text:
National Library of Scotland
*B000501434*
TIOMNADH NUADII
TIGHEARNA AGUS AR SLANUIGHIR
lOSA CRIOSD,
EADAR-THEANGAICHTE
CN GHREUGAIS CHUM GAELIC ALBANNAICH.
LONDON:
PRINTED FOR THE BRITISH AND FOREIGN BIBLE SOCIETY,
INSTITUTED IN THE YEAR 1804:
BY A. AND G. A. SPOTTISWOODE, NEW-STREET-SQUAKE.
MDCCCLV,
jLAURlGTON CASTLE
iLIBRARYACCESSIUN
I
LEABHRAICHEAN
AN
TIOMNAIDH NUAIDH.
CAIB.
Soisgeul Mhata, anns am bheil - - - 28
Soisgeul Mharcuis - - -- -- -16
Soisgeul Lucais - - -- -- --24
Soisgeul Eoin - -- -- -- -21
ftnìomhara nan Abstol . . - - . 28
Litir Phbil chum nan Romhanach - - 16
I. Corintianach - -..--.-16
II. Corintianach .....--13
Galatianach - -- -..... 6
Ephesianach - Q
Philipianach 4
Colosianach - 4
I. Litir Phòil chum nan Tesalonianach, 5
II. Litir Phòil chum nan Tesalonianach, 3
I. Timoteuis
II. Timoteuis
Tituis - -
Philemoin
Eabhruidheach
Litir Sheumais
Litir I. Pheadair
Litir II. Pheadair
Litir I. Eoin
Litu' II. Eom -
Litir III. Eoin
Lith- ludais
Taisbeanadh Eoin
Digitized by the Interhet Archive
in 2013
http://archive.org/details/tiomnadhnuadhart1855brit
AN SOISGEUL
A REIR
M H A T A.
CAIB. I.
1 Sinnsearachd, 18 gineamhuinn, 21 hreith,
23 agus nùneachadh ainm Chriosd.
LEABHAR ginealaich losa
Crìosd, mliic Dhaibhidli,
mliic Abrahaim.
2 Ghin Abraham Isaac, agus
ghin Isaac lacob, agus ghin lacob
ludas agus a bhràithrean.
3 Agus ghin ludas Phares agus
Sara o Thamar, agus ghin Phares
Esrom, agus ghin Esrom Aram.
4 Agus ghin Aram Aminadab,
agus ghin Aminadab Xaason,
agus ghin Naason Salmon.
5 Agus ghin Salmon Boos o
Rachab, agus ghin Boos Obed o
Rut, agus ghin Obed lese.
6 Agus ghin lese Daibhidli an
rìgh, agus ghin Daibhidh an rìgh
Solomon o 'n mhnaoi a hha aig
Urias.
7 Agus ghin Solomon Roboam,
agus ghin Roboam Abia, agus
ghin Abia Asa.
8 Agus ghin Asa losaphat, agus
ghin losaphat loram, agus ghin
loram Osias.
9 Agus ghin Osias loatam, agus
ghin loatam Achas, agus ghin
Achas Esecias.
10 Agus ghin Esecias Manases,
agus ghin Manases Amon, agus
ghin Amon losias.
1
11 Agus ghin losias lechonias
agus a bhràithre, mu àm an
giùlain do Bhabilon.
12 Agus an dèigh an toirt do
Bhabilon, ghin lechonias Sala-
tiel, agus ghin Salatiel Serobabel.
13 Agus ghin Serobabel Abiud,
agus ghin Abiud Eliacim, agus
ghin Eliacim Asor.
14 Agus ghin Asor Sadoc, agus
ghin Sadoc Achim, agus ghin
Achim Eliud.
15 Agus ghin Eliud Eleasar,
agus ghin Eleasar Matan, agus
ghin ]Matan lacob.
16 Agus ghin lacob loseph fear
^Nlhuire, o 'n d' rugadli losa, d" an
goirear Crìosd.
17 Uime sin na h-uile ghineal-
aich o Abraham gu Daibhidh,
is ceithir ginealaich deug iad ;
agus o Dhaibhidli gu bruid Bha-
biloin, ceithir ginealaich deug ;
agus o bhruid Bhabiloin gu
Crìosd, ceithir ginealaich deug.
18 Agus mar so bha breith
losa Crìosd : oir an dèigh do
cheangal-pòsaidh bhi air a dlièa-
namh eadar a mhàthair ^luire
agus loseph, roimh dlioibh teachd
cuideachd, fhuaradli torrach i
o 'n Spiorad Naomh.
19 Acli air bhi do loseph a fear
na dhuine cotliromach, agus gun
B
MATA, 1. II.
toil aige ball-sampuill a dhèan-
amh dh' i, bu mhiann leis a cur
uaith os losal.^
20 Ach ag smuaineachadh nan
nithe sin dha, feuch, dh'fhoill-
sich aingeal an Tighearn e fèin
da ann am bruadar, ag ràdh, A
loseph, a mhic Dhaibhidh, na
biodh eagal ort do bhean Muire
a ghabhail a d' ionnsuidh : oir an
ni a ta air a ghineamhuin innte,
is ann o'n Spiorad Naomh e.
21 Agus beiridh i mac, agus
bheir thu losa mar ainm air ;
oir saoraidh^ e a shluaghfèino'm
peacaibh.
22 (Agus rinneadh so uile
chum gu coimhliontadh an ni a
thubhairt an Tighearna leis an
fhàidh, ag ràdh,
23 Feuch, bithidh maighdean
torrach, agus beiridh i mac, agus
bheir iad Emanuel mar ainm
air, is ionnan sin r' a ràdh, air
eadar-theangachadh, Dia maille
ruinn.)
24 Agus air mosgladh do loseph
as a chodal, rinn e mar a dh'iarr
aingeal an Tighearn air, agus
ghabh e d' a ionnsuidh a bhean :
25 Agus cha d' aithnich e i gus
an d' rug i a ceud-ghin mic ;
agus thug e losa mar ainm air.
CAIB. II.
1 Thiig na druìdhean urrani do Chrìosd:
14 Theìch loseph leis do'n Eiphit, 16 agus
mharhh Herod na leanabana.
AGUS an uair a rugadh losa
ann am Betlehem ludea,
ann an làithibh Heroid an rigli,
feuch, thàinig druidhean^ o 'n
àird an ear gu lerusalem,
' an uaignidheas. ' slànuichidh.
' daoine glice.
2
2 Ag ràdh, C'àit am bheil rìgh
sin nan ludhach a ta air a
bhreith? oir chunnaic sinne a
reult san àird an ear, agus a ta
sinn air teachd a thabhairt aor-
aidh* dha.
3 An uair a chual Herod an
rìgh sin, bha e fo thrioblaid^,
agus lerusalem uile maille ris.
4 Agus air cruinneachadh nan
àrd-shagart uile dha, agus
sgrìobhaichean an t-sluaigh, dh'-
fheòraich e dhiubh c'àit an
robh Crìosd gu bhi air a bhreith.
5 Agus thubhairt iad ris, Ann
am Betlehem ludea : oir mar so
sgrìobhadh leis an fhàidh,
6 Agus thusa Bhetlehem an
tìr ludah, cha tu idir a 's lugha
am measg cheannard^ luda : oir
asadsa thig Uachdaran a stiùras
mo shhiagh IsraeL
7 An sin, air do Herod na
druidhean a ghairm os ìosal d' a
ionnsuidh, gheur-fhiosraich e
dhiubh cia an t-àm an d'fhoill-
sicheadh an reult.
8 Agus chuir e iad gu Betle-
hem, agus thubhairt e, Imichibh,
agus iarraibh gu dìchiollach an
naoidhean; agus an dèigh dhuibh
'fhaotainn'', innsibh dhomhsa e,
chum gu racham-sa fèin, agus
gu dèanam aoradh dlia.
9 Agus an uair a chual iad an
rìgh, dh'imich iad ; agus, feuch,
chaidh an reult a chunnaic iad
san àird an ear rompa, gus an
d'thàinig i agus gu 'n do stad i
os ceann an ionaid an robh an
naoidhean.
10 Agus an uair a chunnaic
onoir. * air a hhuaireadh.
^ phrionnsadh. ^ fhaghail.
MATA,
II. III.
iad an reult, rinn iad gàirdeach-
as le h-aoiblineas ro mhòr.
11 Agus air dol a steach dlioibh
do"n tigh, fliuair iad an naoidh-
ean maille ^ r' a mhàthair Muire,
agus thuit iad sios, agus rinn iad
aoradli dha : agus air fosgladli
an ionmhas dhoibh, thug iad dha
tiodlilacan ; òr, agus tùis, agus
mirr.
12 Agus air faotainn rabhaidli
Dhia ann am bruadar, gun iad
a philltinn a dh'ionnsuidli He-
roid, chaidh iad d'an dùthaich
fèin air slighe eile.
13 Agus an uair a dhlmich
iad air an ais, feuch, nochdadh
aingeal an Tighearna do loseph
ann am bruadar, ag ràdh, Eirich,
agus gabh an ndoidhean agus a
mhàthair, agus teich do'n Eiphit,
agus bì an sin gus an labhair
mise riut: oir iarraidli Herod
an naoidhean g' a mhilleadli.
14 Agus dh'èirich e, agus ghabh
e d' a ionnsuidh an naoidhean
agus a mhàtliair san oidhche,
agus dh'imich e do'n Eiphit :
15 Agus bha e an sin gu bàs
Heroid : a chum gu coimhliont-
adh an ni a labhair an Tighearna
leis an fhàidh, ag ràdli, A mach
as an Eiphit ghoir mi mo IMliac.
16 An sin an uair a chunnaic
Herod gu'n d'rinn na druidhean
fanoid air las e le feirg ro-mhòir,
agus chuir e luchd-millidh uaith,
agus mharbh e na bha do lean-
abaibh mac am Betlehem, agus
'na crìochaibh uile, o aois dlià
bhliadhna agus fuidh, a rèir na
h-aimsir a dh'fliòghluim e gu
dìchiollach o na druidhibh.
' am fachair.
3
17 An sin choimhlionadli an ni
a labhradli le leremias am fàidh,
ag ràdh,
18 Chualas guth ann an Ra-
ma, caoidh, agus gul, agus bròn
ro mhòr, Rachel a' caoineadh a
cloinne, agus cha b' àill leatha
sòlas a ghabhail, a chionn nach
'eil iad beò.
19 Ach an uair a dh'eug He-
rod, feuch, nochdadh aingeal an
Tighearn ann am bruadar do
loseph san Eiphit,
20 Ag ràdh, Eirich, agus gabh
an naoidhean agus a mhàthair,
agus imich gu talamh Israeil :
oir fhuair an dream a bha 'g
iarraidh anama an leinibh bàs.
21 Agus dh'èirich esan, agus
ghabh e an leanabh agus a mhà-
thair d' a ionnsuidh, agus thàinig
e gu talamh Israeil.
22 Ach an uair a chual e gu 'n
robh Archelaus 'na rìgh an tìr
ludea an àit Heroid 'athar, bha
eagal air dol an sin : ach, air
faotainn da rabhaidh o Dhia ann
am bruadar, thionndaidh e gu
crìochaibh Ghalile :
23 Agus thàinig e agus ghabh
e còmhnuidh ann am baile d' an
goirear Nasaret, a chum gu
coimhliontadh an ni a labhradh
leis na fàidhibh, Gu goirear Na-
sarach dheth.
CAIB. m.
1 Teoffasg., dreuchd, agns caifhcamh-heatha
Eoin Bhaiste. 7 Thug e achmhasun do na
Phàirisich. 13 Bhaist e Crìosd ann an
uisge lordain.
AGUS anns na làithibh sin
thàinig Eoin Baiste, a' sear-
monachadh am fàsach ludea,
^ gu 'n do mheall na druidhean e.
b2
MATA,
III. IV.
2 Agus ag ràdh, Gabhaibli aith-
reachas : oir a ta rìoghachd
nèimh am fogus,
3 Oir is e so an tì ud mu'n do
labhair Esaias am fàidh, ag ràdh,
Guth an tì a ghlaodhas anns an
fhàsach, Ulkiichibh slighe an
Tighearna, dèanaibh a cheum-
anna dìreach.
4 Agus bha a chulaidh aig
Eoin do fhionna chàmhal, agus
crios leathair aige timchioll a
leasraidh ; agus is e bu bhiadh
dha locuist agus mil fhiadhaich.
5 Chaidh lerusalem a mach
d'a ionnsuidh an sin agus ludea
uile, agus luchd-àiteachaidh na
dùthcha timcliioll lordain uile.
6 Agus bhaisteadh iad leis-san
ann an lordan, ag aideachadh^
a"^i peacanna.
7 Ach an uair a chunnaic e
mòran do na Phàirisich, agus do
na Sadusaich a' teachd a clium a
bhaistidh-san, thubhairt e riu, A
shìoì nan nathraiche nimhe, cò
a thug rabhadh dhuibh-sa teich-
eadh o 'n f heirg a ta ri teachd ?
8 Air an aobhar sin thugaibh
a mach toradh iomchuidh do'n
aithreachas.
9 Agus na smuainichibh a ràdh
annaibh fèin, A ta Abraham 'na
athair againn : oir a ta mi ag
ràdh ribh, gur comasach Dia air
clann a thogail suas a dh'Abra-
ham do na clochaibh sin.
10 Agus a nis a ta an tuadh
air a cur ri freumh nan crann :
air an aobhar sin, ge b' e crann
nach toir a mach toradh maith,
gearrar e,agus tilgear san teine e.
11 Gu deimhin a ta mise 'gur
' aidmhriì.
4
baisteadh le h-uisge chum aith-
reachais ; ach an Tì a thig a'm'
dhèigh, is cumhachdaiche e na
mi, agus cha'n airidh mise air a
bhrògan a ghiùlan : baistidh esan
sibh leis an Spiorad Naomh,
agus le teine :
12 Aig am bheil a ghuit 'na
làimh, agus glanaidh e gu ro
bhaileach 'ùrlar-bualaidh, agus
cruinnichidh e a chruithneachd
d'a thigh-tasgaidh ^ ; ach loisgidh
e am moll le teine nach feudar
a mhùchadh.
13 An sin thàinig losa o Gha-
lile gu lordan a dh'ionnsuidh
Eoin, chum gu'm biodh e air a
bhaisteadh leis.
14 Ach bhac Eoin e, ag ràdh,
A ta feum agamsa bhi air mo
bhaisteadh leatsa, agus am bheil
thusa a'teachd a m'ionnsuidh-sa ?
15 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e ris, Leig dd'n chùis
a bhi mar so a nis : oir mar so
is iomchuidh dhuinn gach uile
fhìreantachd a choimhlionadh.
An sin dh'fhulaing e dha.
16 Agus an uair a bhaisteadh
losa, chaidh e air ball suas as
an uisge ; agus, feuch, dh'fhos-
gladh nèamh dha, agus chunnaic
e Spiorad Dè a' tuirling^ mar
choluman, agus a' teachd air-san :
17 Agus, feuch, guth o nèamh,
ag ràdh, Is e so mo Mhac gràdh-
ach, anns am bheil mo mhòr-
thlachd.
CAIB. IV.
1 Bhuair an dìabhul Crìosd. 17 An deigh
do losa huadhachadh air, thbisich e air
searmonachadh. 24 Shlànuich e sluagh a
bha euslan.
* thaisg-thigh. ^ tenchd a nuas.
MATA, IV.
AN sin threòraiclieadh losa
leis an Spiorad do 'n fhàs-
ach, chum gu'm biodh e air a
bhuaireadh leis an diabhul.
2 Agus an uair a thraisg e dà
fhichead là agus dà fhichead
oidhche, an dèigh sin bha ocras
air.
3 Agus air teachd do'n bhuair-
eadair d' a ionnsuidh thubhairt
e, Ma 's tu Mac Dhè, thoir àithne
do na clochaibh so a bhi 'nan
aran.
4 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e, A ta e sgrìobhta,
Cha' n ann le h-aran a mhàin a
bheathaichear duine, ach leis
gach uile fhocal a thig o bheul
Dè.
5 An sin thug an diabhul e
do 'n bhaile naomh, agus chuir e
air binnein an teampuill e.
6 Agus thubhairt e ris, Ma's
tu Mac Dhè, tilg thu fèin sìos :
oir a ta e sgrìobhta, gu toir e
àithne d' a ainglibh mu d' thim-
chioll, agus togaidh iad suas thu
'nan làmhaibh, chum nach buail
thu, uair air bith, do chos air
cloich.
7 Thubhairt losa ris a ris, A
ta e sgrìobhta, Cha bhuair^ tliu
an Tighearna do Dhia.
8 Thug an diabhul e a rìs chum
beinne ro àird, agus nochd e
dha uile rìoghachdan an do-
mhain, agus an glòir ;
9 Agus thubhairt e ris, lad so
j uile bheir mise dhuit, ma thuit-
eas tu sios agus ma m thu aor-
adh dhomhsa.
10 An sin thubhairt losa ris,
Imich uam, a Shàtain : oir a ta
' dearbh,
5
e sgrìobhta, Bheir tliu aoradh
do'n Tighearna do Dhia, agus
dhasan 'na aonar nì thu seirbhis.
11 An sin dh'fhàg an diabhul
e ; agus, feuch, thàinig aingil
agus fhritheil iad da.
12 Ach an uair a chual losa
gu'n do chuireadh Eoin an làimh,
dh'imich e do Ghalile.
13 Agus air fàgail Nasaret da,
thàinig e agus ghabh'- e còmh-
nuidh ann an Capernaum, a ta
ri taobli^ na fairge, ann an leth-
iomall Shabuloin agus Neph-
talim :
14 A chum gu 'n coimhliontadh
an ni a labhradh le Esaias am
fàidh, ag ràdh,
15 Talamh Shabuloin, agus
talamh Nephtalim, slighe na
fairge air an taobh thall do lor-
dan*, Galile nan Cinneach : '
16 Am pobull a bha 'nan suidhe
an dorchadas, chunnaic iad solus
mòr ; agus a ta solus air èirigh
do na daoinibh a bha'nan suidhe
an tìr agus an sgàil a' bhàis.
17 O sin a mach thòisich losa
air searmoin a dhèanamh, agus
a ràdh, Gabhaibh aithreachas,
oir a ta rìoghachd nèimh am
fogus.
18 Agus ag imeachd do losa
ri taobh fairge Ghalile, chunnaic
e dithis bhràithre, Simon d'an
goirear Peadar, agus Aindreas a
bhràthair, a' tilgeadh lìn san
fhairge : (oir b'iasgairean iad.)
19 Agus thubhairt e riu, Lean-
aibh mise, agus m mi iasgairean
air daoinibh dliibh.
20 Agus air ball dh'fhàg iad
na lionta, agus lean iad esan.
nnn.
' chois.
^ ri taohh lordaiy.
MATA,
, IV. V.
21 Agus air triall da as a sin,
chunnaic e ditliis eile bhràithre,
Seumas mac Shebede, agus Eoin
a bhràthair, ann an luing maille
r' an athair Sebede, a' càradh an
lìon : agus ghairm e iad.
22 Agus air ball dh'fhàg iad
an long agus an athair, agus lean
iad e.
23 Agus dh'imich losa tim-
chiollGhalile uile, a' teagasg'nan
sionagogaibh, agus a' searmon-
achadh soisgeil na rìoghachd,
agus a' slànuchadh gach gnè
thinnis, agus gach gnè eucail
am measg an t-sluaigh.
24 Agus chaidh a chliù feadh
Shiria uile : agus thug iad d'a
ionnsuidh iadsan uile a bha
euslan, agus a blia air an cuibh-
reachadh le galaraibh, agus iom-
adh gnè phianta, agus iadsan
aig an robh deamhain annta,
agus air an robh an tuiteamas^,
agus luchd pairilis^; agus shlàn-
uich e iad.
25 Agus lean cuideachd mhòr
e o Ghaliìe, agus o Dhecapolis,
agus o lerusalem, agus o ludea,
agus o na criochaibh a ta an
taobh thall do lordan.
CAIB. V.
1 Searmoin Chrìosd air a bheinn, anns am
hheil na h-ochd beannachdan, 17 agus nù-
neachadh an lagha.
AGUS an uair a chunnaic
losa an sluagh, chaidh e
suas air beinn ; agus air suidlie
dha, thàinig a dheisciobuil d'a
ionnsuidh.
2 Agus dh'fhosgail e a bheul,
agus theagaisg e iad, ag ràdh,
' tinneas na gealaich, tuìteamach.
^ crith-ghalair.
6
3 Is beannaichte iadsan a ta
bochd 'nan spiorad : oir is leo
rìoghachd nèimh.
4 Is beannaichte iadsan a ta ri
bròn : oir gheibh iad sòlas.
5 Is beannaichte na daoine
macanta^: oir sealbhaichidh iad
an talamh mar oighreachd.
6 Is beannaichte an dream air
am bheil ocras agus tart na
còrach* : oir sàsuichear iad.
7 Is beannaichte na daoine
tròcaireach : oir gheibh iad trò-
cair.
8 Is beannaichte na daoine a
ta glan 'nan cridhe : oir chì iad
Dia.
9 Is beannaichte hichd-dèan-
amh na sìthe : oir goirear clann
Dè dhiubh.
10 7* beannaichte an dream a
ta fulang geur-leanmhuinn air
son na còrach : oir is leo-san
rìoghachd nèimh.
\\ Is beannaichte bhitheas sibh
an uair a bheir daoine anacainnt
dhuibh, agus a ni iad geur-lean-
mhuinn oirbìi, agus a labhras iad
gach uile dhroch fhocal ribh
gu breugach, air mo sgàth-sa.
12 Dèanaibh gàirdeachas, agus
bithibh ro shubhach ; oir is mòr
bhur duais air nèamh : oir mar
sin rinn iad geur-leanmhuinn
air na fàidhibh a bha roimhibh.
13 Is sibhse salann na tal-
mhainn : gidheadh ma chailleas
an salann a bhlas, ciod leis an
saillear e ? cha 'n 'eil feum ann
o sin suas, ach a thilgeadh mach,
agus a shaltairt fo chosaibh
dhaoine.
' ciuin.
* a' cheartais, na fìreantachd.
MATA, V.
14 Is sibhse solus an t-saoghail.
Cha 'n f heiidar baile a ta air a
shuidheachadli air sliabli fhol-
ach.
15 Agus cha las daoine coinn-
eal, chum gu 'n cuir iad i fuidh
shoitheach, ach ann an coinnleir,
agus nì i sohis do na bheil a
stigh.
16 Gu ma h-ann mar sin a
dhealraicheas bhur solus an làth-
air dliaoine, chum gu faic iad
bhur deadh oibre, agus gu toir
iad gh^ir do bhur n-Athaìr a ta
air nèanih.
17 Na measaibh gu 'n d'thàinig
mise a bhriseadh^ an lagha no
nam fàidhean ; cha 'n ann^ a
bhriseadh a thàinig mi, ach a
choimhlionadh.
18 Oir a ta mi ag ràdli^ ribh
gu firinneach, Gus an tèid*
nèamh agus talamh thairis, cha
tèid aon lide ^ no aon phunc do 'n
lagh thairis, gus an coimhlionar
gach aon ni.
19 Air an aobhar sin ge b' e
neach a bhriseas aon do na
h-àitheantaibh so a 's higha, agus
a theagaisgeas daoine mar sin,
goirear an duine a 's lugha dheth
ann an rìoghachd nèimh : ach
ge b' e neach a nì, agus a theag-
aisgeas iad, goirear duine mòr
dheth ann an rìoghachd nèimh.
20 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
Mur toir bhur fireantachd-sa
barrachd air fireantachd nan
sgrìobhaiche agus nam Phàiris-
each, nach tèid sibh, air chor air
bith, a steach do rìoghachd
nèimh.
' a sgaoileadh. ^ ni h-ann.
' deirini, theiream. ^ an d'thèid.
21 Chuala sibh, gu'n dubhradh
ris na sinnsiribh, Na dèan murt-
adh ; agus ge b' e neach a m
mortadh, bithidli e an cunnart
a' bhreitheanais.
22 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
Ge b' e neach aig am b\ fearg r'a
bhràthair gun aobhar, gu'm bì
e an cunnart a' bhreitheanais :
agus ge b' e neach a their r'a
bhràthair, Raca, gu 'm bi e an
cunnart na comhairle : ach ge
b' e neach a their, Amadain, gu
'm bì e an cunnart teine ifrinn.
23 Uime sin ma bheir thu do
thabhartas^ chum na h-altarach'',
agus gu'n cuimhnich thu an sin
gu bheil ni air bith aig do
bhràthair a' d' aghaidh ;
24 Fàg do thabhartas an sin an
ìàthair na h-altarach, agus imich,
agus dèan rèite air tùs ri d'
bhràthair, agus an dèigh sin thig
agus tabhair uait do thiodhlac.
25 Bì rèidh ri d'eascaraid gu
hiath, am feadh a bhios tu maiUe
ris san t-slighe ; air eagal gvi 'n
toir an t-eascaraid thairis thu
do'n bhreitheamh, agus gu'n toir
am breitheamh thu do'n mhaor,
agus gu tilgear am prìosan
thu.
26 A ta mi ag ràdh riut gu
firinneach nach tèid thu mach
as a sin, gus an ìoc thu an
f heoirling ^ dheireannach .
27 Chuala sibh gu'n dubhradh
ris^ na sinnsiribh, Na dèan adli-
aUrannas.
28 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
Ge b' e neach a dh'amhairceas
air mnaoi chum a miannachadh,
' aon iota. ^ thiodhlac. ' altaire.
^farthing. Sasg. ^ leis.
MATA, V.
gu n d'rinn e adhaltrannas leatha
o
cheana 'na chridhe.
29 Agus ma bheir do shùil
dheas aobhar tuislidh dhuit,
spion a mach i, agus tilg uait i :
oir is feàrr dhuit gu sgriosar aon
do d' bhallaibh, na do chorp uile
bhi air a thilgeadh do ifrinn.
30 Agus ma bheir do làmh
dheas oilbheum dhuit, geàrr
dhìot i, agus tilg uait i: oir is
feàrr dhuit gu sgriosar aon do d'
bhallaibh, na do chorp uile bhi
air a thilgeadh do ifrinn.
31 Agus a dubhradh, Ge b' e
chuireas a bhean phòsda air
falbh, thugadh e litir-dhealaich
dh'i.
32 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
Ge b' e neach a chuireas air
falbh a bhean-phòsda fèin, ach
a mhàin air son striopachais, gu
bheil e toirt oirre adhaltrannas
a dhèanamh : agus an tl a phò-
sas a' bhean sin a chuireadh air
falbh, a ta e a' dèanamh adhal-
trannais.
33 Mar an ceudna, chuala sibh
gu 'n dubhradh ris na sinnsiribh,
Na tabhair mionnan eitheich,
ach coimhlion do mhionnan do 'n
Tighearna.
34 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
Na tugaibh mionnan idir : na
tugaibh air nèamh, oir is e rìgh-
chaithir Dhè e.
35 Na tugaibh air an talamh,
oir is e stòl a chos e : na tugaibh
air lerusalem, oir is e baile an
rìgh mhòir e.
36 Na tabhair mionnan air do
cheann, oir cha'n urrainn thu
aon fhuiltein a dhèanamh geal
no dubh.
s
37 Ach gu ma h-e is còmh-
radh dhuibh, Seadh, seadh : Ni
h-eadh, ni h-eadh ; oir ge b' e ni
a bhios os ceann so, is ann o 'n
olc a ta e.
38 Chuala sibh gu'n dubhradh,
Sùil air son sùla, agus fiacail air
son fiacla.
39 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
Na cuiribh an aghaidh an uilc :
ach ge b' e neach a bhuaileas tu
air do ghial deas, tionndaidh
thuige an gial eile mar an
ceudna.
40 Agus an tì le 'm b' àill thusa
a thagradh san lagh, agus do
chòta a bhuin dìot, leig leis
d' fhalhiinn mar an ceudna,
41 Agus ge b' e bheir leis air
feadh mile a dh'aindeoin thu,
imich leis air feadh dhà mhìle.
42 Tabhair do 'n tì a dh'iarras
ort ; agus uaithsan le 'm bu
mhiann iasachd fhaotainn uait,
na pill air falbh.
43 Chuala sibh gu'n dubhradh,
Gràdhaichidh tu do choimhears-
nach, agus bithidh fuath agad
do d' nàmhaid.
44 Ach a ta mise ag ràdh
ribh, Biodh gràdh agaibh do
bhur naimhdibhjbeannaichibh an
dream a mhallaicheas sibh, dèan-
aibh maith do na daoinibh air
am beag sibh, agus dèanaibh
ùrnuigh air son na muinntir a
ta buntuinn ribh gu naimhdeil,
agus a ta 'g ur geur-leanmhuinn :
45 A chum gu 'm bì sibh 'nur
cloinn aig bhur n-Athair a ta
air nèamh : oir a ta esan a' tabh-
airt air a ghrèin fèin èirigh air
na droch dhaoinibh, agus air na
deadli dhaoinibh, agus a' cur
MATA,
V. VI.
tiisge air na fìreanaibh agus air
na neo-fhìreanaibh.
46 Oir ma bhios gràdh agaibh
do 'n mhuinntir aig am bheil
gràdh dhuibh, ciod an duais a
gheibh sibh? nach 'eil eadh-
on na cìs-mliaoir a' dèanamh an
ni ceudna ?
47 Agus ma chuireas sibh fàilte
air bhur bràithribh fèin a mhàin,
ciod a tha sibh a' dèanamh thar
cliàcli ? nach 'eil na c\s-mhaoir
fèin a' dèanamh an ni ceudna ?
48 Air an aobhar sin bithibh-sa
coimhlionta^ màr a ta bhur
n-Athair a ta air nèamh coimh-
lionta.
CATB. VI.
1 Tha Crìosd a' labhairt mu dheirc, 5 mu
ùrnuigh, 14 mu mhaitheanas d'ar bràith-
ribh, 16 mu thrasgadh, 25 agus mu ro-
chùram an t-saoghail so.
THUGAIBH an aire nach
toir^ sibh bhur dèirc am
fianuis dhaoine, chum gu'm faic-
ear leo sibh ; no cha'n fhaigh
sibh tuarasdal o bhur n-Athair
a ta air nèamh.
2 Uime sin. an uair a bheir
thu do dhèirc. na toir fa'near
galltromp a shèideadh romhad,
mar a m na ceaigairean, anns
na sionagogaibh, agus anns na
sràidibh, chum gu faigh iad glòir
o dhaoinibh. Gu firinneach a
ta mise ag ràdh ribh, gu bheil
an tuarasdal aca.
3 Ach an uair a bheir thusa
dèirc, na biodh fios aig do làimh
chlì ciod a ta do làmh dheas a'
dèanamh ;
4 Chum gu'm bì do dhèirc an
uaignidheas : agus bheir t'Athair
^foirfe, diongmhalta. ^ dèan.
9
a chì an uaignidheas, duais
dhuitse gu follaiseach.
5 Agus an uair a m thu ùr-
nuigh, na bì mar hichd an f huar-
chràbhaidh: oir is ionmhuinn
leo ùrnuigh a dhèanamh anns
na sionagogaibh, agus ann an
coinneachadh nan sràid 'nan
seasamh, chum gu faicear le
daoinibh iad. Gu deimhin tha
mise ag ràdh ribh, gu bheil an
tuarasdal aca.
6 Ach thusa, an uair a nì thu
ùrnuigh, imich a steach do d'
slieòmar, agus air dùnadh do
dhoruis duit, dèan ùrnuigh ri
t' Athair a ta an uaignidheas,
agus bheir t' Athair a chì an
uaignidheas, duais dhuit gu fol-
laiseach.
7 Ach an uair a ni sibh ùr-
nuigh na gnàthaichibh ath-iarr-
tais dhìomhain, mar na Cinnich :
oir saoilidh iadsan gu'n èisdear
riu air son lìonmhoireachd am
focla.
8 Uime sin na bithibh-sa cos-
mhuil riu : oir a ta fios aig bhur
n-Athair cia iad na nithe a ta
dh'uireasbhuidh oirbh, mu'n iarr
sibh air iad.
9 Air an aobhar sin dèanaibh-
sa ùrnuigh air a' mhodh so : Ar
n-Athair a ta air nèamh, Gu
naomhaichear t'ainm.
10 Thigeadh do rìoghachd.
Dèanar do thoil air an talamh,
mar a nithear air nèamh.
11 Tabhair dhuinn an diugh
ar n-aran lathail.
12 Agus maith dhuinn ar
fiacha, amhuil mar a mhaitheas
smne d'ar luchd-fiach^.
^ fèichneinibh.
MATA, VI.
13 Agus na leig am buaireadh
sinn ; ach saor sinn o olc : oir is
leatsa an rìoghachd, agus an
cumhachd, agus a' ghlòir, gu
sìorruidh. Amen.
14 Oir ma mhaitheas sibh an
cionta do dhaoinibh, maith-
idh bhur n-Athair nèamhaidh
dhuibh-sa mar an ceudna :
15 Ach mur maith sibh an
cionta do dhaoinibh, cha mhò a
mhaitheas bhur n- Athair dhuibh-
sa bhur cionta.
16 Agus an uair a ni sibh trasg-
adh, na bitheadh gruaim air
bhur gnùis, mar luchd an fhuar-
chràbhaidh : oir cuiridh iadsan
mì-dhreach air an aghaidh chum
gu faicear le daoinibh iad a bhi
trasgadh. Tha mi ag ràdh ribh
gu firinneach, gu bheil an tuar-
asdal aca.
17 Ach thusa, an uair a nì thu
trasgadh, cuir oladh air do
cheann, agus ionnail t' aghaidli ' :
18 Chum nach faicear le daoin-
ibh gu bheil thu a' dèanamh
trasgaidh, ach le t'Athair a ta an
uaignidheas : agus bheir t'Athair
a chì an uaignidheas, duais dhuit
gu follaiseach.
19 Na taisgibh dhuibh fèin
ionmhais air an talamh, far an
truailP an leomann^ agus a'
mheirg e, agus far an cladliaich na
meirlich a stigh agus an goid iad.
20 Ach taisgibh ionmhais
dhuibh fèin air nèamh, far nach
truaill an leomann no a' mheirg,
agus nach cladhaich, agus nach
goid na meirlich.
21 Oir ge b' e àit am bheil
bhur n-ionmhas, is ann an sin a
' t'eudan. ^ miU.
10
bhios bhur cridhe mar an
ceudna.
22 Is i an t-sùil solus a' chuirp :
uime sin ma bhios do shùil glan,
bithidh do chorp uile làn soluis.
23 Ach ma bhios do shùil gu
h-olc, bithidh do chorp uile
dorcha. Air an aobhar sin ma
tha an solus a ta annad 'na
dhorchadas, cia mòr an dorch-
adas sin ?
24 Cha'n urrainn neach air bith
seirbhis a dhèanamh do dhà
Thighearn : oir an dara cuid
bithidh fuath aige do neach aca,
agus gràdh do neach eile ; no
gabhaidh e le neach aca, agus nì
e tàir air neach eile. Cha 'n
urrainn sibh seirbhis a dhèan-
amh do Dhia agus do Mhamon.
25 Uime sin, a ta mise ag ràdh
ribh, Na biodh ro-chùram oirbh
mu thimchioll bhur beatha, ciod
a dh'itheas no dh'òlas sibh ; no
mu thimchioU bhur cuirp, ciod
a chuireas sibh umaibh. Nach
mò a' bheatha na 'm biadh, agus
an corp na 'n t-eudach ?
26 Amhaircibh air eunlaith an
athair : oir cha chuir iad sìol,
agus cha bhuain iad, agus cha
chruinnich iad an saibhlibh :
gidheadh a ta bhur n-Athair
nèamhaidh-sa 'g am beathach-
adli. Nach feàrr sibhse gu mòr
na iadsan ?
27 Agus cò agaibh le mòr-
chùram a dh'fheudas aon làmh-
choille * a chur r'a àirde fèin ?
28 Agus c'ar son a ta sibh ro
chùramach mu thimchioll bhur
culaidh ? fòghlumaibh cionnus
a ta na lilighean a' fàs sa 'mhach-
' an reudan, a' mhiol-chrion. * hhann-Uimh.
MATA, VI. VII.
air ; cha saothraich iad, agiis cha
snìomh iad.
29 Gidlieadh a ta mise ag ràdh
ribh, Nach robh Solamh fèin 'na
uile ghlòir, air eudachadh mar
aon diubh so.
30 Air an aobhar sin, ma tha
Dia mar sin a sgeadachadh feoir
na macharach, a ta an diugh
ann, agus am màireach air a
thilgeadh san àmhuinn, nach mò
na sin a sgeadaicheas e sibhse,
a dhaoine air bheag creidimh ?
31 Uime sin na bithibh làn do
chùram, ag ràdh, Ciod a dh'itheas
sinn ? no ciod a dli'òlas sinn ? no
ciod a chuireas sinn umainn ?
32 (Oir iad so uile iarraidh na
Cinnich ;) oir a ta fios aig bhur
n-Athair nèamhaidh gu bheil
feum agaibh-sa air na nithibh so
uile.
33 Ach iarraibh air tùs rìogh-
achd Dhè, agus 'f hìreantachd-san,
agus cuirearna nithe so uile ribh.
34 Uime sin na bitheadh ro-
chùram oirbh mu thimcliioll an
là màireach : oir bithidli a làn
do chùram air an là màireach
mu thimchioll a nithe fèin : ù
leor do 'n là 'olc fèin.
CAIB. VII.
1 TTia ar Slànuighear a' cronucTiadh brefh
ghrad, 6 a' toirmeasg nithe naomha chur
an neo-shuim, 7 agus ag òrduchadh ùr-
nuigh a dhèanamh. 13 Chomhairlich e do
gach neach dol a steach air an dorus chumh-
ann.
"IVTA tugaibh breth, chum nach
-L^ toirear breth oirbh :
2 Oir a rèir na breth a bheir
sibh, bheirear breth oirbh : agus
leis an tomhas le 'n tomhais
sibh, tomhaisear dhuibh a lìs.
3 Agus c' ar son a ta thu a'
faicinn an smùirnein^ a ta an
sùil do bhràthar, ach nach 'eil
thu toirt fa'near an t-sail a ta
ann do shùil fèin ?
4 No cionnus a their thu ri
d'bhràthair, Fulaing dhomh an
smùirnein a spionadh as do
shùil; agus, feuch, an t-sail ann
do shùil fèin ?
5 A chealgair, buin air tùs an
t-sail as do shùil fèin ; agus an
sin is lèir dliuit gu maith an
smùirnein a bhuntuinn à sùil
: do bhràthar.
j 6 Na toiribh an ni naomh do
I na madraibh, agus na tilgibh
bhur nèamhnuidean am fianuis
nam muc, air eagal gu saltair
iad orra le 'n cosaibh, agus^ air
pilltinn doibh gu reub iad sibh
fèin as a chèile.
7 larraibh, agus bheirear
dhuibh : siribh agus gheibh
sibh : buailibh an dorus, agus
fosgailear dhuibh :
j 8 Oirgachuile neachadh'iarr-
I as, glacaidh e : agus ge b' e a
shireas, gheibh e : agus do 'n tì
a bhuaileas an dorus, fosgailear.
9 Oir cò an duine agaibh-sa,
ma 's e 's gu 'n iarr a mhac aran,
a bheir cloch dha ?
10 Agus ma 's iasg a dli'iarras
e, an tabhair e nathair dha ?
11 Air an aobhar sin ma 's
aithne dhuibhsa a ta olc, tiodh-
lacan maithe a thabhairt do bhur
cloinn, nach mò na sin a bheir
bhur n-Athair a ta air nèamh
nithe maithe dhoibhsan a dh' iarr-
as air iad ?
' caimein.
11
^ no. ' lorgaichihh.
MATA, VII.
12 Uime sin, gach uile ni bu
mliiann leibh daoine a dhèanamh
dhuibh-sa, dèanaibh-sa a leithid
dhoibhsan mar an ceudna : oir
is e so an lagh agus na fàidhean.
13 Imichibh a steach air an
dorus chumhann ; oir is farsuinn
an dorus,. agus is leathan an
t-slighe a ta treòrachadh chum
sgrios, agus is lìonmhor iad a ta
dol a steach oirre :
14 Ach is^ cumhann an dorus,
agus is aimhleathan an t-slighe
6 ta treòrachadh chum na beatha,
agus is tearc iad a ta 'g amas
oirre.
15 Coimhidibh sibh fèin o na
fàidhibh brèige, a thig d' ur
n-ionnsuidh ann an culaidhibh
chaorach, ach a ta o 'n leth a
stigh 'nam madaibh-alhudh.
16 Air an toraibh aithnichidh
sibh iad : an tionail daoine dear-
can-fìona do dhrisibh, no figean
do na foghannanaibh ^ ?
17 Agus mar sin bheir gach
uile chrann maith toradh maith :
ach bheir an droch chrann droch
thoradh.
18 Cha 'n fheud a' chraobh
mhaith droch thoradha ghiùlan^,
no an droch chraobh toradh
maith a thabhairt.
19 Gach uile chrann nach giùl-
ain toradh maith, gearrar sìos e,
agus tilgear san teine e.
20 Air an aobhar sin is ann
air an toraibh a dh'aithnicheas
sibh iad.
21 Cha 'n e gach uile neach a
their riumsa, A Thighearn, a
Thighearn, a thèid a steach do
' do hhrigh gur. ^ cluaranaibh.
^ iomchar.
12
rìoghachd nèimh ; ach an tì a
nì toil m' Athar-sa a ta air
nèamh.
22 Is iomadh iad a their riumsa
san là ud, A Thighearn, a Thigh-
earn, nach d'rinn sinn fàidhead-
aireachd a' t'ainm-sa? agus a'
t'ainm-sa nach do thilg sinn a
mach deamhain ? agus a' t'ainm-
sa nach d'rinn sinn iomadh
mìorbhuile ?
23 Agus an sin aidichidh mise
gufollaiseach dhoibh, Chab' aith-
ne dhomh riamh sibh: imich-
ibh uam, a luchd-dèanamh na
h-eucorach.
24 Air an aobhar sin, gach uile
neach a chluinneas na briathra
so agamsa, agus a nì iad, samh-
luichidh mi e ri duine glic, a
thog a thigh air carraig :
25 Agus thuirling* an t-uisge,
agus thàinig na tuiltean, agus
shèid na gaothan, agus bhuail
iad air an tigh sin : agus cha do
thuit e, oir bha a bhunadh suidh-
ichte air carraig.
26 Agus gach uile neach a
chhiinneas na briathra so agam-
sa, agus nach coimhlion iad,
samhluichear e ri duine amaid-
each a thog a thigh air a' ghain-
eamh :
27 Agus thuirling an t-uisge,
agus thàinig na tuihean, agus
shèid na gaothan, agus bhuail
iad air an tigh sin : agus thuit
e ; agus bu mhòr a thuiteam.
28 Agus thàrladh^, an uair a
chrìochnaich losa na briathra so,
gu 'n do ghabh am pobull ion-
gantas r' a theagasg-san :
^ thàinig a nuas.
^ thachair.
MATA,
VII. VIII.
29 Oir theagaisg e iad mar
neach aig an robh cumhachd^,
agus cha 'n ann mar na sgrìobh-
aichean.
CAIB. VIII.
1 Gliìan Crios'l an lobhar ; 5 shlànuich e
seirhhìseach a' Chaiptin-ceud ; 14 agus
màthair chàile Pheadair : 23 Chiuinich e
an fhairge, 28 agas thi/g e mach .deamhain
à dithis dhaoine.
AGUS air teachd a nuas o 'n
bheinn dha, lean cuideachd
mhòr e.
2 Agus, feuch, thàinig lobhar,
agus rinn e aoradh dha, ag ràdh,
A Thighearna, ma 's àill leat, is
comasach thu air mise a ghlan-
adh.
3 Agus shìn losa mach a làmh,
agus bhean e ris, ag ràdh. Is àill
leam ; bì thusa glan. Agus air
ball bha a kiibhre air a glanadh.
4 Agus thubhairt losa ris, Feuch
nach innis thu do dhuine sam
bith, ach imich, taisbein thu fèin
do'n t-sagart, agus thoir d'a ionn-
suidh^ an tiodhlac a dh'àithn i
Maois, mar fhianuis dhoibh.
5 Agus air dol do losa a steach
do Chapernaum, thàinig d' a
ionnsuidh Caiptin-ceud, a' guidhe
air,
6 Agus ag ràdh, A Thighearna,
tha m' òglach 'na luidhe a stigh
am pairilis, agus air a phianadh
gu h-anabarrach.
7 Agus thubhairt losa ris, Thèid
mise, agus slànuichidh mi e.
8 Agus air freagairt do'n Chaip-
tin-ceud, thubhairt e, A Thigh-
earna, cha'n airidh mise air thusa
a theaehd a steach fo m' chleith :
ach a mhàin abair am focal, agus
slànuichear m'òglach.
9 Oir is duine mise fèin a ta
fuidh ùghdarras, aig am bheil
saighdeara fodham : agus their
mi ris an fhear so, Imich, agus
imichidh e : agus ris an fhear so
eile, Thig, agus thig e : agus ri
m' sheirbhiseach, Dèan so, agus
nì se e.
10 'Nuair a chual losa so, ghabh
e iongantas, agus thubhairt e ris
a' mhuinntir a lean e, Gu fìrinn-
each a ta mi ag ràdh ribh, ann
an Israel fèin nach d' fhuair mi
creidimh co mòr as so.
11 Agus a ta mi ag ràdh ribh,
gu'n tig mòran o'n àird an ear,
agus o'n àird an iar, agus gu'n
suidh iad maille ri Abraham,
agus Isaac, agus lacob, ann an
rìoghachd nèimh :
12 Ach gu 'n tilgear clann na
rioghachd ann an dorchadas a ta
'n leth a muigh ; bithidh an sin
gul agus gìosgan^ fhiacal.
! 13 Agus thubhairt losa ris a'
Chaiptin-ceud, Imich romhad,.
agus biodli dhuit a rèir mar a
chreid thu. Agus shlànuicheadh
'òglach air an uair sin fèin.
14 Agus an uair a thàinig losa
gu tigh Pheadair, chunnaic e
màthair a mhnà 'na luidhe, agus
i ann am fiabhrus*.
15 Agus bhean e r' a làimh,
agus dh'fhàg am fiabhrus i : agus
dìi'èirich i, agus rinn i fritheal-
adh dha^.
16 Agus an uair a bha am
feasgar air teachd, thug iad d'a
ionnsuidh mòran anns an robli
' kghdarras.
^ thuige, chuige.
13
' snagardaich. an tcasaich.
' doilih.
MATA. VIII.
deamhain ; agus thilg e na spior-
aid a mach le 'fhocal, agus
shlànuich e iad uile a bha euslan :
17 A chum gu'n coimhliontadh^
an ni a labhradh le Esaias am
fàidh, ag ràdh, Ghabh esan ar
n-anmhuinneachdan air fèin, a-
gus ghiùlain e ar n-euslaintean.
18 Agus an uair a chunnaic
losa sluagh mòr m' a thimchioll,
dh'àithn e dol à sin do 'n taobh
eile.
19 Agus thàinig sgrìobhaiche
àraidh, agus tliubhairt e ris, A
mhaighstir, leanaidh mise tliu,
ge b' e taobh a thèid thu.
20 Agus thubhairt losa ris, Tlia
tuill aig na sionnaich, agus nid
aig eunlaith an athair ^ ; ach cha 'n
'eil aig Mac an duine ionad anns
an cuir e a cheann fuidh.
21 Agus thubliairt fear eile d' a
dheisciobluibh ris, A Thighearna,
leig dliomh-sa imeachd air tùs
agus m' athair adhlacadh.
22 Ach thubhairt losa ris, Lean
mise, agus leig leis na mairbh
am mairbh fèin adhlacadh.
23 Agus air dol dhasan a steach
do luing, lean a dlieisciobuil e.
24 Agus, feuch, dh'èirich doin-
ionn^ mhòr air an f hairge, ionnus
gu 'n d'f holaich na tuinn an long :
ach bha esan 'na chodal.
25 Agus thàinig a dheisciobuil
d' a ionnsuidh, agus dlmisg iad e,
ag ràdh, A Thighearn, teasairg
sinn : a ta sinn caillte.
26 Agus thubhairt e riu, C' ar
son a ta sibh eagalach, siblise air
bheag creidimh? An sin dh'èir-
ich e, agus chronuich e na gaoth-
' Air chor as gu 'n do choìwhUonadh.
- aidhcir. ' stoirm.
14
an agus an f hairge ; agus bha
ciuine mhòr ann.
27 Ach ghabli na daoine ion-
gantas, ag ràdh, Ciod* e ghnè
dhuine so, gu bheil na gaotha
fèin agus an f hairge ùmhal dha ?
28 Agus air teachd dha do 'n
taobli eile, gu tir na Gergesen-
each^, thachair dithis dhaoine
air, anns an robli deamliain, a'
teachd a mach as na h-àitibh
adhlaic, agus iad ro-gharg, ionn-
us nach feudadh duine sam bith
an t-slighe sin a ghabhaiL
29 Agus, feuch, ghlaodh iad,
ag ràdh, Ciod e ar gnothuch-ne
riut, losa, a Mhic Dhè ? An
d'thàinig thu an so g' ar pianadh
roirah an àm?
30 Agus bha treud mòr mhuc
am fad uatha, ag ionaltradh.
31 Agus dh'iarr na deamliain a
dh'athchuinge air-san, ag ràdh,
Ma thilgeas tu mach sinn, leig
dhuinn dol san treud mhuc ud.
32 Agus thubhairt e riu, Imich-
ibh. Agus air dol a mach
dhoibh, chaidh iad anns an treud
mhuc : agus, feuch, ruith an treud
mhuc uile gu dian sìos air ionad
corrach^, do 'n chuan ; agus chaill-
eadh sna h-uisgeachaibh iad.
33 Agus theich na buachaillean,
agus chaidli iad do 'n bhaile, agus
dh'innis iad na nithe so uile, agus
na thachair dhoibhsan anns an
robh na deamhain.
34 Agus, feuch, chaidh am baile
uile a mach a clioinneachadh
losa; agus an uair a chunnaic
iad e, ghuidli iad air imeachd as
an crìochaibh-san.
"* Creud. ^ Gadareneach.
^ cus.
MATA. IX.
CAIB. IX.
1 An dèìgh do Chrlosd neach air an rdbh am
paìrìlis a kigheas, 9 ghuìrm e Mata o hhòrd
na cise ; 10 dh'ith e maille ri cis-mhaoir
agus ri peacaich; 20 shlùnuich e hean air
an rohh dòrtadh fola ; 32 agus duine halbh
anns an robh deamhan.
AGUS air dol an luing dha,
chaidli e thar an iiisge, agus
thàinig e d' a bhaile fèin.
2 Agus, feuch, thug iad d' a
ionnsuidh duine air an robh am
pairilis, 'na luidhe air leabaidh :
agus an uair a chunnaic losa an
creidimh, thubhairt e ri fear na
pairilis, Biodh deadh mhisneach
agad, a mhic, a ta do pheacanna
air am maitheadh dhuit.
3 Agus, feuch, tlivibhairt dream
àraidh do na sgrìobhaichibh ann-
ta fèin, A ta am fear so a' labh-
airt toibheim\
4 Agus air do losa an smuaint-
ean f haicinn, thubhairt e, C' ar
son a ta sibh a smuaineachadh
uilc ann bhur cridheachaibh ?
5 Oir cia is usadh a ràdh, A ta
do pheacanna air am maitheadh
dhuit? no a ràdh, Eirich agus
imich ?
6 Ach a chum gu 'm bì fios
agaibh gu bheil cumhachd aig
Mac an duine peacanna a mhaith-
eadh air an talamh, (thubhairt e
an sin ri fear na pairilis), Eirich,
tog do leabaidh, agus imich do d'
thigh.
7 Agus dh'èirich e, agus chaidh
e d' a tliigh fèin.
8 Ach an uair a chunnaic am
pobuU so, ghabh iad iongantas,
agus thug iad ghìir do Dhia, a
thug a leithid so a chumhachd
do dhaoinibh.
' dia-mhasluchaidh.
15
9 Agus ag dol do losa as an
àite sin, chunnaic e duine 'na
shuidhe aig bòrd na cìse, d' am
b' ainm Mata ; agus thubhairt e
ris, Lean mise. Agus dh'èirich
e, agus lean se e.
10 Agus thàrladh, air suidhe
do losa aig biadli san tigh, feuch,
thàinig mòran chìs-mhaor agus
pheacach, agus shuidh iad sìos
maille ris-san agus r' a dheis-
ciobluibli.
11 Agus an uair a chunnaic na
Phàirisich so, thubhairt iad r' a
dheisciobluibli, C' ar son a dh'itli-
eas bhur maighstir-sa maille ri
cìs-mliaoraibh agus ri peacach-
aibh ?
12 Ach an uair a chual losa so,
thubhairt e riu, Cha 'n ann aig a'
mhuinntir a ta slàaa ta feum air
an lèigh, ach aig a' mhuinntir a
ta euslan.
13 Ach imichibh agus fòghkim-
aibh ciod is ciall da so, Tròcair
is àiU leam, agus cha 'n ìobairt :
oìr cha d'thàinig mise a ghairm
nam fireanach, ach nam peacach
chum aithreachais.
14 An sin thàinig deisciobuil
Eoin d'a ionnsuidh, ag ràdh, C' ar
son a ta sinne agus na Phàirisich
a' trasgadli gu minic, ach ni 'm
blieil do dlieisciobuil-sa a' trasg-
adh?
15 Agus tliubhairt losa riu, Am
feud clann seòmair an fhir-
nuadh-phòsda^ bhi brònach, am
feadh a bhitheas am fear-nuadh-
pòsda maiUe riu ? Ach thig na
làithean anns an toirear am fear-
nuadli-pòsda uatha, agus an sin
nì iad trasgadh.
- fhir-na-bainnse.
MATA, IX.
16 Cha chuir duine sam bith
mìr do eudach nuadh air sean
eudach : oir buinidh an ni a
chuireadli g' a lìonadh suas as an
eudach, agus nithear an reubadh
ni 's miosa.
17 Cha mhò a chuireas daoine
fion nuadh ann an seann searrag-
aibh ^ : no brisear na searragan,
agus dòirtear am fion, agus caill-
ear na searragan : ach cuiridh
iad fion nuadli ann an searrag-
aibh nuadha, agus bithidh iad
araon slàn.
18 'Nuair a bha e a' labhairt
nan nithe so riu, feuch, thàinig
uachdaran àraidh, agus thug e
aoradh dha, ag ràdh, Fhuair mo
nighean bàs air ball ^ : ach thig-
sa agus cuir do làmh, oirre agus
bithidh i beò.
19 Agus dh'èirich losa, agus
lean e fèin agus a dheisciobuil e.
20 (Agus, feuch, thàinig bean,
air an robh dòrtadh fola rè dhà
bhliadhna dheug, air a chùlaobh,
agus bhean i ri iomall 'eudaich :
21 Oir tliubhairt i innte fèin,
Ma bheanas mi ach ri 'eudach,
bithidh mi slàn.
22 Ach air tionndadh do losa
mu 'n cuairt, chunnaic e i, agus
thubhairt e, A ni'ghean, biodh
deadh mhisneach agad ; shlàn-
uich do chreidimh thu. Agus
bha a' bhean slàn o 'n uair sin.)
23 Agus an uair a thàinig losa
gu tigh an uachdarain, agus a
chunnaic e an hichd-ciuil, agus a'
chuideachd a' dèanamh toirm
bhròin,
' 24 Thubhairt e riu, Imichibh
roimhibh, oir cha 'n 'eil an nigh-
' hhuideUihh. a nis.
16
eanag^ marbh ach 'na codal.
Agus rinn iad gàire fochaid ris.
25 Ach an uair a chuireadh a'
chuideachd a mach, chaidh e a
steach, agus rug e air làimh oirre,
agus dh'èirich an nigheanag.
26 Agus chaidh iomradh sin a
mach air feadh na tìre sin uile.
27 Agus an uair a dh'imich lo-
sa as a sin, lean dithis dhall e, ag
èigheach, agus ag ràdh, A Mhic
Dhaibliidh, dèan tròcair oirnne.
28 Agus an uair a thàinig e
steach do 'n tigh, thàinig na doill
d' a ionnsuidh : agus thubhairt
losa riu, Am bheil sibh a' creid-
sinn gur comasach mise so a
dhèanamh? Thubhairt iad ris,
A ta, a Thighearn.
29 An sin bhean e r' an sùilibh,
ag ràdh, Biodli e dhuibh a rèir
bhur creidimh.
30 Agus dh'fhosgladh an sùil-
ean, agus bhagair losa gu geur
iad*, ag ràdh, Faicibh nach faigh
neach air bith fios air so :
31 Ach an uair a dh'imich iad
a mach, sgaoil iad a chliù air
feadh na dùthcha sin uile.
32 Agus ag dol dhoibhsan a
mach, feuch, thug iad d' a ionn-
suidh duine balbh anns an robh
deamhan.
33 Agus an dèigh do 'n deamh-
an bhi air a thilgeadh a mach,
labhair am balbhan : agus ghabh
an sluagh iongantas, ag ràdh,
Cha'n fhacas a leithid so ann an
Israel riamh.
34 Ach thubhairt na Phàirisich,
Troimh phrionnsa nan deamhan
a ta e a' tilgeadh a mach dheamh-
an.
^ cailin. ^ thvg losa sparradh geur doihh.
MATA, IX. X.
35 Agiis gliabh losa mu cliuairt
nan uile chaithricliean agus
bhailtean^, a' teagasg 'nan sion-
agogaibh, agus a' searmonachadh
soisgeil na rìoghachd, agus a'
slànuchadh gach uile euslaint
agus eucail am measg a' phobuilL
36 Ach an uair a chunnaic e an
sluagh, ghabh e truas diubh, air
son gu'n robh iad air fannachadli,
agus air an sgapadh o chèile, mar
chaoraich aig nach'eil buachailP.
37 An sin thubhairt e r' a dheis-
ciobluibh, Gu deimhin is mòr am
fogharadh, ach is tearc an luchd-
oibre.
38 Uime sin guidhibh-sa air
Tighearn an fhogharaidh, luchd-
oibre chur a mach chum 'f hogh-
araidh fèin.
CAIB. X.
1 Cliuir Crìosda mach a dhà Abstol deug, agus
thug e cumhachd dhoibh ììùoì-bhuilean a
dhèanamh: 5 theagaisg e iad : 16 thug e
misneach dhoibh an aghaidh geur-lean-
mhuinn, 40 agus gheall e beannachadh do 'n
dream a ghabhadh riu.
AGUS air gairm a dhà dheis-
ciobul deug d'a ionnsuidh,
thug e cumhachd dhoibh an
aghaidh nan spiorad neòghlan,
gu'n tilgeadh a mach, agus a
shlànuchadh gach gnè euslaint,
. agus gach gnè eucaiL
2 Agus is iad so ainmean an dà
Abstol deug ; an ceud f7iear, Si-
mon d'an goirear Peadar, agus
Aindreas a bhràthair, Seumas
mac Shebede, agusEoin a bhràth-
air ;
3 Philip agus Bartolomeu, To-
mas, agus M ata an cìs-mhaor,
' bhailte morà agus beaga. ^ aodhaire.
' an tì a thug thairis esan.
Seumas mac Alpheuis, agus Le-
beus d'an co-ainm Tadeus;
4 Simon an Canaanach, agus
ludas Iscariot, an neach fòs a
bhrath esan^
5 Chuir losa an dà f hear dheug
so a mach, a' tabhairt àithne
dhoibh, ag ràdh, Na gabhaibh
gu slighe nan Cinneach, agus na
rachaibh a steach do aon bhaile
a bhuineas do na Samaraich* :
6 Ach gu ma feàrr leibh dol a
dh'ionnsuidh chaorach chaillte
tighe IsraeiL
7 Agus air imeachd dhuibh,
searmonaichibh, ag ràdh, A ta
rìoghachd nèimh am fagus.
8 Leighisibh an dream a ta
tinn, glanaibh na lobhair, [dùisg-
ibh na mairbh,] tilgibh a mach
na deamhain : a nasgaidh f huair
sibh, a nasgaidli thugaibli uaibh.
9 Na solairibh òr, no airgiod,
no umha ann bhur sporanaibh^ ;
10 No màla chum bhur turuis,
no dà chòta, no brògan, no bat-
aichean : (oir is airidh am fear-
oibre air a lòn''.)
11 Agus ge b' e air bith caithir
no baile d 'an tèid sibh a steach,
feòraichibh cò a ta 'na dheadh
airidh innte ; agus fanaibh an
sin gus am fàg sibh an t-àite sin,
12 Agus 'nuair a thig sibh
steach do thigh, beannaichibh
dlia.
13 Agus ma's airidh an tigh
sin, thigeadh bhur sìth air ; ach
mur airidh, pilleadh bhur sìth do
bhur n-ionnsuidh fèin a rìs.
14 Agus ge b'e neach nach gabh
ribh, agus nach èisd ri 'ur briath-
^ Samaritan-s. Sasg. * criosnibh.
^ isjìù am fear-oibre a bhiadh.
c
MATA, X.
raibh ; air dol a mach as an tigh,
no as a' bhaile sin dhuibh, crath-
aibh dhibh duslach bhur cos.
15 Gu deimhin tha mi ag ràdh
ribh, gur so-iomchaire a bhitheas
staid fearainn Shodoim agus
Ghomorah an là a' bhreitheanais,
na staid a' bhaile sin.
16 Feuch, cuiream-sa sibhse
mach mar chaoraich am measg
mhadadh-alluidh : air an aobhar
sin bithibh-sa glic mar na nath-
raiche, agus neò-clironail mar na
colum.ain.
17 Ach bithibh air bhur faicill
o dhaoinibli ; oir bheir iad an
làimh sibh do chomhairlibh, agus
sgiùrsaidh iad sibh 'nan sion-
agogaibh :
18 Agus bheirear sibh an làth-
air uachdaran agus rìghrean air
mo sgàth-sa, mar fhianuis
dhoibh-san agus do naCinnich'.
19 Ach an uair a bheir iad an
làmh sibh, na biodh e 'na
ro-chàs oirbh cionnus no ciod
a labhras sibli ; oir bheirear
dhuibh, san uair sin fèin, an ni a
labhras sibh.
20 Oir cha sibhse a labhras,
ach Spiorad bhur n-Athar fèin
a labliras annaibh.
21 Agus bheir am bràthair a
bhràthair fèin suas chum bàis,
agus an t-athair am mac ; agus
èiridh a' chlann an aghaidh am
pàrantan, agus bheir iad fa'near
gu cuirear gu bàs iad.
22 Agus bithidh fuath aig na
h-uile dhaoinibh dhuibh air son
m'ainme-sa : ach, ge b' e bhuan-
aicheas gus a' chrìocli, is e so a
thèarnar^.
23 Agus an uair a nì iad geur-
leanmhuinn oirbh sa' bhaile so,
teichibh gu baile eile ; oir gu
deimhin tha mi ag ràdh ribh,
Nach imich sibh air feadh bhailt-
ean Israeil mu 'n tig Mac an
duine.
24 Cha 'n 'eil an deisciobul os
ceann a mhaighstir, no an seir-
bhiseach os ceann a tliighearna.
25 Is leòr do'n deisciobul a bhi
mar a mhaighstir, agus do'n
t-seirbhiseach a hhi mar a thigh-
earn : ma ghoir iad Beelsebub do
fhear an tighe, nach mò na sin
a ghoireas iad e d'a mhuinntir ?
26 Uime sin na biodh eagal
oirbh rompa : oir cha 'n 'eil ni
sam bith folaichte, nach foill-
sichear ; agus an ceilt, nach aith-
nichear.
27 An ni a dh'innseas mise
dhuibh san dorchadas, labhraibh
e san t-solus ; agus an ni a
chlQÌnneas sibh sa' chluais, sear-
monaichibh e air mullach nan
tighean.
28 Agus na biodh eagal na
muinntir sin oirbh a mharbhas
an corp, ach aig nach 'eil comas
an t-anam a mharbhadh : ach
gu ma mò bhitheas eagal an Tì
sin oirbh, a 's urrainn an corp
agus an t-anam a mhilleadh
araon an ifrinn.
29 Nach 'eil dà ghealbhonn air
an reiceadh air f heoirling ? agus
cha tuit a h-aon diubh air an
talamh as eugmhais frcasdail
bhur n-Atliar-sa.
30 Ach a ta eadhon fuiheine
bhur cinn uile air an aireamh.
31 Air an aobhar sin na biodh
'nan aghaidh-san aqus an aghaidh nan Geintileach. ^ a shlànuichear.
18 "
MATA,
, X. XI.
eagal oirbh, is feàrr sibhse na
mòran ghealbhonn.
32 Uime sin ge b' e dh'aidich-
eas mise am fianuis dliaoine, aid-
icliidh mise esan mar an ceudna
am fianuis m' Athar a ta air
nèamh.
33 Ach ge b' e dh'àicheadhas
mise am fianuis dliaoine, ài-
cheadhaidh mise esan am fianuis
m' Athar a ta air nèamh.
34 Xa measaibh gu 'n d'thàinig
mise a chur sìthe * air an talamh :
eha'n ann a chur sìthe a thàinig
mi, ach a chur claidheimh;
35 Oir thàinig mi a chur duine
an aghaidli 'athar, agus na nigh-
inn an aghaidh a màthar, agus
bean a' mhic an aghaidh a
màthar-chèile.
36 Agus is iad muinntir a
theaghlaich fèin a blaitheas 'nan
naimhdibh do dhuine.
37 An tì a ghràdhaicheas athair
no màthair ni's mò na mise, cha'n
airidh orm e^: agus an ti a
ghràdhaicheas mac no nighean
os mo cheann-sa, cha'n airidh
orm e :
38 Agus an ti nach glac a
chrann-cèusaidh, agus nach lean
mise, cha'n airidh orm e.
39 An tì a gheibh 'anam, caill-
idh se e : ach an tì a chailleas
'anam air mo shonsa, gheibh se e.
40 An 1ì a ghabhas ribhse,
gabhaidh e riumsa ; agus an tì a
ghabhas riumsa, gabhaidh e ris
an Tì a chuir uaith mi.
41 An tì a ghabhas ri fàidh an
ainm fàidh, gheibh e duais fàidh ;
agus an tì a ghabhas ri firean an
ainm firein, gheibh e duais firein.
' s'iochaint. • chn'n fhiìt e m 'se.
19
42 Agus ge b' e bheir cupan a
dli'uisge fuar a mhàin r'a òl do
aon neach do na daoinibh beaga
so, an ainm deisciobuil, gu
deimhin tha mi ag ràdh ribh,
nach caill e air chor sam bith a
dlmais.
CAIB. XI.
1 Chuir Eoin a dheisciobiiil a dh'ionnsuidh
Chfiosd. 7 Fianuis Chfiosd mu thim-
chioll Eoin. 18 Barail an t-sluaigh mu
thimchioll Eoin agus mu thimchioll Chfiosd.
20 Chronuich Cftosd muinntirBhetsaida, S^c.
28 A ghairm tròcaireach do 'n t-sluagh a ta
fo throm uallaich.
AGUS thàrladh, an uair a
chriochnaich losa àitheant-
ana thabhairt d'a dhà dheisciobul
deug, gu'n d'imich e as a sin a
theagasg agus a shearmonachadh
'nam bailtibh.
2 A nis an uair a chual Eoin
sa' phrìosan gnìomliara Chrìosd,
chuir e dithis d' a dheisciobluibh
d'a ionnsuidh,
3 Agus thubhairt e ris, An tusa
an Tì ud a bha ri teachd, no am
bì sùil againn ri neach eile ?
4 Fhreagair losa agus thubh-
airt e riu, Imichibh agus innsibh
do Eoin na nithe a ta sibh a'
chiinntinn agus a' faicinn :
5 A ta na doiU a' faotainn^ an
radliairc, agus na bacaich ag
imeachd, a ta na lobhair air an
glanadh, agus na bothair a'
cluinntinn, a ta na mairbh air
an dùsgadh, agus an soisgeid air
a shearmonachadh do na bochd-
aibh.
6 Agus is beannaichte an tì
nach faigh oilbheum annamsa.
7 Agus air imeachd dhoibhsan
air falbh, thòisich losa air labh-
^ faghaiì.
c 2
MATA, XI.
airt ris an t-sluagli mu thimchioll
Eoin, ag ràdh, Ciod e an ni a
chaidh sibh a mach do'n f hàsach
a dh'f haicinn ? an i cuilc air a
crathadh le gaoith ?
8 Ach ciod e an ni a chaidh
sibh a mach a dh'f haicinn 1 an e
duine air a sgeadachadh ann an
eudach mìn ? feuch, a' mhuinntir
a chaitheas eudach m\n, is ann an
tighibh nan rìghrean a ta iad.
9 Ach ciod e an ni a chaidh
sibh a mach a dh'f haicinn ? An
e fàidh ? seadh, tha mi ag ràdh
ribh, agus ni 's mò na fàidh.
10 Oir is e so an Tì mu'm bheil e
sgrìobhta, Feuch, cuiream-sa mo
theachdair roimh do ghnùis, a
dh'uHuicheas do shlighe romhad.
11 Gu deimhin tha mi ag ràdh
ribh, 'nam measg-san a rugadh
le mnaibh, nach d'èirich neach
a's mò na EoinBaiste : gidheadh,
an tì sin a 's higha an rìoghachd
nèimh, is mò e na esàn.
12 Affus o làithibh Eoin Baiste
gus a nis, a ta rioghachd nèimh
a' fulang ainneirt, agus luchd na
h-ainneirt 'ga glacadh le làmh-
achas-làidir.
13 Oir rinn na fàidhean uile,
agus an lagh fàidheadaireachd
gu àm Eoin.
14 Agus ma's toil leibha ghabh-
ail, is e so Elias a bha ri teachd.
15 Ge b' e aig am bheil cluasan
chum èisdeachd, èisdeadh e.
16 Ach cò ris a shamhluicheas
mise an ginealach so? Is cos-
mhuil e ri cloinn a shuidheas anns
a' mhargadh*, agus ag èigheach
r'an companaich,
17 Agus ag ràdh, Rinn sinne
' anns na margaibh.
20
piobaireachd dhuibhse, ach cha
d' rinn sibhse dannsa : rinn sinne
tuireadh^ dhuibhse, ach cha
d'rinn sibhse guL
18 Oir thàinig Eoin cha'n ann
ag itheadh no ag òl, agus tha iad
ag ràdh, A ta deamhan aige.
19 Thàinig Mac an duine ag
itheadh agus ag òl, agus tha iad
ag ràdh, Feuch, duine geòcach
agus pòiteir fiona, caraid chìs-
mhaor agus pheacach : ach a ta
gliocas air a fireanachadh le a
cloinn.
20 An sin thòisich e air ach-
mhasan a thabhairt do na bailt-
ibh anns am mò a rinneadh d'a
oibribh cumhachdach, air son
nach d'rinn iad aithreachas.
21 Is an-aoibhinn duit, a Cho-
rasin ; is an-aoibhinn duit, a
Bhetsaida: oir nam biodh na
h-oibre cumhachdach a rinneadh
annaibh-sa, air an dèanamh ann
an Tirus agus ann an Sidon, is
fada o 'n a dhèanadh iad aith-
reachas ann an saic-eudach agus
an luaith.
22 Ach tha mi ag ràdh ribh,
Gu'm bi staid Thiruis agus Shi-
doin ni 's so-iomchaire ann an là
a' bhreitheanais, na bhitheas
bhur staid-sa.
23 Agus thusa, a Chapernaum,
a ta air do thogail suas gu nèamh,
tilgear sios gu h-ifrinn thu : oir
nam biodh na h-oibre cumhachd-
ach a rinneadh annad-sa, air
an dèanamh ann an Sodom,
dh'fhanadh e giin a sgrios gus
an diugh.
24 Ach tha mi ag ràdh ribh,
gur so-iomchaire a bhitheas e do
caoine.
I
MATA,
XI. XII
fhearann Shodoim ann an là a'
bhreitheanais, na dhuitse.
25 Anns an àm sin fhreagair
losa agus thubhairt e, Tha mi
a' toirt buidheachais dhuit, O
Athair, Thighearna nèimh agus
na talmhainn, air son gu d'fhol-
uich thu na nithe so o dhaoinibh
eagnuidh agus tuigseach, agus gu
d'fhoillsich thu iad do leanab-
aibh.
26 Seadh, Athair, do bhrìgh
gu 'm b' ann mar sin a bha do
dheadh thoil-sa.
27 A ta na h-uile nithe air an
tabhairt thairis dhomhsa o m'
Athair : agus cha 'n aithne do
neach air bith am Mac, ach do 'n
Athair : ni mò is aithne do neach
air bith an t-Athair, ach do'n
Mhac, agus do gach aon d'an àiU
leis a' Mhac fhoillseachadh.
28 Thigibh a m' ionnsuidh-sa,
sibhse uile a ta ri saothair, agus
fuidh throm uallaich, agus bheir
mise suaimhneas^ dhuibh.
29 Gabhaibh mo chuing oirbh,
agus fòghlumaibh uam, oir a ta
mise macanta agus iriosaP an
cridhe : agus gheibh sibh fois do
bhur n-anamaibh.
30 Oir a ta mo chuing-sa so-
iomchair, agus a ta m' uallach
eutrom.
CAIB. XII.
1 Chronuich Criosd doìlle nam Phàiriseach
mu thimchioìl hrisidh na sàbuid, 3 le
sgriobtuiribh, 11 le reuson, 13 agus le
nùorbhuil. 22 Shlànuich e an duine dall
agus balbh anns an robh deamhan. 31 Cha
mhaithear toibhLum an aghaidh an Spioraid
naoimh.
CHAIDH losa san àm sin air
là n a sàbaid troimh^ na
^fois. ^ ùmhal.
21
h-achaibh arbhair, agus bha
ocras air a dlieisciobuil, agus
thòisich iad air diasan arbhair a
bhuain, agus itheadh.
2 Ach an uair a chunnaic na
Phàirisich so, thubhairt iad ris,
Feuch, a ta do dheisciobuil a'
dèanamh an ni nach còir a
dhèanamh air là na sàbaid,
3 Agus thubhairt esan riu, Nach
do leugh sibh ciod a rinn Daibh-
idh an uair a bha ocras air fèin,
agus air a' mhuinntir a bha maille
ris ;
4 Cionnus a chaidh e steach do
thigh Dhè, agus a dh'ith e aran
na fianuis *, nach robh ceaduichte
dha fèin itheadh, no dhoibhsan
a bha maille ris, ach do na sag-
artaibh a mhàin ?
5 No nach do leugh sibh san
lagh, gu bheil na sagairt anns an
teampull air làithibh na sàbaid
a' briseadh na sàbaid, agus iad
neò-chiontach ?
6 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
gu bheil san ionad so neach a 's
mò na 'n teampulL
7 Agus nam biodh fhios agaibh
ciod is ciall da so, Tròcair is àill
leam agus cha 'n lobairt, cha dìt-
eadh sibh an dream a ta neò-
chiontach,
8 Oir is e Mac an duine Tigh-
earna na sàbaid,
9 Agus air dha imeachd as a
sin, chaidh e steach d' an sion-
agog ;
10 Agus, feuch, bha duine ann,
aig an robh làmh sheargta : agus
dh'fheòraich iad dheth, ag ràdh,
Am bheil e ceaduichte leigheas a
dhèanamh air làithibh na sàbaid?
' tì-e, trid. * an t-aran taìsbeanta.
MATA, XII.
chum gu 'm biodh cùis dhitidh
aca 'na aghaidh.
11 Agus thubhairt esan riu, Cò
agaibh-sa an duine, aig am bì aon
chaora, agus ma thuiteas i ann an
slochd air là na sàbaid, nach beir
e oirre, agus nach tog e nios i ?
12 Nach mòr ma ta is feàrr
duine na caora ? Uime sin a ta e
ceaduichte maith a dhèanamh
air làithibh na sàbaid.
13 An sin thubhairt e ris an
duine, Sìn a mach do làmh : agus
shìn e mach i ; agus bha i air a
h-aiseag slàn, mar an làmh eile.
14 Ach chaidh na Phàirisich a
mach, agus chum iad comhairle
'na aghaidh, ,GÌonnus a dh'fheud-
adh iad a mhilleadh.
15 Ach an uair a thuig losa
so, dh'imich e as a sin : agus
ìean slòigh mhòr e, agus leigliis
e iad uile.
16 Agus thug e sparradh dhoibh
chum nach dèanadh iad aith-
nichte^ e:
17 A chum gu coimhliontadh
an ni a labhradh le Esaias am
fàidh, ag ràdh,
18 Feuch, mo sheirbhiseach
fèin a thagh mi ; m'aon gràdhach
anns am bheil tlachd aig m'anam :
cuiridh mi mo Spiorad fèin air,
agus nochdaidh e breitheanas do
na Cinnich.
19 Cha dèan e stri, agus cha
ghlaodh e ; ni mò a chluinneas
neach air bith a ghuth air na
sràidibh.
20 Cha bhris e a' chuilc bhrùite,
agus cha mhùch e an lìon as am
bì deatach, gus an tabhair e mach
breitheanas chum buaidh.
^follus.
22
21 Agus is ann a ainm-san a
bhitheas muinighinn aig na Cin-
nich.
22 An sin thugadh d' a ionn-
suidh duine anns an robh deamh-
an, dall agus balbh : agus shlàn-
uich se e, ionnus gu 'n do labhair
am balbhan agus gu 'n robh an
dall a' faicinn.
23 Agus ghabh am pobull uile
iongantas, agus thubhairt iad, An
e ^ so Mac Dhaibhidh ?
24 Ach an uair a chuala
na Phàirisich so, thubhairt iad,
Cha'n 'eil amfear so a tilgeadh
a mach dheamhan, ach troimh
Bheelsebub prionnsa nan deamh-
an.
25 Agus thuig losa an smuaint-
ean, agus thubhairt e riu, Gach
rìoghachd a ta roinnte 'na h-
aghaidh fèin, nithear 'na fàsach
i ; agus gach uile bhaile no tigh
a ta roinnte 'na aghaidh fèin, cha
seas e.
26 Agus ma thilgeas Sàtan a
mach Sàtan, a ta e roinnte 'na
aghaidh fèin ; air an aobhar sin
cionnus a sheasas a rìoghachd ?
27 Agus ma tha mise troimh
Bheelsebub a' tilgeadh a mach
dheamhan, troimh cò am bheil
bhur clann-sa 'gan tilgeadh a
mach? Uime sin bithidh iad
'nam breitheamhnaibh oirbh :
28 Ach ma's ann le Spiorad
Dhè a ta mise a* tilgeadh a mach
dheamhan, thàinig rìoghachd
Dhè do bhur n-ionnsuidh-sa ^
29 No cionnus is urrainn neach
dol do thigh duine làidir, agus
airneis a thighe a chreachadh,
mur ceangail e air tùs an duine
^ Nach e? ^ thugaibU-se,
MATA, Xir.
làidir ? agus an sin creachaidh e
a thigh.
30 An tl nach 'eil leam, tha e
a m' aghaidh ; agus an tì nach
cruinnich leam, sgapaidh e.
31 Air an aobhar sin tha mi ag
ràdh ribh, Gu maithear gach
peacadh agus gach toibheum do
dhaoinibh: gidheadli cha mhaith-
ear toibheum an aghaidh an
Spioraid Naoinih do dhaoinibh.
32 Agus ge b' e neach a labhras
focal an aghaidh Mhic an duine,
maithear dha e : ach ge b' e
neach a labliras an aghaidh an
Spioraid Naoimh, cha mhaithear
dha e, anns an t-saoghal so, no
anns an t-saoghal a ta ri teachd.
33 An dara cuid dèanaibh a^
chraobh maith, agus a toradh
maith ; no dèanaibh a' chraobh
truaiUidh, agus a toradh truaill-
idh : oir is ann air a toradh a
dh'aithnichear a' chraobh.
34 A shliochd nan nathraiche
nimhe, cionnus a dh'fheudas
sibh nithe maitlie a labhairt, o a
ta sibh fèin olc? oir is ann à
pailteas a' chridhe a labhras am
beul.
35 Bheir duine maith a mach
nithe maithe à deadh ionmhas a
chridhe^: agas bheir an droch
dhuine mach droch nithe as a
dhroch ionmhas.
36 Ach tha mi ag ràdh ribh,
Gu 'n toir ^ daoine cunntas ann an
là a' bhreitheanais air son gach
focail dhìomhain a labhras iad.
37 Oir Ì3 ann le^ d'fhoclaibh a
shaorar thu, agus is ann le d'f hoc-
laibh a dhitear thu.
38 An sin fhreagair dream
, ' as a dheadh ionmhas.
23
àraidh do na sgrìobhaichean agus
do na Phàirisich, ag ràdh, A
mhaighstir, bu mhiann leinn
comhara fhaicinn uait.
39 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e riu, A ta ginealach
olc agus adhaltrannach ag iarr-
aidh comhara, agus cha toirear
comhara dhoibh, ach comhar' an
fhàidh lonais.
40 Oir mar a bha lonas am
broinn na muice-mara trì làith-
ean agus trì oidhchean ; is ann
mar sin a bhitheas Mac an duine
ann an cridhe na talmhainn trì
làithean agus trì oidhchean.
41 Eiridh muinntir Ninebheh
sa' bhreitheanas maille ris a'
ghinealach so, agus dìtidh iad e ;
oir rinn la d aithreachas aig sear-
moin lonais ; agus, feuch, a ta
ni 's mò na lonas an so.
42 Eiridh ban-rìghinn na h-
àirde deas sa' bhreitheanas maille
ris a' ghinealach so, agus dìtidh
i e : oir thàinig i o na h-àitibh
a *s iomallaieh do 'n talamh a
dh'èisdeachd gliocais Sholaimh ;
agus, feuch, a ta ni 's mò na So-
lamh an so.
43 An dèigh do 'n spiorad neò-
ghlan dol a mach à duine, imich-
idh e troimh ionadaibh tiorma,
ag iarraidh fois, agus cha 'n
fhaigli e.
44 An sin their e, Pillidh mi
do m' thigh as an d'thàinig mi ;
agus air teachd dha, gheibh e
falamh, sguabta, agus deadh-
mhaiseach e.
45 Imichidh e an sin, agus
bheir e leis seachd spioraid eile
a 's miosa na e fèin, agus thèid
^ tabhair. ^ as, d.
MATA, XII. XIII.
iad a steach agus gabhaidh iad
còmhnuidh an sin : agus bithidh
staid dheireannach an duine sin
ni's miosa na a thoiseach. Is
ann eadhon mar sin a thachaireas
do 'n ghinealach aingidh so.
46 Agus air dha bhi fathast a'
labhairt ris a' phobull, feuch,
sheas a mhàthair agus a bhràith-
rean a muigh, ag iarraidh labh-
airt ris.
47 An sin thubhairt neach èigin
ris, Feuch, a ta do mhàthair,
agus do bhràithrean 'nan seas-
amh a muigh, ag iarraidh labh-
airt riut.
48 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e ris an tì a dh'innis
so dha, Cò i mo mhàthair ? agus
cò iad mo bhràithrean ?
49 Agus air smeadh a làimhe
chum a dheisciobul, tliubhairt e,
Feuch mo mhàthair, agus mo
bhràithrean !
50 Oir ge b' e neach a nì toil m'
Athar-sa a ta air nèamh, is e sin
fèin mo bhràthair, agus mo
phiuthar, agus mo mhàthair.
CAIB. XIII.
1 Cosamhlachd an t-sìoladair agus an t-s)l,
18 air eadar-mh''ineachadh. 24 Cosamh-
lachd a' chogail ; 31 an t-s)l mhustaird ;
33 na laibhin ; 44 an ionmhnis fholaichte ;
45 agus na nèamhnuid. 54 Rinn muinntir
a dh thcha tùir air Criosd.
AIR an là sin fèin chaidh losa
mach as an tigh, agus
shuidh e ri taobh na fairge.
2 Agus chruinnich sluagh mòr
d' a ionnsuidh, air chor as air dol
a steach do hiing dha, gu 'n do
shuidh e ; agus sheas an sluagh
uile air an tràigh.
3 Agus labhair e mòran do
24
nithibh riu ann an cosamhlach-
daibh^, ag ràdh, Feuch, chaidh
sioladair a mach a chur sìl.
4 Agus ag cur an t-sìl da, thuit
cuid dheth ri taobh an rathaid ;
agus thàinig na h-eunlaith agus
dh'ith iad e.
5 Thuit cuid air ionadaibh
creagach, far nach robh mòran
talmhainn aige ; agus air ball dh'-
f hàs e suas, do bhrìgh nach robh
doimhneachd talmhainn aige.
6 Ach air èirigh do'n ghrèin
dhothadh e ; agus, do bhrìgh
nach robh freumh aige, shearg
e as.
7 Agus thuit cuid am measg
droighinn : agus dh'fhàs an
droighionn suas, agus mhùch se e.
8 Ach thuit cuid eile am fear-
ann maith, agus thug e toradh a
mach, cuid a cheud uiread, cuid
a thrì fichead, cuid a dheich thar
fhichead uiread 'sa chuireadh.
9 Ge b' e neach aig am bheil
cluasa chum èisdeachd, èisd-
eadh e.
10 Agus thàinig na deisciobuil,
agus thubhairt iad ris, C'ar son
a ta thu a' labhairt riu ann an
cosamhlachdaibh ?
11 Fhreagair esan agus thubh-
airt e riu, Do bhrigh gu'n
d'thugadh dhuibh-sa eòlas a bhi
agaibh air rùn dìomhair rìogh-
achd nèimh, ach dhoibhsan cha'n
'eil so air a thoirt.
12 Oir ge b' e neach aig am
bheil, dhasan bheirear, agus bith-
idh aige an tuilleadh pailteis:
ach ge b' e neach aig nach 'eil,
uaithsan bheirear eadhon an ni
a ta aige.
* parablaibh, comhadaibh.
MATA, Xlir.
13 Uime sin a ta mise a' labh-
airt riu ann an cosamhlaclidaibh,
do bhrìgh air dhoibh faicinn nach
faic iad, agus a' cluinntinn nach
cluinn iad, agus nach tuig iad.
14 Agus annta-san a ta fàidh-
eadaireachd Esaiais air a coimh-
lionadh, a ta 'g ràdh, Le h-èisd-
eachd cluinnidh sibh, agus cha
tuig sibh ; affus le h-amharc chì
sibh, agus cha'n aithnich sibh.
15 Oir a ta cridhe a' phobuill
so air fàs reamhar, agus an cki-
asan mall chum èisdeachd, agus
dhruid iad an sùilean ; air eagal
uair air bith gu 'm faiceadh iad
le'n sùilibh, agus gu'n cluinneadh
iad le'n chiasaibh, agus gu'n tuig-
eadh iad le 'n cridhe, agus gu'm
biodh iad air an iompachadh,
agus gu 'n slànuichinn-sa iad.
16 Ach is beannaichte bhur
sùilean-sa, oir a ta iad a' faicinn ;
agus bhur cluasan, oir a ta iad a'
cluinntinn.
17 Oir tha mi ag ràdh ribh gu
fireannach, Gu'm b'iomadh fàidh,
agus firean leis am bu mhiann
na nithe so fhaicinn a ta sibhse
a' faicinn, agus nach fac siad iad :
agus na nithe so chluinntinn a
ta sibhse a' cluinntinn, agus nach
cual iad.
18 Eisdibh air an aobhar sin ri
cosamhlachd an t-sìoladair.
19 An uair a chluinneas neach
air bith focal na rìoghachd, agus
nach toir e fa'near e\ thig an
droch spiorad, agus bheir e air
falbh an ni a chuireadh 'na
chridhe : is e so esan anns an do
chuireadh an sìol ri taobh an
rathaid.
' nach tuig se e.
25
20 Ach esan a fhuair sìol ann
an àitibh creagach is e so an tì
a chluinneas am focal, agus a
ghabhas e air ball le gàirdeachas ;
21 Gidheadh cha 'n 'eil freumh
aige ann fèin, ach fanaidh e rè
tamuill : agus an uair a thig
trioblaid no geur-leanmhuinn
air son an f hocail, air ball gheibh
e oilbheum.
22 Esan mar an ceudna a ghabh
sìol am measg an droighinn, is e
so an tì a ta 'cluinntinn an fhoc-
ail ; agus a ta ro-chùram an
t-saoghail so, agus mealltair-
eachd beartais a' mùchadh an
fhocail, agus bithidh e gun
toradh.
23 Ach an tì ud a ghabh sìol
ann an deadh fhearann, is e sin
an neach a ta 'cluinntinn an
f hocail, agus 'ga thoirt fa'near ;
neach mar an ceudna ta 'giùlan
toraidh, agus a ta toirt a mach
cuid a cheud uiread, cuid a thrì
fichead, agus cuid eile a dheich
thar fhichead uiread 'sa chiir-
eadli.
24 Chuir e cosamhlachd eile
mach dhoibh, ag ràdh, Is cos-
mhuil rìoghachd nèimh ri duine
a chuir siol maith 'na fhearann :
25 Agus an uair a bha daoine
'nan codal, thàinig a nàmhaid
agus chuir e cogal am measg a'
chruithneachd, agus dh'imich e
roimhe.
26 Ach an uair a thàinig an
t-arbhar fuidh dhèis, agus a thug
e mach a thoradh, dh'fhoillsich
an cogal e fèin mar an ceudna.
27 Agus air teachd do sheirbh-
isich fhir-an-tighe thubhairt iad
^ clochach.
MATA, XIII.
ris, A Thighearna, nach do chuir
thusa siol maith ann ad fhear-
ann ? c' àite, ma seadh, as an
d'f huair e an cogal ?
28 Thubhairt esan riu, Rinn
nàmhaid èigin so. Agus thubh-
airt na seirbhisich ris, An àill
leat, uime sin, gu 'n tèid sinne
agus gu'n cruinnich sinn ri chèile
iad?
29 Ach thubhairt esan, Cha'n
àill ; air eagal 'nuair a chruinn-
icheas sibh an cogal, gu spion
sibh an cruithneachd maille ris.
30 Leigibh leo fàs araon gus
an tig am fogharadh : agus an
àm an fhogharaidh their mise
ris an luchd-buanaidh, Cruinn-
ichibh air tùs an cogal, agus
ceanglaibh e 'na cheanglachan-
aibh^ chum a losgaidh : ach
cruinnichibh an cruithneachd do
m' shabhal.
31 Chuir e mach cosamhlachd
eile dhoibh, ag ràdh, A ta rìogh-
achd nèimh cosmhuil ri gràinne
do shìol mustaird, a ghabh neach
agus a chuir e 'na fhearann.
32 Ni gun amharus a 's lugha
do gach uile phòr^: gidheadh
air fàs da, is e a 's mò do na
luibheanaibh, agus fàsaidh e 'na
chrann : ionnus gu 'n tig eunlaith
an athair, agus gu 'n dèan iad nid
'na gheugaibh.
33 Cosamhlachd eile labhair e
riu ; Is cosmhuil rìoghachd
nèimh ri taois ghoirt^, a ghabh
bean agus a dh'f holaich i ann an
trì tomhasaibh mine, gus an do
ghoirticheadh an t-iomlan.
34 Na nithe sin uile labhair
losa ris a' phobull ann an cosamh-
* thrumichibh. ^ ros. ^ laibhin.
26
lachdaibh ; agus gun chosamh-
lachd cha do labhair e riu :
35 A chum gu coimhliontadh
an ni a labhradh leis an fhàidh,
ag ràdh, Fosglaidh mi mo bheul
ann an cosamhlachdaibh, cuir-
idh mi 'n cèill nithe a bha fol-
aichte o thoiseach an t-saoghail*.
36 An sin chuir losa am pobull
air falbh, agus chaidh e steach
do 'n tigh : agus thàinig a dheis-
ciobuil d'a ionnsuidh, ag ràdh,
Mìnich dhuinne cosamhlachd
cogail an fhearaiVm.
37 Agus fhreagair esan agus
thubhairt e riu, An tì a chuireas
an sìol maith is e Mac an duine e :
38 'S e 'm fearann an domhan :
agus is e an sìol maith clann na
rìoghachd : ach is e an cogal
clann an droch spioraid :
39 'S e an nàmhaid a chuir iad
an diabhul : 's e am fogharadl)
deireadh an t-saoghail : agus is
I iad na buanaichean na h-aingil.
[ 40 Agus amhuil mar a chruinn-
ichear an cogal, agus a loisgear le
teine e, is ann mar sin a bhitheas
ann an deireadh an t-saoghail so.
41 Cuiridh Mao an duine 'aingil
uaith, agus tionailidh iad as a
rìoghachd na h-uile nithe a bheir
oilbheum, agus iadsan a ta dèan-
amh aingidheachd ;
42 Agus tilgidh siad iad anns
an àrahuinn air dearg-lasadh :
an sin bithidh gul agus giosgan
fhiacal.
43 An sin dealraichidh na
fìreana mar a' ghrian, ann an
rìoghachd an Athar fèin. Ge
b' e aig am bheil cluasa chum
èisdeachd, èisdeadh e.
leagndh bunaite an domhain.
MATA, Xlir. XIV.
44 A ris, a ta rìoghachd nèimh
cosmhuil ri ionmhas air fholach
am fearann ; ni an dèigh fhaot-
ainn, a dh'fholaich duine, agus
air sgàth a ghàirdeachais air a
shon, dh'imich e agus reic e na
bha aige uile, agus cheannaich e
am fearann sin.
45 A rìs, is cosmhuil rìoghachd
nèimh ri ceannaiche àraidli ag
iarraidh nèamhnuide maiseach :
46 Agus air amas^ da air aon
nèamhnuid ro-luachmhoir, dh'-
imich e agus reic e na bha aige,
agus cheannaich e i.
47 A rìs, a ta rìoghachd nèimh
cosmhuil ri lìon air a thilgeadh
san fhairge, agus a chruinnich
do gach uile sheòrsa èisg:
48 Agus air dha bhi làn, tharr-
uing na h-iasgairean e chum na
tràighe, agus air suidhe dhoibh,
chruinnich iad na h-èisg mhaithe
ann an soithichibh, ach thilg iad
na droch èisg a mach.
49 Is ann mar sin a bhitheas
ann an deireadh an t-saoghail :
thèid na h-aingil a mach, agus
dealaichidh iad na droch dhaoine
à measg nam fireanach ;
50 Agus tilgidh siad iad san
àmhuinn theinntich : an sin bith-
idh gul agus gìosgan fhiacal.
51 Thubhairt losa riu, An do
thuig sibh na nithe so uile ?
thubhairt iad ris, Thuig, a Thigh-
èarn.
52 Agus thubhairt esan riu, Air
an aobhar sin, gach uile sgrìobh-
aiche a ta fòghluimte chum rìogh-
achd nèimh, is cosmhuil e ri
fear-tighe, a bheir a mach as
'ionmhas nithe nuadha agus sean,
' airmseachd.
27
53 Agus thachair an uair a
chrìochnaich losa na cosamh-
lachda so, gu 'n d'imich e as a sin.
54 Agus an uair a thàinig e d' a
dhùthaich fèin, theagaisg e iad
'nan sionagog, ionnus gu'n do
ghabh iad iongantas, agus gu 'n
dubhairt iad, C ait an d'fhuair
am fear so an gliocas so, agus na
feartan ud?
55 Nach e so mac an t-saoir?
nach e ainm a mhàthar Muire ?
nach iad a bhràithre, Seumas,
agus loses, agus Simon, agus lu-
das?
56 Agus a pheathraiche, nach
'eil iad uile maille ruinn? c'àit
uime sin an d'fhuair an duine so
na nithe ud uile ?
57 Agus fhuair iad oilbheum
ann. Ach thubhairt losa riu,
Cha 'n 'eil fàidh gun urram, ach
'na dhùthaich fèin, agus 'na thigh
fèin.
58 Agus cha d'rinn e mòran do
oibribh cumhachdach an sin, air
son am mì-chreidimh.
CAIB. XIV.
1 Barail Heroid mu thimchìoll Chriosd.
3 Chaidh an ceann a hhuntuinn a dh'Eoin
Baiste. 13 Chaidh losa gu ionad fùsuil,
15 fur an do hheathaich e cùig mìle feur le
cuig aranaibh, agus dà iasg. 22 Dh'imich
e air an fhairge a dh'ionnsuidh a dheisciobul.
34 Shlànuich e sluagh a bha euslan.
SAN àm sin chual Herod an
Tetrach cliù losa.
2 Agus thubhairt e r' a sheirbh-
isich, Is e so Eoin Baiste ; dh'-
èirich e o na marbhaibh, agus
uime sin a ta feartan air an oib-
reachadh leis.
3 Oir'nuair a ghlac HerodEoin,
cheangail se e, agus thilg e am
MATA, XIV.
prìosan e air son Herodiais, mnà
Philip a bhràthar fèin.
4 Oir thubhairt Eoin ris, Cha'n
'eil 6 dligheach dhuit i bhi agad.
5 Agus an uair bu mhiann leis
a chur gu bàs, bha eagal a' phob-
uill air, oir bha meas faidh aca
air. 1
6 Ach an uair a bha co-ainm
là-breithe Heroid air a chumail,
rinn nighean Herodiais dannsa
'nan làthair, agus thaitinn i ri
Herod :
7 lonnus gu'n do gheall e le
mionnaibh, gu tugadh e dh' i ge
b' e air bith ni a dh'iarradh i.
8 Agus air dh' ise bhi air a teag-
asg le a màthair roimh làimh,
thubhairt i, Thoir ' dhomh an so
ceann Eoin Baiste air mèis.
9 Agusbha'nrìghdoilich : ach
air son a mhionnan, agus na
muinntir a bha 'nan suidhe aig
biadh maille ris, dh'àithn e a
thabhairt cV i.
10 Agus air cur fir-marhhaidh
uaith, bhuin e a cheann do Eoin
anns a' phrìosan.
11 Agus thogadh a cheann air
mèis, agus thugadh do'n chailin
e : agus thug ise d' a màthair e.
12 Agus thàinig a dheisciobuil,
agus thug iad an corp leo, agus
dh'adhlaic iad e, agus thàinig
iad agus dh'innis iad shi do losa.
13 An uair a chual losa so,
chaidh e as a sin air luing gu
ionad fasail air leth : agus an
uair a chual am pobull sin, lean
iad d' an cois e as na bailtibh.
14 Agus air dol a mach do losa,
chunnaic e coimhthional mòr,
agus ghabh e truas mòr dhiubh,
' Tabhair.
28
agus shlànuich e an dream aca
bha euslan.
15 Agus an uair a b'fheasgar e,
thàinig a dheisciobuil d 'a ionn-
suidli, ag ràdh, Is àite fasail so,
agus a ta an t-àm a nis air dol
seachad ; cuir an sluagh air falbh,
chum gu'n tèid iad do na bailt-
ibh, agus gu'n ceannaich iad
biadh dhoibh fèin.
16 Ach thubhairt losa riu, Cha
ruig iad a leas falbh ; thugaibh-
sa dhoibh r' a itheadh.
17 Agus thubhairt iad ris, Cha'n
'eil againn an so ach cùig arain
agus dà iasg.
18 Thubhairt esan riu, Thug-
aibh an so iad a m' ionnsuidh-sa.
19 Agus dh'àithn e do'n t-sluagh
suidhe sios air an fheur, agus
ghlac e na cùig arain, agus an dà
iasg, agus air amharc dha suas
gu nèamh, bheannaich agus bhris
e, agus thug e na h-arain d' a
dheisciobluibh, agus thug na deis-
ciobuil do'n t-sluagh iad.
20 Agus dh'ith iad uile, agus
shàsuicheadh iad : agus thog iad
làn dà chliabh dheug do'n bhiadh
bhriste, a bha dh'f huigheall ^ aca.
21 Agus blia iadsan a dh'ith
mu thimchioll cùig mìle fear,
thuilleadh air mnaibh agus air
cloinn.
22 Agus air ball cho-èignich
losa a dheisciobuil gu dol an
luing, agus dol roimhe do'n taobh
eile, gus an cuireadh esan an
sluagh air falbh.
23 Agus an uair a leig e an
sluagh uaith, chaidh e suas air
beinn 'na aonar a dhèanamh ùr-
nuigh : agus an uair a bha am
" builionna. ^ dh'/huighleach.
MATA, XIV. XV.
feasgar air teachd, bha e an sin
'na aonar.
24 Ach bha an long san àm sin
am meadhon na fairge, air a tilg-
eadh a null agus a nall leis na
tonnaibh : oir bha a' ghaoth 'nan
aghaidh.
25 Agus anns a' cheathramh
faire do 'n oidhche, chaidh losa
d' an ionnsuidh, ag imeachd air
an fhairge.
26 Agus an uair a chunnaic na
deisciobuil e ag imeachd air an
fhairge, bha iad fo bhuaireas, ag
ràdh, Is spiorad a ta ann ; agus '
ghlaodh ^ iad a mach le h-eagal.
27 Ach labhair Tosa riu air ball,
ag ràdh, Biodh misneach mhaith
agaibh ; is mise a ta ann, na i
biodh eagal oirbh.
28 Agus fhreagair Peadar e
agus thubhairt e, A Thighear-
na, ma 's tu a ta ann, iarr orm-
sa teachd a d' ionnsuidh air na
h-uisgeachaibh.
29 Agus thubhairt esan, Thig.
Agus an uair a bha Peadar air
teachd a nuas as an luing, dh'-
imich e air na h-uisgeachaibh,
chum teachd gu h-Iosa.
30 Ach an uair a chunnaic e a'
ghaoth làidir, ghabh e eagal : |
agus an uair a thòisich e air dol
fuidh, ghlaodli e, ag ràdh, A
Thighearna, fòir orm. |
31 Agus air ball shìn losa mach '
a làmh, agus rug e air, agus
thubhairt e ris, O thusa air bheag
creidimh, c' ar son a bha thu fo
amharus ?
32 Agus an uair a chaidh iad
a steacli do 'n luing, choisg a'
ghaoth.
' dh'èigh.
29
33 An sin thàinig iadsan a bha
san luing, agus rinn iad aoradh
dha, ag ràdh, Gu firinneach is tu
Mac Dhè.
34 Agus an uair a chaidh iad
do 'n taobh eile, thàinig iad gy
talamh Ghenesaret.
35 Agus an uair a fhuair luclid
an àite sin fiosrachadh uime,
chuir iad fios air feadh na tìre
sin uile air gach taobh dhiubh,
agus thug iad d' a ionnsuidh an
dream sin uile a bha euslan.
36 Agus ghuidh iad air, gu
feudadh iad beantuinn ri iomall
'eudaich a mhàin : agus a mheud
dhiubh as a bhean, shlànuicheadh
gu h-iomlan iad.
CAIB. XV.
1 Chronuìch Crwsd na sgriohhaichean agus
na Phàirisich air son àitheanta Dhè a
hhriseadh le'n gnàthachadh-san ; 11 tha e
a' teagasg nach e an ni a thèid a stcach do'n
hheul a thruaiUeas an duine. 21 ÌShlànuich
e nighean na mnà do nihuinntir Chanaain.
32 Shàsuich e ceithir mìle fear.^ Sjc. le seachd
arain, agus k heagan a dh' iasgaibh heaga.
AN sin thàinig sgrìobhaich-
ean agus Phàirisich o Te-
rusalem gu losa, ag ràdh,
2 C'ar son a ta do dheisciobuil
a' dol an aghaidh gnàthachaidh
nan sinnsear ? oir cha 'n ionnlaid
iad an làmhan an uair a dh'itheas
iad aran.
3 Ach f hreagair esan agus thubh-
airt e riu, C'ar son a ta sibhse a'
briseadh àithne Dhè le bhur
gnàthachadh fèin ?
4 Oir thug Dia àithne, ag ràdh,
Thoir urram do t'athair agus do
d' mhàthair : agus ge b' e mhall-
aicheas^ 'athair no 'mhàthair,
cuirear gu bàs e.
^ chàincas.
MATA, XV.
5 Ach their sibhse, Ge b'e neach
a their r' a athair no r' a mhàthair,
Biodh e 'na thiodhlac do 'n team-
puU gach ni leis am feudadh tu
buannachd f haotainn uamsa ;
6 Nach feum e urram a thabh-
airt d' a athair no d' a mhàthair.
Mar sin chuir sibhse an neò-
bhrigh àithne Dhè le bhur gnàth-
achadh fèin.
7 A chealgairean, is maith a
rinn Esaias ^ fàidheadaireachd m'
ur timchioll, ag ràdh,
8 A ta an sluagh so a' dlùth-
achadh riumsa le 'm beul, agus
a' toirt urraim dhomh le'mbilibh :
ach a ta an cridhe fada uam.
9 Ach is ann an dìomhanas a ta
iad a' dèanamh aoraidh dhomh-
teagasg àitheanta dhaoine
mar theagasg.
10 Agus air gairm an t-slòigh
dha, thubhairt e riu, Eisdibh
agus tuigibh :
11 Cha 'n e an ni a thèid a
steach sa' bheul a shalaicheas an
duine ; ach an ni a thig a mach
as a' bheul, is e so a shalaicheas
an duine.
12 An sin thàinig a dlieisciob-
uil, agus thubhairt iad ris, Am
bheil fhios agad gu'n do ghabh
na Phàirisich oilbheum, an dèigh
dhoibh na briathranud a chluinn-
tinn?
13 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e, Gach uile luibh nach
do shuidhich m' Athair nèamh-
aidh-sa, spìonar à bhun e.
14 Leigibh leo : is cinn-iuil
dhall nan dall iad. Agus ma
threòraicheas dall dall eile, tuit-
idh iad araon anns a' chlais.
' Tsaiah.
30
15 Agus fhreagair Peadar agus
thubhairt e ris, Mìnich dhuinn
a' chosamlachd sin.
16 Agus thubliairt losa, Am
bheil sibhse fathast mar an ceud-
na gun tuigse ?
17 Nach 'eil sibh a' tuigsinn
fathast ge b' e ni a thèid a steach
sa' bheul, gu 'n tèid e sa' bhroinn,
agus gu'n tilgear a mach do'n
t-slochd shalchair e ?
18 Ach na nithe sin a thig a
mach as a' bheul, a ta iad a'
teachd o 'n chridhe, agus is iad
sin a shalaicheas an duine.
19 Oir is ann as a' chridhe thig
droch smuainte, mortadh, adhalt-
rannas, strìopachas, gadachd'^,
fìanuis bhrèige, toibheum.
20 Is iad so na nithe a shalaich-
eas an duine : ach itheadh le
làmhaibh gun ionnlad,cha salaich
sin an duine.
21 Agus air dol do losa as a
sin, chaidh e gu crìochaibh Thir-
uis agus Shidoin.
22 Agus, feuch, thàinig bean do
mhuinnth' Chanaain o na crìoch-
aibh sin, agus ghlaodh i ris, ag
ràdh, Dèan tròcair orm, a Thigh-
earn, a Mhic Dhaibhidh ; a ta
mo nighean air a buaireadh gu
truagh le deamlian,
23 Ach cha d' thug esan freag-
radh sam bith dh' i. Agus tliàin-
ig a dheisciobuil d' a ionnsuidh,
agus dh'iarr iad air, ag ràdli,
Cuir air falbh i, oir tha i a'
glaodhaich 'nar dèigh.
24 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e, Cha do chuireadh
mise ach a chum chaorach chaill-
te thighe Israeih
^ gaduigheachd.
MATA, XV. XVI.
25 An sin thàinig ise agiis rinn
i aoradh dlia, ag ràdh, A Thigh-
earna, cuidich leam^
26 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e, Cha chòir aran na
cloinne a ghlacadh, agus a tliilg-
eadh chum nan con.
27 Agus thubhairt ise, Is fior,
a Thighearn : acli ithidli na coin
do 'n sbruileacli" a thuiteas o
bhòrd am maiglistirean.
28 An sin fhreagair losa agus
thubhairt e rithe, O bhean, is
mòr do chreidimh : biodh e dliuit
mar is toil leat. Agus rinneadh
a nigliean slàn o 'n uair sin a
mach.
29 Agus air imeachd do losa as
a sin thàinig e làimh ri fairge
Ghalile ; agus an uair a chaidh e
suas airbeinn,sliuidh e sìos an sin.
30 Agus thàinig mòr-shluagh
d' a ionnsuidh, agus aca maille
riu bacaich, doill, balbhain, daoine
ciurramach, agus mòran eile, agus
thilg iad sìos aig cosaibh losa
iad, agus shlànuich e iad :
31 lonnus gu 'n do ghabh an
sluagh iongantas 'nuair a chunn-
aic iad na balbhain a' labhairt,
na daoine ciurramach slàn, na
bacaich ag imeachd, agus na
doiU a' faicinn : agus thug iad
glòir do Dhia Israeil.
32 An sin ghairm losa a dheis-
ciobuil d' a ionnsuidh, agus thubh-
airt e, A ta mi a' gabhail truais
do 'n t-sluagh, oir dh'fhan iad
maille rium a nis rè thrì làitliean,
agus cha'n 'eil ni air bith aca
r' a itheadh : agus cha chiiir mi
uam 'nan trasg iad, air eagal gu
^ fòir orm.
'crumbs. Sasg.
31
fannuich iad air an t-slighe.
33 Agus thubhairt a dheisciob-
uil ris, Cia as a gheibheamaid na
h-uiread a dh'aran san fhàsach,
as bu leòir a shàsuchadli slòigh
co mhòr ?
34 Agus thubhairt losa riu, Cia
lìon aran a ta agaibh ? agus
thubhairt iadsan, Seachd, agus
beagan a dh'iasgaibh beaga.
35 Agus dh'àithn e do'n t-sluagh
suidhe sìos air an làr.
36 Agus air glacadh nan seachd
aran agus nan iasg dha, agus air
tabliairt buidheachais bhris e
iad, agus thug e d' a dheisciob-
luibh, agus thng na deisciobuil
do'n t-sluagh iad.
37 Agus dh'ith iad uile, agus
shàsuicheadh iad : agus thog iad
do'n bhiadh bhriste a dh'f hàgadli
làn sheachd bascaid.
38 Agus b' iad a' mhuinntir a
dh'ith, ceithir mile fear, thuill-
eadh air mnaibh agus air cloinn.
39 Agus air dha an sluagh a
leigeadh uaith, chaidh e air luing,
agus thàinig e gu crìochaibh
Mhagdala.
CAIB. XVI.
1 Dh'iarr na Phàirisich eomhara. 6 Thug
losa rahhadh cCa dheisciobluibh mu thim-
chioll droch theagaisg nam Phàiriseach agiis
nan Sadusach. 13 Barail an t-sluaigh mu
thimchioll Chfiosd. 21 Roìmh-hmis e a
bhàs ; 23 chronuich e Peadar j 24 agus
chuir e mar fhiachaibh orra-san le'm h' àill
a leantuinn, an crann-cèusaidh a ghiulan.
AGUS air teachd do na Phài-
risich agus do na Sadusaich
'g a dhearbhadh*, dh'iarr iad air
comhar' a nochdadh dlioibh o
nèamh.
■' air breth huidheachais.
*'g a fheuchainn, 'g a bhuaircadh.
MATA, XVI.
2 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e riu, An uair is feasg-
ar e, their sibh, Eithidh deadh
aimsir ann; oir a ta an t-athar
dearg :
3 Agus air maduinn, Bithidh
droch aimsir ann an diugh ; oir
a ta an t-athar dearg agus dorcha.
A chealgairean, is aithne dhuibh
breth a thoirt air gnùis an athair,
agus nach 'eil e 'n comas duibh
comharan nan aimsir a thuig-
sinn ?
4 A ta ginealach aingidh agus
adhaltrannach ag iarraidh comh-
ara, agus cha toirear comhara
dhoibh, ach comhar' an fhàidh
lonais. Agus air dha am fàgail,
dh'imich e as a sin.
5 Agus an uair a thàinig a dheis-
ciobuil a dh'ionnsuidh na taoibh
eile, dhìchuimhnich iad aran a
thabhairt leo.
6 Agus thubhairtIosariu,Thug-
aibh an aire, agus glèidhibh sibh
fèin o thaois ghoirt nam Phàiri-
seach, agus nan Sadusach.
7 Agus bha iad a' reusonachadh
eatorra fèin, ag ràdh, Is ann air
son nach d'thug sinn aran leinn.
8 Agus 'nuair a thuig losa sìn,
thubhairt e riu, O sibhse air bheag
creidimh, c' ar son a ta sibh a'
reusonachadh eadaraibh fèin, gur
ann a chionn nach d'thug sibh
aran leihh ?
9 Nach 'eil sibh fathast a' tuig-
sinn, no a' cuimhneachadh nan
cùig aran nan cùig mile, agus cia
lìon cliabh a thog sibh ?
10 No nan seachd aran nan
ceithir mìle, agus cia lìon bas-
caid a thog sibh ?
' leremiah,
32
11 Cionnus nach 'eil sibh a'
tuigsinn, nach ann mu aran a
thubhairt mi ribh, sibh a bhi air
bhur faicill o thaois ghoirt nam
Phàiriseach, agus nan Sadusach ?
12 An sin thuig iad cionnus
nach d' iarr e orra bhi air am
faicill o thaois ghoirt an arain,
ach o theagasg nam Phàiriseach,
agus nan Sadusach.
13 Agus air teachd do losa gu
crìochaibh Chesarea PhiHpi, dh'-
fheòraich e d'a dheisciobluibh,
ag ràdh, Cò tha daoine ag ràdh
is e Mac an duine ?
14 Agus thubhairt iadsan, Tha
cuid ag ràdh Eoin Baiste, cuid
Elias, agus cuid eile leremias*,
no aon do na fàidhibh.
15 Thubhairt esan riu, Ach cò
tha sibhse ag ràdh is mi ?
16 Agus f hreagair Simon Pead-
ar agus thubhairt e, Is tusa Crìosd,
Mac an Dè bheò,
17 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e ris, Is beannaichte
thusa, a Shimoin Bhar-Iona ; oir
cha d'fhoillsich fuil agus feoil
sin duitse, ach m' Athair-sa a ta
air nèamh.
18 Agus a ta mise ag ràdh riut,
Gur tusa Peadar, agus air a' char-
raig^ so togaidh mise m' eaglais:
agus cha toir geatachan ifrinn
buaidh oirre.
19 Agus bheir mi dhuit iuch-
raiche rìoghachd nèimh : agus
ge b' e ni a cheanglas tusa air
talamh bithidh e ceangailte air
nèamh ; agus ge b' e ni a dh'-
fhuasglas tusa air talamh,bithidh
e fuasgailte air nèamh,
20 An sin dh'àithn e d'a dheis-
^ petra. Gr.
MATA, XVI. XVII.
ciobluibh giin iad a dli'innseadh
do neach air bith, gu 'm b' esan
losa an Crìosd.
21 O 'n àm sin a mach thòisich
losa air a nochdadh d' a dheis-
ciobluibh, gur èigin dhasan dol
suas gu lerusalem, agus mòran
do nithibli fhulang o na sean-
airibh, agus na h-àrd-shagart-
aibh, agus na sgriobhaichibh, agus
a bhi air a chur gu bàs, agus
a bhi air a thogail suas air an
treas là.
22 Agus ghabh Peadar e, agus
thòisich e air aclimhasan a thabh-
airt dha, ag ràdh, Gu ma fada
sin uaitse, a Thighearna; cha
tachair sin duitse.
23 Ach air tionndadh dhasan,
thubhairt e ri Peadar, Imicli air
mo chùl, a Sliàtain ; is oilbheum
dhomh thu : oir cha 'n 'eil spèis
agad do nithibh Dhè, acli do
nithibh dhaoine.
24 An sin tliubhairt losa r' a
dheisciobluibh, Ma's àill le neach
air bith teaclid, a' m' dhèigh-sa,
àicheadhadh se e fèin, agus tog-
adh e air a clirann-cèusaidh, agus
leanadh e mise.
25 Oir ge b' e neach le 'm b' àill
'anam a ghlèidheadh, caillidh se
e ; agus ge b' e neach a chailleas
'anam air mo sgàth-sa, gheibh
se e,
26 Oir ciod an tairbhe a ta
ann do dhuine, ged chosnadh e
an saoghal uile, agus 'anam fèin
a chall ? no ciod i a' mhalairt ^ a
blieir duine air son anama?
27 Oir thig Mac an duine ann
an glòir 'Athar, maille r' a ain-
glibh ; agus an sin bheir e do
' iondait.
33
gach neach a rèir a ghnìomhara,
28 Gu deimhin tha mi ag ràdh
ribh, Gu bheil cuid do 'n dream
a ta 'nan seasamli an so, nach
blais bàs, gus am faic iad Mac
an duine a' teachd 'na rìoghachd
fèin,
CAIB. XVII.
1 Atharracliudh agus dealrachadh crutha
losa. 14 Shlànuich e an leanahh air an
robh an tuiteamas. 22 Dh'innis e 'fliul-
angas roimh-làimh, 24 agus dh'ìoc e a'
chìs.
AGUS an dèigh shè làithean,
ghabh losa Peadar, agus
Seumas, agus Eoin a bhràthair,
agus threòraich e iad air leth gu
beinn àrd,
2 Agus dh' atharraicheadh a
chruth 'nan làthair ; agus dheal-
raich 'aghaidh mar a' ghrian,
agus rinneadh 'eudach geal mar
an solus.
3 Agus, feuch, chunnacas leo^
Maois agus Elias a' còmhradh ris.
4 An sin fhreagair Peadar, agus
thubhairt e ri losa, A Thighearn,
is maith dhuinne blii an so : ma 's
àill leatsa, dèanamaid trì pàil-
liuna^ an so : aon duitse, aon do
Mhaois, agus aon do Elias.
5 Air dha bhi fathast a' labh-
airt, feuch, thilg neul soillseach
sgàile orra : agus, feuch, guth as
an neul, ag ràdh, Is e so mo
Mhac gràdhach-sa, anns am
bheil mo mhòr-thlachd, èisdibh
ris,
6 Agus an uair a chuala na
deisciobuil so, thuit iad air an
aghaidh, agus ghabh iad eagal
ro-mliòr,
7 Agus thàinig losa agus bhean
dh'fhoillsicheadh dhoibh. bothain,
D
MATA,
XVIT.
e riu, agus thubliairt e, Eiribh,
agus na biodh eagal oirbh.
8 Agus an uair a thog iad suas
an sùilean, cha'n fliac iad neach
air bith, ach losa 'na aonar.
9 Agus an àm dhoibh teachd
a nuas o 'n bheinn, thug losa
àithne dhoibh, ag ràdh, Na inn-
sibh do neach air bith an ni a
chunnaic sibh, gus an èirich Mac
an duine o na marbhaibh.
10 Agus dh'fheòraich a dheis-
ciobuil dheth, ag ràdh, C' ar son
ma seadh a their na sgriobhaich-
ean, gur èigin Elias a theachd
air tiìs?
11 Agus flireagair losa agus
thubhairt e riu, Thig Eìias gu
firinneach air tùs, agus aisigidh
e na h-uile nithe :
12 Ach a ta mise ag ràdh
ribh, Gu 'n d' thàinig Elias a
cheana, agus cha d' aithnich iad
e, ach rinn iad gach ni bu toil
leo ris : is ann mar sin mar an
ceudna a dh'fhulaingeas Mac an
duine uatha.
13 An sin thuig na deisciobuil
gu 'm b' ann mu Eoin Baiste a
labhair e riu.
14 Agus an uair a thàinig iad
chum an t-sluaigh, thàinig duine
àrnidh d' a ionnsuidh, a' tuiteam
air a ghlùinibh dha, agus ag
ràdh,
15 A Thighearna, dèan tròc-
air air mo mhac, oir a ta e gu
tinn leis an tuiteamas agus is
mòr an cràdh a ta e a' fulang :
oir a ta e gu minic a' tuiteam
san teine, agus gu tric san uisge.
16 Agus thug mi e dli'ionn-
suidh do dheisciobuil, agus cha
' tu 'teamach, gxiin na re, tinneas na gealaich.
31
b' urrainn iad a leigheas.
17 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e, A ghinealaich neo-
chreidich, agus choirbte, cia
fhad abhitheas mi maille ruibh?
cia fliad a dh'fhulaingeas mi
sibh ? thugaibh a m' ionnsuidh-
sa an so e.
18 Agus chronuich losa an
deamhan, agus dh'imich e as :
agus shlànuicheadh an leanabh
o 'n uair sin a mach.
19 An sin an uair a thàinig
na deisciobuil chum losa fa leth,
thubhairt iad, C' ar son nach b'
urrainn sinne a thilgeadh a
mach ?
20 Agus thubhairt losa riu,
Air son bhur mi-chreidimh : oir
gu firinneach tha mi ag ràdh
ribh, Nam biodh agaibh creid-
imh mar ghràinne mustaird,
theireadh sibh ris a' bheinn so,
Atharraich à so an sud, agus
dh'atharraicheadh i ; agus cha
bhiodh ni air bith eu-comasach
dhuibh.
21 Gidheadh, cha tèid a' ghnè
so mach, ach le h-ùrnuigh agus
le trasgadh.
22 Agus am feadh a bha iad
a' fantuinn ann an Galile, thubh-
airt losa riu, Bithidh Mac an
duine air a bhrath thairis do
làmhaibh dhaoine :
23 Agus marbhaidh iad e, ach
an treas là èiridh e. Agus bha
iadsan ro bhrònach.
24 Agus air teachd dhoibh do
Chapernaum, thàinig luchd-tog-
ail na cise gu Peadar, agus thubh-
airt iad ris, Nach 'eil bhur maigh-
stir-sa ag ìocadh na cìse ?
25 Thubhairl esan, A ta. Agus
MATA, XVII. XVIII.
an iiair a chaidli e steach do 'n
tigh, lahhair losa ris air tùs, ag
ràdh, Ciod i do bharail-sa, a Shi-
moin ? co uaith a ta rìghrean na
talmhainn a togail càine no cise^?
An ann o 'n cloinn fèin, no o
choìgrich ?
26 Thubhairt Peadar ris, O
choigrich. Thubhairt losa ris-
san, Air an aobhar sin a ta a
chlann saor.
27 Gidheadh, chum nach tug-
amaid oilbheum dhoibh, imich
thusa chum na fairge, agus tilg
dubhan innte, agus tog an ceud
iasg a thig a nìos : agus air
fosgladh a bheoil duit, gheibh
thu bonn airgid ; sin gabh, agus
tabhair dhoibli air mo shonsa,
agus air do slìon fèin.
CAIB. XVIII.
1 Tlìug Criosd àithne d' a dheisciohlmhh bhi
ùmhal agus nen-chronai/, 7 oilbheiun a
sheachnadh, agus gu'n iad a dhèanamh tàir
air cloinn bhig. 15 Labhair Criosd mu
thimchioll maitheunais. 23 Cosamhlachd
an ìùgh a ghahh cunntas d' a sheirbhisich.
ANNS an àm sin fèin thàinig
na deisciobuil chum losa,
ag ràdh, Cò is mò ann an rìogh-
achd nèimh ?
2 Agus air do losa leanabh
beag a ghairm d' a ionnsuidh,
chuir e 'nam meadlion e,
3 Agus thubhairt e, Gu firinn-
each tha mi ag ràdh ribh, Mur
iompaichear sibh, agus mur bì
sibh mar leanabana, nach tèid
sibh a steach do rioghachd
nèimh.
4 Air an aobhar sin ge b' e
dh'ìslicheas e fèin mar an lean-
aban so, 's e sin fèin is mò ann
an rìoghachd nèimh.
' gearraidh no duilinne.
35
5 Agus ge b' e ghabhas aon
leanaban d' a leithid so ann am
ainm-sa, gabhaidh e mise.
6 Ach ge b' e neach a bheir
oilbheum do aon neach do 'n
mhuinntir bhig so a ta creidsinn
annam-sa, b' fheàrr dha gu 'm
biodh cloch-mhuilinn air a croch-
adh r' a mhuineal, agus gu 'm
biodh e air a bhàthadh ann an
doimhne na fairge.
7 Is an-aoibhinn do 'n t-saogli-
al air son oilbheuman : oir is
èigin do oilbheumaibh teachd ;
ach is an-aoibhinn do 'n duine
sin troimh an tig an t-oilbheum.
8 Uime sin ma bheir do làmh
no do chos aobhar oilbheim^
dhuit, geàrr dhìot iad, agus tilg
uait iad : is feàrr dhuit dol a
steach do 'n bheatha air leth-
chois no air leth-làimh, na dà
làimh no dà chois a bhi agad,
agus thu bhi air do thilgeadh
anns an teine shìorruidh.
9 Agus ma bheir do shùil aobh-
ar oilbheim dhuit, spìon asad i,
agus tilg uait i: is feàrr dhuit
dol a steach chum na beatha air
leth-shùil, na dà sliùil a bhi agad
agus thu bhi air do thilgeadh
ann an teine ifrinn.
10 Thugaibh an aire nach dèan
sibh farcuis air aon neach do 'n
mhuinntir bhig so ; oir tha mise
ag ràdh ribh, gu bheil an aingil-
san air nèamh a' faicinn a ghnàth
gnùis m' Athar-sa, a ta air
nèamh.
11 Oir thàinig Mac an duine a
shaoradh an ni sin a bha caiUte.
12 Ciod is barail dhuibhse?
ma bhitheas aigduine ceud caora,
^ tuisìidh.
D 2
MATA,
agus gu 'n tèid aon diubh air
seacharan, nach fàg e na naoi
caoraich dheug agus ceithir fìch-
ead air na beanntaibh, agus nach
tèid e dh'iarraidh na caorach a
chaidh air seacharan.
13 Agus ma thàrlas da gu 'm
faigh e i, gu deimhin tha mi ag
ràdh ribh, Gu'n dèan e tuilleadh
gàirdeachais air son na caorach
sin, na air son nan naoi caorach
dheug agus ceithir fichead, nach
deachaidh air seacharan.
14 Mar so cha 'n e toil bhur
n-Athar-sa a ta air nèamh, gu 'n
rachadh aon neach do 'n mhuinn-
tir bhig so a chall.
15 Uime sin ma pheacaicheas
do bhràthair a' d' aghaidh, imich
agus innis a lochd dha^ eadar
thu fèin agus esan a mhàin : ma
dh'èisdeas e riut, choisinn thu
do bhràthair.
16 Ach mur èisd e riut, tlioir^
leat aon no dithis eile, chum
gu'm bì gach ni air a dhèanamh^
seasmhach am beul dithis no
triuir do fhianuisibh.
17 Agus ma dhiùltas e iad-
san èisdeachd, innis do 'n eagiais
e : ach ma dhiùltas e 'n eaglais
èisdeachd, biodh e dhuit mar
Gheintileach, agus mar chìs-
mhaor.
18 Gu deimhin tha mi ag ràdh
ribh, Ge b' e air bith nithe a
cheanglas sibhse air talamh,
bithidh iad ceangailte air nèamh :
agus ge b' e air hìth nithe a dh'-
f huasglas sibhse air talamh, bith-
idh iad fuasgailte air nèamh.
19 A rìs tha mi ag ràdh ribh,
' sprefff, tagair ris.
^ tahhair.
36
XVIII.
Ma chòirdeas dithis agaibh air
thalamh mu thimchioll aoin ni a
dh'iarras iad, nithear so dhoibh
le m' Athair-sa a ta air nèamh.
20 Oir ge b' e àit am bheil
dithis no triuir air an cruinn-
eachadh an ceann a chèile a' m*
ainm-sa, a ta mise an sin 'nam
meadhon.
21 Air dol do Pheadar d' a
ionnsuidh san àm sin, thubhairt
e, A Thighearna, cia minic a
pheacaicheas mo bhràthair a' m'
aghaidh, agus a mhaitheas mi
dha? An ann gu ruig an seachd-
amh uair ?
22 Thubhairt losa ris, Cha 'n
abair mi"* riut, gus an seachdamh
uair, ach gu deich agus trì fich-
ead seachd uairean.
2.3 Air an aobhar sin is cos-
mhuil rìoghachd nèimh ri righ
àraidh le 'm b' àill cunntas a
dhèanamh r' a sheirbhisich.
24 Agus an uair a thòisich e
air cunntas a dhèanamh, thugadh
aon d'a ionnsuidh air an robh
aige deich mìle tàlann :
25 Ach do bhrìgh nach robh
aige ni leis an dìoladh e, dli' àithn
a thighearn e fèin, agus a bhean,
agus a chlann, agus na h-uile
nithe a bha aige a reiceadh, agus
dìoladh a dhèanamh.
26 Air an aobhar sin thuit an
seirbhiseach sin sìos, agus rinn e
ùmhlachd dha, ag ràdh, A Thigh-
earn, dèan foighidinn rium, agus
ìocaidh mi dhuit an t-iomlan.
27 An sin air do thighearn an
ògiaich sin truas mòr a ghabhail
dheth, leig e a chead da, agus
^ n' chids uile air a dèanamh.
* Ni abrnm.
MATA, XVni. XIX.
iiiliaith e na fìacha dha.
28 Ach an uair a chaidh an
seirbhiseach sin fèin a mach,
fhuair e aon d'a chomh-sheirbh-
isich air an robh aige ceud pegh-
inn : agus chuir e làmh ann,
agus rug e air sgornan air, ag
ràdh, loc dhomh na bheil agam
ort.
29 Agus thuit a chomh-sheirbh-
iseach sìos aig a chosaibh, agus
ghuidh e air, ag ràdh, Dèan foigh-
idinn rium, agus ìocaidh mi dhuit
an t-iomlan.
30 Agus cha b' àill leis-san sin :
ach dh'imich e agus thilg e am
prìosan e, gus an iocadh e na
fiachan.
31 Agus an uair a chunnaic a
chomh-sheirbhisich na nithe a
rinneadh, bha iad ro-dhoilich,
agus thàinig iad, agus dh'fhoill-
sich iad d' an tighearn gach ni a
rinneadh.
32 An sin ghairm a thighearn
air, agus thubhairt e ris, A dhroch
sheirbhisich, mhaith mi dhuit na
fiachan ud uile, do blirìgh gu 'n
do chuir thu impidh orm :
33 Nach bu chòir dhuitse mar
an ceudna tròcair a dhèanamh
air do chomh-sheirbhiseach fèin,
amhuil mar a rinn mise tròcair
ortsa ?
34 Agus ghabh a thighearn
fearg, agus thug e do na cèus-
adairibh' e, gus an ìocadh e
'fhiachan uile dha.
35 Agus mar sin nì m' Athair
nèamhaidh ribhse, mur maith
gach aon agaibh o bhur cridh-
eachaibh d' a bhràthair an cionta.
' tormentors. Pasg. ^ thacliair.
37
CAIB. XIX.
I Slilànuich^Crìosd a' mhuinntir a hha tinn :
Qfhreugair e na Phàiris-ich mu thimchiol
dealachaidh: 10 nochd e c' uin' a ta am
pòsadkfeumail ; 13 agus ghahh e ri cloinn
bhig. 23 Dh' iìviiis ed'a dheisciohluihh cho
cì-uaidh is a ta e air duine Saoihhir dol a
steach do rìoghachd nèimh.
AGUS thàrladh^, an uair a
chriochnaich losa na briath-
ra sin, gu 'n d' imich e o Ghalile,
agus thàinig e gu crìochaibh lu-
dea, air an taobh thall do lordan :
2 Agus lean sluagh mòr e, agus
shlànuich e iad an sin.
3 Thàinig na Phàirisich mar
an ceudna d' a ionnsuidh 'ga
dhearbhadh^, agus ag ràdh ris,
Am bheil e ceaduichte do dhuine
a bhean a chur uaith air gach
uile aobhar?
4 Agus fhreagair esan agus
thubhairt e riu, Nach do leugh
sibh, An Tì a rinn air tùs iad,
gu 'n d 'rinn e iad fear agus bean ?
5 Agus thubhairt e, Air an
aobhar so fàgaidh duine 'athair
agus a mhàthair, agus dlùth-
leanaidh e r' a mhnaoi : agus
bithidh iad araon 'nan aon
fheoil.
6 Air an aobhar sin cha dithis
iad ni 's mò, ach aon fheoil.
Uime sin an ni a cheangail Dia,
na sgaoileadh duine.
7 Thubhairt iad ris, C' ar son
ma seadh a dh' àithn Maois litir-
dhealaich a thabliairt dìi i, agus
a cur air falbh ?
8 Thubhairt esan riu, Dh'-
fhulaing Maois dhuibh-sa air
son cruais bhur cridhe, bhur
mnài a chur uaibh : ach cha
robh e mar sin o thùs.
' 'ga Jheuchainn^ 'gn hhttaircadh.
MATA, XIX.
9 Agus tha mise ag ràdh ribh,
Ge b' e chuireas uaith a bhean,
ach air son strìopachais, agus a
phòsas bean eile, a ta e a dèan-
amh adhaltrannais : agus ge b' e
neach a phòsas ise a chuireadh
air falbh, a ta e a' dèanamh
adhaltrannais.
10 Thubhairt a dheisciobuil
ris, Ma 's e sin cor an f hir r' a
mhnaoi, cha 'n 'eil am pòsadh
maith r' a dhèanamh.
11 Ach thubhairt esan riu,
Cha 'n 'eil na h-uile dhaoine
comasach air a' chainnt so a
ghabhail, ach iadsan d' an d'-
tliugadh e.
12 Oir a ta cuid 'nan caillt-
eanaich, a rugadh mar sin o
bhroinn am màthar ; agus a ta
cuid do chaillteanaich ann, a
rinneadh 'nan caillteanaich le
daoinibh ; agvis a ta cailltean-
aich ann, a rinn iad fèin 'nan
caillteanaich air son rìoghachd
nèimh. Ge b'e neach a ta com-
asach air a ghabhail d' a ionn-
suidh, gabhadh se e.
13 An sin thugadh clann bheag
d' a ionnsuidh, chum gu cuireadh
e a làmhan orra, agus gu'n dèan-
adh e ùrnuigh : agus chronuich
na deisciobuil iad.
14 Ach thubhairt losa, Ful-
aingibh do na leanabaibh, agus
na bacaibh dhoibh teachd a m'
ionnsuidh : oir is ann d' an leith-
idibh sin a ta rìoghachd nèimh.
15 Agus an dèigh dha a
làmhan a chur orra, dh'imich e
as a sin.
16 Agus, feuch, thàinig neach
agus thubhairt e rìs, A mhaigh-
stir mhaith, ciod am maith a ni
mi chum gu faigh mi a' bheatha
mhaireannach ?
17 Agus thubliairt esan ris,
C'ar son a ghoireadh tu maith
dhìom-sa? cha'n'^^Y aon neach
maith ach a h-aon, eadhon Dia :
ach ma's àill leat dol a steach
chum na beatha, coimhid' na h-
àitheanta.
18 Thubhairt esan ris, Cia iad ?
agus thubhairt losa, Na dèan
mortadh. Na deàn adhaltrann-
as. Na goid. Na toir fianuis
bhrèige,
19 Thoir urram do t' athair,
agus do d ' mhàthair : agus,
Gràdhaich do choimhearsnach
mar thu fèin.
20 Thubhairt an t-òganach ris,
Choimhid mi iad sin uile o
m' òige : ciod a ta dh'uireasbh-
uidh orm fathast ?
21 Thubhairt losa ris, Ma 's
àiU leat bhi coimhlionta, imich,
reic na bheil agad, agus tabhair
do na bochdaibh, agus gheibh
thu ionmhas air nèamh ; agus
thig, agus lean mise.
22 Ach an uair a chual an
t-òganach na briathra sin, dh'-
fhalbh e gu brònach : oir bha
mòr-shaoibhreas aige.
23 An sin thubhairt losa r'a
dheisciobluibh, Gu fìrinneach tha
mi ag ràdh ribh, gu bheil e
cruaidh air duine saoibhir dol a
steach do rìoghachd nèimh.
24 Agus a ris tha mi ag ràdh
ribh, Gur usadh do chàmhal dol
triomh* chrò snàthaid, na do
dhuine saoibhir dol a steach do
rioghachd Dhè.'
trid, tve.
' ylcidh.
38
MATA, XIX. XX.
25 Agus 'nuair a chuala dheis-
ciobuil so, ghabh iad iongantas
mòr, ag ràdh, Cò ma seadh an
neach a dh'fheudas a bhi air a
shaoradh ?
26 Ach air amharc do losa orra,
thubhairt e riu, Do dhaoinibli a
ta so eu-comasach, acli do Dhia
a ta na h-uile nithe comasach.
27 An sin fhreagair Peadar,
agus thubhairt e ris, Feuch,
thrèig sinne na h-uile nitlie, ag-
us lean sinn thusa ; air an aobh-
ar sin ciod a gheibh sinn ?
28 Agus thubhairt losa riu, Gu
deimhin a ta mi ag ràdh ribh,
Sibhse a lean mise, anns an ath-
ghineamhuin', an uair a shuidh-
eas Mac an duine air caithir a
ghlòire fèin, gu'n suidh sibhse
mar an ceudna air dà chaithir
dheug, a' toirt breth air dà
thrèibh dheug Israeil.
29 Agus ge b' e neach a thrèig
tighean, no bràithrean, no peath-
raichean, no athair, no màthair,
no bean-phòsda, no clann, no
fearann air sgàth m' ainme-sa,
gheibh e a' cheud uiread, agus a'
bheatha mhaireannach mar oigh-
reachd.
30 Ach a ta mòran air thoiseach
a bhitheas air dheireadh ; agus air
dheireadh, a bhitheas air thoiseach.
CAIB. XX.
1 Llnarlh C'rìcsd, le cosan hlachd air a
yhalhail o ìuchd saoithreach ann an gàradh
fona, nach 'cil Diafo fhiachaìbh do dhuive
air bith : 17 roimh-innis e a bhàs ; 20 thcag-
aisg ed' a dheisciobluibh hhiùmhal ; 30 agus
thug ean radhurc do dhithis dhaoine dolla.
OIR is cosmhuil rìoghachd
nèimh ri fear-tighe, a
chaidh a mac h moch air mha-
' ath-ùrachadh, ath-chruthachadh.
39
duinn a tliuarasdalachadli luchd-
oibre d'a ghàradh fiona^.
2 Agus an dèigh dha còrdadh
ris an luchd-oibre air pheghinn
Romhanaich san là, chuir e d' a
ghàradli fìona iad.
3 Agus an uair a cliaidh e mach
timcliioll na treas uaire, chunn-
aic e dream eile 'nan seasamh
dìomhanach sa 'mhargadh.
4 Agus thubhairt e riu, imich-
ibh-sa mar an ceudna do'n ghàr-
adh fliìona, agus ge b' e ni a bhith-
eas ceart, bheir mi dhuibh e.
Agus dh'imich iad.
5 An uair a chaidli e mach a
ris timchioll na seathadh agus
na naothadh uaire, rinn e mar
an ceudna.
6 Agus an uair a chaidh e
mach mu thimchioll na h-aoin
uaire deug, fhuair e dream eile
'nan seasamh diomhanacli, agus
thubhairt e riu, C' ar son a ta
sibh 'nur seasamh an so feadh an
là diomhanach ?
7 Thubhairt iad ris, A chionn
nach do thuarasdalaich duine
air bith sinn. Thubhairt esan
riu, Imichibh-sa mar an ceudna
do 'n ghàradh fhìona, agus ge b' e
ni a ta ceart, gheibh sibh e.
8 Agus 'nuair thàinig am feasg-
ar, thubhairt tighearn a' ghàraidh
fliìona sin r' a stiùbhard^, Gairm
an luchd-oibre, agus thoir dhoibh
an tuarasdal, a' toiseachadh o'n
dream a thàimg mu dheireadh
gu ruig na ceud daoine.
9 Agus an uair a thàinig iadsan
a thuarasdalaicheadh mu thim-
chioll nah-aoin uaire deug, fliuair
gach duine dhiubh peghinn.
'^fh\on-ìios. ^ flienr-riaglaìdh.
MATA, XX.
10 Acli an uair a tliàinig an
ceud dream, shaoil iadsan gu 'm
faigheadh iad ni bu mhò ; ach
fhuair gach aon diubh mar an
ceudna peghinn.
11 Agus air dhoibh fhaotainn,
rinn iad geàran an aghaidh fhir-
an-tighe,
12 Ag ràdh, An dream sin a
thàinig mu dheireadh, cha d'
rinn iad obair ach aon uair,
agus rinn thu iad ionnan ruinne \
a ghiùlain uallach^ agus teas an
là.
13 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e ri fear dhiubh, A
charaid, cha'n'eil mi a' dèanamh
eucoir ort : nach do chòird thu
rium air pheghinn ?
14 Tog leat do chuid fèin, agus
imich romhad : is i mo thoil-sa
a thabhairt do 'n tì so a thàìnig
mu dheireadh, mar a thug mi
dhuit-sa.
15 Nach ' eil e ceaduichte
dhomh-sa an ni a's toil leam a
dhèanamh ri mo chuid fèin ? am
bheil do shùil-sa olc, air son gu
bheil mise maith ?
16 Mar sin bithidh an dream
dheireannach air thoiseach, agus
an dream a ta air thoiseach air
dheireadh : oir a ta mòran air
an gairm, ach beagan air an
taghadh.
17 Agus a' dol do losa suas gu
lerusalem, thug e an dà dheis-
ciobul deug leis a leth taobh
anns an t-slighe, agus thubhairt
e riu,
18 Feuch, a ta sinn a dol suas
gu lerusalem ; agus bithidh Mac
an duine air a bhrath thairis do
' agus sinne. ^ a dlìiomchair eallach.
na h-ard-shagartaibh, agus do na
sgrìobhaichibh, agus ditidh iad
chum bàis e.
19 Agus bheir iad thairis e
do na Cinnich chum fanoid a
dhèanamh air, agus chum a
sgiùrsadh, agus a chèusadh : ach
an treas là èiridh e a rìs.
20 An sin thàinig d' a ionn-
suidh màthair cloinne Shebede,
maille r' a mic, a' toirt aoraidh
dha, agus ag iarraidh ni àraidh
air.
21 Agus thubhairt esan rithe,
Ciod a b' àill leat ? Thubhairt i
ris, Abair gu 'n suidh iad so mo
dhithis mhac, fear aca air do
làimh dheis, agus fear eile air do
làimh chlì, a' d' rìoghachd.
22 Ach fhreagair losa agus
thubhairt e, Cha 'n 'eil fhios ag-
aibh ciod a ta sibh ag iarraidh.
Am bheil sibh comasach air a'
chupan sin òl a dh'òlas mise,
agus a bhi air bhur baisteadh
leis a' bhaisteadh leis am baist-
ear mise ? Thubhairt iad ris, A
ta sinn comasach.
23 Agus thubhairt esan riu,
Olaidh sibh gu deimhin do m'
chupan-sa, agus baistear sibh
leis a' bhaisteadh leis am baist-
ear mise : ach suidhe air mo
làimh dheis agus chlì, cha
leamsa sin a thabhairt, ach
dhoihh-san d' am bheil e air ull-
uchadh le m' Athair-sa.
24 Agus 'nuair a chual an
deichnear so, bha iad diombach
air an dithis bhràithre,
25 Ach ghairm losa iad d' a
ionnsuidh, agus thubhairt e, A
ta fhios agaibh gu bheil aig
Dcònuich.
MATA,
XX. XXI.
naclidaranaibli' nan Cinneach
tighearnas orra, agus gu bheil aig
an daoinibh mòra smachd orra.
26 Ach mar sin cha bhi e 'nur
measg-sa : ach ge b' e neach le 'm
b' àill a bhi mòr 'nur measg,
biodh e dhuibh 'na fhear-frith-
ealaidh.
27 Agus ge air bith le 'm b' àill
toiseach a bhi aige 'nur measg,
biodh esan 'na sheirbhiseach
dhuibh :
28 Amlmil mar nach d' thàinig
Mac an duine chum gu 'n dèan-
tadh frithealadh dha, ach a
dhèanamh frithealaidh, agus a
thabhairt 'anama fèin mar èiric
air son mhòran.
" 29 Agus ag dol a mach dhoibh
à lericho, lean shiagh mòr e :
30 Agus, feuch, dithis dhaoine
dall bha 'nan suidhe ri taobh
na slighe, 'nuair a chual iad gu'n
robh losa a' dol seachad, ghlaodh
iad, ag ràdh, Dèan tròcair oirnne,
a Thighearn, a Mhic Dhaibhidh.
31 Agus chronuich an sluagh
iad, chum gu 'm biodh iad 'nan
tosd : ach is mòid^ a ghlaodh
iadsan, ag ràdh, Dèan tròcair
oirnn, a Thighearn, a Mhic
Dhaibhidh.
32 Agus sheas losa, agus ghairm
e iad, agus thubhairt e, Ciod
is àill leibh mise a dhèanamh
dhuibh ?
33 Thubhaìrt iadsan ris, A
Thighearn, ar sùilean a bhi air
am fosgladh.
34 Agus ghabh losa truas
dhiubh, agus Ishean e r' an sùil-
ibh : agus air ball ^ thàinig radh-
arc d' an sùilibh, agus lean iad e.
' p' ionnsaibh. '- mò ^ gun dàiì, san uair.
41
CAIB. XXI.
1 Mharcaich losa gu lerusahm air asail ;
12 thilg e niach an luchd-reìcidh agus
ceannuchd as an teampuU ; 17 mhaìluich e
an crann-f)gc, 23 chuir e na sagairt 'nan
tosd ; 28 agus chronuich e iad lc cosam-
lachd.
AGUS an uair a dhruid iad ri
lerusalem, agus a thàinig
iad gu Betphage, gu sliabh nan
crann-oladh, an sin chuir losa
dithis a dheisciobluibh uaith,
2 Ag ràdh riu, Rachaibh do 'n
bhaile a ta thall fa 'ur comhair,
agus air ball gheibh sibh asal
ceangailte ann, agus loth maille
rithe* : fuasglaibh, agus thugaibh
a m' ionnsuidh-sa iad.
3 Agus ma labhras aon duine
ni air bith riblì, abraibh, Gu
bheil feum aig an Tighearn orra ;
agus cuiridh e uaith air ball iad.
4 Rinneadh na nithe so uile,
chum gu 'n coimhliontadh an ni
a labhradh leis an fhàidh ag
ràdh,
5 Innsibh do nighean Shioin,
Feuch, a ta do Rìgh a' teachd
a d' ionnsuidh gu ciuin, agus
e' na shuidhe air asail, agus air
loth^ mac na h-asail.
6 Agus dh' imich na deisciobuil,
agus rinn iad mar a dh'àithn
losa dhoibh ;
7 Agus thug iad an asal agus
an loth leo, agus cliuir iad am
falluinnean orra, agus chuir iad
esan 'na shuidhe air am muin.
8 Agus sgaoil mòr-shluagh am
falhiinnean air an t-slighe ; agus
gheàrr dream eile geuga do na
crannaibli, agus leag iad air an
t-slighe iad.
9 Agus thog an sluagh a bha
^ 'iiafochair. ' bioraichc. " cudach uachdair.
MATA, XXI.
roimlie agus 'na dheigli iolach,
ag ràdh, Hosanna do Mhac
Dhaibhidh : beannaichte gu robh
an Tì a thig ann an ainm an
Tighearna; Hosanna anns na
h-àrdaibh.
10 Agus 'nuair thàinig e steach
do lerusalem, ghluaiseadh am
baile * uile, ag ràdh, Cò e so ?
11 Agus thubhairt an sluagh,
Is e so losa am fàidh o Nasaret
Ghalile.
12 Agus chaidh losa a steach
do theampull Dè, agus thilg e
mach iadsan uile a bha reic agus
a' ceannach anns an teampull,
agus thilg e bùird luchd-malairt^
an airgid thairis, agus caithriche
hichd-reicidh nan columan.
13 Agus thubhairt e riu, A ta
e sgrìobhta, Goirear tigh ùrnuigh
do m' thigli-sa ; ach rinn sibhse
'na gharaidh luchd-reubainn ^ e.
14 Agus thàinig na doill agus
na bacaich d' a ionnsuidh anns
an teampull, agus shlànuich e
iad.
15 Agus an uair a chunnaic na
h-àrd-shagairt agus na sgriobh-
aichean na gnìomharan iongan-
tach a rinn e, agus a' chlann a'
glaodhaich san teampull, agus ag
ràdh, Hosanna do Mhac Dhaibh-
idh, bha corruich mhòr orra.
16 Agus thubhairt iad ris, An
ckiinn thu ciod a ta a mhuinntir
>in ag ràdh? Agus thubhairt
losa riu, A ta mi cluinntinn ;
nach do leugh sibhse riamh, A
beul naoidhean agus chìochran
clioimhlion thu moladh ?
' a' ckaithir. ^ iomlaif.
' 'na uaimh chreachadairean, 'na shlochd
mhcirkach.
42
17 Agus an uair a dh'fhàg e
iad, chaidh e mach as a' bhaile
gu Betani, agus dh'fhan e an
sin.
18 Agus an uair a phill e chum
a' bhaile air mhaduinn, bha ocras
air.
19 Agus air dha crann-fìge
fhaicinn air an t-slighe, thàinig
e d' a ionnsuidh, agus cha d'
f huair e ni air bith air, ach duill-
each a mhàin ; agus thubhairt e
ris, Na fàsadh* toradh o so suas
gu bràth ort. Agus chrìon an
crann-fìge air ball.
20 Agus an uair a chunnaic na
deisciobuil e, ghabh iad iongant-
as, ag ràdh, Cia hiath a shearg
an crann-fìge as?
21 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Gu deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, ma bhitheas
creidimh agaibh, agus nach bì
sibh fo amharus, cha 'n e mhàin
gu 'n dèan sibh an ni a rinneadh
do'n chrann-fhìge, ach mar an
ceudna ma their sibh ris a'
bheinn so, Togar thu, agus tilg-
ear san fhairge thu, bithidh e
dèanta :
22 Agus ge b' e air bith nithe
a dh' iarras sibh ann bhur n-ùr-
nuigh, ma chreideas sibh, gheibh
sibh iad.
23 Agus an uair a thàinig e
do 'n teampull, thàinig na h-àrd-
shagairt agus seanairean a' pho-
buill d' a ionnsuidh, agus e a'
teagasg, ag ràdh ris, Ciod e an
t-ùghdarras leis* am bheil thusa
a' dèanamh nan nithe so ? agus
■* Nar fhùsadh.
« tiid.
MATA, XXI.
cò thusf an ciimhaclid so dhuit ?
24 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Feòraichidh
mise miar an ceudiia aon ni
dhibh-sa, agus ma dh'innseas
sibh dhomh e, innsidh mise
dliuibh-sa air mhodh ceudna cia
an t-ùghdarras ieis am bheil mi
dèanamh^ nan nithe so.
25 Baisteadh Eoin, cia as a
tliàinig e? O nèamh, no o
dhaoinibh ? Ach reusonaich iad-
san 'nam measg fèin, ag ràdh,
Ma their sinn, O nèamh, their
esan ruinn, C' ar son ma seadh
nach do chreid sibh e ?
26 Ach ma their sinn, O dhaoin-
ibh, a ta eagal a' phobuill oirnn ;
oir a ta meas fàidh aig gach'uile
dhdne air Eoin.
27 Agus fhreagair iad losa,
agus thubhairt iad, Cha 'n 'eil
fhios againn, Agus thubhairt
esan riu, Ni mò dh'innseas mise
dhuibh-sa cia an t-ùghdarras leis
am bheil mi dèanamh nan nithe
so.
28 Ach ciod ì bhur barail-sa ?
Bha aig duine àraidh dithis
mhac, agus thàinig e dh'ionn-
suidh a' cheud mhic, agus thubh-
airt e, A mhic, imich, dèan obair
an diugh a' m' ghàradh fiona.
29 Agus fhreagair esan agus
thubhairt e, Cha dèan : ach 'na
dhèigh sin, ghabh e aithreachas
agus dh'imich e.
30 Agus thàinig e gus an dara
mac, agus thubhairt e mar an
ceudna. Agus fhreagair esan
agus thubhairt e, Thè'ul, a Thigh-
earn ; gidheadh cha deachaidh e.
31 Cò do 'n dithis a rinn toil
' trid an dèanam.
43
'athar ? Thubhairt iadsan ris,
An ceud fhear. Thubhairt losa
riu, Gu firinneach tha mise ag
ràdh ribh, gu 'n tèid na cìs-
mhaoir agus na striopaichean do
rioghachd Dhè roimhibh-sa.
32 Oir thàinig Eoin do 'ur n-
ionnsuidh an slighe na fireant-
achd, agus cha do chreid sibh e :
ach chreid na cis-mhaoir agus
na strìopaichean 'e. Agus ged
chunnaic sibhse so, cha do ghabh
sibh aithreachas 'na dhèigh sin,
a chum gu 'n creideadh sibh e.
33 Eisdibh ri cosamhlachd eile :
Bha fear-tighe àraidh ann,. a
phlannduich fion-lios, agus chuir
e gàradh ^ m' a thimchioll, agus
chladhaich e ionad-bruthaidh an
f hìona ann, agus thog e tùr, agus
shuidhich e air tuath e ; agus
chaidh e fèin air choigrich.
34 Agus an uair a dhruid riu
àm an toraidli, chuir e a sheirbh-
isich a dh' ionnsuidh na tuatha,
a dh'fhaotainn a thoraidh.
35 Agus rug an tuath air a
sheirbhisich, agus ghabh iad air
fear dhiubh, agus mharbh iad
fear eile, agus chlach iad fear
eile.
36 A ris, chuir e seirbhisich
eile uaith, tuilleadh na sd cheud
chuideachd ; agus rinn iad orra-
san mar an ceudna.
37 Ach ma dheireadh, chuir e
a mhac fèin d' an ionnsuidh, ag
ràdh, Bheir iad urram do mo
mhac.
38 Ach an uair a chunnaic an
tuath am mac, thubhairt iad
eatorra fèin, 'S e so an t-Oigh-
re, thigibh, marbhamaid e, agus
d/yi', callaid.
MATA, XXI. XXII.
glacamaid' oighreaclid-san dìminn
fèin.
39 Agus rug iad air, agus tliilg
iad a mach as an fhion-lios e,
agus mharbh iad e.
40 Air an aobhar sin an uair
a thig Tighearn an fhìon-lios
sin, ciod a nì e ris an tuath sin ?
41 Thubhairt iad ris, Sgrios-
aidh e gu truagh na droch
dhaoine sin, agus suidhichidh e
am fion-lios air tuath eile, a
bheir a thoraidh dha 'nan aim-
siribh fèin.
42 Thubhairt losa riu, Nach
do leugh sibh riamh anns na
sgrìobtuiribh, A' chlach a dhiùlt
na clachairean, rinneadh i 'na
cloich-chinn na h-oisne : 's e an
Tighearn a rinn so, agus a ta e
iongantach 'nar sùilibh-ne ?
43 Uime sin tha mi ag ràdh
ribh, Gu 'n toirear rìoghachd
Dhè uaibhse, agus gu 'n toirear
do chinneach eile i, a bheir a
toraidh uatha.
44 Agus ge b' e neach a thuit-
eas air a' chloich so, brisear e ;
ach ge b' e air an tuit i, nì i
min-luaithre dheth.
45 Agus an uair a chuala na
h-àrd-shagairt agus na Phàiris-
ich a chosamhlachda-san, thuig
iad gu 'm b' ann mu 'n timchioll
fèin a labhair e.
46 Ach an uair bu mhiann leo
breith air bha eagal a' phobuill
orra, oir bha meas fàidh ac' air-
san.
CAIB. XXII.
1 Cosamhlàchd bainnse mhic an R)gh. OGairm
nan Cinneach: Ì2 pcanas an fhir a bha
dìiiiireashhuidh trusgain na bainnse. 15 /*
còir cts iocadh do Chcasar. 23 Barail
' h'àill lco làiìLÌi a chur ann.
44
mhearachdach nan Sadusach mu thimchioll
aiseirigh nam marhh.
AGUS fhreagair losa, agus
labhair e riu a ris ann an
cosamhlachdaibli, ag ràdh,
2 Is cosmhuil rioghachd nèimh
ri righ àraidh, a rinnbanais-phòs-
aidh d' a mhac fèin ;
3 Agus chuir e a sheirbhisich
a ghairm na muinntir a fhuair
cuireadh chum na bainnse : ach
cha b' àiU leo-san teachd.
4 A ris, chuir e an ionnsuidh
seirbhisich eile, ag ràdh, Abraibh-
sa ris a'mhuinntir d' an d' thug-
adh cuireadh, Feuch, dheasaich
mi mo dliìnneir : a ta mo dhaimh
agus mo sprèidh bhiadhta air
am marbhadh, agus a na
h-uile nithe ullamh; thigibh
chum na bainnse.
5 Ach chuir iadsan an suarach-
as e, agus dh' imich iad rompa,
fear dhiubh d' a f hearann, agus
fear eile chum a cheannachd :
6 Agus rug a' chuid eile dhinhh
air a sheirbhisich, agus thug iad
masladh dhoihh, agus mharbh
siad iad.
7 Ach an uair a chual an rìgh
so ghabh e fearg ; agus chuir e
'armailtean uaithe, agus sgrios e
an luchd-mortaidh sin, agus loisg
e am baile-san.
8 An sin thubhairt e r' a sheirbh-
isich, Gu firinneach a ta a'bhan-
ais ullamh, gidheadh an dream
a fhuair cuireadh cha b' airidh
iad air"^.
9 Air an aobhar sin imichibh-
sa gus na rathaidibh mòra, agus
a lion daoine 's a gheibh sibh,
cuiribh iad chum na bainnse.
* cha b'fhiàiad e.
MATA,
, XXII.
10 Agus chaidh na seirbhisich
sin a mach air na rathaidibh,
agus chruinnich iad gach uile
neach a fhuair iad, eadar olc
agus mhaith : agus lìonadh tigìi
na bainnse le muinntir a shuidh
chum bìdh.
11 Agus air dol a steach do 'n
rìgh a dh'fhaicinn nan aoidh-
ean, chunnaic e an sin duine aig
nach robh trusgan na bainnse
uime :
12 Agus thubhairt e ris, A
charaid, cionnus a thàinig thusa
steach an so, gun trusgan na
bainnse umad? Ach dh'fhan
, esan 'na thosd,
^ 13 An sin thubhairt an rìgh ris
na seirbhisich, Air a cheangal
duibh eadar chosan agus làmhan,
togaibh leibh e, agus tilgibh e
anns an dorchadas iomallach :
an sin bithidh gul agus gìosgan
fhiacal.
14 Oir a ta mòran air an gairm,
ach beagan air an taghadh.
15 An sin dh'imich na Phàir-
isich, agus ghabh iad comhairle
cionnus a dh'fheudadh iad esan
i j a ribeadh"na chainnt.
i 16 Agus chuir iad d'a ionn-
; suidh an deisciobuil fèin, maille
T ri luchd-leanmhuinn Heroid, ag
ràdli, A mhaighstir, a ta fhios
1- againn gu bheil thusa fior, agus
i. gu bheil thu teagasg slighe Dhè
11 ann am firinn, agus nach 'eil
]i suim agad do dhuine sam bith :
oir cha'n 'eil thu ag amharc air
\. pearsaibhMhaoine.
us 17 Uime sin innis dhuinne do
\ bharail, Am bheil e ceaduichte
cìs a thabhairt do Cheasar, no
^ ghlacadh, gnùis. Gr.
45
nach 'eil ?
18 Ach air tuigsinn am m\-ruin
a dh' losa, thubhairt e, C' ar son
a ta sibh ga m' bhuaireadh, a
chealgairean ?
19 Nochdaibh dhomhsa airgiod
na cìse. Agus thug iad d' a ionn-
suidh peghinn^.
20 Agus thubhairt e riu, Cò
dha a bhuineas an dealbh so,
agus an sgriobhadh a ta m a thìm-
chioll ?
21 Thubhairt iadsan ris, Do
Cheasar. An sin thubhairt esan
riu, Thugaibh uime sin do Chea-
sar na nithe a 's le Ceasar; agus
do Dhia, na nithe a 's le Dia.
22 Agus an uair a chual iad
so, ghabh iad iongantas, agus
dh'fhàg iad e, agus dh'imich
iad rompa.
23 Air an là sin fèin thàinig
d' a ionnsuidh na Sadusaich, a
their nach 'eil aiseirigh ann, agus
chuir iad ceisd air,
24 Ag ràdh, A mhaighstir,
thubhairt Maois, Ma gheibh
duine bàs gun chlann aige, gur
còir d' a bhràthair a bhean-san
a phòsadh adhlighedàimhe,agus
sliochd a thogail d' a bhràthair.
25 A nis bha seachdnar bhràith-
re 'nar measg-ne ; agus air do 'n
cheud f hear dhiubh bean a phòs-
adh, f huair e bàs, agus do blirìgh
nach robh sliochd aige, dh'fhàg
e a bhean d' a bhràthair.
26 Agus thachair mar an ceudna
do 'n dara, agus do'n treas hràth-
air, gu ruig an seachdamh.
27 Agus 'nan dèigh uile fhuair
a' bhean bàs mar an ceudna.
28 Air an aobliar sin anns an
b ionnan a phcyhinti Romhanach (igus J.
MATA, XXII. XXm.
aiseirigh, cò do'n t-seachdnar
d' am bean i? Oir bba i aca nile.
29 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, A ta sibh 'air
seacharan', gun eolas agaibh air
na sgriobtuiribh, no air curah-
achd Dhe :
30 Oir anns an aiseirigh cha
dèan iad pòsadh,ni mò a bheirear
am pòsadh iad ; ach a ta iad mar
aingil Dhè air nèamh.
31 Ach mu thimchioll aiseirigh
nam marbh, nach do leugh sibh
an ni sin a labhradh ribh le Dia,
ag ràdh,
32 Is mise Dia Abrahaim, agus
Dia Isaaic, agus Dia lacoib ?
cha'n e Dia, Dia nam marbh,
ach nam beò.
33 Agus an uair a chual am
pobull so, ghabh iad iongantas
r' a theagasg-san.
34 Ach an uair a chuala na
Phàirisich gu 'n do chuir e na
Sadusaich 'nan tosd, chruinnich-
eadh iad an ceann a chèile.
35 An sin chuir neach àraidh
dhiubh, a b' fhear teagaisg an
lagha, ceisd air, 'ga dhearbhadh,
agus ag ràdh,
36 A mhaighstir, cia i an àithne
a 's mò san lagh ?
37 Thubhairt losa ris, Gràdh-
aichidh tu an Tighearn do Dhia
le t' uile chridhe, agus le t' uiìe
anam, agus le t' uile inntinn.
38 Is i so a' cheud àithne agus
an àithne mhòr.
39 Agus is cosmhuil an dara
rithe so, Gràdhaichidh tu do
choimhearsnach mar thu fèin.
40 Air an dà àithne so tha'n
lagh uile, agus na fàidhean an
' ìomrall.
46
crochadh.
41 Ach air do na Phàirisich
bhi cruinn an ceann a chèile,
dh' fheòraich losa dhiubh,
42 Ag ràdh, Ciod i bhur barail-
sa mu thimchioll Chrìosd ? cò
d' am mac e ? thubhairt iadsan
ris, Do Dhaibhidh.
43 Thubhairt esan riu, Cionnus
ma seadh a ghoireas Daibhidh
san spiorad a Thighearna dheth,
ag ràdh,
44 Thubhairt an Tighearn ri m'
Thighearn, Suidh air mo làimh
dlieis, gus an cuir mi do naimh-
dean 'nan stol fo d' chosaibh ?
45 Air an aobhar sin ma ghoir-
easDaibhidh a Thighearndheth,
cionnus is mac dha e ?
46 Agus cha b' urrainn aon
neach freagradh sam bith a
thabhairt air; ni mò a bha
chridhe aig aon neach o 'n là sin
suasni airbith fheòraich dheth.
CATB. xxni.
1 Cìiomhairlìch Crìosd do'n t-sluagh Sisdeachd
ri deadh thcagasg nan sgfiohhaichean, agus
nam Phàiriseach ; ach gun an droch eisem-
pleir a Itantuinn: 5 is còir d' a dheiscioh-
luihh bhi air am faiciU an aghaìdh an
uahhair ; 13 tha e a' cronuchadh nam
Phùiriseach airsonan cealgaireachd, 34 agus
ag innis roimh-Iàimh sgrios lerusaleim.
AN sin labhair losa ris an
t-sUiagh, agus r' a dheisciob-
luibh fèin,
2 Ag ràdh, a ta na sgriobh-
aichean agus na Phàirisich 'nan
suidhe ann an caithir Mhaois :
3 Air an aobhar sin na h-uile
nithe dh' iarras iad oirbh-sa a
choimhead coimhidibh agus
dèanaibh iad; ach na dèanaibh
a reir an oibre : oir their iad,
agus cha dèan iad.
^ yhièidhcndh.
MATA xxrn.
4 Oir ceanglaidh iad iiallaiche ^
troma, agus do-ionicbar, agiis
cuiridh siad iad air guailnibh
dhaoine : gidheadli cha charuich
iad fèin iad le h-aon d' am mem'-
aibh.
5 Ach an oibre ui!e a ta iad
a' dèanamh chum a biii air am
faicinn le daoinibh : nì iad am \
philacteridh leathan, agus iomall
an eudaich mòr ;
6 Agus is ionmhuinn leo na
ceud ionada-suidhe anns na fèill-
ibh, agus na ceud chaithriche
anns na coimhthionalaibh,
7 Agus fàilte fhaghaiì air na
marsaibh. ao^us daoine a ghairm
Rabbi, Rabbi dhiubh.
8 Ach na goirear Rabbi dhibh-
se : oir is aon àrd-mhaighstir a
ta agaibh. Criosd : agus is bràith-
re sibh fèin uile.
