່ໃໝ່ຂອງທ່ານ ດຣ.ນາງ ຂັນລາສີ ແກ້ວບຸນພັນ.
Subscribe to: Post Comments (Atom)

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
ພຣະໄຕປິດົກ
ໄຕຣປິດົກ (ພາສາສັນສະກຣິດ; ພາສາບາລີ: ຕຣິປິຕະກະ; ພາສາຈີນ: 三藏 (Traditional Chinese), Sānzàng (Pinyin); ພາສາຍີ່ປຸ່ນ:Sanzo; ພາສາຂະເມຣ:ໄຕຣເປເຕັກ; ພາສາເກົາຫຼີ:삼장 (Samjang); ພາສາໄທ:ไตรปิฎก; ພາສາຫວຽດນາມ:Tam tạng) ເປັນຄຳສັບທາງການທີ່ໃຊ້ຮຽກຄຳພີທາງພຣະພຸດທະສາດສະໜາ; ຄວາມໝາຍໂດຍຕົງ ແປວ່າ ກະຕ່າສາມໜ່ວຍ ໃຊ້ບັນຈຸຄຳສອນທາງພຣະພຸດທະສາດສະໜາ. ຄຳພີພຣະໄຕຣປິດົກໄດ້ຖືກແປເປັນຫຼາຍພາສາ ໃນໂລກຂອງພຣະພຸດທະສາດສະໜາ ເຊິ່ງລວມມີຫຼາຍສະບັບຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ພຣະໄຕຣປິດົກທີ່ໄດ້ຮັບການແຜ່ຫຼາຍກວ່າໝູ່ແມ່ນສະບັບທີ່ເປັນຂອງ ນິກາຍເຖຣະວາດ.
ການບັນທຶກພຣະໄຕຣປິດົກ ເຊິ່ງທຳອິດແມ່ນຈາກການທ່ອງຈຳປາກເປົ່າຈາກພຣະສາວົກ ລວມລົງເປັນສາມໝວດໃຫຍ່ໆ (ທຳອິດແມ່ນຖືກຈາລຶກລົງໃນໜັງສືໃບລານ) ເນື່ອງຈາກວ່າສະຫຼຸບລວມລົງເປັນສາມໝວດໃຫຍ່ໆ ຈິ່ງເອີ້ນວ່າ ຕຣິປິຕະກະ ຫຼື ໄຕຣປິດົກ.
ໝວດທຳອິດເອີ້ນວ່າ: ພຣະວິນັຍປິດົກເຊິ່ງເປັນຈະຣິຍະວັດ ຄືຂໍ້ວັດປະຕິບັດທີ່ຖືປະຕິບັດມາໂດຍໝູ່ພຣະສົງຄັ້ງປະຖົມໂພທິການ ອັນມີ ພິກສຸແລະພິກສຸນີເປັນຕົ້ນ. ຂໍ້ວັດປະຕິບັດບາງອັນໄດ້ຖືກບັນຍັດຂື້ນໂດຍພຣະພຸດທະເຈົ້າ ເພື່ອຈຳເປັນແລະເປັນພື້ນຖານໃນການປະຕິບັດຕາມທັມອັນເລິກເຊິ່ງຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ. ຕໍ່ມາຈິ່ງໄດ້ບັນຍັດຂື້ນເລື້ອຍໆ ໂດຍອາສັຍມູນເຫດທີ່ເກີດຂື້ນແຕ່ລະວັນ ທີ່ພຣະພຸດທະອົງໄດ້ເຫັນການກະທຳ ບັນຫາແລະພຶດຕິກັມຂອງພຣະສົງ ແລ້ວບັນຍັດຕາມນັ້ນ.


text:
ຫວຽດນາມເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືສາກົນ ເພື່ອຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ
18 ມິຖຸນາ 2014 - 18:44:15
ຫວຽດນາມແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາປະເທດຖືກຜົນສະທ້ອນຢ່າງໜັກໜ່ວງຍ້ອນບັນຫາປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ. ຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດກ່ຽວກັບ ຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ພວມ ມານະພະຍາຍາມຮຽກຮ້ອງ ການໜູນຊ່ວຍໄລຍະຍາວ ແລະ ແຂງແຮງຂອງບັນດານັກ ອຸປະຖຳສາກົນ ໃຫ້ແກ່ວຽກງານຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ການຮັບມືກັບການ ປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ.
ໃນຊຸມປີມໍ່ມານີ້, ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດຍາມໃດກໍແມ່ນບັນຫາຮ້ອນເຮັ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ຢູ່ຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງຢູ່ຫຼາຍປະເທດໃນໂລກອີກດ້ວຍ. ບັນດາຄວາມເສຍຫາຍກ່ຽວກັບຊີວິດອີນຊີ ແລະ ຊັບສິນຍ້ອນການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດກໍ່ຂຶ້ນນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ລັດຖະບານປະເທດຕ່າງໆຕ້ອງມີບັນດານະໂຍບາຍນຳໜ້າໃນບັນຫານີ້. ຢູ່ຫວຽດນາມ, ລັດຖະບານໄດ້ອະນຸມັດຜ່ານໂຄງການຈຸດໝາຍແຫ່ງຊາດກ່ຽວກັບການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ, ສ້າງແຜນຮັບມືຕໍ່ການ ປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ນ້ຳທະເລຂຶ້ນສູງໃຫ້ບັນດາເຂດຂອງຫວຽດນາມເຖິງປີ 2050 ແລະ ສ້າງແຜນການດຳເນີນງານແຫ່ງຊາດ. ບັນດານະໂຍບາຍຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດຂອງຫວຽດນາມ ໄດ້ມີການເຂົ້າຮ່ວມຢ່່າງແຂງແຮງຂອງບັນດານັກອຸປະຖຳ ແລະ ບັນດາປະເທດທີ່ມີທ່າແຮງໃນຂົງເຂດນີ້.
ໂຮນລັງ, ປະເທດທີ່ມີການຮ່ວມມືຫຼາຍຢ່າງກັບຫວຽດນາມເພື່ອຮັບມືກັບ ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ
ໂຮນລັງ ແລະ ຫວຽດນາມໄດ້ມີສັນຍາຄູ່ຮ່ວມມືຍຸດທະສາດກ່ຽວກັບການດັດປັບໃຫ້ແທດເໝາະກັບການ ປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງນ້ຳ. ນັບແຕ່ເມື່ອສັນຍາໄດ້ຮັບການລົງນາມໃນການຢ້ຽມຢາມ ໂຮນລັງ ຂອງທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີຫວຽດນາມ ຫງວຽນເຕີນຢຸງ ເມື່ອປີ 2010 ມາຮອດປະຈຸບັນ, 2 ຝ່າຍໄດ້ຕັ້ງໜ້າຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດສັນຍາ, ໃນນັ້ນໄດ້ສ້າງຕັ້ງຄະນະກຳມາທິການລະຫວ່າງລັດຖະບານຫວຽດນາມ- ໂຮນລັງ ແລະ ເປັນເອກະພາບກັນຜັນຂະຫຍາຍການຄົ້ນຄ້ວາກ່ຽວກັບ 8 ໝວດບັນຫາກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງນ້ຳຄື: ຕີລາຄາຊັບພະຍາກອນນ້ຳ, ນ້ຳຮັບໃຊ້ການຜະລິດສະບຽງອາຫານ, ໂຄງລ່າງຂະແໜງນ້ຳ.... ກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ 1 ຂອງຄະນະກຳມາທິການລະຫວ່າງລັດຖະບານໄດ້ຖືກຈັດຂຶ້ນເມື່ອເດືອນ 3/2011 ໂດຍພາຍໃຕ້ການເປັນປະທານຮ່ວມຂອງທ່ານຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຮ່ວາງຈຸງຫາຍ ແລະ ອົງມົງກຸດລາຊະກຸມມານ ໂຮນລັງ Willem Alexander . 2 ຝ່າຍໄດ້ປຶກສາຫາລືບັນດາບັນຫາຮ່ວມມືເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດຄຸ້ມຄອງນ້ຳ, ດັດປັບໃຫ້ແທດເໝາະກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ປົກປັກຮັກສາບັນດາລະບົບຊີວະພາບກະສີກຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຢູ່ຫວຽດນາມ. ພິເສດ, ຍັງມີການຮ່ວມມືຜັນຂະຫຍາຍແຜນການເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງທາງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການວາງແຜນຜັງ ແລະ ພັດທະນາຕົວເມືອງ, ຊົນນະບົດ, ຄວບຄຸມໄພນ້ຳຖ້ວມ, ສະໜອງນ້ຳ, ກຳຈັດນ້ຳເສຍ ແລະ ສ້າງບັນດາລະບອບຄຸ້ມຄອງການເງິນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ບົນພື້ນຖານບັນດາເນື້ອໃນທີ່ໄດ້ເຕື້ອງເຖິງນັ້ນ, ບັນດາກອງປະຊຸມ ຄະນະກຳມາທິການຮ່ວມມື ຫວຽດນາມ- ໂຮນລັງ ຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ປຶກສາຫາລື, ວາງບັນດາໜ້າທີ່ຄວນເລັ່ງໃສ່ປະຕິບັດຄື ສ້າງຕັ້ງບັນດາຄະນະປະສານງານລະຫວ່າງຂະແໜງ, ບັນດາກຸ່ມປະບັດງານ, ຊຸກຍູ້ການສົມທົບກັບຝ່າຍໂຮນລັງເພື່ອສ້າງແຜນການເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງທາງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມ, ບັນດາໂຄງການຮ່ວມມືໃນບັນດາຂົງເຂດປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ, ຄຸ້ມຄອງນ້ຳ, ຄຸ້ມຄອງທີ່ດິນ, ນ້ຳທະເລຂຶ້ນສູງ... ໃນການຜັນແປຄັ້ງຫຼ້າສຸດ, ເມື່ອວັນທີ 17/6/2014 ຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ, ໃນຂອບເຂດການຢ້ຽຢາມຫວຽດນາມຢ່າງເປັນທາງການ, ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີຫວຽດນາມ ຫງວຽນເຕີນຢຸງ ແລະ ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໂຮນລັງ Mark Rutte ໄດ້ເປັນປະທານຮ່ວມກອງປະຊຸມຂັ້ນສູງກ່ຽວກັບການສົມທົບກັນໜູນຊ່ວຍພັດທະນາສັງລວມເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງທາງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມ, ຜັນຂະຫຍາຍຕື່ມອີກບາດກ້າວລະອຽດບາດກ້າວໜຶ່ງ ແນໃສ່ຫັນສັນຍາຄູ່ຮ່ວມມືຍຸດທະສາດກ່ຽວກັບການດັດປັບໃຫ້ແທດເໝາະກັບການ ປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດລະຫວ່າງ 2 ປະເທດໃຫ້ປະກົດຜົນເປັນຈິງ. ພ້ອມກັບການຮ່ວມມືໃນລະດັບຊາດ, ຫຼາຍທ້ອງຖິ່ນຂອງຫວຽດນາມກໍຍັງມີບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຮ່ວມມືລະອຽດ, ຊຸກຍູ້ການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ພ້ອມກັບບັນດາທ້ອງຖິ່ນຂອງໂຮນລັງ.
ຮ່ວມມືສາກົນເພື່ອຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນ, ສິ່ງແວດລ້ອມ, ປູກປ່ານ້ຳເຄັມ
ເພື່ອຮັບມືກັບສະພາບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດໃຫ້ເປັນຢ່າງດີ, ຫວຽດນາມຍັງເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືສາກົນໃນການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນນ້ຳ, ພາຍາກອນອາກາດ ແລະ ຄຸ້ມຄອງທີ່ດິນ. ປະຈຸບັນ, ກະຊວງຊັບພະຍາກອນ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຫວຽດນາມພວມເປັນປະທານຮັບຜິດຊອບ 58 ໂຄງການໜູນຊ່ວຍຂອງຕ່າງປະເທດໃຫ່ແກ່ການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດຂອງຫວຽດນາມ, ດ້ວຍຍອດຄ່າໃຊ້ຈາຍໝັ້ນໝາຍເກືອບ 430 ລ້ານ USD. ໃນປີ 2013, ກະຊວງຊັບພະຍາກອນ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຫວຽດນາມ ໄດ້ສົມທົບກັບບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ ແລະ ບາງທ້ອງຖິ່ນເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍໂຄງການຟື້ນຟູປ່າຊາຍເລນເພື່ອ ຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ. ແລະ ກໍໃນປີນີ້, ໂຄງການ ຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດໄດ້ຈາຍບ້ວງເງິນເກືອບ 250 ຕື້ດົງໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປູກປ່ານ້ຳເຄັມ. ກະຊວງກະສີກຳ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດຫວຽດນາມ ກໍໄດ້ສ້າງແຜນການຟື້ນຟູ ປ່າຊາຍເລນໃນທົ່ວປະເທດເຖິງປີ 2015, ດ້ວຍຍອດຄ່າໃຊ້ຈາຍຂຶ້ນເຖິງ 1900 ຕື້ດົງ. ດ້ວຍການໜູນຊ່ວຍແກ່ການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດຂອງລັດຖະບານແດນໝາກ, ຫຼາຍທ້ອງຖິ່ນຂອງຫວຽດ ນາມໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍບັນດາຮູບແບບທົດລອງກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງບາງລະບົບຄັນຄູທະເລ ໄປຄຽງຄູ່ກັບການປູກໃໝ່, ຟື້ນຟູປ່າຊາຍເລນໃນເນື້ອທີ່ນັບຮ້ອຍແຮັກຕາ....
ໃນຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດກ່ຽວກັບ ປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ, ຫວຽດນາມໄດ້ວາງ 4 ຈຸດໝາຍ, ໃນນັ້ນມີຈຸດໝາຍຮ່ວມມືກັບປະຊາຄົມໂລກເພື່ອຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ. ພ້ອມກັບການເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືກັບບັນດາປະເທດໃນໂລກ, ຫວຽດນາມໄດ້ ແລະ ຈະສືບຕໍ່ຮ່ວມມືກັບທະນາຄານໂລກ, ທະນາຄານພັດທະນາອາຊີ, ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ອົງການສາກົນອື່ນໆເພື່ອປະຕິບັດບັນດາຈຸດໝາຍໃນຍຸດທະສາດຂອງຕົນ.


text: ສໍາລັບປະຊາຊົນຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ຄໍາ "stalker" ແມ່ນຫນຶ່ງໃນສອງວິທີ unfamiliar ຫຼືພຽງເລັກນ້ອຍ. ແຕ່ວ່າການເຫຼົ່ານັ້ນສໍາລັບໃຜທີ່ຄໍາສັບນີ້ hides ຫມໍຂອງອາລົມ, ຄວາມຈໍາ, ແລະປັນແມ່ນ. ມັນເປັນນີສຸດທ້າຍທີ່ມີການລ່າສັດ stalker ຈະຫລິ້ນອອນໄລນ໌ໄດ້ຟຣີ. ໃນຮູບວັດທະນະທໍາທີ່ຂອງ stalker penetrated ໂດຍຈໍານວນເງິນທີ່ແປກໃຈເປັນຂອງຜະລິດຕະພັນຂອງ Picnic ຕາມແຄມທາງການອ້າຍນ້ອງ Strugatsky '"ໄດ້. book ອະທິບາຍການເຂດພື້ນທີ່ທີ່ມີ abounds ຜິດປົກກະຕິຂອງການກໍາເນີດ unknown ໄດ້. ໃນລັກສະນະພາກກາງມີຜະລິດຕະພັນຂອງ stalkers ໄດ້. ນີ້ນາຍພານທີ່ທັນສະໄຫມສໍາລັບການເງິນ, ສໍາລັບຄວາມສ່ຽງຕໍ່ກໍາໄລຂອງຊີວິດຂອງພວກເຂົາໃນການຜິດລັກອັນຕະລາຍ. ຕໍ່ມາເຫັນໄດ້ການຮັບຮອງເອົາແສງປື້ມເອີ້ນວ່າ "Stalker ການ". A ຄື້ນໃຫມ່ມີຄວາມສົນໃຈໃນຫົວເລື່ອງຂອງການ stalkers ເຫດອັນຕະລາຍຂອງ revived ເກມຄອມພິວເຕີຂອງຊື່ດຽວກັນ. ມັນເປັນສາເຫດຂອງເຂດຜິດປົກກະຕິແລ້ວອຸປະຕິເຫດຢູ່ໃນເຂື່ອນໄຟຟ້າ Chernobyl nuclear ໄດ້. ແຕ່ຄວາມຈິງແມ່ນຫຼາຍສັບສົນແລະສັບສົນ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ຫນ້າສົນໃຈ, ນີ້ແມ່ນກ່ຽວກັບເກມນີ້ໄດ້ຖືກຂຽນປຶ້ມໃຫມ່, ແລະເຮັດໃຫ້ Flash ເກມ. ເກມ Flash ກ່ຽວກັບວິຊາການໄຟອັນຕລາຍໄດ້ຫັນ stalker ຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ. ທ່ານຄວນເລີ່ມຈາກ shooters ໄດ້. ຜູ້ນພວກເຂົາຕ້ອງ wade ຜ່ານພື້ນທີ່ນັ້ນ, ການຮັບປະກັນຄວາມຢູ່ລອດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແລະນີ້ແມ່ນບໍ່ໄດ້ງ່າຍຄືກັນ. ຫຼັງຈາກທັງຫມົດ, ນອກເຫນືອໄປຈາກການກໍ່ສ້າງພື້ນທີ່ຜິດລັກ, ມີການປ່ຽນແປງຫຼັງຈາກໃສການຮັບຮູ້. ພາຍໃຕ້ການປະຕິບັດຜົນບັງຄັບໃຊ້ຂອງ unknown ເປັນໄດ້, ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ mutated ແລະການປ່ຽນແປງຫຼັງຈາກການຮັບຮູ້. ສັດປ່າແລະສັດປ່າພາຍໃນປະເທດຄຸ້ນເຄີຍ, ແລະປະຊາຊົນຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍແມ່ນຫຼືລ້າອັນຕະລາຍ. ວ່າຄັ້ງຫຼ້າສຸດແລ້ວພວກເຮົາຈະມີການ deal ມີ. ໂດຍປະຕິບັດເກມປະເພດຍັງສາມາດພິຈາລະນາ, ແລະເຊື້ອຊາດສໍາລັບເຂດມີການຍົກເວັ້ນດັ່ງກ່າວ. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວນີ້, stalkers ຈະໄດ້ພາຫະນະເພື່ອເຮັດໃຫ້ງ່າຍຕໍ່ຄວາມຢູ່ລອດ monsters ການໂຈມຕີການ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຖອນຈໍາກັດເຂດເປັນປອມລາຄາແພງຫຼາຍ. ແນ່ນອນວ່າ, ຈິດໃຈຂອງປື້ມຮູບເງົາ, ແລະເກມກ່ຽວກັບ stalkers ກ່ຽວຂ້ອງກັບອົງການສ້າງເກມພາລະບົດບາດຫຼິ້ນ-ໄດ້. ພວກເຂົາຜູ້ນສາມາດເລືອກລັກສະນະເປັນ, ໃຫ້ມັນທັກສະການ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບດູແລອຸປະກອນທີ່ຈໍາເປັນ. Gameplay ຫຼືມີຈຸດປະສົງເພື່ອບັນລຸເປັນຂົງເຂດສະເພາະໃດຫນຶ່ງຂອງເຂດຜິດລັກ, ຫຼືລາຍຮັບຈໍານວນທີ່ແນ່ນອນຂອງເງິນ. ທ່ານສາມາດຫາເງິນໂດຍປະຕິບັດວຽກງານຕ່າງໆຫຼືການຊື້ຂາຍປອມ. ແລະໃນຕອນຕົ້ນຂອງເກມແມ່ນຍາກໃນການຫາປອມລາຄາແພງ, ເນື່ອງຈາກວ່າສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໄດ້ເກັບຂຶ້ນ stalkers ອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຄວນຈະຊ່ວຍປະຢັດເຖິງສໍາລັບເຫມາະສົມດີກວ່າປ້ອງກັນແລະປືນມີອໍານາດເພີ່ມເຕີມແລະໄປຫົວໃຈຂອງເຂດດັ່ງກ່າວ. ມັນແມ່ນການມີວ່າປອມ rarest ແມ່ນເກັບຮັກສາໄວ້, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄວາມລັບຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ dystopia ບັນຍາກາດແລະໄພພິບັດເຕັກໂນໂລຊີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຈິດໃຈຂອງການຊອກຫາຂອງໄຟອັນຕລາຍແລະ struggle ສໍາລັບຄວາມຢູ່ລອດຂອງນັ້ນ, ການ stalker Flash ເກມເຈົ້າບໍ່ຈະບໍ່. ເລືອກໃດ?


text:
ບັນດາສະມາຊິກສະພາຕໍ່າ ຈີເລ ສະແດງຄວາມວິຕົກ ກັງວົນກ່ຽວກັບການກະທຳຂອງຈີນ ຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ
17 ມິຖຸນາ 2014 - 13:13:19
(ທ່ານນາງເອກອັກຄະລັດຖະທູດຫວຽດນາມ ປະຈຳ ຈີເລ ຮ່າທິງອກຮ່າ)
(vovworld) – ທ່ານນາງເອກອັກຄະລັດຖະທູດຫວຽດນາມ ປະຈຳ ຈີເລ ຮ່າທິງອກຮ່າ ຫາກໍ່ພົບປະກັບບັນດາສະມາຊິກສະພາຕໍ່າໃນກຳມາທິການການຕ່າງປະເທດສະພາຕໍ່າຈີເລ ເພື່ອແຈ້ງໃຫ້ຊາບກ່ຽວກັບເລື່ອງຈີນ ຕັ້ງຮ້ານເຈາະນ້ຳມັນໄຮ່ຢາງ 981 ຢ່າງຜິດກົດໝາຍໃນເຂດເສດຖະກິດຈຳເພາະ ແລະ ໄຫຼ່ທະວີບຂອງຫວຽດນາມ. ທ່ານນາງເອກອັກຄະລັດຖະທູດ ຮ່າທິງອກຮ່າ ກໍ່ສົ່ງຈົດໝາຍຂອງຫົວໜ້າກຳມະທິການການຕ່າງປະເທດສະພາແຫ່ງຊາດ ເຈີນວັນຮັ່ງ ໃຫ້ທ່ານຫົວໜ້າກຳມາທິການການຕ່າງປະເທດສະພາຕໍ່າສ.ຈີເລ Aldo Cornejo Gonzalez, ກ່ຽວກັບເລື່ອງຈີນ ໄດ້ນຳຮ້ານເຈາະນ້ຳມັນໄຮ່ຢາງ 981 ເຂົ້າເຄື່ອນໄຫວຢ່າງຜິດກົດໝາຍໃນເຂດເສດຖະກິດຈຳເພາະ ແລະ ໄຫຼ່ທະວີບຂອງຫວຽດນາມ ຢູ່ທະເລຕາເວັນອອກ. ບັນດາສະມາຊິກສະພາຕໍ່າຈີເລ ໄດ້ສະແດງຄວາມວິຕົກກັງວົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບເລື່ອງຕັ້ງຮ້ານເຈາະນ້ຳມັນໄຮ່ຢາງ 981 ຢ່າງຜິດກົດໝາຍໃນເຂດເສດຖະກິດຈຳເພາະ ແລະ ໄຫຼ່ທະວີບຂອງຫວຽດນາມ. ບັນດາສະມາຊິກສະພາຕໍ່າ ສະເໜີໃຫ້ຝ່າຍຕ່າງໆຈົ່ງລະງັບໃຈ, ຫຼິກລ້ຽງເຮັດໃຫ້ສະພາບການຂັດແຂ້ງກາຍເປັນການປະທະກັນດ້ວຍອາວຸດ, ພ້ອມທັງສະໜີບັນດາຝ່າຍເຄົາລົບຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງສົນທິສັນຍາຂອງສະຫະປະຊາຊາດກ່ຽວກັບກົດໝາຍທະເລປີ 1982.
ທ່ານນາງປະທານສະຖາບັນວັດທະນະທຳຈີເລ - ຫວຽດນາມ Prtricia Abarzua Munoz, ໄດ້ສົ່ງຖະແຫຼງການຂອງສະຖາບັນວັດທະນະທຳຈີເລ - ຫວຽດນາມ ເຖິງສະຫະສະມາຄົມບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງມິດຕະພາບຫວຽດນາມ, ກ່າວປະນາມການກະທຳຂອງຈີນ ທີ່ໄດ້ລ່ວງລ້ຳອະທິປະໄຕຂອງຫວຽດນາມ ຢ່າງຮ້າຍແຮງ, ລະເມີດກົດໝາຍສາກົນ ແລະ ນາບຂູ່ສັນຕິພາບ, ສະຖຽນລະພາບ ຢູ່ພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນຢ່າງຮ້າຍແຮງ.


text:
ສູບນ້ໍຫນອງສວນໃນການທົດສອບ - ຄູ່ມືກ່ຽວກັບການນໍາໃຊ້ການ, ຫນ້າທີ່ແລະການຄັດເລືອກ
ເຮືອນຂອງຄອບຄົວດຽວ,, ບໍ່ມີບັນຫາເລື່ອງຂະຫນາດໃດ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບສະລັບສັບຊ້ອນທີ່ຢູ່ອາໄສ, ຢ່າງຊັດເຈນຖືກຍົກລະດັບໂດຍການອ້ອມຂ້າງ greenery. A ເປັນເອກະພາບ, ສິ້ນ sophisticated ຂອງສີຂຽວບໍ່ພຽງແຕ່ຫມາຍຄວາມວ່າເປັນ lawn ສຸຂະພາບແລະຕົ້ນໄມ້ປະເພດຕ່າງໆ, ແຕ່ຍັງເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສ livable ສໍາລັບມະນຸດແລະສັດ. ໂດຍບໍ່ມີການສົງໃສເປັນ, ປະກອບມີນ້ໍາ, ການເພີ່ມເຕີມ, ການແຂງຄ່າໃນຄຸນນະພາບ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຫນອງໄມ້ປະດັບຂະຫນາດນ້ອຍ, ຫນອງລອຍງາມ, ຫຼືເປັນຊຸດຂະຫນາດໃຫຍ່ທີ່ມີ creek ເປັນ, ນ້ໍາລວມທັງການ, ບ່ອນທີ່ເປັນໄປໄດ້ໃນອາພາດເມັນຢູ່ໃກ້ກັບສະພາບແວດລ້ອມໃນແຕ່ລະ, park ທຸກແລະສວນຄົວທຸກ. ເປັນສວນທີ່ດຶງດູດໃຈໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງຫນອງການສໍາພັດສໍາເລັດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ນາງພື້ນທີ່ຫນ້າຕື່ນເຕັ້ນແລະ relaxing ເປັນ, ທີ່ຈະເຊື້ອເຊີນໃຫ້ທ່ານຫລິ້ນ, ຜ່ອນຄາຍອາລົມແລະກິດຈະກໍານອກທຸກ imaginable. ແລະພຽງແຕ່ເປັນເຂດສີຂຽວແລະຕົ້ນໄມ້ການນໍາໃຊ້ທີ່ເຫມາະສົມການດູແລ thrive, ຍັງຕ້ອງການການລ້ຽງເຮັດສວນເປັນການດູແລສະເພາະໃດຫນຶ່ງ, ເຊິ່ງສາມາດໄດ້ຮັບການປະຕິບັດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍໂດຍຜ່ານອຸປະກອນທີ່ເຫມາະສົມ. A ສິດ, ຂະຫນາດ ສວນຫນອງດາ, ທີ່ໄດ້ຖືກຄັດເລືອກໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບຄວາມຕ້ອງການສ່ວນບຸກຄົນຂອງລະບົບນ້ໍາ, ເປັນສິ່ງທີ່ຂາດບໍ່.
ການທີ່ດີທີ່ສຸດຈັກສູບຫນອງສວນຢູ່ glance[proj_ama ເພດ ="" = ຄໍາທີ່ໃຊ້"teichpumpe" = ຫ້ອງ"8"]
ສູບນ້ໍຫນອງແລະການກັ່ນຕອງຫນອງ - ວຽກງານທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງທ່ານຢູ່ glance
ຢູ່ໃນຫຼັກການ, ໃນການເລືອກທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນບໍ່ໄດ້ສັບສົນທີ່ສຸດສໍາລັບການສູບຫນອງສວນ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນແມ່ນກະຈ່າງແຈ້ງ, ສິ່ງທີ່ວຽກງານທີ່ເຂົາເຈົ້າຄວນຈະປະຕິບັດ. ໂດຍທົ່ວໄປ, ເຫຼົ່ານີ້ອຸປະກອນຈັບພິເສດສໍາລັບການແຜ່ແລະການກັ່ນຕອງນ້ໍາ stagnant ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນເປັນທີ່ຕ້ອງການ. ອີງຕາມຈໍານວນເງິນຂອງນ້ໍາຂອງຫນອງໄດ້ຫຼັງຈາກນັ້ນຕ້ອງໄດ້ ຂະຫນາດຂອງການກັ່ນຕອງຫນອງ ແມ່ນການວັດແທກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າສົມເຫດສົມຜົນ ພະລັງງານຂະຫນາດໃຫຍ່ pumping ແລະ ອັດຕາການສົ່ງຂອງການ pumps ຫນອງ ໄດ້ຮັບຄັດເລືອກ. ນອກຈາກທໍາຄວາມສະອາດອຸປະກອນດັ່ງກ່າວນ້ໍາ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຮັບເອົາການອື່ນໆ, ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ສໍາຄັນ. ບໍ່ຫນອງ, ສໍາລັບການຍົກຕົວຢ່າງ, brook ຂອງຕົນເອງ, ຕ້ອງມີຂະຫນາດສູບທີ່ເຫມາະສົມໂດຍອີງໃສ່ປະລິມານໂດຍການ.
