c: text/html

text:
Julie Fowlis
'S e seinneadair à Uibhist a Tuath, Alba a tha ann an Julie Fowlis (1979). Bidh i a' seinn anns a' Ghàidhlig mar as trice.
Tha ceithir clàran a-nis aig Julie Fowlis; "Mar a tha mo chridhe", "Cuilidh" "Lon-dubh/Blackbird" agus "Uam". Tha i cuideachd air an clàr "Dual" a dhèanamh còmhla ri Éamon Doorley, Muireann Nic Amhlaoibh agus Ross Martin.
Susbaint
Eachdraidh beatha[deasaich | deasaich an tùs]
Thogadh Fowlis ann an Uibhist a Tuath. Tha i pòsta aig Éamon Doorley, fìdhlear o Danú, còmhlan-ciùil Èireannach.
Obair[deasaich | deasaich an tùs]
Bha i a' seinn agus a' cluich còmhla ris a' chòmhlan-ciùil Dòchas ann an Alba. Tha dà chlàr aca, "Dòchas" agus "An Dàrna Umhail".
Rinn i clàr leatha fhèin ann an 2005. Bhuannaich i an Horizon Award anns a' bhliadhna 2006.
Sheinn ise anns a' phrògram "Later with Jools" air an 25mh an Cèitean 2007, agus 's toil le Björk 's Phil Selway (bhon chòmhlan-ciùil Radiohead) Julie Fowlis.
Ann an 2009, chuir i a-mach an treas CD aice, 'Uam'. Tha Fowlis air a ràdh gun tug ainm an leabhair Thugam agus Bhuam le Pàdruig Moireasdan o Ghriomasaigh, Uibhist a Tuath, buaidh oirre: "Bha mi gu math measail air ainm an leabhair 'Thugam agus Bhuam' agus na bha e a' ciallachadh dhuinn mar Ghàidheil, mar sheinneadairean agus mar luchd-ciùil."[1]
Tha Fowlis a' toirt urram dha na daoine a leanas airson taic agus brosnachadh a thoirt dhi: Màiri Nic a' Ghobhainn, Isa Nic Illip, Catriona Garbutt, Lachlan Mòireasdan, Ailig MacAmhlaidh, Ceit-Ann Nic'ill Fhaolain, Seonag Nic Aoidh agus Donnchadh MacFhionghain (Beàrnaraigh).
Clàran[deasaich | deasaich an tùs]
le Dòchas[deasaich | deasaich an tùs]
- Dòchas
- An Dàrna Umhail
Na h-aonar[deasaich | deasaich an tùs]
- 2005 - 'Mar A Tha Mo Chridhe'
-
- Oganaich Uir A Rinn M' Fhagail
- Tha Mo Ghaol Air Aird A' Chuan
- Biodh An Deoch Seo 'n Laimh Mo Ruin
- Jigs And Reels
- Tha Caolas Eadar Mi's Iain
- Ged A Sheol Mi Air M' Aineol
- Reels
- Mo Bhean Chomain
- Puirt
- A Mhaighdeannan's A Mhnathan Og
- Strathspey And Reels
- Moladh Uibhist
- 2007 - 'Cuilidh'
-
- Hug Air A Bhonald Mhoir
- Mo Ghruagach Dhonn
- A T-Aparan Goirid 's A T-Aparan Ur: Oran Do Sheasaidh Bhalle Raghnaill
- Ille Dhuinn, 'S Toigh Leam Thu
- Puirt-a-beul Set 'S Toigh Leam Fhin Buntata 'S Im/Tha Fionnlagh Ag
- Set Of Jigs
- Mo Dhomhnallan Fhein
- Turas San Lochmor
- Oran Nan Raiders
- Bodaich Odhar Hoghaigearraidh
- Mo Bheannachd Dhan Bhaillidh Ur
- Aoidh, Na Dean Cadal Idir
- 2009 - 'Uam'
-
- M' fhearann saidhbhir / Nellie Garvey's / 'G ioman nan gamhan ’s mi muladach / Jerry’s Pipe Jig
- Bothan Àirigh am Bràigh Raithneach
- Wind and Rain
- Thig am bàta
- A Chatrion' Òg
- Hé gràdh, hò gràdh
- Cò nì mire rium? / Trip to Galway
- A’ Chiad Cheum
- Brògan ùr agam a-nochd / The Cat and The Dog / Mu chuachag 's laghach thu
- Rugadh mi 'teis meadhan na mara (Me zo ganet é kreiz er mor)
- Bodachan cha phòs mi
- A Mhic Dhùghaill 'ic Ruairidh
- Hò bha mi, hé bha mi (Hò I was, hè I was)
- Ceòladairean eile air a' chlàr:
-
- Duncan Chisholm
- Tony Byrne
- Martin O'Neill's bodhrán
- Phil Cunningham
- Màiri Nic a' Ghobhainn
- Eddi Reader
- Allan MacDonald
- Jerry Douglas
- Sharon Shannon
- Ewen Vernal
- Tom Doorley
- Michelle Fowlis
-
- 'Lon-dubh' - Clàr aona-òran. Dreach Gàidhlig air an òrain Blackbird leis na Beatles.
- - 'Live at Perthshire Amber'
-
- Clàr bho chuirm-chiùil beò anns an Dàmhair 2010 aig Pitlochry Festival Theatre airson an Perthshire Amber Festival. Le Julie Fowlis, Éamon Doorley, Duncan Chisholm, Tony Byrne, Martin O’Neill agus Dougie MacLean.
- 2015 - 'Gach Sgeul'
Le ceòladairean eile[deasaich | deasaich an tùs]
- 'Dual' - Éamon Doorley, Muireann Nic Amhlaoibh, Julie Fowlis agus Ross Martin.

robotstxt: allowed

filter: keep


text:
12/09/2013
An-diugh Seachdain an Fhasan a th'ann ann a New York agus tha Sandra Mhoireach air a bhith a' toirt sùil air na h-annasan is eile a th'aca am bliadhna. Chaidh Maureen Nicleòid a dh'fhaicinn a' film The Great Hip Hop Hoax ma dheidhinn an dithis rappers à California - Silibil 'n' Brains - a tha air stoirm adhbharrachadh ann an saoghal a' chiùil. A bharrachd gu bheil iad a' dèanamh a h-uile càil ceart tha'd air suim mhòr airgid fhaighinn bho chompanaidh ciùil ainmeil. Ach tha rudeiginn a' dol fada cearr. Feumaidh sibh èisteachd airson faighinn a-mach. Agus bheir sinn sùil air an leabhar ùr aig Aonghas Phàdraig Cambeul - An Nighean Air An Aiseag/The Girl on the Ferry Boat. Tha an nobhail seo an dà chuid ann an Gàidhlig agus Beurla agus tha e ag innse an sgeulachd ma dheidhinn cupal òg a tha a' dol seachad air a chèile air staidhre bàta-aiseag fhad's a tha'd a' seòladh tro Chaolas Mhuile. Chaneil iad ach a' suathadh air a chèile mar a tha'd a' dol seachad, ach cha do dhìchuimhnich iad rìamh a' mhòmaid, agus cha mhòr leth cheud bliadha eile as dèidh sin, tha'd a coinneachadh a-rithist. bbc.co.uk/feasgar.


text:
Toomas Hendrik Ilves
'S e ceann-suidhe Eastòinia a tha ann an Toomas Hendrik Ilves (26 an Dùbhlachd 1953, Stockholm - fhathast beò).
Susbaint
Làithean tràth is foghlam[deasaich | deasaich an tùs]
Rugadh Ilves air an 26mh latha den Dùbhlachd 1953 ann an Stockholm, an t-Suain. B' e a phàrantan fògarraich à Eastòinia.[1]
Tha an dà chuid Eastoinis agus Beurla aige mar chànanan màthaireil. Tha cuideachd Gearmailtis, Spàinntis and Latbhais aige.[2]
Poiliteags[deasaich | deasaich an tùs]
Bha e air a thaghadh anns a' bhliadhna 2006 agus 2011. Air 29 Lùnastal 2011, chaidh a thaghadh a-rithist airson dàrna thuras airson còig bliadhna a bharrachd.[3]
Tha e na bhall den Phàrtaidh: Sotsiaaldemokraatlik Erakond neo SDE (Beurla:Social Democratic Party ).
Iomraidhean[deasaich | deasaich an tùs]
- ↑ (23 an t-Sultain 2006) U.S.-Educated Diplomat Wins in Estonia. A' tarraing air 2006-09-23.
- ↑ Deloy, Corinne. "Estonia - Presidential Election". Robert Schuman Foundation. A' tarraing air 25/09/2006.
- ↑ Ummelas, Ott. "Estonian Lawmakers Approve Second Term for President Ilves". Bloomberg. A' tarraing air 29/08/2011.


text:
3 an Dùbhlachd
O Uicipeid
Tachartasan[deasaich | deasaich an tùs]
Breithean[deasaich | deasaich an tùs]
- 1802 - Constantin Guys, ann an Vlissingen. Peantair Franco-Òlaindeach.
- 1811 - Francisco Javier Zaldúa, ann am Bogotá. Fear-poileataigs à Coloimbia.
- 1894 - Robert Louis Stevenson, sgrìobhadair Albannach.
- 1900 - Richard Kuhn, ann an Vienna. Ceimigear às A' Ghearmailt.
- 1927 - Andy Williams, ann an Lake Wall (Iowa). Seinneadair às na Stàitean Aonaichte.
- 1933 - Paul J. Crutzen, ann an Amsterdam. Ceimigear às Na Tìrean Ìsle.
Bàsan[deasaich | deasaich an tùs]
- 1987 - Luis F. Leloir, ann am Buenos Aires. Ceimigear às An Argantain.


text:
Tha cuimhne agam, ron chogadh, gum biodh an Dunara Castle ’s a’ Hebrides a’ fàgail an doca aig Kingston le bathar agus a’dol timcheall nan eilean. Bhiodh diofar sheòrsa de chargu aca.
Nam biodh duine gu math feumach air a’ ghnùis a bhearradh ’s e a’ coimhead mì-sgiobalta, chanadh cuideigin ris, “Thàinig bàta nam blades a-raoir.”
Ann am prògram inntinneach èibhinn air BBC Alba, tha Dòmhnall Meek, a chaidh a thogail ann an Tiriodh, ag innse mar a bha ùidh aige riamh anns na bàtaichean. Bidh e a’ deanamh modalan a bhios ag obrachadh le rèidio. ’Na òige bhiodh e ’na sheasamh a’ coimhead an Lochcarron a’ tighinn a-staigh ’s a’ ceangal ris a’ chidhe. Abair ùpraid an uair sin agus a h-uile neach cho trang.
B’e Donnchadh MacFhionghain an sgiobair. Dh’aithnicheadh an criutha gun robh droch shìde air fàire nam biodh strap a’ churraic aige ceangailte fo smig. Anns a’ phrògram bha seòladairean á Barraigh, Murchadh MacDhòmhnaill agus Pàdraig MacNèill, ag innse sgeulachdan.
Aig deireadh sheachdain ann an Glaschu bhiodh iad a’ gabhail drama. Bha bodach anns a’ Cheilidh Bar aig an robh Gàidhlig. Dh’èibhidh e, “Time gentlemen please ach sibhse aig a bheil Gàidhlig faodaidh sibh fuireach.”
Chuir an t-Iarla Granville a dh’iarraidh carbad a ghluaiseadh air muir agus tìr, seòrsa de beach landing craft air son obair nan tuathan èisg. Ràinig e Loch nam Madadh air bòrd an Lochcarron agus shaoil leis an dràibhear a bha ’na coinneamh gum fiachadh e a-mach air a’ mhuir leis anns a’ bhad. Thòisich na bodaich a bha air a’ chidhe air èibheach gun robh Seonaidh Ailig air a dhol ás a rian.
Bàtaichean cargu Mhic a’Bhriuthainn – cha deanadh na h-eileanan dad ás an aonais.


text:
20 an t-Samhain
O Uicipeid
Tachartasan[deasaich | deasaich an tùs]
- 1805 – Ciad dèanadas an opara Fidelio le Ludwig van Beethoven ann an Wien.
- 1947 – Phòs bana-phrionnsa Ealasaid am Leiftenant Philip Mountbatten ann an Abaid na h-Iar-mhanachainn.
Breithean[deasaich | deasaich an tùs]
- 1761 - Francesco Saverio Castiglioni, ann an Cingoli. Pàp (Pius VIII) bho 1829 gu 1830.
- 1858 - Selma Lagerlöf, ann an Sunne. Sgrìobhadair às an t-Suain.
- 1923 - Nadine Gordimer, ann an Springs. Sgrìobhadair à Afraga a Deas.
- 1940 - Arieh Warshel, ceimigear à Iosrael agus Na Stàitean Aonaichte.
Bàsan[deasaich | deasaich an tùs]
- 1945 - Francis William Aston, ann an Cambridge. Feallsanaiche à Sasainn.
- 1975 - Francisco Franco, deachdaire na Spàinne bho 1936.


text:
1848
'S e bliadhna-leum a bha ann an 1848 (MDCCCXLVIII).
Tachartasan[deasaich | deasaich an tùs]
- Chaidh am Pàrtaidh Libearalach Choloimbia a stèidheachadh.
- 27 an Giblean - Cur às do Thràilleachd anns An Fhraing agus a cuid cholonaidhean (Guadeloupe, Martinique, Réunion, Guiana Fhrangach agus Senegal).
- 28 an Cèitean, inbhe stàite do Wisconsin
- Chaidh siostam nan Roinnean san Eilbheis a chur air dòigh.
Breithean[deasaich | deasaich an tùs]
- 1 am Faoilleach - John Horne, clach-eòlaiche Breatannach
- 30 an Dàmhair - Jorge Holguín Mallarino, ann an Cali. Fear-poileataigs à Coloimbia
Bàsan[deasaich | deasaich an tùs]
- 26 am Faoilleach - Iain MacGilleEathain (Bàrd Thighearna Cholla), bàrd Ghàidhlig
- 7 an Lùnasdal - Jöns Jacob Berzelius, ann an Stockholm. Ceimigear às An t-Suain.