9 Agus na goiribh bhur n-
athair do dhuine sam bith air
thalamh : oir is aon Athair a ta
agaibh, a f a air nèamh.
10 Cha mhò a ghoirear àrd-
mhaighstirean dhibh : oir is aon
àrd-mhaighstir a ta agaibh,
Crlosd.
11 Ach an tì a 's mò 'nur measg,
bithidh e 'na òglach agaibh.
12 Agus ge b" e neach a dh'-
àrdaicheas e fèin, ìslichear e ;
agus ge b" e neach a dh" ìslicheas
e fèin. àrdaichear e.
13 Ach is an-aoibhinn dhuibh-
sa, a sgrìobhaichean agus Phàir-
iseacha,a chealgau'ean,do bhrigh
gu bheil sibh a" druideadh rìogh-
achd nèimh an aghaidh dliaoine :
oir cha tèid sibh fèin a steach,
agus cha 'n f hulaing sibh do 'n i
dì'eam a ta dol a stigh dol ann.
14 Is an-aoibhinn dhuibh, a
sgrìobhaichean agus Phàiris-
eacha, a chealgairean ; oir a ta
sibh ag itheadh suas tighean
bhantrach, agus air sgàth deadh
choslais a' dèanamh ùrnuighean
fada ; uime sin gheibh sibh an
damnadh a 's mò.
15 Is an-aoibhinn dhuibh, a
sgrìobhaichean agus Phah-is-
eacha, a chealgairean ; oir cuairt-
ichidh sibh muir as^us ùr chum
aon duine a dhèanamh do bhur
creidinih fèin ; agus an uair a
bhitheas e dèanta, nl sibh mac
ifi*inn dheth dà uair ni 's mò na
sibh fèin.
16 Is an-aoibhinn dhuibh, a
chinn-iuil- dhalla, a theù', Ge
b' e duine a bheir mionnan air
an teampull, cha ni air bith sin :
ach ge b' e bheir mioiman air
òr an teampuill, a ta e ceang-
ailte^.
17 Amadana, agus a dhaoine
daUa ! oir cò aca is mò an t-òr,
no an teampull a ta naomhachadh
an òir ?
18 Agus, ge b' e bheir mionnan
air an altair, cha'n 'eil suun ann:
ach ge b' e bheir mionnan air
an tiodlilac a ta oirre, a ta e
ceangailte.
19 Amadana, agus a dhaoine
daUa ! oii- cò aca is mò an tiodh-
lac, no 'n altair a ta naomhachadh
an tiodhlaic ?
20 Air an aobhar sin ge b' e
mhionnaicheas air an altair, a ta
e a' mionnachadh oirre fèin, agus
air gach ni a ta oirre.
21 Agus ge b' e mhionnaicheas
eallacha.
47
'a luchd seòiaiJh, a thrtòraidiean
^fuidh fìtiachtiilh.
MATA,
, XXIII.
air an teampull, a ta e a' mìonn-
achadh airsan, agus air an Tì a
ta'na chòmhnuidh ann.
22 Agus ge b' e neach a mliionn-
aicheas air nèamh, a ta e a'
mionnachadh air rìgh-chaithir
Dhè, agus airsan a ta 'na shuidhe
oirre.
23 Is an-aoibhinn dhuibh, a
sgriobhaichean agus Phàiris-
eacha, a chealgairean ; oir a ta
sibh a' toirt an deachaimh as a'
mhionnt, agus an anise, agus a'
chmmin,agus dhìobair sibh nithe
cudthromach an lagha, cothrom,
tròcair, agus firinn : bu chòir
dhuibh iad so a dhèanamh, agus
gun iad sud fliàgail gun dèan-
amh.
24 A chinn-iuil dhalla, a shiol-
aidheas a' mhìn-chuileag, agus
a shluigeas an càmhal.
25 Is an-aoibliinn dhuibh, a
sgrìobhaichean agus Phàiris-
eacha, a chealgairean ; oir glan-
aidh sibh an taobh a muigh do 'n
cliupan, agus do 'n mlièis, ach a
ta iad an taobh a stigh làn do
reubainn, agus do eucoir ' .
26 Phàirisich dhoill, glan air
tùs an taobh a stigli do' n cliupan
agus do' n mhèis, chum gu 'm bì
an taobh a muigh dhiubh glan
mar an ceudna.
27 Is an-aoibliinn dhuibh, a
sgriobhaichean agus Phàiris-
eacha, a chealgairean ; oir is cos-
mhuil sibh riuaighibh gealaichte,
a ta deadli-mliaiseach air an
taobh a muigh, ach air an taobh
a stigh a ta làn do chnàmhaibh
dhaoine marbha, agus do 'n uile
shalachar.
' syagas.
48
28 Mar an ceudna a ta sibhse
an leth a muigh am fianuis
dhaoine ann an coslas fliìreana,
ach san taobh a stigh làn ceilg,
agus eusaontais.
29 Is an-aoibliinn dhuibh, a
sgrìobhaichean agus Phàiris-
eaclia, a cliealgairean ; oir a ta
sibh a' togail àitean adhlacaidh
nam fàidhean, agus a' dèanamh
leac-lithidh nam firean deadh-
mhaiseach,
30 Agus ag ràdh, Nam bith-
eamaid ann an làithibh ar n-
aitliriche, cha bliitheamaid com-
pàirteach riu am fuil nam fàidh-
ean.
31 Mar sin a ta sibh 'nur fìanuis-
ibh 'nur n-aghaidh fèin, gur sibh
clann na muinntir a mliarbh na
fàidhean.
32 Mar sin lìonaibh-sa suas
tomhas bhur n-aithriche.
33 A nathraiche, a shìol nan
nathraiclie nimhe, cionnus a dh'-
f heudar leibh dol as o dhamnadh
ifrinn ?
34 Air an aobhar sin feucli, cuir-
eamsa d' ur n-ionnsuidh fàidhean,
agus daoine glice, agus sgrìobh-
aicliean ; agus cuid dhiubh marbh-
aidh agus cèusaidh sibh, agus
cuid dliiubh sgiiirsaidh sibh ann
bhur sionagogaibli, agus nì sibh
geur-leanmhuinn orra o bliaile
gu baile :
35 Chum gu 'n tig oirbli gach
uile fhuil fhìreanta a dhòirteadh
air an talamh, o fhuil Abeil
fhireanta, gu fuil Shachariais,
mhic Bliarachiais, a mharbh sibh
eadar an teampull agus an altair.
36 Gu fìrinneach a ta nii _ag
* dlìanahhara.
MATA, XXni. XXIV.
ràdh ribh, Gu 'n tig na nithe so
uile air a ghinealach so.
37 A lerusalem, a lerusalem,
a mharbhas na fàidhean, agus a
cWachas an dream a chuirear a
d' ionnsuidh, cia minic a b' àill
leam do chlann a chruinneach-
adh r'a chèile, mar a chruinn-
icheas cearc a h-eoin fuidh a
sgiathaibh, agus cha b'àill leibh!
38 Feuch, fàgar bhur tigh ag-
aibh 'na f hàsach.
39 Oir tha mise ag ràdh ribh,
nach faic sibh mise o so suas,
gus an abair sibh, Is beannaichte
an Tì a' thig ann an ainm an
Tighearn.
CAIB, XXIV.
1 Dh'hinìs Criosd roimh-ìàimh sgrios leyusa-
leim : 3 ciod iad ayus cia mòr na triobhiid-
ean a bhitheas roimhe sin: 29 comliaran
a thcachd gu breitheanus. Sfi Bo hhrìyh gu
hheil là a' bhreifheanais foluichte, is còir do
gach neach faire a dhèanamh.
AGUS chaidh losa mach, agus
dh'imich e o 'n teampull ;
agus thàinig a dheisciobuil d' a
ionnsuidh, a nochdadh dha ait-
reabh an teampuill.
2 Agus thubhairt losa riu,
Nach faic sibh iad so uile ? gu
firinneach tha mi ag ràdh ribh,
Nach fàgar clach air muin
cloiche an so, nach tilgear sìos.
3 Agus air suidhe dha air
sliabh nan crann-oladh, thàinig
a dheisciobuil d' a ionnsuidh an
uaignidheas^ ag ràdh, Innis
dhuinne, c' uin' a thig na nithe
sin gu crìch ? agus ciod e comh-
ara do theachd-sa, agus deiridh
an t-saoghail ?
4 Agus fhreagair losa agus
' os ìosaì. ìomradh. ' hhuaireus.
49
thubhairt e riu, Thugaibh an
aire nach meall aon neach sibh :
5 Oir thig mòran a' m' ainm-
sa, ag ràdh, Is mise Crìosd;
agus meallaidh iad mòran.
G Agus cluinnidh sibh cogan-
na, agus tuairisgeul" choganna:
thugaibh an aire nach bì sibh
fo amhluadh ' : oir is èigin do na
nitìàhh sin uile teachd gu crich*,
ach cha 'n 'eil an deireadh ann
fathast.
7 Oir èiridh cinneach an agh-
aidh cinnich, agus rioghachd an
aghaidh rìoghachd : agus bith-
idh gorta, agus plàighean, agus
criothanna-talmhainn ann am
mòran àitean.
8 Agus cha 'n 'eil annta so uile
ach toiseach thruaighean.
9 An sin bheir iad thairis sibh
chum àmhghair, agus marbhaidh
iad sibh : agus bithidh fuath aig
gach uile chinneach dhuibh air
sgàth m' ainme-sa.
10 Agus an sin gabhaidh mòr-
an oilbheum, agus brathaidh iad
a chèile, agus bithidh fuath aca
d' a chèile.
11 Agus èiridh mòran do fhàidh-
ibh brèige, agus meallaidh iad
mòran.
12 Agus do bhrigh gu'm bì an
eucoir air a meudachadh, fuar-
aichidh gràdh mhòran.
13 Ach ge b' e bhitheas seas-
mhach chum na crìche, 's e so a
thèarnar^.
14 Agus bithidh soisgeul so na
rìoghachd air a shearmonachadh
air feadh an domhain uile, mar
fhianuis do na h-uile chinnich :
agus an sin thig an deireadh.
^ tachairt. * u shiànuichcar
MATA,
XXIV.
15 Air an aobhar sin an uair a
chì sibhse gràineileachd an lèir-
sgrios, air an do labhair Daniel
am fàidh, 'na seasamh ann an
ionad naomh, (tuigeadh an ti a
leughas,)
16 An sin teicheadh iadsan a ta
ann an ludea, chum nam beann :
17 An tì a ta air mullach an
tighe, na tigeadh e nuas a thabh-
airt ni sam bith leis as a thigh :
18 Agus an tì a ta sa' mhach-
air, na pilleadh e air ais a thogail
'fhalluinn leis,
19 Agus is an-aoibhinn do na
mnaibh torrach, agus dhoibh-san
a bheir cìoch uatha sna làithibh
sin.
20 Ach guidhibh-sa gun bhur
teicheadh a bhi sa' gheamhradli,
no air an t-sàbaid :
21 Oir anns an àm sin bithidh
àmhghar mòr ann, amhuil nach
robh ann o thùs an domhain gus
a nis, agus nach mò a bhitheas
a chaoidh.
22 Agus mur biodh na làithean
sin air angiorrachadh,chabhiodh
feoil sam bith air a tèarnadh :
ach air son nan daoine taghta
bithidh na làithean siri air an
giorrachadh.
23 An sin ma their aon duine
ribh, Feuch, a ta Crìosd an so,
no an sud ; na creidibh e :
24 Oir èiridh Crìosdan brèige,
agus fàidhean brèige, agus nl
iad comharan agus mìorbhuilean
mòra, ionnus gu mealladh iad,
nam feudadh e bhi, na daoine
taghta fèin.
25 Feuch, dh' innis mi dhuibh
e roimh-làimh.
" ' b:iìl.
50
26 Uime sin ma their iad ribh,
Feuch, a ta e san fhàsach, na
rachaibh a mach : feuch, a ta e
sna seòmraichibh uaigneach, na
creidibh sin.
27 Oir a rèir mar a thig an
dealanach o 'n àird an ear, agus
a dhealraicheas i gus an àird an
iar ; mar sin mar an ceudna
bhitheas teachd Mhic an duine.
28 Oir ge b'e àit^ am bì a
chairbh is ann an sin a chruinn-
ichear na h-iolairean.
29 Air ball an dèigh trioblaid
nan làithean ud, dorchaichear a'
ghrian, agus cha tabhair.a' gheal-
ach a solus, agus tuitidh na reul-
tan o nèamh, agus bithidh cumh-
achdan nan nèamh air an crath-
adh.
30 Agus an sin foillsichear
comhara Mhic an duine an
nèamh : agus an sin m uile
tlireubha na talmhainn bròn,
agus chì iad Mac an duine a'
teachd air neulaibh nèimh, le
cumhachd agus glòir ro-mhòir.
31 Agus cuiridh e mach 'aingil
le fuaim mhòir na gall-truimp,
agus cruinnichidh iad a shkiagh
taghta o na ceithir gaothaibh, o
leth-iomall nèimh gus an leth-
iomall eile.
32 Ach fòghlumaibh cosamh-
lachd o 'n chrann-f hìge : an uair
a bhitheas a gheug a nis maoth,
agus a dh'fhàsas an duilleach,
aithnichidh sibh gur fagus an
samhradh :
33 Agus mar an ceudna, an
uair a ch\ sibhse na nithe sin
u Je, biodh fios agaibh gu bheil e
am fagus, eadìion aig na dorsaibh.
' d chlosach.
MATA, XXIV. XXV.
34 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, Nach tèid an ginealach so
fèin thairis, gus an tachair na
nithe so uile.
35 Thèid nèamh agus talamh
thairis, ach clia tèid mo bhriath-
ra-sa thairis a cliaoidh.
36 Ach cha 'n 'eil fìos an là no
na h-uaire sin aig duine air bith,
no fòs aig ainglibh neimh, ach
aig m' Athair-sa a mhàin.
37 Ach amhuil a hha làithean
Noe, mar sin mar an ceudna
bithidli teachd Mhic an duine.
38 Oir mar a bha iad anns na
làitliibh roimh an tuil ag itheadh
agus ag òl, a' pòsadh agus a' toirt
am pòsadh, gus an là an deach-
aidh Noe a steach san àirc,
39 Agiis nach robh fhios aca
gus an d' thàinig an tuil, agus
an do tliog i leatha iad uile ; mar
sin mar an ceudna bithidh teachd
Mhic an duine.
40 An sin bithidh dithis air a'
mhachair ; gabliar fear aca, agus
fàgar am fear eile.
4L Bithidli dithis bhan a' meil-
eadh^ anns a' mhuilean; gabhar
a h-aon aca, agus fàgar an aon
eile
42 Uime sin dèanaibh-sa faire,
oir cha 'n 'eil fhios agaibh cia an
uair an tig bhur Tighearn.
43 Acli a ta fhios so agaibh,
nam b' fhiosrach fear an tighe
cia an uair an tigeadh an gad-
uiche, gu 'n dèanadh e faire, agus
nach fulaingeadh e gu 'm brist-
eadli a thigh troimh.
44 Uime sin bithibh-sa ullamh
mar an ceudna : oir is ann an
uair nach saoil sibh, a thig Mac
' b^esith ^ an tè eile.
Sl
an duine.
45 Cò e ma seadh a ta 'na
òglach fìrinneach agus glic, a
chuir a Thighearn os ceann a
mhuinntir, a thabhairt bìdh
dhoibh na àm fèin ?
i 46 Is beannaichte an t-òglach
sin, a gheibh a Thighearna, ri
àm dha teachd, a' dèanamh mar
sin.
I 47 Gu deimhin a ta mi ag ràdli
ribh, gu'n cuir se e os ceann a
mhaoin gu h-iomlan.
I 48 Ach ma their an droch
sheirbliiseach ud 'na chridhe, A
i ta mo Thighearn a' cur dàil 'na
theachd ;
49 Agus ma thòisicheas e air a
chomh-slieirbhisich a bhualadh.
i agus air itheadh agus òl maille
ri luchd-misge ;
50 Thig Tighearn an òglaich
sin ann an là nach 'eil sùil aige
ris, agus ann an uair nach fios da,
51 Agus gearraidh e 'na bhloigh-
i dibh e, agus bheir e a chuibh-
j rionn da maille ris na cealgair-
ibh : an sin bithidh gul agus
I gìosgan fhiacal.
I CAIB. XXV.
1 Cosamhlachd nan deich oighean, 14 agus
nan tàlann : 31 mar an ceudna min-inn-
seadh mu'n hhreitheanas dheireannach,
AN sin samhlaichear rìogh-
achd nèimh ri deich òigh-
ibh, a thug leo an lòchrain, agus
a cliaidh a mach an còdhail an
fhir nuadh-phòsda^.
2 Agus bha cùignear dhiubh
glic, agus cùignear amaideach.
3 Thug iadsan a bha amaideach
an lòclirain leo, ach cha d'thug
iad oladh leo.
' /li ir-na-bainme.
E 2
MATA,
XXV.
4 Ach iadsan a bha glic, thug
.ad oladh leo 'nan soithichibh
maille r' an lòchranaibh.
5 Agus air dèanamh maille
lo 'n f hear nuadh-phpsda, thuit
ch) codail orra uile, agus suain^
6 Ach anns a' mheadhon-oidh-
che rinneadh glaodh, Feuch, a
ta am fear nuadh-pòsda a' teachd ;
rachaibh a mach g' a choinneach-
adh.
7 An sin dh'èirich na h-òighean
ud uile, agus dheasaich iad an
lòchrain.
8 Agus thubhairt na h-òighean
amaideach riusan a hha glic,
Thoiribh dhuinne cuid do bhur
n-oladh ; oir a ta ar lòchrain a'
dol as.
9 Ach fhreagair iadsan a hha
glic, ag ràdh, Air eagal nach bì
na 's leoir ann dhuinn fèin agus
dhuibh-san, gu ma feàrr leibh
dol a chum an luchd-reicidh,
agus ceannaichibh dhuibh fèin.
10 Agus am feadh a bha iad a'
dol a cheannach, thàinig am
fear-nuadh pòsda ; agus chaidh
iadsan a bha ullamh a steach leis
chum a' phòsaidh, agus dhruid-
eadh an dorus,
11 'Na dhèigh sin thàinig mar
an ceudna na h-òighean eile, ag
ràdh, A Thighearn, a Thighearn,
fosgail dhuinne.
12 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e, Gu deimhin a ta mi
ag ràdh ribh, nach aithne dhomh
sibh.
13 Dèanaibh faire air an aobhar
sin, do bhrìgh nach aithne dhuibh
an là no an uair, air an tig Mac
an duine.
' rinn iad dksal uile, agus choidil iad.
52
14 Oir is cosmhuil ri duine
a' dol air choigrich, a ghairm a
sheirbhisich, agus a thug dhoibh
a mhaoin :
15 Agus do h-aon diubh thug
e cùig tàlanna, agas do neach
eile a dhà, agus do neach eile
a h-aon ; do gach aon fa leth a
rèir a chomais ; agus air ball
ghabh e a thurus,
16 Agus dh'imich esan a fhuair
na cùig tàlanna, agus rinn e
ceannachd leo, agus bhuannaich
e cùig tàlanna eile,
17 Agus mar an ceudna esan
a fhnair a dhà, bhuannaich e
dithis eile,
18 Ach an tì a fhuair a h-aon,
dh'imich e agus chladhaich e san
talamh, agus dh'fholaich e air-
giod a mhaighstir,
19 An dèigh aimsir fhada
thàinig Tighearna nan seirbh-
iseach sin, agus rinn e cunntas
riu.
20 Agus thàinig esan a fhuair
na cùig tàlanna, agus thug e leis
cùig tàianna eile, ag ràdh, A
Thighearna, thug thu dhomhsa
cùig tàìanna : feuch, bhuannaich
mi cùig tàlanna eile thuiUeadh
orra,
21 Agus thubhairt a Thighearna
ris, Is maith, a dheadh sheirbli-
isicli f hirinnich ; bha thusa firinn-
each ann am beagan, cuiridh
mise os ceann mhòran thu : imich
a steach do aoiblmeas do Thigh-
earn.
22 Agus thàinig esan a fhuair
an dà tliàlann, agus thubhairt e,
A Thighearna, thug thu dhomh-
sa dà thàlann : feucli,bhuannaich
■ is cosmhuil rìoghachd ncirah.
MATA, XXV.
mi dà thàlann eile tliuilleadh orra.
23 Thubhairt a Thighearna ris,
Is maith, a dheadh sheirbhisich
fhìrinnich ; bha thiisa firinneach
ann am beagan do nithihh, cuiridh
mise os ceann mòran do nithibh
tliu : imich a steach do aoibhneas
do Thighearn.
24 Ach an uair a thàinig esan
a fhuair an t-aon tàlann, thubh-
airt e, A Thighearna, bha fhios
agam gur duine cruaidh thu, a
bhuaineas san àite nach do chuir
thu, agus a thionaileas san ionad
anns nach do sgaoil thu ;
25 Agus air dhomh bhi fo eagal,
chaidh mi agus dh'fholaich mi
do thàlann san talamh : feuch,
sin agad do chuid fèin.
26 Fhreagair a Thighearn agus
thubhairt e ris, A sheirbliisich
uilc agus leisg, bha f hios agad gu
buainim-sa san àit anns nach do
chuir mi, agus gu tionalam as
an ionad anns nach do sgaoil mi ;
27 Bu chòir dhuit, uime sin m'
airgiod a thabhairt do'n luchd-
malairt, agus air dhomh teachd
gheibhinn mo chuid fèin maille
r' a riadh.
28 Buinibh uaith uime sin an
tàlann, agus thugaibh dhasan e,
aig am bheil na deich tàlanna.
29 (Oir do gach neach aig am
bheil bheirear, agus bithidh aige
gu pailt : ach uaith-san aig nach
'eil, bheirear eadhon an ni sin a
ta aige.)
30 Agus tilgibh an seirbhiseach
raì-tharbhach so do dhorchadas
iomallach : an sin bithidh gul
agus giosgan fhiacal.
31 Anuair a thig Mac an duine
' thearbaidheas.
53
'na ghlòir, agus na h-aingil
naomha uile maille ris, an sin
suidhidh e air caithir rìoghail a
ghlòire :
32 Agus cruinnichear 'na làthair
na h-uile chinnich ; agus sgaraidh
e iad o chèile, amhuil a sgaras^
buachaill na caoraich o na gabh-
raibh :
33 Agus cuiridh e na caoraich
air a làimh dheis, ach na gabhair
air a làimh chlì.
34 An sin their an Righ riusan
air a dheis, Thigibh, a dhaoine
beannaichte m' Athar-sa, sealbh-
aichibh mar oighreachd an rìogh-
achd a ta air adeasachadh dhuibh
o leagadh bunaite an domhain :
35 Òir bha mi ocrach, agus
thug sibh dhomh biadh : bha mi
tartmhor^, agus thug sibh dhomh
deoch : bha mi a' m' choigreach,
agus thug sibh aoidheachd
dhomh :
36 Lomnochd, agus dh' eudaich
sibh mi : bha mi euslan, agus
thàinig sibh g' am amharc : bha
mi am prìosan, agus thàinig sibh
a m' ionnsuidh.
37 An sin freagraidh na f ìreana
e, ag ràdh. A Thighearna, c' uin'
a chunnaic sinn ocrach thu, agus
a bheathaich sinn thu ? no tart-
mhor, agus a thug sin deoch
dhuit?
38 No c' uin' a chunnaic sin a' d'
choigreach thu. agus a thug sinn
aoidheachd dhuit ? no lomnochd,
agus a dh' eudaich sinn thu ?
39 No c' uin' a chunnaic sinn
euslan thu, no am prìosan, agus
a thàinig sinn a d' ionnsuidh ?
40 Agus freagraidh an Rìgh,
wtmhor^ pàitcach.
MATA, XXV. XXVI.
agus their e riu, Gu deimhin a
ta mi ag ràdh ribh, a mheud 's
gu'n do rinn sibh e do aon do
na bràithribh a's lugha agam-sa,
rinn sibh dhomh-sa e.
41 An sin their e mar an ceudna
riusan air an làimh chlì, Imich-
ibh uam, a shluagh malluichte,
dh'ionnsuidh an teine shìorruidh,
a dh'uUuicheadh do 'n diabhul
agLis d' a ainglibh :
42 Oir bha mi ocrach, agus
cha d' thug sibh dhomh biadh :
bha mi tartmhor, agus cha d' thug
sibh dhomh deoch :
43 Bha mi a' m' choigreach,
agus cha d" thug sibh aoidheachd
dhomh : lomnochd, agus cha
d' eudaich sibh mi : euslan, agus
am prìosan, agus cha d' thàinig
sibh g' am amharc.
44 An sin freagraidh iadsan
mar an ceudna e, ag ràdh, A
Thighearna, c' uin a chunnaic
sinne thu ocrach, no tartmhor,
no d' choigreach, no lomnochd,
no euslan, no am prìosan, agus
nach do fhritheil sinn dhuit ?
45 An sin freagraidh esan iad,
ag ràdh, Gu deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, a mheud 's nach
d' rinn sibh e do 'n neacli a 's
kigha dhiubh so, cha d' rinn
sibh dhomh-sa c.
46 Agus imichidh iadsan chum
peanais shìorruidh ; ach na
fìreana chum na beatha mair-
eannaich.
CAIB. XXVI.
1 Ghahh na h-uachdarahi comhaìrle chnm
losa a ghhicadh, agus a chur gu bàs.
6 Dh'ùng hean àraidh a cheann le oladh
luachmhoir. 14 Reic ludas e ris na h-àrd-
shagairt. 17 Dh'ith Criosd a' chàisg maiUe
r' a dheisciobluibh, 26 agus dh' òrduich e an
t suipeir naomh. 47 Bhrath ludas losa,
agiis thugadh e an làthair Chuiaphais an
àrd-shagairt. 69 Dh' àicheadh Feadar e.
AGUS thàrladh, 'nuair a
chrìochnaich losana briath-
ra so uile, gu 'n dubhairt e r' a
dheisciobluibh,
2 A ta fhios agaibh gu bheil
a' chàisg an dèigh dà là, agus a
ta Mac an duine air a bhrath
chum a chèusadh \
3 An sin chruinnich uachdar-
ain nan sagart, agus na sgrìobh-
aichean, agus seanairean a pho-
builì, gu talla an àrd-shagairt,
d' an goirear Caiaphas,
4 Agus ghabh iad comhairle le
chèile chum losa a ghlacadh le
feall, agus a chur gu bàs.
5 Ach thubhairt iad, Na dèaìi-
amaid e san fhèill, air eagal
gu 'm bì buaireas am measg a'
phobuill.
6 Agus air do losa a bhi ann
am Betani, ann an tigh Shimoin
an lobhair,
7 Thàinig bean d' a ionnsuidh
aig an robh bocsa alabastair làn
do oladh ro luachmhoir, agus
dhòirt i air a cheann e, agus e
'na shuidhe aig hiadh.
8 Ach an uair a chunnaic a
dheisciobuil sin, bha fearg orra,
ag ràdh, Ciod is ciall do 'n ana-
caitheadh so ?
9 Oir dh' flieudadh an oLadli
so bhi air a reiceadh air mhòran,
agus a bhi air a toirt do na
bochdaibh.
10 Ach air aithneachadh so
do losa, thubhairt e riu, C' ar
son a ta sibh a' cur dragha air a'
' bheìrear thuiris Mac an duine gu hhi air a cheusadh.
54
MATA,
XXVI.
mlinaoi ? oir rinn i deadh obair
dliomli-sa.
11 Oir a ta na bochdan agaibh
a ghnàth maille ribh, ach cha 'n
'eil mise agaibh a ghnàth.
12 Oir air dòrtadh na h-oladh
so dh' i air mo chorp-sa, is ann
fa chomhair m'adhlaic a rinn i e.
13 Gu deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, Ge b' e àit am bì an
soisgeul so air a shearmonachadh
air feadh an t-saoghail gu h-
iomlan, aithrisear an ni a rinn a'
bhean so, mar chuimhne oirre.
14 An sin dh' imich aon do 'n
dà f hear dheug, d' am b' ainm
ludas Iscariot, chum nan àrd-
shagart.
15 Agus thubhairt e, Ciod a
bheir sibh dhomh-sa, agus brath-
aidh mi dhuibh e ? Agus chcMrd
iad ris air dheich buinn fhichead
airgid.
16 Agus o 'n àm sin a mach
dh'iarr e fàth^ air esan a bhrath.
17 Agus air a' cheud là do
fhèiìl an arain neo ghoirtichte,
thàinig na deisciobuil chum losa,
ag ràdh ris, C'àit an àill leat
sinne a dh'ulluchadh dhuit, chum
gu 'n ith thu a' chàisg ?
18 Agus thubhairt esan, Rach-
aibh do 'n bhaile gu leithid so do
dhuine, agus abraibh ris, Tha
am maighstir ag ràdh, A ta m' àm
am fagus, cumaidh mi a' chàisg
aig do thigh-sa maille ri m'
dheisciobluibh.
19 Agus rinn na deisciobuil
mar a dh'òrduich losa dhoibh,
agus dheasaich iad a' chàisg.
20 Agus an uair a thàinig am
' cothrom.
" agus hheannaich, agus hhris se e.
55
feasgar, shuidh e maille ris an
dà fhear dheug.
21 Agus ag itheadh dlioibh,
thubhairt e, Gu deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, gu 'm brath fear
dhibh mise.
22 Agus bha iad ro bhrònach,
agus thòisich gach aon aca fa
leth air a ràdh ris, Am mise e, a
Thighearn ?
23 Agus fhreagair esan agus
thubhairt e, An tì a thumas a
làmh sa' mhèis maille rium-sa,
brathaidh esan mi.
24 Gu deimhin a ta Mac an
duine ag imeachd, a rèir mar a
ta e sgrìobhta m 'a thimchioll :
ach is an-aoibhinn do 'n duine
sin le 'm brathar Mac an duine :
bu mhaith do 'n duine sin mur
beirte riamh e.
25 An sin fhreagair ludas a
bhrath e, agus thubhairt e, A
mhaighstir, am mise e ? Thubh
airt esan ris, Thubhairt thu.
26 Agus ag itheadh dhoibh,
ghlac losa aran, agus air tabh-
airt buidheachais, bhris se e^.
agus thug e do na deisciobhiibh
e, agus thubhairt e, Gabhaibh^
ithibh ; is e so mo chorp-sa.
27 Agus air glacadh a' chup-
ain, agus air tabhairt buidheach-
ais, thug e dhoibh e, ag ràdh,
Olaibh uile dheth :
28 Oir is i so m' fhuil-sa ar
tiomnaidh^ nuaidh, a dhòirtear
air son mhòran chum maithean-
ais pheacanna.
29 Ach tha mi ag ràdh ribh,
Nach òl mi à so suas do thoradh
so na fionain *, gus an là sin an
^ a' choimhcheangaiL
''fincamhain. Eir.
MATA,
XXVI.
òl mi e nuadli maille ribh ann
an rioghachd m' Athar.
30 Agus air dhoibh laoidh a
sheinn, chaidh iad a mach gu
sliabh nan crann-oladh.
31 An sin thubhairt losa riu,
Gheibh sibh uile oilbheum ann-
am-sa an nochd ; oir a ta e
sgriobhta, Buailidh mi am buach-
aill, agus sgapar caoraich an
treuda.
32 Ach an dèigh dhomh-sa
èirigh a ris, thèid mi roimhibh
do Ghalile.
33 Agus f hreagair Peadar agus
thubliairt e ris, Ged gheibh gach
uile dhaoine oilbheum annad,
cha 'n fiiaigh mise oilbheum gu
bràth.
34 Thubhairt losa ris, Gu
deimhin a ta mi ag ràdh riut, air
an oidhche so fèin mu 'n goir an
coileach, gu 'n àicheadh thu mi
trì uairean.
35 Thubhairt Peadar ris, Ged a
b' èigin dhomh bàsachadh maille
riut, cha'n àicheadh mi thu.
Agus thubhairt na deisciobuil
uile mar an ceudna.
36 An sin thàinig losa maille
riu gu ionad d' an goirear Getse-
mane, agus thubhairt e ris na
deisciobluibh, Suidhibh-sa an so,
gus an tèid mise a dhèanamh
ùrnuigh an sud.
37 Agus thug e Peadar leis,
agus dithis mhac Shebede, agus
thòisich e air a bhi brònach,
agus ro dhoilgheasach.
38 An sin thubhairt e riu, A
ta m' anam ro bhrònach, eadhon
gu bàs : fanaibh-sa an so, agus
dèanaibh faire maille riumsa.
' air aghaidh.
56
39 Agus dh'imich e beagan air
adliart agus thuit e air aghaidh,
a' dèanamh ùrnuigh, agus ag
ràdh, O m' Athair, ma dh'f heudas
e bhi, rachadh an cupan so
seachd orm : gidheadh, na biodh
e mar is àill leamsa, ach mar is
toil leatsa.
40 Agus thàinig e chum nan
deisciobul, agus fliuair e 'nan
codal iad, agus thubliairt e ri
Peadar, An ann mar sin, nach
b' urrainn sibh faire a dhèanamh
aon uair a mhàin maille riumsa ?
41 Dèanaibh faire agus ùrnuigh,
chum nach tuit sibh am buair-
eadh : a ta gun amharus an
spiorad togarach ; ach a ta 'w
fheoil anmhunn^.
42 A rìs an dara uair, dh'imich
e agus rinn e ùrnuigh, ag ràdh,
O m' Athair, mur feudar gu 'n
tèid an cupan so seachad orm,
gun mi 'ga òl, do thoil-sa gu
robh dèanta.
43 Agus thàinig e agus fhuair
e iad a ris 'nan codal : oir bha
an sùilean trom.
44 Agus dh'fhàg e iad, agus
dh'imich e a rìs, agus rinn e
ùrnuigh an treas uair, ag ràdh
nam briathra ceudna.
45 An sin thàinig e chum a
dheisciobul, agus thubhairt e
riu, Coidlibh roimhibh a nis,
agus gabliaibh fois ; feuch, a ta
an uair air druideadh, agus a
ta Mac an duine air a bhrath
thairis do làmhaibh pheacach.
46 Eiribh, imicheamaid : feuch,
a ta an tì a bhrathas mise am
fagus.
47 Agus air dha blii fathast a'
MATA,
XXVI.
labliairt, feuch, thàinig ludas,
aon do 'n dà fliear dheug, agus
maille ris cuideachd mhòr le
claidhibh agus bataibh o na h-
àrd-shagartaibh agus o shean-
airibh a' phobuilh
48 A nis bha an tì a bhrath
esan air tabhairtcomharadhoibh,
ag ràdh, Ge b' e neach a phògas
mise, is e sin e ; dèanaibh greim
air.
49 Agus air ball thàinig e
chum losa, agus thubhairt e,
Fàilte dhuit, a mhaighstir ; agus
phòg se e.
50 Ach thubhairt losa ris, A
charaid, c' ar son a thàinig thu ?
An sin thàinig iad, agus chuir
iad làmh ann an losa, agus ghlac
iad e.
51 Agus, feuch, shìn a h-aon
diubhsan a bha maille ri losa a
làmh, agus tharruing e a chlaidh-
eamh, agus air dha seirbhiseach
an àrd-shagairt a bhualadh,
gheàrr e a chluas dheth.
52 An sin thubhairt losa ris,
Cuir a rìs do chlaidheamh air
ais 'na ionad fèin : oir iadsan
uile a ghlacas an claidheamh,
tuitidh iad leis a' chlaidheamh.
53 An saoil thusa nach feud
mise a nis m' Athair a ghuidhe,
agus bheir e dhomh tuilleadh
na^ dà legion deug do ainglibh ?
54 Ach cionnus an sin bhiodh
na sgriobtuirean air an coimh-
lionadh, a tha 'g ràdh gur ann
mar so is èigin tachairt ?
55 Anns an uair sin fèin thu-
bhairt losa ris an t-shiagh, An
d' thàinig sibh a mach mar gu
b' ann an aghaidh gaduiche, le
claidhibh agus bataibh chum
mise a ghìacadh ? Bha mi gach
là a' m' shuidhe maille ribh san
teampull a' teagasg, agus cha
do chuir sibh làmh annam.
56 Ach thachair so uile, chum
gu 'm biodh sgriobtuire nam
fàidhean air an coimhlionadli.
An sin thrèig na deisciobuil uile
e, agus theich iad.
57 Agus air dhoibh-san losa a
ghlacadh, thug iad leo e gu Cai-
aphas an t-àrd-shagart, far an
robh na sgrìobhaichean agus na
seanairean air cruinneachadh.
58 Ach lean Peadar e fad uatha,
eadhon gu talìa an àrd-shagairt,
agus chaidh e steach, agus shuidh
e maille ris na seirbhisich, a
dh'fhaicinn na crìche.
59 Agus dh'iarr na h-àrd-shag-
airt agus na seanairean, agus a'
chomhairle uile, fìanuis bhrèige
an aghaidh losa, chum a chur gu
bàs.
60 Ach cha d'f huair iad : seadh,
ge do thàinig mòran do fhian-
uisibh brèige, cha d'fhuair iad.
Fa dheòidh thàinig dà fhianuis
bhrèige.
61 Agus thubhairt iad, Thubh-
airt amymr so, Is urrainn mise
teampull Dè a leagadh, agus
a thogail a rìs an trì làithibh.
62 Agus air do 'n àrd-shagart
èirigh, thubhairt e ris, Nach
freagair thu bheag ? Ciod e a ta
iad sin a' toirt fianuis ^ a' d' agh-
aidh ?
63 Ach dh'flian losa 'na thosd.
Agus fhreagair an t-àrd-shagart
agus thubhairt e ris, A ta mi
ga d' mhionnachadh air an Dia
^ d Jianuiseadh.
MATA, XXVI. XXVII.
bheò, gu 'n innseadh tu dhuinn,
an tu Crìosd Mac Dhè.
64 Thubhairt losa ris, Thubh-
airt thu : gidheadh tha mi ag
ràdh ribh, 'Na dhèigh so chì
sibh Mac an duine 'na shuidhe
air deas làimh cumhachd Dhè,
agus a' teachd air neulaibh nèimh.
65 An sin reub an t-àrd-shag-
art 'eudach, ag ràdh, Gu 'n do
labhair e toibheum ; ciod am
feum tuilleadh a ta againn air
fianuisibh ? feuch, a nis chuala
sibh a thoibheum.
66 Ciod i bhur barail-sa?
Fhreagair iadsan agus thubhairt
iad, A ta e toillteanach air a' bhàs.
67 An sin thilg iad smugaid
'na eudan, agus bhuail iad le 'm
basaibh e ; agus ghabh cuid eile
air le slataibh,
68 Ag ràdh, Dèan fàidhead-
aireachd^ dhuinn, a Chrìosd, Cò
e a bhuail thu ?
69 Agus shuidh Peadar a mach
anns an talla : agus thàinig cail-
in àraidh d 'a ionnsuidh, ag ràdh,
Bha thusa mar an ceudna maille
ri losa o Ghalile.
70 Ach dh'àicheadh esan 'nan
làthair uile, ag ràdh, Cha 'n 'eil
fhios agam ciod a ta thu ag ràdh.
71 Agus air dol a mach dha
do'n fhor-dhorus, chunnaic cail-
in eile e, agus thubhairt i riusan a
bha 'n sin, Bha 'm fear so mar an
ceudna maille ri losa o Nasaret.
72 Agus dh'àicheadh e a rìs le
mionnaibh, a(j ràdh, Cha'n aithne
dhomh an duine.
73 Agus tamull beag 'na dhèigh
sin thàinig an dream a bha 'nan
seasamh a làthair, agus thubhairt
^ /àistneachd.
58
iad ri Peadar, Gu firinneach is
ann diubh sud fèin tha thusa ; oir
a ta do chainnt ga d' bhrath.
74 An sin thòisich e ri mall-
achadh agus mionnachadh, ag
ràdh, Cha 'n aithne dhomh an
duine. Agus air ball ghoir an
coileach.
75 Agus chuimhnich Peadar
briathran losa, a thubhairt ris,
Mu'n goir an coileach, àicheadh-
aidh tu mi tri uairean. Agus air
dol a mach dha, ghuil e gu geur
CAIB. XXVII.
1 Cheangail na h-uachdarain agus na sean-
airean Cì'iosd, agus thug iad thniris e do
Philat. 3 Chroch ludas efiin. 19 Fhuair
Pilat rahhadh o 'mhnaoi mu thimchioll
Chriosd ; 20 dh'ionnluid e a làìnhan, 26
agiis leig e Barahas fa sgaoil. 29 Chràn-
adh Cn'osd k droighionn ; 34:agus cheusadh
e. 50 A hhàs agus 'adhlac. G6 Chuir na
huachdarain faire air 'uaigh.
AIR teachd do'n mhaduinn,
ghabh uachdarain nan sag-
art uile, agus seanairean a' phob-
uill, comhairle le chèile an agh-
aidh losa, chum a chur gu bàs.
2 Agus airdhoibhesanacheang-
al, thug iad leo e, agus thug
iad thairis e do Phontius Pilat
an t-uachdaran.
3 An sin an uair a chunnaic
ludas a bhrath e, gu 'n do dhit-
eadh e, ghabh e aithreachas, ag-
us thug e air an ais na deich
buinn fhichead airgid do na
h-àrd-shagartaibh, agus do na
seanairibh,
4 Ag ràdh, Pheacaich mi, ann
am brath na fola neòchiontaich.
Ach thubhairt iadsan, Ciod e sin
duinne ? amhairc thusa air sin.
5 Agus air tilgeadh uaitli nam
" goirt.
MATA,
XXVII.
bonn airgid anns an teampull,
tlh'imich e roimhe, agns chaidh
e agus chroch' se e fèin.
G Agus ghlac na h-àrd-shag-
airt na buinn airgid, agus thubh-
airt iad, Cha chòir an cur san
ionmhas, oir is luach fola iad.
7 Agus air gabhail comhairle
dhoibh, cheannaich iad leo fear-
ann a' cliriadhadair", chum a bhi
'na àit-adhlaic do choigrich'.
8 Air an aobhar sin goirear
do 'n fhearann sin, Fearann na
fola, gus an là 'n diugh.
9 (An sin choimhlionadh an ni
a labhradh le leremias am f àidh,
ag ràdh, Agus ghabh iad na deich
buinn fhichead airgid, luach an
Tl a mheasadh, neach a mheas
iadsan a hha do chloinn Israeiì,
10 Agus thug siad iad air son
fearainn a' chriadhadair, mar a
dh'òrduich an Tighearna dhomh-
sa.)
11 Ag-is sheas losa an làthair
an uachdarain : agus dh'fhios-
raich an t-uachdaran dheth, ag
ràdh, An tusa Rìgh nan ludh-
ach? Agus thubhairt losa ris,
Thubhairt thu.
12 Agus an uair a chuir na
h-àrd-shagairt agus na seanair-
ean cionta as a leth, cha do
fhreagair e ni sam bith.
13 An sin thubhairt Pilat ris,
Nach chiinn thu cia lìon nithe
air am bheil iad a' toirt fìanuis
a' d' aghaidh ?
14 Agus cha d' thug e freagradh
dha air aon fhocal ; ionnus gu 'n
do ghabh an t-uachdaran ion-
gantas ro mhòr.
15 A nis ri àm na fèille chleachd
' ihachd. ^ fhir dèanamh shoithiche creadha.
ÒD
an t-uachdaran aon phrìosanach
a b' àill leo chur fa sgaoiì do 'n
phobull.
16 Agus bha aca san àm sin
priosanach ro-chomharaichte, d'
am b' ainm Barabas.
17 Air an aobhar sin an uair
a bha iad cruinn an ceann a
chèile, thubhairt Pilat riu, Cò is
àill leibh mise a chur fa sgaoil
duibh ? Barabas, no losa, d' an
goirear Crìosd ?
18 Oir blia fhios aige gu 'm
b'ann o fharmad a thug iad
thairis e.
19 Agus an uair a bha e 'na
shuidhe air caithir a' bhreith-
eanais, chuir a bhean teachdair-
eachd d'a ionnsuidh, ag ràdh, Na
biodh agacl-sa gnothuch sam bith
ris an fhìrean* sin : oir is mòr a
dh'fhulaing mise an diugh ann
am bruadar, air a shon-san.
20 Ach chuir na h-àrd-shagairt
agus na seanairean impidh air a'
phobull gu 'n iarradh iad Barabas,
agus gu milleadh iad losa.
21 Agus fhreagair an t-uachd-
aran agus thubhairt e riu, Cò
do 'n dithis is àill leibh mise a
chur fa sgaoil duibh ? Thubh-
airt iadsan, Barabas.
22 Thubhairt Pilat riu, Ciod
ma seadh a ni mi ri losa, d' an
goirear Criosd ? Thubhairt iad
ris uile, Cèusar e.
23 x4gus thubhairt an t-uachd-
aran, C' ar son ? ciod an t-olc a
rinn e ? ach is mò gu mòr a
ghlaodh iadsan, ag ràdh, Cèusar e.
24 Agus an uair a chunnaic
Pihit nach do bhuadhaich e
bheag sam bith, ach gu 'n d' èir-
' choigreachaibh. ^ ionracan.
MATA,
XXVII.
ich an tuilleadh buaireis, ghabh
e uisge, agus dh'ionnlaid e a
làmhan am fìanuis an t-sluaigh,
ag ràdh, A ta mise neòchiontach
do fhuil an fhìrein so ; faicibh-
sa sin.
25 Agus fhreagair am pobull
uile, agus thubhairt iad, Biodh
'fhuil oirnne, agus air ar cloinn.
26 An sin leig e fa sgaoil Bar-
abas dhoibh : ach air dha losa a
sgiùrsadh, thug e thairis e chum
a chèusadh.
27 An sin thug saighdearan an
uachdarain leo losa do thalla
a' bhreitheanais, agus chruinn-
ich iad a' bhuidheann uile m' a
thimchioll.
28 Agus air dhoibh a rùsgadh
chuir iad uime faUuinn scarlaid.
29 Agus air dhoibh crùn
droighinn fhigheadh, chuir iad
m' a cheann e, agus slat chuilce
'na làimh dheis : agus lùb iad
an glùn 'na ìàthair, agus rinn
iad fanoid air, ag ràdh, Gu 'm
beannaichear thu, a Rìgh nan
ludhach.
30 Agus thilg iad smugaid air,
agus ghlac iad an t-slat chuilce,
agus bhuail iad sa' cheann e.
31 Agus an dèigh dhoibh fanoid
a dhèanamh air, thug iad an
fhalkiinn dheth, agus chuir iad
'eudach fèin uime, agus thug iad
leo e chum a chèusadh.
32 Agus an uair a chaidh iad
a mach, fhuair iad duine o Chir-
ene, d' am b' ainm Simon : esan
dh'èignich iad chum a chrann-
cèusaidh-san a ghiùlan.
33 Agus an uair a thàinig iad
gu ionad d' an ainm Golgota, sin
' 'eudnch a thoirt dheth
60
r' a ràdh, àite cloiginn,
34 Thug iad dha r' a òl fion geur,
measgta le clomblas : agus air
dha a bhlasaclh, cha'n òladh se e.
35 Agus an uair a chèus iad e,
roinn iad a thrusgan eatorra, a'
tilgeadh crannchuir : chum gu'n
coimhliontadh an ni a labhradh
leis an f hàidh, Roinn iad m' eud-
ach eatyrra, agus chuir iad crann-
chur air mo bhrat.
36 Agus shuidh iad, agus rinn
iad faire air an sin :
37 Agus chuir iad a chùis-
dhìtidh sgriobhta os a cheann,
IS E SO lOSA RIGH NAN
lUDHACH.
38 An sin chèusadh maille ris
dà ghaduiche ; fear air a làimh
dheis, agus fear eile air a làimh
chfi.
39 Agus thug iadsan a blia dol
seachad toibheum dha, a' crath-
adh an ceann,
40 Agus ag ràdh, Thusa a leagas
an teampull, agus a chuireas suas
an trì làithibh e, fòir ort fèin :
ma's tu Mac Dhè, thig a nuas
o 'n chrann-chèusaidh.
41 Mar an ceudna thubhairt
na h-ard-shagairt, maille ris na
sgrìobhaichibh, agus na seanair-
ibh, a' fanoid air,
42 Sliaor e daoine eile, e fèin a
shaoradh ni 'n comasach e : ma's
e Rìgh Israeil, thigeadh e nis a
nuas o'n clirann-chèusaidh, agus
creididh sinn e.
43 Chuir e a dhòigh an Dia ;
saoradh e a nis e, ma tha toil
aige dha : oir thubhairt e, Is
mise mac Dhè.
44 Agus thug na gaduicliean,
- dà fhcar-reubainn, dà chreachadair.
MATA,
XX vn.
a clièusadh maille ris, am beum
ceudna dlia,
45 A nis o 'n t-seathadli uair
bha dorchadas air an fir uile gus
an naothadh uair.
46 Agus mu thimchioll na
naothadh uaire dh'èigh losa le
guth àrd, ag ràdh, Eli, eli, lama
sabachtani ? is e sin r' a ràdh,
Mo Dhia, mo Dhia, c' ar son a
thrèig thu mi ?
47 Agus air cluinntinn sin do
chuid diubhsan a bha 'nan seas-
amh an sin, thubhairt iad, A ta
am fear so a' glaodhach air Elias.
48 Agus air ball ruith a h-aon
diubh, agus ghabh e spong, agus
lìon e do fhìon geur i, agus air
dha a cur air slait chuilce, thug
e dha r' a òL
49 Ach thubhairt càch, Leig
dha, faiceamaid an tig Eiias g' a
thèarnadh.
50 Agus an uair a dh'èigh losa
a rìs le glaodli mòr, thug e suas
a spiorad.
51 Agiis, feuch, reubadh brat-
roinn an teampuill 'na dhà
chuid, o mhullach gu ìoclidar ;
agus chriothnuich an talamh,
agus sgoilteadh na creagan :
52 Agus dh'fhosgladh na h-
uaighean, agus dh'èirich mòran
da chorpaibh nan naomh, a bha
'nan codal,
53 Agus chaidh iad a mach as
na h-uaighibh an dèigh 'aiseir-
igh-san, agus chaidh iad a steach
do 'n bhaile naomh, agus nochd-
adh iad do mhòran.
54 A nis an uair a chunnaic an
ceannard-ceud, agus iadsan a bha
maille ris a' coimhead^ losa, a'
* (jlèidheadh.
61
chrith-thalmhainn, agus na nithe
eile a rinneadh, ghabh iad eagal
mòr, ag ràdh, Gu fìrinneach b' e
so Mac Dhè.
55 Agus bha an sin mòran bhan
(ag amharc am fad,) a lean losa
o Ghalile, a' frithealadh dha :
56 Am measg an robh Muire
Magdalen, agus Muire màthair
Sheumais agus loseis, agus màth-
air cloinne Shebede.
57 Agus air teachd do 'n fheasg-
ar, thàinig duine saoibhir o Ari-
matea, d' am b' ainm loseph, a bha
e fèin 'na dheisciobul aig losa
mar an ceudna.
58 Chaidh esan gu Pilat, ag-
us dh'iarr e corp losa : an sin
dh'àithn Pilat an corp a thabh-
airt da.
59 Agus ghlac losepli an corp,
agus phaisg e ann an lìon-eudach
fior-ghlan e,
60 Agus chuir se e 'na uaigh
nuaidh fèin, a chladhaich e ann
an carraig : Agus charuich e
clach mhòr gu dorus na h-
uaighe, agus dh'imich e roimhe.
61 Agus bha Muire Magdalen,
agus a' Mhuire eile 'nan suidhe
fa chomhair na h-viaighe.
62 A nis air an là màireach,
an là 'n dèigh an ulluchaidh,
chruinnicheadh rd-shag-
airt, agus na Phàirisich gu Pilat,
63 Ag ràdh, a Thighearn, is
cuimhne leinn an uair a bha am
mealltair ud fathast beò, gu 'n
dubhairt e, Eiridh m^i an dèigh
thri làithean.
64 Orduich uimio sin an uaigli
a bhi air a coimhead gu cinnt-
each gus an treas ìà, air eagal
gu'n tig a dheisciobuil san oidh-
MATA, XXVIL XXVIII.
che, agus gu 'n goìd iad leo e,
agus gu 'n abair iad ris an t-
sluagh, Dh'èirich e o na marbh-
aibh : agus mar sin bithidh am
mearachd deireannach ni's miosa
na 'n ceud mhearachd.
65 Thubhairt Pilat riu, Tha
faire agaibh ; imichibh, dèan-
aibh an uaigh cho tèaruinte 's is
aithne dliuiìjh.
66 Agus dh'imich iad agus rinn
iad an uaigh cinnteach, a' cur
seula air a' chloich, maille ri
faire.
CAIB. XXVIII.
1 Tha aiseiriyh Chrìosd air a cur an c 'ill do
na mnaibh : 9 nochd Crìosd e fèin doibh.
11 Thug na h-àrd-shagairt airgiod do na
saighdeuraibh chum gu'n ahradh iad gu'n do
ghoideadh as 'uaigh e.
AN dèigh na sàbaid, aig bris-
eadh na fàire air a' cheud la
do 'n t-seachduin, thàinig Muire
Magdalen, agus a' Mhuire eile, a
dh'fhaicinn na h-uaighe.
2 Agus, feuch, bha crith-
thahnhainn mhòr ann ; oir thàin-
ig aingeal an Tighearna nuas o
nèamh, agus air teachd dha
charuich e a' chlach o 'n dorus,
agus shuidh e oirre.
3 Agus bha a ghnùis mar
dhealanach, agus 'eudach geal
mar shneachdadh.
4 Agus air eagal roimhe
chriothnuich an luchd-coimhid
agus chaidh iad an riochd mairbh.
5 Ach fhreagair an t-aingeal
agus thubhairt e ris na mnaibh,
Na biodh eagal oirbhse : oir a ta
f hios agam gu bheil sibh ag iarr-
aidh losa, a chaidh chèusadh.
' luchd-faire.
G2
6 Cha 'n 'eil e 'n so ; oir dh'-
èirich e, mar a thubhairt e :
thigibh, faicibh an t-àit an robh
an Tighearn 'na luidhe.
7 Agus imichibh gu luath, agus
innsibh d' a dheisciobkiibh gu 'n
d' èirich e o na marbhaibh : agus,
feuch, tha e dol roimhibh do
Ghalile ; an sin chi sibh e ; feucli,
thubhairt mise ribh e.
8 Agus dh'imich iad gu luath
o 'n uaigh, le h-eagal agus mòr-
ghàirdeachas, agus ruith iad a
dh'innseadh d' a dheisciobluibh.
9 Agus ag imeachd dhoibhsan
a dh'innseadh d' a dheisciob-
luibh, feuch, thachair losa fèin
orra, ag ràdh, Fàilte dhuibh.
Agus thàinig iad am fagus da_,
agus rug iad air a chosaibh, agus
rinn iad aoradh dha^.
10 An sin thubhairt losa riu,
Na biodh eagal oirbh : imichibh,
abraibh ri m' bhràithribh iadsan
a dhol do Ghalile, agus an sin chi
iad mi.
11 Agus an uair a bha iadsan
ag imeachd, feuch, thàinig cuid
do 'n hiclid-faire do 'n bhaiie, ag-
us nochd iad do na h-àrd-shag-
artaibh gach ni a thachair.
12 Agus air cruinneachadh
dhoibhsan an ceann a chèile
maille ris na seanairibh, agus
air gabhail comhairle dhoibh,
thug iad mòran airgid do na
saighdearaibh,
13 Ag ràdh, Abraibh-sa gu 'n
d' thàinig a dheisciobuil anns an
oidhche, agus gu 'n do ghoid iad
e, an ur.ir a bha sinne 'nar codal.
14 Agus ma chluinneas an
t-uachdaran so, cuiridh sinne
^ thug iad urram dha.
MATA,
XXVIII.
impidh air, agus nì sinn sibhse
tèaruinte.
15 Agus ghabh iad an t-air-
giod, agus rinn iad mar a theag-
aisgeadh dhoibh : agus a ta a'
chainnt so air a h-aithris am
measg nan ludliach gus an là 'n
diugh.
16 An sin chaidh an t-aon
deisciobul deug do Ghalile, do 'n
bheinn far an d' òrduich losa
dhoibh.
17 Agus an uair a chunnaic iad
e, rinn iad aoradli dlia : ach bha
cuid aca fo amharus.
18 Agus thàinig losa, agus
labhair e riu, ag ràdh, Thugadh
dhomh-sa gach uile chumhachd
air nèamh agus air talamh.
19 Uime sin imichibh-sa, agus
dèanaibh deisciobuil do^ gach
uile chinneach, 'gam baisteadh
ann an ainra an Athar, agus a'
Mhic, agus an Spioraid naoimh ;
20 A' teagasg dhoibh gach uile
nithe a dh'àithn mise dhuibh a
choimhead : Agus, feuch, a ta
mise maille ribh a ghnàth, gu
deireadh an t-saoghail. Amen.
' iompaichibh, teagaisgihh.
An SOISGEUL a reir MHARCUTS.
CAIB. T.
1 Breuchd Eoìn Bhaiste. 9 Bhaisteadh
losn. 14 Shearmonaich esoisgeulrwghichd
Dhè. 16 Ghairm e Peadar, Aindreas, Seu-
mas agus Eoin. 23 Leighis e aon anns an
robh deamhan, 32 ugus mòran do tnhuinntir
a hha euslan.
TOISEACH Soisgeil losa
Criosd, Mhic Dhè :
2 A rèir mar a ta e sgrìobhta
anns na fàidhibh, Feuch, cuiream
mo theachdair roimh do ghnùis
a dh' ulluicheas do shlighe romh-
ad.
3 Guth an t\ a dh' èigheas anns
an fhàsach, Ulluichibh slighe an
Tighearna, dèanaibh a cheum-
anna dìreach.
4 Bha Eoin a' baisteadh anns
an fhàsach, agus a' searmonach-
adh baistidh an aithreachais,
chum maitheanais pheacanna.
_ 5 Agus chaidh a mach d' a
ionnsuidh tìr ludea uile, agus
luchd - àiteachaidh ^ lerusaleim,
' luchd-àitich.
63
agus bhaisteadh leis iad uile ann
an amhainn lordain, ag aideach-
adh am peacanna.
6 Agus bha Eoin air eudach-
adh^ le fionna chàmhal, agus
crios leathair m' a leasraidh ;
agus bu bhiadh dha locuist agus
mil fhiadhaich.
7 Agus shearmonaich e, ag
ràdh, A ta neach a' teachd a' m'
dhèigh a 's cumhachdaiche na
mise, neach nach airidh mise air
cromadh sìos agus barr-iall a
bhròg fhuasgladh.
8 Bhaist mise gu dearbh sibh
le h-uisge : ach baistidh esan
sibh leis an Spiorad Naomh.
9 Agus thàrladh anns na làith-
ibh sin, gu 'n d' thàinig losa o
Nasaret Ghalile, agus bhaisteadh
e le h-Eoin ann an lordan.
10 Agus air ball an uair a
chaidh e suas as an uisge, cliunn-
aic e na nèamhan air am fosa-
^ uir a chòmhdach.
MARC, I.
!adh, agus an Spiorad mar cho-
luman a' teachd a nuas air.
11 Agus thàinig guth o nèamh,
a(i ràdh, Is tusa mo Mhac gràdh-
ach, anns am bheil mo mhòr
thlachd.
12 Agus air ball tharruing an
Spiorad e do 'n f hàsach.
13 Agus bha e 'n sin san fhàs-
ach dà fhichead là air a bhuair-
eadh le Sàtan, agus bha e maille
ris na fiadh-bheathaichibh, agus
f hritheil na h-aingil dha.
14 Agus an dèigh Eoin a chur
am prìosan, thàinig losa do
Ghalile, a' searmonachadh sois-
geii rìoghachd Dhè,
15 Agus ag ràdh, Choimh-
lionadh an aimsir, agus a ta
rìogliachd Dhè am fagus ; dèan-
aibh-sa aitlireachas, agus creid-
ibh an soisgeul.
16 Agus air dha bhi 'g im-
eachd ri taobh fairge Ghalile,
chunnaic e Simon, agus Aindreas
a bhràthair, a' tilgeadh Im san
fhairge : (oir b' iasgairean iad.)
17 Agus thubliairt losa riu,
Thigibh a'm' dlièigh-sa, agus nì
mi 'nur iasgairibh air daoinibh |
sibh. !
18 Agus air ball dh'f hàg iad an j
lionta, agus lean iad esan.
19 Agus an uair a chaidh e
beagan air aghaidh as a sin,
chunnaic e Seumas mac Shebede,
agus Eoin a bhràthair, agus iad
san luing a' càradh an lìonta.
20 Agus air ball ghairm e iad ; 1
agus dh'fhàg iad Sebede an ath- '
air san hiing maille ris an hiclid- 1
tuarasdail, agus lean iad esan. i
21 Agus cliaidh iad a steach
' tìyh-aoraidh.
64
do Chapernaum ; agus air ball
air dha dol a stigh do 'n t-siona-
gog ' air an t-sàbaid, theagaisg e.
22 Agus ghabh iad iongantas
r' a theagasg : oir bha e 'gan
teagasg mar neach aig an robh
ùghdarras, agus cha b' ann mar
na sgrìobhaichean.
23 Agus bha 'nan sionagog-san
neach anns an robh spiorad
neòghlan, agus ghlaodh e,
24 Ag ràdh, Leig leinn ; ciod
ar gnothuch-ne riut, losa o ^ Na-
saret? an d'thàinig thu g'ar
sgrios-ne ? Is aitlme dhomh cò
thu, aon naomh Dhè.
25 Agus chronuich losa e, ag
ràdh, Bì a' d' thosd, agus thig a
mach as.
26 Agus an uair a reub an
spiorad neòghlan e, agus a
ghlaodh e le guth àrd, thàinig
e mach as.
27 Agus ghabh iad mòr-iongan-
tas uiìe, ionnus gu'n robh iad a'
cur na ceisde so r'a^ chèile, ag
ràdh, Ciod e so? Ciod e an
teagasg nuadh so ? oir le h-
ùghdarras a ta e toirt òrduigh
eadhon do na spioradaibh neò-
ghlan, agus tha iad ùmlial dha.
28 Agus chaidh a chliù air
ball a mach air feadh na tire
uile timchioll Ghalile.
29 Agus gun dàil, air dhoibh
dol a mach as an t-sionagog,
chaidh iad a steach do thigh
Shimoin agus Aindreais, maille
ri Seumas agus Eoin.
30 Ach bha màthair-clièile
Shimoi'i 'na hiidhe ann am
fiabhrus ; agus ghrad labhair iad
ris uimpe.
'■' hho, d. ' air a.
MARC, I. II.
31 Agus tliàinig esan agus thog
e i, a' breith air làimh oirre ;
agus air ball dh'fhàg am fiabhrus
i, agus fhritheil i dhoibh.
32 Agus an uair a bha 'm feasgar
ann, air do 'n ghrèin dol fuidhe,
thug iad d' a ionnsuidh iadsan
uile a bha euslan, agus iadsan
anns an robh deamhain.
33 Agus bha 'm baile uile air a
chruinneachadh chum an doruis.
34 Agus leighis e mòran air an
robh iomadh gnè eucail, agus
thilg e mach mòran dheamhan,
agus cha d'fhulaing e do na
deamhnaibh labhairt, air son
gu 'm b' aithne dhoibh e.
35 Agus air dha èirigh sa' mha-
duinn, fada roimh là, chaidh e
mach, agus dh'imich e gu àite fàs-
aiP, agus rinn e ùrnuigh an sin.
36 Agus lean Simon, agus an
dream a bha maille ris e.
37 Agus air fhaotainn dhoibh
thubhairt iad ris, A ta gach uile
neach ga d' iarraidh.
38 Agus thubhairt esan riu,
Rachamaid^ a dh'ionnsuidh nam
bailtean eile làimh ruinn, chum
gu 'n searmonaich mi an sin mar
an ceudna : oir is ann a chum
na crìche so thàinig mise mach.
39 Agus shearmonaich e 'nan
sionagogaibh air feadh Ghalile
uile, agus thilg e mach na deamh-
ain.
40 Agus thàinig lobhar d' a
ionnsuidh, a' guidhe air, agus a'
lùbadh a ghlùin da, agus ag
ràdh ris, Ma 's àiU leat, tha thu
comasach air mise a dhèanamh
glan.
41 Agu s ghabh losa truas mòr
' dìomhair, uaigneach.
65
dheth^, agus air^ìneadh a mach a
làimhe, bhean e ris, agus thubhairt
e ris, Is àill leam ; bì-sa glan.
42 Agus 00 luath as a labhair
e, air ball dh'fhalbh an luibhre*
uaith, agus rinneadh glan e.
43 Agus thug e geur-òrdugh
dha, agus air ball chuir e air
falbh e ;
44 Agus thubhairt e ris, Feuch
nach innis thu bheag do neach
air bith : ach imich, nochd thu
fèin do 'n t-sagart, agus tabhair
mar ìobairt air son do ghlanaidh
na nithe a dh'àithn Maois, mar
fhianuis dhoibh.
45 Agus air dhasan dol a mach,
thòisich e air innseadh gu ro-
fhollaiseach, agus air a' chùis a
sgaoileadh mu 'n cuairt, air chor
as nach feudadh losa dol tuiìl-
eadh gu follaiseach a steach do 'n
bhaile ; ach bha e mach ann an
àitibh uaigneach : agus thàinig
iad d' a ionnsuidh as gach àird.
CAIB. II.
1 Leìghis Criosd neach air an rohh am pairi-
lis : Ugha irm e Ma ta .0 à ite toga il na c)se :
16 dh'ith e maille ri cìs-mhaoir agus ri
peacaich : 18 ghabh e leithsgeul a dheisciob-
ul air son nach rohh iad a' trasgadh ; 2
agus a chionn gu 'n do spwn iad diasan ar-
bhair air là na sàbaid.
AGUS an dèigh làithean
àraidh, chaidh e a rìs a
steach do Chapernaum ; agus
chualas esan a bhi san tigh.
2 Agus air ball chruinnicheadh
mòran an ceann a chèile, air chor
as nach robh àit a chumadh iad,
eadhon timchioll an doruis : agus
labhair e am focal riu.
3 Agus thàinig iad, a' toirt
d' a ionnsuidh neach air an robh
2 imicheamaid, theirigcamaid. ris. ' mùire.
F
MARC, II.
am paìrilis, air a ghiùlan le
ceathrar.
4 Agus a chionn nach b' urr-
ainn iad teachd am fagus da leis
an t-sluagh, rùisg iad mullach
an tighe anns an robh e : agus
air dhoibh a tholladh, leig iad
sìos an leabadh air an robh an
neach a bha tinn leis a' phairilis
'na luidhe.
5 'Nuair clmnnaic losa an
creidimh-san, thubhairt e ris an
neach air an robh am pairilis, A
mhic, tha do pheacanna' air am
maitheadh dhuit.
6 Ach bha dream àraidh^ do
na sgrìobhaichibh 'nan suidhe an
sin, agus iad a' reusonachadh
'nan cridheachaibh fèin,
7 C' ar son a ta am fear so a'
labhairt toibheim mar so ? Cò
dh'fheudas peacanna a mhaith-
eadh ach Dia a mhàin ?
8 Agus air ball air aithneach-
adh do losa 'na spiorad fèin gu 'n
robh iadsan a' reusonachadh mar
sin annta fèin, thubhairt e riu,
C'ar son a ta sibh a' reusonach-
adli nan nitlie sin ann bhur
cridheachaibh ?
9 Cò aca is usadh a ràdh ris
an neach air am bheil am pairil-
is, Tha do pheacanna air am
maitheadh dhuit, no a ràdh,
Eirich, agus tog do leabadh, ag-
us imich ?
10 Ach a chum gu 'm bi fios
agaibh gu bheil ùghdarras aig
Mac an duine peacanna a mhaith-
eadh air thalamh, (thubhairt e
ris an f hear air an robh am pai-
rilis,)
11 A ta mi ag ràdh riut, Eirich,
' pheacaidh, ^ àraìd.
66
agus tog do leabadh, agus imich
do d' thigh.
12 Agus dh'èirich esan air ball,
agus thog e an leabadh, agus
chaidh e mach 'nam fìanuis uile,
ionnus gu 'n robh mòr-iongantas
orra uile, agus gu 'n do ghlòr-
aicli iad Dia, ag ràdh, Cha 'n
f haca sinne riamh a leithid so.
13 Agus chaidh e mach a rìs ri
taobh na mara ; agus thàinig an
sluagh uile d' a ionnsuidh, agus
tlieagaisg e iad.
14 Agus ag dol seachad da,
chunnaic e Lebhi mac Alpheuis
'na shuidhe aig àite togail na
cìse, agus thu^bhairt e ris, Lean
mise. Agus dh'èirich e, agus
lean se e.
15 Agus thàrladh, 'nuair a sliuidh
losa chum bìdh 'na thigh-san, gu 'n
do shuidh mòran chis-mhaor agus
pheacach maille ri losa, agus r' a
dheisciobhiibh : oir bha mòran
ann, agus lean iad e.
16 Agus an uair a chunnaic na
sgrìobhaichean agus na Phàir-
isich esan ag itheadli maille ri
cìs-mhaoraibh agus ri peacach-
aibh, thubhairt iad r' a dheisciob- t
luibh, C' ar son a ta e ag itheadli '
agus ag òl maille ri cìs-mhaor-
aibh agus ri peacachaibh ?
17 Agus an uair a chuala losa i
so, thubhairt e riu, Clia 'n 'eil '
feum acasan a ta slàn air an
lèigh, ach acasan a ta tinn : cha i
d' thàinig mise a ghairm nam \
firean, ach nam peacach chum j
aithreacliais. |
18 Agus bu ghnàth le deis-
ciobh^iìjh Eoin, agus nam Phàir- \
iseach a bhi trasgadh^ : agus j
trosgadh.
MARC. II. III.
thàinig iad, agus thubhairt iad
ris, C' ar son a ta deisciobuil
Eoin, agus nam Phàiriseach ri
trasgadh, agus nach 'eil do dlieis-
ciobuil-sa a' trasgadh,
19 Agus thubhairt losa riu,
Am bheil clann seòmair an fhir
nuadh-phòsda comasach air
trasgadli a dhèanamh, am feadh
a bhitheas am fear nuadh-pòsda
mailleriui? am feadli a ta am
fear nuadh-pòsda aca maille riu,
cha 'n fheud iad trasgadh a
dhèanamh.
20 Ach thig na làithean anns
an toirear am fear nuadh-pòsda
uatha ; agus an sin nì iad trasg-
adh sna làithibh sin.
21 Agus cha 'n 'eil duine sam
bith a dli' f huaigheas mìr do
eudach nuadh air sean eudach ;
no, ma dK fhuaigheas, buinidh am
m\r nuadh, a chuireadh g' a lìon-
adh suas, as an t-sean eudach,
agus nithear an reubadh ni 's
miosa.
22 Agus cha chuir duine air
bith fion ùr ann an seann searr-
agaibh^; no brisidh am fion
nuadh na searragan, agus dòirt-
ear am fion, agus caillear na
searragan : ach is còir fion nuadh
a chur ann an searragaibh
nuadha.
23 Agus thàrladh gu 'n deach-
aidh e troimh* na h-achaibh
arbhair air là na sàbaid ; agus
thòisich a dheisciobuil, ag im-
eachd dhoibh, ris na diasan arbh-
air a spìonadh.
24 Agus thubhairt na Phàir-
isich ris, Feuch, c' ar son a ta
' 'nam fochair. ^ leathar-hhuidealaibh.
' trid, air feadh.
67
[ iad a' dèanamh an ni nach 'eil '
ceaduichte air là na sàbaid ?
25 Agus thubliairt esan riu,
Nach do leugh sibhse riamh ciod
a rinn Daibhidh, 'nuair a blia
uireasbhuidh air, agus ocras air
fèin agus orra-san a bha maille
ris ?
26 Cionnus a chaidli e steach
do thigh Dhè ann an làithibh
Abiatair an àrd-shagairt, agus
a dh'ith e aran na fianuis^, nach
'eil ceaduichte do neach air bith
itheadh, ach do na sagartaibh,
agus a thug e mar an ceudna
do 'n dream a bha maille ris ?
27 Agus thubhairt e riu, Dh'-
òrduicheadh an t-sàbaid air son
an duine, cha 'n e an duine air
son na sàbaid :
28 Air an aobhar sin is Tìgh-
earna^ Mac an duine air, an t-
sàbaid fèin.
CAIB. IIL
1 Leighis Crìosd an duine aig an robh aìi làmh,
sheargta. 11 Chronuich e na spiorada
neòghlan ; 13 agus thagh e dà abstol deug.
22 Dhearbh e aingidheachd an t-sluaigh a
bha 'g ràdh gii 'n robh e a' tilgeadh dheamh-
an a mach le Beclsebuh ; 31 agus nochd e
cò iad a chàirdean.
AGUS chaidh e rìs a steach
do 'n t-sionagog ; agus bh a
an sin duine aig an robh làmh
sheargta.
2 Agus rinn iad faire air, a
dh'f heuchainn an leighiseadh se e
air lànasàbaid, chum gu'm bio (Ih
cùis-dhìtidh aca 'na aghaidh".
3 Agus thubhairt e ris an dui ne
aig an robh an làmh sheargva,
Eirich sa' mheadhon.
4 Agus thubhairt e riu, Am
^ an t-aran taisbeanta.
* Maighstir. « dhu.
F 2
MARC, III.
bheil e ceaduichte maith adhèan-
amh air làithibh na sàbaid, no
olc ? anam a thèarnadh, no a
sgrios ? ach dh'f han iadsan 'nan
tosd.
5 Agus an uair a dh'amhairc
e mu 'n cuairt orra le feirg', air
dha bhi doilich air son cruais
an cridhe, thubhairt e ris an
duine, Sìn a mach do làmh. Ag-
us shìn e mach i : agus rinneadh
slàn i mar an làmh eile.
6 Agus chaidh na Phàirisich
a mach, agus ghabh iad comh-
airle air ball maille ri luehd-
leanmhuinn Heroid 'na aghaidh-
san, cionnus a dh'fheudadh iad
a sgrios^.
7 Ach chaidh losa maille r' a
dheisciobluibh a leth chum na
mara : agus lean sluagh mòr e o
Ghalile, agus o ludea,
8 Agus o lerusalem, agus o
Idumea, agus o thaobh thall
lordain ; agus iadsan a bha
timchioll Thiruis agus Shidoin,
thàinig cuideachd mhòr dhiubh
d' a ionnsuidh, 'nuair a chual iad
cia mòr na nithe a rinn e.
9 Agus thubhairt e r' a dheis-
ciobluibh, long bheag a bhi feith-
eamh air, air son an t-sluaigh,
chum nach dòmhluicheadh iad e :
10 Oir leighis e mòran ; ionnus
gu 'n do dhlùth-theann iad ris, a
mheud 's air an robh plàighean,
chum gu 'm beanadh iad ris.
11 Agus na spiorada neòghlan,
an uair a chunnaic iad e,shleuchd
iad da, agus ghlaodh iad, ag ràdh,
Is tusa Mac Dhè.
12 Agus thug e sparradh teann^
dhoibh nach dèanadh iad aith-
' diomb. mhilleadh.
68
nichte e.
13 Agus chaidh e suas gu
beinn, agus ghairm e iadsan a
b' àiU leis : agus thàinig iad d' a
ionnsuidh.
14 Agus dh'òrduich e dà fhear
dheug, chum gu 'm biodh iad
maille ris, agus gu 'n cuireadh e
mach iad a shearmonachadh ;
15 Agus gu 'm biodh aca cumh-
achd a leigheas euslainte, agus a
thilgeadh a mach dheamhan.
16 Agus air Simon thug e
Peadar mar cho-ainm :
17 Agus Seumas mac Shebede,
agus Eoin bràthair Sheumais,
(agus orra-san thug e Boanerges
mar cho-ainm, is e sin ri ràdh,
Clann na tairneanaich,)
18 Agus Aindreas, agus Phi].ip,
agus Bartolomeus, agus Mata,
agus Tomas, agus Seumas mac
Alpheuis, agus Tadeus, agus Si-
mon an Canaanach,
19 Agus ludas Iscariot, an
neach sin a bhrath e : agus
chaidh iad do thigh.
20 Agus chruinnicheadh an
sluagh a rìs, ionnus nach robh
e 'n comas doibh uiread as aran
itheadh.
21 Agus an uair a chual a
chàirdean so, thàinig iad a mach
a bhreith air : oir thubhairt iad,
Tha e air mlii-chèill.
22 Agus thubhairt na sgrìobh-
aichean a thàinig a nuas o leru-
salem, A ta Beelsebub aige, agus
is ann troimh phrionnsa nan
deamhan a ta e tilgeadh a mach
dheamhan.
23 Agus ghairm e iad d' a ionn-
suidh, agus thubhairt e riu ann
^ geur-àithne.
Mi^, III. IV.
an cosamhlachdaibli, Cionnus a
dh'fheudas Sàtan Sàtan a thilg-
eadh a mach ?
24 Agus ma bhitheas rìogh-
achd roinnte 'na h-aghaidh fèin,
eha'n urrainn an rìoghachd sin
seasamh.
25 Agus ma bhitheas tigh air
a roinn 'na aghaidh fèin, cha 'n
urrainn an tigh sin seasamh.
26 Agus ma dh' èireas Sàtan 'na
aghaidh fèin, agus gu 'm bì e
roinnte, cha 'n urrainn e seasamh,
ach a ta crìoch aige.
27 Cha 'n urrainn neach air
bith dol a steach do thigh duine
làidir, agus 'airneis a thogail leis,
mur ceangail e 'n duine làidir an
toiseach ; agus an sin creachaidh
e a thigh.
28 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, Gu maithear na h-uile
pheacanna do chloinn nan daoine,
agus gach toibheum a labhras
iad.
29 Ach ge b' e labhras toibheum
an aghaidh an Spioraid Naoimh,
cha 'n fhaigh e maitheanas a
chaoidh, ach a ta e an cunnart
peanais ^ shìorruidh ;
30 Air son gu 'n dubhairt iad,
Tha spiorad neòghlan aige.
31 An sin thàinig a bhràithrean
agus a mhàthair, agus air dhoibh
seasamh a muigh, chuir iad fìos
d' a ionnsuidh, a' gairm air.
32 Agus bha 'n sluagh 'nan
suidhe m' a thimchioll; agus
thubhairt iad ris, Feuch, a ta do
mhàthair agus do bhràithrean a
muigh ga d' iarraidh.
33 Agus fhreagair e iad, ag
ràdh, Cò i mo mhàthair, no mo
^ damnaidh. breitheanais.
69
bhràithrean ?
34 Agus slieall e mu 'n cuairt
orra-san a bha 'nan suidhe m' a
thimchioll, agus thubhairt e,
Feuch mo mhàthair agus mo
bhràithrean.
35 Oir ge b' e neach a ni toil
Dè, is esan mo bhràthair, agus
mo phiuthar, agus mo mhàthair.
CAIB. IV.
1 Cosamhlachd an t-s)oladair, agus a Ihrigh
21 Is cbir dhuinn solus ar n-eòlais a phairt-
eachadh ri muinntir eile. 26 Cosamhlachd
an t-s'd a ta fàs an uaignidheas, SO agus a'
ghràinne mhustaird. 39 Chiuinich Crìosd
onfha na fairge.
AGUS thòisich a air teagasg
a rìs làimh ris a' mhuir ;
agus chruinnicheadh sluagh mòr
d' a ionnsuidh, ionnus, gu 'n
deachaidh e steacli do luing, agus
gu 'n do shuidh e air a' mhuir ;
agus bha 'n sluagh uile ri taobh
na mara air tir.
2 Agus theagaisg e dhoibh
mòran do nithibh ann an cosamh-
lachdaibh, agus thubhairt e riu
'na theagasg,
3 Eisdibh ; Feuch, chaidh fear-
cuir" a mach a chur sìl:
4 Agus thàrladh 'nuair chuir e
an sìol, gu 'n do thjiit cuid deth
ri taobh an rathaid, {^gus thàinig
eunlaith an athair,, agus dh'ith
iad suas e.
5 Agus thuit cuid eile dheth air
fearann creagach, far nach robh
mòr thalamh aige ; agus air ball
dli'fhàs e suas, do bhrìgh nach
robh doimhne tahnhainn aige :
6 Ach air do 'n ghrèin èirigh,
loisgeadh e ; agus a chionn nach
robh freumh^ aige, shearg e as.
sìoladair. ^freumhach.
7 Agus thuit cuìd eile am measg
droighinn, agus dh'fhàs • an
droighionn suas, agus thachd
se e, agus cha d' thug e toradh
uaith,
8 Agus thuit cuid eile air tal-
amh maith agus thug e toradh
uaith a' fàs suas agus a' meud-
achadh ; agus thug e mach, cuid
a dheich thar fhichead uiread,
agus cuid a thrì fichead uiread,
agus cuid a cheud uiread 's a
chuireadh.
9 Agus thubhairt e riu, An tì
aig am bheil cluasa chum èisd-
eachd, èisdeadh e.
10 Agus an uair a bha e 'na
aonar, dh'fhiosraich iadsan, a bha
mu 'n cuairt da^, maille ris an dà
fhear dheug, an cosamhlachd
deth.
11 Agus thubhairt e riu,
Dliuibhse thugadh eòlas a ghabh-
ail air nithibh dìomhair rìogh-
achd Dhè : ach dhoibh-san a ta
an leth muigh nithear gach ni
an cosamlachdaibh :
12 Chum as ag faicinn doibh
gu 'm faic iad, agus nach aith-
nich iad, agus ag cluinntinn
dhoibh gu 'n ckiinn iad, agus
nach tuig iad ; air eagal àm air
bith gu 'm pilleadh iad, agus
gu 'm biodh am peacanna air am
maitheadh dhoibh.
13 Agus thubhairt e riu, Nach
aithne dhuibh an cosamhlachd
so ? agus cionnus ma ta a thuig-
eas sibh gach uile chosamhlachd ?
14 Tha 'm fear-cuir a' cur an
fhocail.
15 Agus is iad so iadsan ri
taobh an rathaid, anns an cuir-
' math. ^ 'na fhochair.
70
ear am focal, an dèigh dhoibh a
chluinntinn, air ball a ta Sàtan
a' teachd, agus a' togail leis an
fhocail, a shìol-chuireadh 'nan
cridheachaibh.
16 Agus is iad so iadsan mar
an ceudna a chuireadh air fear-
ann creagach ; muinntir, an uair
a chluinneas iad am focal, a
ghabhas e air ball le gàirdeach-
as :
17 Agus cha 'n 'eil freumh aca
annta fèin, ach mairidh iad rè
sealain ; 'na dhèigh sin 'nuair
a dh'èireas àmhghar^ no geur-
leanmhuinn air son an fhocail,
air ball a ta iad a' gabhail oil-
bheim.
18 Agus is iad so iadsan a chuir-
eadh am measg an droighinn, an
dream a dh'èisdeas ris an fhoc-
al;
19 Agus a ta ro chùram an t-
saoghail so, agus mealltaireachd
saoibhreis, agus anamianna nithe
eile teachd a steach, agus a'
tachdadh an f hocail, agus nithear
neo-thorach e.
20 Agus is iad so iadsan a chuir-
eadh ann an talamh maith ; an
dream a chhnnneas am focal,
agus a ghabhas e, agus a bheir
a mach toradh, cuid a dheich
thar f hichead uiread, cuid a thrì
fichead uiread, agus cuid a cheud
uiread as a chuireadh.
21 Agus tlmbhairt e riu, An
toirear coinneal chum gu 'n cuir
ear i fuidh bheul soithich, no
fuidh leabaidh? nach ann a chum
a cur ann an coinnleir ?
22 Oir cha 'n 'eil ni air bith fol-
uichte, nach foillsichear ; agus
' triohlaìd
MARC, IV. V.
cha robh ni air bith an cleith\
nach tig am follais^.
23 Ma ta cluasa chum èisdeachd
aig neach air bith, èisdeadh e.
24 Agus thubhairt e riu, Thug-
aibh fa'near ciod a chluinneas
sibh: leis an tomhas a thomh-
aiseas sibh, tomhaisear dhuibh
fèin ; agus bheirear tuilleadh
dhuibh-sa ta 'g èisdeachd.
25 Oir ge b' e neach aig am
bheil, bheirear dha : agus ge b' e
! neach aig nach 'eil, bheirear uaith
an ni sin fèin a ta aige.
26 Agus thubhairt e, Is amhuil
rìoghaclid Dhè, mar gu 'n cuir-
eadh duine sìol anns an talamh,
27 Agus gu'n coidleadh e, agus
gu'n èireadh e a dh'oidliche agus
a là, agus gu 'n gineadh an siol,
agus gu 'm fàsadh e suas, air
dcngh nach fhios da.
28 Oir bheir an talamh a mach
toradh uaith fèin, air tùs am
fochann, a rìs an dias, an dèigh
sin an làn arbhar anns an dèis.
29 Ach an uair a ta'n toradh
abaich, air ball cuiridh e an corr-
an ann, a chionn gu bheil am
fogharadh air teachd.
30 Agus thubhairt e, Ciod an ni
ri 'n samhluich sinn rìoghachd
Dhè ? no ciod e an cosamhlachd
leis an coimhmeas sinn i^?
31 Js cosmhuil i ri gràinne
mustaird, ni, 'nuair a chuirear
san talamh e, a 's lugha do na
h-uile phòraibh a ta air thalamh.
32 Ach an dèigh a chur, fàsaidli
I e suas, agus cinnidh e ni 's mò na
luibh sam bith eile, agus fàsaidh
geugan mòra air ; ionnus gu 'm
' an uaignidheas. ^ os àird.
' ctn coihhcarta ris an coibheartaich sinn i ?
71
feud eunlaith an athair nid a
dhèanamh fuidh a sgàile.
33 Agus le iomadh d 'a leithid-
ibh sin do chosamhlachdaibh
labhair e am focal riu, a rèir mar
a b'urrainn iad a chluinn-tinn.
34 Ach gun chosamhlachd cha
do labhair e riu : Agus mhìnich
e na h-uile nithe d' a dheisciob-
luibh fèin air leth.
35 Agus thubhairt e riu air an
là sin fèin,air teachddo'nfheasg-
ar,Rachamaid thairis do'n taobh
eile.
36 Agus an uair a sgaoil iad an
coimhthional, thug iad leo esan
anns an luing mar a bha e ; agus
bha longa beaga eile maille ris*
mar an ceudna.
37 Agus dh'èirich doinionn^
mhòr ghaoithe, agus leum na
tonnan a steach do 'n luing, air
chor as gu'n robh i nis làn.
38 Agus bha esan ann an deir-
eadh na luinge, 'na chodal air
cluasaig*': agus dhùisgiad e,agus
thubhairt iad ris, A mhaighstir,
nach 'eil suim agad gu 'n caillear
sinn?
39 Agus dh'èirich e, agus chron-
uich e a'ghaoth, agus thubhairt
e ris an f hairge, Tosd, bì sàmh-
ach. An sin luidh a'ghaoth, agus
bha fèath'' mòr am.
40 Agus thubhairt e riu, C' ar
son a ta sibh co eagalach ? cionn-
us nach 'eil creidimh agaibh ?
41 Agus ghabh iad eagal ro
mhòr, agus thubhairt iad r 'a
chèile, Ciod e an duine so, gu
bheil a' ghaoth, agus an fhairge
fèin ùmhal da ?
* 'na fhochai . * stoirm.
" adhartan ? ciuìne.
MARC, V.
CAIB. V.
1 Air do Chrìosd na deamham a chur a mach
as an duine anns an rohh legion diubh,
13 chaidh iad a stigh anns na mucuihh.
26 Leighis e a' bhean air an robh dòrtadh
folri, 35 agus thog e o na marbhaibh nighean
lairuis.
AGUS thàinig iad gu taobh
eile na mara, gu dùthaich
nan Gadarach.
2 Agus an uair a chaidh e mach
as an luing, air ball thachair air
as na h-àitibh-adhlaic, duine anns
an robh spiorad neòghlan,
3 Aig an robh a chòmhnuidh
sna h-àitibh-adhlaic ; agus cha
b'urrainnneach airbith a cheang-
al, eadhon le slabhraidhibh :
4 Oir chaidh a cheangal gu tric
le geimhlibh agus le slabhraidh-
ibh, agus tharruing e na slabh-
raidhean as a chèile, agus mhìn-
bhris e na geimhlean : agus cha
b'urrainn duine sam bith a cheann-
sachadh.
5 Agus bha e ghnàth, a là
agus a dh'oidhche, sna beannt-
aibh, agus sna h-ionadaibh-adh-
laic, a' glaodhaich, agus 'ga
ghearradh fèin le clachaibh.
6 Ach an uair a chunnaic e
losa fada uaith, ruith e agus
shleuchd e dha,
7 Agus ghlaodh e le guth mòr,
agus thubhairt e, Ciod mo ghnoth-
vich-sa riut, losa, a Mhic an
Dè a 's ro àirde ? tha mi a' cur
ort à h-uchd Dè, gun mo phian-
adh.
8 (Oir thubhairt e ris, Thig a
mach as an duine, a spioraid
neòghloin.)
9 Agus dh'fhiosraich e dheth,
Ciod is ainm dhuit ? Agus f hreag-
air esan, ag ràdh, Legion is ainm
72
dhomh : oir a ta sinn mòran
ann.
10 Agus ghuidh e gu ro gheur
air, gun e g' an cur a mach as an
dùthaich sin.
11 Agus bha treud mòr mhuc
an sin, ag ionaltradh am fagus
do'n bheinn\
12 Agus ghuidh na deamhain
uile air, ag ràdh, Cuir sinne dh'-
ionnsuidh nam muc, chum gu'n
rachamaid a steach annta.
13 Agus air ball thug losa cead
doibh ; agus air dol a mach do
na spioradaibh neòghlan, chaidh
iad a stigh anns na mucaibh,
agus ruith an treud sios gu dian
le àite cas do'n fhairge, (bha iad
mu thimchioll dà mhìle,) agus
thachdadh iad san fhairge.
14 Agus theich iadsan a bha 'g
ionaltradh nam muc, agus dh'innis
iad sin, araon anns a' bhaile, agus
anns an t\r. Agus chaidh iad a
mach a dh'fhaicinn ciod e an ni
ud a thachair.
15 Agus thàinig iad chum losa,
agus chunnaic iad an tì anns an
robh an deamhan, agus aig an
robh an legion, 'na shuidhe, agus
'eudach uime, agus a chiall aige ;
agus ghabh iad eagah
16 Agus dh'innis iadsan a chunn-
aic e dhoibh, cionnus a thachair
do 'n ti anns an robh an deamhan,
agus mu thimchioll nam muc.
17 Agus thòisich iad ri guidhe
air imeachd a mach as an crioch-
aibh.
18 Agus air dha dol a stigh
san luing, ghuidh an tì anns an
robh an deamhan air, gu'm feud-
adh e bhi maille ris.
' do na slèibhtibh.
MARC, V.
19 Gidheadli cha do leig losa
leis, ach thubhairt e ris, Im-
icli dhachaidli dh'ionnsuidh do
mhuinntir, agus innis dhoibh
meud nan nithe a rinn an Tigh-
earna dhuit, agus gu'n d'rinn e
tròcair ort.
20 Agus dh'imich esan, agus
thòisich e ri chur an cèill ann
an Decapolis meud nan nithe a
rinn losa dha : agus ghabh iad
iongantas uile.
21 Agus 'nuair a chaidh losa a
rìs thairis anns an lulng do'n
taobh eile, chruinnicheadli shiagh
mòr d' a ionnsuidh ; agus bha e
làimh ris a' mhuir.
22 Agus, feuch, thàinig aon do
uachdaranaibh nan sionagog, d'
am b' ainm lairus ; agus an uair
a chunnaic e esan, leig se e fèin
sìos aig a chosaibh.
23 Agus ghuidh e gu dùrachd-
ach air, ag ràdh, A ta mo nigh-
ean bheag ann an cunnart grad
bhàis ; thig, tha mi d giiidhe ort,
agus leag do làmhan oirre chum
gu 'n slànuichear i, agus mairidh
i beò.
24 Agus dh'imich losa maille
ris ; agus lean sluagh mòr e,
agus dhòmhluich iad e.
25 Agus hka bean àraidh an
sin, air an robh dòrtadh fola rè
dhà bhliadhna dheug,
26 Agus dh'fliulaing i mòran
iomadh lèigh, agus chaith i na
bha aice, agus cha b' fheairrd i
bheag e, ach gu'm bu mhiosd ;
27 'lNuair a chual i iomradh
air losa, thàinig i am measg an
t-sluaigh chùlaobh, agus bhean
1 r' a eudach :
28 Oir thubhairt i, Ma dh'-
73
flieudas mi beantuinn ach r' a
eudach, slànuichear mi.
29 Agus air ball thiormaich-
eadh tobar a fola ; agus dh'aith-
nich i air a corp fèin, gu 'n do
leighiseadh i o'n phlàigh sin.
30 Agus dh'aithnich losa air
ball ann fèin gu'n deachaidli
cumhachd a mach as, agus air
dha tionndadh san t-sluagh,
thubhairt e, Cò a bhean ri m'
eudach ?
31 Agus thubhairt a dheisciob-
uil ris, A ta thu faicinn gu bheil
an sluagh ga d' dhòmhlachadh,
agus an abàir thu, Cò a bhean
rium ?
32 Agus dh'amhairc e mu 'n
cuairt g'a faicinn-sa a rinn so.
33 Ach air do'n mhnaoi bhi fo
eagal agus air chrith, air aith-
neachadh an ni a rinneadh innte,
thàinig i, agus leig si i fèin sìos
'na làthair, agus dh'innis i an
fhirinn uile dha.
34 Agus thubhairt e rithe, A
nighean, shlànuich do chreidimh
thu ; imich an sìth, agus bì slàn
o d' phlàigh.
35 Am feadh a bha e fathast
a' labhairt, thàinig dream o thigh
uachdarain na sionagoig, ag ràdh,
Fhuair do nighean bàs ; c' ar son
a chuireadh tu tuilleadh dragh
air a' mhaighstir ?
36 Co luath is a chual losa an
còmhradh so a labhradh, thu-
bhairt e ri uachdaran na siona-
goig, Na biodh eagal ort, a mhàin
creid.
37 Agus clia d'fhulaing e do
neach air bith a leantuinn, ach
Peadar, agus Seumas, agus Eoin
bràthair Sheumais.
MARC,
V. VI.
38 Agus tliàinigegu tighuachd-
arain na sionagoig, agus chunnaic
e an iomairt^ agus iadsan a bha
gul, agus a' caoineadh gu mòr.
39 Agus 'nuair thàinig e a
steach, thubhairt e riu, C'ar son
a ta sibh ris an iomairt so, agus
ri bròn? cha'n'eil annigheanag^
marbh, ach 'na codah
40 Agus rinn iadsan gàire
fanoid air ^ : ach air dhasan an cur
uile mach, thug e leis athair agus
màthair na nighinn, agus iadsan
a bha maille ris, agus chaidh e
steach far an robh an nigheanag
'na kiidhe.
41 Agus rug e air an nighean-
aig air làimh, agus thubhairt e
rithe, Talitha-cumi ; 's e sin, air
eadar-mhìneachadh, A chailin,
(a ta mise ag ràdh riut,) èirich.
42 Agus air ball dh'èirich an
nigheanag, agus dh'imich i ; oir
bha i dà bhliadhna dheug a dli-
aois : agus ghabh iad iongantas
anabarrach,
43 Agus thug e òrdugh teann
doibh, nach faigheadh duine air
bith fios air so ; agus dh'àithn e
càileigin a thoirt d'i r'a itheadh.
CAIB. VI.
1 Rinneadh tàir air Crlosd le muinntir a
dhuthcha. 7 Thug e cumhachd do'n dà
fhear dheug os ceann spiorada nm-ghlan.
14 Tomadh barail mu Chrìosd. 1(5 Chuir-
eadh an ceann do Eoin Baiste. 34 Mìor-
bhuil nan càig aran, agus an dà eisg. 48
Dh' imich Crìosd air a' chuan, &c.
AGUS chaidh e mach as a sin,
agus thàinig e d'a dhùth-
aich fèin ; agus lean a dheisciob-
uil e.
2 Agus an uair a thàinig an
t-sàbaid, thòisich e air teagasg
• am buaireas. nìonag. ^ gàire fochaid ris.
74
anns an t-sionagog : agus alr do
mhòran a chluinntinn, ghabh iad
iongantas, ag ràdh, Cia uaith a
ta na nithe sin aig an f hear so ?
Agus ciod e an gliocas so tliugadh
dha, gu bheil a leithid so do
fheartaibh air an dèanamh le a
làmhaibh-san ?
3 Nach e so an saor, mac
Mhuire, bràthair Sheumais, agus
Ioseis,agus Iudais,agus Shimoin?
Agus nach'eil a pheathraiche an
so maille ruinn? Agus fhuair
iad oilbheum ann*.
4 Ach thubhairt losa riu, Cha
'n 'eil fàidh gun urram, ach 'na
dhùthaich fèin, agus am measg
a chàirdean, agus 'na thigh fèin.
5 Agus cha robh e 'n comas da
mìorblmil air bith a dhèanamh
an sin, saor o gu 'n do chuir e a
làmhan air beagan do mhuinntir
a bha tinn, agus gu 'n do leigliis
e iad.
6 Agus bha iongantas air air
son am mì-chreidimh, Agus
chaidh e timchioll nam bailtean,
a' teagasg.
7 Agus ghairm e d' a ionnsuidli
an dà f hear dheug, agus thòisich
e air an cur a mach dithis ag-
us dithis ; agus thug e dhoibh
cumhachd air spioradaibh neò-
ghlan ;
8 Agus dh'àithn e dhoibh gun
ni air bith thoirt leo air son na
slighe, ach lorg a mhàin ; gun
mhàla, gun aran, gun airgiod
'nan sporan :
9 Ach bonn-bhròga^ Ihi air an
cosaibh, agus gun dà chòta bhi
umpa.
10 Agus thubhairt e riu, Ge
^ ghabh iad oilbheum ris. ' cuarain.
MARC, VI.
b ' e ionad air bith anns an tèid
sibh a steach do thigh, an sin
fanaibli gus am falbh sibh as an
àite sin.
11 Agus cò air bith iad nach
gabh ribh, agus nach èisd ribh,
air dhuibh imeachd as an àite
sin, crathaibh an duslach a
bhitheas fo 'ur cosaibh, mar
fhianuis 'nan aghaidh. Gu
deimhin a ta mi ag radh ribh,
Gur so-iomcliaire' a bhitheas e
do Shodom agus do Ghomorah
ann an là a' bhreitheanais, na
do'n bhaile sin.
12 Agus chaidh iad a mach,
agus shearmonaich iad gu 'n
dèanadh daoine aithreachas.
13 Agus thilg iad a mach
mòran dheamhan, agus dh' ùng
iad le h-oladh mòran a bha tinn,
agus leighis siad iad.
14 Agus chual Herod an rìgh
ìdme, (oir chaidh 'ainm am foll-
ais ;) agus thubhairt e, A ta
Eoin Baiste air èirigh o na
marbhaibh, agus uime sin a ta
feartan air an oibreachadh leis.
15 Thubhairt cuid eile, Gur
e Elias a t' ann. Agus thubhairt
cuid eile, Gur fàidh a t' ann, no
mar aon do na fàidhibh.
16 Ach an uair a chual Herod
so, thubhairt e, Is e Eoin, d' an
do chuir mise an ceann, a th'-
ann ; dh'èirich e o na marbh-
aibh.
17 Oir chuir Herod fèin a
mach agus ghlac e Eoin, agus
cheangail e ann am prìosan e,
air son Herodiais bean phòsda
Philip, a bhràthar fèin, do bhrìgh
gu 'n do phòs e i.
' so fhulaing.
75
18 Oir thubhairt Eoin li He-
rod, Cha 'n 'eil e ceaduichte dhui':
bean do bhràthar a bhi agad.
19 Uime sin bha diom mòr
aig Herodias ris, agus bu mhiann
leatlia a chur gu bàs ; ach cha
b' urrainn i.
20 Oir bha eagal Eoin air He-
rod, air dha fios a bhi aige gu
'm bu duine ceart agus naomh
e, agus thug e fa'near ^ e ; agus
'nuair a chual se e, rinn e mòran
do nithibh air a chomJiairle, agus
dh'èisd e ris gu toileach.
21 Agus air teachd do là iom-
chuidh, rinn Herod, air co-ainm
an là an d' rugadh e, suipeir d' a
uaislibh, agus d' a àrd-cheann-
ardaibh, agus do mhaithibh Gha-
lile:
22 Agus an uair a chaidh nigh-
ean Herodiais so steach, agus
a rinn i dannsa, thaitinn i ri He-
rod agus riu-san a shuidh maille
ris, agus thubhairt an rìgh, ris
a' chailin, larr ormsa ge b' e
ni is àill leat, agus bheir mi
dhuit e.
23 Agus thug e mionnan d' i,
Ge b' e ni a dh'iarras tu orm,
bheir mi dhuit e, gu ìetli mo
rìoghachd.
24 Agus an uair a chaidh i
mach thubhairt i r' a màthair,
Ciod a dh'iarras mi ? Agus thu-
bhairt ise, Ceann Eoin Bhaiste.
25 Agus chaidh i air ball le
cabhaig a steacli a dh' ionnsuidh
an rìgh, agus dh'iarr i, ag ràdh,
Is àiìl leam gu 'n tugadh tu
dhomh gun dàil ceann Eoin
Bhaiste air mèis.
26 Agus bha'n righ ro dhoil-
^ dionih. ^ choimhid se.
MARC, VI.
ich ; gidheadh air son a mhionn-
an, agus an dream a bha 'nan
snidhe maille ris, cha robh toil
aige a diùltadh.
27 Agus air ball chuir an rìgh
a macli fear-millidh, agus dh'-
àithn e a cheann a thoirt a
steach : agus dh'imich esan agus
thug e an ceann deth anns a'
phrìosan :
28 Agus thug e a cheann leis
air mèis, agus thug e do 'n chail-
in ^ e : agus thug an cailin d' a
màthair e.
29 Agus an uair a chual a
dheisciobuil sin, thàinig iad agus
thog iad a chorp, agus chuir iad
ann an uaigh e.
30 Agus chruinnicheadh na
h-Abstoil chum losa, agus dh'-
innis iad da na h-uile nithe, ar-
aon gach ni a rinn iad, agus
gach ni a theagaisg iad,
31 Agus thubhairt e riu, Thig-
ibh-sa air leth do àit uaigneach,
agus gabhaibli fois car tamuill
bhig : Oir bha mòran a' teachd
agus a' dol, agus cha robh ùine
aca uiread as biadh itheadh.
32 Agus chaidh iad gu àite
fàsail ann an luing air leth.
33 Agus chunnaic an sluagh
iadsan a' falbh, agus dh'aithnich
mòran e, agus ruith iad d' an cois
as na bailtibh uile an sin, agus
bha iad rompa, agus chruinnich-
eadh iad d' a ionnsuidh.
34 Agus an uair a chaidh losa
mach, chunnaic e sluagh mòr,
agus ghabh e truas mòr dhiubh,
a chionn gu 'n robh iad mar
chaoraich gun bhuachaiU aca :
agus thòisich e air mòran do
' ghruagaìch, lùonaig,
76
nithibh a theagasg dhoibh,
35 Agus an uair a bha nis
mòran do 'n là air dol seachad^,
thàinig a dheisciobuil d'a ionn-
suidh, ag ràdh, A ta 'n t-àite so
fàs, agus a ta nis mòran do 'n là
air dol thairis :
36 Leig air falbh iad, chum
gu tèid iad do 'n tìr mu 'n cuairt,
agus do na bailtibh, agus gu
ceannaich iad biadh dhoibh fèin :
oir cha 'n' eil ni air bith aca r' a
itheadh.
37 Ach fhreagair esan, agus
thubhairt e riu, Thugaibh-sa
dhoibh r' a itheadh. Agus thu-
bhairt iadsan ris, An tèid sinn
agus an ceannaich sinn luach
dhà cheud peghinn a dh'aran,
chum gu tugamaid dhoibh ni
r' a itheadh ?
38 Ach thubhairt esan riu, Cia
lìon builinn ^ a ta agaibh ? rach-
aibh agus faicibh. Agus air
faotainn fios doibh, thubhairt
iad, Cùig, agus dà iasg.
39 Agus dh' àithn e dhoibh a
thoirt orra uile suidhe sios 'nan
cuideachdaibh air an fheur
uaine.
40 Agus shuidh iad sìos 'nam
buidhnibh fa leth, 'nan ceud-
aibh, agus 'nan leth-cheudaibh.
41 Agus air dha na cùig buil-
innean agus an dà iasg a ghabh-
ail, agus amharc suas gu nèamh,
bheannaich, agus bhris e na
builinnean, agus thug e d' a dheis-
ciobhiibh iad, chum gu 'n cuir-
eadh iad rompa iad ; agus roinn
e an dà iasg orra uile.
42 Agus dh'ith iad uile, agus
shàsuicheadh iad.
^ air a chaitheadh. ' aran.
MARC,
VI. VII.
43 Agus tliog iad dà chliabli
dheug làn do 'n bhiadh bhriste,
agus do na h-iasgaibh.
44 Agus b' iad an dream a dh' ith
do na builinnibh cùig mìle fear.
45 Agus air ball cho-èignich
e a dheisciobuil gu dol anns an
luing, agus dol roimhe dh' ionn-
suidh na taoibh thall gu Bet-
saida, gus an cuireadh e an
sluagh air falbh.
46 Agus an uair a chuir e air
falbh iad, chaidh e gu beinn a
dhèanamh ùrnuigh.
47 Agus an uair a bha'n t-
anmoch ann, bha an long am
meadlion na mara, agus esan 'na
aonar air fir.
48 Agus chunnaic e iadsan air
am pianadh ag iomramh ; oir
bha a' ghaoth 'nan aghaidh :
agus thàinig e d' an ionnsuidh
mu thimchioll na ceathramh faire
clo 'n oidhche, ag imeachd air a'
mhuir, agus b'àill leis dol seach-
ad orra.
49 Ach an uair a chunnaic
iadsan e ag imeachd air a' mhuir,
shaoil iad gu 'm bu tannasg a
bh' ann ; agus ghlaodh iad,
50 (Oir chunnaic iad uile e,
agus bha iad fo bhviaireas :)
Agus air ball labhair e riu, agus
thubhairt e riu, Biodh misneach
mhaith agaibh ; is mise ta ann,
na biodh eagal oirbh.
51 Agus chaidh e suas do'n
ionnsuidh do 'n luing ; agus luidh
a' ghaoth : agus bha uamhas
mòr thar tomhas orra, agus ghabh
iad iongantas.
52 Oir cha d' thug iad fa 'near
mìorbhiiil nam builinnean ; oir
bha'n cridhe airachruadhachadh.
53 Agus an uair a chaidh iad
thairis, thàinig iad gu talamh
Ghenesaret, agus tharruing iad
gu tir.
54 Agus an uair a thàinig iad
a mach as an luing, air ball dh'-
aithnich iad e,
55 Agus ruith iad air feadh
na tìre sin uile mu 'n cuairt, agus
thòisich iad air an dream a bha
tinn a ghiùlan mu'n cuairt air
leabaichibh, ge b' e àit an cual
iad esan a bhi.
56 Agus ge b' e air bith bailte,
no caithriche, no dùthaich an
deachaidh e steach, chuir iad na
daoine tinn air na sràidibh, agus
ghuidh iad air gu 'm feudadh
iad beantuinn a mhàin ri iomall
'eudaich ; agus a mheud is a
bhean ris, leighiseadh iad.
CAIB. VII.
1 Fhuaìr na Phàirisich coire do na deisciob-
hiihh do bhrìgh gu 'n d' ith iad le làmhaibh
salach: 6 air an làimh eile fhuair Criosd
cron dhoibh-san do brigh gu 'n do bhris iad
àìtheanta Dhè le teagasg agus gnàthachadh
dhaoine. 14 Cha salaich biadh an dtdne.
2ALeighis Crwsd nighean aigan robh spiorad
neòghlan, 81 agus duine a bha bodhar.
AGUS chruinnicheadh na
Phàirisich d' a ionnsuidh,
agus dream àraidh do na sgrìobh-
aichibh a thàinig o lerusalem.
2 Agus an uair a chunnaic iad
cuid d' a dheisciobluibh ag ith-
eadh arain le làmhaibh salach,
(sin r' a ràdh neo-ionnlaidte,)
fhuair iad cron doibh.
3 Oir cha 'n ith na Phàirisich,
agus na h-Iudhaich uile, biadh,
mur ionnlaid iad an làmhan gu
minic, a' coimhead beul-aithris
nan seanairean.
4 Agus air dhoibh teachd o'n
MARC, VII.
mhargadh, mur tum ' siad iad,
cha 'n ith iad. Agus a ta mòran
do nithibh eile a ghabh" iad orra
a choimhead, mar a ta nigheadh
chupan, agus phoitean, agus
shoithiche umha^, agus leabaich-
ean
5 An sin dh'f heòraich na Phàir-
isich agus na sgrìobhaichean
dheth, C' ar son nach 'eil do
dheisciobuil ag imeachd a rèir
beul-aithris nan seanairean, ach
a ta iad ag itheadh arain le làmh-
aibh neo-ionnlaidte ?
6 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e riu, Is maith a rinn
Esaias fàidheadaireachd mu bhur
timchioll chealgairean, a
rèir mar a ta e sgrìobhta, A
ta am pobull so toirt urraim*
dhomhsa le 'm bilibh, ach a ta an
cridhe fada uam.
7 Ach is ann gu dìomhanach
a ta iad a' toirt aoraidh dhomh-
teagasg àitheanta dhaoine
mar theagasg.
8 Oir air dhuibh àithne Dhè
a thrèigsinn, a ta sibh a' cumail
òrduchaidh dhaoine, mar a ta
nigheadh phoitean agus chupan :
agus mòran eile d' an leithidibh
sin a ta sibh a' dèanamh.
9 Agus thubhairt e riu, Is
maith a ta sibh a' cur air cùl
àithne Dhè, chum gu 'n coimhid
sibh bhur òrduchadh fèin.
10 Oir thubhairt Maois,Thoir
urram do t' athair, agus do d'
mhàthair : agus, Ge b' e neach a
mhallaicheas athair no màthair,
cuirear gu cinnteach gu bàs e.
11 Ach their sibhse, Ma their
neach r' a athair no r' a mhàth-
air, Biodh e n Chorban, sin r' a
ràdh, 'na thiodlac do teampull,
ge b' e ni leis am faigheadh tu
tairbhe uamsa ;
12 Nach leig sibh dha à sin
suas ni sam bith a dhèanamh air
son 'athar, no a mhàthar ;
13 A' cur focail Dè an neò-
bhrigh le bhur beul-aithris fèin,
a dh'aithris sibh : agus mòran
d' an leithidibh sin do nithibh a
ta sibh a' dèanamh.
14 Agus 'naair a ghairm e an
skiagh uile d' a ionnsuidli, thu-
bliairt e riu, Eisdibh riumsa uile,
agus tuigibh :
15 Cha 'n 'eil ni sam bith o 'n
taobh a muigh do 'n duine, a
thèid a steach ann, d' am bheil e
'n comas a shalachadh ; ach na
nithe tha teachd a mach as, is
iad sin a ta salachadh an duine.
16 Ge b' e aig am bheil cluasa
chum èisdeachd, èisdeadh e.
17 Agus an uair a chaidh e
steach do 'n tigh o 'n t-sluagh,
chuir a dheisciobuil ceisd air mu
thimchioll a' chosamhlachd.
18 Agus thubhairt e riu, Am
bheil sibhse mar so fathast gun
tiiigse ? Nach 'eil f hios agaibh,
ge b' e ni air bith a thèid a steach
san duine o 'n leth a muigh,
nach 'eil e 'n comas da esan a
shalachadh ?
19 Do bhrìgh nach tèid e
steach d' a chridhe, ach do 'n
bhroinn, agus thèid e mach do 'n
t-slochd shalchair, a' glanadh
gach uile bhìdh.
20 Agus thubhairt e, Is e an
ni a thig a mach as an duine, a
shalaicheas an duine.
' ionnlaid.
7S
■ prais.
' àiteacha-suidhe. * onoir.
MARC, VII. VIII.
21 Oir is ann o 'n taobh a
stigh, a cridhe dhaoine, a thig a
mach droch smuaintean, adh-
altrannas, strìopachas, mortadh,
22 Goid, sannt, aingidlieachd,
mealltaireachd, macnus \ droch
shùil, toibheum, uabhar, amaid-
eachd :
23 A ta na h-uile so uile a'
teachd a mach o 'n taobh a stigh,
agus a' salachadli an duine.
24 Agus air dha èirigh as a sin,
chaidh e gu crìochaibh Thiruis
agus Shidoin : agus an uair a
chaidh e steach do thigh, cha
b' àill leis fios a bhi aig neach
sam bith «»- ; gidheadh cha 'n
fheudadh e bhi 'm folach.
25 Oir chuala bean uime, aig
an robh nighean bheag, anns
an robh spiorad neòghlan, agus
thàinig i agus thuit i aig a chos-
aibh :
26 (Agus bu Ghreugach a'
bhean, Ban-shiropheniseach a
thaobh cinnich ;) agus ghuidh i
air gu 'n tilgeadh e an deamhan
a mach as a nighinn.
27 Agus thubhairt losa rithe,
Fulaing do'n chloinn air tùs a
bhi air an sàsuchadh : oir cha 'n
'eil e iomchuidh aran na cloinne
a ghabhail, agus a thilgeadh
chum nan con.
28 Agus fhreagair ise agus
thubhairt i ris, Is fior sin, a
Thighearn : gidheadh ithidh na
coin fo 'n bhòrd do sbruileach na
cloinne.
29 Agus thubhairt esan rithe,
Air son na cainnte so fèin, imich
romhad ; a ta an deamhan air
dol a mach à d' nighinn.
' amaisceachd. ^ sheil.
79
30 Agus an uaìr a bha ise air
teachd a dh'ionnsuidh a tighe,
fhuair i an deamhan air dol a
mach, agus a nighean air a cur
'na luidlie air an leabaidh.
31 Agus a rìs 'nuair a dh'imicli
e o chrìochaibh Thiruis agus Shi-
doin, thàinig e gu muir Ghalile,
troimh mheadhon chrioch Dhe-
capolis.
32 Agus thug iad d'a ionnsuidh
duine bodhar, aig an robh stad-
uich'na chainnt : agus ghuidh iad
air gu 'n cuireadh e a làmh air.
33 Agus thug e a leth o 'n t-shiagh
e, agus chuir e a mheoir 'na
chk^asaibh, agus shiP e, agus
bhean e r'a theangaidh.
34 Agus air dha amharc suas
gu nèamh, rinn e osna, agus
thubhairt e ris, Ephphata, is e
sin r' a ràdh, Bì fosgailte.
35 Agus air ball dh'fhosgladh
a chluasan, agus dh'fhuasgladh
ceangal a theangaidh, agus labhair
e gu ceart.
36 Agus dh'àithn e dhoibh gun
iad a dh'innseadh sin do neach
air bith : ach mar is mò a thoir-
misg esan doibh, bu mhòid gu ro
mhòr a chuir iadsan an gnmnh
am follais^ ;
37 Agus bha iad gu ro mhòr air
an lìonadh le h-iongantas, agràdh,
Rinn e na h-uile nithe gu maith :
tha e araon a' tabhairt air na
bodhair gu'n ckiinn iad, agus air
na bailbh gu'n labhair iad.
CAIB. vni.
l Bheathaich Crinsd an shingh gu miorJihuil-
each. 11 Dhiìilt e co^nhar' a thoirt do na
Phùirisich: ìiDh'iarr e air a dheisciobuil
hhi air am fnicill an aghaidh taois ghoirt
os àìrd.
MARC,
VIII.
navi Phàiriseach agus Heroìd : 22 Tlmg e
a radharc do dhuine dall : 27 Dh' innìs e
d' a dheisciobluibh gu 'n rohh e gu bàs fhaot-
ainn, agus gu èìrigh a rìs o na marbhaibh.
ANNS na làithibh sin air do
shluagh ro mhòr a bhi ann,
agus gun ni air bith aca r 'a ith-
eadh, ghairm losa a dheisciobuil
d' a ionnsuidh, agus thubhairt e
riu,
2 A ta truas mòr agam do' n t-
sluagh, do bhrìgh gu'n d'flian
iad a nis tri làithean maille rium,
agus nach 'eil ni air bith aca r' a
itheadh ;
3 Agus ma leigeas mi d'an
tighibh fèin 'nantrasg^ iad, fann-
uichidh iad air an t-slighe : oir
thàinig cuid aca am fad.
4 Agus fhreagair a dheisciob-
uil e, Cia as a dh'flieudas neach
iad so a shàsuchadh le h-aran an
so san fhàsach ?
5 Agus dh'fhiosraich e dhiubh,
Cia lìon builinn a ta agaibh ?
Agus thubhairt iadsan, Seachd.
6 Agus thug 6 òrdugh do 'n t-
sluagh suidhe sìos air an làr :
agus ghlac e na seachd builinn-
ean, agus air toirt buidheachais,
bhris e, agus thug e iad d' a
dheisciobluibh, chum gu 'n cuir-
eadh iad 'nan làthair iad : agus
chuir iad sìos an làthair an t-
sluaigh iad.
7 Agus bha aca beagan a dh'-
iasgaibh beaga : agus bheann-
aich e iad, agus dh'àithn e an cur
sìos 'nan làthair mar an ceudna.
8 Agus dh'ith iad, agus shàs-
uicheadh iad : agus thog iad làn
sheachd bascaidean do 'n bhiadh
bhriste, a bha dh'fliuigeall ^ aca.
9 Agus bha iadsan a dh'ith mu
thimchioll cheithir mile; agus
leig e air falbh iad. j
10 Agus air ball chaidh e steach
an luing maille r'a dheisciob-
luibh, agus thàinig e gu crìoch- {
aibh Dhalmanuta.
11 Agus thàinig na Phàirisich
a mach ; agus thòisich iad ri |
ceisdean a chur air, ag iarraidh \
comhara uaith o nèamh, 'ga '
dhearbhadh.
12 Agus air dèanamh osna
dhasan 'na spiorad, thubhairt e,
C' ar son a ta an ginealach so ag
iarraidh comhara? gu deimh-
in a ta mise ag ràdh ribh nach
toirear comhara do 'n ghinealach
so.
13 Agus dh'fhàg e iad, agus
air dha dol a steach do 'n luing a |
rìs, chaidh e do 'n taobh eile.
14 Agus dhìchuimhnich na
deisciohuil aran a thoirt leo ; agus
cha robh aca ach aon bhuilinn ^ ,
maille riu san luing. ,
15 Agus dh'àithn e dhoibh, ag .
ràdh, Thugaibh an aire, bithibh .
air bhur faicill an aghaidh taois ,
ghoirt nam Phàiriseach, agus
taois ghoirt Heroid. j
16 Agus bha iadsan a' reuson- j,
achadh 'nam measg fèin;, ag ràdh, j,
Is ann air son nach 'eil aran
againn a ta e. \
17 Agus air aithneachadh sin
do losa, thubhairt e riu, C' ar
son a ta sibh a' reusonachadh do
bhrìgh nach 'eil aran agaibh ? ^
Nach 'eil fhios agaibh fathast, j
agus nach 'eil sibh a' tuigsinn ? j
am bheil bhur cridhe fathast air
a chruadhachadh ? „„
' trosg. - dh'flmighleach.
80
" arun.
MARC, VIII.
18 Air dhuibh siìilean a bhi
agaibh, nach faic sibh ? agus air
dhuibh chiasan a bhi agaibh,
nach cluinn sibh ? agus nach 'eil
sibh a' cuimhneachadh ?
19 An uair a bhris mi na cùig
builinnean am measg nan cùig
mlle, cia lìon cliabh làn do
bhiadh briste a thog sibh?
Thubhairt iadsan ris, A dhà
dheug.
20 Agus an uair a bhris mi na
seachd am measg nan ceithir
mìle, cia lìon bascaid làn do
bhiadh briste a thog sibh ? Agus
thubhairt iadsan, Seachd.
21 Agus thubhairt e riu, Cionn-
us nach 'eil sibh a' tuigsinn ?
22 Agus thàinig e gu Betsaida ;
agus thug iad d'a ionnsuidh
duine dall, agus ghuidh iad air
gu'm beanadh e ris.
23 Agus rug e air làimh an
doil agus threòraich e mach as
a' bhaile e; agus air dha a shil-
eadh a chur air a shùilibh, agus
a làmhan a chur air, dli'fheòr-
aich e dheth an robh e faicinn
ni air bith.
24 Agus dh'amhairc esan suas,
agus thubhairt e, A ta mi faic-
inn dhaoine mar chraobhan ag
imeachd.
25 'Na dhèigh sin, chuir e a
làmhan a rìs air a shùilibh, agus
thug e air amharc suas : agus
dh'aisigeadh a radharc clha, agus
chunnaic e gach uile dhuine gu
soilleir.
26 Agus chuir e dh'ionnsuidh
a thighe fèin e, ag ràdh, Na
rach a steach do'n bhaile, agus
na innis do neach air bith anns
a bhaile e.
81
27 Agus chaidh losa agus a
dheisciobuil a mach gu bailtibh
Chesarea Philipi : agus air an
t-slighe chuir e ceisd air a dheis-
ciobluibh, ag ràdh riu, Cò a tha
daoine ag ràdh is mise ?
28 Agus fhreagair iadsan, Eoin
Baiste ; agus cuid eile, Elias ; agus
cuid eile, Aon dona fàidhibh.
29 Agus thubhairt esan riu,
Ach cò a tha sibhse ag ràdh is
mi ? Fhreagair Peadar agus
thubhairt e ris, Is tu Crìosd.
30 Agus thug e sparradh
dhoibh gun iad a dh'innseadh so
uime do neach sam bith.
31 Agus thòisich e r' an teag-
asg, gur èigin do Mhac an duine
mòran do nithibh fhulang, agus
a bhi air a dhiùltadh leis na
seanairibh, agus na h-àrd-shag-
artaibh, agus na sgrìobhaichibh,
agus a bhi air a chur gu bàs,
agus èirigh a rìs an dèigh thrì
làithean.
32 Agus labhair e a' chainnt
so gu follaiseach. Agus rug
Peadar air, agus thòisich e r' a
chronuchadh.
33 Ach air dhasan tionndadh
mu 'n cuairt, agus amharc air
a dheisciobluibh, chronuich e
Peadar, ag ràdh, Imich air mo
chùlaobh, a Shàtain : oir cha 'n
'eil spèis agad do nithibh Dhè ^
ach do nithibh dhaoine.
34 Agus air gairm an t-shiaig]i,
agus a dheisciobul d' a ionnsuidli,
thubhairt e riu, Ge b'e neach
leis an àill teachd a' m' dhèigh-
sa, àicheadhadh se e fèin, agus
togadh e a chrann-cèusaidh, agus
leanadh e mise.
' cìia 'n ' eil d' aire air nitliìhh Dhe.
G
MARC, Vni. IX.
35 Oir ge b'e neacii leis an
àill 'anam fèin a choimhead,
caillidh se e ; ach ge b' e neach
a chailleas 'anam air mo shon-sa,
agus air son an t-soisgeil, coimh-
ididh esan e.
36 Oir ciod e an tairbhe do
dhuine, ge do chosnadh e an
saoghal gu h-iomlan, agus 'anam
a chall ?
37 No ciod a bheir duine an
èiric 'anama ?
38 Oir ge b' e neach a ghabhas
nàire dhiomsa, agus do m'fhoc-
laibh, anns a' g-hinealach adh-
altrannach agus olc so, dheth-
san gabhaidh Mac an duine
nàire, 'nuair a thig e an gh)ir
'Athar, maille ris na h-ainglibh
naomha.
CAIB. IX.
1 Dh'atharmicheadh criith losa. 1 1 Theag-
aisy e a dheisciohuil mii thimchioll teachd
Eliais : 14 Thilg e mach Spiorad halhh
agus hodhar : 80 Roimh-innis e a hhàs
ngus 'aiseirigh. 33 Chomhairlich e d'
dheisciobluihh a hhi iriosal.
AGUS thubhairt e riu, Gu
deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, gu bheil cuid dhiubhsan a
ta 'nan seasamh an so, nach
blais bàs, gus am faic iad rìogh-
achd Dhè a' teachd le cumhachd.
2 Agus an ceann shè làithean,
thug losa Peadar, agus Seumas,
agus Eoin leis, agus threòruich
e iad leo fèin air leth gu beinn
àird : agus dh' atharraicheadh a
chruth 'nam fianuis.
3 Agus rinneadh 'eudach deal-
rach, ro gheal mar an sneachdadh ;
air mhodh nach robh e'n comas
do ghlanadair eudaich sam bith
air talamh a ghealachadh.
4 Agus dh'f hoillsicheadh dhoibh
82
Elias maille ri Maois : agus bha
iad a' còmhradh ri losa.
5 Agus fhreagair Peadar, agus
thubhairt e ri losa, A mhaigh-
stir is maith dhuinne bhi an so :
air an aobhar sin dèanamaid trì
pàilliuna ^ ; aon duitse, agus aon
do Mhaois, agus aon do Elias.
6 Oir cha robh fhios aige
ciod a theireadh e : oir bha iad
fuidh eagal ro mhòr.
7 Agus thàinig neul a chuir
sgàile orra, agus thàinig guth as
an neul, ag ràdh, Is e so mo
Mhac gràdhach-sa, èisdibh ris.
8 Agus air ball, an uair a dh'-
amhairc iad mu 'n timchioll,
cha'n fhac iad neach air bith à
sin suas, ach losa'na aonar maille
riu.
9 Agus ag teachd dhoibh a
nuas o 'n bheinn, dh'àithn e
dhoibh gun na nithe a chunnaic
iad innseadh do neach sam bith,
gus an èireadh Mac an duine a
rìs o na marbhaibh.
10 Agus ghlèidh iad a' chainnt
so aca fèin, a' fiosrachadh d'a
chèile ciod bu chiall do 'n aiseir-
igh o na marbhaibh.
11 Agus dh'fheòraich iad deth,
ag ràdh, C' ar son ata na sgrìobh-
aichean ag ràdh, gur èigin Elias
a theachd air tiis ?
12 Agus fhreagair esan agus
thubhairt e riu, Thig Elias gu
deimhin air tùs, agus aisigidh e
na h-uile nithe, agus mar a ta e
sgrìobhta mu Mhac an duine, gu
bheil e gu mòran do nithibh
fhulang, agus a bhi air a chur
an dìmeas.
13 Ach a ta mi ag ràdh ribh,
' hothain.
MARC, IX.
blieil Elias da rìreadh air
teachd, agus rinn iad ris gach ni
a thogair iad, a rèir mar a ta e
sgrìobhta uime.
14 Agus 'nuair thàinig e chum
a dlieisciobul, chunnaic e sluagh
mòr mu'n timchioll, agus na
sgrìobhaichean a' deasboireachd
riu.
15 Agus air ball.bha'n sluagh
uile, 'nuair a chunnaic iad e, fo
uamhas mòr, agus air dhoibh
ruith d'a ionnsuidh, chuir iad
fàilte air.
16 Agus dh'fhiosraich e do
na sgrìobhaichibh, Ciod e mu 'm
bheil sibh a' deasboireachd riu?
17 Agus air freagairt do neach
do'n t-sluagh, thubhairt e, A
mhaighstir, thug mi mo mhac
a d' ionnsuidh, anns am bheil
spiorad balbh :
18 Agus ge b' e ionad sam bith
an glac se e, a ta e 'ga tharruing
as a chèile ; agus a ta e cur
cobhair as a bheul, agus a'
gìosgarnaich le 'fliiaclaibh, agus
a ta e a' seargadh as : agus thu-
bhairt mi ri d' dheisciobluibh,
iad g' a chur a mach, agus cha
b'urrainn iad.
19 Ach fhreagair esan, agus
thubhaìrt e ris, O chinnich gun
chreidimh, cia fhad a bhitheas
mi maille ribh ? cia f had a dh'-
f huilgeas mi sibh ? thugaibh e a
m' ionnsuidh.
20 Agus thug iad d'a ionn-
suidh e : agus an uair a chunn-
aic se e, reub an spiorad air ball
8 ; agus thuit e air an talamh,
agus bha e 'ga aoirneagan ^ fèin,
agus a' cur cobhair as a bheul.
' aoineagan, aor'iirt,
83
21 Agus dh'fhiosraich e d' a
athair, Cia fhad an aimsir o
thàinig so air ? agus thubhairt
e, O bha e 'na leanabh.
22 Agus gu minic thilg e san
teine e, agus anns an uisge,
chum gu milleadh se e : ach ma
ta thusa comasach air ni sam
bith a dhèanamh, gabh truas
dinn, agus cuidich leinn.
23 Ach thubhairt losa ris,
Ma 's urrainn thusa creidsinn,
a ta gach aon ni comasach do 'n
neach a chreideas.
24 Agus ghlaodh athair an
leinibh a mach air ball, agus
thubhairt e le deuraibh, A ta mi
creidsinn, a Thighearn ; cuidich
thusa le mo mhi-chreidimh.
25 Agus an uair a chunnaic
losa an sluagh a' ruith cuid-
eachd, chronuich e an spiorad
neòghlan, ag ràdh ris, A spior-
aid bhailbh agus bhodhair, a ta
mi 'g òrduchadh dhuit, Thig a
mach as, agus na rach ^ a steach
ann ni 's mò.
26 Agus ghlaodh an spiorad,
agus reub e gu ro chràiteach e,
agus chaidh e mach as : agus
bha e 'n riochd mairbh, ionnus
gu'n dubhairt mòran, Tha e
marbh.
27 Ach air do losa a ghlacadh
air làimh, thog e suas e, agus
dh'èirich e.
28 Agus an uair a chaidh e
steach do'n tigh, dh'fhiosraicli
a dheisciobuil deth an uaignidh-
eas, C'ar son nach b' lUTainn
sinne a thilgeadh mach ?
29 Agus thubhairt esan riu,
Cha 'n 'eil e comasach gu 'n tèid
^ teirig^ gahh,
G 2
MARC, IX.
ghnè so macli le ni air bith,
ach le h-ùrnuigh agus trasgadh.
30 Agus dh'imich iad as a sin,
agus chaidh iad troimh Ghalile ;
agus cha b' àill leis f hios so bhi
aig aon neach.
31 Oir theagaisg e a dheis-
ciobuil fèin, agus thubhairt e
riu, A ta Mac an duine air a
thabhairt thairis do làmhaibh
dhaoine, agus cuiridh iad gu bàs
e ; agus an dèigh a chur gu bàs,
èiridh e a ris an treas là.
32 Ach cha do thuig iad a'
chainnt so, agus bha eagal orra
fheòraich dheth.
33 Agus thàinig e gu Caper-
naum ; agus air dha bhi san tigh,
dh'fhiosraich e dhiubh, Ciod e
mu 'n robh sibh a' deasboireachd
eadairibh fèin, air an t-slighe ?
34 Ach dh'fhan iadsan 'nan
tosd : oir air an t-slighe bha iad
a' reusonachadh eatorra fèin, cò
aca bu mhò a bhiodh.
35 Agus air suidhe dha, ghairm
e'n dà fhear dheug d'a ionnsuidh,
agus thubhairt e riu, Ge b' e
neach leis am miann a bhi air
thoiseach, bithidh esan air dheir-
eadh air chàch uile, agus 'na
sheirbhiseach do na h-uile.
36 Agus ghabh e leanabh, agus
chuir e 'nam meadhon e : agus
an uair a thog e suas 'na uchd
e, thubhairt e riu,
37 Ge b' e neach a ghabhas ri
h-aon d' an leithidibh so do lean-
abaibh a' m' ainm-sa, a ta e a'
gabhail riumsa ; agus ge b' e
neach a ghabhas riumsa, cha
mhise ris am bheil e a' gabhail,
ach an Tì a chuir uaith mi.
' leunmlmìnn ' t/ioirnìisg.
84
38 Agus fhreagair Eoin e, ag
ràdh, A mhaighstir, chunnaic
sinne neach nach ' eil 'gar leant-
uinn ^ a' tilgeadh a mach dheamh-
an a d' ainm-sa ; agus bhac ^ sinn
e, a chionn nach 'eil e 'gar
leantuinn fèin.
39 Ach thubhairt losa, Na
bacaibh e : oir cha'n 'eil neach
sam bith a m mìorbhuil a' m'
ainm-sa, d'am bheil e 'n comas
olc a labhairt gu h-ealamh
umam.
40 Oir ge b'e neach nach 'eil
'nar n-aghaidh, a ta e leinn \
41 Oir ge b'e neach a bheir cup-
an uisge dhuibh-sa r' a òl a' m'
ainm-sa, a chionn gur le Criosd
sibh, gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, nach caill e a dhuais.
42 Agus ge b'e bheir aobhar
oilbheim do aon neach do na
h-aonaibh beaga so, a ta creid-
sinn annam-sa, b' fheàrr dha
gu 'm biodh clach-mhuilinn air
a crochadh m' a mhuineal, agus
gu 'm biodh e air a thilgeadh
san fhairge.
43 Agus ma bheir do làmh
aobhar oilbheim dhuit, geàrr
dhìot i : is feàrr dhuit dol a
steach do 'n bheatha air leth-
làimh, na dà làimh a bhi agad,
agus dol gu h-ifrinn, do 'n teine
nach mùchar a chaoidh ;
44 Far nach bàsaich an
cnuimh, agus nach tèid an teine
as.
45 Agus ma bheir do chos
aobhar oilbheim dhuit, geàrr
dhìot i : is feàrr dhuit dol a
steach do 'n bheatha air leth-
chois, na dà chois a bhi agad,
^ 'nur n-ayhaidh a ta e leihh.
MARC, IX. X.
agus a bhi air do tliilgeadh ann
an ifrinn, do 'n teine nach mùch-
ar a chaoidli ;
46 Far nach bàsaich an cnuimh,
agus nach tèid an teine as.
47 Agus ma bheir do shùil
aobhar oilbheim dhuit, spìon
asad i : is feàrr dhuit dol a
steach do rìoghachd Dhè air aon
sùil, na dà shùil a bhi agad, agus
a bhi air do thilgeadh ann an
teine ifrinn;
48 Far nach bàsaich an cnuimh,
agus nach tèid an teine as.
49 Oir saillear gach aon neach
le teine, agus saillear gach aon
ìobairt le salann.
50 Is maith an salann : ach ma
chailleas an salann a shaillt-
eachd, ciod e leis an dèan sibh
deadh-bhlasda e ? Biodh agaibh
salann annaibh fèin, agus bith-
ibh sìochail r'a chèile.
CAIB. X.
1 Ata Crìosd a' deasboìreachd ris na Phàìris-
ich mu thimchioll dealachaidh fir agus mnà
pòsda : 13 bheannaich e clann a thugadh
d' a ionnsuidh: 17 dh'innis e do dhiiìno
saoibhir cionnus a dh' fhaodas e a' bhcatha
shuthain a shealbhachadh. 82 Roimh-innis
e a bhàs agus 'àiseirigh, 46 Dh' aisig e a
radharc do Bhartinieus.
AGUS air èirigh dha as a sin,
thàinig e gu crìochaibh
ludea troimh an dùthaich a ta air
an taobh thall do lordan : agus
thàinig slòigh d'a ionnsuidli a
rìs ; agus mar bu ghnàth leis,
theagaisg e iad a rìs.
2 Agus thàinig na Phàiris-
ich d'a ionnsuidh, agus dh'fhios-
raich iad deth, Am bheil e cead-
uichte do dhuine a bhean a chur
air falbh ? 'ga dhearbhadh.
3 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e riu, Ciod a dh'àithn
85
Maois dhuibh ?
4 Agus thubhairt iadsan, Thug
Maois cead duinn litir-dhealaich
a sgrìobhadh, agus a cur air falbh.
5 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Air son cruais
bhur cridhe, sgrìobh e an àithne
so dhuibh.
6 Gidheadh o tlioiseach na
cruitheachd, rinn Dia iad fear
agus bean.
7 Air an aobhar so, fàgaidh
duine 'athair agus a mhàthair,
agus dlùth-leanaidh e r' amhnaoi-
phòsda :
8 Agus bithidh iad araon 'nan
aon fheoil : ionnus nach dithis
iad o sin suas, ach aon fheoiì.
9 Air an aobhar sin an ni a
chuir Dia cuideachd, na cuir-
eadh duine o chèile.
10 Agus anns an tigh dh'-
fheòraich a dheisciobuil deth a
rìs mu thimohioll an ni cheudna.
11 Agus thubhairt e riu, Ge
b' e neacli a chuireas air falbh a
bhean fèin, agus a phòsas hean
eile, a ta e a' dèanamh adhalt-
rannais 'na h-aghaidh.
12 Agus ma chuireas bean air
falbh a fear fèin, agus ma bhith-
eas i air a pòsadh ri fear eile, a
ta i a' dèanamh adhaltrannais.
13 Agus thug iad leanabana d' a
ionnsuidh, chum gu 'm beanadh
e riu ; agus chronuich a dheis-
ciobuil a'mhuinntir athug leo iad.
14 Ach an uair a chunnaic
losa sin, bha e ro dhiombach,
agus thubhairt e riu, Leigibh do
na leanabanaibh teachd a m'
ionnsuidh, agus na bacaibh iad :
oir is ann d' an leithidibh a ta
rioghachd Dhè.
MARC, X.
15 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, Ge b'e neach nach gabh
rioghachd Dhè mar leanabh
beag, nach tèid e gu bràth a
steach innte.
16 Agus ghlac e 'na uchd iad,
agus chuir e a làmhan orra, agus
bheannaich e iad.
17 Agus an uair a chaidh e
mach air an t-slighe, thàinig
neach 'na ruith, agus leig se e
fèin air a ghlùinibh dha, agus
dh'f heòraich ^ e dheth, A mhaigh-
stir mhaith, ciod a ni mi chum
gu sealbhaich mi a' bheatha
mhaireannach ?
18 Agus thubhairt losa ris,
C'ar son a ghoireas^ tu maith
dhiomsa ? cha 'n 'eil neach sam
bithmaith, achah-aon,is esinDìa.
19 Is aithne dhuit na h-àith-
eanta, Na dèan adhaltrannas,
Na dèan mortadh, Na goid, Na
toir fìanuis bhrèige, Na dèan
eucoir Thoir urram do t'athair
agus do d' mliàthair.
20 Ach fhreagair esan agus
thubhairt e ris, A mhaighstir,
choimhid mi iad so uile o
m' òige.
21 Agus air amharc do losa air,
ghràdhaich see, agus thubhairt
e ris, A ta aon ni dh'uireas-
bhuidh ort : imich, reic na
bheil agad, agus tabhair do na
bochdaibh, agus bithidh agad
ionmhas air nèamh ; agus thig,
tog an crann-cèusaidh, agus lean
mise.
22 Agus bha doilghios air-san
air son nam briathra sin, agus
dh'fhalbh e gu tuirseach ; oir
bha mòran saoibhreis aige.
' dh'fhiosraich. ^ ffhairmeas.
86
23 Agus air amharc do losa
mu'n cuairt, thubhairt e r'a
dheisciobluibh, Cia deacair* do'n
mhuinntir sin aig am bheil mòr-
shaoibhreas dol a steach do
rìoghachd Dhè !
24 Agus bha mòr-uamhas air
na deisciobhiibh air son a bhriath-
ra. Ach fhreagair losa a rìs,
agus thubhairt e riu, A chlann,
cia deacair dhoibh-san a chuir-
eas an doigh ann an saoibhreas,
dol a steach do riòghachd Dhè !
25 Is usadh do chàmhal dol
troimh chrò na snàthaid, na do
dhuine saoibhir dol a steach do
rìoghachd Dhè.
26 Ach bha uamhas orra-san
thar tomhas, ag ràdh eatorra
fèin, Cò ma seadh a dh'fheudas
a bhi air a shaoradh ?
27 Agus air do losa amharc
orra, thubhairt e, Do dhaoinibh
a ta so eu-comasach, ach cha
'n 'eil e do Dhia : oir do Dhia a
ta na h-uile nithe comasach.
28 Agus thòisich Peadar air a
ràdh ris, Feuch, thrèig sinne na
h-uile nithe, agus lean sinn thusa.
29 Ach fhreagair losa, agus
thubhairt e, Gu deimhin a ta mi
agr ràdh ribh, nach 'eil neach
sam bith a dh'fhàg' tigh, no
bràithre, no peathraiche, no
athair, no màthair, no bean-
phòsda, no clann, no fearann,
air mo shonsa agus air son an
t-soisgeil,
30 Nach faigh a cheiid uiread
san aimsir so fèin, tighean, agus
bràithrean, agus peathraichean,
agus màthraichean, agus clann,
agus fearann, maille ri geur-
•* mealltaìreachd. ^ doilich.
MAR
C, X.
leanmliulnn ; agus anns an
t-saog]ial a ta ri teaclid, a'
blieatha mhaireannach.
31 Ach a ta mòran air thùs, a
bhitheas air dheireadh ; agus air
dheireadli, a hhitheas air thùs.
32 Agus bha iad air an
t-slighe a' dol suas gu lerusa-
lem : agus bha losa ag imeachd
rompa ; agus ghlac uamhas iad,
agus ag dhoibli esan a leantuinn,
bha eagal orra. Agus thug e an
dà fhear dheug air leth a rìs,agus
thòisich e air na nithe bha
gu tachairt da innseadh dhoibh,
33 Ag ràdh, Feuch, a ta sinn
a' dol suas gu lerusalem ; asfus
bithidh Mac an duine air a
thoirt thairis do na h-àrd-shag-
artaibh^ agus do na sgrìobhaich-
ibh : agus dìtidh iad chum bàis
e, agus bheir iad thairis e do
na Cinnich ;
34 Agus nì iad fanoid air,
agus sgiùrsaidh iad e, agus tilg-
idh iad smugaid air, agus cuir-
idh iad gu bàs e : agus air an
treas là èiridh e a rìs.
35 Agus thàinig d'a ionnsuidli
Seumas agus Eoin, mic Shebede,
ag ràdh, A mhaighstir, is àill
leinn gu'n dèan thu dhuinne ge
b'eni a dh'iarras sinn.
36 Agus thubhairt esan riu,
Ciod is àill leibh mise a dhèan-
amh dhuibh ?
37 Agus thubhairt iadsan ris,
Deònuich dhuinne gu'n suidh-
eamaid, a h-aon air do làimh
dheis, agus am fear eile air do
làimh chlì, ann do ghhnr.
38 Ach thubhairt losa riu,
Cha 'n aithne dhuibh ciod a ta
' priomh-shagartaìbh.
S7
sibh ag iarraidh : am bheil sibli
comasach air a' chupan òl a dh'-
òlas mise,? agus a bhi air bhur
baisteadh leis a' bhaisteadh leis
am baistear mise ?
39 Thubhairt iadsan ris, A ta
sinn comasach. Ach thubhairt
losa riu, Olaidh siblise gu deimh-
in an cupan a dh'òlas mise ;
agus baistear sibh leis a'
bhaisteadh leis am baistear mise :
40 Ach suidhe air mo làimh
dheis, agus air mo làimh chB,
cha leamsa sin r' a thabhairt, ach
dlioibh-san d' an d' ulhiicheadh e.
41 Agus air cluinntinn so do'n
deichnear, thòisich iad air mòr-
chorruich a ghabhail ri Seumas
agus Eoin.
42 Ach ghairm losa iad d'a
ionnsuidh, agus thubliairt e riu,
A ta fhios agaibh gu bheil aca-
san a ta air am meas mar uachd-
arain air na Cinnich, àrd-thigli-
earnas orra ; agus gu bheil aig an
daoinibh mòra làn ùghdarras orra.
43 Ach cha bhi e mar sin 'nur
measg-sa : ach ge b' e neach le 'n
àill a bhi mòr 'nur measg, bith-
idh e 'na òglach agaibh :
44 Agus ge b' e neach agaibh le 'n
aill toiseach a bhi aige bithidh
e 'na sheirbhiseach do na h-uile.
45 Oir cha d'thàinig eadhon
Mac an duine chum gu'n dèant-
adh frithealadhdha, ach a dhèan-
amh frithealaidh, agus a thoirt
'anama fèin mar èiric air son
mhòran.
46 Agus thàinig iad gu lericho :
agus air imeachd dhasan agus
d'a dheisciobkiibh, agus do
shkiagh mòr, a mach à lericho,
bha Bartimeus an dall, mac
MARC,
X. XL
Thimeuis, 'na shuidhe ri taobh
na slighe, ag iarraidh dèirce.
47 Agus an uair a cliual e gu'm
b' e losa o Nasaret a bh'ann,
thòisich e ri glaodhaich, agus a
ràdh, losa, Mhic Dhaibhidh,
dèan tròcair orm.
48 Agus chronuichmòran e,chum
gu 'm biodh e 'na thosd : ach bu
ro mhòid a ghlaodh esan, a Mhic
Dhaibhidh, dèan tròcair orm.
49 Agus sheas losa, agus dh'-
àithn e esan a ghairm a ionn-
suidh: agus gliairm iad an dall, ag
ràdh ris, Biodh misneach agad,
èirich ; tha e ga d' gliairm.
50 Agus air dhasan 'f'halluinn^
a thilgeadh uaith, dh'èirich e,
agus thàinig e gu losa.
51 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e ris, Ciod is àill leat
mise a dhèanamh dhuit ? Thu-
bhairt an dall ris, A Thighearn,
mi dh'fhaotainn mo radhairc.
52 Agus thubhairt losa ris,
Imich ; shlànuich do ehreidimh
thu. Agus air ball fhuair e a
radharc, agus lean e losa san t-
slighe.
CAIB. XI.
1 Mharcaìch losa gu buadhnch do lerusalem ;
12 mhalluich e a' chraobh air an robh
duìlleach gun mheas /15 ghlan e an
teampull; 20 dh'earalaich e a dhcisciobuil
chum iad a bhi seasmhach sa' chreidimh, S;c.
AGUS an uair a tliàinig iad
am fagus do lerusalem, gu
Betphage agusBetani, aigsliabh
nan crann-oladh, chuir e uaith
dithis d'a dheisciobhiibh,
2 Agus thubhairt e riu, Rach-
aibh do 'n bhaile ud thall fa
bhur comhair ; agus air ball an
uair a thèid sibh a steach ann,
' eudach-uachdair.
88
gheibh sibh searrach ceangailte,
air nach do shuidh aon duine
riamh ; fuasglaibh e, agus thug-
aihb leibh e.
3 Agus ma their neach air bith
ruibh, C' ar son a ta sibh a' dèan-
amh so? abraibh, Gu bheil
feum aig an Tighearn air ; agus
air ball cuiridh e 'n so e.
4 Agus dh'imich iad, agus
fhuair iadan searracli ceangailte
a muigh aig an dorus, aig coinn-
eachadh dà shlighe ; agus dh'-
fliuasgail iad e.
5 Agus thubhairt cuid dhiubh-
san, a bha 'nan seasamh an sin,
riu, C' ar son a ta sibh a' fuasg-
ladh an t-searraich ?
6 Agus thubhairt iadsan riu
mar a dh'àithn losa dhoibh:
agus leig iad uatha iad.
7 Agus thug iad an searrach
chum losa, agus chuir iad am
falluinnean air ; agus shuidh
esan air.
8 Agus sgaoil mòran am fall-
uinnean fèin air an t-slighe :
agus gheàrr cuid eile geugan clo
na craobhaibh, agus sgaoil iad
air an t-slighe iad.
9 Agus ghlaodh iadsan a bha
'g imeachd roimhe, agus iadsan
a bha 'ga leantuinn, ag ràdh,
Hosanna, is beannaichte an Tì a
ta teachd ann an ainm an Tigli-
earn.
10 Is beannaichte rìoghachd ar
n-Athar Daibhidh, a ta teachd
(ann an ainm an Tighearna ;)
Hosanna anns na h-àrdaibh.
11 Agus chaidh losa a steach
do lerusalem, agus do 'n teamp-
ull ; agus an uair a dh'amhairc
e air gach ni mu 'n cuairt, agus
MARC, XI.
a bha 'm feasgar a nis air teachd,
chaidh e mach gu Betani maille
ris an dà f hear dheug.
12 Agus air an là màireach,
'nuair a chaidh iad a mach à
Betani, dh'fhàs e ocrach.
13 Agus air faicinn craoibh-
fhìge fada uaith, air an robh
duilleach, thàinig e, dh'fheuch-
1 ainn am faigheadh e ni sam
|i bìth oirre : agus air dha teachd
d'a h-ionnsuidh, cha d'fhuair e
ni sam bith ach duilleach ; oir
cha robh àm tionail nam fìge
fathast ann.
14 Agus fhreagair losa agus
|l thubhairt e rithe, Nar itheadh
neach sam bith toradh dhìotsa
o so suas a chaoidh. Agus chual
a dheisciobuil e.
15 Agus thàinig iad gu leru-
salem : agus chaidh losa a steach
do'n teampull, agus thòisich e
air an dream a bha reiceadh
agus a' ceannach san teampull a
chur a mach, agus thilg e thairis
bùird luchd malairt an airgid,
agus caithriche na muinntir a
bha reiceadh choluman :
16 Agus cha 'n f huilgeadh e
gu'n giùlaineadh^ neach sam bith
soitheach troimh an teampull.
17 Agus theagaisg e, ag ràdh
riu, Nach 'eil e sgrìobhta, Goir-
ear tigh ùrnuigh do m' thigh-sa
do^ na h-uile chinnich? Ach
rinn sibhse 'na gharaidh luchd-
reubainn e.
18 Agus chuala na sgrìobh-
aichean agus na h-àrd-shagairt^
so, agus dh'iarr iad cionnus a
dh'fheudadh iad esan a mhill-
eadh : oir bha 'eagal-san orra, do
' ìomchavreadh. " leis.
89
bhrìgh gu'n robh an sluagh uile
fo iongantas mòr r'a theagasg.
19 Agus an uair a bha am
feasgar air teachd, chaidh e
mach as a' bhaile.*
20 Agus air mhaduinn, ag
gabhail seachad dhoibh, chunn-
aic iad an crann-f ige air crìon-
adh o fhreumhaibh.
21 Agus air cuimhneachadh
do Pheadar, thubhairt e ris, A
mhaighstir, feuch, a ta a'
chraobh-fhìge, a mhalluich thu,
air crìonadh.
22 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e riu, Biodh creidimh
Dhè agaibh.
23 Oir gu deimhin a ta mi
ag ràdh ribh, ge b' e neach a
their ris a' bheinn so, Togar
thu, agus tilgear san fhairge
thu, agus nach bì fo amharus
'na chridhe,ach a chreideas gu'n
tachair na nithe a their e, thig
gach ni a their e gu crìch dha.
24 Air an aobhar sin tha mi
ag ràdh ribh, Ge b' e nithe air
bith a dh'iarras sibh ann an
ùrnuigh, creidibh gu'm faigh
sibh, agus gheibh sibh.
25 Agus an uair a sheasas
sibh a' dèanamh ùrnuigh, maith-
ibh, ma ta ni air bith agaibh an
aghaidh aoin duine ; chum gu
maith bhur n-Athair a ta air
nèamh bhur peacanna fèin
duibhse.
26 Ach mur maith sibhse, cha
mhò a mhaitheas bhur n-Athair
a ta air nèamh bhur peacanna
fèin duibhse.
27 Agus thàinig iad a ris gu
lerusalem : agus air dhasan bhi
^ priomh-shagairt . a' chaithir.
MARC,
XL XII.
a' spaisdeireaclid ' anns an teamp-
ull, thàinig d' a ionnsuidh na
h-àrd-shagairt,^ agus na sgriobh-
aichean, agus na seanairean.
28 Agus thubhairt iad ris,
Ciod e an t-ùghdarras leis am
bheil thu a' dèanamh nan nithe
so? Agus cò thug dhuit an
t-ùghdarras so chum na nithe so
dhèanamh ?
29 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Feòraichidh
mise mar an ceudna aon ni
dhibhse, agus freagraibh mi, ag-
us innsidh mise dhuibh-sa ciod
e an t-ùghdarras leis am bheil
mi dèanamh nan nithe so.
30 An ann o nèamh, no o dhaoin-
ibh a thàinig baisteadh Eoin?
freagraibh mi.
31 Agus bha iad a' reuson-
achadh eatorra fèin, ag ràdh,
Ma their sinn, O nèamh ; their
esan ruinn, C' ar son ma seadh
nach do chreid sibh e ?
32 Ach ma their sinn, O
dhaoinibh ; bhaeagalan t-skiaigh
orra : oir b' e meas gach uile air
Eoin gu'm b' fhàidh e gu firinn-
each.
33 Agus air freagairt dhoibh,
thubhairt iad ri losa, Cha'n 'eil
fhios againn. Agus fhreagair
losa agus thubhairt e riu, Cha
mhò a dli'innseas mise dhuibhse
ciod e an t-ùghdarras leis am
bheil mi dèanamh nan nithe so.
CAIB. XII.
1 Ann an cosamhlachd an fhìonlios a shuìdhf
icheadh uir tuafh mlù-thaingeil, dh'innis
Crìosd roimh-làitnh diàltadh nan ludhach,
agus gairm nan Cinneach. 13 Sheachainn
e an rib? a chuir na Phùiì-isich, agus na
Herodianaich roimhe mu thimchioll ìocadh
cìse do Cheasar : 18 nochd e mearachd nan
' sràideis,
90
Sadusach mu thìmchìoll uiseirigh nam
marhh. 41 Mhol e a' bhantrach bhochd.
AGUS thòisich e air labhairt
riu ann an cosamhlachdaibh.
Shuidhich duine àraidh fion-
lios, agus chuir e gàradh mu'n
cuairt air, agus chladhaich e
ionad-br uthaidh nam fion-dhearc,
agvis thog e tùr, agus shuidhich
e air tuath e, agus ghabh e a
thurus as a dhùthaich.
2 Agus san àm dhligheach
chuir e seirbhiseach a dli'ionn-
suidh na tuatha, chum gu'm
faigheadh e do thoradh an fhìon-
lios o'n tuath.
3 Ach air dhoibh-san esan a
ghlacadh, bhuail iad e, agus
chuir iad uatha falamh e.
4 Agus a rìs chuir e seirbhis-
each eile d'an ionnsuidh ; agus
chlach iad e, agus reub iad a
cheann, agus chuir iad uatha e
le h-eas-urram.
5 Agus a rìs chuir e neacli
eile (Tan ionnsuidh; agus esan
mharbh iad : agus mòran eile,
a' bualadh cuid diubh, agus a'
marbhadh cuid eile.
6 Fathast uime sin, air dha
aon Mhac a bhi aige, a b' ion-
mhuinn leis, chuir e esan mar
an ceudna fa dheoidh d' an ionn-
suidh, ag ràdh, Bheir iad urram
do m' Mhac.
7 Ach thubhairt an tuath sin
'nam measg fèin, Is e so an
t-oighre ; tìiigibh, marbhamaid
e, agus bithidh an oighreachd
againn fèin.
8 Agus rug iad air, agus
mharbh iad e, agus thilg iad a
mach as an fhìon-lios e.
9 Ciod e uime sin a ni Tigh-
prìomh-shagairt.
MARC, XII.
earn an fhìon-lios? Thig e
agus sgriosaidh e 'n tuath sin,
asus bheir e ain fìon-lios do
dhaoinibh eile.
10 Nach do leugh sibh an
sgriobtuir so ? A' chlach a
dìiiùlt na clachairean, rinneadh
ceann na h-oisinn d' i.
11 Rinneadh so leis an Tigh-
earn, agus is iongantach e 'nar
sùilibh-ne.
12 Agus dh'iarr iad breith
air, ach bha eagal an t-sluaigh
orra ; oir thuig iad gu 'm b' ann
'nan agliaidh fèin a labhair e an
cosainhlachd : agus air fhàgail
doibh, dh'imich iad rompa.
13 Agus chuir iad d'a ionn-
suidh dream àraidh do na Phàir-
isich, agus do luchd-leanmhuinn
Heroid, chum gu'n glacadh iad
e 'na chainnt.
14 Agus air dhoibh-san teachd,
thubhairt iad ris, A mhaighstir,
a ta fhios againn gu bheil thusa
firinneach, agus nach 'eil suim
agad do neach air bith : oir
cha'n 'eil thu ag amharc air
gnùis dhaoine, ach a' teagasg
slighe Dhè ann am firinn. Am
bheil e ceaduichte cìs a thoirt do
Cheasar, no nach 'eil ? an tabh-
air, no nach tabhair sinn i ?
15 Ach air dhasan an cealg a
thuigsinn, thubhairt e riu, C'ar
son a ta sibh ga m' bhuaireadh ?
thugaibh peghinn a m' ionn-
suidh, chum gu'm faic mi i?
16 Agus thug iad d' a ionnsuidh
agus thubhairt e riu, Cò d' an
ìomhaigh so, agus cò d' am huin
an sgrìobhadh so ? Agus thubh-
airt iadsan ris, Do Cheasar.
17 Agus fhreagair losa, agus
91
thubhairt e riu, Thugaibh do
Cheasar na nithe a's le Ceasar,
agus do Dhia na nithe a 's le
Dia. Agus ghabh iad iongant-
as ris.
18 An sin thàinig na Sadus-
aich d'a ionnsuidh, a ta 'g ràdli
nach 'eil aiseirigh ann ; agus
dh'fheòraich iad deth, ag ràdh,
19 A mhaighstir,sgrìobh Maois
dhuinne, Nam faigheadh bràthair
duine air bith bàs, agus gu'm
f àgadh e bean, agus nach f àgadh
e clann,gu'n gabhadh a bhràthair
a bhean d'a iomisuidh, agus gu'n
togadh e sliochd d' a bhràthair.
20 A nis bha seachdnar bhràith-
rean ann : agus ghabh an ceud
fhear dhiubh bean, agus an uair
a dh'eug e, cha d'fhàg e sliochd.
21 Agus ghabh an dara fear i,
agus fhuair esan bàs, agus cha
mhò a dh'f hàg esan sliochd : ag-
us an treas fear mar an ceudna.
22 Agus ghabh an t-seachdnar
i, agus cha d'fhàg iad sliochd :
'nandèighuile,chaochail a' bhean
mar an ceudna.
23 Anns an aiseirigh uime sin,
an uair a dh'èireas iad, cò dhiubh
d' am bean i ? oir bha i aig an
t-seachdnar 'na mnaoi.
24 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Nacli 'eil sibh
uime sin ann am mearachd, do
bhrìgh nach 'eil eòlas agaibh air
na sgriobtuiribh, no air cumh-
achd Dhè ?
25 Oir an uaii' a dh'èireas iad
o na marbhaibh, cha phòs iad, ni
mò a bheirear am pòsadh iad;
ach a ta iad mar na h-aingil a ta
air nèamh.
26 Ach mu thimchioll nara
MARC. XII.
marbh, gu 'n èirich iad, nach
do leugh sibh ann an leabhar
Mhaois, cionnus a labhair Dia
ris anns a' phreas, ag ràdh, Is
mise Dia Abrahaim, agus Dia
Isaaic, agus Dia lacoib ?
27 Cha 'n e Dia nam marbh e,
ach Dia nam beò : tha sibhse
uime sin ann am mearachd mòr.
28 Agus thàinig neach do na
sgrìobhaichibh, agus an uair a
chual e iadsan a' deasboireachd
r'a chèile, agus a thuig e gu'n
do fhreagair e gu maith iad,
chuir e ceisd air, Cia i a' cheud
àithne do na h-àitìieantaibh uile ?
29 Agus fhreagair losa e, 'S
i so a' cheud àitlme do na h-
àitheantaibh uile, Eisd, O Is-
rael, an Tighearn ar Dia-ne, is
aon Tighearn e ;
30 Agus gràdhaichidh tu an
Tighearn do Dhia le d' uile
chridhe, agus le d'uile anam, ag-
us le d' uile inntinn, agus le d' uile
neart : /s i so a' cheud àithne :
31 Agus is cosmhuil an dara
àithie rithe so, Gràdhaichidh tu
do choimhearsnach mar thu fèin :
cha 'n 'eil àithne eile ann a's mò
na iad so.
32 Agus thubhairt an sgriobh-
aiche ris, Is maith, gu firinn-
each, a Mhaighstir, a thubhairt
thu : oir a ta aon Dia ann, agus
cha'n'eil atharrach ann ach e
fèin.
33 Agus esan a ghràdhachadh
leis an uile chridhe, agus leis an
uile thuigse, agus leis an uile
anam, agus leis an uile neart,
agus neach a ghràdhachadh a
choimhearsnaich mar e fèin, is
mò sin na na h-uile làn ìob-
92
airte-loisgte, agus thabharta-sa.
34 Agus an uair a chunnaic
losa gu'n do fhreagair e gu
tuigseach, thubhairt e ris, Cha'n
'eil thu fada o rioghachd Dhè.
Agus cha robh a mhisnich aig
neach air bith o sin suas ceisd a
chur air.
35 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e, a' teagasg anns an
teampull, Cionnus a tha na
sgrìobliaichean ag ràdh gur e
Crìosd Mac Dhaibhidh ?
36 Oir thubairt Daibhidh fèin
troimh an Spiorad naomh, Thu-
bhairt an Tighearn ri m' Thigh-
earn-sa, Suidh air mo làimh
dheis, gus an cuir mi do naimhde
'nan stòl fo d' chosaibh ;
37 Air an aobhar sin a ta
Daibhidh fèin a' gairm a Thigh-
earna dheth ; cionnus ma seadh
is e 'mhac e ? Agus dh'èisd am
mòr-shluagh ris gu taitneach.
38 Agus thubhairt e riu 'na
theagasg, Bithibh air bhur faic-
ill o na sgrìobhaichibh, leis an
ionmhuinn imeachd ann an cul-
aidhibh fada, agus fàilte fhaot-
aimi air na margaibh,
39 Agus na ceud chaithriche
anns na sionagogaibh, agus na
ceud àiteacha-suidhe aig na fèill-
ibh :
40 A dh'itheas suas tighean
bhantrach, agus air sgàth deadh
choslais a ni ùrnuighean fada:
gheibh iad sin an diteadh^ a's
mò.
41 Agus air do losa suidhe fa
chomhair àite-coimhid an ionmh-
ais, thug e fa 'near cionnus a bha
'm pobull a' cur an airgid anns
' peanas, damnadh.
MARC, XII. XIII.
an ionmlias : agus cliuir mòran do
dhaoinibh saoibhir mòran ann.
42 Asus air teachd do bhan-
traich bhochd, thilg i dà bhonn
bheag ann, a ni feoirling.
43 Agus air dha a dheisciobuil
a ghairm d' a ionnsuidh, thu-
bhairt e riu, Gu deimhin a ta mi
ag ràdh ribh, gu'n do chuir a'
bhantrach bhochd so tuilleadh
san ionmhas, na iadsan uile a
thilg ann.
44 Oir thilg iadsan uile ann
d' am mòr-phailteas ; ach thilg
ise as a gainne na bha aice uile,
eadhon a beathachadh gu h-iom-
lan.
CAIB. XIII.
1 Dh'innis Crìosd roimh-làimh syrios an
teampnil/, 9 geur-leanmhuinn air son an
t-soisgeil, 10 gurèigin an soisgeul a hhìair
a shearmonachadh do gach uile chinneach;
14 agus gu 'n tig àmhghara mòra air na h-
ludhaich : 24 Dòigh a theachd-san chum
hreitheanais, 3)C.
AGUS an uair a bha e dol a
mach as an teampull, thu-
bhairt neach d' a dheisciobkubh
ris, A Mhaighstir, feuch ciod e a'
ghnè chlacli so, agus ciod e a'
ghnè aitreibh so !
2 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e ris, Am faic thu an
aitreabh mhòr so ? cha 'n f hàg-
ar clach air muin cloiche, nach
sgarar o chèile.
3 Agus 'nuair a shuidh e air
sliabh nan crann-oladh, fa chomh-
air an teampuill, dh'fheòraich
Peadar, agus Seumas, agus Eoin,
agus Aindreas an uaignidheas
deth,
4 Innis duinne c ' uin' a bhith-
eas na nithe sin, agus ciod e 'n
' iomraidhean.
93
comliara 'nuair a bhitheas na
nithe sin gu lèir air an coimh-
lionadh.
5 Agus f hreagair losa iad, agus
thòisich e air a ràdh, Thugaibh
an aire nach meall aon neach
sibh :
6 Oir thig mòran an am ainm-
sa, ag ràdh, Is mise e : agus
meallaidh iad mòran.
7 Agus an uair a chluinneas
sibh coganna, agus tuairisgeul^
choganna, na biodh buaireas
oirbh : oir is èigin iad so a
theachd ; ach cha ' n 'eil an deir-
eadh ann fathast.
8 Oir èiridh cinneach an agh-
aidh cinnich, agus rìoghachd an
aghaidh rìoghachd : agus bith-
idh critheanna talmhainn ann an
iomadh àit, agus bithidh gorta
asfus trioblaidean ann : is iad sin
toiseach dhòruinnean
9 Ach thugaibh an aire dhuibh
fèin : oir bheir iad thairis sibh
do chomhairlibh : agus anns na
sionagogaibh sgiùrsar sibh, agus
cuirear sibh an làthair uachdar-
an agus righrean air mo shon-
sa, mar fhianuis dhoibh-san^.