ມັນແມ່ນເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເປັນເລື່ອງ, ປະສິດທິພາບຕ່າງໆໄດ້ ການນໍາໃຊ້ທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງອຸປະກອນ conveyor ໄດ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ຫມູ່ຂອງ ການປະຕິບັດບຸກຄົນ, ໄດ້ ການບໍລິໂພກພະລັງງານປະສິດທິຜົນ ແລະພຽງພໍ ຄຸນນະພາບທີ່ດີ ຕ້ອງເປັນຕົວແທນຂອງ criterion ການຕັດສິນໃຈກ່ອນທີ່ຈະຊື້. ທ້າຍສຸດນີ້, ອຸປະກອນແມ່ນວຽກງານຂອງຕົນມີຄວາມເຊື່ອຖື, ຕອບສະຫນອງໃນໄລຍະຍາວເປັນເອກະພາບແລະເພິ່ງພໍໃຈ. ຈໍານວນທີ່ແນ່ນອນຂອງປະລິມານທີ່ຕ້ອງການຂອງຫນອງໄດ້ທີ່ຕ້ອງການເຮັດໃຫ້ພື້ນຖານ, ທີ່ດີທີ່ສຸດເປັນ Umwälzzyklus ເພື່ອຮັບປະກັນ. ຕົວກໍານົດການນີ້ຈະສະຫນອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານກ່ຽວກັບ, ວິທີການມັກຈະຢູ່ພາຍໃນໄລຍະເວລາໃດຫນຶ່ງ, ປົກກະຕິແລ້ວຫນຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ທັງຫມົດຂອງນ້ໍາຂອງຫນອງດັ່ງກ່າວແມ່ນໄດ້ຜ່ານການໂດຍຜ່ານການFödergerätໄດ້. ນອກຈາກນັ້ນ, ຫົວຫນ້າຂອງການສູບດັ່ງກ່າວຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາ, ເຊິ່ງແມ່ນການວັດແທກສະເຫມີໄປຈາກຫນ້າດິນຂອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າອຸປະກອນທີ່ຄວນຈະໄດ້ຮັບການປະສຸດທ້າຍ deeper. ຊ່ຽວຊານແນະນໍາໃຫ້ໄປ, ທີ່ສູບແມ່ນການຄັດເລືອກທີ່ມັກເລັກນ້ອຍຂະຫນາດໃຫຍ່ກ່ວາຄວາມຈໍາເປັນ. ມາດຕະການດ້ານຄວາມປອດໄພໄດ້ໃສ່ການສູນເສຍກ່ອນ, ກ່ອນທີ່ຈະບໍາລຸງຮັກສາທີ່ເຫມາະສົມສາມາດເຮັດໄດ້, ໂດຍບໍ່ມີການວ່າຫຼັງຈາກນັ້ນຄຸນນະພາບນ້ໍາແມ່ນມີຈໍາກັດ.
ບໍ່ຢ່າງຫນ້ອຍຍັງມີຜົນກະທົບປະເພດຂອງນ້ໍາ, ການນໍາໃຊ້ການວາງແຜນການ, ປະເພດແລະຄວາມຮຸນແຮງຂອງພືດຫນອງແລະແນ່ນອນການຮຽກຮ້ອງຂອງພວກທີ່ອາໃສນ້ໍາມີຄຸນສົມບັດດ້ານວິຊາການຂອງການສູບຫນອງສວນ.
ສະຫຼຸບອີກເທື່ອຫນຶ່ງ:
ສໍາລັບ pumps ຫນອງແມ່ນຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
- ການຄິດໄລ່ປະລິມານຂອງຫນອງໄດ້ (ສໍາລັບຮອບວຽນການໄຫຼວຽນຂອງ)
- ການວັດແທກຫົວ
- ປະເພດຂອງນ້ໍາ (ຂຶ້ນກັບການປູກແລະການຊະນິດນ້ໍາ)
ຫນ້າທີ່ແລະການນໍາໃຊ້ຂອງຈັກສູບຫນອງສວນ
ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ, ຈັກສູບທັງຫມົດເຮັດວຽກກ່ຽວກັບຫຼັກການດຽວກັນ. ທ່ານທຸກຄົນແມ່ນມີພະລັງງານຫຼາຍທີ່ສຸດປະສິດທິພາບ, ທົນທານ, ຈະງຽບແລະງ່າຍທີ່ຈະຮັກສາ. ອຸປະກອນແຕ່ລະມີຂອງຕົນເອງ motor ໄຟຟ້າ, ເພື່ອເປັນ Pumpkammer ແລະ Rotor ແມ່ນໄດ້ເຊື່ອມຕໍ່. ຖືກນໍາໃຊ້ສໍາລັບຫນອງພາກເອກະຊົນເປັນສ່ວນໃຫຍ່ເປັນ rotor propeller ເປັນ, ຍ້ອນວ່າແມ່ນນຸ່ງເສື້ອແລະເຖິງແມ່ນວ່າໃນນ້ໍາມົນລະພິດປານກາງຢູ່ໃນສະພາບການເຮັດວຽກເທິງ. ເພື່ອປົກປັກຮັກສາເອເລັກໂຕຣນິກແລະເປັນມາດຕະການປ້ອງກັນເປັນ, creatures ຫນອງຂະຫນາດນ້ອຍດັ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ໃກ້ຈະສູນພັນຊາຍແດນຕິດຈອດຂອງການສູບໄດ້, ອຸປະກອນພາຍໃນທີ່ພັກອາໄສ, ທີ່ເຮັດວຽກຄ້າຍຄື sieve ເປັນ. ຖ້າຫາກວ່າການສູບຫນອງ inserted deeper ໃນນ້ໍາ, ເປັນແນ່ນອນການກໍ່ສ້າງ waterproof ບັງຄັບ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ຈະຈື່ຈໍາ, ທີ່ມີຫົວທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໃຫ້ໄດ້, ຫຼືຄວາມອາດສາມາດຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ein ບັນຫາ, ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍໂດຍສະເພາະໃນຈັກສູບ propeller ເຫຼົ່ານີ້. ອີງຕາມຄໍາຮ້ອງສະຫມັກຂອງເຂົາເຈົ້າການປະເພດຕ່າງໆຂອງການ pumps ສະເຫນີ.
ໄດ້ ການຄັດເລືອກຂອງການສູບ ສຸດທ້າຍແລ້ວຄວນຈະສະເຫມີໃຊ້ເວລາສະຖານທີ່ປຶກສາຫາລືກັບຜູ້ຊ່ຽວຊານ. ຮ່ວມກັນ, ມັນກໍສາມາດໄດ້ຮັບການຕັດສິນໃຈ, ເຊິ່ງອຸປະກອນ lends ຕົນເອງ. ໃນກໍລະນີນີ້, ຈໍາເປັນຕ້ອງເມັດພັນອັນບໍລິສຸດ- ແລະຫນອງສວນຕາມປົກກະຕິທີ່ບໍ່ມີການສູບຫນອງສວນ, ໃຫ້ກັ່ນຕອງຫນອງດຽວ. ເນື່ອງຈາກວ່ານ້ໍາ- ແລະພືດ marsh ຂອງຫນອງແມ່ນແລ້ວການສະຫນອງການຄຸນນະພາບນ້ໍາທີ່ດີ. ໃນເວລາທີ່ລ້ຽງປາ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການສູບຫນອງແມ່ນມີຄວາມຈໍາເປັນຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄຸນລັກສະນະທາງວິຊາການຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນການກໍານົດໂດຍຂອບເຂດຂອງສາງແລະຄຸນນະພາບນ້ໍາທີ່ຕ້ອງການໄດ້. ພາກສະຫນາມຂອງຄໍາຮ້ອງສະຫມັກອີກປະການຫນຶ່ງແມ່ນ ໃນການລອຍຢູ່ຫນອງ, ບ່ອນທີ່ໂດຍສະເພາະແມ່ນການປູກຕົ້ນໄມ້ແລະຄຸນນະພາບທີ່ຕ້ອງການຂອງນ້ໍາຈະມີຜົນກະທົບການຕັດສິນໃຈຊື້. ເພາະສະນັ້ນ, ອຸປະກອນຕ່າງໆຖືກສະຫນອງໃຫ້ໂດຍສອດຄ່ອງກັບວຽກງານທີ່ຈໍາເປັນໃນຮ້ານ.
ຄວາມແຕກຕ່າງກັນແລະສະຖານທີ່ຂອງການສູບນ້ໍຫນອງສວນ
ອົງປະກອບທໍາອິດ: A ສູບທີ່ເຫມາະສົມ
ສູບນ້ໍສວນສາມັນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າການສູບ submersible, ຊຶ່ງຖືກ mounted ພາຍໃນຮ່າງກາຍຂອງນ້ໍາ. ສູບນ້ໍ Submersible wählzenນ້ໍາອ້ອມຮອບແລະການດໍາເນີນການໃນໄລຍະການກັ່ນຕອງຫນອງກັບຄືນເຂົ້າໄປໃນນ້ໍາ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອ, ນ້ອຍກ່ວາຝຸ່ນແລະທະຫານເຂົ້າບໍ່ໄດ້ມີຜົນກະທົບຫນ້າທີ່ຂອງຕົນ. ສູບນ້ໍ Submersible ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ຕາມຄວາມເຫມາະສົມເພື່ອຄວາມສະອາດນ້ໍາແລະຄວນໄດ້ຮັບການເປົ້າຫມາຍສະເພາະສໍາລັບເຂດທີ່ມີນ້ໍາເປື້ອນ. ນອກນີ້ມັນຍັງສົມຄວນທີ່ຂຶ້ນກັບຂະຫນາດຂອງຫນອງໄດ້, ເພື່ອວ່າຈະໄດ້ສູບ submersible ມີຫຼັບເລື່ອນເປັນອັດຕະໂນມັດ. ນັບຕັ້ງແຕ່ອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ຢູ່ໃນນ້ໍາທີ່ມີຄວາມເລິກຕ່ໍາ, ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການແຫ້ງແລ້ງແລ່ນເປັນ, ເຊິ່ງ bypassed ດ້ວຍຕົນເອງ shut off ຂອງຕົນ.
ອົງປະກອບທີສອງເວົ້າວ່າ: ການກັ່ນຕອງຫນອງພາຍນອກ
ພ້ອມກັນກັບການສູບເປັນອັນທີ່ເອີ້ນວ່າການກັ່ນຕອງຫນອງພາຍນອກແມ່ນການຕິດຕັ້ງ. ນີ້ມີ inlet ແລະ outlet ເປັນ, ເຊິ່ງໂດຍສະເພາະບໍ່ຄວນຈະຖືກເກັບໄວ້ໃກ້ຊິດເພື່ອກັນແລະກັນ, ໃນຄໍາສັ່ງທີ່ຈະບັນລຸໄດ້ປະສົມນ້ໍາດີກວ່າ. ສູບການສະຫນອງນ້ໍາກັບຫນ່ວຍບໍລິການການກັ່ນຕອງການ, ບ່ອນທີ່ມັນໄຫລຜ່ານຫ້ອງກັ່ນຕອງຫຼາຍ, ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ທ້າຍສຸດນີ້, ນ້ໍາບໍລິສຸດໄດ້ຖືກປ້ອນກັບຄືນເຂົ້າໄປໃນຫນອງ. A ການກັ່ນຕອງທີ່ດີເປັນສິ່ງຈໍາເປັນ, ສະນັ້ນມັນຄວນຈະເຮັດວຽກໂດຍບໍ່ມີການຂັດຂວາງ. ພຽງແຕ່ໃນວິທີການນີ້ສາມາດໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນ, ທີ່ໄດ້ຕົກລົງຢູ່ໃນຫ້ອງການກັ່ນຕອງຈຸລິນຊີໄດ້ຮັບການສະພາບແວດລ້ອມເເປັນ. ຫນອງໄດ້ຖືກສະຫນອງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທີ່ມີອົກຊີເຈນທີ່ແລະເອົາການປົນເປື້ອນ, ປົກປັກຮັກສາສິ່ງທີ່ຢືນນ້ໍາຈາກ Tipping ໃນໄລຍະ.
ສິ່ງທ້າທາຍພິເສດ - ກໍລະນີສໍາລັບ pumps ສາຍນໍ້າຂອງ A
ນອກຈາກນັ້ນ, ອຸປະກອນພິເສດຕ້ອງໄດ້ຕອບສະຫນອງຄວາມຕ້ອງການພິເສດ. ເຫຼົ່ານີ້ອຸປະກອນ conveyor ມີອໍານາດໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້, ເພື່ອສ້າງເປັນນ້ໍາປອມຫຼື waterfall ແລະມີການກັ່ນຕອງແລ່ນ sophisticated. ສູບນ້ໍສາຍນໍ້າແມ່ນຍັງເອີ້ນວ່າການສູບລະບົບການກັ່ນຕອງ. ພວກເຂົາເຈົ້າສະຫນອງມືສໍາລັບການໄຫຼວຽນຂອງການຖາວອນຂອງນ້ໍາ, ບ່ອນທີ່ມັນຜ່ານການກັ່ນຕອງພາຍໃນ. ອີກດ້ານຫນຶ່ງ, ພວກເຂົາເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເກີດການໂດຍການສ້າງສາຍຫ້ວຍທໍາມະຊາດທີ່ຢູ່ອາໄສຄຸນນະພາບສູງແລະສະຫນອງນ້ໍາທີ່ມີພໍສົມຂອງອົກຊີເຈນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມີຈັກປໍ້າສາຍນໍ້າຂອງນະບໍ່ພຽງແຕ່ໂດຍການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແຕ່ປະທັບໃຈທີ່ມີລະດັບສູງຂອງເຂົາເຈົ້າຂອງການປະຕິບັດເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍລິໂພກພະລັງງານຕ່ໍາປຽບທຽບ.
ເປັນທາງເລືອກລະບົບນິເວດ – Solarpumpen
ມີຈຸດປະສົງ, ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການບໍລິໂພກພະລັງງານຂອງອຸປະກອນ conveyor ໄດ້ຕື່ມອີກ, ໄດ້ດັ່ງນັ້ນອັນທີ່ເອີ້ນວ່າເຄື່ອງສູບນ້ແສງຕາເວັນການພັດທະນາ. ແນວຄວາມຄິດດ້ານວິຊາການຂອງທ່ານ lends ຕົນເອງ, ເຊັ່ນກັນດ້ານນ້ໍາໂດຍການລ້ຽງແລະ fountains. ນີ້ຫມາຍຄວາມວ່າບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນອົງປະກອບຕາ, ແຕ່ຍັງມີຜົນກະທົບໃນທາງບວກກ່ຽວກັບນ້ໍາສະພາບອາກາດ. A ສູບແສງຕາເວັນຖືກນໍາໃຊ້ມັກໃນໄລຍະການລ້ຽງໃນລະດູຮ້ອນແລະຢືນຢູ່ໃນໄລຍະຍາວຂອງການດໍາເນີນງານໃນໄລຍະທີ່. ໄດ້ປະໂຫຍດທີ່ສໍາຄັນຂອງການສູບແສງຕາເວັນແມ່ນ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນຈິງ, ວ່າພວກເຂົາເຈົ້າຫມົດເປັນອິດສະຫຼະຂອງພາຍນອກ, ແຫຼ່ງພະລັງງານປອມສາມາດໄດ້ຮັບການປະຕິບັດການ. ດັ່ງນັ້ນ, ການສູບແສງຕາເວັນເປັນທີ່ເຫມາະສົມເປັນ afterthought ເປັນ, ຫຼືຕິດຕັ້ງມືຖືສໍາລັບລະບົບນ້ໍາ, ເລື່ອງການສະຫນອງໄຟຟ້າໃນປະຈຸບັນແມ່ນມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼືບໍ່ຕ້ອງການ. A ສູບຫນອງສວນກັບ 12 ແມ່ນ ຊອກຫາທີ່ນີ້ການນໍາໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເເສດຖະກິດຂອງທ່ານ.
ດີກວ່າມີຄວາມປອດໄພກ່ວາຂໍອະໄພ - ການສູບທົດແທນສໍາລັບການສຸກເສີນ
ໃນການສະເຫນີຫຼາກຫຼາຍຊະນິດທີ່ບໍ່ຄວນລືມ, ເປັນຕົວແທນທີ່ຫນອງປອມໂດຍສະເພາະແມ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສເປັນທີ່ລະອຽດອ່ອນແລະມີຄວາມສ່ຽງ. ຖ້າຫາກວ່າຍອດນິເວດຂອງນ້ໍາເມື່ອຍ, ນີ້ສາມາດມີຜົນສະທ້ອນທີ່ຮ້າຍແຮງ. ໃນກໍລະນີຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ຫນອງໄດ້ຢູ່ໃນໄລຍະແລະກາຍເປັນຈັ່ນຈັບ lethal ສໍາລັບພວກທີ່ອາໃສນ້ໍາແລະພືດທີ່ອ້ອມຂ້າງ. ເປັນຫນອງ overturned ສາມາດ resuscitated ພຽງແຕ່ມີຄວາມພະຍາຍາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອີກເທື່ອຫນຶ່ງ. ເພາະສະນັ້ນ, ມັນເປັນສິ່ງຈໍາເປັນ, ຫນອງທີ່ pumps ແລະການກັ່ນຕອງຫນອງແມ່ນເຫມາະສົມແລະບໍ່ມີການຂັດຂວາງໃນການປະຕິບັດງານ. ການກວດສອບປົກກະຕິແລະບໍາລຸງຮັກສາບໍ່ຄວນລະເລີຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຖິງວ່າຈະມີການດູແລຢ່າງພຽງພໍແລະອຸປະກອນທີ່ດີເລີດດ້ານວິຊາການທີ່ບໍ່ສາມາດ ruled ອອກຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງອຸປະກອນຫນອງ. ໃນກໍລະນີ, ການປະຕິບັດການກະຕຸ້ນເຕືອນເປັນສິ່ງຈໍາເປັນ. ເພື່ອຊ່ວຍປະຢັດເວລາທີ່ສໍາຄັນ, ເພາະສະນັ້ນ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານແນະນໍາໃຫ້ຊື້ຂອງການສູບທົດແທນໄດ້, ຊຶ່ງປ່ຽນແທນຫນ່ວຍບໍລິການຜິດປົກກະຕິຖ້າຫາກວ່າມີຄວາມຈໍາເປັນ. ການກັ່ນຕອງສໍາລັບຫນອງໄດ້ຕ້ອງອີກເທື່ອຫນຶ່ງຢູ່ທີ່ສູນເສຍ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໄດ້ຮັບການເປີດນໍາໃຊ້ປົກກະຕິແລ້ວ. ເພາະສະນັ້ນ, ມັນເປັນການທີ່ເປັນປະໂຫຍດ, ເຕັມໃຈທີ່ຈະຖືສໍາລັບການເຂົ້າລະບົບການກັ່ນຕອງອາການທີ່ສອດຄ້ອງກັນຍັງ, ສະນັ້ນຫນ້າທີ່ກັ່ນຕອງສໍາຄັນທີ່ສາມາດໄດ້ຮັບການປະຕິບັດໃນທັນທີທີ່ເປັນໄປໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວເປັນສູບເພີ່ມເຕີມໃນການດໍາເນີນງານ.
ສະຫນັບສະຫນູນການຕັດສິນໃຈແລະຄຸນນະພາບຂອງຫຼັກຖານ
ໃນເຂດພື້ນທີ່ຂອງການ pumps ຫນອງສວນ, ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການຕະຫລາດນໍາພາໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນໄລຍະການຜະລິດຫນ້ອຍດີທີ່ຮູ້ຈັກແທນທີ່ຈະ. ຕາມປົກກະຕິສະຫນອງລະດັບຄວາມຂອງພວກເຂົາເປັນລະດັບຄວາມກ້ວາງຂອງພະແນກຂອງການ pumps ຫນອງຍັງ, ລວມທັງການທັງຈັກສູບນ້ໍາສິ່ງເສດເຫຼືອແລະອຸປະກອນຈັບອຸປະກອນສໍາລັບການກໍ່ສ້າງ- ເປັນແລະວິສະວະກໍາພົນລະເຮືອນ. ດີທີ່ຮູ້ຈັກຜະລິດຖ່ານກ້ອນແມ່ນ AquaForte, Pondlife, Akita, Oasis, Ubbink ແລະ Heissner. ການປຽບທຽບແລະທົດສອບສະເຫມີໄປຢູ່ໃນ, ທີ່ແມ່ນໃນບັນດາອຸປະກອນທີ່ດີທີ່ສຸດການຜະລິດດຽວກັນນີ້ມັກຈະພົບ. Doch Produkte von Gardena, ປາຍຫຼືMeßnerແມ່ນບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຂາດ. ອຸປະກອນທີ່ດີແລະມີອໍານາດພາຍໃຕ້ການມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ 200,00 ໄດ້ຮັບເອກະ€. ແຕ່ວ່າມັນອາດຈະຕົກເປັນມູນຄ່າ, ກັບອາຍຸ, dodge ແຕ່ຍັງຢ່າງສົມບູນຕິບັດຫນ້າທີ່ອຸປະກອນ. ລະດັບແມ່ນວິທີການຂອງ ຫຼາຍກ່ວາ 260,00 ເອີຣົບ ສໍາລັບການສູບຫນອງຄຸນນະພາບສູງຈາກ Gardena ການສູບ "Neptune" ໂດຍ Bauhaus ສໍາລັບ 49,00 ເອີຣົບ. ເຊິ່ງຜະລິດຕະພັນສຸດທ້າຍກໍ່ໄດ້ທີ່ພຽງພໍສໍາລັບຄວາມຕ້ອງການຂອງຕົນເອງ, ຄວນຈະໄດ້ຮັບການຕັດສິນໃຈໂດຍຊອກຫາຢູ່ໃນລາຍລະອຽດຂອງຜົນໄດ້ຮັບການທົດສອບການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໄດ້. ປົກກະຕິແລ້ວ, ການຈັດລໍາດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫມາຍຄວາມວ່າ deviations ດ້ານວິຊາການເລັກນ້ອຍ. ປຶກສາຫາລືກັບຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ມັນຄວນຈະເປັນສະຖານທີ່.
ສູບນ້ໍຫນອງການທົດສອບປະຈຸບັນຜົນໄດ້ຮັບການເຮັດສວນ, ເມື່ອທຽບ
ການກວດຫລ້າສຸດ, ສໍາລັບການຍົກຕົວຢ່າງ, ໃນ handyman test.de,, ໄດ້ພິຈາລະນາແນວພັນຂອງລະບົບສູບ. ໄດ້ພົບເຫັນ, ວ່າ Ubbink Teichpumpe Elimax 1000 ເປັນທັງສອງທີ່ເອື້ອອໍານວຍ, ຕົວແທນແລະປະສິດທິພາບສະບັບຜະລິດຕະພັນສໍາລັບຜູ້ເລີ່ມແລະຫນອງຂະຫນາດນ້ອຍທີ່ມີການໄຫຼຕ່ໍາ. ມັນເປັນທີ່ເຫມາະສົມ, ອາຫານເພື່ອການກັ່ນຕອງເປັນ, ແມ່ນມີຂະຫນາດນ້ອຍໃນຂະຫນາດແລະເຫັນວ່າລະດັບການນໍາໃຊ້ຂອງຕົນທີ່ດີທີ່ສຸດເປັນເກມນ້ໍາ. ນອກຈາກນັ້ນ, ອຸປະກອນແມ່ນງ່າຍທີ່ຈະປະຕິບັດງານແລະການຮັກສາ.
ສໍາລັບ ສາຍນ້ໍ ໄດ້ກາຍເປັນຕົວແບບ WP 8000 VX von T.I.P. ເປັນຕົວແທນໃຫ້ເປັນຜະລິດຕະພັນຄຸນນະພາບສູງ. ເນື່ອງຈາກຂອບເຂດຂອງການບໍລິການທີ່ເຂົາເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໄດ້ຮັບການນໍາໃຊ້ເປັນສູບກັ່ນຕອງສໍາລັບຫນອງສວນແລະພາຍໃນອ່າງ. ບໍາລຸງຮັກສາການເກີດຂື້ນສໍາລັບເຈົ້າຂອງຫນອງປະສົບການດ້ານວິຊາການເປັນຕົວແທນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ອຸປະກອນບໍ່ຄວນຈະຖືກນໍາໃຊ້ໃນໄລຍະໄລຍະອາກາດຫນາວແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຄວນຈະໄດ້ຮັບການໂຍກຍ້າຍອອກຈາກນ້ໍາ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການສູບສາມາດທີ່ຕິດກັບຜູ້ເພີ່ມເຕີມ, ດັ່ງນັ້ນມັນມາເປັນການສູບອ່າງນໍາໃຊ້.
ຖ້າຫາກວ່າເປັນ ມີອໍານາດໂດຍສະເພາະແມ່ນ ອຸປະກອນ ຕ້ອງການ, ສໍາລັບການຍົກຕົວຢ່າງ, ສໍາລັບຫນອງຂະຫນາດໃຫຍ່, ເປັນ cascade ຢ່າງກວ້າງຂວາງຫຼືເກມອອນນ້ໍາຫຼາຍ, ແມ່ນ ສູບຫນອງ Heissner Amazonian ຜູ້ຊາຍ P8000 ທາງເລືອກທີ່ດີ. ມັນທີ່ປະທັບໃຈທີ່ມີລະນາຂອງການດໍາເນີນງານຂອງຕົນ, ບໍາລຸງຮັກສາໄດ້ງ່າຍແລະທໍາຄວາມສະອາດ, ບ່ອນທີ່ມັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການເກັບຮັກສາໄວ້ອາກາດຫນາວຟຣີແຕ່.
ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າຫາກວ່າທ່ານຕ້ອງການເພື່ອໃຫ້ມີ "gadgets" ໃນຂະແຫນງການນ້ໍາ, ສະຫນອງໄດ້ Heissner Teichpumpe Craft ນ້ໍາ 8800 ເປັນ. ມັນເປັນອຸປະກອນທີ່ເຂັ້ມແຂງແລະເຊື່ອຖືໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນການປົນເປື້ອນປານກາງນ້ໍາຍັງເຮັດວຽກຢ່າງສົມບູນ. ເຖິງແມ່ນວ່າຕ້ອງ Aquacraft ຍັງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກອາກາດຫນາວ, ສາມາດໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວງ່າຍທີ່ສຸດໃນການຈັດການແລະສະອາດແຕ່. damper ດຽວແມ່ນການບໍລິໂພກພະລັງງານສູງປຽບທຽບ.
ສໍາລັບການນໍາໃຊ້ໄດ້ຕະຫຼອດປີ, ແມ່ນ Oase Teichpumpe Aquamax 8000, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນເປັນອຸປະກອນຄວາມປອດໄພອາກາດຫນາວ. ນອກເຫນືອໄປຈາກຜົນຜະລິດສູງແລະການບໍລິໂພກພະລັງງານຕ່ໍາ, ການສູບນີ້ແມ່ນຍັງເຮັດວຽກຮ່ວມກັບຂະຫນາດໃຫຍ່ເຂົ້າຝຸ່ນໂດຍບໍ່ມີບັນຫາ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາເຈົ້າສາມາດໄດ້ຮັບການໂຍກຍ້າຍອອກໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍແລະລໍຖ້າການອະນາໄມ. ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜະລິດຕະພັນນີ້ປະຫນອງຄວາມເຂັ້ມແຂງແລະເຊື່ອຖືໄດ້.
ບໍາລຸງຮັກສາການສູບຫນອງສວນ
ຖ້າຫາກທ່ານມີຫນອງສວນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານແນ່ນອນວ່າຕ້ອງການທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ມັນສະເຫມີທີ່ສະອາດແລະຊີວະນາໆໃນໂມງ. ນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ສູບຫນອງ, ທີ່ກັ່ນຕອງອອກເປັນຫນຶ່ງໃນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງຝຸ່ນເຄີຍສົມໄດ້, ແລະເຮັດໃຫ້ນ້ໍາໃນຂົງເຂດອື່ນໆມີຄວາມສົນໃຈກັບອາການຂອງອົກຊີເຈນທີ່ biotope ການ. ການກວດກາເປັນປົກກະຕິແລະບໍາລຸງຮັກສາຂອງການສູບໄດ້ຖືກແນະນໍາໃຫ້ສໍາລັບການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ເຫມາະສົມຂອງ.
