text:
ຍົກສູງຄວາມສາມາດການຄົ້ນຄວ້າ-ໝູນໃຊ້ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ແລະ ສະຫລຸບພຶດຕິກໍາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່
ໃນເວລາທີ່ພວກເຮົາເຊື່ອມໂຍງກັບ ພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ນຳໃຊ້ ກົນໄກເສດຖະ ກິດຕະຫຼາດທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ, ການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ໝູນໃຊ້ທິດສະ ດີຂອງມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າໃນສະ ພາບຕົວຈິງຂອງ ປະເທດຊາດ, ນຳພາການປະຕິວັດໃຫ້ໄປ ຕາມທິດທີ່ພັກ ແລະ ປະຊາຊົນ ເລືອກໄວ້ນັ້ນ ສຸດທີ່ມີຄວາມ ໝາຍສຳຄັນ ແລະ ກາຍເປັນ ບັນຫາຮີບດ່ວນຈຳເປັນທີ່ສຸດ.
ປະທານ ໂຮ່ຈິມິນ ຊຶ່ງເປັນຜູ້ ທຳອິດນຳເອົາລັດທິມາກ-ເລ ນິນ ເຂົ້າເຜີຍແຜ່ ແລະ ໝູນໃຊ້ ຢູ່ໃນອິນດູຈີນ, ເພິ່ນໄດ້ຊີ້ນຳ ວ່າ: ທິດສະດີຂອງລັດທິມາກ- ເລນິນ ແມ່ນການສະຫຼຸບສັງ ລວມປະສົບປະການຂອງຂະ ບວນການກຳມະກອນ ແຕ່ອາ ດີດຈົນເຖິງປະຈຸບັນຂອງທຸກໆ ປະເທດ. ມັນກໍແມ່ນວິທະຍາ ສາດກ່ຽວກັບກົດເກນຂະຫຍາຍ ຕົວຂອງທຳມະຊາດ ແລະ ສັງ ຄົມ; ວິທະຍາສາດກ່ຽວກັບ ການປະຕິວັດຂອງປະຊາຊົນທີ່ ຖືກກົດຂີ່ ແລະ ຂູດຮີດ; ວິທະ ຍາສາດກ່ຽວກັບໄຊຊະນະຂອງ ລັດທິສັງຄົມນິຍົມຢູ່ໃນທຸກໆ ປະເທດ; ວິທະຍາສາດກ່ຽວກັບ ການກໍ່ສ້າງລັດທິກອມມູນິດ.
ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ຜູ້ນຳທີ່ແສນເຄົາລົບຮັກຂອງພວກເຮົາ ຊຶ່ງເປັນຜູ້ນຳເອົາທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າມາເຜີຍແຜ່ ແລະ ໝູນໃຊ້ໃນພາລະກິດປະ ຕິວັດຂອງປະເທດພວກເຮົາກໍ ໄດ້ຊີ້ນຳວ່າ: ພັກຂອງພວກ ເຮົາແມ່ນພັກຂອງຊົນຊັ້ນກຳ ມະຊີບ ຖືເອົາລັດທິມາກ-ເລນິນເປັນເຂັມທິດ ຊຶ່ງເປັນລັດທິທີ່ປະຕິວັດກ່ວາໝູ່, ວິທະຍາ ສາດກ່ວາໝູ່, ພວກເຮົາຍາມ ໃດກໍຈົງຮັກພັກ ດີຕໍ່ລັດທິມາກ- ເລນິນ, ໝູນໃຊ້ບັນດາຫຼັກມູນ ຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າໃນ ເງື່ອນໄຂຕົວຈິງຂອງປະເທດ ເຮົາຢ່າງປະດິດສ້າງ, ວາງແນວທາງນະໂຍບາຍ ຊຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມມຸ່ງມາດ ປາດຖະໜາຂອງປະຊາຊົນ, ຫາກຍັງສອດຄ່ອງກັບກົດເກນ ແຫ່ງການຂະຫຍາຍຕົວຂອງ ສັງຄົມອີກດ້ວຍ. ຖ້າບໍ່ມີລັດທິ ມາກ-ເລນິນ, ການປະຕິວັດ ເຮົາກໍບໍ່ອາດຈະເຕີບໃຫຍ່ຂະ ຫຍາຍຕົວ ແລະ ຍາດເອົາໄຊ ຊະນະອັນໃຫຍ່ຫຼວງມາໄດ້ດັ່ງ ທຸກວັນນີ້. ແນວຄິດຊີ້ນຳຂອງ ພວກເພິ່ນຍັງເປັນສັດຈະທຳ, ເປັນຄະຕິເຕືອນໃຈ ແລະ ເຂັມທິດໃນການຄົ້ນຄ້ວາ, ໝູນໃຊ້ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງ ສາພັດທະນາປະເທດ ຊາດຂອງພວກເຮົາໃຫ້ໄປຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມເທື່ອລະກ້າວ ເພື່ອໃຫ້ແນວຄິດ ແລະ ທິດສະດີຂອງ ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດທິດສະດີປະຕິວັດ ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ສິ່ງສຳຄັນ ຍັງແມ່ນຍົກສູງຄວາມສາມາດ ໃນການຄົ້ນຄ້ວາ, ການໝູນໃຊ້ ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ແລະ ສະ ຫຼຸບພຶດຕິກຳຂອງພັກໃນເງື່ອນ ໄຂໃໝ່ໃຫ້ສອດຄ່ອງ ແລະ ມີ ປະສິດທິຜົນ.
1. ຍົກສູງຄວາມສາມາດ ໃນການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ໝູນໃຊ້ ທິດສະດີ ມາກ-ເລນິນເຂົ້າໃນສະພາບຄວາມເປັນຈິງຂອງ ການປະຕິວັດລາວໃນເງື່ອນໄຂ ໃໝ່.
ສືບເນື່ອງຈາກບົດບາດ ຄວາມສຳຄັນຂອງທິດສະດີ ເວົ້າລວມ ແລະ ທິດສະດີມາກ -ເລນິນ ເວົ້າສະເພາະເຮັດໃຫ້ ການ ຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີ ແລະ ສະຫຼຸບພຶດຕິກຳມີບົດບາດສຳຄັນ ຍິ່ງກ່ວາເວລາໃດໝົດ. ຜ່ານ ພຶດຕິກຳຂອງການປະຕິວັດກໍ ເຫັນໄດ້ຢ່າງ ຈະແຈ້ງວ່າ: ທິດ ສະດີເປັນເຂັມທິດໃຫ້ແກ່ການນຳພາ, ເປັນພື້ນຖານ, ເປັນ ບ່ອນອີງໃຫ້ແກ່ການກຳນົດ ເປົ້າໝາຍ, ເສັ້ນທາງພັດ ທະນາ ປະເທດຊາດ ຫຼື ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງທິດສະດີມາກ-ເລນິນແມ່ນ ຄັນທຸງເຕົ້າໂຮມຄວາມສາມັກ ຄີທົ່ວປວງຊົນໃຫ້ເປັນປຶກແຜ່ນ ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງຂອງການປະຕິວັດ. ຂາດລະ ບົບທິດສະດີເຍືອງທາງອັນຖືກ ຕ້ອງ, ຈະບໍ່ສາມາດເຕົ້າໂຮມ ກຳລັງແຮງຂອງມະຫາຊົນ, ສ້າງຄວາມເປັນເອກະພາບ, ຄວາມສາມັກຄີພາຍໃນຊາດ ແລະ ສາກົນໄດ້, ຍິ່ງໄປກ່ວາ ນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພາຍໃນພັກ ແຕກແຍກ, ເກີດມີພັກພວກ ເຮັດໃຫ້ການປະຕິບັດເປົ້າໝາຍ ຂອງພັກ ບໍ່ໄປເຖິງໄຊຊະນະ ໄດ້ ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍບໍ່ສາມາດ ສ້າງໄດ້ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຂອງ ມະຫາຊົນຕໍ່ພັກ.
ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ຜ່ານໄລຍະ ເກືອບ 60 ປີແຫ່ງການເຕີບ ໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຂອງພັກກໍ ເຫັນໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າທິດສະ ດີມາກ-ເລນິນ ຍັງເປັນບ່ອນ ອີງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການກຳເນີດ ແນວທາງຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດຕາມ ທິດສັງຄົມນິຍົມ, ເປັນບ່ອນ ອີງທາງດ້ານວິທະຍາສາດໃຫ້ ແກ່ການກຳນົດທິດພັດທະນາ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໃນແຕ່ລະ ໄລຍະໄປຕາມທິດທີ່ພັກ ແລະ ປະຊາຊົນເລືອກເອົາໄວ້.
ບົດບາດຄວາມສຳຄັນຂອງທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ດັ່ງກ່າວ, ການຍົກສູງຄວາມສາ ມາດໃນການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ໝູນໃຊ້ທິດ ສະດີມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າໃນຊີວິດຕົວຈິງຂອງປະເທດ ຈຶ່ງສຸດທີ່ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນ. ປະທານ ໄກສອນ ໄດ້ເນັ້ນ ໜັກວ່າ: ...ມັນເປັນເສັ້ນໄໝແດງທີ່ສອດຫ້ອຍໄປໃນທຸກວຽກ ງານຂອງພັກທຸກຂັ້ນ ແລະ ໃນ ທຸກເວລາ. ໃນເງື່ອນໄຂການ ເຊື່ອມໂຍງກັບ ສາກົນຂອງປະເທດພວກເຮົາ ໃນປະຈຸບັນ ການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ໝູນໃຊ້ທິດ ສະດີມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າໃນສະ ພາບຕົວຈິງຂອງ ປະເທດກໍຍິ່ງມີບົດບາດສຳຄັນຢູ່ແຖວໜ້າ ເພາະວ່າ: ໜຶ່ງ, ໜ້າທີ່ການສືບ ຕໍ່ສ້າງ ແລະ ຂະຫຍາຍລະ ບອບປະຊາທິ ປະໄຕປະຊາຊົນ ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ສັບສົນ ແລະ ຍາວນານ, ມີທັງຂໍ້ຫຍຸ້ງ ຍາກ ແລະ ການທົດສອບນາໆ ປະການ. ຖ້າຫາກບໍ່ໄດ້ສຶກສາຄົ້ນຄ້ວາ, ຮ່ຳຮຽນ, ເຊື່ອມຊຶມ ແລະ ກຳແໜ້ນອີ່ຫຼີກໍບໍ່ສາມາດ ເຮັດໃຫ້ເປັນຈິງໄດ້. ສອງ, ໃນ ປະຈຸບັນ ກຳລັງຈັກກະພັດ ແລະ ກຳລັງປໍລະປັກພວມອອກແຮງ ບິດເບືອນ, ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ ແລະ ທັບຖົມໂຈມຕີລັດທິມາກ -ເລນິນ ແລະ ລັດທິສັງຄົມນິ ຍົມ. ຖ້າຫາກບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ວຽກ ງານຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ໝູນໃຊ້ທິດ ສະດີມາກ-ເລນິນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທັນການ ແລະ ມີເຫດຜົນແລ້ວ ກໍບໍ່ສາມາດຕີຖອຍຖ້ອຍທຳ ນອງບິດເບືອນຂອງສັງຄົມ ຈິດຕະສາດນັ້ນໄດ້. ໃນທີ່ສຸດກໍ ເກີດມີແນວຄິດທໍ້ຖອຍ, ລັ່ງເລໃຈ, ສົງໄສຕໍ່ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ແລະ ແນວທາງຂອງພັກໃນ ທີ່ສຸດກໍເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດແນວທາງຂອງພັກບໍ່ໄປ ຕາມທິດທີ່ກຳນົດໄວ້.
ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈຸດສຸມຂອງການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ໝູນໃຊ້ທິດສະດີມາກ-ເລນິນກໍຍັງປິ່ນອ້ອມບັນດາບັນຫາທີ່ຜູ້ໃຫ້ ກຳເນີດທິດ ສະດີມາກ-ເລນິນ ແລະ ຜູ້ສືບທອດພາລະກິດຂອງພວກເພິ່ນໄດ້ຄົ້ນພົບມາ ກ່ອນນັ້ນ, ຕ່າງແຕ່ວ່ານຳໃຊ້ ໃນເງື່ອນໄຂປະຈຸ ບັນຢູ່ແຕ່ລະ ປະເທດຕ່າງກັນເຊັ່ນ: ບັນຫາ ການກຳນົດເສັ້ນທາງກ້າວຂຶ້ນ ສັງຄົມນິຍົມ, ຮູບຖານເສດຖະ ກິດ-ສັງຄົມ, ລະບອບ ແລະ ລະບົບການເມືອງ, ກຳລັງການຜະລິດ ແລະ ການພົວພັນການ ຜະລິດ, ຮູບການການປົກຄອງ, ການສ້າງພັກຂອງຊົນຊັ້ນກຳ ມະຊີບ...ນັ້ນກໍເພື່ອຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ, ຢືນຢັນຄວາມຖືກຕ້ອງ ຂອງຫຼັກມູນທິດສະດີມາກ-ເລ ນິນ ໃນເງື່ອນ ໄຂປະຫວັດສາດທີ່ແນ່ນອນໃດໜຶ່ງ. ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າທຸກສິ່ງວັດຖຸບໍ່ ມີການປ່ຽນແປງ, ໃນເມື່ອເງື່ອນ ໄຂສະພາບແວດ ລ້ອມມີການ ປ່ຽນແປງ ແນ່ນອນສິ່ງນັ້ນກໍ ຕ້ອງປ່ຽນແປງ. ໃນເວລາເນັ້ນ ໜັກຄວາມສຳຄັນຂອງທິດສະ ດີ, ທ່ານ ເລນິນ ໄດ້ຢ້ຳໄປຢ້ຳມາຫຼາຍໆຄັ້ງວ່າທິດສະດີບໍ່ແມ່ນຄຳພີ, ມັນແມ່ນເຂັມຊີ້ທິດໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະ ຕິວັດ ແລະ ທິດສະດີບໍ່ແມ່ນສິ່ງ ແຂງກະດ້າງ, ມັນມີລັກສະນະ ປະດິດສ້າງຄົບຖ້ວນ; ທິດສະດີ ມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມເຕີມ ຢູ່ເລື້ອຍໆດ້ວຍການສະຫຼຸບໃໝ່ ທີ່ຖອດຖອນໄດ້ຈາກພຶດຕິກຳ ທີ່ມີຊີວິດຊີວາ. ຊາວກອມມູ ນິດບັນດາປະເທດຕ້ອງຫັນລັດ ທິມາກ-ເລນິນ ໃຫ້ເປັນອັນລະ ອຽດ, ແທດເໝາະກັບເງື່ອນໄຂ ຕົວຈິງຂອງແຕ່ລະໄລຍະ ແລະ ແຕ່ລະສະຖານທີ່. ຍ້ອນແນວ ນັ້ນໃນການໝູນໃຊ້ທິດສະດີ ມາກ-ເລນິນ ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງນຳເອົາຈິດໃຈ, ຫຼັກໝັ້ນ, ທັດສະນະ ແລະ ວິທີການຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນ ຫາຕົວຈິງຂອງ ການ ປະຕິວັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບເງື່ອນໄຂພິເສດໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງແຕ່ ລະປະເທດ.
ຍ້ອນແນວນັ້ນໃນ ປະຈຸບັນມັນຮຽກ ຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາຄວນສືບຕໍ່ຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີມາກ-ເລນິນຈະແຈ້ງຄື: ໜຶ່ງ, ຫຼັກມູນໃດກ່ອນໜ້ານີ້ຖືກຕ້ອງປະຈຸບັນ ແລະ ອະນາ ຄົດຍັງຖືກຕ້ອງສອດຄ່ອງຢູ່. ສອງ, ຫຼັກມູນໃດກ່ອນໜ້ານີ້ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ເງື່ອນໄຂມີການປ່ຽນແປງ ປະຈຸບັນບໍ່ສອດຄ່ອງ. ສາມ, ອັນໃດກ່ອນໜ້ານີ້ບໍ່ຖືກ ຫຼື ການຮັບຮູ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງເຮັດໃຫ້ການ ໝູນໃຊ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ສີ່, ຜ່ານ ພຶດຕິກຳສ້າງໄດ້ບັນດາທັດສະ ນະຂໍ້ສະຫຼຸບໃໝ່ເພີ່ມເຕີມໃສ່ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ. ຖ້າເຮັດໄດ້ຄືດັ່ງກ່າວຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກ ເຮົາຫຼີກໄດ້ການໝູນໃຊ້ທິດສະ ດີມາກ-ເລນິນເຂົ້າໃນການປະຕິວັດຂອງພັກເຮົາຢ່າງຜິດພາດ, ອັດຕະວິໄສ, ຄຳພີຕາຍຕົວ, ຫ່າງເຫີນຈາກຕົວຈິງ. ພ້ອມ ກັນນັ້ນກໍ ເສີມຂະຫຍາຍການປະດິດສ້າງສອດຄ່ອງກັບສະພາບຕົວຈິງ ແລະ ເງື່ອນໄຂປະຫວັດສາດຂອງປະເທດພວກ ເຮົາ.
ການຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີມາກ-ເລນິນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນມັນຂຶ້ນກັບຫຼາຍປັດໄຈ ເຊັ່ນ: ຖັນແຖວພະ ນັກງານສະມາຊິກພັກ, ນັກວິທະຍາສາດ, ນັກວິຊາການ (ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກງານຄົ້ນ ຄ້ວາທິດສະດີ ແລະ ຜູ້ຜັນຂະ ຫຍາຍແນວທາງ ສູ່ພາກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງ) ແລະ ປັດໄຈເອື້ອອຳນວຍຄວາມສະດວກ ໃຫ້ແກ່ການຄົ້ນຄ້ວາ (ພື້ນຖານ ໂຄງລ່າງຮັບໃຊ້ ການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍ, ກົນໄກ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ລະບອບ- ລະບຽບການ, ທາງດ້ານຂໍ້ມູນ ຂ່າວສານ ແລະ ງົບປະມານ ຮັບໃຊ້). ໃນບັນດາປັດໄຈເຫຼົ່າ ນັ້ນອັນຕັດສິນກ່ວາໝູ່ແມ່ນ ຄວາມສາມາດຂອງຖັນແຖວ ພະນັກງານນັກຄົ້ນຄ້ວາ, ພະ ນັກງານນຳພາ ແລະ ຄຸ້ມຄອງ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການຄົ້ນ ຄ້ວາ ແລະ ການຜັນຂະຫຍາຍ ຕົວຈິງ. ມີພຽງແຕ່ຖັນແຖວນັກ ຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ຜູ້ພາເຮັດຕົວຈິງ ເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນຍັງບໍ່ພຽງພໍ ມັນ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີສິ່ງເອື້ອອຳນວຍ ໃຫ້ແກ່ການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ການ ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະ ສະດວກທັນໃຈ.
ໃນຊຸມປີປ່ຽນແປງໃໝ່ມານີ້ພັກໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ສ້າງຖັນແຖວນັກທິດສະດີທັງໃນດ້ານຈຳນວນ ແລະ ຄຸນນະພາບ ດ້ວຍຫຼາຍ ວິທີການ ແລະ ມາດຕະການ, ເຮັດໃຫ້ຖັນແຖວນັກວິທະຍາສາດມີຄວາມຮູ້ດ້ານທິດສະດີເລິກເຊິ່ງ ໂດຍຜ່ານ ການຄົ້ນຄວ້າ ຮ່ຳຮຽນຢ່າງເປັນລະບົບ ແລະ ຜ່ານພຶດຕິກຳຕົວຈິງ. ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ສ້າງສິ່ງເອື້ອອຳນວຍໃຫ້ແກ່ການຄົ້ນຄ້ວາວິ ທະຍາສາດ ນັບ ມື້ດີຂຶ້ນເຊັ່ນ: ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມການຄົ້ນຄ້ວາ, ຄ່ອຍໆມີນະໂຍບາຍຮັບໃຊ້ແກ່ການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດ ຈະແຈ້ງ ຂຶ້ນ (ແຕ່ລະປີໄດ້ກຳນົດ 1% ຂອງ GDP ຮັບໃຊ້ເຂົ້າໃນການຄົ້ນ ຄ້ວາວິທະຍາສາດ). ເອົາໃຈ ໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍປະຊາທິປະ ໄຕ ໃນການແລກປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນທາງດ້ານວິທະຍາສາດ, ສ້າງເວທີສົນທະນາ, ເສວະນາ, ສຳມະນາແລກປ່ຽນທັງ ໃນທັດສະ ນະ, ແນວຄວາມຄິດ, ວິທີການ ແລະ ມາດຕະ ການແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆຢ່າງ ປະດິດສ້າງ ແລະ ມີຄວາມຮັບ ຜິດຊອບຫຼາຍຂຶ້ນ.
ພ້ອມກັບການເອົາໃຈໃສ່ຍົກລະດັບຄວາມຮັບຮູ້ ແລະ ຄວາມຊຳນິຊຳນານຂອງຖັນແຖວນັກຄົ້ນຄ້ວາແລ້ວ, ຍັງສືບ ຕໍ່ເອົາໃຈ ໃສ່ບູລະນະກົນໄກ ແລະ ນະໂຍບາຍການຄຸ້ມຄອງການຄົ້ນຄ້ວາວິທະຍາສາດເຊັ່ນ: ບູລະນະຂັ້ນຕອນຂອງ ການເຄື່ອນໄຫວ ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການກຳນົດຫົວຂໍ້ຈຸດສຸມການ ຄົ້ນຄ້ວາໃນແຕ່ລະໄລຍະ,ສະເໜີແນວຄວາມຄິດ, ກຳນົດຫົວ ຂໍ້, ວິທີການເລືອກ ເຟັ້ນ, ຂັ້ນຕອນການຜັນຂະຫຍາຍການຄົ້ນຄວ້າ, ນຳໃຊ້ບັນດາວິທີວິ ທະຍາ ໃນການຄົ້ນຄ້ວາທິດສະ ດີມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າໃນການ ຄົ້ນ ຄ້ວາແຕ່ລະຫົວຂໍ້, ການຕີລາ ຄາປະເມີນຜົນ ແລະ ການຮັບ ຮອງຜົນການຄົ້ນຄ້ວາ, ການ ປະກາດໃຊ້ຜົນຂອງການຄົ້ນ ຄ້ວາ. ຄຽງຄູ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ກົນໄກຄຸ້ມຄອງການເງິນ ແລະ ແບ່ງປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍບົນ ຫຼັກການ ປະຢັດ, ປະສິດທິຜົນ, ເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ ແລະ ເຂົ້າ ໃຈງ່າຍ.
2. ເອົາການຄົ້ນຄ້ວາທິດ ສະດີມາກ-ເລນິນ ຕິດພັນກັບ ການສະຫຼຸບພຶດຕິກຳຂອງພັກ.
ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າ: ການ ປະຕິບັດຕົວຈິງແມ່ນພື້ນຖານ ຂອງທິດສະດີ ແລະ ທິດສະດີ ຊ້ຳພັດຮັບໃຊ້ການປະຕິວັດຕົວ ຈິງ ຫຼື ພຶດຕິກຳແມ່ນມາດຕະ ຖານຂອງຄວາມເປັນຈິງ, ບ່ອນ ພິສູດສັດຈະທຳ. ຄວາມເອກະ ພາບລະຫວ່າງທິດສະດີ ແລະ ພຶດຕິກຳ ຈຶ່ງເປັນຫຼັກການພື້ນ ຖານໜຶ່ງຂອງລັດທິມາກ-ເລ ນິນ.
ຜູ້ນຳຫຼາຍທ່ານເຄີຍໃຫ້ການ ຊີ້ນຳວ່າ: ພຶດຕິກຳທີ່ບໍ່ມີທິດສະ ດີຊີ້ນຳ ຈະກາຍເປັນພຶດຕິກຳ ມືດມົນ, ທິດສະດີທີ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານ ພຶດຕະກຳແມ່ນທິດສະດີນ້ຳ ເຕົ້າເປົ່າ. ພຶດຕິກຳມັນແມ່ນ ບັນຫາຂອງການປະຕິວັດພວກ ເຮົາຕ້ອງແກ້ໄຂ, ມັນອຸດົມສົມ ບູນ ແລະ ກວ້າງຂວາງທີ່ສຸດ, ກວມເອົາບັນຫາຕ່າງໆຂອງ ການປະຕິວັດ, ແນວທາງ ແລະ ນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ບັນຫາ ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ, ປະສົບປະການຂອງວຽກງານ, ແນວຄິດຂອງບຸກຄົນ...ທິດສະ ດີທີ່ມີຄຸນຄ່າກໍຕໍ່ເມື່ອໄດ້ກວດ ຜ່ານ ແລະ ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ຈາກພຶດຕິກຳ,ມີແຕ່ແນວນັ້ນ ທິດສະດີ ຈຶ່ງກາຍເປັນເຂັມຊີ້ ທິດໃຫ້ແກ່ພຶດຕິກຳ ແລະ ປະ ກອບສ່ວນພັດທະນາພຶດຕິກຳ. ກົງກັນຂ້າມ, ພຶດຕິກຳພັດເປັນ ຕອນດິນທີ່ອຸດົມສົມບູນ ລ້ຽງດູ ທິດສະດີ ແລະ ເປັນບ່ອນຍົກ ສູງຄວາມສາມາດຂອງການ ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຂອງນັກຄົ້ນ ຄ້ວາວິທະຍາສາດ.
ຈາກບັນຫາກວມລວມດັ່ງກ່າວພັກໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ທັງສອງ ດ້ານໄປພ້ອມໆກັນຄື: ດ້ານທີ່ ໜຶ່ງ, ແມ່ນສົມທົບແໜ້ນລະຫວ່າງ ການຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ກັບການໝູນໃຊ້ເຂົ້າໃນ ພຶດຕິກຳຕົວຈິງຂອງການປະ ຕິວັດປະເທດເຮົາ. ດ້ານສອງ, ເອົາໃຈໃສ່ການສະຫຼຸຸບພຶດຕິ ກຳແຫ່ງການຈັດຕັ້ງວຽກງານ ຕ່າງໆຂອງພັກ. ເມື່ອອີງໃສ່ທິດ ສະດີແຫ່ງຄວາມຮັບຮູ້ແລ້ວ ເຫັນວ່າໄດ້ສົມທົບແໜ້ນລະ ຫວ່າງຄວາມຮັບຮູ້ຕາມແບບ ວັດຖຸນິຍົມ ແລະ ຕາມແບບວິ ທີສັດຈະວິພາກໄປພ້ອມກັນ. ສົມທົບແໜ້ນລະຫວ່າງຄວາມ ຮັບຮູ້ ຜ່ານການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ຕົວຈິງຢູ່ທ້ອງຸຖິ່ນຮາກຖານ ແລະ ກົມກອງຕ່າງໆ, ມີການສະຫຼຸຸບ ສັງລວມ, ປັບປຸງ, ຖອດເປັນ ບົດຮຽນແຫ່ງການຈັດຕັ້ງປະຕິ ບັດແລ້ວ ສ້າງເປັນລະບົບແນວ ຄິດ ເພື່ອສືບຕໍ່ຊີ້ນຳພາລະກິດ ປະຕິວັດຂອງພັກ. ພັກໄດ້ເອົາ ໃຈໃສ່ຕິດຕາມສະພາບການ ໃນແຕ່ລະໄລຍະຢູ່ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ, ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງ ປະເທດ, ຍົກລະດັບຄວາມຮັບ ຮູ້ຂອງຖັນແຖວພະນັກງານນຳ ພາ ແລະ ຄຸ້ມຄອງຢູ່ສະເໝີ ນັ້ນກໍເພື່ອວາງໜ້າທີ່ ແລະ ວິ ທີການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃໝ່ໃຫ້ ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການໃໝ່. ສະພາບການມີການປ່ຽນແປງ ເປັນປະຈຳ, ຖ້າຫາກຄວາມ ຮັບຮູ້ໄປບໍ່ທັນກັບສະພາບການ ແມ່ນຍາກຈະນຳພາການປະ ຕິວັດຕົວຈິງໃຫ້ມີຜົນສຳເລັດ ໄດ້. ຍ້ອນແນວນັ້ນພັກ ຈຶ່ງເນັ້ນ ໜັກວ່າ: ເອົາໃຈໃສ່ຄົ້ນຄ້ວາ, ກຳແໜ້ນ ແລະ ໝູນໃຊ້ບັນດາ ຫຼັກມູນພື້ນຖານຂອງລັດທິ ມາກ-ເລນິນ ເຂົ້າໃນສະພາບ ຕົວຈິງຂອງປະເທດເຮົາຢ່າງ ປະດິດສ້າງ ແລະ ແທດເໝາະ ໂດຍຕິດພັນກັບການສະຫຼຸຸບ ຖອດຖອນບົດຮຽນຈາກພຶດຕິ ກຳຂອງປະເທດເຮົາຢ່າງເປັນ ປົກກະຕິ ເພື່ອບູລະນະແນວ ທາງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມ ຮຽກຮ້ອງຂອງການພັດທະນາ ປະເທດຊາດ, ເພື່ອໃຫ້ທິດຊີ້ ນຳຕໍ່ການເຄື່ອນໄຫວນຳພາ ຕົວຈິງຂອງພັກ ແລະ ແກ້ໄຂ ບັນຫາເກີດຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ທັນການ.
ສັງລວມແລ້ວ, ການຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ມັນແມ່ນ ການຍົກສູງລະດັບ, ຄວາມຮັບ ຜິດຊອບ ແລະ ຄວາມສາມາດ ຂອງຖັນແຖວນັກຄົ້ນຄ້ວາທິດ ສະດີ ແລະ ພະນັກງານນຳພາ ແລະ ຄຸ້ມຄອງຂອງພັກ ເພື່ອ ນຳເອົາທິດສະດີມາກ-ເລນິນ ໝູນໃຊ້ເຂົ້າໃນສະພາບຕົວຈິງຂອງປະເທດຢ່າງປະດິດສ້າງ, ສອດຄ່ອງ, ຮັບປະກັນລັກສະ ນະຊົນຊັ້ນ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງລະບອບສັງຄົມນິຍົມ. ຢາກເຮັດໄດ້ແນວນັ້ນພັກຕ້ອງ ເອົາໃຈໃສ່ການຍົກສູງຄວາມ ຮັບຮູ້, ສະຫຼຸບພຶດຕິ ກຳຂອງການປະຕິວັດຢູ່ສະເໝີເຮັດໃຫ້ການໝູນໃຊ້ທິດສະດີມາກ-ເລນິນຕິດພັນກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງຂອງປະເທດຊາດ, ແກ້ໄຂ ບັນດາພະຍາດອາດຍາສິດໃນຕົວ, ຄຳພີ, ຫ່າງເຫີນຈາກຮາກຖານຕົວຈິງ.