10 Agus is èigin air tùs an
soisgeul a bhi air a shearmonach-
adh do na h-uile chinnich.
11 Ach an uair a bheir iad leo
sibh, 'gur tabhairt thairis, na
biodh e na ro-chùram oirbh
ciod e a labhras sibh, agus na
smuainichibh roimh-làimh air :
ach ge b 'e ni a bheirear dhuibh
san uair sin fèin, abraibh e : oir
cha sibhse ta labhairt, ach an
Spiorad naomh.
12 Agus bheir am bràthair a
^ àmhgìmran. ^ 'nan aghaidh-aan.
MARC, XIII.
bliràthair tliairis chum bàis,
agus an t-athair a mhac : agus
èiridh a' chlann suas an agh-
aidh am pàranta, agus bheir
iad fa 'near an cur gu bàs.
13 Agus bithidh sibh air bhur
faathachadh leisnah-uile dhaoin-
ibh air sgàth m'ainme-sa : ach an
tì a bhuanaicheas chum na crìche,
is e so a shaorar.
14 Ach an uair a chì sibh
gràineileachd an lèir-sgrios, air
an do labhair Daniel am fàidh,
'na seasamh anns an ionad nach
bu chòir dh'i, (tuigeadh an ti a
leughas,) an sin teicheadh iad-
san, a ta ann an tìr ludea, chum
nam beann :
15 Agus na tigeadh esan a ta
air mullach an tighe, a nuas
do 'n tigh, agus na rachadh e
steach, a thoirt ni air bith clS 3i
thigh.
16 Agus an t\ a ta sa' mhach-
air, na pilleadh e air ais a thog-
ail 't halluinn leis.
17 Ach mo thruaigh iad na
mnài sin a ta torrach, agus iad-
san a ta toirt ciche sna làithibh
sin !
18 Agus guidhibh-sa gun bhur
teicheadh a bhi sa' gheamh-
radh.
19 Oir bithidh àmhghar anns
na làithidh sin, amhuil nach
robh a leithid ann o thoiseach
na cruitheachd a chruthaich
Dia, gus a nis, agus nach mò a
bhitheas.
20 Agus mur giorraicheadh an
Tighearn na làithean ud, cha
rachadh feoil air bith as : ach
air son an t-shiaigh thaghta,
a thagh e fèin, ghiorraich e na
làithean ud.
21 Agus an sin ma their neach
air bith ribh, Feuch, a ta Crìosd
an so, no, Feuch, a ta e 'n sin,
na creidibh e :
22 Oir èiridh Crìosdan brèige,
agus fàidhean brèige, agus nì
iad comharan, agus mìorbhuil-
ean, chum, nam bu chomasach
<?, na daoine taghta fèin a mheall-
adh.
23 Agus thugaibh-sa an aire :
feuch, roimh-innis mi dhuibh na
h-uile nithe.
24 Ach anns na làithibh sin,
an dèigh an àmhghair ud, bith-
idh a' ghrian air a dorchachadh,
agus cha toir a' ghealach a solus
uaipe^ ;
25 Agus tuitidh reulta nèimh,
agus bithidh na cumhachdan a ta
sna nèamhaibh air an crathadh.
26 Agus an sin chì iad Mac an
duine a' teachd anns na neul-
aibh, maille ri mòr-chumhachd,
agus glòir.
27 Agus an sin cuiridh e 'aingil
a mach, agus cruinnichidh e
r' a chèile a dhaoine taghta fèin
o na ceithir gaothaibh, o leth-
iomall na talmhainn gu leth-
iomall nèimh.
28 A nis fòghkimaibh cosamh-
lachd o 'n chraoibh-fhìge : An
uair a bhitheas a geug a nis
maoth, agus a chuireas i mach
a duilleach, a ta fhios agaibh gu
bheil an samhradh am fagus :
29 Agus mar an ceudna sibhse,
an uair a chi sibh na nithe sin
tachairt, biodh fhios agaibh gu
' uaithe.
91
MARC, y
blieil e'm fagus, eadhon aig na
dorsaibh.
30 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, nach tèid an ginealach ^ so
thairis, gus an coimhlionar na
nithe sin uile.
31 Thèid nèamh agus talamh
seach ; ach cha tèid m' f hocail-sa
seach a chaoidh.
32 Ach cha'n 'eil fios an là no
na h-uaire sin aig neach air bith,
cha'n 'eil aig na h-ainghbh a ta
air nèamh, no aig a' Mhac, ach
aig an Athàir.
33 Thugaibh fa'near, dèanaibh
faire agus ùrnuigh : oir cha 'n
'eil f hios agaibh c' uin' a thig an
t-àm.
34 Oir a ta Mac an duine mar
dhuine a chaidh air thurus, ag-
us a dh'fhàg a thigh fèin, agus
a thug d' a sheirbhisich cumh-
achd, agus 'obair fèin do gach
neach, agus a thug àithne do'n
dorsair faire a dhèanamh.
35 Uime sin dèanaibh-sa faire,
(oir cha'n 'eil fhios agaibh c' uin'
a thig maighstir an tighe ; an
ann air feasgar,no airmheadhon-
oidhche, no aig gairm choileach,
no anns a' mhaduinn ;)
36 Air eagal air teachd dha
gu h-obann, gu 'm faigh e sibh
'nur codal.
37 Agus na nithe a ta mi ag
ràdh ribhse, a ta mi ag ràdh ris
na h-uile dhaoinibh, Dèanaibh
faire.
CAIB. XIV.
1 Comhairle an agliaidh Chrìosd. 3 Dhhirt-
eadh oladh phrìseìl aìr a cheann. 10 Reic
Tudas a Mhaighstir air son aìrgid. 12 Tha
. Crìosdfèin ag innseadh roimh-làimhcionnus
' linn.
95
II. XIV.
a bka e gu hhi air a hhrath le h-aon d' a dheis-
ciobluibh. Dh' brduich e an t-suipeir naomh,
SfC.
AGUS bha a' chàisg, agus fèiU
an arain neò-ghoirtichte an
dèigh dà là: agus dh'iarr na h-
àrd-shagairt agus na sgrìobh-
aichean, cionnus a ghlacadh iad
esan le foilP, agus a chuireadh
iad gu bàs e.
2 Ach thubhairt iad, Cha'n
ann air an fhèill, air eagal gu'n
èirich buaireas am measg an
t-sluaigh.
3 Agus air bhi dha ann am
Betani, ann an tigh Shimoin an
lobhair, an uair a bha e 'na
shuidhe air bòrd, thàinig bean,
aig an robh bocsa alabastair do
oladh spicnaird, ro luachmhoir ;
agus bhris i am bocsa, agus dhòirt
i air a cheann e.
4 Agus bha cuid diubh diom-
bach annta fèin, agus ag ràdh,
C'ar son a rinneadh an t-ana-
caitheadh so air an oladh ?
5 Oir dh'fheudadh i bhi air a
reiceadh air son tuilleadh na trì
cheud peghinn, agus air a toirt
do na bochdaibh. Agus rinn
iad gearan 'na h-aghaidh.
6 Ach thubhairt losa, Leigibh
leatha ; c'ar son a ta sibh cur
dragha oirre? rinn i obair mhaith
ormsa.
7 Oir a ta na bochdan a ghnàth
maille ribh, agus ge b' e uair is
àill leibh, feudaidh sibh maith a
dhèanamh dhoibh : ach cha'n
'eil mise a ghnàth agaibh.
8 Rinn i na dh'fheudadh i:
thàinig i roimh-làimh a dh'-
ùngadh mo chuirp chum adh-
laic.
-Jei/l.
MARC, XIV.
9 Gu deimhin a ta mi ag
ràdli ribh, Ge b' e earrann ^ air
bith air feadh an domhain iiile
am bì an soisgeul so air a
shearmonachadh, bithidh mar an
ceudna an ni so a rinn i air
innseadli, mar chuimhne oirre.
10 Agus dh'imich ludas Isca-
riot, aon do 'n dà fhear dheug,
chum nan àrd-shagart, gu esan a
bhrath dhoibh.
11 Agus 'nuair a chual iadsan
so, bha iad aoibhneach, agus
gheall iad airgiod a thoirt da.
Agus dh'iarr e cionnus a dh'-
fheudadh e gu h-iomchuidh esan
a bhrath.
12 Agus air a' cheud là do
fhèill an arain neo-ghoirtichte,
an uair bu ghnàth leo an t-uan
càisge a mharbhadh, thubhairt
a dheisciobuil ris, C'àit an toil
leat sinne dhol a dh'ulluchadh,
chum gu'n itheadh tu a' chàisg ?
13 Agus chuir e dithis d' a
dheisciobluibh, agus thubhairt e
riu, Rachaibh a steach do'n
bhaile, agus coinnichidh duine
sibh a' giùlan soithich uisge :
leanaibh e.
14 Agus ge b'e àit am tèid e
stigh, abraibh-sa ri fear-an-
tighe, Tha am Maighstir ag
ràdh, C'àit am bheil an seòmar
aoidheachd, anns an ith mi a'
chàisg maiUe ri m' dheisciob-
luibh ?
15 Agus nochdaidh esan dhuibh
seòmar àrd,farsuinn,'na làn uidh-
eam agus deasaichte : an sin ull-
uichibh dhuinn.
16 Agus chaidh a dheisciobuil
a mach, agus thàinig iad do'n
' àit, hall.
96
bhaile, agus fhuair iad mar thu-
bhairt e riu : agus dh'ulluich iad
a' chàisg.
17 Agus air teachd do 'n
f heasgar, thàinig esan maille ris
an dà f hear dheug.
18 Agus an uair a bha iad
'nan suidhe, agus ag itheadh,
thubhairt losa, Gu deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, gu 'm brath aon
agaibh-sa, a ta 'g itheadh maille
rium, mise.
19 Agus thòisich iad air a bhi
dubhaeh, agus a ràdh ris an
dèigh a chèile, Am mise e ? agus
fear eile, Am mise e ?
20 Agus air freagairt dhasan
thubhairt e riu, Is fear do 'n dà
fhear dheug e, a ta tumadh
maille ^ riumsa sa' mhèis.
21 A ta mac an duine gu
deimhin ag imeachd, mar a ta e
sgrìobhta uime, ach is an-aoi-
bhinn do 'n f hear sin le 'm brath-
ar Mac an duine : bu mhaith
do 'n duine sin mur beirteadh
riamh e.
22 Agus ag itheadh dhoibh,
ghlac losa aran, agus an dèigh a
bheannachadh, bhris e, agus thug
e dhoibhsan e, agus thubhairt e,
Gabhaibh, ithibh : is e so mo
chorp-sa.
23 Agus air glacadh a' chup-
ain, agus air tabhairt^ buidh-
eachais, thug e dhoibhsan e :
agus dh'òl iad uile as.
24 Agus thubhairt e riu, Is i
so m' fhuil-sa an Tiomnaidh-
nuaidh, a dhòirtear air son
mhòran.
25 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, Nach òl mi ni's mò do
2 ntarrinn. ^ brrith.
MARC,
XIV.
thoradli na fìonain', giis an là
sin an òl mi nuadh e ann an
rìoghachd Dhè.
26 Agus air dhoibh laoidh a
sheinn, chaidh iad a mach gu
sliabh nan crann oladh.
27 Agus thubhairt losa riu,
Gheibh sibh uile oilbheum ann-
am-sa an nochd : oir a ta e sgrìobh-
ta, Buailidh mi am buachaill,
agus sgapar na caoraich.
28 Ach an dèigh dhomh èirigh,
thèid mi roimhibh do Ghalile.
29 Ach thubhairt Peadar ris,
Ged f haigh iadsan uile oilbheum
annad, gidheadh cha 'n fhaigk
mise e.
30 Agus thubhairt losa ris,
Gu deimhin a ta mi ag ràdh
riut, An diugh, air an oidhche so
fèin, mu 'n goir an coileach dà
uair, gu 'n àicheadh thusa mi trì
uairean.
31 Ach is ro mhòid a thubh-
airt esan, Ged is èigin domh am
bàs fhulang maille riut, cha 'n
àicheadh mi chaoidh thu. Agus
mar sin thubhairt càch uile mar
an ceudna.
32 Agus thàinig iad gu ionad
d' am b' ainm Getsemane ; agus
thubhairt e r' a dheisciobluibh,
Suidhibh-sa an so, gus an dèan
mise ùrnuigh.
33 Agus thug e leis Peadar,
agus Seumas, agus Eoin, agus
thòisich e air a bhi fuidh uamh-
chrith, agus fuidh anabarra bròin.
34 Agus thubhairt e riu, Tha
m' anam ro bhrònach, eadhon gu
bàs : fanaibh-sa an so, agus dèan-
aibh faire.
35 Agus chaidh e beagan air
aghaidh, agus thuit e air an
talamh, agus rinn e ùrnuigli,
nam bu chomasach e, gu 'n rach-
adh an uair thairis air.
36 Agus thubhairt e, Abba,
Athair, a ta gach ni so-dhèanta
dhuitse ; cuir an cupan so seachad
orm : gidheadh, na^ b' e an ni a
b' àill leamsa, ach an ni a 's toil
leatsa.
37 Agus thàinig e, agus fhuair
e iadsan 'nam codal, agus thubh-
airt e ri Peadar, a Shimoin am
bheil thu a' d' chodal ? nach b' ur-
rainn thu faire a dhèanamh aon
uair ?
38 Dèanaibh faire agus ùrnuigh,
chum nach tuit sibh am buair-
eadh : a an spiorad gu deimhin
togarrach, ach a ta an fheoil an-
mhunn^.
39 Agus air dha imeachd a rìs,
rinn e ùrnuigh, ag ràdh nam
briathra ceudna.
40 Agus an uair a phill e,
fhuair e iad a ris 'nan codal,
(oir bha 'n sùilean trom,) agus
cha robh fhios aca cionnus a
bheireadh iad freagradh air.
41 Agus thàinig e an treas
uair, agus thubhairt e riu, Coid-
libh roimhibh a nis, agus gabh-
aibh fois : is leoir e, thàinig an
uair ; feuch, a ta Mac an duine
air a bhrath thairis do làmhaibh
nam peacach.
42 Eiribh, imicheamaid ; feuch,
a ta an tì a bhrathas mise am
fagus.
43 Agus air ball, air dha bhi
fathast a' labhairt, thàinig ludas,
aon do 'n dà fhear dheug, agus
sluagh mòr maille ris le claidh-
fìnenmhain.
91
'■' nior ^ Imi,
H
MARC, XIV.
ibh agus bataibh, o na h-àrd-
shagartaibh, agus na sgrìobh-
aichibh, agus na seanairibh.
44 Agus bha an tì a bhrath
e-san air toirt comhara dhoibh,
ag ràdh, Ge b' e neach d' an toir
mise pòg, is e sin e ; glacaibh
e, agus thugaibh leibh e gu tèar-
uinte.
45 Agus air teachd dha, chaidh
e air ball d' a ionnsuidh-sa, agus
thubhairt e, Fàilte dhuit, a
mhaighstir ; agus phòg se e.
46 Agus chuir iadsan làmh ann,
agus ghlac iad e,
47 Agus air tarruing claidh-
eimh do fhear do na bha làthair,
bhuail e òglach an àrd-shagairt,
agus gheàrr e a chluas deth.
48 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, An d' thàinig
sibh a mach gu mo ghlacadh-sa,
mar gu b' ann an aghaidh fìr-
reubainn le claidhibh agus le
bataibh ?
49 Bha mi gach là maille ribh
san teampull, a' teagasg, agus
cha do ghlac sibh mi : ach a ta
so chum gu biodh na sgriobtuir-
ean air an coimhlionadh.
50 Agus air do na h-uile a
thrèigsinn, theich iad.
51 Agus lean òganach àraidh e,
aig an robh lìon-eudach air a
chur m' a chorp lomnochd ; agus
rug na h-òganaich air.
52 Achairdhasananlìon-eudach
f hàgail, theich e lomnochd uatha.
53 Agus thug iad leo losa chum
an àrd-shagairt : agus cliruinn-
icheadh maille ris na h-àrd-shag-
airt uile, agus na seanairean,
agus na sgrìobhaichean.
54 Agus lean Peadar e fada
98
uatha, gus an deachaidh e steach
do thalla an àrd-shagairt : agus
bha e 'na shuidhe maille ris na
seirbhisich, agus 'ga gharadh ris
an teine.
55 Agus dh' iarr na h-àrd-shag-
airt, agus a' chomhairle uile
fianuis an aghaidh losa, chum a
chur gu bàs ; agus cha d' f huair
iad.
56 Oir rinn mòran dhaoine fian-
uis bhrèige 'na aghaidh, ach cha
do chòird am fianuis r' a chèile\
57 Agus dh'èirich dream àr-
aidh, agus thug iad fianuis bhrèige
'na aghaidh, ag ràdh,
58 Chuala sinne e ag ràdh,
Leagaidh mi sìos an teampull
so, a rinneadh le làmhaibh, ag-
us an trì làithibh, togaidh mi
teampull eile, neo-dhèanta le
làmhaibh.
59 Agus mar sin fèin cha robh
am fianuis a' teachd r' a chèile.
60 Agus air èirigh suas do 'n
àrd-shagart sa' mheadhon, chuir
e ceisd air losa, ag ràdh, Nach
toir thu freagradh air bith uait ?
ciod sin mu bheil iad so a' toirt
fianuis a' d' aghaidh ?
61 Ach dh'fhan e-san 'na thosd,
agus cha do flireagair e ni sam
bith. A rìs dh'f heòraich an t-àrd-
shagart deth, agus thubhairt e
ris, An tu Crìosd, Mac an Tì
bheannaichte ?
62 Agus thubhairt losa, Is mi :
agus chì sibh Mac an duine 'na
shuidhe air deas làimh cumhachd
Dhè, agus a' teachd le neulaibh
nèimh.
63 An sin reub an t-àrd-shagart
' c/iffl rohh amfianuis ionnan, cha d /hogh-
ninn am fianuis.
MARC,
XIV. XV.
'eudach, agus tbubliairt e, Ciod
am feum a ta againn tuilleadh
air fìanuisibh ?
64 Chuala sibh an toibheum :
ciod i bhur barail-sa? Agus
thug iad iiile breth 'na aghaidh
gu 'n do thoill e am bàs.
65 Agus thòisich cuid diubh
air smugaid a thilgeadh air, agus
aghaidh fholach, agus a bhual-
adh le 'n dornaibh, agus a ràdli
ris, Dèan fàidheadaireachd : agus
ghabh na seirbhisich le 'm bas-
aibh air.
66 Agus air do Pheadar a bhi
shìos anns an talla, thàinig aon
do bhanoglaich an àrd-shagairt :
67 Agus 'nuair a cliunnaic i
Peadar 'ga gharadh, agus air dh'i
beachdachadh air, thubhairt i lis,
Bha thusa cuideachd maille ri
losa Nasaret.
68 Ach dh'àicheadh e-san, ag
ràdh, Cha 'n aithne dhomh, agus
cha 'n 'eil mi tuigsinn ciod a ta
thu 'g ràdh. Agus chaidh e-san
a mach do 'n f hòr-dliorus ' ; agus
ghoir an coileach.
69 Agus air do bhanoglaich
fhaicinn a rìs, thòisich i air a
ràdh riu-san a bha 'nan seas-
amh a làthair, Is ann diubh a
ta 'm fear so.
70 Agus dh'àicheadh e ris. Ag-
us an ceann beagan 'na dhèigh sin,
thubhairt iadsan a bha 'nan seas-
amh a làthair a rìs ri Peadar,
Gu fìrinneach is ann diubh sud
thu: oir is Gahlèach thu, agus
is cosmhuil do chainnt riu.
71 Ach thòisich e-san air mall-
achadh agus air mionnachadh,
ag ràdh, Cha 'n aithne dhomh an
' tigh-dorus, sgàth-ihigh.
99
duine so mu 'm bheil sibh a'
labhairt.
72 Agus ghoir an coileach an
dara uair. Agus chuimhnich
Peadar am focal a thubhairt losa
ris, Mu 'n goir an coileach dà
uair, àicheadhaidh tu mi trì
uairean. Agus an uair a smuain-
ich e air, ghuil e.
CAIB. XV.
1 Thugadh losa ceangaiìte an làthair Philait.
15 Air son gìaodhaich an t-sluaigh chaidh
mortair, eadhon Barabas, a leigeil as, agus
losa a thoirt thaiì-is gu bhi air acheusndh :
17 Chuireadh coron sgithich air, chaidh
smugaid a thilgeadh air, 20 agus funoid a
dhèanamhair. 21 Dh'fhannuich e le giul-
an a' chroinn-cheiisaidh ; 27 chroehadh e
eadar dà ghaduiche, S;e.
AGUS air ball sa' mhaduinn
chum na h-àrd-shagairt
maille ris na seanairibh, agus na
sgriòbhaichibh, agus a' chomh-
airle gu h-iomlan^ comhairle,
agus air dhoibh losa a cheangal,
thug iad leo e, agus thug iad
thairis e do Philat.
2 Agus dh'f hiosraich Pilat deth,
An tusa rìgh nan ludhach?
Agus air freagairt dha, thubhairt
e ris, Thubhairt thu e.
3 Agus chuir na h-àrd-shagairt
mòran do nithibh as a leth : ach
cha do fhreagair e-san aon ni.
4 Agus chuir Pilat a rìs ceisd
air, ag ràdh, Nach freagair thu
ni sam bith ? feuch cia lìon nithe
air am bheil iad sin a' toirt fian-
uis a' d' aghaidh.
5 Ach cha do fhreagair losa
ni sam bith tuilleadh ; air chor
as gu 'n do ghabh Pilat iong;mtas.
6 A nis air an fhèill bu ghnàth
leis aon phrìosanach, ge b' e air
bith a dh'iarradh iad, a leigeadli
as doibh.
H 2
MARC, XV.
7 Agus blia neach àraidh d' am
b' ainm Barabas, ceangailte mailìe
r' a chompanaicli ceannairce,
muinntir a bha air dèanamh
mortaidh anns a' cheannairc.
8 Agus air glaodhaich gu h-
àrd do'n t-sluagh, thòisich iad air
iarraidh air, a dhèanamh dhoibh
mar a rinn e an còmhnuidh.
9 Ach fhreagair Pilat iad, ag
ràdh, An àill leibh gu 'n cuir
mi rìgh nan ludhach fa sgaoil
duibh ?
10 (Oir bha fhios aige gu 'm
b' ann troimh fharmad a thug
na h-àrd-shagairt thairis e.)
11 Ach bhrosnuich na h-àrd-
shagairt an sluagh, chvim gu 'm
b' fheàrr leis Barabas a chur fa
sgaoil doibh.
12 Agus fhreagair Pilat, agus
thubhairt e riu a rìs, Ciod ma
seadh is àill leibh mi a dhèanamh
ris an duine sin, d' an goir sibh
Rìgh nan ludhach ?
13 Agus ghlaodh • iad a rìs,
Cèus e.
14 An sin thubhairt Pilat riu,
C' ar son, ciod e 'n t-olc a rinn
e ? Ach bu ro mhòid a ghlaodh
iadsan, Cèus e.
15 Agus air do Philat bhi toil-
each gni omh taitneach a dhèan-
amh do 'n t-shiagh, dh'fhuasg-
ail e Barabas dhoibh, agus thug
.e thairis losa, an dèigh dha a
sgiùrsadh, chum a chèusadh.
16 Agus thug na saighdearan leo
e steach do 'n talla, eadhon cùirt
an uachdarain^ : agus ghairm iad
a' chuideachd uile an ceann a
chèile.
■ pretorium.
corcuir.
100
17 Agus chuir iad uime eud-
ach purpuir^, agus air dhoibh
coron droighinn f higheadh, chuir
iad air e.
18 Agus thòisich iad air beann-
achadh dha, ag ràdh, Fàilte
dhuit, a Rìgh nan ludhach !
19 Agus bhuail iad sa' cheann
e le slait chuilce, agus thilg iad
smugaid air, agus, a' lùbadh an
glùn, rinn iad aoradh dha^.
20 Agus an dèigh dhoibh fanoid
a dhèanamh air, thug iad deth
an t-eudach purpuir, agus chuir
iad 'eudach fèin uime, agus thug
iad a mach e chum gu 'n cèus-
adh iad e.
i 21 Agus dh'èignich iad duine
àraidh bha dol seachad, Simon
i . . .
j o Chirene, (athair Alecsandeir
agus Rufuis, a blia teachd as a'
mhachair), chum a chrann-cèus-
aidh a ghiùlan,
22 Agus thug iad e gu ionad
d' ani ì) ainni Golgota, is e sin
air eadar-theangachadli, àite
cloiginn.
23 Agus thug iad da r' a òl, fion
air a mheasgadh le mirr : ach
cha do ghabh e-san e.
24 Agus un uair a chèus iad e,
roinn iad a thrusgan, a' tilgeadh
croinn air, ciod a' chuid a bhiodh
I . .
aig gach duine dheth,
25 Agus bha 'n treas uair ann ;
agus chèus iad e,
I 26 Agus bha sgrìobhadh a
: chùise-dìtidh air a sgriòbhadh
I os a cheann, RIGFI NAN lUDII-
ACH.
27 Agus chèus iad maille ris
dà ghaduiche^; fear air a làimh
^ thug iad urram da.
^ dà chreachadair, dà fhear-revhuinn.
MARC, XV.
dlieis, agus fear aìr a làirali chl\.
28 An sin clioimlilionadh an
sgriobtuir, a thubhairt, Agus bha
e air àireamh am measg nan
eiontach.
29 Agus thug iadsan a bha dol
seachad anacainnt da, a' crathadh
an ceann, agus ag ràdh, O thusa
a leagas an teampuU, agus a
thogas e ann an trì làithibh,
30 Fòir ort fèin, agus thig' a
nuas o 'n chrann-chèusaidh,
31 Agus mar an ceudna thubh-
airt na h-àrd-shagairt agus na
sgrìobliaichean r' a clièile, a'
fanoid air, Shaor e daoine eile ;
cha 'n 'eil e comasach air e fèin
a shaoradh.
32 Thigeadli a nis Crìosd Righ
Israeil a nuas o 'n chraim-chèus-
aidh, chum gu 'm faic agus gu
'n creid sinn. Agus thug iadsan
a chaidh chèusadh maille ris,
anacainnt da.
33 Agus an uair a thàinig an
seathadh uair, bha dorchadas air
an talamh uile, gu ruig an naoth-
adh uair.
34 Agus air an naothadh uair
dh'èigh losa le guth àrd, ag
ràdh, Eloi, Eloi, lama sabacht-
ani? is e sin, air eadar-theang-
achadh, Mo Dhia, mo Dhia, c' ar
son a thrèig thu mi ?
35 Agus air cluinntinn sin do
chuid diubhsan a bha 'nan seas-
amh a Lìthair, thubhairt iad,
Feuch, a ta e a' gairm Eliais.
36 Agus ruith fear diubh, agus
air dha spòng a lìonadh do f hion
geur agus a cur air slait chuilce,
thug e deoch dha, ag ràdh, Leig-
ibh leis; faiceamaid an tig Elias
' tàr. ^ — ^
g' a thoirt a nuas.
37 Agus air do losa èigheach
le guth àrd, thug e suas an deò.
38 Agus bha brat-roinn an
teampuill air a reubadh 'na dhà
chuid o mhullach gu ìochdar.
39 Agus an uair a chunnaic an
ceannard-ceud, a bha 'na sheas-
amh fa chomhair, gu 'n d' thug
e suas an deò, a' glaodhaich mar
sin, thubhairt e, Gu firinneach
b' e 'n duine so Mac Dhè.
40 Agus bha mar an ceudna
mnài am fad uatha ag amli-
arc : nam measg sin bha Muire
Magdalen, agus Muire màthair
Sheumais bu lugha, agus loseis,
agus Salome ;
41 Muinntir a lean e mar an
ceudna, an uair a bha e an Galile,
agus a bha frithealadh dha; agus
mòran eile do mhnaibh a chaidh
suas maille ris gu lerusalem.
42 Agus a nis air teachd do 'n
f heasgar, (do bhrìgh gu 'm b' e là
an ulìuchaidh e, eadhon an là
roimh an t-sàbaid,)
43 Thàinig loseph o Arimatea,
comhairleach urramach, aig an
robh mar an ceudna sùil ri rìogh-
achd Dhè, agus chaidh e steach
gu dàna dh'ionnsuidh Philait,
agus dh'iarr e corp losa.
44 Agus b' ioghnadh le Filat
ma bha e cheana marbh : Agus
air dha an ceannard-ceud a
ghairm, dh'fhiosraich e dheth,
An robh fad o fhuair e bàs.
45 Agus air dha fios fhaotainn
o 'n cheannard-ceud, thug e 'n
corp do loseph.
46 Agus cheannaich e-san lìon-
eudach grinn, agus thug e nuas
e, agus phaisg e san lìon-eud-
MARC,
XV. XVI.
ach e, agus chuir se e ann an
uaigh' a chladhaicheadh à carr-
aig, agus charuich e clach gu
dorus na h-uaighe.
47 Agus dh'amhairc Muire Mag-
dalen, agus Muire màthcdr loseis,
air an àite san do chuireadh e.
CAIB. XVI.
Chuìr aingeal an cèill aiseìrigh Chriosd do
ihrì mnaibh. 9 Dh'fhoillsicheadh Crìosd
do Mhuire Maydalen : 12 Chunnacas e le
dithis a bha dol do n dùthaich; 14 an dèigh
sin leis na h-Abstoil : 15 chuir e mach iad
a shearmonachadh an t-soisgeil ; 19 agus
chaidh e fein suas gu nèamh.
AGUS air dol do 'n t-sàbaid
seachad, cheannaich Muire
Magdalen, agus Muire màthair
Sheumais, agus Salome, spìos-
raidh deadh fhàile", chum air
dhoibhteachd gu 'n ùngadhiad e.
2 Agus thàinig iad gu ro mhoch
air maduinn a' cheud là do 'n
t-seachduin chum na h-uaighe,
aig èirigh na grèine.
.3 Agus thubhairt iad eatorra
fèin, Cò a charuicheas dhuinn a'
chlach o dhorus na h-uaighe ?
4 (Agus air dhoibh amharc,
cliunnaic iad gu 'n robh a' chlach
air a h~atharrachadh air falbh,)
oir bha i ro mhòr.
5 Agus air dhoibh dol a stigh
do 'n àit-adhlaic, chunnaic iad
òganach 'na shuidhe air an làimh
dheis, uime an robh trusgan fada
geal ; agus bha eagal orra.
6 Agus thubhairt e-san riu, Na
biodh eagal oirbh : a ta sibh ag
iarraidh losa o Nasaret, a chèus-
adh : dh'èirich e, cha 'n 'eil e 'n
so : faicibh an t-àit anns an do
chuir iad e :
7 Ach imichibh, innsibh d' a
dheisciobluibh agus do Pheadar,
gu bheil e dol roimhibh do
Ghalile : chì sibh an sin e, mar
thubhairt e ribh.
8 Agus air dol a mach dhoibh,
theich iad o 'n uaigh ; oir bha
ball-chrith agus uamhunn orra :
agus cha dubhairt iad ni sam
bith ri neach air bith ; oir bha
eagal orra.
9 Agus air èirigh do losa sa'
mhaduinn air a' cheud là do 'n
t-seachduin, nochdadh e air tùs
do Mhuire Magdalen, as an do
thilg e seachad deamhain.
10 Agus air imeachd dli'ise,
dh'innis i sin dhoibh-san a bha
maille ris, agus iad ri bròn agus
gul.
11 Agus iadsan, an uair a
chual iad gu 'n robh e beò, agus
gu 'm facadh leatha-san e, cha
do chreid iad.
12 'Na dhèigh sin, nochdadh
e do dhithis diubh ann an cruth
eile, ag imeachd dhoibh, agus
iad a' dol do 'n dùthaich.
13 Agus dh'imich iadsan agus
dh'innis iad e do chàch : agus
cha mhò a chreid iad iadsan.
14 An dèigh sin nochdadh e
do 'n aon fhear deug, agus iad
'nan suidlie aig biadh, agus thilg
e orra am mi-chreidimh, agus an
cruas-cridhe, a chionn nach do
chreid iad iadsan a chunnaic e
an dèigh dha èirigh.
15 Agus thubhairt e riu, Im-
ichibh air feadh an t-saoghail
uile, agus searmonaichibh' an
soisgeul do gach dùil^.
16 Ge b' e chreideas agus a
' àit-adhlacaidh. ^ luibhean cubhraidh.
102
creutair.
LUCAS, I.
bhaistear, saorar e, ach ge b'e
nach creid, dìtear e.
17 Aots leanaidh na comh-
aran so an dream a chreideas :
Ann am ainm-sa tilgidli iad a
mach deamhain; labhraidli iad
le * teangaibh nuadha ;
18 Togaidh iad nathraiche
nimhe ; agus ma dh'òlas iad ni
air bith marbhtach, cha chiùrr
e iad; cuiridh iad an làmhan
' ann an.
air daoinibh tinne, agus bithidh
iad gu maith.
19 Mar sin an dèigh do 'n Tigli-
earna labhairt riu, ghabhadh
suas gu nèamh e, agus shuidh e
air deas làimh Dhè.
20 Agus air dhoibh-san dol a
mach, shearmonaich iad anns
gach àit, air bhi do 'n Tighearn
a' co-oibreachadh leo, agus a'
daingneachadh an f hocail leis na
comharaibh a lean e. Amen.
An soisgeul
CAIB. I.
1 Roììnli-ràdh Lucah d' a shoìsgeul gu h-
iom/an. 5 Ghabhadh Eoin Baiste am
broinn a mhàt/ia:; 26 agus Crlosd ani
broinn Mliuire. 39 Fàid/ieaduireac/id E/i-
sabet, agus Mhuire mu t/iimc/iio/l Chrìosd.
57 Breit/i Eoin B/iaiste.
DO bhrigh gu'n do ghabh
mòran os làimh eachdraidh
sgrìobhadh ann an òrdugh air na
nithibh sin a ta air an coimhlion-
adh^ 'nar measg-ne,
2 A rèir mar a dh'aithris na
daoine sin dhuinne iad, a chunn-
aic iad o thùs le 'n sùilibh, agus
a bha 'nan luchd-frithealadh an
f hocail :
3 Chunnacas dhomh-sa mar an
ceudna, a Theophiluis ro òir-
dheirc, air faotainn dearbh fhios
nan uile nithe dhomh o 'n fhìor
thoiseach, sgrìobhadh a d' ionn-
suidh-sa an òrdugh,
4 Chum gu 'm biodh fios agad
air cinnteachd nan nithe anns an
deachaidh do theagasg.
5 T) H A ann an làithibh Heroid
-LJ rìgh ludea, sagart àraidh
A REIR LUCAIS.
d' am b' ainm Sacharias, do sheaP
Abia: agus hha a bhean do nigh-'
eanaibh Aaroin, agus 6' ainm dh'i
Elisabet.
6 Agus bha iad le chèile ion-
raic am fianuis Dè, ag imeachd
ann an uile àitheantaibh agus
òrduighibh an Tighearna, gu
neo-lochdach.
7 Agus cha robh duine cloinne
aca, do bhrìgh gu 'n robh Elisa-
bet neo-thorrach*, agus blia iad
le chèile aosmhor.
8 Agus thàrladh, am feadh a
bha e-san a' frithealadh mar shag-
art an làthair Dhè ann an òrdugh
a sheala,
9 A rèir gnàtha na sagartachd,
b' e a chrannchur tùis a losgadh,
air dha dol a steach do theampull
an Tighearn.
10 Agus bha coimhthional an
t-sluaigh uile a'dèanamhùrnuigh
a muigh, ri àm na tùise.
11 Agus chunnacas leis-san
aingeal anTighearna'na sheasamh
air taobh deas altrach na tùise.
^ /e hìn dearbJiadh air an creidsinn.
103
' cJìùrsa, roiìin.
y iin stioc/u/.
LUCAS, I.
12 Agus an uair a chunnaic
Sacharias e, bha e fo thrioblaid,
agus thuit eagal air.
13 Ach thubhairt an t-aingeal
ris, Na gabh eagal, a Shachari-
ais ; oir f huair t' ùrnuigh èisd-
eachd, agus beiridh do bhean
Elisabet mac dhuit, agus bheir
thu Eoin mar ainm air.
14 Agus bithidh aoibhneas agus
subhachas ort ; agus ni mòran
gàirdeachas r' a bhreith.
15 Oir bithidh e mòr an làth-
air an Tighearn, agus cha 'n òl e
fion no deoch làidir ; agus bith-
idh e air a lìonadh leis an Spior-
ad naomh, eadhon o bhroinn a
mhàthar.
16 Agus pillidh e mòran do
chloinn Israeil chum an Tigh-
earn an Dè.
17 Agus thèid e roimhe-san
ann an spiorad agus ann an
cumhachd Eliais, a thionndadh
cridlie nan aithriche chum na
cloinne, agus nan eas-ùmhal gu
gliocas nam firean, a dh'ulluch-
adh pobuill deas do 'n Tighearn.
18 Agus thubhairt Sacharias
ris an aingeal, Cionnus a bhios
f hios so agam ? oir is seann
duine mise, agus a ta mo bhean
aosmhor,
19 Agus fhreagair an t-aing-
eal agus tliubhairt e ris, Is mise
Gabriel a sheasas an làthair Dhè ;
agus chuireadh mi a labhairt
riut-sa, agus a dh'innseadh an
naidheachd ^ mhaith so dhuit.
20 Agus, feuch, bithidh tu balbh
agus gun chomas labliairt, gus
an là anns an tig na nithe so gu
crìch. a chionn nach do chreid
' nuaidheachd^ noimheachd.
104
thu mo bhriath bhitheas
air an coimhlionadh 'nan àm
fèin.
21 Agus bha am pobull a'
feitheamh ri Sacharias, agus
b' iongantach leo a' mhoille a
rinn e san teampull.
22 Agus an uair a thàinig e
mach, cha b'urrainn e labhairt
riu : agus thuig iad gu 'm fac e
sealladh^ nèamìiaidh san teampull:
oir bha e smèideadh orra, agus
dli'fhan e'na thosd.
23 Agus thàrladh, an uair a
choimhlionadh làithean a f hrith-
ealaidh, gu'n deachaidh e d' a
thigh fèin.
24 Agus an dèigh nan làith-
ean sin dh'fhàs a bhean Elisabet
torrach, agus dh'fholaich si i
fèin rè chuig miosan, ag ràdh,
25 Is ann mar so a rinn an
Tighearna dhomh anns na làith-
ibh air an d' amhairc e orm, a
thogail dìom mo mhaslaidh am
measg dhaoine.
26 Agus anns an t-seathadh
mios, chuireadh an t-aingeal
Gabriel o Dhia, gu caithir do
Ghalile, d' am b' ainm Nasaret.
27 Dh' ionnsuidh òigh a bha fo
cheangal pòsaidh aig fear d' am
b' ainm loseph, do thigh Dhaibh-
idh ; agus 6' e ainm na h-òigh
Muire.
28 Agus air dol a steach do 'n
aingeal d' a h-ionnsuidh, thubh-
airt e, Fàilte dhuit, o thusa d'an
do nochdadh mòr dheadh-ghean,
a ta an Tighearna maille riut:
is beannaichte thu am measg
bhan.
29 Agus an uair a chunnaic i
^ taishean.
LUCAS, I.
bha i fo thrioblaid inntinn air
son a chainnte, agus a' reuson-
achadh ciod a' ghnè altacha-
beatha dh'fheudadh bhi 'n so.
30 Agus thubhairt an t-aing-
eal lithe, Na biodh eagal ort, a
Mhuire: oir fhuair thu deadh-
ghean o Dhia.
31 Agus, feuch, gabhaidh tu
a' d' bhroinn, agus beiridli tu
mac, agus bheir thu losa mar
ainm air.
32 Bithidh e mòr, agus goir-
ear Mac an Tì a' s ro-airde dheth ;
agus bheir an Tighearna Dia dha
rìgh-chaithir 'athar fèin Dhaibh-
idh.
33 Agus bithidh e 'na Rìgh air
tigh lacoib gu bràth, agus cha
bhi crìoch air a rìoghachd.
34 Agus thubhairt Muire ris
an aingeal, Cionnus a bhitheas
so, do bhrìgh nach 'eil aithne
agam-sa air duine?
35 Agus fhreagair an t-aing-
eal agus thubhairt e rithe, Thig
an Spiorad naomh ort, agus
cuiridh cumhachd an Tì a 's
àirde sgàil ort : uime sin an ni
naomh sin a bheirear leat, goir-
ear Mac Dè dlieth.
36 Agus,feuch,do bhan-charaid
Elisabet, a ta ise fèin torrach air
mac 'na sean aois ; agus is e so
an seathadh mìos dh'ise d' an
goirteadh bean neo-thorrach ;
37 Oir cha 'n 'eil ni sam bith
do-dhèanta do Dhia.
38 Agus thubliairt Muire,
Feuch banoglach an Tighearna;
biodh e dhomh-sa rèir t' fhocail.
Agus dh'fhalbh an t-aingeal
uaipe.'
' uaithe.
105
39 Agus air èirigh do Mhuire
sna làithibh sin, chaidh i le cabh-
aig do dhiithaich nam beann, gu
baile do luda.
40 Agus chaidh i steach do
thigh Shachariais, agus chuir i
fàilte air Elisabet.
41 Agus thàrladh, an uair a
chual Elisabet beannachadh
Mhuire, gu 'n do leum an naoidh-
ean 'na broinn : agus lionadh
Elisabet leis an Spiorad naomh.
42 Agus ghlaodh i mach le
guth àrd, agus thubhairt i, Is
beannaichte thu am measg bhan,
agus is beannaichte toradh do
bhronn.
43 Agus cionnus a dJièirich so
dhomh-sa, gu 'n tigeadh màthair
mo Thighearn a m' ionnsuidh ?
44 Oir feuch, co luath as a
thàinig fuaim do bheannachaidh
a' m' chluasaibh, bhriosg an
naoidhean le h-aoibhneas ann
mo bhroinn.
45 Agus is beannaichte ise a
chreid: oir coimhlionar^ na nithe
a labhradh rithe leis an Tighearn.
46 Agus thubhairt Muire, A
ta m' anam ag àrd-mholadh an
Tighearn,
47 Agus a ta mo spiorad a'
dèanamh gàirdeachais ann an
Dia mo Shlànuighear :
48 Do bhrìgh gu 'n d' amhairc
e air staid losail a bhanoglaich :
oir feuch, o so suas goiridh gach
linn beannaichte dhlom.
49 Do bhrìgh gu'n d' rinn an
Tì a ta cumhachdach nithe
mòra dhomh ; agus is naomh
'ainm.
50 Agus a ta -d thròcair-san o
" a chreid gu'n coimhlionar.
LUCAS, I.
linn gu linn, do 'n dream d' an
eagal e.
51 Nochd e neart le 'ghàird-
ean, sgap e na h-uaibhrich ann
an smuaintibh an cridhe fèin.
52 Thug e nuas na daoine
cumhachdach o 'n caithrichibh
rìoghdil, agus dh'àrdaioh e iad-
san a bha ìosal.
53 Lìon e 'n dream a bha
ocrach le nithibh maithe ; agus
chuir e uaith na daoine saoibhir
falamh,
54 Rinn e còmhnadh' ri Israel
ògiach fèin, ann an cuimhneach-
adh a thròcair :
55 Mar a labhair e r' ar n-aith-
richibh, do Abraham agus d' a
shliochd gu bràth.
56 Agus dh'fhan Muire maille
rithe mu thimchioll thrì miosan,
agus phill i d' a tigh fèin.
57 A nis thàinig làn inbhe
Elisabet, gu 'm biodh i air a
h-aisead ; agus rug i mac.
58 Agus chual a coimhears-
naich agus a càirdean mar a
nochd an Tighearna mòr-thròc-
air dh'i : agus rinn iad gàirdeach-
as maille rithe.
59 Agus thàrladh air an ochd-
amh là gu 'n d' thàinig iad a
thimchioll-ghearradh an naoidh-
ein : agus ghairm iad Sacharias
deth, a rèir ainme 'athar.
60 Agus fhreagair a mhàth-
air, agus thubhairt i, Ni h-eadh ;
ach goirear Eoin deth.
61 Agus thubhairt iad rithe,
Cha 'n 'eil aon neach do d'
chàirdibh d' an gairmear an t-
ainm so.
62 Agus smèid iad air 'ath-
' congnamh. Eir.
106
air, ciod an t-ainm a b' àill leis
thoirt air.
63 Agus air iarraidh clàir-
sgrìobhaidh dhasan, sgrìobh e,
ag ràdh, Is e Eoin is ainm
dha. Agus ghabh iad iongantas
uile.
64 Agus air ball dh'fhosgladh
a bheul, agus dh'fhnasgladh a
theangadh, agus labhair e, a'
moladh Dhè.
65 Agus thàinig eagal air an
coimhearsnaich uile : agus dh'-
aithriseadh na nithe sin gu lèir
feadh dhùthaich àrd ludea uile.
66 Agus iadsan uile a chuala
na nithe sin, thaisg iad 'nan cridhe
iad, ag ràdh, Ciod a' ghnè leinibh
a bhitheas an so? Agus bha
làmh an Tighearna maille ris.
67 Agus bha Sacharias 'athair
air a lìonadh leis an Spiorad
naomh, agus rinn e fàidheadair-
eachd, ag ràdh,
68 Gu ma beannaichte an
Tighearna Dia Israeil, air son
gu 'n d' fhiosraicli e, agus gu 'n
d' thug e saorsa d' a phobull,
69 Agus gu 'n do thog e suas
dhuinne adharc slàinte, ann an
tigh Dhaibhidh 'òglaich fèin ;
70 A rèir mar a labhair e le
beul 'fhàidhean naomha fèin, a
bha ann o thoiseach an t-saoghail ;
71 A thoirt saorsa dhuinn o ar
naimhdibh, agus o làimh na
muinntir sin uile le 'm fuathach
sinn :
72 A choimhlionadh na tròcair
a gheall e d' ar n-aithrichibh,
agus a chuimhneachadh a choimh-
chean^ail naoimh fèin :
73 Na mionnan a mhionnaich
e d' ar n-athair Abraham,
LUCAS, II.
74 Gu 'n tugadh e dhuinn, air
dhuinn bhi air ar saoradh o
làinih ar naimhde, gu 'n dèanam-
aid seirbhis dha as eugmhais
eagail.
75 Ann an naomhachd agus
ann am fireantachd 'na làthair
fèin, uile làitliean ar beatha.
76 Agus thusa, a leinibh, goir-
ear dhìot Fàidli an Tì a 's àirde :
oir thèid thu roimh aghaidh
an Tighearna, a dh'ullucliadh a
shlighe ;
77 A thoirt eòlais na slàinte
d' a phobull, ann am maitheanas
am peacanna,
78 Troimh thròcair ro mhòir
ar Dè-ne, leis an d' fhiosraich
an ùr-mhaduinn o 'n ionad a 's
àirde sinn,
79 A thoirt soluis dhoibh-san
a ta 'nan suidhe ann an sgàil a'
bhàis, a threòrachadh ar cos air
slighe na sìthe.
80 Agus dh'fhàs an leanabh,
agus neartaicheadh an spiorad e,
agus bha e san fhàsach gu là
'fhoillseachaidh do Israel.
CAIB. II.
1 Mìieas Augustus Impireachd nan Romhan-
ach uile. 6 Breith Chr'iosd: 8 chuir aingeal
so an cèilldo na buachaillibh ; ]3 thiig mòì-an
diuhh clià do Dhia air a shon. 21 Tha
Criosd air a thimchioll-ghearradh. 25 Rinn
Simeon agus Anna /àidheadaireachd mu
thimchioU Chr'iosd, Sjc.
AGUS thàrladh sna làithibh
sin, gu 'n deachaidh òrd-
ugh a mach ò Cheasar Augus-
tus, an domhan uile a mheas'.
2 (Agus rinneadh an ceud
mheas so 'nuair a bha Cirenius
'na uachdaran air Siria.)
' an impireachd uile a sgrìobhadh an cìs-chlàr.
107
3 Agus chaidh iad uile chum
a bhi air am meas, gach aon fa
leth d' a bhaile fèin.
4 Agus chaidh loseph mar an
ceudna suas o Ghalile, à baile
Nasaret, do ludea, gu baile
Dhaibhidli, d' an gairmear Bet-
lehem, (do bhrìgh gu 'n robh e do
thigh agus do shliochd Dhaibh-
idh,)
5 Chum gu biodh e air a mheas
maille ri Muire a bha fo cheang-
al pòsaidli dha, agus i mòr-thorr-
ach.
6 Agus thàrladh, am feadli a
bha iad an sin, gu'n do choimh-
lionadh làithean a h-inbhe, chum
i bhi air a h-aisead.
7 Agus rug i a ceud-ghin mic,
agus phaisg i e am brat-speilidh,
agus chuir i ' na kiidhe am pras-
aich e ; do bhrigh nach robh àit
aca san tigli-òsda.
8 Agus bha anns an dùthaich
sin buachaillean a' fantuinn a
muigh, agus a' dèanamh faire-
oidhche air an treud.
9 Agus, feuch, thàinig aingeal
an Tighearn orra, agus dheal-
raich glòìr an Tighearna mu 'n
timchioll ; agus ghabh iad eagal
mòr.
10 Agus thubhairt an t-aingeal
riu, Na biodh eagal oirbh : oir
feuch, a ta mi ag innseadh dhuibh
deadh sgèil mhòr-aoibhneis, a
bhitheas do 'n uile shhiagh :
11 Oir rugadh dhuibh an diugh
Slànuighear, ann am baile Dhai-
bhidh", neach a 's e Crìosd an
Tighearna.
12 Agus bithidh so 'na chomh-
ara dhuibh ; Gheibh sibh an
■'an caithir Dhaibhidh.
LUCAS, IT.
naoidhean paisgte ann am brat-
speilidh, na luidhe am prasaich.
13 Agus air ball bha maille ris
an aingeal cuideaclid mhòr do
armailtibh nèimli, a' moladh Dhè,
agus ag ràdh,
14 Glòir do Dhia anns na h-
àrdaibh, agus air talamh sìth,
deadh-ghean do dhaoinibh.
15 Agus thàrladh, 'nuair a
dh'fhalbh na h-aingil uatha do
nèamh, gu 'n dubliairt na buach-
aillean r' a chèile, Rachamaid a
nis eadhon do Blietlehem, agus
faiceamaid an ni so a rinneadh,
a dh' f lioillsich an Tighearna
dhuinne.
16 Agus thàinig iad gu grad,
agus fhuair iad Muire agus lo-
seph, agus an leanabh 'na luidhe
sa' phrasaich.
17 Agus an uair a chunnaic
iad sin, dh'aithris iad an ni a
dh'innseadh dhoibh mu thim-
chioll an leinibh so.
18 Agus ghabh gach neach a
chuala so, iongantas ris na nith-
ibh sin a dh'innseadli dhoibh
leis na buachaillibh.
19 Ach ghlèidh Muire na nithe
sin uile, a' beachd-smuaineach-
adh orra' 'na cridhe.
20 Agus phill na buachaillean,
a' tabliairt glòire agus molaidh
do Dliia air son nan nithe sin
uile a chual agus a chunnaic iad,
a rèir mar a labhradh riu.
21 Agus an uair a choimh-
lionadh ochd làithean chum.an
leanabh a thimchioll-ghearradh,
tlmgadh lOSA mar ainm air,
' 'gan tomhas. Gr. 'an.
108
eadhon an t-ainm a ghairm an t-
aingeal deth mu 'n do ghabhadh
sa' bhroinn e.
22 Agus an uair a choimh-
lionadh làithean a'^ glanaidh, a
rèir lagha Mhaois, thug iad e-san
gu lerusalem, chum a thaisb-
eanadh do 'n Tighearna ;
23 (Mar a ta e sgrìobhta ann an
lagh an Tighearna, Gach ceud-
ghin mic a dh'fhosglas a' bhrù,
gairmear naomh do 'n Tighearn
e;)
24 Agus a thoirt lobairt a rèir
mar a theirear ann an lagh an
Tighearna, dà^ thurtur, no dà
choluman òg.
25 Agus, feuch, bha duine ann
an lerusalem d'am b'ainm Si-
meon ; agus bha 'n duine so ion-
raic agus diadhaidh, agusbhadùil
aige ri sòlas Israeil : agus bha'n
Spiorad naomh air.
26 Agus dh'fhoillsicheadh dha
leis an Spiorad naomh, nach
faiceadh e bàs, gus am faiceadh
e Crìosd an Tighearn.
27 Agus thàinig e le treòrach-
adh an Spioraid do' n teampull :
Agus an uair a thug na pàrant-
an an leanabh losa a stigh, chum
gu'n dèanadh iad air a shon a
I rèir gnàthachaidh an lagha,
28 An sin ghlac e-san 'na uchd*
e agus bheannaich e Dia, agus
; thubhairt e.
j 29 A nis, a Thighearn, a ta
j thvi leigeadh do d' sheirbhiseach
siubhal an sìth, a rèir t'fhocail ;
i 30 Oir chunnaic mo shùilean
do shlàinte ;
^ Cdraid, Paidhir. ^air a yhàirdeinihh.
LUCAS, 11.
31 A dh'ulluich tliu roimh
ghnùis nan uile shluagh :
32 Solus a shoillseachadh nan
Cinneach, agus glòìr do phob-
uill Israeil.
33 Agus ghabh loseph agus a
mhàthair iongantas mu na nith-
ibh a labhradh uime.
34 Agus bheannaich Simeon
iad, agus thubhairt e ri Muire a
mhàthair, Feuch, chuireadh an
leanahli so chum tuiteam agus
aiseirigh mhòran ann an Israel,
agus 'na chomhar' an aghaidh an
labhrar ;
35 (Agus thèid claidheamh
troimh d' anam-sa fèin,) chum
gu'mfoillsichear smuainte cridh-
eacha mhòran.
36 Agus bha Anna ban-f hàidh,
nighean Phanueìl, do thrèibh
Aseir ; hha i ro aosmhor, agus
chaith i seachd bliadhna maille
ri fear o àm dh'i bhi 'na h-òigh :
37 Agus bu bhantrac]i i mu
thimchioll ceithir bliadhna agus
ceithir fichead a dh'aois, nach
deachaidh o 'n teampull, a' dèan-
amh seirbliis do Dhia a là agus a
dli'oidhche le trasgadh agus le
h-ùrnuigh.
38 Agus air teachd dh'ise a
stigh san uair sin fèin, thug i
moladli do 'n Tighearn, agus
labhair i m' a thimchioll riusan
uile aig an robh sùil ri saorsa
ann an lerusalem.
39 Agus an uair a choimhlion
iad na h-uile nithe a rèir lagha
an Tighearna, pliill iad do Gha-
lile, d' am baile fèin Nasaret.
40 Agus dh'fhàs an leanabh,
agus neartaicheadh an spiorad e,
air a lìonadh le gliocas; agus
109
bha gràsa Dhè air.
41 Agus chaidh a phàranta
gach bliadhna gu lerusalem, aig
fèill na càisge,
42 Agus 'nuair a bha e dà
bhliadhna dlieug a dh'aois, chaidh
iacl suas gu lerusalem, a rèir
gnàtha na fèille.
43 Agus air coimhlionadh nan
làithean sin doibh, 'nuair a phiU
iadsan, dh'fhan an leanabh losa
'nan dèigh ann an lerusalem ;
agus cha robh fios aìg loseph no
aig a mhàtliair air sin.
44 Ach air dlioibh a shaoilsinn
gu' n robli e sa chuideachd, dh'im-
ich iad astar là ; agus dh'iarr
iad e measg an càirdean, agus an
luchd-eòlais.
45 Agus an uair nach d'f huair
iad e, phill iad gu lerusalem,
'ga iarraidh.
46 Agus thàrladh an dèigh thr\
làithean, gun d'fhuair iad e san
teampull, 'na shuidhe am meadh-
on an luchd-teagaisg, araon 'gan
èisdeachd, agus a' cur cheisd
orra.
47 Agus ghabh a' mh'rnntir
a chual e uile iongantas r' a
thuigse agus r' a f hreagraibh.
48 Agus an uair a chunnaic iad
e, ghlac uamhas iad : agus thubh-
airt a mhàthair ris, A mhic, c' ar
son a rinn thu mar so oirnn?
feuch, bha t' athair agus mise gu
brònach ga d' iarraidh.
49 Agus thubhairt e-san riu,
C'ar son a bha sibh ga m' iarr-
aidh? nach robh fhios agaibh
gu'm bu chòir dhomh-sa bhi ann
an tigh m'Athar^ ?
50 Agus cha do thuig iadsan
an ni a labhair e riu.
' nm ghnothuicMbh dì Athar.
LUCAS, IIL
51 Agus chaidh e sios maille
riu, agus thàinig e gu Nasaret,
agus bha e ùmhal doibh: ach
ghlèidh a mhàthair na nithe sin
uile 'na cridhe.
52 Agus thàinig losa air agh-
aidh ann an gliocas agus am
meudachd, agus ann an deadh-
ghean aig Dia, agus aig daoinibh.
CAIB. III.
1 Searmonachadh Eoin Bhaiste. lÒ'Fhianuis
mu thimchioll Chrìosd. 20 Chuir Herod
Eoin am priosan. 21 Bhaisteadh Crwsd,
agus fhuair efianuis o nèamh. 23 Aois agus
sinnsireachd Chrìosd.
ANIS anns a' chùigeadh
bliadhna deug do impir-
eachd Thiberiuis Cheasair, air
bhi do Phontius Pilat 'na uachd-
aran air ludea, agus Herod 'na
Thetrarc air Galile, agus Fhilip
a bhràthair 'na Thetrarc air
Iturea agus dùthaich Thracho-
nitis, agus Lisanias 'na Thet-
rarc air Abilene.
2 An uair a bha Annas agus
Gaiaphas 'nan àrd-shagartaibh,
thàinig focal Dè chum Eoin,
mhic Shachariais, anns an fhàs-
ach.
3 Agus thàinig e do 'n dùthaich
uile timchioll Iordain,a'searmon-
achadh baistidh an aithreachais,
chum maitheanais pheacanna ;
4 Mar a ta e sgriobhta ann an
leabhar bhriathra an fhàidli E-
saiais, ag ràdh, Guth an tì a
dh' èigheas anns an f hàsach, Ull-
uichibh slighe an Tighearna,
dèanaibh a cheumanna dìreach.
5 Bithidh gach gleann air a
lìonadh, agus gach beinn agus
cnoc air an ìsleachadh ; agus
bithidh na nithe cama air an
110
dèanamh direach, agus na sligh-
ean garbha air an dèanamh
rèidh ;
6 Agus chì gach uile fheoil
slàinte Dhè.
7 Uime sin thubhairt e ris an
t-sluagh a thàinig a mach chum
bhi air am baisteadh leis, A shìl
nan nathraiche nimhe, cò thug
rabhadh dhuibh-sa teicheadh o'n
fheirg a ta ri teachd ?
8 Air an aobhar sin thugaibh
a mach toradh iomchuidh an
aithreachais, agus na tòisichibh
air a ràdh annaibh fèin, A ta
Abraham 'na Athair againn : oir
a ta mi ag ràdh ribh, gur comas-
ach Dia do na clachaibh so air
clann a thogail suas do Abra-
ham.
9 Agus a nis fèin a ta 'n tuagh
air a' cur ri bun nan craobh : air
an aobhar sin gach craobh nach
toir a mach toradh maith,
gearrar sìos i, agus tilgear san
teine i.
10 Agus dh'f hiosraich an sluagh
dheth, ag ràdh, Ciod uime sin a
m sinne ?
11 Agus fhreagair e-san agus
thubhairt e riu, An tì aig am
bheil dà chòta, roinneadh e ris
an tì aig nach 'eil ; agus an tì aig
am bheil biadh, dèanadh e mar
an ceudna.
12 Agus thàinig mar an ceud-
na cìs-mhaoir gu bhi air am
baisteadh, agus thubhairt iad ris,
A mhaighstir, ciod a nì sinne ?
13 Agus thubhairt e-san riu, Na
dèanaibh^ ni air bith os ceann na
dh'òrduicheadh dhuibh.
14 Agus dh'fhiosraich na saighd-
' togaihh.
LUCAS, III.
earan mar an ceudna dlieth, ag
ràdh, Agus ciod a nì sinne ? Agus
I thubliairt e riu, Na dèanaibh
' foirneart air neach sam bith, no
casaid-bhrèige, agusbithibh toil-
ichte le 'ur tuarasdal.
15 Agus air bhi do'n phobull
a' feitheamh, agus na h-uile
dliaoine a' reusonachadh 'nan
cridheachaibh fèin mu thimchioll
Eoin, am b' e Crìosd a bh' ann ;
16 Fhreagair Eoin, ag ràdh riu
uile, Tha mise ga dearbh 'gur
baisteadh le h-uisge ; ach a ta
neach a' teachd a's cumhachdaiche
na mise, agus cha'n airidh mise
air barr-iall a bhròg fhusgladh:
baistidh e-san sibh leis an Spior-
ad naomh, agus le teine.
17 Aig am blieil a ghuit' 'na
làimh, agus ro-ghlanaidh e ' ùrlar,
agus cruinnichidli e an cruith-
neachd d' a thigh-tasgaidh ; ach
loisgidh e am moll le teine nach
fheudar a mhùchadh.
18 Agus ag earalachadh mòran
do nithibh eile, shearmonaich e
do'n t-sluagh.
19 Ach air do Herod an Tet-
rarc bhi air a chronachadh leis
air son Herodiais bean a bhràth-
ar (Philip,) agus air son gach olc
a rinn Herod,
20 Chuir e so ris gach olc eile,
gu 'n do dhruid e Eoin am
prìosan.
21 Agus thàrladh, 'nuair a bha
'n sluagh uile air am baisteadìi,
air do losa mar an ceudna bhi
air a bhaisteadh, agus e ri ùr-
nuigh, gu'n d'fhosgladh nèamh.
22 Agus gu'n d' thainig an
Spiorad naomh a nuas air q.u
coslas corporra, mar choluman,
agus gu 'n d' thàinig guth o nèamh,
ag ràdli, Is tusa mo Mhac
gràdhach, anns am bheil mo
mhòr-thhichd-.
23 Agus thòisich losa fèin air a
bhi mu thimchioll deich bliadh-
na fìchead a dh'aois, air dha bhi,
(a rèir barail dhaoine,) 'na mhac
do loseph, mac Heli,
24 MMc Mhatait, mhic Lebhi,
mhic Mhelchi, mhic lanna, mhic
loseiph,
25 Mhic Mhatatiais, mhic Amois,
mhic Nauim, inhic Esli, ì)ihic
Nage,
26 Mhic Mhaait, i7ihic Mha-
tatiais, mhic Shemei, mhic loseiph,
mhic ludah,
27 Mhic loanna, i7ihic Rhesa,
mhic Shorobabeil, mhic Shalatieil,
mhic Neri,
28 Mhic Mhelchi, iiiMc Adi,
mkic Chosaim, mhic Elmodaim,
mhic Eir,
29 Mhic lose, mhic Elieseir,
mhic loreim, mhic Mhatait, mhic
Lebhi,
30 Alhic Shimeoin, mhic ludah,
mhic loseiph, mhic lonain, mhic
Eliacim,
31 Mhic Mhelea, mhic Mhain-
ain, mhic Mhatata, mhic Natain,
mhic Dhaibhidli,
32 Mhic lese, mhic Obeid, nihic
Bhoois, mhic Shalmoin, mhic
Naasoin,
33 Mhic Aminadaib, m/w"c Araim,
mhic Esroim, mhic Phareis, mhic
ludah,
34 Mhic lacoib, mhic Isaaic,
mhic Abrahaim, mhic Thara, mhic
I Nachoir,
' inneal-fasgnaìdh.
111
'annadsa tlia mildn-toili-hte.
LUCAS, IV.
35 Mhic Sliaruich, mhic Ragaii,
mhic Phaleic, mhic Ebeir, mJiic
Shala,
36 Mhic Chainain, mhic Ar-
phacsaid, mhic Shem, mhic Noe,
mhic Lameich,
37 Mhic Mhatusala, mhic E-
noich, mhic lareid, mhic Mhale-
leeil, mhic Chainain,
38 Mhic Enois, mhic Shet, mhic
Adhaimh, mhic Dhè.
CAIB. IV.
1 Buaìreadhagus trasgadh Chrìosd : 13 Thitg
" e buaidh air an diuhhul ; 14 thòisich e ri
searmonachadh : \QGhabh pohull Nasaret
iongantasr a fhoclaihh grdsmhor . 33 Leigh-
is e an duine san rohh deàmhan, 88 agus
màthair-chèile Pheadair, S^c.
AGUS air do losa bhi làn do'n
Spiorad naomh, jjhill e air
ais o lordan, agus threòraich-
eadh e leis an Spiorad do'n
fhàsach,
2 Agus bha e air a bhuaireadh
rè dhà fhichead là leis an diabh-
ul ; agus cha d' ith e ni sam bith
anns na làithibh sin : agus air
dhoibh bhi air an crìochnachadh,
an sin dh'fhàs e ocrach.
3 Agus thubhairt an diabhul
risj Ma 's tu Mac Dhè, abair ris
a' chloich so bhi 'na h-aran.
4 Agus fhreagair losae, ag radh,
A ta e sgrìobhta, nach ann le h-
aran a mhàin a thig duine beò,
ach le gach uile fhocal Dè.
5 Agus air do 'n diabhul a thoirt
gu beinn àrd, nochd e dha uile
rìoghachdan an domhain ann am
mionaid aimsir.
G Agus thubhairt an diabhul
ris, Bheir mise an cu'mhachd
so uile dhuit, agus an glòir ;
oir thugadh dhomh-sa sin ; agus |
112
1 bheir mi e do neach air bith a \
1 's toil leam. 1
7 Uime sin ma ni thu aoradh ;
dhomh-sa, is leat iad uile. \
8 Agus fhreagair losa agus i
thubhairt e ris, Tàr air mo chùl- i
aobh, a Shàtain : oir a ta e sgrìobh-
ta, Nì thu aoradh do 'n Tighearn
do Dhia, agus dhasan 'na aonar
nì thu seirbhis. \
9 Agus thug se e gu lerusalem,
agus chuir e air binnein an leam-
puill e, agus thubhairt e ris, Ma 's
tu Mac Dhè, tilg thu fèin sios à
so.
10 Oir a ta e sgriobhta, Bheir
e àithne d' a ainglibh mu d' thim-
chioll, thusa a choimhead.
11 Agus togaidh iad suas thu
'nan làmliaibh, air eagal gu 'm
buail thu uair air bith do chos
air cloich.
12 Agus air freagairt do losa
thubhairt e ris, A dubhradh, Na
buair^ thusa an Tighearna do ]
Dhia. j
13 Agus an uair a chrìochnaich (
an diabhul am buaireadh uile,
dh'imich e uaith rè tamuill. [
14 Agus phill losa ann an cumh- i
achd an Spioraid chum Gha- fi
lile; agus chaidh 'iomradh-san tl
air feadh na dùthcha mu 'n cuairt I(
gu h-iomlan. ;
15 Agus theagaisg e 'nan siona- ai
gogaibh, a' faotainn glòire o na
h-uile dhaoinibh. (l)
16 Agus thàinig e gu Nasaret, j nii
far an d' àraicheadh e : agus /cf,
chaidh e steach, mar bu ghnàth j cei
leis, air là na sàbaid do 'n t- fei
sionagog, agus dh'èirich e 'na %
'Nadearbh. ' "
LUCA
S, IV.
sheasamh chum leughaidh.
17 Agus thugadh dha leabhar
an f hàidh Esaiais ; agus air fosg-
ladh an leabhair dha, fhuair e
an t-àit anns an robh e sgrìobh-
ta,
18 Tha Spiorad an Tighearn
orm, do bhrigh gu'n d'ùng e mi
a shearmonachadh an t-soisgeil
do na bochdaibh ; chuir e mi a
shlànuchadh na muinntir aig am
bheil an cridhe briste, a ghairm^
fuasglaidh do na braighdibh,
agus aiseag an radhairc do na
doilP, a thoirt saorsa do 'n
mhuinntir a ta brùite,
19 A shearmonachadh bliadh-
na thaitnich an Tighearn.
20 Agus air dùnadh an leabh-
air dha, thug e do'n fhear-frith-
ealaidh e, agus shuidh e : agus
bha sùilean na bha san t-sion-
agog uile a' geur-amharc air-san.
21 Agus thòisich e air a ràdh
riu, An diugh a ta an sgriobtur
so air a choimhlionadh ann bhur
cluasaibh-sa.
22 Agus thug iad uile fianuis
da, agus ghabh iad iongantas
ris na briathraibh gràsmhor a
thàinig a mach as a bheul. Agus
thubhairt iad, Nach e so mac
loseiph ?
23 Agus thubhairt e riu, Gun
amharus thubhairt sibh rium an
gnàth-fhocal so, A lèigh, leighis
thu fèin : ge b'e air bith iad na
nithe a chuala sinn a rinneadh
leat an Capernaum, dèan mar an
ceudna iad an so a' d' dhùthaich
fèin.
24 Agus thubhairt e, Gu deimhin
a ta mi ag ràdh ribh, nach 'eil
' a shcarinonachidli. dallai' f'r
llo
fàidh air bith taitneach na dhùth-
aich fèin.
25 Ach gu firinneach a ta mise
ag ràdh ribh, gu'n robh mòran
bhantrach ann an Israel an làith-
ibh Eliais, an uair a dhruideadh
nèamh rè thrì bliadhna agus shè
mìosan, agus a bha gorta mhòr
air feadh na tìre uile :
26 Ach cha do chuireadh Elias
dh'ionnsuidh aoin diubh, ach gu
Sarepta Shidoin, chum mnà a
bha 'na bantraich.
27 Agus bha mòran lobhar ann
an Israel ri linn Eliseuis an
fhàidh ; agus cha do ghìanadh
a h-aon aca, ach Naaman an
Sirianach.
28 Agus lìonadh iadsan uile a
bha san t-sionagog le feirg, an
uair a chual iad na nithe sin ;
29 Agus dh'èirich iad suas,
agus thilg iad a mach as a'
bhaile e, agus thug iad leo e
gu maluidh a' chnoic^, air an
robh am baile togta, chum a
thilgeadh sìos an coinneamJi a
chinn.
30 Ach air gabhail dhasan
troimh am meadhon, dh'fhalbh e,
31 Agus chaidh e sios gu Ca-
pernaum, baile do Ghalile, agus
bha e 'gan teagasg air làithibh
na sàbaid :
32 Agus ghabh iad iongantas
r' a theagasg ; do blirigh gu 'n
robh 'fhocal le cmnhachd.
33 Agus bha anns an t-sion-
agog duine anns an robh spior-
ad deamhain neòghloin, agus
ghlaodh e le guth mòr,
34 Ag ràdh, Leig leinn ; ciod
e ar gnothuch-ne riut, losa o
' bcul-bhruarh a' chnoic.
LUCAS, IV. V.
Nasaret? an d'thàinig tliu g'ar
sgrios? a ta fhios agam cò thu,
Aon naomh Dhè.
35 Agus chronuich losa e, ag
ràdh, Bì a' d' thosd, agus thig a
mach as. Agus air do 'n deamh-
an e-san a thilgeadh sios 'nam
meadhon, thàinig e mach as, gun
chiurradh sam bith a dhèanamh
air.
36 Agus thàinig uamhas orra
uile, agus labhair iad r' a chèile,
ag ràdh, Ciod a' ghnè cainnte
80 ? oir le h-ùghdarras agus
cumhachd a ta e toirt òrduigh
do na spioradaibh neòghlan, agus
tha iad a' teachd a mach.
37 Agus chaidh iomradh air-san
a mach feadh gach àite do'n
dùthaich mu'n cuairt.
38 Agus dh'èirich e as an t-
sionagog, agus chaidh e steach do
thigh Shimoin : agus bha fiabh-
Tus mòr air màthair-chèile Shi-
moin ; agus ghuidh iad air as a
leth.
39 Agus air dha seasamh os a
ceann,^ chronuich e am fiabhrus,
agus dh'fiiàg e i. Agus dli'èirich
ise air ball, agus rinn i fritheal-
adh dlioibh.
40 Agus ag dol fuidhe na
grèine, iadsan uile aig an robli
daoine euslan le iomadh gnè
tinnis, thug iad d' a ionnsuidh
iad : agus chuir e-san a làmlian air
gach aon diubh, agus leighis e iad.
41 Agus chaidh mar an ceudna
deamhain a mach a mòran, a'
glaodhaich agus ag ràdh, Is tu
Criosd Mac Dhè. Agus chron-
uicli e iad, agus cha d'fhulaing
e dhoibli hibliairt : oir blia fhios
' làimh rithe
1 11
aca gu 'm b' e-san Crìosd.
42 Agus air teachd do'n la,
chaidh e mach, agus dli'imich e
gu àite fàsail : agus bha'n sluagh
'ga iarraidh, agus thàinig iad
d' a ionnsuidli, agus b' àill leo a
chumail, chum nach rachadh e
uatha.
43 Ach tliubhairt e-san riu, Is
èigin dhomli-sa rìogliachd Dhè
a shearmonachadli do bhailtibh
eile mar an ceudna ; oir is ann
chum so a chuireadh mi.
44 Agus sliearmonaich e ann
an sionagogaibh Ghalile.
CAIB. V.
1 Theagaisg Cr'tosd an shiagh à luing Phead-
air ; 4 le tarruing mh'iorbhuileach eisg nochd
e cionnus a hha e gu Peadar agus a chom-
panaich a dhèanamh 'nan iasgairihh air
daoinihh : 12 ghlan e neach a bha 'na
lohhar, 10 rinn e ìirnuigh anns an fhàs-
ach, 18 shlànuich e neach a bha tinn leis a'
phairilis, c\e.
AGUS thàrladh, 'nuair a bha
am pobull a' dkith-theann-
adli air, chum focal Dè èisd-
eaclid, gu'n do sheas e làimh ri
loch Ghenesaret,
2 Agus cliunnaic e dà luing^
'nan seasamh ri taobh an locha :
acli bha an h-iasgairean air dol
a mach asda, agus a' nigheadh
an lionta.
3 Agus cliaidh e steach do aon
do na longaibh bu le Simon, agus
dh'iarr e air dol a mach beagan
o thir : agus air suidlie dha,
theagaisg e an shiagh as an luing.
4 A nis an uair a sguir e do
labliairt, thubhairt e ri Simon,
Cuir a mach chum na doimhne,
agus leigibh sios bhur lìonta
chum tarruing.
2 bharc.
LUCAS, V.
5 Agus fhreagair Simon, agus
tliubhairt e ris, A mhaighstir,
shaothraich sinn feadh na h-
oidhche uile, agus cha do ghlac
sinn ni sam bith : ach air t'fhoc-
al-sa leigidh mi sios an lìon,
6 Agus an uair a rinn iad so,
chuairtich iad tachdar' mòr
èisg ; ionnus gu' n do bhriseadh
an lìon.
7 Agus smèid iad air an comp-
anaich, a bha san luing eile,
teachd agus còmhnadh a dhèan-
amh leo. Agus thàinig iad, agus
lìon iad an dà luing, ionnus gu 'n
robh iad an inbhe dol fuidhe.
8 'Nuair a chunnaic Simon
Peadar so, thuit e sìos aig glùin-
ibh losa, ag ràdh, Imicli uam-
Thighearn, oir is duine
peacach mi.
9 Oir ghlac uamhas e fèin agus
iadsan uile bha raaille ris, air
son an tarruing èisg a ghlac iad :
JO Agus mar an ceudna Seum-
as agus Eoin, mic Shebede, a
bha 'nan companaich aig Simon.
Agus thubhairt losa ri Simon,
Na biodh eagal ort ; à so suas
glacaidh tu daoine.
11 Agus an uair a thug iad an
longa gu tìr, dh'fhàg iad na
h-uile nithe, agus lean iad e-san.
12 Agus an uair a bha e-san
ann am baile àraidh, feuch duine
làn do hiibhre : agus air dha
losa fhaicinn, thuit e sìos air
'aghaidh, agus ghuidh e air, ag
ràdh, A Thighearn, ma's toil
leat, tha thu comasach air mise
a ghlanadh.
13 Agus shìn e a làmh, agus
bhean e ris, ag ràdh, Is toil
' ùireamh.
115
leam ; bì glan. Agus air ball
dh'fhàg an luibhre e.
14 Agus dh'àithn e dha, gun
innseadh do neach air bith •
Ach imich, agus nochd thu fèin
do 'n t-sagart, agus thoir seachad
air son do ghlanaidh, mar a
dh'àithn Maois, mar fhianuis
doibh.
15 Ach bu mhòid a sgaoil-
eadh 'iomradh-san : agus thàinig
skiagh mòr an ceann a chèiìe
chum èisdeachd, agus a bhi air
an slànuchadh leis o'n eucailibh.
16 Agus chaidh e air leth chum
an fhàsaich, agus rinn e ùrnuigh.
17 Agus thàrladh air là àr-
aidh, 'nuair a bha e a' teagasg,
gu'n robh 'nan suidhe an sin
Phàirisich agus luchd-teagaisg
an lagha, a thàinig as gach
uile bliaile do Ghalile, agus do
ludea, agus o lerusalem : agus
bha cumhachd an Tighearn a
làthair chum an slànuchaclh.
18 Agus, feuch, ghiùlain daoine
air leabaidh duine air an robh
am pairilis: agus dh'iarr iad a
thoirt a steach, agus a chur 'na
làthair-san.
19 Agus an uair nach d'fhuair
iad seòl air am feudadh iad a
thoirt a steach, le meud na
cuideachd, chaidh iad suas air
an tigh, agus leig iad sìos troimh
mhullach an tighe e fèin agus a
leabadh, anns a' mheadhon an
làthair losa.
20 Agus an uair a chunnaic e
an creidimh, thubhairt e ris, A
dhuine, tha do pheacanna air
am maitheadh dhuit.
21 Agus thòisich na sgriobh-
aichean agus na Phàirisicli air
I 2
LUCAS, V,
reusonacliadh, ag ràdh, Cò e so a
ta labhairt toibheim? cò dh'-
f heudas peacanna a mhaitheadh
ach Dia a mhàin ?
22 Ach air aithneachadh an
smuainte do losa, fhreagair e
agus thubhairt e riu, Ciod a ta
sibh a' reusonachadh 'nur cridh-
eachaibh ?
23 Cò aca is usadh a ràdh,
Tlia do pheacanna air am maith-
eadh dhuit, no ràdh, Eirich agus
imich ?
24 Ach a chum gu'm bi fios
agaibh gu bheil cumhachd aig
Mac an duine peacanna a
mhaitheadh air talamh, (thubh-
airt e ri fear na pairilis,) A ta
mi ag ràdh riut, èirich, agus tog
do leabadh, agus imich do d'
thigh.
25 Agus dh'èirich e air ball
'nan làthair, agus thog e an leah-
adh air an robh e 'na luidhe,
agur. chaidh e d' a thigh fèin, a'
toirt glòire do Dhia,
26 Agus ghlac uamhas iad uile,
agus thug iad glòir do Dhia,
agus lìonadh le h-eagal iad, ag
ràdh, Chunnaic sinne nithe do-
chreidsinn' an diugh.,
27 Agus an dèigh nan nithe sin,
chaidh e mach, agus chunnaic e
cìs-rahaor d' am b' ainm Lebhi,
'na shuidhe aig àite togail na
cìse ; agus thubhairt e ris, Lean
mise.
28 Agus air fàgail nan uile
nithe dha, dh'èirich e, agus lean
se e.
29 Agus rinn Lebhi fèisd" mhòr
dha 'na thigh fèin : agus bha
cuideachd mhòr do chìs-mhaor-
' iongantach. ^ ciiirm
116
aibh, agus do mhuinntir eile a
shuidh maille riu.
30 Agus rinn an sgrìobhaich-
ean agus am Phàirisich gearan
an aghaidh a dlieisciobul-san,
ag ràdh, C'ar son a ta sibh ag
itheadh, agus ag òl maille ri
cìs-mhaoraibh agus ri peacach-
aibh ?
31 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Cha 'n 'eil feum
aca-san a ta slàn air an lèigh,
ach aca-san a ta tinn.
32 Cha d'thàinig mise a ghairm
nam firean, ach nam peacach
chum aithreachais.
33 Agus thubhairt iadsan ris,
C' ar son a ta deisciobuil Eoin gu
tric ri trasgadh^, agus a' dèanamh
ùrnuigh, agus mar an ceudna
deisciohidl nam Phàiriseach ; ach
a ta do dheisciobuil-sa ag itheadh
agus ag òl ?
34 Agus thubhairt e-san riu,
Am feud sibh a thoirt air cloinn
seòmair an fhir nuadh-phòsda
trasgadh a dhèanamh, am feadh
a ta am fear nuadh-pòsda maille
riu ?
35 Ach thig na làithean an
uair a bheirear am fear nuadh-
pòsda uatha ; an sin nì iad trasg-
adh anns na làithibh sin.
36 Agus labhair e mar an
ceudna cosamhlachd riu ; Cha
chuir neach air bith mìr a dh'-
eudach nuadh air sean eudach :
no, reubaidh an t-eudach nuadh
e, agus cha tig am mìr do'n
eudach nuadh ris an t-sean eud-
ach.
37 Agus cha chuir duine sam
bith fìon nuadh ann an seann
' trosgadh.
LUCAS
, V. VI.
searragaibli ; no, brisidh am fìon
nuadh na searragan, agus dòirt-
ear e fèin, agus caiUear na seàrr-
agan.
38 Aeh is còir fìon nuadh a
chur ann an searragaibh nuadha ;
agus bithidh iad le chèile tèar-
uinte.
39 Agus cha 'n 'eil duine sam
bith, air dlia sean fliìon òl, a
dh'iarras air ball fion nuadh :
oir their e, is e an sean fhìon
a's feàrr.
CAIB. VI.
1 Chronuìch Crìosd doille nam Phàirìseach
mu thimchioll coimhead na sàbàid, le sgriob-
tur, le reuson, agus le miorbhuìl; 13 thagh
e dà abstol deug ; 17 shlànuich e muinntir a
bha tinn ; 20 shearmonaich e d' a dheìsciob-
luibh mu bheannachdaibh agus mhaìlachd.
aibh, Sjc.
AGUS thàrladh air a' cheud
là sàbaid an dèigh an
dara Ih do fhèìll na càisge\
gu 'n deachaidh e troimh na
h-achaibh arbhair; agus spìon
a dheisciobuil na diasan arbhair,
agus dh'ith iad, an dèigh am
bruthadh le 'n làmhaibh.
2 Agus thubhairt cuid do na
Phàirisich riu, C' ar son a ta
sibh a' dèanamh an ni nach
' eil ceaduichte r' a dhèanamh
air làithibh na sàbaid ?
3 Agus fhreagair losa iad, agus
thubhairt e, Nach do leugh sibhse
an ni so rinn Daibhidh, 'nuair a
bha ocras air fèin, agus orra-san
a bha maille ris ;
4 Cionnus a chaidh e steach
do thigh Dhè, agus a ghabh
e aran na fianuis^, agus a dh'-
ith e fèin, agus a thug e mar
an ceudna dhoibh-san a bha
' air an dara là sdbaid an dèigh na cewrfsàbaid.
117
maille ris ; ni nach 'eil cead-
uichte itheadh ach do na sagart-
aibh a mhàin ?
5 Agus thubhairt e riu, Is Tigh-
earn Mac an duine air an t-sàb-
aid fèin.
6 Thàrladh mar an ceudna air
sàbaid eile, gu'n deachaidh e
steach do'n t-sionagog, agus gu'n
do theagaisg e ; agus bha an sin
duine, aig an robh a làmh cllieas
air seargadh.
7 Agus rinn na sgrìobhaichean
agus na Phàirisich faire, a dh'-
fheiichainn an leighiseadh e air
an t-sàbaid; chum gu'm faigh-
eadh iad cùis-dhìtidh ^ 'na agh-
aidh.
8 Ach thuig e-san an smuaint-
ean, agus thubhairt e ris an
duine aig an robh an làmh
sheargta, Eirich, agus seas a
mach sa' mheadhon. Agus dh'-
èirich e-san, agus sheas e.
9 An sin thubhairt losa riu,
Feòraichidh mise aon ni dhibh;
Am bheil e ceaduichte air làith-
ibh na sàbaid maith a dhèanamh,
no olc? anam a shaoradh, no a
sgrios ?
10 Agus air dha amharc mu'n
cuairt orra uile, thubhairt e ris
an duine, Sìn a mach do làmh.
Agus rinn e sin : agus dh'aisig-
eadh a làmh slàn da mar an
làmh eile.
11 Agus lìonadh iadsan do
chuthach ; agus labhair iad r' a
chèile, ciod a dhèanadh iad ri
losa.
12 Agus anns na làithibh sin
chaidh e-san gu beinn a dhèan-
amh ùrnuigh, agus bhuanaich e
- an t-aran tuisbeanta. ' cùis-chasaid.
LUCAS, VL
rè na li-oidhche ann an ùrnuigh
ri Dia/
13 Agus air teachd do'n là,
ghairm e d' a ionnsuidh a dheis-
ciobuil ; agus thagh e dà f liear
dheug asda, d' an do ghoir e
Abstoil :
14 Simon, ( a dh'ainmich e mar
an ceudna Peadar,) agus Aindreas
a bhràthair, Seumas agus Eoin,
Philip agus Bartolomeus,
15 Mata agus Tomas, Seumas
mac Alpheuis, agus Simon d' an
goirear Selotes,
16 ludas hràtliair Sheumais,
agus ludas Iscariot, e-san a bha
'na fhear-brathaidh.
17 Agus thàinig e nuas leo,
agus sheas e air ionad còmhnard,
agus coimhthional a dheisciobul,
agus buidheann mhòr-shluaigh
o ludea uile agus o lerusalem,
agus o chois fairge Thiruis agus
Shidoin, muinntir a thàinig g'a
eisdeachd, agus gu bhi air an
leigheas o 'n euslaintibh ;
18 Agus iadsan a bha air am
pianadh le spioradaibh neòghlan :
agvis leighiseadh iad.
19 Agus dh'iarr an skiagh uile
beantuinn ris : oir chaidh cumli-
achd a mach as, agus shlànuicli
e iad uile.
20 Agus thog e suas a shiìil-
ean air a dheisciobkiibh, agus
thubhairt e, Is beannaichte sihhse
ta bochd : oir is leibh rìoghachd
Dhè.
21 Is beannaichte sihhse ta oc-
rach a nis : oir sàsuichear sibh.
Is beannaichte sihhse ta caoidh a
nis : oir gàiridh sibh.
22 Is beannaichte sibh, 'nuair
' tigh-ùrnuigh Dhi
IIS
a bheir daoine fuath dliuibh,
agus a chuireas iad as an cuid-
eachd sibh, agus a bheir iad
cainnt mhaslach dhuibh, agus a
thilgeas iad a mach bhiir n-ainm
mar oìc, air son Mhic an duine.
23 Dèanaibh-sa gàirdeaclias san
là sin, agus leumaibli le h-aoibh-
neas : oir feuch, is mòr bhur
duais air nèamh : oir is ann mar
sin a rinn an aithriche air na
fàidhibh.
24 Ach is an-aoibhinn duibhse
ta saoibhir : oir f huair sibh bhur
sòlas.
25 Is an-aoibhinn duibhse ta
sàitheach : oir bithidh ocras
oirbh. Is an-aoibhinn duibhse
ta gàireachdaich a nis : oir nì
sibh bròn agus guL
26 Is an-aoibhinn duibhse 'nuair
a labhras daoine^ maith umaibh :
oir is ann mar sin a rinn an
aithriche ris na faidhibh brèige.
27 Ach a ta mi ag ràdh ribhse
ta 'g èisdeachd, Gràdhaichibh
bhur naimhde, dèanaibh maith
dhoibh-san le 'm fuathach sibh ;
28 Beannaichibh iadsan a ta
'gur mallachadh, agus dèanaibh
ùrnuigh air son na muinntir a ta
buntuinn gu naimhdeil ribh.
29 Ris an tì a bhuaileas thu
air aon ghial, cum an gial eile ;
agus do 'n tì a bheir t' f halluinn
dhiot, na bac do chòta mar an
ceudna.
30 Thoir do gach neach a dh'-
iarras ort ; agus o 'n neach a
blieir uait do mhaoin, na iarr air
ais i.
31 Agus mar a b' àill leibh
daoine dhèanamh dhuibh, dèan-
* ìta h-uile dhaoinc.
LUC
AS. VI.
aibh-sa mar an ceudna dhoibh-
san.
32 Oir ma ghràdhaicheas sibh
iadsan aig am bheil gràdh
dhuibh, ciod am buidheachas a
ta agaibh ? oir gràdhaichidh
peacaich fèin an dream aig am
bheil gràdli dhoibh.
33 Agus ma ni sibh maith do'n
mhuinntir a ni maith dhuibh,
ciod am buidheachas a ta ag-
aibh ? oir nì peacaich an ni so
fèin mar an ceudna.
34 Agus ma bheir sibh iasachd'
dhoiblisan o 'm bheil dùil agaibh
ri fhaotainn a rìs, ciod am buidh-
eachas a ta agaibh ? oir bheir
peacaich fèin iasachd do pheac-
achaibh, chum gu'm faigh iad
uiread a rìs.
35 Ach gràdhaichibh-sa bhur
naimhde, agus dèanaibh maith,
agus thugaibh iasachd, gun dùil
a bhi agaibh ri ni sam bith 'na
èiric ^ : agus bithidh bhur duais
mòr, agus bithidh sibh 'nur
cloinn do 'n Tì a's àirde : oir a
ta e-san tabhartach dhoibh-san a
ta mì-thaingeal agus olc.
36 Bithibh-sa uime sin tròc-
aireach, mar a ta bhur n-Athair
tròcaireach.
37 Agus na tugaibh breth, agus
cha toirear breth oirbli : na dìt-
ibh, agus cha dìtear sibh : thug-
aibh maitheanas, agus bheirear
maitheanas dhuibh.
38 Thugaibh uaibh, agus bheir-
ear dhuibh ; deadh thomhas, air
a gheinneadh, agus air a chrath-
adh ri chèile, agus a' cur thairis,
bheir daoine ann bhur n-uchd ;
oir leis an tomhas le 'n tomjiais
' coingheall.
119
sibh, tomhaisear dhuibh a rìs.
39 Agus labhair e cosamhlachd
riu, Am feud an dall dall a threòr-
achadh? nach tuit iad le chèile^
ann an slochd ?
40 Cha'n 'eil an deisciobul os
ceann a mhaighstir : ach ge b' e
neach a ta coimhlionta, bithidh
e mar a mhaighstir.
41 Agus c' ar son a ta thu faic-
inn an smùirnein a ta an sùil
do bhràthar, agus nach 'eil thu
toirt fa'near an t-sail a ta ann
do shùil fèin ?
42 No cionnus a dh'fheudas tu
ràdh ri do bhràthair, A bhràthair;
leig dhomh an smùirnein a thoirt
à d' shùil, agus nach 'eil thu toirt
fa 'near an t-sail a ta ann do shùil
fèin? A chealgair, tilg a mach
air tùs an t-sail as do shùil fèin,
agus an sin is lèir dhuit gu soill-
eir an smùirnein a ta ann an sùil
do bhràthar a thoirt aside.
43 Oir cha deadh chraobh a
bheir a mach droch thoradh :
agus cha droch chraobh a bheir
a mach deadh thoradh.
44 Oir aithnichear gach craobh
air a toradh : oir cha tionail
daoine fìgean do dhroighionn,
na caoran fiona do'n fhearr-dhris.
45 Bheir duine maith ni maith a
mach à deadh ionmhas a chridhe;
agus bheir drocli dhuine ni olc a
mach à droch ionmhas a chridhe :
oir is ann à pailteas a chridhe a
labhras a bheul.
46 Agus c' ar son a ghoireas
sibh, a Thighearn, a Thighearn,
dhiom-sa, agus nach dèan sibli
na nithe a ta mi ag ràdh ?
47 Gach neach a thig a m' ionu-
gun hhur dòchas a chall. ^ araon.
LUCA
S, VI. VII.
suidh-sa, agus a chluinneas mo
bhriathra, agus a nì iad, feuch-
aidh mi dhuibh co ris is cos-
mhuil e :
48 Is cosmhuil e ri duine a thog
tigh, agus a chladhaich domhain,
agus a chuir a' bhunait air carr-
aig : agus an uair a thàinig an
tuil, bhuail an sruth gu dian air
an tigh sin, agus cha b' urrainn e
charachadh ; oir bha e air a
shuidheachadh^ air carraig.
49 Ach an tì a chluinneas, agus
nach dèan, is cosmhuil e ri duine
a thog tigh air an talamh gun
bhunait, air an do bhuail an
sruth gu dian, agus air ball thuit
e ; agus bu mhòr tuiteam an
tighe sin.
CAIB. VII.
1 Leighis Criosd seirbhiscach ceannaird-ceud.
1 1 Thog e mac na hantraìch ann an Nain
o'nhhàs; 19 dhearhh e do theachdairihh
Eoin, le oihrihh mìorhhuileach a rinn e 'nan
làthair, gu 'm h' e fein an Criosd a hha rì
teachd ; 24 nochd e do 'n t-sluagh cìod ì a
hharail mu Eoin, S^c.
ANIS an uair a chrìochnaich
e a bhriathra-san uile ann
an èisdeachd an t-skiaigh, chaidh
e steach do Chapernaum.
2 Agus bha seirbhiseach ceann-
aird-ceud àraidh, a b' ionmhuinn
leis, gu tinn, agus ri h-uchd bàis,
3 Agus an uair a chual e mu
losa, chuir e seanairean nan lùdh-
ach d' a ionnsuidh, a' cur impidh
air gu'n tigeadh e, agus gu'n
leighiseadh e a sheirbhiseach.
4 Agus an uair a thàinig iad
gu losa, ghuidh iad air gu dùr-
achdach, ag ràdh, Gu'm b'airidh
e gu 'n dèanadh e-san so dha :
5 Oir is toigh leis ar cinneach-
' steidheachadh. ^ thog e-san ar sionagog.
120
ne, agus thog e-san dhuinn sion-
agog^
6 Agus chaidh losa maille riu.
Ach air dha bhi nis fagus do 'n
tigh, chuir an ceannard-ceud
càirdean d 'a ionnsuidh, ag ràdh
ris, A Thighearn, na cuir dragh
ort fèin ; oir cha 'n airidh mise
gu 'n rachadh tu steuch fo m'
chleith :
7 Uime sin cha mhò a mheas
mi gu 'm b' airidh mi fèin air
teachd a d' ionnsuidh : ach a
mliàin abair am focal, agus slàn-
uichear m' òglach.
8 Oir is duine mise fèin air mo
chur fo ùghdarras, aig am bheil
saighdeara fodham ; agus their
mi ris an fhear so, Imich, agus
imichidh e ; agus ri fear eile,
Thig, agus thig e ; agus ri m'
sheirbhiseach, Dèan so, agus nì
se e.
9 Agus an uair a chual losa na
nithe so, ghabh e iongantas ris,
agus air tionndadh dha, thubhairt
e ris an t-shiagh a lean e, A ta
mi ag ràdh ribh, nach d' f huair
mi creidimh co mòr as so, ann
an Israel fèin.
10 Agus air pilltinn air an ais
do 'n tigh do na teachdairibh a
chuireadh (T a ionnsuidh, fhuair
iad an seirbhiseach a bha tinn,
slàn.
11 Agus thàrladh an là 'na
dhèigh sin, gu 'n deachaidh e
chum baile d' an gairmear Nain ;
agus chaidh a dheisciobuil ^ maille
ris, agus sluagh mòr.
12 A nis an uair a thàinig e
am fagus do gheata a' bhaile,
feuch, ghiiilaineadh a mach duine
^ moran d'a dhcisciohluibh.
LUCAS, VII.
marbli, aon mhac a mhàthar,
agus bu bhantrach i : agus bha
sluagh mòr do mhuinntir a' bhaile
maille rithe.
13 Agus an uair a chunnaic
an Tighearn i, ghabh e truas
d'i, agus thubhairt e rithe, Na
guil.
14 Agus thàinig e agus bhean
e ris a' ghiùlan ^ ; (agus sheas
iadsan a bha 'ga iomchar ;) agus
thubhairt e, Oganaich, a ta mi
ag ràdh riut, èirich.
15 Agus dh'èirich an duine bha
marbh 'na shuidhe, agus thòisich
e air labhairt : agus thug e d' a
mhàthair e.
16 Agus ghlac eagal iad uile :
agus thug iad glòir do Dhia, ag
ràdh, Dh'èirich fàidh mor 'nar
measg-ne ; agus, Dh'amhairc
Dia air a shluagh fèin.
17 Agus chaidh an t-iomradh
so mach air-san air feadh ludea
uile, agus na dùthcha mu'n cuairt
uile.
18 Agus dh'innis a dheisciobuil
do Eoin mu thimchioll nan nithe
sin uile.
19 Agus ghairm Eoin d' a ionn-
suidh dithis àraidh d' a dheis-
ciobluibh, agus chuir e iad gu
losa, ag ràdh, An tusa e-san a bha
ri teachd, no 'm bì sùil againn ri
neach eile?
20 Agus air teachd do na
daoinibh d' a ionnsuidh, thubh-
airt iad, Chuir Eoin Baiste sinne
a d' ionnsuidh, ag ràdh, An tusa
an Tl a bha ri teachd, no 'm bi
sùil againn ri neach eile ?
21 Agus anns an uair sin fèin
leighis e mòran o 'n euslaintibh
' chiste mhuirbh.
l?A
agus o 'm plàighibh, agus o
dhroch spioradaibh ; agus thug
e 'n radharc do mhòran a bha
dall.
22 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e riu, Imichibh-sa agus
innsibh do Eoin na nithe a
chunnaic agus a chuala sibh, gu
bheil na doill a' faicinn, na bac-
aich ag imeachd, na lobhair air
an glanadh, na bodhair a'
cluinntinn, na mairbh air an
dùsgadh, an soisgeul air a shear-
monachadh do na bochdaibh.
23 Agus is beannaichte e-san
nach faigh oilbheum annam-sa
24 Agus an uair a dh'fhalbh
teachdairean Eoin, thòisich e air
labhairt ris an t-sluagh mu thim-
chioll Eoin, Ciod an ni a cliaidh
sibh a mach do 'n f hàsach a dh'-
f haicinn ? an i cuilc air a crath-
adh le gaoith ?
25 Ach ciod e an ni chaidh sibh
a mach a dh'fhaicinn? an e
duine air a sgeadachadh ann an
eudach mìn ? feuch, iadsan a ta
sgeadaichte le eudach-rìomhach,
agus a' caitheadh am beatha gu
sòghail, is ann an cùirtibh nan
rìghrean a ta iad.
26 Ach ciod e an ni chaidh
sibh a mach a dh'fhaicinn ? an
e fàidh ? seadh, a ta mi ag ràdh
ribh, agus ni 's mò na fàidh.
27 Is e so an tì mu 'm bheil e
sgrìobhta, Feuch, cuiridh mi
mo theachdair roimh do ghnùis,
a dh'ulluicheas do shlighe romli-
ad.
28 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
'Nam measg-san a rugadh le
mnaibh, cha 'n 'eil fàidh a 's mò
^ nach gabh oilbìtevin riitm-sa.
LUCA
S, VII.
na Eoin Baiste : gidheadh an
tì a's lugha ann an rìoghachd
Dhè, is mò e na e-san.
29 Agus dh'fhìreanaich ara pob-
ull uile a chual agus na cìs-
mhaoir Dia, air dhoibh bhi air
am baisteadh le baisteadh Eoin.
30 Ach chuir na Phàirisich
agus an luchd-lagha cùl ri
comhairle Dhè d'an taobh fèin,
am feadh nach do bhaisteadh
iad leis.
31 Agus thubhairt an Tighearn,
Cò ris uime sin a shamhlaicheas
mi daoine a' ghinealaich so ?
agus cò ris a ta iad cosmhuil ?
32 A ta iad cosmhuil ri cloinn
a ta 'nan suidhe sa 'mhargadh,
agus a dh'èigheas r 'a chèile, ag
ràdh, Rinn sinne pìobaireachd
dhuibh-sa, agus cha d' rinn sibhse
dannsa : rinn sinne tuireadh
dhuibh-sa, agus cha d'rinn sibhse
33 Oir thàinig Eoin Baiste,
cha 'n ann ag itheadh arain, no
ag òl fìona ; agus their sibh, A
ta deamhan aige.
34 Thàinig Mac an duine ag
itheadh agus ag òl ; agus their
sibh, Feuch duine geòcach, agus
pòitear-fìona, caraid chìs-mhaor
agus pheacach.
35 Ach a ta gliocas air a fìr-
eanachadh le a cloinn uile.
36 Agus dh'iarr duine àraidh
do na Phàirisich air, gu 'n ith-
eadh e biadh maille ris. Agus
chaidh e steach do thigh an
Phàirisich, agus shuidh^ e sìos
chum bìdh.
37 Agus, feuch, an uair a
fhuair bean anns a' bhaile, a
' ' luidh. Gr.
122
bha 'na peacach, fios gu 'n robh
e 'na shuidhe aig biadh ann an
tigh an Phàirisich, thug i leatha
bocsa alabastair làn do oladh
chùbhraidh,
38 Agus sheas i aig a chosaibh
air a chùlaobh a' gul, agus thòis-
ich i air a chosan a fhliuchadh
le a deuraibh, agus thiormaich i
iad le folt a cinn, agus phòg i a
chosa, agus dh'ùng i leis an ol-
adh iad.
39 Agus an uair a chunnaic
am Phàiriseach, a thug cuireadh
dha, 50, labhair e ann fèin, ag
ràdh, Nam b' fliàidh an duine
so, bhiodh fhios aige cò i a'
bhean so a ta beantuinn ris, agus
ciod is gnè dh'i ; oir is peac-
ach i.
40 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e ris, A Shimoin, a ta
ni agam ri ràdh riut. Agus
thubhairt e-san, A mhaighstir,
abair e.
41 Bha aig fear-fiacha àraidh
dithis do fheichneinibh : bha
aige air aon fhear cùig ceud
peghinn, agus air an fhear eile
leth-cheud.
42 Agus do bhrigh nach robh
aca ni leis an dìoladh iad, mhaith
e gu saor dhoibh araon. Innis
dhomh-sa uime sin, cò dhiubh
is mo a ghràdhaicheas e ?
43 Agus fhreagair Simon agus
thubhairt e, Is i mo bharail gur
e an neach is mò d' an do mliaith
e. Agus thubhairt e ris, is ceart
a thug thu breth.
44 Agus air tionndadh ris a'
mhnaoi, thubhairt e ri Simon,
Am faic thu a' bhean so ? thàinig
mi steach do d'thigh, cha d'thug
LUCAS,
VII. VIII.
thu dhomh iiisge chum mo chos ;
ach dh'ionnlaid ise mo chosa le
dem-aibh, agus thiormaich i iad
le folt a cinn.
45 Cha d'thug thusa dhomh
pòg. : ach o thàinig ise ^ stigh,
cha do sguir i a phògadh mo chos.
46 Cha d' ùng thusa mo cheann
le h-oladh : ach dh'ùng ise mo
chosa le h-oladh chùbhraidh.
47 Uime sin a ta mi ag ràdh
riut, Gu bheil a peacanna a ta
lìonmhor, air am maitheadh ;
air an aobhar sin ^ ghràdhaich
i gu mòr : ach ge b' e neach d'
am maithear beagan, bithidh a
ghràdh beag.
48 Agus thubhairt e rithe, Tha
do pheacanna air am maitheadh.
49 Agus thòisich iadsan a bha
'jian suidhe aig biadh maille ris,
air a ràdh annta fèin, Cò e so a
ta eadhon a' maitheadh pheac-
anna ?
50 Agus thubhairt e ris a'
mhnaoi Shlànuich do chreidimh
thu ; imich an sith.
CAIB. VIII.
1 Fhritheil mnài do Chrìosd le am maoin.
4 An dèigh do Chrìosd searmoin a dhcan-
amh ùit gu h-àit, agus e aìr a leantuinn
le abstolaibh, labhair e cosanihlachd an t-
sìoladair, 16 agus na coinnle ; 21 chiiir e
an cèill cò iad a mhàthair, agus a bhràith-
rean, 22 chronuich e a' ghaoth, 26 agiis
thilg e mach à duine legion do dheamh-
naibh, <$fc.
AGUS thàrladh an dèigh sin,
gu'n d'imich e-san troimh
gach caithir agus baile, a' sear-
monachadli, agus a' cur an cèill
soisgeil rìoghachd Dhè, agus an
dà f hear dheug maille ris ;
2 Agus mnài àraidh a leigh-
' fUÌ.
123
iseadh o dhroch spioradaibh agus
o euslaintibh, Muire d' an gairm-
ear Magdalen, as an deachaidh
seachd deamhain,
3 Agus loanna bean Chusa
stiùbhaird Heroid, agus Susanna,
agus mòran eile, a bha fritheal-
adh dha le am maoin.
4 Agus an uair a chruinnich
sluagh mòr, agus a thàinig iad
as gach baile d' a ionnsuidh, labh-
air e ann an cosamhlachd :
5 Chaidh fear-cuir a mach a
chur a shil : agus ag cur da,
thuit cuid ri taobh an rathaid ;
agus shaltradh sìos e, agus dh'ith
eunlaith an athair suas e.
6 Agus thuit cuid eile air carr-
aig, agus air fàs da, shearg e,
do bhrìgh nach robh sùgh aige.
7 Agus thuit cuid eile am
measg droighinn, agus dh'fhàs
an droighionn maille ris, agus
thachd se e.
8 Agus thuit cuid eile air tal-
amh maith, agus dh'fhàs e suas,
agus thug e toradh uaith a cheud
uiread as a chuireadh. Agus air
dha na nithe sin a ràdh, ghlaodh
e, Ge b' e aig am bheil chiasa
chum èisdeachd, èisdeadh e.
9 Agus dh'fhiosraich a dheis-
ciobuil deth, ag ràdh, Ciod e an
cosamhlachd so ?
10 Agus thubhairt e-san,Thug-
adh dhuibh-sa eòlas fhaotainn
air rùn dìomhair rioghachd Dhè ;
ach do chàch an cosamhlachd-
aibh, ionnus ag faicinn doibh
nach faiceadh iad, agus ag cluinn-
tinn doibh nach tuigeadh iad.
11 Ach is e so an cosamhlachd:
Is e an sìol focal Dè.
^ oir.
LUCAS, VIII.
12 ladsan ri taobh an rathaid,
ìs iad sin a dh'èisdeas : 'na
dhèigh sin a ta an diabhul a'
teachd, agus a' togail air falbh
an fhocail as an cridheachaibh,
air eagal gu'n creideadh iad agus
gu 'm biodh iad air an saoradh.
13 An dream air a' charraig,
is iad sin iadsan, an uair a dh'-
èisdeas iad, a ghabhas am focal
d' an ionnsuidh le gàirdeachas ;
ach cha 'n 'eil aca so freumh,
muinntir a chreideas rè tamuill,
agus an àm buairidh a ta tuiteam
air falbh.
14 Agus an ni a thuit am
measg droighinn, is iad sin an
dream a dh'èisdeas, agus air
dhoibh dol a mach, a ta iad air
an tachdadh le cùram, agus le
saoibhreas, agus le sàimhean na
beatha so, agus cha 'n 'eil iad a'
toirt toraidh uatha chum foir-
feachd.
15 Ach an ni a thuit san talamh
mhaith, is iad sin iadsan, air
dhoibh am focal èisdeachd, a ta
'ga choimhead ann an cridhe
trèibh-dhireach agus maith, agus
a' toirt toraidh uatha le foigh-
idinn \
16 Cha 'n 'eil neach air bith,
air dha coinneal a lasadh, a dh'-
fholaicheas fo shoitheach i, no
chuireas fo leabaidh i : ach cuir-
idh e ann an coinnleir i, chum
gu 'm faic iadsan a thig a stigh
an sohis.
17 Oir cha 'n 'eil ni sam bith
folaichte,nach dèanar follaiseach ;
no uaigneach, nach aithnichear,
agus nach tig am follais
18 Air an aobhar sin thugaibh
' scasmhachd. os àird.
124
fa'near cionnus a dh' èisdeas
sibh : oir ge b 'e neach aig am
bheil, bheirear dha ; agus ge b 'e
neach aig nach 'eil, bheirear uaith
eadhon an ni sin a shaoilear a
bhi aige.
19 An sin thàinig d' a ionnsuidh
a mhàthair agus a bhràithre,
agus cha b'urrainn iad teachd
am fagus da leis an dòmhlas.
20 Agus dh'innseadh dha le
dream àraidh, a thubhairt,Tha do
mhàthair agus do bhràithre 'nan
seasamh a muigh, ag iarraidh
t' f haicinn.
21 Agas fhreagair e-san agus
thubhairt e riu, Is iad mo mhàth-
air agus mo bhràithrean iadsan
a dh'èisdeas ri focal Dè, agus
a nì e.
22 Agus thàrladh air là àraidh,
gu 'n deachaidli e fèin agus a
dheisciobuil a stigh do luing:
agus thubhairt e riu, Rachamaid
thairis gu taobh thall an locha.
Agus chuir iad a mach o thìr.
23 Ach ag seòladh dhoibh,
thuit codal air-san : agus thàinig
ànradh^ gaoithe a nuas air an
loch, agus lìonadh iad le h-uisge,
agus bha iad ann an gàbhadh.
24 Agus thàinig iad d' a ionn-
suidh, agus dhùisg iad e, ag
ràdh, A mhaighstir, a mhaigh-
stir, tha sinn caillte ! An sin
dh'èirich e-san, agus chronuich e
a' ghaoth, agus onfa an uisge :
agus sguir iad, agus thàinig
fèath* ann :
25 Agus thubhairt e riu, C' àit
am bheil bhur creidimh? agus
air dhoibh bhi fo eagal, ghabh
iad iongantas, ag ràdh r' a chèile,
' doinìonn, stoirm. ^ ciuine.
LUCAS, VIII.
Ciod a' ghnè dliuine so ? oir a ta
e toirt àithne do na gaothaibh,
agus do 'n uisge fèin, agus a ta
iad ùmhal dha.
26 Agus thàinig iad air tìr aig
dùthaich nan Gadareneach, a ta
thall fa chonihair Ghalile.
27 Agus an uair a chaidh e
mach air tir, choinnich duine
àraidh as a' bhaile e, anns an
robh deamhain rè aimsir fhada,
agus aig nach biodh eudach
uime, agus nach fanadh ann an
tigh, ach anns na h-àitibh-adh-
laic,
28 An uair a chunnaic e losa,
ghlaodh e mach, agus thuit e
sìos 'na làthair, agus thubhairt
e le guth àrd, Ciod e mo ghnoth-
uch-sa riut, losa, a Mhic an Dè
a 's ro àirde ? guidheam ort, na
pian mi.
29 (Oir bha e air toirt àithne
do 'n spiorad neòghlan dol a
mach as an duine. Oir bu tric
a rug e gu naimhdeil air : agus
cheangladh e le slabhruidhibh,
agiis choimhideadh an geimhlibli
e ; agus air briseadh a chuibh-
reacha dha, dh'iomaineadh e
leis an deamhan do 'n f hàsach.)
30 Agus dh'fhiosraich losa
dheth, ag ràdh, Ciod is ainm
dhuit ? agus thubhairt e-san,
Legion : do bhrìgh gu 'n deach-
aidh mòran dheamlian a steach
ann.
31 Agus ghuidh iad air, gim
àithne thoirt doibh dol sìos do'n
doimhneachd \
32 Agus bha treud lìonmhor
mhuc an sin, ag ionaltradh air
' dubh-aigean.
* leathad, àite corrach.
125
an t-sliabh : agus ghuidh iad air
cead a thoirt doibh dol a steach
annta. Agus thug e cead doibh.
33 An sin air dol do na deamh-
naibh a mach as an duine, chaidh
iad anns na mucaibh : agus ruith
an treud mhuc gu dian sìos le
bruthach ^ do 'n loch, agus thachd-
adh^ iad.
34 Agus an uair a chunnaic
an dream a bha 'gam biadhadh
an ni a rinneadh, theich iad,
agus dh'innis* iad e anns a'
bhaile, agus anns an dùthaich.
35 Agus chaidh iadsan a mach
a dh'fhaicinn an ni a rinneadh ;
agus thàinig iad gu losa, agus
f huair iad an duine as an deach-
aidh na deamhain, 'na shviidhe
aig cosaibh losa, air eudachadh,
agus e 'na chèill : agus ghabh
iad eagal.
36 Agus dh'innis an dream a
chunnaic e dhoibh, cionnus a
shlànuicheadh an duine san robh
na deamhain.
37 An sin dh'iarr muinntir
dùthcha nan Gadareneach uile
air-san imeachdviatha; oirghlac-
adh le h-eagal mòr iad : agus
chaidh e san luing, agus phill e
air ais a rìs.
38 A nis ghuidh an duine as
an deachadh na deamhain air,
e fèin a bhi maille ris : ach chuir
losa uaith e, ag ràdh,
39 Pill do d'thigh fèin, agus
cuir an cèill meud nan nithe a
rinn Dia dhuit. Agus dh'imich
e roimhe, ag innseadh gu foll-
aiseach air feadh a' bhaile uile,
meud nan nithe a rinn losa dha.
^ hhàthadh.
^ theìch iad, (agus chaidh iad,) agus dh'innìs
LUCAS, Vm. IX.
40 Agus tliàrladh, an uair a
phiU losa air ais, gu 'n do gliabh
an sluagh gu toikach ris : oir
bha iad uile 'ga fheitheamh.
41 Agus, feuch, thàinig duine
d' am b' ainm lairus, a bha 'na
uachdaran air an t-sionagog ;
agus thuit e aig cosaibh losa,
agus ghuidh e air gu 'n tigeadh
e d 'a thigh :
42 Do bhrìgh gu 'n robh aon-
ghin nighinn aige, mu thimchioll
dà bhliadhna dheug, agus i faot-
ainn a' bhàis. (Ach air dha bhi
'g imeachd, bha'n sluagh 'ga
theannadh.
43 Agus thàinig bean air an
robh dòrtadh fola dà bhliadhna
dheug, agus a chaidh a beath-
achadh uile ri lèighibh, agus
nach b' urrainn bhi air a leigheas
le neach air bith,
44 Thàinig ise air a chùlaobh,
agus bhean i ri iomall 'eudaich :
agus sguir a dòrtadh fola air ball.
45 Agus thubhairt losa, Cò bhean
rium ? Air àicheadh do na h-uile,
Thubhairt Peadar ris, agus iadsan
a bha maille ris, A mhaighstir,
tha'n sluagh ga d' dhòmhlachadh,
agus ga d' theannadh, agus an
abair thu, Cò bhean rium ?
46 Agus thubhairt losa, Bhean
neach èigin rium : oir mhothaich
mi cumhachd a' dol asam.
47 Agus an uair a chunnaic
a' bhean nach robh i an ain-
fhios^, thàinig i air chrith, agus
a' sleuchdadh dha, chuir i 'n
cèill da, an làthair an t-sluaigh
uile, c' ar son a bhean i ris, agus
mar a shlànuicheadh i gu grad.
48 Agus thubhairt e-san rithe,
' ayn fnìnch.
126
xlnighean, biodh misneacli agad :
shlànuich do chreidimh thu ;
imich an sìth.)
49 Am feadh a bha e fathast
a' labhairt, thàinig neach o thigh
Uachdarain na sionagoig, ag
ràdh ris, Tha do nighean marbh ;
na cuir dragh air a' mhaighstir.
50 Ach an uair a chual losa
so, fhreagair se e, ag ràdh, Na
biodh eagal ort : a mhàin creid,
agus bithidh i air a slànuchadh.
51 Agus an uair a chaidh e
do 'n tigh, cha do ieig e le neach
air bith dol a stigh, ach Peadar,
agus Eoin, agus Seumas, agus
athair agus màthair na nighinn.
52 Agus bha iad uile a' gul,
agus a' dèanamh caoidh air a
son : ach thubhairt e-san, Na
guilibh ; cha 'n ' eil i marbh, ach
'na codal.
53 Agus rinn iad gàire fanoid
ris, do bhrìgh gu'n robh fhios
aca gu'n robh i marbh.
54 Agus air dha an cur a mach
uile, ghlac e air làimh i, agus
ghlaodh e, ag ràdh, A nighean,
èirich.
55 Agus thàinig a spiorad air
ais, agus dh'èirich i air ball : a-
gus dh' àithn e biadh a thoirt d' i.
56 Agus ghlac^ uamhas mòr a
pàrantan : ach thug e-san àithne
dhoibh gun an ni a rinneadh
innseadh do neach air bith.
CAIB. IX.
1 Chuir Crìosd a mach 'ahstoil a dh'oibreach-
adh mhìorbhuilc, agus a shearmonachadh.
7 Tha toyradh aig Herod Criosd fhaicinn.
17 Thug Crìosd ìòn do chiiig mìle gu mior-
bhui/each, 22 dh'innis e' fhulangas roimh-
laìmh, 23 is eigin do na h-uile, le'm V ùill a
hhi 'nan deisciohuil da, eisiomplair-sa a lean-
' ghabh. ^ a ginteirean.
LITCAS, IX.
tuhìn. 28 Atharrachadh a chruiha. 37
Shlànuich e leanabh air an rohh an tuit-
camas.
AGUS ghairm e an dà fhear
dheug^ an ceann a chèile,
agus thug e cumhachd agus
ùghdarras doibh air na h-uile
dheamhnaibh, agus a chum eu-
slaintean a leigheas.
2 Agus chuir e mach iad a
shearmonachadh rioghachd Dhè,
agus a shlànuchadh nan euslan.
3 Agus thubhairt e riu, Na
tugaibh ni air bith leibh chum
na slighe, bataiche, no màla, no
aran, no airgiod ; ni mò bhios dà
chòta aig gach fear agaibh.
4 Agus ge b' e air bith tigh
d'an tèid sibh a steach, fanaibh
an sin, agus à sin, rachaibh a
mach.^
5 Agus cò air bith iad nach
gabh ribh, air dhuibh dol a
mach as a' bhaile sin, crathaibh
dhibh eadhon an duslach o bhur
cosaibh mar fhianuis 'nan agh-
aidh,
6 AgiiS chaidh iadsan a mach,
agus ghabh iad troimh na bailt-
ibh, a' searmonacliadh an t-soisg-
eil, agus a' leigheas anns gach
àit.
7 Agus chual Herod an Tetrarc
na h-uile nithe a rinneadh leis :
agus bha e an imcheist, do bhrìgh
gu'n dubhradh le cuid, gu'n robh
Eoin air èirigh o na marbhaibh ;
8 Agus le cuid, gu'n d'fhoill-
sicheadh Elias ; agus le cuid eile,
gu'n robh aon do na sean fhàidh-
ibh air èirigh a rìs.
9 Agus thubhairt Herod, Thug
mise an ceann do Eoin : ach
' a dhà dheinciobul dcug.
'^fanaibh an sin gus am fàg sibh an t-àit.
127
cò e am fear so mu 'm bheil
mi cluinntinn' a leithid so do
nithibh ? Agus dh'iarr e f haic-
inn.
10 Agus air pilltinn do na
h-abstolaibh, dh'innis iad dha
gach ni a rinn iad. Agus thug e
leis iad, agus chaidh e fa leth gu
àite fàsail, a bhuineadh do'n
bhaile d'an goirear Betsaida.
11 Agus an uair a fhuair an
skiagh fios air, lean iad e : agus
ghabh e (V a ionnsuidh iad, agus
labhair e riu mu thimchioll
rìoghachd Dhè, agus leighis e
iadsan aig an robh feum air
leigheas.
12 Agus an uair a thòisich an
là air teireachdainn, thàinig an
dà fhear dheug, agus thubhairt
iad ris, Cuir air falbh an sluagh,
chum gu'n tèid iad do na bailt-
ibh agus do 'n tìr mu'n cuairt,
agus gu'n gabh iad tàmh agus
gu 'm faigh iad biadh ; oir tha
sinn an so an àite fàsail.
13 Ach thubhairt e-san riu,
Thugaibh-sa dhoibh ni r'a ith-
eadh. Agus thubhairt iadsan,
Cha'n 'eil againn tuilleadh na
cùig builinnean agus dà iasg :
mur tèid sinn agus biadh a
cheannach do'n t-sluagh so uile.
14 Oir bha iad mu thimchioll
cùig mìle fear. Agus thubhairt
e r' a dheisciobkiibh, Cuiribh
'nan suidhe iad, leth-cheud anns
gach cuideachd.
15 Agus rinn iad mar sin, agus
chuir iad 'nan suidhe iad uile.
16 Agus ghabh e na cùig
buiHnnean agus an dà iasg, agus
air amharc suas gu nèamh,
^ mu 'n cluinneam.
LUCAS,
bheannaich e iad, agus bhris e,
agus thug e d'a dheisciobluibh
iad gu 'n cur an làthair an
t-sluaigh.
17 Agus dh'ith iad, agus shàs-
uicheadh iad uile : agus thogadh
dà chliabh dheug do bhiadh
briste, a bha dh'fhuigheall aca.
18 Agus thàrladh, air dha bhi
ri ùrnuigh fa leth, gu'n robh
a dheisciobuil maille ris : agus
dh'fheòraich e dhiubh, ag ràdh,
Cò tha an sluagh ag ràdh is
mise ?
19 Fhreagair iadsan agus thubh-
airt iad, Eoin Baisce : ach tha
cuid ag ràdh Eìias : agus cuid
eile, gu bheil aon do na sean
fhàidhibh air èirigh a rìs.
20 Thubhairt e riu, Ach cò
tha sibhse ag ràdh is mi ? Agus
f hreagair Peadar, agus thubhairt
e, Crìosd Dhè.
21 Agus air dha sparradh teann
a thoirt doibh, dh'àithn e gun
iad a dh'innseadh so do neach sam
bith ;
22 Ag ràdh, Gur èigin do Mhac
an duine mòran fhulang, agus a
bhi air a dhiùltadh leis na sean-
airibh, agus na h-àrd-shagartaibh,
agus na sgriobhaichibh, agus a
bhi air a chur gu bàs, agus air
a thogail suas air an treas là.
23 Agus thubhairt e riu uile,
Ma 's àill le neach air bith teachd
a' m' dhèigh-sa, àicheadhadh se e
fèin, agus togadh e a chrann-
cèusaidh gach là, agus leanadh
e mise.
24 Oir ge b' e neach le 'm b' àill
'anam a thèarnadh, caillidh se e :
ach ge b' e neach a chailleas 'anam
' nan nithc so.
128
air mo sgàth-sa, saoraidh e-san e.
25 Oir ciod e an tairbhe do
dhuine, ged chosnadh e an saogh-
al gu h-iomlan, agus e fèin a
chall, no bhi air a sgrios ?
26 Oir ge b'e neach a ghabh-
as nàire dhìom-sa agus do m'
bhriathraibh, gabhaidh Mac an
duine nàire dheth-san, an uair a
thig e 'na ghlòir fèin, agus an
gldir 'Athar, agus nan aingeal
naomha.
27 Ach a ta mise ag ràdh ribh
gu fìrinneach, gu bheil cuid 'nan
seasamh an so, nach blais bàs, gus
am faic iad rìoghachd Dhè.
28 Agus thàrladh, mu thim-
chioll ochd làithean an dèigh
nam briathra so ', gu 'n d' thug e
leis Peadar, agus Eoin, agus
Seumas, agus gu'n deachaidh e
suas gu beinn a dhèanamh ùrn-
uigh.
29 Agus an uair a bha e ri
ùrnuigh, bha dreach a ghnuise
air atharrachadh, agus rinneadh
'eudach geal agus dealrach.
30 Agus, feuch, bha dithis f hear
a' còmhradh ris, eadhon Maois a-
gus Elias,
31 A nochdadh ann an glòir,
agus a bha labhairt m' a bhàs^,
a bha e-san gu choimhlionadh ann
an lerusalem.
32 Ach bha Peadar, agus iadsan
a bha maille ris, trom 'nan codal :
agus an uair a dhùisg iad, chunn-
aic iad a ghlòir, agus an dithis
fhear a bha 'nan seasamh maille
ris.
33 Agus an uair a bha iadsan
a' dealachadh ris, thubhairt Pead-
ar ri losa, A mhaighstir, is maith
r)ì a shiubhal.
LUCAS, IX.
dhuinne bhi an so ; agus dèan-
amaid trì pàilliuna^, aon duitse,
agus aon do Mhaois, agus aon do
Elias ; gun f hios aige ciod a bha
e ag ràdh.
34 Am feadh a bha e ag ràdh
80, thàinig neul, agus chuir e
sgàile orra : agus ghabh iad
eagal an uair a bha iad a' dol a
stigh san neuL
35 Agus thàinig guth as an
neul, ag ràdh, Is e so mo Mhac
gràdhach-sa ; èisdibh ris.
36 Agus an uair a rinneadh an
guth so, f huaradh losa 'na aonar :
agus dh'fhan iadsan 'nan tosd,
agus cha d' innis iad do neach
air bith anns na làithibh sin aon
ni do na chunnaic iad.
37 Agus thàrladh, an là 'na
dhèigh sin, an uair a thàinig iad
a nuas o'n bheinn, gn'n do thach- j
air sluagh mòr air. j
38 Agus, feuch, ghlaodh duine j
àraidh do'n t-sluagh, ag ràdh, A 1
mhaighstir, tha mi a' guidhe ort, |
amhairc air mo mhac, oir is e
m' aon duine cloinne e^.
39 Agus, feuch, a ta spiorad
a' breith air, agus a ta e gu h-
obann ag èigheach ; agus a ta e
'ga tharruing as a chèile, air
chor as gu bheil e cur cobhair a
mach, agus an dèigh a chomh- 1
bhruthadh is gann a dh'fhàgas
se e.
40 Agus ghuidh mi air do
dheisciobluibh gu'n cuireadh iad
a mach e, agus cha b'urrainn
iad.
41 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e, O ghinealaich mhì-
clireidich agus f hiair^, cia f had a
' hothaìn. - is e m' aon ghin e, choirbte.
129
bhios mi maille ribh, agus a
dh'fhuilgeas mi sibh ? Thoir an
so do mhac.
42 Agus am feadh a bha e fath-
ast a' teachd, thilg an deamhan
sìos e, agus reub se e : agus chron-
uich losa an spiorad neòghlan,
agus shlànuich e an leanabh, agus
thug e d' a athair e,
43 Agus ghabh iad uamhas uile
ri mòr-chumhachd Dhè. Ach
air dhoibh uile bhi gabhail ion-
gantais ris na h-uile nithibh a
rinn losa, thubhairt e r' a dheis-
ciobluibh,
44 Taisgibh na briathra so ann
bhur cluasaibh : oir tha Mac an
duine gu bhi air a thoirt thairis
do làmhaibh dhaoine.
45 Ach cha do thuig iadsan
an còmhradh so, agus bha e
folaichte uatha, air chor aS
nach b' aithne dhoibh e* : agus
b' eagalach leo ceisd a chur air
mu thimchioU a' chòmhraidh so.
46 An sin dh'èirich deasboir-
eachd eatorra, cò aca bu mhò a
bhitheadh.
47 Agus air do losa smuaintean
an cridhe fhaicinn, ghabh e
leanabh, agus chuir e làimh ris
fèin e,
48 Agus thubhairt e riu, Ge
b' e ghabhas ris an leanabh so
ann am ainm-sa, tha e a' gabh-
ail riumsa : agus ge b' e neach a
ghabhas riumsa, tha e gabliail
ris an Tì a chuir uaith mi : oir
an neach a 's lugha 'nur measg-
sa uile, bithidh e-san mòr.
49 Agus fhreagair Eoin, agus
thubhairt e, A mhaighstir, chunn-
aic sinne duine àraidh a' tilgeadh
^ chnm nach mothaicheadh iad e.
K
LUCAS,
IX. X.
macli dheamhan a' d' ainm-sa;
agus bhac sinn e, a chionn nach
'eil e 'gar leantuinn-ne.
50 Agus thubhairt losa ris, Na
bacaibh e : oir ge b' e nach 'eil
'nar n-aghaidh, tha e leinn.
51 A nis an uair a choimh-
lionadh làithean a ghabhail suas,
shuidhich e a ghnùis chum dol
gu lerusalem ;
52 Agus chuir e teachdairean
roimh a ghnùis : agus dh'imich
iad, agus chaidh iad a steach do
bhaile leis na Samaritanaich, a
dh'ulluchadh air a shon-san.
53 Agus cha do ghabh iadsan
rìs, a chionn gu 'n robh 'aghaidh
mar gu 'm biodh e dol gu leru-
salem.
54 Agus an uair a chunnaic a
dheisciobuil Seumas agus Eoin
so, thubhairt iad, A Thighearn,
an àill leat gu'n abramaid^ teine
a theachd a nuas, o nèamh, agus
an losgadh, eadhon mar a rinn
Elias ?
55 Ach thionndaidh e-san agus
clironuich e iad, agus thubhairt
e, Cha 'n 'eil fhios agaibh ciod
a' ghnè spioraid d' am bheil sibh:
56 Oir clia d' thàinig Mac an
duine a sgrios anama dliaoine,
acli g' an saoradh. Agus chaidh
iad gu baile eile.
57 Agus thàrladh, an uair a bha
iad ag imeachd air an t-slighe,
gu 'n dubhairt duine àraidh ris,
A Thighearn, leanaidh mise thu
ge b' e àit an tèid thu.
58 Agus thubhairt losa ris, Tha
tuìW aig na sionnaich, agus nid
aig eunlaith an athair; ach cha'n
'eil àit aig Mac an duine anns
' òrduìcheamaid. ^ garaidh, hrocluidh.
130
an cuir e a cheann fuidhe.
59 Agus thubhairt e ri duine
eile, Lean mise : ach thubhairt
e-san, A Thighearn, leig dhomh
dol air tùs agus m' athair adhlac.
60 Ach thubhairt losa ris, Leig
leis na mairbh am mairbh fèin
adhlac ; ach imich thusa agus
searmonaich rìoghachd Dhè.
61 Agus thubhairt neach eile
mar an ceudna, A Thighearn,
leanaidh mise thu : ach leig
dhomh air tùs mo chead a ghabh-
ail diubhsan a ta aig mo thigh.
62 Ach thubhairt losa ris, Cha'n
'eil neach air bith, a chuireas a
làmh ris a' chrann-araidh, agus a
sheallas 'na dhèigh, iomchuidh
air son rioghachd Dhè.
CAIB. X.
1 Chuir Criosd a mach dh'aon uair deich agus
tri fichead deisciohul a shearmonuchadh ;
17 dh'iarr e orra hhi iriosal, agus dh'innis c
dhoihh ciode an vi anns ant buineadh dhoihh
gàirdeachas a dhèanamh ; 21 thug e buidh-
eachas d 'a Athair air son a ghràis ; 23 agiis
chuir e an cèill staid shona a dheisciohuì.
41 Chronuich e Martha.
AN dèigh nan nithe sin, dh'-
òrduich an Tighearna mar
an ceudna deichnear agus trì
fìchead eile, agus chuir e lìon
dithis agus dithis roimh a ghnùis
iad, do gach baile, agus àit, anns
an robh e fèin gu teachd.
2 Air an aobhar sin thubhairt
e riu, Tha am fogharadh gu fìr-
inneach mòr, ach a ta an luchd-
oibre tearc : guidhibh uime sin
air Tighearn an fhogharaidh,
luchd-oibre chur a mach chum
'fhogharaidh fèin.
3 Imichibh : feuch, a ta mise
'gur cur a mach mar uain am
LUCAS, X.
measg mlmdadh-alluidh.
4 Na giùlainibh sporan, no
màla, no brògan ; agus na beann-
aichibh do neach air bith san t-
slighe.
5 As^us ge b' e tigh d' an tèid
sibh a steach, abraibh air tùs,
Sìth do 'n tigh so.
6 Agus ma bhios mac na sithe
an sin gabhaidh bhur sith còmh-
naidh air : ach mur bì, piUidli
hhur sìth do bhur n-ionnsuidh'
fèin a rìs.
7 Agus fanaibh anns an tigh
sin, ag itheadh agus ag òl nan
nithe a bheirear dhuibh : oir is
airidh an t-oibriche air a thuar-
asdal. Na rachaibh o thigh gu
tigh.
8 Agus ge b' e baile d' an tèid
sibh a steach, agus san gabh iad
ribh, ithibh na nithe sin a chuir-
eas iad 'nur làthair.
9 Agus leighisìbh a' mhuinntir
a ta euslan ann, agus abraibh
riu, Tha rìoghachd Dhè air
teachd am fagus duibh.
10 Ach ge b' e baile d' an tèid
sibh a steach, agus nach gabh
iad ribh, air dhuibh dol a mach
air a shràidibh, abraibh,
11 Eadhon duslach bhur baile
a lean ruinn, tha sinne a' glan-
adh dhinn 'nur n-aghaidh-sa :
gidheadh, biodh fhios so agaibh
gu 'n do dhruid rioghachd Dhè
ribh.
12 Ach a ta mise ag ràdh ribh,
gur so-iomchaire a bhitheas e do
Shodom san là ud, na do 'n bhaile
sin.
13 Is an-aoibhinn duit, a Cho-
rasin ! is an-aoibhinn duit, a
' thugaibh.
131
Bhetsaida ! oir nam bitheadh na
h-oibre cumhachdach a rinneadh
annaibh-sa air an dèanamh ann
an Tirus agus ann an Sidon, is
fad o 'n a dhèanadh iad aith-
reachas, 'nan suidhe ann an saic-
eudach agvis ann an luaithre.
14 Ach bithidh e ni's so-iom-
chaire^ do Thirus agus do Shidon
anns a' bhreitheanas, na dlmibh-
sa.
15 Agus thusa, a Chapernaum,
a ta air t' àrdachadh gu nèamh,
tiìgear sìos gu h-ifrinn thu.
16 E-san a dh'èisdeas ribhse,
èisdidh e rium-sa : agus e-san a
dhiùltas sibhse, tha e ga mo
dhiùltadh-sa : agus an neach a
dhiùltas mise, tha e a' diùltadh
an Tì a chuir uaith mi.
17 Agus phiU an deichnear
agus an trì fichead le gàirdeach-
as, ag ràdh, a Thighearn, a ta
na deamhain fèin fo smachd ag-
ainne troimh t' ainm-sa.
18 Agus thubhairt e riu, Chunn-
aic mi Sàtan, mar dhealanach, a'
tuiteam o nèamh.
19 Feuch, a ta mi toirt dhuibli
cumliachd saltairt air nathraich-
ibh, agus air scorpionaibh, agus
air uile neart an nàmhaid; agus
cha ghoirtich ni air bith air aon
dòigh sibh.
20 Gidheadh nadèanaibh gàird-
eachas air son gu bheil na spior-
aid fo bhur smachd ; ach dèan-
aibh gàirdeachas air son gu bheil
bhur n-ainmean sgrìobhta anns
na nèamhaibh.
21 Anns an uair sin fèin rinn
losa gàirdeachas 'na spiorad, ag-
us thubhairt e, Tha mi toirt
^ so-fhuìainge.
' K 2
LUCAS, X.
buidheachais duit, O Athair, a
Thighearn nèimh agus talmh-
ainn, air son gu 'n d' f holaich thu
na nithe sin o dhaoinihh glice
agus tuigseach, agus gu 'n d'-
fhoillsich thu iad do naoidhean-
aibh : seadh, Athair, oir is ann
mar sin bu toil leatsa.
22 Tha na h-uile nithe air an
tabhairt domh-sa le m' Athair :
agus cha 'n aithne do neach air
bith cò e am Mac, ach do 'n
Athair ; no cò e an t-Athair ach
do 'n Mhac, agus an neach d' an
àiU leis a' Mhac fhoillseachadh.
23 Agus air tionndadh r' a
dheisciobluibh, thubhairt e riu
an uaignidheas, Is beannaichte
na sùilean a chì na nithe ta
sibhse a' faicinn :
24 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
Gu 'm b' iomadh fàidli agus rìgh,
le 'm bu mhiann na nithe fhaic-
inn a ta sibhse a' faicinn, agus
nach fac iad ; agus na nithe a
chluinntinn, a ta sibhse a' cluinn-
tinn, agus nacli cual iad.
25 Agus, feuch, sheas fear-lagha
àraidh suas, 'ga dhearbhadh ag-
us ag ràdh, A mhaighstir, ciod a
ni mi chum gu sealbhaicli mi a'
bheatha mhaireannach ?
26 Agus thubhairt e ris, Ciod
a tha sgriobhta san lagh ? cionn-
us a leughas tu ?
27 Agus ag freagairt dasan,
thubhairt e, Gràdhaichidh tu an
Tighearna do Dhia le d' uile
chridhe, agus le d' uile anam,
agus le d' uile neart, agus le d'
uile inntinn ; agus do choimh-
earsnach mar thu fèin.
28 Agus thubhairt e-san ris, Is
' 'ga hhuaireadh.
132 .
ceart a f hreagair thu : dèan-sa
so, agus bithidh tu beò.
29 Ach air dhasan toil a bhi
aige e fèin fhireanachadh, thu-
bhairt e ri losa, Agus cò e mo
choimhearsnach ?
30 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e, Chaidh duine àraidh
sios o lerusalem gu lericho, agus
thuit e am measgluchd-reubainn*,
agus air dhoibh a rùsgadh, agus
a lotadh, dh'imich iad rompa, air
fhàgail-san doibh leth-mharbh.
31 Agus thàrladh, gu 'n d' im-
ich sagart àraidh sìos air an t-
slighe sin : agus an uair a chunn-
aic se e, ghabh e seachad air an
taobh eile.
32 Agus mar an ceudna air do
Lebhitheach bhi dlùth do 'n ion-
ad sin, thàinig e agus dh'amh-
airc e air, agus ghabh e seachad
air an taobh eile.
33 Ach air do Shamaritanach
àraidh bhi gabhail an rathaid,
thàinig e far an robh e-san : agus
an uair a chunnaic se e, ghabh e
truas mòr dheth,
34 Agus thàinig e d' a ionn-
suidh, agus cheangail e suas a
chreuchdan, a' dòrtadh olaidh
agus fìona annta, agus chuir e
air 'ainmhidh fèin e, agus thug e
gu tigh-òscla e, agus ghabli e
cùram dheth.
35 Agus air an là màireach,
'nuair a dh'fhalbh e, thug e mach
dà pheghinn Romhanach, agus
thug e do fhear an tigh-òsda iad,
agus thubhairt e ris, Gabh cùram
dheth ; agus ge b' e ni tuilleadh
a chaitheas tu, an uair a philleas
mise air m' ais, diolaidh mi dhuit e.
^ chreachadairean.
LUCAS,
X. xr.
3G Cò a nis do 'n triuir sa, a
shaoileas tu, bu clioimliearsnach
dhasan a thuit am measg an
luchd-reubainn ?
37 Agus thubhairt e-san, An tì
a rinn tròcair air. An sin thu-
bhairt losa ris, Tmich thusa, agus
dèan mar an ceudna.
38 Agus ag imeachd dhoibh,
chaidh e steach do bhaile àr-
aidh ; agus ghabh bean àraidh, d'
am b' ainm ^larta, d' a tigh fèin e.
39 Agus bha piuthar aice d' an
goirte Muire, a shuidh aig cos-
aibh losa, agus a bha 'g èisd-
eachd 'fhocail.
40 Ach bha Marta air a ro
chùradh le mòran frithealaidh,
agus air seasamh dh' i 'na làthair,
thubhairt i, A Thighearn, nach
'eil suim agad gu 'n d' fhàg mo
phiuthar mise a' m' aonar ri
frithealadh? uime sin abair rithe
cuideachadh leam.
41 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e rithe, a Mharta, a
Mharta, tha thusa làn cùraim,
agus dragha mu thimchioll mòr-
ain do nithibh :
42 Ach a ta aon ni feumail.
Agus rinn Muire roghainn do 'n
chuid mhaith sin, nach toirear
uaipe.
CAIB. XI.
1 Theuguìsg Crwsd d' a dheisciobluibh ùrnuigh
a dhèanumh gu bithchionta. 14 Thi/g e
mach deamhan a bha balbh, agns chronnich
e na Phhirisich uir son un ioibheim.
28 JVochde cò iud a ia beannoichie, 37 ag-
us chronuich e na Phdirisich ugus na
ggrìobhaichean.
AGUS thàrladh air dha bhi
ann an ionad àraidh ri h-
ùrnuigh, 'nuair a sguir e, gu 'n
dubhairt neach àraidh d' a dheis-
133
ciobluibh ris, A Thighearna,
teagaisg dhuinne ùrnuigh a
dhèanamh, mar a theagaisg Eoin
d' a dheisciobhiibh fèin.
2 Agus thubhairt e riu, 'Nuair
a nì sibh ùrnuigh, abraibh, Ar
n-Athair a ta air nèamh, Gu
naomhaichear t' ainm. Thigeadh
do rìoghachd. Dèanar do thoil,
mar air nèamh, gu ma h-amh-
luidh sin air thalamh.
3 Thoir dhuinn o là gu là ar
n-aran làthail.
4 Agus maith dhuinn ar peac-
anna : oir a ta sinne fèin a'
maitheadh do gach aon air am
bheil fiachan againn. Agus na
leig ann am buaireadh sinn, ach
saor sinn o 'n olc.
5 Agus thubhairt e riu, Cò
agaibh-sa aig am bi caraid, agus a
thèid d' a ionnsuidh air mheadh-
on-oidhche, agus a their ris, A
charaid, thoir dhomh trì builinn-
ean air iasachd ;
6 Oir thàinig caraid dhomh a
m' ionnsuidh as a shlighe, agus
cha 'n 'eil ni agam a chuireas mi
'na làthair :
7 Agus gu 'm freagair e-san o 'n
taobh a stigh agus gu 'n abair e,
Na cuir dragh orm : tha 'n dorus
a nis air a dhùnadh, agus tha mo
chlann maille rium san leabaidh ;
cha 'n fhaigh mi èirigh agus an
toirt duit.
8 A ta mi ag ràdh ribh, Ged
nach èirich e agus nach toir e
dha, air son gur e a charaid e ;
gidheadh air son a liosdachd',
èiridh e agus bheir e dha mheud
as a ta dh'uireasbhuidh air.
9 Agus a ta mise ag ràdh ribh
' dhian-iarriachd.
LucAs, xr.
larraibh, agus bheirear dhuibh :
siribh, agus gheibh sibh ; buail-
ibh an dorus, agus fosgailear
dhuibh.
10 Oir gach neach a dh'iarras,
glacaidh e : agus an tì a shireas,
gheibh e : agus do 'n ti a bhuail-
eas, fosgailear.
11 Ma dh'iarras mac aran air
aon neach agaibh-sa ta 'na athair,
an toir e dha clach? no ma dìì-
iarras e iasg, an toir e nathair
dha an àit èisg?
12 No ma dh'iarras e ubh, an
toir e scorpion da?
13 Air an aobhar sin ma 's
aithne dhuibh-sa a ta olc, tiodh-
lacan maithe a tlioirt do 'ur
cloinn, nach mòr is mò na sin
a bheir bhur n-Athair nèamh-
aidh an Spiorad naomh dhoibh-
san a dh'iarras air e ?
14 Agus bha e tilgeadh a mach
deamhain, agus bha e balbh.
Agus air dol do 'n deamhan a
mach, hibhair am balbhan ; agus
ghabh an sluagh iongantas.
15 Ach thvibhairt cuid diubh,
Is ann troimh Bheelsebub ceann-
ard ' nan deamhan a ta e tilgeadh
mach dheamhan.
16 Agus dh'iarr dream eile
dhiubh, ga dhearbhadh, comhar
air o nèamh.
17 Ach air dhasan an smuaint-
ean a thuigsinn, thubhairt e riu,
Gach rìoghachd a ta roinnte 'na
h-aghaidh fèin,fàsaichear i; agus
gach tigh a ia roinnte 'na aghaidh
fèin, tuitidh e.
18 Agus ma tha Sàtan mar an
ceudna air a roinn 'na aghaidh
fèin, cionnus a sheasas a rìogh-
' prionnsadh, ceann-feadhna.
134
achd? oir tha sibhse ag ràdh,
gu bheil mise troimh Bheelsebub
a' tilgeadh a mach dheamhan.
19 Agus ma 's ann troimh
Bheelsebub a ta mise a' tilgeadh
mach dheamhan, cò e troimh am
bheil bhur clann-sa 'gan tilgeadh
mach ? uime sin bithidh iadsan
'nam breitheamhnaibh oirbh.
20 Ach ma 's ann le mèur Dhè
a ta mise a' tilgeadh mach
dheamhan, tha rìoghachd Dhè,
gun teagamh, air teachd oirbhse.
21 'Nuair a ghlèidheas duine
làidir fo armaibh a thalla'^ fèin,
tha na bhuineas da ann an sìth.
22 Ach an uair a thig duine
a 's treise na e, agus a bheir e
buaidh air, bheir e uaith 'arm-
achd uile anns an robh a dhòigh,
agus roinnidh e a chreach.
2.3 An neach nach 'eil leam-sa,
tha e a' m' aghaidh ; agus an
neach nach 'eil a' cruinneachadh
leam-sa, sgapaidh e.
24 'Nuair a thèid an spiorad
neòghlan a mach à duine, imich-
idh e troimh ionadaibh tiorma,
ag iarraidh foise : agus an uair
nach faigh e sin, their e, Pillidh
mi dh'ionnsuidh mo thighe as an
d' thàinig mi.
25 Agus air dha teachd, gheibh
se e air a sguabadh agus air a
dhèanamh maiseach.
26 An sin imichidh e, agus bheir
e leis seachd spioraid eile a 's
miosa na e fèin ; agus air dhoibh
dol a steach, gabhaidh iad còmh-
nuidh an sin : agus bithidh deir-
eadh an duine sin ni 's miosa na
a thoiseach,
27 Agus an uair a bha e labh-
' a chùirt.
LUCAS, xr.
airt nan nithe so, thog bean
àraidh do n t-sluagh a guth, ag-
us thubhairt i ris, Is beannaichte
a' bhrù a ghiùlain thu, agus na
ciochan a dheoghail thu.
28 Ach thvibhairt e-san, Is mò
gur beannaichte iadsan a dh'èisd-
eas ri focal Dè, agus a choimh-
ideas e.
29 Agus an uair a chruinnich
an sluagh gutiugh a ionnsindh,
thòisich e air a ràdh, Is droch
ghinealach so : tha iad ag iarr-
aidh comhara ; agus cha toirear
comhara dhoibh, ach comhara
lonais an fhàidh.
30 Oir mar a bha lonas 'na
chomhara do mhuinntir Ninebh-
eh, is ann mar sin mar an ceudna
bhios Mac an duine do 'n ghin-
ealach so.
31 Eiridh ban-righinn nah-àirde
deas suas anns a' bhreitheanas
maille ri daoinibh a' ghinealaich
so, agus ditidh i iad : oir thàinig
ise o iomallaibh na talmhainn, a
dh'èisdeachd ri gliocas Sholaimh ;
agus, feuch, a ta ni 's mò na
Solamh an so.
32 Eiridh muinntir Ninebheh
suas anns a' bhreitheanas maille
ris a' ghinealach so, agus ditidh
iad e : oir rinn iadsan aithreach-
as le searmoin lonais ; agus,
feuch, a ta ni 's mò na lonas
an so.
33 Cha 'n 'eil neach sam bith,
air dha coinneal a lasadh, a
chuireas am folach i, no fo
shoitheach ; ach ann an coinn-
leir, chum gu 'm faic an dream a
thig a stigh an solus.
34 Is i an t-sùil solus a' chuirp :
uime sin an uair a bhios do
13;>
shùil glan, bithidh do chorp uile
làn soluis : ach an uair a bhios
do shùil olc, bithidh do chorp
mar an ceudna dorcha.
35 Uime sin thoir an aire, -
nach bì an solus a ta annad 'na
dhorchaclas.
36 Air an aobhar sin ma bhith-
eas do chorp wWe soillseach, gun
chuid sam bith dheth dorcha,
bithidh e soillseach gu h-iomlan,
mar an uair a shoillsicheas coinn-
eal thu le dealradh.
37 Agus a' labhairt dhasan,
dh'iarr Phàiriseach àraidh air a
dhìnneir a ghabhail maille ris :
agus chaidh e stigh, agus shuidli
e chum bìdh.
38 Agus an uair a chunnaic am
Phàiriseach sin, b' ioghnadh leis
nach d' ionnlaid se e fèin roimh
a dhìnneir.
39 Agus tlnibhairt an Tighearna
ris, A nis, Phàiriseacha, glanaidh
sibhse an taobh a muigh do 'n
chupan agus do 'n mheis : ach a
ta 'n taobh a stigh dhibh làn do
revibainn agus do aingidheachd.
40 Amadana, an tì a rinn an ni
a ta 'n taobh a miiigh, nach do
rinn e an ni a ta 'n taobh a stigh
mar an ceudna ?
41 Acli thugaibh uaibh dèirc
do na nithibh a .ta agaibh : agus,
feuch, a ta na h-uile nithe glan
duibh.
42 Ach is an-aoibhinn duibh,
Phàiriseacha : oir a ta sibh a'
toirt deachaimh à mionnt, agus à
rù, agus as gach uile ghnè luibh-
ean, agus a' gabhail thairis air
breitheanas agus air gràdh Dhè :
bu chòir dhuibh iad so a dhèan-
amh, agus gun iad sud fhàgail
LUCAS,
XI XII.
gun dèanamh.
43 Is an-aoibliinn duibh, Phàir-
iseacha : oir is ionmhuinn leibh
na ceud àiteacha-suidhe anns na
sionagogaibh, agus fàilte fhaot-
ainn air na margaibh.
44 Is an-aoibhinn duibh, a
sgrìobhaichean agus Phàiris-
eacha, a chealgairean : oir a ta
sibh mar uaighean nach faicear,
agus do nach toir na daoine a ta
'g imeachd thairis orra, an aire.
45 Agus fhreagair duine àr-
aidh do 'n luchd-lagha, agus
thubliairt e ris, A mhaighstir, le
so a labhairt, tha thu toirt mas-
laidh dhuinne mar an ceudna.
46 Agus thubhairt e-san, Is
an-aoibhinn dhuibh-sa mar an
ceudna, a luchd-lagha : oir a ta
sibh a' cur uallacha troma do
ghiùlan air daoinibh, agus cha
bhean sibh fèin ris na h-uallaich-
ibh le h-aon do bhur mèuraibh.
47 Is an-aoibhinn duibh : oir a
ta sibh a' togail àitean-adlilaic
nam fàidhean, agus is iad bhur
n-aithriche a mharbh iad.
48 Gu deimhin a ta sibh a'
toirt fianuis gu bheil sibh ag aon-
tachadh le gnìomharaibh bhur
n-aithriche : oir mharbh iadsan
gu deimhin iad, agus a ta sibhse
a' togail an àitean-adhlaic.
49 Air an aobhar sin thubhairt
gliocas Dè, Cuiridh mise fàidh-
ean, agus abstoil d' an ionnsuidh,
agus cifid diubh marbhaidh iad,
agus cuid eile geur-leanaidh iad :
50 Chum gu 'n agrar air a'
ghinealach so fuil nam fàidhean
uile a dhòirteadh o thoiseach an
domhain ;
51 O fhuil Abeil gu fuil
136
Shachariais, a mhilleadh eadar
an altair agus an teampull : gu
deimhin a ta mi ag ràdh ribh,
gu 'n agrar i air a' ghinealach so.
52 Is an-aoibhinn duibh, a
luchd-lagha : oir thug sibh air
falbh iuchair an eòlais : cha
deachaidh sibh fèin a steach,
agus an dream a bha dol a
steach, bhac sibh iad.
53 Agus an uair a bha e labh-
airt nan nithe so riu, thòisich na
sgrìobhaichean agus na Phàir-
isich air a chur thuige gu dian,
agus a tharruing gu labhairt air
mòran do nithibh :
54 A' dèanamh feall-aire air,
agus ag iarraidh ni èigin a
ghlacadh as a bheul, chum gu 'm
biodh cùis-dhìtidh aca 'na agh-
aidh.
CAIB. XII.
1 Shecirmonaich Cr/osd d' a dhdsciohluihh iad
a sheuchnadh calg, agns geilt ann an cur a
theagaisg an cèìll. 13 Rabhudh do 'n t-
sluagh a bhi air am faicill an aghaidh
sainnt. 22 Cha 'n fheud sinn hhi ro-
chùramach mu nithihh talmhaidh ; 31 ach
is còir dhuinn rioghachd Dhe iarraidh,
33 dèirc a thoirt uainn, 36 agus a bhi
ullamh gus an dorus fhosgladh do 'r Tigh-
earn, ge b' e àm an tig e, Sjc.
ANNS an àm sin, an uair a
bha shiagh gun àireamh
air cruinneachadh, ionnus gu 'n
robh iad a' saltairt air a clièile,
thòisich e air a ràdh r' a dheis-
ciobluibh fèin, Roimh gach ni
bithibh air bhur faicill o thaois
ghoirt nam Phàiriseach, eadhon
cealgaireachd.
2 Oir cha 'n 'eil ni air bith
foluichte, nach foillsichear ; no
uaigneach, air nach faighear fios.
3 Air an aobhar sin ge b' e ni
a labliair sibh san dorchadas,
LUCAS, XII.
cluinnear e san t-solus : agus
an ni a labhair sibh sa' chluais
an seòmraichibh uaigneach,
gairmear e air mullach nan
tighean.
4 Agus a ta mi ag ràdh ribhse,
mo chàirde, Na biodh eagal
oirbh roimh 'n mhuinntir sin a
mharbhas an corp, agus 'na
dhèigh sin aig nach 'eil ni tuill-
eadh dh'fheudas iad a dhèan-
amh :
5 Ach nochdaidli mi dhuibh
cò e roimh an còir dhuibh eagal
a bhi oirbh : Biodh eagal an Tì
ud oirbh, aig am bheil cumh-
achd, an dèigh neach a mharbh-
adh, a thilgeadh do ifrinn ; seadh,
a ta mi ag ràdh ribh, Biodh
eagal an Tì so oirbh.
6 Nach 'eil cùig gealbhoinn
air an reiceadh air dhà fheoir-
ling^ agus cha 'n 'eil aon diubh
air dhearmad am fianuis Dè ?
7 Ach a ta eadhon fuilteine
bhur cinn uile air an àireamh.
Uime sin na biodh eagal oirbh :
is feàrr sibhse na mòran ghealbh-
onn.
8 Agus a ta mise ag ràdh ribh,
Ge b' e neach a dh'aidicheas mise
am fianuis dhaoine, aidichidh
Mac an duine e-san mar an ceud-
na an làthair aingle Dhè :
. 9 Ach ge b' e neach a dh'àich-
eadhas mise am fianuis dhaoine,
àicheadhar e-san am fianuis ain-
gle Dhè.
10 Agus ge b' e neach a labh-
ras focal an aghaidh Mhic an
duine, maithear dha e: ach do
'n tì a labhras toibheum an agli-
aidh an Spioraid naoimh, cha
^ farlhinys. Sasg,
137
toirear maitheanas.
11 Agus an uair a bheir iad sibh
chum nan sionagog, agus nan
uachdaran, agus nan daoine
cumhachdach, na biodh e 'na
ro-chùram oirbh cionnus no ciod
a f hreagras sibh, no ciod a their
sibh :
12 Oir teagaisgidh an Spiorad
naomh dhuibh anns an uair sin
fèin na nithe a 's còir dhuibh a
ràdh.
13 Agus thubhairt neach àraidh
do 'n t-skiagh ris, A mhaighstir,
abair ri m' bhràthair an oigh-
reachd a roinn rium.
14 Agus thubhairt e ris, A
dhuine, cò a chuir mise a' m'
bhreitheamh, no a' m' f hear-roinn
os bhur ceann?
15 Agus thubhairt e riu, Thug-
aibh an aire, agus glèidhibh
sibh fèin o shannt : oir cha 'n
ann am niòr-phailteas nan nithe
ta e sealbhachadh tha beatha an
duine.
16 Agus labhair e cosamhlachd
riu, ag ràdh, Thug fearann duine
shaoibhir àraidh bàrr pailte
uaith :
17 Agus smuainich e ann fèin,
ag ràdh, Ciod a nì mi, a chionn
nach 'eil agam àit anns an
cruinnich mi mo thoraidh ?
18 Agus thubhairt e, Nì mi so :
leagaidh mi mo shaibhlean, agus
togaidh mi saihhlean a 's mò ; ag-
us cruinnichidh mi annta sin mo
thoraidh uile, agus mo mhaoin.
19 Agus their mi ri m' anam,
Anam, a ta agad mòran do nith-
ibh maithe air an tasgaidh fa
chomhair mòrain bhliadhnacha ;
gabh fois, ith, òl, agiis b\ subhach.
LUCAS, XII.
20 Ach tlmbhairt Dia ris, Am-
adain, air an oidhche so fèin
iarrar t'anam uait : an sin cò
dha a bhuineas na nithe sin a
dh'ulluich thu ?
21 Is ann mar sin a ta an ti a
thaisgeas ionmhas dha fèin, agus
nach 'eil saoibhir a thaobh Dhè.
22 Agus thubhairt e r' a dheis-
ciobluibh, Uime sin a ta mise ag
ràdh ribh, na biodh ro-chùram
oirbh mu thimchioll bhur beatha,
ciod a dh'itheas sibh ; no mu
tliimchioll bhur cuirp, ciod a
chuireas sibh umaibh.
23 Is mò a' bheatha na 'm biadh,
agus an corp na 'n t-eudach.
24 Thugaibh fa'near na fìth-
ich : oir cha 'n 'eil iadsan a' cur
no buain ; cha 'n 'eil aca tigh-
tasgaidh no sabhal; agus a ta
Dia 'gam beathachadh : Cia mòr
is feàrr sibhse na 'n eunlaith ?
25 Agus cò agaibh-sa, le ro-
chùram, is urrainn aon làmh-
choille ^ a chur r' a àirde fèin ?
2G Mur 'eil sibh uime sin
comasach air an ni a 's lugha a
dhèanamh, c' ar son a ta sibh
ro-chùramach mu nithibh eile ?
27 Thugaibh fa'near na liligh-
ean, cionnus a ta iad a' fàs : cha
'n 'eil iad a' saoithreachadh, no
a' snìomh : gidheadh a ta mi ag
ràdh ribh, nach robh Solamh
fèin 'na ghhur uile, air a sgead-
achadh mar aon diubh so.
28 Agus ma tha Dia mar sin
a' sgeadachadh an fheoir, a ta
'n diugh sa' mhachair, agus am
màireach air a thilgeadh san
amhuinn ; nach mòr is mò a
sgeadaicheas e sibhse, O dhaoine
' hhan-làmh.
138
air bheag creidimh ?
29 Uime sin na iarraibh-sa
ciod a dh'itheas sibh, no ciod a
dh'òlas sibh, agus na bithibh
amharusach.
30 Oir na nithe so uile ta
Cinnich an t-saoghail ag iarr-
aidh : ach a ta f hios aig bhur
n-Athair-sa gu bheil feum agaibh
air na nithibh sin.
31 Ach iarraibh-sa rioghachd
Dhè, agus cuirear na nithe so
uile ribh.
32 Na biodh eagal ort, a
threud bhig; oir is e deadh
thoil bhur n-Athar an rìoghachd
a thoirt duibh.
33 Reicibh na bheil agaibh, ag-
us thugaibh dèirc uaibh : dèan-
aibh dhuibh fèin sporain nach
fàs sean, ionmhas nach teirig
anns na nèamhaibh, far nach tig
gaduiche am fagus, agus nach
truaill an reudan^.
34 Oir ge b' e àit am bheil
bhur n-ionmhas, an sin bithidh
bhur cridhe mar an ceudna.
35 Biodh bhur leasraidh crios-
laichte mu 'n cuairt, agus hìmr
h')chrain air an lasadh ;
36 Agus sibh fèin cosmhuil ri
daoinibh a ta feitheamh an
Tighearna, 'nuair a philleas e
o 'n phòsadh ; ' chum air dha
teachd agiis bualadh, gu 'n grad-
fhosgail iad dha.
37 Is beannaichte na seirbh-
isich sin, a gheibh an Tighearna,
'nuair a thig e, ri faire : gu
deimhin a ta mi ag ràdh ribh,
gu 'n crioslaich se e fèin mu 'n
cuairt, agus gu 'n cuir e 'nan
suidhe iad chum bidh, agus gu
^ leomaìin.
LUCAS, xir.
'n tig e mach agus gu 'n dèan e |
fritliealadh dhoibh.
38 Agus ma thig e san dara
faire, no ma thig e san treas
faire, agus gu 'm faigh e iad raar
sin, is beannaichte na seirbhis-
ich sin.
39 Agus biodh cinnt agaibh
air so, nam biodh fhios aig fear
an tighe cia an uair anns an
tigeadh an gaduiche, gu 'n dèan-
adh e faire, agus nach fuilgeadh
e a thigh a bhi air a thoUadh
troimh.
40 Bithibh-sa uime sin deas
mar an ceudna : oir thig Mac
an duine 'nuair nach saoil sibli.
41 Agus thubhairt Peadar ris,
A Thigliearn, an ann ruinne a ta
thu labhairt a' chosamhlachd so,
no ris gach uile ?
42 Agus thubhairt an Tigh-
earn, Cò e uime sin an stiùbh-
ard fìrinneach agus glic sin, a
chuireas a Thighearn os ceann a
theaghlaich, a thoirt doibh an
cuibhrinn bidh 'na àm fèin ?
43 Is beannaichte an seirbh-
iseach sin, a gheibh a Thigh-
earn, an uair a thig e, a' dèan-
amh mar sin.
44 Gu fìrinneach a ta mi ag
ràdh ribh, gu 'n cuir se e os
ceann na bheil aige.
45 Ach ma their an seirbhis-
each sin 'na chridhe, Tha mo
Thighearn a' cur dàile 'na
theachd; agus ma thòisicheas e
air na h-òglaich agus na banog-
laich a bhualadh, agus itheadh,
agus òl, agus a blii air mhisg :
46 Thig Tighearn an t-
seirbhisich sin ann an là nach
'eil sùil aige ris, agus ann an
139
uair nach fios da, agus gearraidh
e 'na bhloighdibh e', agus bheir
e a chuibhrionn da maille ris na
mVclireidich.
47 Agus an seirbhiseach sin
d' am b' aithne toil a mhaighstir,
agus nach d' ulhiich e fèin, agus
nach d' rinn a rèir a thoile,
buailear e le mòran bhuillean.
48 Ach an tì do nach b' aithne,
agus a rinn nithe a b' airidh air
buillibh, buailear e-san le beag-
an do hhuìUihh. Oir gach neach
d' an d' thugadh mòran, iarrar
mòran uaith : agus ge b' e ri 'n
d' earbadh mòran, iarrar an tuill-
eadh air.
49 Thàinig mise a chur teine
air an talamh, agus ciod is àill
leam, ma ta e cheana air fhad-
adh.
50 Ach a ta baisteadh agam ri
bhi air mo bhaisteadh leis, agus
cionnus a ta mi air mo theann-
adh gus an coimhlionar e !
51 Am bheil sibh a' saoilsinn
gu 'n d' thàinig mise a thoirt
sithe air an tahimh? ni h-eadh,
a ta mi ag ràdh ribh, ach aimh-
reit.
52 Oir bithidh à so suas cùig-
near an aon tigh air an roinn,
triuir an aghaidh dithis, agus
dithis an aghaidh triuir.
53 Bithidh an t-athair air a
roinn an aghaidh a' mhic, agus
am mac an aghaidh an athar ;
a' mhàthair an aghaidh na nigh-
inn, agus an nighean an agh-
aidh na màthar ; a' mhàthair-
chèile an aghaidh mnà a mic,
agus bean a' mhic an aghaidh a
màthar-chèile.
' sgaraidh e uaith e.
LUCAS, XII. XIII.
54 Agus thubhairt e mar an
ceudna ris an t-sluagh, 'Nuair a
chì sibh neul ag èirigh san àird
an iar, air ball their sibh, A ta
fras a' teachd ; agus a ta e mar
sin.
55 Agus an uair a cìiì sihh a'
ghaoth à deas a' sèideadh, their
sibh, Bithidh teas ann ; agus a
ta e tachairt.
56 A chealgairean, is aithne
dhuibh breth a thoirt air aghaidh
nan speur, agus na talmhainn ;
ach cionnus nach 'eil sibh a'
toirt breth air an aimsir so?
57 Agus c' ar son nach 'eil sibh
eadhon uaibh fèin a' breithneach-
adh an ni sin a ta ceart ?
58 'Nuair a thèid thu maille ri
d' eascaraid chum an uachdarain,
dèan dichioll san t-slighe air bhi
air do shaoradh uaith ' ; air eagal
gu 'n tarruing e chum a' bhreith-
eimh thu, agus gu 'n toir am
breitheamh thairis do 'n mhaor
thu, agus gu 'n tilg am maor am
prìosan thu.
59 A ta mi ag ràdh riut, nach
tèid thu macli as a sin, gus an
ìoc thu eadhon a' pheighinn
dheireannach.
CAIB. XIII.