- 24 an t-Samhain - William Lamb, prìomh-mhinistear na Rìoghachd Aonaichte


text: A86.». 78.^1 THE WATER OF LIFE. JOHN BUNYAN. And whooerer wsU, let him take the water of life ftocly- 1 Rbt. xsfi. 17. EDINBURGH : JOHN GRANT, George IV. Bridge. 1891. UISGE NA BEATHA. LE IAIN BUINIAN. * i%8& ge b*c ueach leis an àfll, gabhadh e auge oa Ik-oi* gu saor."— Tais. xxii. 17. EDINBURGH : JOHN GRANT, Georgb IY. Bridgb. 1891. -5 B NO 75 - LITTIR DO'N LEUGHADAIR. A LEUGHADAIR SHUAIRCE. Thug rai nise dhut gnè do theagasg mu thimchioll uisge na beatha agus a bhuaidhean, nime sin faodaidh tu, (ma's e do thoii), '•Teisteas Iain Buiniaii air uisge-beatha a Mhaighistear fèin" a ghairm do'n leabhar soj; 's cinnteach nach d'innis mi uil' oirdhearr«*s a bhuaidhean, no nàdur gu h-iomlan, oir cha-n urrainn sin a bhi deante ie peann no teang- annan dhaoine no ainglean. Ach fòs, tha mi g ràdh so, agus le so a ràdh,tha mi'g ràdh na fìrinn, ge be neach a dh'òlas do 'n uisge so, gu 'm faigh se e 'na thobar uisg' ann fèin ; agus cha n-e sin a mhain ach 'na thobar a' sruthadh suas a chum na beatha maireannaich, cia b'e sam bith tinneas a bhios air. Ach mar is gnàth le daoine 'nuair a bhios Vì DON LEUGHABAIR. iad a' craobh-sgaoileadh cliù cungaidh-leignis : a bhi 'g aiimieachadh muinntir do 'n robh e 'na mheadhon slàinte, dh' f haodainnse mar an ceudna (mar b'e gu'm beil sin air a dhean- amh eheana anns a' Bhìoball le peann neo-mhearachdach,) cunntas a thoirt dhut air àireamh, seadh àireamh do-àireamh a bha, cha n-e mhain air an toirt beò leis, ach a bhios beò gu sìorruidh le òl do'n uisge bheò so, agus do 'n uisge fiorghlan so na beatha. Tha mòran dhiù sin an dràsta gun amharus, air an atharrachadh uainne, agus tha iad beò a nise far nach ruig sinn air labhairt riù, ach tha iomadh fathast beò is urrainn cunntas a thoirt dhut air mar a bha iad air an leighis o'n galaraibh spioradail le òl do 'n uisge so. A mhain, ma's math leat òl deth, òl leis fèin e, agus a chum 's nach bi thu air do mhealladh leis a sin a ta mearachdach, gabh eòlas air mar a ta e teachd a mach o làimh an Tighearna, gun mheasgadh, fiorghlan, agus soillear mar DO N LEUGHADAIR. VH chriostal. Tha fhios agam gu'm beil mòran mhealltairean ann 'san t-saoghal a ta gabhai! orra gu'm beil an t-uisge so aca fèin r'a reic. Ach 'se mo chomhairle-sa dhut-sa, dol dìreach chum na rìgh-chathrach thu-fèin, mar a ta air iarraidh ort dol a chum nan uisgeachan, agus an sin bithidh tu cinnteach gu 'm bi sin a ta ceart, agus sin a ta math agad, agus an nì sin a ni gu cinnteach slàn thu, cia be sam bith eucail no trioblaid a ta thu fulang. Air son a phrìs, na gabh cùram deth sin, oir tha e saor gu leòir, gheibhear e gun airgead agus gun luach. " Bheir mi," deir Dia agus an t-Uan " dhasan àir am beil tart tobar do dh' uisgenabeathagu saor," (Tais. xxi.6.) Uime sin a ta e 'g ràdh a rithist, tl Ge b'e neach leis an àill, gabhadh e uisge na beatha gu saor ;" (caib xxii. 17.) air chor 's nach eil aobhar sam bith agad gu fuireach air t' ais air son thu bhi bochd, ni h-eadh ? ach 's ann do na bochdan a ta e air ullachadh, agus air fhosgladh suas ; 's ann do na bochdan a ta e air a thairgse, faodaidh nr Vlii DO N LEUGHADAIR. bochdan agus na feumaich e bhi ac' a naag- aidh agus gun luach. Isai. xli. 17, 18. Ach na cuir suarach e, chionn 's gu'm beil e air a thairgse dhut air son cumhachan cho saibhir, agus cho saor. Oir tha thu tinn agus tinn a chum bàis, mar òl thu dheth, agus cha n-eil ni san bith is urrainn do dheanamh slàn ach an t-uisge so. Soraidh leat, agua gu'm a h-ann a bhios an Tighearna 'na lèigb dhut, mar a ghuidheas do chairid. IAIN BUINIAN MU THIMCHIOLL ABHAINN UISGE NA BEATHA. Agus dh'fheuch e dhomh abhainn fhior-ghlan do dh'uisge na beatha, soilleir mar chriostai, a' teachd a mach à rìgh-chathair Dhè, agu§ an Uain. — Tais. xxii. 1. Tha na briathran so 'nan earrann de 'n chunntas a thug aon do na seachd ainglean aig an robh na seachd soithichean làn do na seackd plàighean deireannach do dh' Eoin mu'n Nuadh Ierusalem, air neo mu staid eaglaìs an t-soisgeil anns na lathaibh deireannach. Mu'm beil e 'g ràdh, dh'f heuch e dhomh, se sin dh'f heuch an t-aingeal domh. Anns a' cheann-teagaisg tha nan nithe so againn r'an toirt fainear : I. Dòigh nam briathran, eadhon briath- ran ar cinn-teagaisg. Ciod e uisge na beatha? — "Dh'fheuch e dhomh uisge na beatha." II. Tha cunntas againn an so mar an ceud- na mu'n phailteas a bh'ann do'n uisge so a dh'f heuchadh dha, fo ainm abhna, B ]0 mSGE KA BBATHA. ITT. Tha e feuchainn dha raar an ceudna am bun no'n tobar o'm beil an t-uisge so a' sruthadh a mach, agus se sin " rìgh-chathair Dhè agus an Uain." IV. Agus mar an ceudna nàdur agus brìgh an uisge so, tha e fiorghlan agus soilleir mar chriostal. " Agus dh'fheuch e dhomh abhainn f hìor-ghlan do dh'uisge na beatha, soillear mar chriostal, a' teachd a mach à rìgh chathair Dhè, agus an Uain." Tòisichidh sinn leis a' cheud ni dhiù sin, eadhon, ciod e sin, uisge na beatha. Tha na briathran so (uisge na. beatha) 'na'm facail a ta ciallachadh na gabhail a steach ni eigin ro oirdheirc a ta air a chur fa'r comhair, agus se an ni sin spiorad nan gràs, eadhon spiorad agus gràs Dè. Agus tha na briathran so, " Uisge na Beatha" na'm facail a ta làn-fhreag- arrach a chum a shamhlachadh a mach dhuinn ; oir ciod is saoire na'n t-uisge, agus ciod is fearr 'sa's ion-iarrtaich na beatha ? Air an aobhar sin, tha mi 'g radh gu'm beil e air a shamhlachadh na air a ghairm uisge na beatha. " Dh'f heuch e dhomh uisge na beatha." Mar so 's e spiorad nan gràs, no spiorad agus gràs Dè, a ta air a ghabhaii a staigh an so. Thoir fainear ; Anns a cheud àile, Gu'm beil spiorad nan gr'àsann anàiteachan eile air a shamhlachadhri vnsge ; agus. Anns an dara kàite, Tha e mar an ceudna UISGE NA BEATKA. 11 air a ghairm spiorad na beatha, dìreach maf a ta e ann a so fa'r comhar. " dh'f heuch & dhomh uisge na beatha." 1. Tha spiorad nan gràs air a shamhlachadh ri uisge. (l Ach ge b'e neach a dh'òlas do'n uisge a bheir mise dba, cha bhi tart gu bràth air : ach an t-uisge a bheir mise dha, bithidh e 'na thobar uisge ann, a' sruthadh suas a chum na beatha maireannaich.'' (Eoin iv. 14.) Ciod a bhiodh air a shamhlachadh an so le uisge ? ach spiorad nan gràs, a bha 'n t-srìopach bhochd so, bean Shamaria, ag iarraidh ; geà a bha i aineolach air ciod a bha dhìth oirre, aguà mar an ceudna air oirdheirceis an uisge, a bhiodh 'na thobar a' sruthadh suas a chum na, beatha maireannaich annta-san a gheibheadh e. A rithist, air latha deireannach, latha mòr na cùirme, sheas Iosa agus ghlaodh e, 'g radh, " Ma tha tart air neach air bith thigeadh e a'm ionnsaidh-se agus òladh e," (Eoin, vii. 27—39.) Ach ciod a dh'òlas e ? abhnaichean do dh'uisge beò. Ach ciod iad sinPfhreagaire mar so, "labhair e so mu 'n spiorad a gheibh- eadh iadsan a chreideadh ann." — Eoin vii 39. Seadh, bha na fàidhean, agus sèirbheisich Dhè, fo 'n t-Seann Tiomnadh a' gabhail uisge na beatha mar samhl' air spiorad nan gràs, a bhiodh air a dhòrtadh a mach air an eagiais anns na lathaibh deireannach. Uaithe sin tha Isaiah a' gairm uisge spiorad Dhè, agus beann- 1*2 UISGE NA BEATHA. achd Dhè ; agus tha Sechariah ag radh spiorad nan gràs ris : " Doirtidh mi mach uisge air an tartmhor, agus sruthan air an fhearann chruaidh ; doirt- idh mi mach mo spiorad air do shliochd, agus mo bheannachd air do ghineil." Isa. xliv. 3. Agus tha Sechariah ag radh — " Doirtidh mi air tigh Dhaibhidh, agus air luchd-àit- eachaidh Ierusaleim, spiorad nan gràs agus nan achanaichean, agus amhaircidh iad air-san a lot iad, agus ni iad caoidh," &c. (Sech. xii. 10.) Feuch anns gach àite dhiù sin, 's e spiorad nan gràs a ta air a ghabhail a staigh ; ach a chum 's gu b'fhearr athuigeamaid e, tha e air a shàmhiachadh ri uisge, ri tobar uisge, ri sruthaibh uisge, agus ri tuiltibh uisge. 2. Tha e mar an ceudna air a ghairm spiorad na beatha. 1. Ni's ro mhionaidiche. 2. Ni's ro shoilleire. Anns a' cheud àite, Ni's ro mhionadiche, far am beil e air a ghairm, " uisge na beatha," agus '' uisge a' sruthadh suas a chum na beatha maireannaich." — Eoin iv. 10 — 14. — vii. 38. Anns an dara h-àile, Ni 's ro shoilleire, tha e air a ghairm, spiorad na beatha. * Agns an dèigh thrì laithean gu leth, chaidli spiorad na beatha o Dhia a steach annta, agus sheas iad air an casaibh," Tais. 2.1. II. TTISGE NA BSATHA. 13 Uime sin tha mi co-dhùnadh leis na briath- ran sin, " uisge na beatha, 5 ' gur e spiorad nan gràs, na spiorad gràs Dè* anns an t-sois- geul a th' air a chiallachadh. Agus gu'm beil na briathran sin làn-f hreagarrach chum a bhi samhlachadh a mach dhuinn spiorad agus gràs an t-soisgeil leo. Do bhrìgh — Anns a' chend àite, Gu'm beil am facal sin uisge, air acbleachdadh mar shamhla, ann a bhi labhairt mu pheacadh. Tha 'm peacadh air a shamhlachadh ri uisge, ri uisge marbhtach ; agus theireir gu'm beil duine 'g òl dheth, mar a dh'òlas neach do'n uisge. "Nach gràineile agus nach sailiche gu mòr an duine a dh'òlas euceart mar uisge ?" (Iob xv. 16.) Mar so ma ta, mar a ta gràs agus spiorad nan gràs air an samh- lachadh ri uisge, 's ann a dh' f heuchainn an neart a ta aig gràs an aghaidh peacaidh : agus 'sann le èifeachd a mhain a bhios am peacadh air a mhathadh, air a mharbhadh, agus air a chlaoidh. Anns an dara h-àile, Tha 'm facal sin, "uisge," air a chleachdadh achum am mallachd a ta 'm peacadh a' toilltinn a nochdadh dhut. Tha 'n galar air a shamhlachadh ri uisge, agus an leighis air a shamhlachadh ri uisge. " Thig- eadh a mallachd a steach mar uisge do chòm nan aingidh,'* (Salmcix. 18,) deir an Sàlmaidh " mar uisge." Tha thu faicinn gu 'm beil gràs Dè mar an ceudna air a shamhìachadh ri uisge. Tha mhallachd a' losgadh 5 tha 'n t-uisge ♦4 UISGE NA BEATHA. a' fuarachadh ; loisgidh a' mhallachd le teimj frinn, ach ni gràs naomh an t-soisgeil a fuar- achadh ; ach iadsan nach tig a staigh ann an tatha nan gràs, cha-n f haigh iad do 'n uisge so a chum an teanga fhuarachadh, urrad sa shileadh o bharr a' meòir. Anns an treas àite, Tha'n t-uisge do nàdur sgaoilidh, agus tha 'm peacadh mar sin mar an ceudna ; (Luc. xvi. 24, 25.) air chòr 's gu 'm faod iad a bhi air an samhlachadh r'a chèile 'san dòigh sin. Tha e sgaoileadh air an duine gu h-iomlan, agus a' salachadh na h-uile ball dheth; thae ga chòmhdachadh thairis mar uisge. Faodaidh gràs air an dòigh sin a bhi air a shamhlachadh ri uisge — oir tha e do nàdur sgaoilidh, agus faodaidh e, ma 's e sin toil Dè, aghaidh na talmhuinn gu lèir a chòmhdachadh eadar chuirp agus anmannan. Anns d cheathramh àite. Tha peacadh do nàdur truaillidh, agus salachaidh — tha gràs do nàdur ionnlaid agus glanaidh ; air an aobhar sin tha gràs, agus spiorad nan gràs, air an shamhlachadh ri uisge. " Oathaidh mi," deir Dia, " uisge glan oirbh, agus bithidh sibh glan ; o 'ur 'n-uile shalachar, agus o 'ur n-uile iodhalaibh glanaidh mi sibh." (Ese. xxxvi. 