c: text/html

text:
- Published on Wednesday, 04 February 2015 10:28
- Written by Super User
- Hits: 777
ກອງປະຊຸມສະຫຼຸບວຽກງານ ປະຈຳປີ 2014 ແລະ ແຜນວຽກຈຸດສຸມປີ 2015 ຂອງຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ (ຫລບ) ໄດ້ໄຂຂຶ້ນໃນຕອນເຊົ້າ ຂອງວັນທີ 3 ກຸມພາ 2015 ທີ່ຫໍປະຊຸມແຫ່ງຊາດ, ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ພາຍໃຕ້ການເປັນປະທານ ຂອງທ່ານ ສອນໄຊ ສີພັນດອນ ລັດຖະມົນຕີ, ຫົວໜ້າຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ. ມີບັນດາທ່ານ ລັດຖະມົນຕີປະຈຳຫລບ, ບັນດາທ່ານ ລັດຖະມົນຕີຊ່ວຍວ່າການ, ພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງ, ແຂກຖືກເຊີນ ແລະ ພະນັກງານງານ ວິຊາການ ທົ່ວຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ ເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງພ້ອມພຽງ.
ໃນໂອກາດກ່າວເປີດກອງປະຊຸມ ທ່ານປະທານກອງປະຊຸມ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ ຈະໄດ້ດຳເນີນເປັນເວລາ 2 ວັນ ນັບແຕ່ວັນທີ 3-4 ກຸມພາ 2015 ພາຍໃນກອງປະຊຸມ ຈະໄດ້ຮັບຟັງການເຜີຍແຜ່ ແລະ ເຊື່ອມຊຶມ ບັນດາເອກະສານສຳຄັນຕ່າງໆ ເປັນຕົ້ນ ມະຕິກອງປະຊຸມຄົບຄະນະ ຄັ້ງທີ 9 ສະໄໝທີ IX ຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ; ເອກະສານກ່ຽວກັບ ການນຳໃຊ້ສື່ສັງຄົມອອນລາຍ (ອິນເຕີເນັດ); ແຈ້ງການ ຂອງຄະນະຊີ້ນຳລະດັບຊາດ ກ່ຽວກັບການແຂ່ງຂັນ-ຍ້ອງຍໍ ແລະ ພັດທະນາ ກ່ຽວກັບການປະກາດ ນໍາໃຊ້ຫຼຽນນາມມະຍົດ “ວິລະຊົນແຮງງານແຫ່ງຊາດ” ແລະ ຫຼຽນນາມມະຍົດ “ພັດທະນາດີເດັ່ນແຫ່ງຊາດ” ແລະ ມະຕິວ່າດ້ວຍທິດທາງ, ເປົ້າໝາຍ ແລະ ມາດຕະການ ສ້າງແຂວງເປັນຫົວໜ່ວຍຍຸດທະສາດ, ສ້າງເມືອງເປັນຫົວໜ່ວຍເຂັ້ມແຂງຮອບດ້ານ, ສ້າງບ້ານເປັນຫົວໜ່ວຍພັດທະນາ; ຜ່ານບົດສະຫຼຸບ ປະຈໍາປີ 2014 ແລະ ແຜນວຽກຈຸດສຸມປະຈຳປີ 2015 ຂອງຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ, ຮັບຟັງການປະກອບຄຳຄິດຄຳເຫັນ ຈາກບັນດາກົມ ແລະ ຄະນະກຳມະການ ພາຍໃນຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ກອງປະຊຸມ ຍັງໄດ້ຈັດພິທີການຍ້ອງຍໍ ໃຫ້ພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ປະຈໍາປີ 2014 ຜູ້ທີ່ມີຜົນງານດີເດັ່ນ ແລະ ເປີດຂະບວນການແຂ່ງຂັນ “ຮັກຊາດ ແລະ ພັດທະນາ” ຂອງຫ້ອງວ່າການລັດຖະບານ. ພິເສດກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ ຍັງຈະໄດ້ຮັບຟັງການໂອ້ລົມ-ໃຫ້ທິດຊີ້ນຳ ຂອງ ທ່ານ ອາຊາງ ລາວລີ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ຜູ້ຊີ້ນຳວຽກງານໃນຂົງເຂດການປົກຄອງ.
ໃນໂອກາດດຽວກັນ, ທ່ານປະທານກອງປະຊຸມ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງ ໃຫ້ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ ຈົ່ງເຊີດຊູ ແລະ ຍົກສູງຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ກອງປະຊຸມໃນຄັ້ງນີ້ ດຳເນີນໄປດ້ວຍຜົນສຳເລັດ ຜົນຕາມລະດັບຄາດໝາຍ ທັງເປັນການປະກອບສ່ວນທີ່ສຳຄັນ ເຂົ້າໃນພາລະກິດລວມຂອງ ພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ເຮັດໃຫ້ປະເທດຊາດ ໄດ້ຮັບການພັດທະນາ ສາມາດບັນລຸຄາດໝາຍທີ່ ພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ກໍານົດໄວ້.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
ນະໂຍບາຍກະຊວງ
ວຽກງານເສນາທິການ
- ເອົາໃຈໃສ່ ເພີ້ມທະວີການສຶກສາ ອົບຮົມດ້ານການເມືອງແນວຄິດ ທິດສະດີ ໃຫ້ແກ່ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນຂົງເຂດຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ, ຄົ້ນຄວ້າເຊື່ອມຊຶມ ບັນດາເອກະສານ ມະຕິ, ຄຳສັ່ງ,ແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງ ພັກ-ລັດຖະບານ ໃນແຕ່ລະໄລຍະ.
- ອອກແຮງຕັ້ງໜ້າຊຸກຍູ້ບັນດາກົມ, ກອງ, ສະຖາບັນຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍ ວຽກງານ 3 ສ້າງ ຢູ່ຂັ້ນແຂວງ, ຂັ້ນເມືອງ ແລະ ບ້ານຕາມທິດທາງແຜນການ, ວຽກງານຈຸດສຸມຂອງກະຊວງ.
- ເອົາໃຈໃສ່ ຄົ້ນຄວ້າ ສ້າງນິຕິກຳຂໍ້ກຳນົດ, ກົດໝາຍ ລະບຽບການເພື່ອບໍລິຫານຄຸ້ມຄອງວຽກງານ ຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ.
- ສຸມໃສ່ພັດທະນາ ຍົກລະດັບເພື່ອສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງ ວຽກງານບໍລິຫານຄຸ້ມຄອງ, ສະໜັບ ສະໜູນ ອຸປະກອນດ້ານເຕັກນິກ ຮັບໃຊ້ປັບປຸງລະບົບ ແບບແຜນວິທີເຮັດວຽກ, ກົນໄກປະສານງານ ໃຫ້ມີຄວາມທັນສະໄໝ, ວ່ອງໄວ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນສູງ.
- ຕັ້ງໜ້າເອົາໃຈໃສ່ກໍ່ສ້າງ, ບຳລຸງ ແລະ ຍົກລະດັບພະນັກງານທາງດ້ານວິຊາການ ພ້ອມທັງຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີລະດັບຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ເຂົ້າຮັບຜິດຊອບໃນໜ້າທີ່ວຽກງານ ຂະແໜງຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະທ່ອງທ່ຽວ.
- ຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການລົງທຶນຂອງພາກລັດ, ພາກທຸລະກິດທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດເຂົ້າໃນການພັດທະນາວຽກງານຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທໍາ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ.
- ເອົາໃຈໃສ່ ຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມ ການພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງເພື່ອຍົກລະດັບເຕັກນິກວິຊາການວຽກງານຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ ໃຫ້ທັນສະໄໝຄົບຊຸດ ແລະ ມີຈຸດສຸມ.
- ເອົາໃຈໃສ່ຊຸກຍູ້ຕິດຕາມກວດກາ ແລະ ປະເມີນຜົນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ບັນດາທິດທາງແຜນການ ແລະ ໂຄງການ ວຽກງານຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວໃນທົ່ວປະເທດ.
- ເອົາໃຈໃສ່ ປະຕິບັດນະໂຍບາຍ ຍ້ອງຍໍຕໍ່ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ ຜູ້ທີ່ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ ແລະ ມີຜົນສຳເລັດໃນໜ້າທີ່ວຽກງານ.
- ອອກແຮງຜັນຂະຫຍາຍ ນະໂຍບາຍແຫ່ງຊາດ ເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າແມ່ຍິງ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ເຂົ້າໃນຂົງເຂດວຽກງານຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ.
- ຊຸກຍູ້ ສົ່ງເສີມການພົວພັນຮ່ວມມື ດ້ານວຽກງານຖະແຫຼງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ ກັບບັນດາປະເທດອ້າຍນ້ອງເພື່ອນມິດ ຍຸດທະສາດ, ບັນດາປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນທັງພາກພື້ນ ແລະ ໃນໂລກ.
ວຽກງານຖະແຫຼງຂ່າວ
- ສົ່ງເສີມການລົງທຶນພັດທະນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານ , ປັບປຸງສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກການບໍລິການ ໃນຂະແໜງຖະແຫລງຂ່າວ, ເອົາໃຈໃສ່ສະໜອງງົບປະມານ, ພາຫານະ, ປັບປຸງລະບົບພື້ນຖານໂຄງລ່າງທາງດ້ານເຕັກນິກ ໃຫ້ທົ່ວເຖິງ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ສະໜອງທຶນໃນການພັດທະນາບຸກຄະລາກອນ ດ້ານຖະແຫຼງຂ່າວສື່ມວນຊົນ ຢ່າງມີ ຈຸດສຸມ.
- ອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການຜະລິດ, ການບໍລິການແຈກຢາຍ ແລະ ການຈຳໜ່າຍຜະລິດຕະພັນສື່ມວນຊົນ ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຢ່າງກ້ວາງຂວາງ ແລະ ທົ່ວເຖິງ ໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ ແລະ ອອກສູ່ຕ່າງປະເທດ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.
- ຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການປັບປຸງ ແລະ ພັດທະນາຜະລິດຕະພັນສື່ມວນຊົນໃຫ້ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ເພື່ອຕອບສະ ໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງສັງຄົມໃຫ້ພຽງພໍ,ສ້າງລາຍຮັບວິຊາການໃຫ້ນັບມື້ນັບຫຼາຍ, ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງ ທາງດ້ານ ການເງິນ ແລະ ສາມາດກຸ້ມຕົນເອງ.
- ເປີດກ້ວາງ,ຊຸກຍູ້ ແລະ ສົ່ງເສີມ ໃຫ້ອົງການຈັດຕັ້ງຕ່າງໆ ທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ , ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ມີສ່ວນຮ່ວມເຂົ້າ ໃນການ ພັດທະນາ ວຽກງານສື່ມວນຊົນຂອງ ສປປ ລາວ.
- ຈັດຕັ້ງເຜີຍແຜ່, ຜັນຂະຫຍາຍກົດໝາຍສື່ມວນຊົນເພື່ອສົ່ງເສີມ ແລະ ປົກປ້ອງອົງການສື່ມວນຊົນ, ນັກ ຂ່າວ, ຜູ້ຮ່ວມງານ ແລະ ວິຊາການດ້ານສື່ມວນຊົນ ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຖຶກຕ້ອງຕາມລະບຽບກົດໝາຍ ພ້ອມທັງ ຮັບປະ ກັນ ໃຫ້ ພົນລະເມືອງລາວ ໄດ້ປະຕິບັດສິດເສລີພາບ ແລະ ພັນທະຂອງຕົນດ້ານສື່ມວນຊົນ.
- ສ້າງເງື່ອນໄຂ, ອຳນວຍຄວາມສະດວກ ແລະປົກປ້ອງຜູ້ສະໜອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ປະກອບຄຳເຫັນ, ສະແດງ ທັດສະນະ, ຕຳນິຕິຊົມທີ່ບໍ່ຂັດກັບລະບຽບກົດໝາຍ, ບໍ່ຂັດກັບຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນ.
- ຊຸກຍູ້ ການເຄື່ອນໄຫວດ້ານວິຊາການ, ການແລກປ່ຽນບົດຮຽນ, ຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ວິທະຍາສາດ, ເຕັກໂນໂລຢີ, ການສ້າງບຸກຄະລາກອນ, ການຍາດແຍ່ງການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານຕ່າງໆ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດ ລວມຂອງຊາດ, ເຮັດໃຫ້ວຽກງານສື່ມວນຊົນມີຄຸນນະພາບ ແລະ ທັນສະໃໝ ບົນພື້ນຖານເຄົາລົບເອກະລາດ, ອະ ທິປະໄຕເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ , ຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ.
- ສົ່ງເສີມ ການພົວພັນ, ຮ່ວມມື ດ້ານສື່ມວນຊົນ ກັບຕ່າງປະເທດ, ພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ .
- ສົ່ງເສີມການລົງທຶນ ພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເຂົ້າໃນການພັດທະນາ ວຽກ ງານຖະແຫລງຂ່າວ, ຢ່າງມີ ຈຸດສຸມ ແລະ ຄົບ ວົງຈອນ.
- ເອົາໃຈໃສ່ເຜີຍແຜ່ໂຄສະນາແຫຼງ່ຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃຫ້ມີຄຸນນະພາບຢ່າງກ້ວາງຂວາງ ,ສຸມໃສ່ພັດທະນາ ສື່ສິ່ງພິມ ໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງເປັນອາວຸດອັນແຫລມຄົມຂອງພັກ-ລັດ.
ວຽກງານວັດທະນະທຳ
- ສືບຕໍ່ປະຕິບັດແນວທາງການອະນຸລັກຮັກສາ, ພັດທະນາ ແລະ ສົ່ງເສີມ ວັດທະນະທຳ ທີ່ມີລັກສະນະຊາດ, ປະຊາຊົນ ແລະ ກ້າວຫນ້າ, ບຳລຸງ ແລະ ສ້າງຄົນລາວໃຫ້ມີຄວາມສາມະຄີປອງດອງ, ມີນ້ຳໃຈຮັກຊາດ, ຮັກລະບອບ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ, ມີທັດສະນະການເມືອງ ຫນັກແຫນ້ນ ມີຄຸນສົມບັດສິນທຳ ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດ ອັນສົດໃສ ຈົບງາມ ມີວິຊາ ຄວາມ ຮູ້ສົມຄູ່ກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງພາລະກິດປ່ຽນແປງໃຫມ່, ຮັບເອົາ ຜົນສຳເລັດ ຄວາມກ້າວຫນ້າດ້ານຕ່າງໆ ຂອງຍຸກສະໄຫມ
- ສ້າງຈິດສຳນຶກໃຫ້ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າຮັກສິລະປະວັດທະນະທຳຂອງລາວແລະຮີດຄອງປະເພນີອັນ ດີງາມ ຂອຊາດ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ ສ້າງເງື່ອນໄຂ ແລະ ຊຸກຍູ້ ການປູກຈິດສຳນຶກໃຫ້ຊາວໝຸ່ມ,ນັກຮຽນ ແລະ ອານຸຊົນ ລາວໃຫ້ຮູ້ຈັກອະນຸລັກ ປົກປັກຮັກສາວັດທະນະທຳ ແລະ ຮີດຄອງປະເພນີ ອັນດີງາມຂອງຊາດ ແລະ ບັນດາເຜົ່າ, ຈັດງານມະຫະກຳວັດທະນະທຳເດັກ ຢູ່ແຕ່ລະພາກ, ສ້າງກິດຈະກຳ ຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ການປະກວດຟ້ອນ, ຮ້ອງເພງ, ຂັບລຳທ້ອງຖິ່ນ, ແຕ້ມຮູບ, ການເລົ່ານິທານ,ກິລາພື້ນເມືອງ ແລະ ອື່ນໆ ເພື່ອປູກຝັງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຈິດສຳນຶກກ່ຽວກັບ ວັດທະນະທຳຂອງຊາດຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ນໍາເອົາຄວາມຮູ້ພື້ນຖານດ້ານວັດທະນະທໍາ ເຂົ້າໃນຫຼັກສູກສູດການຮຽນ-ການ ສອນ ໂຮງຮຽນສາມັນ ແລະ ສະຖາບັນການສຶກສາໃຫ້ເປັນລະບົບ.
- ຊຸກຍູ້ ແລະ ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ປະຊາຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງພາກລັດ ແລະ ພາກທຸລະກິດ ໃຫ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການ ຈັດງານບຸນປະເພນີທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງທ້ອງຖິ່ນ, ຈັດກິດຈະກຳຕ່າງໆ ທີ່ ຕິດພັນກັບວິຖີຊີວິດຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າເພື່ອອານຸລັກຮັກສາວັດທະນະທຳຂອງລາວ ແລະ ສົ່ງເສີມການ ແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ ລະຫ່ວາງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ເຫັນຄຸນ ຄ່າວັດທະນະທຳ ຂອງບັນດາເຜົ່າໃນແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ພ້ອມທັງເປັນການໂຄສະນາວັດທະນະທຳ ຮີດຄອງ ປະເພນີລາວສູ່ສາກົນ.
- ສົ່ງເສີມການສ້າງຄົນ, ສ້າງຄອບຄົວ, ສ້າງບ້ານວັດທະນະທຳ ໃຫ້ໄດ້ທັງຈຳນວນ ແລະ ຄຸນນະພາບ.
- ສະຫນັບສະຫນູນໃຫ້ຫນ່ວຍງານຂອງລັດ, ເອກະຊົນ ຕະຫລອດປະຊາຊົນ, ປຸກລະດົມພະລະກຳລັງ ຊັບ, ສະຕິປັນຍາ ເພື່ອອານຸລັກ, ຮັກສາ ພັດທະນາ ແລະ ສົ່ງເສີມຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ເປັນພື້ນຖານແຫ່ງການ ດຳເນີນຊີວິດຂອງປະຊາຊົນຕະຫລອດເຖິງການຮ່ວມກັນແກ້ໄຂບັນຫາ ວັດທະນະທຳ ໃຫ້ໄປຄຽງຄູ່ກັບການພັດທະ ນາ ປະເທດຊາດຢ່າງແທ້ຈິງ.
- ຈັດຕັ້ງ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍ ບັນດານິຕິກຳ ທີ່ມີແລ້ວ ໃຫ້ປະກົດຜົນເປັນຈິງ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ສ້າງບັນດາ ກົດໝາຍ. ແລະ ນິຕິກໍາທີ່ບໍ່ທັນມີໃຫ້ຄົບຖ້ວນ,ເພື່ອເປັນເຄື່ອງມືໃນການຄຸ້ມຄອງວຽກງານໃນຂົງເຂດ ວັດທະນະທຳ ໃຫ້ມີຄວາມຮັດກຸມ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບການຂະຫຍາຍຕົວ ດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ.
- ສໍາຫຼວດ,ຈັດສັນ ແລະ ວາງແຜນ, ບູລະນະປະຕິສັງຂອນສະຖານທີ່ມໍລະດົກ ທາງວັດທະນະທໍາ ແລະ ພັດທະນາຜະລິດຕະພັນວັດທະນະທຳ ໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງສັງຄົມ.
- ສົ່ງເສີມການລົງທຶນຂອງລັດ, ເອກະຊົນ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເຂົ້າໃນການພັດທະນາ ໂຄງລ່າງ ພື້ນຖານ ແລະ ສ້າງສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາວຽກງານ ໃນຂົງເຂດວັດທະນະທຳ ເຊັ່ນ: ໂຮງ ພິມ,ຫໍພິພິທະພັນ,ສູນວັດທະນະທຳເດັກ,ຫໍສະມຸດ,ໂຮງລະຄອນ,ໂຮງຮູບເງົາ,ສະຖານທີ່ຜະລິດຕະພັນດ້ານວິຈິດສິນ,ຫໍພັກນັກສະແດງ,ສະຖາບັນການສຶກສາດ້ານວັດທະນະທຳ...., ເອົາໃຈໃສ່ສະໜອງງົບປະມານ, ພາຫານະ, ອຸປະ ກອນຮັບໃຊ້ດ້ານວິຊາການໃຫ້ຮັບປະກັນດ້ານເຕັກນິກວິຊາການທີ່ທັນສະໄໝ..
- ຊຸກຍູ້ການສ້າງຫຼັກສູດການຮຽນການສອນໃນຂົງເຂດວັດທະນະທຳ ໃຫ້ເປັນລະບົບຄົບຊຸດ, ມີມາດຕາຖານ ທີ່ສາກົນຍອມຮັບ ແລະ ສຸມໃສ່ສ້າງນັກສະແດງລຸ້ນສືບທອດ, ນັກວິຊາການທາງດ້ານວັດທະນະທຳ ທັງໄລຍະສັ້ນ ແລະ ໄລຍະຍາວໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ມີຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ.
- ສົ່ງເສີມການປະດິດຄິດແຕ່ງ ບົດເລື່ອງ,ບົດປະພັນ,ວັນນະຄະດີ, ວັນນະກຳ, ລາຍການສະແດງ, ຂັບລຳ ທ້ອງຖິ່ນ ໃຫ້ມີລັກສະນະຊາດ, ລັກສະນະມະຫາຊົນ ແລະ ລັກສະນະກ້າວ ໜ້າ ທີ່ສອດຄ່ອງ ແລະ ແທດເໝາະກັບສະພາບການພັດທະນາຂອງປະເທດໃນແຕ່ລະໄລຍະ,ປະຕິບັດບັດນະໂຍບາຍໃຫ້ນາມມະຍົດ ແລະ ລາງວັນລະດັບ ຊາດໃຫ້ແກ່ນັກປະພັນ, ນັກປະດິດຄິດແຕ່ງ, ນັກສີລະປິນແຫ່ງຊາດ, ທີ່ດີເດັ່ນ.
- ຊຸກຍູ້ໃຫ້ສັງຄົມມີສ່ວນຮ່ວມ ໃນການສົ່ງເສີມເສີມຜະລິດຕະພັນວັດທະນະທຳ, ສ້າງຜະລິດຕະພັນວັດທະ ນະທຳ ໃຫ້ເປັນເສດຖະກິດຄອບຄົວ, ຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດຜະລິດຂັ້ນບ້ານ,ກຸ່ມຜະລິດ ແລະ ອື່ນໆ.ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ ຜະລິດຕະພັນ ວັດທະນະທຳລາວໄດ້ມີຕະຫຼາດຈຳໜ່າຍທີ່ແນ່ນອນທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເພື່ອປະກອບ ສ່ວນພັດທະນາເສດຖະກິດຂອງທ້ອງຖິ່ນ, ປະກອບສ່ວນຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາຊົນລຸດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຍາກຕາມ ນະໂຍ ບາຍຂອງລັດຖະບານ.
- ຊຸກຍູ້ ການຂຸດຄົ້ນສຳຫຼວດວັດຖຸບູຮານ, ການຂື້ນທະບຽນມໍລະດົກທາງວັດທະນະທຳ,ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ໃຫ້ມີ ການຄົ້ນຄ້ວາການຂຶ້ນທະບຽນລິກະສິດທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ລິກະສິດທາງປັນຍາທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ.
- ສົ່ງເສີມສູນວັດທະນະທຳເດັກ ໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ຂະຫຍາຍລົງສູ່ ແຂວງ, ເມືອງ, ບ້ານ ໃຫ້ມີ ສະໂມ ສອນວັດທະນະທຳເດັກ ຢ່າງທົ່ວເຖິງ ແລະ ຊຸກຍູ້ການພັດທະນາວຽກງານຫໍສະໝຸດແບບປະຊາຊົນ ມີສ່ວນຮ່ວມ ເພື່ອລົບລ້າງການກຶກໜັງສື, ສ້າງເຄືອຂ່າຍໃຫ້ທຸກພາກສ່ວນໃນສັງຄົມມີສ່ວນຮ່ວມໃນການພັດທະນາ
- ຊຸກຍູ້ ສົ່ງເສີມໃຫ້ຜູ້ປະກອບການດ້ານສຳນັກພິມ ,ພິມປຶ້ມ,ວາລະສານຕ່າງໆໃຫ້ມີປະລິມານເພີ້ມຂຶ້ນ ໃນ ແຕ່ລະປີໃຫ້ສາມາດແຈກຢາຍຫຼືຈຳໜ່າຍ ມີລົງສູ່ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າໃນທົ່ວປະເທດ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ພັດທະນາ ແລະ ປັບປຸງ ຮ້ານວາງສະແດງ ແລະ ຈຳໜ່າຍປຶ້ມ-ສິ່ງພິມອື່ນ ຕາມຮ້ານປຶ້ມ ອີບຸກ (E-Book) ເພື່ອນຳສະເໜີ ສຶ່ງ ພິມລາວອອກສູ່ພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ.
- ສົ່ງເສີມ ແລະ ເຜີຍແຜ່ ວັດທະນະທໍາລາວໃຫ້ກ້ວາງຂວາງໂດຍການສ້າງກິດຈະກໍາ ເຂົ້າຮ່ວມ ແລະ ຈັດງານ ໂຄສະນາ ວັດທະນະທຳລາວ ຢູ່ພາຍໃນແລະຕ່າງປະເທດ ເຊັ່ນ: ງານມະຫາກຳວັດທະນະທຳຊົນເຜົ່າ, ງານວັນນະຄະ ດີພື້ນເມືອງ, ງານບຸນປະເພນີທ້ອງຖິ່ນ, ງານໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ປຶ້ມອ່ານ, ງານເທດສະການອາຫານລາວ, ງານມະຫາກຳ ຫັດຖະກຳ ພື້ນເມືອງລາວ ,ງານປະກວດວັນນະຄະດີ,ດົນຕີພື້ນເມືອງ, ບົດເພັງ,ກາບກອນ,ການຟ້ອນ, ລະຄອນ, ການອ່ານ,ການແຕ່ງກາຍແບບລາວ....
ວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວ
- ສົ່ງເສີມການລົງທຶນຂອງພາກລັດ ແລະ ພາກທຸລະກິດ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເຂົ້າໃນການ ພັດທະ ນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານດ້ານການທ່ອງທ່ຽວ, ແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ຜະລິດຕະພັນການທ່ອງທ່ຽວ ຢ່າງມີຈຸດສຸມ, ຄົບ ວົງຈອນ ແລະ ໃຫ້ໄດ້ມາດຖານສາກົນ.
- ສຸມໃສ່ການປັບປຸງແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີການບໍລິການແລ້ວໃຫ້ມີຄຸນນະພາບດີຂຶ້ນ,ພັດທະນາແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີການສຳຫຼວດແລະ ຈັດສັນແລ້ວໃຫ້າສາມາດເປີດການບໍລິການ, ຊຸກຍູ້ໃຫ້ທຸກໆແຂວງ ໃນທົ່ວປະເທດ ດຳເນີນ ການສຳຫຼວດ-ຈັດສັນ ແລະ ວາງແຜນການພັດທະນາແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ ໃນແຂວງ ຂອງຕົນໃຫ້ສຳເລັດ, ເພື່ອເປັນບ່ອນ ອີງ ໃນການລົງທຶນຂອງລັດ ແລະ ເອກະຊົນ.
- ສຸມໃສ່ພັດທະນາ ແລະ ປັບປຸງ ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກດ້ານການທ່ອງທ່ຽວໃນແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ ໃຫ້ໄດ້ ມາດຕະຖານສາກົນ ແຕ່ໃຫ້ຮັກສາຄວາມເປັນເອກະລັກທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ສົ່ງເສີມໃຫ້ມີການພັດທະນາແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວຕ່າງໆທີ່ຄຸ້ມຄອງໂດຍຊຸມຊົນຢ່າງກ້ວາງຂວາງ,ສ້າງເຄືອຄ່າຍການພັດທະນາການ ທ່ອງທ່ຽວ ແບບປະຊາຊົນ ມີສ່ວນ ຮ່ວມ ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ໃຫ້ມີຄວາມຍືນຍົງ,ຊຸກຍູ້ໃຫ້ທຸກພາກສ່ວນໃນສັງຄົມມີສ່ວນຮ່ວມໃນການພັດ ທະນາການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ເພີ້ມທະວີການອະນຸລັກ ຊັບພະຍາກອນການ ທ່ອງທ່ຽວທາງດ້ານທຳມະຊາດ, ວັດທະ ນະທຳ, ປະຫວັດສາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມໃຫ້ມີຄວາມຍືນຍົງ.
- ເອົາໃຈໃສ່ຊຸກຍູ້ ທຸລະກິດໃນຂົງເຂດອຸດສາຫະກຳການທ່ອງທ່ຽວທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນເຊັ່ນ: ໂຮງແຮມ,ເຮືອນພັກ,ຮ້ານອາຫານ,ບໍລິສັດນຳທ່ຽວ...ປັບປຸງ ແລະ ພັດທະນາການບໍລິການໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ, ມີມາດ ຖານສາກົນ,ຄົບວົງຈອນ ແລະ ວ່ອງໄວທັນສະໄໝເຂົ້າເຖິງຕະຫຼາດນັກທ່ອງທ່ຽວໂດຍກົງ.
- ຕິດຕາມຊຸກຍູ້ໃຫ້ບັນດາຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດຕ່າງໆໃຫ້ປະກອບສ່ວນເສັຍພັນທະເຂັ້າກອງທຶນການທ່ອງທ່ຽວຕາມລະບຽບການ, ປະກອບສ່ວນທຶນຊ່ວຍລັດຖະບານໃນການໃນການພັດທະນາແລະສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວ.
- ເພີ້ມທະວີການປະຕິບັດນິຕິກຳດ້ານກົດໝາຍໃນການຄຸ້ມຄອງມະຫາພາກແລະບັນດາຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດປະກອບການ ທັງສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ,ປັບປຸງລະບຽບການ,ກຳນົດມາດຖານໃນການຄຸ້ມຄອງການທ່ອງທ່ຽວ,ການຮັກສາຄວາມປອດໄພໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ເປັນລະບົບລວມສູນແລເປັນເອກະພາບໃນທົ່ວປະເທດ
- ພ້ອມທັງສອດຄ່ອງກັບລະບຽບການຄຸ້ມຄອງການ ທ່ອງທ່ຽວຂອງສາກົນໂດຍສະເພາະ ແມ່ນ ບັນດາປະເທດອາຊຽນ.
- ສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືດ້ານການທ່ອງທ່ຽວລະຫ່ວາງຂະແໜງການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ຂະແໜງການ ອື່ນໆ ທັງ ພາກລັດ ແລະ ພາກເອກະຊົນເຫັນຄວາມສໍາຄັນຂອງການທ່ອງທ່ຽວ,ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການພັດທະນາ,ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ໂຄສະນາການທ່ອງທ່ຽວ
- ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມື ດ້ານການທ່ອງທ່ຽວກັບຕ່າງປະເທດ,ໂດຍສະເພາະແມ່ນບັນດາປະເທດ ທີ່ເປັນເປົ້າ ໝາຍຕະຫຼາດສໍາລັບການທ່ອງທ່ຽວລາວ. ຊຸກຍູ້ໃຫ້ມີຜູ້ຕາງໜ້າການທ່ອງທ່ຽວລາວ ປະຈຳຢູ່ບັນດາປະເທດທີ່ເປັນ ເປົ້າໝາຍຕະຫຼາດທ່ອງທ່ຽວລາວ,ຊຸກຍູ້ໃຫ້ຜູ້ປະກອບການທຸລະກິດການທ່ອງທ່ຽວລາວສ້າງລາຍການທ່ອງທ່ຽວ ໃຫ້ ຄົບວົງຈອນເຊື່ອມຕໍ່ກັບບັນດາປະເທດໃນອານຸພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນເພື່ອດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວ ເຂົ້າປະເທດ ໃຫ້ ຫຼາຍພ້ອມທັງເປັນການໂຄສະນາ ແລະ ສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວລາວ.
- ສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວພາຍໃນ ໂດຍການຈັດງານມະຫາກຳການທ່ອງທ່ຽວລະດັບຊາດ ແລະ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ອຳ ນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນຈັດງານ ສົ່ງເສີມກິດຈະກຳການທ່ອງທ່ຽວພາຍໃນຂອງຕົນເປັນຕົ້ນ: ງານມະຫາກຳວັດ ທະນະທຳຊົນເຜົ່າ, ງານບຸນປະເພນີປະຈຳທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ງານບຸນທີ່ສຳຄັນອື່ນໆທີ່ເປັນການສື່ສານ ເຖິງເອກະລັກ ວັດທະນະທຳ, ວິຖິການດຳລົງຊີວິດ ຂອງປະຊາຊົນໃນທ້ອງຖິ່ນ ເພື່ອໂຄສະນາໃຫ້ຄົນລາວໄດ້ຮູ້ຈັກຢ່າງທົ່ວເຖິງ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດແນວຄວາມຄິດການເດີນ ທາງທ່ອງທ່ຽວ ຢ້ຽມຢາມພູມລຳເນົາຂອງຕົນ“ ລາວທ່ຽວລາວ” ຢ່າງ ກວ້າງຂວາງ.
- ເອົາໃຈໃສ່ຄົ້ນຄ້ວາ,ສຶກສາ,ວິໄຈກຸ່ມຕະຫຼາດເປົ້າໝາຍການທ່ອງທ່ຽວລາວໃນແຕ່ລະໄລຍະໃຫ້ທັນກັບສະພາບການ ເພື່ອປັບປຸງກົນໄກການບໍລິການໃຫ້ແທດເໝາະກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວ.
- ເອົາໃຈໃສ່ປະສານສົມທົບກັບສະຖາບັນການສຶກສາ ພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ ຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງ ປະເທດ ເພື່ອຍາດແຍ່ງທຶນ ມາພັດທະນາບຸກຄະລາກອນໃນຂະແໜງການທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ພຽງພໍທັງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບໃຫ້ໄດ້ຕາມມາດຖານສາກົນ ໂດຍສະເພາະແມ່ນມາດຖານຂອງອາຊຽນ.