1 Shearmonaich Crlosd aithreachas o 'n sgrios
a thàìnig air na Galilèaich, ugus air
muinntir eile. 6 Cosamhlachd na craoibhe-
fhìge gun toradh. 11 Shlànuich Criosd bean
a bha air a cromadh le h-eucail phiantaich
rè ochd bliadhna deuy ; 18 agus nochd e
oibreachadh cumhachduch an fhocail le cos-
amhlachd a' ghrainne mhustuird agus na
laibhin.
AGUS bha làthair san àm sin
daoine àraidh a dh'innis
dha mu thimchioll nan Galilèach,
' air a bhi rèidh ris. ^fèichneinibfi.
liO
muinntir a mheasg Pilat am fuil
maille r' an lobairtibh.
2 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e riu, Am bheil sibh
a' saoilsinn gu 'n robh na Gali-
lèaich sin 'nam peacaich ni 's mò
na na Galilèaich uile, air son gu
'n d' f hulaing iad a leithid so ?
3 Ni h-eadh, a ta mi ag ràdh
ribh : ach mur dèan sibhse aith-
reachas, sgriosar sibh uile mar
an ceudna.
4 No na h-ochd fir dheug sin
air an do tliuit an tùr ann an
8ik)am, agus a mharbh iad, an
saoil sibh gu 'n robh iadsan 'nam
peacaich^ os ceann nan uile
dhaoine a bha 'nan còmhnuidh
an lerusalem ?
5 Ni h-eadh, a ta mi ag ràdh
ribh : ach mur dèan siblise
aithreachas, sgriosar sibh uile
mar an ceudna.
6 Labhair e mar an ceudna an
cosamhlachd so : Bha aig duine
àraidh crann-fìge suidhichte 'na
ghàradh f lona ' : agus thàinig e
ag iarraidh toraidh air, agus cha
d' fhuair e.
7 An sin Ihubhairt e ris a'
ghàradair*, Feuch, a ta mi rè thrì.
bliadhna a' teachd a dh'iarraidh
toraidh air a' chrann-f hige so, ag-
us cha 'n 'eil mi faotainn a bheag ;
geàrr sìos e, c' ar son a ta e
fàsachadh an tahiihainn ?
8 Agus fhreagair e-san agus
thubhairt e ris, A Thighearna,
leig leis air a' bhliadhna so mar
an ceudna, gus an cladhaich mi
m' a thimchioll, agus gu 'n cuir
mi aolach^ m a bhim :
9 Agus ma ghiùlaineas e tor-
^ fhìon-lios. ^ ghaiì-dinear. * inncir.
LUCA
S, XIIL
adh, is maith sin : ach mur giùlain,
'na dhèigh sin gearraidh tu sios e.
10 Agus bha e a' teagasg an
aon do na sionagogaibh air an
t-sàbaid.
11 Agus, feuch, bha bean àraidh
a lathair aig an robh spiorad
anmhuinneachd rè ochd bliadhna
deug, agus bha i air a cromadh
ri chèile, agus gun chomas aice
air chor sam bith i fèin a dhìr-
eachadh.
12 Agus an uair a chunnaic
losa i, ghairm e d' a ionnsuidh i,
agus thubhairt e rithe, A bhean,
tlia thu air d' fhuasgladh' o d'
anmhuinneachd.
13 Agus chuir e a làmhan oirre ;
agus air bali" rinneadh dìreach i,
agus thug i gh)ir do Dhia.
14 Agus fhreagair uachdaran
na sionagoig, agus e làn do f heirg
air son gu 'n d' rinn losa leigh-
eas air là na sàbaid, agus tliu-
bhairt e ris an t-sluagli, Tlia sè
làithean anns an còir obair a
dhèanamh : orra so air an aobliar
sin thigibh, agus bithibh air bhur
leigheas, agus na b' ann air là na
sàbaid.
15 An sin fhreagair an Tigh-
earn e, agus tliubhairt e, A chealg-
air^, nacli fuasgail gach aon agaibh
a dhamli no 'asal o 'n phrasaich,
agus nach toir e gu uisge e air
là na sàbaid ?
16 Agus nach bu chòir a' bhean
so, a ta 'na nighinn do Abraham,
a cheangail Sàtan a nis rè ochd
bliadhna deug, a bhi air a fuas-
gladh o 'n chuibhreach so air là
na sàbaid ?
' air do shaoradh. ^ san uair sin fèin.
' A chealgaìrean,
141
17 Agus an uair a thubhairt e
na nithe sin, cliuireadh a naimh-
dean uile gu nàire : aeh rinn an
sluagh uile gàirdeachas, air son
nan uile nithe glòrmhor a rinn-
eadh leis.
18 An sin thubhairt e, Cò ris
a ta rioghachd Dhè cosmhuil ?
agus cò ris a shamhlaicheas mi i ?
19 Tlia i cosmhuil ri gràinne
do sliìol mustaird, a ghabh duine,
agus a chuir e 'na ghàradh : ag-
us dh'fliàs e, agus rinneadh
craobh mhòr dheth ; agus rinn
eunlaitli an athair nid 'na geug-
aibh.
20 Agus thubhairt e a rìs, Cò
ris a shamhlaicheas mi rìogh-
achd Dhè ?
21 Tha i cosmhuil ri taois
ghoirt^, a ghabh bean agus a dh'-
fliolaicli i an trì tomliasaibli
mine, gus an do ghoirticheadh
an t-iomlan.
22 Agus chaidh e troimh^ gach
caithir agus baile beag, a' teag-
asg, agus a' gabhail na slighe gu
lerusalera.
23 An sin thubhaìrt neach
àraidh*' ris, A Thighearn,an tearc
iad a shaorar? Agus tliubhairt
e-san riu,
24 Dèanaibh spairn chruaidh
gu dol a stigh air a' gheata
cliumhann : oir a ta mi ag ràdh
ribh, gu 'n iarr mòran dol a stigh,
agus nach urrainn iad.
25 O 'n uair a dh'èireas fear an
tighe, agus a dhùineas e 'n dorus,
agus a tliòisicheas sibhse air seas-
amh a muigh, agus an dorus a
bhualadh, ag ràdh, A Thighearn,
^ laibhin. ' tì'e, trid,
^ àraid.
LUCAS, XIII. XIV.
a Thigliearn, fosgail duinn ; ag-
us air dhasan freagairt their e
ribh, Cha 'n aithne dhomh sibh,
cò as a ta sibh :
26 An sin tòisichidh sibh air a
ràdh, Dh'ith sinn agus dh'òl sinn
a' d' làthair, agus theagaisg thu
'nar sràidibh.
27 Ach their e-san, A ta mi ag
ràdh ribh, cha 'n aithne dhomh
sibh, cò as a ta sibh ; imichibh
uam uile, a luchd-dèanamh na
h-eucorach.
28 An sin bithidh gul agus
gìosgan fhiacal, an uair a chì
sibh Abraham, agus Isaac, agus
lacob, agus na fàidhean uile ann
an rioghachd Dhè, agus sibh fèin
air bhur tilgeadh a mach.
29 Agus thig iad o 'n àird an
ear, agus o 'n àird an iar, agus
o 'n àirde tuath agus deas, agus
suidhidh iad ann an rioghachd
Dhè.
30 Agus, feuch, a ta daoine air
dheireadh a bhitheas air thois-
each, agus air thoiseach a bhith-
eas air dheireadh.
31 Air an là sin fèin thàinig
Phàirisich àraidh d' a ionnsuidh,
ag ràdh ris, Gabh' a mach agus
imich à so : oir tha toil aig He-
rod do mharbhadh.
32 Agus thubhairt e riu, Im-
ichibh agus innsibh do 'n t-sionn-
ach sin, Feuch, a ta mi tilgeadh
mach dheamhan, agus a ta mi
dèanamh leigheas an diugh, ag-
us am màireach, agus air an treas
là bithidh mi air mo dhèanamh
foirfe.
33 Gidheadh, is èigin domh
imeachd an diugh agus am màir-
' Theirig, Rach.
142
each, agus an la 'na dhèigh sin :
oir cha 'n f heud e bhi gu 'n cuir-
ear fàidh gu bàs a mach à leru-
salem.
34 A lerusalem, a lerusalem, a
mharbhas na fàidhean, agus a
chlachas an dream a chuirear a
d' ionnsuidh : cia minic a b' àill
leam do chlann a chruinneach-
adh, mar a chriiinnicheas cearc
a h-àlach fuidh a sgiathaibh, agus
cha b' àill leibh !
35 Feuch, dh'f liàgadh bhur tigh
fàs agaibh : agus gu deimhin a
ta mi ag ràdh ribh, nach faic
sibh mise, gus an tig an t-àm,
anns an abair sibh, Is beann-
aichte an tì a thig an ainm an
Tighearna.
CAIB. XIV.
1 Shlnnuich Criosd neach air an rohh a'
mhend-bhronn, 7 thcagaisg e irioslachd.
16 Le cosamhlachd na suipeir mbire, nochd
e cionnus a bhios daoine saoghalta, a nì tàir
air focal Dè, air an druideadh a mach à
rloghachd nèimh. 25 Is còir do 'n dream
le 'm b' dill a bhi 'nan deisciobuil daan crann-
ceusaidh a ghiùlan.
AGUS thàrladh, an tràth
chaidh e gu tigh uachdar-
ain àraidh do na Phàirisich a
dh'itheadh bidh air là na sàbaid,
gu 'n robh iad a' dèanamh geur-
f haire air.
2 Agus, feuch, bha duine àr-
aidh 'na làthair air an robh a'
mheud-bhronn
3 Agus fhreagair losa, agus
labhair e ris an luchd-lagha,
agus ris na Phàirisich, ag ràdh,
Am bheil e ceaduichte leigheas
a dhèanamh air là na sàbaid ?
4 Ach dh'fhan iadsan'nan tosd.
- dropsy. Sasg.
LUCAS, xrv.
Agus air dha breitli air, leigbis !
se e. agiis leig e uaitli e :
5 Agus fbreagair e iadsan^. ag
ràdli, Cò agaibh-sa, ma thuiteas
'asal no a dbamh ann an slocbd,
nach tarruing a macb gu grad e
air là na sàbaid ?
6 Agus cba b' urrainn iad a
f breao;airt a rìs anns an nithibh
sin,
7 Agus labbair e cosamblacbd -
riu-san a f buair cuireadh, 'nuair a
thug e fa'near mar a tbagb iad na
ceud àiteacha-suidbe, ag ràdli riu,
8 'Nuair a gbeibb thu cuir-
eadh o neach air bith chum
bainnse, na suidh anns a' cheud
àit : air eagal gu 'n d' f huair
duine a 's urramaicbe na tbusa
cuireadh uaith ;
9 Agus gu 'n tig an tì a thug
cuireadb dliuitse agus dhasan,
agus gu 'n abair e riut, Tboir
àit do 'n duine so ; agus gu 'n
tòisich thusa an sin le nàire air
suidlie anns an àit a 's ìsle.
10 Ach an uair a gheibh thu
cuireadli, imich agus suidli anns
an àit a 's ìsle ; chum, 'nuair a
thig e-san a thug cuireadh dliuit,
gu 'n abair e riut, A charaid,
suidh suas ni 's àirde : an sin
gheibb thu urram an làthair na
muinntir a ta 'nan suidlie air
bòrd maille riut.
11 Oir ge b' e neacb a db'àrd-
aicbeas e fèin, ìslichear e ; agus
ge b' e neach a dli'lslicheas e
fèin, àrdaichear e.
12 An sin tliubhairt e ris an tì
mar an ceudna a thug cuireadh
dha, 'Nuair a nì thu dìnneir no
suipeir, na gairm do chàirdean,
lalhair e riu a rìs. - comhad, parahal.
143
! no do bbràitbre, no do lucbd-
dàimb, no do choimhearsnaich
sbaoibhir ; air eagal gu 'n toir
iadsan mar an ceudna cuireadh
dhuitse a rìs, agus gu 'm faigb
tbu a' cbomain cheudna.
13 Ach an uair a nì tbu cuirm
gairm na bochdan, na daoine
ciurramacb, na bacaich, na doiU :
14 Agusbithidli tu beannaichte,
a chionn nacb urrainn iad a'
chomain cheudna thoirt duit :
oir gbeibh thu comain ann an
aiseirigli nam fìrean.
15 Agus an uair a chual aon do
na shuidb maille ris air bòrd na
nithe sin, thubhairt e ris, Is
beannaichte an tì sin a dh'itheas
aran ann an rìogbachd Dhè.
16 Ach tbubbairt e-san ris, Rinn
duine àraidli suipeir mhòr, agus
tbug e cuireadh do mbòran :
17 Agus cbuir e a sbeirbbis-
eacb uaitb an àm na suipeir a
ràdh ris a' mbuinntir a fhuair
cuireadh, Tliigibb, oir a ta na h-
uile nitbe a nis ullamh.
18 Agus thòisich iad uile a dh'-
aon glaith air an leitbsgeul a
ghabhaiL Thubhairt an ceud
fhear ris, Cheannaicb mi fear-
ann, agus is èigin domb dol a
mach agus fbaicinn : tha mi ag
guidhe ort, gabh mo leitbsgeub
19 Agus tbubbairt fear eile,
Cheannaich mi cùig cuing dhamb,
agus a ta mi dol g' an dearbh-
adh : tba mi ag guidbe ort, gabh
mo leithsgeul.
20 Agus tbubhairt fear eile,
Phòs mi bean, agus air an aobb-
ar sin cba 'n 'eil e 'n comas domh
teachd.
^fèisd.
LUCAS,
XIV. XV.
21 Agus thàinig an seirbhis-
each sin, agus dh'innis e na nithe
sin d' a thighearn. An sin air
gabhail feirge do f hear an tighe,
thubhairt e r' a sheirbhiseach,
Gabh a mach gu grad gu sràidibh
agus gu caol-shràidibh a' bhaile,
agus thoir a stigh an so na bochd-
an, agus na daoine ciurramach,
agus na bacaich, agus na doill.
22 Agus thubhairt an seirbh-
iseach, A Thighearn, rinneadh
mar a dh'òrduich thu, gidheadh
tha àite falamh ann fathast.
23 Agus thubhairt an Tigh-
earna ris an t-seirbhiseach, Gabh
a mach gus na rathaidibh mòra
agus na gàrachaibh, agus co-
èignich iad gu teachd a steach,
chum gu 'm bì mo tliigh air a
lìonadh.
24 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
nach blais aon do na daoinibh
ud a fhuair cuireadh, do m'
shuipeir-sa.
25 Agus bha sluagh mòr ag
imeachd maille ris : agus air
dha tionndadh, thubhairt e riu,
26 Ma thig neach air bith a m'
ionnsuidh-sa, agus nach fuath-
aich e' athair, agus a mhàthair
agus a bhean-phòsda, agus a
chlann, agus a bhràithrean, agus
a pheathraichean, seadh, agus a
bheatha mar an ceudna, cha 'n 'eil
e 'n comas da bhi 'na dheisciobul
dhomh-sa.
27 Agus ge b' e neach nach
giùlain a chrann-cèusaidh, agus
nach lean mise, cha 'n. 'eil e 'n
comas da bhi 'na dheisciobul
dhomh-sa.
28 Oir cò am fear agaibh-sa
leis am miann tùr a thogail, nach
1 i4
suidh slos air tùs, agus nach
meas an costus, a dh'f heuchainn
am bheil aige na chuireas crìoch
air ?
29 Air eagal an dèigh dha a
bhunadh a leagadh, agus gun
bhi comasach air crioch a chuir
air, gu 'n tòisich na h-uile a chì
e ri fanoid air,
30 Ag ràdh, Thòisich an duine
so air tigh a thogail, agus cha
b' urrainn e a chrìochnachadh.
31 No cò an righ, ag dol a
mach dha gu cogadh an agh-
aidh rìgh eile, nach suidh sios
air tùs, agus nach gabh comh-
airle, a dh'fheuchainn an urr-
ainn e le deich mìle coinneamh
a thoirt dasan a ta teachd le
fichead mìle 'na aghaidh ?
32 No air bhi dhasan fathast
fad uaith, cuiridh e teachdair-
eachd a dh'iarraidh cumhachan
sìthe.
33 Mar sin mar an ceudna, gach
neach agaibh-sa, nach trèig na
h-uile nithe a ta aige, cha 'n 'eil
e 'n comas da bhi 'na dheisciobul
dhomh- sa.
34 Tha 'n salann maith : ach
ma chailleas an salann a bhlas,
ciod e leis an dèanar deadh-
bhlasda e ?
35 Cha 'n 'eil e iomchuidh
chum an tahiihainn, no chum
an dùnain ' ; ach tilgidh daoine
mach e. An tì aig am bheil cluasa
chum èisdeachd, èisdeadh e.
CAIB. XV.
1 Cosamhlachd na caorach caillte, 8 a' mhìr
airgid, 11 agus a' mhic struidheil.
AN sin thàinig na cis-mhaoir
uile agus na peacaich am
' òtraich.
LUCAS, XV.
fagus da, clium èisdeaclid ris.
2 Agus rinn na Phàirisich agus
na sgriobhaichean gearan, ag
ràdh, Tha am fear so gabhail
pheacach d' a ionnsuidh, agus ag
itheadh maille riu.
3 Agus labhaire-san an cosamh-
lachd so riu, ag ràdh,
4 Cò an duine dhibhse aig am
bheil ceud caora, ma chailleas e
aon diubh, nach fàg an naoi deug
affus an ceithir fichead anns an
f hàsach, agus nach tèid an dèigh
na caorach a chailleadh, gus am
faigh e i ?
5 Agus air dha a faotainn, cuir-
idh e air a ghuailHbh i le gàird-
eachas.
6 Agus an uair a thig e dhach-
aidh, gairmidh e a chàirdean
agus a choimliearsnaich an ceann
a chèile, ag ràdh riu, Dèanaibh
gàirdeachas maille rium-sa, a
chionn gu'n d'fhuair mi mo
chaora bha caillte.
7 Mar sin, a ta mi ag ràdh
ribh, gu 'm bi aoibhneas air
nèamh airson aoin pheacaich a nì
aithreachas, ni's mò na air son
naoi deug agus ceithir fichead
firean, aig nach 'eil feum air
aithreachas.
8 No cò a' bhean aig am bheil
deich buinn airgid, ma chailleas
i aon bhonn diulDh, nach las
coinneal, agus nach sguab an
tigh, agus nach iarr gu dichioll-
ach gus am faigh i e ?
9 Agus air dh'i fhaotainn, gairm-
idh i a ban-chàirdean agus a
ban-choimhearsnaich an ceann a
chèile, ag ràdh, Dèanaibh gàird-
' ana-caithtich. ' hhuachailkachd,
^ cochallaibh.
145
eachas leam-sa, oir f huair mi am
bonn a chaill mi.
10 Mar an ceudna a ta mi ag
ràdh ribh, A ta gàirdeachas an
làthair aingle Dhè, air son aoin
pheacaich a nì aithreachas.
11 Agus thubhairt e, Bha aig
duine àraidh dithis mhac :
12 Agus thubhairt am mac a
b' òige dhiubh r' a athair, Ath-
air, thoir dhomh-sa a' chuid-
roinn a thig orm do d' mhaoin.
Agus roinn e eatorra a bheath-
achadh.
13 Agus an dèigh beagain do
làithibh, chruinnich am mac a
b'òige a chuid uile, agus ghabh
e a thurus do dhùthaich fad air
astar, agus an sin chaith e a
mhaoin le beatha struidheasaich'.
14 Agus an uair a chaith e a
cìmid uile, dh'èirich gorta ro
mhòr san tìr sin ; agus thòisich
e ri bhi ann an uireasbhuidh.
15 Agus chaidh e agus cheang-
ail se e fèin ri aon do shaor-
dhaoinibh na dùthcha sin ; agus
chuir e d' a f hearann e, a bhiadh-
adh" mhuc.
16 Agus bu mhiann leis a
bhrù a lionadh do na plaosgaibh^
a bha na mucan ag itheadh ; ach*
cha d'thug neach air bith dha.
17 Agus an uair a thàinig e
d' a ionnsuidh' fèin, thubhairt e,
Cia lìon do luchd-tuarasdail
m' athar-sa aig am bheil aran gu
leoir'' agus r' a sheachnadh, 'nuair
a ta mise a' bàsachadh le gorta ?
18 Eiridh mi, agus thèid mi
dh'ionnsuidh m' athar, agus their
mi ris, Athair, pheacaich mi an
^ oir. ^ thuige, chuige,
* leòr.
L
LUCAS,
i, XV. XVI.
aghaidh fhlaitheanais, agus a' d'
làthair-sa.
19 Agus cha'n airidh* mi tuill-
eadh gu 'n goirte do mhac-sa
dhiom : dèan mi mar aon do d'
luchd-tuarasdail.
20 Agus dh'èirich e, agus
chaidh e dh'ionnsuidh 'athar.
Ach air dha blii fathast fad
uaith, chunnaic 'athair e, agus
ghabh e truas mòr dheth, agus
ruith e, agus thuit e air a mhuin-
eal, agus phòg se e.
21 Agus thubhairt am mac
ris, Athair, pheacaich mi an agh-
aidh fhlaitheanais, agus a' d'
làthair-sa, agus cha 'n airidh mi
tuilleadh gu 'n goirte do mhac
dhìom.
22 Ach thubhairt an t-athair
r' a sheirbhisich, Thugaibh a
mach a' chulaidh a 's feàrr, agus
cuiribh uime i ; agus cuiribh
fàinne air a làimh, agus brògan
air a chosaibh.
23 Agus thugaibh an so an
laogh biadhta, agus marbhaibh
e ; agus itheamaid agus biom-
aid subhach :
24 Oir bha mo mhac so marbh,
agus tha e beò a rìs ; bha e
caillte, agus fhuaradh e. Agus
thòisich iad air bhi subhach.
25 A nis bha a mhac bu shine
mach san fhearann : agus an
uair a thàinig e, agus a thàr^ e
am fagvis do'n tigh, chual e an
ceòl agus an dannsa.
26 Agus ghairm e d' a ionn-
suidh aon do na h-òglaich, agus
dh'fhiosraich e ciod bu chiall do
na nithibh sin.
27 Agus thubhairt e-san ris,
' cha'n fhiù.
146
Thàinig do bhràthair ; agus
mharbh t' athair an laogh biadh-
ta a chionn gu'n d' fhuair e rìs
slàn fallain e.
28 Agus ghabh e-san fearg,
agus cha b' àiU leis dol a stigh :
air an aobhar sin thàinig 'athair
a mach, agus chuir e impidh air.
29 Ach fhreagair e-san agus
thubhairt e r' a athair, Feuch, a
ta mise a' dèanamh seirbhis duit
an uiread so do bhliadhnach-
aibh, agus uair air bith cha do
bhris mi t' àithne, gidheadh cha
d' thug thu meann riamh dhomh,
chum gu'm bithinn subhach
maille ri m' chàirdibh.
30 Ach an uair a thàinig do
mhac so, a dh'ith suas do bheath-
achadh maille ri strìopaichibh,
mharbh thu an laogh biadhta
dha.
31 Agus thubhairt e ris, A
mhic, tha thusa a ghnàth maille
rium, agus na h-uile nithe a's
leamsa, is leatsa iad.
32 Bu chòir dhuinn a bhi
subhach, agus aoibhneach ; oir
bha do bhràthair so marbh, agus
tha e beò a ris ; agus bha e
caillte, agus fhuaradh e.
CAIB. XVI.
1 Cosamhlachd an stiìihhaird eucoraich. 14
Chronuich Cr)osd cealg nam Phàiriseach
sanntach. 19 Cosamhlachd a' gheòcair
shaoibhir^ agus an duine bhocM Lasaruis.
AGUS thubhairt e mar an
ceudna r' a dheisciobkiibh,
Bha duine saoibhir àraidh ann
aig an robh stiùbhard ; agus
chasaideadh ris e, mar neach a
bha dèanamh ana-caithidh air a
mhaoin.
^ tharruing.
LUCAS,
XVII.
2 Agus ghairm se e, agus
thubhairt e ris, Ciod e so a ta
mi cluinntinn mu d' thimchioll ?
thoir cunntas air do stiùbhard-
achd; oir cha'n fheud thu bhi
ni 's faide a' d' stiùbhard.
3 An sin thubhairt an stiùbh-
ard ann fèin, Ciod a nì mi ? oir
a ta mo mliaighstir a' toirt na
stiùbhardachd uam : cha'n urr-
ainn mi ruamhar a dhèanamh,
is nàr leam dèirc iarraidh.
4 A ta fhios agam ciod a nì
mi, chura 'nuair a chuirear as an
stiùbhardachd mi,. gu 'n gabh
iad a steach d' an tighibh mi.
5 Agus air dha gach aon diubh-
san air an robh fiachan aig a
Thighearn a ghairm d' a ionn-
suidh, thubhairt e ris a' cheud
fhear, Cia meud a ta aig mo
Thighearn ortsa ?
6 Agus thubhairt e-san, Ceud
tomhas ' oladh. Agus thubhairt
e ris, Gabh do sgrìobhadh, agus
suidh sìos gu h-ealamh, agus
sgrìobh leth-cheud.
7 An sin thubhairt e ri fear
eììe, Agus cia meud a ta ai(^
ortsa? Agus thubhairt e-san,
Ceud tomhas^ cruithneachd. Ag-
us; tliubhairt e ris, Gabh do
sgrìobhadh, agus sgrìobh ceithir
fichead.
8 Agus mhol an Tighearn an
stiùbhard eucorach, do bhrìgh
gu'n d' rinn e gu glic : oir a ta
clann an t-saoghail so 'nan gin-
ealach fèin ni 's glice na clann
an t-soluis.
9 Agus a ta mise ag ràdh
ribh, Dèanaibh dhuibh fèin càird-
ean le Mamon na h-eucorach ;
' bat. omer.
147
chum 'nuair a shiubhlas sibh^,
gu 'n gabhar sibh do àitibh-còmh-
nuidh sìorruidh.
10 An tì a ta flrinneach anns
an ni a 's lugha, tha e fìrinn-
each mar an ceudna ann am
mòran ; agus an tì a ta eucor-
aeh anns an ni a 's lugha,, tha e
eucorach ann am mòran mar an
ceudna.
11 Air an aobhar sin mur
robh sibh fìrinneach anns an
t-saoibhreas eucorach, cò a dh'-
earbas ribh an saoìbhreas flor ?
12 Agus mur robh sibh fìrinn-
each ann an cuid duine eile,
cò a bheir dhuibh an ni a's leibh
fèin ?
1.3 Cha 'n 'eil seirbhiseach sam
bith comasach,, air seirbhis a
dhèanamh do, dhà thighearn ;
oir an dara cuid fuathaichidh
e aon diubh, agus bheir e gràdh
do'n fhe.^ eile ; no gabhaidh e
le aon diubh agus nì e tàir air
an fhear eile. Cha'n 'eil sibh
comasach air seirbhis a dhèan-
amh do Dhia agus do Mhamon.
14 Agus chuala na Phàirisich,
a bha sanntach, na nithe sin
uile : agus rinn iad fanoid air.
15 Agus thubhairt e riu, Is
siblise an dream a ta 'gur fìrean-
achadh fèin am fianuis dhaoine ;
ach is aithne do Dhia bhur
aridheachan : oir an ni sin a ta ro
mheasail aig daoinibh, is gràin-
eileachd e am fianuis Dè.
16 Bha an lagh agus na fàidh-
ean ann gu teachd Eoin : o sin
tha rìoghachd Dhè air a sear-
monachadh*, agus a ta gach duine
a' dol le dian strì a steach innte.
'nuair is bàs duibh. ^ soìsyeiilachadU,
L 2
LUCAS, XVI. XVII.
17 Agus is usadli do nèamh
agus do'n talamh dol thairis, na
do aon lide do'n lagh tuiteam.
18 Gach neach a chuireas uaith
a bhean, agus a phòsas bean eile,
tha e dèanamh adhaltrannais :
agus ge b' e neach a phòsas a'
bhean a chuireadh air falbh o a
fear, tha e dèanamh adhaltrann-
ais.
19 Bha duine saoibhir àraidh ann,
a bha air a sgeadachadh le pur-
pur ' agus lìon-eudach grinn, agvs
bha e caitheadh a beatha gach
là gu sòghail le mòr-ghreadh-
nachas :
20 Agus bha duine bochd àraidh
ann, d' am b' ainm Lasarus, a
chuireadh 'na luidhe aig a dhor-
us, làn do chreuchdaibh,
21 Agus bu mhiann leis bhi
air a shàsuchadh leis an sbruiì-
each a bha tuiteam o bhòrd an
duine shaoibhir : seadh, agus
thàinig na madraidh agus dh'-
imlich iad a chreuchdan.
22 Agus thàrladh gu 'n d' f huair
an duine bochd bàs, agus gu'n
do ghiùlaineadh leis na h-aing-
libh e gu uchd Abrahaim : f huair
an duine saoibhir bàs mar an
ceudna, agus dh'adhlaiceadh e.
23 Agus ann an ifrinn thog e
suas a shùilean, air dha bhi ann
am piantaibh, agus chunnaic e
Abraham fad uaith, agus Lasar-
us 'na uchd.
24 Agus ghlaodh e, agus thubh-
airt e, Athair Abrahaim, dèan
tròcair orm, agus cuir Lasarus,
chum gu 'n tum e bàrr a mheoir
ann an uisge, agus gu'm fuaraich
e mo theangadh ; oir a ta mi air
' gorm-dhearg, corcur.
148
mo ro-phianadh san lasair so.
25 Ach thubhairt Abraham, A
mhic, cuimhnich gu'n d' fhuair
thusa do nithe maithe ri àm
dhuit bhi beò, agus Lasarus mar
an ceudna droch nithe : ach a
nis a ta e-san a' faotainn sòlais,
agus a ta thusa air do phian-
adh.
26 Agus a bhàrr air so uile,
tha doimhne mhòr air a cur
eadar sinne agus sibhse, air chor
agus iadsan le am b' àill dol à so
do 'ur ionnsuidh-sa, nach 'eil e
'n comas doibh ; agus nach mò
tha e 'n comas do aon neach
teachd à sin d' ar n-ionnsuidh-ne.
27 An sin thubhairt e, Uime
sin tha mi a' guidhe ort, athair,
gu 'n cuireadh tu e gu tigh
m' athar :
28 Oir a ta cùignear bhràith-
rean agam ; chum gu'n toir e
fianuis doibh, air eagal gu'n tig
iadsan mar an ceudna do 'n ionad
ro phiantach so.
29 Thubhairt Abraham ris,
Tha Maois agus na fàidhean aca,
èisdeadh iad riu-san.
30 Agus thubhairt e-san, Ni
h-eadh, Athair Abrahaim : ach
ma thèid neach d' an ionnsuidh
na marbhaibh, nì iad aith-
reachas.
31 Agus thubhairt e ris, Mur
èisd iad ri Maois agus ris na
fàidhibh, cha mhò a chreideas
iad, ged èireadh neach o na
marbhaibh,
CAIB. XVII.
1 Theagaisg Crìosd gur còir dhuinn aobhar
oUhheim a shi achnadh, 3 ugus maithennns
a thoirt d'a chèile ; 6 noehd e mòr-chumh-
achd beò chreidimh ; 7 gii 'm hheil sinne fo
cheangiit do Dhia^ agus nach 'eil e-san mar
LUCA
S, XVII.
sìii dlìumm. 11 Shlànuich e deichncar
lobhar. 22 Lahhair c mu r)oghachd Dhe,
agus mu theachd mhic an duìne.
AN sin thubhairt e r' a dheis-
ciobkiibh, Cha'n fheudar
nach tig oilbheuman : ach is an-
aoibhinn dasan troimh an tig
iad.
2 B' fheàrr dha gu'm biodh
clach-mhuilinn air a crochadh
m'a mhuineal, agus gu'm biodh
e air a thilgeadh san fhairge, na
gu'n tugadh e oilbheum' do aon
neach do'n mhuinntir bhig so.
3 Thugaibh an aire dhuibh
fèin : ma pheacaicheas do bhràth-
air a' d' aghaidh, cronuich e ;
agus ma ghabhas e aithreachas,
thoir maitheanas da.
4 Agus ma pheacaicheas e a' d'
aghaidh seachd uairean san là,
agus gu 'ra piU e riut seachd
uairean san là, ag ràdh, Tha
aithreachas orm ; thoir maith-
eanas da.
5 Agus thubhairt na h-abstoil
ris an Tighearn, Meudaich ar
creidimh.
6 Agus thubhairt an Tighearn,
Nam biodh agaibh creidimh mar
ghràinne do shlol mustaird, their-
eadh sibh ris a' chraoibh Shic-
amin so, Bì air do spìonadh as
do fhreumhaibh, agus bì air do
shuidheachadh sa' chuan ; agus
bhitheadh i ùmhal duibh.
7 Ach cò agaibh-sa aig am
bheil seirbhiseach a' treabhadh,
jno ri buachailleachd, a their ris,
an dèigh dha teachd a steach o
'n fhearann, Thig air ball, agus
suidh sios chum bidh ?
8 Agus nach dòchadh e ràdh
ris, Ulluich ni a ghabhas mise
gu m' shuipeir, agus crioslaich
thu fèin, agus fritheil domh,
gus an ith agus an òl mi ; agus
'na dhèigh sin ithidh agus òl-
aidh tusa ?
9 An toir e buidheachas do'n
t-seirbhiseach sin do bhrìgh ga'n
d' rinn e na nithe a dh'òrduich-
eadh dha? cha saoil mi gu'71
toir.
10 Mar sin sibhse, 'nuair a ni
sibh na h-uile nithe a dh'àithn-
eadh dhuibh, abraibh, Is seirbh-
isich neo-tharbhach sinn : oir
rinn sinn a mhàbi an ni bu dligh-
each dhuinn a dhèanamh.
11 A nis, ag dol suas da gu le-
salem, chaidh e troimh mheadh-
on Shamaria agus Ghalile^.
12 Agus an uair a bha e dol a
stigii do bhaile àraidh, thachair
deichnear dhaoine air a bha 'nan
lobhair, a slieas fad uaith :
13 Agus thog iad suas an guth,
ag ràdh, losa, a mlìaighstir, dèan
tròcair oirnn.
14 Agus an uair a cliunnaic e
iad, thubhairt e riu, Imiclnbh,
noclidaibh sibh fèin do na sagart-
aibh. Agus ag imeachd dhoibli,
ghlanadh iad.
15 Agus an uair a chunnaic
aon diubli gu'n do leigliiseaclh
e, phill e air ais, a' toirt glòire
do Bhia le guth àrd,
16 Agus thuit e air aghaidh aig a
chosaibh-san, a' toirt buidheach-
ais da: agus bu Shamaritanach e.
17 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e, Nach do ghlanadh
deichnear ? ach an naoinear, c'
àit am bheil iad ?
' aobhar tuislidh.
149
eadar Samaria ayus Galile.
LUCAS, XVII.
18 Clia d' fhuaradh a phill a
thoirt ghnre do Dhia, ach an
coigreach so.
19 Agus thubhairt e ris, Eirich,
imich ; shlànuich do chreidimh
thu.
20 Agus an uair a dh'fheòr-
aich na Phàirisich dheth, c'uin
a thigeadh rioghachd Dhè,
fhreagair e iad agus thubhairt
e, Cha tig rioghachd Dhè air
chor gu faicear i \
21 Cha mhò a their iad, Feuch
an so, no, Feuch an sin : oir
feuch, a ta rioghachd Dhè an
taobh a stigh dhibh
22 Agus thubhairt e ris na
deisciobluibh, Thig na làithean
anns am miannach leibh aon do
làithibh Mhic an duine fhaicinn,
agus cha'n fhaic sibh e.
23 Agus their iad ribh, Feuch
an so, no, Feuch an sud : na
rachaibh, agus na leanaibh iad.
24 Oir mar a ta an dealan-
ach a dhealraicheas o aon ionad
fo nèamh, a' soillseachadh gus
an ionad eile fo nèamh, mar sin
a bhitheas Mac an duine mar
an ceudna 'na là fèin.
25 Ach is 'èigin da air tùs
mòran do nithibh fhuìang, agus
a bhi air a dhiùltadh leis a'
ghinealach so.
26 Agus mar a bha e ann an
làithibh Noe, mar sin mar an
ceudna bithidh e ann an làith-
ibh Mhic an duine :
27 Bha iad ag itheadh agus
ag òl, a' pòsadh agus air an
toirt am pòsadh, gus an là an
deachaidh Noe a steach do 'n
àirc : agus thàinig an dile^, agus
' (ju mothaichear dh'i. cheanu 'nur measg.
150
sgrios i iad uile.
28 Amhuil fòs mar a thachair
ann an làithibh Lot ; bha iad
ag itheadh agus ag òl, a' ceann-
ach agus a' reiceadh, a' plannd-
achadh agus a' togail aitreabh :
29 Ach air an là sin fèin anns
an deachaidh Lot a mach à So-
dom, fhrasadh teine agus pronn-
asg o nèamh, agus sgrios e iad
uile.
30 Is ann mar sin a bhitheas
anns an là am foillsichear Mac
an duine.
31 Anns an là sin, an tì bhios
air mullach an tighe, agus 'air-
neis anns an tigh, na tigeadh e
nuas gu a toirt leis : agus an tì
a ta sa' mhachair, na pilleadh
e-san air ais mar an ceudna.
32 Cuimhnichibh bean Lot.
33 Ge b'e neaeh a dh'iarras a
bheatha fèin a thèarnadh, caill-
idh e i ; agus ge b' e neach a
chailleas a bheatha, glèidhidh
e-san i.
34 A ta mi ag ràdh ribh, anns
an oidhche sin bithidh dithis
dhaoine san aon leabaidh ; gabh-
ar aon diubh, agus fàgar am
fear eile.
35 Bithidh dithis bhan a' bleath*
cuideachd ; gabhar aon diubh
agus fàgar a' bhean eile.
36 Bithidh dithis dhaoine anns
a' mhachair ; gabhar aon diubh
agus fàgar am fear eile.
37 Agus fhreagair iadsan agus
thubhairt iad ris, C' àit, a Thigh-
earn? agus thubhairt e-san riu,
Ge b'e àit am hì an corp, an sin
cruinnichear na h-iolairean.
tuil. * meileadh.
LUCAS,
I, XVIII.
CAIB. XVIIL
1 ilÌM thimchioll na hantraich liosda. 9 Mu 'n
Phàiriseach agus mu'n ch)s-mhaor. 15 Tha
clann air an tahhairt gu Crìosd. 18 S àill
le uachdaran àraidh Ciiosd a ìeantuinn,
ach a tu e air a bhacadh le a shaoihhrcas.
Sl Roimh-innis Cr'iosd a hhàs : 85 Dh'-
aisig e a radharc do dhuine dall.
AGUS labhair e cosamhlachd
riu, a' nochdadh gur còir
ùrnuigh a dhèanamh a ghnàth,
agus gun fhannacliadh ^ ;
2 Ag ràdh, Bha breitlieamh ann
am baile àraidh, air nach robh
eagal Dè, agus aig nach robh
urram do dhuine :
3 Agus bha bantrach àraidli
sa' bhaile sin, agus thàinig i d' a
ionnsuidh, ag ràdh, Cum còir
rium an aghaidh mo nàmhaid.
4 Agus cha b'àill leis rè tam-
uill : acli 'na dhèigh sin thubh-
airt e an fèin, Ged nach 'eil
eagal Dè orm, no urram agam
do dhuine ;
5 Gidheadh air son gu bheil
a' bhantrach so cur dragha orm,
cumaidh mi còir rithe, air eagal
le a sìr-theachd gu'n sgìthich i
, mi.
6 Agus thubhairt an Tighearn,
Eisdibh ciod a ta am breith-
eamh eucorach ag ràdh.
7 Agus nach dèan Dia dìogh-
altas air son a dhaoine taghta
fèin, a ta ag èigheach ris a là
agus a dh'oidhche, ged tha e fad-
fhulangach mu'n timchioìl?
8 A ta mi ag ràdh ribh gu'n
dèan e dìoghaltas air an son gu
luath. Gidheadh, an uair a thig
mac an duine, am faigh e creid-
imh air an talamh ?
9 Agus labhair e an cosamh-
' sgìtheachadh.
151
lachd so ri dream àraidh a bha
'g earbsadh asda fèin gu 'n robh
iad 'nam fireanaibh, agus a bha
dèanamh tàir air dream eile :
10 Chaidh dithis dhaoine suas
do 'n teampull a dlièanamh ùrn-
uigh ; fear diubh 'na Phàiris-
each, agus am fear eile 'na
chìs-mhaor.
11 Sheas am Phàiriseach leis
fèin, agus rinn e ùrnuigh mar
so, A Dliè, tha mi toirt buidh-
eachais duit nach 'eil mi mar a
ta daoine eile, 'nan hichd-foir-
eigin, eucorach, adhaltrannach,
no eadhon mar an cìs-mhaor so.
12 Tlia mi a' trasgadli^ dà
uair san t-seachduin, tha mi
toirt deachaimh as na h-uile
nithibh a ta mi sealbhachadh.
13 Agus air seasamli do 'n chìs-
mhaor fad air ais, cha b' àiU
leis fiu a shùl a thogail suas gu
nèamh, ach bhuail e 'uchd, ag
ràdh, A Dhia, dèan tròcair orra-
sa ta am pheacach.
14 A ta mi ag ràdli ribh, gu 'n
deacliaidh am fear so sios d'a
thigh air fliìreanacliadh ni 's mo
na 'm fear ud eile : oir ge b' e
neach a dh' àrdaicheas e fèin,
ìslichear e ; agus ge b'e a dli'ìs-
licheas e fèin, àrdaichear e.
15 Agus thug iad d' a ionnsuidh
mar an ceudna naoidheana, chum
gu'm beanadh e riu : agus an
uair a chunnaic na deisciobuil
so, clironuich siad iad.
16 Ach air do losa an gairm d' a
ionnsuidh, thubhairt e, Fuilg-
ibh do na leanabaibh teachd
a m' ionnsuidh-sa, agus na bac-
aibh iad : oir is ann d' an leithid-
• trosgadh.
LUCAS, XVIIL
ibli so a ta rìogliachd Dhè.
17 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh,ge b'e nach gabh rìoghachd
Uhè mar leanabh beag, nach
tèid e air chor sam bith a steach
innte.
18 Agiis dh' f heòraich uachd-
aran àraidh dheth, ag ràdh, A
mhaighstir nihaith, ciod a ni mi
chum gu sealbhaich mi a'bheatha
mhaireannach ?
19 Agusthubhairt losaris, C'ar
son a ghoireas tu maith dhiom-
sa ? cha 'n 'eil neach sam bith
maith ach a h-aon, eadìwn Dia.
20 Is aithne dhuit na h-àithean-
ta. Na dèan adhaltrannas, Na
dèan morcadh, Na goid, Na toir
fìanuis bhrèige, Thoir urram^
do t'athair agus do d'mhàthair.
21 Agus thubliairt e-san,
Choimhid mi iad sin uile o m'
òige.
22 Agus an uair a chual losa
so, thubhairt e ris, Tha aon ni
fathast a dh'uireasbhuidh ort :
reic na h-uile nithe a ta agad, ag-
us roinn air na bochdaibh, agus
bithidh agad ionmhas airnèamh;
agus thig, agìts lean mise.
23 Agus an uair a chual e so,
bha e ro dhoilich : oir bha mòr-
bheartas aige.
24 Agus an uair a chunnaic
losa gu 'n robh e làn tuirse,
thubhairt e, Cia deacair dhoibh-
san ^ aig am bheil saoibhreas, dol
a steach do rioghachd Dhè !
25 Oir is usadh do chàmhal
dol troimh chrò snàthaid, na do
dhuine saoibhir dol a steach do
rìoghachd Dhè.
26 Agus thubhairt iadsan a
' orioir.
Ih2
chuala so, Cò ma seadh a dh'-
f heudas bhi air a shaoradh ?
27 Ach thubhairt e-san, Na
nithe a ta eu-comasach do
dhaoinibh, tha iad comasach do
Dhia.
28 An sin thubhairt Peadar,
Feuch, thrèig sinne na h-uile
nithe, agus lean sinn thusa.
29 Agus thubhairt e-san riu,
Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, nach 'eil aon neach a thrèig
tigh, no pàrantan, no bràith-
rean, no bean-phòsda, no clann
air son rìoghachd Dhè,
30 Nach faigh mòran ni's mò
anns an aimsir so a ta làthair,
agus anns an t-saoghal a ta ri
teachd a' bheatha mhaireannach.
31 Agus ghabh e an dà fhear
dheug d' a ionnsuidJi, agus thubh-
airt e riu, Feuch, a ta sinn a' dol
suas gu lerusalem, agus bithidh
na h-uile nithe a ta sgrìobhta
leis na fàidhibh mu Mhac an
duine, air an coimhlionadh.
32 Oir bheirear thairis e do
na Cinnich, agus thèid fanoid a
dhèanamh air, agus masluichear
e, agus tilgear smugaid air ;
33 Agus sgiùrsaidh agus marbh-
aidh iad e : agus air an treas là
èiridh e a rìs.
34 Agus cha do thuig iadsan
aon ni dhiubh so : agus bha na
briathra so fokiichte orra, agus
cha b' aithne dhoibh na nithe a
chaidh labhairt.
35 Agus thàrladh, 'nuair a
dhruid e ri lericho, gu'n robh
dall àraidh'na shuidhe ri taobh
na slighe, ag iarraidh dèirce ;
36 Agvis air cluinntinn an t-
^ cruaidh orra-mn.
LUCAS, XVIII. XIX.
sluaigli a' dol seachad, dh'fhios-
raich e ciod e so.
37 Agus dh'innis iad da, gu'm
b' e losa o Nasaret a bha gabh-
ail seachad.
38 Agus ghlaodh e, ag ràdh,
losa, Mhic Dhaibhidh, dèan
tròcair orm.
39 Agus chronuich iadsan a
bha air thoiseach e, chum gu'm
biodh e 'na thosd : ach bu mhòid
gu mòr a ghlaodh e-san, A Mhic
bhaibhidh, dèan tròcair orm.
40 Agus air seasamh do Tosa,
dh'àithn e a thoirt d'a ionnsuidh :
agus an uair a thàinig e am
fagus da, dh' f hiosraich e dheth,
41 Ag ràdh, Ciod is àill leat
mise a dhèanamh dhuit?" agus
thubhairt e-san, a Thighearn, mi
dh'fhaotainn mo radhairc.
42 Agus thubhairt losa ris,
Faigh' do radharc : shlànuich do
chreidimh thu.
43 Agus air ball fhuair e a
radharc, agus lean se e, a' toirt
gìòire do Dhia : agus thug an
sluagh uile cliù do Dhia, 'nuair
a chunnaic iad so.
CAIB. XIX.
1 Mu thimchioU Shacheuis a clùs-mhaoir.
11 Na deich puind airgid. 28 Mliarcaich
Crìosd do Icrusulem le greadhnachas ; 41
rinn e caoidh air a son ; 45 thilg e mach
anluchd ceannachdayusreicidh as anteam-
pull : 47 B' àill kis na h-uachdarain a
mhilleadh.
AGUS air do losa dol a steach,
chaidh e troimh lericho.
2 Agus, feuch, hha duine ann
d' am b' ainm Sacheus, agus b' àrd
chìs-mhaor e-san, agus bha e
saoibhir :
' Gahh. gu h-eucorach.
153
3 Agus bha dèidh aige air losa
fhaicinn, cò e; agus cha b'urr-
ainn e air son an t-sluaigh, a chionn
gu'n robh e ìosal 'na phearsa.
4 Agiis ruith e roimhe, agus
streap e suas ann an craoibh
Shicamoir, chum gu faiceadh se
e ; oir bha e gus an t-slighe sin
a ghabhail.
5 Agus an uair a thàinig losa
chum an àite sin, air dha amh-
arc suas, chunnaic se e, agus
thubhairt e ris, A Shacheuis,
thig a nuas gu grad ; oir is
èigin domh-sa stad an diugh aig
do thigh.
6 Agus thàinig e nuas le cabh-
aig, agus ghabh e ris gu subh-
ach.
7 Agus an uair a chunnaic
iad so, rinn iad uile gearan, ag
ràdh, Gu'n deachaidh e steach
air aoidheachd gu duine a ta'na
pheacach.
8 Agus sheas Sacheus agus
thubhairt e ris an Tighearn,
Feuch, a Thighearn, a ta mi
toirt leth mo mhaoin do na
bochdaibh : agus ma thug mi
aon ni o neach air bith le casaid
bhrèige^ tha mi toirt dha a
cheithir uiread.
9 Agus thubhairt losa ris',
Thàinig slàinte an diugh a dh'-
ionnsuidh an tighe so, do bhrìgh
gur mac do Abraham e-san mar
an ceudna.
10 Oir thàinig Mac an duine
a dh'iarraidh agus a thèarnadh
an ni sin a bha caillte.
11 Agus ag cluinntinn nan
nithe sin dhoibh, chuir e ris,
agus labhair e cosamhlachd, do
' m' M thimchioll.
LUCAS, XIX.
bhrigh gu'n robh e am fagus do
lerusalem, agus gu 'n do shaoil
iadsan gu'm biodh rìoghachd
Dhè air a grad-fhoillseachadh,
12 Air an aobhar sin thubh-
airt e, Chaidh duine uasal àr-
aidh do dhùthaich fad as a
dh'fhaotainn rìoghachd dha fèin,
agus a philltinn air ais.
13 Ach ghairm e a dheich
seirbhisich*, agus thug e dhoibh
deich puind, agus thubhairt e
riu, Cuiribh gu buil iad, gus an
tig mise.
14 Ach bha fuath aig muinn-
tir a dhùthcha dha, agus chuir
iad teachdaireachd 'na dhèigh,
ag ràdh, Cha'n àill leinn an
duine so bhi 'na righ oirnn.
15 A nis an uair a phiU e air
ais, an dèigh dha an rìoghachd
fhaotainn, an sin dh'òrduich e
na seirbhisich ud bhi air an
gairm d' a ionnsuidh, d' an d' thug
e an t-airgiod, chum gu'm biodh
fhios aige ciod a bhuannaich
gach aon diubh leis a bhuileach-
adh.
16 An sin thàinig an ceud
fhear, ag ràdh, A Thighearn,
bhuidhinn do phund deichpuind.
17 Agus thubhairt e ris, Is
maith, a dheadh sheirbhisich :
do bhrìgh gu'n robh thusa fìr-
inneach ann an ro-bheagan,
biodh agad-sa uachdaranachd air
deich bailtibh.
18 Agus thàinig an dara fear,
ag ràdh, A Thighearn, rinn do
phund cùig puind.
19 Agus thubhairt e ris-san,
Bì-sa mar an ceudna os ceann
chùig bailtean.
' deichnear d' a sheirhhisich.
151
20 Agus thàinig fear eile, ag
ràdh, a Thighearn, feuch do
phund, a bha agam-sa taisgte
ann an neapaicin^ :
21 Oir bha eagal orm romhad,
do bhrigh gur duine geur-theann
thu : tha thu a' togail an ni
nach do leag thu, agus a' buain
an ni nach do chuir thu.
22 Agus thubhairt e ris, As
do bheul fèin bheir mi breth ort,
a dhroch sheirbhisich. Bha f hios
agad gu'm bu duine geur-theann
mi, a' togail an ni nach do leag
mi, agus a' buain an ni nach do
chuir mi :
23 Air an aobhar sin c' ar
son nach d' thug thu m' airgiod
do'n luchd-malairt^, agus air
teachd dhomh-sa thogainn e le
riadh ?
24 Agus thubhairt e riusan a
bha 'nan seasamh a làthair,
Thugaibh uaith am pund, agus
thoiribh dhasan e aig am bheil
na deich puind,
25 (Agus thubhairt iad ris,
A Thighearn, tha deich puind
aige ;)
26 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
Gu'n toirear do gach neach aig
am bheil : ach uaith-san aig
nach 'eil, bheirear eadhon an ni
sin a ta aige.
27 Ach thugaibh an so na
naimhdean ud agam-sa, leis
nach b' àill mise bhi am rìgh os
an ceann, agus marbhaibh a' m'
fhianuis iad.
28 Agus air dha so a ràdh,
dh'imich e rompa, a' dol suas
gu lerusalem.
^ brèid, lùmh-anart.
3 nach do chuir thu m' aìrgiod do 'n bhanc.
LUCAS, XIX.
29 A nis an uair a dhruid e
ri Betphage agus Betani, làimh
ris an t-sliabh d' an gairmear ^
sliahh nan crann-oladh, chuir e
dithis d' a dheisciobknbh uaith,
30 Ag ràdh, Imichibh do 'n
bhaile ta fa bhur comhair ; anns
am faigh sibh, air dhuibh dol a
steach, searrach ceangailte, air
nach do shuidh aon duine riamh :
fuasglaibh, agus thugaibh an soe.
31 Agus ma dh'fhiosraicheas
neach air bith dhibh, C' ar son a
ta sibh 'g a fhuasgladh? mar
80 their sibh ris, A ta feum aig
an Tighearn air.
32 Agus air imeachd dhoibh-
san a chuireadh air falbh, f huair
iad mar thubhairt e riu.
33 Agus an uair a bha iad a'
fuasgladh an t-searraich, thubh-
airt a shealbhadairean riu, C'ar
son a ta sibh a' fuasgladh an
t-searraich ?
34 Agus thubhairt iadsan, Tha
feum aig an Tighearn air.
35 Agus thug iad gu losa e :
agus thilg iad am falluinnean
air an t-searrach, agus chuir iad
losa air.
36 Agus ag imeachd dhasan,
sgaoil iad am falluinnean fuidhe
air an t-slighe.
37 Agus an uair a thàinig e
am fagus, eadhon gu dol sìos
slèibh nan crann-oladh, thòisich
mòr-chuideachd nan deisciobul
uile ri gàirdeachas a dhèanamh,
agus moladh a thoirt do Dhia le
guth àrd, air son nan uile oibre
cumhachdach a chunnaic iad.
38 Ag ràdh, Gu ma beann-
aichte an Tigh a ta teachd ann
' cl'an goircar, ris an abrar.
155
an ainm an Tighearna : sìth air
nèamh, agus glòir anns na h-àrd-
aibh.
39 Agus thubhairt cuid do na
Phàirisich o mheasg an t-sluaigh
ris, A mhaighstir, cronuich do
dheisciobuil.
40 Agus fhreagair e-san, agus
thubhairt e riu, A ta mi ag ràdh
ribh, nam fanadh iad sin 'nan
tosd, gu'n glaodhadh na clacha
fèin.
41 Agus an uair a thàinig e
am fagus, chunnaic e am baile,
agus ghuil e air a shon.
42 Ag ràdh, Nam b' aithne
dhuit^, eadhon dhuitse, air bheag
sam bith ann ad là so fèin, na
nithe a bhuineas do d' shìth !
ach a nis a ta iad folaichte o d'
shùilibh.
43 Oir thig na làithean ort,
anns an tilg do naimhde dìg mu
d' thimchioll, agus an iadh iad
umad mu'n cuairt, agus an druid
iad a stigh air gach taobh thu,
44 Agus an leag iad co ìosal
ris an làr thu, agus do chlann
annad, agus nach fàg iad annad
clach air muin cloiche ; do
bhrìgh nach b' aithne dhuit aim-
sir t' fhiosrachaidh.
45 Agus chaidh e steach do'n
teampull, agus thòisich e air an
dream a bha reiceadh, agus a
ceannach ann a thilgeadh niach,
46 Ag ràdh riu, Tha e sgrìobh-
ta, Is tigh ùrnuigh mo thigh-sa ;
ach rinn sibhse 'na gharaidh
luchd-reubainn e.
47 Agus bha e gach là a'
teagasg san teampull. Ach dli'-
iarr 'na li-àrd-shagairt agus na
O gu 'm h' aithne dhuit.
LUCAS,
XIX. XX.
sgrìobhaicliean, agus ceannard-
an a' phobuill e-san a mhilleadh :
48 Gidheadh cha robh fhios
aca ciod a dhèanadh iad : oir
bha am pobull uile ag èisdeachd
ris le ro-aire.
CATB. XX.
1 Dhearhh Criosd gu'n rohh ùghdarras aige,
le ceisd mu hhaisteadh Eoin. 9 Cosamh-
lachd an fhìon-lios. ] 9 Mu thimchioU cìs
a thoirt do Cheasur. 27 Dhearhh e mear-
achd nan Sadusach, a hha 'g dicheadh
aiseirigh nam marbh. 4-5 Thug e rahhadh
d' a dheisciohluibh, SjC.
AGUS thàrladh air aon do na
làithibh sin, an uair a bha
e teagasg a' phobuill san team-
pull, agus a' searmonachadh an
t-soisgeil gu 'n d'thàinig na h-
àrd-shagairt, agus na sgrìobh-
aichean air, maille ris na sean-
airibh.
2 Agus labhair iad ris, ag
ràdh, Innis duinn ciod e an t-
ùghdarras leis am bheil thu a'
dèanamh nan nithe so ? no cò
e-san a thug an t-ùghdarras so
dhuit ?
3 Agus fhreagair e-san agus
thubhairt e riu, Feòraichidh
mise mar an ceudna aon ni
dhibhse ; agus freagraibh mi :
4 Baisteadh Eoin, an ann o
nèamh a bha e, no o dhaoinibh ?
5 Agus reusonaich iad eatorra
fèin, ag ràdh, Ma their sinn, O
nèamh ; their e-san, C' ar son ma
ta nach do chreid sibh e ?
6 Ach ma their sinn, O
dhaoinibh, clachaidh an shiagh
uile sinn ; oir is deimhin leo
gu'm b' fhàidh Eoin.
7 Agus fhreagair iadsan, Nach
robh fhios aca cia uaith a hha e.
8 Agus thubhairt losa riu, Ni
mò a dh'innseas mise dhuibh-sa
ciod e an t-ùghdarras leis am
bheil mi dèanamh nan nithe so.
9 An sin thòisich e air a'
chosamhlachd so a labhairt ris
an t-sluagh ; Phlannduich duine
àraidh fìon-lios, agus shuidhich
e air tuath e ; agus chaidh e
air choigrich rè aimsir fhada.
10 Agus anns an àm dhligh-
each chuir e seirbhiseach dh'-
ionnsuidh na tuatha, chum gu'n
tugadh iad da .do thoradh an
f hìon-lios : ach ghabh an tuath
air, agus chuir iad uatha falamh e.
11 Agus a rìs chuir e seirbh-
iseach eile uaith ; agus ghabh
iad air-san mar an ceudna, agus
mhaslaich iad agus chuir iad
uatha falamh e.
12 Agus a thuilleadh air sin
chuir e an treas seirbhiseach
uaith ; agus lot iad e-san mar an
ceudna, agus thilg iad a mach e.
13 An sin thubhairt Tighearn
an fhìon-lios, Ciod a ni mi?
cuiridh mi mo Mhac gràdhach
d' an ìonnsuidh : feudaidh e bi,
'nuair a chì iad e, gu'n toir iad
urram dha.
14 Ach an uair a chunnaic an
tuath e, reusonaich iad eatorra
fèin, ag ràdh, Is e so an t-oighre :
thigibh, marbhamaid e, chum
gu'm bì an oighreachd againn
fèin.
15 Agus thilg iad a mach as
an fhìon-lios e, agus nìharbh
iad e. Ciod uime sin a nì Tigh-
earn an f hìon-lios riu ?
16 Thig e agus sgriosaidh e an
tuath ud, agus bheir e am fìon-
lios do dliaoinibh eile. Agus an
uair a chual iad so, thubhairt
LUCAS, XX.
iad, Nar leigeadh Dia.
17 Agus air dhasan amharc
orra, thubhairt e, Ciod e so ma
seadh a ta sgrìobhta, A' chlach
a dhiùlt na clachairean, rinn-
eadh ceann na h-oisne dh' i ?
18 Ge b' e neach a thuiteas
air a' chloich sin, brisear e :
ach ge b' e neach air an tuit i,
pronnaidh i gu luaithre e.
19 Agus anns an uair sin fèin
dh'iarr na h-àrd-shagairt agus
na sgrìobhaichean làmh a chur
ann ; ach bha eagal an t-sluaigh
orra ; oir thuig iad gu 'm b' ann
'nan aghaidh fèin a labhair e 'n
cosamhlachd so.
20 Agus rinn iad geur-fhaire
air, agus chuir iad a mach luchcl-
feiU, a leigeadh orra fein a bhi
'nam fìreanaibh, chum gu'n
dèanadh iad greim air 'fhoc-
laibh, air chor's gu 'n tugadh iad
thairis e do chumhachd agus do
ùghdarras an uachdarain.
21 Agus dh'fhiosraich iad deth,
ag ràdh, a mhaighstir, tha f hios
againn gu bheil thu a' labhairt
agus a' teagasg gu ceart, agus
nach 'eil suim agad do phearsa
dnine sam hith, ach gu bheil thu
teagasg slighe Dhè a rèir na
fìrinn.
22 Am bheil e ceaduichte
dhuinn cìs a thoirt do Cheasar,
no nach 'eil ?
23 Ach thuig e-san an cuil-
bheartachd, agus thubhairt e
riu, C' ar son a ta sibh ga m'
bhuaireadh ? »
24 Nochdaibh dhomh pegh-
inn : cò leis an dealbh agus an
sgrìobhadh a ta oirre ? Fhreag-
air iadsan agus thubhairt iad,
157
Le Ceasar.
25 Agus thubhairt e-san riu,
Thugaibh-sa, air an aobhar sin,
do Cheasar na nithe a 's le Cea-
sar, agus do Dhia na nithe a 's le
Dia.
26 Agus cha b' urrainn iad
greim a dhèanamh air 'fhoc-
laibh am fianuis an t-sluaigh :
agus ghabh iad iongantas r' a
f hreagradh, agus dh' fan iad 'nan
tosd.
27 An sin thàinig d' a ionn-
suidh dream àraidh do na Sad-
usaich, a ta 'g àicheadh gu bheil
aiseirigh ann, agus dh'fhiosraich
iad deth,
28 Ag ràdh, A mhaighstir,
sgrìobh Maois dhuinn, Nam
faigheadh bràthair duine air
bith bàs, agus bean-phòsda aige,
agus gu 'm faigheadh e bàs gun
chlann, gu 'n gabhadh a bhràth-
air a bhean, agus gu 'n togadh e
suas sliochd d' a bhràthair.
29 Air an aobhar sin, bha
seachdnar bhràithrean ann : agus
ghabh an ceud fhear bean, agus
fhuair e bàs gun chlann.
30 Agus ghabh an dara fear
i mar mhnaoi, agus fhuair e-san
bàs gun chlann.
31 Agus ghabh an treas fear
i ; agus mar an ceudna an t-
seachdnar. Agus cha d'f hàg iad
clann, agus fhuair iad bàs.
32 Ma dheireadh uile fhuair a'
bhean bàs mar an ceudna.
33 Anns an aiseirigh uime
sin, cò dliiubh d' am bean i?
oir bha i aig an t-seachdnar 'na
mnaoi.
34 Agus fhreagair losa, agus
thubhairt e riu, Tha clann an
LUAS,
XX. XXI.
t-saoghail so a' pòsadh^ agus air
an toirt am pòsadh :
35 Ach an dream sin a mheas-
ar gur airidh iad air an t-saogh-
al ud f haghail, agus an aiseir-
igh o na marbhaibh, cha 'n 'eil
iad a' pòsadh, no air an toirt
am pòsadh.
36 Agus cha'n urrainn iad bàs
f haghail ni 's mò ; oir tha iad an
co-inbhe ris na h-ainglibh ; agus
is iad clann Dè iad, air bhi
dhoibh 'nan cloinn do 'n aiseir-
igh.
37 Ach gu 'n èirich na mairbh,
nochd Maois fèin aig a' phreas,
an uair a ta e a' gairm do 'n
Tighearn, Dia Abrahaim, agus
Dia Isaaic, agus Dia lacoib.
38 A nis cha 'n e Dia nam
marbh e, ach nam beò : oir a ta
iad uile beò dhasan.
39 An sin fhreagair dream
àraidh do na sgrìobhaichibh, ag-
us thubhairt iad, A mhaighstir,
is maith a labhair thu.
40 Agus cha robh chridhe aca
tuilleadh ni sam bith fheòraich
dheth,
41 Agus thubhairt e riu, Cionn-
us a their iad gur e Criosd mac
Dhaibhidh ?
42 Agus tha Daibhidh fèin ag
ràdh ann an leabhar nan Salm,
Thubhairt an Thighearn, ri mo
Thighearn, Suidh air mo làimh
dheis,
43 Gus an cuir mi do naimhde
'nan stòl fo do chosaibh.
44 Tha Daibhidh air an aobh-
ar sin a' gairm a Thighearna
dheth, cionnus ma seadh is e a
mhac e?
45 An sin thubhairt e r' a
I5y
dheisciobluibh, ann an èisdeachd
an t-sluaigh uile,
46 Thugaibh an aire dhuibh
fèin o na sgrìobhaichibh, leis
am miann imeachd ann an cul-
aidhibh fada, agus leis an ion-
mhuinn fàilte fhaotaìnn air na
margaibh, agus na caithrichean
a 's àirde anns na sionagogaibh,
agus na ceud àiteacha-suidhe
aig fèillibh ;
47 A shluigeas suas tighean
bhantrach, agus air sgàth deadh
choslais a ni ùrnuighean fada :
gheibh iad sin an dìteadh a 's
mò.
CAIB. XXI.
1 Mhol Cr'ìosda' bhantrachbhochd: 4 roimh-
innis e sgrios an teampuill, agus hhnile le-
rusakim, ; 25 mar an ceudna na comharan
bhios ann roimh an là dheireannach.
34 Earail chum faire a dhèanamh.
AGUS air dha amharc suas,
chunnaic e lìa daoine
saoibhir a' tilgeadh an tiodhlac-
an ann an àite coimhead an
ionmhais.
2 Agus chunnaic e mar an
ceudna bantrach bhochd àraidh
a' tilgeadh dà leth-fheoirling an
sin.
3 Agus thubhairt e, Gu fìrinn-
each a ta mi ag ràdh ribh, gu 'n
do chuir a' bhantrach bhochd
so ni 's mò ann na iad uile.
4 Oir thilg iad so uile d' am
pailteas a steach do thiodhlac-
aibh Dhè : ach thilg ise d' a h-
uireasbhuidh fèin am beathach-
adh uile a bha aice.
5 Agus air do chuid diubh
bhi labhairt mu'n teampull, mar
a bha e air a dhèanamh maiseach
le clachaibh sgiamhach, agus le
tiodhlacaibh, thubhairt e,
LUCAS, XXI.
6 A thaohh nan nithe so a chi
sibh, thig na làithean, anns nach
fagar clach air mnin cloiche
dhuìhh, nach tilgear àos.
7 Agus dli'fhiosraich iadsan
deth, ag ràdh, A mhaighstir,
c' uin' ma ta bhitheas na nithe
so ? agus ciod e an comhara
'nuair a bhios na nithe so gu
teachd gu crìch ?
8 Agus thubhairt e-san, Feuch-
aibh nach meallar sibh ; oir
thig mòran ann am ainm-sa, ag
ràdìi, Is mise Crìosd ; agus a ta
an t-àm am fagus ; uime sin na
leanaibh iad.
9 Ach an uair a chluinneas
sibh mu chogannaibh, agus mu
cheannaircibh^, na biodh mòr-
gheilt oirbh : oir is èigin do na
nithibh so tachairt air tùs ; ach
cha 'n "eil a' chrioch air ball.
10 An sin thubhairt e riu,
Eiridh cinneach an aghaidh
cinnich, agus rioghachd an agh-
aidh rìoghachd :
11 Agus bithidh critheanna
mòra talmhainn ann an iomadh
àit, agus gortaidh, agus plàigh-
ean ; agus nithe uamhasach, ag-
us comharan mòra o nèamh.
12 Ach rompa so uile cuiridh
iad làmh annaibh-sa, agus geur-
leanaidh iad sìhh, 'gur tabhairt
thairis do choimhthionalaibh', ag-
us do phrìosanaibh, 'gur tabhairt
chum rìghrean agus uachd-
aran air sgàth m' ainme-sa.
13 Agus tacharaidli so dlmibh-
sa mar fhianuis.
14 Air an aobhar sin daing-
nichibh ann bhur cridlieachaibh,
gun smuaineachadh roimh làimh,
* bhuaireas, èirigh-mach. • shionagogaihh.
159
ciod a fhreagras sibh air bhur
son lem.
15 Oir bheir mise dhuibh beul
agus gliocas, nach bì bhur
naimhdean Tiile comasach air
labhairt no cur 'na aghaidh.
16 Agus brathar sibh le 'iir
pàrantaibh, agus le 'wr bràith-
ribh, agus le 'ur luchd-dàimhe,
agus le càirdibh ; agus bheir
iad fa 'near cuid dliibh a chur gu
bàs.
17 Agus bithidh fuath aig na
h-uile dliaoinibh dhuibh air son
m' ainrne-sa.
18 Ach cha chaillear fuiltein'
do ghruaig bhur cinn.
19 Ann bhur foighidinn sealbh-
I aichidh bhur n-anama fèin.
I 20 Agus an uair a chì sibh
I lerusalem air a cuairteachadh le
armailtibh, an sin biodh fhios
agaibh gu bheil a fàsachadh am
fagus.
21 (An sin teicheadli iadsan a ta
ann an ludea chum nam beann,)
agus imicheadh iadsan a ta 'na
meadhon-sa mach aisde ; agus na
rachadh iadsan a ta sa' mhachair,
a steach innte.
22 Oir is iad sin làithean an
dìoghaltais, chum gu'n coimh-
lionar na h-uile nithe a ta
sgrìobhta.
23 Ach mo thruaigh na mnài
a bhios torrach, agus iadsan a
bhios toirt cìche anns na làith-
ibh sin ! oir bithidh teanntachd*
mhòr san dùthaich, ao;us fearff
air a' phobull so.
24 Agus tuitidh iad le faobh-
ar a chlaidlieimh, agus bheirear
iad am braighdeanas chum nan
^ ròinneag. * cruaidh-cliùs.
LUCAS, XXI. XXII.
uile cliinneach : agus bithidh
lerusalem air a saltairt sìos fuidh
na Cinnich, gus an coimhlionar
aimsire nan Cinneach.
25 Agus bithidh comharan anns
a' ghrèin, agus anns a' ghealaich,
agus anns na reultaibh ; agus air
an talamh airc nan Cinneach,
ann an ioma-chomhairle ; an cuan
agus na tonnan a' beuclidaich ;
26 Cridhe dhaoine 'gan trèig-
sinn troimh eagal, agus feitheamh
nan nithe sin a ta teachd air an
domhan : oir bithidh cumhachd-
an nan nèamh air an crathadh.
27 Agus an sin chì iad Mac
an duine a' teachd ann an neul,
le cumhachd agus mòr-ghhìir.
28 Agus an uair a thòisicheas
na nithe so air tachairt, an sin
amhaircibh suas, agus togaibh
bhur cinn ; oir a ta bhur saorsa
am fagus.
29 Agus labhair e cosamhlachd
riu, Amhaircibh air a' chraoibh-
f hìge, agus na craobhan uile ;
30 'Nuair a bhios iad a cheana
a' cur a mach an duillich, tha sibh
a' faicinn, agus ag aithneachadh
uaibh fèin, gu bheil an samhradh
a nis am fagus.
31 Agus mar an ceudna sibhse,
'nuair a chi sibh na nithe so a'
tachairt, biodh fhios agaibh gu
bheil rìoghachd Dhè fagus do
làimh.
32 Gu deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, nach tèid an ginealach' so
thairis, gus an coimhlionar na
nithe so uile.
33 Thèid nèamh agus talamh
thairis : ach cha tèid mo bhriath-
ra-sa thairis a chaoidh.
' liiin . craos. ^ meisg.
160
34 Agus thugaibh an aire
dhuibh fèin, air eagal uair air
bith gu'm bì bhur cridhe fuidh
uallaich le geòcaireachd^, agus le
misg,^ agus le ro-chùram mu
nithibh na beatha so, agus gu 'n
tig an là sin oirbh gu h-obann.
35 Oir mar ribe thig e air na
h-uile dhaoinibh, a ta 'g àiteach-
adh aghaidh na talmhainn uile.
36 Dèanaibh-sa air an aobh-
ar sin faire, a' dèanamh ùrnuigh
gach àm, chum gu measar gur
airidh sibh air dol as o na nith-
ibh sin uile a ta gu teachd, agus
seasamh an làthair Mhic an
duine.
37 Agus bha e san là a' teag-
asg san teampull, agus san oidh-
che chaidh e mach, agus dh'-
fhan e air an t-sliabh, d' an goir-
ear sliabh nan crann-oladh.
38 Agus thàinig an sluagh uile
gu moch d' a ionnsuidh san
teampull, a dh'eisdeachd ris.
CAIB. XXII.
I 1 Ghahh na h-lùdhaich comhairle an aghaidh
losa. 3 Dh'aom Sàtan ludas gu e-san a
hlirath. 7 Dh 'ulìuìch na h-uhstoil a' chaisg.
19 Dh'òrduich Cr'iosd an t-suipeir naomh.
82 Dh'innis e do Pheadar nach dìohmdh a
chreidimh e; 34 ach gu'n àicheadhadh e
e-san trì uairean ; 39 rinn e urnuigh,
47 hhrathadh e le pòig. 54 Dh'uicheadh
Peadar e.
ANIS dhruid riu fèill* an ar-
ain neo-ghoirtichte, d' an
goirear^ a' chàisg.
2 Agus bha na h-àrd-shagairt^
agus na sgriobhaichean ag iarr-
aidh cionnus a dh'fheudadh iad
e-san a chur gu bàs ; oir bha
eagal an t-shiaigh orra.
3 An sin chaidh Sàtan ann an
i ^fèisd. ^ gairmcar. prlomh-shagairt.
LUCA
S, XXII.
Iiidas d' an co-ainm Iscariot, a
blia do àireamh an dà fhir dheug.
4 Agus dh'imich e, agus labh-
air e ris na h-àrd-shagartaibh
agus ri ceannardaibh an teamp-
u'dl, cionnus a bhrathadh se e-san
doibh.
5 Agus bha iad subhach, agus
rinn iad coimhcheangal airgiod
a thoirt da.
6 Agus gheall e-san, agus dh'iarr
e àm iomchuidli air a bhrath
dhoibh gun an sluagh a bhi
làthair.
7 An sin thàinig là an arain
neo-ghoirtichte, anns am b' èigin
an t-uan-càisge a mharbhadh.
8 Agus chuir e uaith Peadar
agus Eoin, ag ràdh, Imichibh,
agus ulluichibh dliuinn a' chàisg,
chum gu'n ith sinn i.
9 Agus thubhairt iadsan ris,
C' àit an àill leat sinn a dh'ull-
uchadh ?
10 Agus thubhairt e riu, Feuch,
air dhuibh dol a steach do' n
bhaile, tacharaidh oirbh duine,
a' giùlan soithich uisge ; lean-
aibh e do'n tigh anns an tèid e
steach.
11 Agus abraibh ri fear an
tighe, Tha am maighstir ag ràdh
riut, C' àit am bheil an seòmar
aoidheachd anns an ith mi a'
chàisg maille ri mo dheisciob-
luibh ?
12 Agus feuchaidh e dhuibh
àrd-sheòmar farsuinn uidhim-
ichte : ulluichibh an sin.
13 Agus dh' imich iad agus
f huair iad mar thubhairt e riu :
agus dh'ulluich iad a' chàisg.
14 Agus an tràth thàinig an
uair, shuidh e sìos, agus an dà
161
abstol deug maille ris.
15 Agus thubhairt e riu, Le
mòr-thogradh mhiannaich mi a'
chàisg so itheadh maille ribh
roimh dhomh fulang :
16 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
nach ith mi dh'i tuilleadh, gus
an coimhlionar i ann an riogh-
achd Dhè.
17 Agus ghlac e cupan, agus
air dha buidheachas a thabhairt,
thubhairt e, Gabhaibh so, agus
roinnibh eadaraibh fèin e.
18 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
nach òl mi do thoradh na fìon-
ain, gus an tig rìoghachd Dhè.
19 Agus ghlac e aran, agus
an dèigh buidheachas a thabh-
airt, bhris e, agus thug e dhoibh-
san e, ag ràdh, Is e so mo chorp-
sa a ta air a thoirt air bhur son-sa :
dèanaibh so mar chuimhneachan
ormsa.
20 Agus mar an ceudna an
cupan, an dèigh na suipeir, ag
ràdh, Is e an cupan so an tiom-
nadh nuadh ann am fhuil-sa,
a dhòirteadh air bhur son-sa.
21 Ach feuch, làmh an tì a
bhrathas mise maille rium air a'
bhòrd.
22 Agus gu fìrinneach a ta
Mac an duine ag imeachd, a
rèir mar a dh'òrduicheadh : ach
is an-aoibhinn do'n duine sin
leis am brathar e.
23 Agus thòisich iadsan air
fiosrachadh eatorra fèin, cò aca
bha gus an ni so a dhèanamh.
24 Agus bha mar an ceudna
comh-stri eatorra, co aca bu mhò
a bhiodh.
25 Ach thubhairt e-san riu, A
ta aig rìghribh nan Cinneach
m
LUCAS, XXIL
tigliearnas orra ; agus goirear
daoine fiala dhiubh-sanj aig am
bheil ùghdarras ^ orra.
26 Ach na bithibh-sa mar sin :
ach an neach a's mò 'nur measg,
biodh e mar an neach a 's òige^ ;
agus an ti a's àirde, mar e-san a
ta ri frithealadh.
27 Oir cò aca is mò, an tì a
shuidheas air bòrd, no e-san a
f hritheileas ? nach e an tì a
shuidheas ; ach a ta mise 'nur
measg-sa mar fhear-frithealaidh.
28 Is sibhse iadsan a dh'fhan
maille rium-sa ann am dheuch-
ainnibh ;
29 Agus a ta mise ag òrduchadh
dhuibh rioghachd, mar a dh'òrd-
uich m' Adiair dhomhsa ;
30 Chum gu 'n ith agus gu 'n
òl sibh air mo bhòrd-sa ann am
rìoghachd, agus gu 'n suidh sibh
air caithrichibh rìoghail, a' toirt
breth air dà thrèibh dheug Is-
raeil,
31 Agus thubhairt an Tighearn,
A Shimoin, a Shimoin, feuch,
dh'iarr Sàtan sibhse, chum bhur
criaradh mar chruithneachd.
32 Ach ghuidh mise air do
shonsa, nacli diobradh do chreid-
imh thvi : agus an uair a dh'-
iompaichear thu'*, neartaicli do
bhràithre.
33 Agus thubhairt e-san rìs, A
Thighearn, tha mis.e ullamh gu
dol maille riut araon chum
priosain, agus a chum bàis.
34 Agus thubhairt e-san, A ta
mi ag ràdh riut, a Pheadair,
nach goir an coileach an diugh,
gus an àicheadh thu trì uairean
gur aithne dhuit mi.
■ smachd cumhachd. a 's lut/ha. ^ bhuuiribh.
162
35 Agus thubhairt e riu, 'Nuair
a chuir mi uam sibh gun sporan;
agus gun mhàla, agus gun bhròg-
an, an robh uireasbhuidh ni
sam bith oirbh ? Agus thubhairt
iad, Cha robh.
36 An sin thubhairt e riu, Ach
a nis ge b' e aig am bheil sporan,
togadh se e, agus mar an ceudna
a mhàla : agus an tì aig nach 'eil
claidheamh, reiceadh e 'fhall-
uinn, agus ceannachadh e aon.
37 Oir a ta mi ag ràdh ribh,
gur èigin fathast an ni so ta
sgrìobhta a choimhlionadh ann-
amsa, Agus bha e air àireamh
am measg nan ciontach : oir a
ta crìoch aig na nithibh ud, a ta
mu m' thimchioll-sa.
38 Agus thubhairt iadsan, A
Thighearn, feuch, a ta dà
chlaidheamh an so. Agus thubh-
airt e-san riu, Is leoir e.
39 Agus air dha dol a mach,
chaidh e, mar bu ghnàth leis, gu
sliabh nan crann-oladh ; agus
lean a dheisciobuil e.
40 Agus an uair a thàinig e do
'n àit, thubhairt e riu Dèanaibh
ùrnuigh, chum nach tuit sibh
ann am buaireadh.
41 Agus thairngeadh e-san uatha
mu thimchioll urchuir chloiche,
agus leig se e fèin air a ghlùinibh,
agus rinn e ùrnuigh.
42 Ag ràdh, Athair, ma 's toil
leat, cuir an cupan so seachad
orm ^ : gidheadh, na b' i mo thoil-
sa, ach do thoil-sa gu robh
dèanta.
43 Agus dh'f hoillsicheadh dha
aingeal o nèamh, 'ga neartach-
adh.
bhios fu air tionndadh. ^ tharum.
LUCAS,
;, XXII.
44 Agus air dha bhi ann an
cruaidh-ghleachd anama, rinn e
ùrnuigh ni bu dùrachdaiche :
agus bha 'fhallas mar bhraon-
aibh mòra fola a* tuiteam sìos
air an talamh.
45 Agus air dha èirigh o ùr-
nuigh, thàinig e chum a dheis-
ciobul, agus fhuair e 'nan codal
iad troimh thuirse.
46 Agus thubhairt e riu, C' ar
son a ta sibh 'nur codal ? èiribh,
agus dèanaibh ùrnuigh, chum
nach tuit sibh ann am buaireadh.
47 Agus an uair a bha e fathast
a' labhairt, ftìuch sluagh, agus
dh'imich e-san d' am b' ainm
ludas, aon do 'n dà f hear dheug,
rompa, agus dhruid e ri losa,
chum a phògadh.
48 Ach thubhairt losa ris, A
ludais, am bheil thu le pòig a'
brath Mhic an duine ?
49 Agus an uair a chunnaic
iadsan a bha mu thimchioll-san
an ni a bha gu tachairt, thubh-
airt iad ris, A Thighearn, am
buail sinn leis a' chlaidheamh ?
50 Agus bhuail aon diubh
seirbhiseach an àrd-shagairt, ag-
us gheàrr e dheth a chluas dheas.
51 Agus fhreagair losa agus
thubhairt e, Fulaingibh gu so.
Agus bhean e r' a chluais, agus
shlànuich e i.
52 An sin thubhairt losa ris
na h - àrd - shagartaibh agus ri
ceannardaibh an teampull, agus
ris na seanairibh, a thàinig d' a
ionnsuidh, An d'thàinig sibh a
mach le claidhibh agus le bat-
aibh, mar gu b'ann an aghaidh
fir reubainn'?
' creachadaiì; meirUch. ~ agus tltng ìad e.
163
53 'Nuair a bha mi gach là
maille ribh san teampull, cha do
shìn sibh a mach hhir làmhan
a' m' aghaidh : ach is i so bhur
n-uair-sa, agus cumhachd an
dorchadais.
54 An sin rug iad air, agus
thug iad leo e ^ do thigh an àrd-
shagairt. Agus ìean Peadar am
fad uaith e.
55 Agus air dhoibh teine fhad-
adh ann am meadhon an talla,
agus suidhe sios maille ri^ chèile,
shuidh Peadar 'nam meadhon.
56 Ach chunnaic cailin àraidh
e 'na shuidhe aig an teine, agus
air dh'i amharc gu geur air,
thubhairt i, Bha 'm fear so mar
an ceudna maille riSi
57 Agus dh'àicheadh e-san e,
ag ràdh, A bhean, cha 'n aithne
dhomh e.
58 Agus beagan 'na dhèigh
sin chunnaic neach eile e, agus
thubhairt e, Is ann diubh thusa
mar an ceudna. Agus thubhairt
Peadar, A_ dhuine, cha 'n ann.
69 Agus tìiu thimchioll ùine
aoin uaire 'ha dhèigh sin, chòmh-
daich* neach eile air, ag ràdh,
Gu fìrinneach bha am fear so
mar an ceudna maille ris ; oir is
Galilèach e,
60 Agus tlmbhairt Peadar, A
dhuine, cha 'n aithne dhomh ciod
a ta thu 'g ràdh. Agus air ball,
am feadh a bha e fathast a' labli-
airt, glioir an coileach.
61 Agus air tionndadh do 'n
Tighearn, dh'amhairc e air Pea-
dar; agus chuimhnich Peadar
focal an Tighearna, mar thubh-
airt e ris, Mun goir an coileach,
a«i fochair. chuthatch.
M 2
LUCAS, XXII. XXITI.
àicheadhaidh tu mi trì uairean.
62 Agus chaidh Peadar a mach,
agus ghuil e gu goirt.
63 Agus rinn na daoine, a chiim
losa, fanoid air, 'ga bhualadh.
64 Agus an uair a dh'fholuich
iad a shùilean, bhuail iad e san
aghaidh, agus dh'fhiosraich iad
deth ag ràdh, Dèan fàidliead-
aireachd cò e a bhuail thu ?
65 Agus labhair iad mòran do
nithibh eile gu toibheumaeh 'na
aghaidh.
66 Agus an uair a bha an là air
teachd, chruinnich seanadh an
t-sluaigh, agus na h-àrd-shagairt,
agus na sgrlobhaichean an ceann
a chèile, agus thug iad e-san
chum an comhairle,
67 Ag ràdh, An tusa Criosd ?
innis dhuinn. Agus thubhairt e
riu, Ma dh'innseas mi dhuibh,
cha chreid sibh :
68 Agus ma dli'fhiosraicheas
mi ni air bith, cha toir sibh freag-
radh dhomh, agus eha leig sibh
as mi.
69 O 'n àm so bithidh Mac an
duine 'na shuidhe air deas làirah
cumhachd Dhè.
70 An sin thubhairt iad uile,
An tusa ma seadh Mac Dhè?
Agus thubhairt e riu, A ta sibhse
ag ràdh gur mi.
71 Agus thubhairt iad, Ciod
tuilleadh am feum a ta againn
air fianuis ? oir chuala sinn fèin
« as a bheul fèin.
CAIB. XXIII.
1 Chasaìd na h-Iudhaich Crmd an làihair
Philait. 8 Rinn Herod funoid air. 12
Rinneadh Herod ayus Pilat 'nan càirdibh.
18 Dh'iarradh Barahas leis an t-sluayh,
agus air fhuasgladh le Pilat, thug e losa
thairis gu hhi air a chèusadh : 34 Ghuidh
164
Criosd uir son a naimhde. 46 A hhàs
59 agus 'adhlac.
AGUS air èirigh d' an cuid-
eachd uile, thug iad e gu
Pilat.
2 Agus thòisich iad air a chas-
aid, ag ràdh, Fhuair sinn am
fear so a' claonadh a' chinnich,
agus a' baeadh cìs a thoirt do
Cheasar, ag ràdh, Gur e fèin
Crìosd an rìgh.
3 Agus dh'fhiosraich Pilat
deth, ag ràdh, An tusa rìgh nan
lùdhach? agus fhreagair e-san
agus thubhairt e, A ta thu 'g a
ràdìi.
4 An sin thubhairt Pilat ris
na h-àrd-shagartaibh agus ris an
t-sluagh, Cha 'n 'eil mi faotainn
coire air bith san duine so.
5 Agus bha iadsan ni bu ro
dhèine, ag ràdh, Tha e buaireadh
an t-skiaigh, a' teagasg troimh
ludea uile, a' tòiseachadh o
Ghalile, gus an àit so.
6 'Nuair a chuala Pilat mu
Ghalile, dh'fhiosraich e am bu
Ghalilèach an duine.
7 Agus an uair a chual e gu 'm
b' ann fo uachdaranachd ^ Heroid
a bha e, chuir se e gu Herod, a
bha e fèin ann an lerusalem sna
làithibh sin.
8 Agus an uair a chunnaic
Herod losa, bha aoibhneas mòr
air : oir bha dèidh aige rè ùine
fhada air e-san fhaicinn, do
bhrìgh gu 'n cual e mòran uime ;
agus bha dùil ^ aige gum faiceadh
e mìorbhuil èigin air a dhèanamh
leis.
9 An sin dh'fheòraich e mòr-
an do cheisdibh dheth ; ach cha
'yb chumhachd,fo riaghladh. • dùchas.
LUCAS, XXIII.
d' tlmg e freagradh sam bith air.
10 Agus sheas na h-àrd-shagairt
agus na sgrìobhaichean 'ga chas-
aid gu dian.
11 Ach chuir Herod agus a
luchd-cogaidh an neo-mheas e,
agus rinn iad fanoid air, agus an
dèigh a sgeadachadh an eudach
dealrach' chuir e air ais gu Pi-
lat e.
12 Agus rinneadh Pilat agus
Herod 'nan càirdibh d' a chèile
san là sin : oir bha iad roimhe
sin an naimhdeas r' a chèile.
13 Agus an uair a ghairm Pilat
an ceann a chèile na h-àrd-
shagairt, agus na h-uachdarain,
agus an sluagh,
14 Thubhairt e riu, Thug sibh
a m' ionnsuidh-sa an duine so,
mar neach a ta tionndadh an
t-sluaigh a thaobh : agus, feuch,
air dhomh a cheasnachadh ann
bhur làthair, cha d' fhuair mi
coire air bith san duine so thaobh
nan nithe sin mu 'm bheil sibh a'
dèanamh casaid air ;
15 No mar an ceudna Herod :
oir chuir mi d' a ionnsuidh sibh,
agiis, feuch, cha d'rinneadh ni
air bith leis" toilltinneach air
bàs.
16 Uime sin, air dhomh-sa a
smachdachadh, leigidh mi as e.
17 (Oir b' èigin da aon a leig-
eadh as doibh air an fhèill.)
18 Agus ghlaodh iad a mach
dh'aon ghuth, ag ràdh, Beir
uainn aìn fear so, agus leig air
a chomas duinne Barabas :
19 (Neach air son ceannairc
àraidli a rinneadh anns a' bhaile,
agus air son mòrtaidh, a thilg-
' ro gheal. ^ dha.
165
eadh am prìosan.)
20 Air an aobhar sin labhair
Pilat riu a rìs, air dha bhi toil-
each losa a chur fa sgaoil.
21 Ach ghlaodh iadsan, ag ràdh,
Cèus e, cèus e.
22 Agus thubhairt e riu an
treas uair, C' ar son ? ciod an
cron a rinn e ? cha d' f huair mise
cùis bhàis air bith ann : uime
sin, an dèigh dhomh a smachd-
achadh, leigidh mi as e.
23 Agus luidh iadsan air le
guthaibh mòra, ag iarraidh e-san
a chèusadh : agus bhuadhaich an
guthanna-san, agus guthamia nan
àrd-shagart.
24 Agus thug Pilat breth gu 'n
dèanta na dh'iarr iad.
25 Agus leig e mach dhoibh
e-san a thilgeadh am prìosan air
son ceannairc agus mortaidh, an
neach a dh'iarr iad ; ach thug e
thairis losa d' an toil.
26 Agus an tràth thug iad leo
e, rug iad air Simon, duine àraidh
o Chirene, a bha teachd o 'n
dùthaich, agus chuir iad an
crann-cèusaidh air, g' a ghiùlan
an dèigh losa.
27 Agus lean cuideachd mhòr
e do'n t-shiagh,agus do mhnaibh,
a bha mar an ceudna ri bròn^,
agus 'ga chaoineadh-san.
28 Ach air tionndadh do Tosa
riu, thubhairt e, A nigheana le-
rusaleim, na guilibh air mo shon-
sa, ach guilibh air bhur son fèin,
agus air son bhur cloinne :
29 Oir feuch, a ta na làithean
a' teachd, anns an abair iad, Is
beannaichte na mnài neo-thorr-
ach^, agus na bronna nach do
■* bas-bhualadh. * sheasga, gun sliochd.
LUCAS
, xxni.
ghiùlain clann, agus na cìocha
nach d' thug bainne.
30 An sin tòisichidh iad air a
ràdh ris na beanntaibh, Tuitibh
oirnne; agus ris na cnocaibh,
Folaichibh sinn.
31 Oir ma nì iad na nithe so
ris a' chrann ùr, ciod a nì iad ris
a' chrìonaich ?
32 Agus thugadh mar an ceudna
dithis eile, a bha 'nan luchd
droch-bheirt, chum bhi air an
cèusadh maille ris.
33 Agus an uair a thàinig iad
do 'n àit d' an goirear Calbhari
an sin chèus iad e fein, agus na
droch dhaoine ; fear dhiubh air
a làimh dheis, agus am fear eile
air a làimh clilì.
34 An sin thubhairt losa, Ath-
air, maith dhoibh ; oir clia 'n 'eil
fhios aca ciod a ta iad a' dèan-
amh. Agus roinn iad 'eudach,
agus thilg iad crannchur air.
35 Agus sheas an skiagh ag
amharc : agus rinn na h-uachd-
arain fanoid air maille riusan,
ag ràdh, Shaor e daoine eile ;
saoradh se e fèin, ma 's e so
Crìosd, aon taghta Dhè.
36 Agus rinn na saighdearan
mar an ceudna fanoid air, a'
teachd d' a ionnsuidh, agus a'
tairgseadh f lon geur dha,
37 Agus ag ràdh, Ma 's tu rìgh
nan lùdliach, teasairg thu fèin.
38 Agus bha sgrìobhadh mar
an ceudna air a sgrìobhadh os a
cheann, ann an litrichibh Grèigis,
agus Laidin, agus Eabhra, IS
E SO RIGH NAN lUDHACH.
39 Agus thug aon do na droch
dhaoinibh, a chrochadh,toibheum
' àìt d cltldiginn.
1C)G
dha, ag ràdh, Ma 's tu Crìosd,
saor thu fèin agus sinne.
40 Ach fhreagair am fear eile,
agus chronuich se e, ag ràdh,
Nach 'eil eagal Dè ort, agus gu
bheil thu fo 'n aon dìteadh ris ?
41 Agus sinne da rìreadh an
ceartas ; oir a ta sinn a' faotainn
nan nithe sin a thoill ar gniomh-
aran : ach cha d' rinn an diiine
so cron air bith.
42 Agus thubhairt e ri losa,
A Thighearn, cuirahnich ormsa
'nuair a thig thu do d' rìoghachd.
43 Agus thubhairt losa ris, Gu
deimhin a ta mi ag ràdh riut,
gu 'm bì thu maille riumsa an
diugh ann am pàras.
44 Agus bha e mu thimchioll
na seathadh uaire, agus bha
dorchadas air an talamh uile gus
an naothadh uair.
45 Agus dhorchaicheadh a'
ghrian, agus reubadh brat-roinn
an teampuill 'na mheadhon.
46 Agus an uair a ghlaodh
losa le guth mòr, thubhairt e,
Athair, a ta mi tiomnadh mo
spioraid a' d' làmhaibh-sa : agus
an uair a thubhairt e so, thug e
suas an deò.
47 A nis an uair a chunnaic
an ceannard-ceud an ni a rinn-
eadh, thug e ghnr do Dhia, ag
radh, Gu fìrinneaeh b' ionracan
an duine so.
48 Agus an sluagh uile a
chruinnich dh'ionnsuidh an t-
seallaidh sin, an uair a chunn-
aic iad na nithe a rinneadh,
phill iad air an ais, a' bualadh
an uchd.
49 Agus sheas a kichd-eòlais
uile agus na mnài a lean e o
LUCAS, XXIII. XXIV.
Ghalile, am fad iiaith, ag amh-
arc air na nithibh sin.
50 Agus, feuch, duine àraidh
d' am b' ainm loseph, comh-
airleach, a hha 'na dhuine maith,
agus 'na f hìrean ;
51 (Cha d' aontaich an duine
so d' an comhairle no d' an
gniomh ;) O Arimatea, baile leis
na h-Iùdhaich ; neach mar an
ceudna aig an robh sùil ri rìogh-
achd Dhè.
52 Chaidh e-san gu Pilat, agus
dh'iarr e corp losa.
53 Agus air dha a thoirt a
nuas, phaisg e ann an lion-eud-
ach e, agus chuir e ann an uaigh
e a chladhaicheadh à carraig,
anns nach do cliuireadh aon
duine riamh roimhe.
54 Agus b' e sin là an uU-
uchaidh, agus bha an t-sàbaid
am fagus.
55 Agus lean na mnài a thàin-
ig maille ris o Ghalile, agus
chimnaic iad an uaigh, agus
cionnus a chuireadh a chorp.
56 Agus phill iad, agus dh'-
ulluich iad spìosraidh \ agus
oladh deadh fhàile ; agus ghabh
iad tàmh air là na sàbaid, a rèir
na h-àithne.
CAIB. XXIV.
1 Chuireadh aiseirigh Chrìosd an ceill le dà
aingeal dona mnaibh a thàinig a dh'amharc
nah-uaighe: 13 Dh[ffmllsicheadh Crìosd
fein do 'n dithis dheisc'obul a chaidh gu
h-Emaus : 36 'na dhrigh sin dh'fhoìllsich-
eadh e do na h-absiolnibh, agus chronuich e
iad air son am m'i-chreidinih : 47 thvg e
àithne dhoibh ; 49 gheall e an Spiorad
JVaomh, 51 agus chaidh e suas do ncamh.
ANIS air a cheud ìà do 'n t-
seachduin, gu ro mhoch
' luibhean cùbhraidh.
^07
air mhaduinn, thàinìg iad chum
na h-uaighe, a' toirt leo nan
spìosraidh a dh'ulluich iad, agus
7nnài àraidh eile maille riu.
2 Agus fhuair iad a' chlach
air a caruchadh o 'n uaigh.
.3 Agus air dhoibh dol a steach
cha d'fhuair iad corp an Tigh-
earn losa.
4 Agus am feadh a bha iad
an ioma-cheisd mu 'n ni so,
feuch, sheas dithis dhaoine làimh
riu ann an eudaichibh dealrach.
5 Agus air dhoibh bhi faidh
eagal, agus a' cromadh an agh-
aidh chum na talmhainn, thubli-
airt iad riu, C' ar son a ta sibh
ag iarraidh an Tì a ta beò am
measg nam marbh ?
6 Cha 'n 'eil e 'n so, ach dh'
èirich e r euimhnichibh mar a
labhair e ribà air dha bhi fathast
ann an Galile,
7 Ag ràdh, Is èigin do Mhac
an duine bhi air a thoirt thairis
do làmhaibh dhaoine peacach,
agus a bhi air a chèusadh, agus
èirigh a rìs an treas là.
8 Agus ehuimhnich iad a
bhriathran.
9 Agus air dhoibh pilltinn o 'n
uaigh, dh'innis iad na nithe so
uile do'n aon fhear deug, agus
do chàch uile.
10 Agus b' i Muire Magdalen,
agus loanna, agus Muire màth-
air Sheumais, agus mnài eile
maille riu, a dh'innis na nithe
so do na h-abstolaibh.
11 Agus mheasadh am briath-
ra leo-san mar sgeula faoine, ag-
us cha do chreid siad iad.
12 An sin air èirigh do Phead-
ar, ruith e chum na h-uaighe;
. LUCAS,
agus air dha cromadh sios, chunn- i
aic e'n lion-eudach 'na luidhe !
leis fèin, agus dh'fhalbh e, a'
gabhail iongantais leis fèin mu'n
ni so a rinneadh.
13 Agus, feuch, bha dithis
diubh a' dol air an là sin fèin
gu baile d' am b'ainm Emaus, a
bha tri fichead stàid o lerusalem.
14 Agus bha iad a' labhairt
eatorra fèin mu thimchioll nan
nithe ud uile a thachair.
15 Agus an uair a bha iad a'
oòmhradh, agus a' co-reusonach-
adh, thàinig losa e fèin am fag-
us, agus dh'imich e maille riu.
16 Ach bha'n sùilean air an
cumail, air chor as nach d' aith-
nich iad e.
17 Agus thubhairt e riu, Ciod
e an còmhradh so air am bheil
«iibh a' teachd eadaraibh fèin, ag
imeachd dhuibh, agus sibh dubh-
ach ?
18 Agus fhreagair fear diubh
d' am b' ainm Cleopas, agus thubh-
airt e ris, Am bheil thusa a
mhàin a' d' choigreach an leru-
salem, agus gun fhios agad air
na nithibh a rinneadh innte anns
na làithibh so ?
19 Agus thubhairt e riu, Ciod
na nithe ? Agus thubhairt iad-
san ris, Na nithe a thaobh losa
o Nasaret, a bha 'na fhàidh
cumhachdach ann an gniomh
agus ann am focal am fianuis
Dè, agus an t-sluaigh uile :
20 Agus cionnus a thug na
h-àrd-shagairt agus ar n-uachd-
arain thairis chum dìtidh bàis e,
agus a chèus iad e.
21 Ach bha dùil againne gu 'm
b' e-san an Tì a bha gu Israel a
1G8
XXIV.
shaoradh ; agus a thui]leadh air
so uile, is e 'n diugh an treas là
o rinneadh na nithe so.
22 Agus mar an ceudna, chuir
mnài àraidh dhinn fèin, a chaidh
gu moch a dh' ionnsuidh na
h-uaighe, mòr-ìoghnadh^ oirnn :
23 Agus an uair nach d' f huair
iad a chorp, thàinig iad, ag ràdh,
gu'm fac iad sealladh do aing-
libh a thubhairt gu bheil e beò.
24 Agus chaidh dream àraidh
dhiubh-san a bha maille ruinn
fèin, chum na h-uaighe, agus
fhuair iad eadhon mar thubhairt
na mnài ; ach cha'n fhac iad
e-san.
25 An sin thubhairt e riu, O
dhaoine amaideach,^ agus mall-
chridheach a chreidsinn nan
nithe sin uile a labhair na fàidh-
ean !
26 Nach b'èigin do Chrìosd na
nithe so fhulang, agus dol a
steacli d' a ghlòir ?
27 Agus air dha tòiseachadh
o Mhaois, agus o na fàidhibh
uile, dh'eadar-mhìnich e dhoibh
anns na sgriobtuiribh uile na
nith^ m' a thimchioll fèin.
28 Agus dhruid iad ris a'
bhaile, d'an robh iad a' dol : agus
leig e-san air gu 'n rachadh e ni
b' f haide.
29 Ach cho-èignich iadsan e,
ag ràdh, Fan maille ruinne, oir
a ta e dlùth do 'n f heasgar, agus
tha deireadh an là ann. Agus
chaidh e steach a dh'fhuireach
maille riu.
30 Agus an uair a shuidh e gu
biadh maille riu, air dha aran
a ghlacadh, bheannaich se
' uamhas ^ neo-mhothachail.
LUCAS, XXIV.
agus, bhris se e, agus thiig e
dhoibh e.
31 Agus dh'fhosgladh an sùil-
ean, agus dli'aithnich iad e ; ag-
us chaidh e as an t-sealladh.
32 Agus thubhairt iad r' a
chèile, Nach robh ar cridhe a'
lasadli annainn, am feadh a bha
e a' labhairt ruinn air an t-slighe,
agus an uair a dh'fhosgail e
dlimnn na sgriobtuirean ?
33 Agus dh'èirich iad air an
uair sin fèin, agus phill iad gu
lerusalem, agus fhuair iad an
t-aon fhear deug cruinn an
ceann a chèile, agus an dream
a bha maille riu,
34 Ag ràdh, Dh'èirich an Tigh-
earna da rìreadh, agus chunn-
acas le Simon e.
35 Agus dh'innis iad na nithe
a rinneadh air an t-slighe, agus
mar a dli'aithnicheadh leo e ann
am briseadh an arain.
36 Agus ag labhairt nan nithe
so dhoibh, sheas losa fèin 'nam
meadlion, agus thubhairt e riu,
Sìth maille ribh.
37 Ach bha iadsan fuidh gheilt-
chrith agus fuidh eagal, agus
shaoil iad gur spiorad a chunn-
aic iad.
38 Agus thubhairt e riu, C' ar
son a ta sibh fo bhuaireas,^ agus
c' ar son a ta smuaintean ag èir-
igh suas ann bhur cridheach-
aibh ?
39 Feuchaibh mo làmhan agus
mo chosan, gur mi fèin a th'ann :
làimhsichibh mi, agus faicibh ;
oir cha 'n 'eil aig spiorad feoil
agus cnàmha, mar a chì sibh
agam-sa.
' thriohlaid.
169
40 Agus an uair a thubhairt
e so, nochd e dhoibh a làmhaii
agus a chosan.
41 Agus air dhoibh bhi fath-
ast mi-chreideach troimh aoibh-
neas, agus iad fuidh iongantas,
thubhairt e riu, Am bheil biadli
sam bith agaibh an so ?
42 Agus thug iad da mìr do
iasg ròiste, agus do chìr-mheala.
43 Agus ghlac se e, agus dh'-
ith e 'nam fianuis.
44 Agus thubhairt e riu, 'S iad
so na briathran a labhair mi
ribh, 'nuair a bha mi fathast
maille ribh, gur èigin do na
h-uile nithibh a ta sgriobhta ann
an lagh Mhaois, agus anns na
fàidhibh, agus anns na salmaibh
mu m' thimchioll-sa, bhi air an
coimhlionadh.
45 An sin dh'fhosgail e an
tuigse, chum gu'n tuigeadh iad
na sgriobtuirean.
46 Agus thubhairt e riu, Mar
so a ta e sgrìobhta, agus mar so
b' èigin do Chnosd fulang, agus
èirigh o na marbhaibh an treas
là :
47 Agus aithreachas agus maith-
eanas peacaidh bhi air an sear-
monachadh'na ainm-san, do na
h-uile chinnich, a' tòiseachadh
aig lerusalem.
48 Agus is fianuisean sibhse
air na nithibh so.
49 Agus, feuch, cuiridh mise
gealladh m' Athar oirbh : ^ ach
fanaibh-sa ann am baile lerusa-
leim, gus an sgeadaichear le
cumhachd o nah-àrdaibh sibh.
50 Agus thug e mach iad co
- cuiridh mise na gheall m' Athair d'ur
n^ionnsuidh.
LUCAS, XXIV.
f had ri * Betani ; agus thog e suas
a làmhan, agus bheannaich e iad.
51 Agus am feadh a bha e 'gam
beannachadh, dhealaicheadh riu
e, agus thogadh suas gu nèamh e.
' as.
52 Agus rinn iad aoradh dha,
agus phill iad gu lerusalem le
gàirdeachas mòr :
53 Agus bha iad a ghnàth
anns an teampull, a' moladh ag-
us a' beannachadh Dhè. Amen.
An SOISGEUL
CAIB. I.
1 Diadhachd, daoìneachd, agus dreuchd losa
Crìosd. 16 Fianuìs Eoin. 39 Gairm Ain-
dreais, Pheadair, 43 PhiUp, 45 agus
Natanaeil.
ANNS an toiseach bha am
Focal, agus bha am Focal
maille ri Dia, agus b' e am Focal
Dia.
2 Eha e so air tùs maille ri
Dia,
3 Rinneadh na li-uile nithe
leis ; agus as eugmhais cha d'-
rinneadh aon ni a rinneadh,
4 Ann-san bha beatha, agus
b' i a' bheatlia solus dhaoine.
5 Agus tha'n solus a' soill-
seachadh anns an dorcliadas,
agus cha do ghabli an dorchad-
as e.
6 Chuireadh duine o Phia, d'
am b' ainm Eoin.
7 Thàinig e-san mar fhianuis,
chum fianuis a thoirt mu'n t-
sohis, chum gu'n creideadh na
h-uile dliaoine trìd-san.
8 Cha b' e-san an solus sin, ach
cìiuireadh e chum gu tugadh e
fìanuis mu 'n t-solus.
9 B' e so an solus fior a ta soill-
seachadh gach uile dhuine tha
teachd chum an t-saoghail.
10 Bha e anns an t-saoghal,
agus rinneadh an saoglial leis,
170
A REIR EOIN.
agus cha d'aithnich an saoghal e.
11 Thàinig e dh'ionnsuidli a
dhùthcha fèin, agus cha do
ghabh a mhuinniir fèin ris.
12 Ach a mheud as a ghabh
ris, thug e dhoibh cumhachd a
bhi 'nan cloinn do Dhia, eadhon
dhoibh-san a ta creidsinn 'na
ainm :
13 A bha air an gineamhuin,
cha 'n ann o f huil, no o thoil na
feòla, no o thoil duine, ach o
Dhia.
14 Agus rinneadh' am Foc-
al 'na fheoil, agus ghabh e
còmhnuidh 'nar measg-ne, (agus
chunnaic sinn a ghlòir, mar
ghlòir aoin ghin Mhic an Athar,)
làn gràis agus fìrinn.
15 (Thug Eoin fianuis uime,
agus ghlaodh e, ag ràdh, Is e so
an Tì mu'n do labhair mi, An Tì
a ta teachd a' m' dhèigh, tha
toiseach aig orm ; oir bha e
romham,)
16 Agus as a lànachd-san
f huair sinne uile, agus gràs air
son gràis.
17 Oir thugadh an lagh le
Maois, ach thàinig an gràs agus
an f hìrinn le losa Crìosd.
18 Cha 'n f haca neach air bith
' dh'fhàs.
EOIN, r.
Dia riamli ; an t-aon-ghin Mic,
a ta ann an uclid an Athar, is
e-san a dh'fhoillsich e.
19 Agus is i so fianuis Eoin :
An uair a chuir na h-Iùdhaich
sagairt agus Lebhithich o leru-
salem, chum gu'm fiosraicheadh
iad deth, Cò thusa?
20 Dh'aidich e-san, agus cha
d' àicheadh e ; ach dh'aidich e,
Cha mhi Crìosd.
21 Agus dh'f hiosraich iad deth,
Ciod ma seadh ? An tu Elias ?
Agus thubhairt e, Cha mhi. An
iìi am fàidh ? Agus f hreagair e,
Cha mìii.
22 An sin thubhairt iad ris,
Cò thu ? chum gu 'n toir sinn
freagradh dhoibh-san a chuir
uatha sinn : ciod a tha thu 'g
ràdh mu do thimchioll fèin ?
23 Thubhairt e, Is mise guth
an Tì a ghlaodhas ^ anns an f hàs-
ach, Dèanaibh direach slighe an
Tighearna, mar thubhairt am
faidh Esaias.
24 Agus an dream a chuir-
eadh leis an teachdaireaclid, b'ann
do na Phàirisich iad.
25 Agus dh'fhiosraich iad deth,
agus thubhairt iad ris, C' ar son
ma seadh a ta thu a' baisteadh,
mur tu Crìosd, no Elias, no am
fàidh ?
26 Fhreagair Eoin iad, ag ràdh,
A ta mise a' baisteadh le h-uisge ;
ach a ta neach 'na sheasamh 'nur
measg, nach aithne dhuibh ;
27 Is e so an Tì, a ta teachd
a' m' dhèigh-sa, aig am bheil tois-
each orm, neach nach airidh
mise air barr-iall a bhròige
fhuasgladh.
^Is mise e-san aig am bheil a ghuth ag eigheach.
171
28 Rinneadh na nithe so ann
am Betani" air an taobh thall do
lordan, far an robh Eoin a'
baisteadh.
29 Air an là màireach chunn-
aic Eoin losa a' teachd d' a ionn-
suidh, agus thubhairt e, Feuch
Uan Dè, a ta toirt air falbh peac-
aidh an t-saoghail !
30 Is e so an Tì mu 'n dubh-
airt mi, Tha fear a' teachd a' m'
dhèigh, aig am bheil barrachd
orm ; oir bha e romham.
31 Agus cha robh aithne agam-
sa air : ach a chum gu 'm bith-
eadh e air fhoillseachadh do
Israel, uime sin thàinig mi a'
baisteadh le h-uisge.
32 Agus thug Eoin fianuis, ag
ràdh, Chunnaic mi an Spiorad
a' teachd a nuas mar choluman
o nèamh, agus ghabh e còmh-»
nuidh air,
33 Agus cha b'aithne dhomh-sa
e : ach an Tl a chuir mi a bhaist-
eadh le h-uisge, thubhairt e-san
rium, Ge b' e air am faic thu an
Spiorad a' teachd a nuas agus a'
gabhail còmhnuidh air, is e sin
an Tì a bhaisteas leis an Spiorad
naomh.
34 Agus chunnaic mi, agus rinn
mi fianuis, gur e so Mac Dhè.
35 Air an là màireach a rìs
sheas Eoin, agus dithis d' a dheis-
ciobluibh ;
36 Agus air dha amharc air
losa agus e ag imeachd,^ thubh-
airt e, Feuch Uan Dè !
37 Agus chual an dithis dheis-
ciobul e a' labhair, agus lean iad
losa.
38 Agus air tionndadh do losa,
Bctabara. ^a' sràid-imeachd.
EOIN,
I. II.
cliunnaic e iad 'ga leantuinn,
agus thubhairt e riu, Ciod a
ta sibh ag iarraidh ? Thubhairt
iadsan ris, Rabbi, (is e sin r' a
ràdh, air eadar-theangachadh, A
mhaighstir,) c' àit am blieil tliu
gabliail còmhnuidh ?
39 Thubhairt e riu, Thigibh
agus faicibh. Thàinig iad agus
chunnaic iad c' àit an robh e
gabhail còmhnuidh, agus dh'-
f han iad maiUe ris an là sin :
oir bha e mu thimchioU na
deicheamh uaire.
40 B' e Aindreas, bràthair Shim-
oin Plieadair, aon do 'n dithis a
chual Eoin a labhairt, agus a
lean e-san.
41 Fhuair e-san air tùs abhràth-
air fèin Simon, agus tliubhairt e
ris, Fhuair sinne am Mesias, is
e sin, air eadar-theangachadh,
Crìosd^
42 Agus thug e chum losa e ;
Agus an uair a dh'amhairc losa
air, thubhairt e, is tusa Simon
mac lona : gairmear Cephas
dhiot, is e sin air eadar-theang-
achadh, Peadar^.
43 Air an là 'na dhèigh sin,
bu toil le losa dol a mach do
Glialile, agus fhuair e Philip,
agus thubliairt e ris, Lean mise.
44 A nis bha Philip o Bhet-
saida, baile Aindreais agus Phead-
air.
45 Fhuair Philip Natanael, agus
thubhairt e ris, Fhuair sinne an
Tì mu 'n do sgrìobh Maois anns
an lagh, agus na fàidhean, losa o
Nasaret, mac loseiph.
46 Agus thubhairt Natanael ris,
Am feud ni maith air bith teachd
à Nasaret ? Thubhairt Philip
ris, Thig agus faic.
47 Chunnaic losa Natanael a'
teachd d' a ionnsuidh, agus tliubh-
airt e uime, Feuch Israeleach da
rìreadh, anns nach 'eil cealg !
48 Thubhairt Natanael ris,
Cionnus is aithne dhuit mi ?
Fhreagair losa agus thubhairt
e ris, Mun do ghairm Philip thu,
'nuair a bha thu fo 'n chrann-
fhìge, chunnaic mise thu..
49 Fhreagair Natanael agus
thubhairt e ris, Rabbi, is tusa
Mac Dhè ; is tu Rìgh Israeil.
50 Fhreagair losa agus thubh-
airt e ris, A chionn gu'n dubh-
airt mi riut, chunnaic mi thu fo
'n chrann-fhìge, am bheil thu
creidsinn ? ch\ thu nithe a's mò
na iad so.
51 Agus thubhairt e ris, Gu
deimhin deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, 'Na dhèigh so chì sibh
nèamh fosgailte, agus aingil Dhè
a' dol suas agus a' teachd a nuas
air Mac an duine.
CAIB. II.
1 Rinn Crìosdfion do'n uisge : 12 cliaidh e
do Chapernaum, agus do lerusakm, 14 far
an do ghlan e an teampuU o làchd-reicidh
agus ceannnchd : 19 roimh-innis e a hhds
agus 'aiseirìgh. 23 Chreid mhi-an ann air
son a mhmrhhuilean, ach cha d'earb se e
fèin riu.
AGUS air an treas là bha pòs-
adh ann an Cana Ghalile ;
agus bha màthair losa an sin.
2 Agus fhuair losa mar an
ceudna agus a dheisciobuil cuir-
eadh chum a' phòsaidh.
3 Agus air teireachdainn do 'n
f hion, thubhairt màthair losa ris,
Cha 'n 'eil fìon aca.
1 Christos, Gr. i. e. Aon ungta.
17:2
^ Petros, Gr. i. e. carraig.
EOIN, II.
4 Tliubhairt losa ritlie, Ciod e
ino ghnothueh-sa riut, a bhean?
cha d' thàinig m' uair-sa fathast.
5 Thubhairt a mhàthair ris an
hichd-frithealaidh, Ge b' e ni a
their e ribh, dèanaibh e.
6 Agus bha sè soithichean
uisge do chloich air an cur an
sin, a rèir gnàtha glanaidh nan
lùdliach, a ghabhadh dà f heircin
no trì gach aon diubh.
7 Thubhairt losa riu, Lìonaibh
na soithiche le uisge. Agus lion
siad iad gus am beuL
8 Agus tlmbliairt e riu, Tairng-
ibh a nis, agus thugaibh chum
uachdarain na cuirme \ Agus
thug iad ann e.
9 'Nuair a bhlais uachdaran
na cuirme an t-uisge a rinneadh
'na fhìon, (agus cha robh fhios
aige cia as a thàinig e ; ach bha
fhios aig an luchd-frithealaidh
a tharruing an t-uisge,) ghairm
uachdaran na cuirme am fear
nuadh-pòsda
10 Agus thubhairt e ris, Cuiridh
gach duine fìon maith a làthair
air tùs ; agus an uair a dh'òlas
daoine gu leoir, an sin amfìon
a 's miosa : ach ghlèidh tlmsa
am fìon maith gus a nis.
11 An toiseach so do mhìor-
bhuilibh rinn losa ann an Cana
Ghalile, agus dh'fhoillsich e a
ghlòir ; agus chreid a dlieisciob-
uil ann.
12 An dèigh so chaidh e sìos
do Chapernaum, e fèin, agus a
mhàthair, agus a bhràithrean,
agus a dheisciobuil ; agus cha
d' fhan iad ann mòran do làith-
ibh.
^fèisde. • fear na baiiinse.
173
13 Agus bha càisg nan lùdhach
am fagus ; agus chaidh losa suas
gu lerusalem.
14 Agus fhuair e 'nan suidhe
anns an teampull luchd-reicidh
cruidli^, agus chaorach, agus
choluman, agus iuchd-malairt an
airgid :
15 Agus air dèanamh sgiùrs-
air* dha do cliòrdaibh caola, dh'-
fhuadaicli e mach as an teamp-
ull iad uile, agus na caoraich
agus an crodli ; agus dhòirt e
macli airgiod an luclid-malairt,
agus thilg e na bùird thairis ;
16 Agus thubhairt e riusan
a bha reiceadh cliohiman, Tog-
aibh iad sin a so ; na dèanaibh
tigh m' Athar-sa 'na thigh mars-
andachd.
17 Agus chuimhnich a dheis-
ciobuil gu 'n robh e sgrìobhta,
Dh'ith eud^ do thighe suas mi.
18 An sin flireagair na h-Iùdh-
aich, agus thubhairt iad ris,
Ciod an comhar a nochdas tu
dhuinne, do bhrigli gu bheil thu
dèanamh nan nitlie sin ?
19 Fhreagair losa agus tliubh-
airt e riu, Leagaibh sìos an
teampull so, agus an trì làithibh
cuiridh mise suas e.
20 An sin thubliairt na h-Iùdh-
aicli, Sè bliadhna agus dà fhich-
ead bha an teampull so 'ga thog-
ail, agus an cuir thusa suas an
trì làitliibh e ?
21 Ach labhair e-san mu theamp-
ull a chuirp.
22 Uime sin an uair blia e air
èirigh o na marbhaibh, chuimh-
nich a dheisciobuil gu 'n dubh-
airt e so: agus chreid iad an
dhamh. * cnipe. ^ ro-chùram.
EOIN,
II. III.
sgrìobtuir, agus am focal a
tliubhairt losa.
23 A nis an uair a blia e an
lerusalem aig a' chàisg, air an
fhèill', chreid mòran 'na ainm,
an uair a chunnaic iad na mìor-
bhuilean a rinn e.
24 Ach cha d' earb losa e fèin
riu, do bhrìgh gu 'm b' aithne
dha na h-uile dhaoine,
25 Agus nach robh feum aige
neach air bith a' dhèanamh fian-
uis air duine : oir bha f hios aige
ciod a bha anns an duine.
CAIB. III.
1 Theagaisg Crìosd do Nicodemus feum na
h-ath-ghincamhuin. 14 Mu chreidimh 'na
hhàs. 16 Mòr ghràdh Dhè do 'n chinne-
daoine. 23 Baisteadh,fianuis, agus teagasg
Eoin.
AGUS bha duine do na Phàir-
isich, d' am b' ainm Nico-
demus, a hha 'na uachdaran air
na h-Iùdhaich :
2 Thàinig e-san chum losa san
oidhche, agus thubhairt e ris, A
mhaighstir, tha fhios againn gur
fear-teagaisg thu a tliàinig o
Dhia : oir cha 'n urrainn duine
air bith na mìorbhuile so a
dhèanamh a ta thusa a' dèan-
amh, mur bì Dia maille ris.
3 Fhreagair losa agus thubh-
airt e nis, Gu deimhin deimhin
a ta mi ag ràdh riut, mur
beirear dviine a ris^, nach feud e
rìoghachd Dhè fhaicinn.
4 Thubhairt Nicodemus ris,
Cionnus a dhTheudas duine bhi
air a bhreith 'nuair a ta e aosda?
am bheil e comasach air dol a
stigh an dara uair do bhroinn a
mhàthar, agus a bhi air a bhreith?
5 Fhreagair losa, Gu deimhin
* an àm na feisde. o'n àirde.
174
deimhin a ta mi ag ràdh riut,
mur bi duine air a bhreith o
uisge, agus o 'n Spiorad, cha 'n
urrainn e dol a steach do rìogh^
achd Dhè.
6 An ni sin a ta air a bhreith
o 'n f heoil, is feoil e ; agus an
ni sin a ta air a bhreith o'n
Spiorad, is spiorad e.
7 Na gabh iongantas gu 'n dubh-
airt mi riut, Is èigin duibh. bhi
air bhur breith a rìs.
8 Tha a' ghaoth a' sèideadh
far an àill Itatha, agus tha thu
a' chiinntinn a fuaim, ach cha 'n
'eil fhios agad cia as a tha i
teachd, no c' àit a tha i dol : is
ann mar sin a tha gach neach a
tha air a bhreith o 'n Spiorad.
9 Fhreagair Nicodemus agus
thubhairt e ris, Cionnus a dh'-
f heudas na nithe so bhi ?
10 Fhreagair losà agus thubh-
airt e ris, Am bheil thusa a' d'
fhear-teagaisg Israeil, agus nach
aithne dhuit na nithe so ?
11 Gu deimliin deimhin a ta
mi ag ràdh riut, gu bheil sinne
a' labhairt an ni a 's fios duinn,
agus a' toirt fianuis air an ni
sin a chunnaic sinn ; agus cha
ghabh sibhse ar fianuis.
12 Ma dh' innis mi dhuibli
nithe talmhaidh, agus nach creid
sibh, cionnus a chreideas sibh
ma dh'innseas mi dhuibh nithe
nèamhaidh ?
13 Agus cha deachaidh aor.
iteach suas do nèamh, ach an
Tì a thàinig a nuas o nèamh,
Mac an duine a ta air nèamh.
14 Agus mar a thog Maois
suas an nathair san f hàsach, is an
mar sin is èigin do Mhac an
EOIN, III.
duìne bhi air a thogail suas :
15 Chum as ge b'e neach a
chreideas ann, nach sgriosar e\
ach gu'm bì a' bheatha mhair-
eannach aige.
IG Oir is ann mar sin a ghràdli-
aich Dia an saoghal, gu 'n d' thug
6 'aon-ghin jNIhic fèin, chum as
ge b' e neach a chreideas ann,
nach sgriosar e, ach gu 'm bì a'
bheatha shìorruidh aige.
17 Oir clia do chuir Dia a
Mhac do 'n t-saoghal, chum gu'n
dìteadh e an saoghal, ach a chum
gu'm biodh an saoghal air a
shaoradh trìd-san.
18 An tì a chreideas ann, cha
dìtear e : ach an tì nach creid,
tha e air a dhiteadh cheana, a
chionn nach do chreid e an ainm
aoin-ghin Mhic Dhè.
19 Agus is e so an diteadh,
gu 'n d' thàinig an solus do 'n
t-saoghal, agus gu 'n do ghràdh-
aich daoine an dorchadas ni 's
mò na'n solus, a chionn gu'n
robh an gnìomharan olc.
20 Oir gach neach a ta dèan-
amh uilc, tha e toirt fuatha do 'n
t-solus, agus cha 'n 'eil e teachd
chum an t-soluis, air eagal gu 'm
biodh 'oibre air an cronachadh.
21 Ach an tì a nì an fhìrinn,
thig e chum an t-soluis, chum
gu 'm bi 'oibre follaiseach, gur
ann an Dia a rinneadh iad.
22 An dèigh sin thàinig losa
agus a dheisciobuil do thìr lu-
dea; agus dh'fhan e an sin
maille riu, agus bhaist e.
23 Agus bha Eoin mar an
ceudna a' baisteadh ann an Enon,
làimh ri Salim , do bhrìgh gu 'n
' bì e caillte.
175
robh mòran uisgeachan an sin ;
agus thàinig iad, agus bhaist-
eadh iad.
24 Oir cha robh Eoin fathast
air a thilgeadh am prìosan.
25 An sin dh'èirich ceisd eadar
deisciobuil Eoin agus na h-Iùdh-
aich, mu thimchioll glanaidh.
26 Agus thàinig iad chum
Eoin, agus thubhairt iad ris, A
mhaighstir, an ti a bha maille
riut an taobh thall do lordan,
d' an d' thug thu fianuis, feuch,
tha e-san a' baisteadh, agus tha
na h-uile dhaoine a' teachd d' a
ionnsuidli.
27 Fhreagair Eoin agus thubh-
airt e, Cha'n 'eil duine com-
asach air ni sam bith a ghabhail,
mur bi e air a thoirt da o neàmh.
28 Tha sibhse fèin a' toirt
fianuis dhomh-sa, gu 'n dubhairt
mi, Cha mhi Criosd, ach gu'n do
chuireadh roimhe mi.
29 An tì aig am bheil a' bhean
nuadh-phòsda, is e am fear
nuadh-pòsda e : ach caraid an
fhir nuaidh-phòsda, a ta 'na
sheasamh agus ag èisdeachd ris,
tha e a' dèanamh gàirdeachais
mhòir air son gutha an fhir
nuaidh-phòsda : uime sin tha mo
ghàirdeachas so air a choimh-
lionadh.
30 Is èigin dasan fàs, ach
dhomh-sa bhi air mo lughdach-
adh.
31 An Tì a thig a nuas, tha e
os ceann nan uile : an ti a tha
o'ntalamh, tha e talmhaidh, agus
labhraidh e air mhodh talmh-
aidh : an Tì a thig o nèamh, tha
e os ceann nan uile.
32 Agus an ni a chunnaic agus
EOIN,
III. IV.
a chual e, air sin tha e toirt
fìaniiis ; agus cha 'n 'eil aon duine
a' gabhail r' a f hianuis.
3.3 An tì a ghabh r' a fhianuis-
san, chuir e a sheula ris, gu bheil
Dia fìor.
34 An Tì a chuir Dia uaith,
tha e a' labhairt bhriathra Dhè :
oir cha 'n ann a rèir tomhais a
tha Dia a' toirt an Spioraid da.
35 Is toigh leis an Athair am
Mac, agus thug e na h-uile nithe
'na làimh.
36 An tì a chreideas anns a'
Mhac, tha a' bheatha mhair-
eannach aige ; ach an ti nach 'eil
a' creidsinn anns a' Mhac, cha 'n
f haic e beatha ; ach a ta fearg
Dhè a' gabhail còmhnuidh air.
CAIB. IV.
1 ZZmn Cnosd còmhradh ris a Bhan-samar-
aich, agus dh'fhoillsich se e fein d'i. 27 Tha
dheisciobuil fo iongantas. 31 Chuir e an
ceill doibh ^eud fein air son glòire Dhè. 89
Chreid mòran do na Samaraich ann. 45
Chaidh e do Ghulile, agus shlànuich e mac
.an uachdarain a bha 'na luidhegu tinn ann
an Capernaum.
AIR an aobhar sin an uair a
thuig losa gu'n cuala na
Phàirisich gu'n robh e a' dèan-
amh agus a' baisteadli tuilleadh
dheisciobul na Eoin,
2 (Ged nach do bhaist losa
fèin iad ach a dheisciobuil,)
3 Dh'f hàg e ludea, agus chaidh
e a ris do Glialile.
4 Agus b' èigin da dol troimh
Shamaria.
5 An sin fliàinig e gu baile a
hhuineadh do Shamaria, ris an
abrar Sichar, fagus do 'n fhear-
ann a thug lacob d' a mliac lo-
seph.
6 A nis bha tobar lacoib an sin.
176
Uime sin air do losa bhi sgìth
le a thurus, shuidh e mar sin
làimh ris an tobar ; agus bha e
mu thimchioll na seathadh uaire.
7 Thàinig bean o Shamaria a
tharruing ui^ge : thubhairt losa
rithe, Thoir dhomh-sa deoch.
8 Oir bha a dheisciobuil air
dol do 'n bhaile a cheannach
bìdh.
9 An sin thubhairt a' bhean
o Shamaria ris, Cionnus a ta
thusa agus gur lùdhach thu, ag
iarraidh deoch uam-sa, a ta am
Bhan-samaritanaich ? oir cha'n
'eil comunn aig na h-Iùdhaich
ris na Samaritanaich.
10 Fhreagair losa agus thubh-
airt e rithe, Nam b'aithne dhuit
tiodhlac' Dhè, agus cò e a ta 'g
ràdh riut, Thoir dhomh deoch,
dh'iarradh tu air-san, agus bheir-
eadh e uisge bèo dhuit.
11 Thubhairt a' bhean ris, a
Thighearn, cha 'n 'eil inneal
tarruing agad, agus tha 'n tobar
domhain : uime sin cia as a ta
an t-uisge beò sin agad ?
12 Am mò thusa na ar n-athair
lacob, a thug dhuinne an tobar
so, agus a dh' òl as e fèin, agus a
chlann, agus a sprèidh ?
13 Fhreagair losa agus thubh-
airt e rithe, Ge b' e neach a
dh'òlas do 'n uisge so, bithidh
tart ^ air a rìs :
14 Ach ge b' e neach a dh'òl-
as do 'n uisge a bheir mise dha,
cha bhi tart gu bràth air ; ach
an t-uisge a bheir mise dha, bith-
idh e 'na thobar uisge ann, a'
sruthadh suas chum na beatha
maireannaich.
' toirbheartas. ìota.
EOIN, IV.
15 Thubhairt a' bhean ris, a
Thighearn, thoir dhomh-sa an
t-uisge SO; chum nach bì tart
orm, agus nach tig mi an so a
tharruing.
16 Thubhairt losa rithe, Im-
ich, gairm t' iìiear-j)òsda, agus
thig an so.
17 Fhreagair a' bhean agus
thubhairt i, Cha 'n 'eil fear agam.
Thubhairt losa rithe, Is maith a
thubhairt thu, Cha 'n 'eil fear
agam :
18 Oir bha cùignear f liear agad,
agus e-san a ta agad a nis, cha 'n
e t' f hear fèin e : thubhairt thu
so gu fìor.
19 Thubhairt a' bhean ris, A
Thighearn, tha mi faicinn gur
fàidh thu.
20 Rinn ar n-aithriche aoradh
san t-sliabh so ; agus tha sibhse
ag ràdh, gur ann an lerusalem
a ta an t-ionad anns an còir aor-
adh a dhèanamh.
21 Thubhairt losa rithe, A
bhean, creid mise, gu bheil an
uair a' teachd, anns nach dèan
sibh aoradh do 'n Athair aon
chuid san t-sliabh so, no ann an
lerusalem.
22 Tha sibh a' dèanamh aoraidh
do 'n ni nach aithne dhuibh: tha
sinne a' dèanamh aoraidh do 'n
ni a 's aithne dhuinn : oir is ann
o na h-Iùdhaich a ta slàinte.
23 Ach a ta an uair a' teachd,
agus a ta i nis ann, anns an dèan
am fìor luchd-aoraidh aoradh
do 'n Athair ann an spiorad ag-
us ann am fìrinn : oir a ta an
t-Athair ag iarraidh an leithide
so do hichd-aoraidh.
24 Is Spiorad Dia, agus is èig-
177
in d' a luchd-aoraidh, aoradh a
dhèanamh dha an spiorad agus
am fìrinn.
25 Thubhairt a' bhean ris, Tha
fliios agam gu bheil am Mesias
a' teachd, ris an abrar Criosd :
'nuair a thig e-san, innsidh e na
h-uile nithe dhuinn.
26 Thubhairt Iosh rithe, Is
mise e, a ta labhairt riut.
27 Agus air a so thàinig a
dheisciobuil, agus b' iongantach
leo gu 'n robh e labhairt ris a'
mhnaoi : ach cha dubhairt aon
neach, Ciod a tha thu 'g iarr-
aidh ? no, C' ar son a tha thu
labhairt rithe ?
28 An sin dh'fìiàg a' bhean a
soitheach uisge, agus dh'f halbh i
do 'n bhaile, agus thubhairt i ris
na daoinibh.
29 Thigibh, faieibh duine a
dh'innis dhomh-sa na h-uile nithe
a rinn mi riamh : Nach e so
Crìosd' ?
30 An sin chaidli iad a mach
as a' bhaile, agus thàinig iad d' a
ionnsuidh-san.
31 San àm sin fèin ghuidh a
dheisciobuil air, ag ràdh, A
mhaighstir, ith.
32 Ach thubhairt e-san riu, Tha
agam-sa biadh r' a itheadh air
nach 'eil f hios a^aibh-sa.
33 Uime sin thubhairt na deis-
ciobuil r' a chèile, An d'thug
neach air bith ni d' a ionnsuidh
r' a itheadh ?
34 Thubhairt losa riu, Is e mo
bhiadli-sa toil an Tì a chuir uaith,
mi a dhèanamh, agus obair a
chriochnachadh.
35 Nach abair sibhse, A ta 7Ìim
' An e so Criosd ?
N
EOIN, IV.
clieitliir miosan ann fatliast, agus
an sin thig am fogharadh ? feuch, !
a ta mi ag ràdh ribh, Togaibh I
suas bhur sùilean, agus seallaibh i
air na h-achaibh ; oir a ta iad a i
cheana geal chum an fhoghar-
aidh.
36 Agus an tì a bhuaineas tha e
faotainn tuarasdail, agus a' cruinn-
eachadh toraidh chum na beatha
maireannaich ; chum gu 'n dèan
an tì a chuireas, agus an tì a
bhuaineas, gàirdeachas le chèile^
37 Agus an so tha an ràdh^ ud
fìor, Gu bheil neach a' cur, agus
neach eile a' buain,
38 Chuir mise sibhse a bhuain an
ni sin nach do shaothraich sibh :
shaothraich daoine eile, agus
chaidh sibhse steach 'nan saothair
39 Agus chreid mòran do Sha-
maritanaich a' bhaile sin ann,
air son cainnte na mnà, a thug
fianuis, ag ràdh, Dh'innis e dhomh
na h-uile nithe a rinn mi riamh.
40 Uime sin an uair a thàinig
na Samaritanaich d' a ionnsuidh,
ghuidh iad air fantuinn maille
riu : agus dh'fhuirich e an sin
dà là.
41 Agus chreid mòran tuill-
eadh air son 'fhocail fèin :
42 Agus thubhairt iad ris a'
mhnaoi, Tha sinn a' creidsinn,
cha 'n ann à so suas air son do
chòmhraidh-sa : oir chuala sinn
fèin e, agus a ta fhios againn gur
e so da rireadh Criosd, Slànuigh-
ear an t-saoghail.
43 Agus an dèìgh dà là dh'-
fhalbh e as a sin, agus chaidh e
do Ghalile :
44 Oir thug losa fèin fianuis,
1 cuideachd, maraon. ' an (jnùt^-fhocnl.
17S
nach 'eil urram aig fàidh 'na thìr
fèin.
45 Uime sin, an uair a thàinig
e do Ghalile, ghabh na Galilè-
aich ris, air dhoibh na nithe sin
uile f haicinn a rinn e ann an le-
rusalem air an fhèill : oir chaidh
iadsan mar an ceudna chum na
fèille.
46 An sin thàinig losa a rìs do
Chana Ghalile, far an d' rinn e
fìon do 'n uisge. Agus bha
duine cumhachdach^ àraidh, aig
an robh a mhac gu tinn ann an
Capernaum.
47 'Nuair a cliual e-san gu 'n
robh losa air teachd à ludea
do Ghalile, chaidh e d' a ionn-
suidh, agus ghuidh e air gu 'n
rachadh e sios, agus gu 'n slàn-
uicheadh e a mhac : oir bha e ri
h-uchd bàis.
48 An sin thubhairt losa ris,
Mur faic sibh comharan agus
mìorbhuilean, cha chreid sibh.
49 Thubhairt an duine cumh-
achdach ris, A Thighearn, rach*
sios mum faigh mo leanabanbàs.
50 Thubhairt losa ris, Imich ;
tha do mhac beò, Agus chreid
an duine am focal a labhair losa
ris, agus dh'imich e.
51 Agus am feadh a bha e
fathast a' dol sios, choinnich a
sheirbhisich e, agus dh'innis iad
da, ag ràdh, Tha do mhac beò^
62 An sin dh'f hiosraich e dhiubh
an uair anns an deachaidh e am
feabhas : agus thubhairt iad ris,
An dè air an t-seachdamh uair
dh'fhàg am fiabhras e.
53 An sin dh'aithnich an t-
\ ^ mòr.rmjhdìl. thcìri(j.,falbh,(jabh.
l * gu maith.
EOIN,
IV. V,
athair gu'm F i an imir sin fèin,
anns an dubhairt losa ris, Tha
do mhac beò ; agus chreid e
fein, agus a theaghlach uile.
54 '/S e so a rìs an dara mìor-
bhuil a rinn losa, 'nuair a thàinig
e à ludea do Ghalile.
CAIB. V.
1 Leighis losa air là na sàbaid an duine a
bha fuidh leòn rc ochd bliadhna deug thar
fliichead: 10 Rinn na h-Iùdhatch uinie
sin coìinsachadh ris, agus gcur-Ieanmhuinn
air. 17 Fhrea^air e air a shon fein, agus
nochd e dkoibh cò e, le teisteas 'athar, agus
as na sgriobtuiribh.
' IVTA dhèigh so bha fèill nan
lùdhach ami; agus chaidh
losa suas gu lerusalem.
2 A nis a ta ann an lerusalera
làimh rìgeata^ nan caorach loch-
an, ris an abrar sa' chainnt
Eabhruidhich, Betesda, aig am
bheil cùig tighean-fasgaidh^.
3 Annta sin bha 'nan luidhe
mòr-bhuidlieann do dhaoinibh
euslan, dalla, bacach, seargta, a'
feitheamh ri caruchadh an uisge.
4 Oir chaidh aingeal sìos an
àm àraidh san lochan, agus chuir
e an t-uisge troimh chèile : uime
sin an ceud neach a rachadh sìos
arn, an dèigh cur troimh chèile
an uisge, rinneadh slàn e a dh'-
aon tinneas a bhiodh air.
5 Agus bha duine àraidh an
sin, a bha ochd bliadhna deug
thar fhichead ann an euslaint.
6 'Nuair a chunnaic losa e-san
'na luidhe, agus fios aige gu 'n
robh e nis ùine fhada mar sin,
thubhairt e ris, Am miann leat
bhi air do dhèanamh slàn?
7 Flireagair an duine eushan
e, A Thighearn, cha 'n 'eil duine
' margadh. ^ sgàtft thigkean.
179
agam, an uair a chuìrear an t-
uisge troimh a chèile, a chuireas
anns an lochan mi : ach am feadh
a ta mise teachd, tha neach eile
a' dol sìos romham.
8 Thubhairt losa ris, Eirieh,
tog do leabadh, agus imich.
9 Agus air ball rinneadh an
duine slàn, agus thog e a leab-
adh, agus dh'imich e : agus bha
'n t-sàbaid ann air an là sin.
10 Uime sin thubhairt na h-
lùdhaich ris an tì a shlànuich-
eadh, Is i an t-sàbaid a ta ann ;
cha 'n 'eil e dligheach dhuit do
leabadh a ghiùlan.
11 Fhreagair e iad, An Tì a
rinn slàn . mi, thubhairt e-san
rium, Tog do leabadh agus imich ?
12 An sin dh'fhiosraich iad
deth, Cò an duine a thubhairt
riut, Tog do leabadh agus imich ?
13 Agus cha robh fhios aig an
tì a shlànuicheadh, cò e : oir
chaidh losa as a shealladh, air
do mhòr-shluagh bhi anns an
àit.
14 'Na dhèigh so fhuair losa
e anns an teampull, agus thubh-
airt e ris, Feuch, rinneadh slàn
thu : na peacaich ni 's mò, air
eagal gu 'n tachair ni 's miosa
dhuit.
15 Dh'imich an duine, agus dh'-
innis e do na h-Iùdliaich gu 'm
b' e losa rinn slàn e.
16 Agus air a shon so rinn na
lì-Iùdhaich geur-leanmhuinn air
losa, agus dh'iarr iad a mharbh-
adh, do bhrìgh gu 'n d' rinn e na
nithe so air an t-sàbaid.
17 Ach fhreagair losa iad, Tiia
m' Athair ag oibreachadh gus a
ms,agus tha mise ag oibreachadh.
N 2
EOI
N, V.
18 Uime sin bu mhòid a dh'-
iarr na h-Iùdhaich a mharbh-
adh, a chionn nach e mhàin gu 'n
do bhris e 'n t-sàbaid, ach gu 'n
dubhairt e mar an ceudna gu 'm
b' e Dia 'Athair-san, 'ga dhèan-
amh fèin co-ionann ri Dia.
19 Air an aobhar sin fhreagair
losa, agus thubhairt e riu, Gu
deimhin deimhin a ta mi ag ràdh
ribh, nach 'eil am mac comasach
air ni sam bith a dhèanamh uaith
fèin, acli an ni a chi e an t-Ath-
air a' dèanamh : oir ge b' e nithe
a nì e-san, na nithe sin fèin ni
am Mac mar an ceudna.
20 Oir is ionmhuinn leis an
Athair am Mac, agus a ta e a'
foillseachadh dha nan uile nithe
a tha e fèin a' dèanamh : agus
foillsichidh e dha oibre a 's mò
na iad so, air chor as gu 'm bì
iongantas oirbhse.
21 Oir mar a ta an t-Athair a'
diisgadh, agus a' beothachadh
nam marbh, is amhuil sin a ta
am Mac a' beothachadh an dream
a 's àill leis.
22 Oir cha 'n 'eil an t-Athair
a' toirt breth air duine sam bith ;
ach thug e gach uile bhreith-
eanas do 'n Mhac :
23 Chum gu 'n tugadh na h-
uile dhaoine urram do 'n Mhac,
amhuil mar a ta iad a' toirt
urraim do 'n Athair. An tì nach
'eil a' toirt urraim do 'n Mliac,
cha 'n 'eil e toirt urraim do 'n
Athair a chuir uaith e.
24 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, An tì a dh'-
èisdeas ri m' fhocal-sa, agus a
ta creidsinn anns an Tì a chuir
uaith mi, tha a' bheatha mhair-
180
eannach aige, agus cha tig e
chum dìtidh ; ach chaidh e
thairis o bhàs gu beatha.
25 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, Gu bheil an
uair a' teachd, agus gu bheil i
nis ann, anns an cluinn na
mairbh guth Mhic Dhè : agus
an dream a chluinneas, bithidh
iad beò.
26 Oir mar a ta aig an Ath-
air beatha ann fèin, is amhuil sin
a thug e do 'n Mhac beatha a
bhi aig ann fèin ;
27 Agus thug e mar an ceud-
na dha ùghdarras chum breth a
thabhairt, do bhrìgh gur e Mac
an duine.
28 Na gabhaibh iongantas deth
so ; oir a ta an uair a' teachd,
anns an chiinn iadsan uile a ta
sna h-uaighibh a ghuth-san :
29 Agus thèid iad a mach ;
iadsan a rinn maith, chum ais-
eirigh na beatha ; agus iadsan a
rinn olc, chum aiseirigh an dam-
naidh.
30 Cha 'n 'eil mise comasach
air ni sam bith a dhèanamh uam
fèin : mar a chhnnneas mi bheir
mi breth : agus a ta mo lihreith-
eanas ceart ; do bhrìgh nach 'eil
mi ag iarraidli mo thoile fèin,
ach toil an Athar a chuir uaith
mi.
31 Ma bheir mise fianuis mu
m' thimchioll fèin, cha 'n 'eil m'
fhianuis fìor.'
32 Tha neach eile a' toirt
fìanuis mu m' thimchioll, agus
a ta fhios agam gur fìor an
fhianuis a ta e dèanamh mu m'
thimchiolL
' iorìichuìdh.
EOIN, V. VI.
33 Chuir sibhse chum Eoin,
agus thug e fianuis do 'n fhìr-
inn.
34 Ach cha 'n 'eil mise a' gabh-
ail fianuis o dhuine : ach a ta
mi ag ràdh nan nithe so, chum
gu'm bì sibhse air bhur tèarn-
adh.
35 B' e-san an lòchran lasarach '
agus dealrach : agus bha sibhse
toileach car tamuill gàirdeachas
a dhèanamh 'na sholus.
36 Ach a ta agam-sa fianuis a
's mò na fanuis Eoin : oir na h-
oibre a thug an t-Athair dhomh-
sa chum gu 'n criochnaichinn
iad, tha na h-oibre sin fèin a tha
mise a' dèanamh, a' toirt fianuis j
mu m' thimchioll, gu'n do chuir
an t-Athair uaith mi.
37 Agus an t-Athair fèin a chuir
uaith mi, thug e fianuis mu m'
thimchioll. Cha chuala sibh
riamh a ghuth, ni mò a chunnaic
sibh a choslas.
38 Agus cha 'n 'eil 'fhocal-san
agaibh a' gabhail còmhnuidh
annaibh : oir an tì sin a chuir
e-san uaith, cha 'n 'eil sibh 'ga
chreidsinn.
39 Rannsaichibh ^ na sgriob-
tuirean, oir a ta sibh a' saoil- !
sinn gu bheil a' bheatha mhair-
eann ach agaibh annta-san ; ag-
us is iad sin a ta toirt fianuis
mu m' thimchioll-sa.
40 Gidheadh cha 'n àiU leibh
teachd a m' ionnsuidh-sa, chum
gu'm faigheadli sibh beatha.
41 Cha 'n 'eil mise a' gabhail
urraim^ o dhaoinibh.
42 Ach is aithne dhomh sibh-
'lasta. - Tha sibh a' runnsavhadh . (jlòìre.
181
se, nach 'eil gràdh Dhè agaibh
annaibh.
43 Thàinig mise an ainm m'
Athar, agus cha 'n 'eil sibh a'
gabhail rium : ma tliig neach
eile 'na ainm fèin, gabhaidh sibh
ris-san.
44 Cionnus a dh'fheudas sibh
creidsinn, a ta gabhail urraim o
chèile, agus nach 'eil ag iarraidh
an urraim a thig o Dhia a
mhàin ?
45 Na saoilibh gu 'n dèan mise
bhur casaid ris an Athair : tha
aon a tha dèanamh casaid oirbh,
Maois, anns am bheil sibh a' cur
bhur dòchais*.
46 Oir nan creideadh sibh
Maois chreideadh sibh mise : oir
sgrìobh e-san mu m' thimchioll.
47 Ach mur creid sibh a
sgrìobhadh-san, cionnus a chreid-
eas sibh mo bhriathra-sa ?
CAIB. VI.
1 Bheathaich Crìosd cùig mìle fear le cà'g
builinnihh arain agus dà iasg : 15 Air un
aobhar sin b' àiU leis an t-slurigh e-san ii
dhèanamh 'na t ìgh : 10 Ach air dhasan a
sgai adhfèin uatha., chaidh e suas gu beiìiii,
agus dh'hnich e air a' chuana dh'ionusuidh
a dheisciobul. GG Dh'fhàg mòran d'a
dheisciobluibh e, 4'c.
A dhèigh sin chaidh losa
thar muir^ Ghalile, no Thi-
beriais.
2 Agus lean sluagh mòr e, do
bhrìgh gu'm fac iad a mhìor-
bhuilean a rinn e air an dream
a bha euslan.
3 Agus chaidh losa suas air
beinn, agus shuidh e an sin
maille r' a dheisciobluibh.
4 Agus bha a' chàisg, fèill nan
lùdhach, am fagus.
^ as am bheil sibh ag earhsadh. ^ fairge.
EOI
N, VL
5 An sin an uair a thog losa
suas a shùilean, agus a chunnaic
e gu 'n d' thàinig buidheann
nihòr shbiaigh d' a ionnsuidh,
thubhairt e ri Philip, Cia an
t-àit as an ceannaich sinn aran
chum gu 'n ith iad so ?
6 (Ach thubhairt e so 'ga dhear-
bhadh-san ; oir bha fhios aige
fèin ciod a dhèanadh e.)
7 Fhreagair Philip e, Cha leoir
dhoibh luach dhà cheud peghinn
a dh' aran, chum gu 'n gabhadh
gach aon diubh beagan.
8 Thubhairt aon d' a dheis-
ciobluibh. Aindreas, bràthair
Shimoin Pheadair, ris,
9 Tha òganach an so, aig am
bheil cùig builinnean eòrna, ag-
us dà iasg bheag : ach ciod iad
so am measg na h-uiread ?
10 Agus thubhairt losa, Thug-
aibh air na daoinibh suidhe sìos.
A nis bha mòran feoir anns an
àit. Air an aobhar sin shuidh
na daoine sios, an àireamh tim-
chioll chùig mile.^
11 Agus ghlac losa na buil-
innean, agus air tabhairt^ buidh-
eachais da, roinn e air na deis-
ciobluibh iad, agus na deisciob-
uil orra-san a shuidh : agus mar
an ceudna do na h-iasgaibhbeaga,
mheud as a b' àiU leo.
12 'Nuair a shàsuicheadh iad,
thubhairt e r' a dheisciobluibh,
Cruinnichibh am biadh briste a
ta thuilleadh ann, chum nach
caillear a bheag.
13 Air an aobhar sin chruinn-
ich iad e r' a chèile, agus lìon iad
dà chliabh dheug do sbruileach
nan cùig builinnean eòrna, a bha
' brcith.
182
dh' f huigheall aig a' mhuinntir a
dh'ith.
14 An sin an uair a chunnaic
na daoine sin am miorbhuil a
rinn losa, thubhairt iad, Gu fir-
inneach is e so am fàidh a bha
gu teachd chum an t-saoghail.
15 Uime sin an uair a thuig
losa gu 'n robh iad air tì^ teachd
agus "breith air le làimh làidir,
chum gu 'n dèanadh iad rìgh
dheth, dh'imich e rìs do 'n bheinn
'na aonar.
16 Agus an uair a thàinig am
feasgar, chaidh a dheisciobuil
sìos chum na mara.
17 Agus air dol an luing dhoibh,
chaidli iad thar a' mhuir gu Ca-
pernaum : agus bha an dorchad-
as a nis ann, agus cha robh losa
air teachd d' an ionnsuidh.
18 Agus ag sèideadh do ghaoith
mhòir, dh'èirich a' mhuir.
19 Uime sin an uair a rinn iad
iomramh timchioll cùig no deich
thar f hichead do stàidibh, chunn-
aic iad losa ag imeachd air a'
mhuir, agus a' druideadh ris an
luing ; agus ghabh iad eagal.
20 Ach thubhairt e-san riu, Is
mise ta ann ; na biodh eagal
oirbh.
21 Uime sin ghabh iad gu
toileach a steach do 'n luing e :
agus air bail ràinig an long an
tìr gus an robh iad a' dol.
22 Air an là 'na dhèigh sin,
an uair a chunnaic an sluagh a
sheas air taobh eile na mara,
nach robh long eile an sin, ach
an long sin anns an deachaidh a
dheisciobuil a steach, agus nach
deachaidh losa san luing maille
^ rùn oì'ra.
EOI
N, vr.
r' a dbeisciobluibli, ach gu 'n d'-
f halbh a dheisciobuil 'nan aonar ;
23 (Gidheadh thàinig longa
beaga eile o Thiberias, làimh ris
an àit san dh'ith iad an t-aran,
an dèigh do 'n Tigliearn buidh-
eachas a thoirt ;)
24 Uime sin an uair a chunn-
aic an sluagh nach robh losa an
sin, no a dheisciobuil, chaidh
iad fèin mar an ceudna ann an
longaibh, agus thàinig iad gu
Capernaum, ag ìarraidh losa.
25 Agus air dhoibh fhaotainn
air an taobli thall do 'n mhuir,
thubhairt iad ris, A mhaighstir,
c' uin' a thàinig thu an so ?
26 Fhreagair losa iad agus
thubhairt e, Gu deimhin deimh-
in a ta mi ag ràdh ribh, Tha
sibh ga m' iarraidh, cha 'n ann a
chionn gu 'm faca sibh na mìor-
bhuilean, ach a chionn gu 'n d'ith
sibh do na builinnibh, agus gu'n
do shàsuicheadh sibh.
27 Dèanaibh saothair cha 'n
ann air son a' bhidh a theirgeas,
ach air son a' bhidh a mhaireas
chum na beatha siorruidh, a
bheir Mac an duine dhuibh : oir
e-san sheulaich' Dia an t-Athair.
28 An sin thubhairt iad ris,
Ciod a ni sinn, chum as gu 'n
oibrich sinn oibre Dhè?
29 Fhreagair losa agus thubh-
airt e riu, Is i so obair Dhè, gu
'n creid sibh anns an Tì a chuir
e uaith.
30 Uime sin thubhairt iad ris,
Ciod an comhar a nì thusa ma
ta, chum gu 'm faic sinn, agus
gu'n creid sinn thu? ciod an
obair a nì thu ?
' chòmhraich, shònraich.
Ib3
31 Dh'ith ar n-aithriche mana
san fhàsach ; a rèir mar a ta e
sgrìobhta, Thug e dhoibh aran
o nèamh r' a itheadh.
32 An sin thubhairt losa riu,
Gu deimhin deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, nach d' thug Maois
dhuibh an t-aran o nèamh ; acli
a ta m' Athair-sa a' toirt dhuibh
an arain fhior o nèarali.
33 Oir is e sin aran Dhè a ta
teachd a nuas o nèamh, agus a
ta tabhairt beatha do'n t-saoghal.
34 An sin thubhairt iad ris, A
Thighearn, thoir dhuinne an
t-aran so an còmhnuidh.
35 Agus thubhairt losa riu,
Is mise aran na beatha : an tì a
thig a m' ionnsuidh-sa, cha bhi
ocras gu bràth air ; agus an ti a
chreideas annam-sa, cha bhi tart
gu bràth air.
36 Ach mar a thubhairt mi
ribh, ge do chunnaic sibli mi'
cha'n 'eil sibh a' creidsinn.
37 Gach ni a bheir an t-Ath-
air dhomh-sa, thig e a m' ionn-
suidh ; agus an t\ a thig a m'
ionnsuidh, cha tilg mi air chor
sam bith a mach e.
38 Oir thàinig mi nuas o
nèamh, clia 'n ann chum gu 'n
dèanainn mo thoil fèin, ach toil
an Tì a chuir uaith mi.
39 Agus is i so toil an Athar
a chuir uaith mi, nach caillinn
a bheag sam bith do 'n uile a
thug e dhomh, ach gu 'n togainn
suas e rìs air an là dheireann-
ach,
40 Agus is i so toil an Tì a
chuir uaith mi, gu 'm biodh a'
bheatha mhaireannach aig gach
neach a chi am Mac, agus a
EOIN. VI.
clireideas ann : agus togaidh
mise suas e air an là dlieireann-
ach.
41 An sin rinn na h-Iùdh-
aich gearan uime, a chionn gu'n
dubhairt e, Is mise an t-aran a
thàinig a nuas o nèamh.
42 Agus thubhairt iad, Nach
e so losa mac loseiph, neach
aig an aithne dhuinn 'athair ag-
us a mhàthair ? cionnus ma
seadh a ta e ag ràdh, Thàinig
mi nuas o nèamh.
43 Air an aobhar sin fhreag-
air losa agus thubhairt e riu,
Na dèanaibh gearan 'nur measg
fèin.
44 Cha 'n urrainn neach air
bith teachd a m' ionnsuidh-sa,
mur tarruing an t-Athair a
chuir uaith mise e : agus tog-
aidh mise suas e air an là dheir-
eannach.
45 Tha e sgrìobhta sna fàidh-
ibh, Agus bithidh iad uile air
an teagasg o Dhia. Uime sin
gach^ neach a chuala, agus a dh'-
fhòghluim o 'n Athair, thig e a
m' ionnsuidh-sa.
46 Cha 'n e gu 'm faca neach
sam bith an t-Athair, ach an Tì
a ta Dhia ; chunnaic e-san an
t-Athair.
47 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, An ti a ta
creidsinn annam-sa, tha bheatha
mhaireannach aige.
48 Is mise aran na beatlia.
49 Dh'ith bhur n-aithriche
mana san fhàsach, agus fhuair
iad bàs.
50 Is e so an t-aran a tha
» Gach.
^ deasboireachd, tagradh.
m
teachd a nuas o nèamh, chum
as gu 'n ith neach dheth, agus
nach faigh e bàs.
51 Is mise an t-aran beò, a
thàinig a nuas o nèamh : ma
dh'itheas neach air bith do 'n
aran so, bithidh e beò gu sìor-
rviidh : agus an t-aran a bheir
mise uam, is e m' f heoil e, a bheir
mi air son beatìia an t-saoghail.
52 Air an aobhar sin bha conn-
sachadh" aig na h-Iùdhaich r' a
chèile, ag ràdh, Cionnus a dh'-
fheudas an duine so 'flieoil a
thoirt duinn r' a itheadh.
53 An sin thubhairt losa riu,
Gu deimhin deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, mur ith sibh feoil
Mhic an duine, agus mur òl
sibh 'fhuil, cha 'n 'eil beatha ag-
aibh annaibh.
54 E-san a dh'itheas m' f heoil-
sa, agus a dh'òlas m' fhuil-sa, a
ta a' blieatha shìorruidh aige ;
agus togaidh mise suas e air an
là dheireannach.
55 Oir is biadh gu fìrinneach
m' f heoil, agus is deoch gu fìrinn-
each m' fhuil.
56 E-san a dh'itheas m' fheoil-
sa, agus a dh'òlas m' fhuil-sa,
tha e gabhail còmhnuidh annam-
sa, agus mise annsan.
57 Mar a ta 'n t-Athair beò
a chuir uaith mise,' agus a ta
mise beò troimh* an Athair ; is
amhuil sin e-san a dh'itheas mise,
bithidh e mar an ceudna beò
tromham-sa^.
58 Is e so an t-aran sin a thàinig
a nuas o nèamh ; cha 'n e mar
a dh'ith bhur n-aithriche mana,
' Mar a chuir an t-Athair beò uaith mise.
* tre. ' triom-sa.
EOIN,
VI. VI L
agiis fliuair iad bàs : e-san a
dìi'itheas an t-aran so, bithidh e
beò am feasd.
59 Thubhairt e na nithe so
anns an t-sionagog, an uair a
bha e a' teagasg an Capernaum.
60 Uime sin 'nuair a chual
mòran d' a dheisciobkiibh so,
thubhairt iad, is cruaidh a'
chainnt so ; cò a dh'f heudas èisd-
eachd rithe.
61 'Nuair a thuig losa ann
fèin gu 'n robh a dheisciobuil ri
gearan uime so, thubhairt e riu,
Am bheil so a' toirt oilbheim
dhuibh-sa ?
62 Agus ciod nam faiceadh sibh
Mac an duine a' dol suas do 'n
àit anns an robh e roimhe ?
63 Is e an Spiorad a bheoth-
aicheas ; cha 'n 'eil tairbhe air
bith san fheoil : na briathran a
tha mise a' labhairt ribh, is
spiorad agus is beatha iad.
64 Ach a ta cuid dibhse nach
'eil a' creidsinn. (Oir b'aithne
do losa o.thùs, cò iad nach robh
a' creidsinn, agus cò an tì a
bhrathadh e.)
65 Agus thubhairt e, Air an
aobhar sin thubhairt mi ribh,
nach urrainn neach air bith
teachd a' m' ionnsuidh, mur bì e
air a thoirt da o m' Athair.
66 O 'n àm sin cliaidh mòran
d' a dheisciobluibh air an ais,
agus cha d' ìmich iad ni 's mò
maiUe ris.
67 An sin thubhairt losa ris
an dà f hear dheug, An àill leibh-
se falbh cuideachd ?
68 An sin fhreagair Simon
' an Crìosd, am Mesìas.
^ cònihmiidh a ghabhaìl.
185
Peadar e, A Thighearn, cò dh'-
ionnsuidh an tèid sinn ? agadsa
tha briathra na beatha maireamv
aich.
69 Agus a ta sinne a' creidsinn,
agus a ta fhios againn gur tusa
Crìosd' Mac an Dè bheò,
70 Fhreàgair losa iad, Nach
do tiiagh mise sibhse dà fhear
dheug, agus a ta fear agaibh 'na
dhiabhul ?
71 Ach labhair e mu ludas
Iscariot, ììiac Shimoin : oir is e
so an tì a bha gu e-san a bhrath,
air dha bhi 'na aon clo 'n dà
f hear dheug.
CAIB. VII.
1 Chronuich losa ùrd-inntìnn agus dànadas
a chàirdean ; 10 chaìdh e suas o Ghalile
gu fèìll nam pàilliun ; 14 agits thcagaisg
e anns an teampull. 40 lomadh gnc bharail
mu thimchioll losa am measg an t-sluaigh.
45 Tha na Phàirisich an corruich ris na
maoir do hhrìgh nach do ghlac iad losa :
50 Thug iad achmhasan do Nicodemus.
AGUS an dèigh nan nithe sin,
bha losa ag imeachd mu 'n
cuairt ann an Galile : oir cha
b' àill leis a bhi 'g imeachd^ ann
an ludea, a chionn gu'n robh
na h-Iùdhaich ag iarraidh a
mharbhadh.
2 Agus bha fèill nan lùdhach,
eadhon fèill nam pàilliun, am
fagus.
3 Uime sin thubhairt a bhràith-
re ris, Imich as so agus rach'' do
ludea, chum gu faic do dheis-
ciobuil mar an ceudna t'oibre a
tha thu a' dèanamh.
4 Oir cha dèan neach air bith
aon ni am folach, a dh'iarras e
fèin a bhi am follais :* ma tha thu
' theirig.
* bhi iomraìdeach.
EOIN, VII.
a' dèanamh nan nithe so, nochd
thu fèin do 'n t-saoghal.
5 Oir cha do chreid a bhràith-
re fèin ann.
6 An sin thubhairt losa riu,
Cha d' thàinig m' àm-sa fathast ;
ach a ta bhur n-àm-sa ghnàth
deas.
7 Cha 'n 'eil e 'n comas do 'n
t-saoghal sibhse fhuathachadh ;
ach fuathaichidh e mise, do
bhrìgh gu bheil mi toirt fìanuis
m'a thimchioll gu bheil 'oibre
olc.
8 Rachaibh-sa suas chum na
fèille so : cha tèid mise suas fath-
ast clium na fèille so, do bhrìgh
nach 'eil m' àm fathast air a
choimhlionadh.
9 'Nuair thubhairt e na nithe
so riu, dh'fhan e an Galile.
10 Ach an uair a chaidh a
bhràithre suas, an sin chaidh
e-san suas mar an ceudna chum
na fèille, cha 'n ann am follais^
ach mar gu b' ann an uaignidh-
eas^.
11 An sinn dh'iarr na h-Iùdh-
aich e air an fhèill, agus thubh-
art iad, C' àit am bheil e ?
12 Agus bha borbhan^ mòr am
measg an t-shiaigh m' a thimch-
ioll : oir thubhairt cuid, Is duine
maith e : ach thubhairt cuid eile,
Cha 'n eadh^ ; ach a ta e meall-
adh an t-sluaigh.
13 Gidheadh cha do labhair
neach sam bith gu follaiseach
uime, air eagal nan lùdhach.
14 A nis mu mheadhon na
fèille, chaidh losa suas do 'n
team])ull, agus theagaisg e.
15 Agus ghabh na h-Iùdhaich
' os dìrd. 0.S ìosal ^ cogarsaich
186
iongantas, ag ràdh, Cionnus is
aithne do 'n duine so litrichean,
agus nach d'f hòghluim e ?
16 Fhreagair losa iad, agus
thubhairt e, Cha leam fèin mo
theagasg, ach leis-san a chuir
uaith mi.
17 Ma 's àiU le neach sam bith
a thoil-san a dhèanamli, bithidh
fios aige mu 'n teagasg, an ann
o Dhia a ta e, no 'm bheil mise
a' labhairt uam fèin.
18 An ti a labhras uaith fèin,
tha e 'g iarraidli a ghlòire fèin :
ach ge b' e dh'iarras glòir an tì
a chuir uaith e, tha e-san fìrinn-
each, agus cha'n 'eil eucoir^ air
bith ann.
19 Nach d' thug Maois an lagh
dhuibh, agus gidheadh cha 'n 'eil
aon neach agaibh a' coimhlion-
adh an lagha ? C' ar son a ta
sibh ag iarraidh mise a mharbh-
adh?
20 Fhreagair an sluagh agus
thubhairt iad, Tha deamhan
agad : cò tha 'g iarraidh do
mharbhadh ?