25,) chì thu ann 'san t-seachdamh rann thar an fhichead do'n chaibidil cheudna, gur e spiorad a ta e gabhail a staigh an sin. Anns a' chùigeamh dite. 'S e gnàths nàdurracn an uisg' a bhi teamadh, no teachd a nios UISGE NA BEATHÀ. 15 agus fantainn ann an àiteachan iosal, gle- anntan agus ionadan iochdrach ; agus tha gràs do'n nàdur sin mar an ceudna ; cha-n eil abhnaichean a' ruith air mullach nan cnoc, no nam beanntan àrda, ged a dh'f haodadh iad a bhi siubhal na measg tre na glinn. " Tha Dia a' cur an aghaidh nan uaibhreach, ach a' toirt gràis dhaibh-san a ta iriosal," — Seumas iv. 6. Anns an t-seadhamh àite, Tha gràs Dè air a shamhlachadh ri uisge, do bhrìgh's gu'm beil e cur torrachais ; am fearann a gheibh pailteas uisge bheir e a mach toradh, ach far am bell gainne uisge, tha 'n talamh sin neo-thorrach, agus 'se sin is aobhar gu'm beil an saoghaì cho beag agus cho falamh do thoradh a thaobh Dhè, eadhon, a chionn cho tearc do chlann nan daoine aig am beil spiorad nan gràs 'nan cridheachan. Anns an dara h-àite, Mar a ta ciallachadh àraidh aig an fhacal sin, (uisge,) tha mar an ceudnaciall àraidh aig an f hacal sin, (beatha) ; Uisge na beatha ; "Dh'fheuche dhomh uisge na beatha," agus do bhrìgh gu'm beil an da f hacal sin air an ceangal r'a chèile, (uisge agus beatha), 's ann gu cinnteach gu bhi feuch- ainn an oirdhearchas a ta ann an oibreachadh an uisge so. Is uisge-beatha e, no uisge anns am beil beatha agus slàinte ann fèin. Agus tha 'm facal sin a' feuchainn duinn. Anns a' cheud àite, Gu'm beil daoine ]{J UISGE NA BEATHA. aa t-saoghail gun ghràs marbh — (Eoin v. 21— 25. Eph. ii. 1. Col. ii. 13.) » Marbh ann ara peacadh agus ann an euceartaibh.' Marbh gun bheatha gun ghluasad do thaobh Dhè", ann an slighe tiomnaidh a Mhic. Anns an dara h-àite, Tha e mar an ceudna a' feuchainn duinn, ' f nach e ; l ni sam bith ann 'san t-saoghal, no ann an teagaisg an t-saoghail, an lagh, is urrainn an toirt beò." 'S ann anns an uisge so mhain a ta beatha, — tha 'm bàs anns gach ni eile. Na 'm biodh ni sam bith anns an t-saoghal a bheireadh daoine beò, b'e 'ni sin an lagh, ach a nise, 's ann a ta "n lagh a' marbhadh, agus a' dìteadh, do bhrìgh 's gu'm beil euceart air a meudachadh. Uime sin, cha-n eil ni sam bith, aon chuid anns an t-saoghal, no ann an teagasg an t-saoghail a bheir beatha, 's ann a mhain ann 'san uisge so a ta bhuaidh sin, ann an gràs so Dhè, a ta ann an so air a ghairm, uisge na beatha, no uisge-beatha Dhè. Anns an treas àite, Tha e mar an ceudna air a ghairm uisge na beatha, gu fheuchainn " gur ann a mhain le gràs Dè is urrainn do finaoine a bhi beò," cia air bith cho marbh 'sa cL? f hàg am peacannan iad. 'Nuair a their ^/ia ris a' pheacach, » mair beò," ged a bhiodh e mirbh 'na pheacannan, birhidVi e beò." "'Nuair a bha thu ann a t'fhuil, thuirt mi riut, * mair beò,' seadh, agus tu ann a t' f huil, thuirt mi riut, ' mair beò."' (Esec xvi. 8, 9.) UISGE NA BEATHA. 17 Agus a rithist, '« Cluinnidh na mairbh guth Mhic Dhè, agus an dream a chluinneas, bithidh iad beò." Eoin v. 25. 'S e so 'nuair a ta e labhairt facal a ghràis, agus measgachadh an fhacail sin le spiorad agus gràs an t-soisgeul, 's ann an sin a bhios daoine beò : oir is e leithibh sin do dh' f hacai! a mhain a ta 'na'n spiorad agus 'na 'm beatha. " Na briathran a ta mise a' labhairt ribh," deir Criosd " is spiorad agus is beatha iad," Eoin vi. 63. Anns d cheaihramh àile, Do bhrìgh 's gu'm beil gràs Dè air a shamhlachadh no air ainmeachadlr, " uisge na beatha," tha sin a' feuchainn, gu'm beil cuid tinn leis an tinneas sin, nach urrainn a bhi air a leighis le ni sam bith ach leis an uisge so. Tha caochìa thrioblaidean ann 'san t-saoghal, agus tha caochla leigheasan air an ullachadh air son nan trioblaidean sin. Ach tha trioblaidean nach bi air a leighis le ni sam bith ach le deoch as an t-searraig so, deoch do'n uisg-bheatha so, an t-uisge beò so. Tha sin soilleir leis a' chuir- eadh so — " gabhadh e do dh'uisge na beatha gu saor." Agus a rithist. " Bheir mi dhasan air am beil tart à tobar uisge na beatha gu- saor." Tha so air a labhairt riusan a ta tinn^ agus a ta tinn leis an tinneas sin air am bei; Criosd a mhain 'na leigh leis an uisge bheò so. Ach is beag a ta tinn leis an tinneas so^ agu« is beag aig am beil eòlas air, ciod e an ni h 18 UISGE NA BEATHA. bhi tinn leis an tinneas so. Cha-n eil ni sara bith a ni neach tinn leis an tinneas so, ach an lagh agus am peacadh ; agus cha-n eil tti sam bith a bheir slàinte bho'n tinneas so, ach gràs Dè a ta ann an so air a ghairm, s  a chliù agus a ghlòire uisge na beatha. 45 fèin ann, agus tre shVàint' èifeachdach na h-aiteam a ghabhas ris, agus nach gabh ris gu diomhain. Mar a ta gràs air àrdachadh, agus a' sruth- adh a mach o'n rìgh-chathair a chum a chiiù fèin, agus chum a ghlòire fèin, tha e mar an ceudna air àrdachadh mar so, ann a bhi sruthadh a mach mar abhainn d'ar n-ionns- aidh-ne, chum 's gu'm bitheamaid 'n-ar cliù agus 'n-arglòirdha-san adh'àrdaich e. Sinne afhuair e, agus a thug sinn-fèin suas do'n rìgh-chathair o'm beil e sruthadh, f huar sinn leis oighreachd, air dhuinn a bhi air ar roi'-òrduchadh a rèir rùin an tì a ta 'g oibreachadh nan uile nithe a rèir comhairle a thoile fèin, ionnas gu'm biodh- maid a chum cliù a ghlòire san (Eph. i. II, Ì2.) % Mar so ma ta gur i an rìgh-chathair so rìgh-chathair giòire. "Be rìgh-chathair àrd agus ghlòrmhor, o thùs ionad ar dìdinn ;" nise, ciod a ta 'leantainn uaithe so, ach iadsan a ta gabhail ris a' ghràs so, tha iad a' tòirt glòir do Dhia air son a ghràis, a' giòrachadh a ghràis, agus a' gìòrachadh facai a ghràis : tha leithid sin, tha mi 'g ràdh, a' glòrachadh Dhè air son a thròcair; (Rom. xv. 9, 12,) tha iad a' glòrachadh Dhè le'n ùmhlachd do shoisgeul Chriosd, ni is e deagh sgèil gràis Dè, (Gniomh xx. 24.) Tha iad maille ri Abraham a' creidsinn agus a' toirt glòire do Dhia, (Rom. iv. 20,) agus maille ris na cinnich a' gìòrach- adh facail an Tighearna. Gniomh. xiii, 48. 10 BISGJS KA BEATHA. Ach a bhi deanamh tàire air gràs, 's a bhi deanamh tailceis air an spiorad, agus a bhi cuir ar gniomharran fèin air thoisich air gràs ; ciod e sin ach a bhi deanamh dìmeas air Dia? eadhon a bhi deanamh tàir air 'nuair a ta e air a rìgh-chathair, seadh, 'nuair a ta e air rìgh-chathair a ghlòire. Tha mi 'g radh, gur e so a bhi tilgeadh smugaid 'na aodainn, eadhon 'nuair a ta e 'g iarraidh ort cromadh sios 'na làthair, ùmhìachd a thoirt dha, agus glòir a thoirt do ghràs a ghlòire, a ta teachd a mach o rìgh-chathar a ghlòire. Ma bha daoine 'san àm o shean air an dìteadh, a chionn nach do ghlòraich iad e mar Dhia, nach bi iad ni 's mò na bhi air an dìteadh ; mas urrainn ni's mò a bhith ; nach eil ga ghlòrachadh air son a ghràis ? agus gu cinnteach, cha ghlòraich a h-aon e air son a ghràis, ach iadsan a dhlùthaich ris, agus a thug iad-fèin suas da. Luchd-labhairt ma ghràs, cha-n eil iad ach 'nan-luchd-fanaid air Dia. Iadsan a mhain a labhras gu math mu ghràs, ach nach eiì ga f n toirt fèin suas da, cha n-eil iad ach a' labhairt mu ni nach aithne dhaibh, seadh, eadhon a' miodal ris. Ach dh ardaich Dia a ghràs, chuir 'se suas air an rìgh-chathair e, agus mar sin roinn 'se e 'na rìgh, agus thug a dha ùghdarras gu rìoghach- adh ; agus tha thusa a' dol seachad agus a' cluinntinn mu thimchioll, ach cha-n eil thu toirt gèill da, no ga d' a thoir fèin suas da, aon chuid t'-anam no do chorp : ciod so ach a bhi UISGE NA BEATHA. 47 miodal ri Dia le do bhilibh, agus a bhi deanamh bhreug dha le do theangaidh ; ciod e sin ach a bhi mheas gur e is lugha gliocas na thu-fèin, 'nuair a ta es-an ag iarraidh glòire leis a sin, leis an ni sin leis nach toir thusa glòir dha, 'nuair a ta e a' foillseachadh a ghràis 'na t' f hianais anns an t-saoghal o'n rìgh-chathair, agus tha thusa dol seachad agus ag ràdh ni breagha ris, ach tha thu leantainn sin a ta treòrachadh càlg-dhireach 'na aghaidh. Crioth naichibh ! criothnaichibh ! O pheacacha, a ta deanamh tàire air saibhreas a mhathais. Tha 'n lath' a' teachd, 'nuair a dh' amhairceas sibh, sa bhios sibh fo ionghnadh, agus air bhur claoidh, mar faigh gràs buaidh maille ribh, agus mar aontaich sibh a bhi air bhur sàbhaladh leis, a chum cliù a ghlòire, (Gniomh. xiii. 38 — 4i,) agus a chum glòir dhasan a chuir air an rìgh -chathair e. Dan. vii. 9. Anns a ckùigeamk àite, 'S e rìgh-ehathair ionad-còmhnaidh gliocais. Uime sin, tha es-an a tha'nashuidhe air anrìgh-chathair, air aghairm aosda nan laithean, an Dia neo-chrìochnach ann an gliocas, aig an robh a thrusgan geai mar shneachda, agus falt a chinn mar olìainn f hior-ghlain, tha a ghliocas a ta air a thaisb- eanadh a mach dhuinn. Uime sin, 'nuair a ta sinu a' leughadh mar so, gu 'm beil abhainn do ghràs a' sruthadh a mach o 'n rìgh-chathair, seadh, o rìgh-chathair Dhè, tha sin mar gu'n abramaid, mheas. an Dia a ta mhain giic, agus 48 UISGE NA BEATHA. do 'n aithne gach sligbe gu h-iomlan 'na ghliocas gu'm be 'bhi sàbhaladh dhaoine le gràs, an rathad a b'f hearr, bu shàbhailte, agus bu chinntiche. Air an aobhar sin, 'sann o chreideamh a ta 'n oighreachd, ionnus gu'm biodh e tre ghràs : a chum 's gu'm biodh an gealladh daingean do'n t-sìol uile. — (Rom. iv. J4.) Agus a rithist, tha mathanas a reir saibh. reas a ghràis anns an robh e ro phailte dhuinn anns an uile ghliocas agus thuigse, (Eph. i. 7« 8.) Tha bhi cuir gràs air an rìgh-chathair, uime sin, agus a bhi toirt air sruthadh a mach o 'n rìgh-chathair mar abhainn, air a mheas leis an Dia a ta mhain giic, mar an rathad is fearr, is cinntiche, agus is freagarraich do chòr an duine pheacaich, agus is fearr a ni mealladh dòchais air an diobhal, air a' bhàs, agus air ifrinn. 'S urrainn gràs buanachadh ann a bhi mathadh, a' taisbeanadh deagh-ghean, agus a' sàbhaladh o thuiteam ; ann an tuiteam, agus a mach à tuiteam. 'S urrainn gràs comhf hurt a thoirt dhaibh-san a lot iad-fèin. Agus 's urrainn gràs a mhuinntir neo~airigh a thoirt a chum glòire. Agus so cha-n urrainn an lagh a dheanamh, agus so eha-n urrainn duine a dheanamh, agus so cha-n urrainn ainghlean a dheanamh, agus cha dean Dia e air dhòigh sam bith eile, ach a mhain le saibhreas a ghràis, tre 'n t.saorsa a ta ann an Iosa Criosd Uime sin, a chionn 's gun do chuir Dia UISGE STA BEATHA. 40 gràs air an rìgh-chathair, agus gun d'òrduich e gu 'm biodh e a' sruthadh a mach o'n rìgh- chathair a chum an t-saoghail. Seadh a chionn 's gun d' rinn e rìgh dheth, agus gu'n iug e dha-san, agus dhasan a mhain, ùghdarras agus uachdranachd a chum a bhi sàbhaladh anmannan* dh'àrdaich e, cha-n e mhain a ghàol, ach a ghliocas agus a thuigse ara fianais chlann nan daoine, (2 Sam. xiv. 14, Gnàth, viii. 11, 12.) 