text:
ໝວດທີ I ລະບອບການເມືອງມາດຕາ 1. ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ເປັນປະເທດເອກະລາດ, ມີອໍານາດອະທິປະໄຕ ແລະຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນ ລວມທັງເຂດນ່ານນໍ້າ ແລະນ່ານຟ້າ; ເປັນປະເທດເອກະພາບຂອງທຸກຊົນເຜົ່າ ທີ່ຕັດແຍກອອກຈາກກັນບໍ່ໄດ້.
ມາດຕາ 2. ລັດແຫ່ງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນລັດປະຊາທິປະໄຕປະ ຊາຊົນ. ອໍານາດທັງໝົດ ເປັນຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ ແລະເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາ ຊົນບັນດາເຜົ່າ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍບັນດາຊັ້ນຄົນຢູ່ໃນສັງຄົມ ໂດຍແມ່ນກໍາມະກອນ, ກະສິກອນ ແລະນັກຮຽນຮູ້ປັນຍາຊົນເປັນຫຼັກແຫຼ່ງ.
ມາດຕາ 3. ສິດເປັນເຈົ້າປະເທດຊາດ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດແລະຮັບປະກັນດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງລະບົບການ ເມືອງ ຊຶ່ງມີພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວເປັນແກນນໍາ.
ມາດຕາ 4(ໃໝ່). ປະຊາຊົນເປັນຜູ້ສ້າງຕັ້ງອົງການຕົວແທນແຫ່ງສິດອໍານາດ ແລະຜົນປະໂຫຍດ ຂອງຕົນ ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າສະພາແຫ່ງຊາດ.ການເລືອກຕັ້ງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນປະຕິບັດຕາມຫຼັກການທົ່ວໄປ,ສະເໝີພາບ, ໂດຍກົງ ແລະລົງຄະແນນສຽງປິດລັບ.ຜູ້ປ່ອນບັດເລືອກຕັ້ງມີສິດສະເໜີປົດ ຜູ້ແທນຂອງຕົນໄດ້ ຖ້າຫາກເຫັນວ່າມີການປະພຶດຕົນບໍ່ສົມກຽດສັກສີ ແລະຂາດຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກປະຊາຊົນ.
ມາດຕາ 5. ສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະທຸກອົງການຂອງລັດໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງ ແລະເຄື່ອນໄຫວຕາມຫຼັກການລວມສູນປະຊາທິປະໄຕ.
ມາດຕາ 6. ລັດປົກປ້ອງສິດອິດສະລະພາບ ແລະສິດປະຊາທິປະໄຕຂອງປະຊາຊົນ ທີ່ບໍ່ມີໃຜຈະລ່ວງລະເມີດໄດ້. ທຸກອົງການ ແລະພະນັກງານຂອງລັດ ຕ້ອງໂຄສະນາອົບຮົມບັນດານະໂຍບາຍ ແລະລະບຽບກົດໝາຍໃຫ້ປະຊາຊົນ ແລະພ້ອມກັນຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ເພື່ອຮັບປະກັນສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທໍາຂອງປະຊາຊົນ. ຫ້າມທຸກການກະທໍາແບບອາດຍາສິດ, ຂົ່ມຂູ່ ອັນຈະກໍ່ຄວາມ ເສຍຫາຍ ເຖິງກຽດສັກສີ, ຮ່າງກາຍ, ຊີວິດ, ຈິດໃຈ ແລະຊັບສົມບັດຂອງປະຊາຊົນ.
ມາດຕາ 7. ແນວລາວສ້າງຊາດ, ສະຫະພັນກໍາມະບານລາວ, ຄະນະຊາວໜຸ່ມປະຊາຊົນປະຕິ ວັດລາວ, ສະຫະພັນແມ່ຍິງລາວ ແລະບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ ເປັນບ່ອນເຕົ້າໂຮມຄວາມສາ ມັກຄີ ແລະປຸກລະດົມບັນດາຊັ້ນຄົນຂອງທຸກຊົນເຜົ່າເຂົ້າຮ່ວມໃນພາລະ ກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະສ້າງສາປະເທດຊາດ, ເສີມຂະຫຍາຍສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ, ປົກປັກຮັກສາສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດ ອັນຊອບທໍາຂອງສະມາຊິກໃນອົງການຈັດຕັ້ງຂອງຕົນ.
ມາດຕາ 8. ລັດປະຕິບັດນະໂຍບາຍສາມັກຄີ ແລະສະເໝີພາບລະຫວ່າງຊົນເຜົ່າຕ່າງໆ. ທຸກຊົນເຜົ່າລ້ວນແຕ່ມີສິດປົກປັກຮັກສາ, ເສີມຂະຫຍາຍຮີດຄອງປະເພນີ ແລະວັດທະນະທໍາອັນດີງາມຂອງຕົນ ແລະຂອງຊາດ. ຫ້າມທຸກການກະທໍາແບ່ງແຍກ ແລະການປະພຶດຈໍາແນກລະຫວ່າງຊົນເຜົ່າ.ລັດປະຕິບັດທຸກມາດຕະການ ເພື່ອຂະຫຍາຍ ແລະຍົກລະດັບເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງທຸກຊົນເຜົ່າໃຫ້ສູງຂຶ້ນ.
ມາດຕາ 9 (ໃໝ່). ລັດເຄົາລົບ ແລະປົກປ້ອງການເຄື່ອນໄຫວອັນຖືກກົດໝາຍຂອງພຸດທະສາສະ ນິກະຊົນ ແລະສາສະນິກະຊົນອື່ນ. ປຸກລະດົມສົ່ງເສີມພະພິກຂຸສາມະເນນ ແລະນັກບວດຂອງສາສະ ໜາໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມ ໃນການເຄື່ອນໄຫວທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ປະເທດຊາດ ແລະປະຊາຊົນ. ຫ້າມທຸກ ການກະທໍາ ທີ່ເປັນການແບ່ງແຍກສາສະໜາ, ແບ່ງແຍກປະຊາຊົນ.
ມາດຕາ 10 (ໃໝ່່). ລັດຄຸ້ມຄອງສັງຄົມດ້ວຍລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍ. ອົງການຈັດຕັ້ງ ຂອງພັກ, ລັດ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ ແລະພົນລະເມືອງທຸກຄົນຕ້ອງເຄົາລົບ ແລະປະຕິບັດລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍຢ່າງເຂັ້ມງວດ.
ມາດຕາ 11 (ໃໝ່). ລັດປະຕິບັດແນວທາງ, ນະໂຍບາຍປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບທົ່ວປວງຊົນ ແລະຮອບດ້ານ; ປັບປຸງ ແລະກໍ່ສ້າງກໍາລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ໃຫ້ເຂັ້ມ ແຂງ, ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ປະເທດຊາດ ແລະຕໍ່ປະຊາຊົນ, ມີຄວາມສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ປົກປັກຮັກສາໝາກຜົນຂອງການປະຕິ ວັດ, ຊີວິດ, ຊັບສິນ ແລະການອອກແຮງງານຂອງປະຊາຊົນ; ປະ ກອບສ່ວນເຂົ້າໃນພາລະກິດພັດທະນາປະເທດຊາດໃຫ້ຮັ່ງມີເຂັ້ມແຂງ.
ມາດຕາ 12. ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ປະຕິບັດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ມິດຕະພາບ ແລະການຮ່ວມມື; ຂະຫຍາຍສາຍພົວພັນ ແລະການຮ່ວມມືກັບທຸກປະເທດ ບົນຫຼັກການຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍສັນຕິ, ເຄົາລົບເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ, ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງກັນ, ບໍ່ແຊກແຊງເຂົ້າວຽກງານພາຍໃນຂອງກັນ, ສະເໝີພາບ ແລະຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ. ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ສະໜັບສະໜູນການຕໍ່ສູ້ຂອງປະຊາຊົນໃນໂລກ ເພື່ອສັນຕິພາບ,ເອກະລາດແຫ່ງຊາດ,ປະຊາທິປະໄຕແລະຄວາມກ້າວໜ້າ ທາງສັງຄົມ.
ໝວດທີ II ລະບອບເສດຖະກິດ ແລະສັງຄົມມາດຕາ 13 (ໃໝ່). ເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນເສດຖະກິດຫຼາຍພາກສ່ວນທີ່ຄົງຕົວຢ່າງຍາວນານ ຊຶ່ງລ້ວນແຕ່ໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມ ເພື່ອຂະຫຍາຍກໍາລັງການຜະລິດ, ເປີດກວ້າງການຜະລິດ, ທຸລະກິດ ແລະການບໍລິການ, ຫັນເສດຖະກິດທໍາມະຊາດໄປສູ່ເສດຖະກິດສິນຄ້າ, ປະຕິບັດການຫັນເປັນອຸດສາຫະກໍາ ແລະການຫັນເປັນທັນສະໄໝ; ເຊື່ອມໂຍງກັບເສດຖະກິດຂອງພາກພື້ນ ແລະຂອງໂລກ, ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດມີສະຖຽນລະພາບ ແລະຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່ທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ສູງຂຶ້ນ. ທຸກພາກສ່ວນເສດຖະກິດລ້ວນແຕ່ມີຄວາມສະເໝີພາບຕໍ່ໜ້າກົດໝາຍ ແລະເຄື່ອນໄຫວຕາມກົນໄກເສດຖະກິດຕະຫຼາດ,ທັັງແຂ່ງຂັນ ແລະຮ່ວມມືກັນຂະຫຍາຍການຜະລິດ, ທຸລະກິດ ພາຍໃຕ້ການດັດສົມຂອງລັດຕາມທິດສັງຄົມນຍົມ.
ມາດຕາ 14 (ໃໝ່). ລັດສົ່ງເສີມທຸກພາກສ່ວນເສດຖະກິດພາຍໃນປະເທດ ລົງທຶນເຂົ້າໃນການຜະລິດ,ທຸລະກິດ ແລະການບໍລິການ,ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຫັນເປັນອຸດສາຫະກໍາ ແລະການຫັນເປັນທັນສະໄໝ,ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມ ແຂງ.
ມາດຕາ 15 (ໃໝ່). ລັດສົ່ງເສີມການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດຢູ່ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ,ສ້າງສິ່ງແວດລ້ອມອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການນໍາເອົາ ທຶນ, ເຕັກໂນໂລຢີແລະການຄຸ້ມຄອງທີ່ກ້າວໜ້າເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຜະລິດ ,ທຸລະກິດ ແລະການບໍລິການ.
ຊັບສົມບັດ ແລະທຶນທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງຜູ້ລົງທຶນຢູ່ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຈະບໍ່ຖືກເກັບເກນ, ບໍ່ຖືກຍຶດ ຫຼືໂອນເປັນຂອງລັດ.
ມາດຕາ 16. ລັດປົກປ້ອງ ແລະເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຮູບການກໍາມະສິດຂອງລັດ, ຂອງລວມໝູ່, ເອກະເທດ, ເອກະຊົນພາຍໃນ ແລະຕ່າງປະເທດທີ່ລົງທຶນຢູ່ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະ ຊາຊົນລາວ.
ມາດຕາ 17(ໃໝ່). ລັດປົກປ້ອງສິດກ່ຽວກັບກໍາມະສິດ (ສິດຄອບຄອງ, ສິດນໍາໃຊ້, ສິດໄດ້ຮັບ ໝາກຜົນ, ສິດຊີ້ຂາດ) ແລະສິດສືບທອດຊັບສົມບັດຂອງການຈັດຕັ້ງ ແລະຂອງບຸກຄົນ. ສໍາລັບທີ່ດິນແມ່ນເປັນກໍາມະສິດຂອງວົງຄະນະຍາດແຫ່ງຊາດ, ລັດຮັບປະກັນສິດນໍາໃຊ້, ສິດໂອນ ແລະສິດສືບທອດຕາມກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 18(ໃໝ່). ລັດຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ ຕາມກົນໄກເສດຖະກິດຕະຫຼາດທີ່ມີການດັດສົມຂອງລັດ, ປະຕິບັດຫຼັກການສົມທົບການຄຸ້ມຄອງລວມສູນ ເປັນເອກະພາບຂອງຂະແໜງການສູນກາງກັບການແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບຄຸ້ມ ຄອງໃຫ້ທ້ອງຖິ່ນ ຕາມລະບຽບກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 19. ທຸກອົງການຈັດຕັ້ງ ແລະພົນລະເມືອງທຸກຄົນ ຕ້ອງປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ, ປົກປັກຮັກສາຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດ: ໜ້າດິນ, ພື້ນດິນ, ປ່າໄມ້, ສັດ, ແຫຼ່ງນໍ້າ ແລະອາກາດ.
ມາດຕາ 20(ໃໝ່). ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ປະຕິບັດນະໂຍບາຍເປີດ ກວ້າງການພົວພັນຮ່ວມມືເສດຖະກິດກັບຕ່າງປະເທດ ໂດຍນໍາໃຊ້ຮູບການສໍາພັນເສດຖະກິດແບບຫຼາຍທິດ, ຫຼາຍຝ່າຍ, ຫຼາຍຮູບແບບ ບົນຫຼັກການເຄົາລົບເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ ຂອງກັນ, ສະເໝີພາບ ແລະຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ.
ມາດຕາ 21(ໃໝ່). ລັດໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ ຕິດພັນກັບການພັດທະນາ ວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ ໂດຍໃຫ້ບູລິມະສິດແກ່ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ.
ມາດຕາ 22(ໃໝ່). ລັດເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດນະໂຍບາຍພັດທະນາການສຶກສາ, ປະຕິບັດລະບອບ ການສຶກສາຊັ້ນປະຖົມແບບບັງຄັບ ເພື່ອສ້າງຄົນລາວໃຫ້ເປັນພົນລະເມືອງດີ, ມີຄຸນສົມບັດສິນທໍາ ປະຕິວັດ, ມີຄວາມຮູ້ ແລະຄວາມສາມາດ.
ລັດ ແລະທົ່ວສັງຄົມ ຕັ້ງໜ້າພັດທະນາການສຶກສາແຫ່ງຊາດໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ, ສ້າງໂອ ກາດ ແລະເງື່ອນໄຂໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການສຶກສາຢ່າງທົ່ວເຖິງ ໂດຍສະເພາະປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ຊົນເຜົ່າ, ແມ່ຍິງ, ເດັກນ້ອຍ ແລະຜູ້ດ້ອຍໂອກາດ.
ລັດສົ່ງເສີມ ແລະຊຸກຍູ້ໃຫ້ເອກະຊົນລົງທຶນເຂົ້າໃນການພັດທະນາການສຶກສາແຫ່ງຊາດຕາມກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 23(ໃໝ່). ລັດສົ່ງເສີມການອະນຸລັກວັດທະນະທໍາ ທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະເປັນມູນເຊື້ອອັນ ດີງາມຂອງຊາດ ແລະຂອງຊົນເຜົ່າ ສົມທົບກັບການຮັບເອົາວັດທະນະທໍາທີ່ກ້າວໜ້າຂອງໂລກຢ່າງ ມີການເລືອກເຟັ້ນ.
ລັດສົ່ງເສີມການເຄື່ອນໄຫວວັດທະນະທໍາ, ສິນລະປະວັນນະຄະດີ, ການປະດິດຄິດແຕ່ງ, ຄຸ້ມຄອງ ແລະປົກປັກຮັກສາມໍລະດົກທາງດ້ານວັດທະນະທໍາ, ປະຫວັດສາດ ແລະທໍາມະຊາດ, ບູ ລະນະປະຕິສັງຂອນວັດຖຸບູຮານ ແລະປູຊະນີຍະສະຖານ.
ລັດເອົາໃຈໃສ່ປັບປຸງ ແລະຂະຫຍາຍວຽກງານສື່ມວນຊົນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ພາລະກິດປົກປັກຮັກ ສາ ແລະພັດທະນາປະເທດຊາດ.
ຫ້າມທຸກການເຄື່ອນໄຫວດ້ານວັດທະນະທໍາ ຫຼືນໍາໃຊ້ສື່ມວນຊົນ ເພື່ອກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ແກ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ, ທໍາລາຍຮີດຄອງປະເພນີອັນດີງາມ ຫຼືກຽດສັກສີຂອງຄົນລາວ.
ມາດຕາ 24(ໃໝ່). ລັດເອົາໃຈໃສ່ສົ່ງເສີມສະຕິປັນຍາ ແລະຫົວຄິດປະດິດສ້າງໃນວຽກງານການ ຄົ້ນຄວ້າ ແລະການນໍາໃຊ້ວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຢີ, ປົກປ້ອງຊັບສິນທາງປັນຍາ ໄປຄຽງຄູ່ກັບ ການບໍາລຸງ ແລະກໍ່ສ້າງນັກວິທະຍາສາດ ເພື່ອຊຸກຍູ້ການຫັນເປັນອຸດສາຫະກໍາ ແລະການຫັນເປັນ ທັນສະໄໝ.
ມາດຕາ 25(ໃໝ່). ລັດເອົາໃຈໃສ່ປັບປຸງ ແລະຂະຫຍາຍວຽກງານສາທາລະນະສຸກ ເພື່ອຮັກສາສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ.
ລັດ ແລະສັງຄົມຕັ້ງໜ້າກໍ່ສ້າງ ແລະປັບປຸງລະບົບການກັນພະຍາດ ແລະປິ່ນປົວຄົນເຈັບຢ່າງທົ່ວເຖິງ, ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ປະຊາຊົນທຸກຄົນໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງດ້ານສຸຂະ ພາບ ໂດຍສະເພາະແມ່ນແມ່ ແລະເດັກນ້ອຍ, ປະຊາຊົນຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນມີ ສຸຂະພາບດີ.
ລັດສົ່ງເສີມ ແລະຊຸກຍູ້ໃຫ້ເອກະຊົນລົງທຶນ ເປີດການບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກ ຕາມ ລະບຽບກົດໝາຍ.
ຫ້າມທຸກການບໍລິການດ້ານສາທາລະນະສຸກ ທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມລະບຽບກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 26(ໃໝ່). ລັດ ແລະສັງຄົມເອົາໃຈໃສ່ຊຸກຍູ້, ສົ່ງເສີມ ແລະລົງທຶນເຂົ້າໃນການກິລາກາຍຍະກໍາຂອງມະຫາຊົນ ນັບທັງປະເພດກິລາທີ່ເປັນມູນເຊື້ອອັນດີງາມຂອງເຜົ່າຕ່າງໆ ແລະກິລາສາ ກົນ ເພື່ອຍົກລະດັບຄວາມສາມາດດ້ານການກິລາໃຫ້ສູງຂຶ້ນ, ເສີມສ້າງກໍາລັງ ແລະສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ.
ມາດຕາ 27 (ໃໝ່). ລັດ ແລະສັງຄົມເອົາໃຈໃສ່ພັດທະນາສີມືແຮງງານ; ຍົກສູງວິໄນແຮງງານ, ສົ່ງເສີມວິຊາຊີບ ແລະວຽກເຮັດງານທໍາຂອງປະຊາຊົນ; ປົກປ້ອງສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທໍາຂອງຜູ້ອອກແຮງງານ.
ມາດຕາ 28(ໃໝ່). ລັດ ແລະສັງຄົມເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດນະໂຍບາຍສະຫວັດດີການສັງຄົມເປັນ ຢ່າງ ດີ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນ, ພະນັກງານບໍານານ, ຜູ້ເສຍອົງຄະ, ຄອບຄົວຜູ້ເສຍສະລະຊີວິດ ເພື່ອພາລະກິດປະຕິວັດ ແລະຜູ້ມີຄຸນງາມຄວາມດີຕໍ່ປະເທດຊາດ.
ມາດຕາ 29 (ໃໝ່). ລັດ, ສັງຄົມ ແລະຄອບຄົວເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດນະໂຍບາຍພັດທະນາ ແລະສົ່ງ ເສີມຄວາມກ້າວໜ້າຂອງແມ່ຍິງ, ປົກປ້ອງສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດຂອງແມ່ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍ.
ມາດຕາ 30(ໃໝ່). ລັດ ແລະສັງຄົມສົ່ງເສີມ, ພັດທະນາ ແລະເປີດກວ້າງການທ່ອງທ່ຽວວັດທະນະ ທໍາ, ປະຫວັດສາດ ແລະທໍາມະຊາດ.
ຫ້າມ ການທ່ອງທ່ຽວ ທີ່ຈະສ້າງຄວາມເສື່ອມເສຍຕໍ່ວັດທະນະທໍາອັນດີງາມຂອງຊາດ ຫຼືຂັດ ກັບລະບຽບກົດໝາຍ ຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ.
ໝວດທີ III ການປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບມາດຕາ 31. ພົນລະເມືອງລາວ ມີພັນທະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ ແລະປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ປະຕິບັດພັນທະການທະຫານຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 32. ຊາວຕ່າງດ້າວ ແລະຜູ້ບໍ່ມີສັນຊາດກໍ່ມີສິດໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນສິດ ແລະເສລີພາບຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ຢູ່ໃນກົດໝາຍຂອງ ສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນລາວ, ມີສິດຮ້ອງຟ້ອງຕໍ່ສານ ແລະອົງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ ລາວ, ມີພັນທະເຄົາລົບລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະລະບຽບກົດໝາຍຂອງສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນລາວ.
ມາດຕາ 33. ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ອະນຸຍາດການລີ້ໄພໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງປະເທດ ທີ່ຖືກປາບປາມ ຍ້ອນໄດ້ທໍາການຕໍ່ສູ້ ເພື່ອອິດສະລະພາບ, ຄວາມເປັນທໍາ, ສັນຕິພາບ ແລະພາລະກິດວິທະຍາສາດ.
ໝວດທີ IV ສິດ ແລະພັນທະພື້ນຖານຂອງພົນລະເມືອງມາດຕາ 34. ພົນລະເມືອງລາວ ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີສັນຊາດລາວ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 35. ພົນລະເມືອງລາວ ໂດຍບໍ່ຈໍາແນກຍິງຊາຍ, ຖານະທາງດ້ານສັງຄົມ, ລະດັບການສຶກສາ, ຄວາມເຊື່ອຖື ແລະຊົນເຜົ່າ ລ້ວນແຕ່ມີຄວາມສະເໝີພາບຕໍ່ໜ້າກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 36(ໃໝ່). ພົນລະເມືອງລາວຜູ້ທີ່ມີອາຍຸແຕ່ສິບແປດປີຂຶ້ນໄປ ມີສິດປ່ອນບັດເລືອກຕັ້ງ ແລະຜູ້ທີ່ມີອາຍຸແຕ່ຊາວເອັດປີຂຶ້ນໄປ ມີສິດສະໝັກຮັບເລືອກຕັ້ງ ເວັ້ນເສຍແຕ່ຜູ້ເປັນບ້າ, ເສຍຈິດ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກສານຕັດສິນປົດສິດເລືອກຕັ້ງ ແລະສະໝັກຮັບເລືອກຕັ້ງ.
ມາດຕາ 37. ພົນລະເມືອງລາວຍິງຊາຍ ມີສິດເທົ່າທຽມກັນ ໃນດ້ານການເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ ແລະຄອບຄົວ.
ມາດຕາ 38. ພົນລະເມືອງລາວ ມີສິດໄດ້ຮັບການສຶກສາຮໍ່າຮຽນ, ຍົກສູງຄວາມກ້າວໜ້າ.
ມາດຕາ 39(ໃໝ່). ພົນລະເມືອງລາວມີສິດເຮັດວຽກ ແລະປະກອບອາຊີບທີ່ບໍ່ຂັດກັບກົດໝາຍ. ຜູ້ອອກແຮງງານມີສິດໄດ້ຮັບການພັກຜ່ອນ, ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວໃນເວລາເຈັບເປັນ, ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອໃນກໍລະນີທີ່ໝົດຄວາມສາມາດອອກແຮງງານ, ເສຍອົງຄະ, ໃນເວລາເຖົ້າແກ່ ແລະໃນກໍລະນີອື່ນໆຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 40. ພົນລະເມືອງລາວ ມີສິດເສລີພາບໃນການຕັ້ງພູມລໍາເນົາ ແລະໃນການໄປມາ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 41(ໃໝ່). ພົນລະເມືອງລາວ ມີສິດຮ້ອງທຸກ, ຮ້ອງຟ້ອງແລະສະເໜີຄວາມເຫັນຕໍ່ອົງການທີ່ກ່ຽວ ຂ້ອງກ່ຽວກັບບັນຫາທີ່ພົວພັນເຖິງສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດລວມ ຫຼືສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດສະ ເພາະຂອງຕົນ.
ຄໍາຮ້ອງທຸກ, ຄໍາຮ້ອງຟ້ອງ ແລະຄວາມເຫັນຂອງພົນລະເມືອງຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາ ແລະແກ້ໄຂຕາມ ທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 42(ໃໝ່). ພົນລະເມືອງລາວມີສິດໂດຍບໍ່ມີໃຜຈະລ່ວງລະເມີດໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງ ກາຍ, ກຽດສັກສີ ແລະເຄຫະສະຖານ. ພົນລະເມືອງລາວຈະບໍ່ຖືກຈັບຕົວ ຫຼືກວດຄົ້ນເຄຫະສະຖານ ຖ້າຫາກບໍ່ມີຄໍາສັ່ງຂອງໄອຍະການ ຫຼືສານປະຊາຊົນ ເວັ້ນເສຍແຕ່ໃນກໍລະນີທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 43. ພົນລະເມືອງລາວ ມີສິດເສລີພາບໃນການເຊື່ອຖື ຫຼືບໍ່ເຊື່ອຖືສາສະໜາ.
ມາດຕາ 44. ພົນລະເມືອງລາວ ມີສິດເສລີພາບໃນການປາກເວົ້າ, ຂີດຂຽນ, ໂຮມຊຸມນຸມ, ຈັດຕັ້ງ ສະມາຄົມ ແລະເດີນຂະບວນ ທີ່ບໍ່ຂັດກັບລະບຽບກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 45. ພົນລະເມືອງລາວມີສິດເສລີພາບໃນການຄົ້ນຄວ້າ ແລະນໍາໃຊ້ຄວາມກ້າວໜ້າ ທາງ ດ້ານວິທະຍາສາດ, ເຕັກນິກ ແລະເຕັກໂນໂລຢີ, ປະດິດສ້າງສິລະປະວັນນະຄະດີ ແລະດໍາເນີນການເຄື່ອນໄຫວວັດທະນະທໍາ ທີ່ບໍ່ຂັດກັບລະບຽບກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 46. ລັດປົກປ້ອງສິດ ແລະຜົນປະໂຫຍດອັນຖືກກົດໝາຍຂອງພົນລະເມືອງລາວທີ່ຢູ່ຕ່າງປະເທດ.
ມາດຕາ 47. ພົນລະເມືອງລາວ ມີພັນທະເຄົາລົບລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍ, ປະຕິບັດລະບຽບການອອກແຮງງານ, ລະບຽບການດໍາລົງຊີວິດຂອງສັງຄົມ ແລະຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງບ້ານເມືອງ.
ມາດຕາ 48. ພົນນລະເມືອງລາວມີພັນທະເສຍພາສີ ແລະສ່ວຍສາອາກອນຕາມລະບຽບກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 49. ພົນລະເມືອງລາວ ມີພັນທະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ ແລະປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ປະຕິບັດພັນທະການທະຫານຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 50. ຊາວຕ່າງດ້າວ ແລະຜູ້ບໍ່ມີສັນຊາດ ກໍມີສິດໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງສິດ ແລະເສລີພາບ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ, ມີສິດຮ້ອງຟ້ອງຕໍ່ສານ ແລະອົງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ, ມີພັນ ທະເຄົາລົບລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍ ຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ.
ມາດຕາ 51. ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ອະນຸຍາດການລີ້ໄພໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງປະເທດ ທີ່ຖືກປາບປາມຍ້ອນໄດ້ທໍາການຕໍ່ສູ້ເພື່ອອິດສະລະພາບ, ຄວາມເປັນທໍາ, ສັນຕິພາບ ແລະພາລະກິດວິທະຍາສາດ.
ໝວດທີ V ສະພາແຫ່ງຊາດມາດຕາ 52(ໃໝ່). ສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນອົງການຕົວແທນແຫ່ງສິດອໍານາດ ແລະຜົນປະໂຫຍດ ຂອງ ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ, ເປັນອົງການອໍານາດແຫ່ງລັດ ແລະທັງເປັນອົງການນິຕິບັນຍັດ ທີ່ມີສິດຕົກລົງບັນ ຫາພື້ນຖານຂອງປະເທດຊາດ, ຕິດຕາມກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການບໍລິຫານ, ສານປະຊາຊົນ ແລະອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນ.
ມາດຕາ 53 (ໃໝ່). ສະພາແຫ່ງຊາດມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ດັ່ງນີ້:
1.ສ້າງ, ຮັບຮອງເອົາ ຫຼືປ່ຽນແປງລັດຖະທໍາມະນູນ.
2. ພິຈາລະນາ, ຮັບຮອງເອົາ, ປ່ຽນແປງ ຫຼື ລົບລ້າງກົດໝາຍ.
3. ພິຈາລະນາຮັບຮອງເອົາການກໍານົດ, ການປ່ຽນແປງ ຫຼື ລົບລ້າງພາສີ ແລະສ່ວຍສາອາກອນ.
4. ພິຈາລະນາ, ຮັບຮອງເອົາແຜນຢຸດທະສາດແຫ່ງການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແລະແຜນ ງົບປະມານແຫ່ງລັດ.
5. ເລືອກຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງປະທານ, ຮອງປະທານ ແລະກໍາມະການຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ.
6. ເລືອກຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງປະທານປະເທດ ແລະຮອງປະທານປະເທດຕາມການສະເໜີຂອງຄະນະ ປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ.
7. ພິຈາລະນາ, ຮັບຮອງເອົາການສະເໜີແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງນາຍົກລັດຖະມົນຕີຕາມການສະ ເໜີຂອງປະທານປະເທດ, ພິຈາລະນາ, ຮັບຮອງເອົາໂຄງປະກອບກົງຈັກຂອງລັດຖະບານ, ການແຕ່ງຕັ້ງ, ການຍົກຍ້າຍ ຫຼືການປົດຕໍາແໜ່ງສະມາຊິກລັດຖະບານ ຕາມການສະເໜີຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.
8. ເລືອກຕັ້ງ ຫຼື ປົດຕໍາແໜ່ງປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດ ແລະໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດຕາມ ການສະເໜີຂອງປະທານປະເທດ.
9. ຕົກລົງສ້າງຕັ້ງ ຫຼືຍຸບເລີກກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ແຂວງ ແລະນະຄອນ,ຕົກລົງເຂດ ແດນຂອງແຂວງ ແລະນະຄອນ ຕາມການສະເໜີຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.
10. ຕົກລົງໃຫ້ນິລະໂທດກໍາ.
11. ຕົກລົງໃຫ້ສັດຕະຍາບັນ ຫຼື ລົບລ້າງສົນທິສັນຍາ,ສັນຍາທີ່ໄດ້ເຊັນກັບຕ່າງປະເທດຕາມກົດ ໝາຍ.
12. ຕົກລົງບັນຫາສົງຄາມ ຫຼືສັນຕິພາບ.
13. ຕິດຕາມກວດກາການເຄົາລົບ ແລະປະຕິບັດລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍ.
14. ປະຕິບັດສິດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 54(ໃໝ່). ສະພາແຫ່ງຊາດ ແຕ່ລະຊຸດມີອາຍຸການຫ້າປີ.
ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນພົນລະເມືອງລາວເປັນຜູ້ເລືອກຕັ້ງຕາມລະບຽບການທີ່ໄດ້ກໍາ ນົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
- ການເລືອກຕັ້ງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດໃໝ່ ຕ້ອງໃຫ້ແລ້ວຢ່າງຊ້າຫົກສິບວັນ ກ່ອນສະ ພາແຫ່ງຊາດຊຸດເກົ່າຈະໝົດອາຍຸການ.
- ໃນກໍລະນີທີ່ເກີດສົງຄາມ ຫຼືດ້ວຍສາຍເຫດອື່ນ ຊຶ່ງກໍໍ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃຫ້ແກ່ການເລືອກຕັ້ງນັ້ນ ສະພາແຫ່ງຊາດອາດຈະຕໍ່ອາຍຸການຂອງຕົນກໍໄດ້ ແຕ່ຕ້ອງດໍາເນີນການເລືອກຕັ້ງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງ ຊາດຊຸດໃໝ່ ຢ່າງຊ້າບໍ່ໃຫ້ເກີນຫົກເດືອນ ພາຍຫຼັງສະພາບການໄດ້ກັບຄືນສູ່ປົກກະຕິ.
- ໃນກໍລະນີທີ່ມີຄວາມຈໍາເປັນ ສະພາແຫ່ງຊາດຈະດໍາເນີນການເລືອກຕັ້ງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ກ່ອນການໝົດອາຍຸການຂອງຕົົນກໍໄດ້ແຕ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນດີ ຢ່າງໜ້ອຍສອງສ່ວນສາມຂອງຈໍານວນສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ.
ມາດຕາ 55. ສະພາແຫ່ງຊາດເລືອກຕັ້ງຄະນະປະຈໍາຂອງຕົນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍປະທານ, ຮອງປະທານ ແລະກໍາມະການຈໍານວນໜຶ່ງ.
ປະທານ ແລະຮອງປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ເປັນທັງປະທານ ແລະຮອງປະທານຄະນະປະ ຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ.
ມາດຕາ 56(ໃໝ່). ຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນອົງການປະຈໍາການຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ປະຕິບັດໜ້າທີ່ແທນສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນເວລາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ໄດ້ເປີດ ກອງປະຊຸມ.
ຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ດັ່ງນີ້:
- ກະກຽມກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະຮັບປະກັນໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດ ປະຕິບັດແຜນ ການທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້.
- ຕີຄວາມໝາຍ ແລະອະທິບາຍລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍຕ່າງໆ.
- ຕິດຕາມກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການບໍລິຫານ, ສານປະຊາຊົນ ແລະອົງການ ໄອຍະການປະຊາຊົນ ໃນເວລາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ໄດ້ເປີດກອງປະຊຸມ.
- ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫຼື ປົດຕໍາແໜ່ງຜູ້ພິພາກສາຂອງສານປະຊາຊົນທຸກຂັ້ນ ແລະຜູ້ພິພາກສາຂອງສານທະຫານ.
- ຮຽກໂຮມກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດ.
- ປະຕິບັດສິດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 57. ສະພາແຫ່ງຊາດເປີດກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນປີລະສອງເທື່ອ ໂດຍແມ່ນຄະນະປະ ຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດເປັນຜູ້ຮຽກໂຮມ.ຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ ອາດຈະຮຽກໂຮມກອງປະຊຸມສະໄໝວິສາມັນກໍໄດ້ ຖ້າຫາກເຫັນວ່າມີຄວາມຈໍາເປັນ.
ມາດຕາ 58. ກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດຈະດໍາເນີນໄດ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອຫາກມີສະມາຊິກສະພາແຫ່ງ ຊາດເຂົ້າ ຮ່ວມຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຈໍານວນສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດທັງໝົດ .
ມະຕິຂອງກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດ ຈະມີຄຸນຄ່າໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອໄດ້ຮັບຄະແນນສຽງຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງ ຂອງຈໍານວນສະມາຊິກທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ ເວັ້ນເສຍແຕ່ກໍລະນີທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນມາດຕາ 54, 66 ແລະມາດຕາ 97 ຂອງລັດຖະທໍາມະນູນ.
ມາດຕາ 59 (ໃໝ່). ອົງການຈັດຕັ້ງ ແລະບຸກຄົນທີ່ມີສິດສະເໜີສ້າງຮ່າງກົດໝາຍມີດັ່ງນີ້:
1. ປະທານປະເທດ.
2. ຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ.
3. ລັດຖະບານ.
4. ສານປະຊາຊົນສູງສຸດ.
5. ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ.
6. ແນວລາວສ້າງຊາດ ແລະອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນຂັ້ນສູນກາງ.
ມາດຕາ 60. ກົດໝາຍທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ຮັບຮອງເອົາແລ້ວນັ້ນ ຕ້ອງໄດ້ປະກາດໃຊ້ໂດຍປະ ທານປະເທດ ຢ່າງຊ້າບໍ່ໃຫ້ເກີນສາມສິບວັນ ນັບແຕ່ວັນໄດ້ຮັບຮອງເປັນຕົ້ນໄປ. ໃນໄລຍະເວລາດັ່ງກ່າວນັ້ນ ປະທານປະເທດມີສິດສະເໜີໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດພິຈາລະນາຄືນໃໝ່. ກົດໝາຍທີ່ໄດ້ນໍາອອກພິຈາລະນາຄືນໃໝ່ນັ້ນ ຖ້າວ່າສະພາແຫ່ງຊາດຫາກຍັງຕົກລົງຢັ້ງຢືນເອົາຕາມເດີມແລ້ວ ປະ ທານປະເທດກໍຕ້ອງປະກາດໃຊ້ພາຍໃນກໍານົດສິບຫ້າວັນ.
ມາດຕາ 61. ບັນດາບັນຫາທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງຊາຕາກໍາຂອງປະເທດຊາດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດອັນໃຫຍ່ ຫຼວງຂອງປະຊາຊົນ ຕ້ອງຜ່ານສະພາແຫ່ງຊາດ ຫຼືຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນເວລາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ໄດ້ ເປີດກອງປະຊຸມ.
ມາດຕາ 62(ໃໝ່). ສະພາແຫ່ງຊາດສ້າງຕັ້ງບັນດາກໍາມາທິການຂອງຕົນ ຊຶ່ງມີໜ້າທີ່ພິຈາລະນາຮ່າງກົດໝາຍ ແລະຮ່າງລັດຖະບັນຍັດ ແລ້ວນໍາສະເໜີຕໍ່ຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະປະ ທານປະເທດ ພ້ອມທັງຊ່ວຍສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດປະຕິບັດສິດກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງ ອົງການບໍລິຫານ, ສານປະຊາຊົນ ແລະອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນ.
ມາດຕາ 63(ໃໝ່). ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດມີສິດຊັກຖາມນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຫຼືສະມາຊິກລັດ ຖະບານ, ປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດ ແລະໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ. ບຸກຄົນທີ່ຖືກຊັກຖາມນັ້ນ ຕ້ອງຊີ້ແຈງຕໍ່ກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດດ້ວຍວາຈາ ຫຼືເປັນລາຍລັກອັກສອນ.
ມາດຕາ 64. ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ຈະບໍ່ຖືກດໍາເນີນຄະດີ ຫຼືກັກຂັງ ຖ້າຫາກບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມ ເຫັນດີຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຫຼືຂອງຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນເວລາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ໄດ້ເປີດກອງປະຊຸມ.
ໃນກໍລະນີທີ່ມີການກະທໍາຜິດເຊິ່ງໜ້າ ຫຼືຮີບດ່ວນນັ້ນ ອົງການທີ່ກັກຂັງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ຕ້ອງລາຍງານທັນທີໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດ ຫຼືຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດໃນເວລາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ໄດ້ເປີ ດ ກອງປະຊຸມເພື່ອພິຈາລະນາຕົກລົງ. ການສືບສວນ-ສອບສວນບໍ່ເປັນສາຍເຫດພາໃຫ້ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງ ຊາດທີ່ຖືກດໍາເນີນຄະດີນັ້ນ ຂາດປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດ.
ໝວດທີ VI ປະທານປະເທດມາດຕາ 65. ປະທານປະເທດ ເປັນປະມຸກລັດແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະ ຊາຊົນລາວ, ເປັນຜູ້ຕາງໜ້າໃຫ້ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າທັງຢູ່ພາຍໃນ ແລະຕ່າງປະ ເທດ.
ມາດຕາ 66(ໃໝ່). ປະທານປະເທດ ແມ່ນສະພາແຫ່ງຊາດ ເປັນຜູ້ເລືອກຕັ້ງໂດຍໄດ້ຮັບ ຄະແນນສຽງຢ່າງໜ້ອຍສອງສ່ວນສາມ ຂອງຈໍານວນສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດທີ່ເຂົ້າ ຮ່ວມກອງປະຊຸມ.
ປະທານປະເທດມີອາຍຸການເທົ່າກັບອາຍຸການຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ.
ມາດຕາ 67(ໃໝ່). ປະທານປະເທດ ມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ດັ່ງນີ້:
1. ປະກາດໃຊ້ລັດຖະທໍາມະນູນແລະກົດໝາຍທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ຕົກລົງຮັບຮອງເອົາແລ້ວ.
2. ອອກລັດຖະບັນຍັດ ແລະລັດຖະດໍາລັດ.
3. ສະເໜີການແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງນາຍົກລັດຖະມົນຕີຕໍ່ສະພາແຫ່ງຊາດ ເພື່ອພິຈາ ລະນາຕົກລົງ.
4. ແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງສະມາ ຊິກລັດຖະບານ ພາຍຫຼັງທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ຮັບຮອງເອົາແລ້ວ.
5. ແຕ່ງຕັ້ງຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງຮອງປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດຕາມການສະ ເໜີຂອງປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດ, ແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງຮອງໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ ຕາມການສະ ເໜີຂອງໄອຍະການ ປະຊາຊົນສູງສຸດ.
6. ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງເຈົ້າແຂວງ, ເຈົ້າຄອງນະຄອນ ຕາມການສະເໜີ ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.
7. ເປັນແມ່ທັບກໍາລັງປະກອບອາວຸດປະຊາຊົນ.
8. ຕົກລົງເລື່ອນຊັ້ນ ຫຼືປົດຊັ້ນນາຍພົນຢູ່ໃນກໍາລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ຕາມການສະເໜີຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.
9. ຮຽກໂຮມ ແລະເປັນປະທານກອງປະຊຸມພິເສດຂອງລັດຖະບານ.
10. ຕົກລົງປະດັບຫຼຽນຄໍາແຫ່ງຊາດ, ຫຼຽນກຽດຕິຄຸນ, ຫຼຽນໄຊ ແລະນາມມະຍົດສູງສຸດ ແຫ່ງລັດ.
11. ຕົກລົງການໃຫ້ອະໄພຍະໂທດ.
12. ຕົກລົງການລະດົມພົນທົ່ວໄປ ຫຼືເປັນພາກສ່ວນ, ຕົກລົງພາວະສຸກເສີນໃນທົ່ວປະເທດ ຫຼືໃນທ້ອງຖິ່ນໃດໜຶ່ງ.
13. ປະກາດການໃຫ້ສັດຕະຍາບັນ ຫຼືການລົບລ້າງສົນທິສັນຍາ ແລະສັນຍາທີ່ໄດ້ເຊັນ ກັບຕ່າງປະເທດ.
14. ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຕາງໜ້າທີ່ມີອໍານາດເຕັມຂອງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ລາວ ໄປປະຈໍາຢູ່ຕ່າງປະເທດ ຫຼືຮຽກກັບຄືນປະເທດ ຕາມການສະເໜີຂອງນາຍົກລັດ ຖະມົນຕີ, ຮັບຮອງເອົາຜູ້ຕາງໜ້າທີ່ມີອໍານາດເຕັມຂອງຕ່າງປະເທດ ທີ່ມາປະຈໍາຢູ່ສາທາ ລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ.
15. ປະຕິບັດສິດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 68(ໃໝ່). ປະທານປະເທດມີຮອງປະທານປະເທດ ຊຶ່ງແມ່ນສະພາແຫ່ງຊາດ ເປັນຜູ້ເລືອກຕັ້ງ ໂດຍໄດ້ຮັບຄະແນນສຽງຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງ ຂອງຈໍານວນສະມາຊິກ ສະ ພາແຫ່ງຊາດ ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ.
ຮອງປະທານປະເທດ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕາມການມອບໝາຍ ຂອງປະທານປະເທດ ແລະຕາງໜ້າໃຫ້ປະທານປະເທດໃນເວລາປະທານປະເທດຕິດຂັດ.
ໝວດທີ VII ລັດຖະບານມາດຕາ 69. ລັດຖະບານ ແມ່ນອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ.
ລັດຖະບານ ຄຸ້ມຄອງຢ່າງເປັນເອກະພາບການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງລັດໃນທຸກດ້ານ: ການເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ, ປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະການຕ່າງປະເທດ.
ມາດຕາ 70 (ໃໝ່). ລັດຖະບານມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ດັ່ງນີ້:
1. ປະຕິບັດລັດຖະທໍາມະນູນ, ກົດໝາຍ ແລະມະຕິຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ລັດຖະບັນຍັດ ແລະລັດຖະດໍາລັດຂອງປະທານປະເທດ.
2. ສະເໜີຮ່າງກົດໝາຍ ແລະຮ່າງລັດຖະບັນຍັດຕໍ່ສະພາແຫ່ງຊາດ, ຮ່າງລັດຖະດໍາລັດຕໍ່ປະທານປະເທດ.
3. ກໍານົດແຜນຢຸດທະສາດ, ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະແຜນງົບປະມານແຫ່ງລັດປະຈໍາປີ ແລ້ວນໍາສະເໜີໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດພິຈາລະນາ ແລະຮັບຮອງເອົາ.
4. ລາຍງານການເຄື່ອນໄຫວວຽກງານຂອງຕົນຕໍ່ສະພາແຫ່ງຊາດ, ຕໍ່ຄະນະປະຈໍາສະພາ ແຫ່ງຊາດ (ໃນເວລາທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ໄດ້ເປີດກອງປະຊຸມ) ແລະລາຍງານຕໍ່ປະທານ ປະເທດ.
5. ອອກດໍາລັດ, ມະຕິຕົກລົງ ກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງລັດ, ຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ວິທະຍາສາດ, ເຕັກນິກ, ເຕັກໂນໂລຢີ, ຊັບພະຍາກອນແຫ່ງຊາດ, ສິ່ງແວດລ້ອມ, ການປ້ອງກັນຊາດ -ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະການຕ່າງປະເທດ.
6. ຈັດຕັ້ງ, ຊີ້ນໍາ ແລະກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາຂະແໜງການ ແລະອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ.
7. ຈັດຕັ້ງ ແລະກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງກໍາລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ.
8. ຊັນສົນທິສັນຍາ, ສັນຍາກັບຕ່າງປະເທດ ແລະຊີ້ນໍາການປະຕິບັດສົນທິສັນຍາ ແລະສັນຍາທີ່ໄດ້ເຊັນແລ້ວ.
9. ງົດການປະຕິບັດ, ລົບລ້າງ ຫຼືຍົກເລີກຂໍ້ຕົກລົງ, ຄໍາສັ່ງຂອງກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າ ກະຊວງ, ອົງການທີ່ຂຶ້ນກັບລັດຖະບານ ແລະອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນທີ່ຂັດກັບລະບຽບກົດໝາຍ.
10. ປະຕິບັດສິດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 71 (ໃໝ່). ລັດຖະບານ ປະກອບດ້ວຍນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ລັດ ຖະມົນຕີ, ຫົວໜ້າອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ.
ລັດຖະບານມີອາຍຸການ ເທົ່າກັບອາຍຸການຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ.
ມາດຕາ 72 (ໃໝ່). ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແມ່ນປະທານປະເທດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງ ພາຍຫຼັງທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ຮັບຮອງເອົາແລ້ວ.
ມາດຕາ 73 (ໃໝ່). ນາຍົກລັດຖະມົນຕີເປັນຫົວໜ້າລັດຖະບານ ແລະຕາງໜ້າໃຫ້ລັດຖະບານ ຊີ້ ນໍາ ແລະອໍານວຍຄວບຄຸມວຽກງານຂອງລັດຖະບານ, ຊີ້ນໍາວຽກງານຂອງກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ທະບວງ ແລະອົງການອື່ນໆ ທີ່ຂຶ້ນກັບລັດຖະບານ, ຊີ້ນໍາວຽກງານຂອງແຂວງ ແລະນະ ຄອນ.
ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງລັດຖະມົນຕີຊ່ວຍວ່າການ, ຮອງ ຫົວໜ້າອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ຫົວໜ້າທະບວງ, ຮອງເຈົ້າແຂວງ, ຮອງເຈົ້າຄອງນະຄອນ, ເລື່ອນ ຊັ້ນ ຫຼືປົດຊັ້ນພັນເອກຂອງກໍາລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະຕໍາແໜ່ງອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ບັນດາຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແລະຮັບຜິດຊອບວຽກ ງານໃດໜຶ່ງ ຕາມການມອບໝາຍຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ. ເມື່ອນາຍົກລັດຖະມົນຕີຕິດຂັດ ແມ່ນ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ ເປັນຜູ້ວ່າການແທນ.
ມາດຕາ 74(ໃໝ່). ລັດຖະບານ ຫຼືສະມາຊິກລັດຖະບານທ່ານໃດທ່ານໜຶ່ງ ອາດຈະຖືກສະ ພາແຫ່ງຊາດພິຈາລະນາ ແລະລົງມະຕິບໍ່ໄວ້ວາງໃຈ ຖ້າວ່າຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ ຫຼືມີຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງສ່ວນສີ່ຂອງຈໍານວນສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດທັງໝົດຫາກສະເໜີບັນ ຫານີ້ຂຶ້ນ.
ໃນໄລຍະເວລາຊາວສີ່ຊົ່ວໂມງ ພາຍຫຼັງທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດ ໄດ້ລົງມະຕິບໍ່ໄວ້ວາງໃຈແລ້ວ ປະທານປະເທດມີສິດສະເໜີໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດພິຈາລະນາຄືນໃໝ່. ການພິຈາລະນາເທື່ອທີສອງຕ້ອງຫ່າງຈາກການພິຈາລະນາເທື່ອທີໜຶ່ງ ສີ່ສິບແປດຊົ່ວໂມງ. ຖ້າວ່າການລົງມະຕິເທື່ອໃໝ່ຫາກບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈອີກແລ້ ວ ລັດຖະບານ ຫຼືສະມາຊິກລັດຖະບານທ່ານນັ້ນຕ້ອງລາອອກ.
ໝວດທີ VIII ການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນມາດຕາ 75 (ໃໝ່). ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແບ່ງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ອອກເປັນສາມຂັ້ນຄື: ຂັ້ນແຂວງ, ຂັ້ນເມືອງ ແລະຂັ້ນບ້ານ.
ຂັ້ນແຂວງ ມີແຂວງ ແລະນະຄອນ.
ຂັ້ນເມືອງ ມີເມືອງ ແລະເທດສະບານ.
ຂັ້ນບ້ານ ມີບ້ານ.
ແຂວງ ມີເຈົ້າແຂວງ, ນະຄອນ ມີເຈົ້າຄອງນະຄອນ, ເມືອງ ມີເຈົ້າເມືອງ, ເທດສະບານ ມີຫົວໜ້າເທດສະບານ, ບ້ານ ມີນາຍບ້ານ.
ເຈົ້າແຂວງ ມີຮອງເຈົ້າແຂວງ, ເຈົ້າຄອງນະຄອນ ມີຮອງເຈົ້າຄອງນະຄອນ, ເຈົ້າເມືອງມີ ຮອງເຈົ້າເມືອງ, ຫົວໜ້າ ເທດສະບານ ມີຮອງຫົວໜ້າເທດສະບານ, ນາຍບ້ານ ມີຮອງນາຍບ້ານ ເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກ.
ໃນກໍລະນີທີ່ຈໍາເປັນອາດຈະສ້າງຕັ້ງເຂດພິເສດຂຶ້ນ ຕາມການຕົກລົງຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ.ເຂດພິເສດມີຖານະ ທຽບເທົ່າກັບແຂວງ.
ມາດຕາ 76(ໃໝ່). ເຈົ້າແຂວງ, ເຈົ້າຄອງນະຄອນ, ເຈົ້າເມືອງມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ລວມດັ່ງນີ້:
1. ຮັບປະກັນການປະຕິບັດລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະກົດໝາຍ, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດທຸກມະຕິຄໍາສັ່ງ ທີ່ຂັ້ນເທິງວາງອອກຢ່າງ ເຂັ້ມງວດ.
2. ຊີ້ນໍາ ແລະກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງທຸກຂະແໜງການ, ທຸກຂັ້ນ ທີ່ຂຶ້ນກັບຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງ ຕົນ.
3. ງົດການປະຕິບັດ, ລົບລ້າງ ຫຼືຍົກເລີກຂໍ້ຕົກລົງຂອງທຸກຂະແໜງການ ທີ່ຢູ່ຂັ້ນຂອງຕົນ ຫຼືຂັ້ນລຸ່ມ ທີ່ຂັດກັບລະ ບຽບກົດໝາຍ.
4. ຄຸ້ມຄອງພົນລະເມືອງ, ພິຈາລະນາ ແລະແກ້ໄຂຄໍາຮ້ອງທຸກ ແລະຄໍາສະເໜີຂອງປະຊາຊົນ ຢູ່ໃນຂອບເຂດ ສິດອໍານາດຂອງຕົນ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
5. ປະຕິບັດສິດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 77(ໃໝ່). ຫົວໜ້າເທດສະບານມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ໃນການວາງແຜນການ, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະຄຸ້ມຄອງການ ພັດທະນາຕົວເມືອງ, ບໍລິການສາທາລະນະໃຫ້ທົ່ວເຖິງ, ມີຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ, ສະອາດ ແລະສວຍງາມໃນ ຂອບເຂດຕົວເມືອງ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນຜັງເມືອງ, ປະຕິບັດສິດ ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນລະບຽບ ກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 78. ນາຍບ້ານມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລະບຽບກົດໝາຍ ແລະມະຕິຄໍາສັ່ງຂອງລັດ, ປົກປັກຮັກ ສາຄວາມສະຫງົບ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງບ້ານ ແລະພັດທະນາບ້ານໃຫ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ ໃນທຸກດ້ານ.
ໝວດທີ IX ສານປະຊາຊົນ ແລະອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນມາດຕາ 79 (ໃໝ່). ສານປະຊາຊົນແມ່ນອົງການພິພາກສາຂອງລັດ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍ:
ສານປະຊາຊົນສູງສຸດ.
ສານອຸທອນ.
ສານປະຊາຊົນແຂວງ, ນະຄອນ.
ສານປະຊາຊົນເມືອງ.
ສານທະຫານ.
ໃນກໍລະນີທີ່ຈໍາເປັນ ອາດຈະສ້າງຕັ້ງສານສະເພາະ ຕາມຂະແໜງການຂຶ້ນກໍໄດ້ ໂດຍການ ຕົກລົງຂອງຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດ.
ມາດຕາ 80(ໃໝ່). ສານປະຊາຊົນສູງສຸດ ແມ່ນອົງການພິພາກສາສູງສຸດຂອງລັດ.
ສານປະຊາຊົນສູງສຸດ ຄຸ້ມຄອງດ້ານບໍລິຫານຕໍ່ສານປະຊາຊົນທຸກຂັ້ນ, ສານທະຫານ ແລະ ກວດກາຄໍາຕັດສິນຂອງສານດັ່ງກ່າວ.
ມາດຕາ 81(ໃໝ່). ຮອງປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດ ແມ່ນປະທານປະເທດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼື ປົດຕໍາແໜ່ງ ຕາມການສະເໜີຂອງປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດ.
ບັນດາຜູ້ພິພາກສາຂອງສານປະຊາຊົນສູງສຸດ, ປະທານ, ຮອງປະທານ, ບັນດາຜູ້ພິພາກສາຂອງສານອຸທອນ, ປະທານ, ຮອງປະທານ ແລະບັນດາຜູ້ພິພາກສາຂອງສານປະຊາຊົນແຂວງ, ນະຄອນ, ເມືອງ, ຫົວໜ້າ, ຮອງຫົວໜ້າ ແລະບັນດາຜູ້ພິພາກສາຂອງສານທະຫານ ແມ່ນຄະນະປະຈໍາສະພາແຫ່ງຊາດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງຕາມການສະເໜີຂອງປະທານສານປະຊາຊົນສູງສຸດ.
ມາດຕາ 82. ສານປະຊາຊົນພິຈາລະນາຕັດສິນເປັນໝູ່ຄະນະ. ໃນເວລາພິຈາລະນາຕັດສິນ ຜູ້ພິ ພາກສາຕ້ອງເປັນເອກະລາດ ແລະມີແຕ່ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍເທົ່ານັ້ນ.
ມາດຕາ 83. ການໄຕ່ສວນຄະດີໃນທີ່ປະຊຸມສານ ຕ້ອງດໍາເນີນຢ່າງເປີດເຜີຍ ເວັ້ນເສຍແຕ່ກໍລະນີທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ. ຜູ້ຖືກຫາມີສິດຕໍ່ສູ້ຄະດີທີ່ຕົນຖືກກ່າວຟ້ອງ, ທະນາຍຄວາມມີສິດຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍແກ່ຜູ້ຖືກກ່າວຟ້ອງ.
ມາດຕາ 84. ຜູ້ຕາງໜ້າບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ ມີສິດເຂົ້າຮ່ວມໃນການດໍາເນີນຄະດີຢູ່ສານ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ.
ມາດຕາ 85(ໃໝ່). ຄໍາຕັດສິນຂອງສານປະຊາຊົນທີ່ໃຊ້ໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດແລ້ວນັ້ນ ທຸກອົງການຈັດ ຕັ້ງພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງລັດ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ ແລະພົນລະເມືອງທຸກຄົນ ຕ້ອງເຄົາລົບ, ບຸກຄົນ ແລະອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງ ຕ້ອງປະຕິ ບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ.
ມາດຕາ 86(ໃໝ່). ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນ ແມ່ນອົງການຕິດຕາມກວດກາການປະຕິບັດກົດ ໝາຍ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍ:
ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ.
ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນຂັ້ນອຸທອນ.
ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນແຂວງ, ນະຄອນ.
ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນເມືອງ.
ອົງການໄອຍະການທະຫານ.
ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນມີສິດ ແລະໜ້າທີ່ດັ່ງນີ້:
ຕິດຕາມກວດກາການເຄົາລົບລະບຽບກົດໝາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະເປັນເອກະພາບຢູ່ໃນ ທຸກກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ອົງການທີ່ຂຶ້ນກັບລັດຖະບານ, ແນວລາວສ້າງ ຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ, ວິສາ ຫະກິດ, ລັດຖະກອນ ແລະພົນລະເມືອງ.ປະຕິບັດສິດກ່າວຟ້ອງ.
ມາດຕາ 87(ໃໝ່). ໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ ຊີ້ນໍາການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການໄອຍະການປະ ຊາຊົນທຸກຂັ້ນ.
ຮອງໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດແມ່ນປະທານປະເທດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼື ປົດຕໍາແໜ່ງຕາມການສະເໜີຂອງໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ.
ໄອຍະການປະຊາຊົນ ແລະຮອງໄອຍະການປະຊາຊົນຂັ້ນອຸທອນ, ແຂວງ, ນະຄອນ, ເມືອງ, ໄອຍະການທະຫານ ແມ່ນໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດ ເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫຼືປົດຕໍາແໜ່ງ.
ມາດຕາ 88(ໃໝ່). ໃນເວລາປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນນັ້ນ ໄອຍະການປະຊາຊົນມີແຕ່ປະຕິບັດຕາມ ກົດໝາຍ ແລະຄໍາສັ່ງຂອງໄອຍະການປະຊາຊົນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ.
ໝວດທີ X ພາສາ, ອັກສອນ, ເຄື່ອງໝາຍຊາດ, ທຸງຊາດ, ເພັງຊາດ, ວັນຊາດ, ສະກຸນເງິນ ແລະນະຄອນຫລວງມາດຕາ 89. ພາສາ ແລະອັກສອນລາວເປັນພາສາ ແລະອັກສອນທີ່ໃຊ້ເປັນທາງການ.
ມາດຕາ 90. ເຄື່ອງໝາຍຊາດຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ເປັນຮູບວົງມົນ ດ້ານລຸ່ມມີຮູບເຄິ່ງກົງຈັກເປັນແຂ້ວ ແລະໂບສີແດງຂຽນອັກສອນ " ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິ ປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ", ສອງຂ້າງອ້ອມດ້ວຍຮວງເຂົ້າສຸກເປັນຮູບເຟື້ອງພະຈັນ ແລະໂບສີແດງຂຽນອັກສອນ " ສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ປະຊາທິປະໄຕ, ເອກະພາບ, ວັດທະນະຖາວອນ ", ລະຫວ່າງກາງ ຂອງສອງປາຍຮວງເຂົ້າມີຮູບທາດຫຼວງ, ຢູ່ກາງຮູບວົງມົນມີຫົນທາງ, ທົ່ງນາ, ປ່າໄມ້ ແລະເຂື່ອນໄຟຟ້ານໍ້າຕົກ.
ມາດຕາ 91. ທຸງຊາດຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນທຸງພື້ນສີຄາມ, ແຂບສີແດງ ແລະວົງເດືອນສີຂາວຢູ່ເຄິ່ງກາງຂອງທຸງຊາດ. ລວງກວ້າງຂອງທຸງເທົ່າກັບສອງສ່ວນ ສາມຂອງລວງຍາວ, ລວງກວ້າງຂອງແຂບສີແດງແຕ່ລະເບື້ອງເທົ່າກັບເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງລວງ ກວ້າງແຂບສີຄາມ ແລະວົງເດືອນສີຂາວ ກວ້າງເທົ່າກັບສີ່ສ່ວນຫ້າຂອງລວງກວ້າງແຂບສີຄາມ.
ມາດຕາ 92. ເພງຊາດຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນເພງທີ່ມີຊື່ວ່າ " ຊາດລາວ ".
ມາດຕາ 93(ໃໝ່). ວັນຊາດຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນວັນສະ ຖາປະນາ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຄື: ວັນທີ 2 ເດືອນ ທັນວາ ປີ 1975.
ມາດຕາ 94(ໃໝ່). ສະກຸນເງິນຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນເງິນກີບ.
ມາດຕາ 95. ນະຄອນຫຼວງຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນນະ ຄອນຫຼວງວຽງຈັນ.
ໝວດທີ XI ບົດບັນຍັດສຸດທ້າຍມາດຕາ 96(ໃໝ່). ລັດຖະທໍາມະນູນ ຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແມ່ນກົດໝາຍພື້ນຖານຂອງຊາດ. ທຸກກົດໝາຍຕ້ອງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບລັດຖະທໍາມະນູນ.
ມາດຕາ 97. ມີແຕ່ກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດ ແຫ່ງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງມີສິດປ່ຽນແປງລັດຖະທໍາມະນູນ. ໃນການປ່ຽນແປງລັດຖະທໍາມະນູນຕ້ອງມີສະມາຊິກສະພາແຫ່ງ ຊາດ ຢ່າງໜ້ອຍສອງສ່ວນສາມຂອງຈໍານວນສະມາຊິກທັງໝົດ ເປັນຜູ້ລົງຄະແນນສຽງເຫັນດີ.
ມາດຕາ 98(ໃໝ່). ລັດຖະທໍາມະນູນສະບັບນີ້ ມີຜົນສັກສິດນັບແຕ່ວັນປະທານປະເທດແຫ່ງ ສາທາລະນະ ລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ອອກລັດຖະດໍາລັດປະກາດໃຊ້ເປັນຕົ້ນໄປ.