21 Fhreagair losa agus thubh-
airt e riu, Rinn mise aon obair,
agus a ta iongantas oirbh uile
air an aobhar sin.
22 Thug Maois dhuibh an tim-
chioll-ghearradh, (cha 'n e gur
ann o Mhaois a ta e, ach o na
h-aithrichibh,) agus timchioll-
ghearraidh sibhse duine air an
t- sàbaid.
2.3 Ma tha duine air an t-sàb-
aid a' gabhail timchioll-ghearr-
aidh, chum nach bì lagh Mhaois
air a bhriseadh ; am bheil fearg
agaibh riumsa, a chionn gu 'n
Ni h-eadh. ^ cealg.
EOIN, VII.
d' rinn mi duine uile slàn air an
t-sàbaid ?
24 Na tugaibh breth a rèir
coslais, ach thugaibh breth
cheart.
25 An sin thubhairt cuid do
mhuinntir lerusaleim, Nach e so
e-san a tha iad ag iarraidh a
mharbhadh ?
26 Agus, feuch, tha e labhairt
gu follaiseach, agus cha 'n 'eil
iad ag ràdh ni sam bith ris :
am bheil dearbh-fhios aig na
h-uachdarain gur e so da rireadh
Criosd ?
27 Gidheadh is aithne dhuinn
an duine so cia as da : ach an
uair a thig Crìosd, cha 'n aithne
do neach air bith cia as da.
28 An sin ghlaodh losa san
teampull, agus e a' teagasg, ag
ràdli, Is aithne^ dhuibh araon
mise, agus cia as domh : agus
cha d' thàinig mi uam fèin, ach
a ta e-san fìor a chuir uaith mi,
air nach 'eil eòlas agaibh-sa.
29 Ach a ta eòlas agam-sa air;
oir is ann uaith a ta mi, agus
chuir e-san uaith mi.
30 An sin dh'iarr iad a ghlac-
adh : ach cha do chuir neach air
bith làmh ann, a chionn nach
robli 'uair-san fathast air teachd.
31 Agus chreid mòran do 'n
t-sluagh air, agus thubhairt iad,
'Nuair a thig Crìosd, an dèan e
ni's mò do mhiorbhuilibh na iad
sin a rinn an duine so ?
32 Chuala na Phàirisich gu 'n
robh an sluagh a' borbhanaich
nan nithe so m' a thimchioll :
agus chuir na Phàirisich agus
' An aithne, * thubhairt losa riu.
(1 chom, a ch'iahh.
187
na h-àrd-shagairt maoir g' a
ghlacadh.
33 An sin thubhairt losa^, f 'ath-
ast tamull beag tha mise maille
ribh, agus an sin a ta mi dol
chum an Tì a chuir uaith mi.
34 larraidh sibh mi, agus cha'n
fhaigh sibh mi: agus do'n àit
am bì mi, cha 'n urrainn sibhse
teachd.
35 An sin thubhairt na h-Iùdh-
aich eatorra fèin, C'àit an tèid
am fear so, nach faigh sinn e?
an tèid e chum na muinntir a ta
air an sgapadh am measg nan
Greugach, agus an teagaisg e na
Greugaich ?
36 Ciod i a' chainnt so a thubh-
airt e, larraidh sibh mi, agus
cha 'n fhaigh sibh mi: agus do 'n
àit am bheil mise, cba'nurrainn
sibhse teachd?
37 Air an là dlieireannach, ìà
mòr sin na fèille, sheas losa agus
ghlaodh e, ag ràdh, Ma tha tart
air neach sam bith, thigeadh e
m' ionnsuidh-sa, agus òladh e.
38 An tì a chreideas annam-
sa, mar a ta an sgriobtuir ag
ràdh, sruthaidh as a bhroinn"
aimhnichean do uisge beò,
39 (Ach labhair e so mu 'n
Spiorad, a bha iadsan a chreid-
eadh annsan gu fhaghail : oir
cha robh an Spiorad* fathast air
a thabhairt, do bhrigh nach robh
losa fatliast air a ghlòrachadh.)
40 Uime sin, an uair a chuala
mòran do 'n t-sluagh a' cbainnt
so, thubhairt iad, Gu fìrinneach
is e so am fàidh.
41 Thubhairt cuid eile, Is e so
Crìosd. Ach thubhairt dream
* Spiorad naomh.
EION, VII. Vllt.
eile, An ann o Ghalile a thig
Crìosd ?
42 Nach dubhairt an sgrìob-
tuir, Gu 'n tig Criosd do shiol
Dhaibhidh, agus à Betlehem, am
baile san robh Daibhidh ?
43 Air an aobhar sin dh'eir-
ich eas-aonachd' am me isg an
t-sluaigh air a shon-san.
44 Agus b'àill le cuid diubh
a ghlacadh ; ach cha do chuir
duine air bith làmh ann.
45 An sin thàinig na maoir
chum nan àrd-sliagart agus nam
Phàiriseach ; agus thubhairt iad-
san riu, C'ar son nach d' thug
sibh leibh e ?
46 Fhreagair na maoir, Cha do
labhair duine riamhmaranduine
so.
47 An sin fhreagair na Phàir-
isich iad, Am bheil sibhse mar
an ceudna air bhur meaUadh ?
48 An do chreid aon air bith
do na h-uachdarain ann, no do
na Phàirisich ?
49 Ach an sluagh so aig nach 'eil
eòlas an lagha, tha iad malluichte,
50 Thubhairt Nicòdemus riu,
(e-san a thàinig d' a ionnsuidh
san oidhche, air dha bhi 'na aon
diubh,)
51 Am bheil ar lagh-ne toirt
breth air duine sam bith gus an
cluinn e uaith fèin an toiseach,
agus gus am bi fhios aige ciod
a tha e a' dèanamh ?
52 Fhreagair iadsan agus thubh-
airt iad ris, Am bheil thusa mar
an ceudna o Ghalile? Ranns- i
aich, agus faic : oir à Galile cha {
d' èirich faidh'"'. 1
53 Agus dh'imich gach aon d'
a tliigh fèin.
CAIB. VIII.
1 Thiig CrìosJ u' bhean a ghlacadh un adhal-
trannas as saor : 12 shearmonaich e yur e
fcin solus an t-snoyhail, agus dhcarbh e gu
bheil a theagasg ceart. 33 Fhreagnir e na
h-Iàdhaich a bha dkinanih bòsd à Abraham;
39 agus thug se e J'tin as o 'n ain-iochd.
CH chaidh losa chum slèibh
nan crann-oladh :
2 Agus gu moch air mhaduinn
thàinig e ris do 'n teampull, agus
thàinig an sluagh uile d' a ionn-
suidh ; agus air suidhe dha,
theagaisg e iad.
3 Agus thug na sgrìobhaich-
ean agus na Phàirisich bean d' a
ionnsuidh a ghlacadh an adhal-
trannas ; agus air dhoibh a cur
anns a' mheadhon,
4 Thubhairt iad ris, A mhaigh-
stir, ghlacadh a' bhean so anns
a' ghnìomh fèin, a' dèanamli adh-
altrannais.
5 A nis dh'àithn Maois dhuinn
san lagh, an leithide so a chlach-
adh : ciod ma seadh a ta thusa
ag ràdh ?
6 Thubhairt iad so 'ga dhearbh-
adh^, chum gu'm biodh aca cùis-
chasaid 'na aghaidh. Ach chrom
losa sìos, agus sgrìobh e le 'mheur
air an làr, (mar nach biodh e
'gan cluinntinn.)
7 Mar sin air dhoibh buanach-
adh a' feòraich dheth, thog se e
fèin suas agus thubhairt e riu,
An neach a ta gun pheacadh
agaibh-sa, tilgeadh e a' cheud
chlach oirre.
8 Agus chrom e sìos a rìs, agus
sgriobh e air an làr.
' roinn, connsachadh. ^ Rannsaich agus faic nach eirich fàidh à Galtle.
^ 'ga fheuchainn, 'ga bhuaireadh.
ISS
EOIN, VIII.
9 Agus an uair a chual iadsan
(air dhoibh bhi air an agairt
le 'n coguis" fèin,) chaidh iad a
mach an dèigh a chèile, a' t()is-
eachadh aig an dream bu shine,
gus an dream mu dheireadh :
agus dh'fhàgadh 'na aonar losa,
agus a' bhean 'na seasamh sa'
mheadhon.
10 Agus 'nuair a dh'èirich losa
suas, agus nach fac e aon air
bith ach a' bhean, thubhairt e
rithe, A bhean, c'àit am bheil
iad sud do luchd-casaid ? an do
dhìt duine air bith thu ?
11 Thubhairt ise, Cha do dhìt
aon duine, a Thighearn. Agus
thubhairt losa rithe, Cha mhò
a tha mise ga d' dhiteadh : imich
romhad, agus napeacaich ni 's mò.
12 An sin labhair losa riu a
rìs, ag ràdh, Is mise solus an t-
saoghail : an tì a leanas mise,
cha siubhail e an dorchadas, ach
bithidh sohis na beatha aige.
13 Uime sin thubhairt naPhàir-
isich ris, Tha thu toirt fianuis
mu d' thimchioll fèin ; cha 'n 'eil
t' fhianuis fìor.
14 Fhreagair losa, agus thubh-
airt e riu, Ged tha mi toirt
fianuis mu m' thimchioll fèin,
gidheadh a ta m' f hianuis flor :
oir a ta fhios agam cia as a
thàinig mi, agus c'àit am bheil
mi dol ; ach cha 'n 'eil fhios
agaibh-sa cia as a thàinig mi, no
c'àit am bheil mi dol.
15 Tha sibhse a' toirt breth a
rèir na feòla ; cha 'n 'eil mise a'
toirt breth air aon duine.
16 Agus gidheadh ma bheir
mise breth, tha mo bhreth fìr-
' co'ni/t-fìiios, coiìiiiicìis.
189
inneach : oir cha 'n 'eil mi m'
aonar, ach mise agus an t-Athair
a chuir uaith mi.
17 Agus a ta e sgrìobhta ann
bhur lagh fèin, gu bheil fianuis
dithis dhaoine fìor.
18 Is aon mise a ta dèanamh
fianuis mu m' thimchioll fèin,
agus a ta an t-Athair a chuir
uaith mi, a' dèanamh fìanuis mu
m' thimchioll.
19 An sin thubhairt iad ris,
C' àit am bheil t'Athair ? Fhreag-
air losa, Cha 'n aithne dhuibhse
aon chuid mise no m' Athair :
nam biodh eòlas agaibh ormsa,
bhiodh eòlas agaibh air m' Ath-
air mar an ceudna.
20 Labhair losa na briathra so
an tigh-coimhead an ionmhais,
ag teagasg dha san teampull :
agus cha do chuir duine air bith
làmh ann ; oir cha robh 'uair
fathast air teachd.
21 An sin thubhairt losa riu
a rìs, Tha mise a' falbh, agus
iarraidh sibh mi, agus bàsaichidh
sibh ann bhur peacadh : cha 'n
urrainn sibhse teachd do 'n àit
am bheil mise a' dol.
22 An sin thubhairt na h-Iùdh-
aich, Am marbh se e fèin? do
bhrìgh gu bheil e 'g ràdh, Far
am bheil niise a' dol, cha 'n urr-
ainn sibhse teachd.
23 Agus thubliairt e riu, Tha
sibhse o shìos, tha mise o shuas :
tha sibhse do 'n t-saoghal so, cha
'n 'eil mise do 'n t-saoghal so.
24 Uime sin thubliairt mi ribh,
Gu'm bàsaich sibh ann 'bhur
peacaibh : oir mur creid sibh
gur mise c, glieibh sibh bàs ann
bhur peacaibh.
EOIN, VIII.
25 An sin thubhairt iad ris,
Cò thusa ? Agus thubhairt losa
riu, An neach sin fèin a thubh-
airt mi ribh o thùs.
26 Tha mòran agam ri ràdh,
agus r' a bhreithneachadh m' ur
timchioll-sa : ach a ta an Tì a
chuir uaith mi firinneach ; agus
a ta mise a' labhairt ris an t-
saoghal nan nithe a chuala mi
uaith-san.
27 Cha do thuig iad gu 'm
b' ann mu thimchioll an Athar a
labhair e riu.
28 An sin thubhairt losa riu,
'Nuair a thogas sibli suas Mac
an duine, an sin bithidh fios
agaibh gur mise e^, agus nach 'eil
mi dèanamh ni sam bith uam
fèin ; ach mar a theagaisg m'
Athair mi, gu blieil mi labhairt
nan nithe so.
29 Agus tha 'n Tì a chuir uaith
mi maille rium : cha d' fhàg an
t-Athair a' m' aonar mi, do
bhrìgh gu bheil mi dèanamh a
ghnàth nan nithe sin a 's tait-
neach leis.
30 An uair a blia e labhairt
nan nithe so, clireid mòran ann.
31 An sin thubliairt losa ris
na h-Iiidhaicli a chreid ann, Ma
bhuanaicheas sibh ann am fhoc- i
al-sa, bithidli sibh da rìreadli 'nur
deisciobuil agam ; !
32 Agus bitliidh eòlas agaibh
air an fhìrinn, agus n\ an fhìr-
inn saor sibh. !
33 Fhreagair iad e, Is sinne
sliochd Abrahaim, agus cha robh ^
sinn riamh fo dhaorsa aig duine
sam bith : cionnus a ta thusa ag
ràdh, Bithidh sibh saor ?
' bithidhjios agaibh co mise.
190
34 Fhreagair losa iad, Gu
deimhin deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, ge b' e nì peacadh, is
seirbhiseach do 'n pheacadh e.
35 Agus cha 'n fhan an seirbh-
iseach san tigh gu bràth : ach
fanaidh am mac gu bràth.
36 Uime sin ma nì am Mac
saor sibh, bithidh sibh saor da
rireadh.
37 Tha fhios agam gur sibh
sliochd Abrahaim ; ach a ta sibh
ag iarraidh mise a mharbhadh,
do blirìgh nach 'eil àit aig m'
fhocal annaibh.
38 Tha mise a' labhairt an ni
sin a chunnaic mi aig m' Athair ;
agus tha sibhse a' dèanamh an ni
a chunnaic sibh aig bhur n-athair
fèin.
39 Fhreagair iadsan agus thubh-
airt iad ris, Is e Abraham ar
n-athair-ne. Thubhairt losa riu,
Nam bu chlann do Abraham
sibh, dhèanadh sibh oibre Abra-
haim.
40 Ach a nis tha sibh ag iarr-
aidh mise a mharbhadh, duine
a dh' innis duibh an fhìrinn, a
chuala mi o Dhia : cha d' rinn
Abraham so.
41 Tha siblise a' dèanamh oibre
bhur n-athair fèin. An sin
thubhairt iad ris, Cha d' rugadh
an strìopachas sinne ; tha aon
Atliair againn, eadhon Dia.
42 An sin thubhairt losa riu,
Nam b' e Dia bhur n-Athair,
ghràdliaiclieadh sibli mise : oir
chaidli mise macli, agus thàinig
mi o Dhia ; agus cha d' thàinig
mi uam fèin, ach chuir e-san
uaitli mi.
43 C' ar son nach 'eil sibh a'
EOIN, VIII.
tiiigsinn mo clìòmhraidh ? do
bhrigh nach urrainn sibh èisd-
eachd ri m' fhocal.
44 Tha sibhse o hlmr n-ath-
air an diabhul, agiis is iad ana-
mianna bhur n-athar a 's toil
leibh a dhèanamh : bha e-san 'na
mhortair' o thùs, agus cha d' f han
e san f hìrinn, a chionn nach 'eil
fìrinn ann. 'Nuair a hibhras e
breug, is ann uaith fèin a ta e
labhairt : oir is breugaire e, ag-
us is e athair na brèige.
45 Agus do bhrìgh gu bheil
mise ag innseadh na fìrinn,
cha 'n 'eil sibh ga m' chreidsinn.
46 Cò agaibh-sa chuireas peac-
adh as mo leth-sa ? agus ma
tha mi ag innseadh na firinn,
c' ar son nach 'eil sibh ga m'
chreidsinn ?
47 An tì a ta o Dhia, èisdidh
e ri briathraibh Dhè : uime sin
cha 'n 'eil sibhse ag èisdeachd,
a chionn nach an o Dhia a ta
sibh.
48 An sin fhreagair na h-
lùdhaich, agus thubhairt iad ris,
Nach maith a thubhairt sinn gur
Samaritanach thu, agus gu bheil
deamhan agad ?
49 Fhreagair losa, Cha 'n 'eil
deamhan agam ; ach a ta mi
toirt urraim do m' Athair, agus
a ta sibhse toirt eas-urraim
dhomh-sa.
50 Agus cha 'n 'eil mi 'g iarr-
aidh mo ghlòire fèin : tha neach
a ta 'g iarraidh agus a' toirt
breth,
51 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, Ma choimhid-
eas neach m' fhocal-sa, cha 'n
' 'na fliear -millidh dhaoinc.
191
fhaic e bàs am feasd.
52 An sin thubhairt na h-Iùdh
aich ris, A nis tha fhios againn
gu bheil deamhan agad. Fhuair
Abraham bàs, agus na fàidhean ;
gidheadh a ta thusa ag ràdh,
Ma choimhdeas duine m' f hocal-
sa, cha bhlais e bàs am feasd.
53 Am mò thusa na ar n-ath-
air Abraham, a fhuair bàs ?
agus fhuair na fàidhean bàs :
cò a tha thu dèanamh dhìot
fèin ?
54 Fhreagair losa, Ma tha mì
toirt glòire dhomh fèin, cha 'n
'eil ach neo-ni a' m' ghhnr : is
e m' Athair a ta toirt glòire
dhomh, neach a ta sibhse ag
ràdh gur e bhur Dia e :
55 Gidheadh cha do ghabh
sibh eòlas air ; ach a ta eòlas
agam-sa air : agus nan abrainn,
Nach aithne dhomh e, bhithinn
cosmhuil ribhse a' m' bhreugaire :
ach is aithne dhomh e, agus a ta
mi coimhead^ 'fhocail.
56 Bha dèidh** mhòr aig Abra-
ham bhur n-athair-sa air mo
là-sa f haicinn : agus chunnaic
se e, agus rinn e gàirdeachas.
57 An sin thubhairt na h-
lùdhaich ris, Cha 'n 'eil thu
fathast leth-cheud bliadhna dh'-
aois, agus am faca tu Abra-
ham ?
58 Thubhairt losa riu, Gu
deimhin deimhin a ta mi ag
ràdh ribh, Mun robh Abraham
ann, A TA MISE.
59 An sin thog iadsan clachan
chum an tilgeadh air : ach dh'-
fhohiich losa e fèin, agus chaidh
e mach as an teampull, a' dol
^ glèidheadh. ■* togrudh, gàirdeochas.
EOfN, IX.
troimh am meadhon, [agus mar
sin chaidh e seachad.]
CAIB. IX.
1 Dh'aisìgeadh a radharc do dhuinc a rugadh
dall: 13 Thugadh echum nam Phàiriseach:
15 ghabh iad corruich ris, agus thilg iad
mach as an t-sionagog e ; 35 uch a ta
Cr)osd a guhhail ris. 39 Cò iadsan a ta
Crìosd a' soillseachadh.
AGUS an uair a ghabh losa
seachad, chunnaic e duine
a bha dall o rugadh e.
2 Agus dh'fheòraich a dheis-
ciobuil deth, ag ràdh, A mhaigh-
stir, cò a pheacaicli, an duine
so, no a phàrantan, gu 'n d' rug-
adh dall e ?
3 Fhreagair losa, Cha do pheac-
aich aon chuid an duine so, no
a phàrantan : ach a chum gu 'm
^oillsichte oibre Dhè ann.
4 Is èigin domh-sa oibre an Tì
a chuir uaith mi a dhèanamh, am
feadh is là e : tha 'n oidhche a'
teachd, 'nuair nach urrainn aon
duine obair a dèanamh.
5 Am feadh a ta mise san t-
saoghal, is mi solus an t-saoghail.
6 'Naair a thubhairt e na nithe
so, chuir e sile air an talamh,
agus rinn e criadh^ do 'n t-sile,
agus sgaoil e a' chriadh air sùil-
ibh an doill.
7 Agus thubhairt e ris, Imich,
ionnlaid ann an lochan Shiloaim,
(is e sin air eadar-theangach-
adh, Air a chur.) Uime sin dh'-
imich e, agus dh'ionnlaid e, agus
thàinig e a' faicinn.
8 Uime sin thubhairt na coimh-
earsnaicli, agus iadsan a chunn-
aic dall e roimhe sin, Nach e so
e-san a blia 'na s]ìuidlie aa: iarr-
o
' làìh'ich.
192
aidh na dèirce ?
9 Thubhairt cuid, Is e so e ;
cuid eile, Tha e cosmhuil ris :
thubhairt e fèin, Is mise e.
10 Air an aobhar sin thubh-
airt-iad ris, Cionnus a dh'fhosg-
ladh do shùilean?
11 Fhreagair e-san agus thubh-
airt e, Rinn duine d' an ainm
losa criadh, agus sgaoil e air mo
shùilibh i, agus thubhairt e rium,
Imich gu lochan Shiloaim, agus
ionnlaid : agus dh'imich mi agus
dh'ionnlaid mi, agus fhuair mi
mo radharc.
12 An sin thubhairt iad ris,
C' àit am bheil e ? Thubhairt
e-san, Cha 'n aithne dhomh.
13 Thug iad chum nam Phàir-
iseach e-san a bha roimhe dall.
14 Agus b' i an t-sàbaid a bha
ann an uair a rinn losa a'
chriadh, agus a dh'fhosgail e
'shuilean.
15 An sin a rìs dh'f heòraich na
Phàirisich dheth mar an ceudna
cionnus a fhuair e a radharc.
Agus thubhairt e-san riu, Chuir
e criadh air mo shùihbh, agus
dh' ionnlaid mi, agus tlia mi a'
faicinn.
16 Uime sin thubhairt cuid do
na Phàirisich, Cha 'n 'eil an
duine so o Dhia, do bhrìgh nach
'eil e glèidheadh na sàbaid.
Thubhairt cuid eile, Cionnus a
dh'fheudas duine a ta 'na pheac-
ach, an leithide so do mhior-
bhuilibh a dhèanamh ? Agus bha
eas-aonachd 'nam measg.
17 Thubhairt iad a rìs ris an
duine dhall, Ciod a ta thusa a»
ràdh uime, a thaobh gu 'n d'
- roinn, sgaradh
EOIN, IX.
fliosgail e do shùilean ? Agus
tluibhairt e-san, is fàidh e.
18 Ach cha do chreid na h-
lùdhaich m' a thimchioll, gu 'n
robh e dall, agus gu 'n d'fhuair
e a radharc, gus an do ghairm
iad pàrantan an tì a fhuair a
radharc.
19 Agus dh'fhiosraich iad
dhiubh, ag ràdh, An e so bhur
mac-sa, ata sibh agràdh a rugadh
dall? cionnus ma seadh a ta e
nis a' faicinn ?
20 Fhreagair a phàrantan iad
agus thubhairt iad, Tha fhios
againn gur e so ar mac, agus
gu 'n do rugadh dall e :
21 Ach cionnus a ta e nis a'
faicinn, cha 'n 'eil f hios againn ;
no cò a dh'fhosgail a shùilean,
cha 'n aithne dhuinn : tha e fèin
air teachd gu aois, feòraichibh
dheth, labhraidh e air a shon
fèin.
22 Thubhairt a phàrantan na
briathra so, a chionn gu robh
eagal nan lùdhach orra: oir
shuidhich na h-Iùdhaich a
cheana eatorra fèin, Nan aid-
icheadh duine sam " bith gu 'm
b' e-san Crìosd, gu'n rachadh a
chur as an t-sionagog.
23 Air an aobhar sin thubh-
airt a phàranta, Tha e air teachd
gu aois, feòraichibh dheth fèin.
24 Air an aobhar sin ghairm
iad an dara uair an duine a
bha dall, agus thubhairt iad
l is, Thoir glòir do Dhia : tha
fhios againne gur peacach an
duine so.
25 An sin fhreagair e-san ag-
us thubhairt e, Am peacach e
cha 'n aithne dhomh : air aon ni
193
tha fhios agam, air dhomh bhi
dall, gu bheil mi nis a' faicinn.
26 Ach thubhairt iad ris a rìs,
Ciod a rinn e dhuit? cionnus a
dh'f hosgail e do shùilean ?
27 Fhreagair e iad, Dh'innis
mi dhuibh a cheana, agus cha
d' èisd sibh ; c' ar son a b' àill
leibh a chluinntinn a rìs? am
bheil a' mhiann oirbhse bhi 'nur
deisciobuil aige mar an ceud-
na?
28 An sin chàin iad e, agus
thubhairt iad, Is tusa a dheis-
ciobul ; ach is sinne deisciobuil
Mhaois.
29 Tha fhios againn gu 'n do
labhair Dia ri Maois : ach mu
thimchioll an f hir so, cha 'n 'eil
fhios againn cia as da.
30 Fhreagair an duine agus
thubhairt e riu, An so tha ni
iongantach, nach 'eil fhios ag-
aibh cia as da, agus gu 'n d'
f hosgail e mo shùilean ;
31 Ach a ta fhios againn nach
èisd Dia ri peacaich : ach ma ta
neach air bith 'na f hear-aoraidh
do Dhia, agus a' dèanamh a
thoile, ris-san èisdidh e.
32 O thoiseach an t-saoghail
cha chualas gu 'n d' f hosgail aon
neach sùilean duine a rugadh
dall.
33 Mur biodh an duine so o
Dhia, cha b' urrainn e ni sam
bith a dhèanamh.
34 Fhreagair iadsan agus
thubhairt iad ris, Rugadh thusa
uile ann am peacaibh, agus am
bheil thu 'gar teagasg-ne ? ag-
us thilg iad a mach e.
35 Chual losa gu 'n do thilg
iad a mach e ; agus air dha
o
EOIN,
IX. X.
fhaotainn, thubhairt e ris, Am
bheil thu creidsinn ann am Mac
Dhè?
36 Fhreagair e-san agus thubh-
airt e, Cò e, a Thighearn, chum
gu 'n creid mi ann?
37 Agus thubhairt losa ris,
Chunnaic thu araon e, agus an
Tì a ta labhairt riut, is e-san e.
38 Agus thubhairt e-san, Tha
mi creidsinn, a Thighearn. Ag-
us rinn e aoradh dha.
39 Agus thubhairt losa, Is ann
chum breitheanais a thàinig
mise chum an t-saoghail so,
chum iadsan nach 'eil a' faicinn,
gu 'm faiceadh iad ; agus gu 'm
biodh iadsan a ta faicinn, air an
dèanamh dall.
40 Agus chuala cuid do na
Phàirisich, a bha maille ris na
nitlie so, agus thubhairt iad ris,
Am bheil sinne dall mar an
ceudna ?
41 Thubhairt losa riu, Nam
bitheadh sibh dall, cha bhiodh
peacadh agaibh : ach a nis a ta
sibh ag ràdh, Is lèir dhuinn ;
uime sin tha bhur peacadh a'
fantuinn.
CAIB. X.
1 Is e Criosd an dorus agus an dcadh bhuach-
aill. 19 lomadh gnè Iharuìl m' a thim-
chìoll. 24 dhcarbh e le 'oihribh gur e feìn
Criosd Muc Dhè ; 39 cìiaìdh e as o na h-
lìidhaich ; 40 agus ràinig e taobh thall
lordain, far an do chreidmòran ann.
GU deimhin deimhin a ta mi
ag ràdh ribh, An tì nach
tèid a stigh troimh an dorus do
chrò nan caorach, ach a thèid
suas air sheòl eile, is gaduiche
agus fear-reubainn e-san.
2 Ach an tì a thèid a steach air
194
an dorus, is e-san buachaill nan
caorach.
3 Dhasan fosglaidh an dorsair;
agus èisdidh na caoraich r' a
ghuth : agus gairmidh e a
chaoraich fèin air an ainm, agus
treòraicheadh e mach iad.
4 Agus an uair a chuireas e
mach a chaoraich fèin, imich-
idh e rompa, agus leanaidh na
caoraich e : oir is aithne dhoibh
a ghuth.
5 Agus cha lean iad coigreach,
ach teichidh iad uaith, do bhrigh
nach aithne dhoibh guth choig-
reach.
6 An cosamhlachd so labhair
losa riu : ach cha do thuig iad-
san ciod iad na nithe a labhair e
riu.
7 An sin thubhairt losa riu a
ris, Gu deimhin deimhin a ta mi
ag ràdh ribh, gur mise dorus
nan caorach.
8 ladsan uile a thàinig romh-
am-sa, is gaduichean agus luchd-
reubainn iad : ach cha d' èisd na
caoraich riu.
9 Is mise an dorus : ma thèid
neach air bith steach tromham-
sa, tèarnar e, agus thèid e steach
agus a mach, agus gheibh e
ionaltradh.
10 Cha tig an gaduiche ach a
ghoid, agus a mharbhadh, agus
a mhilleadh : thàinig mise chum
gu 'm biodh beatha aca, agus
gu 'm biodh i aca ni 's pailte.
11 Is miseam buachaill maith:
leigidh^ am buachailP maith
'anam sìos air son nan caorach.
12 Ach am fear - tuarasdail,
agus an tì nach e am buachaill,
' cuiridh. ^ an t-aodhaire.
EOIN, X.
agus nach leis fèin na caoraich,
chì e am madadh-alluidh a'
teachd, agus fàgaidh e na caor-
aich, agus teichidh e : agus glac-
aidh am madadh-alluidh iad,
agus sgapaidh e na caoraich.
13 Ach teichidh am fear-
tuarasdail, a chionn gur fear-
tuarasdail e, agus nach 'eil suim
aige do na caoraich.
14 Is mise am buachaiU
maith, agus is aithne dhomh
mo chaoraich fèin, agus aithnich-
ear le m chaoraich fèin mi.
15 Mar is aithne do 'n Athair
mise, mar sin is aithne dhomh-
sa an t-Athair: agus a ta mi
leigeadh m' anama sìos air son
nan caorach.
16 Agus a ta caoraich eile
agam, nach 'eil do 'n chrò so : is
èigin domh iad sin mar an
ceudna thoirt a stigh, agus èisd-
idh iad ri m' ghuth ; agus bith-
idli aon treud ann, agus aon
bhuachaill.
17 Air an aobhar so is ionmh-
uinn^ leis an Athair mise, air
son gu 'n leig mi sìos m' anam,
chum gu 'n glac mi e a ris.
18 Cha 'n 'eil neach air bith
'ga thoirt uam, ach a ta mi 'ga
leigeadh sìos uam fèin : tha
cumhachd agam a leigeadh sìos,
agus tha cumhachd agam a
ghlacadh a rìs. An àithne so
fhuair mi o m' Athair.
19 Air an aobhar sin dh'-
èirich eas-aonachd a rìs am
measg nan lùdhach air son nam
briathra so.
20 Agus thubhairt riìòran
diubh, Tha deamhan aige, agus
tha e air bhoile^; c' ar son a tha
sibh ag èisdeachd ris ?
21 Thubhairt cuid eile, Cha 'n
iad so briathra duine anns am
bheil deamhan ; am bheil deamh-
an comasach air sùilean nan
dall fhosgladh?
22 Agus bha fèill - chuimhne
an ath-choisreagaidh ^ ann an le-
rusalem, agus b' e an geamh-
radh a bha ann.
23 Agus bha losa a' sràid-
imeachd san teampull ann an
sgàth-thigh* Sholaimh.
24 An sin chruinnich na h-
lùdhaich m' a thimchioll, agus
thubhairt iad ris, Cia fhad a
chumas tu ar n-anama an amh-
arus? ma 's tu Crìosd, innis
dhuinn gu follaiseach.
25 Fhreagair losa iad, Dh'-
innis mi dhuibh, agus cha do
chreid sibh : na h-oibre a ta mi
dèanamh an ainm m' Athair,
tha iad sin a' toirt fianuis mu m'
thimchioll.
26 Acli cha 'n 'eil sibhse a'
creidsinn ; oir cha 'n ann do m'
chaoraich sibh, mar thubhairt
mi ribh.
27 Tha mo chaoraich-sa ag
èisdeachd ri m' ghuth, agus is
aithne dhomh iad, agus leanaidh
iad mi :
28 Agus bheir mi a' bheatha
mhaireannach dhoibh ; agus cha
sgriosar' iad am feasd, ni mò a
spìonas neach air bith as mo
làimh iad.
29 M'Athair a thug dhomh-sa
iad, is mò e na na h-uile ; agus
' toigh.
' mìii chcilì.
^ feill an ath-nuadhachaidh. ^àileir. * chaillear.
o 2
EOIN.
X. XI.
cha 'n iirrainn neach air hith an
spìonadh à làimh m' Athar.
30 Mise agus an t-Athair, is
aon sinn.
31 Uime sin thog na h-Iùdhaich
clachan a rìs chum a chlachadh.
32 Fhreagair losa iad, Nochd
mi dhuibh mòran do oìbribh
maithe o m' Athair ; cia do na
h-oibribh sin air son am bheil
sibh ga m' chlachadh ?
33 Fhreagair na h-Iùdhaich
e, ag ràdh, Air son oibre maithe
cha 'n 'eil sinn ga d' chlachadh ;
ach air son toibheim, agus air
son, air bhi dhuitse a' d' dhuine,
gu bheil thu dèanamh Dè dhìot
ìèin.
34 Fhreagair losa iad, Nach
'eil e sgriobhta ann bhur lagh-
sa, Thubhairt mi, Is dèe sibh ?
35 Ma thubhairt e dèe riusan,
dh'ionnsuidh an robh focal Dè,
agus nach feudar an sgriobtuir
a bhriseadh * ;
36 An abair sibh ris-san, a
naomhaich an t-Athair, agus a
chuir e chum an t-saoghail, Tha
tliu a' labhairt toibheim ; air
son gu 'n dubhairt mi, Is mi Mac
Dhè?
37 Mur dèan mi oibre m'
Athar, na creidibh mi.
38 Ach ma m, ged nach creid
sibh mise, creidibh na h-oibre,
chum gu 'm bì fios agaibh, agus
gu 'n creid sibh gu bheil an t-
Athair annam-sa, agus mise
annsan.
39 Uime sin dh'iarr iad a rìs
a ghlacadh : ach chaidh e as an
làimh.
sgaoileadh.
196
40 Agus chaidh e ris do 'n
taobh thall dolordan, do 'n ionad
anns an robh Eoin air tùs ri
baisteadh; agus rinn e còmh-
nuidh an sin.
41 Agus thàinig mòran d' a
ionnsuidli, agus thubhairt iad,
Cha d' rinn Eoin aon mhior-
bhuil : ach bha na h-uile nithe
thubhairt Eoin mu 'n duine so
fìor.
42 Agus chreid mòran san àit
sin air.
cAiB. xr.
1 Thog Criosd suas Lasarus an deigh dha hhi
ceithir làithean san uaigh. 45 Chreid
mòran do na h-Iàdhaich. 47 Chum na h-
àrd-shagairt agus na Phàirisich comhairle
an aghaidh Chfiosd. 49 Rinn Caiaphas
faidheadaireachd. 65 Aig a' chàisg dh'iarr
an sluagh Crlosd ; 57 dhcalbh na h-nachd-
arain iìinleachdan gu e-san a ghlacadh.
ANIS bha duine àraidh gu
tinn, d' am 6' ainm Lasarus
o Bhetani, baile Mhuire agus
Mharta a peathar.
2 (B' i Mhuire sin a dh'ùng an
Tighearn le oladh luachmhoir,
agus a thiormaich a chosan le a
folt, aig an robh a bràthair La-
sarus gu tinn.)
3 Uime sin chuir a pheath-
raiche fios d' a ionnsuidh, ag
ràdh, A Thighearn, feuch, tha 'n
tì a 's ionmhuinn leat tinn.
4 'Nuair a chual losa so, thubh-
airt e, Cha 'n 'eil an tinneas so
chum bàis, ach a chum glòire
Dhè, chum gu 'm bì Mac Dhè
air a ghk')rachadh d' a thaobh.
5 A nis b' ionmhuinn le losa
Marta, agus a piuthar, agus La-
sarus.
6 Uime sin an uair a chual e
EOIN, XI.
gii 'n robh e-san tinn, db'fhan e
fathast dà là anns an ionad an
robh e.
7 'Na dhèigh sin thubhairt e
r' a dheisciobluibh, Rachamaid a
rìs do ludea.
8 Thubbairt a dheisciobuil
ris, A Mhaighstir, a nis dh'iarr
na h-Iùdhaich do chlachadh;
agus am bheil thu dol a ris an
sin?
9 Fhreagair losa, Nach 'eil
dà uair dheug san là? Ma dh'-
imicheas duine anns an là, cha
tuislich e, oir tha e faicinn sol-
uis an t-saoghail so :
10 Ach ma dh'imicheas duine
anns an oidhche, tuislichidh e,
do bhrigh nach 'eil an solus ann.
11 Na nithe so labhair e :
agus 'na dhèigh sin thubhairt e
riu, Tha ar caraid Lasarus 'na
chodal ; ach a ta mise a' dol
chvmi gu'ndùisgmi as a chodal e.
12 An sin thubhairt a dheis-
ciobuil, A Thighearn, ma tha e
'na chodal, bithidh e slàn.
13 Gidheadh labhair losa m' a
bhàs : ach shaoil iadsan gu 'n do
labhair e mu thimchioll fois
codaiL
14 An sin thubhairt losa riu
gu soilleir, Fhuair Lasarus bàs:
15 Agus a ta mi subhach air
bhur son-sa nach robh mi an sin,
chum gu 'n creid sibh ; ach rach-
amaid d' a ionnsuidh.
16 An sin thubhairt Tomas, ris
an abrar Didimus, r' a cho-dheis-
ciobluibh, Rachamaid-ne mar
an ceudna, chum gu 'm faigh
sin bàs maille ris.
17 An sin an uair a thàinig
losa, fhuair se e an dèigh dha
197
bhi cheana ceithir làithean san
uaigh.
18 (A nis bha Betani fagus do
lerusalem, mu thimchioll cùig
stàide deug uaith.)
19 Agus thàinig mòran do
na h-Iùdhaich chum Mharta ag-
us Mhuire, gu comhfhurtachd
a thoirt doibh a thaobh am
bràthar.
20 An sin an uair a chuala
Mharta gu 'n robh losa a' teachd,
chaidh i 'na chòdhail : ach
shuidh Muire san tigh.
21 An sin thubhairt Marta ri
losa, A Thighearn, nam biodh
tusa an so, cha 'n f haigheadh mo
bhràthair bàs.
22 Ach à ta fhios agam a nis
fèin, ge b' e air bith nithe a dh'-
iarras tu air Dia gu 'n toir Dia
dhuit iad.
23 Thubhairt losa rithe, Eir-
idh do bhràthair a rìs.
24 Thubhairt Marta ris, Tha
fhios agam gun èirich e a rìs
san aiseirigh air an là dheir-
eannach.
25 Thubhairt losa rithe, Is
mise an aiseirigh, agus a' beatha:
an ti a chreideas annam-sa, ged
gheibheadh e bàs, bithidh e
beò :
26 Agus ge b' e neach a ta beò,
agus a' creidsinn annam-sa, cha 'n
fhaigh e bàs am feasd. Ara
bheil thu creidsinn so ?
27 Thubhairt i ris, Tha, a
Thighearn : tha mi creidsinn
gur tusa Crìosd, Mac Dhè, a
bha gu teachd chum an t-saogh-
ail.
28 Agus air dh' i na nithe so
ràdh, dh'fhalbh i, agus ghairm i
EOIN, XI.
a piuthar Muire an uaignidheas\
ag ràdh, Thàinig am Maighstir,
agus tha e ga d' ghairm,
29 'Nuair a chual ise sin, dh'-
èirich i gu grad, agus thàinig i
d' a ionnsuidh.
30 A nis cha robh losa fathast
air teachd do 'n bhaile, ach bha
e anns an àit an do choinnich
Marta e.
31 An sin na h-Iùdhaich a bha
maille rithe san tigh, agus a'
toirt comhf hurtachd dh' i, 'nuair
a chunnaic iad Muire gu'n d'
èirich i gu grad,agus gu'n deach-
aidh i mach, lean iad i, ag ràdh,
Tha i dol chum na h-uaighe, a
chaoineadh an sin.
32 An sin an uair a thàinig
Muire do 'n àit an robh losa,
agus a chunnaic i e, thuit i aig a
chosaibh, ag ràdh ris, A Thigh-
earn, nam biodh tusa an so, cha'n
fhaigheadh mo bhràthair bàs.
33 Uime sin an uair a chunn-
aic losa i a' gul, agus na h-Iùdh-
aich a thàinig maille rithe a' gul
mar an ceudna, rinn e osna 'na
spiorad, agus chuir se e fèin fo
àmhghar^.
34 Agus thubhairt e, C' àit an
do chuir sibh e ? Thubhairt iad
ris, A Thighearn, thig agus faic.
35 Ghuil losa.
36 An sin thubhairt na h-Iùdli-
aich, Feuch cionn is a ghràdh-
aich se e !
37 Agus thubhairt cuid diubh,
Nach feudadh an duine so a dh'-
f hosgail sùilean an doill, a thoirt
fa'near nach faigheadh eadhon
am fear so bàs ?
38 Uime sin thàinig losa, ag
' os losal. • thriohlaid.
198
! osnaich a rìs ann fèin, chum na
' h-uaighe. Agus b' uaimh^ i, ag-
j us bha clach air a cur oirre.
i 39 Thubhairt losa, Togaibh a'
chlach. ThubhairtMarta,piuth-
1 ar an duine mhairbh, ris, A
i Thighearn, tha nis droch bhol-
I adh dheth ; oir is e so an ceath-
ramh là*.
40 Thubhairt losa rithe, Nach
dubhairt mi riut, Ma chreideas
tu, gu 'm faic thu glòir Dhè ?
41 An sin thog iad a' chlach
(o 'w àit anns an robh an duine
marbh air a chur.) Agus thog
losa suas a shùilean, agus thubh-
airt e, Athair, tha mi toirt buidh-
eachais duit gu 'n d' èisd thu
rium.
42 Agus bha fhios agam gu
bheil thu ag èisdeachd rium a
ghnàth : ach thubhairt mi e air
son an t-sluaigh a tha 'nan seas-
amh mu m' thimchioll, chum
gu 'n creid iad gu 'n do chviir
thusa uait mi.
43 Agus an uair a labhair e na
nithe so, ghìaodh e le guth mòr,
A Lasaruis, thig a mach.
44 Agus thàinig e-san a bha
marbh a mach, agus a chosan
agus a làmhan ceangailte leis an
eudach mhairbh : agus bha 'agh-
aidh ceangailte mu 'n cuairt le
neapaicin. Thubhairt losa riu,
Fuasglaibh e, agus leigibh leis
imeachd.
45 An sin chreid mòran do na
h-Iùdhaich ann, a thàinig chum
Mhuire, agus a chunnaic na nithe
a rinn losa.
46 Ach dh'fhalbh cuid diubh
chum nam Phàiriseach, agus dh'-
^ chuas. * iha >ì ceithir làithean san uaiyh.
EOIN,
XI. XII.
innis iad dhoibh na nithe a rinn
losa.
47 An sin chruinnich na h-àrd-
shagairt agus na Phàirisich comh-
airle, agus thubhairt iad, Ciod a
tha sinn a' dèanamh ? oir a ta
an duine so dèanamh mòrain
mhìorbhuile.
48 Ma leigeas sinn leis air an
dòigh so, creididh na h-uile
dhaoine ann; agus thignaRomh-
anaich', agus sgriosaidh iad^ ar
n-àit, agus ar cinneach.
49 An sin thubhairt fear àraidh
dliiubh d' am h" ainm Caiaphas,
air dha bhi 'na àrd-shagart air a'
bhliadhna sin, riu, Cha'n aithne
dhuibh ni sam bith,
50 Ni mò tha sibh a' toirt fa-
'near gur iomchuidh dhuinne
gu 'ra faigheadh aon duine bàs air
son an t-sluaigh, agus nach biodh
an cinneach uile air a sgrios.
51 Ach cha b' ann uaith fèin a
labhair e so : acli air dha bhi 'na
àrd-shagart air a' bhliadhna sin,
rinn e fàidheadaireachd gu 'm
faigheadh losa bàs air son a'
chinnich sin ;
52 Agus cha 'n ann air son a'
chinnich sin a mhàin, ach a chum
mar an ceudna gu 'n cruinnich-
eadh e an ceann a chèile 'nan aon
clann Dhè a bha air an sgapadh.
53 Uime sin o 'n là sin a mach,
chuir iad an comhairle r' a chèile
chum e-san a chur gu bàs.
54 Air an aobhar sin cha d'-
imicli losa ni's mò gu follaiseach^
am measg nan lùdhach ; ach
chaidh e as a sin do dhùthaich
làimh ris an fhàsach, gu baile
' Romanaich.
* dithichidh iad, bheir iad air falhh.
199
ris an abrar Ephraim, agus an
sin ghabh e còmhnuidh maille
r' a dheisciobluibh.
55 Agus bha càisg nan lùdhach
am fagus : agus chaidh mòran
suas as an dùthaich do lerusalera
roimh an chàisg, chum iad fèin
a ghlanadh.
56 An sin dh' iarr iad losa, agus
labhair iad r' a chèile 'nan seas
amh san teampull, Ciod bhur
barail-sa ? an e nach tig e chum
na fèille ?
57 A nis bha araon na h-àrd-
shagairt agus na Phàirisich air
toirt àithne, nam biodh f hios aig
neach air bith c' àit an robh e,
gu 'n innseadh se e, chum gu 'n
glacadh iad e.
CAIB. XII.
1 Ghabh losa leithsgeul Mhuire air son gu'n
d ìing i a chosan. 9 Thàinig an sluagh
'nam buidhnibh a dh'fhaicinn Lasaruis
10 Ghabh na h-àrd-shagairt comhairle chum
Lasarus a mharbhadh. 12 Mhurcaich
Crìosd gu lerusalem. 23 Roimli-innis e
a bhds. 87 Tha na h-Iudhaìch air ari
dalludh.
AN sin thàinig losa, sè làith
ean roimli an chàisg, gu
Betani, far an robh Lasarus a „
bha marbh, neach a thog e-san o
na marbhaibh.
2 Uime sin rinn iad suipeir
dha an sin ; agus bha Marta a'
frithealadh : ach bha Lasarus
'na aon diubh-san a shuidh air
bòrd maille ris.
3 An sin ghabh Muire pund do
oladh spicnaird ro hiachmhoir.
agus dh' ùng i cosan Tosa, agus
thiormaich i a chosan le a folt :
agus Tionadh an tigh le fàile*
chùbhraidh na h-oladh.
' os àird.
* boltrnch.
EOIN, xir.
4 An sin thubhairt aon d' a i
dheisciobluibh, ludas Iscariot,
mac Shimoin, a bha gu e-san a
bhrath,
5 C' ar son nach do reiceadh
an oladh so air son trì cheud
peghinn, agus nach d' thugadh
do na bochdaibh e ?
6 Thubhairt e so, cha b' ann a
chionn gu 'n robh suim aige do
na bochdaibh ; ach a chionn
gu 'm bu ghaduiche e, agus gu 'n
robh an sporan aige, agus gu 'n
do ghiùlain e na nithe a chuir-
eadh ann.
7 An sin thubhairt losa, Leig
leatha : fa chomhair là m' adh-
laic ghlèidh i so.
8 Oir tha na bochdan a ghnàth
agaibh maille ribh, ach cha 'n 'eil
mise agaibh a ghnàth.
9 Agus bha fhios aig sluagh
mòr do na h-Iùdhaich gu 'n robh
e an sin : agus thàinig iad, cha'n
ann a mhàin air son losa, ach a
chum gu 'm faiceadh iad mar an
ceudna Lasarus, a thog e-san o
na marbhaibh.
10 Ach ghabh na h-àrd-shagairt
comhairle, chum Lasarus mar
an ceudna a mharbhadh ;
11 Do bhrìgh air a shon-san
gu 'n d' imich mòran do na h-
lùdhaich, agus gu 'n do chreid
iad ann an losa.
12 Air an là màireach, air
cluinntinn do mhòr-shluagh a
thàinig chum na fèille', gu 'n
robh losa a' teachd gu lerusalem,
13 Ghlac iad geuga paihne,
agus chaidh iad a mach 'na
chòdhail, agus ghlaodh iad Hos-
anna, beannaichte gu robh Righ
' fasde.
200
Israeil a tha teachd ann an ainm
an Tighearn !
14 Agus air do losa asal òg
fhaotainn, shuidh e air ; a rèir
mar a ta e sgriobhta,
15 Na biodh eagal ort, a nigh-
ean Shioin : feuch, a ta do Rìgh
a' teachd, 'na shuidhe air loth
asaih
16 Cha do thuig a dheisciobuil
na nithe so air tùs : ach an uair
a ghlòraicheadh losa, an sin
chuimhnich iad gu 'n robh na
nithe so sgrìobhta uime, agus
gu 'n d' rinn iad na nithe so dha.
17 Uime sin rinn an sluagh a
bha maille ris fianuis, gu 'n do
ghairm e Lasarus as an uaigh,
agus gu 'n do thog e o na marbh-
aibh e.
18 Air an aobhar sin mar an
ceudna choinnich an sluagh e,
do bhrìgh gu 'n cual iad gu 'n
d' rinn e am mìorbhuil so.
19 Thubhairt na Phàirisich
uime sin eatorra fèin, Am faic
sibh nach 'eil sibh a' buadhach-
adh bheag sam bith ? feuch,
tha 'n saoghal air dol 'na dhèigh.
20 Agus bha Greugaich àraidh
am measg na muinntir a chaidh
suas chum aoradh a dhèanamh
aig an fhèill :
21 Air an aobhar sin thàinig
iadsan gu PhiKp, a bha o Bhet-
saida Ghalile, agus dh'iarr iad
air, ag ràdh, A Thighearn, bu
mhiann leinn losa fhaicinn.
22 Thàinig Philip agus dh'-
innis e do Aindreas ; agus a ris
clh'innis Aindreas agus PhiHp
do losa.
23 Agus fhreagair losa iad,
ag ràdh, Thàinig an uair, chum
EOIN,
, xir.
sii 'm biodh Mac an duine. air a
ghlòracliadh.
24 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, Mur faigh an
gràinne cruithneachd a thuiteas
anns an talamh bàs, fanaidh e
'na aonar : ach ma gheibh e bàs,
bheir e toradh mòr uaith.
25 E-san a ghràdhaicheas 'an-
am, caillidh se e ; agus e-san a
dh'f huathaicheas 'anam anns an
t-saoghal so, glèidhidh se e chum
na beatha maireannaich.
26 Ma nì neach air bith seirbhis
dhomh-sa, leanadh e mi ; agus
ge b' e àit am bì mise, an sin
bithidh mo sheirbhiseach mar an
ceudna : ma nì neach seirbhis
dhomh-sa bheir m' Athair ur-
ram^ dha.
27 A nis tha. m' anam fo àmh-
ghar ^ ; agus ciod a their mi ?
Athair, saor mi o 'n uair so : ach
is ann air a shon so a thàinig mi
chum na h-uaire so.
28 Athair, glòraich t' ainm.
An sin thàinig guth o nèamh, ag
ràdh, Ghlòraich mi araon e, agus
glòraichidh mi rìs e.
29 Uime sin thubhairt an sluagh
a sheas a làthair, agus a chuala
so, Gu 'n robh tairneanach ann :
thubhairt cuid eile, Labhair aing-
eal ris.
30 Fhreagair losa agus thubh-
airt e, Cha 'n ann air mo shon-sa
thàinig an guth so, ach air bhur
son-sa.
31 A nis tha breitheanas an
t-saoghail so ann : a nis tilgear
uachdaran an t-saoghail so mach.
32 Agus mise, ma thogar suas
'n talamh mi, tairngidh mi na
' onoir. ^ bhuaireas, thrioblaid.
201
h-uile dhaoine a m' ionnsuidh.
33 (Ach thubhairt e so, a' ciall-
achadh ciod a'ghnè bàis a gheibh-
eadh e.)
34 Fhreagair an sluagh e,
Chuala sinne as an lagh, gu 'm
fan Crìosd gu sìorruidh : agus
cionnus a ta thusa ag ràdh, Gur
èigin do Mlìac an duine bhi air
a thogail suas ? cò e mac an
duine so ?
35 An sin thubhairt losa riu,
Fathast rè tamuill bhig tha 'n
solus mailìe ribh : gluaisibh am
feadh 's a ta an sokis agaibh,
chum nach beir an dorchadas
oirbh : oir an tì a ta ag imeachd
san dorchadas, cha'n aithne dha
c' àit ami bheil e dol.
36 Am feadh as a ta 'n sohis
agaibh, creidibh san t-solus, chum
gu 'm bì sibh 'nur cloinn do 'n
t-solus. Labhair losa na nithe
so, agus dh'f halbh e, agus dh'f hol-
aich se e fèin uatha.
37 Ach ge do rinn e a choimh-
lion so do mhìorbhuilibh 'nan
làthair, cha do chreid iad ann :
38 Chum gu 'm biodh briath-
ran an fhàidh Esaiais air an
coimhlionadli, a thubhairt e. A
Thighearn, cò a chreid ar n-aith-
ris-ne^? agus cò dha a dh'fhoill-
sicheadh gàirdean an Tighearna?
39 Air an aobhar so cha robh
e 'n comas doibh creidsinn, do
bhrjgh gu'n dubhairt Esaias a ris,
40 Dhall e an sùilean, agas
chruaidhich e an cridhe, chum
nach faiceadh iad le 'n sùihbh,
agus nach tuigeadh iad le 'n
cridhe, agus nach pilleadh iad,
agus gu 'n slànuichinn iad.
^ iomradh-ne.
EOIN, XIL XIII.
41 Thubhairt Esaias na nithe
so, 'nuair a chunnaic e a ghlòir-
san, agus a labhair e uime.
42 Gidheadh chreid mòran do
na h-Uachdaranaibh fèin ann :
ach air son nam Phàiriseach cha
d' aidich iad e, air eagal gu 'n
cuirte mach as an t-sionagog
iad.
4,3 Oir b' annsa leo giòir dhaoine
na gh>ir Dhè.
44 Agus ghlaodh losa, agus
thubhairt e, An tì a ta creidsinn
annam-sa, cha 'n ann annam-sa
tha e creidsinn, ach anns an Tì
a chuir uaith mi.
45 Agus an ti a tha ga m'
fhaicinn-sa, tha e faicinn an Tì
a chuir uaith mi.
46 Thàinig mi a' m' sholus
chum an t-saoghail, chum ge b' e
chreideas annam, nach fanadh e
an dorchadas.
47 Agus ma chiuinneas neach
air bith mo bhriathran-sa, agus
nach creid e, cha 'n 'eil mise 'ga
dhìteadh : oir cha d' thàinig mi
a dhìteadh an t-saoghail, ach a
shaoradh an t-saoghail.
48 An ti a tha cur cùil rium-sa,
agus nach 'eil a' gabhail ri m'
bhriathraibh, tha aige neach a
bheir breth air : am focal a labh-
air mii, bheir e sin breth air san
là dheireannach.
49 Oir cha do labhair mi uam
fèin ; ach an t-Athair a chuir
uaith mi, thug e àithne dhomh,
ciod a theirinn, agus ciod a labli-
rainn.
50 Agus a ta fhios agam gur
beatba mhaireannach 'àithne-san :
air an aobhar sin na nithe tha
mi a' labhairt, mar thubhairt an
t-Athair rium, mar sin a ta mi
a' labhairt.
CAIB. XIII.
1 Niyh Crìosd cosan nan deisciobul, 13 dh'-
earail e orra bhi iriosal agus seirceil ;
'ÌQ dh'innis e roimh-laimh, agus dh'fhoill-
sich e do Eoin le comhara, gu 'm b' e ludus
a hhrathadh e ; 81 thug e àithne dhoibh iad
a ghrddhachadh a cheile; 36 agus roimh-
innis e do Pheadar gu 'n rohh e gu e-san
àicheadh.
AN I S roimh f hèill na càisge,
air do losa fios a bhi aige
gu 'n robh 'uair air teachd, anns
an rachadh e as an t-saoghal
so chum an Athar, air dha
a mhuinntir fèin a bha anns
an t-saoghal a ghràdhachadli,
ghràdhaich e gu crìch iad.
2 Agus an uair a bha 'n t-sui-
peir thairis^ (air do 'n diabhul
a nis a chur an cridhe ludais
Iscarioit, mhic Shimoin, e-san a
bhrath,)
3 Air aithneachadh do losa
gu'n d' thug an t-Athair na h-uiìe
nithe 'na làmhaibh, agus gur ann
Dhia a thàinig e, agus gur ann
a dh' ionnsuidh Dhè a bha e dol ;
4 Dh'èirich e o 'sliuipeir, agus
chuir e dheth 'fhalluinn^ agus
ghlac e làmh-anart, agus cheang-
ail e uime e.
5 'Na dhèigh sin, thaom e
uisge ann an soitheach-ionnlaid,
agus thòisich e air cosan nan
deisciobul ionnlad, agus an tiorm-
achadh leis an làmh-anart a bha
ceangailte uime.
6 An sin thàinig e gu Simon
Peadar : agus thubhairt e-san ris,
a Thighearn, am bheil thusa ag
ionnlad mo chosan-sa ?
' an uair a bha iad r' an suipeir.
2U2
^ 'cuddch-uachdair.
EOIN. XIII.
7 Fhreagair losa agus tliubli-
airt e ris, An ni so ta mi dèan-
amli cha 'n aithne dliuitse a nis ;
ach bithidh fios agad air an
dhèigh so,
8 Thubhairt Peadar ris, Cha
nigh thu mo chosan-sa gu bràtli.
Fhreagair losa e, Mur nigh mi
thu, cha 'n 'eil cuid agad maille
rium.
9 Thubhaiirt Simon Peadar ris,
A Thighearn, cha'n iad mo chos-
an a mhàin, acli mar an ceudna
mo làmhan agus mo cheann.
10 Thubliairt losa ris, An tì
a ta air ionnlad, cha 'n 'eil feum
aige ach a chosan ionnlad, ach
tha e gu h-iomlan glan : agus
a ta sibhse glan, ach cha 'n 'eil
sihh uile gìan.
11 Oir bha fhios aige cò a
bhrathadh e ; uime sin thubhairt
e, Cha 'n 'eiì sibh uile glan.
12 An sin, an dèigh dha an
cosan ionnlad, agus 'f halluinn a
ghabhail d' a iommiidh, shuidh e
a rìs, agus thubhairt e riu, Am
bheil f hios agaibh ciod a rinn mi
dhuibh ?
13 Tha sibh a' gairm Maighstir,
agus Tighearn dhìom-sa : agus
tha sibh ag ràdh gu maith ; oir
is mi sin.
14 Uime sin ma dh'ionnlaid
mise, bhur Tighearn agus bhur
Maighstir, bhur cosan-sa, is còir
dhuibh-sa mar an ceudna cosan
a chèile ionnlad.
15 Oir thug mi eisempleir
dhuibh, chum mar a rinn mise
dhuibh, gu'n dèanadh sibhse mar
an ceudna.
16 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, Cha mhò an
203
t-ògiach na 'mhaighstir, agus cha
mhò an teachdair na 'n ti a chuir
uaith e.
17 Ma 's aithne dhuibh na nithe
so, is beannaichte sibh ma nì
sibh iad.
18 Cha'n'eil mi labhairt oirbh
uile : is aithne dhomh cò a thagh
mi : ach is èigin an sgriobtuir a
choimhlionadh, An ti a ta 'g ith-
eadh arain maille rium, thog e
a shàil a' m' aghaidh.
19 A nis a ta mi ag ràdh so
ribh mun tig e gu crìch, chum,
'nuair a thàrlas e, gu 'n creid sibh
gur mise e.
20 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, an tì a ghabhas
ri neach sam bith a chuireas
mise uam, gabhaidh e rium-sa ;
agus an tì a ghabhas rium-sa,
gabhaidh e ris an Tì. a chuir
uaith mi.
21 Air do losa na nithe so ràdh,
bha e fo thrioblaid 'na spiorad,
agus rinn e fìanuis, agus thubh-
airt e, Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, gu 'm brath aon
agaibli mise.
22 An sin dh'amhairc na deis-
ciobuil air a chèile, fo amharus
; co uime a labhair e.
I 23 A nis bha aon d' a dheis-
ciobluibh, 'na luidhe an uclid *
i losa, neach a b' ionmhuinn le
losa.
24 Air an aobhar sin smèid
i Simon Peadar air-san, gu 'm feòr-
aicheadh e cò uime a labhair e.
25 An sin air dhasan aomadh
ri uchd losa, thubhairt e ris, A
: Tliighearn, cò e ?
26 Fhreagair losa, Is e an tì
' ag aomadh rì uchd.
EOIN, XIII. XIV.
sin e, d* an toir mise an greim,
an dèigh dhomh a thumadh.
Agus an uair a thum e an greim,
thuff se e do ludas Iscariot, mac
Shimoin.
27 Agus an sin an dèigh a'
ghreama, chaidh Sàtan a steach
ann-san. An sin thubhairt losa
ris, An ni a ta thu a' dèanamh,
dèan gu grad e.
28 A nis cha do thuig aon
diubh-san a bha 'nan suidhe air
a' bhòrd c' ar son a thubhairt e
so ris.
29 Oir shaoil cuid diubh, do
bhrìgh gu 'n robh an sporan aig
Judas, gu 'n dubhairt losa ris,
Ceannaich na nithe a ta dh'uir-
easbhuidh oirnn chum na fèille ;
no gu 'n tugadh e ni-èigin do na
bochdaibh.
30 An sin an dèigh dhasan an
greim a ghabhail, chaidh e mach
aìr ball ; agus bha 'h oidhche
ann.
31 Uime sin, 'nuair a chaidh
e-san a mach, thubhairt losa, A
nis a ta Mac an duine air a
ghlòrachadh, agus tha Dia air a
ghlòrachadh ann.
32 Ma tha Dia airaghlòrachadh
ann, ghVaichidh Dia e-san mar
an ceudna ann fèin, agus air ball
glòraichidh se e.
33 A chlann bheag, fathast ùine
bheag tha mise maille ribh.
larraidh sibh mi : ag\is^ mar a
thubhairt mi ris na h-Iùdhaich,
Do 'n àit an tèid mise, cha 'n 'eil
e 'n comas duibhse teachd ; mar
sin a ta mi ag ràdh ribhse nis.
34 Aithne nuadh tha mi toirt
dhuibh, Gu'n gràdhaich sibh a
' ihuaireas.
204
chèile ; mar a ghràdhaich mise
sibhse, gu 'n gràdhaich sibh fèin
a chèile mar an ceudna.
35 Le so aithnichidh na h-uile
dhaoine gur sibh mo dheisciob-
uil-sa, ma bhios gràdh agaibh
fèin d' a chèile.
36 Thubhairt Simon Peadar
ris, A Thighearn, c' àit a thèid
thu ? Fhreagair losa e, Do 'n
àit an tèid mi, cha 'n urrainn
thusa nis mo leantuinn : gidh-
eadh leanaidh tu mi 'na dhèigh
so.
37 Thubhairt Peadar ris, a
Thighearn, c' ar son nach urrainn
mi do leantuinn a nis ? Leigidh
mi sìos m' anam air do shon.
38 Fhreagair losa e, An leig
thu t' anam sìos air mo shon-sa ?
Gu deimhin deimhin a ta mi ag
ràdh riut, Nach goir an coileach.
gus an àicheadh thu mi trì
uairean.
CAIB. XIV.
1 Thug Criosd comhfhurtachd d' a dnisciob-
luibh le dòchas fhlaitheanais : G dh'innis e
gur e fèin an t-slighe, an fhìrinn, agus u'
bheatha, agns gur aon e fcin agus an
t-Athair : 13 thug e fios doibh gu 'm bl
an ùrnuighcan 'na ainm-san eifeachdach.
16 Gheall e an spiorad naomh dhoibh.
A biodh bhur cridhe fo
thrioblaid' : tha sibh a,
creidsinn ann an Dia, creidibh
annam-sa mar an ceudna^.
2 Ann an tigh m' Athar-sa tha
iomadh àite-còmhnuidh : mur
biodh e mar sin, dh'innsinn-sa
dhuibh. Tha mi dol a dh'ull-
uchadh àite dhuibh.
3 Agus ma thèid mi agus gu 'n
ulhnch mi àit dhuibh, thig mi
ris, agus gabhaidh mi sibh a m'
' creidibh ann an Dia, agus creidibh annani-aa.
EOIN,
XIV.
ionnsuidli fèin ; clium far am
bheil mise, gu 'm bì sibhse mar
an ceudna.
4 Agus is aithne dhuibh c' àit
am bheil mi dol, agus is aithne
dhuibh an t-slighe.
5 Thubhairt Tomas ris, A
Thighearn, cha 'n 'eil f hios ag-
ainn c' àit am bheil thu dol :
agus cionnus a dh'f heudas eòlas
na slighe bhi againn ?
6 Thubhairt losa ris, Is mise
an t-slighe, agus an f liìrinn, ag-
us a' bheatha : cha tig aon neach
chum an Athar ach tromham-sa.
7 Nam b' aithne dhuibh mise,
b' aithne dhuibh m' Athair mar
an ceudna : agus à so suas is
aithne dhuibh e, agus chunnaic
sibh e.
8 Thubhairt Philip ris, A
Thighearn foillsich an t-Athair
dhuinne, agus is leoir leinn e.
9 Thubhairt losa ris, Am
bheil mise ùine co fhada maille
ribh, agus nach aithne dhuit
fathast mi, Philip ? an tì a chunn-
aic mise, chunnaic e 'n t-Athair ;
agus cionnus a ta thu ag ràdh,
Foillsich an t-Athair dhuinn ?
10 Nach 'eil thu creidsinn gu
bheil mise anns an Athair, agus
an t-Athair annam-sa ? na briath-
ran a ta mi labhairt ribh, cha 'n
ann uam fèin a ta mi 'gan labh-
airt : ach an t-Athair, a ta gabh-
ail còmhnuidh annam-sa, tha
e-san a' dèanamh nan oibre.
11 Creidibh mise gu hheil mi
anns an Athair, agus an t-Athair
annam-sa ; no, creidibh mi air
son nan oibre fèin.
12 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdli ribh, An tì a chreid-
eas annam-sa, na h-oibre a ta
mise a' dèanamh, nì e-san mar
an ceudna ; agus nì e oihre a 's
mò na iad so, do bhrìgh gu bheil
m^ise dol chum m' Athar.
Ì3 Agus ge b' e ni a dh'iarras
sibh a' m' ainm-sa, nì mise sin :
chum gu 'm bì an t-Athair air a
ghlòrachadh anns a' Mhac.
14 Ma dh'iarras sibh ni air
bith a' m' ainm-sa, nì mise e.
15 Ma 's toigh leibh mise,
coimhidibh m' àitheantan :
16 Agus guidhidli mise an t-
Athair, agus bheir e dhuibh
Comhfhurtair^ eile, chum gu fan
e maille ribh gu bràth ;
17 Spiorad na f ìrinn ; neach
nach urrainn an saoghal a ghabh-
ail, do bhrìgh nach 'eil e 'ga
fhaicinn, agus nach aithne dha
e : ach is aithne dhuibhse e, oir
tha e fantuinn maille ribh, agus
bithidh e annaibh.
18 Cha 'n fhàg mi sibh 'nur
dilleachdain ; thig mi do 'ur n-
ionnsuidh.
19 Tamull beag fathast, agus
cha 'n fhaic an saoghal mi tuill-
eadh ; ach chì sibhse mi : do
bhrìgh gu bheil mise beò, bith-
idh sibhse beò mar an ceudna.
20 Anns an là sin bithidh fios
agaibh gu hheil mise ann am
Athair, agus sibhse annam-sa,
agus mise annaibh-sa.
21 An tl aig am bheil m' àith-
eanta-sa, agus a ta 'gan coimh-
ead, is e-san aig am bheil gràdh
dhomh-sa: agus an tì aig am
bheil gràdh dhomh-sa, gràdh-
aichear le m' Atliair e, agus
' Fear-comhfhurtaeM^ Fear-comhairle, Fear-iuìl.
205
EOIN, XIV. XV.
gràdhaichidh mise e, agus foill-
sichidh mi mi fèin da.
22 Thubhairt ludas, (cha 'n e
Iscariot,) ris, A Thighearn, c' ar
son a dh'fhoiUsicheas tu thu fèin
dhuinne, agus nach dèan ihii sin
do 'n t-saoghal ?
23 Fhreagair losa agus thubh-
airt e ris, Ma ghràdhaiclieas
neach mise, coimhididh e m'
fhocal : agus gràdhaichidh m'-
Athair e-san, agus thig sinn d'a
ionnsuidh, agus ni sinn còmh-
nuidh maiUe ris.
24 An tì nach gràdhaich mise,
cha choimhid e mo bhriathra :
agus am focal a ta sibh a' cluinn-
tinn, cha leam-sa e, ach leis an
Athair a chuir uaith mi.
25 Na nithe so labhair mi ribh,
air dhomh bhi m' chòmhnuidh
maille ribh :
26 Ach an Comhfhurtair, an
Spiorad naomh, a chuireas an t-
Athair uaith a' m' ainm-sa, teag-
aisgidh e-san dhuibh na h-uile
nithe, agus cuiridh e 'n cuimhne
dhuibh na h-uile nithe a labhair
mise ribh.
27 Tha mi fàgail sìthe agaibh,
mo shìth-sa a ta mi toirt duibh :
cha 'n ann mar a bheir an saogh-
al, a tha mise toirt duibh. Na
biodh bhur cridhe fo thrioblaid,
agus na biodh eagal air.
28 Chuala sibh mar thubh-
airt mi ribh, Tha mi falbh, agus
thig mi rìs do 'ur n-ionnsuidh.
Nam biodh gràdh agaibh dhomh-
sa, bhiodh aoibhneas oirbh, a
chionn gu 'n dubhairt mi, Tha
mi doì' chum an Athar : oir is
mò m' Athair na mise.
29 Agus a nis dh'innis mi
dhuibh so roimh dha teachid gu
crìch, chum, 'nuair a thig e gu
crich, gu creideadh sibh.
30 A so suas cha labhair mi
mòran ribh : oir a ta uachdaran
an t-saoghail so a' teachd, agus
cha 'n 'eil ni air bith aige annam-
sa.
31 Ach a chum gu 'm bi fios
aig an t-saoghal gur ionmhuinn
leam an t-Athair ; agus mar a
thug an t-Athair àithne dhomh,
mar sin a ta mi a' dèanamh.
Eiribh, rachamaid as so.
CAIB. XV.
1 An sòlas a ta aig deisciobluibh Chrìosd ;
9 an gaol agus an coiinhcheangal a ta eadar
iad agus e-san. 18 Comhfhurtachd fuidh
fhuath agus gheur-leunmhuinn an t-saogh-
ail so. 2G Dreuchd an Spioraid naoimh,
agus nan abstol.
IS mise an f hìonain f hior, agus
is e m' Athair an treabhaiche^.
2 Gach uile gheug annam-sa
nach 'eil a' giùlan toraidh, bheir
e air falbh ; agus gach uile ghevg
a ta tabhairt toraidh, glanaidh
e i, chum gu 'n giùlain i tuill-
eadh toraidh.
3 A nis a ta sibhse glan tre
an fhocal a labhair mi ribh.
4 Fanaibh annam-sa, agus mise
annaibh-sa. Mar nach urrainn
a' gheug toradh a tlioirt uaipe^
fèin, mur fan i san fhìonain, cha
mhò is urrainn sibhse, mur fan
sibh annam-sa.
5 Is mise an fhìonain, sibhse
na geuga : an tl a dh'f hanas
annam-sa, agus mise annsan,
bheir e-san mòr-thoradh uaith ;
: oir as m' eugmhais-sa cha 'n urr-
! ainn sibh aon ni a dhèanamh.
' a chionn gu bheil mi dol.
206
^ tuathanach
' uaithe.
EOIN, XV.
6 INIur fan neach annam-sa,
tha e air a thilgeadli a mach
mar ghèig, agus air crìonadh ^ ;
agus tionailidh daoine iad, agus
tiìgidh iad san teine iad, agus
loisgear iad.
7 Ma dh'fhanas sibh-annam.-
sa, agus ma dh'fhanas m' f hoc-
ail-sa annaibh-sa, iarraidh sibh
gach ni a 's àill leibh, agus nith-
ear dhuibh e.
8 An so tha m' Athair-sa air
a ghlòrachadh, gu 'n toir sibhse
mòr-thoradh uaibh ; agus bith-
idh sibh 'nur deisciobuil dhomh-
sa.
9 Mar a ghràdhaich an t-Ath-
air mise, mar sin ghràdhaich
mise sibhse : fanaibh ann am
ghràdh-sa.
10 jNIa choimhideas sibh m'
àitheanta, fanaidli sibh ann am
ghràdh ; mar a choimhid mise
àitheanta m' Athar, agus a tha
mi a' fantuinn 'na ghràdh.
11 Na nithe so labhair mi
ribh, chum gu fanadh mo ghàird-
eachas annaibh, agus gu 'm biodh
bhur gàirdeachas-sa làn.
12 Is i so m' àithne-sa, gu 'n
gràdhaich sibhse a chèile, mar
a ghràdhaich mise sibhse.
13 Gràdh a 's mò na so cha 'n
'eil aig neach air bith, gu 'n
leigeadh duine 'anam sìos air |
son a chàirdean. j
14 Is sibhse mo chàirdean-sa, !
ma nì sibh gach ni a ta mi ag |
àithneadh dhuibh. i
15 A so suas cha ghairm mi
seirbhisich dhibh ; oir cha 'n
aithne do 'n t-seirbhiseach ciod
a ta a Thighearn a' dèanamh :
' mar gheig atae air tT/onadh.
207
ach ghairm mi càirde dhibh ;
oir na h-uile nithe a chuala mi o
m' Athair, thug mi fios duibhse
orra.
16 Cha sibhse a thagh mise,
ach is mise a thagh sibhse, agus
dh' òrduich^ mi sibh, chum gu 'n
rachadh sibh, agus gu 'n tugadh
sibh a mach toradh, agus gu
maireadh bhur toradh: chum
ge b' e ni a dh'iarras sibh air an
Athair ann am ainm-sa, gu 'n
toir e dhuibh e.
17 Tha mi 'g àithneadh nan
nithe so dhuibh, chum gu 'n
gràdhaich sibh a chèile.
18 Ma tha an saoghal 'gur
fuathachadh, tha fhios agaibh
gu 'n d'f huathaich e mise roimh-
ibh.
19 Nam b' ann do 'n t-saoghal
sibh, ghràdhaicheadh an saoghal
a chuid fèin : ach do bhrìgh
nach ann do 'n t-saoghal sibh,
ach gu 'n do thagh mise sibh as
an t-saoghal, uime sin tha fuath
aig an t-saoghal duibh.
20 Cuimhnichibh am focal a
thubhairt mi ribh, Cha 'n 'eil an
seirbhiseach ni 's mò na a
Thighearn. Ma rinn iad geur-
leanmhuinn ormsa, nì iad geur-
leanmhuinn oirbhse mar an
ceudna : ma choimhid iad m'
fhocal-sa, coimhididh iad bhur
focal-sa mar an ceudna.
21 Ach na nithe so uile nì iad
oirbh air son m' ainme-sa, do
bhrìgh nach aithne dhoibh e-san
a chuir uaith mi.
22 Mur bithinn-sa air teachd,
agus air labhairt riu, cha bhiodh
peacadh aca : ach anis cha 'n 'eil
* shuidhich, shrònvich.
EOIN, XV. XVI.
leithsgeul am peacaidli aca.
23 An tì aig am blieil fuath
dhomh-sa, tha fuath aige do m'
Atl:dir mar an ceudna.
2^ Mur bithinn-sa air dèan-
amh nan oibre 'nam measg nach
d' rinn aon neach eile, cha bhiodh
peacadh aca : ach a nis chunn-
aic siad iad, agus dh'fhuathaich
iad araon mise agus m' Athair.
25 Ach rinneadli so chum gu 'n
coimhliontadh am focal a ta
sgrìobhta 'nan lagh fèin, Dh'-
f huathaich iad mi gun aobhar.
26 Ach an uair a thig an
Comhfhurtair, a chuireas mise
do 'ur n-ionnsuidh o 'n Athair,
Spiorad na fìrinn, a tha teachd
a mach o 'n Athair, nì e-san fian-
uis mu m' thimchioll-sa.
27 Agus nì sibhse fianuis mar
an ceudna, do bhrìgh gu bheil
sibh maille rium o thùs.
CAIB. XVI.
1 Thug Criosd comhfhurtachd d' a dheisciob-
luibh an aghaidh trioblaid le gealladh an
Spioraid naoimh, agus'aiseirigh agus a dhol
suas air nèamh ; 23 thug e cinnte dhoibh
gu'm bì na h-iirnvighean a nithear 'na ainm-
san taitneach d' a Athair ; 83 tha s\th ann
an Criosd, ach anns an t saoghal, trioblaid.
A nithe so labhair mi ribh,
chum nach faigheadh ^ sibh
oilbheum.
2 Cuiridh iad as an t-sionagog
sibh : seadh, thig an uair, ge. b' e
neach a mharbhas sibh, gu 'n
saoil e gu bheil e dèanamh
seirbhis do Dhia.
3 Agus nì iad na nithe so^, do
bhrìgh nach aithne dhoibh an
t-Athair, no mise.
4 Ach dh'innis mi na nithe so
' gabhadh. ' na nithe so [dhuibh.]
208
dhuibh, chum 'nuair a thig an
t-àm, gu 'n cuimhnich sibh gu 'n
d' innis mi dhuibh iad. Ach cha
dubhairt mi na nithe so ribh o
thùs, do bhrìgh gu 'n robh mi
maille ribh.
5 Ach a nis a ta mi dol chum
an tì a chuir uaith mi ; agus cha
'n 'eil a h-aon agaibh-sa a' feòr-
aich dhìom, C' àit tha thu dol ?
6 Ach a chionn gu 'n dubhairt
mi na nithe so ribh, lìon do-
bhròn bhur cridhe.
7 Gidheadh a ta mi ag inn-
seadh dhuibh na firinn, Is
buannachd dhuibh mise a dh'-
fhalbh : oir mur falbh mi, cha
tig an Comhfhurtair do 'ur
n-ionnsuidh-sa ; ach ma dh'-
f halbhas mi, cuiridh mi e-san do
'ur n-ionnsuidh.
8 Agus an uair a thig e-san,
bheir e dearbh-shoilleireachd
do 'n t-saoghal mu pheacadh,
agus mu f hìreantachd, agus mu
bhreitheanas :
9 Mu pheacadh, do bhrìgh
nach 'eil iad a' creidsinn annam-
sa ;
10 Mu fhìreantachd, do bhrìgh
gu bheil mi dol a dh'ionnsuidh
m' Athar, agus nach faic sibh
ni 's mo mi ;
11 Mu bhreitheanas, a chionn
gu bheil uachdaran an t-saoghail
so air a dhìteadh.
12 Tha mòran nithe agam
fathast ri ràdh ribh, ach cha 'n
urrainn sibh an giùlan an tràth
so.
13 Ach an uair a thig e-san,
Spiorad na fìrinn, treòraichidh
e sibh chum gach uile fhìrinn :
oir cha labhair e uaith fèin :
EOIN,
XVI.
acli labhraidh e na h-uile nithe
a chlumneas e : agus foillsichidh
e dhuibhse nithe a ta ri teachd.
14 Bheir e-san glòìr dhomh-sa :
oir gheibh e do m' chuid-sa, ag-
us nochdaidh e dhuibh-se e.
15 Na h-uile nithe a ta aig an
Athair, is leam-sa iad : air an
aobhar so thubhairt mi, gu 'm
faigh e do m' chuid-sa, agus
nochdaidh e dliuibh-se e.
IG Tamull beag agus cha 'n
f haic sibh mi ; agus a rìs, tam-
ull beag agus chì sibh mi, do
bhrigh gu bheil mi dol chum an
Athar.
17 An sin thubhairt cuid d' a
dheisciobluibh eatorra fèin, Ciod
e so a ta e ag ràdh ruinn, Tam-
ull beag agus cha 'n f haic sibh
mi : agus a rìs, tamull beag ag-
us chì sibh mi : agus, Do bhrìgh
gu bheil mi dol chum an Athar ?
18 Air an aobhar sin thubh-
airt iad, Ciod e so a ta e ag
ràdh, Tamull beag ? Cha 'n 'eil
sinne a' tuigsinn ciod a ta e ag
ràdh.
19 A nis dli'aithnich losa gu 'n
robh toil aca fheòraich dheth,
agus thubhairt e riu, Am bheil
sibh a' feòraich 'nur measg fèin
mar a thubhairt mi, TamuU
beag agus cha 'n fhaic sibh mi :
agus a rìs, tamull beag agus chì
sibh mi ?
20 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, gu 'n dèan sibh-
se gul agus caoidh, ach ni an
saoghal gàirdeachas : agus bith-
idh sibhse do-bhrònach, ach
piUear bhur bròn gu gàirdeach-
as.
21 'Nuair a bhios bean ri
saothair-chloinne, bithidh i fo
dhoilgheas, chionn gu bheil a
h-uair air teachd : ach an uair
a bheireas i an leanabh, cha
chuimhnich i a h-àmhghar ni 's
mò, tre aoibhneas gu 'n d' rugadh
duine chum an t-saoghail.
22 Agus a ta nis uime sin doilgh-
eas oirbh-sa : ach chì mise a rìs
sibh, agus nì bhur cridhe gàird-
eachas, agus bhur gàirdeachas
clia bhuin neach air bith uaibh.
23 Agus air an là sin cha'n
f heòraich sibh ni air bith dhìom-
sa ^ : Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh ribh, Ge b' e nithe dh'-
iarras sibh air an Athair ann am
ainm-sa, gu 'n toir e dhuibh iad.
24 Gus a so cha d' iarr sibh ni
air bith ann am ainm-sa : iarr-
aibh, agus gheibh sibh, chum
gu 'm bì bhur n-aoibhneas làn
25 Na nithe so labhair mi ribh
am briathraibh dorcha ^ : ach thig
an uair anns nach labhair mi
ni 's mò ribh am briathraibli
dorcha, ach innsidh mi gu soill-
eir mu'n Athair dhuibh.
26 Anns an là sin iarraidh sibh
a' m' ainm-sa : agus cha 'n 'eil mi
ag ràdh ribh, gu 'n guidh mi an
t-Athair air bhur son :
27 Oir is toigh leis an Athair
fèin sibh, air son gu 'n d' thug
sibh gràdli dhomh-sa, agus gu 'n
do chreid sibh gur ann o Dhia a
thàinig mi.
28 Thàinig mi mach o 'n Athair,
agus tha mi air teachd chum an
t-saoghail : a rìs, tha mi fàgail
an t-saoghail, agus a' dol chum
an Athar.
' cha 'n iarr sibh ni air bith ormsa
209
^ coimhlionta. an comhadaibl>-
P
EOIN, XVI. XVII.
29 Thubhairt a dheisciobuil ris,
Feuch, a nis tha thu labhairt gu
soilleir, agus clia 'n 'eil tliu labh-
airt cosamlilachd air bith.
30 A nis tlia f hios againn gur
aithne dhuit na h-uile nithe, ag-
us nach feum thu duine air bith
a dh'f heòraich dhiot : air a shon
so tha sinn a' creidsinn gur ann
Dhia a thàinig thu.
31 Fhreagair losa iad, Am bheil
sibh a nis a' creidsinn ?
32 Feuch, thig an t-àm seadh,
tha e cheana air teachd, anns an
sgapar o clièile sibh, gach aon
g' a ionad fèin, agus am fàg sibh
mise a' m' aonar: gidheadh cha'n
'eil mise a' m' aonar, oir tha an
t-Athair maille rium.
33 Na nithe so labhair mi ribh,
chum gu 'm biodh sith agaibh
annam-sa. Anns an t-saoghal
bithidh àmhghar agaibh : ach
biodh deadh mhisneach agaibh,
thng mise buaidh air an t-saoghal.
CAIB. XVII.
1 Tha Cì'ÌOkd a' dèanamh vrmdgh r' a
Athairgu 'nglln-aicheadh se e, 6 gu 'n coimhd-
eadh e 'abstoi/, 11 ann an aonachd, 17 agus
anns an fhìrinn ; 20 gu 'n glòraicheadh e
iad, agus na h-uile chrcidich maille ris feìn
air nèamh.
LABHAIR losa na briathra
so ; agus thog e suas a shùil-
ean gu nèamh, agus thubhairt e,
Athair, thàinig an uair; glòraich
do mhac, chum gu 'n glòraich
do mhac thusa mar an ceudna :
2 Chum mar a thug thu cumh-
achd dha air gach feoil, na h-
uile a thug thu dha, gu 'n tugadh
e-san dhoibh a' bheatha mhair-
eannach.
' an uair.
210
3 Agus is i so a' bheatha mhair-
eannach, eòlas a bhi aca ortsa an
t-aon Dia fìor, agus air losa
Crìosd a chuir thu uait.
4 GhhVaich mise thusa air thal-
amh : chrìoclmaich mi 'n obair
a thug thu dhomh r' a dhèanamh.
5 Agus a nis, Athair, glòraich
thusa mise maille riut fèin leis
a' glilòir a bha agam maille riut
mun robh an saoghal ann.
6 Dh'fhoillsich mise t' ainm do
na daoinibh a thug thu dhomh
as an t-saoghal : bu leatsa iad,
agus thug thu dhomh-sa iad ;
agus choimhid iad t-f hocal.
7 A nis thuig iad gur ann uait
a tha na h-uile nithe, a thug thu
dhomh-sa.
8 Oir thug mi dhoibh na briath-
ran a thug thusa dhomh ; agus
ghabh siad iad, agus thuig iad
gu fìrinneach gur ann uait-sa
thàinig mi, agus chreid iad gu 'n
do chuir thu uait mi.
9 Air an sonsan tha mi guidhe :
cha 'n 'eil mi guidhe air son an
t' saoghail, ach air son na muinn-
tir sin a thug thu dhomh, oir is
leat-sa iad.
10 Agus is leat-sa na h-uile
nithe a 's leamsa, agus is leamsa
na nithe a 's leatsa ; agus a ta
mi air mo ghlòrachadh annta.
11 Agus a nis cha 'n 'eil mise
ni 's mò anns an t-saoghal, ach a
ta iadsan san t-saoghal, agus a
ta mise a' teachd a d'ionnsuidh-sa.
Athair naoimh, coimhid iadsan
tre t' ainm a thug tliu dhomh-
sa, chum gu 'm bì iad 'nan aon,
mar a ta sinne.
12 Am feadh 's a bha mise
^ a' d^fhianuis, ' ann ad ainm .
EOIN, XVII. XVIII.
maille riu anns an t-saoghal,
choimhid mi iad tre t' ainm-sa :
ghlèidh mi a' mhuinntir a thug
thu dhomh, agus cha do chaill-
eadh a h-aon diubh, ach mac
an sgrios ; chum gu biodh an
sgriobtuir air a choimhlionadh.
13 Agus a nis tha mi teachd a
d' ionnsuidh-sa ; agus tha mi
labhairt nan nithe so anns an
t-saoghal, chum gu 'm biodh mo
ghàirdeachas aca air a choimh-
lionadh annta.
14 Thug mi t' fhocal dhoibh ;
agus thug an saoghal fuath
dhoibh, air son nach ann do 'n
t-saoghal iad, mar nach 'eil mise
do 'n t-saoghal.
15 Cha 'n 'eil mi guidhe gu 'n
tugadh tu as an t-saoghal iad,
ach gu 'n coimhideadh tu o 'n
olc iad.
16 Cha 'n 'eil iadsan do 'n t-
saoghal, mar nach 'eil mise do 'n
t-saoghal.
17 Naomhaich iad troimh an
f hirinn ' : is e t' f hocal-sa an
fhìrinn.
18 Mar a chuir thusa mise chum
an t-saoghail, mar sin chuir mise
iadsan chum an t-saoghaiL
19 Agus air an sonsan tha mise
ga m' naomhachadh fèin, chum
gu 'm bì iadsan mar an ceudna
air an naomhachadh troimh an
fhìrinn.
20 Agus cha 'n 'eil mi guidhe
air an sonsan a mhàin, ach mar
an ceudna air son na muinntir
sin a chreideas annam-sa troimh
am focal-san.
21 Chum gu 'm bi iad uile 'nan
aon ; chum mar a ta thusa, Atli-
' tre t'fhìrinn.
211
air, annam-sa, agus mise annad-
sa, gu 'm bì iadsan mar an ceud-
na 'nan aon annainne ; chum
gu 'n creid an saoglial gu 'n do
chuir thusa uait mi.
22 Agus thug mise dhoibh-san
a' ghlòir a thug thusa dhomh-sa,
chum gu 'm bì iad 'nan aon, mar
a ta sinne 'nar n-aon ;
23 Mise annta-san, agus thusa
annam-sa, chum gu 'n dèanar
coimhlionta iad ann an aon ;
agus a chum gu 'm bì fios aig an
t-saoghal gu 'n do chuir thusa
uait mi, agus gu 'n do ghràdhaich
thu iadsan, mar a ghràdliaich
thu mise.
24 Athair, is àill leam an dream
a thug thu dhomh, gu 'm bì iad
maille rium, far am bheil mi ;
chum gu faic iad mo ghlòir a
thug thu dhomh : oir ghràdh-
aich thusa mi mun do leagadh
bunaite an domhain.
25 Athair chothromaich, cha
b' aithne do 'n t-saoghal thusa ;
ach b' aithne dhomhsa thu, agus
thuig iad so gu 'n do chuir thusa
uait mi.
26 Agus dh'fhoillsich mise t'
ainm dhoibh, agus foillsichidh
mi e, chum gu 'm bì an gràdh
leis an do ghràdhaich thu mise,
annta-san, agus mise annta.
CAIB. XVIII.
1 Bhrath ludas losa. 6 Thuit na maoir air
an talamh. 10 Ghearr Peadar cluais
Mhalchuis dheth. 12 Ghlac na 7naoir losa,
agus thug iad gu Annas agus Caiaphas e.
15 Aicheadh Pheadair. 19 Chaidh Criosd
a chrusnachadh an lathair Chaiajihais.
40 Dh'iarr na h-Iùdhaich Barabas.
NUAIR a labhair losa na
briathra so, chaidh e maille
r' a dheisciobluibh thairis air
p 2
EOIN,
xvin.
sruth Cliedroin, far an robh lios,
anns an deachaidh e fèin agus a
dheisciobuil.
2 Agus b' aithne do ludas, a
bhrath e-san, an t-àit : oir thàinig
losa gu tric an sin maille r' a
dheisciobluibh,
3 An sin air do Tudas buidh-
eann agus maoir fhaotainn o na
h-àrd-shagairt agus na Phàiris-
ich, thàinig e do 'n àit sin le
leusaibh, agus lòchranaibh, agus
armaibh.
4 Uime sin air do losa fios a
bhi aige air na h-uile nithibh a
bha gu teachd air, chaidh e
mach, agus thubhairt e riu, Cò
tha sibh ag iarraidh ?
5 Fhreagair iadsan e, losa o
Nasaret. Thubhairt losa riu,
Is mise e. Agus sheas mar an
ceudna ludas, a bhrath e-san,
maille riu.
6 An sin co hiath 's a thubh-
airt e riu, Is mise e, chaidh iad
air an ais, agus thuit iad air an
h\r.
7 An sin dh'f heòraich e dhiubh
a rìs, Cò tha sibh ag iarraidli?
Thubhairt iadsan, losa o Nasaret.
8 Fhreagair losa, Thubhairt
mi ribh gur mise e. Uime sin
ma 's mise tha sibh ag iarraidh,
leigibh leo sin falbh :
9 Chum gu 'n coimhhontadh
am focal a labhair e, An dream
a thug thu dhomh, cha do chaill
mi aon diubh.
10 An sin air do Shimon Peadar
claidheamh a bhi aige, tharruing
se e, agus bhuail e òglach an
àrd-shagairt, agus gheàrr e a'
chhias dheas deth. Agus b' e
ainm an òglaich Malchus.
212
11 An sin thubhairt losa ri
Peadar, Cuir do chlaidheamh san
truaill : an cupan a thug m'
Athair dhomh-sa, nach òl mi e ?
12 An sin rug a bhuidheann,
agus an ceannard, agus maoir
nan lùdhach air losa, agus
cheangail iad e,
13 Agus tliug iad leo e air tùs
gu Annas ; (oir b' e-san athair-
cèile Chaiaphais, a bha 'na àrd-
shagairt air a' bhhadhna sin.)
14 A nis b' e Caiaphas a thug
comhairle do na h-Tùdhaich, gu
'm b' iomchuidh gu 'm faigh-
eadh aon duine bàs air son an t-
sluaigh.
15 Agus lean Simon Peadar
agus deisciobul eile losa. B'
aithne do 'n àrd-shagart an deis-
ciobul sin, agus chaidh e steach
maille ri losa do chùirt an àrd-
shagairt.
16 Ach sheas Peadar aig an
dorus an leth muigh. Uime sin
chaidh an deisciobul sin eile a
b' aithne do 'n àrd-shagart a mach,
agus labhair e ris a' bhan-dorsair,
agus thug e Peadar a steach.
17 An sin thubhairt a' bhanog-
lach a bha glèidheadh an doruis
ri Peadar, Nach ann do dheis-
ciobluibh an duine so thusa mar
an ceudna ? thubhairt e-san,
Cha 'n ann.
18 Agus bha na seirbhisich ag-
vis na maoir 'nan seasamh, air
dhoibh teine guail a chur suas,
oir bha 'm fuachd ann, agus bha
iad 'gan garadh fèin : agus bha
Peadar 'na sheasamh maiUe riu,
agus 'ga gharadh fèin.
19 An sin dh'fhiosraich an t-
àrd-shagart do losa mu tliim-
EOIN. XVIII.
chioll a dheisciobul, agus mu
thimchioll a theagaisg.
20 Fhreagair losa e, Labhair
mise gu ìollaiseach^ ris an t-
saoghal ; theagaisg mi a ghnàth
anns an t-sionagog, agus anns an
teampull, far am bheil na h-
lùdhaich a' cruinneachadh as
gach àit ; agus am folach cha do
labhair mi ni air bith.
21 C' ar son a ta thu fìosrach-
adh dliìom-sa? Fiosraich dhiubh-
san a chuala, ciod a thubliairt
mi riu : feuch, a ta f hios aca-san
ciod a thubliairt mi.
22 Agus an uair a thubhairt e
na nithe so, bhuail aon do na
maoraibh, a bha 'na sheasamh a
làtliair, a bhas air losa, ag ràdh,
An ann mar so a f hreagras tu an
t-àrd-shagart ?
23 Fhreagair losa e, Ma labh-
air mi gu h-olc, dèan fianuis air
an olc : ach ma 's ann gu maith,
c' ar son a ta thu ga 'm bhualadh ?
24 (A nis chuir Annas e ceang-
ailte gu Caiaphas an t-àrd-shag-
art.)
25 Agus bha Simon Peadar 'na
sheasamh agus 'ga gharadh :
Uime sin thubhairt iad ris, Nach
aon d' a dheisciobluibh thusa
mar an ceudna? Dh'àicheadh
e-san, agus thubhairt e, cha mhi.
26 Thubhairt aon do slieirbh-
isich an àrd-shagairt, (caraid do 'n
fhear do 'n gheàrr Peadar a
chluas,) Nach faca mise thu san
lios maille ris ?
27 An sin dh'àicheadh Peadar
a rìs, agus air ball ghoir an coil-
each.
28 An sin thug iad losa o
' os àird.
213
Chaiaphas gu àit a' bhreithean-
j ais : agus b' i mhaduinn a bh' ann,
, agus cha deachaidh iad fèin do
j àit a' bhreitheanais, chum nach
biodh iad air an salachadh ; ach
' gu 'n itheadh iad a' chàisg.
I 29 An sin cMidh Pilat a mach
d' an ionnsuidh-san, agus thubh-
airt e, Ciod a' chasaid a tha sibh
a' toirt an aghaidh an duine so ?
30 Fhreagair iadsan agus thubh-
airt iad ris, Mur b' fhear droch-
bheirt e, cha tugamaid thairis
dhuitse e.
31 An sin thubhairt Pilat riu,
Gabhaibh-sa e, agus thugaibh
breth air a rèir bhur lagha fèin.
An sin thubhairt na h-Iùdhaich
ris, Cha 'n 'eil e ceaduichte
dhuinne neach air bith a chur
gu bàs :
32 Chum gu 'm biodh focal
losa air a choimhlionadh, a labh-
air e, a' ciallachadh ciod a' ghnè
bàis a bha e gu fhaotainn.
33 An sin chaidh Pilat a steach
a rìs do àit a' bhreitheanais, ag-
us ghairm e losa, agus thubhairt
e ris, An tusa Rìgh nan lùdhach ?
34 Fhreagair losa e, Am bheil
thu ag ràdh so uait fèin, no an
d' innis daoine eile dhuit e mu
m' thimchioll-sa ?
35 Fhreagair Pilat, An lùdh-
ach mise ? Thug do chinneach
fèin, agus na h-àrd-shagairt thair-
is dhomh-sa thu : ciod a rinn
thu?
36 Fhreagair losa, Cha 'n ann
do 'n t-saoghal so tha mo rìogh-
achd-sa : nam b' ann do 'n t-saogh -
al so bhiodh mo rìoghachd,
dhèanadh mo sheirbhisich cog-
adh, chum nach tugtadh tbairis
EOIN, XVIII. XIX.
do na li-Iùdhaich mi : ach a nis
cha 'n ann o so a ta mo rìogh-
achd.
37 Air an aobhar sin thubhairt
Pilat ris, An rìgh thu ma seadh ?
Fhreagair losa, Thubhairt thusa
gur rìgh mi. 'S ann chum na
crìche so a rugadh mi, agus
chum na crìche so thàinig mi
do 'n t-saoghab chum gu 'n dèan-
ainn fianuis do 'n f hìrinn. Gach
neach a ta air taobh na firinn,
èisdidh e ri m' ghuth-sa.
38 Thubhairt Pilat ris, Ciod i
an f hìrinn ? Agus air dha so a
ràdh, chaidh e mach a rìs chum
nan lùdhach, agus thubhairt e
riu, Cha 'n 'eil mise a' faotainn
coire air bith ann.
39 Ach a ta gnàth agaibh-sa,
gu 'n leiginn as duine dhuibh
air a' chàisg : uime sin an àill
leibh mi a leigeadh rìgh nan
lùdhach fa sgaoil duibh ?
40 An sin ghlaodh iadsan uile',
ag ràdh, Cha 'n e an duine so,
ach Barabas. A nis b' fhear-
reubainn Barabas.
CAIB. XIX.
1 Chaidh Crìosd a sgiùrsadh, a chrinadh le
droighinn, agus a bhualadh. 4 Sha Pilat
togarrach a leigeadh fa sgaoil, ach air dha
bhi air aomadh le gàraich nan Iudhach,thug
e thairis e gu bhi air a chèusadh. 23 Thi/g
iad croinn air 'eudach : 26 Dh'earb e-san
a mhàthair ri Eoin : 28 Fhuair e bàs :
38 Dh'adhlaic loseph agus Nicodemus e.
AN sin air an aobhar sin ghlac
Pilat losa, agus sgiùrs se e.
2 Agus dh'fhigh na saighdear-
an crùn droighinn, agus chuir
iad air a cheann e, agus chuir
ìad falluinn phurpuir^ uime.
3 Agus thubhairt iad, Fàilte
' uilc [a rìs.'\ chorcnir.
214
ort, a rìgh nan lùdhach! agus
bhuail iad le 'm basaibh e.
4 An sin chaidh Pilat a mach
a rìs, agus thubhairt e riu, Feuch,
a ta mise 'ga thoirt a mach do
'ur n-ionnsuidh, chum gu 'm bì
fios agaibh nach 'eil mise faotainn
coire sam bith ann.
5 An sin thàinig losa mach,
agus an crùn droighinn air, ag-
us an fhalluinn phurpuir uime.
Agus thubhairt Pilat riu, Feuch
an duine !
6 Uime sin, an uair a chunnaic
na h-àrd-shagairt agus na maoir
e, ghlaodh iad, ag ràdh, Cèus e,
cèus e. Thubhairt Pilat riu,
Gabhaibh-sa e, agus cèusaibh
e : oir cha 'n 'eil mise a' faotainn i
coire sam bith ann. ■
7 Fhreagair na h-Iùdhaich e, m
Tha lagh againne, agus a rèir ar
lagha-ne is còir a chur gu bàs,
air son gu 'n d' rinn e Mac Dhè
dheth fèin.
8 Uime sin an uair a chuala
Pilat a' chainnt sin, bu mhòid a
bha dh'eagal air;
9 Agus chaidh e steach a rìs do
àit a' bhreitheanais, agus thubh-
airt e ri losa, Cia as duit ? ach
cha d' thug losa freagradh air.
10 An sin thubhairt Pilat ris,
Nach labhair thu riumsa ? nach
'eil f hios agad gubheil cumhachd
agam-sa do chèusadh, agus gu
bheil cumhachd agam do chur fa
sgaoil ?
11 Fhreagair losa, Cha bhiodh
cumhachd air bith agad a' m'
aghaidh-sa, mar tugtadh dhuit |
o 'n àird e : air an aobhar sin an
tì a thug mise thairis dhuit, tha
aige-san am peacadh a 's mò. /
EOIN, XIX.
12 Agus o sin suas dh'iarr Pilat
a chur fa sgaoil : ach ghlaodh
na h-Iùdhaich, ag ràdh, Ma leig-
eas tu am fear so fa sgaoil, cha
charaid do Cheasar thu : ge b' e
neach a ta 'ga dhèanamh fèin 'na
rìgh, tha e labhairt an agliaidh
Cheasair.
13 Uime sin an uair a chuala
Pilat a' chainnt sin, thug e mach
losa, agus shuidh e air a'chaithir-
bhreitheanais, anns an ionad ris
an abrar an Leac-ùrlar, ach anns
an Eabhra', Gabata.
14 Agus b' e là-ulhichaidh na
càisge e, agus mu thimchioll na
seathadh uaire : agus thubhairt
e ris na h-Iùdhaich, Feuch bhur
righ !
15 Ach ghlaodh iadsan a mach,
Beir uainn, beir uainn, cèus e.
Thubhairt Pilat riu, An cèus mi
bhur rìgh-sa? Fhreagair na
h-àrd-shagairt, Cha 'n 'eil rìgh
againne ach Ceasar.
16 An sin air an aobhar sin
thug e thairis dhoibh e, gu bhi
air a chèusadh. Agus ghlac iad
losa, agus thug iad leo e.
17 Agus chaidh e mach, a'
giùlan a chrann-cèusaidh, do 'n
ionad d' an goirear àit a' chloig-
inn, d' an ainm san Eabhra, Gol-
gota.
18 An sin chèus iad e, agus
dithis eile maille ris, fear air
gach taobh, agus losa sa
mheadhon.
19 Agus sgrìobh Pilat mar an
ceudna tiodal, agus chuir e air
a' chrann-chèusaidh e. Agus b' e
an sgrìobhadh, lOSA O NASA-
RET RIGH NAN lUDHACH.
' Eabhrais.
215
20 Uime sin leugh mòran do
na h-Iùdhaich an tiodal so : oir
bha 'n t-àit anns an do chèusadh
losa fagus do 'n bhaile : agus
bha an sgrìobhadh an Eabhra,
an Greugais, agus an Laidin.
21 An sin thubhairt àrd-shag-
airt nan lùdhach ri Pilat, Na
sgriobh, Rìgh nan lùdhach ; ach
gu 'n dubhairt e fèin, Is mi rìgh
nan lùdhach.
22 Fhreagair Pilat, An ni a
sgrìobh mi, sgrìobh mi e.
23 An sin an uair a chèus na
saighdearan losa, ghlac iad a
thrusgan, (agus rinn iad ceithir
earrannan, earrann do gach
saighdear,) agus a chòta mar an
ceudna : agus bha 'n còta gun
fhuaigheal, air fhigheadh o
bhràigh sios gu h-iomlan.
24 Thubhairt iad uime sin eat-
orra fèin, Na reubamaid e, ach
tilgeamaid croinn air, cò aig a
bhitheas e : chum gu 'n coimh-
liontadh an sgriobtuir, a ta 'g
ràdh, Roinn iad mo thrusgan
eatorra, agus thilg iad croinn air
mo bhrat. Air an aobhar sin
rinn na saighdearan na nithe so.
25 A nis sheas làimh ri crann-
cèusaidh losa, a rahàthair, agus
piuthar a mhàthar, Muire hcan
Clileophais, agus Muire Mag-
dalen.
26 Uime sin an uair a chumi-
aic losa a mhàthair, agus an
deisciobul a b' ionmhuinn leis 'na
sheasamh a làthair, tliubhairt e
r' a mhàthair, A bhean, feuch do
mhac !
27 An sin thubliairt e ris an
deisciobul, Feuch do mhàthair !
Agus 'n àm sin a maeh thug
EOIN, XIX. XX.
an deisciobul sin leis i d' a thigh
fèin.
28 An dèigh so air do losa fios
a bhi aige gu 'n robh na h-uile
nithe a nis air an crìochnachadh,
chum gu 'n coimhliontadh an
sgriobtuir, thubhairt e, Tha tart
orm.
29 A nis bha an sin soitheach
làn do fhìon geur : agus air
dhoibh-san spong a lionadh do 'n
fhìon gheur, agus a chur air
hisop, shìn iad chum a bheoil e.
30 An sin an uair a ghabh
losa am f\on geur, thubhairt e,
Tiia e criochnaichte : agus air
cromadh a cliinn da, thug e suas
a spiorad.
31 An sin chum nach fanadli
na cuirp air a' clirann-chèusaidh
air an t-sàbaid, a chionn gu 'm
b' e là an ulkichaidli a bha ann,
(oir bu là mòr an là sàbaid sin,)
dh'iarr na h-Iùdhaich air Pilat
gu 'n rachadh an luirgne a bhris-
eadh, agus gu 'n tugtadh air
falbh iad.
32 An sin thàinig na saighd-
earan, agus bhris iad luirgne
a' cheud fhir, agus luirgne an
fhir eile, a chèusadh maille ris.
33 Acli air dhoibh teachd chum
losa, an uair a chunnaic iad gu 'n
robh e cheana marbh, cha do
bhris iad a luirgne-san.
34 Ach lot fear do na saighd-
earaibh a thaobli le sleagh, agus
air ball thàinig a mach fuil agus
uisge.
35 Agus tliug an ti a chunnaic
sin fianuis, agus a ta 'f hianuis
fìrinneach : agus a ta f hios aige
gu bheil e lalahairt na fìrinn,
' shàth iad troimhe. '^phaisg.
216
chum gu 'n creideadh sibhse.
36 Oir rinneadh na nithe so
chum gh. 'n coimhliontadh an
sgriobtuir, Clia bhrisear cnàimh
dheth.
37 Agus a ris a ta sgriobtuir
eile ag ràdh, Amhaircidli iad air-
san a lot iad \
38 'Na dhèigh so dli'iarr loseph
Arimatea, (a bha'na dheisciobul
aig losa, ach am folach air eagal
nan lùdhach,) air Pilat comas
corp losa a thoirt leis : agus leig
Pilat sin leis, Thàinig e air an
aobhar sin, agus thug e leis corp
losa.
39 Thàinig mar an ceudna
Nicodemus, (a thàinig air tùs
gu losa san oidhche,) agus thug
e leis mu tliimchioll ceud pund
do mhirr agus do aloes air am
measgadh feadh a chèile.
40 An sin ghabh iad corp losa,
agus cheangail'^ iad e ann an
lion-eudaichibh, maille ris an
spìosraidh^, mar is gnàth leis na
h-Iùdliaich adhlac a dlièanamh*.
41 A nis bha lios anns an àit
an do chèusadh e ; agus anns an
lios uaigh nuadh, anns nach do
chuireadh aon duine riamh.
42 Air an aobhar sin air son
ulluchaidh càisge nan lùdhach,
do bhrìgh gu'n robh an uaigh
am fagus, chuir iad losa an sin.
CAIB. XX.
1 Thàinìg Muire chum na h-uaighe ; 3 agiis
Peudar agus Eoin, agus iad gimfhios aca
air aiseirigh Chi ìosd. 14 Dh'fhoiUsicheadh
Crìosd do Mhuire Magdakn, 19 agus d' a
dhciscìohluibh. 24 Mì-chreidimh agus uid-
mheil Thomais. 80 Tha an sgriobtuir
foghainteach chum slàinte.
' maille ris na luibhibh c'ibhraidh.
* spìosraidh chur air corp ; embalm Sasg.
EOIN, XX
AIR a' cljeud là do 'n t-seachd-
uin thàinig Muire Magda-
len gu moch, agus an dbrchadas
fathast ann, chum na h-uaighe,
agus chunnaic i a' chlach air a
togail o 'n uaigh.
2 Ruith i an sin, agus thàinig
i gu Simon Peadar, agus gus an
deisciobul eile a b' ionmliuinn le
losa, agus thubhairt i riu, Thug
iad leo an Tighearn as an uaigh,
agus cha 'n 'eii f hios againn c' àit
an do chuir iad e.
3 Uime sin chaidh Peadar a
mach, agus an deisciobul sin eile,
agus thàinig iad chum na h-
uaighe.
4 Agus ruith iad 'nan dithis
cuideachd^: agus ruith an deis-
ciobul eile ni bu luaithe na Pead-
ar, agus thàinig e air tùs chum
na h-uaighe.
5 Agus air cromadh sìos da,
chunnaic e 'n lìon-eudach 'na
luidlie ; gidheadh cha deachaidh
e steach.
6 An sin thàinig Simon Peadar
'ga leantuinn, agus chaidh e
steacli do 'n uaigh agus chunn-
aic e 'n lìon-eudach 'na luidhe ;
7 Agus an neapaicin a bha m'
a cheann, cha 'n ann 'na luidhe
maille ris an lìon-eudach, ach air
leth air f hilleadh ann an aon àit.
8 An sin chaidh a steach mar
an ceudna an deisciobul sin eile
a thàinig air tùs chum na h-
uaighe, agus chunnaic, agus
chreid e.
9 Oir cha do thuig iad fathast
an sgriobtuir, gu 'm b' èigin gu
'n èireadh e-san a rìs o na marbh-
aibh.
' maraon ^ àit-adhlacaidh.
217
10 An sin dh' imich na deis-
ciobuil a rìs chum an cuideachd.
fèin.
11 Ach sheas Muire aig an
uaigh a muigh, a' gul : agus ag
gul d' i chrom i sìos, ag amharc a
steach do 'n uaigh,
12 Agus chunnaic i dà aingeal
ann an cidaidhihh geala, 'nan
suidhe, fear aig a' cheann, agus
fear aig na cosaibh, san àit an
robh corp losa 'na luidhe ;
1.3 Agus thubhairt iadsanrithe,
A bhean, c' ar son a ta thu gul?
Thubhairt i riu, Air son gu 'n
d' thug iad mo Thighearn leo,
agus nach 'eil fhios agam c' àit
an do chuir iad e.
14 Agus an uair a thubhairt i
so, phill i air a h-ais, agus chunn-
aic i losa 'na sheasamh, agus
cha d' aithnich i gu 'm b' e losa
bha ann.
15 Thubhairt losa rithe, A.
bhean, c' ar son a ta thu gul ? cò
tha thu 'g iarraidh ? air saoilsinn
d' ise gu 'm b' e an gàradair a
bh' ann, thubhairt i ris, A thigh-
earn, ma thug thusa leat e, innis
dhomh-sa c' àit an do chuir thu
e, agus bheir mise leam e.
16 Thubhairt losa rithe, A
Mhuire. Air tionndadh dh'ise,
thubhairt i ris, Rabboni, 's e sin
r' a ràdh, A Mhaighstir.
17 Thubhairt losa rithe, Na
bean rium ; oir cha deachaidh mi
fathast suas chum m' Athar : ach
imich chum mo bhràithre, agus
abair riu, Tha mise dol suas
chum m' Athar fèin agus bhur
n-Athar-sa, agus chi(7n mo Dhè
fèin agus bhur Dè-sa.
18 Thàinig Muire Magdalen
^;òiN, XX. xxr.
agus dh'innìs i do na deisciob-
luibh, gu 'm fac i an Tighearn,
agus gu 'n dubhairt e na nithe so
rithe.
19 Agus air teachd do 'n
fheasgar an là sin fèin, air a'
cheud là do 'n t-seachduin, agus
na dorsa dùinte far an robh na
deisciobuil cruinn air eagal nan
lùdhach, thàinig losa agus sheas
e sa' mheadhon, agus thubhairt
e riu, Sìth dhuibh.
20 Agus air dha so a ràdh,
nochd e dhoibh a làmhan agus a
thaobh. An sin bha aoibhneas
air na deisciobluibh an uair a
chunnaic iad an Tighearn.
21 An sin thubhairt losa riu a
rìs, Sìth dhuibh : mar a chuir an
t-Athaìr uaith mise, mar sin a ta
mise 'gur cur-sa uam.
22 Agus air dha so a ràdh, shèid
e orra, agus thubhairt e riu,
Gabhaibh-sa an Spiorad naomh.
23 Cò air bith iad d' am maith
sibh am peacanna, tha iad maith-
te dhoibh ; agus cò air bith iad
d' an cum sibh am peacanna gun
am maitheadh, tha iad air an
cumail.
24 Ach cha robh Tomas, aon do
'n dà f hear dheug, d' an goirear
Didimus, maille riu, 'nuair a
thàinig losa.
25 Uime sin thubhairt na deis-
ciobuil eile ris, Chunnaic sinne
an Tighearn. Ach thubhairt
e-san riu, Mur faic mise aileadh
nan tairngean 'na làmhaibh, agus
mur cuir mi mo mheur ann an
aileadh nan tairngean, agus mur
cuir mi mo làmh 'na thaobh, cha
chreid mi.
' lorg^ dit.
' 218
26 Agus an ceann ochd làithean
'na dhèigh sin, bha a dheisciobuil
a rìs a stigh, agus Tomas maiUe
rìu : thàinig losa, agus na dorsa
dùinte, agus sheas e sa' mheadh-
on, agus thubhairt e, Sìth dhuibh.
27 'Na dhèigh sin thubhairt e
ri Tomas, Cuir an so do mheur,
agus feuch mo làmhan ; agus sìn
an so do làmh, agus cuir a' m'
thaobh i : agus na bì mi-chreid-
each, ach creideach.
28 Agus fhreagair Tomas, agus
thubhairt e ris, Mo Thighearn
agus mo Dhia.
29 Thubhairt losa ris, Air son
gu faca tu mi, a Thomais, chreid
thu : is beannaichte iadsan nach
faca, agus a chreid.
30 Agus rinn losa gu f ìrinneach
mòran do mhìorbhuilibh eile am
fianuis a dheisciobul, nach 'eil
sgrìobhta, san leabhar so.
31 Ach tha iad so sgrìobhta,
chum gu 'n creideadh sibh gur e
losa an Crìosd Mac Dhè, agus ag
creidsinn [duibh, gu 'm biodh
agaibh beatha troimh 'ainm-san.
CAIB. XXI.
1 Dh'fhoìllsich Cn'osd e fèin a rìs d' a dheis-
ciobluibh, agus dh' aithnicheadh leo e leij an
tarruing mhòr eisg : 12 Ghabh ea dhìnneir
maille riu : 15 thug e sparradh do Pheadar
'uain agus a chaoraich a bhìadhadh ; 18
roimh-innis e a bhàs dha, 22 chronuich se e
air son a thograidh air fios fhaotainn mu
bhàs Eoin. 25 Comh-dhànadh an leabhair-
AN dèigh nan nithe sin dh'-
fhoillsich losa e fèin a ìs
d' a dheisciobluibh aig muir Thi-
beriais ; agus air an dòigh so
nochd se efèin:
2 Bha maille r' a chèile Simon
Peadar, agus Tomas d' an goirear
EOIN, XXI.
Didimus, agus Natanael o Clìàna
Ghalile, agus mic Sliebede, agus
dithis eile d' a dheisciobluibh.
3 Thubhairt Simon Peadar riu,
Tha mi dol a dh'iasgacli, Thubh-
airt iadsan ris, Tha sinne a' dol
maille riut. Dh'imich iad a
mach,agus chaidh iad a steach do
luing air ball ; agus cha do ghlac
iad ni air bith an oidhche sin.
4 Ach an uair a bha a' mhad-
uinn a nis air teachd, sheas losa
air an tràigh ^ : gidheadh cha
robh fhios aig na deisciobluibh
gu 'm b' e losa bha ann,
5 An sin thubhairt losa riu, A
chlann, am bheil biadh air bith
agaibh ? Fhreagair iadsan e, Cha
'n 'eiL
6 Agus thubhairt e-san riu,
Tilgibh an lìon air an taobh deas
do 'n luing, agus gheibh sibh.
Thilg iad uime sin, agus a nis cha
b' urrainn iad a tharruing air son
lìonmhoireachd an èisg.
7 Uime sin thubhairt an deis-
ciobul sin, a b' ionmhuinn le
losa, ri Peadar, Is e 'n Tighearn
a ta ann. A nis an uair a chuala
Simon Peadar gur e an Tigh-
earn a bh' ann, cheangail e a
chòt-uachdair uime, (oir bha e
lomnochd,) agus thilg se e fèin
sa' mhuir.
8 Thàinig na deisciobuil eile
ann an luing bhig ; (oir cha
robh iad fada o thìr, ach mu
thimchioll dà cheud làmh-
choille" ,) a' tarruing an lìn èisg.
9 Uime sin an uair a thàinig
iad air tir, chunnaic iad grìosach
an sin, agus iasg air a chur oirre,
agus aran.
' a chladach. ^ hann-làmh.
219
10 Thubhairt losa riu, Thug-
aibh an so do 'n iasg a ghlac sibh
a nis.
11 Chaidh Simon Peadar suas,
agus tharruing e an lìon gu tìr,
làn do iasgaibh mòra, ceud agus
leth-cheud agus tri : agus ged
bha 'n uiread sin ann, cha do
bhriseadh an lìon.
12 Thubhairt losa riu, Thigibh,
gabhaibh bhur dmneir. Agus
cha robh a chridhe^ aig a h-aon
do na deisciobluibh fheòraich
dheth, Cò thusa? oir dh'aith-
nich iad gur e an Tighearn a
bha ann.
13 An sin thàinig losa, agus
ghlac e aran, agus thug e dhoibh
e, agus iasg mar an ceudna.
14 Is i so a nis an treas uair
a nochd losa e fèin d' a dheis-
ciobluibh, an dèigh dha èirigh o
na marbhaibh.
15 An sin an dèigh dhoibh an
dìnneir a ghabhail, thubhairt
losa ri Simon Peadar, a Shimoin
mhic lonais, am bheil barrachd
gràidh agad dhomh-sa orra sin ?
Thubhairt e ris, Tha, a Thigh-
earn ; tha fios agad gur toigh
leam thu. Thubhairt e ris,
Beathaich m' uain.
16 Thubhairt e ris a rìs an
dara uair, A Shimoin mhic lonais,
an toigh leat mise ? Thubhairt
e ris, Seadh, a Thighearn ; tha
fios agad gur toigh leam thu.
Thubhairt e ris, Beathaich mo
chaoraich *.
17 Thubhairt e ris an treas
uair, A Shimoin mhic lonais,
an toigh leat mise ? Bha Peadar
doilich a chionn gu 'n dubhairt
' mhimich. bì d' aodhairc air mo chaoraich.
EOIN,
e ris an treas ùair, An toigh
leat mise ? Agus thubhairt e
ris, A Thighearn, is aithne dhuit
na h-uile nithe ; tlia fhios agad
gur toigh leam thu. Thubhairt
losa ris, Beathaich mo chaor-
aich.
18 Gu deimhin deimhin a ta
mi ag ràdh riut, an uair a bha
thu òg, chrioslaich thu thu fèin,
agus dh'imich thu an taobh bu
mhiann leat : ach an uair a
bhios tu aosmhor, sinidh tu mach
do làmhan, agus crioslaichidh
neach eile thu, agus bheir e thu
an taobh nach àill leat.
19 So thubhairt e, a' ciallach-
adh ciod a' ghnè bàis leis an
tugadh e glòir do Dhia. Agus
air dha so a ràdh, thubhairt e
ris, Lean mise.
20 An sin air do Pheadar
tionndadh, chunnaic e an deis-
ciobul a b' ionmhuinn le losa, a'
leantuinn ; an tì mar an ceudna
a luidh air uchd losa air a
shiiipeir, agus a thubhairt ris, A
Thighearn, cò e a bhrathas thu?
XXI.
21 Air do Pheadar e-san fhaic-
inn, thubhairt e ri losa, A
Thighearn, ciod a nì am fear so ?
22 Thubhairt losa ris, Ma 's
àill leam-sa e dh'fhantuinn gus
an tig mi, ciod e sin duitse ?
Lean tliusa mise.
23 Uime sin chaidh an ràdh
so mach am measg nam bràithre,
nach faigheadh an deisciobul sin
bàs : gidheadh cha dubhairt
losa ris, nach faigheadh e bàs :
acli, Ma 's i mo thoil-sa e dh'-
fhantuinn gus an tig mi, ciod e
sin duitse ?
24 Is e so an deisciobul a ta
dèanamh fianuis air na nithibh
so, agus a sgrìobh na nithe so :
agus a ta f hios againne gu bheil
'f hianuis fìor.
25 Agus a ta mar an ceudna
mòran do nithibh eile a rinn
losa, agus nam biodh iad uile
sgrìobhta, is i mo bharail nach
cumadh an saoghal fèin na rach-
adh a sgrìobhadh do leabhraich-
ibh. Amen.
GNIOMHARA nan ABSTOL.
CAIB. I.
1 Dol suas losa gu nèamh, 10 an deigh a
dhol siias thuy dà aingeal rabhadh do na h-
ahstolaihh iad a dh'imeachd rompa, agiis
a sliocrachadh an inntinn air 'ath-theachd-
snn : 12 a rèìr sìn phitl iad, agus rinn iad
ùì'nuigh, agus thagh iad Matias 'na Ahstol
un àit ludais.
INN mi an ceud leabhar, a
Theophiluis, mu thimchioll
nan uile nithe a thòisich^ losa air
a dhèanamh agus a theagasg,
' thionnsgain,
220
2 Gus an là an do thogadh
suas e, an dèigh dha, troimh
an Spiorad Naomh, àitheantan
a thoirt do na h-abstolaibh a
thagh e :
3 D' ann d' rinn e mar an
ceudna e fèin a nochdadh beò
an dèigh 'fhulangais, le mòran
do chomharaibh fìrinneach, air
dha bhi air fhaicinn leo feadh
dhà f hichead là, agus e labhairt
mu na nithibh sin a bhuineadh
GNIOMHARA, I.
do rìoghaclid Dhè :
4 Agus air dha bhi maille riu,
dh aithn e dhoibh gu 'n iad a
dliol o lerusalem, ach feitheamh
ri gealladh an Athar, ars e-san,
a chuala sibh uam-sa.
5 Oir bhaist Eoin gu deimhin
le uisge : ach baistear sibhse leis
an Spiorad Naomh, air bheag do
làithibh an dèigh so.
6 Uime sin an uair a chruinn-
ich iad an ceann a chèile, dh'-
fheòraich iad deth, ag ràdh, A
Thighearn, an aisig thu san àm
so an rìoghachd do Israel ?
7 Ach thubhairt e-san riu, Cha
bhuin e dhuibh-sa fios nan aim-
sir no nan àm fhaotainn, a chuir
an t-Athair 'na chumhachd fèin.
8 Ach gheibh siblise cumhachd
an uair a tliig an Spiorad Naomh
oirbh : agus bithidh sibh 'nur
fianuisibh dhomh-sa, araon ann
an lerusalem, agus ann an ludea
uile, agus ann an Samaria, agus
gu iomall na talmhainn.
9 Agus an uair a thubhairt e na
nithe so, thogadh suas e, agus
iadsan 'ga f haicinn ; agus thug
neul as an sealladh e.
10 Agus am feadh a bha iad-
san a' geur-amharc gu nèamh,
agus e-san a' dol suas, feuch,
slieas dithis f hear làimh riu ann
an eudach geal ;
11 Agus thubhairt iad, Fheara
Ghalile, c' ar son a ta sibh 'nur
seasamh ag amliarc gu nèamh?
An t-Iosa so a thogadh suas
uaibh gu nèamh, is amhuil sin a
thig e, mar a chunnaic sibh e a'
dol gu nèamh.
12 An sin phill iad gu lerusa-
lem, o 'n t-sliabh ris an abrar
221
sìiahh nan crann-oladh, a tha 'ni
fagus do lerusalem, astar là sàb-
aid as.
1.3 Agus an uair a thàinig iad a
stigh, chaidh iad suas do sheòm-
ar uachdarach, far an robh a'
fantuinn Peadar, agus Seumas,
agus Eoin, agus Aindreas, Phi-
lip, agus Tomas, Bartolomeus,
agus Mata, Seumas mac Alphe-
uis, agus Simon Selotes, agus
ludas hràthair Sheumais.
14 Bhuanaich iad so uile a dh'-
aon inntinn ann an ùrnuigh, [agus
an guidhe,] maille ris na mnaibh,
agus Muire màthair losa, agus
maille r' a bhràithribh.
15 Agus anns na làithibh sin
dh'èirich Peadar ann am meadh-
on nan deisciobul, agus thubhairt
e, (b' e àireamh nan ainm a bha
làthair, mu thimchioll ceud agus
fichead,)
16 Fheara agus a bhràithre, b'
èigin an sgriobtuir so bhi air
a choimhlionadh, a roimh-labh-
air an Spiorad Naomh le beul
Dhaibhidh timchioll ludais, a
bha 'na cheann-iuil^ aca-san a
ghlac Tosa.
17 Oir bha e air àireamh maille
ruinne, agus fhuair e cuibhrionn
do 'n fhrithealadh so.
18 A nis cheannaich am fear so
fearann le duais na h-eucorach ;
agus air dha tuiteam sios air
'aghaidh'^, sgàin e sa' mheadhon,
agus blirùchd a mhionach uile
mach.
19 Agus rinneadh so aithnichte
do hichd-àiteachaidh lerusaleim
uile ; air chor as gu 'n abrar ris
an fhearann sin 'nan cainnt fèin.
' tlireòruiche. an comhair a chinn.
GNIOMHARA, I. 11.
Aceldama, sin ri ràdh, Fearann
fola.
20 Oir a ta e sgrìobhta ann an
leabhar nan Salm, Biodh 'àite-
còmhnuidh 'na fhàsach, agus na
gabhadh neach sam bith tàmh
ann : agus, Glacadli neach eile a
dhreuchd'.
21 Air an aobhar sin is còir
aon do na daoinibh sin a bha
maille ruinne, rè na h-aimsir sin
uile anns an deachaidh an Tigh-
earn losa steach agus a mach
'nar measg-ne,
22 A' tòiseachadh o bhaisteadh
Eoin, gus an là an do thogadh
suas uainn e, bhi air a dhèan-
arah 'na fhianuis air 'aiseirigh-
san maille ruinne.
23 Agus shònraich iad dithis,
loseph ris an abrar Barsabas,
d' am bu cho-ainm lustus, agus
Matias.
24 Agus rinn iad ùrnuigh, agus
thubhairt iad, Thusa a Thigh-
earn, d' an aithne cridheacha
nan uile dliaoine, foillsich cò
do 'n dithis so a thagh thu,
25 A ghabhail cuibhrinn do 'n
fhrithealadh agus do 'n abstol-
achd ^o, o 'n do thuit ludas le
seacharan^ gu dol d' a àit fèin.
26 Agus thilg iad an crann-
chur ; agus thuit an crannchur
air Matias ; agus bha e air àir-
eamh maille ris an aon abstol i
deug.
CAIB. II.
1 L'ionadh na h-ahstoil leìs an Spìorad nnomh,
(iffus /abhair iad ioiiiadh gnècainnte; 7 yhalyh
cuid iongantas riu^ agus riiin cuid ei'tifan-
oid orra : 1 4 Novh d Peadar gu 'n do la bh'i ir
na h-abstoille cumhachdan Spioraidnaoimh,
' oify. ' a dh'fhùg ludaa.
222
gu 'n d' eirich Crìosd o na marlhaibh, agus
gu 'n deachaidh e suas air nèamh, Sjc.
AGUS an uair a thàinig là na
cuingis^ bha iad gu lèir a
dh'aon inntinn ann an aon àit.
2 Agus thàinig gu h-obann
toirm o nèamh, mar shèideadh
gaoithe ro thrèin, agus lìon i an
tigh uile far an robh iad 'nan
suidhe.
3 Agus dh'f hoillsicheadh dhoibh
teanganna sgoilte, mar do theine,
agus shuidh e air gach aon diubh
fa leth :
4 Agus lìonadh iad uile leis an
Spiorad Naomh, agus thòisich
iad air labhairt le teangaibh eile,
a rèir mar a thug an Spiorad
comas labhairt dhoibh.
5 Agus bha a' gabhail còmh-
nuidh ann an lerusalem, lùdh-
aich, daoine cràbhach, do gach
uile chinneach fo nèamh.
6 A nis an uair a sgaoileadh
an t-iomradh so, thàinig an
sluagh an ceann a chèile, agus
bha iad fo amhluadh, do ìahrìgh
gu 'n cuala gach aon iad a' labh-
airt 'nan cànain* fèin.
7 Agus bha iad uile fo uamhas
agus ghabh iad iongantas, ag
ràdh r' a chèile, Feuch, nach
Galilèich iad sin uile a ta labh-
airt?
8 Agus cionnus a ta sinne 'gan
cluinntinn gach aon 'nar cànain
fèin, anns an d' rugadh sinn ?
9 Partaicli, agus Medich, agus
Elamaich, agus luchd-àiteach-
aidh Mhesopotamia, ludea, agus
Cliapadocia, Phontuis, agus Asia,
10 Phrigia, agus Phamphilia,
na h-Eiphit, agus chrìoch na
' an uair a choimhlionadh là na cuingi^,
^ cainnt.
GNIOMHARA, II.
Libìa timchioll Chirene, agus
coigrich o 'n Roimh, lùdhaich
agus Proselitich^
11 Muinntir Chrete, agus Ara-
bia, tha sinn 'gan cluinntinn a'
labhairt 'nar teangaibh fèin
gniomhara mòralach Uhè.
^ 12 Agus bha iad uile fo uamh-
as, agus ann an ioma-chomh-
airle, ag ràdh, gach aon r' a
chèile, Ciod is ciall da so ?
13 Ach thubhairt dream eile a'
fanoid, Tha na daoine so làn do
f hìon ùr.
14 Ach air seasamh do Pheadar
maille ris an aon fhear deug,
thog e a ghuth, agus thubhairt
e riu, Fheara ludea, agus sibhse
uile a luchd-àiteachaidh lerusa-
leim, biodh fios so agaibh, agus
èisdibh ri m' bliriathraibh-sa :
15 Oir cha 'n 'eil iad so air
mhisg, mar a ta sibhse a' meas,
oir is i an treas uair do 'n là^ a
ta ann.
16 Ach is e so an ni a chaidh
labhairt leis an f hàidh loel :
17 Agus tàrlaidh^ anns na laith-
ibh deireannach, (arsa Dia,)
dòirtidh mise do m' Spiorad air
gach uile fheoil ; agus nì bhur
mic agus bhur nigheana fàidh-
eadaireachd, agus cliì bhur n-òg-
anaich seallanna, agus bruad-
araidh bhur seann daoine bruad-
aran* :
18 Agus dòirtidh mise air m'
òglaich, agus air mo bhanoglaich
do m' Spiorad anns na làith-
ibh sin ; agus nì iad fàidhead-
aireachd :
1 i. e. Geintilich a dh'iompaicheadh gu crcid-
imh nan lùdhach.
i. e. an naothadh uair roimh niìieadhon-là.
^ tachuìridh.
223
19 Agus nochdaidh mise ìong-
antais anns na nèamhaibh shuas,
agus comharan air an talamh
shios ; fuil, agus teine, agus
duibh-neul deataich.
20 lompaichear a' ghrian gu
dorchadas, agus a' ghealach gu
fuil, mun tig là mòr agus comh-
araichte sin an Tighearna :
21 Agus tàrlaidh, ge b' e neach
a ghairmeas air ainm an Tigh-
earna, gu 'n tèarnar e.
22 Fheara Israeil, èisdibh ris
na briathraibh so : losa o Na-
saret, duine a dhearbhadh le Dia
'nur measg-sa, le cumhachdaibh
agus le mìorbhuilibh agus le
comharaibh, a rinn Dia leis-san
'nur meadhon-sa, mar a ta fhios
agaibh fèin;
23 An duine so, a thugadh
thairis le comhairle chinntich
agus roimh-eòlas Dè, ghlac sibh-
se, agus le làmhaibh dhroch
dhaoine* chèus agus mharbh
sibh e ' :
24 Neach a thog Dia suas, air
dha piantan' a' bhàis fhuasg-
ladh ; do bhrìgh nach robh e 'n
comas gu 'n cumtadh e-san leis :
25 Oir thubhairt Daibhidh m' a
thimchioll,Chunnaic mi an Tigh-
earn romham a ghnàth ; oir a ta
e aig mo dheas làimh, chum nach
gluaisteadh mi.
26 Air an aobhar so rinn mo
chridhe gàirdeachas, agus rinn
mo theangadh aoibhneas : tuill-
eadh fòs, gabhaidh m' fheoil
còmhnuidh fhoisneach ann an
dòchas " :
chi hhur seann daoine aislingean.
^ le làmhan aingidh.
^ 'nnaìr a rinn sibh fanoid air, mharbh sibh e.
' cuibhreach, boinn. « carbsa.
GNIOMHARA, IL
27 Do Hirìgh nacli fàg thu m'
anam shios ann an ifrinn^ ni mò
a dh'fhuilingeas tu do d' naomh
Aon fèin gu faic e truaillidh-
eachd.
28 Dh'fhoillsich thu dhomh-sa
slighean na beatha ; lionaidh tu
mi do shubhachas le d' ghnùis.
29 Fheara agus a bhràithre,
leigibh leam-sa labhairt gu dàna
ribh mu 'nphrìomh-athair Daibh-
idh, araon gu 'n d' f huair e bàs,
agus gu 'n d' adhlaiceadh e, agus
gu bheil 'uaigh maille ruinne gus
an là 'n diugh :
30 Air an aobhar sin air dha
bhi 'na fhàidh, agus fìosrach gu
'n do mhionnaich Dia le mionn-
aibh dha, do thoradh a leas-
raidh, [a rèir na feòla, gu togadh
e suas Crìosd,] gu suidhe^ air a
rìgh-chaithir-san.
31 Air dhasan so a roimh-
fhaicinn, labhair e mu aiseirigh
Chrìosd, nach d' fhàgadh 'aijam
ann an ifrinn^, agus nach fac
'fheoil truaillidheachd.
32 An t-Iosa so thog Dia suas,
air am bheil sinne uile 'nar fian-
tiisibh]
33 Uime sin air dha bhi air
àrdachadh le* deas làimh Dhè,
agus gealladh an SpioraidNaoimh
fhaotainn o 'n Athair, dhòirt e
mach an ni so, a tha sibhse nis a'
faicinn a£cus a' chiinntinn.
34 Oir cha deachaidh Daibh-
idh suas chum nan nèamh : ach
a ta e fèin ag ràdh, Thubhairt an
Tighearn ri m' Thighearn, Suidh
air mo làimh dheis,
35 Gus an cuir mi do naimhde
' san naigh. 2 gu' n suidhicheadh e.
^ san uaigh. 4 aig.
224
'nan stòl fo d' chosaibh.
36 Uime sin biodh fios gu cinnt-
each aig tigh Israeil uile, gu 'n
d' rinn Dia 'na Thighearn agus
'na Chrìosd an t-Iosa so fèin, a
chèus sibhse.
37 A nis an uair a chual iad so,
bha iad air am bioradh 'nan
cridhe, agus thubhairt iad ri
Peadar, agus ris a' chuid eile do
na h-abstolaibh, Fheara agus a
bhràithre, ciod a nì sinn ?
3,8 An sin thubhairt Peadar riu,
Dèanaibh aithreachas, agus bith-
ibh air bhur baisteadh gach aon
agaibh ann an ainm losa Crìosd,
chum maitheanais pheacanna,
agus gheibh sibh tiodhlac an
Spioraid Naoimh.
39 Oir a ta an gealladh dhuibh-
sa, agus do 'ur cloinn, agus do
na h-uile a ta fad o làimh, eadh-
on a mheud as a ghairmeas an
Tighearn ar Dia.
40 Agus le mòran do bhriath-
raibh eile rinn e fianuis agus dh'-
earalaich e iad\ ag ràdh, Saor-
aibh sibh fèin o 'n ghinealach
fhiar^ so.
41 An sin bhaisteadh iadsan a
ghabh r' a fhocal gu toileach :
agus an là sin fèin chuireadh riu
timchioll trì mìle anam.
42 Agus bhuanaich iad gu
seasmhach ann an teagasg nan
abstol, agus ann an co-chomunn,
agus ann am briseadli arain, ag-
us ann an ùrnuighibh.
43 Agus thàinig eagal air gach
anam : agus rinneadh mòran do
mhiorbhuilibh agus do chomh-
araibh leis na h-abstolaibh.
chonihairlich e iad, ghuidh e orra. .
6 olc.
GNIOMHARA, II. III.
44 Agus bha iadsan uile a
ehreid ann an aon àit, agus bha
na h-uile nithe aca coitchionn ' :
45 Agus reic iad an seilbh agus I
am maoin, agus roinn iad air
na h-uile iad, a rèir mar a bha
feum gach neach.
46 Agus ag buanachadh dhoibh
gach là a dh'aon inntinn anns
an teampull, agus a' briseadh
arain o thigh gu tigh, chaith iad |
am biadh le gàirdeachas agus le
aon-fhillteachd cridhe,
47 A' moladh Dhè, agus deadh-
ghean aca o 'n t-sluagh uile.
Agus chuir an Tighearn gach là
ris an eaglais an dream a thèar-
uinear.
CAIB. III.
1 Leiyhis Peadar agus Eoin dHÌne hacach
12 dh'ìnnis iad do 'n t-sluagh a hha air
cruinneachadh nach d' rinneadh am nùor-
Muil so le naomhachd nan Abstol, ach le
cumhachd diadhaidh Chriosd ; \8chronuich
siad iad air son Crsan a chur gu hàs; 1 9 thug
iad earail doibh aithreachas a ghabhail, 3;c.
AGUS chaidh Peadar agus
Eoin le chèile suas do 'n
teampull, aig uair na h-ùrnuigh,
eadhoti an naothadh uair'^.
2 Agus bha duine àraidh a bha
'na bhacach' o bhroinn a mhàth-
ar air a ghiùlan, neach a chuir-
eadh gach là aig dorus sin an
teampuill ris an abrar Sgiamhach,
a dh'iarraidh dèirce orra-san a
bha dol a steach do 'n team-
pull:
3 Neach, an uair a chunnaic e
Peadar agus Eoin air ti dol a
steach do' n teampull, a dh'iarr
dèirc.
' ann an comhpàirt.
^ i. e. an treasuair an dcigh mheadlton-li).
223
4 Agus air do Pheadar seall-
tuinn gu geur air, maille ri Eoin,
thubhairt e, Amhairc oirnne.
5 Agus thug e-san aire dhoibh
an dòchas gu 'm faigheadh e ni-
èigin uatha.
6 An sin thubhairt Peadar,
Airgiod no òr cha 'n 'eil agam ;
ach an ni a ta agam, so bheir mi
dhuit : An ainm losa Criosd o
Nasaret, èirich agus imich.
7 Agus air dha breith air a
làimh dheis, thog e suas e ; agus
air ball neartaicheadh 'aobrunn-
an agus a throidhean.
8 Agus leum e suas, agus sheas,
agus dh'imich e, agus chaidh e
steach maille riu do 'n teampull,
ag imeachd, agus a' leumnaich
agus a' toirt cliù do Dhia.
9 Agus chunnaic an sluagh uile
e ag imeachd, agus a' toirt cliù
do Dhia.
10 Agus dh'aithnich iad e-san
gu 'm b' e a bha 'na shuidhe aig
geata Sgiamhach an teampuill
ag iarraidh dèirce : agus lìonadh
iad le h-iongantas agus le h-
uamhas air son an ni sin a thach-
air dha.
11 Agus ag cumail Pheadair ag-
us Eoin, [do 'n bhacach a chaidh
leigheas,] ruith an sluagh uile d'
an ionnsuidh anns an sgàth-thigh*
ris an abrar sgàth-thigli Shol-
aimh, làn iongantais.
12 Agus an uair a chunnaic
Peadar so, f hreagair e an sluagh,
Fheara Israeil, c' ar son a ta ion-
gantas oirbh mu 'n ni so ? no c'
ar son a ta sibh a' geur-amharc
oirnne, mar gu b' ann le ar cumh-
^ chrioplach.
àileir,, phnrsa.
Q
GN[OMHARA, III. IV.
achd no ar naomhachd fèin a
thug sinn air an duine so im-
eachd?
13 Ghh'^raich Dia Abrahaim,
agus Isaaic, agus lacoib, Dia ar
n-aithriche a Mhac losa ; a thug
sibhse thairis, agus a dh'àicheadh
sibh an làthair Philait, an uair a
b' i a bhreth a chur fa sgaoil.
14 Ach dh'àicheadh sibhse an
t-Aon naomh, agus am Fìrean, ag-
us dh'iarr sibh mortair a thiodh-
lacadh ^ dhuibh ;
15 Agus mharbh sibh Prionn-
sa" na beatha, a thog Dia o na
marbhaibh ; air am bheil sinne
'nar fianuisibh.
16 Agus tre chreidimh 'na ainm
neartaich e an tì so, a tha sibh-
se a' faicinn, agus a 's aithne
dhuibh : seadh, thug 'ainm-san
agus an creidimh a ta trid-san,
dhasan an t-slàinte iomlan so
'nur làthair-sa uile.
17 Agus a nis, a bhràithre, tha
fhios agam gur ann troimh ain-
eolas a rinn sibh e, mar a rinn
mar an ceudna bhur n-uachdar-
ain.
18 Ach choimhlion Dia air an
dòigh so na nithe sin a roimh-
fhoillsich e le beul 'fhàidhean
uile, gu 'm fuilingeadh Criosd.
19 Air an aobhar sin dèanaibh-
sa aithreachas agus l)ithibh air
bhur n-iompachadh, chum gu
'm bì bhur peacanna air an glan-
adh as, 'nuair a thig amanna
fionnuaireachd o làthair an Tigh-
earn,
20 Agus a chuireas e losa^
^ thabhairt. ^ Ceann-iuil, Ceannard.
chum gu tig amanna fois o luthair an
226
Crìosd d' ur ionnsuidh, a chaidh
roimh-òrduchadh * ;
21 Neach is èigin do nèamh a
ghabhail gu aimsiribh aisig nan
uile nithe, air an do labhair Dia
le beul 'fhàidhean naomha uile,
thoiseach an t-saoghaiL
22 Oir gu fìrinneach thubhairt
Maois ris na h-aithrichibh, Tog-
aidh an Tighearn bhur Dia suas
fàidh dhuibh, do 'ur bràithribh,
mar mise ; ris-san èisdidh sibh
anns na h-uile nithibh a labhras
e ribh.
23 Agus tàrlaidh, gach anam
nach èisd ris an fhàidh sin, gu 'n
sgriosar a mach as an t-sluagh e.
24 Seadh, dh'fhoillsich nafàidh-
ean uile o Shamuel, agus iadsan
a lean o sin, a mheud diubh as
a labhair, roimh-làimh mu na
làithibh so.
25 Is sibhse clann nam fàidh-
ean, agus a' choimhcheangail a
rinn Dia r' ar n-aithrichibh, ag
ràdh ri Abraham, Agus ann ad
shliochd-sa bithidh uile theagh-
laiche na talmhainn air ambeann-
achadh.
26 Air do Dhia a Mhac losa
I thogail suas, chuir e do 'ur n-
! ionnsuidh-sa e air tùs, chum gu
'm beannaicheadh e sibh, leis
gach aon agaibh iompachadh o
bhur lochdaibh.
CAIB. IV.
1 Chuir uachdarain nan liidhach Peadar ag-
us Eoin am pr)osan, air son iad- a bhi sear-
monachadh losa do 'n t-sluagh : 5 an deigh
an ceasnuchadh dh'aidich Peudar gu 'n do
leighiseadh am bacach le cumhachd diadhuidh
losa a mhùin, agus gur ann trid-san 'na
aonar a ta sLinte sh)orruidh r' a faghail.
l.T Thtigadh sparrad h teann doibh gu 'n iad
Tighearna, agus gu cuir e losa,
roirìihe so u sheurmonaicheadh dhuibh.
GNIOMHARA, IV.
a shearmonachadh ni 's mò ann an ainm
losa.
AGUS am feadh 's a bha iad
a' labhairt ris an t-sluagh,
thàinig orra na sagairt, agus
ceannard an teampuill, agus na
Sadusaich ;
2 Agus bha iad fo dhoilgheas
gu 'n robh iadsan a' teagasg an
t-sluaigh, agus a' searmonachadh
tre losa aiseirigh nam marbh.
3 Agus chuir iad làmh annta,
agus chuir iad am prìosan iad
gus an là màireach* : oir b' e nis
am feasgar a bh' ann.
4 Gidheadh, chreid mòran
diubh-san a chual am focal ; agus
b' e àireamh nan daoine timchioll
cliùig mìle.
5 Agus thàrladh air an là
màireach, gu 'n do chruinnich-
eadh an ceann a chèile an uachd-
arain, agus an seanairean, agus
an sgrìobhaichean, ann an leru-
salem,
6 Agus Annas an t-àrd-shagart,
agus Caiaphas, agus Eoin, agus
Alecsander agus a mheud as a
bha do chinneach an àrd-shagairt,
7 Agus air dhoibh iadsan a
chur anns a' mlieadhon, dh'-
f hiosraich iad, Ciod e an cumh-
achd, no ciod e an t-ainm anns
an d' rinn sibh so ?
8 An sin air do Pheadar bhi
air a lionadh leis an Spiorad
Naomh, thubhairt e riu, Uachd-
arana a' phobuill, agus a shean-
airean Israeil,
9 Ma tha sinne an diugh air
ar ceasnachadh mu 'n deadh
ghniomh a rinneadh do 'n duine
' an là air na mhdireach. ^ Alastuir.
^ sldnuchndli, sàbhn/n 'h.
■221
euslan, cionnus a shlànuicheadh e;
10 Biodh e aithnichte dhuibh-
sa uile, agus do phobull Israeil
uile, gur ann tre ainm losa
Crìosd o Nasaret, a chèus sibhse,
a thog Dia o na marbhaibh,
eadhon trid-san a ta 'n duine so
'na sheasamh an so 'nur làthair-sa
slàn.
11 Is i so a' chlach sin adhiùlt-
adh leibhse, a luchd togail, a
rinneadh 'na ceann na h-oisne.
12 Agus cha 'n 'eil slàinte ann
an neach air bith eile : oir cha 'n
'eil ainm air bith eile fo nèamh
air a thoirt am measg dhaoine,
tre am feud sinn bhi air ar
tèarnadh'.
13 A nis an uair a chunnaic iad
dànachd Pheadair agus Eoin, ag-
us a thuig iad gu 'm bu daoine
gun f hòghlum agus cumanta iad,
ghabh iad iongantas ; agus dh'-
aithnich siad iad* gu'n robh iad-
san maille ri losa.
14 Agus air faicinn an duine a
leighiseadh 'na sheasamh maille
riu, cha robh ni air bith aca ri
ràdh 'na aghaidh.
15 Agus an dèigh dhoibh òrd-
uchadh dhoibh-san dol a mach as
a' chomhairle, chuir iad an cinn
cuideachd
16 Ag ràdh, Ciod a nì sinn ris
na daoinibh so ? Oir gu 'n deach-
aidh mìorbhuil aithnichte ° dhèan-
amh leo, a ta e follaiseach do
luchd - àiteachaidh lerusaleim
uile, agus cha 'n urrainn sinne
àicheadh.
17 Ach a chum nacli sgaoilear
e ni 's raò air feadh an t-shiaigh,
^ thvy iad aire dhoibh.
' an comhni: h' r' a chcik'. ^ soillcir.
Q 2
GNIOMHARA, IV.
bagramaid orra gu geur, gu 'n iad '
a labhairt ni 's mò ri neach air
bith anns an ainm so. I
18 Agus air dhoibh an gairm, i
dh'àithn iad dhoibh gu 'n iad a
labhairt air chor sam bith, no a
theagasg ann an ainm losa. j
19 Ach fhreagair Peadar agus
Eoin agus thubhairt iad riu, Am \
bheil e ceart am fianuis Dè, eisd-
eachd ribhse roimh Dhia, thug-
aibh fèin breth.
20 Oir cha 'n 'eil e 'n comas
duinne gu 'n na nithe a chunnaic
agus a cliuala sinn a labhairt.
21 Ach air dhoibh-san tuilleadh
bagraidh a dhèanamh orra, leig
iad as iad, gun dòigh air bith
fhaotainn air am feudadh iad
peanas a dhèanamh orra, air son
an t-sluaigh : oir bha na h-uile
a' toirt glòire do Dhia air son an
ni a rinneadh.
22 Oir bha an duine air an d'
rinneadh am miorbhuil leighis
so tuilleadh as dà fhichead
bliadhna dh'aois.
23 Agus an uair a leigeadh as
iad, thàinig iad dh'ionnsuidh am
muinntir fèin, agus dh'innis iad na
h-uile nithe a thubhairt na h-àrd-
shagairt, agus na seanairean riu.
24 Agus an uair a chual iadsan
so, thog iad suas a dh'aon inn-
tinn an guth ri Dia, agus thubh-
airt iad, A Thighearn, is tusa an
Dia a rinn nèamh agus talamh,
agus an fhairge, agus na h-uile
nithe ta annta :
25 A thubhairt le beul Dhaibh-
idh do sheirbhisich, C' ar son a
228
ghabh na Cinnich boil, agus a
smuainich an sluagh nithe diomh-
anach ?
26 Sheas rìghrean na talmhainn
suas, agus chruinnicheadh na h-
uachdarain an ceann a chèile, an
aghaidh an Tghearn, agus an
aghaidh a Chrìosd'.
27 Oir gu fìrinneach chruinn-
icheadh an ceann a chèile, an
aghaidh do Leinibh naoimh losa,
a dh'ùng thu, araon Herod agus
Pontius Pilat, maille ris na Cinn-
ich, agus sluagh Israeil,
28 A dhèanamh gach ni a
roimh-òrduich do làmh agus do
chomhairle a bhi dèanta.
29 Agus a nis, a Thighearn,
amhairc air am bagraidhibh : ag-
us deònaich do d' sheirbhisich
fèin, t' fhocal a labhairt leis gach
uile dhànachd.
30 Le d' làimh a shìneadh f
mach chum leighis : agus gu 'm
bì comharan agus mìorbhuilean
air an dèanamh tre ainm do
Leinibh naoimh losa.
31 Agus air dhoibh ùrnuigh a
dhèanamh, chrathadh an t-àit
anns an robh iad cruinn ; agus
lionadh iad uile do 'n Spiorad
Naomh, agus labhair iad focal
Dè le dànachd.
32 Agus bha aig a' chuideachd a
chreid aon chridhe, agus aon an-
am : agus ni mò a thubhairt neach
air bith dhkibh, gu 'm bu leis fèin
aon ni a shealbhaich e ; ach bha
na h-uile nithe coitchionn aca.
33 Agus le mòr-chumhachd
thug na h-abstoil fianuis air ais-
' an aghaidh Aoin ungta-san.
GNIOMHARA, IV. V.
eirigh an Tighearna losa : agus
bha mòr-ghràs orra uile.
31 Agus ni mò a bha aon neach
uireasbhuidheach nam measg :
oir a mheud as a bha 'nan sealbh-
adairibh fearainn, no thighean,
air dhoibh an reiceadh, thug iad
hiach nan nithe a chaidh reiceadh
leo ;
35 Agus chuir iad aig cosaibh
nan abstol e: agus roinneadh e
air gach neach a rèir 'fheuma.
36 Agus air do f hearann a bhi
aig loses d' an do ghoireadh leis
na h-abstolaibh Barnabas, (is e
sin, air eadar-theangachadh, Mac
na comhf hurtachd,) Lebhitheach,
d' am bu dùthaich Ciprus,
37 Reic se e, agus thug e 'n
t-airgiod, agus chuir e aig cos-
aibh nan abstol e.
CAIB. V.
1 Air son an cèilge thuit Ananìas agus Sa-
phira s)os marbh le cì'onachadh Pheadair. •
12 Mòran mh'iorbhui/ean air an oib-
reachadh ; 17 chuireadk na h-abstoil a ris
am prìosan, 19 ach a ta iad a 'r an leig-
eadh as le aingea/, a thug òrdugh doibh
searmonacbadh gu fo/taiseach^ &^c.
ACH reic fear àraidli d' am
b' ainm Ananias, maille r' a
mhnaoi Saphira, sealbh fearainn,
2 Agus cheil e cuid do'n luach,
le fios a mhnà, agus air dha cuid-
èigin a thoirt leis, chuir e aig
cosaibh nan abstol e.
3 Ach thubhairt Peadar, Ana-
niais, c' ar son a lìon Sàtan do
chridhe a dhèanamh brèige do
'n Spiorad Naomh, agus a cheil-
tinn cuid do luach an f hearainn ?
4 Am feadh 's a dh'f huirich e
gun reiceadh, nach bu leat fèin
e? agus an dèigh a reiceadh
nach robh e a' d' chomas fèin ?
229
c' ar son a smuainich thu ann do
chridhe an gnìomh so? cha d'
rinn thu breug do dhaoinibh, ach
do Dhia.
5 Agus an uair a chuala An-
anias na briathra so, thuit e sios,
agus chaidh an deò as : agus
thàinig eagal mòr air na h-uile a
ehuala na nithe so. •
6 Agus air èirigh do na h-
òganaich, phaisg iad an eudach-
mairbh e, agus air dhoibh a
ghiùlan a mach, dh'adhlaic iad e.
7 Agus thàrladh timchioll trì
uaire 'na dhèigh sin, gu 'n d'-
thàinig a bhean a steach, gun
fhios aice air q,n ni a rinneadli.
8 Agus f hreagair Peadar i, In-
nis dhomh-sa an ann air an uir-
ead so reic sibh am fearann?
Agus thubhairt ise, Is ann, air
son an uiread sin.
9 An sin thubhairt Peadar
rithe, C' ar son a cho-aontaich
sibh Spiorad an Tighearna a
dhearbhadh' ? feuch, tha cosan
na muinntir a dh'adhlaic t' f hear
aig an dorus, agus giùlainidh iad
thusa mach.
10 An sin thuit i air ball aig
a chosaibh, agus chaidh an deò
aisde : agus air do na h-òganaicli
teachd a steach, fhuair iad i
marbh, agus air dhoibh a giùlan
a mach, dh'adhlaic iad làimh r' a
fear i.
11 Agus thàinig eagal mòr air
an eaglais uile, agus air na h-uile
a chuala na nitlie so.
12 Agus rinneadhmòran chomh-
aran agus mhìorbhuilean am
measg a' phobuiU le làmhaibh
nan abstol ; (agus bha iad uile
' a bhuaireadh.
dh'aon inntinn ann an sgàth-
thigh^ Sholaimh :
13 AgiTS cha robh chridhe aig
aon do chàch e fèin a cheangal
riu :) ach bha mòr-mheas aig a'
phobull orra.
14 Agus is mòid a chuireadh
creidich ris an Tighearn, buidh-
eann mhòr" araon do fhearaibh
agus do mhnaibh :
15 Air chor as gu 'n d' thug
iad a mach a' mhuinntir euslan
air na sràidibh, agus gu 'n do
chuir iad air leabaichibh agus air
uirighibh^ iad, chum ag teachd
do Pheadar gu 'n cuireadh 'f hail-
eas, mar bu lugha, sgàile* air
neach èigin aca.
16 Agus thàinig mar an ceud-
na mòr-shluagh as na bailtibh
mu 'n cuairt air lerusalem, a'
toirt leo muinntir euslain, agus
dream a bha air am buaireadh
le spioradaibh neòghlan : agus
leighiseadh iad uile.
17 An sin dh'èirich an t-àrd-
shagart, agus iadsan uile a bha
maille ris, (eadhon luchd-bharail
nan Sadusach,) agus lìonadh iad
le tnùth^,
18 Agus chuir iad làmh anns
na h-abstolaibh, agus chuir iad
sa' phrìosan chumanta iad.
19 Ach dh'fhosgail aingeal an
Tighearna dorsan a' phrìosain
san oidhche, agus thug e iadsan
a mach, agus thubhairt e,
20 Imichibh, agus ag seasamh
dhuibh labhraibh san teampuU
ris an t-sluagh, uile bhriathra na
beatha so.
21 Agus an uair a chual iad so,
chaidh iad gu moch a steàch
' ùìlear, phrsa . ' slungh mòr
■230
[ARA, V.
do 'n teampull, agus theagaisg
iad. Ach thàinig an t-àrd-shag-
art agus iadsan a bha maiUe ris,
agus ghairm iad a' chomhairle,
agus seanadh chloinn Israeil uile
an ceann a chèile, agus chuir iad
do 'n phrìosan chum gu 'n tug-
tadh iadsan d' an ionnsuidh.
22 Ach an uair a thàinig na
maoir, cha d'f huair iadsa' phrios-
an iad, agus air pilltinn dhoibn,
dh'innis iad.
23 Ag ràdh, Fhuair sinne gu
fìrinneach am priosan dùinte gu
ro thèaruinte, agus an hichd-
coimhead 'nan seasamh a mach
fa chomhair nan dorsan ; ach an
uair a dli'fhosgail sinn, cha d'
fhuair sinn aon duine a stigh.
24 A nis an uair a chual an
t-àrd-shagart, agus ceannard an
teampuill, agus uachdarain nan
sagart na briathra so, bha iad fo
amharus mu 'n timchioll ciod gus
an tigeadh so.
25 An sin thàinig neach àraidh
agus dh'innis e dhoibh, ag ràdh,
Feuch, a ta na daoine a chuir
sibh sa' phrìosan, 'nan seasamh
san teampull, agus a' teagasg a'
phobuill.
26 An sin dh'imich an ceann-
ard maille ris na maoraibh, agus
thug e leis iad gun ainneart :
(oir bha eagal orra roimh an t-
sluagh, gu 'm biodh iad air an
clachadh leo^
27 Agus an uair a thug iad leo
iad, chuir iad ann am fianuis na
comhairle ìad : agus dh'fheòr-
aich an t-àrd-shagart diubli,
28 Ag ràdh, Nach d' thug sinne
geur-òrdugh dhuibh gu'n teagasg
' couches. Sasg. ■* duhhar. ' eud.
GNIOMHARA, V. VI.
a dhèanamh san ainm so ? agus,
feuch, lion sibh lerusalem le ur
teagasg, agus is àill leibh fuil
an duine so a tharruing' oirnne.
29 An sin f hreagair Peadar ag-
us na h-abstoil eile, agus thubh-
airt iad, Is còir gèill a thoirt do
Dhia ni 's mò na do dhaoinibh.
30 Thog Dia ar n-aithriche
losa, a mharbh sibhse agus a
chroch sibh air crann.
31 E-san dh'àrdaich Dia le a
dheas làimh 'na Cheannard^ ag-
us 'na Shlànuighear, a thoirt aith-
reachais agus maitheanais pheac-
anna do Israel.
32 Agus tha sinne 'nar fian-
uisibh dha air na nithibh so ;
agus mar an ceudna an Spiorad
Naomh, a thug Dia dhoibh-san a
ta ùmhal dha.
33 Agus an uair a chual iad-
san so, bha iad air an gonadh^,
agus ghabh iad comhairle an cur
gu bàs.
34 An sin dh'èirich Phàiriseach
àraidh anns a' chomhairle, d' am
b' ainm Gamaliel, fear teagaisg
an lagha, air an robh meas aig
an t-sluagh uile, agus dh'òrduich
e na h-abstoil a chur a mach rè
tamuill ;
35 Agus thubhairt e riu, Fheara
Israeil, thugaibh aire dhuibh fèin,
ciod a ta roimhibli a dhèanamh
mu thimchioll nan daoine sin.
36 Oir roimh na làithibh so
dh'èirich Teudas suas, ag ràdh,
gu 'm bu neach èigin mòr e fèin,
agus cheangail àireamh dhaoine,
timchioll ceithir cheud, iad fèin
ris : mharbhadh e-san, agus a
' thoirt. 2 Phrionnsa.
^ chus iad am fiacla.
231
mheud 's a dh'aontaich leis, sgaoil-
eadh iad uile as a chèile, agus
chaidh iad gu neo-ni.
37 An dèigh an fhir so dh'èir-
ich ludas an Galilèach suas, ann
an làithibh na cìs-mheasaidh,
agus tharruing e mòran sluaigh
'na dhèigh : sgriosadh e-san mar
an ceudna, agus a mheud 's a
ghèill da*, sgapadh iad uile.
38 Agus a nis a ta mi ag ràdh
ribh, Fanaibh o na daoinibh so,
agus leigibh leo : oir ma 's ann o
dhaoinibh a ta a' chomhairle so,
no an obair so, thig i gu neo-
bhrigh* :
39 Ach ma 's ann o Dhia a ta
i, cha 'n urrainn sibhse a cur gu
neo-bhrigh : air eagal gu 'n tàr
ladh gu 'm faighear sibh eadhon
a' cogadh an aghaidh Dhè. *
40 Agus dh'aontaich iad leis-
san : agus an uair a ghairm iad
na h-abstoil, agus a ghabh iad
orra, dh'òrduich iad dhoibh gu 'n
labhairt ann an ainm losa, agus
leig iad as iad.
41 Agus dh'imich iadsan o
làthair na comhairle, le gàird-
eachas a chionn gu 'n do mheas-
adh gu 'ra b' airidh iad air eas-ur-
ram fhulang air son 'ainme-san.
42 Agus gach là anns an team-
pull, agus o thigh gu tigh, cha
do sguir iad a bhi teagasg, agus
a' searmonachadh losa Crìosd.
CAIB. VI.
1 Thaghna h-ahstoil scachdnar gu frithealadh
do uireashhuidh nam hochd : 5 b' aon dinhh
so Stephan, neach a hha lùn do chrcidimh,
ayus do 'n Spiorad Naomh : 12 Ghhicudk
e-san agus chaidh ugairt gu h-eucorach an
làthair na comhair/e, kis an dream a chuir
c 'nan tosd le dLasboireachd.
dh'earb as. thi id as d' i.
GNIOMH
ARA, vr.
AGUS anns na làithibli sin, an
uair a bha àireamh nan
deisciobul a' meudachadh, dh'-
èirich gearan am measg nan
Greugach an aghaidh nan Eabh-
rach, a chionn gu 'n do dhearm-
aideadh am bantraichean san
fhrithealadh lathaiL
2 An sin ghairm an dà fhear
dheug mòr-chuideachd nan deis-
ciobul d' an ionnsuidh, agus
thubhairt iad, Cha 'n 'eil e iom-
chuidh sinne dh'fhàgail focail
Dè, agus a fhrithealadh do
bhòrdaibh.
.3 Uime sin, a bhràithre, iarr-
aibh a mach 'nur measg seachd-
nar dhaoine fo dheadh iomradh,
làn do 'n Spiorad Naomh agus
do ghliocas, a chuireas sinne os
ceann an dreuchd so^
4 Ach buanaichidh sinne a
ghnàth ann an ùrnuigh, agus
am ministreileachd an f hocaiL
5 Agus bha chainnt so tait-
neach an làthair na mòr-chuid-
eachd uile : agus thagh iad Ste-
phan, duine làn do chreidimh,
agus do 'n Spiorad Naomh, agus
Philip, agus Prochorus, agus
Nicanor, agus Timon, agus Par-
menas, agus Nicolas proseliteach
do mhuinntir Antioch :
6 Chuir iad iadsan an làthair
nan abstol : agus air dèanamh
ùrnuigh dhoibh, chuir iad an
làmhan orra.
7 Agus dh'fhàs focal Dè ; ag-
us mheudaicheadh àireamh nan
deisciobul gu ro mhòr ann an
lerusalem ; agus bha cuideachd
mhòr do na sagartaibh ùmha'
' na h-Oìhre.
' Saoirsìneach.
232
do 'n chreidimh.
8 Agus rinn Stephan, làn do
chreidimh agus do chumhachd,
mìorbhuilean agus comharan
mòra am measg an t-sluaigh.
9 An sin dh'èirich dream àr-
aidh do 'n t-sionagog, ris an
abYnv sionagog nan Libertineach^,
agus nan Cirenianach, agus
mhuinntir Alecsandria, agus na
dream o Chilicia, agus o 'n
Asia, a' deasboireachd ri Ste-
phan.
10 Agus cha b' urrainn iad cur
an aghaidh a' ghliocais agus an
spioraid leis an do labhair e,
11 An sin thug iad a steach an
uaignidheas daoine a thubhairt,
Chuala sinne e labhairt bhriathra
toibheumach an aghaidh Mhaois,
agus Dhè.
