text: AN T-SLIGHE, AIR AM BHEIL AM PEACACH AIR A GHABHAIL AGUS A DOL A STEACH ANN AN COICHEANGAL NAN GRAS, , MAILLE RIS NA COMHARAIBH, A TA DEARBHADH, CO DHIU TRA, NO NACH 'EIL SO AIR A DHEANAMH. EARRANN A DH' OBAIlt AN OLLAIDH URRAMAICH EOIN COLCHUOIN MU 'n CKOICHEAKGAL SIN, EAD AR-THE ANGAICHTE GU GAELIC, Aia IATRTUS AGUS COSTASAN URRAMAICH MHAIGHSTIR NAIRN, TIGHEARNA DHUNSINNAIN. * 0L A STEACH ANN AN COICHEANGAL NAN GRAS AIR CHOR 's GU FAIGH E COIR AJR A J3HJBANNACH- DAN UILE. Anns an t-Soisgeul, tha Coicheangal nan Gràs air a thoirt am fagus, co fhagus 's gu bheil e an taobh a stigh ruigheachd air, do na h-uile peacach a ta fuidh eisdeachd: ionnus gur eigin do gach neach diu so a bhi, an dara cuid, a cur cul, no gabhail ris ; agus is do-chur an ceill cunnart na muinntir a ta 'g a dhiultadh. Deanaibh greim air a Choicheangal so,, a pheacacha, oir 's e 'ur beatha e. Tha sibh furdh Choicheangal briste nam oibre ; anns nach 'eil beatha, no slainte sam bith air 'ur son. Ach tha dorus Coicheangail nan Gràs air fhosgladh dhuibh. Thigibh, uime sin, agus lachaibh, gun dàil, a steach ann. Grad-theichibh o uachdranachd Coicheangail nan oibre, fuidh 'n ào rugadh sibh agus fuidh 'n do bhuanaich sibh riamh gu ruig an uair so : ni, o nach f heud sibh $ bhi air 'ur saoradh, air dhoigh sam bith, a mach o ghreim a dheanamh air agus a dhol a steach ann an Coicheangal nan Gràs, a ta air a thairgseadh dhnibh 'san t-Soisgeul. 4 Chum's gu feud mhìi, tre chumhachd soill- seachaidh an Spioraid Naoimh, 'ur slighe a steach do'n Choicheangal f haicsinn ni's soilleire, hithidh e feumail a mhineachadh dhuibh, ciod e am meadhon, trid em bheil am peacach a dol a steach agus air a shuidheachadh ann, chum slainte shior- ruidh. Agus, ann an cainnt choitchionn, 'se so creidimh ann an losa Criosd, — meadhon trid am bheil neach air aonadh, air mhodh spioradail, ris- san, mar Cheann a choichearigail. Ach, air mhodh ni's sonruichte,, Anns a cheud aìte, tha peacaich, gu pearsanta agus dorireadh, air an suidheachadh anns a Choi- cheangail shiorruidh le bhi air an aonadh, air mhodh spioradail, ri Criosd, neach is e Ceann agus Fear-ionaid a sliluaigh 'sa Choicheangal sin. a Troinih 'n aonadh agus am posadh spioradail so, buinidh Criosd fein dhoibh/ 'na phearsa, 'na dhreuchdaibh agus 'na dhaimhibh. b Choiìion esan cumhachan a 'choicheangail, agus tre 'n aonadh so, buinidh un coilionadh sin dhoibh-san, le meas-lagha? agus na h-uile beannachd, a ta air an geailtainn ann, le co«V-lagha. d . Tha 'n Tighearn Iosa,, am Fear  Tha sinn a leughadh, mar an ceudna : " as ainglibh cha 'n earb Dia, b " (anns an Eabh) " cha chreid e ann a sheirbhisich." 'Se creidimh slainteil, uime sin, a bhi creidsinn no 'g earbsadh, ni h-e amhain ann am focal Chriosd, ach ann an Criosd fein, a ta labhairt ruinn agus air a thairgseadh dhuinn 'n a f hocal. 'Se th' ann, a bhi creidsinn ann an Criosd, no,, ann am briathraibh eile,, a ta cialluchadh an ni cheudna, a bhi 'g earbsadh ris, n a cur ar dochais ann. 3. Fadheoidh. 'Se creidimh, mar an ceudna^ earbsadh ri ni, no, ann an m 3 mu n do labbradh, no a chuireadh an ceill. Ann an cainnt an Spioraid & Ecsod, xiv. 31. *> Job iv. 18. 14 Naoimh, is ionnan an doigh-labhairt so : (anns an Eabh) " cha chreid thu ann do bheatha/' a ris n'a tha sinn a leughadh anns an Eadar-theangachadh Bheurla "cha bhi cinnt air bith agad dhe do bheatha i" 'se sin cha bhi earbsadh no muinghìn chinnteach air bith agad innte, a chionn nach 'eil saorsa sam bith agad o amharus, a thaobh a tearuin- teachd. 'Se creidimh, do reir sin, duine a.bhi 'g earbsadh ri ni, mu n deachaidh labhairt, no, ann am briathraibh eile, cinnt a bhi aige, no, e bhi cinnteach dheth. A rìs : fe an creid thu an t- aon adharcach (an creid thu ann) gu'n aisig e do shiol agus gu 'n cruinnich se e do d'urlar bual- aidh?" b 'Se sin, an earb thu ris, no as, gu'n dean e so ? Uaith so, is ni soilìeir e, gur e fior chreidimh ann am fìreanteachd agus an lànachd Chriosd, a bhi 'g earbsadh asda, ag earbsadh gu'n toir fhireantachd-san còir dhomh air a bheatha mhairionnach agus gu'n dean a lanachd-san suas m'uile uireasbhuidhean eagsamhla. Tha'n doigh- labhairt ceudna air aghnathachadhmu'nteagasg so anns an Tiomnadh nuadh, air a tharraing o'n t- seann Tiomnadh. Ag ionnsuchadh, ma ta, inntinn an Spioraid Naoimh, anns a chuis so, o na briathraibh a ta e fein a teagasg, tha mia co-dhunadh, gur e creidimh, mar a taeair ainmeachadh^agus air a mhineachadh Leis-san, ann an coitchiomr, Earbsadh: agus, gur e creidimh slainteil, gu sonruichte, Earbsadk anns an fhocal, a ta Criosd a labhairt, ann an Criosdjein, a ta labhairt agus ann 'fhireanteachd agus a lanachd-san, a„ta air an cur an ceill 'n'a f ho* cdì, agus mum bheil f hocal a toirt cunntais. a Deut. xxviii. 66. b Job xxxix. 12. 15 A nis, tha'm focal, anns am bheil aig na li- uile ri creidsinn no earbsadh,, leis am b'aill a dhol a steach ann an coicheangal nan gras, da-fhillte : *s iad sin, focal an lagha agus focal an t-SoisgeiL Ann an creidsinn a cheud fhocail, tha creidimh an lagha a co-sheasamh : agus, anii an creidsinn an dara, Creidimh an t-soisgeil. EARRANN I. MU CHREIDIMH AN LAGHA, MAR A TA E *G UL- LUCHADH A PHEACAICH GU DOL A STEACH, GU PEARSANTA, ANN AN COICHEANGAL NAN GRAS. Tha 'n Lagh agus an Soisgeul maraon a coimh- head, fa leth,an aite fein^ann am frithealadh coich- eangail nan gras ; agus air an aobhar sin, feu- maidh an dithis a chreidsinn agus an eo-chur ruinn fein. Le fìanuis an lagha a chreidsinn, tha sinn a faotainn,air ughdarras Jehobhaih, foillsichte d'ar coguisibh. dearbh-shoilleireachd domhainn air ar cionta, air ar truaighe agus ar neo-chomas ìomlan air m sam bith a dheanamh chum ar slainte fein. A reir riaghlaidh suidhichte frithealaidh coicheangail nan gras,, is eigin do chreidimh an lagha, ann an ordugh naduir, a bhi roimh creidimh an t-soisgeil. Tha e cosmhuil ri cluinntinn na gaoithe laidire, mothachadh na crith-thalmhainn agus faicsinn an teine, — nithe, anns nach robh an Tighearna, ach gidheadh, a bha iomchuidh chum an fhaidh ulluchadh, o shean, a chluinntinn a gkutha chiuin chaoil, anns an robh Esau. a 'Se 1 Righ, xix. 11, 12. 16 creidimh an lagha, uiine sin, co mhaith ri creid- imh an tsoisgeil, ohair Spioraid Chriosd, ged nach ionnan an doigh air am bheil e 'g an oibreachadh. A cheud chreidimh, tha e*^ 'g oibreachadh mar " Spiorad daorsa" a toirt geur-mhothachaidh air cionta agus truaighe : a a chreidimh dheireannaich, mar " Spiorad saorsa, gliocais, agus taisheanaidh" a soillseachadh, tre 'n t-soisgeul, na h inntinn le h-eolas slainteil air Criosd ; b agus, an dithis, tha e g oibreachadh mar Spiorad aik-ghineamkuinn. Ma 's aill le neach air bith, ma ta, a dhol a steach ann an coicheangal nan gras, feumaidh, an toiseach air na h-uile ni, creidimh an lagha a bhi aige, mar choicheangal nan oibre ; agus, air an aobhar sin, tha e feumail an lagh, co mhaith ris , an t-soisgeu], a shearmonachadh do pheacachaibh. A nis, tha creidimh an lagha, a co-sheasamh anns na, nithe so a leanas, a chreidsinn gu daingean. 1. Ann am beachd shuidhichte a bhi aig duine mu thimchioll fein, gu bheil e Va pkeacack, Va fhear-briseadh aitheantan an lagha, agus, uime sin, lom-ruisgte do dhioghaltas Jehobhaih uile- chothromaich. Tha 'n lagh naomh a gairm cion- tach dheth ; thaesana creidsinn tìanuis an lagha agus 'ga co-chur ris fein. Tha 'chridhe, trom agus bronach, tre 'n creidimh so, 'g ath-fhreagairt fuaim an lagha, ciontack, ciontach,. c Ni h-ann air fianuis dhaoine, aon chuid air a scriobhadh no air a labhairt, a ta 'n creidimh so steidhichte ; ach is creidimh diadhuidh, os cionn naduir, a th'ann, an taic ri fianuis De, ann a lagh naomh, a ta dearbhta do'n choguis, le " Spiorad na daorsa" a Romh. viii. 15. V.om. xvi. 8. b 2 Cor, iii. 17, 18, Euh i 17, ltì c Romh. iii. 20. 17 agus (  nach d' 'rinn briseadh Coicheangail nan oibrè^ de'n robh e,, a cheawa, ciontach, a chuid is lùghade'n cheangal sin a lasachadh^fuidh'm bheil, e *n a luidhe, air buanachadh anns na h-uile nith- ibh a ta scriobhta ann an leabhar an lagha, chum an deanamh. A creidsinn, 'sanàm cheudna, mal- luchd an lagha agus 'g a co-chur ris fein^ tha cinnt aige^ co f had as a mhaireas e 'na staid na- durra, gu bheil e, air son gach aoin gniomh eas- umhlachd, fuidh bhinn bais, ann uile 'mheudachd agus a bhuanachadh eagallaich. Is dearbh leis, gu'n robh na h-uile peacadh anns an robh e riamh ciontach, air a chur an gniomh an aghaidh 'Dhe," aig am bheil morachd. agus fior-ghloine neo-ckri- ochnach : gu bheil gach peacadh, uime sin, na olc neo-chriochnach agus, air an aobhar sin,, toill- tinneach air peanas neo-chriochnach ; agus, do bhrigh gur i cainnt an lagha,, " malluichte gu'n robh gach neach nach buanaich anns na h-uile nithibh a ta scriobhta ann chum an deanamh/ ,b is dearbh leis, gu bheil esan gu sonruichte fuidh na mhalluchd sin, leis am bheil e air a dhitadh chum a pheanas so uile 'f hulang. Cha'n f heud e ni 's mo a bhi 'g amharc air a mhalluchd so, mar ni a ta fad o laimh, mar ni a bhuineas dhoihhsan amhain a ta air am nieas, eadhon ann an suilibh a Gal. v. 3. b Ual. iii. 10. 21 dliaoine, nan uile-bheistean ann an aingidheachd, agus ni h-ann,, dha fein : oir tha Spiorad an Tigh- earnna 'ga co-chur ris-san gu teann — co theann, as mar gu'n abradh e ris, " Is'tusa an duine." Agus, air an aobhar sin, cosmhuil ri neach, an aghaidh am bheil binn bàis air dol a mach, tha e air a chìaoidheadh fuidh throm eallaich agus a cur an ceillachreidimh le h-osnaidh, aglaodhaich/'chaidh as domh ; tha mi basuchadh." a 3. 'S an aite mu dheireadh, 'se creidimh an lagha, dearbh-bheaehdfdhaingean a bhi aig duine r gti bheil e, gu buiìeach, neo-chomasach air e fein shaoradh o'n pheacadh agus o mhalluchd an lagha- Ànn an cleachdadh a chreidimh sin, tha e creids- inn, gu bheil e, ann sa chuis so, as eugmhais neirt, agus, uime sin, nach urrainn e, tre dheanadas no fhulangas sam bith leis fein, aon chuid, efein the- arnadh o mhalluchd an ]agha, no a naduir agus a Mieatha atharrachadh, air chor as gu'm bi iad, 's an tomhas is lugha, taitneach do Dhia. Tha e a ereidsinn agus a co-chur ris fein an teisteis a lea- nas, a ta Spiorad na firinn a cur an ceill mu'n chor iosal agus chaiìlte ann sam bheil e. " Co bheir glan a neo-ghlan? Cha tabhair a h-aon." b "Àm feud an t-Etiopach a chraicionn a mhuthadh, no an liopard a bhreice ? An sin feudaidh sibhse, bha eieachdta ri olc, maith a dheanamh. ,,c Tha e 3 a nis, ann a bheachd fein, ni h-e amhain 'na phea*- cach, ach 'na pheacach, a ta, a reir an lagha agus gu spioradail, marbh ; 'na pheacach, d do'in hheiì e co eucomasach cabhair a dheanamh air fein, as a ta e do chorp marbh eiridh agus jmeachd. Ann ambeagan f liocail, thugadh dearbh- a Luc. xv. 17. Jer. 3fifi. 23. b Job. xiv. 4 sd, ach co fhad as tha e as eugmhaisj, cha n 'aill leis teachd. 'Sann tre 'n creidimh so, tha tìos cinnteach air a thoirt dha, air 'fheum son- ruichte agus ro anabharrach air Criosd agus a Ghràs'; agus tre 'm bheil e a tuigsinn, gu bheil aige-san, ann fein, na comharan peacach agus oiìteil sin fuidh 'm bheil daoine air an cuireadh, anns an t-soisgeul, a dh'ionnsuidh Chriosd air son slainte. a Tha 'n creidimh so,, ma ta, agus na nithe a ìeanas uaith, feumail, ni h-ann a thoirt còir do pheacachaibh air teachd a dh'ionnsuidh Chriosd : aeb^ ann an laimh an Spioraid, g' am brosnachadh agus g'an eigneachadh chum f'eum a dheanamh, gun dàil, de'n chòir agus an comas a ta aca, gu dol da dh'ionnsuidh fein agus coicheangal nan gràs : do bhrigh as eugmhais a so,, ann an tomhas eigin, beag no moir, nach'eil aon neach toileach air gabhail ris-san, no ris a choicheangal. Chum mo a 1 Tim. i. 13, 15. Rom. viL 9—13. Mat. xi. 28. 24 bheachd mu 'n chùis so, a mhineachadh : abraibh, g'un do chuìr Lèigh, ann aui baile no an dùth- aich araidh, a mach flos, gu'm bitheadh e toileach air cungaidh-leighis a bhuileachadh, a nasguidh, air na h-uile a bha euslan, leis am b'aill^an iarrùidh. A nis ann an lsithid so de chùis, is ni soilieir e, nach aill le h-aon neach, anns an 'àite sin, iarruidh 'n a dheidh, ach a mhuinntir a ta 'g am mothachadk fein fuidh thinneas eigin, leis am bheil iad^air an saruchadh : agus, gidheàdh, ni h-e, am mothach- adh so air an galar, a dh'f heudas a bhi aca, ari cumha, air am bheil an comas no an deagh altu- cha-beatha, ann an dol a dh'ionnsuidh an lèigli, an crochadh ; ni mo am bheil am mothachadh so feumail chum an slanuchadh. 