text:
ງານວາງສະແດງສິນຄ້າລາວ-ຫວຽດນາມ ຄັ້ງທີ 9 ປະຈຳປີ 2016 ໄດ້ເປີດຢ່າງເປັນທາງການ ໃນວັນທີ 7-11 ກໍລະກົດ 2016 ໂດຍການໃຫ້ກຽດເປັນປະທານເປີດຮ່ວມຂອງ ທ່ານ ສົມຈິດ ອິນທະມິດ ຮອງລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະການຄ້າ ລາວ ແລະ ທ່ານ ຫງວຽນເກີມຕູ ຮອງລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ຫວຽດນາມ ນອກນີ້ຍັງມີຕ່າງໜ້າຈາກພາກລັດ, ເອກະຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງ, ທຸຕານຸທູດ ແລະ ຊື່ມວນຊົນເຂົ້າຮ່ວມໃນພິທີເປີດ.
ທ່ານ ສົມຈິດ ອິນທະມິດ ຮອງລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະການຄ້າ ລາວ
ທ່ານ ສົມຈິດ ອິນທະມິດ ຮອງລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະການຄ້າ ລາວ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນທ່າມ ກາງທີ່ທົ່ວພັກ, ທົ່ວກອງທັບ, ທົ່ວປວງຊົນລາວທົ່ວປະເທດ ກຳລັງຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຜົນສຳເລັດຂອງກອງປະຊຸມໃຫ່ຍ ຂອງພັກທົ່ວປະເທດ ຄັ້ງທີ X ກໍ່ຄືການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດສັງຄົມ 05 ປີ ຄັ້ງທີ XIII ພ້ອມກັນນັ້ນກຳລັງກະກຽມເປັນເຈົ້າພາບກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ທີ່ຈະໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນທ້າຍປີ 2016 ທີ່ຈະມາເຖິງນີ້ ທາງພາກລັດຈະເປັນຄູ່ພັດທະນາທີ່ດີຮ່ວມກັບຜູ້ປະກອນການ ເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ເພື່ອກະຕຸ້ນເສດຖະກິດຂອງຊາດ. ໃນນັ້ນ ຈະສຸມໃສ່ການສົ່ງເສີມຜູ້ປະກອບການໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ ໃນຍຸກເຊືອມໂຍງເຂົ້າເປັນສະມາຄົມອາຊຽນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງຮຽກຮ້ອງມາຍັງທຸກພາກສ່ວນ, ພາກລັດ, ພາກເອກະຊົນ ປະເທດອາຊຽນຍົກສູງຄວາມສາມາຄີຊ່ວຍ ສປປ ລາວ ໃຫ້ສາມາດຈັດກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນໄດ້ປະສົບຜົນສຳ ເລັດຕາມລະດັບຄາດໝາຍ.
ຕະຫຼອດໄລຍະຜ່ານມາເວົ້າລວມແມ່ນການພົວພັນສອງລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ກັບ ສສ ຫວຽດນາມ ເວົ້າລວມກໍຄືສອງກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ກັບ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ສສ ຫວຽດນາມ ສອງລັດຖະບານໄດ້ລົງນາມສັນຍາຮ່ວມມືທະວີພາຄີໄລຍະປີ 2016-2020 ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງຮ່ວມມືທະວິ ພາຄີ ປະຈຳປີ 2016 ຊຶ່ງໃນນັ້ນ ລັດຖະບານຂອງສອງປະເທດໄດ້ມອບໃຫ້ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ສປປ ລາວ ແລະ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ສສ ຫວຽດນາມ ຊອກຫາບັນດາມາດຕະການຫຼາຍຢ່າງເພື່ອກະຕຸ້ນໃຫ້ ການພັດທະນາການຄ້າຂອງ 2 ປະເທດມີທ່າຂະຫຍາຍຕົວ. ສ່ວນຕົວເລກການລົງທຶນຂອງທຸລະກິດຫວຽດນາມ ລົງທຶນຢູ່ ສປປ ລາວ ໃນປີ 2016 ລວມມູນຄ່າ 5,3 ຕື້ໂດລາ, ເພີ່ມຂື້ນ 30%, ປະເພດການລົງທຶນສ່ວນໃຫ່ຍແມ່ນ: ພະລັງງານ, ບໍ່ແຮ່, ກະສິກຳ ແລະ ທະນາຄານ ລວມທັງໝົດ 350 ບໍລິສັດ.
ສະນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຄາດໝາຍສູ້ຊົນຂອງສອງປະເທດໄດ້ກຳນົດໃວ້ໃນປີ 2020 ຊຶ່ງຂະແໜ່ງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ທັງສອງກະຊວງພວກເຮົາໄດ້ພ້ອມຕໍ່ສູ້ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຄາດໝາຍດັ່ງກ່າວໂດຍສະເພາະໄດ້ສຸມໃສ່ການສົ່ງເສີມການຄ້າເປັນຕົ້ນ: ການລົງນາມສັນຍາການຄ້າສອງຝ່າຍລະຫວ່າງ ລາວ-ຫວຽມນາມ ແລະ ສັນຍາຊາຍແດນ ລະຫວ່າງ ລາວ-ຫວຽດນາມ ເພື່ອສົ່ງເສີມການຄ້າດ້ວຍການຫລຸດອັດຕາພາສີພິເສດຕໍ່ກັບສິນຄ້າທີ່ມີແຫຼ່ງກຳເນີດຈາກສອງປະເທດ, ວາງມາດຕະການເພື່ອເພີ້ມມູນຄ່າການຄ້າ ລາວ-ຫວຽດນາມ ທີ່ຈັດຂື້ນທຸກປີກໍ່ແມ່ນໜຶ່ງໃນການສົ່ງເສີມການຄ້າເພື່ອກະຕຸ້ນເສດຖະກິດ, ຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືທາງດ້ານການຄ້າ ແລະ ການລົງທຶນຢ່າງຕໍ່ເນື່ຶອງ. ສຳລັບງານວາງສະແດງໃນປີນີ້ມີຫ້ອງວາງສະແດງທັງໝົດ 400 ຫ້ອງ, ມີຫຼາຍກວ່າ 200 ບໍລິສັດເຂົ້າຮ່ວມໃນນັ້ນທຸລະກິດຈາກ ສສ ຫວຽດນາມ 98 ບໍລິສັດເຂົ້າຮ່ວມ.
ຄະນະປະທານຜູ້ມີກຽດຈາກທັງຝ່າຍ ສປປ ລາວ ແລະ ສສ ຫວຽດນາມ ເປີດພິທີຢ່າງເປັນທາງການ
ຄະນະປະທານ ສປປ ລາວ ແລະ ສສ ຫວຽດນາມ ພ້ອມຄະນະຢ້ຽມຊົມຮ້ານວາງສະແດງສິນຄ້າ