12 Agus dhùisg iad suas an
sluagh, agus na seanairean, agus
na sgrìobhaichean, agus thàinig
iad air, agus ghlac iad e, agus
thug iad an làthair na comh-
airle e.
13 Agus chuir iad suas fìan-
uisean brèige, a thubhairt, Cha 'n
'eil an duine so a' sgur do labh-
airt bhriathra toibheumach^ an
aghaidh an ionaid naoimh so,
agus an lagha.
14 Oir chuala sinn e ag ràdh,
gu 'n sgrios an t-Iosa so o Na-
saret an t-àit so, agus gu 'n
caochail e na gnàthanna* a thug
Maois dhuinne.
15 Agus air dhoibh-san uile
a bha 'nan suidhe sa' chomhairle
amharc gu geur air, chunnaic
iad 'aghaidh mar aghaidh aingiL
^ maslach.
^ cleuchdan, hrduìghean.
GNIOMHARA, VII.
CAIB. VII.
1 Air do Stephan comas fkaghail freagaìrt air
a shonfiin, 2 nochdegu 'n d' rinn Abraham
aoradh do Dhia gu taitneach ; 37 gu 'n
d' thug Maoìs fnn fianuis mu Chrìosd ;
51 chronuich e iad air son an ceannairc,
agus moi ta Chriosd : 64 air a so chlach
iad gu bàs e. 59 Tha e tiomnadh anama
do losa, agus a' guidheadh Dhc air an
sonsan.
AN sin thubhairt an t-àrd-
shagart, Am bheil ma ta na
nithe so mar so ? 1
2 Agus thubhairt e-san, Fheara,
a bhràithre, agus aithriche èisd-
ibh ; Dh'f hoillsicheadh Dia na
gh)ire d' ar n-athair Abraham,
'nuair a bha e ann am Mesopo-
tamia, mun do ghabh e còmh-
nuidh ann an Charan.
3 Agus thubhairt e ris, Rach a
mach à d' thìr fèin, agus o d'
chinneach, agus thig chum na
tire a nochdas mise dhuit.
4 An sin chaidh e-san a mach à
talamh nan Caldèach,agus ghabh
e còmhnuidh ann an Charan :
agus as a sin, an dèigh bàis 'ath-
ar, dh'atharraich se e do 'n fhear-
ann so anns am bheil sibhse nis
'nur còmhnuidh.
5 Agus cha d' thug e dha oigh-
reachd sam bith ann, cha d' thug
Jlà leud troidhe : gidheadh
gheall e gu 'n tugadh e mar
sheilbh e dha fèin agus d' a
shliochd 'na dhèigh, ged nach
robh fathast duine cloinne aige.
6 Agus labhair Dia air an
dòigh so, Gu 'm biodh a shliochd
air chuairt ann an dùthaich
choigrich, agus gu 'n dèanadh
iad tràillean diubh, agus gu 'm
buineadh iad gu h-olc riit re
' cùnradh, cùmhnant. ^ chreic.
233
ceithir cheud bliadhna.
7 Agus air a' chinneach sin
d' am bì iadsan fo dhaorsa, bheir
mise breth, arsa Dia: agus an
dèigh nan nithe sin thig iad a
mach, agus ni iad seirbhis
dhomh-sa anns an àit so.
8 Agus thug e dha coimh-
cheangaP an timchioll-ghearr-
aidh : agus mar sin ghin Ahra-
ham Isaac, agus thimchioll-
gheàrr se e air an ochdamh là :
agus ghhi Isaac lacob, agus
lacob an dà phriomh - athair
dheug.
9 Agus a' gabhail farmaid reic^
na prìomh-aithriche loseph do 'n
Eiphit : ach bha Dia maille ris,
10 Agus shaor se e as a thriob-
laidibh uile, agus thug e deadh-
I ghean^ agus gliocas da an làth-
air Pharaoh rìgh na h-Eiphit ;
agus chuir se e 'na uachdaran air
an Eiphit, agus air a theaghlach
fèin uile.
11 Nis thàinig gorta agus
àmhghar mòr air an Eiphit uile,
agus air talamh Chanaain ; agus
cha d' fhuair ar n-aithriche
teachd-an-tir.*
12 Ach an uair a chuala lacob
gu 'n robh arbhar san Eiphit,
chuir e mach ar n-aithriche air
tùs.
13 Agus air an dara uair rinn-
eadh loseph aithnichte d' a
bhràithribh ; agus rinneadh cinn-
each loseiph follaiseach do Pha-
raoh.
14 An sin chuir loseph fns
uaith, agus ghairm e d' a ionn-
suidh lacob 'athair, agus a hichd-
dàimhe uile, cùig anama deiig
bàig]i,f.bhor. * biatachd.
GNIOMHARA, VII.
agus trì fichead.
15 Agus chaidh lacob sìos do 'n
Eiphit, agus f huair e bàs, e fèin
agus ar n-aithriche.
16 Agus ghiùlaineadh thairis
iad gu Sichem, agus chviireadh
iad anns an àit-aclhlaic a cheann-
aich Abraham air suim airgid o
mhic Emoir, athar Shicheim.
17 Ach an uair a dhruid àm a'
gheallaidh, a mhionnaich Dia do
Abraham, dh'f hàs an shiagh ag-
us rinneadh iad lìonmhor san
Eiphit,
18 Gus an d' èirich righ eile,
do nach b' aithne loseph.
19 Bhuin e-san^ gu cuilbheirt-
each r' ar cinneach, agus rinn e
olc air ar n-aithrichibh, air chor
as gu 'n d' thug e orra an naoidh-
eana a thilgeadh mach, chum
nach sìolaicheadh iad^.
20 Anns an àm sin rugadh
Maois, agus bha e ro sgiamh-
ach, agus dh'altrumadh e trì
miosan ann an tigh 'athar :
21 Agus an uair a thilgeadh
a mach e, thog nighean Pharaoh
leatha e, agus dh'altrum^ i e
mar mhac dh' i fèin.
22 Agus dh'f hòghlumadh ' Ma-
ois ann an uile ghliocas nan Ei-
phiteach, agus bha e cumhachd-
ach am briathraibh agus an
gmomharaibh.
23 Agus an uair a bha e dà
fhichead bliadhna iomlan a dh'
aois, thàinig e 'na chridhe a
bhràithre clann Israeil fhios-
rachadh
24 Agus air dha duine àraidh
dhiuhh f haicinn a' fulang eucoir,
' Ghìulain se e fcin
^ nach fàsadh sliochd orra, nnch maircadh
iadbcò. •'dh'oil.
234
theasairg se e, agus air bualadh
an Eiphitich dha, rinn e dìogh-
altas do 'n f hear air an d' rinn-
eadh an eucoir :
25 Oir shaoil e gu 'n tuigeadh
a bhràithre, gu 'n tugadh Dia le
a làimh-san saorsa dhoibh ; ach
cha do thuig iadsan.
26 Agus air an là 'na dhèigh
sin nochd se e fèin doibh agus
iad a' comh-stri, agus b' àill leis
sìth a dhèanamh eatorra^, ag
ràdh, A dhaoiuB, is bràithre sibh
fèin ; c' ar son a ta sibh a' dècin-
amh eucoir air a chèile?
27 Ach chuir am fear a rinn an
eucoir air a' choimhearsnach
uaith e, ag ràdh, Cò a rinn
thusa a' d' uachdaran agus a' d'
bhreitheamh oirnne?
28 Am miann leat mise a
mharbhadh, mar a mharhh thu an
t-Eiphiteach an dè ?
29 An sin theich Maois air son
an fhocail so, agus bha e 'na
choigreach ann an dùthaich
Mhidiain, far an do ghin e dithis
mhac.
30 Agus an uair a choimh-
lionadh dà fhichead bliadhna,
dh'f hoillsicheadh dha ann am fàs-
ach beinne Shina, aingeal anTigh-
earn ann an lasair theine ann am
preas.
* 31 Agus an uair a chunnaic
Maois so, ghabh e iongantas mu 'n
t-sealladh ; agus air dha teachd
am fagus gu beachdachadh air,
thàinig guth an Tighearna d' a
ionnsuidh,
32 Ag rùclh, Is mise Dia t' aith-
riche, Dia Abrahaim, agus Dia
* dh' iunmaicheadh.
^ dol a shcalltuinn a hhràithre cloinn Israeìi,
«)t cur reidh.
GNIOMHARA, VII.
Isaaic, agus Dia lacoib. An sin
cliriothnuicli Maois, agus cha
robh chridhe aige amharc\
33 An sin thubhairt an Tigh-
earn ris, Fuasgail do bhrògan o
d' chosaibh : oir is talamh naomh
an t-àit air am bheil thu a' d'
sheasamh.
34 Chunnaic mi gu cinnteach
àmhghar mo phobuill a ta san
Eiphit, agus chuala mi an os-
naidh, agus thàinig mi nuas g' an
saoradh. Agus a nis thig, cuiridh
mi do 'n Eiphit thu.
35 Am Maois so fèin a dhiùlt
iadsan, ag ràdh, Cò rinn uachd-
aran agus breitheamh dh\ot-sa?
e-san chuir Dia gu bhi 'na uachd-
aran agus 'na f hear-saoraidh le
làimh an aingil a dh'f hoillsich-
eadh dha sa' phreas.
36 Thug e-san a mach iad an
dèigh dha mìorbhuilean, agus
comharan a dhèanamh ann an
tìr na h-Eiphit, agus anns a'
mhuir ruaidh, agus anns an
fhàsach rè dhà fhichead bliadh-
na.
37 Is e so am Maois ud a
thubhairt ri cloinn Israeil, Tog-
aidh an Tighearn bhur Dia suas
fàidh dhuibh do 'ur bràithribh,
c(^mhuil rium-sa; ris-san èisd-
idh sibh.
38 So e-san a bha san eaghìis
anns an fhàsach, maille ris an
aingeal a labhair ris ann am
beinn Shina, agus maille r' ar
n-aithrichibh-ne : neach a f huair
briathra na beatha'^ chum an
toirt dhuinne :
39 Do nach b' àill le ar n-aith-
richibh bhi ùmhal, ach chuir iad
' ' aire a thahhairt. ' na heò-bhì'iathra.
2òb
uatha e, agus 'nan cridhe phill
iad air an ais do 'n Eiphit,
40 Ag ràdh ri Aaron, Dèan
dhuinne dèe a thèid romhainn:
oir mu thimchioll a' Mhaois so, a
thug a mach sinn à tlr na h-
Eiphit, cha 'n 'eil fhios againn
ciod a dh'èirich dha.
41 Agus rinn iad laogh sna
làithibh sin, agus thug iad ìob-
airt do 'n dealbh, agus rinn iad
gàirdeachas ann an oibribh an
làmha fèin.
42 An sin phill Dia, agus thug
e thairis iad clmm aoradh a
dhèanamh do àrmailt nèimh, a
rèir mar a ta e sgrìobhta ann an
leabhar nam fàidhean, An d'
thug sibh dhomh-sa beathaichean
marbhta, agus ìobairte rè dhà
fhichead bliadhna anns an
f hàsach, O a thigh Israeil ?
43 Seadh, thog sibh suas pàill-
iun Mholoich, agus reult bhur
dè Remphain, dealbhan a rinn
sibh chum aoraidh dhoibh : uime
sin atharraichidh mi sibh an
taobh thall do Bhabilon.
44 Bha pàilliun na fìanuis aig
ar n-aithrichibh san fhàsach, a
rèir mar a dh'àithn an Tì a labh-
air ri Maois, gu 'n dèanadh se e
a rèir an t-samhlaidh^ a chunn-
aic e.
45 An ni a thug mar an ceud-
na ar n-aithriche a bha 'nan.
dèigh, a steach maille ri losa do
sheilbh nan Cinneach, a thilg
Dia a mach roimh ghnùis ar
n-aithriche, gu làithibli Dhaibh-
idh;
46 Neach a fhuair deadh-ghean
am tìanuis Dhè, agus a dh'iarr
^ un t-S(iimpleÌ7; an t-samhlachais.
GNIOMHARA, VII. VIII.
pàìlliun fhaotainn do Dhia la- |
coib.
47 Ach thog Solamh tigh dha.
48 Gidheadh cha 'n 'eil an Tì
a 'S àirde a' gabhail còmhnuidh
ann an teampluibh làmh-dhèan-
ta; mar a ta am fàidh ag ràdh,
49 Is e nèamh mo rìgh-chaithir,
agus an talamh stòl mo chos :
ciod an tigh a thogas sibh
dhomh? a ta an Tighearn ag
ràdh : no ciod e ionad mo
thàimh ?
50 Nach do rinn mo làmh na
nithe so uile ?
51 A dhaoine cruaidh-mhuin-
ealach, agus neo-thimchioll
ghearrta ann an cridhe agus ann
an chiasaibh, tha sibh a ghnàth
a' cur an aghaidh an Spioraid
Naoimh : mar a rinn bhur n-
aithriche, mar sin a ta sibhse a
dèanamh.
52 Cò do na fàidhibh air nach
d' rinn bhur n-aithriche geur-
leanmhuinn ? agus mharbh siad
iadsan a roimh-fhoillsich teachd
an Fhìrein ud ; air an robh
sibhse a nis 'nur hichd-brath-
aidh, agus 'nur mortairibh :
53 Sibhse a fhuair an lagh le
frithealadh nan aingeal, agus
nach do choimhid e.
54 'Nuair a chual iad na nithe
sin, bha iad air an gonadh 'nan
cridhe, agus chas iad am fiaclan
ris.
55 Ach air dhasan bhi làn do 'n
Spiorad Naomh, dh'amhairc e
gu geur suas gu nèamh, agus
chunnaic e glòir Dhè, agus losa
'na sheasamh air deas làimh
Dhè;
56 Agus thubhairt e, Feuch,
236
tha mi faicinn nan nèamh fosg-
ailte, agus Mac an duine 'na
sheasamh air deas làimh Dhè.
57 An sin ghlaodh iadsan le
guth mòr, agus dhruid' iad an
cluasan, agus leum iad air a
dh'aon inntinn,
58 Agus air dhoibh a thilgeadh
a mach as a' bhaile'^, chlach iad
e: agus thilg na fianuisean an
eudach sìos aig cosaibh òganaich,
d' am b' ainm Saul.
59 Agus chlach iad Stephan,
agus e a' gairm air Crìosd, agus
ag ràdh, A Thighearn losa, glac
mo spiorad.
60 Agus air dha a leigeadh
fèin air a ghlùinibh, ghlaodh e
le guth mòr, A Thighearn, na
cuir am peacadh so as an leth.
Agus air dha so a ràdh, choidil e.
CAIB. VIII.
1 Shearmonaicheadh an soisgeul ann an Sa-
maria le Phi/ip, a hhaist mbran, agus am
measg chàich Simon an Druidh. 1 4 Thdinig
Peadar agus Eoin a dhaingneachadh nah-
eaglais : \T le curun làmh air an dream a
chreid, bha an Spiorad Naomh air a thiodh-
lacadh : 18 'nuair a 6' dill le Simon an
tiodhlac ceudna cheannach uatha le h-air-
giod, 20 chronuicheadh gu geur e le Peadar,
AG U S bha Saul ag aontach-
adh le a bhàs-san. Agus
dh'èirich anns an àm sin geur-
leanmhuinn mhòr an aghaidh na
h-eaglais a bha ann an lerusa-
lem ; agus bha iad uile air an
sgapadh air feadh tìre ludea ag-
us Shamaria, ach na h-abstoil a
mhàin.
2 Agus ghiùlain daoine diadh-
aidh ^ Stephan chum 'adhlaic, agus
rinn iad caoidh mhòr air a shon.
' dhuiìi, stop- * a' chaithir. ^ crahhach.
GNIOMHARA, VIII.
3 Acli blia Saul a' fàsachadh
na h-eaglais, a' dol a steach do
gach tigh ; agus ag tarruing a
mach fhear agus bhan, chuir e
am priosan iad.
4 Uime sin dh'imich an dream
a sgapadh, feadh gach àite, a'
searmonachadh an fhocail.
5 An sin chaidh Philip sios do
bhaile Shamaria, agus shearmon-
aich e Crìosd doibh.
6 Agus thug an sluagh a dh'aon
toil aire do na nithibh a labh-
radh le Philip, ag èisdeachd
ris\ agus a' faicinn nam mìor-
bhuile a rinn e.
7 Oir chaidh spiorada neò-
ghlan a mach à moran anns an
robh iad, a' glaodhaich le guth
mòr: agus chaidh mòran air an
robh am pairilis", agus a bha 'nam
bacaich, a shlànuchadh.
8 Agus bha gàirdeachas mòr
sa' bhaile sin.
9 Ach bha roimhe sin duine
àraidh sa' bhaile sin d' am b' ainm
Simon, a ghnàthaich druidh-
eachd, agus a mheall^ muinntir
Shamaria, ag ràdhgu 'mbu neach
mòr èigin e fèin.
10 Dhasan thug iad uile aire
o 'n bheag gus a' mhòr, ag ràdh,
Ts e an duine so cumhachd mòr
Dhè
11 Agus thug iad an aire dha,
a chionn gu 'n do mheall e iad
rè ùine f hada le a dhruidheachd.
12 Ach an uair a chreid iad
Philip, a' searmonachadh nan
nithe a bhuineas do rìoghachd
Dhè, agus do ainm losa Crlosd,
bhaisteadh iad eadar fheara ag-
us mhnài.
' riu. ^ crith-ghalar, palsy. Sasg.
237
13 An sin chreid Simon fèin
mar an ceudna: agus an uair a
bhaisteadh e, dh'fhan e maille
ri Philip, agus a' faicinn nan
comhara agus nam feartan a
rinneadh, ghabh e iongantas ro
mhòr.
14 Agus an uair a chuala na
h-abstoil a bha ann an lerusa-
lem, gu 'n do ghabh Samaria
focal Dhè, chuir iad d' an ionn-
suidh Peadar agus Eoin :
15 Agus an uair a chaidh iad
sìos, ghuidh iad air an son gu 'm
faigheadhiad an Spiorad Naomh.
16 (Oir cha d' thàinig e fath-
ast a nuas air aon aca: ach a
mhàin bhaisteadh iad ann an
ainm an Tighearna losa.)
17 An sin chuir iad an làmhan
orra, agus f huair iad an Spiorad
naomh.
18 Agus an uair a chunnaic
Simon gu 'n robh an Spiorad
Naomh air a thoirt tre làmhan
nan abstol a chur orra, thairg e
airgiod dhoibh,
19 Ag ràdh, Thugaibh dhomh-
sa mar an ceudna an cumhachd
so, ge b' e neach air an cuir mi
mo làmha, gu 'm faigh e an
Spiorad Naomh.
20 Ach thubhairt Peadar ris,
Gu rachadh t' airgiod am mugha
maille riut fèin, a chionn gu 'n
do mheas thu gu 'm feudtadh
tiodhlac Dhè a cheannach le Ii-
airgiod.
21 Cha 'n 'eil agad cuid no
crannchur sa' chùis so : oir cha
'n'eil do chridhe direach'* am
fianuis Dhè.
^ a chuir uamhas air, a chuir'nam hrcathaL
^ ceart, treihhdhireach.
GNIOMHARA, VIII.
22 Gabh aithreachas iiime sin
do t' olc so, agus guidh air Dia,
ma dh'fheudar gu maitliear
dhuit smuaine do chridhe.
23 Oir a ta mi 'gad fhaicinn
ann an domblas na seirbhe, agus
fo chuibhreach na h-eucorach.
24 An sin fhreagair Simon, ag-
us thubhairt e, Guidhibh-sa an
Tighearn air mo shon, nach tig
aon do na nithibh sin a thubh-
airt sibh orm.
25 An sin air dlioibh-san fianuis
a dhèanamh agus focal an Tigh-
earn a labhairt, phill iad gu
lerusalem, agus shearmonaich
iad an soisgeul ann am mòran
do bhailtibh nan Samaritanach.
26 Agus labhair aingeal an
Tighearna ri Philip, ag ràdh,
Eirich agus imich chum na h-
àirde deas, chum na slighe a ta
dol sìos o lerusalem gu Gasa, a
ta 'na f hàsach^
27 Agus dh'èirich e, agus dh'-
imich e : agus, feuch, duine
àraidh, caillteanach o Etiopia,
aig an robh mòr-ùghdarras fo
Chandace ban-righinn na h-
Etiopia, agus a bha os ceann a
h-ionmhais uile, agus a bha air
teachd gu lerusalem chum aor-
adh a dhèanamh,
28 Bha e a' pilltinn air ais, agus
'na shuidhe 'na charbad, agus bha
e a' leughadh an f hàidh Esaiais.
29 An sin thubhairt an Spior-
ad ri Philip, Imich am fagus,
agus druid ris a' charbad so.
30 Agus ruith Philip d' a ionn-
suidh, agus chuala se e a' leugh-
adh an fhàidh Esaiais, agus
thubhairt e, Am bheil thu a'
' troimh an fhàsach.
238
tuigsinn nan nithe a tha thu a'
leughadh ?
31 Agus thubhairt e-san, Cionn-
us is urrainn mi, mur seòl neach
èigin mi? Agus dh'iarr e air
Philip teachd a nìos, agus suidhe
maille ris.
32 A' clmibhrionn do 'n sgriob-
tuir a bha e leughadh, b' i so i,
Thugadh e mar chaora chum
marbhaidh ; agus mar uan a ta
'na thosd am fìanuis an fhir-
lomairt, mar sin clia d' fhosgail
e a bheul :
33 'Na ìsleachadh thugadh a
bhreitheanas air falbh : agus cò
a nochdas a ghinealach ? oir
thogadh a bheatha o 'n talamh.
34 Agus fhreagair an caill-
teanach, agus thubhairt e ri
Philip, Guidheam thu, cò uime
tha am fàidh ag ràdh so ? uime
fèin, no mu neach èigin eile ?
35 An sin dh'fhosgail Philip a
bheul, agus a' tòiseachadh o 'n
sgriobtuir sin^ shearmonaich e
losa dha.
36 Agus an uair a dh'imich
iad air an t-slighe, thàinig iad
gu h-uisge àraidh : agus thubh-
airt an caillteanach, Feuch,
uisge ; ciod a ta bacadh mise
bhi air mo bhaisteadh ?
37 Agus thubhairt Philip, Ma
tha thu a' creidsinn le d' uile
chridhe, feudaidh tu. Agus
fhreagair e agus thubhairt e,
Tha mi a' creidsinn gur e losa
Crìosd Mac Dhè.
38 Agus dh'àithn e 'n carbad
a sheasamh : agus chaidh iad sìos
le chèile do 'n uisge, araon Phi-
lip agus an caillteanach ; agus
bhaist se e.
GNIOMHARA, VIII. IX.
39 Agus an uair a thàinig iad
a nios as an uisge, thug Spiorad
an Tighearna Philip leis, agus
cha 'n fhac an caillteanach tuiU-
eadh e : agus dh'iniich e air
'aghaidh le gàirdeachas.
40 Ach fhuaradh Philip ann
an Asotos : agus shearmonaich
e anns na bailtibh uile, a' dol
troimh an dùthaich, gus an d'
thàinig e gu Cesarea.
CAIB. IX.
1 Tha Saul, aìr dha bhi 'g ìmeachd gu Da-
mascus, air a leagadh s'ws gu talamh le
solus, agus guth o nèamh : 10 ghairmeadh
e chum na h-abstolachd, 18 agus bhaisteadh
e ìe Ananias : 20 shearmonaich e Cr'iosd gu
dàna. 23 Chuir na h-Iùdhaìch, agus mar
an ceudna na Greugaich, an comhairle ri
chèile chum a mharbhadh. 81 Leigheas
Peadar Eneas do 'n phairilis ; 38 thug e
Tabita beò.
AGUS air do Shaul bhi fath-
ast a' sèideadh bagraidh,
agus àir' an aghaidh dlieisciobul
an Tighearna, chaidh e chum an
àrd-shagairt,
2 Agus dh'iarr e litrichean
uaith gu Damascus chum nan
sionagog, chum nam faigheadh e
aon neach do 'n t-slighe so, co
aca b' fhir no mnài iad, gu 'n
tugadh e leis ceangailte gu leru-
salem iad.
3 Agus ag imeachd dha, thàr-
ladh" gu 'n do dhruid e ri Da-
mascus ; agus dhealraich gu h-
obann mu 'n cuairt air solus o
nèamh.
4 Agus air tuiteam dha air an ta-
lamh, chual e guth ag ràdh ris,
A Shauil, A Shauil, c' ar son a ta
' marbhaidh.
■ thuchair.
239
thu 'gam gheur-leanmhuinn-sa ?
5 Agus thubhairt e-san, Cò thu,
a Thighearn ? Agus thubhairt
an Tighearn, Is mise losa a ta
thusa a' geur-leanmhuinn : is
cruaidh dhuitse breabadh an
aghaidh nan dealg.
6 Agus air dhasan bhi air
chrith agus làn uamhainn, thubh-
airt e, A Thighearn, ciod is àill
leat mise a dhèanamh ? Agus
thnhhairt an Tighearn ris, Eirich,
agus rach^ a steach do 'n bhaile,
agus innsear dhu.it ciod is còir
dhuit a dhèanamh.
7 Agus sheas na daoine bha 'g
imeachd maille ris 'nan tosd, a'
cluinntinn a' ghutha, ach gun
neach air bith fhaicinn.
8 Agus dh'èirich Saul o 'n tal-
amh, agus air fosgladh a shùl
dha, cha 'n fhac e neach* air
bith : ach air dhoibh breith air
a làimh, threòraich iad e gu Da-
mascus.
9 Agus bha e tri làithean gun
radharc, agus cha d' ith agus cha
d' òl e ni air bith.
10 Agus bha deisciobul àraidh
ann an Damascus, d' am b' ainm
Ananias ; agus thubhairt an
Tighearn ris ann am foillseach-
adh^, Ananiais. Agus thubhairt
e-san, Feuch a ta mi an so, a
Thighearn,
11 Agus thiihhairt an Tighearn
ris, Eirich, agus imich do 'n t-
sràid, ris an abrar Dìreach, agus
iarr ann an tigh ludais, duine o
Tharsus d' ann goirear Saul : oir
feuch, a ta e ri ùrnuigh,
12 Agus chunnaic e ann am
' theirig, gabh. _ m.
^ sealladh.
GNIOMHARA, IX.
foillseacliadh duìne d' an ainm
Ananias, a' teachd a steach, agus
a' cur a làimhe air, chum gu 'm
faigheadh e a radharc.
13 An sin fhreagair Ananias,
A Thighearn, chuala mi o mhòr-
an mu 'n duine so, cia fion olc a
rinn e do d' naomhaibh ann an
lerusalem :
14 Agus a ta an so ùghdarras
aige o uachdaranaibh nan sag-
art, iadsan uile a cheangal a ta
gairm air t' ainm-sa\
15 Ach thubhairt an Tigh-
earn ris, Imich ; oir is soitheach
taghta dhomh-sa e, chum m' ainm
a ghiùlan am fianuis nan Cinn-
each, agus rìghrean, agus chloinn
Israeil.
16 Oir nochdaidh mise dha
cia mòr na nithe a 's èigin da
fhulang air sgath m' ainme-sa.
17 Agus dh'imich Ananias, ag-
us chaidh e steach do 'n tigh;
agus chuir e a làmhan air, agus
thubhairt e, A Shauil, a bhràth-
air, chuir an Tighearn, (eadhon
'losa a dh'fhoillsicheadh dhuitse
anns an t-slighe air an d' thàinig
thu,) mise chum gu 'm faigheadh
tu do radharc, agus gu 'm biodh
tu air do lìonadh leis an Spiorad
Naomh.
18 Agus air ball thuit o'shùil-
ibh mar gu 'm biodh lannan ;
agus dli'aisigeadh a radharc dha
gi^n dàil, agus, air dha èirigh,
bhaisteadh e.
19 Agus an uair a ghabh e
biadh, neartaicheadh e. An sin
bha Saul làithean àraidh maille
ris na deisciobkiibh a bha ann
an Damascus.
20 Agus air ball shearmonaich
e losa^ anns na sionagogaibh,
gur e-san Mac Dhè.
21 Ach bha na h-uile a chual
e fo uamhas, agus thubhairt iad,
Nach e so e-san a bha sgrios ann
an lerusalem iadsan a bha gairm
air an ainm so, agus a thàinig
an so chum na crìche so, gu 'n
tugadh e ceangailte iad dh'ionn-
suidh uachdarana nan sagart ?
22 Ach bu mhòid a neartaich-
eadh Saul, agus cliuir e gu h-
amhlùadh na h-Iùdhaich a bha
chòmhnuidh ann an Damascus,
a' dearbhadh gur e so an Crìosd,
23 Agus air dol do mhòran
làithean seachad, rinn na h-Iùdh-
aich comhairle r' a chèile e-san a
mharbhadh :
24 Ach thugadh fios do Shaul
air am feilP : agus bha faire aca
air na geatachaibh a là agus a
dh'oidhche chum a mharbhadh.
I 25 An sin ghabh na deisciob-
j uil e san oidhche, agus chuir iad
a mach thar a' bhalla e, agus leig
iad sios ann an cliabh e.
26 Agus an uair a thàinig Saul
\ gu lervisalem, dh'fheuch e ri e
fèin a cheangal ris na deisciob-
luibh : ach bha eagal orra uile
roimhe, agus cha do chreid iad
j gu 'm bu deisciobul e.
j 27 Ach ghabh Barnabas d' a
ionnsuidh e, agus thug e chum
nan abstol e, agus chuir e 'n ceill
doibh cionnus a chunnaic e 'n
^ Tighearn anns an t-slighe, agus
\ gu 'n do labhair e ris, agus cionn-
us a shearmonaich e gu dàna
ann an Damascus an ainm losa.
28 Agus bha e maille riu a'
' a tha aìr an gairm air t' aìnm.
240
^ Crmd. ' ceilg.
GNIOMHARA, IX.
teachd a steacli, agus a' dol a
mach ann an lerusalem.
29 Agus labhair e gu dàna an
ainm an Tighearna losa, agus
rinn e deasboireachd an aghaidh
nan Greugach : ach chuir iad-
san rompa e-san a mharbhadli.
30 Ach an uair a thuig na
bràithre so, thug iad sios e gu
Cesarea, agus chuir iad air falbh
gu Tarsus e.
31 An sin bha fois aig na h-
eaglaisibh troimh ludea uile,
agus Ghalile, agus Shamaria, ag-
us air dhoibh bhi air an togail
suas, agus a' siubhal ann an
eagal an Tighearn, agus ann
an comhf hurtachd ' an Spioraid
Naoimh, mheudaicheadh gu mòr
iad.
32 Agus thàrladh, air do Phead-
ar imeachd troimh gach àite,
gu 'n deachaidh e sìos mar an
ceudna chum nan naomh a bha
gabhail còmhnuidh ann an Lida.
33 Agus f huair e an sin duine
àraidh d' am b' ainm Eneas, a
bha rè ochd bliadhna air a leab-
aidh, agus e gu tinn leis a' phair-
ilis^
34 Agus thubhairt Peadar ris,
Eneais, tha losa Crìosd ga d'
leigheas : èirich agus dèan do
leabadh. Agus air ball dli'eir-
ich e,
35 Agus chunnaic iadsan uile
e, a bha chòmhnuidh ann an
Lida, agus ami an Saron, agus
phill iad chum an Tighearn.
36 A nis bha ban - deisciobul
àraidh ann an lopa d' am b' ainm
Tabita, 's e sin, air eadar-theang-
achadh, Dorcas : bha a' bhean
' còmhnadh, cuideachadh.
2il
so làn do dheadh oibribh, agus
do dhèircibh a rinn i,
37 Agus thàrladh anns na làith-
ibh sin, air dh'i bhi gu tinn
gu 'n d' fhuair i bàs : Agus air
dhoibh a h-ionnlad, chuir iad
ann an seòmar uachdarach i.
38 Agus air do Lida bhi fagus
do lopa, agiis air chiinntinn do
na deisciobhiibh gu 'n robh Pead-
ar an sin, chuir iad dithis
dhaoine d'a ionnsuidh, a' guidhe
air e theachd d' an ionnsuidh
gun dàil,
39 An sin dh'èirich Peadar,
agus chaidh e maille riu, Agus
an uair a bha e air teachd,
threòraich iad suas e do 'n t-
seòraar uachdarach : agus sheas
na bantraichean uile làimh ris a'
caoineadh, agus a' nochdadh nan
còta agus nan trusgan a rinn
Dorcas am feadh a bha i maille
riu,
40 Ach air do Pheadar an
cur a mach uile, leig se e fèin
air a ghlùinibh agus rinn e ùrn-
uigh ; agus air dha tionndadh
ris a' chorp, thubhairt e, A
Thabita, èirich. Agus dh'f hosg-
ail ise a sùilean : Agus air dh'i
Peadar fhaicinn, dh'èirich i 'na
suidhe,
41 Agus thug e a làmh dh'i,
agus thog e 'na seasamh i ; agus
an uair a ghairm e na naoimh
agus na bantraichean, chuir
'nan làthair beò i,
42 Agus fhuaradh fios air so
tre lopa uile ; agus chreid mòr-
an anns an Tighearn.
43 Agus thàrladh gu 'n d' fhan
e mòran do làithibh ann an lopa
^ chrith-ghalar.
11
GNIOMHARA, X.
maille ri Simon àraidli fear-
deasachaidh leathair.
CAIB. X.
1 Air do Chornelius, duine crùbhach, àithne
fhaotainn o aingeal, chuir efios air Peadar,
11 a hha air a theagasg ann an taisbean
gun e dheanamh tdir air na Cinnich : 34
Am feadh a bha e searmonachadh Chrìosd
do Chornelius agus d' a chuideachd, thàinig
un Spiorad Naomh nuas orra, agus bhaist-
eadh iad.
AGUS bha duine àraidh ann
an Cesarea, d' am b' ainm
Cornelius, ceannard-ceud do 'n
chuideaclid ris an abrar a chuid-
eachd Eadailteach,
2 Duine cràbhach, agus air an
robh eagal Dè maille r' a thigh
uile, a bha toirt mòrain dèirce
do 'n t-sluagh, agus a' dèanamh
ùrnuigh ri Dia a ghnàth.
.3 Chunnaic e ann an sealladh^
gu soilleir, mu thimchioll na
naothadh uaire do 'n là, aingeal
Dè a' teachd a stigh d' a ionn-
suidh, agus ag ràdh, A Chorne-
liuis.
4 Agus air dhasan amharc gu
geur air, ghabh e eagal, agus
thubhairt e, Ciod e, a Thigh-
earn? Agus thubhairt e ris,
Chaidh t' ùrnuighean agus do
dhèircean suas mar chuimh-
neachan ann am fianuis Dè.
5 Agus a nis euir daoine gu
lopa, agus cuir fios air Simon,
d' an co-ainm Feadar :
6 Tha e air atiidheachd maille
ri Simon àraidh fear-deasach-
aidh leathair, aig am blieil a
thigh làimh ris an f hairge : inn-
sidh e-san duit ciod is còir dhuit
a dhèanamh.
' foillscachadh, taisbcanadh.
^ i. e. meadhon-lù.
212
7 Agus an uair a dh'fhalbh
an t-aingeal a labhair ri Corne-
lius, ghairm e d' a ionnsuidh
dithis do mhuinntir a thighe,
agus saighdear cràbhach do 'n
dream a bha ghnàth a' feitheamh
air ;
8 Agus an uair a chuir e an
t-iomlan an cèiU doibh, chuir e
iad gu lopa.
9 Agus air an là màireach,
'nuair a bha iadsan air an turus,
agus a' teachd am fagus do 'n
bhaile, chaidh Peadar suas air
muUach an tighe a dhèanamh
ùrnuigh, mu thimchioll na seath-
adh uaire^.
10 Agus dh'fhàs e ro ocrach,
agus bu mhiann leis hiadh ith-
eadh : ach am feadh a bha iad-
san ag ulluchadh, thuit e ann
an neul,
11 Agus chunnaic e nèamh
fosgailte, agus soitheach àraidh
a' teaclid a nuas d' a ionnsuidh,
mar bhraith-lm^ mhòir, ceang-
ailte air a ceithir oisnibh*, agus
air a leigeadh sìos air an talamh ;
12 Anns an robh gach uile
ghnè bheathaiche ceithir-chos-
ach na talmhainn, agus bheath-
aiche allta, agus bhiasda snàig-
each, agus eunlaith an athair.
13 Agus thàinig guth d' a ionn-
suidh, Eirich, a Pheadair ; marbh
agus ith.
14 Ach thubhairt Peadar, Ni
h-eadh, a Thighearn ; oir cha
d' ith mi riamh aon ni coitchionn ^
no neò-ghlan.
15 Agus thuhhairt an guth ris
a rìs an dara uair, Na nithe sin
' Don-eudach. ^ beannaìbh.
' cumanta.
GNIOMHARA, X.
a ghlan Dia, na gairm thusa
coitchionn.
16 Agus rinneadh so trì uair-
ean : agus thogadh an soitheach
a rìs suas gu nèamh.
17 A nis an uair a bha Pead-
ar fo amharus ann fèin ciod bu
chiall do 'n t-sealladh a chunnaic
e, feuch, bha na daoine a chuir-
eadh o Chornelius, an dèigh
dhoibh tigh Shimoin iarraidh,
'nan seasamh aig an dorus.
18 Agus air gairm dhoibh,
dh'fheòraich iad an robh Simon
d' an co-ainm Peadar, air aoidh-
eachd an sin.
19 Am feadh a bha Peadar a'
smuaineachadh air an t-sealladh,
thubhairt an Spiorad ris, Feuch,
tha triuir dhaoine ga d' iarraidh.
20 Uime sin èirich, agus gabh
sìos, agus imich maille riu, gun
amharus air bith a bhi ort: oir
is mise a chuir uam iad.
21 Agus chaidh Peadar sìos
chum nan daoine, [a chuireadh
d' a ionnsuidh o Chornelius,]
agus thubhairt e, Feuch, is mise
an tì a tha sibh ag iarraidh :
ciod e an t-aobhar mu 'n d' thàin-
ig sibh ?
22 Agus thubhairt iadsan,
Fhuair Cornelius an ceannard-
ceud, duine cothromach, air am
bheil eagal Dè, agus fo dheadh
ainm ' aig cinneach nan lùdhach
uile, rabhadh o Dhia le aingeal
naomh, fios a chur ortsa d' a
thigh, agus briathran a chluinnt-
inn uait.
23 An sin ghairm e steach iad,
agus thug 6 aoidheachd dhoihh.
Agus air an là màireach dh'im-
' air am hheil deadh theisteas-
243
ich Peadar maille riu, agus
chaidh dream àraidh do na
bràithribh o lopa maille ris.
24 Agus air an là màireach
chaidh iad a steach do Chesarea :
asjus bha Cornelius a' feitheamh
riu, agus air gairm a luchd-
dàimh agus a chàirde dìsle an
ceann a chèile.
25 Agus an uair a bha Pead-
ar a' dol a steach, choinnich
Cornelius e, agus thuit e sìos
aig a chosaibh, agus rinn e aor-
adh dha.
26 Ach thog Peadar suas e,
ag ràdh, Seas suas; is duine
mise mar an ceudna.
27 Agus ag còmhradh ris,
chaidh e steach, agus fhuair e
mòran cruinn.
28 Agus thubhairt e riu, Tha
fios agaibh gu bheil e mì-dhligh-
each do dhuine a tha 'na lùdh-
ach, comhluadar a chumail ri
neach a tha do chinneach eile,
no teachd am fagus da ; ach
nochd Dia dhomh-sa, gu 'n duine
air bith a ghairm coitchionn no
neò-ghlan.
29 Uime sin thàinis^ mise
'nuair a chuireadh fios orm, gun
aon ni a ràdh 'na aghaidh ; air
an aobhar sin tha mi feòraich
c' ar son a chuir sibh fios orm ?
30 Agus thubhairt Cornelius,
O 'n cheathramh là gus an uair
so bha mi a' dèanamh trasgaidh ;
agus air an naothadh uair bha
mi dèanamh ùrnuigh ann mo
thigh, agus, feuch, sheas duine
a' m' làthair ann an eudach deal-
rach
31 Agus thubhairt e, A Chor-
^ 7-0 gheal.
r2
GNIOMHARA, X.
neliuis, fhuair t' ùrnuigh èisd-
eachd', agus tha do dhèircean
air an cuimhneachadh am fian-
uis Dè.
32 Uime sin cuir gu lopa, ag-
us cuir fios air Simon, d 'an co-
ainm Peadar ; tha e air aoidh-
eachd ann an tigh Shimoin
fear-deasachaidh leathair, làimh
TÌs a' mhuir ; neach, 'nuair a thig
e, a labhras riut.
33 Uime sin chuir mi air ball
fios ort ; agus is maith a rinn
thu teachd. Air an aobhar sin
tha sinne uile an so a làthair am
fianuis Dè, a dli'èisdeachd nan
uile nithe a tha air an àithneadh
dhuitse le Dia.
34 An sin dh'fhosgail Peadar
a bheul, agus thubhairt e, Gu
flrinneach tha mi 'g aithneach-
adh nach 'eil Dia ag amharc air
pearsaibh seach a chèile :
35 Ach anns gach uile chinn-
each a ta an neach air am bheil
'eagal-san, agus a ta 'g oib-
reachadh fìreantachd, taitneach
aige.
36 Am focal a chuir Dia gu
cloinn Israeil, a' searmonach-
adh sìth tre losa Crìosd, (neach
is e Tighearna nan uile,)
37 Am focal sin is aithne
dhuibh, a sgaoileadh air feadh
tìre ludea uile, agus a thòisich
o Ghalile, an dèigh a bhaistidh a
shearmonaich Eoin :
38 Cionnus a dh'ùng Dia losa
o Nasaret leis an SpioradNaomh,
agus le cumhachd ; neach a
chaidh mu 'n cuairt a' dèanamh
maith, agus a' slànuchadh nan
uile a bha air am foir-eigneach-
' dh'èisdeadh ri t' ùrnuigh.
244
adh ^ leis an diabhul : oir bha
Dia maiUe ris.
39 Agus tha sinne 'nar fian-
uisibh air na h-uile nithibh a rinn
e, araon ann an tìr nan lùdhach,
agus ann an lerusalem ; neach
a mharbh iad, 'ga chrochadh air
crann :
40 E-san thog Dia suas air an
treas là, agus nochd se e gu
follaiseach ;
41 Cha 'n ann do 'n t-shiagh
uile, ach do f hianuisibh, a thagh-
adh le Dia roimh-làimh, eadhon
dhuinne, a dh'ith agus a dh'òl
maille ris an dèigh dha èirigh o
na marbhaibh.
42 Agus dh'àithn e dhuinne
searmonachadh do 'n t-shiagh,
agus fianuis a dhèanamh gur
e-san a dh'òrduicheadh le Dia'na
bhreitheamh air bheòthaibh agus
air mharbhaibh.
43 Dhasan tha na fàidhean uile
a' toirt fianuis, gu 'm faigh gach
neach a chreideas ann maith-
eanas 'nam peacaibh tre 'ainm-
san.
44 Am feadh a bha Peadar
fathast a' labhairt nam briathra
sin, thuirling^ an Spiorad Naomh
orra-san uile a chual am focal.
45 Agus ghabh na creidich
do 'n timchioll - ghearradh, a
mheud diubh 'sa thàinig maille
ri Peadar, iongantas mòr, do
bhrìgh gu 'n do dhòirteadh air na
Cinnich mar an ceudna tiodhlac
an Spioraid Naoìmh.
46 Oir chuala siad iad a' labh-
airt le teangaibh, agus ag àrd-
mholadh Dhè. An sin fhi-eag-
air Peadar,
^ thugadh fo chean is . l. ' thuit.
GNIOMHARA, X. XI.
47 Am feud neach sam bith
uisge a thoirmeasg, chum nach
rachadh iad so a bhaisteadh, a
fhuair an Spiorad Naomh, co
maith ruinne ?
48 Agus dh'òrduich e iad a bhi
air am baisteadh ann an ainm
an Tighearna. An sin ghuidh
iad air fantuinn maille riu làith-
ean àraidh.
CAIB. XI.
1 Fhuaradh cron do Pheadar uir son comh-
luadar a ghlèìdheadh ris na Cinnich : 4
dh' innìs e a reuson, agus thaitinn sin r' a
luchd-dì'tidh. 19 Sgaoileadh an soisgeul
feadh Phenice, agus Chipruis, agus An-
tioeh. 26 Dh'ainmicheadh na deisciohuil
'nan Crìosduidhean air tùs ann an An-
tioch, SfC.
AGUS chuala na h-abstoil ag-
us na bràithrean a bha ann
an ludea, gu 'n do ghabh na
Cinnich mar an ceudna ri focal
Dè.
2 Agus an uair a chaidh Peadar
suas gu lerusalem, rinn iadsan a
bha do 'n timchioll-ghearradh
conspoid ris,
3 Ag ràdh, Chaidh thu steach
a dh'ionnsuidh dhaoine nach
robh air an timchioll-ghearradh,
agus dh'ith thu maille riu.
4 Agus thòisich Peadar, agus
chuir e 'n t-iomlan an cèill doibh
an òrdugh, ag ràdh,
5 Bha mi ann am baile' lopa
ri ùrnuigh ; agus ann an neul
chunnaic mi sealladh, Soitheach
àraidh a' teachd a nuas, mar
bhraith-lìn mhòir, air a leigeadh
a nuas o nèamh air a ceithir ois-
nibh ; agus thàinig i a m' ionn-
suidh-sa.
6 Agus air dhomh beachdach-
' caithir. 2 beannaibh.
215
1 adh gu geur oirre, thug mi fa 'n-
ear, agus chunnaic mi beathaiche
ceithir - chosach na talmhainn,
agus na fiadh-bheathaiche, agus
na biasda snàigeach, agus eun-
laith an athair.
7 Agus chuala mi guth ag
ràdh rium, Eirich, a Pheadair;
marbh agus ith,
8 Ach thubhairt mise, Ni h-
eadh, a Thighearn : oir cha
deachaidh riamh aon ni coit-
chionn no neò-ghlan a steach do
I m' bheul.
} 9 Ach fhreagair an guth mi
an dara uair o nèamh, Na nithe
a ghlan Dia na meas thusa neò-
ghlan
10 Agus rinneadh so tri uair-
ean : agus thogadh an t-iomlan
a rìs suas gu nèamh.
11 Agus, feuch, air ball bha
triuir dhaoine air teachd chum
an tighe anns an robh mi, a
chuireadh o Chesarea a m' ionn-
suidh.
12 Agus thubhairt an Spiorad
rium dol maille riu, gun amhar-
us air bith a bhi orm. Agus
chaidh mar an ceudna an t-seath-
nar bhràithre so maille rium,
agus chaidh sinn a steach do
thigh an duine :
13 Agusnochd e dhuinn cionn-
us a chunnaic e aingeal 'na
sheasamh 'na thigh, a thubhairt
ris, Cuir daoine gu lopa, agus
cuir fios air Simon, d' an co-
ainm Peadar ;
14 Neach a labhras briathra
riut, leis an tèarnar" thu fèin ag-
us do thigh uile.
15 Agus an uair a thòisich mi
' coitchionn. ^ saorar.
GNIOMHARA, XL
air labhairt, thuirling^ anSpiorad
Naomh orra-san, mar oirnne air
tùs.
16 An sin chuimhnich mise
focal an Tighearna, mar a thubh-
airt e, Bhaist Eoin gun amharus
le h-uisge ; ach baistear sibhse
leis an Spiorad Naomh.
17 Uime sin ma thug Dia
dlioibh-san a cho-ionann tiodh-
laca ruinne, a chreid anns an
Tighearn losa Crìosd, cò mise
gu 'm bithinn comasach bacadh a
chur air Dia?
18 Agus an uair a chual iad na
nithe so, thosd iad, agus thug iad
glòir do Dhia, ag ràdh, Thug
Dia ma seadh mar an ceudna do
na Cinnich aithreachas chum na
beatha.
19 A nis chaidh iadsan a sgap-
adh a mach leis an àmhghar" a
dh'èirich air son Stephain, gu
ruig Phenice, agus Ciprus, agus
Antioch, gun am focal a labh-
airt ri aon neach ach ris na h-
lùdhaich a mhàin.
20 Agus bha cuid diubh o
Chiprus, agus o Chirene, dream
air dhoibh dol a steach do An-
tioch, a labhair ris na Greugaich,
a' searmonachadh an Tighearna
losa.
21 Agus bha làmh an Tìgh-
earna maille riu: agus chreid
àireamh mhòr, agus phill iad
chum an Tighearn.
22 Agus thàinig sgeula air na
nithibh sin gu cluasaibh na h-
eaglais a bha ann an lerusalem :
agus chuir iad Barnabas uatha,
chum gu 'n rachadh e gu An-
tioch :
' thuit. 2 triohlaìd.
24G
23 Neach an uair a thàinig e,
agus a chunnaic e gràs Dhè, a
rinn gàirdeachas, agus a dh'-
earail orra uile, gu 'n dlùth-lean-
adh iad ris an Tighearn le rùn
cridhe.
24 Oir bha e 'na dhuine maith,
agus làn do 'n Spiorad Naomh,
agus do chreidimh. Agus chuir-
eadh sluagh mòr ris an Tighearn.
25 An sin chaidh Barnabas gu
Tarsus, a dh'iarraidh Shauil.
26 Agus air dha fhaotainn,
thug e leis e gu Antioch. Agus
thàrladh, gu 'n robh iad rè bliadh-
na iomlain air an cruinneach-
adh maille ris an eaglais, agus
gu 'n do theagaisg iad sluagh
mòr ; agus gu 'n do ghoireadh
Criosduidhean do na deisciob-
luibh air tùs ann an Antioch.
27 Agus anns na làithibh sin
thàinig fàidhean o lerusalem gu
Antioch.
28 Agus air seasamh suas do
aon diubh d' am b' ainm Agabus,
dh' f hoillsich e troimh an Spiorad,
gu 'm biodh gorta mhòr air feadh
an domhain uile': ni mar an
ceudna a thachair ri linn Chlau-
diuis Cheasair.
29 An sin chuir gach aon do
na deisciobluibh roimhe, a rèir a
chomais, còmhnadh a chur chum
nam bràithrean, a bha chòmh-
nuidh ann an ludea.
30 Ni mar an ceudna a rinn
iad, agus chuir iad e chum nan
seanairean le làimh Bharnabais
agus Shauil.
na tire uile.
GNIOMHARA, XTl.
CAIB. XII.
1 R'mnHerod geur-leanmhuinn airna Criosd-
uidhibh, 2 mharbh e Seumas, 3 agus chuir
e Peadar atn pì-wsan, neach a thugadh a
mach leaingealtre ùrnuighibh na h-eaglaìs:
23 Bhuaileadh Herod le aingeal, agus
hhàsaich e gu truagh : 24 Shoirbhich focal
De an deigh bàis Heroid.
ANIS mu 'n àm sin, shm
Herod an righ a làmhan, a
dhèanamh uilc air dream àraidh
do 'n eaglais.
2 A^us mharbh e Seumas
bràthair Eoin leis a' chlaidh-
eamh.
3 Agus an uair a chunnaic e
gu 'n do thaitinn sin ris na h-
lùdhaich, chaidh e air aghaidh a
ghlacadh Pheadair mar an ceud-
na. (Agus b' iad làithean an
arain neo-ghoirtichte a bh' ann.)
4 Agus ghlac e agus chuir e
'm prìosan e, agus thug se e
r' a ghlèidheadh do cheithir
cheathrar shaighdearan, fa rùn a
thoirt a mach do 'n t-sluagh an
dèigh na càisge.
5 Air an aobhar sin ghlèidh-
eadh Peadar anns a' phrìosan :
ach bha bith-ùrnuigh ' air a dèan-
amh leis an eaglais ri Dia air a
shon.
6 Agus an uair a b' àill le
Herod a thoirt a mach, san
oidhche sin fèin bha Peadar 'na
chodal eadar dithis shaighdear-
an, ceangailte le dà shlabhruidh :
agusbha'n luchd-faire fachomh-
air an doruis a' coimhead a'
phrlosain.
7 Agus, feuch, thàinig aingeal
an Tighearn air, agus dhealraich
solus anns a' phrìosan : agus
bhuail e taobh Plieadair, agus
^ gnnth-ùrnuigh, sìor-àrnuìgh . • chuarain.
dhùisg se e, ag ràdh, Eirich gu
grad. Agus thuit a cheanglaiche
d' a làmhaibh.
8 Agus thubhairt an t-aing-
eal ris, Crioslaich thu fèin, agus
ceangail ort do bhonn-bhrògan ^ :
agus rinn e mar sin. Agus
thubhairt e ris,Tilg t' fhalluinn *
umad, agus lean mise.
9 Agvis chaidh e mach, agus
lean se e ; agus cha robh fhios
aige gu 'n robh e fìor an ni a
rinneadh leis an aingeal: ach
shaoil e gu 'm bu taisbean* a
chunnaic e.
10 Agus air dhoibh dol troimh
'n cheud agus an dara faire,
thàinig iad chum a' gheata iar-
uinn a ta treòrachadh do 'n
bhaile, a dh'fhosgail doibh leis
fèin : agus air dol a mach dhoibh,
chaidh iad air an aghaidh troimh
aon sràid, agus air ball dh'fhalbli
an t-aingeal uaith.
11 Agus an uair a thàinig
Peadar d' a ionnsuidh fèin, thubh-
airt e, A nis tha f hios agam gu
fìrinneach gu 'n do chuir an
Tighearn 'aingeal uaith, agus
gu 'n do shaor e mi o làimli
Heroid, agus o uile dhùil pobuill
nan lùdhach.
12 Agus an uair a smuainich
e air a chùis, thàinig e gu tigh
Mhuire màthar Eoin, d' an co-
ainm Marcus, far an robh mòran
cruinn, agus iad ri ùrnuigh.
13 Agus an uair a bha Peadar
a' bualadh doruis a' gheata,
thàinig gruagach d' am b' ainm
Roda a dh'èisdeachd.
14 Agus an uair a dh'aithnich
i guth Pheadair, tre aoibhneas
■* do bhrat, t' eudach-uachdair. '' shmllndk.
GNIOMHARA, XII. XIII.
cha d' fhosgail i an geata, ach
ruitli i stigh, agus dh'innis i gu
'n robh Peadar 'na sheasamh aig
a' gheata.
15 Ach thubhairt iad rithe,
Tha thu air mh\-chèill, Ach
bha ise toirt dearbh-chinnte ' gu
'n robh e mar sin. An sin thubh-
airt iad, Is e 'aingeal a ta ann.
16 Ach bhuanaicli Peadar a'
bualadh an doruis: agus an uair
a dh'fhosgail iad, agus a chunn-
aic iad e, bha iad làn uamhais.
17 Ach air dhasan smèideadh
orra le a làimh iad a bhi 'nan
tosd, ehuir e 'n cèill doibh cionnus
a tliug an Tighearn as a' phrìos-
an e. Agus thubhairt e, Innsibh
na nithe so do Sheumas agus do
na bràithribh. Agus air dol a
mach dha, chaidh e gu àit eile.
18 Agus air teachd do 'n là
bha iomairt^ nach bu bheag am
measg nan saighdearan, ciod a
thachair do Pheadar.
19 Agus an uair a dh'iarr He-
rod e, agus nach d'fhuair se e,
rannsaich e an luchd-coimhead,
agus dh'òrduich e an toirt air
falbh cìmmpeanais. Agus chaidh
e sìos o ludea gu Cesarea, agus
rinn e còmhnuidh an sÌ7i.
20 Agus bha fearg mhòr aig
Ilerod ri muinntir Thiruis agus
Shidoin : ach thàinig iadsan a
dh'aon inntinn d' a ionnsuidh, ag-
us, air dhoibh Blastus seomradair
an rìgh a thoirt air an crann,
dh' iarr iad sìth ; do bhrigh gu'n
robh an tìr air a beathachadh
le tìr an rìgh.
21 Agus air là òrduichte, air do
Herod bhi air a sgeudachadh le
a cuthiichiiiUi. 2 buaireas.
eudach rìoghail, agus 'na shuidhe
air a rìgh-chaithir, labhair e gu
deas-bhriathrach riu
22 Agus rinn an sluagh iolach*,
ag ràdh, Is guth Dè so, agus cha
ghuth duine.
23 Agus air ball bhuail aing-
eal an Tighearn e, do bhrìgh
nach d' thug e a' ghlòir do Dhia :
agus dh'itheadh le cnuimhibh e,
agus chaidh an deò as.
24 Ach dh'fhàs focal an Tigh-
earn agus mheudaicheadh e.
25 Agus phill Barnabas agus
Saul o lerusalem, air dhoibh
ministrileachd a choimhlionadh,
a' toirt leo mar an ceudna Eoin,
d' an co-ainm Marcus.
CAIB. XIII.
1 Thaghadh Pòl agus Barnahas gu ddl vhum
nan Cinneach. 7 Mu thimchioll Shergiuis
Pauluis, agus Elimais an druidh, 14
Shearmonaich Pòl aig Antioch, gur e losa
an Cr'iosd. 42 Chreid na Cinnich, ach
labl-.air na h-Iùdhaich an aghaidh na
fìrinn.
ANIS bha anns an eagiais a
bha aig Antioch, fàidhean,
agus luclid-teagaisg àraidh ; mai-
a ta Barnabas, agus Simeon ris
an abrar Niger, agus Lucius o
Chirene, agus Manaen comh-alta
Heroid ari Tetrairc, agus Saul.
2 Agus air dhoibh bhi ri mi-
nistrileachd do 'n Tighearn, agus
a' trasgadh, thubhairt an Spiorad
Naomh, Cuiribh air leth dhomh-
sa Barnabas agus Saul, chum na
h-oibre gus an do ghairm mi iad.
3 An sin air dhoibh trasgadh
agus ùrnuigh a dhèanamh, agus
an lamhan a chur orra, leig iad
uatha iad.
4 Mar sin air dhoibh-san a bhi
^ rinn e òraid doibh. * gàir.
GNIOMHARA, XIII.
air an cur a mach leis an Spiorad
Naomh, chaidh iad sìos gu Seleu-
cia ; agus o sin sheòl iad gu Ciprus.
5 Agus air dhoibh bhi ann an
Salamis, shearmonaich iad focal
Dè ann an sionagogaibh nan
lùdhach : agus bha mar an
ceudna Eoin aca mar fhear-
frithealaidh.
6 Agus an uair a chaidh iad
troimh an eilean gu Paphos,
fhuair iad druidh àraidh, ìaidh
brèige, lùdhach, d' am b' ainm
Bariesus :
7 Neach a bha maille ri Ser-
gius Paulus an t-uachdaran,
duine tuigseach ; air dhasan
Barnabas agus Saul a ghairm d'
a ionnsuidh, dh'iarr e focal Dè
a chluinntinn.
8 Ach chuir Elimas an druidh,
(oir is ann mar so a dh'eadar-
theangaichear ainm,) nan ^igh-
aidh, ag iarraidh an t-uachdaran
a thionndadh o 'n chreidimh.
9 An sin air bhi do Shaul, (d'
an goirear Pòl,) làn do 'n Spiorad
Naomh, agus ag amharc gu geur
ah',
10 Thubhairt e, O thusa a ta
làn do 'n uile cheilg, agus do 'n
ùile dhroch-bheirt, a mhic an
diabhuil, a nàmhaid na h-uile
f hireantachd, nach sguir thu do
fhiaradh slilighean dìreach an
Tighearna ?
11 Agus feuch a nis, tha làmh
an Tighearn ort, agus bithidh tu
dall, gun a' ghrian fhaicinn rè
tamuill. Agus air ball thuit ceò
agus dorchadas air ; agus a'
tionndadli mu 'n cuairt, dh'iarr
e dream a threòraicheadh air
* làimh e.
249
12 An sin an uair a chunnaic
an t-uachdaran an ni a rinneadh,
chreid e, air dha bhi làn iong-
antais mu theagasg an Tighearna.
13 Agus air gabhail luinge
do Phòl agus d' a chuideachd o
Phaphos, thàinig iad gu Perga
na Pamphilia : agus air do Eoin
am fàgail, phill e gu lerusalem.
14 Ach air dhoibh-san imeachd
o Pherga, thàinig iad gu An-
tioch na Pisidia, agus chaidh iad
a steach do 'n t-sionagog air là
na sàbaid, agus shuidh iad.
15 Agus an dèigh leughadh
an lagha agus nam Fàidhean,
chuir uachdarain na sionagoig
d' an ionnsuidh, ag ràdh, Fheara
agus a bhràithre, ma tha focal
earail agaibh do 'n t-shiagh, ab-
raibh e.
16 An sin an uair a sheas Pòl
suas agus a smèid e orra le
'làimh, thubhairt e, Fheara Is-
raeil, agus sibhse air am bheil
eagal Dè, èisdibh.
17 Thagh Dia a' phobuill so
Israeil ar n-aithriche, agus dh'-
àrdaich e 'm pobull 'nuair a bha
iad air choigrich ann an tìr na
h-Eiphit, agus le làimh àrd thug
e iad a mach aisde.
18 Agus mu thimchioll ùine
dhà fhichead bliadhna ghiùlain
e le 'm beusaibh^ anns an f hàs-
ach.
19 Agus an uair a sgrios e
seachd cinnich ann an tìr Cha-
naain, roinn e am fearann orra-
san le crannchur.
20 Agus 'na dhèigh sin mu
thimchioll ceithir cheud agus
leth-cheud bliadhna, thug e
' dh'altrum e iad.
GNTOMHARA, XIII.
dhoibh breitheamhna; gu Samuel
am fàidh.
21 Agus'na dhèigh sin dh'iarr
iad rìgh : agus thug Dia dhoibh
Saul mac Chis, duine do thrèibh
Bheniamin, rè dhà fhichead
bliadhna.
22 Agus air dha e-san atharr-
achadh, thog e suas Daibhidh
gu bhi 'na rìgh dhoibh; d' an
d' thug e mar an ceudna fianuis,
ag ràdh, Fhuair mi Daibhidh mac
lese, duine a rèir mo chridhe
fèin, a nì m' uile thoil.
23 Do shliochd an duine so
thog Dia suas do Israel, a rèir a
gheallaidh, Slànuighear, eadhon
losa :
24 Air do Eoin roimh a
theachd-san, baisteadh an aith-
reachais air tùs a shearmonach-
adh do phobull Israeil uile.
25 Agus mar a choimhlion
Eoin a thrialP, thubhairt e, An
tì a ta sibh a' saoilsinn is mise,
cha mhi e. Ach feuch, a ta
neach a' teachd a' m' dhèigh,
nach airidh mi air brògan a chos
fhuasgladh.
26 Fheara agus a bhràithre, a
chlann fine Abrahaim, agus a
mheud agaibh air am bheil eagal
Dè, is ann do 'ur n-ionnsuidh-sa
a chuireadh focal na slàinte so.
27 Oir iadsan a ta chòmh-
nuidh ann an lerusalera, agus
an uachdarain, air dhoibh bhi
aineolach air-san, agus air foc-
laibh nam Fàidhean a ta air an
leughadh gach sàbaid, le e-san a
dhìteadh choimhlion siad iad.
28 Agus ged nach d' fhuair
iad coire bàis air bith ann, dh'-
'' a thurus, a chnrsa.
250
iarr iad air Pilat gu 'n cuirteadh
e-san gu bàs.
29 Agus an uair a choimhlion
iad na h-uile nithe bha sgrìobh-
ta mu 'thimchioll, thug iad a
nuas o 'n chrann e, agus chuir
iad ann an uaigh e.
30 Ach thog Dia suas o na
marbhaibh e :
31 Agus chunnacas e rè mòr-
ain làithean leo-san a chaidh
suas maille ris o Ghalile gu le-
rusalem, dream a ta 'nam fian-
uisibh dhasan do 'n t-sluagh.
32 Agus a ta sinne a' soisg-
eulachadh dhuibhse a' gheall-
aidh^, a rinneadh do na h-aith-
richibh,
33 Gu 'n do choimhlion Dia so
dhuinne an clann, air dha losa
thogail suas ; mar a ta e sgriobh-
ta mar an ceudna san dara Salm,
Is tu mo Mhac-sa, an diugh ghin
mi thu.
34 Agus ìnaì' dhearhhadh gu 'n
do thog e suas e o na marbhaibh,
gun e a philltinn air ais tuilleadh
chum truaillidheachd, thubhairt
e mar so, Bheir mise dhuibh
tròcaire cinnteach Dhaibhidh.
35 Uime sin thubhairt e mar
an ceudna ann an Salm eile, Cha
'n f huiling thu do d' Aon Naomh
gu 'm faic e truaillidheachd :
36 Oir an dèigh do Dhaibhidh
a ghinealach fèin a riarachadh
a rèir toil Dhè, choidil e, agus
chuireadh e chum aithriche,agus
chunnaic e truaillidheachd :
37 Ach an Tì a thog Dia suas,
cha 'n f hac e truaillidheachd.
38 Uime sin biodh fhios ag-
2 ay innseadh deadh sgeil duìhhse eadhon o'
ghenlluidh.
GNIOMHARA, XIII. XIV.
aibh-sa, f heara agus a bhràithre,
gur ann tre 'n duine so a ta
maitheanas pheacanna air a
shearmonachadh dhuibh :
39 Agus trid-san a ta gach
neach a chreideas air a shaoradh
o na h-uile nithibh, o nach robh
e 'n comas duibh bhi air bhur
saoradh le lagh Mhaois.
40 Thugaibh aire uime sin,
nach tig oirbh an ni a ta air a
ràdh anns na Fàidhibh ;
41 Feuchaibh, a luchd-tarcuis,
agus gabhaibh iongantas, agus
rachadh as duibh ^ : oir oibrichidh
mise obair ann bhur làithibh-sa,
obair nach creid sibh idir, ge do
ohuireadh duine an cèill duibh
e.
42 Agus an uair a chaidh na
h-Iùdhaich a mach as an t-sion-
agog, ghuidh na Cinnich gu 'n
rachadh na briathra so a labh-
airt riu fèin an t-sàbaid 'na
dhèigh sin.
43 A nis an uair a sgaoil an
coimhthional, lean mòran do na
h-Iùdhaichagus do na proselitich
chi'àbhach Pòl agus Barnabas :
agus labhair iadsan riu, agus
chuir iad impidh orra fuireach
ann an gràs Dhè.
44 Agus air an là sàbaid a
b' fhaigse, is beag nach do
chruinnich am baile gu h-iomlan
a dh'èisdeachd ri focal Dè.
45 Ach an uair a chunnaic na
h-Iùdhaich na slòigh, lionadh
iad le h-eud agus labhair iad an
aghaidh nan nithe sin a labh-
radh le Pòl, a' labhairt 'nan agh-
aidh agus a' tabhairt toibheim.
46 An sin dh'fhàs Pòl agus
' rachaibh as aii t-scalladh. tnìith.
251
Barnabas dàna, agus thubhairt
iad, B' èigin focal Dè bhi air a
labhairt ribhse air tùs : ach do
bhrìgh gu 'n do chuir sibh cùl
ris, agus gur i bhur breth oirbh
fèin nach airidh sibh air a'
bheatha mhaireannach, feuch, a
ta sinne a' pilltinn chum nan
Cinneach.
47 Oir is ann mar sin a dh'-
àithn an Tighearna dhuinn, ac/
ràdh, Chuir mi thu mar sholus
do na Cinnich, chum gu 'm
bitheadh tu mar shlàinte gu iom-
all na talmhainn.
48 Agus an uair a chuala na
Cinnich so, rinn iad gàirdeach-
as, agus ghlòraich iad focal an
Tighearna : agus chreid a mheud
'sa bha òrduichte^ chum na
beatha maireannaich.
49 Agus sgaoileadh focal an
Tighearna feadh na tire uile.
50 Ach bhrosnuich na h-Iùdh-
aich na mnài chràbhach agus
urramach, agus daoine uaisle*
na caithreach, agus thog iad
geur-leanmhuinn air Pòl agus
Barnabas, agus thilg iad a mach
as an crìochaibh iad.
51 Ach chrath iadsan duslach
an cos dliiubh 'nan aghaidh, ag-
us thàinig iad gu Iconium.
52 Agus bha na deisciobuil air
an lionadh le h-aoibhneas, agus
leis an Spiorad Naomh.
CAIB. XIV.
1 Dhian-ruagadh Pòl agus Barnahas o Ico-
nium. 8 Aig Listra leigheas Pòl criop-
lach : uime sin mheasadh iad 'nan diath-
aihh. 19 Chlachadh Pòl : 21 chaidh iad
troimh iomadh eaglais, a' daingneachudh
nan deisciohul ann an creidimh agus ann
^ air an cur an òrdngh. * pr)omh-d''^oinc.
GNIOMHARA, XIV.
am foìghìdìn : 2G agus an uair a phill iad
gu Antioch, dh'uithris iad na nithe a rinn
Dia leo.
AGUS thàrladh ann an Ico-
nium, gu 'n deachaidh iad
araon a steach do shionagog nan
lùdhach, agus gu 'n do labhair
iad air chor as gu 'n do chreid
cuideachd mhòr do na h-Iùdh-
aich, agus mar an ceudna do na
Greugaich.
2 Ach bhrosnuich na h-Iùdh-
aich mhì-chreideach, agus lìon
iad do dhroch rùn inntinn nan
Cinneach an aghaidh nam bràith-
re.
.3 Uime sin dh'fhan iad aim-
sir fhada a' labhairt gu dàna
mu thimchioll an Tighearn, a
rinn fianuis do fhocal a ghràis,
agus a thug fa 'near comharan
agus mìorbhuilean a bhi air an
dèanamh le 'n làmhaibh-san.
4 Ach bha sluagh a' bhaile
air an roinn : agus bha cuid
diubh leis na h-Iùdhaich, agus
cuid eile leis na h-abstolaibh.
5 Agus an uair a thugadh ionn-
suidh araon leis na Cinnich,
agus mar an ceudna leis na h-
lùdhaich, maille r' an uachdaran-
aibh, chum iadsan a mhaslach-
adh agus a chlachadh,
6 'Nuair a thuig iadsan so,
theich iad gu Listra agus Derbe,
bailte do Licaonia, agus chum
na dùthcha mu 'n cuairt :
7 Agus bha iad a' searmon-
achadh an t-soisgeil an sin.
8 Agus bha ann an Listra
duine àraidh gun lùth 'na chos-
aibh 'na shuidhe, a bha bacach o
bhroinn a mhàthar, neach nach
d' imich riamh :
9 Chual e-san Pòl a' làbhairt :
neach air dha amharc gu geur
air, agus a thuigsinn gu robh
creidimh aige chum a leigheas,
10 Thubhairt e le guth àrd,
Seas suas gu dìreach air do chos-
aibh. Agus leum e-san agus
dh'imich e.
11 Agus an uair a chunnaic
an sluagh an ni a rinn Pòl, thog
iad an guth, ag ràdh ann an
cànain Licaonia, Tha na Dèe
air teachd a nuas an coslas
dhaoine d' ar n-ionnsuidh-ne.
12 Agus ghoir iad do Bhar-
nabas, lupiter ; agus do Phòl,
Mercurius, do bhrìgh gu 'm b' e
am prìomh fhear-labhairt e.
13 An sin thug sagart lupi-
teir, a bha fa chomhair an caith-
reach-san, tairbh agus blàth-
fhleasgaidh' chum nan geata,
agus b' àill leis ìobairt a dhèan-
amh maille ris an t-sluagh.
14 Ach an uair a chuala na
h-abstoil Barnabas agus Pòl so,
reub iad an eudach, agus ruith
iad a steach am measg an t-
sluaigh, ag èigheach,
15 Agus ag ràdh, A dhaoine,
c' ar son a ta sibh a' dèanamh
nan nithe so ? oir is daoine sinne
cosmhuil ribh fèin thaobh fulang-
ais", a' searmonachadh dhuibhse,
pilltinn o na nithibh dìomhain
sin chum an Dè bheò, a rinn
nèamh, agus an talamh, agus an
cuan, agus na h-uile nithe a ta
annta :
16 Neach anns na linnibh a
chaidh seachad, a dh'f huiling do
na h-uile Chinnich imeachd 'nan
slighibh fèin.
' lus-chrìina.
232
2 aig um bheil comh-aìgne ribh fèin.
17 Gidheadh, cha d' fhàg se e
fèin gun fhianuis, a' dèanamh
maith, agus a' toirt dhuinn uisge
o nèamh, agus aimsire tarbhach,
a' lìonadh ar cridheacha le biadh
agus le subhachas.
18 Agus ag ràdh nan nithe so
dhoibh, is gann a chum iad an
sluagh gun lobairt a dhèanamh
dhoibh.
19 Agus thàinig lùdhaich o An-
tiochagus olconium,aguschomh-
airlich iad.an sluagh, agus air
dhoibh Pòl a chlachadh, tharr-
uing iad a mach as a' bhaile
e, a' saoilsinn gu robh e marbh.
20 Ach air seasamh do na
deisciobluibh m' a thimchioll,
dh'èirich e, agus chaidh e steach
do 'n bhaile ; agus air an là màir-
each dli'imich e maille ri Bar-
nabas gu Derbe.
21 Agus an uair a shearmon-
aich iad an soisgeul do 'n bhaile
sin, agus a rinn iad mòran dheis-
ciobul, phiU iad gu Listra, agus
Iconium, agus Antioch,
22 A' neartachadh anama nan
deisciobul, agus ag earaiP orra
buanachadh sa' chreidimh, agus
a teagasg gur an tre lomadh
amhghar is èigin duinn dol a
steach do rìoghachd Dhè.
23 Agus an uair a dh'òrduich
iad seanairean dhoibh anns gach
eaglais, agus a rinn iad ùrnuigh
maille ri trasgadh, dh'earb siad
iad ris an Tighearn, anns an do
chreid iad.
24 Agus an dèigh dhoibh dol
troimh Phisidia, thàinig iad gu
Pamphilia.
25 Agus air dhoibh am focal a
guidhe.
253
xrv. XV.
labhairt ann am Perga, chaidh
iad sìos gu Atalia :
26 Agus sheòl iad as a sin gu
Antioch, an t-àit o 'n d' earbadh
iad ri gràs Dhè, chum na h-oibre
a choimhlion iad.
27 Agus an uair a thàinig iad,
agus a chruinnich iad an eaglais
an ceann a chèile, dh'aithris iad
meud nan nithe a rinn Dia leo,
agus gu 'n d' fhosgail e dorus
creidimh do na Cinnich.
28 Agus dh'fhan iad an sin
aimsir nach bu bheag maille ris
na deisciobluibh.
CAIB. XV.
1 Dh'eirich connsachadh mòr mu thimchtoU
an timchioll-ghec.rraidh : 6 chnm na h-
ahstoil comhairle mu 'n chùis sin, 22 agus
chuir iad òrdugh na comhairle ann an lit-
richibh chum nan eaglaisean. 36 Air do
Phòl agus do Bharnahas hhi a' smuaineach-
adh air dol araon a dh'amharc am bràithre,
chuir iad a mach air a chèile, agus dheal-
aich iad.
AGUS theagaisg dream àr-
aidh, a thàinig a nuas o
ludea, na bràithre, ag ràdh, Mur
timchioll-ghearrar sibh a rèir
gnàtha Mhaois, cha 'n 'eil e 'n
comas duibh bhi air bhur tèarn-
adh^.
2 Uime sin air do Phòl, agus
do Bharnabas connsachadh agus
deasboireachd nach bu bheag a
bhi aca riu, dh'òrduich iad Pòl
agus Barnabas, agus dream àr-
aidh eile dhiubh fèin, a dhol
suas chum nan abstol agus nan
seanairean gu lerusalem mu
thimchioll na ceisde so.
3 Agus air dhoibh bhi air an
toirt air an aghaidh leis an eag-
lais, chaidh iad tròimh Phenice,
^ slànuchadh.
GNIOMHARA, XV.
agus Shamaria, a' cur an cèill
iompachaidh nan Cinneach : ag-
us thug iad aoibhneas mòr do na
bràithribh uile.
4 Agus an uair a thàinig iad
gu lerusalem, ghabhadh riu leis
an eaglais, agus na h-abstolaibh,
agus na seanairibh, agus dh'innis
iad meud nan nithe a rinn Dìa
leo-san.
5 Ach dh'èirich dream àraidh
do bharail nam Phàiriseach a
bha 'nan creidich, ag ràdh, Gur
còir an timchioll-ghearradh,agus
àithneadh dhoibh lagh Mhaois a
choimhead.
6 Agus thàinig na h-abstoil
agus na seanairean an ceann a
chèile a dh'fheuchainn mu 'n
chùis so.
7 Agus an dèigh mòrain deasb-
oireachd, dh'èirich Peadar agus
thubhairt e riu, Fheara agi(s a
bhràithre, tha fhios agaibh o
cheann f hada gu 'n do ròghnuich
Dia 'nar measg-ne, o m' bheul-sa
gu 'n cluinneadh na Cinnich focal
an t-soisgeil, agus gu 'n creid-
eadh iad :
8 Agus rinn an Dia d' an aithne
an cridhe, fianuis dhoibh, a' tabh-
airt an Spioraid Naoimh dhoibh,
mar a thug e dhuinne ;
9 Agus cha d' rinn e eadar-
dhealachadh eadar sinne agus
iadsan, a' glanadh an cridhe le
creidimh.
10 C' ar son uime sin a nis a
ta sibh a' brosnuchadh Dhè', le
cuing a chur air muineal nan
deisciobul, nach robh aon chuid
ar n-aithriche no sinne comasach
air a giùlan ?
' a' cur cathachaidh air Dia, a' dearbhadh Dhè,
254
11 Gidheadh a ta sinn a' creid-
sinn, tre ghràs an Tighearna losa
Crìosd, gu saorar sinn amhuil
mar iadsan.
12 An sin dh'fhan a' chuid-
eachd uile 'nan tosd, agus thug
iad èisdeachd do Bharnabas agus
do Phòl, ag innseadh meud nan
comhara agus nam miorbhuile
a rinn Dia leo-san am measg nan
Cinneach.
13 Agus an dèigh dhoibh bhi
'nan tosd, fhreagair Seumas, ag
ràdh, Fheara agiis a bhràithre,
èisdibh riumsa :
14 Chuir Simeon an cèill cionn-
us a dh'f hiosraich Dia na Cinnich
air tùs, ]e pobull a ghabhail as
am measg d' a ainm fèin.
15 Agus do so tha briathra nam
fàidhean a' co-f hreagairt ; a rèir
mar a ta e sgrìobhta.
16 An dèigh so piliidh mi, ag-
us togaidh mi suas a rìs pàilliun
Dhaibhidh, a ta air tuiteam ; agu?
togaidh mi a rìs an ni a thui:
deth, agus cuiridh mi suas e :
17 Chum gu 'n iarr fuigheall
nan daoine an Tighearn, agus
na h-uile Chinnich, air an goir-
ear m' ainm-sa, tha an Tighearn
ag ràdh, a ta dèanamh nan nithe
sin uile.
18 Aithnichte do Dhia tha
'oibre fèin uile o thoiseach an
t-saoghail.
19 Uime sin is i mo bhreth-sa,
nach cuir sinn mì-shuaimhneas ^
orra-san do na Cinnich, a ta air
pilltinn chum Dhè :
20 Ach gu 'n sgriobh sinn d' an
ionnsuidh, iad a sheachnadh
truillidheachd ìodhola, agus
^ dragh.
GNIOMHARA. XV.
striòpachais, agus ni taclidta,
agus fola.
21 Oir a ta aig Maois o na linn-
ibh cian anns gach baile daoine
a ta 'ga shearmonachadh, air dha
bhi a leughadh gach là sàbaid
anns na sionagogaibh.
22 An sin chunnacas iomchuidh
do na h-abstolaibh, agus do na
seanairibh, maille ris an eaglais
uile, daoine taghta dhiubh fèin
a chur gu Antioch, maille ri Pòl
agus Barnabas ; eadhon, ludas
d' an co-ainm Barsabas, agus
Silas, daoine inbheach am measg
nam bràithre :
23 Agus sgrìobh iad litriche
leo air an dòigh so, Tha na h-
abstoil, agus na seanairean, agus
na bràithrean a' cur beannachd
chum nam bràithre do na Cinn-
ich a ta ann an Antioch, agus ann
an Siria, agus ann an Cilicia :
24 Do bhrìgh gu 'n cuala sinne,
gu 'n do chuir dream àraidh a
chaidh uainne mì-shuaimhneas
oirbh le briathraibh, ag atharr-
achadh ' bhur n-inntinn, ag ràdh,
Gur còir dhuihh bhi air bhur
limchioll-ghearradh, agus an lagh !
a choimhead ; do nach d' thug
sinne a leithid sin a c?A'àithne :
25 Chunnacas iomchuidh duinne,
air dhuinn bhi cruinn a dh'aon j
toil, daoine taghta a chur do 'ur |
n-ionnsuidh-sa, maille ri ar hràith- \
rihh gràdhach Barnabas agus
Pòl;
26 Daoine a thug an anama fèin
air son ainme ar Tighearna losa
Crìosd.
27 Chuir sjnn uime sin ludas
agus Silas uainn, a dh'innseas
' a' daingneachadh. 1
255 I
dhuihh na nithe ceudna le cainnt
bheoil.
28 Oir chunnacas iomchuidh
do' n Spiorad Naomh, agus
dhuinne, gu 'n ni air bith tuiU-
eadh a chur oirbh a dh'uallaich
ach na nithe feumail so ;
29 Sibh a sheachnadh nithe a
chaidh ìobradh do ìodholaibh,
agus fola, agus ni tachdta, ag-
us strìopachais : uatha so ma
choimhideas sibh sibh fèin, nì
sibh gu maith, Slàn leibh.
30 Uime sin an uair a leigeadh
uatha iad, thàinig iad gu Antioch :
agus air cruinneachadh an t-
shiaigh dhoibh, thug iad seachad
an litir,
31 Agus an uair a leugh iad
sin, rinn iad gàirdeachas air son
na comh-fhurtachd,
32 Agus air bhi do ludas ag-
us do Shilas 'nam fàidhibh iad
fèin, le mòran bhriathraibh dh'-
earailich, agus neartaich iad na
bràithre.
33 Agus air fuireach rè ùine
dhoibh, leigeadh air falbh an sìth
iad o na bràithribh chum nan
abstol.
34 Gidheadh chunnacas iom-
chuidh do Shilas còmhnuidh a
dhèanamh an sin,
35 Dh'fhan Pòl mar an ceudna
agus Barnabas ann an Antioch,
a' teagasg agus a' searmonachadh
maille ri mòran eile mar an
ceudna, focail an Tighearna. '
36 Agus an dèigh làithean
àraidh, thubhairt Pòl ri Barna-
bas, Pilleamaid agus faiceamaid
ar bràithre, anns.gach baile anns
an do shearmonaich sinn focal an
Tighearna, cionnus a ta iad.
GNIOMHARA, XV. XVI.
37 Agus b' àill le Barnabas
iad a thoirt Eoin, d' an co-ainm
Marcus leo.
38 Ach cha do mheas Pòl gu 'm
bu chòir dhoibh e-san,a dh'f halbh
uatha o Phamphilia, agus nach
deachaidh maille riu chum na
h-oibre, a thoirt leo.
39 Dh'èirich uime sin conspoid
eatorra cho dian, as gu'n do sgar-
adh o chèile iad : agus mar sin
thug Barnabas leis Marcus, agus
chaidh e air luing gu Ciprus ;
40 Ach thagh Pòl Silas, agus
dh'imich e, air dha bhi air earb-
sadh ri gràs Dè leis na bràithribh.
41 Agus shiubhail e troimh
Shiria agus Chilicia, a' daing-
neachadh^ 'nan eaglaisean.
CAIB. XVI.
1 Thimchioll-gheàrr Pòl Timoteus : 7 ghairm-
eadh e leis an Spiorad o dhùthaich gu
dùthaich ; 14 dh'iompaich e Lidia : 16 thilg
e a mach spiorad fiosachd : 19 uime sin
bha e fèin agus Silas àir an sgiùrsadh, agus
air an cur am priosan. 26 Dh'fhosgladh
dorsan a'phrwsain, agus dh'iompaicheadh
an dorsair. 86 Chuireadh iadsan fa sgaoil.
AN sin thàinig e gu Derbe
agus Listra: agus, feuch,
bha deisciobul àraidh an sin, d'
am b' ainm Timoteus, mac mnà
àraidh do 'n chinneach lùdhach,
a bha 'na creideach ; ach bu
Ghreugach a b' athair dha:
2 A bha fo dheadh ainm aig
na bràithribh a bha ann an Lis-
tra agus ann an Iconium.
3 Bha toil aig Pòl am fear so
a dhol a mach maiìle ris ; agus
ghabh e agus thimchioll-gheàrr
se e, air son nan lùdhach a bha
anns na h-àitibh sin : oir bha fìos
1 a' ncartachadh.
2£Q
aca uile gu 'm bu Ghreugach
'athair.
4 Agus mar a shiubhail iad
troimh na bailtibh, ithùg iad
troimh na bailtibh, thug iad
doibh na h-òrduighean r' an
coimhead, a dh'òrduicheadh leis
na h-abstolaibh agus na sean-
airibh a bha ann an lerusalem,
5 Agus mar sin bha na h-
eaglaisean air an daingneachadh
anns a' chreidimh, agus mheud-
aicheadh iad gach là an àireamh.
6 A nis an uair a chaidh iad
troimh Phrigia, agus tìr Ghala-
tia, agus a bhacadh dhoibh leis
an Spiorad Naomh am focal a
labhairt san Asia.
7 An dèigh dhoibh teachd gu
Misia, dh'fheuch iad ri dol gu
Bitinia : acli cha do leig an
Spiorad^ leo.
8 Agus air dhoibh gabhail
seachad air Misia, chaidh iad sìos
gu Troas.
9 Agus chunnacas sealladh^ le
Pòl san oidhche : Sheas duine
àraidh o Mhacedonia, agus
ghuidh e air, ag ràdh, Thig
thdiris gu Macedonia, agus cuid-
ich leinne.
10 Agus an uair a chunnaic
e an sealladh, air ball dh'iari
sinn dol thairis gu Macedonia, a'
dearbh-thuigsinn gu 'n do ghairm
an Tighearna sinn chum an sois-
geul a shearmonachadh dhoibh.
11 Uime sin air dhuinn long a
ghabhail o Throas, thàinig sinn
gu dìreach gu Samotracia, agus
air an ìà 'na dhèigh sin gu Nea-
polis ;
12 Agus o sin gu Philipi, ceud*
^ Spiorad losa. taisbean. * prìomh.
GNIOMHARA, XVI.
bliaile na cuid sin do Mhace-
donia, agus V ùr-threabhachas^ e;
agus bha sinn a chòmhnuidh anns
a" bhaile sin làithean àraidh.
13 Agus air là na sàbaid chaidh
sinn a mach as a' bhaile ri taobh
aimhne, far am b' àbhaist ùr-
nuigh a dhèanamh^; agus air
dhuinn suidhe, labhair sinn ris
na mnaibh a ehruinnicheadh an
siìi.
14 Agus dh'èisd bean àraidh
ruinn d' am b' ainm Lidia, bean-
reicidh purpuir^, o bhaile Thia-
tira, a bha dèanamh aoraidh do
Dhia ; aig an d' fhosgail an Tigh-
earn a cridhe, ionnus gu'n d' thug
i aire do na nithibh a labhradh
le Pòl.
15 Agus an uair a bhaisteadh
i, agus a teaghlach, ghuidh i
oirnn, ag ràdh, Ma mheas sibh
mise bhi dìleas do 'n Tighearn,
thigibh a steach do m' thigh,
agus dèanaibh còmhnuidli ann.
Agus cho-èignich i sinn.
16 Agus thàrladh, ag dol
dhuinne chum ùrnuigh, gu 'n do
thachair oirnn banoglach àraidh
aig an robh spiorad fìosachd,
a thug mòr-bhuannachd d' a
maighstiribh le fiosachd a dhèan-
amh :
17 Lean ise Pòl agus sinne,
agus ghlaodh i, ag ràdh, Is iad
na daoine so seirbhisich an Dè
a 's ro-àirde, a ta a' nochdadh
dhuinne slighe na slàinte.
18 Agus rinn i so rè mòrain
do làithibh. Ach air do Phòl a
bhi doilich, thionndaidh e agus
thubhairt e ris an Spiorad, A
' cholamhuin ; colony. Sasg.
^ far am b' àbhaùst do thiyh ùrnu'gh a bhi.
257
ta mi toirt òrduigh dhuit ann
an ainm losa Crìosd dol a mach
aisde. Agus chaidli e mach air
an uair sin fèin.
19 Agus an uair a chunnaic
a maighstirean gu 'n d' f halbh
dòchas^ am buannachd, rug iad
air Pòl agus air Silas, agus
tharruing iad do 'n mhargadli
iad, chum nan uachdaran ;
20 Agus air dhoibh an toirt
chum luchd-riaghlaidh a bhaile,
thubhairt iad, Tha na daoine so
a' buaireadh ar baile gu ro mhòr,
air dhoibh bhi 'nan lùdhaich,
21 Agus a ta iad a' teagasg
ghnàthanna nach 'eil ceaduichte
dhuinne a ghabhail no leantuinn,
do bhrigh gur Romhanaich sinn.
22 Agus dh'èirich ansluaghdh'-
aon fheachd 'nan aghaidh : agus
reub na h-uachdarain an eudach
diubh, agus dh'àithn iad an sgiùrs-
adh le slataibh.
23 Agus an dèigh dhoibh iom-
adh buille a leagadh orra, thilg
iad am prìosan iad, a' toirt sparr-
aidh do f hear-coimhead a' phrìos-
ain an glèidheadh gu tèaruinte.
24 Neach air dha an àithne sin
f haotainn, a thilg iad do 'n phrìos-
an a b' fhaide a stigh, agus a
dhaingnich an cosa sa' cheap.
25 Agus mu mheadhon-oidhche
air do Phòl agus do Shilas ùr-
nuigh a dhèanamh, sheinn iad
laoidh-mholaidh do Dhia; agus
chuala na prìosanaich iad.
26 Agus gu h-obann bha crìth-
thahnhainn mhòr ann, air chor
as gu 'n do ehrathadh bunaitean
a' phrìosain : agus air ball dh'-
' coraxir.
* earbsa.
GNIOMHARA, XVI. XVII.
fhosgladh na dorsan uile, agus
dh'f huasgladh cuibhreacha gach
neach aca.
27 Agus air do fhear-coimh-
ead a' phrìosain dùsgadh à codal,
agus air faicinn dorsa a' phrìos-
ain fosgailte, tharruing e a
chlaidheamh, air ti' e fèin a
mharbhadh, a' saoilsinn gu robh
na prìosanaich air teicheadh.
28 Ach ghlaodh Pòl le guth
àrd, ag ràdh, Na dèan cron sam
bith ort fèin ; oir tha sinn uile
an so.
29 Agus air gairm soluis dasan,
leum e steach, agus thàinig e air
chrith, agus thuit e sìos an làth-
air Phòil agus Shilais ;
30 Agus air dha an toirt a
mach, thubhairt e, A mhaigh-
stirean, ciod is còir domh a
dhèanamh chum gu tèarnar^ mi?
31 Agus thubhairt iadsan,
Creid anns an Tighearna losa
Criosd, agus tèarnar thu fèin,
agus do thigh.
32 Agus labhair iad focal an
Tighearna ris, agus riusan uile
a bha 'na thigh.
33 Agus air dha an toirt leis
air an uair sin fèin do'n oidh-
che, nigh e an creuchdan ; agus
bhaisteadh e fèin, agus a mhuinn-
tìr uile, gun dàil.
34 Agus an uair a thug e d' a
thigh iad, chuir e bòrd rompa,
agus rinn e gàirdeachas maille
r' a theaghlach uile, a' creidsinn
ann an Dia.
35 Agus air teachd do 'n là
chuir an luchd-riagldaidh na,
maoir uatha, ag ràdh, Leig air
an comas na daoine sin.
36 Agus dh'innis fear-coimh-
ead a' phrìosain na briathra so
do Phòl, Gu 'n do chuir an luchd-
riaghlaidh fios uatha sibhse a
leigeadh as : uime sin rachaibh
a mach, agus imichibh an sìth,
37 Ach thubhairt Pòl riu, an
dèigh dhoibh ar sgiùrsadh gu
follaiseach gun ar dìteadh, agus
gur Romhanaich sinn, thilg iad
am prìosan sinn ; agus a nis am
b' àiU leo ar cur a mach an
uaignidlieas ? cha 'n eadh gu
deimhin ; ach thigeadh iad fèin
agus thugadh iad a mach sinn.
38 Agus dh'innis na maoir na
briathra sin do na h-uachdar-
anaibh : agus ghabh iad eagal
an uair a chual iad gu'm bu
Romhanaich iad.
39 Agus thàinig iad agus chuir
iad impidh orra, agus air dhoibh
an toirt a mach, ghuidh iad
orra imeachd a mach as a' bhaile.
40 Agus air dol a mach as a'
phriosan doibh, chaidh iad a
steach do thigh Lidia: agus an
uair a chunnaic iad na bràithre,
thugiad comh-fhurtachd dlioibh,
agus dh'imich iad rompa.
CAIB. xvir.
1 Shenrmonaich Pòl aig Tesalonica, ifar an
do chreid cuid agus an d'rinn cuid eile geur-
leanmhuinnair. 10 Chuireadh e ffu Berea,
rgus shearmonaich e an siji. 13 Rinneadh
geur-leanmhuinn air ; 15 thùinig e gu haile
na h-Aithne, agus shearinonaich e dhoibh
an Dia beò : 34 tha cuid air an iompachadh
gu Criosd.
ANIS air dhoibh imeachd
troimh Amphipolis, agus
Apotonia, thàinig iad gu Tesa-
lonica, far an robh sionagog aig
^ fa rùn.
258
* saorar, slànuichear.
GNIOMHARA, XVIT.
na h-Iùdliaich :
2 Agus mar bu ghnàth le Pòl,
chaidh e steach d' an ionnsuidh,
agus air trì làithibh sàbaid
reusonaich^ e riu as na sgriob-
tuiribh,
3 'Gam fosgladh agus a' dearbh-
adh gu 'm b' èigin do Chrìosd
fulang, agus èirigh a rìs o na
marbhaibh: agus gur e an t-Iosa
so, a ta mise a' searmonachadh
dliuibh, Crìosd.
4 Agus chreid cuid diubh, agus
lean iad ri Pòl agus ri Silas :
agus do na Greugaich chràbhach
buidheann mhòr, agus do na
mnaibh inbheach àireamh nach
bu bheag.
5 Ach air do na h-Iùdhaich
mì-chreideach bhi air am bros-
nuchadh le tnùth^, ghabh iad
d' an ionnsuidli droch dhaoine
àraidh do na corraibh-margaidh',
agus air tional cuideachd mòire
dhiubh, chuir iad am baile uile
thar a chèile, agus chuairtich
iad tigh lasoin, agus dh'iarr
iad an toirt a mach chum an
t-sluaigh.
6 Agus an uair nach d' fhuair
siad iad, tharruing iad lason,
agus bràithrean àraidh chum
uachdaran a' bhaile, ag èigheach,
Tha na daoine so a chuir an
saoghal bun os ceann, air teachd
an so mar an ceudna ;
7 D' an d' thug lason aoidh-
eachd : agus a ta iad so uile a'
cur an aghaidh òrduigh Cheasair,
ag ràdh, Gu bheil rìgh eile ann,
eadhon losa.
8 Agus chuir iad buaireas* fo'n
' thagair. ' farmad, eud,
' do 'n ghràìsg.
259
V
t-sluagh, agus fo uachdarain a'
bhaile, 'nuair a chual iad na
nithe so.
9 Agus an uair a ghabh iad
urras * o lason, agus o chàch, leig
iad uatha iad.
10 Agus air ball chuir na
bràithre Pòl agus Silas san oidh-
che gu Berea: agus air teachd
dhoibh-san an sin, chaidh iad a
steach do shionagog nan lùdh-
ach.
11 Bha iad sin ni b' uaisle na
muinntir Thesalonica, oir ghabh
iad am focal d' an ionnsuidh leis
an uile thogradh, a' rannsachadh
nan sgriobtuir gach aon là, a
dKfheuchainn an robh na nithe
sin mar so.
12 Uime sin chreid mòran
diubh : agus mar an ceudna do
mhnaibh uaisle do na Greugaich,
agus do fhearaibh àireamh nach
bu bheag.
13 Ach an uair a thuig na
h-Iùdhaich o Thesalonica gu 'n
do shearmonaicheadh focal Dè
le Pòl am Berea, thàinig iad an
sin mar an ceudna, a' brosnuch-
adh an t-sluaigh.
14 An sin air ball chuir na
bràithrean uatha Pòl, chum gu'n
rachadh e mar gu b' ann chum
na mara : ach dh'f han Silas agus
Timoteus an sin fathast.
15 Agus threòraich . luchd-
coimheadachd Phòil e gu haile
na h-Aithne'' ; agus air faghail
àithne dhoibh gu Silas agus Ti-
moteus, iad a theachd d' a ionn-
suidh-san mar bu hiaithe, dh'-
imich iad rompa.
^ tuairgne, gluasachd. ' daingncnchadh.
^ Athens. Sasg. '
GNIOMHARA, XVII.
16 A nis am feadh a bha Pòl
a' feitheamh riu san Aithne, bha
a spiorad air a bhrosnuchadh'
ann, do bhrigh gu'm fac e am
baile làn ìodhol-aoraidh.
17 Air an aobhar sin rinn e
deasboireachd ris na h-Iùdhaich,
agus ris na daoinibh cràbhach
anns an t-sionagog, agus air a'
mhargadh gach là riu-san a
thachair air.
18 An sin thug feallsanaich^
àraidh do na h-Epicuraich, agus
do na Stoicich, aghaidh air ; agus
thubhairt cuid, Ciod a b' àill leis
an fhear bhith-bhriathrach so a
ràdh ? thubhairt cuid eile, Is
cosmhuil gu bheil e a' searmon-
achadh dhèe coimheach ; do
bhrìgh gu'n do shearmonaich e
dhoibh losa, agus an aiseirigh.
19 Agus rug iad air, agus thug
iad leo e gu Areopagus, ag ràdh,
Am feud sinn fìos f haotainn ciod
e an teagasg nuadh^ so, a labhrar
leat?
20 Oir a ta. thu toirt nithe
àraidh neo-ghnàthach chum ar
cluasan : b' àill leinn uime sin fios
fhaotainn ciod is ciall doibh sin.
21 (Oir cha do chaith muinntir
na h-Aithne uile, agus a' choig-
rich a bha air chuairt 'nam
measg, an ùine ri ni air bith eile,
ach ri innseadh, no ri cluinntinn
noimheachd èigin.)
22 An sin air seasamh do
Phòl am meadhon Areopaguis,
thubhairt e, A mhuinntir na h-
Aithne, tha mi faicinn gu bheil
sibh anns na h-uile nithibh
cràbhach thar tomhas :
' bhuaireadh.
^ daoine foghlumta, eagnuidhean.
260
23 Oir air dhomh bhi dol
seachad, agus ag amharc air
bhur nithibh naomha, fhuair mi
altair air an robh an sgrìobh-
adh so, DO'N DIA NEO-
AITHNICHTE. Uime sin e-san
d' am bheil sibh a' dèanamh aor-
aidh gun eòlas agaibh air, is e a
ta mise a' searmonachadh dhuibh.
24 An Dia a rinn an saoghal,
agus na h-uile nithe a ta ann,
do bhrìgh gur e fèin Tighearna
nèimh agus na talmhainn, cha 'n
'eil e gabhail còmhnuidh ann an
teampluibh làmh-dhèanta :
25 Ni mò a bheirear aoradh
dha le làmhaibh dhaoine, mar
gu 'm biodh uireasbhuidh ni sam
bith air ; oir is e fèin a ta toirt
do na h-uile beatha, agus anail,
agus nan uile nithe :
26 Agus rinn e dh'aon fhuil
uile chinnich dhaoine, chum iad
a ghabhail còmhnuidh air agh-
aidh na talmhainn uile, agus
shònraich'^ e na h-amanna roimh-
òrduichte, agus crìochan an àite-
còmhnuidh ;
27 Chum gu 'n iarradh iad an
Tighearn, a dh'fheuchainn an
tàrladh dhoibh, le mìn-rannsach-
adh, gu 'm faigheadh iad e, ged
nach'eil e fada o gach aon ag-
ainn :
28 Oir annsan tha sinn beò, ag-
us a' gluasad, agus tha ar bith
againn ; mar a thubhairt mar an
ceudna dream àraidh do 'ur bàrd-
aibh fèin, Oir is sinne fòs a
ghineal-san.
29 Uime sin do bhrìgh gur
sinne gineal Dè, cha chòir dhuinn
^ nomha.
* ^huidhinh.
GNIOMHARA,
XVII. XVIII.
a shaoilsinn gu bheil an Diadh-
achd cosmhuil ri h-òr, no ri h-
airgiod, no ri cloich, nithe a
ghearradh^ le h-ealadhain agus
innleachd dhaoine.
30 A nis air do Dhia amharc
thairis air aimsiribh an aineolais
so, tha e nis ag àithneadh do na
h-uile anns gach àit aithreachas
a dhèanamh :
31 Do bhrigh gu 'n do shuidh-
ich e là anns an toir e breth air
an t-saoghal am fìreantachd, tre
'n duine sin a dh'òrduich e ;
agus air so thug e dearbhadh do
na h-uile dhaoinibh, le e-san a
thogail suas o na marbhaibh.
32 Agus an uair a chual iad
mu aiseirigh nam marbh, rinn
cuid diubh fanoid : ach thubh-
airt cuid eile, Eisdidh sinn riut
a rìs mu 'n ni so.
33 Agus mar sin chaidh Pòl a
mach as am meadhon.
34 Gidheadh, lean cuid do
dhaoinibh ris, agus chreid iad.
'Nam measg so bha Dionisius an
t-Areopagach, agus bean d' am
b' ainm Damaris, agus dream eile
maille riu.
CAIB. XVIII.
1 Rinn Pbl obatr le a lànìliaìbh fein, ayus
shearmonaich e do na Ciniiich ann un Co-
rintus : 9 Thug an Tigheurn misneach dha
ann an taisbean : 12 chaidh u chusaid uu
luthair un uachdarain Ghalio, ach kigeadh
as e: 18 'iia dhiigh sin, chaidh e o bhuile
gu baile, agns neartaich e na deisciobuil, S;c-
AN dèigh nan nithe so, dh'-
fhàg Pòl baile na h-Aithne,
agus thàinig e gu Corintus ;
2 Agus fhuair e lùdhach àr-
aidh d' am b' ainm Acuila, a rug-
' o dhualadh, a ghràbhaladh. ^ reitsomùch.
261
adh am Pontus, air iir-theachd
as an Eadailt, maille r' a mhnaoi
Priscila, (a chionn gu 'n d' òrd-
uich Claudius do na h-Iùdhaich
uile an Ròimh fhàgail,) agus
thàinig e d' an ionnsuidh.
3 Agus a chionn gu 'n robh e
a dh'aon cheird riu, dh'fhan e
maille riu, agus bha e ag obair,
(oir bu cheird doibh bhi dèan-
amh phàilliuna.)
4 Agus thagair'^ e anns an t-sion-
agog gacli aon là sàbaid, agus
chuir e impidh air lùdhaich
agus Greugaich.
5 Agus an uair a thàinig Silas
agus Timoteus o Mhacedonia,
bha Pòl air a theannadh 'na spior-
ad, agus rinn e fianuis do na h-
lùdhaich, gu 'm b' e losa an
Crìosd.
6 Agus an uair a chuir iad 'na
aghaidh, agus a labhair iad toi-
b}ieum, chrath e 'eudach, agus
thubhairt e riu, Biodh bhur fuil
air bhur ceann fèin ; tìia mise
glan : à so suas thèid mi chum
nan Cinneach.
7 Agus chaidh e as a sin, agus
thàinig e gu tigh duine àraidh,
d' am b' ainm lustus, a bha dèan-
amh aoraidh do Dhia, agus aig
an robh a thigh làimh ris an t-
sionagog.
8 Agus chreid Crispus, priomh^
uachdaran na sionagoig anns an
Tighearna, maille r' a theaghlach
uile : agus chreid mòran do na
Corintianaich, air dhoibli èisd-
eaehd ris, agus bhaisteadh iad.
9 An sin tliubhairt an Tighearn
ri Pòl ann an sealladh^ san oidh
che, Na biodh eagal ort, ach
^ àrd. ^ taisbcu7i
GNIOMHARA, XVin.
labhair, agus na bi a' d' thosd :
10 Oir a ta mise maille riut,
agus cha toir duine sam bith
ionnsuidh ort, chum do chron a
dlièanamh : oir a ta mòr-shluagh
agam-sa anns a' bhaile so.
11 Agus dh'f han e bliadhna ag-
us sè mìosan an sin, a' teagasg
focail Dè 'nam measg.
12 Agus an uair a bha Galio
'na uachdaran air Achaia, dh'-
èirich na h-Iùdhaich a dh'aon
inntinn an aghaidh Phòil, agus
thug iad e gu caithir a' bhreith-
eanais,
13 Ag ràdh, Tha 'n duine so a'
comhairleachadh dhaoine aoradh
a dhèanamh do Dhia an aghaidh
an lagha.
14 Agus an uair a bha Pòl dol
a dh'f hòsgladh a bheoil, thubh-
airt Galio ris na h-Iùdliaieh, Nam
b' eucoir no droch ghnìomh a
bhiodh ann, O lùdhacha, bu reu-
sonta, gu 'n giùlaininn leibh :
15 Ach ma 's ceisd a ta ann
timchioU fhocla agus ainmean,
agus bhur lagha fèin, amhaircibh
fèin air sin ; oir cha 'n àill leam-
sa bhi m' bhreitheamh air an
leithidibh sin do nithibh.
16 Agus dh'fhuadaich e iad o
chaithir a' bhreitheanais.
17 An sin rug na Greugaich
uile air Sostenes, uachdaran na
sionagoig, agus ghabh iad air an
làthair caithir a' bhreitheanais :
agus cha do ghabh Galio suim
do ni sam bith dhiubh sin.
18 Agus dh'fhan Pòl fathast
ùine mhaith sd hhaile sin, agus
an sin an dèigh a chead a ghabh-
ail do na bràithribh, chaidh e air
' a lomadh. * an fhèisd,
262
luing o sin gu Siria, agus maille
ris-san Priscila agus Acuila ; an
dèigh a cheann a bhearradh ^ ann
an Cenchrea : oir bha bòid air.
19 Agus thàinig e gu h-Ephe-
sus, agus dh'fhàg e iadsan an
sin : ach chaidh e fèin a steach
do 'n t-sionagog, agus reuson-
aich e ris na h-Iùdhaich.
20 Agus an uair a dh'iarr iad
air fuireach maille riu ni b'
f haide, cha d' aontaich e :
21 Acli ghabh e a chead diubh,
ag ràdh, Is èigin domh air gach
aon chor an fhèilP so a ta teachd
a choimhead ann an lerusalem :
ach pillidh mi a rìs do 'ur n-
ionnsuidh-sa, ma 's toil le Dia.
Agus sheòl e o Ephesus.
22 Agus thàinig e tir aig Ce-
sarea, agus air dha dol suas agus
fàilt a chur air an eaglais, chaidh
e sìos gu Antioch.
23 Agus an uair a dh'fhan e
rè tamuill an sin, dh'imich e,
agus chaidh e an òrdughUroimh
thir Ghalatia uile agus Phrigi.i,
a' neartachadh nan deisciobul
uile.
24 Agus thàinig gu h-Ephesus
lùdhach àraidh d' am b' ainm
Apollos, a rugadh an Alecsan-
dria, duine deas-bhriathrach, ag-
us cumhachdach anns na sgriob-
tuiribh.
25 Bha 'n duine so air a theag-
asg ann an slighe an Tighearn ;
agusair dha bhi dian' 'na spiorad,
labhair agus theagaisg e gu dì-
chiollach na nithe a bhuineadh
do 'n Tighearn, agus gun eòlas
aige ach air baisteadh Eoin.
26 Agus thòisich e air labhairt
' an eayar. 4 teth.
GNIOMHARA, XVIII. XIX.
gu dàna san t-sionagog. Agus
air do Acuila agus do Phris-
cila a chluinntinn, ghabh iad d'
an ionnsuidh e, agus mhìnich
iad dha slighe Dhè ni bu choimh-
lionta.
27 Agus an uair bu mhiann
leis dol gu Achaia, an dèigh a
chomhairleachadh, sgrìobh na
bràithre chum nan deisciobul
iad a ghabhail ris: neach, air
dha teachd, a rinn còmhnadh^
mòr riu-san a chreid tre ghràs :
28 Oir le mòr-dhìchioll rinn
e deasboireachd^ ris na h-Iùdh-
aich gu follaiseach, a' dearbhadh
leis na sgriobtuiribh, gur e losa
an Crìosd.
CAIB. XIX.
1 Tha an Spiorad JVaomh air a thahhairt le
lamhaìbh Phòìl. 9 Thug nà h-Iùdhaich
toibheum d' a theagasg, a hha air a dhaing-
neachadh le mìorhhniUhh. 13 Bhuaileadh
na h-Iàdhaich a hha cur spiorada fo gheas-
aibh leis anDiahhul. 19 Loisgeadh leabh-
raiche druidheachd. 2-1 Air ghaol huann-
achd d' a fèin bhuair Demetrius am pobull
an aghaidh Phòil.
AGUS thàrladh, 'nuair a bha |
Apollos ann an Corintus,
air do Phòl dol troimh na crìoch-
aibh uachdarach, gu 'n d' thàinig
e gu Ephesus. Agus air faotainn j
dheisciobul àraidh, !
2 Thubhairt e riu, An d' f huair
sibh an'Spiorad Naomh o chreid
sibh? Agus thubhairt iadsan ris,
Cha chuala sinn uiread as gu
bheil Spiorad Naomh ann.
3 Agus thubhairt e riu, Ciod
ma seadh anns an do bhaisteadh
sibh? Agus thubhairt iadsan,
Am baisteadh Eoin.
4 An sin thubhairt Pòl, Bhaist
' cògmhnadh, congnamh.
263 l
Eoin gu deim.hin le baisteadli
an aithreachais, ag ràdh ris an t-
sluagh, iadsan a chreidsinn anns
an neach a bha gu teachd 'na
dhèigh-san, sin r' a ràdh, ann an
losa Crìosd.
5 Agus an uair a chual iad so,
bhaisteadh iad ann an ainm an
Tighearna losa.
6 Agus air do Phòl a làmhan
a chur orra, thàinig an Spiorad
Naomh orra ; agus labhair iad le
teangaibh, agus rinn iad fàidh-
eadaireachd.
7 Agus bha ann uile timchioll
dà f hear dheug.
8 Agus chaidh e-san a steach
do 'n t-sionagog, agus labhair e
gu dàna rè thrì miosan, a' deas-
boireachd agus a' comhairleach-
adh nan nithe a bhuineas do
rìoghachd Uhè.
9 Ach an uair a chruadhaich-
eadh cuid, agus nach do chreid
iad, ach a labhair iad olc mu 'n
t-slighe sin an làthair an t-
sluaigh, dh'f hàg e iad, agus sgar
e na deisciobuil uatha, agus bha
e gach là a' deasboireachd ann
an sgoil neach àraidli d' am V
ainm Tirannus.
10 Agus rinneadh so rè dhà
bhliadhna; air chor as gu 'n
cuala luchd-àiteachaidh na li-
Asia uile, eadar lùdhaich agus
Ghreugaich, focal an Tighearna
losa.
11 Agus rinn Dia mìorbhuilean
nach bu bheag le làmhaibh
Phòil:
12 Air chor as gu 'n d' tliugadh
o 'chorp-san chum nan daoine
tinne, neapaicinne no aprain,
^ lc mòr-spaii n thagair e.
GNIOMHARA, XIX.
agus gu 'n d' fhalbh an euslaint-
eaii uatha, agus gu deachaidh na
droch spioraid a mach asda.
13 Agus ghabh dream àraidh
do na h-Iùdhaich, a bha 'g im-
eachd o àit gu h-àit, a' cur
spiorada fo gheasaibh^ os làimh
ainm an Tighearna losa ainm-
eachadh os ceann na muinntir
sin anns an robh droch spioraid,
ag ràdh, Cuireamaid fo gheas-
aibh sibh tre losa a ta Pòl a'
searmonachadh.
14 Agus bha aig Scebha lùdh-
ach àraidh, aon do na h-àrd-shag-
artaibh, seachdnar mhae a bha
dèanamh so.
15 Agus fhreagair an droch
spiorad, agus thubhairt e, Tha
eòlas agam air losa, agus is
aithne dhomh Pòl : ach cò
sibhse ?
16 Agus leum an duine anns
an robh an droch spiorad orra,
agus air dha làmh an uachdar
fhaotainn òrra, thug e buaidh
orra, air chor as gu 'n do theich
iad a mach as an tigh sin lom-
nochd agus reubta.
17 Agus fhuair na h-Iùdhaich
uile agus mar an ceudna na
Greugaich a bha thàmh ann an
Ephesus fios air so ; agus thuit
eagal orra uile, agus bha ainm
an Tighearna losa air àrdachadh.
18 Agus thàinig mòran diubh-
san a chreid, ag aideachadh, ag-
us ag innseadh an gniomhara.
19 Agus thug mòran diubhsan
a bha gnàthachadh dhroch inn-
leachda an leabhraiche leo, ag-
us loisg siad iad am fianuis nan
uile: agus dh'àireamh iad an
' a' cur spiorada fo mhionnaibh, a' tilgeadh
a mach spiorada.
264
luach, agus f huair iad e 'na leth-
cheud mile bonn airgid.
20 Mar sin le cumhachd dh'-
fhàs agus bhuadhaich focal An
Tighearn.
21 Agus an uair a choimh-
lionadh na nithe so, chuir Pòl
roimhe 'na spiorad, an dèigh
dha imeachd troimh Mhacedonia,
agus Achaia, dol gu lerusalem,
ag ràdh, An dèigh dhomh bhi
an sin, is èigin domh an Ròimh
fhaicinn mar an ceudna.
22 Agus air dha dithis dhiubh-
san a bha frithealadh dha, Ti-
moteus, agus Erastus, a chur do
Mhacedonia, dh'fhan e fèin rè
tamuill san Asia.
23 Agus dh'èirich mu 'n àm
sin iomairt^ nach bu bheag mu
thimchioU na slighe sin.
2i Oir bha ceard-airgid àr-
aidh d' am b' ainm Demetrius
ann, a bha dèanamh theampull
airgid^ do Dhiana, agus a thug
buannachd nach bhu bheag do 'n
luchd-ceirde ;
25 Agus air dha iadsan a
chruinneachadh an ceann a
chèile, agus a' mhuinntir eile a
bha dh'aon cheird riu, thubhairt
e, Fheara, tha f hios agaibh gur
ann o 'n cheird so a ta ar beartas*
againne :
26 Os bàrr, tha sibh a' faicinn
agus a' chnnntinn gu bheil am
Pòl so le 'chomhairle air tionn-
dadh air falbh sluaigh mhòir,
cha 'n e a mhàin ann an Ephe-
sus, ach cha mhòr^ san Asia uile,
ag ràdh, Nach dèe iad a nithear
le làmhaibh :
27 Air chor as nach e mhàin
buaireas.
saibhreas.
' dealbh-theampulL
' air bheag nithe.
GNIOMHARA, XIX. XX.
gu bbeil e 'n cunnart gu 'n
dèanar tàir air ar ceird ; acb mar
an ceudna gu cuirear teampuU
na ban-dè mòire Diana an neo-
pbrìs, agus gu claoidbear a mòr-
acbd-sa, d' am bbeil an Asia uile,
agus an domban a' dèanamb
aoraidb.
28 Agus an uair a cbual iadsan
so, llonadli le feirg iad, agus
gblaodli iad, ag ràdb, Is mòr
Diana nan Epbesianacb.
29 Agus bba am baile uile air
a lìonadb le mi-riagbailt : Agus
ruitb iad a db'aon toil cbum
àite-cruinnicb an t-sluaigb, a'
tarruing leo Gbaiuis agus Aris-
tarcbuis ]\Iacedonaicb, lucbd
comb-tburuis PbòiL
30 Agus an uair a b' àill le
Pòl dol a steacb cbum an t-
sluaigb, cba do leig na deisciob-
uil leis.
31 Agus mar an ceudna cbuir
cuid do uacbdaranaibb na b-Asia,
a bba 'nan càirdibb dba, fìòs d' a
ionnsuidb, a' guidlie air nacb
racbadb e gu àite-cruinnicb an
t-sluaìgb.
32 Gblaodb uime sin cuid
diubb aon ni, agus cuid ni eile :
oir bba an coimbtbional troimh
a 'cbèile, agus cba robb fìos aig a'
cbuid bu mbò c' ar son a tbàinig
iad cuideacbd.
33 Agus tbarruing iad a macb
Alecsander as an t-sluagb, air |
bbi do na b-Iùdbaicb 'ga iomain
rompa. Agus smèid Alecsander
le 'làimb, agus b' àill leis a leitb-
sgeul a gbabbail ris an t-sluagb.
34 Acb an uair a tbuig iad
gu 'm b' lùdbacb e, rinneadb
àrd-iolacb leo uile mu tbimcbioll j
265 I
ùine dbà uair, a' glaodbaicb, Is
mòr Diana nan Epbesianacb.
35 Agus an uair a cbiuinicb
an clèireacb ^ an sluagb, tbubbairt
e, Fbeara Epbesuis, cò an duine
aig nacb 'eil fios gu bbeil baile -
nan Epbesianacb a' dèanamb
aoraidb do 'n bban-dia mbòir
Diana, agus do 'n dealbh a tbuit
a nuas o lupiter?
36 Air an aobbar sin do bbrìgb
nacb fbeudar cur an agbaidb
nan nitbe so, is còir dbuibbse
bbi ciuin, agus gu 'n ni sam bitb
a dlièanamb gu b-obann.
37 Oir tbug sibb an so na
daoine so, ged nacb 'eil iad a'
creacbadb tbeampull, no a' toirt
toibbeim, d' ar ban-dia.
38 Uime sin ma ta aig Deme-
trius agus aig an lucbd-ceird a ta
maille ris, cùis an agbaidb neacb
air bitb, tba 'n lagb rèidb dhoibh,
agus tba uacbdarain ann ; ag-
radb iad a cbèile.
39 Acb ma ta ceisd sam bitb
agaibb mu nitbibb eile, rèiticb-
ear sin ann an coimbtbional
dligbeacb.
40 Oir tba sinn an cunnart bbi
air ar n-agairt air son ceannairc
air an là 'n diugb, do bbrìgb
! nacb 'eil cùis sam bitb againn a'
dliTbeudas sinn a tboirt seacbad
mar aobbar a' cbruinneacbaidb
so.
I 41 Agus air dbà so a ràdb,
sgaoil e an coimbtbionab
CAIB. XX.
1 Chaìdh Pòl do Mhacedonia : 7 flirUheìl e
suìpeir an Tiijhearn, agus shearmonaich e:
I 9 air do Eutichus tuiteam s)os an cruth
maìrbh, thogadh suas beò e. 17 Aig Mile-
I I Clèircach-sgriobhaidh a' bhaile. ^caithir.
GNIOMHARA, XX.
tus ghairm Pòl seanaìrean na h-eaglais an
ceann a chèilc, agus dh'innis e dhoihh ciod
a Iha gu tachairt dha fèin, S^c.
AGUS an dèigh do 'n chomh-
ghàir^ sgur, ghairm Pòl na
deisciobuil d' a ionnsuidh, agus
airdha a chead a ghabhail diubh^,
thriall e gu dol do Mhacedonia.
2 Agus air dha dol triomh na
crìochaibh sin, agus mòr-earail
a dhèanamh orra, thàinig e do 'n
Ghrèig ;
3 Agus dh'fhan e an sin tn
miosan : agus an uair a bha na
h-Iùdhaich ri feall-f holach^ air a
shon, agus e air ti' dol air luing
do Shiria, chuir e roimhe pilltinn
troimh Mhacedonia.
4 Agus chaidh 'na chuideachd
gu h-Asia, Sopater o Bherea ;
agus do mhuinntir Thesalonica,
Aristarchus agus Secundus ; ag-
us Gaius o Dherbe, agus Timo-
teus ; agus do mhuinntir na h-
Asia, Tichicus agus Trophimus.
5 Air dhoibh so imeachd romh-
ainne, dh'fheith iad ruinn ann
an Troas.
6 Agus sheòl sinn o Philipi, an
dèigh làithean an arain neo-
ghoirtichte, agus thàinig sinn d'
an ionnsuidh-san gu Troas ann
an cùig làithibh, far an d'fhan
sinn seachduin.
7 Agus an ceud là do 'n t-
seachduin, air do na deisciobluibh
cruinneachadh an ceann a chèile
a bhriseadh arain, shearmonaich
Pòl doibh, agus a rùn air^
imeachd uatha air an là màir-
each, agus lean e air labhairt gu
meadhon-oidhche.
8 Agus bha mòran lòchran
' bhuaireas. " an g/acadh 'na uchd.
^ n' luidhe am folach, am plaid.
266
anns an t-seòmar uachdarach,
far an robh iad cruinn.
9 Agus bha òganach àraidh d'
am b' ainm Eutichus 'na shuidhe
ann an uinneig, air tuiteam gu
trom 'na chodal : agus air do
Phòl bhi rè fad a' searmonach-
adh, shàruicheadh leis a' chodal
e, agus thuit e sìos o 'n treas lobh-
ta, agus thogadh marbh e.
10 Agus chaidh Pòl sìos, agus
thuit e air, agus air dha a ghlac-
adh 'na uchd, thubhairt e, Na
biodh trioblaid ^ oirbh ; oir a ta
'anam ann.
11 Agus air dol suas da a rìs,
bhris e aran agus dh'ith e, agus
labhair e riu rè ùine fhada,
eadhon gu teachd na maidne,
agus mar sin dh'fhalbh e.
12 Agus thug iad leo an t-
òganach agus e beò, agus rinn
iad gàirdeachas nach bu bheag.
13 Agus air dhuinne imeachd
air thoiseach chum na luinge,
sheòl sinn gu Asos, fa rùn Pòl a
ghabhail a steach an sin : oir is
ann mar sin a dh'òrduich e, a'
cur roimh gu 'n imicheadh e fèin
d' a chois.
14 Agus an uair a choinnich
e sinn aig Asos, ghabh sinn a
steach e, agus thàinig sinn gu
Mitilene.
15 Agus air seòladh dhuinn as
! a sin, thàinig sinn air an la
\ màireach fa chomhair Chiois ;
! agus air an là 'na dhèigh sin
thàinig sinn gu Samos, agus
dh'f han sinn aig Trogillium ;
agus air an là b' f haisge thàinig
sinn gu Miletus.
16 Oir chuir Pòl roimhe seòl-
* a rùn air. ' air hhifuìdhe. * huaireas.
GNIOMHARA, XX.
adh seacli Ephesus, chum nach
tàrladh dha moìlle a dhèanamh
anns an Asia : oir rinn e cabhag^
chum nam feudadh e, bhi ann an
lerusalem air là na Cuingeis.
17 Agus ehuir e fìos o Mhile-
tus gu h-Ephesus, agus ghairni
e d' a ionnsuidh seanairean na
h-eaglais.
18 Agus an uair a thàinig iad
d' a ionnsnidh, tliubhairt e riu,
Tha f hios agaibh, cionnus a bha
mi 'nur measg anns an uile
aimsir, o 'n cheud là a thàinig
mi do 'n Asia,
19 A' dèanamh seirbhis do 'n
Tighearn leis gach uile irios-
lachd inntinn, agus maille ri
mòran dheur, agus dheuchainn-
ean, a thachair dhomh le ceilg
nan lùdhach.
20 Agus cionnus nach do
ghlèidh mi ni sam bith am fol-
ach a bha feumail dhuibhse, gun
a nochdadh dhuibh, agus gun
sibhse a theagasg am follais,
agus o thigh gu tigh,
21 A' dèanamh fìanuis araon do
na h-Iùdhaich, agus do na Greug-
aich, mu aithreachas a thaobh
Dhè, agus mu chreidimh a
thaobh ar Tighearna losa Crìosd.
22 Agus a nis feuch, a ta mi
dol gu lerusalem ceangailte san
Spiorad, gun f hios agam ciod iad
na nithe a thàrlas dliomh an sin ;
23 Ach a mhàin gu bheil an
Spiorad Naomh a' dèanamh fian-
uis anns gach baile, ag ràdh, Gu
bheil geimhlichean agus triob-
laidean^ a' feitheamh orm.
. 24 Ach cha 'n 'eil suim agam
■ bha deifir air. ' dmhghair
^ thriall, chùrsa.
267
do ni air bith, ni mò tha mi a'
measadh m' anama fèin luach-
mhor dhomh, chum gu crìoch-
naich mi mo thurus^ le h-aoibh-
neas, agus gu coimhlion mi a'
mhinistreileachd a fhuair mi o'n
Tighearn losa, a dh èanamh fianuis
do shoisgeul gràis Dhè.
25 Agus a nis feuch, a ta f hios
agam nach faic sibhse uile, measg
an d'imich mise a' searmonach-
adh rìoghachd Dhè, mo ghnùis
ni 's mò.
26 Uime sin a ta mi a' dèanamh
fianuis duibh* air an là 'n diugh,
gu bheil mise glan o fhuil nan
uile.
27 Oir cha do sheachainn mi
uile chomhairle Dhè f hoillseach-
adh dhuibh.
28 Air an aobhar sin thugaibh
aire dhuibh fèin, agus do 'n treud
uile, air an d' rinn an Spiorad
Naomh luchd-coimhead^ dhibh, a
bheathachadh eaglais Dhè*^, a
cheannaich e le 'f huil fèin.
29 Oir a ta f hios agam-sa air
so, an dèigh m' imeachd-sa gu 'n
tig madaidh-allaidh gharga 'nur
measg, nach caomhain an treud.
30 Agus èiridh daoine dhibh
fèin, a labhras nithe fiara, chum
deisciobuil a tharruing 'nan dèigh
fèin.
31 Uime sin dèanaibh faire, a'
cuimhneachadh nach do sguir
mise, rè thrì bliadhna, a chomh-
airleachadh gach aon agaibli a là
agus a dh'oidhche le deuraibh.
32 Agus a nis, a bhràithre, ear-
bam sibh ri Dia, agus ri focal a
ghràis, a ta comasach air bhur
^ gahham sihhse mar fhiamiisìbh.
' easbuigean. ^ caghiis an Tighearna.
GNIOJVIHARA, XX. XXI.
togail suas, agus oighreaclid a
thoirt duibh am measg na muinn-
tir sin uile a ta air an naomhach-
adh.
33 Cha do shanntaich mi air-
giod, no òr, no eudach duine
sam bith.
34 Seadh, is aithne dhuibh fèin,
gu 'n do f hritheil na làmhan so
do m' uireasbhuidh fèin, agus do
'n mhuinntir sin a bha maille
rium.
35 Nochd mi na h-uile nithe
dhuibh, gur ann le saoithreach-
adh mar so is còir dhuibli còmh-
nadh a dhèanamh riu-san a ta
anmhunn ' ; agus focail an Tigh-
earna losa a chuimhneachadh,
mar a thubhairt e, Tha e ni 's
beannaichte ni a thoirt na ghabh-
ail.
36 Agus air dha na briathra
so a ràdh, leig se e fèin air a
ghlùinibli, agus rinn e ùrnuigh
maille riu uile.
37 Agus ghuil iad uile gu goirt,
agus thuit iad air muineal Phòil,
agus phòg iad e.
38 Air dhoibh bhi gu h-àraidh
brònach air son nam briathra so
a thubliairt e, Nacli faiceadh iad
a ghnùis-san ni 's mò. Agus
thug iad coimheadachd dhachum
na luinge.
CATB. XXI.
1 Cha ghahhadh Pòl comhairleachadh o dhol
gu lerusalem. 8 Mu Phiìip an soisgcul-
aiche, agus a cheathrar nighean a bha 'nam
ban-fhdidhibh. 17 Thàinìg Pùl gu leru-
salem, 27 far an robh e air a ghlacadh agus
an cunnart mòr. 81 Theasairgeadh e leis
an àrd-chaiptin.
AGUS air dhuinn dealachadh
riu-san, sheòl sinn romhainn,
268
agus thàinig sinn gu direach gu
Coos, agus air an là màireach gu
Rodos, agus as a sin gu Patara :
2 Agus air dhuinn long fhaot-
ainn a bha a' gabhail thairis gu
Phenicia, chaidh sinn air bòrd,
agus sheòl sinn romhainn.
3 Agus air dhuinn teachd an
sealladh Chipruis, agus fhàgail
air an làimh chlì, sheòl sinn gu
Siria, agus thàinig sinn tìr aig
Tirus : oir is ann an sin a bha
an long gus a luclid a chur a
mach.
4 Agus air dhuinn deisciobuil
fhaotainn, dh'fhan sinn an sin
seachd làithean : muinntir a
thubhairt ri Pòl tre 'n Spiorad,
gu 'n e dhol suas gu lerusalem.
5 Agus an uair a chrìochnaich-
eadh na làitliean sin, chaidh sinn
a mach, agus thriall sinn romh-
ainn ; agus thàinig iadsan uile
maille ri mnaibh agus ri cloinn
'nar cuideachd, a mach as a'
bhaile : agus chaidh sinn air ar
ghìinibh air an tràigh, agus rinn
sinn ùrnuigh.
6 Agus an dèigh dhuinn air
cead a ghabhail d' a chèile, chaidh
sinn do 'n luing ; agus phill iad-
san d' an tighibh fèin.
7 Agus an uair a chriochnaich
sinn ar turus^ o Thirus, thàinig
sinn gu Ptolemais, agus chuir
sinn failte air na bràithribh, agus
dh'fhan sinn aon là maille riu.
8 Agus air an là màireach, air
dhuinne, a bha do chuideachd
Phòil, imeachd, thàinig sinn gu
Cesarea ; agus chaidh sinn a
steach do thigh Philip an t-soi-
sgeulaiche, (a bha do 'n t-seachd-
' triall, taisdeal, c rsa.
GNIOMHARA, XXI.
nar,) agus dh'fhan smn aìge.
9 Agus bha ceathrar nighean
aige-san, òighean, a bha ri fàidh-
eadaireachd.
10 Agus ag fantuinn duinn
mòran do làithibh an sin, thàinig j
a nuas o ludea fàidh àraidh, d'
am b' ainm Agabus.
11 Agus an uair a thàinig e d'
ar n-ionnsuidh-ne, ghabh e crios
Phòil, agus cheangail e a làmhan
agus a chosan fèin, agus thubhairt
e, Mar so tha an Spiorad Naomh
ag ràdh, Is ann mar so a cheang-
las na h-Iùdhaich ann an leru-
salem an duine d' am buin an
crios so, agus bheir iad thairis e
do làmhaibh nan Cinneach.
12 Agus an uair a chuala sinne
na nithe so, ghuidh sinn fèin ag-
us muinntir an àite air, gu'n e
dhol suas gu lerusalem.
13 An sin fhreagair Pòl, Ciod
is ciall duibh a' gul, agus a'
briseadh mo chridhe ? oir a ta
mise ullamh cha 'n e a mhàin
gu bhi air mo cheangal, ach eadh-
on gu bàsachadh ann an leru-
salem air son ainme an Tighear-
na losa.
14 Agus an uair nach gabhadh
e comhairle, sguir sinne, ag ràdh,
Dèanar toil an Tighearna.
15 Agus an dèigh nan làithean
80, air dhuinn bhi ullamh chaidh
sinn suas gu lerusalem.
16 Agus chaidh mar an ceudna
maille ruinn cuid do na deisciob-
luibh o Chesarea, a' toirt leo
Mlinasoin o Chiprus, seann deis-
ciobul àraidh, aig an robh sinn
gu bhi air aoidheachd.
' thog sinn ar n-airneis, agus, S)-c.
^ do Dhia.
269
17 Agus an uair a thàinig sinn
gu lerusalem, ghabh na bràithre
ruinn gu subhach.
18 Agus air an ath ìà, chaidh
Pòl maille ruinne dh'ionnsuidh
Sheumais ; agus bha na seanair-
ean uile a làthair.
19 Agus air dhasan fàilte chur
orra, chuir e 'n cèill doibh fa leth
na nithe a rinn Dia le 'mhinis-
treileachd-san am measg nan
Cinneach.
20 Agus an uair a chual iad-
san so, thug iad ghnr do 'n Tigh-
earn^, agus thubhairt iad ris-san,
Tha thu faicinn, a bhràthair, cia
lion mìle do na h-Iùdhaich a ta
creidsinn ; agus tha iad uile ro
eudmhor mu 'n lagh.
21 Agus chual iad umad-sa,
gu bheil thu teagasg do na h-
lùdhaich uile a ta measg nan
Cinneach, Maois a thrèigsinn,
ag ràdh riu, Nach còir dhoibh an
clann a thimchioll-ghearradh, no
ghiasad a rèir nan gnàth'.
22 Ciod uime sin a nithear ?
Gun teagamh, is èigin do 'n
t-sluagh cruinneachadh : oir
cluinnidh iad gu 'n d' thàinig thu.
23 Uime sin dèan so a ta sinne
ag ràdh riut : Tha ceathrar
f hear maille ruinne, air am bheil
bòid ;
24 Thoir* iadsan leat, agus bì
air do ghlanadh maille riu, agus
dèan costus' leo, chum gu beàrr®
iad an cinn : agus gu 'm bì f hios
aig na h-uile nach 'eil ach neo-ni
j anns na chual iad mu d' thim-
chioll-sa, ach gu bheil thu fèin
i mar an ceudna ag imeachd gu
^ a rèir gndthanna \an lagha. ] ^ Heir.
* caithcamh, cosgus. ^ lom.
'GNIOMHARA, XXL
riaghailteach agus a' coimhead
an lagha.
25 Ach mu thimchioU nan
Cinneach a chreid, sgrìobh sinne
agus b' i ar breth, gu 'n iad a
ghlèidheadh a h-aon do na nith-
ibh sin, acli a mhàin iad fèin
a choimhead o nithibh a chaidh
ìobradh do ìodholaibh, agus o
f huil^ agus o ni tachdta, agus o
strìopachas.
26 An sin ghabh Pòl na daoine ;
agus air an là màireach air dha
bhi air a ghlanadh maille riu,
chaidh e steach do'n teampull,
a' foillseachadh coimhlionaidh
làithean a' ghlanaidh, gus an
tugtadh tabhartas air son gach
aon aca.
27 Agus an uair a bha na
seachd làithean air bheag nithe'
air an coimhlionadh, air do na
h-Iùdhaich o'n Asia e-san fhaic-
inn san teampull, bhrosnuich iad
am pobull uile, agus chuir iad
làmh ann,
28 Ag èigheach, Fheara Isra-
eil, cuidichibh : is e so an duine a
ta teagasg nan uile dhaoine anns
gach àit an aghaidh a' phob-
uill, agus an lagha, agus an àite
so : agus os bàrr, thug e steach
Greugaich do 'n teampull, agus
shalaich e 'n t-ionad naomh so.
29 (Oir chunnaic iad Trophi-
mus an t-Ephesianach roimhe
sin anns a' bhaile maille ris, agus
shaoil iad gu 'n d' thug Pòl a
steach do 'n teampull e.)
30 Agus ghluaiseadh am baile
gu h-iomlan, agus ruith an
sluagh cuideachd: agus air
dhoibh breith air Pòl, tharruing
' cìia mhòr.
270
iad a mach as an teampull e :
agus air ball dhùineadh na dorsa.
31 Agus an uair a b' àill leo a
mharbhadh, chaidh sgeula dh'-
ionnsuidh àrd-cheannaird na
cuideachd, gu 'n robh Terusalem
uile thar a chèile':
32 Neach air ball a thug leis
saighdearan, agus ceannardan-
cheud, agus a ruith sìos d' an
ionnsuidh : Agus an uair a chunn-
aic iadsan an t-àrd-cheannard
agus na saighdearan, sguir iad
do bhualadh Phòil.
33 An sin thàinig an t-àrd-
cheannard am fagus agus rug e
air, agus dh'àithn e a cheangal
le dà shlabhraidh ; agus dh'f hios-
raich e, Cò e, agus ciod a rinn e.
34 Agus ghlaodh aon chuid am
measg an t-sluaigh aon ni, agus
cuid eile ni eile: agus an uair
nach robh e an comas da cinnt-
eachd na càise a thuigsinn air
son na h-àrd-bhruidhne, dh'òrd-
uich e e-san a thoirt do 'n
chaisteal.
3j Agus an uair a thàinig e
chum na staidhreach, thàrladh
gu 'n do ghiùlaineadh e leis na
saighdearaibh, air son foireigin
an t-shiaigh.
36 Oir lean am mòr-shluagh e,
a' glaodhaich, Beir uainn e.
37 Agus an uair a bha Pòl gu
bhi air a thoirt a steach do 'n
chaisteal, thubhairt e ris an àrd-
cheannard, An cead domh-sa ni
a labhairt riut? agus thubhairt
e-san, An labhair thu Grèigis ?
38 Nach tusa an t-Eiphiteach
sin a thog ceannairc roimh na
làithibh so, agus a thug leat do 'n
^fo bhuaireas
GNIOiMHARA, XXI. XXII.
fbàsach ceithir mìle fear a bha
'nan luchd-mortaidh ?
39 Ach thubhairt Pòl, Is duine
mise a tha a' m' lùdhach gun
amharus o Tharsus, saor-dhuine
do bhaile ro inbheach ann an
Cilicia : agus guidheam ort, thoir
cead domh labhairt ris an t-sluagh.
40 Agus an uair a thug e cead
da, Air do Phòl seasamh air an
staidhir, smèid e le 'làimh air
an t-sluagh, ag iarraidli èisd-
eachd: agus air fantuinn ro
thosdach dhoibh-san, labhair e
riu sa' chànain Eabhruidliich, ag |
ràdh, j
CAIB. XXII.
1 Chuìr Pòl gu pai/t an cèill cionnus a' dh'-
ìompaicheadh e chum a' chreidimh, 17 agus
a ghairmeadh e chum na h-abstohchd. 22
'JVuair a dh'ainmich e na Cinnich, thog
am pobull aon ghàir rìs : 24 Bha e gu bhi
air a sgiiirsadh ; 25 ach air dha a chòir-
shaorsa mar Romhanach agairt, leigeadh
as e.
FHEARA, a bhràithre, agus
aitliriche, èisdibh-sa ri m'
dhìon-chainnt^ ribhanis:
2 (Agus an uair a chual iadsan
gu 'n do labhair e riu sa' chànain
Eabhruidhich, bu mhòid a thosd
iad: agus thubhairt e-san,)
3 Is lùdhach mise da rìreadh,
a rugadh ann an Tarsus na Ci-
licia, ach a dh'oileadh" sa' bhaile
so, aig cosaibh Ghamalieil, agits
a theagaisgeadh gu coimhlionta
a rèir gnàtha lagha nan aith-
riche, agus bha mi eudmhor a
thaobh Dhè, mar a ta sibhse
uile an diugh.
4 Agus rinn mi geur-lean-
mhuinn gu bàs air an t-slighe so,
a' ceangal f hear agus bhan, agus
'gan tarruing gu prìosan :
' mo leithsgeul. - thogadh suas.
271
5 INIar a m an t-àrd-shagart
mar an ceudna fianuis domh,
agus comhairle nan seanairean
uile ; 'n d' f huair mise mar an
ceudna litriche chum nam bràith-
re, agus chaidh mi gu Damascus,
chum an dream a bha 'n sin a
thoirt ceangailte gu lerusalem,
chum gu dèantadh peanas orra.
6 Agus thàrladh, air dhomh
bhi 'g imeachd, agus a' druid-
eadh ri Damascus mu mheadlion-
là, gu 'n do dliealraich gu h-
obann o nèamh solus mòr mu 'n
cuairt orm.
7 Agus thuit mi air an talamh,
agus chuala mi guth ag ràdh,
A Shauil, a Shauil, c' ar son a ta
thu 'gam gheur-leanmhuinn-sa?
8 Agus fhreagair mise, Cò thu,
a Thighearn? Agus thubhairt e
rium, is mise losa o Nasaret, air
am bheil thusa a' dèanamh geur-
leanmhviinn.
9 Agus chunnaic na daoine a
bha maille rium an solus gu
deimhin, agus ghabh iad eagal ;
ach cha chual iad guth an Tì a
labhair rium-sa.
10 Agus thubhairt mise, Ciod a
nì mi, a Thighearn ? Agus thubh-
airt an Tighearn rium, Eirich,
j agus imich gu Damascus, agus
'■ an sin labhrar riut mu thim-
j chioll nan nithe sin uile a dh'òrd-
uicheadh dhuitse a dhèanamh.
I II Agus an uair nach bu lèir
dhomh tre ghlòir an t-sokvis sin,
air dhomh bhi air mo threòrach-
adh air làimh leo-san a bha
maille rium, thàinig mi gu Da-
mascus.
12 Agus air do dhuine àraidh
fZ' a}7i ì) ainm Ananias, a bha
GNIOMHARA, XXII.
cràbhach a rèir an lagha, agus
air an robh deadh theisteas aig
na h-Iùdhaich uile a bha chòmh-
nuidh mi sin,
13 Teachd a m' ionnsuidh, ag-
us seasamh làimh rium, thubh-
airt e rium, A Shauil a bhràthair,
faigh do radharc. Agus air an
uair sin fèin dh'amhairc mi suas
air.
14 Agus thubhairt e-san, Thagh
Dia ar n-aithriche roimh-làimli
thusa, chum gu 'n gabhadh tu
eòlas air a thoil, agus gu 'm
faiceadh tu an t-Aon cothromach
sin, agus gu 'n cluinneadh tu
guth as a bheuL
15 Oir bithidh tu a' d' f hianuis
aige chum nan uile dhaoine, air
na nitliibh a chunnaic agus a
chuala tu.
16 Agus a nis c' ar son a ta thu
a' dèanamh moille? Eirich, ag-
us bì air do bhaisteadh, agus
ionnlaid uait do pheacanna, a'
gairm air ainm an Tighearn.
17 Agus thàrladh, 'nuair a phill
mise gu lerusalem, agus a bha
mi a' dèanamh ùrnuigh san team-
pull, gu 'n deachaidh mi ann an
neul,
18 Agus gu "m faca mi e-san ag
ràdh rium, Dèan deifir, agus
imich gu grad à lerusalem ; oir
cha ghabh iad ri d' theisteas mu
m' thimchioll-sa.
19 Agus thubhairt mise, A
Thighearn, tha fhios aca gu robh
mise a' tilgeadh am prìosan, ag-
us a' sgiùrsadh anns gach siona-
gog iadsan a chreid annad-sa :
20 Agus an uair a dhòirteadh
fuil do mhairtirich' Stephain,
> t' fhianuis-sa.
272
bha mise mar an ceudna a' m'
sheasamh a làthair, agus ag
aontachadh leis a mharbhadh,
agus a' coimhead eudaich na
muinntir a mharbh e.
21 Agus thubhairt e rium, Im-
ich : oir cuiridh mise thu am fad
chum nan Cinneach.
22 Agus dh'èisd iad ris gus an
f hocal so, agus thog iad an sin
an guth gu h-àrd, ag ràdh, Beir
o 'n talamh a leithid so do
dhuine ; oir cha chòir e bhi beò.
23 Agus an uair a bha iadsan
ag èigheach, agus a' tilgeadh
dhiubh an eudaich, agus a' tilg-
eadh luaithre san athar^,
24 Dh'àithn an t-àrd-cheann-
ard e-san a thoirt do 'n chaisteal,
ag òrduchadh a cheasnachadh le
a sgiùrsadh ; chum gu faigheadh
e fìos ciod i a' choire mu 'n robh
iad a' glaodhaich mar sin 'na
aghaidh.
25 Agus an uair a bha iad 'ga
cheangal le iallaibh, thubhairt
Pòl ris a' cheannard-ceud a sheas
a làthair, Am bheil e ceaduichte
dhuibhse duine a ta 'na Romh-
anach a sgiùrsadh, agus gun e
air a dhìteadh ?
26 Agus an uair a chual an
ceannard-ceud so, dh'imich e
agus dh'innis e do 'n àrd-cheann-
ard, ag ràdh, Thoir fa 'near ciod
a m thu ; oir is Romhanach an
duine so.
27 An sin thàinig an t-àrd
cheannard d' a ionnsuidh, agus
thubhairt e ris, Innis domh-sa,
an Romhanach thu? Agus
thubhairt e-san, Is mi.
28 Agus f hreagair an t-àrd-
aidhear.
GNIO:vnL\RA, XXII. XXIII.
clieannard, Is mòr an t-suim air
an do cheannaich mise an t-saorsa
80. Agus thubhairt Pòl, Ach
rugadh mise saor.
29 An sin dh'imich iadsan
uaith air ball a bha gus a cheas-
nachadh : agus ghabh an t-àrd-
cheannard mar an ceudna eagal
'nuair a thuig e gu 'm bu Romh-
anach e, agus a chionn gu 'n do
cheangail se e.
30 Agus air an là màireach,
air dha bhi togarrach air fios
cinnteach fhaotainn eiod i a'
choii'e a bha na h-Iùdhaich a'
cur as a leth, dli'f huasgail se e
a chuibhreachaibh, agus dh'-
àithn e do na h-àrd-shagartaibh
agus d' an comhairle uile teachd
a làthair, agus air dha Pòl a
thoirt sìos, chuir e 'nam fianuis e.
CAiB. xxm.
1 Thagaìr Pòl a chùìs, 2 Dliòrduich Ana-
nias ahhunladh. 7 Connsachadh ammeasg
a luchd-casaid . 11 Thug Dia misneach
dha. 14 JVochdadlì feall nan lùdhach
an aghaidh Phòil do 'n àrd-cheannard.
23 Chuir se e gu Felics an t-uachdaran.
AGUS air dearcadh do Phòl
air a' chomhairle, thubh-
airt e, Fheara agus a bhràithre,
anns an uile dheadh choguis
chaith mise mo bheatha a thaobh
Dhè gus an là 'n diugh.
2 Agus dh'àithn an t-àrd-shag-
art Ananias dhoibh-san a bha
'nan seasamh làimh ris, a bhual-
adh air a bheul.
3 An sin thubliairt Pòl ris,
Buailidh Dia thusa, a bhalla
ghealaichte : oir am bheil thusa a'
d' shuidlie a thoirt breth ormsa a
^ cùineadh.
2 Cltn d' tkug mifa 'itear.
Q'r.ì
rèir an lagha, agus an aghaidh an
lagha ag òrduchadh mo bhualadli?
4 Agus thubhairt iadsan a sheas
làimh ris, Am bheil thusa a' toirt
ana-cainnt^ do àrd-shagart Dhè?
5 An sin thubhairt Pòl, Cha
robh fhios agam^, a bhràithre,
gu 'm b' e an t-àrd-shagart e : oir
a ta e sgrìobhta, Na labhair olc
mu uachdaran do phobuill.
6 Ach an uair a thuig Pòl, gu
robh cuid diubh 'nan Sadusaich,
agus a' chuid eile 'nam Phàiris-
ich, ghlaodh e anns a' chomh-
airle, Fheara agns a bhràithre,
is Phàiriseach mise, mac Phàiris-
ich : is ann à leth dòchais agus
aiseirigh nam marbh, a tha mi
air mo thoirt am breitheanas.
7 Agus. air dhasan so a labh-
airt, dh'èirich comh-stri eadar na
Phàirisich agus na Sadusaich .
agus roinneadh an coimhthional
an aghaìdh a chèile.
8 Oir tha na Sadusaich ag ràdh
nach 'eil aiseirigh, no aingeal,
no spiorad ann ; ach a ta na
Phàirisich ag aideachadh gach
aon diubh^.
9 Agus dh'èirich gàir* mhòr :
agus air seasamh suas do na
sgrìobhaichibh a bha air taobh
nam Phàiriseach, chathaich iad
'nan agìiaidh, ag ràdh, Cha 'n 'eil
sinne làotainn ^ cron air bith san
duine so : ach ma labhair spiorad
no aingeal ris, na cogamaid an
aghaidh Dhè.
10 Agus an uair a dh'èirich
connsachadh mòr eatorra, air
do 'n àrd-cheannard bhi fo eagal
gu'n rachadh Pòl a tharruing as
3 'gan aidearliadh le chcile. * io 'ath.
^fuyhuil,f(iyh :inn.
GNIOMHARA, XXIII.
a clièile leo, dh'àithn e do na
saighdearaibh dol sìos, agus e-san
a thogail leis an làimh làidir as
am meadhon, agus a thoirt do 'n
chaisteaL
11 Agus air an oidhche 'na
dhèigh sin, sheas an Tighearn
làimh ris, agus thubhairt e,
Biodh misneach mhaith agad, a
Phòil ; oir mar a rinn thu fìan-
uis mu m' thirachioll-sa ann an
lerusalem, is amhuil sin is èigin
duit fianuis a dhèanamh anns an
Roimh.
12 Agus air teachd do 'n là,
chruinnich dream àraidh do na
h-Iììdhaich an ceann a chèile',
agus chuir siad iad fèin fo
mhallachadh, ag ràdh, nach
itheadh agus nach òladh iad gus
am marbhadh iad Pòl.
13 Agus bha iad os ceann dà
fhichead fear a rinn an co-
mhionnachadh so.
14 Agus thàinig iad chum nan
àrd-shagart, agus nan seanairean,
agus thubhairt iad, Chuir sinne
sinn fèin fo àrd-mhallachadh,
nach blaiseamaid ni sam bith gus
am marbhamaid Pòh
15 A nis uime sin iarraibh-sa
maille ris a' chomhairle air an
àrd-cheannard, gu 'n tugadh e
do 'ur n-ionnsuidh-sa e am màir-
each, mar gu biodh a rùn oirbh
fios fhaotainn ni bu choimh-
lionta air ni èigin m' a thimchioll ;
agus tha sinne deas chum e-san a
mharbhadh, mu 'n tig e 'm fagus
duibh.
16 Agus an uair a chuala mac
peathar Phòil am feall-f holach ^
' rinn dream àraidh do na h-Iiidhairh conih-
bhann r' n chnk. p/uid luidhe.
214
so, thàinig e, agus, air dha dol a
steach do 'n chaisteal, dh'innis e
sin do PhòL
17 An sin ghairm Pòl d' a
ionnsuidh aon do na ceannard-
aibh-cheud, agus thubhairt e,
Thoir an t-òganach so chum an
àrd-cheannaird ; oir a ta ni
àraidh aige r' a innseadh dha.
18 An sin thug e leis e, agus
threòraich se e, chum an àrd-
cheannaird, agus thubhairt e,
Ghairm Pòl am prìosanach mise
d' a ionnsuidh, agus ghuidh e
orm an t-òganach so thoirt a
d' ionnsuidh-sa, aig am bheil ni
èigin r' a innseadh dhuit.
19 An sin rug an t-àrd-cheann-
ard air a làimh, agus chaidh e a
leth-taobh an uaignidheas maiUe
ris, agus dh'fhiosraich e dheth,
Ciod a tha agad r' a innseadh
dhomh-sa ?
20 Agus thubhairt e-san, Rinn
na h-Iùdhaich comhairle iarr-
aidh ortsa, gu 'n tugadh tu Pòl
am màireach do 'n chomhairle,
mar gu 'm biodh iad gu rann-
sachadh ni 's gèire a dhèanamh
air ni èigin m' a thimchiolL
21 Ach na aontaich thusa leo :
oir a ta os ceann dà fhichead
fear dhiubh ri feall-fholach 'na
aghaidh, a chuir iad fèin fo
mhallachadh, nach ith agus nach
òl iad gus am marbh iad e : agus
a nis tha iad ullamh, a' feith-
eamh ri gealladh uaitse.
22 Aìisin leig an t-àrd-cheann-
ard uaith an t-òganach, agus
dh'àithn e dha, ag ràdh, Feiich,
nach innis thu do neach sam bith,
gu 'n d' fhoillsich thu na nithe
so dhomh-sa.
GNIOMHARA, XXIII. XXIV.
23 Agus gliairm e d' a ionn-
siiidh dà cheannard-ceud, agus
thubhairt e, Ulhiichibh dà cheud
saighdear a thèid gu Cesarea,
agus deich agus trì fichead marc-
ach, agus dà cheud fear-sleagha,
air an treas uair do 'n oidhche.
24 Agus ulluichibh eich, chum
air dhoibh Pòl a chur orra, gu 'n
toir iad e gu tèaruinte chum an
uachdarain Felics.
25 Agus sgrìobh e litir air a'
mhodh so :
26 Beatha agus slàinte o
Chlaudius Lisias, chum an
uachdarain ro òirdheirc Felics.
27 Ghlacadh an duine so leis
na h-Iùdhaich, agus an uair a
bha iad air ti a mharbhadh,
thàinig mise orra le saighdear-
aibh, agus thug mi dhuibh e, a'
tuigsinn gu 'm bu Romhanach e.
28 Agus air dhomh bhi toileach
air fios an aobhair fhaotainn air
son an d' agair iad e, thug mi
sìos e chum an comliairle-san :
29 Agus thuig mi gu 'n robh
e air agairt mu cheisdibh d' an
lagh fèin, gun ni sam bith air a
chur as a leth a b' airidh air bàs
no air ceanglaichibh.
30 Ach an uair a dh'innseadh
dhomh gu 'n robh na h-Iùdhaich
gu feall a chaitheadh air an
duine, air ball chuir mi a d' ionn-
suidh-sa e, agus thug mi àithne
mar an ceudna d' a luchd-casaid,
gach cùis a hha aca 'na aghaidh
a chur an cèill a' d' làthair-sa.
Slàn leat.
31 An sin air do na saighdear-
aibh Pòl a ghabhail, a rèir raar a
dh'àithneadh dhoibh, thug iad
san oidhche e gu Antipatris.
275
32 Agus air an là màireach
leig iad do 'n mharc-shluagh dol
leis, agus phiU iad fèin do 'n
chaisteal.
33 Agus an uair a chaidh iad a
stigh do Chesarea, agus a thug
iad an litir do 'n uachdaran, chuir
iad mar an ceudna Pòl 'na f hian-
uis.
34 Agus an uair a leugh an t-
uachdaran an litir, dh'f hiosraich
e cò an dùthaich o 'n robh e.
Agus an uair a thuig e gur ann
Chilicia hha e,
35 Thubhairt e, Eisdidh mi riut,
'nuair a thig do luchd-casaid mar
an ceudna. Agusdh'àithn se e-san
a choimhead ann an talla-breith-
eanais Heroid,
CAIB. XXIV.
1 Air do Plìòl a ìthi air a chasaid le Tertulhis
an cainnt-fhear, 10 fhreagair e air a
shon fein thaobh a chaithe-beutha, agus a
theagaisg : shearrnonaich e Cnosd do 'n
uachdaran agus d' a mhnaoi. 26 Bha sàil
aige-san ri airgiad fhaotainn uaith, achan
d'ìomhanas : 27 fa dheireadh, 'nuair a
chuireadh as a dhreuchd e, dh'fhàg e Pòl
am prìosan.
AGUS an ceann chùig làithean
'na dhèigh sin, chaidh Anan-
ias an t-àrd-shagart sios maille
ris na seanairibli, agus ri Tertul-
lus fear-tagraidh^ àraidh, muinn-
tir a nochd iad fèin an làthair
an uachdarain an aghaidh Phòil.
2 Agus an uair a ghairmeadh
a mach e thòisich Tertullus air
a chasaid, ag ràdh, Do bhrìgh gu
bheil sinn tromhad-sa a' meal-
tuinn mòr-shìth, agus gu 'n d'-
rinneadh iomadh deadh ghniomh
do 'n chinneach so tre do ghlioc-
as-sa,
' cainnt-fhcar.
T i
GNÌOMHARA, XX IV
3 Tha sinne gabhail ri so, anns
gach àm agus anns gach àit,
Fhelics ro òirdheirc, maille ris
gach nile bhuidheachas.
4 Ach, chum nach cuirinn mòr-
mhoille ort, guidheam ort, do d'
shuairceas gu 'n èisd thu ruinn
gu h-ath-ghoirid.
5 Oir fhuair sinn am fear so
'na phlàigh, agus a' dùsgadh^ nan
làdhach uile gu ceannairc air
feadh an domhain, agus 'na
cheann-feadhna do luchd saobh-
chreidimh nan Nasarenach.
6 Neach mar an ceudna a thog-
air an teampull a shalachadh ;
agus a ghlac sinne, agus b' àill
leinn breth a thoirt air a rèir ar
lagha fèin :
7 Ach air teachd do Lisias an
t-àrd-cheannard oirnn, thug e le
mòr-ainneart as ar làmhaibh e.
8 Ag àithneadh d' a luchd-
casaid teachd a d' ionnsuidh-sa ;
neach o 'm feud thu le a cheas-
nachadh, fios f haotainn air na h-
uile nithibh a tha sinne a' cur
as a leth.
9 Agus dh'aontaich na h-Iùdh-
aich mar an ceudna, ag ràdh,
Gu 'n robh na nithe sin mar sin.
10 An sin air do 'n uachdaran
smèideadh air Pòl e a labhairt,
f hreagair e-san, Is mòid mo mhis-
neach gu freagairt air mo shon
fèin, gu bheil f hios agam gu robh
thusa rè mòrain bhliadhna a' d'
bhreitheamh air a' chinneach so :
11 Oir feudaidh tu fios fhaot-
ainn, nach mò na dà là dheug
o chaidh mi suas gu lerusalem
a dhèanamh aoraidh.
12 Agus cha d' fhuair iad mi
' hrosnuchadh.
276
a' deasboireachd ri aon neach
san teampull, no a' brosnuchadh
an t-sluaigh gu ceannairc, aon
chuid sna sionagogaibh, no anns
a' bhaile.
13 Ni mò is urrainn iad na
nithe sin a dhearbhadh a tha iad
a' cur as mo leth.
14 Ach tha mi ag aideachadh
so dhuitse, gur ann a rèir na
slighe sin ris an abair iadsan
saobh-chreidimh, a ta mise a'
dèanamh aoraidh do Dhia m'-
aithriche, a' creidsinn nan uile
nithe a ta sgriobhta san lagh
agus anns na fàidhibh :
15 Agus a ta dòchas agam an
Dia, ris am bheil sùil mar an
ceudna aca fèin, gu 'n tig aiseirigh
nam marbh, nam fìrean araon
agus nan neo-fhìrean.
16 Agus an so tha mi a' saoith-
reachadh a ghnàth coguis^ neo-
lochdach a bhi agam a thaobh
Dhè, agus a thaobh dhaoine.
17 A nis an dèigh mòrain
bhliadhna, thàinig mi a thoirt
dèirce chum mo chinnich, agus
thabhartas.
18 Air a so fhuair lùdhaich \
àraidh o 'n Asia mi air mo ghlan-
adh san teampull, gun sluagh,
agus gun bhuaireas.
19 Muinntir d' am bu chòir
bhi 'n so a' d' làthair-sa, agus m'-
agairt, nam biodh ni sam bith j
aca a' m' aghaidh. 1
20 No abradh iad so fèin, ma |
fhuair iad eucoir^ sam bith j
annam-sa, 'nuair a sheas mi an
làthair na comhairle ;
21 Mur ann a mhàin air son
an aoin fhocail so, a ghlaodh mì
^ coìmh-fhioò; coinskns. ^ nà-giùoiiìh.
GNIOMHARA, XXIV. XXV.
a' m' sheasamh 'nam measg, Gur
ann air son aiseirigh nam marbh,
a ta mi air mo thoirt gu breith-
eanas leibhse an diugh.
22 Agus an uair a chuala Fe-
lics na nithe so, air dha eòlas
ni bu diongmhalta bhi aige air
an t-slighe sin, chuir e air dàil
iad, ag ràdh, 'nuair a thig Li-
sias an t-àrd-cheannard a nuas,
làn-rannsaichidh mi^ bhur cùis.
23 Agus dh'àithn e do cheann-
ard-ceud Pòl a ghlèidheadh.
agus e bhi fuasgailte aige, agus
gu 'n neach d' a mhuinntir fèin
a bhacadh o fhrithealadh dha,
no teachd d' a ionnsuidh.
24 Agus an dèigh làithean
àraidh, 'nuair a thàinig Felics
maille r' a mhnaoi Drusilla, a bha
'na Ban-Iùdhach, chuir e fios
air Pòl, agus dh'èisd e ris mu
thimchioll a' chreidimh^ ann an
Crìosd.
25 Agus air dhasan bhi a'
reusonachadh mu fhireantachd,
stuaim^, agus breitheanas ri
teachd, ghabh Felics eagal mòr,
agus fhreagair e, Imich romhad
an tràth so ; 'nuair a bhios ùine
agam cuiridh mi fios ort.
26 Bha dùil aige mar an ceud-
na gu rachadh airgiod a thoirt
da le Pòl, chum gu 'm fuasgladli
se e : uime sin chuir e fios air ni
bu trice, agus labhair e ris.
27 Ach air do dhà bhliadhna
bhi air an coimhlionadh, thàinig
Porcius Festus an àit Fhelics :
agus air do Fhelics bhi toileach
comain a chur air na h-Iùdhaich*,
dli'fhàg e Pòl ceangailte.
' bithidh làn-fhios ugam air.
"■ -n.a creidimh.
3 mcanarrachd.
277
CAIB. XXV.
1 Chasaid na h-Iùdhaich Pòl an làihair Fhes-
tiiis : 8 fh' eagair Pòl air a shon fein,
11 agus thog e a chùis gu Ceasar. 14 Dh'-
fhosgail Festus cfiis Phòil do Agripa, agus
dh'innis e nach d' fhuaradh còire air bith
ann a b' airidh air bàs.
ANIS 'nuair a thàinig Festus
do 'n mhòr-roinn^, an ceann
trì làithean chaidh e suas o
Chesarea gu lerusalem.
2 Agus nochd an t-àrd-shagart
agus maithean nan lùdhach iad
fèin 'na làthair an aghaidh Phòil
agus chuir iad impidh air,
3 Ag iarraidh fàbhoir 'na
aghaidh, gu 'n cuireadh e fios air
gu lerusalem, ogns iad a dhèan-
amh feall-fholach^ chum e-san a
mharbhadh air an t-slighe.
4 Ach fhreagair Festus, Gu'm
bu chòir Pòl a ghlèidheavlh ann
an Cesarea, agus gu 'n rachadh e
fèin an sin gu h-aithghearr.
5 Uime sin, ars' e-san, rachadh
iadsan 'nur measg a dh'fheudas,
sìos maille rium-sa, agus ma ta
coire air bith san duine so,
cuireadh iad sin as a leth.
6 Agus air dha fantuinn 'nam
measg os ceann deich làithean,
chaidh e sìos do Chesarea ; agus
air an là màireach shuidh e air
a' chaithir-bhreitheanais, agus
dh'àithn e Pòl a thoirt a làthair.
7 Agus an uair a thàinig e-san,
sheas na h-Iùdhaich a thàinig a
nuas o lerusalem m' a thimchioll,
a' cur choireanna lìonmhor agus
mòra à leth Phòil, nach b' urrainn
iad a dhearbhadh :
8 'Nuair a f hreagair e-san 'ga
shaoradh fèin, Cha d' rinn mi
gnìomh laitneach a dhèanaình do na h-Iùdh-
aich.
^ earrainn ; province. S.isg. phiid-luidhe.
GNIOMHARA, XXV.
cionta sam bith an aghaidh lagha
nan lùdhach, no'n aghaidh an
teampuill, no 'n aghaidh Chea-
sair.
9 Ach air bhi do Fhestus
togarrach air toileachas-inntinn
a thoirt do na h-Iùdhaich,
fhreagair e Pòl, agus thubhairt
e, An àill leatsa dol suas gu
lerusalem, agus an sin dol fo
bhreitheanas thaobh nan nithe
sin ann mo làthair-sa ?
10 An sin thubhairt Pòl, Tha mi
m' sheasamh aig caithir-breith-
eanais Cheasair, far an còir
breth a thoirt orm : air na h-Iùdh-
aich cha d' rinn mi eucoir sam
bith, mar is maith a ta fios agad-sa.
11 Oir ma tha mi dèanamh
eucoir, agus ma rinn mi ni sam
bith a thoill bàs, cha 'n 'eil mi
diùltadh bàs f hulang : ach mur
'eil ni sam bith dhiubh sin fìor
a tha iad so a' cur as mo ìeth,
cha 'n f heud duine sam bith mo
thoirt thairis doibh^ Tha mi
togail mo chùis gu Ceasar.
12 An sin an dèigh do Fhes-
tus labhairt ris a' chomhairle,
fhreagair e, An do thog thu do
chùis gu Ceasar? gu Ceasar
thèid thu.
13 Air dol d« làithibh àraidh
seachad, thàinig Agripa an rìgh
agus Bernice gu Cesarea a chur
fàilte air Festus.
14 Agus air dhoibh mòran
làithean a chaitheadh an sin,
chuir Festus cùis Phòil an cèill
do''n righ, ag ràdh, Dh'fhàgadh
duine àraidh le Felics 'na phrìo-
sanach.
' cha'n fheud duinc snm hìth an toilcuchadh
le mise a thoirt tfiairis doibh. - dìtidh.
273
15 Air-san, an uair a bha mise
ann an lerusalem, rinn na h-
àrd-shagairt agus seanairean nan
lùdhach casaid ì-mm, ag iarraidh
binne^ 'na aghaidh.