'S e so ma ta àrd-chomh- airle Dhè, eadhon àrd-cheum diomhaireachd a ghliocais ; air an aobhar sin, tha air a radh, mar a dh'ainmicheadh roimhe, gun robh e ro phailte dhuinn anns an uile gblioeas- agus thuigse* Mar sin, ma ta, es-an a thig agus a dh'òlas do'n uisge so, tha e a' glorachadh Dhè air son a ghliocas, a cliùdhachadh Dhè air son a ghliocais. Tha leithid so do neach ag radh, Is e Dia a ta mhain glic, agus air cromadh a chinn da, their e rithist, — do 'n Dia a ta mhain glic, gun robh a' ghlòir, araon a nis' agus gu sìorruidh, Amen. Ach es-an a ni tàir' air a' ghràs so, tha e seasamh a mach an aghaidh a' ghliocas is àirde, eadhon gliocas air an rìgh-chathair ; tha e 'g ràdh ann fèin. Tha mi ni's glice na Danie!, agus ni's glice na breitheanas Dè. B'urrainn mi rathad n'a bu shàbhailte fhaotainn do nèamh mi-fèin, agus na'm bithinn ann an comhairle Dhè, dh'innsinn sin da. Tha leithid so do thoibheum. uabhasach, a' sruthadh 50 m3GE NA BEATHA. gu nàdurrach uaith-san leis nach b'àill gu'm biodh grà3 'na rìgh air an rìgh-chathair, agus leis nach b'àill gu 'm biodh e sruthadh uaithe a chum an t-saoghail. " An teagaisg es-an a ni strì ris an Uile-chumhachdach ? es-an a thagras ri Dia, freagradh e air a shon." Iob xl. 2. Tha 'n t-Abstol ag ràdh, gu'm beil an dearbh theagaisg so do na Greugaich ghlice 'na amaideachd, agus a' shearmonachadh mar ni faoin dhaibh, ach foilìsichear e, eadhon 'nuair a thig crìoch nan uile nithe, agus 'nuair a chuireas a' mhuinntir ghlice sin le 'n gliocas amaideach iad-fèin do dh'ifrinn, chìtear an sin gur glic' amaideachd Dhè na daoine, agus gur treise anmhuinneachd Dhè na daoine. 1 Cor. i- 21—25. A thaobh gu'n robh Iosa Criosd iosal anns an t-saoghal so, tha e le cuid air a shaltairt fo 'n casan, ach is rìgh-chathair ghlòrmhor e ann an taigh Athar fèin : oir a chionn gu 'm be irioslachd an ceum a b'isle, tha e air àrdach- adh gu bhi 'na rìgh-chathair do Dhia, seadh, tha e air a dheanamh 'na thobar às am beil gràs do ghnà a' sruthadh mar abhnaichean agus a' teachd a nios mar shruth cumhachdach d'ar n-ionnsaidh-ne. Uime sin, cò-dhùnaidh mi an ceann so, araon le comhf hurt agus rabhadh ; le comh- fhyrt, agus sin do thaobh na tearuinnteachd a a acasan a thug da rìreadh gèill do ghràs, OISOB NA BKATHA. 61 " cha bhi uachdaranachd aig a' pheacadh oirbh, oir cha-n eil sibh fo 'n lagh ach fo ghràs." Agus biodh e 'na rabhadh dhaibh-san a ta deanamh tàire air. Thugaibh an aire, is cunnart- ach a ni a bhi seasamh mach an aghaidh gliocais Dè. Nise, ann an so tha gliocas Dè. eadhon an gliocas a ta air an rìgh-chathair. B'e toil Dè air son glòir a ghliocas an t-slighe so a chomharrachadh a mach, eadhon, gràs a chuir suasa chum rìoghachadh. Smuain- ich mi iomadh uair, agus thuirt mi cuid do dh'uairean, ma bhios Dia toileach a bhi tearnadh pheacach air dòigh sam bith, 's cinnteach gur ann air an'dòigh a chomharraich e fèin a mach. A nise, 's i so an t-slighe a chomharraich e-fèin a mach, torradh agus èif- eachd a ghliocas fèin : uime sin, a pheacacha, toilichibh e, toilichibh e le ; s an ni sin leis am beil efèin làn-thoilichte. Thig a chum nan uisgeachan, tilg thu fein annta, agus na biodh eagal ort a bhi bàite ; leig do Dhia a mhain do ghiùlan a dh' ionnsaidh a Phàrras, a chum 's gu'm faic thu 'rìgh-chathair. Anns an t seadhamh àite, 'S e 'n rìgh-chathair ionad-còmhnaidh dìlseachd agus fìrinn, 's i àitecuiran gnìomh gach nithaghabhair oslàirjuh, agus coilionadh nan geallaidhean. "'Nuair a ghabhas mi an coithional do m' ionnsaidh'* arsa Criosd, '' bheir mi breth chèart," (Salm. lxxv. 2, Eph. xxii. 23,) 'se sin gu dìleas, agus a nise, ghabh se iad, agus tha e air a dhean- 52 UI8GE NA BEATHA. amh'nacheann thar na h-uile nìth dhaibh ; agua air an aobhar sin, tha e air an rìgh-chathair o'm beil an gràs so gu lèir a' sruthadh mar abhainn o nèamh a chum an t-saoghail. Cha ni sam bith eile an abhainn so, ma ta, ach coilionadh nan geallaidhean. ie Mar tèid mise air falbh, cha tig an comhfhurtair do 'r n-ionnsaidh. Ach madh'fhalbhas mise, cuiridh mi es-an d'ar n-ionnsaidh." (Eoin xvi. 7,) 'se sin & ni mu'n do labhradh leis an f hàidh, Ioel. " Agus tàrlaidh anns na laithibh deireannach, (deir an Tighearna,) gun dòirt mise do mo spiorad air na h-uile f heòil," &c. A nise 's e 'n abhainn so spiorad, agus gràs Dè, a bha air a ghealltainn leis an Athair do 'n Mhac^ agus a ta nise a' teachd a' ruith o rìgh chathair-Dhè agus an Uain. Oir air dha a bhi nis' air àrdachadh le deas-làimh Dhè, agus. gealladh an Athar fhaotainn, eadhon gealladh an Spiorad, dhoirt e mach sin a ta sibhse a' nise a'faicinn agus a'cluinntinn, Gniomh. ii. 16 — 18. Feuch, ma ta, cia cho cuimhneach, cia cho urramach, cia cho dìleas 'sa tha ar n-Athairagus Uan J)è ! Cha toir àrdachadh, no crùn, air a bhochdan air talamh a dearmad ; ni h-eadh, ach 'sann do bhrìgh e bhi air àrdachadh, agus e bhi aìr an rìgh chathair, a tha leithid do dh' abhainn, le sruthaibh òir a' teachd a mach o'n iìgh-chathair do 'r 'n-ionnsaidh-ne. Agus ernthaidh i fathast gu bhi ni's àirde na bha ataireachd lordain riamh. Is fior nach eil i a r UISGE NA BEATHA. 53 ruith cho àrd a nise, 'sa bha i anns na laithibh o chian, do bhrìgh mallachd Dhè, a ta air an anacriosd, leis am beil tìr pobuill De, Iàn do dhrisean agus do dhroighean, (Isa. xxii. 13, 17.) ach 'nuair as ilse an làn-mara, 's ann is faisg' e air lionadh ; agus èiridh an abh- ainn so ann an ùine ghearr, agus cha bhi i gu bràth tuille cho iosal ri doimhne nan aobharnan ; achbithidhi suas gu ruig na glùinean,seadhagus na leasraidh, agus bithidh i na h-abhainn leath- ain a chum snàmh innte (Esec. xlvii. 4.) " Ach an sin bithidh an Tighearna glòrmhor dhuine 'na ionad abhnaichean agus shruthan leathan." — (Isa. xxxiii. 21, Tais. xxii. 3, 4.) Agus cha bhi mallachd nis mò ann 'san eaglais, (lob xx. 17.) Ach bithidh rìgh-chathair Dhè agus an Uain innte, agus ni a shèirbhisich seirbhis dha gun sgìos. Is briathran fìrinneach agus dìleas iad sin, agus ann am f ìrinn bithidh iad air an coilionadh do 'n eaglais o rìgh-chathair Dhè agus an Uaiu. 'S e fìrinn agus dìiseachd annsan a riaghias, a ni Sion aoibhneach ; do bhrìgh, le sin gu'n toir na geallaidhean, a mach baine agus mil. Oir a nise, tha Dia fìrinneach agus dìleas, a chumas cùmhnant, a' colionadh do'n Eaglais, sin a gheall e dh'L Uime sin, sruthaidh ar n-abhnaichean, agus bheir ar sruthan a mach mil agus ìm. Deanadh so uile phobull De a theagaisg gu dòch&s a bhi aca, agus a bhi feitheasah ri 54 UISGE NA BEATHA. mthe matha o'n rìgh-chathair. Ach O ! shaoil- inn, an rìgh-chathair so o'm beil gach math a' 8ruthadh a mach mar abhainn ; cò nach biodh 'na iochdran dh'i ? cò nach deanadh aoradh fa comhair ? Ach, Anns an t-sheachdamh àite, 'S e rìgh- chathair ionad còmhnaidh ceartais. " Is iad ceartas agus breitheanas, àite tàimh do rìgh- chathrach," (Salm. lxxxix. 14.) Agus is ann mar an ceudna o cheartas a ta 'n abhainn so do ghràs a' sruthadh d'ar n-ionnsaidh-ne : ceartas do ihaobh Chriosd, agus ceartas d'an taobh-san a ta air am faotainn ann. Tha Dia a' cuir an cèill, gur urrainn e fìreanachadh gu ceart, agus mathadh gu ceart ; a nise, raa's urramn e fìreanachadh, gu ceart agus mathadh gu ceart, (Rom. iii. 24,) an sin is urrainn e gràs a thoirt, seachad, agus toirt air a bhi sruthadh a mach, seadh, a bhi sruthadh a mach mar abhainn d'ar n-ionnsaidh, (1 Eoin i. 9.) An abhainn a bhrùc a mach às a' chreig anns an f hàsach, ruith i an deigh an t-sluaigh tre 'n f hàsach anns an robh iad air seachran. Dh' òl ad às a' chreig a lean iad, cha do ghluais a' chreig, ach lean an tuil iad ge be taobh a chaidh iad. (1 Cor. x. 4.) '* Dh' f hosgal e a' chreag, agus bhrùc uisgeachan a mach, ruith e air na h-ionadaibh tiorama, mar abhainn." Sàlm cv. 41. Bha charraig so, ars'es-an, mar shamhla air Criosd, ach an nise. 's e'n rìdì-chatbair so UISGE NA BE4THA. 55 Criosd fèin, agus bha 'n t uisge bhrùc a mach às a' chreig, agus a lean iad anns an fhàsach, (gu bhi a feuchainn 'nuair thigeadh Criosd gu bhi 'na rìgh-chathair) an dòigh air an a leanadh gràs agus mathas ruinne do'n fhàsach, agus mar sin am fad 'sa bhios sinn innte. Uime sin, air do Dhaibhidh a bhi smaointeachadh air a so, thuirt e, «' Gu cinnt- each leanaidh math agus tròcair mi uile laithean mo bheatha, agus còmhnaichidh mi ann an tigh an Tighearna fad mo làithean." xxiii. 6. Ach cò às a dh'fheumas so teachd? Tha briathran ar cinn-teagaisg ag radh gur ann o 'n rìgh-chathair, o ionad-còmhnaidh a' cheartais ; eadhon o sin do thaobh na fhuair es-an ann an Criosd air ar son ; tha es-an do thaobh sin, ann an rathad fìreantachd agus ceartas, a' Ieigeil a mach d'ar n-ionnsaidh-ne abhnaichean sòlais ; da mathair-uisge no bun, an cuan mòr farsuinn do thròcair a ta sruthadh 'na chridhe neo-chrìochnach thar smuaintean dhaoine. Tha na h-uile ni pàighte air ar sonainne, agus air son gràis, (1 Cor. vi. 20, Eoin vii. 39,) cheannaicheadh le luach sinn, choisinn E slàinte shìorruidh air ar son ; seadh, agus is leis-an sinn, agus is leinne nèamh uaith sin, mar tha'n abhainn sin do ghràs air a cosnadh dhuinn leis-an. Uime sin tha gach ni a' teachd d'ar n-ionnsaidh ann an rathad ceartais agus fireantachd. 'S ann uaithe sin a theirear gu'ra 56 UISGS NA BEATHA. beil sinn a' faotainn creideimh tre f hìreantachd Dhè, (2 Ped. i. I,) 'se sin tre cheartas Dè, agus ar Tighearna losa Criosd. Thoir fanear ann an so mar a la ceartas Dè, agus ceartas ar Tighearna Iosa Criosd : agus tha ar creideamh againn o cheartas Dè, do bhrìgh fìreantachd Iosa Criosd ar Tighearna, 's e sin fhreagar Iosa le oibribh ceartais do dh' uile f hèich a' cheartais, agus uime sin ann an rathad ceartais agus diolaidh, tha gràs a' rìoghachadh. agus a' teachd d'ar n-ionnsaidh mar abhainn, mar a ta air a shamhlaehadh ìe e bhi teachd d'ar n-ionnsaicìh o'n rìgh-chathair. Agus a rithist; thae air a radh gu'm beil gms a' rìoghachadh tre fhìreantachd achum nabeatha maireannaich, (Rom. v. 21.) Cò an fhìrean- tachd troi'm beil e a ? rìoghachadh? tha tre fhìreantachd no cheartas Dè le losa Criosd ar Tighearna, le Iosa Criosd no air a sgàth. Air a sgàth thubhairt mi, tha sinn a' faotainn mathanais ; agus air j sgàth a tha sinn a' faot- ainn na h-uile ni a bhuineas do bheatha agus do dhiadhachd. Agus 's ann a nios leis an sruth so, no tre shruth na h-abhna so ann an rathad ceartas a ta na h-uile ni a' teachd d ar n-ionn saidh, agus air an aobhar sin, theirear gu'm beil e 'teachd o 'n rìgh-chothair. Anns an ochdamk àite-, ? S e 'n rtgh-chathair so ionad-còmhnaidh gràis agus tròcair ; agus air an aobhar sin, tha i air a ghairm chathaii na tròcair, agus càthair nan gràs. Tha chath TJISGE NA BEATHA. 