'Se 'n t-aon feum a ta aige, anns a chùis, a mhuinntrr euslan a dheanmh toileach air dol a dh'ionnsuidh an lèigh agus air gabhail ri a chungaidh-lèighis. Ann an gairm' pheacach, mata, de 'n chinne- daoine, gu hhi gabhail ri Criosd agus coicheangal nan gràs, tha iad air an gairm, air doigh neo- dhireach, agus mar ni a leanas, gu creidirnh so an lagha a chleachdadh Tha iad air an gairm gu bhi creidsinn, gu bheil iad 'nam peacaich, ann an Adhamh, nam peacaich, a thaobh naduir, agus 'nam peacaich, a thaobh cleachd ; gu bheil iad 'nam peacaich chaillte, fuidh mhalluchd an lagha agus, gu h-uile, neo-chomasach air iad fein shao- radh ; gidheadh, ni h-e so, ann an cainnt theann no cheirt, creidimh slainteil ; do brigh nach e so am meadhon, no an ionstruimtinte leis am bheil iad air an suidheachadh anns a choicheangai : buinidh sin do chreidimh an t-soisgeil amhain, mn'm bheil mi, a nh, a cur romham a bhi labhairt guh-ait h-ghearr. EARRANN II. MU CHREIDIMH AN T-SOISGEIL LEIS AM BHKIL AM PEACACH A DOL A STEACH, GU PEARSAN- TA, ANNS A CHOICIIEANGAL. 'Se an creidimh sin a ta 'na mheadhoin air peacaich aonadh ri Criosd, creidimh an t-soisgeil ; oir 'se 'n soisgeul amhaiir, " ministreileachd na fireantachd." a 'Sann 'san t-soisgeul amhain, a ta " fireanteachd,, Dhe tre chreidimh air a foilìseach- adh gu creidimh ;" b air a foillseachadh chum 's gun gabhtadh rithe, tre chreidimh. Se 'n soisgeul amhàin an ni sin, a ta ann an laimh an Spioraid, a giuian, a dh'ionnsuidh pheacach chaillte, eoiais air an t-Slanuighear uile fhoghainteach., air 'f huil- san, a ta gu neo-chriochnach luachmhor, agus air a choicheangal, nuadh a ta daingnichte 'na f huil ; agiis> uime sin, 'se an t-aon fhocal e, trid am bheil creidimh slainteil air a ghiontuinn ann an cridhe a pheacaich. c Se 'n soisgeul, am focal, anns am bheil an Tighearn Iosa, maille re 'fhireantachd agus a shlainte, a reir a choicheangail, ri dlilu- ghabhail agus ri chreidsinn ann : d ionnus, tre ghabhail ri focal an t-soisgeil, le creidimh, gu bheil aig peacachaibh, a ta creidsinn le'n cridhe, sealbh ann an Criosd agus 'na choicheangal maille ri a bheannachdan luachmoir uile. 'Se creidimh slainteilj, ath-fhreagradh an anama, a ta air a a bheothachadh, adh' fhocal a ghrais shlainteil. 'Se th'ann, a bhi 'g earbsadh, n'a ereidsinn ann am a 2 Cor. iii. 9. Oaì, iii. 2» b Rom. i. 17. 26 focal an t-soisgeil, ann am pearsa aoin Slanuighir pheacach chaillte, agus annsan ni, a ta air a churn- ail a mach an sin., do pheacachaibh, Ise sin, fìrean- teachd agus lànachd an Fhir-shaoraidh, gu bhi air an gabhail tre chreidimh, air son slainte. 3Be so, ma ta, creidimh an t-soisgeil, ris an goirear, air an aobhar sin, leis an abstol Pol, « eisdeachd a chreidimh." a 'Se so an creidsinn sin, leis am* bheil peacaich, mar mheadhoin no ionstruimeint, air an aonadh^ air mhodh beathail, ri Criosd, a dol a steach ann sa choicheangal agus air an suidh- eachadh an sin, chum slainte. A nis, ma dh'fharraideas an leughair, aig am bheil dearbh-shoilleireachd air peacadh agus a ta iarrtunach air son slainte, Creud e creidimh sin an t-soisgeil, tre 'm feud peacach caillte, fuidh mhalluchd an lagha, a bhi aonta ri Criosd, a dhol a steach agus còir fhaghail ann an coicheangal nan gràs^ air chor as gu 'n rainig e air a bheatha mhairionnach ? 'Se so mo f hreagradh-sa : 'Se creidimh sin an t-soisgeil, creidimh cumhachd Chriosd, a thearnadh pheacach,, — creidimh tairgse an t-soisgeil, — creidimh ar coir-ne, tre 'n tairgse sin, air bhi 'g earbsadh ann, agus creidimh earbs- aidh shonruichte no muinghin ann, air son slainte dhuinn fein. Mu gach aon diu so., labhram ann an ordugh. 1. Anns a cheud àite,, 'se creidimh an t-soisgeil, creidimh ann an cnmhachd Chriosd a thearnadh pheacach de 'n chinne-daoine. Se so, a bhi creid- sinn, leis a chridhe, no dearbh-bheachd a bhi againn air a chumhachd araon nadurra, agus modhannail. 'Se th'ann a bhi creidsinn ann a a Gal. iii. 10. 27 ohumhachd nadurra gu tearnadh. Ann an creid- sinn m t-soisgeil, tha duine a creidsinn, gu bheil ann Criosd na h-uile iomlanchd air son slainte do pheacachaibh chaillte. 'Se so an fhianuis, a ta 'n soisgeul, a ghnàth, a toirt, mu thimchioll Chriosd. " B'e deagh thoil an Athar," deir an t-abstol Pol, " gu, 'n comhnuicheadh gach uile iomlanachd Ann-san. ,,a Th'an t-abstol ceudna 'g innseadh dhuinn fc gu'n do shearmonaich e am measg nan cinneach saibhreas do-rannsuchadh Chriosd. ,,b Agus " gu bheil Criosd comasach air an droing a thig a dh'ionnsuidh Dhe tridsan, a shlanuchadh gu h-iomlan. ,,e Anns an t-soisgeul, tha Iosa Criosd air a chur an ceill, marS hlanuighear chum- hachdaich, seadh, uile-chumhachdaich, a thearn- adh, gu neo chriochnach comasach air peacaich a shaoradh o pheacanna 'n cridhe agus am beatha^ o mhalluchd an lagha, 'agus o f heirg Dhe. d Tha 'f hireantachd-san co choilionta agus coluachmhor mnte fein, agus ann am meas an Athar, \s gu bheil i, gu leoir agus gu pailte, foghainteach chum nreanachadh, naomhachadh agus iomlanachd na beatha shiorruidha cheannachadh air son pheacach, a ta toilltinn annta fein a bhàis shiorruidh. Tha "thoiìltinneas-san 'na fhasgadh f hoghainteach o dhoininn feirge Dhe, a ta ullamh, air gach mionaid., gu bhi air a dhortadh a mach an aghaidh nan ciontach. " Bithidh duine," deir am faidh Isaiah " mar ionad- fasgaidh o*n ghaoith agus mar dhideiu o 'n doininn." e Tha Spiorad-san leoir- fhoghainteach chum an neach is truaillidh a dh' a Col. i. 10. c Eablì. vii. 2-5. e Isai. xxxii. % b Eph. i'i. 8. d Isa. Ixiii. 1. 23 &th- ghiontuinn, agus an neach is mi-naoirnhe a dh' ath-nuadhachadh. a 'Se creidimh an t-sois- geil, ma ta, a bhi creidsinn, gu daingean, ann an cumhachd nadurra Chriosd gu slanuchadh. 'Se th' ann, os barr, a bhi creidsinn, mar an ceudna, ann a chumhachd modhannail, se sin, gu bheil e toileach, eadhon, air ceannfeadhna nam peacach a thearnadh. Tha Criosd fein, anns an t-soisgeul a gearan " nach aill le peacaich a teaehd da dh'ionn- suidh-san, chum as gu faigh iad beatha ;" b ni a ta dearbhadh r gu soilleir, gu bheil esan fein toileach air beatha thoirt do na h-uile peacach a thig da dh' ionnsuidh. 'Se creidimh slainteil, ma ta, a bhi creidsinn, leis a chridhe, air steigh na fìanuis Diadhuidh, gu bheil an t-Iosa uile-iochd- mhor so toileach, gu neo-chriochnach toileach air peacaichde'n chinne-daoine a thearnadh, — gu bheil e toileach, gum bitheadh dochas air a chur ann le neach sam bith de theaghlach Adhaimh, — gu bheil e toileach air a dhreuchdan, mar Eadar-mheadh- onair, a chur an gniomh air son slainte iomlan do na peacachaibh is mò,— gu bheil e toileach air na h-uile peacach a dh' earbas ris, le chridhe, air son slainte iomlan, a sgeadaehadh le trusgan fhirean- tachd, a ghlanadh ann an tobair fhola, a dhean- amh maiseach le h-oirdheirceas a ghrais, agus a thoirt a steach a dh' aitibh-comhnuidh a ghloire. Ann an geallannaibh ro mhor agus luachmhor a ehoicheangail, tha 'n Tiomnadh-fhear Diad'huidh iàg radh : (( Is aill leamsa ;" agus tha na geallanna so, ann an Criosd fein agus an co-chuideachd ris fein,air an tairgseadh,no air an cur, ann an tairgse, » 1 Cor. vi, 11. JEoin v. 40, 29 a dh'ioniisuidh pheacach ann an coitchionn, gun eadar dhealuchadli sam bith. A nis 'se n creidimh so ann an cumhachd slan- ùchaidh losa, araon nadurra agus modhannail, crcidimh coitchionn an t-soisgeil : agus tha e feu- mail, chnm an earbsaidh shonmichte sin, trid am bheil slainte air a caramh ris an duine fein, mar anam fa leth : oir is eigin do dhuine, air tus firinn teachdaireachd sam bith a chreidsinn, no a chreidsinii gu bheil i fior innte fein, mus am feud e earbsadh aisde, mar ni a ta fior dha-san. Is eigin da chreidsinn, gu bheil cusbair air bilh maith ann fein, mus an urrain e earbsadh as, air son maith dha-san. Tha creidimh na Jirinn feumail, a dh' ulluchadh na slighe air son earbsaidh shon- ruichtè. Far am bheil creidimh an t-soisgeil air a thoirt air aghaidh, air achd as gu bheil am peacach air aonadh ri Criosd, tha'n toradh, a dh' eireas air bail o n chreidimh choitchionn so, araon cudthromach agus luachmhor. 'Se so an toradh, meas mor air Criosd agus air a choicheangeal, iarrtus dhurach- dach an deigh aonaidh, agus co-chomuinn ris, agus an deigh fireanteachd agus siainte uaith-san. Cha 'neii an neach, a ta creidsinn mar so, do rireadh, fiosrach, gu bheiì fathast còir aige annan Criosd agus anns a choicheangal : ach tha ro thogradh aige air a chòir so fhaghail. As eug- irihais so, tha na h-uile cusbair eiie gun bhias, gun luaeh, seadh, "nan neo-ni, dha-san. 'Se glaodh a chridhe, an taobh a stigh dheth: "eha n'f hoghain ni no neach, ach Criosd ; thoir dhomh Criosd, no basuichidh mi." Tha e toiiichte air dealuchadh ris na h-uile air son Criosd, agus'Esan a ghabhail, an aite nan uile. Tha n ni so soilieir o chosàmh- Machd an ienmhais, a bha folniehte sari fhearanh agus naneamhnuide luachmhoire,nithe air amas do zieach orra^, a dh'eignicheas e, chum na h-uile ni a ia aige a reiceadh agus iad-so a cheannachadh. a Gidheadh, tha 'm meas agus an deigh so air Criosd, eadar-dhealuichte, ann an tomhas eigin, o'n mheas agus an deigh a ta leantuinn o aonadh agus co-chomunn an anama ris, an lorg seaibh fhaghail, tre chreidimh, ann fein agus na shochairibh do-labhairt, agus an lorg ruigh- eachd air beachd iomchuidh a dh' oirdheirceas a mhaise agus de luachmhoireachd ionganntach. b 'S ann o phriomh-thoiseach an fhèm-cho- imhid, no an fhèin-chùraim, tha 'n ceud inèas agus iarrtus a sruthadh, ann an co- chuideachd ri beachd de Chriosd, ann an solus, freagarrach ri uireas})huidhibh an anama. Tha *n ceannuiche ag iarruidh neamhnuide maiseach g'a dheanamh fein saibhir, agus a faicsinn, gur leòir an aon neamhnuid so, chum na criche a ta aig 's an amharc, cha n'fheud e fois a thoirt dha fein, gus am faigh e sealbh innte. Tha'm peacach, an lorg a dhùsgaidh, air a ruagadh gu dian, le malluchd an lagha, a ta a ghnàth a glaodhaich damnaidh, mar le guth tairneanaich, 'n a chlu- asaibh. Aig an am cheudna, tha e a faotainn foeachd, ged tha e fathast dorcha agus fad as, de'n bhaiie didein agus,air an aobhar sin, tha e a dlùth- achadh ris leis an uile dheitir. Ach, ciod e ma- thair-aobhar a chabhaig? 'Se cùram a bheatha, # bheatha luachmhoire: cha n'fheudar, gu cinn- teach, earbsadh, mas am bheil e ah aonadh ri * Mat. xiii. 44, 46. *> ftalm, lxxiii. 26, 20. 1 Pead. ii. 7. M   Gniomb xvi. 31. c Isai lv. 1. d Mat. xì. 28. e Taisb xxii. 17. 40 air fonn mo chridhe, tha aobhar eagail agam, nacli d' ràinig mi fathast air an tart sin an dèigh an t-Slànuighir agus air an ioil sin air gabhail ris 5 a ta air an ainmeacliadh anns na h-earranaibh ud d'a f hocal ; agus nach fheud mi a bhi air m' àir- eamh am measg na muinntir a ta ri saothair agus faidh throm eallaich. Cionnus ma ta, a dh'fheu- das mise, le barandas, a chreidsinn gu bheil an Tighearn Iosa 'ga thairgseadh fèin dhcmhsa gu sònruiehte. 'Se so mo f hreagradh-sa : cha 'n'eil ceist sam bith mu 'n chùis, mar bi fìor fhaireachduinn agad air do pheacadh, mur bi tart ort an dèigh Chriosd agus f hìreantachd san, mar bi thu luchdaichte le jior mhothachadh air eallach do pheacaidh, agus mar bi thu toileach air gabhail ri Criosd, mar a ta e air a thairgseadh anns an t-soisgeul, cha bhi thu a chaoidh air d' aonadh ris le creidimh slàinteih Ach cia b'e air bith buadhan no ulluchadh a dh' fheudas a bhi agad, no air am feud thu a bhi a dh'easbhuidh; gidheadh, ma 's peacach caillte thu de theaghlach Adhaimh (agus gu cinnteach cha n'urrainn thu so, eadhon rè aon tiota a chur an teagamh) tha losa maille a r' f hìreantachd-san agus a shlàinte, air a thairgseadh gu saor, gu h- iomlan agus gu sònruichte, dhuitse. a Oir., ged a tha ullachadh àraid, gu firìnneach,, feumail chum do ghluasad, agus do bhrosnuchadh, a ghabhail ris an t-Slànuighar,gidheadh cha'n'eil uiread as aonni air iarruidh, mar chumha.gu bhi a' druideadh suas no a' cuibhreachadh no a' cur tomhais air an tairgse, a ta, gu neo-chi iochnach saor, cia b'e air bith is cor dhuit ; uime sin, tha losa Criosd, aig an àm so, a Eoin vi. 32. m agìis gu sònruichte^ gu saor agus gu h-iomlan air a thairgseadh leis an Athair agus leis Fèiu, dhuitse. Agus air an aobhar sin, mur creid thusa, le co- chur riut fèin, an tabhartas ro anabharrach saor, air chor as gu 'k gabh thu ris an t-Slànuigh- ear, anns an tairgse^ bithiclh tu., gu cinnteach air do dhamnadh air son do mhi-chreidimh. a Cha 'n f heudar àicheadh, mar is lugha motha- chaidh a bhitheas aig peacachaibh de'n pheacadh, gur ann is faide a ta iad o f hìreantachd ; ach air a' cheart aobhar sin, is ro mhò amfeum air Criosd, tha e ni 's ro shònruichte feumail, an gairm chum aithreachais. b Tha so soilleir o uile theagasg nan sgriobtur, co maith as o bhrìgh na cùise fein. Tha e ri f haicsinn, uime sin, gur iad peacaich ann an coitchionn, agus ni h-iad a mhàin peacaich mhothachail,, a ta air an cialiuchadh ann am Mat. ix. 12, 13. air an t-sèol cheudna mar a 'siad muinntir euslan, ann an coitchionn, — a' gabhail a steach eadhon naroinne sin dhiu r atacofhadabhàrr am beachd, o a bhi & smuaineachadh agus ag ràdh, gu bheil iad 'nan euslaintich, aig am bheil feum air an lèigh ; agus ni h-e, iadsan a mhàin aig am bheil mothachadh air an euslainte agus an cun- nart. Cha 'n'eil èigin sam bith oirnn a dhol o bhrìgh f hollaiseich so nam briathran. Gu deimhin, le bhi trèigsinìi an t-seadh so dhiu, tha mòran de dhragh, de mhi-sHuaimhneas agus de chuibhreach- aibh air an cur, gu tric, air peacachaibh, ann ^an teachd a dh' ionnsuidh an t-Slànuighir. Ni mò 'm bu chòir an tart sin^ a ta air ainmeach- adh ann an Isaiah lv. 1 . a bhi air a mheas a mhàin 'na thart gràsmhor agus spioradail, 'na thart a Marc xvi. 16. *> Taisb iii. 17, 18. 