IQ D' an d' thug mise am
freagradh so, Cha 'n e gnàth nan
Romhanach duine sam bith a
thoirt thairis ehum bàis', gus am
bì aig an neach a tha air agairt,
a luchd-casaid aghaidh ri h-agh-
aidh, agus gu 'm bì cothrom aige
air e fèin a shaoradh o 'n choire
a chuireadh as a leth.
17 Uime sin an uair a thàinig
iad araon an so, gun mhoille sam
bith shuidh mi air an là màir-
each sa' chaithir-bhreitheanais,
asfus dh'àithn mi'n duine a thoirt
o
a làthair.
18 Agus an uair a sheas a
hichd-casaid* m'a thimchioll, cha
do chuir iad coire air bith as a
leth do na nithibh a shaoil mise :
19 Ach thug iad ceisdean àr-
aidh 'na aghaidh mu thimchioll
an creidimh^ fèin, agus mu thim-
ehioll losa àraidh, a f huair bàs,
neach a thubhairt Pòl a bhi beò.
20 Agus a chionn gu robh
mise amharusach mu thimchioU
an leithid sin do cheisdibh,
dh'iheòraich mi dheth^ am b'àill
leis dol suas gu lerusalem, agus
an sin dol fo bhreitheanas mu na
nithibh so.
21 Ach an uair a dh'iarr Pòl a
choimhead gus am fiosraich-
teadh a chùis-san le Augustus,
dh'àithn mi e bhi air a ghlèidh-
eadh gus an cuirinn gu Ceasar e.
22 An sin thubhairt Agripa ri
' mil'i 'h. * luchd tagraidh.
* an aaohh-chreidinih. >' tliuhhairt mi ris-
GNIOMHARA,
XXV. XXVI.
Festus, B' àill leamsafèin aiiduine
so chluinntinn. Am màireach,
thubhairt e-san, cluinnidh tu e.
23 Uime sin air an là màireach,
'nuair a thàinig Agripa, agus
Bernice, le mòr-ghreadhnachas,
agus a chaidh iad a steach
maille ris na h-àrd-cheannard-
aibh agus prìomh-dhaoinibh na
caithreach do 'n ionad èisdeachd,
air do Fhestus àithne a tlioirt,
thugadh Pòl a làthair.
24 Agus thubhairt Festus, A
rìgh Agripa, agus sibhse a
dhaoine uile a ta làthair an so
maille ruinn, tha sibh a' faicinn
an duine so, mu'n do chuir
sluagh nan lùdhach uile impidh
ormsa, araon ann an lerusaiem,
agus an so, a' glaodliaich nach
bu chòir e bhi ni b' f haide beò.
25 Ach an uair a thuig mise
nach d' rinn e ni sam bith a
thoill bàs, agus a chionn gu 'n do
thog e fèin a chiiis gu Augustus,
shònraicli mi a cliur d'a iomisuidh.
26 Mu nach 'eil ni sam bith
cinnteach agam r' a sgrìobhadh
chum mo Thighearn. Uime sin
thug mi mach e do 'ur n-ionn-
suidh-sa, agus gu h-àraidh a d'
ionnsuidh-sa, a rìgh Agripa,
chum an dèigh rannsachadh a
dhèanamh, gu 'm biodh agam ni
èigin r' a sgrìobhadh.
27 Oir is mi-reusonta a' m'
bheachd-sa prìosanach a chur
uam, agus gun na cùisean a ta
'na aghaidh ainmeachadh.
CAIB. XXVI.
1 An làthaìr Agripa, cJiuir Pòl an cèill a
chaithe-heatliao'òige, 12 agus cìnnnusadh'-
iompaicheadh e gu lìùorbhuilmch, agus a
ghairmeadh e gu hhi'nn ahstol. 24 Chuir
Fv-stus as a ìcth gu rohh e air a chuthach,
279
ach fhreagair e san gu sèimh. 31 Mheas
a' chuideachd gu h-iomlan neo-chiontuch e,
AN sin thubliairt Agripa ri
Pòl, Tha cead agad labhairt
air do shon fèin. An sin shìn
Pòl a mach a làmh, agus f hreag-
air e air a shon fèin,
2 A ta mi 'gam mheas fèiii
sona, a rìgh Agripa, do bhrìgh
gu bheil mi gu freagairt air mo
shon fèin an diugh a' d' làthair-
sa, tliaobh nan nitlie sin uile a
ta air an cur as mo leth leis na
h-Iùdhaich.
3 Gu h-àraidh, a chionn gu
bheil thusa eòlacli^ air gach gnàth
agus ceisd a tha am measg nan
lùdliach : uime sin guidheam
ort, èisd rium gu foighidneach.
4 Tha mo bheatha-sa o m'
òige, a chaitheadh air tùs am
measg mo chinnich fèin ann an
lerusalem, aitlmichte do na h-
lùdliaich uile ;
5 D' am b' aithne mi o thùs,
(nam b'àill leo fianuis a dhèan-
amh,) gu 'n do cliaitli mi mo
blieatha a' m' Phàiriseach, a rèir
an luchd comli-bharail a 's teinne
d' ar creidimh-ne.
6 Agus a nis tha mi m'
sheasamh fo bhreitheanas air son
dòchais a' gheallaidh a rinneadh
le Dia d' ar n-aitlirichibh :
7 Chum am bheil dùil aig ar
dà thrèibli dheug-ne teachd, a'
dèanamh seirbhis do Dhia a là
agus a dh'oidhche do ghnàth ;
agus air son an dòchais so tha
mise, a rìgh Agripa, air m' agairt
leis na h-Iùdhaich.
8 C' ar son a mheasar^ leibhse
' [_gur aithne dhonth'] gu hhcil thusn eòlach.
' Ù ur son ? ant nicafiur.
GNIOMHARA, XXVI.
mar. ni do-chreidsinn, gu 'n
dùisgeadh Dia na mairbh ?
9 Gii deimhin mheas mise
annam fèin, gu'm bu chòirdhomh
mòran nithe a dhèanamh an agh-
aidh ainme losa o Nasaret.
10 Ni mar an ceudna a rinn
mi ann an lerusalem : agus air
faotainn ùghdarrais o na-hàrd-
shagartaibh, dhruid mi mòran do
na naoimh am prìosanaibh ; agus,
an uair a chuireadh gu bàs iad,
tliug mi mo ghuth 'nan aghaidh.
11 Agus a' dèanamh peanais
orra gu minic anns gach sion-
agog, cho-èignich mi iad gu
toibheum* a labhairt ; agus air
dhomh biii gu ro mhòr air bhoile
'nan aghaidh, rinn mi geur-lean-
mhuinn orra, eadhon gu bailtibli
coigreach.
12 Air a so 'nuair a blia mi
dol gu Damascus, le cumhaclid
agus barantas^ o na h-àrd-shag-
artaibh ;
J3 Mu mheadhon-là, O a rìgh,
cliunnaic mi air an t-slighe solus
o nèamh, bu shoiìleire na solus
na grèine, a' dealrachadh mu 'n
cuairt orm, agus orra-san a blia 'g
imeachd maille rium.
14 Agus an uair a thuit sinn
uile air an ta^amh, chuala mi
gutli a' labhairt rium, agus ag \
ràdh anns a' cliainnt Eabhruidli- '
ich, A Shauil, a Shauil, c' ar son
a ta thu ga m' gheur-lean-
mhuinn ? Is cruaidli dhuitse bhi
breabadh an agliaidh nan dealg.
15 Agus thubhairt mise, Cò
thu, a Thighearn ? Agus thubh-
' gii heitm n thahhant do ainm losa.
nghclarras, tornas.
jyiis gu'n tìonndadh,
2S0
airt e-san, Is mise losa a ta
thusa a' geur-leanmhuinn.
16 Ach èirich, agus seas air
do chosaibli ; oir dh'f hoillsich mi
mi fèin duit chum na crìche so,
gu 'n òrduichinn thu a' d' mliinis-
teir agus a' d' f hianuis araon air
na nithibh sin a chunnaic thu,
agus air na nithibh anns am
foillsich mi mi fèin duit ;
17 Ga d' sliaoradh o 'n t-sluagh
agus o na Cinnich, chum am
bheil mi nis ga d' chur,
18 A dh'f hosgladh an sùl, chum
gu tionndaidli iad^ o dhorchad-
as gu solus, agus o chumhachd
Shàtain gu Dia, chum g'Jt faigh
iad maitheanas pheacanna, agus
oighreachd maille ris a' mhuinn-
tir sin a ta air an naomhachadh
tre 'n chreidimh a ta annam-sa.
19 Uime sin, a rìgh Agripa,
clia robli mi eas-ùmhal do 'n
taisbean nèamhaidh :
20 Ach shearmonaich mi air
tùs dhoibh-san ann an Damascus,
agus ann an lerusalem, agus air
feadh tìre ludea uile, agus ansin
do na Cinnich, iad a dhèanamh
aithreachais agus pilltinn ri Dia,
a' dèanamh oibre iomchuidh an
aithreachais*.
21 Air son nan nithe so ghlac
na h-Iùdhaich mi san teampull,
agus b' àill leo mo mharbhadh'.
22 Uime sin air dliomh còmh-
nadh fhaotainn o Dhia, bhuan-
aich mi gus an là 'n diugh, a'
dèanamh fìanuis do 'n bheag
agus do 'n mhòr, gu 'n ni air bith
a' labhairt ach na nithe sin a
^ cuhhniblt do aithrcachas, airidh air aith-
reachns.
' làmh a chur aiinam.
GNIOMH/mA,
XXVI. XXVII.
tlìubliairt na fàidhean agus Ma-
ois a bha gu teachd ;
23 Gu robh Crìosd gu fulang,
agus gu robh e gu èirigh an
ceud neach o na marbhaibh, agus
su 'm foillsicheadh e sohis do 'n
phobull, agus do na Cmmch.
24 Agus air dha bhi labhairt
nan nithe so air a shon fèin, thubh-
airt Festus le guth àrd, Tha thu
air mhì-chèilP a Phòil : tha
mòr-fhòghlum ga d' chur air
bhoile.
25 Ach thubhairt e-san, Cha
'n 'eil mi air bhoile, Fhestuis ro
òirdheirc ; ach tha mi a' labh-
airt bhriathra na fìrinn agus na
cèille.
26 Oir a ta fhios aig an rìgh
roimh am bheil mise a' labhairt
gu saor, air na nithibh so: oir
tha cinnt agam nach 'eil a h-aon
do na nithibh so an ain-f hios da ;
oir cha 'n ann an cùil a rinneadh
so.
27 Am bheil thu creidsinn nam
fàidhean, a righ Agripa? tha
fhios agam gu bheil thu 'g an
creidsinn.
28 An sin thubhairt Agripa
ri Pòl, Ts beag nach 'eil thu
gam aomadh gu bhi am Chrìosd-
ludh.
29 Agus thubhairt Pòl, B' e
mo ghuidhe air Dia, gu 'm biodh
cha 'n e mhàin thusa, ach mar
an ceudna iadsan uile a tha 'g
èisdeachd rium an diugh, ann am
beag agus am mor, mar a ta mise,
saor na geimhlibh so.
30 Agus air dha na briathra
so a labhairt, dh'èirich an rìgh,
agus an t-uachdaran, agus Ber-
' air a chuthach.
281
nice, agus an dream a shuidh
maille riu :
31 Agus an uair a chaidh iad a
leth-taobli, labhair iad r' a chèile,
ag ràdh, Cha 'n 'eil an duine so
a' dèanamh ni air bith toillteann-
ach air bàs, no air geimhhbh,
32 An sin thubhairt Agripa ri
Festus, Dh'fheudtadh an duine
so a leigeadh as, mur bhiodh
gu 'n do thog e a chùis gu Ceasar.
CAIB. XXVII.
1 Ghabh Pol long do'n Roimh ; Q dh'innis e
roimh-làimh cunnart an turuis, ach cha d'
thugadh creideas da. 14 Luaisgeadh iad
nuU agus a nall le stoirm, agus dh' fhuiling
iud loìig-bhrisìdh ; 44 yidheadh ihàinig iad
air i)r gu tèaruinte.
AGUS an uair a thugadh breth
sinne a sheòladh do'n Ead-
ailt, thug iad Pòl thairis maille
ri prìosanaich àraidh eile, do
cheannard-ceud d' am b' ainm lu-
lius, do chuideachd Augustuis.
2 Agus air dhuinn dol air
luing le Adramitium, thog sinn
ar seoil, a' cur romhainn seò-
ladh seachad air crìochaibh na
h-Asia, air do Aristarchus Mace-
donach o Thesalonica bhi maille
ruinn.
3 Agus air an là maireach,
thàinig sinn gu Sidon. Agus air
do lulius buntainn gu suairce^
ri Pòl, leig e dha dol a dh'ionn-
suidh a chàirde chura comh-
fhurtachd fhaotainn.
4 Agus air dhuinn stiùradh
as a sin, sheòl sinn fo Chiprus, a
chionn gu robh na gaotha^ 'nar
n-aghaidh.
5 Agus an uair a sheòl sinn
troimh 'n fhairge ta làimh ri
caoimhneil ^ an soìrbhcas
GNIOMHARA, XXVII.
Cilicia agus Pampliiiia, thàinig
sinn gu Mira haile^ do Licia.
6 Agus fhuair an ceannard-
ceud long an sin o Alecsandria, a
bha seòladh do 'n Eadailt, agus
chuir e sinn a steach innte.
7 Agus an uair a sheòl sinn
gu mall rè mòrain do làithibh,
agus a thàinig sinn air èigin fa
chomhair Chniduis, a chionn
nach do leig a' ghaoth leinn,
sheòl sinn fo Chrete, fa chomhair
Shalmone ;
8 Agus air dhuinn seòladh air
èigin seachad air, thàinig sinn
gu ionad àraidh ris an abrar,
Na calaidh sgiamhach, am fagus
d' an robh baile Lasea.
9 Agus air do mhòran ùine dol
seachad, 'nuair a bha seòladair-
eachd a nis cunnartach, a chionn
gu 'n deachaidh an trasgadh^
cheana seachad, chomhairlich
Pòl iad,
10 Ag ràdh riu, Fheara,
tha mi faicinn gu 'm bì an t-
seòladaireachd so le dochann ag-
us call mòr, cha 'n e mhàin do 'n
luchd agus do 'n luing ach d' ar
n-anamaibh fèin.
11 Gidheadh, is mò chreid an
ceannard-ceud am maighstir ag-
us sealbhadair na luinge, na na
nithe a labhradh le Pòl.
12 Agus a chionn gu ' n robh
an caladli neo-iomchuidh gus an
geamhradh a chaitheadh ann, b' i
comhairle na cuid bu mhò seòladh
as a sin mar an ceudna, agus
nam feudadh iad air chor sam
bith teachd gu Phenice, caladh
do Clirete a ta 'g amharc chum
' caithir. ^ tro.si/aflìi.
3 stoirmeil. 'nar n-aylniidh.
282
an iar-dheas, agus an iar-thuath,
agus fantuinn rè a' gheamhraidh
an s'm.
13 Agus an uair a shèid a'
ghaoth à deas gu ciuin, shaoil
iad gu d' f huair iad an rùn, agus
ag togail an seòl dhoibh, stiuir
iad ri taobh Chrete.
14 Ach an ceann beagain 'na
dhèigh sin, shèid gaoth anrath-
ach ^ 'na h-aghaidh \ ris an abrar
Euroclidon.
15 Agus air bhi do 'n luing air
a fuadachadh, agus gun chomas
d' i dol an aghaidh na gaoithe,
leig sinn ruith dh'i.
16 Agus air dhuinn ruith a
stigh fuidh eilean beag àraidh
d' am b' ainm Clauda, is ann le
èigin a ràinig sinn air a' bhàta :
17 Agus air dhoibh a thogail
suas, ghnàthaich iad gach gleus
còmhnaidh, a' criosadh na luinge
fuipe ; agus air dhoibh bhi fo
eagal gu 'n tuiteadh iad sa' bheò-
ghaineimh, leig iad an seoil slos,
agus mar sin dh'iomaineadh iad.
18 Agus air dhuinne bhi gu
ro mhòr air ar luasgadh^ leis an
doininn air an là 'na dhèigh sin
thilg iad a mach an hichd;
19 Agus air an treas ìà thilg
sinn le ar làmhaibh fèin a mach
acfuinn na luinge.
20 Agus an uair nach robh a'
ghrian no na reulta r am faicinn
rè mòrain do làithibh, agus a
luidh doinionn nach bu bheag
oirnn, thugadh an sin uainn gach
uile dhòchas gu teasairgteadh
sinn,
21 Ach air dhuinn bhi fada
' sHdeadh o tìtonn gu tonn.
' itoirm.
GNIOMHARA, XXVII.
'nar trasg, an sin air seasamli do :
Pliòl 'nam meadlion, thiibliairt
e, Fheara, bu chòir dhuibh mo i
chomhairle-sa ghabhail, agus '
gu'n fhuasgladh o Chrete, agus j
an dochann agus an call so a
sheachnadh.
22 Agus a nis guidheam oirbh,
biodh misneach mhaith agaibh :
oir cha bhi call anama sam bith
'nur measg, ach a mliam na
luinge.
23 Oir air an oidhche nochd
sheas làimh rium-sa aingeal an
Dè sin, d' am buin mi, agus d'am
bheil mi dèanamh seirbhis,
24 Ag ràdh, A Phòil, na biodh
eagal ort; is èigin duit bhi air
do thoirt an làthair Cheasair:
agus, feuch, thiodlilaic^ Dia
dhuit iadsan uile a ta seòladli
maille riut.
25 Uime sin, fheara,biodh ag-
aibh deadli mhisneach: oir a ta
mi creidsinn Dhè, gu 'n tachair
ceart mar a labhradh rium.
26 Ach is èigin duinn bhi air
ar tilgeadh air eilean àraidh.
27 Agus an uair a bha an
ceathramh oidhche deug air
teachd, air dhuinne bhi air ar
sèideadh null agus a nall ^ ann an
cnan Adria, mu mheadhon-oidh-
che b' i barail nam maraichean
gu robh iad am fagus do thìr
èigin :
28 Agus air leigeadh na
luaidhe sios doibh^, fhuair iad
aa doimhne fichead aitheamh ;
agus an uair a chaidh iad beagan ~
air an aghaidh, leig iad sìos an
luaidh a ris, agus fhuair iad i
'na cùig aitheamh deug.
' dhcònuich. ^ chuiye u(jus uaith.
283
29 An sin air dhoibh bhi fo
eacral gu 'm buaileadh iad air
ionadaibh garbha, thilg iad
ceithir acraichean à deireadh
na luinge, agus ghuidh iad an là
a theachd.
30 Agus an uair a bha na
maraichean air ti* teicheadh a
mach as an luing, agus a leig iad
sìos am bàta do 'n fhairge, a'
gabhail orra bhi tilgeadh a mach
acraichean à toiseach na luinge,
31 Thubhairt Pòl ris a' cheann-
ard-ceud, agus ris na saighd-
earaibh, Mur fan iad sin san
luing, cha 'n 'eil e 'n comas duibh
bhi air bhur teasairginn.
32 An sin gheàrr na saighd-
earan cùird a' bhàta, agus leig
iad leis tuiteam sìos.
33 Agus am feadh a bha an là
a' teachd, thug Pòl a chomhairle
orra uile biadh a ghabhail, ag
ràdh, Is e so an ceathramh là
deug dhuibh a' feitheamh, agus
a' fantuinn 'nur trasg, gun
bhiadh sam bith a ghabhail.
34 Uime sin guidheam oirbh
biadh a ghabhail ; oir a ta so
chum bhur slàinte : oir cha
chaillear ^ fuiltean à ceann a h-
aon agaibh.
35 Agus air dha na nithe so a
labhairt, agus aran a ghlacadh,
thug e buidheachas do Dhia 'nan
làthair uile ; agus air dha a
bhriseadh, tliòisich e ri itheadh.
36 An sin ghlac iad uile deadh
mhisneach, agus ghabh iad biadh
mar an ceudna.
37 Agus bha sinn a dh'anam-
aibli uile annsan luing,dà cheud
agus sè deug agus trì fichefid.
^ grunnachadh dhoibh. ''fonn. ^ tuit.
GNIOMHARA,
XXVII. XXVIII.
38 Agus an uair a sliàsuicb-
eadh iad le biadh, dh'eutrom-
aich iad an long, agus thilg iad
a mach an cruithneachd san
fhairge.
39 Agus an uair a bha 'n là air
teachd, cha d' aithnich iad am
fearann: ach thug iad an aire
do lùib^ àraidh aig an robh
tràigh, anns an robh mhiann
orra, nam b' urrainn iad, an long
a chur gu tìr.
40 Agus air togail nan acraich-
ean doibh, leig iad ris an f hairge
i, agus an uair a dh'f huasgail iad
ceanglaichean na stiuire, agus
a thog iad am prìomh sheòl" ris
a' ghaoith, sheòl iad chum na
tràighe.
41 Agus air tuiteam dhoibh
ann an ionad àraidh far an do
choinnich dà fhairge a chèile,
bhuail iad an long air grund ;
agus air sàthadh d' a toiseach
sa' ghrund, dh'fhan e gun cbar-
achadh, ach bhriseadh a deir-
eadh le ainneart nan tonn.
42 Agus b' i comhairle nan
saighdearan gu marbhadli iad
na prìosanaich, air eagal gu 'n
snàmhadh neach sam bith dhiubh
a mach, agus gu rachadh iad as.
43 Ach air do 'n cheannard-ceud
bhi toileach Pòl a theasairginn,
chum e air ais o 'n comhairle
iad, agus dh'àithn e dhoibh-san
d' am b' aithne snàmh iad fèin
a thilgeadh sa' chuan air tùs,
agus dol a mach air tìr :
44 Agus do cliàch dìiùithn e,
cuid diubh dhol air clàraibh, ag-
us cuid eile air mìrihh hriste do
'n luirg : agus mar sin thàrladli
' glicodha. ^ an seol mòr.
284
gu 'n deachaidh iad uile tèar-
uinte gu tir.
cAiB. xxvni.
1 An dcìgh an long-bhrisidh thug an sluagh
horh uoidheachd gu suaircedo Fhòl. 5 Cha
do chiàrradh a làmh le nathair nimhe a
tean. rithe. 8 Shlanuich e mòran eucaile
sun eìlean. 11 Ghahh iad an turus chum
nu Roimhe. 17 Chuìr Pòl an cèiìl do na
h-Iùdhaich aohhar a theachd do 'n Roimh.
AGUS an uair a thèarnadh iad,
thuig iad an sin gu 'm b' e
Melita ainm an eilein.
2 Agus nochd an sluagh borb
caoimhneas nach bu bheag
dhuinn : oir air fadadh teine
dhoibh, ghabh iad ruinn uile, air
son an uisge a bha ann, agus air
son an fhuachd.
3 Agus air do Phòl dorlach
bhioran a thional, agus an cur
air an teine, thàinig nathair
nimhe mach as an teas, agus
shàs i 'na làimh.
4 Agus an uair a chunnaic an
shiagh borb a' bhèisd an croch-
adh r' a làimh, thubhairt iad r' a
chèile, Gu cinnteach is mortair
an duine so, do nach fuiling
dìoglialtas bhi beò, ge do theas-
airgeadh o 'n f hairge e.
4 Agus air dhasan a' bhèisd a
chrathath dheth anns an teine,
cha d' fhulaing e dochann sam
bith.
6 Ach bha iadsan a' feitheamh
c' uin' a dh'atadh e, no a thuit-
eadh e sios marbh gu h-obann :
ach an uair a dh'fheith iad ùine
f hada, agus nach fac iad dochann
sam bith a' teachd air, chaoch-
ail iad an inntinn, agus thubh-
airt iad gur Dia e.
7 Agus bha mu thimchioll an
àite sin fearann aig prìomh
GNIOMHARA. XXViri.
dhmne an eìlein, d' am b' ainm
Publius, a gliabli ruinne agus a
tliug rè thrì làithean aoidheachd
dhuinn gu càirdeih
8 Agus thàrladh gu robh
athair Phubliuis 'na hiidhe gu
tinn le fìabhrus^ agus gearrthacli
fola : air do Phòl dol a steach
d' a ionnsuidh, rinn e ùrnuigh,
agus air dha a làmhan a chur
air, leigheas se e.
9 Agus an uair a rinneadh so,
thàinig mar an ceudna muinn-
tir eile a bha euslan san eilean
d' a ionnsuidh, agus leighiseadh
iad :
10 Muinntir mar an ceudna a
thug mòr-urram dhuinn ; agus
an uair a dh'fhalbh sinn, chuir
iad na nithe sin leinn a bha
feumail duinn.
11 Agus an dèigh thri mìosa
sheòl sinn ann an luing o Alec-
sandria, a chaith an geamhradh
san eilean, d' am bu shuaitheant-
as Castor agus PoIIucs.
12 Agus an uair a chaidh sinn
air tìr^ aig Siracuse, dh'f han sinn
071 shi trì làithean.
13 Agus air seòladh dhuinn
timchioll as a sin, thàinig sinn
gu Regium : agus an ceann là
'na dhèigh sin shèid a' ghaoth à
deas, agus thàinig sinn an t-ath
là gu Puteoli :
I 14 Air dhuinn bràithrean
fhaotainn an sin, chuireadh
impidh oirnn leo fantuinn seachd
làithean maille riu : agus mar
1 sin thriall sinn chum na Ròimhe.
! 15 Agus as a sin, air faotainn
ar sgèiì do na bràithribh, thàinig
' tensaìch.
^ air tcac/id gu tìr dhnhin.
285
iad 'nar coinneamh gu Apii-
forum, agus na Trì tighibh-òsda ;
agus an uair a chunnaic Pòl iad,
thug e buidheachas do Dhia, ag-
us ghabh e misneach.
16 Agus an uair a thàinig sinn
do 'n Ròimh, thug an ceannard-
ceud thairis na prìosanaich do
cheannard an f hreiceadain : ach
thugadh comas do Phòl a bhi leis
fèin^, maille ri aon saighdear a
bha 'ga ghlèidheadh.
17 Agus thàrladh, an dèigh
thrì làithean, gu'n do ghairm Pòl
maithean^ nan Hdhach an ceann
a chèile. Agus an uair a chruinn-
icheadh iad, thubhairt e riu,
Fheara agus a bhràithre, ged
nach d' rinn mise ni sam bith an
aghaidh a' phobuill no ghnàth-
anna nan aithriche, thugadh
thairis mi a' m' phrìosanach o
Terusalem do làmhaibh nan
Romhanach.
18 Muinntir an dèigh dhoibh
mo cheasnachadh, leis am bu
mhiann mo leigeadh as, a chionn
nach robh coire bàis sam bith
annam.
19 Ach an uair a bha na h-
lùdhaich a' labhairt an aghaidh
so, b' èigin domh mò chùis a thog-
ail gu Ceasar ; cha 'n e gu bheil
coire sam bith agam r' a chur à
leth mo chinnich.
20 Air an aobhar so uime sin
chuir mi flos oirbhse, chum gu
faicinn sibh, agus gu 'n labhrainn
ribh : oir is ann air son dòchais
Israeil a ta mi ceangailte leis an
t-slabhraidh so.
21 Agus thubhairt iadsan ris^
^ f(ir ani ba toil kis.
'' uaixli iin, prìoììth dhaoinc.
GNIOMHARA, XXVITI.
Chd d' f huair sinne litriche sam
bith à ludea mu d' thimchioll,
cha mhò a dh'fhoillsich no dh'-
innis aon do na bràithribh a
thàinig, olc sam bith umad.
22 Ach bu mhaith leinn a
chluinntinn uaitse ciod i do
bharail : oir mu thimchioll na
gnè-chreidimh so, tha fhios
againn gu 'n labhrar sgach àit 'na
h-aghaidh.
23 Agus air suidlieachadh là
ris, thàinig mòran d' a ionnsuidh
chum a cheithreanna ; d' an do
mhìnich e rìoghachd Dhè, a'
dèanamh fianuis uimpe, agus a'
cur impidh orra thaobh nan
nithe a bhuineas do losa, araon à
lagh Mhaois, agus as na fàidhibh,
o mhoch-thrath gu feasgar.
24 Agus chreid cuid na nithe
a labhradh, agus cha do chreid
cuid eile dhiubh.
25 Agus air dhoibh bhi an
aghaidh a chèile, sgaoil iad, air
do Phòl aon f hocal a ràdh, Is
maith a labhair an Spiorad
Naomh tre 'n f hàidh Esaias, r' ar
n-aithrichibh,
26 Ag ràdh, Imich chum a'
phobuill so, agus abair, Le
' cha leir dhuibh. ^ mall. ^ dhruid.
286
cluinntinn cluinnidh sibh, agus
cha tuig sibh ; agus le faicinn chì
sibh, agus cha 'n aithnich sibh '.
27 Oir a ta cridhe a' phobuiU
so air fàs reamhar, agus tha iad
a' cluinntinn gu tròm^ le 'n cluas-
aibh, agus chaog^ iad an sùilean ;
air eagal gu faiceadh iad le
sùilibh, agus gu 'n cluinneadh iad
le '« cluasaibh, agus gu 'n tuig-
eadh iad le 'w cridhe, agus gu 'm
pilleadh iad, agus gu 'n slànuich-
inn-sa iad.
28 Uime sin biodh f hios agaibli-
sa, gu 'n do chuireadh slàinte
Dhè chum nan Cinneach, agus
èisdidh iadsan.
29 Agus an uair a thubhairt
e na briathra so, dh'imich na h-
lùdhaich rompa agus bha mòr-
reusonachadh ^ aca eatorra fèin.
30 Agus dh'f han Pòl dà bhliadh-
na iomlan 'na thigh-màiP fèin,
agus ghabh e ris na h-uile
dhaoinibh a thàinig d' a ionn-
suidh,
31 A' searmonachadh rìogh-
achd Dhè, agus a teagasg n&n
nithe a bhuineas do 'n Tighearn
losa Crìosd, leis an uile dhàn-
achd gun toirmeasg.
' mòr-dheashoireachd. ' thigh-rèìdh.
LITIR AN ABSTOIL PHOIL ciium nan ROMHANACH.
CAIB. 1.
1 ^fhol Pòl a dlireuchd do na Romhanaich,
agus dh'innis e a thogradh gu teachd d' an
ionnsuidh. 1 6 Ciod e soisgeul Chrwsd, agus
an fh'ireantachd a ta e a' foillseachndh. 18
Tha fearg aig Dia ris gach uile ghnè peac-
aìdh. 21 Ciod iad peacanna nan Cinneach.
POh, seirbhiseach losa Crìosd,
a ghairmeadh 'na abstol, a
chuireadh air leth^ chum Soisgeil
Dè
2 (A roimh-gheall e le 'f hàidh-
ibh fèin anns na sgriobtuiribh
naomha.)
3 INIu thimchioll a IMliic losa
Crìosd ar Tighearn, a rinneadh do
shìol Dhaibhidh, a rèir na feòla ;
4 A dhearbhadh' bhi 'na Mhac
do Dhia le cumhachd, a rèir
Spioraid na naomhachd, tre ais-
igh o na marbhaibh :
5 Tre an d' fhuair sinne gràs
agus abstolachd chum ùmhlachd
a' chreidimh am measg nan uile
chinneach air sgàth 'ainme-san :
6 Am measg am bheil sibhse
mar an ceudna air bhur gairm
le losa Crìosd :
7 Chum nan uile a ta san
R(Mmh, air an gràdhachadh le
Dia, air an gairm 'nan naoimh :
Gràs gii robh dhuibhse, agus sìth^
o Dhia ar n-Athair, agus o
Tighearn losa Crìosd.
8 Air tùs, tba mi toirt buidh-
eachais do m' Dhia tre losa
Crìosd, air bhur son-sa uile, do
bhrìgh gu bheil bhur creidimh
iomraideach air feadh an domh-
ain gu lèir.
' sgaradh. ' dh'òrduicheadh.
* siothchaint.
•<87
9 Oir is e Dia m' f hianuis, d'
am bheil mi a' dèanamh seirbhis
le m' spiorad ann an soisgeul a
Mliic, gu bheil mi gun sgur a'
dèanamh luaidh* oirbh,
10 A ghnàth a' guidhe ann am
ùrnuighibh, (nam feudainn a nis
fa-dheoidh air aon chor le toil
Dè turus soirbheasach fhaot-
ainn,) ri teachd do 'ur n-ionn-
suidh-sa.
11 Oir a ta deidh' agam air
sibhse fhaicinn, ionnus gu pàirt-
ich mi tiodhlac àraidh spioradail
ribh, chum bhur neartachadh ;
12 Sin ri ràdh, chum gu faigh
mi comhfhurtachd annaibh-sa^,
tre chreidimh a chèile, bhur
creidimh-sa, agus mo chreid-
imh-sa.
13 Agus cha 'n àill leam, a
bhràithre, e bhi 'n ain-fhios
duibhse gu 'n do chuir mi romh-
am gu minic teachd do 'ur n-
ionnsuidh, (ach bhacadh mi gus
a so,) chum gu faighinn toradh
èigin 'nur measg-sa fòs, mar am
measg nan Cinneach eile.
14 Oir a ta mi fo fhiachaibh
araon do na Greugaich, agus do
na daoinibh borba, araon dhoibh-
san a ta glic, agus dhoibh-san
a ta neo-ghlic.
15 Uime sin, mheud's a ta an
comas domh, tha mi ullamh chum
an soisgeul a shearmonachadh
dhuibhse mar an ceudna a ta
san Ròimh.
16 Oir cha nàr leam-sa sois-
l iomraidh. ' togradh.
maraon rihhse.
ROMHANACH, T.
geul Chrìosd : oir is e ciimhachd
Dhè e chum slàinte do gach neach
a chreideas, do 'n lùdhach air
tùs, agus mar an ceudna do 'n
Ghreugach.
17 Oir a ta fìreantachd Dhè
air a foillseachadh ann tre
chreidimh gu creidimh : mar a
ta e sgrìobhta, Bithidh am fìrean
beò tre chreidimh.
18 Oir a ta fearg Dhè air a
foillseachadli onèamhan aghaidh
gach uile mhi-dhiadhaidlieachd,
agus eucoir dhaoine, a tha bacadh'
na fìrinn ann an neo-fhìreant-
achd :
19 Do blirìgh gu bheil an ni
air am feudar fios fhaotainn a
thaobh Dhè follaiseach annta-
san' ; oir rinn Dia follaiseach
dhoibh e.
20 Oir riamh o chruthachadh
an t-saoghail a ta a nithe-san
nach feudar fhaicinn, eadhon a
chumhachd siorruidh agus a
Dhiadhachd, air am faicinn gu
soilleir, air dhoibh bhi so-thuig-
sinn o na nithibh a rinneadh;
chum gu biodh" iad gun leith-
sgeul aca :
21 Do bhrìgh 'nuair a b' aithne
dhoibh Dia, nach d' thug iad
ghìir dha mar Dhia, agus nach
robh iad taingeil, ach gu 'n d'
f hàs iad diomhain 'nan reuson-
achadhfèin, agus gu'n do dhorch-
aicheadh an cridhe amaideach.
22 Ag ràdh gur daoine glice
iadfèin, rinneadh amadain diubh :
23 Agus chaochail' iad ghnr
an Dè neo-thruaillidh gu dealbh
a rinneadh cosmhuil ri duine
3 cumaU. - 'nam metisg.
ioìirnin (]u bhcil. dh'ulhai'raich.
2SS
truaillidh, agus ri eunlaith, agus
ainmhidhibh ceithir-chosach, ag-
us bhèisdibh snàigeach.
24 Uime sin thug Dia thairis
iad mar an ceudna, tre ana-
miannaibh an cridhe fèin, chum
neò-ghloine, a thoirt eas-urraim
d' an corpaibh fèin eatorra fèin :
25 Muinntir a chaochail fìrinn
Dè gu brèig, agus a thug aoradh
agus a rinn seirbhis do 'n chreut-
air ni's mò na do'n Chruithear,
a ta beannaichte gu sìorruidh.
Amen.
26 Air a shon so thug Dia
thairis iad do ana-miannaibh
gràineil : oir chaochail eadhon
ammnài an gnàthachadh nàdurra
chum a' ghnàtha a ta an aghaidh
nàduir :
27 Agus mar an ceudna na
fir, air trèigsinn doibh gnàthach-
adh nàdurra na mnà, loisgeadh
iad le 'n togradh' d' a chèile, fir-
ionnaich ri firionnaich ag oib-
reachadh gràineileachd' agus iad
a' faotainn diol-thuarasdail an
seacharain annta fèin, mar bu
chòir.
28 Agus amhuil mar nach bu
taitneach leo eòlas Dè a chumail,
thug Dia thairis iad do inntinn
mhì-chèillidh, a dhèanamh nithe
nach robh iomchuidh :
29 Air dhoibh bhi air an
lìonadh do 'n uile eucoir, strìop-
achas, olc, shannt, mhì-run : làn
do fharmad, do mhortadh, do
chonnsachadh", do cheilg, do
dhroch-bheusaibh' ; 'nan luchd-
cogarsaich,
30 'Nan hichd-anacainntVnan
^ iin nì sin a ta nù chiatach. '-' chomh-stri.
■ (inii-mHiieachd^ eascaoìni'nrhd.
» 'A'a/ì luchd càl-chàineadh.
ROMHANACH, I. II.
luchd-fuath air Dia, 'nan luchd-
tarcuis, uaibhreach, 'nan luchd-
ràiteachais', 'nan luchd-cumadh
uilc, eas-ùmhal do phàrantaibh,
31 Eu-ceillidh, 'nan luchd-
brisidh coimhcheangail, gun
ghràdh nàdurra, do-rèiteachaidh,
neo-thruacanta :
32 Muinntir d' an aithne ceart-
as Dè, (gu bheil iadsan a nì an
leithide sin do nithibh toillteann-
ach air bàs,) gidheadh cha 'n e
mhàin gu bheil iad fèin 'gan
dèanamh, ach a ta mar an
ceudna tlachd aca do 'n mhuinn-
tir a nì iad.
CAIB. IT.
I ladsan a ta peacachadh, ged tha iad a'
cronachadh so an daoìnihh eile, cha 'n urr-
ainn iad an leithsgeul fèin aghabhail, 6 agus
is lugha gu mòr na sin a dh'fheudas iad dol
as cheart-bhreitheanas Dè, ma 's Tùdhaich
no Cinnich iad. 14 Cha'n 'eil na Cinnich
comasach air dol as, 17 no idir na h-Lidh-
aich, 25 do nach 'eil feum san timchioll-
ghearradh, mur coimhid iad an lagh.
UIME sin a ta thu gun leith-
sgeul, O a dhuine, co air
bith thu a tha toirt breth : oir an
uair a tha thu toirt breth air
neach eile, tha thu ga d' dhìt-
eadh fèin ; oir thusa a tha toirt
breth, tha thu dèanamh nan
nithe sin fèin.
2 Aeli a xa fios againne gu
bheil breitheanas Dè a rèir fìr-
inn, an aghaidh na muinntir a
tha dèanamh an leithide sin.
3 Agus an saoil thusa so, O a
dhuine, a tha toirt breth orra-
san a nì an leithide sin, agus
a ta 'gan dèanamh thu fèin, gu 'n
tèid thu as o bhreitheanas Dè ?
4 No'n dèan thu tarcuis air
' hòst i i. ' tasgaidh. ^ onoir.
saoibhreas a mhaitheis, agus
'fhoighidin, agus 'fhad-fhulang-
ais, gun f hios bhi agad gu bheil
maitheas Dè ga d' threòrachadh
chum aithreachais ?
5 Ach a rèir do chruais agus
do chridhe neo-aithreachail, a ta
thu càrnadh^ suas feirge dhuit
fèin fa chomhair là na feirge,
agus foillseachaidh ceart-bhreith-
eanais Dè ;
6 A bheir do gach aon a rèir
a ghnìomhara ;
7 Dhoibh-san a ta le buanach-
adhgu foighidneach ann an deadh
obair, ag iarraidh gknre, agus
urraim^, agus neo-bhàsmhorachd,
a' bheatha mhaireannach :
8 Ach dhoibh-san a ta conspoid-
each, agus nach 'eil ùmhal do 'n
fhìrinn, ach a ta ùmhal do'n
eucoir, diom agus fearg;
9 Amhghar agus teanntachd
air gach anam duine a ta dèan-
amh uilc, do 'n lùdhach air tùs,
agus mar an ceudna do 'n
Ghreugach :
10 Ach glòir, agus urram, agus
sìth, do gach duine a nì maith,
do 'n lùdhach air tùs, agus do 'n
Ghreugach mar an ceudna :
11 Oir cha'n 'eil spèis aig Dia
do phearsa seach a chèile.
12 Oir a niheud as a pheac-
aich gun an lagh, sgriosar iad
gun an lagh ; agus a mheud as a
pheacaich fuidh an lagh, dìtear
iad leis an lagh :
^13 (Oir cha'n iad luchd-
èisdeachd an lagha a-ifa 'nam fìr-
eanaibh am fianuis Dè, ach
bithidh luchd-dèanamh an lagha
air am fìrea nachadh\
* air an saoradh, air an glunadh o chionta.
ROMHANACH, 11 IIL
14 Oir an uair a ta na Cinn-
icli aig nach 'eil lagh, a thaobh
nàduir a' dèanamh nan nithe a ta
san lagh, air dhoibh-san a bhi
gun lagh tha iad 'nan lagh
dhoibh fèin :
15 Muinntir a ta nochdadh
obair an lagha sgrìobhta 'nan
cridheachaibh, air bhi d' an coguis
a' dèanamh fianuis leo, agus an
smuaintean eatorra fèin 'gan ag-
airt, no a' gabhail an leithsgeil :)
16 San là anns an toir Dia
breth air nithibh uaigneach
dhaoine, a rèir mo shoisgeil-sa,
tre losa Crìosd.
17 Feuch, goirear lùdhach
dhìot-sa, agus tha thu cur dòigh
san lagh, agus a' dèanamh uaiU
à Dia ;
18 Agus is aithne dhuit a thoil,
agus a ta thu a' dearbhadh nan
nithe' a's feàrr, air dhuit bhi air
do theagasg as an lagh,
19 Agus a ta thu dòchasach
gur ceann-iuiP thu fèin do na
doilP, solus dhoibh-san a ta an
dorchadas,
20 Fear-fòghluim do dhaoinibh
neo-eagnaidh, fear-teagaisg do
leanabaibh, aig am bheil samh-
ladh an eòlais agus na fìrinn a
ta san lagh.
21 Thusa uime sin a ta teagasg
neach eile, nach 'eil thu ga d'
theagasg fèin ? thusa a ta sear-
monachadh gun ghoid a dhèan-
amh, am bheil thu ri goid ?
22 Thusa tha 'g ràdh gun
adhàltrannas a dhèanamh, am
bheil thu dèanamh adhaltrann- !
ais ? thusa le 'n gràin ìodhola",
am bheil thu ri naomh-ghoid ?
23 Thusa a ta dèanamh uaill as
an lagh, an tabhair thu, le bris-
eadh an lagha, eas-urram do
Dhia?
24 Oir a ta ainm Dhè a'
faotainn toibheim do 'ur taobh-sa
am measg nan Cinneach, mar a
ta e sgrìobhta.
25 Oir a ta tairbhe gu fìrinn-
each anns an timchioll-ghearradh,
ma ghlèidheas tu an lagh : ach
ma's fear-brisidh an lagha thu,
tha do thimchioll-ghearradh 'na
neo-thimchioll-ghearradh dhuit,
26 Uime sin, ma ghlèidheas an
neo - thimchioll - ghearradh ' f ìr-
eantachd an lagha, nach measar
a neo-thimchioll - ghearradh-san
mar thimchioll-ghearradh ?
27 Agus nach dìt an neo-
thimchioll-ghearradh thaobh nà-
duir, a ta a' coimhlionadh an
lagha, thusa a tha tre 'n litir agus
tre 'n timchioll-ghearradh a' d'
f hear-brisidh an lagha ?
28 Oir cha'n lùdhach e-san, a
tha mar sin o 'n leth-muigh ; ag-
us cha'n e sin an timchioll-
ghearradh, a tha gu follaiseach
san f heoil :
29 Ach is lùdhach e-san, a tha
mar sin san taobh a stigh^; agus
is e sin an timchioll-ghearradh a
tha sa' chridhe, agus san spiorad,
cha 'n ann san Ktir, aig am bheil
a chliù cha'n ann o dhaoinibh,
ach Dhia.
CAIB. ni.
1 Sochaìr nan làdhach ; 3 nach do chaìll iad:
9 gidheadh dh'fhdg an lagh shìos iad mar
an ceudna thaohh peacaidh. 20 Uime sin
cha 'n 'eil fcoil air bith air an saoradh tre 'n
' a' gabhail thichd do na nithibh. 1 « e-san a tha neo-thimchiolì-ghearrta.
- fear-se'olaidh. ' dallaibh. * dealbhan. san ionad fholaichte.
ROMHANACH, ni.
lagh, 28 ach a ta na h-uik air an saoradh
tre chreidlmh a mftdin, 31 gidheadh cha 'n
'eil an lagh air a chur gu neo-bhrigh,
CIOD e uime sin barrachd an
lùdhaich ? no ciod e tairbhe
an timchioll-ghearraidh ?
2 Is mor sin air gach dòigh :
air tùs, do bhrìgh gur ann riu-san
a dh'earbadh briathra' Dhè.
3 Oir ciod e sin ged' nach do
chreid cuid? an dèan am mì-
chreidimh-san fìrinn Dhè gun
èifeachd ?
4 Nar leigeadh Dia : ach biodh
Dia fior, agus gach duine 'na
bhreugaire ; a rèir mar a ta e
sgrìobhta, Chum gu bì thu ceart
ann ad bhriathraibh, agus gu'n
toir thu buaidh 'nuair a bheirear
breth ort.
6 Ach ma mholas ar n-eucoir-
ne fìreantachd Dhè, ciod a their
sinn ? am bheil Dia eucorach a
tha dèanamh dìoghaltais? (tha
mi a' labhairt mar dhuine,)
6 Nar leigeadh Dia : no cionn-
us a bheir Dia breth air an t-
saoghal ?
7 Oir ma ta fìrinn Dhè tre mo
bhrèig-sa air a meudachadh chum
a ghlòire-san ; c' ar son a ta mise
air mo dhìteadh mar pheacach ?
8 Agus c' ar son nach dèan
sinn olc, chum gu'n tig maith
as ? (mar a labhrar gu toibheum-
ach umainne, agus mar a thubh-
airt cuid gu bheil sinn ag ràdh,)
muimitir d' am bheiP an dìteadh
a rèir ceartais.
9 Ciod uime sin ? am bheil
barrachd againne ? cha 'n 'eil air
aon chor : oir dhearbh sinn
roimhe gu bheil araon na h-
' orucla.
' a tha
291
lùdhaich agus na Cinnich uile fo
pheacadh ;
10 Mar a ta e sgrìobhta, Cha 'n
'eil ionracan ann, cha 'n 'eil fiù a
h-aon :
11 Cha'n 'eil neach ann a
thuigeas, cha'n eil neach ann a
tha 'g iarraidh Dhè.
12 Chlaon iad uile as an t-
slighe, tha iad uile mì-tharbhach ;
cha'n 'eil neach a tha dèanamli
maith, cha 'n 'eil fiù a h-aon.
13 Is uaigh fhosgailte an scòrn-
ach ; labhair iad cealg le 'n teang-
aibh ; tha nimh nan nathracha
nimhe fo 'm bilibh :
14 Aig am bheil am beul làn
do mhallachadh agus do sheirbhe :
15 Tha an cosan luath a
dhòrtadh fola :
16 Tha lèir-sgrios agus truaiglie
'nan slìghibh :
17 Agus slighe na sìthe cha
b' aithne dhoibh :
18 Cha'n 'eil eagal Dè fa
chomhair an sùl.
19 A nis tha fhios againn ge
b' e nithe a ta 'n lagh a' labhairt,
gur ann riu-san a ta fuidh 'n
lagh a tha e 'gan labhairt : chum
gu druidear gach uile bheul, ag-
us gu'm bì an saoghal uile air
fhaota'inn ciontach am fianuis
Dè^
20 Uime sin cha bhi feoil air
bith air a fìreanachadh^, 'na
fhianuis-san, tre oibribh an
lagha : oir is ann tre an lagh a
ta eòlas peacaidh.
21 Ach a nis tha f ireantachd
Dhè air a foiUseachadh as
eugmhais an lagha, a' faotainn
j 2 buailtcnch do bhreth Dhe, buailteach do dlùt-
eadh Dhè. saoradh, glanudh.
' u 2
ROMHANACH, HI. IV.
fianuis o 'n lagh agus o na fàidh-
ibh ;
22 Eadhon fìreantachd Dhè tre
chreidimh losa Crìosd, do na h-
uile, agus air na h-uile a chreid-
eas ; oir cha'n'eil eadar-dhealach-
adh ann :
23 Oir pheacaich na h-uile,
agus tha iad air teachd geàrr^ air
glòir Dhè ;
24 Air dhoibh bhi air am
fìreanachadh gu saor le a ghràs,
tre an t-saorsa a ta ann an losa
Criosd :
25 Neach a shònraich Dia 'na
ìobairt-rèitich, tre chreidimh 'na
f huil, chum 'fhìreantachd fhoill-
seachadh le maitheanas nam
peacanna a chaidh seachad, tre
fhad-fhulangas Dè ;
26 A dh'fhoiUseachadh, tha mi
ag ràdh, 'f hìreantachd-san san àm
a ta làthair ; chum gu 'm biodh e
cothromach, agus gu 'm fìrean-
aicheadh e an tì a chreideas ann
an losa.
27 C' àit uime sin am hheil
uaill ? Dhruideadh a mach i.
Ciod e an lagh leis an do dhruid-
eadh a mach i? an e lagh nan
oibre ? Cha 'n e ; ach tre lagh a'
chreidimh.
28 Tha sinn uime sin a' meas
gu bheil duine air f hìreanachadh
tre chreidimh as eugmhais oibre
an lagha.
29 An e Dia nan lùdhach a
mhàin e ? Nach e mar an ceudna
Dia nan Cinneach ? Gu deimhin
nan Cinneach mar an ceudna :
.30 Do bhrìgh gur aon Dia,
a dh'f hìreanaicheas^ an timchioll-
' fa dheireadh^ a dheidh-laimh.
* a shaoras, a ghairmeas glan.
292
ghearradh o chreidimh, agus an
neo - thimchioll - ghearradh tre
chreidimh.
31 Am bheil sinn uime sin a'
cur an lagha an neo-bhrìgh tre 'n
chreidimh ? Nar leigeadh Dia :
ach a ta sinne a' daingneachadh^
an lagha.
CAIB. IV.
ì Mheasadh creidimh Abrahaim dha mar
fhìieantachd, 10 mundo thimchioll-ghearr-
adh e. 13 Tre chreidimh a mhùin shealbh-
aìch e fèin agus a shliochd an gealladh. 16
Is e Abraham athair nan uile dhaoine a ta
creidsinn. 24 Bithìdh ar creidimh-ne
mar an ceudna air a mheas dhuinn mar
fhìreantachd.
CIOD ma ta a their sinn a
f huair ar n-athair Abraham
a rèir na feòla ?
2 Oir ma dh'fhìreanaicheadh
Abraham le oibribh, tha aobhar
uaill aige, ach cha 'n ann a thaobh
Dhè.
3 Oir ciod a ta an sgriobtuir
ag ràdh? Chreid Abraham Dia,
agus mheasadh sin da mar fhir-
eantachd.
4 A nis do'n tì a nì obair cha'n
ann mar ghean-maith* a mheas-
ar an tuarasdal, ach mar f hiach-
aibh.
5 Ach do 'n ti nach dèan obair,
ach a ta creidsinn anns an Tì a
dh'fhireanaicheas an duine mì-
dhiadhaidh, measar a chreidimh
mar fhireantachd.
6 Amhuil mar a ta Daibhidh
a' cur an cèiU beannachadh an
duine sin d' am meas Dia f ìreant-
achd as eugmhais oibre, ag ràdh,
1 Is beannaichte iadsan a
fhuair maitheanas 'nan euceirt-
a' nenrtachadh.
marfhàbhor.
ROMHANACH, IV.
ibh, agus aig am bheil am peac-
anna air am folach.
8 Is beannaichte an tì nach cuir
an Tighearn peacadh as aleth.
9 Am bheil ma ta am beann-
achadh so teachd air an timchioll-
ghearradh a mhàin, no mar an
ceudna air an neo-thimchioU-
ghearradh ? Oir tha sinn ag ràdli
gu 'n do mheasadh creidimh do
Abraham mar flùreantachd.
10 Cionnus ma ta a mheasadh
dlia e ? An ann an uair a bha e
san timchioll-ghearradh, no san
neo-thimchioll-ghearradh ? Cha
'n ann san timchioll-ghearradh,
ach san neo-thimchioll ghearradh.
11 Agas fhuair e comhar an
timchioll-ghearraidh, seula fìr-
eantachd a' chreidimh a bha aige
san neo-thimchioll-ghearradli,
chum gu 'm biodli e 'na athair
aca-san uile a ta creidsinn san
neo-thimchioll-ghearradh, chum
gu measadh fìreantachd dhoibh-
san mar an ceudna:
12 Agus 'na athair an timchioll-
ghearraidh dhoibh-san nach 'eil
a mhàin do 'n timchioll-ghearr-
adh, ach mar an ceudna a ta 'g
imeachd ann an ceumaibh a'
chreidimh ar n-Athar Abrahaim,
a bha aige san neo-thimchioll-
ghearradh.
13 Oir cha b' ann tre 'n lagli a
thugadh an gealladh do Abra-
ham no d' a shiol, Gu 'm biodh e
'na oighre air an t-saoghal, ach
tre fhìreantachd a' chreidimh.
14 Oir ma ta iadsan a bhuin-
eas do 'n lagh'nan oighreachaibh,
tha creidimh air a dhèanamh
dìomhain, agus an gealladh gun
bhrìgh :
293
15 A chionn gu bheil an lagh
ag oibreachadh feirge: oir far
nach 'eil lagh, cha 'n 'eil an sin
briseadh lagha.
16 Uime sin is ann o chreid-
imh a ta 'n oighreachd, ionnus
gu 'm hiodh i tre ghràs: chum
gu 'm biodh an gealladh daingean
do 'n t-sìol uile, cha 'n ann a
mhàin dhoibh-san a bhuineas do
'n lagh, ach mar an ceudna
dhoibh-san a bhuineas do chreid-
imh Abrahaim, neach is e ar n-
athair-ne uile,
17 (A rèir mar a ta e sgrìobh-
ta, Dh'òrduich mi thu a' d' athair
mhòran chinneach,) 'na làthair-sa
anns an do chreid e, eadhon Dia,
a ta beothachadh nam marbh,
agus a ta gairm nan nithe sin
nach 'eil idir ann mar gu 'm
biodh iad ann :
18 Neach an aghaidh dòchais
a chreid an dòchas, chum gu 'm
biodh e 'na athair mhòran chinn-
each ; a rèir mar a dubhradh,
Mar so bithidh do shliochd.
19 Agus air dha gun bhi an-
mhunn an creidimh, cha do chuir
e an suim gu robh a chorp fèin
a nis marbh, air dha bhi tim-
chioll ceud bliadhna dh'aois no
mairbhe bronn Shara :
20 Agus cha do chuir e an
amharus gealladh Dhè le mì-
chreidimh ; ach bha e làidir an
creidimh, a' toirt ghMre do Dhia:
21 Agus bha làn-deimhin aige,
an fi a thug an gealladh, gur
comasach e-san air a choimhlion-
adh.
22 Agus uime sin mheasadh
so dhasan mar f hìreantachd.
23 A nis cha b' ann air a shon^
ROMHANACH, V.
san a mhàin a sgrìobhadh, gu 'n
do mheasadh so dha ;
24 Ach air ar son-ne mar an
ceudna, d' am measar e, ma
chreideas sinn ann-san a thog
suas losa ar Tighearn o na
marbhaibh,
25 A thugadh thairis air son
ar ciontaidh, agus a thogadh suas
a ris air son ar fìreanachaidh.
CAIB. V.
1 Air dliuinn bhi air ar saoradh o chionta
peacaidJi tre chreidimh, tha sìth againn rì
Z>ia, agus gàirdeachas ann un dòchas: 8 do
hhrìgh gu 'n d' fhuair sìnn reite tre fhuil
Chrìosd, 'nuair bu naimhde sinn, is mò gu
r.iòr na sìn a shaorar sinn a nis uir dhuinn
an rèite ^iaotainn. 12 Mar a thàinig peac-
adh agus bàs tre Adhamh, is mò gu mòr na
sin à tha fireantachd agus beatha tre losa
Crìosd. 20 Far an robh peacadh niòr thug
gràs barrachd.
UIME sin air dhuinne bhi air
ar fìreanachadh^ tre chreid-
imh, tha sìth againn ri Dia, tre
ar Tighearn losa Crìosd :
2 Tre 'm bheil againn mar an
ceudna slighe gu dol a steach tre
chreidimh chum a' ghràis so anns
am bheil sinn 'nar seasamh, agus
a ta sinn a' dèanamh gàirdeach-
ais an dòchas^ glòire Dhè.
3 Agus cha 'n e a mhàin,
ach a ta sinn mar an ceudna a'
dèanamh uaill ann an trioblaid-
ibh, do bhrìgh gu bheil fios ag-
ainn gu 'n oiljrich trioblaid'
foighidin ;
4 Agus foighidin, dearbhadh* ;
agus dearbhadh, dòchas :
5 Agus cha nàraich an dòchas,
do bhrìgh gu bheil gràdh Dhè
* saoradh, glanadh o chionta.
^ earbsa, dùil. ^àmhghar.
*fidreachadh,fein-fhiosrachadh,
294
air a dhòrtadh a mach ann ar
cridheachaibh, tre 'n Spiorad
Naomh a thugadh dhuinne.
6 Oir air dhninne bhi fathast
gun neart, ann an àm iomchuidh
bliàsaich Crìosd air son nan
daoine neo-dhiadhaidh.
7 Oir* is gann a dh'f huilingeas
duine bàs air son duine choth-
romaich; ach theagamh gu 'm
biodh aig neach èigin do mhis-
nich eadhon bàs f hulang air son
duine mhaitli.
8 Ach a ta Dia a' moladh a
ghràidh fèin duinne, do bhrìgh
an uair a bha sinn fathast 'nar
peacaich gu'n d'fhuiling Criosd
bàs air ar son.
9 Is mò gu mòr^ uime sin, air
dhuinn a nis bhi air ar fìrean-
achadh tre 'fhuill, a shaorar^
trìd-san o fheirg sinn.
10 Oir ma 'se air dhuinn bhi
'nar naimhdibli, gu 'n d' rinneadh
rèidh ri Dia sinn tre bhàs a
Mhic; is mò gu mòr, air dhuinn
bhi air ar dèanamh rèidh, a
shaorar tre a bheatha sinn.
11 Agus cha 'n e mhàin sin,
ach a ta sinn a' dèanamh gàird-
eachais an Dia, tre ar Tighearna
losa Crìosd, tre an d' fhuair sinn
a nis an rèite.
12 Uime sin mar a thàinig
peacadh a steach do 'n t-saoghal
tre aon duine, agus bàs tre 'n
pheacadh, mar sin mar an ceud-
na thàinig bàs air na h-uile
dhaoinibh; do blirìgh gu 'n do
pheacaich iad uile \
13 Oir gus an lagh, bha peac-
* A nis. Is mòr is mò.
' thèarnar, shàbhalar.
8 ann-san san do pheacaich nu h-nile.
ROMHANACH, V. VI.
adh anns an t-saoghal: ach cha
chuirear peacadh à leth dhaoine
far nach 'eil lagh.
14 Gidheadh, rìoghaich am
bàs o Adhamh gu Maois, eadhon
air an dream nach do pheacaich
a rèir coslais eas-ùmlachd
Adhaimh, neach is e samhladh '
an Ti ud a bha ri teachd :
15 Ach cha 'n ann mar an
cionta, a tha 'n saor-thiodhlac.
Oir ma fhuair mòran bàs tre
chionta aoin, is mò gu mòr na
sin a tha gràs Dhè, agus an
tiodhlac troimh ghràs a ta tre
aon duine, losa Crìosd, pailte do
mhòran.
16 Agus cha 'n ann mar tre
aon duine a pheacaich mar sin
a tha 'n tabhartas: oir hha am
breitheanas tre aon chionta, chum
dìtidli : ach a ta 'n saor-thabhart-
as mhòran chiontaibh chum
fìreanachaidh.
17 Oir ma 's e as tre chionta
aoin duine gu 'n do rìoghaich am
bàs tre aon, is mò gu mòr na sin
a rioghaicheas iadsan, a gheibh
pailteas gràis, agus tabhartais na
fireantachd, ann am beatha tre
aon, eadhon Tosa Crìosd.
18 Uime sin mar tre chionta
aoin duine^ a thàinig hreitheanas
air na h-uile dhaoinibh chum
ditidh, is amhuil sin mar an
ceudna tre fhìreantachd aoin*
thàinig an saor thiodhlac air na
h-uile dhaoinibh chum fìrean-
achaidh na beatha.
19 Oir mar tre eas-ùmhlachd
aoin duine a rinneadh mòran
'nam peacaich, is amhuil sin tre
* mmhlachas, comh-choslas, dealbh.
' tre aon pheacadh. ' tre aon chionta.
29. 5
ùmhlachd aoin duine a nithear
mòran 'nam fìreanaibh.
20 Ach thàinig an lagh a
steach, chum gu meudaichteadh
an cionta : ach far an do mheud-
aicheadh am peacadh, bu ro-
mhò a mheudaicheadh gràs :
21 Chum as mar a rioghaich
am peacadh chum bàis, mar sin
gu 'n rìoghaicheadh gràs tre f hìr-
eantachd chum na beatha mair-
eannaich, tre losa Crìosd ar Tigh-
earn.
CAIB. VI.
1 Cha n fheud sinn ar heatha a chaitheadh
am peacadh ; oir a ta sinn marhh dha mar
thn 'm baisteadh a' deaì'hhadh. 12 Na
biodh rìoghachd aig a' pheacadh nì's »hò,
18 do bhfigh gu 'n d' thug sinn sinn fein
thairis do sheirbhis na f ireantachd., 23
agus a chionn gur e am bàs tuarasdal a'
pheacaidh.
CIOD ma ta a their sinn ? Am
buanaich sinn am peacadh,
chum gu meudaichear gràs ?
2 Nar leigeadh Dia: cionnus
a dh'fheudas sinne a ta marbh
do 'n pheacadh, ar beatha a
chaitheadh ni 's fàide ann ?
3 Nach 'eil fhios agaibh, a
mheud againn as a bhaisteadh
ann an losa Crìosd, gu 'n do
bhaisteadh chum a bhàis sinn ?
4 Air an aobhar sin dh'adh-
laiceadh sinn maille^ ris tre 'n
bhaisteadh chum bàis : ionnus
mar a thogadh Crìosd suas o na
marbhaibh le glòir'' an Athar,
mar sin gu gluaiseamaid-ne mar
an ceudna ann an nuadhachd
beatha.
5 Oir ma chaidh ar suidheach-
adh maraon ann an coslas a'
bhàis, bithidh sinn mar an ceudna
* tre aon fhìreantachd. ' maraon,
cumhachd.
ROMHANACH, VI.
air ar suidheachadh ann an coslas
'aiseirigh.
6 Air fhios so a bhi againn,
gu bheil ar seann duine air a
chèusadh maille ris, ionnus gu 'm
biodh corp a' pheacaidh air a
sgrios, chum à so suas nach
dèanamaid seirbhis do 'n pheac-
adh.
7 Oir an tì a fhuair bàs rinn-
eadh saor e o 'n pheacadh.
8 A nis ma fhuair sinn bàs
maille ri Crìosd, tha sinn a'
creidsinn gu 'm bì sin beò maille
ris mar an ceudna :
9 Air dhuinn fios a bhi againn
air do Chrìosd èirigh o na marbh-
aibh, nach bàsaich e ni 's mò ;
cha 'n 'eil tighearnas aig a' bhàs
ni 's mò air.
10 Oir a mheud gu 'n d' f huair
e bàs, is ann do 'n pheacadh a
f huair e bàs aon uair a tnhàin :
ach a mheud gu bheil e beò, is
ann do Dhia a ta e beò.
11 Mar sin mar an ceudna
measaibh-sa gu bheil sibh fèin
gu deimhin marbh do 'n pheacadh,
ach beò do Dhia tre losa Crìosd
ar Tigliearna.
12 Air an aobhar sin na rìogh-
aicheadli am peacadh ann bhur
corp bàsmhor, air chor as gu 'n
tusadh sibh iimhlachd dha 'na
ana-miannaibh.
13 Agus na tugaibh bhur builì
'nanarmaibh euceirt^ do'n pheac-
adh ; ach thugaibh sibh fèin do
Dhia, mar dhream a ta beò o na
m.arbhaibh, agus bhur buill 'nan
armaibh lìreantachd do Dhia.
14 Oir cha bhi aig a' pheacadh
tighearnas oirbh : oir cha 'n 'eil
' eucorach.
296
sibh fuidh 'n lagh, ach fuidh
ghràs.
15 Ciod uime sin ? am peac-
aich sinn, do bhrìgh nach 'eil
sinn fuidh 'n lagh, ach fuidh
ghràs? Nar leigeadh Dia.
16 Nach 'eil fhios agaibh, an
tì d' an toir sibh sibh fèin mar
sheirbhisich chum ùmhlachd,
gur seirbhisich sibh do 'n tì d' an
dèan sibh ùmhlachd ; ma 's ann
do 'n pheacadh chum bàis, no do
lìmhlachd chum fìreantachd.
17 Ach buidheachas do Dhia,
an dèigh dhuibh a bhi 'nur seirbh-
isich do 'n pheacadh, gu 'n d'
thug sibh o bhur cridhe ùmh-
lachd do 'n chumadh teagaisg sin
d' an d' thugadh sibh thairis^.
18 Air dhuibh ma ta bhi air
blmr dèanamh saor o 'n pheacadh,
rinn sibh seirbhis do 'n lliirean-
tachd.
19 Tha mi labhairt mar dhuine,
air son anmhuinneachd bhur
fèola-sa: oir mar a thug sibh
bhur buill mar sheirbhisich do
neò-ghloine, agus do euceart
chum euceirt, amhuil sin a nis
thugaibh bhur buiU mar sheirbh-
isich do 'n fhireantachd, chum
naomhachd.
20 Oir an uair a bha sibh 'nur
seirbhisich do 'n pheacadh, bha
sibh saor o 'n f hireantachd.
21 Air an aobhar sin ciod an
toradh a bha agaibh an sin anns
na nithibh sin, a ta nis a' cur
nàire oirbh ? oir is e crioch nan
nithe sin am bàs.
22 Ach a nis air dhuibh bhi
saor o 'n pheacadh, agus 'nur
' l ìs an do cliomh-chuma li sibh, a thnyadh
dhuihh.
ROMHANACH, VI. VII.
seirbhisich do Dhia, tha bhur
toradh agaibh chum naomhachd,
agus a' chrìoch a' bheatha mhair-
eannach.
23 Oir is e tuarasdal a' pheac-
aidh am bàs: ach is e saor-
tliiodhlac ' Dhè a' bheatha mhair-
eannach, tre losa Crìosd ar Tigh-
earna.
CAIB. VII.
1 Cha 'n 'eìl aig a7i lagh cumhachd os ceann
duine ni 's faide 7ia's bcò e. 4 Ach tha sinne
marhh do 'n lagh ; 7 gìdheadh cha '71 'eil an
lagh 'na pheacadh, 12 ach naomh, ceart,
agus maith, Sjc.
NACH 'eil fhios agaibh, a
bhràithre, (oir is ann riu-
san d' an aithne an lagh a ta mi
labhairt,) gu bheil tighearnas aig
an lagh air duine, am fad is beo e?
2 Oir a' bhean a ta pòsda ri
fear, tha i ceangailte leis an lagh
r' a fear am fad is beò e : ach ma
gheibh a fear bàs, tha i fuasgailte
o lagh a fir.
3 Uime sin am feadh is beò a
fear, ma phòsar i ri fear eile,
goirear ban -'adhaltranach dh'i :
ach ma gheibh a fear bàs, tha i
saor o 'n lagh sin, air chor as nach
ban-adhaltranach i, ged robh i
aig fear eile.
4 Air an aobhar sin, mo
bhràithre, tha sibhse mar an
ceudnamarbhdo'n lagh tre chorp
Chrìosd ; ionnus gu'm biodh sibh
pòsda ri fear eile, eadhon ris-san
a thogadh o na marbhaibh, chum
gu 'n tugamaid toradh a mach do
Dhia.
5 Oir an uair a bha sinn san
fheoil, bha miannan nam peac-
anna, tre 'n lagh, ag oibreachadh
' ghiliht. - hallaibh.
' air dhm7in bàsachadh do 'n nì.
■297
ann ar builP, chum toradli a
thoirt a mach gu bàs.
6 Ach a nis tha sinn air ar
dèanamh saor o 'n lagh, air dha
sin a bhi marbh ^ leis an do chum-
adh sinn ; chum gu 'n dèanamaid
seirbhis ann an nuadhachd spìor-
aid, agus cha 'n ann an seanachd
na litreach.
7 Ciod uime sin a their sinn ?
am bheil an lagh 'na pheacadh ?
Nar leigeadh Dia. Ni h-eadh,
chab' àithne dhomh peacadh, ach
tre 'n lagh : oir cha bhiodh eòlas
agam air sannt, mur abradh an
lagh, Na sanntaich*.
8 Ach air do 'n pheacadh fàth^
a ghlacadh tre 'n àithne, dh'-
oibrich e annam gach uile ghnè
an-tograidh : oir as eugmhais an
lagha bha 'm peacadh marbh.
9 Oir bha mise beò as eug-
mhais an lagha uair-èigin : ach
air teachd do 'n àithne, dh'ath-
bheothaich am peacadh, agus
fhuair mise bàs.
10 Agus an àithne a dJiòrd-
uicheadh chum beatha, fhuaradh
dhomh-sa chum bàis i.
11 Oir air do 'n pheacadh fàth
a ghlacadh tre 'n àithne, mheall
e mi, agus le sin mharbh e mi.
12 Air an aobhar sin tha 'n
lagh naomh ; agus a ta 'n àithne
naomh, agus cothromach, agus
maith.
13 Uime sin an d' rinneadh an
ni sin a bha maith, na bhàs
domhsa ? Nar leigeadh Dia.
Ach am peacadh, chum gu faic-
teadh^ gur peacadh e, ag oib-
reachadh bàis annam-sa, leis an
^ miannaich. ' cothrom.
^ kigteadh ris.
ROMHANACH, VII. VIII.
ni sin a ta maith ; chum tre 'n
àithne gu 'm fàsadh am peacadh
ro pheacach.
14 Oir a ta fhios againne gu
bheil an lagh spioradail : ach a
ta mise feòlmhor, air mo reiceadh
fuidh 'n pheacadh.
15 Oir an ni a ta mi dèanamh,
cha taitneach leam e : oir an ni
a b' àill leam, cha 'n e a ta mi a'
dèanamh ; ach an ni a 's fuathach
leam, is e sin a ta mise a' dèan-
amh.
16 Uime sin ma tha mi dèan-
amh an ni nach b' àill leam, tha
mi 'g aontachadh leis an lagh,
gu bheil e maith.
17 A nis ma ta cha mhise ni 's
mò a tha dèanamh so, ach am
peacadh a tha gabhail còmh-
nuidh annam.
18 Oir a ta fhios agam, ann-
am-sa, (sin ri ràdh, ann am
fheoi],) nach 'eil maitli sam bith
a' gabliail còmhnuidh : oir tlia 'n
toil a làthair maille rium, ach
dòigh sam hitli clium maith a
dhèanamli cha 'n 'eil mi faot-
ainn^
19 Oir cha 'n 'eil mi dèanamh^
am maitli bu niliiann leam : ach
an t-olc nacli b' àiU leam, is e sin
a ta mi a' dèanamh.
20 A nis ma tha mi a' dèanamh
an ni nach b' àill leam, clia mliise
ni 's mò a ta dèanamh so, ach am
peacadh a tha gabliail còmh-
nuidli annam.
21 Uime sin tha mi faotainn
lagha, 'nuair a b' àill leam am
maith a dhèanamh, gu bheil an
t-olc a làthair agam.
22 Oir a ta tlachd agam an
^ ni /aigheam. ^ ni 'n dèanam.
298
lagh Dhè, a rèir an duine an
taobli a stigh :
23 Ach tha mi faicinn lagha
eile a' m' bhuill a' cogadli an
aghaidh lagha m' inntinn, agus
ga m' thoirt am bruid do lagh a'
jjheacaidh, a ta ann am bhuill.
24 Och is duine truagli mi ! cò
a shaoras mi o chorp a' bhàis so ?
25 Tha mi toirt buidlieachais
do Dhia^, tre losa Crìosd ar
Tighearna. Uime sin, tha mise
fèin leis an inntinn a' dèanamh
seirbhis do lagh Dhè ; ach leis
an fheoil do lagh a' pheacaidh.
CAIB. VIII.
1 Tha iadsan a ta ann an Criosd, ayus d
caitheadh am heatha a ri'ir an Spioraid,
saor dhìteadh. 5 Ciod an cron a thig o 'n
fheoil, 14 agus ciod am maith a thig o 'n
Spiorad; 17 agus ciod e a hhi 'nar cloinn
do Dhia ; 19 dream aig am bheil, roimh na
h-uile nithe, dèidh air an saorsa SjC.
AIR an aobhar sin cha 'n 'eil
a nis dìteadh sam bith do
'n dream sin a tha ann an losa
Crìosd, a tha gluasad"* cha 'n ann
a rèir na feòla, ach a rèir an
Spioraid.
2 Oir shaor lagh Spioraid na
beatha, ann an losa Crìosd, mise
o lagh a' pheacaidh agus a' bhàis.
3 Oir an ni nach robh an comas
do 'n lagli a dhèanamh, do bhrìgh
gu robh e anmhunn tre 'n f heoil,
ag cur a Mhic fèin do Dhia an
coslas feòla peacaich, agus 'na
ìohairt air son peacaidh, dhìt e
am peacadh san f heoil :
4 Chum gu 'm biodh fìrean-
tachd an lagha air a coimhlion-
adh annainne, a tha gluasad cha
'n ann a rèir na feòla, ach a rèir
an Spioraid.
^ ghrùs Dhè. ^ a' siuhhaì, ag imcachd
ROMHANACH, VIII.
5 Oir an dream a ta a rèir na
feòla, tlia an aire air na nitliibli
sin a bhuineas do 'n f heoil ; ach
an dream a ta rèir an Spioraid,
air na nithibh sin a bhuineas
do 'n Spiorad.
6 Oir an inntinn fheòlmhor is
bàs i ; ach an inntinn spioradail
is beatha agus sìth ' i :
7 Do bhrìgh gur naimhdeas an
inntinn fheòlmhor an agliaidh
Dhè ; oir cha 'n 'eil i ùmhal do
lagli Dhè, agus cha mhò a tha 'n
comas d' i bhi.
8 Uime sin cha 'n urrainn iad-
san a tlia san fheoil Dia a thoil-
eachadli.
9 Ach cha 'n 'eil sibhse san
fbeoil, ach san Spiorad, ma tha
Spiorad Dhè a' gabliail còmh-
nuidh annaibli. A nis mur 'eil
Spiorad Chrìosd aig neach, cha
bhuin e dha.
10 Agus ma tha Crìosd ann-
aibh, tha 'n corp marbh gu
deimhin a thaobh peacaidh ; ach
is beatlia an spiorad a thaobh*
fìreantachd.
11 Ach ma tha Spiorad an Tì
a thog losa o na marbhaibh a'
gabhail còmhnuidh annaibh, an
Tì a thog Crìosd o na marbhaibh,
beothaichidli e mar an ceudna
bhur cuirp bhàsmhor-sa, tre a
Spiorad-san a ta chòmlmuidh
annaibh.
12 Uime sin, a bhràithre, tha
sinn fo fhiachaibh, cha 'n ann
do 'n fheoil, chum ar beatha a
chaitheadh a rèir na feòla.
13 Oir ma chaitheas sibh bhur
beatha a rèir na feòla, gheibh
sibh bàs : ach ma mharbhas sibh
^ sìothchaint. ^ tre, air sgàth. ^ èigh,gairm.
299
tre 'n Spiorad gnìomhara na
colla, bithidh sibh beò.
14 Oir a mheud 's a ta air an
treòrachadh le Spiorad Dhè, is
iad mic Dhè.
15 Oir cha d' f huair sibh Spior-
ad na daorsa a rìs chum eagail ;
ach fhuair sibh Spiorad na h-
uchd-mhacachd, tre an glaodh^
sinn, Abba, Athair.
16 Tha an Spiorad fèin a' dèan-
amh fianuis maille r' ar spiorad-
ne, gur sinn clann Dhè :
17 Agus ma 's clann is oigh-
reachan ; oiglireaclian air Dia,
agus còmh-oighreaclian maille ri
Crìosd : ma 's e is gu 'm fuiling
sinn maille ris, chum gu glòr-
aicliear sinn maille ris mar an
ceudna.
18 Oir tha mi a' measadh nach
airidli fulangais na h-aimsir a ta
làthair bhi air an coimhmeas ris
a' ghlòir a dh'fhoillsichear ann-
ainn.
19 Oir a ta dùil dhùrachdach
a' chruthachaidh^ a'feitheamh ri
foillseachadh cloinne Dliè.
20 Oir chuireadh an cruthach-
j adli fo dhìomhanas, cha 'n ann le
I 'thoil, ach trid-san a chuir fo
dliiomhanas e ;
21 An dòchas gu 'n saorar an
crutliachadh fèin fòs o dhaorsa
na truaillidheachd, gu saorsa
glòrmhor cloinne Dhè.
22 Oir a ta fliios againne gu
bheil an cruthachadh uile^ ag
osnaich, agus am pèin gu lèir,
mar mhnaoi ri saothair, gus an
àm so :
23 Agus cha 'n e 50 a mhàin,
ach sinn fèin mar an ceudna, aig
I -, —
* a chreutair. ' gach uile chreutair.
ROMHANACH, VHI.
am blieil ceud thoradh an Spior-
aid, tha eadhon sinne ag osnaich
annainn fèin, a' feithearah ris an
uchd-mhacachd, eadhon saorsa ar
cuirp.
24 Oir is ann le dòchas a
shaorar sinn : ach dòchas a chith-
ear, clia dòchas e : oir an ni a ta
an duine faicinn, c' ar son a bhios
dòchas aige ris ?
25 Ach ma tha dòchas^ againn
ris an ni nacli 'eil sinn a' faicinn,
feithidh sinn gu foighidneach ris.
26 Tha an Spiorad fèin mar an
ceudna a' dèanamh còmhnaidh le
ar n-anmhuinneachd : oir cha 'n
aithne dhuinn ciod a ghuidh-
eamaid mar bu chòir dhuinn ;
ach a ta an Spiorad fèin a' dèan-
amh eadar-ghuidhe ^ air an son le
osnaibh do-labhairt.
27 Agus is aithne dhasan a ta
rannsachadh nan cridheachan
ciod i inntinn an Spioraid, do
bhrìgh gu bheil e a' dèanamh
eadar-ghuidhe air son nan naomh
a rèir toil Dè.
28 Agus a ta f hios againn gu 'n
comh-oibrich na h-uile nithe
chum maith, do 'n dream aig an
blieil gràdh do Dhia, eadhon
dhoibh-san a ghairmeadh a rèir
a rùin.
29 Oir an dream a roimh-
aithnich e, roimh-òrduich e iad
mar an ceudna chum bhì comh-
chosmhuil ri ìomhaigh^ a Mhic,
chum gu'mbiodh e-san'na cheud-
ghin am measg mòrain bhràithre.
30 Agus an dream a roimh-
òrduich e, ghairm e iad mar an
ceudna : agus an dream a ghairm
' sàil.
' dealbh.
300
' guidhe
e, dh'fhìreanaich e mar an ceud-
na : agus an dream a dh'fhir-
eanaich e, ghlòraich e mar an
ceudna,
31 Ciod uime sin a their sinn
ris na nithibh sin ? Ma tha Dia
leinn, cò dììflieudas hhi 'nar n-
aghaidh ?
32 An Tì nach do chaomhain
a Mhac fèin, ach a thug thairis e
air ar son-ne uile, cionnus maille
ris-san nach toir e mar an ceud-
na dhuinn gu saor na h-uile
nithe ?
33 Cò a chuireas coire sam
bith à leth daoine taghta Dhè ?
Is e Dia a dh'fhìreanaicheas*.
34 Cò a dhìteas 1 Is e Crìosd a
fhuair bàs, seadh tuilleadh fòs, a
dh'èirich a rls, agus a ta air deas
làimh Dhè, neach a ta mar an
ceudna a' dèanamh eadar-ghuidhe
air ar son-ne.
35 Cò a sgaras^ sinn o ghràdh
Chrìosd ? an dèan trioblaid, no
àmhghar, no geur-leanmhuinn,
no gorta, no lomnochduidh, no
cunnart, no claidheamh?
36 (A rèir mar a ta e sgriobh-
ta, Air do shonsa mharbhadh sinn
rè an là ; mheasadh sinn mar
chaoraich chum marbhaidh.)
37 Ni h-eadh, ach anns na
nithibh sin uile tha sinn a' toirt
tuilleadh agus buaidh, trid-san a
ghràdhaich sinn.
38 Oir a ta dearbh - bheachd
agam, nach bi bàs, no beatha, no
aingil, no uaclidaranachda, no
cumhachda, no nithe a ta làth-
air, no nithe a ta ri teachd,
39 No àirde, no doimhne, no
^ a shaoras, a ghairmeas glan o chionta.
' dhealaicheas.
ROMHANACH, IX.
creutair sam bith eile, comasach
air sinne a sgaradh o ghràdh
Dhè a ta ann an losa Crìosd ar
Tighearn.
CAIB. IX.
1 Tha Pòl doilìch aìr son nan lùdhach. 7
Cha h' iad sliochd Abrahaim uile cìann a'
yhealluidh. 18 Tha Dia a' dèaìiamh troc-
air air an dream a 's toil leis. 21 Feud-
aidh an cumadaìr an ni a 's àill leis a
dhèanamh ris a' chriadh. 25 Tha gairm
nan Cinneach, agus cur-air-cul nan lìidh-
ach air an roimh-innseadh, Sjc.
ATA mi a' labhairt na fìr-
inn ann an Crìosd, cha dèan
mi breug, (air bhi do m' choguis
a' dèanamh fianuis domh san
Spiorad Naomh :)
2 Gu bheil doilgheas mòr orm,
agus cràdh air mo chridhe an
còmhnuidh.
3 Oir gliuidhinn mi fèin a bhi
dealaichte ^ o Chrìosd, air son mo
bhràithre, mo luchd-dàimh a
thaobh na feòla :
4 A ta 'nan Israelich ; d' am
hnn an uchd-mhacachd, agus a'
ghlòir, agus na coimhcheangail,
agus tabhairt an lagha, agus
seirbhis Dè, agus na geallanna ;
5 D' am buin na h-aithriche,
agus o'm bheil Crìosd a thaobh
na feòla, neach is e Dia os ceann
nan uile, beannaichte gu sìor-
ruidh. Amen.
6 Cha 'n e gu bheil focal Dè
gun èifeachd. Oir cha 'n Israel-
ich iadsan uile a ta o Israel :
7 Agus ni mò do bhrìgh gur
sliochd do Abraham iad, a ta iad
uile 'nan cloinn : ach, Ann an
Isaac ainmichear do shiol.
8 Is e sin ri ràdh, Cha 'n iad
clann na feòla clann Dhè : ach is
' malluichte, air mo dhèanamh a'm mhall-
achudh. 2 ^;-,. àm so.
301
iad clann a' gheallaidh a mheas-
ar mar shìol.
9 Oir e so focal a' gheall-
aidh, A rèir an àm so ^ thig mi,
agus bithidh mac aig Sara.
10 Agus cha 'n e mhàin so, ach
Rebeca mar an ceudna 'nuair a
thoirrcheadh i o aon, eadhon
Isaac ar n-athair-ne ;
11 (Oir mun do rugadh na
naoidheana, agus mun d' rinn iad
maith no olc, chum gu 'm biodh
rùn Dè a rèir an taghaidh
seasmhach, cha 'n ann o oibribh,
ach 'n Tì a ghairmeas ;)
12 A dubhradh rithe, Nì an
neach a 's seine seirbhis do 'n
neach a 's òige.
13 A rèir mar a ta e sgrìobhta,
Ghràdhaich mi lacob, ach dh'-
f huathaich mi Esau.
14 Ciod a their sinn ma ta?
am hheil eucoir maille ri Dia ?
Nar leigeadh Dia.
15 Oir a ta e ag ràdh ri Maois,
Nì mi tròcair, air an neach air
an dèan mi tròcair, agus gabh-
aidh mi truas do 'n neach d' an
gabh mi truas.
16 Uime sin cha 'n ann o 'n ti
leis an àiU, no o 'n tì a ruitheas,
ach o Dhia a nì tròcair.
17 Oir a ta an sgriobtuir ag
ràdh ri Pharaoh, Is ann chum na
crìche so fèin a thog mi suas thu,
chum gu 'm foillsichinn mo
chumhachd annad, agus chum
gu 'm biodh m' ainm iomraideach
air feadh na tahnhainn uile.
18 Uime sin nì e tròcair air an
ti a 's àill leis, agus an tì a 's
àill leis cruaidhichidh e.
19 Their thu ma ta rium, C' ar
son a ta e ma seadli a' faghail
ROMHANACH, IX. X.
croin ? oir cò a chuir an aghaidh
a thoile?
20 Ni h-eadh ach, O a dhuine,
cò thusa a ta tagradh an aghaidh
Dhè ? An abair an ni a chum-
adh ris an tì a chum e, C' ar son
a rinn thu mi mar so ?
21 Nach 'eil cumhachd aig a'
chriadhadair ' air a' chriadh,
ionnus gu 'n dèanadh e do 'n aon
mheall aon soitheach chum urr-
aim* agus soitheach eile chum
eas-urraim.
22 Ciod ma 's e, air bhi do Dhia
toileach 'fhearg a nochdadh,
agus a chumhachd a dhèanamh
aithnichte, gu 'n d' f huiling ^ e
le mòr fhad-fhulangas soithiche
na feirge air an ulluchadh chum
sgrios :
23 Agus chum gu 'n dèanadh e
aithnichte saoibhreas a ghlòire
air soithichibh na tròcair, a dh'-
ulluich e roimh-làimh chum
glòire,
24 Eadhon sinne a ghairm e,
cha 'n e mhàin do na h-Iùdhaich,
ach mar an ceudna do na Cinn-
ich.
25 Mar a ta e ag ràdh mar an
ceudna ann an Hosea, Goiridh
mi mo phobull diubh-san nach
robh 'nam pobull domh ; agus
hean ghràdhach dh' ise nach robh
gràdhach.
26 Agus tàrlaidh, anns an
ionad san dubhradh riu, Cha sibh
mo phobull-sa ; an sin gu 'n goir-
ear Clann an Dè bheò dhiubh.
27 Tha Esaias mar an ceudna
ag èigheach mu thimchioll Is-
raeil, Ged tha àireamh chloinn
' fear dèanamh shoithiche crcadha. onoir.
2 gun 'n do ghiàlain.
■ÒU2
Israeil mar ghaineamh na fairge?
is fuigheall a thèarnar.
28 Oir crìochnaichidh e an
obair, agus gearraidh e goirid
i an ceartas^: do bhrìgli gu 'n
dèan an Tighearn obair ghoirid
air an talamh.
29 Agus mar a thubhairt Esaias
roimhe, Mur fàgadh Tighearn
nan sluagh sìol againne, dhèant-
adh sinn mar Shodom, agus
bhitheamaid cosmhuil ri Go-
morrah.
30 Ciod a their sinn ma seadh ?
Gu 'n d' ràinig na Cinnich, nach
robh a' leantuinn fìreantachd,
air fìreantachd, eadhon an fhìr-
eantachd a ta o chreidimh :
31 Ach cha do ràinig Israel, a
bha leantuinn lagha na f ìreant-
achd, air lagh na fìreantachd.
32 C' ar son ? A chionn nach
ann o chreidimh, ach mar gu 'm
b' ann o oibribh an lagha a clK-
iarr iad i : oir thuislich iad air
a' chloich-thuislidh sin ;
33 Mar a ta e sgrìobhta, Feuch,
cuiream ann an Sion clach-
thuislidh, agus carraig oilbheim :
agus gach neach a chreideas ann-
san, cha chuirear gu nàire e.
CAIB. X.
1 Tha an sgriobtuir a' nochdadh an eadar.
dhealachaidh a ta eadar fìreantachd an
lugha, ogus a' chreidimh ; 1 1 agus nach
cuirear a h-aon do na h-Jùdhaich, no do na
Cinnich sin uile a chreideas, fuidh amlL-
luadh ; \ 8 ugus gu 'n gabh na Cinnich r/s
an fhocal, agus gu 'n creid iad. J9 Cha
robh Israel aineolach air na nithìbh sin.
ABHRAITHRE, is e dùr-
achd' mo chridhe, agus
m' ùrnuigh ri Dia air son Israeil,
fireantachd.
* làn toil.
ROMHANACH, X.
gu 'm biodh iad air an tèarnadh.
2 Oir a ta mi dèanamh fianuis
doibh, gu bheil eud ' aca thaobh
Dhè, ach cha 'n ann a rèir eòlais.
3 Oir air dhoibh bhi aineolach
air fìreantachd Dhè, agus ag
iarraidh am fìreantachd fèin a
chur air chois, cha do strìochd^
iad do fhìreantachd Dhè.
4 Oir is e Crìosd crìoch an
lagha, chum fìreantachd do gach
neach a chreideas.
5 Oir a ta Maois a' cur an cèill
na f ireantachd a ta o 'n lagh,
eadhon, An duine a ni na nithe
sin, gu 'm bì e beò leo.
6 Ach mar so a ta an f hirean-
tachd a ta o chreidimh ag ràdh,
Na abair ann do chridhe, Cò
thèid suas air nèamh ? (sin r' a
ràdh, a thoirt Chrìosd a nuas ;)
7 No, Cò a thèid sìos do 'n
doimhne ? (sin r' a ràdh, a thoirt
Chriosd a rìs air ais o na marbh-
aibh :)
8 Ach ciod a ta i ag ràdh ?
Tha 'm focal am fagus duit, ann
do bheul, agus ann do chridhe :
'se sin focal a' chreidimh a tha
sinne a' searmonachadh,
9 Ma dh'aidicheas tu le d' bheul
an Tighearn losa, agus ma chreid-
eas tu ann do chridhe, gu 'n do
thog Dia o na marbhaibh e, gu
'n saorar thu.
10 Oir is ann leis a' chridhe a
chreidear chum fìreantachd, ag-
us leis a' bheul a dh'aidichear
chum slàinte.
11 Oir a ta an sgriobtuir ag
ràdh, Ge b' e neach a chreideas
ann-san, cha nàraichear e.
12 Oir cha 'n 'eil eadar-dheal-
1 teas-ghròdh. '■' ghèill.
303
achadh eadar an t-Iùdhach agus
an Greugach : oir an t-aon Tigh-
earn a ta os ceann nan uile, tha
e saoibhir do na h-uile a ghairm-
eas air.
13 Oir ge b' e neach a ghairm-
eas air ainm an Tighearna,
tèarnar e.
14 Ach cionnus a ghairmeas
iad air-san anns nach do chreid
iad ? agus cionnus a chreideas
iad anns an Tì air nach cual iad
iomradh? agus cionnus a chluinn-
eas iad gun searmonaiche ?
15 Agus cionnus a nì iad sear-
moin, mur cuirear iad ? mar a ta
e sgrìobhta, Cia sgiamhach cosa
na muinntir sin a ta searmon-
achadh soisgeiP na sìthe, a ta
toirt sgèil aoibhneich air nithibh
maithe !
16 Ach cha robh iad uile ùmhal
do 'n t-soisgeul. Oir tha Esaias
ag ràdh, A Thighearn, cò a
chreid ar n-aithris-ne ^ ?
17 Uime sin, is ann o èisdeachd
a thig creidimh, agus èisdeachd
tre fhocal Dè.
18 Ach a ta mi ag ràdh, Nach
cual iad? Chuala gu deimhin,
chaidh am fuaim air feadh gach
tìre a mach, agus am briathra gu
iomallaibh an domhain.
19 Ach a ta mi ag ràdh, Nach
robh fios aig Israel ? Air tùs,
tha Maois ag ràdh, Cuiridh mi
eud oirbh le Cinneach nach 'eil
'nan Cinneach, agus le Cinneach
neo-thuigseach cuiridh mi fearg
I oirbh.
20 Ach a ta Esaias ro dhàna,
agus a ta e ag ràdh, Fhuaradh
mi leo-san nach d' iarr mi ; dh'-
^ soisgculachadh. na chual e uainne.
ROMHANACH, X. XI.
fhoillsiclieadh mi dhoibh-san
nach d' fhiosraich air mo shon.
21 Ach ri Israel a ta e ag ràdh,
Shìn mi mach mo làmhan rè an
là gu h-iomlan ri pobull eas-
ùmhal agus a labhras a' m' agh-
aidh.
CAIB. XI.
1 Cha do thilg Dia Israeluile uaith. 7 Thagh-
adh cuid, ge do chruaidhicheadh a' chuid
eile. 16 Tha dòchas mu 'n ath-phiUeadh.
18 Cha 'n fheud na Cinnich uail thàir a
dhèanamh orra ; 26 oir tha gealladh gu 'n
tèarnar iad. 83 Tha hreitheanais Dè do-
rannsachaidh.
ATA mi ag ràdh ma seadh,
An do thilg Dia a phobull
uaith ? Nar leigeadh Dia. Oir
is Israeleach mise fèin mar an
ceudna, do shliochd Abrahaim,
do thrèibh Bheniamin.
2 Cha do thilg Dia uaith a
phobullaroimh-aithniche, Nach
'eil f hios agaibh ciod e a ta an
sgriobtuir ag ràdh mu Elias?
cionnus a ta e a' dèanamh eadar-
ghuidhe^ ri Dia an aghaidh
Ìsraeil, ag ràdh,
3 A Thigliearn, mharbh iad t'
fhàidhean, agus leag iad sìos t'
altairean ; agus dh'f hàgadh mise
a' m' aonar, agus tha iad ag iarr-
aidh m' anama.
4 Ach ciod a ta freagradh Dhè
ag ràdh ris ? Dh'fhàg mi dhomh
fèin seachd mile fear, nach do
lùb an ghm do dhealbh Bhaail.
5 Agus mar sin mar an ceudna
tlia san àm so a làthair fuigheall
a rèir taghaidh a' ghràis.
6 Agus ma 's ann tre ghràs,
cha 'n ann o oibribh ni 's mò : no
cha ghràs gràs ni 's mò. Ach
ma 's ann o oibribh, cha 'n ann o
' 'a tagradh.
304
ghràs à sin suas : no cha 'n obair
à sin suas obair.
7 Ciod ma seadh ? An ni sin
a ta Israel ag iarraidh, cha do
ràinig e air ; ach ràinig an tagh-
adh air, agus chaidh a' chuid
eile a dhalladh :
8 Mar a ta e sgnobhta, Thug
Dia dhoibh spiorad na suaine,
sùilean chum nach faiceadh iad,
agus cluasan chum nach cluinn-
eadh iad, gus an là an diugh.
9 Agus a ta Daibhidh ag ràdh,
Biodh am bòrd mar ribe, agus
mar inneal-glacaidh, agus mar
cheap-tuislidh, agus mar dhìol-
thuarasdail dhoibh :
10 Biodh an sùilean air an
dorchachadh, chum nach faic
iad ; agus crom-sa an druim an
còmhnuidh.
11 A ta mi ag ràdh uime sin,
An do thuislich iad ionnus gu 'n
tuiteadh iad ? Nar leigeadh Dia :
ach tre an tuiteam-san tha slàinte
air teachd chum nan Cinneach,
chum iadsan a bhrosnuchadh ga
h-eud.
12 Ma 's e an tuiteam-san
saoibhreas an domhain, agus an
ìughdachadh saoibhreas nan
Cinneach ; cia 's mò na sin a
bhitheas an lànachd ?
13 Oir is ann ribhse a ta mi
a' labhairt, a Chinneacha ; do
bhrìgh gur mi abstol nan Cinn-
each, tha mi toirt urraim do m'
dhreuchd'' :
14 Ma dh'fheudas mi air chor
sam bith mo choimh-flieoil a
bhrosnuchadh gu h-eud, agus
gu'n tèaruinn mi dream àraidh
dhiubh.
oifig.
ROMHANACH, XI.
15 Oir ma 's e an tilgeadli-san
air falbh rèiteacliadh an domh-
ain ; ciod e an ath-ghabhail, ach
beatha o na marbhaibh ?
16 Oir ma ta an ceud-thoradh
naomh, tha am meall naomli mar
an ceudna : agus ma ta an
fhreumh naomh, tha na geuga
mar sin mar an ceudna.
17 Agus ma tha cuid do na '
geugaibh air am briseadh dheth,
asus ffu bheil tliusa, a bha a' d'
chrann-oladh fiadhaich, air do
shuidheachadh 'nam measg, agus
niaille riu a' faotainn comh-pàirt
do fhrèimh agus do reamhrachd
a' chroinn-oladh ;
18 Xa dèan uaill an aghaidh
nan geug : ach ma nì tliu uaill
'nan aghaidh, cha tusa a dh'-
iomchaireas an fhreumh, ach an
f hreumh thusa.
19 Their thu uime sin, Bhris-
eadh dheth na geuga, clium gu
suidhichteadh mise 'nan àit.
20 Ro mhaith ; air son am
mì-chreidimh bhriseadh iadsan
dheth, agus a ta tliusa a' seas-
amh tre chreidimh. Na bi àrd-
inntinneach, ach fo eagal.
21 Oir mur do chaomhain Dia
na geuga nàdurra, biodh eagal
ort nach caomhain e thusa mar
an ceudna.
22 Feuch uime sin maitheas
agus geur-cheartas Dè : geur-
cheartas d' an taobh-san a thmt ;
ach do d' thaobh-sa, maitheas,
ma bhuanaicheas tu 'na mhaith-
eas ; agus mur buanaich, gearrar
dheth thusa mar an ceudna.
23 Agus suidhichear iadsan mar
an ceudna, mur buanaich iad I
'nam mì-chreidimh : oir a ta Dia
comasach air an suidheachadh a
rìs.
24 Oir ma ghearradh tliusa
as a' chrann-oladh a bha fìadh-
aich a thaobh nàduir, agus gu 'n
do shuidhicheadh ann an deadli
chrann-oladh thu an aghaidh
nàduir ; cia mòr a 's mò na sin a
sliuidhichear na geuga nàdurra
'nan crann-oladh fèin ?
25 Oir cha b' àill leam, a
bhràithre, sibhse bhi aineolach
air an rùn-dìomhair so, (chum
nach biodh sibh glic 'nur barail
fèin,) gu 'n do thàrladh doiUe
ann an cuid do Israel, gus an tig
iomlaineachd nan Cinneach a
steach.
26 Asrus mar sin bitliidh Is-
o
rael uile air an tèarnadh' : mar
a ta e sgrìobhta, Thig am Fear-
saoraidli o Shion, agus tionn-
daidhidh e mi-dhiadhachd o la-
cob :
27 Oir is e so mo choimhcheang-
al riu, 'nuair a bheir mi air falbh
am peacanna.
28 Thaobh an t-soisgeil, is
naimhdean iad air bhur sonsa:
ach a thaobh an taghaidh, tha iad
gràdhaichte air son nan aithriche.
29 Oir a ta tiodhlacan agus
gairm Dhè gun aithrea'chas.
30 Oir mar a bha sibhse roimhe
so eas-ùmhal do Dhia, ach a nis
a fhuair sibh tròcair tre am ml-
chrèidimh-san :
31 Amhuil sin a ta iadsan san
àm so eas-ùmhal^, chum tre bhur
tròcair-sa gu 'm faigh iad tròcair
mar an ceudna.
32 Oir dhruid Dia iad uile ann
' slànuchadh.
oOò
* eas-àìithiachd.
X
ROMHANACH, XI. XIL
am mì-clireidimh', chum tròcair
a dhèanamh air na h-iiile.
33 O doimhne saoibhris araon
gliocais agus eòlais Dè ! Cia
do-rannsachaidh a bhreitheanais,
agus do-lorgachaidh a shlighean !
34 Oir cò aig an robh fios
inntinn an Tighearna, no cò bu
chomliairleach dha?
35 No cò thug dha air tùs,
agus a làn-dìolar a rìs dha e ?
36 Oir is ann uaithe-san, agvis
trid-san, agus air a shon-san a ta
na h-uile nithe : dhasan gu robh
glòir gu sìorruidh. Amen.
CAIB. XII.
1 Is còir do thròcair Dhè sinne aom.adh gu Dia
a thoileachadh : 3 cha chòir do dhuine sam
bith meas tuiUeadh as muith hhi aige dheth
fèin : 6 ach is còir do gach uon feitheamh
air an dreuchd sin, a dh'eirbadh ris. 9 Tha
grddh, agus mòran do dhleasdanais eile air
an iarraidh uainn. 19 Tha dloghaltas gu
sònruichte air a thoirmeasg dhuìnn.
AIR an aobliar sin guidheam
oirbh, a bhràithre, tre
thròcairibh Dhè, bhur cuirp a
thoirt 'nam beo-ìobairt, naomh,
thaitnich do Dliia, ni a's e bhur
seirbhis^ reusonta.
2 Agus na bithibh air bhur
cumadh ris an t-saoghal so : ach
bithiÌDh air bhur cruth-atharrach-
adh tre atli-nuadhachadh bhur
n-inntinn, chum gu 'n dearbh
sibh ciod i toil mhaith, thait-
neach, agus dhiongmhalta sin
Dhè.
3 Oir a ta mi ag ràdh, troimh
a' ghràs a thugadh dhomli-sa,
ris gach neach 'nur measg, gun
smuaineachadh KÌnie fèin ni 's
àirde na 's còir dha smuaineach-
' cha do chreid iac&an. ^ aoradh.
' stuaim. * obair, olfirj.
306
adh ; ach smuaineachadh am
measarraclid^, a rèir mar a roinn
Dia ris gach neach tomhas a'
clireidimh.
4 Oir mar a ta mòran bhall
againn ann an aon chorp, agus
nach e 'n t-aon ghnìomh* a' tli' aig
gach ball ;
5 Amhuil sin ged tha sinne
'nar mòran, is aon chorp ann an
Crìosd sinn, agus is buill sinn
gacli aon fa leth d' a chèile.
6 Uime sin air bhi do thiodh-
lacaibh againn, eadar-dheal-
aichte^ a rèir a' ghràis a thugadh
dhuinn, ma's fàidheadaireachd,
dè inamaid /àidheadaireachd a. rèir
tomhais a' clireidimh :
7 No ma 's frithealadh thngam-
aid aìre d' ar frithealadh ; no an
fi a theagaisgeas, thugadh e aire
d' a theagasg ;
8 No an tì a bheir earail^, thu-
gadh e aire d' a earail : an tì a
roinneas an deirc, roinneadh e i
an trèibhdhireachd^ ; an tì a
riaghlas, dèanadh se e le dùrachd ;
an ti a nì tròcair, dèanadh se e
gu suilbhir.
9 Biodh bhitr gràdh gun cheilg.
Biodh gràin agaibh do 'n o!c,
dlùtli-leanaibh ris an ni a tha
maith.
10 Bithibh teo-chridheach d' a
chèile le gràdh bràthaireil, ann
an urram a' toirt toisich gach
aon d' a chèile :
11 Gun bhi leasg ann an
gnothuichibh : dùrachdach ' 'mir
spiorad ; a' dèanamh seirbhis
do 'n Tighearn :
12 A' dèanamh gàirdeachais an
^ cxqsamhuil. ^ comhairle.
' aon-fhilltcachd. ' beothail, faobharach.
ROMHANACH XH. XHI.
dòchas : foighidneach an triob-
laid ; maireannach ann an ùrn-
uigh :
13 A' comh-roinn ri uireas-
hhuidh nan naomh ; a' gnàth-
achadh aoidheachd.
14 Beannaichibh an dream a ta
dèanamh geur-leanmhuinn oirbh:
beannaicliibh, agus na mallaich-
ibh.
15 Dèanaibh gàirdeachas maille
riusan a ta ri gàirdeachas, ag-
us caoidh mailie riusan a ta ri
caoidli.
16 Bithibh a dh' aon rùn' d'a
chèile. Na biodh bliur cion air
nithibh àrda", ach cuiribh sibh fèin
an comh-inbhe riu-san ataìosal.
Na bithibh glic 'nur barail fèin.
17 Na ìocaibh olc air son uilc
do dhuine sam bith. Ulluichibh
nithe ciatach am fianuis nan uile
dhaoine.
18 Ma dh'fheudas e bhi,
mheud 's a ta e 'n comas duibh,
bithibh an sìth ris na h-uile
dhaoinibh.
19 A chàirde gràdhach, na
dèanaibh dìoghaltas air bliur son
fèin, ach thugaibh àit do 'n
fheirg: oir a ta e sgrìobhta, Is
leam-sa dìoghaltas ; ìocaidh mi,
a ta an Tighearn ag ràdh.
20 Uime sin ma bhios do
nàmhaid ocrach, thoir biadli dha ;
ma bhios e tartmhor', thoir deoch
dha : oir le so a dlièanamh càrn-
aidh tu eibhle teine air a
cheann.
21 Na tugadh buaidh ort leis
an olc, ach thoir-sa" buaidh air
an olc leis a' mhaith.
^ inntinn, toil. ' Na hithibh àrd-ìnntinneach.
totmhor. bcir-sa.
307
CAIB. XIII.
1 Umhlachd, agus dleasdanais eile a 's còir
dhuinn chur an gnìonih do uachdaranaibh.
8 'iS' e gràdh coimhlionadh an lagha. 11 Tha
geòcaireachd, agus misg, agus oihre aii
dorchadais ro neo-chubhaidh do cm an t-sois-
geil.
BIODH gach' anam ùmhal do
na h-àrd-chumhachdaibh.
Oir cha 'n 'eil cumhachd ann ach
o Dhia : agus na cumliachdan a
ta ann, is ann le Dia" a dh' òrd-
uiclieadh iad.
2 Air an aobhar sin ge b 'e air
bith a chuireas an aghaidh a'
chumliaclid, tha e cur an agh-
aidh òrduigh Dhè : agus iadsan
a chuireas 'na aghaidh, gheibh
iad breitheanas'' dlioibh fèin.
3 Oir cha'n 'eil uachdarain
'nan aobhar eagail do dheadh
oibribh, ach do dhroch oibribh.
Uime sin am miann leat bhi gun
eagal an uachdarain ort ? dèan
am maith, agus gheibh thu cliù
uaith.
4 Oir is e-san seirbhiseach Dhè
chum maith dhuit. Ach ma ni
thu an t-plc, biodh eagal ort ;
oir cha'n ann gu dìomhain a
tha e giùlan a' chlaidheimh : oir
is e seirbhiseach Dhè e, 'na
dhioghaltair feirge air an ti a
nì olc.
5 Uime sin is èigin blii ùmhal,
cha 'n ann a mhàin air son feirge,
ach mar an ceudna air son coguis.
6 Oir air an aobhar so tha
sibh mar an ceudna a' toirt cìse
dhoihh : oir is iad seirbhisich Dhè
iad, a' sìor-fheitlieamh air an ni
so fèin.
7 Air an aobhar sin thugaibh
^ gach ncach. *'fuidh Dhia.
' dìteadh.
X 2
ROMHANACH, XHI. XIV.
do na h-uile' an dlighe fèin : càin
dhasan d' an dlighear càin, cìs
dhasan d' an dìighear cis, eagal
dhasan d' an dlighear eagal, agus
iirram dhasan d' an dlighear
urram.
8 Na biodh fiacha sam bith aig
aon neach oirbh, ach a mhàin a
chèile a ghràdhachadh : oir an fi
aig am bheil gràdh do neach eile,
choimhlion e an lagh.
9 Oir an ni so, Na dèan adh-
altr'annas, Na dèan mortadh, Na
goid, Na dèan fianuis bhrèige, Na
sanntaich ; agus ma tha àithne
sara bith eile ann, tha i air a cur
sjos gu h-aithghearr fo 'n fhocal
so, Gràdliaich do choimhearsnach
mar thu fèin.
10 Cha dèan gràdh lochd do
choimhearsnach : air an aobhar
sin is e an gràdh coimhlionadh
an lagha.
11 Agus so, air dhuibh fìos na
h-aimsir a bhi agaibh, gur mith-
ich dhuinn a nis mosgladh o
chodal : oir a ta ar slàinte nis
ni 's faigse na 'nuair a chreid
sinn.
12 Tha cuid mhòr do'n oidhche
air dol seachad'^, tha an là am
fagus : uime sin cuireamaid dhinn
oibre an dorchadais, agub cuir-
eamaid umainn armachd'' an t-
soluis.
13 Gluaiseamaid gu cubhaidh
mar anns an là ; cha 'n ann an
ruidhteireachd^ agus am misg,
no an seomradaireachd agus am
macnus, no an aisith agus am
farmad.
14 Ach cuiribh umaibh an
' do gnch nmch. ^ tharuinn. •* eididh.
^ anaihar.
308
Tighearn losa Crìosd, agus na
dèanaibh ulluchadh air son na
feòla, chum a h-ana-mianna a
choimhlionadh.
CAIB. XIV.
1 Cha'n fhcud daoìne tàir a dhèanamh, no
chc'ile a dhìteadh air son nilhe coimh-dheis :
13 ach hhi faiciUeach gun oilbheum a thoii t
scachad; 15 oir dhearhh ant-ahstolgu hheil
sin mì-cheaduiclite, le iomadk reuson,
GABHAIBH ris an neach a ta
anmliunn^ sa' chreidimh,
ach cha 'n ann chum deasboir-
eachd amharusach.
2 Oir a ta aon a' creidsinn gu 'm
feud e na li-uile nithe itheadh :
ach a ta e-san a ta anmhunn ag
itheadh hnbheanna.
3 Na dèanadh e-san a ta 'g
itheadh, tàir air-san nach 'eil ag
itheadli ; agus na tugadh e-san
nach 'eil ag itheadh, breth air an
ti a dh' itheas : oir ghabh Dia ris.
4 Cò thusa a ta toirt breth air
seirbhiseach duine eile ? d' a
mhaighstir fèin seasaidh, no
tuitidh e : seadh, cumar suas e ;
oir is comasach Dia air a chumail
'na sheasamh.
5 Tha meas aig neach air là^
thar là : agus tha meas aig neach
eile air gach là mar a chèiìe.
Biodh làn-dearbhadh aig gach
duine 'na inntinn fèin.
6 An ti aig am bheil suim do 'n
là, is ann do 'n Tighearn a tha
suim aige dha; agus an tì aig
nach 'eil suim do 'n là, is ann do 'n
Tighearn nach 'eil suim aige
dha. An fi a ta'g itheadh, is
ann do 'n Tighearn a tha e 'g
itheadli, oir tha e toirt buidh-
° suim aig neach do là.
ROMHANACH, XIV.
eachais do Dhia ; agus an ti nach
'eil ag itheadh, is ann do 'n Tigh-
earn nach ith e, agus bheir e
buidheachas do Dhia.
7 Oir cha 'n 'eil a h-aon againn
beò dha fèin, agus cha 'n 'eil a
h-aon againn a' bàsachadh dha
fèin.
8 Oir ma's beò dhuinn, is ann
do 'n Tighearn a tha sinn beò :
agus ma 's bàs duinn, is ann do 'n
Tighearn a tha sinn a' bàsach-
adh : uime sin ma 's beatha no
bàs dliuinn, is leis an Tighearn
sinn.
9 Oir is ann chum so a fhuair
Crìosd bàs, agus a dh' èirich e,
agus a tha e beò a ris, chum
gu 'm biodh e 'na Thighearn air
na beothaibh agus air na marbh-
aibh.
10 Ach c'ar son a ta thusa a'
toirt breth air do bhràthair? no
c'ar son a ta thusa a' dèanamh
tarcuis air do bhràthair? oir
seasaidh sinn gu lèir am fianuis
caithir-breitheanais Chrìosd.
11 Oir a ta e sgriobhta, Mar
is beò mise, a ta an Tighearn ag
ràdh, lùbaidh gach ghin dhomh-
sa, agus aidichidh gach teangadli
do Dhia.
12 Air an aobhar sin bheir
gach aon againn cunntas uime
fèin do Dhia.
13 Uime sin na tugamaid breth
air a chèile ni 's mò : ach gu ma
feàrr leibh a' bhreth so thoirt,
gun aobhar-tuiteam no oilbheim
a thoirt do bhràthair.
14 Oir a ta f hios agam, agus is
dearbh leam anns an Tighearn
• cuir um muyha.
'ur.
309
losa, nach 'eil ni sam bith neò-
ghlan dheth fèin : ach do 'n ti a
mheasas ni sam bith neò-ghlan,
dhasan a ta e neò-ghlan.
15 Ach ma bhios doilgheas air
do bhràthair air son bìdh, a nis
cha 'n 'eil .thu a' gluasad a rèir a'
ghràidh. Na sgrios^ le d' bhiadh
e-san air son an d'f huiling Crìosd
bàs.
16 Air an aobhar sin na labhrar
olc mu bhur^ maith.
17 Oir cha bhiadh agus deoch
rìoghachd Dhè, ach fìreantachd,
agus sìth, agus aoibhneas san
Spiorad naomh.
18 Oir ge b' e nì seirbhis do
Chrìosd anns na nithibh so, tha
e taitneach do Dhia, agus tha e
dearbhta do dhaoinibh.
19 Uime sin leanamaid na
nithe a bhios chum sìthe^, agus
na nithe a bliios clium togail suas
a chèile.
20 Na sgrios obair Dhè air son
bidh. Gu deimhin tlianah-uile
nithe glan ; ach is olc do 'n duine
sin a dh' itheas le h-oilbheum.
21 Is maith an ni gun fheoil
itheadh, no fion òl, no ni air hith
a dhèanamh leis am faigh do
blìràthair tuisleadh no oiìblieum,
no Itris an dèanar lag e.
22 Am bheil creidimh agad?
Biodh e agad dliuit fèin am
fianuis Dè : Is beannaichte an
duine sin nach dìt e fèin anns
an ni sin a mheasas e ceaduiclite.
23 Ach e-san a ni eadar-dheal-
achadh* tha e air a dhiteadh ma
dh' itheas e, a chionn nach ann o
chreidimh a tha e 'g itheadh cir
' a stiìirns clnim sìochaint.
^ a ta fuidh aniharus.
ROMHANACH, XIV. XV.
gach ni nach 'eil o chreidimh, is
peacadh e.
CAIB. XV.
1 Is còir dhoibh-san a tha làiHr (jiàkinleo-san
a ta annihunn. 2 Cha 'n fheud sinn sinn
fèin a thoileachadh, R oir cha d' rinn Criosd
sin, 7 arh c/abhail r' a cheik, mar a rinn
Crìosd ruinn uile, 9 araon 'ris na h-Iùdh-
aicli agus ris na Cinnich. 15 Ghahh Pòl
a leithsgeul fiin. ,
UIME sin is còir dhuinne a ta ^
làidir, giùlan le anmhuinn-
eachd na muinntir sin a ta lag, '
agus gun sinn fèin a thoileach-
adh.
2 Toilicheadh gach aon againn
a choimhearsnach g' a mhaith, j
chum a thogail suas. |
3 Oir cha do thoilich eadhon j
Crìosd e fèin ; ach, a rèir mar a |
ta e sgrìobhta, Thuit toibheum' ^
na muinntir sin a thug toibheum j
dhuit ormsa. j
4 Oir ge b' iad nithe air bith .
a sgrìobhadh roimh so, is ann '
chum ar teagaisg-ne a sgriobh- \
adh iad ; chum tre f hoighidin
agus comlifhurtachd nan sgriob- |
tuir gu'm biodh dòchas^ againne.
5 A nis gu tugadh Dia na
foighidin agus na comhf hurtachd
dhuibh-sa bhi dh' aon inntinn a
thaobh a chèile, a rèir losa
Crìosd : |
6 Chum gu'm feud sibh a ;
dh' aon inntinn, agus le aon j
bbeul glòir a thoirt do Dhia, j
eadhon Athair ar Tighearna losa
Crìosd.
7 Uime sin gabhaibh-sa r' a
chèile, eadhon mar a ghabh
Crìosd ruinne, chum ghnre Dhè.
8 A nis a ta mi ag ràdh, Gu
' ninslndh. ^ dùil^ earbsa.
aiilichrMm dhuif, bheiream cliù dhuit,
310
robh losa Criosd 'na mhinisteir
an timchioll-ghearraidh air son
fìrìnn Dè, chum geallanna nan
aithriche a dhaingneachadh :
9 Agus chum gu'n tugadh na
Cinnich ghnr do Dhia air son a
tliròcair ; a rèir mar a ta e
sgriolDhta, Air an aobhar so aid-
ichidh mi thu^ am measg nan
Cinneach, agus seinnidh mi ceòl
do d' ainm.
10 Agus a rìs a ta e ag ràdh,
Dèanaibh gàirdeachas, a Chinn-
eacha, maille r' a phobull-san.
11 Agus a rìs, Molaibh an
Tighearn, a Chinneacha uile, agus
thugaibh cliù dha, a shlòigh uile.
12 Agus a rìs a ta Esaias ag
ràdh, Bithidh freumh lese ann,
agus an tì a dh'èireas suas chum
uachdaranachd bhi aige air na
Cinnich, annsan cuiridh na Cinn-
icii an dòchas,
13 A nis gu 'n lionadh Dia an
dòchais sibhse do 'n uile aoibh-
neas agus shith* ann an creid-
sinn, chum gu'm bi sibh pailt
ann an dòchas, tre chumhaclid
an Spioraid naoimh.
14 Agus a ta cinnt agamsa fèin
do 'ur taobh-sa, mo bhràithre,
gu bheil sibhse làn do mhaitheas,
air bhur lionadli leis an uile
eòlas, agus comasach mar an
ceudna air a chèile a chomhairl-
eachadh^.
15 Gidheadh, a bhràithre,
sgrìobh mi do 'ur n-ionnsuidh
leis an tuilleadh dànadais, an
càil-eigin, mar gu cuirinn an
cuimhne sibh, air son a' ghràis
a thugadh dhomh-sa o Dhia,
'' shìochaint.
' theagiisg.
ROMHANACH, XV.
16 lonnus gu 'm bithinn a' m'
niliinisteir aig losa Crìosd do
na Cinnich, a' frithealadh sois-
geil Dè, chum gu 'm biodh tabh-
artas' nan Cinneach taitneach,
air a naomhachadh leis an Spior-
ad naomh.
17 Uime sin tha aobhar uaill
agam tre losa Crìosd, anns na
nithibh sin a bhuineas do Dhia.
18 Oir cha bhi dànachd agam
labhairt air a' bheag do na nith-
ibh sin, nach d' oibrich Criosd
leam, chum na Cinnich a dlièan-
amh ùmhal am focal agus an
gnìomh.
19 Le cumhachd chomharan
agus mhìorbliuilean^, le cumh-
achd Spioraid Dè ; ionnus o
lerusalem agus mu'n cuairt gu
Iliricum, gu 'n do làn-sliearmon-
aich mi soisgeul Chrìosd.
20 Seadh, mar sin bha ro-
dhèidh agam air an t-soisgeul a
shearmonachadh, cha'n ann san
ionad san robh Crìosd air ain-
meachadh, chura nach togainn
air bunait neach eile :
21 Ach a rèir mar a ta e
sgrìobhta, Chi iadsan ris nach
do labhradh uìme ; agus tuigidh
iadsan, nach cuala.
22 Uime sin mar an ceudna
cliuireadh gu minic bacadh orm
o theaclid do 'ur n-ionnsuidh-sa.
23 Ach a nis do bhrìgh nach
'eil agam ionad ni 's mò anns na
crìochaibh so, agus gu bheil mòr-
thogradh agam o cheann mòrain
bliliadlmacha teachd do 'ur n-
ionn-suidh-sa ;
24 Ge b' e uair a thriallas mi
. ' ofì'dil, ìobairt.
^ Ln comharaihh agun nùorhhuìlibh trmna.
311
do 'n Spàinn, thig mi do 'ur n-
ionnsuidh-sa : oir tha dùil agam
sibhse fhaicinn san dol seachad,
agus bhi air mo thoirt air m'
aghaidh leibhse chum an ionaid
sin, ma bhios mi air tùs an càil-
eigin air mo lìonadh le 'ur comh-
luadar-sa.
25 Ach a nis tha mi dol gu
lerusalem, a' frithealadh do na
naomhaibh.
26 Oir bu toil leo-san ann am
Macedonia, agus ann an Achaia,
còmh-roinn àraidh a dhèanamh
ris na naomhaibh bochda ta ann
an lerusalera.
27 Bu toil leo gii deimhin, agus
tha iad fo fhiachaibh dhoibh.
Oir ma rinneadh na Cinnich 'nan
luchd comh-pàirt d' an nithibh
spioradail-san, is còir dhoibh
ministreileachd a dhèanamdi
dhoibh-san sna nithibh a bhuin-
eas do 'n clioluinn''.
28 Uime sin air dhomh so a
chrìochnachadh, agus an uair a
sheulaicheas mi an toradh so
dlioibh, gabhaidh mi do 'ur
taobli-sa* do 'n Spàinn.
29 Agus a ta fhios agam, air
dhomh teachd do 'ur n-ionn-
suidh-sa, gu 'n tig mi ann an
lànachd beannachaidh soisgeil
Chrìosd.
30 A nis guidheam oirbh, a
bhràithre, air sgàtli an Tighearna
losa Crìosd, agus air son gràidh
an Spioraid, gu 'n dèan sibh
gleachda^ maille rium-sa ann
an ùrnuighibh air rao shon ri
Dia ;
31 Chum gu saorar mi uatha-
^fcòìmhor ^ hhìir ròd-sa.
' sfdrn.
ROMHANACH, XV. XVI.
san nach 'eil a' creidsinn ann an
ludea ; agus chum gu 'm bì mo
slieirbhis air son' lerusaleim, tait-
neach do na naomhaibh :
32 Chum gu'n tig mi do 'ur
n-ionnsuidh-sa le h-aoibhneas
tre thoil Dè, agus gu faigh mi
su'aimhneas maille ribh.
33 A nis gu robh Dia na sìthe
maille ribh uile. Amen.
CAIB. XVI.
1 Thug Pòl brdugh do na hràithrihh fàilte
chur air mòran ; 17 agus chomhairlich e
dhoihh aire a thoirt do 'n mhuinntir a ta
toguil connsaich agus a' toìrt oilbheim :
21 agusandèigh iomadh heannachd chrioch-
naich e le breith-buidheuchais do Dhia.
rr^HA mi ag earbadh ribh^
Phebe ar piuthar, a ta 'na
searbhanta do 'n eaglais a tha
ann an Cenchrea :
2 Chum gu 'n gabh sibh rithe
anns an Tighearn, mar is cubh-
aidh do naomhaibh, agus gu 'n
dèan sibh còmhnadh rithe anns
gach gnothuch anns am bì feum
aice oirbh : oir rinn i fèin còmh-
nadh ri mòran, agus rium-sa mar
an ceudna.
3 Cuiribh fàilte air Priscila
agus Acuila mo chomh-oibrich-
ean ann losa Crìosd:
4 (Muinntir a leag sìos am
muineal fèin air son m' anama-sa :
cV am bheil a' toirt buidheachais
cha 'n e mhàin mise, ach mar an
ceudna eaglaisean nan Cinneach
uile.)
5 Mar an ceudna cuiribh fàilte
air an eaglais a tha 'nan tigh-
san. Cuiribh fàilte air Epenetus
a 's ionmhuinn leam~sa, neach
is e ceud thoradh Achaia^ do
Chrìosd.
6 Cuiribh fàilte air Muire, a
rinn saothair mhòr air ar son-ne^
7 Cuiribh fàilte air Androni-
cus agus Iimias mo luchd-dàimh
agus mo chomh-phrìosanaich, a
tha cliùiteach am measg nan
abstol, agus a bha ann an Crìosd
romham-sa.
8 Cuiribh fàilte air Amplias a 's
ionmhuinn leam-sa san Tigh-
earn.
9 Cuiribh fàilte air Urbanus
ar comh-oibriche ann an Crìosd,
agus air Stachis fear mo ghràidh-
sa.
10 Cuiribh fàilte air Apelles
a tha dearbhta ann an Crìosd.
Cuiribh fàilte orra-san a tha do
theaghìach Aristobuluis.
11 Cuiribh fàilte air Herodion
mo charaid. Cuiribh fàilte orra-
san do theaghlach Narcisuis, a tha
san Tighearn.
12 Cuiribh fàilte air Triphena
agus Triphòsa, mnài a tlia saoith-
reachadh san Tighearn. Cuiribh
failte air Persis a 's ionmhuinn
leam, hean a shaothraich gu mòr
anns an Tighearn.
13 Cuiribh fàilte air Rufus a
tha taghta san Tighearn, agus
air a mhàthair agus mo mhàthair-
sa.
14 Cuiribh failte air Asincri-
tus, Phlegon, Hermas, Patrobas,
Hermes, agus air na bràithribh
a tha maille riu.
15 Cuiribh fàilte air Philologus,
agus lulia, air Nereus, agus a
phiuthar, agus Olimpas, agus na
naoimh uile a tha maiUe riu.
16 Cuiribh fàilte aìr a chèile
' thaohh. ^ Molum dhuibh, earham rihh.
312
^ Asia. ^ ttir Ihur son-sa.
ROMHANACH, XVI.
le pòig naoimh. Tlia eaglaisean
Chrìosd' a' cur fàilte oirbh.
17 A nis guidheam oirbh, a
bhràithre, comharaichibh iadsan
a tha togail roinnean^ agus a'
toìrt oilbheim, an aghaidh an
teagaisg a dh' f hòghluim sibh ;
agus seachnaibh iad.
18 Oir cha 'n 'eil an leithide
so a' dèanamh seirbhis do 'ur
Tighearn losa Crìosd, ach d' am
broinn fèin ; agus a ta iad le
briathraibh mìlse agus le miod-
al a' mealladh cridheacha na
muinntir sin a ta neo-lochdach
19 Oir a ta bhur n-ùmlachd-
sa^ air teachd chum nan uile
dhaoine. Uime sin a ta mise a'
dèanamh gàirdeachais do 'ur
taobh-sa : gidheadh b' àill leam
sibhse bhi glic chum a' mhaith,
ach aon-fhillte thaobh an uilc.
20* Agus bruthaidh Dia na sìthe ^
Sàtan fo 'ur cosaibh gu h-aith-
gearr. Gràs*^ ar Tighearna losa
Criosd gu rohh maille ribh.
Amen.
21 Tha Timoteus mo chomh-
oibriche a' cur fàilte oirbh, agus
Lucius agus lason agus Sosipa-
' eaglaisean Chrìosd {uile.)
^ sgaradh, aimhrèite, chonnsaichean.
ter, mo luchd-dàìmhe.
22 Tha mise Tertius, a sgrìobh
an litir so, a' cur fàilte oirbh san
Tighearn.
23 Tha Gaius, a tha toirt aoidh-
eachd dhomh-sa agus do 'n eag-
lais uile, a' cur fàilte oirbh. Tha
Erastus stiùbhard a' bhaile a'
cur fàilte oirbh, agus Cuartus
bràthair.
24 Gràs ar Tighearna losa
Criosd gu robh maille ribh uile,
Arnen.
25 A nis dhasan a tha comas-
ach air sibhse a dhaingneach-
adh a rèir mo shoisgeil-sa, agus
searmonachaidh losa Crìosd, (a
rèir foillseachaidh an rùin-dìomli-
air, a bha am folach o thoiseach
an domhain,
26 Ach a dh' f hoillsicheadh a
nis, agus tre sgriobtuiribh nam
fàidhean, a rèir àithne an Dè
bhith-bhuain, a tha air a dhèan-
amh aithnichte do na h-uile
chinnich chum ùmlachd a' chreid-
imh.)
27 Do Dhia a tha mhàin glic,
gu rohh glòir tre losa Crjosd gu
sìorruidh. Amen.
3 nach 'cil olc. cliù hhur n-iimhlachd-sa.
5 sìothchaint. ^ Deadh-ghean.
313
CSUD LITIR AN ABSTOIL PHOIL
CHUM NAN CORINTIANACH.
CAIB. L
^ An deigh fàilte agus breith-buidheachcis,
12 dh' earuldich an t-ahstolna Corintianaich,
agus chronvich e iad air son an aimhreite.
18 Sgriosaidh Dia gliocas nan daoine eag-
nuidh le amaideachd searmonachaidh, Sjc.
POL a ghairmeadh gu bhi 'na
abstol do losa Crìosd, tre
thoil Dè, agus Sostenes ar bràth-
air,
2 Chum eaglais Dè, a ta ann
an Corintus, chum na dream a
tha air an naomhachadh ann an
losa Crìosd, air an gairm gu blii
'nan naoimh, mailìe riusan uile
a tha gairm air ainm ar Tigh-
earna losa Crìosd anns gach àit,
an Tighearna-san, agus ar Tigh-
earna-ne :
3 Gràs dhuibh-sa, agus sìth o
Dhia ar n-Athair, agus o 'n Tigh-
earn losa Criosd.
4 Tha mi toirt buidheachaìs
do m' Dhia a ghnàth do 'ur taobh-
sa, air son gràis Dhè a thugadh
dhuibhse ann an losa Crìosd :
5 Air son gu 'n d' rinneadh
saoibhir leis-san sibh anns gach
uile ni, anns gach ùr-labhradh,
agus anns gach eòlas :
G A rèir mar a dhaingnicheadh
fìanuis Chrìosd annaibh :
7 lonnus nach 'eil sibh an
dèidh-làimh ann an tiodhlac sam
bith ; a' feitheamli ri foillseach-
adh ar Tighearna losa Criosd,
8 Neach mar an ceudna a
dhaingnicheas sibh gus a' chrìch,
cltum gu 'm bì sibh neo-lochdach
ann an là ar Tighearna losa
Crìosd.
' easaonuchda, sgaruidh. ùhrclh.
31-1 1
9 Tha Dia fìrinneach, leis an
do ghairmeadh sibh clmm comh-
chomuinn a mhic losa Crìosd
ar Tighearna.
10 A nis guidheam oirbh, a
bhràithre, tre ainm ar Tighearna
losa Crìosd, gu 'n labhair sibh
uile an t-aon ni, agus nach bì
roinnean ' 'nur measg ; ach gu 'm
bì sibh ceangailte r' a chèiie gu
diongmhalta ann an aon inntinn,
agus ann an aon bharaiP.
11 Oir nochdadh dhomh -sa, a
bhràithre, m' ur timchioll-sa, leo-
san a tha do theaghlach Chloe, gu
bheil comh-stri^ 'nur measg.
12 A nis a ta mi ag ràdh so,
gu 'n abair gach aon agaibh, Is
le Pòl mise ■* ; agus is le Apollos
mise ; agus is le Cephas mise ;
agus is le Crìosd mise.
13 Am bheil Crìosd air a
roinn ? An e Pòl a chèusadh air
bhur son ? no an ann an ainm
Phòil a bhaisteadh sibh ?
14 Tha mi toirt buidheachais
do Dhia, nach do bhaist mi aon
agaibh, ach Crispus agus Gaius ;
15 Air eagal gu 'n abradh neach.
gu 'n do bhaist mi a' m' ainm
fèin.
16 Agus bhaist mi mar an
ceudna teaghlach Stephanais : a
thuilleadh air so, cha 'n fhios
domh an do bhaist mi aon neacli
eile.
17 Oir cha do chuir Crìosd
mi a bhaisteadh, ach a shear-
monachadh an t-soisgeil ; cha 'n
ann an gliocas focail, chum
^ connsachadh. ' Is dcisciohul do .Fhòl rnise.
I. CORINTIANACn, I. II.
nach cuirteadb crann-cèusaidh
Chrìosd an neo-bhrigh.
18 Oir a ta searmonacbadh
a' chroinn-chèusaidh 'na amaid-
eachd dhoibh-san a chaillear ;
acb dhuinne a shaorar, is e
cumhachd Dhè e.
19 Oir a ta e sgrìobbta, Sgrios-
aidb mi gbocas nan daoine glice,
agus cuiridh mi air cùl tuigse
nan daoine tuigseach.
20 C' àit am blieil an didne
glic ? c' àit am bheil an sgriobb-
aicbe ? c' àit am bheil deasboir
an t-saoghail so ? Nach do rinn
Dia gbocas an t-saogbail so
amaideach ?
21 Oir an uair, ann an gliocas
Dè, nacb b' àithne do 'n t-saoghal,
tre gbliocas, Dia, bu toil le Dia
le amaideachd an t-searmonach-
aidb iadsan a tbèarnadb^ a ta
creidsinn.
22 Oir a ta na b-Iùdhaich ag
iarraidb comliara, agus a ta na
Greugaich a' sireadh gliocais :
23 Ach a ta sinne a' searmon-
achadh Chrìosd air a cbèusadh,
'na cheap-tuisHdb do na h-Iùdb-
aich, agus do na Greugaich 'na
amaideacbd ;
24 Ach dboibh-san a ta air an
gairm, araon lùdbaicb agus
Greugaich, Crìosd cumhachd
Dbè, agus gbocas Dhè :
25 Do bbrìgh gur gHce amaìd-
eachd Dhè na daoine, agus gur
treise anmhuinneachd Dhè na
daoine.
26 Oir chi sibh fèin bhur gairm,
a bhràitbre, nacb iomadh iad a
ta glic a tbaobb na feòla, nacb
iomadb cumbachdacb, nacb iom-
' a sfiaoradh, a shlònuchadh.
315
adh uasal a ta air an ga,irm :
27 Acb rògbnuich Dia nitbe
amaideacb an t-saogbail so cbum
gu 'n cuireadh e nàire air na
daoinibh gbce ; agus ròghnuich
Dia nitbe anmhunn an t-saogb-
ail, cbum gu 'n cuireadh e gu
nàire na nitbe cumbacbdacb ;
28 Agus nitbe an-uasal an t-
saoghail, agus nitbe tarcuiseacb
ròghnuicb Dia, agus na nithe
nacb 'eil ann, cbum gu 'n cuir-
eadb e na nitbe a ta ann, an
neo-bhrìgh :
29 lonnus nacb dèanadb feoil
sam bith uaill 'na f hianuis.
30 Ach uaithe-san a ta sibbse
ann an losa Crìosd, neacb a
rinneadb dbuinne le Dia 'na
ghliocas, 'na fbireantachd, -'na
naomhacbd, agus 'na shaorsa :
31 lonnus, a rèir mar a ta e
sgrìobhta, An tì a nì uaill, dèan-
adb e uaill anns an Tighearn
CAIB. II.
1 Chuir Pòl an ceill ged nach 'eil a shearmon-
achadh ann an bìrdheirceas cainnte, 4wo ann
un gliocas dhaoine ; 5 gidheadh gu hheil e a'
co-sheasamh ann an cumhachd Dhè, agus a'
toirt barrachd air gliocas an t saoghail agus
air cumhachd dhaoine.
AGUS an uair a thàinig mise
do 'ur n-ionnsuidh
bbràitbre, cba b' ann le òirdheir-
ceas cainnte, no gliocais a tbàinig
mi, a' cur an cèill duibh teisteis
Dbè.
2 Oir cbuir mi romban gun
eòlas a gbabhail" air ni sam bitb
'nur measg, ach air losa Crìosd,
agus e-san air a cbèusadb.
3 Agus bha mi 'nur measg ann
an anmhuinneachd, agus ann an
eagal, agus am mòr-chritb.
' aithne a hhi agam.
I. CORINTIANACH, II. III.
4 Agus cha rohh m' fhocal
agus mo shearmonachadh ann
am brìathraibh mìlse* gliocais
dhaoine, ach ann an làn-dearbh-
adh an Spioraid, agus a' chumh-
achd :
5 Chum gu 'm biodh bhur
creidimh-sa cha'n ann an gliocas
dhaoine, ach an cumhachd Dhè.
6 Ach gidheadh tha sinn a'
labhairt ghocais am measg nan
daoine iomlan : ach cha 'n e glioc-
as an t-saoghail so, no uachdar-
ana an t-saoghail so, a thèid an
neo-bhrìgh :
7 Ach tha sinn a' labhairt
gliocais Dè ann an rùn-diomhair,
a' ghliocais sin a bha folaichte, a
dh' òrduich Dia roimh an t-
saoghal ^ chum ar ghnr-ne :
8 An gliocas nach b' aithne do
aon neach do uachdaranaibh an
t-saoghail so : oir nam b' aithne
dhoibh e, cha chèusadh iad Tigh-
earn na glòire.
9 Ach a rèir mar a ta e
sgrìobhta, Cha'n fhaca sùil, agus
cha chuala cluas, agus cha d'-
thàinig ann an cridhe duine, na
nithe a dh'ulluich Dia dhoibh-
san aig am bheil gràdh dha.
10 Ach dh' fhoillsich Dia dhuinne
iad le a Spiorad fèin : oir tha an
Spiorad a' rannsachadh nan uile
nithe, eadhon, nithe doimhne
Dhè.
11 Oir cò an duine d' an aithne
nithe duine, ach do spiorad an
duine a ta ann ? mar sin cha 'n
'eil fios aig neach sam bith air
nithibh Dhè, ach aig Spiorad Dhè.
' tairngeach, drtdteach.
* roimh na linnìbh.
^fios nan nithc sin ugainn.
316
12 A nis fhuair sinne, cha 'n
e spiorad an t-saoghail, ach an
Spiorad a ta o Dhia; chum gu'm
biodh aithne againn air na nith-
ibh sin^ a thugadh dhuinn gu
saor o Dhia.
13 Nithe mar an ceudna a ta
sinn a' labhairt, cha 'n ann am
briathraibh a theagaisgeas gliocas
dhaoine, ach am hriathraibh a
theagaisgeas an Spiorad naomh ;
a' coimhmeas nithe spioradail ri
nithibh spioradail*.
14 Ach cha ghabh an duine
nàdurra ri nithibh Spioraid Dè :
oir is amaideachd leis iad ; agus
cha 'n 'eil e 'n comas da eòlas a
ghabhail orra, do bhrìgh gur ann
air mhodh spioradail a thuigear'
iad.
15 Ach bheir an duine spior-
adail breth air na h-uile nithibh,
gidheadh cha 'n 'eil e fèin fo
bhreth duine sam bith.
16 Oir cò d' am b' aithne inn-
tinn an Tighearn, agus a theag-
aisgeas e ? ach tha inntinn
Chriosd againne.
CAIB. IIL
1 Tha bainne iomchuidh air son cloinne.
S Tha strì ayus aimhrèite 'nan comhara cinn-
teach air inntinn fheòlmhoir. 7 Cha'n 'eil
anns an tì a shuìdhicheas, agus anns an fi
a dh' uisg'cheas, ach neo-ni. 9 Is comh-
oibrichean ministeire an t-soisgei/ do Dhla.
11 'S e Crìosd an t-aon bhunait. 16 Is iad
daoine teampuill Dhè, 17 a's còir a choimh-
ead naomha. 19 Is amaideachd aig Dia
gliocas an t-saoghail so.
AGUS, a bhràithre, cha 'n
f heudainn-sa labhairt ribh-
se mar ri daoinihh spioradail, acL
^ ffl' mìneachadh nithc spioradail am briath-
raibh spioraduil.
hreithnichear, mhothaichear.
I. CORINTIANACH, III.
mar ri daoìnibh feòjmlior, amh-
iiil ri naoidlieanaibh ann an
Crìosd.
2 Bheathaich mi le bainne sibh,
agus cha 'n ann le biadh : oir
fathast cha b' urrainn sibh a
gliahhail, agus a nis fèin cha'n
urrainn sibh.
3 Oir a ta sibh fathast feòl-
mhor : oir a thaobh gu bheil
farmad 'nur measg, agus strì,
agus aimhrèite, nach 'eil sibh
feòlmhor, agus ag imeachd mar
dhaoine ?
4 Oir an uair a ta neach ag
ràdh, Is le Pòl mise ; agus neach
eile, Is le Apollos mise ; nach
'eil sibh feòlmhor ?
5 Cò 6 ma seadh Pòl, agus
cò e Apollos, ach ministeirean
tre 'n do chreid sibh, eadlion
mar a thug an Tighearn do
gach aon ?
6 Shuidhich mise, dh' uisgich
Apollos : ach 's e Dia a thug am
fàs.
7 Uime sin ma seadh, cha'n
'eil anns an tì a shuidhicheas
no anns an tì a dh' uisgicheas,
brìgh sam bith ; ach ann an
Dia a ta toirt an fhàis.
8 An tì a shuidhicheas, agus
an tì a dh' uisgicheas, is aon iad :
agus gheibh gach aon a dhuais
fèin, a rèir a sliaothair fèin.
9 Oir is comh-luchd-oibre do
Dlìia sinne : is sibhse treabhach-
as ' Dhè, is. sibh aitreabh Dhè.
10 A rèir gràis Dè a thugadh
dhomh-sa, mar fhear-togail
aitreabh glic leag mi am bunait,
agus a ta neach eile a' togail
air, ach thugadli gach neach an
' tuathanachd.
317
aire cionnus a thogas e air.
11 Oir bunait^ eile cha'n urr-
ainn duine sam bith a leagadh^,
ach am bunait a leagadh a cheana,
eadhon losa Crìosd.
12 A nis ma thogas neach
air a' bhunait so, òr, airgiod,
clacha hiaclimhor, fiodli, feur,
connlach ;
13 Nithear obair gach aoin
duine follaiseach : oir nochdaidh
an là i, do bhrigh gu'm foill-
sichear i le teine ; agus dearbh-
aidh an teine obair gach aoin,
ciod is gnè dh' i.
14 Ma dh' f hanas obair neach
sam bith a thog e air, gheibh e
duais.
15 Ma loisgear obair neach
sam bith, fuilgidh e call : ach
saorar e fèin ; gidheadh mar tre
theine.
16 Nach 'eil fhios agaibh gur
sibh teampull Dè, agus gu bheil
Spiorad Dè, 'na chòmlmuidh
annaibli ?
17 Ma thruailleas neach air
bith teampull Dhè, sgriosaidh
Dia an tì sin : oir a ta teampull
Dhè naomh, agus is sibhse e.
18 Na mealladh neach air
bith e fèin : ma shaoileas neach
air bith 'nur measg e ftin bhi
glic san t-saoghal so, biodh e 'na
amadan, chum gu'm bì e glic.
19 Oir is amaideachd aig Dia
gliocas an t-saoghail so : oir a
ta e sgrìobhta, Glacaidh e na
daoine glice 'nan innleachdaibh
fèin.
20 Agus a rìs, Is aithne do 'n
Tighearn smuainte nan daoine
glice, gur dìomhain iad.
- bunachar, bonn. * a chur.
I. CORINTIANACH, III. IV.
21 Uime sin na dèanadh neach
air bith uaill à daoinibh : oir is
leibhse na h-uile nithe :
22 Ma 's e Pòl, no Apollos,
no Cephas, no an saoghal, no
beatha, no bàs, no nithe a ta
làthair, no nithe a ta ri teachd ;
is leibhse iad uile ;
23 Agus is le Crìosd sibhse ;
agus is le Dia Crìosd.
CAIB. IV.
1 Ciod e am meas a hhuineadh do dhaoinihh
hhiacaair ministeirihh. 7 Cha'n'eil againn
ni air bith ach na fhuair sinn. 9 Na. h-
abstoil 'nam hall amhairc do 'n t-saoghal, do
ainglihh, agus do dhaoinihh, 13 mar shal
agus anahas an t-saoghuil ; ìògidheadhis
iad ar n-aithriche ann an Crìosd, 16 ayus
bu chòir dkuinn an leantuinn.
BIODH a shamhuil so do
mheas aig duine dhinne,
mar mhinisteiribh Chrìosd, agus
mar stiùbhardaibh' rùna-dìomh-
air Dhè.
2 Os bàrr iarrar ann an stiùbh-
ardaibh, gu faighear neach dìleas.
3 Ach agam-sa is ro-bheag
an ni gu'n tugtadh breth orm
leibhse, no le breitheanas duine :
seadh, cha 'n 'eil mi toirt breth
orm fèin.
4 Oir cha 'n f hios domh ni sam
bith do m' thaobh fèin ; gidh-
eadh cha 'n 'eil mi le so air
m' fhireanachadh : ach is e an
Tighearn an Tì a bheir breth
orm.
5 Uime sin na tugaibh breth
air ni sam bith roimh an àm,
gus an tig an Tighearn, neach
faraon a bheir gu soilleireachd
nithe folaichte an dorchadais,
agus a dh' f hoillsicheas comhair-
lean nan cridheachan : agus an sin
' luchd-frithealuidh air. ^ coslas.
gheibh gach neach cliù o Dhia.
6 Agus, a bhràithre, ghabh
mi na nithe so a m' ionnsuidh
fèin, agus a dh' ionnsuidh Apoll-
ois ann an samhladh^, air bhur
sonsa ; chum gu fòghlumadh sibh
uainne, gun bharail a bhi agaibh
air daoinibh os ceann na bheil
sgriobhta, chum nach biodh a h-
aon agaibh air a shèideadh suas
air son aoin duine an aghaidh
duine eile.
7 Oir cò tha dèanamh eadar-
dhealachaidh ortsa o neach eile ?
Agus ciod e a ta agad nach
d' f huair thu ? a nis ma f huair
thu e, c' ar son a ta thu dèanamh
uaill mar nach faigheadh tu e ?
8 A nis tha sibh sàitheach, a
nis rinneadh saoibhir sibh, rìogh-
aich sibh as ar n-eugmhais-ne :
Agus bu mhiann leam gu 'm bu
rjghre sibh, chum gu'm biodh-
maid-ne'nar rìghribh maille ribh.
9 Oir is i mo bharail gu 'n do
chuir Dia sinne na h-abstoil a
mach mu dheireadh, mar dhream
a ta air an òrduchadh chum bàis.
Oir rinneadh sinn 'nar ball-amh-
airc^ do 'n t-saoghal, agus do
! ainglibh, agus do dhaoinibh,
! 10 Is amadain sinne air son
Chrìosd, ach a ta sibhse glic ann
j an Criosd: tha sinne lag, ach a
ta sibhse làidir : a ta sibhse ann
an urram, ach sinne ann an eas-
urram.
11 Gus an uair so fèin, tha sinn
araon ocrach, agus ìotmhor, agus
lomnochd, agus air ar bualadh
le dornaibh', agus gun aon àite-
còmhnuidh seasmhach againn ;
12 Agus ri saothair, ag oib-
sealladh, speuclair, do ihornaihh.
I. CORINTIANACH, IV. V.
reachadli le ar làmhaibh fèin :
Air fulang anacainnt dhuinn,
tha sinn a' beannachadh : 'nuair
a gheur-leanar sinn tha sinn 'ga
f Imlang :
13 Air faghail toibheim dhuinn,
tha sinn a' guidhe : rinneadh sinn
mar shalachar an t-saogliail, mar
anabas nan uile nithe gus an là 'n
diugh :
14 Cha'n 'eil mi a' sgrìobhadli^
nan nithe so a chur nàire oirbh,
ach mar mo chloinn ghràdhaicii
a ta mi 'gur comhairleachadh.
15 Oir ged bhi^ deich mìle
luchd-teagaisg agaibh ann an
Crìosd, gidlieadli cha 'w 'eil agaìhh
mòran aithriche : oir ann an losa
Crìosd, ghin mise sibh troimh
an t-soisgeul.
16 Uime sin guidheam oirbli,
bitliibh 'nur luchd-leanmhuinn
ormsa^.
17 Chum na crìche so chuir
mi Timoteus do 'ur n-ionnsuidh,
neach a ta 'na mhac gràdhach
dhomh, agus dìleas san Tigh-
earna, neacha chuireasan cuimh-
ne dliuibh mo shlighean-sa a ta
ann an Crìosd, a rèir mar a ta
mi teagasg anns gach àit anns
gach eaglais.
18 A nis a ta cuid air an sèid-
eadh suas, mar nach tiginn do
'ur n-ionnsuidli.
19 Gidlieadh thig mi do 'ur n-
ionnsuidh gu h-aithghearr, ma 's
toil leis an Tighearn, agus bith-
idh fios agam, clia'n ann air
cainnt na muinntir a ta air an
sèideadh suas, acli air an cumh-
achd.
' Ni'n sgrìobham. ^ ma ta.
3 uir m' eisempleir-sa. * ceannsachd.
319
20 Oir cha 'n ann am focal «
ta rìoghaclid Dhè, ach ann an
cumhaclid.
21 Ciod is àill leibh ? An tig
mi do 'uj n-ionnsuidli le slait, no
ann an gràdh, agus ann an spior-
ad na macantaclid* ?
CAIB. V.
\ A ta anduìne neò-ghlan ni'smò 'na chìiis-
ndire dhoibh, na 'na aobhar gàirdeachais,
7 Is còir an t-seann ghcur-thaois a ghlan-
adh a mach. 10 Is còir peacaich ghràineil
a sheachnadh.
THA e air aithris gu coit-
chionn^ gu hheil neò-ghloine^
'nur measg, agus a leithid sin do
neò-ghloine, nach 'eil uiread as
air ainmeachadh am meassr nan
Cmneach, gu'm biodhaig neach
bean 'athar.
2 Agus a ta sibh air bhur sèid-
eadh suas, agus cha d' rinn sibh
bròn mar bu chòir, chum gu
tugtadh air falbh uaibh am fear
a rinn an gnìomh so.
.3 Oir gu deimhin air dhomhsa
bhi uaibh an corp, ach a làth-
air agaibh an spiorad, thug mi
breth cheana, mar gu bithinn
a làthair, air an neach a rinn so
mar so ;
4 An ainm ar Tighearna losa
Crìosd, air dhuibhse, agus do m'
spiorad-sa bhi cruinn an ceann
a chèile, maille ri cumhachd ar
Tighearna losa Crìosd,
5 A shamhuil so do dhuine a
thoirt thairis do Shàtan chum
sgrios na feòla, chum gu 'm bì an
spiorad air a shaoradli' ann an là
an Tighearna losa.
6 Cha 'n 'eil bhur n-uaill
^ cumanta. « strìopachas.
' shàbhaladh, thèarnudh.
I. CORINTIANACH, V. VI.
maith : nach 'eil f hios agaibh
gu 'n goirtich^ beagan do thaois
ghoirt^ am meall uile ?
7 Glanaibh a mach uime sin
an t-seann thaois ghoirt, chum
gu 'm bi sibh 'nur meall nuadh,
mar a ta sibh neo-ghoirtichte.
Oir a ta eadhon Crìosd ar n-uan
càisge air ìobradh air ar son.
8 Uime sin cumamaid an f hèir/
na b' ann le seann thaois ghoirt,
no le taois ghoirt a' mhì-ruin ag-
us an uilc ; ach le ai-an neo-
ghoirtichte an trèibhdhireis agus
na fìrinn.
9 Sgriobh mi do 'ur n-ionn-
suidh ann an litir, gun chomh-
luadar a bhi agaibh ri luchd-
neò-ghloine S
10 Gidheadh cha 'n ann gu
h-uille ri luchd-neò-ghloine an
t-saoghail so, no ri luchd-sainnt,
no hichd-foireigne \ no luchd
ìodhol-aoraidh ; oir an sin b'
èigin duibh dol a mach as an
t-saoghaL
11 Ach a nis sgrlobh mi do 'ur
n-ionnsuidh, gun chomhluadar
a ghlèidheadh, ma ta neach air
bith ris an abrar bràthair 'na
fhear-neò-ghloine, no sanntach,
no 'na fhear ìodhol-aoraidh, no
'na f hear-anacainnt, no 'na mhis-
geir, no 'na f hear - foireigne,
maille r' a leithid so do dhuine
gun uiread as biadh itheadh.
12 Oir ciod e mo ghnothuch-sa
breth a thoirt orra-san a ta am
muigh? nach 'eil sibhse a' toirt
breth air an dream a ta stigh ?
13 Ach a ta Dia a' toirt breth
orra-san a ta aii leth muigh.
^gcumich. ' (/heur-thiiois. ' an fht-isd.
str'ìopachti?.. ^ reubuinn, (ina-cothrom.
Uime sin cuiribh air falbh an
droch dhuine sin as bhur meadh-
on fèin''.
CAIB. VI.
1 Cha n fheud na Corintianaich dragh a
chur air am bràithribh le'n agairt chum
lagha, 6 gu h-àraidh an lùthair nan ana-
creideach. 9 Cha sealbhaich na neo-fhìr-
eanaich rìoghachd Dhè. 15 'S iad ar cuirp
buill Chriosd, 19 agus teampuill an Spior-
aid naoimh : 16 Uime sin cha'n fheudar
an truailleadh.
AM bheil a chridhe aig aon
neach agaibh, aig am bheil
cùis an aghaidh duine eile, dol fo
bhreitheanas nan daoine eucor-
ach, agus cha 'n ann fo hhreith-
eanas nan naomh?
2 Nach 'eil f hios agaibh gu 'n
toir na naoimh breth air an
t-saoghal ? agus ma bheirear
breth air an t-saoghal leibhse, an
e nach fiù sibh blii 'nur breithibh
air na cùisibh a 's lugha ?
3 Nach 'eil f hios agaibh gu 'n
toir sinne breth air ainglibli ?
cia mò na sin air nithibh a
bhuineas do 'n bheatha so ?
4 Uime sin ma tha breitheanas'^
agaibh mu thimchioll nan nithe
sin a bhuineas do 'n bheatha so,
cuiribh 'nan suidhe chum hreith-
eanais an dream a 's lugha meas
anns an eaglais.
5 Chum bhur nàire tha mi a'
labhairt. An ann mar sin nach
'eil aon duine glic 'nur measg?
nach 'eil fìù a h-aon a 's urrainn
breth a thoirt eadar a bhràithre ?
6 Ach a ta bràthair a' dol gu
lagh le bràthair, agus so an làth-
air nan ana-creideach.
7 A nis uime sin a ta gu cinnt-
each lochd 'nur measg, do bhrìgh
" as hhur cnkh'nchà.
' caitliriche-brdthcaìMÌs.
L CORINTIANACH, VI. VII.
gu bheil sibli a' dol gu lagli r' a
chèile : c' ar son nach feàrr leibh
eucoir f hulang ? c' ar son nach
feàrr leibh calldach a ghabh-
ail?
8 Gidheadh a ta sibh a' dèan-
anih eucoir agus dìobhaiP agus
sin air hkur bràithribh ?
9 Nach 'eil fhios agaibh nach
sealbhaich luchd dèanamh na h-
eucorach rìoghachd Dhè ? Na
meallar sibh : cha sealbhaich
hichd - strìopachais, no luchd-
ìodhol-aoraidh, no luchd-adhal-
trannais, no luchd-macnuis, no
na daoine a ta ciontach do neò-
ghloine mhì-nàdurra.
10 No gaduichean, no daoine
sanntach, no misgeirean, no
luchd-anacainnt, no luchd-foir-
eigne, rìoghachd Dhè.
11 Agus mar so bha cuid
dibhse : ach a ta sibh air bhur
n-ionnlad, ach a ta sibh air bhur
naomhachadh ; ach a ta sibh air
bhur f ìreanachadh ann an ainm
an Tighearna losa, agus tre
Spiorad ar Dè-ne.
12 Tha na h-uile nithe cead-
uichte dhomh-sa, ach cha 'n
'eil na h-uile nithe iomchuidh'^;
tha na h-uile nithe ceaduichte
dhomh, ach cha chuirear mi fo
cliumhachd ni sam bith.
13 27ia am biadh air son na
bronn, agus a' bhrù air son a'
bhìdh : ach sgriosaidh Dia faraon
so agus sud. A nis cha 'n ann
do neò-ghloine a tha an corp, ach
do 'n Tighearn : agus an Tigh-
earn do 'n chorp.
14 Agus thog Dia faraon an
Tighearn suas, agus togaidh e
' diùbhail.
321
sinne suas tre a chumhachd fèin
mar an ceudna.
15 Nach 'eil fhios agaibh, gur
iad bhur cuirp buill Chriosd ?
uime sin an gabh mise buill
Chrìosd, agus an dèan mi buill
striopaich dhiubh ? Nar leigeadh
Dia.
16 An e nach 'eil fìos agaibh,
an tì sin a tha ceangailte ri
strìopaich, gur aon chorp ritke
e ? Oir (a ta e ag ràdh,) bithidh
dithis 'nan aon f heoil,
17 Ach an tì a tha ceangailte
ris an Tighearn, is aon Spiorad
ris e.
18 Teichibh o strìopachas.
Tha gach aon pheacadh a nì duine
an leth muigh do 'n chorp : ach
an tì a ni strìopachas, tha e
peacachadh an aghaidh a chuirp
fèin.
19 An e nach 'eil f hios agaibh
gur e bhur corp teampull an
Spioraid naoimh a ta annaibh, a
ta agaibh o Dhia,, agus cha leibh
fèin sibh?
20 Oir cheannachadh le luach
sibh : uime sin thugaibh ghnr
do Dhia le bhur corp, agus le
bhur spiorad, a 's le Dia.
CAIB. VII.
1 Mu phòsadh. 10 Cha chòir do bhunnaihh-
pòsaidh hhi air am fuasgludh air blieag
aobhair. 18 Is còir do gach duine hhi
toilichte lc a ghairni. 25 C'ar son is còir
roghainn a dhèanamh do òigheachd : 35 na
reusoin air son am bu chòir pòsadh^ no gun
phòsidh.
ANIS a thaobh nan nithe mu
'n do sgriobh sibh a m'
ionnsuidh : Is maith do fhear
gun bheantuinn ri mnaoi.
2 Gidheadh, chum striopachas
tarbhach.
Y
I. CORINTIANACH, Vll.
a sheachnadh, biodh a bhean fèin
aig gach fear, agus aig gach
mnaoi a fear fèin.
3 Thugadh am fear an deadh-
ghean dligheach do 'n mhnaoi ;
agus a' bhean mar an ceudna
do 'n fhear.
4 Cha 'n 'eil comas a euirp
fèin aig a' mhnaoi, ach aig an
f hear : agus mar an ceudna eha
'n 'eil comas a chuirp fèin aig an
fhear, ach aig a' mhnaoi.
5 Na cumaibh bhur dlighe o
chèile, ach le toil a chèile rè
tamuill, chum sibh fèin a thoirt
do thrasgadh agus do ùrnuigh ;
agus thigibh cuideachd a ris,
chum nach buair Sàtan sibh air
son bhur neo-gheamnuidheachd.
6 Ach tha mi a' labhairt so
mar ni ceaduichte agus cha 'n
ann mar àithne.
7 Oir bu mhiann leam gu 'm
biodh na h-uile dhaoine mar mi
fèin : gidheadh a ta. a thiodhlac
fèin aig gach duine o Dhia, aig
aon neach mar so, agus aig neach
eile mar sud.
8 Uime sin a ta mi ag ràdh
ris an dream nach 'eil pòsda, ag-
us ris na bantrachaibh, Is maith
dhoibh ma dh'fhanas iad eadhon
mar a ta mise.
9 Gidheadh mur fheudar leo
iad fèin a ghlèidheadli geamnuidh,
pòsadh iad : oir is feàrr pòsadh
na losgadh.
10 Agus dhoibh-san a ta pòsda
tha mi ag àithneadh, gidheadh
cha mhise, ach an Tighearn, gun
a' bhean a dhealachadh r' a fear :
11 Ach ma dhealaiclieas i,
' mar clwmhmrìe.
2 mhì-chrcidaach, gun chreidimh.
■322
fanadh i gun phòsadh, no biodh
i rèidh r' a fear : agus na cuir-
eadh am fear uaith a bhean.
12 Ach ris a' chuid eile a ta
mise ag ràdh, cha'n e an Tigh-
earn, Ma bhios aig bràthair sam
bith bean ana-creideach '^, agus
gu bheil i toileach còmhnuidh a
ghabhail maille ris, na cuireadh
e uaith i.
13 Agus a' bhean aig am bheil
fear ana-creideach, agus gu bheil
e-san toileach còmhnuidh a
ghabhail maille rithe, na cuir-
eadh i uaipe e^
14 Oir a ta am fear ana-creid-
each aÌF a° naomhachadh leis a'
mhnaoi*, agus a ta a' bhean ana-
creideach air a naomhachadh
leis an f hear ^ : no bhiodh bhur
clann neò-ghlan ; ach a nis a ta
iad naomha.
15 Ach ma dh'fhalbhas am
/ear ana-creideaeh, falbhadh e.
Cha'n 'eil bràthair no piuthar
fo dhaorsa 'nan leithidibh sin do
chàsaihh : ach ghairm Dia sinne
chum sìthe.
16 Oir ciod am fios a ta agad-
sa, O bhean, nach saor^ thu
t' fhear? no ciod am fios a ta
agad-sa, O fhir, nach saor thu
do bhean ?
17 Ach a rèir mar a roinn Dia
ris gach duine, mar a ghairm an
Tighearn gach aon, mar sin
gluaiseadh e : agus mar sin a ta
mise 'g òrduchadh anns na h-
eaglaisibh uile.
18 An do ghairmeadh neach
sam bith agus e timchioll-ghearr-
ta ? na dèanar e neo-thimchioll-
3 nafàgadh i e. ^ sa' mhnaoi.
^ san f hcar. slànuich, sàbhail.
T. CORINTIANACH. VII.
ghearrta : an do ghairmeadh
neach sam bith gun e bhi tim-
chioll-ghearrta ? na timchioll-
ghearrar e.
19 Cha'n 'eil èifeachd san
timchioll-ghearradh, agus cha 'n
'eil èifeachd san neo-thimchioll-
ghearradh, ach ann an coimhead
àitheanta Dliè.
20 Fanadh gach aon anns a'
ghairm anns an do ghairmeadh e.
21 An do ghairmeadh thu a' d'
sheirbhiseach' ? na biodh suim
agad dheth ; ach ma dh'fheudas
tu bhi saor, gu ma h-e sin do
roghainn.
~ 22 Oir an tì a ghairmeadh san
Tighearn 'na sheirbhiseach, is
duine saor an Tighearn e : mar
an ceudna an ti a ghairmeadh
agus e saor, is e seirbhiseach'^
Chrìosd e.
23 Cheannachadh air luach
sibh ; na bithibh 'nur seirbhisich
do dhaoinibh.
24 A bhràithre, san staid anns
an do ghairmeadh gach neach,
an sin fanadh e maille ri Dia.
25 A nis thaobh òighean, cha 'n
'eil àithne agam o 'n Tighearn :
gidheadli tha mi toirt breth',
mar neach a fhuair tròcair o 'n
Tighearn gu blii dileas.
26 Tha mi a' meas uime sin
gu bheil so maith air son na
teanntachd a ta làthair, a ta mi
ag ràdh, gu hìieil e maith do
dhuine bhi mar sin.
27 Am bheil thu ceangailte ri
mnaoi? na iarr fuasgladh. Am
bheil thu fuasgailte o mhnaoi?
na iarr bean.
' o' d' dhaor-òglach, a d' thràìll.
2 daor-ògluch. ' hhciream mo hlirdh.
323
28 Ach ma phòsas tu, cha do
pheacaich thu ; agus ma phòscis
òigh, cha do pheacaich i : gidh-
eadh, bithidh aig an leithidibh
so trioblaid san fheoil ; ach tha
mi 'gur caomhnadh.
29 Ach a ta mi ag ràdh so, a
bhràithre, gu bheil an aimsir
goirid sna bheil ri teachd :
ionnus faraon gu'm bì iadsan
aig am bheil mnài, mar nach
biodh mnài aca ;
30 Agus iadsan a ta ri caoidh,
mar nach biodh iad ri caoidh ;
agus iadsan a ta ri gàirdeachas,
mar mhuinntir nach 'eil ri gàird-
eachas ; agus iadsan a ta ri
ceannachd, mar dhaoine nach 'eil
a' sealbhachadh ;
31 Agus iadsan a ta gnàth-
achadh an t-saoghail so, mar
dhream nach 'eil 'ga mhì-ghnàth-
achadh^ ; oir thèid sgiamh^ an t-
saoghail so seachd.
32 Ach b'àill leam sibhse bhi
gun ro-chùram. An tì nach 'eil
pòsda, bithidh. cùram nan nithe
sin a bhuineas do 'n Tighearn air,
cionnus a thoilicheas e an Tigh-
earn :
33 Ach an tì a ta pòsda, bith-
idh cùram nithe an t-saoghail
air, cionnus a dh'fheudas e a
bhean a thoileachadh.
34 Tha mar an ceudna eadar-
dhealachadh eadar bean agus
òigh : tha cùram oirre-sa nach
'eil pòsda mu nithibh an Tigh-
earna, chum gu 'm bì i naomh,
faraon 'na corp agus 'na spiorad ;
ach bithidh cùram air a' mhnaoi
a ta pòsda mu nithibh an t-
^ 'ga chuithcadh.
^ dreach, cumadh.
Y 2
r. CORINT[ANACH, VII. VIII.
saoghail, cionnus a dh'fheudas i
toil a fir a dhèanamh.