text:
ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ເປັນປະທານກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 28
ຕອນບ່າຍຂອງວັນທີ 6 ກັນຍາ 2016 ທີ່ຫໍປະຊຸມແຫ່ງຊາດ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ເປັນປະທານກອງປະຊຸມສຸຍອດອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 28 ໂດຍມີບັນດາປະມຸກລັດ, ຫົວໜ້າລັດຖະບານບັນດາປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນ, ເລຂາທິການໃຫຍ່ອາຊຽນ ເຂົ້າຮ່ວມ
ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 28 ເປັນກອງປະຊຸມສຸດຍອດຄັ້ງທຳອິດ ພາຍຫຼັງປະກາດສ້າງຕັ້ງປະຊາຄົມອາຊຽນ ໃນທ້າຍປີ 2015 ແລະ ເປັນກອງປະຊຸມສຳລັບບັນດາຜູ້ນຳອາຊຽນ ໄດ້ປຶກສາຫາລື ແລະ ກຳນົດທິດທາງສຳລັບການຮ່ວມມືອາຊຽນໃນຕໍ່ໜ້າ ໂດຍສະເພາະການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ວິໄສທັດປະຊາຄົມອາຊຽນ 2025 ແລະ ບັນດາແຜນແມ່ບົດ ສຳລັບ 3 ເສົາຄ້ຳປະຊາຄົມອາຊຽນ ແນ່ໃສ່ຮັດແໜ້ນປະຊາຄົມອາຊຽນໃຫ້ເຂັ້ມແຂງໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ.
ໃນໂອກາດນີ້, ຜູ້ນຳອາຊຽນໄດ້ຮັບຮອງເອົາຫຼາຍເອກະສານສຳຄັນ ແນໃສ່ຜັນຂະຫຍາຍບັນດາບູລິມະສິດສຳລັບການເປັນປະທານອາຊຽນ ຂອງ ສປປ ລາວ ໃນປີ 2016 ພາຍໃຕ້ຄຳຂວັນ “ຫັນວິໄສທັດໃຫ້ເປັນຮູບປະທຳ ເພື່ອຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງປະຊາຄົມອາຊຽນ” ຊຶ່ງລວມມີຖະແຫຼ່ງການວຽງຈັນ ວ່າດ້ວຍການຮັບຮອງເອົາແຜນງານສຳລັບຂໍ້ລິເລີ່ມເພື່ອການເຊື່ອມໂຍງ ອາຊຽນ ສະບັບທີ 3; ຖະແຫຼ່ງການວຽງຈັນ ວ່າດ້ວຍການຮັບຮອງເອົາແຜນແມ່ບົດ ສຳລັບການເຊື່ອມຈອດອາຊຽນ 2025 ແລະ ຖະແຫຼ່ງການວຽງຈັນ ວ່າດ້ວຍການຫັນປ່ຽນຈາກລະບົບຈ້າງງານນອກລະບົບ ໄປສູ່ການຈ້າງງານໃນລະບົບ ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການສົ່ງເສີມວຽກທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ເປັນທຳໃນອາຊຽນ; ຖະແຫຼ່ງການວຽງຈັນ ວ່າດ້ວຍການຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມ ການຮ່ວມມືດ້ານມໍລະດົກ ວັດທະນາທຳໃນອາຊຽນ; ການອຳນວຍຄວາມສະດວກທາງດ້ານການຄ້າອາຊຽນ, ການເຂົ້າເຖິງແຫຼ່ງທຶນຂອງທຸລະກິດຈຸລະພາກ, ຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ຂະໜາດກາງ ອາຊຽນ ແລະ ເອກະສານອື່ນໆ.
ໃນໂອກາດນີ້, ຜູ້ນຳອາຊຽນໄດ້ລົງນາມ ໃນຖະແຫຼ່ງການອາຊຽນ ວ່າດ້ວຍອາຊຽນເປັນໜຶ່ງດຽວໃນການຕອບໂຕ້ໄພພິບັດ, ອາຊຽນເປັນໜຶ່ງດຽວໃນການຕອບໂຕ້ໄພພິບັດໃນພາກພື້ນ ແລະ ນອກພາກພື້ນ.


text:
ສານຂອງທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສປປ ລາວເນື່ອງໃນໂອກາດ ວັນເດັກສາກົນ 01 ມີຖຸນາ 2016
- ພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດ ທີ່ຮັກແພງທັງຫຼາຍ.
ໃນທ່າມກາງບັນຍາກາດ ທີ່ທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ, ທົ່ວປວງຊົນລາວທັງຊາດ ພວມຫ້າວຫັນຟົດຟື້ນ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ມະຕິກອງປະຊຸມໃຫ່ຍ ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກ ແລະ ແຜນພັດທະນາ ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງຊາດ5 ປີ ຄັ້ງທີ VIII(2016-2020)ແລະ ຄະນະລັດຖະບາານ ຊຸດທີ 8 ກຳລັງສຸມໃສ່ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແຜນການ 6 ເດືອນ ທ້າຍສົກປີ 2015-2016.ມື້ນີ້ວັນທີ 1 ມິຖຸນາ 2016ເປັນວັນ ວັນເດັກສາກົນ, ຢຸດຕິການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ເດັກ,ທັງເປັນວັນປູກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊາດ ພວກເຮົາພ້ອມກັນສະເຫຼີມສະຫຼອງ ວັນສຳຄັນດັ່ງກ່າວ ເພື່ອທົບທວນຄືນ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ-ລັດເຮົາ ທີ່ມີຕໍ່ເດັກລາວບັນດາເຜົ່າ ແລະ ສົນທິສັນຍາ ສິດທິເດັກ.
ເດັກ ໝາຍເຖີງ ບຸກຄົນທີ່ມີອາຍຸ ຕໍ່າກວ່າ 18 ປີ, ເຊີ່ງເປັນຜູ້ໃຫ່ຍໃນມື້ໜ້າ ແລະ ທັງແມ່ນກຳລັງແຮງງານທີ່ສຳຄັນ ໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງຊາດ, ສະນັ້ນ ພັກ-ລັດຖະບານ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ ໃນການຄຸ້ມຄອງ, ພັດທະນາ ແລະ ສົ່ງເສີມວຽກງານແມ່ແລະເດັກ ໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ ດ້ວຍການສົ່ງເສີມສຸຂະພາບ, ປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງແມ່ ແລະ ເດັກ ຕິດພັນກັບການສຶກສາອົບຮົມ, ພັດທະນາເດັກຢ່າງຮອບດ້ານ ຕາມແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ-ລັດ. ຕໍ່ສົນທິສັນຍາ ວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກ ລັດຖະບານໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ4 ສິດ ພື້ນຖານຂອງເດັກ:
- ສິດທິໃນການຢູ່ລອດໄດ້ສຸມໃສ່ ວຽກສັກຢາກັນພະຍາດ, ວຽກໂພສະນາການ, ວຽກສຸຂະອານາໄມ, ນໍ້າສະອາດ ແລະ ວິດຖ່າຍ ອັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ ອັດຕາການຕາຍຂອງແມ່ ແລະ ເດັກຫຼຸດລົງ
- ສິດທິໃນການພັດທະນາ ດ້ານການສຶກສາ ແລະ ກິລາ ສາມາດບັນລຸໄດ້ເປົ້າໝາຍສະຫັດສະວັດດ້ານການພັດທະນາກ່ຽວກັບອັດຕາການເຂົ້າຮຽນຂອງເດັກ ກວມ 98,7 ເປີເຊັນ,ອັດຕາການຮຽນຂອງເດັກເພີ່ມຂື້ນ
- ສິດທິໃນການປົກປ້ອງເດັກພວກເຮົາໄດ້ມີກົດໝາຍ ແລະ ນິຕິກຳຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບການປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງເດັກ, ການພັດທະນາ ແລະ ປົກປ້ອງແມ່ຍິງ, ຄອບຄົວ, ແຮງງານ, ມູນມໍລະດົກ, ສັນຊາດ, ອາຍາ, ດຳເນີນຄະດີອາຍາ... ພ້ອມນັ້ນ ໄດ້ຈົດທະບຽນການເກີດຂອງເດັກ ກວມ 75 ເປີເຊັນ, ໄດ້ສໍາຫຼວດດັດສະນີໝາຍສັງຄົມ, ສໍາຫຼວດການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ເດັກ (ການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງທາງຮ່າງກາຍ-ຈິດໃຈ-ເພດ, ການປ່ອຍປະລະເລີຍ, ການຄ້າມະນຸດ....), ສໍາຫຼວດການໃຊ້ແຮງງານເດັກ
- ສິດທິໃນການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງເດັກ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກິດຈະກໍາຕ່າງໆໃນສັງຄົມ, ແລກປ່ຽນຄຳຄິດຄຳເຫັນ ໃນຂະບວນການພັດທະນາ ແລະ ຮັບຟັງຄຳຄິດຄຳເຫັນຂອງຜູ້ໃຫ່ຍ.ນອກນັ້ນ, ຍັງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມສ້າງຂະບວນການ ຜ່ານສື່ຕ່າງໆ ໃນຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ວິທີການ ເຊີ່ງເນື້ອໃນ ໄດ້ປຸກລະດົມທົ່ວສັງຄົມ ຮ່ວມໃຈຢຸດໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ເດັກ, ນອກນັ້ນ, ຍັງໄດ້ສ້າງ ເພັງສິດທິເດັກ ແລະ ສູນວັດທະນະທຳເດັກຢູ່ບັນດາແຂວງຂອງປະເທດ, ເຂົ້າຮ່ວມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການໄວໜຸ່ມລາວ ຫ່າງຢາເສບຕິດ ຢູ່ໂຮງຮຽນ ໂດຍໄດ້ມີໂຮງຮຽນຕົວແບບຢູ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ແຂວງວຽງຈັນ, ຫົວພັນ, ຊຽງຂວາງ, ຄໍາມ່ວນ, ສະຫວັນນະເຂດ, ຈໍາປາສັກ ແລະ ສາລະວັນ.
ຕໍ່ຜົນສຳເລັດດັ່ງກ່າວ ຕາງໜ້າໃຫ້ລັດຖະບານແຫ່ງ ສປປ ລາວ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະແດງຄວາມຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນ ມາຍັງຄະນະກຳມາທິການ ເພື່ອແມ່ແລະເດັກແຫ່ງຊາດ ແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງຮອດທ້ອງຖີ່ນ, ແນວລາວສ້າງຊາດ ແລະ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ ແລະ ຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດ ທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ ຕະຫຼອດຮອດພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ໃນວຽກງານແມ່ແລະເດັກ ກໍ່ຄື ວຽກສິດທິເດັກ. ໃນໂອກາດທີ່ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນນີ້ ຂໍສະແດງຄວາມຂອບໃຈມາຍັງ ບັນດາປະເທດເພື່ອມິດ, ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ແລະ ສະຖາບັນການເງິນຕະຫຼອດຮອດ ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ສັງກັດລັດຖະບານ ທີ່ໄດ້ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ປະຊາຊົນລາວ ໃນວຽກງານດັ່ງກ່າວ ແລະ ຫວັງວ່າຈະສືບຕໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນ ໃນຕໍ່ໜ້າ.
ຜົນສຳເລັດທີ່ກ່າວມານັ້ນ ໄດ້ເປັນພື້ນຖານອັນໜັກແໜ້ນ ແຕ່ພວກເຮົາກໍ່ຍັງປະເຊີນກັບອຸປະສັກ ແລະ ສີ່ງທ້າທາຍຫຼາຍປະການ ເປັນຕົ້ນ: ບັນຫາໂພສະນາການ ອັນເປັນສາເຫດໃຫ້ເດັກຈຳນວນໜຶ່ງ ບໍ່ໄດ້ມາດຖານດ້ານນໍ້າໜັກ ແລະ ລວງສູງ, ອັດຕາການຕາຍຂອງແມ່ແລະເດັກ, ອັດຕາບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮຽນຂອງເດັກຍັງມີ ຈຳນວນໜຶ່ງ, ບັນຫານໍ້າສະອາດ ແລະ ວິດຖ່າຍ ຍັງບໍ່ທັນທົ່ວເຖິງໝົດ. ພ້ອມກັນນີ້, ພວກເຮົາຍັງປະເຊີນກັບ ປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ໃນສັງຄົມ ຈຳນວນໜື່ງ ທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ແກ້ໄຂ ເປັນຕົ້ນ: ບັນຫາຢາເສບຕິດ, ການທາລຸນ ແລະ ໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ເດັກ ໃນຫຼາຍຮູບແບບ, ການໄປອອກແຮງງານທີ່ຜິດກົດໝາຍ ອັນເປັນສາເຫດ ໃນການຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງການຄ້າຂາຍເດັກ, ຄ້າປະເວນີເດັກ ກໍ່ຄື ການຄ້າມະນຸດ ຕິດພັນກັບ ການຂູດຮີດແຮງງານ......
ພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດ ທີ່ຮັກແພງທັງຫຼາຍ
ຕໍ່ໜ້າສະພາບດັ່ງກ່າວ, ໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເດັກສາກົນ ບວກກັບ ລັດຖະບານ ໄດ້ກຳນົດເອົາ ວັນທີ 1 ມິຖຸນາ ເປັນວັນປູກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊາດ, ສະນັ້ນ ການເຂົ້າຮ່ວມຂອງເດັກ ໃນການປູກຕົ້ນໄມ້ ແຕ່ລະປີ, ກໍ່ຄືປີນີ້ ສຸດທີ່ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນ ເພື່ອສ້າງສະຕິຮັກ, ຫວງແຫນ ໃນການປົກປັກຮັກສາ, ພັດທະນາປ່າໄມ້, ສີ່ງແວດລ້ອມທໍາມະຊາດ ໃຫ້ແກ່ເດັກ ແລະ ໄວໜຸ່ມ. ຕໍ່ສົນທິສັນຍາ ວ່າດ້ວຍ ສິດທິເດັກ ພວກເຮົາມີພັນທະ ໃນການສ້າງບົດລາຍງານແຫ່ງຊາດ ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ສົນທິສັນຍາ ວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກ ຢູ່ ສປປ ລາວ ໄລຍະທີ 3-6 (1996-2015) ເພື່ອສົ່ງໃຫ້ສະຫະປະຊາຊາດ ໃນວັນທີ 06 ທັນວາ 2016 ແລະ ໃນປີີນີ້ ທີຄົບຮອບ 25 ປີ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ສົນທິສັນຍາ ວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກ ຢູ່ ສປປປ ລາວ. ຕາງໜ້າໃຫ້ລັດຖະບານ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮຽກຮ້ອງມາຍັງ ບັນດາການຈັດຕັ້ງພັກ, ລັດ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ບັນດາການຈັດຕັ້ງ ແລະ ຫົວໜວ່ຍທຸລະກິດ ທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນ ຕະຫຼອດເຖີງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າທຸກທົ່ວໜ້າ ຈົ່ງຍົກສູງ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ ແລະ ເພີ່ມທະວີອອກແຮງ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ພັນທະສາກົນ, ກົດໝາຍພາຍໃນ ແລະ ບັນດານິຕິກຳລຸ່ມກົດໝາຍ, ຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດ, ແຜນດຳເນີນງານແຫ່ງຊາດ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານແມ່ແລະເດັກ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມຢູ່ລອດ, ການປົກປ້ອງ, ການມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ການພັດທະນາ ຜູ້ທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາໃນມື້ນີ້ ໃຫ້ເປັນໄວເດັກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ, ສຸຂະພາບແຂງແຮງ, ຄວາມອົບອຸ່ນຈາກພໍ່ແມ່, ການຈັດຕັ້ງ ແລະ ສັງຄົມ ແນໃສ່ການພັດທະນາເດັກ ໃຫ້ກາຍເປັນຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ທີ່ມີຄຸນນະພາບ, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ, ມີຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ ເພື່ອເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ສືບທອດ ປະຕິບັດສອງໜ້າທີ່ຍຸດທະສາດ ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ ໃຫ້ກ້າວໄປສູ່ເສັ້ນທາງຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ. ຢາກເຮັດໄດ້ແນວນັ້ນ, ພວກເຮົາຕ້ອງເຊີດຊູ ຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບ ໃນທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ, ທົ່ວສັງຄົມ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ບຸກທະລຸ ໄປສູ່ເປົ້າໝາຍ ແຫ່ງໄຊຊະນະ.
ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮຽກຮ້ອງ ມາຍັງພໍ່ແມ່ເດັກ ຈົ່ງສືບຕໍ່ເຂົ້າຮ່ວມກັບລັດຖະບານ ເພື່ອປັບປຸງສະຖາບັນຄອບຄົວ, ສຶກສາອົບຮົມ, ສ້າງສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ເອື້ອອຳນວຍ ໃຫ້ລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ພັດທະນາຕົນເອງຢ່າງຮອບດ້ານ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ລູກຫຼານທຸກຄົນ ຈົ່ງຕັ້ງໃຈສຶກສາຮໍ່າຮຽນ, ຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມຕົນເອງ, ພັດທະນາຕົນເອງ ໃຫ້ກາຍເປັນເດັກທີ່ດີຂອງພໍ່ແມ່ ແລະ ສັງຄົມໃນມື້ນີ້ ແລະ ເປັນພົນລະເມືອງ ທີ່ດີ ແລະ ເກັ່ງຂອງຊາດໃນຕໍ່ໜ້າ.
ທ້າຍສຸດນີ້, ຕາງໜ້າໃຫ້ລັດຖະບານ ຮຽກຮ້ອງມາຍັງພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດທຸກທົ່ວໜ້າ ຈົ່ງພ້ອມກັນ ປ້ອງກັນ ແລະ ຢຸດຕິການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ເດັກ, ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈກັນ ປູກຕົ້ນໄມ້ ໃຫ້ໄດ້ຄົນລະໜຶ່ງ ຕົ້ນເມື່ອຮອດປີ 2020ໃຫ້ພື້ນທີ່ປ່າໄມ້ ປົກຫຸ້ມກວມ 70ເປີເຊັນ ຂອງເນື້ອທີ່ປະເທດ ຕາມມະຕິຂອງພັກ ແລະ ຍຸດທະສາດການຄຸ້ມຄອງປ່າໄມ້ ຮອດປີ 2020.
ຂໍອວຍພອນໄຊ ວັນທີ 1 ມິຖຸນາ, ວັນປູກຕົ້ນໄມ້ສາກົນ ຈົ່ງມີຄວາມສຸກ, ຄວາມຈະເລີນ ແລະ ຄວາມເບີກບານມ່ວນຊື່ນ.
ທີ່ມາແຫຼ່ງຂ່າວ: Pathedlao Lao


text:
ວັນພະຫັດ ທີ 7 ມັງກອນ 2016 ສູນກາງ ອົງການພຸດທະສາສະໜາສັມພັນລາວ(ອ.ພ.ສ) ພ້ອມດ້ວຍອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນທັງຫຼາຍ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ໄດ້ຈັດພິທີຊາປະນະກິດສົບພຣະອາຈານໃຫຍ່ ມະຫາ ຈະຣູນ ວະຊິຣະຣັງສີ ອະດີດຮອງປະທານສູນກາງ ອ.ພ.ສ, ຫົວໜ້າກັມມາທິການສາທາລະນູປະການ, ທີ່ປຶກສາ ອ.ພ.ສ ເມືອງໄຊເສດຖາ ແລະ ອະດີດເຈົ້າອະທິການວັດໂພນພະເນົາ ຂຶ້ນທີ່ວັດໂພນພະເນົາ ໃນຕອນບ່າຍ ເວລາ 14:00 ນາທີ.
ໃນພິທີ ຝ່າຍສົງ ມີພຣະອາຈານໃຫຍ່ ມະຫາ ບຸນມາ ສີມາພົມ ຮອງປະທານ, ຫົວໜ້າກັມມາທິການປົກຄອງສົງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເຖຣານຸເຖຣະ ສ່ວນຝ່າຍຄະລາວາດ ມີ ທ່ານ ດຣ.ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ພ້ອມດ້ວຍການນໍາພັກ-ລັດ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນທັງຫຼາຍ ເຂົ້າຮ່ວມ ເພື່ອນ້ອມສົ່ງດວງວິນຍານຂອງພຣະອາຈານໃຫຍ່ເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ.
ການຈາກໄປຂອງພຣະອາຈານໃຫຍ່ ເປັນການຈາກໄປແຕ່ພຽງສັງຂານຮ່າງກາຍ ແຕ່ຄຸນງາມຄວາມດີ ແລະ ຜົນງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ພຣະອາຈານໄດ້ສ້າງໄວ້ນັ້ນ ຈະຍັງຄົງຍືນຍົງ ໝັ້ນຄົງ ຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບຊາດລາວ, ແຜ່ນດິນລາວ ແລະ ພຣະພຸດທະສາສະໜາຕະຫຼອດໄປ.
ຂ້ານ້ອຍ ຂໍນ້ອມໄວ້ອາໄລຕໍ່ການຈາກໄປຂອງພຣະອາຈານໃຫຍ່ ມະຫາ ຈະຣູນ ວະຊິຣະຣັງສີ ດ້ວຍຈິດໃຈອັນບໍລິສຸດ.


text:
ກອງປະຊຸມເຈົ້າໜ້າທີ່ອາວຸດໂສອາຊຽນ
ໃນວັນທີ 5 ກັນຍາ 2016 ນີ້ ທີ່ຫໍປະຊຸມແຫ່ງຊາດ ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ ທ່ານ ອາລຸນແກ້ວ ກິດຕິຄຸນ ລັດຖະມົນຕີ ປະຈຳສຳນັກງານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ຫົວໜ້າເຈົ້າໜ້າທີ່ອາວຸໂສຂອງ ສປປລາວ ໄດ້ເປັນປະທານກອງປະຊຸມເຈົ້າໜ້າທີ່ ອາວຸໂສອາຊຽນ ໂດຍມີຫົວໜ້າເຈົ້າໜ້າທີ່ ອາວຸໂສຈາກປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນ ຮັບຜິດຊອບເສົ້າຄ້ຳການເມືອງ -ຄວາມໝັ້ນຄວາມອາຊຽນ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຜູ້ແທນເຂົ້າຮ່ວມ.
ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ ໄດ້ປຶກສາຫາລືຄົ້ນຄວ້າເນື້ອໃນເອກະສານສຳຄັນຕ່າງໆ ເພື່ອກະກຽມໃຫ້ແກ່ກອງປະຊຸມສຸດຍອດຕ່າງໆ ແລະ ກິດຈະກຳອື່ນໆກ່ຽວຂ້ອງ ທີ່ຈະຈັດຂຶ້ນໃນວັນທີ 6-8 ກັນຍາ 2016ນີ້ ທີ່ນະຄອນຫຼວງວຍງຈັນ ເຊັ່ນ: ການກະກຽມໃຫ້ແກ່ການລົງນາມຮັບເອົາຊີເລ, ເອຍິບ ແລະ ມາຣົກ ເຂົ້າເປັນພາຄີຂອງສົນທິສັນຍາໄມຕີມິດ ແລະ ການຮ່ວມມືໃນ, ກອງປະຊຸມສະພາປະຊາຄົມການເມືອງ -ຄວາມໝັ້ນຄົງອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 14, ກອງປະຊຸມປະສານງານອາຊຽນຄັ້ງທີ 18, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 28 ແລະ 29; ການພົບປະລະຫວ່າງຜູ້ນຳອາຊຽນ ກັບຜູ້ຕາງໜ້າສະມັດຊາລັດຖະສະພາ ລະຫວ່າງຊາດອາຊຽນ, ຊາວໜຸ່ມອາຊຽນ ແລະ ສະພາທີ່ປຶກສາທຸລະກິດອາຊຽນ; ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ-ອົດສະຕາລີ ທຸກໆ 2 ປີ ຄັ້ງທີ 1, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດ ອາຊຽນ-ຈີນ ຄັ້ງທີ 19, ເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງສາຍພົວພັນ ອາຊຽນ-ຈີນ ຄົບຮອບ 25 ປີ, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ-ສະຫະລັດອາເມລິກາ ຄັ້ງທີ 4, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ-ຍີ່ປຸ່ນ ຄັ້ງທີ 18, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ-ສ ເກົາຫຼີຄັ້ງທີ 18, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ-ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ຄັ້ງທີ 8, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ-ອິນເດຍຄັ້ງທີ 14, ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນບວກສາມຄັ້ງທີ 19 ແລະ ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊີຕາເວັນອອກຄັ້ງທີ 11.