ໃນ ຫນອງສວນປກັບການກັ່ນຕອງ sponge: ການກະກຽມ tray ຫຼືຄຸນ້ໍາອອກຈາກຫນອງຢູ່ທາງຫນ້າຂອງ, ບ່ອນທີ່ທ່ານເຊົາໃນແລະເຮັດໃຫ້ sponge ສໍາລັບທໍາຄວາມສະອາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຊື້ອແບັກທີເຣັຍຢູ່, ທີ່ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນ sponge ແລະການນໍາໃຊ້ເພື່ອຄວາມສະອາດນ້ໍາຫນອງ, ໄດ້ຮັບ.
ແມ່ນຂອງທ່ານ clogged ສູບຫນອງສວນສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, , ເພີ່ມຂຶ້ນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຂອງການສູບຫນອງໄດ້ອາດຈະເປັນການແກ້ໄຂເປັນ. ຢູ່ໃກ້ກັບດິນ, ຕົມແລະເຂົ້າອື່ນໆທີ່ພົບເຫັນໃນທໍາມະຊາດຢູ່ໃນນ້ໍາ, ໃນທີ່ນີ້ທ່ານສາມາດກົງກັນຂ້າມ, ສໍາລັບການຍົກຕົວຢ່າງ, underlain ໂດຍ brick ຜົນກະທົບຕໍ່. ເຫດຜົນອີກປະການຫນຶ່ງອາດຈະ, ວ່າທ່ານມີພືດພຽງພໍໃນຫນອງ, ດັ່ງນັ້ນການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງການຂະຫຍາຍຕົວຂອງ algae ໄດ້, ຊຶ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນສາມາດນໍາໄປສູ່ການມີບັນຫາກັບການສູບ.
ໃນ pumps ຈໍານວນຫຼາຍມັນຍັງມາຫາ calcification, ຕາມທີ່ທ່ານຮູ້ແລ້ວວ່າມັນມາຈາກການລ້າງເຄື່ອງໄດ້ຫຼືເຄື່ອງໃຊ້ອື່ນໆຂອງຄອບຄົວກ່ອນຫນ້ານີ້, ການທີ່ຄົນປະຕິບັດກັບນ້ໍາທໍ່ເປັນການຍາກ. ພວກເຮົາແນະນໍາໃຫ້ກັບຄວາມສະອາດເງິນຝາກດ້ວຍທາດການຊຽມໃນທີ່ຢູ່ອາໃສ “ວິທີແກ້ໄຂຫນ້າທໍາອິດ” ສົ້ມ. ໃນຮ້ານປັບປຸງເຮືອນແລະຂາຍຍ່ອຍຊ່ຽວຊານດ້ານການຍັງໄດ້ສະຫນອງຕົວແທນທໍາຄວາມສະອາດທີ່ເຫມາະສົມສໍາລັບການຈັກສູບຫນອງ, ຊຶ່ງສາມາດນໍາໃຊ້ໄດ້ດີກັບການແປງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, rinse ສູບໄດ້ຢ່າງລະອຽດກັບນ້ໍາ, ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການຕົກຄ້າງຂອງຕົວແທນທໍາຄວາມສະອາດ.
ບໍ່ມີບັນຫາເລື່ອງໃດປະເພດຂອງການສູບຫນອງສວນທີ່ທ່ານນໍາໃຊ້, ທໍາຄວາມສະອາດຂອງກໍລະນີແລະດ້ານຮ່າງກາຍຄວ້າວິໄຟຟ້າ, ດັ່ງນັ້ນສາຍການ inlet ສູບໄດ້, ສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການຕິດຕາມກວດກາເປັນປົກກະຕິເພື່ອ.
ຫນອງສວນຂອງພວກເຮົາປສະຫຼຸບ
ຖ້າຫາກທ່ານຕ້ອງການທີ່ຈະປັບແລະການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຫນອງຂອງທ່ານ, ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ການຕັດສິນໃຈຈໍານວນຫຼາຍໃນການລ່ວງຫນ້າແລະຕົກໄປຢູ່ໃນການເຂົ້າບາງ. A ສູບຫນອງສວນແລະການກັ່ນຕອງນ້ໍາທີ່ເຫມາະສົມແມ່ນສິ່ງທີ່ຂາດບໍ່. ເພື່ອຊອກຫາອຸປະກອນທີ່ດີເລີດ, ສົມຄວນເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງມີຄວາມຮູ້ພື້ນຖານຈໍານວນຫນຶ່ງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າຫາກວ່າເປັນການຕັດສິນໃຈຊື້ສຸດທ້າຍ, ຄວນຈະເອົາຄໍາແນະນໍາດ້ານວິຊາຊີບການອັນຮີບດ່ວນໃນການຮ້ອງຂໍເງິນຫນອງສວນໂດຍສະເພາະແມ່ນຜ້◌ູ. ນີ້ລົດຜ່ອນຄວາມແປກໃຈ unpleasant, ວຽກເພີ່ມເຕີມແລະການອະນຸລັກທີ່ສຸດ purse ໄດ້. ທ້າຍສຸດນີ້, ການລົງທຶນທັງຫມົດແລະຄວາມພະຍາຍາມຍັງເຮັດໃຫ້ຈ່າຍໃຫ້ຢູ່ໃນຕອນສຸດທ້າຍຄືໃນຮູບແບບຂອງຮ່າງກາຍທີ່ດຶງດູດໃຈແລະປະຕິບັດຫນ້າຂອງນ້ໍາໃນສະພາບແວດລ້ອມດໍາລົງຊີວິດໄດ້ໂດຍກົງ.


text:
ພຶດຕິກຳ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດ ສິ່ງຄົງຄ້າງຕ່າງໆ ໃນການຂະຫຍາຍກະສິກຳຂອງປະເທດເຮົາ ນັບແຕ່ການປ່ຽນແປງໃໝ່ມາເຖິງປັດຈຸບັນ
ນະໂຍບາຍປ່ຽນແປງໃໝ່ເສດຖະກິດພາຍຫຼັງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VI ຂອງພັກ ໄດ້ພາໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງທາງດ້ານໂຄງປະກອບເສດຖະກິດ ລະບຽບກົດໝາຍ ແລະ ການຈັດຕັ້ງກະສິກຳ ຢ່າງເລິດເຊິ່ງທີ່ສຸດ, ດ້ວຍການຮັບຮູ້ເສດຖະກິດຄອບຄົວຊາວນາເປັນຫົວໜ່ວຍຜະລິດພື້ນຖານຂອງການກະເສດ ແລະ ຂະຫຍາຍການພົວພັນຕະຫຼາດຢູ່ຊົນນະບົດ. ຍຸດທະສາດພັດທະນາການຜະລິດສະບຽງອາຫານ ບົນພື້ນຖານຂຸດຄົ້ນຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນໃນການຜະລິດຢ່າງສຸດຂີດ ເພື່ອຮັບໃຊ້ການບໍລິໂພກພາຍໃນປະເທດ ແລະ ເປີດກວ້າງການສົ່ງນອກນັ້ນ ໄດ້ຊຸກຍູ້ໃຫ້ກະສິກຳເຕີບໂຕຢ່າງລຽນຕິດ ແລະ ໝັ້ນທ່ຽງໃນຕະຫຼອດຫຼາຍທົດສະວັດ(1), ແກ້ໄຂໄດ້ເປັນຢ່າງດີຄວາມສະຫງົບດ້ານສະບຽງ, ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນການຫລຸດຜ່ອນຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກ, ພາໃຫ້ປະເທດຫວຽດນາມກາຍເປັນປະເທດຂາອອກຜະລິດຕະພັນກະສິກຳທີ່ໃຫຍ່ໃນໂລກ(2). ການຜະລິດກະສິກຳເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງລຽນຕິດໃນຕະຫຼອດ 20 ກວ່າປີ. ແຕ່ວ່າ, ຄວາມໄວໃນການເຕີບໂຕພວມຊ້າລົງ(3), ຍັງມີຄວາມຈຳກັດຫຼາຍຢ່າງບົນເສັ້ນທາງກ້າວຂຶ້ນເປັນຂະແໜງການທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ມີເຕັກໂນໂລຊີທັນສະໄໝ, ຂະຫຍາຍຕົວໝັ້ນທ່ຽງ, ມີຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງສູງ ແລະ ມີຄຸນຄ່າເພີ່ມສູງ.
ການຫັນປ່ຽນໂຄງປະກອບພາຍໃນຂະແໜງກະສິກຳສະແດງອອກຢ່າງຊັກຊ້າ, ຂະແໜງການປູກຝັງຍັງກວມອັດຕາສ່ວນຫຼາຍ(4) ແລະ ບໍ່ຄ່ອຍມີການປ່ຽນແປງໃນເວລາກວ່າ 5 ປີທີ່ຜ່ານມາ. ການເຕີບໂຕຂອງກະສິກຳຕົ້ນຕໍແມ່ນອີງບົນການເປີດກວ້າງເນື້ອທີ່ການຜະລິດ, ນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ກຳລັງແຮງງານເປັນສຳຄັນ, ຄວາມຈຸວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີຍັງຕ່ຳ, ຖືກຕະຫຼາດດັດສົມໜ້ອຍ, ປະສິດທິຜົນການຜະລິດບໍ່ສູງ, ບໍ່ໝັ້ນຄົງທາງດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ. ປະສິດທິພາບຂອງແຮງງານກະສິກຳຍັງຕ່ຳທີ່ສຸດ(5). ຄວາມຕົກເຮ່ຍເສຍຫາຍພາຍຫຼັງເກັບກ່ຽວຫຼາຍພໍຄວນ ແລະ ສູງກວ່າຫຼາຍປະເທດໃນພາກພື້ນ. ໃນໄລຍະປີ 2006 - 2008, ຕາມທະນາຄານໂລກ (WB), ຄຸນຄ່າເພີ່ມ/ແຮງງານກະສິກຳ/ປີ ຂອງຫວຽດນາມກໍ່ຕ່ຳກວ່າຫຼາຍປະເທດໃນພາກພື້ນ, ນັບທັງບາງປະເທດທີ່ເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວຊ້າກວ່າຫວຽດນາມ(6), ດັ່ງນັ້ນ ຜົນກຳໄລຂອງຊາວນາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຂອງຜູ້ຜະລິດເຂົ້າ ຈຶ່ງຕ່ຳແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ ຊ້ຳຍັງມີທ່າອຽງຫລຸດລົງໃນແຕ່ລະຫົວໜ່ວຍຜະລິດຕະພັນ.
ທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງການຜະລິດ, ຍັງບໍ່ທັນສ້າງຕັ້ງໄດ້ບັນດາເຂດຜະລິດໃຫຍ່ທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງແບບທັນສະໄໝ, ຕິດແໜ້ນແບບກາຍອິນຊີລະຫວ່າງແຜນກຳນົດກະສິກຳ ກັບແຜນກຳນົດອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ, ແຜນກຳນົດການບໍລິການ ແລະ ນະໂຍບາຍສະໜັບສະໜູນ. ການສົມທົບເຊື່ອມຕໍ່ເຂດໃນການຜະລິດກະສິກຳລະຫວ່າງບັນດາແຂວງ ແລະ ໃນແຕ່ລະແຂວງຍັງຫຼົມແຫຼວ. ບັນດາການຈັດຕັ້ງເສດຖະກິດແບບຮ່ວມງານ, ບັນດາຕົວແບບສົມທົບເຊື່ອນຕໍ່ໃນການຈັດຕັ້ງການຜະລິດກະສິກຳ ກໍ່ຍັງບໍ່ທັນຂະຫຍາຍຕົວທຽບກັບຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນຕ່ຳ. ການສົມທົບເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງຊາວນາ ແລະ ວິສາຫະກິດຍັງອ່ອນແອ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ. ການສົມທົບເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງກະສິກຳ ກັບ ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການບໍລິການຍັງຖືກຈຳກັດທີ່ສຸດ ນັບທັງດ້ານການຈັດຕັ້ງເທສະ ແລະ ດ້ານພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າ. ການຈັດຕັ້ງເສດຖະກິດແບບຮ່ວມງານຂອງຊາວນາຍັງຈຳກັດ, ບໍ່ສາມາດເປັນຂົວຕໍ່ເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງຊາວນາກັບວິສາຫະກິດ, ດັ່ງນັ້ນ ລັກສະນະອັດຕະພາກຂອງຊາວນາໃນການຜະລິດຍັງຖືກຈຳກັດ.
ທາງດ້ານຕະຫຼາດ, ລາຄາຜະລິດຕະພັນກະສິກຳຂອງຫວຽດນາມຍາມໃດກໍ່ຕ່ຳກວ່າທຽບກັບຂອງປະເທດອື່ນ ຍ້ອນຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນຕ່ຳ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຂາຍຜະລິດຕະພັນກະສິກຳບໍ່ສຳເລັດຮູບ, ການຈັດຕັ້ງບໍລິການການຄ້າບໍ່ດີ ແລະ ຍັງບໍ່ທັນມີເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ. ຫວຽດນາມຍັງບໍ່ທັນມີບັນດາພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າທີ່ເຂັ້ມແຂງ ເພື່ອຈະສາມາດແກ່ງແຍ້ງທາງດ້ານເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ, ທາງດ້ານອະນາໄມຄວາມປອດໄພຂອງອາຫານ ແລະ ຄຸນນະພາບ(7).
ການຮັກສາຄວາມສະຫງົບດ້ານສະບຽງ ຕິດກັບການຮັກສາເນື້ອທີ່ປູກເຂົ້າທີ່ກວ້າງໃຫຍ່, ຊັກຊ້າໃນການຫັນປ່ຽນໂຄງປະກອບຕົ້ນປູກ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການເຕີບໂຕເສດຖະກິດລວມຫລຸດລົງ, ຍ້ອນວ່າເນື້ອທີ່ດິນນາ ແຫຼ່ງນ້ຳ ແຮງງານຈຳນວນໜຶ່ງອາດຈະໄດ້ໃຊ້ເພື່ອຜະລິດຕົ້ນປູກຊະນິດອື່ນ... ທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ຜົນກຳໄລສູງກວ່າ. ຢູ່ຫຼາຍເຂດ, ກະສິກຳບໍ່ແມ່ນຂົງເຂດຫາລ້ຽງຊີບຕົ້ນຕໍຂອງຄອບຄົວທຸກຍາກອີກ, ຊາວນານັບມື້ນັບພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຜະລິດກະສິກຳ ຍ້ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍລົງທຶນສູງ, ບໍ່ເຂົ້າເຖິງກັບການສະໜອງອຸປະກອນການຜະລິດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ເຂດຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍ; ລາຍຮັບລາຍໄດ້ຂອງຊາວນາໃນປັດຈຸບັນເຖິງວ່າໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນທົບ 2,8 ເທົ່າທຽບກັບປີ 2008 ກໍ່ຕາມ ແຕ່ກໍຍັງຕ່ຳທຽບກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງຊີວິດການເປັນຢູ່, ໂຄງປະກອບລາຍໄດ້ກໍ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ(8).
ການຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ຜົນສຳເລັດຂອງກະສິກຳໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາຍັງຕ້ອງເສຍຄ່າແພງຫຼາຍ ຍ້ອນສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ນິເວດວິທະຍາຖືກເສື່ອມເສຍ ເຊິ່ງເປັນຜົນກະທົບຫຍໍ້ທໍ້ເຖິງລັກສະນະໝັ້ນຄົງຂອງກະໂຕບັນດາລະບົບການຜະລິດກະສິກຳ. ປະສິທິຜົນການຜະລິດຢູ່ຫຼາຍບ່ອນໄດ້ຫລຸດລົງ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳມີກໍລະນີບໍ່ມີຄວາມສາມາດຜະລິດອີກ. ເກືອບຄືວ່າພື້ນຖານກະສິກຳບໍ່ມີການຄຸ້ມຄອງດ້ານນິເວດວິທະຍາ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ ດັ່ນນັ້ນຈຶ່ງນັບມື້ນັບຂາດຄວາມໝັ້ນທ່ຽງ. ແຜນກຳນົດການຜະລິດກະສິກຳບໍ່ລະອຽດຕົວຈິງ, ປ່ຽນແປງເລື້ອຍ, ບໍ່ສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃຫ້ແກ່ນັກລົງທຶນ.
ບັນດາສິ່ງທ້າທາຍ ຄວາມຂັດແຍ່ງທີ່ຕ້ອງສຸມໃສ່ແກ້ໄຂ ໃນວິວັດການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບກະສິກຳ ຢູ່ຫວຽດນາມ
ສິ່ງທ້າທາຍ ຄວາມຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງເປົ້າໝາຍກໍ່ສ້າງຖັນແຖວຊາວນາທັນສະໄໝ ຊຳນິຊຳນານ ກັບສະພາບລາຍຮັບລາຍໄດ້ຕ່ຳຂອງແຮງງາກະສິກຳປັດຈຸບັນ ທີ່ສະແດງອອກນັບມື້ນັບຈະແຈ້ງ. ຍ້ອມວຽກເຮັດງານທຳໃນການກະເສກມີລາຍໄດ້ຕ່ຳ, ໃນເວລານັ້ນ ຫຼາຍຄົນພັດມີໂອກາດຫາວຽກເຮັດງານທຳທີ່ດີກວ່າຢູ່ໃນອຸດສາຫະກຳ ການບໍລິການ ແລະ ໃນການຂາອອກແຮງງານ, ດັ່ງນັ້ນແຮງງານໜຸ່ມບໍ່ຢາກເຮັດການກະເສດ. ຕົວເລກສະຖິຕິໃຫ້ເຫັນວ່າ, ແຮງງານຢູ່ຊົນນະບົດຍັງກວມອັດຕາສ່ວນຫຼາຍ ແຕ່ໂຄງປະກອບແຮງງານໄດ້ມີການຜັນປ່ຽນຫຼາຍ, ສ່ວນຫຼາຍຢູ່ໃນໄວອາຍຸກາງ ແລະ ຜູ້ເຖົ້າ. ແຮງງານຢູ່ຊົນນະບົດບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດເສດຖະກິດເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຮັບພາລະບົດບາດສັງຄົມອີກ, ເຊັ່ນເບິ່ງແຍງດູແລເດັກນ້ອຍ ຜູ້ເຈັບເປັນ ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່. ລາຍຮັບລາຍໄດ້ນອກການກະເສດກວມອັດຕາສ່ວນນັບມື້ນັບສູງ ໃນລວມຍອດລາຍໄດ້ຂອງຄອບຄົວຊາວນາ(9). ເປັນອັນວ່າ, ຖ້າຫາກກະສິກຳຍັງຜະລິດຂະໜາດນ້ອຍ, ລາຍໄດ້ໃນຫົວໜ່ວຍຜະລິດຕະພັນຄ່ອຍໆຫລຸດລົງ ແມ່ນລາຍຮັບລາຍໄດ້ກະສິກຳກໍ່ຍິ່ງຫລຸດຕ່ຳທຽບກັບວຽກເຮັດງານທຳອື່ນ, ແຮງງານຊົນນະບົດກໍ່ຈະຍົກຍ້າຍອອກຈາກການກະເສດໄປຂົງເຂດອື່ນ. ສະພາບຊາວນາສົ່ງດິນນາຄືນໃຫ້ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ, ບໍ່ປູກຝັງອີກ, ປະດິນນາຮົກເຮື້ອວ່າງເປົ່າ ເຊິ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນແຕ່ປີ 2005, ໃນເວລາມໍ່ໆນີ້ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ຫຼາຍແຫ່ງໃນແຂວງຕ່າງຂອງເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳແດງ ແລະ ພາກກາງ(10). ໃນເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວນັ້ນ ຈຸດໝາຍກໍ່ສ້າງຖັນແຖວຊາວນາຊຳນິຊຳນານງານ ແລະ ທັນສະໄໝ ຕາມຈິດໃຈມະຕິຕົກລົງສະບັບທີ 26-NQ/TW ຂອງສູນກາງພັກກ່ຽວກັບກະສິກຳ ຊາວນາ ຊົນນະບົດຈະພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງກີດຂວາງຫຼາຍປະການ.
ສິ່ງທ້າທາຍ ຄວາມຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງຄວາມຕ້ອງການຂະຫຍາຍຂະແໜງກະສິກຳທັນສະໄໝ ຂະໜາດໃຫຍ່ ແກ່ງແຍ້ງ ຄຸນຄ່າເພີ່ມສູງ ກັບສະພາບດິນນາມະຍິກມະຍ່ອຍ ພຽງແຕ່ແທດເໝາະກັບການຜະລິດກະສິກຳຂະໜາດນ້ອຍ. ໃນໄລຍະຕົ້ນແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ນະໂຍບາຍທີ່ດິນສອດຄ່ອງກັບກຳລັງແຮງງານ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຂອງຄອບຄົວຂະໜາດນ້ອຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສ້າງໃຫ້ມີການບຸກທະລຸໃນການຂະຫຍາຍການກະເສດ. ການບຸກທະລຸໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງການມອບເໝົາ 10 ຢ່າງຄື ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງຕັ້ງການພົວພັນການຜະລິດໃໝ່ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບລະດັບຂອງກຳລັງການຜະລິດທີ່ຍັງຕ່ຳໃນເວລານັ້ນ. ແຕ່ 20 ກວ່າປີທີ່ຜ່ານມາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນພາຍຫຼັງ 5 ປີແຫ່ງການປະຕິບັດມະຕິຕົກລົງສະບັບທີ 26-NQ/TW ກ່ຽວກັບກະສິກຳ ຊາວນາ ຊົນນະບົດ, ກຳລັງການຜະລິດກະສິກຳໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ ທາງດ້ານຂະໜາດແລະລະດັບເຕັກໂນໂລຊີ ກໍ່ຄືລະດັບການຄຸ້ມຄອງ. ບົດບາດຂອງກະສິກຳ ແລະ ການພົວພັນຕະຫຼາດໄດ້ມີການປ່ຽນແປງຫຼາຍ, ໃນເວລານັ້ນ ການພົວພັນການຜະລິດກະສິກຳເວົ້າລວມ ແລະ ນະໂຍບາຍທີ່ດິນໃຫ້ແກ່ກະສິກຳ ພັດມີການປ່ຽນແປງໃໝ່ໜ້ອຍທີ່ສຸດນັບແຕ່ນະໂຍບາຍມອບເໝົາ 10 ຢ່າງເປັນຕົ້ນມາ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄ່ອຍໆກາຍເປັນກຳລັງກີດຂວາງຕໍ່ຄວາມຕ້ອງການຂະຫຍາຍກະສິກຳຂະໜາດໃຫຍ່ ທັນສະໄໝ ມີຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງຢູ່ຫຼາຍເຂດໃນທົ່ວປະເທດ. ຂະໜາດເນື້ອທີ່ດິນປູກຝັງນ້ອຍ ແລະ ກະແຈກກະຈ່າຍ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຫັນເປັນກົນຈັກເພີ່ມຂຶ້ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນເມື່ອຊາວນາຕ້ອງຈ້າງການບໍລິການກະສິກຳຂອງເອກະຊົນ ໃນຂອດປູກຝັງຕ່າງໆ. ຍ້ອນເນື້ອທີ່ດິນປູກຝັງຂະໜາດນ້ອຍ ກະແຈກກະຈ່າຍ ດັ່ງນັ້ນການສ້າງເຂດຜະລິດສິນຄ້າລວມສູນ ເສດຖະກິດຟາມຂະໜາດໃຫຍ່ ຈຶ່ງພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ບໍ່ຂະຫຍາຍແບບໝັ້ນທ່ຽງໄດ້, ການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບພື້ນຖານເສດຖະກິດຟາມທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງແບບວິຊາຊີບກໍ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເທື່ອ, ນັບກະທັ້ງຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ມີເງື່ອນໄຂສະດວກດີ. ບົດບາດ ທ່າດີຂອງເສດຖະກິດຂະໜາດໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍການຜະລິດ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍພົວພັນການຄ້າ ຂອງຂະແໜງກະສິກຳສູງກວ່າຫຼາຍປະເທດ, ລາຍໄດ້ຂອງຊາວນາຕ່ຳ, ຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງສາກົນກໍ່ຈຳກັດທີ່ສຸດ.
ສິ່ງທ້າທາຍ ຄວາມຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງຄວາມຕ້ອງການສູງ ກ່ຽວກັບເງິນລົງທຶນເພື່ອຫັນກະສິກຳເປັນທັນສະໄໝ ກັບປະສິດທິຜົນການລົງທຶນເຂົ້າໃນກະສິກຳຍັງຕ່ຳ, ຄວາມສ່ຽງສູງ, ຄວາມດຶງດູດໜ້ອຍ. ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ສຸດໃນການດຶງດູດເງິນລົງທຶນນອກງົບປະມານລັດ ແລະ ເງິນລົງທຶນ FDI(11) ເຂົ້າໃນກະສິກຳ, ຍ້ອນບາງສາເຫດດັ່ງນີ້: 1- ປະສິດທິຜົນການລົງທຶນຕ່ຳ, ຄວາມສ່ຽງສູງ; 2- ລົງທຶນເຂົ້າໃນກະສິກຳຂາດຄວາມປອດໄພ ຍ້ອນກຳນົດເວລາມອບທີ່ດິນຍັງສັ້ນ, ແຜນກຳນົດການນຳໃຊ້ທີ່ດິນບໍ່ໝັ້ນທ່ຽງ ແລະ ລັກສະນະກົດໝາຍຕ່ຳ.
ບັນດາຈຸດໝາຍທີ່ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ ໃນເມື່ອຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບກະສິກຳ
ເອົາໃຈໃສ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນເຖິງເປົ້າໝາຍຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ເພື່ອແນໃສ່ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານກະສິກຳທີ່ທັນສະໄໝ ມີປະສິດທິຜົນ ມີຄຸນຄ່າເພີ່ມສູງ, ກົມກຽວກັບສິ່ງແວດລ້ອມ, ນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຝ້ນກັບພວງພະນັງຄຸນຄ່າທົ່ວໂລກ, ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ ເພີ່ມລາຍໄດ້ໃຫ້ຊາວນາ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບດ້ານສະບຽງອາຫານ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍທາງສັງຄົມ.
ຈຸດໝາຍຂອງການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ຍັງເພື່ອແນໃສ່ສ້າງສາຍກ່ຽວພັນຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ມີປະສິດທິຜົນ ກົມກຽວ ແລະສົມເຫດສົມຜົນລະຫວ່າງອຸດສາຫະກຳ ການບໍລິການ ແລະ ກະສິກຳ, ລະຫວ່າງຕົວເມືອງ ແລະຊົນນະບົດ, ລະຫວ່າງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະຊາວນາໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການຫັນປະເທດຊາດເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ.
ການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ກໍ່ເພື່ອແນໃສ່ສ້າງໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງຢ່າງສອດຄ່ອງທາງດ້ານການພົວພັນການຜະລິດ ກັບການຂະຫຍາຍຕົວຂອງກຳລັງການຜະລິດໃນກະສິກຳ, ປັບປຸງບູລະນະບົດບາດຂອງລັດໃນຂະແໜງກະສິກຳ ທາງດ້ານການລົງທຶນ, ຈັດແບ່ງແຫຼ່ງກຳລັງຄົນ ກຳລັງຊັບ, ຄຸ້ມຄອງທີ່ດິນ, ສະໜອງການບໍລິການສາທາລະນະ, ຄຸ້ມຄອງພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າ ຕະຫຼາດ... ເພື່ອໃຫ້ຊາວນາ ແລະ ວິສາຫະກິດກາຍເປັນອັດຕະພາກ ແລະກຳລັງຂັບເຄື່ອນໃນການລົງທຶນ ແລະຂະຫຍາຍການຜະລິດ.
ບາງເນື້ອໃນທີ່ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ ໃນເມື່ອປະຕິບັດການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບກະສິກຳ
ທີໜຶ່ງ, ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບເທສະສະຖານທີ່ການຜະລິດກະສິກຳ.
ໃນແຕ່ລະເຂດຂອງປະເທດ, ກະສິກຳມີທ່າດີ ແລະ ພາລະໜ້າທີ່ ບົດບາດເສດຖະກິດ ສັງຄົມ ນິເວດສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ຕ່າງກັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈຳເປັນຕ້ອງມີຫຼາຍຕົວແບບຜະລິດກະສິກຳທີ່ສອດຄ່ອງກັບແຕ່ລະເຂດ. ຂະບວນວິວັດການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ຕ້ອງກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງກົນໄກ ນະໂຍບາຍ ຍຸດທະສາດພັດທະນາບັນດາຕົວແບບການຜະລິດທີ່ສອດຄ່ອງກັບແຕ່ລະເຂດ ພາກຂອງປະເທດ.