42 an dèigh Chriosd agus f hìreantachd-san ; oir aig a'chuidis lugha, a thaobh cuid de'n mhuinntir., air am bheil tart, agus a dh' ionnsuidh am bheil au tairgse an sin air a cur, deirear, gu soilleir, anns an rann a leanas, " Gu bheil iad aig a' cheart àm, a' caitheadh an airgid air son ni nack aran, agus an saothair air son ni nach sàsuick." Ach is ni follaiseach e, nach 'eil peacaich aig am bheilfìor mhothachadh air am peacadh fèin agus air am bheil tart spioradail an dèigh Chriosd, agus air son f ìreantachd uaithe-san, a' caitheamh an airgid agus an saothair air an dòigh sin ; ach an àite so, 'g an caitheamh air son ni as aran agus air son ni a shàsuicheas do rireadh ; 'se sin r'a ràdh, " Criosd, an t-aran beò, a thàinig a nuas o nèamh, ehum as ma dh'itheas duine sam bith dheth, gu mair e beò gu sìorruidh."* Anns an tart, uime sin^ a ta air ainmeachadh 's an àite so, feumaidh a bhi fillte steaeh, seadh agus gu sònruichte air a chialluchadh, an t-iarrtas sin an dèigh sonais agus sàsachaidh a ta nàdurra, agus air an aobhar sin, coitchionn do pheacachaibh de 'n chinne-dhaoine. An uair a bhitheas daoine air an claoidheadh leis an tart so, tha e nàdurra dhoibh ruith a dh'ionnsuidh na cruitheachd falaimh, agus an ana-mhianna fèin, g'a chìosaehadh : agus mar so, tha iad " a' caith- eamh an airgid air son ni nacli aran, agus an saothair air son ni nach sàsuich do bhrìgh nach 'ei} ni sam bith an sin ri fhaghail, a shàsuicheas an ocras, no a choisgeas an tart. A nis, do phea- cachaibh^ anns a' chor tbruagh so, tha tairgse uisgeacha na beatha air a toirt. Tha Iosa Criosd air a chur an cèill, ann an tairgse shaor, niar aran a Eoin vi. 51. 4# agus nmr chuilm shòghmhoir, mar anni a ta maitli, agus mar an ni a shàsuicheas an tart crài- teach^ nach feud a bhi air a chosgadh air dòigh, no le cusbair sam bith'eile gu sìorruidh. Ni mò 'm bheil an tairgse ùghdarrach agus f hìrinneach sin a ta air a cur sìos ann am Mat. xi. 28, ceangailte ri seòrsa àraidh de shluagh, uidheamuichte le buadhaibh no ulluchadh sòn- ruichte agus cliù-thoilltinneach,, air an ainmeach- adh anns na briathraibh so, ri saothair agus fuidh throm uallaich. Tha na briathra so, gun amharus, a' cur an cèill na saothair chlaoidhtich agus a' mhi-shuaimhneis a ta nàdurra do dh'anam ciontach an duine, ri saothair eadhon gu sgìos agus a' caitheamh a shaothair air son ni nach sàsuich. An uair a bhris ar n-athair Adhamh coi- cheangal nan oibre, dh'fhàg e a theaghlach uile le coguis làn de chionta agus le cridheachaibh làn de thogxaibh neo-riaruichte. Agus, air bhi d'ar coguis, a thaobh nàduir, a dh'easbhuidh sìthe agus ar cridhe a dh'easbhuidh fois, tha ar n-anam, gu nàdurra, anns an tomhas cheudna, ri saothair air son suaimhneis dhoibh. Tha e ri saothair y mar a' mhuinntir sin a bha saoithreachadh anns an teine agus 'g an sgìtheachadh fèin air son ni faoin. Tha e ri saothair ann an tìr neo-tharbhach an lagha theiimtieh air son sìthe do'n choguis, agus anns a' chruitheachd f halamh air son fois do'n chridhe. Ach an dèigh so uile, tha choguis fathast fuidh throm uallaich, fuidh uallaich peacaidh., anns nach d'fhuaradli maitheanas, co dhiu a ta beo fhaireachadh air so, no nach 'eil ; agus, tha 'n cridhe fathast fuidh uallaich de thograibh neo-shàsuichte^ ionnus nach urradh an dara h-aon no an aon eile diu ruigheachd air 44 suaimhneas fìor agus maireannacru ? Se so cor neo-shòlasach agus truagh chìoinn Adhaimh uile co fhada 's a tha iad 'nan staid nàdurra. Tha iad trom-luchdaichte fuidh uallaich de pheacadh, nach do mhaitheadh,, uallaich. de dhaorsa thruail- lidh do'n pheacadh, uallaichde mhalluchdaibh an lagha, uallaich de fheirg drrìoghaltaich, agus, ma dh'fheudas mi a ràdh, uaìlaich de neo-mhothach- adh cionfach. a A nis, tha 'n t-Iosa uile-iochd- mhor a~ cuireadh pheacach a ta, mar so^ ri sao- thair agus fuidh throm uallaich a theachd n'a 'ionnsuidh-san air son fois, 'se sin, air son fois d'an coguis anns an fhìreantachd a choisin esan, agus air son fois d'an cridhe anns an t-sith sin ri Dia, a cheannuich esan. Chum a' mhìneachaidh so air na briathriabh, tha sinn air ar treòrachadh, le cainnt an Spioraid Naoimh, araon anns an t-seann Tiomnadh agus 's an Tiomnadh nuadh. b Fa dheòidh, a thaobh na toile,, mu'm bheil èagal ort, gu bheil thu a dh'easbhuidlii oirre; gun teagamh, anns gach gnothuch eile, tha e air a thuigsinn,, a rèir seadh coitchionn nam briathra., gu bheil an duine, a their, cia b e neach leis an ùilljgahhadh e leithid so de thiodhlac ; a' toirt anns a' chainnt sin,, tairgse do na h-uile de'n ni a dh'ain- micheadh,, agus nach 'eil e druideadh a mach aon neach o ghreim a dheanamh air. Aig an àm cheudna, feudaidh an dòigh labhairt so, a a Tha 'm focal, anns a' cheud chànain, ann am Mat. xi. 28, a' ciahuchadh, luchdachadh luinge^m, ged a tha i as eugmhais heo-mhothachaidh, gidheadh, a dh'fheudas, le cudthrom a luchd, a dhol fodha agus a hhi caillte gu tur. b Fcitdaidh an leughair, chum so 'fhaicsinri, na h- earranna de'n sgriobtuir a leanas, a choimeas le cheile 2 Ecl. i. 8, agus x. 15; Ifahac. ii. 13 ; Isaiìv. 2, agus 1, 3, 4 ; 2 Tim. iii. 6, 7. 45 chiallachadh, nach 'eil an ni a ta air a thairgseadh* gtt bhi air a chur air neach sam bith a àìiain- deoin, no 'n aghaidh a thoile. Cha 'n 'eil, uime sin samhladh dh' aobhair air son nam briathra sin, ann an Taisb. xxii. 17, a thuigsinn ann an seadh, leis am bitheadh tairgse agus gairm an t-soisgeil air an ceangal ri seòrsa àraidh de pheacachaibh. Tha 'n tairgse, agus gu sònruichte, an tairgse dheireannach so, gu h-iomlan saor o chuibhreach- aibh- Aig an àm cheudna, tha atharrachadh mòr eadar an ni, a dh'fheudas peacaich a dhèanamh, a thaobh barandais, agus an ni a's urrainn iad no as àill leOy do rìreadh, a dhèanamh,, do rèir am barandais. Feudaidh na h-uile peacach creid- sinn ann an Criosd, gidheadh, cha n'urradh, no cha 'n àill le aon neach creidsinn ann, saor o pheacachaibh fhìor-mhothachail. Cha n'urradh, no cha n'àill, deiream ; oir ma bhitheas iad toil- each, bithidh iad comasach, do bhrigh gur neo- chomas a bhuineas do 'n toil fuidh 'm bheil iad 'nan luidhe, ni 's ionnan ach beag ri mi-thoil. a S' iadsan a mhàin, aig am bheil an cridheachan air an lotadh le saighdibh an geur-mhothachaidh, a gheibh blas ann an tairgse an t-soisgeil. Cha 'n 'eil so, gidh- eadh, a' cur cuibhrich no tomhais sam bith air tairgse agus gairm an t-soisgeil : Ni mò 'm bu chòir do pheacachaibh, le bhi 'g iarruidh buadh- an cliu-thoilltinneach no ulluchaidh annta fèin, a bhi cur bacaidh no ceap-tuislidh air bith 'nan rathad fèin a dh'ionnsuidh an t-Slànuighir ; ach bu chòir dhoibh, gun dàil agus gu neo-mheadhonach creidsinn ann air son a shlàinte uile, agus mar sin, earbsadh, gum bi iad air an saoradh leis-san, a Salm. cx. 3. Eoin v. 40. 46 Co-dhùineam, ma ta, nach 'eil Criosd a' cur bacaidh sam bith ann 'ur slighe 'na 'ionnsuidh fèin, no ann an slighe aoin pheacaich de 'n chinne- dhaoine, a ta cluinntinn an t-soisgeil. Na cuir- ibhse, uime sin, grabadh air bith 'n 'ur rathad ìe 'r làimh fèin, agus, a rìs, a bhi ri gearan, nach urradh sibh a dhol thairis oirre. Oir 'sè so fianuis Dè, firinn neo-chaochluidheach, a ta sgrìobhta ann an LeabharDeachdaidh an Spioraid Naoimhe, gu bheil losa Criosd air a thairgseadh dhuitse gu saor, dhuitse mar pheacach de'n chinne-dhaoine. Creid an teisteas le do chridhe, creid e le co-chur riut fèin, no, air cunnart sìorruidh d'ananla, " Ni thu breugaire do Dhia." a 3. 'S an treas àite, 'se creidimh an t-soisgeil, sinn a' bhi creidsinn, ni h-e a mhàin, gu bheil Criosd uile-fhoghainteach agus toileach air pea- caich a theàrnadh, agus gu bheil e air a thairgs- eadh dhuinn,ann an coitchionn,mar pheacachaibh,, ach, gu bheil còir againn uaith so, air a bhi gabhail ris agus ag earbsadh as,, air son slàinte dhuinn fèin. Na'n deanadh neach air bith de na h-aingiibh, a pheacaich oidheirp air gabhail ri Criosd mar an Slànuighear-san agus air earbsadh ris air son an slàinte, bhitheadh e 'na ghniomh an-dànadais uamhasaich. Agus, c'arson? A chionn nach eil barandas sam bith, no, air an aobhar sin/ còir sam bith aca, gu bhi'g earbsadh gu'n saor e iad- san. Ach is mòr an t-eadar-dhealachadh a ta eadar so, agus cor pheacach de'n chinne-dhaoine dh' a ìonnsuidh am bheil an soisgeul air teachd. Ni am bheil e dhoibhsan 'na an-dànadas,a bhi a' gabh- ail ris agus agearbsadh as; àch, an àite sin, 'se 'n a 1 Eoin v. 10. dleasdanas e, an dleasdanas a làthahy an dleasd- anas àraidh agus feumaiL a An tràth a dh'earbas iad ris air son an slàinte gu lèi.s> cha 'n 'eil iad a' dèanamh ni air bith tuilleadh> ach ni> air son am bheil barandas foghainteach aca, agus> uime sin> còir iomlan air a dhèanamh. Tha losa Criosd> anns an t-soisgeul> air a thairgseadh dhoibh-san agus ni h-ann do na h-ainglibh a thuit. Tha tairgse ùghdarrach an t-soisgeil> ann an co-chuid- eachd r' a ghairm agus 'àithne^ a bhi gabhail ris> a' toirt dhoibh-san agus ni h-ann a dh'aingKbh caillte> barandais choilionta gu bhi 'g earbsadh, le 'n cridhe ris an Tighearn Iosa> air son an slàinte uile. Aig peacaich., a ta cluinntinn an t-soisgeil, tha baran-* das an Tighearna fèin ; agus> air an aobhar sin> ni h-e a mhàin, gu bheil còir> còir iomlan aca> ach> mar an cuedna, còir neo-ckrìochnach agus neo- chaochluidheach> air gabhail ris an t-Siànuighear maille r' a f hìreantachd agus a lànachd. Tha 'n tairgse a toirt barandais, agus tha 'm barandas a' cruthachadh agus a toirt còire. Ni h-e 'n geur- mhothachadh air peacadh> no 'n iarrtus an dèigh Chriosdj no 'n dearbhadh air còir ann-san, no eadhon an creidimh> a tha toirt dhoibh barandais, agus> mar sin> còir air a bhi 'g earbsadh ris air son sìàinte ; ach, an aite so> se 'n tàirgse ùghdarrach dheth> anns an t-soisgeul maille ris a chuireadh agus an àithne a bhi gabhail ris a ta a mhàin a' toirt dhoibh araon barandais agus còire. Tha 'n tairgse> maille ris a' chuireadh agus an àithne so> air dhoibh a bhi air an cur a dh'ionnsuidh na h-uile peacach a ta 'g èisdeachd an t-soisgeil> a' tjoirt> do gach neach fa leth> barandais fhoghaint- ».Eoin vi.M 4 48 ich agus còir air sealltuinn ri Criosd, air son a shlàin-te gu lèir. An uair a chreideas, ma ta, peacach mothaeh- ail, le 'chridhe, tairgse an t-soisgeil, agus sin le co- chur ris fèin, tha e creidsinn, gu bheil an tairgse so, a toirt dhàsan, gu sònruichte, còir air Criosd, eòir uir dol 'na ionnsuidh, còir, ni h-ann, air dòchas,no dearbh bheachd 'na o fhaireachadh fèin gu hheil sealbh aige, a cheana, ann an Criosd, ach còir air sealbh aghabhail ann, còir, ni h-ann air a mhi-ghnàthachadh, ach air feum a dhèanamh dheth, mar a chuid fèin, air son uile chrìche a shlàinte iomìain, còir air earbsadh ris, ni h-ann, air son saorsa do pheacadh sam bith, no ann am peaeadh sam bith^, ach saorsa o gach uile phea- cadh. An tràth a chreideas e, gu bheil an Tigh- earn losa, maille r a f hìreantachd agus a lànachd, air a thairgseadh dha o Dhia agus air a chur fa ehomhair,ann an crùth tìodhlaic no tabhartais, tha e creidsinn gu 'm biiin e dha } a thaobh còire ; agus anns an tomhas 's am bheil e a' ereidsinn, gu 'm buin Criosd dha^ anns an tairgse, tha e creidsinn àgus cha n' fheud e ach creidsinn, gu 'm buin e dha, à thaobh còire no comais air earbsadh ris, agus le bhi 'g earbsadh, sealbh a ghabhail ann. Is dearbh leis gu bheil àn tairgse ùghdarrach, a thugadh dha-san gu sònruichte 'na stèidh còire, dha, no na stèidh air am feud e a chòir tha gradh, air muinghm neo-amharusach a