57 air so a' tionndadh gach ni gu gràs. Bheir an rìgh-chathair so air na h-uile ni oibreachadh a chum ar matha. Tha air a radh mu Mhic Shaul, nach robh iad air an adhlaiceadh an deigh dhaibh a bhi air an crochadh gus an do thuit driùchd o nèamh orra. (2 Sam. xxi. 19-— 14.) Agus faodar a radh mu'r timchioll-ne, eadhon nach eil e leigeil le hi sam bkh teachd am fagus dhuinn, gus am beil e g' ar n-ionnlad anns an uisge so a ta teachd a mach o chathair nan gràs. Uime sin, 's ann o ghràs a ta àmhghar geur-leanmhainn ; bochd- ainn agus trioblaid a' sruthadh ; seadh, tha'ru bàs fèin air a dheanamh 'na bheannachd dhuinue le gràs Dè tre Chriosd. (Saiìm. cxix. 67- 1 Cor. iii. 22. Tais. iii. 19. Eabh. vii. 5 — 7-) O ! an gràs, O eaglais shòna Dhè* I tha na h-uile ni a ta tachairt riut air sgàth /fj  ) no maradeireann an àite eile. " Agus stiùraidh an Tighearna thu do ghnà, agus sàsaichidh e t-anam ri àm tarta, agus ùngaidh e do chnàmh- an ; agus bithidh tu mar lios air a dheagh uisg- eachadh, agus mar thobar f hior-uisge, air nach tig fàiìinn uisge." Isa. lviii. 11., Iere. xxxi. 12. Thuilleadh air so, tha beannachd eile a ta teachd leis an uisge bheò so ; 's e sin beannachd a cho-chomhainn. Na h-uile blàthas a ta againn ann ar comunn, is blàthas o'n spiorad a ta ann. 'Nuair a bhios cuideachd do naoimh air cruinneachadh an ceann a chèile, chum dieasanas spioradail sam bith, agus a ta iad a' mothachadh an anmannan air an oideachadh, agus air am blàthachadh, agus air an deanamh subhach an taobh a staigh dhaibh, 's ann do bhrìgh 's gu'n tàinig aon do shruthanan na h-abhna so a steach 'nam measg. UI3GK NA SFATHA. t5? An sin tha criosdai dkean mar clbaoine adh'òl- adh fion, 'nacbuachan, subhach, agus aitj do bhrìgh 's gu'n d'òl iad a steach do 'nspiorad, agua gu'n robh an anmannan air an an ùrachadh ie gaothan tairis, agus le fion làidir. 'S i so a chuirm mu'm beil Isaiah a' labhairt 'nuair a tha e 'g ràdh. " Agus anns a' bheinn so, ni 'n Tighearna do na h-uile chinnich cuirm do nithibh blasda, cuirm do dh' f hion aosda, do nithe blasda làn do smior, do dh' fhion aosda air a dheagh tharruinn." (Isa. xxv. 6.) Tha e air a ghairm ann an àite eile, " cò-chomunn an spiorad naoimh," (2 Cor. xiii. 14.) Nise, tba e ,blàthachadh spioraid, ag aonadh spiorad, a' beothachadh, ag àrach, a' neartachadh grà- san ; a' gath-nuadhachadh dearbhaidhean, a' toirt seann sòiasan chum na cuimhne, a' lag- achadh ana-miannan, a' neartachadh agus a' togail suas spiorad a' chreidimh, na seirc', an dòchais, na h-ùrnaigh, agus a' deanamh an f hacail'na bheannachd, agus nan smuaintean 'na bheannachd, agus na h-uile dleasanas taitneach do 'n anam. Agus, a dh' easbhuidh an uisge bhe5 so, tha 'n co-chomunn lag, fann, fuar, marbh, gun toradh, gun bheatha : cha-n eil ni airfhaicinn, air fhaireachadh air a chluintinn, no air a thuigsinn ann an dòigh spiordail, no beothach- adh cridhe. Ann an leithid so do staid, tha na h-òrduighean 'nan ealach, tha na peacannan làidir, an creideamh lag, an cridhe cruaidh ; 8& UISGE NA BEATHA. agus aghaidh an anma tioram, mar thalamh teann, tartmhor. Tha 'n deoch so g'ar n-ath-bheothachadh, 'nuar a ta sinn air ar buaireadh, 'nuair a ta eìnn tinn, no air ar geur-leanmhainn ; 'nuair a ta sinn ann an dorchadas, agus fann le tart. 'S e beatha a' chreidich uisge na beatha ; agus far am beil e ruithe 's far am beil air a ghabhal, agus far am beil cùis air an deanamh anns an spiorad so., tha gach ni gu math : tha 'n eaglais tartmhor, tha an t-anam tartmor, tha na gràsan tartmhor, agus tha gach ni gu math. Mheas mi gu'm b' fheumail am beagan f hacal so a labhairt mu'n uisge bheò luachmhor so ; '8 e sin do thaobh buaidh oibreachaidh. Thig mi anns an ath àite gu bhi labhairt uime, a thaobh nan ainmean eile fo'm beil Eoin ga chuir a mach dhuinn Tha e 'g ràdh gu'm beil e, — (1.) fiorghlan, — (2.) soilleir — (3.) soilleir mar chriostal, Ci Agus dh' fheuch e dhomh abhainn fhiorghlan do dh'isge na beatha soilleir mar chriostal.'' Anns d chcud àile, Tha thu' leughadh gu'in beil uisge so na beatha fiorghlan, 's e sin gu'n mheasgachadh, sam bith ; mar so tba 'm facal sin fiorghlan a'" ciallachadh ni a ta gun mheasgachadh neo-ghlan san bith : mar 'nuair a theirear fior-chreideamh ; 's e sin creideamh gun measgachadh sam bith do mhealladh ann, olafhiorghkn, a chruinn ola, (Exod. xxvii. 20 ;  9 òr f hiorghlan, fuil fhiorghlan nam fion-dhearc, agus a leithid sin ; mar sin, 'nuar a ta e 'g radh " dh'fheuch e dhomh abhainn fìorghlan do dh' uisge na beatha," tha sin mar gun abradh. e, dh' f heuch e dhomh abhainn do dh' uisge a bha uile gu lèir beò, bha uile gu lèir 'na bheatha ; agus anns nach robh ni san bith ach beatha. Cha robh bàs, no mharbhalachd, no ni san bith do leithid sin ann : oir tha e 'g ràdh rithist — agus cha bhi mallachd na bàs ann ni's mò. Is abhainn fhiorghlan i so. Cha-n eil aon fhacal maoidheadh r'a fhaotainn anns an abhainn so. Cha n-eil ni san bith ach cridhe fial, gaol, gràs, agus beatha. " Oir a ta tiodhlacan agus gairmean Dè gun aithreacli- as." Rom. xi. 29. Anns an dara h-àite. [Fiorghlan]. Tha 'm facal so air a cleachdadh an aghaidh sin a ta air caochla dòigh [saìach] ; mar, 'nuair a their e " cha- n eil na rionnagan glan *na shealladh." (Iobxxv. 5,) 's e sin, cha n-eil iad gun mheasgachadh dorchadais annta. agus a rithist, " na'm biodh tu glan agus ionrac."— - (Iob viii. 6,) 's e sin, na'm biodh tu mar a tha thu gabhail ort a bhi, no na'm biodh tu mar bu mhath ìeat sinne a chreidsinn a ta thu. A nise ma thuigeas tu 'm facal sin (fior- ghlan,) mar a ta e labhairt an aghaidh nan nithe sin, 'se 'n ni a ta e ciallachadh gu'm beil an gràs so gun smài gun mheailadh; tha 'choltas agus a bhrìgh an t-aon ni, oir cha*n eil nì gun Q 70 UISGE NÀ JBEA'IHA. bhrìgh idir ann, 's e da rìreadh an ni a ta 'n sgriobtur ag ràdh, tha 'n sgriobtur ag ràdh, gur abhainn e, agus is abhainn da rìreadh e, tha 'n sgroibtur ag ràdh, gu'm beil e teachd a mach o Dhia, agus à rìgh-chath- air, agus da rìreadh, tha e teachd o dhearbh chridhe. 'S e 'n t-eagal mòr a bhios orra-san a bhios air am buaireadh, nach eil gràs gu leòir ann an Dia, agus nach eil e cho saor gu thabhairt sa's tha 'n sgriobtur a' cumail a mach. Ach tha 'm facal so fìorghlan, 'na f hreagairt iomkn an aghaidh a leithid sin a do theagamhan agus do luchd- teagarah ; a chum eagal na muinntir sin a sgrios, agus an anmannan a shaoradh. Cha-n eil cèilg, no mealleadh, no spleagh anns a' ghnothach — oir ged is toil le Dia a ghràs a leigeil ris dhuinn fo shamhla abh- na, cha-n ann a chum ar inntinn a' mhealladh ìeis a tha e deanamh sin ; ach a chum beagan soilleireachaidh a thoirt dhuinn air saoibhreas do-rannsaicht' a ghràis, a ta cho fhad' ann am rneud thar gach abhainn anns an t-saoghal, 'sa tha a' bheinn as mò thar ubh an t-seang- ain ; no thar an smùirean is meinbhe anns an t-saoghal. Artns an ireas àiie, Ach a rithist, tha 'm facal sin (fiorghlan) air a chleachdadh a chum a bhi feuchainn gu'm beil sin nach eil fiorghlan cronal agus sgrioseil. " Tha mise glan o fhuil nan uile." (Gniomh. xx, 26, Seum iii. UISGE NA BKATHA. 71 17. Mic. vi. 11.) 's e sin, cha d 'rinn e cron air neach sam bith. Tha 'n gliocas a ta o 'n àirde, an toiseach fiorghlan, agus mar sin cha-n eil e cronail. A meas thusa glan iad le meidh- ibh na h-eucorach ? Cionnas is urrainn sin a bhi, do bhrìgh gu'm beil iad'cronail ? A nise gabh (fiorghlan) anns an t-seadh so, agus an sin tha e leigeil ris dut nach eil gràs Dhè, no teagasg nan gràs 'na ni cronail. Cha-n fhìon e a chuireas air mhisg (Eph. v. 8,) ged a bhiodh duine air a lionadh leis, cha dean e coire dha. Tha na nithe is fearr sa'n t-saoghal cronaiì air dòigh no dhòigh èigin, tha 'm fìon cronai!, tha airgead agus òr T agus gach aon ni saoghalta cronal ma thèid am mi-gnàthachadh ; ach cha-n eii gràs cronail. (Gnà. xxv. 16, 37. xx. 1, 1 Tim. vi. 10.) Cha tàinig beud riamh an càr duine air son a mheud sa shealbhaich e do lànachd gràis Dè. Cha ruig duine leas eagal a bhi air gu'n gabh e tuilleadh sa chòir dheth. Cha toir gràs air duine fàs uaibhreach na macnusach, no àrdan- ach, cha toir e air duine a bhi neo-chùramacb, no dearmadach mu'n dleasanas sin a ta mar fhiachan air a cho-lionadh do Dhia no do dhuine ; cha toiridir, ach 'sann a chumas gràe duine iriosai 'na shùiìibh fèin, macanta, fèin- aicheadheach, aithreachail, cairiseach, bheir e air a bhi pàirteach agus coimhneil do na bràithribh, seadh truacanta agus aoidheil ris m h-uile duine. 72 UISGE && BEATHA S Is fior, tha mòran dhaoioe ann san t-saoghal a ta deanamh mi-fheum do ghràs De, agus thasa 'g ràdh gu'ra beil cuid g'a " thionn- dadh gu macnus." (Iud. i. 4.) Ach cha-n ann do bhrìgh 's gu'm beil aomadh sam bith aig gràs gu leithid a' dh'olc a tha sin a' tachairt, cha-n ann, oir cha n-eil gràs ag oibreachadh air an dòigh sin, ach 's e is aobhar dha sin gu'm beil na daoine a ta deananamh a leithid as eughmhais gràis, agus gun d' rinn iad ris mar a rinn bàs agus ifrinn ri gìiocas " chuala iad !e' n cluasaibh a' chliù." (lod xxviii. 22.) Is cunnartach a ni do dhuine gnè bheachd a bhi aige do ghràs ma tha chridhe falamh do spiorad agus f hior-bheachd naomh' a' ghràis ; oir cha deanadh an duine sin ni sam bith ach gràs Dhè a mhi ghnàthachadh. Mo thruaighe ciod a dh' fhaodar earbsa uaithe-san aig nach eil ni sam bith a theagaisgeas e cionnas a cbleachdas e an t-eòlas a ta aige air gràs, ach an fheòil, agus a h-ana-miannan, agus a h-ann-tograidhean an teagaisg iad sin e cionnais a chieachdas e eòlas gu ceart ? nach dàch' iad sin a chuir troi' chèile, agus a chuir a chum gach aindiadhachd, agus truaighe, agus am peacadh àrach ? ciod a rinn Iudas do Chriosd, ach a ni a dheanadh daoine gun ghràs ri ghràs ? eadhon a ghnàthachadh mar fheall sgàile,do'nrùintibhfeòlmhor, salach; agus 's e bu dàcha gu'm bràthadh iad araon an UISGB NA BEATHA. 73 gràs agus aideachadh nan gràs d' a nàinihdibh is mo anns an t-saoghal. Agus ann an so faodaidh mi ràdh, ged a tha gràs fior-ghlan, agus neo-lochdach air gach seol, gidheadh, cha dean an duine sin a ta gun ghràs, feòlmhor, talamhaidh, agus peacach, do theagasg nan grks, ach e-fèin a thoirt a steach do thruaighe neo-chrìochnach a thaobh neart ani-miannan air am beii e tuisleadh. Faodaidh duine gun fhaicheall e-fèin a sgrios leis na nithe is fearr, chan ann do bhrìgh 's gu'm beil aomadh sam bith aig na nithe sin a chum a leithid sin ; ach a thaobh 's gu'm beil rai- bhuil air a dheanamhdhiù. Tha eòlas aig cuid air slighe na beatha, (2 Ped. ii. 20 — 22.) agus air uisge na beatha, ach is eòlas lòm e, is eòìaa o'n taobh a mach a mhain e ; agus b'fhearr dhaibh gun eòlas a bhi aca idir air, na 'n dèigh dhaibh eòlas a bhi ac' air iad a thionndadh uaithe, b'fhearr dhaibh gun eòlas a bhi ac' air, na bhi deanamh an eòlais sin 'na sheirbhiseach do 'n ana-miannaibh. Tha cuid a' gabhail fràsan uisge Dhè\ agus sileadh a chuid neòil, do bhrìgh 's gu'm beil iad do ghnà a' suidhe fo mheadhonnan nan gràs. Ach mo thruaighe ; tha iad ga ghabhaii mar tha na clachan a' ghabhail nam frasan, no mar a ta 'n t-òtrach a' gabhaii uisge nan speur ; tha iad an dara cuid a' fuireach 'nan clachan cruaidhe mar a bha iad roimhe, air neo tha iad 74: TJI8GE NA BEATHA. ms.T an t-òtrach, cha n-ìoc iad suas do nèamh a:.r son a thròcair ach mar a ni 'n t-òtrach, tòchd do dhroch bhòladh. 