35 Agus so tha mi a' labhairt
chum bhur tairbhe fèin ; cha 'n
ann chum gu'n cuirinn ribe^
oirbh, ach a chum an ni sin a ta
ciatach^, agus gu'm feitheadh
sibh air an Tighearn gun bhuair-
eadh.
36 Ach ma shaoileas duine
sam bith gu bheil e 'ga ghiùlan
fèin gu mì-chiatach thaobh a
mhaighdin, ma chaidh blàth a
h-aimsir thairis, agus gur còir a
dhèanamh mar sin, dèanadh e
na 's àill leis, cha 'n 'eil e a' peac-
achadh : pòsadh iad.
37 Gidheadh, an tì sin a
tha suidhichte gu daingean 'na
chridhe, agus gun èigin sam bith
air, ach aig am bheil cumhachd
air a thoil fèin, agus a chuir
roimhe 'na chridhe a mhaigh-
dean a choimhead, tha e a' dèan-
amh gu maith.
38 Uime sin ma seadh, a ta an
tì a bheir seachad am pòsadh i,
a' dèanamh gu maith ; ach a ta
an tì nach toir ann am pòsadh i,
a' dèanamh ni 's feàrr.
39 Tha a' bhean ceangailte leis
an lagh rè 'na h-uine a 's beò d' a
fear : ach ma gheibh a fear bàs,
tb.a i saor gu pòsadh ri aon neach
a 's toil leatha ; a mhàin anns
an Tighearn.
40 Ach tha i ni's sona, ma
dh'fhanas i mar sin, a rèir mo
bhreth-sa : agus is i mo bharail-
sa^ gu bheil Spiorad Dhè agam.
CAIB. VIII.
1 Is còir fantuinn o bhìdhcannnibh a dh'-
ìobradh do lodholaibh. 8 Cha 'nfheud sinn
' riabh. 2 cubhaidh, tlachdmhor.
324
ar saorsa Chrìosduidh a mhì-ghnùthachadh
chum oilbheim d' ar bràithribh ; 11 ach is
còir dhuiìin ar n-eòlas a chwsachadh le
gràdh.
ANIS a thaobh nithe a dh'-
iobradh do iodholaibh, tha
fhios againn gu bheil eòlas
againn uile. Ataidh an t-eòlas
suas, ach bheir gràdh fòghlum.
2 Agus ma ta aon duine a'
saoilsinn gu bheil eòlas ni sam
bith aige, cha 'n aithne dha aon
ni fathast mar bu chòir dha aith-
neachadh.
3 Ach ma tha gràdh aig duine
sam bith do Dhia, tha e-san^ air
aithneachadh leis.
4 Uime sin, mu thimchioll
itheadli nan nithe sin a dh'ìob-
radh do ìodholaibh, tha fhios
againne nach ni air domhan
ìodhol, agus nach 'eil Dia sam
bith eile ann ach a h-aon.
5 Oir ged tha iad ann ris an
abrar Dèe, ma 's ann air nèamh
no air talamh, (amhuil mar a ta
iomadh Dia, agus iomadh Tigh-
earn ann,)
6 Gidheadh dhuinne cka 'n 'eil
ach aon Dia, an t-Athair, o 'm
hheil na h-uile nithe, agus sinne
air a sìion-san^ ; agus aon Tigh-
earn losa Crìosd, tre am hheil
na h-uile nithe, agus sinne trid-
san.
7 Gidheadh cha'w 'eil an t-
eòlas so anns na h-uile dhaoin-
ibh : oir tha cuid le coguis thaobh
an ìodhoil gus an àm so, ag ith-
eadh a hhìdh mar ni a dh'ìobradh
do ìodhol ; agus air d' an coguis
a bhi anmhunn, tha i air a sal-
achadh.
8 Ach cha mhol biadh sinn do
^ tha mi cinnteach. ^ an duine so. annsan.
I. CORINTIANACH, VIII. IX.
Dhia : oir ma dh' itheas sinn,
cha 'n f heirrd sinn e ; ni mò mur
ith sinn, is misd sinn e.
9 Ach thugaibh an aire nach
bi an comas' so a ta agaibh air
aon dòigh 'na aobhar oilbheim
do 'n dream a ta lag.
10 Oir ma chì neach thusa aig
am bheil eòlas a' suidhe chum
bìdh ann an teampull ìodhoil,""
nach neartaichear coguis an tì
sin a ta lag chum na nithe sin a
dh'ìobradh do ìodholaibh ith-
eadh :
11 Agus tre t' eòlas-sa an tèid
do bhràthair lag am mugha^, air
son an dh'f huair Criosd bàs ?
12 Ach le peacachadh dhuibh
mar sin an aghaidh nam bràithre,
agus le an coguis anmhunn a
lotadh, tha sibh a' peacachadh
an aghaidh Chrìosd.
13 Uime sin ma bheir biadh
aobhar oilbheim do m' bhràthair,
cha'n ith mi feoil a chaoidh,
chum nach toir mi aobhar oil-
bheim do m bhràthair.
CAIB. IX.
1 JSfoclid an t-ahstol a shaorsa, 7 agus gu 'm
huineadh do'n mhinisteir hhi air a bheath-
achadh leis an i-soisgeul : 15 gidheidh £ a
dheadh-ghean maith fèin gu 'n d'fhan e-san
bhi costail dhoibh, 22 agus o oilbheum a
thoirt do neach sam bith an cùisibh coimh-
dheis. 24 Tha ar heatha cosmhuil ri reis.
VTACH abstol mise ? nach 'eil
-^^ mi saor? Nach fhaca mi
losa Crìosd ar Tighearn? nach
sibhse m' obair san Tighearn ?
2 IVIur 'eil mi a' m' abstol do
dhaoinibh eile, gidheadh gu
cinnteach tha mi dhuibhse ; oir
' a' chòir, an cumhachd.
2 an sgriosar, an caillear do bhràthair lag.
' cumhachd, còir.
32Cì
is sibhse seula m' abstolachd
anns an Tighearn.
3 Is e so mo f hreagradh do 'n
dream a chuireas ceisd orm.
4 Nach 'eil againne comas'
itheadh agus òl ?
5 Nach 'eil againne comas
piuthar, bean-phòsda a thoirt
leinn mu 'n cuairt, amhuil mar na
h-abstoil eile, agus bràithrean an
Tighearn, agus Cephas ?
6 No am bheil mise agus Bar-
nabas a mhàin, gun chomas
againn bhi saor o obair ?
7 Cò a thèid chum cogaidh
uair air bith aìr a chostus fèin ?
cò a shuidhicheas^ f ìon-lios, agus
nach ith d' a thoradh ? no cò a
bheathaicheas treud, agns nach
blais do bhainne an treud ?
8 An ann mar dhuine a ta mi
a' labhairt nan nithe so ? no nach
abair an lagh na nithe so mar an
ceudna ?
9 Oir a ta e sgrìobhta ann an
lagh IMhaois, na cuir ceangal
air beul an daimh a tha saltairt'
an arbhair. Am bheil cùram
nan damh air Dia ?
10 No nach ann gu h-àraidh*'
air ar son-ne a ta e ag ràdh so ?
gu deimhin is ann air ar son-ne
tha e sgrìobhta : chum gur ann
an dòchas is còir do 'n treabh-
aiclie treabhadli ; agus a chum
an neach a bhuaileas ann an
dòchas, gu 'm bì e 'na f hear
còmhpàirt d' a dhòchas.
11 ]\Ia chuir sinne nithe
spioradail dhuibhse", an ni mòr e
ma bhuaineas sinne bhur nithe
feòhiilior-sa ?
* phlannda ich eas.
° a' buaìadh, a' briseadh.
^ gnh uilc. ' annai.',h-m.
I. CORINTIANACH, IX.
12 Ma tha muinntir eile 'nan
luchd-comhpàirt do 'n chumh-
achd' so thairis oirbh, nach mò
is còir dhuinne hki? Gidheadh,
cha do chuir sinn an cumhachd
so an cleachda ; ach a ta sinn a'
fulang nan uile nithe, chum nach
cuireamaid bacadh air soisgeul
Chrìosd.
13 Nach 'eil fhios agaibh gu
bheil iadsan a ta saoithreachadh
mu thimchioll nithe naomha, air
am beathachadh o 'n teampull ? |
agus iadsan a ta frithealadh do 'n \
altair, gu bheil comh-roinn^ aea
ris an altair ?
14 Agus mar sin dh'òrduich
an Tighearn mar an ceudna
dhoibh-san a ta searmonachadh
an t-soisgeil, an teachd-an-tir
fhaotainn o 'n t-soisgeul.
15 Ach cha do ghnàthaich
mise a h-aon diubh so, agus cha
do sgrìobh mi na nithe so, chum
gu 'n dèantadh mar sin dhomh :
oir b'fheàrr dhomh am bàs
fhaghail, na gu 'n cuireadh
neach air bith m' uaill an neo-
bhrìgh.
16 Oir ged shearmonaich mi
an soisgeul, cha 'n 'eil aobhar
uaill agam : oir a ta èigin air a
cur orm ; seadh, is an-aoibhinn
domh, mur searmonaich mi an
soisgeul.
17 Oir ma 's ann gu toileach a
ta mi dèanamh so, tha duais
agam : ach ma 's ann an aghaidh
mo thoile a tha ministreileachd'
air a h-earbsadh rium,
18 Ciod i mo dhuais ma
seadh ? eadhon so, chum 'nuair a
' chomas. comhpàirt.
frithealadh, cùram. ^ dèanainn,
* a' m' thràill, 6 lag.
326 '
ta mi searmonachadh an t-sois-
geil, gu'n suidhichinn* soisgeul
Chrìosd gun chostus, chum nach
mì-ghnàthaichinn mo chumh-
achd san t-soisgeul.
19 Oir ged tha mi saor o na
h-uile dhaoinibh, gidheadh rinn
mi mi fèin a' m' sheirbhiseach^ do
na h-uile, chum gu 'n cosnainn
an tuilleadh.
20 Agus rinneadh mi do na
h-Iùdhaich mar lùdhach, chum
gu 'n cosnainn na h-Iùdhaich ;
dhoibh-san a ta fuidh 'n lagh,
mar dhuine fuidh 'n lagh, chum
gu 'n cosnainn iadsan a ta fuidh
an lagh ;
21 Dhoibh-san a ta gun lagli,
mar dhiiine gun lagh, (ged nach
'eil mi gun lagh do Dhia, ach fo
lagh do Chrìosd,) chum gu 'n
cosnainn iadsan a ta gun lagh.
22 Rinneadh mi dhoibh-san a
ta anm.hunn" mar dhuine an-
mhunn, chum gu'n cosnainn an
dream a ta anmhunn : Bha nii
san uile chruth do na h-uile,
chum air gach uile dhòigh gu 'n
saorainn' cuid èigin.
23 Agus so tha nii a' dèan-
amh air son an t-soisgeil, chum
gu'm bì mi a' m' fhear comh-
roinne dhethl
24 Nach 'eil fhios agaibh iad-
san a ta ruith anns a' bhlàr-
rèise, gu 'n ruith iad uile, ach is
aon duine a gheibh an duais^ ? gu
ma h-amhuil a ruitheas sibhse,
ionnus gu 'n glac sibh an duals.
25 Agus a ta gach uile
ghleachdair measarra anns na
h-uile nithibh : a nis a ta iadsan
^ slànuichinn, tèarnunn, sàhhulainn.
8 gu 'ni bì conihpàirt agam dheth maiUe ribhse.
9 geall.
I. CORINTIANACH, IX. X
a' dèanamh sin chum gu 'm faigli
iad crùn truaillidh ; ach sinne
air son crùin neo-thruaillidh.
26 Uime sin is amhuil a ta
mise a' ruith, cha 'n ann mar gu
neo-chinnteach' ; is amhuil a ta
mi a' cur catha, cha 'n ann mar
neach a bhuaileas an t-athar :
27 Ach tha mi a' trom-bhual-
adh mo chuirp, agus 'ga chur
fuidh smachd : air eagal air chor
sam bith an dèigh dhomh sear-
monachadh" do dhream eile, gu 'n
cuirear mi fèin air cùF.
CAIB. X.
1 TVm sàcramamte nan lùdhach 'nan samhladh
airar sàcramaintibh-ne, 14 agusaìn peanas
mur rahhadh dhuinn ìodhol-aoradh a sheach-
nadh. 21 Cha 'n fheud sinn bhi 'nar luchd
comhpàirt do hhòrd an Tighcarna, agus
dhìabhul famon, SjC.
OS bàrr, a bhràithre, cha b^àill
leam sibhse a bhi aineolach,
gu robh ar n-aithriche uile fuidh
'n neul, agus gu 'n deachaidh iad
uile troimh 'n mhuir ;
2 Agus gu 'n do bhaisteadh iad
uile do IMhaois san neul, agus
anns a' mhuir ;
3 Agus gu 'n d' ith iad uile an
t-aon bhiadh spioradail ;
4 Agus gu'n d'òl iad uile an
t-aon deoch spioradail : (oir
dh' òl iad do 'n charraig spiorad-
ail sin a lean iad : agus b' i a'
charraig sin Criosd :)
5 Ach le mòran diubh cha
robh Dia toilichtè^ : oir sgriosadh
san fhàsach iad.
6 A nis bha na nithe sin 'nan
saimpleiribhMhuinne, chum nach
' mar ncach nach 'eil am follais.
- gairm a thoirt.
2 (jH din/tar, gu tl/gear mi fein.
4 cliii do t/initinn mòran diuhh ri Dia.
■S21
miannaicheamaid droch nithe,
eadhon mar a mhiannaich iadsan.
7 Agus na bithibh-sa 'nur
luchd-ìodhol-aoraidh, mar a hha
cuid diubh-san ; a rèir mar a ta
e sgrìobhta, Shuidh am pobull
sìos a dh' itheadh agus a dh' òl,
agus dh'èirich iad a chluicheadh.'
8 Agus na dèanamaid strìop-
achas, mar a rinn cuid diubh-
san, agus a thuit diuhh an aon là
trì mìle fìchead.
9 Agus nadearbhamaid^Crìosd,
mar a dhearbh cuid diubh-san,
agus a sgriosadh iad le nath-
raichibh nimhe.
10 Agus na dèanaibh-sa gear-
an, mar a rinn cuid diubh-san
gearan, agus a sgriosadh iad leis
an sgriosadair^
11 A nis thachair na nithe so
uile dhoibh-san mar eisempleir-
ibh : agus sgrìobhadh iad clium
teagaisgs duinne, air am bheil
deireadh an.domhain" air teaclid.
12 Uime sin an tì a shaoileas
a bhi 'na sheasamh, thugadh e
aire nach tuit e.
13 Cha do thachair deuchainn"'
air bith ribh, ach ni a ta coit-
chionn^dodhaoinibh : ach thaDia
dìleas, nacli leig dhuibh bhi air
bhur feuchainn thar bhur comas ;
ach a nì maille ris an deuchainn
slighe dol as mar an ceudna,
chum gu 'm bì sibh comasach air
a giùlan.
14 Air an aobhar sin, a mhuinn-
tir mo ghràidh, teichibh o ìodh-
ol-aoradh.
15 Tha mi a' labhairt mar ri
' sgài/ihli, samhlachasaibh. huaireamaid.
' mhit/tear. * rahìmìdh. ° nan /inn.
'■' buaircadh, cruaidh-f/mirhainn, denrbliad/i,
" cumuntu.
L CORINTIANACH, X.
daoinìbh tuigseach : thugaibh-sa
breth air an ni a ta mi ag ràdh,
16 Cupan a' bheannachaidh, a
ta sinne a' beannachadh, nach
e comunn fola Chriosd e ? An
t-aran a ta sinn a' briseadh, nach
e comunn cuirp Chrìosd e ?
17 Oir ged tha sinne 'nar mòr-
an, is aon aran', agus aon chorp
sinn : oir a ta againn uile comh-
pàirt do 'n aon aran.
18 Thugaibh fa'near Israel a rèir
na feòla : nach 'eil aca-san a ta
'g itheadh nan lobairt comh-
roinn ris an altair ?
19 Ciod a their mi uime sin ?
gu bheil brìgh air bith anns an
ìodhol, no gu bheil brìgh air
bith san ni a dh'ìobradh do ìodh-
olaibh ?
20 Ach tha mi ag ràdh, na nithe
a ta na Cinnich ag lobradh, gur
ann do dheamhnaibh a tha iad
'gan ìobradh, agus nach ann do
Dhia : agus cha b' àill leam
comunn a bhi asaibh-sa ri deamh-
naibh.
21 Cha 'n 'eil e an comas duibh
cupan an Tighearn òl, agus cupan
dheamhan. Cha'n 'eil e an comas
duibh comh-roinn a bhi agaibh
do bhòrd an Tighearn, agus do
bhòrd deamhan.
22 Am brosnuich sinn an Tigh-
earn gu feirg? an treise sinn na
e-san ?
2.3 Tha na h-uile nithe cead-
uichte dhomh-sa, ach cha'n 'eil na
h-uile nithe iomchuidh^ : tha na
h-uile nithe ceaduichte dhomh-
sa, ach cha toir na h-uile nithe
fòghlum.
24 Na iarradh neach air bith
' hhuilinn. ^ tarhhach.
328
an ni sin a bhuineas* dha fèin ;
ach iarradh gach aon an ni sin a
thig ri maith neach eile.
25 Ithibh gach ni a reicear
am margadh na feòla, gun cheisd
air bith f heòraich air son coguis.
26 Oir is leis an Tighearn an
talamh, agus a làn.
27 Ma bheir aon neach dhiubh-
san nach 'eil 'nan creidich
cuireadh dhuibh, agus gur toil
leibh dol maille ris ; ithilah gach
ni a chuirear roimhibh, 'gun ni
sam bith f heòraich airson coguis.
28 Ach ma their duine sam
bith ribh, Dh' ìobradh an ni so do
ìodholaibh, na ithibh, air a shon-
san a nochd dhuibh e, agus air
son coguis^ Oir is leis an Tigh-
earn an talamh, agus a làn.
29 Air son coguis, a ta mi ag
ràdh, cha 'n i do chogiiis fèin, ach
coguis an neach ud eile : oir c' ar
son a bheirear breth air^ mo
shaorsa-sa le coguis duine eile ?
30 Oir, ma tha comhpàirt
hìdh agam-sa tre ghràs, c' ar son
a labhrar olc umam a thaobh an
ni sin air son am bheil mi a'
toirt buidheachais ?
31 Uime sin cò aca dh'itheas
no dh'òlas sibh, no ge b' e ni a nì
sibh, dèanaibh na h-uile nithe
chum ghnre Dhè.
32 Na tugaibh aobhar oilbheim
do na h-Iùdhaich, no do na
Greugaich, no do eaglais Dè :
33 A rèir mar a ta mise a'
dèanamh toile nan uile dhaoine
anns na h-uile nithihh, gun bhi
'g iarraidh mo bhuannachd fèin,
ach huannachd mhòran, chum gu
tèarnar iad.
^ coimh-fhios, aoinsiens. . * dhìtear.
1. CORINTIANACH, XI.
CAIB. XI.
1 Fhuair Pòl cron do na Conntianaich, gu
robh 'nan coimhthionail am fir a' dèanamh
ùrnuigh, agus an cinn air an còmhduch-
adh, agus am mnài gun chòmhdachadh aìr
an cinn : 17 agus do hhrigh gu robh gu
coitchionn an cruinneachadh cha 'n ann
chum maith, ach chum uiìc ; 20 gu sòn-
ruichte, air son gu robh iad le 'm feisdibh
ftin a' mi-naomhachadh suipeir an Tigh-
earn, Sjc.
BITHIBH-SA 'nur luchd-
leanmliuinn orm-sa', amhuil
mar a ta mise air Crìosd.
2 A nis a ta mi 'gur moladh, a
bhràithre, do bhrigh gu bheil
cuimhne agaibh ormsa anns na
h-uiìe nithibh, agus gu bheil
sibli a' coimhead nan òrduighean,
mar a thug mise dhuibh iad.
3 Ach bu mhiann leam fios a
bhi agaibh, gur e Crìosd ceann
gach fìr, agus gur e am fear
ceann na mnà, agus gur e Dia
ceann Chrìosd.
4 Gach fear a ta dèanamh
ùrnuigh no fàidlieadaireachd, ag-
us folach air a cheann, tlia e
toirt eas-urraim d' a cheann.
5 Ach gach bean a ta dèananih
ùrnuigh no fàidheadaireachd
gun fholach air a ceann, tha i
toirt eas-urraim d' a ceann : oir
is ionnan sin agus ged bhiodh i
air a bearradh.
6 Oir mur bì folach air ceann
na mnà, bearrar i mar an ceud-
na : ach ma's grannda^ do mhnaoi
i bhi air a bearradh no air a
lomadh, cuireadh i folach oirre.
7 Oir gun amharus cha chòir
do fhear a cheann a chòmhdach-
adh^, do bhrìgh gur e ìomhaigh
agus glòir Dhè : ach is i a' bhean
' air m' eisempleir-sa.
' yrànna. ^fholnch. 4 nior.
329
glòir an f hir.
8 Oir cha 'n 'eil am fear o 'n
mhnaoi, ach a' bhean o 'n f hear.
9 Agus cha do* chruthaicheadh,
am fear air son na mnà, ach a'
bhean air son an fhir.
10 Uime sin is còir do'n
mhnaoi cumhachd^ a bhi aice
air a ceann, air son nan aingeal.
" 11 Gidheadh, cha'n 'eil am fear
as eugmhais na mnà, no a' bhean
as eugmhais an fhir anns an
Tighearn.
12 Oir mar a ta a' bhean o 'n
fhear, is amliuil sin a ta 'm fear
tre 'n mhnaoi mar an ceudna :
ach is ann o Dhia a ta na h-uile
nithe.
13 Measaibh annaibh fèin : am
bheil e ciatach do mhnaoi ur-
nuigh a dhèanamh ri Dia gun
fholach air a ceami.
14 Nach 'eil nàdur fèin a'
teagasg dhuibh, ma bhios gruag
fhada air fear, gur nàr dha e ?
15 Ach ma bhios gruag fhada
air mnaoi, is glòir dh'i e: oir
thugadh a gruag dh' i air son
còmhdaich^
16 Ach ma bhios neach air
bith connspoideach, cha'n 'eil a
leithid sin do ghnàthachadh
againne, no aig eaglaisibh Dhè.
17 A nis anns an ni so a ta mi
cur an cèill duibk, cha mhol mi
sibh, do bhrìgh gu bheil sibli a'
teaclid an ceann a chèile, cha 'n
ann chum an ni a 's feàrr, ach an
ni a 's miosa.
18 Oir air tùs, 'nuair tha sibh
a' cruinneachadh an ceann a
chèile san eaglais, tha mi cluinn-
' 'se siii r'a tm\\\ folach, a leigeil fhaicinn gu
hheil ifo chumhachd a fir. ^folaich.
I. CORINTIANACH, XI
tinn gu bheil roinnean^ 'nur
measg ; agus tha mi an cuid 'ga
chreidsinn.
19 Oir is èigin saobh-chreid-
imh^ a bhi eadaraibh, chum gu 'n
dèanar follaiseach an dream a ta
dearbhta 'nur measg.
20 Uime sin an uair a thig
sibh an ceann a chèile do aon àit,
cha e sin suipeir an Tighearn
itheadh.
21 Oir ithidh gach aon air tùs
a shuipeir fèin, agus a ta neach
ocrach, agus neach eile air
mhisg.
22 An e nach 'eil tighean
agaibh chum itheadh agus òl
annta ? no am bheil sibh a' dèan-
amh tàire air eaglais Dè, agus a'
nàrachadh na muinntir aig nach
'eil ? Ciod a their mi ribh ? Am
mol mi sibh anns a chùis so ?
cha mhol.
23 Oir f huair mise o 'n Tigh-
earn an ni mar an ceudna a thug
mi dhuibh-sa, Gu 'n do ghlac an
Tighearn losa aran, anns an
oidhche an do bhràthadh e :
24 Agus air tabhairt' buidh-
eachais, bhris se e, agus thubh-
airt e, Gabhaibh, ithibh ; is e so
mo chorp -sa, a ta air a bhriseadh^
air bhur sonsa : dèanaibh so mar
chuimhneachan ormsa^
25 Agus air a' mhodh cheudna
an cupan, an dèigh na suipeir,
ag ràdh, Is e an cupan so an
coìmhcheangaP nuadh ann am
f huil-sa : dèanaibh-sa so, cia
minic as a dh'òlas sibh e, mar
chuimhneachan ormsa.
' eas-aonachda^ sgaraidh.
- snohh-bhurai/can, ni-iceachd.
breith. ^ air a thahhairt.
' chìim ciiimline ormsa. '' tiomnadh.
26 Oir cia minic as a dh'ith-
eas sibh an t-aran so, agus a
dh' òlas sibh an cupan so, tha sibh
a' foillseachadh bàis an Tigh-
earna gus an tig e.
27 Uime sin, ge b' e neach a
dh'itheas an t-aran so, agus^ a
dh'òlas cupan so an Tighearna
gu neo-iomchuidh, bithidh e
ciontach do chorp agus do f huil
an Tighearna.
28 Ach ceasnuicheadh^ duine
e fèin, agus mar sin itheadh e
do 'n aran so, agus òladh e do 'n
chupan so :
29 Oir ge b' e dh'itheas agus a
dh'òlas gu neo-iomchuidh, tha e
'g itheadh agus ag òl breithean-
ais dha fèin, do bhrìgh nach 'eil
e a' dèanamh aithne air corp an
Tighearn'-'.
30 Air a shon so tha mòran 'nur
measg lag agus tinn, agus tha
mòran 'nan codal.
31 Oir nan tugamaid breth oirnn
fèin, cha tugtadh breth oirnn.
32 Ach an uair a bheirear
breth oirnn, tha sinn air ar
smachdachadh leis an Tighearn,
chum nach bitheamaid air ar
dìteadh maille ris an t-saoghal.
33 Uime sin, mo bhràithre,
'nuair a thig sibh an ceann a
chèile chum itheadh, fanaibh r' a
chèile.
34 Agus ma bhios ocras air aon
neach, itheadh e aig an tigh;
chum nach tig sibh an ceann
a chèile gu breitheanas'". Agus
cuiridh mise gach ni eile an
òrdugh 'nuair a thig mi.
7 no. b dearhhadh.
f dèanamh cadar dhmlachaidh eadar corp
an Tiijhearna agus biadh eile.
chum d)tidh.
M
I. CORINTIANACH, XII.
CAIB. XII.
1 Tha tiodhlacan spioradail iomadach thaobh
gìiè, 7 gidheadh a ta iad uile gu tairbhe, 8
agus chnm na crìche so air an toirt air
caochladh dòigh : 12 chum a reir mar a ta
buill a' chuirp nàdurra uile chum maise,
22 agus seirbhis an aoin chuirp ; 27 mar
sìn gu bitheamaid-ne d' a cheile, a dhèan-
amh suas cuirp dhìomhair Chrìosd.
ANIS a thaobli thiodhìaca^
spioradail, a bliràitlire, cha
'n àiU leam sibh bhi aineolach.
2 Tha fios agaibh gu robh
sibh 'nur Cinnich, air bhur
tarruing gu ìodholaibh balbha,
a rèir mar a threòraicheadh sibh.
3 Uime sin tlia mi toirt fios
duibh, nach abair duine sam
bith a tha labhairt o Spiorad
Dhè, gu bheil losa malluichte ;
agus nach urrainn duine sam
bith a ràdh gur e losa an Tigh-
earn, ach tre an Spiorad naomh.
4 A nis tha eadar-dhealachadh
thiodhlaca ann, ach cha 'w 'eil ach
aon Spiorad ann.
5 Agus tha eadar-dhealachadh
frithealaidh' ann, gidheadh cha 'n
'eil ach aon Tighearn ann.
6 Agus tha eadar-dhealach-
adh i^^'breachaidh ann, ach is e an
t-ao-i Dia, a tha ag oibreachadh
nan uile nithe anns an h-uile.
7 Ach a ta foillseachadh an
Spioraid air a thoirt do gach
neach, chum tairbhe.
8 Oir do aon duine tha focal
a' ghliocais air a thoirt leis an
Spiorad ; agus do dhuine eile
focal an eòlais leis an Spiorad
cheudna ;
■ 9 Do neach eile creidimh leis
an Spiorad sin fèin ; do dhuine
eile tabhartas leighis tre an
Spiorad cheudna;
' iiitlie. ^ mhinistreileachd, dhreuchd.
331
10 Do neach eile oibreachadh
mhìorbhuile ; do neach eile fàidh-
eadaireachd ; do neach eile aith-
neachadh spiorad ; do neach eile
iomadh gnè theangadh ; agus do
neach eile eadar-mhineachadh
theangadh.
11 Ach na nithe sin uile tha
an t-aon Spioyad ceudna ag
oibreachadh, a' roinn ris gacli
aon fa leth a rèir mar is àill leis.
12 Oir mar is aon an corp,
agus mòran do bhuill aige, agus
a ta uile bhuilF an aoin chuirp
sin, ge h-iomadh iad, 'nan aon
chorp ; mar sin a ta Crìosd.
13 Oir tre aon Spiorad bhaist-
eadh sinn uile do aon chorp,
ma's lùdhaich sinn no Greug-
aich, ma 's daor no saor sinn ;
agus thugadh deoch r' a h-òl
duinn uile chum aoin Spioraid.
14 Oir cha 'n aon bhall an
corp, ach mòran.
15 Ma their a' chos, Do bhrìgh
nach mi an làmh cha 'n ann do 'n
chorp mi ; nach 'eil i do 'n chorp
air a shon sin ?
16 Agus ma their a' chluas,
Do bhrìgh nach mi an t-sùiì,
cha 'n ann do 'n chorp mi ; nach
ann do 'n chorp i air a shon sin ?
17 Nam hiodh an corp uile 'na
shùil, c'àit am hiodh a' chlaist-
eachd? Nam hiodh e uile 'na
chlaisteachd, C' àit am biodh an
fhàile'?
18 Ach a nis shuidhich Dia na
buiU gach aon diubh sa' chorp,
mar bu toil leis.
19 Agus nam biodh iad uile
'nan aon bhall, c' àit am hiodh an
corp ?
^ bhallaibh. * boladh.
I. CORINTIANACH, XII. XIII.
20 Ach a nis tha iad 'nam mòr-
an bhall, ged nach 'eil ann ach
aon chorp.
21 Agus cha 'n urrainn an t-
sùil a ràdh ris an làimh, Cha 'n
'eil feum agam ort : no a rìs,
ann ceann ris na cosaibh, Cha 'n
'eil feum agam oirbhse.
22 Ach gu ro mhòr ni 's mò
tha na buiU sin do 'n chorp, a 's
anmhuinne^ a thaobh coslais,
feumail.
23 Agus air na huiìl sin do 'n
chorp a's lugha urram 'nar
measg-ne, tha sinn a' cur an
tuilleadh urraim ; agus na hnill
sin dhinn a's lugha maise, tha
aca sin gu ro mhòr an tuilleadh
maise.
24 Oir air na huill rahaiseach
againn cha 'n 'eil uireasbhuidh :
ach rinn Dia an corp a chomh-
chumadh r' a chèile, air dha an
tuilleadh urraim gu mòr a thoirt
do'n chuid air an robh uireas-
bhuidh :
25 Chum nach biodh easaon-
achd air bith sa' chorp ; ach
gu 'm biodh an t-aon chùram aig
na buill d' a chèile.
26 Agus ma dh' f huilgeas aon
bhall, comhfhuilgidh na buill
uile : no ma gheibh aon bhall
urram, nì na buill uile gàird-
eachas maille ris.
27 A nis is sibhse corp Chrìosd,
agus is buill sihh fa leth.
28 Agus chuir Dia dream
àraidh san eaglais, air tùs ab-
stola, san dara àit fàidhean, san
treas àit luchd-teagaisg, a rìs
miorbhuilean, 'na dhèigh sin
tabhartais leighis, luchd-cuid-
' laige.
332
eachaidh, uachdaranachda, iom-
adh gnè theangadh.
29 Am hheil na h-uile 'nan ab-
stolaibh ? Am hheiln'A h-uile 'nam
fàidhibh ? Am hheìl na h-uile 'nan
luchd-teagaisg ? Am hheil na h-
uile 'nan luchd-dèanamh mhìor-
bhuile ?
30 Am bheil aig na h-uile
tabhartais leighis? An labhair
na h-uile le teangaibh ? An dèan
na h-uile eadar-theangachadh ?
31 Ach biodh miann dùrachd-
ach nan tiodhlacan a's feàrr
oirbh : agus gidheadh tha mise
a' nochdadh dhuibh slighe a 's
ro-fheàrr.
CAIB. xni.
1 Cha 'n 'eìl hrìgh sam hith anns na iiodhlac-
aibh uile, d' am feahhas, as eugmhais a'
ghràidh: 4 cliù a' ghràidh,\3agus a hharr-
achd air dòchas agus creidimh.
GED labhrainn le teangaibh
dhaoine, agus aingeal, agus
gun ghràdh ^ agam, tha mi a' m'
umha^ a nì fuaim, no a'm'chiom-
bal a ni gleangarsaich.
2 Agus ged robh agam fàidh-
eadaireachd, agus ged thuiginn
na h-uile rùna-dìomhair, agus
gach uile eòlas ; agus ged bhiodh
agam gach uile cfhnè creidimh,
ionnus gu 'n atharraichinn
slèibhte, agus mi gun ghràdh
agam, cha 'n 'eil annam ach neo-
ni.
3 Agus ged chaithinn mo
mhaoin uile chum na bochdan a
bheathachadh, agus ged bheirinn
mo chorp chum a losgadh, agus
gun ghràdh agam, cha 'n 'eil
tairbhe sam bith dhomh ann.
4 Tha an gràdh fad-fhulang-
^ seirc. ' phrais.
I. CORINTIANACH, XIII. XIV.
ach^ agiis caohnhneìl ; cha ghabh
an gràdh farmad; cha dèan an
gràdh ràiteachas cha 'n 'eil e air
a shèideadh suas,
5 Cha ghiùlain se e fèin gu
mì-chiatach, cha 'n iarr e na
nithe sin a bhuineas da fèin, cha
'n 'eil e so-bhrosnuchaidh chum
feirge, cha smuainich e olc sam
bith,
6 Cha dèan e gàirdeachas san
eucoir, ach nì e gàirdeaclias san
f hìrinn :
7 Fuilgidh^ e na h-uile nithe,
creididh e na h-uile nithe, bith-
idh sùil ' aige ris na h-uile nith-
ibh, giùlainidh e na h-uile nithe.
8 Cha tèid an gràdh air cùl a
chaoidh : ach ma 's fàidheadair-
eachda ta ann, thèid iad air cùl ;
ma 's teangaidh, sguiridh iad ;
ma 's eòlas, cuirear air cùl e.
9 Oir a ta eòlas againn ann
an cuid, agus tha sinn ri fàidh-
eadaireachd ann an cuid.
10 Ach an uair a thig an ni
a ta iomlan, cuirear air cùl an
ni sin nach 'eil acli ann an cuid.
1 1 'Nuair a bha mi a 'm' lean-
aban, labhair mi mar leanaban,
thuig mi mar leanaban, reuson-
aich^ mi mar leanaban: ach air
fàs domh a'm' dhuine, chuir mi
na nithe leanabaidh air cùl.
12 Oir tha sinn a' faicinn san
àm so gu dorcha tre ghloin ^ ; ach
an sin cìCi sinn aghaidh ri h-agh-
aidh : san àm so is aitlme dhomh
ann an cuid ; ach an sin aith-
nichidh mi eadhon mar a ta
aithne orm.
13 Agus a nis fanaidh creid-
^ fèin-uuUl. ' cùiìtfidairhìrfh, fo!aichidh.
^ dùchas, earbsa. * sniuainich.
5 ann an sgathan. « earbsa.
333
imh, dòchas^, gràdh, na tri nithe
so ; ach is e 'n gràdh a 's mò
dhiubh so.
CAIB. XIV.
1 Mhol Pùl fàidheadaireachd, 2 agus thug e
Uì'ram dh'i roimh labhaiì-t ìe teangaibh, 6 le
cosamhlachd air a thoirt o innealaibh-ciuil :
12 is cùir an gnàthachadh faraon, chum
togail suas na h-eaglais, 22 mar a' chrìoch
sin gus an d' ùrduicheadh iad. 26 Tha.
fìor-fheum gach aoin diubh air a theagasg^
agusam mì-ghnàthachadh air a chronuchadh.
LEANAIBH gràdh, agus
biodli mòr-mhiann' thiodh-
laca spioradail oirbh, ach gu ma
! mò bhur togradh gu 'n dèanadh
sibh fàidheadaireachd.
2 Oir an tì a labliras ann an
teangaidh choimhich^ cha 'n ann
I ri daoinibh a labhras e, ach ri
Dia : oir cha 'n 'eil neach sam
bith 'ga thuigsinn ; ged tha e
anns an Spiorad a' labhairt rùna-
dìomhair.
3 Ach an tì a tha dèanamh
fàidheadaireachd, tha e a' labh-
airt ri daoinibh chum teagaisg^,
agus chim earail, agus chitm
; comhfhurtachd.
4 An tì a ta labhairt an teang-
aidh choimhich, tha e 'ga theag-
I asg fèin " : ach an tì a ni fàidli-
I eadaireachd, tha e teagasg na h-
eaglais.
I 5 Bu mhaith leam gu labh-
radh sibh uile le teangaibh, ach
b' f heàrr leam sibh a dhèanamh
fàidheadaireachd, . oir is mò an
ti a ni fàidhcadaireachd, no an
I tì a labhras le teangaibh, mur
: eadar-theangaich e", chum gu
faigheadh an eaglais fòghlum.
6 A nis, a bhràithre, ma thig
' dhi'idh, iar; tus. ^ choigrich.
^fòghìuim, togail suas. 'ga thogaiì fvin suas.
" mur ectdar-theangaich neach.
I. CORINTIANACH, XIV.
mi do'ur n-ionnsuidh a' labhairt
]e teangaibh, ciod an tairbhe a
ni mi dhuibh, mur labhair mi
ribh am foillseachadh, no an
eòlas, no am fàidheadaireachd,
no an teagasg?
7 Air an dcngh cheudna na
nithe gun anam a nì fuaim, ma's
piob no clàrsach, mur dèan iad
eadar-dhealachadh 'nam fuaim-
ibh, cionnus a thuigear an ni a
sheinnear air a' phìob no air a'
chlàrsaich ?
8 Oir ma bheir a' ghall-tromp
fuaim neo-chinnteach uaipe', cò
a dh' ulluicheas e fèin chum a'
chatha ?
9 Is amhuil sin sibhse, mur
labhair sibh leis an teangaidh
briathra so-thuigsinn, cionnus a
dh' aithnichear an ni a labhrar ?
oir is ann ris an athar a labhras
sibh.
10 Tha, feudaidh e bi, an
uiread do ghuthannaibh ^ san t-
saoghal, agus cha'n'eil a h-aon
diubh gun bhlagh^.
11 Uime sin, mur tuig mi brìgh
a' ghutha, bithidh mi do 'n tì a
labhras, borb*; agus hithidh an
tì a labhras, borb dhomh-sa,
12 Mar sin mar an ceudna
sibhse, do bhrìgh gu bheil dèigh
agaibh air tiodhlacaihh spioradail,
iarraibh sibh fèin a thoirt barr-
achd chum fòghluim ^ na h-
eaglais.
13 Uime sin, an tì a labhras
ann an teangaidh choinihich,
guidheadh e gu 'n dèanadh e
eadar-theangachadh.
14 Oir ma ni mise ùrnuigh
' uaithe. ' chainntibh, chànainibh,
* bhftgh, seadh. ^fiadhaìch, hurbarra.
334
ann an teangaidh choimhich. tha
mo spiorad a' dèanamh ùrnuigh,
ach tha mo thuigse neo-tharish-
ach.
15 Ciod ma seadh ? nì mi
ùrnuigh leis an spiorad, agus nì
mi ùrnuigh leis an tuigse mar
an ceudna: seinnidh mi leis an
Spiorad, agus seinnidh mi leis
an tuigse mar an ceudna,
16 No 'nuair a bheannaicheas
tu leis an spiorad, cionnus a
their an tì a tha ann an àit an
duine gun fhòghkim Amen ri
d' bhreith-buidheachais, o nach
aithne dha an ni a ta thu ag
ràdh ?
17 Oir gu deimhin a ta thusa
toirt buidheachais gu maith,
gidheadh cha'n'eil an neach eile
air a theagasg^
18 Tha mi toirt buidheachais
do m' Dhia, gu bheil mi a' labh-
airt le teangaibh tuilleadh na
sibh uile :
19 Ach b' fheàrr leam cùig
focail a labhairt san eaglais le
-m' thuisge, chum gu teagaisginn
daoine eile mar an ceudna, na
deich mìle focal ann an teang-
aidh choimhich.
20 A bhràithre, na bithibh-sa
'nur leanabaibh an tuigse : gidh-
eadh, ann am mì-run' bithibh
'nur leanabaibh, ach ann an tuig-
se bithibh 'nur daoine foirfe.
2L Tha e sgriobhta san lagh,
Labhraidh mi ris a' phobull so
ann an teangaibh eile, agus am
bilibh eile : gidheadh an dèigh
sin uile cha 'n èisd iad rium, tha
an Tighearn ag ràdh.
' togail suas. ^ air fhòghlum.
' droch-mhèin, olc.
I. CORINTIANACH, XIV. XV. "
22 Uime sin a ta teanganna
coimheach 'nan comhara, clia 'n
ann do 'n dream a ta creidsinn,
ach dlioibh-san a ta mì-chreid-
each : ach a ta fàidheadaireachd
cha'n ann air an son-san nach
'eil a' creidsinn, ach air an son-
san a tha creidsinn.
23 Uime sin ma chruinnicheas
an eaglais uile san aon àit, agus
ma labhras iad uile le teangaibh
cuimlieach, agus gu'n tig dream
a ta gun fhòghlum a steach,
no daoine mi-chreideach, nach
abair iad gu bheil sibh air a
chuthach' ?
24 Ach ma nì iad uile fàidli-
eadaireachd, agus gu 'n tig duine
gun chreidimh a steach, no neach
a ta gun f hòghlum, cronuichear ^
e leis na h-uile, agus bheirear
breth air leis na h-uile :
25 Agus mar sin a ta nithe
folaichte a' chridhe air am foill-
seachadh ; agus mar sin, air dha
tuiteam air aghaidli, ni e aoradh
do Dhia, ag aithris' gu bheil Dia
gu fìrinneach annaibh-sa.
26 Ciod e sin ma ta, a'
bhràithre? nuair tha sibh a'
teachd an ceann a chèile, tha
salm, tha teagasg, tha teangadh,
tha foillseachadh, tha eadar-
theangachadh, aig gach aon ag-
aibh. Dèanar na h-uile nithe
chum fòghluim\
27 INIa labhras aon neach ann
an teangaidh choimhich, labhradh
dithis, no air a' chuid a's mò
triuir, agus sin an dèigh a chèile ;
agus dèanadh a h-aon eadar-
' air mhì-chèill, air hhoile.
* spreagar, comhairlichear.
^ a' foillseachadh.
335
theangachadh.
28 Ach mur bì eadar-theang-
air ann, fanadh e 'na thosd san
eaglais ; no labhradh e ris fèin,
agus ri Dia.
29 Labhradh dithis no triuir
do na fàidhibh, agus thugadh
j a' chuid eile breth.
30 Ach ma dh' f hoillsichear ni
do neach eile a tha 'na shuidlie,
biodh an ceud dhuine 'na thosd.
31 Oir feudaidh sibh uile
: fàidheadaireachd „ a dlièanamh
I gach aon an dèigh a chèile,
chum gu faigh na h-uile fò-
; ghlum, agus na h-uile comh-
fhurtachd.
32 Agus a ta spiorada' nam
fàidliean ùmhal do na fàidhibh.
33 Oir cha'n e Dia ùghdair,
na ml-riaghailf, ach na sìthe,
mar ann an eaglaisibh nan
naomh uile.
34 Biodh bhur mnài 'nan tosd
sna h-eaglaisibh ; oir cha 'n 'eil
e ceaduichte dhoibh labhairt ;
cich is coir dhoibh bhi ùmhal, mar
a ta an lagh mar an ceudna ag
ràdh.
35 Agus ma's miann leo ni
sam bith fhòghlum, feòraich-
eadh iad d' am fearaibh fèin aig
an tigh e : oir is mì-chiatach do
mhnaibh labhairt san eaglais.
36 An ann uaibhse thàinig
focal Dè a mach ? no an ann do
'ur n-ionnsuidh-sa a mhàin a
thàinig e ?
37 Ma shaoileas duine sam bith^
gur fàidh, no gur duine spiorad-
ail e fèin, aidicheadh e na nithe
* togail suas. ^ tiodhlaca spiorndail.
^ eas-ùrdiiiijh, iuaìrrinc.
' Ma Ihu duiiic sam bilh cinnlcach.
I. CORINTIANACH, XIV. XV.
a ta mise a' sgrìobhadh do 'ur
n-ionnsuidh, gur iad àitheantan
an Tighearna.
38 Ach ma tha neach sam bith
aineolach, biodh e aineolach.
39 Uime sin, a bhràithre, biodh
ro-thogradh agaibh air fàidh-
eadaireachd a dhèanamh, agus
na bacaibh labhairt le teangaibh.
40 Dèanar na h-uile nithe gu
deadh-mhaiseach, agus a rèir
òrduigh.
CAIB. XV.
1 O aiseirigh Chrìosd, 12 dhearbh an t-abstol
gu 'n eirich sinne, an aghaidh na muinntir
sin a tha 'g àicheadh aiseii igh na colla : 21
Toradh, 35 agus dòigh na h-aiseirigh, 51
agus caochladh na muinntir sin a gheibhear
Jeò, air an là dheireannach.
OS bàrr, a bhràithre, tha mi
cur an cèiU duibh an
soisgeul a sliearmonaich mi
dhuibh, ris an do ghabh sibhse
mar an ceudna, agus anns am
bheil sibh 'nur seasamh ;
2 Troimh mar an ceudna am
bheil sibh air bhur tèarnadh,
ma chumas sibh gu daingean' an
ni a shearmonaich mi dhuibh,
mur do chreid sibhse gu dìomh-
ain.
3 Oir thug mi dhuibh air tùs
an ni a f huair mi mar an ceudna,
Gu 'n d' f huair Crìosd bàs air
son ar peacanna a rèir nan
sgriobtuir :
4 Agus gu 'n d' adhlaiceadh e,
agus gu 'n d' èirich e a ris air an
treas là a rèir nan sgriobtuir ;
5 Agus gii facas e le Cephas,
'na dhèigh sin leis an dà fhear
dheug.
6 'Na dhèigh sin, chunnacas e
le tuilleadh as cùig ceud bràtli-
' ma ghlcidheas sibh air chuimhne.
336
air air apn àm ; d' am bheil a'
chuid a 's mò beò gus a nis, ach
a ta cuid dhiuhh 'ìian codal.
7 'Na dhèigh sin, chunnacas e
le Seumas ; agus a rìs leis na h-
abstolaibh uile.
8 'Nan dèigh uile chunnacas
leam-sa e mar an ceudna, mar
neach a rugadh ann an an-àm.
9 Oir is mi a 's lugha do na h-
abstolaibh, neach nach fiù abstol
a ghairm dhìom, do bhiìgh gu 'n
robh mi a' geur-leanmliuinn
eaglais Dè.
10 Ach tre ghràs Dè tha mi an
ni a ta mi^: agus cha robh a
ghràs, a hhuilidieadh orm, gun
bhrìgh ; ach shaothraich mi ni 's
pailte na iad uile ; gidheadh cha
mhise, ach gràs Dè a bha maille
rium.
11 Uime sin cò air bith iad
dhinn, mise no iadsan, is ann mar
so tha sinne a' searmonachadh,
agus is ann mar so a chreid sibhse.
12 A nis, ma shearmonaich-
ear Crìosd gu 'n d' èirich e o na
marbhaibh, cionnus a ta cuid
'nur measg-sa ag ràdh, Nach 'eil
aiseirigh nam marbh ann ?
13 Ach mur 'eil aiseirigh nam
marbh ann, ni mò a dh'èirich
Crìosd.
14 Agus mur d'èirich Crìosd,
gu deimhin is dìomhain ar sear-
moin-ne, agus is dìomhain bhur
creidimh-sa mar an ceudna.
15 Seadh fhuaradh sinne 'nar
fianuisibh brèige air Dia ; do
bhrigh gu 'n d' rinn sinn fìanuis
a thaobh Dhè, gu 'n do thog e
siias Crìosd : neach nach do thog
e suas, mur èirich na mairbh.
• is mi an ni a 's mi.
I. CORINTIANACH, XV.
16 Oir miir èirich na mairbh,
ni mò a dh' èirich Crìosd :
17 Agus mur d'èirich Crìosd,
tha bhur creidimh-sa dìomhain ;
tha.sibh fathast an bhur peac-
aibh.
18 ^lar sin mar an ceudna
tha an dream a choidil ann an
Crìosd, caillte.
19 ^NIa 's anns a' bheatha so a
mhàin a tha dòchas againn ann
an Crìosd, is sinn a 's truaighe
do na h-uile dhaoinibh.
20 Ach a nis tha Crìosd air
èirigh o na marbliaibh, agus rinn-
eadh an ceud thoradh dliiubh-
san a choidil deth.
21 Oir mar is ann tre/dhuine
t'iàinig am bàs, is ann tre dhuine
thig aiseirigh nam marbh mar an
ceudna.
22 Oir mar ann an Adhamh, a
ta na h-uile a' faghail a' bhàis,
is amhuil sin mar an ceudna a
nithear na h-uile beò ann an
Crìosd.
23 Ach gach uile dhuine 'na
òrdugh fein : Crìosd an ceud
thoradh, 'na dhèigh sin iadsan
a 's le Crìosd aig a theachd.
24 An sin hithidh a' chrìoch
dheireannach, 'nuair a bheir e
suas an rìoghachd do Dhia,
eadhon an t-Athair ; 'nuair a
chuireas e as do' gach uile
uachdaranachd, agus gach uile
ùghdarras, agus chumhachd.
25 Oir is èigin gu'n rìoghaich
e, gus an cuir e a naimhdean
uile fo a chosaibh.
26 Sgriosar an nàmhaid deir-
eannach, am bàs.
' a chuireas e sìos.
^ a' ghàirdeachas air bhur sonsa.
choy mi, chuir mi cath.
337
27 Oir chuir e na h-uile nithe
fo a chosaibh. Ach an uair a ta
e ag ràdh gu 'n do chuir e na
h-uile mthe fuidh, is ni follais-
each gu bheil e-san a chuir na
h-uile nithe fuidh, an leth muigh
clheth so.
28 Agus an uair a chuirear na
h-uile nithe fuidh, an sin bithidh
ara ^NIac fèin fo 'n Tì a chuir na
h-uile nithe fuidh-san, chum
gu 'm bì Dia 'na uile anns na h-
uile.
29 No ciod a ni iadsan a bhaist-
ear air son nam marbh, mur èir-
ich na mairbli air aon dòigh ? c'
ar son ma seadh a bhaistear iad
air son nam marbh ?
30 Agus c' ar son a ta sinne an
gàbhadh gach uair ?
31 Air bhur gàirdeachas-sa- a
tha agam ann an losa Crìosd air
Tighearn, tha mi faghail a' bhàis
gach là.
32 Ma chòmhraig^ mi mai
dhuine* ri fiadh-bheathaichibh
ann an Ephesus, ciod i mo
thairbhe, mur èirich na mairbh ?
itheamaid agus òlamaid, oir am
màireach gheibh sinn bàs.
33 ISIa meallar sibh : truaiUidh
droch chomlikiadar' deadh bheu-
sa.
34 Dùisgibh chum fìreantachd^,
agus na dèanaibh peacadh ; oir
cha 'n 'eil eòlas Dè aig cind : chum
bhur nàire tha mi a' labhairt so.
35 Ach their neach èigin, Cion-
nus a dli' èireas na mairbh ? ag-
us ciod a ghnè cuirp leis an tig
iad?
36 Amadain, an ni sin a chuir-
^ a reir gnàtha dhaoine.
^ droch chùmhradh.
' gu ccart, gu cuhhaidh.
Z
I. CORINTIANACH, XV.
eas tu, cha bheotliaichear e, mur
bàsaich e air tùs :
37 Agus an ni a chuireas tu,
cha 'n e an corp a bhitheas a ta
thu cur, ach gràinne lom, feud-
aidh e bi do chruithneachd, no
do slieòrsa èigin eile :
38 Ach a ta Dia a' toirt cuirp
dha mar bu toil leis, agus do
gach uile sliìol a chorp fèin.
39 Cha 'n aon fheoil gach uile
f heoil : ach a ta feoil air leth aig
daoinibh, agus feoil eile aig ain-
mhidhibh,yèo«7 eile aig iasgaibh,
agusfeoil eile aig eunlaithibh.
40 Agus a ta cuirp nèamhaidh
ann, agus cuirp thalmhaidh :
gidheadh a ta glòir air leth aig
na corpaìhh nèamhaidh, agus glòir
eile aig na corpaibh talmhaidh.
41 Tha aon glilòir aiga' ghrèin,
agus g] òir eile aig a' ghealaich,
agus glòir eile aig na reultaibh ;
oir a ta eadar-dhealachadh eadar
reult agus reult thaobh glòire.
42 Agus is ann mar sin a hhios
aiseirigh- nam marbh. Cuirear
ann an truaillidheachd e ; togar
ann an neo-thruaillidheachd e.
43 Cuirear e ann an eas-urram,
togar ann an ghnre e : cuirear
ann an anmhuinneachd e, èiridh
e ann an cumhachd :
44 Cuirear e 'na chorp nàdurra,
èiridh e 'na chorp spioradaiL
Tha corp nàdurra ann, agus
corp spioradail.
45 Agus mar so tha e sgriobh-
ta, Rinneadh an ceud dhuine
Adhamh 'na anam beò, an t-
Adhamh deireannach 'na Spiorad
a bheotliaicheas.
46 Giclheadh cha 'n e an ni
' dealblt, dreach. cos/as.
338
spioradail a hha ann air tùs, ach
an ni nadurra ; agus 'na dhèigh
sin an ni spioradail.
47 An ceud duine o 'n talamh,
talmhaidh : an dara duine, an
Tighearn o nèamh,
48 Mar an chdne talmhaidh, is
amhuil sin iadsan a tha talmh-
aidh ; agus mar a ta an duine
nèamhaidh, is ann mar sin iadsan
a ta nèamhaidh.
49 Agus mar a ghiùlain sinn
ìomhaigh^ an duine thalmhaidh,
giùlainidh sinn mar an ceudna
ìomhaigh an diiim nèamhaidh.
50 A nis so a ta mi ag ràdh, a
bhràitlire, nach feudar le feoil
agus fuil rìoghachd Dhè a
shealbhachadh ; ni mò a shealbh-
aicheas truaillidheachd neo-
thruaillidheachd.
51 Feuch, tha mi a labhairt ni
dìomhair ribh ; Cha choidil sinn
uile, ach caochlaidhear sinn uile,
52 Ann an tiota^, am priobadh
na sùl, ri giith na trompaid
deireannaich, (oir sèididh an
trompaid,) agus èiridh na mairbh
neo-thruaillidh, agus caochlaidh-
ear sinne.
53 Oir is èigin do 'n chorj)
thruaillidh so neo-thruailHdh-
eachd a chur uime, agus do 'n
chorp bhàsmhor so neo-bhàs-
mhorachd a chur uime.
54 Agus an uair a chuireas
an corjì . truaillidh so neo-
thruaillidheaclid uime, agus a
chuireas an corp bàsmhor so neo-
bhàsmorachd uime, an sin coimh-
lionar am focal a ta sgrìobhta,
Shluigeadh suas ambàslebuaidh.
55 O bhàis, c' àit am bheil do
- platha, mionaid.
I. CORINTIANACH, XV. XVI.
gliath ? O uaigh, c' àit am hheil
do bhuaidh?
56 Is e am peacadh gath a'
bhàis ; agus is e neart a' pheac-
aidh an lagh :
57 Ach buidheachas do Dhia,
a tha toirt dhuinne na buadha,
tre ar Tighearna losa Criosd.
58 Uime sin, mo bhràithre
gràdhach, bithibh-sa daingean,
neo-ghluasadach, a' sìor-mheud-
achadh ann an obair an Tigh-
earn, air dhuibh fios a bhi agaibh
nach 'eil bhur saothair dìomhain
anns an Tighearn.
CAIB. XVI.
1 Ghuidh Pòlair na Corintianaich fuasgladh
air ìiireasbhuidh nam bràithre bochda ann
an lerusalem ; 10 mhol e Timoteus ; 13
agus an dèigh chomhairlean càiì-diil, 19
chrìochnaìch e an litir le iomadh fàilte.
ANIS a thaobh an tionail air
son nan naomh, mar a dh'-
òrduich mi do eaglaisibh Ghala-
tia, mar sin dèanaibh-sa mar an
ceudna.
2 Air ceud là gach seachduin,
cuireadli gach aon agaibh ni leis
fèin anns an ionmhas\ a rèir mar
a shoirbhich leis, chum nach bì
tionail r' an dèanamh 'nuair a
thig mise.
3 Agus an uair a thig mi, cò
air bith iad a mholas sibh le \ir
litrichibh, cuiridh mi iadsan a
ghiùlan bhur tabhartais gu leru-
salem.
4 Agus ma 's iomchuidh mise
a dhol mar an ceudna, thèid
iadsan a' m' cliuideachd.
5 Agus thig mi do 'ur n-ionn-
suidh-sa, 'nuair a thèid mi troimh
Mhacedonia : (oir tha mi dol
' taisgeadh gach aon agaibh làimh ris annan stòr,
^ luchd cur an ayhaidh an t-soisgcil.
339
troimh Mhacedonia :)
6 Agus feudaidh e hì gu 'm fan
mi, no eadhon gu 'n caith mi an
geamhradh maille ribh, chum
gu 'n toir sibh air m' aghaidh mi,
ge b' e àit d' an tèid mi.
7 Oir cha 'n àiU leam bhur
faicinn a nis san dol seachad ;
ach tha dùil agam fantuinn rè
tumuill maille ribh, ma leigeas
an Tighearn dhomh.
8 Ach fanaidh mi ann an E-
phesus gu Cuingeis.
9 Oir dh'fhosgladh dorus raòr
agus èifeachdach dhomh-sa, agus
tha mòran eascairdean^ ann.
10 A nis ma thig Timoteus,
feuchaibh gu 'm bi e gun eagal
maille ribh : oir tha e a' saoith-
reachadh ann an obair an Tigh-
earna, mar a ta mise.
11 Uime sin na dèanadh neach
sam bith tàir air : ach thugaibh
air aghaidh e an sith, chum gu 'n
tig e a m' ionnsuidh-sa : oir tha
sùil agam ris maille ris na
bràithribh.
12 Mu thimchioll ar bràthar
Apollois, ghuidh mi gu dùrachd-
ach air teachd do 'ur n-ionn-
suidh-sa maille ris na bràith-
ribh : ach cha b' i a thoil air (^hor
sam bith teachd san àm so ; ach
thig e 'nuair a gheibh e àm iom-
chuidh.
13 Dèanaibh faire, seasaibh gu
daingean sa' chreidimh, bithibh
fearaiP, bithibh làidir*.
14 Biodh bhur n-uile nithe air
an dèanamh le gràdh.
15 Agus guidheam oirbh, a
bhràithre, {o 's aithne dhuibh
^ duineil.
* neartaichibh sibh fètn.
z 2
I. CORINTIANACH, XVI.
teaghlach Stephanais, gur iad
ceud thoradh Achaia, agus gu 'n
d' thug siad iad fèin chum frith-
ealaidh do na naomhaibh ;)
16 Gu 'm bi sibh ùmhal d' an
leithidibh sin, agus do gach aon
a nì obair agus saothair maille
ruinne.
17 Tha mi subhach ri teachd
Stephanais, agus Fhortunatuis,
agus Achaicuis : oir rinn iad
suas an ni sin a bha dh'uireas-
bhuidh do 'ur taobh-sa.
18 Oir thug iad suaimhneas'
do m' spiorad-sa, agus do 'ur
spiorad-sa : uime sin biodh meas
agaibh air an leithidibh sin^.
19 Tha eaglaisean na h-Asia
^fois.
" aithnichibh an leithide sin.
a' cur fàilte oirbh. Tha Acuila
agusPriscila, maille ris an eaglais
a tha 'nan tigh, a' cur mòr-
f hàilte oirbh anns an Tighearn.
20 Tha na bràithrean uile a'
cur fàilte oirbh. Cuiribh-sa
fàilte air a chèile le pòig
naoimh.
21 Fàilte uamsa Pòl le m'
làimh fèin.
22 Ma tha neach sam bith nach
gràdhaich an Tighearn losa
Crìosd, biodh e 'na Anatema
Maranata^.
23 Gu robh gràs an Tighearna
losa Crìosd maille ribh.
24 Mo ghràdh-sa maille ribh
uile ann an Crìosd. Amen.
biodh e malluichte gu bràth.
DARA LITIR an ABSTOIL PHOIL
CHUM NAN CORINTIANACH.
CAIB. I.
1 Thug an t-abstol Pòl misneach do na Corin-
tianaich an aghaidh ihrioblaid thaobh na
comhfhurtachd agus an fhuasglaidh a thug
Dia dhasan 'na uile thrioblaidibh fiin, 8 gu
sònruichte ~na chunnart sanAsia: 12 agiis
ghuirm e an coguis-san, agus a clioguis fèin
chum fiunuis gu 'n do shearmonaich e an
soisgeul gu trèibhdhireach, SjC.
POL, abstol losa Crlosd tre
thoil Dè, agus Timoteus ar
bràthair, chum eaglais Dè a ta
ann an Corintus, maille ris na
h-uile naoimh a ta ann an A-
chaia uile :
2 Gràs dhuibhse, agus sìth' o
Dhia ar n-Athair, agus o'n Tigh-
earn losa Crìosd.
3 Beannaichte robh Dia,
' sìothchaint. ^ thrioblaid.
340
eadhon Athair ar Tighearna losa
Crìosd, Athair nan tròcair, agus
Dia na h-uile chomhfhurtachd ;
4 A tha toirt comhfhurtachd
dhuinne 'nar n-uile àmhghar^,
chum sinne bhi comasach air
comhfhurtachd a thoirt dhoibh-
san a ta ann an àmhghar sam
bith, tre a' chomhf hurtachd leis
am bheil sinn fèin a' faotainn
comhfhurtachd o Dhia.
5 Oir mar a ta fulangais
Chrìosd^ pailt annainne, is amh-
uil sin a ta ar comhfhurtachd-
ne mar an ceudna pailte tre
Chrìosd.
6 Agus ma tha sinn fuidh àmh-
ghar, is ann air son bhur comh-
^ fulangais air son Chrìosd.
II. CORINTIANACH, 1.
fliurtachd agus bhur slàinte-sa,
a tha air a h-oibreachadh le
sibh a dh'fhulang nam fulangas
oeudna, a tha sinne a' fulang :
no ma 's comhfhurtachd dhuinn,
is ann chum bhur comhf hurtachd
agus bliur slàinte-sa.
7 Agus a ta ar dòchas daing-
ean do 'ur taobh-sa do bhrìgh
gu bheil fios againn, mar a ta
sibh 'nur luchd-comhpàirt do na
fulangasaibh, gu 'm hì sihh mar
an ceudna do 'n chomhfhurt-
achd.
8 Oir cha b' àill leinn, a
bhràithre, sibhse bhi ain-fbios-
rach mu thimchioll ar n-àmh-
ghair a thachair dhuinne san
Asia, gu'n do bhrùthadh sinn
gu ro mhòr thar ar neart, ionn-
us gu robh sinn fuidh amharus
eadhon mu 'r beatha :
9 Ach bha againn binn^ ar bàis
annainn fèin, chum nach biodh
againn dòigh annainn fèin, ach
ann an Dia a dhùisgeas na
mairbh :
10 Neach a shaor sinne o
bhàs 00 mòr, agus a ta'gar saor-
adh ; anns am bheil ar dòchas
gu 'n saor e sinn fathast :
11 Air dhuibhse bhi a' co-
oibreaciiadh le chèile ann an
ùrnuigh air ar son-ne, chum gu
tugar buidheachas le mòran air
ar son-ne, à leth an tiodhlaic a
thugadh dhuinne, tre mhòran.
12 Oir is e so ar gàirdeachas-
ne, fianuis ar coguis, gur ann an
aon-fhillteachd^ agus an trèibh-
dhireas diadhaidh^, agus cha'n
ajin an gliocas feòlmhor, ach
' breth. ' siompluìdheachd.
^ an ti èibhdhircas as mò; trcibhdhireas Dè.Gw
ann an gràs Dè, a chaith sinn ar
beatha san t-saoghal, agus gu
h-àraidh do 'ur taobh-sa.
13 Oir cha'n'eil sinn a' sgrìobh-
adh nithe sam bith eile do 'ur n-
ionnsuidh-sa, ach nan nithe a ta
sibh a' leughadh^, no a ta sibh
ag aideachadli, agus a ta dùil
agam a dh'aidicheas sibh gus a'
chrìoch ;
14 Amhuil mar a dh' aidich
sibh an càil, gur sinne bhur
gàirdeachas, mar is sibhse mar
an ceudna ar gàirdeachas-ne ann
an là an Tighearn losa.
15 Agus anns a' mhuinghin so
b' àill leam-sa teachd do 'ur n -
ionnsuidh air tùs, ionnus gu
faigheadh siblise ath-ghràs^
16 Agus gabhail uaibhse'' gu
Macedonia, agus teachd o Mha-
cedonia a rìs do 'ur n-ionnsuidh-
sa, agus a bhi air mo thoirt air
m' aghaidh leibhse san t-slighe
gu ludea.
17 Uime sin an uair a chuir
mi so romham, an do ghnàthaich
mi eutruimeachd' ? no an ann a
rèir na feòla a ta mi cur romham,
na nithe a ta mi a' cur romham,
ionnus gu biodh agam seadh,
seadh, agus cha 'n eadh, cha 'n
eadh.
18 Ach mar a ta Dia fìrinn"
each, cha b' e ar còmhradh ribhse
seadh, agus cha 'n eadh.
19 Oir Mac Dhè, losa Crìosd,
a shearmonaicheadh 'nur measg-
sa leinne, eadhon leam-sa, agus le
Sihianus, agus le Timoteus, cha
robh e/na sheadh agus'na cha'n
eadh, ach ann-san bha seadh.
a'saithne dhniìih. ' ath-lhiorlh/ac.
^ dol bhur rathad-sa. ' iomluas.
341
II. CORINTIANACH, I. fl.
20 Oir geallanna Dhè uile
ann-san is seadh iad, agus ann-
san is Amen iad, chum glòire
Dhè do ar taobh-ne.
21 A nis an Tì a dhaingnich-
eas sinne maille ribhse ann an
Crìosd, agus a dh'ùng sinn, is e
Dia:
22 Neach mar an ceudna a
chuir seula oirnne, agus a thug
dhuinn geall-daingnich' an Spior-
aid ann ar cridheachaibh.
23 Ach a ta mi a'gairm Dhè
mar f hianuis air m' anam^, gur
an chum sibhse a chaomhnadh
nach d' thàinig mi fathast gu
Corintus.
24 Cha 'n e gu bheil againne
tighearnas air bhur creidimh-sa,
ach is luchd^cuideachaidh sinn
do 'ur n-aoibhneas : oir is ann
tre chreidimh a sheasas sibh.
CAIB. II
1 Air do Phòl an reuson a chur an cèill air
son nach d'thàinig e dh' ionnsuidh nan Co-
rintianach^ 6 dh'iarr e orra maitheanas ug.
us comhfhurtachd a thoirt do 'n duine a
dhruideadh a mach leo as an eaylais, 10
eadhon mar a thng e fèin mar an ceudna
maitheanas da, uir son 'fhìor aithreachais.
12 Chuir e an ccill c ar son u chaidh eo
Throas gu Macedonia, 14 agus mar a
shoirbhìch Dia 'gu puilte leis.
A CH chuir mi so romliam
annam fèin, gu'n teachd a
rìs fo dhoilgheas do 'ur n-ionn-
suidh.
2 Oir ma nì mise doilich
sibhse, cò e ma ta nì subhach
mise, ach an ti air an do chuir-
eadh doilgheas leam ?
3 Agus sgrìobh mi an ni so
fèin do 'ur n-ionnsuidh, chum air
dhomh teachd, nach cuirteadh
' earlas. ^ an aghaidh m'anama.
312
doilgheas orm leis a' mhuinntir
sin o 'm bu chòir dhomh aoibh-
neas fhaotainn, air dhomh bhi
muinghinneach asaibh uile, gur
e m' aoibhneas bhur n-aoibhneas
uile.
4 Oir à trioblaid mhòir agus
cràdh cridhe, sgriobh mi do 'ur
n-ionnsuidh le iomadh deur ;
cha 'n ann chum gu 'm biodh
doilgheas oirbh, ach chum gu 'm
biodh fios agaibh air a' ghràdh a
ta agam gu ro-phailte dhuibh.
5 Ach ma tliug neach sam bith
aobhar doilgheis, cha do chuir
e doilgheas ormsa, ach an càil :
chum nach cuirinn ro-uallach
oirbh uile.
6 Is leoir d' a leithid sin do
dhuine am peanas so, a leagadk
air le mòran.
7 lonnus air an làimh eile, gur
mò is còir dhuibh maitheanas
agus comhf hurtachd a thoirt da,
air eagal gu 'm biodh a leithid so
do dliuine air a shlugadh suas le
anabarra doilgheis.
8 Uime sin guidheam oirbh,
gu'n daingnicheadh sibh hhur
gràdh dha.
9 Oir is ann chum na crìche so
a sgrìobh mi do 'ur n-iomisuidh,
chum gu'm biodh fios bhur
dearbhaidh agam, am bheil sibh
ùmhal anns na h-uile nithibh.
10 Ge b' e neach d' an toir sibh
maitheanas ann an ni sam bith,
bheir mise mar an ceudna : oir
ma thug mise maitheanas ann an
ni sam bith, ge b' e d' an d' thug
mi am maitheanas, is ann air
bhur sonsa a thug mi e, am
fianuis" Chrìosd ;
' «))/ pearsa.
11. CORINTIANACH. II. III.
11 Air eagal gu faigheadh Sà-
tan an cothrom oirnn le 'chuil-
bheartachd: oir cha'n 'eil sinn
aineolach air 'innleachdaibh.
12 Os bàrr, 'nuair a thàinig
mi gu Troas chum soisgeul
Chrìosd a shearmonachadh, agus
a dh'fhosgladli dorus dhomh leis
an Tighearn,
13 Cha robh fois agam ann mo
spiorad, do bhrìgh nach d' f huair
mi Titus mo bhràthair : ach air
gabhail mo chead diubh, dh'im-
ich mi sin do Mhacedonia.
14 A nis buidheachas do Dhia,
a ta ghnàth a' toirt oirnne
buadhachadh ann an Crìosd, ag-
us a ta foillseachadh deadh f hàile
'eòlais fèin leinne anns gach àit.
15 Oir tha sinne do Dhia 'nar
fàile cùbhraidli Chrìosd, anns
an dream a thèarnar', agus anns
an dream a sgriosar^ :
16 Do 'n aon dream tha sinn
'nar boltrach bàis chum bàis ;
agus do 'n dream eile, 'nar bolt-
rach beatha chum beatha : agus
cò a ta foghainteach chum nan
nithe so?
17 Oir cha 'n 'eil sinne mar
mhòran, a thruailleas focal Dè :
ach mar o thrèibhdhireas, ach
mar o Dhia, tha sinn a' labhairt
am fianuis Dè ann an Crìosd^
CAIB. III.
1 Air eagal gu 'n cuireadh luchd-teagaisg
brèige as a leth gu robh e dèanarnh uaiU gu
d)omhain, nochd Pùl gu robh gràsa nan
Corintianach 'nan aobhar molaidh d' a
mhinistrtikachd. 6 Air so chomh-shìn e
ministeirean an lagha, agus an t.soisgeil
r' a chèile, 12 agus dhearbh e gu'n rohh a
mhinistreileachd-san ro òirdheirc.
' shlànuichear. u chuiUear.
l mu C/irìosd. * ann ar.
' dh'eirbsa. ^ a mheas, a reusonnchndh .
343
AN tòisich sinn a ris air sinn
fèin a mholadh ? no am
bheil feum againn, mar aig
dream àraidh, air litrichibh
molaidh do 'ur n-ionnsuidh-sa.
no air Utrkhihh molaidh uaibh ?
2 Is sibhse ar litir-ne a ta
sgriobhta 'nar ^ cridheachaibh, air
a h-aithneachadh agus air a
leughadh leis na h-uile dhaoin-
ibh^:
3 Air diia hhi follaiseach gur
sibh litir Chrìosd, a f hrithealadh
leinne, a tha air a sgrìobhadh
cha 'n ann le dubh, ach le Spiorad
an Dè bheò ; cha 'n ann air clàr-
aibh cloiche, ach air clàraibh
feòhnhor a' chridhe.
4 Agus tha a leithid so do
dhòchas' againne tre Chrìosd a
thaobh Dhè :
5 Cha 'n e gu bheil sinn fogh-
ainteach uainn fèin chum ni sam
bith a smuaineachadh" mar uainn
fèin : ach is ann o Dhia a ta ar
foghainteachd ;
6 A rinn sinne mar an ceudna
'nar ministeiribh foghainteach an
tiomnaidh nuaidh' ; cha 'n ann
do 'n litir, ach do 'n Spiorad : oir
marbhaidh an litir, ach bheir an
Spiorad beatha.
7 Ach ma bha ministreileachd'
a' bhàis, ann an sgriobhadh air
a ghearradh^ air clachaibh, glòr-
mlior, ionnus nach b' urrainn
clann Israeil amharc gu geur air
gnùis INIhaois, air son gkìire a
ghnùise, a chuireadh air cùl ;
8 Cionnus nach mò na sin a
bhios ministreileachd an Spior-
aid glòrmhor ?
' a' choimhcheangail nuaidh.
\frithealadh.
' ghràbhciladh.
II. CORINTIANACH, III. IV.
9 Oir ma oìia ministreileachd
an d\tidh glòrmhor, is ro mhò
na sin a bheir ministreileachd na
f ireantachd barrachd ann an glòir.
10 Oir eadhon an ni a rinn-
eadh glòrmhor, cha robh gknr
sam bith aige sa' chàs so, thaobh
na ghìire a tha toirt barrachd.
11 Oir ma hha an ni a chuir-
eadh air cùl glòrmhor, is ro mhò
na sin a ta an ni a bhiianaicheas
glòrmhor.
12 Uime sin do bhrìgh gu
bheil againn a shamhuil so do
dhòchas', tha sinn a' cleachdadh
mòr-dhànachd" cainnte.
13 Agus cha 'n 'eil sinn mar
Mhaois, a chuir folach air 'agh-
aidh, chum nach amhairceadh
elann Israeil gu geur gu crìch an
ni a chuireadh air cùl.
14 Ach dhalladh an inntinn :
oir gus an là'n diugh ann an
leughadh an t-seann-tiomnaidh^,
tha 'm folach ceudna a' fantuinn
gun atharrachadh, ni a chuir-
eadh air cùl ann an Crìosd.
15 Ach eadhon gus an là 'n
diugh 'nuair a leughar Maois,
tha am folach air an cridhe.
16 Gidheadh 'nuair a philleas
e chum an Tighearna, togar am
folach dheth.
17 A nis is e an Tighearn an
Spiorad sin : agus far am bheil
Spiorad an Tighearna, tha saor-
sa an sin.
18 Ach air bhi dhuinne uile le
aghaidh gun fholach, ag amharc
mar ann an sgàthan air glòir an
Tighearna, tha sinn air ar n-ath-
' eai'hsa. ' sJioilleireachd.
' na seann-tiomnaidh.
* an dealbha, an riochda.
344
arrachadh chum na h-iomhaigh^
ceuchia, o ghhnr gu glòir, mar
le Spiorad an Tighearna.
CAIB. IV.
1 Chuir Pòl an ceill gu'n do shearmonaich
e an soisgeul le dwhioll ayus ann an trèihh-
diiireas ; 6 agus cionnus a dh'oihrich na
triohlaidean agus an geur-leanmhninnadh'-
fhuilinri e air a shon, chum cliù cumhachd
Dhè, 12 chum maith na h-eaglais, 1(3 agus
chum ylòir shìorruidli nan ahstol fèin.
UIME sin, air do'n mhinis-
treileachd so bhi againn,
a rèir mar a f huair sinn tròcair
cha 'n 'eil sinn a' fannachadh^ :
2 Ach chuir sinn cùl ri nith-
ibh folaichte na nàire'', gun sinn
bhi a' siubhal ann an ceilg, no
a' truailleadh focail Dè, ach le
foillseachadh na fìrinn, 'gar
I moladh fèin do choguis nan uile
! dhaoine ann an sealladh Dhè.
I 3 Ach ma tha ar soisgeul-ne
folaichte'^, is ann dhoibh-san a ta
caillte* tha e folaichte :
4 Anns an do dhall dia an t-
saoghail so inntinn na dream
nach 'eil 'nan creidich, air eagal
gu 'n dealraicheadh orra solus
soisgeil ghk)rmhoir Chrìosd,
neach a 's e lomhaigh Dhè.
5 Oir cha'n 'eil sinne 'gar
searmonachadh fèin, ach losa
Crìosd an Tighearn ; agus sinn
fèin 'nar seirbhisich dhuibhse
air son losa.
6 Oir is e Dia a thubhairt
ris an t-solus soillseachadh à
dorchadas, a dhealraich ann ar
cridheachaibh-ne, a thoirt soluis
eòlais glòire Dhè, ann an gnùis
losa Crìosd.
' à lagachadh. ^ a' mhaslaidh, na h-eas-onoi
^ fo fhotach.
' a tha 'gan sgrìos fèin.
II. CORINTIANACH, IV. V.
7 Acli a ta an t-ionmhas so
againn ann an soitliichibh
creadha, chum gu 'm bì òir-
dheirceas a' chumhachd o Dhia,
agus cha'n ann uainne.
8 21ia sinn fo thrioblaid air
gach taobh, gidheadh cha 'm 'eil
sinn ann an teanntachd' ; tha sinn
ann an ioma-chomhairle, gidh-
eadh gun sinn ann an eu-dòchas ;
9 Air ar geur-leanmhuinn,
gidheadh gun sinn air ar trèig-
sinn ; air ar tilgeadh sios, gidh-
eadh gun sinn air ar sgrios ;
10 A' giùlan a ghnàth bàsach-
aidh an Tighearna losa mu 'n
cuairt, anns a' chorp, chum gu
biodh beatha losa mar an ceud-
na air a dèanamh follaiseach ann
ar corp-ne.
11 Oir tha sinne a ta beò, a
ghnàth air ar toirt chum bàis
air son losa, chum gu biodh
mar an ceudna beatha losa air a
dèanamh follaiseach 'nar feoil
bhàsmhoir-ne.
12 Uime sin tha bàs ag oib-
reachadh annainne, ach beatha
annaibh-sa.
13 Air dhuinn an spiorad
creidimh sin fèin a bhi againn,
a rèir mar a ta e sgrìobhta,
Chreid mi, agus uime sin labh-
air mi : tha sinne a' creidsinn
mar an ceudna, agus uime sin
tha sinn a' labhairt ;
14 Air dhuinn fios a bhi ag-
ainn, an Tì a thog suas an Tigh-
earn losa, gu 'n tog e sinne suas
mar an ceudna tre losa, agus
gu'n cuir e 'na làthair sinn maille
ribhse.
15 Oir tha na h-uile nithe air
bhur sonsa, chum gu biodh an
gràs a tha saoibhir, tre bhuidh-
eachas mhòran, ro phailte chum
glòire Dhè.
16 Uime sin cha'n'eil sinn a'
fannachadh, ach ged thruaillear
ar duine o 'n leth muigh, gidh-
eadh tha an duine o'n leth stigh
air ath-nuadhachadh o là gu là.
17 Oir a ta ar n-àmhghar
eutrom, nach 'eil ach rè sealain-,
ag oibreachadh dhuinne trom-
chudthrom ghMre a ta ni 's ro
anabharraich agus sior-mhair-
eannach ;
18 Air dhuinn bhi ag amharc
cha'n ann air na nithibh a tha
r' am faicinn, ach air na nithibh
nach 'eil r' am faicinn : oir tha na
nithe a chithear, aimsireil ; ach
tha na nithe nach faicear, sìor-
ruidh.
CAIB. V.
1 Chuir Pòl an cèill gun rohh e an dùchas glòire
sìorruidh, agiis le sùil rithe, ugus ris a' bhi eth
dheireannaich, a' dèanamh dìchill air deadh
choguis a choimhead ; 12 cha'n ann chum
gu dianadh e bòsd as fèin a thaobh so. 14
ach mar neach a fhuair beatha o Chrlosd,
a ta e dìchiollach chum a bhentha a chaith-
cadh do Chriosd a mhàin, 16 agus chum
muinntir eìle a dhèanamh rèidh ri Dia tre
Chrtosd mar an ceudna.
OIR a ta fios againn, nan
sgaoilteadh o chèile ar
tigh talmhaidh a phàilliuin so,
gu bheil againn aitreabh o Dhia,
tigh nach do thogadh le làmhaibh,
sìorruidh anns na nèamhaibh.
2 Oir a ta sinn ri osnaich an
so, a' miannachadh bhi air ar
n-eudachadh^ le ar tigh o nèamh :
3 O air dhuinn bhi air ar n-
eudachadh, nach faighear lom-
nochd sinn.
' cumhainneachd. ^ tìotn., mionaid.
345
^ cluth-eudachadh, còmhdachadh.
II. CORINTIANACH, V.
4 Oir tba sìnne a tha anns a'
phàilliun so ri osnaich, air
dliuinn bhi fuidh uallaich : cha 'n
e air son gu 'm bu mhiann leinn
bhi air ar rùsgadh, ach air ar
n-eudachadh, chum gu bì bàs-
mhorachd air a slugadh suas le
beatha.
5 A nis an tì a dh' oibrich sinne
chum so fèin, is e Dia e, a thug
dhuinne mar an ceudna geall-
daingnich' an Spioraid.
6 Uime sin tha sinn a ghnàth
deadh-mhisneachail, air dhuinn
fios a bhi againn am feadh a ta
sinn aig an tigh sa' choluinn, gu
bheil sinn air choigrich o'n
Tighearn :
7 (Oir a ta sinn a' gluasad^ a
rèir creidimh, agus cha 'n ann
a rèir seallaidh.)
8 Tha deadh mhisneach ag-
ainn, agus bu ròghnuiche leinn
gu mòr bhi air choigrich as a'
choluinn, agus a bhi làthair
maille ris an Tighearn,
9 Uime sin a ta sinn a' clèan-
amh ar dìchiU, chum cò aca
bhios sinn a làthair no air choig-
rich, gu'm bi sinn taitneach
dhasan.
10 Oir is èigin duinn uile bhi
air ar nochdadh an làthair caith-
ir-breitheanais Chrìosd ; chum
gu faigh gach neach na nithe a
rinn e sa' choluinn, a rèir an ni
a rinn e, ma 's maith no olc e.
11 Uime sin air dhuinn fìos a
bhi againn air uamhas an Tigh-
earna, tha sinn a' cur impidh air
daoinibh ; ach a ta sinn follais-
each do Dhia, agus tha dòchas
agam mar an ceudna gu bheil
' earlas. ^ a' gbiasachd, aq imeachd^ a' siubhal.
34«
sinn air ar dèanamh follaiseach
ann bhur coguisibh-sa.
12 Oir cha 'n 'eil sinn 'gar
moladh fèin a ris dhuibhse, ach
a ta sinn a' toirt fàth^ uaiU dhuibh
do ar taobh, chum gu bì freagradh
agaibh dhoibh-san a tha dèanamh
uaill ann an gnùis, agus cha 'n
ann an cridhe.
13 Oir ma tha sinn a dh' eas-
bhuidh cèille, is ann do Dhia :
agus ma tha ar ciall againn is
ann duibh-sa.
14 Oir a ta gràdh Chrìosd
'gar co-èigneachadh, air dhuinn
breithneachadh mar so, ma
f huair a h-aon bàs air son nan
uile, gu 'n robh na h-uile marbh :
15 Agus gu'n d'fhuair e bàs
air son nan uile, chum iadsan a
ta beò, nach biodh iad à so suas
beò dhoibh fèin, ach dhasan a
dh'fhuiling am bàs air an son,
agus a dh'èirich a rjs.
16 Uime sin, cha'n aithne
dhuinne à so suas aon duine a
rèir na feòla : seadh, ged b'
aithne dhuinn Crìosd a rèir na
feola, gidheadh a nis cha 'n
aithne dhuinn e ni 's mò.
17 Uime sin ma tha neach sam
bith ann an Crìosd, is creutair
nuadh e : chaidh na seann nithe
seach, feuch, rinneadh na h-uile
nithe nuadh.
18 Agus is ann o Dhia a ta na
h-uile nithe, neach a rinn sinne
rèidh ris fèin tre losa Crìosd,
agus a thug dhuinn ministreil-
eachd na rèite ;
19 Eadhon, gu robh Dia ann
an Crìosd, a' dèanamh an t-
saoghail rèidh ris fèin, gun bhi
^ cothroim.
II. CORINTIANACH, V. VI.
a' meas an cionta dhoibh ; agus
dh'earb e ruinne' focal na rèite.
20 Uime sin is teachdairean
sinn air son Clirìosd, mar gu
cuireadh Dia impidh leinne : tlia
sinne a' guidhe oirhh as uchd^
Chriosd, bithibh rèidh ri Dia.
21 Oir rinn e e-san do nach
b' aithne peacadh, 'na ìobairt-
pheacaidh air ar son-ne ; chum
gu bitheamaid air ar dèanamh
'nar fìreantachd Dliè ann-san.
CAIB. VI.
1 G'i'n do dhearhh Fòl efèiìi'na mhinistcir
firinneach do Chrìosd, araon le earaiHbh,
3 agus le ionracas a hheatha, 4 ac/us leis
gach gnè triohlaid agus niaslaidh fhulung
gu foighidneach air son an t-soisgeil :
10 umpa so lahhair egu dùna riu, a chionn
gu rohh a chridhe fosgailte dhoihh ; 13 agus
gu'n rohh dùil aige ris an aigne cheudna
uatha, Sjc.
UIME sin tha sinn mar
chomh-oibrichean leis-san,
a' guidhe oiròh, gu 'n sibh a ghabh-
ail gràis Dè an dìomhanas :
2 (Oir a ta e ag ràdh, Ann an
àm taitneach dh'èisd mi riut,
agus ann an là slàinte rinn mi
còmhnadh leat : feuch, a nis an
t-àm taitneach ; feuch, a nis là
na slàinte.)
3 Gun bhi toirt aobhair oil-
bheim air bith ann an aon ni,
chum nach faigheadh a' mhinis-
treileachd^ mì-chliu : .
4 Ach anns gach ni 'gar
dearbhadh fèin mar mhinisteir-
ibh Dhè, ann am mòr-f hoighidin,
ann an àmhgharaibh, ann an
uireasbhuidh, ann an teannt-
achdaibh,
5 Ann am buillibh, ann am
' chuir e annuinne. Gr.
^ air son, an àit.
347
priosanaibh, ann an luasgadh o
àit gu h-àit, ann an saothair,
ann am faire, ann an trasgaibh,
6 Ann am fìor-ghloine, ann
an eòlas, ann am fad-fhulangas,
ann an caoimhneas, anns an
spiorad naomli*, ann an gràdh
gun clieilg,
7 Ann am focal na fìrinn, ann
an cumhachd Dhè, le airm na
fireantachd air an làimh dheis
agus chlì,
8 Tre urram agus eas-urram,
tre mhì-chliu agus dheadh-chliu :
mar mhealltairibh, gidheadh f ìr-
inneach ;
9 Mar dhream nach aithnich-
ear, gidheadh air am bheil deadh
aithne ; mar dhream a ta fagh-
ail a' bliàis, gidheadh feuch, tha
sinn beò ; mar dhream a smachd-
aichear, agus gun am marbhadh ;
10 Mar dhream a ta bròn-
ach, gidheadh a ghnàth a' dèan-
amh gàirdeachais ; mar dhaoine
bochda, gidheadh a ta dèanamh
mòrain saoibhir ; mar dhaoine
aig nach 'eil ni sam bith, gidh-
eadh a' sealbhachadh nan uile
nithe.
11 Tha ar beul-ne fosgailte
dhuibhse, O a Chorintianacha,
tha ar cridhe air a dlièanamh
farsuinn.
12 Cha'n 'eil sibh ann an
cumhannachd annainne, ach tha
sibh ann an cumhannachd ann
bhur n-innibli fèin.
13 A nis mar ath-dlnoladh san
ni sin fèin, (tha mi a' labhairt
mar ri ?»' chloinn,) bithibh-sa
farsuinn mar an ceudna.
^ [«)•] minislreileachd, [ar'jfrithealadh.
* lcis an Spiorad.
tl. CORINTIANÀCH. VI. VII.
14 Na cuing-oheanglar gu neo- 1
cliothromach sibh maille ri mì-
chreidich : oir ciod e caidreabh
na fireantachd ri neo-fhìreant-
achd ? agus ciod e comunn an
t-soluis ris an dorchadas ?
15 Agus ciod an rèite a ta aig
Crìosd ri Belial ? no ciod i cuid
a chreidich, maille ri ana-creid-
each ?
16 Agus ciod a' cho-rèite a ta
aig teampuU Dè ri h-ìodholaibh' ?
oir is sibhse teampull an Dè
bheò ; a rèir mar a thubhairt
Dia, Gabhaidh mise còmhnuidh
annta, agus gluaisidh mi 'nam
measg ; agas bithidh mise a 'm'
Dhia aca-san, agus bithidh iad-
san 'nan sluagh agam-sa.
17 Uime sin thigibh a mach
as am meadhon, agus dealaichibh
riu, tha an Tighearn ag ràdh,
agus na beanaibh ris an ni
neò-ghlan ; agus gabhaidh mise
a m' ionnsuidh sibh,
18 Agus bithidli mi a' m' Ath-
air dhuibh, agus bithidh sibhse
'nur mic agus 'nur nigheanaibh
dhomh-sa, tha an Tighearn uile-
chumhaclidach ag ràdh.
CAIB. VII.
1 Dh'caraiMch P'ol na Corintianaìch chuni
gìoine beatha, 2 agus an ìnntinn hln aca
dhasan a ta aige dhoihh : 3 air cagal gu
saoìlteadh gu'n rohh e cur so an amharus,
chuir c an cèill doihh meud a' chomhfhurt-
achd a fhuair e 'na thriohhiidihh, o'n sgeul
a thug Titus dhu air am hròn diadhaidh,
13 agus air an caoimhncus agus an ùmhl-
achd do Thitus.
UIME sin, a mhuinntir mo
ghràidh, air dhuinn na
geallanna so bhi againn, glan-
amaid sinn fèin o gach uile shal-
' dealbhaibh, ^ uamhunn.
348
achar feòla agus spìoraid, a'
coimhhonadh naomhachd ann an
eagal Dè.
2 Gabhaibh ruinne : cha d' rinn
sinn eucoir air aon duine, cha
do thruaill sinn aon duine, cha
do mheall sinn aon duine.
3 Cha 'n ann chum bhur dìtidh
a ta mi a' labhairt so : oir thu-
bhairt mi roimh, gu bheil sibh
ann ar cridheachaibh-ne chum
bàsachadh maille rìbh, agus a
bhi beò maille rihh.
4 Is mòr mo dhànachd cainnte
do 'ur taobh-sa, is mòr m'
uaill as bhur leth : lìonadh le
comhfhurtachd mi, tha mi thar
tomhas aoibhneach ann ar n-
ui]e àmlighar-ne.
5 Oir an uair a thàinig sinn
gu Macedonia, cha d'fhuair ar
feoil fois sam bith, ach bha sinn
fuidh àmhghar air gacli taobh;
an leth am muigh hha còmhraig,
an letli a stigh hha eagal^:
6 Ach Dia a bheir comhfhurt-
achd dhoibh-san a tha air an
leagadh sios, thug e comhfhurt-
achd dhuinne le teachd Thituis :
7 Agus cha 'n e le a theachd-
san a mhàin, ach mar an ceud-
na leis a' cliorahfhurtachd a
fliuair e-san uaibhse, 'nuair a
chuir e an cèill duinn bhur dian-
thogradh, bhur caoidh', bhur
teas-gliràdh dhomh-sa ; air chor
as gur mòid a rinn mi gàird-
eachas.
8 Oir ge do chuir mi doil-
gheas oirbh leis an litir, cha'n
'eil aithreachas orm, ged bha
aithreachas orm : oir tha mi
faicinn gu 'n do chuir an litir sin
' hròn.
II. CORINTIANACH, VII. VIII.
doilgheas oirbh, ged nach rimi
i so ach rè tamuill.
9 A nis tha gàirdeachas orm,
cha'n ann air son sibh a bhi
doilich, ach gu robh sibh doilich
chum aithreachais' : oir bha doil-
gheas oirbh air mhodh diadhaidh,
chum nach tigeadh call oirbh
ann an aon nì do ar taobh-ne,
10 Oir oibrichidh am bròn
diadhaidh aithreachas chum
slàinte do nach gabhar aith-
reachas : ach oibrichidh doil-
gheas an t-saoghail bàs.
11 Oir feuch, an ni so fèin
doilgheas diadhaidh bhi oirbh,
eiod e meud an dùrachd a dh'-
oibrich e annaibh, seadh, ciod an
glanadh oirbh fèin^, seadh, ciod
an ro dhiom, seadh, ciod an t-
eagal, seadh, ciod an dian-thog-
radh, seadh, ciod an t-eud, seadh,
ciod an togradh dìoghaltais? anns
gach nì dhearbh sibh sibh fèin
bhi glan sa' chùis so,
12 Uime sin ge do sgrìobh mi
do 'ur n-ionnsuidh, cha b' ann
air a shon-san a rinn an eucoir,
no air a shon-san air an d'rinn-
eadh an eucoir, ach a chum gu
foillsichteadh dhuibh ar cùram-
ne mu 'r timchioll-sa am fìanuis
Dè,
13 Uime sin f huair sinn comh-
fhurtachd air son bhur comh-
f hurtachd-sa : seadh, bu ro mhò
a rinn sinn gàirdeachas, air son
gàirdeachais Thituis, do bhrìgh
gu 'n d' f huair a spiorad suaimh-
neas uaibhse uile.
14 Oir ma rinn mi bòsd^ sam
bith ris-san asaibhse, cha'n 'eil
nàire orm ; ach mar a labhair
' atharrachadh inntìnn.
^ an saoradh, an kith sgcul.
3i9
sinn na h-uile nithe am fìrinn
ribhse, is amhuil sin a f huaradh
fìrinneach ar bòsd asaibhse ri
Titus.
15 Agus a ta dùrachd a chridhe-
san ni's pailte do 'ur taobh-sa,
air dha bhi a' cuimhneachadh
bhur n-ùmhlachd uile, mar a
ghabh sibh ris le h-eagal agus
ball-chrith.
16 Uime sin tha gàirdeachas
orm gu bheil dànachd agam
asaibh anns gach ni.
CAIB. VIII.
1 Bhrosnuich Pòl na Corintianaich gu tional
sei'ceil a dheanamh air son nan naomh
bochda ann an lerusalem, le eisempleir nani
3£acedonach, 7 /e moladh an dian-thogi aidh
a hha aca fèìn roimh., 9 le eisempkir Chi ìosd,
14 agus leis an tairhhe spioradail a thigeadh
dhoibh fiin o'n tahhaHas sin. 16 Mhol e
dhoihh deadh-thoil Thituis, agus nam
brùithre eile.
ANIS, a bhràithre, tha sinn
a' toirt fios duibh air gràs
Dè, a thugadh do eaglaisibh
Mhacedonia :
2 Eadhon gu'n robh, ann am
mòr-dhearbhadh àmhghair, pail-
teas an aoibhneis, agus doimhne
am bochdainn, ro phailte chum
saoibhreis am fialuidheachd^
3 Oir (tha mi toirt fianuis,)
gu robh iad uatha fèin toileach a
rèir an comais, seadh, thar an
comas :
4 A' guidhe oirnne gu dùrachd-
ach, gu'n gabhamaid an tiodh-
lac, agus comh-roinn an f hrith-
ealaidh do na naomhaibh.
5 Agus cha 'n ann mar a shaoil
sinne^, ach thug siad iad fèin air
tùs do'n Tighearn, agus 'na
dhèigh sin dhuinne a rèir toil Dè:
2 uaill, mor-dhuil. ^ an daonmxchda.
' a bha dòchas againve.
II. CORINTIANACH. VIII.
G Aìr clior as gu 'n do chuir
sinn impidh air Titus, a reir mar
a thòisich e roimh, mar sin gu 'n
crìochnaicheadh e annaibh-sa an
gràs' sin fèin mar an ceudna.
7 Uime sin mar a ta sibh pailte
anns gach uile ni, ann an creid-
imh, ann an ùr-labhradh, agus
ann an eòlas, agus ann an uile
dhichioll, agus ann bhur gràdh
dhuinne, bithibh pailte anns a'
ghràs so mar an ceudna.
8 Cha'n 'eil mi a' labhairt^
so mar àithne, ach a thaobh
dùrachd dhaoine eile, agus a
dhearbhadh trèibhdhireas bhur
gràidh-sa.
9 Oir is aithne dhuibh gràs ar
Tighearna losa Crìosd, ged bha
e saoibhir, gidheadh gu 'n d'
rinneadh bochd e air bhur sonsa,
chum gu biodh sibhse saoibhir
tre a bhochdainn-san.
10 Agus anns ann ni so tha mi
toirt mo chomhairle : oir a ta
so tarbhach' dhuibhse, a thòisich
roimh, cha 'n e mhàin air dèan-
amh, ach air a bhi togarrach o
cheann bliadhna.
11 A nis air an aobhar sin
coimh]ionaibh an gnìomh^ ; ionn-
us mar a bha sihh ulhimh chum
na toile, mar sin gu 'm hì sihh
ullamh chum coimhlionaidh as na
bheil agaibh.
12 Oir ma bhios air tùs inn-
tinn thoileach ann, gabhar ris a
rèir mar a ta aig neach, agiis
cha 'n ann a rèir nan nithe nach
'eiì aige.
13 Cha 'n ann chum gu 'm biodh
socair aig daoine eile, agus
àmhghar agaibli-sa.
' tiodhlac, • Ni 'n labhram.
350
14 Ach a thaobh co-cheartais,
chum san àm so nis gum hì bhur
pailteas-sa 'na choinihleasachadh
air an uireasbhuidh-san, agus
mar an ceudna chum gu 'm bì am
pailteas-san 'na choimhkasachadh
air bhur n-uireasbhuidh-sa, air
chor as gu 'm bì co-cheartas ead-
araihh;
15 A rèir mar a ta e sgrìobh-
ta, An tì a thionail mòran, cha
robh anabarr aige ; agus an tì a
thionail beagàn, cha robh eas-
bhuidh air.
16 Ach buidheachas do Dhia,
a chuir an cùram dùrachdach sin
fèin do 'ur taobh-sa ann an
cridhe Thituis.
17 Oir gu deimhin ghabh e
ris an impidh ; ach air dha bhi
ni bu togarraiche, chaidh e d' a
thoil fèin do 'ur n-ionnsuidh.
18 Agus cliuir sinne maille ris
am bràthair, aig am bheil a
chliù san t-soisgeul, feadh nan
eaglaisean uile :
19 (Agus cha 'n e 50 a mhàin,
ach thaghadh e leis na h-eaglais-
ibh mar an ceudna mar chomp-
anach turuis dhuinne, leis an
tiodhlac so a fhrithealadh leinne
chum glòire an Tighearna sin
fèin, agas chum foillseachaidh
bhur n-inntinn ullamh-sa.)
20 A' seachnadh so, nach tug-
adh neach air bith mì-chliu
dhuinne thaobh a' phailteis so a
f hrithealadh leinne :
21 Air dhuinn bhi solarachadh
nithe ciatach, cha 'n e mhàin am
fianuis an Tighearn, ach mar an
ceudna am fianuis dhaoine.
22 Agus chuir sinn maille riu
' iomchuhhaidh. *an dùanamh.
11. CORINTIANACH, VIII. IX.
ar bràthair, a dhearbh sinn gu
minic dùrachdach am mòran do
nithibh, ach a nis ni 's ro dhiìr-
achdaiche, a thaobh an ro-earbsa
ta aige^ asaibh-sa.
23 Ma dlìfhiosraichear ni sam
bith mu Thitus, is e mo chomp-
anach-sa e, agus mo chomh-oib-
riche do 'ur taobh-sa : no mii
thimchioll nam bràithre, is iad
teachdairean nan eaglaisean, ag-
ns glòir Chrìosd.
24 Uime sin nochdaibh dhoibh-
san, agus am fianuis nan eaglais-
ean, dearbhadh bhur gràidh-sa,
agus ar n-uaill-ne do 'ur taobh.
CAIB. IX.
1 Dh'innis Pùl an reuson air son, ge do
h'aithne dha mòr-thoc/radh nan Corintian-
ach, an do chuir e Titus agus na bràithre
roimh-làimh d' an ionnsuidh g' am hros-
nuchadh gu dèirc a thoirt gupailte, do hhrìgh
gur gnè shìol-chuir iad, 10 a bheir hàrr
paiìte dhoibh fein, 13 agus aobhar ìobairt
mòr-mholaidh do Dhia.
OIR a thaobh frithealaidh
do na naomhaibh, is heo-
fheumail dhomh-sa sgrìobhadh
do 'ur n-ionnsuidh,
2 Oir is aithne dhomh togarr-
achd bhur n-inntinn, as leth am
bheil mi dèanamh'' uaill asaibh-sa
ris na Macedonaich, ag ràdh,
Gu robh Achaia ullamh o cheann
bliadhna ; agus bhrosnviich bhur
n-eud-sa ro-mhòran.
3 Gidheadh chuir mi na
bràithre do 'ur n-ionnsuidh, air
eagal gu'm biodh ar n-uaill-ne
asaibh dìomhain sa' chùis so ;
chum, mar a thubhairt mi, gu 'm
biodh sibh vdlamh :
4 Air eagal ma thig na Ma-
cedonaich maiUe rium, agus
' agam. ' an dcanam.
35i
gu'm faigh iad sibhse neo-ull-
amh, gu'm bi nàire oirnne, (gun
a ràdh oirbhse,) à dànadas na h-
uaill so.
5 Uime sin bhreithnich mi
gu'm b'fheumail impidh chur
air na bràithribh, iad a dhol air
tùs do 'ur n-ionnsuidh-sa, agus
bhur tabhartas, air an do labh-
radh ribh roimh, a dhèanamh
deas, chum gu 'm biodh sin ull-
amh, mar thiodhlac^, agus cha'n
ann mar ni a dh'aindeoin.
6 Ach so a ta mi ag ràdh, An
tì a chuireas gu gann, buainidh
e gu gann mar an ceudna ;
agus an ti a chuireas gu pailte,
buainidh e gu pailte mar an
ceudna.
7 Thngadh gach duine seachad
a rèir rùin a chridhe ; na b' ann
an doilgheas, no le h-èigin : oir
is toigh le Dia an neach a bheir
seachad gu suilbhir.
8 Agus is comasach Dia air
gach gràs a dlièanamh ro phailte
dhuibhse, chum air dhuibh anns
gach uile ni làn leoir a bhi ag-
aibh a ghnàth, gu 'm biodh sibh
pailte chum gach deadh oibre.
9 (A rèir mar a ta e sgrlobhta,
Sgaoil e a chuid; thug e do na
bochdaibh : mairidh 'fhìrean-
tachd a chaoidh.
10 A nis an tì a bheir sìol
do 'n f hear-cuir', agus aran chum
bìdh, gu tugadh e agus gu meud-
aicheadh e bhur curachd-sa, as-
us gu tugadh e do thoradh bhur
f ireantachd fàs.)
11 Air dhuibh bhi air bhur
dèanamh saoibhir anns gach uile
ni chum gach uile thabhartais,
ghean-ntaiih. * do 'n t-sìoladair.
II. CORINTIANACH, IX. X.
ni a dh' oibricheas leinne breith-
buidheachais do Dhia.
12 Oir a ta frithealadh na
seirbhis so, cha 'n e mhàin a'
leasachadh uireasbhuidh nan
naomh, ach a ta e mar an ceudna
pailte tre mhòran breth-buidh-
eachais do Dhia ;
13 (Air dhoibh bhi tre dhearbh-
adh an f hrithealaidh so a' toirt
glòire do Dhia air son bhur n-
ùmhlachd do shoisgeul Chrìosd
a rèir bhur n-aidmheil, agus air
son bhur tabhartais fhiakiidh'
dhoibh-san, agus do na h-uile,
dhaoinihh :)
14 Agus tre an ùrnuigh air
bhur son-sa, aig am bheil mòr-
dhèidh oirbh air son gràis Dè a
ta ro phailte annaibh.
15 Buidheachas do Dhia air
son a thiodhlaic do-labhairt.^
CAIB. X.
1 An aghaìdh nan àbstol b^'èige, a bha dèan-
amh tàir air anmhuinneachd a phearsa
ugus air a làthair chorporra, chuir Pòl an
ceillan neart agus an t- ùghdarras spioradail
sin leis an d' armaicheadh e an aghaìdh
cumhachdan a naimhdean uile ; 7 thug c
cìnnte dhoibh, air dha teachd, gu 'm faigh-
eadh iad e cò chumhachdach ann amfocal
agus a ta e nis ann an sgrìobhadh, agus e
as an Idthair, S)C.
ANIS tha mise fèin Pòl a'
guidhe oirbh, tre mhacan-
tas agus shèimheachd Chrìosd,
neach air dhomh a bhi làthair a
taìosal 'nur measg,ach air dhomh
a bhi uaibh a ta dàna oirbh :
2 Ach tha mi ag iarraidh oirbh
a dK athchuinge, gu 'n sihh a thoirt
orm, an uair a bhios mi làthair,
bhi dàna, leis a' mhuinghin^ leis
' dhaonnachdaich. 2 do-chur an cèill.
' mhisnich, urrasachd.
352
an saoilear mi bhi dàna an agh-
aidh dream àraidh a tha toirt
meas oirnne, mar gu bitheamaid
ag imeachd a rèir na feòla.
3 Oir ged tha sinn ag imeachd*
anns an fheoil, cha'n ann a rèir
na feòla ta sinn a' cogadh :
4 (Oir ar n-airm chogaidh cha 'n
f heòhnhor iad, ach cumhachdach
o Dhia chum daingnichean a
leagadh :)
5 A' tilgeadh sios reusonach-
aidh, agus gach ni àrd a dh'àrd-
aicheas e fèin an aghaidh eòlais
Dè, agus a' toirt am braighdeanas
gach smuain chum ùmhlachd
Chrìosd :
6 Agus dìoghaltas ullamh againn
r'a dhèanamh air gach uile eas-
ùmhlachd, 'nuair a choimhlionar
bhur n-ùmhlachdsa.
7 An amhairc sibh air nithibh
a rèir an coslais ? ma tha dòchas^
aig aon neach as fèin, gur le
Crìosd e, smuainicheadh e so a
ris uaith fèin, mar is le Criosd
e-san, gur le Crìosd sinne mar
an ceudna.
8 Oir ged dhèanainn càileigin
ni 's mò dh 'uaill as ar cumhachd-
ne, (a thug an Tighearna dhuinn
chum fòghluim agus cha 'n ann
chum bhur sgrios-sa,) cha bhiodh
nàire orm :
9 Chum nach measar mi mar
gu 'm bithinn a' cur eagail oirbh
le litrichibh.
10 Oir a ta a litrichean, (tha
iadsan ag ràdh,) cudthromach
agus làidir, ach a ta a làthair-
eachd chorporra anmhunn^, agus
a chainnt tàireil.
* gluasad siubhal. ' earbsa.
* togail suas. ' lag.
II. CORINTIANACH, X. XI.
11 Smuainicheadli a leitliid sin
do dhu'ne so, mar a ta sinne ann
am foeal tre litrichibh, agus sinn
as làtliair, mar sin gu 'm bì sinn
ann an gnìomh air dhuinn a bhi
làthair.
12 Oir cha 'n 'eil a dhànadas'
againne sinn fèin a chur an àir-
eamh, no a choimeas ri dream
àraidh a mholas iad fèin : ach
air dhoibh-san bhi 'gan tomhas
fèin eatorra fèin, agus 'gan coi-
meas fèin riu fèin, cha 'n 'eil iad
13 Ach cha dèan sinne uaill à
nithibh a tha thar ar tomhas, ach
a rèir tomhais na riaghailt" a
roinn Dia dhuinne, eadhon tomh-
as a ruigeas oirbhse.
14 Oir cha 'n 'eil sinne 'gar
sìneadh fèin thar ar tomhas, mar
nach ruigeamaid sibhse ; oir
thàinig sinn eadhon do 'ur n-
ionnsuidh-sa^,le soisgeul Chrìosd:
15 Gun sinn a bhi dèanamh
uaiU à nithibh a ta thar ar tomh-
as, eadhon à saothairibh dhaoine
eile ; ach a ta dòchas againn,
'nuair a mheudaichear bhur
creidimh-sa, gu 'm faigh sinn
farsuinneachd gu pailte annaibh
a rèir ar riaghailt-ne,
16 Chum an soisgeul a shear-
monachadh anns na h-ionadaibh
an taobh thall duibhse, agus cha
'n ann chum uaill a' dlièanamh
ann an riaghailt duine eile, à
nithibh a ta uUamh a cheana,
17 Ach an tì a nì uaill, dèan-
adh e uaill anns an Tighearn.
18 Oir cha 'n e an t\ a mholas
e fèin à tha ionmholta*, ach an
ti a mholas an Tighearn.
£ mhisnich, ' ria^hail.
353
CAIB. XI.
1 Tre ro-mheud cùraim Phòil do na Corin-
tianaich, thòisich e dh'aindeoin ri e fcin a
ìnholadh ; 5 dh'innis e nuch rohh e a hheag
goirid air na h-abstoil bu mhò, 7 gu'n do
shearmonaich e un soisgeul dhoibh gu saor ;
13 agus nochd e nach rohh e a bheag a
dheidh-làinih air an luchd-oihre chealgach
sin, thaobh aon sochair a bhuineadh do'n
lagh, iSfc.
BTHEARR leam gu 'n giùl-
aineadh sibh beagan le m'
amaideachd ; agus da rìreadh
giùlainibh leam.
2 Oir a ta mi eudmhor umaibh
le h-eud diadhaidh ; oir rinn mi
ceangal-pòsaidh eadar sibh agus
aon fhear, chum bhur cur mar
òigh fhìor-ghloin an làthair
Chrìosd.
3 Ach a ta eagal orm, air dòigh
sam bith, mar a mheall an nath-
air Eubha le a cuilbheartachd,
mar sin gu 'n truaillear bhur n-
inntinn-sa o 'n aon-f hillteachd a
ta ann an Crìosd.
4 Oir nan dèanadh an neach a
thig, losa eile a shearmonach-
adh nach do shearmonaich sinne,
no nam faigheadh sibhse spiorad
eile, nach d'fhuair sibh, no sois-
geul eile ris nach do ghabh sibh,
dh'f heudadh sibh gu maith giùl-
an leis.
5 Oir is i mo bharail-sa nach
robh mi a bheag goirid air na
h-abstolaibh a b' àirde.
6 Ach ged tha mi neo-fhògh-
luimte ann an cainnt, gidheadh
cha 'n 'eil mi mar sin ann an
eòlas ; ach rinneadh sinn làn-
f hollaiseach anns na h-uile nith-
ibh 'nur measg-sa.
7 An d'rinn mi cionta le mi
^ thugaìhh-sa. * dearbhta.
11. CORINTIANACH, XI.
fèin ìsleacliadh chum gu 'm biodh
sibhse air bhur n-àrdachadh, no
a chionn gu 'n do shearmonaich
mi soisgeul Dè a nasgaidh
dhuibh ?
8 Chreach mi eaglaisean eile,
a' gabhail tuarasdail uatha, chum
seirbhis a dhèanamh dhuibhse.
9 Agus an uair a bha mi làth-
air maille ribhse agus uireas-
bhuidh orm, cha do leig mi mo
throm air duine sam bith : oir
leasaich na bràithrean, a thàinig
o Mhacedonia m' uireasbhuidh :
Agus anns na h-uile nithibh
choimhid mi mi fèin o m' throm
a leigeadh oirbhse, agus coimh-
ididh.
10 Mar a ta fìrinn Chrìosd
annam, cha chumar an uaill so
uam ann an crìochaibh na h-
Achaia.
11 C'ar son ? An ann a chionn
nach 'eil gràdh agam dhuibh?
Tha fìos aig Dia.
12 Ach an ni a ta mi dèanamh,
ni mi fathast e, chum gu toir'
mi air falbh cion-fàth*^ uathasan
le 'm bu mhiann cion-fàth f haot-
ainn, chum anns an ni as am
bheil iad a' dèanamh uaill, gu
faighear iad eadhon mar sinne.
13 Oir is ann d' an leithidibh
sin a ta abstola brèige, hichd-
oibre cealgach, 'gan cur fèin ann
an cosamhlachd abstola Chrìosd.
14 Agus cha 'n iongantach sin :
oir cuirear Sàtan fèin an cruth^
aingil soillse.
15 Uime sin cha ni mòr e ged
chuirear a mhinisteirean mar an
ceudna ann an cruth mhinisteir-
ean na f ìreantachd ; aig am bì
' geàrr. ' cothrom, ^ riochd.
351
an crìoch dheireannach a rèir an
oibre.
16 A ta mi ag ràdh a rìs, Na
measadh aon neach gur amadan
mi ; no fòs, gabhaibh rium mar
amadan fèin, chum gu 'n dèan
mi beagan uaiU asam fèin,
17 An ni a ta mi a' labhairt,
cha 'n ann a rèir an Tighearna a
ta mi 'ga labhairt, ach mar gu
b'ann gu h-amaideach anns an
dànadas uaille so.
18 Do bhrìgh gu bheil mòran
a' dèanamh uaill a rèir na feòla,
nì mise uaiU mar an ceudna.
19 Oir giùlainidh sibh gu toil-
each le amadanaibh, do bhrìgh
gu bheil sibh fèin glic.
20 Oir fuilgidh sibh ma bheir
neach an daorsa sibh, ma dh' ith-
eas^ neach sibh, ma bheir neach
bhur cuid dhihh, ma dh'àrdaich-
eas neach e fèin, ma bhuaileas
neach air an aghaidh sibh.
21 Tha mi a' labhairt a thaobh
eas-urraim, mar gu 'm bitheam-
aid anmhunn : ach, ge b' e ni
anns am bheil neach air bith
dàna, (tha mi a' labhairt gu h-
amaideach,) a ta mise dàna ann
mar an ceudna.
22 An Eabhruidhich iad ? mar
sin tha mise mar an ceudna : An
Israelich iad ? mar sin tha mise
mar an ceudna : An sliochd do
Abraham iad ? mar sin tha mise
mar an ceudna :
23 Am ministeirean do Chrìosd
iad ? (tha mi a' labhairt mar
dhuine mi-chèillidli,) a ta mise
os an ceann san ni so : ann an
saothairibh ni's pailte, ann am
buillibh ni 's ro mhò am prìosan-
^ chlaoidheas. ' thar tomkas.
II. CORINTIANACH. XI. XII.
aibh ni's trice, am bàsaibh gu
minic.
24 Fhuair mi o na h-Iùdhaich
cùig uairean dà fhichead huille
ach a h-aon.
25 Ghabhadh le slataibh orm
trì uairean, chlachadh mi aon
uair, dh'f huiling mi long-bhris-
eadh trì uairean ; là agus oidhche
bha mi san doimhne :
26 Ann an turusaibh gu minic,
ann an gàbhadh aimhnichean,
ann an cunnartaibh f hear-reub-
ainn, ann an cunnartaibh o nì
chinneach fèin, ann an cunnart-
aibh o na Cinnich, ann an cunn-
artaibh sa' bhaile, ann an cunn-
artaibh san fhàsach, ann an
cunnartaibh san fhairge, ann an
cunnartaibh am measg bhràithre
breugach^ ;
27 Ann an saothair agus sgìos
am fairibh gu minic, ann an
ocras agus tart, an trasgaibh gu
minic, am fuachd agus an lom-
nochduidh.
28 A bhàrr air na nithibh a ta
an leth muigh, an ni a ta teachd
orm gu lathail, ro-chùram nan
eaglaisean uile.
29 Cò a ta lag, agus nach 'eil
mise lag? cò a ta faotainn oil-
bheim, agus nach 'eil mise a'
losgadh ?
30 Ma's èigin domh uaill a
dhèanamh, is ann as na nithibh
a bhuineas do m' anmhuinneachd
a m mi uaill.
.31 Tha fìos aig Dia, eadhon
Athair ar Tighearna losa Crìosd,
a tha beannaichte gu sìorruidh,
nach 'eil mi dèanamh brèige.
'Jallsa, mmlltach,
' sgìos agus briseadh-cridhe.
355
32 Ann an Damascus chuir
uachdaran a phohuill, fuidh Ar-
etas an rìgh, freiceadan air baile
nan Damasceneach, an rùn mise
a ghlacadh :
33 Ach tre uinneig leigeadh
sios ris a' bhalla mi ann an
cliabh, agus chaidh mi as a làmh-
aibh.
CAIB. XII.
1 Chum abstolachd a mholadh ged fheudadh
P'ol uaill a dhanamh as a thaisbeinibh ion-
gantach, 9 gidheadh is feàrr leis uaìll a
dhèanamh as anmhuinneachd ; 11 fhuair
e cron doibh a chionn gu 'n d'èignich iad e
chum na h-uaiUe dìomhain so: 14 gheall e
teachd a rìs d' an ionnsuidh, 15 ach gu tur
le aignibh athaireil.
GU deimhin cha 'n 'eil e iom-
chuidh dhomhsa uaill a
dhèanamh : ach thig mi chum
seallanna agus taisbeana an
Tighearna.
2 B' aithne dhomh duine ann
an Crìosd ceithir bliadhna deug
roimh so, (ma 's anns a' choluinn,
cha 'n f hios domh ; no as a'
choluinn, cha 'n f hios domh ; aig
Dia a ta fios ;) a leithid sin do
dhuine thogadh chum an treas
nèamh.
3 Agus b' aithne dhomh a
leithid sin do dhuine, (ma 's anns
a' choluinn, no as a' choluinn,
cha 'n f hios domh : aig Dia a ta
fios ;)
4 Gu 'n do thogadh suas e gu
pàrras, agus gu 'n cual e briathra
do-labhairt, nach feud duine a
labhairt^.
5 M' a leithid sin do dhuine ni
mi uaill : acli asam fèin cha dèan
mi uaill, mur dèan mi à m' an-
mhuinneachdaibh*.
' nach urrainn duine a ìabhairt.
* laigsibh.
2 A 2
II. CORINTIANACH. XII.
6 Oir ged b'àiU leam uaill a
dhèanamh, cha bhi mi a' m'
amadan ; oir labhraidh mi an
f hìrinn : gidheadh a ta mi a'
cumail orm fèin, air eagal gu 'm
bì meas aig duine dhiom thar
mar a ta e 'gam fhaicinn, no a'
cluinntinn umam.
7 Agus air eagal gu 'm bithinn
air m'àrdachadh thar tomhas,
tre ro-mheud nan taisbean, thug-
adh dhomh sgolb san fheoil,
teachdair Shàtain chum gu'm
buaileadh e mi', air eagal gu 'm
bithinn air m' àrdachadh thar
tomhas.
8 Air a shon so ghuidh mi an
Tighearn trì uairean, gu 'n im-
icheadh so uam.
9 Agus thubhairt e rium, Is
leoir mo ghràs-sa dhuit: oir a
ta mo chumhachd air a dhèan-
amh foirfe ann an anmhuinn-
eachd. Uime sin is ro thoiliche
a nì mi uaill à m' anmhuinn-
eachdaibh, chum gu 'n gabh
cumhachd Chrìosd còmhnuidh
orm.
10 Uime sin tha mi gabhail
tlachd ann an anmhuinneachd-
aibh, am maslaibh, ann an uir-
easbhuidhibh, ann an geur-lean-
mhuinnibh, ann an teanntachd-
aibh*^ air son Chrìosd : oir an uair
a ta mi lag, an sin a ta mi làidir.
11 Rinneadh a' m' amadan mi
le uaill a dhèanamh ; dh' èignich
sibhse mi : oir bu chòir dhomh
bhi air mo mholadh leibhse : oir
cha robh mi bheag sam bith fo
na h-abstolaibh a's àirde, ged
nach 'eil annam ach neo-ni.
' chum gahhail le dornaibh orm.
^ trioblaidibh, aindeisibh.
356
12 Gu deimhin dh'oibricheadh
comharan abstoil ann bhur
measg-sa anns gach uile fhoigh-
idin, ann an comharaibh agus
an iongantasaibh, agus an cumh-
achdaibh'.
13 Oir ciod an ni anns an
robh sibh ni bu higha na eaglais-
ean eile, mur e nach do leig mi
fèin mo throm oirbh ? thugaibh
maitheanas dhomh san eucoir so.
14 Feuch, a ta mi uUamh a
nis an treas uair gu teachd do
'ur n-ionnsuidh ; agus cha chuir
mi mo throm oirbh ; oir cha 'n e
bhur cuid a tha mi 'g iarraidh,
ach sibh fèin : oir cha 'n 'eil e
mar fhiachaibh air a' chloinn
ionmhas a chruinneachadh fa
chomhair nam pàrantan, ach air
na pàrantaibh fa comhair na
cloinne.
15 Agus is ro thogarrach a nì
mise caitheadh agus a chaithear
mi air son bhur n-anama-sa, ged
mar is ro phailte a ta gràdh
agam dhuibh, gur lugha bhur
gràdh-sa dhomh.
16 Ach biodh e mar sin, nach
do chuir mi trom oirbh : gidh-
eadh air dhomh bhi innleachd-
ach, ghlac mi le seòltachd sibh.
17 An d' rinn mise tre aon
neach dhiubh-san a chuir mi
do 'ur n-ionnsuidh buannachd
dhibh?
18 Ghuidh mi air Titus dol do
'ur n-ionnsuidh, agus chuir mi
bràthair maille ris : an d' rinn
Titus buannachd dhibh ? nach
do ghluais sinn san aon spiorad ?
agus anns na h-aon cheumaibh ?
19 A rìs, am bheil sibh a'
^ (/niomharaibh cumhachdack.
II. CORINTIANACH, XII. XIII.
saoiìsinn gu bheil sinne gabhail
ar leithsgeil ribh? tha sinn a'
labhairt am fianuis Dè ann an
Criosd : ach a ta an t-iomlan, a
chàirde, chum bhur fòghluim-sa'.
20 Oir is eagal leam, air
dhomh teachd, nach faigh mi
sibh mar is miann leam, agus gu
faighear mise dhuibhse mar nach
bu mhiann leibh : air eagal gu 'm
bì connsachadh, farmad, fearg,
comh-stri, cùl-chàineadh, cogars-
aich, àrdain^, ceannairce 'nur
measg :
21 Air eagal an uair a thig
mi a rìs, gu 'n ìslich mo Dhia mi
'nur measg, agus gu dèan mi
caoidh air son mòrain do 'n
dream a pheacaich a cheana,
agus nach do ghabh aithreachas
do 'n neò-ghloine, agus strìop-
achas, agus mhacnus a rinn iad.
CAIB. XIII.
1 Bhagair Pòl cumliachd 'ahstolachd an agh-
aidh pheacach cruaidh-mhuinealach : 5 agiis
chomhairlich e dhoihh an creidimh a dhearbh-
adh, 7 agus am heatha a leasachadh mu'n
tìg e : 11 chomh-dhùin e an litir le earail
choitchionn agus le h-ùrnuigh.
IS i so an treas uair a ta mi a'
teachd do ur n-ionnsuidh :
am beul dithis no triuir do
fhianuisibh bithidh gach focal
seasmhach.
2 Dh'innis mi cheana, agus
tha mi roimh-làimh ag innseadh
dhuibh, mar gum bithinn a
làthair an dara uair ; agus a nis
air dhomh bhi as bhur làthair,
tha mi a' sgrìobhadh chum na
dream a pheacaich roimh so,
agus chum chàich uile, ma thig
mi a rìs, nach caomhain mi :
' hhur togail suas.
^ àrd inntinneachd, atmlìoireachd.
:<57
3 O tha sibh ag iarraidh
dearbhaidh air Crìosd a' labh-
airt annam-sa, neach do 'ur
taobh-sa nach 'eil anmhunn, ach
a ta cumhachdach annaibh.
4 Oir ge do chèusadh e tre
anmhuinneachd, gidheadh a ta
e beò tre chumhachd Dhè : oir
a ta sinne mar an ceudna an-
mhunn ann-san, gidheadh bith-
idh sinn beò maille ris tre chumh-
achd Dhè do 'ur taobh-sa.
5 Ceasnaichibh sibh fèin, am
bheil sibh sa' chreidimh ; dearbh-
aibh sibli fèin : nach aithne
dhuibh sibh fèin, gu bheil losa
Crìosd annaibh, mur daoine a
chuireadh air cul ' sibh ?
6 Ach tha dòchas agam gu 'in
bì fhios agaibh nach daoine a
chuireadh air cùl sinne.
7 A nìs tha mi guidhe air Dia
gu'n sibhse a dhèanamh uilc air
bith ; cha 'n ann chum gu 'm
faicear sinne bhi dearbhta, ach
chum gu 'n dèanadh sibhse an ni
sin a ta maith^, ged robh sinne
mar dhaoine a chuireadh air cùl.
8 Oir cha 'n urrainn sinn ni air
bith a dhèanamh an aghaidh na
fìrinn, ach air son na fìrinn.
9 Oir tha sinn subhach an uair
a tha sinn fèin anmhunn, agus
sibhse làidir: agus tha sinn a'
guidhe so mar an ceudna, sibhse
bhi diongmhalta.
10 Is ann uime so a sgrìobh mi
na nithe so do 'nr n-ionnsuidh air
dhomh bhi as bhur làthair, chum
air dhomh bhi làthair nach bith-
inn garg, a rèir a' chumhachd a
thug an Tighearna dhomh chum
^ daoine neo-dhearbhta,
* ciatach.
II. CORINTIANACH, XIIl.
fòghlmm^, agus cha'n ann chum
sgrios.
11 Fa dheoidh, a bhràithre,
slàn leibh : bithibh diongmhalta'^,
bithibh subhach, bithibh a dh'aon
inntinn, bithibh sìochail ; agus
bithidh Dia a' ghràidh agus na
sithe ' maille ribh.
12 Cuiribh fàilte air a chèile*
' togail suas. ^ foir/e, iomlan.
le pòig naoimh.
13 Tha na naoimh uile a' cur
beannachd do 'ur n-ionnsuidh.
14 Gràs an Tighearna losa
Crìosd, agus gràdh Dhè, agus
comh-chomunn an Spioraid
Naoimh,^M robh maiUe ribhuile,
Amen.
^ sìothchaint. * Altaichibh beatha a chèile.
LTTIR AN ABSTOIL PHOIL
CHUM NAN GALATIANACH.
CAIB. L
1 Tha iongantas air Pòl gu 'n do thrèìg na
Galatianaich e-san agus an soisgeul co
luath : 8 agus mhalluich e an dream sin a
shearmonaicheas aon soisgeul eile ach na
shearmonaich e fein ; 11 dhfhòghluim e 'n
soisgeul cha b' ann o dhaoinibh, ach o Dhia,
13 agus nochd e ciod a ghnè duine bha ann
mu'n do ghairmeadh e.
POL abstol, (cha 'n ann o
dhaoinibh, no tre dhuine,
ach tre losa Criosd, agus tre
Dhia an t-Athair, a thog suas e
o na marbhaibh,)
2 Agus na bràithrean uile a
tha maille rium, chum eaglais-
ean Ghalatia :
3 Gràs duibh, agus sìth o Dhia
an t-Athair, agus o ar Tighearn
losa Crìosd,
4 A thug e fèin air son ar
peacanna, chum gu 'n saoradh e
sinn o 'n droch shaoghal a ta
làthair, a rèir toile Dè agus ar
n-Athar-ne :
5 Dhasan ffu ròbh glòir gu
saoghal nan saoghal. Amen.
6 Is iongnadh leam gu 'n d'
' gu 'n d' thugadk thairi^.
* chum,
358
atharraicheadh ' sibh co luath
uaith-san a ghairm sibh tre ^
ghràs Chriosd, gu soisgeul eile :
7 Ni nach soisgeul eile ; ach a
ta dream àraidh 'gur buaireadh,
le 'n àill soisgeul Chrìosd a thilg-
eadh bun os ceann'.
8 Ach nan dèanamaid-ne, no
aingeal o nèamh, soisgeul eile a
shearmonachadh dhuibh, ach an
soisgeul a shearmonaich sinne
dhuibh, biodh e malluichte.
9 Amhuil mar a thubhairt sinn
roimh, a ta mise ag ràdh a nis a
rìs mar an ceudna, Ma shearmon-
aicheas neach sam bith soisgeul
eile dhuibh, ach an soisgeul a
ghabh sibh, biodh e malluichte.
10 Oir am bheil mi nis a' cur
impidh air daoinibh, no air* Dia?
no am bheil mi 'g iarraidh daoine
a thoileachadh ? oir nam bithinn
fathast a' toileachadh dhaoine,
cha bhithinn a' m' sheirbhiseach
aig Crìosd.
1 1 Ach a ta mi toirt fios duibh,
a bhràithre, a n soisgeul a shear-
^fhiaradh, chlaon-thruailleadh.
* a' cur m' earbsa d.
GALATIANACH, I. II.
monaicheadh leam-sa, nach ann
a rèir duine a ta e.
12 Oir cha b' ann o dhuine a
fhuair mi e, ni mò a theagaisg-
eadh dhomh e, ach tre fhoill-
seachadh losa Crìosd.
13 Oir chuala sibh mo chaithe-
beatha-sa' san aimsir a chaidh
seachad, ann an creidimh nan
lùdhach, gu 'n d' rinn mi thar
tomhas geur-leanmhuinn air
eaglais Dè, agus gu 'n d' f hàsaich
mi i :
14 Agus gu 'n d' thàinig mi air
m' aghaidh ann an creidimh nan
lùdhach thar mòran do m'
chomh-aoisibh am measg mo
chinnich fèin, air dliomh bhi ni
bu ro eudmhoire mu ghnàthann-
aibh mo shinnsireachd.
15 Ach an uair a b' i deadh
thoil Dè, a sgar o bhroinn mo
mhàthar mi, agus a ghairm mi
tre a ghràs,
16 A Mhac fèin fhoillseachadh
annam^, chum gu searmonaich-
inn e am measg nan Cinneach ;
air ball cha do chuir mi comh-
airle ri feoil agus fuil :
17 Ni mò chaidh mi suas gu
lerusalem, chum na muinntir sin
a bha 'nan abstolaibh romham ;
ach chaidh mi gu Arabia, agus
a rìs thàinig mi air m' ais gu
Damascus.
18 An dèigh sin an ceann thri
bliadhna, chaidh mi suas gu
lerusalem, a dh'fhaicinn Phead-
air, agus dh'fhan mi maiUe ris
cùig làithean deug.
19 Ach neach air bith eile do na
h-abstolaibh cha 'n f haca mi, ach
Seumas bràthair an Tighearna.
' tno ghiùlan, * leam.
359
20 A nis anns na nithibh a ta
mi a' sgrìobhadh dhuibh, feuch,
an làthair Dhè, cha 'n 'eil mi
dèanamh brèige.
21 'Na dhèigh sin thàinig mi
gu crìochaibh Shiria agus Chili-
cia ;
21 Agus cha robh eòlas orm a
thaobh m' f haicinn aig eaglaisibh
ludea, a bha ann an Crìosd.
23 Ach a mhàin chual iad, An
tì anns an àm a chaidh seachad
a bha 'gar geur-leanmhuinn, gu
bheil e nis a' searmonachadh a'
chreidimh a bha e a' sgrios roimh
so^ :
24 Agus thug iad glòir do Dhia
air mo shon-sa.
CAIB. II.
1 Chuir an t-ahstolun ccill c' nin' a chaidh e suas
gu Zerusakm, agus c' ar son nach do thim-
ehioll-yhearradh Titns. 11 Chuir e'n agh-
aidh Pheadair, agus dh'innis e dha a reuson,
14 e' ar son a ta e fèin, agus muinntir eile,
a tha 'nan Iiìdhaich, a' creidsinn gu 'm bì
iad air am fìreanachadh tre chreidimh ann
an Crìosd, agus cha 'n ann tre oibribh.
20 Cha chaith an dreani a ta air am firean-
achadh tre chreidimh am heatha ann am
peacadh.
AN sin an ceann cheithir
bliadhna deug chaidh mi
a ris suas gu lerusalem, maille
ri Barnabas,^ a' toirt Thituis leam
mar an ceudna..
2 Agus chaidb mi suas a rèir
foillseachaidh, agus chuir mi an
cèill dhoibh an soisgeul a ta mi
a' searmonachadh am measg nan
Cinneach, ach ann an uaignidh-
eas dhoibh-san d' an robh meas,
air eagal air chor sam bith gu 'n
ruithinn, no gu 'n do ruith mi an
diomhanas.
3 Ach cha b' èigin do Thitus
uair-eigin.
GALATIANACH. II.
fèin a bha a' m' chmdeachd, bhi
air a thimchioll-ghearradh. ged
bu Ghreugach e :
4 Agus sin air son bhràithre
brèige, a ghoid a steach' 'nar
measg, a thàinig a steach an
uaignidheas^ a dh'fhaicinn ar
saorsa, a ta againn ann an losa
Crìosd, chum ar toirt fo dhaorsa.
5 Do nach do ghèill sinn eadh-
on rè uaire ; chum gu 'm buan-
aicheadh^ fìrinn an t-soisgeil
maille ribhse.
6 Ach o 'n dream sin, a mheas-
adh gu 'm bu ni èigin iad, (ciod
air bith a bh,a iad roimh, cha 'n
'eil suim ann domh-sa : cha 'n
'eil meas aig Dia do phearsa
duine,) oir jadsan a mheasadh
gu 'm ì)u ni fiigin iad, cha do
phàirtich iad le 'n còmhradh
Mheag sam bith rium-sa.
7 , Ach air an làimh eile, 'nuair a
clwjnnaic iadgu'n d'earbadh sois-
geul an neo-thimchioll-ghearr-
aidh rium-sa, mar a dh'earbadh
soisgeul an timchioll-ghearraidh
ri Peadar ;
8 (Oir an Tì a dh'oibrich gu h-
èifeachdach* ann am Peadar
chum abstolachd an timchioll-
ghearraidh, dh'oibrich e gu cumh-
achdach annam-sa mar an eeud-
na chum nan Cinneach :)
9 Agus an uair a thuig Seumas,
agus Cephas, agus Eoin, a tha
air am meas 'nam puist^, an gràs
a thugadh dhomh, thug iad
dhomh-sa agus do Bharnabas
deas làmh a' chomuinn; ionnus
ffu raehamaid chnm nan Cinneach,
agus iad fèin chum an timchioll-
' o thugadh steach os ìosal. os ìosal,
^fanadh. ^ gu hrìoghmhor.
360
ghearraidh.
10 A mhàin V àill leo gu 'm
bitheamaid cuimhneachail air na
bochdaibh ; ni mar an ceudna a
bha ro-thoil^ agam fèin a dhèan-
amh.
1 1 Ach an uair a thàinig Pead-
ar gu Antioch, sheas mi 'na agh-
aidh as an eudann, a chionn gu 'n
robh e r' a choireachadh.
12 Oir roimh do dhream àraidh
teachd o Sheumas, dii'ith e biadli
maille ris na Cinnich: ach an
uair a thàinig iadsan, chaidh e a
thaobh agus thearbaidh se e fèin,
air eagal na muinntir a bha do
'n timchioll-ghearradh,
13 Agus rinn na h-Iùdhaich
eile gnùis-mhealladh maille ris
mar an ceudna ; ionnus gu 'n d'
thugadh Barnabas mar an ceud-
na a thaobh le 'n cluain^
14 Ach an uair a chunnaic mise
nach do ghluais iad gu trèibh-
dhireach**, a rèir fìrinn an t-sois-
geil, thubhairt mi ri Peadar 'nam
fianuis uile, Ma tha thusa, a tha
a' d' lùdhach, a' caitheadh do
bheatha a rèir nan Cinneach,
agus cha 'n ann a rèir nan lùdh-
ach, c' ar son a ta thu 'g èigneach-
adh nan Cinneach am beatha
chaitheadh mar na h-Iùdhaich ?
15 Air dhuinne a tha 'nar n-
lùdhaich a thaobh nàduir, agus
cha 'n ann 'nar peacaieh do na
Cinnich,
16 Fios a bhi againn nach 'eil
duine air fhìreanachadh o oib-
ribh an lagha, ach tre chreidimli
losa Crìosd, chreid sinne fèiii
ann an losa Crìosd ; chum gu 'm
' postaibh. ^ ro-thogrudh.
' gnùìs-mhealladh, ceilg. ^ san t-slighe dhìrich.
GALATIANACH, II. III.
bitheamaid air ar fìreanacliadli o
chreidimli Chrlosd, agiis cha 'n
ann o oibribh an lagha : oir o
oibribh an lagha, cha bhi feoil
sam bith air a fìreanachadh.
17 Ach air dhuinn bhi 'g iarr-
aidli bhi air ar f ireanachadh tre
Chrìosd, ma gheibhear 'nar peac-
aich sinn fèin, am bheil, uime sin,
Crìosd 'na mhinisteir peacaidh ?
Nar leigeadh Dia.
18 Oir ma thogas mi a ris suas
na nithe a leag mi, tha mi dèan-
amh ciontach dhìom fèin.
19 Oir a ta mise tre 'n lagh
marbh do 'n lagh, chum gu 'm
bithinn beò do Dhia.
20 Tha mi air mo chèusadh
maille ri Crjosd : gidheadh a ta
mi beò ; ach cha mhise, ach
Crìosd a ta beò annam : agus a'
bheatha a ta mi nis a' caitheadh
san fheoil, tha mi ga caitheadh
tre chreidimh Mhic Dhè, a
ghràdhaich mi, agus a thug e
fèin air mo shon.
21 Cha 'n 'eil mi a' cur gràis Dè
an neo-bhrìgh' : oir ma tha fìr-
eantachd tre 'n lagh, is ann gun
aobhar a f huair Crìosd bàs.
CAIB. III.
1 Dh' fheòraich an t-ahstol ciod a dh'aom na
Galatianaich gus an creidimh a thrèigsinn,
agus dòiyh a chur san lagh. 6 Tha 'n
dream a tha creidsinn air am fìreanachadh,
9 agvs air am beannuchadh maille ri Abra-
ham : 10 dhearbh Pòl so le iomadh reuson.
OA Ghalatianacha amaideach,
cò a chuir druidheachd
oirbh, ionnus nach biodh sibh
ùmhal do 'n f hìrinn, d' an robh
Crìosd air a nochdadh gu soill-
eir^ fa chomhair bhur sùl, air a
chèusadh'nur measg ?
' air ciil.
361
' gu dealbhach.
2 So a mhàin b' àill leam
fhòghlum uaibh, An ann o oib-
ribh an lagha a fhuair sibh an
Spiorad, no o èisdeachd a' chreid-
imh ?
3 Am bheil sibh co amaideach
as sin ? air dhuibh tòiseachadh
san Spiorad, am bheil sibh a nis
air bhur dèanamh foirfe leis an
f heoil ?
4 An d' f huiling sibh na h-uir-
ead sin do nithibh gu dìomhain ?
ma 's ann da rìreadh gu dìomhain.
5 An Tì uime sin a tha frith-
ealadh dhuibh an Spioraid, agus
ag oibreachadh mhìorbhuile 'nur
measg, an ann tre oibribh an
lagha, no tre èisdeachd a' chreid-
imh a nì e so ?
6 Amhuil mar a chreid Abraham
Dia, agus a mheasadh sin dha
mar f hireantachd.
7 Uime sin biodh fhios agaibh
an dream a tha do 'n chreidimh,
gur iad sin clann Abrahaim.
9 Oir air fhaicinn roimh do 'n
sgriobtuir gu 'm fìreanaicheadh
Dia na Cinnich tre chreidimh,
shearmonaich e an soisgeul roimh-
làimh do Abraham, ag ràdh,
Beannaichear na h-uile Chinnich
annad-sa.
9 Uime sin tha an dream a tha
do 'n chreidimh, air am beann-
achadh maille ri Abraham, fìor-
chreideach.
10 Oir a mheud 's a ta do
oibribh an lagha, tha iad fo 'n
mhallachadh ; oir a ta e sgrìobh-
ta, Is malluichte gach neach nach
buanaich ^ anns na h-uile nithibh
a ta sgrìobhta ann an leabhar an
lagha chum an dèanamh.
3 fun.
GALATIANACH, III
11 Ach is ni follaiseach, nach
fìreanaichear neach sam bith tre
'n lagh am fianuis Dè : oir, Bith-
idh am fìrean beò tre chreidimh.
12 Agus cha 'n 'eil an lagh o
chreidimh : ach, An duine a nì
iad gheibh e beatha annta'.
13 Shaor Crìosd sinne o mhall-
achadh an lagha, air dha bhi air
a dhèanamh 'na mhallachadh air
ar son : oir a ta e sgrìobhta, Is
malluichte gach aon a chrochar
air crann :
14 Chum gu 'n tigeadh beann-
achadh Abrahaim air na Cinnich
tre losa Crìosd ; ionnus gu faigh-
eamaid gealladh an Spioraid tre
chreidimh.
15 A bhràithre, tha mi a' labh-
airt mar dhuine ; ged nach bì ann
ach coimhcheangal ^ duine, ma
tha e air a dhaingneachadh, cha
chuir neach air bith air cùl e,
agus cha chuirear ni sam bith ris.
16 A nis is ann do Abraham a
thugadh^ na geallanna agus d' a
shìol. Cha 'n abair e, Agus do
shiolaibh, mar gu 'm biodh e labh-
airt mu mhòran ; ach mar mu
aon, Agus do d' shìol-sa, neach
a 's e Crìosd.
17 Agus a ta mi ag ràdh so,
nach f heudar gu 'n cuir an lagh,
a thugadh an ceann cheithir
cheud agus dheich bliadhna fich-
ead 'na dhèigh, an coimhcheangal
an neo-bhrìgh, a dhaingnicheadh
roimh le Dia ann an Criosd,
ionnus gu 'n cuireadh e an geall-
adh air cùl.
18 Oir ma 's ann o 'n lagh a ta
an oighreachd, cha 'w 'eil i ni 's
mò o 'n ghealladh : ach thug Dia
' leo. ^ cunradh, cùmhnant.
362
I gu saor i do Abraham tre gheall-
adh.
19 C ' ar son uime sin a thugadh
an lagh ? thugadh e air son eus-
aontais, gus an tigeadh an sìol,
d' an d' rinneadh an gealladh ;
'air òrduchadh le ainglibh an
làimh eadar-mheadhonair.
20 A nis an t-eadar-mheadh-
onair, cha 'n ann air son aoin
atae 'na eadar-mheadhonair ; ach
is aon Dia.
21 Uime sin am hheil an lagh
an aghaidh gheallanna Dhè ? Nar
leigeadh Dia : oir nam biodh
lagh air a thabhairt a bhiodh
comasach air beatha thoirt uaith,
gu deimhin is ann o 'n lagh a
bhiodh fìreantachd.
22 Ach dh'fhàg an sgriobtuir
na h-uile dhaoine dùinte sa 'pheac-
adh, chum gu 'm biodh an geall-
adh tre chreidimh losa Crìosd
air a thoirt dhoibh-san a ta creid-
sinn.
23 Ach mu 'n d' thàinig an creid-
imh, choimhideadh sinn fo 'n
lagh, air ar druideadh a steach
chum a' chreidimh, a bha gu bhi
air fhoillseachadh.
24 Uime sin b' e an lagh, ar
n-oid-fhòghluim^ g' ar treòrach-
adh gu Crìosd, chum gu bitheam-
aid air ar rireanachadh tre chreid-
imh.
25 Ach air teachd do 'n chreid-
imh, cha 'n 'eil sinn ni 's mò fuidh
oid-fhòghluim.
26 Oir is sibhse uile mic Dhè
tre chreidimh ann an losa Crìosd.
27 Oir a mheud agaibh 'sa
bhaisteadh do Chrìosd, chuir sibh
umaibh Crìosd.
^ labhradh, rinneadh. * ar maighstir-sgoile.
GALATIANACH, III. IV.
28 Cha 'n 'eil lùdhach no Greug-
ach, cha 'n 'eil saor no daor, cha 'n
'eil firionn no boirionn ^ ann : oir
is aon sibh uile ann an losa
Crìosd.
29 Agus ma's le Crìosd sibh, is
sibh sìol Abrahaim gun amharus,
agus is oighreachan sibh a rèir
a' gheallaidh.
CAIB. IV.
1 Bha sinn fuidh 'n lagh, gus an d' thàinìg
Crìosd, mar a ta an t-oiyhre fuidh a thuit.
eir gus an tig e gu h-aois. 5 Ach shuor
Crìosd sinn o 'n lagh : 7 uime sin cha 'n 'eìl
sinn 'nar seirbhisich ni 's faide dha. 14
Chuir Pòl an cuimhne dhoibh an deadh-
ghean dasan, agus a dheadh-rìiin fèin doibh-
san ; 22 agus nochd e gur sinne clann
Abrahaim thaobh na mnà saoire.
ANIS a ta mi ag ràdh, am
feadh a bhios an t-oighre
'na leanabh, nach 'eil eadar-dheal-
achadh sam bith eadar e agus
seirbhiseach, ged is e Tighearn
nan uile ;
2 Ach a ta e fo luchd-coimhid^,
agus fo luchd-riaghlaidh gu
teachd na h-aimsir a dh'òrduich
an t-athair.
3 Agus mar an ceudna sinne,
'nuair a bha sinn 'nar leanabaibh,
bha sinn an daorsa fo cheud
f hòghlum an t-saoghail :
4 Ach an uair a thàinig coimh-
lionadh na h-aimsir, chuir Dia a
Mhac fèin uaith, a ghineadh o
mhnaoi, a rinneadh fuidh 'n lagh,
5 Chum gu 'n saoradh e iadsan
a bha fuidh 'n lagh, ionnus gu
faigheamaid-ne \uchd - mhacachd
na cloinne.
6 Agus do bhrìgh gur mic sibh,
chuir Dia Spiorad a Mhic fèin
' bainionn. ^ thuiteiribh.
* anmhunn, uireasbhuidheach.
363
ann bhur cridheachaibh, ag èigh-
each, Abba, Athair.
7 Uime sin cha seirbhiseach
thu ni 's mò, ach mac ; agus
ma 's mac, is oighre mar an ceud-
na air Dia tre Chrlosd.
8 Gidheadh, an uair nach b'
aithne dhuibh Dia, rinn sibh
seirbhis dhoibh-san nacli 'eil 'nan
dèe thaobh nàduir.
9 Ach a nis air dhuibh Dia aith-
neachadh, no mar is feàrr a dh'-
fheudar a ràdh, bhi air bhur
n-aithneachadh le Dia, cionnus
a ta sibh ag ath-philleadh chum
nan ceud-thoiseach anmhunn ag-
us bochd^, d' am miann leibh bhi
a rìs fo dhaorsa ?
10 Tha sibh a' coimhead làith-
ean, agus mhìosan, agus aimsir-
ean, agus bhliadhnan.
11 Tha eagal orm do 'ur taobh
gu 'n do chaith mi gu dìomhain
mo shaothair oirbh.
] 2 Guidheam oirbh, a bhràithre,
bithibh mar a ta mise ; oir a ta
mise mar sibhse : cha d' rinn sibh
eucoir sam bith orm.
13 Tha fhios agaibh gu 'm 6'
ann tre anmhuinneachd na feòla, a
shearmonaich mi dhuibh an sois-
geul air tùs.
14 Agus air mo bhuaireadh a
bha ann am fheoil, cha d' rinn
sibh tarcuis, agus cha do gliabh
sibh gràin diom* ; ach ghabh
sibh rium mar aingeaP Dè, mar
losa Crìosd.
15 Ciod e ma seadh^ an sonas
sin a bha agaibh ? oir a ta mi
dèanamh fìanuis duibh, nam bu
chomasach e, gu 'n spionadh sibh
^ cha do chuir sìbh cùl ris. ' thcachdair.
^ C' ait am bheìl.
a mach bhur sùilean fèin, agus
gu 'n tugadh sibh dhomh-sa iad.
16 Uime sin an d' rinneadh
nàmhaid duibh dhìom, air son
mi dh'innseadh na f irinn duibh ?
17 Tha iadsan eudmhor um-
aibh, ach eha 'n ann gu maith ;
ach b' àill leo sinne dhruideadh
a mach, chum gu 'm biodh sibh-
se eudmhor umpa fèin.
18 Ach is maith abhi eudmhor
ann an ni maith a ghnàth, agus
cha 'n e mhàin an uair a ta mise
a làthair maille ribh.
19 Mo chlann bheag, air am
bheil mi a ris ri saothair, gus an
dealbhar Crìosd annaibh,
20 B' àill leam bhi nis a làthair
maille ribh, agus mo ghuth a
chaochladh, oir a ta mi fuidh
amharus umaibh.
21 Innsibh dhomh, sibhse le 'm
miann bhi fo 'n lagh, nach cluinn
sibh an lagh ?
22 Oir a ta c sgrìobhta, gu
robh aig Abraham dithis mhac ;
aon ri banoglaich agus am mac
eile ri mnaoi shaoir.
23 Agus e-san a hK aige ris a'
bhanoglaich, ghineadh a rèir na
feòla e ; ach e-san a hK aige ris a'
mhnaoi shaoir, tre ghealladh.
24 Na nithe so is samhladh
iad^ ; oir is iad so an dà choimh-
cheangal ^ ; aon diubh o bheinn
Shinai, a ta a' breith chum daor-
sa, a 's i Agar.
25 Oir is i Agar beinn Shinai
ann an Arabia, agus tha i a'
comh-fhreagradh do lerusalem
a tha nis ann, agus tha i fo
dhaorsa maille r' a cloinn.
ICH, IV. V.
26 Ach a ta an lerusalem a ta
shuas saor, agus is màthair
dhuinn uile i.
27 Oir a ta e sgriobhta, Dèan
gàirdeachas, a bhean neo-thorr-
ach^ nach 'eil a' breith cloinne ;
bris a mach agus glaodh, thusa
nach 'eil ri saothair : oir is lion-
mhoire clann na mnà aonaran-
aich^, na na mnà aig am bheil
fear.
28 A nis, a bhràithre, is sinne,
mar a bha Isaac, clann a' gheall-
aidh.
29 Ach mar a rinn e-san a rug-
adh a rèir na feòla, san àm sin
geur-leanmhuinn air-san a rugadh
a rèir an Spioraid, is amhuil sin
a ta nis mar an ceudna.
30 Ach ciod a ta an sgriobtuir
ag ràdh ? Tilg a mach a' bhan-
oglach agus a mac : oir cha bhi
mac na banoglaich 'na oighre
maille ri mac na mnà saoire.
31 Uime sin, a bhràithre, cha
sinne clann na banoglaich, ach
na mnà saoire,
CAIB. V.
1 Bhrosnuìch an t-abstol na Galatianaich gu
seasamh 'nan saorsa, 3 agus gun an tini-
chioll-ghearradh a ghnàthachadh : 13 ach
roghuinn a dh'anamh do ghràdh, ni a's e
coimhlionadh an lagha: J9 chuir e sìos
oibre na feòla, 22 agus dh'ainmich e torudh
an Spioraid; 25 agus dh'earalaich e chum
gluasad san Spiorad.
UIME sin seasaibh gu daing-
ean anns an t-saorsa leis an
d' rinn Crìosd saor sinn, agus na
bithibh a ris air bhur cuibh-
reachadh le cuing na daorsa.
2 Feuch, a ta mise Pòl ag ràdh
ribh, ma thimchioll-ghearrar
' mnaoi dhaoir, han-tràill.
^ asda so tha ni ei/e r' a thiciqsinn.
304
- chumhnant.
sheasg, gun sliochd. '•' treigte.
GALATIANACH, V.
sibli, nacli bì tairbhe air bith
dhuibh ann an Crìosd.
3 Oir a ta mi a rìs a' dèanamh
fianuis do gach uile dhuine a
thimchioll-ghearrar, gu bheil e
mar fhiachaibh air an lagh gu
h-iomlan a choimhlionadh.
4 Cha 'n 'eil tairbhe sam bith
ann an Crìosd dhuibhse ' a ta air
bhur flreanachadh tre 'n lagh;
thuit sibh o ghràs.
5 Oir a ta sinne tre 'n Spiorad
a' feitheamh ri dòchas fìreant-
achd o chreidimh.
6 Oir ann an losa Crìosd, cha
'n 'eil èifeachd sam bith ann an
timchioll-ghearradh, no ann an
neo - thimchioll - ghearradh, ach
ann an creidimh a dh'oibricheas
tre ghràdh.
7 Is maith a ruith sibh ; cò a
bhac sibh o bhi ùmhal do 'n
fhirinn ?
8 Cha d' thàinig an impidh so
o 'n ti a ghairm sibh.
9 Goirtichidh ' beagan do thaois
ghoirt am meall uile.
10 Tha muinghin agam asaibh
san Tighearn, nach bì sibh dh'-
aon dòigh air atharrachadh inn-
tinn : ach an tì a ta cur dragha
oirbh, giùlainidh e a bhreithean-
as, cò air bith e.
11 Agus mise, a bhràithre, ma
shearmonaicheas mi fathast an
timchioll-ghearradh, c' ar son a
nithear fathast geur-leanmhuinn
orm ? an sin bhiodh oilbheum a'
chroinn-chèusaidh air a 'chur
air cùl.
12 B' f heàrr leam gu 'm biodh
' rinrìeadh Crìosd gun tairhhc dhuibh.
2 hrìgh, neart. ' Geuraichìdh. ^ dragha.
5 air an gearradh as bhur coiniinn.
365
iadsan a ta cur mi-shuaimhneis^
oìrbh eadhon air an gearradh
uaibh
13 Oir, a bhràithre, ghairmeadh
chum saorsa sibh ; a mhàin na
dèanaihh an t-saorsa 'na cion-fath
do 'n fheoil, ach le gràdh dèan-
aibh seirbhis d' a chèile.
14 Oir tha an lagh uile air a
choimhlionadh ann an aon f hoc-
al, eadhoìi an so, Gràdhaichidh
tu do choimhearsnach mar thu
fèin.
15 Ach ma bhios sibh a' teum-
adh agus ag itheadh a chèile,
thugaibh aire nach claoidhear le
a chèile sibh.
16 A ta mi ag ràdh ma seadh,
Gluaisibh san spiorad, agus cha
choimhlion sibh ana-miann na
feòla.
17 Oir a ta an fheoil a' miann-
achadh an aghaidh an Spioraid,
agus an Spiorad an aghaidh na
feòla : agus a ta iad sin an
aghaidh a chèile ; ionnus nach
faigh sibh na nithe bu mhiann
leibh a dhèanamh.
18 Ach nia threòraichear leis
an Spiorad sibh, eha 'n 'eil sibh
fuidh 'n lagh.
19 A nis tha oibre na feòla foll-
aiseach, a 's iad so, Adhaltrannas,
strìopach as, neò-ghloi n e, m acnus',
20 lodhol-aoradli, druidheachd^,
naimhdeas, connsachadh, co-
f harpuis fearg, comh-stri, aimh-
rèite, saobh-chreidimh '°,
21 Farmad, mortadh, misg,
ruidhteireachd ", agus an leithide
sin : mu bheil mi ag innseadh
* siuhhlaihh, imichihh. ' mì-nàire.
8 buidseachas. ' comortus. '° ciriccachd.
11 anabharr, gcòcaìrcachd , craos.
GALATIANACH, V. VI.
dhuibh roimh-làimh, mar a dh'-
innis mi dhuibh a cheana mar
an ceudna, nach sealbhaich iadsan
a nì an leithide sin rìoghachd
Dhè'.
22 Ach is e toradh an Spioraid
gràdh, aoibhneas, sìth, fad-fhul-
angàs, caomhalachd. maitheas,
creidimh
23 Macantas*, stuaim : an agh-
aidh an samhuil sin cha 'n 'eil •
lagh.
24 Agus iadsan a 's le Crìosd,
chèus iad an fheoil, maille r'a
h-an-tograibh agus a h-ana-
miannaibh.
25 Ma's beò dhuinn san Spior-
ad, gluaiseamaid san Spiorad
mar an ceudna.
26 Na bitheamaid dèidheil air
ghMr dhìòmhain^, a' brosnachadh
a chèile, a' gabhail farmaid r 'a
chèile.
CAIB. VI.
1 Dh'iarr Pòl air na Galatianaich buntainn
gu sèimh ri bràthair a thuislich, 2 agus
uallach a chèile a ghiàlan^ 6 bhi tabhartach
d'an luchd-tcagaisg, 9 agus gun sgìtheach-
adh do mhaith a dhèanamh : 12 nochd e
ciod gus am bheil iadsan a ta searmonach-
adh an timchioll-ghearraidh : 14 cha dèan e
fein uaill à ni sam bith ach d crami-ceus-
aidh Chrìosd.
ABHRAITHRE, ma ghlacar
neach ann an coire air bith
gu h-obann,sibhse a ta spioradail,
togaibh suas a shamhuil sin do
dhuine ann an spiorad na mac-
antachd'; a' toirt aire dhuit fèin,
nach buairear thu mar an ceudna.
2 Giùlainibh uallacha* a chèile,
agus mar sin coimhlionaibh lagh
Chriòsd.
' rioghachd Dhc mar oighreachd. ^firinn.
' ciuineas. i earraghìoir. ' o' chiuineis.
366
3 Oir ma shaoileas duine gur
ni èigin e fèin, gun bhi ann ach
neo-ni, tha e 'ga mhealladh fèin.
4 Ach dearbhadh gach neach
'obair fèin, agus an sin bithidh
aobhar gàirdeachais^ aige d' a
thaobh fèin' a mhàin, agus cha
'n ann a thaobh neach eile.
5 Oir giùlainidh gach neach
'uallach fèin.
6 Comh-roinneadh an neach a
ta air a tlieagasg san f hocal, ris
an neach a ta 'ga theagasg, anns
na h-uile nithibh maithe.
7 Na meallar sibh ; cha dèanar
fanoid air Dia : oir ge b' e ni a
shiol-chuireas duine, an ni ceudna
buainidh e.
8 Oir an ti a chuireas d' a f heoil
fèin, buainidh e o 'n fheoil
truaillidheachd ; ach an tì a
chuireas do 'n Spiorad, buainidh
6 o 'n Spiorad a' bheatha shuth-
ainn.
9 Agus na sgìthicheamaid do
mhaith a dhèanamh : oir ann an
àm iomchuidh buainidh sinn,
mur fannaich' sinn.
10 Uime sin, a rèir mar a
ta cothrom"' againn, dèanamaid
maith do na h-uile dhaoinibh,
ach gu h-àraidh dhoibh-san a ta
do theaghlach a' chreidimh.
11 Tha sibh a' faicinn meud na
litreach a sgrìobh mi dhuibh le
mo làimh fèin.
12 A mheud le 'm miann iad
fèin a thaisbeanadh gu sgiamh-
ach san fheoil, tha iad 'gur n-
èigneachadh chum bhi air bhur
timchioll-ghearradh ; a mhàin
chum nach dèantadh geur-lean-
eallucha. ' uaill. * annfèin.
» lagaich. '» fàth.
GALATIANACH. Vf.
mhuinn orra air son crann-cèus-
aidh Chrìosd.
13 Oir cha 'n eil iadsan fèin a
tha air an timchioll-ghearradh
a' coimhead an lagha : ach is àill
leo sibhse bhi air bhur timchioll-
ghearradh, chum as gu dèan iad
uaill ann bhur feoil.
14 Ach nar leigeadh Dia gu
dèanainn-sa uaill ach ann an
crann-cèusaidh arTighearna losa
Crìosd, tre 'm bheil an saoghal
air a chèusadh dhomh-sa, agus
mise do'n t-saoghal.
15 Oir ann an losa Crìosd cha
'n 'eil èifeachd air bith ann an
timchioll-ghearradh, no ann an
neo-thimchioll - ghearradh, ach
ann an cruthachadh ' nuadh.
16 Agus a mheud 's a shiubhlas
a rèir na riaghailt so, sìth orra,
agus tròcair, agus air Israel Dè.
17 O so a mach na cuireadh
neach sam bith dragh orm ; oir
a ta mi giùlan chomharan an
Tighearna losa ann mo chorp.
18 A bhràithre, gu robli gràs ar
Tighearna losa Crìosd maille ri
bhur spiorad. Amen.
' creutair.
LITIR AN ABSTOIL PHOIL
CHUM NAN EPHESIANACH.
CAIB. L
1 An dèigh fàilte, 3 agus breith-buidheachais
air son nan Ephesianach, 4 labhair Pùl mu
thaghadh, 6 agus uchd-mhacachd thaobh
gràis, 11 ni a's e am fior thobar o'm bheil
slàinte a' chinne-daoine a' sruthadh, SjC.
POL, abstol losa Crìosd tre
thoil Dè, chum nan naomh
a ta ann an Ephesus, agus nan
creideach ann an losa Crìosd :
2 Gràs dhuibh, agus sith o
Dhia ar n-Athair, agus o 'n Tigh-
earn losa Crìosd.
3 Beannaichte gu rohh Dia,
eadhon Athair ar Tighearna losa
Crìosd, bheannaich sinne leis
gach uile bheannachadh spiorad-
ail ann an ionadaibh nèamhaidh'
ann an Crìosd :
4 A rèir mar a thagh e sinne
ann-san, mu'n do leagadh bunait
an domhain, chum gu 'm bith-
eamaid naomha, agus neo-choir-
' nithibh nèamhaidh.
' tre an do nochd c dhuinne mòr dheadh-ghean.
367
each'na làthair-san ann an gràdh :
5 A roimh-òrduich sinne chum
uchd-mhacachd na cloinne tre
losa Crìosd dha fèin, a rèir
deadh-ghean a thoile.
6 Chum cliù glòire a ghràis,
tre an d'rinn e sinne taitneach^
ann a Mhac gràdhach :
7 Anns am bheil againne saorsa'
tre 'fhuil-san, maitheanas nam
peacadh, a rèir saoibhreis a
ghràis ;
8 Anns an robh e ro phailt
dhuinne san uile ghliocas, agus
thuigse :
9 A dh'fhoillsich dhuinn rùn-
diomhair a thoile, a rèir a
dheadh-ghean fèin, a rùnaich e
ann fèìn :
10 Chum ann am frithealadh
coimhlionaidh nan aimsir, gu'n
cruinnicheadh e ann an aon na
^ faasgladh.
EPHESIANACH, I. II.
h-uile nithe ann an Crìosd, araon
7ia nithe a ta air nèamh, agus na
nithe a ta air talamh, eadhon ann-
san :
11 Anns an d'fhuair sinne mar
an ceudna oighreachd, air dhuinn
bhi air ar roimh-òrduchadh a
rèir rùin an Tl a ta 'g oibreach-
adh nan uile nithe a rèir com]i-
airle a thoile fèin ;
12 lonnus gu 'm bitheamaid-ne,
a chuir air tùs dòchas ann an
Criosd, chum cliù a glilòire-san.
13 Anns an do chuiì' sibhse mar
an ceudna dòchas, air dhuibh
focal na fìrinn a cliluinntinn,
eadhon soisgeul bhur slàinte :
neach an dèigh dhuibh creidsinn
ann, chuireadh seula oirbh le
Spiorad Naomh sin a' gheallaidh,
14 Neach is e geall-daingnich'
ar n-oighreachd-ne, gu teachd
saorsa na seilbhe a cheannach-
adh^, chum cliù a ghhnre.
15 Uime sin air cluinntinn
domh-sa mar an ceudna bhur
creidimh-sa anns an Tighearn
losa, agus bhur gràidh do na
naoimh uile,
16 Cha 'n 'eil mi a' sgur* do
bhi toirt buidheachais air bhur
son, a' hiadh oirbh ann am ùrn-
uighibh ;
17 Gu 'n tugadh Dia ar Tigli-
earna losa Crìosd, Athair na
ghnre, spiorad gliocais agus
foillseachaidh ' dhuibh, ann an
eòlas air-san^ ;
18 Sùilean 'ur n-inntinn bhi
air an soillseachadh, chum fios a
bhi agaibh ciod e dòchas a
ghairme-san, agus ciod e saoibh-
^ earlas. dh'fhuasgladh. Ni'n sguiream.
i taisbeanaidh. ' chum e-san aideachadh.
368
reas glòire 'oighreachd-san anns
na naomhaibh,
19 Agus ciod e ro-mheud a
chumhachd do ar taobh-ne a ta
creidsinn, a rèir oibreachaidh a
thrèun neirt ;
20 A dh'oibrich e ann an
Crìosd, 'nuair a thog e o na
marbhaib