chur ann an losa Criosd ; no, gu bheil Iehobhah, ann a bhi toirt Chriosd dha-san, ann an tairgse, èià stèidh còire dha, air ngkabfrail agus earbsaàh ris. mar a chuid fèin, air §on a shlàinte uile. An uair a chreideas duine gu bheil tairgse an t-soisgeil dha-san, J'ìor Igus gu bheil Criosd agus a shochairean, a ta, ■5 49 air an tairgseadh, maitk, tha e creidsinn, gu m buin iad, a thaobh feartan na tairgse, dha-san, air chor, as gu 'm feud e, le barandas agus gu saor, feum a dhèanamh dhiu, mar a chuìd fèin ; no gu 'm feud e earbsadh ris an Tighearn Iosa air son slàinte iomlan dha fèin gun aobhar eagail sam bith, gu m measar e, le so a dhean- amh, ciontach a dh' an-dànadas. Ann an cruaidh-ghleachd na coguis, tha e gu minic, g a mhothachadh ni 's deacaire a chreidsinn gu 'm buin Criosd dha, air an dòigh so, no bhi dìreach a' creidsinn, gu bheil e air a thairgseadh dha. Cha Veil e 'na ni neo-chumanta do neach anns an staid sin, a bhi cur air falbh Chriosd, air a bhonn so, nnch buin e dha-san. Ach an uair a ta 'n Spiorad Naomh g a neartachadh chum creidimh slàinteil a chleachdadh, tha e'ga dheanamh comasach agus xìeònach air a chreidsinn gu'm buin losa dhà-san ; 210 gur leis-san e a thaobh còire air a ghabhail, agus earbsadh as. Cha n' fheud e a smuaineachadh gur tuilleadh 's a chòir, so a dhèanamh. Mur creid e ach a mhàin ann an coitchionn, gur e Iosa Slànuighear an t-saoghail, agus ni h-e, gur e a shlànuighear-san e, cha 'n'eil e creidsinri ni sam bith tuilleadh na tha na deamhain. Tha iadsan a' creidsinn gu daingean, gur esan losa an Slanuighear. a Ma 's àill leis dol ni 's faide na ìad so, feumaidh e a chreidsinn, le 'chridhe, ,gur e Criosd a Shlànuighear-^, anns an t-seadh a tha n dèigh so gu bhi air a mhìneachadh, agns anns an t-seadh cheudna gur leis-san 'f hnreantadid acms a shlàmte. Feumaidh e thoirt fainear, nach urramn e m feasd, gu laghail, gabhail, m a 3Iarc i. 13 50 earbsadh ris an t-Slànuighear, irmr buin e dha thaobh còire, air earbsadh ris. Fendaidh duine le h-eu-ceirt, sealbha ghabhail ann anni nach'eil e creidsinn a bhuineas da athaobh còire air a ghab* Iiaii ; ach cha 'ir fheud duine air bith, sealbh a ghabhaii, le ceartas, no gu h-onorach, anns an ni sim, nach 'eil e a' creidsinn, a bhuineas dha fèin, 's an t-seadh a chaidh a mhìneachadh. Feumaidh losa Criosd, a bhi, 'n toiseach, air a thoirt, ann an tairgse, do 'n pheacach, agus feumaidh am peacach, so a chreidsinn, agus a chreidsinn, mar an ceudna, gu bheil còir aige-san, air a' bhonn sin, air earbsadh ris, mu'm feud e, le barandas gabhail ris, agus a mhuinghin a chur ann. Ci Cha 'n 'ei] duine comasach air ni sam bith a ghabhail, mur bidh e air a thoirt dha o nèamh " a 'Seadh, agus is èigin gur e a bki toirt air taobh Dhè, am bonn air son, a bki gabhail, air taobh a' pheacaich. Troimh thairgse lehohhah do 'n pheacach, buinidh an ni sin, a ta air a thairgseadh dha, air stèidh leòir-f hoghainteach, a thaobh còire air a ghabhail no greim a dheanamh dheth. An ti, uime sin, a ta cleachdadh creidimh slàinteil, tha e creid- sinn gur e Criosd a Shlànuighear-san, gu'm buin f hìreantachd-san dha, agus gur leis-san a' bheatha mhaireànnach, a thaobh còire air sealbh a ghabhait annta. Am bheil an leughair, a nìs, a' feòrachd, ee Ciod an stièdh a ta agam-sa, 'n am pheacach caillte, 'nam pheacach, a thaobh nàdnir, fuidh mhalltichcl an lagha, air am feud mi a chreidsinn, gur learn^ sa Criosd maille r' a •.. fhìreantachd-san agus a slìlàintc, a thaobh còire air earbsadh ann Wi 'Se- *■ ìlvhì iit. 27. 51 so mo fhreagradh-sa : Feudaidhthu a chreidsinn^ gu daingean, air bunait chinnteach ughdarraìs agus fianuis Iehobhah d'a nach comasach breug a dheanamh. Ciod e an soisgeul, a chaidh na-h- abstoil a chur a mach ann an ainm an Tighearn Iosa Criosd g a chur an cèilì ? Tha 'm freagradh againn do 'n cheist so, o 'n abstoì Eoin ; u Ciiun- naic sinn agus tha sinn a' deanamh fianuis gu'n do chuir an t-Athair am Mac uaith gu bhi 'n Shlànuighear an domhain/' a 'Se losa Crios'd, ma ta, a thaobh a dhreuchd, Slànuighear an t- saoghail ; agus ma tha esan mar so, agus ma 's tusa aon de shaoghal sin a' chinne-dhaoine, nach e, air an aobhar sin, do shlànuighear-sa, — do shlàn- uighear-sa, a thaòbh còire air, agus earbsadh ris ? C'arson ma ta, nach ereid thu so ? Shuidhich Dia a' ghrian anns na speuraibh, gu bhi 'na solus do'n t-saoghal ; agus nach 'eil thu, uime sin a' creid- sinn, gu bheil còir agadsa air solus na grèine, co maith ri neach air bith eile de'n chinne-dhaoine ? Nach 'eil thu do rèir so, a' deanamh feuma dheth gu saor air son leughaidh, agus saoithreach, mar ni a bhuineas dhuit tre shaor thabhartas Dhe ? 'Se Criosd (C grian na fìreantachd, solus an t-saog- hail, b air a thoirt mar sholus do na cinnich agus gu bhi *na shlàinte o lehobhah gu iomall na tal- mhamn/' c Is tusa aon de shaoghal a chinne- dhaoine, aon de na cinnich. Air an-aobhar sin, 'se do sholus-sa e ; tha e àir a thoirt mar sholu.s dhuit-sa : agus thugadh dhuit e, air stèidh ta- bhartais no tairgse lehobhah, gu ghabhail chugad fein agus a ràdh, 'se an Tigheam mo sholus agus mo shlàintè." d An àiil leat focal Chriosd fèin a a 1 Eoin ìv. 14. p. Eoin viii. 12. c Tsai xlix. 6. à Salni xxriì. 1. 52 ghabhail air son so ? Thubliairt e ' ri coi- thional aig Capernaum,, 'n am measg nach robh mòran a thaobh coslais, a bha, do rìreadh, a' creid- sinn ann, — u Tha m'athair-sa a' toirt dhuibh an arain fhìor o nèamh." a Nan tairgeadh do choimh- earsnach no do charaid aran dhuit, a shàsu- chadh d'ocrais, chreideadh tu gun cheist, do bhrìgh gu'n robh esan 'g a thoirt dhuit, gu'm buineadh e dhuitse ; a thaobh còire air feum a dhèanamh dheth, agus, mar sin, ghabhadh tu e gu saor, agus dh'itheadh tu dheth mar do chuid fèin. Nan toireadh d'uachdaran dhuit tigh no fearann, air an robh còir iomlan aige fèin air am buileachadh, nach measadh tu 's a' mhionaid, gu'm bu leat-sa e, a thaobh còire, tre 'thabhartas-san, agus nach rachadh tu gu saor a ghabhail còmh- nuidh anns an tigh, no sealbh anns an f hearann, mar do chuid fèin? Cionnus, ma ta, tha e a' tachairt, an uair a tha'n t-Athair sìorruidh a' toirt dhuit aon-ghin Mhic losa Criosd, nach creid thu gu'm buin e dhuit, a thaobh còire air earbsadh ris, no greim a dheanamh dheth, mar do chuid fèin ? Gu deimhin, 'se so an f hìrinn mu'n chùis,— creididh tu do charaid, — creididh tu do choim- hearsnach,— ereididh tu d'uachdran ; ach, — cha 'n'eil thu a' creidsinn do Dhia, a' labhairt riut ann am focal a ghràis, ach tha thu " a deanamh breu- gaire dheth, do brìgh nach 'eil thu a' creidsinn 'fhianuis mu thimchioll a Mhic." b Ach, co dhiù chreideas tu, no nach creid, is fìrinn ro chinn- teach e, gur e Criosd do $hlànuighear-sa, a thaobh còire air earbsadh ann.air son do shlàinte; agus, mnr creid thu, a nis, chum slànuchaidh d'anama, a Eoin vi. 32. b 1 Eo'm v. 10. 53 gheibh tlm maeh, gun teagamh, do nihearachd, *xi uaii% air blii dhuit bàsachadh fuidh f hraoch feirge neo-chriochnaich Dhè agus an Uain, a bhi- theas làn dearbhachd air a thoirt dhuit, gu bheii thu a' dol am mugha, ni h-ann do bhrìgh nach robh Slànuighear agad, ach, do bhrigh nach b'ailì leat-sa greim a dheanamh air chum do thèarnaidh. Euinidh an fhìreanteachd sin, a choilion Criosd, mar Jphear-urrais a shluaigh, dhuitse, mar au ceudna, a thaobh cdire air a gabhail. is leat-sa i, tre shaor thabhartas, air a toirt dhuit, maille ris fèin, ann an tairgse ; agus uime sin, goirear dh'i, cc Tìodhlac na f ìreantachd." a Is gibht i, ann an cruth dìleib ; oir tha i air a foillseachadh agus air a tairgseadh dhuit ann an Tiomnadli an Tighear- na losa. Tha a' bheatha mhaireannach, anns an Tiomnadh cheudna ann an co-chuideachd ri Criosd agus 'f hìreantachd-san, air a tairgseadh, agus uime sin, buinidli si dhuitse a thaobh còire air greim a dheanamh dh'i. Mar a bhuineas Criosd fèin dhuit, a thaobh còir air earbsadh ann, agus 'fhìr- eantachd-san a thaobh còire air earbsadh rithe, mar so "buinidh a* bheatha mhaireannach ann-san dhuit a tlìaobh còire air bhi 'g earbsadh air a son. Tha fianuis, tha teisteas Dè agad, d'a nach coma- sach breug a dheanamh, a 7 toirt cinnte dhuit, gu bheil a* bheatha mhaireannach air a toirt, ann an tairgse, dhuitse. c£ 'Se so an f hianuis, gu'n d'thug Dia dhuinn a' bheatha mhaireannach ; agus tha a' bheatha 30 ann a Mhac." b A nis, nach 'eil fianuis De 'na steidh f'hoghainteach creidimh? Àm bheil a Komh. v. 17. b Eoin v. 11. tiiread dhànadais agad, le lethsgeiì sam bith, 's a clmireas an teagamh e? Anns an earrann a dh'ainmicheadlv a chianamh, tha 'm fhianuis Dhiadhuidh, an fhianuis ùghdarrach sin agad,   limirè^ih^m £ ■Amiblisiu-hu iiexid a Thaam focal so, anns a' cheud chànain, a' cialluchadh, gu ceart, thaisbeanadh, no chuireadh e 'n ar Jihanuis, an dzigh a bhreith, mar bu chìeachdaidh do naoidhean air ùr-bhreith a bhi air a thoirt do luchd-dàimh, aig an robh còir shòn- rui&te air. Mar so, bha cioinn Mhachir, 'n uair a rugadh iad, air an toht a dh'ionnsuidh Ioseiph agus air an cur air aglilùinibh, Gen. L 23 agus mar an cendna, mac Ruit, gu Naomi; RìiU iv. 17. b Isai ix. 6. 56 adh a mach. 'Se a th' ann a bhi creidsinn, le co-chur ruinn fèin, cuìnhachdagm èifeachd tairgse an t-soisgeil. Ma 's e gu 'm blieil Bia a' toirt Chriosd agus ma 's e gu 'm bheil Criosd 'g a thairg- seadh fèin maille r' a fhìreantachd-san agus a lànachd dhuitse : gu cinnteach, is èigin do 'n toradh so leantuinn o 'n tìodhlac no 'n tairgse, gur leat-sa e, a thaobh còire air earbsadh ris, air son na beatha maireannaich. Agus ma tha thu a' creidsinn, gu bheil an tabhartas Diadhuidh fìrin- neach agus gu bheil Dia, d'a nach 'eil e an comas breug a dlieanamh, treibhdhireach anns a' chùis,, cha n'urrainn dhuit fantuinn geàrr air bhi creidsinn, gu bheil so^, gu ro chinnteach, a' toirt còire air d'earbsadh fèin ris an losa bheannuichte air son do shlàinte uile. Cha 'n 'eil e air a chur an teagamh,, gu bbeil tabhartas no tairgse dhaoine, 'n uair a tha iad fìrinneach, agns an treibhdhireas annta sin air a dhearbhadh, a' cruthachadh còire do 'n mhuinntir, air son am bheil iad air an dèanamh, air sealbh a gliabhail anns an ni, a ta air a thais- beanadh ? s an tairgse. Na'n comharraicheadh do charaid^ aig an robh suim airgid 'na luidhe ann an làimh a choimhearsnaicli, le sgrìobhadh fuidh làimh fèin, an t-suim so, mar thìodhlaic dhuitse,- chum do cliòmhnadh ann an cruaidh-chas, cha chuireadh tu ceist, nach fheudadh tu a dhol agus a thogail ; no, air do 'n t-suim a bhi aige 'na làimh fèin, na'n tairgeadh e dhuit i, mar gliibht, cha bhitheadh tu 'n amharus, aon tiota, an robh còir agad air sealbh a ghabhail innte. Air gach dòigh diu so, gha.bhadh tu e gu saor, agus dheanadh tu feum dheth mar do chuid fèin. Agus, nach bi tabhartas ùghdarrach an Athar agus tairgse ghràs- mhorChriosd, aig a' chuid is lugha, co èifeachdaeh? Oarson, ma ta, nacli 'eil thu a' creidsinn a' chumh- acìid, gu bhi toirt dìiuitse còire air dlù-ghabhail ri Criosd agus earbsadh ris air son na h-uile nithe niath, a ta anns a' choicheangal. Gu f ìrinneach, \se, a bhi creidsinn na coire so, an ceum is faisge de aonadh an anama ri Criosd ; agus, air an aobhar sin, tha e air a chur an ceill do'n pheacach, mar am meadhon a's dlùithe, chum a thoirt am fagus do Dhia ann an Criosd. " Pill ris an Tighearna do Dhia f a mar gu'n labhradh an Spiorad Naomh air an dòigh so : " Is e do Dhia-sa e, ann an tairgse : tha coìr agadair teaehd 'na ionnsuidh : pill, uime sin ; thig dlù dha, agus sealbhaich e, mar do Dhhfèin." Do rèir so, 'n tràth a thig peacach, tre chreidimh 'na ion- suidh, tha e a' teachd, dìreach, air a' bhonn so :— cc Feuch, tha sinn a' teachd do d'ionnsuidh : oir is tu an Tighearn ar Dia ; gu deimhin anns an Tig- hearn ar Dia-ne tha slàinte Israeil." b Amhuil mar a dh'f hosgladh sùilean Hagair, a dh'f haicsinn, gu'n robh tobair uisge am fagus, an dèigh dhi' a dochas a chail mu bheatha a mic ; c dìreach mar sin, 'n uair a tha 'm peacach, fuidh obair a' gheur- mhothachaidh, 'n a iuidhe, leònta gu bàs leis an lagh, tha Spiorad a' chreidimh, tre 'n soisgeul, mar mheadhon, ann an obair soillseachaidh shlàinteil, a' fosgladh a 'shùilean air chor 's gu'm faic e, gu bheil aige, ann an tairgse an t-soisgeil, Slànuighear, fìreantachd, agus saorsa iomian ; agus, an sin, gun dàil, ni e greim orra agus gnàthaichidh e iad air son 'fheuma, mar a chuid fèin. Mar so, chreid am mac struidheii, air thùs, gu n robh fathast athair a Hos. xiv. M c Ck>n. xxi. 16. b Jer. iii. 22, 23. 