'S e sin iadsan a dh' òlas an t-uisg' a ta teachd orra gu tric, agus an àìte toraidh a thoirt a mach freagarrach do 'n treabhaiche, a ta toirt a mach droighean agus drisean agus 's iad sin iadsan a ta "fagus do mhaìlachadh da 'n deireadh a bhi air an iosgadh." Eabh. vi. 7. 8. Anns d cheathramà àite. Leis an fhacal sin (fiorghlan,) tha sinn air uairibh a' tuigsinn a ni is ro fhearr, no an ni is fearr do na h-uile ni. Tha iomadh ni a dh'f haodas a bhi air a ghairm math, ach cha-n eil ni san bith cho math ri gràs, (Rom. xv. 20, Gen. i. 31.) Tha na h-uile ni fiorghlan 's e sin, tha gach ni annta fèin math agus feumail do 'n duine, ach cha-n eil ni sam bith cho math rì gràs. Tha ginealach ann a ta glan agus math 'nan sùilibh fèin. (Gnà. xxx. 12.) Tha daoine matu' ann, coguisean matha, oibrichean matha, lathaichean matha, ainghlean matha, agus a Ieithibh sin ; ach cha-n eil ni sam bith cho math ri gràs, oir 's e gràs a dh' f hàg iad sin gu math. Air an aobhar sin tha gràs ; tha 'n t-uisge beò so gu math. seadh buileach math, math anns an tomhas is àirde ; oir is e a ta deanamh nan uile ni math, agus ga 'n cumail math. Is cò air bith neach nach bi air a' ghlanadh le uisge so na beatha, is olc e, agus UISGE NA BEATHA. 75 tha e air & thoirt do mhallachadh. Mar a ta 'rn fàidh ag radh ann an so. — " Ach an làthach agus àiteachan fliucha cha bhi air an leighìa, bheirear iad thairis gu Salann." Esec. xlvii. lì. Ach cò a ta tuigsinn so, na cò a ta ga chreidsinn ? Tha mhathas air a chumail falaichte o eunlaith an adhair. Tha daoine, seadh a' chuid is mò do dhaoine aineolach air t ni mò tha cùram orra, cò dhiù a gheibh iad seilbh air uisge fiorghlan so na beatha no nach faigh. Ach 'se 's aobhar da sin, ged a tha gràs math, seadh math anns an tomhas is àirde, agus ged is e a ta deanamh gach ni eile math : gidheadh, cha-n eil e 'na leithid do mhath 's a freagradh an càil fheòlmhor-san. Tha math ann, agus tha math freagarrach ann ; anise tha math freagarrach do dha sheòrsa; an dara cuid spioradail no feòlmhor. Agus tha sin a ta spioradail air iarraidh a mhain leosan a ta spioradail ; ach riaraichidh am math aimsireil an inntinn fheòlmhor. A nise, is math spioradail gràs ; an abhainn sin do ghràs is math spioradal i. Is i ceud bheatha nan uile ghràs 'n-ar n-anmannan ; agus cha-n eil iongantas ged a bhiodh i air a cur suarach leo san a ta do dh'inntinn f heòìmhor ; ni am feur lòn do 'n each, agus bithidh a' mhuc toilichte leis an làthaich ; mar sin 's e nithe na beatha so is fearr a thaitneas ri daoine an t-saoghail, oir tha 'n càil salach agus feòlmhor, agus cha-n fhaigheadh iad blàs air nithibh 76 UISGE NA BEATHA. Spioraid Dhè\ "Oir cba ghabh an duine nadurra ri nithibh Spioraid Dhè* :" (na nithe a bhuineas do dh' abhainn so Dhè,) oir is araaideachd leis iad ; agus cha-n eil e 'n coinas da eòlas a ghabhail orra, do bhrìgh 's gur ann air mhodh spioradail a thuigear iad. (1 Cor. ii. 14.) 'S abhainn ola tha 'n so, 's i mu'm beil am fàidh a' labhairt, 's e sin abhainn an Spiorad. Na 'm b'e abhainn òir no airgeid a bhiodh ann, 's iomadh neach a bhiodh ri iasgach iongantach m'a bruachaibh. Ach is abhainn i a " ta a' ruith mar ola, deir an Tighearna Dia." Esec. xxxii. 14. Tha char^aig so a' taomadh a mach abh- naichean do dh'ola, do dh'ol' ùir, do dh'ola thais' do dh'ola mhilis, do dh'ol' an aoibhnis, do dh'ol' an t-subhachais, do dh'ola chum an eeaun ùngadh leatha, ola bheir air an aghaidh deàlradh, agus ni thu comasach air urram a thoirt do Dhia agus do dhuine ann an cuid- eigin do dheagh thomhas mar is chubhaidh dhut sina dheanamh — Iob. xxix. 6, Sàìm. xciii. 10. lv. 21. xlv. 7. Ecles. ix. 8. Sàlm. civ. 15.Breith.ix. 11. Dh' f haodainn leudachadh air a' cheann so, agus mòran do nithe fheuchainn anns am beil am facal sin (fiorghlan) 'na fhacal a ta ro fhreagarraeh chum a bhi feochainn dhuinn oirdhearcas uisge so na beatha, ach thèid mi air m' aghaidh gu bhi labhairt air an dara feuaidh. a ta air a» uisge so, se sin (soilleir.) UTPGE Ka BFATHA 77 Ànns an dara k-àite. Mar a' ta 'n abhainn so do dh'uisge na beatha air a gairm, £orghka tha i mar an ceudna air a gairm a bhì soiìl- eir — " Dh' fheuch e dhomh abhainn do dh'uisge na beatha, soilleir," &c. Tha ciall- achadh àraidh , aigan f hacal so, agusuimesin, \m chòir dhuinn an aire thoirt da. I. Soilieir, se sin ni nach eil dòreha, uime sin theirear gu'm beil cuid soilleir mar a' ghrian, Àgus a rithist, " cha bhi solus soilleir agus dorchadas ann." (Dàn. v. JO. Sec. xiv. 10.)— anns gach àite dhiù sin, tha 'm facal sin, soilleir, gu bhi air a ghabhail air son soluis, solus latha, solus grèìne; oir gu dearbh cha n-eiì latha 'na latha, no 'na shoìus grèine maiìie r'm an anam, gus am bi sruthannan àbhna so na beatha a' teachd le deàìradh a steach chum ar dorsan, a chum ar taighean, agus a chum &r cridheachan. 'S ann uaithe sin a ta ceud thois- each an iompachaidh air a ghairm soilseachadh; seadh, tha dearbh theachd na h-àbhna so do dh'uisge na beatha do 'r n-ionnsaidh air a ghairm, teachd an latha o na h-àirdibh, trs chaomh thròeair ar Dè, (Eabh. x. 32.) Tha e mar an ceudna air a ghairm briseadh na fàire, (Lucas i. 7> 8.) Agus uime sin a rithist, theirear gu'm beil iadsan a chum nach eil an abhainn so do dh'uisge na beatha a' ruth d'an ionnsaidh dorcha, seadh, 'nan dorchadas. " Sibhse a bha aon uair 'n-ar dorchadas, ach a 78 UISGE NA BEATHA. nise, tha sìbh an solus anns an Tighearna." — Eph. v. 8, 2 Peadar i. 9. Air an aobhar sin tha 'n t-uisge so coltach ri mil Ionathain, tha buaidh ann a chura na sùilean fhosgìadh, agus a thoirt orra-san a ta 'nan suidhe ann an dòrchadas solus mòr fhaicinn, (1 Sam. xiv. 27- Mata iv. 16.) Seadh, solus coltas glòire Dhè ann an gnùis Iosa Criosd. " Oir is e Dia thubhairt ris an t-solus soill- seachadh à dòrchadas, a dhealraich ann ar cridheachaibh-ne, a thoirt solus (tha 'n spiorad a' soilseachadh, agus a' toirt soluis) eòlais glòire Dè ann an gnùis Iosa Criosd." (2 Cor. iv. 6.) Tha 'n abhainn so a tilgeadh gathan mar a' ghrian ; tha i a' soilseachadh, agus a' cur a mach gathan glòrmhor do 'n iormsaidh.san a dh olas d'i. 'S e sruthannan do'n ghràs so a rug air Saul 'nuair a bha e dol gu Damascus 's iad uisgeachan na tuile so a dh'iath mu thimchioll mar sholus. (Gniomh. ix. 3. xxvi. 13.) Agus tha e *g radh gun robh an solus so bho nèamh 'na sholus mòr, 'na sholus ni bu shoilleire na solus na grèine, agus 'na sholus a dh' f hàg le ghlòir dòrcha dhasan na h-uile ni anns an t-saoghal. 2. QSoilleir,] se sin, ni a ta taitneach, oir tha ni soilleir air a chuir càlg-dhìreach an aghaidh gach ni nach eil taitneach, oir a bhi soilldr se sin a bhi taitneach. Uime sin, thae 'na UISG2 NA BEÀTHA. f$ ni taitneacb do na sùiiibh a' ghri&n f haicivA. — (Ecles. 7.) Leugh mi mu abhnaichean & bha 'g amharc dearg mar fhuil, agus deth aa robh bòladh mar f huil dhuine marbha, (2 Rìgìi. iii. 22. 23«); ach cha-n e leithid sin do dh'abhainn a ta 'n so. Leugh mi mu abh- naichean aig an robh an sruthannan maF shruthaibh pronnaisg'nan sruthannan ioisgeach, seadh, mar bhìth 'na teine. (Isa. xxx. 35.) ach cha-n e ìeithid sin do shruthanan a th' aig an abhainn so. Tha abhainn ann a thuiieadh orra so, soilleir agus taitneach, agus 'sea sruth- annan a ta deanamh cathair Dhè subhach.' Dan. vi. 11. Isa. xxxiv. 9. Sàlm. xìvi. 4. Tha uisgeachan ann agus is miann leis na calamanan fuireach r'an taobh, do bhrìgh le ro shoilleireachd an srutha gu'm faic iad a niaise fèin annta mar ann an sgàthan. Dàn. v. 12. 'S iad sin na sruthannan anns am beil na calamanau a' nighe an sùilean, agus anns aa miann leo a bhì g'an amharc fèin le tiachd. Tha na sruthannan sin, mar thubhairt mi mar sgàthan ; tha 'n soilleireachd a' toirt cothrom dhuiunn air ar gnùis fèin fhaicinn. Mar au uisge soilleir a dh' fhaodas duine, a' ghrian, 'sa ghealach, agus na reulltan, agus na speuran fhaicinn, mar siu, ma sheasas duine air bruaich na h-àbhna so, agus ma nigheas e a shùilean le h-uisge faodaidh e Mac Dhè fhaicinn, reuiltan Dè, glòir Dè, agua 80 UISGE NA BATHA. an t-ionad còmhnaidh a dh' ullaich Dia d'a phobuli. Agus nach taitneach na seallaidhean iad sin ? nach oirdhearc an t-uisge leis am faicear sin ? agus nach taitneach na sruthannan a th' aig an abhainn so ? 3. £Soilleir,3 's e sin uisge nach eil salach agus anns nach eil ruaim, leugh mi mu chuid do dh'uisgeachan a ta air an salachadh le casaibh bheathaichean, agus le casaibh dhaoine, agus iad sin 'nan uisgeachan domhain cuideachd. Seadh, a deir Dia ri cuid, dh'òl sibh do na h-uisgeachan domhain," agus shalaich sibh a' chuid eile le bhur casan ■ agus a rithist — do thaobh mo threud-sa dh'ith iad a nisin ashaltair sibhse fo 'r casan, agus dh' òl iad a ni sin a shalaich sibh le bhur casan. — (Esec. xxxiv. 18, 19.) 'S e th' air aghabhail a staigh leis na h-uisgeachan sin, teagasgan a th' air an dorch- nachadh 's air an salachadh, le briathran fiara,le beachdan truaiìlidh, agus le breithneachadh mearachdach ; do'n tugadh air na caoirich bhochd' òl. Agus gu deimhin thà so dearbhte gu leòir le dearbh dhath 'nan anmannan truagha sin ; oir ged a tha fìrinn Dè annta, tha dearbh lòrg na faoin-sgeulachd agus an aid- eachaidh mheallta r'a fhaicinn air an lannaìbh. Oir mar a bhios atharrachadh dath' air an iasg a thig o'n f hàirge le e bhi fada anns an abhainn, mar sin, ma ta, ciod air bith seòrsa teagaisg a bhios luchd-aidichidh a' cluinntinn, bithidh rud-eigin coltais aca ris an teagasg sin. Ma fjISGE NA BEAlfiA. 81 tha 'n teagasg a ta iad a' cluinntinn ruairoleach tha 'm beachdan-sa ruaimleach ; ma tha 'n teag- asg fuilteach, mar sin tha 'm beachd, agus an nàdur-san fuilteach ; ach ma tha 'n teagàsg soilleir, tha 'm beachdan-sa mar sin, do bhrìgh 's gu'n tug an teagasg a ta iad a' cluìnntinn beachd shoilleir dhaibh air nithibh. A nise, tha abhainn do dh' uisge na beatha, againn ann an so, a ta soilleir, seadh, soilleìr gun salachar no ruaim sam bith inri'tè. Soilleir a dh' easbhuidh ni sam bith do dh' innleachdan dhaoine, no do bheachdan ruaimieach no breithneachadh mhi-naomha, neo-fhoghluimte j seadh, tha againn ann an so abhainii aig aai beil a sruthan fosgailte do na h-uiìe a ih' anns an eaglais, mar sin iadsan aig am beiì fenm. air, cha chòir dhaibh na h-amraichean salach a bheir air an uisge grodadh no fàs breun, a ghabhail a chum a' ghiùlan do 'n ìonnsaidh, 4. Leis an f hacal sin j^fiorghlan,"] tha sinn air uairibh a' tuigsinn, glanadh ; no ni a rirni e-fèin a ghlanardh, o na b-uiìe salachar, no sgainneal, no olc, a bha muinntir a' eur as a leth : " An sin bithidh tu glan, no saor o d' mhionn* aibh so, no cionnas a ghlanas sinn sinn-fein ?'"