ຂົງເຂດຂະຫຍາຍຂະແໜງສິນຄ້າກະສິກຳທັນສະໄໝ ລວມສູນຂະໜາດໃຫຍ່: ນີ້ແມ່ນຂົງເຂດທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ທັນສະໄໝ, ນຳໃຊ້ບັນດາມາດຕະຖານທັນສະໄໝທີ່ສຸດ ກ່ຽວກັບການຜະລິດ ການຄຸ້ມຄອງກະສິກຳ ເພື່ອສ້າງໃຫ້ມີຄຸນຄ່າເພີ່ມທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ມີພວງພະນັງການຄ້າແຂງແຮງທີ່ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງເປັນຢ່າງດີ, ມີເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ, ມີຄຸນຄ່າເພີ່ມສູງ. ຕົວແບບເສດຖະກິດນີ້ອາດຈະຜັນຂະຫຍາຍດັ່ງນີ້: 1- ຢູ່ເຂດທີ່ມີຄົບທຸກເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ການຂະຫຍາຍກະສິກຳທັນສະໄໝເຊັ່ນ ແຮງງານກະສິກຳຫລຸດລົງຫຼາຍ, ການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະຫັນເປັນຕົວເມືອງໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງແຂງແຮງ, ອັດຕາສ່ວນກະສິກຳຕ່ຳ, ເຊັ່ນແຂວງຫາຍເຢືອງ, ຫາຍຝ່ອງ, ຮ່າໂນ້ຍ, ຮຶງອຽນ, ຫວິງຝຸກ, ບັກນິງ, ໂດ່ງນາຍ, ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ...; 2- ຢູ່ເຂດທີ່ເຖິງວ່າການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ຫັນເປັນຕົວເມືອງຍັງບໍ່ທັນແຂງແຮງແທ້ເທື່ອ ແຕ່ກະສິກຳແມ່ນທ່າແຮງທີ່ມີທ່າດີປຽບທຽບສູງ, ການຫັນກະສິກຳເປັນອຸດສາຫະກຳເປັນກຳລັງໝູນຕົ້ນຕໍ ເພື່ອພັດທະນາເສດຖະກິດທ້ອງຖິ່ນ, ມີບັນດາຂະແໜງສິນຄ້າສົ່ງນອກທີ່ສຳຄັນ. ຕ້ອງການຂະຫຍາຍກະສິກຳພາກສ່ວນໜຶ່ງໃຫ້ກາຍເປັນຂະແໜງທັນສະໄໝ ລວມສູນຂະໜາດໃຫຍ່ ເຊັ່ນກາເຟ ຊາ... ຢູ່ເຂດໄຕງວຽນ, ການປ່າໄມ້ ແລະ ຜະລິດຊາຢູ່ບາງແຂວງເຂດພູດອຍພາກເໜືອ, ລ້ຽງງົວໃຫ້ນ້ຳນົມຢູ່ແຂວງເຊີນລາ, ລ້ຽງປາແລະປູກເຂົ້າຢູ່ເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງພາກໃຕ້...; 3- ຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ການຜະລິດກະສິກຳພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ຫັນເປັນຕົວເມືອງຍັງຢູ່ໃນລະດັບຕ່ຳ ແຕ່ມີແຮງງານຫຼາຍ ລະດັບຂອງແຮງງານກໍ່ສູງ ແມ່ນຕ້ອງຂະຫຍາຍກະສິກຳຂະໜາດໃຫຍ່ ລວມສູນ ແຕ່ໃຊ້ເນື້ອທີ່ດິນນາໜ້ອຍ, ໃຊ້ຫຼາຍແຮງງານທີ່ມີລະດັບສູງ ເຊັ່ນລ້ຽງສັດໃນຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ການກະເສດເຕັກໂນໂລຊີສູງ. ບັນດາແຂວງຢູ່ພາກກາງເຊັ່ຍ ເງ້ອານ, ຮ່າຕິ້ງ, ກວ໋າງບິ່ງ, ກວ໋າງຈີ້,... ແມ່ນສອດຄ່ອງກັບແຜນຍຸດທະສາດນີ້.
ຢູ່ບັນດາທ້ອງຖິ່ນດັ່ງກ່າວນີ້ ຕ້ອງວາງແຜນກຳນົດເຂດຜະລິດ ພ້ອມດ້ວຍກົນໄກຄຸ້ມຄອງດິນນາທີ່ສົ່ງເສີມການໃຊ້ດິນນາຂະໜາດໃຫຍ່. ນະໂຍບາຍພັດທະນາກະສິກຳທີ່ປະຕິບັດຕາມການຄຸ້ມຄອງທັນສະໄໝ, ລະບົບພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ການຄຸ້ມຄອງຜະລິດ ຄຸ້ມຄອງອະນາໄມຄວາມປອດໄພອາຫານ ຕາມມາດຕະຖານສາກົນສູງສຸດ, ຜະລິດຕະພັນກະສິກຳຕອບສະໜອງໄດ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງບັນດາບໍລິສັດຂາເຂົ້າທີ່ໃຫຍ່ ແລະ ເຄັ່ງຄັດ, ສະໜອງໃຫ້ຕະຫຼາດພາຍໃນປະເທດດ້ວຍບັນດາຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງ ແລະ ຮັບປະກັນອະນາໄມຄວາມປອດໄພສູງ. ນີ້ແມ່ນຂົງເຂດ ຕົວແບບເຕີບໂຕການກະເສດທີ່ອີງໃສ່ເສດຖະກິດຂະໜາດໃຫຍ່, ດ້ວຍທາດແທ້ທີ່ວ່າ ຜະລິດຕະພັນກະສິກຳໄດ້ຜະລິດອອກມາເປັນລວາດໆ ບໍ່ມີລັກສະນະພິເສດສະເພາະ, ແກ່ງແຍ້ງໃນຕະຫຼາດບົນພື້ນຖານລາຄາຂາຍສິນຄ້າ, ເຄື່ອງໝາຍວິສາຫະກິດ, ຜະລິດຂະໜາດໃຫຍ່ເປັນລວາດໆ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່ຳ. ຢູ່ໃນຂົງເຂດນີ້, ເສດຖະກິດຄອບຄົວຟາມກະສິກຳຂະໜາດໃຫຍ່ຖືບົດບາດເປັນເຈົ້າພາທາງ ແລະ ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບວິສາຫະກິດ ສ້າງເປັນພວງພະນັງອັດແຈບ, ຫັນເປັນວິຊາສະເພາະໃນລະດັບສູງ, ຄຸ້ມຄອງໂປ່ງໃສ, ມີການຕິດຕາມກວດກາຂອງລັດ ແລະ ສັງຄົມ ກ່ຽວກັບການເງິນ ແລະ ຄຸນນະພາບ.
ຂົງເຂດຂະຫຍາຍຂະແໜງສິນຄ້າກະສິກຳນິເວດວິທະຍາ, ທຳມະຊາດ: ຢູ່ເຂດພູດອຍ ແລະເຂດຊາຍຝັ່ງທະເລ, ກະສິກຳມີທັງພາລະບົດບາດເສດຖະກິດ ແລະ ພາລະບົດບາດນິເວດວິທະຍາ, ຈຳເປັນຕ້ອງກໍ່ສ້າງຕົວແບບພັດທະນາກະສິກຳ ຕາມທິດຄຸ້ມຄອງຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນທາງດ້ານນິເວດວິທະຍາ, ບໍ່ຮຽກຮ້ອງການກະເສດສຸມໃນລະດັບສູງກໍ່ໄດ້. ອາດຈະຈັດຕັ້ງການລ້ຽງສັດແບບປ່ອຍໃຫ້ຢູ່ໃນສວນ ໃນປ່າ, ລ້ຽງເຜີ້ງຢູ່ໃກ້ປ່າໄມ້, ລ້ຽງປາພືດໃນນ້ຳໂດຍຕິດແໜ້ນກັບເຂດພິທັກນິເວດວິທະຍາ ເຂດປ່າຊາຍເລັນ, ປູກຝັງຕາມຕົວແບບສົມທົບກະສິກຳປ່າໄມ້ທີ່ມີການກະເສດສຸມໜ້ອຍ, ປູກເຂົ້າແບບອົງຄະທາດ... ຄຸນຄ່ານິເວດວິທະຍາແມ່ນປັດໃຈສຳຄັນທີ່ສຸດ ທີ່ສ້າງເປັນຄຸນຄ່າເພີ່ມຂອງຜະລິດຕະພັນ, ສ້າງຮູບພາບຜະລິດຕະພັນ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ ທີ່ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການເຕີບໂຕຂອງກະສິກຳ ແລະ ເພີ່ມລາຍຮັບຂອງຊາວນາ. ຜະລິດຕະພັນມີຍີ້ຫໍ້ນິເວດວິທະຍາຈະມີຄຸນຄ່າສູງກວ່າຜະລິດຄະພັນທຳມະດາ, ໄດ້ຮັບການນິຍົມສົ່ງເສີມຈາກບັນດາປະເທດພັດທະນາໃນການຈໍລະຈອນຈຳໜ່າຍ, ເຊິ່ງເປັນການທົດແທນໃຫ້ແກ່ຄວາມຈຳກັດຕ່າງໆ ທາງດ້ານຂະໜາດການຜະລິດນ້ອຍກວ່າ, ການກະເສດສຸມໜ້ອຍ, ສະມັດຕະພາບຕ່ຳກວ່າ. ຕົວແບບຜະລິດນີ້ສອດຄ່ອງທີ່ສຸດກັບບັນດາເຂດຊາຍຝັ່ງທະເລ ທີ່ລ້ຽງປາປູກພືດທະເລ ເຊັ່ນທະເລສາບຢູ່ແຂວງເທື່ອທຽນ-ເຫວ໋, ເຂດຊາຍຝັ່ງທະເລແຂວງກ່າເມົາ, ຈ່າວິງ, ສອັກຈັງ, ກຽນຢາງ, ກວ໋າງນິງ, ເມືອງກາດບ່າແຂວງຫາຍຟ່ອງ..., ຫຼືວ່າບັນດາຜະລິດຕະພັນປູກຝັງ, ລ້ຽງສັດຢູ່ບາງແຫ່ງຂອງເຂດພູດອຍພາກເໜືອ, ໄຕງວຽນ.
ຂົງເຂດຂະຫຍາຍຂະແໜງສິນຄ້າກະສິກຳຕາມການຊີ້ແນະພູມພາກ: ບັນດາຂົງເຂດທີ່ຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນກະສິກຳມີລັກສະນະພິເສດສະເພາະ ໂດຍເລີ່ມຈາກລະບົບນິເວດວິທະຍາ ແລະ ວັດທະນະທຳພື້ນເມືອງ, ມີຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງຈະແຈ້ງທຽບກັບຜະລິດຕະພັນປະເພດດຽວກັນຂອງທ້ອງຖິ່ນອື່ນ, ແມ່ນອາດຈະວາງແຜນກຳນົດເພື່ອຂະຫຍາຍເຂດຜະລິດຕາມການຊີ້ແນະພູມພາກ(12). ຕົວແບບນີ້ມີທ່າໄດ້ປຽບໃນການແກ່ງແຍ້ງ, ຍົກສູງຄຸນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ຜະລິດ ຂອງວິສາຫະກິດ ຍ້ອນໄດ້ອີງໃສ່ປັດໃຈພິເສດສະເພາະພື້ນເມືອງຂອງຜະລິດຕະພັນ. ດ້ານອື່ນ, ຜະລິດຕະພັນທີ່ຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍຍີ້ຫໍ້ຊີ້ແນະພູມພາກ ຈະມີເງື່ອນໄຂການຄ້າສະດວກດີທີ່ສຸດ ໂດຍຜ່ານບັນດາຂໍ້ຕົກລົງທະວິພາຄີ ຫຼືພະຫຸພາຄີ ວ່າດ້ວຍການປົກປ້ອງການຊີ້ແນະພູມພາກ, ຊື່ເອີ້ນຕາມຖິ່ນກຳເນີດສິນຄ້າ(13), ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ສົມທົບກັບການທ່ອງທ່ຽວກະສິກຳນິເວດວິດທະຍາ ເພື່ອສ້າງເປັນຄຸນຄ່າສັງລວມໃຫ້ແກ່ທ້ອງຖິ່ນ.
ປະສົບການຂອງຫວຽດນາມ ແລະຕ່າງປະເທດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ, ເຂດຜະລິດຜະລິດຕະພັນພິເສດເຄີຍຕິດກັບການຫາລ້ຽງຊີບ ຂອງຄອບຄົວທຸກຍາກ ແລະ ເຂດຊົນເຜົ່າ, ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນວິທີດີເພື່ອພັດທະນາຊົນນະບົດຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ. ຂະໜາດການຜະລິດອາດຈະໃຫຍ່, ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຂະໜາດນ້ອຍ, ຫຼາກຫຼາຍທາງດ້ານຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນ ແລະ ຕ້ອງຮັບປະກັນອະນາໄມຄວາມປອດໄພດ້ານອາຫານ, ລັກສະນະພິເສດສະເພາະດ້ານຄຸນນະພາບ. ຜະລິດຕະພັນຫຼາຍປະເພດເຊັ່ນ ເຫຼົ້າ ຊີ້ນ ນ້ຳນົມ ເຂົ້າບະເລ ຊາ ກາເຟ... ຂອງຫຼາຍປະເທດໄດ້ນຳໃຊ້ຕົວແບບຈັດຕັ້ງການຜະລິດນີ້ ເຊິ່ງແຕ່ລະປີມີລາຍຮັບເປັນຮ້ອຍຕື້ໂດລາສະຫະລັດ.
ຂົງເຂດຂະຫຍາຍຂະແໜງສິນຄ້າກະສິກຳ ສົມທົບປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ປ້ອງກັນປະເທດ: ຢູ່ຫຼາຍເຂດຊາຍແດນ ເຂດເກາະທະເລ ເຂດຊົນເຜົ່າທີ່ຍັງມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ການຜະລິດກະສິກຳບໍ່ພຽງແຕ່ມີຈຸດປະສົງເສດຖະກິດເທົ່ນນັ້ນ ຫາກຍັງເພື່ອຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສັງຄົມ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ການປ້ອງກັນປະເທດອີກດ້ວຍ. ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າກໍ່ສ້າງຕົວແບບຈັດຕັ້ງການຜະລິດກະສິກຳ ທີ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງລັດ ກ່ຽວກັບການບໍລິການສ່ວນລວມຕາມກົນໄກຕະຫຼາດ. ຕ້ອງກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບກົນໄກ ນະໂຍບາຍກ່ຽວກັບ: 1- ວາງແຜນກຳນົດເຂດຊົນເຜົ່າທີ່ພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ສຸດໃນການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບເສດຖະກິດຕະຫຼາດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຢູ່ບັນດາເຂດໄຕງວຽນ, ເຂດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ, ເຂດເກາະທະເລ, ເຂດຊາຍແດນ; 2- ກໍ່ສ້າງບັນດາລະບົບການຜະລິດກະສິກຳ, ອາດຈະສົມທົບຕົວແບບຜະລິດນິເວດວິທະຍາ ແລະ ການຊີ້ແນະພູມພາກຖ້າຫາກມີເງື່ອນໄຂ, ດ້ວຍການຊ່ວຍໜູນຢ່າງແຂງແຮງຂອງເຄືອຂ່າຍບໍລິການສ່ວນລວມ; 3- ກໍ່ສ້າງບັນດາພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າ ດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກເຂດນີ້ໄດ້ເອົາໄປຈຳໜ່າຍທີ່ຕະຫຼາດ; 4- ປະກາດໃຊ້ກົນໄກ ນະໂຍບາຍ ລະບຽບກົດໝາຍ ກ່ຽວກັບຕົວແບບຜະລິດ ການຈັດຕັ້ງພົນລະເມືອງ, ບົນພື້ນຖານການຈັດຕັ້ງພູມລຳເນົາຄືນໃໝ່ຢ່າງຄົບຊຸດ ນັບທັງການຈັດຕັ້ງຜະລິດກະສິກຳ ປຸງແຕ່ງຜະລິດຕະພັນ ການຄ້າ ແລະ ຈັດຕັ້ງສັງຄົມ. ລາຍຮັບຂອງຂົງເຂດນີ້ອາດຈະໄດ້ມາຈາກການຂາຍຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ, ເງິນອຸດໜູນຂອງລັດຖະບານເພື່ອຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ, ປົກປັກຮັກສາປ່າໄມ້, ທ່ອງທ່ຽງວັດທະນະທຳ ແລະ ທາງຈິດວິນຍານ. ການຈັດຕັ້ງຕົວແບບຜະລິດຕ້ອງມີຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ, ອາດຈະເປັບແບບວິສາຫະກິດເອກະຊົນ ວິສາຫະກິດສາທາລະນະປະໂຫຍດ ບໍລິສັດມະຫາຊົນ ບົນພື້ນຖານສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ກະຊວງປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ. ຢູ່ຫຼາຍທ້ອງຖິ່ນ, ບັນດາຄ້າຍທະຫານຊາຍແດນອາດຈະຊ່ວຍທ້ອງຖິ່ນໃນການຈັດຕັ້ງການຜະລິດ, ຈັດຕັ້ງສັງຄົມ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ທະຫານໃກ້ຊິດຕິດແທດກັບປະຊາຊົນ, ອີງໃສ່ປະຊາຊົນເພື່ອຜະລິດ ແລະ ສູ້ຮົບປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ.
ຂົງເຂດຜະລິດຄອບຄົວຊາວນາຂະໜາດນ້ອຍ: ນີ້ແມ່ນຕົວແບບແຜ່ຫຼາຍທົ່ວໄປໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ຍັງຈະຄົງຕົວໃນເວລາຍາວນານຢູ່ຫຼາຍເຂດ, ຍ້ອນການທຳມາຫາລ້ຽງຊີບຂອງປະຊາຊົນຍັງຄົງອີງໃສ່ການຜະລິດກະສິກຳເປັນຕົ້ນຕໍ. ຕົວແບບຜະລິດນີ້ຈະຄ່ອຍໆຮັດແຄບຂອບເຂດ ພື້ນທີ່ ແລະຈຳນວນຊາວນາເຂົ້າຮ່ວມ ເຊິ່ງບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການໃຊ້ມາດຕະການບໍລິຫານ ຫາກແມ່ນຕ້ອງອີງບົນພື້ນຖານການປະຕິບັດບັນດາມາດຕະການເສດຖະກິດ, ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳໃໝ່ໃຫ້ຊາວນາ. ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຄອບຄົວຜະລິດຂະໜາດນ້ອຍເຂົ້າຮ່ວມໃນຕະຫຼາດ ເພີ່ມລາຍຮັບລາຍໄດ້ ຕ້ອງນຳໃຊ້ບາງວິທີແກ້ດັ່ງນີ້: 1- ສ້າງຕັ້ງຕະຫຼາດຊົນນະບົດຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ແນ່ນອນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໂດຍກົງໃຫ້ແກ່ການຂາຍຜະລິດຕະພັນ ແລະ ເພີ່ມລາຍໄດ້; 2- ຊ່ວຍໜູນຂະຫຍາຍການປຸງແຕ່ງຂະໜາດນ້ອຍຂອງຄອບຄົວ, ຂາຍຜະລິດຕະພັນໂດຍກົງ ຫຼືຊ່ວຍໜູນການແຈກຢາຍຈຳໜ່າຍຜະລິດຕະພັນ; 3- ຊ່ວຍກໍ່ສ້າງສະຫະກອນ, ສະມາຄົມຕິດຕໍ່ກັບຕະຫຼາດສົ້ນເຂົ້າ ສົ້ນອອກ ແລະ ໂຄສານາຜະລິດຕະພັນສິນຄ້າ. ຢູ່ເຂດເຫຼົ່ານີ້ ລັດຕ້ອງມີນະໂຍບາຍດຶງດູດການລົງທຶນອຸດສາຫະກຳ ການບໍລິການດ້ວຍຂະໜາດທີ່ແທດເໝາະ, ບຸລິມມະສິດກໍ່ສ້າງແຮງງານເພື່ອໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແລະ ເຂົ້າເຮັດວຽກໃນບັນດາເຂດອຸດສາຫະກຳ ໃນຂົງເຂດບໍລິການ ເພື່ອສ້າງວຽກເຮັດງານທຳນອກກະລິກຳ, ເປັນເຈົ້າການຖອນແຮງງານອອກຈາກກະສິກຳເປັນແຕ່ລະກ້າວ.
ຂົງເຂດຈັດຕັ້ງກຸ່ມຜະລິດສົມທົບອຸດສາພະກຳ ກະສິກຳ ແລະ ການບໍລິການ: ລັດຕ້ອງມີແຜນກຳນົດລວມແຫ່ງຊາດ, ເຂດ, ແຂວງກ່ຽວກັບລະບົບກຸ່ມອຸດສາຫະກຳ - ກະສິກຳ - ການບໍລິການຮັບໃຊ້ໃຫ້ກະສິກຳ. ນີ້ແມ່ນການຫັນເປັນລະອຽດມະຕິຕົກລົງສະບັບທີ 26-NQ/TW ຂອງສູນກາງພັກສະໄໝທີ X ໃນການແກ້ໄຂສາຍພົວພັນລະຫວ່າງອຸດສາພະກຳ ແລະກະສິກຳ, ລະຫວ່າງຕົວເມືອງ ແລະ ຊົນນະບົດ. ອີງໃສ່ເຄືອຂ່າຍບັນດາຊ່ອງສາຍຂະແໜງສິນຄ້າ, ແຜນກຳນົດເຂດທ້ອນແຮ ແລະ ຕິດຕໍ່ແລກປ່ຽນສິນຄ້າ, logistic, ຫຸ້ມຫໍ່, ປຸງແຕ່ງ, ການຄ້າ, ຕະຫຼາດຕິດຕໍ່ແລກປ່ຽນສາກົນ. ບັນດາບຜູ້ແຈກຢາຍຈຳໜ່າຍ ວິສາຫະກິດຄວນໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໜູນທາງດ້ານສິນເຊື່ອ, ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າເຖິງກັບທີ່ດິນ, ຄຸ້ມຄອງວິສາຫະກິດ. ແບບວິທີການລົງທຶນອາດຈະປະຕິບັດຕາມຕົວແບບຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກລັດ-ເອກະຊົນ (PPP) ຫຼືການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດ (FDI) ແລະ ບັນດາຮູບການລົງທຶນສັງຄົມອື່ນ ເພື່ອພັດທະນາບັນດາຊ່ອງສາຍການຄ້າສິນຄ້າ. ຢູ່ຫົວຂອດໃຫຍ່ຂອງຊ່ອງສາຍສິນຄ້າທີ່ໃຫຍ່ ອາດຈະສ້າງເປັນກຸ່ມອຸດສາຫະກຳ - ກະສິກຳ - ການບໍລິການ ເພື່ອເຊື່ອມຕິດກັບບັນດາເຂດຜະລິດກະສິກຳຈຸດໜັກ. ອາດຈະໝູນໃຊ້ຮູບແບບກຸ່ມອຸດສາຫະກຳ - ກະສິກຳ - ການບໍລິການ ຕໍ່ກັບບັນດາຂະແໜງສິນຄ້າໃຫຍ່ເຊັ່ນ ເຂົ້າ, ສິນໃນນ້ຳ, ກາເຟ, ຊາ, ໝາກມ່ວງຫິມະພານ, ຊີ້ນໝູ, ນ້ຳນົມ... ຢູ່ບັນດາເຂດຜະລິດໃຫຍ່ເຊັ່ນ ໄຕງວຽນ, ຕາເວັນອອກນາມໂບ້, ທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງ, ທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳແດງ. ຍັງຕ້ອງຊ່ວຍໜູນການພັດທະນາ ແລະ ທະວີຄູນບັນດາຕົວແບບກຸ່ມປຸງແຕ່ງຜະລິດຕະພັນກະສິກຳການຄ້າອັນເປັນມູນເຊື້ອ ຢູ່ຫຼາຍເຂດ ທ້ອງຖິ່ນທີ່ມີຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ.
ທີສອງ, ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າກະສິກຳ.
ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບການຜະລິດຜະລິດຕະພັນກະສິກຳປ່າໄມ້ປະມົງ: ຈຳເປັນຕ້ອງມີນະໂຍບາຍນຳໃຊ້ດິນປູກເຂົ້າຢ່າງໄຫວພິບ ບົນພື້ນຖານຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບດ້ານສະບຽງ ແລະ ຫັນປ່ຽນເນື້ອທີ່ດິນປູກເຂົ້າຈຳນວນໜຶ່ງ ໄປເປັນດິນປູກພືດຊະນິດອື່ນທີ່ສອດຄ່ອງກັບເງື່ອນໄຂ ແລະ ທ່າໄດ້ປຽບຂອງແຕ່ລະເຂດ (ປູກຫຍ້າລ້ຽງງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ, ປູກສາລີ ໝາກຖົ່ວເຫຼືອງ ໝາກມັງກອນ ດອກໄມ້ ຜັກ...) ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເງື່ອນໄຂພື້ນຖານຂອງດິນປູກເຂົ້າປ່ຽນແປງໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ຕ້ອງຫັນປ່ຽນໂຄງປະກອບຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ, ບຸລິມະສິດເພີ່ມຄຸນຄ່າບັນດາຕົ້ນປູກອື່ນທີ່ມີທ່າໄດ້ປຽບ ແລະ ມີຄຸນຄ່າເພີ່ມທີ່ສູງກວ່າ ເຊັ່ນລ້ຽງງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ, ຜັກ, ດອກໄມ້, ໝາກໄມ້,... ແຕ່ລະເຂດຕ້ອງມີແຜນກຳນົດບຸລິມະສິດຜະລິດຕະພັນທີ່ມີທ່າໄດ້ປຽບ ເພື່ອຊຸກຍູ້ການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ຂອງບໍ່ພຽງແຕ່ປະລິມານຜະລິດຕະພັນ ຫານນັບທັງດ້ານຄຸນຄ່າ ແລະ ລາຍຮັບຂອງປະຊາຊົນນຳອີກ(14). ແຕ່ໃນການປະຕິບັດການຫັນປ່ຽນນີ້, ເປັນຕົ້ນແມ່ນເມື່ອສ້າງໃໝ່ບັນດາເຂດປູກສາລີ ໝາກຖົ່ວເຫຼືອງ ໝາກມັງກອນ... ທີ່ມີປະລິມານຜະລິດຕະພັນຫຼາຍ ແມ່ນຕ້ອງເປັນເຈົ້າການໃນການວາງແຜນກຳນົດ ແລະ ຈັດຕັ້ງການຜະລິດ ປຸງແຕ່ງ ຈຳໜ່າຍຂາຍຜະລິດຕິພັນ, ຫຼີກລ່ຽງການເຮັດແບບເກີດເອງທີ່ມີລັກສະນະຂະບວນການ.
ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບການແບ່ງປັນຄຸນຄ່າເພີ່ມໃນຂະແໜງສິນຄ້າ: ຕ້ອງມີກົນໄກ ນະໂຍບາຍຊຸກຍູ້ບັນດາຂັ້ນຕອນຄຸນຄ່າເພີ່ມສູງ ຂອງຂະແໜງກະສິກຳ ປ່າໄມ້ ສິນໃນນ້ຳຢູ່ຫວຽດນາມ, ເຊັ່ນປຸງແຕ່ງ, ການບໍລິການ, logistic, ຫຸ້ມຫໍ່ຜະລິດຕະພັນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນປຸງແຕ່ງອາຫານ ແລະ ສິນຄ້າສຳເລັດຮູບ, ເຊັ່ນເຄື່ອງບໍລິໂພກ ອຸປະໂພກ, ເຄື່ອງໃຊ້ໃຫ້ແກ່ອຸດສາຫະກຳ... ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຕ້ອງໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ບັນດາຂະແໜງສິນຄ້າທີ່ຫວຽດນາມມີທ່າແຮງ ເຊັ່ນກາເຟ ຢາງພາລາ ໝາກມ່ວງຫິມະພານ ໂກໂກ້ ໝາກພິກໄທ ສິນໃນນ້ຳ, ປຸງແຕ່ງເຄື່ອງປ່າຂອງດົງ ນ້ຳນົມ ຊີ້ນ... ຮຽກຮ້ອງການລົງທຶນຂອງວິສາຫະກິດຕ່າງປະເທດ ພ້ອມກັບວິສາຫະກິດຫວຽດນາມ ຍ້ອນວ່າເຂົາມີເຄື່ອງໝາຍສິນຄ້າ ແລະ ມີຊ່ອງສາຍການຈຳໜ່າຍ, ແນໃສ່ຍົກຍ້າຍການປຸງແຕ່ງ ຫຸ້ມຫໍ່ logistics ຂອງຕ່າງປະເທດເຂົ້າມາໃນຫວຽດນາມ. ຈຳກັດການອະນຸຍາດໃຫ້ລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດທີ່ບໍ່ມີການປຸງແຕ່ງຈົນເຖິງຜະລິດຕະພັນສຳເລັດຮູບຢູ່ໃນປະເທດຫວຽດນາມ. ມີນະໂຍບາຍບຸລິມະສິດກ່ຽວກັບການມອບທີ່ດິນ, ພາສີ, ສິນເຊື່ອ ຕໍ່ກັບບັນດາວິສາຫະກິດຫວຽດນາມ ແລະ ຕ່າງປະເທດທີ່ມີການປຸງແຕ່ງເລິກຈົນເຖິງຜະລິດຕະພັນສຳເລັດຮູບ. ຕໍ່ກັບບັນດາຂະແໜງສິນຄ່ານ້ອຍ, ຜະລິດຕະພັນພິເສດ ແມ່ນຄວນສົ່ງເສີມການປຸງແຕ່ງ ຫຸ້ມຫໍ່ຂະໜາດນ້ອຍ ຢູ່ບັນດາກຸ່ມອຸດສາຫະກຳ-ກະສິກຳທ້ອງຖິ່ນ, ຄອບຄົວ. ຍູ້ແຮງການຮຽກຮ້ອງລົງທຶນຈາກໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເພື່ອສ້າງເປັນກຸ່ມອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ ບໍລິການໃຫ້ແກ່ບັນດາຂະແໜງສິຄ້າກະສິກຳ ປ່າໄມ້ ສິນໃນນ້ຳ ໃນເງື່ອນໄຂແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ, ເຮັດໃຫ້ຫວຽດນາມກາຍເປັນໃຈກາງແຫ່ງການປຸງແຕ່ງ ແລະ ບໍລິການຜະລິດຕະພັນກະສິກຳຂອງໂລກ.