38 aige agus tigli athar, anns an robh "'aran gù leòir agus ri sheachnadh/ > agus, an sin^ " dh'èirieh e agus chaidh e 'na ionnsuidh." a Feudaidh e bhith, gu'm bi leughair eigin ul- lamh, a nis, gu ràdh : e{ Ma tha stèidh mar so agam air son creidsinn, gu'm buin losa Criosd,, maille r'a f hìreantachd-san agus a shlàinte dhòmh- sa^ nach feud mi, uaith so, a cho-dhùnadh, gu bheil còir agam, a cheana, ann-san, agus gu bheil mo shlàinte air a deanamh cinnteach ?" 'Se so mo f hreagradh-sa ; cha nfheud thu, air chor sam bith. Is leat-sa, gu deimhin, e, ann a thairgse, agus is leat e, thaobh càire air sealbh a ghabhaiì ann, ach cha n'urradh còir sam bith f hìrinneach no phearsanta, no còir sam bith dlù do shlàinte a bhi agad ann, gus am buin e dhuit ann an seilbh. Is leat-sa e, a cheana, a thaobh còire air a shealbh- achadh ; ach, cha bhuin e idir dhuit ann aii seilbh f hìrinnich, aon uair, gus an dèan thu feuni de'n chòir sin, air achd, as giìn gahh thu sealbh ann. Tha m bunait, gun amharus, foghainteach, air am feud thu a chreidsinn, gu bheil barandas agad, gu bhi gabhail seilbh ; ach cha 'n 'eil bunait sam bith amx, air am feud thu a cho-dhùnadh, gu bheil sealbh agad ann fèin agus 'na shlàinte, gus am bi thu, an toiseach, airagabhaiL Abairgu'n do thachair thu air duine, a bha dlù ri bàsachadh le-h-ocras, agus air bhi dhuit air do ghluasad le truacantas, gu n do sholaraich thu as do mhaoin fèin biadh iomehuidh, agus an dèigh a chur 'na làthair, gu'n abradh tu ris : " Feueh,, biadh air do shon, gabh, agus ith deth gu saor." Na'm radh e, " Cha n'fheud mi, le barandas, a i>]ialyh;ul ; iui yUniìi) ' tiìodotuù xlgoid t !iia araiO iA ^vl 'AÌ^t a Luc.xv. 17, 18. 59 r oir clia leam fèin e/* Nacli innseadh tu dha, ì   ' e'Gniomh xvi. 31. 66 '* Is beannuichte iadsan uile a dh' earbas as!\ (i Teasairgidh e iad o dhroch dhaoinibh agus saoraidh e iad a chionn gu 'n d'earb iad as." b Ànn-san cuiridh na cinnich an ddchas*  a oà w%s f an> Vmìèsrg 3sohO h AbRdàftt a j »o 8i itj m ikhom Aìimthumsiii nqa im aiMat n ' Salm. ii. 12. *> Salm. xxxviì. 40. * Romli. xv. ] 2. d Gnath. xxix. 25.  .). ■•■ .;■ .; ■ ."'- 1 ^'^& ! :';'.;/;. v ;. ' \iy.b'-,'Si a Isai xxvi. 3. b 2 Eachd xiv. 11. e Gniomh xvi. 31. ' d Romh i. 17. e Griiomh vx. II. 6.9 aìcheas agus a shlànuicheas, àir a thioiindadli, tre mhìneachadh, gu ni, no gnìomh ; ach, air a thoirt fainear mar ni, a ta gu h-iomlan eadar-dheal- uichte o ghnìomh a rèir mar a ta creidimh slàin- teil agus oibre air an cur an cèill anns an Sgriob- tuir, mar nithibh a ta gu h-uile dealuichte, ann an nàdur o chèile, agus a ta, anns a' bheachd sin, eadhon an aghaidh a chèile. Co-dhùineam, uime sin, gur e earbsadh ann an Criosd, an creidsinn sin ann, trid am bheil neach air aonadh ris-san agus air a shuidheachadh ann an coicheangal nan gràs. A nis, tha earbsadh ann an Iosa Criosd agus r'a f hìreantachd-san, a* gabhail a steach nan nithe so a leanas. 1. Tha e filleadh a steach cùlachaidh crìdheil agus threibhdhirich gach uile dhòchais air son slàinte à neach fein agus as na h-uile creutair eile. Ann an cleachdadh an earbsaidh so, tha 'm peacach a' trèigsinn a mhuinghin ann fèin, anns a' chreutair, anns an lagh, agus tha e togail air bunait, gu h-iomlan, nuadh. " Do d'ionnsuidh- sa," deir Ieremiah, " thig na cinnich o chrìoch- aibh na talmhainn, agus their iad, gu deimhin shealbhaich ar n-aithriche ni gun bhrìgh, dìomh- anas agus nithe gun tairbhe/ ,a Is sinne, u deir an t-abstol/ , an timchioll-ghearradh, a ta deanamh aoraidh do Dhia 'san Spiorad agus a' deanamh gàirdeachais ann an Iosa Criosd, agus nach 'eil a' cur muinghin 'san fheòil." b 'Se a th' ann a bhi 'g earbsadh, gu h-uile ann an Criosd agus r a fhìreantachd-san air son slàinte ; ag earbsadh, no creidsinn leis ah uile chridhe. c Ann a bhi cleachdadh a Jer. xvi. 19. b PhiL iii. 3. c Gnath. iii. 5 ; Gniomh viii. 38. 70 àn earbsaidh so, tha 'n creidmheach a' teachd o oibribh an lagha, a dh'ionnsuidh fìreantachd choimhliontaChriosd, air son 'fhireanachaidh,, agus mach as fèin, a dli'ionnsuidh Spioraid Naoimh Chriosd,, air son naomhachaidh ; air do chinnt a bhi aige, nach urrainn seirbhis no fulangais sam bith leis fèin, maitheanas am feasd a chean- nach air a shon, anns a' pheacadh is lugha, agus nach urrainn gliocas no neart sam bith leis fèin, a chaoidh, a dheanamh comasach air a' bhall i$ lugha de chorp a pheacaidh a cheusadh. a 2. Tha e gabhail a steacL, ni h-e a mhàin toile ach mar an ceudna, iarrtuìs threibhdhirich, air a bhi saor o 'n pheacadk, co maith 's o fheirg. Ànn an cleachdadh an earbsaidh chridheil so, tha 3 n cridhe,, gu neo-chealgach agus gu dùrachdach ag iarruidh a bhi, gu h-iomlan, air a naomhach- adh, co maith a's air 'fhìreanachadh gu saor ; a bhi air a shaoradh o chumhachd, o shalaehar, o chleachdamh,, aguso bhith, co mhaith s' o chionta a* pheacaidh ; a rèir iarrtuis agus dùrachd Phòil, an abstoil naoimh sin, " Co a shaoras mi o chorp a' bhàis so ? tha mi toirt buidheachais do Dhia trid Iosa Criosd ar Tighearna*" b 'Se a th' ann, a bhi 3 g earbsadh ann an losa, ni h-e air son cuid d'a shlàinte, no air son saorsaidh a mhàin o fheirg an t-aon ni, air son an àill leis an duine'deas- ghnàthach no 'n cealgair a bhi 'g earbsadh, aig nach 'eil dèigh air bith air saorsadh o leannan- peacaidh,, no anamhiann taitneach-eigin ; ach, 'se a th' ann, a bhi 'g earbsadh ann-san air son an iomlain d'a shlàinte, 'se sin, air son saorsaidh o fheirg agus o'n pheacadh maraon. Do rireadh, a Mafc. v. 3; Isai xlv. 24. b Romh. vii. 24. 25. m iha cridhe an fìiìor chreidmbich suidhiehte, gti sònruichte, air saorsadh o'n pheacadh, o na h- uile peacadh., agus o na h-uile peacadh co luath is a dh'fheudas e, ni a 's e, 'na bheachd- san,a' chuid 's ro àraide d'a shlàinte a Ann an earbsadh, tha iarrtus, no miann, air f hilleadh a steach. Feudar a'ràdh,, gu bheil eagal air duine gu'n euir neach 'na 'ionnsuidh ni-eigin nach 'eil e 'g iarruidh, ach, cha n' urradli duine sam bith ann an seadh ceart, a bhi Ig earbsadh ann an neach air son ni nach 'eil e idir ag iarruidh, no toileach a shealbh*- achadh. Cha 'n 'eil e 'n comas do dhuine sam bith neo-iompaichte, ciod air bith a dh'fheudas e a ghabhail air fèin, earbsadh, gu treibhdhireach, ann an Criosd air son saorsaidh o gach nile phea- cadh no o gach uile iodhol : do bhrìgh^ co f had 's a mhaireas e neo-iompaichte,, nach urradh tog- radh no iarrtus sam bith a bhi aige air son leithid sin de shlàinte. Is èigin da bhi air a bhreith a rìs., mus an urrainn toil 110 iarrtus a bhi aige, air bhi saor o gach uile eu-ceart, Feudaidh duine neo-iompaichte, a bhi fuidh eagal gu -m huin Criosd uaith anamiann taitneach-eigiix, ach cha n'urrainn e bhi 'g earbsadh, gu'n saor Criosd e uaith so, f Se creidimh slàinteil, a bhi 'g earb- sadh no a ? " creidsinn leis a' chridhe." b 'Se slàinte an Tighearna losa uile, an ni sin, air am bheil cridhe na h-uile duine a ta air ath-ghineamhuinn, suidhichte agus de 'm bheil e,, gu toileach., a' deanamh roghainn. 3. Tha 'n t-earbsadh so a' gabhail a steach aon- tachadh cridheil agus ilachd ann an innleachd •dbj&ih oCi . cXioama dbfìo^anq h o. %ir%& §tI^Ì1 a Mat. I 20. b Zom. x. 10. n na slàinte> do rèir coicheangail nan gràs a ta foillsichte anns an t-soisgeul. Tha 'n duine a ta creidsinn le 'chridhe^, làn thoilichte leis an inn- le ichd ghlòrmhoir sin. Tha e g'a faicsinn mar innleachd a ta, gu ro iongantach, iomcbuidh, seadh, gu neo-chriochnach freagarrach ri onoir buadhan òirdheire agus reachdan Iehobhah, ri cor pheacach chaillte, agus ra chor fèin gu son- ruichte. Agus, do rìreadh, as eugmhais aontach- aidh cridheil ris an innleachd so, cha n'urradh duine sam bith, aig am bheil aithne cò e Dia, ciod e an lagh, ciod e am peacadh, ciod e an t- anam neo-bhàsmhor, cudthrom .a shlàinte a leag- ail an taic oirre. Ach an uair a dh'earbas neach a shlàinte uile ri Iosa Criosd, tha e noehdadh., gu bheil e làn-thoilichte le Criosd,, mar neach ris am feud peacaeh, a rèir a mhèas-san, gnothuichean anama uile earbsadh, gu saor, gun.an cunnart aY lugha. Làn-dearbhta, gu " bheil an coicheangal sìòrruidh air a shuidheachadh anns na h-uile ni agus cinnteach ; that e, do rìreadh taitneach dha, agus tha 'thlachd ann ; agus, ann an cleachdadh amhuinghin chridheil agus neo-amharusaich, their e, cc 'Se so mo shlàinte uile agus mo. mhiann uile." a Tha e eo-aontachadh, air a shon fèin, ris an inn- leachd iongantach slàinte sin. Tha 'chridhe ann bhi 'g earbsadh rithe, làn-shàsuichte leatha, agus a' gabhail fois innte. Tha 'chridhe 'g aoniadh, le mòr thlachd, 'na h-ionnsuidh ,, mar ni a ta gu h- uile iomchuidh, gu h-iornlan foghainteach, agus gu neo-chrìochnach tèaruinte,air son earbsaidh ris, do bhrigh "gur e cumhachd Dhè chum slàinte e"^. 3 2 Sam. xxxiu 5. U Cor. i. 2.4. 73 Tha e meas na muinntir sin uile tèaruinte agus sona, aig am bheil cuid anns an t-slàinte so. Air a shon fèin, tha e miannachadL, os ceann na h-uile ni, còir a bhi aig innte ; oir is deimhin leis, gu 'm bitheadh e air a shoaradh chum a' chuid a '$ faide, nam bitheadh làn-ghreim aige oirre. 'S ann mar so, a chleachd a' bhean air an robh an dòrtadh fola, m' am bheil iomradh 'san t-soisgeul, a crei- dimh : " Thubhairt i, innte fein, ma bheanas mi ach ri 'eudach, bithidh mi slàn." a Tha 'm f ìor chreidmheach co làn-thoilichte leis an t-slighe so, 's gu bheil e suidhichte, le rùn cridhe, an aghaidh slàinte iarruidh n'a ghabhail, air dhòigh sam bith eile. Is fad o 'n f honn so, inntinn agus aomadh cridhe a' chealgaire ; ma bhitheas esan tèaruinte o phian sìorruidh, is coma leis, cia 'n dòigh air an saorar e. 4. Ann an cleachdadh an earbsaidh shònruichte so, tha 'm peacach a' dol fuidh fhasgadh an Tighearn Iosa agus f hìreantachd-san, air son a shlàinte. Tha so, mar an ceudna, fillte steach anns a' mhuinghin a tha e cur ann, oir air dha blii creidsinn gu 'm buin Criosd dha, maille ri fhìrean- tachd-san agus a lànachd, anns an tairgse, agus a thaobh còire air earbsadh ann, agus aig an àm cheudna, gu 'm bheil esan comasach air a theàr- nadh gus a' chuid is faide, tha 'n duine, do rèir so, ag earbsadh ann, agus r'a f hìreantachd-san, air son a shlàinte gu lèir; agus, ann a bhi dèanamh so, tha e dol fuidh 'dhìon agus 'ga fhàgail fèin an crochadh ris, mar aon shlànuighear : eadhon, coshmhuil ri neach d' am b'àbhaist, a bhi tigh- inn beò air dèircibh ; ach, air creidsinn dha, gu » Mat. 9. 21. O 74 'n d' fhàgadh, mar dhììeab, air a shon le caraid no fear-dàimh mòr shaibreas,— sguiridh e o bhi 'g ■icsftuidh na dèirce, earbaidh e, air son a theachd- an-tir as an t-saibhreas sin a mhàin, agus, mar so, tha e dol fuidh dhìon. Troimh earbsadh anns an Ti jrhearn Iosa Criosd, tha 'n duine, mar pheacach fuidh dhìteadh, a' gabhail fasgaidh ann-san, mar 'Fhear-saoraidh o chionta a' pheacaidh agus o nTialluchd an lagha ; agus,, mar pheacach truail- 113h, tha e dol fuìdh dhìon, mar a shlànuighear o chnmachd agus o shalchar a' pheacaidh. Do rèir so, goirear de creidimh, anns na sgriobtuiribh, ee A bhi" dol a dh'ionnsuidh Chriosd a bhi iC teich- eadh da 'ionnsuidh-san air son dìdein ;" h agus tha e, gu minic^ air ainmeachadh, mar, air son èiseimpleir, ann an Salm. II; 12, le focal a ta cial- luchacfh, gu ceart anns a' cheud chànain, a bhi dol as gu ionad uaigneach, no teicheadhy air son dìdein a dliionnsuidh sgàile, dùbhraidh, nofas- gaidh ; c no bhi dol a thaobh, chumfois agus dìon, mar chriunnicheas na h-eòin a steach fuidh sgia- thàibh na circe. 'Sann mar so, a thubhairt Boas ri Rut, " Gu n dìoladh an Tighearn do shaothair, V gu'n robh do dhuais iomlan o*n Tighearna Dia Israeil, fuidh a sgiathaibh an d'thàinig thu a chur do dhòchais ;" no, mar a dh'f heudtadh 'eadar- theangachadh ni 's dìriche ee fuidh a sgiathaibh an do theich thu, air son dìdein." d 5. Agus, 'san àite mu dheireadh, Tha 'n t-earb- sadh so ann an Criosd air son slàinte, a' gabhail a steach muinghin no dòchais dhaingean ann-san, air sgàth 'fhìreantachd, agus do rèlr a gheàllaidh, a a Eoin vi. 35. e Breith. ix. 15. b Eabh. vi. 18. d Rut. ii. 12. 75 thugadh dhuinn ann an tairgse an t-soisgeil, gu'n saor e simi o'n pheacadh agus o f heirg. A bhi 'g earbsadh anns an Tighearn Iosa Criosd, air son mo shlànte, is ionann e, ri bhi gu h-iriosal agus gu cridh- ag earbsadh, gu bheil Esan g'am shaoradh, agus gu'n saor e mi. 'Se th'ann a bhi 'g am earbsadh fèin ris ; a' cur mo mhuinghin ann, no 'g am thoirt fèin agus mo shlàinte uile suas 'na làimh ; no, le muinghin, a' leagail mo thaice air, gu sònruichte, air son mo shlàinte fèin. 