* Gen. xxiv. 8. xiv. 16. Faodaidh ni-èigin do a ìeithid so a bhi air a ghabhail a staigh ann an briathraibh ar bonn- teagaisg, mar eil eagal air daoine, amaideachd a chuir às leth Dhè, ni a ta na briathraibh sie a' cuir an cèill gu'm biodh tu glain 'nuair & H 82 CISGE NA BEATHA. bheir thu breth." (Salm. li. 4.) an saol thu am bi eagal orr' olc a chuir a leth facai a ghràis, agus a spioraid ? ni h-eadh, gu deimhinn, ach tha iad ladorna gu leòir anns an obar so. Ni h«e mhain sin, ach o leigeadh bunait an i-saoghail, tha daoine a' cur sgainneil agus truaìiìeachd as leth gràs beannaichte an t-soigeil. Ach gun a bhi doi cho fad' sin air ais, b' e Pòl aon do na pìoban tre 'n robh Dia a' giùlan a' ghràis so chum an t-saoghail ; agus cionnas a bha e air a mheas air son sin, bha, " gun robh e 'na phlàigh, agus 'na f hear- dùsgaidh ceannairc feadh an t-saoghail gu lèir." Gniomh. xxiv. 56. Ach feuch cha lean dad san bith dheth a' sin ri gràs Dè, cha lean e fada ris, oir tha e mar a mhil, a ghlanas i-fèin o gach salachair a chuirear innte, glanaidh se e-fèin o na h-uile sgainneal a chuireas daoine droch mhuinnte as a leith. Tha sruthaibh agus abhnaichean do nàdur fèin-ghlanaidh ; nise, tha againn an so abhainn, abhainn do dh' uisge na beatha ; ach abhainn a fhuair ni 's mo do chùl-chàineadh n'a fhuair abhnaichean Israeil o Naman an Siranach, le a bhi samhlachadh Abana agus Parphar, abhnaichean Dhamascus riu. (2 Rìgh. v. 11. 12.) Ach feuch an dèigh do'n t-saoghal na b'urrainn iad a dheanadh, agus gach beum agus masiadh a b'urrainn iad a thilgeadh oirre feuch is abhainn i tha fiorghlan agus soilleir, agus bithidh i mar sin. Ghlan si i-fèin am UISGE NA 33EATHA. 83 fianais rìghrean, ghlan si i-fèin am fi&£ais uachdarannan agus bhreitheamhnan, agus asa fianais na h-uile Naman anns an t-saogfe&L Agus is abhainn i fathast, seadh ahhama fiorghlan do dh'uisge na beatha, soilleìr. 5. Leis an fhacal sin, [soilleir,] tha sinn air uairibh a' tuigsinn, neo-chiontas, noglaineagus math, air a dheanamh aithnichte. "Anns gash ni dhearbh sibh sibh fèin a bhi glan 'sa' chuis so," (2 Cor. vii. 11.) 'S e sin ghkn sibh sibh- f'èin gu folaiseach, sheas sibh air gu dair.ghean a chum bhur fìreanachadh fèin, agus bha sìbh toileach a bhi air bhur rannsachadh gu bhu? cùl leo-san leis am b'àill an obar a ghabhail o's làimh. Mar sin tha 'n abhainn so do dh'uisge na beatha 'na tobar agus 'n a sruthaìbh, ga'n tairgse fèin a chum beachd-smuinteaehadh cog- aisean nan uile dhaoine. Agus a chum na crìche sin, cia minig a chuir Di&, tobar na h-abhna so, agus es-an a ta air an rìgh-ehathair o'm beil i sruthadh a mach : cia rainig a ghainn e air daoine coinneamh a chunjail ris, na'm b' urrainn iad olc a chuir às a leth ma bha sin aca ri dheanamh, aon chuid le làthaireachd no le teagasg. Uime sin tha e 'g radh "cuir am chuimhne tagramaid ri chèile, cuir an cèih do chùis, dh'Jheuchaimi an glan thu thu-fèsn, (Isai. xliii. 26.) *' agus dhìt mise." Agus a rithist, " ciod an euceart a fhuair 'ur n-aith- richean annam-sa, gun d'imich iad fada uara, agus gun do ghluais iad an deigh diomhanais. 84 U18GE NA . BEATHA. agus gun d' f hàs iad diomhan ?" (Ier. ii. 5.) Air an dòigh cheudna thuirt Criosd, cò agaibhse a chuireas peacadh às rao leith-sa ? agus ma ìabhair mi gu h-olc, thugaibh fianais air an olc' — (Eoin viii. 46, xviii. 23.) Air a mhodh cheudna deir Pòl. — " Ach chuir sinne cùl ri nithe falaichte na nàire, gun sinn a bhi siubhal ann an cèilg, no a' truailleadh facail Dè, ach le foillseachadh na fìrinn, 'g ar moladh fèin do choguis nan uile dhaoine, ann an sealladh Dhè. (2 Cor. iv. 2.) Tha na briath- raibh so uile gu h-àraidh gu bhi air an co-chur ris an teagasg, agus tha iad mar gu'm b'eadh mar thairgse do neach sam bith, ìnas urrainn iad ball, no smal, no preasadh, no ni sam bith do a leithid sin fhaotainn anns an abhainn so do dh' uisge na beatha. Tha cuid do dhaoine a' teicheadh uaithe mar o thorc fiadhaich ; agus tha cuid eile fo eagal òl deth air eagal 's gu'm puinnseanaich e iad. Tha cuid eile a rithist, nach faod a ghabhaiì, do bhrìgh 's nach eil e air a mheasgachadh, na h anmannan bochda, no mar a their iadsan air a dheanamh biasda agus taitneach dhaibh le beagan do ghliocas an t-saoghail so. Mar so tha aon ga threigsinn air an aobhar so, agus aon air an aobhar ud, agus aon eile 'g radh beir uainn e. Ach ge be neach asheallas anns an abhainn so, chì e gu'm beil i neo-chronail agus soilleir. Seadh, ga tairgse fèin do choguis nan uile dhaoine a chum deuchainn a UISGE NA BEATHA. 85 chuir oirre, mar eil i, agus mar i a mhain am priomh mhath, agus an t-aon ni feumail, agus an t-aon ni a ta tarbhach a chum slàinte an anma, a mach às gach ni eile a th' anns an t-saoghal, agus tha i cho soilleir o mhealladh. 'sa ta a' ghrian o bhuill dhubha. Anns an treas àite, Mar a chunnaic Eoin an abhainn so fiorghlan agus soilleir, chunnaic e i cho soilleir, 's gun tug e 'samhia dlri, seadh an samhla is soilleire a th' anns an t-saoghal, shamhlaich e i ri criostal. Is clach ro shoilieir an criostal, tha e cho soilleir ris a' ghlaine is soilleire, mar eil ni's soilleire ; faodaidh neach faicinn fad' a staigh ann, seadh troimhe, tha e a dh' easbhuidh nan ball dubhaagus nan sgrìobaa, 's nan smal a ta ann an cuid do ghlainneachan eile. Uime sin, 'nuair a ta e 'g radh gun robh an abhainn so cho soilìeir ri criostal, tha sin mar gun abradh Dia, amhaircibh a' pheae- achaibh, amhaircibh a chum gbrunn mo shruthannan criostail so. Chuala mi mu chuaintean a bha cho fìor- ghlan agus cho soilleir, 's gu 'm faodadh duine faicinn trompa gu grunnd ged a bhiodh e da fhichead troidh air dhoimhne. fha fhios agam gu'm beil an abhainn so do dh' uisge na beatha 'na h-abhainn a ta domhain: ach ged a dùbhradh gu'm beil i domhain, cha tuirt sin nach faod sinn an grunnd fhaicinn. Gu dearbh a thaobh a leud chaidh a radh nach urrain neach dol thairis oirra i aeh tka xdì "g 86 UISGE NA BEATKA. radh, nach eil e air ainmeachadh an àite sam bith nach faod sinn an grunnd f haicinn : ni h-eadh, ach tha 'n samhla a' ciallachadh, gu'm faod duine aig am bi deagh shùilean a' faicinn gu grunnd. Tha i soilleir, cho soilleir ri criostal. Uime sin, seallamaid car tacain beag gus a grunnd, a chum 's gum faic sinn tre na sruth- aibh criostal sin, ciod a ta aig iochdar nan uile. Annsa cheud àite, Ma ta, 's e grunnd nan uile — gum biodh sinne air ar sàbhaladh. " Tha mi 'g radh ribh, na nithe sin a chum 's gum biodh sibh air bhur tearnadh" agus a rithist, '* thàinig mise a chum 's gu'm biodh beatha ac', agus gu'm biodh i aca ni's phailte." — (Eoin v. 34. x. 10.) 'S e so ma ta grunnd na h-abhna mòire so do dh' uisge na beatha, agus 's e so is grunnd d'i gu'm beil i teachd a mach à rìgh chathair Dhè agus an Uain ; 's e gu'm bidh sinne air ar tearnadh : agus gu'rn bidh beath' againn. Ciod an grunnd math a ta 'n so! Cha mhòr do dh' abhnaichean domhainn aig am beil grunnd math, tha ruaim ann an grunnd a' chuid is mo do dh' uisgeachan an t-saoghail. tha, eadhon ann an grunnd na mara fèin, oir 'nuair a dh' oibricheas i tilgidh i suas làthach agus salchar, agus mar sin ni cridheachan pheacach : ach 's e grunnd a' ghràis so aig Dia, agus an spiorad, agus f hacal, gu'm biodh sinne air ar tearnadh ; agus gu cinnteach is math an grunnd sin. UISuE &A ÌfEATHA. H/ Anns an dara hàite, Mar is e grunnd u* h-abhna so, gu'm biodh sinne air ar tearaadh, s e gu'm biodh sinne air ar tearnadh le gràs, agus tha sin ga f hàgail ni's faMaiir* 's ni's fal- aine. Dh' fnaodadh ar slàinte a l )ìri air a shuidheachadh air bonn n'a bu deaca.ire na e so, dh' fhaodadh i bhi air a suidheachad!h air ar gniomharran, dh' fhaodadh Dia a suidheach- adh air a sin, agus a bhi ceart, no dh' f haod- adh e ar fàgail chum 's gu'n suidheachamaid i far bu mhiann leinn fèin. agus 's cinnteach gur ann air ar gniomìiarran a shuidhicheamaid i; agus cha deanadh sin ach grunnd bog làibeach chum argiùlan gu beatha. Achanise^thagrunnd ni's fearr na sin aig an abhainn sodo dh' uisge na beatha ; (tha uisge na beatwa soilleir mar chriostal, seall sios chum a grunn' agus faic.) Tha sinn air ar fìreanachadh gu saor le ghràs. Le gràs a tha sibh air ar tearnadh — Rom. iii. 24. Eph. ii. 5. be sin an grunnd. A nise, tha gràs, mar a thuirt mi, 'na ghrunnd daingean gu seasamh air, is ann o ghràs, a chum 's gum biodh e cinnteach. 'S cinnteach nach i so an abhainn anns an robh Daibhidh, a 'nuair a thuirt e. " Tha mi dol fodha ann an làthaich dhomhain gun àite gu seasamh, tha mi teachd gu doimhneachdaibh nan uisgeachan agus tha'n sruth a dol tharam," saor mi o'n làthaich agus na leig dhomh dol fodha. (Rom. iv. 16. Salm. ixix. 1. 2.) Tha mi 'g radh, nach i so an abhainn annsan robh e : cha-n i gu cinnt 88 UISGE NA BEATHA. each. Ach 'sann a bha Dhaibhidh 's an àm so air seacharan agus a mach às an t-shlighe agus air tuiteam ànn an sloc èigin, no ann an toll làbanach salach èigin : ach tha grunnd math anns an abhainn so : grunnd slainte tre ghràs, agus cha ruig duine a leas èigheach 'nuair a bhios e 'n so, gu'm beil e dol fodha, no gu'm beil e ann an cunnart a bhi b'àite anns an làthaich. Anns an treasàite, 'S e grunnd nan uile, mar a thubhairt mi gu'm biodh sinn air ar tearnadh ie gràs, agus their mi, " tre 'n t-saorsa ta ann an Iosa Criosd." Gu'm beil i dol ni's fearr 's ni's fearr. Tha sinn a' leughadh, 'nuair e bha clann Israel a' teachd thar Iordan, gun do sheas casan nan sagart a ghiùlan an àirc air talamh tioram gu daingean, agus chuir iadsan àuas ciachan mòra mar chuimhneachan air an nì sin. — (Iosua. iii. 17» iv. 5.) Ach am beil aig Iordan grunnd cho math 'sa th' aig an abhainn bheannaichte so do dh' uisge na beatha, no 'n robh na clachan a thug iadsan às a' sin, coltach ris a' chloich-dhearbhaidh so, ris a bhonn chinnteach so. (Isai xxviii. 16.) O an rìgh-chathair ! tha 'n abhainn so a' teachd a mach o'n rìgh-chathair, agus tha sinne air ar tearnadh le gràs tre 'n t-saorsa a ta annsan. (Eabh. ix. 10.) Thasinn a' leughadh mu bhaile aig an beil bunaitean, 's e gràs aon bhunait Criosd a' bhunait eile, agus fìrinn nan uile fhàidhean agus nan Abstol, agus am fior UISGE NA BfcATliA. Hif theagasg a' bhunait eile, &c. Agus a ritbisl 's iad sin uile dearbh ghrunnd na deagh abhna so do dh' uisge na beatha — Ephes. ii. 19, 20. Anns a cheathramh àite, Tha ni eile ri fhaicinn aig grunnd na h-abhna naomha so, agus 's e sin, glòir Dhè : tha sinn air ar sàbh- aladh, air ar sàbhaladh le gràs, air ar sàbhaladh le gràs tre 'n t-saorsa a ta ann an Iosa Criosd, a chum cliùglòire Dhè. Agus ciod am bonn math a ta 'n so. Cha-n fàilinn gràs, agus, tha Chriosd air a làn-dearbhadh cheana, agus cha chaill Dia a' ghlòir air an aobhar sin, iadsan a dh'òlas do 'n abhainn so, bithidh iad gun teag-* amh air an tearnadh ; 's e sin ri ràdh, iad-san a dh-òlas d'i le càil no ìotadh spioradail : agus ac urrad so chum mìneachadh a' chinn-teagaisg. a' bhuil. Tha mi ìiis' air tighinn gu bhi deanamh buil ddn iomlan. Tha f hios agad gu'n robh ar labhairt aig an àm so mu thimchioll *' uisge na beatha, ma phailteas, mu'n tobar o'm beil e 'g èiridh, agus a bhuaidhean," agus dh'fheuch mi dhut gun robh a nàdur oirdhearc, a phailteas mòr, a bhun o'm beil e 'g èiridh glòrrnhor, agus a bhuaidh sònraichte mhath. Anns a' cheud àite, Biodh so ann sa 90 UISGE NA BEATHA. cheud àite, 'na bhrosnachadh dhuinne gu bhi deanamh feum gu'n chaomhna sam bith do 'n uisge so. Tha mòran anns na laithibh so a' tarruinn uisgeachan a chum an òl air son slàinte a' chuirjp ; agus gu thoirt orrasan a ta tinn a cheannach, molaidh iad e thar a luach. Molaidh iad, agus ma thàrlas da bhi feum- ail do dh' aon ann an ceud, 's àill leo chur mar fhiachaibh air daoine gu'n leighis e na h-uile neach. Seadh mata, tha agad ann an so an Lèigh racr e-fèin, leis an uisge iocshlaint aige, agus tha e ga ghairm " uisge na beatha," uisge na beatha do'n anam ; agus 's e so an t-uisge a ta da rìreadh math. Bha e air a dhearbh- adh uairean gun àireamh : agus cha d' fhàilinn e riamh, ach far nach robh e air a ghabhail. Cha-n eil aon ghalar nach leighis e, leighisidh e doille, marbhanachd, buidhre balbhachd, " bheir e air bilibh na muinntir a bhios 'nan cadal labhairt," (Gniomh. xxvi. 18, Isa. v. 4. 