ທີສາມ, ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບເປົ້າໝາຍທີ່ເຂົ້າຮ່ວມການຜະລິດກະສິກຳ.
ໃນການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບກະສິກຳ, ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມທະວີປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງບັນດາປັດໃຈລຸ່ມນີ້:
- ເພີ່ມປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງບັນດາຟາມຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງແບບອາຊີບ ແລະ ທັນສະໄໝ. ຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ມີການຫັນເປັນອຸສາຫະກຳ ແລະ ຫັນເປັນຕົວເມືອງຢ່າງແຂງແຮງ, ແຮງງານໄດ້ຍົກຍ້າຍອອກຈາກກະສິກຳຫຼາຍແລ້ວ, ລັດຕ້ອງມີນະໂຍບາຍດັດປັບເປັນແຕ່ລະກ້າວ ເພື່ອຈຳກັດການຜະລິດຂະໜາດນ້ອຍ, ສົ່ງເສີມການລວມສູນ ແລະ ລວບລວມດິນນາຕາມການກຳນົດຂອງກົດໝາຍທີ່ດິນ (ສະບັບປັບປຸງ) ເຂົ້າເປັນຟາມຂະໜາດໃຫຍ່. ປະກາດໃຊ້ກົນໄກ ນະໂຍບາຍຄຸ້ມຄອງຟາມຕາມຂະໜາດການຜະລິດ(15), ຕິດແໜ້ນກັບບັນດາມາດຕະຖານ ການກຳນົດໃນການຄ້າລະຫວ່າງປະເທດ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຊັບພະຍາກອນ ສິ່ງແວດລ້ອມ.
- ນະໂຍບາຍຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ຕ້ອງຊຸກຍູ້ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງບັນດາສະຫະກອນຜະລິດກະສິກຳແບບໃໝ່, ບົນພື້ນຖານການຮ່ວມມືຂອງບັນດາຊາວນາທີ່ເຮັດອາຊີບດຽວກັບ ເພື່ອເປີດກວ້າງຂະໜາດ, ປະຢຸກໃຊ້ວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ, ພ້ອມກັນລົງທຶນ, ຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນ, ສະໜອງຜະລິດຕະພັນໃຫ້ຕະຫຼາດ, ຊື້ວັດຖຸອຸປະກອນ ແລະ ການບໍລິການສົ້ນເຂົ້າ... ບັນດາຂະແໜງສິນຄ້າທີ່ຜະລິດຂະໜາດໃຫຍ່, ຂາຍສົ່ງນອກ ແມ່ນຕ້ອງບຸລິມະສິດໃຫ້ຂະຫຍາຍບັນດາສະຫະກອນສະເພາະຂະແໜງ ໃນການຜະລິດ ເຊື່ອມໂຍງການຄ້າຕາມພວງພະນັງ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ບັນດາສະຫະກອນເຊື່ອມໂຍງບັນດາຟາມລ້ຽງສັດ, ກາເຟ, ລ້ຽງກຸ້ງ, ລ້ຽງປາສວາຍ, ປູກດອກໄມ້, ປູກເຂົ້າ... ຕ້ອງເຊີດຊູບົດບາດຂອງສະຫະກອນໃນການເຊື່ອມໂຍງກັບວິສາຫະກິດເພື່ອສ້າງພວງພະນັງການຄ້າ(16), ປັບປຸງບັນດາສະມາຄົມຂະແໜງສິນຄ້າ, ໃນນັ້ນສະຫະກອນຟາມຂອງຊາວນາທີ່ປູກກາເຟ, ຊາ, ຢາງພາລາ, ອ້ອຍ, ເຂົ້າ, ລ້ຽງງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ ລ້ຽງໝູ..., ຕ້ອງມີບົກບາດທີ່ສົມກຽດ ແລະ ສຳຄັນກວ່າອີກ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຢູ່ເຂດຜະລິດສິນຄ້າທີ່ໃຫຍ່. ຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ຄອບຄົວຊາວນາຜະລິດສິນຄ້າຂະໜາດນ້ອຍ ແມ່ນຕ້ອງຊຸກຍູ້ການຂະຫຍາຍບັນດາສະຫະກອນບໍລິການສັງລວມ. ຢູ່ເຂດທີ່ຜະລິດກຸ້ມຕົນເອງ ກໍ່ຄວນຂະຫຍາຍບັນດາຮູບການຈັດຕັ້ງຊຸມຊົນ. ສຳລັບບັນດາສະຫະກອນບໍລິການ, ຈຳເປັນຕ້ອງມີນະໂຍບາຍຊ່ວຍໜູນ ເພື່ອໃຫ້ມັນກາຍເປັນຕົວກະທົບສຳຄັນໃນການບໍລິການກະສິກຳ, ເປັນຂອດຫົວຕໍ່ທີ່ຮັບເອົາ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍການບໍລິການສາທາລະນະປະໂຫຍດຢູ່ຊຸມຊົນ, ເຊັ່ນສົ່ງເສີມການກະເສດ, ການສິນເຊື່ອ, ຊ່ວຍໜູນ marketing, ຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບ, ກວດກາການຕ້ານສັດຕູພືດ, ປົກປັກຮັກສາປ່າໄມ້, ຄຸ້ມຄອງໜ້ານ້ຳ ...
ມີນະໂຍບາຍວາງແຜນກຳນົດການພັດທະນາລະບົບວິສາຫະກິດກະສິກຳ, ກຸ່ມສຳພັນຜະລິດອຸດສາຫະກຳ ກະສິກຳໃນບັນດາຂົງເຂດຕາມເຂດ ພາກ ເພື່ອອາດຈະເປັນພື້ນຖານສົມທົບກັບຊາວນາ, ເຊື່ອມຕໍ່ກັບພາຍນອກ, ຂະຫຍາຍການເຄື່ອນໄຫວປຸງແຕ່ງເລິກ, ບໍລິການ, logistics... ບາງຕົວແບບສຳພັນທີ່ໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດ ເຊັ່ນໃນການຜະລິດນ້ຳນົມຂອງ Vinamilk ຢູ່ເມືອງບາວີ່, ອ້ອຍນ້ຳຕານຢູ່ເຂດລາມເຊີນ, “ທົ່ງນາຜືນໃຫຍ່” ຜະລິດເຂົ້າ ຂອງບໍລິສັດຫຸ້ນສ່ວນປົກປັກຮັກສາພືດ ອານຢາງ, ສົມທົບລົງທຶນປູກຢາງພາລາຢູ່ 3 ແຂວງພາກເໜືອ. ຕ້ອງຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍໂດຍໄວ ມະຕິຕົກລົງສະບັບທີ 62/2013/QĐ-TTg ລົງວັນທີ 25-10-2013 ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ວ່າດ້ວຍນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມພັດທະນາເສດຖະກິດຮ່ວມມື, ຮ່ວມສຳພັນຜະລິດ ຕິດແໜ້ນກັບການຈຳໜ່າຍຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ, ກໍ່ສ້າງທົ່ງນາຜືນໃຫຍ່ (ປ່ຽນແທນໃຫ້ມະຕິຕົກລົງ ສະບັບທີ 80/2002/QĐ-TTg ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ວ່າດ້ວຍການສົມທົບລະຫວ່າງ “4 ພາກສ່ວນ”). ໃຫ້ບຸລິມະສິດການສົມທົບລົງທຶນ ໃນການຜະລິດ ແລະ ປຸງແຕ່ງ, ການຄ້າ; ຜະລິດຕາມຫຼັກດຳເນີນງານດ້ານເຕັກນິກລວມອັນດຽວກັນ ເພື່ອໃຫ້ມີຜະລິດຕະພັນທີ່ສະໝ່ຳສະເໝີກັນ ແລະ ມີຄຸນນະພາບຄືກັນ; ສ້າງແຜນການລວມຂອງພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າ; ພ້ອມກັນຄຸ້ມຄອງເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ; ພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າໜຶ່ງມີການຄຸ້ມຄອງລວມ ທາງດ້ານຖິ່ນກຳເນີດ ແລະ ຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນ; ແບ່ງປັນຄວາມສ່ຽງ; ແບ່ງປັນຄຸນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ຜົນກຳໄລ... ບັນດານະໂຍບາຍຊ່ວຍໜູນຄວມຊຸກຍູ້, ໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ການກໍ່ຕັ້ງ ແລະ ພັດທະນາບັນດາປັດໃຈສຳພັນເຊື່ອນໂຍງ ເພື່ອເປັນກຳລັງໝູນໃຫ້ແກ່ການສຳພັນລະຫວ່າງຊາວນານຳກັນ, ລະຫວ່າງຊາວນາ ແລະ ວິສາຫະກິດ. ຈຸດປະສົງກໍ່ຄື ຜະລິດຜະລິດຕະພັນທີ່ມີລາຄາຖືກກວ່າ ໂດຍອາໃສຜົນກະທົບຂອງເສດຖະກິດຂະໜາດໃຫຍ່, ການຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນທີ່ດີກວ່າຍ້ອນການກະທຳລວມໝູ່, ລັກສະນະແກ່ງແຍ້ງສູງກວ່າ, ສະໜອງໃຫ້ຕະຫຼາດຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຄຸນນະພາບສະໝ່ຳສະເໝີ ໝັ້ນທ່ຽງ ແລະ ໄວ້ວາງໃຈໄດ້.
ວິທີແກ້ຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ ເມື່ອປະຕິບັດການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບກະສິກຳ
ທີໜຶ່ງ, ກົນໄກ ນະໂຍບາຍທີ່ດິນ.
ຕ້ອງເຕົ້າໂຮມ ແລະ ລວມສູນດິນນາໃຫ້ມີເນື້ອທີ່ໃຫຍ່ພໍຄວນ, ເປັນປົກກະຕິຍາວນານ, ສອດຄ່ອງກັບບັນດາຕົວແບບຜະລິດທີ່ຕ່າງກັນ ຂອງແຕ່ລະເຂດ, ຫັນໄປສູ່ພື້ນຖານກະສິກຳທັນສະໄໝ. ຜັນຂະຫຍາຍບັນດາແຜນກຳນົດທີ່ດິນຕາມເຂດ. ຄົ້ນຄວ້າກົນໄກ ນະໂຍບາຍວາງແຜນກຳນົດ ແລະ ຄຸ້ມຄອງແຜນກຳນົດທີ່ດິນຕາມພູມພາກ 7 ເຂດເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຫຼື 8 ເຂດນິເວດວິທະຍາ, ຮັບປະກັນມີແຜນຍຸດທະສາດພັດທະນາຕາມພູມພາກ, ກຳຈັດຜ່ານຜ່າຈຸດອ່ອນ ຍ້ອນເທສະເສດຖະກິດຖືກເທສະການບໍລິຫານຕັດແບ່ງຄືໃນປັດຈຸບັນ. ສົມທົບລະຫວ່າງບັນດາຂົງເຂດອື່ນ ເຊັ່ນລະຫວ່າງອຸດສາຫະກຳ ການບໍລິການ ກັບກະສິກຳ ແລະ ລະຫວ່າງບັນດາຂົງເຂດກະສິກຳໃນພູມພາກໜຶ່ງ. ເພື່ອປະຕິບັດການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບ ແມ່ນຕ້ອງສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະນະໂຍບາຍໃໝ່ກ່ຽວກັບທີ່ດິນ:
- ປະກາດໃຊ້ກົນໄກ ນະໂຍບາຍ ທີ່ເປັນພື້ນຖານນິຕິກຳກ່ຽວກັບຄອບຄົວຊາວນາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໜ່ວຍເສດຖະກິດຟາມຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ສິດ ຜົນປະໂຫຍດໃນການນຳໃຊ້ທີ່ດິນ, ທ້ອນໂຮມຄືນທີ່ດິນ, ນຳໃຊ້ສິດໃຊ້ການທີ່ດິນໃນສືບມູນ, ກູ້ຢືມທຶນສິນເຊື່ອ, ເຂົ້າຮ່ວມການຮ່ວມທຸລະກິດ, ຮ່ວມສຳພັນ, ປະກອບຫຸ້ນສ່ວນ.
- ວາງແຜນກຳນົດທີ່ດິນກະສິກຳທີ່ໝັ້ນທ່ຽງ, ຄົບຊຸດ ກັບແຜນກຳນົດການບໍລິການ, ການຈັດຕັ້ງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ, ການຄ້າ, ອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ... ໃຫ້ເປັນບັນດາກຸ່ມອຸດສາຫະກຳ - ກະສິກຳ.
- ມອບທີ່ດິນໃຫ້ຊາວນາໃຊ້ໃນເວລາຍາວນານ, ແຕ່ 50 ປີເຖິງ 70 ປີ; ຢູ່ບັນດາເຂດກະສິກຳທີ່ໝັ້ນທ່ຽງ ຄວນມອບທີ່ດິນຍາວນານ.
- ວາງແຜນກຳນົດຄອບຄົວຜະລິດຂະໜາດໃຫຍ່, ຊຸກຍູ້ການລວມສູນ ແລະ ທ້ອນໂຮມດິນນາຢ່າງແຂງແຮງ ເພື່ອຂະຫຍາຍຕົວແບບກະສິກຳທັນສະໄໝ, ລວມສູນຂະໜາດໃຫຍ່ ຢູ່ບັນດາເຂດທີ່ຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝຢ່າງແຂງແຮງ, ແຮງງານໄດ້ຖອນອອກຈາກກະສິກຳເປັນຈຳນວນຫຼາຍພໍຄວນ. ລັດຄວນທົດລອງແຜນກຳນົດເຂດກະສິກຳທັນສະໄໝເປັນຕ່າງຫາກ ທີ່ກວ້າງປະມານສອງສາມຮ້ອຍ ເຖິງພັນແຮັກຕ້າ, ເພື່ອໃຫ້ເປັນເສດຖະກິດຟາມຂະໜາດໃຫຍ່ ທີ່ທຳການຜະລິດ ຄຸ້ມຄອງ ການຄ້າຕາມມາດຕະຖານທັນສະໄໝໂດຍສົມບູນ. ມີບັນດາມາດຕະການຊຸກຍູ້ຢ່າງແຂງແຮງໃຫ້ຊາວນາສະໝັກໃຈ “ໂຮມດິນນາ, ແລກປ່ຽນທົ່ງນາໃຫ້ກັນ”, ລວມສູນ ແລະ ທ້ອນໂຮມດິນນາໃຫ້ເປັນ “ທົ່ງນາຜືນໃຫຍ່”. ຊຸກຍູ້ຂະບວນວິວັດການລວມສູນດິນນາ ພ້ອມກັນກັບຂະຫຍາຍການສົມທົບຕາມສາຍຂວາງ ລະຫວ່າງຊາວນາດ້ວຍກັນ ກໍ່ຄືລະຫວ່າງຊາວນາກັບວິສາຫະກິດ.
- ຕ້ອງມີການກຳນົດການຮັບຮູ້ຫົວໜ່ວຍຜະລິດຄອບຄົວຊາວນາ, ເສດຖະກິດຟາມ, ນິຍາມຈະແຈ້ງ ແລະ ກຳນົດວ່າໃຜແມ່ນຊາວນາກໍ່ຈະໄດ້ຮັບມອບທີ່ດິນ; ຕໍ່ກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນຊາວນາ ລັດກໍ່ອາດຈະເກັບໂຮມທີ່ດິນຄືນ ແລະ ທົດແທນດ້ວຍເງິນຕາມການກຳນົດຂອງກົດໝາຍທີ່ດິນ ເພື່ອມອບທີ່ດິນນັ້ນໃຫ້ຊາວນາ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດກະສິກຳໂດຍກົງ ແລະ ລຽນຕິດ; ຈຳກັດສະພາບການທີ່ວ່າ ຜູ້ມີສິດນຳໃຊ້ທີ່ດິນແຕ່ບໍ່ຜະລິດໂດຍກົງ ຫາກ “ໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຊົ່າເພື່ອເກັບຄ່າເຊົ່າທີ່ດິນ”, ນັບທັງຢູ່ບາງບໍລິສັດກະສິກຳ ປ່າໄມ້ໃນປັດຈຸບັນ.
ທີສອງ, ກົນໄກ ນະໂຍບາຍລົງທຶນໃຫ້ແກ່ກະສິກຳ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອຊາວນາ.
- ສ້າງຕັ້ງບັນດາກອງທຶນເພື່ອລົງທຶນໃຫ້ແກ່ກະສິກຳຕາມທິດທາງບຸລິມະສິດຕໍ່ການຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບກະສິກຳ; ກອງທຶນເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະປ່ອຍທຶນໃຫ້ບັນດາໂຄງການ, ສະໜອງສິນເຊື່ອໃຫ້ບັນດາທ້ອງຖິ່ນ ວິສາຫະກິດ ແລະ ຄອບຄົວຊາວນາ ບົນພື້ນຖານແຜນກຳນົດກະສິກຳທີ່ໄດ້ຜ່ານອະນຸມັດແລ້ວ. ກອງທຶນກະສິກຳຕ້ອງໄດ້ຈຳແນກຈະແຈ້ງລະຫວ່າງຄຸ້ມຄອງລັດ ແລະ ຄຸ້ມຄອງການລົງທຶນ; ກົນໄກລົງທຶນໄດ້ຈັດຕັ້ງການປະມູນຕາມກົນໄກຕະຫຼາດ ແລະ ມີລັກສະນະສົ່ງເສີມບັນດາຄອບຄົວຊາວນາ ວິສາປະກິດທີ່ປະຕິບັດຕາມບັນດາເງື່ອນໄຂຜະລິດກະສິກຳທັນສະໄໝ, ຕາມແຜນກຳນົດບຸລິມະສິດຂອງລັດ. ຮຽກຮ້ອງຜູ້ອຸປະຖຳສາກົນມາສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ກອງທຶນເຫຼົ່ານີ້.
- ການລົງທຶນຂອງວິສາຫະກິດພາຍໃນປະເທດຕ້ອງໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມບົນພື້ນຖານຂະຫຍາຍພວງພະນັງກະສິກຳທັນສະໄໝ, ຕິດແໜ້ນກັບຊາວນາ, ສ້າງເປັນການເຊື່ອມໂຍງພວງພະນັງລະຫວ່າງຊາວນາ ແລະ ວິສາຫະກິດ, ກໍ່ສ້າງການຄຸ້ມຄອງແບບຍືນຍົງໃນຕະຫຼອດພວງພະນັງ ກ່ຽວກັບຄຸນນະພາບ ອະນາໄມຄວາມປອດໄພອາຫານ, logistics, ເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ...
- ຄົ້ນຄວ້ານຳໃຊ້ນະໂຍບາຍພາສີລາຍໄດ້ວິສາຫະກິດພິເສດຕໍ່ກັບບັນດາວິສາຫະກິດປຸງແຕ່ງທີ່ໃຊ້ວັດຖຸດິບຈາກຜະລິດຕະພັນກະສິກຳພາຍໃນປະເທດ 100 %.
- ມີນະໂຍບາຍໃຫ້ກູ້ຢືມທຶນເພື່ອສ້າງເປັນບັນດາຟາມທັນສະໄໝ, ບົນພື້ນຖານຈຳນອງທີ່ດິນ ແລະ ເຄື່ອງຈັກ, ເຄື່ອງປະກອບ, ໜັງສືສັນຍາຂອງຟາມ. ຄົ້ນຄວ້າປ່ຽນແປງໂດຍພື້ນຖານວິທີໃຫ້ກູ້ຢືມໃນປັດຈຸບັນ, ຈາກການໃຫ້ກູ້ຢືມໂດຍມີການຈຳນອງດ້ວຍຊັບສົມບັດ ເຊິ່ງຕົ້ນຕໍແມ່ນໃບທະບຽນທີ່ດິນ, ມາເປັນການໃຫ້ກູ້ຢືມໂດຍມີການຈຳນອງດ້ວຍເຄື່ອງຈັກເຄື່ອງປະກອບການຜະລິດ, ທຸລະກິດ.
- ຄົ້ນຄວ້າປ່ຽນແທນເປັນແຕ່ລະກ້າວກົນໄກຊ່ວຍໜູນຕາມທາງອ້ອມໂດຍຜ່ານວິສາຫະກິດປັດຈຸບັນ (ຕົວຢ່າງຄື ກົນໄກຊື້ເຂົ້າສານເພື່ອແຮໄວ້ຊົ່ວຄາວ) ມາເປັນນະໂຍບາຍຊ່ວຍໜູນໂດຍກົງໃຫ້ຊາວນາຕາມອັດຕະສ່ວນຮ້ອຍຂອງລວມຍອດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສົ້ນເຂົ້າທີ່ຄອບຄົວຊາວນາໄດ້ຈ່າຍອອກ.
- ຄົ້ນຄວ້າປະຕິບັດຕົວແບບ “ຕະຫຼາດລາຄາໃນອະນາຄົດ” ຕໍ່ກັບຜະລິດຕະພັນກະສິກຳຕົ້ນຕໍບາງປະເພດ ເພື່ອແນໃສ່ດັດສົມຄວາມສ່ຽງໃນຕະຫຼາດຈາກຜູ້ຜະລິດມາໃຫ້ບັນດາບໍລິສັດການຄ້າ.
- ສືບຕໍ່ປະຕິບັດການທົດລອງປະກັນໄພໃນກະສິກຳຕາມມະຕິຕົກລົງສະບັບທີ 315/QĐ-TTg ລົງວັນທີ 01-3-2011 ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ; ສະຫລຸບສັງລວມ ຖອດຖອນບົດຮຽນ ເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍເປັນທາງການການປະກັນໄພກະສິກຳໃນລວງກວ້າງຕໍ່ກັບບັນດາເປົ້າໝາຍ, ບັນດາຂະແໜງສິນຄ້າ, ບໍ່ພຽງແຕ່ຕໍ່ກັບບັນດາຄອບຄົວທຸກຍາກ, ເກືອບທຸກຍາກເທົ່ານັ້ນ.
- ຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມ, ປັບປຸງນະໂຍບາຍຊ່ວຍໜູນ ແນໃສ່ຫລຸດຜ່ອນຄວາມເສຍຫາຍພາຍຫຼັງເກັບກ່ຽວຕໍ່ກັບຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ ແລະ ສິນໃນນ້ຳ.
ທີສາມ, ກົນໄກ ນະໂຍບາຍຂະຫຍາຍພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ.
- ມີກົນໄກ ນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມວິສາຫະກິດຫວຽດນາມທຳການຈຳໜ່າຍໂດຍກົງຢູ່ບັນດາລະບົບຊູເປີມາກເກັດສາກົນ, ຫຼາກຫຼາຍຜະລິດຕະພັນ, ຫຼາກຫຼາຍຕະຫຼາດ, ຊຸກຍູ້ການລົງທຶນໃນບັນດາຂອດທີ່ມີຄຸນຄ່າສູງ ຄຸນນະພາບດີ, ຈຳກັດການສົ່ງນອກວັດຖຸດິບ ຜະລິດຕະພັນບໍ່ສຳເລັດຮູບ. ສຳລັບຕະຫຼາດພາຍໃນປະເທດ, ເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງຕະຫຼາດຕາມທິດໃຫ້ມີຄວາມໂປ່ງໃສທາງດ້ານຄຸນນະພາບໂດຍຜ່ານການສະເໜີຖິ່ນກຳເນີດສິນຄ້າ ແລະ ກຳມະສິດສະຕິປັນຍາ.
- ສ້າງບັນດາກອບກົນໄກ ນະໂຍບາຍຄົບວົງຈອນນັບແຕ່ການຜະລິດຈົນເຖິງຕະຫຼາດ ໃຫ້ແກ່ແຕ່ລະຫຍ່ອມຂະແໜງສິນຄ້າ, ຕິດກັບແຕ່ລະເຂດ ແຕ່ລະຕະຫຼາດ ແລະ ເປົ້າໝາຍການຜະລິດ ເພື່ອຊ່ວຍໜູນການພັດທະນາບັນດາພວງພະນັງຄຸນຄ່າທີ່ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ (ພວງພະນັງຜະລິດຕະພັນສາມັນ; ພວງພະນັງຜະລິດຕະພັນຊັ້ນສູງ; ພວງພະນັງຜະລິດຕະພັນນິເວດວິທະຍາ; ພວງພະນັງຜະລິດຕະພັນການຄ້າຍຸດຕິທຳ; ພວງພະນັງຜະລິດຕະພັນທີ່ມີການຊີ້ແນະພູມພາກ ແລະ ຜະລິດຕະພັນພິເສດ; ພວງພະນັງຜະລິດຕະພັນທີ່ຕິດກັບການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ...). ສ້າງພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າຍຸດທະສາດທີ່ຍັງມີຕະຫຼາດຫຼາຍ, ມີການເຊື່ອມຕິດກັບສາກົນຢ່າງແຂງແຮງ, ມີເຄື່ອງໝາຍການຄ້າທົ່ວໂລກ, ມີບົດບາດທີ່ຕັ້ງຢູ່ບາງຕະຫຼາດທີ່ເປັນຈຸດໝາຍ, ມີຜົນສະທ້ອນດ້ານການເມືອງ ແລະ ສັງຄົມຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ...
- ມີກົນໄກ ນະໂຍບາຍແນໃສ່ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບທາງດ້ານຄຸນຄ່າເພີ່ມທົ່ວທັງພວງພະນັງ ຕາມທິດເພີ່ມພາກສ່ວນໃນປະເທດຫວຽດນາມ, ສ່ວນຂອງຊາວນາ, ສ່ວນຂອງວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ, ສ່ວນຂອງເຄື່ອງໝາຍການຄ້າ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ຄຸ້ມຄອງດີ...
- ມີກົນໄກ ນະໂຍບາຍແນໃສ່ຫັນເປັນໂປ່ງໃສ, ກວດກາການຕິດຕໍ່ຄ້າຂາຍທັງໝົດດ້ານຄຸນນະພາບ ລາຄາຂອງບັນດາພວງພະນັງວັດຖຸອຸປະກອນກະສິກຳສົ້ນເຂົ້າ ເຊັ່ນຝຸ່ນເຄມີ, ອາຫານສັດ, ການຄ້າຜະລິດຕະພັນກະສິກຳທີ່ຜະລິດໃນປະເທດ ແລະ ຂາເຂົ້າ ເຊັ່ນນ້ຳນົມ, ຊີ້ນ, ເຂົ້າສານ..., ເພື່ອເປັນພື້ນຖານດັດສົມຄຸນຄ່າເພີ່ມ, ພາສີ, ຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຕາມການຄົ້ນສະເໜີຖິ່ນກຳເນີດສິນຄ້າ, ການປະກັນໄພກະສິກຳ.
- ປ່ຽນແປງໃໝ່ກົນໄກດັດສົມການຂາອອກຂາເຂົ້າຕາມທິດໂປ່ງໃສ, ສະເໝີພາບ, ມີການຄຸ້ມຄອງດີຕາມພວງພະນັງຂະແໜງສິນຄ້າກະສິກຳ, ກຳນົດແຈ້ງບົດບາດຂອງລັດ ຂອງອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ບັນດາການຈັດຕັ້ງອາຊີບຂອງວິສາຫະກິດ ແລະ ຊາວນາ. ປັບປຸງບັນດາສະມາຄົມຂະແໜງສິນຄ້າ (ກາເຟ, ໂກໂກ້, ເຂົ້າ, ຊາ, ໝາກມ່ວງຫິມະພານ...) ໃຫ້ກາຍເປັນບັນດາສະມາຄົມອາຊີບແທ້ຈິງທີ່ມີບົດບາດສົມກຽດຂອງຊາວນາ ໃນການກຳກັບການຂາອອກຂາເຂົ້າ.