'Se is brìgh do 'n chtinn- tas so, agus do gach cunntas eile coslach ri so, mu chleachdadh a' ehreidimh, na nithe a leanas : 's e creidimh anns an Tighearn Iosa Criosd air son slàinte dhomh fèin : agus is ionnan an t-earbsadh so ann-san, air son mo shaoraidh agus gu'n saor e mr, — ri earbsadh, gu bheil e 'g am shlànuchadh agus gu 'n slànuich e mi, ni h-ann, anns a' pheac- adh, no do'n pheacadh, ach, o'n pheacadh agus o gack uile pheacadh ; no, ri earbsadh, gu bheil e seasamh, agus gu'm mair e ann a bhi seasamh an àite Caraid, agus ni h-e nàmhuid ; an àite Slànui- ghir agus ni h-ann an àite millteir, eadhon dhòmhsa. Gubheil earbsadh a' chreidimh a' gabhaila steach a* mhuinghin shònruichte so ann an Criosd, tha e follaiseach : I. O Sgriobtuiribh na f ìrinn ; cc Ear- badh e as ainm an Tighearna, agus leigeadh e a thaic r' a Dhia." a " Feuch is e so ar Dia-ne ; dh'fheith sinn ris agus teàrnaidk e sinn." b cc Ged ghluais mi ann am meadhon amhghair, atk-hkeo- thaichidh tu mi ; an aghaidh corruich mo nàimh- de, sìnidh tu do làmh agus saoraidh do dheas lamh mi. ce Coimhlionaidh an Tighearn^zV mo shon." c cc Ged shuidhinn ann an dorqhadas, bithidh an a Isai 1. 10. b Isai xxv. 9. c Salm cxxxviii. 7, 8. 76 Tighearn 'na sholus dhomh ; bheir e mach mi chum an t soluis, agus chi mi' fhìreantachd. ,>a Le do chomhairle stiùiridh tu mi, agus fadheòidh, gabhaidh tu mi chum do ghlòire." b '  Salni cxii. 7. 2 Tim. i. 12. d Isai xvviii. 16. 1 Pead. ii. 6. e isai xxvi. 3. f Dan. viii. 5. S 2 Eachd. xiv. 11. h 2 Eaehd. xvi. 8. 1 lsai xlv. 22. 78 ichte air, mar neach ris am bheil sinn ag amharc àir son ar slàinte uile ; agus, anns an Tiomnadh Nuadh, gu sònnr-chte, a bhi creìdsinn ann, a mar an Aon, tre a ghràs, am bheil sinn a' creidsinn, no, 'g carbsadh, gu 'n saorar sinn. b Cha 'n 'eil na focail samhlachail sin, gach aon diu, fa leth, & ciallachadh atharrachaidh gnìomh,no atharrachaidh tomhais de chreidimh ; ach tha na coslachdan maiseach agus iomadh-ghnèitheach so air an gnà- thachadh, 's na Sgriobtuiribh a chur an cèill cliù agus saibhreis eugsamhuil Chriosd, agus fìor chor a' chreidmhich aig caochladh amannaibh agus aig caochladh uidhibh de thuras. Tha 'n Tighearn Iosa Criosd, Cusbair glòrmhor a' chreidimh, air a thaisbeanadh dhuinn, 'san t-soisgeul, fuidh iomadh beachd ; ann an co-chòrdadh ri gach aon diu so, tha creidimh a' faghail 'ainme. Mar a ta 'n Cuan sl gabhail atharrachaidh ainmean, o na dùthchan- naibh làimh ris am bheil e luidhe, is amhuil a tha Creidimh, a rèir na beachd spnruichte anns am bheil an Slànuighear air fhoillseachadh, a' gabhail 'ainme. An duine, aigam bheil dearbh-shoilleireachd air peacadh, thae a' trèigsinn na h-uile dòchas slàinte ann an cusbairibh eile, tha e 'g a shocruchadh fèin, tre chreidimh, air Iosa Criosd agus air fhìrean- tachd thoilltinneach-san ; ag earbsadh, air stèidh na f ìreantachd choimhlionta sin, gu'n sealbhaich e slàinte uaithe-san ? Tha e, do rìreadh, fior, gu bheil iomadh ionnsuidh air a toirt air an earbsadh shònruichte so co dhiu beag no mòr, le h-amha- rus agus le h-eagal ; ach 'siad sin nithe a ta r n aghaidh Creidimh, agus 'nan aghaidh-san, am bheil aig creidimh, ann a chleachdadh, ri spàirn a dhèanamh. Tha amharus, agus an-earbsadh, gu 79 minic anns a' chreidmheach, ach, gidheadh, nì 'm bheil iad ann a chreidimh ; 's ann a. tha iad a' cur an aghaidh a' chreidimh, agus, air an aobhar sin, mar is anf hainne an creidimh, 's ann is mò a bhuadhaicheas iad so, agus mar is treise an creid- imh, 's ann is lugha a bhuadhaicheas iad. 'N uair a thòisich Peadar air tuiteam an amharus, co dhiù chumadh Iosa o dhol fodha e, agus, mar so, a thòi- sich e air dol fodha ; thubhairt an Slànuighear ris, e t O thusa, air bheag creidimh, c'arson a bha thu fuidh amharus ?" a Creidmhich amharusach, faodaidhbhi ann, ach creidimhamharusach, charobh riamh, ni mò is urradh a bhi ann. Creidimh amh- arusach, is creidimh neo-chreidmheach e, no^ mar is feàrr a dh' fheudar a cbantuinn, ann am briath- raibh eile, mi-chreidimh creidmheach. Ach, 's cainnt gun bhrìgh so gu follaiseach. Tha tomhas a' chreidimh, gu fìrinneach, eadar-dhealuichte gu mòr ; anfhann, ann an cuid ; agus làidir an cuid eile de chreidmhich ; agus, anns a' chreidmheach cheudna, aig caochladh amannaibh ; ach ma bhitheas, gach uile earbsadh no mhuinghin anns an t-Slànuighear, air son slàinte do neach fèin, gu sònruichte, air a sgaradh o chreidimh, tha fìor bhrìgh creidimh shlàinteil air a dhìtheachadh no mr 'àicheadh. Oir, air an t-suidheachadh sin, bhitheadh peacach fìor mhothachail, aig nach 'eil muinghin air son slàinte ann an cusbair sam bith eile, agus, aig an àm cheudna, as eagmhais gach uile mhuinghin ann an Criosd air son a shlàinte, air f hàgail gu h-iomlan neo-shocruiehte. Bhitheadh e air fhàgail ann an iom-chomhairle, air fhuadachadh, agus neo-bhunaiteach, cosmhuilri - Jbmdim' * Ma,t. xìv. 31. 80 ionnaibh na fàirge ; agus, an siu, c'àite am bitheadh an crochadh, leagail an taice, cur a chudihroim y an togail agus an socruehadh sin air CrioscL, leis am bheil cleachdadh a' chreidimh,, air a mhìneachadh., anns na Sgriobtuiribh ? " larradh e, le creidimh/' deir an t- Abstol, ec Gun bhi fuidh amharus sam bith ; oir an ti a tha fuidh amharus, is cosmhuil e ri tonn na fairge a shèidear le gaoith agus a tha air a luasgadh chuige agusuaith; oir na saoileadh an duine sin gu'm faigh e ni air bith o'n Tigh- earna." a An duine., air an làimh eile,, a ta, do rìreadhj a' creidsinn, air d'a mhuinghim anns an f heòil, a bhi air a tilgeadh bun os ceann, tha e, %re chreidimh, & cur muinghin a chridhe anns an Tighearna losa,, 'g earbsadh gu'n saor esan e. Agus cia b'e air bith co neo-shuidhichte., 's a dh' fheudas e bhr, 's a' chùis sin, air a ìuasgadh chuige agus uaith le h-uiread a dh' amharus agus a dh' eagal mu thimchioil a shlàinte^ 's a lagaicheas a mhuinghin, agus, air uairibh, a bhuadhaicheas co mòr as gu n cuir iad stad air a chleachdadh, gidheadh,, eadhon ann ammeadhoin na h-iomchom- hairle agus a' bhuaireis inntinn so uile, cha Veil e air fhuadachadh, fuidh amharus,, cosmhuil ri tonn na fairge, aig nach eil ni sam bith 'g a shocruch- adh, ach m mhuir cosmhuil ri luing ann an acarsaid. Cha n 'eil a mhuinghin, a thaobh a phrìomh- thoiseach agus a chleachdadh a ehaoidh,, air a chladhachadh, no air a spìonadh as a bhun, agus,, air anaobharsin^fuidhfheartaibhna SpioraidNaoimh, ath- bheothaichidh e, agus nochdaidh e a thoradh. Anns a' bheachd so, mar chomhara cinnteach,, gun d'rinneadh e 'na f hear-comh-pairt de Chriosd, 81 (i Cumaidh" gach uile f ìor chreidmheach   air a buileachadh, ? oimh cheud ghnìomh a' chreidimh ; 'se sin, ath-ghineamhuinn, no ath- bheothachadh an Spioraid. Os bàrr, nam bitheadh e 'na chumha toilltinneach, ris an robh gràs a' choicheangail an crochadlr, bheireadh e do 'n chreidmheach còir thoilltinneaeh, no choisinnte air a ghràs sin ; ionnas, an uair, a chleachdadh e creidimh, gu'm feudadh e a chreidimh a thagradh mar stèidh còire air gràs; seadh, agus dh'f heudadh e gràs agairt mar fhhiachaibh, no mar ni a bhuineadh dha, air a' bhonn sin. Ach, an tagair criosduidh tuigseach, iriosal, no treibhdhireach air bith, le 'f hios, gràs Dhè air bonn a chreidimh fèin ? Cha tagair. Tha f hios aige, gur 'ann o ghràs, a tha beannachdan a' choicheangail uile a' sruthadh, gu h-iomlan saor dhà-san ; gur 'ann o ghràs, saor agus gun tomhas, a tha a' bheannachd mu dheireadh, co maith ris a' cheud bheannachd a' teachd da dh'ionnsuidh-san. An aìte a bhi tagradh a chreidimh, 's ann a tha e, tre chreidimh, a'gabhail ri fìreantachd Iosa Criosd agus a' tagradh najìreantachd so a mhàin mar stèidh a chòire air 95 maith a' choicheangail. a Tha 'm maith sin uile, n' a ghràs a ta,, gu neo-chrìochnach saor do 'n chreidmheach : do bhrìgh, ged a tha creidimh,, air mhodh, do-sheachnuidh, feumail mar inneal air son gabkail ri còir, gidheadh, nach 'eil e toirt dha còir sam bith air beannachdan a' choicheangail. A Leughair, anns a' mhionaid 'san leig thu do thaic ri do chreidimh, mar bhunait còire air beannachdan a ghràis^, tha thusa air do shon fèin & tionndadh coicheangail nan gràs gu coicheangal oibre. Cha 'n 'eil gras, 'na ghràs ni 's mò dhuitse, mur ceaduich agus mur aontaich thu gu bheil e, ann a dhearbh bhrìgh, agus gu h-uile 3 saor. Bi cleachdadh creidimh, ma ta, ann an gabhail ris na h-uile mar thiodlae, a ta, gu neo-chrìochnach,, saor ; agus na bi sealltuinn ri do chreidimh air son còir air a' bheannachd is lugha. CAIB VII. NA COMHARAN A TA DEARBHADH, CO DHIU THA, NO NACH 'EIL NEACH SUIDHICHTE, GU PEAR- SANTA, ANN AN COICHEANGAL NAN GRAS. Tha coicheangal nan oibre, agus coicheangai nan gràs a' roinn a' chinnidh-daoine uile eatorra. Tha na h-uile duine 'san t-saoghal,, fuidh 'n dara h-aon, no 'n aon eile dhe 'n dithis : agus cha 'n urradh neach sam bith a bhi fuidh na dhà le chèile còmhladh. b Fuidh choicheangal nan oibre, tha a PhiLiii.9. Salm lxxi. 16. Romh. v. 21. b Romh. vi. 14. m àireamh lìcnmhor 'n an seasamh, anns a' eheud Adhamh, ceann a' choicheangail bhriste sin, a' tarruing uaithe-san a' pheacaidh agus a' bhàis. Fuidh choicheangal nan gràs, tha àireamh taghta 'nan seasamh, auns an dara Adhamh, ceann a' choicheangailchoimhliontasin, a'faghail uaithe-san f ìreantachd agus beatha. Bheirear breith air an dà chuideachd so, air gach aon diu do rèir a' choicheangail fuidh 'm faighear iad. Nithear peanas, le sgrios sìorruidh air a' cheud àireamh, tre fearta malluchd a' choicheangail fuidh 'm bheil iad 'nan luidhe ; agus teàrnar an dara àireamh, le saorsadh shìorruidh, tre fearta geallaidh a' choi- cheangail, fuidh 'm bheil iadsan 'nan seasamh. Anns an àm a ta làthair, tha slighe ann, air son pheacach fuidhchoicheangal nan oibre, air am feud iad a' chuideaehd, agus an coicheangal sin f hàgail agus iad fein a dhlù-cheangal ris a' chuideachd a ta fuidh choicheangal nan gràs; ach air teachd do'n bhàs,, druidear suas an t-slighe so a chaoidh. Air an aobhar sin, 'se dleasdanas agus buannachd na dara cuideachd, co mhaith ris a' chuideachd eile eòlas a ghabbail co dhiù de na coicheanglaibh so, fuidh 'm bheil iad, gach aon fa leth^, 'na luidhe. Agus gu firinneach ma bheir duine fainear, le dùrachd, coicheangal nan gràs, mar an ni sin, ris am bheil slàinte anamaluachmhoir an earbsadh, is gann gu'r urradh e sheachnadh, a' cheist so a chur ris fèin ; " Ciod a chòir a ta agam-sa, anns a' choicheangal sin ? Tha e fìor, gu bheil agam-sa, mar aig peacaich eile fuidh èisdeachd an t-soisgeil, còir choitchionn ann ; trid am bheil barandas agam, ni nach 'eil aig na h-ainglibh a thuit, a dhol a steach ann. Ach feudaidh mi so a shealbh- achadh, agus gidheadh, bàsadhadh. Oir liìgear 2   " agus chreid sinn an gràdh a tha aig Dia dhuinn. Is gràdh Dia." a Las gràdh-saoraidh sin Dhè, tre 'chreidsinn le co-chur, ann ar cridheachaibh, teas-ghràdh dhà-san. ii Tha gràdh againn dha- san, do bhrìgh gu 'n do gràdhaich Esan sinne an toiseach." b Agus, air an aobhar sin, ged nach 'eil an gràdh beothail do ghnàth, anns an t-aon tomhas, ach, ni 's làidire agus ni 's anf hainne a rèir neirt no laigse an creidimh ; gidheadh, a mheud 's nach 'eil an creidimh idir & f àilneachadh gu buileach, ni mò 'm bheil an gràdh. c Is prìomh- thoiseach gnìomhach e, a tha 'g an co-èigneachadh> gu buadhach, chum ùmhlaehd soisgeulach ; agus a' toirt na rìgh-chathrach nan aignibh do Dhia, mar an Dia-sanann an coicheangal,agus doChriosd, mar an ceann 's a' choicheangal ; ionnus g'un abair an t-anam :   reusanta a smuaineachadh, gu 'm feud muinntir mhi-naomh, coigrich do chumhachd na diadhachd, nach urrainn a bhi air an cumail le ceangal sam bith diadhachd, gidheadh, a bhi an taobh a stigh do bhann a' choicheangail naoimh »dbÌBlIfi9iìg e js 'fldifi'ddfisixigio y db & ma uti iirg &jk ■ Esec. xxxvi. 27. b Romh. viii. 9. g Luc. i. 74, 75. d Dan. xi. 30. 116 sìn ? Cha n'f heud, air chor sam bith ; cha 'n 'eil gu deimhin, ann ; cha 'n'eil Spiorad a' choich- eangail idir aca. Tha an Spiorad naomh sin à' deanamh sluaigh a' choicheangàil, ie naomh, 'n an uile chaithe-beatha." a Tha e toirt air fèith naomhachd ruith tre 'n nàdur uile agus am beatha uile ; tre 'n smuaintibh, am briathraibh agus an gniomharaibh ; tre 'n co chomunn agus an gluasad maille ri Dia, agus an comhluadar agus an gnothuchaibh ri daoinibh. Is co-bhoinn, an coicheangal, anns an deachaidh an t-Athair agus am Mac a steach, le aontachadh an Spioraid Naoimh chum am peacadh a chur air falbh o chridhe agus o bheatha pheacach de 'n chinne- dhaoine; chum ìomhaigh Dhè aiseag dhoibh; agus chum am pilìtinn air an ais a dlrionnsuidh aon- tachaidh iomlain ris an lagh naomli o 'n do chlaon iad anns a' cheud Adhamh. 