text:
ທ່ານ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ລົງຢ້ຽມຢາມ ແລະເຮັດວຽກຢູ່ແຂວງໄຊຍະບູລີ
ໃນຕອນເຊົ້າຂອງວັນທີ 18 ສິງຫາ 2016 ນີ້ຢູ່ທີ່ຫ້ອງປະຊຸມຫ້ອງວ່າການປົກຄອງແຂວງໄຊຍະບູລີ ທ່ານ ປອ ບຸນທອງ ຈິດມະນີ ກຳມະການກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ປະທານກວດກາສູນກາງພັກ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີແຫ່ງ ສປປ ລາວ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະໄດ້ລົງຢ້ຽມຢາມ ແລະເຮັດວຽກຢູ່ແຂວງໄຊຍະບູລີ, ໂດຍການໃຫ້ກຽດຕ້ອນຮັບຂອງທ່ານ
ພົງສະຫວັນ ສິດທະວົງ ກຳມະການສູນກາງພັກ ເລຂາພັກແຂວງ ເຈົ້າແຂວງໆໄຊຍະບູລີ, ມີຄະນະປະຈຳພັກແຂວງ, ກຳມະການພັກແຂວງ, ມີຫົວໜ້າ,ຮອງຫົວໜ້າພະແນກການ,ກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ,ພະນັກງານປະຕິວັດອາວຸໂສ ພ້ອມດ້ວຍພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງຂອງແຂວງເຂົ້າຮ່ວມ.
ໃນໂອກາດລົງຢ້ຽມຢາມ ແລະເຮັດວຽກຂອງທ່ານ ປອ ບຸນທອງ ຈິດມະນີ ໃນຄັ້ງນີ້ຍັງໄດ້ຮັບຟັງການລາຍງານສະພາບໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງແຂວງໄຊຍະບູລີ ຈາກທ່ານ ພົງສະຫວັນ ສິດທະວົງ ເຈົ້າແຂວງໄຊຍະບູລີ ເຊີ່ງໃນໄລຍະ 10 ເດືອນຜ່ານມາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໄດ້ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍໃນ GDP0ຂະຫຍາຍຕົວບັນລຸໃນລະດັບ 9%, ລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍໃນ 7,900 ຕື້ກີບ ສະເລ່ຍໃສ່ຫົວຄົນໜື່ງໄດ້ 20.100.00 ກວ່າກີບ ເທົ່າກັບ 2,500 ໂດລາສະຫະລັດ, ຈາກນັ້ນທ່ານ ປອ ບຸນທອງ ຈິດມະນີ ກຳມະການກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ປະທານກວດກາສູນກາງພັກ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຍັງໄດ້ເນັ້ນໜັກໃຫ້ການນຳທຸກຂັ້ນໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່ໃນວຽກງານ3ສ້າງໂດຍຕິດພັນກັບການສ້າງບ້ານພັດທະນາໃຫ້ປະກົດຜົົົົົົົົົົົົົນເປັນຈິງ ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມໝັກແໜ້ນ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ປະຊາຊົນມີການແຂ່ງຂັນປູກພືດເປັນສິນຄ້າຫຼາຍຂຶ້ນ, ສືບຕໍ່ວຽກງານປ້ອງກັນຊາດປ້ອງກັນຄວາມສະເຫງົບໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງໜັກແໜ້ນ.ຂ່າວເຊີເກີ


text:
27 September 2016
ນາຍົກລັດຖະມົນຕີກ່າວປາໄສຕໍ່ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດສະໄໝທີ 71
ທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໄດ້ກ່າວປາໄສໃນພາກອະທິປາຍທົ່ວໄປຂອງກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ສະຫະປະຊາ ຊາດສະໄໝທີ 71 ໃນຕອນບ່າຍວັນທີ 23 ກັນຍາ 2016 ທີ່ນະ ຄອນນີວຢອກ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນດັ່ງນີ້:
ໃນນາມຄະນະຜູ້ແທນແຫ່ງ ສປປ ລາວ, ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍ ມາຍັງທ່ານ ປີເຕີ ທອມສັນ ທີ່ໄດ້ຮັບເລືອກຕັ້ງເປັນປະ ທານກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ ສປຊ ສະໄໝທີ 71. ດ້ວຍປະສົບການຂອງທ່ານ, ຂ້າພະເຈົ້າ ເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ທ່ານຈະສາມາດນຳພາກອງປະຊຸມດ້ວຍຜົນສຳເລັດອັນຈົບງາມ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມທີ່ຈະໃຫ້ການຮ່ວມມືໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານຂອງທ່ານ. ພ້ອມກັນນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ຂໍຊົມເຊີຍທ່ານ ໂມເກີນ ລີກກີຕ໊ອບ ທີ່ໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ສະໄໝຜ່ານມາດ້ວຍຜົນສຳເລັດເປັນຢ່າງດີ.
ພ້ອມດຽວກັນນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖືໂອກາດນີ້ສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ ບັນ ກີ ມູນ ທີ່ໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ໂດຍບໍ່ຮູ້ອິດຮູ້ເມື່ອຍ ເພື່ອພາລະກິດ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດຢ່າງມີຜົນສຳເລັດໃນຫລາຍໆດ້ານຕະຫລອດໄລຍະທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ. ປັດຈຸບັນ, ວົງຄະນາຍາດສາກົນສືບຕໍ່ມີຄວາມເປັນຫ່ວງຕໍ່ບັນດາສິ່ງທ້າທາຍ ແລະ ສະພາບການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນພາກພື້ນຕ່າງໆຂອງໂລກ ເປັນຕົ້ນ: ລັດທິກໍ່ການຮ້າຍ ແລະ ລັດທິຫົວຮຸນແຮງສືບຕໍ່ຂົ່ມຂູ່ສັນຕິພາບ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງພາກພື້ນ ແລະ ສກົນ, ຄວາມທຸກຍາກຍັງກວມເອົາ 800 ລ້ານກວ່າຄົນໃນທົ່ວໂລກ, ໄພພິບັດທໍາມະຊາດລວມທັງການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ໄດ້ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເສດຖະກິດ ແລະ ສັງຄົມໃນທົ່ວໂລກ ແລະ ບັນຫາອື່ນໆ. ພ້ອມດຽວກັນນີ້, ເສດຖະກິດໂລກຍັງມີຄວາມບອບບາງ ແລະຂະຫຍາຍຕົວດ້ວຍຈັງຫວະຊ້າ.
ຕໍ່ໜ້າສະພາບການດັ່ງກ່າວນີ້, ໃນໄລຍະຜ່ານມາວົງຄະນາຍາດສາກົນ ກໍໄດ້ໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຮ່ວມກັນເພື່ອຮັບມື ແລະ ແກ້ໄຂສິ່ງທ້າທາຍເຫລົ່ານີ້ ໂດຍການຮັບຮອງເອົາມາດຕະການ ແລະ ກົນໄກຫລາຍຢ່າງລວມທັງຂອບການຮ່ວມມື ເຊັ່ນ: ແຜນດຳເນີນງານເຊັນໄດກ່ຽວກັບການຫລຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງໄພພິບັດ ຮອດປີ 2030, ວາລະການດຳເນີນງານອາດີສອາເບບາ ກ່ຽວກັບການສະໜອງທຶນເພື່ອການພັດທະນາ, ວາລະ 2030 ເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ສັນຍາປາຣີ ວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ແຜນດຳເນີນງານສະເພາະຂອງກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ, ກຸ່ມປະເທດກຳລັງພັດທະນາທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດທະເລ ແລະ ກຸ່ມປະເທດເກາະດອນນ້ອຍກຳລັງພັດທະນາ. ສະນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນພວກເຮົາຈະຕ້ອງມີຄວາມເດັດ ດ່ຽວຜັນຂະຫຍາຍຄວາມໝາຍໝັ້ນທາງການເມືອງຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ເປັນຮູບປະທຳພ້ອມທັງເພີ່ມທະວີການສ້າງຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈກັນ, ຮ່ວມມື ແລະ ຊ່ວຍເຫລືອເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ເພື່ອພ້ອມກັນຮັບມືແກ້ໄຂສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆໃຫ້ໄດ້. ພວກເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ຢຶດໝັ້ນບັນດາຫລັກການພື້ນຖານຂອງອົງການ ສປຊ ໃນການແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆຂອງພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນດ້ວຍສັນຕິວິທີພ້ອມທັງສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືເພື່ອການພັດທະນາ ໂດຍສຸມໃສ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະ 2030 ເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ອົງການ ສປຊ ກໍຄວນໄດ້ຮັບການປັບປຸງດ້ານກົນໄກ ແລະ ແບບແຜນວິທີເຮັດວຽກຂອງຕົນເພື່ອໃຫ້ສາມາດຮັບມືກັບສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.
ພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ສືບຕໍ່ມີສັນຕິພາບ ແລະ ສະຖຽນລະພາບອັນເປັນເງື່ອນໄຂພື້ນຖານທີ່ເອື້ອອໍານວຍໃຫ້ແກ່ການສ້າງສາພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງບັນດາປະເທດໃນພາກພື້ນ ກໍຄືການເສີມຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືພາກພື້ນ ທີ່ໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ສັງກາດໃໝ່ ແຫ່ງການເປັນປະຊາຄົມອາຊຽນ ນັບແຕ່ວັນທີ 31 ທັນວາ 2015 ແລະ ການຮັດແໜ້ນການຮ່ວມມື ລະຫວ່າງອາຊຽນ ກັບພາຍນອກ ແນໃສ່ສ້າງປະຊາຄົມອາຊຽນໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ຈະເລີນກ້າວໜ້າຕາມວິໄສທັດປະຊາຄົມອາຊຽນ 2025 ໂດຍຜ່ານບັນດາກົນໄກການຮ່ວມມືທີ່ອາຊຽນລິເລີ້ມຂຶ້ນ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຫວັງວ່າ ວົງຄະນາຍາດສາກົນ ໂດຍສະເພາະຄູ່ເຈລະຈາກໍຄືຄູ່ຮ່ວມພາຍນອກຕ່າງໆຂອງອາຊຽນ ຈະສືບຕໍ່ສະໜັບສະໜູນອາຊຽນ ແລະ ຄວາມເປັນແກນກາງຂອງອາຊຽນ ໃນໂຄງສ້າງພາກພື້ນ.
ສປປ ລາວ ມີຄວາມພາກພູມໃຈ ແລະ ຮູ້ສຶກເປັນກຽດທີ່ໄດ້ເປັນປະທານໝູນວຽນຂອງອາຊຽນ ໃນປີ 2016, ເຊິ່ງເປັນປີທຳອິດຂອງການເປັນປະຊາຄົມອາຊຽນ ແລະ ໄດ້ວາງຄໍາຂວັນ “ຫັນວິໄສທັດ ໃຫ້ເປັນຮູບປະທໍາ ເພື່ອຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງປະຊາຄົມອາຊຽນ” ແນໃສ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວິໄສທັດປະຊາຄົມອາຊຽນ 2025 ໃຫ້ປະກົດຜົນເປັນຈິງ. ກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ແລະ ບັນດາກອງປະຊຸມສຸດຍອດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ທີ່ຫາກໍ່ສຳເລັດລົງໃນຕົ້ນເດືອນກັນຍານີ້ ໄດ້ຮັບຮອງເອົາເອກະສານສຳຄັນຫລາຍອັນ ທີ່ພົວພັນເຖີງການຮ່ວມມືພາຍໃນອາຊຽນ ແລະ ລະຫວ່າງອາຊຽນກັບພາຍນອກ. ທັງໝົດນີ້ ໄດ້ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນ ເຂົ້າໃນພາລະກິດລວມແຫ່ງການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ການສົ່ງເສີມສັນຕິພາບ, ສະຖຽນລະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືໃນພາກພື້ນ ແລະ ໃນໂລກ ກໍຄືການບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ໃນໂອກາດນີ້, ສປປ ລາວ ຂໍຂອບໃຈຢ່າງຈິງໃຈຕໍ່ວົງຄະນາຍາດສາກົນ ໂດຍສະເພາະປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນແລະ ຄູ່ເຈລະຈາຂອງອາຊຽນ ທີ່ໄດ້ໃຫ້ການຮ່ວມມື ແລະ ການສະໜັບສະໜູນການເປັນປະທານອາຊຽນຂອງ ສປປ ລາວ ໃນປີນີ້.
ປີ 2016 ເປັນປີທຳອິດຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະ 2030 ລວມທັງເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍຖືໂອກາດນີ້ສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍມາຍັງທ່ານປະທານ ທີ່ໄດ້ເລືອກເອົາຫົວຂໍ້ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ອົງການສປຊສະໄໝທີ 71 ຄື: "ເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ: ເພີ້ມທະວີຄວາມພະຍາຍາມຂອງສາກົນເພື່ອຫັນປ່ຽນໂລກຂອງພວກເຮົາ", ເຊິ່ງເປັນຫົວຂໍ້ແທດເໝາະກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າພວກເຮົາຕ້ອງສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງກ້ວາງຂວາງ ແລະ ເລີກເຊິ່ງໃນລະດັບຊາດ, ພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ເພື່ອເຊື່ອມສານເອົາບັນດາເປົ້າໝາຍເຫລົ່ານັ້ນ ເຂົ້າໃນແຜນການພັດທະນາແຫ່ງຊາດຂອງຕົນ ພ້ອມທັງຂົນຂວາຍທຶນຮອນຈາກແຫລ່ງຕ່າງໆເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະດັ່ງກ່າວ ໃຫ້ເກີດຜົນຢ່າງເປັນຮູບປະທໍາ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ພວກເຮົາກໍຕ້ອງຮັບປະກັນໃຫ້ມີສະພາບແວດລ້ອມແຫ່ງສັນຕິພາບ ແລະ ສະຖຽນລະພາບ ເຊິ່ງອັນນີ້ແມ່ນຄວາມມຸ້ງມາດປາດຖະໜາຮ່ວມກັນຂອງມວນມະນຸດໃນທົ່ວໂລກ ພ້ອມທັງສອດຄ່ອງກັບຈຸດປະ ສົງ ແລະ ເປົ້າໝາຍ ຂອງການສ້າງຕັ້ງອົງການ ສະຫະປະຊາຊາດ ນັ້ນກໍຄື ສັນຕິພາບ, ມິດຕະພາບ ແລະ ມີການຮ່ວມມືເພື່ອການພັດທະນາ ແນໃສ່ເຮັດໃຫ້ມວນມະນຸດ ດຳລົງຊີວິດຢູ່ຢ່າງມີຄວາມຜາສຸກ ແລະ ມີກຽດສັກສີ.
ສຳລັບ ສປປ ລາວ, ໃນຕົ້ນປີນີ້ກໍໄດ້ມີການເລືອກຕັ້ງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບຮອງເອົາຄະນະລັດຖະບານຊຸດໃໝ່ ທີ່ໄດ້ສືບຕໍ່ເສີມຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍການພັດທະນາປະເທດຊາດ ແລະໄດ້ເຊື່ອມສານເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງເຂົ້າໃນແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VIII (2016-2020)ກໍຄືແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາ2025 ແລະ ວິໄສທັດ 2030. ລັດຖະບານສປປລາວ ຖືວ່າການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງແມ່ນພັນທະສາກົນຂອງຕົນ, ເຊິ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ຈະປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການບັນລຸວາລະ 2030 ເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຈະນຳຜົນປະໂຫຍດດ້ານການພັດທະນາມາສູ່ສປປ ລາວ. ສະນັ້ນ, ເພື່ອຈຸດ ປະສົງດັ່ງກ່າວ, ລັດຖະບານພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຈະຕ້ອງສຸມໃສ່ການບັນລຸເປົ້າໝາຍຕ່າງໆຂອງແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ VIII, ແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາ2025 ແລະ ວິໄສທັດ 2030 ຂອງຕົນ ເຊັ່ນ: ການພັດທະນາຕາມທິດສີຂຽວ ແລະ ຍືນຍົງ, ຮັກສາການຂະຫຍາຍຕົວດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ຫລຸດຜ່ອນອັດຕາຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຫລຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບຄວາມດ້ອຍພັດທະນາ ແລະ ອື່ນໆ. ນອກຈາກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຂອງສາກົນແລ້ວ, ລັດຖະບານລາວ ຍັງໄດ້ຮັບຮອງເອົາເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງທີ 18 ໄດ້ແກ່: "ຊີວິດທີ່ປອດໄພຈາກລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ", ເຊິ່ງຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍ ທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ ບັນກີມູນ ໄດ້ຮ່ວມກັນປະກາດໃນວັນທີ 7 ກັນຍາ ທີ່ຜ່ານມານີ້ ຢູ່ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ສປປ ລາວ. ເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວນີ້ ແມ່ນແນໃສ່ຮັບປະກັນການເກັບກູ້ລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ ໃຫ້ໄດ້ຫລາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເຮັດໄດ້ໃນເຂດທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ ແລະ ບ່ອນມີຄົນທຸກຍາກຢູ່ຫລາຍທີ່ສຸດພາຍໃນປີ 2030, ຫລຸດຜ່ອນຈຳນວນຜູ້ບາດເຈັບຈາກລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ ແລະ ຊ່ວຍເຫລືອຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍ. ສປປ ລາວ ເປັນປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ແລະ ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດທະເລຍັງປະເຊີນກັບສິ່ງທ້າທາຍ ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດຫລາຍຢ່າງໃນການພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ແລະ ພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດທີ່ມີຄຸນນະພາບ ຈຶ່ງມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ຊ່ວຍເຫລືອຈາກວົງຄະນາຍາດສາກົນ.ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ດ້ວຍຄວາມຕັດສິນໃຈສູງຂອງລັດຖະບານລາວ ບວກກັບການຮ່ວມມື ແລະ ຊ່ວຍເຫລືອທີ່ສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍຂອງວົງຄະນາຍາດສາກົນ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍເຫລົ່ານີ້ໄດ້.
ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ໄພພິບັດທຳມະຊາດ ທີ່ເກີດຖີ່ຂຶ້ນ ແລະ ຮຸນແຮງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຢູ່ໃນພາກພື້ນຕ່າງໆ ໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການພັດທະນາປະເທດ ກໍຄືຕໍ່ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃນທົ່ວໂລກ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທ້າທາຍອັນໃຫຍ່ຫລວງທີ່ບໍ່ມີປະເທດໃດໃນໂລກ ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໂດຍລຳພັງ. ໂດຍເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງບັນຫາດັ່ງກ່າວ, ລັດຖະບານລາວ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າເປັນພາຄີສັນຍາປາຣີ ວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ. ຂ້າພະເຈົ້າຫວັງເປັນຢ່າງຍິ່ງວ່າສັນຍາດັ່ງກ່າວ ຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ພາຍໃນປີນີ້ ແລະ ຖືກນຳໄປຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ສຳລັບ ສປປລາວ, ລັດຖະບານ ໄດ້ສະເໜີບົດລາຍງານແຫ່ງຊາດ ໃນການປະກອບສ່ວນແກ້ໄຂບັນຫາການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ ພ້ອມທັງໄດ້ເຊື່ອມສານເອົາບັນຫາການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ, ການຫລຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງ ແລະ ການຄວບຄຸມໄພພິບັດທຳມະຊາດ ເຂົ້າໃນແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງຕົນ.
ບົດຮຽນໃນຜ່ານມາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການນຳໃຊ້ກຳລັງອາວຸດເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຫລາຍພາກພື້ນຂອງໂລກ ມີແຕ່ຈະນຳເອົາຄວາມຫາຍະນະອັນໃຫຍ່ຫລວງມາສູ່ມວນມະນຸດ ເຊັ່ນ: ການສູນເສຍຊີວິດ ແລະ ຊັບສິນເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ, ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ໄພອຶດ ຫິວ ແລະ ຜົນກະທົບອື່ນໆ ອັນໄດ້ນຳໄປສູ່ການແຜ່ຂະຫຍາຍ ຂອງອາຊະຍາກຳ ແລະ ການກໍ່ການຮ້າຍຕ່າງໆ. ສະນັ້ນ, ສປປ ລາວ ຮຽກຮ້ອງມາຍັງວົງຄະນາຍາດສາກົນ ຈົ່ງພ້ອມກັນຍົກສູງເຈດຕະນາລົມທາງການເມືອງ ທີ່ຈະແກ້ໄຂບັນດາຂໍ້ຂັດແຍ່ງຢູ່ພາກພື້ນຕ່າງໆ ໂດຍສັນຕິວິທີ, ເຊິ່ງ ສປປ ລາວ ສະໜັບສະໜູນວິທີການແກ້ໄຂທາງສັນຕິນີ້ຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍຕະຫລອດມາ.
ສປປ ລາວ ຍາມໃດກໍຫວັງວ່າ ບັນຫາປາແລັດສະຕິນ ຈະໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂດ້ວຍສັນຕິວິທີໂດຍຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອບັນລຸການສ້າງຕັ້ງສອງລັດ ປາແລັດສະຕິນ ແລະ ອິດສະລາແອນ ດຳລົງຄົງຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສັນຕິ.
ສປປ ລາວ ຊົມເຊີຍການຟື້ນຟູສາຍພົວພັນການທູດ ລະຫວ່າງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ສາທາລະນະລັດ ກູບາ ແລະ ຫວັງຢ່າງຍິ່ງວ່າ ການຟື້ນຟູສາຍພົວພັນດັ່ງກ່າວ ຈະໄດ້ຮັບການສືບຕໍ່ເສີມຂະຫຍາຍ ແລະ ຈະນຳໄປສູ່ການຍົກເລີກການຂວ້ຳບາດຕ່າງໆຕໍ່ສາທາລະນະລັດ ກູບາ ໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ນີ້.
ທ້າຍສຸດນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຢ້ຳວ່າ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ຕ້ອງເພີ້ມທະວີຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ຄວາມສັກສິດ ໃນການແກ້ໄຂບັນຫາສໍາຄັນຂອງໂລກ. ປະເທດສະມາຊິກ ສປຊ ຄວນໃຫ້ການຮ່ວມມືຢ່າງເຕັມສ່ວນ, ຄວນປະຕິບັດພັນທະສາກົນ ເພື່ອການແກ້ໄຂບັນຫາກວມໂລກ ໂດຍສະເພາະການຈັດ ຕັ້ງປະຕິບັດເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ແລະ ທັນການ. ສປປ ລາວ ຢືນຢັນເຈດຕະນາລົມ ແລະ ຄວາມໝາຍອັນອັນແຮງກ້າຂອງຕົນ ທີ່ຈະສືບຕໍ່ຮ່ວມມືຢ່າງເຕັມສ່ວນກັບວົງຄະນາຍາດສາກົນ ໃນການສ້າງໂລກ ໃຫ້ມີຄວາມສະຫງົບ, ມີສັນຕິພາບ, ເປັນທຳ ແລະ ຄວາມວັດທະນາຖາວອນ.
Subscribe to: Post Comments (Atom)


text:
ປະທານກຳມະບານຮາກຖານຄູ-ອາຈານ ກໍ ພ້ອມດ້ວຍສະມາຊິກ ທັດສະນະສຶກສາຢູ່ ຫໍພິພິທະພັນແຫ່ງຊາດ ແລະ ໂຮງພິມແຫ່ງລັດ
ເພື່ອເປັນການພົບປະແລກປ່ຽນບົດຮຽນພາຍນອກ ກໍ່ຄືການຊອກຮູ້ປະສົບການເພື່ອມາໝູນໃຊ້ເຂົ້າໃນວຽກງານການຮຽນ-ການສອນຂອງ ຄູ-ອາຈານ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນວັນທີ 26 ຕຸລາ ທ່ານ ສີຈັນ ສູນດາລາ ຫົວໜ້າພະແນກຄຸ້ມຄອງໂຮງຮຽນການເມືອງ-ການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ, ປະທານກຳມະບານຮາກຖານ ຄູ-ອາຈານ ກໍ ພ້ອມດ້ວຍສະມາຊິກ 30 ກວ່າທ່ານ ໄປທັດສະນະຢູ່ຫໍພິພິທະພັນແຫ່ງຊາດ ແລະ ຢ້ຽມຊົມຂະບວນການຜະລິດ ຢູ່ໂຮງພິມແຫ່ງລັດ.
ການທັດສະນະໃນຄັ້ງນີ້, ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບ ແລະ ພາທາງໂດຍຄະນະກຳມະບານຮາກຖານໂຮງພິມແຫ່ງລັດ ພ້ອມກັນທັດສະນະສຶກສາ ຢູ່ທີ່ຫໍພິພິທະພັນແຫ່ງຊາດ ຊຶ່ງໃນນັ້ນການໄປທັດສະນະຢູ່ຫໍພິພິທະພັນ ແມ່ນໄດ້ຮັບຟັງ
ການ ບັນຍາຍເຖິງການກຳເນີດຊົນຊາດ ແລະ ການສ້າງຊາດລາວທີ່ ເຕັມໄປດ້ວຍຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດຂອງອານາຈັກລາວລ້ານຊ້າງຈົນເຖິງຂະບວນການຕໍ່ສູ່ຂອງຜູ້ນຳພັກ-ລັດດັ່ງ ທ່ານ ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ໃນການປົດປ່ອຍປະເທດຊາດ ແລະ ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ໄດ້ສືບຕໍ່ໄປທັດສະນະໂຮງພິມແຫ່ງລັດ ເຊິ່ງເປັນໂຮງພິມແຫ່ງໜຶ່ງ ທີ່ຈັດພິມປື້ມຕຳລາການຮຽນ-ການສອນ ໃຫ້ ສມປຊ ແລະ ສະມາຊິກກຳມະບານ ໄດ້ແລກປ່ຽນບົດຮຽນບາງດ້ານໃນເລື່ອງສະຫວັດດີການຂອງໂຮງພິມແຫ່ງລັດ ແລະ ນະໂຍບາຍຕ່າງຂອງພະນັກງານໂຮງພິມແຫ່ງລັດ.
ຈາກນັ້ນ ກຳມະບານຮາກຖານ ຄູອາຈານ ກ ໄດ້ແຂ່ງຂັນບານເຕະສາມັກຄີ ໂຮງພິມແຫ່ງລັດ ຢູ່ທີ່ເດີ່ນບານ ກະແລ ແລະ ເປັນກຽດໃນການເຂົ້າຮ່ວມແຂ່ງຂັນຄ້ັງນີ້ ຂອງ ທ່ານ ປທ ອິນທະວົງ ໂຄດປັນຍາ ຮອງຫົວໜ້າຫ້ອງການ ສມປຊ, ປະທານສະຫະພັນ ກຳມະບານ ສມປຊ.
ຂ່າວ/ພາບ: ຕາອັອດ ແສນທະວີສຸກ