- ຕໍ່ກັບເຂົ້າເປືອກເຂົ້າສານ: ກົນໄກ ແລະ ນະໂຍບາຍຄວນສຸມໃສ່ການຍົກລະດັບພວງພະນັງຄຸນຄ່າເຂົ້າເປືອກເຂົ້າສານ ຢູ່ເຂດກະເສດສຸມຕ່າງໆດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຂອງຊາວນາ ແລະ ບັນດານະໂຍບາຍຊ່ວຍໜູນໃຫ້ແກ່ບັນດາປັດໃຈຊຸກຍູ້ ໃນພວງພະນັງຄຸນຄ່າ ນັບແຕ່ການຜະລິດ ຈົນເຖິງການທຸລະກິດ ການສົ່ງນອກເຂົ້າສານ. ຕົວແບບ “ທົ່ງນາຜືນໃຫຍ່” ໃນປັດຈຸບັນນີ້ຄວນໄດ້ຮັບການຊ່ວຍແກ້ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຢູ່ໃນຂອດການສົມທົບລະຫວ່າງຊາວນາ (ສະຫະກອນ, ໜ່ວຍງານຮ່ວມມື). ຕ້ອງເພີ່ມເຕີມເງື່ອນໄຂຕໍ່ກັບວິສາຫະກິດຂາອອກເຂົ້າສານ ເຊິ່ງຕ້ອງມີການສົມທົບກັບຊາວນາດ້ວຍສັນຍາຊື້ຂາຍຜະລິດຕະພັນກະສິກຳ. ຕ້ອງມີແຜນກຳນົດສັງລວມຂະແໜງເຂົ້າສານ ດ້ວຍ 2 ຈຸດໝາຍນະໂຍບາຍຕ່າງກັນ ແຕ່ເພີ່ມເຕີມໃຫ້ແກ່ກັນ, ກວມດ້ວຍການຜະລິດສິນຄ້າຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ການຜະລິດຂະໜາດນ້ອຍເພື່ອຊົມໃຊ້ເອງ ຫຼືເພື່ອຂາຍຢູ່ທ້ອງຖິ່ນ. ຄົ້ນຄວ້າເພື່ອປ່ຽນແທນ ຫຼືເພື່ອເພີ່ມເຕີມສັນຍາເສດຖະກິດ ດ້ວຍສັນຍາລົງທຶນລະຫວ່າງລັດຖະບານ ກັບບັນດາປະເທດທີ່ຂາເຂົ້າເຂົ້າສານເປັນປົກກະຕິ, ປະກອບສ່ວນຍົກສູງບົດບາດທີ່ຕັ້ງຂອງຫວຽດນາມ, ຕິດແໜ້ນລະຫວ່າງຜູ້ຂາເຂົ້າກັບເຂດຜະລິດ, ຫຍໍ້ສັ້ນຂອດລະຫວ່າງກາງ, ຍົກສູງລາຄາຂາຍຜະລິດຕະພັນຂອງຜູ້ຜະລິດ.
ທີ່ສີ່, ກົນໄກ ນະໂຍບາຍປ່ຽນແປງໃໝ່ຮອບດ້ານລະບົດຄຸ້ມຄອງ ການບໍລິການສາທາລະນະປະໂຫຍດໃຫ້ກະສິກຳ.
ກວດຄືນ, ປັບປຸງບູລະນະລະບົບຄຸ້ມຄອງລັດດ້ານກະສິກຳແຕ່ສູນກາງລົງຮອດທ້ອງຖິ່ນບົນພື້ນຖານແບ່ງງານ ແບ່ງຂັ້ນຢ່າງສອດຄ່ອງ ແລະ ກຳນົດຈະແຈ້ງພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ. ຮັບປະກັນຄວາມໂປ່ງໃສ, ກວດກາຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນຄຸນນະພາບ ແລະ ລາຄາບັນດາວັດຖຸອຸປະກອນກະສິກຳສົ້ນເຂົ້າ, ຄຸ້ມຄອງພະຍາດສັດ ສັດຕູພືດ ແລະ ຄວາມປອດໄພອະນາໄມອາຫານ.
ລະບົບການບໍລິການສ່ວນລວມໃຫ້ກະສິກຳຕ້ອງໄດ້ປ່ຽນແປງໂດຍພື້ນຖານທາງດ້ານພາລະບົດບາດ ແລະ ເນື້ອໃນ, ຫັນປ່ຽນຈາກບົດບາດສະໜອງການບໍລິການເປັນຕົ້ນຕໍ ມາປະຕິບັດບົດບາດຄາດຄະເນ, ປະສານງານ, ຄຸ້ມຄອງ, ຕິດຕາມກວດກາ, ຕີລາຄາ, ຊ່ວຍໜູນບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຜະລິດກະສິກຳ, ຕະຫຼາດ, ຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບ, ບໍລິການທາງດ້ານກົດໝາຍ, ແກ່ງແຍ້ງການຄ້າ... ການບໍລິການສ່ວນບວທຄວນຂະຫຍາຍເປັນຕະຫຼາດບໍລິການ. ບັນດາອົງການບໍລິການສ່ວນລວມໃຫ້ກະສິກຳ ພຽງແຕ່ຄວນສະໜອງການບໍລິການຢູ່ບ່ອນ ແລະ ຂົງເຂດ ຂອບເຂດຕ່າງໆ ທີ່ຕະຫຼາດຕອບສະໜອງບໍ່ໄດ້, ຢູ່ຂົງເຂດຕ່າງໆທີ່ມີລັກສະນະເປັນເຈົ້າພາທາງ. ຢູ່ຂອບເຂດອື່ນທີ່ຍັງເຫຼືອນັ້ນຄວນປະໃຫ້ເອກະຊົນ ແລະ ບັນດາການຈັດຕັ້ງອາຊີບເປັນຜູ້ສະໜອງ. ງົບປະມານການບໍລິການສ່ວນລວມ ແມ່ນຕ້ອງການ ແລະ ອາດຈະໃຫ້ປະມູນໂດຍເສລີ ເປີດເຜີຍ.
ດ້ວຍກຳລັງໝູນເສດຖະກິດຄອບຄົວ, ຂະແໜງກະສິກຳຫວຽດນາມໄດ້ມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງກ້າວກະໂດດ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບດ້ານສະບຽງໄດ້, ໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວຕາມລວງກວ້າງໂດຍຜ່ານການເພີ່ມລະດູການ, ເພີ່ມເນື້ອທີ່ ແລະ ປະລິມານຜະລິດຕະພັນ. ເພີ່ມທະວີການນຳໃຊ້ຄວາມກ້າວໜ້າດ້ານວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ຈັດຕັ້ງຄືນໃໝ່ການຜະລິດກະສິກຳ ດ້ວຍບັນດາຮູບການຮ່ວມມື, ຈັດຕັ້ງການສົມທົບເຊື່ອມໂຍງ, ກໍ່ຕັ້ງບັນດາສະມາຄົມອາຊີບ, ຂະຫຍາຍໜ່ວຍຮ່ວມງານ ສະຫະກອນ, ມີການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງຂອງບັນດາວິສາຫະກິດ ຈະເປັນກຳລັງໝູນໃໝ່ ເພື່ອໃຫ້ກະສິກຳຂອງປະເທດເຮົາຍົກສູງຄຸນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ພັດທະນາແບບຍືນຍົງໃນໄລຍະທີ່ຈະມາເຖິງ./.
ໂດຍ: ສຈ. ດຣ ເວືອງດິ່ງເຮວ້
ກຳມະການສູນກາງພັກ, ຫົວໜ້າຄະນະເສດຖະກິດສູນກາງ
-------------------------------------------------------
* ບົດທີ່ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 854 (ເດືອນທັນວາ 2013)
(1) ຄຸນຄ່າການຜະລິດປູກຝັງ ແລະ ລ້ຽງສັດນ້ຳໃນຫົວໜ່ວຍເນື້ອທີ່ປີ 2013 ບັນລຸປະມານ 85,6 ລ້ານໂດ່ງ/ແຮັກຕ້າ, ເພີ່ມ 81% ທຽບກັບປີ 2008 (47,2 ລ້ານໂດ່ງ/ແຮັກຕ້າ).
(2) ການຂາອອກສິນຄ້າກະສິກຳ ປ່າໄມ້ ສິນໃນນ້ຳ ປີ 2013 ຄາດວ່າຈະບັນລຸໄດ້ 27,5 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ໄລຍະ 2008 - 2012 ເພີ່ມຂຶ້ນສະເຫຼ່ຍ 13,3% ຕໍ່ປີ.
(3) ຈີດີພີ ກະສິກຳ ປ່າໄມ້ ສິນໃນນ້ຳ ເພີ່ມຂຶ້ນສະເຫຼ່ຍ ໃນໄລຍະ 1996 – 2000: 4,01% ຕໍ່ປີ; 2001 - 2005: 3,83%; 2006 - 2010: 3,03%; 2009 - 2013: 2,9%.
(4) ໃນຂະແໜງກະສິກຳ, ອັດຕາສ່ວນຂອງການລ້ຽງສັດຫລຸດລົງ ຈາກ 27,1% ປີ 2009 ລົງເປັນ 24,6% ປີ 2012; ອັດຕາສ່ວນຂອງການປູກຝັງເພີ່ມຂຶ້ນ ຈາກ 71,3% ປີ 2009 ຂຶ້ນເປັນ 73,8% ປີ 2012. ໃນໂຄງປະກອບກະສິກຳ-ປ່າໄມ້-ສິນໃນນ້ຳ, ອັດຕາສ່ວນຂອງກະສິກຳຫລຸດລົງ ຈາກ 78,5% ປີ 2009 ລົງເປັນ 77,5% ປີ 2013, ອັດຕາສ່ວນຂອງສິນໃນນ້ຳເພີ່ມຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ ຈາກ 17,8% ຂຶ້ນເປັນ 19,2%.
(5) ປີ 2008, ສະມັດຕະພາບຂອງງານ ຕາມທະນາຄານໂລກ WB (USD/ແຮງງານ/ປີ) ຄືດັ່ງນີ້: ຫວຽດນາມ: 848,652; ຈີນ: 1.596,423; ອິນໂດເນເຊຍ: 1.779,410; ຟີລິປິນ: 2.010,964; ໄທ: 2.152,126.
(6) ຄຸນຄ່າເພີ່ມ/ແຮງງານກະສິກຳ/ປີ, ຄິດສະເຫຼ່ຍໃນໄລຍະ 2006 - 2008 (USD): ຫວຽດນາມແມ່ນ 343; ກຳປູເຈຍ: 377; ບັງກລາເທດ: 403; ຈີນ: 481: ໄທ: 681.
(7) ໃນໄລຍະ 2006-2008, ຕາມທະນາຄານໂລກ WB, ຫວຽດນາມເປັນປະເທດທີ່ມີການສົ່ງອອກອາຫານເຂົ້າອາເມລິກາຖືກປະຕິເສດຫຼາຍກວ່າໝູ່ ໃນບັນດາປະເທດທີ່ WB ດຳເນີນການສຳຫຼວດ, ຄິດໄລ່ຕາມແຕ່ລະມູນຄ່າ 10 ລ້ານ USD: ຫວຽດນາມ: 25,4 ຄັ້ງ; ອິນໂດເນເຊຍ: 18,4 ຄັ້ງ; ຈີນ: 13,3 ຄັ້ງ; ເມຊິໂກ: 12 ຄັ້ງ; ໄທ: 7,6 ຄັ້ງ; ໂຄລຳເບຍ: 3 ຄັ້ງ; ໂກສຕາ ຣິກກາ: 1,5 ຄັ້ງ; ຈີເລ: 1,1 ຄັ້ງ.
(8) ຜົນແຫ່ງການສຳຫຼວດຂອງສະຖາບັນນະໂຍບາຍ ແລະ ຍຸດທະສາດພັດທະນາກະສິກຳຊົນນະບົດຢູ່ 6 ແຂວງພາກຕາເວັນຕົກທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງ, ປີ 2008 ກ່ຽວກັບໂຄງປະກອບລາຍຮັບຂອງຄອບຄົວທຸກຍາກ: 76 % ລາຍຮັບມາຈາກການອອກແຮງງານຮັບຈ້າງ; 14 % ຈາກການປູກຝັງ ລ້ຽງສັດ ຫາປາພືດໃນນ້ຳ; ສ່ວຍຍັງເຫຼືອແມ່ນລາຍຮັບຈາກວຽກງານນອກກະສິກຳ ແລະ ເບ້ຍອຸດໜູຸນ. ກ່ຽວກັບລາຍຮັບຕົວຈິງຂອງຫຍ່ອມຄອບຄົວທຸກຍາກ: 52 % ຄອບຄົວທຸກຍາກມີລາຍຮັບບໍ່ເຖິງ 150 ພັນໂດ່ງ/ຄົນ/ເດືອນ, 16% ມີລາຍຮັບແຕ່ 151 ເຖິງ 170 ພັນໂດ່ງ; 29% ມີລາຍຮັບແຕ່ 171 ເຖິງ 200 ພັນໂດ່ງ; 3% ມີລາຍຮັບແຕ່ 201 ເຖິງ 270 ພັນໂດ່ງ.
(9) ການສຳຫຼວດຂອງສະຖາບັນນະໂຍບາຍ ແລະ ຍຸດທະສາດພັດທະນາກະສິກຳຊົນນະບົດໃນປີ 2007 ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ໂຄງປະກອບລາຍຮັບນອກກະສິກຳຄິດສະເຫຼ່ຍຂອງຄອບຄົວຊາວນາປີ 2005 ໄດ້ຂຶ້ນເຖິງ 50,5% ທຽບກັບ 32,5 % ປີ 2003.
(10) ຕາມລາຍງານຂອງກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດ, ຄິດເຖິງເດືອນພະຈິກປີ 2013 ປະກົດມີ 3.407 ຄອບຄົວຢູ່ 9 ແຂວງໄດ້ສົ່ງນາເປັນເນື້ອທີ່ 443,15 ແຮັກຕ້າ ຄືນໃຫ້ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ 42.785 ຄອບຄົວໃນ 21 ແຂວງໄດ້ປະດິນນາຮົກເຮື້ອວ່າງເປົ່າເປັນເນື້ອທີ່ທັງໝົດ 6.883,92 ແຮັກຕ້າ.
(11) ຕາມກົມໃຫຍ່ສະຖິຕິ, ປີ 2008, FDI ລົງທຶນເຂົ້າໃນກະສິກຳກວມ 3% ແຕ່ຮອດຊຸມປີ 2009-2011 ກວມພຽງ 1%, ຮອດປີ 2012 ຍັງເຫຼືອພຽງ 0,6%. ຊາວນາຢູ່ຫຼາຍບ່ອນເລີ່ມຕົ້ນປະນາ ແລະ ຫລຸດຜ່ອນການກະເສດສຸມ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຢູ່ເຂດຜະລິດເຂົ້າແບບກະເສດສຸມຢູ່ພາກເໜືອ ແລະ ພາກກາງ. ເງິນທຶນທີ່ລົງໃສ່ຂະແໜງກະສິກຳ ປ່າໄມ້ ລ້ຽງສັດນ້ຳ ກວມພຽງ 5,2% ເງິນລົງທຶນສັງຄົມທັງໝົດຂອງປີ 2012.
(12) ການຊີ້ແນະພູມພາກ ແມ່ນເຄ່ືອງໝາຍທີ່ໃຊ້ເພື່ອບົ່ງບອກວ່າ ຜະລິດຕະພັນມີບໍ່ເກີດມາຈາກຂົງເຂດ, ທ້ອງຖິ່ນ, ອານາເຂດ ຫຼືປະເທດລະອຽດໃດ, ໝາຍຊີ້ແນະພູມພາກໄດ້ປົກປ້ອງ ໄດ້ຕິດໃສ່ສິນຄ້າ, ເຄື່ອງຫຸ້ມຫໍ່ສິນຄ້າ, ພາຫະນະການທຸລະກິດ.
(13) ສິນຄ້າຂາອອກທີ່ສົ່ງໄປຍັງບັນດາປະເທດສະຫະພາບເອີຣົບ ຖ້າຫາກມີການຈົດທະບຽນປົກປ້ອງຊີ້ແນະພູມພາກ ກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄຸນຄ່າການຄ້າເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກບັນດາປະເທດນີ້ ເນື່ອຖືກເສຍຫາຍຍ້ອນຂອງປອມ ແລະ ກຳມະສິດດ້ານສະຕິປັນຍາຖືກລະເມີດ.
(14) 1) ເຂດພູດອຍພາກເໜືອ: ເຂດວັດຖຸດິບປ່າໄມ້ຜະລິດຂະໜາດໃຫຍ່, ລ້ຽງງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ, ງົວຊີ້ນ, ໝູພື້ນເມືອງ, ລ້ຽງໄກ່ໃນສວນ, ປູກສາລີຢູ່ແຂວງເຊີນລາ, ຊາຢູ່ແຂວງຖາຍງວຽນ ຝູເທາະ ຕວຽນກວາງ, ໄມ້ໄຜ່ໄມ້ປ່ອງຢູ່ແຂວງກາວບັ່ງ, ແລະບັນດາຜະລິດຕະພັນພິເສດ ມີການຊີ້ແນະພູມພາກເຊັ່ນ ຜັກ ດອກໄມ້ຢູ່ເມືອງຊາປາ, ໝາກມິ້ນສາມດອກ, ໝາກລິ່ນຈີ່ຢູ່ເມືອງລຸກງ້ານ, ລູກເກົາລັດຢູ່ເມືອງຈຸ່ງແຂງ, ປານ້ຳເຢັນຢູ່ເມືອງຊາປາ, ໂປ້ຍກັກຢູ່ແຂວງລ້າງເຊີນ, ໄກ່ຢູ່ເມືອງອຽນເຖ...; 2) ເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳແດງອາດຈະຂະຫຍາຍການຜະລິດບັນດາຜະລິດຕະພັນທີ່ມີທ່າໄດ້ປຽບ: ເຂົ້າຄຸນນະພາບສູງ ແລະ ເຂົ້າພິເສດ, ຜັກ, ຕົ້ນໄມ້ກິນໝາກ ເຊັ່ນ ໝາກລຳໄຍ ໝາກລິ່ນຈີ່, ງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ, ສິນໃນນ້ຳ, ປູກຫຍ້າລ້ຽງງົວນ້ຳນົມ; 3) ເຂດພາກກາງ: ເຂດວັດຖຸດິບປ່າໄມ້ປຸງແຕ່ງຜະລິດຕະພັນປ່າໄມ້, ລ້ຽງສັດພືດນ້ຳໃນທະເລ ເທິງເກາະ, ຟາມລ້ຽງສັດຂະໜາດໃຫຍ່; 4) ເຂດໄຕງວຽນ: ປູກສະເພາະຕົ້ນໄມ້ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ກິນໝາກ (ກາເຟ, ໂກໂກ້, ໝາກຜິກໄທ, ໝາກແອໂວຄາໂດ...), ປູກສະເພາະປ່າໄມ້ຢູ່ແຂວງຢາລາຍ ກອນຕຸມ ແລະ ດັກລັກ, ຜັກ ແລະ ດອກໄມ້ຢູ່ເມືອງດ່າລາດ, ຊາຢູ່ແຂວງເລິມດົ່ງ; 5) ເຂດຕາເວັນອອກນາມໂບ້: ຢາງພາລາ, ໝາກມ່ວງຫິມະພານ, ລ້ຽງສັດລວມສູນ (ໝູ, ສັດປີກ); ເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງ: ເຂດປູກສະເພາະເຂົ້າ, ສາລີ, ຕົ້ນໄມ້ກິນໝາກ, ສິນໃນນ້ຳສົ່ງນອກ, ລ້ຽງເປັດ ເປັດເທດ, ລະບົບກະສິກຳນິເວດວິທະຍາຕິດກັບການຂຸດຄົ້ນ, ປົກປັກຮັກສາປ່າຊາຍເລນຢູ່ແຂວງກ່າເມົາ, ກຽນຢາງ, ບາກລຽວ.
(15) ຂະໜາດການຜະລິດຍິ່ງກວ້າງໃຫຍ່ທໍ່ໃດ ບັນດາມາດຕະຖານຄຸ້ມຄອງການຜະລິດກໍ່ຍິ່ງເຄັ່ງຄັດທາງດ້ານຄວາມໂປ່ງໃສກ່ຽວກັບການເງິນ, ລຳດັບດຳເນີນການຜະລິດ, ຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບ, ມົນພິດສິ່ງແວດລ້ອມ, ການປ້ອງກັນຕົ້ນປູກແລະສັດລ້ຽງ, ການປະກັນໄພກະສິກຳ... ມາດຕະຖານບັນທັດຖານເຫຼົ່ານີ້ຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບມາດຕະຖານສາກົນ, ຄ່ອຍໆມີໃບຢັ້ງຢືນທີ່ໄດ້ຮັບຮອງຈາກສາກົນ.
(16) ຕາມສະຫະພັນສະຫະກອນຫວຽດນາມ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດປີ 2011, ຄິດໄລ່ຮອດທ້າຍປີ 2010, ໃນຂົງເຂດກະສິກຳ, ສ່ວນຫຼາຍຍັງແມ່ນສະຫະກອນບໍລິການກະສິກຳສັງລວມ (ສະຫະກອນແບບເກົ່າ, ຫັນປ່ຽນຕາມກົດໝາຍ ແລະ ຕົ້ນຕໍແມ່ນຕັ້ງຢູ່ພາກເໜືອແຕ່ແຂວງກວ໋າງບິ່ງຂຶ້ນເໜືອ), ກວມຫຼາຍກວ່າ 7.000 ສະຫະກອນ ໃນຈຳນວນ 8.000 ກວ່າສະຫະກອນທັງໝົດທີ່ມີຢູ່ໃນຂົງເຂດກະສິກຳປັດຈຸບັນ. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາສະຫະກອນແບບໃໝ່, ສະຫະກອນສະເພາະຂະແໜງ ພັດເກີດຂຶ້ນຢ່າງຊັກຊ້າ. ທົ່ວປະເທດມີ 80% ຈຳນວນສະຫະກອນເຮັດການບໍລິການດ້ານຊົນລະປະທານ; 43% ຈຳນວນສະຫະກອນເຮັດການບໍລິການດ້ານສະໜອງວັດຖຸອຸປະກອນ, ຝຸ່ນເຄມີ; 97% ຈຳນວນສະຫະກອນເຮັດການບໍລິການດ້ານເຕັກນິກ; 11% ຈຳນວນສະຫະກອນກະເສດເຮັດການບໍລິການດ້ານໄຟຟ້າ; 53% ເຮັດການບໍລິການແນວພັນຕົ້ນປູກ; 20% ເຮັດການບໍລິການຄາດໄຖນາ; 21% ເຮັດການບໍລິການຮັກສາສັດລ້ຽງ. ການບໍລິການຕົ້ນຕໍຂອງບັນດາສະຫະກອນຍັງໜັກໄປທາງການບໍລິການສົ້ນເຂົ້າ, ມີສະຫະກອນຈຳນວນໜ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ສາມາດເຮັດໄດ້ພາລະບົດບາດຊ່ວຍຊາວນາປະສານສົມທົບລວມໝູ່ ໃນການລົງທຶນຜະລິດ, ຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຜະລິດຕະພັນ, ຊື້ວັດຖຸອຸປະກອນສົ້ນເຂົ້າ, ເຈລະຈາການຄ້າ, ຮ່ວມກັນຂາຍຜະລິດຕະພັນທີ່ຕະຫຼາດ, ຄຸ້ມຄອງເຄື່ອງໝາຍສິນຄ້າ... ສະພາບຕົວຈິງໃຫ້ເຫັນວ່າ, ບັນດາສະຫະກອນບໍລິການໃຫ້ຊຸມຊົນກວມສ່ວນຫຼາຍຢູ່ພາກເໜືອ ແລະ ພາກກາງ, ຍ້ອນຈຸດພິເສດການຜະລິດນ້ອຍຍັງຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຕໍ່ກັບສະຫະກອນປະເພດນີ້ ແລະ ຍ້ອນປະຫວັດສາດແຫ່ງການພັດທະນາສະຫະກອນປະໄວ້. ຢູ່ພາກໃຕ້ຄືຢູ່ເຂດໄຕງວຽນ, ເຂດຕາເວັນອອກນາມໂບ້ ແລະ ເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນ້ຳຂອງ, ການບໍລິການກະສິກຳໂດຍເອກະຊົນປະຕິບັດໄດ້ຮັບປະສິດທິຜົນດີກວ່າ.


text:
(vovworld) - ຊຽງວາງ ແມ່ນບ້ານແຫ່ງຫນຶ່ງທີ່ຄົນລາວເຊື້ອຊາດ ຫວຽດນາມ ພວມດຳລົງຊີວິດ ແລະ ກໍແມ່ນແຫ່ງທີ່ລຸງໂຮ່ ເຄີຍດຳລົງຊີວິດ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດຢູ່ປະເທດລາວ ໃນຊຸມປີ 1928 - 1929. ເພື່ອສະແດງຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນຕໍ່ປະທານ ໂຮ່ຈິມີນ ກໍຄືຮັກສາບັນດາພາບພົດຂອງເພີ່ນໄວ້, ປະຊາຊົນຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ມອບທີ່ດິນຫລາຍເຮັກຕາເພື່ອພ້ອມກັບພັກ, ລັດ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ ກໍ່ສ້າງເຂດອະນຸສອນສະຖານປະທານໂຮ່ຈິມີນຢູ່ ປະເທດລ້ານຊ້າງ.
ບ້ານຊຽງວາງ ແມ່ນຂຶ້ນກັບເມືອງ ໜອງບົກ ແຂວງ ຄຳມ່ວນ ແຄມແມ່ນ້ຳຂອງ. ໃນບ້ານມີ 68 ຄອບຄົວດຳລົງຊີວິດ, ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນຢູ່ທີ່ນີ້ ສ່ວນຫລາຍແມ່ນມາຈາກບັນດາແຂວງທາງພາກກາງ ຫວຽດນາມ. ໃນຊຸມປີ 1928 - 1929, ລຸງໂຮ່ ເຄີຍມາບ້ານຊຽງວາງ ເພື່ອຄົ້ນຄ້ວາສະພາບການ ແລະ ໂຄສະນາການປະຕິວັດ. ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ, ບ້ານຊຽງວາງ ໄດ້ກາຍເປັນຫນຶ່ງໃນບັນດາແຫ່ງກຳເນີດຂອງການປະຕິວັດລາວ. ປະຊາຊົນໃນບ້ານເປັນຈິດຫນຶ່ງໃຈດຽວເຂົ້າຮ່ວມການປະຕິວັດ. ມີຫລາຍຄອບຄົວ ແລະ ຫລາຍຄົນໃນບ້ານໄດ້ຮັບຫລຽນໄຊ, ຫລຽນກາຕໍ່ຕ້ານ ຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝລັ່ງ ແລະ ຈັກກະພັດອາເມລິກາຈາກ ລັດ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ. ເຖິງວ່າ ພວມດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນເຂດດິນແດນຂອງລາວ ກໍຕາມ ແຕ່ປະຊາຊົນຢູ່ບ້ານຊຽງວາງ ຍັງຄົງຮັກສາໝູ່ບ້ານຕົນຕາມຮີດຄອງປະເພນີ ຂອງຫວຽດນາມ. ພັກ, ລັດຖະບານ ລາວ ໄດ້ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ແກ່ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນທຳມາຫາກິນ ແລະ ດຳລົງຊີວິດ ກໍຄືຮັກສາຮີດຄອງປະເພນີຂອງ ຫວຽດນາມໄວ້ ຢູ່ດິນແດນຂອງລາວ ແລະ ຖືວ່າ ນີ້ແມ່ນສັນຍາລັກແຫ່ງນ້ຳໃຈມິດຕະພາບ ຫວຽດນາມ - ລາວ. ພໍ່ເຖົ້າ Dang Van Hong ປີນີ້ມີອາຍຸເກືອບ 80 ປີ, ຊຶ່ງແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນປະຈັກຕາການກຳເນີດ ແລະ ພັດທະນາຂອງ ບ້ານຊຽງວາງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ຍ້ອນໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຈາກພັກ, ລັດຖະບານຂອງສອງປະເທດ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ ບ້ານ ຊຽງວາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບການພັດທະນາຄືທຸກວັນນີ້. ບ້ານ ຊຽງວາງ ພວກຂ້າພະເຈົ້າ ມີຄວາມເອກອ້າງທະນົງໃຈ ທີ່ລຸງໂຮ່ໄດ້ມາດຳລົງຊີວິດ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດ. ປະຊາຊົນໃນບ້ານດີໃຈຫລາຍເມື່ອລັດຖະບານ ຫວຽດນາມ ພ້ອມກັບລັດຖະບານ ລາວ ສົມທົບກັນກໍ່ສ້າງປູຊະນີຍາະສະຖານໂຮ່ຈິມີນໃຫ້ແກ່ ຊາວບ້ານ ແລະ ເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມກໍໄດ້ຮັບການເປີດກວ້າງ.”