'S ann chum na criche so, a bha a chumhachan air an coimhlionadh ; a gheallanna air an toirt, agus a fhrithealadh air earbsadh ri Criosd, Aon Naomh Dhè. (C 'S ann chum na crìche so, a dh'fhoillsicheadh Mac Dhè ehum gu'n sgrios&dh e oibreh an Diabhuil." b Tha na h-uile, uime sin, a ta suidhichte 's a' choicheangal naomh sin, 'n an luchd-co-pairt cle 'n Spiorad, mar " Spiorad naomhaehd." c Ach air mhodh ni 's mionaideiche, feudaidh muinntir aithneachadh,, am bheil Spiorad a choi- cheangail a' gabhail comhnuidh annta, le bhi, 1. 'N a Spiorad saor agus t fialuidh annta. Is Spiorad saor, Spiorad a' choicheangail. " Cum suas mi," deir an Salmaidh naomh, tf le do Spiorad saor/' d no toileach. Spiorad Chriosd air a cho- * 1 Pead. i. 15.   'g a mheas 'n a eallach no *n a sgios, a bhi ri ùrnuigh. An àite sin, 's ann tha e fuidh è'igin shona, a bhi dòrtadh mach a chridhe ann an ùrnuigh ; ionnus gu'm bitheadh e, ach beag, co do-iomchair dha, a bhi air èigneachadh sgur, rè seal, o ùrnuigh, 's a bhitheadh e dha, a bhi air èigneaehadh sgur, rè seal, o 'anail a tharruing. 3. Aon nair eile, feudaidh daoine aithneachadb, am bheil Spiorad a' choicheangail a gabhail cùmb- nuidh annta, le bhi 'na Spiorad Cofhtda?igai$ annta Aig a' mhuinntir ata 's an aon choicheangal, tha còir agus gnothuichean aca ann.an co-chuid- eachd r' a chèile ; agus, uaith so, co-f hulangas, no 123 €0-mhothaehadh, aiggach aon diu r'a chèile, air a riaghladh do rèir gnè a' choicheangail sin a ta **g an nasgadh r' a chèile. Tha 'n co-f hulangas, no 'n co-mhothachadh sin, a ta 'n Spiorad Naomh 'g oibreachadh ann an sluagh a' choicheangail nèamhuidh, ag amhare ri ceann agus ri pobull a' choicheangail araon. Th co-fhulangas eaomh, agus gràdhach aca ri Dia agus ri Ceann a' choicheangail. Cha n'f heud^ gun amharus, fìor ghlòir Dhè, a chaoidh, a bhi, 3o rìreadh, air a lughdachadh ; cha n'fheud a shuaimhneas bith-bhuan ann fèin bhi a chaoidh % an tomhas a's lugha, air atharrachadh le ni air bith a ta 'n comas dbaoine no aingkan a dhèan- amli no fhulang; agus, tha nàdur-daonna Chriosd, Ceann a' choicheangail, a nis air àrduchadh, gu neo-chrìochnach, os cionn ruigheachd fulangais. Gidheadh, tha ghlòir fìioillsichte, anns an t- saoghal, air uairibh, a' dealrachadh gu soilleir, agus air uairibh eile, fuidh neuL A nis, do òhrìgh, n an uile chùisibh-san, 'n an eunnartaibh, agus 'n an saorsuinnibh, 'n an àmgharaibh agus *n an sòlasaibh, a gu bheil Aige san co-fhulangas riu, co neo chrìochnach  nna, gu toileach, a' cur an guailne ri obair an Tighearna, 'g a còmhnadh air aghaidh. Agus, gu fìrinneach as eugmhais tomhais eigin de 'n Spiorad co- fhulangach so, cha 'n 'eil e 'n comas do dhuine air bith, a thaisbeanadh, gu bheil Spiorad Chriosd aige, mar dhearbhadh air a chòir phearsanta anns a' choicheangal nuadh. c Tha co-fhulangas caoimhneil aca, mar an ceudna, ri pobull & choicheangail. Tha Spiorad Chriosd ag aomadh nan uile, anns am bheil e gabhail còmhnuidh, a bhi caoimhneil agus feumail do dhaoinibh ann an coitchionn, ach air mhodh sònruichte do dhaoinibh naomha ; a dheanamh maith do na h-uile, ach gu h-àraidh dhoibh-san a ta de theaghlaeh a' chreidimh. d Tha bann choitchionn a' choicheangail 'g an cur fuidh fhiachaibh, a chèile ghràdhachadh ; do bhrigh,, anns a' bhann sin, ni h-e a mhàin, gu bheil iad ann an combanas nèamhaidh d'a chèile, ach mar an ceudna'n an cusbairibhcoitchionn fuath dhaoine saoghalta. Tha iad a' giùlan ìomhaigh an Adh- aimh nèamhaidh, neach a 's e an ceann coit- a Salm cxix. 136. $ Mat. xii. 30. *> Salm. xii. 30. d Gal. vi. 10. 125 chionn ; agus ni an ìomhaigh dhiadhuidh so, 'n uair a chithear i, na h-uile a ta 'g a giùlan, ion- mhuinn ann an sùilibh an duine a tha, do rìreamh, an taòbh stigh do bhann a' choicheangail. 'Se a ghràdh-san, uìme sin, gràdh do na h-uile naomh- aibh. a Uaith so, tha 'n co-fhulangas sin ag cirìgh, a tha na h-uile duine naomh a' moth- achadh ris na h-uile naomhaibh eile co fhad 's is aithne dha iad Tha 'n còir choitchionn 's a' choicheangal ag iarruidh so ; oir, tre 'n choi- cheangal sin, tha 'n dàimh a's tinne agus a's gràdhaiche air a dhaingneachadh eatorra. Tha iad 'n am buill, gach aon, d'a cheile ; b agus o 'n aonachd, fuidh an aon ceann-coicheangail, tha 'n co-chomunn a' sràthadh a mach^ agus air an aobhar sin, co-mhothachadh gach aoin r'a chèile. c Tha Spiorad an fhèin-speis, uime sin a thar- ruingeas aire duine a dh' ionnsuidh nan nithe a bhuineas dha fèin a mhàin, agus a dh' f hàgas e gun chùram no co-fhulangas air son Eaglaise Ohriosd, 'na ehomhara, gu bheil e fathast, ann *an staid neo-iompaichte. Agus, air an làimh eile, tha Spiorad co mhothachaidh, a dh' aomas duine gu co-fhulangas a bhi aige ri sluagh Dhè, no gu fuìang air an son, an lorg, fios fhaotainn mr na nithibh a ta iad-san a' fulang, 'na chom- hara maith, gu bheil e suidhichte ann an choi- cheangal nan gràs. A nis, a leughair, ceadaich dhomh f heòrachd idhiot, am bheil Spiorad a' choicheangail agadsa, st' gabhail còmhnuidh agus ag oibreachadh 'na d' mnam ? Am bheil e a gabhail còmhnuidh 'n ad chridhe, mar Spiorad saor> agus Jialuidh ì Am i>heil e 'g ad aomadh, gu bhi naomh 'n ad uile * Eplì. i. U. * Eph. vi. 23. c 1 Cor. xii. 12, 26. 126 chaithe-beatha, agus sin o do rogkainn shaor fèin ; a chuartachadh gach dleasdanais o ghràdh do Dhia agus d'a naomh-reachd-san ; agus a bhi toileach agus cridheil 'n a d' ùmhlachd ? Am bheil thu, ann am bidheantas a' toirt ùmhlachd, ni h-ann co mòr do bhrigh gur èigin duit, 's do bhrigh gur toigh leat. gu bheil dèidh agad, agus gu bheil thu an geall air foirfeachd na naom- hachd? Am bheil, tuilleadh eagail ort roimh peacadh an aghaidh Dhè, na roimh fulangas air son peacaidh ? Am bheil an Spiorad 'g ad aomadh agus ga do neartachadh gu bhi a guidheadh, anri anainmChriosd, air son beannachdan a'choichean- gail uile ; a bhi tagradh ann an creidimh agus le h-irioslackd, air son coimhlionaidh a gheallanna uile do d' anam-sa ? Am bheil thu, ann am bi- dheantas, air do dheanamh toileach a bhi ri ùrnuigh, gu sònruichte ann an.uaigneas, agus sin le urram naomh agus le muinghin iriosal ? An toigh leat, a bhi gu tric agus gu dùrachdack ri ùrnuigh ; agus am bheil thu deanamh bròin gu treibh- dhireach air son seacharain do smuante agus feòl- mhorachd do chridhe anns an dleasdanas sin ? Os bàrr, am bheil co-fhulangas caoimhneil agad, ann an tomhas sam bith ri Iosa Criosd, Ceann, agus ris na naomhaibh, sluagh a' choicheangail ? Am bheil thu, ann am bidheantas, fuidh dhiomb, agus fuidh bhròn, 'n uair a chi thu do Shlànuighèar gràdhach, a faghail easurraim ? Agus am bheil thu a' mothachadh toil-inntinn agus sòlais, 'n uair a tha Esan a' faghail urraim, co dhiù, 'sann uaite- sa, no, o dhream eile, agus 'n uair a tha gno- thuichean a rioghachd a' soirbheachadh ? Am bheil co mhothachadh caòimhneil agad, mar an ceudna, r' a naomhaibh-san,, a' deanamh gàirdeachais, mail- le riu-san, a ta ri gàirdeachas, agus bròin maille 127 riu-san a ta ri bròn ? Ma 's e so do shuidheachadh, thaSpiorada'choicheangail'na chòmhnuidh annad, mar dhearbhadh gu bheil thu. fèin an taobh a stigh do bhann a choicheangail sin. 8. Tha reachd a' choicheangail sgrìobhta air an cridheachaibh. « Cuiridh mi," deir Iehobhah, " mo reachd 'n an taobh stigh agus sgrìobhaidh mi air an cridheachan e." a 'Se reachd a choi- cheangail, lagh nam modhanna. mar riaghailt f ìreantachd ann an làimh an àird Eadar-mhead- honaire, do shluagh a choicheangail uile. Tha 'n lagh so, anns na h-uile earrann deth, 'na ath- sgriobhadh fìor-ghlan de 'n nadur Diadhuidh. Tha e air ath-sgrìobhadh, anns an ath-ghineamh- uinn, air cridhe gach neach a ta deanamh greime air a choicheangal ; agus tha na h-uile dheth sgrìobhta an sin, ged nach 'eil, na h-uile earrann deth sgrìobhta co soilleir r'a chèile; no earrann sam bith, gu coimhlionta. Anns an tomhas 's am bheil ìomhaigh naomh Dhè air a h-ath-nuadhachadh ann an creidmhich, tha lagh nam modhanna sgrìobhta air an cridheachaibh. Tha naomhachadh a cheana, coimhlionta annta, a thaobh a h-uile earrannan ; agus, air an aobhar sin, tba *n lagh air a sgrìobh- adh, 'n a uile earrannaibh, agus sin, air gach buàidh agus ceudfàth de 'n anam ; ged^nach 'eil, ann an tomhas iomlan, air buaidh sam bith. Àch cionnus a dh' fheudas muinntir aithneachadh co dhiù tha no nach 'eil anlaghnaomh ain sgrìobhta air an cridhe ? 'Se so mo f hreagradh-sa. 1. 'S à cheud 'aite, cha luaithe a tha 'n lagh air a sgriobhadh air cridhe neach sam bith, na tha iad ag aontachadh le gach àithne deth, co f had 's a tha e aithnichte dhoibh. " Measam, deir an a Jer. xxxi. 33. 128 Salmaidh," do reachdan uìle a thaobh gach ni a bhi ceart. a Tha iad a' gràdhachadh Dhè, agus, uime sin, tha 'n tlaelid 'n a lagh, mar a ta e lei- geil ris dhoibh ìomhaigh a naomhachd-san ; agus do brìgh nach 'eil ni sam bith 's anJagh, ach ath- sgrìobhadh d'a naomhachd f hior-ghlan, tha iad sàr-thoilichte le spioradalachd, le farsuingeachd mhòr, agus le iomlanachd an lagha. Ceart mar a ta ceann a' choicheangail 'n am beachd-san, gu h- uile gràdhach, b mar sin, tha reachd a'choicheangail ni a tha 'n a fhìor dhùblachadh a dh' iomhaigh naoimh-san. Cha 'n 'eil gràdh aig mi-chreidmhich do naomhachd lehobhah, agus uime sin, cha'n 'eil an tlachd ann am f ìor-ghloine a lagha. c Ach, air an làiinh eile, air do chreidmhich a bhi gràdh- achadh Dhè naoimh ann an Criosd, agus sin a chionn gu bheil e naomh, tha iad mar an ceudna, a' gràdhachadh a lagha, a chionn gu bheil ìomh- aigh a naomhachd-san gun smal, agus fìor-cho- throim air a nochdadh an sin. Cha lughaide idir an tlachd ann, gu bheil e 'g iarruidh ùmhlachd choimhlionta agus bhuan mhaireannach, agus gu bheil e toirmeasg an smuain, no 'n tograidh peacach 's lugha ; an àite sin, 's ann a tha iad, gu cridheil toilichte leis, dìreach air son gu bheil e co fìor-ghlaii, co teann agus co foirfe, 's gu bheil e toirmeasg a mhi-riaghalt a's lugha anns na h- aignibh agus a' ghluasaid a's lugha de'n pheacadh 's an anam; Tha 'n lagh naomh sin, is tiosrach iad, a' dìteadh mòran de nithibh annta san, seadh na h-uile ni, co f had 's nach 'eil e gn h- iomlan ceart. Ach mar so, tha iadsan mar an ceudna 'g an dìteadh fèin, ag aontachadh leis an a Salin. cxix. 120. b Dan. i. Shol. v. 16. c I?om. viii. 7. 129 lagh, gu bheil e maith. a Tha e diteadh gach uile pheacaidh, gach uile anamiann, eadhon an t- iodhol a ta togail an àite a's àirde 's a' chridhe thruaillidh ; agus 's ann air son an dearbh aobhair so, a tha fuath aig an anam neo-iompaichte dha, agus a' miannuchadh os ìosal gu'm bitheadh e, a chaoidh, air a chur air cùl. Ach, cha luaithe, a tha 'n lagh air a sgrìobhadh air a' chridhe, n'a tha 'n duine a' tòiseachadh air aontachadh leis, agus aomadh truaillidh 'inntinn agus 'aignidhean fein, air an dìteadh, mar nithibh a ta 'n aghaidh àitheantan cothromach an lagha. " Tha 'n lagh/' deir Pòl, " Naomh, agus a ta 'n àithne naomh, cothromach agus maith, ach tha mise feòlmhor." b 2. Cha luaithe a tha 'n lagh sgrìobhta air an cridhe, na tha iad, a' tòiseachadh air aomadh, no togradh cridhe a bhi aca 'n a ionnsuidh, co f had as a tha iad 'g a thuigsinn air mhodh spiora- dail. f' O ! nach robh mo cheumanna/' deir Daibhidh naomh, Ci air an stiùradh chum do reachdan a choimhead." c Deirear ris a' chreutair nuadh, a ta, 's an ath-ghineamhuinn, air a dheal- bhadh ann am peaeachaibh taghta, an duine nuadh^d a' nochdadh 'iomlanachd. Ni h-e sùil nuadh, a ta ann, no cluas nuadh, no teanga nuadh, no làimh nuadh, ach duine nuadh. Tha prìomh- thoiseach bunaiteach air a shuidheachadh leis an Spiorad, 'n an cridhe, a ta 'g aomadh an aon rathad ris an lagh naomh ; a' pilltinn o na h-uile nithibh a tha 'n lagh a' toirmeasg, agus a dh' ionnsuidh nan uile nithibh a tha 'n lagh ag àithneadh. Tha e fìor, gu bheil prìomh-thoiseach de ghnè eile a' mairsinn annta, a tha cogadh an aghaidh a a Rora. viì. 16. b Romh, v ii. 12, 14. c Salm cxix. 5. d CoJ. iii. 10. 