text:
ຮ້ອຍເຣື່ອງເມືອງລາວ, ຣວມເຣື່ອງກ່ຽວກັບລາວ ແລະເຣື່ອງທີ່ໜ້າສົນໃຈອື່ນໆໄວ້ໃຫ້ເປັນຮ້ອຍເປັນພວງ.
28 May 2011
ລາວ ໃນລ້ານນາ
ປັດຈຸບັນນີ້ ຫາກກ່າວເຖິງລາວຫຼາຍຄົນມັກຈະກ່າວເຖິງລ້ານຊ້າງ, ຫຼືລາວ ສປປ.ລາວ ຫຼືພາກອີສານ ຂອງໄທຍ໌ເທົ່ານັ້ນ ຄວາມຈິງລາວນັ້ນຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງໃນລ້ານນາດ້ວຍ ແລະເບິ່ງເໝືອນວ່າລາວໃນລ້ານນານັ້ນ ຮູ້ສຶກວ່າຕໍານານໄດ້ກ່າວເຖິງໄວ້ຈະແຈ້ງທີ່ສຸດ.
ລາວໄດ້ປະກົດໃນພົງສາວະດານ ຫຼືຕໍານານທ້ອງຖິ່ນ ຫຼືຕໍານານບູຮານຂອງປະເທດຕ່າງໆອ້ອມຂ້າງ ລາວຫຼາຍປະເທດບໍ່ວ່າຈະເປັນປະເທດຫວຽດນາມ, ຈີນ, ພະມ້າ, ຂະເໝນ ສ່ວນປະເທດໄທຍ໌ນັ້ນຄໍາວ່າລາວ ໄດ້ປະກົດຢູ່ໃນທຸກຂົງເຂດຂອງວຽກງານເສດຖະກິດ ສັງຄົມ ແລະວັດທະນະທັມ.
ໂດຍສະເພາະແລ້ວລ້ານນາ ເຄີຍເປັນອານາຈັກໜຶ່ງທີ່ມີເອກະລາດໃນອະດີດ ມີການພົວພັນທາງການ ເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ, ວັດທະນະທັມ ແລະສາສນາກັບອານາຈັກລ້ານຊ້າງເລື້ອຍມາ ປັດຈຸບັນນີ້ ລ້ານນາ ໄດ້ລືບຊື່ອອກຈາກຈາກປະຫວັດສາດຂອງໂລກໄປແລ້ວ ຫົວເມືອງຕ່າງໆຂອງອານາຈັກລ້ານນາ ໄດ້ແບ່ງອອກ ເປັນແຂວງຕ່າງໆຂອງພາກເໜືອໄທຍ໌.
ຄໍາວ່າລາວ ໄດ້ປາກົດຢູ່ໃນຕໍານານບູຮານ ອັນເປັນສະເໝືອນປະຫວັດສາດໃນປັດຈຸບັນນີ້ຂອງດິນແດນ ລ້ານນາທັງໝົດ ນອກຈາກນັ້ນໄດ້ພົບໃນຕໍານານອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ່້ອງກັບລ້ານນາ ບໍ່ວ່າທາງດ້ານເຊື້ອຊາດ, ຊົນ ເຜົ່າ, ວັດທະນະທັມ ແລະແດນດິນຂອງລ້ານນາ,
ລາວໄດ້ເປັນຊື່ນໍາໜ້າຂອງບຸກຄົນ ເພື້ອສະແດງວ່າບຸກຄົນນັ້ນມີຕຳແໜ່ງເປັນຫົວໜ້າຂອງຊຸມຊົນ ຫຼືເປັນຜູ້ນໍາ ຄໍາວ່າລາວໃນວັດທະນະທັມລ້ານນາທຽບໄດ້ກັບກະສັດຂອງຄົນກຸ່ມນັ້ນໆ ບຸກຄົນແຮກທີ່ໃຊ້ຄໍານໍາ ໜ້າວ່າລາວ ຄື “ລວຈັງກາຊ ຫຼືລາວຈັກກະຣາຊ” ເຊິ່ງໃນກໍາເນີດບຸກຄົນ ດັ່ງກ່າວນັ້ນໃນຕໍານານຊຽງໃໝ່ໄດ້ຮະບຸ ວ່າ “…ເທພບຸຕຣ໌ຕົນໜຶ່ງຊື່ ລວຈັງກຣເທພບຸຕຣ໌…” ເຊິ່ງພຣະອິນໄດ້ອາຣາທະນາວ່າ “…ທ່ານຈຸ່ງລົງໄປເກີດໃນ ມະນຸສສະໂລກເມືອງຄົນ ທີ່ເມືອງຊຽງລາວນັ້ນ ແລ້ວກະທໍາຣາຊະພາວະເປນທ້າວພຣະຍາມະຫາກະສັຕຣ໌ ເປນເຈົ້າ ເປັນໃຫຍ່ແກ່ທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍໃນເມືອງລ້ານນາ ແລຮັກສາຍັງວໍຣະພຸທທະສາສນາເທີະ ວ່າສະ ນັ້ນ…”
ເທພະບຸດດັ່ງກ່າວ ຖືກໍາເນີດດ້ວຍໂອປະປາຕິກະປະຕິສົນທິ ຄືເກີດມາເປັນຄົນໄວໜຸ່ມທັນທີ ມີຊື່ວ່າ “ລວຈັງກຮະເອກະຣາຊະ” ໃນປີຈຸລະສັງກຣາຊ ທີ ໑ ຄື ພ.ສ ໑໑໘໑ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະພິເສກເປັນກະສັດແລ້ວ ກໍໄດ້ ປົກຄອງບ້ານເມືອງມີລູກຫຼານປົກຄອງເມືອງສືບຕໍ່ມາ.
ໃນຕໍານານສະບັບດຽວກັນນັ້ນ ກໍໄດ້ກ່າວວ່າ “…ພຣະຍາລາວຈົງ ຄື ລວກັງກຣາຊະ” ເຊິ່ງສະແດງວ່າ ລວຈັງກຣາຊະ ຫຼືລວຈັງກະເອກະຣາຊະ ມີຊື່ອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ “ລາວຈົງ ແລະລາວຈົກ” ເຊິ່ງເປັນປະຖົມມະກະ ສັດໃນຣາຊະວົງລາວ ໄດ້ຄອງເມືອງຊຽງລາວ ໃນ ພ.ສ ໑໑໘໑ ແລະໄດ້ສືບຕໍ່ຄອງເມືອງນັ້ນສືບມາ ໂດຍມີຄໍາວ່າ ລາວນໍາໜ້າ ສືບມາເລື້ອຍໆ ຄືລາວຈົງ(ລາວຈົກ) ລາວເລົ່າແກ້ວມາເມືອງ, ລາວເສົາ, ລາວຕັ້ງ, ລາວກົມ, ລາວ ເຫລວ, ລາວກັບ, ລາວກືນ, ລາວຄຽງ, ລາວກິນ ຫຼືລາວຄຣິວ, ລາວທຶງ, ລາວເທິງ: ລາວຄົນ, ລາວໂສມ, ລາວກວັກ, ລາວກວິນ, ລາວຈອມຜາເຮືອງ, ລາວເຈືອງ(ພຣະຍາເຈືອງ-ຂຸນເຈືອງ) ລາວເງິນເຣືອງ, ລາວຊື່ນ, ລາວມິ່ງ, ລາວເມັງ: ແລະລຳດັບທີ ໒໕ ຄືລາວມັງຮາຍ ແຕ່ວ່າລາວມັງລາວປາກົດວ່າບໍ່ໃຊ້ຄໍານໍາໜ້າພຣະນາມ ວ່າ “ລາວ” ແຕ່ໃຊ້ຄໍາວ່າ “ພຣະຍາ” ແທນ.
(ຍັງມີຕໍ່ໂຜດຕິດຕາມ)
ໃນອະດີດ ພາສາລາວມີອິດທິພົນຕໍ່ພາສາສຍາມຢ່າງໃດ ?
- ຕໍ່ບັນຫານີ້ ເຮົາມາສຶກສາຊອກຄົ້ນສາເຫດ ຄວາມເໝືອນກັນຂອງພາສາທັງສອງປະເທດ ວ່າພາສາລາວມີອິດທິພົນຕໍ່ຄົນໄທຍ໌ບໍ ? ຫຼືພາສາໄທຍ໌ມີອິດທິພົນຕໍ່ພາສາລາວ, ຫຼັກຖານນີ້ ຈະຮູ້ໄດ້ໂດຍແຈ່ມແຈ້ງ ກໍຕ້ອງໄດ້ສືບຄົ້ນໃນປະຫວັດສາດຄວາມເປັນມາ ແລະການຂະຫຍາຍຕົວ ຂອງສັງຄົມລາວ ກໍສັງຄົມບັນດາປະເທດໃນພູມີພາກອາຊີນີ້ ວ່າມີສ່ອງທາງໃດຈະເປີດປ່ອງ ໃຫ້ເຮົາເຫັນແຈ້ງແທງຕລອດໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວໄດ້ ເຮົາມາຊອກຫາເຫດຜົນ ແລະຄວາມເປັນມາພ້ອມໆກັນ.
- ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງ ແລະຫ່ບົດສະຫຼູບທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດນັ້ນ ເຮົາຈະຫຼີກລຽງປະຫວັດສາດ ແລະຄວາມເປັນຂອງຊົນຊາດ ຊົນເຜົ່າໃນດິນແດນທີ່ເປັນປະເທດລາວ-ໄທຍ ໌ແລະປະເທດອາຊີຕາເວັນອອກນີ້ໄປບໍ່ໄດ້.
- ປະເທດລາວ ແລະປະເທດໄທຍ ເປັນປະເທດທີ່ລວມຢູ່ໃນພູມີພາກ ທີ່ຮຽກວ່າສຸວັນນະພູມ ຫຼືແຫຼມທອງຄໍາ ຫຼືເຮົາຮູ້ກັນໃໝ່ວ່າ ບັນດາປະເທດອິນດູ ຈີນ ຫຼືອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ ທັງປະເທດລາວ ແລະປະເທດໄທຍ໌ແມ່ນຢູ່ໃນແຜ່ນດີໃຫຍ່ຂອງພູມີພາກນີ້.
- ຂອບເຂດຂອງຊົນຊາດຊົນເຜົ່າໃນພູມີພາກນີ້ ທັງກ່ອນ ແລະຫຼັງປະຫວັດສາດນັ້ນ ນັກປະຫວັດສາດ ແລະຊາດພັນວິທິຍາຕ່າງໆ ມັກຈະຕັ້ງຂອບເຂດ ຫຼື Limit ໄວ້ວ້າ ເຄື່ອນຍ້າຍມາຈາກທີ່ອື່ນ the Moving of people ກ່ອນທີ່ຈະມາຕັ້ງຫຼັກແຫ່ຼ່ງຢ່າງໝັ້ນຄົນໃນຕອນຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດ ປະມານ ພ.ສ ໑໒໐໐-໑໙໐໐ ແມ່ນກະທັງໃນໄລຍະຫຼັງປະຫວັດສາດ ໂດຍນັບແຕ່ ພ.ສ ໑໙໐໐ ຮອດບັດນີ້ ການເຄື່ອນຍ້ານຂອງຄົນຍັງປະກົດ ຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
- ຂອບເຂດຖິ່ນທີ່ກໍາເນີດ ແລະອາໃສຂອງໄທລາວ
- ກ່ອນປະຫວັດສາດນັ້ນ ນັກມານຸດວິທະຍາຮັບຢ່າງເປັນເອກະສັນວ່າ ໄທລາວເປັນພວກດຽວກັນ ປະກົດຕົວຢູ່ໃນຫຼັກຖານວ່າ ອ້າຍລາວ, ຕັ້ງຕົນ ເປັນເຈົ້າກົກ ຫຼືສັງຄົມຊົນເຜົ່າ ໃນລັກສະນະນະຄອນຮັດຢ່າງເອກະຣາດໃນລ່ອງແມ່ນໍ້າຫວ່າງໂຫ ຊືວ່າເມືອງລຸງ ເມືອງປາກ່ອນຄິດຕະການ.
-
(ບົດຄວາມນີ້ ຍັງບໍ່ທັນຈົບ ຍັງຕ້ອງໄດ້ສຶກຫາຂໍ້ມູນຈົນເຣົາພົບຄໍາຕອບທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດ ເຊີນຕິດຕາມອ່ານຈົນສຸດໃນໂອກາດໜ້າ)
26 May 2011
ປາຍຝັນວັນຂອງເຮົາ
ນິດທະເນັ່ງນັ່ງເນີ້ງ ເນົາແນບຕັ່ງໄມ້ດູລາຍ
ໝອນໄມ້ໝູນງ່ອນພຽງ ຕ່າງຕຽງຫັຼບນິ້ງ
ນອນຢູ່ຕຶກເຈັດຊັ້ນ ເຮືອນໂຕເອງຫຼັງບັກໃຫຍ່
ຍອດຊໍ່ສູງສຽດຟ້າ ບໍ່ມີຮ້ອນເຮັ່ງໃຈ ທ່ານເອີຍ
ຄາວນັ້ນເນົາຢູ່ສ້າງ ເມືອງເອກນະຄອນຫຼວງ
ຈັນທະບູລີນະຄອນຄາມ ມິ່ງແມນວຽງຈັນກວ້າງ
ແສນສຸຂີເຫຼືອລົ້ນ ອະນັນຕັງເກີນຊິກ່າວ
ເມືອງລາວດິນລ້ານຊ້າງ ຄາວນີ້ຕ່າງຫັຼງ ແທ້ນາ
ສຸກຢູ່ໃນໂລກນີ້ ໃສຊິປຽບເມືອງລາວ ຮຽມນີ້
ແສນທີ່ພູມໃຈເຫຼືອ ຊາດລາວຈະເລີນລໍ້າ
ອັນວ່າແດນສຸຂະວະດີກ້ຳ ສະຫວັນຄຳທັງແທ່ງ
ມິອາດໄປ່ປຸນປຽບໄດ້ ຊີວິດຂ້ອຍຢູ່ກະເສີມ
ແນມເບິ່ງຂອງເຄື່ອງໃຊ້ ສັບພະສິ່ງມີໝົດ
ລົດລານພາຫານະ ຈອດເຕັມກາງບ້ານ
ໂຊເຟີຂັບມີພ້ອມ ສອງຄົນຄັນໜຶ່ງ
ຄົນຮັບໃຊ້ມີມາກລົ້ນ ຈຳໜ້າບໍ່ໄຫວ
ອັນວ່າຂອງເຄື່ອງໃຊ້ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຈັດແຈງ
ຄົນເຮັດສວນທັງຄົວກິນ ແຕ່ງສັນປັນໄວ້
ຄົນທຳການງານສ້າງ ແລງງາຍລົງຕະຫຼາດ
ເຂົາກໍຈັດແຕ່ງຫ້າງ ບໍ່ມີເລື່ອງຍາກຊາ
ເວົ້າເລືື່ອງການຂາຍຄ້າ ວຽກງານໃຫຍ່ທຸລະກິດ
ພະນັກງານມີຄົບ ສັ່ງການບັນຊາໄດ້
ສ່ວນວ່າການງານນີ້ ເມັຍແພງຈັດທຸກຢ່າງ
ສ່ວນວ່າຕົວຜູ້ຂ້າ ເຮັດການສ້າງບ້ານເມືອງ
ທຸກມື້ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ເຈັດໂມງເຄິ່ງຕາມກຳນົດ
ເລາະເດີ່ນເດີນຊົມສວນ ອອກກຳລັງກາຍເຂັ້ມ
ບາງວັນມີເວລາພ້ອມ ກໍໄປເດີນຢູ່ເດີ່ນໃຫຍ່
ຊົມອາກາດນອກບ້ານ ນຳເພື່ອນໝູ່ສະຫາຍ
ຄົນຂັບລົດສົ່ງໃຫ້ ໄປທີ່ສະໜາມຫຼວງ
ເຖິງເວລາຄວນກັບ ກໍຕ່າວຄືນມາບ້ານ
ອາບອົງສະສົງລ້າງ ກາຍາໃຫ້ຊ້ອຍຊື່ນ
ກິນອາຫານເຊົ້າແລ້ວ ກໍໄປວຽກຢູ່ກະຊວງ
ສ່ວນວ່າລູກມິ່ງເຄົ້າ ສຸດແສນຮັກມີສາມຄົນ ເທົ່ານັ້ນ
ຍິງໜຶ່ງຊາຍສອງຄົນ ເປັນຕາແພງທັງນັ້ນ
ເຂົາຫາກຮຽນຈົບຊັ້ນ ປະລິນຍາຕ່າງປະເທດ
ມາຊົດຊ່ວຍວຽກບ້ານ ທຳງານພ້ອມລັດຖະການ
ຊີວິດຜູ້ຂ້ານີ້ ຄວາມທຸກຍາກບໍ່ເຄີຍເຫັນ ທ່ານເອີຍ
ທັງກາງຄືນກາງເວັນ ທຸກບໍ່ມາວຽນໃກ້
ໃຜຊິທັນທຽມໄດ້ ປຸນປານຍາກຍິ່ງ
ສຸກຢູ່ໃຕ້ລຸ່ມຟ້າ ບໍ່ມີແລ້ວໂລກຄົນ
ທຸກສິ່ງລ້ວນ ມີມາກອຳນວຍໝົດ
ເງິນຄຳກອງ ໂກດກືໄຫຼທ້ອນ
ຍາມເມື່ອມີເວລາພ້ອມ ກໍເດີນຈອນທ່ອງທ່ຽວ
ດິນແດນໃຕ້ລຸ່ມຟ້າ ໄປມາແລ້ວທົ່ວທຸກຫົນ
ໃຜກໍໄຫຼຈົ້ນໆ ຢາກເປັນໝູ່ສະຫາຍເກີ
ທຸກແລງງາຍມີໝາຍນັດ ຕີກ໊ອຟບໍ່ວາຍເວັ້ນ
ຜູ້ສາວຮາມສາວນ້ອຍ ຢາກຮຽງສອງທຽມພ່າງ
ຊີວິດຜູ້ຂ້າເໝືອນດັ່ງໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ ເສດຕະສັດກັ້ງດັ່ງພະຍາ ທ່ານເອີຍ
ວັນໜຶ່ງ ຢູ່ທີ່ບ້ານຜູ້ຂ້າ ມີງານໃຫຍ່ສຳຄັນ
ສະຫຼອງງານເລື່ອນຍົດ ຕຳແໜ່ງສູງຜົນງານຊີ້
ໃຜກໍມາໂຮມເຕົ້າ ຍິນດີນຳຕຳແໜ່ງໃໝ່
ຍົກຈອກເຫຼົ້າ ໄຊໂຍຮ້ອງເປັ່ງສຽງ ມ່ວນເດ
ແມ້ງເມື່ອຄາວໜຶ່ງນັ້ນ ມັນຄັນຢູ່ຄາງກະໄຕ
ມືທາວຕົບຄວາມຄັນ ຕື່ນຕົວຕາຕຶ້ງ
ຫົວຕົກໝອນໝູນໄມ້ ຊູນຕຳກັບຂອບ ຕັ່ງນັ້ນ
ຫົວໂນນູນຈົນວ່າຊ້ຳ ຕື່ນຂຶ້ນພັດແມ່ນຝັນ ໜ່າຍເດ ເອະເອໆໆ
22 May 2011
ລາວມາເປັນເຈົ້າຂອງແຫຼມທອງ ຫຼືສຸວັນນະພູມເຫິງແລ້ວ
------------------
- ຈາກສະຕະວັດ ທີ 4-12- ຊົນຊາດອ້າຍລາວ ສາມາດລວມຕົວກັນເປັນອານາຈັກ ຮຽກວ່າອານາຈັກນ່ານເຈົ້າ ເຊິ່ງແປວ່າ “ເຈົ້າທິດໃຕ້” ເຊິ່ງກໍໄດ້ສູນສິ້ນຊື່ລົງເມືອ່ປີ ຄ.ສ 1253 ເພາະຈັກກະພັດຈີນອົງແຮກໃນຣາຊະວົງຫຍວນ ຄືພຣະເຈົາກຸບໄລ ຂ່ານ ຜູ້ນໍາຊາດມົງໂກລີໄດ້ຍົກທັບມາຕີນ່ານເຈົ້າແຕກໄປ ຊົນຊາດອ້າຍລາວ ໃນຂະນະນີ້ ຊົນຊາດອ້າຍລາວໄດ້ສ້າງອານາ ຈັກຂອງຕົນຂຶ້ນອີກ ຊື່ອານາຈັກໜອງແສ ຮຽນຕົນເອງວ່າ “ອ້າຍລາວ ແລະອີກພວກໜຶ່ງລົງມາທາງໃຕ້ຮຽກຕົນເອງ ວ່າງາຍລາວ ແຕ່ທັງສອງພວກກໍຮຽກຕົນເອງວ່າ “ໄທລາວ” ໄປຢູ່ທີ່ໃດ ກໍຮຽກຕົນເອງວ່າໄທນັ້ນໆ ແຕ່ຍັງຖືວ່າຕົນເປັນລາວ ຢູ່, ເມື່ອຖືກຈີນຮຸກຮານ ຈຶ່ງຕ້ອງອົບພະຍົບລົງມາໃນດິນແດນສຸວັນນະພູມ ເຊິ່ງຕໍ່ມາໄດ້ສ້າງຕັ້ງອານາຈັກລາວຈົກ (ລາວຈັກກະຣາດ) ມີເມືອງສຸວັນນະໂຄມຄຳເປັນສູນກາງ ແລະເປັນເມືອງ ສຳຄັນ, ໄທລາວທີ່ທີ່ຮຽກຕົນເອງວ່າ “ລາວຈັກກະຣາຊ”ນີ້, ລົງໃນແຖບແມ່ນຳ້ຂອງ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບຊົນຊາດເດີມຄື ຂອມດຳ ເຊິ່ງ ໄດ້ແຜ່ອິດທິພົນເໜືອຊົນຊາດ ລາວ້(ລາວະ)ກ່ອນໜ້ານີ້ ຈຶ່ງເອົາຊະນະເຈົ້າຂອງຖິ່ນເດີມ ຄືຂອມ ແລະລະວາ ແລ້ວຂະຫຍາຍ ອຳນາດຂອງຕົນ ກວ້າງຂວາງອອກໄປຮອດແມ່ນຳ້ປິງ-ຍົມນ່ານ ຊົນຊາດໄທລາວຈົກກໍຕັ້ງອານາຈັກຂອງຕົນທີ່ແຄວ້ນຫະ ຣິພຸນໄຊ ເຊິ່ງມີຂອມ ແລະລະວ້າເປັນເຈົ້າຂອງເດີມສຳເຣັດ ພາຍລຸນມາຈຶ່ງໄດ້ຕັ້ງອານາຈັກຊຽງແສນຢູ່ຝັ່ງກົງກັນຂ້າມ ກັບສຸວັນນະໂຄມຄໍາໃນໄລຍະຫຼັງ, ໄທລາວອີກພວກໜຶ່ງໄດ້ເຂົາຢຶດອໍານາດຂອງຂອມ ທີ່ແຄວ້ນສຸໂຂໄທ ສະຖາປານາຕົນເປັນ ຣັດໄທ(ບໍ່ແມ່ນໄທຍ໌)ຈະແຈ້ງ, ອານາຈັກສຸໂຂໄທໄດ້ຕົກຢູ່ໃນອຳ ນາດຂອງຂອມລົບບູຣີ ເຊິ່ງເຊື່ອວ່າເຈົ້າຂອງດິນແດນລົບ ບູຣີນັ້ນແມ່ນອານາຈັກຂອງອ້າຍລາວພວກໜຶ່ງ ທີ່ອົບພະຍົບລົງມາກ່ອນໄທລາວ ແຕ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງຂອມທີ່ຂະ ຫຍາຍອິດທິພົນຂຶ້ນມາໃນສະໄໝໄຊຍະມັນທີ 2 ເມື່ອຂອມຄ່ອຍໆ ເຊື່ອອຳນາດລົງໄທລາວກໍລວມຕົວກັນມີພະລັງເຂັ້ມແຂງ ກໍປະກາດຕົວເປັນອິດສະຫຼະ ມີເມືອງສຸໂຂໄທເປັນຣາຊະທາ ນີ, ພວກໜຶ່ງກໍປະກາດຕົນເປັນອານາຈັກລາວຈັກຣາດທີ່ ຊຽງແສນ-ຫະຣິພຸນໄຊ ຂະຫຍາຍຕົວໄປຈົນຮອດຊຽງຕຸງ(ຊຽງທຸງ), ສ່ວນລາວອີກພວກໜຶ່ງໄດ້ຕັ້ງຫຼັກໝັ້ນຢູ່ຊຽງຮຸ່ງ ຮຽກຊືຕົນ ເອງວ່າໄຕລື້.
- ສ່ວນລາວອີກພວກໜຶ່ງອົບພະຍົບໄປທາງອ່າວຕົງແກງ ຊາຍຝັ່ງທະເລຕາເວັນອອກ ຂອງຫວຽດ ແລະຕາເວັນອອກ ສ່ຽງໃຕ້ຂອງຈີນຮຽກຕົນເອງວ່າຈ້ວງ ແລະອີກພວກໜຶ່ງໃນຫວຽດນາມຮຽກຕົນເອງວ່າໄທດໍາ-ໄທແດງ(ໄຕດຳ-ໄຕແດງ) ມີສູນກາງຢູ່ເມືອງແຖນ, ຫຼືທຽນ ຖືສາສນາແຖນ, ໄທ້(ກະໄທ້).
- ອ້າຍລາວພວກໜຶ່ງລົງມາທາງແມ່ນໍ້າລ້ານຊ້າງ ມາຕັ້ງສຸວັນນະໂຄມຄໍາກ່ອນ ຫຼັງຈາກສຸວັນນະໂຄມຄຳແຕກ ກໍໄປຕັ້ງ ຊຽງແສນໃນໄລຍະຫຼັງ, ອີກພວກໜຶ່ງໄປ ຕັ້ງເມືອງຊວາ ວ່າຊຽງດົງ-ຊຽງທອງ, ລາວພວກໜຶ່ງຕັ້ງ ອານາຈັກຂອງ ຕົນຢູ່ແຖວແມ່ນໍ້າປິງ ຍົມແລະນ່ານ ຕໍ່ມາຣວມຕົວເປັນຣາຊະທານີ ມີເມືອງນະຄອນພິງເປັນໃຫຍ່ເຊິ່ງມີລາວຈັກກະຣາດ (ເຜົ່າຍວນ)ກຳອຳນາດ ແລະມີໄຕລາວເຜົ່າອື່ນໆ ເປັນເມືອງບໍຣິວານ ສ່ວນເມືອງລົບບູຣີ ກໍກາຍເປັນເມືອງຮອງທີ່ໄຮ້ອຳນາດລົງ.
- ສ່ວນລາວອີກພວກໜຶ່ງໄດ້ລົງໄປຕາມແມ່ນ້ຳເຈົ້າພຣະຍາ ຕັ້ງບ້ານເຮືອນຂອງຕົນໃນດິນແດນຂອງສາມເທດ ຫຼືສຍາມ ເທດ ເຊິ່ງມີອຳນາດເຂັ້ມແຂງຢູ່ແຄວ້ນອາໂຍທະຍາ, ຊາວສຍາມນັ້ນສັນນິຖານວ່າ ເປັນຊົນເຜົ່າໜຶ່ງຂອງຂອມ ແຕ່ມີອຳ ນາດຕັ້ງຣັດຂອງຕົນໄດ້ ເມື່ອຄົນໄທລາວ ເຂົ້າໄປຕັ້ງບ້ານເຮືອນຢູ່ໃນອານາເຂດຂອງສຍາມ ເຣືອງເດດບັນເຂື່ອນຂິດ ໃຫ້ ທັດສະນະວ່າ “ໄທລາວໄດ້ອົບພະຍົບລົງມາຢູ່ໃນດິນແດນຂອມສຍາມ ກໍໄດ້ກືນຊາດສຍາມທາງວັດທະນະທຳ, ສາຍເລືອດ ແລະພາສາ…” ເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດສຍາມໄດ້ຮັບວັດທະນະທັມໄທລາວຫຼາຍຂຶ້ນ ການທີ່ລາວສາມາດກືນຊາດສຍາມດ້ວຍວັດ ທະນະທຳ, ພາສາ ແລະສາຍເລືອດໄດ້ນັ້ນ ທາງໜຶ່ງສັນນິຖານວ່າ “ຄົນລາວມີຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍກວ່າສຍາມ ເຊິ່ງໃນຂະ ນະນັ້ນສຍາມເອງ ກໍທຳສົງຄາມ ແລະເປັນຄູ່ອາຣິກັບຂອມຢູ່, ສຍາມຕ້ອງການກຳລັງພົນທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບຂອມ ສຍາມຈຶ່ງ ທຳຕົວເປັນມິດກັບຄົນໄທລາວຄັນການເວລາລ່ວງໄປ ໄທລາວກໍໄດ້ເຂົ້າໄປມີບົດບາດໃນອຳນາດຣັດຂອງສຍາມ ແລ້ວກໍໄດ້ ແຕ່ງງານກັບຄົນສຍາມຫຼາຍຂຶ້ນ ແລ້ວກໍເຜີຍແຜ່ພາສາ ແລະວັດທະນະທຳຂອງຕົນເໜືອສຍາມ ເຮັດໃຫ້ສຍາມດຳຣົງ ວັດທະນະທຳຂອງໄທລາວຢ່າງແຍກບໍ່ອອກ. ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສຍາມບໍ່ໄດ້ລັງກຽດພວກໄທລາວ ທີ່ອົບພະຍົບລົງໄປຢູ່ໃນດິນແດນ ຂອງຕົນ. ສ່ວນລາວອີກພວກໜຶ່ງລົງມາທາງນໍ້າຂອງຕອນກາງ ແລະຕອນໃຕ້ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບຊົນຊາດ ຂອມເຜົ່າຊວາ ໄດ້ໄຊຊະ ນະແລ້ວກໍສ້າງຕັ້ງອານາຈັກຂອງຕົນທີ່ຊຽງດົງ ແລ້ວປ່ຽນຊື່ເມືອງຊຽງ ດົງເປັນຊຽງທອງ ຮຽກວ່າອານາຈັກລ້ານຊ້າງ, ສ່ວນອີກ ພກວໜຶ່ງລົງໄປຂັບໄລ່ຂອມອອກຈາກອານາຈັກຊາຍຟອງເຊິ່ງເປັນສູນກາງ ຂອງຂອມໃນລ້ອງແມ່ນຳ້ຂອງ ແລ້ວສ້າງອານາຈັກຂອງຕົນຂຶ້ນຊື່ວ່າ “ອານາຈັກຈັນທະບູຣີ” ແລ້ວໄທລາວຈຳ ນວນໜຶ່ງກໍລົງໄປທາງໃຕ້ ໂດຍຢູ່ຮ່ວມກັບ ຊົນຊາດຂອງພວກໜຶ່ງໃນອານາຈັກສີໂຄຕະປຸຣະ ຈົນໃນທີ່ສຸດຂອງໃນອານາຈັກສີໂຄຕະປຸຣະກໍເສື່ອມອຳນາດລົງ ໄທລາວຈຶ່ງເຂົ້າມີອຳນາດບົດ ບາດໃນເມືອງສີໂຄຕະປຸຣະ. George Caedes ຊາວຝຣັ່ງເສດ ໄດ້ສະໜັບສະໜູນທິດສະດີນີ້ ສະຫຼຸບວ່າ “ຊົນຊາດໄທ(ລາວ)ອົບພະຍົບລົງໃຕ້ ໂດຍອາໄສແມ່ນຳ້ເປັນຫຼັກ ເປັນການົບພະຍົບຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ເມື່ອອານາຈັກ ນ່ານເຈົ້າຖືກພວກມົງໂກລີຮຸກຮນານ ຄົນໄທ(ລາວ)ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍອາໄສແມ່ນຳ້ສອງສາຍ ຄືລຳນໍ້າຂອງ ແລ້ວມາຕັ້ງຫຼັກແຫຼ່ງທີ່ອານາຈັກລ້ານຊ້າງ(ຫຼວງພຣະບາງ ແລະວຽງຈັນ) ແລະລ້ານນາ(ຊຽງແສນ, ຊຽງໃໝ່) ແລະສຸໂຂໄທ ສ່ວນທີ່ອົບພະຍົບໄປຕາລຳນໍ້າສາຣະວິນນັ້ນ ໄດ້ຕັ້ງຫຼັກແຫຼງເຖິງແຄວ້ນອັດສັມຂອງອິນເດັຍ ແລະ ຣັດສານຂອງພະມ້າກໍມີ”
- ຫາກຖືເອົາຕາມຄວາມເປັນຈິງນີ້ກໍເຮັດໃຫ້ຫຼັກຖານທາງວັນນະຄະດີລາວປະເພດຕຳນານພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນ ໃນຖານະທາງປະ ວັດສາດປະເພດຕຳນານ 3 ເລື່ອງ ຄື ໜັງສືອຸຣັງຄະນິທານ, ໜັງສືຂຸນບູຣົມ ແລະທ້າວຮຸ່ງທ້າວເຈືອງ ແລະເຮັດໃຫ້ວັດ ທະນະທຳຂອງບັນດາຊົນຊາດ ທີ່ຖືແຖນ ແລະນາກຄືພວກດຽວກັນ ເຊັ່ນລາວລ້ານຊ້າງ ແລະລາວລ້ານນາ ອາດຣວມເຖິງ ສຸໂຂໄທດ້ວຍ ນັບຖືນາກ ແລະແຖນຄືຊົນຊາດດຽວກັນ.
- ການຕໍ່ມາ ເມື່ອຊົນຊາດໄທລາວກ້າວເຂົ້າຍຸກຂອງປະຫວັດສາດ ໃນປີ 1357 ພຣະເຈົ້າຟ້າງຸ່ມມະຫາຣາດ ໄດ້ໂຮມລາວ ໄດ້ສໍາເຣັດ ກໍຂະຫຍາຍອານາເຂດກວາມສອງ ຟາກຝັ່ງແມ່ນໍ້າຂອງໂດຍມີສູນກາງທາງການເມືອງສອງເມືອງຄື ເມືອງ ຊຽງທອງ(ຫຼວງພຣະບາງໃຈປັດຈຸບັນ) ແລະຈັນທະບູຣີ(ວຽງຈັນປັດຈຸບັນ) ທັງສອງເມືອງນີ້ມີເມືອງຂຶ້ນໂດຍ ກົງຈົນຮອດ ສາຍພູເພັດສຸບູນ, ດົງພຣະຍາໄຟ ແລະສາຍພູພະນົມດົງເລັກ ຕິດຕໍ່ກັບອານາຈັກຂະແມຣ໌ ທາງດ້ານຕາເວັນອອກຕິດເຂດ ແດນແກວ, ທາງເໜືອຮອດຊຽງຮຸ່ງ ແລະຊຽງຕຸງ ແລະຊຽງຮຸ່ງ ອານາເຂດຂອງລາວລ້ານຊ້າງກວາມເອົາຊຽງແສນ ແລະຊຽງຮາຍ.
- ສ່ວນໄທລາວອີກພວກໜຶ່ງ ຕັ້ງອານາຈັກຂອງຕົນມາເຫິງນານ ຕັ້ງແຕ່ຂຸນອິນທະຣາທິດ ແລະຣາມຄໍາແຫ່ງ ໂດຍປະກາດ ເອກະຣາດຈາກຂອມ ແຕ່ຕັ້ງອານາຈັກຂອງຕົນຂຶ້ນວ່າສຸໂຂທັຍ(ຮຸ່ງອະຣຸນແຫ່ງຄວາມສຸຂ) ພາຍລຸນມາສຍາມທາງສຸໂຂ ທັຍ ຖືກຍຶດເອົາເປັນຫົວເມືອງສ່ວຍແກ່ໄທສຍາມ ແຫ່ງອາຍຸທະຍາ, ໄທລາວພວກນີ້ ເປັນອີກພວກໜຶ່ງໄດ້ມີບົດບາດສໍາ ຄັນໃນການປ່ຽນອຳນາດທາງການເມືອງ ແລະວັດທະນະທຳໃນອາຍຸທະຍາໃນການຕໍ່ມາ.
- ສ່ວນໄທລາວໂຍນົກ ຫຼືລາວຍວນ ຫຼືລາວໂຍນ ໄດ້ລວມຕົວກັນຕັ້ງອານາຈັກຂອງຕົນ ຂຶ້ນທີ່ຊຽງໃໝ່ ແລ້ວຂະຫຍາຍຕົວ ກວາມຣວມເອົາອານາຈັກໄທລາວອານາຈັກນ້ອຍໆ ເປັນເມືອງຂຶ້ນຂອງຕົນໃນແຄມແມ່ນໍ້າປິງ, ຍົມນ່ານ ແລະອິຣະວະດີ ໄທໂຍນົກ ຫຼືລາວຈັກກະຣາດນີ້ ມີການພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບໄທລາວລ້ານຊ້າງເປັນຢ່າງດີ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມສ້າງອານາຈັກ.
- ໃນໄລຍະປະຫວັດສາດມາລ້ານຊ້າງໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວອອກໄປ ອຳນາດທາງການເມືອງເຂັ້ມແຂງ ອານາຈັກລ້ານຊ້າງມີ ສາຍພົວພັນອັນດີກັບລ້ານນາ ກາຍເປັນເມືອງຄູ່ແຝດ ກັນກັບລ້ານຊ້າງ ແລະໄທລາວລ້ານຊ້າງໄດ້ຮັກສາຄວາມເຂັ້ມ ແຂງຂອງຕົນຈົນຮອດສະໄໝ ພຣະເຈົ້າໄຊຍະເຊດຖາທິຣາດ ເຊິ່ງໄດ້ມາສະຖາປານາອານາອານາຈັກຈັນທະບູຣີ ໃຫ້ເປັນ ນະຄອນຈັນທະບູຣີສີສັດຕະນາຄະນາຫຸດ ແລ້ວຄຸມຫົວເມືອງທັງສອງຢາກຝັ່ງແມ່ນໍ້າຂອງ ຈົນຮອດໂຄຣາດ ແລະຈຳບາກນາຄະບູຣີສີ(ຈຳປາສັກ).
- ສໍາລັບເມືອງສຸໂຂໄທ ແລະເມືອງລົບບູຣີ ຖືວ່າເປັນເມືອງໄທລາວບູຮານມາແຕ່ກ່ອນ ໄດ້ຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງສຍາມ ຂຶ້ນກົງຕໍ່ສຍາມ ເມືອງທັງສອງເມືອງຈຶ່ງຂາດການພົວ ພັນໃກ້ຊິດກັບໄທລາວລ້ານຊ້າງ ແຕ່ກ່ອນເມືອງລົບບູຣີ ມີຊື່ວ່າ ລາວະຣັຖະ ແປວ່າຣັດລາວ(ຣັຖະແປວ່າປະເທດລາວກໍໄດ້) ພາຍລຸນມາຈຶ່ງປ່ຽນເປັນລົບບູຣີ, ສັນນິຖານວ່າລົບບູຣີເປັນ ເມືອງລາວເອກະຣາດພ້ອມໆກັບເມືອງຊຽງດົງ-ສຸວັນນະໂຄມຄໍາ ແລະຈັນທະບູຣີ(ວຽງຈັນເດີມ) ແຕ່ ຍ້ອນອຳນາດທາງ ການ ເມືອງຂອງສຍາມເໜືອກວ່າ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເມືອງລົບບູຣີກາຍເປັນເມືອງພາຍໃຕ້ອານັດຂອງສຍາມ ແລະສືບທອດທາງ ປະຫວັດສາດເລື້ອຍມາຮອດຍຸກປັດຈຸບັນ.
- ສະຫຼຸບຄວາມແລ້ວ ໄທລາວ ຫຼືໄຕລາວ(ບໍ່ແມ່ນໄທຍ໌) ເປັນຊົນຊາດເກົ່າແກ່ ທີ່ປົກຄອງ ຫຼືເປັນເຈົ້າຂອງດິນແດນສຸວັນນະ ພູມນີ້ມາເຫິງນານ ກ່ອນປະຫວັດສາດໄທຍ໌-ລາວ ຈຶ່ງປ່ຽນແປງວັດທະນະທຳ ເຈົ້າຂອງຖິ່ນເດີມຄືຂອມ ຂະແມຣ໌ແລະມອນໄດ້.
- ມາໄລຍະຫຼັໆ ຄືນັບແຕ່ປີ 1779 ເປັນຕົ້ນມາ ໄທລາວ ຫຼືລາວ ໄດ້ຖືກອົບພະ ຍົບຈາກດິນແດນລ້ານຊ້າງ ແລະລ້ານນາຫຼັງ ລ້ານຊ້າງ ແລະລ້ານນາລົ້ມສະຫຼາຍ ຍິ່ງເຂົ້າໄປປ່ຽນແປງວັດທະນະທຳຂອງພວກສຍາມ ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກສຍາມປົນ ໄທລາວເດີມກາຍເປັນໄທຍ໌ ປະເທດໄທຍ໌ ແລະຄົນໄທຍ໌ມາຮອດບັດນີ້, ໃນໄລຍະນີ້ສຍາມເອງນອກຈາກໄດ້ຮັບອິດທິພົນ ທາງພາສາ ວັດທະນະທຳຈາກໄທລາວແລ້ວ ຍັງໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກຈີນ ທີ່ເຂົ້າມາຫຼວງຫຼາຍ ເຮັດໃຫ້ວັດທະນະທຳສຍາມ ໄທລາວ ຈີນ ຜະສົມກັນໃນອານາຈັກໃໝ່ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສອງຝັ່ງແມ່ນໍ້າເຈົ້າພຣະຍາ ຄືທົນບູຣີ ແລະຣັດຕະນະໂກສິນໄລຍະນີ້ ໄທລາວຜະສົມພວກນີ້ຍັງຮຽກຕົນເອງວ່າສຍາມຢູ່, ສ່ວນໄທລາວເດີມ ກໍຍັງຮຽກຕົນວ່າໄທລາວ ໃນຄວາມຮຽກຂານກັນ ແຕ່ຕັ້ງຊື່ປະເທດຕົນວ່າປະເທດລາວ ໂດຍຕັດເອົາຄຳວ່າໄທນໍາໜ້ານັ້ນອອກໄປ.
- ສ່ວນສຍາມໄດ້ໂອກາດກໍເອົາຄໍາວ່າໄທມາເປັນຊື່ຊາດ ແຕ່ຕື່ມຕົວ “ຍ“ໍ” ເຂົ້າກາຍເປັນປະເທດໄທຍ, ຄົນໄທຍ ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ ຄ.ສ 1839 ເປັນຕົ້ນມາ.
ໂດຍ. ພອຈ.ເນືອງພິລັກ ໂຊຕິທອນ
ລົບບູຣີ ເມື່ອເບິ່ງຕາມຮູບສັບແລ້ວ ແປວ່າ "ເມືອງລາວ"
ປະຫວັດຄວາມເປັນມາ ໂດຍຫຽໍ້ຂອງລົບບູຣີ (ລົພບຸຣີ):
ປະຫວັດຄວາມເປັນມາ ໂດຍຫຽໍ້ຂອງລົບບູຣີ (ລົພບຸຣີ):
- ລົບບຸຣີ ເປັນເມືອງສຳຄັນເກົ່າແກ່ເມືອງໜຶ່ງ ຕັ້ງແຕ່ສະຕະວັດທີ (ພຸດທະສະຕະວັດທີ ໑໑-໑໖) ເຄີຍຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຂອມ ແລະມອນຈົນກະທັງເຖິງຕອນຕົ້ນພຸດທະສະຕະວັດທີ ໑໙ ຄົນໄທ-ລາວ ໄດ້ເຣີ່ມມີອຳນາດຂຶ້ນໃນບັນດາຫົວເມືອງຕ່າງໆບັນສອງຝາກຝັ່ງແມ່ນຳ້ຂອງ ຄື ອານາຈັກລ້ານຊ້າງເ, ລ້ານນາ, ສຸໂຂໄທ, ຊຽງແສນ ອະໂຍທະຍາໃນສະໄໝ ພຣະເຈົ້າອູ່ທອງ ອັນຮ່ວມສະໄໝກັບພຣະເຈົ້າຟ້າງູ່ມມະຫາຣາດ.
- ອານາຈັກທີ່ພົ້ນເດັ່ນ ແລະມີອຳນາດສູງສຸດ ທີ່ພົ້ນອອກຈາກຂອມໂດຍເດັດຂາດ ແລະມີອຳນາດສູງກວ່າຫົວເມືອງຕ່າງໃນສະໄໝນັ້ນ ຄື ໃນລ່ອງແມ່ນຳ້ຂອງສອງຝາກຝັ່ງ ແມ່ນອານາຈັກລ້ານຊ້າງ ເຊິ່ງສະຖາປານຂຶ້ນໂດຍ ສົມເດັດພຣະເຈົ້າຟ້າມງູ່ມມະຫາຣາດ ມີອານາເຂດກວ້າງຈົນເຖິງທົ່ງຮາບໂຄຣາດ ສາຍພູເພັດຊະບູນ ສາຍພູແດນລາວທາງດ້ານຕາເວັນ ຕົກແມ່ນຳ້ຂອງ, ທາງໃຕ້ຮອດສາຍພຸດົງພຣະຝໍ່(ພໍ່ ຫຼືດົງພຣະຍາໄຟ) ຕໍ່ໃສ່ສາຍພູດົງເຣັກ ລຽບຕາມສາຍພູຫຼວງດ້ານຕາເວັນອອກ ຂຶ້ນໄປຮອດ ເຂດສິບສອງເຈົ້າໄທ (ນຳ້ມ້າສາມແຄວ).
- ສ່ວນອີກອານາຈັກໜຶ່ງ ທີ່ມີອຳນາດລົງໄປທາງໃຕ້ຮອດຝັ່ງທະເລຕາເວັນອອກຂອງອ່າວສຍາມ ໄດ້ແກ່ອານາຈັກອະໂຍທະຍາເຊິ່ງສະຖາປານາຂຶ້ນໂດຍພຣະເຈົ້າອູ່ທອງ (ຣາມາທິບໍດີທີ ໑)ໃນປິ ພ.ສ ໑໘໙໓, ໃນປະຫວັດສາດໄທຍ໌ ໄດ້ກ່າວເຖິງລົບບູຣີນັ້ນ ຄື "ພຣະເຈົ້າອູ່ທອງ ປະຖົມມະກະສັດອາຍຸທະຍາ ຍົກລົບບູຣີໃຫ້ມີຖານະເປັນເມືອງລູກ ຫຼວງ ຄື ພຣະເຈົ້າອູ່ທອງໄດ້ໂຜດໃຫ້ພຣະຣາມເມສວນ ຣາຊະໂອຣົດອົງກົກໄປຄອງລົບບູຣີໃນ ພ.ສ ໑໘໙໓ " ເມື່ອພຣະເຈົ້າອູ່ທອງສະວັນນະຄົດ ໃນ ພ.ສ ໑໙໑໒ ພຣະຣາມເມສວນ ໄດ້ຖວາຍຣາຊະບັນລັງໃຫ້ພຣະປິຕຸລາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຂຶ້ນຄອງຣາດນາມວ່າ ພຣະບໍຣົມມະຣາຊາທີ ໑ ພຣະຣາມເມສວນຄອງຣາດຢູ່ລົບບູຣີ ສືບຕໍ່ໄປ ຈົນເຖິງ ພ.ສ ໑໙໓໑ ສົມເດັດພຣະບໍຣົມມະຣາຊາທີ ໑ ສະຫວັນນະຄົດ ພຣະຣາມເມສວນຈຶ່ງຂຶ້ນຄອງຣາດ ທີ່ພຣະນະຄອນສີອາຍຸທະຍາ ຄັ້ງທີ ໒ ຫຼັງຈາກນັ້ນລົບບູຣີໄດ້ລົດຄວາມສຳຄັນລົງ ໄປຈົນເຖິງສະໄໝສົມເດັດພຣະນາຣາຍມະກາຣາດ (ພ.ສ ໒໑໙໙-໒໒໓໑) ລົບບູຣີຈຶ່ງໄດ້ຮັບການພັດທະນາຄັ້ງໃຫຍ່ ສືບເນື່ອງມາຈາກການຄຸກຄາມຂອງຊົນຊາດໂຮນລັງ ທີ່ຕິດຕໍ່ຄ້າ ຂາຍກັບສຍາມ ເຮັດໃຫ່້ສົມເດັດພຣະນາຣາຍ ນະຄອນອາຍຸທະຍານັ້ນບໍ່ສູ້ປອດໄຜຈາກການປິດລ້ອມຣະດົມຍິງຂອງຂ້າເສີກຫາເກີດສົງຄາມ ຈຶ່ງໄດ້ສ້າງເມືອງລົບບູຣີເປັນຣາຊະທານີທີ ໒ ສົມເດັດພຣະນາຣາຍໄດ້ສະເດັດປະທັບຢູ່ລົບບູຣີເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ເມື່ອສິ້ນຣັດຊະໄໝຂອງພຣະອົງແລ້ວ ລົບບູຣິກໍລົດຄວາມສຳຄັນລົງ ສົມເດັດພຣະເພທະຣາຊາໄດ້ຊົງຍ້າຍພຣະຣາຊະ ອຳນາດທັງໝົດກັບໄປຍັງອາຍຸທະຍາ ຈາກສະໄໝນີ້ເປັນຕົ້ນໄປອາຍຸທະຍາ ແລະລົບບູຣີກໍຜັດປ່ຽນກັນມີອຳນາດ ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງກະສັດເຊື້ອສາຍຈາກອາຍຸທະຍາ ລົບບູຣີ ສຶບຕໍ່ກັນຈົນຮອດສະໄໝ ພຣະນັ່ງເກົ້າ ຣ.໔ ແຫ່ງກຸງເທບ ໃນ ພ.ສ ໒໔໐໖ ເມືອງລົບບູຣີກໍໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ອານຈັກຣັດຕະນະໂກສິນ ແລະສືບທອດມາເປັນ ແຂວງໜຶ່ງຂອງໄທຍ ວ່າ "ຈັງຫວັດລົບບູຣີ"