ເມື່ອໄດ້ຮູ້ຈັກແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ສອງປະເທດ ຕົກລົງອະນຸຍາດໃຫ້ກໍ່ສ້າງເຂດອະນຸສອນສະຖານປະທານໂຮ່ຈິມີນ ຢູ່ ບ້ານຊຽງວາງ, 13 ຄອບຄົວໃນບ້ານໄດ້ມອບທີ່ດິນ 1,5 ເຮັກຕາ ເພື່ອສະຫງວນໃຫ້ແກ່ການກໍ່ສ້າງກິດຈະກຳດັ່ງກ່າວ. ນອກນັ້ນ ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນໃນບ້ານຍັງປະກອບກຳລັງເຫື່ອແຮງໃນການບຸກເບີກຫນ້າພຽງ, ເຂົ້າຮ່ວມການກໍ່ສ້າງກິດຈະກຳທີ່ມີຄວາມໝາຍນີ້.
ເຂດອະນຸສອນສະຖານປະທານໂຮ່ຈິມີນ ຢູ່ ບ້ານຊຽງວາງ ມີເນື້ອທີ່ 1,5 ເຮັກຕາ. ນີ້ແມ່ນເຂດດິນມີທີ່ຕັ້ງສະດວກກວ່າໝູ່. ຕາມທ່ານ ສຸວັນດີ ສີສະຫວັດ, ຫົວຫນ້າຫໍພິພິດທະພັນປະທານໄກສອນ ພົມວິຫານ ແລ້ວ, ເຂດອະນຸສອນສະຖານໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງ ດ້ວຍການສົມທົບທັງສອງສະຖາປັດຕະຍະກຳ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ. ຢູ່ທາງນອກແມ່ນ ມີຫນອງປາ, ສວນຕົ້ນໄມ້. ແນວພັນປາ, ພັນປູກລ້ວນແຕ່ເອົາມາຈາກເຂດປູຊະນີຍາສະຖານປະທານໂຮ່ຈິມີນ ຢູ່ ຮ່າໂນ້ຍ ພ້ອມກັບຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີ່ຄ່າຫຼາຍຊະນິດແລະໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຂອງລາວກໍ່ໄດ້ນຳມາປູກຢູ່ທີ່ນີ້. ຢູ່ທາງໃນ ລວມມີ ຫໍບູຊາ, ຫ້ອງວາງສະແດງຮູບພາບ, ວັດຖຸພັນກ່ຽວກັບຊີວິດແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດຂອງລຸງໂຮ່. ທ່ານ ສຸວັນດີ ສີສະຫວັດ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
ສຽງທ່ານ ສຸວັນດີ ສີສະຫວັດ
ໃນບັນຍາກາດທີ່ສອງພັກ, ສອງລັດ ແລະ ປະຊາຊົນສອງປະເທດ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ ຂຳ່ນັບຮັບຕ້ອນປີສາມັກຄີມິດຕະພາບ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ, ເລື່ອງກໍ່ສ້າງເຂດອະນຸສອນສະຖານປະທານໂຮ່ຈິມີນ ຢູ່ ບ້ານຊຽງວາງ ແມ່ນວຽກງານທີ່ມີຄວາມໝາຍ. ພາຍຫລັງໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງສຳເລັດ, ອະນຸສອນສະຖານປະທານໂຮ່ຈິມີນ ຈະແມ່ນສະຖານທີ່ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນທຸກຄົນມາຊອກຮູ້ກ່ຽວກັບຊີວິດ ແລະ ພາລະກິດຂອງປະທານໂຮ່ຈິມີນ ກໍຄືອາລົມຈິດຂອງລຸງໂຮ່ທີ່ມີຕໍ່ການປະຕິວັດລາວ ແລະ ກໍແມ່ນສະຖານທີ່ເພື່ອຮັກສາ, ໂຄສະນາສຶກສາກ່ຽວກັບສາຍພົວພັນມິດຕະພາບ, ຄວາມສາມັກຄີແບບພິເສດ ລະຫວ່າງ ຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ.
ແອງດ່າວ + ຜູ້ຮ່ວມງານ


text:
ຫວຽດນາມຕັ້ງໜ້າປົກປັກຮັກສາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ຂອງ UNESCO
01 ກໍລະກົດ 2013 - 22:27:39
ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ຂອງ UNESCO ໄດ້ປະກອບສ່ວນປົກປັກຮັກສາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ, ຮັບປະກັນຄວາມເຄົາລົບທີ່ມີຕໍ່ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງຂອງ ບັນດາວົງຄະນະຍາດ, ຍົກສູງຄວາມຮັບຮູ້ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງແຕ່ລະຄົນ,ແຕ່ລະປະເທດຊາດກ່ຽວກັບຄວາມສຳຄັນຂອງ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ບໍ່ມີຮູບຮ່າງ. ພາຍຫຼັງ 10 ປີແຫ່ງການເຂົ້າຮ່ວມ ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ຂອງ UNESCO, ຫວຽດນາມ ສາມາດຢັ້ງຢືນລັກສະນະປະສິດທິຜົນຂອງສົນທິສັນຍາໄດ້ ຍ້ອນວິທີການປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນວຽກງານອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າ ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງຕາມຄຳໝັ້ນສັນຍາໃນສົນທິສັນຍາ.
ວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ແມ່ນພາກສ່ວນທີ່ໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນໃນສາງ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂອງແຕ່ລະປະຊາຊາດ, ແມ່ນແງ່ມຸມໜຶ່ງສ້າງຄວາມມີຫຼາຍຮູບຫຼາຍສີຂອງວັດທະນະທຳ ແລະ ການຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ການອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າ ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດຈາກລັດຖະບານຫວຽດນາມ ກ່ອນທີ່ຈະມີສົນທິສັນຍາ ປີ 2003 ຂອງ UNESCO. ໃນໂຄງການຈຸດໝາຍແຫ່ງຊາດກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ ແຕ່ປີ 1997 ໄດ້ມີໜ້າທີ່ເກັບກຳ, ອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າ ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງຂອງບັນດາເຜົ່າ. ທ່ານຮອງສາດສະດາຈານ ດຣ ຫງວຽນຈິເບນ ສັງກັດສະຖາບັນວັດທະນະທຳສິລະປະຫວຽດນາມໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ ຜົນກະທົບທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງຈາກ ສົນທິສັນຍາ ປີ 2003 ນັ້ນແມ່ນຫວຽດນາມໄດ້ສ້າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ, ກົດໝາຍສະບັບນີ້ ມີພາກໜຶ່ງກ່ຽວກັບມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ. ພວກເຮົາໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດການເກັບກຳ, ສ້າງເປັນແຫຼ່ງເອກະສານ ເພື່ອຄົ້ນຄ້ວາ ອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ. ກະຊວງວັດທະນະທຳ, ກິລາ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວຫວຽດນາມໄດ້ສ້າງສູນຂໍ້ມູນບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງຂອງ 54 ຊົນເຜົ່າ. ຜົນກະທົບທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງຈາກ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂອງຫວຽດນາມກໍຄື ສົນທິສັນຍາ ປີ 2003 ຂອງ UNESCO , ນັ້ນແມ່ນໄດ້ປຸກລຸກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງວົງຄະນະຍາດ, ຂອງບັນດາອົງການແຫ່ງລັດກ່ຽວກັບຄຸນຄ່າຂອງ ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ”
ໃນໂຄງການດຳເນີນງານ ໄລຍະ 2012-2015, ງົບປະມານແຫ່ງລັດທີ່ສະຫງວນໃຫ້ແກ່ວຽກງານອະນຸລັກຮັກສາບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງແມ່ນ 170,5 ຕື້ດົງ . ບັນດາທ້ອງຖິ່ນໃນແຕ່ລະແຂວງ, ນະຄອນ ກໍຫັກງົບປະມານ 50 ຕື້ດົງໃຫ້ແກ່ວຽກງານນີ້. ມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ ແມ່ນວິນຍານໃນຊີວິດສັງຄົມ. ທ່ານເຈີນມິນກາ, ຮອງປະທານຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນແຂວງ ກວາງນາມ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ :
“ ໂດຍມີສະຕິຮັບຮູ້ໄດ້ເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າ ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງນັ້ນ, ພ້ອມກັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ກໍ່ສ້າງ ແລະ ພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ແຂວງກວາງນາມຍາມໃດກໍເອົາໃຈໃສ່ ອະນຸລັກຮັກສາບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ. ພິເສດແມ່ນບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ ທີ່ຕິດພັນກັບ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳໂລກ ຄື: ຄຸ້ມເມືອງເກົ່າໂຫ້ຍອານ, ເຂດປູຊະນີຍະສະຖານ ມີ້ເຊີນ, ເຂດຊີວະວິທະຍາ ເກາະ ກູລາວຈາມ. ພິເສດ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າເຊີດຊູບົດບາດ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງວົງຄະນະຍາດໃນວຽກງານປົກປັກຮັກສາມໍລະດົກ ຕິດພັນກັບການສ້າງສະພາບແວດລ້ອມວັດທະນະທຳ, ຊີວິດວັດທະນະທຳໃນໝູ່ປະຊາຊົນດ້ວຍການ ປົກປັກຮັກສາມໍລະດົກເພື່ອພັດທະນາເສດຖະກິດສັງຄົມແບບຍືນຍົງ ”
ໂດຍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການປະຕິບັດສົນທິສັນຍາ ປີ 2003 ຂອງ UNESCO ກ່ຽວກັບການອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ບໍ່ມີຮູບຮ່່າງ, ຫວຽດນາມໄດ້ຮັບການຕີລາຄາສູງຈາກບັນດາປະເທດພາຄີ ກໍຄືວົງການນັກວິຊາສະເພາະ ກ່ຽວກັບການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ທ່ານສາດສະດາຈານ Oska Salemink ມາຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ Amsterdam ປະເທດໂຮນລັງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ :
“ ຫວຽດນາມແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາປະເທດໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດທີ່ດີກ່ວາໝູ່ໃນການຍືນບັນດາສຳເນົາເອກະສານເພື່ອໃຫ້ UNESCO ຮັບຮອງ. ຍົກຕົວຢ່າງຄື ຂັບກາຈູເປັນຕົ້ນ. ກ່ອນໜ້ານີ້ປະມານ 15 ປີ, ຜູ້ສາມາດຂັບກາຈູໄດ້ ແມ່ນບໍ່ມີຫຼາຍ, ມີພຽງແຕ່ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ບາງຄົນສາມາດຂັບໄດ້ເທົ່ານັ້ນ. ແລະ ກ່ອນໜ້ານີ້ປະມານ 15 ປີ, ກະຊວງວັດທະນະທຳ ໄດ້ເປີດບັນດາຊຸດຮຽນຂັບກາຈູຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ ດ້ວຍຈຸດປະສົງເພື່ອສືບທອດໃຫ້ລຸ່ນໜຸ່ມ. ປະຈຸບັນ, ຂັບກາຈູໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ, ໃນແຕ່ລະມື້ ກໍສາມາດຮັບຊົມ ແລະ ຮັບຟັງຂັບກາຈູ ຢູ່ນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍໄດ້. ຊາວຫວຽດນາມ ກໍຄືຊາວຕ່າງປະເທດຫຼາຍຄົນ ໃນນັ້ນມີໄວໜຸ່ມ ກໍລ້ວນແຕ່ຮູ້ຈັກເຖິງສິລະປະຂັບກາຈູ ແລະ ຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນປະເພດສິລະປະນີ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ.”
ຜົນສຳເລັດຂອງຫວຽດນາມ ພາຍຫຼັງ 10 ປີແຫ່ງການເຂົ້າຮ່ວມ ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ໄດ້ເປັນພະຍານຫຼັກຖານຢັ້ງຢືນທີ່ຈະແຈ້ງທີ່ສຸດໃຫ້ແກ່ບັນດານະໂຍບາຍລົງທຶນຂອງລັດຫວຽດນາມ ແລະ ວຽກງານອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຄຸນຄ່າ ວັດທະນະທຳອັນລ້ຳຄ່າຂອງຊາດ. ທີ່ກອງປະຊຸມສຳມະນາກ່ຽວກັບ 10 ປີແຫ່ງການເຂົ້າຮ່ວມ ສົນທິສັນຍາສາກົນວ່າດ້ວຍການອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງຂອງ UNESCO, ທ່ານ ຝ້າມກ່າວຟອງ ຫົວໜ້າກົມ, ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະກຳມະການແຫ່ງຊາດ UNESCO ຫວຽດນາມ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ :
“ສັນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ໄດ້ປະກອບສ່ວນທີ່ສຳຄັນໃນຂົງເຂດວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ. ໃນນັ້ນ, ມີ 7 ມໍລະດົກ ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກໂລກ ຊຶ່ງໄດ້ສ່ອງແສງລັກສະນະພິເສດສະເພາະຂອງຊາດ. ສິ່ງນີ້ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຫວຽດນາມຍາມໃດກໍປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການ ອະນຸລັກຮັກສາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳມະນຸດໃນທົ່ວໂລກ ”
ບັນດາຜົນສຳເລັດຂອງຫວຽດນາມໃນການປະຕິບັດສົນທິສັນຍາຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ໄດ້ສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃຫ້ແກ່ UNESCO, ເພື່ອຈາກນັ້ນ, UNESCO ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາວ່າ ຍາມໃດກໍພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະແບ່ງປັນ ແລະ ໜູນຊ່ວຍຫວຽດນາມກ່ຽວກັບບັນດາບົດຮຽນ, ວິທີການແກ້ໄຂເພື່ອຍູ້ແຮງວິວັດການຫັນບັນດາຈຸດໝາຍກ່ຽວກັບການປົກປັກຮັກສາມໍລະດົກ ວັດທະນະທຳໃຫ້ປະກົດຜົນເປັນຈິງເທື່ອລະກ້າວ.


text:
(vovworld)- ການປະຕິບັດລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກ ໄດ້ນຳມາເຊິ່ງຜົນປະໂຫຍດຢ່າງແທດຈິງໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ, ຕອບສະຫນອງບັນດາຄຳຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການກ່ຽວກັບການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານຂອງລັດຖະບານ. ຕາມບົດລາຍງານຂອງກົມໃຫຍ່ພາສີ ຫວຽດນາມ ແລ້ວ, ພາຍຫລັງ 10 ເດືອນແຫ່ງການປະຕິບັດພາສີເອເລັກໂຕນິກ ແມ່ນຕອບສະຫນອງໄດ້ຈຸດໝາຍຫັນເປັນຂະແຫນງພາສີທີ່ທັນສະໄຫມ ກໍຄື ຊ່ວຍໃຫ້ວຽກງານຂາອອກຂາເຂົ້າສິນຄ້າຂອງບັນດາວິສາຫະກິດຢ່າງວ່ອງໄວ, ມີປະສິດທິຜົນ.
ປະຈຸບັນ, ລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກ ໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຢູ່ 34 ກົມພາສີທັງໝົດໃນທົ່ວປະເທດ. ຈຳນວນວິສາຫະກິດເຂົ້າຮ່ວມລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກ ແມ່ນ ກວ່າ 45.000 ແຫ່ງ, ກວມອັດຕາກວ່າ 95% ຈຳນວນວິສາຫະກິດປະຕິບັດຂາອອກຂາເຂົ້າ. ໃນນັ້ນ, ມີ ວິສາຫະກິດ 6.300 ແຫ່ງມີເງິນລົງທຶນໂດຍກົງຂອງຕ່າງປະເທດ(FDI), ກວມ 14%. ເມື່ອຕີລາຄາກ່ຽວກັບບັນດາຜົນປະໂຫຍດຈາກພາສີເອເລັກໂຕນິກນຳມາໃຫ້, ທ່ານນາງ ຫວູຫາຍລີງ, ຮອງຜູ້ອຳນວຍການບໍລິສັດ ມີງທາຍ ຈຳກັດ ແບ່ງປັນວ່າ: ເມື່ອທຽບໃສ່ກ່ອນນີ້, ວິສາຫະກິດ ຕ້ອງລໍຖ້າໝາກຜົນແບ່ງສາຍເຮັດລະບຽບການພາສີ ເພື່ອຮູ້ຈັກວ່າ ບໍລິສັດຂອງຕົນຕ້ອງກວດກາສິນຄ້າຫລືບໍ່, ແຕ່ມາຮອດປະຈຸບັນ ວິສາຫະກິດໄດ້ຮັບຄຳຕອບໃນທັນທີ່ຜ່ານເຄືອຂ່າຍອິນເຕີແນັດ. ໄລຍະເຮັດລະບຽບການພາສີແມ່ນວ່ອງໄວ, ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ.
“ເຂົ້າຮ່ວມພາສີເອເລັກໂຕນິກ, ວິສາຫະກິດພວກຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງການມາເຮັດລະບຽບການໂດຍກົງຢູ່ສຳນັກງານພາສີ ຫາກສາມາດເຮັດລະບຽບການພາສີຢູ່ບໍລິສັດ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ ກໍໄດ້ຍົກເວັ້ນການກວດກາເອກະສານ ແລະ ສິນຄ້າ. ພິເສດ ວິສາຫະກິດໃດເຂົ້າຮ່ວມພາສີເອເລັກໂຕນິກກໍລ້ວນແຕ່ເຫັນໄດ້ວ່າ: ວິສາຫະກິດຖືກຫລຸດຜ່ອນເວລາ ແລະ ລາຍຈາ່ຍເຮັດລະບຽບການພາສີ. ດ້ານອື່ນ, ວິສາຫະກິດສາມາດເປັນເຈົ້າການໃນວິວັດການແຈ້ງ ແລະ ເສຍທຳນຽມພາສີ.”
ທ່ານ ເຈີນກວກດີ້ງ, ຮອງຫົວຫນ້າພະແນກປະຕິຮູບພາສີໃຫ້ທັນສະໄຫມ ສັງກັດ ກົມໃຫຍ່ພາສີ ຫວຽດນາມ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກ ໄດ້ຮັບການສ້າງຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ພື້ນຖານເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ແລະ ຂັ້ນຕອນວິຊາສະເພາະທີ່ງາຍດາຍ, ກົມກຽວ, ເປັນເອກະພາບ ແລະ ເໝາະສົມກັບມາດຖານ ແລະ ທຳນຽມສາກົນ.
“ກົມໃຫຍ່ພາສີຫວຽດນາມ ໄດ້ຊີ້ນຳບັນດາກົມພາສີ ຕ້ອງເປັນເຈົ້າການໃນການສ້າງແຜນການ ແລະ ປະຕິບັດການຫັນລະບຽບການພາສີຈາກເຮັດລະບຽບການທຳມະດາຫັນມາເຮັດທົດລອງຜ່ານລະບົບເອເລັກໂຕນິກສຳລັບສາຂາກົມທີ່ຂຶ້ນກັບກົມໃຫຍ່ ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳ, ແນະນຳຂອງກົມໃຫຍ່ພາສີ. ບັນດາຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ຂໍ້ຕິດຂັດໃນວິວັດການປະຕິບັດ ລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກ ກໍໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້, ສ່ອງແສງ ແລະ ແກ້ໄຂຢ່າງທັນການ.”
ບົນພື້ນຖານຍຸດທະສາດພັດທະນາພາສີຮອດປີ 2020, ແຜນການປະຕິຮູບ, ພັດທະນາ ແລະ ຫັນພາສີເປັນ ທັນສະໄຫມ ໄລຍະ 2011-2015 ພ້ອມກັບຄວາມມຸ່ງຫວັງສ້າງບາດກ້າວບຸກທະລຸໃນການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານ ນັບແຕ່ວັນທີ 1/4/2014, ກົມໃຫຍ່ພາສີ ຈະຜັນຂະຫຍາຍການນຳໃຊ້ລະບົບເຮັດລະບຽບການພາສີອັດຕະໂນມັດ ແລະ ກົນໄກປະຕູດຽວແຫ່ງຊາດ ເພື່ອນຳໃຊ້ໃຫ້ແກ່ຈຸດປະສົງເຮັດລະບຽບການພາສີຂາອອກຂາເຂົ້າ (VNACCS/VCIS-VietNam Automated Cargo Clearance System). ປະຈຸບັນລະບົບພາສີເອເລັກໂຕນິກ ພຽງສຸມໃສ່ຂອດພາຍໃນ ແລະ ພາຍຫລັງການປະຕິບັດລະບຽບການພາສີ ໃນຂະນະນັ້ນ ລະບົບ VNACCS ກໍ່ເປີດກວ້າງບັນດາບົດບາດຫນ້າທີ່, ລະບຽບການໃຫມ່ຄື: ລະບຽບການຈົດທະບຽນບັນຊີລາຍຊື່ສິນຄ້າຖືກຍົກເວັ້ນພາສີ, ລະບຽບການນຳໃຊ້ລວມນັບທັງສິນຄ້າຮັບໃຊ້ການດຳເນີນທຸລະກິດ ແລະ ບໍ່ດຳເນີນທຸລະກິດ, ລະບຽບການງາຍດາຍສຳລັບສິນຄ້າມີມູນຄ່າຕຳ່, ບົດບາດຫນ້າທີ່ການຄຸ້ມຄອງສິນຄ້ານຳເຂົ້າເພື່ອສົ່ງໄປຂາຍຢູ່ປະເທດທີ 3. ລະບົບ VNACCS ກໍອະນຸຍາດເຊື່ອມຕໍ່ບາງກະຊວງ, ຂະແຫນງການຕາມກົນໄກປະຕູດຽວ.
ຕາມທ່ານ ເຈີນກວກດີ້ງ, ຮອງຫົວຫນ້າພະແນກປະຕິຮູບການຫັນພາສີເປັນທັນສະໄຫມແລ້ວ, ກົມໃຫຍ່ພາສີ ຫວຽດນາມ, ລະບົບ VNACCS/VCIS ໄດ້ຮັບການສ້າງຂຶ້ນໂດຍມີການຊ່ວຍເຫລືອຂອງຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ຈະສ້າງບາດລ້ຽວໃນວິວັດການຫັນພາສີເປັນທັນສະໄຫມ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ປະກອບສ່ວນຍົກສູງປະສິດທິຜົນການຄຸ້ມຄອງລັດ, ປົກປ້ອງຄວາມປອດໄພດ້ານເສດຖະກິດ, ການຄ້າ, ຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍທາງສັງຄົມ.
“ເມື່ອນຳໃຊ້ລະບົບ VNACCS/VCIS, ສຳລັບວິສາຫະກິດຈະເຮັດລະບຽບຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ສະດວກ. ວິສາຫະກິດນຳໃຊ້ສຳເນົາເອກະສານບໍ່ຫລາຍ ຫາກຫັນມາລົງລາຍເຊັນເອເລັກໂຕນິກ. ລະບົບດັ່ງກ່າວກໍຈັດແບ່ງປະເພດສິນຄ້າແບບອັດຕະໂນມັດ. ພິເສດ ເມື່ອລະບົບເຊື່ອມຕໍ່ເຄືອຂ່າຍກັບບັນດາກະຊວງ, ຂະແຫນງການ, ວິສາຫະກິດພຽງແຕ່ແຈ້ງຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃນເທື່ອຫນຶ່ງເທົ່ານັ້ນ.”
ໃນໄລຍະຈະມາເຖິງ, ເພື່ອຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການປະຕິບັດລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກ, ຂະແຫນງພາສີ ຫວຽດນາມ ຈະສຳເລັດພື້ນຖານໂຄງລ່າງ, ຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ແລະ ສ້າງແຜນການ, ຜັນຂະຫຍາຍລະບຽບການພາສີຢ່າງຄົບຊຸດ. ນອກນັ້ນ ຈະຍູ້ແຮງການໂຄສະນາລະບຽບການພາສີເອເລັກໂຕນິກເຖິງປະຊາຄົມວິສາຫະກິດຕະຫລອດຮອດບັນດາອົງການຄຸ້ມຄອງລັດ. ຈາກນັ້ນ ຊ່ວຍວຽກງານຂາອອກຂາເຂົ້າສິນຄ້າຂອງວິສາຫະກິດພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດນັບມື້ນັບສະດວກ, ວ່ອງໄວ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນພາລະກິດສ້າງສາ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ.


text:
(vovworld)- ຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານຍາມໃດກໍແມ່ນຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຕົ້ນຕໍຂອງລັດຖະບານຫວຽດນາມ, ພິເສດ ໃນສະພາບເນື້ອທີ່ດິນປູກເຂົ້ານັບມື້ນັບຫລຸດລົງ ຍ້ອນຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳ, ການຫັນເປັນຕົວເມືອງ ແລະ ສະພາບການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດທົ່ວໂລກພວມນັບມື້ນັບຜັນແປໄປຢ່າງສັບສົນ, ສົ່ງຜົນກະທົບເຖິງການຜະລິດກະສິກຳ. ບັນຫາທີ່ວາງອອກແມ່ນເຮັດແນວໃດທັງຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານ, ແຕ່ຍັງຄົງຍົກສູງປະສິດທິຜົນການຜະລິດກະສິກຳ ແລະ ສົ່ງອອກເຂົ້າສານຄືດັ່ງຄວາມມຸ່ງຫວັງ. ນີ້ກໍແມ່ນເນື້ອໃນບົດຂຽນຂອງນັກຂ່າວໂຕຕວນທີ່ພາດຫົວເລື່ອງວ່າ: ຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານຕິດພັນກັບປະສິດທິຜົນການຜະລິດກະສິກຳ .
ພາຍຫລັງເກືອບ 30 ປີແຫ່ງການປະຕິບັດນະໂຍບາຍປ່ຽນໃຫມ່ໃນການພັດທະນາການຜະລິດກະສິກຳ, ຈາກປະເທດຂາດແຄນທັນຍາຫານ ຫວຽດນາມ ໄດ້ກາຍເປັນປະເທດສົ່ງອອກເຂົ້າສານອັນດັບຫນຶ່ງຂອງໂລກ. ໃນຫລາຍທົດສະວັດຜ່ານມາ, ຍາມໃດເຂົ້າສານກໍແມ່ນປະເພດສິນຄ້າສົ່ງອອກຢືນອັນດັບຫນຶ່ງໃນບັນດາປະເພດຜະລິດຕະພັນກະເສດສົ່ງອອກ (ສະເລ່ຍແຕ່ລະປີສົ່ງອອກປະມານ 4 ລ້ານໂຕນ). ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ຍ້ອນຜົນກະທົບຈາກວິກິດການເສດຖະກິດໂລກ, ເສດຖະກິດຫວຽດນາມຖືກຜົນສະທ້ອນຈາກການຊຸດໂຊມ, ການຜະລິດ ແລະ ສົ່ງອອກຜະລິດຕະພັນກະເສດຍັງແມ່ນບ່ອນອີງເພື່ອໃຫ້ເສດຖະກິດຫວຽດນາມຜ່ານຜ່າໄລຍະຫຍຸ້ງຍາກ. ຫວນຄືນວິວັດການນຳມາເຊິ່ງຜົນງານດັ່ງກ່າວ, ສາດສະດາຈານ ຫວໍຕອງຊວນ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານກະສິກຳ ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:
“ຢູ່ຫວຽດນາມ ເລີ່ມແຕ່ປີ 1989 ພວກເຮົາເລີ່ມຕົ້ນສົ່ງອອກເຂົ້າສານ, ຫັນຈາກໄລຍະຂາດແຄນທັນຍາຫານໄປສູ່ໄລຍະສົ່ງອອກເຂົ້າສານ, ນັ້ນແມ່ນຍ້ອນມີການສົມທົບດ້ານວິທະຍາສາດ, ຜະລິດແນວພັນເຂົ້າໃຫມ່ດ້ວຍສະມັດຕະພາບສູງກວ່າ ໂດຍມີການລົງທຶນຂອງລັດ. ພິເສດ ຍ້ອນນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ລັດທີ່ວາງອອກຢ່າງເໝາະສົມ, ສົ່ງເສີມຊາວກະສິກອນຜະລິດເຂົ້າສານໄດ້ຫລາຍ ແລະ ບໍ່ພຽງແຕ່ສ້າງຄວາມຮ່ັງມີໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວເທົ່ານັ້ນຫາກຍັງມີເຂົ້າແຮໄວ້ເພື່ອສົ່ງອອກອີກດ້ວຍ.”