133 chreutair nuaidh ; ach tha iadsan, mar so/a cur an aghaidh a' phrìomh-thoisich eile sin> gu dù- rachdach, an geall air buaidh iomlan os a chionn, agus air co-chumadh iomlan ris an lagh naomh. a 'San ath-ghineamhuinn,, tha 'n cridhe a' faghail suidheachaidh nuaidh a ta 'g a aomadh a dh' oibreachadh air son co-chumaidh iomlain ris an lagh, ni h-ann le miannaibh leasg, ach le oidh- eirpibh dian, gnìomhach agus seasmhach, chum, ruigsinn air a' cho-chumadh sin. 3. Cha luaithe a ta chùis air an t suidhechadh so, na tha iad a' tòiseachadh air a bhr, gu bidh- eanta, co-ckumta 'n an cleachdanah, ris an lagh naomh uile. u An sin 5 " deir an Salmaidh naomh., u cha ghabh mi nàire 'n uair a bheir mi spèis do t-àitheantaibh gu lèiì\' >ì) Ma bhitheas an lagh air a sgrìobhadh air cridhe duine gabhaidh e leughadh 'n a chaithe-beatha an leth muigh. Trèoraichidh naomhachadh 's a' chridhe, gu cinn- teach, chum naomhacbd 's a' chaithe beatha. u Ma bhios do shùil glan/' deir ar Tighearna beannuichte cc bithidh do chorp uile làn soluis." c agus an t-abstol Pòl/ " Is sinne obair-san, air ar cruthachadh ann an Iosa Criosd chum dheadh oibre r air son an d'ulluich Dia roimh làimh sinn chum gu'n gluaiseamaid annta  Salm cxix. 34, 68. 133 a thoirt dhoibh : cha 'n 'eil iad toileach no iarr- tanach air eòlas a ghabhail air an lagh uile. Ach, fìor iompachanna, air dhoibh bhi togarrch, w # h-uile slighe aingidh a thrèigsinn, agus cuing Chriosd uile a ghabhail orra ; a' fuathachadh gach uile eu-ceirt inar ni a ta 'n aghaidh nàduir agus toile naoimh Dhè; agus a' gràdhachadh naomhachd iomlain, mar ni a ta do rèir sin ; tha iad, air an aobhar so, 'g iarruidh, gu dùrachdach, tuilleadh soilleireachd, mu 'n pheacadh a tha air a thoir- measg agus mu'n dleasdanas a tha air àithneadh, anns an lagh chothromach sin. " An ti a ni 'n f hìrinn, thig e chum an t-soluis ;" agus uime sin, is toil leis a bhi 'g asluchadh ;  mb, agus as eugmhais naomhachd cha 'n f haic neach air bith an Tighearna, Och ! cia peacach, cia truagh, cia do-labhairt uamhasach do chor ! Cia 144 tnòr, cia eagallach do chunnart ! Cia uamhannach,, cia claoidhteach do roimh-bheachd ! Tha thu fuidh bhinn dìtidh an lagha bhriste, ann an cruth coicheangail ; agus cha 'n 'eil f hios agad, nach f heud a' bhinn eagallach, air a' cheart là, no 'n uair so, tòiseachadh bhi air a cur an gnìomh gu sìorruidh ort ; agus an sin, cha bhi fois agad, a là no dh'oidhche, ach bithidh deatach do phèin, ag eiridh suas gu saoghal nan saoghal. — O, ma ta, mo leughair gràdhach, teich o 'n fheirg a ta ri teachd. Teich air son do bheatha ; chum nach ciùrrar thu leis an dara bàs. Na mair uair ni 's faide fuidh choicheangal nan oibre. — Thig a dh > - ionnsuidh an t-Slànuighir uile-iochdmhoir, agus tre chreidimh ann-san, rach a steach ann am bann coicheangail nan gràs. Thig d'a ionnsuidh- san, mar pkeacach, mar pheacach mi-fhiùthail ; agus na bi cur dàile ann an teachd, gus am faic thu agad fèin, deagh bhuadhan, no ullachadh air bith gu do chliùthachadh dha-san. Oir cha n' urrainn aon bhuaidh chliùiteach, no thoilltin- neach, no mhaith, a bhi annad a chaoidh, gus an tig thu 'n a ionnsuidh-san air son an ni sin. Thig, uime sin, d'a ionnsuidh-san, mar a tha thu ; thig 'na d'uile chionta, 'n ad uile shalachar, 'n ad uile thruaillidheachd, 'nad uile fhalamhachd, agus 'n ad ùile dhroch-thoilltinneas : agus cha tilg Esan, air aon chor, a mach thu. Cluinn a' chuir- eadh ghràsmhor fèin ; " Thigeadh an neach air am bheil tart ; agus cia b'e neach leis an àill, gabhadh e uisge na beatha gu saor." Tha còir agus barandas aig peacachaibh de 'n chinne- dhaoine, ann an coitchionn, agus agad sa, gu sònruichte, air creidsinn anns an Tighearna Iosa. Tha tairgsean, cuiridhean, agus geallaidhean lòm agus firinaeach an t-soisgeil, maille ri àithne H5 ìnliòr an lagha, air an cur uile a d'ionnsuidh-se ; fcgus tlia iad a' toirt dhuitse, gu sònruichte, baran- dais Dhiadhuidh agus uile-f hoghainteich, a dh'- earbsadh à Criosd air son do shiàinte mhòir <*u lèir; agus, mar sin, a bhi air daonadh ris-san agus air do shuidheachadh 's a choicheangal shior- ruidh. O, ma ta, bitheadh impidh air a cur ort a dh'fhaicsinn,, bitheadh deafbhachd agad, nach 'eil e 'n comas duit a dhol as o choicheangal nan oibre air dhòigh sam bith eile, saor o dhol a steach ann an coicheangal nan gràs : agus nach fheud thu so a dhèanamh ach tre chreidimh. O, creid, mà ta, — a mhàin creid; agus • anns ' a* mhionaid 's an tòisich thu air creidsinn ahn an Criosd, an dara Adhamh, ceann na fìreantachd agus ìm beatha, tha thu a' tòiseachadh air a' bheatha shìorruidh a shealbhachadh, — a' dol thaifis o bhàs chum beatha. Earb as an Tighearna losa, le d' uile chridhe, agus sin, air son a shlàitfte uile. Leig do thaic air 'fhìreantachd choimhlionta-san, air son còire air a shiàinte gu lèir. An sin bithidh tu air d'fhìreanachadh tre chreidimh, An sin, oibrichidh do chreidimh tre ghràdh,— glanaidh e do eridhe— agus bheir e buaidh air an t-saoghal ; agus bithidh iad so, nan dearbhannaibh do d 'inn- tinn fein, gu bheil thu air daonadh ri Criosd, agus air do shuidheachadh ann an coicheangal nan gràs. ^ Gu deimhin, cha dean iad suas cuid sam bith de do bharandas a ■ dh' ath-nuadhachadh d' earbsaidh no do chreidimh ann an Criosd ; ach bithidh iad 'n an toradh, agus n an comh- araibh, a dh'fheujchainn gu'n dearb, agus gu'n do chreid thu a cheana ann-san air son do shlàinte uile. Thoir fainear, gu bheil an Tigh- earna losa, maille r'a f hìreaiitachd.#gus a shlàinte 146' air a thairgseadh., gu h-uile, gu saor, agus gn sònruichte dhuitse : agus gur e an creidinlh, mar an ceudna, an t-aon mheadhon air son gabhail ris-san, a tha air a thairgseadh gu saor, agus air a thairgseadh dhuitse. 'Nuair a mhothaicheas tu, ma ta, air àm sam bith, nach urrainn duit creid- sinn ann-san ; an àite a bhi leigeil le so bacadh a chur ort o bhi g oidheirpeachadh air creidimh a chleachdadh, co-chur riut fein na geallanna loma agus fìrinneach so ; earb riu ; agus tagair iad : C€ Eadhon 'n a ionnsuidh-san thig daoine, 'n a ainm-san cuiridh na cinnich an dòchas. Fàgaidh mi fòs ann ad mheadhon sluagh an-shocrach agus dìblidh, agus cuiridh iad an dòchas ann an ainm an Tighearna." A' sealltainn ris an t-Slanuighear uile-iochdmhor fèin air son an coimhlionadh do d'anam-sa, oidheirpich air earbsadh ann-san, agus ri 'fhìreantachd-san, air son do shlàinte uile : agus, a rèir do chreidimh, bithidh e dhuit. <c A nis/' a leughair " gu'n deanadh Dia na sìthe, a thug air ais o na marbhaibh ar Tighearna Iosa, Ard bhuachaill nan caorach, tre f huil a choi- cheangail shìorruidh/' thusa agus na h-uile/d'an ionnsuidh am feud an Leabhar beag so. a theachd, " coimhlionta, anns gach uile dheadh obair, chum sibh a dheanamh a thoile-san, ag oibreachadh annaibh an ni a ta taitneach 'n a làthair-san, tre Iosa Criosd ; dha-san gu robh glòir gu saoghal nan saoghal." Amen. a' chrioch. / yts


c: text/html

text:
Bastag vane
She lus blaaghey ee bastag vane (Leucanthemum vulgare). T'ee dooghyssagh da'n Europey as ardjyn temprailagh ny h-Aishey.
Jalloo-oaylleeaght[reagh | edit source]
She lus sheer-vio t'ayn. Ta gass neuvanglaneagh eck, as blaa beg jeant jeh mysh 20 blaag gahagh bane mygeayrt kiarkyl dy vlaagyn jyskagh buighey. Ta bun-sthock snauee eck.
Ta duillagyn geayney dorraghey eck. Ta ny duillagyn s'inshley nyn soie er cass duillag, jeiragh dys spaddylagh, as saue-eeacklagh dys feeacklagh. Ta ny duillagyn s'ardjey ny s'girrey, as gyn chass.
T'ee cur magh rassyn lhean, as skeaylley liorish fraueyn myrgeddin.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
- TIOTAL
- Ceann Loch Scabhaig, an t-Eilean Sgitheanach
- EXTERNAL ID
- QZP40_179_639
- ÀITE
- Loch Sgàbhaig
- SGÌRE
- An t-Eilean Sgitheanach
- SIORRACHD/PARRAIST
- INBHIR NIS: An Srath
- DEIT
- 1851
- LINN
- 1850an
- CRUTHADAIR
- Schenck & McFarlane
- NEACH-FIOSRACHAIDH
- Leabharlainn na Gàidhealtachd
- AITHNEACHADH MAOINE
- 31000
- KEYWORDS
- Eilean Sgitheanach
Loch Scabhaig
lochan
beanntan
Cuilthionn
Ealaghol
"Air gach taobh dhe tha beanntan anabarrach de chreig luim, a tha ag èirigh gu cas bho ghrunnd na mara." Thugadh an dealbh bho 'Anderson's Guide to the Highlands' leab. 1 le Seòras agus Pàdraig Anderson.
Tha abhainn bheag a' sruthadh bho Loch Coir'-uisge a-steach do Loch Scabhaig, air an Eilean Sgitheanach, mus ruig i am muir. Tha an loch eadar Ealaghol agus eilean beag Shòdhaigh. Chì thu a-null chun a' Chuilithionn thairis air Loch Scabhaig bho Ealaghol


text:
- TIOTAL
- Seumas Boyd (Hay), 15mh Iarla Errol
- EXTERNAL ID
- QZP40_914_117_P004
- DEIT
- 1852
- LINN
- 1770an
- NEACH-FIOSRACHAIDH
- Leabharlainn na Gàidhealtachd
- AITHNEACHADH MAOINE
- 31347
- KEYWORDS
- iarlan
morairean
turasan
uaisleachd
Seumasaich
Hanobherianaich
tiotalan
'S e am mac bu shine aig Morair Chill Mhearnaig, a chaidh a chur gu bàs mar Sheumasach ann an 1746, a bh'ann an Seumas Bòid. Bha bràthair Sheumais, Teàrlach, air sabaid mar Sheumasach aig Cùil Lodair cuideachd, ach bha Seumas air sabaid ann an arm an riaghaltais, is mar sin chum e oighreachd athar ann an Cill Mhearnaig, ach cha do ghleidh e tiotal athar.
Reic Seumas an oighreachd is dh'fhuirich e ann an Caisteal Shleamhainnis, Siorrachd Obar Dheathain. Nuair a bhàsaich piuthar a shìn-seanar, fhuair e an tiotal Hay, Iarla Errol. Ghabh e an t-ainm Hay is b' e an 15mh Iarla Errol o 1758. Thàinig e gu bhith na Phrìomh Mhaighstir air Saor-chlachairean na h-Alba is bha e a' frithealadh aig Crùnadh Sheòrais III mar Mhorair Oighreachail Àrd Chonstabal na h-Alba.
Choinnich Seumas is a bhràthair Teàrlach, a bha na fhògarrach 20 bliadhna an dèidh Chùil Lodair, ri MacIain is Boswell aig Caisteal Shleamhainnis nuair a bha iad a' siubhal air feadh Alba anns na 1770an.
Chaidh an dealbh seo a thoirt o 'Boswell's Journal of the Tour to the Hebrides with Samuel Johnson' (deasachadh 1852)


text:
Port Adhair Steòrnabhagh
'S e port-adhair a tha ann am Port Adhair Steòrnabhagh. Tha am port-adhair suidhichte san taobh an ear Steòrnabhagh. Tha Port Adhair Steòrnabhagh sealbhaichte le HIAL, a tha fo smachd Riaghaltas na h-Alba.
Companaidh phlèanaichean agus cinn-siubhail[deasaich | deasaich an tùs]
- British Airways
- obraichte le Loganair (Dùn Èideann, eadar-nàiseanta Ghlaschu, Inbhir Nis) (crìochnaichte 25mh, an Dàmhair)
- Eastern Airways (Obar Dheathain)
- Flybe
- obraichte le Loganair (Dùn Èideann, eadar-nàiseanta Ghlaschu, Inbhir Nis) (ag toiseachadh 26mh, an Dàmhair)
- Highland Airways (Beinn na Faoghla, Inbhir Nis)


text:
Beag air Bheag
About This Show
Show Info:
Prògram do luchd-ionnsachaidh na Gàidhlig le Iain Urchardan. John Urquhart guides learners through some of the intricacies of the Gaelic language.
Most Recent Episode
Episode 8
Dec 3 16
·
58 minutes
A bheil sibh ag ionnsachadh Gàidhlig? A bheil sibh feumach air misneachd gus ur Gàidhlig a chleachdadh? Ma tha, 's ann dhuibhse a tha Beag air Bheag, sreath gu sònraichte do luchd-ionnsachaidh na Gàidhlig. Gach seachdain, treòraichidh Iain Urchardan sibh tro chòmhraidhean agus tro aithrisean a bhios feumail dhuibh nur n-ionnsachadh. Beag air bheag, cuiridh sibh ri ur comasan ann a bhith a' bruidhinn Gàidhlig.
Anns a' phrògram seo, cluinnear criomagan à tasglann Radio nan Gàidheal le mìneachadh air cuid de na puingean cànain a tha a' togail ceann annta, bidh an t-Ollamh Michel Byrne a' toirt thugaibh Oisean a' Ghràmair agus bidh Ruairidh MacIlleathainn a' toirt sùil air cuid de na h-ainmean àite a tha a' nochdadh air mapaichean na h-Alba.
Cuideachd sa phrògram, bidh Iain a' coinneachadh ri neach-ionnsachaidh na seachdain, Coinneach Mac an Tòisich agus a' cluinntinn mu a roghainnean ciùil agus bidh Catrìona Mhoireach a' toirt thugaibh Blasad Beag, beagan Gàidhlig shìmplidh airson luchd-tòiseachaidh.
Presenter John Urquhart guides learners through the intricacies of Gaelic language, dialects, idioms and sayings. In this week's programme, beginners of the language can enjoy Blasad Beag, a bite-sized lesson in which Catriona Murray shares simple, everyday Gaelic.
For more advanced learners, grammar help is on hand from the programme's resident expert Dr Michel Byrne, and Roddy Maclean takes a closer look at some of Scotland's Gaelic placenames.
This week's programme also features BBC archive material to illustrate some of the complexities of the language and an interview with learner of the week, Kenneth Mackintosh who shares his experience of learning the language.


text:
- TIOTAL
- SC3387M, coidse Treas Clas le BR ann an Obar Dheathan
- EXTERNAL ID
- PC_HRS_COACHES_200
- ÀITE
- Obar Dheathain
- DEIT
- 8 An Cèitean 1954
- LINN
- 1950an
- CRUTHADAIR
- J L Stevenson
- NEACH-FIOSRACHAIDH
- Comunn Rèile na Gàidhealtachd
- AITHNEACHADH MAOINE
- 23779
- KEYWORDS
- HRS
coidsichean rèile
carbadan rèile
stoc gluasadach
Tha an dealbh camara seo a' sealltainn coidse trannsa Treas Class Àir. SC3387M le Rèile Bhreatainn aig Stèisean Obar Dheathain sa Chèitean 1954.
Tha na litrichean SC a' sealltainn gun deach a shònrachadh do Roinn na h-Alba de Rèile Bhreatainn. Tha an iar-leasachan M a' sealltain gun tàinig e bho Rèile Lunnainn Meadhan-thìre & Alba bho thùs.