text:
ມາດຕາ 31 (ປັບປຸງ)
ການປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ເປັນພັນທະ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງທຸກການຈັດຕັ້ງ ແລະ ພົນລະເມືອງລາວທຸກຄົນ ໂດຍແມ່ນກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບເປັນຫຼັກແຫຼ່ງ ໃນການປົກປັກຮັກສາຄວາມເປັນເອກະລາດ, ອຳນາດອະທິປະໄຕ ແລະ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງ ປະເທດຊາດ; ປົກປັກຮັກສາຊີວິດ ແລະ ຊັບສິນຂອງປະຊາຊົນ, ຮັບປະກັນສະຖຽນລະພາບ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ.
ການປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ຕ້ອງສົມທົບແໜ້ນກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດ -ສັງຄົມ ແລະ ການປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ.
ມາດຕາ 32 (ປັບປຸງ)
ກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ປັບປຸງ ແລະ ກໍ່ສ້າງຕົນເອງ ໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງ, ເຊີດຊູຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ປະເທດຊາດ, ເປັນກຳລັງປະກອບອາວຸດຂອງ ປະຊາຊົນ ທີ່ມີທາດແທ້ປະຕິວັດ, ລະບຽບວິໄນເຂັ້ມງວດ ແລະ ມີແບບແຜນທັນສະໄໝ, ມີ ຄວາມສາມາດໃນການສູ້ຮົບສູງ; ເປັນກຳລັງຫຼັກແຫຼ່ງໃນການຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງປະເທດຊາດ, ຄວາມສະຫງົບ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງສັງຄົມ ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມຕ້ານ, ສະກັດກັ້ນ ແລະ ແກ້ໄຂໄພພິບັດທຳມະຊາດ.
ລັດ ເອົາໃຈໃສ່ພັດທະນາພື້ນຖານການປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ປະກອບ ວັດຖູປະກອນ, ເຕັກນິກ, ເຕັກໂນໂລຊີ, ພາຫະນະ, ເຄື່ອງມື ແລະ ຍົກລະດັບຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ, ວິຊາສະເພາະ, ສິນລະປະຍຸດ ແລະ ຍຸດທະວິທີຂອງກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບໃຫ້ສູງຂຶ້ນ.
ມາດຕາ 33
ລັດ ແລະ ສັງຄົມ ເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດນະໂຍບາຍ, ເບິ່ງແຍງຊີວິດການເປັນຢູ່ທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈ; ປະຕິບັດນະໂຍບາຍແນວຫຼັງ ຕໍ່ກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ເພື່ອເພີ່ມທະວີ ຄວາມສາມາດໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ ແລະ ຮັກສາຄວາມສະຫງົບຂອງ ສັງຄົມ.
ກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ຕ້ອງຍົກສູງຈິດໃຈເພິ່ງຕົນເອງ, ກຸ້ມຕົນເອງ, ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ ເພື່ອຮັບປະກັນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມ ໃນການສ້າງສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ.


text: ເພື່ອເປັນການສ້າງຂະບວນຄຳນັບຮັບຕ້ອນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ່ VII ຂອງອົງຄະນະພັກແຂວງຊຽງຂວາງ ທີ່ຈະມາເຖິງນີ້ ແລະ ເປັນການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສັບປະເຄວາມປອດໄພທາງຖະໜົນ 7 ເມສາ 2015 ທີ່ໝູນວຽນມາຮອດອີກວາລະໜຶ່ງ. ໃນຕອນເຊົ້າ ຂອງວັນທີ່ 7 ເມສາ 2015 ທີ່ພະແນກ ຍທຂ ແຂວງຊຽງຂວາງ ໄດ້ຈັດກິດຈະກຳຂີ່ລົດຈັກຕາມເສັ້ນທາງຫຼັກໃນເທດສະບານເມືອງໂພນສະຫວັນ ປະຕິບັດກົດລະບຽບ ຈະລາຈອນ ແລະ ຕອບຄຳຖາມກ່ຽວກັບວຽກງານຄວາມປອດໄພທາງຖະໜົນ ເພື່ອແລກປ່ຽນຂອງທີ່ລະນຶກ. ໂດຍການເປັນປະທານຂອງທ່ານ ດວງຈິດ ຈັ້ງໄຊວ່າງ ຮອງເຈົ້າແຂວງໆຊຽງຂວາງ ປະທານ ຄະນະຊີ້ນຳຄວາມປອດໄພທາງຖະໜົນຂັ້ນ ແຂວງ. ກິດຈະກຳດັ່ງກ່າວ ແມ່ນໄດ້ຮັບຄວາມຮ່ວມມືຈາກພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຂົ້າຮ່ວມເປັນຢ່າງດີ ທັງພະນັກງານ, ທະຫານ, ຕຳຫລວດ, ພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນ, ຄູອາຈານ, ນັກຮຽນນັກສຶກສາ ເພື່ອເປັນການປູກຈິດສຳນຶກໃຫ້ບັນດານັກຂັບຂີ່ທັງຫຼາຍ ເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດກົດລະບຽບຈາລະຈອນ ເພື່ອເປັນການສະກັດກັ້ນ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນອຸປະຕິເຫດທາງທ້ອງຖະໜົນ.


text:
ລັດຖະບານ ສສ ຫວຽດນາມ ປະດັບຫຼຽນໄຊ ໃຫ້ແກ່ ກະຊວງ ໂຍທາທິການ ແລະ ຂົນສົ່ງ
ລັດຖະບານ ສສ ຫວຽດນາມ ໄດ້ປະດັບຫຼຽນໄຊໃຫ້ແກ່ ກົມກອງລວມໝູ່ ແລະ ບຸກຄົນ ກະຊວງໂຍທາທິການ ແລະ ຂົນສົ່ງ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ຊຶ່ງພິທີໄດ້ຈັດຂຶ້ນເມື່ອວັນທີ 6 ຕຸລາ 2016 ທີ່ ກະຊວງຫ້ອງປະຊຸມໃຫຍ່ ກະຊວງໂຍທາທິການ ແລະ ຂົນສົ່ງ. ໂດຍການໃຫ້ກຽດເຂົ້າຮ່ວມ ຂອງທ່ານ ສອນໄຊ ສີພັນດອນ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ, ທ່ານ ຈິງດິງຢຸ້ງ ຮອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສສ ຫວຽດນາມ; ທ່ານ ປອ ບຸນຈັນ ສິນທະວົງ, ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງ ໂຍທາທິການ ແລະ ຂົນສົ່ງ ສປປ ລາວ; ທ່ານ ຮອງລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງ ຄົມມະນາຄົມ ຂົນສົ່ງ ສສ ຫວຽດນາມ, ເອກອັກຄະລັດຖະທູດ ແຫ່ງ ສສ ຫວຽດນາມ; ບັນດາທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີ, ບັນດາທ່ານອະດີດການນຳ, ບັນດາທ່ານຫົວໜ້າກົມ, ຮອງກົມ, ກອງ, ສະຖາບັນ, ລັດວິສາຫະກິດ ແລະ ສາມອົງການຈັດຕັ້ງມະຫານຊົນຂັ້ນກະຊວງ ແລະ ພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຈາກ ລາວ- ຫວຽດນາມ ເຂົ້າຮ່ວມ.
ໃນພິທີ ທ່ານ ບຸນຈັນ ສິນ ທະວົງ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງ ຍທຂ ໄດ້ກ່າວຄໍາເຫັນ ໂດຍ ໄດ້ສະແດງ ຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນ ແລະ ຂອບໃຈເປັນຢ່າງສູງຕໍ່ ລັດຖະບານ ສສ ຫວຽດນາມ ແລະ ກະຊວງ ຄົມມະນາຄົມ ຂົນສົ່ງ ສສ ຫວຽດນາມ ທີ່ໄດ້ ຕີລາຄາສູງຕໍ່ການປະກອບ ສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ຂອງກະຊວງ ໂຍທາທິການ ແລະ ຂົນສົ່ງ ແລະ ພະນັກງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງ ສປປ ລາວ, ໃນການເສີມຂະຫຍາຍສາຍພົວພັນສາມັກຄີແບບພິເສດ ແລະ ການຮ່ວມມື ຮອບດ້ານຂອງ ຂະແໜງການ ຄົມມະນາຄົມຂົນສົ່ງ ຊຶ່ງເປັນ ຂະແໜງໂຄງລ່າງພື້ນຖານທີ່ ເປັນປາຍແຫຼມຂອງ ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ການເຊື່ອມຈອດລະຫວ່າງສອງປະເທດ ລາວ-ຫວຽດ ນາມ ແມ່ນສອງປະເທດອ້າຍນ້ອງ ທີ່ມີສາຍພົວພັນທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ ຄວາມສາມັກຄີແບບພິ ເສດ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ຊຶ່ງໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນ ມາແຕ່ດຶກດຳບັນ, ຄວາມຮູ້ສຶກອັນເລິກເຊິ່ງຕໍ່ສາຍພົວພັນມິດຕະພາບອັນເປັນມູນ ເຊື້ອ ແລະ ການຮ່ວມມືແບບ ພິເສດນັ້ນ, ສອງຂະແໜງການ ໄດ້ພ້ອມກັນຕັ້ງໜ້າຜັນຂະຫຍາຍ ເຂົ້າໃນຂະ ແໜງການຂອງ ຕົນ ຊຶ່ງເປັນວຽກງານໜຶ່ງ ທີ່ສໍາຄັນໃນສະໄໝຕໍ່ສູ້ເພື່ອຄວາມເປັນເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ຂອງ ສອງຊາດ ລາວ-ຫວຽດນາມ. ໃນການຍ້ອງຍໍຄັ້ງນີ້ ໄດ້ ປະດັບຫຼຽນໄຊເອກະລາດ ຊັ້ນ I ໃຫ້ 1 ກົມກອງ, ຫຼຽນໄຊເອກະລາດຊັ້ນ II ແລະ ຊັ້ນ III ໃຫ້ 4 ກົມກອງ, 5 ທ່ານ, ຫຼຽນໄຊ ເອກະລາດ ຊັ້ນ III ໃຫ້ບຸກຄົນ 5 ທ່ານ ແລະ ຫຼຽນໄຊມິດຕະພາບ 5 ທ່ານ, ໃນໂອກາດດັ່ງກ່າວ ທ່ານ ຈິງດິງຢຸ້ງ ຕາງໜ້າໃຫ້ລັດຖະບານ ສສ ຫວຽດນາມ ໄດ້ໃຫ້ກຽດຂຶ້ນປະດັບຫຼຽນໃຫ້ແກ່ ກົມກອງລວມໝູ່ ແລະ ບຸກຄົນ ທີ່ໄດ້ ຮັບການຍ້ອງຍໍ.


text:
(ຈີນຈະສົ່ງຍານອະວະກາດບັນທຸກຄົນເສີນໂຈວ 11 ໃນວັນທີ 17 ຕຸລານີ້)
ໃນພິທີຖະແຫຼງຂ່າວທີ່ຈັດຂຶ້ນຢູ່ສູນສົ່ງດາວທຽມຈິວຊວນຂອງຈີນໃນຕອນເຊົ້າວັນທີ 16 ຕຸລານີ້, ທ່ານນາງອູຜິງ ຮອງຫົວໜ້າຫ້ອງການໂຄງການການບິນອະວະກາດບັນທຸກຄົນຈີນເຜີຍໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ຍານອະວະກາດບັນທຸກຄົນ ເສີນໂຈວ 11 ຈະຖືກສົ່ງຂຶ້ນສູ່ອະວະກາດໃນເວລາ 7 ໂມງ 30 ນາທີຕາມເວລາປັກກິ່ງຂອງວັນທີ 17 ຕຸລານີ້ ໂດຍນັກບິນອະວະກາດແມ່ນທ່ານຈິງຫາຍເຜິງ ແລະທ່ານເສີນຕົງ.
ໃນນັ້ນທ່ານຈິງຫາຍເຜີງແມ່ນຫົວໜ້າໜ່ວຍງານ, ທ່ານເຄີຍປະຕິບັດໜ້າທີການບິນອະວະກາດໃນຍານອະວະກາດເສີນໂຈວ 7 ແລະເສີນໂຈວ 9, ສ່ວນທ່ານເສີນຕົງແມ່ນປະຕິບັດໜ້າທີ່ການບິນອະວະກາດເປັນຄັ້ງທຳອິດ.
ຈຸດປະສົງຂອງການບິນຄັ້ງນີ້ຄື: ໜຶ່ງຂົນສົ່ງນັກບິນແລະວັດຖຸໄປກັບລະຫວ່າງໂລກ-ຫ້ອງທົດລົງອະວະກາດຖຽນກົງ 2 ເພື່ອທົດລອງເຕັກນິກການເຊື່ອມຕໍ່ຍານອະວະກາດຢູ່ວົງໂຄຈອນ ແລະເຕັກນິກກັບພື້ນດິນຂອງຍານອະວະກາດບັນທຸກຄົນ; ສອງຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັບຫ້ອງທົດລອງອະວະກາດຖຽນກົງ 2 ແລະໃຫ້ນັກບິນອະວະກາດເຂົ້າປະຈຳຢູ່ຫ້ອງທົດລອງເປັນໄລຍະກາງ ເພື່ອທົດສອບຄວາມສາມາດການດຳລົງຊີວິດ, ເຮັດວຽກ ແລະຮັກສາສຸຂະພາບຂອງນັກບິນອະວະກາດ ກໍ່ຄືຄວາມສາມາດການປະຕິບັດໜ້າທີ່ການບິນຂອງນັກບິນອະວະກາດ ແລະສາມດຳເນີນການທົດລອງແພດສາດການບິນອະວກດາດ, ການທົດລອງວິທະຍາສາດຊັ້ນອະວະກາດ, ການສ້ອມແປງຕ່າງໆແລະເຕັກນິກອື່ນໆທີ່ມີມະນຸດເຂົ້າຮ່ວມ, ກໍ່ຄືການເຜີຍແຜ່ຄວາມຮູ້ວິທະຍາສາດ.


text:
There are no translations available.
ກອງປະຊຸມປຶກສາຫາລື ລັດຖະມົນຕີເສດຖະກີດອາຊຽນ ບວກສາມ ຄັ້ງທີ 19
ໃນວັນທີ 04 ສິງຫາ 2016 ຕອນເຊົ້າ ທີ່ ໂຮງແຮມດອນຈັນພາເລດ, ໄດ້ມີການສືບຕໍ່ ການດຳເນີນກອງປະຊຸມລັດຖະມົນຕີເສດຖະກິດອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 48 ແລະ ກອງປະຊຸມອື່ນຯ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ຊຶ່ງໃນພາກເຊົ້ານີ້ແມ່ນໄດ້ໄຂ ກອງປະຊຸມປຶກສາຫາລື ລັດຖະມົນຕີເສດຖະກີດອາຊຽນ ບວກສາມ ຄັ້ງທີ 13 (19th AEM Plus Three Consultations) ຂຶ້ນພາຍໃຕ້ການເປັນປະທານຮ່ວມ ຂອງ ທ່ານ ນາງ ເຂັມມະນີ ພົນເສນາ, ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຄ້າ ທັງເປັນລັດຖະມົນຕີເສດຖະກິດອາຊຽນ ຂອງ ສປປ ລາວ ແລະ ທ່ານ ກາວ ຮູເຈັງ, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຄ້າຂອງ ສປ ຈີນ, ທ່ານ ໂມຕູ ຮາຢາຊີ ລັດຖະມົນຕີເສດຖະກິດ, ການຄ້າ ແລະ ອຸດສາຫະກຳຂອງ ຍີປຸ່ນ ແລະ ທ່ານ ຈູ ຫວງວານ, ລັດຖະມົນຕີການຄ້າ, ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ພະລັງງານ ຂອງ ສ.ເກົາຫຼີ. ຈຸດປະສົງຂອງກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວແມ່ນ ເພື່ອສືບຕໍ່ຜົນຂອງການປືກສາຫາລືຮ່ວມກັນໃນກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ່ຜ່ານມາ ໂດຍແນໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖຸະກິດການຄ້າ ແລະ ການລົງທຶນ ນຳກັນໃຫ້ນັບຫລາຍຂຶ້ນ.
ອ່ານເພິ່ມເຕິມ...


text:
- Error
ກອງປະຊຸມ ຜູ້ບໍລິຫານອາຊີວະສຶກສາ ທົ່ວປະເທດ ປະຈຳປີ 2016
ຜູ້ອຳນວຍການວິທະຍາໄລ ພາກເອກະຊົນ, ຫົວໜ້າຂະແໜງອາຊີວະສຶກສາ ພະແນກສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາແຂວງ/ນະຄອນຫຼວງ, ຜູ້ຕ່າງໜ້າກົມວິຊາການ ແລະ ສະຖານສຶກສາ ກະຊວງກ່ຽວຂ້ອງ, ຜູ້ໃຫ້ທືນ, ຜູ້ຕາງໜ້າສະຖານປະກອບການ/ໜ່ວຍງານກຸມອາຊີບ ແລະ ຫົວໜ້າພະແນກ, ຮອງຫົວໜ້າພະແນກ ແລະ ພະນັກງານວິຊາການຈາກກົມອາຊີວະສຶກສາ ເຂົ້າຮ່ວມທັງໝົດ 130 ຄົນ/ຍິງ 22 ຄົນ.
ກອງປະຊຸມ ໄດ້ຮັບຟັງການນຳສະເໜີ ແລະ ຄົ້ນຄ້ວາຫຼາຍບັນຫາທີ່ສຳຄັນຄື: 1) ການຮ່ວມມືພາກລັດ-ເອກະຊົນ, 2) ການປັບປຸງການຈັດຕັ້ງ, 3) ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, 4) ການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງສະຖານອາຊີວະສຶກສາ, 5) ແຜນຮັບນັກຮຽນ, 6) ການຍົກລະດັບຄູ-ອາຈານ ແລະ ພະນັກງານ, 7) ການປັບປຸງຫຼັກສູດ, 8) ການຄຸ້ມຄອງການເງິນ;
ຜ່ານການຄົ້ນຄ້ວາ ແລະ ປະກອບຄຳຄິດຄຳເຫັນ ຕໍ່ບັນດາເອກະສານຂ້າງເທິງ ດ້ວຍຄວາມ ຮັບຜິດຊອບສູງ ແລະ ເຫັນດີເປັນເອກະພາບນຳກັນ ຮັບຮອງເອົາມະຕິກອງປະຊຸມ ເພື່ອສືບ ຕໍ່ພັດທະນາ ວຽກງານອາຊີວະສຶກສາ ໃນສົກປີ 2016-2017 ດັ່ງມະຕິ ມະຕິກອງປະຊຸມ