ໃນຫລາຍປີມານີ້, ຫວຽດນາມ ບໍ່ພຽງແຕ່ສະຫນອງທັນຍາຫານຢ່າງພຽງພໍໃຫ້ແກ່ຄວາມຕ້ອງການຂອງປະຊາຊົນພາຍໃນປະເທດເທົ່ານັ້ນ ຫາກປະລິມານເຂົ້າສານສົ່ງອອກນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ. ປະຈຸບັນ ຫວຽດນາມ ແມ່ນປະເທດສົ່ງອອກເຂົ້າສານອັນດັບຫນຶ່ງຂອງໂລກ ແລະ ຫລາຍປະເທດໃນພາກພື້ນພວມແກ້ງແຍ້ງກັບເຂົ້າສານສົ່ງອອກຂອງຫວຽດນາມ. ປີ 2012 ຜ່ານມາ, ຫວຽດນາມ ບັນລຸປະລິມານເຂົ້າສານສົ່ງອອກ 8,1 ລ້ານໂຕນ, ບັນລຸມູນຄ່າ 3,7 ຕື້ USD. ເຖິງວ່າ ບັນລຸໄດ້ປະລິມານການສົ່ງອອກສູງກໍຕາມ,ແຕ່ມູນຄ່າສົ່ງອອກຂອງຫວຽດນາມ ຍັງບໍ່ທັນທັດທຽມກັບບັນດາປະເທດປູກເຂົ້າໃນພາກພື້ນຄື:ໄທ, ອິນເດຍ… ຕໍ່ຫນ້າສະພາບການດັ່ງກ່າວ, ບັນດາມະຕິຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ລັດຖະບານ ຫວຽດນາມ ລ້ວນແຕ່ເນັ້ນຫນັກເຖິງບັນດາມາດຕະການເພື່ອສ້າງໂຄງປະກອບພື້ນຖານກະສິກຳຄືນໃຫມ່ ຕາມທິດຍົກສູງສະມັດຕະພາບ,ຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິຜົນ ແລະ ຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານແບບຍືນຍົງ. ໃນບັນດາມາດຕະການທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດ ນັ້ນແມ່ນຍົກສູງປະສິດທິຜົນ, ຄຸນຄ່ານຳໃຊ້ທີ່ດິນ, ເພີ່ມທະວີການລົງທຶນວິທະຍາສາດເຕັກນິກ, ແນວພັນເຂົ້າ ເພື່ອຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ຄວາມສາມາດແກ້ງແຍ້ງບັນດາປະເພດຜະລິດຕະພັນກະເສດສົ່ງອອກຂອງຫວຽດນາມ ຢູ່ຕະຫລາດ. ບັນຫາຫນຶ່ງອີກເປັນຫນ້າສົນໃຈໃນໄລຍະປະຈຸບັນ ນັ້ນແມ່ນເນື້ອທີ່ດິນປູກຝັງພວມນັບມື້ນັບຫລຸດລົງ ຍ້ອນວິວັດການພັດທະນາເຂດຕົວເມືອງ ແລະ ການກະທົບຈາກວິກິດການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ. ຕາມການຄິດໄລ່, ແຕ່ລະປີ, ຫວຽດນາມ ຈະສູນເສຍ 1% ເນື້ອທີ່ດິນປູກເຂົ້າ. ເພື່ອຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານຢ່າງຍາວນານ ແລະ ຮັບປະກັນການສົ່ງອອກ, ບັນຫາຮີບດ່ວນທີ່ວາງອອກນັ້ນແມ່ນຕ້ອງກວດກາຢ່າງແຫນ້ນແຟ້ນເນື້ອທີ່ດິນກະສິກຳ, ພິເສດແມ່ນວາງແຜນກຳນົດທີ່ດິນປູກເຂົ້າ. ການວາງແຜນກຳນົດດັ່ງກ່າວຕ້ອງອີງໃສ່ອັດຕາສ່ວນພົນລະເມືອງ,ຄວາມຕ້ອງການທັນຍາຫານ ແລະ ສະພາບປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ. ດຣ ຫງວຽນວັນຫງາຍ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານເສດຖະກິດເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນນ້ຳຂອງທາງພາກໃຕ້ຫວຽດນາມຖືວ່າ:
“ຖ້າພວກເຮົາສືບຕໍ່ຫັນເນື້ອທີ່ປູກເຂົ້າມາປູກແນວອື່ນ, ລ້ຽງສິນໃນນ້ຳຫລືຮັບໃຊ້ວິວັດການຫັນເປັນຕົວເມືອງ ແນ່ນອນວ່າ ເນື້ອທີ່ປູກເຂົ້າຈະຖືກຫລຸດລົງ. ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາດັ່ງກ່າວ, ພວກເຮົາຄວນຊອກຫາມາດຕະການເພີ່ມສະມັດຕະພາບ ແລະ ຈຳກັດບັນດາຜົນສະທ້ອນຈາກການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດທົ່ວໂລກ.”
ເພື່ອຄຳ້ປະກັນສະບຽງອາຫານ, ລັດຖະບານຫວຽດນາມ ໄດ້ມີແຜນຮ່າງກ່ຽວກັບການຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານ. ນັບແຕ່ນີ້ຮອດປີ 2020 ແລະ ຊຸມປີຕໍ່ໄປ ຕາມເນື້ອທີ່ດິນປູກເຂົ້າຈະຮັກສາໄວ້ຢູ່ໃນລະດັບ 3,8 ລ້ານເຮັກຕາ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸປະລິມານການຜະລິດເຂົ້າປະມານ 41-43 ລ້ານໂຕນ, ຕອບສະຫນອງຄວາມຕ້ອງການບໍລິໂພກຂອງທົ່ວປະເທດ ແລະ ສົ່ງອອກເຂົ້າສານ ປະມານ 4 ລ້ານໂຕນ/ປີ. ຄາດໝາຍຮອດປີ 2020, ວິໄສທັດຮອດປີ 2030, ຂະແຫນງກະສິກຳ ຕ້ອງຮັບປະກັນແຫລ່ງທັນຍາຫານຢ່າງພຽງພໍ, ຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນຜະລິດເຂົ້າມີກຳໄລສະເລ່ຍກວ່າ 30% ເມື່ອທຽບໃສ່ມູນຄ່າການຜະລິດ. ຄ້ຳປະກັນສະບຽງອາຫານ ແມ່ນຫນຶ່ງໃນບັນດາຫນ້າທີ່ຈຸດສຸມໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດແບບຍືນຍົງ, ພ້ອມທັງປະກອບສ່ວນຍົກສູງລະດັບຄອງຊີບ, ລາຍຮັບຂອງຊາວກະສິກອນ ໃຫ້ສູງກວ່າ .


text:
ກອງປະຊຸມຄົບຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 8 ສະໄໝທີ IX
ຂປລ. ກອງປະຊຸມຄົບຄະນະ ຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 8 ສະໄໝທີ IX ໄດ້ດຳເນີນແຕ່ວັນທີ 2-11 ມິຖຸນາ 2014 ພາຍໃຕ້ການ ເປັນປະທານ ຂອງ ສະຫາຍ ຈູມມາລີ ໄຊຍະສອນ ເລຂາທິການໃຫຍ່ ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ.
ກອງປະຊຸມຄົບຄະນະໃນຄັ້ງນີ້ີ ໄດ້ດຳເນີນໄປໃນສະພາບສາກົນ ແລະ ພາກພື້ນມີການຜັນແປໄປຢ່າງໄວວາ ແລະ ສະຫລັບສັບຊ້ອນ, ສະພາບພາຍ ໃນປະເທດ ເຖິງມີບາງດ້ານພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກກໍຕາມ, ແຕ່ທົ່ວພັກ, ທົ່ວກອງທັບ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນລາວທັງຊາດ ໄດ້ສືບຕໍ່ຕັ້ງໜ້າສຸມໃສ່ຈັດຕັ້ງ ຜັນຂະຫຍາຍມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກ ແລະ ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VII ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນສຸມໃສ່ປະຕິບັດແຜນພັດທະນາ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ສົກປີ 2013-2014 ເປັນຕົ້ນ ແມ່ນແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຂອງເສດຖະກິດມະຫາພາກ, ເງິນເດືອນ, ການຂາດດຸນງົບປະມານ ແລະ ອື່ນໆ ໂດຍຕິດພັນຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບຂະບວນການແຂ່ງຂັນ ”ຮັກຊາດ ແລະ ພັດທະນາ” ຊຸກຍູ້ວຽກງານ 3 ສ້າງ, ຂະບວນການສ້າງຜົນງານຂ່ຳນັບຮັບຕ້ອນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ 3 ຂັ້ນ ແລະ ວັນສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດຂອງພັກ, ຂອງຊາດຢ່າງເປັນຂະບວນ ຟົດຟື້ນ.
ກອງປະຊຸມຄົບຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກໃນເທື່ອນີ້ ໄດ້ປຶກສາຫາລືວຽກງານຮອບດ້ານ, ລົງເລິກຕີລາຄາການປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ- ສັງຄົມ 6 ເດືອນຕົ້ນປີ ແລະ ວຽກງານຈຸດສຸມໃນ 6 ເດືອນທ້າຍສົກປີ 2013-2014 ແລະ ໄດ້ໃຫ້ທິດຊີ້ນຳຕໍ່ແຜນການວຽກງານສົກປີ 2014-2015, ໃຫ້ທັດສະນະ ແລະ ທິດຊີ້ນຳຕໍ່ຮ່າງລາຍງານ ການເມືອງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກ, ຮ່າງແຜນຍຸດທະສາດຮອດປີ 2025 ແລະ ວິໄສທັດ ຮອດປີ 2030 ຕໍ່ຮ່າງ ແຜນການ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VIII ຂອງລັດ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກອງປະຊຸມຍັງໄດ້ດຳເນີນການສຳຫລວດການນຳພາລວມຂອງ ສູນກາງ ແລະ ການປະຕິບັດໜ້າທີ່, ຄວາມຮັບຜິດຊອບການເມືອງຂອງສະຫາຍກຳມະການສູນກາງພັກ ໃນໄລຍະ 1 ປີຜ່ານມາ. ກອງປະຊຸມຍັງໄດ້ເປັນເອກະ ພາບ ແລະ ຕີລາຄາວ່າ ໃນໄລຍະ 1 ປີຜ່ານມາ ເຖິງວ່າສະພາບການສາກົນ ແລະ ພາກພື້ນມີການຜັນແປໄປຢ່າງສັບສົນ ແລະ ສະຫລັບສັບຊ້ອນ, ສະພາບການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ, ໄພທຳມະຊາດ, ໂລກລະບາດເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຊຶ່ງໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບຕໍ່ປະເທດເຮົາບໍ່ໜ້ອຍ, ແຕ່ດ້ວຍຈິດໃຈບຸກບືນ ຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ເຊີດຊູຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ ແລະ ຂອງທົ່ວປວງຊົນ ໂດຍສົມທົບແໜ້ນກັບການ ສະໜັບສະໜູນຈາກປະເທດເພື່ອນມິດ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນຕ່າງໆ, ອັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ວຽກງານພັດທະນາ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງປະເທດເຮົາ ຍັງສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນລະດັບ 7,6%, ລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍ ໃນສະເລ່ຍຕໍ່ຫົວຄົນເທົ່າກັບ 1.692 ໂດລາສະຫະລັດ, ອັດຕາ ຄອບຄົວທຸກຍາກຫລຸດລົງຍັງເຫລືອ 10,6% ຂອງຄອບຄົວ ໃນທົ່ວປະເທດ; ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນເຮົາໄດ້ຮັບການປົວແປງດີຂຶ້ນ, ປະເທດ ເຮົາສືບຕໍ່ມີສະຖຽນລະພາບທາງດ້ານການເມືອງຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ສັງຄົມມີຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ, ບົດບາດອິດທິພົນຂອງປະເທດເຮົາໄດ້ຮັບ ການຍົກສູງເດັ່ນຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ.
ແຕ່ຄຽງຄູ່ກັບຜົນສຳເລັດທີ່ກ່າວມານັ້ນ, ປະເທດພວກເຮົາກໍຍັງມີຫລາຍບັນຫາທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ ເປັນຕົ້ນ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງດ້ານການເງິນ-ງົບປະມານ, ການເກັບລາຍຮັບເຂົ້າງົບປະມານບໍ່ໄດ້ຕາມແຜນການ, ການຄຸ້ມຄອງ-ດັດສົມຕໍ່ລາຄາສິນຄ້າໃນທ້ອງຕະຫລາດ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການ ແກ້ໄຂເທົ່າທີ່ຄວນ, ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ, ການຜະລິດເປັນສິນຄ້າຂອງປະຊາຊົນຍັງບໍ່ທັນເປັນຂະບວນທີ່ແຂງແຮງຕໍ່ເນື່ອງແທ້; ການປັບປຸງ ຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິດທິພາບຂອງການຄຸ້ມຄອງລັດ-ຄຸ້ມຄອງສັງຄົມ ມີຫລາຍດ້ານບໍ່ທັນໜັກແໜ້ນເຂັ້ມແຂງ; ການແກ້ໄຂບັນດາປະກົດການ ຫຍໍ້ທໍ້ໃນສັງຄົມຍັງບໍ່ທັນມີຄວາມຄືບໜ້າພໍເທົ່າໃດ ແລະ ອື່ນໆ.
ບົນຈິດໃຈດັ່ງກ່າວ, ກອງປະຊຸມໄດ້ໃຫ້ທິດຊີ້ນຳ ສຳລັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 6 ເດືອນທ້າຍປີ 2013-2014 ແລະ ທິດທາງວຽກງານໃນປີ 2014-2015 ກໍຄືການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກ ແລະ ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງ ຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VII ໃນໄລຍະມ້ວນທ້າຍໃຫ້ມີຜົນສຳເລັດ ຊຶ່ງອັນລວມຍັງແມ່ນການຮັບປະກັນໃຫ້ປະເທດຊາດ ມີສະຖຽນລະພາບທາງດ້ານການ ເມືອງຢ່າງໜັກແໜ້ນ; ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບ ແລະ ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ, ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການເຕີບໂຕທາງການເສດຖະກິດໃຫ້ຂະຫຍາຍຕົວໃນຈັງ ຫວະໝັ້ນທ່ຽງ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ ໄປຕາມທິດພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ຕິດພັນກັບບັນດາຄາດໝາຍສະຫັດສະວັດດ້ານການພັດທະນາ, ສືບຕໍ່ບຸກ ທະລຸເຂົ້າໃສ່ການຜະລິດເປັນສິນຄ້າ, ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນ ຕິດພັນກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານ 3 ສ້າງ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກໍເອົາ ໃຈໃສ່ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດມະຫາພາກກັບຄືນສູ່ສະພາບປົກກະຕິໂດຍໄວ ແລະ ແກ້ໄຂປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ໃນສັງຄົມກໍຄືກົງຈັກ ແຕ່ລະຂັ້ນດ້ວຍຈິດໃຈສືບ ຕໍ່ບຸກທະລຸທັງ 4 ດ້ານໃຫ້ແຂງແຮງ ແລະ ເປັນຮູບປະທຳ; ເພີ່ມທະວີຄວາມສັກສິດ, ເຂັ້ມງວດໃນການຄຸ້ມຄອງລັດ, ຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ດ້ວຍກົດໝາຍ; ເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອສາມັກຄີເປັນປຶກແຜນຂອງທົ່ວປວງຊົນລາວ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂະບວນ ການແຂ່ງຂັນ ”ຮັກຊາດ ແລະ ພັດທະນາ”; ສ້າງເງື່ອນໄຂອຳນວຍໃຫ້ແກ່ການກະກຽມສະເຫລີມສະຫລອງສອງວັນປະຫວັດສາດ ໃນປີ 2015 ແລະ ກະກຽມກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ x ຂອງພັກ ໃຫ້ກາຍເປັນຂະບວນການຂອງມະຫາຊົນຢ່າງກວ້າງຂວາງ.
ກອງປະຊຸມຄົບຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງມາຍັງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ທະຫານ, ຕຳຫລວດ, ປະຊາຊົນທຸກເຜົ່າ, ທຸກຊັ້ນຄົນ, ທຸກສາຂາອາຊີບ ຈົ່ງເພີ່ມທະວີຄວາມສາມັກຄີເປັນຈິດໜຶ່ງໃຈດຽວ, ຫັນຄວາມເສົ້າໂສກໃຫ້ກາຍເປັນພະລັງ, ເສີມຂະຫຍາຍນ້ຳໃຈຮັກຊາດ, ຮັກລະບອບໃໝ່, ຄວາມດຸໝັ່ນຂະຫຍັ່ນພຽນ, ສຸມສະຕິປັນຍາ ແລະ ຫົວຄິດປະດິດສ້າງເຂົ້າໃສ່ພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ, ເຮັດໃຫ້ທົ່ວປະເທດສືບຕໍ່ມີສະຖຽນລະພາບທາງດ້ານການເມືອງອັນໜັກແໜ້ນ, ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໄດ້ຮັບການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ໝັ້ນທ່ຽງ, ເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນມີການຫັນປ່ຽນດີຂຶ້ນ; ສຳເລັດການປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກ ແລະ ກ້າວໄປສູ່ກອງ ປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກຢ່າງມີໄຊ./.
ກັບສາລະບານ


text:
(vovworld)- ປະຈຸບັນ, ກະສິກຳຢູ່ຫວຽດນາມ ພວມປະກອບສ່ວນກວ່າ 20% GDP ແລະ ກວມເຖິງ 25% ວົງເງິນສົ່ງອອກຂອງທັງປະເທດ, ດຶງດູດປະມານ 50% ກຳລັງແຮງງານ ດ້ວຍປະມານ 65% ພົນລະເມືອງດຳລົງຊີວິດຢູ່ເຂດຊົນນະບົດ. ໃນຫລາຍທົດສະວັດຜ່ານມາ, ຍາມໃດກະສິກຳກໍແມ່ນພື້ນຖານຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດປະເທດຊາດ. ປີ 2013 ຜ່ານມາ, ການຜະລິດກະສິກຳຂອງຫວຽດນາມ ປະສົບກັບຄວາມຫຍູ້ງຍາກຫລາຍຢ່າງຍ້ອນຕະຫລາດສົ່ງອອກຜະລິດຕະພັນກະເສດຖືກຮັດແຄບ, ລາຄາສົ່ງອອກຫລຸດລົງ, ເຮັດໃຫ້ລາຍຮັບຂອງຊາວກະສິກອນຖືກຫລຸດລົງ. ຈາກສະພາບດັ່ງກ່າວບັນຫາວາງອອກແມ່ນຕ້ອງສືບຕໍ່ຍູ້ໄວວິວັດທະນາການສ້າງໂຄງປະກອບຂະແຫນງກະສິກຳຄືນໃຫມ່ຕາມທິດບັນລຸປະສິດທິຜົນ ແລະ ໝັ້ນຄົງ. ນີ້ກໍແມ່ນເນື້ອໃນບົດຂຽນຂອງນັກຂ່າວໂຕຕວນທີ່ພາດຫົວເລື່ອງວ່າ: ວຽກງານຍູ້ແຮງການສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຫວຽດນາມ ຄືນໃຫມ່ ໃນປີ 2013
ເຖິງວ່າໃນຊຸມມື້ທ້າຍເດືອນ 12/2013 ຢູ່ພາກເຫນືອຫວຽດນາມ ອາກາດຫນາວຈັດກໍຕາມ ແຕ່ຊາວກະສິກອນຢູ່ຕາແສງ ເໝເສີ ແລະ ລຽນເຫງ໋ຍ ເມືອງ ວັນຢາງ ແຂວງ ຮືງອຽນ ຍັງຄົງຂຸ້ນຂ້ຽວບົວລະບັດຕົ້ນໝາກກ້ຽງນ້ອຍຢູ່ຕາມເນື້ອທີສວນເພື່ອຮັບໃຊ້ບຸນປີໃຫມ່ປະຈຳຊາດຈະມາເຖິງ. ຢູ່ຕາແສງ ເໝເສີ ແລະ ລຽນເຫງ໋ຍ, ຄອບຄົວໃດກໍປູກຕົ້ນໝາກກ້ຽງນ້ອຍ, ຊື່ງແມ່ນຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ໝາກໃຫ້ລາຍຮັບສູງ. ເພື່ອປູກບັນດາສວນຕົ້ນໝາກກ້ຽງທີ່ມີມູນຄ່າເສດຖະກິດຄືວັນນີ້, ຊາວທ້ອງຖິ່ນໄດ້ຫັນປ່ຽນຜົນລະປູກເປັນຫລາຍຄັ້ງແລ້ວ. ທ່ານ ຫງວຽນກົງຮວານ, ຊາວກະສິກອນຢູ່ຕາແສງ ເໝເສີ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ກ່ອນນີ້ ຄອບຄົວຂ້າພະເຈົ້າພຽງປູກເຂົ້າ ປີລະລະດູການ. ຫລັງຈາກນັ້ນປູກຜັກພືດ, ແຕ່ເຫັນວ່າລາຍຮັບຈາກການປູກເຂົ້າ ແລະ ຜັກພືດຕຳ່ຫລາຍ. ສະນັ້ນ ເມື່ອມີແຜນນະໂຍບາຍຂອງລັດ, ຄອບຄົວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລົງທຶນປ່ຽນຜົນລະປູກ, ພິເສດແມ່ນປູກຕົ້ນໝາກກ້ຽງນ້ອຍຄືປະຈຸບັນເຫັນວ່າມີປະສິດທິຜົນດ້ານເສດຖະກິດສູງທີ່ສຸດ. ປີນີ້ ຄອບຄົວຂ້າພະເຈົ້າປູກໄດ້ກວ່າ 800 ຕົ້ນ ແລະ ມີຜູ້ມາສັ່ງຊື້ກວ່າ 400 ຕົ້ນແລ້ວ ແລະ ລາຍຮັບພວກຂ້າພະເຈົ້າເກັບມາໄດ້ກວ່າ 120 ລ້ານດົ່ງແລ້ວ.”
ຈາກການຫັນປ່ຽນຈາກອາຊີບປູກເຂົ້າທີ່ມີມາແຕ່ດົນນານມາປູກດອກໄມ້, ຕົ້ນໄມ້ປະດັບ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີມູນຄ່າເສດຖະກິດສູງໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຊາວກະສິກອນຢູ່ຫລາຍທ້ອງຖິ່ນຄືຢູ່ເມືອງ ຊອກເຊີນ, ເມລີງ, ຮ່າໂນ້ຍ ຫລື ດາລາດ ເລີມດົງ, ເຂດຊານກຳແພງນະຄອນໂຮ່ຈິມີນ ຫລືບັນດາແຂວງຄື ຕຽນຢາງ, ຫວີງລອງ… ບໍ່ພຽງແຕ່ເພີ່ມລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງບືນຕົວຂຶ້ນສ້າງຄວາມຮັ່ງມີອີກດ້ວຍ. ເຖິງວ່າ ສັງເກດຈາກລະດັບມະຫາພາກ, ການຜະລິດກະສິກຳຂອງຫວຽດນາມໃນໄລຍະຜ່ານມາຕົ້ນຕໍແມ່ນພັດທະນາຕາມລວງກວ້າງ, ພຽງເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມສະມັດຕະພາບ, ໃນຂະນະບໍ່ທັນເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງການພັດທະນາກະສິກຳກັບການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ ເພື່ອຜະລິດເປັນສິນຄ້າຄື: ເຂົ້າສານ, ມັນຕົ້ນ, ຖ້າຫາກຜ່ານອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງແປ້ງນົວຈະສ້າງລາຍຮັບສູງທົບ 10- 20 ເທົ່າ ເມື່ອທຽບໃສ່ການສົ່ງອອກສະບຽງອາຫານດີບ. ປີ 2013, ຜະລິດຕະພັນກະເສດບາງປະເພດຂອງຫວຽດນາມບືນຕົວຂຶ້ນຢືນອັນດັບຫນຶ່ງໃນໂລກກ່ຽວກັບການສົ່ງອອກຄື: ເຂົ້າສານ, ກາເຟ, ໝາກພິກໄທ.. ແຕ່ເມື່ອທຽບໃສ່ປະເທດບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງຈຳນວນຫນຶ່ງ, ລາຄາຜະລິດຕະພັນກະເສດຢູ່ຫວຽດນາມ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນລາຄາສະບຽງອາຫານຍັງຕຳ່. ຕໍ່ສະພາບການນັ້ນ ການສ້າງໂຄງປະກອບຂະແຫນງກະສິກຳຄືນໃຫມ່ແມ່ນຈຸດປະສົງບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດແນວໃດເພື່ອໃຫ້ບັນດາປະເພດຜະລິດຕະພັນກະເສດສົ່ງອອກມີມູນຄ່າເສດຖະກິດສູງເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຊ່ວຍໃຫ້ບັນດາປະເພດຜະລິດຕະພັນກະເສດສົ່ງອອກມີເຄື່ອງໝາຍການຄ້າລະດັບຊາດອີກດ້ວຍ. ເພື່ອບັນລຸໄດ້ຈຸດໝາຍດັ່ງກ່າວ, ແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ໄດ້ກຳນົດສ້າງບັນດາພາກສ່ວນເສດຖະກິດໃນກະສິກຳເທື່ອລະກ້າວ. ທ່ານ ກາວດືກຟາດ, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດຫວຽດນາມ ຊີ້ແຈ້ງວ່າ:
“ຮອດເວລາແລ້ວທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງຈາກພື້ນຖານກະສິກຳແທນທີ່ສຸມໃສ່ຍົກສູງສະມັດຕະພາບເພື່ອຫັນປ່ຽນພື້ນຖານກະສິກຳສຸມໃສ່ຄຸນນະພາບໃຫ້ສູງກວ່າ. ພິເສດຄວນຍົກສູງມູນຄ່າເພີ່ມເພື່ອເພີ່ມລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກຳ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງໃນແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ຕາມທິດຍົກສູງມູນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ພັດທະນາແບບຍືນຍົງຊື່ງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.”
ຈຸດໝາຍຂອງລາຍການສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ຢູ່ຫວຽດນາມແມ່ນສ້າງບັນດາເຂດປູກຝັງສະເພາະ, ສ້າງລະບົບບັນດາພື້ນຖານປຸງແຕ່ງຜະລິດຕະພັນກະເສດ ສ້າງເປັນລະບົບຜະລິດສິນຄ້ານຳມາເຊິ່ງປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດ ແລະ ມູນຄ່າການຜະລິດ, ການສົ່ງອອກສູງກວ່າ. ຕາມແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ແລ້ວ, ຫວຽດນາມ ຈະສືບຕໍ່ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຜະລິດຕະພັນສົ່ງອອກມີທ່າແຮງຄື: ເຂົ້າສານ, ກາເຟ, ປາປາຊາ. ຫວຽດນາມ ຈະສຸມໃສ່ບັນດາມາດຕະການພັດທະນາກະສິກຳຕາມລວງເລິກ,ໃນນັ້ນ ຖືເປັນສຳຄັນການຫັນປ່ຽນທີ່ດິນ ແລະ ຜົນລະປູກ ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງແຂງແຮງຂອງວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ ເພື່ອສ້າງບັນດາຜະລິດຕະພັນມີມູນຄ່າເສດຖະກິດສູງກວ່າ. ໃນລາຍການສັງລວມສ້າງໂຄງປະກອບພື້ນຖານກະສິກຳຄືນໃຫມ່, ລັດຖະບານຫວຽດນາມ ຖືເປັນສຳຄັນເລື່ອງສ້າງລະບອບ, ນະໂຍບາຍສ້າງໂຄງປະກອບພື້ນຖານເສດຖະກິດຄືນໃຫມ່ໄປຄຽງຄູ່ກັບການປ່ຽນໃຫມ່ຮູບແບບການຈະເລີນເຕີບໂຕ. ທ່ານ ຫວໍຈ້ອງບີ່ງ, ຮອງຫົວຫນ້າສະຖາບັນນະໂຍບາຍ ແລະ ຍຸດທະສາດພັດທະນາກະສິກຳ, ກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດຫວຽດນາມຖືວ່າ:
“ຄວນກຳນົດທິດຢ່າງຈະແຈ້ງໃຫ້ແກ່ການສ້າງໂຄງປະກອບຄືນໃຫມ່. ເພື່ອບັນລຸໄດ້ສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ລະນະໂຍບາຍຕ້ອງຊີ້ແຈ້ງບັນຫາປະຕິຮູບຄືແນວໃດ, ປະຕິຮູບກ່ຽວກັບກົນໄກ ແລະນັບທັງຂໍ້ກຳນົດກົດລະບຽບ.”
ຕາມແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບຂະແຫນງກະສິກຳຄືນໃຫມ່ ໂດຍທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີເຊັນອະນຸມັດ, ວິວັດທະນາການສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ໃນໄລຍະຈະມາເຖິງ ສືບຕໍ່ມຸ່ງໄປເຖິງການຍົກສູງມູນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ດ້ວຍຈຸດໝາຍສູ້ຊົນບັນລຸລະດັບຈະເລີນເຕີບໂຕ GDP ທົ່ວຂະແຫນງກະສິກຳສະເລ່ຍ 2,6-3%/ປີໃນໄລຍະ 2011-2015, ຈາກ 3,5-4%/ປີ ໃນໄລຍະ 2016-2020. ການປະຕິບັດແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ສຳເລັດຜົນແມ່ນມີຄວາມໝາຍສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນຍົກສູງລາຍຮັບ ແລະ ປົວແປງລະດັບຄອງຊີບໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນ, ຫລຸດຜ່ອນອັດຕາຜູ້ທຸກຍາກອຶດຫິວ ແລະ ຄຳ້ປະກັນດ້ານສະບຽງອາຫານໃນຕໍ່ຫນ້າ ແລະ ຍາວນານ.