5. Dan. vii 9.) 'S e so am Sor-uisge coisrichte, (tha gach uisge eile meallta) ni 'n t-uisge so deamhnan agus spioradan neo-ghlan f huadach air falbh, ieighisidh e draoidheachd agus geasan, leighisidh e am fear-caothaich agus am fear- aotromais ; seadh, leighisibh an trom-tàisean is measa ; sgacilidh e teagamhan agus an-earbsa, ged a bhiodh iad air fàs cho cruaidh ri cloich annsa' chridhe, (Gal. iii. ì, 2, 3, Mark xvi. 17, 18. Esec. xxxvi. 26, Col .ix. 6, Esec. xxxvi. 25.) Bheir e oirbh labhairt gu math, ni e anam UISGE K* BEATHA, iJJ geal, agus 's e sin is fearr na croieeann geaì Bheir e blas math dhuibb, agus bheir e oiibh droch bhlas f haotaiim air gach biadh cronail ; ginidh e càil nuadh annaibh dha sin a ta math ■ (Isa. xxx. 22.) gluasaidh e gach ana-galar o'n ghoile agus o na h-àinean ; bheir e oirbh gu'n gabh sibh do dh' aran Dè, àirichidh e fuil ghlan annaibh. Ann an aon fhacal, cumaidh e suas beatha; iadsan a ghabhas do 'n uisge so, bithidh iad beò ni's faide na bhaseanna Methu- saleim agus bha es-an beò greis mhath. Gen. v. 27. Uime sin, ceadaich dhomh buanachadh ann am earal ort, a bhi cleadhadh an uisge so gun chaomhoa. Is e an t-uisge is fallaine a th' anns an t-saoghai ; faodaidh tu ghabhail aig an treas, aig an t-seathamh, aig an naothamh, no aig an aon uair deug, (Mata xx. 3 — G.) ach 's e blasad air ann am madainn na h-òige is fearr, (Gnà. i. 1. 4.) oir aig an àm sin chà, n-eil do thrioblaid cho fada air a h-adhart, no cho cruaidh ri leighis ; no air a' chuid is iugha bithidh i air a leighis ni's soirbhe ; a thuilleadh air sin, iadsan a ni so, gheibh iad beatha gun chrìoch, agus comhfhurt tràthail ; agus tha fhios agad gur beatha dha-f hìllt i sin do neacìi. Ni 'n t-uisge so còm-sgùradh gu fòill, agus gidheadh ni e sin ni's ro èifeachdach na uisgeachan eile. Ach is fior, far am beil Sor droch galairean, air teannachadh agus air fàs doirbh, gu'm feuch 's e e-fèin ni's treise ann a 92 OIsGE NA BEATHA. oibre&ehadh orra, oir cha-n urrainn galar sam bitìi a bhi dhasan doirbh ri leigkis. Ni e, mar a their sinii, tc an taigh a thilgeil a mach air na h-uinneagan J ' ach glanaidh e uaine a' phlàigfa a ta graineii goirt, a bheireadh oirnn cadal ga bàs agtìs a bheireadh sinn mailieris a' mhòr-shiuadh sios do dh' ifrinn. Ach cha dean e cron dhuinn, cha dean e ach ar cadal cunnartach a dhùsgadh ann an tearuinnteachd, agus ar toirt gu beò- mhothachadh air plàigh ar cridhe agus ar feòla. Ni e mar a thuirt mi, ar càil ? bhrosnachadh, agus fadachd a chuir oirnn air son a ni sin a ta faiìain. (Ma dh' f heòraicheas neach sam bith c'arson a tha mi a' labhairt mar so air samh- laohan freagraidh mi a thaobh gu'm beil mo cjieann-teagaisg ga ma threòrachadh a chum sin a dheanamh.) Anns an dara h-àite, Chomhairlichinn dut, uime sin, anns an ath àite, thu a dh' fhaotainn ionad còmhnaidh ri taobh nan uisgeachan sin — " Gabhaidh aon-ghràidh an Tighearna còmh- naidh ann an tearuinnteachd maille ris, agus còmhdaichidh an Tighearnaer e rè an latha, ma dh'f'heòraicheas tu cait am bheil an t-ionad comhnaidh sin ? Freagram gur ann ann am baile Dhè, agus a measg phàilliunan an Tì is àirde. Tha 'n abhainn so a' teachd a mach o 'n rìgh-chàthair, a chum cathair na baile Dhè uisgeachadh ; agus a chum na crìche sin, a dùbhradh gu'm beil i ruith ann a meadhon Sràide a' bhaile. (Tais. xxii. 2.) Ma dh' UISGE NA BEATHA. Of'Ò fheòraicheas tu an còrr uime, thig agus faic so — Gheibh sliochd a shèirbheisich e mar oigh- reachd, u agus gabhaidh iadsan a ghràdhaicheas ainm còmhnaidh ann." (Salm. Ixix. 36.) Faigh thusa ionad-còmhnaidh annan Ierusaleim, ann an meadhon Ierusaleim, agus an sin bithidh tu air doshuidheachadh ri taobh na h-abhna so. Anns an treas àite. 'S e 'n treas ni a their mi riut, beannaich Dia a chionn gu'n d'ullaich e a leithid so do dh' uisge air son an duine. 'S iad sin a mhain a bheir oirnn a bhi beò, tha gach uisg' eile a' teachd a mach às a' mhuir mharbh ; agus a' marbhadh, cha n-eil uisge beò ann ach e so, uime sin deiream, feuch do thlachd dha le taingealachd ; mar gabh sinn ar beatha aimtìreil ach le breith-bhuidheachas, cionnus bu chòir dhuinn Dia a bheannachadh air son a thiodhlaic do-labhairt. (2 Cor. ix. 14, 15.) 'S i so beatha an anma, beatha anaghaidh mallachd, beatha an taobh thall do dh' ifrinn, an taobh thall do 'n fhàsach, an taobh thall do smaoin, an taobh thall do mhiann. Beatha a ta taitneach, beatha a ta tarbhach, beatha shìorruidh. O I mo bhràithrean beannaichibh Dia a ta deanamh, agus a' toirt dhuinn a leithid so do dh'uisge a ta lionadh ar crìdhe le beatha agus subhachas. 'Nuar a b'àill le Maois cridheach- an chloinn Israel a ghabhail ; agus a ghabh e os-làimh an inntinnean a' thogail suas a chum taingealachd, bu ghnà leis innseadh dhaibh { gun robh an tìr chum an robh iad a r dol, 'na I 94 UISGE NA BEATHA. tir anns an robh tlachd aig Dia, agus a bha air a h-uisgeachadh le drùchd o nèamh, seadh, 'na " tìr làn shruthannan uisge, do thobraichean anns na gleanntaibh, agus anns na cnocaibh ; tìr a' sruthadh le baine agus mil, ni is e glòir gach uile thire." (Deut. viii, 7- Exod. iii. 8. Lebh xi. 24. Aire xiv. 8.) Ach gidheadh, anns gach ni a thuirt Maois mu 'n tìr sin, cha tuirt e gu'n robh abhainn ann do dh'uisge na beatha ; abhainn a *ta le sruthaibh a' deanamh subhach cathair Dhè. Tha 'n abhainn so a' teachd a mach à cridhe, Dhè, 's e so dearbh leigeil a mach innidh, oir is Dia beò e, 's e so a chridhe agus anam. ? 'Seadh," deir e, "ni mi gàirdeachas os an ceann chum math a dheanamh dhaibh, agus suidhichidh mi iad anns an fhearrann so gu deimbhinn le'm uile chridhe." (Ier. xxxii. 41.) Tha mi 'g ràdh, ma dh' fhoilsicheadh eridhe agus anam Dhè riamh, gur ann, ann an toirtuisge so na beatha, agusnarìgh-chathrach o'm beil e sruthadh. Uime sin tha gach aobhar shaoghalta air a bhi saoilsinn gun ruith agus gu'n lìan an crideachan agus an anmannan-san a ghabhas ris, an deigh Dhè le taingealachd. Faic mar tha Daibhidh a' labhairt ann 'san trear Sàlm thar a' cheud, anns na ceud chùig rainn, — dean thusa mar sin. Anns a cheathramh àite, Leis gach cliù a th' air a thoirt air an uisge bheò so, faodaidh tu breth a thoirt 'nuair a chluinneas tu beachd, 4xi teagaisg, no bharalachadh, cò-dhiù a ta e UISGE NA BEAfHA. ^C ceart, no math, no fallain, no nach eil. Tha 'tt abhainn so soilleir ; " fiorghlan, agus soilleir mar chriostal.'' Am beil an teagasg a ta air a tairgse dhut mar sin ? no'm beil e dorcha measg- aichte le teagasgaibh dhaoine ? seall a dhuine, agus feuch nach eil casan luchd-aoraidh Bhaal an sin, air eagal gu'm beil an t-uisge air a shalachadh leo. Ge b e air bith uisge a ta air a shalachadh, cha n-e sin uisge na beatha, nc air a' chuid is lugha, cha n-e uisge 'na beatha an glaine ta ann. Uime sin mar eil thu ga fhaighinn ann an glaine, imich suas ni's àirde, agus ni 's faisge air an tobar, oir mar is faisge a thèid thu air an tobar 's ann is ro ghlaine agusis soilleire a gheibh thu 'n t uisge. Uime sin, faigh o chèin do theagasg mar eil e math dlù air làmh. (Iob xxxvi. 3,) tha do bheatha ann an cunnart tha teagasg meallta cunnartach tha e ro sgriosail, uime sin thoir an aire ciod an teagasg a dh'èisdeas tu, agus cionnus a dh'èisdeas tu e : oir mar thuirt mi mu 'n iasg, aithnichear iad air an dath ciod an t-uisge anns am bi iad a' snàmh, uime sin, seallaibh gu math ribh fèin. Anns a chùigeamk àite, Am beil uisge so na beatha a' ruith mar abhainn, a' ruith mar abhainn leathain, làin, agus domhain; ma tha na biodh duine sam bith cia be air bith cò mòr 'sa tha chionta, fo' eagal idir nach eil gu leòr ann dlieth, agus ri sheachnadh a chum anamsan a thearnadh. Cha n-eil ni sam bith ni's coitcheann do mhòran, na bhi a' cur gràis 96 UISGE NA BEATHA. Dè an teagamh ; ni a ta ro mhi-iomachuidh do pheacach sam bith. Tha briseadh an lagha olc guleòir, ach tha bhi cur uile-dhiongaltais gràis Dè gu tearnadh uaithe sin an teagamh, ni's miosa na peacadh, ma 's urrainn ni's miosa na 'm peacadh a bhith. Uime sin anaim an.dòchasaich, oir 's ann riut- sa ta mi labhairt, leig dhiot t-an-earbsa, tilg dhiot t-eagal tràileii, croch do theagamhan a thaobh so air a' ghàradh ; agus creid, oir tha cuireadh gu leòir agad g' a ionnsaidh, tha abhainn fa d' chomhair. Agus do thaobh thu Dhi a dh'easbhuidh toile, na cumadh sin air dòigh sam bith air t-ais thu, 's e abhainn do dh'uisge na beatha a ta 'n so ; sruthaibh do ghràs agus do thròcair. Tha e, mar thuirt mi, gu leòir ann a chum do chòmhnadh, oir bheir ghràs leis a dh' ionnsaidh an anma gach ni a ta a dh'easbhuidh air. Air an aobhar sin cha-n eil ni sam bith agadsa ri dheanamh, tha mi ciallachadh a thaobh, thu-fèin a leigheas o eagalan, agus o theagamhan t'anma agus o d' smuaintean an-dòchasach, ach òl agus a bhi beò gu bràth. Anns an t-seadhamh àite, Ach ciod e so uile do'n t-saoghal mharbh dhaibh-san leis an toil a bhi marbh ? Tha iad a' tilgeadh an diomhanais fèin mu'n cuairt, mar a thilgeas clann an crice-buill anns an adhar, gus an sleamh- naich an casan agus gu'n tuit iad-fèin sios do'n t-sloc. Fòghnaidh so aisj an àm.


text:
Santo Domingo
'S e prìomh-bhaile Phoblachd Dhoiminicia a tha ann an Santo Domingo de Guzmán neo ainm gorid: Santo Domingo. 'S e cuideachd am baile as motha na dùthcha agus an seachdamh baile as motha ann an Aimearaga a Tuath [1]. Tha am baile suidhichte aig inbhir Abhainn Ozama, agus tha am port aige an seo cuideachd. Bha am port glè chudthromach airson malairt aig àm na colonaidh.
'S e Santo Domingo a chiad àite anns an t-Saoghal ùr a bha aig na Spainnteach.
Tha 18 oilthighean ann an Santo Domingo. ‘S e an t-oilthigh Universidad Autónoma de Santo Domingo (UASD) an t-oilthigh as sine anns an t-Saoghal ùr, chaidh a stèidheachadh anns a’ bhliadhna 1538.